মহাত্মা গান্ধী আৰু ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰাম দশম শ্ৰেণীৰ\nমহাত্মা গান্ধী আৰু ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰাম Class 10\nদশম শ্ৰেণীৰ সমাজ বিজ্ঞান ইতিহাস ২ মহাত্মা গান্ধী আৰু ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰাম Class 10) Here we have updated detailed Assam SEBA Board 10th Class Social Science History Chapter2question and answer in Assamese\nপাঠৰ নাম মহাত্মা গান্ধী আৰু ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰাম\nঅধ্যায় (Chapter) অধ্যায় ২\n১। কোনটো আন্দোলনৰ সময়ছােৱাত গান্ধীজীয়ে কৰিম কিম্বা মৰিম’ শ্লোগানটো দিছিল?\n(ক) আইন অমান্য আন্দোলন\n(খ) অসহযােগ আন্দোলন\n(গ) ভাৰত ত্যাগ আন্দোলন।\n(ঘ) খিলাফৎ আন্দোলন\nউঃ (গ) ভাৰত ত্যাগ আন্দোলন।\n২। মহাত্মা গান্ধীয়ে সত্যাগ্রহ নীতি পােন প্রথমে প্রয়ােগ কৰিছিল-\n(ক) দক্ষিণ আফ্রিকাৰ বৰ্ণবাদ বিৰােধী আন্দোলন\n(খ) চম্পাৰণৰ কৃষক আন্দোলন।\n(গ) খেড়াৰ কৃষক আন্দোলনত\n(ঘ) ১৯৯৯ চনৰ সত্যাগ্রহ আন্দোলন।\nউঃ (ক) দক্ষিণ আফ্রিকাৰ বৰ্ণবাদ বিৰােধী আন্দোলন।\nমহাত্মা গান্ধী আৰু ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰাম Class 10 অতি চমু প্রশ্নোত্তৰ\n৩। মহাত্মাগান্ধীৰ ক’ত জন্ম হৈছিল ?\nউঃ গুজৰাটৰ পােৰবন্দৰত মহাত্মাগান্ধীৰ জন্ম হৈছিল।\n৪। সত্যাগ্রহৰ কৌশল গান্ধীয়ে কোন দেশত পােনপ্ৰথমতে প্রয়ােগ কৰিছিল?\nউ : দক্ষিণ আফ্রিকাত প্রয়ােগ কৰিছিল\n৪। ৰবীন্দ্রনাথ ঠাকুৰে কিয় নাইট’ উপাধি ত্যাগ কৰিছিল?\nউঃ জালিৱানৱালাবাগ হত্যাকাণ্ডৰ প্ৰতিবাদত ৰবীন্দ্রনাথ ঠাকুৰে নাইট’ উপাধি ত্যাগ কৰিছিল।\n৬। কাৰ কাৰ নেতৃত্বত ভাৰতত খিলাফৎ আন্দোলনৰ সূচনা হৈছিল?\nউঃ চৌকত আলি আৰু মহম্মদ আলিৰ নেতৃত্বত ভাৰতত খিলাফৎ আন্দোলনৰ সূচনা হৈছিল।\n৭। চৌৰীচৌৰাৰ ঘটনা কেতিয়া সংঘটিত হৈছিল।\nউ : ১৯২২ চনৰ ৫ ফেব্ৰুৱাৰীত চৌৰীচৌৰাৰ ঘটনা সংঘটিত হৈছিল।\n৯। কেনে পৰিস্থিতিত লালা লাজপত ৰায়ৰ মৃত্যু হৈছিল ?\nউঃ লাহােৰত লালা লাজপত ৰায়ৰ নেতৃত্বত হােৱা এটা ছাইমন বিৰােধী সমদলৰ ওপৰত পুলিচে নির্দয়ভাবে লাঠি চালনা কৰাত তেওঁ বেয়াকৈ আহত হয় আৰু তাৰ ফলতেই লালা লাজপাত ৰায়ৰ মৃত্যু হৈছিল।\n১। কেতিয়া আৰু ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেহৰ কোনখন অধিৱেশনত ভাৰতীয়সকলৰ মূল দাবী হিচাপে পূর্ণ স্বৰাজৰ উত্থাপন কৰা হৈছিল?\nউ: ১৯২৯ চনত লাহােৰত জৱাহৰলাল নেহৰুৰ সভাপতিত্বত বহা কংগ্ৰেছ অধিৱেশনত ভাৰতীয় সকলৰ মূল দাবী হিচাপে পূর্ণ স্বৰাজৰ দাবী উত্থাপন কৰা হৈছিল।\n১০| গান্ধীজীয়ে সৰৰমতী আশ্ৰমৰ পৰা ডাণ্ডিৰ সাগৰ পাৰলৈ লােন আইন ভংগ কৰিবলৈ গৈছিল। সবৰমতী আশ্ৰম আৰু ডাণ্ডিৰ মাজত দূৰত্ব কিমান?\nউ: ৩৮৫ কিলােমিটাৰ।\n১১। সীমান্ত গান্ধী নামেৰে কাক জনা যায় ?\nউঃ খান আব্দুল গফৰ খানক সীমান্ত গান্ধী নামেৰে জনা যায়।\n১২। লণ্ডনত অনুষ্ঠিত হােৱা দ্বিতীয় ঘূৰণীয়া মেজমেলত কোনে কংগ্ৰেছক এককভাৱে প্রতিনিধিত্ব কৰিছিল?\nউ : মহাত্মা গান্ধীয়ে প্রতিনিধিত্ব কৰিছিল।\n১৩। ১৯৩২ চনত সাম্প্রদায়িক বাটোৱাৰা ঘােষণা কৰা ব্রিটিছ প্রধানমন্ত্রীজনৰ নাম কি আছিল?\nউঃ ৰামজে মেকডোনাল্ড।\n১৪। কোনটো আন্দোলনৰ সময়ছােৱাত গান্ধীজীয়ে কৰিম কিম্বা মৰিম’ শ্লোগান দিছিল?\nউঃ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ সময়ছােৱাত গান্ধীজীয়ে কৰিম কিম্বা মৰিম’ শ্লোগান দিছিল।\n১৫। আজাদ হিন্দ ফৌজৰ প্রতিষ্ঠাতা কোন?\nউ : নেতাজী সুভাষ চন্দ্র বসু।\n১৬। “মােক তেজ দিয়া, মই তােমালােকক স্বাধীনতা দিম এই বিখ্যাত বাণীটো কোন ভাৰতীয় নেতাৰ আছিল?\nউঃ সুভাষ চন্দ্র বসুৰ।\n১৭। ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ মাজৰ সীমাৰেখাক কি নামেৰে জনা যায়?\nউঃ ৰেডক্লিফ ৰেখা নামেৰে জনা যায়।\n১। ১৯৩১ চনৰ গান্ধী আৰউইন চুক্তিৰ দুটা চৰ্ত লিখা।\nউঃ (১) চৰকাৰে হিংসাত্মক ঘটনাৰ বাবে দোষী সাব্যস্ত নােহাৱা সকলাে বন্দীক মুকলি কৰি দিব লগতে অসংগ্রহীত জৰিমনা মাফ কৰিব।\n(২) চৰকাৰে সাগৰৰ পাৰৰ গাওঁবাসীক প্রয়ােজনীয় নিমখ তৈয়াৰ কৰাৰ অনুমতি দিব।\n২। ভাৰতত খিলাফৎ আন্দোলন কিয় আৰম্ভ হৈছিল?\nউঃ ভাৰতত ১৯১৯ চনৰ পৰা খিলাফৎ আন্দোলনৰ সূচনা হৈছিল। ভাৰতীয় মুছলমানসকলে তুৰস্কৰ সম্রাট খলিফাক নিজৰ ‘আধ্যাত্মিক গুৰু হিচাপে মান্যতা কৰিছিল। কিন্তু প্রথম বিশ্বযুদ্ধত তুর্কীসকল পৰাজিত হৈছিল। খলিফাই নিজৰ সাম্রাজ্যৰ পৱিত্ৰ ঠাই সমুহৰ ওপৰত অধিকাৰ হেৰুৱাইছিল এইটো মুছলমানসকলৰ বাবে চিন্তাৰ বিষয় হৈ পৰিছিল। খলিফাক পূৰ্বৰ মর্যাদালৈ ঘূৰাই অনাৰ উদ্দেশ্যে ভাৰতবৰ্ষৰ মৌলানা চৌকৎ আলি আৰু মহম্মদ আলিৰ নেতৃত্বত খিলাফৎ আন্দোলনৰ সূচনা হৈছিল।\nসেই সময়ত আকৌ মহাত্মাগান্ধীয়ে ভাৰতত ইংৰাজৰ ঔপনিবেশিক শাসনৰ অন্ত পেলােৱাৰ উদ্দেশ্যে ‘অসহযােগ আন্দোলনৰ পাতনি মেলাৰ কথা চিন্তা কৰি আছিল। তেওঁ জানিছিল যে ভাৰতীয় জনগণ ঐক্যবদ্ধ হ’লেহে এই আন্দোলন সফল হ’ব পাৰিব। মুছলমানসকলকো আন্দোলনৰ অংশীদাৰ হ’বলৈ মুছলমানসকলক খিলাফৎ আন্দোলনলৈ মুকলি সমর্থন জনাইছিল। হিন্দু মুছলমানৰ ঐক্যবদ্ধ শক্তিয়েহে অসহযোেগ আন্দোলনৰ মূলভেটি সুদৃঢ় কৰিব পাৰি, সেই কথা গান্ধীজীয়ে ভালদৰে জানিছিল। আনহাতে ভাৰতবৰ্ষত সংখ্যালঘু মুছলমানসকলেও হিন্দুৰ নেতৃত্ব খিলাফৎ আন্দোলনত সহায়ক হ’ব পাৰে বুলি ভাবিছিল। এনেদৰেই হিন্দু মুছলমানৰ সম্প্ৰীতিৰে ভাৰতবৰ্ষত ১৯১৯ চনত খিলাফৎ আন্দোলনৰ সূচনা-হৈছিল।\n৩। ১৯২০-২২ চনত গান্ধীজীয়ে কিয় অসহযােগ আন্দোলন আৰম্ভ কৰিছিল? ইয়াৰ কাৰ্যসূচী কি আছিল গান্ধীজীয়ে কিয় এই আন্দোলন বন্ধ কৰিছিল?\nউঃ ১৯২০ চনৰপৰা ১৯২২ চনলৈ অহিংস পথেৰে ব্রিটিছ শাসনৰপৰা ভাৰতবৰ্ষক মুক্ত কৰিবলৈ গান্ধীজীয়ে অসহযােগ আন্দোলন আৰম্ভ কৰিছিল। ভাৰতৰ সকলাে শ্ৰেণীৰ লােকে এই আন্দোলনত জপিয়াই পৰিছিল। এই আন্দোলনৰ কাৰণবােৰ হ’ল—\n(১) ইংৰাজে ভাৰতত প্ৰৱৰ্তন কৰা ৰাওলাট আইনৰ বিৰুদ্ধে অসহযােগ আন্দোলন হৈছিল। ১৯১৯ চনত পঞ্জাৱৰ অমৃতচৰ জিলাৰ জালিয়ানৱালাবাগ হত্যাকাণ্ড। (৩) তুৰস্কৰ সমস্যা। (৪) ব্রিটিছসকলৰ দ্বাৰা ভাৰতবৰ্ষত কৰা অথনৈতিক শােষণ।\nএইবােৰ কাৰণতে ১৯১৯ চনত কলিকতাত বহা ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ অধিৱেশনে মহাত্মা গান্ধী নেতৃত্বত অসহযােগ আন্দোলন আৰম্ভ কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্রহণ কৰে। কংগ্ৰেছৰ বিশেষ অধিৱেশনত খিলাফটৰ সমর্থন চৰকাৰৰ সৈতে অসহযােগৰ প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰা হয়। গতিকে গান্ধীজীৰ নেতৃত্বত কংগ্ৰেছ আৰু কেন্দ্রীয় খিলাফট সমিতিৰ যুটীয়া উদ্যোগত ভাৰতবৰ্ষত পােন প্ৰথমতে ব্রিটিছ বিৰােধী গণ আন্দোলনৰ সূচনাহয়। অসহযােগ আন্দোলনৰ কাৰ্যসূচীবােৰ এনে ধৰণৰ আছিল—\n(১) এই আন্দোলনৰ মুখ্য লক্ষ্য আছিল ভাৰতবৰ্ষৰ মর্যাদা আৰু অখণ্ডতা শান্তিপূর্ণভাৱে অটুট ৰখা। হেজাৰ হেজাৰ সাধাৰণ মানুহ এই উদ্দেশ্যেৰে আন্দোলনত নামিছিল। এই আন্দোলনে মানুহৰ আৱেগক উজ্জীৱিত কৰি তুলিছিল।\n(২) হিন্দু-মুছলমানৰ ঐক্য বৃদ্ধি হৈছিল আৰু একেলগে আন্দোলনত অংশ গ্রহণ কৰিছিল।\n(৩) নানা ঠাইত বিদেশী বস্ত্র জ্বলাই দিয়া হৈছিল।\n(৪) বিদেশী ব্যয়-বস্তু আৰু সুৰা বিক্রি কৰা দোকানবােৰ বর্জন কৰা হৈছিল।\n(৫) বংগদেশৰ মেদিনীপুৰৰ কৃষকসকলে কৰ-কাটল নিদিয়াৰ সপক্ষে প্রচাৰ কাৰ্যসূচী ৰূপায়ণ কৰিছিল।\n(৬) কংগ্ৰেছে সেই সময়ছােৱাত কাশী বিদ্যাপীঠ, বেনাৰস বিদ্যাপীঠৰ দৰে জাতীয় শিক্ষানুষ্ঠান গঢ়ি তুলিছিল। সমগ্ৰ ভাৰততে এই আন্দোলন প্ৰৱলভাৱে\nচলি থকা অৱস্থাতে ১৯২২ চনৰ ৫ ফেব্ৰুৱাৰি তাৰিখে উত্তৰ প্ৰদেশৰ চৌৰিচৌৰাৰ পুলিচ থানাত আন্দোলনকাৰীয়ে অগ্নিসংযােগ কৰি ২২জন পুলিচক হত্যা কৰে। গান্ধীৰ অহিংসা পন্থাৰ বিপৰীতে হিংসাত্মক ৰূপ লােৱাত এই আন্দোলন গান্ধীজীয়ে বন্ধ কৰে।\n৪। আইন অমান্য আন্দোলন আৰম্ভ কৰাৰ প্রধান। কাৰণসমূহ কি আছিল? গান্ধীজীয়ে এই আন্দোলন কেনেদৰে আৰম্ভ কৰিছিল, আলােচনা কৰা।\nআইন অমান্য আন্দোলনৰ মূল লক্ষ্য কি আছিল? এই আন্দোলনৰ কেইটামান মূল বৈশিষ্ট্য লিখা।\nউঃ ১৯৩০ চনৰ পৰা ১৯৩৪ চনলৈকে আইন অমান্য আন্দোলনটো দুটা পর্যায়ত আৰম্ভ হৈছিল। এই আন্দোলনৰ অন্যতম প্রধান কাৰণ আছিল ব্রিটছ চৰকাৰৰ দ্বাৰা চাইমন কমিছন গঠন। এই কমিছনত কেৱল ব্রিটিছ সংসদ সদস্যক অন্তর্ভূক্ত কৰা হৈছিল বাবে ইয়াক ভাৰতীয়সকলে বর্জন কৰে। ১৯২৮ চনত কলিকতাত বহা কংগ্রেছৰ অধিৱেশনত ব্রিটিছ চৰকাৰক সকীয়নি দিয়া হৈছিল যে যদি ভাৰতক ডমিনিয়ন ব্যৱস্থা প্ৰদান কৰা নহয় তেন্তে আইন অমান্য আন্দোলন গঢ়ি তােলা হ’ব। ১৯২৯ চনৰ লাহােৰ কংগ্ৰেছ অধিৱেশনত পূর্ণ স্বৰাজ কংগ্রেছৰ মূল লক্ষ্যৰূপে বিবেচিত হয়। ১৯৩০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত সমগ্ৰ ভাৰততে পূর্ণ স্বৰাজদিৱস পালন কৰা হয়। ১৯৩০ চনৰ ৩১ জানুৱাৰীত ব্রিটিছ শাসনৰ অৱসান বিচাৰি মহাত্মাগান্ধীয়ে ভাইচৰয় লর্ড আৰউইনলৈ মাদকদ্রব্যৰ প্ৰচলন বন্ধ, লােণ কৰ বন্ধ কৰা, সকলে ৰাজনৈতিক বন্দীক মুক্তি দিয়া আদি কেইবাটাও দাবীৰে এখন চৰম পত্র প্রেৰণ কৰে। আৰউইনে দাবীসমূহ মানি নােলােৱাত গান্ধীয়ে ১৯৩০ চনৰ ১২ মার্চত ৩৮৫ কিঃমিঃ দূৰত্ব অতিক্রম কৰি গুজৰাটৰ দাণ্ডিত উপস্থিত হয়। দাণ্ডিত চৰকাৰী আইন ভংগ কৰি সাগৰৰ পানীৰ পৰা লােণ প্রস্তুত কৰি আইন অমান্য আন্দোলনৰ সূচনা কৰে। এই আন্দোলনৰ মূল বৈশিষ্ট্যসমূহ হ’ল-\n(১) এই আন্দোলন সর্বত্রে বিয়পি পৰিছিল। ছাত্র, মহিলা, কৃষককে ধৰি সকলাে শ্ৰেণীৰ মানুহে এই আন্দোলনত অংশ লৈছিল।\n(২) দেশৰ অন্যান্য প্রান্ততাে লােণ আইনক প্রত্যাহ্বান জনােৱা হৈছিল।\n(৩) উত্তৰ-পশ্চিম সীমান্ত প্রদেশত খান আব্দুল গফুৰ খানৰ (সীমান্ত গান্ধী নামেৰে পৰিচিত) নেতৃত্বত ‘ৰেড চার্টছ’ হিচাপে জনপ্রিয় ‘খুদাই খিটমগাদৰছ’ (ঈশ্বৰৰ। সেৱক) সকলে আন্দোলনটো চলাই নিছিল।\n(৪) এই আন্দোলনত গান্ধীজীৰ লগতে হেজাৰ হেজাৰ স্বাধীনতাপ্রেমী পুৰষ, মহিলা আৰু ল’ৰা-ছােৱালী গ্রেপ্তাৰ হৈছিল।\n(৫) আইন অমান্য আন্দোলন চলি থকাৰ বাবে লণ্ডনত অনুষ্ঠিত প্রথমখন ঘূৰণীয়া মেজমেল কংগ্ৰেছে বর্জন কৰিছিল।\n১৯৩১ চনৰ মাৰ্চ মাহত হােৱা গান্ধী-আউইন চুক্তি মতে মহাত্মাগান্ধীয়ে কংগ্ৰেছৰ দ্বিতীয় ঘূৰণীয়া মেজ মেলত অংশ গ্ৰহণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু আইন অমান্য আন্দোলন প্রত্যাহাৰ কৰে।\n৫। সত্যাগ্রহ বুলিলে কি বুজা? যি তিনিটা স্থানীয় বিবাদৰ ক্ষেত্ৰত গান্ধীয়ে সত্যাগ্রহক প্রথমতে প্রয়ােগ কৰিছিল সেই তিনিটাৰ বিষয়ে সংক্ষিপ্ত ৰূপত লিখা।\nউঃ সত্যাগ্রহ শব্দটো সত্য’ আৰু আগ্রহ’ শব্দ দুটা লগ হৈ সৃষ্টি হৈছে। সত্যৰ প্রতি আগ্রহেই হৈছে সত্যাগ্রহ। গান্ধীজীৰ মতে, সত্যাগ্রহ কেরল একপক্ষীয় প্রতিৰোধ নহয়। ইয়াৰ তাৎপর্য হ’ল জনতাই গভীৰভাৱে নেৰানেপেৰাকৈ ৰাজনৈতিক কার্যকলাপত আত্মনিয়ােগ কৰা। সত্যগ্ৰহৰ ভিত্তি হ’ল অহিংসা। সত্যাগ্রহ’ শব্দটো গান্ধীজীয়ে দক্ষিণ আফ্রিকাতে প্রথমে প্রয়ােগ কৰিছিল। মহাত্মা গান্ধীয়ে ১৯১৫ চনত ভাৰতলৈ উভতি অহাৰ পিছত তিনিটা স্থানীয় বিবাদত সােমাই সত্যাগ্রহ প্রয়ােগ কৰিছিল। সেই বিবাদ তিনিটা হ’ল-\n(১) উত্তৰ বিহাৰৰ চম্পাৰণত মহাত্মা গান্ধীয়ে খেতিয়কসকলক শোষণ কৰা ভূস্বামীসকলৰ বিপক্ষে সাধাৰণ কৃষকসকলক নেতৃত্ব প্রদান কৰি সত্যাগ্রহ\n(২) গুজৰাটৰ খোেত কৃষকসকলৰ খেতি নষ্ট হােৱাৰ পিছতাে চৰকাৰে আৰােপ কৰা অত্যধিক ৰাজহৰ বিপক্ষে সত্যাগ্রহ কৰিছিল।\n(৩) আহমেদাবাদত বঞ্চিত মিল শ্ৰমিকসকলৰ হৈ মিল মালিকসকলৰ বিপক্ষে থিয় দিছিল। এই প্রতিটো কাৰ্যসূচীতে তেওঁ ‘সত্যাগ্রহক কৌশল হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু য’ত আদর্শ আছিল সত্য আৰু অহিংসা।\nমহাত্মা গান্ধী আৰু ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰাম দশম শ্ৰেণী\n৬। ভাৰতীয় জাতীয় সেনা বাহিনীৰ বিষয়ে এটা চমু টোকা লিখা।\nউ: ভাৰতৰ স্বাধীনতা যুদ্ধত ভাৰতীয় জাতীয় সেনা বাহিনীয়ে এক গুৰুত্বপূর্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল। কেপ্তেইন সােহান সিং আছিল জাতীয় সেনা বাহিনীৰ জন্মদাতা। সুভাষ চন্দ্র বসুৱে ১৯৪৩ চনত জাতীয়তাবাদী নেতা ৰাসবিহাৰী বসুৰ সহযােগত ভাৰতীয় জাতীয় সেনা বাহিনী নাইবা আজাদ হিন্দ ফৌজ পুনর্গঠনহে কৰে। তেওঁ পূর্বতে ব্রিটিছ-ভাৰত সেনাবাহিনীৰ এজন কেপ্তেইন আছিল। জাপানে ব্রিটিছ শাসনাধীন মালয় আক্রমণ কৰি ব্রিটিছ বাহিনীক পৰাভূত কৰে। কেপ্তেইন সােহান সিঙৰ সৈতে এটি ক্ষুদ্র সামৰিক দলে পলায়ন কৰে যদিও পিছত তেওঁলােকে জাপানী সৈনিকৰ ওচৰত আত্মসমর্পণ কৰে। এইজন সােহান সিঙে জাপানী সৈনিকসকলৰ পৰামর্শ মতে যুদ্ধ বন্দী। ভাৰতীয় সৈনিকসকলক লৈ এটি ব্রিটিছ বিৰােধী সেনাবাহিনী গঠন কৰে। এইদৰে গঠিত সেনাবাহিনীটোক ‘আজাদ হিন্দ ফৌজ’ বুলি নামাকৰণ কৰা হয়। এই ফেীজটোৰ প্রধান উদ্দেশ্য আছিল জাপানীসকলৰ সহযােগত ব্রিটিছক ভাৰতৰ পৰা খেদি ভাৰতবৰ্ষক স্বাধীন কৰা। ১৯৪২ চনৰ মাৰ্চ মাহৰ শেষত টকিঅ’ত প্রবাসী ভাৰতীয়সকলৰ এখন ৰাজনৈতিক অভিৱৰ্তন পাতি তাতেই ইণ্ডিয়ান ইন্ডিপেনডেঞ্চ লীগ’ নামৰ এটি সংগঠন গঢ়ি তুলিছিল। তাৰ পিছত সেই বছৰৰে জুন মাহত তেওঁ বেংককত প্রাচ্য আৰু দক্ষিণ-পূর্ব এছিয়াৰ বিভিন্ন দেশত\nবসবাস কৰা প্রবাসী ভাৰতীয় লােকসকলৰ এখন প্রতিনিধিত্বমূলক অভিৱৰ্তন পাতিছিল। সেই অবিৱৰ্তনতেই ৰাসবিহাৰী বসুক ইণ্ডিপেনডেঞ্চ লীগ সভাপতি নির্বাচন কৰা হৈছিল। এই সংগঠনটোৰ উদ্দেশ্য আছিল ভাৰতবৰ্ষক ইংৰাজৰ হাতৰ পৰা স্বাধীন কৰা। উক্ত অভিৱর্তনে এখন কার্যকৰী পৰিষদ গঠন কৰি ৰাসবিহাৰী বসুক সভাপতি আৰু সােহান সিঙক প্রতিক্ষা মন্ত্রী আৰু আজাদ হিন্দ ফৌজৰ সেনাধ্যক্ষ নিযুক্ত কৰিছিল।\n১৯৪৩ চনৰ ২১ অক্টোবৰ তাৰিখে, তেওঁ ছিংগাপুৰত স্বাধীন ভাৰতৰ প্রাদেশিক চৰকাৰ (যাক আজাদ হিন্দ চৰকাৰ বুলি জনা যায়) গঠন কৰি ব্রিটিছৰ-মুক্ত ভাৰত গঠনৰ সংকল্প গ্রহণ কৰে। ভাৰতীয় জাতীয় সেনা বাহিনীটোক পুনৰ গঠন কৰা হয় আৰু যুদ্ধবন্দীৰ লগতে সাধাৰণ মানুহকে সৈন্য বাহিনীত ভর্তি কৰাৰ ব্যৱস্থা লােৱা হয়। ইয়াৰ লগতে যুদ্ধ পুঁজি গঠন কৰা হয় আৰু জান্সি ৰাণী ৰেজিমেন্ট’ নমেৰে মহিলাসক্লৰ বাহিনী এটাও গঠন হয়। জাপান প্রত্যক্ষ সহযােগত আৰু পৃষ্ঠপােষকতাত গঠিত হলেও আজাদ হিন্দ ফৌজৰ লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য আছিল ব্রিটিছৰ কবলৰ পৰা ভাৰতবৰ্ষক মুক্ত কৰা আৰু যিকোনাে পৰিস্থিতিতেই জাপানক ভাৰতবৰ্ষত নিজৰ অধিকাৰ স্থাপন কৰাৰ পৰা বিৰত কৰা। সেই লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য আগত ৰাখিয়েই আজাদ হিন্দ ফৌজৰ সৈনিকসকলে দেশৰ স্বাধীনতাৰ কাৰণে চৰম ত্যাগ কৰিবলৈ দায়বদ্ধ আছিল । ভাৰতীয় জাতীয় সেনাবাহিনীৰ মূল শ্লোগান আছিল— ‘জয় হিন্দ”। নেতাজী সুভাষ বসুৱে “মােক তেজ দিয়া, মই তােমালােক স্বাধীনতা দিম”- এই শ্লোগানেৰে সৈন্যসকলক অনুপ্রাণিত কৰিছিল। পিছত ১৯৪৫ চনত এটা বিমান দুর্ঘটনাত সুভাষচন্দ্র বসু নিখােজ হৈ পৰাত নেতাসকল ভাগি পৰে। পিছত তেওঁলােকে জাতীয় কংগ্ৰেছৰ লগত চামিল হৈ স্বাধীনতা আন্দোলনত নামি পৰে। ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ ক্ষেত্ৰত এই দলটোৰ বিশেষ অৰিহণা আছিল।\nমহাত্মা গান্ধী আৰু ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰাম ৰচনা\n৭। কি পৰিস্থিতিত ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ সূচনা হৈছিল? ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামত এই আন্দোলনৰ কাৰ্যসূচীক তুমি মাইলৰ খুঁটি হিচাপে সাব্য কৰিব। খােজানে? তােমাৰ মতামতৰ সমৰ্থনত যুক্তি দিয়া।\nউঃ ইংলেণ্ডে ভাৰতবর্যকে বিশ্বযুদ্ধত সাঙুৰি লােৱাত ভাৰতীয়সকলে বিশেষকৈ কংগ্ৰেছী নেতাসকলে ইয়াৰ বিৰােধিতা কৰি ব্রিটিছ-ভাৰত চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে আন্দোলন আৰম্ভ কৰে। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ অন্ততবৃটিছ প্রধানমন্ত্রীউইষ্টন চার্চিলে ক্রিপচক আলােচনাৰ বাবে ভাৰতলৈ পঠিয়ায় যদিও ক্রিপচ ব্যর্থ হয়। পিছত গান্ধীয়ে বৃটিছৰ বিৰুদ্ধে ‘ভাৰত ত্যাগ আন্দোলন আৰম্ভ কৰে। ১৯৪২ চনৰ আগষ্ট মাহত নিখিল ভাৰত কংগ্ৰেছ সমিতিয়ে এই আন্দোলন আৰম্ভ কৰে। সেই\nচনতে গান্ধীয়ে ৮ আগষ্ট তাৰিখে বােম্বাইৰ গােৱালিয়া টেংকত উদ্দাত্ত ভাষণ দিয়ে। ‘আগষ্ট ক্রান্তি মৈদানত অনুষ্ঠিত এই সভাত গান্ধীয়ে কৈছিল— “কৰিম কিম্বা মৰিম (Door Die)। এই আন্দোলনটোৰ কাৰ্য-পস্থা সম্পর্কে আগষ্ট মাহত প্রস্তাব গ্ৰহণ কৰা হয় বাবে ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনক আগষ্ট বিপ্লৱ\nবুলিও জনা যায়।\nইতিমধ্যে ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত আন্দোলনে গণ আন্দোলনৰ ৰূপ লয়। বৃটিছ চৰকাৰে আন্দোলন দমন কৰিবলৈ উঠিপৰি লাগে। গান্ধী আৰু কেইবাজনাে নেতা গ্রেপ্তাৰ কৰে। ইয়াৰ প্রতিক্রিয়াৰ ফলস্বৰূপে আন্দোলনকাৰীসকলে অধিক উত্তেজিত হৈ পৰে। বহু ঠাইত পুলিচ থানা, অফিচ-কাছাৰীত অগ্নি সংযােগ কৰে। অসমতাে কুশলকোঁৱৰ, মুকুন্দ কাকতী, কণকলতা, হেমৰাম কেট, ব্রজনাথ শৰ্মা, বিষ্ণু ৰাভা আদি নেতাসকালে আন্দোলনটোক আগবঢ়াই নিছিল। সৰুপথাৰত ৰেল লাইন বিচ্ছিন্ন কৰাৰ অপৰাধত কুশল কোঁৱৰক ফাঁচী দিয়া হয়। ভাৰতৰ বিহাৰ, উত্তৰ-প্রদেশ, বংগদেশ, বােম্বাই, উৰিষ্যা আদিত আন্দোলনে ব্যাপক ৰূপ লয়। শেষত বৃটিছ প্রশাসক উপায়হীন হৈ পৰে। তেওঁলােকে ভাৰত ত্যাগৰ প্ৰস্তাৱ মানি ল’বলৈ বাধ্য হয়। ছাৰ ষ্ট্যফর্ড ক্রিপছে ১৯৪২ চনৰ মাৰ্চ মাহৰ ২৩ তাৰিখে ভাৰতবৰ্ষত উপনীত হৈ প্রধান ৰাজনৈতিক দলনেতাসকলৰ সৈতে উক্ত প্রস্তাৱৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি বােলানি আলােচনাত মিলিত হয়। কিন্তু ক্ৰিপছৰ প্ৰস্তাৱত ভাৰতবৰ্ষৰ পূর্ণ স্বাধীনতাৰ কোনাে সম্ভেদ নথকাত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে এই প্রস্তাৱ নাকচ কৰে। অৱশেষত ক্রিপছ\nমিছন ব্যর্থ হৈ ইংলেণ্ডলৈ ওভতি যায়।\nআনহাতে ক্ৰিপছ মিছনৰ লগত ৰাজনৈতিক আলােচনাত ব্যৰ্থ হৈ কংগ্ৰেছে ১৯৪২ চনৰ জুলাই মাহত চৰকাৰৰ সৈতে আসহযােগৰ প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰি ব্রিটিছক ভাৰত ত্যাগ কৰি স্বদেশলৈ প্রত্যাগমনৰ নির্দেশ দিয়ে। এই প্রস্তাৱক পৰিশােধিত ৰূপত ৮/৯ আগষ্টত বােম্বে কংগ্ৰেছত ভাৰত ত্যাগ প্রস্তাৱৰূপে গ্ৰহণ কৰা হয় আৰু ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ ইতিহাসত ই ‘ভাৰত ত্যাগ আন্দোলন’ নামে স্মৰণীয় হৈ আছে। সেয়েহে ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনক ভাৰতৰ\nস্বাধীনতা আন্দোলনৰ ইতিহাসত এক মাইলৰ খুঁটি বুলি অভিহিত কৰিব পাৰি। কাৰণ— এই আন্দোলনৰ পৰিণতি স্বৰূপে ভাৰতবৰ্ষত ব্রিটিছৰ শক্তি বহু পৰিমাণে টুটি আহিছিল। আন্দোলনকাৰীসকলৰ ওপৰত ইংৰাজ চৰকাৰে চলােৱা নির্যাতনৰ বাবে ভাৰতীয়সকলৰ সহানুভূতি সম্পূৰ্ণৰূপে হেৰুৱাই পেলাইছিল।ইংৰাজসকলে ১৯৪৭ চনৰ ১৫ আগষ্টত ভাৰত ত্যাগ কৰি ইয়াৰ পৰিণতি স্বৰূপে ভাৰতক স্বাধীনতা দিবলৈ বাধ্য হয়।\n1 thought on “মহাত্মা গান্ধী আৰু ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰাম দশম শ্ৰেণীৰ”\nitsavery power ful depart ment …i like this…so i give five star …..it is very expensive thinking..


