Pepciflam in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Pepciflam ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nPepciflam ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Pepciflam Price and Pack Size in Assamese - Pepciflam ar mulya aaru pakor size\nPepciflam ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Pepciflam Benefits & Uses in Assamese- Pepciflam ar laabh aaru byavaharsamuh\nPepciflam ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Pepciflam Dosage & How to Take in Assamese - Pepciflam ar paali aaru xeya kenedore lobo\nPepciflam ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Pepciflam Side Effects in Assamese- Pepciflam ar parshwakriyasamuh\nPepciflam সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Pepciflam Related Warnings in Assamese- Pepciflam xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Pepciflamৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Pepciflam with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Pepciflam ar gurutor kriya-pratikriya\nPepciflam মতভেদসমূহ- Pepciflam Contraindications in Assamese- Pepciflam nishedhsamuh\nPepciflam ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Pepciflam in Assamese- Pepciflam ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Pepciflam ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Pepciflam Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Pepciflam kriya-pratikriya\nPepciflam ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Pepciflam Benefits & Uses in Assamese - Pepciflam ar laabh aaru byavaharsamuh\nPepciflam তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nPepciflam ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Pepciflam Dosage & How to Take in Assamese - Pepciflam ar paali aaru xeya kenedore lobo\nPepciflam-ৰ উপাদানসমূহ - Pepciflam Active Ingredients in Assamese - Pepciflam-ar upadaansamuh\nPepciflam ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Pepciflam Side Effects in Assamese - Pepciflam ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Pepciflam ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nPepciflam সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Pepciflam Related Warnings in Assamese - Pepciflam xonkranta xatarkatabanisamuh\nPepciflam-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nPepciflam গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত গ্ৰহণ কৰা সুৰক্ষিত।\nPepciflam-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nPepciflam এ স্তনপান কৰোৱাৰ সময়ত কোনো ক্ষতিকৰ প্ৰভাব নেপেলায়।\nবৃক্কত Pepciflam কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক ৰ বাবে Pepciflam কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nযকৃতত Pepciflam কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nPepciflam গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত কলিজা ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Pepciflam ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nPepciflamএ হৃদয়ত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Pepciflamৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Pepciflam with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Pepciflam ar gurutor kriya-pratikriya\nPepciflam তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nPepciflam মতভেদসমূহ - Pepciflam Contraindications in Assamese - Pepciflam nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Pepciflam লোৱা অনুচিত যাতে -\nPepciflam ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Pepciflam in Assamese - Pepciflam ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Pepciflam-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nPepciflamৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nPepciflam য়ে তন্দ্ৰাভাৱ বা টোপনিৰ উন্মেষ নঘটায়, সেয়ে আপনি বাহন চলাব পাৰে বা মেচিন আদি অপৰেট কৰিব পাৰে।\nহয়, কিন্তু আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Pepciflam লোৱা উচিত।\nমানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ বাবে Pepciflam লৈ কোনো লাভ নাই।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Pepciflam ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Pepciflam Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Pepciflam kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Pepciflamৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Pepciflamৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কোনো তথ্য নাই, এইবিষয়ত গৱেষণাৰ অভাৱৰ হেতু।\nমদ আৰু Pepciflamৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nPepciflam লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰাৰ আগতে আপোনাৰ ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ কৰি লওক যিহেতু ইয়ে পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।\nPepciflam ৰ অনুকল্প - Substitutes for Pepciflam in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Pepciflam লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Pepciflam ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Pepciflam সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Pepciflam ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Pepciflam সেৱন কৰে?


