সুবাস : অৰণ্যৰ ভিতৰ চ'ৰাত\nঅৰণ্যৰ ভিতৰ চ'ৰাত\nসন্ধিয়া ভাত কেইটা খায়ে সাজু হওঁ অৰণ্যৰ ভিতৰত থকা টংচিটোলৈ। কেতিয়াবা লৈ যোৱা হয় নিশাৰ ভাত সাজ। শিৱিৰৰ পৰা টংচিৰ দুৰত্ব দুই কিলোমিটাৰ মান হ'ব। লুং- লুঙীয়া হাবিৰ পথ। পথটোৰে গৈ থকাত হঠাৎ সন্মুখত গঁড়, হাতী, বাঘ ওলায়। সিহঁতক খেদি মেলিহে নিশা টংচি পাওঁ গৈ। আন্ধাৰেই থাকক বা জোনাকৰ পোহৰেই থাকক, বৰষুণ আহক বা ধুমুহাই আহক টংচিত যাবই লাগিব এদিন এৰি এদিন সলনা-সলনিকৈ। কেইবাদিনো মাক-পোৱালী গঁড়ৰ আগত ওলাইছিলো। মাক-পোৱালী গঁড়ৰ আগত ওলালেই আগতেই পোৱালীটোয়ে মানুহৰ ওচৰলৈ আহিব বিচাৰে। হঠাৎ পোৱালীটো আগবাঢ়িলেই মাকে খেদিবলৈ আহে ধেৰ ধেৰাই বিকত শব্দ কৰি মুখ মেলি কামুৰিবলৈ খেদি আহে। সময়ত গুলি ফুটাবলৈয়ো নোৱাৰা হৈ পৰো। জানোচা গুলি কৰোতে গঁড়ৰ গাতেই লাগে। গঁড়ৰ আক্ৰমণতে বহুজন সহকৰ্মী আহত আৰু নিহত হৈছিল চকুৰ আগত। যিমানেই সাহসী নহওঁক কিয় মাক-পোৱালী গঁড়ৰ খেদা যি সকলে পাইছে সেই সকলে দেখিলেই আগতেই পলাব ধৰে।\nএদিন সন্ধিয়াৰ ঘটনা এটিৰ কথা। শিৱিৰৰ ওচৰে পাজৰে দুটা মতা-মাইকী গঁড়ে খেদা-খেদি কৰি দৌৰি আছিল। এসময়ত গৈ যেনিবা মাইকী গঁড় জনীক মতাটো বশ কৰি ওপৰত উঠি ল'লে। মাইকীজনীয়ে মতাটোক পিঠিৰ ওপৰতে উঠা লৈ ঘুৰাই ফুৰিছে। মাজে মাজে সুহুৰী বজোৱাৰ দৰেও শব্দ শুনি থাকিলো। সন্ধিয়া পাৰ হৈ যোৱাত টংচিলৈ ওলাবৰ সময় হ'ল। জানুৱাৰী মাহ কুৱঁলীত একো নেদেখি টৰ্চৰ পোহৰেও কাম নিদিয়ে তেনেদৰেই আন্দাজ মতে গৈ আছিলো লুং- লুঙীয়া পথটোৰে তিনিজন। পিঠিত বান্ধি লৈছিলো সাধাৰণ কম্বল এখন এখন প্ৰতিজনে। শিবিৰৰ পৰা গৈ ঘন জোপোহাৰ বনৰ মাজ মান পাইছিলোহে। হঠাৎ টৰ্চৰ পোহৰত গঁড় দুটাক দেখি সিহঁতৰ গাত পোহৰ পৰাৰ লগে লগে মতাটোয়ে মাইকী জনীৰ পিঠিৰ পৰা নামিয়েই আমালৈ খেদি আহিল। এটা হ'লেই কথা সুকিয়া আছিল। সমান সমান এহাল সিহঁতৰ প্ৰেমকৰ্মত আমি বাধা স্বৰূপ হৈ পৰিছিলো। এহাতে টৰ্চ এহাতে ৰাইফল। লগৰ জামালউদ্দিন গৃহৰক্ষী জনক টৰ্চ দি মই গুলি কৰিবলৈ ধৰিলো। চাৰি ৰাউণ্ড মুখৰ আগত। গুৰুম গুৰুম কৈ ফুটাও মাটিবোৰ চিটিকি কাণে মুখে পৰা দেখিছিলো। এবাৰ পিচলৈ এবাৰ আগলৈ অহা-যোৱা কৰি আছিল। ৰাইফলৰ নলী ওপৰলৈ কৰিবলৈয়ো মই সময় পোৱা নাই। গঁড়টো মোৰ মুখৰ আগত এই মোক এই কামুৰিবলৈ ধৰে ধৰে। পিচত থকা জনক চিঞৰিলো-\nঃ কুৰ্মী ওচৰলৈ আহ ঐ কাপোৰ পেলায় দে সিহঁতৰ মুখত। এপাকত মোৰ মুৰৰ টুপি খুলি পেলায় পিচুৱাই আহিলো। প্ৰথম গুলিৰ শব্দত মাইকী জনী অন্যফালে হাবিৰ মাজেৰে হৰহৰাই দৌৰ। মুৰৰ টুপিটো দলিয়াই দিয়াৰ লগে লগে টুপিত কামুৰি জোকাৰিব ধৰিলে খঙত। তিনিও পিচুৱাই পিচুৱাই ইকাৰৰ জোপাহাৰ আৰ লৈ লুকাই পৰিলো। সেইদিনা দেখিছিলো গঁড়ৰ নিশাৰ ৰুদ্ৰ মুৰ্তী । সচাৰচৰ নিশা লাইটৰ পোহৰ পালে নেখেদে যদিও অভং ধৰণৰ ইহঁতৰ স্বভাব।মুখৰে ধেৰ ধেৰণী কৰাত ধোৱা ওলায় থকা দেখিছিলো। মোক যদি সিদিনা কামুৰিব পাৰিলে হয় কিমান যে টুকুৰা টুকুৰী কৰিলে হয় গঁড়টোহে জানিলে হেঁতেন। বহু সময় জোপাহাৰ আৰ লৈ থকাৰ পিচত গঁড়টো আতৰি গ'ল। আমি পুনৰ খোজ ল'লো টংচিলৈ। কিছু দুৰ অহাৰ পিচত আমাৰ গোন্ধ পায় আকৌ আমাক খেদা ধৰিলে। গা পৰা ৰাস্তাতে কম্বল খন পেলায় দি দৌৰিব ধৰিলো। যেনেতেনে গৈ হে টংচিত বগাই উঠিলো আটাইকেইজনে। টংচিৰ পৰা টৰ্চ জ্বলাই চাব ধৰিলো ৩/৪ মিটাৰত ৰৈ ওপৰলৈ মুৰ কৰি চাই আছে। দেখিলো কাণ ফটা গঁড়ক। যুঁজ লগাত চাগে তাৰ কাণখনৰ তেনে গতি হৈছিল।\nঃ জামাল এইটো কাণ ফটাতো অ' সেয়েহে আজি আমাৰ লগ এৰা নাই। জীপৰ আৱাজ পালেও খেদি আহে এইটোয়ে। আমাৰ গোন্ধ পোৱাটো স্বাভাৱিক কাৰণ এই তিনি মাহ কম্বল ধুৱও নোৱাৰি শুকাবও নোৱাৰি। সেয়েহে চাগে কম্বলৰ গোন্ধ আৰু কুৰ্মীৰ জংঘলী ভাঙ খোৱা গোন্ধেও তাক পগলা কৰি দিলে। ইফালে কাণফটাৰ মাইকীও পলাল। প্ৰেম কৰি থকাত বাধা পালে ক'ত আৰু মানে।\nআজি আমাক ভালটোয়ে লগ পাইছিল বোপাইহঁত। নিশা ২ মান বাজিছিল মাইকী জনীয়ে টংচিৰ পূৱত থকা দণ্ডিটোৰে আহি আছে। তাই অহা গম পায় মাইকীজনীক মতাটোয়ে বিচাৰি যোৱা দেখিছিলো। শম্ভু কুৰ্মীৰ প্ৰেসাৱ লগাত টংচিৰ ওপৰৰ পৰাই পাইপ খুলি দিলে। মাটিত পৰাৰ লগে শব্দ হোৱাত মই ক'লো-\nঃ লাহে লাহে এৰ অ' কুৰ্মী। বেচিকৈ এৰি দিলে বানপানী হ'ব। এজন এজন কৈ তিনিজনে তলত প্ৰস্বাৱ কৰাত প্ৰস্বাৱ ডোঙা বান্ধি গ'ল। মই চিৰিত বহি গঁড় জনী অহালৈ চাই আছিলো। ৫ মিনিট মানৰ পিচত দেখিলো প্ৰস্বাৱৰ গোন্ধ পাই গঁড় জনীয়ে মনে মনে আহি প্ৰস্বাৱৰ ডোঙাত মুখ দি দি প্ৰেসাৱৰ লগতে মাটিবোৰ খায় আছে। নিমখীয়া ধৰণৰ সোৱাদ পাই কাৰণে প্ৰায় গঁড়েই প্ৰস্বাৱ কৰা ঠাইতবোৰত মাটি পৰ্যন্ত খায় সেই ঠাই খিনি গাত কৰি দিয়ে।\nহঠাৎ টৰ্চ জ্বলায় দিয়াত ওপৰলৈ চায়ে দৌৰ দিলে। মই বহু সময় তাইলৈ চাই থাকিলো। ভাবিছিল নেকি গঁড়জনীয়ে আকৌ আমি গুলি ফুটাও বুলি। অলপ পিচতে আহিল মতাটো মাইকী জনীৰ মাত শুনাত সিয়ো দৌৰিছে মাইকীটো যোৱাৰ ফালে। লগ পোৱা যেন লাগিল আকৌ সিহঁতৰ জোৰ লাগিল বুলি অনুমান কৰিলো। টংচিটোৰ আশে-পাশে কেইবাটাও দণ্ডি থকাত ৰেলৰ জংচন সদৃশ হৈ আছে টংচিৰ ওচৰত। যি ফালৰ পৰা নাহক টংচি পাৰ হৈয়ে নদী খনলৈ ওলায় যায় পানী খাৱলৈ। ( ঠাইবোৰ নাম আছে যদিও উল্লেখ কৰা নাই অৰণ্য চিকৰতিৰ বাবে।) অকল গঁড়েই নহয় হাতী, বাঘ, পহু আদিও। এইবোৰ অৰণ্যৰ ভিতৰ চ'ৰাৰ ক'ৰ এৰিয়া ( বিপদ যুক্ত ঠাই) এনেবোৰ ঠাইত একমাত্ৰ বনকৰ্মী সকলেহে অহা-যোৱা কৰে। অন্য দৰ্শানৰ্থীৰ বাবে এনেবোৰ অঞ্চলত প্ৰৱেশৰ বাবে নিষেধ।\nৰাতি পুৱাবলৈ বেচি সময় নাই যদিও কুৱঁলীয়ে আৱৰি ধৰাত আৰু চাৰিওফালে অৰণ্যৰ দৃশ্যই এক মোহনীয়া ৰূপ লৈছে। মোৰ বৰ ঠাণ্ডা লাগিছিল সেইদিনা। গাত লোৱা কম্বলো বাটত পেলায় থৈ আহিলো টংচিত আহোতে। সেইখনৰ বা কি গতি কৰিলে কাণফটাই তাকে এবাৰ মনলৈ ভাব আহিছে ? দেখিলেহে ক'ব পাৰিম কম্বলখনৰ কি গতি কৰিলে। পোহৰ হ'লে নদীৰ পাৰলৈ গৈ এপাক চাই আহো। পোহৰ হে অহাত কুৰ্মী আৰু জামালকো তললৈ নামি আহিব দিলো। নদীলৈ যোৱা দণ্ডিটোৰে তিনিও জনে খোজ লৈছো মাজ ভাগ পাইছোহে হঠাৎ দেখিলো কুৱঁলীৰ মাজে মাজে দণ্ডিটোৰে আহি আছে প্ৰকাণ্ড দঁতাল হাতীটো। হঠাৎ হাতীটো দেখি মোৰ মুখৰ পৰা ওলাল-ঐ হাতীয়ে, আহিলেই নহয় শুড়ডাল কোচাই আমাৰ ফালে খেদি। ১ মিনিটৰ ব্যৱধান কোনে কোন ফালে দৌৰি ডাঠ হাবিৰ মাজত সোমালো ক'ব নোৱাৰিলো। আমি ঝৰ ঝৰাই সোমায় যোৱাত পহুয়েও চিঞৰীব ধৰিলে। দণ্ডি এৰি দিয়াত হাতীয়ে দণ্ডিটোৰে ওলায় টংচিৰ ওচৰৰে পাৰ হোৱাত টংচিৰ চিৰিত হাতীৰ ঠেং লাগি চিৰিটো বাগৰি পৰাৰ শব্দ শুনিলো। হাতীৰ গাত কাঠৰ চিৰিটো পৰাত হাতীয়েও দিলে চিঞৰ। কিজানি তাক কোনোবাই কোমালে বুলি ভাবি। আমি যিমান ভয় খায়ছিলো তাক দেখি, সিয়ো চাগে আমাক দেখি আৰু দুগুন ভয় খাইছিল। সেয়েহে তাৰ লৰা ধপৰাত দেং মেলোতেই চিৰিত লাগিছিল ঠেং। ইফালে আমাৰ নদীৰ পাৰত পুৱাই ওলায় আহি বিপদে আগুৰি ধৰাত নিজকে বৰ অসহায় বোধ কৰিলো। তথাপিও গ'লো নদীৰ বালিলৈ ওলায়। বালিত বহি লৈছো তিনিজনে বিহাৰী মানুহে ৰেল লাইনৰ চিৰিত বহাৰ দৰে। পানীৰ যুৱলীলৈ যাব লওঁতে দেখা পালো পুহমহীয়া নদীত সাতুৰি সাতুৰি পাৰ হ'ব ধৰিছে বাঘে। মুৰটোহে দেখিছো পানীত গাটো দেখা নাই। আমাক পুৱাই হয়তো দুৰৰ পৰা পহু বুলিয়ে চাগে ভাবিছিল বহি থকাত। যেই ঠিয় হ'লো তৰা নৰা চিঙি যোৱা দি বাঘে ভতিয়াই অন্য দণ্ডিৰে পাৰ হৈ গ'ল। প্ৰায়ে ঘটি থকা ঘটনা দেখি থকা দৃশ্য তাৰ মাজতে ৰগৰ কৰো সহকৰ্মীৰ লগত।\nঃ জামাল আজি চাগে মামাৰ ভাগ্য বেয়া।\nমামা চাগে হাই হাই কৰি ভাবিছে। পুৱাই দেখিলো দুই ঠেংঙীয়াক ক'ত পাৰিম চাৰি ঠেংঙীয়াক ধৰিব।\nসেই বন শিবিৰত থাকোতে প্ৰতিদিনেই মুখা-মুখি হৈছিলো। হয় হাতীৰ লগত নহয় গঁড়, বাঘৰ লগত। অকলে শিবিৰত থাকিলেও হাতীয়ে উৎপাত কৰে। পায় থৈছো বন্যজন্তৰ শিবিৰত আহি অনিষ্ট কৰাৰ সোৱাদ। এদিনীয়া মানুহ হ'লে হাগিমুতি হাৰ্টফেলই কৰি দিব। চোতালত পহু চৰি থাকোতেই চকুৰ আগতে বাঘে ধৰে পহুক। গঁড় ৬/৭ টা মান চৰিবলৈ আহে। কিমান যে কি হৈ থাকে অৰণ্যৰ ভিতৰ থকা বনকৰ্মী সকল ভুক্তভোগী, কি খৰালী কি বাৰিষা।\nএবাৰ বৰদৈচিলা আহিল নিশা ঠিক ১১ মান বজাত। লৈ গ'ল উৰুৱাই টংচিৰ চালিখন। গছ জোপা এই ভাঙো এই ভাঙো কৰিছে। ওচৰতে কেইবাজোপা গছ উঘালি পৰিল। উপায় বিহিন হৈ পৰিলো । যিমান পাৰো ভগৱানকে চিঞৰীব ধৰিছো। হে কৃষ্ণ কৃষ্ণ কৰা পৰিত্ৰাণ। তুন নাও বুঢ়ে আহে নাহিকে জ্ঞান বুলি। যিমান পাৰো ঘোষা গাইছো মনলৈ অহা। মোৰ দৰে সহকৰ্মী সকলেও ধুমুহাৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ ভগৱানক কাকুতি মিনতি কৰিব ধৰিছে। বতাহ বৰষুণৰ লগতে ঔ ফুলীয়া শিল পৰিছিল। লগৰ সহকৰ্মীক কৈছিলো মুৰটো বচায় ৰাখিবলৈ। ৰাইফলৰ কুণ্ডাটো মুৰত লৈ বতাহ বৰষুণ শিলৰ মাজত শিল পৰা কপৌ চৰাইৰ দৰে আছো অৰণ্যৰ ভিতৰত। বিজুলীৰ চিকমিকনি কাণতলা মৰা শব্দত ভাবিছিলো সেইদিনা আমাৰ পৃথিবীৰ পৰা বিদায় ল'ব লাগিব যেন পাইছিলো। প্ৰভু ঈশ্বৰৰ বাহিৰে আমাক আৰু কোনেও যে ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰে তাকেই ভাবি থাকিব ধৰিলো।\nশিবিৰ সলনি হৈ এতিয়া ৰেঞ্জ হেড কোৱাৰ্টাৰত কৰ্ম। পাল পাতি পাতি শিবিৰ, টংচিবোৰ ভিজিত কৰাৰ লগতে তেওঁলোকৰ লগতো থাকি নিশাটো পহৰা কৰি পুনৰ পুৱা শিবিৰলৈ উভতি আহো। কেতিয়াবা নিশাটো কেতিয়াবা দিনটো। নতুনকৈ অহা হীৰক শৰ্মা, বনপালক জনৰ লগত গৈছিলো নিশাৰ তহলদাৰীত। যাওঁতে দেখুৱাই গৈছিলো ক'ত ক'ত কেনেদৰে মুখামুখি হৈছিলো জীৱ-জন্তুৰ লগত আৰু ক'ত কি ধৰণৰ জীৱ-জন্তু আছে। কম দিনৰ ভিতৰতে চহৰত থকা যুৱক জন সাহসী হৈ পৰা আৰু প্ৰকৃতিৰ লগত খাপ খায় কৰ্ম কৰিব পৰা হ'ল। মই আগতে থকা শিবিৰ এলেকাত গৈছিলো নিশা। শিবিৰৰ বনকৰ্মী লগ পাইছিলো তেওঁলোক উঠি থাকি পহৰা দিয়া টংচিত। আমি গৈ নিশা ১'৩০ টা মান বজাত পাইছিলো। মই সহকৰ্মী কেইজনক ক'লো-\nঃ শৰ্মা, মই কিছুসময় টংচি উঠি ৰেবিট শিবিৰৰ চিগনেল লওঁ দেই। তুমি টংচিৰ তলত কিছু সময় পুতুল ডেকাৰ লগত থাকা । মই বাৰু টংচিৰ চিৰিত বহো।\nটংচিত পহৰা দি থকা দুজনক নদীৰ পাৰলৈ যোৱাৰ কথা ক'লো। সিহঁতে চিৰিৰে নামি নদীৰ বালিলৈ গ'ল। তলত হীৰক শৰ্মা বনপালক জন আৰু পুতুল ডেকা। কিছু সময় নদীৰ বালিয়ে বালিয়ে খোজ কাঢ়ি তহল দি পুনৰ টংচিলৈ আহিল।\nছিদ্দিকৰ ভৰিত চিনা জোক লাগি থকাত এৰুৱাব ধৰিছে আৰু শৰ্মাই দিঙিত হাতৰে জোকবোৰ পেলায় আছে। ময়ো চাব ধৰিলো টৰ্চ জ্বলাই। দুডাল মান পেন্টত লাগি আছিল বাবে এৰুৱাই দি অৰণ্যত চৰি ফুৰা জন্তুৰ গম লৈ আছো। বাৰে বাৰে হীৰক শৰ্মাই মুৰ আৰু ডিঙিৰ পৰা জোকবোৰ এৰুৱাই আছে। মোক ক'ব ধৰিলে-\nঃ বংশীদা ইয়াত ইমান জোক ! মুৰ ওপৰলৈ উঠিছে দেখোন।\nঃ ভালদৰে চোৱা । তুমি যিহে বগা চাহাবৰ দৰে তাতে আকৌ গুৱাহাটীৰ পৰা আহিছা দুই চাৰিটা জোকে খাৱই দিয়া।\nঃ নহয় বংশী দা জোকবোৰ মুৰত পৰে দেখোন।\nঃ কি কোৱাহে গছৰ পৰা পৰিছে ! ইয়াত চিনাজোক আছে বুলি জানো । সেইবোৰ মাটিত বগাই খেৰ ইকৰাত বগাই থাকে। কিন্তু ইয়াত গছত থকা জোক! চাওঁ এটা কাম কৰাচোন টংচিৰ ওপৰলৈ উঠি আহা। দুয়ো জনে ওচৰা-ওচৰিকৈ বহি ল'লো। তেনেদৰে বহি থকাত থকাত থপা -থোপে মুৰত গছৰ ওপৰৰ পৰা জোকবোৰ পৰিব ধৰিলে। জোকৰ কামোৰত থাকিব নোৱাৰি টংচিৰ তললৈ নামি আহিলো। শৰ্মা ক'লো-\nঃ শৰ্মা,আজিৰ এই দৃশ্যৰ ফটো এখন ম'বাইলত উঠোৱা। মোৰো মনত থাকিব আৰু তোমাৰো মনত থাকিব এই ঠাই খিনি কথা। তুমি ঘৰত ক'ব পাৰিবা আৰু মই নাতি-নাতিনীক ক'ব পাৰিম। চা ! এয়া মই কেনেদৰে আছিলো "অৰণ্যৰ ভিতৰ চ'ৰাত।"\nমোৰ অনুভৱত প্ৰথম প্ৰেম\nমোৰ অনুভৱত প্ৰথম প্ৰেম সেইয়া নহয় যি তোমাৰ জীৱনলৈ প্ৰথম আহিছিল , মোৰ অনুভৱত প্ৰথম প্ৰেম সেইয়া যি তোমাক প্ৰথম প্ৰেমৰ...\nযাত্ৰা:ইউটিউবৰ পৰা বলিউডলৈ (পল্লব তামুলী ফুকন)\nনেহা নিকিতা সুবাসৰ সমূহ পাঠকবৃন্দ তথা শুভাকাংখীলৈ এটা ভাল খবৰ। কিছুমান ঘটনা ফিল্মৰ দৰেয়ো হয়। আমিৰ খান অভিনীত বলিউড ছবি "চিক্ৰেট...\nচাইক' ( দীপজ্যোতি সিং )\nঅভিশপ্ত ডাইনীৰ সুকীয়া ঠিকনা আবেলিৰ বেলি গিলা পুখুৰী পাৰৰ বগৰী জোপা , সেই অঞ্চলত বহুদিন ধৰি নেৰা নেপেৰা বৰষুণ সৰিছে...\nহিকটি কিয় আহে আৰু প্ৰতিকাৰৰ উপায়\nসুবাস সুন্দৰৰ মন্ত্ৰ\nসুবাসৰ অক্টোবৰ মাহৰ অতিথি\nভোকত এমুঠি অন্ন বিচাৰি\nপাৰ হৈ অহা ধুমুহা এজাক\nপাগলী নে অভিনয়\nমই জীয়াই থাকিম\nহেৰুৱা দিনৰ গান\nমোৰ হত্যা নে আত্মহত্যা\nএতিয়া মই ডাঙৰ হৈছোঁ\nমই জানো তুমি নাহা\nঅন্য এক পৃথিৱীৰ সন্ধানত\n২৭ ছেপ্টেম্বৰ : এটি কলা দিন\nতহঁত যে কৰ্মী মানুহ\nশৰতত মাৰ বন্দনা\n"তই মাতাল হ"\nসময়ৰ গুণ গুণ\nএজাক সেউজীয়াৰ বৰষুণ\nপ্ৰেম আৰু তুমি\nমহানগৰীত এটা ৰহস্যময় সন্ধিয়া\nসুখৰ পোহৰ বিচাৰি ফুৰা জোনাকীজনী\nনিসংগতাৰ সংগী - এই নষ্ট কবি


আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ বিকাশত আলোচনীৰ ভূমিকা 1846 ৰ পৰা\nআধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ বিকাশত আলোচনীৰ ভূমিকা\nআধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ বিকাশত আলোচনীৰ ভূমিকা অপৰিসীম। ১৮৪৬ চনত মিছনেৰীসকলে শিৱসাগৰৰ পৰা প্ৰকাশ কৰা ‘অৰুনোদই’ আলোচনীয়েই অসমীয়া সাহিত্যৰ প্ৰথম আলোচনী। অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ বিকাশত অৰুনোদইৰ ভূমিকা চিৰস্মৰণীয়।\nমিছনেৰীসকল অসমলৈ অহাৰ বছৰতে  বৃটিছে অসমৰ স্কুল-আদালতৰ পৰা অসমীয়া ভাষা উঠাই বঙলা ভাষাৰ প্ৰচলন কৰিছিল। অসমীয়া মানুহৰ মাতৃভাষা যে বঙলা নহয়– এই কথা মিছনেৰীসকলে জানিব পাৰি অসমত অসমীয়া মাধ্যমৰ বিদ্যালয় স্থাপন কৰে। পাঠ্যপুথি, ব্যাকৰণ, অভিধান আদি ৰচনা কৰাৰ উপৰি অসমীয়া ভাষা পুনৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ কাৰণে বৃটিছৰ ওচৰত যুক্তি সহকাৰে দাবী জনাই ১৮৭২ চনত স্মাৰক পত্ৰ [এটলা] প্ৰদান কৰিছিল- যাৰ ফলত অসমীয়া ভাষা পুনৰ প্ৰতিষ্ঠা হ’ল।\nখৃষ্টান ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ বাবে ‘অৰুনোদই’ প্ৰকাশ কৰিছিল যদিও তাত দেশ-বিদেশৰ বা-বাতৰি, কানি বৰবিহৰ অপকাৰিতাৰ বিষয়ে, অসমীয়া ভাষা, বিজ্ঞান বিষয়, উপন্যাসোপম কাহিনী, হিত উপদেশ, নানা দেশৰ বিৱৰণ, জাতি-জনজাতিৰ নৃতাত্ত্বিক আলোচনা আৰু আহোম বুৰঞ্জীৰ প্ৰকাশে অসমৰ অসমীয়া মানুহৰ মানসিক দিগন্ত প্ৰসাৰিত কৰি তুলিছিল। অৰুনোদইয়ে অসমীয়াক বিশ্বৰ লগত চিনাকি কৰোৱাই দিছিল। মুঠতে ভাষা-সাহিত্যৰ জৰিয়তে ‘অৰুনোদই’ সংবাদ পত্ৰই আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ বাট মুকলি কৰে।\nঅৰুনোদইয়ে এচাম অসমীয়া লেখক আৰু পাঠকৰ সৃষ্টি কৰিছিল। সৃষ্টি কৰিছিল অসমীয়া মানুহৰ মনত আলোচনী প্ৰকাশৰ হেঁপাহ। যাৰ ফলস্বৰূপে ১৮৭১ চনত আউনীআটি সত্ৰাধিকাৰে ‘আসাম বিলাসিনী’ প্ৰকাশ কৰে। ১৮৭২ চনত চিদানন্দ দাসৰ সম্পাদনাত ‘আসাম মিহিৰ’, লক্ষ্মীকান্ত বৰকাকতিৰ সম্পাদনাত ‘আসাম দৰ্পণ’ , ‘আসাম দীপক’ , হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ সম্পাদনাত ‘আসাম নিউজ’ , গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ সম্পাদনাত ‘আসাম বন্ধু’ , হৰিনাৰায়ণ বৰাৰ সম্পাদনাত ‘মৌ’ , শ্ৰীধৰ বৰুৱাৰ সম্পাদনাত ‘আসাম তৰা’  আৰু কৰুণাভিৰাম বৰুৱাৰ সম্পাদনাত ‘ল’ৰা বন্ধু’  প্ৰকাশ পাইছিল।\n‘ল’ৰা বন্ধু’ প্ৰথম অসমীয়া শিশু আলোচনী। এই আলোচনীখিনি দীৰ্ঘস্থায়ী নহ’ল যদিও অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যক নতুন মাত্ৰা প্ৰদান কৰি এটা নতুন গতি দিলে।\n১৮৮৯ চনত কলিকতাৰ পৰা ‘জোনাকী’ আলোচনী চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশ হৈ ওলায়। ‘জোনাকী’য়ে পূৰ্ণিমাৰ জোনৰ দৰেই অসমীয়া সাহিত্যক সোণ-সেৰীয়া পোহৰেৰে পোহৰাই তুলিলে। বেজবৰুৱা ‘জোনাকী’ৰ গুৰিয়াল হ’ল। অসমীয়া সাহিত্যত নথকা ৰোমাণ্টিক ভাৱাপন্ন কবিতা, নাটক, চুটিগল্প, আত্মজীৱনী, সাধু আদি ন-ন সাহিত্য সৃষ্টিৰে অসমীয়া সাহিত্যক দেশ-বিদেশৰ সাহিত্যৰ লগত ফেৰ মাৰিব পৰা কৰিলে। কলিকতাত পঢ়ি থকা কেইগৰাকীমান ছাত্ৰই জোনাকী থূলৰ পৰা ওলাই ১৮৯০ চনত কৃষ্ণ প্ৰসাদ দুৱৰাৰ সম্পাদনাত ‘বিজুলী’ প্ৰকাশ কৰে।\n‘বিজুলী’ৰ প্ৰথম সংখ্যাতে প½নাথ গোহাঁই বৰুৱাই ‘ভানুমতী’ উপন্যাস আৰম্ভ কৰি অসমীয়া উপন্যাস সাহিত্যৰ দুৱাৰ মুকলি কৰে। মাথো কেইবছৰমান ‘জোনাকী’ আৰু ‘বিজুলী’ প্ৰকাশ হৈ বন্ধ হ’লেও ইয়াৰদ্বাৰা আত্মপ্ৰকাশ কৰা লেখক-সাহিতি্যকসকলে আমৃত্যু ৰোমাণ্টিক চেতনাৰে সাহিত্য সৃষ্টি কৰি গ’ল আৰু সাহিত্যত আত্মনিয়োগ কৰিব পৰা এদল অনুৰাগী লোকৰ সৃষ্টি কৰিলে। ইংৰাজী ৰোমাণ্টিক সাহিত্যৰ শ্ৰেষ্ঠখিনি অসমীয়ালৈ আহৰণ কৰি অসমীয়া সাহিত্যৰ সিংহ দুৱাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰি সুউচ্চ শিখৰলৈ লৈ গ’ল।\nইয়াৰ লগতে পঢ়কঃ ১. পুৰণি অসমীয়া আ-অলংকাৰ\n২. ঢেঁকী অসমীয়া লোক-সম্পদ\n৩. অসমৰ লোকবিশ্বাস\n৪. বৰ্তমান সমাজত নাৰীৰ দায়িত্ব কৰ্তব্য\n৫. অসমীয়া সাজপাৰ\nবিংশ শতিকাটোত অসমৰ সৰু-বৰ সকলো ঠাইৰ পৰা ভিন ভিন ৰূপ-ৰসৰ আলোচনী প্ৰকাশ হৈ অসমীয়া সাহিত্যৰ সোণালী সৌধ নিৰ্মাণ কৰিলে। আমাৰ এই আলোচনাত সকলোবোৰ আলোচনীৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা সম্ভৱ নহয়। আমি দীঘলীয়া সময় প্ৰকাশ হৈ অসমীয়া সাহিত্যলৈ বিশিষ্ট বৰঙণি আগবঢ়োৱা আলোচনীসমূহৰ চমু আভাস দিবলৈ যত্ন কৰিম।\n১৯০৭ চনত তেজপুৰৰ পৰা পদ্মনাথ গোহাঁই বৰুৱাৰ সম্পাদনাত ‘উষা’, ১৯০৯ চনত কলিকতাৰ পৰা বেজবৰুৱাৰ সম্পাদনাত ‘বাঁহী’ প্ৰকাশ হৈ ওলায়। ‘উষা’খন পাঁচ বছৰমান চলি বন্ধ হ’লেও ‘বাঁহী’ চল্লিশৰ দশকলৈকে প্ৰকাশ হৈ থাকে। এই দুখন আলোচনীয়েও অসমীয়া সাহিত্যক শক্তিশালী কৰে। ১৯০০ চনত প্ৰকাশ হোৱা ‘আসাম বন্তি’য়ে কিছু বছৰৰ পিছত কেৱল ‘বন্তি’ নামেৰে প্ৰায় চল্লিশ বছৰ কাল জীয়াই থাকি অসমীয়া সাহিত্যক উজলাই তুলিছিল।\nজমিদাৰ নগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ চৌধুৰীৰ প্ৰচেষ্টাত কলিকতাৰ পৰা ১৯২৯ চনত ‘আৱাহন’ প্ৰকাশ পায়। ‘আৱাহন’ৰ সম্পাদকৰ দায়িত্ব লয় দীননাথ শৰ্মাই। মাজতে ‘আৱাহন’ গুৱাহাটীৰ পৰা দুবছৰমান প্ৰকাশ হৈ পুনৰ কলিকতাৰ পৰা প্ৰকাশ হয়। ১৯৭৬ চনলৈকে প্ৰকাশ হৈ থকা আৱাহনে অসমীয়া সাহিত্যৰ ইতিহাসত এটা যুগৰ সৃষ্টি কৰে। সকলো দিশৰ সাহিত্য ‘আৱাহন’ত প্ৰকাশ হ’লেও অধিক মাত্ৰাত অসমীয়া চুটি গল্পৰ সৰহ সংখ্যক গল্পকাৰে আৱাহনৰ জৰিয়তে গল্পকাৰ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিছিল। এই সময়চোৱাৰ উল্লেখযোগ্য আলোচনী হ’ল অসম সাহিত্য সভাৰ মুখপত্ৰ ‘অসম সাহিত্য সভা পত্ৰিকা’ । এই আলোচনীখন তিনি-মহীয়াকৈ প্ৰকাশ হৈ বৰ্তমানলৈকে চলি আছে। অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ বিভিন্ন দিশৰ উপৰি বিশ্ব সাহিত্যৰ বিভিন্ন ৰচনাই অসমীয়া সাহিত্যক অধিক শক্তিশালী কৰি তুলিছে।\nপঞ্চাশ দশকৰ আগত প্ৰকাশ পোৱা দুখন উল্লেখযোগ্য আলোচনী হ’ল ‘জয়ন্তী’ আৰু ‘পচোৱা’। ৰঘুনাথ চৌধাৰীৰ সম্পাদনাত ‘জয়ন্তী’ আৰু হেম বৰুৱাৰ সম্পাদনাত ‘পচোৱা’ প্ৰকাশ হৈছিল। দুজন শক্তিশালী কবিৰদ্বাৰা সম্পাদিত এই আলোচনী দুখনত আধুনিক কবিতাৰ অধিক প্ৰকাশে নতুন কবিতাৰ ধাৰাটোক শক্তিশালী কৰি অসমীয়া কাব্য জগতক নতুন গতি প্ৰদান কৰিছিল।\n১৯৫০ চনত ইন্দ্ৰকমল বেজবৰুৱাৰ সম্পাদনাত ‘ৰামধেনু’ প্ৰকাশ পায়। ১৯৮০ চনলৈকে ‘ৰামধেনু’ নিয়মীয়াকৈ প্ৰকাশ হৈ অসমীয়া সাহিত্যত এটি যুগ সৃষ্টি কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত মহেশ্বৰ নেওগ, কীৰ্তিনাথ হাজৰিকা, বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য, ৰাধিকা মোহন ভাগৱতী আদি অসমীয়া সাহিত্যৰ বিশিষ্ট সাহিতি্যকসকলৰ সম্পাদনাত ৰামধেনুৱে অসমীয়া সাহিত্যক ন-ন সৃষ্টিশীল সাহিত্যৰে অধিক প্ৰাচুৰ্য দান কৰিছিল।\nপঞ্চাশৰ পৰা আশী দশকৰ নঙলা মুখলৈ প্ৰকাশ পোৱা কেইখনমান বিশিষ্ট আলোচনী হ’ল আমাৰ প্ৰতিনিধি, মণিদীপ, অসমীয়া, জোনবিৰি, প্ৰকাশ, কলাখাৰ, দীপক, বিজ্ঞান-জেউতি, নতুন পৃথিৱী, বিস্ময়, পদাতিক অসমীয়া কবিতা। আমাৰ প্ৰতিনিধি ড০ ভূপেন হাজৰিকা, মণিদীপ ড০ মহেন্দ্ৰ বৰা; নতুন পৃথিৱী, কলাখাৰ আৰু পদাতিক ড০ হীৰেন গোহাঁয়ে সম্পাদনা কৰিছিল। অসম বিজ্ঞান সমিতিৰ মুখপত্ৰ ‘বিজ্ঞান-জেউতি’ ১৯৬ৰ চনৰ পৰা বৰ্তমানলৈকে তিনি-মহীয়াকৈ প্ৰকাশ হৈ আছে।\nদেশৰ লগতে বিশ্বৰ বিজ্ঞান সাহিত্যৰ গুণ-গৰিমা প্ৰকাশ কৰি অসমীয়া বিজ্ঞান সাহিত্যৰ সুঁতিটো অধিক শক্তিশালী কৰি তুলিছে। বিজ্ঞান সাহিত্য মানুহৰ জনপ্ৰিয় সাহিত্যলৈ আৰু মানুহৰ মনৰ পৰা কু-সংস্কাৰ, কু-প্ৰথা, অন্ধবিশ্বাস দূৰ কৰি বৈজ্ঞানিক মানসিকতা গঢ় দিবলৈ অহৰহ চেষ্টা কৰি আহিছে।\nঅসম প্ৰকাশন পৰিষদৰ মুখপত্ৰ ‘প্ৰকাশ’  প্ৰথম চন্দ্ৰপ্ৰসাদ শইকীয়াৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশ পাইছিল। মাজে মাজে ইয়াৰ প্ৰকাশ বন্ধ হ’লেও বৰ্তমানলৈকে চলি আছে। অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ উপৰি বিশ্ব সাহিত্যৰ প্ৰকাশে অসমীয়া সাহিত্যক সমৃদ্ধ কৰি তুলিছে।\n১৯৭৯ চনৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা বিদেশী বহিষ্কাৰ আন্দোলনৰ পটভূমিত অসমত জাতীয় চেতনাৰ জাগ্ৰত ৰূপত অলেখ আলোচনীয়ে আত্মপ্ৰকাশ কৰি অসমীয়াৰ স্বাভিমান আৰু খিলঞ্জীয়াৰ অধিকাৰক লৈ সাহিত্য সৃষ্টি কৰি জনগণক জাগ্ৰত কৰি তুলিছিল। এই সময়চোৱাত প্ৰকাশ পোৱা মাথো কেইখনমান আলোচনীয়ে নিজৰ ঐতিহ্য আৰু সুনাম ৰক্ষা কৰি অসমীয়া সাহিত্যৰ বিকাশত বিশেষ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি আহিছে। ড০ ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ সম্পাদনাত প্ৰান্তিক , চন্দ্ৰপ্ৰসাদ শইকীয়াৰ সম্পাদনাত ‘গৰীয়সী’ , হোমেন বৰগোহাঞিৰ সম্পাদনাত ‘সাতসৰী’  প্ৰকাশ হ’বলৈ আৰম্ভ কৰি বৰ্তমানলৈকে নিয়মীয়াকৈ প্ৰকাশ হৈ আছে।\nশিশু, মহিলা, স্বাস্থ্য, অৰ্থনীতি আদি বিষয়ৰ আলোচনীও ভিন ভিন সময়ত প্ৰকাশ হৈছিল আৰু কেইবছৰমান চলি প্ৰকাশ বন্ধ হৈছিল। উল্লেখযোগ্য মহিলা আলোচনী কেইখন হ’ল– ‘ঘৰ-জেউতি’ , ‘সাৰথি’ , ‘ওৰণি’, ‘মহিলা’ , লেখিকা , শ্ৰীময়ী , পূবালী , নন্দিনী  প্ৰকাশ হৈ মহিলা সবলীকৰণ, স্বাস্থ্য, ৰন্ধন-প্ৰকৰণ, প্ৰসাধন, স্বাস্থ্য-সচেতনতাৰ সম্পৰ্কে মূল্যবান প্ৰৱন্ধ, ৰচনা প্ৰকাশে আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ জেউতি বঢ়াইছে। কেইবাখনো স্বাস্থ্য সম্পৰ্কীয় আলোচনীয়ে স্বাস্থ্য আৰু বিভিন্ন ৰোগ সম্পৰ্কে সমাজক সচেতন কৰি তোলাৰ ক্ষেত্ৰত আলোচনীসমূহৰ উল্লেখনীয় অৱদান স্বীকাৰ কৰিব লাগিব।\n— যোগেন শইকীয়া\nইয়াৰ পাছত পঢ়ক - ভক্তিপ্ৰধান সাহিত্যত নৱৰসৰ প্ৰকাশঃ শঙ্কৰদেৱৰ অঙ্কীয়া নাটৰ বিশেষ উল্লিখন\n4 thoughts on “আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ বিকাশত আলোচনীৰ ভূমিকা”\nধন্যবাদ যথেষ্টখিনি শিকিলো\nCopyright 2021 @ All rights reserved by Satirtha.in


এখন ডায়েৰীৰ ইতিবৃত্ত...... (অনামিকা বৰুৱা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nএখন ডায়েৰীৰ ইতিবৃত্ত……\nঅনিচ্ছা স্বত্তেও জোনা আৰু মোৰ মাজত কিছু ব্যৱধান আহি পৰিল। স্নাতকোত্তৰৰ জটিল পাঠ্যক্ৰম আৰু অ’ত ত’ত দিয়া আবেদনবোৰৰ বাবে লিখিত পৰীক্ষা, মৌখিক পৰীক্ষা আদিৰ সূচী অনুসৰণ কৰোঁতে মোৰ সময়ৰ টনাটনি হৈছিল। তাৰ পৰাই চাগে জোনা আৰু মোৰ মনৰ দূৰত্বৰ প্ৰথমটো খোজৰ আৰম্ভ হৈছিল। এটা দুটাকৈ লাহে লাহে কিছু কথা বাদ পৰি গৈছিল। আৰু জোনাই লাহে লাহে নিজক লুকুৱাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল ঠিক তেতিয়াৰ পৰাই। বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শেষ পৰীক্ষা দি উঠি মই গুৱাহাটীলৈ গ’লো আন এটা ক’ৰ্চৰ কাৰণে। মনে মনে নিজকে প্ৰস্তুত কৰিছিলোঁ মই আই.এ.এচ পৰীক্ষাৰ বাবে। এইক্ষেত্ৰত প্ৰশান্তই সহায় কৰিছিল মোক। এহাতে পৰীক্ষাৰ ব্যস্ততা আনহাতে প্ৰশান্তৰ সান্নিধ্যই মোক আপোন পাহৰা কৰি ৰাখিলে। ক’ব নোৱাৰাকৈয়ে(খেলিমেলি লাগিছে অলপ) নিজক লৈ মগ্ন হৈ গ’লোঁ। তাৰ মাজতে জোনাৰ বিয়াৰ যা-যোগাৰ চলিল। খবৰটো শুনিয়েই মই থত্‌মত্ খালোঁ। জোনাৰ বিয়া??? যেন নহ’বলগীয়া কিবা এটাহে হ’বলৈ গৈছে! সকলো পেলাই থৈ চিধাই ঢাপলি মেলিলোঁ ঘৰলৈ। গৈয়েই জোনাক ফেপেৰি পাতি ধৰিলোঁ-\n: অই এইবোৰ কি?\n: তই কেনেকৈ বিয়া হ’ব পাৰ?\n: কি বলকিছ? কিয় বিয়া নহ’ব মোৰ?\n: ধেৎ নহয় অ’ মানে ল’ৰা কোন? ক’ৰ? কোনে চাই দিলে তোক? মইহে তোৰ বিয়াৰ বন্দোৱস্ত কৰি দিয়াৰ কথা আছিল। তই মোক একো নোকোৱাকৈ একো নোসোধাকৈ বিয়াত বহিবলৈ লৈছ যে?\n: ল’ৰা নামনিৰ। ভিনদেৱে চাই দিছে। যোৱা তিনিমাহে তোৰ কোনো খা-খবৰ নাই বুলিয়েই ক’ব পাৰি। তই ল’ৰা চাই দিয়ালৈ ৰৈ থাকিলে মই বুঢ়ী হ’ব লাগিব। তোৰ আজিকালি মোৰ কথা ভাবিবলৈ সময়েই নাই। ভীষণ ব্যস্ত তই উন্নতিৰ জখলা বিচৰাত। বগাবলৈ হ’লে মোক পাহৰিয়ে(পাহৰিয়েই ?) থাকিবি!\n: তয়ো এনেকৈ কৈছ! ক’ আৰু। ভুল মোৰেই। সঁচাই অলপ ব্যস্ত হৈ গৈছিলোঁ। কিন্তু মোৰ কথা বাদ দে। সেইবোৰ সময়ত হৈ থাকিব। তোৰ কথা ক’। তই লগ পাইছনে তেখেতক? দেখিছনে? কথা পাতিছনে? কি কৰে? ক’ত থাকে? তোক বুজিছেনে? তই জানো নিজক দেখুৱাব পাৰিছ? বৰমাহঁতে কি কৈছে?\n: বাপ্‌ৰে তইচোন একেবাৰে চি.আই.ডি.য়ে সোধা দি সুধিছ! মই দেখিছোঁ যদিও কথা পতা নাই। সকলোৱে ভাল বুলি কৈছে যেতিয়া ভালেই হ’ব চাগৈ। নামনিত ঘৰ, চাকৰি কৰে দুলীয়াজান অইলত। থাকেও দুলীয়াজানত। মাক-দেউতাক নাই। তিনিজন ককাই-ভাই। এখেত সৰু। মই সিমানখিনিয়ে জানো।\n: কিন্তু তোৰ পছন্দ-অপছন্দ বুলিওতো কথা এটা আছে। তেখেতে তোক ক’ত দেখিছিল?\n: মোক হেনো বা’ৰ ঘৰলৈ যাওঁতে দেখিছিল। ছোৱালী মানুহৰ পছন্দ-অপছন্দ বুলি একো নাথাকে দিতি। তাতে আমাৰ দৰে অভাৱে খুন্দি থকা সৰু মানুহৰ নিজা ইচ্ছা-অনিচ্ছা বুলি একো নাথাকে।\n: তোৰ মন নাই নেকি জোনা? মোক খুলি ক’। মই কথা পাতিম সকলোৰে লগত।\n: ইতিমধ্যে কথাবোৰ প্ৰায় ঠিক হৈছেই। মাহঁতে দিন-বাৰ লোৱাৰ কথা আলোচনা কৰিছে। তই মিছাই ভাবিছ। সকলোৱে ভাল বুলি কৈছে যেতিয়া ইমান ভাবিব লগা নাই দে।\n: কিন্তু জোনা, বিয়া মানে গোটেই জীৱনৰ কথা। নজনাকৈ নুবুজাকৈ অচিনাকি মানুহ এজনৰ সৈতে গোটেই জীৱনটো কেনেকৈ পাৰ কৰিবি? অলপ সময় ল। তেওঁকো বুজিবলৈ দে। তয়ো তেওঁক জানিবলৈ বুজিবলৈ সময় পাবি।\n: তই দেৰি কৰিলি দিতি আহোঁতে। এতিয়া আৰু কিবা কৰাৰ সময় নাই। তই একো নাভাবিবি। সময়ত সকলো ঠিক হৈ যাব চাগে। বিয়া মানেনো কি? অলপ এৰা ধৰা অলপ বুজা-বুজি। পাৰিম চাগৈ সংসাৰখন গঢ়িব। মোৰতো তেনেকৈ কোনো কথাতে ওজৰ আপত্তি নাথাকেই। তেওঁৰ কিবা থাকিলেও বুজাই ল’ব নোৱাৰিম জানো? প্ৰেম বিবাহ নহ’লে চাই-মেলি ঠিক কৰা বিয়া এনেকুৱাই হয় কিজানি অ’।\nমই ঠিক ধৰিব নোৱাৰিলোঁ জোনাৰ মনোভাৱখিনি। এনে লাগিল তাই যেন বাধ্যত পৰিহে বিয়াত বহিবলৈ ৰাজী হৈছে। অথচ তাইৰ ব্যৱহাৰত কোনো খুঁত নাই। স্বাভাৱিকভাৱে কথা কৈছে, হাঁহিছে। আলেঙে আলেঙে লক্ষ্য কৰিলোঁ তাইক। তাই বোধহয় মোক লৈ সচেতন হৈ আছিল। মই থকা কেই দিনতেই এদিন তাইক বিয়া কৰাব খোজা মানুহজন আহিল।\nমলয় বৰুৱা। প্ৰায় পাঁচ ফুট পাঁচ ইঞ্চি উচ্চতাৰ মানুহজনক প্ৰথম দেখাতেই বেয়া যেন নালাগিল। চা-চিনাকি হৈ মই তেওঁৰ লগত কথা পতাত লাগিলোঁ। ভালেই লাগিল। অলপ লাজকুৰীয়া যেন লাগিল তেওঁক। নে মোৰ ওলোটা-ওভোতা(??) কথা শুনিয়েই বেচেৰাই লাজত পৰিল তাৰো ঠিক নাই। জোনাকো কাষত বহুৱাই লৈ দুই এটা ধেমেলীয়া কথাৰে তেওঁলোকক সহজ কৰি দিবলৈ চালোঁ। সেইদিনা নিশাটো থাকি পাছদিনা পুৱাতে তেওঁ গ’লগৈ। মই জোনাক ইটো সিটো সুধি ব্যতিব্যস্ত কৰাৰ চেষ্টা কৰিলোঁ যদিও তাইৰ পৰা সঠিক প্ৰত্যুত্তৰ নাপালোঁ। মোৰ ষষ্ঠ ইন্দ্ৰিয়ত কথাটোৱে খুন্দিয়াই থাকিল। সেই সময়ত কিয় যে দীপৰ কথা মনলৈ নাহিল! মোৰ পিছতেই জোনাই দীপক সকলো কথা খুলি কৈছিল। তাক সোধা হ’লেও মই সকলো গম পালোঁ হয়, কিন্তু ভুল কৰিলোঁ মই। মোৰ এই এটা ভুলেই জোনাৰ জীৱনলৈ অভিশাপ নমাই আনিলে। চিৰদিনৰ কাৰণে জোনা আৰু মোৰ মাজত এখন অদৃশ্য দেৱাল গঢ় লৈ উঠিল। হেৰাই গ’ল জোনা মোৰ জীৱনৰ পৰা। নে মই এৰি দিলোঁ তাইক তিল তিলকৈ মৰিবলৈ? তাইৰ মুখলৈ নাচাই তাইৰ চকুলৈ চোৱাহ’লে? কিহে পাইছিল মোক?\nপাগলীৰ দৰে কান্দিছোঁ আৰু কান্দিছোঁ। কোনেও সান্ত্বনা দিয়াৰ চেষ্টা কৰা নাই মোক। শেষত উশাহ ল’ব নোৱাৰা যেন দেখি প্ৰশান্তই সাৱটি ধৰিলে মোক। দুহাতেৰে চকুৰ পানী মচি দিলে মোৰ। প্ৰশান্তক পাই মোৰ শোক আকৌ উথলি উঠিল। কিবা এটা ক’ব খুজিও ক’ব নোৱাৰিলোঁ। খং নে ক্ষোভ নে আক্ৰোশত ডায়েৰীখন দূৰলৈ দলিয়াই দিলোঁ। প্ৰশান্তই জোৰ কৰি শুৱাবলৈ চেষ্টা কৰিলে মোক।\nদহা-কাজ শেষ কৰি আমি উভতি আহিলোঁ আমাৰ কৰ্মক্ষেত্ৰলৈ। কান্দোঁতে কান্দোঁতে মোৰ চকুৰ গুৰি ক’লা পৰি গৈছে। এতিয়াও স্থিৰ হ’ব পৰা নাই মই। মোৰ মানসিক অৱস্থা দেখি প্ৰশান্তই নিজেই আৰু দুদিনমান ছুটি বঢ়াই দিলে। উকা হৈ গৈছে মোৰ মন-মস্তিষ্ক। ধাৰণাৰ বাহিৰ হৈ গৈছে পৃথিৱী। মোৰ কণমানিটোৱেও চাগে মোৰ মনৰ যাতনাখিনি বুজি পাইছে। এইকেইদিন সিও বৰকৈ আমনি নাই কৰা। শান্ত-শিষ্ট হৈ খাইছে, শুইছে। স্কুলৰ পৰা আহিও বৰকৈ চিঞৰ বাখৰ নাই কৰা। তাৰ মেঘালী পেহীয়েকে যি কৈছে তাকেই মানি লৈছে। তাক দেখি জিত্ আৰু মিতুলৈ মনত পৰি বুকুখন আকৌ বিষাই উঠিল।\nউকা আকাশলৈ চাই চাই এনেই বহি আছিলোঁ চাঁদত। সন্ধ্যা নামি আহিছে ধৰাৰ বুকুলৈ। ঘৰমুৱা পখীৰ জাকে আকাশ ছানি ধৰিছে। এনেকৈ ঘৰমুৱা বগলীৰ জাক দেখি সৰুতে আমি গাইছিলোঁ-\nবগলী বগা ফোঁট দি যা\nগাই উঠি হাতৰ নখকেইটা খৰধৰকৈ চাওঁ নখত বগা ফোঁট পৰিল নেকি! ক’ৰ পৰা পৰে নাজানোঁ, নখত কিবা এটা চিন দেখা পালেই হুলস্থুল লগাই দিওঁ মোক দিলে চা! সঁচা? চাওঁ চাওঁ বুলি আটাইকেইটা ল’ৰি আহে বগলীয়ে ফোঁট দি যোৱা চাবলৈ। শৈশৱৰ নিৰ্মল ধেমালিয়ে জুৰাই তোলে জীৱন। সৰু হৈ থকা হ’লেই ভাল আছিল। কিয় বয়স বাঢ়ে? কিয় ডাঙৰ হ’লোঁ? কিয় জটিলতাই গ্ৰাস কৰে জীৱনৰ সহজ ক্ষণ? মৰুদ্যানৰ সন্ধানত মৰীচিকা খেদে মনে অজানিতে। তথাপিও জীৱন আগবাঢ়ে এনেকৈয়ে…\n← ভালপোৱা, ভাললগা, প্রেম ইত্যাদি… (তুলিকা নিৰ্মলীয়া)\nপ্ৰেম ??? (প্ৰদ্যুৎ জ্যোতি শইকীয়া) →


