AGPৰ ভেটিত কঁপনি! চাহ জনগোষ্ঠীয় নেতা ৰাফেল কুজুৰৰ নেতৃত্বত শতাধিক লোকে যোগ দিলে অসম জাতীয় পৰিষদত agp-leader-rafel-kujur-joins-asom-jatiyo-porishad-tvbipul– News18 Assam\nAGPৰ ভেটিত কঁপনি! চাহ জনগোষ্ঠীৰ নেতা ৰাফেল কুজুৰৰ নেতৃত্বত শতাধিক লোকে যোগ দিলে অসম জাতীয় পৰিষদত\nUpdated:October 10, 2020, 9:49 PM IST\nসমাগত ২০২১ চনৰ অসম বিধান সভা নিৰ্বাচন। নিৰ্বাচনৰ প্ৰাকমুহূৰ্তত শাসক বিৰোধী সকলো দলতেই তীব্ৰতৰ হৈছে যোগদানৰ ৰাজনীতি\nLast Updated: October 10, 2020, 9:49 PM IST\nসমাগত ২০২১ চনৰ অসম বিধান সভা নিৰ্বাচন। নিৰ্বাচনৰ প্ৰাকমুহূৰ্তত শাসক বিৰোধী সকলো দলতেই তীব্ৰতৰ হৈছে যোগদানৰ ৰাজনীতি। পিছপৰি ৰোৱা নাই নৱ গঠিত আঞ্চলিক দল অসম জাতীয় পৰিষদো।\nশনিবাৰে অসম আদিবাসী ছাত্ৰ সন্থাৰ প্ৰাক্তন সভাপতি তথা অগপ দলৰ জ্যেষ্ঠ নেতা ৰাফেল কুজুৰে অসম জাতীয় পৰিষদ দলত আনুষ্ঠানিকভাৱে যোগদান কৰে। ৰাফেল কুজুৰৰ নেতৃত্বত প্ৰায় শতাধিক লোকে অসম জাতীয় পৰিষদত যোগদান কৰে।\nৰাফেল কুজুৰৰ মতে, আগন্তুক দিনত অগপৰ আৰু বহু জ্যেষ্ঠ নেতা আৰু কৰ্মীয়ে এজেপি দলত যোগ দিব। আগন্তুক বিধান সভা নিৰ্বাচনত এজেপিৰ টিকটত মৰাণ সমষ্টিত প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰাৰ ইংগিত দিছে চাহ জনগোষ্ঠীৰ নেতাগৰাকীয়ে।\nইফালে নৱাগত আঞ্চলিক দলটোৱে শনিবাৰে চাৰিগৰাকী নতুন মিডিয়া পেনেলিষ্টৰ নাম ঘোষণা কৰে। AJPয়ে শনিবাৰে নতুনকৈ ঘোষণা কৰা চাৰিগৰাকী মিডিয়া পেনেলিষ্ট হ’ল- অমৃত কুমাৰ খাটনিয়াৰ, অভিজিৎ কমল ভূঞা, ত্ৰিদিপ ভাগৱতী আৰু চন্দ্ৰ প্ৰকাশ শৰ্মা\nFirst published: October 10, 2020, 9:45 PM IST


Class7Assamese Chapter 1 Question Answer । তেজৰে কমলাপতি প্ৰশ্ন উত্তৰ »\nClass7Assamese Chapter 1 Question Answer । তেজৰে কমলাপতি প্ৰশ্ন উত্তৰ\nআপুনি অসমীয়া মাধ্যমৰ চৰকাৰী বিদ্যালয়ৰ Class7ৰ শিক্ষাৰ্থী নেকি বা আপুনি সপ্তম মান শ্ৰেণীৰ অসমীয়া বিষয় পঢ়াই নেকি? তেন্তে এই লিখনিয়ে আপোনাক কিছু সহায় কৰিব।\nআমি আজি Assamese Medium ত Class7Assamese Chapter 1 Question Answer আলোচনা কৰিব আহিছোঁ। Class7Assamese Chapter 1 Question Answer তথা তেজৰে কমলাপতি নামৰ কবিতা ফাকিৰ সম্পুৰ্ণ প্ৰশ্ন উত্তৰ দিবলৈ প্ৰয়াস কৰিছো। আশা কৰোঁ আপুনি এই লিখনি ভাল পাব।\nআমি ইয়াত তেজৰে কমলাপতি মূলভাৱ, চমু প্ৰশ্ন উত্তৰ, বহল প্ৰশ্ন উত্তৰ আদিৰ লগতে কিছু কিছু গুৰুত্বপূৰ্ণ Assamese Grammar ৰ প্ৰশ্ন উত্তৰ আলোচনা কৰাৰ প্ৰয়াস কৰিছো। আশা কৰোঁ আপুনি এই লিখনি পঢ়িলে Class7Assamese Chapter 1 Question Answer ৰ বাবে আন একো পঢ়াৰ প্ৰয়োজন নাই।\nতেজৰে কমলাপতি পাঠ্যপুথিৰ প্ৰশ্ন উত্তৰ। Class7Assamese Chapter 1 Question Answer\n‘খ’ ভাষা অধ্যয়ন (Assamese Grammar Class7Assamese Chapter 1)\nশেষ বাক্য হিচাপে Class7Assamese Chapter 1 Question Answer\nপ্ৰশ্ন ১। বৰগীতটো শুদ্ধ আৰু স্পষ্ট উচ্চাৰনৰে গাঁও আহা।\nউত্তৰ: এইটো নিজে নিজে চেষ্টা কৰিব লাগিব। লগতে শিক্ষক বা আন কোনোবাৰ সহায় লব পাৰিব।\nপ্ৰশ্ন ২। বৰগীতটো শুদ্ধ আৰু স্পষ্টভাৱে পঢ়া।\nউত্তৰ:এইটো নিজে নিজে চেষ্টা কৰিব লাগিব। লগতে শিক্ষক বা আন কোনোবাৰ সহায় লব পাৰিব।\nপ্রশ্ন ৩। তলৰ প্ৰশ্নসমূহৰ উত্তৰ লিখা:-\n(ক) বৰগীত ৰচনা কৰা মহাপুৰুষ দুজনৰ নাম কি?\nউত্তৰ: মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু শ্ৰীশ্ৰীমাধবদেৱ ।\n(খ) ‘তেজৰে কমলাপতি’ নামৰ বৰগীতটোৰ ৰচক কোন?\n(গ) ‘তিমিৰ ফেৰিয়া’ কি বাজ হয়?\nউত্তৰ : ৰবিৰ কিৰণ।\n(ঘ) যশোদাই কৃষ্ণক পুৱা কিয় জগাইছিল?\nউত্তৰ : সুৰভি চৰাবলৈ যাবৰ কাৰণে৷\nপ্রশ্ন ৪৷ তলত দিয়া পদ দুশাৰীত কোনে কাক কি কৈছে, নিজৰ কথাৰে লিখা।\nনন্দ গেল বাথানে গোৱাল গেল পাল।\nসুৰভি চাৰিতে লাগে উঠৰে গোপাল।\nউত্তৰঃ মাক যশোদাই শুই থকা শিশু কৃষ্ণক কৈছে যে নন্দ বাথানলৈ, অৰ্থাৎ গৰু মই ৰখা ঠাইলৈ গ’ল, গোৱালবিলাকেও চৰাবলৈ গৰুৰ পাল লৈ গ’ল। গতিকে গোপাল তুমিও সুৰভি গাইজনীক চৰাবলৈ নিব লাগে, উঠা।\nপ্রশ্ন ৫। তলৰ শব্দবোৰৰ অৰ্থ লিখা- কমলাপতি, শতপত্র, তিমিৰ, ভ্ৰমৰ, ডাকে, ত্ৰিজগত, ব্রজবধু, ৰয়নী\nত্রিজগত স্বৰ্গ, মর্ত্য, পাতাল এই তিনি জগত\nব্রজবধু ব্রজধামৰ বোৱাৰী\nৰয়নী ৰজনী, নিশা\nপ্রশ্ন ৬। বৰগীতটোত প্ৰকাশ পোৱা পুৱাৰ প্ৰাকৃতিক দৃশ্যৰ এটি বর্ণনা দিয়া।\nউত্তৰ: বৰগীতটিত মাক যশোদাই শুই থকা শিশু শ্রীকৃষ্ণক জগাওতে ৰাতিপুৱাৰ প্ৰাকৃতিক দৃশ্যৰ বৰ্ণনা এনেদৰে দিছে ―\nআন্ধাৰ আঁতৰাই চাৰিও দিশ পোহৰাই সূৰ্যৰ কিৰণ ওলাই আহিছে। পদুম ফুল ফুলি উঠাত তাত ভোমোৰাই গুণ গুণ কৰি উৰিছে। শ্ৰীকৃষ্ণ নাম-গুণ গাই ব্রজধামৰ বোৱাৰীসকলে দধি মথিব লাগিছে। শ্ৰীকৃষ্ণৰ বন্ধু দাম-সুদাম আদি গৰখীয়াসকলে তেওঁৰ নাম ধৰি মাতিব লাগিছে। দাদাক বলৰাম ইতিমধ্যে বিছনাৰ পৰা উঠিছে। ৰজা নন্দও গৰু ৰখা ঠাইলৈ গ’ল। গোৱালবিলাকেই গৰুৰ পাল লৈ চৰাবলৈ গ’ল। শ্ৰীকৃষ্ণও সুৰৰ্ভী গাইজনী চৰাবলৈ নিব লাগে, গতিকে সোনকালে উঠিব লাগে। সোনকালে উঠি ক্ষীব-লৱণু, শিঙা, বেত, বেণু লৈ যাব লাগে বুলি যশোদাই শ্রীকৃষ্ণক কৈছে।\nপ্রশ্ন ৮। (ক) তলৰ শব্দৰ আগত ত্ৰি’ শব্দ লগাই নতুন শব্দ গঠন কৰা আৰু অৰ্থ লিখা – জগত, ভুজ, কাল, শূল, কোন, নয়ন\nউত্তৰ জগত = ত্রিগজত: স্বর্গ, মর্ত্য, পাতাল এই তিনিজগত৷\nভুজ = ত্রিভুজ : তিনিটা বহু থকা ক্ষেত্র; তিনিডাল সৰল ৰেখাৰে আগুৰা ক্ষেত্র।\nকাল = ত্ৰিকাল: ভূত, ভরিষ্যৎ আৰু বর্তমান এই তিনি কাল।\nকোন = ত্ৰিকোন: মূল তিনিটা জোং থকা এবিধ অস্ত্র।\nনয়ন = ত্রিনয়ন: তিনিটা কোন থকা ক্ষেত্র বা তিনিটা চকু থকা শিৱ।\n(খ) তলত দিয়া শব্দবোৰৰ আগত ‘বি’ পূর্ণসৰ্গ লগলগাই সেইবোৰেৰে অর্থ প্রকাশক একোটা বাক্য ৰচনা কৰা। — সুখ, দূৰ, কিৰণ, নন্দ\nউত্তৰঃ মুখ = বিমুখ : ভিক্ষাৰীক কেতিয়াও বিমুখ নকৰিবা।\nদূৰ = বিদূৰ: আত্মীয় মানুহ বিদূৰত থাকিলে বৰকৈ মনত পৰে।\nকিৰণ = বিকিৰণ: ৰাতিপুৱা সূৰ্যৰ পোহৰ চাৰিওফালে বিকিৰণ হৈছে।\nনন্দ = বিনন্দ: সদায় বিনন্দ মনেৰে থাকিব লাগে।\nপ্রশ্ন ৯। ব্রজাবলী ভাষাত লিখা বাক্য চাৰিশাৰী আধুনিক অসমীয়ালৈ ৰূপান্তৰ কৰা।\n(ক) বয়নী বিদূৰ দিশ ধৱলী বৰণ\nউত্তৰঃ (ক) এন্ধাৰ আঁতৰি গৈ চাৰিওদিশে পোহৰ হ’ল ৷\n(খ) শতপত্র বিকশিত ভ্রমৰ উপায়।\nউত্তৰঃ (খ) পদুম ফুলবোৰ ফুলি উঠাত তাত ভোমোৰাবোৰ উৰিব লাগিছে |\n(গ) দাম-সুদাম ডাকে তেৰি লৈয়া নাম\nউত্তৰঃ (গ) দাম-সুদামে তোমাৰ নাম ধৰি মাতিব লাগিছে।\n(ঘ) ক্ষীৰ লৱণু লৈয়া শিঙা, বেত,বেণু\nউত্তৰঃ (ঘ) ক্ষীৰ-লৱণু আৰু শিঙা, এচাৰি, বাঁহী লৈ সুৰৰ্ভী চৰাবলৈ যোৱা ৷\nপ্রশ্ন ১০। এটা শব্দত প্ৰকাশ কৰা –\nউত্তৰঃ গৰু বন্ধা ঠাই ― গোহালি, বাথান\nযিয়ে ৰাতি নেদেখে ― কুকুৰীকণা\nযিজনে সকলো জানে ― সর্বজান\nযি সকলোৰে মাজত প্রিয় ― জনপ্রিয়\nযাক সহজে লাভ কৰিব নোৱাৰি ― দুর্লভ\nযিজনে বিষ্ণুক উপাসনা কৰে ― বৈষ্ণৱ\nশেষ বাক্য হিচাপে কবলৈ গলে বহু কথাকে কব পাৰি, কিন্তু ইয়াত আমি এটি কথাই উল্লেখ কৰিম যে Assamese Medium ৰ শিক্ষাৰ্থী যাতে টিউচনলৈ যাব নেলাগে তাৰ বাবে এই ক্ষুদ্ৰ প্ৰয়াস।\nআমাৰ লিখনিসমূহ আনৰ সৈতে Share কৰি পঢ়িবলৈ সুযোগ কৰি দিলে আমি আৰু দুগুণ উৎসাহৰ সৈতে আপোনালোকৰ বাবে Assamese Medium Class6– Assamese Medium Class 12 ৰ সকলো সমাধান দিয়াৰ প্ৰয়াস কৰিম।\nClass7Assamese Chapter2Question Answer । কালিকা লগা পাট-কাপোৰ প্ৰশ্ন উত্তৰ\n1 thought on “Class7Assamese Chapter 1 Question Answer । তেজৰে কমলাপতি প্ৰশ্ন উত্তৰ”\nPingback: Class7Assamese Chapter2Question Answer । কালিকা লগা পাট-কাপোৰ প্ৰশ্ন উত্তৰ » Assamese Medium