সম্পাদকৰ টোকা : বাওঁপন্থা আৰু যুক্তিবাদ (কৌশিক দাস)\nআমি আলোচনা কৰিবলৈ লোৱা বিষয়টিৰ সৈতে তেনেকৈ বিশেষ সম্পৰ্ক নথকা ঘটনা এটাৰ কথাৰে নিবন্ধটো আৰম্ভ কৰিছোঁ। ঘটনাটো সংঘটিত হৈছিল ১৯১১ চনৰ ২৫ নৱেম্বৰত, ফ্রান্সৰ ৰাজধানী পেৰিছ চহৰত। এহাল বিখ্যাত দম্পত্তিয়ে সেইদিনা একেলগে আত্মহত্যা কৰিছিল। চৌদিশে প্রচণ্ড চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি হৈছিল কিয়নো পতি আৰু পত্নী দুয়োগৰাকী ব্যক্তি বিখ্যাততো আছিলেই, লগতে গোটেই আত্মহত্যাৰ ঘটনাটো আছিল চূড়ান্তৰূপে ব্যতিক্রমী, নাটকীয় আৰু পূৰ্ব-পৰিকল্পিত। আত্মহত্যাৰ পূৰ্বে পুৰুষগৰাকীয়ে এটা টোকা লিখি থৈ গৈছিল। তাৰ একাংশৰ ভাবানুবাদ এনেধৰণৰ : “...... কেইটামান বৰ্ষৰ পূৰ্বে, মোৰ ৭০ বছৰ হোৱাৰ পাছত মই আৰু জীয়াই নাথাকোঁ বুলি সিদ্ধান্ত লৈছিলোঁ আৰু সেই মৰ্মে এই পৃথিৱীৰপৰা মোৰ বিদায়ৰ ক্ষণটো ঠিক কৰি পেলাইছিলোঁ। উক্ত সিদ্ধান্তটো কেনেকৈ কাৰ্যকৰী কৰা হ’ব, সেইটোৰ বাবে মই এটা পদ্ধতিও ঠিক কৰি পেলাইছিলোঁ। সেইটো হ’ল, ছায়েনাইডৰ এটা হাইপ’ডাৰমিক ইনজেকশ্বন। মই অপাৰ আনন্দেৰে মৃত্যুলৈ আগ বা‌ঢ়িছোঁ এইটো জানি যে মোৰ জীৱনৰ বিগত পঞ্চল্লিছ বছৰ মই যিহৰ কাৰণে উছৰ্গা কৰিছিলোঁ, ভৱিষ্যতে সেইটো সফল হ’ব। সাম্যবাদ দীৰ্ঘজীৱী হওক.....।” টোকাটোত লিখা মতে, বৃদ্ধ-বয়সসম্ভূত অক্ষমতাই তেওঁক – নিজৰ লগতে অন্যৰ বাবেও –অবাঞ্ছনীয় বোজা হিচাপে পৰিগণিত কৰিবলৈ গৈ আছে; আৰু এই কথাটোৱেই মানুহজনৰ আত্মহত্যাৰ মূল কাৰণ। নিউৱৰ্ক টাইমছে সেই বছৰৰে ১৭ ডিচেম্বৰত বাতৰি দিলে যে মানুহজনে আত্মহত্যাৰ সিদ্ধান্তটো এটা দশকৰ আগতেই লৈ থৈছিল (কাকতখনৰ সেই সংখ্যাটো ইয়াতে প‌ঢ়িবলৈ পাব)।\nআত্মহত্যা কৰা মানুহজনৰ নাম আছিল পল লাফাৰ্গ (১৮৪২-১৯১১), এগৰাকী বিখ্যাত সমাজতন্ত্রী কৰ্মযোগী আৰু বিশ্ববিশ্রুত চিন্তাবিদ। আগতেই কৈছোঁ, তেখেতে অকলে আত্মহত্যা কৰা নাছিল; লাফাৰ্গৰ জীৱন সংগিনীয়েও আত্মহননৰ বাট লৈছিল লাফাৰ্গৰ সৈতে, একেলগে। তেখেত আছিল লৰা মাৰ্ক্স (১৮৪৫-১৯১১)। কাৰ্ল মাৰ্ক্সৰ নুমলীয়া জী।\nআগতেই কৈছোঁ, আমাৰ মূল আলোচনাৰ সৈতে উক্ত ঘটনাৰ প্রাসংগিকতা তেনেকৈ নাই। লাফাৰ্গে আত্মহননৰ বাবে দিয়া যুক্তিক তেতিয়াৰ বুজনসংখ্যক সমাজতন্ত্রীয়েই কঠোৰ ভাষাৰে সমালোচনা কৰিছিল। আমিও উক্ত কাৰ্যক মহিমামণ্ডিত কৰিবলৈ বুলি, আলোচনাৰ প্রথমতেই ঘটনাটোৰ বৰ্ণনা দিয়া নাই। লাফাৰ্গৰ উক্ত কাৰ্যক সমৰ্থন কৰা যায় নে নাযায়, সেই কথাটো বাদ দিলেও দুটা কথা কিন্তু জলজল পটপটকৈ ওলাই আছে। প্রথমটো হৈছে, সমাজতন্ত্র-সাম্যবাদৰ ওপৰত লাফাৰ্গৰ আমৃত্যু অবিচল আস্থা, আৰু দ্বিতীয়টো হৈছে তেখেতৰ মনৰ আপোচহীন দৃঢ়তা। এই কথাটো ক’বলৈহে আমি সেই প্রতিভাৱান বিখ্যাত দম্পত্তিহালৰ কথাটো উনুকিয়াইছিলোঁ।\nতেনে এগৰাকী অবিচল আৰু দৃ‌ঢ়মনা চিন্তাবিদে বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতেই অতি স্পষ্টভাৱে মত দিছিল, ‘সর্বহাৰাসকল ধর্ম সম্বন্ধে উদাসীন’। লাফাৰ্গৰ এই চিন্তাউদ্রেককাৰী মতটো আমি পঢ়িবলৈ পাওঁ তেখেতৰ প্রসিদ্ধ গ্রন্থ 'Social and Philosophical Studies'-ত। গ্রন্থখনৰ প্রথম প্রকাশ হৈছিল ১৯০৬ চনত, ৰুছ-বিপ্লৱৱ এঘাৰ বছৰ পূর্বে। সেই সময়ত সাম্যবাদী আন্দোলনৰ স্পন্দিত অভিঘাতে তৰংগিত কৰি তুলিছিল ইউৰোপৰ বহুকেইখন দেশৰ আৰ্থ-ৰাজনৈতিক প্রেক্ষাপট। তেনে গতিশীল পৰিৱেশে আকৌ সাম্যবাদী আন্দোলনটোকেই যে প্রচণ্ড গতি প্রদান কৰিছিল, তাতো কোনো সন্দেহ নাই। নক’লেও হ’ব, এই কথাটো সামগ্রিকভাৱে সাম্যবাদী আন্দোলনৰ বাবে ইতিবাচক আছিল।\nইয়াৰ লগতে কিন্তু আৰু এটা কথাও লক্ষ্য কৰাটো যুগুত হ’ব। সাম্যবাদী আন্দোলনে জন্ম দিয়া তেনে জংগম বৈপ্লৱিক পৰিৱেশৰ মাজত কিছুমান নেতিবাচক পার্শ্ব-পৰিণতিৰো উদ্ভৱ হৈছিল। সাম্যবাদী আন্দোলনৰ সেই প্ৰাৰম্ভিক উদ্দীপনাময় গতিশীলতাৰ ঘূৰ্ণাৱৰ্তৰ মাজত—বহু ক্ষেত্ৰত—সমাজবাস্তৱৰ কিছুমান আউল লগা প্রশ্নই সাময়িকভাৱে হ’লেও, যথোচিত গুৰুত্ব লাভ কৰিবলৈ সমর্থ হোৱা নাছিল। গভীৰ সামাজিক সমস্যা কিছুমানৰ বিচাৰ-বিশ্লেষণৰ ক্ষেত্ৰতো সৰলীকৰণৰ প্রৱণতাই সমাধান সূত্রসমূহৰ ৰেহৰূপ কৰি তুলিছিল অসম্পূৰ্ণ আৰু অস্পষ্ট। তাৰ এটা উদাহৰণ হৈছে লাফাৰ্গৰ উপৰিউক্ত মতটো।\nকথাটোত গুৰুত্ব দিবলৈ পুনৰাবৃত্তি কৰিছোঁ। লাফাৰ্গে স্পষ্টকৈ লিখিছিল যে সৰ্বহাৰাসকল ধৰ্ম সম্বন্ধে উদাসীন। তেখেতৰ উক্ত গ্রন্থখনৰ প্রথম অধ্যায়ৰ প্রথম উপশিৰোনামটোৱেই আছিল এনেধৰণৰ: “ধাৰ্মিক বুৰ্জোৱা আৰু অধাৰ্মিক সৰ্বহাৰা”। সেই অধ্যায়টোত তেখেতে লিখিছিল, “….But while in all the groups of the Bourgeoisie the religious sentiment retains its vitality and shows itself inathousand fashions, the industrial proletariat is characterized byareligious indifference…….”। অৰ্থাৎ, লাফাৰ্গৰ মতে, ধৰ্মীয় আৱেগ যিদৰে বুৰ্জোৱাৰ এটা লক্ষণীয় চৰিত্র, তেনেদৰেই ধৰ্মনিস্পৃহতা হৈছে সৰ্বহাৰা শ্রেণীটোৰ অন্যতম চকুত পৰা স্বভাৱজাত বৈশিষ্ট্য (“Indifference in religious matters, ........... is inborn in the modern working class.....)।\nপল লাফাৰ্গ আছিল এগৰাকী প্রসিদ্ধ ফৰাচী সমাজতন্ত্রী, মার্ক্স আৰু এংগেলছৰ অতি ঘনিষ্ঠ সহযোগী। ‘প্রথম আন্তর্জাতিক’ত তেখেতৰ ভূমিকা আছিল লেখত ল’বলগীয়া। তেখেতৰ মনোভাব কিমান যে দৃঢ় আছিল, সেইটো তেখেতৰ আত্মহননৰ ঘটনাটোৱেই স্পষ্টকৈ দেখুৱাই দিয়ে। লাফাৰ্গৰ মৃত্যুৰ ঠিক পাছতেই, ৩ ডিচেম্বৰত প্রদান কৰা ভাষণ এটাত লেনিনে উনুকিয়াই গৈছে যে বিপ্লৱৰ প্রাক্-কালৰ ৰাছিয়াত একাংশ সমাজবাদী মানুহৰ মাজত লাফাৰ্গৰ মতামতৰ প্ৰভাৱ আছিল অতি গভীৰ: “…..Even in the period of preparation for the Russian revolution, the class-conscious workers and all Social-Democrats of Russia learned profound respect for Lafargue as one of the most gifted and profound disseminators of the ideas of Marxism, ideas that were so brilliantly confirmed by the class struggle during the Russian revolution and counter-revolution.” এনেহেন এগৰাকী বাস্তৱ অভিজ্ঞতাৰে পৰিপুষ্ট কর্মযোগী পণ্ডিতে কৈছিল, সর্বহাৰাসকল ধর্ম সম্বন্ধে উদাসীন। কথাটো বাৰু নিৰ্দ্বিধায় মানি ল’ব পাৰি নে? লাফাৰ্গৰ উক্ত মতটোৰ প্রসংগ টানি প্রশ্ন কৰিব পাৰি, অতীত আৰু বৰ্তমানৰ শ্রমিক শ্রেণীৰ মাজত ধৰ্মৰ প্ৰভাৱ বাৰু একেবাৰেই সীমিত নেকি?\nদেখদেখ কথা, আমাৰ এই ভাৰতীয় সমাজখনৰ বৃহত্তৰ শোষিত শ্রেণীটোৰ মাজত—ক্লাছিকেল অর্থৰ সৰ্বহাৰাৰ লগতে নিষ্পেষিত কৃষক ইত্যাদিৰ মাজতো প্রাতিষ্ঠানিক ধৰ্মৰ অতি সুগভীৰ প্ৰভাৱ বিদ্যমান। এই কথাটো ভাৰতীয় সমাজখনত ইমানেই পৰিষ্কাৰ যে কোনো তথ্য-প্রমাণ নোহোৱাকৈও, কোনো সমীক্ষাৰ সহায় নোলোৱাকৈও, কথাটো নিৰ্দ্বিধায়-নিৰ্ভয়ে কোৱা যায়। অৰ্থাৎ, লাফাৰ্গৰ উপৰিউক্ত মতটো আমাৰ সমাজখনৰ পটভূমিত কোনোপধ্যেই শুদ্ধ নহয়। তেখেতে ইয়াকো কৈছিল যে ইউৰোপ আৰু এমেৰিকাত ঔদ্যোগিক সৰ্বহাৰাসকলৰ মাজত ধৰ্ম প্রচাৰৰ সকলোবোৰ প্রচেষ্টা ব্যৰ্থ হৈ পৰিছে (“The numerous attempts made in Europe and America to christianize the industrial proletariat have completely miscarried…..)। আমাৰ ইয়াত এই কথাটোও সঁচা নহয়। বেছি দূৰলৈ নগৈ, আমাৰ অসমৰেই চাহ-বনুৱাসকলৰ সমাজখনত ধৰ্মপ্রচাৰৰ কথা-কাণ্ডসমূহলৈ মন দিলেই কথাটো পৰিষ্কাৰ হ’ব।\nবৰ্তমানৰ আমাৰ এই সমাজখনৰ কথা বাদ দিলেও, লাফাৰ্গৰ কথাটো ইউৰোপতো, তেখেতৰ নিজৰ জীৱনকালতেই শুদ্ধ আছিল বুলিও ভাবিব নোৱাৰি। আমাৰ এই মতটো, আমি লালিত-পালিত হোৱা এই ভাৰতীয় পৰিৱেশৰ (য’ত সৰ্বহাৰাসকল ধৰ্মৰ প্রতি উদাসীন নহয়) কথাটো বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ ইউৰোপলৈ প্রক্ষেপ কৰা যেন লাগিব পাৰে। কথাটো কিন্তু তেনে নহয়। ১৯০৯ চনত লেনিনে “ধৰ্মৰ প্ৰসংগত শ্রমিক পাৰ্টিৰ মনোভাব” (The Attitude of the Workers’ Party to Religion) শীর্ষক চমু অথচ সুগভীৰ বিচাৰ-বিশ্লেষণেৰে সমৃদ্ধ ৰচনা এখনত প্রশ্ন কৰিছিল, ধর্ম কিয়ই বা জীয়াই আছে নগৰৰ প্ৰলিটাৰিয়েটৰ পশ্চাৎপদ স্তৰসমূহৰ মাজত, অর্ধ-প্রলিটাৰিয়েটৰ ব্যাপক স্তৰৰ মাজত, কৃষকসকলৰ মাজত (“... Why does religion retain its hold on the backward sections of the town proletariat, on broad sections of the semi-proletariat, and on the mass of the peasantry"?)। লেনিনৰ এই কথাখিনিৰপৰা স্পষ্ট যে সেই সময়ত, লাফার্গে কোৱাৰ দৰে, সর্বহাৰাসকল ধর্ম সম্বন্ধে মুঠেও উদাসীন নাছিল। লক্ষণীয়, লাফাৰ্গৰ উক্ত পুথিখন প্রকাশ হোৱাৰ মাত্র তিনি বছৰ পাছতেই লেনিনে তেখেতৰ উপৰিউক্ত মতটো ব্যক্ত কৰিছিল। আমাৰ অনুমান, বাস্তৱৰ ঐতিহাসিক সীমাবদ্ধতাক আওকাণ কৰি সম্ভৱতঃ লাফার্গে তেতিয়াৰ নিষ্পেষিত চামক এটা অগ্রগামী, পৰিপক্ব আৰু সুসংগঠিত শ্রেণী বুলি ধাৰণা কৰিছিল। তেনে ধাৰণাৰ বাবেই হয়তো তেখেত আহিছিল এনে এটা বিতর্কিত সিদ্ধান্তলৈ যে সর্বহাৰাসকল হ’ল ধর্ম সম্বন্ধে উদাসীন।\nধৰ্ম সংক্রান্তত নিষ্পেষিত শ্রেণীটো উদাসীনতো নহয়েই; বৰঞ্চ দেখা যায় যে তেওঁলোকৰ ধৰ্মীয় কাৰ্য-কলাপে নিষ্পেষণবিৰোধী সংগ্রামৰ গতি মন্থৰিত কিম্বা ব্যাহত কৰি তোলে। গতিকে, শোষণবিৰোধী সংগ্রামৰ স্বাৰ্থতেই কথাটো গুৰুত্বসহকাৰে বিচাৰ-বিশ্লেষণ কৰি চোৱা উচিত।\nধর্ম সংক্রান্তীয় বিচাৰ-বিশ্লেষণত মার্ক্সীয় দৃষ্টিকোণে সাধাৰণভাৱে অর্থনৈতিক ব্যৱস্থাটোক ভিত্তি আৰু ধৰ্মক উপৰিসৌধ বুলি বিবেচনা কৰে। কিন্তু ভাৰতীয় সমাজ-ব্যৱস্থাত ধৰ্মৰ প্ৰভাৱ ইমান গভীৰ যে জয়ন্তানুজ বন্দ্যোপাধ্যায়ৰ দৰে পণ্ডিতে কৈছে, ভাৰতত ধর্মীয় ধ্যান-ধাৰণা আর্থিক কাঠামো আৰু শ্রেণী-বিন্যাসৰ সৈতে অংগাংগীভাৱে আৰু পৰস্পৰৰ পৰিপূৰক হিচাপে জড়িত হৈ আছে। সেইবাবে ভাৰতত ধৰ্মক মাত্র উপৰিসৌধ বুলি কোৱা যুগুত নহয়। কথাটো কিছু দূৰলৈ বিতর্কিত যদিও, ভাৰতত যে ধৰ্মৰ প্ৰভাৱ অতি গভীৰ, সেইটো অস্বীকাৰ কৰাটো—এই একবিংশ শতিকাতো—মুঠেই সম্ভৱ নহয়। অৱশ্যে প্রাচীন ভাৰততো ধর্মনিস্পৃহ কিম্বা ধৰ্মবিৰোধী যুক্তিবাদী দর্শনৰ অস্তিত্বৰো বিতর্কাতীত সাক্ষ্য বিদ্যমান। প্রাচীন চাৰ্বাক দৰ্শনৰ সৈতে সম্পর্কিত বহুতো লোক-গাথাই তেনে দৰ্শনৰ জীৱনমুখী আৰু যুক্তিবাদী দিশটো সুন্দৰভাৱে প্রতিফলিত কৰে। যুক্তিচৰ্চাৰ সুপ্রাচীন স্বাক্ষৰ থাকিলেও, শ্রম-শোষণৰ বিৰাট-বিস্তাৰিত প্রক্রিয়াটাৱে ভাৰতত ধৰ্মীয় আচ্ছাদনৰ তলত এটা অতি নিৰাপদ আশ্রয় লাভ কৰিছিল। শ্রম-শোষণৰ কদৰ্য ৰূপটোক ব্রাহ্মণ্য ধর্মই বৰ্ণাশ্রমৰ আভৰণৰে পৰিবৃত্ত কৰি তাক এক সামাজিক ন্যায্যতা প্রদান কৰিছিল। এই ঘটনা বিশ্বতেই বিৰল। বর্ণাশ্রমভিত্তিক শোষণ ব্যৱস্থাটোৱে প্রাচীন ভাৰতত যুক্তিবাদী দর্শনৰ প্রতিবাদী ধাৰাটোক প্রায় চিন-চাব নোহোৱাকৈ পৰাভূত কৰিছিল। বর্ণাশ্রম ব্যৱস্থাক পোনে পোনে প্রত্যাহ্বান জনোৱা, বেদ আৰু ঈশ্বৰৰ অবিসম্বাদী কর্তৃত্বক অগ্রাহ্য কৰা বৌদ্ধ ধর্ময়ো শোচনীয়ভাৱে পৰাভূত হৈছিল ব্রাহ্মণ্য ধৰ্মৰ সবল উত্থানৰ বা-মাৰলিৰ মাজত। সেই ব্রাহ্মণ্যবাদৰেই অংগাংগী উপাদান বর্ণাশ্রয়ী দর্শনৰ অজস্র পল্লৱিত শাখা-প্রশাখা আজিও ভাৰতৰ সমাজব্যৱস্থাৰ মৰ্মমূলত প্রোথিত হৈ আছে। এনে এটা পটভূমিত, ধর্ম সম্বন্ধে যুক্তি-আশ্রয়ী বিচাৰ-বিশ্লেষণ অবিহনে শ্রেণী-মুক্তিৰ প্রশ্নটোৰ উত্তৰ বহু দূৰলৈ ধূসৰ হৈ ৰ’ব।\nএইখিনিতেই এটা কথা পৰিষ্কাৰকৈ কোৱা দৰকাৰ। আমি যদিও এইমাত্র হিন্দু ধৰ্মৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ বর্ণাশ্রমভিত্তিক দর্শনৰ নেতিবাচক প্রভাৱৰ কথা উনুকিয়াই আহিছোঁ, সেইটোৱেই কিন্তু ভাৰতীয় সমাজখনত ধর্ম সম্পর্কিত একমাত্র মুখ্য প্রশ্ন নহয়। ইয়াৰ লগতে ইছলাম, খ্ৰীষ্টান আদি বৃহৎ আৰু প্ৰভাৱশালী প্রাতিষ্ঠানিক ধর্মসমূহৰ কথাটোও ওতপ্রোতভাৱে সম্পর্কিত হৈ আছে। বহু দশকৰপৰা ক্রমাৎ বা‌ঢ়ি অহা বিভেদকামী হিংস্র হিন্দু সম্প্রদায়বাদে ৰাষ্ট্রক্ষমতা দখল কৰিবলৈ ধাৱমান হৈছে, সেইটো দেখদেখ কথা। তাৰ লগে লগে কিন্তু ইছলাম ধৰ্মক কেন্দ্র কৰি গ‌ঢ় লোৱা মুছলিম মৌলবাদেও বুজনসংখ্যক লোকৰ মাজত ধৰ্মাশ্রয়ী অন্ধতা আৰু হিংস্রতাৰ জন্ম দিছে। ধৰ্মীয় মেৰুকৰণে শোষিতশ্রেণীক মূল সংগ্রামৰপৰা বহু দূৰলৈ বিচ্যুত কৰি পেলাইছে। পৰিস্থিতিটো শাসকশ্রেণীটোৰ বাবে যেনেকৈ অতি অনুকূল, তেনেদৰেই প্রগতিশীল মহলৰ বাবে অতি হতাশাজনক। উক্ত ধৰ্মসমূহৰ একক প্রভাৱৰ উপৰিও, ধর্মসমূহৰ বহুধাবিভক্ত আন্তঃসম্পর্কই পৰিস্থিতিটো বহু বেছি জটিল কৰি তুলিছে। এই জটিলতা এক বহুতৰপীয়া ঐতিহাসিক ঘটনাক্ৰমৰপৰা উদ্ভূত।\nকোৱা বাহুল্য, সাম্যবাদী আন্দোলনৰ বাবে— বহুতো কাৰকৰ লগতে লগতে— এক অভিনৱ, ধৰ্মমুক্ত মানসিক পৰিমণ্ডলৰো আৱশ্যক। আমোদজনক কথা, ইউৰোপত তেনে এক পৰিমণ্ডলৰ উদ্ভৱ আৰু প্রাৰম্ভিক বিকাশ হৈছিল পুঁজিবাদৰ বিকাশৰ ফলতহে (এই সংক্রান্তত কিছু কথা আলোচনা কৰা হৈছে প্রথম বছৰৰ “মুক্ত চিন্তা”ৰ পঞ্চম সংখ্যাৰ সম্পাদকীয়ত)। পুঁজিবাদৰ বিকাশৰ সৈতে সংগতি ৰাখি যিদৰে নতুন নতুন বৈজ্ঞানিক কর্মকাণ্ডই আলোড়নৰ সৃষ্টি কৰিছিল, তেনেদৰেই মানসিক পৰিমণ্ডলতো— বিশেষকৈ এচাম আলোকপ্রাপ্ত লোকৰ মাজত— যুক্তিবাদী জীৱনবীক্ষাৰ আৰম্ভণিৰ আগজাননীয়ে দেখা দিছিল। ক্ৰমাৎ নিটোল হৈ পৰিছিল আধুনিক যুক্তিবাদৰ তাত্ত্বিক বুনিয়াদ। ঈশ্বৰক মানৱ-চিন্তাৰ কেন্দ্ৰৰপৰা আঁতৰ কৰি, তাৰ ঠাইত মানুহক স্থান দি মানৱতাবাদী ধ্যান-ধাৰণাৰ বিকাশ ঘটাবলৈ প্রয়াস কৰা হৈছিল। কিন্তু, পুঁজিবাদৰ অবাধ বিকাশে তাক তাৰ অনিবার্য পৰিণতিৰ ফালেও ক্ৰমাৎ ঠেলি লৈ গৈছিল; প্রচণ্ড অনিশ্চয়তাৰে পৰিপূৰ্ণ এক শোষণভিত্তিক সমাজব্যৱস্থাৰ দিশলৈ, য’ত বুৰ্জোৱা যুক্তিবাদৰো গুৰুতৰ সীমাবদ্ধতা কিছুমান দিনে দিনে প্রকট হৈ আহিছিল। হ'লেও আমি মনত ৰখা ভাল, বুৰ্জোৱা যুক্তিবাদ তেনেই অসাৰ বস্তু নহয়। কিন্তু লগে লগে আমি সতর্ক হ’ব লাগিব, সামাজিক দ্বন্দ্বসমূহৰ প্রকৃত শ্রেণী-চৰিত্র সম্পর্কে নির্লিপ্ত আৰু কেতিয়াবা ভয়ার্ত দৃষ্টি থকাৰ বাবে বুৰ্জোৱা যুক্তিবাদ কেতিয়াও সীমাবদ্ধতাৰপৰা মুক্ত নহয়; এনে যুক্তিবাদ শোষিত শ্ৰেণীৰ মতাদর্শগত সংগ্ৰামত শেষলৈকে বলিষ্ঠ অৱস্থান ল’বলৈ মুঠেও প্রশস্ত নহ’ব। ইয়াৰ বাবে লাগিব বুৰ্জোৱা যুক্তিবাদৰ এক আমূল আৰু বৈপ্লৱিক উত্তৰণ। শ্রেণী-চেতনা আৰু শ্রেণী-সংগ্রামৰ সৈতে সম্পৃক্ত কৰিব নোৱাৰিলে যুক্তিবাদে তেনে বৈপ্লৱিক ৰূপ কেতিয়াও লাভ কৰিবলৈ সমর্থ নহ’ব।\nতাৎপৰ্যপূৰ্ণ কথা, তেনে বুৰ্জোৱা যুক্তিবাদৰো অংকুৰোদ্গম ভাৰতত হোৱা নাছিল। ব্ৰিটিছৰ অধীনৰ ভাৰতত ঔপনিৱেশিক শাসনৰ পাৰ্শ্ব-পৰিণতি হিচাপে ৰোপিত হৈছিল ইউৰোপৰপৰা অনা যুক্তিবাদৰ কঠীয়া। ভাৰততো এক স্বকীয় পুঁজিবাদৰ বিকাশৰ সম্ভাৱনা মোগল ৰাজত্বৰ শেষৰ ফালে, জাহাংগীৰৰ শাসন কালত, দেখা দিছিল। কিন্তু ঔপনিৱেশিক শাসনে সেই সম্ভাৱনা অংকুৰতেই বিনষ্ট কৰি পেলাইছিল। ঔপনিৱেশিক ব্যৱস্থাটোৰ মাজত ভাৰতত সামাজিক দ্বন্দ্ব, ঐতিহাসিক দৃষ্টিভংগী ইত্যাদিয়ে এক জটিল আৰু বিসংগতিপূৰ্ণ ৰূপ ধাৰণ কৰিলে। উদাহৰণস্বৰূপে, প্রচণ্ড শক্তিশালী ঔপনিৱেশিক শক্তিৰ সন্মুখত শিৰ নত কৰি, অতীত-ভাৰতৰ সোণালী যুগৰ অতিকথা নির্মাণ কৰা হ’ল। প্রাচীন ভাৰতবৰ্ষৰ সভ্যতা-সংস্কৃতি অতীজত তুলনাবিহীনভাৱে উচ্চ স্তৰৰ আছিল বুলি কোৱা হ’ল। বাস্তৱ ক্ষেত্রত অৱদমিত জাতি এটাই উক্ত অতিকথাৰ মাজত বিচাৰি পালে একধৰণৰ মানসিক সন্তুষ্টি আৰু উচ্চাত্মিকাবোধৰ অলীক সমল। অতীতৰ সেই স্বৰ্ণযুগৰ কেনেকৈ অৱসান ঘটিল? সেই সোণালী দিনত গ্ৰহণৰ কালিমা সানিলে কোনে? আমোদজনক কথা, ঔপনিবেশিক শাসনক এই অভিযোগৰ পৰিসীমাৰ বাহিৰত ৰখা হ’ল। তাতোকৈও আচৰিত কথা, একাংশই উক্ত কথাটোৰ বাবে দোষী সাব্যস্ত কৰিলে ভাৰতীয় সভ্যতা-সংস্কৃতিলৈ প্রচুৰ আৰু অনুপম অৱদান আগ ব‌ঢ়োৱা ইছলামধৰ্মীসকলক। কোৱা হ’ল, ইছলামৰ আগমনৰ ফলতেই অতীত ভাৰতৰ গৌৰৱময় যুগৰ অন্ত পৰিল! তেনেকুৱা ধ্যান-ধাৰণাৰ লগৰীয়া হিচাপে অতীতৰ স্বৰ্ণযুগলৈ প্রত্যাৱৰ্তন কৰাৰ পুনৰুত্থানবাদী প্রৱণতাৰো জন্ম হৈছিল। কালক্রমত ধৰ্মীয় সাম্প্রদায়িকতা ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এক এৰাব নোৱৰা দুর্বলতা হৈ পৰিল।\nইয়াৰ একেবাৰেই বিপৰীতমুখী পৰিঘটনা এটাও লক্ষ্য কৰিবলগীয়া। এচাম লোকে ইউৰোপৰপৰা অহা যুক্তিবাদৰ প্ৰভাৱত— অতি যান্ত্রিকভাৱে— ভাৰতীয় ঐতিহ্যৰ সুস্থ অংশখিনিকো অস্বীকাৰ কৰিছিল। তেনে এক পটভূমিত, পুনৰুত্থানবাদী প্রৱণতা আৰু ঐতিহ্যবিৰোধী যান্ত্রিকতাৰ মাজত, ভাৰতত আধুনিক যুক্তিবাদত কেৰোণে ধৰিছিল তাৰ আগমনৰ সময়তেই। তেনে যুক্তিবাদৰ প্ৰচাৰ আৰু প্রসাৰো তেতিয়া বহুদূৰলৈ আছিল এটা আৰোপিত ঘটনা। কিয়নো, তেনে এক যুক্তিবাদৰ সুগম বিস্তাৰণৰ বাবে সামাজিক পৰিগাঁথনি ভাৰতত তেতিয়াই গঢ় লৈ উঠা নাছিল। সেইটো আছিল এটা অৱধাৰিত ঐতিহাসিক সীমাবদ্ধতা।\nপুঁজিবাদৰ উদ্ভৱ আৰু বিকাশে জন্ম দিয়া যুক্তিবাদৰ শুভংকৰ ঐতিহাসিক অৱদানৰ কথা সকলোৱেই স্বীকাৰ কৰিব। কিন্তু আগতেই উনুকিয়াই আহিছোঁ, সেই যুক্তিবাদৰ শ্রেণী-চৰিত্ৰৰ ওপৰত সতর্ক দৃষ্টি নাৰাখিলে একদেশদর্শিতাৰ কবলত পৰাটো অৱধাৰিত। কোনো সন্দেহ নাই, ইউৰোপত তৎকালীন যুক্তিবাদে পৰলোককেন্দ্রী, ঈশ্বৰমুখী চিন্তা-চৰ্চাক অপসাৰণ কৰি, জীৱন আৰু জগতমুখী বলিষ্ঠ জ্ঞানদীপ্ত ধ্যান-ধাৰণাৰ সূচনা কৰিছিল। আধুনিকতালৈ উত্তৰণৰ বাটত এই কথাটাৱে এটা নির্ণায়ক আৰু সুদূৰপ্ৰসাৰী ভূমিকা লৈছিল। কিন্তু ইয়াৰ লগতে এটা স্বল্পালোচিত অথচ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাও আছে। সেই সময়ৰ যুক্তিবাদৰ বিকাশৰ নেপথ্যৰ যি মূল চালিকাশক্তি আছিল— নৱলব্ধ পুঁজিবাদী উদ্দীপনা— সি যুক্তিবাদকো বুৰ্জোৱা শ্রেণীৰ বাবে এক অনুকূল দর্শন হিচাপেই গঢ় দি লৈছিল। ধর্মনিস্পৃহ হ’লেও, তেনে যুক্তিবাদ কিছুমান মূল পুঁজিবাদী প্রমেয়ৰ সৈতে সম্পৃক্ত হৈ পৰিছিল। উদাহৰণস্বৰূপে, ব্যক্তি-স্বতন্ত্রতাৰ প্রতি অকুণ্ঠ সমর্থন আৰু মাত্রাধিক গুৰুত্ব আছিল তেনে যুক্তিবাদৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ। বিশুদ্ধ যুক্তিৰ শক্তিৰে ধৰ্মীয় ধ্যান-ধাৰণাক প্রচণ্ড আঘাত হানিলেও, ধৰ্মৰ জীৱনী শক্তিৰ সামাজিক কাৰকৰ সন্দর্ভত বুৰ্জোৱা যুক্তিবাদ আছিল একেবাৰেই নিশ্চুপ।\nগুৰুতৰ কথা, তেনে সীমাবদ্ধ যুক্তিবাদৰো সফল প্ৰচাৰ, প্রসাৰ কিম্বা প্রয়োগ, ঐতিহাসিক কাৰণৰ বাবেই ঔপনিৱেশিক ভাৰতত সম্ভৱ হোৱা নাছিল। ঔপনিৱেশিক যুগৰ এটা সময়ত, মূলতঃ একাংশ আলোকপ্রাপ্ত ভাৰতীয়ই ভাৰতীয় সমাজ আৰু চিন্তা-জগতত পৰিৱৰ্তন অনাৰ প্রয়াস কৰিছিল। ইয়াৰ মূল ধাৰা আছিল দুটা। এটা ধর্মাশ্রয়ী, অতীতনির্ভৰ; অন্যটো ধর্ম-নিস্পৃহ, যুক্তিবাদী। জ্ঞানদীপ্ত চিন্তা-চৰ্চাক আধুনিকতাৰ অগ্রদূত বুলি দ্বিতীয় ধাৰাটোৰ প্রবক্তাসকলে প্রক্ষেপ কৰিছিল। এই দুটা ধাৰাৰ মাজত মৌলিক প্রভেদ আৰু বিৰোধ থাকিলেও, কেতিয়াবা কেতিয়াবা সিহঁতৰ মাজৰ পাৰ্থক্যৰ ৰেখাডাল অস্পষ্ট হৈ পৰিছিল। উদাহৰণস্বৰূপে, ঈশ্বৰচন্দ্র বিদ্যাসাগৰে ‘শাস্ত্রাশ্রয়ী যুক্তি’ৰ বহুল ব্যৱহাৰ কৰা কথাটোলৈ আঙুলিয়াব পাৰি; কুসংস্কাৰ-অন্ধবিশ্বাসৰ বিৰুদ্ধে এইটো মাৰ্গে শাস্ত্রৰ মাজৰপৰা কিছুমান “যুক্তি” অস্ত্র হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। তেনে কৰোঁতে, উক্ত ধাৰাটিয়ে ধৰ্মশাস্ত্রক একধৰণৰ মান্যতা আৰু নায্যতা প্রদান কৰিছিল আওপকীয়াকৈ। তথাপি—তাৎপর্যপূর্ণ কথা—সামগ্রিকভাৱে উক্ত দুটা ধাৰাৰ উদ্গাতাসকলৰ শ্রেণীচৰিত্ৰ আছিল চকুত পৰাকৈ পৃথক। সাধাৰণভাৱে, ধর্মাশ্রয়ী অতীতমুখী ধাৰাটোৱে লাভ কৰিছিল সামন্ত শ্ৰেণীটোৰ প্রত্যক্ষ কিম্বা পৰোক্ষ পৃষ্ঠপোষকতা। ধর্মীয় সমাজসংস্কাৰকৰ কেইজনমান হয়তো আহিছিল (যেনে, ৰামকৃষ্ণ পৰমহংস) মধ্যশ্রেণীৰ মাজৰপৰা। কিন্তু সেইটো মূল বিচাৰ্য বিষয় নহয়; মূল কথা হ’ল, এই ধাৰাটোৰ ধর্মাশ্রয়ী দর্শনে আৰু তৎজনিত ধর্মীয় পুনৰুত্থানৰ ভাবধাৰাই পূৰণ কৰিছিল সামন্ত শ্রেণীটোৰ শ্রেণী-স্বার্থ। গতিকে স্বাভাৱিকতেই এই ধাৰাটোৱে লাভ কৰিছিল সামন্ত শ্রেণীটোৰ পৃষ্ঠপোষকতা। তাতোকৈও গুৰুত্বপূর্ণ কথা, তেনে দৰ্শনৰ মর্মবস্তু ঔপনিৱেশিক শাসনৰ স্বার্থৰ পৰিপন্থী নহয় বুলি ইংৰাজ শাসকসকল অতি সঠিকভাৱেই পতিয়ন গৈছিল। অন্যহাতে, ধর্মনিস্পৃহ ধাৰাটোৰ যদিও শ্রেণী-চৰিত্ৰৰ দিশৰপৰা মাৰাত্মক সীমাবদ্ধতা আছিল, যদিও যি প্রতিফলিত কৰিছিল মূলতঃ বুৰ্জোৱা ভাবধাৰাকেই, তাৰ নেপথ্যত কিন্তু প্রতিবাদৰ বীজ সুপ্ত হৈ থকাৰ সম্ভাৱনাও আছিল যথেষ্ট। মন কৰিবলগীয়া কথা, সামগ্রিকভাৱে ধর্ম-নিস্পৃহ ধাৰাটোৱে ইংৰাজৰ প্রত্যক্ষ পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰা নাছিল—যদিও সি আছিল মূলতঃ এক বুৰ্জোৱা জীৱনাদর্শ। আনহাতেদি, ঐতিহাসিক কাৰণতেই তেনে যুক্তিবাদ আছিল বৃহত্তৰ কৃষক (আৰু শ্রমিক) সমাজখনৰপৰাও বহু নিলগত।\nধর্মই চেপি ধৰা, প্রতিবাদহীন বৃহত্তৰ নিষ্পেষিত চামৰ মাজত বিজ্ঞানমনস্কতা আৰু যুক্তিবাদৰ নিৰন্তৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰ হোৱা উচিত আছিল শ্রেণী-সংগ্রামৰ সচেতন কর্মসূচীৰ এক গুৰুত্বপূর্ণ অংগ। কিন্তু ঐতিহাসিক সীমাবদ্ধতাৰ বাবেই ইতিহাসৰ সেই পৰ্বত সেইটো সম্ভৱ হোৱা নাছিল। ভাৰতত কমিউনিষ্ট দল গঠন কৰা হৈছিল বিগত শতিকাৰ দ্বিতীয় দশকতহে। কিন্তু উক্ত দিশত, এই একবিংশ শতিকাতো বৰ এটা অগ্রগতি আমাৰ চকুত পৰা নাই। সেইবাবেই, সংগত কাৰণতেই প্রশ্ন উঠিব, যুক্তিবাদৰ প্ৰসংগত বাঁওপন্থীসকলৰ অৱস্থান—বর্তমান সময়ত—কেনেকুৱা হ’ব লাগিব?\nসকলোৱেই জনা কথা, কোনো বাঁওপন্থী দলে সংসদীয় ৰাজনৈতিক ক্ষমতা হস্তগত কৰিলেই সর্বাত্মক বিপ্লৱ নহয়; সাংস্কৃতিক আৰু মানসিক পৰিমণ্ডলৰো আমূল পৰিৱর্তন হ’ল সমাজ-বিপ্লৱৰ অন্যতম প্রধান অভিব্যক্তি। এইক্ষেত্ৰত বিজ্ঞানমনস্কতা আৰু পৰিপূৰ্ণ যুক্তিবাদৰ এক বলিষ্ঠ ভূমিকা থাকিব বুলি নিৰ্দ্বিধায় ক’ব পাৰি। সেইবাবেই যুক্তিবাদী আন্দোলনক শ্রেণী-মুক্তিৰ প্ৰসংগৰপৰা বিচ্ছিন্নকৈ চোৱা নাযায়। গতিকে, যুক্তিবাদী আন্দোলন যেনেকৈ সম্পৃক্ত হ’ব লাগিব শ্রেণী-সংগ্রামৰ সৈতে, তেনেদৰেই বাঁওপন্থী সংগ্রামখনো পৰিপুষ্ট হ’ব লাগিব যুক্তিবাদ-বিজ্ঞানমনস্কতাৰ ধ্যান-ধাৰণাৰ পৰা। এই পৰস্পৰনিৰ্ভৰশীলতাৰ কথাটো যুক্তিবাদী আৰু বাঁওপন্থী দুয়োটা মহলেই গুৰুত্বসহকাৰে অনুধাৱন কৰা উচিত হ’ব।\nকিন্তু উপৰিউক্ত কথাটোৰ প্রায়োগিক ক্ষেত্ৰত বহুতো আহুকাল আছে। এই প্রসংগত ১৯০৫ চনত প্রকাশিত লেনিনৰ ‘সমাজতন্ত্র আৰু ধৰ্ম’ (Socialism and Religion) শীর্ষক ৰচনাখনৰ কিছু কথা আমাৰ বাবে বৰ প্ৰাসংগিক হ’ব। এই ৰচনাখনত বৰ স্পষ্ট ভাষাৰে কোৱা হৈছে, ধর্মক ব্যক্তিৰ ব্যক্তিগত কথা বুলি ঘোষণা কৰা উচিত (Religion must be declaredaprivate affair)। এই কথাটোৰ আঁত ধৰিয়েই দুটামান কথা আলচ কৰা যাওক।\n“ধর্ম ব্যক্তিৰ ব্যক্তিগত বিষয় হোৱা উচিত”—এই কথাটো বহুলভাৱে ব্যৱহৃত আৰু প্রচাৰিত। কিন্তু বাক্যটোৰ অন্তৰ্নিহিত মৰ্মকথা বহুতেই শুদ্ধকৈ অনুধাৱন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে বুলি ধাৰণা নহয়। প্রশ্ন উঠিব, ধর্ম কাৰ বাবে একান্ত ব্যক্তিগত, নিজস্ব বিষয়? আপাতঃ দৃষ্টিত প্রশ্নটোৰ উত্তৰ তেনেই সহজ যেন লাগে। কথাটো যেন এনেকুৱা, সমাজৰ ব্যক্তিসকলে যাৰ যেনেকৈ মন যায় তেনেকৈ ধৰ্ম পালন কৰি থাকক, বা ধৰ্ম বৰ্জন কৰক। অৰ্থাৎ, ধৰ্ম পালন কৰা-নকৰাটো ব্যক্তি এজনৰ একান্ত ব্যক্তিগত কথা। লগতে কোৱা হয় যে ৰাষ্ট্ৰৰ নানান কর্মকাণ্ডত ধৰ্মৰ কোনো ভূমিকা থকা উচিত নহয়; ধর্মাচৰণ ব্যক্তিৰ নিজৰ মাজতেই সীমাবদ্ধ হৈ থকা দৰকাৰ—সি কোনোপধ্যেই সমূহীয়া কাম-কাজত অনুপ্রৱেশ কৰা যুগুত নহয়। এইপর্যন্ত, কথাটোৰ ব্যাখ্যা শুদ্ধ, কিন্তু অসম্পূর্ণ।\nকথাটো হ'ল, “ধর্ম ব্যক্তিৰ ব্যক্তিগত বিষয় হোৱা উচিত”—এই কথাটো সাম্যবাদী লোক এজনৰ বাবে প্রযোজ্যনে? সাম্যবাদী দলৰ সদস্য এজনৰ বাবে? তেওঁলোকৰ বাবেও ধর্ম এটা ‘ব্যক্তিগত বিষয়’ হ’ব পাৰেনে?\nকথাটোৰ উত্তৰ হ’ল, নাই, নোৱাৰে; কেতিয়াও নোৱাৰে। লেনিনৰ ব্যাখ্যালৈ চকু দিয়া যাওক। “কিন্তু সমাজতান্ত্রিক প্রলিটাৰিয়েটৰ পার্টি য’ত সংশ্লিষ্ট, তাত ধর্ম নিজস্ব বিষয় নহয়। আমাৰ পার্টি হ’ল শ্রমিক শ্রেণীৰ মুক্তিৰ কাৰণে শ্রেণী-সচেতন অগ্রগামী যোদ্ধাৰ সমিতি। ধর্মবিশ্বাসৰ ৰূপত শ্রেণী চেতনাৰ অভাৱ, অজ্ঞতা ইত্যাদিৰ সম্বন্ধে এনে সমিতি নির্বিকাৰ হৈ থাকিব নোৱাৰে ..... আমাৰ কাৰণে ভাবাদর্শগত সংগ্রাম নিজস্ব বিষয় নহয়, ই সমগ্র পার্টিৰ বিষয়, সমগ্র প্রলিটাৰিয়েটৰ বিষয় ....।” লেলিনে বৰ সুন্দৰকৈ কৈছে এনেদৰে, “We demand that religion be heldaprivate affair so far as the state is concerned. But by no means can we consider religionaprivate affair so far as our Party is concerned.... So far as the party of the socialist proletariat is concerned, religion is notaprivate affair. Our Party is an association of class-conscious, advanced fighters for the emancipation of the working class. Such an association cannot and must not be indifferent to lack of class-consciousness, ignorance or obscurantism in the shape of religious beliefs. We demand complete disestablishment of the Church so as to be able to combat the religious fog with purely ideological and solely ideological weapons, by means of our press and by word of mouth. But we founded our association, the Russian Social-Democratic Labour Party, precisely for suchastruggle against every religious bamboozling of the workers. And to us the ideological struggle is notaprivate affair, but the affair of the whole Party, of the whole proletariat.”\n‘ধর্ম ব্যক্তিগত বিষয় হোৱা উচিত’, এই কথাটোৰ মর্মবস্তুটো হয়তো উপৰিউক্ত আলোচনাৰপৰা স্পষ্ট হৈছে। দেখা যায়, বহুতো ‘মার্ক্সবাদী’য়েই উক্ত উক্তিৰ আলমত ‘ব্যক্তিগত পর্যায়’ত ধর্মাচাৰৰ দৰে অপকর্মত লিপ্ত হয়। লগুণ এডাল পৰম বিশ্বাসেৰে পৰিধান কৰি জাতপ্রথাৰ বিৰোধিতা কৰাটো যিদৰে হাস্যকৰ আৰু অসম্ভৱ কথা, এজন মার্ক্সবাদীৰ ব্যক্তিগত ধর্মাচৰণো একেদৰেই উদ্ভট আৰু খাপ নোখোৱা কথা। কোনো কোনো ঠাইত পৰিস্থিতি আৰু শোচনীয়। বাংলাদেশৰ কমিউনিষ্ট পার্টিৰ অফিচত মিলাদ-মেহফিল সম্পন্ন কৰা হয়। তাতোকৈও ডাঙৰ কথা— কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ নিৰ্বাচনী পোষ্টাৰ আৰু প্ৰচাৰ-পত্ৰত আল্লাহু-আকবৰ— এই কথাটো লিখা থাকে। ভাৰততো নানা ধর্মীয় উৎসৱত বাঁওপন্থী পাৰ্টিৰ নেতাই ভাগ লোৱাৰ দৃষ্টান্ত আছে। এইসমূহৰ ব্যাখ্যা বাৰু কিদৰে দিয়া যায়?\nসংসদীয় গণতন্ত্রক পৰিৱৰ্তনৰ একমাত্ৰ আৰু অমোঘ সোপান বুলি ধাৰণা কৰিলে, নির্বাচন প্রক্রিয়াক, ভোটৰ সংখ্যাক অত্যধিক গুৰুত্ব দিয়াৰ কোনো বিকল্প নাথাকে। ইয়াৰপৰা উদ্ভৱ হয়, ধর্মবিৰোধী অৱস্থান ল’লে ভোট হেৰোৱাৰ আশংকা। এই কথাটোৰ সৈতেই হয়তো সাঙোৰ খাই পৰে “কমিউনিষ্ট” লোক এজনৰ ‘ব্যক্তিগত ধর্ম-বিশ্বাস’। এই দুয়োটা সম্পৃক্ত হৈ পৰাৰ বাবেই হয়তো আমি দেখা পাওঁ ‘ধাৰ্মিক কমিউনিষ্ট’ নামৰ এক অদ্ভূত প্রাণীক। এনে এটা পটভূমিয়েই প্রমাণ কৰে এক পৰিপূৰ্ণ যুক্তিবাদৰ প্রচাৰ/প্ৰসাৰ—পাৰ্টিৰ সদস্যসকলৰ মাজতো—কিমান যে এটা দৰকাৰী কথা। আমি আগতেই উল্লেখ কৰা লেনিনৰ ৰচনাখনতো এই কথাটো গুৰুত্বসহকাৰে উত্থাপিত হৈছে : “... আমাৰ প্ৰচাৰত নাস্তিক্যবাদৰ প্রচাৰো আৱশ্যক ...” । ইয়াৰ লগতে কিন্তু লেনিনে— অতি বাস্তৱজ্ঞানসম্পন্ন প্রখৰ বুদ্ধিদীপ্ততাৰে কৈছে যে, “...ইয়াৰ অর্থ এইটো নহয় যে ধর্মৰ প্রশ্নক সর্বাধিক প্রাধান্য দিয়া উচিত, যিটো তাৰ প্রাপ্ত নহয়। ...সেই কাৰণেই আমাৰ কাৰ্যসূচীত আমি আমাৰ নাস্তিক্যবাদ ঘোষণা কৰা নাই ......” । নাস্তিক হৈও কিয় নাস্তিক্যবাদ লক্ষ্য বুলি ঘোষণা কৰা হোৱা নাই? এই প্রশ্নৰ উত্তৰৰ মাজতেই আমি সন্ধান পাম অমাৰ্ক্সবাদী ধৰ্মবিৰোধী নাস্তিকমহলৰ গুৰুতৰ সীমাবদ্ধতাৰ কথা। লেনিনে বাস্তৱ অভিজ্ঞতাৰপৰা লিখিছিল কেইটিমান অন্তৰ্ভেদী বাক্য। আমাৰ আলোচনাত অতি প্রাসংগিক বাবে কিছু দীৰ্ঘ হ’লেও সেইকেইটা বাক্য উদ্ধৃত কৰিছোঁ, “....Our propaganda necessarily includes the propaganda of atheism; ........But under no circumstances ought we to fall into the error of posing the religious question in an abstract, idealistic fashion, as an “intellectual” question unconnected with the class struggle, as is not infrequently done by the radical-democrats from among the bourgeoisie. It would be stupid to think that, inasociety based on the endless oppression and coarsening of the worker masses, religious prejudices could be dispelled by purely propaganda methods. It would be bourgeois narrow-mindedness to forget that the yoke of religion that weighs upon mankind is merelyaproduct and reflection of the economic yoke within society. No number of pamphlets and no amount of preaching can enlighten the proletariat, if it is not enlightened by its own struggle against the dark forces of capitalism. Unity in this really revolutionary struggle of the oppressed class for the creation ofaparadise on earth is more important to us than unity of proletarian opinion on paradise in heaven.”\nলেনিনৰ উপৰিউক্ত কথাখিনি যে আমাৰ বাবে বৰ দৰকাৰী, তাত কোনো সন্দেহেই নাই। উক্ত কথাটোত গুৰুত্ব দিয়াৰ সময়ত আমি কিন্তু পাহৰিলে নহ’ব— কোনো তত্ত্ব বা ধ্যান-ধাৰণাৰ প্রায়োগিক দিশটো স্থানকালৰ ঊৰ্ধৰ কোনো নিৰালম্ব, অনড় প্রপঞ্চ নহয়। বর্তমান সাম্প্রদায়িকতা আৰু মৌলবাদে ভাৰতৰ সামাজিক ঘটনা-পৰিঘটনাত এক গুৰুত্বপূর্ণ স্থান দখল কৰিছে। সংগ্রামী লোকসকলৰ গোটসমূহ ধৰ্মৰ ভিত্তিত ভাগ ভাগ হৈ যোৱাৰ আশংকা নাই বুলি নিশ্চয়কৈ ক’ব নোৱাৰি। ইয়াৰ লগতে প্রাচীন ধর্মীয় ধ্যান-ধাৰণাসমূহেও নতুন ৰূপ ধাৰণ কৰি অভূতপূৰ্ব প্রসাৰ লাভ কৰিছে। এই প্রেক্ষাপটত আমি জানো লাফাৰ্গৰ দৰে দ্বিধাহীন হৈ ক’ব পাৰিম, সর্বহাৰাসকল ধর্ম সম্বন্ধে উদাসীন বুলি? সেইবাবেই বাঁওপন্থী লোকে ধর্ম আৰু যুক্তিবাদৰ প্ৰসংগটোক অগ্রাহ্য কৰিলে সি মুঠেও বাস্তৱসন্মত কথা নহ’ব। এই প্রসংগত আমি সতর্ক হৈ মনত ৰাখিব লাগিব ১৯০৯ চনতে লেনিনে লিখা এই কথাটো : “.....ধৰ্মৰ বিৰুদ্ধে সংগ্রাম কোনো বিমূর্ত ভাবাদর্শগত প্রচাৰৰ মাজত সীমাবদ্ধ কৰি ৰাখিলে নহ’ব, প্ৰচাৰত পৰিণত কৰিলে নহয়, সেই সংগ্রামক উত্থাপন কৰিব লাগিব ধৰ্মৰ সামাজিক মূলোচ্ছেদৰ লক্ষ্যত চালিত শ্রেণী আন্দোলনৰ প্রত্যক্ষ কৰ্মৰ সৈতে সম্পর্কিত কৰিহে...।”\nকোৱা বাহুল্য, শ্রেণী-সংগ্রামৰ প্রতি ভয়ার্ত কিম্বা নির্লিপ্ত দৃষ্টিকোণ লৈ আগ বাঢ়িলে তেনে কর্মসূচীৰ ৰূপায়ণ কেতিয়াও নহ’ব।\nবিষয় ধৰ্ম বাঁওপন্থা যুক্তিবাদ শ্ৰেণীসংগ্ৰাম সম্পাদকীয়\nNo Comments : "সম্পাদকৰ টোকা : বাওঁপন্থা আৰু যুক্তিবাদ (কৌশিক দাস)"