SBI: State Bank of India-ত একাউণ্ট আছে নেকি? মাত্ৰ ২৮ টকা বিনিয়োগ কৰি লাভ কৰক ৪ লাখ টকা state-bank-of-india-if-anyone-having-account-in-sbi-need-to-invest-28-rupees-monthly-for-rupees-4-lakh-benefit-hb– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »SBI: State Bank of India-ত একাউণ্ট আছে নেকি? মাত্ৰ ২৮ টকা বিনিয়োগ কৰি লাভ কৰক ৪ লাখ টকা\nমাহে মাত্ৰ ২৮ টকা জমা দিলেই ৪ লাখ টকাৰ বিশেষ সুবিধা লাভ কৰা সম্ভৱ। জানি লওক সবিশেষ।\n| September 18, 2021, 18:13 IST\nদেশৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ বেংক ভাৰতীয় ষ্টেট বেংকে গ্ৰাহকক সকলো সময়তে উন্নত সেৱা দিয়াৰ প্ৰচেষ্টাত থাকে। গ্ৰাহকৰ বাবে বেংকে এনে কিছুমান সুবিধা জাৰি কৰিছে, যাৰ কথা বহুতে নাজানে।\nবেংকৰ ফালৰ পৰা দিয়া হ'ব ৪ লাখ টকাৰ বিশেষ সুবিধা। নৰেন্দ্ৰ মোদী চৰকাৰৰ এখন আঁচনিত বিনিয়োগ কৰিলেই ৪ লাখ টকাৰ সুবিধা লাভ কৰিব আপুনি।\nনৰেন্দ্ৰ মোদী ২০১৪ চনত প্ৰধানমন্ত্ৰী হোৱাৰ পিছত প্ৰধানমন্ত্ৰী জীৱন জ্যোতি যোজনা(Pradhan Mantri Jeeban Jyoti Scheme or PMJJBY) আৰু প্ৰধানমন্ত্ৰী সুৰক্ষা বীমা যোজনা (Pradhan Matri Surakha Bima Yojana or PMSBY) নামৰ দুখন আঁচনি আৰম্ভ কৰা হৈছিল।\nএই দুখন আঁচনিত বিনিয়োগ কৰিবলৈ গ'লে খৰচ একেবাৰে সামান্য হ'ব। এই দুয়োখন আঁচনি মিলাই বছৰত খৰচ হ'ব মাত্ৰ ৩৪২ টকা।\nজীৱন জ্যোতি সুৰক্ষা বীমাৰ বাবে ৩৩০ টকা আৰু জীৱন সুৰক্ষা যোজনাৰ বাবে ১২ টকা খৰচ কৰিব লাগিব। বীমাৰ অংশীদাৰৰ বেংক একাউণ্টৰ পৰা লগে লগে বছৰি ধন কৰ্তন কৰা হ'ব।\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী জীৱন জ্যোতি বীমা যোজনাৰ বাবে ৩৩০ টকা বছৰি দিব লাগিব। আৰু গ্ৰাহকে ২ লাখ টকাৰ সুবিধা লাভ কৰিব।\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী সুৰক্ষা বীমা যোজনাৰ বাবে বছৰি ১২ টকা দিব লাগিব। এই টকাও বেংক একাউণ্টৰ পৰা কৰ্তন কৰা হ'ব।\nযিসকলে জনধন যোজনা কৰি আছে, তেওঁলোকে বিনামূলীয়াকৈ ২ লাখ টকাৰ সুবিধা লাভ কৰিব।\nঅটল পেন্সন যোজনাত বিনিয়োগ কৰিলে নিশ্চিত পেন্সন লাভ কৰিব। ৬০ বছৰ বয়সৰ পিছত ১০০০ৰ পৰা ৫০০০ টকা পৰ্যন্ত মাহিলী পেন্সন লাভ কৰিব। ১৮ৰ পৰা ৪০ বছৰ বয়সৰ ভিতৰত আবেদন কৰিব লাগিব।


মাহ-হালধিৰ গোন্ধ নৌযাওঁতেই বিকিয়ে এৰিলে কেটক! - Dainandin Barta- দৈনন্দিন বাৰ্তা\nমাহ-হালধিৰ গোন্ধ নৌযাওঁতেই বিকিয়ে এৰিলে কেটক!\nউন্মোচিত হ’ল নিৰপেক্ষ গহপুৰৰ বাৰ্ষিক কেলেণ্ডাৰ\nলামডিঙত নেতাজীৰ ১২৫ সংখ্যক জন্ম জয়ন্তী পালন\nৰেলত ডাঙৰকৈ কথা ক’লেই যাত্ৰীয়ে ভৰিব লাগিব জৰিমনা\nক’ভিডৰ তৃতীয় ঢৌত মৃত্যু ঘটা ৬০ শতাংশ লোকেই আংশিক বা সম্পূৰ্ণৰূপে টিকাকৰণ নকৰা লোক\nবাজেট ২০২২ঃ মহিলাৰ সুস্থতাৰ বিষয়ত অধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰাটো বিচাৰে উদ্যোগীসকলে\nসমষ্টি পুনৰ নিৰ্ধাৰণ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছতে জম্মু-কাশ্মীৰত বিধানসভা নিৰ্বাচনঃ অমিত শ্বাহ\nদেশৰ বিভিন্ন জিলা দণ্ডাধীশসকলৰ সৈতে বাৰ্তালাপ প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীৰ\nগণৰাজ্য দিৱসৰ পেৰেডত উজলিব ১২ ৰাজ্যৰ ২১ প্ৰতীকপট\nনিজৰ বিয়া বাতিল কৰিলে নিউজিলেণ্ডৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী জেচিণ্ডা আৰ্ডেনে\nগণতন্ত্ৰ দিৱস উদযাপনৰ হেতু ৰাজ্যত নতুন এছঅ’পি\nঅসমআছাম ৰাইজিং( ইভেন্টে)বিনোদন\nBy দৈনন্দিন বাৰ্তা\t Last updated Jan 4, 2022\nকিছুদিনৰ আগতে বলীউদ তাৰকা বিকি কৌশল আৰু কেটৰিনাৰ কাইফে যুগ্ম জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল ৷ ধুম-ধামেৰে আয়োজন কৰা এই বিয়াখনে সকলো লোকৰে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল ৷ বিয়াৰ পাছত দুয়োজনে কটোৱা সুন্দৰ মুহুৰ্তবোৰ সামাজিক মাধ্যমত শ্বেয়াৰ কৰিছিল আৰু অনুৰাগীৰ মন জয় কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল ৷ বিয়াৰ পাছত স্বামীৰ সৈতে বলীউড নায়িকা কেটৰিনা কাইফে প্ৰথমটো খ্ৰীষ্টমাছ আৰু নৱবৰ্ষও উদযাপন কৰিলে।\nশ ব্যস্ততাৰ পিছতো নতুন বছৰক আদৰণি জনোৱাৰ বাবে কিছু সময় উলিয়াইছে নৱ দম্পতীয়ে। ২০২২ বৰ্ষটোও নতুনকৈ আৰম্ভ কৰাৰ দুৰ্বাৰ হেঁপাহ আছিল বিকি-কেটৰ, কিন্তু সময়ে যেন সেইয়া সম্ভৱ কৰি নুতুলিলে তেওঁলোকক ৷ এতিয়া সকলো সামৰি তেওঁলোক পুনৰ কামলৈ ঘুৰি যোৱাৰ সময় আহি পৰিছে ৷ ইয়াকে লৈ এতিয়া মন সেমেকি উঠিছে কেটৰিনাৰ ৷ কিয়নো বিকিয়ে এতিয়া শ্বুটিংৰ বাবে মুম্বাইৰ বাহিৰলৈ যাব লগা হৈছে ৷ সেয়েহে দুয়োজন তাৰকাক শনিবাৰে মুম্বাই বিমান বন্দৰত দেখা গৈছিল ৷\nকেটে বিকিক বিদায় জনাবলৈ বিমান বন্দৰলৈ আহিছিল আৰু তেওঁলোক একেখন গাড়ীতে আহিছিল ৷ কেটে বিকিক বিদায় জনোৱা সমগ্ৰ দৃশ্য ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰিছে৷ ভিডিঅ’টোত কেটৰিনাই বিদায় পৰত বিকিক আলিংগন কৰিছে আৰু তেওঁলোকে ইজনে সিজনক যেন বান্ধোনৰ পৰা এৰিবই খোজা নাছিল। ভিডিঅ’টো সামাজিক মাধ্যমত বিয়পি পৰাৰ লগে-লগে তেওঁলোকৰ অনুৰাগীসকলে নৱ দম্পতীৰ এনে গভীৰ প্ৰেমৰ প্ৰতি তেওঁলোক খুবেই আকৃষ্ট হৈছে।\nমায়ানগৰীৰ তাৰকাৰ দেহত ক’ভিড\nঠেঙাল কছাৰী স্বায়ত্তশাসিত পৰিষদৰ নিৰ্বাচন\nক’ভিডৰ তৃতীয় ঢৌত মৃত্যু ঘটা ৬০ শতাংশ লোকেই আংশিক বা সম্পূৰ্ণৰূপে টিকাকৰণ নকৰা…\nসমষ্টি পুনৰ নিৰ্ধাৰণ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছতে জম্মু-কাশ্মীৰত বিধানসভা নিৰ্বাচনঃ অমিত…\nক’ভিডৰ তৃতীয় ঢৌত মৃত্যু ঘটা ৬০ শতাংশ লোকেই আংশিক বা সম্পূৰ্ণৰূপে…\nবাজেট ২০২২ঃ মহিলাৰ সুস্থতাৰ বিষয়ত অধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰাটো বিচাৰে…\nসমষ্টি পুনৰ নিৰ্ধাৰণ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছতে জম্মু-কাশ্মীৰত বিধানসভা…


ঘাঁহ জাতীয় শস্য — Vikaspedia\nঘাঁহ জাতীয় শস্য\nজাত কৃষিকাল (দিন) সেউজীয়া ঘাঁহ কুইন্টল/হেক্টৰ শুকান ঘাঁহ কুইন্টল/হেক্টৰ শস্য কিমানবাৰ কাটিব পাৰি\nজে এইচ ও এচ-১৯\nপানী ওলাই যোৱাৰ সু-ব্যৱস্হা থকা বোকা-পলসুৱা আৰু বালিয়া মাটি এই খেতিৰ উপযোগী ৷ এনে মাটিত শালি ধানৰ পিচতে ইয়াৰ খেতি কৰিব পাৰি ৷\nযৱধানৰ খেতিৰ বাবে ভাল মিহি কঠীয়া তলীৰ প্ৰয়োজন৷\nবীজ সিঁচাৰ সময় : অক্টোবৰ মাজ ভাগৰ পৰা ডিচেম্বৰ মাহলৈকে৷\nবীজৰ পৰিমাণ : ১০০ কি.গ্রা./হেক্টৰত (১৩-১৪ কি.গ্রা./বিঘাত)৷\nদুৰত্ব : ২৫-৩০ চে: মি: ব্যৱধানত খাল খান্দি বীজবোৰ ৪-৫ চে: মি: দত সিঁচিব লাগে ৷\nপ্ৰতি হেক্টৰত ৫৪ কি.গ্রা. ইউৰিয়া, ১২৫ কি.গ্রা. একক চুপাৰ ফচফেট আৰু ৩৩ কি.গ্রা. মিউৰিয়েট অৱ পটাছ প্ৰাথমিক সাৰ হিচাবে প্ৰয়োগ কৰিব আৰু প্ৰথমবাৰ শস্য কটাৰ পিচতে (বীজ সিঁচাৰ ৬০-৭০ দিনৰ পিছত) ৩৪ কি.গ্রা. ইউৰিয়া টপ দ্ৰেছ হিচাবে প্ৰয়োগ কৰিব ৷\nবৰষুণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি যৱধানৰ খেতি সফলতাৰে কৰিব পাৰি ৷ মাটিডৰা শুকান হলে বীজ সিঁচাৰ পিছতেই প্ৰথমবাৰ জলসিঞ্চন কৰিব লাগে ৷ দ্বিতীয়বাৰ, বীজ সিঁচাৰ ৪৫ দিনৰ পিছত পোখা মেলাৰ সময়ত আৰু প্ৰথমবাৰ শস্য কটাৰ পিছতে তৃতীয়বাৰ জলসিঞ্চন কৰিব লাগে ৷\nবীজ সিঁচাৰ ৩-৪ সপ্তাহৰ পিছত এবাৰ বনবাত নিৰাই দিব লাগে ৷\nবীজ সিঁচাৰ ৬০-৭০ দিনৰ পিছত প্ৰথমবাৰ আৰু শতকৰা ৫০ ভাগ ফুল ধৰাৰ পিছত দ্বিতীয়বাৰ শস্য কাটিব লাগে ৷ মাটিৰ পৰা ৮-১০ চে: মি: ওপৰত গছবোৰ কাটিব৷\nবীজ : প্ৰথমবাৰ শস্য কটাৰ পিছত সেই শস্যৰ পৰাই বীজ সংৰক্ষণ কৰিব পাৰি ৷ পাঁচ ভাগৰ এক অংশ হেক্টৰ মাটিৰ বীজেৰেই এক হেক্টৰ মাটিত সিঁচিবলৈ যথেষ্ট হয়৷


বিজয় হাজাৰে ট্ৰফীত পৃথ্বী শ্ব'ৰ আন এক বিৰল অভিলেখ!! - Olympia Sports\nHomeNewsবিজয় হাজাৰে ট্ৰফীত পৃথ্বী শ্ব'ৰ আন এক বিৰল অভিলেখ!!\nবিজয় হাজাৰে ট্ৰফীত দুৰ্দান্ত প্ৰদৰ্শন অব্যাহত ৰাখিছে মুম্বাইৰ অধিনায়ক পৃথ্বী শ্ব’ই। প্ৰতিযোগিতাত এই পৰ্যন্ত শ্ব’ই ডেৰ শতাধিক ৰানৰ তিনিটাকৈ ইনিংছ খেলিবলৈ সক্ষম হৈছে। প্ৰতিযোগিতাৰ আজি অনুষ্ঠিত ছেমিফাইনেল মেচ এখনত কৰ্ণাটকৰ বিৰুদ্ধে পুনৰ বেটিং পৰাক্ৰম দেখুৱাবলৈ সক্ষম হয় যুৱ ক্ৰিকেটাৰজন।\nনতুন দিল্লীৰ পলম গ্ৰাউণ্ডত অনুষ্ঠিত আজিৰ মেচখনত মুম্বাইয়ে প্ৰথমে বেটিং কৰি মুম্বাইয়ে অধিনায়ক শ্ব’ৰ বিস্ফোৰক ১৬৫ ৰানৰ সহায়ত নিৰ্ধাৰিত ৫০ অভাৰত বিশাল ৩২২ ৰান কৰিবলৈ সক্ষম হয়। শ্ব’ৰ ১২২ টা বলৰ ইনিংছটোত আছিল ২২ টা চাৰি আৰু ৭ টা ছয়।\nউল্লেখযোগ্য যে ইয়াৰ পূৰ্বে কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত সৌৰাষ্ট্রৰ বিপক্ষে ১৮৫ ৰানৰ আন এক বিস্ফোৰক ইনিংছ খেলিছিল শ্ব’ই। চলিত বিজয় হাজাৰে ট্ৰফীত পৃথ্বী শ্ব’ই এটা দ্বি-শতকীয় ইনিংছো উপহাৰ দিছে।\nইয়াৰ লগে লগে ক্ৰিকেটাৰজনে বিজয় হাজাৰে ট্ৰফীৰ এটা চিজনত সৰ্বাধিক ৰান সংগ্ৰহকাৰী হিচাবে পৰিগণিত হল। এই পথত তেওঁ মায়ংক আগৰৱালক পিছ পেলাবলৈ সক্ষম হয়। ইয়াৰ পূৰ্বে মায়ংক আগৰৱালাই ২০১৭-১৮ চিজনত ৭২৩ ৰান সংগ্ৰহ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।\nPrevious articleপুনৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অলিম্পিক কিমিটিৰ অধক্ষ্য হিচাপে নিৰ্বাচিত থমাছ বাক\nNext articleএ এফ চি চেম্পিয়নচ লীগৰ গ্ৰোপ ইৰ মেচ অনুষ্ঠিত হ’ব গোৱাত\nচিত্ৰলেখা ভলীবল কোচিং চেণ্টাৰ:এজাক তৰুণৰ প্ৰতিভাৰে উদ্ভাসিত হৈছে বান নগৰী তেজপুৰ\nজে কে বৰুৱা ক্ৰিকেটত গোলাঘাটৰ বিপক্ষে পিছ পৰিছে তিনিচুকীয়া\n৫৬ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰছ-কান্ট্ৰী চেম্পিয়নশ্বিপ,ক্ষেত্ৰীৰ মালয়বাৰীত বাছনি শিবিৰ