পাপন : যোগেশ ভট্টাচাৰ্য – ফটাঢোল\nMay 3, 2022 গল্প\nপাপন : যোগেশ ভট্টাচাৰ্য\n: অ’ই আমি এইবাৰ বেলেগকৈ বিহু পাতিম?\nচানা ভজাৰ পেকেটটোত থকা অৱশিষ্টখিনি মুখত বাকী দি চোবাই চোবাই বিপুলে ক’বলৈ ধৰিলে। নতুনকৈ বনোৱা সৰু দলংখনৰ সৰু আদ্দাটোত উপস্থিত থকা আটাইকেইজনে তাৰ কথাত হয়ভৰ দিলে যদিও বিষ্ণুৰ চকুত প্ৰশ্নবোধক চিন এটা দেখা গ’ল। পেকেটটো সি বিপুলৰ হাতৰ পৰা লৈ নিজৰ মুখত বাকী দিয়াত দুটা ফলা বুট তাৰ জিভাৰ আভ্যন্তৰীণ ভাগত পৰিলগৈ। সেই দুটাকেই তিনিবাৰমান চোবাই গিলি বিষ্ণুৱে ক’লে,\n: বিহু পাতিম বুলিলেই পাতিব পাৰিবি নেকি? পইচা নালাগিব?\n: পইচা আহি যাব। চান্দা তুলিবহে লাগে, হৈ যাব।\nবিপ্লৱে বিষ্ণুৰ হাতৰ পৰা চানাৰ পেকেটটো লৈ জোকাৰি চাই একো নাপাই হাতেৰে মোহাৰি পেলাই দি ক’লে।\n: চান্দা তোলা ইমান সহজ কাম বুলি ভাবিছ? দুলালদাহঁতৰ লগত যোৱাবাৰ বিহুত চান্দা তুলিবলৈ মই গৈছিলোঁ। আৰে ভাই, কেইঘৰমানে চান্দাৰ নাম শুনিলে এনেকুৱা কৰে যেন আমি কিডনি বিচাৰিহে গৈছোঁ। শইকীয়া খুড়াই চাৰিদিন বিচাৰি যোৱাৰ পিছত পঞ্চাশ টকা দিছিল। হাজৰিকা খুড়াৰ আকৌ লগত কেচ পইচা কোনোদিনেই নাথাকে। গুগুল পে কৰি দিম বুলি কয়, কিন্তু মোবাইলটো উলিয়াই কয়, “নেটৱৰ্ক বেয়া আজি, কাইলৈ আহিবা।” তেনেকৈ তিনিদিন যোৱাৰ পিছত পয়ত্ৰিশ টকামান গুগুল পে কৰি দিয়ে। গতিকে এনেকুৱা মানুহৰ পৰা চান্দা তুলি বিহু পাতিব পৰাটো একপ্ৰকাৰ পৰমবীৰ চক্ৰ পাবলগীয়া সাহসিকতাৰ কাম। সেইবাবে মোৰ কথা শুন, আগৰ দৰে দুলালদাহঁতৰ লগতেই একেলগে পাতোগৈ ব’ল।\nদুলালৰ নাম শুনি বিপুল জাঙুৰ খাই উঠিল।\n: না না ভাই, দুলালদাহঁতৰ লগত বিহু পতাৰ কথা নক’বি। লাগিলে বিহু নাপাতোৱেই, কিন্তু সিহঁতৰ লগত বিহু পাতি বহুৱা বনিবলৈ ইচ্ছা নাই আৰু।\n: কিন্তু একেটা চুবুৰিতে দুখনকৈ বিহু পাতিলে ৰাইজে আপত্তি নকৰিব জানো? দুটাকৈ বিহু পাৰ্টিক চান্দা দিব জানো?\n: সেইবিলাক মোৰ ওপৰত এৰি দে তহঁতে। চান্দা তোলা কাম মোৰ। তহঁতে মাত্ৰ হাতে কামে লাগি দিলেই হ’ল।\n: এই বিপুলে এইবাৰ দুলালদাহঁতৰ লগত বিহু পাতিবলৈ খোজা নাই কিয়?\nনিপুৱে ভাটৌৰ কাণত ফুচফুচাই সুধিলে।\nচুবুৰীটোৰ সকলো খবৰ নখদৰ্পণত ৰখা আৰু অকণো ভুল নোহোৱাকৈ কোনোবাই কোৱা কথা ক’ৰবাত শুনি আহি সলসলীয়াকৈ কৈ দিব পৰা গুণৰ বাবে ভাটৌ নাম পোৱা ভবেনে নিপুৰ কাণত ফুচফুচাই ক’লে,\n: বিপুল আৰু দুলালদাৰ মস্ত ফাইট।\n: কিহৰ ফাইট ঔ? চান্দা তুলি ৰোৱা পইচাৰ ভাগ নাপালে নেকি বিপুলে?\n: নহয় ঔ, দুলালদাৰ ভনীয়েকক বিপুলে বাইকত উঠাই নিয়া দেখি দুলালদাই দম দিলে তাক।\n: আচ্ছা, এইটো কেচ। তাৰমানে সি পাৰ্চনেল মেটাৰৰ বাবে বেলেগকৈ বিহু পাতিব ওলাইছে?\n: অকল সেইটোৱেই নহয় ৰ। যোৱাবাৰ কমিটিৰ মানুহ বুলি কৈ সি দহজনী ছোৱালীৰ বাবে দহখন চকী বুক ৰাখিছিল। পিছত দুলালে নিজৰ অঙহী বঙহীক সেই দহখনত বহুৱালে। ঠিয় হৈ ফাংচন চাবলগীয়া হোৱাত বিপুলক ছোৱালীকেইজনীয়ে কৈছিল সি হেনো এনেই কমিটিত আছে। আচলতে সি হেনো দুলালৰ লগুৱাহে। সেইটো কথাতে খং তাৰ।\n: ঐ, তহঁতে কি ফুচফুচাই আছ?\nবিপুলে নিপু আৰু ভবেনৰ পিনে এক প্ৰকাৰৰ নেতাসূচক চাৱনিৰে চালে।\n: নাই মানে তাকেই আলোচনা কৰি আছোঁ যে বিহুৰ কালেকচন কেনেকৈ কৰিব পাৰোঁ।\n: অঁ, কালেকচনেই মেইন। দুলালদাহঁতৰ লগত থাকিলে লাভ বুলি নিমন্ত্ৰিত অতিথিয়ে এৰি থৈ যোৱা গামোচাকেইখনহে ভাগত পাওঁ।\n: হয় দে, ঠিক কৈছ। সেই সস্তীয়া পলিষ্টাৰৰ গামোচাৰে গা মচিলে গা খজুৱাই। ইমান খহটা গামোচা যে গালত অলপ জোৰে ঘহি দাড়ি খুৰাবই পাৰি। আমাক কামত ঠিকেই খটুৱাই, লাভৰ ভাগ হ’লে নিদিয়ে।\n: সেইবাবে আমি নিজে বিহু পাতিম এইবাৰ।\n: ঠিক আছে, বুজিলোঁ। কিন্তু পইচাৰ কালেকচন কেনেকৈ হ’ব?\n: চব হৈ যাব। তহঁতে মাত্ৰ মই কোৱাৰ দৰে কৰি যাবি।\nবিহুলৈ এমাহ থাকোঁতেই বিপুলহঁতে মানুহৰ ঘৰে ঘৰে চান্দা উঠাবলৈ গ’ল। দুই এঘৰে দহ বিশ টকা দিলে যদিও বেছিভাগেই সিহঁতক চান্দা নিদিলে। দুখন বিহুৰ বাবে দুবাৰকৈ চান্দা কোনে দিব? দুলালহঁতৰ বিহুৰ আৰ্টিষ্ট ভাল হয়৷ যোৱাবাৰ টিকটকত গান গোৱা অতিথি শিল্পী আনিছিল দুলালে। সেইখনত চান্দা দিবলৈ এৰি নতুনকৈ বিহুৰ আয়োজন কৰা বিপুলহঁতক চান্দা কিয়নো দিব মানুহে?\nচান্দা উঠোৱাত বিফল হৈ বিপুলে এটা বুধি পাঙিলে। বিহুলৈ পোন্ধৰদিনমান থাকোঁতেই বিপুলৰ নিৰ্দেশত সিহঁতে সৰু ফিল্ড এখনৰ ঘাহ-বন চাফ কৰি ৰেডি কৰিলে। সন্ধিয়া কেৰম এখন লৈ সিহঁতে ফিল্ডৰ সোমাজত টিনপাত দি সাজি উলিওৱা চালিখনৰ তলত কেৰম খেলিবলৈ লাগি গ’ল। কেৰম দেখি খেল চাবলৈ কিছু মানুহ সিহঁতৰ চাৰিওফালে গোট খালে। কিন্তু চালিখনৰ খুটাত ওলোমাই থোৱা সৰু পেষ্টাৰখন দেখিহে মানুহবোৰৰ চকু কপালত উঠিল। পোষ্টাৰখনত লিখা আছিল,\n(এইবাৰৰ বিহুৰ মুখ্য আকৰ্ষণ: PAPON)\nপোষ্টাৰ দেখি শইকীয়াই সুধিলে,\n: তোমালোকে দুলালহঁতৰ লগত বিহু নাপাতা নেকি এইবাৰ?\n: নাই খুড়া, আমি বেলেগকৈ পাতিম। কিন্তু বৰ ডাঙৰকৈ পাতিবহে নোৱাৰিম। দেখিছেই নহয়, অকমানি ফিল্ডখন ভাগত পৰিছে আমাৰ।\n: এহ, কি কোৱাহে। যিজন শিল্পী মাতিছা, ধেমালি নেকিহে? বিহু ভাল হ’ব তোমালোকৰ। মানুহেই মানুহ হ’ব।\n: পিছে খুড়া মানুহ বহুৱাবলৈ ঠায়েই নাই আমাৰ। চকী ভাৰাত আনিবলৈয়ো পইচা নাই। কালেকচন ভাল নহয়। আপোনালোকৰ খুড়ীয়ে তিনিদিন ফিৰালে আপুনি ঘৰত নাই বুলি কৈ।\n: ধেই, তোমালোকে ঘৰে ঘৰে চান্দা বিচাৰি কিয় যোৱা? মই মানুহখিনিক কৈ দিম, তোমালোকক ইয়াতে আহি চান্দা দি যাব। মই এতিয়াই পাঁচশ টকাৰে বহনি কৰি যাওঁ। অসুবিধা হ’লে আৰু অলপ দিম। চকী মেজ যি লাগে হীৰেনৰ টেণ্ট হাইচৰ পৰা আনিবা, মই তাক কৈ দিম আধা পইচা ল’বলৈ। আৰু হেৰি, মানে সন্মুখৰ সাতখনমান চকী মোৰ নামত বুক কৰি থ’বা। বিহু বুলি খুলশালী দুজনী আৰু ল’ৰা-ছোৱালী দুহাল আহিব আমাৰ ঘৰলৈ।\n: হ’ব খুড়া, ধন্যবাদ। এইবাৰ আপুনি দিনৰ ভাগত আমাৰ বিহুত থাকিব। গামোচা এখনেৰে সম্বৰ্ধনা জনাম আপেনাক। নে দুলালহঁতৰ বিহুলৈ যাব?\n: নাই নাই, দুলালহঁতৰ প্ৰতিবছৰ সেই একেজনেই আৰ্টিষ্টক কোনে চাবলৈ যাব? তোমালোক নতুন ল’ৰাবোৰক আমি সহায় নকৰিলে দেশৰ প্ৰগতি কেনেকৈ হব?\nশইকীয়া যোৱাৰ পিছত আৰু বহুতো লোকে কেৰম খেল চাবলৈ আহি ‘PAPON’ বুলি লিখা পোষ্টাৰ দেখি নিজেই চান্দা দি থৈ গ’ল। ৰাতি দহ বজাত সিহঁতে নগদ বাইশ হেজাৰ চাৰিশ আশী টকা গণিলে। পিছদিনা অঞ্চলটোত বিপুলৰ নাম ৰৈ বৈ গ’ল। সিহঁতৰ অঞ্চলটোৰ দৰে সৰু ঠাই এডোখৰৰ বিহু মঞ্চত পাপনক অনাটো ধেমালি কথা নহয়। পাপনক ওচৰৰ পৰা চাবলৈ, সম্মুখৰ চিট পাবলৈ যিয়ে যেনেকৈ পাৰে বিপুলহঁতৰ কেৰম খেলা নতুন আদ্দালৈ নিজে গৈ চান্দা দি আহিবলৈ ধৰিলে। এজন তৰ্জাৰ দোকানীয়ে চালিখন ভাঙি এটা তৰ্জাৰ ক্লাবঘৰ বনাই দিলে। যোৱাবাৰ বিপুলে চিট দিব নোৱাৰা বাবে তাক দুলালৰ লগুৱা বুলি কোৱা ছোৱালীকেইজনীয়েও ৰাস্তাত দেখিলে হাঁহি মাৰি ‘বিপুল দা ক’লৈ যায়’ বুলি মাত লগোৱা হ’ল। এক কথাত ক’বলৈ হ’লে দুদিন আগৰ ‘ধদুৱা বিপুল’ এতিয়া সকলোৰে ‘মৰমৰ বিপুল’ হৈ পৰিল।\n: এইবাৰ দুলালদাহঁতে তিনিদিনৰ সলনি এদিনতে বিহু সামৰিব বোলে।\nকৃষ্ণই আহি বিপুলক খবৰটো দিলে।\n: বেটাহঁতৰ চান্দা উঠা নাই এইবাৰ। মানুহে আমাকেই বেছিকৈ চান্দা দিছে। এইবাৰ দুলালে গম পাব কাৰ লগত লাগি লৈছে। সি তিনিদিন বিহু পাতিয়েই গোটেই বছৰটো বিহু কমিটিৰ চেক্ৰেটেৰী বুলি লেবেল দিয়ে। চল্লিশৰ ওপৰ হ’ল তাৰ বয়স, তথাপি কি চেনী দিয়ে চাবিচোন। আৰু ছোৱালীবোৰেও বিয়াই সবাহে তাকেই বেৰি ধৰে, বিহুত নাচিবলৈ গাবলৈ চান্স পাবলৈ। হেৰৌ তহঁতে যাক “দুলাল দা ইমান ধুনীয়া চাৰ্ট পিন্ধিছে” বুলি চেনী দিয় সি তহঁতৰ খুড়াৰ বয়সৰ। টাইমত বিয়া পতাহেঁতেন তাৰ জীয়েকে তহঁতৰ ক্লাছত একেলগে পঢ়িলেহেঁতেন।\n: হ’ব ৰচোন, ইমান গৰম নহ’বি। এইবাৰটো আমাৰ পকেট গৰম। গতিকে মাথা ঠাণ্ডা ৰাখ আৰু এইটো ভাব যে পাপনক কেনেকৈ আনিবি? অকল পোষ্টাৰত লিখিলেই নহ’ব ন।\n: সেইটো মোৰ ওপৰত এৰি দে। তহঁতে মাত্ৰ মই কৰিবলৈ কোৱা কামৰ অলপো হেৰফেৰ নকৰিবি।\n: ঠিক আছে, এতিয়া কি কৰোঁ ক।\n: বিহু কেনচেল বুলি ঘোষণা কৰি দে।\n: আৰে, কি কৈছ? চান্দাসোপা তুলিলোঁ যে।\n: ঘূৰাই দিম বুলি ক’বি। বাজেট কম হৈছে বুলি ক’বি। পেণ্ডেল ষ্টেজৰ বাবে পইচা নোজোৰে।\n: মিচামিচি কষ্ট কিয় কৰিলোঁ পইচা ঘূৰাই দিব লাগে যদি?\n: মোৰ কথামতে কৰ। পইচা ঘূৰাই দিব লগা নহয়, ওলোটা লাভহে হ’ব আমাৰ।\nকথামতে কাম। মনোজ আৰু ভবেন ভাটৌৱে সন্ধিয়া প্ৰচাৰ কৰি দিলে বাজেটৰ বাবে বিহু কেনচেল বুলি। পিচদিনা গাঁৱৰ মানুহে সিহঁতৰ আদ্দাত ভীৰ কৰিলে।\n: ভাইটি, বিহু কেনচেল নকৰিবা। লাগিলে আমি আৰু অলপ পইচা উঠাও। পাপনৰ লগত চেল্ফি উঠিম বুলি আমাৰ মাকে জীয়েকে নতুন কাপোৰ কিনিছে। কিবা এটা কৰা।\nমহন্ত ঠিকাদাৰে বিনয়ৰ সুৰেৰে ক’লে।\n: ভাইটি, টেণ্টৰ বস্তুৰ খৰছ নালাগে মোক। তুমি মাত্ৰ ষ্টেজৰ যোগাৰ কৰা।\nটেণ্ট হাউচৰ মালিক হীৰেণে ক’লে।\n: চাওক খুড়া, আপোনালোকে আৰু পইচা উঠালেও ষ্টেজ আৰু লাইটৰ পইচা নুজুৰিব। চাউণ্ড চিষ্টেমতেই এসোপা টকা গ’ল আমাৰ। গতিকে মই ভাবিছোঁ যে বিয়াত দৰা কইনাই বহা সৰু ষ্টেজ এখনেই লঁও, হীৰেণ খুড়াই যদি আমাক কমতে দিয়ে যদি।\n: কমত কিয় ল’বা? ফ্ৰীতে ল’বা যোৱা। মোৰ ছোৱালীজনীক মাত্ৰ পাপনৰ লগত চেল্ফি এটা উঠাই দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰি দিবা।\n: অ, তেনেকৈ হ’লে ভালেই। আৰু ডিস্কো লাইটৰ খৰছখিনি বাদ দি পেকেট লান্সৰ ব্যৱস্থা কৰোঁ। সৰু সৰু বাল্ব লগাই দিলেও পোহৰ হ’বই। আমি গান শুনিবহে লাগে। চাউণ্ড চিষ্টেম বঢ়িয়া চাই আনিছোঁ।\n: হ’ব হ’ব ভাইটি। বিহু ফাংচন কেনচেল নকৰিবা।\nবিহুৰ দিনা বিপুলহঁতৰ ফাংচনত মানুহ নধৰা হ’ল। দুলালহঁতে নিজৰ নিজৰ পৰিয়াল আৰু দুই এজন আলহি অতিথিৰে দিনতে বিহু সামৰিলে। সন্ধিয়া দুলালহঁতে নিজেও অলপ দূৰৈত ঠিয় হৈ ৰ’ল একমাত্ৰ পাপনক চাবৰ বাবে।\nঅৱশেষত ৰাইজৰ উৎকণ্ঠাৰ অন্ত পেলাই সাত বজাত বিলাসী গাড়ী এখনত উঠি পাপন আহি পালে। আহিয়েই বিশেষ কথা নোকোৱাকৈ পাপনে এটাৰ পিছত আনটো জনপ্ৰিয় গান গাবলৈ ধৰিলে। সাতটামান গান গোৱাৰ পিছত পাপন যাবলৈ ওলাল। বিপুলে বিহুৰ ভিআইপিকেইজনৰ, অৰ্থাৎ বেছিকৈ চান্দা দিয়াকেইজনৰ ঘৈণীয়েক জীয়েকহঁতক পাপনৰ লগত ফটো উঠাৰ ব্যৱস্থাও কৰি দিলে। ৰাতি সকলোৱে বিপুলক ভূয়সী প্ৰশংসা কৰি ঘৰমুৱা হ’ল।\nপিছদিনা পুৱা বিপুলহঁতে ৰৈ যোৱা সত্তৰহেজাৰ টকা নিজৰ মাজত ভগাবলৈ ক্লাবত গোট খালে। ভবেনে সুধিলে,\n: সঁচা কথা ক ভাই বিপুল, পাপনক কেনেকৈ যোগাৰ কৰিলি? আৰু পাপনক পইচা দিয়াৰ পিছতো ইমান টকা কেনেকৈ ৰৈ গ’ল?\n: হে হে, সেইটো পাপন নাছিলেই। পাপনৰ ডুপ্লিকেটহে আছিল। পাপনক মাতিবলৈ ডাঙৰ ডাঙৰ বিহু কমিটিৰেই সামৰ্থ নাই। মই মাত্ৰ ভাৰাত অনা গাড়ীখনৰ বাবেহে দহ হেজাৰ খৰচ কৰিছোঁ।\n: আৰে কি ক ভাই, ইমান একেই দেখাত।\n: অলপ পাৰ্থক্য আছে। ভালদৰে চালে গম পায়। সেইবাবে মই লাইট বেছিকৈ লগোৱা নাই আৰু ষ্টেজখনো চাপৰ কৰিছোঁ, যাতে সহজে মানুহে ধৰিব নোৱাৰে। তাক সেইবাবে মই চানগ্লাছ খুলিবলৈ মানা কৰি দিছোঁ।\n: কিন্তু পাপনৰ দৰে একেই গাইছে যে?\n: ধেই, সি একো গোৱা নাই। সি মাত্ৰ ওঁঠ লৰাইছে। অৰিজিনেল পাপনৰ গানেই পেন ড্ৰাইভৰ পৰা চাউণ্ড বক্সত বাজি আছিল।\n: যদি ধৰা পৰিলহেঁতেন?\n: আৰে ধৰা নপৰে, সি টিকটকত ওঁঠ লৰাই গান গাই ঘাগু হৈ গৈছে।\n: চেল্ফিবোৰ যে লৈছে চবেই, তাতে যদি গম পাই কোনোবাই?\n: চি এফ এলৰ পোহৰত দামী দামী অপ্প’ ভিভ’ ফোনকেইটাইও ক্লিয়েৰ পিকচাৰ উঠাব নোৱাৰে। তথাপি ধৰা পৰিলে বেকআপ প্লেন আছে মোৰ।\n“কি প্লেন?” বুলি সুধিব নাপালেই ভবেনে, ক্লাবৰ সম্মুখত চাৰিজন মানুহ গোট খালে। তাৰ পিছত আৰু পাঁচজনমান। আৰু লাহে লাহে গাৱৰ সকলো মানুহ গোট খালে।\n: ভাইটি তুমি কালি পাপনৰ গান শুনাম বুলি আমাক ঠগিলা।\n: মই ক’ত ঠগিলোঁ?\n: কালিৰজন যে পাপন নাছিল আমি গম পাইছোঁ ।\n: কেনেকৈ গম পালে?\n: আমাৰ ছোৱালীয়ে গম পাইছে।\n: চেল্ফি তোলা ফটো চাই গম পাইছে?\n: নহয়, ফটোতটো ধৰিবই নোৱাৰি। কিন্তু কালি পাপনৰ বেলেগ ঠাইত প্ৰগ্ৰেম আছিল। আমাৰ ছোৱালীয়ে টিভিত দেখিছে। দুখন ঠাইত একেজন পাপন কেনেকৈ থাকিব পাৰে?\n: আচ্ছা, আমাৰ বিহুত অহাজন পাপন বুলি আপোনালোকক কোনে কৈছিল?\n: তুমিয়ে কৈছিলা।\n: মই নিজে মুখেৰে কৈছিলোঁনে?\n: নাই, পোষ্টাৰত তেনেকৈ লিখিছিলা।\n: হয় নেকি? ভালদৰে চাওকচোন।\nশইকীয়াই ক্লাবৰ বাহিৰত লগাই থোৱা পোষ্টাৰখন আকৌ এবাৰ পঢ়িলে।\n( মুখ্য অতিথি : BAPON)\n: অ, ইয়াতচোন পাপন নহয়, বাপনহে লিখা আছে।\n: তেনেহ’লে মই কেনেকৈ ঠগিলোঁ আপোনালোকক? মইটো এবাৰো পাপনৰ নাম মুখেৰে লোৱা নাই। আপোনালোকে নিজেই আহি চান্দা দি গৈছে।\n: হ’লেও, পাপন বুলি বাপনৰ গান শুনালা।\n: গান শুনি বেয়া পাইছে?\n: নাই, গান ভালেই গাইছে।\n: ফটোত দেখি গম পায় নেকি পাপন নহয় বুলি?\n: গম তেনেকৈ নাপায়।\n: তেনেহ’লে কি প্ৰব্লেম আছে? মানুহক দেখাবহে আপুনি পাপনৰ লগত ফটো উঠা বুলি। কোনেনো প্ৰমাণ বিচাৰিব?\n: আচ্ছা, অহাবাৰ জুবিনক মাতিম বিহুত, হ’বনে?\n: সঁচাকৈ জুবিনক মাতিবা ন?\n: গেৰাণ্টি। জত উকাৰে জু, বত ইকাৰে বি আৰু দন্ত্য ন। লিখি লওক লাগিলে।\n: না, না, তোমাৰ ওপৰত বিশ্বাস আছে আমাৰ। এইবাৰ আমাৰ পোষ্টাৰ পঢ়োঁতে ভুল হ’ল। হেঃহেঃ। তোমাৰ একো ভুল নাই। চান্দাটো আজিয়েই দি যাম নেকি?\n: নালাগে যাওক। অহাবাৰ দিলেই হ’ব।\nমানুহবোৰ যোৱাৰ পিছত ভবেনে সুধিলে,\n: পাপন গুচি বাপন কেনেকৈ হ’ল?\n: আৰে P ৰ তলত ব্লেক টেপ মাৰি B বনাই থৈছোঁ ৰাতিয়েই।\n: আৰু অহাবাৰ জুবিনক কেনেকৈ মাতিবি? এইবাৰ নিজ মুখে বানান জোটাই জুবিন বুলি কৈছ তই।\n: জুবিন গাৰ্গ বুলিটো কোৱা নাই। এইজন চা, জুবিন কলিতা।\nএইবুলি বিপুলে পকেটৰ পৰা কাগজ এখন উলিয়াই দেখুৱালে। সাইলাখ জুবিন গাৰ্গৰ দৰে দেখিবলৈ, মাত্ৰ চুলিখিনি অলপ মিলাই কাণফুলি আৰু ডিঙিত চেইন পিন্ধাই দিলে নকল বুলি ধৰাৰ সাধ্য নাই কাৰো।\n« সমPity নিদৰ্শন : নাজিফ হাজৰিকা\nআগলি কলপাত লৰে, সৰগৰ সীমাৰে কোনে জাঁপ মাৰে – দীক্ষিতা বৰা »\nভাল ঠগালে/বৰ্ণালে দেই বিহুৰ বতৰত। যেনে দৰ্শক তেনে কলাকাৰ। চৰম নিদৰ্শন। ধন্যবাদ।\nকি বদমাছ! মজা৷\n😂😂,বৰ বদমাছ হে\nকি সাংঘাতিক বুদ্ধি। হাঃ হাঃ হাঃ\nপঢ়ি বহুত ভাল লাগিল।\nধেৎ তেৰি! মজা লাগিল কিন্তু\nবাম্পাৰ৷ মজা লাগিল৷ অহাবাৰ জুবিনৰ লগত চেল্ফী উঠিবলৈ যাম৷\nহা হা কি চালু ৰে


মেগ, বেছী, হেমপ্ৰভাহঁতৰ কথাৰে (অমিতাভ মহন্ত) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n‘Meg Foster stood on the platform in the recreation-room of Blake’s Mills. She wasavery pretty girl of eighteen—fairly tall and well-made. And just at present her cheeks were flushed, and her eyes sparkling—she was heart and soul in her subject. Since the visit of the French team of lady footballers to Preston, the idea of playing football herself had takenavery firm hold in Meg’s mind.’\nপ্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ কথা কম-বেছি পৰিমাণে সকলোৱে জানে৷ এই যুদ্ধই ইউৰোপীয়ান, বিশেষকৈ ব্ৰিটেইনৰ নাৰী সমাজৰ জীৱন সম্পূৰ্ণৰূপে সলনি কৰি দিছিল৷ হঠাৎ তেওঁলোকে এনে কিছুমান কামত অগ্ৰণী ভূমিকা ল’ব লগা হৈছিল যিবোৰ কাম হয়তো কিছু বছৰ আগলৈ তেওঁলোকে কৰাৰ কথা কোনোকালে ভাবিব লগা হোৱা নাছিল৷ যিহেতু অধিকাংশ পুৰুষেই যুদ্ধ আৰু আনুষংগিক কামত জড়িত হৈ পৰিছিল গতিকে মহিলাসকলেই পৰিয়ালৰ উপাৰ্জন আৰু সংসাৰ চলোৱাৰ সংগ্ৰামত ব্ৰতী হ’ব লগাত পৰিছিল৷ ফলস্বৰূপে তথাকথিত পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজ ব্যৱস্থাত মহিলাসকল সোমাই পৰিল৷ তেওঁলোকৰ ভাৱধাৰা, কানি-কাপোৰ, লক্ষ্য, ৰাপ আদি সকলোতে এই সলনিবোৰ দৃষ্টিগোচৰ হ’ল৷ ট্ৰাউজাৰ, হাফপেনণ্ট, বয়জ কাট চুলি সকলো নতুন ট্ৰেণ্ড হৈ পৰিল৷\n‘মহিলা ফুটবল’…… এই ধাৰণাটোৱেই সেই সময়ত জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিলে৷ যদিও ’মহিলা ফুটবল’ ১৯ শতিকাৰ শেষভাগৰপৰাই প্ৰচলিত, কিন্তু বিশ্বযুদ্ধৰ পিছৰপৰাহে এই ধাৰণাটো ইউৰোপত সৰ্বত্ৰে প্ৰচলিত হৈ পৰিল৷ আৰু সমান্তৰালভাৱে ’ফুটবল ফিকচন’ হৈ পৰিল এক জনপ্ৰিয় ট্ৰেণ্ড৷\nসংখ্যাগতভাৱে চাবলৈ হ’লে ফুটবলৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি লিখা কাৰ্টুন, ফিকচন ছিৰিজবোৰতো পুৰুষ সমাজৰেই প্ৰাধান্য আছিল৷ কিন্তু এই দুই-এটা মহিলা ফুটবলৰ কাল্পনিক চৰিত্ৰই মহিলা সমাজক উৎসাহিত কৰিবলৈ যথেষ্ট আছিল৷ ফুটবলৰ সেই উন্মাদনা ঘৰৰ সেই সাধাৰণ মহিলাজনীৰ ধমনীলৈ বোৱাই নিয়াত ফুটবলৰ কাহিনীবোৰে লৈছিল এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা৷ ফুটবলৰ এই অন্য এক ৰূপে অতি সোণকালেই যথেষ্ট জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিলে৷\nলেখাটোৰ একেবাৰে ওপৰত লিখা পেৰাগ্ৰাফটো উইলিয়াম গ্ৰ’ভছে লিখা জনপ্ৰিয় মহিলা ফুটবল ফিকচন ‘মেগ ফ’ষ্টাৰ- ফুটবলাৰ’ৰপৰা তুলি দিয়া হৈছে৷ সমাজৰ বাধা, তিৰষ্কাৰ ওফৰাই এজনী সাধাৰণ ছোৱালীয়ে এক সফল ফুটবলাৰ হোৱাৰ কাহিনী এই গ্ৰন্থখনত বৰ সুন্দৰকৈ ফুটাই তোলা হৈছে৷\nইয়াৰ আগলৈ মহিলাসকলক লৈ লিখা কাহিনীবোৰক সাধাৰণতে মধ্যম বৰ্গীয় মহিলাসকলৰ জীৱনক লৈ লিখা হৈছিল৷ ফুটবল ফিকচনবোৰে এইক্ষেত্ৰত পৰিৱৰ্তন আনিলে৷ এই কাহিনীবোৰ সাধাৰণতে কৰ্মৰত মহিলাৰ সংগ্ৰাম, সপোনবোৰ লৈ লিখা হৈছিল৷\nফুটবলৰ ওপৰত নিৰ্মিত সেই সময়ৰ এখন জনপ্ৰিয় মহিলা ফিকচন ছিৰিজ আছিল ‘বেছ অফ ব্লেকটাউন’৷ এখন সৰু চহৰ ব্লেকটাউনৰ কাহিনী আছিল এই ছিৰিজৰ মুখ্য আকৰ্ষণ৷ বেছী বুথ নামৰ এজনী ফুটবল পাগল ছোৱালীৰ কাহিনীৰে আগবাঢ়িছিল ঘটনাৰাজি৷ গোটেই সপ্তাহটো তাই আৰু তাইৰ লগৰীয়াবোৰে পিটাৰ হেনকাৰৰ মিলত পৰিশ্ৰম কৰিছিল৷ মিলৰ মালিক হেনকাৰ আছিল এজন ফুটবল বিদ্বেষী ব্যক্তি৷\nশনিবাৰে আবেলিৰপৰা বেছীহঁতৰ সপোনবোৰে বাস্তৱ ৰূপ লোৱা আৰম্ভ কৰিছিল৷ গোটেই ফুটবল পাগল ছোৱালীৰ দলটোৱে বেছীৰ নেতৃত্বত সপোনবোৰক বাস্তৱ ৰূপ দিছিল৷ গোটেই উপন্যাসখন বেছী আৰু হেনকাৰৰ সংঘাতৰ ওপৰত আধাৰিত৷ এডভেঞ্চাৰ, ৰোমাঞ্চ, বন্ধুত্ব আৰু সাহসৰ সংমিশ্ৰণেৰে এক অপূৰ্ব সৃষ্টি আছিল “বেছ অফ ব্লেকটাউন”৷\nসেই সময়তে মেলকমৰ ‘ৰে অফ ৰোভাৰ্চ’ৰ জৰিয়তে ৰাচেল চৰ্চালৈ আহিল৷ জনপ্ৰিয় ফুটবল কমিকচ ’ৰয় অফ ৰোভাৰ্চ’ৰ ওপৰত ভেঁজা দি লিখা এই ছিৰিজটোও সমানেই জনপ্ৰিয় হৈছিল৷ পৰৱৰ্তী সময়ত ষ্টিভ নেলচনৰ ‘নীল নিউকেচল’ কমিক ছিৰিজটোৱেও অনেক জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল৷\nথীম হিচাপে চাবলৈ গ’লে এই গোটেইবোৰ কাহিনীত আছিল অনেক সাদৃশ্য৷ সৎ, পৰিশ্ৰমী দুখীয়া বা মধ্যবিত্ত পৰিয়ালৰ ছোৱালীবোৰে পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজৰ বাধা নেওচি নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰি বহুজনক আগবাঢ়ি যাবলৈ উৎসাহিত কৰাৰ এক সুন্দৰ প্ৰচেষ্টা আছিল এই কল্প কাহিনীবোৰ৷ নাৰী স্বাধীনতাৰ ক্ষেত্ৰত এয়া আছিল এক অন্য ধৰণৰ পদক্ষেপ৷\nএই সময়ত ফুটবল কেৱল ফুটবলেই হৈ থকা নাছিল৷ ই হৈ পৰিছিল পৰিৱৰ্তিত সমাজ ব্যৱস্থাৰ সাক্ষী, কাৰক৷\nসময়ৰ লগে লগে ফুটবল ফিকচনত মহিলাৰ কাহিনী কমি আহিল আৰু শেষত গৈ একেবাৰে নোহোৱা হৈ পৰিল৷ ১৯৯০ চনত নলীনাক্ষ ভট্টাচাৰ্য্যৰ উপন্যাসৰ নায়িকা হেমপ্ৰভা মিত্ৰৰ কাহিনীৰে প্ৰকাশ হয় ‘হেম আৰু ফুটবল’৷ ১৯৯৫ চনত হেম আকৌ ঘূৰি আহিছিল ’হেম আৰু মেক্সিন’ৰ জৰিয়তে৷ কিন্তু তেতিয়ালৈ হয়তো ফুটবলৰ সংজ্ঞা মহিলাসকলৰ বাবে সলনি হৈ পৰিছিল আৰু সেইবাবেই হয়তো হেমপ্ৰভাই আগৰ কাহিনীবোৰৰদৰে সমাজক আলোড়িত কৰিব নোৱাৰিলে৷ ফলত হেৰাই গ’ল হেমপ্ৰভা, আৰু মহিলা ফুটবলৰ জনপ্ৰিয়তা, টেকন’লজিকেল উন্নতিৰ লগে লগে হেৰাই গ’ল বেছী, মেগ আৰু ৰাচেলৰদৰে বহু তাৰকা।\n← সৰিয়হ ফুল (পাৰ্থ জ্যোতি বৰা)\nবৰ বৰ চহৰৰ কথা (দিপাংকৰ মল্ল বৰুৱা) →