আগামী ১৬ দিন এই ৪ ৰাশিৰ জাতক জাতিকাৰ হ’ব টকাৰ বৰষুন, সেই ৪ ৰাশি হৈছে – Horoscope In Assamese - JibonorShongram.in\nআগামী ১৬ দিন এই ৪ ৰাশিৰ জাতক জাতিকাৰ হ’ব টকাৰ বৰষুন, সেই ৪ ৰাশি হৈছে – Horoscope In Assamese\n( Horoscope In Assamese ) জুন মাহত গ্রহৰ অৱস্থানত বিশেষ পৰিৱর্তন হৈছে, ১৫/৩০ জুনৰ ভিতৰত সূর্য শুক্রেৰ লগত মঙ্গল ৰাশিত পৰিৱর্তন হ’ব গৈ আছে ! গ্রহ পৰিৱর্তনৰ প্রভাৱ ১২ টি ৰাশিৰ পৰিব, গ্রহ ও নক্ষত্রৰ গতিবিধিৰ পৰিৱর্তনৰ কাৰণত কিছু ৰাশিৰ অসুবিধাৰ সন্মুখিন হ’ব পাৰে ! তাৰ বিপৰীতে কাৰোবাৰ বাবে এই ১৬ দিন উপকাৰী প্রমাণিত হ’ব পাৰে । জানক কোন ৰাশিৰ জাতক জাতিকাৰ এই ১৬ দিন শুভ প্রমাণিত হ’ব –\nমিথুন, মিথুন ৰাশিৰ জাতক জাতিকা সকলে এই সময়ত ব্যবসাই আৰাম্ভ কৰা অতি শুভ হ’ব পাৰে, আপোনাৰ উপার্জন বৃদ্ধিৰ সম্ভাৱনা আছে ! লগতে চাকৰিয়াল সকলে পদ উন্নত হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে । আৰু চাকৰি পৰিৱর্তনৰ সম্ভাৱনা আছে ।\nমীন, এই সপ্তাহত আপুনি নতুন সম্পত্তি অর্জন কৰিব পাৰে, আপোনাৰ ববাহিত জীৱনত সুখী হ’ব ! ঘৰত সান্তি পৰিৱেশ থাকিব, লগতে হঠাৎতে আর্থিক লাভ হ’ব পাৰে, দীর্ঘদিনৰ অসম্পূর্ণ কাম সম্পূর্ণ হ’ব পাৰে ।\nবৃশ্চিক, এই ৰাশিৰ জাতক জাতিকা সকলৰ ঘৰত ধর্মীয় কাম হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে, ব্যবসাই বাঢ়িব, অর্থনীতিক অৱস্থা শক্তিশালি হ’ব পাৰে ! এই সময়টো আপোনাৰ বাবে উপকাৰী প্রমাণিত হ’ব পাৰে, মান – সন্মান বৃদ্ধি হ’ব ।\nএই ৰাশিৰ ছোৱালীবোৰৰ প্রতি আকৃষ্ট হয় ল’ৰা\nএই ৰাশিৰ লোকসকলৰ ওপৰত মা লক্ষ্মীৰ বিশেষ কৃপা থাকে\nমেষ মেষ ৰাশিৰ জাতক জাতিকা সকলৰ জীৱনত সুখ সান্তি আহিব, চাকৰিত উন্নতি সম্ভাৱনা আছে ! চাকৰিত পদ উন্নতি হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে, নতুন চাকৰিৰ প্রস্তাপ আহিব পাৰে, বন্ধু বান্ধৱীৰ সহযোগিতাত কোনো ৰৈ থকা কাম সম্পূর্ণ হ’ব পাৰে ! অর্থলাভ হ’ব পাৰে, লগতে এই মাহত কিছু নতুন কাম আৰাম্ভ হ’ব পাৰে ।\nCategories ৰাশিফল Post navigation\nজীৱনত সফলতা পাবলৈ ৫ টা টিপছ, টিপছ সমূহ ফলো কৰক ! If You Want To Be Successful In Life, Take These Tips\nছ’চিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰা এখন ডাক্তৰৰ স্লিপ | Viral News In Assamese


তুমি কিয় এনে কৰিলা ০২~ উপন্যাস- সঞ্জীত দাস\nby©AdminPosted at Friday, December 04, 2020\nৰাতি ডিনাৰ কৰি উঠি মই বিচনাত উঠিলো। মায়ে আহি মোৰ ৰুমৰ লাইট অফ কৰি ক'লে-\n: বাবা বেছি ৰাতিলৈ নাথাকিবি কালি কলেজ যাব লাগিব। সোনকাল শুই থাক এতিয়া।\nমই মাক তেনেকে কৈ মোৱাইলটো চাৰ্জৰ পৰা উলিয়াই ল'লো। মা মোৰ ৰুমৰ পৰা গ'ল গৈ। মই মোৱাইল চাই দেখিলো সাত টা মিছকল। মই কল লিষ্টত গৈ চাই দেখিলো। আটাইবোৰ মোৰ লগৰ ল'ৰা মনোজৰ। মনোজ আৰু মই একেলগে পঢ়া আমি হোষ্টলত একেলগে থাকোঁ। তাৰ ঘৰ ডিব্ৰুগড় চহৰত। আমাৰ দৰে গাওঁত নহয় তাৰ ঘৰ। মাক দেউতাক আৰু ভনীয়েকৰ সৈতে চাৰিজনীয়া পৰিয়াল সিহঁতৰ। চহৰীয়া ল'ৰা হ'লেওঁ সি কিন্তু গাওঁৰ পৰিবেশ বহুত ভাল পায়। এই বাৰ সি আহিছিল মাঘৰ বিহুত আমাৰ গাওঁলৈ। বহাগ বিহুতো অহাৰ কথা আছিল আইতাক ঢুকোৱাৰ বাবে আহিব নোৱাৰিলে। আজি বহাগৰ কিমান তাৰিখ বাৰু?? বিহু গ'লহি দেখোন!!বাৰু মনোজক এবাৰ ফোনটো কৰি লওঁ। কালি কলেজ আছে নে নাই কম্ফ্ৰম নহয় মই। যদি কালি কলেজ বন্ধ হয় তেতিয়া হোষ্টল নোখোলে। মই তাক ফোন কৰিলো। তাক ফোন কৰাৰ লগে লগে বিজি পালো। মই ফোন কাটি দুই মিনিট মান পাছত আকৌ ফোন কৰিলো। আকৌ বিজি সি। মই এই বাৰ ফোনটো থৈ টেবুলৰ পৰা ডায়েৰিখন লৈ গানৰ লিৰিচ এটা লিখিব ল'লো। ভাল লিৰিকচ মনলৈ অহা নাই মোৰ। ডায়েৰিখন আৰু কলমটো লিৰিকি বিদাৰি ভাবি থাকোতে মনোজে ফোন কৰিলে। মই ফোনটো ধৰি ক'লো--\n: গাৰ্ল ফ্ৰেণ্ড হ'ল নেকি? ইমান বিজি থাকা যে তই আজি-কালি।\nমোৰ কথা শুনি সি হাঁহি দিলে আৰু ক'লে\n: তোক মই ক'বলৈ পাহৰিছিলো। আজি কেইদিন মান আগতে কজিৰঙা গৈছিলো...\nমই তাৰ কথাখিনি শেষ কৰিব নিদিলো এ\nমই চিঞৰি উঠিলো " ও মাই গ'ড কাজিৰঙা" বুলি। মোৰ চিঞৰ শুনি মাই মোক ক'লে\n: বাবা তই শুৱা নাই নেকি? শুই থাক ? কোনে ফোন কৰিছে।\n: মনোজ মা। মই ক'লো। মাই আৰু মোক একো নক'লে।\nমই মনোজক ক'লো\n: তই কাজিৰঙা কিয় গৈছিলি।\n: তোক কৈ আছোঁ তই দেখোন নুশুনাই।\n: দে ক'।\n: উম ... শুন। সেই দিনা খুড়াহতঁৰ দাদাৰ লগত কাজিৰঙা গৈছিলো। বহুত জীৱ-জন্তু দেখি মই আনন্দত মতলীয়া হৈ পৰিছিলো। বহুত ভাল লাগিছিল জানা সেই দিনাখন। বাঘ, ভালুক, হাতী, ঘোৰা আৰু এটা বস্তু দেখিলো।\nমই অতি আগ্ৰহেৰে সুধিলো তাক\n: কি বস্তু।\nসি মোক কৈ গ'ল।\n: আমাৰ অসম গৌৰৱ এশিঙিয়া গড় এটা দেখিলো।\n: গড়টোৰ ফোটো নকৰিলি নেকি তই।\nসি মোৰ কথাত বাধা দি ক'লে\n: মই কৈ আছো ৰ' । মই গড়টো দেখি ফোটো এখন উঠাবলৈ কেমেৰাটো লওঁতে কাষত এজনী ছোৱালী আহি মোৰ কেমেৰাত উঠিল। গড়টোৰ সৈতে কেইবাখনো ফোটো কেমেৰাত বন্দি হ'ল। মই কেমেৰা মৰা দেখি ছোৱালীজনী মোৰ ওচৰলৈ আহিল ...আৰু।\nআৰু বুলি কৈ সি ৰৈ গ'ল। মই তাৰ কথাখিনি সম্পূৰ্ণ কৰাৰ প্ৰয়াসৰে তাক ক'লো\n: তাৰপিছত কি হ'ল।\nসি কৈ গ'ল\n: তাৰপিছত মোক ছোৱালীজনীয়ে গালি পাৰি গুছি গ'ল।\nমই তাৰ কথা শুনি নাহাঁহি থাকিব নোৱাৰিলো। হাঁহি হাঁহি মই ক'লো তাৰ পিছত কি হ'ল?\nসি মোৰ হাঁহি থকাত অলপ অভিমানেৰে ক'লে\n: হ'ব ইমানকৈ হাঁহিব নালাগে তই।\nমই তেতিয়া তাক ক'লো\n: বাৰু, নাহাঁহো। তাৰপিছত ছোৱালীজনীৰ লগত কি হ'ল তোৰ।\nসি আকৌ কৈ গ'ল\n: কাজিৰঙাৰ পৰা অহা দুদিন পিছত মই ফেচবুক চাই আছিলো এনেতে ছোৱালীজনীক দেখিলো, লগে লগে মই request পঠালো। তাই request accept কৰিলে তাৰপিছত তাইৰ লগত মেছেজ কৰিলো, চিনাকি হ'লো। মোক তাই নম্বৰটো খুজিলে, মই দিলো। আৰু আজি তই মোক বিজি পাইছ'।\nতাৰ কথা শুনি মই ক'লো\n: বাৰু তই কালি কলেজ আহিবি নে নাই।\n: মই কালি সন্ধিয়াকৈ ট্ৰেইনত উঠিম। তই কালি আহিবি নেকি।\nসি মোক সুধিলে।\n: নাই যাম বুলি ভাবিছিলো কিন্তু তই কালিয়েই টো আহি নোপোৱা।\n: উম হয় কালি গ'লে পৰহি ৰাতিপুৱা পাম , তয়ো পৰহি আহিবি। তেতিয়া হ'লে হ'ব দে এতিয়া ৰাখিছো। সি ফোনটো কাটি দিলে।\nমই ঘড়িটোৰ ফালে চালো , এঘাৰ বাজিল। ফেচবুকটো আকৌ এবাৰ অন কৰি চাৰ্জ কৰিলো ,,কবিতা ডেকা, দেখিলো accept কৰা নাই এতিয়াও। মই মেছেজ এটাকে দিওঁ নেকি? নাই, আগতে মেছেজ কৰিলে মোক accept নকৰিব পাৰে চাগৈ। মই কথাবোৰ ভাবি ভাবি টোপনি গ'লো।\n✍ সঞ্জীত দাস


পূৰৈ শাকৰ গুণাৱলী — Vikaspedia\nবিশেষকৈ বাৰিষাকালত সহজলব্ধ পূৰৈ শাকৰ গুণাৱলী অৱগত হ’লে মোৰ বিশ্বাস পাঠকে ইয়াৰ প্ৰতি বিশেষ আদৰ কৰিবলৈ ধৰিব ৷ কেইসপ্তাহমানৰ আগতে ফেচবুকৰ এটা গোটৰ কেইজনমান বন্ধুৱে মোক অনুৰোধ জনাইছিল মহিলাৰ এনিমিয়া দূৰ কৰিবলৈ সহায়ক হোৱা শাক-পাতৰ বিষয়ে জনাবলৈ ৷ এই পূৰৈ শাকক সেই গুণৰ বাবে নিৰ্বাচিত খাদ্যৰ তালিকাভুক্ত কৰিব পাৰি ৷ লগতে এই শাকৰ আন গুণাৱলীৰ সৈতে পাঠকক অৱগত কৰাৰ মানসেৰে এই প্ৰৱন্ধটো আগবঢ়ালোঁ ৷ প্ৰাচীনকালৰ পৰাই দক্ষিণ-পূৱ এচিয়াৰ দেশসমূহত পূৰৈ শাকক ইয়াৰ ঔষধি গুণৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰি অহাৰ কথা গবেষকসকলে নিজৰ ৰচনাৱলীত উল্লেখ কৰিছে ৷ ২০১২চনৰ ইন্টাৰনেশ্বনেল জাৰ্ণেল অৱ ফাৰ্মকিউটিকেল চাইন্স এণ্ড ড্ৰাগ ৰিচাৰ্চত প্ৰকাশিত তথ্য কেইটিমান তলত তুলি দিলোঁ ৷ ভাৰত আৰু চীন দেশত পূৰৈ শাকৰ বিভিন্ন অংশৰ (যেনে পাত,ডাল,ফল আৰু শিপাৰ ) নানান নিৰাপদ প্ৰয়োগ কৰি অহা হৈছে ৷ প্ৰসৱত সহায়ক হবলৈ, গ্ৰহণী আৰু হাগনি আতৰাবলৈ,জ্বৰ-বিষ হৰণ কৰিবলৈ প্ৰাচীনকালৰ পৰা ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰি অহা হৈছে ৷ থাইলেণ্ডৰ লোকসকলে পূৰৈ শাক প্ৰয়োগ কৰে কৌষ্ঠকাঠিন্য আতৰাবলৈ, প্ৰসৱত সহায়ক হবলৈ, জ্বৰ কমাবলৈ, ঘা-খৰ-খজুৱতিত লগাবলৈ আৰু প্ৰসাব কমহৈ শৰীৰ ফুলাৰ চিকিৎসাত ৷ বাংলাদেশত শালমনৰ ঘৰুৱা চিকিৎসা পূৰৈ শাক লগাই কৰা হয় ৷ নেপালত গ্ৰহণী, চৰ্দি-জ্বৰ, খহুৰ চিকিৎসা পূৰৈ শাকেৰে কৰি অহাৰ কথা জনা যায় ৷ ইয়াৰ উপৰিও আমাৰ ভাৰতবৰ্ষত আয়ুৰ্বেদিক চিকিৎসকসকলে বিভিন্ন কৰ্কট ৰোগৰ (বিশেষকৈ লিউকেমিয়া, মেলান’মা, মুখমণ্ডলৰ টিউমাৰ) চিকিৎসাত পূৰৈ শাক ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে ৷ প্ৰসৱৰ পিছত মাতৃদুগ্ধৰ পৰিমান বৃদ্ধি কৰিবলৈ, ৰেক্টেল প্ৰলাপচ আৰু সন্তানহীনতাৰ চিকিৎসাতো পূৰৈ শাক ব্যৱহৃত হৈ আহিছে ৷ পূৰৈ শাকক বহুলোকে পুঁই শাক বুলিও মাতে ৷ বাংলা ভাষাতো পুঁই শাক বুলিয়ে জনা যায় ৷ আন আন ভাষাত ইয়াক এইদৰে মতা হয় – পোই কা চাগ (হিন্দী), প’ই চাগ (নেপালী), প’ই চাগা (ওৰিয়া), মায়ালু (মাৰাঠী), ভাচলাচীৰা (মলয়ালম), বাচালী চপ্পূ (কানাড়া), ভালচী ভাজি (কোংকনী, গুজৰাটী), বাচালী (তেলেগু), ক’ডিপ পাচলি (তামিল),প’ই চাক (উৰ্দু) আৰু উপডিকা (সংস্কৃতত) ৷ বিদেশী ভাষাত হ’ল চান চাই আৰু চান কাই (চীনা), মংটই (ভিয়েটনামী), আলুগবাটি (ফিলপিনি), ৰেমায়ং (মলয়), জিনবেইক (বাৰ্মিজ), মলাবাৰ স্পিনাট (জাৰ্মান, ডাচ আৰু ডেনিচ), স্পিনাড ডি মালাবাৰ (ফৰাচী), বেচিলা বিয়ানকা (ইটালিয়ান), বেচিলা (পৰ্টুগীজ), পাজু (টাৰ্কিচ),ফাক প্লাং (থাই), মালাবাৰস্কিজ স্পিনাট (ৰুচ), টুচ্ ৰু মুৰাচাকি (জাপানী), ইণ্ডিচ স্পিনাট (স্বিডিছ), ভেল নিৱিটি আৰু গাম নিৱিটি (সিংহলী) ৷ ইংৰাজীত ইয়াৰ নাম কেইবাটাও – চিল’ন স্পিনাচ,ইণ্ডিয়ান চাগ, মালাবাৰ স্পিনাচ, ইণ্ডিয়ান স্পিনাচ,ভাইন স্পিনাচ, চুৰিনাম স্পিনাচ, স্লিপাৰি ভিটিটেব’ল,বাফেল’ স্পিনাচ আদি ৷ ব’টানিকেল নাম হ’ল Basella (যাৰ ঘাইকৈ দুটা প্ৰজাতি আছে Basella alba আৰু Basella rubra ) – ইয়াৰ গোত্ৰ (family ) হ’ল Basellaceae ৷\nপূৰৈ শাক হ’ল এবিধ লতা জাতীয় বৰ্ষজীৱী শাক। ই বগাবলৈ সুবিধা পালে চাৰিওফালে ঠাল-ঠেঙুলি মেলি বাঢ়ি যায় আৰু এজোপা লতা বিছ মিটাৰ পৰ্য্যন্ত দীঘল হব পাৰে ৷ ই হ’ল গ্ৰীষ্মপ্ৰধান অঞ্চলৰ গছ ৷ ইয়াৰ ডাল বা গছ অংশ হ’ল মাংসল ৷ পাত হ’ল মিহি পিছল ৷ বেচেলা এলবা জাতৰ পাতৰ ৰং সেউজীয়া হোৱাৰ বিপৰীতে বেচেলা ৰুব্ৰাৰ পাতৰ বৰণ বেঙুনীয়া ৰঙচুৱা ৷ খাবলৈ দুয়ো প্ৰজাতিৰ স্বাদৰ সামান্য তাৰতম্য দেখা যায় ৷ বগা বা বগা-গুলপীয়া ফুল ইয়াত ফুলে ৷ বেঙুনীয়া বৰণৰ সৰু সৰু থোপাথুপি মটৰ মাহৰ সমান আকৃতিৰ ফল ইয়াত লাগে ৷ গুটিৰ পৰা গছ গজে ৷ সাধাৰণতে ইয়াৰ খেতিৰ বাবে ফাগুণৰ পৰা জেঠ মাহ হ’ল উত্তম সময় ৷ যত্নসহ ডালৰ কলম ৰুলেও লতা গছজোপা হব পাৰে ৷ এজোপা লতা ৪৫ৰ পৰা ৫০দিনত পূৰঠ বা পৰিপক্ক হয় ৷ ক’ত ক’ত ইয়াক পায় – ভাৰতবৰ্ষৰ অসম, পশ্চিম বংগ,উৰিষ্যা, ত্ৰিপুৰাত প্ৰচুৰ পূৰৈ শাক হয় ৷ দক্ষিণ পূৱ এচিয়া দেশমূহৰ বহিৰে দক্ষিণ পূৱ আফ্ৰিকা, মাডাগাস্কাৰ, নিউ গুৱেনা, মধ্য আমেৰিকা, ফিলিপাইনচ, ৱেষ্ট ইণ্ডিজ, ব্ৰাজিল,কলম্বিয়া,ফিজি, চীনৰ দক্ষিণাঞ্চলত পূৰৈ শাকৰ খেতি কৰা হয় ৷ পূৰৈ শাক কেনেকৈ খায় ? – পূৰৈ শাক অকলে বা দাইলৰ লগত আঞ্জা বনাই খাব পাৰি ৷ কণী বা মাছৰ লগতো ভাজি খাব পাৰি ৷ কোমোৰাৰ লগত পূৰৈ শাকৰ তৰকাৰী বেচ স্বাদিষ্ট ৷ ফিলিপিনো, মালেয়চিয়া আদি দেশত শাকৰ চুপ বনাই নহলে কেকোৰাৰ লগত ভাজি খায় ৷ পূৰৈ শাকক চাহৰ দৰেও জুতিলৈয়ো খাব পাৰে ৷ আমাৰ অসমীয়া মানুহৰ তুলনাত বঙালী লোকসকলে পূৰৈ শাকৰ ননাবিধ ব্যঞ্জন বনাই খায় ৷ বাংলাত প্ৰবাদ আছে – “মাছেৰ মধ্যে ৰুই,শাকেৰ মধ্যে পুই”! এঠাইত আমাৰ অসমীয়া এজনে ইয়াৰ প্ৰত্যুত্তৰত কোৱা শুনিলোঁ – “আজি হে আজি খা পূৰৈ শাকৰ ভাজি “! কি কি লাগতিয়াল তত্ব ইয়াত অন্তৰ্নিহিত থাকে— পূৰৈ শাকত চৰ্বি আৰু কেলৰি খুব কম মাত্ৰাত থাকে – ১০০গ্ৰাম কেঁচা পাতত ১৯কেলৰি মাত্ৰ ৷ ১০০গ্ৰামত কাৰ্বোহাইড্ৰেট ৩.৪গ্ৰাম (১%), প্ৰটিন ১.৮গ্ৰাম (৩%) আৰু ফেট ০.৩গ্ৰাম ৷ ইয়াত থাকে ভিটামিন-এ, ভিটামিন-চি, ভিটামিন-ই, ভিটামিন-কে, ভিটামিন-বি গোট, লাগতিয়াল এমাইনো এচিড (আৰ্জিনিন, লিউচিন, আইচ’লিউচিন, লাইচিন, থ্ৰিঅ’নিন আৰু ট্ৰিপ্তফেন)৷ খনিজ পদাৰ্থ (মিনাৰেল) – লৌহপদাৰ্থ, কেলচিয়াম (৬%), মেগনিচয়াম (১৬%), মেংগানিজ, চ’ডিয়াম (১%),পটেচিয়াম (১৪%) ৷ এন্টিঅক্সিডেন্ট থাকে বিটা- কেৰটিন, লিউটিন , জিয়া-জেনথিন, গমফ্ৰেনিন ইত্যাদি ৷\nএনিমিয়া প্ৰতিৰোধক -১০০গ্ৰাম পূৰৈ শাকত ১.২০মিলিগ্ৰাম লৌহপদাৰ্থ (আইৰণ) থাকে ৷ এয়া হ’ল শৰীৰৰ দৈনিক প্ৰয়োজনৰ ১৫শতাংশ ৷ ইয়াৰ ওপৰি পূৰৈ শাকত থকা ভিটমিন-চি এ পাকস্থলীত লৌহপদাৰ্থ আহৰণত (absorption ) সহায় কৰে ৷ কৰ্কট ৰোগৰপৰা সুৰক্ষা প্ৰদান – আমাৰ দেহত প্ৰবেশ কৰা বা ষ্ট্ৰেচৰ ফলত উৎপন্ন হোৱা অপকাৰী তত্ব হ’ল ‘ফ্ৰি ৰেডিকেল’৷ এই ফ্ৰি ৰেডিকেলে শৰীৰৰ স্বাভাবিক কোষৰ বিসংগতি ঘটায় আৰু এটা সময়ত বিসংগতিপূৰ্ণ কোষৰ অস্বাভাৱিক গতিত বৃদ্ধি হবলৈ ধৰে যাৰ ফলত কেন্সাৰ বা কৰ্কট ৰোগ উৎপন্ন হয় ৷ এন্টিঅক্সিডেন্টে ৰুগীয়া কোষক সুস্থ অৱস্থালৈ আনিবলৈ যতন লয় ৷ ফ্ৰি ৰেডিকেলৰ সৈতে যুঁজ কৰে আৰু কেন্সাৰ এইদৰে প্ৰতিৰোধ কৰে ৷ গতিকে কৰ্কট ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰা স্বাৰ্থত আমি পূৰৈ শাক খোৱা উচিত ৷ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ বাৰে পৰম উপযোগী — মাতৃৰ সুস্বাস্থ্য আৰু গৰ্ভস্থ সন্তানৰ সামগ্ৰিক বিকাশৰ বাবে পূৰৈ শাক পৰম লাগতিয়াল, দেহত বয়সৰ ছাপ পৰাত বাধা দিয়ে (Anti-ageing ) – ফ্ৰি ৰেডিকেলৰ প্ৰভাৱত ছাল সোতোৰা-সোতোৰ হয় আৰু দেহত বাৰ্ধক্যৰ ছাপ পৰিব ধৰে ৷ বিটা-কেৰটিন, জিয়া-জেনথিন, লিউটিন, ভিটামিন-এ, ভিটামিন-চি আদিৰ এন্টিঅক্সিডেন্ট গুণে ছালক ফ্ৰি ৰেডিকেলৰ পৰা সুৰক্ষা দিয়ে ৷ পাক প্ৰণালীৰ উপকাৰিতা – ফাইবাৰ থকা হেতুকে শৌচ খোলোচা হয় ৷ বিষাক্ত টক্সিন আতৰাই ক’লোনক (বৃহৎ আন্ত্ৰক) কেন্সাৰৰ পৰা সুৰক্ষা দিয়ে ৷ পূৰৈ শাকে খাদ্য হজম হোৱাতো সহায় কৰে ৷ ৰক্ত সঞ্চালন প্ৰণালীৰ সুৰক্ষা -ফাইবাৰৰ উপস্থিতিয়ে শৰীৰৰ অপকাৰী কলষ্টেৰ’ল বাঢ়িব নিদিয়ে ৷ পটেচিয়ামে ৰক্তচাপ আৰু হৃদগতি নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখে ৷ হাঁড়ৰ সুৰক্ষা – এই শাকত থকা কেলচিয়াম আৰু মেগনেচিয়ামে হাঁড় সুৰক্ষিত কৰি ৰাখে ৷ ৰোগ প্ৰতিৰোধক ক্ষমতাৰ উন্নতি সাধন -ভিটামিন-চি আৰু বিভিন্ন এন্টিঅক্সিডেন্টে শৰীৰৰ ইমিউনিটি বঢ়ায় বুলি প্ৰমাণিত হৈছে ৷ কিডনিৰ সুৰক্ষাত কি দৰে সহায় কৰে– পূৰৈ শাকে প্ৰসাব বৃদ্ধি কৰে (Diuretic action ) ৷ কিডনিত পাথৰ সৃ্ষ্টি প্ৰতিৰোধ কৰে ৷ ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে ৷ শৰীৰত পানী জমা হব নিদিয়ে ৷ কিডনি বিকল (Renal failure) হ’বলৈ নিদিয়ে ৷ চকুৰ উপকাৰিতা – ১০০গ্ৰাম পূৰৈ শাকত ৮০০০ইউনিট ভিটামিন-এ থাকে ৷ আমাৰ দৈনিক প্ৰয়োজনৰ ২৬৭শতাংশ ৷ আৰু থাকে ভিটামিন-চি৷ ফলত চকুৰ দূষ্টিশক্তি ভালে থাকে ৷ ডাইয়ুৰেটিক গুণৰ বাবে গ্লোকমাৰ পৰাও সুৰক্ষা পায় ৷ সানমিহলি উপকাৰিতা – শৰীৰক শক্তি প্ৰদায়ক, সুনিদ্ৰা অনাত সহায়ক, কাহ-কফত উপযোগী, জুয়ে পোৰা-ঘা-খহু-খজুৱতি আৰু কীট-পতংগৰ আক্ৰান্ত অংশত ইয়াৰ প্ৰলেপ সহায়ক ৷ মোখনিত ইমানেই কম অতি সহজলভ্য প্ৰকৃতিৰ এই অমূল্য দানক আমি আমাৰ দৈনন্দিন খাদ্য তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰি ইয়াক আদৰ কৰিলে আমাৰ দেহৰ পৰিপুষ্টি সাধন হব আৰু নিশ্চিতভাবে নিৰোগী জীৱন যাপনত সহায়ক হব\nলেখক: ড° ভূপেন শইকীয়া