ক্ৰমাৎ লাখৰ দিশে দেশত দৈনিক সংক্ৰমণ | নতুন সময়\nHome ৰাষ্ট্ৰীয়ঃ ক্ৰমাৎ লাখৰ দিশে দেশত দৈনিক সংক্ৰমণ\nক্ৰমাৎ লাখৰ দিশে দেশত দৈনিক সংক্ৰমণ\nদেশত দৈনিক ৯০ হাজাৰৰ ঘৰত বৃদ্ধি পাইছে কৰোনা ভাইৰাছত আক্রান্তৰ সংখ্যা। দৈনিক মৃত্যুও ১০০০ৰ ওপৰতেই বাঢ়ি আছে। দেশৰ মুঠ আক্রান্তই ইতিমধ্যে পাৰ কৰিছে চাৰে ৪৬ লাখ। যাৰ ভিতৰত কেৱল মহাৰাষ্ট্ৰতেই আক্ৰান্তৰ সংখ্যা ১০ লাখ৷\nকেন্দ্রীয় স্বাস্থ্য মন্ত্রালয়ে আজি প্ৰকাশ কৰা মতে, যোৱা ২৪ ঘণ্টাত দেশত ৯৭ হাজাৰ ৫৭০ জন নতুনকৈ কোভিডত আক্রান্ত হৈছে। এই সময়ছোৱাত আমেৰিকা আৰু ব্রাজিলত নতুন আক্রান্তৰ সংখ্যা যথাক্রমে ৪৭ হাজাৰ ১৫৪ আৰু ২৩ হাজাৰ ৮৬৪ জন। বিগত এমাহ ধৰি দুয়োখন দেশৰ তুলনাত ভাৰতৰ নতুন সংক্রমণ বহু বেছি সংখ্যাত হৈছে। বিগত কেইবাটাও দিনত সেয়া দুইৰ পৰা তিনি গুণ হৈ গৈছে।\nআজিৰ পৰিসংখ্যা মতে, দেশত মুঠ আক্রান্তৰ সংখ্যা ৪৬ লাখ ৫৯ হাজাৰ ৯৪৮ জন। প্রথম স্থানত থকা আমেৰিকাত মুঠ আক্রান্ত ৬৪ লাখ ৪৪ হাজাৰ আৰু তৃতীয় স্থানত থকা ব্রাজিলত মুঠ আক্রান্ত ৪২ লাখ ৩৮ হাজাৰ।\nআনহাতে, দেশত শীৰ্ষ তিনিখন ৰাজ্যৰ ভিতৰত যোৱা ২৪ ঘণ্টাত মহাৰাষ্ট্রত নতুন সংক্রমণ চাৰে ২৪ হাজাৰৰো বেছি। যাৰ ফলত এতিয়া ৰাজ্যখনত মুঠ আক্রান্ত ১০ লাখ অতিক্ৰম কৰিছে। অন্ধ্রপ্রদেশত প্রায় ১০ হাজাৰ আৰু কর্নাটকত চাৰে ৯ হাজাৰ নতুনকৈ সংক্রমিত হৈছে। উত্তৰ প্রদেশত আজি সংক্ৰমণে ৭ হাজাৰ চুইছে। দৈনিক দেশৰ ৰাজধানীৰ বৰ্ধিত সংক্ৰমণেও উদ্বেগ বঢ়াইছে। পশ্চিমবঙ্গ আৰু বিহাৰত নতুন সংক্রমণ একেই হাৰত হ’লেও তেলেঙ্গানা, অসম, ওড়িশাৰ দৈনিক নতুন সংক্রমণে আশংকা বৃদ্ধি কৰিছে। কেৰালা, হাৰিয়ানা, পঞ্জাব, ঝাৰখণ্ড, ছত্তীশগড়তো আক্রান্ত উল্লেখযোগ্য হাৰত বৃদ্ধি পাইছে।\nদৈনিক মৃত্যুতো এতিয়া অন্যান্য দেশতকৈ আগত ভাৰত। মুঠ মৃত্যুৰ হিচাবত বিশ্বৰ তৃতীয় স্থানত থাকিলেও, প্রথম আৰু দ্বিতীয় স্থানত থকা আমেৰিকা আৰু ব্রাজিলৰ তুলনাত ভাৰতত মুঠ মৃত্যু বহু কম। ইয়াৰ উপৰি সেই দেশবোৰৰ তুলনাত ভাৰতত মৃত্যুৰ হাৰো বহু কম। কেন্দ্রীয় স্বাস্থ্য মন্ত্রালয়ৰ পৰিসংখ্যা অনুসৰি, বিগত ২৪ ঘণ্টাত কৰোনাৰ ফলত মৃত্যু হৈছে ১ হাজাৰ ২০১ জনৰ। ইয়াকে লৈ দেশত মুঠ ৭৭ হাজাৰ ৪৭২ জনৰ প্রাণ কাঢ়িলে কৰোনা ভাইৰাছে। ইয়াৰ ভিতৰত মহাৰাষ্ট্রতেই মৃত্যু হৈছে ২৮ হাজাৰ ৭২৪ জন। দ্বিতীয় স্থানত থকা তামিলনাডুত মুঠ মৃত্যু ৮ হাজাৰ ২৩১।\nতৃতীয় স্থানত থকা কর্নাটকত মৃত্যুৰ সংখ্যা ৭ হাজাৰ অতিক্ৰম কৰিছে। দেশৰ ৰাজধানীত এই সংখ্যা ৪ হাজাৰ ৬৮৭। অন্ধ্রপ্রদেশ (৪,৭৭৯), উত্তৰ প্রদেশ (৪,২৮২), পশ্চিমবঙ্গ (৩,৮২৮) আৰু গুজৰাট (৩,১৮০) মৃত্যু তালিকাত ওপৰৰ ফালে আছে। পঞ্জাবত মুঠ মৃত্যু দুই হাজাৰ অতিক্ৰম কৰিবলৈ আগবাঢ়িছে। মধ্যপ্রদেশ (১,৬৯১) আৰু ৰাজস্থানতো (১,২০৭) মুঠ মৃত্যু বাঢ়ি আছে। ইয়াৰ পিছত তালিকাত আছে তেলেঙ্গানা, হাৰিয়ানা, জম্মু-কাশ্মীৰ, বিহাৰ, ওড়িশা, ঝাৰখণ্ড, ছত্তীশগড়, উত্তৰাখণ্ড, গোৱা, ত্রিপুৰাৰ দৰে ৰাজ্যবোৰ।\nআনহাতে, এই পর্যন্ত দেশত মুঠ ৩৬ লাখ ২৪ হাজাৰ ১৯৬ জন কৰোনাৰ কবলৰ পৰা মুক্ত হৈছে। অর্থাৎ দেশত মুঠ আক্রান্তৰ ৭৭.৭৭ শতাংশই সুস্থ হৈছে। যোৱা ২৪ ঘণ্টাত দেশত সুস্থ হৈছে ৮১ হাজাৰ ৫৩৩ জন।\nইফালে বিগত ২৪ ঘণ্টাত দেশৰ সংক্রমণ হাৰ ৮.৯৪ শতাংশ। এই সময়ছোৱাত দেশত পৰীক্ষা হৈছে ১০ লাখ ৯১ হাজাৰ ২৫১ জনৰ।\nকোভিডত আক্রান্ত আৰু মৃত্যু দুয়োখন তালিকাতেই আৰম্ভণিৰ পৰা শীর্ষত থকা মহাৰাষ্ট্রত মুঠ আক্রান্ত ১০ লাখ ১৫ হাজাৰ। দ্বিতীয় স্থানত থকা অন্ধ্রপ্রদেশত ৫ লাখ ৪৭ হাজাৰ। তামিলনাডুত মুঠ ৪ লাখ ৯১ হাজাৰজন আক্রান্ত হৈছে। চতুর্থ স্থানত থকা কর্নাটকত মুঠ সংক্রমিত ৪ লাখ ৪০ হাজাৰ। উত্তৰ প্রদেশতো সংখ্যাটো ২ লাখ ৯৯ হাজাৰত উপনীত হৈছে। দিল্লীত মুঠ আক্রান্ত ২ লাখ পাৰ কৰিছে।\nপশ্চিমবঙ্গত ১ লাখ ৯৬ হাজাৰ, বিহাৰত ১ লাখ ৫৫ হাজাৰ আৰু তেলেঙ্গানাত ১ লাখ ৫৪ হাজাৰ। অসম আৰু ওড়িশাত মুঠ আক্রান্ত ১ লাখ ৩৮ হাজাৰ আৰু ১ লাখ ৪৩ হাজাৰ। গুজৰাট আৰু কেৰালাতো এক লাখ অতিক্ৰম কৰিছে আক্রান্তৰ সংখ্যাই।\nৰাজস্থানত ৯৯ হাজাৰ, হাৰিয়ানাত ৮৮ আৰু মধ্যপ্রদেশত মুঠ আক্ৰান্ত ৮৩ হাজাৰ। পঞ্জাবত ৭৪ হাজাৰ, ঝাৰখণ্ডত ৫৯ হাজাৰ, ছত্তীশগড়ত ৫৮ হাজাৰ, জম্মু-কাশ্মীৰত মুঠ আক্রান্ত ৫০ হাজাৰ। ইয়াৰ পিছত ক্রমান্বয়ে আছে উত্তৰাখণ্ড, গোৱা, পণ্ডিচেৰী আৰু ত্রিপুৰা। মণিপুৰ, হিমাচল প্রদেশ, নাগালেণ্ড, অৰিণাচল প্রদেশৰ দৰে ৰাজ্যত মুঠ আক্রান্ত ১০ হাজাৰৰো কম।\nPrevious articleকংগ্ৰেছ দল হতাশগ্ৰস্ত, গভীৰ সংকটত আভ্যন্তৰীণ বিভাগ : ৰাজ্যিক বিজেপি\nNext articleসাধাৰণ ৰোগীক চিকিৎসা কৰিবলৈ অস্বীকাৰ : হাইকোৰ্টত বিৰোধী দলপতিৰ পিআইএল\nভাৰতত সকলো একাউণ্ট ফ্রিজ এমনেষ্টি ইণ্টাৰনেচনেলৰ! : মোডী চৰকাৰক সমালোচনাৰেই শাস্তি নেকি এমনেষ্টিক?\n৩০ ছেপ্টেম্বৰত বাবৰি মছজিদ গোচৰৰ শুনানি : উভতি চাওঁ আহক সমগ্ৰ পৰিক্ৰমা\nপ্ৰশ্ন আৰু সমালোচনা ওফৰাই ৮৬২ কোটিত নতুন সংসদ নিৰ্মাণৰ ঠিকা লাভ টাটাৰ


জানো নহয়! - (বি জে ৰঞ্জন) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nপুলকেশ বৰাই নিজৰ দেহটোৰ ওপৰত পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা চলাই ভাল পায়। স্বভাৱটো তেওঁৰ পঢ়া দিনৰেই। সেই সৰুতে বোলে দেউতাকহঁতে তেওঁক ডাক্তৰী পঢ়ুৱাবলৈ বৰকৈ ইচ্ছা কৰিছিল। বৰাই কোৱামতে তেতিয়াই বোলে তেওঁৰ এটা ‘ইন-বৰ্ন ইনষ্টিং’ গঢ়ি উঠিছিল-ডাক্তৰী বিদ্যাত, বিশেষ কৈ কটা-ছিঙা আদিবোৰত। নিতৌ সন্ধিয়া পঢ়া টেবিলত বহি দিনৰ খেল-ধেমালীত ভৰি, আঠু আদিত হোৱা জখম, আঘাতবোৰত ‘হোমমেদ’ দৰৱ লগোৱা, কটা ঠাইত থু লগাই কাগজৰ টুকুৰা লগোৱা, গৰমৰ দিনত চুবুৰীৰ ল’ৰাবোৰৰ মুখে হাতে ওলোৱা ফোঁহোৰা, আঁজনি, গাঁৰ আদিৰ কটা-চিঙা কৰি ‘অপাৰেচন’ কৰা- এইবোৰ কৰোতে কৰোতে বোলে বৰাৰ হাতখন অতি মিহি হৈ উঠিছিল। তেতিয়াই বোলে কিছুমানে ভবিষ্যতে এদিন পুলকেশ যে নামজ্বলা শৈল্য চিকৎসক হ’বই হ’ব, সেইটো লিখি দিব খুজিছিল। কিন্তু দুখৰ কথা, হাইস্কুলৰ ওপৰ ক্লাছৰ অংক আৰু ইংৰাজীয়ে যেতিয়া কালমূৰ্তি ধৰি দেখা দিলেহি, তেওঁৰ ডাক্তৰী অভিলাষ ক’ৰাবলৈ পলাই পত্ৰং দিলে। বাৰে বাৰে অংক, ইংৰাজীত লাগি ধৰি মেট্ৰিকত তৃতীয় বাৰলৈ বুলি হেট্ৰিক অৰ্জনৰ বিৰল কৃতিত্বৰে ডাক্তৰ হোৱাৰ আশা ‘দূৰৰ পাহাৰ দেখিবলৈহে ধুনীয়া’ বুলি ফুঃ মাৰি সমূলি পৰিত্যাগ কৰি দিলে পুলকেশে। বৃহস্পতি অষ্টমত থকাত কেনেবাকৈ তিনিবাৰৰ মূৰত মেট্ৰিকটো চুঁচৰি যেন-তেন কলা শাখাত নাম লগালেগৈ। সুবিধা পাই সময়ত টাউন প্লেনিং অফিচৰ ‘মাখি-খেদা’ কেৰাণী বনি গ’লগৈ, আৰু কম দিনৰ ভিতৰতে নিজৰ ‘ফেমিলি প্লেনিং’ত গভীৰভাৱে মনোনিৱেশ কৰিলে পুলকেশ বৰাই।\nতথাপি সেই যি স্বভাৱ এটা আছিল এতিয়াও উক দি উঠে। ক’ৰবাত অকণমান সময় নিৰিবিলি কৈ বহিব পালেই সুপ্ত ডাক্তৰী-প্ৰতিভা জাগ্ৰত হৈ উঠে। শৰীৰৰ ক’ত খুমতিয়াব পাৰে, কোনখিনি খজুৱাই বহলাই ল’ব পৰা যায়- নাই, ভৱাৰ একেবাৰে দৰকাৰ নাই, ভায়োলিনত আঙুলি বুলি যোৱাৰ নিচিনাকৈ খৰ-খজুৱটিবোৰ আঙুলিয়ে নিজেই বিচাৰি বা তৈয়াৰ কৰি লয়। সময়খিনিত বৰাৰ মুখে ভিন ভিন অৱতাৰ ধাৰণ কৰি যায়। আজিকালি মুখৰ নক্সা দেখিয়েই পৰিবাৰ জেতুকীয়ে কৈ দিব পাৰে গিৰিয়েকে কোনখন ভৰিৰ কোনটো আঙুলীৰ খজুলি চিমটাই আছে।\nআজিও বাৰাণ্ডাৰ চিৰিত বহি থকা বৰাৰ মুখৰ তলৰ ওঁঠটো পোন্ধৰ ডিগ্ৰীমান বেঁকা হৈ থকা দেখা গৈছে, বাওঁ চকুটো প্ৰায় মুদো মুদো। জেতুকীয়ে কামৰ মাজে মাজে বৰাৰ আগেৰে অহা-যোৱা কৰি বৰাৰ মুখখনলৈ লক্ষ্য কৰি আছিল।\nবৰাৰ মুখেৰে উচ্ছাৰিত হোৱা শব্দটো শুনি তেওঁ নোকোৱাকৈ নোৱাৰিলে- “কিনো পিটিকি থাকে হে? সেয়াই বন হৈছেগৈ নে আৰু?”\nওঁঠ আৰু জিভাৰ মাজত গোট খোৱা থুবোৰৰ মাজেৰে ‘চুলুলুলুপ’ ধৰণৰ এটা শব্দই বৰাৰ দাঁতৰ মাজেৰে বাহিৰলৈ দৌৰ মাৰি ওলাই আহিল। শব্দতে জেতুকীয়ে বুজিলে- ভালকৈয়ে এবাখল গ’ল চাগৈ।\n-“উহ্ ৰাম, বেয়া ঘাঁ হ’ব এইবোৰ, কৰিবলৈ আৰু কাম নাপায়!” বিৰক্তিৰে কৈ জেতুকী আতঁৰিল।\nবৰাই ফটা গোৰোহাৰ ছাল চিকুটি এৰাই আছিল। এই কামফেৰা তেওঁ সুবিধা পালেই সম্পন্ন কৰে। কামটো কৰোতে সুখ-দুখৰ এক অনাবিল আমেজে নিচাৰ নিচিনা ক্ৰিয়া কৰি তেওঁৰ চকুহাল প্ৰায়ে মুদ খুৱাই নিয়েহি।\nজেতুকীৰ মাতত বাধা পাই বৰাই মূৰটো তললৈ কৰি চাই দেখে যে গেৰোৱাৰ পৰা এবখলা এৰি গৈছে, এচিকটা তেজ বিৰিঙি উঠিছে। চাধাৰ টেমাৰ পৰা এমখলা চূণ লেপি দি চেণ্ডেলযোৰ ভৰিত সুমুৱাই ব্যস্ততাৰে চিঞৰ-বাখৰ লগালে –“পানী ৰেডী হৈছেগৈ নে বাৰু? কি যে কৰা, জানো নহয়, এনেকৈয়ে অফিচ দেৰী হৈ যায় সদায়।”\nজেতুকীয়ে ভিতৰৰ পৰা উত্তৰ দিলে – “ইস্ এতিয়াহে হাহাকাৰ লাগিল নে? কাৰেন্ট নাই পুৱাৰে পৰা, যাওঁক চেঁচা পানীৰে তিয়াই আহকগৈ।”\nবৰাই সময় চাই দেখে ন বাজি গৈছে। হুৰমুৰাই এবাল্টি ঢালি আহি চুলি মচি মচি দেখিলে ঘৈণীয়েকে ভাত বাঢ়িছে টেবিলত।\nঅফিচ যাবলৈ ওলাই আজিওঁ তেওঁ বাৰাণ্ডাত এক্ষন্তেক ৰৈ গ’ল। ষ্টেণ্ড কৰি থোৱা স্কুটিখনলৈ বুলি তেওঁ এখোজ দুখোজ কৈ আগুৱাই গ’ল। স্কুটিখনৰ হেন্দেলত ধৰি তেওঁ সৰু ল’ৰা-ছোৱালীক কৰা মৰমৰ দৰে পিহি দিলে এবাৰ। তাৰ পিছত আগৰ পিছৰ চকাদুটা পৰীক্ষা কৰি এটা আত্ম-সন্তুষ্টিৰ হাঁহি মাৰি ক’লে-“হেৰা সোণক ক’বাহে এবাৰ মচিবলৈ, নতুন গাড়ী, চিকচিকাই থাকিব লাগে।”\nজেতুকীয়ে বিৰক্তিৰে কলে-“সেইখন হ’বলা সজাবলৈ হে আনিছিল। নিজেটো নিশিকিলেই। এতিয়া গলগ্ৰহহে হ’বগৈ যেন পাইছো।”\nকিবা ভাবি মাতটো সলাই মিহি সুৰত জেতুকীয়ে পুনৰ ক’লে-“হেৰি নহয়, সোণে চলাওঁ চলাওঁ কৰি আছে, ছাবিপাত দি যাওঁক নহ’লে। আপুনিটো নচলায়ে, সিয়ে শিকক।”\nউত্তৰত বৰাই মূৰটো এনেভাৱে কেইজোকাৰ মান মাৰিলে যেন তেওঁৰ মূৰত নে চুলিত কিবা নালাগিবলগীয়া বস্তু এটাহে লাগি ধৰিছেহি। তেওঁ ক’লে-“কিহৰ পঢ়া ল’ৰাই বাইক চলাব লাগিছে? বাইক চলাই গা ঘেলাই ফুৰক, পঢ়া-শুনা ৰসাতললৈ যাওক। জানো নহয়, বৰুৱাহঁতৰ সেই পেনঘুল্লা ল’ৰাটোক বাপেকে বাইক কিনি দি কেনে শাস্তি পাইছে এতিয়া, ল’ৰাই কলেজলৈ যাওঁ বুলি ক’ত বাইক চলাই ঘুৰি ঘুৰি ফেল-মাৰ্কা হৈছেগৈ। আগেয়ে পঢ়ক, ভাল ৰীজাল্ট কৰক, তাৰ পিছত যিমান ইচ্ছা চলাব।”\nমাকক স্কুটিৰ ছাবিপাতৰ কথা কৈ কুটুৰি থকা সোণে ভিতৰৰ পৰা সকলো শুনি আছিল। ছাবিপাত পোৱাৰ আশা নেদেখি তাৰ মূৰটো গৰম হৈ আহিব ধৰিলে।\nমাকে কৈছে-“তেনেহ’লে কিহলৈ বাৰু কিনিলে এইখন, নিজেওঁ নচলাই, ল’ৰাকো নিদিয়ে। সোণে শিকিলে কেতিয়াবা ময়ে বা মইনায়ে উঠিব পাৰিলো হয়, সিওঁ লাগ বুলিলেই ঘপককৈ বজাৰৰ পৰা কিবা এটা আনিব যাব পাৰিলে হয়।”\nবৰাই ঘৈণীয়েকৰ কথালৈ গুৰুত্ব নিদি ইতিমধ্যে জপনা খুলি বাহিৰ হ’লেই, তেওঁ কৈ যাবলৈ ধৰিলে-“জানো নহয়, বাইক চলোৱা কিমান সহজ! আজিকালি ৰাষ্টাত ইমান ভীৰ-ভাৰ, ভৌচ-ভৌচকৈ চলোৱা মটৰ চাইকেল, বাইকৰ কিমান অতপালি। ইমান সহজ হ’লেতো….”, লাহে লাহে বৰাৰ মাত অস্পষ্ট হৈ গ’ল তথাপি ঘৈণীয়েকৰ আন্দাজ কৰিবলৈ অসুবিধা নহ’ল যে বৰাই বাইক-সম্পৰ্কীয় কথাই কিবা-কিবি কৈ কৈ গৈ আছেগৈ। ৰাষ্টাৰ মানুহক কথাবোৰ শুনাই যোৱাত জেতুকীয়ে লাজ পাই খঙতে ভোৰভোৰাই ঘৰৰ ভিতৰ সোমালগৈ।\nঘৰখনত স্কুটি এখনৰ প্ৰয়োজন অৱশ্যে নোহোৱা নহয়। কেতিয়াবা মইনাকে টিউচনলৈ থ’ব যাব লাগে, ইপিনে ৰিক্সাও নাই, কি কৰে তেতিয়া? কেতিয়াবা আকৌ আলহী আহি ওলাইছেহি, চেনী বা চাহপাতো শেষ হৈছে, ই সোণেই স্কুটিখন লৈ বজাৰৰ পৰা পুতুককৈ লৈ আনিব গৈ পাৰে। আতঁৰৰ বিয়া, সবাহলৈ যাবওঁ ভাল, আনকি সত্য-নাৰায়ণ পূজা পৰ্যন্ত- সন্ধিয়া পাৰ হৈ ৰাতি হৈ গ’লেও ঘুৰি আহিবলৈ টেনচন নাই। কেতিয়াবা যেনিবা বৰাৰে অফিচ যোৱা দেৰী হ’ল, সাউতকৈ সেইখন চেকুৰাই দিলেই পাঁচ মিনিটতে অফিচ পৌহচি যায়- ইত্যাদি ইত্যাদি ক’ত যে কিমান কাৰণ। পিচে দুচকীয়াখন কিনাৰ যিমান কাৰণ আছিল, কিনি উঠাৰ পিছত সেইখন নচলোৱাৰ কাৰণ বিচৰাত হে অধিক ব্যস্ত হ’ল বৰা, তেওঁ বিচাৰি উলিওৱা কাৰণবোৰ আছিল- এক্সিডেন্টৰ ভয়, ক’ৰাবাত চলাই নি ৰাখিলে চোৰে চোৰ কৰি নিয়াৰ ভয়, পিচলি পৰাৰ ভয়, সোণে চলাবলৈ ল’লে পঢ়া-শুনা নষ্ট হোৱাৰ ভয় ইত্যাদি। যিমান যি কাৰণ নেদেখুৱাওঁক, হঠাতে উপজা এই বাইক-বিদ্বেষৰ প্ৰধান কাৰণটো আছিল বৰাৰ স্কুটি শিকিবলৈ মনত উপজা ভয় ভাবটো।\nশিকিবলৈ তেওঁ চেষ্টা নকৰা নহয়, কৰিছিল। কিনি অনাৰ পিছতে এদিন দেওবাৰে খুলশালিয়েক হৰমোহনক মাতি পঠিয়াইছিল। খুলশালিয়েকে এঘন্টামান ধৰি ভিনিয়েকক স্কুটি চলোৱাৰ ওপৰত ট্ৰেইনিং দিলেহি। ট্ৰেইনিং-পিৰিয়দত মূৰ দুপিয়াই দুপিয়াই বৰাই চিৰন্তন মুদ্ৰাদোষেৰে কৈ গ’ল-অ’ জানো-জানো। জানো নহয়, এইটো দেখিছো নহয় কৰা বেলেগক। অ’ জানো- জানো।\nহৰমোহনে শিকাই থাকোতে মাজতে এবাৰ জেতুকীয়ে চাদৰ আচলটো ধৰি হাতেৰে এনে এটা পাক মাৰি দিলে যেন সেয়া চাদৰৰ লোচ নহয়, স্কুটিখনৰ ৰেচটোহে-“ইচ্, ইমান সহজ ভাই, ময়েই পাৰিম দেখোন।”\nবায়েকৰ উৎসাহ দেখি হৰমোহনে হাঁহিলে-“পাৰিবিতো, আজিকালি ইস্কুল কলেজত পঢ়া কিমান ছোৱালীয়ে ইস্কুটি চলাই ঘুৰি ফুৰে। ই সোনেতো একেকোবে চলাই নিব পাৰিব।”\nসন্মানৰ প্ৰশ্ন আহি পৰিল যেতিয়া বৰাই কোনোমতে সাহস অকণ গোটালে। তেওঁ স্কুটিখন লকড্ কৰি দিব ক’লে হৰমোহনক। উদ্যেশ্য স্কুটি আন-লকড্ কৰি, ষ্টেণ্ডৰ পৰা নমাই বহি লৈ নিজেই ষ্টাৰ্ট দিব- একেবাৰে প্ৰথমৰ পৰা প্ৰেক্টিকেলখিনি নিজেই কৰি চাব। প্ৰেক্টিকেল আৰম্ভ হ’ল। স্কুটিত বহালৈ চব ঠিকেই আছিল। স্কুতিখন ষ্টাৰ্ট দিলে, দুই হাতেৰে, সৰ্বশক্তিৰে হেন্দেলত বৰাই এনেকৈ মুঠি মাৰি ধৰিলে, কিবা কাৰণত যদি স্কুটিখন আকাশলৈও উৰিও যায়, তেন্তে তেওঁক পিঠিত বহুৱাই লৈহে যেন যায়।\n-“এনেকৈ নহয় ভিনিদেউ, চাওঁ হাত দুখন, অলপ লুজ কৰি দিয়ক, লুজ-লুজ, একদম ইজি।”\nশৰীৰৰ সকলো তেজ উঠি গৈ বৰাৰ মুখ ৰঙা পৰি গৈছে। তেওঁ কেনিও চোৱা নাই, চকু সমুখলৈ। লাহে লাহে কোনে কি কৈ আছে বৰাই শুনি নোপোৱা হৈ গ’ল। হৰমোহনে কিবা এটা কোৱা যেন পালে যদিওঁ কি ক’লে তেওঁ বুজি নাপালে। আশংকা কৰি হৰমোহনে তৎক্ষণাত পিছফালে লফিয়াই উঠি দিলে, বৰাই দিলে ৰেচটো একেকোবে ডবাই, স্কুটিৰ চকা ফৌচকৈ আগুৱাই গৈ কেইফুট ওপৰলৈ ডাংখাই উঠিল। ভাগ্যে বৰাই ৰেচটো আকৌ নমাই দিছিল বুলিহে গাড়ীখন ৰৈ গ’ল। হৰমোহনে পিছৰ পৰা ৰেচটো নিজৰ কন্ট্ৰললৈ আনি মুঠি মাৰি ধৰি লৈ নামি আহি ষ্টাৰ্ট বন্ধ কৰি দিলে।\n-“নহয় নহয় ভিনিদেউ, চাওঁ।”\nআকৌ আধাঘন্টামানৰ শিকন-শিক্ষণ চলিল।\nমাজতে এবাৰ হৰমোহনে ৰাষ্টাতে ফুৰফুৰাই চলায়ো দেখুৱালে- “দেখিলে? কিমান সহজ।”\nবৰাই আকৌ বহি ল’লে, পিছফালে হৰমোহন।\nষ্টাৰ্ট নিদিয়ালৈ ঠিকে থাকিল। যি ষ্টাৰ্ট দিলে, বৰাৰ মুখ ৰঙা পৰিব ধৰিলে। এইবাৰ স্কুটি কিন্তু লাহে লাহে ভদ্ৰভাৱে আগবাঢ়িল। আগত এটা টাৰ্ণিং আহিল। বৰাই স্পীড কমাব এৰি দিলে ৰেচটো একেবাৰে বঢ়াই, স্কুটিয়ে উৰি যোৱাৰ দৰে দাঁতিৰ খালৈলৈ টাৰ্গেট কৰি জপিয়ালে। হৰমোহন সাজু হৈয়ে আছিল, সি পটককৈ ব্ৰেকডাল টানি দিলে। শব্দ কৰি স্কুটিখনে দেদাবলৈ ধৰিলে, টাৰ্ণিংত লোৱা ভাজৰ ভাৰসাম্য ৰাখিব নোৱাৰি দুয়ো লাহেকৈ বাগৰি পৰিল। ভাগ্যে সেইখিনি ঢিলা মাটি আছিল।\nসেয়াই। তাৰ পিছত স্কুটি গৈ যি বাৰাণ্ডাত উঠিল, আজি তিনি মাহ ধৰি চালকৰ প্ৰতীক্ষাত হা-হুমুনিয়াহ কাঢ়ি সি তাতেই ঠিয় দি আছে।\nসোণে চলাবলৈ ইচ্ছা কৰে, বৰাই নিদিয়ে। তেওঁৰ মনত ভয়- তেওঁৱে নোৱাৰিলে, সোণে কি পাৰিব।\nলগৰবোৰো জানো কম কচুগুটি, সিহঁতে সোণক জোকায়-“কি ঐ, স্কুটিখন বিকিবি নেকি, নে কিবা এক্সিভিচনলৈ ৰাখি থৈছ? ”\nসোণে প্ৰতিজ্ঞা কৰিলে দেউতাকৰ স্কুটিত সি নিশিকে। ফাৰ্ষ্ট ইয়েৰৰ পৰীক্ষাৰ পিছত সি মোমায়েকহঁতৰ ঘৰলৈ কেইদিনমান থকাকৈ গ’ল।\nএসপ্তাহৰ মূৰত মোমায়েক হৰমোহনৰ ইয়ামাহাখন নিজে চলাই লৈ আহি সি যেতিয়া ঘৰ পালেহি দেখি বৰাৰ চকু কপালত।\nপদূলিৰ আগত বাইকত বহি ৰেচ পকাই থকা সোণৰ মুখেৰে বাগৰা হাঁহিটোৱে যেন বৰাক কৈ গ’ল- দেখিছা? তুমি নোৱাৰিলা বুলি আনেওঁ নোৱাৰে বুলি কেলৈ ভাবা? চব তোমাৰ দৰে ভয়াতুৰ নহয়।\nবৰাই ঘৈণীয়েকলৈ চাই হাঁহি মাৰি কলে-“হেৰা চোৱা, পুতেৰাই মটৰ চাইকেল চলাব শিকিলে। মই জানোৱেই, ই পাৰিব বুলি।”\n‘মামাৰ-গাড়ী’ ইচ্ছামতে চলিল সেইকেইদিন। মোমায়েকে বাইকখন লৈ যোৱাৰ দিনা বৰাই সোণক ক’লে-“যাচোন, স্কুটিখনেৰে মইনাক টিউচনত থৈ আহগৈ, পাৰিবিতো?”\nতাৰ পিছত এদিন ক’লে-“যাচোন, লণ্ড্ৰীৰ পৰা সাউতকৈ পাঞ্জাবীটো পিহি লৈ আন।”\nএদিন ক’লে-“মায়েৰক লৈ টংক ককায়েৰহঁতৰ বিয়ালৈ যাগৈ।”\nতাৰ বহুদিন পিছত এদিন ক’লে- “কালি স্কুটিৰ পিছফালে কোন ছোৱালী আছিল সেইজনী? মই আমাৰ মইনা বুলিয়ে ভাবিছিলো।”\nতাৰ বহুদিন পিছত এদিন।\nবাৰাণ্ডাত চকীত ভৰি তুলি বহি বৰাই ভৰিৰ নখৰ কোণ এটা পৰীক্ষা কৰি আছে। ঘৰখন নিজম।\nসোণৰ দ্বিতীয় বাৰ্ষিকীৰ ৰীজাল্ট দিছে। সোণ ফেইল।\nস্কুটিখনো বাৰাণ্ডাত যেন বিমৰ্ষ-মনে হৈ ঠিয় দি আছে। মুখত কাৰো মাত-বোল নাই।\nবৰাই বহু সময় ধৰি মনে মনে থাকি ক’লে-“জানো নহয়, এনেকুৱাই হ’ব বুলি। স্কুটিয়ে ধ্বংশ কৰিলে তাক।”\nজেতুকীয়ে তেওঁলৈ চাই স্হিৰ দৃষ্টিৰে ক’লে-“বিকি দিব সেইখন।”\n-“কি লাভ এতিয়া বিকি?”\nভৰিৰ নখৰ কলা পৰা ঘাঁ এডোখৰ খজুৱাই আছিল বৰাই। সেই স্কুটি চলাবলৈ শিকোতে পৰি যে তেওঁৰ নখৰ এবখলা উঠি গৈছিল, সেই ডোখৰকে খজুৱাই খজুৱাই ঘাঁ কৰি আজিলৈ শুকুৱাবলৈ দিয়া নাই তেওঁ। হাতৰ আঙুলিৰে ক’লা পৰি শুকানমুৱা হোৱা ছাল এচিকটা এৰুৱাই আনিবলৈ চেষ্টা কৰি তেওঁ ক’লে-“এই স্কুটি-বাইক আদি চলোৱা একোটা বয়সৰ খজুৱটিৰ বাহিৰে আন একো নহয়।”\nসোণ পঢ়াত বেয়া নাছিল। সি ফেইল কৰাত তাতকৈ ভনীয়েক মইনাই কান্দিলে বেছি। বেচেৰীৰ ককায়েকৰ ওপৰত বেছ ভৰষা আছিল। সোণৰো চকুহাল ওন্দোলি থাকিল দুদিনলৈ।\nতিনিদিনৰ দিনা। সোণৰ বন্ধু পোনা দৌৰি আহিছে। পাচ-পাচ বুলি চিঞৰি আহি সি সোণৰ কোঠা পালেগৈ।\nঘৰৰ আটাইবোৰ তাৰ পিছে পিছে।\n-“সোণে পাচ কৰিছে, জানে নে??” পোনাৰ উত্তেজিত মাত।\n-“কি??” সকোলোৰে মুখ মেল খাই গ’ল।\n-“অ’, ইয়াৰ ৰিজাল্ট ভুল কৈ আহিছিল। আচলতে ইংৰাজীৰ নম্বৰটো ডিফল্ট আছিল বোলে। ফেইল বুলি আহি গ’ল ৰিজাল্ট চীটত। আজি কলেজলৈ ইয়াৰ মাৰ্কচিটখন আহি পালে। সোণে হেনো চেকেণ্ড ডিভিজন পাইছে। কাউন্সিলে ভুল স্বীকাৰ কৰি চিঠিও পঠিয়াইছে বোলে। আৰু এটা একে ধৰণৰ কেচ হৈছে বোলে দক্ষিণ-পূব কলেজখনৰ।”\nইয়েয়ে- খবৰটো শুনি মইনা জপিয়াই লৰ দিলে।\n“আস্!”- বৰাৰ মাতটো শুনি সকোলোৱে তেওঁলৈ চালে। বৰাৰ দয়োখন হাত নাকৰ ওচৰত (এখন হাতত সদ্যবিচ্ছিন্ন নোম এডাল)। নাকটো পিহি পিহি বৰাই ক’লে-“জানোৱেই, সোণে কেতিয়াও ফেইল নকৰে। তোমালোকেহে বিশ্বাস নকৰা তাক।”\nজেতুকীৰ চকু পাক খাই উঠি কিবা কব খুজিছিল যদিও বৰাই ক’বলৈ সুযোগ নিদি পোনাক সুধিলে-“তাইৰ ফলাফল কেনে হৈছে অ’ পোনা?”\n-“সোণে যে স্কুটিত উঠাই মাজে সময়ে, তাই? পাচ কৰিছেনে?”\nপোনাৰ মুখখন উজলি উঠিল। সি ক’লে-“অ’ অনুৰ কথা সুধিছে? তাই ফাৰ্ষ্ট ডিভিচন পাইছে।”\nবৰাৰ তৰ্জনী আৰু বুঢ়া আঙুলী দুয়োটাই ইতিমধ্যে নাকৰ ফুটাৰ অধিকাংশ বেদখল কৰি খৰ গতিৰে বুলদোজাৰ চলাই গৈছে, সন্তুষ্টিৰে তেওঁ কলে-“বেছ বেছ, ভাল হৈছে, স্কুটিত উঠা ছোৱালী- স্মাৰ্ট ছোৱালী, জানোৱেই তাই ভাল ৰিজাল্ট কৰিব, বেছ।”\nসোণৰ কাণ-মূৰ ৰঙা পৰি গ’ল।\nআগফালে স্কুটিখনৰ ষ্টাৰ্ট হোৱা শব্দ শুনা গ’ল। তাৰ পিছত স্কুটিখন ওলাই যোৱা শব্দওঁ শুনা গ’ল।\nবৰাই চিঞৰিলে-“স্কুটিখন কোনোবাই নিলে ঐ!”\nমাকে ক’লে- “মইনা চাগৈ।”\n-“কি! মইনাই? তাই চলাব জানে?”\nজেতুকীয়ে হাঁহি হাঁহি ক’লে-“অ’ শিকিছে, সোণে শিকাইছে। ভালকৈ চলাব পাৰে এতিয়া তাই। ময়ো কেতিয়াবা তাইৰ লগত বজাৰলৈ যাওঁ। আপোনাক হে কোৱা নাছিলো, চিন্তা কৰিব পাৰে বুলি।”\nগালৰ চাৰি মিলিমিটাৰমান ওখ ডাঢ়িখিনি পিহি পিহি হাঁহি মাৰি বৰাই ঘৈণীয়েকৰ পিনে চাই পৰিতৃপ্তিৰ সুৰত ক’লে- “ইস্ মই চিন্তা কৰিম, ময়ে কিনি দিলো ইহঁতক শিকিবলৈ। হেঃ হেঃ, জানিবই, আজিকালিৰ ছোৱালী, কেলেই নাজানিব, তোমালোকৰ নিচিনা মান্ধাতাযুগীয়া নে একো চলাব নজনা? মই আগেয়ে জানো নহয় তাই চলাব পাৰিব বুলি, তোমালোকেহে কিবা…।”\n← লিবিয়াৰ কাহিনীৰ সপ্তদশ খণ্ড: (লিবিয়াত লিখা ডায়েৰীৰ পাতৰ পৰা)(- ডা০ ভূপেন্দ্ৰ শইকীয়া)\nহিতেন শৰ্ম্মাৰ দিনলিপি -১৩ (২য় অধ্যায়)(-ধ্রুৱজ্যোতি শর্মা) →