নাৰী তুমি অনন্যা– ৰচনাঃ শ্ৰী সঞ্জীৱ মজুমদাৰ – ফটাঢোল\nবৈদিক যুগত নাৰীৰ স্থান আৰু অধিকাৰ পুৰুষৰ সমান আছিল। তৈত্তৰীয় উপনিষদত মাতৃক দেৱীৰ স্থান দিয়া হৈছিল বুলি উল্লেখ আছে। শতপথ ব্ৰাহ্মণৰ মতে পতিৰ সতে পত্নী লগত নাথাকিলে, বৈদিক যুগৰ যাগ-যজ্ঞ আদিৰ আহুতি গ্ৰহণ নহৈছিল। সেই যুগত নাৰী জাতিক দাসী বা অস্থাৱৰ সম্পত্তি বুলি ভবা নহৈছিল। যিমান কি গুৰুতৰ অপৰাধ নহ‌ওঁক কিয় নাৰীক হত্যা কৰাৰ অনুমতি নাছিল। এইবিষয়ে শতপথ ব্ৰাহ্মণত উল্লেখ আছে যে নাৰী লাৱণ্যৰ দেৱী হিচাবে বিবেচিত হৈছিল।\nবৈদিক যুগৰ পিছৰ সময়ছোৱাত নাৰীৰ সামাজিক স্থিতিৰ ভালেখিনি সলনি হৈছিল। এই সময়ছোৱাত শিশু বয়সৰ পৰা আৰম্ভ কৰি কৈশোৰ, যৌৱন, বিবাহৰ পৰৱৰ্তী জীৱনলৈকে নাৰীয়ে মানসিক আৰু শাৰীৰিক নির্যাতন সহ্য কৰিবলগীয়া হৈছিল। পুৰুষতান্ত্রিক সমাজত নাৰীৰ কোনো স্বাধীনতা নাছিল। অথচ মানব সভ্যতাৰ সূচনালগ্নৰ পৰত পুৰুষে যেতিয়া বনে-জঙ্গলে চিকাৰৰ সন্ধানত ঘুৰি ফুৰিছিল নাৰীয়ে তেতিয়া আগচোতালত বহি বিভিন্ন কৃষিপণ্যৰ বিপণন কৰিছিল। নাৰী সকলৰ হাত ধৰিয়েই মূলতঃ আমাৰ কৃষি কাৰ্য্যৰ সূচনা হৈছিল। অথচ সৌ সিদিনালৈকে নাৰীক ঘৰৰ চাৰিবেৰৰ মাজত আবদ্ধ কৰি ৰখাৰ চেষ্টা চলি আছিল।\nসমগ্ৰ বিশ্বৰ আধুনিক যুগৰ সূচনালগ্নৰ সময়ত যি উদাৰনৈতিক, মানবতাবাদী, যুক্তিবাদী আৰু গণতান্ত্রিক চিন্তাধাৰাৰ উন্মেষ ঘটিছিল তাৰ পূর্ণৰূপ পাইছিল অষ্টাদশ শতাব্দীৰ ফৰাচী বিপ্লৱৰ মাজেদি। ১৭৮৯ চনৰ ফৰাচী দেশৰ বৈপ্লৱিক চৰকাৰৰ জাতীয় সংসদে ঘোষণা কৰিছিল যে, “সকলো মানুহ স্বাধীন হৈ জন্ম গ্ৰহণ কৰিছে আৰু সকলো মানুহৰ অধিকাৰ সমান।” ফৰাচী বিপ্লৱৰ মাজেদি ইউৰোপত নাৰী অধিকাৰ জাগ্রত হয়। প্ৰকৃততে কোনো পৰিবর্তন সম্ভব নহয় যেতিয়ালৈ সমাজৰ এক উল্লেখযোগ্য অংশৰ বাবে পৰিবর্তনৰ প্রয়োজনীয়তা অনুভব কৰা নহয়, পৰিবর্তন সম্পর্কে সচেতন নহয়।\nঊনবিংশ শতাব্দীৰ ইংৰাজ দার্শনিক জন স্টুয়ার্ট মিল আছিল নাৰীমুক্তি আন্দোলনৰ এগৰাকী সক্ৰিয় সমর্থক আৰু প্ৰবক্তা। ১৮৬৯ চনত তেখেতে ৰচনা কৰা ‘দি চাবজেক্সন্ অব উইমেন’ নামৰ কিতাপখনত নাৰীক নিকৃষ্ট বুলি গণ্য কৰা পুৰুষ সমাজক যথেষ্ট নিন্দা কৰিছে। তেখেতৰ মতে, “আইনগতভাবে নাৰীক পুৰুষৰ অধীনত ৰখাটো ঘোৰতৰ অন্যায় আৰু ইয়াৰ ফলত মানব সমাজৰ অগ্রগতি চৰমভাবে ব্যাহত হৈছে। এই প্রথাৰ অৱসান ঘটাই কোনো পক্ষক কোনো বিশেষ সুবিধা নিদি আৰু কোনো অধিকাৰৰ পৰা বঞ্চিত নকৰি পুৰুষ ও নাৰীৰ সমান অধিকাৰ প্রতিষ্ঠা কৰা একান্ত আবশ্যক।’’\nনাৰীৰ অধিকাৰ সম্পর্কে এটা কথা জোৰ দি কব পাৰি যে, যেতিয়ালৈ নাৰীসকল নিজৰ মর্য্যদা আৰু দায়িত্ব সম্পর্কে অধিকতৰ সচেতন নহ’ব, তেতিয়ালৈ কেৱল আইনৰ দ্বাৰা তেওলোকৰ অধিকাৰ প্রতিষ্ঠা কৰা সম্ভব নহ’ব। বাস্তবত মানুহ জাতিৰ জীৱন তেতিয়াহে সুখী, সমৃদ্ধ আৰু অর্থবহ হ’ব যেতিয়া নেকি নাৰী-পুৰুষৰ মাজত সম্পর্কৰ আদান-প্ৰদান, বুজাবুজি আৰু পৰস্পৰৰ প্রতি শ্রদ্ধা, মৰম-চেনেহৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ়ি উঠিব। এখন সমাজৰ মানদণ্ড অৰ্থাৎ কিমান উন্নত সেইয়া নির্ভৰ কৰিব সেই সমাজখনৰ নাৰীৰ অৱস্থান কিমান উন্নত তাৰ ওপৰত।\nসেয়ে নাৰীক সৃষ্টিশীল জগতৰ মূল চালিকা শক্তি হিচাপে গণ্য কৰা হয়। নাৰী সৰ্বগুণেৰে অলংকৃত। কাৰণ নাৰী মহিমাময়ী, নাৰী মমতাময়ী, নাৰী কৰুণাময়ী হোৱাৰ লগতে আদৰ্শ, দয়া, মমতা, সহনশীলতা, ধৈৰ্য্য, ত্যাগ আদি এশ এটা গুণৰ সমাহাৰ ঘটে এগৰাকী নাৰীৰ মাজত।\nসৃষ্টিকৰ্তাৰ আটাইতকৈ সুন্দৰ আৰু সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ সৃষ্টিয়ে হৈছে নাৰী।\nইমানৰ পিছতো কিন্তু চকু চৰহা কিছুমানে নাৰীৰ অলংকাৰৰ প্ৰতি থকা দূৰ্বলতাহে দেখে অথচ সেইসকল মূঢ়মতিয়ে নাজানে যে এগৰাকী মহিলাই চকুপানীকো অলংকাৰৰ দৰেই পিন্ধি ফুৰে। যি অলংকাৰে নাৰীক প্ৰভাৱশালীও কৰি ৰাখে।\nআন এগৰাকী নাৰী বিদ্বেষী, অস্কাৰ ৱাইল্ডে কোৱা কথাষাৰ শুনিলেই গাটো ইচাট-বিচাট লাগি যায়। এই কথাষাৰৰ সত্যতা কিদৰে নিৰূপিত হব? “এগৰাকী নাৰী তেতিয়াহে সুখী হ’ব, যেতিয়া নেকি তেখেতক, দেখাত নিজৰ জীয়েকতকৈ দহ বছৰ সৰু যেন লাগিব।”\nএগৰাকী নাৰীৰ মনোজগত পুৰুষতকৈ বহু গুণে বেছি চফা, একেবাৰে ষ্ফটিকৰ দৰে পৰিষ্কাৰ কাৰণ ই প্ৰতি মূহুৰ্ততে সলনি হৈ থাকে।\nঈশ্বৰেও হেনো ঈভৰ আগতেই আদমক বনাইছিল কাৰন আদমক কেনেকৈ বনাব লাগিব, এই পৰামৰ্শ তেওঁ ঈভৰ পৰা লৈ দ্বিধাগ্ৰস্ত (confused) হ’বলৈ বিচৰা নাছিল।\nএইটো সঁচা যে নাৰীসকল পুৰুষতকৈ শান্তি প্ৰিয়। এবাৰ ভাবি চাওঁকচোন যদি এই পৃথিৱীৰ সকলো দেশৰ মুৰব্বী কেৱল নাৰীয়েই হ’লহেতেঁন, তেনেহলে যুদ্ধ বিগ্ৰহ নিশ্চয় কমিলেহেতেঁন। অৱশ্যে কেইখনমান দেশৰ মাজত ‘নমতা’ দিয়া-দিয়ি চলিলহেতেঁন।\nপ্ৰায়েই নাৰীসকলে কৰা অভিযোগ একেবাৰে সঁচা যে পুৰুষে দৰ-দাম কৰিব নাজানে আৰু বস্তুবোৰ কিনোতে বেছি দাম ভৰি আনে। পুৰুষে অতি প্ৰয়োজনীয় হ’লেহে ৫০ টকাৰ বস্তু এটা ১০০ টকাত কিনে, কিন্তু নাৰীয়ে ১০০ টকা দামী অলাগতিয়াল বস্তু এটা ৫০ টকাত পালে কিনিবই কিনিব, ই এশ শতাংশ নিশ্চিত ।\nবহুতে ভাবে যে প্ৰত্যেক গৰাকী নাৰীৰ জীৱনৰ ‘এইম ইন লাইফ’ হৈছে এজন ‘চাৰ্মিং প্ৰিন্স’ টাইপৰ প্ৰেমিক বা জীৱনসঙ্গীৰ সন্ধান আৰু ইয়াৰ বাবে প্ৰতীক্ষা কৰা। কিন্তু বহুতেই নাজানে যে নাৰীসকলৰ বেছিভাগৰেই জীৱনৰ লক্ষ্য হৈছে, কাঁহী কাঁহীয়ে দকচি খোৱা আৰু তেনেদৰে খোৱাৰ পিছতো শকত নোহোৱাকৈ থাকিবলৈ বিচৰা।\nযদি কোনো নাৰীৰ ফাঁচী হুকুম হয়, ফাঁচীকাঠলৈ যোৱাৰ আগেয়েও তেখেতে প্রসাধন ঠিক কৰাৰ বাবে সময় বিচাৰিব। এক ইঞ্চি ডাঠ প্ৰসাধনৰ প্ৰলেপৰ তৰপেৰে আবৃত কিছুমান নাৰী আছে, যাক ত্ৰিছ ফুট মান দূৰৰ পৰা চালে অপূৰ্ব সুন্দৰী যেন লাগে। অথচ দহ ফুট দূৰৰ পৰা চালেহে অনুভৱ হয় যে “আচলতে এইগৰাকী ত্ৰিছ ফুট দূৰত্বৰ পৰাই নিৰীক্ষণ কৰিবলগীয়া বস্তুহে।”\nআটাইতকৈ অপ্ৰিয় সত্যটো হৈছে যে এই পৃথিৱীৰ পৰা যদি পুৰুষ নামৰ প্ৰজাতিটো নোহোৱা হৈ যায় তেতিয়াহলে গোটেই পৃথিৱীখন শকত শকত সুখী মহিলাৰে ভৰি পৰিব।\nঈশ্বৰৰ মহানতাৰ ওপৰত মোৰ কোনোদিনেই সন্দেহ নাছিল আৰু যদি অকণমান আছিলো সেইয়াও দূৰ হৈ গ’ল যেতিয়া গম পালো যে আদমৰ বুকুৰ কামিহাড়ৰ পৰাই ঈশ্বৰে অনবৰতে উচ্চস্বৰত বাজি থকা লাউডস্পীকাৰ এটা তৈয়াৰ কৰিলে! ঈশ্বৰ সঁচাকৈয়ে মহান সৃষ্টিকৰ্তা। প্ৰণাম প্ৰভূ।\nআপুনি যেতিয়া এগৰাকী নাৰীক, কিতাপৰ দৰে পঢ়ি, নাৰী মনৰ সম্পূৰ্ণ ৰহস্য উদ্ঘাটন কৰিবলৈ যত্ন কৰিব, দেখিব আপোনাৰ লাইব্ৰেৰী কাৰ্ডখনৰ ম্যাদেই উকলি গৈছে।\nএগৰাকী মহিলাই ইচ্ছা কৰিলেই যিকোনো পুৰুষক ‘উল্লু’ বনাব পাৰে, যদিহে পুৰুষজন মহিলাগৰাকীৰ প্ৰেমত পৰে।\nআচলতে বেছিভাগ ছোৱালীয়েই বুদ্ধিমতী, আপুনি কেৱল তেওঁলোকৰ সন্মুখত বুৰ্বকৰ দৰে অভিনয় কৰিব জানিব লাগিব।\nযিহেতু ম‌ই এজন পুৰুষ ম‌ই ভাবো তুমি যি পিন্ধিছা বৰ ধুনীয়া। তুমি পাঁচ মিনিট আগতে পিন্ধা কাপোৰ যোৰো বৰ ধুনীয়া আছিল। তোমাৰ দুয়োপাত চেণ্ডেলো ধুনীয়া। খোপা বান্ধিলে বা নেবান্ধিলেও তোমাক ভালেই দেখি। তোমাৰ চুলিকোচা ধুনীয়া। তোমাক অকল ভালেই নহয়, অতি ভাল দেখি, তুমি যেনেকৈয়ে নোলোৱা লাগে। এতিয়া সোনকালে ওলাবানে? দেৰি হৈছে।\nৰাজনৈতিক জগতত, পুৰুষতকৈ নাৰীৰ সংখ্যা তাকৰ কাৰণ, ৰাজনৈতিক নেতাৰ দুয়োটা চেহেৰাত প্ৰসাধনৰ প্ৰলেপ দিবলৈ বহু বেছি সময়ৰ প্ৰয়োজন হ’ব।\nনাৰীয়ে চব জানে, চব বুজে, নজনা একো নাই। সেয়েহে এবাৰ এগৰাকী জ্ঞানী মহাপুৰুষে কৈছিল, “ম‌ই নাজানো, আপুনি কথাটো কোনোবা নাৰীক সোধক।”\nপ্ৰসাধনৰ সামগ্ৰী সমূহ প্ৰত্যেক গৰাকী নাৰীৰ বাবে আশীৰ্বাদ স্বৰূপ, কিন্তু যিবোৰ পুৰুষৰ ওচৰৰ দৃষ্টি দূৰ্বল (চকুৰ পাৱাৰ কম) তেনে পুৰুষবোৰ কিছুমান নাৰীৰ বাবে দেৱদূত।\nকিছুমান মূৰ্খ পুৰুষে নাৰীক মনে মনে থকাৰ উপদেশ দিয়ে, আনহাতে জ্ঞানী পুৰুষ সকলে “তোমাৰ ওঠযুঁৰি জপাই থ’লে, তোমাক বৰ ধুনীয়া দেখি” বুলি কয়।\nবিয়াৰ আগতে ক‌ইনাজনী ইমান ধুনীয়া! ইমান মৰমলগা! তামাম সুন্দৰী… ইত্যাদি কথাবোৰ পতিগৰাকীয়ে বহুবাৰ উচ্চাৰণ কৰে। বিয়াৰ পিছৰ সময়ছোৱাত কোন, কিমান ধুনীয়া, এইবোৰ কথাৰ কোনো অৰ্থ নাথাকে, কাৰণ আন্ধাৰত বগা মেকুৰীজনীও ক’লাই দেখি।\nমহিলাসকলে সদায় পুৰুষসকলে পাহৰা কথাবোৰক লৈ ব্যতিব্যস্ত হৈ পৰে, আনহাতে পুৰুষসকলে সদায় নাৰীয়ে পাহৰি নোযোৱা কথাবোৰক লৈ উদ্বিগ্ন হৈ থাকিবলগীয়া হয়।\nকোনো এগৰাকী মহিলাই যদি অকনো বিতৰ্ক নকৰাকৈ সুস্পষ্ট আৰু বিবেকসন্মত পৰামৰ্শ এটা গ্ৰহণ কৰিবলৈ অনিচ্ছা প্ৰকাশ কৰে, তেনেহলে বুজিব লাগিব তেখেত বিবাহিতা।\nআপোনাৰ পত্নীয়ে যদি আপুনি কিবা এটা কোৱাৰ পিছত “কি??” বুলি ডাঙৰকৈ কৈছে, এইটো নাভাবিব যে তেখেতে আপোনাৰ কথাটো শুনা নাই। তেনেক্ষেত্ৰত বুজিব লাগিব, আপুনি কোৱা কথাষাৰ সলাবলৈ আপোনাৰ পত্নীয়ে আপোনাক এক সুবৰ্ণ সুযোগ দিছে।\nএগৰাকী ঈৰ্ষাপৰায়ণ নাৰীয়ে চিবিআইতকৈয়ো অধিক দক্ষতাৰে বিষয়টো অনুসন্ধান কৰিব জানে ।\nযদি কোনো নাৰীয়ে নিজৰ আচল বয়সটো সচাঁকৈয়ে কৈ দিছে তেনেহ’লে তেনে নাৰীৰ পৰা সাৱধানে থাকক। তেখেতক কেতিয়াও বিশ্বাসত লৈ কোনো কথা নক’ব। কাৰণ তেখেতে যিকোনো কথাই মানুহৰ আগত কৈ দিব। কাৰণ যি গৰাকীয়ে নিজ জ্ঞাতিৰ ধৰ্ম ভংগ কৰিব পাৰে আনৰ কথা তেওঁ কিয় ভাবিব!\nপুৰুষসকলে বন্ধুবৰ্গ পালেই ইজনে সিজনক ”বোম কামোৰ” দি সমালোচনা কৰে ঠিকেই কিন্তু অন্তৰৰ পৰা কেতিয়াও সমালোচনা নকৰে। মহিলাসকলেও ইজনীয়ে সিজনীক লগ পালে হেয়াৰ ষ্টাইল, ৰূপ-চৰ্চা, সৌন্দৰ্য্যৰ প্ৰশংসা কৰে, কিন্তু অন্তৰৰ পৰা কেতিয়াও নকৰে। তেনে সময়ত কাষেৰে পাৰ হৈ গ’লে আপুনি কিবা জ্বলা পোৰাৰ গোন্ধ পাবই পাব।\nযদি আপুনি এগৰাকী মহিলাৰ বিষয়ে বিতংভাবে জানিবলৈ ইচ্ছা কৰে, তেনেহলে তেখেতৰ এগৰাকী বান্ধৱীৰ সন্মুখত তেখেতৰ প্ৰশংসা কৰি চাওঁক।\nনাৰী হৈছে এক দুৰ্বোধ্য ভাষা, সীমাহীন ৰহস্য। পুৰুষে কেতিয়াও বুজিবলৈ সক্ষম নহ’ল, হোৱা নাই আৰু কেতিয়াও নহ’ব। নাৰীসকলে দিনৰ দিনটো কি ভাবি কটায়, সেইটোও এক ৰহস্য।\nবহু বছৰ আগতে, “মোক দেখিবলৈ কেনে লাগিছে, বাৰু? ভাল লাগিছে নে? ক‌ওঁক না।” মহিলা সকলে সাজিকাছি ওলাই, সততে পতিদেবক সোধা ওপৰোক্ত প্ৰশ্নৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ, এগৰাকী পীড়িত পতিয়ে ‘আইনা’ৰ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল।\nনাৰীয়ে মাথো তিনিটা বস্তু বিচাৰে। নতুন নতুন কাপোৰ, প্ৰসাধন সামগ্ৰী আৰু প্ৰশংসাৰ বানপানী।\nবৰলা ভাইসকল, বিয়া পতাৰ আগতে, পাৰিলে এগৰাকী বুদ্ধিমতী, পৰমা সুন্দৰী আৰু মৰমীয়াল ছোৱালীৰ সন্ধান কৰি লোৱা। কিন্তু তিনিওগৰাকীক কেতিয়াও একেলগ হ’ব নিদিবা।\nনাৰীয়ে কিয় বুদ্ধিদীপ্ত পুৰুষক ভাল পায়? কাৰণ বিপৰীত শক্তিৰ মাজতহে আকৰ্ষণ সংঘটিত হয়।\nসৃষ্টিৰ আৰম্ভনিতে ঈশ্বৰে যেতিয়া নাৰীৰ সৃষ্টি কৰিছিল, ঈশ্বৰে পুৰুষক কথা দি কৈছিল যে পুৰুষৰ দুখ বুজা, সহনশীলা আৰু সৰলা নাৰী পৃথিবীৰ চুকে কোনে বিচাৰিলেই পোৱা যাব। কিন্তু ঈশ্বৰে পিছলৈ গোটেই পৃথিৱীখনকেই গোলাকাৰ বনাই দিলে।\nআপুনি যদি বিচাৰিছে যে কোনো এগৰাকী মহিলাই আপোনাৰ ক’বলগীয়া কথাখিনি মনোযোগেৰে শুনক, তেনেহ’লে আপোনাৰ ক’বলগীয়া কথাখিনি মহিলা গৰাকীৰ ওচৰত থকা, অইন এগৰাকী মহিলাক ক‌ওঁক।\nমহিলাসকলে কেতিয়াও, আপুনি নিজে ভবা কথাটো শুনিবলৈ নিবিচাৰে। আচলতে মহিলাসকলে তেওঁলোকে নিজে ভবা কথাটোহে, বৰ গভীৰ ভাবে আপোনাৰ মুখেৰে শুনিবলৈ বিচাৰে।\nযদি আপোনাৰ পত্নীয়ে কয়, “আপুনি যি ভাল দেখে সেইটোৱেই কৰক।” ভুলতো যি মন যায় সেইটো কৰিবলৈ গৈ বিপদ চপাই নল’ব। মনত ৰাখিব, সেইয়া প্ৰকৃততে আপোনালৈ জাৰী কৰা এক সাৱধান বাণীহে।\nনাৰী সকলক সন্তুষ্ট কৰাৰ মাথোঁ দুটাই পদ্ধতি আছে আৰু সেইয়া কোনেও নাজানে। মনোবৈজ্ঞানিক চিগমণ্ড ফ্ৰয়েডে কৈছিল,”ম‌ই ত্ৰিছ বছৰ ধৰি নাৰীৰ আত্মাৰ ওপৰত অধ্যয়ন কৰিলো, কিন্তু আজিলৈ নাৰীয়ে কি বিচাৰে বুজিয়েই নাপালো।”\nশেষত বৰলা সকললৈ এক বিনামূলীয়া উপদেশ, “প্ৰত্যেক গৰাকী পুৰুষে বিয়া পতা উচিত। অকল সুখেই মানুহৰ জীৱনত সৰ্বস্ব নহয়।”\nনাৰী! নাৰী হৈছে পূৰ্ণ ৰহস্য।\nনাৰী আচলতে আদি শক্তি আনহাতে পুৰুষ হৈছে সহন শক্তি।\nঅধিকাংশ ৰূপহীৰ হাঁহিৰ শোভা মাংসপেশীৰহে কৃতিত্ব, হৃদয়ৰ কৃতিত্ব নহয়।\nনাৰীয়ে প্রথম প্রেমিকক কিবা কথাত ঘৃণা কৰিলেও কেতিয়াও পাহৰিব নোৱাৰে। ঠিক যিদৰে পৰিষ্কাৰ পানী কাগজত পৰিলে শুকাই যোৱাৰ পিছতো দাগ থাকি যায়।\nভদ্র ল’ৰাৰ প্ৰতি কেতিয়াও ছোৱালীবোৰৰ হৃদয়ত প্ৰেমৰ অনুভূতি নহয়, হয় মাথোঁ সহানুভূতি।\nনাৰীৰ চকুত দুই ধৰণৰ অশ্রু থাকে, এবিধ দুখৰ, আনবিধ ছলনাৰ।\nবিয়া হৈছে এক জুৱা খেল য’ত পুৰুষে বাজী ৰাখে ‘স্বাধীনতা’ আৰু নাৰীয়ে বাজী ৰাখে ‘সুখ’।\nনাৰীয়ে ব্যাক্তিগত চাহিদাৰ ওচৰত কেতিয়াও পৰাজিত নহয়।\nযিগৰাকী পুৰুষে নাৰীক বুজি পায়, সেই পুৰুষজনে পৃথিৱীৰ যিকোনো বস্তু বুজি পোৱাৰ গৌৰৱ কৰিব পাৰে।\nঅৱশেষত, নাৰীয়ে ব্যৱহাৰ কৰা কপালৰ টিপটোৰ আঠা নাইকিয়া হ’লেও সেইটো যত্ন সহকাৰে ৰাখে। এযোৰ কানণফুলিৰ এপাত হেৰুৱালেও আনপাত পেলাই নিদিয়ে। পুৰণি শাৰী, পুৰণি মেখেলা-চাদৰ, ভঙা খাৰু, নষ্ট হৈ যোৱা মোবাইল আদি কোনোদিন কামত নাহে বুলি জনাৰ পিছতো এইবোৰ সযতনে ৰাখে।\nএই সকলোবোৰৰ কাৰণ হৈছে নাৰীৰ মমতা। নাৰীয়ে এই মমতাৰ বাবেই পেলনীয়া বস্তুও নেপেলায়। অসংখ্য কষ্ট, যন্ত্রণা পোৱাৰ পিছতো নাৰীয়ে এই মমতাৰ বাবেই এটা প্ৰেম, এটা সম্পর্ক, এখন সংসাৰৰ স্থায়িত্ব বজাই ৰাখিবলৈ যৎপৰোনাস্তি চেষ্টা কৰে।\nএই মমতাৰ বাবেই নাৰী সকলোৰেই ‘মা’ হ’ব পাৰিছে আৰু এইয়া মাথোঁ এগৰাকী নাৰীৰ বাবেহে সম্ভৱ। সেইবাবেই হয়তো মমতাময়ীৰ কোনো পুৰুষবাচক শব্দ নাই!\nম‌ই গৰ্বিত যে মোৰ মা এগৰাকী নাৰী।\nঅৱশেষত দিলে ব্ৰহ্মাস্ত্ৰপাট এৰি।\nবঢ়িয়া লাগিল সঞ্জীৱ!\nসুন্দৰ নাৰী বিশ্লেষণ । পঢ়ি বহুত ভাল লাগিল ।\nনাৰী বিশ্লেষণ কৰিলে ন\nবৰ সুন্দৰ বিশ্লেষণ৷ ভাল লাগিল৷