দিল্লীহাটত অ ক বৰ প্ৰীতিভোজ আৰু সাহিত্যৰ আড্ডা: মাধুৰীমা ঘৰফলীয়া - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n(কোনে কয় আজিৰ প্ৰবাসী অসমীয়াৰ মাজত পুৰণি দিনৰ দৰে আন্তৰিকতা নাই ! কোনে ক’ব পাৰে আজিৰ প্ৰবাসী অসমীয়াই কেৱল অসমীয়া হিচাপেই এটা দিনো উপভোগ কৰিব নোখোজে, অসমীয়া জাতি, সংস্কৃতিক সন্মান কৰিব নোখোজে? নিজৰ ভাষাৰে কাৰোবাৰ সৈতে অলপ সময় কথা পাতিবলৈ ককবকাই নাথাকে? কোনে ক’ব পাৰে তেনেকুৱা একোৱেই নহয় বুলি ?)\n৬ জানুৱাৰী, ২০১৩ চন। পুৱা ৯-৩০ বাজি গৈছে ।দিল্লীৰ আকাশ কুঁৱলীয়ে ঢাকি আছিল । তাপমাত্ৰা ১.৯ ডিগ্ৰি ছেলচিয়াছলৈ কমি গৈছিল ।গৃহস্থ প্ৰদীপ গগৈৰ সৈতে ঘৰৰ পৰা বাহিৰত ভৰি থৈয়ে ভয় লাগি গৈছিল, ‘আহিব জানো! ইমান ঠাণ্ডা নেওচি দেওবৰীয়া নিহালীৰ আমেজকণ এৰি সঁচাই কোনোবা আহিবনে ! মন উগুল-থুগুল।’ নয়দাৰ পৰা অহা অনুপমাবা আৰু তেওঁৰ সন্তান দুটিৰ সৈতে সময়তকৈ আগেই গৈ দিল্লীহাট পালোগৈ । ১১ বাজিল । একাপ একাপ চাহ খাই শেষ । ১১ -১৫ হ’ল । ফোন আহি আছে , ৰূপালীবৌয়ে সুধিছে তোমালোক ক’ত আছা ? পাছফালৰে পৰাই বৌক দেখিলো । কোনোদিনে লগ নোপোৱা বৌক আঁতৰৰ পৰাই চিনি পাই হাত-বাউল দি মাতিলোঁ । অসমীয়া মেখেলা চাদৰে সেয়া অসমীয়া বোৱাৰী নহৈ আন কোনোবা হ’ব পাৰেনে । লগে লগেই চিনা-পৰিচয় শেষ । অলপ আঁতৰত ৰৈ প্ৰতিমদাদাই চিনাকীৰ ভাবেৰে মিচিক-মিচিককৈ হাঁহি আছিল । কলকলাই এঠাইত বহিছোগৈহে ক’ৰপৰা জানো ভুটংকৈ ডেকা দুজন আহি আমাৰ সমুখতে বহিলহি ! অনুমানেৰেই চিনাকী হ’লো -তাৰে এজন পংকজ আৰু আনজন আমাৰ সকলোৰে চিনাকী সমুদ্ৰদাদা আছিল । সমুদ্ৰদাদাই সতেজ গোলাপ এপাহ হাতত লৈ থকা দেখি সুধিলোঁ-বোলো কালৈ আনিছে হয়নে ?\nকালৈ আনিছিল নক’লে, কিন্তু লগে লগে প্ৰসংগ সলাই ক’লে –“তোমালৈকে আনিছিলোঁ , লোৱা লোৱা ।মোৰ মুখখন হাঁহিৰে বহ’ল হৈ গ’ল আৰু লগে লগে কেমেৰাত ক্লীক ক্লীক কৰি উঠিল ।\nখৰধৰকৈ হিমজ্যোতি সোমাই আহিল পাছে পাছে সত্যকামদাদা । মোৰ মনৰ উগুল-থুগুল ভাবখিনি লাহে লাহে কমি আহিছিল প্ৰতীমদাদাই মাত লগালে-“খোৱা-বোৱাৰ কামবোৰ ঠিক কৰিব লাগে দেই আয়োজিকা (এইটো নতুন শব্দ !) আমাৰ সমুদ্ৰই কালিৰে পৰা বোলে একোকে খোৱা নাই ! চাহ একাপ পালে বেয়া নহয়।“\nচাহ আহিল । সমুখত চাহ লৈ বহিছোঁ । লগতে অনুপমাবা আৰু ৰূপালীবৌৰ মেলতো ভাগ লৈছোঁ , তেনেতে সত্যকামদাদাৰ মাত-“বিস্কুট নাই !” মুহূৰ্ততে চিপছ আনি কণমানিকেইটাৰ লগতে ডাঙৰ কেইজনৰো ঠেহ ভঙা হ’ল ।\nচাহ খাইয়ে নামি গৈ নাগালেণ্ডৰ হোটেলখনৰ কাষত বহিলোঁগৈ । তেতিয়া বেলিটোৱে অলপ ভুমুকিয়াইছিল । আমাৰ সকলোৰে মনবোৰো কিবা উৰণীয়া হৈ উঠিছিল । তাত বহিয়েই অনুপমা বৰগোঁহাই আৰু কনচেং বৰগোঁহাইৰ ১১ বছৰীয়া সন্তান মৌমনে (অন্তৰীক্ষ বৰগোঁহাই) গীতাৰখন উলিয়াই ল’লে । মৌমনৰ কণ্ঠত নিগৰি উঠা ৰক্তিম গোস্বামী আৰু ৰাজীৱ ৰঞ্জনৰ ৰচনা অ ক বৰ শীৰ্ষগীতটো আৰু গীটাৰৰ শব্দই পলকতে গোটেই পৰিবেশটো অসমীয়া অসমীয়া কৰি পেলালে ।পংকজে জানো ক’ৰপৰা প্লাইউড এটুকুৰা আনিলে, তাতে সমুদ্ৰদাদাই ঢোলকি বজাবলৈ ধৰিলে । মৌমনৰ গীতৰ মাজতে আমাৰ মাজত উপস্থিত হ’লহি নিৰ্জুমণী শইকীয়া, চয়নিকা বৰগোঁহাই আৰু বৰ্ণালী বুঢ়াগোঁহাই , শান্তনু গগৈ আৰু তেওঁলোকৰ সন্তান অনন্যা। এই সময়খিনিৰ ভিতৰতে ইবুনো কেতিয়া আহিল মই ধৰিবই নোৱাৰিলোঁ ।পৰিবেশটো গমগমীয়া হৈ পৰিল ।আকৌ সংগীত । কোনোবাই ক’লে শান্তনুদাদাই বোলে খুব ভাল গান গায় ! লগে লগে দাদাক নি মাজত বহুৱাই গীটাৰখন হাতত তুলি দিয়া হ’ল । শান্তনুদাদাই আমাক নিৰাশ নকৰি গাই উঠিল-“ অ’ মাইজান, তোকে দেখা পাই, অ’ মাইজান ৰাতি টোপনি নাই…”\nতাল মিলাই বজোৱা হাত-চাপৰিৰে দিল্লীহাটৰ সেই সময়কণ আকৌ অসমীয়া অসমীয়া কৰি পেলালে খোৱা-বোৱা এৰি বাকী মানুহসকলে উভতি উভতি চালে । তাৰ পাছতেই কনমানি অয়নে ফুটা-নুফুটা মাতৰে আবৃতি কৰিলে লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ “আমি অসমীয়া নহওঁ দুখীয়া” শীৰ্ষৰ কবিতাটো ।পুনৰ হাত-চাপৰি । শান্তনুদাদা আৰু মৌমনৰ পাছত গীতৰ আঁত ধৰিলে সমুদ্ৰদাই ।এইবাৰহে এইবাৰ, এই বিহু যেন থমকি নৰ’বই । ইজনৰ পাছত সিজনে লেথাৰি নিছিগাকৈ গাইয়েই আছে। ”পুঠি এটা পাইছোঁ , কাৱৈ এটা পাইছোঁ, খালৈতে খালৈতে ভৰাই থওঁ…” বুলি তেওঁ বিহু সামৰিলে। গীতৰ মাজতে কোনোবা এজনে তেতিয়াও আহি নোপোৱা মিতালীবা আৰু উচ্চজিৎ ভিনদেউৰ বিষয়ে সোধাত সত্যকামদাদাই মাত লগালে-“হেহ্, নতুনকৈ বিয়া হৈছে, সাজোঁতে কাচোঁতে সময় লাগিবই।’ হাঁহিৰে খলখলাই গ’ল । সেই হাঁহিৰ মাজতেই অচিনাকী মানুহ এগৰাকী আহি ইংৰাজীতে ক’লেহি-“বেয়া নাপায় যদি আপোনালোকৰ ফটো একপি ল’ব পাৰো নে ? এয়া আপোনালোকৰ পৰম্পৰাগত সাজ নহয় নে ? ইমান ভাল লাগিছে !\nলগে লগে আমি ফটোৰ বাবে প’জ দিয়াত লাগিলোঁ ।মোৰ দৰে হয়তো প্ৰত্যেকৰে বুকু ফুলি গৈছিল, এগৰাকী অচিনাকী মহিলাই যে আমাক, নাৰীসকলক প্ৰশংসা কৰিলে ! মনে মনে অনুপমাবালৈও ধন্যবাদ এটা জনালোঁ কাৰণ আড্ডাত আমি মহিলাসকলে অসমীয়া সাজ পৰিধান কৰি গ’লে যে বেছি ভাল হ’ব সেইষাৰ প্ৰথমে তেওঁহে কৈছিল ।\nইতিমধ্যে নাগালেণ্ড হোটেলত অৰ্ডাৰ দিয়া দুপৰীয়া আহাৰ সাজু হৈ গৈছিল। গাহৰি মাংস আৰু কুকুৰা মাংসৰে থালি এখন-দুখনকৈ আহিবলৈ ধৰিলে । সেই সময়তে উচ্চজিৎ ভিনদেউ আৰু মিতালীবা পালেহি । উচ্চজিৎ ভিনদেৱে গৈ প্ৰতীমদাদাহঁতৰ সৈতে গাহৰি থালিতে বহিলগৈ ! এইফালে পুৱাৰে পৰা গাহৰি খাম বুলি টকালি পাৰি থকা হিমজ্যোতি আৰু পংকজৰ ভাগত ভুলক্ৰমে কুকুৰা মাংসহে পৰিল ।(এই দুখ চাগৈ তেওঁলোকে আজীৱন কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিব )\nখাই বৈ শেষ এটা চুকত ৰূপালীবৌ, চয়নিকাবা, বৰ্ণালীবা, অনুপমাবা আৰু নিৰ্জুবাৰ মেল নাভাঙিবই যেন ।তেওঁলোক হেনো স্কুলীয়া দিনৰ বান্ধৱী । আজি অত বছৰৰ পাছত অ ক পৰ আড্ডাৰ মাধ্যমেৰেহ একেলগে লগ পাইছে ।মাজতে ৰূপালীবৌয়ে চিঞৰি উঠিল-“হয়নে সেই তাৰ খবৰ কি অ’ ?\nসেই “তাৰ”জন কোন আমি ধৰিব নোৱাৰিলোঁ, পিছে তেওঁলোক গোটেই কেইগৰাকী সখী সশব্দে হাঁহি উঠিল ।\nএকে ঠাইতে বহি থাকিবলৈ বেয়া লাগিছিল বাবে আকৌ অসমৰ হোটেলখনৰ সমুখলৈ উঠি গলো ।পুনৰ গীতৰে গমগমাই উঠিল । অসমৰ হোটেলখনৰ পৰা চাহ অনা হ’ল। মিতালীবাই নিজৰ বেগৰ পৰা লাহেকৈ এটা টেমা উলিয়ালে ।নাৰিকল চিৰা ! নাৰিকল চিৰাৰে ভৰ্তি টেমাটো একেবাৰে খালিহৈহে মিতালীবাৰ কাষ পালেগৈ।\nসময় বাঢ়ি গৈছিল, তাৰ লগে লগে ঠাণ্ডাও । সেই সময়কণ কোনেও এৰি দিব খোজা নাছিল। তথাপি চাৰে চাৰি বজাৰ লগে লগে বহাৰ পৰা উঠিলোঁ । যাওঁ নাযাওঁ কৈ কইনা খোজেৰে আধা ঘণ্টামানৰ পাছতহে গোটেইকেইজন দিল্লী হাটৰ বাহিৰ পালোঁহি ! তাতো মেল ।এজনৰ কেমেৰাই ক্লীক ক্লীক কৰিছে , আন এজনে চিঞৰিছে হৰিধ্বনি এটা দিয়াহে-“জয় হৰি বোলা !” যেন ক’ৰবাত হুঁচৰিহে গাবলৈ গৈছিলোঁ । মানুহবোৰে অবাক লাগি চাইছিল ।\nতাৰ পাছতে বিদায়। নিৰ্জুবা, অনুপমাবা, শান্তনুদাদা, বৰ্ণালীবা, চয়নিকাবা আৰু মাইনাকেইটা এফালে গ’ল। সমুদ্ৰদাদা আৰু পংকজে কেতিয়াবাই বিদায় মাগি গুচি গৈছিল ।বাকী থকাসকলৰ সৈতে আমি একলগে মেট্ৰ’ত উঠিলোঁ ।খালি মেট্ৰ’খনৰ দবা এটাৰ দুটা দীঘলীয়া ছীট আমি গোটেইকেইজনে দখল কৰি বহি ল’লো । আড্ডা তেতিয়াও ভগা নাছিল ।ইটোৰ পাছত সিটো কথা ।তেনেতে হিমজ্যোতিয়ে মাত লগালে –“আমাৰ মাজত থকা মানুহজনে কমতি “কামোৰ” খাইছে নে ।“ তেতিয়াহে মন কৰিলোঁ আমাৰ মাজত অচিনাকী মানুহ এজনো বহি আছে ! কথাটো মন কৰাৰ লগে লগে সেয়া হাঁহি বুলি ক’ব নোৱাৰি, গোটেইকেইজনে যেন গিৰ্জনি মাৰিহে উঠিলোঁ ।তেনেতে আৰু এজন মানুহ আমাৰ ফালে আগুৱাই আহিল । উচ্চজিত ভিনদেৱে গহীন হৈ কলে-“ভগৱানে আমাক এজন মানুহকহে শাস্তি দিবলৈ অধিকাৰ দিছে। আৰু এজনক দিবলৈ অধিকাৰ দিয়া নাই। বহ’লহৈ বহি দিয়ক । আমাৰ মাজত আৰু কাকো বহুৱাব নোৱাৰি ।“ আকৌ অট্টহাস্য।’\nৰাজীৱ চ’কত মেট্ৰ’খন ৰোৱাৰ লগে লগে আমাৰ মনবোৰ সেমেকি গ’ল । আমাৰ আড্ডা যেন তেতিয়াহে শেষ হৈছিল । হীমজ্যোতি, ইবু আৰু সত্যকামদাদা এফালে, প্ৰতীমদাদা, ৰুপালীবৌ , মিতালীবা আৰু উচ্চজীৎ ভিনদেও এফালে আৰু গৃহস্থ প্ৰদীপ গগৈৰ সৈতে মই আনফালে খোজ ল’লো ।\nবিগত প্ৰায় এমাহে গভীৰ উৎকণ্ঠাৰে বাট চাই থকা সময়খিনি যে বৰ খৰকৈ গুচি গ’ল । কোনে কয় আজিৰ প্ৰবাসী অসমীয়াৰ মাজত পুৰণি দিনৰ দৰে আন্তৰিকতা নাই ! কোনে ক’ব পাৰে আজিৰ প্ৰবাসী অসমীয়াই কেৱল অসমীয়া হিচাপেই এটা দিনো উপভোগ কৰিব নোখোজে, অসমীয়া জাতি, সংস্কৃতিক সন্মান কৰিব নোখোজে? নিজৰ ভাষাৰে কাৰোবাৰ সৈতে অলপ সময় কথা পাতিবলৈ ককবকাই নাথাকে? কোনে ক’ব পাৰে তেনেকুৱা একোৱেই নহয় বুলি ?\nদিল্লীহাটৰ সেই এটা দিনেই ইয়াৰ চাক্ষুস প্ৰমাণ যে আমি এতিয়াও অসমীয়া । নিজৰ প্ৰতিটো পলতেই , নিজৰ প্ৰতিটো খোজতে আমি এতিয়াও কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছোঁ সেই গৌৰৱকণ- আমি যে অসমীয়া !\n← ধেমালিয়ে কন্দুৱাই যেতিয়া (অনুপমা বৰগোহাঁই)\nমানুহৰ জিন’মতেই খোদিত আছে নেকি ধৰ্ষণৰ জিন? (পংকজ বৰা) →


আজি ২ আগষ্ট, ২০২১ৰ মণিপুৰ ৰাজ্যিক লটাৰীৰ ফলাফল\nআজি ২ আগষ্ট, ২০২১ৰ...\nদীৰ্ঘ প্ৰতীক্ষাৰ অন্ত পৰিছে। মণিপুৰৰ ৰাজ্যিক লটাৰীৰ ফলাফল ঘোষিত হৈছে। ফলাফলৰ বাবে ইয়াত চাওক।\n|2Aug 2021 6:41 AM GMT\nমণিপুৰ ৰাজ্যিক লটাৰী (লাইভ আপডেট) : ভাৰত চৰকাৰে লটাৰী খেলৰ বাবে অনুমোদন জনোৱা মাথোঁ ১৩ খন ৰাজ্যহে দেশত আছে। এই ৰাজ্যসমূহৰ অন্যতম হৈছে মণিপুৰ। খেলৰ অনুমোদন থকা আনকেইখন ৰাজ্য হৈছেঃ অসম, চিকিম, মেঘালয়, নগালেণ্ড, অৰুণাচল প্ৰদেশ, মিজোৰাম, কেৰালা, গোৱা, মহাৰাষ্ট্ৰ, মধ্য প্ৰদেশ, পঞ্জাৱ, পশ্চিমবংগ। ভাৰতৰ আন ৰাজ্যসমূহত লটাৰী খেল সম্পূৰ্ণৰূপে নিষিদ্ধ। আপুনি এই লটাৰীৰ ফলাফল চাব পাৰে - http://www.manipurlotteries.com/ ৱেবছাইটত।\nমণিপুৰৰ সিংগম পুৱাৰ লটাৰী ফলাফলঃ ২ আগষ্টৰ দিনৰ ১১ বজাতঃ\nমণিপুৰ সিংগম লটাৰী এক জনপ্ৰিয় সাপ্তাহিক লটাৰী। এই লটাৰীৰ প্ৰথম পুৰস্কাৰ ২৭ লাখ টকাৰ । মণিপুৰ লটাৰীৰ এটা টিকটৰ দাম মাথোঁ ৬ টকা।\nমণিপুৰৰ পুৱাৰ লটাৰীৰ প্ৰথম পুৰস্কাৰ বিজেতা\nপ্ৰথম পুৰষ্কাৰ বিজেতাৰ ক্ৰম নম্বৰ:\nমণিপুৰৰ ৰাজ্যিক লটাৰীৰ বিষয়ে জানিবলগীয়াখিনিঃ মণিপুৰৰ লটাৰী সঞ্চালকে প্ৰতিটো দিনৰ লটাৰীৰ টিকট ইচ্ছ্যু কৰে।\nপ্ৰতিটো টিকটৰ মূল্য ৬টকা। মণিপুৰৰ ৰাজ্যিক লটাৰী চাণ্ডেল জিলা (মণিপুৰ-৭৯৭০০১)ত খেলা হয়।\nমণিপুৰৰ ৰাজ্যিক লটাৰীৰ বিয়লিৰ পুৰস্কাৰ বিজেতাসকল\nপুৰস্কাৰ বিজোতাৰ ক্ৰম নম্বৰ:\nমণিপুৰৰ ৰাজ্যিক লটাৰীৰ পুৰস্কাৰ, পুৱাৰ লটাৰীৰ ফলাফলঃ\n২৭ লাখ টকা\nক্ৰম নম্বৰ মিলা টিকট থকা সকলো লোকলৈ ১০ হেজাৰ টকাকৈ\n24039 28710 36813 44212 48627 49912 61416 63624 75522 80522\n1087 1775 2081 5183 5760 7752 8310 8538 8748 9368\n0297 2024 3973 4746 5378 5772 5801 6263 7803 8411\n0048 1338 2171 3718 5219 6299 7051 7627 8604 9510 0159 1397 2869 3733 5234 6321 7138 7670 8643 9659 0215 1455 2995 4235 5262 6336 7274 7953 8644 9669 0309 1619 3038 4301 5622 6522 7287 8136 8730 9677 0388 1735 3089 4968 5704 6551 7305 8344 8763 9763 0480 1756 3385 5026 5795 6635 7307 8377 8836 9769 0588 2044 3421 5037 5857 6685 7422 8460 9025 9923 0916 2117 3430 5071 6123 6712 7441 8471 9028 9936 1278 2130 3530 5092 6201 6847 7464 8487 9374 9961 1295 2152 3554 5100 6249 6895 7527 8499 9497 9975\nপুৰস্কাৰ বিজেতাসকলৰ মাজত আপোনাৰ নম্বৰ পৰীক্ষা কৰক ।\nমণিপুৰৰ বিয়লিৰ লটাৰীৰ পুৰস্কাৰ বিজেতাসকল\nপ্ৰথম পুৰস্কাৰ বিজোতাৰ ক্ৰম নম্বৰঃ\nমণিপুৰৰ লটাৰী পুৰস্কাৰৰ ধন\nনিচুকণি পুৰস্কাৰ ।\nক্ৰমিক নম্বৰ মিলা টিকট থকা সকলো লোকলৈ ১০ হেজাৰ টকাকৈ\nপুৰস্কাৰ বিজেতাৰ মাজত আপোনাৰ নম্বৰ পৰীক্ষা কৰক। মণিপুৰৰ লটাৰী খেল এটা দিনত পুৱা ১১ বজা আৰু সন্ধিয়া ৭ বজাতো খেলা হয়। পুৱা, দিনৰ আৰু সন্ধিয়াৰঃ এই আটাইকেইখন খেলৰ প্ৰথম পুৰস্কাৰ ২৭ লাখ টকাৰ.।\nমণিপুৰ সিংগম সন্ধিয়াৰ লটাৰীৰ ফলাফলঃ ২ আগষ্টৰ সন্ধিয়া ৭ বজাত। মণিপুৰৰ দিনৰ লটাৰী হৈছে এক জনপ্ৰিয় সাপ্তাহিক লটাৰী। এই লটাৰীৰ প্ৰথম পুৰস্কাৰ ২৭ লাখ টকাৰ । মণিপুৰ লটাৰীৰ এটা টিকটৰ দাম মাথোঁ ৬ টকা।\nমণিপুৰৰ সন্ধিয়াৰ লটাৰীৰ পুৰস্কাৰ বিজেতাসকল\nপুৰস্কাৰ বিজোতাসকলৰ ক্ৰমিক নম্বৰ।\nনিচুকণি বঁটা । সকলো ক্ৰমিক নম্বৰ মিলা টিকট থকা লোকলৈ ১০ হেজাৰ টকাকৈ\nদ্বিতীয় পুৰস্কাৰ ৫০০০ টকা\nতৃতীয় পুৰস্কাৰ ১০০০টকা\nচতুৰ্থ পুৰস্কাৰ ৭০০টকা\nপঞ্চম পুৰস্কাৰ ৫০০ টকা\nমণিপুৰৰ ৰাজ্যিক লটাৰীৰ বিষয়ে জানিবলগীয়াখিনিঃ মণিপুৰৰ লটাৰী সঞ্চালকে\nলটাৰীৰ টিকট ইচ্ছ্যু কৰে।\nপ্ৰতিটো টিকটৰ মূল্য ৬ টকা। মণিপুৰৰ ৰাজ্যিক লটাৰী চাণ্ডেল জিলা\n(মণিপুৰ-৭৯৭০০১)ত খেলা হয়।\nমণিপুৰৰ ৰাজ্যিক লটাৰী খেলসমূহ .লটাৰী সঞ্চালকে আয়োজন কৰে। যদি আপুনি ইয়াৰ কোনো লটাৰী পুৰস্কাৰ জয় কৰিছে, তেন্তে আপুনি পুৰস্কাৰ সংগ্ৰহৰ বাবে নিম্নোক্তসমূহ দেখুৱাই পুৰস্কাৰ সংগ্ৰহ কৰিব লাগিব। ১. আপোনাৰ টিকত ( নষ্ট নোহোৱা আৰু একে থকা) , ২. অনলাইত উপলব্ধ দাবী প্ৰ-পত্ৰৰ কপি, 3. চৰকাৰী স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত এখন ফটো পৰিচয়পত্ৰ আৰু , 4. পাছপোৰ্ট আকাৰৰ একপি ফটো।\nটোকা : ফটাচিটা বা বিবৰ্ণ টিকট কৰ্তৃপক্ষই গ্ৰহণ নকৰে।\nTags: Manipurlottery manipurlotterysambad manipurlotteryreuslts