Zobet in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Zobet ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nZobet ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Zobet Price and Pack Size in Assamese - Zobet ar mulya aaru pakor size\nZobet की जानकारी\nZobet ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Zobet Benefits & Uses in Assamese- Zobet ar laabh aaru byavaharsamuh\nZobet ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Zobet Dosage & How to Take in Assamese - Zobet ar paali aaru xeya kenedore lobo\nZobet ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Zobet Side Effects in Assamese- Zobet ar parshwakriyasamuh\nZobet সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Zobet Related Warnings in Assamese- Zobet xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Zobetৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Zobet with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Zobet ar gurutor kriya-pratikriya\nZobet মতভেদসমূহ- Zobet Contraindications in Assamese- Zobet nishedhsamuh\nZobet ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Zobet in Assamese- Zobet ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Zobet ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Zobet Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Zobet kriya-pratikriya\nZobet ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Zobet Benefits & Uses in Assamese - Zobet ar laabh aaru byavaharsamuh\nZobet তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nZobet ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Zobet Dosage & How to Take in Assamese - Zobet ar paali aaru xeya kenedore lobo\nZobet-ৰ উপাদানসমূহ - Zobet Active Ingredients in Assamese - Zobet-ar upadaansamuh\nZobet ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Zobet Side Effects in Assamese - Zobet ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Zobet ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nZobet সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Zobet Related Warnings in Assamese - Zobet xonkranta xatarkatabanisamuh\nZobet-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nZobet ৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত বহুতো ভয়ানক পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে, গতিকে ইয়াক চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে গ্ৰহণ নকৰিব।\nZobet-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nZobet প্ৰথমে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ গ্ৰহণ কৰা উচিত নহয় কাৰণ ইয়াৰ ফলত স্তন্যপায়ী মহিলাৰ গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে।\nবৃক্কত Zobet কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nZobetএ বৃক্কত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nযকৃতত Zobet কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nZobet গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত কলিজা ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Zobet ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nZobetৰ হৃদয় ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Zobetৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Zobet with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Zobet ar gurutor kriya-pratikriya\nZobet তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nZobet মতভেদসমূহ - Zobet Contraindications in Assamese - Zobet nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Zobet লোৱা অনুচিত যাতে -\nZobet ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Zobet in Assamese - Zobet ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Zobet-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Zobet আসক্তি সৃষ্টি কাৰক বুলি কোনো সাক্ষ্য নাই।\nহয়, Zobet লোৱাৰ পিছত এনে কাৰ্যকলাপ বা কাম কৰা নিৰাপদ যিহেতু ই আপোনাক তন্দ্ৰাচ্ছন্ন নকৰে।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Zobet লওক।\nZobet য়ে মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰাত বা নিৰাময় কৰাত অক্ষম।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Zobet ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Zobet Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Zobet kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Zobetৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nZobetৰ সৈতে খাদ্য খোৱাৰ বিষয়ে কোনো গৱেষণা উপলব্ধ নহয়।\nমদ আৰু Zobetৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nZobetৰ সৈতে মদ্যপানৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে একো কোৱাটো এতিয়া কঠিন। কিয়নো এইবিষয়ে এতিয়ালৈ একো গৱেষণা হোৱা নাই।\nZobet ৰ অনুকল্প - Substitutes for Zobet in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Zobet লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Zobet ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Zobet সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Zobet ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Zobet সেৱন কৰে?


কি নতুন অভিলেখৰ গৰাকী হ'ল মোহময়ী অভিনেত্ৰী প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰা ?– News18 assam\nIndian Actress: কি নতুন অভিলেখৰ গৰাকী হ'ল মোহময়ী অভিনেত্ৰী প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰা ? কেনেকৈ, কাক চেৰ পেলালে প্ৰিয়ংকাই ?\nপ্ৰিয়ংকা চোপ্ৰা ইনষ্টাগ্ৰামত ৬৫ মিলিয়নতকৈও অধিক (Priyanka Chopra Instagram Followers) লোকৰ দ্বাৰা অনুসৰণ কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় তাৰকা হৈ পৰিছে। প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰাৰ ইনষ্টাগ্ৰামত ৬৫.৩ মিলিয়নতকৈও অধিক অনুসৰণকাৰী আছে।\nLast Updated : July 05, 2021, 14:36 IST\nবলীউডৰ অভিনেত্ৰী প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰাই এতিয়া হলিউডত নিজৰ জনপ্ৰিয়তা বিয়পাই আছে আৰু প্ৰতিদিনে নতুন অভিলেখ স্থাপন কৰিছে। প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰাই (Priyanka Chopra) সমগ্ৰ বিশ্বতে কামৰ দ্বাৰা নিজৰ ছাপ ৰাখিছে। প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰাই শেহতীয়াকৈ হপাৰ ইনষ্টাগ্ৰাম ৰিচলিষ্ট ২০২১ অনুসৰি ২৭ তম স্থান লাভ কৰিছে। তালিকাখনত স্থান পোৱা ভাৰতীয় মনোৰঞ্জন উদ্যোগৰ তেওঁ একমাত্ৰ তাৰকা। এতিয়া তেওঁ আন এটা নতুন ইতিহাস সৃষ্টি কৰিছে। প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰা ইনষ্টাগ্ৰামত ৬৫ মিলিয়নতকৈও অধিক (Priyanka Chopra Instagram Followers) লোকৰ দ্বাৰা অনুসৰণ কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় তাৰকা হৈ পৰিছে। প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰাৰ ইনষ্টাগ্ৰামত ৬৫.৩ মিলিয়নতকৈও অধিক অনুসৰণকাৰী আছে।\nপ্ৰিয়ংকা চোপ্ৰাই কৰীণা কাপুৰ খান, দীপিকা পাডুকন আৰু চলমান খান আৰু শ্বাহৰুখ খানৰ দৰে তাৰকাসকলৰ দৰে ৰথী মহাৰথীক অতিক্ৰম কৰি এই ইতিহাস সৃষ্টি কৰিছে। ইয়াৰ পিছত আছে শ্ৰদ্ধা কাপুৰ, দীপিকা পাডুকন।\nActress Priyanka ChopraBollywood celebritiesInstagram FollowersPriyanka Chopra