কৰ্মহীনতা নে কৰ্মবিমূখতা?,প্ৰবন্ধ, আখৰ ই-আলোচনী\nকৰ্মহীনতা নে কৰ্মবিমূখতা?\nড০ সমাদৃতা গোস্বামী\nআজিকালি পঢ়া শুনা কৰিলেও চাকৰি পাবলৈ নাই৷ চাকৰি কেৱল সেইসকলে পায় যাৰ ধনৰ ফালৰ পৰাও আৰু ৰাজনৈতিক দিশৰ পৰাও বল বেছি৷ মন যিমান সবল হ’লেও, শিক্ষাগত অৰ্হতা যিমান উচ্চ হ’লেও মানুহে চাকৰি নাপায়৷ পইচা থকা জন আৰু ক্ষমতাৰ অপব্যৱহাৰ কৰা জনেহে বিনাকষ্টে চাকৰি পায়৷ - এয়া হ’ল সঘনাই শুনা কথা৷ কাৰোবাৰ বাবে এয়া নিজৰ অভিজ্ঞতাৰ পৰা হোৱা অনুভৱ৷\nমানুহে পঢ়া শুনা কিয় কৰে? চাকৰি এটা পাবলৈকেনে? শিষ্যই গুৰুৰ ঘৰত থাকি পঢ়া শুনা কৰাৰ যুগত শিক্ষালাভৰ লক্ষ্য আছিল কেৱল জ্ঞান অৰ্জন৷ নিম্নজাতিৰ লোকৰ বাবে জ্ঞান অৰ্জন অসম্ভৱ আছিল৷ "হোৱাইট কলাৰ জব" ভাৰতবৰ্ষত আৰম্ভ কৰে বৃটিছে৷ এসময়ত চাকৰিৰ সংখ্যাৰ বিপৰীতে অৰ্হতাসম্পন্ন মানুহৰ সংখ্যা কম আছিল৷ বৃত্তি অনুযায়ী খুব কম মানুহেহে মানুহক সেৱা কৰিবলৈ সুযোগ পাইছিল৷ সেয়ে চাকৰিৰ যোগেদি মানুহক কৰিব পৰা সেৱাৰ মূল্য আছিল বহুত৷ শিক্ষক, ডাক্তৰ,ইঞ্জিনিয়াৰ উকীল আদি হ’ব পৰাটো আছিল সন্মানৰ কথা৷ মানুহেও এনে মানুহক সন্মান আৰু সমীহ কৰিছিল৷ এনে বৃত্তিৰ মানুহেও হৃদয় উজাৰি মানৱ সেৱাত ব্ৰতী হৈছিল৷\nএইবোৰ বেছি দিনৰ আগৰ কথা নহয়৷ লাহে লাহে মানুহৰ শিক্ষাৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ বাঢ়িল৷ শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ আমুল পৰিৱৰ্তনৰ লগতে সকলো মানুহেই শিক্ষা লাভ কৰিব পৰাৰ সুবিধা হোৱাৰ বাবে শিক্ষিত লোকৰ সংখ্যা বাঢ়িল৷ জনসংখ্যা অনুপাতে চাকৰিৰ সংখ্যা কমিল৷ শিক্ষিত মানুহৰ মাজত চাকৰি এটাৰ বাবে প্ৰতিযোগিতা আৰম্ভ হ’ল৷ প্ৰতিযোগিতাই দুৰ্নীতি হোৱাত অৰিহনা যোগালে৷ শিক্ষিত অথচ অযোগ্য এজনে যোগ্যজনক নেওচি কেৱল ধন আৰু ক্ষমতাৰ বলত চাকৰি এটা যোগাৰ কৰিব পৰা হ’ল৷ শিক্ষিত হতাশগ্ৰস্ত এটা নিবনুৱা শ্ৰেনীৰ জন্মত দুৰ্নীতিৰ অৰিহনা বহুত৷ নিকা হৃদয়ৰ মানুহ এজনেও ঘোচ দি চাকৰি ল’বলৈ বাধ্য হৈ পৰিল৷ চাকৰি এটাৰ প্ৰতি মানুহৰ ইমান হাবিয়াস জন্মিল কিয়?চাকৰি এটা থকা মানেই মানুহ এজন নিৰাপদ৷ নিজৰ মগজ/ধন খটুৱাই ব্যৱসায় কৰি লাভ হ’বনে নে নহয় সেই অনিশ্চয়তাতকৈ কম দৰমহাৰ চাকৰি কৰি মাহৰ শেষত দৰমহা পোৱাৰ নিশ্চয়তাই মানুহক বেছি সকাহ দিয়ে৷ কেৱল এই নিৰাপত্তাৰ বাবেই আজিৰ প্ৰজন্মৰ মাজত চাকৰি এটাৰ গুৰুত্ব বহুত বেছি৷ যি বস্তুৰ গুৰুত্ব বেছি সেই বস্তু পাবলৈ মানুহৰ হাবিয়াস সদায় থাকে৷ চাকৰি বুলি কওঁতে কম দৰমহাৰ হ’লেও সন্মানীয় বৃত্তিৰ চাকৰিলৈহে মানুহৰ হেপাহ বেছি৷ পঢ়া শুনা কৰিও এনে সন্মানীয় বৃত্তিৰ চাকৰি নোপোৱা শিক্ষিত এজনে গেলামালৰ দোকান দি ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিব কিন্তু চুইপাৰৰ চাকৰি কেতিয়াও নকৰে৷ শিক্ষিত খিনিৰ কথা বাৰু বাদ, অশিক্ষিত অসমীয়া মানুহৰ বাবে আনৰ ঘৰৰ বা আন ঠাইৰ টয়লেট চাফা কৰাৰ চাকৰি কৰাটো কল্পনাৰো অতীত৷\nঅসমৰ চৰকাৰী-বেচৰকাৰী হস্পিতেল আদিত ৰুম চাফা কৰা মানুহবোৰ এক বিশেষ সম্প্ৰদায়ৰ৷ তথাকথিত অসমীয়া মানুহক এই সাজত দেখা নাযায়৷ অসমীয়া মহিলাৰ বিউটি পাৰ্লাৰ আছে অথচ অসমীয়া ডেকাৰ চেলুন নাথাকে৷ অসমীয়া ডেকাই ঠেলা ৰিক্সা নচলাই৷ দোকানত আলুৰ বস্তা কঢ়িওৱা মানুহবোৰৰ মাজত আমাৰ অসমীয়া ডেকা এজন নাথাকে৷ অসমীয়া ডেকাই ডম্বৰু বজাই বৰফ বা চানপাপৰি বা মিচ্‌ল চানা বিক্ৰী নকৰে৷(যি সকল লোকে বহিৰাজ্যৰ পৰা আহি এনে বৃত্তিৰে অতীজৰে পৰা অসমত থাকি অসমীয়া হ’ল, তেওঁলোক অসমীয়া নহয় বুলি বুজোৱা নাই৷) পঢ়ি শুনি কি লাভ বুলি আমাৰ গাওঁবোৰত বেছিভাগ ল’ৰাই মেট্ৰিকৰ ডেওনাই পাৰ নকৰে৷ নতুন বছৰ, মাঘ বিহু, পূজা আদি বাৰ মাহৰ তেৰটা উৎসৱত এইবিলাক ডেকায়েই কিন্তু মদ খাই জীৱন উদ্‌যাপন কৰে৷ মদ হৈ পৰিল অসমীয়া সমাজৰ এৰাব নোৱাৰা পানীয়৷ কি দুখীয়া, কি ধনী, সকলো অসমীয়াকে আজি মদে খালে৷ কি কৰি খাম?\nশিক্ষিত অশিক্ষিত সকলোৰে বাবে বৰ্তমান এইটোৱেই বৰ ডাঙৰ প্ৰশ্ন৷ শিক্ষা লাভ হৈ পৰিল যথেষ্ট খৰচী কাৰবাৰ৷ শিক্ষিত হ’লেই যে সংস্থাপিত হ’ব তাৰো নিশ্চয়তা নাই৷\nসেয়ে উচ্চশিক্ষিত নিবনুৱা হতাশগ্ৰস্ত হৈ পৰিছে৷\nকিন্তু প্ৰশ্ন হয়, এই হতাশগ্ৰস্ততা কৰ্মহীনতাৰ বাবে নে কৰ্মবিমূখতাৰ বাবে? শিক্ষাই মানুহক ইমান উচ্চ কৰে নে যে হাতত নাঙল ল’বলৈ শিক্ষিত মানুহে লাজ পোৱা হ’ল? উচ্চশিক্ষিত নিবনুৱা মানুহ এজন দোকানী হোৱাতো দুৰ্ভাগ্যজনক কথা হ’ল? শিক্ষাই মানুহৰ মাজত "কামৰ সৰু বৰ নাই" ধাৰণা সলাই পেলালে নেকি? শিক্ষা কি কেৱল চাকৰি এটা পাবলৈ অৰ্জন কৰা যোগ্যতা? শিক্ষাই দিয়া জ্ঞান, বিজ্ঞানসন্মত জীৱনশৈলী, মানৱীয় মূল্যবোধৰ ধাৰণা এইবোৰ কি আজিৰ যুগত মূল্যহীন? যেতিয়ালৈকে কৰ্মহীনতা আৰু কৰ্মবিমূখতাৰ পাৰ্থক্য আজিৰ প্ৰজন্মই অনুভৱ কৰিব নোৱাৰিব তেতিয়ালৈকে শিক্ষা কেৱল ধন অৰ্জনৰ আহিলাই হৈ থাকিব আৰু নতুন প্ৰজন্মৰ মাজত হতাশগ্ৰস্ততা কমক চাৰি বাঢ়িব৷ কঠীয়া ৰোৱাৰ পৰা ধান দোৱালৈকে এসময়ত এইবোৰ কাম অসমীয়া মানুহে নিজে কৰিছিল৷ আজিকালি বাংলাদেশী মিঞা নহ’লে অসমীয়াৰ পথাৰত খেতিয়েই নহয়৷ হাজিৰা কৰা কামতো বাংলাদেশী মিঞা নহ’লে ঘৰ নচলা হ’ল৷ এনে পৰিস্থিতিত কৰ্মহীনতাৰ কথাটো অপ্ৰাসংগিক৷\nআমি নিজৰ কাম নিজে নকৰা ধোদৰ পচলা৷ কাম কৰিবলৈ এলাহ নহয়, কামটো সন্মানীয় নহয় বাবেই খেতি কৰিবলৈ আমাৰ আগ্ৰহ নাই৷ "ডাঙৰ হ’লে কি হ’বা" বুলি সৰু ল’ৰা ছোৱালীক সুধিলে কেতিয়াও খেতিয়ক হ’ম বুলি নকয়৷ কাৰণ সৰুৰে পৰাই আমি দেখি আহো যে খেতিয়ক এজনক কোনেও সন্মান নকৰে৷ ৰোৱনী, দাৱনী হ’ম বুলিও কোনেও নকয়৷ খেতিয়ক, ৰোৱনী, দাৱনী, ৰিক্সা চালক, নাপিত হ’ম বুলি সৰু ল’ৰা ছোৱালীয়ে কিয় নকয় বুলি প্ৰশ্ন কৰিলে হাঁহিয়তাৰ পাত্ৰ হ’বলগীয়া হয়৷ কাৰণ এইবোৰ বৃত্তিত শাৰীৰিক শ্ৰম বেছি, অৰ্জন কম আৰু সন্মানো নাই৷ সেয়ে কোনো মাক দেউতাকে নিজৰ সন্তান এনে হোৱাটো নিবিচাৰে৷\nআমাৰ ধাৰণা আৰু সেই অনুপাতে গঢ় লৈ সামাজিক ব্যৱস্থাই কামৰ বিভাজনৰ লগতে মানুহৰ মাজতো বিভাজন আনিলে৷ যুগৰ লগত খাপ খাবলৈ গৈ আজি ঘৰে ঘৰে লেপটপ, মোবাইল ফোন, গাড়ী, বাইক হ’ল৷ বেছিভাগ মানুহেই শিক্ষিত হ’ল৷ অথচ ডাৰউইনৰ সেই "survival of the fittest" উক্তি আজিৰ অসমীয়াৰ মনত উপলব্ধ নহ’ল৷ শিক্ষাই জ্ঞানৰ লগতে চিন্তাশক্তিও বঢ়াই৷ শিক্ষাই দিয়া গুনবোৰ অৰ্জন কৰি আমাৰ কামবোৰ আমি নিজেই কৰিলেই কৰ্মহীনতা আৰু কৰ্মবিমূখতাৰ পাৰ্থক্যটো সহজে বোধগম্য হয়৷\nশিক্ষাক সেয়ে কেৱল যোগ্যতা নিৰ্ণায়কৰ মাপকাঠি বুলি ভাবি চাকৰি এটাৰ আশাত হতাশ হৈ বহি থকাতকৈ, কামৰ সৰু বৰ বিচাৰ নকৰি যিকোনো বৃত্তিৰ কাম কৰিবলৈ আগবাঢ়িলেই হ’ল৷ এনে কৰিলে মানুহৰ মাজত কৰ্মসচেতনতা বৃদ্ধিৰ লগতে দোকান পোহাৰত গৈ আড্ডা মাৰি এনেই সময় কটাই থকা নিবনুৱাৰ সংখ্যাও কমিব৷