১৬মাহে বলাৎকাৰ যুৱতীক; বাধ্য কৰালে সন্তান জন্ম দিবলৈ, তাৰ পাছত অচেতন কৰি দলিয়ালে পথত -\nHomeৰাষ্ট্ৰীয়১৬মাহে বলাৎকাৰ যুৱতীক; বাধ্য কৰালে সন্তান জন্ম দিবলৈ, তাৰ পাছত অচেতন কৰি...\n১৬মাহে বলাৎকাৰ যুৱতীক; বাধ্য কৰালে সন্তান জন্ম দিবলৈ, তাৰ পাছত অচেতন কৰি দলিয়ালে পথত\nডিজিটেল ডেস্ক : অপহৰণ কৰি আনি ১৬ মাহে বন্দী অৱস্থাত বলাৎকাৰ কৰিলে এগৰাকী মহিলাক। তেওঁক গৰ্ভধাৰণৰ বাবে বাধ্য কৰি তোলা হ’ল আৰু সন্তান জন্ম হোৱাৰ পাছত মাৰ-ধৰ কৰি পেলাই দিয়া হ’ল এটা বাছ আস্থানত। নাৰী নিৰ্যাতনৰ এই শিহৰণকাৰী ঘটনা এতিয়া পোহৰলৈ আহিছে আৰু ই সৰ্বত্ৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিছে। ঘটনা সংঘটিত হৈছে মধ্যপ্ৰদেশৰ উজ্জয়িনী মহানগৰত। জানিব পৰা মতে মহাৰাষ্ট্ৰৰ পৰা ২১বছৰীয়া এগৰাকী যুৱতীক অপৰহণ কৰি অনাৰ পাছত ১৬মাহে বন্দী কৰি ৰাখিছিল ৰাজপাল সিং নামৰ ৩৮বছৰীয়া এজন লোকে।\nতেওঁ ১৬মাহে নিজৰ পত্নীৰ সহযোগতে বলাৎকাৰ কৰি গৈছিল লোকজনে। গৰ্ভধাৰণৰ বাবে তেওঁ বাধ্য কৰি তোলা হৈছিল। আৰু যেতিয়া তেওঁ এটা সন্তান জন্ম দিছিল তাৰ পাছত তেওঁক কোনো বৰ্জ্য পদাৰ্থৰ দৰে পেলাই দিয়া হৈছিল এটা বাছ আস্থানত। উজ্জয়িনীৰ দেৱাস গেট বাছ আস্থানত অচেতন অৱস্থাত ৬ নৱেম্বৰত মহিলাগৰাকীৰ উদ্ধাৰ কৰাৰ পাছতে এই ঘটনা পোহৰলৈ আহে। মহিলাগৰাকী নাগপুৰৰ বাসিন্দা বুলি জানিব পৰা গৈছে। ৰাজপাল সিঙেই তেওঁক অচেতন অৱস্থাত বাছ আস্থানটোত পেলাই দিছিল বুলি সংজ্ঞা ঘূৰাই পোৱাৰ পাছত আৰক্ষীক অৱগত কৰিছে ভুক্তভোগী যুৱতীগৰাকীয়ে।\nতেওঁ আৰক্ষীৰ আগত সমস্ত ঘটনা বৰ্ণনা কৰি কৈছে যে, ১৬ মাহৰ আগেয়ে এগৰাকী মহিলাৰ সহযোগত উজ্জয়িনীলৈ তেওঁক লৈ অহা হৈছিল। তাৰ পাছত সিংঙে তেওঁৰ পত্নী চন্দ্ৰকান্তাৰ সৈতে মিলি তেওঁক বন্দী কৰি ৰাখিছিল আৰু একপ্ৰকাৰ যৌনদাসীৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰি এটা সন্তানৰ বাবে তেওঁক বাৰে বাৰে বলাৎকাৰ কৰি যোৱা হৈছিল। দম্পতীটোৱে তেওঁলোকৰ দুটা সন্তান হেৰুৱাবলগীয়া হৈছিল বাবে এনেদৰে তেওঁক বন্দী বনাই ৰাখি সন্তান জন্ম দিয়াব বিচাৰিছিল। বলাৎকাৰৰ পৰিণতিতে তেওঁ গৰ্ভৱতী হয় আৰু ২৫ অক্টোবৰত এটা সন্তান জন্ম দিয়ে। তাৰ পাছত ৬ নৱেম্বৰত তেওঁক অত্যাচাৰ কৰি অচেতন অৱস্থাত এটা বাছ আস্থানত পেলাই দিয়ে। আৰক্ষীয়ে ইতিমধ্যে ৰাজপাল সিং, তেওঁৰ পত্নীৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ ৰুজু কৰি তেওঁলোকক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছে। তেওঁলোকৰ লগতে এই ঘটনাৰে জড়িত কেইবাজনো লোকৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ ৰুজু কৰিছে আৰক্ষীয়ে।\nPrevious articleচন্দ্ৰগ্ৰহণ ২০২১: শতিকাটোৰ আটাইতকৈ দীঘল চন্দ্ৰগ্ৰহণ, কেতিয়া আৰু ক’ৰ পৰা দেখা পোৱা যাব?\nNext articleলটাৰীয়ে ফুলালে ভাগ্য! মাতৃ-পুত্ৰ দুয়ো লটাৰীত পালে ৩০-৩০ লাখ টকা


দাঁত পোকে খোৱা সমস্যা কিদৰে সমাধান কৰিব ? জানো আহক । Teeth Caries problems in Assamese | Dat puke khuwa - Dimpu Baruah\nHome HEALTH TIPS দাঁত পোকে খোৱা সমস্যা কিদৰে সমাধান কৰিব ? জানো আহক । Teeth Caries problems in Assamese | Dat puke khuwa\nদাঁত পোকে খোৱা সমস্যা কিদৰে সমাধান কৰিব ? জানো আহক । Teeth Caries problems in Assamese | Dat puke khuwa\nDATA ONE August 25, 2020 HEALTH TIPS,\nদাঁত পোকে খোৱা সমস্যা কিদৰে সমাধান কৰিব ?\nDat puke khuwa সমস্যা আজি কালি প্ৰায়ে বহুতৰে হোৱা দেখা যায় । বয়সস্থ সকলক বাদেই আজিকালি ডেকাসকলৰো এই সমস্যা দেখা যায় । মানৱ দেহৰ আটাইতকৈ অধিক শক্তিশালী উপাদানটো হৈছে দাত । কিন্তু সেই দাত সামান্য ৰোগতেই ক্ষয়প্ৰাপ্ত হৈ যায় । আজি আমি জনাম কেইটামান Assamese Health Tips যত আপুনি ঘৰুৱা চিকিৎসাৰ দ্বাৰা এই দাত পোকে খোৱা সমস্যাৰ সমাধান কৰিব পাৰিব ।\nদাত পোকে খোৱাৰ কাৰণ কি কি হব পাৰে\nবিভিন্ন কাৰণত দাত পোকে খাব পাৰে । বদহজম, লিভাৰৰ বিসংগতি, শুক্ৰৰ দোষ আদি বিভিন্ন কাৰণত দাত পোকে খাব পাৰে । আনহাতে আমি কোনো বস্তু খালে সেইয়া যদি দাতৰ ফাকত থাকি যায় তেন্তেও পোকে খাব পাৰে । ইয়াৰোপৰিও মুখৰ পৰা কম পৰিমাণে লালতি উলালেও দাতৰ সমস্যা হব পাৰে । Assamese Health Tips ৰ দ্বাৰা Dat Puke Khuwa সমস্যাৰ সমাধান দিবলৈ চেষ্টা কৰিম ।\nTopis Covered in This Article- Teeth Pain, Teeth Pain Remedies in Assamese, How to sleep with Toothache, Tooth nerve pain relief, Emergency toothache relief etc.\nদাত পোকে খোৱা সমস্যাৰ ঘৰুৱা সমিধান-\nমধুৰিয়ামৰ পাত - মধুৰিয়ামৰ কুমলীয়া পাত ছিঙি আনি বিষাই থকা দাতৰ কাষত চোবাব পাৰে । নহলে মধুৰিয়ামৰ কুমলীয়া পাত উতলাই কুলকুলি কৰিলেও যথেষ্ট বিষৰ পৰা আৰাম পাব পাৰে ।\nহালধী - হালধীৰ বহুতো ঔষধি গুণ আছে । দাত পোকে খোৱা অংশত হালধি সানি কুল কুলি কৰিলে আৰাম পাব পাৰে । আনহাতে হালধীৰ লগত খাটি সৰিয়হৰ তেল মিলাই দাত মঞ্জন কৰিলেও আৰাম পোৱা যায় ।\nকণীৰ খোলা- কণীৰ খোলাত প্ৰচুৰ পৰিমাণে কেলচিয়াম কাৰ্বনেট থাকে । কণীৰ খলোটা শুকাই গুৰি কৰি অলপ বেকিং পাউদাৰ আৰু নাৰিকল তেল মিলাই পেষ্ট বনাই দাত মঞ্জন কৰিলেও যথেষ্ট আৰাম পোৱা যায় ।\nনিমপাত- বহুতে নিমপাতৰ ঠাৰিৰে দাত মাজে যিটো এটা সঠিক প্ৰক্ৰিয়া । কিন্তু আজি আমি আপোনাক নিম পাত চোবাই তাৰ পাছত পানীৰে কুলকুলি কৰাৰ উপদেশ দিম যাৰ দ্বাৰা আপুনি দাতৰ পোকে খোৱা সমস্যাৰ সমাধান পাব পাৰে ।\nনেমু- নেমুত প্ৰচুৰ পৰিমাণে ভিটামিন চি থাকে । ইয়াৰোপৰিও নেমুত থকা এচিডে বিজাণুবোৰ নাশ কৰি বিষ কমোৱাত সহায় কৰে । মুখত এটুকুৰা নেমু লৈ ভালকৈ চোবাওক । তাৰপাছত চাফা পানী দি কুলকিলু কৰক আৰাম পাব ।\nনিমখ পানী - নিমখপানীৰে মুখ কুলকুলি কৰিলে বেক্টেৰীয়া মুক্ত কৰাৰ লগতে দাত খিৰখিৰোৱা সমস্যাৰ সমাধান কৰে ।\nলং- লং দাত বিষ ৰ বাবে বিশেষভাৱে ফলপ্ৰসু হোৱা দেখা যায় । ইয়াত থকা এন্টিবেকেন্টেৰিয়েল গুণে বহু দাতৰ বিষ কিছু কমাত সহায় কৰে । একেদৰে কেচা নহৰুয়েও দাতৰ বিষ কমাত সহায় কৰে ।\nপিয়াজৰ টুকুৰা- পিয়াজৰ সৰু টুকুৰা এটা বিষাই থকা দাতত কিছু সময় থৈ লাহে লাহে চোৱাওক । ইয়াৰ দ্বাৰা কিছু হলেও আপোনাৰ বিষ উপশম হব ।\nএইদৰে কিছু ঘৰুৱা চিকিৎসাৰ দ্বাৰা dat puke khuwa সমস্যাৰ সমাধান পাব পাৰে । কিন্তু বিষ যদি নকমে তেন্তে শীঘ্ৰেই এজন ভাল ডেণ্টিছক দেখুৱাবলৈ নাপাহৰিব ।\nWritten by DATA ONE at August 25, 2020


বনাঞ্চলত হাতীৰ জাকৰ দীৰ্ঘতম যাত্ৰা, ড্ৰােন কেমেৰাত বন্দী বহু দুৰ্লভ দৃশ্য - NEWS8 NE\nবনাঞ্চলত হাতীৰ জাকৰ দীৰ্ঘতম যাত্ৰা, ড্ৰােন কেমেৰাত বন্দী বহু দুৰ্লভ দৃশ্য\nJune 10, 2021\t0\tBy NEWS DESK\nনিউজ ডেস্ক। অলপতে বনৰীয়া হাতীৰ জাকৰ বনাঞ্চলত বিচৰণৰ এক দৃশ্য সৰ্বত্ৰে ভাইৰেল হৈ পৰিছে।\nদৃশ্যটোত দেখা অনুসৰি চীনৰ এক বনাঞ্চলৰ পৰা ওলাই যোৱা হাতীৰ এটা জাকে শুই পৰিছে হাবিৰ মাজত। সেই দৃশ্যই সামাজিক মাধ্যমত এক প্ৰকাৰৰ ধুমুহাৰ সৃষ্টি কৰিছে।\nবি বি চিত প্ৰকাশ পোৱা খবৰ অনুসৰি, যোৱা ডিচেম্বৰত হাতীৰ জাকটোৱে চীনৰ য়ুনান প্ৰদেশৰ পুৱেৰ চহৰৰ এখন সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ পৰা ওলাই আহে। বৰষুণৰ বাবে হাতীৰ জাকটোৰ যাত্ৰা কিছু ধীৰ হয়।\nসেয়েহে জাকটোৱে জিয়াং নগৰৰ সমীপৱৰ্তী হাবিত আশ্ৰয় গ্ৰহণ কৰে। বৰ্তমানলৈকে হাতীৰ জাকটোৱে দক্ষিণৰ পৰা পশ্চিম দিশলৈ ৫০০ কিমি পথ অতিক্ৰম কৰিছে। কিন্তু কি কাৰণত জাকটোৱে এনেদৰে দীঘলীয়া যাত্ৰা কৰিছে সেই সন্দৰ্ভত নাই কোনো নিশ্চিত তথ্য।\nজাকটোৰ সুৰক্ষা প্ৰদানৰ বাবে বৰ্তমান চীন চৰকাৰে ব্যৱহাৰ কৰিছে এক বিশেষ গোট। যিটো গোটত আছে দেশখনৰ বিভিন্ন বিভাগৰ ৫০০ কৰ্মচাৰী। জাকটোৰ গতি বিধি নিৰীক্ষণৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে ১৪ টাকৈ ড্ৰ’ন কেমেৰা।\nগোটটোৱে জাকটোৰ যাত্ৰাপথত অতিক্ৰম কৰিব লগা জনপথ সমূহ আগতীয়াকৈ বন্ধ কৰি দিয়ে আৰু আশে-পাশে থকা লোক সকলক নিৰাপদ স্থানলৈ লৈ আনে। ইয়াৰোপৰি ঘন জনসংখ্যা থকা অঞ্চললৈ যাব নোৱাৰাকৈ আগতীয়াকৈ বেৰিকেড সাজি দিয়ে।\nগোটটোৱে হাতীৰ জাকটোৱে খাব পৰাকৈ যাত্ৰাপথত যোগান ধৰিছে ফল-মূলকে আদি কৰি বিভিন্ন খাদ্য সামগ্ৰী।\nচীন চৰকাৰে জনোৱা অনুসৰি, প্ৰথম অৱস্থাত হাতীৰ জাকটোত আছিল ১৬ টা হাতী। পৰৱৰ্তী সময়ত তাৰে দুটা হাতী উভতি আহে।\nজাকটোৰ এই যাত্ৰা কালত এজনী হাতীৰ এটা পোৱালিয়ো জন্ম হয়। জাকটোত আছে ৬ জনী মাইকী হাতী, ৩ টা মতা হাতী, তিনিটা সৰু আৰু তিনিটা পোৱালি হাতী। যাত্ৰাপথত খাদ্য আৰু পানীৰ বাবে জাকটোৱে কোনো ধৰণৰ বিশেষ ক্ষতি কৰা নাই। আৰু জাকটোকো কোনোৱে কৰা নাই আক্ৰমণ।\nসামাজিক মাধ্যমত শ্বেয়াৰ হোৱা দৃশ্যটোত দেখিবলৈ পোৱা অনুসৰি, এই হাতীৰ জাকটোৱে যাত্ৰাপথত বহুতো কৃষি পথাৰ, চহৰ, পথ আদি পাৰ হৈ গৈছে।\nৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ পৰা ওলাই অহা হাতী পোৱালিয়ে দমকল মাৰি খালে পানী! ভিডিঅ’ ভাইৰেল\nভাগ্য! নিশাটোৰ ভিতৰতে লাখপতি হ’ল এজন টেম্প’ চালক\nজেনেভাত ‘Kofi Annan Changemakers 2021’ লৈ নিৰ্বাচিত মণিপুৰৰ যুৱতী জেইনৰিন আংকাং\nমহিলাই একেলগে জন্ম দিয়া ৪ শিশুক ডেৰ মাহৰ অন্তত হাস্পতালৰ পৰা অব্যাহতি চিকিৎসকৰ