নিষিদ্ধ ঔষধৰ বিৰুদ্ধে আন্দোলনৰ প্ৰয়োজন — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / স্বাস্থ্য / ঔষধ / নিষিদ্ধ ঔষধৰ বিৰুদ্ধে আন্দোলনৰ প্ৰয়োজন\nনিতৌ সৰু-সৰা মূৰৰ বিষৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ক’ত বেমাৰে আমাৰ জীৱনটো যে অশান্তিময় কৰি তোলে তাৰ লেখ-জোখ নাই। বেমাৰলৈ মানুহৰ ভয়। সেইবাবেই ৰোগ সৰু-ডাঙৰ যেনেকুৱাই নহওঁক কিয়, কিবা এটা ঔষধ নোখোৱালৈকে কোনো লোকেই নিৰাপত্তা অনুভৱ নকৰে। মানসিক শান্তি নাপায়। অকণমান কিবা এটা হ’লেই আমি লগে লগে ঔষধ খোৱাটো অভ্যাসতে নহয়, আমাৰ সংস্কৃতিতো পৰিণত হৈছে। তদুপৰি নিজৰ কি অসুখ হ’লে কি ঔষধ কিনি খাব লাগে সেইতো জনাটো আভিজাত্যৰ যেন মাপকাঠি। কাৰো আগত বেমাৰৰ কথা কবই নোৱাৰি-জানকে বা নাজানক, টপককৈ ঔষধৰ নাম এটা কৈ দিব। যদিহে আমাৰ জীৱনত ঔষধে ভাল প্ৰভাৱ পেলালেহেতেঁন, যদিহে কি বেমাৰত কি ঔষধ কি পৰিমাণত খাব লাগে সেই সম্পৰ্কেও সকলোৱে জানিলেহেতেঁন-তেতিয়া ভাল কথাই হ’লহেতেঁন। কিন্তু সেয়া প্ৰকৃততে নহয়।পুৱা শুই উঠি ৰক্তচাপৰ ঔষধ, ভাত খাই গেষ্টিকৰ ঔষধ- তাৰ পিছত ভিটামিন আদি। মূৰৰ বিষ, পানীলগা, গ্ৰহণী, জ্বৰ, পেটৰ বিষ, কাঁহ আদিৰ ঔষধ, উফি নোহোৱা কৰা, চুলি ক’লা কৰা, চকুত দিয়া আদি ঔষধ,...... আৰু যিমান যি সচৰাচৰ হৈ থকা বেমাৰ আছে-সকলোতে আমি নিজেই ৰোগী আৰু নিজেই ডাক্তৰ। নিজেতো খাওঁ খাওঁৱেই, আনকো পৰামৰ্শ দি থাকো। ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম ব্যক্তি আজিৰ দিনত খুউব কমেই ওলাব। -তথাপিও, দিনক দিনে ৰোগীৰ সংখ্যা বাঢ়িছে। বেমাৰৰ পৰা দীৰ্ঘদিনৰ বাবে উপশম পোৱা ব্যক্তিৰ সংখ্যা তাকৰ।\nনিচাযুক্ত ড্ৰাগছ সেৱনকাৰীসকলে সময়ত ড্ৰাগছ নাপালে ছটফটাই ফুৰে-যিটোক ‘উইথড্ৰয়েল এফেক্ট’ বোলা হয়। সেই সময়ত ড্ৰাগছ সেৱন কৰিব পাৰিলে তেওঁ শান্ত হৈ পৰে। আমাৰো একে অৱস্থা। কিবা এটা হ’লে-সি হাতীৰ ঔষধেই হওঁক বা নিগনি মৰা ঔষধেই হওঁক, পেটলৈ যাবই লাগিব- নহ’লে আমিও ‘উইথড্ৰয়েল এফেক্ট’ৰ বলি হওঁ- মানসিক শান্তি হেৰুৱাও।\nআগতেই কোৱা হৈছে- ঔষধ আমাৰ অভ্যাস আৰু সংস্কৃতি হৈ পৰিছে। তথাপিও আমি যদি প্ৰকৃতভাৱে ঔষধক বুজিবলৈ যাওঁ-তেন্তে তাৰ উত্তৰ বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ মতে মূলতঃ দুটা গুণবিশিষ্ট দ্ৰব্যকে ঔষধ বুলিব পাৰি।\n(২) এই দ্ৰব্যৰ মানৱ দেহত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব নেলাগিব”।\n-এতিয়া আপুনি নিশ্চিন্ত নে আপুনি যি ঔষধ বুলি খায়, তাৰ এই দুটা গুণ আছে?-হয় আছে। উত্তৰ নিৰ্ভীক আৰু খোকোজা নলগাকৈ দিব পাৰিব। কাৰণ আপোনাৰ ঔষধৰ প্ৰতি ইমানেই বেছি বিশ্বাস যে আপোনাৰ দেহত হোৱা ক্ষতি আপুনি উপলব্ধিয়েই নকৰে। অথবা ভাবি লয়, এই ক্ষতিবোৰ ক্ষতি নহয়-আন কিবা কাৰণত হোৱা বেমাৰ। কাৰণ ঔষধে আৰু বেমাৰ কৰিব পাৰেনে!’- এই বিশ্বাসৰ সৃষ্টি হৈছে আজিৰ ঔষধ ব্যৱসায়ীসকলে বিজ্ঞাপন আৰু আন প্ৰচাৰ মাধ্যমৰ যোগেৰে সৃষ্টি কৰা এক পৰিৱেশৰ বাবে। আমি আজি ঔষধ ব্যৱসায়ীৰ হাতত বন্দী। এনেকৈয়েই বন্দী যে- আমি যে প্ৰতাৰিত সেই কথা ভাবিবলৈও সুবিধা নাই। তৃতীয় বিশ্বৰ দুখনমান দেশৰ লগতে ভাৰততো ঔষধ ব্যৱসায় এক অতি লাভজনক ব্যৱসায়ত পৰিণত হৈছে। আৰু বিদেশী আৰু বহুৰাষ্ট্ৰীয় কোম্পানীবোৰে তৈয়াৰ কৰা ঔষধৰ পৰিৱেশ ভাৰতত ইমানেই শক্তিশালী যে ইয়াত যদি ঔষধ বুলি বিহো প্ৰচলন কৰা হয়-মানুহে সোপাসোপে তাকেই গিলিব। হৈছেও, ঔষধৰ নামত আজি মানৱ দেহৰ বাবে ক্ষতিকাৰক, বিষাক্ত দ্ৰব্যৰ প্ৰচলনো হৈ আছে।\nআচৰিত হ’ব লগা কথা যে সমগ্ৰ বিশ্বত আজিলৈকে যিমানবোৰে ৰোগ নিৰূপণ কৰিব পৰা হৈছে-সেইবোৰ ৰোগ নিৰাময়ৰ বাবে মুঠ ২৫০ বিধ ঔষধৰহে প্ৰয়োজন। কেৱল ঔষধেই নহয় এই ২৫০ বিধৰ ভিতৰত চিকিত্‍সাৰ কিছুমান সা-সজুলিও আছে। এইয়া বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ অনুমোদিত ঔষধৰ সংখ্যা। পৃথিৱীৰ সকলো ৰোগ ভাৰতত নাই। সেয়েহে ভাৰতত দেখা দিয়া ৰোগসমূহ নিৰাময় কৰিবলৈ প্ৰকৃততে কিমান বিধ ঔষধৰ প্ৰয়োজন সেয়া নিৰ্দিষ্ট কৰিবলৈ ভাৰত চৰকাৰে গঠন কৰি দিয়া বিশেষজ্ঞ কমিটিৰ (হাথী কমিটি) তালিকাই এই সংখ্যা-১১৭ বুলি ঘোষণা কৰে। ১১৭ বিধ ঔষধৰেই ভাৰতত দেখা দিয়া সকলো ৰোগ নিৰাময় কৰিব পাৰি।- এই তালিকাতো চিকিত্‍সাৰ প্ৰাথমিক সা-সৰঞ্জাম আছে। আৰু লগতে আছে- বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ তালিকাত নথকা ঔষধ, (ভাৰতত যেন ৰোগটো আছে বিশ্বত নাই!!!) বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই নিষিদ্ধ বুলি ঘোষণা কৰা ঔষধ। এইবোৰ বাদ দিলে ভাৰতৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় ঔষধৰ সংখ্যা প্ৰায় ১০০ মানহে হ’বগৈ। কিন্তু তাৰ বিপৰীতে আজি ভাৰতত পোৱা যায় ৭০,০০০ বিধ ঔষধ!!\nকিছুমান বিশেষ সমীক্ষাত এই কথাটো স্পষ্ট হৈ পৰিছে যে, প্ৰচলিত মুঠ ঔষধৰ শতকৰা ৭০ ভাগেই মানৱ দেহৰ বাবে ভয়ংকৰ ক্ষতিকাৰক, ৰোগ নিৰাময়ৰ দক্ষতা নথকা আৰু কোনো চিকিত্‍সা শাস্ত্ৰতে উল্লেখ নথকা অপ্ৰয়োজনীয় দ্ৰব্য।\nবাকী থকা শতকৰা ৩০ ভাগ ঔষধৰ ভিতৰত আছে- একেটা ঔষধকেই বিভিন্ন ঔষধ ব্যৱসায়ীয়ে পৃথক পৃথক নামত আৰু দামত বিক্ৰী কৰা ঔষধ। আন কিছুমান অপ্ৰয়োজনীয় মিশ্ৰণৰ তৈয়াৰী ঔষধো ইয়াৰ মাজত আছে। অৰ্থাত্ দুই তিনিবিধ দ্ৰব্য মিহলাই এবিধ ঔষধ বনাইছে। দ্ৰব্য তিনিবিধৰ এবিধ হয়তো ঔষধ হিচাপে স্বীকৃত্, কিন্তু বাকী দুবিধ কোনো চিকিত্‍সা শাস্ততে উল্লেখ নথকা দ্ৰব্য!\nজনসাধাৰণৰ ঔষধৰ প্ৰতি থকা অজ্ঞতা, অজ্ঞতাৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা ঔষধৰ প্ৰতি অবৈজ্ঞানিক দুৰ্বলতাৰ হেতু ভাৰতত ঔষধ ব্যৱসায় এক লাভজনক ব্যৱসায় হিচাপে পৰিগণিত হোৱা আদি কেতবোৰ কাৰণতেই এনেদৰে অপ্ৰয়োজনীয় আৰু ক্ষতিকাৰক ঔষধৰ পৰিমাণ বাঢ়ি আহিছে।\nঅতি দুখৰ কথা যে প্ৰায়বোৰ উন্নত আৰু উন্নয়নশীল দেশ আনকি বাংলাদেশতো যিবোৰ ঔষধৰ মানৱ দেহৰ বাবে ক্ষতিকাৰক বুলি বহু বছৰ আগতেই প্ৰচলন বন্ধ হৈ গৈছে-চৰকাৰে নিষিদ্ধি কৰিছে, সেইবোৰক ক্ষতিকাৰক বুলি সম্পূৰ্ণ প্ৰামাণিক তথ্য থকাৰ পিচতো ভাৰতত ঔষধ হিচাপে চলাই থকা হৈছে।\nচিকিত্‍সা শাস্ত্ৰত উল্লেখ নথকা আৰু মানৱ দেহৰ বাবে ভয়াবহভাৱে ক্ষতিকাৰক এনে বিষাক্ত দ্ৰব্য ঔষধ হিচাপে বজাৰত উলিয়াই দিয়া কোম্পানীবোৰৰ এনে দ্ৰব্যৰ ৰোগ নিৰাময়ৰ দক্ষতাৰ ওপৰত কৰা ভুৱা আৰু আকৰ্ষণীয় বিজ্ঞাপণত ভোল যোৱাৰ বাবে সাধাৰণ ৰাইজে নিজে নিজৰ ৰোগ নিৰ্ণয় কৰি বিজ্ঞাপনৰ মতে নিজে দৰব কিনি খায়েই-আনকি ডাক্তৰসকলেও এনে বিষাক্ত বস্তবিধকেই ৰোগীৰ চিকিত্সা ব্যৱস্থা পত্ৰত (Prescription) ৰোগ নিৰাময়ৰ বাবে কিনি খাবলৈ পৰামৰ্শ দিয়া দেখা যায়। বহু চিকিত্সকে উক্ত দ্ৰব্য বিধে ৰোগীৰ দেহত কি প্ৰভাৱ পেলাব তাকেই নাজানে।\nএনে ক্ষতিকাৰক দ্ৰব্যবোৰ ঔষধ হিচাপে বিক্ৰী কৰাৰ বিৰুদ্ধে আজি বহুদিনৰ আগৰেপৰাই বিভিন্ন ঠাইত (অসমত নহয়) জন আন্দোলন গঢ় লৈ উঠিছে। ফলত, জনগণৰ হেচাঁত চৰকাৰে কেইবিধমান (মাত্ৰ ৮০ বিধ) ঔষধহে নিষিদ্ধ বুলি ঘোষণা কৰিছে।\nপিচে, ঔষধ কোম্পানীৰ বিভিন্ন লোভত পৰি প্ৰশাসন যন্ত্ৰটোৰ মাজত দুৰ্নীতি সোমাইছে। ফলত ব্যৱসায়ীসকলে এতিয়াও বিনা বাধাৰে এনে নিষিদ্ধ ঔষধৰ ভালেমান উত্‍পাদন আৰু বিক্ৰী কৰিয়েই আছে। সাধাৰণ লোকসকলৰ কথাতো বাদেই-চিকিত্‍সকসকলেও চৰকাৰীভাৱে নিষিদ্ধ ঘোষণা কৰা ঔষধৰ সম্পূৰ্ণ তালিকাখন নজনাটো অতি দুৰ্ভাগ্যজনক কথা। ফলত ৰোগীয়ে ডাক্তৰৰ ওপৰত ভৰসা কৰিব নোৱাৰাৰ দৰে অপ্ৰিয় অথচ সচাঁ পৰিস্থিতি এটাৰো সৃষ্টি হৈছে- সচেতন লোকৰ মাজত। আনহাতে, ডাক্তৰসকলৰ অজ্ঞতাৰ বাবে বহুবোৰ নিষেধযোগ্য, অপ্ৰয়োজনীয় আৰু মানৱ দেহৰ বাবে ক্ষতিকাৰক তথা ৰোগ নিৰাময়ৰ দক্ষতা নথকা, কোনোবাটো ৰোগৰ বাবে কেতিয়াবা প্ৰয়োজনো যে হ’ব পাৰে, তেনে কোনো কথা কোনো এখন চিকিত্‍সা শাস্ত্ৰতে লিখা নথকা ঔষধো ডাক্তৰসকলে ৰোগীক বা এজন সুস্থ মানুহক ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দি মৃত্যুৰ মুখলৈহে আগবঢ়াই দিয়ে। এইয়া হ’বলৈ পায় ডাক্তৰসকলৰ অজ্ঞতা আৰু বিভিন্ন ঔষধ কোম্পানীৰ প্ৰতিনিধিৰ দ্বাৰা তেওঁলোকৰ ঔষধ ৰোগীৰ ব্যৱস্থা পত্ৰত লিখিবৰ বাবে ডাক্তৰসকলক দিয়া “উপহাৰ”ৰ ফলত।\nসাধাৰণ ৰাইজে তেন্তে কি কৰা উচিত?- পোণপটীয়া কথা, নিষিদ্ধ ঔষধৰ তালিকাখন পালেই সেইমতে চাইচিতি ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা যাব। কিন্তু সমস্যাও তাতেই। সাধাৰণতেই যি দ্ৰব্যৰে (আমি এতিয়া ইয়াক বুনিয়াদী ঔষধ বুলি কম) ঔষধ তৈয়াৰ কৰা হয়-নিয়মমতে ঔষধৰ নামো সেইটোৱেই হ’ব লাগে। যেনে- পেৰাচিটম’ল। ই এটা বুনিয়াদী ঔষধ। কিন্তু ইয়াক বিভিন্ন নামত পোৱা যায়। অৱশ্যে ঔষধৰ ওপৰত থকা আৱৰণত ঔষধটোত থকা বুনিয়াদী দ্ৰব্যবোৰৰ নাম লিখা থাকে। কিন্তু অতি পৰিতাপৰ কথা যে-অসমৰ ৫০ শতাংশ লোকেই নিৰক্ষৰ। সাক্ষৰসকলৰ কিমান জনে বা ইংৰাজী পঢ়িব জানে? গতিকে প্ৰতিজন মানুহে সিদ্ধান্ত লোৱাটো সম্ভৱ নহয়। বৰ্তমান বহুবোৰ এনে নিষিদ্ধ আৰু ক্ষতিকাৰক বুনিয়াদী ঔষধ বজাৰত চলি আছে। তদুপৰি কেইবাবিধো বুনিয়াদী ঔষধ নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণত মিহলাই সৃষ্টি কৰা পৃথক ঔষধ কিছুমানো চৰকাৰে নিষিদ্ধ কৰিছে। ইয়াক Fixed Dose Combination বুলি কোৱা হয়। এনে নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণত যুক্ত মিশ্ৰ ঔষধবোৰৰ ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱেই অধিক। সাধাৰণতে কোনো অসুখৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় ঔষধ পৃথক পৃথককৈ গ্ৰহণ কৰাটো উচিত। কিন্তু, কেৱল ঔষধ ব্যৱসায়ীৰ মুনাফাৰ বাবেই আজি একক ঔষধ বজাৰত খুউব কমেই পোৱা যায়। এটা নিৰ্দিষ্ট ৰোগৰ বাবে ৰোগীক নিৰ্দিষ্ট ঔষধৰ প্ৰয়োজন। কিন্তু আজিৰ বজাৰত যিহেতু নিৰ্দিষ্ট ঔষধটো এককভাৱে পোৱা নাযায়- গতিকে আন দুই তিনি বা ততোধিক দ্ৰব্যৰে ভৰা (যি ৰোগীৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় নহয়) ঔষধো ৰোগীয়ে খাব লগা হয়। ফলত ৰোগীৰ দেহত ভয়ংকৰ ক্ষতি হয়। আনহাতে, কোনো ৰোগীক একাধিক ঔষধৰ প্ৰয়োজন হ’লেও তাৰ উত্তৰ নিৰ্দিষ্ট মাত্ৰাত যুক্ত মিশ্ৰ ঔষধ নহয়। কাৰণ প্ৰতিটো ঔষধৰ পৰিমাণ ৰোগীৰ বয়স আৰু আন শাৰীৰিক অৱস্থাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে-যি কেৱল চিকিত্‍সকেহে নিৰ্ণয় কৰিব পাৰে।\nগতিকে, জনস্বাস্থ্য ৰক্ষাৰ বাবে প্ৰথমে ডাক্তৰসকলেই আগবাঢ়ি আহিব লাগিব নি\nস্বাৰ্থভাৱে। লগতে প্ৰশাসন যন্ত্ৰটো যাতে দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত হব নোৱাৰে, ঔষধ ব্যৱসায়ীসকলে যাতে ভুৱা প্ৰচাৰেৰে ৰাইজ আৰু ডাক্তৰক ঠগিব নোৱাৰে, ফাৰ্মাচীবোৰে যাতে ক্ষতিকাৰক ঔষধ বিক্ৰী কৰিব নোৱাৰে, তাৰ ওপৰত চকু ৰাখিবলৈ যুৱ সংগঠনবোৰ ওলাই আহিব লাগিব। নিষিদ্ধ ঔষধৰ তালিকা সংগ্ৰহ কৰি কোনো ফাৰ্মাচিষ্ট বা চিকিত্‍সকৰ সহায়ত কিছু অধ্যয়ন কৰিলেই প্ৰাথমিক কাম-কাজৰ বাবে সাজু হব পৰা যাব।\nভাৰতৰ ঠায়ে ঠায়ে এনে ঔষধৰ বিৰুদ্ধে কাম কৰা বিভিন্ন সংগঠন আগবাঢ়ি আহিছে। বহু ঠাইত চৰকাৰ আৰু ঔষধ কোম্পানীৰ বিৰুদ্ধে ন্যায়ালয়্ত গোচৰো তৰিছে স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠনে। সফলো হৈছে।\nঅসমতো বিভিন্নজনে একক প্ৰচেষ্টাৰে এনে কাম কৰি আছে। কিন্তু অকলশৰে কিছুমান কামত ভবাৰ দৰে সফলতা পোৱা নাযায়। গতিকে, সেইসকল লোক একগোট হৈ কাম কৰাৰ সময় আহি পৰিছেহি।\nপ্ৰাথমিক কাম-কাজ আৰম্ভ কৰিব বিচৰাসকলে চৰকাৰীভাৱে নিষিদ্ধ কৰা ঔষধৰ তালিকা-জিলা স্বাস্থ্য বিষয়া, অথবা ঔষধ পৰিদৰ্শকৰ কাৰ্য্যালয়ত বিচাৰি চাব পাৰে। সেই বিভাগত এই তালিকা থাকিব লাগে যদিও-বহু ক্ষেত্ৰত নাথাকে। স্বাস্থ্য সঞ্চালকৰ-গুৱাহাটীৰ হেঙেৰাবাৰীত থকা কাৰ্য্যলয়ত বিচাৰিব পাৰিব। চৰকাৰী অধ্যাদেশ কেইখনৰ নম্বৰ হ’ল: GSR,578(E), dt. 23/07/93, GSR 49(E), dt. 31/1/84, GSR 322(E), dt. 3/5/84, GSR 863 (E) dt. 22/11/84, GSR 700(E) dt. 15/6/88 আৰু GSR 69(E) dt. 26/12/90- তাতো বিচাৰি নাপালে ভাৰত চৰকাৰৰ স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ মন্ত্ৰালয়লৈ লিখিব পাৰে।\nAnonymous Oct 26, 2015 11:22 PM\nYes কিন্তু তথাপিও আজিৰ মানুহে বুজি নাপায় আগৰ দিনৰ মানুহে নিজেও জংগলি ঔষধ বনাই খাইছিল আৰু কোনো ভেজাল নহয়\nশেহতীয়া উন্নীতকৰণ: May 27, 2020


Is It Illegal To Use Tik-Tok In India টিকটক সঁচাকৈয়ে বন্ধ হ’ল নেকি - IndiBlogHub\nIs It Illegal To Use Tik-Tok In India টিকটক সঁচাকৈয়ে বন্ধ হ’ল নেকি\n✔এইকেইদিন ‘Tik tok app 'ৰ নাম নুশুনা নেটিজেন নিশ্চয় এজনো নোলাব। Tik tok download কৰা, ডাউনলোড নকৰা সকলোৱে এই এপবিধৰ কথা কম-বেছি পৰিমাণে জানে। নিৰ্বাচনৰ এই ভৰপক সময়ত টিকটকৰ বিষয়ে আলোচনা কৰাৰ জানো প্ৰয়োজন আছে? দস্তুৰমত আছে। কিয়নো ৰাজনীতিৰ দৌৰত টিকটকো পিছপৰি থকা নাই।\n✔ফেচবুক, হোৱাটছএপ এদিন নুখুলিলেই মূৰ বিষোৱা এই দিনত কোনো স্মাৰ্টফোনৰ অধিকাৰীয়ে 'টিকটক’ক অৱজ্ঞা কৰা উচিত নহয়। এই এপবিধৰ সৈতে পোনপটীয়াকৈ নহ’লেও আওপকীয়াকৈ হ’লেও সম্পৰ্ক আছে আপোনাৰ ফেচবুক একাউণ্টৰ, সম্পৰ্ক আছে আপোনাৰ হোৱাটছএপৰ। কিন্তু কি এই সম্পৰ্ক?\n✔প্ৰায় ১৫০ খন দেশত ৭৫টাকৈ ভাষাত উপলব্ধ টিকটক ভাৰতত বন্ধ হ’ল। বনজুইৰ দৰে বিয়পিছে এই খবৰ। পিছে কিমান সত্য এই বাতৰি? সঁচাকৈয়ে টিকটক ভাৰতত বন্ধ হৈ পৰিল নেকি? ওহো। টিকটক বন্ধ হোৱা বাতৰিটো এই মুহূৰ্তত সম্পূৰ্ণৰূপে অসত্য। মাদ্ৰাজ উচ্চ ন্যায়ালয়ে এই সম্পৰ্কে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিবলৈ কেন্দ্ৰ চৰকাৰক আহ্বানহে জনাইছে। ইকনমিক টাইমছত প্ৰকাশিত বাতৰি অনুযায়ী তথ্য প্ৰযুক্তি মন্ত্ৰণালয়ে ন্যায়ালয়ৰ ৰায়ৰ সবিশেষ চালি-জাৰি চাবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। মন্ত্ৰণালয়ৰ উচ্চপদস্থ বিষয়াই সদৰী কৰা মতে, ন্যায়ালয়ৰ আহ্বান অনুযায়ী তৎমুহূৰ্ততে এপবিধ বন্ধ কৰি দিয়াতো সম্ভৱ নহয়।\n✔ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ আৰম্ভণিতে হিন্দু আৰু ইছলাম দুয়োটা ধৰ্মৰ কেবাটাও উগ্ৰ সংগঠনৰ কেবাগৰাকী নেতাৰ লগতে দুই-এজন কট্টৰ ৰাজনৈতিক নেতা সৰৱ হৈ পৰিছিল টিকটকৰ বিৰুদ্ধে। তেওঁলোকে অভিযোগ উত্থাপন কৰিছিল যে টিকটকে মুকলিকৈ যৌনতাৰ পোহাৰ মেলিছে আৰু দেশৰ উঠি অহা প্ৰজন্মক বিপথে পৰিচালিত কৰিছে। একেটা অভিযোগ লৈ মাদ্ৰাজ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ দ্বাৰস্থ হয় মুথু কুমাৰ নামৰ এজন অধিবক্তা। ৰাজহুৱা স্বাৰ্থজনিত আবেদনত তেওঁ উল্লেখ কৰে যে টিকটকৰ ভিডিঅ’বোৰ পৰ্ণ’গ্ৰাফীৰ সদৃশ, এনে ভিডিঅ’ই ভাৰতীয় সংস্কৃতি ধ্বংস কৰিব। এপবিধৰ বাবে শিশুৰ ওপৰত যৌন নিৰ্যাতন বৃদ্ধি পোৱা আৰু বহু লোকে আত্মহত্যা কৰা বুলিও আবেদনখনৰ জৰিয়তে ন্যায়ালয়ক অৱগতে কৰে অধিবক্তাগৰাকীয়ে।\n✔মুথু কুমাৰৰ উক্ত আবেদনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰিয়েই মাদ্ৰাজ উচ্চ ন্যায়ালয়ে এপবিধৰ বিৰুদ্ধে বিহিত ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিবলৈ চৰকাৰক আহ্বান জনায়। এই আহ্বানৰ পিছতে সমগ্ৰ বিষয়টোক লৈ দুটা ভাগত বিভক্ত হৈ পৰিছে নেটিজেনসকল। এপবিধ চীনা এপ হোৱা বাবে আদালতৰ এই নিৰ্দেশৰ পিছতে উৎফুল্লিত হৈ পৰিছে উগ্ৰ দেশপ্ৰেমৰ কথা কৈ অহা কেবাটাও হিন্দুত্ববাদী সংগঠন। বিপৰীতে মাদ্ৰাজ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ এই ৰায়ৰ বিৰুদ্ধে সৰ্বোচ্চ আদালতলৈ যাবলৈ সাজু হৈছে Internet Freedom Foundation চমুকৈ আইএফএফ।\nBest Online Typing Jobs Without Investment Daily P...\nChanakya Best Quotes In Assamese আচাৰ্য চাণক্যৰ নী...\nভয়ংকৰ সেই ৰাতি voyonkor hei rati part3assamese...\nভূতে ধৰা বা পচেচ কৰা কি Indian Paranormal Society...\nউশাহৰ ইপাৰ সিপাৰ Assamese short story Collection F...\nAssamese Jokes : 15 Funny Assamese Caption To Impr...\nকিদৰে সলনি হৈ গল ৰাণু মণ্ডল


Bicox Forte in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Bicox Forte ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nBicox Forte ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Bicox Forte Benefits & Uses in Assamese- Bicox Forte ar laabh aaru byavaharsamuh\nBicox Forte ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Bicox Forte Dosage & How to Take in Assamese - Bicox Forte ar paali aaru xeya kenedore lobo\nBicox Forte ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Bicox Forte Side Effects in Assamese- Bicox Forte ar parshwakriyasamuh\nBicox Forte সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Bicox Forte Related Warnings in Assamese- Bicox Forte xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Bicox Forteৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Bicox Forte with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Bicox Forte ar gurutor kriya-pratikriya\nBicox Forte মতভেদসমূহ- Bicox Forte Contraindications in Assamese- Bicox Forte nishedhsamuh\nBicox Forte ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Bicox Forte in Assamese- Bicox Forte ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Bicox Forte ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Bicox Forte Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Bicox Forte kriya-pratikriya\nBicox Forte ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Bicox Forte Benefits & Uses in Assamese - Bicox Forte ar laabh aaru byavaharsamuh\nBicox Forte তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nBicox Forte ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Bicox Forte Dosage & How to Take in Assamese - Bicox Forte ar paali aaru xeya kenedore lobo\nBicox Forte-ৰ উপাদানসমূহ - Bicox Forte Active Ingredients in Assamese - Bicox Forte-ar upadaansamuh\nBicox Forte ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Bicox Forte Side Effects in Assamese - Bicox Forte ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Bicox Forte ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nBicox Forte সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Bicox Forte Related Warnings in Assamese - Bicox Forte xonkranta xatarkatabanisamuh\nBicox Forte-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাই Bicox Forteৰ পৰা মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। আপুনিও যদি একেই অনুভৱ কৰে তেন্তে ইয়াক বন্ধ কৰক আৰু কেৱল চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অনুসৰিহে আৰম্ভ কৰিব।\nBicox Forte-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nআপুনি যদি স্তন্যপায়ী মহিলা, আপুনি Bicox Forte ৰ ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱৰ সম্মুখীন হব পাৰে। আপুনি যদি এইবোৰৰ সম্মুখীন হয়, চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ গ্ৰহণ নকৰিব। চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিয়া অনুসৰি কৰক।\nবৃক্কত Bicox Forte কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nBicox Forte গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত বৃক্ক ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nযকৃতত Bicox Forte কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nBicox Forteৰ কলিজা ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Bicox Forte ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nBicox Forteৰ হৃদয় ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Bicox Forteৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Bicox Forte with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Bicox Forte ar gurutor kriya-pratikriya\nBicox Forte তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nBicox Forte মতভেদসমূহ - Bicox Forte Contraindications in Assamese - Bicox Forte nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Bicox Forte লোৱা অনুচিত যাতে -\nBicox Forte ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Bicox Forte in Assamese - Bicox Forte ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Bicox Forte-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nBicox Forteৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nনহয়, Bicox Forte লোৱাৰ পিছত, আপুনি গাড়ী চলাব নালাগে বা গধুৰ মেচিনপাতি চলাব নালাগে, কিয়নো আপোনাৰ টোপনি ভাৱ আহিব পাৰে।\nহয়, কিন্তু Bicox Forte লোৱাৰ পূৰ্বে ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ লোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nমানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ বাবে Bicox Forte লৈ কোনো লাভ নাই।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Bicox Forte ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Bicox Forte Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Bicox Forte kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Bicox Forteৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nআপনি খাদ্যৰ সৈতে Bicox Forte ল'ব পাৰে।\nমদ আৰু Bicox Forteৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nBicox Forte লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰাৰ আগতে আপোনাৰ ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ কৰি লওক যিহেতু ইয়ে পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।


