Omg! The Best Assamese Romantic Story Ever! Read This - Assam News Live\nAssamese Romantic Love Story | Assamese Romantic Story\nIf you are searching for Assamese Romantic Love Story, we will help you out. You must have read JEC love story which createdastorm in internet history of Assam. We have also collectedamost potential Assamese Romantic Story which is given below. You can enjoy this Assamese Romantic Story in Partwise to save your time.\nPART 1 – অটৰিক্সা খনৰ পৰা নামি প্ৰথম খোজ দিলোঁ dibrugarh polytechnic campus লৈ । মনত বহুত ভয় শংকা লৈ আগ বাঢ়িলো । সন্মুখলৈ চাই দেখিলো ডিব্ৰুগড় পলিটেকনিক ৰ sign বৰ্ড। “duty isabeauty ” ডাঙৰ ডাঙৰ আখৰে লিখা আছে sign board ত । মনত আউৰালোঁ “কৰ্মই ধৰ্ম” । মনত ভয়ৰ মাজতো অলপ সাহস আহিল । সেইখিনিকে গোটাই আগবাঢ়ি গলো গেট খনৰ ভিতৰত। অলপ দূৰ আগবঢ়াৰ পাছতে দেখিলো college ৰ main entrance ৰ মুখত কেইজনমান লৰাই কেইগৰাকী মান ছোৱালীক আগভেটি ধৰি কিবা সুধি আছে । বুকু খন ধম ধম মাৰিব ধৰিলে । মই যিটো লে ভয় কৰি আছিলোঁ তাকে হল । মই যেনে তেনে মনে মনে আগ বাঢ়ি যাওঁ বুলি খোজ আগুৱাই দিলোঁ। সিফালৰ পৰা এজন মোক কমেণ্ট কৰি সুধিলে ডিব্ৰুগড় পলিটেকনীক কেতিয়া স্থাপন হৈছিল ? মোৰ ৰেগিং ৰ first question?\nPART2– প্ৰশ্ন টো শুনি মোৰ নিজৰ ওপৰতে বহুত খং উঠিল। কাৰণ মই ইমান সময় sign board খন চালোঁ কিন্তু ডিব্ৰুগড় পলিটেকনিক কেতিয়া স্থাপিত হৈছিল চোৱা নহল। এনেতে সিফাল ৰ পৰা এটা কমেন্ত আহিল, ,” ইমান সময় তুমি কি চাই আছিলা গেট ৰ মুখত ৰৈ” ।মনতে ভাবিলো সিহঁতে মোক মই অহাৰ পৰা মন কৰি আছিল । মই থত মত খাই কি কম কি নকম ভাবি থাকোতেই কৰ পৰা এজন চুলি দীঘল লৰা আহি মোৰ সন্মুখত থিয় দিলে ধৰিব নোৱাৰিলোঁ। তোমাৰ নাম কি?? লৰাটোৰ প্ৰশ্ন । মই ভয় ভয় কে কলোঁ ” ৰূপা” । লৰাজনে আৰু কিবা এটা সুধিব লওঁতেই সিফাল ৰ পৰা এটা চিয়ৰ আহিল ” শৰ্মা চাৰ পলা পলা” সন্মুখৰ লৰাকেইজন কেনি গল গমেই নাপালো। যি হওক মই সিহঁত কেইটাৰ পৰা ৰক্ষা পৰিলোঁ। ইফালে সিফালে চাই দেখিলোঁ নাম সোধা লৰাজন । সি মোৰ ফালে এনেকে চাই গৈ আছে যেন মোক খাইহে পেলাব। মই সেই ঠাইৰ পৰা আঁতৰি ক্লাছৰ ফালে খোজ ললোঁ। সুধি গম পালো ক্লাছ ৰূম দিয়া হোৱা নাই । তিনিওটা বিভাগৰ student সকলোকে একেলগে অডিতৰিয়াম তে ক্লাছ লৈছিল। ক্লাছৰ লগৰ বোৰ ৰ লগত চিনাকি হৈ মন টো ভাল লাগিল অলপ। আগবেলা টো কেনেকৈ পাৰ হৈ গল গম নাপালো। ক্লাছ তে ইলেকট্ৰিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিং ৰ ছোৱালী এজনীৰ লগত ভাল বন্ধুত্ব হল। তাইৰ লগত কথা পাতি ৰাতিপুৱা কি হৈছিল সকলো পাহৰি গলো। পিছবেলা আমাৰ ৱৰ্ক চপ ৰ ক্লাছ আছিল । গৈ পাওঁতে ক্লাছ আৰম্ভ হোৱা নাছিল। ৰৈ থাকোঁতে পিছফালৰ পৰা কোনোবাই কোৱা শুনি পালো। ” ৰাতিপুৱা চাৰ অহা বাবে বাচি গলা এতিয়া কত যাবা” বুকুখন ধম কে মাৰিলে। মুৰ ৰ ওপৰত কিবা গধূৰ বস্তু এটা পৰা নিচিনা লাগিল। কত যাও কি কৰো লাগি গল। ঘূৰি চালোঁ ..\nPART3– ৰাতিপুৱা দেখা সেই চুলি দীঘল লৰাটো , ৰাতিপুৱা বাচি গলা, ঘৰ কত তোমাৰ ? মই উত্তৰ দিলোঁ ” দুলিয়া যান” আৰু কিবা সুধিব লওঁতেই তাৰ লগৰ কিতাই কলে দত্ত চাৰ আহিছে। তোমাৰ কপাল খন বৰ ভাল দেই । আকৌ বাচিলা। সেই বুলি কৈ লৰাটো লগৰ কেইটাৰ লগত গলগৈ। মই ও ভগৱানক ধন্যবাদ জনালো মনে মনে। ক্লাছৰ লগৰীয়া বোৰ ৰ লগত কথা পাতি গম পালোঁ লৰাটো আমাতকৈ2বছৰ চিনিয়ৰ। তাক চিনি পোৱা এজনে তাৰ নাম জয়ন্ত বুলি কলে। এনেদৰে ৩ দিন মান একেলগে তিনিটা বিভাগৰ ক্লাছ হোৱাৰ পিছত প্ৰতিটো বিভাগৰ ক্লাছ ৰুম বেলেগ কৰি দিলে। ক্লাছবোৰ আৰম্ভ হোৱাৰ পিছত কেনেদৰে সময়বোৰ পাৰ হল গমেই নাপালোঁ। জয়ন্ত বোলা লৰাটোক মাজে মাজে দেখিলো যদিও মই তাক আওকাণ কৰিব ধৰিলো। এদিন ৱৰ্কশ্বপ ৰ ক্লাছ শেষ কৰি বাহিৰে বাহিৰে ঘৰলৈ যাম বুলি ওলাই আহিলোঁ polytechnic ৰ মুখলৈ। খালি ৰিক্সা এখন দেখি উঠি বহিলোঁ , তিনিআলিলৈ বুলি ।ৰিক্সা খন চলিব লওঁতেই কৰ পৰা জানো জয়ন্ত বোলা চুলি দীঘল লৰাটো আহি একে জাপে ৰিক্সা ত উঠি বহি ললে মই তলকিবই নোৱাৰিলো। তাক দেখি মই প্ৰায় ভয়ত পেঁপুআ লাগিলোঁ। সি সুধিলে ” কত যোৱা” মই কলো ঘৰ যাওঁ বুলি। আমাৰ ইনষ্টিটিউট খন main ৰাস্তাৰ পৰা প্ৰায়2কিলোমিটাৰ মান ভিতৰত, মই এতিয়া এই খিনি বাট তাৰ লগত কেনেকৈ যাম, কি কৰিম ভাবি থাকোতে জয়ন্ত ই কাৰোবাক ফোন ত কৈ থকা শুনিলোঁ , ঘৰ যাওঁ , মোৰ কাপোৰ কেইটা বেগ ত ভৰাই লৈ আহ তিনিআলি লৈ। মই মনতে ভাবিলো ৰিক্সা নাপালে কাৰণে হে ঘৰলৈ যাবলৈ বুলি মোৰ লগত উঠিলে। মনটো অলপ ডাঠ কৰি ললোঁ। ” ক্লাছ কৰি কেনেকুৱা লাগিছে? ” সি সুধিলে, ভাল লাগিছে বুলি কলো সন্মুখলৈ চাই যিমান পাৰোঁ গহীনকে। আৰু কথা নাপাতিলেও নাপাতক বুলি। “Boyfriend আছে নে? ” আকৌ সুধিলে। মোৰ মগজ টো গৰম উঠি আহিল। ৰিক্সা ৰ পৰা জপিয়াই দিওঁ নিচিনা লাগিল। একো নামাতিলোঁ বহুত ধৈৰ্য ধৰি। ” মই কি সুধিছোঁ শুনা নাই নেকি? ” সি সুধিলে, মই ভাবিলোঁ মনে মনে থাকি লাভ নাই , খঙত কিন্তু লাহেকৈ কলো, নাই। তাৰ পিছত আৰু ৰিক্সা ৰ পৰা নামালৈকে একো নুসুধিলে।নামি দেখিলোঁ লৰা এজন বেগ এটা লৈ ৰৈ আছে। জয়ন্ত এ বেগ টো লবলৈ যাওঁ তে মই তাক তাতে এৰি লৰালৰিকৈ bus stoppage লৈ বুলি খোজ ললোঁ। bus লৈ ৰৈ থাকোতে সিফালৰ পৰা জয়ন্ত আকৌ আহি মোৰ কাষতে ৰলেহি। এনেতে দুলিয়াজান যোৱা bus খন অহাত লৰালৰিকৈ বাছ ত উঠিলো। বাছ ত বেছি মানুহ নাছিল । চলিব লওঁতেই জয়ন্ত আহি মোৰ ওচৰতে আহি বহিল । মই একো নামাতিলোঁ। অলপ দূৰ মনে মনে যোৱাৰ পিছত সি সুধিলে, তোমাৰ কেনেকুৱা লৰা ভাল লাগে। মোৰ এনেও বহুত খং উঠি আছিল ইমান দেৰি ৰ পৰা, তাতে আকৌ বাছ টো একেলগে বহিছেহি। কৈ দিলোঁ মোৰ চুলি দীঘল লৰা একদম ভাল নালাগে। জয়ন্ত ই মোৰ ফালে এনেকে ঘোপাকে চালে যেন গিলি থব। মুখেদি একো নকলে। মই প্ৰতিটো stoppage ভাবোঁ নামক বুলি কিন্তু মোৰ আশাত চেঁচা পানী ঢালি সি একেবাৰে দুলিয়াজন ত নামিলে একেলগে । গম পালোঁ তাৰো ঘৰ তাতেই । নামিহে মন টো শান্তি লাগিল । সি যাওঁ বুলি কলে । মই মূৰ টো দপিয়াই ঘৰলৈ বুলি আগবাঢ়িলো । ঘৰত দুদিন মান থাকি এইবোৰ সব পাহৰি গলো । তিনিদিনৰ দিনা ক্লাছ থকাৰ কাৰণে পলিটেকনিক পালোগৈ ৰাতিপুৱা । main gate ত সোমাব লওঁতে দেখিলো চিনিয়ৰ দাদা কেইজনমানে মোলৈ চাই মিচিকিয়াই হাঁহি আছে । মই কি হৈছে ধৰিব নোৱাৰিলো। তেনেতে মোৰ লগৰ বন্দনা ক লগ পাই তাইৰ লগত একেলগে ক্লাছৰ ফালে খোজ ললোঁ । ক্লাছৰ সন্মুখতে লৰা এটাই আহি খুন্দা মাৰিলে । sorry বুলি কৈ চাওঁতে দেখিলো জয়ন্ত । কিন্তু দেখিবলৈ একেবাৰে বেলেগ যে । হে ভগমান, তাৰ চুলিখিনি ––জয়ন্ত ৰ চুলি….\nPART4– “জয়ন্তই চুলি কাটিলে” কিন্তু কিয়, কাৰ বাবে, মই চুলি দীঘল লৰা ভাল নালাগে বুলি কোৱাৰ বাবে নেকি? এই চিন্তাবোৰ মনলৈ আহিছিল যদিও সেইবোৰ জাৰি জোকাৰি ক্লাছত সোমালোগৈ। আকৌ ক্লাছৰ ব্যস্ততা পঢ়া শুনা আদিৰ মাজত নিজকে ব্যস্ত ৰাখিলো। তেনেদৰেই চাওঁতে চাওঁতে semester পৰীক্ষা আৰম্ভ হব হল। দিনবোৰ আৰু ব্যস্ততাৰ মাজেৰে পাৰ হব ধৰিলে। তেনেতেই এদিন ক্লাছ ত গৈ পাই দেখিলো যে মই বহা ঠাই খিনিত ডেস্ক ত কোনোবাই মোৰ আৰু জয়ন্ত ৰ নাম লিখি heart shape বনাই থৈছে। মই সেই লৰাটোক এনেও দেখিব নোৱাৰো তাতে তাৰ নাম ৰ লগত মোৰ নাম সাঙুৰি এইবোৰ কৰা দেখি মোৰ বহুত খং উঠিল। কিন্তু কি নো কৰিম। নিজকে বহুত অসহায় নিচিনা লাগিল। এইবোৰ ভাবি থাকোতে ছাৰ আহি কেতিয়া ক্লাছ ত সোমাল গমেই নাপালোঁ। ক্লাছত অলপো মনটো নবহা হল। ক্লাছ চলি থাকোতে হঠাৎ দুৱাৰমুখ ৰ ফালে চকু পৰাত চক খাই গলো। জয়ন্ত তাৰ লগৰ এটাৰ লগত দুৱাৰ মুখত ৰৈ মোৰ ফালে একেথৰে চাই আছে। ক্লাছ শেষনোহোৱা লৈকে সি দুৱাৰমুখতে ৰৈ থাকিল। ক্লাছ শেষ হোৱাৰ পিছত ওলাই গৈ কিন্তু তাক দুৱাৰমুখত নেদেখিলোঁ। আগবেলাৰ ক্লাছকেইটা শেষ কৰি lunch break ত হোষ্টেল যাওঁ বুলি ওলাই আহিলোঁ। আমাৰ হোষ্টেল আৰু ইনষ্টিটিউট ৰ মাজত এখন খেলপথাৰ আছিল। আমি চমু হওক বুলি প্ৰায়েই খেলপথাৰৰ মাজেদিয়েই অহাযোৱা কৰিছিলোঁ। মই ও সেইফালেই হোষ্টেল যাওঁ বুলি গৈ দেখিলো জয়ন্ত তাতে ৰৈ আছে। সি মোক মাতিলে যদিও মই নমতাকেই খোজ দিলোঁ। হোষ্টেল পোৱালৈকে সি ৰূপা ৰূপা বুলি মাতি পিছে পিছে আহি থাকিল। মই খঙত ভোৰভোৰাই কিবা কিবি বলকি হোষ্টেল সোমালোগে। ভিতৰৰ পৰা ঘূৰি চাই দেখিলো সি gate ৰ সন্মুখত থকা pillar টোতে বহি আছে। অলপ পিছত 2nd half ৰ ক্লাছ কৰিম বুলি ওলাই গৈ দেখো যে সি gate ত ৰৈ আছে। আকৌ field ৰ মাজেৰে একেদৰেই মাতি মাতি পিছে পিচে আহি থাকিল। পৰীক্ষা আৰম্ভ নোহোৱালৈকে প্ৰায়ে এনেদৰে মোৰ পিছে পিছে ঘূৰি ফুৰিব ললে। মাজতে ভাবিলোঁ complain দিম বুলি। আকৌ ভয়ো লাগিল কিবা অভদ্ৰামি কৰিব বুলি পিছত। যি নহওক মই তাক ignore কৰিব ধৰিলো। পৰীক্ষা আৰম্ভণি হল , আৰু মই হোষ্টেলত সোমাই পঢ়া ত লাগিলোঁ এই অদৰ্কাৰি চিন্তাবোৰ বাদ দি। পৰীক্ষা শেষ হল। দীঘলীয়া বন্ধ পালোঁ। ঘৰলৈ আহি সকলো পাহৰি গলো। মোৰ মাহীৰ লৰা ভাইটি ও মোৰ লগত একেলগে পঢ়িছিল । একে batch ৰে আছিল, তাৰ বিভাগটোহে বেলেগ আছিল ।পৰীক্ষা শেষ কৰি সি ও ঘৰতে আছিলহি।…\nPART5– এদিন পিছফালে কিবা কাম কৰি থাকোতে মা আহি কলেহি , তহঁত ৰ কলেজ ৰ লৰা এজন আহিছে ভাইটি ৰ লগৰ। মই ভাবিলোঁ তাৰ লগৰ যেতিয়া মোৰো লগৰ হব। ওলাই গলো আগফালে। গৈ দেখি মই আচৰিত হলো। ভাইটি ৰ লগত দেখোন জয়ন্ত বহি আছে। ভদ্ৰতাৰ খাতিৰ ত মাত লগাই গুচি আহিলোঁ ভিতৰলৈ। মাহি আৰু মা য়ে জয়ন্ত ৰ ব্যৱহাৰ বৰ ভাল পাইছিল। এনেকৈ জয়ন্তই মই ঘৰত থকা দিন কেইটাত কেইবা বাৰো মাহী হতৰ ঘৰলৈ আহিল। মোৰ আৰু চাই থকাৰ বাহিৰে বেলেগ উপায় নোহোৱা হল। একো কবও নোৱাৰা হলো। বন্ধ শেষ হোৱাৰ পিছত আকৌ 2nd semester class আৰম্ভ হল। মইও ঘৰৰ পৰা হোষ্টেল আহিলো। ক্লাছ আৰম্ভ হোৱাৰ পাছত মই ব্যস্ত হৈ পৰিলোঁ। জয়ন্ত এইবাৰ শেষ semester ত আছিল। মনে মনে ভাল লাগিল যে এইডাল আৰু ৬ মাহ ৰ পিছত যাব। ছমাহ যেনে তেনে পাৰ কৰিব পাৰিলেই ৰক্ষা। মই গম পাইছিলো যে জয়ন্ত পঢ়াত বহুত ভাল আছিল। ছাৰ বাইদেউ হতেও তাক ভাল পাইছিল, সকলোৰে প্ৰতি তাৰ ব্যৱহাৰ বহুত ভাল আছিল।কিন্তু মোক ইমান অশান্তি কেলে কৰে নাজানিছিলোঁ। সেই কিদিনতে আমাৰ কলেজ ফেষ্টিভেল আৰম্ভ হল। মই ও তাত অংশগ্ৰহণ কৰিলো। কলেজ ৰ মেগাজিন ত মই এটা কবিতা লিখিছিলোঁ, ” *পুলক মাথো তোমাৰ শিৰোনামাৰে* “তোমাৰ বাবেই ছাগে এদিন গোপনে মোৰ জীৱনত বহাগ আহিছিল বুকুৰ চৌপাশে অমূলমূল লাগিছিল । কপৌ ফুলৰ বাহাগী গোন্ধ । তোমাৰ বাবে ই মোৰ কৰু কালিজাৰ । প্ৰতিটো স্পন্দাত নিগত হবলৈ ধৰিছিল । ভালপোৱাৰ ফলপাধৰে গোপনে : অতি সংগোপানে । অথচ তুমিতো গমেই পাইছিল মোৰ নিজৰ বাহিৰে আন কাৰো ওচৰত সহজেই সৰু হব নোৱৰা বদগুন তোৰ কথা যাৰ বাবে ক্ৰমশ: তুমিও হৈ পৰিছিলা এদিন ক্ৰৰ অথবা নিদয় । আৰু যাৰ বাবে ই এদিন তোমাক হেৰুৱাব লাগিব বুলি জানিও । কোনো দিন মোৰ প্ৰেমৰ শিকলিৰে বাধিব চেষ্টা নাকৰিলোঁ তোমাক । কোনো দিন নিবিচাৰিলোঁ মামতাজ দৰে মই তোমাৰ পৰা হেঁপাহৰ তাজমহল । তুমি সচাকৈ এদিন গুচি গলা আজি বহুত দিন যোগাযোগ বিচ্ছিন্নতাৰ পাছত । অনুভৱত এতিয়া মাথোঁ তুমি বহুদিন বিৰতিৰ পিছত এটি কবিতা লিখিলোঁ । তোমালৈ ” পুলক মাথো তোমাৰ শিৰোনামাৰে” কেইদিনমান পিছত মই ক্লাছ গৈ থাকোতে জয়ন্তই আগভেটি ধৰিলেহি। সি মোক সুধিলে, ‘ তুমি এই কবিতাটি কাৰ কাৰণে লিখিছা ‘ মোৰ খং উঠি আহিল, কলো এইটো মই কাৰো কাৰণে লিখা নাই এইটো এটা কবিতাহে হয়। জয়ন্তই অ বুলি কৈ আৰু একো নোকোৱাকৈ গুচি গল। মই বুজি নাপাওঁ এই লৰা টো কেলে এনেকুৱা……………\nPART6– জয়ন্ত গুচি যোৱাৰ ফালে মই বহুত সময় চাই ৰালোঁ । সি সকলোকে ভাল ব্যৱহাৰ কৰে কিন্তু মোক কোনো দিন ভাল কে মাত এষাৰ মাতি পোৱা নাই । যি সক মোৰ তাৰ লগত একো মতলব নাই । মই সকলো খেলত অ‌ংশগ্ৰহণ কৰিলো । আৰু বহুত কেইটা খেলত জিকিলোঁ আমাৰ হোষ্টেলৰ চিনিয়ৰ বা কেইজনীযে নাচৰ এটা গ্ৰুপ উলিয়ালে । মোকো তাত নাচিব কালে । মই খেলাধুলা কৰিব পাৰো কিন্তু নাচ গান কৰিব নাজানো । চিনিয়ৰ বা কেইজনীয়ে বহুত কোৱাত নাচিবলৈ মান্তি হলো । প্ৰগ্ৰেম দিনা আমি ষ্টেজ ৰ ওপৰত উঠিলোঁ ।নাচ আৰম্ভ হল ‘খিতি খিতি কৰি অ লাহৰী মাকো মাৰি থাকোতে’ নাচ আৰম্ভ হোৱাৰ পৰা দৰ্শক ( আমাৰ লগৰ,দাদা,বাইদেউ) সকল ইমানেই উকি মাৰি চিঞৰ বাখৰ কৰিলে আমি লাজতে নাচিবলে পাহৰিলোঁ ।কিবা এটা নাচি যেনে তেনে শেষ কৰিলোঁ ।নাচ শেষ হলত ষ্টেজ ৰ ওপৰৰ পৰা খকা খুন্দা কৈ নামুটে ষ্টেজ ৰ চুকৰ ফালে আন্ধাৰত কোনোবা অকলশৰীয়া কৈ ৰৈয় থকা নিচিনা লাগিল । ভালকৈ চাওঁতে দেখিলে জয়ন্ত ৰৈয় আছিল ।তাক দেখি লাজত মোৰ গাল দুখন ৰগা পাৰি গল । হোষ্টেল আহি মনতে ভাৱ হল জয়ন্ত ক দেখি মোৰ কিয় লাজ লাগিল । তাক দেখি টু মোৰ সদায় খং উঠে । আজি কিয় এনেকুৱা হল । মোৰ জয়ন্ত ৰ প্ৰতি মনৰ ভাৱ সলনি হৈছিল । আমাৰ ক্লাছ বোৰ আৰম্ভ হল । জয়ন্ত কোনো দেখা দেখি নাই ।জয়ন্ত ৰ last semester হয়তো সি পঢ়াত ব্যস্ত । মইও মাজে মাজে ইফালে সিফালে চাওঁ তাক দেখা পাওঁ নেকি এনেকৈ দুমাহ পাৰ হল । এদিন ফোন টু ৰিং হোৱাত recived কৰিলোঁ। hello,কোনে কৈছে? সিফালৰ পৰা ‘আমাৰ হোষ্টেলৰ জয়ন্ত বোলা লৰা জনে তোমাক ভাল পায় । মই আকৌ সোধিলো কোনে কৈছে ? সি একো উত্তৰ নিদিলে । আকৌ কলে জয়ন্ত য়ে তোমাক ভাল পায় । মই কালো মই কাকো ভাল নাপাওঁ কৈ ফোন টু কাটি দিলোঁ । আকৌ ফোনটু ৰিং কৰিলোঁ মই received নাকৰিলোঁ । কি জয়ন্ত মোক ভাল পাই? এইটো সম্ভৱ নহয় সকলোৱে জানে জয়ন্ত মোৰ লগত কেনেকুৱা ব্যৱহাৰ কৰে । সেই কাৰণে চাগে চিনিয়ৰ দাদা কেইজনে মোৰ লগত ধেমালি কৰিছে । এইটো কথা মই ধেমালি হিচাপে লৈ তাতে এৰি দিলে । মই পঢ়াত মনজুক দিলোঁ । আৰু দুমাহ পাৰ হল । মোক কোনেও জয়ন্ত ৰ ভয়ত প্ৰেমৰ প্ৰষ্টাব দিয়া নাছিল । কিন্তু আমাৰ লগৰ এজনে সাহক কৰি মোক প্ৰেমৰ প্ৰষ্টাব টু দিলে ।মই মনতে ভাল পালো । সকলোৰে বয় friend আছে মোৰ হে নাই । মই ও দুদিনৰ পাছত উত্তৰ দিম বুলি কলো । দুদিন সি ক্লাছ নাহি । দুদিনৰ পাছত সি মোলৈ ফোন কৰিলে । দীপক ‘ মই তোমাক ভাল নাপাওঁ, মই তোমাৰ লগত ধেমালি কৰিছিলোঁ’ এইবোৰ কি কৈছা । মই খংত সুধিলো । মই ধেমালি কৰিছিলোঁ মোক বেয়া নাপাব। মই ফোন টু কাটি দিলোঁ । মোৰ বহুত খং উঠিছিল । মই খংগতে mobile টু দলিয়াই দিলোঁ বিচনালৈ । এনেতে মোৰ লগৰ বন্দনা মোৰ ওচৰলৈ দৌৰি আহিল । অই এটা কথা গম পালিনে । মই সুধিলোঁ কি কথা । তহঁতৰ লগৰ দীপক বোলা লৰা জনক জয়ন্ত য়ে বহুত পিটিলে । কি ……..…..\nকি ? জয়ন্ত দীপক ক পিটিলে\nবন্দনা ৰ কথা শুনি মই থত মত খালোঁ ।\nকিন্তু কিয় । দীপক মোক ভাল পাওঁ বুলি কৈছিল হে কাৰণে নেকি ।\nমোৰ মনত বহুত কিবাকীবি ভাৱ আগুৰি ধৰিলে ।\nবন্দনা’ -অ ই কি ভাবিছ\nমই’ -এইবোৰ কথাকে ভাবিছোঁ।\nবন্দনা’-ভাবিব নালাগে দে । জয়ন্ত আৰু দীপক ৰ মাজত কিবা কাজিয়া হল ছাগে । আৰু মোক দীপক ক বৰ এটা ভাল নালাগে ।\nমই’- কিয় ?\nবন্দনা’- এনে ভাল নালাগে।\nমইও আৰু ভাবিব বাদ দিলোঁ\nদীপক কেবা দিনো ক্লাছ নাহিল । মই এবাৰ তাক লগ কৰিম বুলি ভাবিছিলোঁ ।\nপাছত গম পালোঁ দীপক tranfer ললে ।\nমোৰ প্ৰথম প্ৰেমৰ আৰম্ভনি তাতে অন্ত পৰিল ।\nমোৰ জয়ন্ত ৰ ওপৰত বহুত খং উঠিল । তাৰ কাৰণে সব হল । সি দীপক ক নমৰা হেতেন মোৰ আজি এনেকুৱা নহয় ।\nমই আৰু এইবোৰ ভাবি নাথাকি পঢ়াত মন দিলোঁ\nআজি শনিবাৰ আমাৰ ক্লাছ সোনকালে শেষ হল । মই হোষ্টেল লৈ আহি ভাত খাই অলপ জিৰাই ললোঁ । কালৈ দেওবাৰ আমাৰ ছুটি আছে ।\nঅলপ town লৈ যাব লাগিব\nবাজাৰ অলপ আছে ।\nএইবোৰ কথা ভাবি থাকোতে ফোন টু ৰিং হল ।\nHello, কোনে কলে\nমই প্ৰশান্ত দাই কৈছোঁ ।\nমই প্ৰশান্ত দা ক চিনি পাওঁ আমাকৈ চিনিয়ৰ হয় । জয়ন্ত ৰ room met কিন্তু জয়ন্ত কৈ তেওঁ চিনিয়ৰ হয় back আছে কাৰণে exam দিবলৈ আহিছে\nপ্ৰশান্ত’- মোৰ room met তোমাক লগ কৰিব বিচাৰিছে । কালি দিনৰ 12 বজাত\nমই’- মই কাকো লগ কৰিব বিচৰা নাই ।\nপ্ৰশান্ত’- তুমি মোক দা দা হিচাপে ভবা নহয় । pls মোৰ কাৰণে তাক এবাৰ লগ কৰা ।\nপ্ৰশান্ত দাই বহুত request কৰাত মই লগ কৰিব মান্তি হলো ।\nমই’- সি মোক দিনৰ 12 বজাত লগ কৰিব বিচাৰিছে ।\nইমান দি দুপৰত কোনোবাই লগ কৰে নেকি ।\nপ্ৰশান্ত’- হাঁহি হাঁহি । হব দিয়া কেতিয়া লগ কৰিবা\nমই’-2বজাত কৈ ফোন টু কাটি দিলোঁ ।\nমোৰ কাইলৈ town যোৱা নহব । সব প্লেনিং শেষ হৈ গল\nএনেও তাৰ ওপৰত মোৰ খং এটা উঠি আছিল । সি মোৰ প্ৰথম ভাল পোৱা পিটি মেলি ঘৰ পঠাই দিলে ।\nমনতে ভাবিলো কাইলৈ তাক ভাল আহক দিম ৰ\nPART 8 – ওবাৰে জয়ন্ত আহিল ঠিক2বজাত । জয়ন্ত য়ে dark blue colour চাৰ্ট আৰু কলা জীন্স পিধিছিল । জয়ন্ত দেখাত বেয়া নাছিল ওখ 5’9” মাগু বৰণ । এজন ধুনীয়া লৰা । আৰু আজি অলপ বেছি ধুনীয়া লাগিছে । তাৰ তুলনাত মই avarge । বৰ বেছি ধুনীয়া ছোৱালী নহয় মৰম লগা বুলি কয় বহুতে । জয়ন্ত আহি সোমাল আমাৰ হোষ্টেলত । মই বহিব দিলোঁ । আমাৰ ভিচিটিং ৰুমত । মই তাক বহিবলৈ দি চাহ আৰু মেগী বানালো । চাহ ত দিলোঁ এসোপা মান চাহ পাত আৰু মেগী খিনিত 20 ত মান জলকীয়া । আজি তাক ভালকৈ এসেকা দিম ৰ । মোৰ প্ৰথম ভাল পোৱা মাৰি পিটি ঘৰ পাঠালি । জয়ন্ত ক চাহ আৰু মেগী দিলোঁ খাবলৈ । জয়ন্ত য়ে চাহৰ প্ৰথম সোপাতো মাৰি মোৰ মুখলৈ চালে । মইও নাজনাৰ ভাও জুৰি ইফালে সিফালে চাই থাকিলোঁ । জয়ন্ত য়ে ভাবিছে চাগে এইজনীয়ে একো ডাল বনাব নাজানে চাগে । সি মেগী এক চামুচ মুখত ভৰালে । মেগী গাল ভৰোৱা লগে লগে সি ফোঁপাব লাগিল । গোটে গাটো ঘামি জামি অবস্থা বেয়া । তাৰ অবস্থা দেখি মই দৌৰি গৈ ভিতৰ পৰা পানী বটল টু আনি দিলোঁ । সি একে সোপাতো গোটে পানী বটল টু শেষ কৰিলে । জয়ন্ত য়ে জলা নাখায় চাগে । সি কিয় আহিছিল সব পাহৰিলে । একে জাপে চকীৰ পৰা উঠি । মই যাওঁ বুলি কৈ গুচি গল ।তাক যোৱা দেখি মোৰ ভালো লাগিল লগতে অলপ বেয়াও লাগিল । কেইদিন মানৰ পাছত আমাৰ exam ষ্টাৰ্ট হল ।মইও exam বোৰ ভালকৈ দিব চেষ্টা কৰিলোঁ । Exam শেষ হল আজি । আজিৰ পৰা আৰু ৬ মাহলৈ কোনো টেনশ্যন নাই । জয়ন্ত হতৰ exam শেষ হোৱা নাই আৰু কেইদিনমান লাগিব । কাইলৈ ঘৰলৈ যাম আমাৰ হোষ্টেল বন্ধ হব । আকৌ ক্লাছ আৰম্ভ হলে জয়ন্ত হতক আমি লগ নাপাওঁ । মই এইবোৰ কথাকে ভাবি ভাবি হোষ্টেল আহি পালোঁ । হোষ্টেলত ভাত খাই কাপোৰ ভৰোৱা ত লাগিলোঁ । এনে তে ফোন টু ৰিং হল । ফোনত অচিনাকি number এটা ভাহি আহিল\nমই জয়ন্ত কলো\nমই লাহেকৈ অ বুলি কলো\nজয়ন্ত – তোমাৰ exam কেনেকুৱা হল\nমই- ভালে হল\nজয়ন্ত-ঘৰ কেতিয়া যাবা\nমই- কালি যাম\nজয়ন্ত- দুদিনমান ৰয় দিয়া ঘৰ একেলগে যাম\nমই- মোৰ হোষ্টেল কালিৰ পৰা বন্ধ হৈ যাৱ।মই কেনেকে থাকিম ।\nজয়ন্ত- অ । বুলি লাহেকৈ কলে\nজয়ন্ত- ঠিক আছে তেন্তে কালি মই তোমাক তিনিআলিটো বাছত উঠাই থৈ আহিম ।\nমই- নালাগে মই যাব পাৰিম\nজয়ন্ত- মই তোমাক সোধা নাই । কৈছোঁ হে\nঅলপ টান কৈ জয়ন্ত য়ে মোক কলে ।\nমই- অ বুলি কৈ ফোন টু কাটি দিলোঁ ।\nআজি মোৰ ৰাতি টু টোপনি নাহিল । কালৈ মোৰ কি হব তাক সিদিনা মই ইমান সোপা জলকীয়া খোৱাৰ বাবে মোক কালৈ কিমান গালি পাৰিব ঠিক নাই । কিহে পাইছিল চিনিয়ৰ লৰা এটাৰ লগত ফেৰ মাৰিব । আজি মোৰ নিজৰ ওপৰতে খং উঠিছে । হে ভগবান মোক বাচোৱা এইডালৰ পৰা ।\nAre you enjoying this “Assamese Romantic Love Story” ? Pleasse go to the Comment Section under this Post and share your comments on this beutiful Assamese Romantic Story.\nAlso Read – Father Quotes in Assamese\nRelated Topics:Assamese Romantic Love StoryAssamese Romantic Story