3 বজাৰ দহটা শীৰ্ষ খবৰ\nHOME/ STATE/ CHARAIDEO/TOP 10 AT 3PM\nPublished on: Sep 3, 2021, 2:59 PM IST\n1. গোলাঘাট জিলা প্ৰশাসনেৰে পৰ্যালোচনা সভা মন্ত্ৰী কেশৱ মহন্তৰ\nগোলাঘাটৰ বিভিন্ন দিশ সামৰি জিলা প্ৰশাসনেৰে বৈঠকত মিলিত হয় জিলাখনৰ অভিভাৱক মন্ত্ৰী তথা ৰাজ্যৰ স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী কেশৱ মহন্ত ৷ বৃহস্পতিবাৰে গোলাঘাট জিলা উপায়ুক্তৰ কাৰ্যলায়ত এই সভাত মিলিত হয় মন্ত্ৰীগৰাকী ৷\n2. অভিৰুচি ক্ৰীড়া দিৱস উপলক্ষে মহানগৰীত চাইকেল ৰেলী\nআজি অভিৰুচি ক্ৰীড়া দিৱস ৷ বিশিষ্ট ক্ৰীড়াবিদ অৰ্জুন ভোগেশ্বৰ বৰুৱাৰ জন্মদিনৰ দিনটোতে ৰাজ্যত উদযাপন কৰা হয় অভিৰুচি ক্ৰীড়া দিৱস ৷ এইবেলি কেবিনেটত ৰাজ্য চৰকাৰে অভিৰুচি ক্ৰীড়া দিৱসটো ৰাজ্যিক ক্ৰীড়া দিৱস হিচাপে সমগ্ৰ ৰাজ্যতে পালনৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে ৷ তাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিততে শুকুৰবাৰে ৰাজ্যৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত উদযাপন কৰা হৈছে ৰাজ্যিক ক্ৰীড়া দিৱস ৷\n3. ক্ৰীড়াৰ ক্ষেত্রত চৰকাৰে গ্ৰহণ কৰা পদক্ষেপক অসম অলিম্পিক সন্থাৰ ভূয়সী প্ৰশংসা\nঅসম অলিম্পিক সন্থাৰ বিষয়ববীয়াৰ সংবাদমেল । সন্থাৰ মতে চৰকাৰৰ সিদ্ধান্তই ক্ৰীড়াৰ যোগেদি যে ভৱিষ্যৎ সুৰক্ষিত কৰিব পাৰি তাক প্ৰতিপন্ন কৰিলে । অসম দক্ষতা বিকাশ অভিযানৰ সহায়ত ৰাজ্য চৰকাৰৰ ক্ৰীড়া বিভাগক প্ৰশিক্ষক উলিয়াই অনাত গুৰুত্ব দিবলৈ আহ্বান সন্থাৰ । আৰ্চাৰীৰ আন্তঃগাঁথনি নিৰ্মাণৰ ক্ষেত্ৰত ৰাজ্য চৰকাৰক আৰু অধিক গুৰুত্ব দিবলৈ আহ্বান ।\n4. ওৰাং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ নামাকৰণৰ নতুন সিদ্ধান্তক আদৰণি\nৰাজীৱ গান্ধী ওৰাং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ(Orang National Park) পৰা ৰাজীৱ গান্ধীৰ(Rajiv Gandhi) নাম কৰ্তন কৰাৰ বাবে অসম চৰকাৰৰ কেবিনেটক ধন্যবাদ জ্ঞাপন অৰণ্য সুৰক্ষা সমিতি অসম(Aranya Suraksha Somitee Assam), চাহ জনগোষ্ঠী জাতীয় মহাসভা, অসম জাতীয়তাবাদী যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদ(AJYCP) আৰু অসম কুৰ্মী সমাজৰ(Asom Kurmi Samaj) । লগতে ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখন অবৈধ বেদখলকাৰীৰ কবলৰ পৰা মুক্ত কৰাৰ বাবেও চৰকাৰক আহ্বান জনায় সংগঠন কেইটাই ৷\n5. বিপদসংকুলভাৱে নাৱেৰে কৰ্তব্য পালন বনকৰ্মীৰ\nওৰাং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ (Orang National Park) প্ৰায় পঞ্চাশ শতাংশ অঞ্চল ইতিমধ্যে বানপানীয়ে বুৰাই পেলাইছে ৷ উদ্যানখনৰ দক্ষিণে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নৈ আৰু পশ্চিমে ধনশ্ৰী নৈৰ বাঢ়নি পানী উদ্যানখনৰ ভিতৰত প্ৰৱেশ কৰাত জীৱ-জন্তুৰ প্ৰতি ভাবুকি আহি পৰিছে । ইতিমধ্যে বহু জীৱ-জন্তু ওখ নিৰাপদ স্থানত আশ্ৰয় লৈছে ৷\n6. কাৰ্বি পাহাৰলৈ ঢাপলি মেলিছে কাজিৰঙাৰ জীৱকূলে...\nকাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত(Kaziranga National Park)ত বান(Flood) পৰিস্থিতি কিছু পৰিমাণে উন্নত হ’লেও এতিয়াও বিপদমুক্ত নহয় জীৱ-জন্তুসমূহ ৷ খাদ্যৰ সন্ধানত তথা নিৰাপদ স্থান বিচাৰি জীৱ-জন্তুবোৰে কাৰ্বি পাহাৰৰ দিশে ধাৱমান হোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে ৷\n7. 2017 চনৰ ড্ৰাগছৰ গোচৰ সন্দৰ্ভত EDৰ সন্মুখীন ৰাকুল প্ৰীত সিং\n2017 চনৰ ড্ৰাগছ সংক্ৰান্তীয় গোচৰ সন্দৰ্ভত শুকুৰবাৰে প্ৰৱৰ্তন সঞ্চালকালয়ৰ(ED) হায়দৰাবাদস্থিত কাৰ্যালয়ত উপস্থিত অভিনেত্ৰী ৰাকুল প্ৰীত সিং(Rakul Preet Singh) ৷ টলীউডৰ মুঠ 20 গৰাকী তাৰকাৰ বিৰুদ্ধে ইতিমধ্যে চমন জাৰি কৰিছে ইডিয়ে ৷\n8. ছমাহৰ অন্তত পাঠদানৰ বাবে সাজু ৰঙিয়া ছোৱালী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়\nসুদীৰ্ঘ ছমাহৰ বিৰতিৰ অন্তত পুনৰ পাঠদানৰ বাবে সাজু হৈছে ৰঙিয়া ছোৱালী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় ৷ অহা6ছেপ্তেম্বৰৰ পৰা বিদ্যালয়খনত সম্পূৰ্ণ ক'ভিড নীতি-নিয়ম মানি চলি আৰম্ভ হ'ব পাঠদান প্ৰক্ৰিয়া ৷\n9. ত্ৰিপুৰাত পুনৰ তৃণমূলৰ কৰ্মীক আক্ৰমণ\nত্ৰিপুৰাত বিজেপি আৰু তৃণমূলৰ সংঘৰ্ষ অব্যাহত আছে । বৃহস্পতিবাৰে পুনৰ তৃণমূলৰ কৰ্মীক আক্ৰমণ কৰে দুৰ্বৃত্তই । তৃণমূলৰ অভিযোগ এই আক্ৰমণ বিজেপিয়ে কৰিছে ।\n10. শিৱসাগৰত অভিৰুচি ক্ৰীড়া দিৱস পালন\nঅৰ্জুন ভোগেশ্বৰ বৰুৱাৰ(Bhogeswar Baruah) জন্মদিন উপলক্ষে সমগ্ৰ ৰাজ্যৰ লগতে শিৱসাগৰতো ‘অভিৰুচি ক্ৰীড়া দিৱস’(Abhiruchi Sports Day) পালন ৷ ৰংপুৰজ্যোতি ক্লাব আৰু ৰাইজৰ সহযোগত পালন কৰা হয় এই বিশেষ দিনটো ৷


Lyopred in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Lyopred ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nLyopred ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Lyopred Price and Pack Size in Assamese - Lyopred ar mulya aaru pakor size\nLyopred ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Lyopred Benefits & Uses in Assamese- Lyopred ar laabh aaru byavaharsamuh\nLyopred ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Lyopred Dosage & How to Take in Assamese - Lyopred ar paali aaru xeya kenedore lobo\nLyopred ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Lyopred Side Effects in Assamese- Lyopred ar parshwakriyasamuh\nLyopred সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Lyopred Related Warnings in Assamese- Lyopred xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Lyopredৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Lyopred with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Lyopred ar gurutor kriya-pratikriya\nLyopred মতভেদসমূহ- Lyopred Contraindications in Assamese- Lyopred nishedhsamuh\nLyopred ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Lyopred in Assamese- Lyopred ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Lyopred ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Lyopred Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Lyopred kriya-pratikriya\nLyopred ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Lyopred Benefits & Uses in Assamese - Lyopred ar laabh aaru byavaharsamuh\nLyopred তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nLyopred ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Lyopred Dosage & How to Take in Assamese - Lyopred ar paali aaru xeya kenedore lobo\nLyopred-ৰ উপাদানসমূহ - Lyopred Active Ingredients in Assamese - Lyopred-ar upadaansamuh\nLyopred ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Lyopred Side Effects in Assamese - Lyopred ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Lyopred ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nLyopred সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Lyopred Related Warnings in Assamese - Lyopred xonkranta xatarkatabanisamuh\nLyopred-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nLyopredৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত ক্ষতিকৰ প্ৰভাব থাকিব পাৰে। আপোনাৰ যদি এনেকুৱা অনুভৱ হৈছে, তেন্তে Lyopred নাখাব আৰু আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nLyopred-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nLyopred এ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক, আৰু আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nবৃক্কত Lyopred কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nLyopred গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত বৃক্ক ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nযকৃতত Lyopred কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nLyopred গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত কলিজা ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Lyopred ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nLyopred গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত হৃদয় ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Lyopredৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Lyopred with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Lyopred ar gurutor kriya-pratikriya\nLyopred তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nLyopred মতভেদসমূহ - Lyopred Contraindications in Assamese - Lyopred nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Lyopred লোৱা অনুচিত যাতে -\nLyopred ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Lyopred in Assamese - Lyopred ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Lyopred-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nLyopredৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nLyopred আপোনাক টোপনি নলগায় বা তন্দ্ৰাচ্ছন্ন নকৰে। আপুনি মেচিন আদি চলাব পাৰে।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Lyopred লওক।\nLyopred য়ে মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰাত বা নিৰাময় কৰাত অক্ষম।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Lyopred ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Lyopred Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Lyopred kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Lyopredৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Lyopredৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কোনো তথ্য নাই, এইবিষয়ত গৱেষণাৰ অভাৱৰ হেতু।\nমদ আৰু Lyopredৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nLyopredৰ সৈতে মদ্যপানৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে একো কোৱাটো এতিয়া কঠিন। কিয়নো এইবিষয়ে এতিয়ালৈ একো গৱেষণা হোৱা নাই।\nLyopred ৰ অনুকল্প - Substitutes for Lyopred in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Lyopred লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Lyopred ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Lyopred সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Lyopred ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Lyopred সেৱন কৰে?


য'ত গছেও কথা পাতে সেউজীয়াৰে সেউজীয়া হৈ দুচকুত সপোন ৰচে। নীলা আকাশৰ বুকুত সূৰ্য হেৰাই যোৱাত গভীৰ জলৰাশিয়ে মায়াবী ৰহণ সানে। সপোন সুন্দৰীৰ কোলাত এটি মায়াময় জোনাকী ৰাতি - VOICE 24x7\n” নীৰৱে নিজানত শুই আছে\nব্যস্ত জীৱন ব্যস্ত সময়\nকাৰো মাত শুনিবলৈ নাই মহানগৰত !!!\nসেয়ে গুচি গৈছো তোমাৰ ওচৰলৈ\nসোৱঁৰণি আৰু প্ৰশান্তিও য’ত ৰৈ থাকে\nমোৰ বাবে শাল -চেগুণ গছৰ সেউজীয়াত।”\nসেউজীয়াৰ মনোমহা ৰূপত আত্মহাৰা হোৱা কোনো কবিৰ এয়া মাথো কবিতাই নহয়। সপোন সপোন যেন লগা অন্তৰৰ পৰা নিগৰি অহা কিছু অনুভূতি। সপোনৰ বাগিছাত শুই আছে সপোন সুন্দৰী চানডুবি। চুই দিলেই যেন সাৰ পাই উঠিব এজাক সপোনে। শেষ হৈ যাব মায়াবী নিশাৰ সপোনৰ ৰাগি। ৰাষ্টাৰ দুয়ো কাষৰ সেউজীয়া চাহ বাগানবোৰেও যেন হাত বাউল দি মাতি মাতি কৈছে চানডুবিলৈ আহা। শাৰী শাৰী শাল গছবোৰেও সূৰ্য হেৰাই যোৱা পাহাৰ খনৰ প্ৰেমত পৰিবলৈ মৌনতাৰে যেন তাৰেই প্ৰকাশ কৰিছে।\nগুৱাহাটী মহানগৰীৰ পৰা প্ৰায় ৬০ কিলোমিটাৰ নিলগত দক্ষিণ কামৰূপৰ মিৰ্জাৰ পৰা প্ৰায় ৩০ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত ৰাভা হাছঙৰ অন্তৰ্গত অসম মেঘালয় সীমান্তত অৱস্থিত চানডুবি বিল। বিনন্দীয়া ৰূপ – সৌন্দৰ্যৰে হাত বাউলি মাতি আছে প্ৰতিজনক! আপোনাক – মোক – সকলোকে ।\nআমি ব’হাগ বিহুত গুৱাহাটীৰ পৰা মিৰ্জা হৈ দুপৰীয়া দুই বজাত সেউজীয়াৰে আৱৰা আৰু গভীৰ জলৰাশিৰে অলেখ কিংবদন্তি বুকুত কঢ়িয়াই থকা চানডুবি গৈ পালোঁ। আগতে ঠিক কৰি থৈ দিয়া অসম চৰকাৰৰ পৰ্যটন বিভাগৰ নিবাসত সোমাই গা ধুই ৰুটি ঘুগনি আৰু কণীৰ অমলেট খাই অলপমান জিৰণি ল’বলৈ কোঠালিত সোমালো। বহু কেইদিন বৰষুণ দিয়াৰ পাছত ৰদ অলপ টানকৈ ওলাইছে। আমি যথেষ্ট গৰম অনুভৱ কৰিলো। প্ৰতিটো কোঠালিতে বৈদ্যুতিক পাংখা , শীত -তাপ নিয়ন্ত্ৰিত য’ন্ত্ৰ সকলো ঠিকে আছে। মনটো ভৰি গল কিন্তু চুইটচ দিয়াত এটাও নচলা দেখি কৰ্তব্যত থকা কৰ্মচাৰী জনক মাতি কথাটো জনোৱাত তেখেতে ক’লে- ‘ AC আছে গেচ নাই , বেটাৰী আছে তেল নাই ।’ কাৰেণ্টৰ কোনো ঠিক নাই। বতাহ -বৰষুণ দিলে কাৰেণ্টৰ আশা নাই। সেইটো ভিতৰুৱা অঞ্চলত স্বাভাৱিক কথা। দুঘণ্টা সময়ত কাৰেণ্ট দুবাৰ আহি দুইমিনিট মান থাকি গুচি গ’ল। অসহ্য গৰমত গুৱাহাটী গুচি আহো আহো লাগিছিল। মনতে ঠিৰাং কৰিলো গোটেইখন চাই মেলি ৰাতি গুৱাহাটীলৈ ঘুৰি আহিম। মিৰ্জাৰ পৰা কৰি লৈ যোৱা বজাৰ ৰাতিৰ আহাৰৰ কাৰণে ৰান্ধিবৰ বাবে লৰা জনক গোটাই দি চাৰি বজাত চানডুবি চাবলৈ ওলাই আহিলো। সন্মুখতে কেইখন মান চাহ দোকান দেখা পাই চাহ একাপ খাওঁ বুলি দোকান এখনত সোমালো। অতি কম বয়সীয়া মৰম লগা মানুহ গৰাকীয়ে আদা জালুক দি ধুনীয়াকৈ চাহ বনাই দিলে। চাহ টো খাই ভাল লগাত গৰম গৰম টেকেলী পিঠা খাবলৈ বাৰে বাৰে কোৱাত খাবলৈ ইচ্ছা নথকাতো খাই দিলো। সৰু সৰু কফি কাপত বনোৱা টেকেলী পিঠা কেইটা বহুত সোৱাদ লগা। নাখালে যেন কিবা এটা আধৰুৱা হ’ল হয়। বাইদেউ পিছত আকৌ খাম বুলি কৈ আমি বিলৰ পিনে আগবাঢ়ি গ’লো।\n১৮৯৭ চনৰ ১২ জুনত প্ৰৱল ভূমিকম্পৰ ফলত সৃষ্টি হৈছিল চানডুবি বিল – বুৰঞ্জীয়ে এইকথা কয় যদিও চানডুবি বিলক লৈ কিম্বদন্তীয়েও বহু কথাই কয়। আগতে চানডুবি বিল নাছিল। বিভিন্ন জাতি- জনজাতিয়ে বসবাস কৰা অঞ্চলটোৰ মাজেৰে বৈ গৈছিল চিৰি নামৰ এখনি নদী । চিৰি নদীৰ পানী কুলশী নদীৰ লগত মিলিত হৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰত পৰিছিল। চম্পক নগৰৰ বিখ্যাত চান্দ সদাগৰেও বেপাৰ কৰিবলৈ ইয়াত নাও লৈ আহিছিল। চান্দ সদাগৰে নাও বান্ধি থোৱা ঘাটটোত পানীৰ গভীৰতা বহুত বেছি আছিল। জনজাতীয় ভাষাত গভীৰ পানীক ডুবি বুলি কয়। চান্দ সদাগৰে নাও বান্ধি থোৱা বাবেই সেই বিশেষ ঘাটটোক চান্দৰ ডুবি বুলি কৈছিল।\nআন এক জনশ্ৰুতি অনুসৰি , প্ৰৱল ভূমিকম্পৰ ফলত পাহাৰৰ চূড়াবোৰ খহি চিৰি নদীৰ গতিপথ ৰুদ্ধ কৰিছিল । বগাশিলা , ছাগলচাৰী , মায়া , চাম্পে আৰু নচৌচিলা নামৰ পাঁচখন পাহাৰৰ মাজৰ বৃহৎ ঠাই ডুবি গৈ জলাশয়ৰ সৃষ্টি হৈছিল । খাছী ভাষাত চান মানে পাঁচ । পাঁচ খন পাহাৰৰ অংশ বিশেষ ডুব যোৱা বাবে সেই অঞ্চলত বসবাস কৰা খাচী লোকসকলে বিল খনৰ নাম চানডুবি ৰাখিছিল।\nবিলৰ ঘাটত ৰখাই থোৱা নাওত উঠি বিল খনৰ ইমূৰৰ পৰা সিমূৰলৈ নৌকাযাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলোঁ। মুকলি আকাশৰ তলত পানীৰ মাজত সমীৰণে কাণে কাণে ক’লে – সৌৱা চোৱা সপোন সপোন যেন নীলা আকাশ ! য’ত সূৰ্য হেৰাই যায়। বিলখনৰ সিটো পাৰে সেউজীয়াৰে জিলিকি থকা দ্বীপৰ দৰে মনোমহা পৰিবেশৰ গাওখনেই হ’ল জৰামুখুৰীয়া। সেউজীয়াৰে জিলিকি থকা বিনন্দিয়া পৰিবেশত নাই কোনো কৃত্ৰিমতা , কেৱল সেউজীয়া আৰু সেউজীয়া । এক বুজাব নোৱাৰা অনুভূতি লৈ পুনৰ নৌকা বিহাৰ এইটো পাৰলৈ বুলি ওভতনি যাত্ৰা। সূৰ্য ডুব যোৱাৰ সময়ত মনোমহা প্ৰাকৃতিক শোভাই এক অনন্যা ৰূপত সজাই তুলিছে চানডুবিক । চানডুবিৰ নীলা আকাশত সূৰ্য হেৰাই যোৱাৰ দৃশ্য প্ৰাণ ভৰি উপভোগ কৰিবলৈ পৰ্যটক সকলে সন্ধিয়ালৈ ৰৈ থাকে। চান অৰ্থাৎ সূৰ্য বিলখনত ডুব যোৱা বাবেও বিল খনৰ নাম চানডুবি বুলি বহুতে ক’ব খোজে।\nয’ত গছেও কথা পাতে, নীলা আকাশত অস্তমিত সূৰ্যৰ সৌন্দৰ্য , গভীৰ জলৰাশিৰ মাদকতা , নীৰবতাৰ আবেশ ভাঙি জাক পাতি উৰি যোৱা চৰাইৰ কাকলিত মুখৰিত হোৱা অপূৰ্ব সৌন্দৰ্য উপভোগ কৰি উভতি আহিলো পৰ্যটন বিভাগৰ নিবাসলৈ। বাইদেউ জনীৰ দোকানত পুনৰ চাহ পিঠা খালো। কণী কিছুমান সিজাই থোৱা দেখি শুধিলো এইবোৰ কি হ’ব? আন্ধাৰ দেখন হ’লেই , এতিয়া জানো মানুহ আহিব? তেখেতে জনালে যে ওচৰতে শিৱ মন্দিৰটোৰ ওচৰত তাইৰ ঘৰ। নাওৰীয়া কেইটাই আহি কণীবোৰ খাব ।সেইবাবে তাই ৰৈ আছে। ৰাতি হাতীৰ জাক আহে , গতিকে তাই সোনকালেই গুচি যাব।\nকোঠালিলৈ আহি গা ধুলো। কাৰেণ্ট তেতিয়ালৈ অহা নাই। বাহিৰতে চকী পাতি বহিলো। জোনাকী ৰাতি ! চাৰিওপিনে নিৰৱ-নিতাল। যান্ত্ৰিকতাৰ পৰশ নপৰা চানডুবি সঁচাকৈয়ে প্ৰাকৃতিক ভাৱে অপৰূপা। মুঠি মুঠি জোনাক শাল গছবোৰৰ মাজেৰে সৰকি আহি গোটেই পৰিবেশ টোকে নান্দনিক ৰূপ দিছে সেয়া বৰ্ণনা কৰিব নোঁৱাৰি। জোনাকৰে ৰাতি এক মনোমহা পৰিবেশত আমি কিমান সময় তেনেকৈ পাৰ কৰিলো হয়তো সময়ে ক’ব নোৱাৰিব। ” ১০ টা বাজিব এতিয়া , কাৰেণ্ট গ’লে ভাত খোৱাত অসুবিধা হ’ব ” বুলি কোৱাত হে আমাৰ চেতনা আহিল।কাৰেণ্ট কেতিয়া আহিল বুলি ভাবোতে হাঁহি উঠিল কিয়নো কাৰেণ্টৰ বাবে আমি গুৱাহাটী গুচি অহা হ’লে এই অপৰূপ সৌন্দৰ্য উপভোগ কৰাৰ পৰা বঞ্চিত হলোহেঁতেন। সুন্দৰকৈ জুতি লগাই ৰান্ধা ৰাতিৰ আহাৰ খাই আমি শুবলৈ গ’লো। সেইদিনা বতাহ-ধুমুহা নহাৰ বাবে কাৰেণ্ট গোটেই ৰাতি থকাত টোপনি কেতিয়া আহিল ক’বই নোৱাৰিলো। ৰাতিপুৱা চৰাইৰ মাতত সাৰ পাই বিনন্দিয়া প্ৰকৃতিৰ অনুপম ৰূপেৰে ভৰা জৰামুখুৰীয়াৰ সৌন্দৰ্য আকৌ এবাৰ উপভোগ কৰিবলৈ প্ৰাতঃ ভ্ৰমণত ওলাই গ’লো । প্ৰাতঃ ভ্ৰমণৰ পৰা আহি গা ধুই ৰাতিপুৱাৰ জলপান খাই বিদায়ৰ সময়ত তাত থকা কৰ্মচাৰীৰ লগত কথা পাতি জানিব পাৰিলো যে তেওঁলোক বাৰ জনীয়া চৰকাৰী কৰ্মীবৃন্দ। ৰাতিপুৱা আঠ বজাৰ পৰা দুপৰীয়া দুই বজালৈ একোজন কৰ্তব্যত থাকিব লাগে। দূৰৈৰ পৰা অহা কাৰণে দুই বজাৰ পিছত ঘৰত যাব নোৱাৰে। গতিকে তেওঁলোকৰ সুবিধাৰ বাবে চাৰি জনকৈ এসপ্তাহ কাম কৰাৰ দায়িত্ব লৈছে । অৰ্থাৎ এসপ্তাহ চাকৰি কৰি দুই সপ্তাহ চুটি । কি মজাৰ চাকৰি ! কোঠালিত থকা ড্ৰেচিং আয়নাত মুখ খন চাবলৈ বৃথা চেষ্টা কৰি চৰকাৰী বস্তু বুলি মনতে সান্তনা লভি মবাইলত চাই সেন্দুৰ লৈ ওলাই আহিলো। এতিয়া কথা হ’ল চৰকাৰে সকলো দিছে কিন্তু দেখ-ভাল কৰাৰ অভাৱ। ১২ জনকৈ দপদপাই থকা কৰ্মচাৰীৰে এটা ডাঙৰ কৰ্মী বৃন্দ। AC আছে কিন্তু গেচ নাথাকে , ঠিক তেনেকৈ জেনেৰেটৰ আছে কিন্তু তেল নাথাকে -এই বিষয়টোৰ ওপৰত পৰ্যটন বিভাগৰ মনোযোগ দিয়া উচিত।\nআহিবৰ সময়ত বাইদেউ জনীৰ দোকানত গাখীৰ চাহ খাম বুলি কোৱাত অকল গৰুৰ গাখীৰতে ধুনীয়াকৈ চাহ বনাই দিলে। তৃপ্তিৰে চাহ কাপ খাই হাতত টকা কেইটা গুজি দিয়াত চকুযুৰিয়ে যেন বহুত কথায় কৈ গ’ল। তেওঁলোকে ৰৈ থাকে বছৰৰ সেইকেইটা দিনলৈ। যি দিন কেইটাত চানডুবিলৈ বনভোজ খাবলৈ বা ফুৰিবলৈ বিভিন্ন মানুহৰ আগমন হয় । ঘৰত কেঁচুৱা থৈ আহি গোটেই দিনটো কষ্ট কৰিলেও যেন তেওঁলোকৰ ভাগৰ নালাগে , কাম কৰিবলৈ উৎসাহ পায়। এই দিন কেইটা পাৰ হৈ যোৱাৰ পাছত তেওঁলোকৰ ভাতমুঠিৰ চিন্তা আহে , উদাসী হৈ পৰে তেওঁলোকৰ দুচকু।\nৰঙা আলু বা মিঠা আলু সুস্বাদু পাচলিয়ে নহয় ইয়াৰো আছে বহুত ঔষধি গুণ