ভিটামিন খোৱাটো প্ৰয়োজনীয়নে? — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / স্বাস্থ্য / পৰিপুষ্টি / ভিটামিন খোৱাটো প্ৰয়োজনীয়নে?\nআপুনি ভিটামিন খোৱাটো প্ৰয়োজনীয়নে? সেই বিষয়ে ইয়াত আলোচনা কৰা হৈছিল।\nআমাৰ স্বাস্থ্যৰক্ষাৰ বাবে সন্তুলিত পুষ্টিকৰ খাদ্যৰ উপৰি কেতবোৰ ভিটামিন, খনিজ লৱণ আদি প্ৰয়োজনীয়। এই ভিটামিন আৰু খনিজ লৱণ আমি সাধাৰণতে নহয়।তৎসত্ত্বেও বহুতেই এই ঔষধসমূহ খোৱাৰ কথা চিন্তা কৰে। চিকিৎসকসকলেও এই ঔষধসমূহ খোৱাৰ পৰামৰ্শ দিয়ে।\nগৱেষণাৰ পৰা জানিব পৰা গৈছে যে যদিও শৰীৰৰ সম্পূৰ্ণ পুষ্টিৰ বাবে ভিটামিন, খনিজ লৱণ আদি অতি প্ৰয়োজনীয়, এইবোৰ আমি পুষ্টিকৰ আহাৰৰ পৰাই পাওঁ। গতিকে ওপৰঞ্চিভাৱে এই দ্ৰব্যসমূহ সম্পূৰক ঔষধ হিচাপে খোৱাৰ প্ৰয়োজন প্ৰায়েই নহয়। আন এটা কথা মন কৰিবলগীয়া-যিসকলে এই সম্পূৰক ঔষধসমূহ খাবলৈ আৰ্থিকভাৱে সক্ষম, তেওঁলোকৰ খাদ্যও সাধাৰণতে পুষ্টিকৰ হয়। এনে ব্যক্তিয়ে ভিটামিন, খনিজ লৱণ আদি সম্পূৰক হিচাপে খোৱাটো বিপজ্জনক হ’ব পাৰে। কিয়নো তেনে কৰিলে শৰীৰত দ্ৰব্যসমূহৰ মুঠ পৰিমাণ প্ৰয়োজনকৈ অধিক হ’ব পাৰে। আমি কেইবিধমান ভিটামিন, খনিজ লৱণ আদি সম্পৰ্কে আলোচনা কৰিম।\nআমাৰ শৰীৰে ভিটামিন ‘চি’ কেনেধৰণে ব্যৱহাৰ কৰে, সেই সম্পৰ্কে বিস্তৰ অধ্যয়ন হৈছে। কেতবোৰ অধ্যয়ন অনুসৰি ভিটামিন ‘চি’ য়ে কৰ্কট, হৃদ আৰু ৰক্ত সঞ্চালন পদ্ধতিৰ ৰোগ, চৰ্দি আদি প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰে। তেনেহ’লে নিয়মিত ভিটামিন ‘চি’ সম্পূৰক ঔষধ খাব লাগিব নেকি? আমাৰ প্ৰয়োজনীয় ভিটামিন ‘চি’ আমি খাদ্যৰ পৰাই পাব পাৰো। সুমথিৰা জাতীয় ফল, নেমু, সেউজীয়া আৰু ৰঙা জলকীয়া, ব্ৰকলি, ষ্ট্ৰবেৰী, আমলখি, মধুৰিআম আদিত যথেষ্ট পৰিমাণৰ ভিটামিন ‘চি’ থাকে। দেখা গৈছে দিনে ২০০ মিলিগ্ৰাম বা ততোধিক ভিটামিন ‘চি’ সম্পূৰক ঔষধ খালে চৰ্দি মাথোন কেইঘন্টামান সোনকালে ভৰ্তি হয়। অৱশ্যে চৰ্দিৰ লক্ষণসমূহ প্ৰকট হোৱাৰ পিছত খালে একো লাভ নাই।\nআমাৰ শৰীৰে ভিটামিন ‘চি’ ৰ মাত্ৰা কঠোৰভাৱে নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। অতিৰিক্ত ভিটামিন ‘চি’ খালে শৰীৰে ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰে। অতিৰিক্ত ভিটামিন ‘চি’ কেইঘন্টামানৰ ভিতৰতে প্ৰস্ৰাৱৰ সৈতে নিৰ্গত হয়। তেনেহ’লে সম্পূৰক ভিটামিন ‘চি’ খোৱাৰ প্ৰয়োজন আছেনে? সম্ভৱত নাই। ভিটামিন ‘চি’ সমৃদ্ধ খাদ্য খালেই যথেষ্ট।\nকেলচিয়ামে হাড় সুদৃঢ় কৰি ৰাখে আৰু স্নায়ু, মাংসপেশী, ৰক্ত আৰু হৰম’নক নিজস্ব ক্ৰিয়া কৰাত সহায় কৰে। বিভিন্ন খাদ্যত, যেনে-গাখীৰ, দৈ, ব্ৰক’লি, কমলাৰ ৰস, কণী, সৰু মাছ আৰু বীজ শস্য (ধান, ঘেঁহু, হাৱ ইত্যাদি)ত যথেষ্ট পৰিমাণে কেলচিয়াম থাকে। কেলচিয়ামৰ অভাৱ হ’লে হাড় ফোপোলা ৰোগ হয়; ফলত হাড় ঠুনুকা হয়। তেনেকুৱা হ’লে সম্পূৰক কেলচিয়াম ঔষধ খোৱাৰ প্ৰয়োজন হয়। সাধাৰণতে ৫০ বছৰৰ ওপৰৰ মহিলা আৰু ৭০ বছৰৰ ওপৰৰ পুৰুষৰ হাড় ফোঁপোলা ৰোগ হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে। এনেকুৱা সময়ত সম্পূৰক কেলচিয়াম ঔষধ খাবলৈ চিকিৎসকে পৰামৰ্শ দিয়ে। শৈশৱ আৰু কৈশোৰ হাড় গঠন হোৱাৰ সময়। সেই সময়তো সম্পূৰক কেলচিয়াম ঔষধ খোৱাৰ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে। অৱশ্যে ওপৰত উল্লেখ কৰা খাদ্যসমূহ পৰ্য্যাপ্ত পৰিমাণ খালে সম্পূৰক কেলচিয়াম খোৱাৰ প্ৰয়োজন নহয়। মন কৰিবলগীয়া যে, প্ৰয়োজনতকৈ অধিক পৰিমাণৰ কেলচিয়াম খালে কোষ্ঠকাঠিন্য আৰু বৃক্কৰ পাথৰ হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে। গতিকে পৰ্য্যাপ্ত পৰিমাণৰ (সৰ্বাধিক ২০০০ ৰ পৰা ২৫০০ মিলিগ্ৰাম) কেলচিয়াম প্ৰতিদিনে খাব লাগে। বহুতেই ধাৰণা কৰে সম্পূৰক কেলচিয়াম ঔষধ খালে হাড় ফোঁপোলা ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰি। অধ্যয়নৰ পৰা দেখা গৈছে এনে ধাৰণা তথ্যভিত্তিক নহয়। যদিহে হাড় ফোঁপোলা ৰোগ হোৱা নাই, তেনেহ’লে সম্পূৰক কেলচিয়াম ঔষধ খোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই। তাৰ পৰিৱৰ্তে পৰ্য্যাপ্ত পৰিমাণৰ কেলচিয়াম সমৃদ্ধ খাদ্য নিয়মিতভাৱে খাওক।\nসাধাৰণতে সূৰ্যৰ ৰশ্মিৰ পৰা আমাৰ ছালখনে ভিটামিন ‘ডি’ তৈয়াৰ কৰে। শৰীৰত কেলচিয়ামৰ অৱশোষণ প্ৰক্ৰিয়াত ভিটামিন ‘ডি’ প্ৰয়োজনীয়। সাধাৰণতে সম্পূৰক ঔষধ হিচাপে ভিটামিন ‘ডি’ ৰ প্ৰয়োজন নাথাকে। বহুত ভাৱে যে শৰীৰত ভিটামিন ‘ডি’ ৰ মাত্ৰা হ্ৰাস পালে কেন্সাৰ, হাৰ্ট এটেক, সংক্ৰমণ এলজাইমাৰ ৰোগ, স্বপ্ৰতিৰোধী ৰোগ, হতাশা, মেদবহুলতা আদিৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায়। কিন্তু অধ্যয়নৰ পৰা জানিব পৰা গৈছে যে এনে ধাৰণা তথ্যভিত্তিক নহয়।\nযিহেতু কেলচিয়ামৰ অৱশোষণৰ বাবে ভিটামিন ‘ডি’ ৰ প্ৰয়োজন হয়, সেইবাবে ঔষধ প্ৰস্তুতকাৰক কোম্পানীয়ে কেলচিয়াম আৰু ভিটামিন ‘ডি’ সংযুক্ত কৰি সম্পূৰক ঔষধ তৈয়াৰ কৰে। পিছে এনে ঔষধ খালে অধিক মাত্ৰাত ভিটামিন ‘ডি’ শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰে। ভিটামিন ‘ডি’ ৰ সৰ্বাধিক প্ৰয়োজনীয় মাত্ৰা হ’ল ৪০০০ ইন্টাৰনেচনেল ইউনিট। ইয়াতকৈ অধিক ভিটামিন ‘ডি’ খালে ওকালি বমি, কোষ্ঠকাঠিন্য আৰু দুৰ্বলতা হ’ব পাৰে।\nআমাৰ শৰীৰত সৰ্বনিম্ন ২০ নেন’গ্ৰাম/প্ৰতি মিলিলিটাৰ ভিটামিন ‘ডি’ হ’লেই যথেষ্ট। যিসকলৰ শৰীৰত এইখিনি ভিটামিন ‘ডি’ নাথাকে, তেওঁলোক সম্পূৰক ভিটামিন ‘ডি’ খোৱাৰ প্ৰয়োজন আছে। সূৰ্য্যৰ ৰশ্মি ভিটামিন ‘ডি’ প্ৰধান উৎস। ইয়াৰ উপৰি সমৃদ্ধ গাখীৰ, চৰ্বিযুক্ত মাছ, কণী, কাঠফুলা আদিতো ভিটামিন ‘ডি’ থাকে। দিনে অন্তত: দহ মিনিট হাত আৰু ভৰি নিৰাভৰণ কৰি ৰ’দত থাকিলে পৰ্য্যাপ্ত ভিটামিন ‘ডি’ পোৱা যাব।\nএই ভিটামিন ঘাইকৈ চকুৰ দৃষ্টিৰ সৈতে জড়িত। ইয়াৰ অভাৱ হ’লে দৃষ্টি শক্তি বিকল হ’ব পাৰে। ভালেমান খাদ্যত ভিটামিন ‘এ’ থাকে-বিশেষকৈ বিটা কেৰ’টিনযুক্ত খাদ্যত। বিটা কেৰ’টিনৰ বিপাক হৈ ভিটামিন ‘এ’ সৃষ্টি হয়। খাদ্যৰ পৰা ভিটামিন ‘এ’ ৰ উপৰি সম্পূৰক ভিটামিন ‘এ’ ঔষধ খালে শৰীৰত অধিক মাত্ৰাত ভিটামিন ‘এ’ জমা হয়। ইয়াৰ ফলত মহিলাৰ হাড় ফোঁপোলা ৰোগ হ’ব পাৰে। তদুপৰি ধূমপায়ীসকলৰ হাঁওফাঁওৰ কেন্সাৰো হ’ব পাৰে। গতিকে পৰাপক্ষত সম্পূৰক ভিটামিন ‘এ’ ঔষধ নাখাব। বিটা কেৰ’টিনযুক্ত খাদ্য (যেনে-গাজৰ) অত্যাধিক পৰিমাণে খোৱাৰ পৰা বিৰত থাকক।\nভিটামিন ‘ই’ য়ে ছাল মসৃণ কৰে। তদুপৰি মদন গ্ৰন্থিৰ কেন্সাৰ প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰে বুলিও ভবা হয়। পিছে অধ্যয়নৰ পৰা জানিব পৰা গৈছে যে দিনে ৪০০ ইন্টাৰনেচনেল ইউনিট ভিটামিন ‘ই’ খালে মদন গ্ৰন্থিৰ কেন্সাৰৰ সম্ভাৱনা ১৭ শতাংশ বৃদ্ধি পায়। আমাৰ শৰীৰত দিনে মাত্ৰ ২২.৪ ইন্টাৰনেচনেল ইউনিট ভিটামিন ‘ই’ৰ প্ৰয়োজন হয়। সম্পূৰক ভিটামিন ‘ই’ ঔষধত থাকে ৪০০ ইন্টাৰনেচনেল ইউনিট। আন এক অধ্যয়নৰ পৰা জানিব পৰা গৈছে যে ভিটামিন ‘ই’ সম্পূৰক ঔষধ খালে হাৰ্ট এটেকৰ সম্ভাৱনাও বৃদ্ধি পায়।\nওমেগা-৩ফেটী এচিডে প্ৰদাহ প্ৰশমিত কৰে আৰু নিম্ন ঘনত্বৰ কলেষ্টেৰ’লৰ মাত্ৰা হ্ৰাস কৰে। তদুপৰি ধমনীত জমা হোৱা কলেষ্টেৰ’ল ফলক অভংগুৰ কৰি ৰাখে। ফলত হাৰ্ট এটেক, ষ্ট্ৰোক আদি হোৱাৰ সম্ভাৱনা হ্ৰাস পায়। তদুপৰি হতাশা দূৰ কৰে আৰু ছালক অতি বেগুনীয়া ৰশ্মিৰ পৰা সুৰক্ষা দিয়ে। বিভিন্ন ধৰণৰ মাছত এই ফেটী এচিড পোৱা যায়-বিশেষকৈ চৰ্বিযুক্ত মাছত। তদুপৰি সম্পূৰক ঔষধ হিচাপেও উপলব্ধ। প্ৰশ্ন হ’ল এই সম্পূৰক ঔষধ খোৱাৰ প্ৰয়োজন আছেনে? আছে, যদিহে আপুনি মাছ নাখায়। তেনে ক্ষেত্ৰত দিনে দুই গ্ৰাম মাছৰ তেলৰ কেপছুল খাব পাৰে। বিশেষকৈ যদিহে আপোনাৰ হৃদৰোগ আছে আৰু আপোনাৰ বয়স ৪০ বছৰৰ অধিক; কিন্তু দুই গ্ৰামতকৈ অধিক নাখাব। অধ্যয়নৰ পৰা জানিব পৰা গৈছে যে অধিক পৰিমাণৰ ওমেগা-৩ফেটী এচিড খালে নিম্ন ঘনত্বৰ কলেষ্টেৰ’লৰ মাত্ৰা বৃদ্ধিহে হ’ব পাৰে।\nসপ্তাহত অন্তত: দুদিন মাছ খালেই পৰ্য্যাপ্ত পৰিমাণৰ ওমেগা-৩ফেটী এচিড পোৱা যাব। অৱশ্যে তাতকৈ অধিক পৰিমাণৰ মাছ খালেও বিশেষ অপকাৰ নকৰে।\nশেহতীয়া উন্নীতকৰণ: May 19, 2020


টকিঅ' ২০২০ : শূণ্য হাতেৰে উভতিল পাকিস্তান - Olympia Sports\nHomeNewsটকিঅ' ২০২০ : শূণ্য হাতেৰে উভতিল পাকিস্তান\nটকিঅ’ ২০২০ : শূণ্য হাতেৰে উভতিল পাকিস্তান\nসামৰণি পৰিল বিশ্বৰ সবাতোকৈ বৃহৎ ক্ৰীড়া মহোৎসৱ টকিঅ’ অলিম্পিক। টকিঅ’ অলিম্পিকে দি গ’ল এক স্বৰ্ণিল ইতিহাস। বিশ্বৰ সকলো দেশৰ সৈতে শান্তিৰ এনাজৰী ডাল আৰু অধিক কটকীয়া কৰি নিজম পৰিল টকিঅ’। ২০২৪ ৰ পেৰিছ অলিম্পিকত পুনৰ লগ পোৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰে দেওবাৰে বিদায় ল’লে বিশ্বৰ ক্ৰীড়া প্ৰতিযোগীসকলে। বিদায় ক্ষণত বিশ্বৰ অলিম্পিয়ানসকলে কঢ়িয়াই লৈ গ’ল টকিঅ’ অলিম্পিকৰ ৰোমাঞ্চকৰ অভিজ্ঞতা।\nউল্লেখযোগ্য যে, ভাৰতে এইবাৰ অলিম্পিকত ৰচিলে ইতিহাস। সাতোটাকৈ পদক অৰ্জন কৰি ভাৰতক বিশ্ববাসীৰ ওচৰত এক মাত্রা প্ৰদান কৰিলে ভাৰতৰ খেলুৱৈসকলে। পিছে, ভাৰতৰ চিৰবৈৰী পাকিস্তানৰ বাবে সুখকৰ নাছিল এই অলিম্পিক। কাৰণ টকিঅ’ অলিম্পিকত শূণ্যতে সীমাবদ্ধ থাকিল পাকিস্তানৰ খেলুৱৈ।পাকিস্তানী খেলুৱৈ আৰ্শাদ নাদিমে ভাৰতীয় এথলীট নিৰজ চোপ্ৰাৰ সৈতে ফাইনেল\nৰাউণ্ডত প্ৰবেশ কৰিছিল। উল্লেখযোগ্য যে নাদিমেই আছিল প্ৰথম পাকিস্তানী খেলুৱৈ যি পাকিস্তানৰ বাবে ফাইনেলত অৱতীৰ্ণ হৈছিল। পিছে পাকিস্তানী কোটি কোটি জনতাৰ আশাত চেঁচা পানী ঢালিলে নাদিমে। পদক লাভৰ পৰা বঞ্চিত হ’ল নাদিম। ইয়াৰোপৰি পাকিস্তানে তিনি দশক জুৰি কোনো পদকেই লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাই। টকিঅ’ অলিম্পিকলৈ যোৱা পাকিস্তানৰ ২২ জনীয়া আছিল ১০ জন খেলুৱৈ আৰু ১২ গৰাকী বিষয়া। পাকিস্তানে প্ৰায় তিনি দশক ধৰি অলিম্পিকত পদকৰ আপেক্ষাত। পিছে এইবাৰো বিফল পাকিস্তানী খেলুৱৈ। বিফল মনোৰথেৰে টকিঅ’ৰ পৰা উভতি যাব লগা হ’ল পাকিস্তানী।কেৱল পাকিস্তানেই নহয়, ভাৰতৰ চুবুৰীয়া দেশ শ্ৰীলংকা, বাংলাদেশ, আৰু নেপালেও অলিম্পিকত এটাও পদক লাভ নকৰিলে। বিফল হ’ল পদকৰ তালিকাত স্থান লাভ কৰিবলৈ।\nপিছে ক্ৰীড়া হ’ল শান্তিৰ ক্ৰীড়াংগন। জয়-পৰাজয় ক্ৰীড়াৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ। সেই কথাকে সৰোগত কৰি বিশ্বৰ অগণন ক্রীড়াপ্ৰেমীয়ে এতিয়া অপেক্ষা কৰিছে ২০২৪ৰ পেৰিচ অলিম্পিকলৈ।\nPrevious articleঅলিম্পিকত অন্তৰ্ভুক্ত হ’ব ক্ৰিকেট!!\nNext articleনতুন ঠিকনা ফুটবল তাৰকা মেছিৰ\nবঙাইগাঁও জিলা দবা সন্থা গঠন\nবিজয় হাজাৰে ট্ৰফীত পৃথ্বী শ্ব’ৰ আন এক বিৰল অভিলেখ!!


procedure-of-aadhar-card-update-uidai-tweeted-charges-and-list-of-documents– News18 Assam\nকিদৰে কৰিব নিজৰ আধাৰ কাৰ্ড আপডেট? কিমান হ’ব খৰচ? জানি লওক সম্পূৰ্ণ প্ৰক্ৰিয়া\nUpdated:August 29, 2020, 10:47 AM IST\nএতিয়া আধাৰ কাৰ্ড কেৱল পৰিচয় পত্ৰই নহয়, নিজৰ ঠিকনাৰ প্ৰমাণপত্ৰ হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। গতিকে নিজৰ আধাৰ কাৰ্ডখন আপডেট কৰি ৰখাটো অত্যন্ত জৰুৰী।\nLast Updated: August 29, 2020, 10:47 AM IST\nএতিয়া আধাৰ কাৰ্ড কেৱল পৰিচয় পত্ৰই নহয়, নিজৰ ঠিকনাৰ প্ৰমাণপত্ৰ হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। গতিকে নিজৰ আধাৰ কাৰ্ডখন আপডেট কৰি ৰখাটো অত্যন্ত জৰুৰী। এই সন্দৰ্ভত UIDAI-এ কৰিছে বিশেষ টুইট। আৰু টুইট যোগে জনাইছে যে, যদি আধাৰ কাৰ্ডৰ বায়মেট্ৰিক আপডেট কৰাব লাগে, তেন্তে ভৰিব পাৰিব ১০০ টকা। সেইদৰে যদি কেৱল ডেম’গ্ৰাফিক ডিটেলত কিছু সাল-সলনি কৰিব লাগে. তেন্তে সেই ক্ষেত্ৰত খৰচ হ’ব মাত্ৰ ৫০ টকা।\nUIDAIৰ ফালৰ পৰা জনোৱা হৈছে যে, আধাৰ কাৰ্ড আপডেট কৰিবলৈ হ’লে আধাৰ সেৱা কেন্দ্ৰলৈ যাব লাগিব। কিন্তু আধাৰ কেন্দ্ৰলৈ যোৱাৰ পূৰ্বে ‘appointment.udai.gov.in’ জৰিয়তে অনলাইন এপইনমেণ্ট ল’ব লাগিব। ৱেবচাইটত নিজৰ চহৰ আৰু স্থান নিৰ্বাচন কৰি ‘প্ৰচিড টু বুক এপইনমেণ্টত ক্লীক কৰি এপইনমেণ্ট ল’ব পাৰিব।\nপিছৰ পৰ্যায়ত আধাৰ কেন্দ্ৰলৈ গৈ যিখিনি আপডেট কৰিবলগীয়া থাকে, সকলো সহজতে আপডেট কৰিব পাৰিব। কিন্তু ইয়াৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় ডকুমেণ্ট আপুনি লগত লৈ যাব লাগিব।\nFirst published: August 29, 2020, 10:47 AM IST