বিহু আৰু কিছু আনুষঙ্গিক | নীলা চৰাই: অনলাইন অসমীয়া সাহিত্য, কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ\nবিহু আৰু কিছু আনুষঙ্গিক\nMay 15, 2012 April 9, 2018 লিখন নীল কোঁৱৰ0Comments চান্দা, বিহু, লিখন নীল কোঁৱৰ\nঅসমৰ বাকী অঞ্চলৰ কথা নাজানো, আমাৰ এইফালে (নাজিৰা) গৰুবিহুৰ দিনা পথাৰত পানী নাছিল। উপায়ান্তৰ হৈ ৰাইজে ঘৰৰ পৰাই বাল্টিত পানী কঢ়িয়াই গৰুক গা ধুৱাব লগা হ’ল। ভালেখিনি ৰাইজে গৰুক গা ঘৰতে ধুৱালে; অতএব গৰুবিহু এইবাৰ ভালেখিনি মোলান পৰিল। কিছুমানে পানী-পাম্পেৰে পথাৰত পানীৰ ব্যৱস্থা কৰি গৰুক গা ধুৱালে। এয়া এক উত্সাহজনক কথা।\nইফালে গৰু আৰু নিতাইৰ কথোপকথন—\nনিতাই: লাও খা।\nনিতাই: বেঙেনা খা।\nনিতাই: তেন্তে থেকেৰা খা।\nগৰু: নাখাওঁ, নাখাওঁ।\nনিতাই: কি খাৱ নো?\nগৰু: মেট্ৰিকৰ উত্তৰবহী!\nনিতায়ে সেইফালেই নিতাল মাৰিলে।\nঅৱশ্যে গৰুবিহুৰ গধূলিৰ পৰাই বৰষুণ আৰম্ভ হ’ল। কলহৰ কাণে ঢলা, নেৰানেপেৰা বৰষুণ। বৰষুণত তিতি-বুৰিয়ে ৰাইজে বিহু-হুঁচৰি গালে গৃহস্থৰ চোতালে চোতালে—\nহুঁচৰি এ’ চ’ত\nদূবৰি নগজে ত’ত।\nসাৰি-মোহাৰি চিক্‌চিকীয়া কৰি থোৱা চোতালবোৰ বোকাত লুতুৰি-পুতুৰি হৈ পৰিল।\nবিহুবলীয়া, যৌৱন তগবগাই থকা ডেকাই বিহুনাম জুৰিলে—\nঢোলে নো গৰজিলে, মেঘে নো গৰজিলে\nঅসমী আইৰ বুকুলৈ বসন্তৰ বা আহিলে\nআমি অসমীয়া, মূৰত পাগে মৰা\nআমি বিহু মাৰোঁ ব’হাগৰ দুপৰীয়া\nবিহুৰে বতৰত আমাৰ নো নাই ঠিকনা।\nএই হেন বিহুতে বুঢ়া-মেথা, ডেকা-গাভৰু সকলোৱে মিলি ৰং-ৰহইচ কৰিলে। সৰুৱে ডাঙৰক সেৱা-সন্মান জনালে। ডাঙৰে সৰুক এজোলোকা আৰ্শীবাদ জনালে— অনাগত বছৰটো যেন কুশলে যায়। চেনেহীয়ে চেনাইক বিহুতলীত বিহুৱান যাঁচিলে। চেনায়ে চেনেহীৰ খোপাত পিন্ধালে পাহাৰ বগাই অনা কপৌফুল।\nসমান্তৰালকৈ চলি থাকিল বিহু আদৰণি, ব’হাগী বিদায় সন্মিলনবোৰ। গাঁৱৰ বোকা-পানী গচকি মতলীয়া হোৱা বাপতিসাহোন বিহুটিয়ে মফচলীয়, নগৰীয়া মঞ্চলৈ ঢাপলি মেলিছে। সময়ৰ লগত খোজ মিলাই বিহুও আধুনিক হৈ পৰিছে লাহে-লাহে। বিহু উত্সৱ কৃষি-কৰ্মৰ লগত জড়িত। আচলতে বিহু সৃষ্টিৰ উত্সৱ। বৰ্ষাকালৰ প্ৰাৰম্ভণিত অসমৰ মূলতঃ কৃষিনিৰ্ভৰ চহা ৰাইজে গৰুক গা-পা ধুৱাই পৰিচৰ্যা কৰি খেতি-বাতিলৈ সাজু হয়। কৃষিৰ প্ৰাক্‌ক্ষণত ৰং-ধেমালি কৰি ৰাইজে জ্যেষ্ঠজনক সেৱা-সন্মান আৰু কনিষ্ঠজনক মৰম-আশীৰ্বাদ জনাই সৃষ্টিৰ পথাৰলৈ নামে। এয়া পূৰ্বৰে পৰা চলি অহা অসমীয়া সমাজৰ চিৰাচৰিত,পৰম্পৰাগত বিহু-সংস্কৃতি। যুগ পৰিৱৰ্তনৰ সমান্তৰালকৈ অসমীয়া সমাজৰ স্বৰূপ, গাঁথনি আৰু মূল্যবোধৰ আমূল সাল-সলনি হৈছে। পূৰ্বৰ কৃষিনিৰ্ভৰ অসমীয়াৰ সংখ্যা এতিয়া বহুলাংশে হ্ৰাস পাইছে। অন্য জীৱিকাৰ আগমন আৰু নগৰমুখী প্ৰৱণতাই অসমীয়া সমাজ গাঁথনিত বিস্তৰ প্ৰভাৱ পেলাইছে। অৱধাৰিতভাবে তাৰ বতাহে বিহু-সংস্কৃতিকো চুই গৈছে। আধুনিক সভ্যতাৰ পৰশ পাই বিহুৱে স্বকীয়তা কিছু পৰিমাণে হেৰুৱাই পেলাইছে। এতিয়া বিহু প্ৰদৰ্শনকামী এক ‘ইভেণ্ট’লৈ যেন পৰ্যবসিত হ’বলৈ ধৰিছে। বিহুকেন্দ্ৰিক কিছু ঘটনাই অসমীয়া সমাজত সুদূৰপ্ৰসাৰী নেতিবাচক প্ৰভাৱ পেলাবলৈ ধৰিছে। সম্প্ৰতি ই এক চিন্তনীয় বিষয় হৈ পৰা যেন ভাব হয়। বিহুৰ যি মাদকতা, জাতীয় জীৱনক প্ৰতিফলিত কৰিব পৰা যি ক্ষমতা; বিহু সন্মিলনবোৰত তাৰ প্ৰায়ে অভাৱ। বিহু সন্মিলনত কৃত্ৰিম ৰং-ৰহইচৰ পয়োভৰ আৰু জাকজমকতা বেছি।\nতদুপৰি পৰম্পৰাগত বিহুনাম, জাতীয় সাজপাৰ, বিহুৰ বাদ্যযন্ত্ৰ আদিৰ ক্ষেত্ৰতো বিকৃতি পৰিলক্ষিত হৈছে। কিছুমান সস্তীয়া বিহুগীত, জাতীয় সাজপাৰৰ প্ৰতি অনীহা, বিহুগীতত পশ্চিমীয়া বাদ্যযন্ত্ৰৰ অবাধ সংগতকৰণ আদিয়ে বিহু-সংস্কৃতিক গ্ৰাস কৰি আহিছে।\nযোৱা ৫ মে’ আৰু ৮ মে’ (২০১২) তাৰিখে ‘আটাছু’ৰ আহ্বানত শিৱসাগৰ জিলা বন্ধ পালন (?) কৰা হ’ল। চাৰি মে’ৰ নিশা চূণপোৰাৰ এক ষ্টীল ফেক্টৰীত বিহুৰ চান্দা সংগ্ৰহ কৰিবলৈ গৈছিল ‘আটাছু’ৰ কেইজনমান স্থানীয় কৰ্মকৰ্তা। তাতে অমানুষিক আক্ৰমণৰ ফলশ্ৰুতিত অকালতে প্ৰাণ হেৰুৱালে এজন ২১ বৰ্ষীয় চফল ডেকাই। পিছত আৰু এজন আক্ৰান্ত যুৱকে মৃত্যুবৰণ কৰিলে। এক অমানুষিক, নৃশংস ঘটনাৰ মূল্য ভৰিব লগা হ’ল দুজনকৈ উদীয়মান যুৱকৰ প্ৰাণেৰে।\nকেইদিনমান পূৰ্বে শিৱসাগৰ জিলাৰ চণ্টক বালিগাঁৱতো এজন যুৱকে অকালতে প্ৰাণ হেৰুৱালে। বালিগাঁৱৰ মাজেৰে যোৱা বিহুবৰ-নাগিনীমৰা পথত দৈনিক শিল-কয়লা পৰিবহন কৰা শ শ ‘ডাম্পাৰ’ চলে। তেনে ‘ডাম্পাৰ’ৰ পৰা বিহুৰ চান্দা সংগ্ৰহ চলি আছিল। ভুল বুজাবুজি হৈ যুৱকজন ডাম্পাৰ এখনত জঁপিয়াই উঠি ষ্টিয়াৰিং ধৰোঁতেই নাটকীয়ভাৱে ডাম্পাৰখন যুৱকজনৰ গাতে বাগৰি পৰিল আৰু যুৱকজনৰ কৰুণ মৃত্যু হ’ল।\nকোৱা বাহুল্য মাথোন যে এনে বহু বিক্ষিপ্ত, শোকাবহ ঘটনা-দুৰ্ঘটনা নিতৌ ঘটিয়ে আছে। গলি-গলিত, কেইশমান মিটাৰৰ ব্যৱধানত বিহু সন্মিলন পতাটো আজিকালি এক ‘ফেশ্যন’ হৈ পৰিছে। আমাৰ মাজত যেন সন্মিলন আয়োজন কৰাৰ অঘোষিত প্ৰতিযোগিতা চলিব ধৰিছে। ইয়াৰ বাবে মোটা অংকৰ অৰ্থৰ প্ৰয়োজন। ছলে-বলে-কৌশলে, দাবী-হুমকি, জোৰ-জবৰদস্তিৰে চান্দা সংগ্ৰহৰ এক অসুস্থ ব্যৱস্থা প্ৰচলিত হ’ল। সংগৃহীত ধনৰ মোটা অংশ ব্যয় কৰিবলগা হয় ‘শদিয়াৰ পৰা ধুবুৰীলৈ খলকনি লগোৱা’ গায়ক, শিল্পীক দিয়া মাননিত। উদযাপন সমিতিৰ বিষয়ববীয়াৰ বিত্তীয় খেলিমেলিৰ কথা নক’লোৱেইবা! কথাবোৰ গমি-পিতি চাবলগীয়া; মনত আছে, স্কুলত বিহু বিষয়ক ৰচনা লিখোঁতে ব’হাগ বিহু সাদিনীয়া বুলি লিখিছিলো। এতিয়া বিহু দেখোন আহাৰ মাহলৈকে চলিয়ে থাকে। বিহু পাতি, ফূৰ্তি কৰি দেখোন আমাৰ খাৰখোৱা অসমীয়াৰ হেঁপাহেই নপলায়!\nবিহু পতাৰ নামত, চান্দা তোলাৰ নামত ঘৰে-বাহিৰে, ৰাস্তাই-ঘাটে, গাড়ী-মটৰে সকলোতে অপ্ৰীতিকৰ পৰিস্থিতিৰ পয়োভৰ। চান্দা পাৰ্টীৰ উত্পাতত চৌদিশে হাহাকাৰ অৱস্থা। চান্দাৰ মাধমাৰ খোৱা মুষ্টিমেয় বনিয়া গোষ্ঠীয়ে গেলামালৰ দাম বঢ়াবলৈ সাজু। ইয়াৰ দুৰ্ভোগ ভূগিব কোনে? চান্দা পাৰ্টীৰ দৌৰাত্ম্যক নাকী লগাব কোনে? কাম-কাজলৈ পিঠি দি বিহুৰ নামত সুদীৰ্ঘ তিনি মাহ মতলীয়া হৈ অৰ্থ-সময়ৰ অপচয় কৰা সকলৰ বোধোদয় হ’বনে? বাপতিসাহোন বিহুটিৰ গইনা লৈ চলি থকা অবাস্তৱিক আৰু জাতিৰ সভ্যতা-সংস্কৃতি বিকৃতিকাৰক ক্ৰিয়া-কলাপে অসমীয়া সমাজক কি লাভালাভ দিছে; তাৰ নিৰ্মোহ আৰু বস্তুনিষ্ঠ পৰ্যালোচনাৰ সময় দুৱাৰডলিত।\nবিহু অসমীয়া সাংস্কৃতিক জীৱনৰ প্ৰাণস্বৰূপ। লুইতপৰীয়া অসমীয়া সমাজৰ বাৰেৰহণীয়া, ঐশ্বৰ্যশালী সভ্যতাৰ উপাদানবোৰ যেন নিখুঁত, শুদ্ধ ৰূপত অসমী আইৰ বুকুত অনন্তকাললৈ ৰৈ বৈ যায়। পৰিৱৰ্তন অৱশ্যাম্ভাৱী, কিন্তু ই যেন সদায় যোগাত্মক, লাভজনক দিশত হ্য়। নেতিবাচক আৰু হানিকাৰক দিশবোৰক আমি প্ৰতিৰোধ কৰিবই লাগিব। কেইটামান দিশলৈ আমি চকু দিয়াটো ভাল হ’ব—\n(ক) বিহুনামৰ বিকৃতিকৰণ ৰোধ, বিহু অনুষ্ঠানত সম্পূৰ্ণ জাতীয় সাজ-পাৰ পৰিধান নিশ্চিতকৰণ, থলুৱা বাদ্যৰ লগত পশ্চিমীয়া বাদ্যযন্ত্ৰৰ সংগতকৰণৰ পৰ্যালোচনা।\n(খ) একোটা অঞ্চলত অসংখ্য বিহু সন্মিলন আয়োজন নকৰি কেন্দ্ৰীয়ভাৱে এখনেই পতা হওক (বহু ঠাইত পাতেই)। আহাৰ মাহলৈকে বিহু সন্মিলন আয়োজন কৰি থকা কথাটোও ভাবি চাবলগীয়া।\n(গ) বিহু সন্মিলনৰ বৰঙনি সংগ্ৰহ দাবী-ধমকি, জোৰ-জবৰদস্তিৰে হোৱা অনুচিত। এনে পন্থাই আমাৰ সাংস্কৃতিক গৌৰৱৰ ঐতিহ্যত কালিমা সানে আৰু কেতিয়াবা বিষম পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰে।\n(ঘ) বিহুমঞ্চত গীত-বাদ্য পৰিবেশন কৰা গায়ক-শিল্পীসকলক যথেষ্ট কষ্টেৰে সংগ্ৰহ কৰা অৰ্থৰ সিংহভাগ মাননি হিচাপে আদায় দিয়াটো কিমান সমীচীন, ই বিচাৰ্যৰ বিষয়।\nএই সকলোবোৰ দিশ (বিশেষকৈ বিহু সন্মিলন সম্পৰ্কীয়) সামৰি অসমীয়া ৰাইজে এক উচ্চ ক্ষমতাসম্পন্ন কৰ্তৃপক্ষৰ জৰিয়তে অতি শীঘ্ৰে এক বিধি প্ৰণয়নৰ সময় আহি পৰিছে। সেই কৰ্তৃপক্ষ কোন হ’ব,— সেই বিষয়েও বিস্তৃত আলোচনাৰ প্ৰয়োজন আছে। কিন্তু আৰম্ভণিটো কোনোবাই কৰিবই লাগিব; কৰা উচিত।\n← দৰঙৰ লোক উৎসৱ: দেউল


কোন দিশে আগবাঢ়িছে মেট্ৰ’ ৰেলৰ আঁচনি গতি?\nকোন দিশে আগবাঢ়িছে ...\n| 21 Aug 2019 10:25 AM GMT\n২০১৬ চনৰ ২৬ ফ্ৰেব্ৰুৱাৰীত সেই সময়ৰ তৎকালীন মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে খানাপাৰাত এক মেট্ট’ ৰেলৰ আঁচনিৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰিছিল ৷ য’ত ব্যয় হৈছিল প্ৰায় ৭০ লাখ টকা ।কিন্তু দুৰ্ভাগ্য পূৰ্ণ কথা এয়ে যে সম্প্ৰতি এই আধাৰ শিলা গছ গছনি,লতাই আৱৰি ধৰিছে ৷ ইফালে তৎকালীন চৰকাৰে কোটি কোটি টকা ব্যয় কৰি আঁচনিখন তৈয়াৰ কৰাৰ কাৰণে বিভিন্ন প্ৰতিবেদন প্ৰস্তুত কৰিছিল। কিন্তু এই আঁচনিখনৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰতিক্ৰিয়াহে একো ন’হল ৷\nইফালে বিজেপি নেতৃত্বাধীন চৰকাৰ শাসনলৈ অহাৰ পিছত এই আঁচনি সন্দৰ্ভত সমীক্ষা কৰিছে আৰু অনতি পলমে এই ক্ষেত্ৰত উপযুক্ত ব্যৱস্থা ল’বলৈ যাৱতীয় পদক্ষেপ হাতত ল’ব। আনহাতে সেই আঁচনিখনত ব্যয় হ’ব লগা আনুমানিক ধনৰ পৰিমাণ আছিল ১৪,০০০ কোটি টকা ৷ বিগত চৰকাৰৰ অনুসৰি মেট্ৰ’ ৰেল আঁচনি গুৱাহাটীত ৬১ কিলোমিটাৰৰ চাৰিশৰীয়া পথ আছিল৷ সম্প্ৰতি বিগত চৰকাৰৰ এই আঁচনিক পুনৰাই আৰম্ভ কৰিব। ইফালে দিছপুৰত বিজেপি নেতৃত্বাধীন চৰকাৰে আঁচনি নতুনকৈ আৰম্ভ কৰিবৰ কাৰণে নতুন আঁচনি তৈয়াৰ কৰিছে ৷কংগ্ৰেছ চৰকাৰৰ মেট্ৰ’ ৰেলৰ আঁচনিৰ নীতি নিয়মৰ বিপৰীতে বিজেপি চৰকাৰে এই আঁছনিখন নতুন ৰূপত উপস্থাপন কৰিব।\n২০১৭ চনৰ মে’ত মন্ত্ৰী ড° হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই মন্তব্য কৰিছিল যে মেট্ৰ’ ৰেলৰ আঁচনিৰ কোনো অস্তিত্ব নাছিল। মন্ত্ৰী ড° শৰ্মাই সদনত মন্তব্য কৰিছিল যে আঁচনিখনত ৰাজ্য চৰকাৰৰ ৪০০০ কোটি টকা আছিল। এই টকা সেই সময়ত আঁচনিখনৰ কাৰণে যথেষ্ট নাছিল ৷জি এম ডি এয় ৰ এক বিশেষ সূত্ৰৰ মত অনুসৰি মেট্ৰ’ ৰেলৰ আঁচনিখন বাস্তৱায়িত কৰাৰ কাৰণে বহু কাৰ্যৰ লগতে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ পৰা মঞ্জুৰী লাভ কৰিব লাগিব।\nঅৱশ্যে বিগত চৰকাৰে এই আঁচনিৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰোতে এনেধৰণৰ কাৰ্যৰ পৰা বিৰত থাকিব লগা হয় ৷ গতিকে মেট্ৰ’ ৰেলৰ এই আঁচনিখন কেতিয়া বাস্তৱায়িত হ’ব সেয়া হ’ব অতি গুৰুত্ব পূৰ্ণ কথা ৷\nউল্লেখযোগ্য যে, গুৱাহাটীক স্মাৰ্ট চিটীলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিবলৈ চৰকাৰে বিভিন্ন পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰা পৰিলক্ষিত হৈছে। কিন্তু এই প্ৰকল্প তথা আচনি সমূহ বাস্তবত ৰূপায়িত হোৱাক লৈ প্ৰশ্ন উত্থাপন হৈছে। কংগ্ৰেছৰ আমোলত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ নগৰ উন্নয়ন প্ৰাধিকৰণে গুৱাহাটী মেট্ৰ’ ৰেল ব্যবস্থাৰ বাবে সন্মতি দিছিল । সেই সময়ত ৰাজ্য চৰকাৰে মেট্ৰ’ ৰে’লৰ প্ৰকল্প আৰম্ভ কৰাৰ বাবদ ২৫ কোটি অনুমোদন দিছিল। প্ৰকল্পটো সম্পূৰ্ণ হ’বৰ বাবে খৰচ ধাৰ্য কৰা হৈছিল ১৪ হাজাৰ কোটি টকা । মেট্ৰ’ ৰেল নিৰ্মাণৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল গুৱাহাটী নগৰ উন্নয়ন বিভাগক ।পূৰ্বে চাৰিটা কৰিডৰ ক্ৰমে ধাৰাপুৰৰ পৰা নাৰেঙ্গী(২৬.৬ কি.মি), এম জি ৰোডৰ পৰা খানাপাৰা (১০ কি.মি.), জালুকবাৰীৰ পৰা খানাপাৰা (১৯.৪ কি. মি)), আই এছ বি টিৰ পৰা পল্টনবজাৰ (৯.৪ কি.মি) আছিল। এই মেট্ৰ’ ৰে’ল প্ৰকল্প মুঠ ৬১.৪২ কি:মি: দৈৰ্ঘ্যৰ আছিল।\nঅন্য খবৰৰ বাবে পঢ়ক: বানপানী আৰু ভূমিস্খলন ফলত লামডিং বদৰপুৰৰ ৰেল পথ ক্ষতিগ্ৰস্থ\nভিডিঅ প্ৰতক্ষ্য কৰক:Kokrajhar MP Naba Sarania holds press conference at Guwahati\nTags: Assembly election Ex Chief Minister Tarun Gogoi Khanapara Metro Rail