গছত উঠা বাঘ (- ঘণশ্যাম ৰাজবংশী) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকিছুমান জন্তুৰ স্থানীয় নামটো এনে ভাবে দিয়া থাকে যে দেহ আৰু চালৰ ওপৰত কিছু প্ৰকৃতিৰ চিহ্ন থকাত সেই নামৰ বাবে নামবোৰ ৰাখে আৰু আমাৰ মাজত চিনাকী হৈ পৰে। ঢেঁকীয়া পাতৰ দৰে গাত আচ আচ থকা কাৰণে বাঘটো চিনাকী হৈ পৰে ঢেকীয়াপতীয়া বাঘ হিচাবে। আনহাতে নাহৰ গছৰ ফুলটোৰ দৰে গোটেই গাটোত ফুলৰ মাজত ফুট ফুট থকাৰ বাবে নাহৰফুটুকী বাঘ হিচাবে পৰিচিত হৈ পৰিল। দেখিলেই ক’ব পাৰি কোনটো কি প্ৰজাতিৰ বাঘ দেখাত আৰু স্বভাৱৰ কিছু মিল থাকিলেও পৃথক হৈ পৰে মেকুৰী প্ৰজাতিবোৰ নামবোৰ। পৃথিৱীৰ সকলো মানুহে নাহৰফুটুকীক জানিবলৈ ইংৰাজীত চিনাকী হৈ পৰে Leopard বুলি আৰু বৈজ্ঞানিক নাম হ’ল- panthera pardus.\nপৰিবেশৰ লগত খাপখাব পৰা গুণ আৰু সকলো ধৰণৰ অৰণ্যত যিকোনো পৰিস্থিতিতে নিজক জীয়া ৰাখিবলৈ সক্ষম। কিন্তু একমাত্ৰ প্ৰধান শত্ৰু মানুহৰ পৰা এই বিধ প্ৰাণীৰ জীৱন বৰ্তমান সংকটত। অসমৰ চহৰ,নগৰ চাহবাগান এলেকাৰ সৰু সৰু হাবি বননিত আদিত ইহঁতে বিচৰণ কৰি ফুৰে। সেয়েহে সততে মানুহৰ আক্ৰমণৰ বলি হৈ পৰে। ইতিহাসৰ পাতত নাহৰফুটুকী বাঘৰ বহুলভাৱে উল্লেখ আছে৷ বহু দেশৰ কলা-কৃষ্টি, লোকগীত আদিত ইয়াৰ বৰ্ণনা পোৱা যায়৷ বৰ্তমান আফ্ৰিকাত ইয়াক খেল-ধেমালিত প্ৰতীক হিচাপে ব্যবহাৰ কৰে যদিও সাধাৰণভাৱে স্বাস্থ্যৱান নাহৰফুটুকী বাঘে মানুহক আক্ৰমণ নকৰে কিন্তু আঘাতপ্ৰাপ্ত বা বুঢ়া বাঘে সহজ খাদ্যৰ আশাত মানুহ আক্ৰমণ কৰে৷ পৰ্য্যায়ক্ৰমে ইহঁত মানুহৰ মাংস ভক্ষণত অভ্যস্ত হৈ নৰখাদক হৈ পৰে৷ এক তথ্য সংগ্ৰহত জানিব পাৰিছিলো ভাৰতৰ ২ টা ৰুদ্ৰপ্ৰয়াগৰ নৰখাদক (Leopard of Rudraprayag)’ আৰু পানাৰ নৰখাদক (Panar Leopard) নাহৰফুটুকী বাঘে ক্ৰমান্বয়ে ১২৫ জন আৰু ৪০০ জনৰ ওপৰৰ মানুহ হত্যা কৰিছিল৷ সেই সময়ত বিখ্যাত চিকাৰী জিম কৰবেটে দুয়োটা নৰখাদকক মাৰিবলৈ সক্ষম হয়৷ তেতিয়াৰ সময়ত হয়তো কৰবেট মহোদয়ক পুৰস্কৃত কৰিছিল। তেখেতে অৰণ্যত ঘুৰি ফুৰি বাঘৰ ফটো তোলা বাঘৰ চৰিত্ৰৰ বিষয়ে বহু কথাই জানিছিল। যিটো নৰখাদক বাঘ মাৰিবলগীয়া হৈছিল তাৰ বিষয়ে বুজলৈ লিখি থৈ গৈছে কেনেকৈ কি পৰিস্থিতিত পৰি বাঘ হত্যা কৰিব লগীয়া হৈছিল। যদিও হত্যা কৰিছিল কোনো দিনে গৌৰৱ কৰা নাইছিল। বৰং মানুহৰ কাতৰ অনুৰোধ আৰু মানুহৰ জীৱন বচাবগৈ নকৰিবলগীয়া কাম কৰাত দুখ প্ৰকাশ কৰিছিল। সেয়েহে ভাৰতবৰ্ষত তেখেতক নজনা মানুহ নাই বুলিব পাৰি। অসমতো এজন বাঘ চিকাৰী আছিল- জীয়াউৰ ৰহমান। তেখেতে নৰখাদক বাঘ হত্যা কৰা নাছিল জীৱিত অৱস্থাত পিঞ্জৰা বদ্ধ কৰিছিল। হয়তো তেখেতৰ নাম বহুতেই পাহৰি গ’ল। এজনৰ হাতত আছিল ৰাইফল বন্দুক আনজনৰ খালী হাত আৰু এটা লোহাৰ পিঞ্জৰা।\nনাহৰফুটুকী অত্যন্ত চতুৰ আৰু দক্ষ চিকাৰী। মানুহৰ চাল-চলন প্ৰত্যক্ষ কৰাৰ ওপৰিও ভাব-ভংগী সহজেই বুজি পোৱাত এই বিধ প্ৰাণীয়ে বুদ্ধিৰ পৰিচয় দিয়ে। বেচি ভাগ চিকাৰ কৰা খাদ্য গছৰ ওপৰলৈ উঠাই নিয়ে। সেয়েহে বুজিব পাৰি দাঁত আৰু হনু অধিক শক্তিশালী। সৰু পাহাৰীয়া ঠাই বিশেষত বান্দৰ প্ৰধানকৈ চিকাৰ কৰে। সেয়েহে বান্দৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত নাহৰফুটুকী বাঘেহে প্ৰধান। সদায় আত্মগোপন কৰিহে চিকাৰ কৰে। মানুহৰ বসতিৰ ওচৰ পাঁজৰে থাকি ভাল পায়। গৃহপালিত গৰু, ছাগলী, কুকুৰ, গাহৰী সহজতে চিকাৰ কৰিব পায় কাৰণে জনবসতিৰ ওচৰে পাঁজৰে থকা হাবিত, শিলৰ গুহাত থাকিব লয়।\nগুৱাহাটীৰ আশে-পাশে থকা পাহাৰ কিছুমানত নাহৰফুটুকী বাঘ থকাৰ প্ৰমাণ আমি পাইছো কেতিয়াবা চিকাৰ কৰিব আহি হয় নাদত নহয় মানুহৰ ঘৰত অন্যথা জনঅৰণ্যলৈ ওলায় আহে। মানুহৰ হৈ হাল্লাত কেতিয়াবা আক্ৰমণত্মাক হৈ উঠে। কিবা কাৰণত যদিহে নৰখাদক হয় সি নিয়মিত মানুহ ধৰি খাবই। দেখা গৈছে বাঘ এতিয়া নৰখাদক হোৱা শুনা নাপাওঁ। ঠাই বিশেষে মানুহ এতিয়া বাঘখাদক হৈ পৰিছে। মাংসৰ ওপৰিও নখ, দাঁত, নোম,চাল আনকি দাড়ি কেইডালো নাথাকে বাঘখাদকৰ পৰা। এই বাঘকে আকৌ এচামে ভৈৰৱীদেৱীৰ বাহন বুলি পূজা অৰ্চনা কৰা দেখা যায়। বহুতে নিজৰ বলবিক্ৰম সাহস আদি দেখুৱালৈ বাঘক খেদি খেদি বধ কৰি থকা দৃশ্য ইলেকট্ৰেনিক মিডিয়াত দেখিছে আন কিছু লোকে হয়তো খাদ্যত বিষ দি হত্যা কৰা কৰিছে। মাজতে অসমৰ উজনিৰ এঠাইত নাহৰফুটুকী বাঘক হত্যা কৰি গছত ওলোমাই ফাঁচি দিয়াৰ কাৰ্য গৰিহণা যোগ্য। বহুতে জানি বুজিও অত্যাচাৰ হত্যা কৰে তেনেবোৰ মানুহক কি ক’ব ? প্ৰশ্ন হয় বাঘে মানুহৰ ঘৰত গৈ অত্যাচাৰ কৰে নে ! মানুহে খেদি খেদি নি অত্যাচাৰ কৰে অথবা হত্যা কৰে ? বহু কথাই লিখিম বুলি ভাবিছিলো নাহৰফুটুকী বাঘৰ বিষয়ে। যি দৰে মানুহে বাঘক হত্যা কৰি গছত ওলোমাই ৰং চাইছে, নাহৰফুটুকীয়েও যদি মানুহক হত্যা কৰি গছত উঠায় খাব ধৰে তেতিয়া কি হ’ব। এই বাঘে গছত উঠিব পাৰে। গতিকে জোকাই নোলোৱাই মঙ্গল। এটা কথা মনত ৰাখিব বন্ধুগন আমি ব্যৱহাৰ কৰা আমাৰ দেশৰ টকা পইচাৰ নোট, মুদ্ৰাত কিন্তু বাঘৰ হে প্ৰতীক আছে। সেইটো বাঘৰ প্ৰতীকটো দেশ এখনে এনে দিয়া নাই নিশ্চয় তাৎপৰ্য্য আছে, গতিকে এবাৰ ভাৱক গছত উঠিব পৰা বাঘটোৰ কথা।\n← সম্ভৱতঃ (-গীতালি দাস)\n’’চানডুবি’’( ✏ৰুমী নাথ) →\nপিতাইলৈ চিঠি – শান্তনু চেতিয়া\nSeptember 21, 2019 March 10, 2021 0\nপূজনীয় বটল (ৰুপাংকৰ চৌধুৰী)\nগৰখীয়া ভোজ (দুলাল বৰুৱা)


বিজেপিৰ সভাপতি ৰঞ্জিত দাসৰ বাসগৃহত ৰণ জয়ৰ মন্ত্ৰণা...! - Prag News\nHomeআঞ্চলিকবিজেপিৰ সভাপতি ৰঞ্জিত দাসৰ বাসগৃহত ৰণ জয়ৰ মন্ত্ৰণা...!\nবিজেপিৰ সভাপতি ৰঞ্জিত দাসৰ বাসগৃহত ৰণ জয়ৰ মন্ত্ৰণা…!\nগুৱাহাটী : বিজেপি মিত্ৰজোঁটৰ অংশীদাৰ দলসমূহৰ মাজত আজি অনুষ্ঠিত হৈছে এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ বৈঠক। মিত্ৰদলসমূহৰ মাজত আসন বুজাবুজিৰ উদ্দেশ্যে এই বৈঠক অনুষ্ঠিত হৈছে। বিজেপিৰ ৰাজ্যিক সভাপতি ৰঞ্জিত দাসৰ চৰকাৰী আবাসত অনুষ্ঠিত এই বৈঠকত নিৰ্ধাৰণ হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে মিত্ৰজোঁটৰ নিৰ্বাচনী সমীকৰণ।\nআৰু পঢ়িব পাৰিব : জিএমচিএইচত আজিৰেপৰা আৰম্ভ তৃতীয় পৰ্যায়ৰ ক’ভিডৰ টিকাকৰণ\nবৈঠকত উপস্থিত হৈছে ‘অসম গণ পৰিষদ’ৰ নেতৃত্ব। বৈঠকত উপস্থিত আছে সাংসদ তথা বিজেপিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সাধাৰণ সম্পাদক দিলীপ শইকীয়া, ৰাজ্যিক শীৰ্ষ নেতা ফণীন্দ্ৰ শৰ্মা, অগপ সভাপতি অতুল বৰা, কাৰ্যকৰী সভাপতি কেশৱ মহন্তকে ধৰি ইউপিপিএল আৰু জিএছপিৰ নেতৃত্বও। মিত্ৰজোঁটৰ আটাইকেইটা সহযোগী দলৰে আসনৰ ভাগ-বটোৱাৰা সম্পৰ্কত হ’ব আলোচনা।\nমুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল, বিত্ত-স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাও উপস্থিত আছে বৈঠকত। পুৱা ৯:৩০ বজাৰ পৰা চলিছে এই বৈঠক। বিৰোধী মহাজোঁটৰ ব্যাপক নিৰ্বাচনী কুচকাৱাজৰ মাজতে এই বৈঠকতে শাসকীয় মিত্ৰজোঁটৰ কৌশল নিৰ্ধাৰিত হ’ব বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে।\nPrevious articleজিএমচিএইচত আজিৰেপৰা আৰম্ভ তৃতীয় পৰ্যায়ৰ ক’ভিডৰ টিকাকৰণ\nNext articleকি হৈছিল ‘বিগ বি’ৰ : উৎকণ্ঠিত অনুৰাগীলৈ আহিল খবৰ


assam-assembly-speaker-biswajit-daimary-seeks-security-manju-b– News18 assam\nAssam Assembly : বিধানসভাত অসহায় অধ্যক্ষ বিশ্বজিত দৈমাৰীয়ে বিচাৰিলে সুৰক্ষা! কি হৈছিল বিধানসভাত?\nপ্ৰশ্নকালীন ঘণ্টাত পৰিপূৰক প্ৰশ্নৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পোৱাত প্ৰশ্নকালীন ঘণ্টা কেনেকৈ চলাব তাকে লৈ অধ্যক্ষগৰাকী বিপাঙত পৰে ৷\nঅসম বিধানসভা (Assam Assembly)ৰ মজিয়াত বিৰোধীৰ প্ৰশ্নবাণত অতিষ্ঠ হৈ অধ্যক্ষ বিশ্বজিত দৈমাৰী (Biswajit Daimary)য়ে সদনৰ পৰা বিচাৰিলে সুৰক্ষা ৷ বিৰোধী বিধায়ক কমলাক্ষ দে পুৰকায়স্থক উদ্দেশ্যি অধ্যক্ষ দৈমাৰীয়ে "তেওঁ চিঞৰিলে সদনত কোনেও চিঞৰিব নোৱাৰিব" বুলি সকিয়াই দিয়ে ৷\nমংগলবাৰে অসম বিধানসভাৰ মজিয়াত অসহায় হৈ পৰা দেখা গ'ল অধ্যক্ষ বিশ্বজিত দৈমাৰীক ৷ প্ৰশ্নকালীন ঘণ্টাত পৰিপূৰক প্ৰশ্নৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পোৱাত প্ৰশ্নকালীন ঘণ্টা কেনেকৈ চলাব তাকে লৈ অধ্যক্ষগৰাকী বিপাঙত পৰে ৷ সততে বাজেট অধিৱেশনৰ প্ৰশ্নকালীন ঘণ্টাত বিৰোধীৰ পৰিপূৰক প্ৰশ্ন বৃদ্ধি পোৱা বুলি দোহাৰে অধ্যক্ষ দৈমাৰীয়ে ৷ মংগলবাৰে আব্দুল আজিজৰ সমাজ কল্যাণ বিভাগক লৈ কৰা প্ৰশ্নৰ পৰিপূৰক প্ৰশ্ন কৰিবলৈ সদনত থিয় হয় কংগ্ৰেছী বিধায়ক কমলাক্ষ দে পুৰকায়স্থ আৰু ছিদ্দেক আহমেদ ৷ দুয়োগৰাকী বিধায়ক থিয় হোৱাত অধ্যক্ষ বিশ্বজিত দৈমাৰী বিমোৰত পৰি সদনত তেওঁ সুৰক্ষা বিচাৰি এনেদৰে সদন নচলে বুলি মন্তব্য কৰে ।\nসুৰক্ষা বিচাৰি অধ্যক্ষ দৈমাৰীয়ে বিধায়ক কমলাক্ষ দে পুৰকায়স্থক জ্যেষ্ঠ বিধায়ক হিচাপে সকলো সময়তে সকলো প্ৰশ্নত কিয় মাতি থাকে বুলি প্ৰশ্ন কৰে ৷ কিন্তু কংগ্ৰেছী বিধায়ক কমলাক্ষই পুনৰ প্ৰশ্ন কৰিবলৈ তৎপৰ হোৱাত অধ্যক্ষই “প্ৰশ্নকালীন ঘণ্টাত অধ্যক্ষ থাকিব নালাগে নেকি? যদি নালাগে মই নাথাকোঁ ! চলক এনেকৈয়ে সদন" বুলি জাঙুৰ খাই উঠে।\nইয়াৰ পিছতে সদনত প্ৰশ্ন কৰিলে বিভাগে পাল মৰাৰ দৰে উত্তৰ দিয়াৰ প্ৰসংগ উত্থাপন কৰিবলৈ গৈ উত্তেজিত হৈ পৰে কংগ্ৰেছী বিধায়ক নুৰুল হুদা ৷ বিধায়ক নুৰুল হুদাৰ আচৰণত অধ্যক্ষ দৈমাৰীয়ে সদনত কিয় চিঞৰিব লাগে বুলি প্ৰশ্ন কৰে ৷ সদনত অধ্যক্ষই চিঞৰিলে কোনেও তেওঁক বলে নোৱাৰিব বুলিও সকিয়াই দিয়ে অধ্যক্ষগৰাকীয়ে ৷\nAssam Assembly Session 2021Speaker Biswajit Doimary


October 2019 – Page5– ফটাঢোল\nপ্ৰথমতেই কৈ থওঁ যি ক’ম সঁচা ক’ম, সঁচাৰ বাহিৰে একো নক’ম। সেয়া প্ৰেমক প্ৰথম প্ৰেমে বুলিবয়ে পাৰি, যদিও আজিলৈ বিভিন্ন সময়ত বিভিন্নজনৰ প্ৰেমত পৰি আহিছোঁ। সেয়া লাগে হৃত্বিকে হওক, সনু নিগমে হওক বা চলমান খানে হওক। মোৰ বয়স তেতিয়া ১৩/১৪ বছৰমান হ’ব চাগে, ঠিক মনত নাই। মামাহঁতৰ ঘৰ ওদালগুৰি জিলাৰ হৰিশিঙাত। অষ্টম শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষা দি উঠাৰ পিছত মামাহঁতৰ ঘৰলৈ গৈছিলোঁ। কেইদিনমানৰ পিছত মাজু মামায়ে ঘৰলৈ থ’বলৈ আহিল। ৰাতিপুৱা গা-পা ধুই, খাই বৈ ষ্টেচনলৈ আহিলোঁ। যথা সময়ত ট্ৰেইনত উঠি আহি আছোঁ,\nOctober 3, 2019 গল্প\t33 Comments\nমন যায়, মন গৈছিল – দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য\nহঠাতেই মোৰ চিনেমাৰ হিৰোৰ দৰে হ’বলৈ মন গৈছিল। মন গৈছিল ছলমান খানৰ দৰে হ’বলৈ। প্ৰায় পঁচিশ বছৰমানৰ আগৰ কথা সেয়া। পিতাক নোকোৱাকৈ সন্ধিয়া ঘৰৰপৰা ওলোৱাটো মোৰ বাবে অসম্ভৱ আছিল। চিনেমা চাবলৈ গ’লে টাউনলৈ অহা-যোৱা মিলাই মুঠতে চাৰি ঘন্টা। নাই, ঘৰত গম পালে সম্ভাব্য বিপদৰ চিন্তাটো আগতেই আহিছিল। সিদিনা আছিল হায়াৰ-ছেকেণ্ডাৰী পৰীক্ষাৰ অন্তিমখন কাকত। ‘কি চিনেমা চাবলৈ যাব সি?’ -আনটো কোঠাৰ পৰা মাক সুধিলে পিতাই। ‘মেইনে প্যাৰ কিয়া’ নামটো ক’বলৈ ঠিক নালাগিল। ‘অসমীয়া চিনেমা বুলি কৈ দিয়া, মা’- মাক ক’লোঁ। মোনা\nফটিকাৰ ফটা ঢৌ সোমৰসে চৌ চৌ – ধনজিত বৰুৱা\n১ মাইমনে যিদিনা মাৰি দিলে এনে এটি ডেন্স কলা ছ্যুট-বগা ছাৰ্ট তাৰ দুচকুত কলা লেন্স আগলৈ খোজেৰে পাছলৈ গ’ল ৰেম্পৰ পৰা মাইমন পৰি ৰ’ল নিচাত সিদিনা নাছিল হেনো তাৰ কোনো চেন্স ২ পাতাল ফাটি যেন সেয়া বাসুকী হে উলালে দুই হাত ফণা কৰি এনেকৈ যে কোবালে নৃত্য হল জোৰদাৰ সকলো যে হুছিয়াৰ নাগ-নাগিনৰ মিউজিক কোনে বাৰু বজালে ৩ দেশ জাতি উদ্ধাৰ আমি কৰিম টিলিকি চাটত বিদেশী খেদিম ঘুৰাই গদা বৰ কথাৰ মাতত ঘূৰণীয়া মেজ মেল জমিব এতিয়া খেল আৰু\n“কোনে জানে তোমাৰ সপোন হ’বনে পূৰণ আকাশতে থকাজনে লিখে কপালৰ লিখন।” এৰা নাজানে বুইছেনে কোনেও নাজানে, কেতিয়া কাৰ সপোন ক’ত কেনেকৈ পূৰণ হয়। আশাত বন্দী আমিবোৰে মানে মোৰ নিচিনা বৰলাবোৰে বিয়া পাতিবলৈ ছোৱালী এজনী বিচাৰি নেটৱৰ্ক মিলাই থাকোঁ। বিয়া ঘৰ, ফাংছন আদিৰ বাহিৰেও ফেচবুকো সাৰি নাযায়। বাকী নৰ’লগৈ SSA ৰ প্ৰশিক্ষণো। এই প্ৰশিক্ষণসমূহ বৰিং যদিও আমাৰ লগৰ বৰলা মাষ্টৰ কেইটাৰ তাতো আশাৰ চাকি এগছি ধিমিকধামাককৈ জ্বলি থাকে। পাই যাম নেকি চকুৱে বিচাৰি ফুৰা সেই বিশেষগৰাকী। সেইবাবে প্ৰশিক্ষণ বুলি ক’লেই আমাৰ\nOctober 3, 2019 কাৰ্টুন\tLeaveacomment\nকাৰ্টুন – ৰঞ্জু পাটৰ\nOctober 3, 2019 দৈনন্দিন\t8 Comments\nথুপৰী_কইনা – নাজিয়া হাচান\n— হেৰি নহয় বোৱাৰী, ময়দাখিনি মাৰি তুমি লুচী কেইখনমানো বেলি থোৱা। মই ফটাফট ভাজি দিম। আমৰ আচাৰ আৰু আলু মটৰৰ ভাজিখন আছেই নহয়, আলহীৰ বাবে হৈ যাব। –অ’ মা, লুচী কেইখন ময়ে ভাজিম দিয়ক। আপুনি..। –এহ! নেলাগে, তুমি ইমান গৰমত জুইত পৰি পৰি লুচী ভাজিবলৈ নেলাগেহে। তুমি ধুনীয়াকৈ সাজি-কাচি ওলাই থাকিবা। নহ’লে ন কইনাৰ মুখখন শাহুৱেকে কাম কৰোৱাই কৰোৱাই ক’লা কৰি পেলালে বুলি ক’ব আলহীয়ে দেখি। আজিকালি মানুহহে যি! শাহু বোৱাৰীৰ মাজত মিল দেখিব পৰাকৈ চকুহাল চাফা নহয় নহয়! বুলি\nগৃহিণীৰ হুমুনিয়াহ – জিতা ফুকন\nবাগানত বোনাচ কোম্পানীত বোনাচ চৰকাৰী চাকৰিয়ালৰ বোনাচ কিন্তু গৃহিণীৰ বাবে চব ফুচফাচ এদিন নকৰিলেই কাম গৃহিণীৰ যাব নাম ৰন্ধা বঢ়া, ধোৱা পখলা সেয়াই যেন কাম৷ ভাবিছোঁ এখন আইন উলিয়াওঁ চাপৰ্টাৰ বিচাৰি ঘৰে ঘৰে যাওঁ নকৰোঁ একো ঘৰৰ কাম কোনে কি কৰে ময়ো চাম মহিলাসকল আগবাঢ়ি আহক পাৰিলে মোক সহায় কৰক বিহুৱে পূজায়ে একো এটা নাপাওঁ বিচাৰিলে স্বামীৰ গালিহে খাওঁ৷ এইবাৰ পূজাত লাগিবই শাৰী নহ’লে গুচি যাম ঘৰবাৰী এৰি৷ কোনে খুৱাই খুৱাব কোনে ৰান্ধে ৰান্ধিব অমুকী নহ’লে\nটাউন প্ৰেছৰ অধিকাৰী সিৰাজুল ইচলাম ডাঙৰীয়াই খঙতে মুখখন ফুলাই বহি আছিল। তেওঁৰ খঙৰ বহুকেইটা কাৰণ আছিল। প্ৰুফ ৰীডাৰ জোবেদ আলী এতিয়াও আহি পোৱাহি নাই। মেচিন চলোৱাজনে একো কাম নথকাত এনেই বহি আছে। ইয়াৰ উপৰিও বতৰৰ অৱস্থা ভাল নহয়। ধুমুহা, বৰষুণ অহাৰ সম্ভাৱনাই দেখা দিছে। ধুমুহা আহিলে সিৰাজুল ইচলাম ডাঙৰীয়া ঘৰলৈ ঘূৰি যাব লাগিব। আজিৰ নিশাটো তেওঁ বিন্তি নামৰ ছোৱালীজনীৰ লগত কটাব বুলি ভাবি থৈছিল। মাহত এবাৰ হ’লেও তেওঁ বিন্তিৰ লগত এটি নিশা কটায়। এই ছোৱালীজনী ভাল, একো জঞ্জাল নাই। জঞ্জালবোৰ\nদুপৰীয়াৰ সময়। বেলিটোৱ HD qualityৰে ৰ’দ এজাক এৰিছে। বাছেৰে এফালে যাত্ৰা। বহুত নহ’লেও মোটাড়মুটি ভিৰ এটাই আছিল বাছখনত। কপালৰ বলত অলপ দূৰ যাওতেই বহিবলৈ চিট এটা পালো যেনিবা। দূৰণি-বটীয়া যাত্ৰাত বহিবলৈ নাপালে দিগদাৰ । তাতে গৰমো বেছি। খিৰিকী কাষৰ চিট পাই ফূৰ্তিতে সুহুৰি এটি ওলাই গ’ল। ভাবিলো দীঘলীয়া বাট যেতিয়া অলপ শুয়ে লোৱা যাওক। চিলমিলকৈ টোপনিটো আহিছিল হে। ঢেৰেকনি যেন শব্দত উচপ খাই উঠিলো। ক’ত কিনো হ’ল বুলি চাই দেখো পিছৰ চিটৰ ৰূপহী বাইদেউক ফোনতে কোনোবাই এন্টাৰটেইন কৰি আছে। হাঁহিৰ