আবোল-তাবোল – প্ৰাঞ্জল অনুভৱী – ফটাঢোল\nফেচবুকত পাঁচ হেজাৰ বন্ধু কম নহয়। তাৰে ভিতৰত এহেজাৰমান যদি সাহিত্যপ্ৰেমী, কবি, গল্পকাৰ থাকে কথাই নাই।\nঠগেশ্বৰীয়ে ফে’চবুকত কবিতা লিখে। পাইকাৰী হাৰত কবিতা লিখে আৰু পাইকাৰী হাৰতে লাভ কৰে লাইক, কমেন্ট। ভাবিলে, এখন কবিতাৰ সংকলন ছপা কৰা যাওক। ইমানবোৰ সাহিত্য অনুৰাগী বন্ধু আছে, তিনিশ কপি গ্ৰন্থ বিক্ৰি ন’হবনে? ভবা মতে কাম। আৰু এদিন সুদৃশ্য বেটুপাতেৰ সৈতে ছপা হৈ ওলাল- ঠগেশ্বৰীৰ ‘ৰামধেনুত এজাক জোনাকী পৰুৱা।’ পুৰুষ-মহিলা, কণ-কণ ল’ৰা-ছোৱালীৰ সৈতে ত্ৰিশ গৰাকী সাহিত্য অনুৰাগীৰ উপস্থিতিত গ্ৰন্থখন উন্মোচন কৰিলে বিশিষ্ট কবি নীলকন্ঠ ডাঙৰীয়াই। কেইটামান কপি সমজুৱাৰ মাজত বিলাই দিয়া হ’ল। বাকীখিনি কি কৰা যায়?\nপাণ বজাৰত খবৰ কৰিলে ঠগেশ্বৰীয়ে। কোনেও নলয় তেখেতৰ কিতাপ। “বাইদেউ আমাৰ নিজৰ কিতাপ থ’বলৈয়ে ঠাই নাই। আপুনি বেলেগত চেষ্টা কৰক।” দুখন গ্ৰন্থমেলালৈ গৈয়ো চেষ্টা কৰিলে। চবৰে একেই কথা। নিজৰ কিতাপ থ’বলৈয়ে ঠাই নাই। হতাশ হৈ উভতি আহিল ঠগেশ্বৰী। দুদিনমান চাহ-পানী খুৱাই দুই-চাৰিজন বন্ধু, আত্মীয়ক কিতাপখন উপহাৰ দিলে। বাকীখিনি ঠাই পালে ষ্ট’ৰ ৰুমত। কিছুদিন পাছত তাত এন্দুৰৰ বাহ হ’ল। কিছুমান উঁয়ে খালে।\nসিদিনা বনকৰা ল’ৰা বিপিনে আহি মোক সুধিলে- “দাদা, পেপাৰ কিনা মানুহজন আপোনাৰ তালৈ আহিছিল নেকি?”\nমই সুধিলোঁ- “কিয়?”\n“বাইদেউহঁতৰ কাগজ বেচিব লগা আছিল।”\n“তোমালোকৰ বাইদেউহঁতে দেখোন পেপাৰ নাৰাখে! তেনেহ’লে?”\n“পেপাৰ নহয় দাদা, কিতাপ। এবস্তা কিতাপ ষ্টোৰ ৰুমটোত পৰি আছে? বাইদেৱে ষ্ট’ৰ ৰূমটো চাফা কৰিবলৈ কওঁতে সেইবোৰ পুৰি পেলাবলৈ কৈছিল। মই ভাবিলোঁ, পুৰিনো কিয় পেলাওঁ। বিক্ৰি কৰি দিলে ময়ে দুই-চাৰি টকা পাম। হেঃ হেঃ হেঃ … নে কি কয় দাদা?”\n« কলপ সনা ক’লা চুলি – ৰাস্না বৰা\nখলা-বমাৰ মাজেৰে – গায়ত্ৰী গোস্বামী অধ্যাপক »\nধেত তেৰি, বেচেৰী ঠগেশ্বৰী–\nআপোনাৰ লিখন শৈলী ভাল লাগে। এইটোও মজ্জা লাগিল একেবাৰে।


শৈশৱত এটি শিশুক খুলি খুলি খাইছিল উদ্বিগ্নতাই। তেওঁৰ মাক-দেউতাকে দিনটোৰ ১৮ ঘণ্টাই কাম কৰিছিল। দিনে-ৰাতিয়ে কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰাৰ পিছতো বহু সময়ত মাক-দেউতাকে সন্তানক পেট পূৰাই খাদ্য খুৱাব পৰা নাছিল। মাক-দেউতাক কোনো এদিন কামলৈ যাব নোৱাৰা মানেই সেই দিনটোত পৰিয়ালটোৱে অনাহাৰে থাকিব লাগিব। ঘৰত মুঠতে ১০টা মানুহ। মাক-দেউতাকৰ লগতে ৮টিকৈ সন্তান, যাৰ মাজত এই শিশুটিও আছে। ৮টি ভাই-ককাইৰ মাজত এই শিশুটি আছিল পঞ্চম। আঠোটি ভায়েক-ককায়েকেই ফটা আৰু মলিয়ন পোচাক পৰিধান কৰিছিল। খালী ভৰিৰে গৈছিল বিভিন্ন স্থানলৈ। তেওঁলোকে সপোন ঠিকেই দেখিছিল, কিন্তু তেওঁলোকৰ সপোন আছিল পেট পূৰাই খাবলৈ পোৱাৰ, ভাল কাপোৰ পিন্ধাৰ আৰু ভৰিত দুখ নাপাবলৈ এজোৰ চেণ্ডেলৰ সপোন। অন্যসকলৰ বাবে ভাল কাপোৰ, চেণ্ডেল আদি সাধাৰণ বস্তু হ’ব পাৰে কিন্তু সেই আঠটি শিশুৰ ভাগ্যত এনেবোৰ বস্তু হয়তো লিখাই হোৱা নাছিল।\nসেই পৰিয়ালটোৱে অৰ্থাৎ ১০ জনেই এটা সৰু জুপুৰীত বাস কৰিছিল। শিশুটিয়ে উপলব্ধি কৰিব পৰা নাছিল যে গাঁওখনৰ সকলোৱেই পকী ঘৰত থাকে কিন্তু তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটোৱে কিয় জুপুৰীত বাস কৰিব লাগে। শিশুটিয়ে আন এটা কথাক লৈয়ো চিন্তিত আছিল যে তেওঁলোকৰ মাক-দেউতাকে প্ৰকৃততে কি কাম কৰে? তেওঁলোকৰ ক’লৈ যায়? তেওঁৰ চিন্তাগ্ৰস্ততাৰ কাৰণো আছিল, কিয়নো পুৱা সাৰ পাই চকু খোলাৰ পূৰ্বেই তেওঁৰ মাক-দেউতাক ক’ৰবালৈ গুচি গৈছিল। তেওঁলোক যেতিয়া ঘৰলৈ ঘূৰি আহে তেতিয়ালৈ ভাগৰুৱা শিশুটিয়ে নিঃপালি দিয়ে। প্ৰায় সদায়েই অনুৰূপ ঘটনাৰ পুনৰাবৃত্তি ঘটে। শিশুটিয়ে কেতিয়াবাহে মাক-দেউতাকক দেখা পাইছিল। লাহে লাহে ডাঙৰ হৈ অহাৰ লগে লগে বহুতো কথা তেওঁৰ আয়ত্বলৈ আহিল। তেওঁ বুজিব পাৰিলে যে তেওঁৰ পৰিয়ালটো দৰিদ্ৰ আৰু বহুত পিছপৰা জাতিৰ। তেওঁ এই কথাও বুজি পালে যে তেওঁৰ দেউতাকে এজন জমিদাৰৰ ওচৰত ক্ৰীতদাস হিচাপে কাম কৰে। তেওঁৰ মাকে প্ৰতিদিনে এটা ধঁপাতৰ কোম্পানীত কাম কৰে আৰু তাৰ বাবে তেওঁ হাজিৰা লাভ কৰে। ঘৰ-পৰিয়াল চলোৱাৰ বাবে তেওঁৰ ডাঙৰ বায়েকেও মাকৰ সৈতে কামলৈ যাবলগীয়া হৈছিল।\nশিশুটিক যেতিয়া স্কুললৈ পঠিওৱা হ’ল তেতিয়া তেওঁ জানিব পাৰিলে যে তেওঁৰ মাক-দেউতাক নিৰক্ষৰ। এজন ককায়েকক বাদ দি পৰিয়ালৰ আন কোনোৱে লিখা-পঢ়া জনা নাছিল। অতি কষ্টেৰে দুটি সন্তানক মাক-দেউতাকে বিদ্যালয়লৈ পঠিয়াবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। পৰিয়ালটোক দাৰিদ্ৰ্যই এনেদৰে গ্ৰাস কৰিছিল যে দিনটোত এবাৰ খাদ্য পালেই সন্তুষ্ট হৈ পৰিছিল আটাইকেইটি শিশু।\nশিশুটিৰ বাবে আটাইতকৈ আশ্বৰ্যকৰ কথাটো আছিল এয়ে যে গাঁৱৰ মানুহে তেওঁৰ পৰিয়ালৰ লোকৰ সৈতে বেয়া ব্যৱহাৰ কৰিছিল। আঁঠু কাঢ়ি হাত পাতিলেও কোনেও তেওঁলোকক এটুপি খোৱা পানী দিয়া নাছিল। গাঁওবাসীয়ে নিৰ্ণয় কৰা নিয়ম অনুসৰি তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ কোনেও আঁঠুৰ তললৈ ধূতী পিন্ধিব নোৱাৰিছিল। মহিলাই জেকেট পিন্ধাটো নিষিদ্ধ আছিল। পৰিয়ালটোৰ সদস্যই ইচ্ছা কৰিলেই য’তে-ত’তে বহিব নোৱাৰিছিল। শিশুটি অথবা পৰিয়ালটোৰ কোনো সদস্যৰ ছাঁ কাৰোবাৰ গাত পৰিলেও দুৰ্ভাগ্য বুলি বিবেচনা কৰি তেওঁলোকক কঠোৰ শাস্তি দিয়া হৈছিল।\nএনে পৰিস্থিতিত যেতিয়া শিশুটিৱে বিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ অনুভৱ কৰিলে যে তেওঁৰ পৰিয়ালটোক দাৰিদ্ৰ্য আৰু পৰিশ্ৰমৰ পৰা মুক্ত কৰিবলৈ তেওঁ এনেদৰে পঢ়িব লাগিব যাতে গাঁৱৰ পৰা বহুত দূৰৈত কোনো ডাঙৰ চহৰত তেওঁ ভাল চাকৰি লাভ কৰে।\nশিশুটিৰ স্কুলত অত্যন্ত কষ্ট কৰিছিল। ভালদৰে পঢ়া-শুনা কৰিছিল। শিক্ষকে যেনেকৈ কৈছিল তেনেকৈ কৰিছিল। দশম আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষাত ভালদৰে উত্তীৰ্ণ হ’ল। দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ পিছত প্ৰৱেশ পৰীক্ষা পাছ কৰি তেওঁ পলিটেকনিক কলেজত নামভৰ্তি কৰিলে। ডিপ্ল’মা পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰিলে।\nসেই শিশুটি এতিয়া যৌৱনোদ্বীপ্ত। পঢ়া-শুনাও কৰিলে। সেইবাবে সকলোৰে আশা-প্ৰত্যাশা গঢ় লৈ উঠিল তেওঁক কেন্দ্ৰ কৰি। কিন্তু ডিপ্লমা সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছতো যেতিয়া তেওঁ চাকৰি লাভ নকৰিলে, তেতিয়া মাক-দেউতাকৰ দৰে তেওঁ আৰম্ভ কৰিলে মজদুৰী। চহৰত ৱাছমেনৰ কাম কৰিলে। পিছত তেওঁ এদিন বৰ ডাঙৰ সিদ্ধান্ত এটা ল’লে। সিদ্ধান্ত ল’লে উদ্যমী আৰু ব্যৱসায়ী হোৱাৰ। সপোন পূৰণ কৰাৰ বাবে তেওঁ বৰ কষ্ট কৰিলে। দিন-ৰাতি একাকাৰ কৰি দিলে। দুৱাৰে দুৱাৰে গৈ উপেক্ষিত হ’ল। কিন্তু হাৰ নামানিলে। আৰু অৱশেষত এদিন গাঁৱৰ দৰিদ্ৰ দলিত পৰিয়ালত জন্মলাভ কৰা যুৱকজন ব্যৱসায়ী হৈ পৰিল। তেওঁ বছৰে বছৰে বঢ়াই আনিলে নিজৰ ব্যৱসায়। আজি তেওঁ ২০টাকৈ কোম্পানীৰ স্বত্বাধিকাৰী। তেওঁ সহস্ৰাধিক জনতাক দিছে নিয়োজনৰ সুবিধা। সম্প্ৰতি তেওঁক দেশৰ সফল উদ্যমীসকলৰ ভিতৰত গণনা কৰা হয়। বহুতৰে বাবে তেওঁ এতিয়া ৰ’ল মডেল। যিজন লোকৰ বিষয়ে আপুনি এতিয়ালৈ পঢ়িলে তেওঁৰ নাম হৈছে মন্নম মধুসুদন ৰাও।\nমধুসুদন ৰাও এমএমআৰ গ্ৰুপ অব্ কোম্পানীজৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু সঞ্চালক। তেওঁ টেলিকম, আইটি, ইলেক্ট্ৰিকেল, মেকানিকেল, ফুড প্ৰচেছিঙৰ দৰে বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত নিজৰ কোম্পানী প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে আৰু প্ৰতিটো কোম্পানীয়ে ভালদৰে কাম কৰি প্ৰত্যাশিত লাভ উপাৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।\n২০১৬ চনৰ ৭ মে’ত এক অন্তৰংগ আলোচনাত মধুসুদন ৰাৱে নিজৰ জীৱনৰ বহু গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘটনাৰ বিষয়ে জানিবলৈ দিয়ে। অপমান আৰু সংঘৰ্ষৰ পিছত লাভ কৰা সফলতাৰ বিষয়ে তেওঁ নিজৰ জীৱনৰ বহু গুৰুত্বপূৰ্ণ কাহিনী শুনালে।\nমধুসুদন ৰাৱৰ জন্ম অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ প্ৰকাশম জিলাত হৈছিল। তহচিলৰ নাম আছিল কন্দুৰুক আৰু গাঁৱৰ নাম পলকুৰু। দেউতাকৰ নাম পেৰেয়া আৰু মাকৰ নাম ৰামুলম্মা।\nবিভিন্ন ধৰণৰ কঠিনতা, অস্থিৰতা আৰু অপমানৰ বোজাত, দাৰিদ্ৰ্যৰ কৰাল গ্ৰাসত পৰা শৈশৱৰ স্মৃতি সজীৱ কৰি তেওঁ ক’লে, ‘মই যেতিয়া সৰু আছিলো, তেতিয়া মা-দেউতাকেই দেখা নাছিলো। তেওঁলোৱে পুৱাই কামলৈ ওলাই গৈছিল আৰু নিশা ঘৰলৈ উভতিছিল। তেওঁলোক যেতিয়া ঘৰত আছিল মই তেতিয়া শুয়েই আছিলোঁ। সেই সময়ত মই মা-দেউতাৰ মৰম পোৱা নাছিলো।’\nমধুসুদন ৰাৱে পুনৰ কয় যে, ‘মোৰ দেউতা আছিল ক্ৰীতদাস। বছৰ বছৰ ধৰি তেওঁ এজন জমিদাৰৰ ওচৰত কাম কৰিছিল। মোক কোৱা হৈছিল যে মোৰ ককা আৰু আজোককায়ো জমীদাৰৰ ঘৰত কাম কৰিছিল। সেই সময়ত জমীদাৰৰ খেতিপথাৰ, তেওঁলোকক জন্তুৰ চোৱাচিটা, ঘৰৰ চাফ-চিকুণৰ কাম মোৰ দেউতাৰ দৰে শ্ৰমিকে কৰিছিল। জমীদাৰে মাথোঁ আদেশ দিয়ে। সকলো কাম শ্ৰমিকে কৰে। কাম ভাল পালে পইচা পাব, নহ’লে নাই। যিহেতু ঘৰত আঠটাকৈ শিশু আছে, গতিকে সকলোকে পেট ভৰাই খুৱাবলৈ মায়ো পৰিশ্ৰম কৰিবলগীয়া হৈছিল। পৰিস্থিতি ইমানেই বেয়া আছিল যে অতি কম বয়সতে ডাঙৰ বাইদেৱেও মাৰ সৈতে গৈ ধঁপাতৰ ফেক্টৰীত কাম কৰিবলগীয়া হৈছিল। মা আৰু বাইদেৱে ১২ কিলোমিটাৰ খোজকাঢ়ি ধঁপাত ফেক্টৰীলৈ গৈছিল আৰু ঘণ্টাৰ পিছত ঘণ্টা কাম কৰি পুনৰ খোজকাঢ়ি ঘৰলৈ উভতি আহিছিল। ইমান কষ্ট স্বীকাৰ কৰাৰ পিছতো আমি বহু সময়ত ভোকতেই থাকিবলগীয়া হৈছিল।’ ভোকৰ বাবে পেটৰ জ্বালা আৰু নিশকতীয়া হোৱাৰ বাবে শৰীৰৰ দুখ এতিয়াও মধুসুদন ৰাৱৰ মনত আছে।\nমধুসুদন ৰাৱৰ জীৱন সেই সময়ত সলনি হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল যেতিয়া তেওঁক পঢ়া-লিখাৰ বাবে বিদ্যালয়লৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল। পৰিস্থিতিয়ে বাধ্য কৰা শ্ৰমিক দেউতাকে সিদ্ধান্ত লৈছিল যে আঠোটাকৈ সন্তানৰ ভিতৰত দুজনক নিশ্চিতভাৱে তেওঁ বিদ্যালয়লৈ প্ৰেৰণ কৰিব। মধুসুদন ৰাৱৰ পূৰ্বে তেওঁৰ ককায়েক মাধৱক বিদ্যালয়লৈ পঠোৱা হৈছিল। পিছত নিৰ্বাচন কৰা হৈছিল মধুসুদন ৰাৱক। মাধৱ আৰু মধুসুদন, দুয়ো ভায়েক চৰকাৰী বিদ্যালয়লৈ যাব ধৰিলে। দুয়ো মনোযোগ দি পঢ়া-শুনা কৰিলে। মধুসুদনে সদায়ে পৰীক্ষাত ভাল নম্বৰ লাভ কৰিছিল। লাহে লাহে প্ৰত্যাশিত পৰিৱৰ্তন আৰম্ভ হ’ল।\nমধুসুদন ৰাৱে প্ৰকাশ কৰিলে যে সেই সময়ত গাঁৱৰ ওচৰৰ এখন চৰকাৰী ছ’চিয়েল ৱেলফেয়াৰ হোষ্টেলৰ ৱাৰ্ডেন লক্ষ্মী নৰস্যাৰ বাবে তেওঁৰ জীৱনলৈ এক নতুন মোৰ আহিল। লক্ষ্মী নৰস্যাই মধুসুদনৰ দেউতাকক সৈমান কৰিছিল মধুসুদনক সেই হোষ্টেলত ভৰ্তি কৰাবলৈ। বিনামূলীয়া থকা-খোৱাৰ সুবিধা থকা বাবে দেউতাক মান্তি হ’ল। ককায়েক মাধৱৰ দৰে মধুসুদনো হোষ্টেলত থাকিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।\nহোষ্টেলৰ স্মৃতিৰ বিষয়ে ক’বলৈ গৈ মধুসুদনে উল্লেখ কৰিলে যে, ‘হোষ্টেলত মোৰ বাবে সকলোবোৰেই ভাল আছিল। দিনত তিনিবাৰকৈ পেট পূৰাই খাবলৈ পাইছিলো। খাদ্য বেয়া হ’লেও যিকোনো উপায়েৰে মই খাইছিলো। কোনো আপত্তি কৰা নাছিলো। হোষ্টেলৰ ৱাৰ্ডেন লক্ষ্মী নৰস্যা আৰু এগৰাকী শিক্ষক জেকেই মোক বহুত সহায় কৰিছিল। তেওঁলোকে প্ৰতি মুহূৰ্ততে মোক উৎসাহিত কৰিছিল। ভাল নম্বৰ লৈ উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ বাবে তেওঁলোকে নিৰৱচ্ছিন্নভাৱে তেওঁলোকে মোক উৎসাহিত কৰিছিল। ময়ো কেতিয়াও তেওঁলোকক নিৰাশ কৰা নাছিলো। মই সদায়ে শ্ৰেণীত টপ-ফাইভৰ ভিতৰত এজন আছিলো। কেতিয়া দ্বিতীয় স্থানত, কেতিয়াবা তৃতীয়।’\nসমাজ কল্যাণ বিভাগৰ ছাত্ৰাবাসত থাকি মধুসুদনে দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষা পাছ কৰিলে। ককায়েক মাধৱে বি-টেক পাঠ্যক্ৰম নিৰ্বাচন কৰিছিল। মধুসুদনেও বি-টেক কৰিবলৈ বিচাৰিছিল। কিন্তু ককায়েক আৰু বিভিন্ন লোকে পলিটেকনিক পাঠ্যক্ৰম ল’বলৈ কৈছিল। এই পৰামৰ্শৰ অন্তৰালত এটা বিশেষ কাৰণ আছে। সেই সময়ত জনতাৰ মাজত এটা ধাৰণা আছিল যে আন পাঠ্যক্ৰমৰ পৰা পাওক বা নাপাওক, পলিটেকনিক কৰিলে চাকৰি পাবই পাব। ককায়েকৰ পৰামৰ্শৰ বাবে বিশ্বাস হৈ গৈছিল মধুসুদনৰ। তেওঁ প্ৰৱেশ পৰীক্ষা দিলে আৰু শ্ৰীভেংকেটেশ্বৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰিলে। মধুসুদনে দুবছৰ তিৰুপতিত আৰু এবছৰ ঔংগলত অধ্যয়ন কৰি পলিটেকনিক ডিপ্লমা অৰ্জন কৰিলে।\nমধুসুদনে ডিপ্লমা লাভ কৰাৰ লগে লগে পৰিয়ালৰ সকলোৱে প্ৰত্যাশা বৃদ্ধি হ’ল। মাক-দেউতাক আৰু ভায়েক-ককায়েকে আশা কৰিছিল যে এতিয়াৰ মধুসুদনে ভাল চাকৰি লাভ কৰিব আৰু তেওঁৰ উপাৰ্জনেৰে ঘৰখনৰ পৰা আঁতৰি যাব দৰিদ্ৰতা।\nসোনকালে চাকৰি কৰি দৰমহাৰ টকা পৰিয়ালক দিয়াৰ দাবী বাঢ়িবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। চাকৰিৰ বাবে মধুসুদনে বিভিন্ন ঠাইত আবেদন কৰিলে। দুৱাৰে দুৱাৰে গৈ চাকৰি বিচাৰিলে আৰু চাকৰিৰ সন্ধানো অব্যাহত ৰাখিলে। বহু চেষ্টাৰ পিছতো মধুসুদনে চাকৰি লাভ নকৰিলে। তেওঁ পুনৰ উদাস আৰু ভাৰাক্ৰান্ত হৈ পৰিল। মাক-দেউতাক আৰু ভায়েক-ককায়েকহঁতৰো আশাবোৰ স্তিমিত হৈ পৰিল।\nপলিটেকনিকৰ পিছত তেওঁ চাকৰি কিয় পোৱা নাছিল বুলি সোধা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত মধুসুদনে প্ৰকাশ কৰিলে যে, ‘মই য’লৈকে যাওঁ মোক তেওঁলোকে ৰেফাৰেন্সৰ কথা সুধিছিল। মোৰ ওচৰত কোনো ৰেফাৰেন্স নাছিল। গাঁৱৰ পৰা যোৱা বাবেও মোক বহুতে প্ৰত্যাখ্যান কৰিছিল। বহু সময়ত মোক প্ৰত্যাখ্যান কৰাৰ কাৰণ আছিল এয়ে যে মোৰ পৰিয়ালৰ বহুতো লোক আছিল নিৰক্ষৰ।’\nজীৱনৰ সেই কঠিন দিনবোৰৰ স্মৃতি ব্যক্ত কৰিলে মধুসুদনে, ‘মই নীৰৱে বহি থাকিব পৰা নাছিলো। মোৰ পঢ়া-শুনাৰ বাবে সকলোৱে অত্যন্ত কষ্ট স্বীকাৰ কৰিবলগীয়া হৈছিল। ত্যাগ কৰিছিল। মা-দেউতা, ভাই-ভনী সকলোৱে ভাবিছিল যে ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছতে মই চাকৰি কৰিম। টকা উপাৰ্জন কৰিম। মোৰ ওপৰতে আছিল সকলোৰে ভৰসা। মই তেওঁলোকক নিৰাশ কৰিব নোৱাৰো। এনে অৱস্থাত কিবা এটা কৰি উপাৰ্জন কৰাৰ কথা চিন্তা কৰিলো।’\nমধুসুদনৰ সিদ্ধান্ত আছিল এনে ধৰণৰ, যে তেওঁ অন্য ভাই-ভনীৰ দৰে শ্ৰম কৰিব। তেওঁৰ এজন ককায়েকে হায়দৰাবাদত মিস্ত্ৰীৰ কাম কৰিছিল। মধুসুদনেও ককায়েকৰ সৈতে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। অট্টালিকা নিৰ্মাণৰ বাবে তেওঁ মাটি আৰু শিল ধুলে। নতুন দেৱালত পানী দিলে। নিৰ্মাণকৰ্মীয়ে কৰা সকলো কামেই তেওঁ কৰিলে।\nযিহেতু মজদুৰীৰ পৰা বেছি টকা উপাৰ্জন কৰিব নোৱাৰি, সেই বাবেই তেওঁ অন্য কাম বিচাৰিবলৈ আৰম্ভ কৰি দিলে। মধুসুদনে ক’লে, ‘দিনটো মজদুৰী কৰাৰ বিনিময়ত মই ৫০ টকাকৈ পাইছিলো। যেতিয়া গম পালো নিশা কাম কৰিলে ১২০ টকা পোৱা যায়, তেতিয়া মই নিশাও কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলো। মই ৱাচমেনৰ কাম কৰিলো। বেলেগ বেলেগ ঠাইত মজদূৰী কৰিলো আৰু ৱাচমেনৰ কাম কৰিলোঁ।’\nউদ্দেশ্য সৎ আছিল আৰু সততাতে সম্পূৰ্ণ শক্তি লগাই কাম কৰাৰ বাবেই বোধকৰোঁ তেওঁক জীৱনে এনে এক সুন্দৰ সুযোগ দিলে।\nজীৱনৰ এক অকথিত কাহিনীৰ বিষয়ে মধুসুদনে ক’লে, ‘এদিন টেলিফোনৰ খুঁটাৰ বাবে গাত খান্দি আছিলো। এজন অভিযন্তা মোৰ ফালে আহি সুধিলে- তুমি লিখা-পঢ়া কৰিছা নেকি? মই ক’লো- হয়, মই পলিটেকনিকো কৰিছো। এই উত্তৰ শুনি অভিযন্তাজনে ক’লে- তোমাৰ কাম কৰাৰ ধৰণ দেখিয়েই মই বুজিব পাৰিছিলো যে তুমি লিখা-পঢ়া কৰিছা। অন্য মজদুৰ হ’লে এইদৰে জোখমাপ কৰি গাত নাখান্দে। মই মাত্ৰ তোমাকেই মাথোঁ দেখিছো যিয়ে জোখ-মাপ কৰি বিজ্ঞানসন্মতভাৱে গাত খন্দা।’\nপ্ৰশংসা কৰাৰ পিছত সেই অভিযন্তাজনে মধুসুদনক সুধিলে, ‘চাকৰি কৰিবা?’ এই প্ৰশ্ন শুনাৰ পিছত মধুসুদন আনন্দবিহ্বল হৈ পৰিল। আৱেগিক হৈ সেই অভিযন্তাজনক তেওঁ ক’লে- ‘মোক চাকৰি এটাৰ বৰ প্ৰয়োজন। মোৰ পৰিয়ালে মোৰ ওপৰতে আশা ৰাখিছে। মই মাথোঁ চাকৰিৰ অপেক্ষাত আছো।’\nমধুসুদনে ভাল ব্যৱহাৰৰ সুযোগ পালে। সেই অভিযন্তাজনে তেওঁক নিজক কাৰ্যালয়লৈ লৈ গ’ল। মধুসুদনৰ সাক্ষাৎকাৰ আৰম্ভ হ’ল। এফালে সাক্ষাৎকাৰ চলি আছে, আনফালে এজন ঠিকাদাৰৰ সৈতে উপ ঠিকাদাৰৰ মাজত কোনো এটা ঠিকাক কেন্দ্ৰ কৰি সংঘাত চলি আছে। উপ ঠিকাদাৰক বেছি ধন লাগে। সেয়া দেখি মধুসুদনে সেই ঠিকা তেওঁক দিয়াৰ বাবে আবেদন কৰিলে। মধুসুদনে ঠিকাদাৰজনক সৈমান কৰালে যে তেওঁ মজদূৰৰপৰা কাম উলিওৱাত পাকৈত আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালে ঠিকা আৰু মজদূৰীৰ কামেই কৰে। প্ৰথমে সেই ঠিকাদাৰজনে মধুসুদনক নিজৰ সাক্ষাৎকাৰত মনোনিবেশ কৰিবলৈ ক’লে কিন্তু যেতিয়া উপ ঠিকাদাৰজনৰ সৈতে তেওঁ কোনো সিদ্ধান্তত উপনীত হ’ব নোৱাৰিলে তেতিয়া মধুসুদনকেই সেই ঠিকাটো দি দিলে।\nঠিকা পালে ঠিকেই কিন্তু মজদূৰক আগতীয়াকৈ পইচা দিবলৈ আৰু কাম আৰম্ভ কৰিবলৈ হাতত পাঁচ হাজাৰ টকাও নাছিল। মধুসুদনে সকলো ভাই-ভগ্নীৰপৰা সহায় বিচাৰিলে। সেই সহায়ে তেওঁৰ জীৱনলৈ অমূল্য আৰু যুগান্তকাৰী পৰিৱৰ্তন অনা বুলি উল্লেখ কৰি মধুসুদনে ক’লে যে, ‘মোৰ এগৰাকী ভনীয়ে মোক ৯০০ টকা দিলে। এই ধন লৈ মই মজদূৰৰ ওচৰলৈ গ’লো আৰু কাম কৰিবলৈ মান্তি কৰিলো। ৯০০ টকাৰে কাম আৰম্ভ হৈ গ’ল। প্ৰথম দিনতে মোৰ ২০ হাজাৰ টকা উপাৰ্জন হ’ল। মোৰ জীৱন সলনি হৈ পৰিল।’\nইয়াৰ পিছত মধুসুদনে পিছলৈ উভতি চাবলগীয়া হোৱা নাই। কামত আনন্দিত হৈ ঠিকাদাৰজনে মধুসুদনক এক লাখ টকা আগতীয়াকৈ দিলে। পিছত তেওঁ এটাৰ পিছত এটা নতুন ঠিকা পাই গ’ল। হাতলৈ এক লাখ টকা অহাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ গাঁৱলৈ আহিল।\nগাঁৱলৈ অহাৰ সেই ঘটনাৰ স্মৃতি ৰোমন্থন কৰি মধুসুদনে ক’লে, ‘চাকৰি নাছিল। টকা নাছিল। কি মুখ লৈ গাঁৱলৈ যাম। লাজতে মই দুবছৰলৈ গাঁৱলৈ যোৱাই নাছিলো। কিন্তু মোৰ হাতলৈ যেতিয়া এক লাখ টকা আহিল তেতিয়া গাঁৱলৈ যোৱাৰ সিদ্ধান্ত ল’লো। ইয়াৰ পূৰ্বে মই কেতিয়াও এক লাখ টকা একেলগে দেখা নাছিলো। মই বহুত আনন্দিত হৈ পৰিছিলো। যেতিয়া গাঁৱলৈ গৈ মা-দেউতাৰ হাতত এক লাখ টকা দিছিলো তেওঁলোক বিতত হৈ পৰিছিল। তেওঁলোকে বিশ্বাসেই কৰিব পৰা নাছিল। সকলোৱে আচৰিত হৈ সুধিলে, ইমান টকা ক’ৰপৰা আহিল? তই কি কৰিলি? ক’ৰপৰা আনিলি ইমান টকা?’\nমধুসুদনে কয় যে এই ধনৰ বাবে তেওঁৰ এজনী ভনীয়েকৰ বিয়া সম্ভৱ হৈছিল। ভনীয়েকক বিয়া দিয়াৰ পিছক তেওঁ পুনৰ হায়দৰাবাদলৈ উভতি আহি কামত মনোনিৱেশ কৰিলে। ঠিকা পাই গ’ল, উপাৰ্জন বাঢ়ি গ’ল।\nএতিয়া সকলোতে পৰিৱৰ্তন আৰম্ভ হৈ গ’ল। দাৰিদ্ৰ্য দূৰ হ’ল। উত্তৰণ ঘটি থাকিল। কিন্তু এনে সময়তে আন এটা ঘটনা সংঘটিত হ’ল, যিয়ে মধুসুদনৰ হাত পুনৰ খালী হৈ পৰিল। সেই ঘটনাই তেওঁক সম্পূৰ্ণৰূপে তচনচ কৰি থৈ গ’ল। এটা জোকাৰণিতে সকলো উপাৰ্জন শেষ হৈ পৰিল।\nসেই ঘটনাৰ কথা উল্লেখ কৰি মধুসুদনে ক’লে, ‘মই যিসকল লোকক বিশ্বাস কৰিছিলো তেওঁলোকেই মোক প্ৰবঞ্চনা কৰিলে। মোৰ সৈতে বিশ্বাসঘাতকতা কৰিলে। মোৰ পিঠিত ছুৰী বহুৱালে। মোক কেইজনমান সতীৰ্থই কোৱা বাবে তেওঁলোকৰ সৈতে মিলি এটা কোম্পানী আৰম্ভ কৰিছিলো। কোম্পানীৰ কামো প্ৰত্যাশিত ধৰণেই আগুৱাইছিল। কিন্তু সতীৰ্থসকলে এনেদৰে প্ৰবঞ্চনা কৰিলে যে মোৰ সমস্ত উপাৰ্জন শেষ হৈ পৰিল।’\nমধুসুদনে সতীৰ্থসকলৰ সেই বিশ্বাসঘাতকতাৰ কাহিনীটো বিস্তৃতভাৱে বৰ্ণনা নকৰিলে, কিন্তু নিশ্চিতভাৱে উল্লেখ কৰিলে যে সেই ঘটনাটো তেওঁৰ বাবে এক ডাঙৰ শিক্ষা। মধুসুদনে ক’লে, ‘সেই ঘটনাটো সংঘটিত হৈ ভালেই হ’লে। এই ঘটনাই মোক অধিক সতৰ্ক কৰি তুলিলে আৰু ইয়াৰ পৰৱৰ্তী সময়ত মই অধিক ক্ষিপ্ৰতাৰে আগুৱাই গ’লো।’\nকিন্তু, সেই বিশ্বঘাতকতাৰ প্ৰহাৰ মধুসুদনৰ ওপৰত এনেদৰে পৰিছিল যে তেওঁ ঠিকা আৰু ব্যৱসায় পৰিহাৰ কৰি চাকৰি কৰাটোৱেই যুগুত বুলি বিবেচনা কৰিলে। মধুসুদনে এক অভিযান্ত্ৰিক প্ৰতিষ্ঠানত চাকৰি আৰম্ভ কৰিলে। সেই চাকৰিটোৰ সময়তে মধুসুদনে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হ’ল।\nআমোদজনক কথাটো হ’ল মধুসুদনৰ পত্নী পদ্মতলা আৰু তেওঁৰ ভনীয়েকসকলে জানিছিল যে মধুসুদনে ব্যৱসায়ত বিশ্বাসঘাতকতাৰ সন্মুখীন হৈছিল। গতিকে পত্নীয়ে মধুসুদনৰ আগত এটা চৰ্ত দিছিল যে তেওঁ কেতিয়াও ব্যৱসায় কৰিব নোৱাৰিব, মাত্ৰ চাকৰিতেই মনোনিৱেশ কৰিব। মধুসুদনে চৰ্তত সন্মতি প্ৰকাশ কৰিলে।\nতেওঁৰ মনটোৱে তেওঁক মাথো ব্যৱসায়ৰ দিশেই টানি লৈ গ’ল। তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে এজন সফল উদ্যমী হ’বলৈ তেওঁৰ গাত সকলো গুণ আছে আৰু চাকৰি কৰাৰ ফলত এই গুণসমূহ অনাহকত শেষ হৈ যাব।\nপত্নীক নোকোৱাকৈয়ে মধুসুদনে এটা কোম্পানী আৰম্ভ কৰি দিলে। কোম্পানীটোৱে ঠিকা পাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে আৰু তেওঁ কামত নিয়োজিত হৈ পৰিল। ইয়াৰ মাজতে পত্নীয়ে ঘৰলৈ অহা এখন চিঠি পঢ়ি পেলালে আৰু জানিব পাৰিলে যে মধুসুদন পুনৰ ব্যৱসায়ত লাগি পৰিছে। খঙত একোনাই হৈ পত্নীয়ে মধুসুদনক অশেষ প্ৰশ্নৰে ব্যতিব্যস্ত কৰি তুলিলে। খং দেখুৱালে। ব্যৱসায় বন্ধ কৰি পুনৰ চাকৰিত মনোনিৱেশ কৰিবলৈ ক’লে। কিন্তু মধুসুদনে এনেদৰে কৈ বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিলে যে, ‘মোৰ দৰমহা ২১ হাজাৰ টকা, তোমাৰ দৰমহাও প্ৰায় ১৫ হাজাৰ টকা। ঘৰলৈ প্ৰতিমাহে ৩০ৰপৰা ৩২ হাজাৰ টকা আহে। তুমি মোক ব্যৱসায় কৰিবলৈ এৰি দিয়া যদি মই তোমাক প্ৰতিমাহে কমেও তিনি লাখ টকা দিম। মানে আমাৰ দুয়োজনৰে এবছৰৰ দৰমহা মই তোমাক এটা মাহতে দিম। তেওঁ এই কথা মানি ল’লে।’\nপত্নীৰ প্ৰশংসাত মধুসুদনে কয়, ‘প্ৰতিবাৰেই মই পত্নীৰ সহযোগিতা লাভ কৰি আহিছো। তেওঁৰ সংগ মোৰ বাবে বহুত লাভজনক আৰু সন্তোষজনক। তেওঁ মোৰ শক্তি।’\nইয়াৰ পিছত মধুসুদনে তেওঁৰ সফলতাৰ কাহিনী এনেদৰে আগুৱাই নিলে আৰু বিস্তাৰিত কৰিলে যে সেয়া এক অদ্ভুত প্ৰগতি। মধুসুদনে ইটোৰ পিছত সিটোকৈ এতিয়ালৈ ২০টা কোম্পানী আৰম্ভ কৰিলে। আইটিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ফুড প্ৰচেছিঙলৈ আছে তেওঁৰ কোম্পানীৰ ভিতৰত। নিজৰ কোম্পানীসমূহৰ বাবে মধুসুদন ৰাও কেৱল ভাৰততেই নহয়, বৰং বিশ্বৰ বহু দেশত প্ৰসিদ্ধ হৈ পৰিছে। তেওঁ দলিত ইণ্ডিয়ান চেম্বাৰ অব্ কমাৰ্চৰ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ শাখাৰো অধ্যক্ষ।\n২০টাকৈ কোম্পানী অকলেই কেনেকৈ চম্ভালে বুলি সোধা এটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত মধুসুদনে ক’লে, ‘মই অকলশৰীয়া নহয়। মোৰ সমগ্ৰ পৰিয়ালটো মোৰ সৈতে আছে। মোৰ ভাতৃয়ে মোক সহায় কৰে। পৰিয়ালৰ অন্যসকলেও কোম্পানীৰ কাম কৰে। সকলোৱে সুকীয়া সুকীয়া দায়িত্ব পালন কৰে। মই সকলো ভাৰ্টিকলতে এক্সপাৰ্টসকলক মুৰব্বী পাতি দিছো। সকলোৱে নিজৰ নিজৰ কাম ভালদৰে কৰি গৈছে। মই প্ৰতিদিনেই আটাইবোৰ কোম্পানীৰ মুৰব্বীৰ সৈতে কথা পাতো। মই সুযোগ সন্ধানী চেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছো। য’ত সুযোগ আছে তাতেই লাভ আহৰণৰ চেষ্টা কৰো। মোৰ বাবে টাইম মেনেজমেণ্ট ডাঙৰ কথা নহয়।’\nমধুসুদনে পুনৰ ক’লে যে, ‘মা-দেউতা মোৰ বাবে প্ৰেৰণা। তেওঁলোকে দিনটোত ১৮ ঘণ্টালৈকে কাম কৰাটো মই দেখিছো। তেওঁলোকৰ দৰে ময়ো ১৮ ঘণ্টা কাম কৰো। মোৰ কোম্পানীত কাম কৰা সকলোৱেই মন লগাই কাম কৰে। কোনেও নকয় যে মই মাত্ৰ ইমান ঘণ্টাহে কাম কৰিম। লক্ষ্য পূৰণ নোহোৱালৈকে কোনেও জিৰণী নলয়।’\nনিজৰ পিতৃ-মাতৃক নিজৰ প্ৰেৰণাৰ উৎস বুলি উল্লেখ কৰি মধুসুদন ৰাৱে কয় যে, ‘মই যেতিয়ালৈ জীয়াই থাকিম মোৰ মাতৃ-পিতৃয়েই হ’ব মোৰ প্ৰেৰণাৰ উৎস। তেওঁলোকৰ পৰাই মই প্ৰেৰণা লাভ কৰিছো। যেতিয়াই মই সমস্যাৰ মাজত সোমাই পৰোঁ, তেতিয়াই মই পিতৃ-মাতৃক মনত পেলাও। মই অনুভৱ কৰিব পাৰো মোৰ কোনো সমস্যাই মোক পিতৃ-মাতৃৰ সমস্যাতকৈ ডাঙৰ হ’ব নোৱাৰে। তেওঁলোকে যি দুখ সহ্য কৰিবলগীয়া হৈছিল তাৰ তুলনাত মোৰ দুখ একোৱেই নহয়।’\nসফলতাৰ মন্ত্ৰৰ বিষয়ে সোধা এটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত মধুসুদনে কয় যে, ‘মেন, মেটেৰিয়েল আৰু মানী (মানুহ, সামগ্ৰী আৰু মুদ্ৰা)... এই তিনিটা আপোনাৰ সৈতে আছে, আৰু আপুনি ইয়াৰ সঠিক ব্যৱহাৰ কৰিছে তেন্তে সফলতাৰ পৰা আপোনাক কোনেও বাধা দি ৰাখিব নোৱাৰে। মই এই তিনিওটা উপাদান... মেন, মেটেৰিয়েল আৰু মানীৰ মেনেজমেণ্টত গুৰুত্ব দি আহিছো আৰু ইয়াৰ ফলতেই সফলতা পাইছোঁ।’\nএই সফলতাৰ পিছত এতিয়া সবাতোকৈ ডাঙৰ সপোন আৰু মূল লক্ষ্য কি বুলি সোধাৰ পিছত মধুসুদনে ক’লে, ‘আগন্তুক পাঁচ-ছয় বছৰত গ্ৰামাঞ্চলৰ যুৱকসকলৰ এনেধৰণৰ প্ৰশিক্ষণ দিব বিচাৰোঁ যাতে তেওঁলোকে চাকৰি পোৱাৰ ক্ষেত্ৰত সুবিধা লাভ কৰে বা সহজেই উদ্যমী হ’ব পাৰে। গ্ৰামাঞ্চলৰপৰা অহা বাবেই জানো যে গাঁৱৰ যুৱক আৰু বিদ্যাৰ্থী আৰু যুৱকসকলৰ সমস্যা কি। গ্ৰামাঞ্চলৰ যুৱকসকল কমিউনিকেচনৰ ক্ষেত্ৰত অলপ নিশকতীয়া। তেওঁলোকৰ মাজক কৌশল বিকাশৰ অৱকাশ আছে। মই সিদ্ধান্ত লৈছো যে আগন্তুক পাঁচ বছৰত গ্ৰামাঞ্চলৰপৰা অহা কমেও পাঁচ হাজাৰ যুৱক হয় উদ্যমী হিচাপে উলিয়াই আনিম অন্যথা ভাল চাকৰি পাবলৈ সক্ষম কৰি তুলিম।’\nপ্ৰবল আত্মপ্ৰত্যয়েৰে মধুসুদন ৰাৱে ক’লে, ‘মই নিবিচাৰোঁ যে আগন্তুক প্ৰজন্মই মোৰ দৰে কষ্ট পাওক। মই বিচাৰো চিৰদিনৰ বাবে দৰিদ্ৰতা আঁতৰি যাওক। মই জানো পৰিয়াল এটাৰ অন্ততঃ এজনেও চাকৰি লাভ কৰিলে সমগ্ৰ পৰিয়ালটোৱেই আনন্দিত হৈ পৰে। মোৰ পৰিয়ালতো একেই হৈছিল। আমি সকলোৱে জুপুৰীত বাস কৰিছিলো। আজি আমাৰ সকলোকে পকী ঘৰ আছে। এতিয়া মোৰ পৰিয়ালত ৬৫জন লোক আছে আৰু সকলো কৰ্মত নিয়োজিত। মই ইয়াকেই বিচাৰো যাতে যুৱ প্ৰজন্মৰ সকলোৱেই কৰ্মত নিয়োজিত হওঁক। কোনো দাৰিদ্ৰ্যপীড়িত নহওক।’