বৃহৎ ব্যৱসায়ৰ নেতিবাচক উপস্থাপন বন্ধ কৰাৰ সময় এয়া|read-opinion-its-time-to-stop-the-demonisation-of-big-business– News18 assam\nবৃহৎ ব্যৱসায়ৰ নেতিবাচক উপস্থাপন বন্ধ কৰাৰ সময় এয়া\nএখন কৃষি প্ৰধান তথা সামান্য উৎপাদকৰ দেশৰ পৰা আধুনিক অৰ্থনীতিলৈ ভাৰতৰ ৰূপান্তৰকৰণ একমাত্ৰ বৃহৎ ব্যৱসায়ৰ জৰিয়তেহে সম্ভৱ।\nLast Updated : December 29, 2020, 19:59 IST\nপঞ্জাৱত প্ৰায় ১৫০০ টেলিকম টাৱাৰ প্ৰতিবাদী কৃষকে ধ্বংস কৰিলে। এইক্ষেত্ৰত ব্যক্তিগত সম্পত্তি ৰক্ষণা–বেক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত ৰাজ্য চৰকাৰৰ ব্যৰ্থতাক ইয়াত জগৰীয়া কৰিব পাৰি। আনহাতে কৰণাভাইৰাছৰ সংক্ৰমণৰ সময়ত টেলিকম টাৱাৰসমূহৰ জৰিয়তে উপলব্ধ সামাজিক সুবিধা তথা জৰুৰীকালীন সেৱাৰ প্ৰসংগ উনুকিয়াব পাৰি।\nএনেধৰণৰ অৰাজকতাক একেমুখে ধিক্কাৰ দিব পাৰি যি মানুহৰ জীৱন, অৰ্থনীতিৰ ক্ষতি সাধন কৰে। অতিমাৰীৰ সময়ৰ উঠিবলৈ চেষ্টা কৰাৰ সময়ত বিনিয়োগকাৰীৰ মাজত ভুল বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰিব পাৰে। পিছে ইয়াত সমস্যা কেৱল লণ্ড–ভণ্ড কৰাই নহয় ডাঙৰ বিষয় জৰিত হৈ আছে।\nসাধাৰণভাৱে ক’বলৈ গ’লে কৃষকসকলৰ প্ৰতিবাদৰ জৰিয়তে বৃহৎ ব্যৱসায়ক একপ্ৰকাৰ ভিলেইন সজাই ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰাৰ ন্যস্তস্বাৰ্থ পৰিলক্ষিত হৈছে। ইয়াৰে পৰিশ্ৰমী কৃষকৰ মুখৰ ভাত কাঢ়িবলৈ লোৱা হৈছে। ভাৰতত প্ৰতিখন চৰকাৰে দুৰ্ভাগ্যবশতঃ দৰিদ্ৰতাৰ সপক্ষে আৰু বৃহৎ ব্যৱসায় বিৰোধী মনোভাৱ প্ৰমাণ কৰিবলৈ উঠি পৰি লাগিব লগীয়া হয়, বাস্তৱতে লাগে সেয়া হওকে বা নহওকেই। ক’বলৈ গ’লে ‘ছ্যুট–বুটৰ চৰকাৰ’ এই পৰিভাষা ৰাজনৈতিক মৃত্যুৰ চুম্বন। পাহৰি যোৱাটো উচিত নহ’ব যে চীনে মাওৰ পোছাক দলিয়াই ব্যৱসায়িক চোলা পিন্ধাৰ পিছতহে পৰ্বতসম উন্নতি কৰাৰ লগতে লক্ষ লক্ষ জনক দৰিদ্ৰতাৰ কৱলৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।\nবৃহৎ ব্যৱসায়ক আক্ৰমণ কৰি প্ৰকৃততে প্ৰতিবাদকাৰীসকলে প্ৰকৃততে কি কৰিব বিচাৰিছে? তেওঁলোকে ভাৰতীয় অৰ্থনীতিক আটাইতকৈ আধুনিক, প্ৰযুক্তিগতভাৱে উন্নত আৰু আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ তথা গতিশীল ফাৰ্মক তললৈ পেলাব বিচৰা নাইনে? ৰিলায়েন্স জিওই টেলিকম ৰিভলিউশ্যন আনি ভাৰতীয় জনসাধাৰণক উপকৃত কৰা নাইনে? অতিমাৰীৰ সময়ত দৰিদ্ৰ শিক্ষাৰ্থীক ভাৰ্চুৱেল ক্লাছ লোৱাত সহায় কৰা নাই নে? ক্ষুদ্ৰ ফাৰ্ম আনকি কৃষকৰ কাৰণেও এয়া আশীবাৰ্দস্বৰূপ নাছিলনে?\nকিন্তু এয়া কেৱল টেলিকম নহয়, বৃহৎ ছবিখন চাওক। এই বৃহৎ ব্যৱসায়ৰ কাৰণেই ই–কমাৰ্চৰ সুবিধা লাখ লাখ লোকৰ মাজলৈ যোৱাৰ লগতে অতিমাৰীৰ সময়ত অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰী বিতৰণত সুবিধা হয়। বৃহৎ ব্যৱসায়ৰ শেহতীয়া প্ৰযুক্তি, পৰিমাণৰ অৰ্থনীতিয়ে উৎপাদন মূল্য হ্ৰাস কৰি ক্ৰেতাক উপকৃত কৰিছে।\nএই বৃহৎ ব্যৱসায়সমূহে ‘কেপিটেল একুমুলেচন’ৰ জৰিয়তে এখন দেশৰ অৰ্থনীতিত অৰিহনা যোগায়।\nচীনৰ ভাৱমূৰ্তিলৈ চাই আমাৰ হাতত এটা ক্ষীণ সুযোগ আছে যে আমি ভাৰতক বিশ্বমানৰ মেনুফেকচাৰিং ভেঁটি হিচাপে প্ৰস্তুত কৰিব পাৰো। ইয়াত গাৰাণ্টি নাই যে আমি সফল হমেই।\nউন্নয়নৰ ক্ষেত্ৰত বিভিন্ন বিষয়ে সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰে। আমি আটাইতকৈ ভাল প্ৰয়াস কৰিবই লাগিব।\nFirst published: December 29, 2020, 19:59 IST\nFarmer's protestindiaOpinionPunjabRelience JioTower Destroy


অসমীয়া কবিতা তথা সাহিত্যক আধুনিকতাৰ স্পৰ্শ দিয়া কবিৰ ভিতৰত অমূল্য বৰুৱাৰ নাম চিৰস্মৰণীয়। বিৱৰ্তনৰ পথেৰে তেওঁ অসমীয়া কবিতাৰ প্ৰগতিশীল ধাৰাটো বোৱাই লৈ যাব বিচাৰিছিল। সেয়েহে তেওঁক কালান্তৰৰ কবি বুলি কোৱা হয়। এইজনা কবিয়ে ছাত্ৰাৱস্থাতে অসমীয়া কাব্য জগতলৈ এক বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ অৱদান আগবঢ়াই থৈ গৈছে। গতানুগতিকতাক আঁতৰাই থৈ নতুন বিষয়-বস্তুৰ অৱতাৰণাৰে লিখা অমূল্য বৰুৱাই, কবিতা জগতত এক আলোড়নৰ সৃষ্টি কৰিছিল।\n১৯২২ চনৰ ৩০ জুন\n১৯৪৬ চন ১৮ আগষ্ট\n১৯৪১ চনত যোৰহাট চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু বহুমুখী বালক বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা পাছ কৰি কটন কলেজত বিজ্ঞান পঢ়াৰ মানসেৰে ভৰ্তি হয়। পিছত ঘৰুৱা আৰ্থিক অসুবিধাৰ কাৰণে কটন কলেজ বাদ দি যোৰহাটৰ নৱনিৰ্মিত জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়লৈ আহি কলা শাখাত নাম লগায়। বি এ পঢ়ি থকা অৱস্থাতে স্বাধীনতা আন্দোলনত উদ্ধুদ্ধ হৈ ব্লেকড্ৰেগন বুলি উগ্ৰপন্থী দল এটাত যোগদান কৰিছিল। এই দলটোৱে ইংৰাজ সেনা বাহিনীৰ ছাউনীবোৰত জুই দি ফুৰিছিল। ১৯৪৫ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত তেওঁ কলিকতাত ইংৰাজী বিষয়ত এম এ আৰু আইন পঢ়িবলৈ লয়। কলিকতাত থাকোঁতে অমূল্য বৰুৱাই ভালেমান বঙালী শিল্পী সাহিত্যিকৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিবলৈ সংযোগ ঘটে।\n১৯৩৯ চনত অমূল্য বৰুৱাই কলিকতাৰ পৰা প্ৰকাশিত আৱাহন আলোচনীত কবিতা লিখিবলৈ প্ৰেৰণা পাইছিল। দ্বিতীয় মহাসমৰৰ সময়তো তেওঁ আৰু তেওঁৰ সংগীসকলে সাহিত্য-সংস্কৃতি চৰ্চা কৰিবলৈ এৰা নাছিল। তেওঁ সম্পাদক হৈ ৰ'দালি সভা নামৰ আলোচনী এখন উলিয়াই তাত 'যোগসূত্ৰ' নামৰ এটা বিপ্লৱী কবিতা লিখিছিল। 'ৰ'দালি সভা' নামে এখন সাহিত্য চৰ্চাৰ সভা গঠন কৰি তাৰ দায়িত্ব লৈছিল সাহিত্যিক কমলেশ্বৰ চলিহাই। কলেজীয়া ছাত্ৰাৱস্থাত কলেজ আলোচনীৰ ইংৰাজী বিভাগটোৰ সম্পাদনাৰ দায়িত্ব লৈ অমূল্য বৰুৱাই Mockery Of Civilisation নামৰ বিপ্লৱী ভাৱৰ কবিতা এটি লিখে। পিছত বোম্বাইৰ পৰা প্ৰকাশিত ত্ৰিবেণী (Tribeni) নামৰ ইংৰাজী আলোচনীখনত এই কবিতাটো প্ৰকাশিত হয়। সেই কালৰ আন আন অসমীয়া কবিৰ দৰে অমূল্য বৰুৱাইও ৰোমাণ্টিক কবিতাৰেই লেখক জীৱনৰ সূত্ৰপাত কৰিছিল। পিছলৈ দ্বিতীয় মহাসমৰৰ বিভীষিকা, ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ ব্যাপকতা, ৰুছ দেশৰ সমাজবাদ আৰু বিশেষকৈ মাৰ্ক্সীয় দৰ্শনৰ প্ৰভাৱে তেওঁক বাস্তৱমুখী কৰি প্ৰগতিবাদী কবিতা ৰচনাত ইন্ধন যোগাইছিল। পিছলৈ নিষ্পেষিত, নিপীড়িত মানুহৰ বাবে তেওঁ হাতত কলম তুলি ল'লে। দুৰন্ত মানৱতাবাদী আৰু সমাজ পৰিৱৰ্তনৰ ভাৱেৰে তেখেতে 'জয়ন্তী'ৰ পাতত অসমীয়া কবিতালৈ আধুনিকতাৰ ঢল বোৱাই আনিলে। সৰ্বহাৰাৰ দুখ আৰু মানৱ জীৱনৰ ছবি প্ৰতিফলিত হোৱা কিয়নো, কুকুৰ, বেশ্যা, বিপ্লৱী, আন্ধাৰৰ হাহাকাৰ, মুক্তিগান, ভাৰতীৰ মুক্তিস্বপ্ন, সিহঁত তেতিয়া জীৱ, আজিৰ বিহু আদি প্ৰগতিশীল কবিতাবোৰ আজি আমাৰ বহু কবিতা তেখেতৰ প্ৰতিভাৰ সাক্ষৰ। মৰণোত্তৰভাৱে প্ৰকাশ পোৱা 'অচিনা' তেখেতৰ একমাত্ৰ কবিতা পুথি।\n১৯৪৬ চনৰ ১৮ আগষ্ট তাৰিখে অমূল্য বৰুৱাই কলিকতাৰ ৰাজাবাহাৰৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰাৱাসত, সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষৰ বলি হৈ মাত্ৰ ২৪ বছৰ ১ মাহ ১৮ দিন বয়সত মৃত্যুক আকোৱালি ল'ব লগা হ'ল। সেইদিনা ছাত্ৰাৱাসত থকা ছাত্ৰসকলক অসমলৈ অহা ৰেলত উঠাই থৈ আহিবলৈ পুলিচ ভেন আহিছিল, আৰু অমূল্য বৰুৱায়ো সেই ভেনত উঠিছিল। কিন্তু ভেনত উঠাৰ পাছত তেখেতে অনুবাদ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰা জৱাহৰলাল নেহৰুৰ Glimpses of the World History কিতাপখন আৰু অনুবাদ কৰা অংশৰ পাণ্ডুলিপিখিনি আনিবলৈ আকৌ ছাত্ৰাৱাসলৈ উভতি যায়। তেতিয়ালৈ দুস্কৃতিকাৰী তেওঁলোকৰ মেছত সোমাইছিলগৈ। আৰু তাতেই অমূল্য বৰুৱাৰ মৃত্যু হয়। কিন্তু তেখেতৰ মৃতদেহ বিচাৰি পোৱা হোৱা নাছিল বাবে পৰিয়ালৰ লোকে বহুদিনলৈ তেখেত ঘূৰি আহিব বুলি আশা ৰাখিছিল।\n↑ ডা. শংখধৰ বৰুৱা, অমূল্য বৰুৱাৰ বিষয়ে দুআষাৰ, আমাৰ অসম, প্ৰথম পৃষ্ঠা, ২৪ আগষ্ট ২০১৪\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=অমূল্য_বৰুৱা&oldid=234038"ৰ পৰা সংকলিত\nLast edited on2June 2020, at 10:20\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=4186।


tet-examination-will-be-held-in-august-said-education-minister-ranuj-pegu-tv-balen-skd– News18 assam\nশিক্ষক হ’ব খোজাসকলৰ বাবে ভাল খবৰ! শীঘ্ৰে ৰাজ্য চৰকাৰে অনুষ্ঠিত কৰিব TET পৰীক্ষা\nতিনিটা পৰ্যায়ত অনুষ্ঠিত হ’ব টেট ৷ LP, ME আৰু হাইস্কুলৰ বাবে পৃথক পৃথকভাৱে অনুষ্ঠিত হ’ব এই পৰীক্ষা৷\nLast Updated : August 17, 2021, 17:12 IST\nৰাজ্যত চলিত বৰ্ষত অনুষ্ঠিত হ’ব শিক্ষকৰ যোগ্যতা নিৰূপক পৰীক্ষা চমুকৈ TET৷ ২০২০ বৰ্ষত অনুষ্ঠিত নহ’ল টেট৷ সেয়ে চলিত বছৰত টেট পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত কৰাক লৈ বদ্ধপৰিকৰ ৰাজ্যৰ শিক্ষা বিভাগ৷ শিক্ষা বিভাগৰ এই সিদ্ধান্তই স্বাভাৱিকতে আশাৰ বতৰা কঢ়িয়াইছে শিক্ষক হ’ব বিচৰা প্ৰাৰ্থীসকলৰ বাবে৷\nতিনিটা পৰ্যায়ত অনুষ্ঠিত হ’ব টেট ৷ LP, ME আৰু হাইস্কুলৰ বাবে পৃথক পৃথকভাৱে অনুষ্ঠিত হ’ব এই পৰীক্ষা৷ হাইস্কুল শিক্ষকৰ বাবে বাধ্যতামূলক হ’ব B.Ed ডিগ্ৰী৷ বিপৰীতে LP, ME শিক্ষকৰ বাবে D. El. Ed. ডিগ্ৰী৷ সংবাদমেলযোগে ঘোষণা ৰাজ্যৰ শিক্ষামন্ত্ৰী ৰণোজ পেগুৰ৷\nইপিনে CTET উত্তীৰ্ণ প্ৰাৰ্থীসকলক ৰাজ্য চৰকাৰৰ অধীনস্থ টেট পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ আহ্বান৷ কিয়নো CTET কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ অধীনস্থ শিক্ষকৰ বাবে৷ উল্লেখযোগ্য যে অক্টোবৰ মাহত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া এই পৰীক্ষাৰ অচিৰেই বিজ্ঞাপন প্ৰকাশ কৰাৰ সিদ্ধান্ত চৰকাৰৰ৷\nFirst published: August 17, 2021, 17:12 IST\nassamTET ExamTET Teacher