uncertainty-on-opening-of-kamakhya-temple-tv-balen-skd– News18 assam\nশক্তিপীঠ কামাখ্যা ধামত কি পৰিৱেশ? কেতিয়া মা কামাখ্যাৰ দৰ্শন পাব ভক্তই?\nদেৱীপীঠ সুৰক্ষিত বুলি নাভাবিলে মুকলি নহয় ভক্তৰ বাবে দেৱালয়৷\nLast Updated : April 29, 2020, 19:53 IST\nএই মূহুৰ্তত সকলোৰে মনত এটা প্ৰশ্ন আহিছে৷ কেতিযা খুলিব লকডাউন? নে ৩ মে’ৰ পিছত পুনৰ বৃদ্ধি হ’ব লকডাউন৷ লকডাউন খুলিলে খুলিবনে নীলাচলৰ মা কামাখ্যা ধাম? স্বাভাৱিকতে এতিয়া এই প্ৰশ্ন প্ৰতিগৰাকী ভক্তৰ মনত৷ কিয়নো পূৰ্বৰ দৰে নহয় এইবাৰ অম্বুবাচী মেলা৷ দুদিন পূৰ্বে আনুষ্ঠানিকভাৱে কামাখ্যা দেৱালয়ে প্ৰকাশ কৰিছে এই কথা৷ বিপৰীতে ধৰ্মীয় নীতি–নিয়মৰ মাজতে আবদ্ধ থাকিব এইবাৰৰ মেলা৷ যাক লৈ অধিক উৎকণ্ঠিত মাৰ ভক্ত৷ ভক্তৰ আশা, অম্বুবাচীত নহ’লেও তাৰ পূৰ্বে দৰ্শন কৰিব কামাখ্যা মন্দিৰ৷ লকডাউন খুলিলেই ভক্ত আহিব মাৰ ওচৰলৈ৷ পিছে, কামাখ্যা দেৱালয় কৰ্তৃপক্ষৰ স্পষ্ট স্থিতি - লকডাউন খুলিলেও নুখুলিব পাৰে কামাখ্যা ধাম৷\nদেৱীপীঠ সুৰক্ষিত বুলি নাভাবিলে মুকলি নহয় ভক্তৰ বাবে দেৱালয়৷ দেশৰ লকডাউন শিথিল কৰাৰ পিছত ৰাজ্য চৰকাৰৰ সৈতে আলোচনাত বহিব দেৱালয় কৰ্তৃপক্ষ৷ আলোচনাৰ পিছতহে ভক্তৰ দৰ্শন সন্দৰ্ভত ল’ব সিদ্ধান্ত৷ ইপিনে মাৰাত্মক ভাইৰাছবিধ সম্পূৰ্ণৰূপে প্ৰতিৰোধ নোহোৱা পৰ্যন্ত সাৱধানতা গ্ৰহণৰ সিদ্ধান্ত কৰ্তৃপক্ষৰ৷ যাৰ বাবে সামজিক ব্যৱধান, চাবোন পানীৰে হাত ধোৱা অনাগত দিনবোৰত হ’ব বাধ্যতামূলক৷\nএইক্ষেত্ৰত জনতাই সঁহাৰি জনাব বুলি আশাবাদী পৰিচালনা সমিতি৷ এক কথাত কব পাৰি যে দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে যদি কেনেবাকৈ ৩ মে’ত লকডাউন প্ৰত্যাহাৰৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে তেনে সময়তো এদিন বা দুদিন পাছত নীলাচনৰ মা কামাখ্যা ধাম খুলিব যে তাত সন্দেহ আছে।\nFirst published: April 29, 2020, 11:47 IST\nAmbubachi MelaassamKamakhya TempleLockdown


ৰোহিত নহয় বুমৰাহৰ মুখত আখৈ ফুটা দি ফুটিছে কোহলীৰ নাম, কিন্তু কিয়? -\nHomeক্ৰীড়াৰোহিত নহয় বুমৰাহৰ মুখত আখৈ ফুটা দি ফুটিছে কোহলীৰ নাম, কিন্তু কিয়?\nৰোহিত নহয় বুমৰাহৰ মুখত আখৈ ফুটা দি ফুটিছে কোহলীৰ নাম, কিন্তু কিয়?\nনতুন দিল্লীঃ কেপটাউনত ভাৰতৰ চমকপ্ৰদ প্ৰদৰ্শনে ক্ৰীড়াপ্ৰেমীৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰা পৰিলক্ষিত হৈছে। বুমৰাহৰ বিধ্বংসী বলিংৰ সন্মুখত প্ৰথম ইনিংছতে তাছ পাতৰ দৰে দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ বেটিং অৰ্ডাৰ খহি পৰিছিল। ৪২ ৰানৰ বিনিময়ত ৫টা উইকেট দখল কৰা বুমৰাহৰ মুখত এতিয়া শুনিবলৈ পোৱা গৈছে কোহলীৰ প্ৰশংসা। বুধবাৰৰ খেলৰ অন্তত সংবাদমেলত বুমৰাহৰ স্পষ্টমত, ‘মই ৪বছৰ আগতে বিৰাটৰ নেতৃত্বত এইখন খেলপথাৰতে টেষ্টমেচৰ জৰিয়তে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিলো। তেওঁৰ নেতৃত্বত খেলাৰ আনন্দ সুকীয়া।’ বুমৰাহে লগতে কয়, ‘বিৰাট কোহলী আমাৰ কাষত সদায়ে আছে। তেওঁ দলৰ প্ৰতিগৰাকী বলাৰকে সমানে গুৰুত্ব দিয়ে। তেওঁৰ উপস্থিতিয়ে দলটোক সাহস দিয়ে।’\nস্মৰ্তব্য যে, আজিৰ পৰা ৪বছৰ পূৰ্বে কেপটাউনত নিউলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে টেষ্টত অভিষেক হৈছিল বুমৰাহৰ। পুনৰ একেখন খেলপথাৰতে বুমৰাহৰ উন্নত প্ৰদৰ্শন। এই প্ৰদৰ্শনে মুগ্ধ কৰি তুলিছে ক্ৰীড়ানুৰাগীক। ইয়াৰ লগে লগে টেষ্ট কেৰিয়াৰত সপ্তমবাৰৰ বাবে ৫টা উইকেট দখলৰো কৃতিত্ব অৰ্জন কৰিছে ভাৰতীয় পেচাৰজনে। এই সন্দৰ্ভত বুমৰাহে কয়, ‘টেষ্ট অভিষেক হোৱা খেলপথাৰখনত পুনৰ খেলাৰ অনুভৱ সুকীয়া। আৰু যদি খেলুৱৈগৰাকীৰ প্ৰদৰ্শনে দৰ্শকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিব পাৰিছে তেন্তে পৰম সন্তুষ্টি লাভ কৰা যায়।’\nএই সফলতা দীৰ্ঘদিনীয়া কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰে ফল বুলি অভিহিত কৰিছে বুমৰাহে। তেওঁ কয়, ‘কঠোৰ পৰিশ্ৰমে সঠিক ফলাফল প্ৰদান কৰে। কেতিয়াবা মই উইকেট পাওঁ, কেতিয়াবা আন কোনোবাই পায়। আমি এটা দল হিচাপে খেলি যাব বিচাৰো।’\nমনকৰিবলগীয়া যে, জোহান্সবাৰ্গত পৰাজয়ৰ পাছত বুমৰাহৰ ফৰ্মক লৈয়ো উঠিছিল নানা প্ৰশ্ন। তথাপি ভাগি পৰা নাছিল বুমৰাহে। তেওঁ কয়, ‘মই খং কৰা নাই। ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতাৰ পৰা কও, বাহিৰত আলোচনা হোৱা কথাবোৰৰ প্ৰতি মনোযোগ দিলে মোৰ সমস্যা হয়। মোৰ হাতত যিখিনি আছে সেইখিনিক লৈয়ে আৰু অধিক অনুশীলন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰো। আমি সকলোৱে এটা নিৰ্দিষ্ট পথ অনুসৰণ কৰো। তাকে লৈ কিছুমানে প্ৰশংসা কৰে, কিছুমানে সমালোচনা কৰে। তাৰে মাজেৰেই আমি আগুৱাই যাব লাগিব।’\nPrevious articleনকৰে চিনেমা, নকৰে বিজ্ঞাপন! তাৰপাছতো কেনেকৈ ঘৰ চলায়, বিলাসী জীৱন কটায় ৰেখাই?\nNext articleবিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডত বৃহস্পতি সদৃশ নতুন গ্ৰহৰ সন্ধান, বৈজ্ঞা‌নিক নহলত বিশেষ চৰ্চা লাভ কৰিছে লাভ নাম্বাৰে…


যৌন নিৰ্যাতনৰ চেষ্টাত অভিযুক্ত আগশাৰী সংবাদ মাধ্যমৰ সাংবাদিক ! - Prag News\nHomeআঞ্চলিকযৌন নিৰ্যাতনৰ চেষ্টাত অভিযুক্ত আগশাৰী সংবাদ মাধ্যমৰ সাংবাদিক !\nপৰৱৰ্তি সময়ত ভীতিগ্ৰস্থ মহিলাগৰাকীয়ে ডুমডুমা প্ৰেছ ক্লাবৰ লগতে ডুমডুমা মহিলা সমিতিক বিষয়টোৰ সন্দৰ্ভত লিখিত অভিযোগ দাখিল কৰি সাংবাদিকগৰাকীৰ বিৰুদ্ধে ব্যৱস্থা ল’বলৈ আহ্বান জনায়। এই সন্দৰ্ভত ডুমডুমা প্ৰেছ ক্লাবে প্ৰকাশ কৰিছে যে সুৰজিত চৌধুৰী ডুমডুমা প্ৰেছক্লাবৰ লগত জড়িত নহয় আৰু তেওঁ ক্লাবৰ সদস্যও নহয়।\nPrevious articleএকেখন ৰভাৰ তলত একেলগে বিয়াত বহিল ২২ যোৰা দৰা-কইনা\nNext articleসমুখ সমৰত অতুল বৰা আৰু লুৰিণজ্যোতি: বাকযুদ্ধতেই ৰণৰ বাজি মাৰিব নেকি?


আত্মীয়ৰ সৈতে সময় কটাই চৰকাৰলৈ কি আহ্বান জনালে বিধায়ক দিগন্ত বৰ্মনে? -\nHomeআঞ্চলিকআত্মীয়ৰ সৈতে সময় কটাই চৰকাৰলৈ কি আহ্বান জনালে বিধায়ক দিগন্ত বৰ্মনে?\nআত্মীয়ৰ সৈতে সময় কটাই চৰকাৰলৈ কি আহ্বান জনালে বিধায়ক দিগন্ত বৰ্মনে?\nডিজিটেল ডেস্কঃ ৰাজ্য চৰকাৰে শেহতীয়াকৈ চৰকাৰী কৰ্মচাৰী তথা মন্ত্ৰী-বিধায়ক ক পিতৃ-মাতৃ আৰু শহুৰ-শাহুৰ সৈতে সময় অতিবাহিত কৰিবলৈ এক বিশেষ নিয়ম বান্ধি দিছিল। তাৰ পাছতেই ৰাজ্যৰ সকলো চৰকাৰী কৰ্মচাৰী আৰু মন্ত্ৰী- বিধায়ক সকলৰ মুখত এক প্ৰশান্তিৰ হাঁহি বিৰিঙি উঠিছিল। সকলোৱেই নিজৰ আত্মীয়ৰ সৈতে সময় অতিবাহিত কৰিবলৈ আপোন ঘৰখনলৈ ৰাওনা হৈছিল।\nএইক্ষেত্ৰত ব্যতিক্ৰম নহ’ল বৰক্ষেত্ৰী সমষ্টিৰ বিধায়ক দিগন্ত বৰ্মনো। চৰকাৰৰ এই আহ্বানৰ প্ৰতি সমৰ্থন আগবঢ়াই বিধায়ক গৰাকী উপস্থিত হ’ল আপোনসকলৰ কাষত। বিধায়ক জীৱনৰ অতি ব্যস্ততাৰ মাজতো দিগন্ত বৰ্মনে মাতৃ, পত্নী আৰু শাহুৱেকৰ লগত অতিবাহিত কৰিলে সময়। সাংবাদিকেৰে হোৱা এক কথা-বতৰাত তেওঁ কয় যে পিতৃ-মাতৃ জীৱনৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ। সেয়েহে পিতৃ-মাতৃৰ কাষত সন্তান সদায় থাকিব লাগে। লগতে যিসকলৰ পিতৃ-মাতৃ বা শাহু-শহুৰ নাই, তেওঁলোকে পিতৃ-মাতৃ, শাহু-শহুৰেকৰ আত্মাৰ চিৰশান্তিৰ বাবে সদায় প্ৰাৰ্থনা কৰিব লাগে বুলিও উল্লেখ কৰে বিধায়ক দিগন্ত বৰ্মনে।\nলগতে তেওঁ ৰাইজক চৰকাৰে দিয়া ক’ভিড সম্বন্ধীয় নীতি-নিৰ্দেশনা আৰু SOP মানি চলিবলৈও আহ্বান জনায়। আগন্তুক ভোগালী বিহুৰ কেইদিনৰ বাবে চৰকাৰে প্ৰকাশ কৰা SOP পুনৰ বিবেচনা কৰাৰ প্ৰয়োজন আছে বুলিও বক্তব্য আগবঢ়ায় বিধায়ক গৰাকীয়ে। ভোগালীৰ কাৰণে SOP শিথিলতাৰ প্ৰয়োজন আছে বুলি প্ৰতিক্ৰিয়া ব্যক্ত কৰে দিগন্ত বৰ্মনে। চহা ৰাইজৰ অৰ্থনৈতিক লাভালাভৰ দিশটো বিবেচনা কৰি চোৱাৰ স্বাৰ্থতেই প্ৰকাশিত SOP পুনৰ বিবেচনা কৰাৰ প্ৰয়োজন আছে। তেওঁ উল্লেখ কৰে যে ভোগালীত SOP শিথিল নহ’লে মৎস্য ব্যৱসায়ীসকল বিশেষভাৱে ক্ষতিগ্ৰস্ত হ’ব। ভোগালী উপলক্ষে নিশা পৰ্যন্ত চলে মাছৰ বজাৰ। সেয়ে ভোগালী বিহুৰ কেইদিন SOP কিছু শিথিল কৰি দিবলৈ চৰকাৰ তথা প্ৰশাসনক আহ্বান জনায় বিধায়ক দিগন্ত বৰ্মনে।\nPrevious articleক’ভিডৰ পৰা হাত সাৰিলেও ভুগিব পাৰে কেভ ছিন্ড্ৰমত!\nNext articleদীপৰ বিলত সমূহীয়া মাছ ধৰাৰ পৰম্পৰা


August 2018 – ফটাঢোল\nAugust 1, 2018 গল্প\t32 Comments\nচাইকেল – অভিজিত কলিতা\nপ্ৰথমতে অচিন নম্বৰ এটাৰপৰা অহা মেচেজটো দেখি কাৰোবাৰ ধেমালি বুলিয়েই ভাবিছিলো। “Please look out forahalf open Post Box.” কি আচৰিত মেচেজ! গুৰুত্ব নিদিওঁ বুলিয়ে ভাবিছিলোঁ। কিন্তু তাৰপাছত একেটা মেচেজকে বাৰে বাৰে অহা দেখি অলপ গুৰুত্ব সহকাৰে ল’বলৈ বাধ্য হ’লোঁ। হোৱাটচ এপতো আহিছে। একেটা মেচেজকে আহি আছে, সদায়। পুৱা সাত বজাত অৱধাৰিতভাৱে মেচেজটো আহে, পঠাওঁতাৰ নাম বা নাম্বাৰ একো নাই। কোনোবাই কিবা হেকিং কৰাৰ চেষ্টা কৰিছে নেকি? মোক হেকিং কৰি কি পাব কোনে? কিয় কোনোবাই মোৰ পিছত লাগি সময়\nআবেলি চাৰিটামানত এয়াৰপোৰ্টৰ পৰা ওলাই আহি গাড়ীত বহিলোঁ৷ ইয়াৰ পৰা বাহিৰে বাহিৰে হোটেললৈ৷ হোটেলত চেক্ ইন কৰিয়েই গা পা ধুই সৰুকৈ পেগ এটা সাজু কৰি লেপটপ অন কৰিছিলোহে মাত্ৰ, সেই সময়তেই ইন্টাৰকমটো বাজি উঠিল৷ ফোনটোৰ সিপাৰে এটা মিঠা নাৰীকন্ঠ৷ – গুড ইভিনিং চাৰ৷ হোটেল গ্ৰেণ্ড অবেৰয়লৈ আপোনাক স্বাগতম জনাইছোঁ৷ কি মিঠা কন্ঠ! তাতে আকৌ অসমীয়াত স্বাগতম জনাইছে৷ মনটো ভৰি পৰিল৷ – আৰে আপুনিও অসমীয়া৷ ভাল ভাল৷ আকৌ এটা মিঠা হাঁহি৷ উফফ্! – মোক তুমি বুলিয়েই ক’ব চাৰ৷ মই আপোনাতকৈ সৰু\nAugust 1, 2018 ৰাইজৰ মতামত\t14 Comments\n(আমাৰ বাবে অতি সুখবৰ যে, হাঁহি আৰু ব্যংগক মুখ্য উদ্দেশ্য হিচাপে লৈ এক কঠোৰ পৰিক্ৰমাৰ মাজেৰে আহি “ফটা ঢোল” অনলাইন আলোচনীখনে এবছৰত ভৰি দিলে। “ফটা ঢোল” ই-আলোচনীৰ জন্মলগ্নৰ পৰাই বহুত কেইজন পুৰুধা ব্যক্তিয়ে আমাক লিখনি তথা দিহা-পৰামৰ্শৰে উপকৃত কৰি আহিছে৷ ভবিষ্যতেও দিহা পৰামৰ্শ তথা লিখনিৰে আমাক পথ প্ৰদৰ্শন কৰি থাকিব বুলি আমি আশাবাদী৷ শ্ৰীযুত দেৱকান্ত সন্দিকৈ ছাৰ, শ্ৰদ্ধাৰ হিৰণ্য কাশ্যপ ছাৰ, শ্ৰী সৌমিত্ৰ যোগীদেৱ, শ্ৰী বৈদুৰ্য বৰুৱাদেৱকে আদিকে প্ৰমুখ্য কৰি সমূহ মতামত দাতালৈ ফটাঢোল সম্পাদনা সমিতিৰ তৰফৰ পৰা আন্তৰিক ধন্যবাদ\nAugust 1, 2018 গল্প\t16 Comments\n‘কইনা মোৰ ….’-দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য\nবহুতেই ভাবে, মই হেনো মেগনিফাইং গ্লাছ এযোৰ দুই চকুত লগাই লৈ যাওঁ ছোৱালী চাবলৈ গ’লে। ছোৱালী চোৱা মানে কইনা চাবলৈ যোৱাৰ কথা বুজাইছোঁ। সেই গ্লাছযুক্ত দুচকুৰ কাৰণেই হেনো মোৰ কোনো এগৰাকীকে পচন্দ নহয়। বহুতে ‘সি নো এনে কি ৰণবীৰ কাপুৰৰ দৰে ধুনীয়া যে আলিয়া ভাট এগৰাকী পাব’, ‘সি নো কি এনে অৰ্মত্য সেনৰ দৰে নোবেল বঁটা বিজয়ী পণ্ডিত যে যিজনীকে বিচাৰে, পাই যাব’ – এনেধৰণৰ মন্তব্য দিয়ে। মই নিৰৱে শুনি যাওঁ। এবছৰমান আগতে মোৰ স্কুলৰে দিনৰ বন্ধু এজনক লগ পালোঁ।\nAugust 1, 2018 সংখ্যাটোৰ আঁৰৰ কথা\t10 Comments\nএই সংখ্যাৰ আঁৰৰ কথা\n২০১৭ ৰ মে’ জুন মাহৰ কোনোবা এটা সন্ধিয়া৷ আমাৰ হাস্য-ব্যংগ আলোচনী ফটাঢোলৰ জন্ম লগ্নৰ আগৰ সময়খিনি৷ এতিয়াও পাহৰিব পৰা নাই৷ অৱশেষত সেই মধুৰতম ক্ষনটো আহিছিল যিদিনা ফটাঢোল নামৰ হাস্য-ব্যংগ গোটটোৰ প্ৰশাসক সকলে মিলি অনলাইন মেগাজিন এখন উলিয়াবলৈ ডমেইন আৰু হোষ্টিং কিনি ৱৰ্ডপ্ৰেছত গোটৰ পৰা বছা বছা লিখা সমূহ তুলি দি আলোচনীখনৰ জন্ম দিছিল৷ সৌভাগ্যক্ৰমে প্ৰথম সম্পাদক জনো মোকেই ৰাইজে নিৰ্বাচিত কৰিছিল, যদিও আমি প্ৰথম সংখ্যাটো সম্পাদনা কৰিবলৈ অভিজ্ঞ হিচাবে ভাতৃপ্ৰতিম অভিজিত কলিতাক বিছাৰিছিলোঁ৷ অভিজিতৰ ব্যস্ততাৰ অজুহাতত ৰাইজে এই অধমকেই হেঁচা\nAugust 1, 2018 ফটা প্ৰেম\t3 Comments\nঅলপ প্ৰেম আৰু এশ বাইছ টকীয়া এটা চুমা – প্ৰাঞ্জল অনুভৱী\nতেতিয়া চাকৰিত যোগদান কৰিছোঁ মাত্ৰ। হঠাতে মোৰ জীৱনলৈ পুনৰ (দফে) প্ৰেম আহিল। ছোৱালীজনী বৰ মৰম লগা আছিল। জনজাতীয় এটা ঠাঁচ আছিল তাইৰ মুখাবয়বত। মোতকৈ বয়সত দুবছৰমান ডাঙৰ যেন অনুমান হৈছিল। হ’ব। প্ৰেমত কোনো বয়সৰ সীমা নাথাকে। মোৰ বন্ধু এজনৰ ককায়েকৰ সম্পৰ্কীয় খুলশালীয়েক আছিল তাই। দৌলত (হলি) বৰপেটালৈ আহিছিল। প্ৰথম দৰ্শনতে প্ৰেম। ভিনীয়েকৰ চকুত ধূলি মাৰি – মৰা নদী, চাউলখোৱাৰ পাৰে পাৰে আমি ঘুৰি ফুৰিছিলোঁ। মা ৰেষ্টুৰেন্টৰ চাৰিচুকীয়া বাকচটোত সোমাই চাহ-চিঙৰা খাইছিলোঁ। কীৰ্তন ঘৰলৈ লৈ গৈছিলোঁ তাইক ফানুছ দেখুৱালৈ। আৰু আচৰিত\nAugust 1, 2018 প্ৰবন্ধ\t6 Comments\nভাষা, সমাজ ইত্যাদি — খগেশ সেন ডেকা\nভাষা হ’ল মানৱ সমাজৰ যোগাযোগৰ বাচিক মাধ্যম৷ মানৱ শৰীৰৰ বিশেষ অংগ বাগযন্ত্ৰৰ দ্বাৰা উচ্চাৰিত ধ্বনি-প্ৰতীকৰ সৈতে অৰ্থৰ সংযোগৰ নামেই ভাষা৷ ভাষাৰ ধ্বনি প্ৰতীকবোৰ আকৌ যথেচ্ছ (Arbitrary)৷ অৰ্থাৎ, ধ্বনি বা ধ্বনি সমষ্টিৰ সৈতে সেই ধ্বনিয়ে প্ৰকাশ কৰা অৰ্থৰ কোনো সহজাত সম্বন্ধ নাই৷ এই সম্বন্ধ মানি লোৱা সম্বন্ধহে আৰু ই এক পৰম্পৰাৰে মানুহৰ মুখ বাগৰি চলি আহিছে৷ উদাহৰণ স্বৰূপে কুলাৰ দৰে কাণ দুখনেৰে সৈতে বিৰাট বপুৰ জন্তুটোৰ নাম আমাৰ ভাষাত হাতী কিয় হ’ল, সেই প্ৰশ্ন কোনেও, কেতিয়াও কৰা নাই৷ আজিৰে পৰা যদি\nAugust 1, 2018 অনুবাদ\t17 Comments\nপ্ৰৱঞ্চনাকাৰী পত্নী (মূল – টম পিচক’) – অনুবাদ: নিৰ্মালী বৰমূদৈ\nমাৰ্কাচ ওচবৰ্নে মেজখনৰ ওপৰত ভৰি পাক খুৱাই এক বিশেষ ভংগীমাত বহি আছিল। তেওঁ ভাবিছিল “এই সময়ত যদি কােনোবা মোৰ অফিচত আহে, তেওঁ ভাবিব যে মই সঁচা অৰ্থত সুখী আৰু এজন সক্ষম প্ৰাইভেট ডিটেক্টিভ।” বয়স ত্ৰিছৰ ওচৰে পাজৰে ওচবৰ্ন ৬ ফুটতকৈ সামান্য ওখ, ক’লা চুলিৰে এক সুঠাম চেহেৰাৰ অধিকাৰী। তেওঁ নিজেও এই কথা মানিছিল। তিনি বছৰ ব্যৱসায় কৰাৰ পিছত তেওঁৰ প্ৰাইভেট ডিটেক্টিভ এজেঞ্চিটোৱে চহৰখনত এটা সুকীয়া নাম কৰিছিল। তেওঁ এজন অবিবাহিত প্ৰেমিক আছিল। মাথো সমস্যাটো হ’ল তেওঁ বিবাহত মহিলা এগৰাকীৰ প্ৰেমত\nদুৰ্নীতি প্ৰতিষেধক ভেক্চিন– পূণ্য শইকীয়া\nসন্তৰামঃ এনেকুৱা হ’ব পাৰে নেকি? দন্তৰামঃ এনেকুৱা? মানে কেনেকুৱা? সন্তৰামঃ দুৰ্নীতি আৰু ভ্ৰষ্টাচাৰৰ প্ৰতিষেধক এটা ভেক্চিন বা টেবলেট বা এণ্টিবা’য়টিক কেপচুল আৱিষ্কাৰ কৰিব নোৱাৰিনে? দন্তৰামঃ তাৰ মানে তুমি দুৰ্নীতিৰ নতুন এখন ক্ষেত্ৰ তৈয়াৰ কৰাৰ কথা কৈছা। আচ্ছা ঠিক আছে-কামটো কোনে কৰিব.. WHO সন্তৰামঃ অ’, WHO এ কৰিব, মানে বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই কৰিব? দন্তৰামঃ ঠিক আছে তোমাৰ কথামতেই বাৰু ভেক্চিন ওলাল। তাৰ পাছত? সন্তৰামঃ দুৰ্নীতি পৰায়ণ আৰু ভ্ৰষ্টাচাৰী মানুহবোৰক ধৰি ধৰি ঠিক পাছফালৰ টপিনাতে এই ইঞ্জেকচনটো দি দিব লাগে। এমাহতে চৰকাৰী\nবহুদিন কাকো ঘৰলৈ খোৱা-বোৱাকৈ মতা নাই। সন্মুখত গৰমৰ বন্ধটো দেখিয়েই আমাৰ এওঁৰ প্ৰথম সেইটো কথাই মনলৈ আহিল। মই ক’লোঁ – “সদ্যহতে নালাগে ৰ’বা”। মই কিয় নালাগে বুলি ক’লোঁ এওঁ সুধিলে, মই মুখেৰে একো নামাতিলোঁ। মই নীৰৱতা আৰম্ভ কৰাই গোটেই ঘৰখনৰ কোনো জীৱৰে মুখৰ মাত নাইকিয়া হ’ল। ভাগ্যে প্ৰেছাৰ কুকাৰৰ হুইচেল, বাচন-বৰ্তনৰ টুং-টাং শব্দকেইটা জীয়াই আছিল। ভাবিলোঁ এই কথাই কথা নহয়, আলহী মাতিব লাগিল। মই বোলোঁ হেৰা, তুমি নাভাবিবা যে মই পইচা খৰচ হোৱাৰ ভয়তে মানুহ মাতিবলৈ বেয়া পাইছোঁ। আচলতে কি