Salman Khan: আপুনি জানেনে ভাইজানে হাতত নীলা পাথৰৰ ব্ৰেচলেট কিয় পিন্ধে ? তেওঁৰ কোন আপোনজনে এই ব্ৰেচলেট উপহাৰ দিছিল ?– News18 assam\nSalman Khan: আপুনি জানেনে ভাইজানে হাতত নীলা পাথৰৰ ব্ৰেচলেট কিয় পিন্ধে ? তেওঁৰ কোন আপোনজনে এই ব্ৰেচলেট উপহাৰ দিছিল ?\nবলীউডৰ চুপাৰষ্টাৰ চলমান খানৰ (Salman Khan) অনুৰাগীৰ সংখ্যা গণি শেষ কৰিব নোৱাৰি। যিসকলে তেওঁক ভাল পায় তেওঁলোকে জানে যে চলমানে সদায় হাতত নীলা পাথৰৰ ব্ৰেচলেট পিন্ধে।\nLast Updated : January 04, 2022, 12:19 IST\nবলীউডৰ চুপাৰষ্টাৰ চলমান খানৰ (Salman Khan) অনুৰাগীৰ সংখ্যা গণি শেষ কৰিব নোৱাৰি। যিসকলে তেওঁক ভাল পায় তেওঁলোকে জানে যে চলমানে সদায় হাতত নীলা পাথৰৰ ব্ৰেচলেট পিন্ধে। চলমানৰ অনুৰাগীসকলকো তেওঁলোকৰ হাতত একে ধৰণৰ ব্ৰেচলেট পিন্ধা দেখা গৈছে। কিন্তু আপুনি কেতিয়াবা ভাবিছেনে যে চলমানে সদায় তেওঁৰ হাতত এই ব্ৰেচলেটটো কিয় পিন্ধে। এই ব্ৰেচলেট অবিহনে তেওঁক কেতিয়াও কিয় দেখা নাযায়! চলমানে নিজেই এটা পুৰণি সাক্ষাৎকাৰত কাৰণটো প্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁ এইটোও কৈছিল যে ব্ৰেচলেটে তেওঁক বহুবাৰ বহুতো বেয়া পৰিস্থিতিৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছে।\nচলমানে (Salman Khan) সেই সাক্ষাৎকাৰত কৈছে, "মোৰ দেউতাই সদায় এইটো হাতত পিন্ধিছিল। এইটো মোৰ দেউতাৰ হাতত কুল লাগিছিল। ল'ৰা ছোৱালীবোৰে যিধৰণে খেলে, মই মোৰ দেউতাৰ ব্ৰেচলেটৰ সৈতেও খেলিছিলো। যেতিয়া মই কাম কৰা আৰম্ভ কৰিছিলো, এটা ব্ৰেচলেট দেউতাই মোক সঠিকভাৱে চাবলৈ লৈ আহিছিল। ইয়াক ফিৰোজা বুলি কোৱা হয়। কোৱা হয় যে ইয়াত মাত্ৰ দুটা জীৱিত পাথৰ আছে। এটা হৈছে আকিক আৰু আনটো হৈছে ফিৰোজা (Turquoise)। এয়া হৈছে সেই ফিৰোজা। যেতিয়াই বাটত কোনো অশুভ শক্তি আহে, এই শিলে ইয়াক টানি আনে আৰু তাৰ পিছত ইয়াক ধ্বংস কৰে। এইটো মোৰ সপ্তম পাথৰ। "\nএই ব্ৰেচলেটে চলমানৰ অনুৰাগীসকলৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। গতিকে এইটো তেওঁৰ বহুতো অনুৰাগীৰ হাততো দেখা যায়।\nচলমান খানে কেইদিনমান আগতে পানভেলৰ ফাৰ্মহাউচত তেওঁৰ জন্মদিন উদযাপন কৰিছিল।\nFirst published: January 04, 2022, 12:19 IST\nBollywood ActorEntertainment NewsSalman Khan


boycott-ipl-2020-trend-in-social-media– News18 Assam\nছচিয়েল মিডিয়াত ট্ৰেণ্ড হৈছে #BoycottIPL, কি কৰিব এতিয়া ধোনী, কোহলী, ৰোহিতে?\nকোৰোণাৰ সংকটৰ বাবে এইবাৰ ভাৰতবৰ্ষৰ পৰৱিৰ্তে ইউ এ ইৰ তিনিটা স্থানত অনুষ্ঠিত হ’ব IPL-2020ৰ মেচ।\nNews18 Assam | News18 Assam | August 3, 2020, 4:39 PM IST\nঅৱশেষত চূড়ান্ত হ’ল IPL-2020ৰ তাৰিখ। আই পি এলৰ ১৩তম সংস্কৰণ অহা ১৯ ছেপ্তেম্বৰৰ পৰা ১০ নৱেম্বৰলৈকে ইউ এ ইত অনুষ্ঠিত হ’ব। এইবাৰ ৫৩ দিন ধৰি চলিব ট’ৰ্ণামেণ্ট।\nকিন্তু ছচিয়েল মিডিয়াত এতিয়া ট্ৰেণ্ড- #BoycottIPL। কিন্তু কাৰণ কি জানেনে? বিচিচিআইয়ে চীনা কেম্পানীৰ সৈতে থকা চুক্তি অটুট ৰাখাৰ বাবেই এতিয়া আই পি এল বিৰুদ্ধে গঢ়িছে তীব্ৰ জনমত। ভিভো হ’ল আই পি এলৰ টাইটেল Sponsor। সেইদৰে পে টি এম, ড্ৰীম ১১, বাইজুসত আছে চীনৰ বিনিয়োগ। এই সমূহ প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা বছৰি ৪৪০ কোটি টকা লাভ কৰে বিচিচিআইয়ে।\nআই পিএলৰ ১৩তম সংস্কৰণ ১৯ ছেপ্তেম্বৰৰ পৰা আৰম্ভ হ’ব। শেষ হ’ব ১০ নৱেম্বৰত। কিন্তু চীনা কোম্পানীৰ সৈতে চুক্তি অটুট ৰখাৰ বাবে ধোনী, কোহলী আৰু ৰোহিত শৰ্মাকে ধৰি আগশাৰীৰ তাৰকাক এইবাৰ আই পি এলত অংশ গ্ৰহণ নকৰিবলৈ দাবী জনাইছে বহুতে।\nআই পিএলৰ ব্ৰডকাষ্টাৰ ষ্টাৰ স্পৰ্টচ। লীগৰ প্ৰতিখন খেল ষ্টাৰ স্পৰ্টচ চেনেলতে সম্প্ৰচাৰিত হ’ব।\nলাভ কৰা খবৰ অনুসৰি, ভাৰতীয় সময় মতে, দিনৰ ৩.৩০ বজাত আৰু গধুলি ৭.৩০ বজাত আৰম্ভ হ’ব মেচ।\nগধুলিৰ মেচসমূহ আগতকৈ আধা ঘণ্টা দেৰিকৈ আৰম্ভ হ’ব।


চ'ৰে পূজাৰ গীত - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nচ'ৰে পূজাৰ গীত হ'ল অসমৰ হাজো অঞ্চলত প্ৰচলিত এটি পৰম্পৰাগত নাৰীকেন্দ্ৰিক উৎসৱ চ'ৰে পূজাত গোৱা গীত। কুমাৰী ছোৱালীহঁতে একোজন সুস্থ-সৱল স্বামী লাভৰ মানসেৰে এই পূজা কৰে। চ'ৰে পূজাৰ গীতসমূহ হাজো অঞ্চলৰ নাৰীসকলৰ একচেতীয়া সম্পদ। গীতসমূহ নাৰী হৃদয়ৰ আনন্দ-ব্যথা, বিশ্বাস-আস্থা, সাহস আৰু সৌন্দৰ্য্যৰ প্ৰতীক। ইয়াক বিয়া নামৰ গীতৰ দৰে পৰিৱেশন কৰা হয় কাৰণ ইয়াৰ সুৰ, তাল-মান বিয়া নামৰ গীতৰ দৰে। বিয়া নামৰ পানী-তোলা, কইনা-নোওৱা আদিৰ দৰে চ'ৰে পূজা অনুষ্ঠানৰ ভিন-ভিন অংশৰ লগত সংগতি ৰাখি ভিন-ভিন গীত পৰিৱেশন কৰা হয়। গীতবোৰে সহজে শ্ৰোতাৰ মন চোৱে। গীতবোৰৰ মূল আকৰ্ষণ হৈছে ইয়াৰ ছন্দসজ্জা।\n1 চ'ৰে পূজাৰ গীতৰ ভাগসমূহ\n1.1 শৰৈফুল সংগ্ৰহ কৰিবলৈ যোৱাৰ সময়ত গোৱা গীত\n1.2 শুভেৰী তৈয়াৰ কৰাৰ সময়ত গোৱা গীত\n1.3 চৰাইবোৰত ৰং দিয়া সময়ত গোৱা গীত\n1.4 মণ্ডপ বা বেদী সজোৱাৰ সময়ত গোৱা গীত\n1.5 মাজ নিশা গোৱা খিচা গীত বা নিন্দা গীত\n1.6 শুভেৰী বিসৰ্জনৰ সময়ত গোৱা গীত\nচ'ৰে পূজাৰ গীতৰ ভাগসমূহ[সম্পাদনা কৰক]\nশৰৈফুল সংগ্ৰহ কৰিবলৈ যোৱাৰ সময়ত গোৱা গীত[সম্পাদনা কৰক]\nশৰৈফুল হ'ল এপাহ দেখাত ধুনীয়া ফুল। ই ৰঙা বা কমলা ৰঙৰ। কেৱল চ'ৰে পূজাত হে শৰৈফুল ব্যৱহৃত হয়। সেয়ে গাভৰুহঁতে পূজাত আগবঢ়াবলৈ শৰৈফুল আনিবলৈ পাহাৰলৈ যায় আৰু গোপনে এই ফুল সংগ্ৰহ কৰে। ফুল তুলিবলৈ যোৱাৰ সময়ত গাভৰুহঁতে দায়-দোষ নালাগিবলৈ গীত গায়। এই গীত চ'ৰৈ পূজাৰ অংশ।\nশুভেৰী তৈয়াৰ কৰাৰ সময়ত গোৱা গীত[সম্পাদনা কৰক]\nশুভেৰী হ'ল চ'ৰৈ পূজাৰ এটি অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰী। কল পটুৱাৰ ডোঙত শলা মাৰি ৰঙীণ কাগজ আৰু ফুল পাতেৰে সজাই শুভেৰী নিৰ্মাণ কৰা হয়। ইয়াক চৰাই বাঁহৰ দৰে সাজি উলিওৱা হয়। শুভেৰী হ'ল গাভৰুহঁতৰ স্বামী গৃহৰ প্ৰতীক। য'ত তেওঁলোকে চৰাইৰ দৰে পৰম নিৰ্ভয়েৰে বাস কৰে। শুভেৰী তৈয়াৰ কৰিবৰ সময়ত ছোৱালীহঁত উপবাসে থাকি কিছুমান গীত গায়।\nচৰাইবোৰত ৰং দিয়া সময়ত গোৱা গীত[সম্পাদনা কৰক]\nচ'ৰৈ পূজাৰ বাবে মাটিৰে কিছুমান চৰাই নিৰ্মাণ কৰা হয়। এই মাটি লখাইতৰা নদীৰ বুকুৰপৰা সংগ্ৰহ কৰা হয়। চৰাইবোৰত বগা, ক'লা, সেউজীয়া, হালধীয়া বা নীলা ৰং বোলোৱা হয়। এই ৰং হালধিৰ গুড়ি, পূৰৈ শাকৰ গুটি, উৰহী পাতৰ ৰস, চূণ, নীল অথবা চৰুৰ ছাই মিঠাতেলত মিহলাই প্ৰস্তুত কৰা হয়। পূজাৰ সময়ত চৰাইবোৰ ৰং দি চকুতলগা কৰিবৰ সময়ত কিছুমান গীত গোৱা হয়। এই গীত চ'ৰে পূজাৰ অংশ।\nমণ্ডপ বা বেদী সজোৱাৰ সময়ত গোৱা গীত[সম্পাদনা কৰক]\nপূজাৰ মণ্ডপ সজোৱাৰ সময়তো গীত পৰিৱেশন কৰা হয়।\nমাজ নিশা গোৱা খিচা গীত বা নিন্দা গীত[সম্পাদনা কৰক]\nপূজা শেষ কৰি পুৰোহিত যোৱাৰ পাছত মাজ নিশা হাঁহি-তামাচা কৰাৰ উদ্দেশ্যে এই গীতবোৰ গোৱা হয়। এই গীত সমূহ কৃষিভিত্তিক।\nশুভেৰী বিসৰ্জনৰ সময়ত গোৱা গীত[সম্পাদনা কৰক]\nপূজাৰ শেষত শুভেৰী বিসৰ্জন কৰা হয়। দোকমোকালিতে নদীৰ পানীত শুভেৰী উটুৱাই দিবলৈ আহোঁতে আয়তীসকলে গীত গায়।\nচ'ৰে পূজাৰ গীতৰ মূল আকৰ্ষণ হৈছে ইয়াত ব্যৱহৃত থলুৱা ভাষা। হাজো অঞ্চলৰ ভাষিক বৈশিষ্ট্য এই গীতসমূহৰ মাজেৰে প্ৰকাশ পাইছে।\n↑ 1.0 1.1 দয়াল কৃষ্ণ বৰা (ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৯৯). হাজোৰ বুৰঞ্জী. শ্ৰী অশোক হাতখোৱা, হাজো.\n↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 ড॰ পংকজ নমঃশূদ্ৰ (২০১৮). অসমৰ লোক পৰিৱেশ্য কলা. পূৰ্বায়ণ প্ৰকাশন. পৃষ্ঠা. ১০৫-১২২. ISBN ৯৭৮-৯৩-৮৮৫৯৩-১৭-৫.\n↑ সমীন কলিতা (২০০৭). হাজো অঞ্চলৰ ইতিহাস. চন্দ্ৰ প্ৰকাশ.\n↑ 4.0 4.1 অনন্ত কুমাৰ শৰ্মা (১৯৯৯). হাজোৰ লোক সংস্কৃতি. প্ৰকাশন উপসমিতি, ৬৫তম অসম সাহিত্য সভাৰ হাজো অধিৱেশন.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=চ%27ৰে_পূজাৰ_গীত&oldid=265514"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০১ মাৰ্চ, ২০২১ তাৰিখে ০৯:৪৭ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


এজন প্ৰিয় গল্পকাৰৰ সন্ধানত (ৰিতেশ গোহাঁই) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nএজন প্ৰিয় গল্পকাৰৰ সন্ধানত (ৰিতেশ গোহাঁই)\nএজন প্ৰিয় গল্পকাৰৰ সন্ধানত\nএখন গল্পৰ কিতাপ পঢ়িছিলোঁ– “এটা শদিয়াৰ গল্প আনটো পৃথিৱীৰ”। লেখক- শ্ৰীযুত প্ৰশান্ত কুমাৰ দাস। ১৯৯৭ চনত, সাহিত্যম, শিলপুখুৰী, গুৱাহাটী-য়ে প্ৰকাশ কৰি উলিওৱা ৩৫ টকা মূল্যৰ কেঁচাবন্ধা কিতাপখনৰ প্ৰতিটো গল্পই পঢ়ি মুগ্ধ হৈছিলোঁ। এজন সাধাৰণ শ্ৰেণীৰ পাঠক হিচাপেও উপলব্ধি কৰিছিলোঁ লিখকৰ প্ৰকাশভংগীৰ অনবদ্য দক্ষতা, বিষয়বস্তুৰ সূক্ষ্ম পৰ্যবেক্ষণ তথা নিৰ্বাচন আৰু ভাষাৰ সাৱলীলতা। নিজৰ গল্পৰ উৎস সম্পৰ্কে লিখকে কৈছে- “বাস্তৱ জীৱনত লগ পোৱা বিভিন্ন চৰিত্ৰক মই গল্পবোৰত বিকৃত ৰূপ দিছোঁ অথবা মহান কৰি তুলিছোঁ। তদুপৰি মোৰ কেইটামান গল্পৰ কাহিনী বা চৰিত্ৰক ইতিপূৰ্বে মই পঢ়া বিভিন্ন গল্প উপন্যাস আৰু বাতৰি-কাকতৰ খবৰ আদিৰ পৰা মোৰ কল্পনাৰে লেপি নতুন ৰূপ দিছোঁ।” পুথিখনত সন্নিবিষ্ট প্ৰতিটো গল্পই আছিল অন্তৰস্পৰ্শী। অনিৰ্বচনীয় কাব্যময় গদ্য আৰু উপস্থাপনশৈলীৰ অগতানুগতিকতাই প্ৰায় প্ৰতিটো গল্পক প্ৰদান কৰিছিল অন্য এক মাত্ৰা। অনুভৱ কৰিছিলোঁ শব্দ নিৰ্বাচন আৰু প্ৰয়োগৰ এক শক্তিশালী তথা অভিনৱ কৌশল। সংকলনখনিত সন্নিবিষ্ট আছিল মুঠতে ১০টা ‘প্ৰান্তিক’, ’বিস্ময়’, ‘গৰীয়সী’কে আদি কৰি বিভিন্ন কাকত-আলোচনীত পূৰ্ব-প্ৰকাশিত গল্প। মূলতঃ সমাজ আৰু সৰ্বসাধাৰণ সমস্যাবহুল জীৱনকেন্দ্ৰিক প্ৰায় প্ৰতিটো গল্পই (এটা বিজ্ঞানভিত্তিক গল্প) বহন কৰিছিল লিখকে নিজৰ সৃষ্টিক লৈ কৰা পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰ সফলতাৰ সাক্ষৰ। কুৰুকি কুৰুকি হৃদয়ৰ গভীৰৰ পৰা গভীৰতালৈ আৰু তাৰ পৰা ক্ৰমশঃ মন-মগজুলৈ শিপাই আত্মোপলব্ধিৰ সুযোগ-সন্ধান দিব পৰা ভিন্নস্বাদৰ প্ৰতিটো গল্পৰেই অন্যতম বৈশিষ্ট বুলি অনুভৱ হয়। প্ৰতিটো গল্পৰ সমাপ্তিতেই যেন খোল খাই যায় জীৱনৰ অন্য এখন দ্বাৰ, যাৰ সিপাৰে অনুভূত হয় নিজৰেই অন্য এক অনাৱিষ্কৃত-অনাদৃত ধূসৰ কৰুণ অথচ পৰম সত্তা। অৱশ্যে এয়া শ্ৰী দাসৰ গল্পৰ প্ৰতি থকা মোৰ একান্তই ব্যক্তিগত অনুভৱ। এজন সাধাৰণ পাঠকৰ দৃষ্টিভংগীৰে ‘মহানিৰ্বাণ’, ‘এটা শদিয়াৰ গল্প আনটো পৃথিৱীৰ’, ‘দূৰত্ব’, ‘আত্মা অৰ্পণ’, ‘এটা গল্প কিম্বা জীৱনৰ পুনঃপৌনিক খচৰা’, ‘পৰ্যৱসন’ আদিক মোৰ অন্যতম প্ৰিয় গল্পৰ তালিকাত আজিও সযতনে ৰাখি থৈছোঁ। তেওঁৰ কেইটামান গল্পৰ আংশিক সোৱাদ আপোনালোকক দিয়াৰ লোভ সামৰিব নোৱাৰিলোঁ।\nগল্পঃ- এটা শদিয়াৰ গল্প আনটো পৃথিৱীৰ\n“শদিয়াত ৰোগ নাই, শোক নাই, জৰা নাই, মৃত্যু নাই। প্ৰচণ্ড শীত কিংবা প্ৰখৰ ৰ’দো নাই শদিয়াত। শীতল জোনাকেৰে আলোকিত হৈ উঠে প্ৰতিটো ৰাতিৰ বুকু। গভীৰ প্ৰশান্তিৰে পাৰ হৈ যায় প্ৰতিটো নতুন দিন, কিন্তু স্থিৰে থাকে বয়স। ভোক নালাগে, তৃষ্ণা নাজাগে।\nঅফিচ নাই, কাছাৰী নাই, পুলিচ নাই। নাই পকেটমাৰ, মাতাল কিংবা কামুক পুৰুষ। দেউবাৰে সন্ধ্যা বিজুলী-বজ্ৰপাতবিহীন নিঃশব্দে বৰষুণ নামে। বিস্তীৰ্ণ আকাশৰ তলত পৰম্পৰাগত উৎসৱৰ দৰে শদিয়াবাসীয়ে পালন কৰে সামূহিক স্নান। উল্লাস ধ্বনিৰে ভৰি পৰে দেউবাৰৰ সন্ধ্যাৰ শদিয়া।\nপাহাৰ, নিজৰা আৰু ফুলাম গছৰ মাজে মাজে মানুহৰ ছিৰ অক্ষত মাটিৰ ঘৰ। ঘৰময় মমবান্তিৰ শান্ত পবিত্ৰ পোহৰত বহি নিশা মানুহে পৰস্পৰক সাধু শুনাই। চিটিবাছত ভিৰ নাই, শান্ত-বিনয়ী যাত্ৰীয়ে ভ্ৰমণ কৰে ঠাই, গম্ভীৰ খোজ দি ভদ্ৰভাৱে গাড়ীৰ পৰা নামে কণ্ডাক্টৰক বিদায় জনাই- ভাই কণ্ডাক্টৰ, যাত্ৰা শুভ হওক!\nস্নিগ্ধ ৰাতিপুৱা শদিয়াবাসীয়ে নিয়ৰসিক্ত দুৱৰিবনত উদং ভৰিৰে খোজকাঢ়ে গছৰ তলে তলে। ধীৰে ধীৰে সোণালী ৰ’দ ওলায়। পূবৰ পৰা বলে শীতল-শান্ত মৃদু বতাহ। লাহে লাহে শদিয়া ভৰি পৰে কোৰ্হালহীন শৃংখলাবদ্ধ ব্যস্ততাৰে। খনিকৰে মূৰ্তি সাজে, চিত্ৰকৰে হাতত তুলি লয় ৰং-তুলিকা, গায়কে গান গায়, বাঁহীবাদকে নতুন সুৰ তোলে। পৌৰজনে শিশুক পাঠ দিয়ে ফুল, চৰাই আকাশ আৰু তৰাৰ। শিশুবোৰে খেলে খেদা-খেদি খেলা। চৰাইবোৰে উৰি আহি বহে কৰ্মব্যস্ত মানুহৰ কান্ধত। আৰু সুখী নিৰ্লোভ তিৰোতাবোৰে এই মায়াময় দৃশ্য আগ্ৰহেৰে দৰ্শন কৰি হাঁহে আপোনমনে।”\n“এদিন ৰাতি জোনাকেৰে ভৰি পৰিব এই পৃথিৱীৰ পাৰঘাট। অচিন ফুলৰ সুগন্ধিৰে মলমলাব সৰ্বত্ৰ, অজান দূৰ প্ৰান্তৰ পৰা ভাহি আহিব বাঁহীৰ কৰুণ মূৰ্ছনা। এদিন আহিব সেই সুসময়, মোৰ ঘৰৰ সন্মুখৰ নদীৰ পাৰত আৰ্বিভূত হ’ব সোণালী জাহাজ। মই পাপী পৃথিৱীবাসীক নিঃশব্দে বিদায় জনাই গুচি যাম সেই জাহাজেৰে শদিয়ালৈ।”\n“ধীৰে ধীৰে পোহৰ নামি আহিল, কুঁৱলিৰ আচ্ছন্নতা ভাঙি মুক্ত হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিলে দূৰৰ সিপাৰ। এখন নাৱৰ চিহ্ণ বিৰিঙি উঠিল, ক্ৰমশঃ স্পষ্টতৰ হ’ল তাৰ অবয়ব। দুটা কাউৰীয়ে সমস্বৰে চিঞৰিলে আৰু মাছুৱৈৰ সেই নাৱেই পৃথিৱীক সৰ্বপ্ৰথম ঘোলা কৰি দিলে।”\n“কি যে চমত্কাৰ সেই মস্কোৰ ঘণ্টা। অপাৰ বস্তীৰ্ণ তাৰ সোণালী পিঠি। সেই পিঠিৰ মসৃণতাত আলফুলে স্পৰ্শ কৰি সি আবৰ্তন কৰি আছে ধীৰে ধীৰে। গম্বুজ যেন শীৰ্ষস্থলত কেইটামান ৰঙীণ পখিলা, পাখি কঁপাই বহি আছে অলস ভংগীত। ওপৰত নিৰ্মেঘ সুনীল আকাশ। আকাশত সূৰ্য। উমাল ৰ’দ পৰি জিলিকিছে ঘণ্টাটো, বিচ্ছুৰিত হৈছে পূৰণ চিহ্নৰ দৰে কটাকটি কৰা চাৰিডাল সোণালী ৰেখা। তাৰ পিছত দূৰৈত, বহুদূৰৈত যেন সপোনত বাজি উঠাৰ দৰে অনুচ্চ-মন্থৰ শব্দেৰে বাজি উঠিল হঠাত- টং, টং, টং…!\nচক খাই পখিলাকেইটা উৰি যায়।\nচক খাই গ’ল শংকৰ নিজেও।” (গৰীয়সী)\n“পোষ্টাৰবোৰ লক্ষ্য কৰিলে মাইকেল দাসে- চলিব ধৰিছে….., কেইখনমান ৰাজনৈতিক বেনাৰ- ধৰ্ষণৰ বিচাৰ কৰক, দৰমহা বৃদ্ধি….., অনুসূচিত জাতি….., স্থান উন্নয়ন…..। মাইকেল দাসে ভাবে- কোনে স্থান উন্নয়ন কৰিব? কোনে দৰমহা বৃদ্ধি কৰিব? মই মাইকেল দাসে? নে এই বিহাৰী মুছিয়াৰটোৱে? নে কুঁহিয়াৰ বেচা মানুহটোৱে? কিংবা জ্যোতিষীজনে? কাক উদ্দেশ্য কৰি লিখিছা? এই বেনাৰ পঢ়ে মোৰ দৰে সাধাৰণ পথচাৰীবোৰেহে- যাৰ কৰিবলৈ একো ক্ষমতাই নাই।” (প্ৰান্তিক)\n(এইখিনিতে বিনম্ৰতাৰে ক’ব খোজোঁ যে- এই গল্পটোৰ ’মাইকেল দাস’ নামৰ চৰিত্ৰটো এক ব্যতিক্ৰমী সৃষ্টি বুলি অনুভৱ হয়। এনে এটা ঋণাত্মক(?) চৰিত্ৰক লৈ এক সাৰ্থক গল্প ৰচনা কৰিব পৰাৰ দক্ষতাই নিশ্চয় লিখকৰ গল্পকাৰ হিচাবে সুকীয়া পৰিচয় দাঙি ধৰে। ’ হয়তো ’মাইকেল দাস’ এটা বিৰল চৰিত্ৰ।)\n“ –হঠাৎ মোৰ কি ভাৱ হৈছে জান? ভাৱ হয়, এই যে আমি মদ খাইছো দিনে-ৰাতিয়ে, পাহৰি থাকিব খুজিছোঁ বাস্তৱক। মোৰ কি ভাৱ হৈছে জান? হয়তো এয়া কিজানি মূৰ্খামি। হয়তো আমি কিজানি বাচি থাকিব জনা নাই ঠিকমতে। বাচি থকাৰ হয়তো আৰু বহুতো সহজ কৌশল, সহজ উপায় আছে।” (গৰীয়সী)\n’সাহিত্যম’ৰ একলম-ত শ্ৰীযুত উৎপল কুমাৰ ফুকনে লিখিছে- “যথেষ্ট কম বয়সৰ পৰা গল্প লিখি অহা প্ৰশান্ত সাম্প্ৰতিক অসমৰ নবীন গল্পকাৰসকলৰ ভিতৰত এজন অন্যতম। মাত্ৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতেই লিখা প্ৰশান্তৰ গল্প ‘প্ৰান্তিক’ৰ ‘এটা দশকৰ গল্প’ৰ দৰে সংকলনত স্থান পোৱাতো এই ক্ষেত্ৰত উল্লেখ কৰিব পাৰি নিশ্চয়।”\nকথা হ’ল- এই সংকলনটোৰ পাছত শ্ৰী দাসৰ অন্য কোনো গল্প অথবা সংকলন পঢ়াৰ কথা মনত নপৰে। শ্ৰী দাসে এতিয়াও গল্প লিখেনে? আছেনে তেওঁৰ গল্প চৰ্চা অব্যাহত আজিও? – প্ৰিয় গল্পকাৰজনক বিচাৰি এই প্ৰশ্নবোৰে মোক আজিও মাজে মাজে আমনি কৰি থাকে। কোনো লিখনিৰ সমালোচনা বা সাহিত্যিক মূল্যাংকন কৰাৰ স্পৰ্ধা মোৰ নাই। এজন সাধাৰণ শ্ৰেণীৰ পাঠক হিচাপে বহু কিতাপ-পত্ৰ পঢ়িছোঁ বুলি দাবী কৰাৰ ধৃষ্টতাও মোৰ নাই। এতিয়ালৈকে পঢ়া কিতাপ-পত্ৰৰ সংখ্যা তেনেই সীমিত। শ্ৰী দাসৰ গল্পৰ যথাযথ সাহিত্যিক মূল্যাংকন তথা স্তৰ নিৰ্ধাৰণৰ প্ৰশ্ন বিজ্ঞজনলৈ এৰিও মাজে মাজে নিজকে প্ৰশ্ন কৰোঁ- আমি পাঠকসকলে প্ৰতিভাবান অথবা প্ৰচুৰ সম্ভাৱনাপূৰ্ণ অথচ প্ৰচাৰনিৰুদ্বেগ কিছুসংখ্যক লেখকক হেৰাই যাব দিয়া নাইতো? ইতিমধ্যেই পূৰ্ণ প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰা লেখক-সাহিত্যিকৰ প্ৰৱল জনপ্ৰিয়তাৰ সোঁতত আমি এনে কোনো এজনক পাহৰি এৰি থৈ অহা নাইতো যাৰ সৃষ্টিৰ কাপৰ অমৃত আধৰুৱা হৈ ৰ’ল। এজন লেখকৰ জন্মতকৈও গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা হ’ল তেওঁক লালন-পালন কৰাতো আৰু এই গুৰুদ্বায়িত্ব কেৱল পাঠকৰ। এইক্ষেত্ৰত নিজকো দোষী বুলি একেআষাৰে স্বীকাৰ কৰি লওঁ আৰু কোনো কৈফিয়ৎ দি দোষমুক্ত হ’বও নোখোজোঁ।\nশেষত, মোৰ এই প্ৰিয় লিখকজনক কিহৰ তাড়নাই গল্প লিখিবলৈ বাধ্য কৰে, সেয়া তেওঁৰ নিজৰ ভাষাৰেই শুনকচোন-\n“সম্পূৰ্ণ এক মনস্তাত্ত্বিক প্ৰক্ৰিয়াৰ ফল- মোৰ এই গল্প লিখা, অন্য একো নহয়। গল্প নিলিখি হয়তো মই পাঞ্জা খেলিব পাৰিলোঁহেতেন, কিংবা হয়তো গাব পাৰিলোঁহেঁতেন গোৱালপৰীয়া লোকগীত, অথবা হ’ব পাৰিলোঁহেঁতেন হয়তো চাৰ্কাছৰ খেলুৱৈ-যিয়ে ভয়ংকৰ খেলেৰে নিজৰ জীৱনটোকে বাজী ধৰে। অন্য কোনো যুক্তিৰে মই জীৱনৰ অৰ্থ বা অৰ্থহীনতাক বিচাৰ কৰিব নাজানো। সেইবাবেই এজন গায়ক, পাঞ্জা খেলুৱৈ অথবা চাৰ্কাছৰ বাজীকৰৰ আনন্দৰ সৈতে মোৰ গল্প লিখাৰ আনন্দৰ মাজত কোনো প্ৰভেদ বিচাৰি নাপাওঁ। এয়া কেৱল নিজৰ বাচি থকাক মুহুৰ্মুহু কৰা আমোঘ অনুভৱ মাত্ৰ।”\n(বিঃ দ্ৰঃ – কিতাপখন বৰ্তমান বজাৰত আছে নে নাই, সেই বিষয়ে মই সম্পূৰ্ণ অজ্ঞাত। )\n← ঘৰ-সংসাৰ- ২৬ (প্ৰদ্যুত জ্যোতি শইকীয়া)\nক্ষাৰসূত্র (ডা° আফজালুৰ ৰহমান চৌধুৰী) →