প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ ব্যৱস্থাপনা | বিজ্ঞান ৷ দশম শ্ৰেণী | Science | Assamese\nJuly 16, 2020 July 30, 2020 AdminNCERT Solutions- অসমীয়া মাধ্যম, বিজ্ঞান- দশম শ্ৰেণীclass 10, class x, ncert, notes, science, solution, অসমীয়া মাধ্যম, দশম শ্ৰেণী, প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ ব্যৱস্থাপনা, বিজ্ঞান\nইয়াত অসমীয়া মাধ্যমৰ, বিজ্ঞান বিষয়ৰ, প্ৰশ্নৰ উত্তৰ সমূহ দিয়া হৈছে ৷ দশম শ্ৰেণীৰ, অধ্যায়- 16 প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ ব্যৱস্থাপনা (Management of Natural Resources) পাঠটিত থকা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ সমূহ ইয়াত পাব ৷\nপ্ৰাকৃতিক সম্পদৰ ব্যৱস্থাপনা , প্ৰশ্নাৱলী, Page No – 269\n1.পৰিবেশ হিতৈষী হ’বলৈ তােমাৰ কি কি অভ্যাসৰ পৰিবৰ্তন কৰিব পাৰা?\nউত্তৰ – পৰিবেশ হিতৈষী হ’বলৈ আমি কিছুমান অভ্যাস পৰিবৰ্তন কৰিব পাৰো –\nব্যৱহাৰ হৈ নথকা সময়ত ফেন আৰু লাইটৰ বৈদ্যুতিক চুইটচ্ বন্ধ কৰি বিদ্যুৎ সঞ্চয় কৰিব পাৰো ৷\nফুটা পাইপ মেৰামতি কৰি পানী সঞ্চয় কৰিব পাৰো ৷\nখাদ্য বস্তুৰ আপচয় ৰোধ কৰিব পাৰো ৷\nবৰ্জিত পদাৰ্থ যেনে প্লাষ্টিক, কাগজ, কাঁচ আদিক বৰ্জন নকৰি আন সামগ্ৰী প্ৰস্তুত কৰিব পাৰো ৷\nকিছুমান বস্তু যেনে ব্যৱহাৰ কৰা লেফাফা, প্লাষ্টিকৰ বটল ইত্যাদি পেলাই নিদি পুনৰ ব্যৱহাৰযোগ্য কৰি ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰো ৷\nনিজা গাড়ী ব্যৱহাৰ নকৰি ৰাজহুৱা যানবাহনত যাতায়ত কৰিব পাৰো ৷\nওচৰৰ ঠাইত চাইকেল নাইবা খোজ কাঢ়ি যাতায়ত কৰিব পাৰো ৷\nপ্লাষ্টিকৰ মোনা ত্যাগ কৰি কাপোৰৰ মোনা ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰো ৷\nকম বিদ্যুত খৰচ কৰা বৈদ্যুতিক সজুলি ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰো ৷ উদাহৰণ স্বৰূপে, চি. এফ. এল বাল্ব ব্যৱহাৰ কৰি বিদ্যুৎ ৰাহি কৰিব পাৰো ৷\nৰাজহুৱা স্থানত আবৰ্জনা নেপেলাই নিৰ্দিষ্ট ডাষ্ট বিনত পেলাব পাৰো ৷\n2.ক্ষন্তেকীয়া উদ্দেশ্যেৰে সম্পদ আহৰণ কৰাৰ সুবিধা কি হব পাৰে?\nউত্তৰ – ক্ষন্তেকীয়া উদ্দেশ্যেৰে সম্পদ আহৰণ কৰাৰ সুবিধা সমূহ তলত উল্লেখ কৰা হ’ল –\nঅৰ্থনৈতিক ভাৱে লাভাম্ভিত হ’ব ৷\nকম সময়ত চাহিদা পূৰণ হ’ব ৷\nবৰ্তমান প্ৰজন্মৰ প্ৰয়োজন পূৰণ হ’ব ৷\nঔদ্যোগিক বিকাশ হ’ব ৷\n3.সম্পদৰ এনেধৰণৰ সুবিধাৰ পৰা দীর্ঘম্যাদী ব্যৱহাৰৰ সুবিধাবােৰ কেনেকৈ পার্থক্য কৰিবা ?\nউত্তৰ – সম্পদৰ ক্ষন্তেকীয়া আৰু দীর্ঘম্যাদী ব্যৱহাৰৰ সুবিধাবােৰৰ পাৰ্থক্য সমূহ তলত উল্লেখ কৰা হ’ল –\nসম্পদৰ ক্ষন্তেকীয়া ব্যৱহাৰ\nসম্পদৰ দীর্ঘম্যাদী ব্যৱহাৰ\n১.ক্ষন্তেকীয়া অৰ্থনৈতিক লাভ হয় ৷ ১. দীৰ্ঘকালিন অৰ্থনৈতিক লাভ হয় ৷\n২. সম্পদৰ ভাণ্ডাৰ অতি সোনকালে শেষ হয় ৷ ২.সম্পদৰ ভাণ্ডাৰ দীৰ্ঘ দিনলৈ শেষ নহয় ৷\n৩.বৰ্তমান প্ৰজন্মৰ প্ৰয়োজন পূৰণ হয় ৷ ৩.বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰ প্ৰয়োজন পূৰণ হয় ৷\n৪.নতুন প্ৰযুক্তি সংযোজনৰ সুবিধা বা সময় কম ৷ ৪. নতুন প্ৰযুক্তি সংযোজনৰ সুবিধা বা সময় পোৱা যায় ৷\n৫. সম্পদৰ সমবিতৰণ নহয় ৷ ৫. সম্পদৰ সমবিতৰণ হয় ৷\n৬. উদ্যোগিক বিকাশ দ্ৰুত গতিত হৈ এটা সময়ত স্থবিৰ হয় ৷ ৬. উদ্যোগিক বিকাশ লাহে লাহে কিন্তু অবিৰত ভাৱে হয় ৷\n4.সম্পদসমূহৰ সমভাৱে বিতৰণ হ’ব লাগে বুলি কিয় ভাবা? আমাৰ প্ৰাকৃতিক সম্পদসমূহৰ সমবিতৰণৰ বিৰুদ্ধে কি শক্তিয়ে কাম কৰি আছে?\nউত্তৰ – সম্পদসমূহৰ সমভাৱে বিতৰণ হ’ব লাগে কাৰণ সম্পদৰ ওপৰত সকলো শ্ৰেণীৰ জনসাধাৰণৰ সমান অধিকাৰ আছে ৷ সম্পদৰ সমবিতৰণ নহলে কোনো শ্ৰেণীৰ লোক বঞ্চিত হোৱা সম্ভাৱনা থাকে যি উচিত নহয় ৷ ইয়াৰ উপৰিও সমবিতৰণে জনসাধাৰণৰ সমভাৱে উন্নয়ন সাধন কৰে যি সামগ্ৰিক ভাৱে দেশৰ বিকাশত আৰিহণা যোগায় ৷\nআমাৰ প্ৰাকৃতিক সম্পদসমূহৰ সমবিতৰণৰ বিৰুদ্ধে কাম কৰি থকা কিছুমান শক্তি –\nবিভিন্ন ধৰণৰ দুৰ্নীতি ৷\nঅত্যাধিক লোভ ৷\nক্ষমতাশালী ব্যক্তিৰ অসৎ উদ্দেশ্য ৷\nধনিক শ্ৰেণীৰ অতি মাত্ৰা ব্যৱহাৰ আৰু লুন্ঠন ৷\nব্যৱসায়ী বা উদ্যোগিক মহলৰ হেচা ইত্যাদি ৷\nপ্ৰশ্নাৱলী, Page No – 273\n1.বন আৰু বন্যপ্রাণীসমূহ কিয় সংৰক্ষণ কৰিব লাগে ?\nউত্তৰ – বন আৰু বন্যপ্রাণীসমূহ সংৰক্ষণ কৰাতো অত্যন্ত প্ৰয়োজনীয় ৷ জীৱজগতখনত যিমান জীৱ আছে সকোলোৱে পৰস্পৰে পৰস্পৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল ৷ গছে প্ৰাণীৰ বাবে অক্সিজেন যোগান ধৰে ৷ একেদৰে উদ্ভিদে সালোক সংশ্লেষণৰ বাবে লাগতীয়াল কাৰ্বন ডাই অক্সাইড প্ৰাণীৰ পৰা লাভ কৰে ৷ বন বা বন্যপ্ৰাণী ধ্বংস কৰিলে প্ৰকৃতিৰ ভাৰসাম্য বিনষ্ট হয় ৷\nবন ধ্বংসৰ ফলত হ’ব পৰা সমস্যা সমূহ –\nপ্ৰদূষণৰ মাত্ৰা নিয়ন্ত্ৰন নহয় ,\nবৰষুণৰ পৰিমাণ কমে ,\nমাটিৰ ক্ষয়ীভৱন বৃদ্ধি হয় ,\nসেউজ গৃহ গেছৰ বৃদ্ধি হয় ,\nভূ-জলৰ স্তৰ তললৈ নামি যায় ইত্যাদি ৷\n2.বনাঞ্চল সংৰক্ষণ সম্পর্কে মতামত আগবঢ়োৱা।\nউত্তৰ – প্ৰযুক্তিৰ দ্ৰুত বিকাশৰ সহায়ত মানৱ জাতিয়ে উন্নয়নৰ উচ্চতম শিখৰত উপন্নিত হৈছে যদিও এই উন্নয়নৰ বাবে মানৱ সমাজে প্ৰকৃতিৰ ওপৰত নিৰ্বিচাৰ অত্যাচাৰ চলোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে ৷ প্ৰযুক্তি বিদ্যাৰ বিকাশৰ সমান্তৰাল ভাৱে প্ৰাকৃতিক সম্পদবোৰ বিনষ্ট হোৱা দেখা গৈছে ৷ আজিৰ এই সময়ত প্ৰাকৃতিক সম্পদবোৰ সংৰক্ষণ কৰা আত্যন্ত প্ৰয়োজন হৈ পৰিছে কাৰণ এনেকৈয়ে যদি প্ৰকৃতিৰ ধ্বংস চলি থাকে পৃথিৱীৰ অস্তিত্বৰ প্ৰতি ভাবুকি আহি পৰিব ৷\nবনাঞ্চল সংৰক্ষণৰ বাবে লব পৰা কিছুমান পদক্ষেপ –\nবনাঞ্চলৰ সম্পদ সমূহ সুপৰিকল্পিতভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগিব ৷\nবনাঞ্চলৰ স্থানীয় লোক সকলোৰ লগত একগোট হৈ বনাঞ্চল ৰক্ষাৰ চিন্তা কৰিব লাগিব ৷\nবনাঞ্চলৰ স্থানীয় লোক সকলে পৰম্পৰাগতভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা বন আৰু বন্যপ্ৰাণীৰ সংৰক্ষণ নীতিবোৰ পুনৰ আৰম্ভ কৰিব লাগিব ৷\nবৃক্ষৰোপন কাৰ্যসূচী হাতত লৈ বনাঞ্চলৰ কালি বৃদ্ধি কৰিব লাগিব৷\nগছ কটা বন্ধ কৰিব লাগিব ৷\nঅত্যাধিক পশুচাৰণ বন্ধ কৰিব লাগিব ৷\nউদ্যোগবোৰৰ বনৰ উপৰত নিৰ্ভৰশীলতা হ্ৰাস কৰিব লাগিব ৷\nবন ৰক্ষাৰ বাবে চৰকাৰে কিচুমান আইন প্ৰনয়ন কৰিব লাগিব ৷\nপ্ৰশ্নাৱলী, Page No – 276\n1.তােমালােকৰ অঞ্চলত থকা পৰম্পৰাগত পানী সঞ্চয়ন পদ্ধতি বা ব্যৱস্থাপনাবােৰ বিচাৰি উলিওৱা।\nউত্তৰ – আমাৰ অঞ্চলত থকা পৰম্পৰাগত পানী সঞ্চয়ন পদ্ধতিবোৰ –\nমাটিত গাঁত খান্দি বা হ্ৰদ বান্ধি মাটিৰ জলভাগ আবদ্ধ কৰা ৷\nঠায়ে ঠায়ে জলবিভাজিকা নিৰ্মান কৰা ৷\nবিভিন্ন প্ৰকাৰে মাটিৰে নাইবা শিলেৰে পাৰ বন্ধা ৷\nবালি আৰু চূণেৰে জলাধাৰ নিৰ্মাণ কৰা ৷\nঘৰৰ চালত পানী জমা ব্যৱস্থাপনা ইত্যাদি ৷\n2.পাহাৰীয়া অঞ্চল বা সমতল অঞ্চল বা মালভূমি অঞ্চলৰ পৰম্পৰাগত পানী সঞ্চয়ন পদ্ধতিবােৰৰ মাজত তুলনা কৰা।\nউত্তৰ – পাহাৰীয়া অঞ্চলত সাধাৰণতে পানী সঞ্চায়নৰ বাবে নিজৰা আদিৰ পৰা বৈ অহা পানীৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হ’ব লগা হয় ৷ নিজৰাৰ পানী নলাৰ সহায়ত বিভিন্ন অঞ্চললৈ সৰবৰাহ কৰা হয় ৷ কিছুমান অঞ্চলত পাহাৰৰ দাঁতিকাষৰীয়া ঠাইত পানীৰ আধাৰ স্থাপন কৰা হয় ৷\nআনহাতে সমতল অঞ্চল বা মালভূমি অঞ্চলৰ সমান ভূভাগত জল সঞ্চয়নৰ গঠন প্ৰায় অৰ্ধচন্দ্ৰাকৃতিৰ মাটিৰ বান্ধ নাইবা চাপৰ, পোন কংক্ৰিত আৰু শিলগুটিৰে বন্ধোৱা “চেক ডামচ্” সাধাৰণতে বোৱতী পানীয়ে কৰা দ নলা বা জানত নিৰ্মাণ কৰা হয় ৷ বাৰিষা কালত এইবোৰৰ লগত সংলগ্ন পুখুৰীবোৰ উপচি থাকে কিন্তু বেছি ভাগ জলাশয় খৰালি শুকাই যায় ৷ জলাশয়বোৰ শুকাই গলেও সেই অঞ্চলবোৰৰ ভূগৰ্ভৰ পানী উদজীৱিত হয় যি জল সঞ্চয়নৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য ৷\nপ্ৰাকৃতিক সম্পদৰ ব্যৱস্থাপনা, অনুশীলনী\n1.পৰিবেশৰ ক্ষমতা ৰক্ষাৰ কাৰণে ঘৰখনত কেনেধৰণৰ পৰিবৰ্তনৰ পৰামৰ্শ আগবঢ়াবা?\nউত্তৰ – পৰিবেশৰ ক্ষমতা ৰক্ষাৰ বাবে ঘৰখনত কৰিবলগীয়া পৰিবৰ্তন –\nব্যৱহাৰ হৈ নথকা সময়ত ফেন আৰু লাইটৰ বৈদ্যুতিক চুইটচ্ বন্ধ কৰি বিদ্যুৎ সঞ্চয় কৰিব পাৰো ৷\nফুটা পাইপ মেৰামতি কৰি পানী সঞ্চয় কৰিব পাৰো ৷\nখাদ্য বস্তুৰ আপচয় ৰোধ কৰিব পাৰো ৷\nপ্লাষ্টিকৰ মোনো ত্যাগ কৰি কাপোৰৰ মোনা ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰো ৷\nশাক-পাচলি আৰু পশুৰ অবৰ্জনাবোৰৰ পৰা পচন সাৰ তৈয়াৰ কৰি বাগিচাত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰো ৷\nঘৰৰ চালৰ পানী সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা লব পাৰো ৷\nগেছ বা বিদ্যুতৰ পৰিবৰ্তে কিছুমান কাম যেনে পানী গৰম কৰা আদি সৌৰ শক্তিৰে কৰিব পাৰো ৷\n2.পৰিবেশৰ ক্ষমতা ৰক্ষাৰ কাৰণে তােমালােকৰ বিদ্যালয়ত কেনেধৰণৰ পৰিবৰ্তনৰ পৰামর্শ দিবা?\nউত্তৰ – পৰিবেশৰ ক্ষমতা ৰক্ষাৰ কাৰণে আমাৰ বিদ্যালয়ত কিছুমান পৰিবৰ্তন কৰিব পাৰো –\nবিদ্য়ালয়ৰ ঘৰৰ চালৰ পানী সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা লব পাৰো ৷\nবৰ্জিত পদাৰ্থ পেলাবলৈ ডাষ্ট বিন(Dust Bin)ৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰো ৷\nসৌৰ শক্তি ব্যৱহাৰ কৰি বিদ্যুৎ ৰাহি কৰিব পাৰো ৷\nসময়ে সময়ে বৃক্ষৰোপন কাৰ্যসূচী হাতত লব পাৰো ৷\nপৰিবেশ দিৱসত ৰেলী উলিয়াই সমাজৰ বিভিন্ন স্তৰৰ মানুহৰ মাজত পৰিবেশ সচেতনতা বৃদ্ধি কৰিব পাৰো ৷\nজীৱ নিম্নিকৰণযোগ্য আৰু জীৱ অনিম্নিকৰণযোগ্য আবৰ্জনাবোৰ পৃথকে পৃথকে ৰখা অভ্যাস কৰিব পাৰো ৷\n3. এই অধ্যায়ত আমি দেখিলাে বন আৰু বন্যপ্রাণীৰ প্ৰধানকৈ চাৰিটা অংশীদাৰ (Stake holders) আছে। এইবােৰৰ ভিতৰত কোনটো অংশীদাৰৰ বনসম্পদৰ ব্যৱস্থাপনাৰ বিষয়ে সিদ্ধান্ত ল’ব পৰা কর্তৃত্ব থাকিব লাগে? তুমি কিয় তেনেকৈ ভাবা?\nউত্তৰ – বন আৰু বন্যপ্ৰাণীৰ চাৰিটা অংশীদাৰ হ’ল –\n(i) বনাঞ্চল বা বনাঞ্চলৰ কাষৰীয়া অঞ্চলত বসবাস কৰা মানুহবোৰ\n(ii) ভূমিৰ গৰাকী আৰু চৰকাৰৰ বনবিভাগ\n(iii) উদ্যোগপতিবোৰ আৰু\n(iv) বন্যপ্ৰাণী আৰু প্ৰকৃতিপ্ৰেমী ব্যক্তিবোৰ ৷\nএইবােৰৰ ভিতৰত বনসম্পদৰ ব্যৱস্থাপনাৰ বিষয়ে সিদ্ধান্ত ল’ব পৰা কর্তৃত্ব আতাইতকৈ বেছি চৰকাৰৰ বনবিভাগৰ থাকিব লাগে কাৰণ তেওঁলোকে বনজ সম্পদৰ নিয়ন্ত্ৰনৰ দায়িত্বত আছে ৷ তাৰ ওপৰি বনসম্পদৰ ব্যৱস্থাপনাৰ বাবে তেওঁলোকে অন্য অংশীদাৰৰ লগত যোগসূত্ৰ স্থাপন কৰি ব্যৱস্থা ল’ব পাৰে ৷\n4. তলৰ সম্পদসমূহৰ ওপৰত এজন সাধাৰণ ব্যক্তি হিচাপে কেনেধৰণৰ ব্যৱস্থাপনাৰ দায়িত্ব ল’বা\n(a) বন আৰু বন্যপ্রাণী\n(c) কয়লা আৰু পেট্রলিয়াম\nউত্তৰ – (a) বন আৰু বন্যপ্রাণী – বন আৰু বন্যপ্রাণীৰ বাবে ল’ব পৰা ব্যৱস্থাপনা –\nবনাঞ্চলৰ সম্পদ সমূহ সুপৰিকল্পিতভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে ৷\nবৃক্ষৰোপন কাৰ্যসূচী হাতত ল’ব লাগে ৷\nগছ কটা বন্ধ কৰিব লাগে ৷\nবন্যপ্রাণী হত্যা বন্ধ কৰিব লাগে ৷\nবনাঞ্চল বেদখল কৰিব নালাগে ৷\n(b) জলসম্পদ – জলসম্পদৰ বাবে ল’ব পৰা ব্যৱস্থাপনা –\nফুটা পাইপ মেৰামতি কৰি পানী সঞ্চয় কৰিব লাগে ৷\nঘৰৰ চালৰ পানী সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা লব লাগে ৷\nসমাজত জলসম্পদ ৰক্ষাৰ বাবে সচেতনতা বৃদ্ধি কৰিব লাগে ৷\nপানীৰ অপব্যৱহাৰ ৰোধ কৰিব লাগে ৷\n(c) কয়লা আৰু পেট্রলিয়াম – কয়লা আৰু পেট্রলিয়ামৰ বাবে ল’ব পৰা ব্যৱস্থাপনা –\nব্যৱহাৰ হৈ নথকা সময়ত ফেন আৰু লাইটৰ বৈদ্যুতিক চুইটচ্ বন্ধ কৰি বিদ্যুৎ সঞ্চয় কৰিব লাগে ৷\nকম বিদ্যুত খৰচ কৰা বৈদ্যুতিক সজুলি ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি ৷ উদাহৰণ স্বৰূপে, চি. এফ. এল বাল্ব ব্যৱহাৰ কৰি বিদ্যুৎ ৰাহি কৰিব পাৰি ৷\nনিজা গাড়ী ব্যৱহাৰ নকৰি ৰাজহুৱা যানবাহনত যাতায়ত কৰিব লাগে ৷ ৷\nওচৰৰ ঠাইত চাইকেল নাইবা খোজ কাঢ়ি যাতায়ত কৰিব লাগে ৷\nগেছ বা বিদ্যুতৰ পৰিবৰ্তে কিছুমান কাম যেনে পানী গৰম কৰা আদি সৌৰ শক্তিৰে কৰিব লাগে৷\n5. তুমি এজন সাধাৰণ ব্যক্তি হিচাপে বিভিন্ন ধৰণৰ প্ৰাকৃতিক সম্পদবােৰৰ ব্যৱহাৰ কম কৰিবলৈ কি কৰিবা?\nউত্তৰ – বিভিন্ন ধৰণৰ প্ৰাকৃতিক সম্পদবােৰৰ ব্যৱহাৰ কমকৈ কৰিবলৈ তলত উল্লেখিত পদক্ষেপবোৰ ল’ব পাৰো –\nনিজা গাড়ী ব্যৱহাৰ নকৰি ৰাজহুৱা যানবাহনত যাতায়ত কৰিব পাৰো ৷\nওচৰৰ ঠাইত চাইকেল নাইবা খোজ কাঢ়ি যাতায়ত কৰিব পাৰো ৷\n7. এই পাঠত উত্থাপন হােৱা সমস্যাৰ ভিত্তিত আমাৰ প্ৰাকৃতিক সম্পদসমূহৰ বহনক্ষম ব্যৱহাৰৰ কাৰণে তােমালােকৰ জীৱন শৈলীৰ কি পৰিবৰ্তন কৰিবা ?\nউত্তৰ – আমাৰ প্ৰাকৃতিক সম্পদসমূহৰ বহনক্ষম ব্যৱহাৰৰ আমাৰ জীৱন শৈলীত কিছুমান পৰিবৰ্তন কৰিব পাৰো –\nPrevious Previous post: আমাৰ পৰিবেশ\nNext Next post: Assam Government Job Vacancies in Transport Department\n13 Replies to “প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ ব্যৱস্থাপনা”


বেজৰ নাকত খৰ – অতুল নাথ – ফটাঢোল\nহায়াৰ চেকেণ্ডাৰীত পঢ়োঁতে আমি ৯ টাই একেলগে বুঢ়ী এগৰাকীৰ ঘৰত মেছ কৰি আছিলোঁ৷ বুঢ়ীৰ পুতেক বোৱাৰীয়েক টাউনত থাকে বাবে সমন্ধীয় ভায়েক\nএটাক বুঢ়ীয়ে লগত ৰাখিছিল৷ বুঢ়ীক আমি আইতা বুলিছিলোঁ আৰু ভায়েক সকলোৰে ৰাজহুৱা মামা৷ বুঢ়ীৰ গৰুজনী জগিল, দমৰা পোৱালিটোও বেচ নোদোকা৷ গাখীৰও ভালেখিনি ওলাই৷ বুঢ়ীয়ে ৰাতিপুৱাই আমাৰ চকুৰ আগেদিয়েই জাৰটোত এজাৰ এজাৰ গাখীৰ খিৰাই লৈ যায়, কোনো দিন এক চাতাক গাখীৰ আমাক দি যোৱা নাই৷ মেছত থকা ল’ৰা, গাখীৰ দিয়া চাহ একাপ খাবলৈ আমাৰো মন যায়৷ আমিও বুঢ়ীক “ৰ’ গাখীৰ খুৱাম ভালকে” বুলি এশিকনি দিয়াৰ প্লেন বনালোঁ৷\nৰাতি দেৰিলৈকে যিয়েই পঢ়ে, সিয়ে গোহালিলৈ গৈ পোৱালীটো বান্ধৰ পৰা খুলি দিয়ে আৰু ৰাতিপুৱা সোনকালে উঠা কেটাই আকৌ বান্ধি থয় পোৱালিটো৷ বুঢ়ীয়ে ৰাতিপুৱা জাৰ লৈ গাখীৰ খিৰাবলৈ আহে হয় পিচে পোৱালিয়ে মাকৰ ওহাৰলৈ মুখেই নিনিয়ে৷ বেটাই ৰাতিটো পি থৈছে, ৰাতিপুৱা বুঢ়ীয়ে জোৰকৈ পিয়াব খুজিলে ক’ত পিয়ে? আমি আঁৰ চকুৰে কাণ্ড কাৰখানা চাই আমেজ লওঁ৷ বোলো “আমাক এটোপাল গাখীৰো নিদিয় নহয়, এতিয়া পা মজা৷” ইফালে পোৱালিয়ে চোৰকৈ খাবলৈ পাই গাখীৰে পেটত ধৰি তিনিদিন মানৰ পিছৰ পৰা চেৰেলিয়াবলৈ ধৰিলে৷ বুঢ়ী চিন্তাত পৰিল৷ চাৰিদিনৰ দিনা আমাৰ লগৰ দুটাক মাতি নি বুঢ়ী মামা দুয়োটাই ঘটনাটো ক’লে৷\nআমাৰ ইহঁতেও বোলে “আইতা, বুজিছে আপোনাৰ মাক পোৱালি হালৰে কাৰোবাৰ মুখ লাগিছে৷” কথাষাৰ বুঢ়ীৰো মনে খালে৷ “হয় বুজিছাহঁত, আছে আমাৰ ওচৰতে শনাহী দুজনীমান৷ সিহঁতৰে কোনোবাজনীৰ লাগিল নজৰ৷” আইতাই হয়ভৰ দিলে৷ মই ক্লাছৰ পৰা আহি সোমাইছোহে মামা মোৰ ৰূমত হাজিৰ৷ বোলে “তোমাক বাইদেউৱে মাতিছে” বুলি কৈ মামা গ’লগৈ৷ ঘটনাৰ আগগুৰি বুজিব নোৱাৰি মই থৰ লাগিলোঁ৷ কথা কি? ইহঁত কোনোবাটোৱে বুঢ়ীক মোৰ বিষয়ে কিবা লগালেনেকি? ভাবি থাকোঁতেই এটাই আহি ক’লেহি বোলে “তই মুখলগা পানী জাৰি দিব জান বুলি আমি কৈ আহিছোঁ৷ তই চিন্তা কৰিব নেলাগে, ইতিমধ্যে আমি ব্যৱস্থা কৰিছোৱেই৷ সাক্ষী গোপাল হৈ তই পানীকন জাৰি দিলেই হ’ব৷ ৰাতিৰ কাৰ্য্যসূচী বন্ধ কৰিছোঁ, ইফালে পোৱালিটোক সুবিধা বুজি নেমুটেঙা এটা পুৰি ফাৰ্ষ্ট ডজ দৰৱ খুৱালোৱেই৷ “মইহেন নিমাখিতটোকহে তহঁতে ফচাবলৈ পালিহঁত?” পেটে পেটে সিহঁতক শাও দি বুঢ়ীৰ ওচৰলৈ গ’লোঁ৷ বাঃ কি ৰাজকীয় আদৰ আপ্যায়ন৷ মোক একেবাৰে\nবুঢ়ীয়ে মাতি নি পাকঘৰত বহুৱাই লৈ আদ্যোপান্ত কৈ “অতুল, তোমাৰ ওপৰতে ভৰসা এতিয়া৷ মোৰ মাক পোৱালি দুটাক বচোৱা৷”\nময়ো গপচত ক’লো বোলো, “আইতা, অহংকাৰ নকৰোঁ যেনিবা, তেৰাৰ কৃপাত সেইকণ বিদ্যা হওঁতে আছে৷ ইহঁতে কৈছেই ছাগে৷ “অ’ আইতা, মই কিন্তু এইবেলা জৰাফুকা নকৰোঁ৷ কাইলৈ পূৱাই বাঁহীমুখে পানী জাৰিম৷ আপুনি পিতলৰ ঘটী এটাত বাঁহী পানী এঘটী থৈ দিব আজিয়েই৷”\nপিছদিনা কাউৰী পূৱাতে বুঢ়ীৰ পাকঘৰত বহি চালৰপৰা খৰিকা তিনিডাল লৈ বাঁহী পানী ঘটী হাওঁ হাওঁকে হামিয়াই হামিয়াই মুখৰ ভিতৰতে কিবাকিবি\nএগাল গাই পানীকণ জাৰি দি আইতাক বোলো, “বৰ বেয়া মুখ আছিল ঔ আইতা৷ দেখিলেনে জাৰি থাকোঁতে মুখ জপাব নোৱাৰাকে হামিমখা আহিল৷ এতিয়া বাৰু চিন্তাৰ কাৰণ নাই, মাত্ৰ আপুনি জৰা পানী অকনমান পোৱালিটোক খুৱাই, অকণমান চকু আৰু নাভিটোত লগাই দিব৷ ভগৱানৰ কৃপাত ভাল হ’ব” বুলি মই ৰূমলৈ আহি লগৰকেইটাক সবিশেষ ক’লোহি৷\nসিহঁতে ৰাতিতে বুঢ়ীৰ গছৰ কাজিনেমু আনি পুৰিলৈ আৰু এপালি দৰৱ ইতিমধ্যে খুৱালেই হেনো৷ গতিকে মোক আশ্বাস দিলে বোলে “তোৰ জৰা পানী পেটত পৰাৰ আগতেই পোৱালি সুস্থ হ’ব তই নিশ্চিন্তে থাক”৷ ঠিক সেইদিনা আবেলিৰ পৰা পোৱালিটোৰ চেৰেলিওৱা বন্ধ হ’ল৷ তাৰ পিছৰ পৰা কৃতজ্ঞতা স্বৰূপে ৰাতিপুৱা সদায় মামাই মোক মাতি নি গৰম গাখীৰ এগিলাচ খুওৱা আৰম্ভ হ’ল৷ তাকে দেখি মোৰ লগৰ কেইটাৰ গাত পোৰণি৷ বোলে “তই বুঢ়ীৰ আশিকহে৷ গৰম গাখীৰ তোক নুখুৱাই আমাক খুৱাবনে?” পিচে আচল অধ্যায়টো আৰম্ভ হ’ল ভাদমহীয়াহে৷ নামঘৰত কিবা কথাত ওলাল এক্স প্ৰিন্সিপালৰ ঘৰৰ গৰুপোৱালিটোৰ মুখ লাগিল৷ আমাৰ আইতাই ক’লে চাগৈ “মোৰ মেছৰে ল’ৰা এটাই মুখলগা জাৰিব জানে” বুলি৷ মই আকৌ দুদিনমানৰ বাবে ঘৰলৈ গৈছিলোঁ৷ ঘৰৰ পৰা আহি পাওঁতেই আইতাই ক’লেহি বোলে” প্ৰিন্সিপালৰ ঘৈণীয়েকে তোমাক বিচাৰি আহিছিল মুখলগা পানী জৰাবলৈ৷”\nভৈয়াই, এতিয়াহে নিগমে মৰিলোঁ৷ আইতাক কাবৌকোকালি কৰি ক’লোঁ, “অ’ আইতা, ঘৰত এইবোৰ কৰা গম পালে মোক মৰিয়াই মাৰিব৷ আপুনি সেই মানুহ গৰাকীক ক’ব যে ল’ৰাটোৱে মেছ এৰি গ’লগৈ৷ মোক বচাওক, আপোনাৰ বিপদটো দেখিহে আপোনাৰ ঘৰত পানীজাৰি দিলোঁ, আনৰ ঘৰত সেইসব নকৰোঁ৷ আপোনাৰ চৰণত ধৰিছোঁ, বিপদত নেপেলাব মোক৷”\n“তেন্তে হ’ব বাৰু” কৈ আইতাই সেই ফলা সামৰিলে৷ ময়ো সেইবাৰলৈ বাচিলোঁ, নহ’লে….\n« Me Too – তুষাৰ ফুকন\nDC ৰ বচন – দুলাল চন্দ্ৰ বৰা »\nহা হা….বেছ হাঁহিলো ।