Arvast F in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Arvast F ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nArvast F in Assamese\nArvast F के प्रकार चुनें\nArvast F ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Arvast F Benefits & Uses in Assamese- Arvast F ar laabh aaru byavaharsamuh\nArvast F ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Arvast F Dosage & How to Take in Assamese - Arvast F ar paali aaru xeya kenedore lobo\nArvast F ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Arvast F Side Effects in Assamese- Arvast F ar parshwakriyasamuh\nArvast F সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Arvast F Related Warnings in Assamese- Arvast F xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Arvast Fৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Arvast F with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Arvast F ar gurutor kriya-pratikriya\nArvast F মতভেদসমূহ - Arvast F Contraindications in Assamese- Arvast F nishedhsamuh\nArvast F ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Arvast F in Assamese- Arvast F ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Arvast F ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Arvast F Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Arvast F kriya-pratikriya\nArvast F ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Arvast F Benefits & Uses in Assamese - Arvast F ar laabh aaru byavaharsamuh\nArvast F তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nArvast F-ৰ উপাদানসমূহ - Arvast F Active Ingredients in Assamese - Arvast F-ar upadaansamuh\nArvast F ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Arvast F Side Effects in Assamese - Arvast F ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Arvast F ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nArvast F সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Arvast F Related Warnings in Assamese - Arvast F xonkranta xatarkatabanisamuh\nArvast F-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nArvast Fৰ গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। যদি গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Arvast F ৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকে, ইয়াক লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nArvast F-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nArvast F এ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। Arvast F গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত যদি আপুনি যদি অচিনাকি লক্ষণ দেখা পায়, তান্তে ইয়াক পুনৰ ব্যৱহাৰ নকৰিব আৰু আপোনাৰ চিকিতসকক লগে লগে কল কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকে আপোনাক সঠিক বিকল্পটো কব।\nবৃক্কত Arvast F কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nArvast Fৰ বৃক্কত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই বৃক্ক ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nযকৃতত Arvast F কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ৰ বাবে Arvast F কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Arvast F ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় can be affected by Arvast Fৰ দ্বাৰা [Organ] প্ৰভাবিত হব পাৰে। আপুনি যদি এইবিধ ঔষধৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে আপুনি ইয়াক পুনৰাই গ্ৰহণ কৰা উচিত।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Arvast Fৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Arvast F with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Arvast F ar gurutor kriya-pratikriya\nArvast F তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nArvast F মতভেদসমূহ - Arvast F Contraindications in Assamese - Arvast F nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Arvast F লোৱা অনুচিত যাতে -\nArvast F ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Arvast F in Assamese - Arvast F ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Arvast F-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, আপনি Arvast Fৰ প্ৰতি আসক্ত নহয়।\nনহয়, মগজু খটাবলগা কোনো কাম আপুনি কৰাটো অনুচিত, আপুনি Arvast F লোৱাৰ পিছত সেয়া সক্ৰিয় কিয়নো আৰু সতৰ্ক থকাটো প্ৰয়োজনীয়।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Arvast F লওক।\nমানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ বাবে Arvast F লৈ কোনো লাভ নাই।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Arvast F ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Arvast F Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Arvast F kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Arvast Fৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Arvast F আৰু দৰৱে কেনেদৰে প্ৰভাৱ পেলাব তাৰ বিষয়ে কোৱাটো টান।\nমদ আৰু Arvast Fৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nArvast F আৰু মদৰ প্ৰতিক্ৰিয়া সন্দৰ্ভত এতিয়ালৈ কোনো তথ্য উপলব্ধ নহয় কিয়নো এই বিষয়ত এতিয়ালৈ গৱেষণা হোৱা নাই।


Capitol Hill Violence: ড’নাল্ড ট্ৰাম্পৰ কাণ্ডত অতিষ্ঠ! ফেচবুক, ইনষ্টাগ্ৰামে ২৪ঘণ্টালৈ, টুইটাৰে ১২ঘণ্টালৈ ব্লক কৰিলে একাউণ্ট, একেবাৰে বন্ধ কৰি দিয়াৰ সকীয়নি|us-capitol-violence-twitter-blocks-donald-trump-for-12-hours-warns-to-permanently-ban-facebook-removes-post– News18 Assam\nCapitol Hill Violence: ড’নাল্ড ট্ৰাম্পৰ কাণ্ডত অতিষ্ঠ! ফেচবুক, ইনষ্টাগ্ৰামে ২৪ঘণ্টালৈ, টুইটাৰে ১২ঘণ্টালৈ ব্লক কৰিলে একাউণ্ট, একেবাৰে বন্ধ কৰি দিয়াৰ সকীয়নি\nUpdated:January 7, 2021, 9:31 AM IST\nটুইটাৰৰ পিছত ফেচবুকে আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ড’নাল্ড ট্ৰাম্পৰ এটা ভিডিও আঁতৰাই দিয়ে।\nLast Updated: January 7, 2021, 9:31 AM IST\nDonald Trump Twitter Suspended: আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনৰ ফলাফলক লৈ ৰাজনীতি (US President Election 2020) অব্যাহত আছে। বৰ্তমানৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ড’নাল্ড ট্ৰাম্পে (Donald Trump) জ’ বাইডেনৰ হাতত নিজৰ পৰাজয় মানি নোলোৱাৰ লগতে নিৰ্বাচনত বেমেজালি হোৱাৰ অভিযোগ কৰিয়ে আছে। সমগ্ৰ ইলেক্ট’ৰেল প্ৰচেচটোক প্ৰভাৱিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি আছে ট্ৰাম্পে। ইয়াৰ মাজতে ট্ৰাম্পৰ কাণ্ডত অতিষ্ঠ হৈ টুইটাৰ, ফেচবুক আৰু ইনষ্টাগ্ৰামে ডাঙৰ পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে। মাইক্ৰ’ ব্লগিং প্লেটফ’ৰ্ম টুইটাৰে (Twitter) ট্ৰাম্পৰ একাউণ্ট ১২ ঘণ্টাৰ কাৰণে চাচপেণ্ড কৰে।\nফেচবুকে ট্ৰাম্পৰ পেজ ২৪ ঘণ্টাৰ কাৰণে চাচপেণ্ড কৰে। আনহাতে ইনষ্টাগ্ৰামেও তেওঁৰ একাউণ্ট ২৪ঘণ্টাৰ কাৰণে নিষিদ্ধ কৰিছে। টুইটাৰে লগতে সকীয়নি দিছে যে যদিহে ট্ৰাম্পে নিৰ্বাচনক লৈ উচতনিমূলক কথা কৈ থাকে তেনেহ’লে তেওঁৰ একাউণ্ট একেবাৰে ব্লক কৰি দিয়া হ’ব।\nআনহাতে ফেচবুকেও পলিচি ভংগ কৰাৰ কাৰণে ট্ৰাম্পৰ পেজত পষ্টিং ২৪ঘণ্টাৰ কাৰণে ৰখাই দিছে। কেপিটল হিলত ট্ৰাম্পৰ সমৰ্থকে হিংসাত্মক কাণ্ড সংঘটিত কৰাক লৈ ফেচবুক নিউজৰূমৰ পৰা টুইট কৰা গৈছে, 'ৰাষ্ট্ৰপতি ট্ৰাম্পৰ বিৰুদ্ধে আমি দুটা ভায়লেন্স পলিচিৰ অধীনত একচন লৈছো। ট্ৰাম্পৰ ফেচবুক পেজ ২৪ঘণ্টাৰ কাৰণে ব্লক কৰি দিয়া হৈছে, লগতে তেওঁৰ এটা ভিডিও আঁতৰাই দিয়া হৈছে। ইয়াৰ অৰ্থ যে এই সময়চোৱাত ট্ৰাম্পে নিজৰ একাউণ্টৰ পৰা কোনোধৰণৰ পষ্টিং কৰিব নোৱাৰিব।'\nআনহাতে ইনষ্টাগ্ৰামেও ২৪ঘণ্টাৰ কাৰণে ট্ৰাম্পক বেন কৰিছে। ইনষ্টাগ্ৰামৰ হেড এডম মচেৰিয়ে এই বিষয়ে জনায়।\nউল্লেখ্য যে, ট্ৰাম্পে হাৰ মানিবলৈ অস্বীকাৰ কৰাৰ পিছত তেওঁৰ সমৰ্থকৰ ভিৰে ইউএছ কেপিটল হিল বিল্ডিঙৰ বাহিৰত ভয়াৱহ পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰে। আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচিত জ’ বাইডেনে (Joe Biden) ইউ এছ কেপিটল হিলত ট্ৰাম্পৰ সমৰ্থকৰ কাণ্ডক ৰাজদ্ৰোহ আখ্যা দিছে।\nকেপিটল হিলৰ হিংসাত্মক বিক্ষোভত এজনৰ মৃত্যু হয়। এই বিক্ষোভৰ মাজতে ড’নাল্ড ট্ৰাম্পে সমৰ্থকসকলক উচতাই ভিডিও বিবৃতি পষ্ট কৰাৰ উল্লেখেৰে ফেচবুকে তেওঁৰ ভিডিও ডিলিট কৰে।\nঅৱশ্যে ট্ৰাম্পে সমৰ্থকসকলক পৰৱৰ্তী সময়ত ছচিয়েল মিডিয়াৰ জৰিয়তে শান্তিৰ আহ্বানো জনায়।\nকেনেকৈ আৰম্ভ হ’ল এই কাণ্ড?\nজ’ বাইডেনৰ জয়ক লৈ সংসদৰ চূড়ান্ত সিদ্ধান্তক লৈ শংকিত হৈ ট্ৰাম্পে ইয়াৰ আগতেই ৱাশ্বিংটনত এক ডাঙৰ ৰেলীৰ আহ্বান কৰে। এই ৰেলীত অহা সমৰ্থকসকল ট্ৰাম্পৰ ভাষণৰ পিছতে উত্তেজিত হৈ পৰে। ট্ৰাম্পে পোণপটীয়াকৈ কয় যে আমেৰিকাৰ নিৰ্বাচনত গণ্ডগোল হৈছে আৰু বাইডেনৰ ভোটসমূহ কম্পিউটাৰৰ দ্বাৰাহে আহিছে।\nট্ৰাম্পে এই কথা মানিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে বাইডেনে ৮কোটি ভোট পাইছে। ইফালে ট্ৰাম্পে ভাষণ দি আছে আনফালে ভিৰে ট্ৰাম্প–ট্ৰাম্প শ্লোগান দি আছিল। ইয়াৰ মাজতে উত্তেজিত ভিৰে সংসদত প্ৰৱেশ কৰে। ভিৰৰ কাণ্ড দেখি ট্ৰাম্পে শান্তিৰ আহ্বান জনায় কিন্তু এই আহ্বানো যেন কেৱল দেখুৱাবলৈহে আছিল!\nFirst published: January 7, 2021, 9:31 AM IST


January 1, 2021 ফটা প্ৰশ্ন\t2 Comments\nঅসমৰ ডাঙৰ ডাঙৰ ৰাজনৈতিক নেতাবোৰে সদায় ইমানবোৰ গামোচা পায়। সেইবোৰ কি কৰে বাৰু?\nউত্তৰঃ- বহুদিন সাঁচি থয়, পেলাবলৈ মন নেযায় যে। তাৰ পাছত গামোচাবোৰ ৰঙা পৰে, বৰমুহি যায়। তাৰে বেয়া চাই দুই এখন ফটাকানি কৰে, ভাল কেইখন আকৌ সাঁচে। শেষত সেই গামোচাবোৰ কাৰোবাক দি দিব খোজে, কিন্তু লওতা নোলায়। একেবাৰে শেষত তেওঁক ভাল লগাবলৈ কোনোবাই গামোচাবোৰ লৈ যায়, কিন্তু গৈয়েই ডাষ্টবিনত পেলাই দিয়ে। গামোচাৰ এই দুৰ্দশাৰ কথা ভাবিয়েই অমুকাই এটা অতি অৰিজিনেল গান লিখি আছোঁ,\nতুমি ৰাজনৈতিক সভাৰ পলিটিচিয়ানৰ ডিঙিৰ সম্বৰ্ধনা গামোচা,\nতোমাৰ মূল্য এনিশাৰ।\nI haveaগভীৰ Confusion এই যে ধুনীয়া ধুনীয়া পিলিঙা ছোৱালীয়ে লগৰ ছোৱালীৰ লগত selfie উঠি caption দিয়ে “meeh with maah bestie” ..ইয়াত ‘meeh’ ৰ কথা বাৰু বুজিলো যে তাই সাজি কাচি ধুনীয়া কৈ লগৰীৰ লগত ফটো উঠিছে গতিকে দম দি ‘meeh’ কৈছে যে সেইজনী তাই হে আপুনি বা মই নহয়\nকিন্তু এই ‘maah’ ৰে কোনটো maah বুজাব বিচাৰে বাৰু? মগু মাহ, মচুৰ মাহ নে অসমীয়া/ইংৰাজী বাৰ মাহ?\nউত্তৰঃ সেইজনীয়ে নিজেই নেজানে হে হে Maah Bestie কোন, আপুনি আমি ক’ৰপৰা জানিম? মন কৰিবচোন, ফটোৱে প্ৰতি সেই মাহজনী সলনি হৈ থাকে।\nবাতৰিত যে কয়- “সকলোৱে অপেক্ষা কৰিছে নিৰ্বাচনৰ ফলাফলত কোনে “শেষ” হাঁহি মাৰিব বুলি!”\nনিৰ্বাচনত জয়ী হোৱা জনে “শেষ” হাঁহিটো মাৰি তাৰ পাছৰপৰা কেতিয়াও নাহাঁহে নেকি?\nউত্তৰঃ – আচলতে মিচনমাৰ এইটো, সেইটো তেওঁৰ শেষ নহয়, প্ৰথম হাঁহিহে, তাৰ পাছত তেওঁ হাঁহিয়েই থাকে, আৰু তেওঁক ভোট দি জয়যুক্ত কৰা সকলে কান্দিয়েই থাকে।\nহেন জানি সাহ কৰি, প্ৰাণ টাকি কৰা,\nএকেবাৰে নোৱাৰিলে, এশবাৰে কৰা।\nকবিয়ে ইয়াত এশবাৰে কি কৰাৰ কথা কৈছে?\nউত্তৰঃ- যি কৰাৰে কথা কওক, প্ৰেম কৰাৰ কথা কোৱা নাই বুলি ভাৱ হয়।\n“বাবু ভাত খালা?” আপ্তবাক্যষাৰি ইমান জনপ্ৰিয় হোৱাৰ মূল কাৰণটো কি?\nউত্তৰঃ- এই বাক্যশাৰী ইমান জনপ্ৰিয় হোৱাৰ মূল কাৰণ হ’ল সাংবাদিক চক্ৰপাণি পৰাশৰ।\nএনেই মানে ফটাঢোলৰ সুন্দৰীসকলৰ পৰা ইনবক্সত হাই! কি কৰিছা ? আদি মেছেজ পাবলৈ কি কি অৰ্হতাৰ প্ৰয়োজন বাৰু?\nউত্তৰঃ- হেৰি, অমুকাই আজি ইমান বছৰে চেষ্টা কৰিও পৰা নাই, আপুনি কিবা উপায় পালে সাউৎকৈ জনাই দিব দেই।\nক্ৰিকেটত ষ্টাৰ প্লেয়াৰবোৰে প্ৰথমতে উৰাই ঘূৰাই বাউণ্ডেৰী কোবাই, কিন্তু দুই তিনিবছৰ পিছত দহটা বলৰ মূৰত এক দুই ৰাণ কৰা হয়৷ তেনেদৰে আমাৰ ফটাঢোলতো আহিয়েই চিক্স ফ’ৰ কোবোৱা ষ্টাৰ লিখকসকলৰো পিছলৈ দুই তিনি মাহৰ মূৰত এটা দুটা লেখা ওলায়।\nকিয় কিয় কিয়?\nউত্তৰঃ ক্ৰিকেটাৰ সকলে প্ৰথমতে ভাল খেলিবলৈ ধুমাধুম প্ৰেক্টিছ কৰে, কষ্ট কৰে, সেয়ে ফ’ৰ চিক্স মাৰি থাকিব পাৰে। কিন্তু এবাৰ চেলিব্ৰিটি হোৱাৰ পাছত আৰু প্ৰেক্টিছ কৰিবলৈ ক’ৰ সময়খন আছে, এই বোলে বিজ্ঞাপনৰ শ্বুটিং, এই বোলে সম্বৰ্ধনা, এই বোলে ডেটিং, পেটাৰনিটি লীভ, নানান জ্বামেলা। গতিকে খেলো সেই টাইপৰে হয়।\nফটাঢোলতো আহিয়েই চিক্স ফ’ৰ মৰা লেখক সকলৰ সেই একেই গতি, ইনবক্সত সৃষ্টিশীলতা দেখুৱাই থাকোঁতে, আচল লিখা লিখিবলৈ সময়ে নোলায়গৈ।\n১০) অসীম বৰা:\nছোৱালীবোৰ আজিকালি ধুনীয়া নে\nছোৱালীবোৰৰ ড্ৰেছবোৰ ধুনীয়া?\nআজিকালি বিয়া খাবলৈ যায় নে, ফটোত উঠিবলৈ যায় নো?\nউত্তৰঃ- ছোৱালীবোৰো ধুনীয়া হৈ গৈছে, লগতে ড্ৰেছবোৰো। তাকে মই কালি ফুটুকীক কৈছোঁ, বোলো মই ৩০ বছৰমানৰ পাছত জন্ম হ’লে তোৰ নিচিনা এজনীৰ লগত সংসাৰ কৰিব নেলাগিলহেঁতেন। ধুনীয়া ফুলদানী যেন তিৰোতা এজনী আনি ৰাইজৰ আগত বুকু ফিন্দাই ফুৰিলোঁহেতেন। এই কঁপালৰ টেমুনাটো তেতিয়াৰে।\nএতিয়া আহোঁ বিয়া খোৱা কথাটোলৈ, বিয়াত ফটো উঠা বেমাৰটো পিচে অজিৰ নহয়, কৌটিকলীয়া। মোৰ দৰে বহু মণিষীয়ে ক’ব খোজে, ফটো বোলা বস্তুটোৰ আৱিষ্কাৰৰ মূল কৰণেই হ’ল বিয়া।\nৰজনী, শিখৰ, কমলা, আদি পান মছলাবোৰৰ নামাকৰণ মানুহৰ নামেৰে কিয় কৰা হ’ল?\n(য’তে ত’তে পিকোৱাৰ নাম লৈ লৈ গালি পাৰিব লগে এতিয়া)\nউত্তৰঃ এস গালি আকৌ মানুহক পাৰিহে মজা আছে, গছ বা শিল এটাক গালি পাৰি সেইকণ সুখ পাব জানো?\n১২)জয়ন্ত কুমাৰ ডেকা:\n“জী ভালে জোঁৱাই ভাল…আপোন ভালে জগত ভাল”\nসামগ্ৰিক সময়ত প্ৰাসংগিক?\nউত্তৰঃ আজিও সমানেই প্ৰাসংগিক, কিন্তু আমি মানুহবোৰৰ মন আৰু ধ্যান ধাৰণাবোৰ তেনেই সলনি হ’ল – এনে প্ৰকৃতিপ্ৰদত্ত জ্ঞানবোৰ আজি আমি বুজি নোপোৱা হ’লোঁ।\nশূণ্যটো গোল কিয় হ’ল বাৰু ?\nউত্তৰঃ- মই সৰুতে আৰ্যভট্টক এবাৰ সোধোঁতে কৈছিল, বোলে তুমি কোৱা যদি চাৰিচুকীয়া কৰি দিওঁ শূণ্যটো। মই ক’লোঁ, নেলাগে দিয়ক, গোলটো লিখিবলৈ সহজ। সেইকাৰণেই শূণ্যটো গোল হৈ থাকি গ’ল। তথাপিও মোৰ কিন্তু লেশমানো অহংকাৰ নাই।\nবিয়া বা পাৰ্টী আদিত মহিলাসকলে ৰে’লগাড়ীখনৰ দৰে লাইন পাতি কিয় ফটো উঠে?\nউত্তৰঃ- ৰে’ল ৰে’ল খেলাও হয়, ফটো উঠাও হয়, একে গুলীতে দুটা চিকাৰ।\n১৫)সোণটো ৰঞ্জন বৰুৱা:\nপ্ৰেমত পৰি বিয়া পতা লোকসকলেই নিজৰ ল’ৰা ছোৱালীৰ প্ৰেমত প্ৰথমে কিয় বাধা দিয়ে?\nউত্তৰঃ- নিজে কৰা ভুলটো জানি শুনি ল’ৰা ছোৱালীক কিয় কৰিবলৈ দিবহে মানুহে?\nৰাৱণে দহখন মুখত দাঁত ঘঁহিবলৈ কিমান সময় লাগিছিল বাৰু?\nউত্তৰঃ- স্বৰ্ণ লংকাৰ অধিপতি ৰাৱণে আৰু নিজে দাঁত ঘঁহিবনে, লগাই দিছিল দহটা মানুহ। গতিকে আমাক লগা একে সময়তে তেওঁৰ দাঁত ঘঁহা হৈ গৈছিল।\nগণিত সহজ আছিল নে পাটীগণিত সহজ আছিল?\nবিয়াৰ আগতে সাধাৰণতে গিৰিয়েকবোৰ শকত আৰু ঘৈণীয়েকবোৰ ক্ষীণ হয় কিন্তু বিয়াৰ পাছত গিৰিয়েকবোৰ ক্ষিণাই গৈ ঘৈণীয়েকবোৰ শকত হৈ যোৱাৰ কাৰণ কি?\nউত্তৰঃ- গিৰিয়েকবোৰ বাৰু চুগাৰ প্ৰেছাৰৰ বাবে ডায়েটিং কৰিব লগা হোৱা বাবে ক্ষীণাই যায়, কিন্তু পত্নীসকল শকত হোৱাৰ কাৰণটো হ’ল, তেওঁলোকে ধুনীয়া শ্লীম ট্ৰিম হৈ থকাৰ চেষ্টাটোকে বাদ দিয়ে, মূৰ্গা জালত পৰিলেই যেতিয়া, টোপবোৰ থৈ কি লাভ বুলি।\n১৯) মিলন চন্দ্ৰ দাস:\nডেকা ল’ৰা এজনে প্ৰেমিকাৰ নামত বেংকত ৩৬ মাহৰ বাবে ৰেকাৰিং জমা হিচাপ (বিয়াৰ বাবে)খুলিছিল।প্ৰেমিকাই ৰেকাৰিং জমা খোলা প্ৰেমিকজনক ৰিজেক্ট কৰি ৩১ মাহত আন ল’ৰাৰ লগত পলাই গ’ল। পূৰ্বৰ প্ৰেমিকজনে যিহেতু তাইক বিয়া কৰাম বুলিহে টকাতো ইনভেষ্ট কৰিছিল গতিকে ছোৱালীজনীয়ে তেওঁক বিয়া নকৰালেও টকাখিনি ঘূৰাই দিয়া উচিত। টকাখিনি কেনেকৈ ঘূৰাই পাব বাৰু?\nউত্তৰঃ- প্ৰথম কথা প্ৰেমিকাৰ নামত ৰেকাৰিং খোলাতোৱেই ভুল, চ’তৰ বিহুলৈ ছমাহ থাকোঁতেই কঁকাল ঘূৰাই নচাৰ দৰে কথা। মুঠতে সেইকেইটা টকা গ’ল, তাত পানী এচলু দিয়াই ভাল। ‘ললিত’ কণ্যাগৰাকীক ‘নীৰৱে’ আঁতৰি যাবলৈ দিয়াকে ‘বিজয় মাল্য’ বুলি ধৰাৰ বাদে কোনো উপায় নাই।\nপ্ৰেম আৰু গভীৰ প্ৰেমৰ মাজত পাৰ্থক্য কি?\nউত্তৰঃ চেলকণা আৰু মাগুৰ মাছৰ যি সম্পৰ্ক, সিয়েই।\nক) মহিলাসকলৰ যে আঙুলি থকা মোজা থাকে পুৰুষৰ কিয় নাথাকে?\nউত্তৰঃ পুৰুষে ভৰিত নখ নেৰাখে যে, সেয়ে প্ৰয়োজন নহয়।\nখ) জয়ঢোল কোবোৱা বুলি যে কয়, এই জয়ঢোলটো ফটাঢোলৰ কোনোবা অঙহী বঙহী নেকি?\nউত্তৰঃ ফটাঢোলৰ আদৰ্শ আৰু ঢোল বংশৰ উজ্জ্বল জ্যোতিষ্ক এই জয়ঢোল।\nএই যে চিনেমা বা নাটকত কলহে কলহে গাখীৰ ঢালি গা ধোৱে সেয়া গাখীৰ নে ডেটল মিহলোৱা পানী?\nউত্তৰঃ কথাটো প্ৰডাকচন বাজেটৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব।\n২৩) দিনমনি তালুকদাৰ:\nBSc পাছ কৰি অংক/বিজ্ঞানৰ শিক্ষক হলেই BSc Teacher বুলি কয়, কিন্তু BA পাছ কৰি হোৱা শিক্ষকক কিয় BA Teacher বুলি নকয়?\nউত্তৰঃ- চাইন্সত পঢ়া বুলি ৰাইজক জনোৱাৰ খুটখুটনিটো ক’ত ইমান সহজে যাব হে।\n২৪) অনুৰূপ মহন্ত:\nজীৱিত জীৱৰ বয়স বাঢ়িলে বুঢ়া হোৱাৰ দৰে নামঘৰ/মছজিদো বুঢ়া হয় নেকি যে, বুঢ়া নামঘৰ বা বুঢ়া মছজিদ বুলি কয়?\nউত্তৰঃ- ইহ সংসাৰ চৰাচৰ, জীৱ-জড়, সকলোৱেই বুঢ়া হয়, সকলোৰে জীৱন সীমিত।\n২৫) পদ্মজা বৰুৱা মহন:\nবাৰীৰ ঘাঁহে গোহালিৰ গৰুৱে ৰাহি নাহে বুলি কয়। কিন্তু কিয় ৰাহি নাহে?\nউত্তৰঃ- নাহে আৰু, এইটো নিপাতনে সিদ্ধ কথা, ইম্পিৰিকেল ফৰ্মুলা। হয়, কিন্তু কিয় হয় কোনেও নেজানে।\n২৬) দ্বিজেন তামুলী:\nআগৰ ছোৱালীবোৰে বিয়াৰ দিনা বগৰি আৰু সাৱটা-সাৱটি কৰি কান্দিছিল, এতিয়া তেনেকৈ কন্দা দূৰৰ কথা চকুপানী মচিব লগীয়া নহয় কিয়?\nউত্তৰঃ- কন্দাৰ দায়িত্ব গিৰিয়েকে বিয়াৰ পাছত লয়েইচোন, তেনে মেক আপ নষ্ট কৰাৰ কি দৰকাৰ?\nএইবাৰৰ শ্ৰেষ্ঠ প্ৰশ্ন\nশ্ৰুতিমালা মিশ্ৰ- বাবু ভাত খালা?\n« অসমীয়া প্ৰবাদ -প্ৰবচন, ফঁকৰা-যোজনাত হাস্য-ব্যঙ্গ ভাবৰ প্ৰকাশ-শাশ্বতী শৰ্মা\nবঢ়িয়া উত্তৰ দিছা শ্ৰুতি। ন নম্বৰটো বৰ পছন্দ হৈছে।