Home » Biography » Dr. Bhabendra Nath Saikia\nএই বিশ্বলৈ যুগে যুগে অনেক লােকৰ আগমন ঘটিছে আৰু স্ব-কর্মেৰে ইয়াৰে কিয়দাংশ লােকে নিজৰ নাম যাউতিযুগীয়া কৰি থৈ গৈছে। সাহিত্যৰ জগত খনৰ কথা আৰু সুকীয়া। মেধা আৰু প্রজ্ঞাৰ সাধনাৰে সাহিত্যৰ ইতিহাসত নিজৰ নাম সােণালী আখৰেৰে লিপিবদ্ধ কৰি যােৱা সাহিত্যিকৰ সংখ্যা বিশ্বত এতিয়াও যথেষ্ট নহয়। প্রাত্যহিক জীৱনৰ দুখ-দুর্দশা, হতাশা, প্রত্যাহ্বানক হেলাৰঙে জয় কৰি যাৰ কলমে উপহাৰ দিছে শ্রেষ্ঠতম সাহিত্য, তেওঁৱেই শ্রেষ্ঠ সাহিত্যিক। তেওঁৰ সাহিত্য কালজয়ী, অক্ষয়, অব্যয়। এনে একোগৰাকী সাহিত্যিকেই হৈ পৰে পাঠকৰ বাবে অনুপ্রেৰণাৰ উৎস।\nঅসমীয়া সাহিত্য জগতৰ কীর্তিস্তম্ভ স্বৰূপ ড° শইকীয়াৰ সূক্ষ্মবােধ, স্বকীয় ভাব আৰু ৰীতি, মনস্তাত্বিক বিচাৰ বিশ্লেষণ আৰু মানৱতাবাদী জীৱন দর্শনে আকৃষ্ট কৰি আহিছে। অসমৰ কণ কণ শিশুৰ পৰা বৃদ্ধলৈকে সকলােৰে বাবে ভবেন্দ্রনাথ শইকীয়াৰ সাহিত্য বিশেষভাৱে সমাদৃত। অসমৰ সাহিত্য-সংস্কৃতি, চলচ্চিত্র, সাংবাদিকতা এই আটাইবােৰ দিশলৈকে ড° ভবেন্দ্রনাথ শইকীয়াৰ অৱদানৰ কথা কোনেও পাহৰিব নােৱাৰিব।\nজন্ম, Dr. Bhabendra Nath Saikia\nশিক্ষা, কর্মসংস্থান, বিবাহ, Dr. Bhabendra Nath Saikia\nসাহিত্যিক প্ৰতিভা, Dr. Bhabendra Nath Saikia\nচলচ্চিত্র নির্মাণ, Dr. Bhabendra Nath Saikia\nবঁটা, সন্মান, Dr. Bhabendra Nath Saikia\nসামৰণি, Dr. Bhabendra Nath Saikia\nভবেন্দ্রনাথ শইকীয়াৰ জন্ম হয় ১৯৩২ চনৰ ২০ ফেব্ৰুৱাৰীৰ দিনা নগাঁৱৰ ফৌজাদাৰী পট্টিত। পিতৃ বিদূৰ কুমাৰ শইকীয়া আৰু মাতৃ চম্পাবালা শইকীয়া। পিতৃ নগাঁও মােক্তাব স্কুলৰ শিক্ষক হােৱাৰ বিপৰীতে মাতৃ আছিল নিৰক্ষৰা। ভবেন্দ্রনাথ শইকীয়াই ১৯৪৮ চনত তিনিটা বিষয়ত লেটাৰসহ ষ্টাৰ নম্বৰ লৈ প্রথম বিভাগত মেট্রিক পৰীক্ষাত উত্তীর্ণ হয়। ১৯৫০ চনত কটন কলেজৰ পৰা বিজ্ঞান শাখাত সুখ্যাতিৰে প্রথম বিভাগত ইণ্টাৰমিডিয়েট পৰীক্ষাত উত্তীর্ণ হােৱাৰ পিছত সেই কলেজৰ পৰাই ১৯৫২ চনত পদার্থ বিজ্ঞানত দ্বিতীয় শ্রেণীৰ অনাছ সহ বি. এছ. ছি. ডিগ্রী লাভ কৰে।\n১৯৫৫-৫৬ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ প্রেছিডেন্সি কলেজৰপৰা পদার্থ বিজ্ঞানত দ্বিতীয় শ্রেণী সহ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লয়। ১৯৬১ চনত লণ্ডন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা উল্লিখিত বিষয়ত গৱেষণা কৰি পি. এইচ. ডি আৰু একে বছৰতে লণ্ডনৰ ইম্পেৰিয়ল কলেজ অৱ ছায়েন্স এণ্ড টেকনলজিৰ ডিপ্লমা লাভ কৰে।\nশিক্ষা সমাপ্ত কৰি ড° ভবেন্দ্রনাথ শইকীয়াই শিৱসাগৰ কলেজত পদার্থবিজ্ঞানৰ প্রবক্তা হিচাপে প্রথম কর্মজীৱনৰ পাতনি মেলে। পিছলৈ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত পদার্থবিজ্ঞানৰ স্নাতকোত্তৰ বিভাগৰ ৰিডাৰ হিচাপে যােগদান কৰে। তদুপৰি তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আঞ্চলিক ভাষাত পাঠ্যপুথি প্রণয়নৰ সমন্বয়ৰক্ষী সমিতিৰ সচিব আৰু গুৱাহাটীৰ ৰেল সেৱা আয়ােগৰ অধ্যক্ষ ৰূপেও নিযুক্ত হৈছিল। ১৯৬৫ চনত তেওঁ প্রীতি শইকীয়াৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁৰ দুটি কন্যা সন্তান সংগীতা আৰু ৰশ্মি।\nড° ভবেন্দ্রনাথ শইকীয়াৰ সাহিত্য আৰু সাংস্কৃতিক পৰিক্ৰমা আছিল বিস্তৃত ভাৱে পৰিব্যাপ্ত পঞ্চম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোতে পদ্য ৰচনা আৰু নৱম শ্ৰেণীত পঢ়ি থকা অৱস্থাত ‘পথ নিৰূপণ’ নামৰ গল্পৰ জৰিয়তে সাহিত্য জগতত প্রথম প্রৱেশ কৰা ভৱেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াই পিছলৈ এগৰাকী প্রসিদ্ধ গল্পকাৰ হিচাপে আত্মপ্রতিষ্ঠা লাভ কৰে। ড° শইকীয়াই ১৯৪৭ চনৰ পৰা গল্পকাৰ হিচাপে প্রতিষ্ঠিত হােৱাৰ পৰা অর্ধ শতিকা জুৰি গল্প ৰচনাৰে স্বকীয় ধাৰা এটি প্ৰৱৰ্তিত কৰে। তেওঁৰ গল্পসমূহত প্রাত্যহিক জীৱনৰ সৰু-বৰ ঘটনাৰ সৰস বর্ণনা, চৰিত্ৰৰ নিখুঁত ৰূপায়ণ, পৰিৱেশ আৰু পৰিস্থিতিৰ যথাযথ উপস্থাপনৰ বাবে সকলাে শ্ৰেণীৰ পাঠকৰ বাবে সুখপাঠ্য হৈ পৰে। সেন্দুৰ, গহ্বৰ, শৃংখল, এন্দুৰ, প্ৰহৰী আদি গল্প ব্যঞ্জনাময় সমাপ্তি কোনে পাহৰিব পাৰিব?\nড’ শইকীয়াৰ প্রথম গল্প সংকলন ‘প্ৰহৰী’ কে মুখ্য কৰি সাহিত্যিক কেবাখনাে গল্প-সংকলন ইতিমধ্যে প্রকাশ পাইছে। সেয়া হ’ল— প্ৰহৰী, বৃন্দাবন, প্রতিভা, গহ্বৰ, সেন্দুৰ, শৃংখল, ভবেন্দ্রনাথ শইকীয়াৰ শ্রেষ্ঠ গল্প’(গল্প সংগ্রহ), আকাশ, (নেশ্যনেল বুক ট্রাষ্ট) এই বন্দৰৰ আবেলি, উপকণ্ঠ, আৰু সান্ধ্যভ্রমণ। ইয়াৰে শৃংখল, নামৰ গল্প সংকলনটিৰ বাবে তেওঁ ১৯৭৬ চনৰ সাহিত্য অকাডেমী বঁটা লাভ কৰে। হিন্দী আৰু বাংলা ভাষাত নেশ্যনেল বুক ট্রাষ্টে প্রকাশ কৰা ‘আকাশ’ আৰু ভাৰতী জ্ঞানপীঠে হিন্দী ভাষাত প্ৰকাশ কৰা ‘ঢলান কি বেলা’ চুটিগল্প সংকলনে সমগ্ৰ ভাৰততে সমাদৰ লাভ কৰিবলৈ সমর্থ হৈছে।\nদুই-চাৰিটামান পদ্য আৰু চুটিগল্প ৰচনাৰ পিছতে ভবেন্দ্রনাথ শইকীয়াই মেট্রিক পৰীক্ষা দি উঠাৰ আজৰি সময়ছােৱাত ‘আতংকৰ শেষত’ নামৰ ডিটেক্টিভ উপন্যাস লিখি ঔপন্যাসিক জীৱনৰ শুভাৰম্ভ কৰে। ১৯৫২ চনত নগাঁও পুথিঘৰ প্ৰেছে উপন্যাসখন প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায়। তেওঁৰ সামাজিক উপন্যাস দুখন ‘অন্তৰীপ’ আৰু ৰম্যভূমি’। এই কেইখন উপন্যাসৰ জৰিয়তে অসমীয়া উপন্যাসৰ ইতিহাসত ড° শ‍ইকীয়াই নিজা এডােখৰ ঠাই উলিয়াই ল’বলৈ সক্ষম হ’ল।\nঅসমীয়া শিশু-সাহিত্যলৈ ড° শইকীয়াৰ অৱদান অনস্বীকার্য। বিশেষকৈ শিশু আৰু কিশােৰৰ উপযােগী মৰমৰ দেউতা, তােমালােকৰ ভাল হওক, শান্ত শিষ্ট হৃষ্টপুষ্ট মহাদুষ্ট, মহাদুষ্টৰ, দুষ্ট বুদ্ধি, আদি গ্রন্থৰ বাবেই তেওঁ স্মৰণীয় হৈ ৰ’ব। সঁফুৰা, নামৰ শিশু আলােচনীখনৰ সম্পাদনা তেওঁৰ জীৱনৰ এক বিশেষ কীর্তিস্তম্ভ।\nঅসমৰ ভ্রাম্যমাণ নাট্যজ গতত ড° ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া আছিল মহীৰূহস্বৰূপ। ভ্রাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ বাবে তেওঁ ২০০১ চনলৈকে ২৬ খন নাটক ৰচনা কৰিছিল। ১৯৮১-৮২ চনত ৰামধেনু ,নাটকৰ জৰিয়তে ভ্রাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ মঞ্চত প্রৱেশ কৰা ড° শইকীয়াৰ কেইখনমান মঞ্চসফল নাট- গহবৰ, দীনবন্ধু, বৃন্দাবন, আম্রপালি, বিষকুম্ভ, জন্মভূমি, সমুদ্র মন্থন, ৰম্যভূমি, গধূলি, এজাক জোনাকীৰ জিলমিল, পুতলা নাচ, বাওনা, অৱৰােধ, আদি নাটক বিশেষভাৱে সমাদৃত।\nড° ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াই এলানি ৰেডিঅ’ নাটকো লিখি থৈ গৈছে। তাৰ ভিতৰত কোলাহল, দুর্ভিক্ষ, ইতিহাস, জোনাকীৰ বিয়া, আৰু দেউতা, শিশু উপযােগী শান্ত শিষ্ট হৃষ্টপুষ্ট মহাদুষ্ট, আদি ধাৰাবাহিক আকাশবাণীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় কার্যসূচী আৰু গুৱাহাটী কেন্দ্রযােগে প্রচাৰিত হৈছে। পিছলৈ ডিব্ৰুগড় কেন্দ্ৰৰ পৰাও তেখেতৰ নাটসমূহ প্রচাৰিত হয়। নাট্যকাৰ অৰুণ শৰ্মাই আকাশবাণী যােগে প্রচাৰিত আঢ়ৈকুৰি নাটকৰ সংকলন ‘অনাতাঁৰ নাট্যাৱলী’ত ড° শইকীয়াৰ জংঘল’ নাটকখনিও সন্নিবিষ্ট হৈছে।\nঅসমীয়া চলচ্চিত্র জগতত ড° ভবেন্দ্রনাথ শইকীয়াৰ নাম প্রাতঃস্মৰণীয় হৈ ৰ’ব। সতী বেউলা’ নামৰ ছবিৰ এটি চৰিত্ৰত অভিনয়েৰে চলচ্চিত্র জগতত ভৰি দিয়া ড° শইকীয়াই সন্ধ্যাৰাগ অনির্বাণ, অগ্নিস্নান, কোলাহল, সাৰথি, আবর্তন, ইতিহাস’ আৰু হিন্দী ভাষাত কালসন্ধ্যা, নির্মাণ কৰি অসমীয়া চলচ্চিত্র জগতলৈ জোৱাৰ আনে। ‘এন্দুৰ’ গল্পৰ আধাৰত ‘কোলাহল’, ‘অন্তৰীপ’ উপন্যাসৰ চিত্রনাট্য ‘অগ্নিস্নান’, ‘ফাউণ্ডেচন’ গল্প আধাৰত নির্মিত সাৰথি’ চলচ্চিত্ৰৰ কাহিনীয়ে সকলােকে মুগ্ধ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। বিশেষকৈ বাস্তৱধর্মিতা আৰু প্ৰকাশভংগীৰ সৰলতা, নিম্ন মধ্যবিত্ত আৰু মধ্যবিত্তীয় জীৱনৰ প্রতিফলন হােৱাৰ বাবে আটাই কেইখন চলচ্চিত্রকে দর্শকে আগ্ৰহেৰে আকোৱালি লােৱাটো সাফল্যৰ বিষয়। উল্লেখযােগ্য যে ড° ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰ ‘অগ্নিস্নান’ চলচ্চিত্রই শ্রেষ্ঠ চিত্রনাট্যৰ বঁটা আৰু ‘সন্ধ্যাৰাগ’ ‘অনির্বাণ’, কোলাহল’, ‘আৱর্তন’, ইতিহাস আৰু সাৰথি’ চলচ্চিত্ৰই ৰজত কমল বঁটা লাভ কৰে।\nড° ভবেন্দ্রনাথ শইকীয়া আছিল অসমৰ প্রজ্ঞা আৰু সাধনাৰ দস্তাবেজ স্বৰূপ ‘প্রান্তিকৰ বাবে পিতামহ স্বৰূপ। আজিও প্রান্তিকৰ শেষ পৃষ্ঠাই ড° শইকীয়াক জীয়াই ৰাখিছে। অসমৰ প্ৰতি ঘৰে ঘৰে পষেকীয়া ‘প্রান্তিক আলােচনীয়ে সমাদৃত হােৱাৰ মূলতে হ’ল ড° ভবেন্দ্রনাথ শইকীয়া। ১৯৮৩ চনত জন্ম লাভ কৰা শিশু আলােচনী সঁফুৰা’ৰ সাফল্যৰ মূলতাে এইজনা পুৰােধ জড়িত। নির্ভুল আখৰ-জোটনিৰ বাবেও দুয়ােখন আলােচনী জনপ্রিয়।\nড° ভবেন্দ্রনাথ শইকীয়াৰ আত্মজীৱনী ‘জীৱন বৃত্ত’ত সন্নিবিষ্ট হৈছে তেওঁৰ জীৱনৰ দীঘ আৰু বাণি। কর্মই ধর্ম এই বাণীক সাৰােগত কৰি দুৰাৰােগ্য ব্যাধিকো হেলাৰঙে উপেক্ষা কৰি তেওঁ কেৱল সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ নীৰৱ সাধনা কৰি গ’ল। নিপীড়িত, উপেক্ষিত, সর্বহাৰাৰ বাবে ‘আৰোহণ’ৰ নির্মাণ কাৰ্য্যত ৰত হৈ দেখুৱালে অন্য এক উদাৰতাৰ দৃষ্টান্ত।\nগুৱাহাটীৰ বেলতলা স্থিত ‘আৰােহণ’ এতিয়াও তেখতক সোঁৱৰাই দিয়ে। তেখেতৰ স্মৃতি যুগমীয়া কৰি ৰাখিবৰ বাবে গুৱাহাটীৰ বেলতলাত ‘আৰােহণ’ নামৰ এটি শিশু ন্যাস প্রতিষ্ঠা কৰা হৈছে। য’ত শিশুৰ বাবে সকলােধৰণৰ উপযােগিতা উপলদ্ধ কৰা হৈছে।\nসুযােগ্য পুৰুষে লাভ কৰা সন্মানৰ সীমা সংখ্যা নাই। এই জনা বিদ্যুৎ পুৰুষেও বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন সন্মানেৰে বিভূষিত হৈ আহিছিল। সংগীত নাটক একাডেমি, সাহিত্য অকাডেমীৰ কাৰ্যকৰী আৰু সাধাৰণ পৰিষদ’, গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ একাডেমিক কাউন্সিল, পুনেৰ চলচ্চিত্র আৰু টেলিভিছন ইনষ্টিটিউট সমাজ আদি বিভিন্ন অনুষ্ঠান-প্রতিষ্ঠানৰ সন্মানীয় সদস্য, জ্যোতি চিত্রবনৰ সভাপতি, অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্র নিগম লিমিটেডৰ অধ্যক্ষ আৰু মৃত্যুৰ আগমুহূৰ্তলৈকে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰৰ উপসভাপতি ৰূপে কার্য নির্বাহ কৰি ভাৰত তথা অসমৰ কলা-সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ মঞ্চ জীপাল কৰি তুলিছিল।\nDr. Bhabendra Nath Saikia, ১৯৮১ চনত ড° ভবেন্দ্রনাথ শইকীয়াক বংগীয় সাহিত্য পৰিষদে কলকাতাৰ সাহিত্যিক হৰনাথ ঘােষ বঁটা, ১৯৯০ চনত মেগৰ শৈক্ষিক ন্যাসে ‘অসম উপত্যকা বঁটা’, ১৯৯৮ চনত অসম চৰকাৰে অসমৰ সর্বোচ্চ সম্মান শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বঁটা’আগবঢ়ায়। ২০০১ চনত এইজনা প্রজ্ঞাৰ সাধকক ‘পদ্মশ্রী সন্মানেৰে বিভূষিত কৰা হয়। ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ে চলচ্চিত্র আৰু সাহিত্য ক্ষেত্রলৈ আগবঢ়োৱা হীৰামূলীয়া অৱদানৰ বাবে ২০০১ চনৰ ১৮ অক্টোবৰৰ দিনা অনুষ্ঠিত অষ্টম সমাৱৰ্তনত ডি. লিট উপাধিৰে সন্মানিত কৰে।\nড° ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া কেৱল ব্যক্তি নহয়, এক বিশাল অনুষ্ঠান। বটবৃক্ষৰ দৰে অসমীয়া সাহিত্য সংস্কৃতিক ছাঁ দি থকা এগৰাকী ব্যক্তি। এজন জীৱন শিল্পী, প্রতিভাশালী অথচ নিৰহংকাৰী, সততা আৰু কর্মনিষ্ঠাৰ প্রতিভূৰূপে ড° শইকীয়াই অসমীয়া সাহিত্য সংস্কৃতি জগতত নিজাকৈ এটি স্বর্ণিল বাট কাটিবলৈ সক্ষম হ’ল। এনে এক মহাজীৱনৰ মহাপ্রয়াণ হ’লেও তেওঁক উত্তৰ পুৰুষে সদায় মনত ৰাখিব।


চীনৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়নৰ কথা চিন্তা কৰিছে নেকি? সাৱধান ! ইউ জি চিয়ে জাৰি কৰিছে নিষেধাজ্ঞা... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nচীনৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়নৰ কথা চিন্তা কৰিছে নেকি? সাৱধান ! ইউ জি চিয়ে জাৰি কৰিছে নিষেধাজ্ঞা…\nডিজিটেল ডেস্কঃ ইউ জি চিয়ে শুকুৰবাৰে ভাৰতীয় শিক্ষাৰ্থীসকলৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ নিৰ্দেশনা প্ৰকাশ কৰিছে। ইউ জি চিয়ে ভাৰতীয় শিক্ষাৰ্থীসকলক চীনৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত নামভৰ্তি নকৰিবলৈ সতৰ্কবাণী প্ৰদান কৰিছে। এক জাননীত ইউ জি চিয়ে কয় যে, শিক্ষাৰ্থীসকলে চীনৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত নিজৰ নাম পঞ্জীয়ন কৰাৰ পূৰ্বে চীনৰ ভ্ৰমণ নিষেধাজ্ঞাৰ বিষয়ে জানিব লাগে।\nআনহাতে চীনৰ শিক্ষানুষ্ঠানৰ পৰা প্ৰদান কৰা কোনো অনলাইন ডিগ্ৰী ভাৰতত স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা নহয়। নিয়ম অনুসৰি ইউ জি চি আৰু এ আই চি টিৰ পৰা অনুমোদন নোলোৱাকৈ অনলাইন মোডত অনুষ্ঠিত কৰা এনে ডিগ্ৰী পাঠ্যক্ৰমক স্বীকৃতি দিয়া নহ’ব।\nচীন চৰকাৰে কোৰোনাৰ বাবে ২০২০ চনৰ নৱেম্বৰৰ পৰা সকলো ভিছা স্থগিত ৰাখিছে। চীনা বিশ্ববিদ্যালয়সমূহে পৰৱৰ্তী শিক্ষাবৰ্ষৰ বাবে কেইবাটাও ডিগ্ৰী পাঠ্যক্ৰমৰ নামভৰ্তিৰ জাননী জাৰি কৰিছে। সেয়েহে ইউ জি চিয়ে ভাৰতীয় শিক্ষাৰ্থীসকলৰ বাবে সতৰ্কতামূলক ভাৱে এই জাননী জাৰি কৰিছে।\nনকল ঔষধৰ ৰমৰমীয়া বেহা ! বজালীৰ বিভিন্ন স্থানত অভিযান…\nপেকেজিং খাদ্য, পানীয়ৰ বটলে কঢ়িয়াই আনিছে বিপদঃ মানুহৰ তেজত ধৰা পৰিছে প্লাষ্টিকৰ উপস্থিতি…