১৩ কিলোমিটাৰ দৌৰ প্ৰতিযোগিতাত দিপামনি ডেকাৰ প্ৰথম স্থান - Jubo Darpan\n// দিনে দিনে বৰ্দ্ধিত অমানুষিকতাৰ উপদ্ৰৱ… সমাজৰ স্থিতি কোন দিশত !!!\nসনাতন ডেকাৰ হত্যাকাণ্ডৰ জুইৰ উত্তাপ শাম নাকাটোতে আৰু এজন অসমীয়াৰ তেজেৰে নুনমাতিৰ ফুটপাঠ ৰাঙলি হ’ল। স্পষ্ট হৈ উঠিছিল চি চি টিভিৰ কেমেৰাত সেই দানৱ কেইটাৰ হিংস্ৰ লীলা। দোকানৰ সন্মুখত অজস্ৰ লোক সেই অপৰাধৰ সাক্ষী , ইয়াতকৈ আৰু কি প্ৰমাণ লাগে সেই উগ্ৰপন্থী কেইটাক ফাঁচী দিবলৈ !\nপুলিচ, কোৰ্ট, কাছাৰী , চি বি আই তদন্তই আৰু কিছুদিন এই পৃথিৱীত উশাহ লবলৈ সাহস যোগাব সেই অসুৰ কেইটাক । কিয় সময় দিব লাগে সিহতক ? জীৱন এটা কাঢ়ি লোৱাৰ সিহতৰ কোনো অধিকাৰ নাছিল , আৰু সিহঁতে এক মিনিটো নলগালে সেই কণমানীটোক পিতৃহাৰা কৰিবলৈ , তেন্তে সিহঁতক আৰু জীয়াই থাকিবলৈ সময় দিয়াৰ অৰ্থ কি ?\nঅপ্ৰিয় হ’লেও সত্য , আজি সমাজখনত কোনে বেছিকৈ অপকৰ্মবোৰ কৰি আছে !!! শঙ্কৰ আজানৰ দেশ বুলি ফিতাহি মাৰি ভাষন দিয়া মহাপুৰুষ সকলে এবাৰ বিচাৰ কৰি চাব পাৰিছে নে ?? আজিৰ পৰা চল্লিশ পঞ্চাশ বছৰ আগতে আছিল শঙ্কৰ আজানৰ দেশ । আজিৰ সময়ত আৰু এই দেশ শঙ্কৰ আজানৰ দেশ হৈ থকা নাই । সেই একতা , জাতীয় চেতনা, মানবতা বোধ শঙ্কৰ আজানৰ লগতে সমাধিস্থ হ’ল । আগতে হিন্দু মুছলমানৰ মাজত ধৰ্ম ই হেঙাৰ সৃষ্টি কৰা নাছিল । সেইসময়ত একতাই আছিল ধৰ্মৰ দোহাই ।\nঈদ, বিহু, পূজাৰ নাছিল কোনো সামঞ্জস্য । অসমৰ অসমীয়া মুছলমান সমাজ আৰু হিন্দু সমাজৰ একতাৰ দোলেৰে সমাজখনত শান্তিৰ বতাহ বলিছিল, কিন্তু অবৈধ আগ্ৰাসনে সেই একতাৰ দোল দাল ৰেপি ৰেপি হত্যা কৰিলে থিক একেই সনাতন/ ঋতুপৰ্ণ হতৰ দৰেই ।\nআৰু সেই জাতীয় চেতনাবোধ শঙ্কৰ আজানৰ লগতেই সমাধিস্থ হ’ল। আৰম্ভ হ’ল কাটি খোৱা মাৰি খোৱাৰ হিংস্ৰটা । লুণ্ঠনৰাজৰ ৰাজনীতিয়ে গ্ৰাস কৰিলে সমস্ত ।\nআৰু চাই ৰৈছো আমি বোৰে নিশ্চুপ হৈ , কাৰণ আমি যে শান্তি প্ৰিয়, মৰমিয়াল,, উদাৰতাবাদৰ উৎকৃষ্ট উদাহৰণ আমি । আমিবোৰে যে পাপক ভয় কৰো , নেদেখাজনৰ ওচৰত বেয়া কাম কৰিলে মুৰ তুলি ঠিয় হব নোৱাৰোঁ। আনকি শত্ৰুকো কষ্ট দিয়াৰ মানসিকতা নাৰাখো আমি ।\nকিন্তু এইয়া জানো উচিত!! কিমান যুক্তি যুক্ততা আছে আমাৰ নিশ্চুপতাত !! নিজৰ অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰাত আমি অসামৰ্থ্য কিয় ইমান !! কিয় সামাজিক একতাৰ বান্ধটোত আমি বান্ধ খাব নোৱাৰো ? কাৰণ আমাৰ মাজত ভাতৃত্ববোধ ভাবনাৰ অভাব । আমি চকুৰ আগত কোনোবা এজনৰ ওপৰত অত্যাচাৰ হৈ থাকিলে আমি আতৰি আহি দুৰৰ পৰাই চাওঁ পৰবৰ্তী পৰিস্থিতিৰ অপেক্ষাত । হয়তো মোবাইলৰ কেমেৰাত আবদ্ধ কৰিম সেই দৃশ্য। তথাপি কিন্তু আমি আগবাঢ়ি নাযাও সেই ভুক্তভুগী জনৰ সহায়ক হৈ । মনত এটা কথাই দোলা দি থাকিব যে , মোৰ কি হ’ল। সেইজনৰ লগত হে হৈ আছে , মোৰতো তাত একো আহে বা নাযায় । গতিকে মই কিয় বাটৰ কচু গাত সানি লৈ মিছাতে বিপদত পৰো । তাতকৈ দুৰৰ পৰা চাই থকাই মঙ্গল।\n# এইয়াই আমাৰ ব্যক্তিত্ব। নিজৰ বাবে সমাজৰ বাবে । কিন্তু এবাৰো নাভাবো যে যদি সেই ব্যক্তিজনৰ ঠাইত মোৰ নিজৰ কোনোবা এজন হোৱা হলে মই বাৰু দুৰৰ পৰা মোবাইলত দৃশ্যগ্ৰহণ কৰি থাকিব পাৰিলো হৈ নে ???? !!! এইয়া… এইয়াই আমাৰ দুৰ্বলতা । কাৰণ আমাৰ মনত আপোনত্ব ভাবটোৰ অভাৱ । সেয়ে আমি দুৰ্বল সেই নিসৃংস মানসিকতাৰ দানৱবোৰৰ ওচৰত । আৰু সেই বাবে সুবিধাৰ বেষ্টনিৰে সুৰক্ষিত হৈ সাৰি যাব পাৰে তেনে ধৰণৰ অসুৰবোৰ ।\nসেয়ে এতিয়া আৰম্ভ হবলৈ লৈছে একনায়ত্ত বাদৰ বিভিষিকা। আজি সনাতন/ ঋতুপৰ্ণ বলি হৈছে । আৰু যে কিমান তেনে সনাতন/ ঋতুপৰ্ণ বলি হ’ল বা আৰু হবলৈ গৈ আছে । এনেকৈ চলি থাকিলে হয়তো এদিন ৭০%৩০ পৰা ৩০%৭০ হবগৈ ।\nগতিকে সময় থাকোতে বাঘজৰী দাল টান কৈ নধৰিলে এদিন অপৰাধী আৰু অপৰাধৰে বিশাল সাম্ৰাজ্য গঠন হব । আৰু নিজকে মহান মানুহ বুলি , সমাজৰ একোজন সভ্য মানৱ বুলি পৰিচয় দিয়া সকলৰ অস্তিত্ব নোহোৱা হ’ব। ..