এতিয়া ক’লৈ যাওঁ – বিকাশ শইকীয়া – ফটাঢোল\nকলিকতাত থকা পাঁচ বছৰৰো বেছি হ’ল৷ তাতে একেটা ঘৰতে আছো৷ প্ৰথমে আহি এটা কোঠাত পোন্ধৰ দিন৷ আন এটা কোঠাত দুমাহ আৰু এটা ফ্লেটত এমাহ থাকিছিলো৷ মালিকৰ যি হে জ্বালা চিকিউৰিতি মানি এৰি আহিব লগা হৈছিল৷ গতিকে মই থকা ঠাইখিনিৰ হাৱা পানী আৰু মানুহৰ বৰ্ণনা কৰিবলৈ পালে ধুনীয়া এটা কালাম ছাৰৰ ভাষণ হৈ পৰে৷ সহকৰ্মী দুজনমানে তেনে ভাষণ শুনিছেও৷\nবেলেগ এখন ৰাজ্যৰ এগৰাকী সুন্দৰী নতুনকৈ আহি আমাৰ সহকৰ্মী হ’ল৷ বিবাহিত বা অবিবাহিত সকলোৱে সহায়ৰ হাত আগবঢ়াবলৈ “দাতা কৰ্ণ“ হৈ আছে৷ আমুকাৰণো কি! চিনকি পৰ্ব শেষ কৰি কোনো কথা পতা নাই৷ ইমান ধুনীয়া ছোৱালী লগত তাতকৈ বেছিলে গ’লে হিতে বিপৰীত হোৱা সম্ভাৱনা থাকে৷ কিন্তু মই থকা ওচৰতে ঘৰ ভাৰা লৈছে বুলি জানি এজনে ক’লেই নহয়, কিবা অসুবিধা হ’লে মোৰ লগত যোগাযোগ কৰিব পাৰিব বুলি৷ কি ভাৱি ক’লে নাজানো৷ খুব সম্ভব বেলেগে কোৱা আগত তেওঁ ক’লে৷ সেই বাবে ম’বাইল নম্বৰৰ আদান প্ৰদান ঘটিল৷ গতিকে মনটো অলপ ভাল লাগিবই দিয়কচোন৷ ইমান ধুনীয়া ছোৱালীৰ নম্বৰ ইমান সহজে পাইছো, গতিকে ইমান দিনে মোৰ ভাগ্যখন বেয়া বুলি ভাৱি থকা কথাটো অলপকে মিছা যেনো লাগিল৷ তাতে মনটো অলপ ভাল আছিলেই কাৰণ সেইদিনা শুক্ৰবাৰ৷ শনি আৰু দেও দুদিন বন্ধ আছে৷\nআহি ৰুমত ভৱিছো দুদিন বন্ধত কি কৰা যায়৷ ক’ৰবাত গৈ অলপ ফূৰ্তি কৰি আহোঁ৷ কিন্তু কাৰ লগত যাবাহে৷ বাদ দিয়া নাযাওঁ৷ এনেতে সুন্দৰী গৰাকীয়ে ফোন কৰিলে৷ আন যি হওক ম’বাইল স্ক্ৰীনত নামটো দেখিয়ে ভাল লাগিছে৷ হেল্ল’ বিকাচ(শ) বুলি কৈ হিংলিছত (হিন্দী আৰু ইংলিছ) কোৱা কথাখিনি অসমীয়াত এনে ধৰণৰ “বিকাশ তুমি ইয়াতে থাকা ন! ! মই নতুনকৈ আহিছো একো চিনি নাপাওঁ জানা৷ গেছৰ দোকান, পানী ভেন্দৰ, পাচলি বজাৰ, গেলা মালৰ দোকান বহুত প্ৰব্লেম হৈছে৷ অলপ সহায় কৰি দিয়াচোন৷ ফ্ৰী আছা যদি আহা না এবাৰ মোৰ ঘৰত আজি ৰাতিৰ ভাত সাঁজো একেলগে খাম৷ “ মই বোলো ঠিক আছে তোমাৰ সম্পূৰ্ণ ঠিকনাটো ৱাটচএপ কৰি দিয়া৷ দহ মিনিটত গৈ পাম৷ দুজনে বাই বুলি কৈ ফোন কাটিলোঁ৷ যাবলৈ বুলি মন মেলোতেই অনুমান হ’ল বাথৰুমত সৰু কামফেৰা কৰিবলৈ যাব লাগিব৷ ছেঃ এই সময়তহে লাগিবলৈ পাই নেকি৷ দহ মিনিটৰ ভিতৰত পাবগৈ লাগে৷ যি হওক ভগৱানক ধন্যবাদ ডাঙৰ বিধ যে নালাগিল৷ ফ’ৰ জী স্পীদত কামফেৰা কৰিলোঁ৷ আৰু যিটো টি-চাৰ্ট পিন্ধিলে বাইচেপ ট্ৰাইচেপ কেইটা প্ৰকট হৈ পৰে সেইটো আলনা নামৰ ৰচী ডালৰ পৰা টানি ল’লো৷ পিন্ধিবলৈ সময় নাই বাটত পিন্ধিম এতিয়া দহ মিনিটত পাবগৈ লাগে৷\nমনতে গান এটা গাবলৈ ধৰিলো৷\n“মেৰা দিল জিগৰচে গুজুৰা হেঁ৷\nএক লড়কী ইধৰ চে গুজুৰী হেঁ৷ ৷ “\nঠিক দহ মিনিটত গৈ পালোগৈ৷ নিজকে সময়ৰ মূল্য বুজা আৰু কথা দি কথা ৰখা ব্যক্তিৰ দৰে গপচত সুধিলো৷ কোৱা কি সহায় কৰিম? তাই পুনৰাই প্ৰব্লেম খিনি ক’লে৷ মই বোলো চিন্তা নকৰিবা ইয়াত দোকান ৰাতি বাৰ বজালৈ খোলা থাকে৷ সকলো সমস্যা আজি সমাধান কৰি দিম৷ মাত্ৰ তুমি মোৰ লগত এতিয়া বজাৰলৈ ওলোৱা৷ তাইৰ মনটো উৎফুল্ল দেখি বিৰাট ভাল লাগিল৷ তাতে তাই ক’লে “আজি কিন্তু ডিনাৰ মোৰ ইয়াত কৰিব লাগিব৷ ডিনাৰ কৰাৰ পিছতহে যাবলৈ দিম৷ “ মই বোলো ঠিক আছে হ’ব দিয়া ইয়াতে কৰি যাম৷ মোৰ বুকু খনো অলপ ফুলি উঠিছে৷ তদুপৰি কথা পাতি থাকোতে অনুমান কৰিছিলোঁ তাই মিচিকিয়া হাঁহিটি খুবেই মাৰিছে৷ আঃ ইমান ধুনীয়া হাঁহি তাই মোৰলৈকে মাৰিছেনে! ! মনত লাড্ডু ফুটিবলৈ ধৰিলে৷ মূখৰ পৰা আপোনা আপুনি গানটো ওলায় আহিল\n“বৰশি বাইচানে, পুঙালৈ চাইচানে, খুটিব খুটিব নালাগে জানো৷\nপ্ৰথমবাৰ দেখোতেই মিচিকিয়াই হাঁহিলে,\nপতিব পতিব নালাগে জানো৷ ৷ “\nএনেতে তাই ক’লে “তুমি বহা মই সিটো ৰুমত কাপোৰ সলনি কৰি আহো তাৰ পিছত ওলাই যাম৷ “\nতিনিফুট ওখ দেৰ ফুট মান বহল আইনাখন থিয় কৰি ৰখা দেখিলো৷ চিজিল লগোৱা নাই৷ তাই সিটো ৰুমলৈ যোৱা সময়কণ সৎ ব্যৱহাৰ কৰো বুলি ভাৱিলো৷ আইনাখনত মোক কেনে লাগিছে বুলি আইনাৰ সন্মুখত থিয় হ’লো৷ তেহে তাইৰ মিচিকিয়া হাঁহিটিৰ ওৰ ওলাল৷\nৰুমত থাকোতে পিন্ধি থকা টাৱেল খনৰ লগত বাটত টি-চাৰ্টটো ওলোটাকৈ পিন্ধি আহিলো৷ “এতিয়া ক’লৈ যাওঁ“ বজাৰলৈ নে ৰুমলৈ৷ ইমানদেৰি ভাৱি থকা সকলোবোৰ কথা তৎক্ষনাত ধঁপাত৷ ৷■■\n« দশা – কৃষ্ণা বৰা ফুকন\nপেপে-কেলেকেলীৰ সংসাৰ – অমিতাভ মহন্ত »\nৰাজেশ ডাঙৰীয়া আলোচনী খনৰ লগতে লেখাটো পঢ়ি চোৱা বাবে ধন্যবাদ\nদুখ লাগিল ।\nকাল্পনিক হে দেই।\nপাৰ্থ প্ৰতীম বৰকটকী\nঠিকেই আছে ৷ লিখি থাকিবা ৷\nদুখজনক অভিজ্ঞতাৰ সৰস বৰ্ণনা। ভাল লাগিল পঢ়ি\nদুখজনক অভিজ্ঞতাৰ সৰস বৰ্ণনা।\nhosake ne…. jodi hosa jomaiso kin2…\nসুন্দৰ হৈছে শইকিয়া।


July 2017 – Page2– ফটাঢোল\nJuly 1, 2017 দৈনন্দিন\t4 Comments\nআমাৰ এওঁ – -দ্বিজেন তামুলী\nসাদৰী মহিলা সকলে যে নিজৰ গিৰিহঁতৰ নাম নকয় তাৰে এটা সৰু উদাহৰণ ৷ ঘটনাটো এনে ধৰণৰ… গুৱাহাটীত কাম খিনি শেষ কৰি ঘৰলৈ উভতিম আৰু৷ এওঁ কলে সময় আছে পাটিৰি দাৰ ঘৰত এপাক সোমাই যাওঁ বলক, তেখেতে বৰকৈ কৈ আছে৷ ময়ো ভাবিলো এপাক মাৰিয়ে যাওঁ৷ সময় আবেলিৰ বেলি পশ্চিম আকাশত লুকাই সাধাৰণ এন্ধাৰ নামি আহিছে৷ গৈ পোৱাৰ লগে লগে পাটিৰি দাই আথে বেথে ভিতৰলৈ নি বহিবলৈ দিলে৷ পৰিবেশটো বৰ ভাল লাগি গৈছিল মোৰ৷ গোঁসাই ঘৰত পাটিৰি দাৰ বৌৱে ধূপ চাকি জ্বলাই\nJuly 1, 2017 দৈনন্দিন\tOne comment\nচেন্দেল ফিল’ছফি – সুশান্ত কৃষ্ণ শৰ্মা\nঘৰৰ বাৰাণ্ডাৰ পকাতে বহি উডলেণ্ডৰ পুৰণি চিগা চেন্দেল এযোৰ ফেভিকুইক লগাই মেৰামতি কৰি আছোঁ৷ পৰিবাৰে চকীতে বহি মোৰ কাৰবাৰটো চাই আছিল৷ হঠাতে মই এটা কথা ভাবি পালোঁ৷পৰিবাৰক ক’লো- : “চোৱা তুমি যে মোক মোৰ কথা-কাণ্ড দেখি চেনিমাই আছে বুলি সন্দেহ কৰা, থাকিব পাৰে, কিন্তু সেইবোৰ দুদিনীয়া৷ যুগমীয়া কিন্তু তুমি হে ৷” পৰিবাৰে বোলে- “এইটো কথা মই কেনেকৈ মানি লওঁ, ওঠ টিপি টিপি মিচিক মিচিক কথা কোৱা মানুহ কি বস্তু মোৰ জনা আছে৷ “ মই বোলো-“ চোৱা, এইযোৰ চেন্দেল ব্ৰেণ্ডেড আছিল,\nনিজৰ ফটাঢোল – প্ৰণীতা গোস্বামী বৰঠাকুৰ\nনিজৰ ফটাঢোলটোকে বজাই চাওঁ বুলি ভাবি অভিজ্ঞতা এটা আগবঢ়ালো– হাঁহি নুঠিলে নিজে নিজে ভাকুট কুটাই লব৷ বিয়া এখন খাবলৈ ওলাইছো৷ আনদিনাৰ দৰেই মই সকলো জঞ্জাল মাৰি ওলাবলৈ লৈছো৷ আনসকল মানে মোৰ পেহী এগৰাকী, ভাইটি, বৰদেউতাৰ ল’ৰা দাদা এজন আৰু খুৰা ওলাই গাড়ীৰ ওচৰ পালেগৈয়ে৷ “হ’লনে -হ’লনে“ বুলি সুধিবলৈ লাগিলেই! ! উফ্, লৰালৰিকৈ কাপোৰ সাজ পিন্ধি লওঁতেই এক পঁচা পঁচা গোন্ধ নাকত লাগিলত উভতি চাই দেখো তিনিবছৰীয়া ছোৱালীজনীয়ে কোঠাৰ একোণত মুখখন জোঙা কৰি ৰৈ আছে! ! -“তোৰো এইসময়তহে লাগিবলৈ পায়নে““– বুলি\nই -ডিভোৰ্চ – পাপৰি দত্ত\nসিদিনাখন আমাৰ ঘৰলৈ মোৰ এজনী পুৰণি অন্তৰংগ বান্ধৱী আহিছিল৷ দুয়োজনীয়ে বহুত দিনৰ মূৰত লগ পাই দিলখুলি বিন্দাচ কথা পাতিবলৈ লাগি গ’লো৷ কথা পাতোতে পাতোতে এই হাজবেণ্ড নামৰ মহাশয় সকলৰ কথাও ওলালে৷ তাই কৈ গ’ল তাইৰ হাজবেণ্ডে কি কি কথাত টং কৰে মানে দিগদাৰী, আমনি৷ ময়ো ক’লো কি কি মুচিবৎ হয়৷ মানে পাকঘৰ লেতেৰা কৰে, কাপোৰ-কানি বিশৃংখল কৰে৷ তাতোকৈও বেছি, মবাইল ফোনটো লৈ বহোতে তেওঁ নিজৰ ফোনটোৰ পৰা মেছেজ দি কব চাহ একাপ বনোৱা, আজি এইটোহে বনোৱা, কালি কব সেইটোহে বনোৱা,


ভুল – সুনীল দত্ত – ফটাঢোল\nFebruary 1, 2019 গল্প\t4 Comments\nভুল – সুনীল দত্ত\nঅথনিৰপৰা কথা পকাই পকাই মানুহজনে মূৰটোৱেই নষ্ট কৰি পেলাইছে৷ কি দৰকাৰ আছিল আহোঁতে হাঁহিটো মাৰি মিঠাকৈ মাতষাৰ লগাবলৈ? এনেকুৱা কামোৰ মানুহ বুলি একেবাৰেই ভবা নাছিলোঁ৷ লাহে লাহে মোৰ খং উঠি আহিবলৈ ধৰিলে৷\nএসপ্তাহমান ঘৰতেই আছিলোঁ৷ অহাৰ সময়ত মায়ে আটোলটোলকৈ কিছুমান বস্তু মোনা এটাত ভৰাই দিলে৷ এই এসপ্তাহ ঘৰত দকচি খোৱা আৰু শোৱাৰ বাহিৰে একোৱেই কৰা নাই৷ ৰে’লখনৰ খালী দবাটোত আৰামত বহি আহি থাকোতেই অনুভৱ কৰিলোঁ যে পেটটো গোমোঠা মাৰি ধৰাৰ লগতে কুৰুং কাৰাং কৰিবলৈ ধৰিছে৷ এনেতে লগৰ এটাই ফোন কৰিলে৷ কথাৰ মাজতে তাক কথাটো ক’লোঁ৷ সি ক’লে ষ্টেছনত নামি ৰুমলৈ যোৱাৰ সময়ত চ’দাৰ বটল এটা কিনি লৈ যাবি৷ ৰুম পাই গা পা ধুই পানীৰ সলনি চ’দা বটল খাবি৷ পেটৰ গেছ পলাই পত্ৰং দিব৷ পিছে ষ্টেছনটোত নমাৰ সময়তহে পয়মাল লাগিল৷ গজাল এটাত লাগি মোনাখন ফেৰেককৈ ফাটি থাকিল৷ মোনাৰ ভিতৰৰ বস্তুবোৰ কিবাকৈ দুয়োখন হাতেৰে সামৰি বাহিৰৰ চিনাকি দোকান এখনৰপৰা পলিথিনৰ ডাঙৰ স্বচ্ছ ঠোঙা এটা লৈ তাতেই ঘৰৰপৰা অনা বস্তুবোৰ ভৰাই ল’লোঁ৷ অলপ দূৰৰ ৱাইন শ্বপৰ সন্মুখত থকা ষ্টেছনাৰী দোকানখনৰপৰা চ’দাৰ বটল এটা কিনি লৈ ভাৰাঘৰ অভিমুখে সুহুৰিয়াই সুহুৰিয়াই খোজ দিলোঁ৷\nগেটৰ মুখতে ভাৰাঘৰৰ মালিকক লগ পালোঁ৷ মিচিকিয়াই হাঁহি এটা মাৰি মাত লগালোঁ – “দাদা, ভালে আছেনে? আজি ওলাই যোৱা নাই নেকি?” মোৰ হাতৰ পলিথিনৰ বেগটোলৈ ট টকৈ চাই তেখেতে মোতকৈও অমায়িক সুৰত উত্তৰ দিলে-“আমাৰনো আৰু কি ভাল বেয়া? তোমালোকৰ দৰে ডেকা ল’ৰাৰহে ভাল৷ আজি বৌৱেৰাহঁত নাই ৰ’বা৷ সেইকাৰণে এনেয়ে অলপ ইয়াতেই টহল দিছোঁ৷”\nমই মূৰ দুপিয়াই আকৌ সুহুৰিয়াই সুহুৰিয়াই তলাটো খুলি ৰুমত সোমালোঁ৷ পলিথিনৰ বেগটো ৰুমৰ চুকটোত থৈ গা পা ধুই বিছনাখনত অলপ দীঘল দিছিলোহে মাত্ৰ, দুৱাৰত কোনোবাই টুকুৰিয়ালে৷ বিৰক্তিৰে উঠি গৈ দুৱাৰখন খুলি দেখিলোঁ যে বাহিৰত মালিক থিয় হৈ আছে৷ “অকলে অকলে থাকি বিৰক্তি লগাত তোমাৰ লগতেই অলপ বহো বুলি ভাবি আহিলো” – মালিকে মাত লগালে৷ ময়ো হাঁহি এটা মাৰি তেখেতক বহিবলৈ আথেবেথে চকীখন আগবঢ়াই দিলোঁ৷\nচকীখনত বহি লৈ তেখেতে ইফালে সিফালে চাবলৈ ধৰিলে৷ মই অলপ অস্বস্তিবোধ কৰিলোঁ৷ এনেয়েও মই বহুত বিশৃঙ্খল হৈ থাকোঁ৷ পৰিপাটি একেবাৰেই নাই৷\n“এইবাৰ ঘৰত ভালেকেইদিন থাকিলা দেই৷ মই আকৌ কিবা অসুখ বিসুখ হোৱা বুলিয়েই ভাবিছিলোঁ৷” – কোঠাটোৰ চুকৰ পলিথিনৰ বেগটোৰপৰা চকু নাতৰোৱাকৈ মালিকে মাত দিলে৷ “ঘৰত অলপ কাম থকা বাবে এইবাৰ আহোঁতে দেৰি হ’ল ৰ’ব৷” – চিলিংখনৰ পিনে চাই মই উত্তৰ দিলোঁ৷ তাৰপিছত মালিকে বাৰেভচহু কথাৰ যি পাতনি মেলিলে, সামৰণি নামাৰেহে নামাৰেহে৷ লাহে লাহে মোৰ বিৰক্তি খঙলৈ পৰিণত হ’ল যদিও মনে মনে থাকিলোঁ৷ এঘণ্টামানৰ মূৰত তেখেতে টোপোলাটোৰপৰা মূৰটো ওলাই থকা সেউজীয়া কাঁচৰ বটলটোৰ পিনে আঙুলিয়াই সুধিলে- “বটলটোৰ বস্তুবিধ সদায় খোৱা নেকি?” মই মূৰ জোকাৰি ক’লো- “ক’ত আৰু সদায় খাব? অকলে অকলে ইমান যত্ন কৰি খাবলৈ মনেই নাযায়৷ তাতে আকৌ মাছৰ লগতহে বেছি ভাল লাগে৷ “ওচৰৰে মেজৰপৰা চ’দাৰ বটলটো হাতত তুলি লৈ মালিকে উচ্ছাসেৰে ক’বলৈ ধৰিলে – “মই আগতে সদায় খাইছিলোঁ বুজিছা৷ পিছে ছোৱালীজনী ডাঙৰ হোৱাৰপৰা বৌৱেৰাই গালি পাৰোতে পাৰোতে খাবলৈয়েই নোপোৱা হ’লোঁ৷ আগতেই গম পোৱা হ’লে তোমাৰ ইয়াতেই মাজে মাজে খাব পাৰিলোহেঁতেন৷ মাছৰ লগত বেছি ভাল লাগে সঁচা, পিছে কেঁচা বুট বা ভজা বাদামৰ লগতো বেয়া নালাগে দেই৷ তুমি আকৌ চ’দাৰেহে খোৱা চাগে! মোৰ পিছে পানী হ’লেই হয়৷ হেৰি নহয়, গিলাচ দুটা ধুই আনা, মোৰ ঘৰত বাদাম আছে৷ আজি সেইখিনিৰেই কামটো চলাওঁ৷ কাইলৈ মই মাছৰ ব্যৱস্থা কৰিম বাৰু৷ “\nউৰহী গছৰ ওৰটো এতিয়াহে পালোঁ৷ মালৈ প্ৰচণ্ড খং উঠি আহিবলৈ ধৰিলে৷ কি দৰকাৰ আছিল ছিগনেচাৰ নামৰ মদৰ বটলটোত ঘৰৰপৰা কলাখাৰখিনি ভৰাই পঠিয়াবলৈ? মৰকেলেপীয়া ঘৰৰ মালিকটোৱে গেটৰ মুখতে স্বচ্ছ পলিথিনৰ বেগটোত বটলটো দেখি মদ এটুপি খোৱাৰ লোভত এই এঘণ্টা মোৰ মূৰটো চোবালে৷\n« ম’হ বৃতান্ত – যোগেন্দ্ৰ ভূঞা\nমি উইথ বানানা ইন গোৱা – পৰীশ‍্যামলী ভূঞাঁ »\nহাঃ হাঃ। খুব ভাল লাগিল।\nপুৰণা বেমাৰে উক দিলে, সেইটি দেখি–হাঃহাঃ।\nকাঢ়াকৈ দুপেগমান তাৰেপৰাই দিব লাগিছিল মালিকক।\nধেত্তেৰি৷ কলাখাৰৰেই এপেগ বনাই দিব লাগিছিল৷


ভেদ-ভাব মাত্ৰ দুৰ্বলতা | নীলা চৰাই\nভেদ-ভাব মাত্ৰ দুৰ্বলতা\nSeptember 17, 2012 October 25, 2017 ইমৰান শ্বাহ0Comments ইমৰান শ্বাহ, ধৰ্ম, ধৰ্মীয়\n| ইমৰান শ্বাহ\nএষাৰ ধেমেলীয়া কথাৰে আৰম্ভ কৰোঁ। চৈয়দ আব্দুল মালিক ৰসৰ অফুৰন্ত ভঁৰাল আছিল। দুই মিনিট কথা পাতিলে চাৰিবাৰ হাঁহিব লগা হয়। মোক নিজৰ ভাইৰ দৰে মৰম কৰিছিল। এদিন কথাই কথাই ক’লে— দুজন ভদ্ৰলোক বাটেৰে আহি আছিল, মুখামুখি হৈ দুয়ো ৰৈ গ’ল। কেলৈ জানেনে? দুয়োৰে সাংঘাতিক চিন্তা। আনজন যায় কেনেকৈ? যাব পাৰে কেনেকৈ? ফলত দুইজন ৰৈ গ’ল। যাবলৈ পাহৰিলেই। ভদ্ৰলোক দুজন কোন জানেনে? এজন হ’লগৈ আমাৰ জোক আৰু আনজন হ’ল কেৰেলুৱা।…\nআমাৰ বেছিভাগ মানুহৰে মূল সমস্যা সেইটোৱেই। মোৰ মনলৈ আহিছে নামঘোষাত বোধহয় আছে—\nবৰ্ণাশ্ৰম ধৰ্ম যত যাৰ যেন বিধি আছে\nতাৰে সে কেৱল অধিকাৰ।\nমই এই উদ্ধৃতিৰ আগলৈ বা পিছলৈ যাব খোজা নাই। এই যে ধৰ্ম শব্দটো, ইয়াৰ প্ৰকৃত অৰ্থ বুজিবলৈ আমি কিমান যত্ন কৰোঁ? প্ৰকৃত সত্যত উপনীত হ’ব পাৰোঁনে? আমি সবৰ্সাধাৰণ মানুহ। ইংৰাজীত যেনে মানুহক more than average বা men of rank বোলা হয়, তেওঁলোকৰ কথা এতিয়া আমি নাভাবোঁ। আচলতে আমাৰ দৰে সাধাৰণ মানুহকলৈহে সমাজ-জাতি; আমাৰহে উত্তৰণৰ প্ৰয়োজন। মহাপুৰুষজনাৰ কথা মনত পেলাই চাওক। কাৰ কথা তেখেতে প্ৰথম ভাবিছিল? কাৰ ওচৰলৈ লৈ যাব খুজিছিল জ্ঞানৰ অমৃত? দ্বিতীয়তে ‘যাৰ যেনে বিধি আছে’ তাতহে তেওঁৰ কেৱল অধিকাৰ। আনৰ বিধিত নহয়। য’ত অধিকাৰ নাই, তাত প্ৰশ্ন তোলাটো অনধিকাৰ। অনধিকাৰ চৰ্চা আৰু অধৰ্ম সমাৰ্থক। এইটো এক প্ৰকাৰৰ ব্যক্তি-স্বাতন্ত্ৰ্যৰো কথা। জীৱনৰ প্ৰায়বোৰ আদৰ্শজনিত ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ বিবেচনা হ’ব পাৰে। অৱশ্যেই ঔচিত্যৰ দফা এটা থাকিব।\nমুছলিম গ্ৰন্থতো মই দেখিছোঁ, কোৱা হৈছে— ”তোমাৰ বাবে তোমাৰ ধৰ্ম, মোৰ বাবে মোৰ ধর্ম।” ইয়াৰো আগলৈ বা পিছলৈ মই যাব খোজা নাই। তত্ত্বটোৱেই আমাৰ প্ৰয়োজন। খ্ৰীষ্টীয়ান ধর্মগ্রন্থতো অনুৰূপ কথা আছে। প্ৰতিৱেশীক ভাল পোৱাটো বাধ্যতামূলক। এই মুহূৰ্তত সংশ্লিষ্ট উক্তিটো মনলৈ অহা নাই।\nবিচাৰ কৰি চালে দেখা যাব, সহ-অৱস্থানৰ এটা ধাৰণা প্ৰায় সকলো ধর্ম তথা দাৰ্শনিক চিন্তাত আছে। জীয়াই থাকা আৰু জীয়াই থাকিবলৈ দিয়া। এটা প্ৰকৃতিৰ বিধান। যিহেতু আত্মাক চিনাই মূল কথা। গতিকে ই এটা ব্যক্তিগত প্ৰচেষ্টাত পৰিণত হয়। এই কাৰণতে একেটা ধৰ্মৰে দুজন মানুহৰ আধ্যাত্মিক সাধনা নিমিলিব পাৰে। বাহিৰৰ আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ প্ৰসংগটো ইয়াত গৌণ। ভিতৰৰ তাত্ত্বিক দিশটোহে প্ৰধানকৈ বিবেচনা কৰিবলগীয়া। এই কাৰণতে সম্ভৱত একোটা ধৰ্মত সময়ত কিছু ভাগ উদ্ভৱ হয়। দুটা ধৰ্মততো পার্থক্য থাকিবই পাৰে। ইয়াক ঠিক এইদৰেই গ্ৰহণ কৰা ভাল। প্রশ্ন কৰিবলৈ গ’লেই নিজ সাধনাৰ গতি ব্যাহত হ’ব। জোক আৰু কেৰেলুৱাৰ দৰে।\nএতিয়া আমি একেবাৰে ৰুঢ বাস্তৱলৈ লক্ষ্য কৰিব পাৰোঁ। এটা যেনিবা নির্বাচন আহিল। তৎক্ষণাত ভোট দিয়া মানুহবোৰৰ মাউখবোৰৰ হিচাপ আৰম্ভ হৈ যাব। কোনে কাক ভোট দিব। হিন্দুৱে মুছলমানে। কাক কেনেকৈ বলাব পাৰি। অনুদান প্ৰতিশ্ৰতি উচটনি ভাবুকি আৰু কিমান কি? দুষ্ট বুদ্ধিৰে ভৰা মগজুৰ সৃষ্টিশীলতাও বেছি। ইয়াত আচলতে ধাৰ্মিকতাৰ কোনো ঠাই নাই। ধর্মক দবাখেলৰ গুটিৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। জিকা জিকে। হৰা হাৰে। তেওঁলোক বহুত দূৰলৈ গুচি যায়। আমি মাত্ৰ কাৰো কোনেও মুখলৈ চাব নোৱৰা হৈ ৰৈ যাওঁ। এই অধিকাৰ কিয় দিলো আমি?\nধর্মত গুৰু লাগেই। ভাল গুৰু নহ’লে ধর্ম কিছুমান আচাৰ-বিচাৰৰ মাজত আৱদ্ধ হৈ ৰৈ যায়। কিন্তু ধর্মক জীৱিকা ৰূপে গ্ৰহণ কৰা আৰু ধর্মক আশ্ৰয় কৰি নেতা হোৱা প্ৰসংগ দুটা মন কৰা ভাল। দুয়োটা ক্ষেত্ৰত মানুহ নিস্বার্থ হোৱা টান। স্বাৰ্থ জড়িত কাম কল্যাণকৰ নহ’ব পাৰে। এনে নেতাই জাতীয় স্বাৰ্থক বিপৰ্যস্ত কৰিব পাৰে। ইয়াৰ অনেক নিদৰ্শন বিচাৰিলেই পোৱা যায়।\nআমি সবৰ্সাধাৰণ মানুহে এনেকৈ পণ কৰিব নোৱাৰোনে,— ধর্ম আমাৰ আত্মাৰ কল্যাণৰ সাথন, ইয়াক আমি বাহিৰৰ ন্যস্ত স্বাৰ্থ, ভুল শিখা আদি একোকেই স্পৰ্শ কৰিবলৈ নিদিওঁ? তাৰ সলনি ধর্মক ইয়াৰ স্বৰূপাৰ্থত গ্ৰহণ কৰিবলৈ যত্ন কৰি পৃথিৱীৰ জীৱন মধুৰ কৰি তুলিম?«\nলেখক অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা প্ৰাপক।\n← অসমীয়া কৃষ্টিৰ চমু আভাস (৪)\nবেটুপাত আৰু অন্যান্য: অক্টোবৰ ২০১২ →