23.05.20 Morning Assame Murli Om Shanti BapDada Madhuban\n"মৰমৰ সন্তানসকল – নিজক ৰাজতিলক দিয়াৰ যোগ্য কৰি তোলা, পঢ়া পঢ়িলে, শ্ৰীমতত চলিলে তেতিয়া ৰাজতিলক পাই যাবা”\nকোনটো স্মৃতিত থাকিলে ৰাৱণভাৱৰ স্মৃতি বিস্মৃত হৈ (স্মৃতিৰ পৰা মচ খাই) যাব?\nসদায় যাতে এইটো স্মৃতি থাকে যে আমি স্ত্ৰী-পুৰুষ নহয়, আমি আত্মা হয়, আমি জ্যেষ্ঠ বাবা (শিৱবাবাৰ) পৰা কনিষ্ঠ বাবা (ব্ৰহ্মা)ৰ দ্বাৰা উত্তৰাধিকাৰ লৈ আছোঁ। এইটো স্মৃতিয়ে ৰাৱণভাৱৰ স্মৃতিক পাহৰাই দিব। যিহেতু স্মৃতি উদয় হ’ল যে আমি এজন পিতাৰ সন্তান, গতিকে ৰাৱণভাৱৰ স্মৃতি সমাপ্ত হৈ যায়। এইটোও পবিত্ৰ হৈ থকাৰ বহুত ভাল যুক্তি (উপায়)। কিন্তু ইয়াৰ বাবে পৰিশ্ৰমৰ প্ৰয়োজন।\nতুম্হে পাকে হমনে জহা পা লিয়া….. (তোমাক পাই আমি গোটেই জগতখনেই পাই গলোঁ…)\nআত্মিক পিতা বহি আত্মিক সন্তানসকলক বুজায়। চোৱা, সকলোৱে তিলক ইয়াত (ভ্ৰূকুটিৰ; কপালৰ সোঁমাজত) দিয়ে। এই ঠাইত একতো আত্মাৰ নিৱাস, দ্বিতীয়তে আকৌ ৰাজতিলকো এই ঠাইত দিয়া হয়। এয়া আত্মাৰ স্মৃতি চিহ্নতো হয়েই। এতিয়া আত্মাক পিতাৰ পৰা স্বৰ্গৰ উত্তৰাধিকাৰ লাগে। বিশ্বৰ ৰাজ্যতিলক লাগে। সূৰ্যবংশী–চন্দ্ৰবংশী মহাৰজা–মহাৰাণী হ’বৰ কাৰণে পঢ়ে। এই পঢ়া মানেই হ’ল নিজে নিজক ৰাজতিলক প্ৰদান কৰা। তোমালোক ইয়ালৈ আহিছাই পঢ়িবৰ কাৰণে। আত্মা যি ইয়াত নিৱাস কৰে, সেই আত্মাই কয় – “হে বাবা আমি আপোনাৰ পৰা বিশ্বৰ স্বৰাজ্য অৱশ্যে প্ৰাপ্ত কৰিম”। নিজৰ কাৰণে প্ৰত্যেকে নিজৰ পুৰুষাৰ্থ কৰিব লাগে। সন্তানসকলে কয় – বাবা আমি এনেকুৱা সুসন্তান হৈ দেখুৱাম। আপুনি আমাৰ চলন লক্ষ্য কৰি থাকিব যে আমাৰ চলন কেনেকৈ চলি আছে। আপুনিও জানিব পাৰে আমি নিজক ৰাজতিলক দিয়াৰ যোগ্য হৈছো নে নাই? তোমালোক সন্তানসকলে পিতাৰ সুসন্তান হৈ দেখুৱাব লাগে। বাবা – আমি আপোনাৰ নাম নিশ্চয় উজ্জ্বল কৰিম। আমি আপোনাৰ সহায়কাৰী তথা নিজৰ সহায়কাৰী হৈ ভাৰতত নিজৰ ৰাজত্ব কৰিম। ভাৰতবাসীয়ে কয় নহয় – আমাৰ ৰাজ্য। কিন্তু সেই বেচেৰাসকলে নাজানে যে এতিয়া আমি বিষয় বৈতৰণী নদীত ডুবি আছোঁ। আমাৰ আত্মাসকলৰ ৰাজ্যতো নাই। এতিয়াতো আত্মা ওলোটাকৈ ওলমি আছে। খাবলৈকো নাপায়। যেতিয়া এনেকুৱা অৱস্থা হয় তেতিয়া বাবাই কয় – এতিয়াতো মোৰ সন্তানসকলে খাবলৈকো নাপায়, এতিয়া মই গৈ এওঁলোকক ৰাজযোগ শিকাওঁ। গতিকে পিতা ৰাজযোগ শিকাবৰ কাৰণে আহে। বেহদৰ (অসীমৰ) পিতাক স্মৰণ কৰে। তেওঁ হয়েই নতুন সৃষ্টি ৰচনা কৰোঁতা। পিতা পতিত-পাৱনো হয়, জ্ঞান সাগৰো হয়। এয়া তোমালোকৰ বাহিৰে আৰু কাৰো বুদ্ধিত নাই। এয়া কেৱল তোমালোক সন্তানসকলে জানা – যথাযথ আমাৰ বাবা জ্ঞানৰ সাগৰ, সুখৰ সাগৰ হয়। পিতাৰ এই মহিমা দৃঢ়ভাৱে স্মৃতিত ৰাখি লোৱা, নাপাহৰিবা। পিতাৰ মহিমা আছে নহয় জানো। সেইজন পিতা (শিৱবাবা) পুৰ্নজন্ম ৰহিত (পুৰ্নজন্ম নলয়)। কৃষ্ণৰ মহিমা একেবাৰে পৃথক। প্ৰাইম মিনিষ্টাৰ (প্ৰধানমন্ত্ৰী), প্ৰেচিডেণ্ট (ৰাষ্ট্ৰপতি)ৰ মহিমাতো পৃথক পৃথক হয় নহয় জানো। পিতাই কয় – ময়ো এই ড্ৰামাত (নাটকত) উচ্চতকৈ উচ্চ পাৰ্ট (ভূমিকা) পাইছোঁ। ড্ৰামাত এক্টৰ্চে (ভাৱৰীয়াসকলে) গম পোৱা উচিত নহয় জানো যে এয়া বেহদৰ (অসীমৰ) ড্ৰামা, ইয়াৰ আয়ুস কিমান। যদি নাজানে তেন্তে তেওঁলোকক বুদ্ধিহীন বুলি কোৱা হ’ব। কিন্তু এয়া কোনোবাই বুজি পায় জানো। পিতা আহি কনট্ৰাষ্ট (পাৰ্থক্য) শুনায় যে মনুষ্য কিহৰ পৰা কি হৈ যায়। এতিয়া তোমালোকে বুজিব পাৰা, মনুষ্যই একেবাৰে নাজানে যে 84 জন্ম কিদৰে লোৱা হয়। ভাৰত কিমান উচ্চ আছিল, চিত্ৰ আছে নহয়। সোমনাথ মন্দিৰৰ পৰা কিমান ধন লুটি লৈ গ’ল। কিমান ধন আছিল। এতিয়া তোমালোক সন্তানসকল ইয়াত বেহদৰ (অসীমৰ) পিতাক লগ পাবৰ কাৰণে আহিছা। সন্তানসকলে জানে যে আমি পিতাৰ পৰা ৰাজতিলক শ্ৰীমত অনুসৰি ল’বলৈ আহিছোঁ। পিতাই কয় - পবিত্ৰ নিশ্চয় হ’ব লাগিব। জন্ম-জন্মান্তৰ বিষয় বৈতৰণী নদীত ডুবি থাকি ভাগৰি পৰা নাইনে। এনেকৈ কোৱাও যে মই পাপী, মোৰ নিৰ্গুণী (গুণ হেৰুৱাজন)ৰ কোনো গুণ নাই, তাৰমানে নিশ্চয় কেতিয়াবা গুণ আছিল যি এতিয়া নাই।\nএতিয়া তোমালোকে বুজি পাইছা - আমি বিশ্বৰ মালিক, সৰ্বগুণ সম্পন্ন আছিলোঁ। এতিয়া কোনো গুণ বাকী নাথাকিল। এয়াও পিতাই বুজায়। সন্তানসকলৰ ৰচয়িতা হৈছেই পিতা। সেয়েহে পিতাৰ সকলো সন্তানৰ প্ৰতি পুতৌ জন্মে। পিতাই কয় - মোৰো ড্ৰামাত এই পাৰ্ট (ভূমিকা) আছে। কিমান তমোপ্ৰধান হৈ গৈছে। মিছা, পাপ, কাজিয়া কি কি চলি আছে। সকলো ভাৰতবাসী সন্তানে পাহৰি গৈছে যে আমি কোনোবা সময়ত বিশ্বৰ মালিক ডবল মুকুটধাৰী আছিলোঁ। পিতাই তেওঁলোকক (সন্তানসকলক) সোঁৱৰাই দিয়ে, তোমালোক বিশ্বৰ মালিক আছিলা পুনৰ 84 জন্ম লৈ আহিছা। তোমালোকে নিজৰ 84 জন্মক পাহৰি গৈছা। ৱণ্ডাৰ (বিস্ময়) হয়, 84 ৰ সলনি 84 লাখ জন্ম বুলি কৈ দিছে আকৌ কল্পৰ আয়ুসো লাখ লাখ বছৰ বুলি কৈ দিয়ে। ঘোৰ অন্ধকাৰত আছে নহয় জানো। কিমান মিছা। ভাৰতেই সঁচাখণ্ড আছিল, ভাৰতেই মিছাখণ্ড হয়। মিছাখণ্ড কোনে বনালে, সঁচাখণ্ড কোনে বনালে – এয়া কোনেও নাজানে। ৰাৱণক একেবাৰেই নাজানে। ভক্তসকলে ৰাৱণক জ্বলায়। কোনোবা ৰিলিজিয়াচ (ধাৰ্মিক) লোক হ’লে, তেওঁক তোমালোকে কোৱা যে মনুষ্যই এয়া কি কি কৰে। সত্যযুগ যাক হেভেন পেৰাডাইজ বুলি কোৱা তাত চয়তান ৰাৱণ ক’ৰ পৰা আহিল? হেলৰ (নৰকৰ) মনুষ্য তাত কেনেকৈ থাকিব পাৰে। তেতিয়া বুজিব এয়াতো যথাযথ ভুল হয়। তোমালোকে ৰামৰাজ্যৰ চিত্ৰৰ ওপৰত বুজাব পাৰা, ইয়াত ৰাৱণ ক’ৰ পৰা আহিল? তোমালোকে বুজোৱাও কিন্তু বুজি নাপায়। কোনোবা বিৰলা (খুব কম সংখ্যক) ওলায়। তোমালোক কিমান কম সংখ্যক সেয়াও আগলৈ প্ৰত্যক্ষ কৰিব লাগিব কিমান তিষ্ঠি থাকে।\nগতিকে বাবাই বুজাইছে – আত্মাৰ সূক্ষ্ম চিহ্নও ইয়াতেই দেখুওৱা হয়। ডাঙৰ চিহ্ন হৈছে ৰাজতিলক। এতিয়া পিতা আহিছে। নিজকে ডাঙৰ তিলক কিদৰে দিয়া যায়, তোমালোকে স্বৰাজ্য কিদৰে প্ৰাপ্ত কৰিব পাৰা? তাৰ ৰাস্তা দেখুৱায়। তাৰ নাম ৰাখি দিছে ৰাজযোগ। শিকাওঁতাজন হৈছে পিতা। কৃষ্ণ পিতা হ’ব পাৰে জানো। তেওঁতো সন্তান হয় আকৌ ৰাধাৰ লগত সয়ম্বৰ হয় তেতিয়া তেওঁলোকৰ এটি সন্তান হ’ব। বাকী কৃষ্ণক ইমান ৰাণী আদি দি দিছে এয়াতো মিছা নহয় জানো। কিন্তু এয়াও ড্ৰামাত নিৰ্ধাৰিত হৈ আছে, এনেকুৱা কথাবোৰ পুণৰ শুনিবা। এতিয়া তোমালোক সন্তানসকলৰ বুদ্ধিত আছে – কিদৰে আমি আত্মাসকল ওপৰৰ পৰা ভূমিকা পালন কৰিবলৈ আহোঁ। এটা শৰীৰ এৰি অন্য এটা লয়। এয়াতো বহুত সহজ নহয় জানো। সন্তান জন্ম পালে, তেওঁলোকক শিকায় – এইটো কোৱা। গতিকে শিকালে শিকি যায়। তোমালোকক বাবাই কি শিকায়? মাথো কয় – পিতা আৰু উত্তৰাধিকাৰক স্মৰণ কৰা। তোমালোকে গায়নো কৰা তুমি মাতা–পিতা….. আত্মাই গায়ন কৰে নহয় যে যথাযথ অপাৰ সুখ পোৱা যায়। তোমালোক সন্তানসকলে জানা শিৱবাবাই আমাক পঢ়াই আছে। ইয়াত তোমালোক শিৱবাবাৰ ওচৰলৈ আহিছা। ভাগীৰথতো মনুষ্যৰ ৰথ নহয় জানো। ইয়াত পৰমপিতা পৰমাত্মা বিৰাজমান হয়, কিন্তু ৰথৰ নাম কি? এতিয়া তোমালোকে জানা – নাম হৈছে ব্ৰহ্মা কিয়নো ব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰা ব্ৰাহ্মণ ৰচে নহয় জানো। প্ৰথমতে হয়েই ব্ৰাহ্মণ টিকণী (আটাইতকৈ উচ্চ ব্ৰাহ্মণ) তাৰপাচত দেৱতা। প্ৰথমতেতো ব্ৰাহ্মণৰ আৱশ্যক সেইকাৰণে বিৰাট ৰূপো দেখুৱাইছে। তোমালোক ব্ৰাহ্মণসকলেই পুনৰ দেৱতা হোৱা। পিতাই বহুত ভালদৰে বুজায়, তথাপিও পাহৰি যায়। পিতাই কয় – সন্তানসকল সদায় স্মৃতিত ৰাখিবা যে আমি স্ত্ৰী–পুৰুষ নহয়, আমি আত্মা হয়। আমি জ্যেষ্ঠ পিতা (শিৱবাবা)ৰ পৰা কনিষ্ঠ পিতা (ব্ৰহ্মা)ৰ দ্বাৰা উত্তৰাধিকাৰ লৈ আছোঁ গতিকে ৰাৱণভাৱৰ স্মৃতি বিস্মৃত হৈ যাব। এয়া পবিত্ৰ হৈ থকাৰ বহুত ভাল যুক্তি (উপায়)। বাবাৰ ওচৰলৈ বহুত যুগল আহে, দুয়োৱে কয় – বাবা। যিহেতু স্মৃতি উদয় হ’ল আমি এজন পিতাৰ সন্তান হয় তেন্তে ৰাৱণভাৱৰ স্মৃতি বিস্মৃত হৈ যোৱা উচিত, এই ক্ষেত্ৰত পৰিশ্ৰমৰ প্ৰয়োজন। পৰিশ্ৰম অবিহনেতো একো হ’ব নোৱাৰে। আমি বাবাৰ হৈ গ’লো, তেওঁকেই স্মৰণ কৰোঁ। পিতায়ো কয় - মোক স্মৰণ কৰিলে বিকৰ্ম বিনাশ হ’ব। 84 জন্মৰ কাহিনীও একেবাৰে সহজ হয়। বাকী পৰিশ্ৰম হয় পিতাক স্মৰণ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত। পিতাই কয় – পুৰুষাৰ্থ কৰি অতিকমেও 8 (আঠ) ঘণ্টাতো স্মৰণ কৰা। এপল দুপল কৈ….। ক্লাচত আহিলে স্মৃতি উদয় হ’ব – পিতাই আমাক এয়া পঢ়ায়। এতিয়া তোমালোক পিতাৰ সন্মুখত আছা নহয় জানো। পিতাই ‘সন্তান সন্তান’ বুলি সম্বোধন কৰি বুজায়। তোমালোক সন্তানসকলে শুনা। পিতাই কয় – হিয়ৰ ন’ ইভিল, চি ন’ ইভিল….. (বেয়া নুশুনিবা, বেয়া নাচাবা..…) এয়াও এতিয়াৰহে কথা।\nএতিয়া তোমালোক সন্তানসকলে জানা আমি জ্ঞানসাগৰ পিতাৰ ওচৰলৈ সন্মুখত আহিছোঁ। জ্ঞানসাগৰ পিতাই তোমালোকক গোটেই সৃষ্টিৰ জ্ঞান শুনাই আছে। বাকী কোনোবাই সেই জ্ঞান লয় বা নলয়, সেয়াতো তেওঁৰ ওপৰত। পিতা আহি এতিয়া আমাক জ্ঞান দি আছে। আমি এতিয়া ৰাজযোগ শিকোঁ। পাচলৈ কোনো শাস্ত্ৰ আদি ভক্তিৰ অংশ নাথাকিবগৈ। ভক্তি মাৰ্গত জ্ঞানৰ অংশ মাত্ৰও নাথাকে, জ্ঞান মাৰ্গত আকৌ ভক্তিৰ অংশ মাত্ৰও নাথাকে। জ্ঞানসাগৰ যেতিয়া আহে তেতিয়া তেওঁ জ্ঞান শুনাব। তেওঁৰ জ্ঞান হয়েই সৎগতিৰ কাৰণে। সৎগতি দাতা হয়েই এজন, যিজনকহে ভগৱান বুলি কোৱা হয়। সকলোৱে এজনেই পতিত–পাৱনক মাতে আকৌ দ্বিতীয় কোনোবা কেনেকৈ হ’ব পাৰে। এতিয়া পিতাৰ দ্বাৰা তোমালোক সন্তানসকলে সঁচা কথাবোৰ শুনি আছা। পিতাই শুনাইছে – সন্তানসকল, মই তোমালোকক কিমান চহকী কৰি থৈ গৈছিলোঁ।5হাজাৰ বছৰৰ কথা। তোমালোক ডবল মুকুটধাৰী আছিলা, পবিত্ৰতাৰো মুকুট আছিল আকৌ যেতিয়া ৰাৱণ ৰাজ্য হয় তেতিয়া তোমালোক পূজাৰী হৈ যোৱা। এতিয়া পিতা পঢ়াবলৈ আহিছে গতিকে তেওঁৰ শ্ৰীমতত চলিব লাগে, অন্যসকলকো বুজাব লাগে। পিতাই কয় মই এই শৰীৰ লোণ (ধাৰ) ল’বলগীয়া হয়। সকলো মহিমা সেই এজনৰেই হয়, মইতো (ব্ৰহ্মা) তেওঁৰ ৰথ হওঁ। ষাঁড় নহওঁ। সকলো বলিদান তোমালোকৰ, বাবাই তোমালোকক শুনায়, মই মাজতে শুনি লওঁ। মোক অকলে কেনেকৈ শুনাব। তোমালোকক শুনায় ময়ো শুনি লওঁ। এৱো (ব্ৰহ্মাও) পুৰুষাৰ্থী ষ্টুডেণ্ট হয়। তোমালোকো ষ্টুডেণ্ট হয়। এৱো (ব্ৰহ্মায়ো) পঢ়ে। পিতাৰ স্মৃতিত থাকে। কিমান আনন্দত থাকে। লক্ষ্মী-নাৰায়ণক দেখি আনন্দিত হয় - মই এয়া হ’বলৈ ওলাইছোঁ। তোমালোক ইয়ালৈ আহিছাই স্বৰ্গৰ প্ৰিঞ্চ-প্ৰিঞ্চেচ (ৰাজকুমাৰ-ৰাজকুমাৰী) হ’বলৈ। ৰাজযোগ নহয় জানো। এইম-অব্জেক্টো (লক্ষ্য-উদ্দেশ্যও) আছে। পঢ়াওঁতাজনো বহি আছে তেন্তে ইমান আনন্দিত কিয় নোহোৱা। অন্তৰত বহুত আনন্দ থকা উচিত। বাবাৰ পৰা আমি কল্পই কল্পই উত্তৰাধিকাৰ লওঁ। ইয়াত জ্ঞানসাগৰৰ ওচৰলৈ আহোঁ, পানীৰতো কথাই নহয়। এয়াতো পিতাই সন্মুখত বুজাই আছে। তোমালোকেও এয়া (দেৱতা) হ’বৰ কাৰণে পঢ়ি আছা। সন্তানসকল বহুত আনন্দিত হোৱা উচিত – এতিয়া আমি নিজৰ ঘৰলৈ যাওঁ। এতিয়া যিয়ে যিমান পঢ়িব সিমান উচ্চ পদ পাব। প্ৰত্যেকে নিজৰ পুৰুষাৰ্থ কৰিব লাগে। নিৰাশ নহ’বা। বহুত ডাঙৰ লটাৰি হয়। বুজি পায়ো আকৌ আচম্বিত কৰি পলাই গৈ পঢ়া এৰি দিয়ে। মায়া কিমান প্ৰবল হয়। ভালবাৰু।\n(1) নিজকে ৰাজতিলক দিয়াৰ যোগ্য কৰি তুলিব লাগে। সুসন্তান হৈ প্ৰমাণ দিব লাগে। চলন বহুত ৰয়েল (মাৰ্জিত) হ’ব লাগে। পিতাৰ সম্পূৰ্ণ সহায়কাৰী হ’ব লাগে।\n(2) আমি ষ্টুডেণ্ট (বিদ্যাৰ্থী) হওঁ, ভগৱানে আমাক পঢ়াই আছে, এইটো আনন্দৰে পঢ়া পঢ়িব লাগে। পুৰুষাৰ্থত কেতিয়াও নিৰাশ হ’ব নালাগে।\nকণ্ট্ৰ’লিং পাৱাৰৰ (নিয়ন্ত্ৰণ শক্তিৰ) দ্বাৰা এক চেকেণ্ডৰ পেপাৰত (পৰীক্ষাত) পাছ (উত্তীৰ্ণ) হওঁতা পাছ উইথ অনাৰ (সন্মান সহকাৰে উত্তীৰ্ণ) হোৱা\nএতিয়াই শৰীৰত আহা আৰু এতিয়াই শৰীৰৰ পৰা উপৰাম হৈ অব্যক্ত স্থিতিত স্থিত হৈ যোৱা। যিমানেই খেলিমেলি (অশান্ত পৰিস্থিতি) হয় সিমানেই নিজৰ স্থিতি অতি শান্ত হওঁক, ইয়াৰ বাবে ‘সামৰি লোৱা’ শক্তিৰ আৱশ্যক। এক চেকেণ্ডত বিস্তাৰৰ পৰা সাৰত গুচি যোৱা আৰু এক চেকেণ্ডত সাৰৰ পৰা বিস্তাৰত আহি যোৱা, এনেকুৱা কণ্ট্ৰ’লিং পাৱাৰ (নিয়ন্ত্ৰণ শক্তি) থকাসকলেহে বিশ্বক কণ্ট্ৰ’ল (নিয়ন্ত্ৰণ) কৰিব পাৰে। আৰু এইটো অভ্যাসেই অন্তিমৰ এক চেকেণ্ডৰ পেপাৰত (পৰীক্ষাত) পাছ উইথ অনাৰ (সন্মান সহকাৰে উত্তীৰ্ণ) কৰি তুলিব।\nবানপ্ৰস্থ স্থিতিৰ অনুভৱ কৰা আৰু কৰোৱা তেতিয়া শৈশৱৰ খেল সমাপ্ত হৈ যাব।


চামগুৰিত পথৰ দুৰৱস্থাত অতিষ্ঠ ৰাইজে আবদ্ধ কৰিলে শিলভৰ্তি তিনিখন ডাম্পাৰ\nচামগুৰি , June 11, 2019 3:17 pm\nচামগুৰিত ক্ষূব্ধ ৰাইজ জব্দ কৰা শিলভৰ্তি ডাম্পাৰকেইখন।\nচামগুৰিত একাংশ ডাম্পাৰ চালকৰ দৌৰাত্মৰ বাবে অতিষ্ঠ হৈ পৰিছে অঞ্চলটোৰ জনসাধাৰণ। একাংশ ডাম্পাৰে বন বিভাগে নিৰ্ধাৰণ কৰি দিয়া ওজনতকৈ অতিমাত্ৰা হাৰত শিল কঢ়িয়াই চামগুৰিৰ উদমাৰী, ন’নৈ চাহ বাগিছা, কঠালগুৰি আদি অঞ্চলত নিতৌ ৰাইজৰ মাজত ত্ৰাসৰ সৃষ্টি কৰি আহিছে।\nমঙলবাৰে ডাম্পাৰৰ দৌৰাত্ম্যত অতিষ্ঠ হৈ একাংশ ৰাইজে চামগুৰিৰ ন’নৈত তিনিখনকৈ অতিমাত্ৰা শিল কঢ়িওৱা দহচকীয়া ডাম্পাৰ আবদ্ধ কৰি থয়।\nচামগুৰিত দীৰ্ঘদিন ধৰি অতিমাত্ৰা শিল কঢ়িওৱা ডাম্পাৰে ন’নৈ চাহ বাগিছাৰ উদমাৰীহৈ কঠালগুৰি পৰ্য্যন্ত মূল পথছোৱা বিধ্বস্ত কৰি তোলাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰি স্থানীয় ৰাইজে ‘জনৈক গান্ধী’ নামৰ এটা শিলৰ কুৱেৰীৰ তিনিখনকৈ শিলভৰ্তি ডাম্পাৰ জব্দ কৰি প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে।\nআনহাতে, স্থানীয় ৰাইজে ‘জনৈক গান্ধী’ কুৱেৰী কৰ্তৃপক্ষক পথৰ দুৰৱস্থা সন্দৰ্ভত বাৰম্বাৰ অপত্তি দৰ্শাই অহাৰ পাছতো ৰাইজৰ কথাত কুৱেৰী কৰ্তৃপক্ষই কোনোধৰণৰ গুৰুত্ব নিদিয়াত ক্ষোভ প্ৰকাশ কৰি এনেধৰণৰ প্ৰতিবাদী কাৰ্য্যসূচী হাতত লয় বুলি কয় স্থানীয় প্ৰতিবাদী ৰাইজে।\nতদুপৰি, স্থানীয় ৰাইজে ডাম্পাৰ সমূহে ১৫ চি. এম পৰিমাণৰ শিলৰ চালানলৈ ২২ ৰ পৰা ২৫ চি. এম পৰিমাণৰ শিল বন বিভাগৰ চকুৰ সন্মুখেৰে কঢ়িওৱাৰ ফলতেই পথটোৰ এনে দুৰৱস্থা হৈছে বুলি সংবাদ মাধ্যমৰ আগত মত প্ৰকাশ কৰে।\nউল্লেখযোগ্য যে, কুৱেৰী কৰ্তৃপক্ষই পথৰ দুৰাৱস্থাৰ সন্দৰ্ভত কোনোধৰণৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহন নকৰা পৰ্য্যন্ত ডাম্পাৰসমূহৰ অবাধ যাতায়ত ননৈৰ পৰা উদমাৰীহৈ কঠালগুৰিলৈ নিষিদ্ধ কৰিছে ক্ষুব্ধ ৰাইজে।\nশিলভৰ্তি ডাম্পাৰ চালকৰ দৌৰাত্ম চামগুৰি অঞ্চলত নতুন কথা নহয়। কেইবাটাও ডাঙৰ বনিক গোষ্ঠীৰ দৌৰাত্মৰ বাবে চামগুৰি অঞ্চলৰ বিভিন্ন পান্তৰ কেইবাটাও গড়কাপ্তানী পথৰ অৱস্থা সংকতজনক হৈ পৰিছে। ইমানৰ পাছতো বন বিভাগ আৰু জিলা প্ৰশাসনে কুৱেৰীৰ কৰ্তৃপক্ষৰ বিৰুদ্ধে নিমাত হৈ থকা কথাটোৱে স্থানীয় ৰাইজক আচৰিত কৰি তুলিছে।