ৰূপহী - ৱিকিউৎস\n<poem> পৃথিৱীৰ সকলো আপচুতাই যদি ক’লা বৰণ সানি যায়হি তথাপি সেই সৌন্দৰ্য্যৰ ছায়া কল্পনাৰপৰা মচ খাই নায়ায়। সেই সৰু টিলাটি, তাৰ তলত সেউজীয়া কোমল বননিখনি, ওখ ওখ গছকেজুপি, বিশাল সেই ফটফটীয়া জোলৰ লুইতখনি, তাৰ পাৰে পাৰে যুগান্তৰৰ ডাঙৰ ডাঙৰ নীলা, গছকেশাৰী আৰু দূৰ-দূৰণিৰ নীলা পৰ্ব্বতৰ আঁৰত মুখ লুকোৱা সেই কম্পিত দিন-দেৱতাৰ ৰঙা ঘূৰণীয়া মুখখনি, ৰঙা নীলা সোণোৱালী পাটলি পিন্ধা ডাৱৰকেডুখৰি কোনে পাহৰিব? সেই ফুলৰ সুগন্ধ, চৰাইৰ গীত, লুইতৰ হো হো শব্দ আৰু মৃদু-মৃদুকৈ বলি অহা শীতল সমীৰণ আৰু সেই কোমল শুৱলা বনগীত গোৱা সোণবৰণীয়া ছোৱালীজনী কাৰ মনত নপৰিব? এতিয়াও গৈ শুনি আহোগৈচোন! তাই অকলে কোমল বননিত বহি সন্ধিয়াৰ সমীৰণত গা উটাই দি বনগীত গাইছে-\nবননিৰ চৰাই তই কিনো গীত গাৱ ঐ! মন মোৰ বলিয়া কৰ, কিনো ৰং চাৱ তই কিনো গীত গাৱ ঐ উৰি গছৰ ডালে ডালে পৰ।\nবনগীত কেফাকি সমীৰণত মিহলি হৈ গ’ল। সমীৰণে তাক উটুৱাই ক’লৈ লৈ গ’ল? লুইতৰ বিশাল অধৰ ভেদ কৰি প্ৰত্যেকটি শব্দ বসুমতীক বিচাৰিবলৈ গুচি গ’ল-থাকিল মাথোন তাৰ গৰাকী। সেই সুমাধুৰ সুৰৰ বাঁহীটি। থাকিল মাথোন বননিত বহি সোণবৰণীয়া তিলফুল নাকেৰে সেই কৰুণা সনা চকুযুৰিৰে, সেই আউল-বাউল চুলি কেধাৰিৰে, সেই লনি দীঘল দীঘল আঙুলিকেইটিৰে, সেই নিপোটল শৰীৰটিৰে, সেই সৰু কঁকালটিৰে, সেই ধুনীয়া ভৰি দুটিৰে ওচৰতে পিতলৰ কলহটিৰে নীল আকাশলৈ উদাৰ দৃষ্টিৰে চাই থকা ছোৱালীজনী।\nবিৰিণা হাবিৰ সিপাৰৰ পথাৰখনিৰপৰা ভাহি আহিল এটি বাঁহীৰ সুৰ। সি তীব্ৰ গতিৰে আহি ছোৱালীজনীক চক্ খুৱাই তুলিলে। আকৌ নীৰৱ হৈ গ’ল। বাঁহীৰ লগে লগে মাৰ যোৱা বেলিৰো শেষ ৰেখাটি লাহে লাহে লুইতৰ বুকুত ৰং চৰাই ম্লান হৈ গ’ল। ছোৱালীটিয়ে পানী ভৰাই ল’লে। অলপ খোজ দিলে-এটি সুৰ তাইৰ সুমধুৰ কণ্ঠৰপৰা বাজি উঠি যেন পোহৰক বিদায় দি আন্ধাৰক আগবঢ়াই আনিলে। আন্ধাৰ হৈ আহিল। লাহে লাহে ছোৱালীজনী বিৰিণাৰ আঁৰ হৈ এন্ধাৰত অদৃশ্য হৈ গ’ল।\nজহত ঠাৱৰিব নোৱাৰি বুঢ়াই হাততে হোকা-চিলিমযোৰ লৈ চোতালত বহিলহি। ফটফটীয়া জোনাক। পৃথিৱীৰ গাৰপৰা সূৰ্য্যৰ প্ৰখৰ উত্তপ তেতিয়াও একেবাৰে যোৱা নাই। লাহে লাহে গছৰ পাতবোৰ লৰাই লৰাই বতাহ এচাটি-দুচাটি আহি আছিল। গছৰ মাজে মাজে জোনৰ পোহৰ বিৰিঙি বিৰিঙি ওলাই এটা মনোৰম সৌন্দৰ্যত নিজম ঠাইডোখৰ বুৰাই থৈছিল।\nবুঢ়াই বহি বহি এবাৰ হোকাত হোপা মাৰিছিল, অকৌ এবাৰ আলিবাটলৈ মানুহ চাইছিল। অলপ পৰ বুঢ়া ৰ’ল। "আই ৰূপহী অ!" "কি কোৱা পিতাই?" "এইফালে আহচোন।" হাতত এখন কটাৰি আৰ ইটো হত টিহু এটা লৈ ভিতৰৰপৰা আহিল ছোৱালীজনী। "আই! আঙঠা দুটামান ভৰাই আনচোন।" ছোৱালীজনীয়ে চিলিমতো লৈ ভিতৰ সোমাল। পদূলিত জপনাৰ বাঁহডাল কোনোবাই খৰ-খৰাই আঁতৰাই নিলে। "কোন অ’ কোন?" "মই হে" কোমলকৈ মাতি কুৰি বছাৰীয়া ক’লীয়া সোমাই আহিল। "আহ বোপাই! আহ, বহ।" কলীয়াই বাৰত ওলোমাই থোৱা ঢাৰি এখন আনি বুঢ়াৰ আগতে বহিল। ৰূপহীয়ে চিলিমটো বুঢ়াৰ হাতত দি গ’লহি। ক’লীয়াই ঘনাই ঘনাই চালে-বৰ ধুনীয়া-বেছ্! ৰান্ধনিঘৰপৰা মাতিলে-"অ’ বোপাই ক’লাই নে?" "হয় আই।" "ৰবি বোপাই! তামোল এখন খাই যা।"\nহাতত তামোলৰ বঁটাটো লৈ ৰূপহীৰ মাক আহি ক’লাইৰ আগতে লৈ খচ্ খচ্ কৰে তামোল কাটিবলৈ ধৰিলে। বুঢ়াই কুহুৰ কুহুৰকৈ কাহি, গহীনাই গহীনাই ক’লাইক এটি-দুটিকৈ কথা সুধিবলৈ ধৰিলে। ক’লায়েও তাৰ যথাযথ উত্তৰ দি যাবলৈ ধৰিলে। বুঢ়ীয়েও মাজে মাজে ’এৰাতো’’হয়তো’ বুলি যাবলৈ ধৰিলে। এনেতে বলিয়া সুৰেৰে দূৰৰ কদম গছজোপাৰ ওপৰৰপৰা কোনোবাই চিঞৰি ৰাগ টানিলে-\nকদম তলতে বহি ক’লীয়াই বাঁহৰে বাঁহী বজাই, দূৰতে ৰাধিকাই কাষতে কলহ লৈ উভতি বেঁকাকৈ চায়।।\nবুঢ়াই ক’বলগীয়া কথা গহীনাই কৈ গ’ল। ডেকাই শুনি গ’ল। বুঢ়ীয়ে হয় দি গ’ল। মাথোন কি হ’ল? হাতৰপৰা কটাৰি সৰি পৰিল। বুকুখন কঁপি উঠিল। টিহু এহাত দূৰৈত বাগৰি ৰ’লগৈ। ৰূপহীয়ে পাছদুৱাৰেদি বাহিৰত থিয় দিলেগৈ। বলীয়া সুৰ আকৌ আকাশ-পবন ভেদ কৰি উঠি আহিল।\nনকৈ ফুলি অহা তগৰৰ পাহিটিত কিনো পোক পৰিলে উৰু? কিয় জোনাবাই হাঁহ মিচিকাই হিয়া মোৰ তাপতে পুৰি?\nগীত লাহে লাহে উটি গ’ল। লাহে লাহে এটি বাঁহীৰ সুৰ উটি আহি গছ-গছনি সজাগ কৰি তুলি আকৌ নিজম হৈ গ’ল। উত্‌সুক কঁপা হিয়াখনিৰে ৰূপহী ভিতৰ সোমাই আহিল। তেতিয়া বুঢ়াই গলহেকাৰি মাৰি ভিতৰলৈ আহিব ধৰিছে। ক’লীয়া যোৱা বাতৰি জপনাৰ বাঁহৰ খৰখণিয়ে ৰূপহীক জনাই দিছে। জোন ডাঙৰ আঁহতৰ আঁৰ হৈছে। চোতালত অলপ এন্ধাৰ পৰিছে। ৰান্ধনিঘৰৰ আঞ্জাই লুভীয়া বুঢ়াৰ মন অলপ চঞ্চল কৰি তুলিছে।\n"হাজৰিকা! তেন্তে অহা বহাগৰ সোতৰ তাৰিখ মঙ্গলবাৰেই হওক। আমাৰ পুৰোহিত বাপুৱে চাই বৰ ভাল দিন বুলিছে।" বুঢ়া হাজৰিকাই ধপাতত দীঘলকৈ হোপা মাৰি নাকে-মুখে ধোঁৱা উলিয়াই"অঁ অঁ হ’ব হ-ব। ভালেই দিন। মোৰ সন্মতি সম্পূৰ্ণ আছে।" হাতীবৰুৱাই হোকাৰপৰা ধোঁৱা উলিয়াই ক’লে, "এৰা, ক’লীয়ায়ো খেৰসুঁতিত পাম এখন লৈ তালৈকে যাবলৈ ঠিক কৰিছে। বহাগত বিয়াখন কৰি জেঠত তালৈ গৈ খেতি-বাতিত মন দিব পাৰিব। এইবাৰ পাঁচটামান হালোৱাও পোৱা হৈছে।" হলিৰাম বৰমেধিয়ে ক’লে, "এৰা, বৰ ভাল কথা। ল’ৰা-ছোৱালীৰ বেছ যোৰ হৈছে। আমাৰ হাজৰিকাৰ ছোৱালীজনীও সকলো কামতে পৈণত, ৰূপতো দীপলিপ।" বুঢ়া হাজৰিকাই মূৰ জোকাৰি ক’লে, "হয়, হয়, তাই বোৱা-কটা, ৰন্ধা-বঢ়াত এই অঞ্চলৰ সকলো ছোৱালীক চেৰ পেলাব। ইয়াকে ক’লো মই।" সকলোৱে "হয় হয়, নিশ্চয় নিশ্চয়" বুলি শলাগিলে।\nবিয়াৰ দিন থিৰ কৰি সমজুৱাৰ সৈতে হাতীবৰুৱা উঠি গ’ল। বুঢ়া হাজৰিকাই বহিবলৈ দিয়া কঠবোৰ এহাতেৰে সামৰি আন হাতেৰে ধপাত হুপিবলৈ ধৰিলে। এনেতে ঘৰৰ ঘৈণী ওলাই আহিল। "পিছে কি হ’ল?" "পিছেনো কি হ’ব আৰু? বিয়াৰ দিন-বাৰ ঠিক কৰি গৈছে। আমাৰ সকলো যতাবলৈ দিহা কৰিব লাগে।" "কাহানিনো?" "বহাগৰ সোতৰ দিন যোৱাত। মঙ্গলবাৰ পৰিছে।" বুঢ়ীয়ে চলিত মাহৰ দিনকেইটি আঙুলিৰ মূৰত লেখি ক’লে, "আৰু একুৰি পোন্ধৰ দিন।" কথাকেইষাৰিয়ে ভিতৰৰ কাৰোবাক চমক খুৱাই তুলিলে হ’বলা?\nবাসন্তী পুৱা। বেলি তেতিয়া পূব গগনৰ আঁৰ। লুইত ফটফটীয়া। স্তব্ধ-নীৰৱ। গছ-গছনিবোৰ শান্ত। তলসৰা বকুলৰ গোন্ধ তেতিয়া তীব্ৰ। মলয়া তেতিয়া স্নিগ্ধ। গোটেই জগত তেতিয়া এক কোমল সৌন্দৰ্য্যত অভিভূত। গাঁৱৰ মানুহ তেতিয়া একেবাৰে সজাগ নহয়-মাত্ৰ এটি-দুটি উঠিছে। ৰূপহীয়ে ঠাই সাৰি, কলহটো হাতত লৈ নৈৰ পাৰলৈ খিদিছে, কিন্তু সেই নিজম পুৱতি নিশা কাৰ গীত-কোনে গাইছে?\nপুৱতি নিশাৰে বকুল ফুলেকিটি কিয় তলে সৰি যাৱ? গাভৰুৰ ডিঙিতে কিনো ৰং চৰাই তই খোপাতে কোনো সুখ পাৱ?\nৰূপহী থমকি ৰ’ল। তাৰ পিছত মনটোত এটি অনন্দৰ ঢৌ খেলি গ’ল। হাতত কলহেৰে সৈতে লাহে লাহে আগবাঢ়ি গ’ল। দূৰৈৰ ওখ শিল এটাৰপৰা লাহে লাহে ধুনীয়া ডেকা এটা ৰূপহীৰ ওচৰ চাপি আহিল। তাৰ মুখত হাঁহি নাই। মনত বেজাৰ।\nৰূপহীয়ে বকুল ফুল আৰু দুটামান কোঁচত ভৰাই ক’লে, "বেণু! মইনো আৰু কি কম? পিতাইক তইনো এবাৰ কৈ নেচাৱ কিয়?" "ৰূপ! মই যে দুখীয়া! মোৰ যে ঘৰ নাই-টিঙৰ ঘৰ। মোৰ যে ম’হৰ খুটি নাই। পাঁচওৰ বলদ নাই। ডাঙৰ খাট-পাম নাই। মই-।" ৰূপহীয়ে এ টা হুমিনিয়াহ কাঢ়িলে। "ৰূপ! মোক তোৰ মনৰপৰা মচি পেলা। মোৰ এই সুন্দৰ ধুনীয়া চেহেৰাইতো তোৰ পিতাৰক ঘূৰাব নোৱাৰে। তোৰ পিতাৰক লাগিব ৰূপ-বগা বগা ৰূপ। কিন্তু ৰূপ! তোক এমুথি খুৱাবলৈ মোক ঈশ্বৰে শকতি দিছে ৰূপ! পিছে-?" ৰূপহী নীৰৱ। "বিয়াৰ দিন কাহানিকৈ?" "বহাগৰ সোতৰ দিন যোৱাত।" "ভাল হৈছে, তই সুখত থাকিলেই মোৰ সুখ। ৰূপ! মই ভিকহু, তোক সুখ ক’ত দিব পাৰিম?" ৰূপহীয়ে মনটো ডাঠকৈ ক’লে, " মই ক’লাইত বিয়া নোসোমাওঁ।" বেণুৱে এটি গৌৰৱ অনুভৱ কৰি ৰঙা পৰিল। "তই নোসোমাওঁ বুলিলেই হ’বনে? তোৰ--" ৰূপহীয়ে কলহটোত পানী ভৰাবলৈ নামি গ’ল। বেণুৱে সেই সিন্দৰ মুখখনিলৈ চাবলৈ ধৰিলে। ৰূপহীয়ে পানী লৈ উঠি আহিল। কলহটো থ’লে। আঁচলৰপৰা ফুলবোৰ পেলাই দি ক’লে, "বেণু! মোক ভাল ফুল দুপাহমান পাৰি দে।" বেণুৱে উত্‌সাহেৰে গছৰ ডালত ধৰি বগাই উঠি গ’ল। ডাল জোঁকাৰ খালে। ফুল সৰিবলৈ ধৰিলে। ৰূপহীয়ে ফুল বুটলি বুটলি ভাগৰি গ’ল। বেলিও ওলাই আহিল। ৰূপহীয়ে আঁচলৰপৰা কিছু ফুল লৈ বেণুক দিলে। বেণুৱে আগ্ৰহেৰে শুঙি চালে। আহাঁ--! "বেণু! মই যাওঁদেই, বেলি হৈছে। আই উঠিব পায় চাগৈ।" বেণুৱে নেমাতিলে। নীৰৱে চাবলৈ ধৰিলে। ৰূপহীয়ে বৰ কৰুণ নয়নেৰে এবাৰ বেণুলৈ চাই খোজ দিলে। কলহৰপৰা পানী উচলি পৰি ৰূপহীৰ গা তিয়াই গ’ল। বেণুৱে সৰগপৰা মানুহৰ দৰে চাই থাকিল। ৰূপহী লাহে লাহে গছৰ আঁৰ হৈ গ’ল। বেণুৱে উভতি গীত ধৰিলে--\nকিনো বাণ মাৰিলে হিয়া মোৰ ভাঙিলে তাপতে পুৰি-ডেই যাওঁ, বহাগৰ বিহুটি উকা হৈ যাবগৈ কেনেকৈ চেনেহীক পাওঁ?\nনৈৰ মাজত ডকাই চিঞৰি উঠিল। বেণুৱে চক খাই চালে। নাও এখন পাক খাই লুইতৰ বুকুত মাৰ গৈছে। ডকাই আকৌ ভীষণ আৰ্তনাদ কৰি চিঞৰি উঠিছে। কু-উ। কুলিটো উৰি গ’ল। নতুন বছৰৰ ওলগ জনাই মিচিকাই হাঁহি মাৰি বেলিটি ওলাই আহিল। মলয়া বৈ আছিল। গছ পাত লতাই লৰি লৰি নতুন দিনতিক সাবটি ল’লে। বসন্তই নিজৰ সেউজীয়া সোণোৱালী ৰং-চৰোৱা তুলিটিৰে শেষ ৰেখা আঁকি চিত্ৰলেখাৰ বাবৰপৰা অৱসৰ লৈ ভাগৰ জুৰাবলৈ উৱলা গা-টিৰে বাসন্তী পুৱাৰ নতুন ৰ’দ-কাঁচলিত এটি তুলিৰে শেষ আঁক মাৰি পূব মলয়াত গা জুৰ কৰিবলৈ উৰি গ’ল। আনন্দ দেৱতাই হাঁহিৰ এটি ৰেখা মৰতলৈ পঠিয়াই দিলে। আজি ৰঙালী বিহু। কুলিটোৱে আকৌ সিজোপা গছৰপৰা মাতিলে-কু-উ-কু-উ। গাভৰুৱে খোপাত কপু ফুল পিন্ধি লাহ-বিলাহকৈ ওলাই গৈছে। ডেকাই মূৰত ন-গামোচা মাৰি আনন্দত তিনি দেও দি ঢোলত চাৰি চাপৰ মাৰিছে। তাকে শুনি নাচনী গাভৰুৰ কঁকালটো সাতখন-আঠখন কৰিছে। বুঢ়ীয়ে ভিতৰত পিঠাপনা ভাজিছে। বুঢ়াই গোঁসাইঘৰত নাম লৈছেগৈ। আদহীয়াই গোট খাই দুখৰ-সুখৰ কথা পাতিছে। ৰূপহীয়ে মাকৰ আলপৌচান ধৰি ছেগ বুজি নকৈ লগোৱা গামোচা এখন পেৰাৰপৰা উলিয়াই আনিলেগৈ। তাই আলিকাষলৈ ওলাই গ’ল। "বাইটি! ক’লৈ যাৱ?" "অ’ মনাই নে?শুনচোন।" " কি বাইটী?" ৰূপহীয়ে কাপোৰৰ তলৰপৰা গামোচাখন উলিয়াই মনাইৰ হাতত দি ক’লে, "এইখন ককাইটিয়েৰক দিবিগৈ-দেই।" মনায়ে তিনি দেও দি লৰ ধৰিলে। ৰূপহী চাই চাই নেদেখা হ’লত উভতি আহিল। সৰু নৈখন জুৰজুৰকৈ বৈ গৈছে। ওপৰেদি চৰকাৰী ক’লা আলকতৰা সনা কাঠৰ দলংখনত বেণুৱে হাতত বাঁহিটী লৈ ক’লীয়া গোঁসাইৰ ৰূপ ধৰিছে। চাৰিওফালে সমনীয়াই দেও দি নাচিছে। মাজে মাজে কিৰীলি মাৰি মাৰি ল’ৰাখনে গাইছে-\nৰঙালী বিহুটি আহিল ৰঙে কৰি কৰাই পিঠাগুৰি খাওঁ, ঘৰমুৱা হৈ আবেলি পৰতে চেনেহীক চুমা দি যাওঁ।\n"ককাইটি! ৰূপ বাইটিয়ে এইখন গামোচা দি পঠাইছে।" বেণুৱে থাপ মাৰি গামোচাখন হাতৰপৰা লৈ মুখত লগাই অলপ নীৰৱ হ’ল। মূৰত মাৰি আকৌ হাতত বাঁহীতি লৈ ল’ৰাৰ লগত পাক দিবলৈ গ’ল। ন বছৰৰ ন দিনে ঘৰে ঘৰে ন ৰং চৰাই যাবলৈ খোজ দিলে। ঢোলৰ মাতো লাহে লাহে কমি আহিল। গধূলি গৰুৰ ’হাম্বা,’ ’হাম্বা’ ৰৱে গাঁওখনৰ নীৰৱতা ভাঙিলে। গৰখীয়া ল’ৰাৰ বাঁহীৰ মাত এবাৰ-দুবাৰ বাজি উঠিল। দূৰৰ ম’হ-গুৱালৰ এটা-দুটা চিঞৰে নৈৰ পাৰৰ ম’হবোৰৰ কাণ থিয় কৰি তুলিলে। গধূলি হৈ আহিল। ৰূপহীয়ে হাতত কলটো লৈ পানী আনিবলৈ খোজ দিলে। ৰূপহীৰ গাত আজি নতুন ৰিহা, নতুন মেখেলা, মূৰত কপৌ ফুল, কপালত সেন্দুৰৰ ফোট, মুখত কেৱল নাই হাঁহি। ৰূপহী এখুজি-দুখুজিকৈ নৈৰফালে গুচি গ’ল। গাঁৱৰ ডেকাই ভেবা লাগি চাই ৰ’ল। ক’লীয়াই দেখি মনতে অলও গৌৰৱ অনুভৱ কৰি গ’ল। হেকাৰি মাৰিলে। লাহে লাহে ৰূপহী বিৰিণাৰ আঁৰ হৈ গ’ল।\nৰূপহী পানীত। এবুকু পানীত। কলহটো ওচৰতে ওপঙি আছে। ওচৰৰ শিলটোতে বেণুৱে বৰশি পেলাইছে। "বাৰু ৰূপ! ক’লীয়াই তোৰ লগত কথা পাতিছিলনে?" "নাই--" "ক’লীয়ানো কি বেয়া?" বাধা দি তাই ক’লে, "বেণু! মোক নক’বি। তাৰ কথা মোক নক’বি" বুলি চকুপানূ টুকিলে। বেণুৰ মনটোত অলপ বেজাৰ লাগিল। "বাৰু ৰূপ! তই যদি মোক ইমান ভালপাৱ, মোৰ লগত যাবিনে?" "ক’লৈ?" "আন ঠাইলৈ দুয়ো গুচি যাম। তোকনো মই যেনেতেনে খুৱাব নোৱাৰিমনে?" ৰূপহী অলপ নীৰৱ হৈ ৰ’ল। বুঢ়া বাপেকৰ মুখ, এবাৰ মাকৰ মুখ তাইৰ মনত পৰিল। হঠাত্ ক’লে, "বেণু! যাম। তই য’তে মৰগৈ ময়ো তাতে মৰি। যাম।" বেণুৱে কি ক’ব একো থিৰ কৰিব নোৱাৰিলে। একেথৰে ৰূপহীলৈ চাবলৈ ধৰিলে। "বেণু! কাহানিকৈ যাবি? বিয়ালৈ আৰু সোতৰ দিন আছে।" বেণুৱে চমক খাই উঠিল "ৰূপ এ!" "বেণু! ৰ’বি, এন্ধাৰ হৈছে। মই গাটো তিয়াই লওঁ।" ৰূপহীয়ে বুৰ মাৰিলে। বেণুৰ চুলিৰ আগেদি জীঅ উৰি গ’ল। নৈত জাঁপ মাৰি পৰিল--ৰূপহীৰ কলহটো দূৰলৈ উটি সোঁতত ভাহি গ’ল। "ৰূপ! ৰূপ!" ৰূপহীৰ ভেলটোৱে চকু দুটা মুদি বেণুৰ আগত মাত্ৰ পৰি ৰ’ল। "ৰূপ! ৰূপ! অ’ ৰূপ! মোক এৰি তই ক’লৈ গ’লি ৰূপ?" ৰূপহীয়ে নেমাতিলে--আৰু এই জনমলৈ নেমাতিব। "ৰূপ! ৰূপ!--" বেণুৰ শোকে খুন্দা মাৰি ধৰিলে। চকুৱেদি লো বাগৰি পৰিল। এটি প্ৰবল শোকৰ উচ্ছাস উঠি ওপৰলৈ উৰিগ’ল। সি সকলোকে ক’লেগৈ-- "মোৰ হিয়া শূন্য!--মোৰ হিয়া শূন্য!" বেণুৱে ৰূপহীৰ নীঅৱ স্পন্দনহীন বুকুত মূৰটো গুঁজি উচুপি উচুপি কান্দিবলৈ ধৰিলে। দূৰত গৰখীয়াই ঘৰলৈ গৰু খেদি ৰাগ টানিলে--\nবেলি মাৰে গলে আন্ধাৰী ৰাতিয়ে পৃথিৱীত ভৰিটি থলে, বগী ৰাধিকায়ে ঘৰলৈ খোজে দি ক’লাৰ হিয়া উৰুৱাই গলে।\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=ৰূপহী&oldid=4410"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ১ মে' ২০১৩ তাৰিখে ২২:৫৫ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।