Tokyo Olympic 2020: What Happens To Olympic Villages After The Games End– News18 assam\nHome » photogallery » world »Tokyo Olympic: কোটি কোটি খৰচ কৰি তৈয়াৰ কৰা হয় অলিম্পিক ভিলেজ, খেল শেষ হ’লে কি হয় সেইবোৰ?\nTokyo Olympic: কোটি কোটি খৰচ কৰি তৈয়াৰ কৰা হয় অলিম্পিক ভিলেজ, খেল শেষ হ’লে কি হয় সেইবোৰ?\n১৫ হাজাৰ ৪০০ কোটি ডলাৰ খৰচ কৰি গেমছ ভিলেজ নিৰ্মাণ কৰিছে জাপানে। ইমান খৰচ কৰি নিৰ্মাণ কৰা ভিলেজৰ ভৱিষ্যৎ কি?\n| July 23, 2021, 20:26 IST\n১৮৯৪ চনত আধুনিক অলিম্পিকৰ ধাৰণা দিছিল ফ্ৰান্সৰ বেৰন পিয়েৰে ডি কউবাটিনে। তাৰ পিছতে ১৮৯৬ চনৰ পৰা আৰম্ভ হয় আধুনিক অলিম্পিক।\nঅলিম্পিয়া আৰম্ভ হৈছিল ধৰ্মীয় উৎসৱ হিচাপে। লাহে লাহে সেই ক্ৰীড়াযজ্ঞ বিশ্বজুৰি বিয়পি থকা এথলীচটসকলৰ উৎসৱ হৈ পৰিল। অলিম্পিক এতিয়া গ্ৰেটেষ্ট শ্ব’ অন আৰ্থ। চাৰি বছৰত এবাৰ অনুষ্ঠিত হোৱা এই উৎসৱৰ বাবে অপেক্ষা কৰে ক্ৰীড়াবিদসকলে।\nইয়াৰ পূৰ্বে ১৯৬৪ চনত টকিঅ’ই অলিম্পিকৰ আয়োজন কৰিছিল। ২০২১ বৰ্ষত পুনৰ কোৰোণা মহামাৰীৰ এই কঠিন সময়ত অলিম্পিক অনুষ্ঠিত হৈছে টকিঅ’ত।\nকেইবা হাজাৰ ক্ৰীড়াবিদ, তেওঁলোকৰ প্ৰশিক্ষক, চিকিৎসকৰ পৰা আৰম্ভ কৰি আৰু বহুজন অলিম্পিকৰ বাবে আয়োজক চহৰলৈ আহিছে। সেয়ে তেওঁলোকৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা হয় অলিম্পিক ভিলেজ। অৰ্থাৎ ক্ষণস্থায়ী গাঁও। বৃহৎ অঞ্চলজুৰি এই অলিম্পিক ভিলেজ।\n২০১৩ চনৰ পৰাই অলিম্পিক আয়োজনৰ প্ৰস্তুতি চলাইছিল টকিঅ’ই। ১১ হাজাৰ ৩২৪ গৰাকী ক্ৰীড়াবিদৰ থকা–খোৱাৰ ব্যৱস্থা আৰু ৩৩৯খন প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজন কৰিছে টকিঅ’ই। ১১ হাজাৰ ৩২৪গৰাকী ক্ৰীড়াবিদে ৩৩৯টা ইভেণ্টত অংশগ্ৰহণ কৰিব। তেওঁলোক থকাৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা হৈছে গেমছ ভিলেজ।\n১৫ হাজাৰ ৪০০ কোটি ডলাৰ খৰচ কৰি গেমছ ভিলেজ নিৰ্মাণ কৰিছে জাপানে। ইমান খৰচ কৰি নিৰ্মাণ কৰা ভিলেজৰ ভৱিষ্যৎ কি? খেল শেষ হ’লে অলিম্পিক ভিলেজৰ কি হয়? এইক্ষেত্ৰত প্ৰতিখন গেমছ ভিলেজৰ ভৱিষ্যৎ কিন্তু একেই নহয়। কোনো গেমছ ভিলেজ পৰিত্যক্ত হয়। কোনোটো আকৌ গেমছ শেখ হ’লেই সাধাৰণৰ বাবে খুলি ৰখা হয়।\nআটলাণ্টা, বাৰ্ছিলোনা, ছিডনী, এথেন্সৰ গেমছ ভিলেজসমূহ কামত লগোৱা হৈছে। কোনোখন হৈছে পাৰ্ক, কোনোখন আকৌ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান, খেলা–ধুলা আদি হয়।\nৰিঅ’ অলিম্পিকৰ পিছত কৰ্তৃপক্ষই ঠিক কৰিছিল, ভিলেজৰ কিছু অংশ পুনব্যৱহাৰ কৰা হ’ব। কিন্তু সেয়া নহ’ল। দীৰ্ঘদিনৰ পিছত এতিয়া সেই ভিলেজ পৰিত্যক্ত। টকিঅ’ অলিম্পিকৰ গেমছ ভিলেজ কি কৰা হ’ব তাক লৈ এতিয়াও সিদ্ধান্ত হোৱা নাই।\nState Bank of India: Bumper খবৰ ! ষ্টেট বেংক অৱ ইণ্ডিয়াৰ কম দামত ঘৰ বিক্ৰী কৰাৰ সিদ্ধান্ত, আপুনিও লওক এই সুবিধা...


আই চি চিৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ প্লেয়াৰ অৱ দ্যা মন্থ বঁটা লাভ কৰিব ৰবিচন্দ্ৰন আশ্বিনে! - Olympia Sports\nHomeNewsআই চি চিৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ প্লেয়াৰ অৱ দ্যা মন্থ বঁটা লাভ কৰিব...\nআই চি চিৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ প্লেয়াৰ অৱ দ্যা মন্থ বঁটা লাভ কৰিব ৰবিচন্দ্ৰন আশ্বিনে!\nআই চি চিৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ প্লেয়াৰ অৱ দ্যা মন্থ বঁটা লাভ কৰিব ৰবিচন্দ্ৰন আশ্বিনে! আইচি চিয়ে ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ প্লেয়াৰ অৱ দ্যা মন্থ বঁটাৰ বাবে মনোনীত কৰা ক্ৰিকেটাৰসকলৰ মাজত আছে ভাৰতৰ ৰবিচন্দ্ৰন আশ্বিন নাম। আশ্বিনৰ উপৰিও আই চি চিয়ে এই বঁটাৰ বাবে ইংলেণ্ডৰ অধিনায়ক জো ৰুট আৰু ৱেষ্ট ইণ্ডিজৰ অল ৰাউণ্ডাৰ কাইল মেয়াৰ্ছ।\nআনহাতে মহিলাৰ শাখাত এই বঁটাৰ বাবে মনোনীত হৈছে ইংলেণ্ডৰ বেটাৰ টমী বিউমণ্ট, অলৰাউণ্ডাৰ নাট ছিভাৰৰ আৰু নিউজিলেণ্ডৰ বেটাৰ ব্ৰুক হল্লিদে।\nমনকৰিবলগীয়া যে ফেব্ৰুৱাৰী মাহত আশ্বিনে তিনিখন টেষ্টত অংশগ্ৰহণ কৰি ২৪ টা উইকেট দখল কৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও এটা শতকৰ সহায়ত ১৭৬ ৰান সংগ্ৰহ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। ইয়াৰ উপৰি প্লেয়াৰ অৱ দ্যা মন্থ বঁটাৰ বাবে মনোনীত হোৱা জু ৰুটে ভাৰতৰ বিৰুদ্ধে তিনিখন টেষ্টত অংশগ্ৰহণ কৰি ৩৩৩ ৰান সংগ্ৰহ কৰাৰ উপলৰিও ৬ টা উইকেট আৰু কাইল মেয়াৰ্ছে দুখন টেষ্টত ২৬১ ৰান সংগ্ৰহ কৰিছে।\nPrevious articleবিজেপি চৰকাৰে ক্ৰীড়াৰ উন্নয়নৰ বাবে ব্যয় কৰিলে ৮০০ কোটিৰো অধিক ধন\nNext articleহকী ইণ্ডিয়াৰ সভাপতিক নগাঁৱত সম্বৰ্ধনা\nOlympia November 2019\nক্ৰমাৎ ঘূৰি আহিছে ক্ৰিকেট উন্মাদনা; ইংলেণ্ডত অন্তিম অভাৰত আয়াৰলেণ্ডৰ ৰোমাঞ্চকৰ জয়