ৰাজ্যত পুনৰ বিজেপিৰ নেতৃত্বত চৰকাৰ | নিয়মীয়া বাৰ্তা\nৰাজ্যত পুনৰ বিজেপিৰ নেতৃত্বত চৰকাৰ\nনিয়মীয়া বার্তা, ৭ এপ্রিলঃ ৫৮নং তামুলপুৰ বিধানসভা সমষ্টিৰ নির্বাচন আজি সুকলমে অনুষ্ঠিত হয়৷ বিটিচিৰ মুখ্য কার্যবাহী সদস্য প্রমোদ বডোৱে আজি তামুলপুৰৰ সৌৰাগুৰি প্রাথমিক বিদ্যালয় ভোটগ্রহণ কেন্দ্রত দিনৰ ১১ বজাত নিজৰ ভোটাধিকাৰ সাব্যস্ত কৰে৷ ভোটাধিকাৰ সাব্যস্ত কৰি সকলো ভোটাৰকে ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰে প্রমোদ বড়োৱে৷ নিজৰ ভোটাধিকাৰ সাব্যস্ত কৰি তেও হিচাপে গৌৰৱ অনুভৱ কৰি ক’ব বিচাৰোঁ যে এই নির্বাচনৰ জৰিয়তে আমি নিজে মনে বিচৰা ধৰণে এগৰাকী বিধায়ক বাছনি কৰিব পাৰিম৷ ৰাজ্যত এখন শক্তিশালী চৰকাৰ গঠনত সহায় কৰিব পাৰিম৷ অসমত এইবাৰ কোনো বিকল্প নাই৷ ৰাইজে এইবাৰ সিদ্ধান্ত লৈছে অসমত বিজেপি–ইউপিপিএল–গ আৰু জিএছপিৰ প্রার্থীকে ভোট দিব৷ মহাজেজাটৰ বর্তমান সময়ত কোনো মূল্য নাই৷ আমি ভাবিছোঁ অসমৰ বিভিন্ন জাতীয় সমস্যা সমাধান কৰাৰ স্বার্থত আৰু অসমখন ভাৰতবর্ষৰ ভিতৰত এখন উন্নত ৰাজ্য হিচাপে গঠন কৰাৰ স্বার্থত এখন সুস্থ আৰু সবল চৰকাৰৰ আৱশ্যক৷ মিত্রজেজাটৰ চৰকাৰখনে ইয়াৰ বাবে উপযুক্ত হ’ব৷ সেয়ে মই ৰাইজক আহ্বান জনাইছেছা ৰাইজে দলে দলে আহি নিজৰ নিজৰ ভোটাধিকাৰ সাব্যস্ত কৰক৷ বিপিএফৰ প্রার্থিত্ব ত্যাগ কৰি বিজেপিত যোগদান কৰা ৰংজা খুংগুৰ বসুমতাৰীৰ সন্দর্ভত মন্তব্য কৰি বডোৱে কয়– তেওঁ কি কৰিছে সেয়া তেওঁৰ ব্যক্তিগত কথা৷ তেওঁ নিজে চিন্তা কৰিব কোনটো ভাল বা কোনটো বেয়া৷ তেওঁ হয়তো এটা ভাল চিন্তা কৰিয়েই এই সিদ্ধান্ত গ্রহণ কৰিছে৷ মই তেওঁক অভিনন্দন জনাইছোঁ৷\nইপিনে, লোকসভাৰ সাংসদ তথা ৬২নং বৰমা বিধানসভা সমষ্টিৰ নির্দলীয় প্রার্থী নৱকুমাৰ শৰণীয়াই তামুলপুৰ চৰকাৰী মজলীয়া বিদ্যালয়ত আবেলি চাৰি বজাত নিজৰ ভোটাধিকাৰ সাব্যস্ত কৰে৷ এইবাৰ বিজেপিৰ নেতৃত্বতে মিত্রজেজাটে ৰাজ্যত চৰকাৰ গঠন কৰাটো নিশ্চিত বুলি তেওঁ মন্তব্য কৰে৷ বৰমা সমষ্টিত তেওঁৰ জয় নিশ্চিত বুলি মন্তব্য কৰি তেওঁ কয়– বিধানসভা সমষ্টি এটাৰ উন্নয়নত বিধায়ক এগৰাকীৰ ভূমিকা যথেষ্ট আছে৷ ৰংজা খুংগুৰ বসুমতাৰী সন্দর্ভত মন্তব্য কৰি শৰণীয়াই কয়– তামুলপুৰত এইবাৰ বিপিএফ দল সংকটত আছিল৷ বিপিএফে প্রার্থী নির্বাচনৰ ক্ষেত্রত যথেষ্ট ভুল কৰা বুলি মোৰ অনুভৱ হয়৷ তেওঁ পুনৰ কয়– বিটিচি নির্বাচনৰ পাছত বিটিচিত যিখন চৰকাৰ গঠন হ’ল সেই চৰকাৰখনে গ্রহণ কৰা এজেণ্ডাৰ জৰিয়তে বডো আৰু অনাবডো ৰাইজৰ মাজত চলি থকা সংঘাতৰ এক স্থায়ী সমাধান হোৱাৰ পথ প্রশস্ত হৈছে৷ ইতিমধ্যে অসমীয়া ভাষাৰ সমস্যা সমাধান হোৱাৰ উপৰি মাটি–বাৰীৰ সমস্যা সমাধান হ’ব বুলিও মই আশাবাদী৷ তামুলপুৰ বিধানসভা সমষ্টিৰ ৩০৮টা ভোটগ্রহণ কেন্দ্রৰ দুই–এটা ভোট কেন্দ্রত ইভিএমক লৈ বিসংগতি দেখা গৈছিল যদিও পৰৱর্তী সময়ত বিষয়া–কর্মচাৰীৰ তৎপৰতাত এই বিসংগতিৰ সমস্যাৰ সমাধান হয় আৰু সুকলমে ভোটগ্রহণ সমাপ্ত হয়৷ তামুলপুৰ সমষ্টিৰ ইউপিপিএলৰ প্রার্থী লেহোৰাম বডো, ৰাইজৰ দলৰ প্রার্থী নগেন চন্দ্র দাস, ভাৰতীয় গণ পৰিষদৰ প্রার্থী নির্মলা দাস, নির্দলীয় প্রার্থী কেশৱ ৰাজবংশী, যশোৱন্ত চৌহানৰ উপৰি অন্যান্য প্রার্থীসকলেও নিজ নিজ ভোট কেন্দ্রত ভোটাধিকাৰ সাব্যস্ত কৰে৷\nনিচাসক্তি এৰিব বা এৰাব বিচাৰে নেকি?\nঅনুষ্কাৰ কোলাত উঠি হঠাৎ বিৰাটে ক’লে ‘ওয়ে তেৰি’! চাওক Video


শব্দৰ সমদল : অশৰীৰী অট্টহাস্য\nকথাটো মাধৱীৰ মুখতেই শুনিলো ৷ গৰৈমাৰী গাঁৱৰ হৰিকান্ত মহাজনে পৰহি হেনো ছুইচাইদ কৰিলে ৷ ধনে-ধানে চহকী মহাজনে বুঢ়া বয়সত এনে কাম কিয় কৰিলে কোনেও একো আদি-অন্ত বিচাৰি পোৱা নাই ৷ বুঢ়া অকলশৰীয়া আছিল যদিও গাৱঁৰ সকলোৱে বুঢ়াক ভাল পাইছিল ৷ ঘটনাটো হোৱাৰ দিনাই হেনো বুঢ়াই দুপৰীয়া বৰনামঘৰৰ বছেৰেকীয়া মিটিঙতো উপস্থিত আছিল ৷ হঠাতে এনে কি হ’ল যে বুঢ়াই আত্মঘাটী হ’ব লগা হ’ল ৷ ঘটনাটোত অলপ ৰহস্য থকা যেন লাগে ৷ বুঢ়াৰ আত্মঘাটীৰ কিবা কাৰন নিশ্চয় থাকিব লাগিব ৷ যিয়েই ৰহস্য নাথাকক কিয় মোৰ সেইটোত বেছি চিন্তা কৰিবলগীয়া একো নাই ৷ মাধৱীৰ মুখত বুঢ়াৰ আত্মঘাটীৰ কথাটো শুনাৰ পৰাই বেলেগ এটা কথাইহে মোৰ ভাৱনাত তোলপাৰ লগাই আছে ৷ বহুতদিনৰ পৰাই শুনি আহিছো -মহাজন বুঢ়াৰ হেনো ধন-সম্পত্তি ঢেৰ ৷ খাওঁতা কোনো নাই ৷ সন্তানহীন মহাজনৰ একমাত্ৰ লগৰী আছিল তেওঁৰ পত্নী যি ১০ বছৰৰ আগতেই ইহসংসাৰ ত্যাগ কৰিছে ৷ কেনেবাকৈ যদি বুঢ়াৰ সা-সম্পত্তিৰ অলপমানো হাত কৰিব পাৰো তেন্তে এবছৰলৈ মোৰ টেনছন নাথাকিব ৷ মাধৱীয়ে চাগে মোক বাধা দিব বুঢ়াৰ ঘৰলৈ যোৱাত ৷ কিন্তু মই যিটো কাম কৰিম বুলি এবাৰ পন কৰো সেইটো কাম কৰিহে এৰো ৷ যিমানেই বাধা-বিঘিনি সমুখত নাহক কিয় মোৰ সেইবোৰলৈ কেৰেপ নাই ৷ কথা মতেই কাম ৷ কামটোৰ বাবেই কাইলৈৰ দিনটোৱেই থিক কৰিলো ৷\nকৃষ্ণ পক্ষৰ ঘিটমিটীয়া অন্ধকাৰ ৷ পুহ মাহৰ গা কঁপাই তোলা ঠাণ্ডা ৷ তাতে অসময়ত অহা ফিৰিফিৰিয়া বতাহজাকে পৰিৱেশটো অধিক আমনিদায়ক কৰি তুলিছে ৷ হাতত লৈ অহা টৰ্চটোৰ পোহৰ পেলাই দিলো ৰাস্তাটোত ৷ নাই ৷ দূৰ-দূৰনিলৈ কোনো নৰ-নাৰীৰ উপস্থিতি চকুত নপৰিল ৷ গৰৈমাৰীৰ এই সৰু গাওঁখনৰ মানুহবোৰ সোনকালে ভাত-পানী খাই বিচনাত পৰে বুলি শুনি আহিছিলো ৷ তাতে বুঢ়াৰ অকাল মৰনৰ পাছত মানুহবোৰ ফুট-গধূলিতে ঘৰত সোমাই যায় ৷ অৱশ্যে মানুহ নাথাকিলে মোৰেই ভাল ৷ মোৰ কামটো কৰাত সুবিধা হব ৷ যোৱা দহবছৰ ধৰি এই কাম কৰি আহিছো ৷ আজিলৈকে কেতিয়াও বিফল হোৱা নাই ৷ ঘৰখনো ভালদৰেই চলাই আছো কোনো অসুবিধা নোহোৱাকৈ ৷ সঁচা কথা ক’বলৈ গ’লে আকালো নাই,ভৰাঁলো নাই ৷\nযোৱা সপ্তাহত বেতবাৰীৰ কৃষ্ণৰামৰ ঘৰৰ পৰা সৰকাই অনা ছ’নাটাৰ ঘড়ীটোত সময়টো চালো ৷ ভালকৈ দেখা নোপোৱাত টৰ্চটো মাৰিলো ৷ নিশা প্ৰায় ১ বাজে ৷ আৰু মোৰ ষষ্ঠ ইন্দ্ৰিয়ই মোক বাৰে বাৰে সকীয়াই দিলে যে- কামটো কৰাৰ বাবে এইয়াই উত্তম সময় ৷\nমাধৱীয়ে মোক গৰৈমাৰীলৈ আহিবলৈ মানা কৰিছিল ৷ তাইৰ মতে বুঢ়াৰ আত্মাই শান্তি পোৱা নাই ৷ আত্মঘাটী হোৱা মানুবোৰে হেনো য’তে ত’তে ঘূৰি ফুৰে ৷ সিহঁতৰ আত্মাই শান্তি নাপায় ইত্যাদি ঢেৰ কথা ক’লে তাই ৷ মোৰ মতে ভূত-চূত একো নাথাকে ৷ আজিলৈকে দেখা নাই ভূত ৷ ভয়েই ভূত বুলি মোৰ বিশ্বাস ৷ মাধৱীৰ কথাবোৰ এখন কানেৰে শুনি আনখন কানেৰে উলিয়াই দিলো ৷ ভূতৰ চিন্তাতকৈ এতিয়া মোৰ বুঢ়াৰ সা-সম্পত্তিলৈহে বেছি চিন্তা ৷ হাতত লৈ অহা বেগ দুটা ‘ফুল’ কৰি নিব পাৰিলেই মোৰ কাম শেষ ৷ বাকী ভূত যাওঁক জহন্নামলৈ ৷ এইবোৰ অদৰকাৰী চিন্তা মনলৈ আহিলে কামটো ভালকৈ কৰা নহ’ব ৷\nবুঢ়াৰ পদূলিত থিয় হৈ আকৌ হাতৰ ঘড়ীটোলৈ চালো ৷ ১ বাজি ১৫ মিনিট ৷ নিশাৰ অন্ধকাৰবোৰে মোক যেন গিলি পেলাইছে ৷ ক’ৰবাৰ পৰা ভাঁহি অহা ফেঁচা এটাৰ ভয়ানক কিৰিলীয়ে পৰিৱেশটো অধিক জয়াল কৰি তুলিছে ৷ ফিৰফিৰিয়া বতাহজাকো কমা নাই ৷ বৰষুন অহাৰ সম্ভাৱনা আছে ৷ আহিলে আহক বৰষুন ৷ মই সেইবোৰলৈ কেৰেপ কৰা নাই ৷ মোৰ এতিয়া ধান্দা বুঢ়াৰ ঘৰৰ পৰা যিমান পাৰি সিমান ধন-ধান লৈ ঘৰলৈ উভটা ৷\nজপনাখন খোলাই আছিল ৷ সোমাই আহিলো ৷ বুঢ়াৰ ঘৰটো বহু পুৰনা ৷ শুনামতে প্ৰায় ১০০ বছৰ পুৰনি ৷ আজোককাকে বনাই থৈ যোৱা ঘৰ ৷ পুৰনা যদিও ঘৰটো বুঢ়াই বৰ আটোম-টোকাৰিকৈ ৰাখিছিল ৷ বুঢ়াৰ পিছফালে ফলমূলৰ ডাঙৰ বাৰী ৷ বুঢ়াৰ ঘৰত খাঁওতা কোনো নাই ৷ গাৱঁৰ ল’ৰা-ছোৱালীৰ পেটলৈহে যায় সেইবোৰ ৷\nবুঢ়াৰ ঘৰৰ চাৰিওফালে ইমান অন্ধকাৰ যে একোকে মনিব নোৱাৰি ৷ টৰ্চটো লাহেকৈ জ্বলালো ৷ বুঢ়াৰ ওচৰ-চুবুৰীয়া দুয়োঘৰ মানুহ হেনো এতিয়া গাঁৱত নাই ৷ বুঢ়াৰ ভূতে পাই বুলি ভয়তে ফুৰিবলৈ নিজৰ আত্মীয়ৰ ঘৰলৈ গৈছে ৷ মাধৱীৰ লগৰ সৰুমাইৰ মুখতে কথাষাৰ আজি আহোতে শুনিলো ৷ কথাষাৰ শুনি হাঁহিও উঠিছিল ৷ মোৰ আজি গাখীৰতে মহৰ খূঁটি ৷\nলাহে লাহে আগবাঢ়ি আহিলো মোৰ লক্ষ্য অভিমুখে ৷ ঘৰটোৰ ভিতৰলৈ সোমাইযোৱা দুৱাৰখন খোলাই আছিল ৷ দুৱাৰখন ঠেলি ভিতৰলৈ সোমাই আহিলো ৷ সোমোৱাৰ লগে লগে কিবা এটা ভেকেটা-ভেকেট গোন্ধ নাকত আহি লাগিল ৷ বেৰত থকা ছুইচবৰ্ডখন দেখি টৰ্চটো বন্ধ কৰি থ’লো ৷ ছুইচবোৰ এটা এটাকৈ ‘অন’ কৰি দিলো ৷ কোঠাৰ লাইট,ফেন জ্বলি উঠিল ৷ বাকীবোৰ চুইচ অফ কৰি কেৱল লাইটৰ চুইছটো ‘অন’ কৰিলো ৷ হঠাতে কিবা এটা মনত পৰাত বাহিৰলৈ ওলাই আহি পদূলিলৈ চালো ৷ কোনোবা আহিছে নেকি ৷ নাই,কোনো অহা নাই ৷ এই ৰাতিখন বুঢ়াৰ ঘৰত মৰিবলৈ কোননো আহিব ? এনেই মানুহবোৰৰ ভূতলৈ যিহে ভয় !! ইমানখিনি অন্তত: গ্যাৰেন্টি দিব পাৰো যে কোনেও আজি মোক বাধা দিব নোৱাৰে ৷\nইতিমধ্যে বাহিৰত বৰষুন আৰম্ভ হৈছে ৷\n“গোবিন ,তই আহিলি ৷ ”----------- ভিতৰৰ কোনোবা এটা কোঠাৰ পৰা ভাঁহি অহা কাৰোবাৰ গহীন কন্ঠস্বৰত মই থমকি ৰ’লো ৷ মাতটোও অচিনাকী ৷ কাৰ মাত এইটো ? এই ৰাতিখন আকৌ বুঢ়াৰ ঘৰত কোন ? মোৰ আগতেই আকৌ কোনোবা বেলেগ আহি ৰৈ আহিছে নেকি ? সি চববোৰ সৰকালে নেকি ? সেইটো হ’লে চব শেষ হৈ হ’ব ৷ ইমান আশা মষিমূৰ হ’ব মোৰ ৷ কিমান ভাবিছিলো ,কিমান প্লেন কৰিছিলো ৷ চব পণ্ড হৈ যাব ৷\nধেৎ !! কি যে চিন্তা মনলৈ আহিছে নহয় !! সেইবোৰ ভাবি থাকিলে নহ’ব এতিয়া ৷ কামটো কৰি সোনকালে যাব পাৰিলেই হয় আৰু ৷ মানুহ নথকা ঘৰত এনেই কিবা কিবি মাত শুনা যায় ৷\n“গোবিন আহিলি তই ৷ ”----আকৌ সেই একেটাই কন্ঠস্বৰ ৷ একেই গহীন মাত ৷ কোননো অ’ এইটো ৰাতিখন ? কোনোবাই মোৰ লগত ধেমালি কৰিছে নেকি !! চিনি পোৱা নাই বাপেকক ?? এনে মজা দিম যে গোটেই জীৱন মনত ৰাখিব ৷ মুহূৰ্ত্ততে এটা সাংঘাটিক খঙে আহি মোৰ মূৰ চুলেহি ৷\n“আহ গোবিন ,মোৰ শুৱনি কোঠালৈ আহ ৷ তাতেই তই বিচৰা বস্তুবিলাক আছে ৷ ”---এইবাৰ আৰু মই ৰৈ থাকিব নোৱাৰিলো ৷ ধৈৰ্য হেৰাই গৈছে মোৰ ৷ খঙতে একো নাই হৈ বেগত লৈ অনা দা খন হাতত লৈ বুঢাৰ শুৱনি কোঠা পালোহি ৷ কোনো নাই দেখোন কোঠাটোত ৷ কোঠাটোৰ চুকত বুঢ়াৰ লাখূটিদালহে পৰি আছে ৷\nবাহিৰত এতিয়া দোবাল-পিটা বৰষুন ৷ অথনিৰ বতাহজাকে এতিয়া ধুমুহাৰ ৰূপ লৈছে ৷ ঠাণ্ডাতে থক-থককৈ কঁপিব ধৰিছো ৷ পিন্ধি অহা ছুৱেটাৰটোৱেও ঠাণ্ডা কমাব পৰা নাই ৷ বৰষুন-ধুমুহাৰ লগতে বুঢ়াৰ ঘৰত এইয়া কাৰোবাৰ অচিন কণ্ঠস্বৰ ৷ বিপদৰ উপৰি বিপদ ৷\n“কোন ?কোন তই ?ক’ত লুকালি এতিয়া ?”—কোঠাৰ লাইটটো জ্বলাই চাৰিওফালে সেই বিশেষ কণ্ঠস্বৰৰ গৰাকীক সন্ধান কৰিলো ৷ নাই ৷ কাকো দেখা নাপালো ৷ লাহে লাহে এক ভয়ে মোৰ অন্তৰত খোপনি পুতিছেহি ৷ কোন হ’ব পাৰে এইটো ? আৰু দেখা নিদিয়ে কিয় ই ? হাতত লৈ অহা দা খন লৈ বুঢ়াৰ শুৱনি কোঠাৰ বিচনাতলখন চালো এবাৰ ৷ বিচনা তলতো কোনো নাই ৷ তেন্তে কোনে মোক মাতি আছে অথনিৰে পৰা ? কোন হ’ব পাৰে এইটো ? আৰু মোৰ নাম কেনেকৈ জানিলে ই ?\n“বৰপেৰাত ঢেৰ সোন-ৰূপৰ আ-অলংকাৰ আছে ৷ ১৫০০০ মান টকাও আছে ৷ চাবিটো মোৰ বিচনাৰ মূৰত থকা গাৰুটোৰ তলতে আছে ৷ চাচোন গোবিন”---আকৌ সেই গহীন কণ্ঠস্বৰ ৷ নিচেই কাষতে সেই মাতটো শুনা পালো ৷ বুকুখন চিৰিংকৈ মাৰিল ৷ মাতটো এইটো কোঠাৰ পৰাই আহিছে ৷ মাতটো যদি আছে , মানুহটো কিয় নাই ? কোন এইটো ? মোৰ বাৰু ভয় লাগিছে নেকি ? বাৰে বাৰে একেকেইটা প্ৰশ্নই মোৰ মাঠাটো গৰম কৰি তুলিলে ৷ মোক মাতি থকাটো বুঢ়াৰ ভূত নহয়টো ? কথাতো মনলৈ অহাৰ লগে লগে দেহৰ মাজেৰে এক প্ৰবল বিদ্যৎসোঁত পাৰ হৈ যোৱা যেন পালো ৷ বুকুখন ধান বনাদি বানিব ধৰিছে ৷ কপালত ঘাঁমৰ টোপাল ৷ মোৰ বাৰু ভয় লাগিছে নেকি ? ইমান কঁপিছো কিয় ? নাই,নাই হ’ব নোৱাৰে ৷ ভূত নাই দুনীয়াত ৷ ভয়েই ভূত ৷ গম পাওঁ যে ভূত নাই ৷ আজিলৈকে নেদেখা বস্তু এটাক কিয় ভয় কৰিম ? কিন্তু তথাপিও নাজানো কিয় পুহমহীয়া ঠাণ্ডাটো জ্বৰ উঠা মানুহৰ দৰে সৰ্বশৰীৰ কপিঁব ধৰিছে ৷ কি কৰো কি নকৰো ? মাধৱীৰ কথাইবোৰেই সঁচা নেকি বাৰু ?\n“গোবিন ৷ নাযাঁও কিয় ? যা ৷ বৰপেৰাটো খোল ৷ তাতেই তই বিচৰা বস্তুবোৰ পাবি ৷ চাবিটো লৈ ল ৷ তোৰ একো নহয় ৷ যা গোবিন যা ৷ হা:হা:হা: ভয় কৰিছ কিয় ইমান গোবিন ? যা সোনকালে ৷ ”----\nহে ভগৱান !!এইবোৰ কি হ’ব ধৰিছে ? কেনেকুৱা ভয়লগা হাঁহি !!!! গোটেই ঘৰটো কঁপি গৈছে তাৰ হাহিঁটোত ৷ ধেৎ তেৰি ৷ বিৰাট বেয়াকৈ ফচি গ’লো আজি ৷ কি কৰো ? কি কৰো ? মৰিলো আজি মই ৷ এতিয়াও সময় আছে ৷ পলাই যাঁও নেকি ঘৰলৈ ?? মুৰটোও লাহে লাহে ঘুৰাব ধৰিছে ৷ গুচিয়েই যাওঁ ঘৰলৈ ৷ নালাগে বুঢ়াৰ ধন ৷ ইমান ৰিস্ক ল’ব নোৱাৰি ৷\nধুৰ!! নাই নাই ৷ এইবোৰ মনৰ ভ্ৰম ৷ বুঢ়াৰ ধনখিনি পালে মোৰ বহুত কামত আহিব ৷ এইবোৰ ভূত-চুত একো নাই ৷ নিশ্চয় কোনোবাই মোক বুৰ্বক বনাই আছে ৷ আজি পলাই গ’লে মোৰ লাভ ন’হব ৷ আজি যি কোনো প্ৰকাৰেৰে এই কামটো কৰিবই লাগিব ৷ কিন্তু মোক কোনে আদেশ দি আছে ? কোনোবাই কিবা টেপ-ছেপ লগাই থৈ গৈছে নেকি ? আজিকালি বহুত টেকনিক ওলাইছে ৷ কোনোবাই কৰিবও পাৰে ৷ কথাবোৰ সহজভাৱে ল’বলৈ যিমানে চেষ্টা কৰিছো সিমানেই দেখোন মোৰ ভয়টো বেছি বাঢ়ি আহিছে ৷\n‘মৰিলে মৰিম’ বুলি ভাবি লৈ মনটো অলপ ডাঠ কৰি বুঢাৰ বিচনাৰ সিমূৰে থোৱা গাৰুটোৰ ওচৰ পালোগৈ ৷ চাবি এটা দেখিলো ৷ চাবিটো লম ,ন’লম ভাবি থাকোতেই আকৌ এবাৰ সেই কণ্ঠস্বৰ শুনা পালো ৷\n“গোবিন পালিনে চাবিটো ? এতিয়া খোল বৰপেৰাটো ৷ ভয় নাখাবি ৷ খোল ৷ তোৰ একো নহয় ৷ হা:হা:হা: ৷ তোৰ দৰে সাহসী এটাই ইমান ভয় খালে কেনেকৈ হ’ব ?”\nই দেখোন মোক ইনছাল্ট কৰিছে ৷ ছাল্লা চিনি পোৱা নাই !! চব গম পাইছো মই ৷ এইবোৰ নিশ্চয় কাৰোবাৰ কাৰচাজি ৷ মই যাতে বুঢ়াৰ সম্পত্তি নিব নোৱাৰো তাৰ বাবেই এই ব্যৱস্থা ৷ চাবিটো হাতত লৈ বৰপেৰাটোৰ ফালে আগবাঢ়িলো ৷ পুৰনা যদিও বহুত ডাঙৰ বৰপেৰা ৷ বৰপেৰাটোৰ ওপৰত অলপ ধূলি পৰি আছে ৷ হাতত লৈ অহা গামোচাখনেৰে ধুলিখিনি আতঁৰাই চাবিটোৰে তলাটো লাহে লাহে পকালো ৷ গাৰ কপঁনি কমা নাই মোৰ ৷ বাহিৰৰ বৰষুনজাকৰ শব্দও বাঢ়ি আহিছে ৷\nকেৰেক....কেৰেক...কেৰেক...বৰপেৰাটো লাহে লাহে খুলিলো ৷ বৰপেৰাৰ ভিতৰখন দেখোন ঘন অন্ধকাৰ ৷ চকুৰে একোকে মনিব পৰা নাই ৷ কোঠাৰ লাইটৰ পোহৰটোও আহি মোৰ ওচৰতে শেষ হৈছেহি ৷ কি কৰো কি নকৰো ভাবি থাকোতেও হাতত লৈ অহা টৰ্চটোলৈ মনত পৰিল ৷ বেগৰ পৰা টৰ্চতো উলিয়াই ল’লো ৷ সৰ্বশৰীৰতে এক অজান কঁপনি অনুভৱ কৰিলো ৷ এনেকুৱা লাগিছে যেন চাৰিওফালে বৰফৰ পাহাৰ ৷ আৰু তাৰমাজত মই অকলে প্ৰচণ্ড ঠাণ্ডাত কঁপি কঁপি থিয় হৈ আছো ৷\nবুঢ়াৰ সম্পত্তি পোৱাৰ লোভটোৱে মাজে মাজে মোক সাহসী কৰি তুলে ৷ পিচমূহুৰ্ততে আকৌ সেই কণ্ঠস্বৰ আৰু সেই অট্টহাস্যৰ কথা ভাবি গা কঁপে ৷ যি হ’ব দেখা যাব বুলি কামটো কৰিমেই বুলি ঠিৰাং কৰিলো ৷ ইমানদূৰ আহিছো যেতিয়া কামটো কৰিবই লাগিব ৷\nটৰ্চটো দুবাৰমান জোকাৰি দিয়াতহে জ্বলিল ৷ য’তে বাঘৰ ভয় ত’তে ৰাতি হয় ৷ বিপদৰ সময়ত চবেই পাল মাৰে ৷ গাটো ঘামি অৱস্থা নাই ৷ কণ্ঠস্বৰটোৰ মাতটোও নুশুনা হ’লো ৷ ক’ত গ’ল সি আকৌ ? মোৰ পিছফালে থিয় হৈ মোক চাই আছে নেকি ? দুবাৰমান সেপ গিলি বহি থকা জেগাৰ পৰা পিছফালে টৰ্চটো মাৰি চালো ৷ নাই,কোনো নাই ৷ কেৱল বুঢ়াৰ লাখু্টি দাল আগৰদৰেই চুকটোত পৰি আছে ৷ সোঁহাতত জ্বলন্ত টৰ্চ আৰু বাওঁহাতত মেচি দাখন ৷ কিবা উল্টা-পুল্টা হ’লে দাখনৰ ব্যৱহাৰ কৰিম ৷ ‘গোবিনে কাকো ভয় নকৰে’-এইবুলি নিজেই নিজকে সান্ত্বনা দিলো ৷ তেৰাৰ নাম ল’লো বহুবাৰ ৷ বুকুত সাহ লৈ লাহেকৈ টৰ্চৰ পোহৰ পেলাই দিলো বৰপেৰাটোত .......\nগোবিনৰ ৰাতিৰ সেই চিঞৰটো গৰৈমাৰী গাৱঁৰ কোনেও নুশুনিলে ৷ ঘটনাটোৰ পিছদিনা গোবিনক লাখুটি এদালৰ সৈতে বৰনামঘৰৰ কাষত অচেতন হৈ পৰি থকা অৱস্থাত ৰাইজে উদ্ধাৰ কৰিলে ৷ বৰপেৰাটোত গোবিনে কি দেখিলে সেইয়া কোনেও গম নাপালে ৷ কোনেও জানিবৰ ইচ্ছাও নকৰিলে ৷ সেই ঘটনাটোৱে গোবিনৰ জীৱনলৈ অন্ধকাৰ নমাই আনিলে ৷ আজিকালি সি চুৰ কৰিবলৈ নাযায় ৷ গোবিন এতিয়া সম্পুৰ্ণ পাগল ৷ মাধৱীয়ে তাৰ চিকিৎসা কৰি কৰি ভাগৰি পৰিছে ৷ ৰাতি কেতিয়াবা হঠাতে সাৰ পাই সি ‘ বৰপেৰাটোত কিবা এটা আছে ,বুঢ়া মৰা নাই,’ আদি প্ৰলাপ বকে ৷ প্ৰায়েই গোবিনে চিঞৰি চিঞৰি হাঁহে ৷ বৰ আচহুৱা আৰু ভয়ানক তাৰ সেই অট্টহাস্য ৷ তাক দেখিলে ল’ৰা-ছোৱালী পলায় ৷ ওচৰ-চুবুৰীয়া কোনো মানুহ সিহঁতৰ ঘৰলৈ নাযায় ৷ একেখন ঘৰত থাকিও পোনাকন বাপেকৰ ওচৰলৈ নোযোৱা দুমাহমানেই হ’ল ৷ সেই ৰাতি হৰিকান্ত মহাজনৰ শুৱনি কোঠাৰ বৰপেৰাত গোবিন চোৰে কি দেখিলে সেইয়া আজিও ৰহস্য ৷৷\nPosted by ঈশানজ্যোতি বৰা (Ishan Jyoti Bora) at 03:12