২ রাজাবলি 12 - पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (২রাজ 12)\n২ রাজাবলি 12\nইস্রায়েলত যেহূৰ ৰাজত্বৰ সপ্তম বছৰত যোৱাচ ৰজা হৈছিল আৰু তেওঁ যিৰূচালেমত চল্লিশ বছৰ কাল ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁৰ মাকৰ নাম আছিল চিবিয়া; তেওঁ বেৰ-চেবা নগৰৰ নিবাসী আছিল।\nপুৰোহিত যিহোয়াদাই পৰামর্শ দি থকাৰ কাৰণে যোৱাচে সকলো সময়তে যিহোৱাৰ দৃষ্টিত যি ন্যায় তাকে কৰিছিল।\nকিন্তু ওখ ঠাইৰ প্রার্থনাৰ মঠবোৰ ধ্বংস কৰা নাছিল; লোকসকলে তেতিয়াও সেই ঠাইবোৰত বলিদান কৰিছিল আৰু ধূপ জ্বলাইছিল।\nযোৱাচে পুৰোহিতসকলক ক’লে, “যিহোৱাৰ গৃহলৈ বিশেষ উদ্দেশ্যৰ কাৰণে পবিত্র দান হিচাবে ধন অনা হওঁক; গণিত লোকৰ পৰা মন্দিৰৰ কৰ, যিহোৱাৰ দ্বাৰা উৎসাহিত হৈ লোকসকলে মন্দিৰৰ কাৰণে নিজ মনোবাঞ্ছাৰে অনা দান-বৰঙনি, সেই সকলো লৈ আপোনালোকে জমা কৰিব।\nপাছত পুৰোহিতসকলে এই সকলো ধন তেওঁলোকৰ কৰদাতাসকলৰ পৰা লৈ প্রয়োজনৰ সময়ত মন্দিৰ মেৰামতিৰ কামত সেই ধন ব্যৱহাৰ কৰিব।”\nকিন্তু যোৱাচ ৰজাৰ ৰাজত্বৰ তেইশ বছৰৰ সময়ত দেখা গ’ল পুৰোহিতসকলে মন্দিৰ মেৰামতিৰ একো কামেই কৰা নাছিল।\nসেয়ে, যোৱাচ ৰজাই যিহোয়াদা পুৰোহিতক আৰু আন আন পুৰোহিতসকলক মাতি সুধিলে, “আপোনালোকে কিয় মন্দিৰৰ একোৱেই মেৰামতি কৰা নাই? এই হেতুকে, এতিয়াৰ পৰা আপোনালোকে পুনৰ আপোনালোকৰ কৰদাতাসকলৰ পৰা ধন নল’ব, বৰং মন্দিৰ মেৰামতিৰ অর্থে যিখিনি সংগ্রহ কৰা হ’ল সেইখিনি লৈ যেয়ে মেৰামতি কৰিব পাৰে সেইসকলক দি দিয়ক।”\nতেতিয়া পুৰোহিতসকল সন্মত হ’ল যে, তেওঁলোকে লোকসকলৰ পৰা পুনৰ ধন নল’ব আৰু নিজে মন্দিৰ মেৰামতি কাম নকৰিব।\nপুৰোহিত যিহোয়াদাই এটা চন্দুক লৈ তাৰ ঢাকনিত এটা বিন্ধা কৰিলে আৰু সেইটো যজ্ঞ-বেদীৰ ওচৰত যিহোৱাৰ গৃহলৈ সোমোৱা ঠাইৰ সোঁফালে থলে। যি পুৰোহিতসকলে মন্দিৰৰ প্রৱেশদ্বাৰত পহৰা দিয়ে, তেওঁলোকে যিহোৱাৰ গৃহলৈ অনা সকলো ধন সেই চন্দুকত ৰাখিছিল।\nএইভাৱে তেওঁলোকে যেতিয়া দেখিছিল যে সেই চন্দুকত বহুত ধন জমা হৈছিল, তেতিয়া ৰজাৰ সচিব আৰু প্ৰধান পুৰোহিতে আহি যিহোৱাৰ গৃহলৈ অনা সকলো ধন হিচাপ কৰি বস্তাবোৰত বান্ধি থৈছিল।\nপাছত যিমান ধন উঠে তাক ওজন কৰি যিহোৱাৰ মন্দিৰ তদাৰককাৰী সকলৰ হাতত দিছিল। তেওঁলোকে সেই ধন যিহোৱাৰ মন্দিৰ মেৰামতি কৰা লোকসকলক অর্থাৎ বাঢ়ৈ, গৃহ নির্মাণ কৰা বনুৱাসকলক দিছিল।\nৰাজমিস্ত্ৰী ও শিল ভঙা লোকসকলক দিছিল; তাৰ উপৰিও, যিহোৱাৰ মন্দিৰ মেৰামতিৰ কাৰণে কাঠ কিনা, শিল ভঙা আৰু প্রয়োজনীয় সকলো সামগ্রীৰ কাৰণে খৰচ কৰিছিল।\nযিহোৱাৰ গৃহলৈ যি ধন অনা হৈছিল, সেই ধনেৰে ৰূপৰ পিয়লা, শলিতা পৰিস্কাৰ কৰা চেপেনা, চৰিয়া, শিঙা বা যিহোৱাৰ গৃহৰ সোণ ৰূপৰ আন কোনো পাত্ৰ তৈয়াৰ কৰা নাছিল।\nকিন্তু সেই ধন কেৱল তদাৰককাৰীসকলে যিহোৱাৰ গৃহ মেৰামতি কৰা বনুৱাসকলকহে দিছিল।\nতদাৰককাৰীসকলৰ পৰা তেওঁলোকে কোনো হিচাপ লোৱাৰ আৱশ্যকতা নাছিল, কাৰণ এই লোকসকল সৎ আছিল।\nকিন্তু যিহোৱাৰ মন্দিৰলৈ দোষাৰ্থক আৰু পাপাৰ্থক বলিৰ ধন অনা হোৱা নাছিল; সেইবোৰ পুৰোহিতসকলে পাইছিল।\nসেই কালত অৰামৰ ৰজা হজায়েলে গাত নগৰৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰি তাক অধিকাৰ কৰিলে; তাৰ পাছত তেওঁ যিৰূচালেম আক্রমণ কৰিবলৈ আগবাঢ়িল।\nতেতিয়া যিহূদাৰ ৰজা যোৱাচে তেওঁৰ পিতৃ আৰু পূর্বপুৰুষসকলে অর্থাৎ যিহূদাৰ পূর্বৰ ৰজা যিহোচাফট, যিহোৰাম আৰু অহজিয়াই দিয়া যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে পবিত্ৰ কৰা আৰু নিজৰো সকলো পবিত্র বস্তুবোৰ অৰামৰ ৰজা হজায়েলৰ ওচৰলৈ পঠাই দিলে। তাৰ লগতে, যিহোৱাৰ গৃহ আৰু ৰাজগৃহৰ ভঁৰালবোৰত থকা সকলো সোণও পঠাই দিলে। হজায়েলে তেতিয়া যিৰূচালেম এৰি গুচি গ’ল।\nযোৱাচৰ অন্যান্য সকলো কার্যৰ বৃত্তান্ত “যিহূদাৰ ৰজাসকলৰ ইতিহাস” নামৰ পুস্তকখনত জানো লিখা নাই?\nপাছত তেওঁৰ দাসবোৰে লগ হৈ তেওঁৰ বিৰুদ্ধে ষড়যন্ত্র কৰি চিল্লালৈ নামি যোৱা পথত বৈৎ-মিল্লোত তেওঁক আক্রমণ কৰি বধ কৰিলে।\nচিমিয়তৰ পুতেক যোজাখৰ আৰু চোমেৰৰ পুতেক যিহোজাবদ, এই দুজন দাসে তেওঁক আক্রমণ কৰি বধ কৰিছিল। তেওঁলোকে যোৱাচক দায়ুদৰ নগৰত তেওঁৰ পূর্বপুৰুষসকলৰ লগত মৈদাম দিলে। তেওঁৰ পুত্ৰ অমচিয়া তেওঁৰ পদত ৰজা হ’ল।\n২ রাজাবলি 12:1\n২ রাজাবলি 12:2\n২ রাজাবলি 12:3\n২ রাজাবলি 12:4\n২ রাজাবলি 12:5\n২ রাজাবলি 12:6\n২ রাজাবলি 12:7\n২ রাজাবলি 12:8\n২ রাজাবলি 12:9\n২ রাজাবলি 12:10\n২ রাজাবলি 12:11\n২ রাজাবলি 12:12\n২ রাজাবলি 12:13\n২ রাজাবলি 12:14\n২ রাজাবলি 12:15\n২ রাজাবলি 12:16\n২ রাজাবলি 12:17\n২ রাজাবলি 12:18\n২ রাজাবলি 12:19\n২ রাজাবলি 12:20\n২ রাজাবলি 12:21


ঢোলবিৰি - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nঢোলবিৰি এবিধ অসমীয়া অলংকাৰ। সাধাৰণতে কেঁচা সোণেৰে এই অলংকাৰ বিধ অসমৰ থলুৱা সোণাৰিয়ে তৈয়াৰ কৰে। ই দেখিবলৈ ঢোল বাদ্যটোৰ দৰে। ঢোলবিৰিৰ অন্য এটা নাম হৈছে মতাবিৰি। আকৃতিত ডাঙৰ আৰু বাখৰ নোহোৱাকৈ গঢ়া ঢোলবিৰিটো আগতে কেৱল মতা মানুহেহে পিন্ধিছিল বাবে ইয়াক মতাবিৰি বোলা হৈছিল। আজিকালি ঢোলবিৰিসমূহত বাখৰ খটোৱাৰ উপৰি ক’লা-ৰঙা, সেউজীয়া ৰঙৰ মিনাও কৰা হয়। আজিকালি মহিলাসকলেও ঢোলবিৰি পিন্ধে। উৎসৱ-পাৰ্বন, বিয়া-সবাহ আৰু বিভিন্ন মাংগলিক অনুষ্ঠানত অসমীয়া মহিলাই এই অলংকাৰ পৰিধান কৰে। ৰঙালী বিহুত বিহু নাচোতেও নাচনীয়ে আৰু বিয়াত কইনাও ডিঙিত এইপদ অলংকাৰ পিন্ধে।\n1 ঢোল বাদ্য\n2 অলংকাৰ তৈয়াৰ কৰা পদ্ধতি\nঢোল বাদ্য[সম্পাদনা কৰক]\nকাঠৰ ফোঁপোলা খোলাৰ দুয়ো মূৰে ছামৰাৰে আবৃত কৰি কাঠামৰ দুয়ো মূৰে এডাল সংযোগী ৰছীৰে ডিঙিত আঁৰি লৈ এখন হাতেৰে মাৰিৰে কোবাই আৰু ইখন হাতেৰে আঘাত কৰি বজোৱা বাদ্যকে ঢোল বোলে।\nঅলংকাৰ তৈয়াৰ কৰা পদ্ধতি[সম্পাদনা কৰক]\nপ্ৰধান প্ৰবন্ধ: গামখাৰু\nঅসমীয়া গহনা তৈয়াৰ কৰা পদ্ধতিটো দক্ষিণ-পূৱ এচিয়াৰ পাৰম্পৰিক পদ্ধতিৰ সৈতে সাদৃশ্য থকা। বিভিন্ন সঁজুলি সমূহ যেনে: হাঁতুৰী, ভাটী, নিয়াৰি, ডাইচ, ফলি, কৰ্ষণী, কাঁটি, নোৱনি, লেপ, থিনা/ঠিনা, বাখৰ আদিৰ সহায়ত হাতেৰে এই গহনা বিশেষ তৈয়াৰ কৰা হয়। সাধাৰণতে গহনাৰ জঁকাটো ৰূপ ধাতুৰ সহায়ত তৈয়াৰ কৰি তাৰ ওপৰত সোণৰ পাতল আৱৰণ দিয়া হয়। ইয়াৰ বাবে সোণ গলাই 'স্প্ৰে' যন্ত্ৰৰ দ্বাৰা গহনাৰ ওপৰত এটা নিৰ্দিষ্ট অনুপাতত প্ৰলেপ দিয়া হয়। এই পদ্ধতিটোক সোণপানী চৰোৱা বুলিও কোৱা হয়। সাধাৰণতে অসমীয়া গহনাৰ আকাৰ-আকৃতি বা ৰূপাংকৰণ জৈৱিক বৈচিত্ৰ্য আৰু অসমীয়া বাদ্যযন্ত্ৰৰ আকৃতিৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত। এই পদ্ধতিতে ঢোলৰ আকৃতিত ঢোলবিৰি প্ৰস্তুত কৰা হয়।\n↑ মঞ্জুলী ৰাহাঙ (১৫ মে', ২০১৭). "কেৰু, মণি, থুৰিয়াৰ কথাৰে". সাহিত্য ডট অৰ্গ. https://www.xahitya.org/2017/05/15/%E0%A6%95%E0%A7%87%E0%A7%B0%E0%A7%81-%E0%A6%AE%E0%A6%A3%E0%A6%BF-%E0%A6%A5%E0%A7%81%E0%A7%B0%E0%A6%BF%E0%A7%9F%E0%A6%BE%E0%A7%B0-%E0%A6%95%E0%A6%A5%E0%A6%BE%E0%A7%B0%E0%A7%87-%E0%A6%AE%E0%A6%9E/। আহৰণ কৰা হৈছে: ২ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২১.\n↑ প্ৰাণজ্যোতি নাথ (২০১৭). এনাজৰী. মুম্বাই অসম এছ'চিয়েচন. পৃষ্ঠা. ১৫-১৬.\nঅসমীয়া গহনা ঢোলবিৰি ইউটিউবত\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ঢোলবিৰি&oldid=268928"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৫ মাৰ্চ, ২০২১ তাৰিখে ০৮:৫৯ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


হকীৰ কিংবদন্তি ধ্যান চান্দ বনাম হিটলাৰ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nহকীৰ কিংবদন্তি ধ্যান চান্দ বনাম হিটলাৰ\nSeptember 17, 2021 September 17, 20210Comments\nলেখক- ৰাণা গগৈ\n(সুদীৰ্ঘ ৪১ বছৰৰ মূৰত ভাৰতীয় হকী দলে অলিম্পিক পদক জয়লাভ কৰাৰ আনন্দত)\n১৯৩৬ চন। জাৰ্মানীৰ বাৰ্লিন অলিম্পিক।\nহকীৰ ফাইনেল খেল। সন্মুখ সমৰত দুখন দেশ — ভাৰত আৰু জাৰ্মানী। অলিম্পিক খেল মানেই খেলুৱৈৰ প্ৰবল মানসিক চাপৰ কথাটো সহজে অনুধাৱন কৰিব পাৰি। সিদিনা কিন্তু ভাৰতীয় দলটোৰ বাবে এই চাপ আছিল অধিক বেছি। এফালে ফাইনেল খেল। সন্মুখত স্বৰ্ণ পদক। আনফালে প্ৰতিপক্ষত আছে ঘৰুৱা দল খোদ জাৰ্মানী। জিকিবলৈ হ’লে ঘৰুৱা দল জাৰ্মানীক স্বগৃহ খেলপথাৰতে হৰুৱাব লাগিব। ইমান সহজ নহয়। তাতে আকৌ ভাৰতে এইবাৰ জয়লাভ কৰিলে ‘হেট্ৰিক’ হ’ব। বিগত দুখন অলিম্পিকত একেৰাহে দলটোৱে সোণৰ পদক আনিবলৈ সক্ষম হৈছে। সেয়ে ভাৰতীয় প্ৰতিজন লোকৰ মনত আশা জাগিছে। অতি উৎকণ্ঠাৰে বাট চাই ৰৈছে। ডিঙি মেলি মেলি বাৰ্লিনলৈ চাইছে। দলটোৰ বাবে ই আছিল এক সুকীয়া হেঁচা।\nজাৰ্মানী দলটোৰ বাবেও ইমান সহজ নাছিল। ফাইনেল খেল, স্বগৃহ খেলপথাৰতে হাৰে কেনেকৈ? ভাৰতবাসীৰ দৰে প্ৰতিজন জাৰ্মানবাসীয়েও অতি উৎকণ্ঠাৰে বাট চাই ৰৈছে। তাতোকৈ ডাঙৰ কথাটো হ’ল — সেই সময়ত জাৰ্মানীৰ শাসক আছিল হিটলাৰ। হিটলাৰে স্বয়ং নিজেও এইবাৰৰ অলিম্পিক আয়োজনত আগভাগ লৈছে। হকী খেল আৰু জাৰ্মানী দলটোৰ ওপৰত সুকীয়াকৈ নজৰ ৰাখিছে। এই ফাইনেল খেলখনৰ আৰম্ভণিত হিটলাৰ কিছু সময়ৰ বাবে ষ্টেডিয়ামত উপস্থিত থাকিব। সেইফালৰপৰা জাৰ্মান দলটোৰ ওপৰতো তীব্ৰ হেঁচা আছে। এই সকলোবোৰ হেঁচাৰ উপৰি জাৰ্মানী দলটোৰ সন্মুখত আছে আৰু এক ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান। সেইটো হ’ল — ভাৰতীয় হকী দলটোত থকা এজন পাকৈত খেলুৱৈ যিজন ‘হকীৰ যাদুকৰ’ বুলিয়েই সৰ্বজনপৰিচিত। সেই পাৰ্গত হকীৰ যাদুকৰজন আন কোনো নহয়, তেওঁ হ’ল – ধ্যান চান্দ। প্ৰতিপক্ষৰ পৰা আচম্বিতে বল আজুৰি আনি প্ৰতিজন খেলুৱৈক আগা-ডেৱা দি আৰু অকোৱা-পকোৱাকৈ দুৰন্ত গতিৰে যোৱা যিজনৰ হকীৰ লাঠীত বলটো চুম্বকত লিপিত খোৱা লোৰ দৰে লাগি ধৰি থাকে — সেইজন খেলুৱৈয়েই হ’ল ধ্যান চান্দ। প্ৰতিপক্ষৰ বাবে এক ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান।\nহাজাৰ হাজাৰ দৰ্শকেৰে ষ্টেডিয়াম গিজগিজাই থকা ১৯৩৬ চনৰ বাৰ্লিন অলিম্পিকৰ এই খেলখন আছিল অতি ৰোমাঞ্চকৰ।\nঅৱশেষত ভাৰত জিকিল। একেৰাহে তিনিবাৰকৈ জিকি ভাৰতে হেট্ৰিক কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। সিদিনা ভাৰতে এগ’ল দুগ’ল নহয়, বৰং মুঠ আঠটা গ’ল দি জাৰ্মানীক ধৰাশায়ী কৰিছিল।\nহিটলাৰে ভালদৰে জানিছিল যে জাৰ্মানীক ধৰাশায়ী কৰাৰ আঁৰৰ আচল ব্যক্তিজন হ’ল ধ্যান চান্দ। ধ্যান চান্দে এই ৰোমাঞ্চকৰ খেলখনত সিদিনা জাৰ্মানীক চাৰি গ’ল খুৱাইছিল। এই অলিম্পিকৰ সময়ছোৱাত হিটলাৰ ইতিমধ্যে ধ্যান চান্দৰ অনুৰাগী হৈ পৰিছিল। হিটলাৰে জানিছিল যে ধ্যান চান্দ কেৱল ভাৰতৰেই নহয় বৰঞ্চ বিশ্বৰ হকীৰ এজন কিংবদন্তি। সেয়ে এই ফাইনেল খেলৰ দুদিনমানৰ পিছত, হিটলাৰে ধ্যান চান্দক লগ পোৱাৰ ইচ্ছাৰে তেওঁৰ ৰাজপ্ৰাসাদলৈ আমন্ত্ৰণ জনাইছিল।\nনিজা বাসভৱনত হিটলাৰে সিদিনা ধ্যান চান্দক সোঁশৰীৰে লগ পাই নথৈ আনন্দিত হৈছিল। এই মিলনত, প্ৰসংগক্ৰমে হিটলাৰে ধ্যান চান্দক সুধিছিল যে হকী খেলাৰ উপৰি তেওঁ আৰু কি কৰে। ইয়াৰ উত্তৰত ধ্যান চান্দে জানিবলৈ দিছিল যে তেওঁ ভাৰতীয় সেনাবাহিনীত চাকৰি কৰে। কি পদবীত? হিটলাৰে আকৌ সুধিছিল। যেতিয়া হিটলাৰে গম পাইছিল যে তেওঁ ভাৰতীয় সেনাবাহিনীত এজন ‘লেঁচ নায়ক’ (Lance Nayak), তেতিয়া ধ্যান চান্দক জাৰ্মানীৰ নাগৰিকত্ব গ্ৰহণ কৰিবলৈ প্ৰস্তাৱ দিছিল। যদি ধ্যান চান্দে এই প্ৰস্তাৱ স্বীকাৰ কৰে তেতিয়া তেওঁক ততালিকে জাৰ্মানীয় সেনাবাহিনীত ‘ফিল্ড মাৰ্শ্বেল’ পদবীত অধিষ্ঠিত কৰা কথা ব্যক্ত কৰিছিল। ‘ফিল্ড মাৰ্শ্বেল’ সামৰিক বাহিনীৰ এক উচ্চতৰ পদবী।\nহিটলাৰৰ প্ৰস্তাৱক অস্বীকাৰ কৰা বা প্ৰত্যাখ্যান কৰা কথাটো সহজ কথা নহয়। প্ৰস্তাৱ প্ৰত্যাখ্যান কৰা মানেই মৃত্যুৰ মুখামুখি হোৱা। সিদিনা ধ্যান চান্দে কিন্তু এই প্ৰস্তাৱ সাহসেৰে অস্বীকাৰ কৰিছিল। হিটলাৰৰ প্ৰস্তাৱ প্ৰত্যাখ্যান কৰি ধ্যান চান্দে এই কথাকে প্ৰমাণ কৰিছিল যে তেওঁ কেৱল খেলপথাৰতেই নিপুণ খেলুৱৈ নহয়, বৰং জীৱনৰ খেলপথাৰতো তেওঁ নিপুণ আৰু সাহসী আছিল। সিদিনা ধ্যান চান্দে হিটলাৰক বিনম্ৰতাৰে কৈছিল — “ভাৰতবৰ্ষ মোৰ মাতৃভূমি। মই মোৰ আইক এৰি আঁতৰি থকাৰ কথাটো অকণমানো ভাবিব নোৱাৰোঁ।”\n← দ্যা পেটাৰ্ণ\nউদ্যমিতাৰ বিকাশ আৰু অৰ্থনৈতিক ভাৰসাম্য →\nফুটবলত স্কাউট —দিগন্ত চহৰীয়া\nদেৰগাঁৱৰ এখন খেল পথাৰ – ৰাজেন পূজাৰী\nমেগ, বেছী, হেমপ্ৰভাহঁতৰ কথাৰে (অমিতাভ মহন্ত)