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - फरवरी 29\nলেবীয় পুস্তক 25:1-55\n1. পাছত যিহোৱাই চীনয় পৰ্ব্বতত মোচিক ক’লে,\n2. “তুমি ইস্ৰায়েলৰ সন্তানসকলক কোৱা, মই তোমালোকক যি দেশ দিম, তোমালোকে সেই দেশত সোমালে, যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে ভুমিয়ে বিশ্ৰাম ভোগ কৰিব।\n3. তুমি ছবছৰ নিজ পথাৰত গুটি ববা, আৰু ছবছৰ নিজ বাৰীৰ দ্ৰাক্ষালতাবোৰ পৰিষ্কাৰ কৰিবা, আৰু তাৰ গুটি চপাবা।\n4. কিন্তু সপ্তম বছৰ যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে ভুমিৰ সম্পূৰ্ণ বিশ্ৰামৰ বিশ্ৰাম-কাল হ’ব; সেই বছৰত তুমি নিজ পথাৰত গুটি নব’বা, আৰু দ্ৰাক্ষালতা পৰিষ্কাৰ নকৰিবা।\n5. তুমি নিজ পথাৰত নিজে হোৱা শস্য নাদাবা, আৰু পৰিষ্কাৰ নকৰা দ্ৰাক্ষালতাৰ গুটি নচপাবা; সেয়ে ভুমি সম্পূৰ্ণ বিশ্ৰামৰ বছৰ হ’ব।\n6. তাতে, বিশ্ৰাম-বছৰত হোৱা ভুমি শস্য তোমালোকলৈ আহাৰ হ’ব; অৰ্থাৎ তোমাৰ পথাৰত উৎপন্ন হোৱা সকলো শস্য তোমাৰ আৰু তোমাৰ দাস, বেটী আৰু তোমাৰ লগত থকা বেচ খোৱা দাস আৰু বিদেশীৰ বাবে যুগুত কৰিব পাৰিবা।\n7. আৰু তোমাৰ পশু আৰু দেশত থকা বনৰীয়া পশুবোৰৰ অৰ্থে সেইবোৰ আহাৰ হ’ব।\n8. তুমি নিজৰ কাৰণে সাত বিশ্ৰাম-বছৰ, সাত গুণ সাত বছৰ লেখ কৰিবা; তাতে সাত বিশ্ৰাম-বছৰৰ কাল ঊনপঞ্চাশ বছৰ হ’ব।\n9. তেতিয়া সপ্তম মাহৰ দশম দিনা দেশৰ সকলো ফালে বৰ মাতৰ শিঙা বজাবা; প্ৰায়শ্চিত্তৰ দিনা তোমালোকৰ দেশৰ সকলো ফালে শিঙা বজাবা।\n10. তোমালোকে পঞ্চাশ বছৰটো পবিত্ৰ বুলি মানিবা, আৰু গোটেই দেশত তাৰ সকলো নিবাসীসকললৈ মুক্তি ঘোষণা কৰিবা; সেয়ে তোমালোকৰ কাৰণে বৰ্ষপূৰ্তি উৎসৱ হ’ব, আৰু তোমালোক প্ৰতিজনে নিজ নিজ উত্তৰাধিকাৰলৈ উলতি যাবা আৰু দাসবোৰক নিজ নিজ গোষ্ঠীৰ ওচৰলৈ পঠিয়াই দিবা।\n11. সেই পঞ্চাশ বছৰটো তোমালোকৰ কাৰণে বৰ্ষপূৰ্তি উৎসৱ হ’ব; সেই বছৰত তোমালোকে গুটি নববা, নিজে হোৱা শস্যও নাদাবা আৰু কলম নিদিয়া দ্ৰাক্ষালতাৰ গুটিও নচপাবা।\n12. কিয়নো সেয়ে বৰ্ষপূৰ্তি উৎসৱৰ বছৰ; সেয়ে তোমালোকলৈ পবিত্ৰ হ’ব। তোমালোকে সেই বছৰত নিজে উৎপন্ন হোৱা শস্য পথাৰৰ পৰা আনি খাবা।\n13. সেই বৰ্ষপূৰ্তি উৎসৱৰ বছৰত তোমালোকে সকলোকে নিজ নিজ উত্তৰাধিকাৰবোৰ ঘূৰাই দিবা।\n14. যদি তুমি নিজ চুবুৰীয়াক কোনো মাটি বেচা, বা তেওঁলোকৰ পৰা কিনা, তেতিয়া তোমালোকে ইজনে সিজনক অন্যায় নকৰিবা।\n15. তুমি বৰ্ষপূৰ্তি উৎসৱৰ পাছত হোৱা বছৰৰ লেখ অনুসাৰে লোকৰ পৰা মাটি কিনিবা, আৰু শস্য উৎপন্ন হোৱা বছৰৰ সংখ্যা অনুসাৰে তেওঁ তোমাক বেচিব।\n16. বৰ্ষপূৰ্তি উৎসৱলৈ বেছি বছৰ থাকিলে বেছি দাম কৰিবা আৰু কম বছৰ থাকিলে কম দাম কৰিবা; কিয়নো নতুন গৰাকীৰ ভুমিত শস্য উৎপন্ন হোৱা বছৰৰ সংখ্যা অনুসাৰে তেওঁ তোমাক মাটি বেচে।\n17. আৰু তোমালোকে ইজনে সিজনক অন্যায় নকৰিবা, কিন্তু নিজ ঈশ্বৰক ভয় কৰিবা; কিয়নো মই তোমালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা।\n18. এই কাৰণে তোমালোকে মোৰ বিধি অনুসাৰে আচৰণ কৰিবা, আৰু মোৰ শাসন প্ৰণালী পালন কৰি, সেই অনুসাৰে কাৰ্য কৰিবা; তেতিয়া তোমালোকে দেশত নিৰ্ভয়ে বাস কৰিবা।\n19. আৰু ভুমিয়ে নিজ শস্য উৎপন্ন কৰিব; তাতে তোমালোকে হেঁপাহ পলোৱাকৈ খাবলৈ পাবা; আৰু দেশত নিৰ্ভয়ে থাকিবা।\n20. কিন্তু তোমালোকে ক’ব পাৰা যে, “পথাৰ নবলে, আৰু তাত উৎপন্ন হোৱা গুটি নচপালে আমি সপ্তম বছৰত কি খাম?”\n21. তেতিয়া মই ষষ্ঠ বছৰত তোমালোকৰ ওপৰত আশীৰ্ব্বাদ আহিবলৈ আদেশ কৰিম, তাতে ভুমিয়ে সেই বছৰত তিনি বছৰলৈ থকাকৈ শস্য উৎপন্ন কৰিব।\n22. পাছত অষ্টম বছৰত তোমালোকে গুটি ববা, কিন্তু তেতিয়াও পুৰণি শস্য খাবা; নৱম বছৰৰ শস্য নহয় মানে তোমালোকে পুৰণি শস্য খাই থাকিবা।\n23. আৰু মাটি চিৰকালৰ কাৰণে আনক বেচা নহব; কিয়নো সেই মাটি মোৰ, আৰু তোমালোক মোৰ লগত অতিথি আৰু প্রবাসী আছা।\n24. আৰু তোমালোকে তোমালোকৰ উত্তৰাধীকাৰ সকলো দেশত মাটি মোকলাবলৈ ক্ষমতা দিবা।\n25. তোমাৰ ইস্রায়েলী লগৰ যদি দুখীয়া হৈ তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰৰ মাটি তোমাক কিছু বেচে, তেন্তে তাক মোকলাব পৰা তেওঁৰ ওচৰ সম্বন্ধীয়াই আহি, নিজ ভায়েকে বেচা সেই মাটি মোকলাই দিব।\n26. আৰু যাৰ মুকলি কৰোঁতা গৰাকী নাই, কিন্তু তেওঁ চহকী হোৱাত, তেওঁৰ যদি নিজে মুকলি কৰিবা পৰা সমৰ্থ হয়,\n27. তেন্তে তেওঁ তাক বেচা বছৰ লেখ কৰি, বাকী থকা ধন বেচাজনক ওলোটাই দিব; তেতিয়া তেওঁ পুনৰায় তেওঁৰ নিজৰ উত্তৰাধীকাৰ পাব।\n28. কিন্তু যদি তেওঁ তাক ওলোটাই লবলৈ অসমৰ্থ হয়, তেন্তে সেই বেচা মাটি বৰ্ষপূৰ্তি উৎসৱৰ বছৰলৈকে কিনা জনৰ হাতত থাকিব, পাছত বৰ্ষপূৰ্তি উৎসৱৰ বছৰত সেয়ে মুকলি হ’ব, তেতিয়া তেওঁৰ সেই উত্তৰাধীকাৰ তেওঁ পুনৰায় পাব।\n29. আৰু যদি গড়েৰে আবৃত থকা নগৰৰ ভিতৰত বাস কৰা ঘৰ কোনোৱে বেচে, তেন্তে তেওঁ বেচাৰ পাছত সম্পূৰ্ণ এবছৰৰ ভিতৰত তাক মুকলি কৰিব পাৰিব; গোটেই বছৰৰ ভিতৰত তাক মুকলি কৰিবলৈ তেওঁৰ ক্ষমতা থাকিব।\n30. কিন্তু যদি পুৰা এবছৰৰ ভিতৰত তাক মুকলি কৰা নহয়, তেন্তে গড়েৰে আবৃত থকা নগৰৰ সেই ঘৰ পুৰুষানুক্ৰমে চিৰকাললৈ কিনা জনৰ অধিকাৰ হ’ব; সেইয়ে বৰ্ষপূৰ্তি উৎসৱৰ বছৰতো মুকলি নহ’ব।\n31. কিন্তু গড়েৰে আবৃত নোহোৱা গাঁৱত থকা যিবোৰ ঘৰ, সেইবোৰ নগৰৰ বাহিৰৰ মাটিৰ লগত লেখ কৰা হব; সেইবোৰ ঘৰক মোকলাব পাৰে, আৰু বৰ্ষপূৰ্তি উৎসৱৰ বছৰত সেইবোৰ মুকলি হৈ যাব।\n32. তথাপি লেবীয়াসকলৰ উত্তৰাধিকাৰত থকা নগৰৰ ঘৰবোৰ লেবীয়াসকলে যি কোনো সময়ত মুকলি কৰিব পাৰিব।\n33. যদি লেবীয়াসকলৰ মাজৰ কোনো এজনে তাক মুকলি নকৰে, তেন্তে লেবীয়াসকলৰ উত্তৰাধিকাৰত থকা সেই বেচা ঘৰ বৰ্ষপূৰ্তি উৎসৱৰ বছৰত মুকলি হৈ যাব, কিয়নো লেবীয়াসকলৰ নগৰৰ ঘৰবোৰ ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলৰ মাজত থকা তেওঁলোকৰ উত্তৰাধীকাৰ।\n34. কিন্তু তেওঁলোকৰ নগৰৰ চাৰিওফালে থকা চৰণীয়া পথাৰ বেচা নহ’ব; কিয়নো সেয়ে তেওঁলোকৰ চিৰকলীয়া উত্তৰাধীকাৰ।\n35. আৰু তোমাৰ লগৰ নিবাসী যদি দুখীয়া হয়, আৰু নিজৰ কাৰণে একোকে যুগুত কৰিব নোৱাৰে তেন্তে তেওঁক বিদেশী আৰু প্ৰবাসীৰ নিচিনাকৈ তোমাৰ লগত জীৱন-ধাৰণ কৰিবলৈ সহায় কৰিবা;\n36. তেওঁৰ পৰা সুত বা বাঢ়ি নলবা, কিন্তু নিজ ঈশ্বৰক ভয় কৰিবা যাতে তোমাৰ ভাই তোমাৰ লগত জীৱন-ধাৰণ কৰি থাকে।\n37. তুমি সুতলৈ তাক ধন নিদিবা, বা বাঢ়িলৈ তাক অন্ন নিদিবা।\n38. যিজন সৰ্বশক্তিমান ঈশ্বৰে তোমালোকক কনান দেশ দিবৰ কাৰণে, তোমালোকৰ ঈশ্বৰ হবলৈ তোমালোকক মিচৰ দেশৰ পৰা উলিয়াই আনিলে, তোমালোকৰ সেই ঈশ্বৰ যিহোৱা মই।\n39. আৰু তোমাৰ ভাই যদি তোমাৰ গুৰিত দুখীয়া হৈ, নিজকে নিজে বেচে, তেন্তে তুমি তেওঁক বন্দীৰ নিচিনাকৈ কাম নকৰাবা।\n40. তেওঁ বেচ খোৱা চাকৰ আৰু প্ৰবাসীৰ নিচিনাকৈ তোমাৰ লগত থাকিব আৰু বৰ্ষপূৰ্তি উৎসৱৰ বছৰলৈকে তোমাক খাতি দিব।\n41. তাৰ পাছত তেওঁ নিজ সন্তান সকলৰে সৈতে মুকলি হৈ নিজ গোষ্ঠীৰ ওচৰলৈ উভতি যাব।\n42. কিয়নো তেওঁলোক, মই মিচৰ দেশৰ পৰা উলিয়াই অনা মোৰ দাস; তেওঁলোকক বন্দীস্বৰূপে বেচা নহ’ব।\n43. তুমি তেওঁলোকলৈ কঠিন ব্যৱহাৰ নকৰিবা, কিন্তু নিজ ঈশ্বৰক ভয় কৰিবা।\n44. তোমাৰ বন্দী আৰু বেটী, তুমি তোমালোকৰ চাৰিওফালে থকা জাতি সমূহৰ মাজৰ পৰা তেওঁলোকক কিনিব পাৰিবা।\n45. আৰু তোমালোকৰ মাজত প্ৰবাস কৰা আন জাতিৰ সন্তান সকলৰ আৰু তোমালোকৰ দেশত তেওঁলোকৰ পৰা জন্মা তেওঁলোকৰ যি যি গোষ্ঠী তোমালোকৰ লগত বাস কৰিছে, তেওঁলোকৰ পৰাও কিনিবা আৰু তেওঁলোকৰ ওপৰত তোমালোকৰ অধিকাৰ থাকিব।\n46. আৰু তোমালোকে নিজ নিজ ভাবী সন্তান সকলৰ উত্তৰাধিকাৰৰ বাবে দিব লগা ভাগ স্বৰূপে তেওঁলোকক দিব পাৰিবা, আৰু চিৰকাললৈকে তেওঁলোকক বন্দী কাম কৰিব পাৰিবা; কিন্তু নিজ ভাই ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলৰ মাজত হ’লে, তোমালোক কোনেও কাৰো ওপৰত কঠিন ব্যৱহাৰ নকৰিবা।\n47. আৰু যদি তোমালোকৰ মাজত কোনো প্ৰবাসী বা বিদেশী লোক ধনী হয়, আৰু তাৰ ওচৰত থকা তোমাৰ ভাই দৰিদ্ৰ হৈ, সেই প্ৰবাসী বা বিদেশীৰ গুৰিত, বা বিদেশীৰ গোষ্ঠীত জন্মালোকৰ গুৰিত যদি তেওঁ নিজকে বেচে,\n48. তেন্তে বেচাৰ পাছত তাক মোকলাব পাৰে; তাৰ পৰিয়ালৰ মাজৰ কোনোৱে তেওঁক মোকলাব পাৰে;\n49. তেওঁৰ মোমায়েক, বা মোমায়েকৰ পুত্র, বা তাৰ গোষ্ঠীৰ মাজৰ তাৰ ওচৰ-সম্বন্ধীয়াই তেওঁক মুকলি কৰিব পাৰে; নাইবা তেওঁ যদি ধনী হয়, তেন্তে তেওঁ নিজে নিজকে মুকলি কৰিব পাৰে।\n50. তেওঁক বেচা বছৰেৰে পৰা বৰ্ষপূৰ্তি উৎসৱৰ বছৰলৈকে, কিনা জনে সৈতে হিচাপ কৰি, বছৰৰ সংখ্যা অনুসাৰে মুক্তিৰ ধন দিব; বেচ-খোৱা দাসৰ নিৰিখেৰে, তেওঁ কিনাজনৰ লগত থাকিব।\n51. যদি অনেক বছৰ বাকী থাকে, তেন্তে সেই বছৰৰ সংখ্যা অনুসাৰে যিমান ধন দি তেওঁক কিনা হৈছিল, তেওঁ সেই ধনৰ পৰা নিজকে মুকলি কৰা ধন ওলোটাই দিব।\n52. আৰু যদি বৰ্ষপূৰ্তি উৎসৱৰ বছৰলৈকে অলপ বছৰহে বাকী থাকে, তেন্তে তেওঁক কিনাজনে সৈতে হিচাপ কৰি, নিজৰ খাটিব লগা বছৰৰ সংখ্যা অনুসাৰে, নিজকে মুকলি কৰা ধন ওলোটাই দিব।\n53. বছৰে বেচ-খোৱা দসৰ দৰে, তেওঁ তাৰে সৈতে থাকিব; তোমাৰ সাক্ষাতে তেওঁ তাৰ ওপৰত, কঠিন ব্যৱহাৰ নকৰিব।\n54. আৰু যদি তেওঁ এইবোৰ উপায়েৰে মুক্ত হ’ব নোৱাৰে, তেন্তে নিজ সন্তান সকলৰে সৈতে বৰ্ষপূৰ্তি উৎসৱৰ বছৰত মুকলি হৈ যাব।\n55. কিয়নো ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকল মোৰেই দাস, তেওঁলোক মিচৰ দেশৰ পৰা মই উলিয়াই অনা মোৰ দাস; মই তোমালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা’।\n6. সকলো প্রশংসা যিহোৱাৰেই; তেওঁ মোৰ কাকুতিৰ স্বৰ শুনিলে।\n7. যিহোৱাই মোৰ বল আৰু মোৰ ঢাল; মোৰ হৃদয়ে তেওঁতে ভাৰসা কৰে। সেইবাবেই মই সহায় পাইছোঁ। সেইবাবেই মোৰ অন্তৰ আনন্দত ভৰি পৰিছে; মই মোৰ গীতেৰে তেওঁৰ ধন্যবাদ কৰোঁ।\n8. যিহোৱা তেওঁৰ লোকসকলৰ বল; তেৱেঁই তেওঁৰ অভিষিক্তজনৰ পৰিত্ৰাণৰ দুৰ্গ।\n9. হে যিহোৱা, তোমাৰ লোকসকলক তুমি ৰক্ষা কৰা, তোমাৰ সম্পত্তিক তুমি আশীৰ্ব্বাদ কৰা; তুমি তেওঁলোকৰ ৰখীয়া হোৱা আৰু চিৰকাল তেওঁলোকক বৈ নিয়া।\n19. অধিক কথাত অপৰাধৰ অভাৱ নাই; কিন্তু যিজনে কথা কওঁতে সাৱধান হয়, তেওঁ জ্ঞানী।\n20. যিজনে সত্যতাৰ কথা কয়, তেওঁৰ জিভা শুদ্ধ ৰূপৰ দৰে; দুষ্টৰ হৃদয়ত সামান্য মূল্য থাকে।\n21. সত্যতাৰে কাৰ্য কৰা লোকৰ ওঁঠে অনেকক প্ৰতিপালন কৰে; কিন্তু জ্ঞানশূন্যতাৰ বাবে মূৰ্খলোকৰ মৃত্যু হয়।\n30. পাছত পাঁচনি সকলে যীচুৰ ওচৰত গোট খালে আৰু তেওঁলোকে যি যি কৰিছিল আৰু যি যি শিকাইছিল, সেই সকলো বিষয় তেওঁৰ আগত বৰ্ণনা কৰিলে।\n31. তেতিয়া তেওঁ তেওঁলোকক কলে, “তোমালোকে অকলে এখন নিৰ্জন ঠাইলৈ যোৱা আৰু তাতে কিছুকাল বিশ্রাম কৰা৷” কিয়নো সেই সময়ত ইমান মানুহ অহা-যোৱা কৰি আছিল যে, তেওঁলোকে অৱসৰ লবলৈ আৰু ভোজন কৰিবলৈকো জিৰণি পোৱা নাছিল।\n32. তেতিয়া শিষ্য সকল নাৱত উঠি অকলে নিৰ্জন ঠাই এখনলৈ গ’ল।\n33. কিন্তু বহু মানুহে তেওঁলোকক যোৱা দেখিলে আৰু তেওঁলোকক চিনি পালে৷ সেয়েহে তেওঁলোকক দেখা লোক সকলে আটাই নগৰৰ পৰা বামেৰে তালৈ বেগাই গ’ল, আৰু তেওঁলোকতকৈ আগে গৈ তাত উপস্থিত হ’ল।\n34. যেতিয়া যীচু পাৰলৈ আহিল, তেতিয়া তেওঁ বহু লোকক তাত উপস্থিত হৈ থকা দেখিলে আৰু তেখেত সকলক দেখি তেওঁৰ মৰম লাগিল; কিয়নো তেখেত সকল ৰখীয়া নোহোৱা মেৰৰ নিচিনা আছিল৷ তেওঁ তেখেত সকলক অনেক উপদেশ দিবলৈ ধৰিলে।\n35. পাছত দিনৰ শেষ ভাগত তেওঁৰ শিষ্য সকল ওচৰলৈ আহি ক’লে, “এই ঠাই নিৰ্জন আৰু সময় বহু পলম হৈ গ’ল;\n36. গতিকে লোক সকলক এতিয়া বিদায় দিয়ক, তেতিয়া তেখেত সকলে ওচৰৰ গাঁৱলৈ গৈ নিজৰ কাৰণে খোৱা বস্তু কিনিব পাৰিব৷”\n37. কিন্তু যীচুৱে উত্তৰ দি তেওঁলোকক ক’লে, “তোমালোকে তেখেত সকলক খাবলৈ দিয়া৷” তাতে তেওঁলোকে তেওঁক কলে, “আমি গৈ দুশ আধলি (দীনাৰ) ৰ পিঠা কিনি তেখেত সকলক খাবলৈ দিম নে”?\n38. কিন্তু তেওঁ শিষ্য সকলক ক’লে, “তোমালোকৰ লগত কেইটা পিঠা আছে”? পাছত তেওঁলোকে বিচাৰ লৈ কলে, “পাঁচটা পিঠা আৰু দুটা মাছ আছে”।\n39. তেতিয়া কেচা বনৰ ওপৰত সকলোকে জুম জুমকৈ বহিবলৈ তেওঁ আদেশ দিলে।\n40. তাতে তেওঁলোকে এশ এশ আৰু পঞ্চাশ পঞ্চাশ কৰি গোট বান্ধি বহিল।\n41. তেতিয়া তেওঁ সেই পাঁচটা পিঠা আৰু দুটা মাছ লৈ স্বৰ্গলৈ চাই, আশীৰ্বাদ কৰিলে; আৰু লোক সকলক ভগাই দিবলৈ পিঠা ভাঙি ভাঙি শিষ্য সকলক দি থাকিল; আৰু মাছ দুটাও সকলোকে ভাগ কৰি দিলে।\n42. তাতে সকলোৱে খাই তৃপ্ত হ’ল।\n43. পাছত তেওঁলোকে ডোখৰা-ডুখৰি পিঠা আৰু মাছবোৰ তুলি বাৰটা পাচি ভৰালে।\n44. সেই পিঠা ভোজন কৰা মানুহ পাঁচ হাজাৰ আছিল।\n45. তাৰ পাচত যীচুৱে লোক সকলক বিদায় দি থাকোতে, তেওঁৰ শিষ্য সকলক নাওত উঠি তেওঁ যোৱাৰ আগতে সিপাৰে থকা বৈৎ-চৈদা নগৰলৈ যাবৰ বাবে আগ্রহেৰে আজ্ঞা দিলে।\n46. তাৰ পাছত তেওঁ তেওঁলোকৰ পৰা বিদায় লৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ পৰ্বতৰ ওপৰলৈ গ’ল।\n47. সন্ধিয়া সময়ত সেই নাও খন সাগৰৰ মাজত পাইছিল আৰু তেওঁ অকলে বামত অাছিল।\n48. পাছত তেওঁ দেখিলে যে, শিষ্য সকলে বতাহৰ বিপৰীতে অতি কষ্টেৰে ব’ঠা বাই নাওত গৈ আছে৷ যীচুৱে নিশা চতুৰ্থ পৰ মানত, সাগৰৰ ওপৰেদি খোজকাঢ়ি তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ আহি, তেওঁলোকক পাছ পেলাই যাবলৈ ইচ্ছা কৰিলে।\n49. কিন্তু সাগৰৰ ওপৰত তেওঁক খোজকাঢ়ি অহা দেখি তেওঁলোকে ভূত বুলি ভাবি, চিঞৰি উঠিল;\n50. কিয়নো তেওঁক দেখি সকলোৰে উগুল-থুগুল লাগিছিল। তেতিয়া তেওঁ তেওঁলোকৰ সৈতে কথা হ’ল আৰু কলে, “সাহস ৰাখা; মইহে হয়, ভয় নকৰিবা”।\n51. পাছত তেওঁ শিষ্য সকলৰ লগত নাৱত উঠিল আৰু বতাহো নাইকিয়া হ’ব ধৰিলে। তাতে তেওঁলোকে মনতে অতিশয় বিস্ময় মানিলে;\n52. কিয়নো তেওঁলোকে পিঠাৰ বিষয়ে বুজি নাপালে, কাৰণ বুজি নাপাবলৈ তেওঁলোকৰ মন কঠিন কৰা হ’ল।\n53. তাৰ পাছত তেওঁলোকে পাৰ হৈ গিনেচৰৎ প্রদেশ পালে, আৰু তাতে নাও খন লগালে।\n54. আৰু তেওঁলোকে নাৱৰ পৰা নামি আহোতে সেই ঠাইৰ মানুহবোৰে যীচুক চিনি পালে৷\n55. তেওঁলোকে বেগাই গৈ সেই অঞ্চলৰ চাৰিওফালে থকা ৰোগী সকলক খাটত তুলি আনিলে, আৰু তেওঁ যি ঠাইত আছে বুলি শুনিলে, তালৈকে ৰোগী সকলক নিবলৈ ধৰিলে।\n56. তেওঁ যি যি নগৰ আৰু গাঁৱলৈ গৈছিল, সেই সকলো ঠাইতে নৰিয়া সকলক হাটে-বজাৰে থলে, আৰু প্ৰাৰ্থনা কৰিলে যাতে তেওঁলোকে তেওঁৰ কাপোৰৰ দহি মাথোন চুবলৈ পায়; এইদৰে যিমানে চুলে, সকলোৱে ৰক্ষা পালে।