মাধে চোৰৰ মাধুৰী (দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচার্য) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমাধে চোৰৰ মাধুৰী (দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচার্য)\nৰাতুলে মোনাখনৰপৰা বটলটো উলিয়াই মাটিত থোৱাৰ লগে লগে মাধেৰ চকু দুটি এক পৰম স্ফূৰ্তিত জিলিকি উঠিল।\n‘হাফ! তাতে লাল!!?? ক’ত পালি পইচা?’\n‘পইচা মাৰা গুলী! আজি সিখন গাৱত এঘৰৰ ধান কাটিলোঁ। ভাল পইচা দিছে।’\n‘ৰ ৰ, হিচাব এটা কৰো। আমাৰ গাওঁৰ গাওঁবুঢ়াৰ পুতেকৰ বিয়া যোৱা আজি সাতবছৰেই হ’ল। তাৰ বিয়াতে ‘লাছ’ লাল খোৱা। এক আঙুলিৰ জোখেৰে বিলাইছিল। চাল্লা, মজা লোৱাৰ আগতেই শেষ হৈ থাকিল। আজি হেঁপাহ পলাব যেন পাইছো।’\n‘ঐ মাধুৰী, দুটা গিলাচ আন অ’। আৰু পুঠি-খলিহনা কেইটা যে আনিছিলো, ভালকৈ ভাজি দে’।\n‘মিঠাতেল এটোপালো নাই। এতিয়া সেই গেলাসোপাৰে মাছ ভাজিলেহে হ’ব।’\n‘গেলা নহয় মৰতী, লাল! বিলাতীক অপমান নকৰিবি তেনেকৈ। হুহ, তই কি বুজিবি? হ’ব দে গৰৈ দুটাকে পুৰি দে’।\n‘মাধে কাই, আজি মই নাখাওঁ। পেটটো কিবা ভাল লগা নাই’। পেটে পেটে ভাল পালে মাধেই। দুনাই আৰু জোৰ নকৰিলে ৰাতুলক। গিলাচটোত মদ অলপ ঢালি একে উশাহতে শেষ কৰিলে মাধেই।\n‘আস!! এই লালবিধৰ কথাই বেলেগ। যিডাল পাইপেৰে মুখৰপৰা পেটলৈ লৈ যায়, জুই জ্বলাই নিয়ে একেবাৰে। জ্বলনতো মজা আছে’।\nমাধে। মাধে চোৰ, গাওঁত সকলোৱে তেনেকৈ মাতে। মাক-পিতাক সৰুতে ঢুকোৱাৰ পিছত যোৱাবছৰ বিয়াৰ আগলৈকে অকলেই আছিল পিতৃ ভেটিৰ এই ঘৰটোত। স্কুলঘৰ গচকি নাপালে সি। কোৱা মানুহো নাছিল। কাৰপৰা আৰু কেতিয়া জানো শিকিলে চুৰিবিদ্যা, নাই মাধেই নাজানে। কেতিয়া কৰিছিল প্ৰথম চুৰি, সেয়াও মনত নাই তাৰ।\nৰাতুলে মাধেৰ গিলাচত মদ ঢালি দিলে অলপ। আজি তাক হঠাতে বৰ ভাল লাগি গ’ল মাধেৰ। কিমানদিন হ’ল বাৰু ৰাতুল মাধেহঁতৰ ঘৰলৈ অহাৰ? এমাহ? হয় এমাহতকৈ বেছি হোৱা নাই, মাধেই ভাবিলে।\nএমাহ আগত ৰাতিপুৱা এটিত ৰাতুল মাধেৰ ঘৰলৈ আহিছিল। পিন্ধনত মলিয়ন পুৰণি লংপেন্ট-চাৰ্ট। কিবা কথাত লাগি হেনো ঘৰ এৰি গুচি আহিছে। প্ৰায় পোন্ধৰ মাইল দূৰৈৰ গাওঁ এখনত তাৰ ঘৰ। ‘কিবা কাম আছে কাইটি? যিকোনো কাম কৰিব পাৰিম। ইয়াত থাকিবলৈ সুবিধা এটি কৰি দিব নোৱাৰানে?’\n‘কাম??’ – হো হোৱাই হাঁহিলে মাধেই। চোৰৰ ঘৰত কাম বিচাৰি আহিছে!\nৰাতুলৰ শান্ত-সমাহিত দুচকু, কথাত ফুটি উঠা সৰলতা দেখি মাধেই সিহঁতৰ সৰু গোহালি ঘৰটোলৈ চালে। গৰু এটা আছিল, মৰা দুবছৰ হ’ল। এতিয়া সেইটো খালী পৰি আছে।\n‘তোক সেইটোতে চাং এখন কৰি দিম বাৰু। মোৰ কাম ৰাতিৰ। শিকাম তোক। দুজন হ’লে বাপ্পেকে চিন্তা নাই’।\nসেইদিনধৰি ৰাতুল মাধেহঁতৰ ঘৰতেই আছে। সিন্ধি খণ্ডা, তলা ভঙা আদি শিকাইছে মাধেই তাক। কিন্তু সি ভয়াতুৰ অলপ। ঘৰৰ ভিতৰলৈ সোমাব সাহস নকৰে, বাহিৰত ৰৈ পহৰা দিয়ে মাধেৰ কাম শেষ নোহোৱালৈকে।\nমাধুৰীয়ে পোৰা গৰৈ দুটা পিটিকি তাত নিমখ-জলকীয়া সানিছে। চাকিৰ পোহৰত উজ্বল হৈ উঠিছে তাইৰ দুগাল। আধা মোচ খোৱা সেন্দুৰৰ ফোঁটটিৰে আজি হঠাতে তাইক এক অপেশ্বৰী যেন লাগিল মাধেৰ। এক অবুজ শিহৰনে শিহৰিত কৰি তুলিলে তাৰ দেহ-মন। ঠিক মাধু্ৰীক প্ৰথম দেখাৰ মূহূৰ্তত হোৱা শিহৰনৰ দৰে। চাৰিখন গাওঁ এৰি মাধুৰীহঁতৰ গাওঁ। যোৱাবছৰ গৰমকালিৰ এটি ৰাতি সি সোমাইছিল মাধুৰীহঁতৰ ঘৰ। ঘৰৰ ভিতৰ পায়েই সি দেখিলে কাষৰ বিচনাত শুই আছে ছোৱালী এজনী। লেমৰ পোহৰ পৰি তাইৰ কপালৰ ঘামৰ টোপালবোৰ মুকুতাৰ দৰে জিলিকি উঠিছিল। চুৰ কৰিবলৈ কাৰোবাৰ ঘৰ সোমাই, ওলাই নহালৈকে মাধেৰ বুকুখন দুৰু-দুৰুকৈ কঁপে। সিদিনা সি জ্বৰ ঘমা দিছিল এক বুজাব নোৱাৰা অনুভূতিত। বহুসময় মাধুৰীৰ সন্মোহিনী শৰীৰটোলৈ একেথৰে চাই এটা সময়ত ওলাই আহিছিল সিহঁতৰ ঘৰৰপৰা। ‘এইজনীক এদিন চুৰ কৰি লৈ গৈ নিজৰ কৰি লমেই। শপত খালো’।\nতাৰ পিছত প্ৰায় এমাহ মাধুৰীহঁতৰ ঘৰৰ আগেৰে অহা-যোৱা, দুই এবাৰ চেগ বুজি তাইক মাতি দুই-এষাৰ কথা সোধা – চলি থাকিল মাধেৰ। চুৰিবিদ্যাত পাকৈত মাধেৰ তাইৰ হিয়াখন চুৰ কৰিবলৈ বেছি সময় নালাগিল। এদিন টাউনত সৰু ‘বিজিনেছ’ কৰা মাধেৰ লগত পলাই আহি তাৰ ঘৰ উঠিলহি মাধুৰী। ওচৰৰে সৰু মন্দিৰটোত মাধেই তাইৰ শেওঁতা ৰঙা কৰিলে।\nপিছে বিয়াৰ পিছৰ প্ৰথম নিশাই মাধুৰীয়ে বুজি পালে মাধেই আচলতে কি বিজিনেছ কৰে। উচুপি উচুপি কান্দিলে তাই। দুদিন ভাত নোখোৱাকৈ থাকিল।\n‘তোক নিজতকৈও বেছি ভাল পাই পেলাইছিলো কাৰণে মাতিলো আৰু মিছা এষাৰ। হ’ব দে তই আহিলি নহয় এতিয়া, চুৰি-তুৰিবোৰ বাদ দিম দে। বেলেগ কামত লাগিম’।\nনাই, সি চুৰি কৰা বাদ দিব নোৱাৰিলে। ভাত খোৱাৰ পিছত বিড়ি এটা নজ্বলালে যেনেদৰে নহয় তাৰ, ৰাতি কোৰ-দাখন মোনাত ভৰাই ইঘৰে সিঘৰে নুঘুৰিলেও শান্তি নাপায় সি। চুৰ কৰাটো এক নিচা হৈ পৰিছে এতিয়া তাৰ। ঘৈণীয়েক মাধুৰীয়ে অকলে বিচনাত ইচাত-বিচাতকৈ গাৰুটোকে সাবটি টোপনি যায়।\nবতাহ-ধুমুহাৰ এনিশা। সিদিনা মাধেৰ বাহিৰ ওলোৱা নহ’ল। মাধেৰ কঁপা কঁপা হাতখন আগবাঢ়ি গ’ল মাধু্ৰীৰ ব্লাউজটোলৈ। লোহাৰ প্ৰকাণ্ড তলা ছেকেণ্ডতে খুলিব পৰা হাতখনে ব্লাউজৰ পিনদুটা খুলিবলৈ বহুত চেষ্টা কৰিবলগীয়া হ’ল।\n‘ঐ, আমি ল-ছোৱালীৰ কথা ভাবিব লগা হৈছে আৰু ন?’\nমাধেৰ চেপা মাতৰ কথাষাৰত জাঙুৰ খাই উঠিল মাধুৰী।\n‘হওঁক ল’ৰা-ছোৱালী। মাতক সকলোৱে চোৰৰ পুতেক, চোৰৰ জীয়েক। নাম নথলেওঁ হ’ব আমি।’ মাধেই খোলা পিনটো আকৌ মাৰি তাই পিছমুখ দি শুই থাকিল। প্ৰথমবাৰৰ বাবে মাধেৰ বুকুখন বিষাই যোৱা যেন অনুভৱ হ’ল।\n‘নাই, এই চোৰ কৰা কাম এৰি দিব লাগিব আৰু। কিন্তু বেলেগ কাম কিবা পাম জানো?’ মাধুৰীৰ চুলিখিনি লিৰিকি বিদাৰি ভাবিলে সি।\nযোৱা এসপ্তাহ মাধেই চুৰ কৰিবলৈ যোৱা নাই। গাৱৰ কাষেৰে যোৱা হাই-ৱেটোত নতুনকৈ কাম আৰম্ভ হৈছে। ৰত্নে ঠিকাদাৰে তাকো কাম এটাত সোমাই দিছে। কথাটো সি ৰাতুলকো কোৱা নাই। আজি সি এসপ্তাহত কৰা কামৰ বাবদ পাইছে টকা পাঁচশ। নিজ পৰিশ্ৰমৰ পইচা সেয়া। চাৰিশ টকা দি মাধুৰীৰ কাৰণে শাৰী এখন কিনি আনিছে। এতিয়ালৈকে দেখুওৱা নাই তাইক। আজি ৰাতি শুৱাৰ সময়ত সি তাইক শাৰীখন দিব। ক’ব তাৰ নতুন কামৰ কথা। তাই সুখী হ’ব খুব। লাজ লাজকৈ তাই সোমাই পৰিব তাৰ বুকুৰ মাজত……।\n‘মাধে কাই, কি ভাবিছা। সোনকালে শেষ কৰা’। ৰাতুলে আকৌ অলপ বাকি দিলে তাৰ গিলাচটোত। মদৰ বটলৰ ৰঙা ৰঙ কমি গৈ থাকিল, মাধেৰ চকু-মুখৰ ৰঙচুৱা ৰঙ গাঢ় হৈ গৈ থাকিল।\nএটা সময়ত মাধে মাটিতে শুই পৰিল। ৰাতুলে মাধুৰীলৈ চালে। তাইৰ চকুৰপৰা বৈ অহা চকুপানীখিনি মচি হাতত ধৰি ক’লে সি, ‘ ব’লা ‘।\n‘সেই বাওঁফালৰপৰা তিনি নম্বৰ নাচনীজনী কোন অ’?’\n‘সেইজনী পৰমা দোকানীৰ মাজু জীয়েক। মাধুৰী’।\n‘কিয় বন্ধু? মন খাইছে নেকি? মই তাইক চিনি পাওঁ, সহায় কৰিব পাৰিম অলপ…হা: হা:’।\nপ্ৰথম দেখাতেই প্ৰেমৰ পোখা মেলিছিল ৰাতুলৰ মনত।\n‘আৰু তাইৰ বিয়াৰ বয়স হৈছে কিন্তু। যিকোনো সময়তে মাহ-হালধি গাত ঘঁহিব পাৰে। শুন, কাইলৈ আহিবি লগ লগাই দিম দুয়োকে’। নৰহৰিৰ কথাত হাঁহিলে ৰাতুলে।\nনাই। ‘কাম বন নোহোৱা’ এজনলৈ বিয়াত সোমোৱাৰ কথাটো ভাবিবলৈ অসুবিধা মাধু্ৰীৰ। তাই ৰাতুলৰ মুখতে ক’লে।\n‘তুমি এবছৰ ৰ’ব পাৰিবানে মোৰ কাৰণে?’। মাধু্ৰীয়ে একো নক’লে। সেয়া প্ৰায় ডেৰ বছৰ আগৰ কথা। ৰাতুল টাউনলৈ গ’ল। মিস্ত্ৰী কাম শিকিলে। তাৰ হাতখন ভাল। এবছৰত পইচা আৰু নাম – দুয়োটা আহিল। কিন্তু মাধুৰী ৰৈ নাথাকিল তাৰ বাবে।\n‘এই ছোৱালীজাতৰ মনৰ কথা দেৱতাইও বুজিব নোৱাৰিব। পানীগাওঁৰ চোৰ এটাৰ লগত পলাই গ’ল অ’ তাই।’ যোৱামাহত প্ৰায় ডেৰবছৰ পিছত প্ৰথম ঘৰলৈ আহোতে গম পালে ৰাতুলে নৰহৰিৰ মুখৰপৰা। সেইদিনা সন্ধিয়াই সি মাধেৰ ঘৰলৈ গ’ল। তাক দেখি উচপ খাই উঠিল মাধুৰী। তাইৰ হাতদুখনত ধৰি ক’লে সি,\n‘তোমাৰ সকলো কথাই শুনিছো। মই তোমাক নিবলৈ আহিছো। এমাহ সময় দিম ভাবিবলৈ। কাইলৈ পুৱা আহিম আকৌ’।\nসাৰ পাই মাধেই মূৰত অনুভৱ কৰিলে এক প্ৰচণ্ড বিষ।\n‘বৰ কাঢ়া আছিল লালৰ নিচা’। উঠি দেখিলে বেলিটো আহি হৰিখুড়াহঁতৰ কদমজোপাৰ ওপৰ পাইছেহি। মাধুৰীক মাতিলে চিঞৰি। কিন্তু তাই নাই। ৰাতুল থকা গোহালিৰ দুৱাৰখন খোলা। নাই তাৰ কাপোৰ কানিৰ টোপোলাটো। পুনৰ ঘৰৰ ভিতৰলৈ আহি দেখে মাধুৰীৰ কাপোৰ থোৱা সৰু ট্ৰাংকটোও নাই।\n‘অ’ মাধেকাই, কালি ৰাতি মাধুৰী বৌক সেই ৰাতুলদাৰ লগত চাৰিআলিত বাচ ৰখি থকা দেখিছিলো। ক’ৰবালৈ গৈছে নেকি?’ সেয়া হৰিখুড়াৰ পুতেক বিনন্দ।\nএইবাৰ এক গভীৰ শংকা, খঙ আৰু লজ্জাত কঁপি উঠিল মাধে। দৌৰি দৌৰি সি পালেগৈ গাওঁবুঢ়াৰ ঘৰ। সকলো বিৱৰি ক’লে সি। তাৰ কথা শুনি সজোৰে হাঁহিলে গাওঁবুঢ়াই। পান-তামোলৰ গুড়ি অলপ গাওঁবুঢ়াৰ মুখৰপৰা চিটিকি আহি মাধেৰ গালে-মুখে পৰিল।\n‘চোৰৰ ঘৰত চোৰ!!’ – গাওঁবুঢ়াই আকৌ হাঁহিলে। গাওঁবুঢ়াৰ টিকটিকিয়া ৰঙা ওঁঠ দুটি দেখি মাধেৰ হঠাতে মনত পৰিল মাধুৰীৰ আগনিশাৰ আধা মচ খোৱা সেন্দুৰৰ ফোঁটটিলৈ। হয়, ঠিক এনেকুৱাই ৰঙা আছিল সেই ফোঁটৰ ৰঙ।।\n“নিজৰ খাবলৈ থাকিলে সৎ হোৱা সহজ। অভাৱতহে মানুহৰ স্ৱৰূপ প্রকাশ পায়।” – ড°প্রফুল্ল গোস্ৱামী।\n← মালভোগ-চেনীচম্পা সম্বাদ ( মিতালী বৰ্মন)\nনানা দেশ নানা গীত-(১) (ৰক্তিম গোস্ৱামী) →\nপখিলাৰ সাধু- অভিজিত দত্ত\nসন্ধ্যা যেতিয়া নামে আইলৈ মনত পৰে (প্ৰাচুৰ্য প্ৰীতম শইকীয়া)\nবিধান – ধ্ৰুৱজ্যোতি শৰ্মা