বিমান যাত্ৰাৰ লটিঘটি- অচিন্ত্য শইকীয়া - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমোৰ জীৱনৰ প্ৰথম বিমান যাত্ৰা বহুত শেহতীয়াকৈ অৰ্থাৎ ২০০৭ চনতহে আৰম্ভ কৰিছো৷ তাৰ আগলৈকে বিমানত উঠি পোৱাটোতো দূৰৈৰে কথা, কোনোকালে এয়াৰপৰ্টেই দেখি পোৱা নাছিলো৷ ভাবকচোন বাৰু তেনেকুৱা মানুহ এজনক যদি হঠাতে বিদেশলৈ অফিচিয়েল ডিউটিত যাব লাগে বুলি কয় কি অৱস্থা হ’ব!\nআমেৰিকান বেচৰকাৰী সংস্থা এটাত প্ৰকল্প বিষয়া হিচাপে কৰ্মৰত হৈ থাকোঁতে হঠাতে অফিচত এদিন প্ৰকল্প সঞ্চালকে ক’লে যে মই বেংকক যাব লাগে মণিটৰিং আৰু ইভালোৱেচনৰ ছদিনীয়া কৰ্মশালা এখনত যোগদান কৰিবৰ কাৰণে৷ ভাৰতৰ কেৱল মই আৰু বাকীসকল দক্ষিণপূৱ এছিয়া আৰু পশ্চিমীয়া দেশৰ পৰা অংশগ্ৰহণ কৰিব বুলি জানিব পাৰি ত্ৰাহি মধুসুদন দেখিলো৷ এনেই এতিয়ালৈকে বিমানতেই উঠি পোৱা নাই, তাতে আক’ ইণ্টাৰনেচনেল ট্ৰেভেল৷ তদুপৰি তাত গৈ ইংৰাজীত ভাষণ প্ৰদান কৰাৰ উপৰিও কথাবাৰ্তা ইংৰাজীতে কৰিব লাগিব, এনেহেন লাগিল যেন মোৰ প্ৰাণবায়ুয়ে উলাই যাব তেতিয়া! কি কৰা যায় এতিয়া, এফালে বিমানত উঠা তথা ইংৰাজী কোৱাৰ ভয়শংকা আৰু আনফালে সঞ্চালকৰ নিৰ্দেশ৷ বিকল্প পথ বিচাৰি নাপাই অৱশেষত কৰ্মশালাখনলৈ যোৱাৰে সিদ্ধান্ত লৈ প্ৰস্তুতি আৰম্ভ কৰি দিলো৷\nএয়াৰপৰ্টত কেনেকৈ সোমাব লাগিব, ক’ত চেক-ইন কৰিব লাগিব, চিকিউৰিটি চেকিং কেনেকৈ কৰিব লাগিব, হেণ্ডবেগ/ লাগেজ ক’ত নিব লাগিব ইত্যাদি ইত্যাদি কথাবিলাক জনা মানুহৰ পৰা শিকি ল’লো৷ তথাপিও থিঅ’ৰি আৰু প্ৰেকটিকেল বুলিও কথা এটা আছে দিয়কচোন৷ এয়াৰপৰ্টত গৈ থিঅ’ৰিৰ ষ্টেপখিনি ভালকৈ মুখস্থ নোহোৱাৰ বাবে লটিঘটি আৰম্ভ হ’লেই নহয়! প্ৰথম লটিঘটিটো হ’ল যে হেণ্ডবেগৰ টেগটো ইতিমধ্যে নিবলৈ পাহৰি গ’লো৷ অলপদিনৰ আগলৈকে হেণ্ডবেগৰ কাৰণে চেক-ইন কাউণ্টাৰতে চিকিউৰিটি টেগ ল’বলগীয়া হৈছিল য’ত নেকি চিকিউৰিটি অফিচাৰসকলে বেগ স্কেনিং কৰি ষ্টাম্প মাৰি দিছিল৷ আজিকালি অৱশ্যে বহুত বিমানবন্দৰত সেইটো ব্যৱস্থা উঠাই দিছে৷ চিকিউৰিটি গেটত উপস্থিত হোৱাৰ পাছতহে কথাটো উপলব্ধি কৰি পুনৰ ঘূৰি আহি টেগটো লৈ অনাতহে ৰক্ষা পৰিলো৷ দ্বিতীয় লটিঘটিটো হ’ল যে থিঅ’ৰি বুজোতে মোৰ অলপ দোধোৰমোধোৰ হৈছিল আৰু ফলস্বৰূপে হেণ্ডবেগতে দাড়িকটা সামগ্ৰীৰ লগতে ব্লেড কেইখনমানো লৈ গৈছিলো৷ বোলো বেংকক যাম, তাতনো আৰু ক’ত চুপাৰমেক্স অথবা উইলকিনচন বিচাৰি ফুৰিম!\nচিকিউৰিটি অফিচাৰজনৰ পৰা যিটোহে ধমকি খালো আজিও মনত আছে -“জিন্দেগীমে কভি প্লেনমে চফৰ নহি কিয়া হ্যে ক্যা৷” মই বোলো “নেহি৷” “যাও যাকে ফেক দৌ৷” থিঅ’ৰি ভালদৰে ক্লিয়াৰ নহ’লে যে প্ৰেকটিকেলত কিমান প্ৰব্লেম হ’ব পাৰে সেইটো বাৰুকৈয়ে উপলব্ধি কৰিলো মই! কথাটো অৱশ্যে এতিয়াও মাজে মাজে উপলব্ধি নকৰা নহয়৷ এতিয়াও ফিল্ডত এনে কিছুমান মীন পালক লগ পাওঁযে তেওঁলোকৰ জ্ঞান আৰু অভিজ্ঞতাৰ আগত মোৰ ফিচাৰী ডিগ্ৰীয়েও ফেইল মাৰি যাব৷ বাৰু যি নহওক, চিকিউৰিটি চেকত হোৱা খেলিমেলিৰ বাবে এয়াৰপৰ্টতে কেইবাৰ বাথৰূম গ’লো হিচাপ নাই৷ অৱশ্যে ভালেকেইটা নতুন শব্দ সিদিনা শিকিলো যেনে ধৰক চেক-ইন, চিকিউৰিটি চেক, টেক-অফ, লেণ্ডিং ইত্যাদি ইত্যাদি৷ মই আৰু চিটিবাছত উলমি ফুৰা মানুহটোৱে কি বুজি পাম যে ফ্লাইটত উঠাটোকে ব’ৰ্ড কৰা বুলি কয় বুলি৷\nটেক্-অফ কৰোঁতে মায়ে শিকাই দিয়া অনুসৰি কৃষ্ণ কৃষ্ণ কৰি চকুকেইটা মুদি দিলো, সিমান ভয় নালাগিল৷\nকিছুসময়ৰ পাছত জলপানৰ ব্যৱস্থা আৰম্ভ হ’ল৷ মোৰ টিকটটোত প্ৰি-বুকড্ মিল থকাৰ বাবে যথাসময়ত ধুনীয়া এয়াৰহোষ্টেছ এগৰাকী আহি “এক্সিউজ মি ছাৰ ইয়ৰ মিল” বুলি খাদ্যৰ পেকেট এটা আগবঢ়াই দিলে৷ মই মনতে ভাবিলো, বাহ্ মই বৰ ডাঙৰ চাকৰি কৰোঁ নেকিহে! লাখটকীয়া দৰমহা পোৱা ধুনীয়া এয়াৰহোষ্টেছেও দেখোন মোক ছাৰ বুলি সম্বোধন কৰিছে৷ অ’ পিছতহে গম পালো যে তাত প্ৰত্যেককে ‘ছাৰ’ বুলিয়ে সম্বোধন কৰে!\nবাৰু ছাৰ বুলি কোৱা কথাটো সিমানতে শেষ৷ এতিয়াহে লাগিল আচল লেঠাটো৷ কেনেকৈ খাদ্যৰ পেকেটটো খুলিম, কিধৰণেৰে খাম ইত্যাদি ইত্যাদি৷ ঘৰত ৰাতিপুৱাই আমি ভাত একাঁহি খোৱা মানুহ৷ এইবিলাক চেন্দুইছ তেন্দুইছ প্ৰথম দেখিছো, গতিকে কেনেকৈ খাম সেইলৈও তামাম চিন্তা৷ তিনিজনীয়া চিটটোৰ খিৰিকীৰ ফালে মই বহিছো, মাজৰ চিটটো খালী আৰু চাইডত এজন ভদ্ৰলোক বহিছে৷ তেখেতৰ হাততো মোৰ দৰে একেই এটা পেকেট৷ অৱশ্যে তেওঁক এয়াৰহোষ্টেছ গৰাকীয়ে কিবা ভেজ্/ননভেজ্ সোধোঁতে তেওঁ ভেজ্ বুলি কৈছিল৷ মোকো অৱশ্যে সুধিছিল, মই বোলো ফ্ৰীতে পাইছো যেতিয়া (যদিওবা টিকটতে পইছাটো কাটি লৈছে) কিহৰ ভেজ্ খাম, “ননভেজ্ প্লিজ্” বুলি কৈ দিলো৷ আৰু সেই ননভেজ খাওঁতে খাওঁতেই চাগৈ আজি দেহাটোৰ এই পৰিণতি৷\nবাৰু যিনহওক পেকেটটো খোলাৰ আগতে মই ভদ্ৰলোকজনলৈ কেৰাহিকৈ তেওঁ ধৰিব নোৱাৰাকৈ চাই আছো৷ মোৰ উদ্দেশ্য, তেওঁ যেনেকৈ খোলে মইয়ো খুলিম আৰু তেওঁ যেনেকৈ খাই মইয়ো খাম৷ সেইসময়ত মিষ্টাৰ বিনৰ ভিডিঅ বিলাকলৈ মনত পৰি নিজকে কিবা মিষ্টাৰ বিন নিচিনাই লাগি গ’ল৷ পেকেটৰ ভিতৰত খোৱা বস্তুৰ উপৰিও প্লাষ্টিকৰ কাটা চামুচ, কাটাৰ, সৰু গাখীৰৰ পেকেট ইত্যাদি দুই এপদ বস্তুও আছিল৷ খোৱাবোৱা শেষ হোৱাৰ পাছত মই বোলো এইখিনিটো পুনৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিম বুলি নেপকিনেৰে মছি বেগত ভৰাই থলো৷ লগতে চিটৰ বেকপেকত থকা মেগাজিনখনো মনে মনে ভৰাই ল’লো, পাছত মানুহক দেখুৱাই ফিতাহি মাৰিব পাৰিম এয়াৰ ট্ৰেভেল কৰিছো বুলি৷\nপ্ৰায় এঘণ্টামান আকাশত উৰাৰ পাছত অৱশেষত বিমানখনে কলিকতাৰ নেতাজী সুভাস চন্দ্ৰ বসু আন্তৰাষ্ট্ৰীয় বিমান বন্দৰত অৱতৰণ কৰিলেগৈ৷ পিছদিনা কাহিলীপুৱাতেই ফ্লাইট আছে বেংককলৈ৷ গতিকে লাগেজ কালেক্ট কৰি হালধীয়া ৰঙৰ প্ৰিপেইড এম্বেছাদৰ গাড়ী এখন লৈ লৰালৰিকৈ হোটেল পালোগৈ অলপ জিৰণি লৈ লওঁ বুলি৷\nদৰাচলতে থিঅ’ৰি মই যিজন মানুহৰ পৰা শিকিছিলো তেওঁ কিন্তু কোনোধৰণৰ ফ্ৰিকুৱেণ্ট ফ্লায়াৰ নহয়৷ তেখেতে জীৱনত কেৱল এবাৰ নে দুবাৰহে বিমান যাত্ৰা কৰিছে, তাকো দমেষ্টিক৷ ইণ্টাৰনেচনেল ট্ৰেভেলৰ কোনো অভিজ্ঞতা নথকা হেতুকে তেখেতে মোক বিশেষ একো সহায় কৰিব নোৱাৰিলে৷ আনহাতে খুউব কম সময়ৰ ভিতৰতে যাত্ৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিবলগীয়া হোৱাৰ বাবে তেনে কোনো সমল ব্যক্তিও যোগাৰ কৰিব নোৱাৰিলো থিঅ’ৰি মুখস্থ কৰিবলৈ৷ অৱশ্যে টিকটটো পঢ়ি এটা কথা গম পাইছিলো যে ইণ্টাৰনেচনেল ট্ৰেভেল কৰিলে ডিপাৰ্চাৰ সময়ৰ পৰা প্ৰায় তিনিঘণ্টাৰ আগেয়ে চেক-ইন কৰিব লাগে৷ বিমান এৰাৰ সময় পুৱা ৬ মান বজাত থকাৰ বাবে নিশা ২ বজাতেই হোটেল ত্যাগ কৰিলো৷ কলকাতা এয়াৰপৰ্টৰ কাষতে থকা ভি আই পি ৰোডৰ হোটেল এখনত নিশাটো কটোৱাৰ বাবে অৱশ্যে তাতোকৈও সোনকালে বিমান বন্দৰলৈ যাবলৈ বুলি শেতেলিৰ পৰা উঠাৰ দৰকাৰ নহ’ল৷\nআমাৰ অসমীয়াত কথা এষাৰ আছে নহয় “অল্প বিদ্যা ভয়ংকৰ” বুলি! আগদিনাখন মাত্ৰ এবাৰ গুৱাহাটী-কলকাতা প্লেনত উঠাৰ অভিজ্ঞতা হৈছেহে, টেক্সিৰ পৰা নামিয়েই সদায় বিমানত ঘূৰি ফুৰা মানুহৰ নিচিনাকৈ ‘লেভেল’ এটা দি বিমানবন্দৰত এ’ণ্ট্ৰি মাৰিলো৷ মনতে ভাবিছো বাহ্ মোৰ দেখোন এটিটিউদেই সলনি হৈ গৈছে! অৱশ্যে আগদিনাৰ অভিজ্ঞতাই মোৰ কনফিডেঞ্চ্ লেভেলটো যথেষ্ট বঢ়াই তুলিলে৷\nহাতত থকা একমাত্ৰ লাগেজটো স্কেনিং কৰি চেক-ইন কাউণ্টাৰত উপস্থিত হ’লোগৈ৷ আগদিনা গুৱাহাটীৰ পৰা আহোঁতেই দুটামান শব্দ শিকিছিলো নহয় তাৰ ভিতৰত এইটোও শিকিছিলো যে ‘লাগেজ’ মানে হ’ল বিমান এখনৰ ডিকিত ভৰাই নিয়া বেগ৷ লাগেজটো কিন্তু একেবাৰে গন্তব্য বিমানবন্দৰ পোৱাৰ পাছতহে কালেক্ট কৰিব পৰা যায়৷ গুৱাহাটীৰ পৰা ডিব্ৰুগড়ৰলৈ যাওঁতে নেটৱৰ্ক বাছৰ ডিকিত সুমোৱাই দিয়াৰ পাছত ৰাষ্টাত আপোনাৰ লাগতিয়াল বস্তুটো দৰকাৰ হৈছে কাৰণে গাড়ীখন বোকাখাতত ৰখাওঁতে উলিয়াই লওঁ বুলি ভবাৰ দৰে বিমানত কিন্তু ল’ব নোৱাৰি দেই ৷\nআগদিনাৰ ভুলবোৰ পুনৰাবৃত্তি নহওক বুলি ভাবি এইবাৰ আগতীয়াকৈয়ে হেণ্ডবেগৰ টেগ কালেক্ট কৰিলো৷ হেণ্ডবেগ যদিওবা মাত্ৰ এটাই, টেগ কিন্তু দুটা ল’লো৷ কাৰণটো বুজি পাইছে চাগে! ঘূৰি আহি মানুহক দেখুৱাবলৈ আক’৷ কেতিয়াবা ৰাষ্টাত এনে কিছুমান ব্যক্তি দেখা পাওঁ যিসকলে ট্ৰেভেল কৰাৰ কেইবামাহ যোৱাৰ পাছতো বেগৰপৰা টেগটো আঁতৰাই নিদিয়ে৷ সেইসকলে চাগৈ তেনেধৰণেৰে মানুহৰ আগত দেখুৱায়েই আত্মসন্তুষ্টি লাভ কৰে বিমান যাত্ৰা কৰোঁ বুলি৷ আৰু এটা আমোদজনক কথা বহুতৰে মুখত শুনা পাওঁযে আমাৰ ইয়াত এনে কিছু ডেকাল’ৰা আছে যাৰ কিন্তু নিজা মটৰচাইকেল নাথাকে অথচ হেলমেট এটা হাতত লৈ ৰাষ্টাই ঘাটে ঘূৰি ফুৰে৷ মই কিন্তু গুৱাহাটীৰ চিটিবাছত মাজে সময়ে দেখিছো তেনেকুৱা হেলমেট হাতত লোৱা ডেকা৷ পিছে মোৰ ক্ষুদ্ৰ মগজুৱে এইটোহে ঢুকি নাপায় যে তেখেতৰ যদি নিজা মটৰচাইকেল আছেই, চিটিবাছত উলমি যাবলৈ কিহৰ প্ৰয়োজন!\nঅ’ ৰ’ব, মই ব্ৰেক এটা মাৰোঁ৷ ক’ৰ কলকাতাৰ এয়াৰপৰ্টৰ পৰা আহি গুৱাহাটীৰ চিটিবাছ পালোহি! বাৰু সি যি কি নহওক, কনফিডেঞ্চ লেভেলটো বাঢ়ি ৭০% মান হৈছিলগৈহে, শ্বেয়াৰ মাৰ্কেট ডাউন হোৱাৰ নিচিনাকৈ মোৰ লেভেলটোও সাউতকৈ ১০% মানলৈকে নামি আহিল, যেতিয়া গম পালো যে চিকিউৰিটি চেকিং কৰাৰ আগতে ইম্মিগ্ৰেচন চেক নামৰ কিবা এটাও কৰিব লাগে বুলি৷ চেক্-ইন কাউণ্টাৰত বহি থকা ধুনীয়া লেডীগৰাকীয়ে এইবিষয়ে কিবাকিবি অলপ বুজাইছিল, পিছে ইংৰাজীত ফটাফট কি ক’লে তৰ্কিবই নোৱাৰিলো মই৷ ভাগ্য ভাল যেনিবা মোৰ পাছত একেশাৰীতে পৰোপকাৰী ভদ্ৰলোক এজন থিয় হৈ আছিল৷ তেখেতে মোৰ অসুবিধা হৈছে বুলি উপলব্ধি কৰিব পাৰি মোক ভালদৰে বুজাই দিলে যে ভাৰতবৰ্ষৰ পৰা বাহিৰৰ যিকোনো দেশলৈ যাবলৈ হ’লে এয়াৰপৰ্টত ইম্মিগ্ৰেচন চেক কৰিবলগীয়া হয় আৰু লগতে কাউণ্টাৰটো কোনফালে আছে সেইটোও তেখেতে দেখুৱাই দিলে৷\nইম্মিগ্ৰেচন কাউণ্টাৰত গৈ এনেকুৱা লাগিল যেন ক’ৰবাত চাকৰিৰ ইণ্টাৰভিউহে দি আছো মই! কি কাৰণে যাম, কিমানদিন থাকিম ইত্যাদি ইত্যাদি প্ৰশ্ন৷ এইবাৰ পিছে চিকিউৰিটি চেকিং কৰোঁতে একো লটিঘটি নহ’ল আগদিনা প্ৰেকটিকেল এক্সপেৰিয়েন্স হোৱাৰ বাবে৷ থিঅ’ৰি বুজি নোপোৱাকৈ মুখস্থ কৰি পৰীক্ষাত বহিলেযে কিমান সমস্যা হয় সেইটোৰ প্ৰমাণ পুনৰ লাভ কৰিলো৷\nব’ৰ্ডিং এনাউন্সমেণ্ট হোৱাৰ পাছত যথাসময়ত জেট এয়াৰৱেজৰ বিমানখনৰ নিৰ্দিষ্ট আসনখনত গৈ বহিলোগৈ৷ বাছত সদায় খিৰিকীৰ ফালৰ চিটটোত বহিবলৈ সুবিধা বিচাৰি ফুৰাৰ দৰে এইবাৰো মই খিৰিকীৰ ওচৰৰ আসনখনতে বহিলো৷ আজিকালি অৱশ্যে লাগ বুলিলেই বিমানত খিৰিকীৰ কাষৰ আসন পোৱা নাযায়৷ এইমাহৰ প্ৰথমভাগত বিশেষ এটা কামত মোৰ একমাত্ৰ বাইদেউৰ সৈতে মোহনবাৰীৰ পৰা এয়াৰ ইণ্ডিয়াৰ বিমানযোগে বাংগালোৰলৈ যাত্ৰা কৰিছিলো৷ মই বাইদেউৰ কাৰণে খিৰিকীৰ ফালৰ আসন এখন বিচাৰি চেক-ইন কাউণ্টাৰত অনুৰোধ জনাইছিলো যদিও কিন্তু খিৰিকীৰ আসন নাপালো৷ জানিব পাৰি আচৰিত হ’লো যে খিৰিকীৰ কাষৰ কিছুমান নিৰ্দিষ্ট আসন লাভ কৰিবলৈ হ’লে অতিৰিক্ত ৫০০ টকা ভৰিব লাগে৷ মই বোলো কি দৰকাৰ ৫০০ টকা ভৰি খিৰিকীৰ কাষত বহিবলৈ, তাতোতকৈ সেই টকাৰে দুয়োজনে বাংগালোৰত গৈ দকচি মাৰি মাংসভাত খাব পাৰিম৷\nবাৰু যি নহওক, আগতে এনেকুৱা ধৰণৰ নিয়ম নাছিল কাৰণেই চাগৈ মই বিচৰা অনুসৰিয়েই খিৰিকীৰ কাষৰ আসনখন লাভ কৰিছিলোঁ৷ তিনিজনীয়া চিটটোৰ বাকী দুজন চীনা নাগৰিক৷ আমাৰ আগৰ চিটটোত বহা তিনিজনো তেওঁলোকৰ লগৰেই৷ কথাবাৰ্তা পাতি গম পালো যে তেওঁলোক আটাইকেইজনেই অভিযন্তা আৰু ফুৰিবলৈ বুলি থাইলেণ্ডলৈ উলাইছে৷ এটা কথা লক্ষ্য কৰি আচৰিত হ’লো যে তেওঁলোক কিন্তু পেছাত একো একোজন অভিযন্তা পিছে ইংৰাজীত অতি দুৰ্বল৷ সেইকথা কেনেকৈ গম পালো শুনক৷ যাত্ৰাপথত বিমানৰ কৰ্মচাৰীয়ে আমাক প্ৰত্যেককে একোখনকৈ ইংৰাজীত লিখা ফৰ্ম দিছিল ফিলআপ কৰিবলৈ৷ মীন মহাবিদ্যালয়ত লগৰকেইটাই নেদেখাকৈ লৰালৰিকৈ পৰীক্ষাৰ উত্তৰবহী লিখি ছাৰৰ হাতত জমা দিয়াৰ নিচিনাকৈ ইয়াতো ফটাফট ফৰ্মখন পূৰাই পেলালো৷ মই লক্ষ্য কৰিলো যে সিহঁতেতো ফিলআপ কৰিব নোৱাৰি মোৰ ফালে ভেবালাগি চাই ৰৈ আছে৷ “হোৱাট হেপেনড্” বুলি মই সোধাত মোৰ কাষতে বহা অভিযন্তাজনে ফৰ্মখন কেনেকৈ পূৰাব লাগিব সেই বিষয়ে শিকাই দিবলৈ ক’লে৷ বেংককৰ কৰ্মশালাত ইংৰাজীত ভাষণ দিব লাগিব বুলি ভয়কৰা মানুহটোৱে যেতিয়া দেখিলো যে এইকেইটা চোন মোতকৈও চাৰ, তেতিয়া মোৰ বুকু একেবাৰে ডাঠ হৈ গ’ল! মইয়েই নিজকে ইংৰাজীত গাধা বুলি ভাবো অথচ ইহঁত দেখোন মোতকৈও গাধা! চীনা অভিযন্তা কেইজনক ফৰ্মখন ফিলআপ কৰিবলৈ শিকাই দিয়াৰ ফলত মোৰ কনফিডেঞ্চ লেভেলৰ গ্ৰাফডাল পুনৰ শ্বেয়াৰ মাৰ্কেটৰ গ্ৰাফ উৰ্ধগামী হোৱাৰ দৰে উপৰলৈ উঠি গ’ল৷ অৱশ্যে মই এইকথাটোও নভবা নহয় যে আমাৰ দেশতহে ইংৰাজী ভাষাটোক সকলোৱে ইমান বেছিকৈ প্ৰাধান্য দিয়ে, চীনাসকলে চাগৈ নিদিয়ে৷ তেওঁলোকে মোতকৈ কম ইংৰাজী জানে বুলি গম পোৱাৰ পাছত মোৰ মুখৰ পৰা ইংৰাজী শব্দ একেবাৰে আখৈফুটাদি ফুটিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে৷ কিছুমান লোকে পানীয়বিধ ধৰাৰ পাছত যে মুখৰপৰা তামাম ইংৰাজী শব্দ উলিয়াই ঠিক মোৰো যেন সেই একেই অৱস্থা!\nবেংককলৈ কলিকতাৰ পৰা প্ৰায় ২ ঘণ্টা ৫০ মিনিটমান সময়ৰ পথ৷ ভালেসংখ্যক ইণ্টাৰনেচনেল ফ্লাইটত শীতল পানীয়ৰ লগতে হাৰ্ড ড্ৰিংকচৰো ব্যৱস্থা থাকে৷ ধুনীয়া ধুনীয়া ভাৰতীয় এয়াৰহোষ্টেছ দুগৰাকীয়ে ইতিমধ্যে পানীয় বিতৰণ আৰম্ভ কৰি দিছে৷ ৷ মই বোলো আমাৰ ঘৰৰ ওচৰৰ চুলাই খোৱাকেইটাক ইয়ালৈ লৈ আহিব লাগে, গোটেই ষ্টক ফিনিছ কৰি দিলেহেঁতেন আজি! প্লেনত ড্ৰিংকচ কৰাৰ অভিজ্ঞতা এটা লওঁ বুলি ভাবি সুন্দৰী দুগৰাকীৰ পৰা বিয়েৰৰ কেন্ এটাকে বিচাৰিলো৷ বেলেগ খাবলৈ ভয়, কেনেবাকৈ বমি চমি হ’লে বৰ লাজত পৰিব লাগিব৷ পিছে দুঢোকমান মাৰি আৰু আগবঢ়াব নোৱাৰিলো মই তিতা- তিতা লগাৰ কাৰণে৷ সেইভাগি সিমানতে অন্তপেলাই মোক দিয়া লান্সৰ পেকেটটো শেষ কৰি অকণমান টোপনি যাবলৈ চেষ্টা কৰিলো, পিছদিনা ৱৰ্কশ্বপ আছে৷ গতিকে ক্ষন্তেক জিৰণি নল’লে হোটেলত গৈ প্ৰিপাৰেচন কৰিবলৈ অসুবিধা হ’ব৷ মোৰ চকুযুৰি বন্ধ আছে যদিও কিন্তু ভালদৰে গম পাই আছো যে চীনা বন্ধুকেইটাই ফ্ৰীতে পাই ইটোৰ পিছত সিটো পেগ্ পূৰাদমে মাৰিয়েই আছে৷\n“লেডিজ এণ্ড জেনটলমেন, উই উইল বি লেণ্ডিং চৰ্টলি ইন বেংকক” বুলি স্পীকাৰত শুনাৰ লগে লগে চিলমিলকৈ ধৰি থকা টোপনিৰপৰা সাৰ পাই গ’লো৷ কাষৰ চাইনিজ বন্ধুকেইজনে তেতিয়াও গমেই পোৱা নাই যেন লাগিল৷ ক’ৰপৰা পাব, ফ্ৰীতে পালে আলকাতৰাও চোবাব পাৰি নিচিনাকৈ সেইগাল গিলি আহিছে নহয় বকাসুৰ কেইটাই! মনতে ভাবিলো তেনেকৈ৷ সিহঁতলৈ চাই থাকোঁতেই কাষৰটোৱে দিলে নহয় উগাৰ এটা মাৰি, উফ ৰাম! ভেকেটা ভেকেট গোন্ধটো মোৰ নাকেৰে সোমাই একেবাৰে পেট পালেগৈ৷\nএইখিনিতে অলপ ৰ’ব দেই, ষ্টাৰ প্লাচত আগতে চিৰিয়েল এখন প্ৰচাৰ হৈছিলযে “সাথ নিভানা সাথিয়া”, তাত ব্ৰেক দিলে মহিলা সকলৰ তামাম খং উঠাৰ নিচিনাকৈ আপোনালোকৰো যদি খং নুঠে তেনেহ’লে ঘটনা এটা মাজতে কওঁ শুনক৷ তেতিয়া মোৰ একো চাকৰি বাকৰি নাই৷ কিবা এটা ইণ্টাৰভিও থকাৰ বাবে মাৰপৰা টকা কেইটামান লৈ সাজিকাচি আহিছো যোৰহাটলৈ বুলি৷ এতিয়া যেনেকৈ ফ্লাইটত খিড়িকীৰ চিট বিচৰাৰ বেমাৰটো আছে ঠিক তেনেকৈ বাছৰ ক্ষেত্ৰতো একেটা বেমাৰেই আছিল, এইটো মানে মোৰ জন্মগত বেমাৰ চাগৈ৷ যিনহওক আপোনালোকে ভাবি থকাৰ ধৰণেৰেই মই খিড়িকীৰ ফালৰ চিটটোতেই বহিলো৷ তিনিজনীয়া চিটটোৰ মাজত এজন ভদ্ৰলোক আৰু কাষত এগৰাকী ভদ্ৰমহিলা৷ যোৰহাট ডিব্ৰুগড় যাত্ৰা কৰি থকা মানুহে মা-লক্ষ্মী নামৰ বাছখন দেখিছে চাগৈ, সেইখন বাছতে আহি আছোঁ মৰাণ পোৱাহি নাই তেতিয়ালৈকে৷ ইণ্টাৰভিওত কেনেকুৱা ধৰণৰ প্ৰশ্ন সুধিব পাৰে বুলি মই মনৰ ভিতৰতে আওৰাই আওৰাই গৈ আছো৷ তেনেকুৱাতে মোৰ কাষত বহি অহা ভদ্ৰলোকজনে মাৰিলে নহয় এটা হাঁচি৷ এথোপা ৰঙা গোলাপ নহয়, এথোপা হেঙুনহে তেওঁৰ নাকেদি বাহিৰ হৈ মোৰ বাওঁহাতত পৰিলহি৷ চিহ্ চিহ্ কি কৰোঁ এতিয়া! মানুহজনে একোযেন গমেই নাপায় কি ঘটিল, সেইটো চেণ্টি দি মোৰ ফালে ঘূৰিয়েই নাচালে বুজিছেনে৷ ভাগ্য ভাল যেনিবা বাছখনত পৰ্দা লগোৱা আছিল, মানুহজনৰ অতি মূল্যৱান হেঙুনখিনি ক’ত মছিলো গম পালে নিশ্চয়৷ আজি অতদিনৰ মূৰত এই চীনাটোৰ ভেকেটা ভেকেট উগাৰৰ গোন্ধটো পাওঁতেও সেই হেঙুনৰ ঘটনাটোলৈ মোৰ পটকৈ মনত পৰি গ’ল৷ তেতিয়াৰ পৰাই চিটি বাছৰ কাষেৰে যাওঁতেও বিৰাট সাৱধান হওঁ মই৷ ন’হলে কেতিয়া কাৰ থু-খেকাৰ অথবা তামোলৰ পিক গাত পৰেহি ঠিক নাথাকে৷\nইতিমধ্যে বিমানখনে সুবৰ্ণভূমি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমান বন্দৰত অৱতৰণ কৰিছেগৈ৷ যথেষ্ট ডাঙৰ বিমান বন্দৰটো৷ এবাৰ টিভিত দেখিছিলো যেন লাগে, এইটো বিমান বন্দৰতে বিমান এখন দুৰ্ঘটনাগ্ৰস্ত হৈ বহুত মানুহৰ মৃত্যু ঘটিছিল৷ ম’বাইলৰ স্ক্ৰীনখনতে নিজৰ কপালখন এবাৰ চালো, হেঙুন চেঙুন হাতত পৰিছিল যদিও কিন্তু জীৱনত কাহানিও কল্পনা নকৰা ঠাইখনত আজি উপস্থিত হৈছোহি বুলি ভগৱানৰ নামকে ললো৷ কাৰোবাৰ টেনচন লাগেনে নাই নাজানো মোৰ কিন্তু অতবছৰে বিমানত যাত্ৰা কৰি থকাৰ পাছতো এতিয়াও এটা সময়ত বিৰাট টেনচন্ হয়৷ কেতিয়া জানে, এয়াৰ হোষ্টেজ কেইগৰাকীয়ে “আপাতকালিন স্থিতিও মে পানীমে উতৰনেচে আপকে কুৰচিকে নিচেমে ৰাখে হোয়ে লাইফ জেকেট ইচ তৰহচে পেহেন লিজিয়ে” বুলি ক’লে প্লেনখন সঁচাকৈ পৰিলে কি অৱস্থা হ’ব বুলি ভাবি ভাবি এবাৰ টয়লেট গৈয়ে আহোঁগৈ নেকি নিচিনা লাগি যায়৷\nবেংককত যিহেতু “ভিজা অন এৰাইভেল” ব্যৱস্থা আছে গতিকে বিমানৰ পৰা নামিয়েই লগৰ সহযাত্ৰীবিলাকক অনুসৰণ কৰি কৰি ভিজা প্ৰদান কৰা কাউণ্টাৰ পালোঁগৈ৷ তাতো অলপকৈ লটিঘটি নলগা নহয়, মানে কথাটো এনেকুৱা বেংককত ভিজা পাবলৈ ১০,০০০ থাই বাহট (থাইলেণ্ড টকা) অথবা সমান পৰিমাণৰ আমেৰিকান ডলাৰ কাউণ্টাৰত দেখুৱাব লাগে৷ মই এই বিষয়ে জ্ঞাত কাৰণে লগত সেই পৰিমাণৰ কাৰেন্সি লৈ লাইনত থিয়হৈ আছোঁ৷ মোৰ পাছত থিয়হৈ থকাজনো ভাৰতীয় নাগৰিকেই আছিল৷ তেনেকুৱাতে মোক খুজিলে নহয়, “ভাই চাহাব আপকা হৌনেকে বাদ আপকা ডলাৰ মোঝে দিজিয়েগাহা প্লিজ, মে কাউণ্টাৰমে দিখাকে আপকৌ লৌতা দোংগা, বচ দো মিনিট কা কাম”৷ বাপৰে বাপ দেখিছে ই কেনেকুৱা মানুহ, মই বোলো “তোৰ জহন্নীযোৱা পইছা যদি নাইয়েই তেনেহ’লে কাৰ বাপেৰৰ মূৰাটো কৰিবলৈ ইয়ালৈ আহিছ” সেইবুলি মুখৰ ভিতৰতে ভোৰভোৰালোঁ৷ “নেহি দেগা” বুলি ডাইৰেক্টলি কৈ তাৰপৰা লাগেজটো ল’বৰ কৰণে ঢাপলি মেলিলোঁ৷\nজীৱনত প্ৰথমবাৰ বিমানত উঠিছোঁ, লগতে সেই প্ৰ্থমবাৰেই বিদেশৰ মাটিত ভৰি থৈছো, মোৰ মনৰ স্থিতিটো কেনেকুৱা হ’ব পাৰে আপোনালোকে নিশ্চয়কৈ অলপ হ’লেও উপলব্ধি কৰিব পাৰিছে৷ বিমান বন্দৰৰ বাহিৰৰ গেটেদি উলাওঁতেই মোৰ নামৰ প্লেকাৰ্ডৰ সৈতে ড্ৰাইভাৰজন ৰৈ থকা দেখি কিবা বেলেগ সুখানুভূতি এটা লাভ কৰিছিলোঁ৷ দামী কাৰ বুলি ক’লে তেতিয়ালৈকে মেক্সিমাম টাটা ইণ্ডিকাত উঠা মানুহ মই, অত্যাধুনিক সা-সুবিধাযুক্ত চেদান গাড়ীখনত মই উঠিবলৈ বুলি ড্ৰাইভাৰে দৰজাখন খুলি দিওঁতে মোৰ একেবাৰে “খুচিকে আঁচু” ওলাই আহিবলগীয়া অৱস্থা হৈছিল৷ গাড়ীখনত বহাৰ লগে লগেই এবটল মিনাৰেল ৱাটাৰৰ সৈতে এখন আলোচনী আগবঢ়াই দিলে তেখেতে মোক৷ মই বোলো ঘৰত ডাইৰেক্ট টিউৱেল মাৰি পানী খোৱা মানুহ, ইয়াত এনে আতিথ্য পাই মনতে নিজকে নিজেই “জীলে বেটা অপনা জিন্দেগি” বুলি কৈ পেলালো৷ ইমানখিনি সুবিধা পাই মইতো এনেই অলপ অচৰপ পাগল হৈছোয়েই, তাতোকৈয়ো ডাঙৰ চাৰপ্ৰাইজ যে মোৰ কাৰণে ৰৈ আছে তেতিয়ালৈকে গমেই পোৱা নাছিলোঁ৷\nপ্ৰায় এঘণ্টামান যোৱাৰ পাছত এটা প্ৰকাণ্ড কেম্পাছৰ সৈতে থকা বিৰাট ওখ বিল্ডিং এটাৰ দুৱাৰমুখত গাড়ীখন ৰাখিলেগৈ৷ “চাৰ দিচ ইজ ইয়ৰ হোটেল” বুলি কোৱাতহে গম পালো মই থাকিবলগীয়া হোটেলখন এইখনেই বুলি৷ আগতে গুৱাহাটীলৈ কেতিয়াবা আহিলে পল্টন বজাৰত কমদামী হোটেল বিচাৰি ফুৰা মানুহ মই, কেনেকৈ গম পাম ইমানযে ডাঙৰ হোটেলত মোক থাকিবলৈ দিব বুলি! এইটোতো এইটোয়েই, তাতোকৈয়ো ডাঙৰ কথাটো কি আছিল জানে, মই তেতিয়ালৈকে গমেই পোৱা নাছিলো সেইখনযে এখন ফাইভ ষ্টাৰ হোটেল বুলি৷ হয়, মই পদাৰ্পণ কৰা হোটেলখন হ’ল “হোটেল মিলেনিয়াম হিলটন”, পৃথিৱীৰ বিভিন্ন দেশত বিস্তৃত হৈ থকা পঞ্চাতাৰকাযুক্ত হোটেল৷ ক’ত আহিলো এইবিলাকত, কি হ’ব এতিয়া মোৰ ইত্যাদি কথা ভাবি মোৰ মূৰটো যেন আচন্দ্ৰাই কৰিছে তেনেকুৱা উপলব্ধি কৰিলোঁ৷ “চাৱাচদি” বুলি থাই ভাষাতে মোক ধুনীয়া ধুনীয়া থাই ছোৱালী দুজনীয়ে মোক সম্ভাষণ জনালে৷ চেক-ইন ফৰমেলিটিবিলাক সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পাছত মোক হোটেলৰ ৱেটাৰ এজনে ৰুমলৈ বুলি লিফটেৰে লৈ গ’ল৷ সৰ্বমুঠ ৩১ মহলীয়া হোটেলখনৰ মোৰ কোঠাটো আছিল ১৬ মহলাত আৰু মিটিং হৈছিল দহ মহলাত৷ সিদিনাৰ আগলৈকে মই সাত মহলাতকৈ ওখ বিল্ডিঙত উঠিয়ে পোৱা নাছিলোঁ৷ ক’ৰপৰা পাম, অসমত তেনেকুৱা ওখ বিল্ডিং থাকিবওতো লাগিব৷ এতিয়াহে মানুহে গুৱাহাটীতে ‘ভিভাণ্টা’ চাবলৈ সুবিধা পাইছে, নহ’লেতো আগতে সেইবিলাকৰ কাৰণে দিল্লী-বোম্বে যাবলগীয়া হৈছিল৷\nযিনহওক মোৰ বাবে বুক কৰি ৰখা নিৰ্দিষ্ট কোঠাটোত পদাৰ্পণ কৰিলোগৈ৷ কোঠাটোত সোমায়েই কি কি সামগ্ৰী আছে ভালকৈ এবাৰ মন কৰিলো, চাৰি-পাঁচশ টকীয়া ৰূম আৰু ফাইভ ষ্টাৰ হোটেলৰ ৰূমৰ পাৰ্থক্যনো কি অলপ বুজিবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ৷ পিছে বান্দৰেনো কি নাৰিকলৰ মূল বুজি পাম, মোৰ যেন তেনেকুৱা একেই অৱস্থা৷ দুখন বিছনাযুক্ত কোঠাটোৰ এখনত বহি চালো কেনেকুৱানো বুলি৷ উফ্ কি কম আৰু, ইম্মান কোমল! এখন ৱাল সম্পূৰ্ণৰূপে পৰ্দাৰে ঢাকি থোৱা আছে৷ নিশ্চয় খিৰিকীয়ে আছে বুলি দুয়োখন কাপোৰ চপাই দিলো, ৱাল নাই তাত, তাৰ ঠাইত এখন প্ৰকাণ্ড আইনা৷ বাহিৰলৈ চালো অতি মনোৰম দৃশ্য, মস্ত মস্ত বিল্ডিংবোৰৰ কাষেদি এখন ধুনীয়া নদী বৈ গৈছে৷ নদীখনত কেইবাখনো সৰু সৰু জাহাজ চলি থকা দেখা পালো৷ পাছতহে গম পালো সেইখন বেংককৰ পৰ্যটনৰ কেন্দ্ৰবিন্দু স্বৰূপ বিখ্যাত চাও-ফ্ৰায়া নদী৷\nচীনা বন্ধুজনৰ মুখৰ ভেকেটা ভেকেট গোন্ধটোত ইতিমধ্যে পেটটো অলপ বেয়া কৰা নিচিনা লাগিছিল কাৰণে লৰালৰিকৈ বাথৰূম পালোগৈ৷ বাথৰূমটোত ইফালেও আইনা আৰু সিফালেও আইনা, অকলশৰীয়াকৈয়ে আছো যদিও কিবা নিজকে নিজেই লাজ লাগি গ’ল৷ ভিন্ন ৰকমৰ চেম্পু, কণ্ডিচনাৰ, চাবোনেৰে বাথৰূমটো ভৰি আছে৷ মই কিন্তু মোৰ মিছন ইতিমধ্যে আৰম্ভ কৰি দিলো৷ মানে ব্যৱহাৰ নকৰা বটলকেইটা বেগত সোমোৱালোহি ঘৰলৈ বুলি লৈ আনিবলৈ৷ গাটো ধুইহে যেন অলপ কিবা ভাল লাগি গ’ল মোৰ৷\nদৰাচলতে মোৰ জন্মগত অসুখ বুলি ক’লে খিড়িকীৰ কাষত বহি ভাল পোৱা বেমাৰটোৰ উপৰিও অন্য এটাও আছে আৰু সেইটো হ’ল “হোম চিকনেছ৷” ঘৰৰ পৰা আঁতৰত থাকি পঢ়াশুনা কৰাৰ সময়তেই এই বীজাণুটোৱে কেনেকৈ জানো দেহত প্ৰবেশ কৰিলে গমকেই নাপালো৷ বহুত চিকিৎসা কৰিলো পিছে এতিয়ালৈকে আৰোগ্য লাভ কৰিব পৰা নাই৷ গতিকে এই বেমাৰৰ বীজাণুটোৱে ঘৰৰপৰা প্ৰায় ২৩০০ কিঃমিঃ আঁতৰত অৱস্থিত বিদেশৰ চহৰ বেংকক পাওঁতে কেনেকুৱাকৈ উকমুকাব পাৰে এবাৰ কল্পনা কৰকচোন! লাহে লাহে যেন মোক বেমাৰটোয়ে হেঁচা মাৰি ধৰিলেহি৷ বিছনাখনৰ কাষতে থকা হোটেলৰ ফোনটোলৈ চালো, আই এচ ডিৰ সুবিধা আছে৷ বিশ্বাস কৰক মই তেতিয়ালৈকে ভাবি আছিলো যে যিহেটো ফাইভ ষ্টাৰ হোটেলৰ কোঠা এইটো, গতিকে ৰূমটোত থকা সকলো বস্তু বিনামূলীয়াকৈয়ে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিম৷ হেনজানি ঘৰলৈ প্ৰায় দহমিনিটমান আই এচ ডি কলত কথা পতাকে আদি কৰি মিনি বাৰৰ বস্তু পৰ্যন্ত খাই তহিলং কৰিলো৷ মইযে প্ৰথম দিনায়েই গৈ ইমান ডাঙৰ বেম্বো এটা নিজৰ অৰগেনাইজেচনক দিলো সেই কথা পিছদিনা কৰ্মশালাখনত উপস্থিত হৈহে গম পালো৷ আমাৰ কাউণ্ট্ৰি ডাইৰেক্টৰ আছিল মিষ্টাৰজন ষ্ট্ৰিক্টলেণ্ড নামৰ এজন আমেৰিকাৰ নিবাসী৷ আমাৰ অসমৰ এনেকুৱা ধৰণৰ কৰ্মশালা বা সভাসমিতি বিলাকত যেনেকৈ চিনাকি পৰ্ব আৰু সম্বৰ্ধনা অনুষ্ঠান থাকে তাতো তেনেকুৱাকৈ চিনাকি পৰ্বৰেই আৰম্ভ হ’ল কৰ্মশালাখন৷ “দিচ ফানি গাই হেজ কল্ড তু হিজ হোম বাই ইউজিং হোটেলচ ফোন এণ্ড ম’ৰ’ভাৰ ফিনিসড অল ড্ৰিংকচ এণ্ড স্নেকচ কেপট ইন মিনি বাৰ ইয়েছটাৰদে” বুলি মোক জ’নে সকলোৰে আগত হাঁহি হাঁহি পৰিচয় কৰাই দিলে৷ কথা এষাৰ আছে নহয় যে ভাল হ’লেও পপুলাৰ হ’ব পাৰি আৰু বেয়া হ’লেও পপুলাৰিটি গেইন কৰিব পাৰি বুলি, মোৰ “অচিন্ত্য” নামটোও যেন সকলোৰে মুখস্থ হৈ গ’ল এই ঘটনাটোৰ জৰিয়তে৷\nবাৰু সি যি কি নহওক, হাঁহি ধেমালি আৰু বহুতো লটিঘটিৰ মাজেৰে ছয়দিনীয়া কৰ্মশালাখনৰ অন্ত পেলাই তথা বুকুত অযুত স্মৃতিলৈ নিজৰ দেশলৈ বুলি জেট এয়াৰৱেজৰ বিমানেৰে উভটনি যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলোঁ৷ তেতিয়ালৈকে গমেই পোৱা নাছিলো যে “ৰিজিয়নেল এগ্ৰিকালচাৰেল চাম্মিট” নামৰ পুনৰ বেংককতে অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া কৰ্মশালাখনৰ বাবে মোৰ নামটো ইতিমধ্যে নিৰ্বাচিত কৰিছে বুলি!\n← পাৰ-পানী কৌশিক দাস\nবিকল্প চিকিৎসা- ডা° অঞ্জন প্ৰতীম দাস →


অসমীয়া জন-জীৱনত ৰাখী বন্ধন (ময়ুৰী শৰ্মা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nষোৱাটো বছৰৰ কথা। ভাইটি এজনলৈ ৰাখী বন্ধনৰ শুভেচ্ছা জনাওতে তেওঁ পোনছাটে এই পৰম্পৰাৰ বিৰোধীতা কৰিলে এটি প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰি – ‘আমি যে অসমীয়াবোৰে বাহিৰৰ সংস্কৃতিক আদৰি থাকো, তেওঁলোকে বাৰু আমাৰ বহাগৰ বিহুটোকে চিনি পায়নে? বহুতে অসমখনকে চোন চিনি নাপায়। সাংসদ অথবা কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী কেইজনেও আনকি তেওঁলোকৰ ভাষণত অসমৰ কথা ক’বলৈ হ’লে ‘নৰ্থ-ইষ্ট’ বুলিহে উল্লেখ কৰে। গতিকে আমি কিয় ৰাখী বন্ধন পালন কৰিব লাগে?’\nহওঁতে ভাইটিৰ কথাটো নুই কৰিব নোৱাৰি একেষাৰতে। অসমৰ সংস্কৃতিক বাহিৰলৈ (বিশ্বদৰবাৰলৈ) উলিয়াই নিবলৈ আমি অসমীয়াখিনিয়ে যিমান চেষ্টা অথবা সময় খৰছ কৰিছোঁ, সঁচা কথা ক’বলৈ গ’লে, তাতকৈ বেছি সময় খৰছ আমি খোৱা-কামোৰাৰ মানসিকতাক প্ৰাধান্য দিয়াতহে কৰিছোঁ। সোণৰ অসম/স্বাধীন অসম গঢ়ি তোলাৰ এক মহৎ উদ্দেশ্য আগত লৈ গঠিত হোৱা ‘চ’ কল্ড’ উগ্ৰপন্থীৰ দলটোৱে পাৰিলে জানো সোণৰ অসম গঢ়িব? ক’লে বেয়া শুনি, কিন্তু অসমী আইৰ সেউজ বক্ষ ৰঙা ৰহণ লাগি উত্তপ্ত হোৱাৰ বাহিৰে সকলো ফুটুকাৰ ফেন হ’ল। নিজ ৰাজ্যৰ বাসিন্দাসকলে নিজৰ মাজতে খোৱা-কামোৰা, কটা-মৰা কাৰ্যত লিপ্ত হৈ থাকোতে সময়েই নহ’ল দেখোন অসমৰ সংস্কৃতিৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিবলৈ। বৰ অসম এতিয়া বিভাজনৰ পথত। অসমৰ বাহিৰৰ মানুহখিনিৰ অসম বুলিলে ধাৰণা মাথো দুটাই – ‘জংগল’ আৰু ‘উগ্ৰপন্থী’। অসমত থকা অনা অসমীয়া সকলো দেখোন বেছিখিনি সময় অনাহুত বিভীষিকাত সন্ত্ৰষ্ট হৈ থাকোতেই যায়। সেই স্থলত তেওঁলোকে নো আমাৰ সংস্কৃতিক নিজৰ কৰে কি দৰে?\nআমি অসমীয়া হোৱাৰ লগতে ‘ভাৰতীয় নাগৰিক’। গতিকে ভাৰতীয় নাগৰিক হিচাপে ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাজ্যৰ সংস্কৃতিক আদৰি লোৱাটো একো বেয়া কাম হ’ব নোৱাৰে বুলি মই ভাবোঁ, বিশেষকৈ ৰাখী বন্ধনৰ দৰে এটি পবিত্ৰ উৎসৱক। ভাৰতীয় জনজীৱনত ৰাখী বন্ধনৰ প্ৰচলন আৰ্য্য সকলৰ দিনৰে পৰা বুলি বহুতো বুৰঞ্জীবিদে ক’ব খোজে। চীত্তোৰৰ ৰাণী কৰ্ণাৱতীয়েও বাহাদুৰশ্বাহৰ পৰা ৰাজপুতসকলক বচাবলৈ মোগল সম্ৰাট হুমায়ুনৰ সহায় লাভ কৰিছিল তেওঁলৈ ৰাখী প্ৰেৰণৰ জৰিয়তে। ইতিহাসৰ পাত লুটিয়ালে পোৱা যায় যে ৰজা আলেকজেণ্ডাৰৰ পত্নীয়ে হিন্দুৰজা ‘বীৰ পুৰুৰ’ হাতত ৰাখী পিন্ধাই পুৰুৰ পৰা আলেকজেণ্ডাৰৰ প্ৰাণ সুৰক্ষিত ৰখাৰ বচন লৈছিল।\nহিন্দু ধৰ্মৰ পৌৰাণিক শাস্ত্ৰবোৰতো ‘ৰক্ষা বন্ধন’ সম্পৰ্কীয় বহুতো কাহিনীৰ উল্লেখ আছে। তাৰে ভিতৰত এটা কাহিনী এনে ধৰণৰ – এবাৰ দেৱৰাজ ইন্দ্ৰ অসুৰৰ হাতত বেয়াকৈ পৰাস্ত হ’বলগীয়া হৈছিল। তেতিয়া ভগৱান বিষ্ণুৰ পৰামৰ্শ মতে শাওণ মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত ইন্দ্ৰৰ পত্নী শচীদেৱীয়ে ইন্দ্ৰদেৱতাৰ হাতৰ মণিবন্ধনত তেওঁৰ মঙ্গল কামনাৰে এডাল ৰছী বান্ধি দিছিল। আৰু সেই সুৰক্ষা বন্ধনী পিন্ধাৰ পিছত দেৱৰাজে অসুৰক জয় কৰি তেওঁৰ অমৰাৱতী ঘুৰাই পাবলৈ সক্ষম হৈছিল। কালক্ৰমত এই ৰক্ষা বন্ধনৰ প্ৰথাটো বায়েক/ভনীয়েকে ভায়েক/ককায়েকক পিন্ধোৱা পৰম্পৰালৈ পৰ্যৱসিত হ’ল। পৌৰাণিক শাস্ত্ৰত ভগৱান বিষ্ণু, দেৱী লক্ষ্মী আৰু মহা পৰাক্ৰমী ৰজা বালিৰ সৈতে জড়িত ৰক্ষা বন্ধন সম্পৰ্কীয় আন এটি কাহিনীৰ উল্লেখ দেখা যায়। বায়েক/ভনীয়েকে ভায়েক/ককায়েকৰ হাতত ৰাখী বান্ধোতে যিটো মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰে, সেই মন্ত্ৰটো এই আখ্যানৰ ওপৰত ভিত্তি কৰিয়েই ৰচিত হৈছে। মন্ত্ৰ বা শ্লোকটো এনেধৰণৰ—\n“য়েনাবদ্ধঃ বালিৰাজা দানৱেন্দ্ৰ মহাবালা।\nতেনাত্বাম অনুবধনামি ৰক্ষে মা চলা মা চলা।।”\nৰক্ষা বন্ধন প্ৰসঙ্গত এইখিনিতে আৰু এটা কথা উল্লেখ কৰিব বিচাৰিছোঁ: ১৯০৫ চনত কবিগুৰু ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে এই পৱিত্ৰ দিনটোৰ অতি সদব্যৱহাৰ কৰিছিল। সেই সময়ৰ সেই দিনটোত তেওঁ বংগৰ আটাইখিনি হিন্দু তথা মুছলমানক আমন্ত্ৰণ কৰি পৰস্পৰে পৰস্পৰক ৰাখী পিন্ধোৱা কাৰ্য সম্পাদনৰ জৰিয়তে সকলোকে একতাৰ ডোলেৰে বান্ধ খুৱাই শত্ৰুৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিবলৈ সাজু কৰোৱাৰ দৰে এক মহৎ চেষ্টা কৰিছিল।\nআমি অসমীয়া হোৱাৰ লগতে একো একোজন ভাৰতীয়। ভাৰতবৰ্ষৰ আৱাসী আমিবোৰে যদি ‘মই অসমীয়া’ ‘মই বঙালী’ ‘মই উড়িয়া’ ‘মই বিহাৰী’ – এইদৰে নাভাবি নিজকে একোজন ভাৰতীয় বুলি ভাবিব পাৰো, তেতিয়া বহুতো সমস্যাৰ হয়তো সমাধান হ’ব। হিংসা, বিদ্বেষ, দ্বন্দ, খৰিয়াল এইবোৰ কিছু পৰিমাণে হ’লেও লাঘৱ হ’ব। আমি দেখোন মুখত কেতিয়াবা আওৰাওৱেই – “হিন্দ্ দেচ কে নিৱাচী, চভী জন এক হেই; ৰংগ্, ৰূপ. ৱেচ-ভূছা, ছাহে অনেক হেই।”\nআমি অসমবাসীয়ে ঘৰৰ মানুহকেই বা কিমান আদৰ কৰিব জানো! শ্ৰদ্ধাৰ ভূপেনদা তাৰ এক জ্বলন্ত উদাহৰণ। ‘লুইতৰ বালিতেই দেহাৰ হ’লে অৱসান, শীতলিব মোৰ আকুল পৰাণ’ বুলি গীত গোৱা সেইজন মহান শিল্পীয়ে কিয় এটি যাযাবৰী জীৱন কটাবলগীয়া হ’ল? এটা সময়ত আমি (নিজৰ মুলুকৰ ৰাইজে) তেওঁৰ প্ৰতি প্ৰদৰ্শন কৰা অনাদৰ আৰু অনাস্থাই হয়তো তেওঁক অসমৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ বাধ্য কৰিলে। তথাপি তেখেতৰ মৃত্যুৰ পিচত সেইজনা গণশিল্পীক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি যাচিবলৈ গোটেই অসমৰ ৰাইজে হিল-দ’ল ভাঙি তেখেতৰ নশ্বৰ শৰীৰৰ সমীপলৈ ঢপলিয়াই গৈ তেখেতৰ প্ৰতি চৰম ভালপোৱাৰ এক বিৰল নিদৰ্শন কাললৈ ডাঙি ধৰিলে। আমি অসমীয়াখিনি এক কথাত ক’বলৈ গ’লে আনতকৈ বেছি অনুভূতিপ্ৰৱণ অথবা একোটা অনুভৱী মনৰ অধিকাৰী, কিন্তু আমাৰ বেছিভাগৰে বহুক্ষেত্ৰত সেই অনুভূতি জাগি উঠোতে কিছু পলম হয়।\nপাতনিতে উল্লেখ কৰি অহা ভাইটিজনে ক’লে, ‘ভাৰতবৰ্ষৰ কিছুমান ৰাজ্যৰ ভিতৰুৱা গাওঁ কিছুমানত এতিয়াও নাৰীক পণ্য হিচাপে গণ্য কৰি সিহঁতৰ কিনা-বেচা হয়। এনেবোৰ ঠাইত নাৰীৰ সুৰক্ষাৰ প্ৰয়োজনীয়তা উপলব্ধি কৰি ৰাখী বন্ধন প্ৰথাৰ প্ৰচলন আৰম্ভ হয়। অসমত ইয়াৰ কি প্ৰয়োজন?’ – কিন্তু আমি প্ৰত্যেকজন অসমীয়াই বুকুত হাত থৈ ডাঠি ক’ব পাৰিমনে অসমত নাৰী সুৰক্ষিত বুলি?\nএই ৰাখী বন্ধন পৰম্পৰাটো, চাবলৈ গ’লে, প্ৰকৃততে লোহাতকৈও শক্তিশালী অথচ মানৱ জাতিৰ মাজত সহোদৰ ভাৱ জগাই তুলিব পৰা এক প্ৰয়োজনীয় আহিলা।\nমই ভাবো, কিছুমান সংস্কৃতি আনৰ হ’লেও যিবোৰৰ পৰা কিছু নীতি বা আদৰ্শ আহৰণ কৰিব পাৰি তেনেবোৰ সংস্কৃতিক নিজৰ বুলি ভাবিলে আমি আনৰ আগত কেতিয়াও হেয় হৈ নেযাও। শেষত তাহানিতে সমবেত কন্ঠত গোৱা গীত এটিৰ দুশাৰী মান গুণগুণাই সামৰিলোঁ—\n“নতুন-পুৰণি সৱে মিলি আমি\nতুলিছোঁ আজি সুৰৰ ৰাগিণী\nমনৰ দৃঢ়তা আৰু একতাৰে\nৰছি যাওঁ সঁচা মানুহৰ কাহিনী\nভিন পৰ আমাৰ নাই\nএকেজনীয়েই আই ……।”\n← আচল বনাম অচল শিক্ষা : সামাজিক প্ৰতিফলন আৰু কিছু অনুভৱ (অজয় লাল দত্ত)\nউচ্চ শিক্ষা, চৰকাৰৰ আৰু আমাৰ সমস্যাৰ সমীকৰণ (পঙ্কজ ঠাকুৰীয়া) →\nপৰমাণু বিজ্ঞানৰ আইছ’ট’প-অৰবিন্দ গোস্বামী


Ikey in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Ikey ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nIkey 100 Mg Injection\nIkey की जानकारी\nIkey ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Ikey Benefits & Uses in Assamese- Ikey ar laabh aaru byavaharsamuh\nIkey ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Ikey Dosage & How to Take in Assamese - Ikey ar paali aaru xeya kenedore lobo\nIkey ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Ikey Side Effects in Assamese- Ikey ar parshwakriyasamuh\nIkey সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Ikey Related Warnings in Assamese- Ikey xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Ikeyৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Ikey with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Ikey ar gurutor kriya-pratikriya\nIkey মতভেদসমূহ- Ikey Contraindications in Assamese- Ikey nishedhsamuh\nIkey ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Ikey in Assamese- Ikey ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Ikey ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Ikey Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Ikey kriya-pratikriya\nIkey ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Ikey Benefits & Uses in Assamese - Ikey ar laabh aaru byavaharsamuh\nIkey তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nIkey ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Ikey Dosage & How to Take in Assamese - Ikey ar paali aaru xeya kenedore lobo\nIkey-ৰ উপাদানসমূহ - Ikey Active Ingredients in Assamese - Ikey-ar upadaansamuh\nIkey ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Ikey Side Effects in Assamese - Ikey ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Ikey ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nIkey সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Ikey Related Warnings in Assamese - Ikey xonkranta xatarkatabanisamuh\nIkey-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাই Ikey পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কখা চিন্তা নকৰাকৈ গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nIkey-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nIkey স্তন্যপায়ী মহিলাৰ বাবে সম্পূৰ্ণৰূপে সুৰক্ষিত।\nবৃক্কত Ikey কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক ৰ ওপৰত Ikeyৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কোনো গৱেষনা উপলব্ধ নহয়। গতিকে ইয়াৰ প্ৰভাৱৰ কথা জনা নাযায়।\nযকৃতত Ikey কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nIkeyৰ ব্যৱহাৰ কলিজা ৰ বাবে ক্ষতিকৰ হব পাৰে। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে গ্ৰহণ নকৰিব।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Ikey ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় can be affected by Ikeyৰ দ্বাৰা [Organ] প্ৰভাবিত হব পাৰে। আপুনি যদি এইবিধ ঔষধৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে আপুনি ইয়াক পুনৰাই গ্ৰহণ কৰা উচিত।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Ikeyৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Ikey with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Ikey ar gurutor kriya-pratikriya\nIkey তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nIkey মতভেদসমূহ - Ikey Contraindications in Assamese - Ikey nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Ikey লোৱা অনুচিত যাতে -\nIkey ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Ikey in Assamese - Ikey ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Ikey-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Ikeyয়ে অভ্যাসৰ সৃষ্টি নকৰে।\nহয়, আপুনি আৰামত মেচিনেৰী চলাব পাৰে বা বাহন চলাব পাৰে, যিহেতু Ikey লোৱাৰ পিছত ই আপোনাৰ টোপনি ভাৱ নানে।\nহয়, আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহ Ikey লোৱাটো নিৰাপদ।\nIkey য়ে মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰাত বা নিৰাময় কৰাত অক্ষম।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Ikey ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Ikey Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Ikey kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Ikeyৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nIkey য়ে প্ৰভাৱ পেলোৱাৰ ক্ষেত্ৰত কেতোৰ খাদ্যৰ সেৱনে সময়ৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি এইবিষয়ে ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ কৰি লোৱা উচিত।\nমদ আৰু Ikeyৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nIkeyৰ সৈতে মদ্যপানৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে একো কোৱাটো এতিয়া কঠিন। কিয়নো এইবিষয়ে এতিয়ালৈ একো গৱেষণা হোৱা নাই।


Oto Sure in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Oto Sure ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nउत्पादक: Sure Healthcare Pvt Ltd\nसामग्री / साल्ट: Ginkgo Biloba\n101 लोगों ने इसको हाल ही में खरीदा\nसदस्य इस दवा को ₹104.98 में ख़रीदे।\nOto Sure की जानकारी\nOto Sure ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Oto Sure Benefits & Uses in Assamese- Oto Sure ar laabh aaru byavaharsamuh\nOto Sure ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Oto Sure Dosage & How to Take in Assamese - Oto Sure ar paali aaru xeya kenedore lobo\nOto Sure ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Oto Sure Side Effects in Assamese- Oto Sure ar parshwakriyasamuh\nOto Sure সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Oto Sure Related Warnings in Assamese- Oto Sure xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Oto Sureৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Oto Sure with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Oto Sure ar gurutor kriya-pratikriya\nOto Sure মতভেদসমূহ- Oto Sure Contraindications in Assamese- Oto Sure nishedhsamuh\nOto Sure ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Oto Sure in Assamese- Oto Sure ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Oto Sure ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Oto Sure Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Oto Sure kriya-pratikriya\nOto Sure ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Oto Sure Benefits & Uses in Assamese - Oto Sure ar laabh aaru byavaharsamuh\nOto Sure তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nटांगों में ऐंठन\nपोषण की कमी मुख्य\nOto Sure ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Oto Sure Dosage & How to Take in Assamese - Oto Sure ar paali aaru xeya kenedore lobo\nबीमारी चुनें डिमेंशिया (मनोभ्रंश) वर्टिगो स्ट्रोक टांगों में ऐंठन टांगों में दर्द कान बजना (टिनिटस)\nOto Sure-ৰ উপাদানসমূহ - Oto Sure Active Ingredients in Assamese - Oto Sure-ar upadaansamuh\nOto Sure ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Oto Sure Side Effects in Assamese - Oto Sure ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Oto Sure ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nOto Sure সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Oto Sure Related Warnings in Assamese - Oto Sure xonkranta xatarkatabanisamuh\nOto Sure-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাই Oto Sureৰ পৰা মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। আপুনিও যদি একেই অনুভৱ কৰে তেন্তে ইয়াক বন্ধ কৰক আৰু কেৱল চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অনুসৰিহে আৰম্ভ কৰিব।\nOto Sure-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাই Oto Sureৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। আপুনি যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই Oto Sure গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। আপোনাৰ চিকিতসকৰ সৈতে কথা পাতক আৰু আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লৈহে পিছত ব্যৱহাৰ কৰিব।\nবৃক্কত Oto Sure কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক ৰ বাবে Oto Sure সম্পূৰ্ণৰূপে সুৰক্ষিত।\nযকৃতত Oto Sure কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ৰ বাবে Oto Sure সম্পূৰ্ণৰূপে সুৰক্ষিত।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Oto Sure ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nOto Sureৰ ব্যৱহাৰে হৃদয় ৰ ওপৰত কোনো ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ নেপেলায়।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Oto Sureৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Oto Sure with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Oto Sure ar gurutor kriya-pratikriya\nOto Sure তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nOto Sure মতভেদসমূহ - Oto Sure Contraindications in Assamese - Oto Sure nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Oto Sure লোৱা অনুচিত যাতে -\nOto Sure ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Oto Sure in Assamese - Oto Sure ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Oto Sure-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, আপনি Oto Sureৰ প্ৰতি আসক্ত নহয়।\nOto Sure লোৱাৰ পিছত আপোনাৰ টোপনিভাৱ আহিব পাৰে। সেয়ে এনে কাম কৰাটো নিৰাপদ নহয়।\nহয়, কিন্তু আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Oto Sure লোৱা উচিত।\nহয়, মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Oto Sureৰ ব্যৱহাৰ উপকাৰী।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Oto Sure ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Oto Sure Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Oto Sure kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Oto Sureৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Oto Sure লোৱাট নিৰাপদ।\nমদ আৰু Oto Sureৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nএই বিষয়ত এতিয়ালৈ কোনো গৱেষণা হোৱা নাই। সেয়ে Oto Sureৰ সৈতে মদ্যাপন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভাৱক লৈ এতিয়ালৈ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে জনা হোৱা নাই।\nOto Sure ৰ অনুকল্প - Substitutes for Oto Sure in Assamese\nFull 24 Am खरीदें\nOto Sure खरीदें\nSBL Ginkgo biloba Dilution खरीदें\nBjain Gingko Biloba 1X Tablet खरीदें\nSBL Ginkgo Biloba 1X Tablet खरीदें\nSchwabe Ginkgo biloba MT खरीदें\nADEL Ginkgo Biloba Mother Tincture Q खरीदें\nDr. Reckeweg Ginko Biloba Q खरीदें\nSBL Ginkgo biloba Mother Tincture Q खरीदें\nOto Sure ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Oto Sure Price and Pack Size in Assamese - Oto Sure ar mulya aaru pakor size\nOto Sure 40 Mg Tablet ₹110.5 खरीदें\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Oto Sure লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Oto Sure ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Oto Sure সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Oto Sure ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Oto Sure সেৱন কৰে?


বিবাহস্থলীতে দৰাৰ গালত দুটা পূৰ্ণতীয়া চৰ কইনাৰ, কিয় দিলে এই চৰ? চাওক ভিডিঅ’ | Asom Live 24\nবিবাহস্থলীতে দৰাৰ গালত দুটা পূৰ্ণতীয়া চৰ কইনাৰ, কিয় দিলে এই চৰ? চাওক ভিডিঅ’\nএতিয়া বিবাহৰ বতৰ৷ কেৱল অসমতে নহয়, দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্ততো বৈশাখীৰ সময়ছোৱাত বিবাহৰ পয়োভৰ দেখা গৈছে৷ এই বিবাহৰ মাজতে সামাজিক মাধ্যমত বিবাহৰ বিভিন্ন ভিডিঅ’ ভাইৰেল হোৱা দেখা গৈছে৷\nভাইৰেল হোৱা ভিডিঅ’সমূহত বিবাহস্থলীৰ ভাল লগা মুহূৰ্তৰ লগতে বিভিন্ন ৰঙীয়াল আৰু হাস্যোদ্দীপক দৃশ্যও দেখা গৈছে৷ কিন্তু তাৰ মাজতে এনে ভিডিঅ’ ভাইৰেল হৈছে, যিটো ভিডিঅ’ৱে সমগ্ৰ দেশৰ সংবাদ মাধ্যমতে চৰ্চা লাভ কৰিছে৷\nভাইৰেল হোৱা ভিডিঅ’টোত দেখা গৈছে অথিতিৰে পূৰ্ণ এখন বিবাহস্থলী৷ বিবাহ মঞ্চত হাতত বৰমালা লৈ আছে দৰা আৰু কইনাই৷ দৰাই কইনাক বৰমালা পিন্ধোৱাৰ সময়তে ঘটিল এটা অঘটন৷ হঠাতে কইনাই দৰাৰ গালত দুটা পূৰ্ণহতীয়া চৰ শোধাই উপস্থিত অথিতিয়ে তলকিব পৰাৰ পূৰ্বে মঞ্চৰ তললৈ নামি আহে৷\nলগতে পঢ়ক গৰম দিনত কি কি ফলে আপোনাৰ শৰীৰ সতেজ কৰি ৰাখিব?\nএই ভিডিঅ’টো সামাজিক মাধ্যম টুইটাৰত শ্বেয়াৰ কৰিছে উত্তৰ প্ৰদেশৰ এগৰাকী সাংবাদিক পিয়ুষ ৰাজে৷ সাংবাদিক পিয়ুষ ৰাজে ভিডিঅ’টো শ্বেয়াৰ কৰি লিখিছে যে ভিডিঅ’টো উত্তৰ প্ৰদেশৰ হামীৰপুৰৰ৷ তেওঁ উল্লেখ কৰা মতে জয়মালা পিন্ধোৱাৰ সময়তে কইনাই দৰাৰ গালত দুটা প্ৰচণ্ড চৰ শোধোৱাৰ কাৰণ হ’ল তেওঁ দৰাক পছন্দ কৰা নাছিল৷\nতেওঁ দৰা কইনাৰ পৰিচয় প্ৰকাশ কৰা নাই যদিও সংবাদ মাধ্যমত প্ৰকাশ পোৱা মতে কইনাগৰাকীৰ নাম হৈছে ৰীণা৷ ৰীণাই নিজৰ অসন্মতিত ৰবিকান্ত আহিৱাৰৰ সৈতে বিবাহপাশত বহিবলৈ বাধ্য হৈছিল৷ সেয়ে মালা পিন্ধোৱাৰ সময়ত ৰীণাই খঙত একোনাই হৈ দৰাক দুটাকৈ পূৰ্ণহতীয়া চৰ শোধায়৷\nলগতে পঢ়ক লোভত মৰিল বৰশীৰ মাছ! ৭.৫ লাখ টকাৰ লোভত হেৰুওৱালে ১৬ লাখ টকা\nঘটনাটো সংঘটিত হোৱাৰ পিছতে স্থানীয় আৰক্ষীয়ে বিবাহস্থলীত উপস্থিত হৈ পৰিস্থিতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰে৷\nইফালে সামাজিক মাধম্যত ভিডিঅ’টো ভাইৰেল হোৱাৰ পিছতে বিভিন্নজনে বিভিন্ন মন্তব্য কৰা দেখা গৈছে৷ এজনে কৈছে যে যুৱতীগৰাকীয়ে চৰ শোধাই ভুল কৰিছে৷ তেওঁৰ এই বিবাহৰ প্ৰতি সন্মতি নাছিল যদি নিজৰ অভিভাৱকক সেয়া বুজাই বিবাহখন বাতিল কৰিব লাগিছিল৷\n‘হয় আত্মসপৰ্ণ কৰা নহয় মৃত্যুক বাছি লোৱা’, ৰাছিয়াৰ শেষ সকীয়নি!