ভণ্ড সন্যাসী (চুটিগল্প)\nঘৰত কোনো নাই। মিনতি অকলে আছে। ঘৰ খ'নত দ্বিতীয় প্ৰাণী বুলি মাক আৰু জীয়েক। মাক তৰামাই, ঘৰৰ পৰা ওলাই গ'লে তাই অকলশৰীয়া হৈ প'ৰে। স্কুল বন্ধ আছে বাবে তাই এই সময়টোত ঘৰত অকলে থাকিব ল'গিয়া হয়।\nৰাতিপুৱা দহ মান বাজিছে।\nকৰবাৰ পৰা এজন জটাধাৰী তান্ত্ৰিক বাবা আহি মাত লগালে, ঘৰ মে কৌন হে ?\nমিনতি শুনিছে বাহিৰত কোনোবা আহিছে। হ'লেও তাই ওলাই অহা নাই । খিৰিকী ফাকেৰে তাই দেখিলে এজন জটা ধাৰি বাবা। ৰঙা পাইজামা পিন্ধা বাবাজি জনে কিবাকিবি কৈ আছে। তাইৰ বৰ ভয় লাগিছে বাবাজি জনৰ ওচৰত যাবলৈ। এনে বাবাজি মানুহবোৰক তাই বেয়া পাই। এবাৰ এনে এজন ভণ্ড বাবাৰ বিষয়ে তাই বহু কথা শুনিছে মাহীয়েকৰ পৰা। তাই ভাবিলে ঘৰত কোনো নাই বুলি কওঁ নেকি ? আকৌ ভাবিলে ঘৰত কোনো নাই বুলি ক'লে যদি যোৰকৈ সুমাই আহে। নাই নাই, তেনেকৈ ন'কৈ তাই। আকৌ ভাবিলে যদি ভাল মানুহ হয় তেওঁ। আৰু একো ভিক্ষা নোলোৱাকৈ এনেদৰে গুছি যায়। নাই নাই এইটো বৰ বেয়া ক'থা হ'ব। মায়ে গ'ম পালে মনত বৰ দুখ পাব।\nতাইৰ মাক বৰ সৰল মনৰ মানুহ। মাকে সদায় শিকাই আহিছে তাইক যে অতিথি দেৱ ভৱ ।ঘৰলৈ অতিথি আহিলে, খাবলৈ নাথাকিলে ও শুদা পানী এগিলাচ দি হ'লেও শুশ্ৰুষা কৰিবি । ভালকৈ মাত এষাৰ দিবি।\nউপায় নাই। মাকে দুপৰীয়ালৈ ৰান্ধিবলৈ দিয়া চাউল কেইটাৰ পৰা বাটি এটাত লৈ ওলাই বাবাক দিব ধৰোতে , বাবা জনে বিৰক্ত হৈ ক'লে, হাম ভিখাৰী নেহী হোঁ । হাম তো চাল মে একবাৰ তুমসবকা হাল-চাল পুছনে আতা হোঁ।\nঘৰ মে ঔৰ কৌন কৌন হে ? মে জব অগলা ছাল আয়া থা তো তুম বহুত ছোটি থি। অব বহুত বঢ়ি হো গয়ী হো। দেখনে মে ভি বহুত সুন্দৰ হো গেয়ী হো।\nবাবাজীৰ কথা শুনি মিনতিৰ ভয়টো আৰু বাঢ়ি গ'ল!\nতাই ভাবিলে, ঘৰত কোনো নাই বুলি ক'লে বেয়া হ'ব। তাতকৈ তাই আজি মিছা কথাকে ক'ব। তাইৰ মনত উপস্থিত বুদ্ধি এটা খেলালে। হাতযোৰ কৰি বাবা জনক ক'লে , বাবা আপুনি বেয়া নেপাব। মা আৰু দেউতা দুয়ো আছে। কিন্তু দেউতাৰ দেহাটো ভাল নহয়। আজি কেইবাদিনো হ'ল মোৰ দেউতাৰ বৰ অসুখ হৈ আছে । মা দেউতাৰ মুৰ পিটিকি আছে ।তেওঁ আহিব নোৱাৰে বাবে মই আহিলো।\nআপুনি বেয়া নেপাব ।এই চাউল কেইটা লৈ আপুনি সন্তোষ হওক আৰু যাওক।\nদেখিছে ন'হয় আমি যে দুখীয়া মানুহ? আপোনাক দিবলৈ আমাৰ বিশেষ একো নাই। সৌ ধনী মানুহৰ ঘৰবোৰলৈ যাওক।\nতেওঁলোকৰ টকা-পইচা চাউল বহুত আছে। তাত গ'লে আপোনাৰ লাভ হ'ব।\nমিনতি ভালকৈ জানে, এই ভণ্ড বাবাজী বোৰৰ কথা। তেওঁলোকে ধনী মানুহৰ ঘৰলৈ নেযায়। আমাৰ নিচিনা দুখীয়া মানুহৰ ঘৰত আহি মিছা কথা কৈ ফুচুলাই ঠগি মেলি লুটি সকলো লৈ যায়।\nমিনতিৰ ক'থা শুনি বাবা জনে মিনতিক ভৰিৰ পৰা মূৰলৈকে ভালদৰে চালে।\nচকুত তেওঁৰ কুটিল চাৱনি আছিল যদিও মুখত মিঠা ক'থা ওলাইছিল।\nবাবাজী জনে আকৌ শুধিলে তোমাৰ দেউতাৰ কি অসুখ হৈছে কোৱাচোন, মই কবিৰাজ কৰি জৰা পানী দিলে তোমাৰ দেউতা সোনকালে সুস্থ হৈ উঠিব। ভাল পাব।\nবাবাজীৰ কথা শুনি মিনতিৰ খং উঠিছিল যদিও, ধৈৰ্য ধ'ৰি ক'লে এতিয়া আপুনি যাওক।\nদেউতাক আমি ডাক্তৰৰ চিকিৎসা কৰাই আছোঁ।\nআমি জৰা পানীক বিশ্বাস ন'কৰো।\nমিনতিৰ কথা শুনি উপায় নেপাই বাবাজী জনে তাৰ পৰা প্ৰস্থান কৰিলে।\n🖋 প্ৰতিভা দাস\nLabels#চুটিগল্প, #প্ৰতিভা দাস


টাইগাৰ হিলচ্‌ৰ পৰা বছৰৰ প্ৰথম সূৰ্যোদয় - তৰংগ\nডাৰ্জিলিং চহৰ পোৱালৈ পোহৰ হৈছিল ভালকৈ, লাহে লাহে ভোক লগাও আৰম্ভ হৈছিল। চনমে এঠাইত গাড়ী ৰখালে, সি ক’লে ইয়াতে কিবা কিবি খাই ল’ব পাৰিব পাতলকৈ। চকু মুখ মোহাৰি গাড়ীৰ পৰা নামি দেখিলোঁ আমাক সি 'বাটাচিয়া লুপ'ৰ কাষত নমাইছেহি। গাড়ীৰ পৰা নামিয়েই চাম বুলি ভাবি অহা ঠাই এটুকুৰা সমুখতে পায় মনটো একেবাৰে ফৰকাল হৈ গ’ল। ইফালে ধুনীয়াকৈ ওলাই অহা ৰ’দটোৱেও গোটেই কাৰবাৰটো আৰু ভাল কৰি দিলে। চনমে আমাক ক’লে যিমান দেৰি কৰে কৰক ইয়াত, খাই বৈ ফুৰি মেলি আহক তাৰ পাছত আপোনালোকৰ হোটেল যাম।\nবাটাচিয়া লুপত সোমায়েই আমাৰ সমুখত ৰৈ আছিল, "কাঞ্চনজংঘা" ফৰকাল বতৰ আৰু ৰাতিপুৱাৰ বেলিৰ পোহৰে কাঞ্চনজংঘাটোক অপূৰ্ব ৰূপ দিছিল। প্ৰথমবাৰ ইমান ওচৰৰ পৰা কাঞ্চনজংঘা দেখিলোঁ। বিমুগ্ধ হৈ ৰ’লো। ডাৰ্জিলিং আৰু চিকিমলৈ ওলোৱা মুখ্য কাৰণটোৱেই আছিল মোৰ বাবে কাঞ্চনজংঘা। বাটাচিয়া লুপ ডাৰ্জিলিং হিমালয়ান ৰেলৱেৰ এটা অংশ, তলেদি যোৱা এটা সুৰংগৰ ওপৰত পহাৰৰ টিলা এটাত থকা এটা ৰেলৰ চিৰিৰ এটা মেৰ(loop) এই বাটাচিয়া লুপ। ১৯১৯ চনতেই এই লুপ সজা হৈছিল। মেৰটোৰ মাজতে আছে, ভাৰতীয় সেনাৰ গোৰ্খা ডিভিজনৰ সেনাৰ প্ৰতিমূৰ্তি(memorial)। বাটাচিয়া লুপৰ পৰা গোটেই ডাৰ্জিলিং খন দেখা পায় (আমাৰ মেঘালয়ৰ শ্বিলং পিকৰ দৰে।) ডাঙৰকৈ চাবলৈ ওপৰত দূৰবীণো আছে। কাঞ্চনজংঘাটোকে চাই থাকি আতাইকেইটা বহু সময় বহিলো বাটাচিয়াত। বাহিৰত চনম আমালৈ ৰৈ আছিল, বাটাচিয়াৰ বাহিৰ ওলালো, এইবাৰ লক্ষ্য হোটেল।\nডাৰ্জিলিঙৰ বাবে আমাৰ হাতত সময় অলপ কম আছিল, চনমক সুধিলো ওচৰৰ কি কি চাব পৰা ঠাই আছে, সেইমতে আমি মাত্ৰ তিনি-চাৰিখনমান ঠাই বাছি ল’লো যাবলৈ, পাছদিনা আগবেলাতে আমি গেংটকলৈ ৰাওনা হ’ব লাগিব! হিমালয়ান ৰেলৱেত উঠাৰ মন আছিল যদিও সময়ৰ বাবে সেইয়া নহ’ল। কোনো কাৰণত আমি যোৱা দিনা 'হিমালয়ান জুলজিকেল-পাৰ্কো' বন্ধ আছিল, গতিকে প্ৰথমে আমি 'ঘোম ম’নেষ্ট্ৰি' আৰু ওচৰতে থকা কেইখন মান ধুনীয়া চাহৰ বাগিছা চাওঁ বুলি ওলালো। ডাৰ্জিলিং চহৰৰ পৰা প্ৰায় ৮কি.মি. দূৰত সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ৮০০০ মিটাৰ উচ্চতাৰ ঘূম নামৰ ঠাইত থকা 'ঘোম ম’নেষ্ট্ৰি' এটা বৌদ্ধধৰ্মীয় উপাসনা গৃহ। ম’নেষ্ট্ৰিৰ একাষে পাহাৰৰ ঢাল, তাত সৰলৰ দৰে গছ, আনটো কাষে এখন প্ৰাচীৰৰ দৰে আন এটা পাহাৰ। তাৰ পৰা ওলাই আহি, ওচৰৰে দুখনমান চাহ বাগিচাৰ মাজত থকা ভিউ প‌ইণ্টত চনমে তাৰ গাড়ী ৰখালে।\nতাৰ পাছত আমি ওলালো, ৰংগীত ভেলি ৰ’প-ৱে লৈ, ঘোমৰ পৰা ৰংগীত ভেলিলৈ অলপ দূৰ, চনমে চহৰখনৰ বৰ্ণনা দি দি আমাক তালৈ লৈ গ’ল। ডৰ্জিলিং বহুবোৰ বলিউডৰ ছবিৰ চিনেমাৰ শ্বুটিংৰ বাবে বিখ্যাত, ৰাস্তাইদি যাওঁতে চনমে আমাক কোনখন চিনেমাৰ ক’ত দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা হৈছিল দেখুৱাই গ’ল। চেইণ্ট প’ল স্কুলৰ মুখতে চনমে আমাৰ গাড়ীখন ৰখালেগৈ, এইখন স্কুলতে শ্বাহৰুখ খান আৰু জায়েদ খান অভিনীত হিন্দী বোলছবি 'মে হুঁ না'ৰ দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা হৈছিল। স্কুলখন দেখি 'মে হুঁ না’ৰ দৃশ্যবোৰ মনলৈ আহিল। ১৮২৩ চনতে স্থাপন হোৱা চেইণ্ট প’ল, কেৱল ল’ৰাই পঢ়িব পৰা এখন ৰেচিডেঞ্চিয়েল স্কুল, ভাৰতৰ আতাইটকৈ পুৰণি স্কুলবোৰৰো এখন এই চেইন্ট প’ল। চেইন্ট প’ল গেটৰ বিপৰীত দিশে ৰাস্তাৰ আনটো পাৰে,ৰংগীত ভেলি ৰ’প-ৱেলৈ সোমোৱাৰ পথ।\nOver every mountain there isapath, although it may not be seen from the valley. - Theodore Rorthke #tea #sikkim #northeast #northeastindia #darjeeling #roadtrip #himalayanroad #himalaya #mountain #hills #thehimalaya #travel #mountaining #D7200 #littleinfinity\nA post shared by Dipánkar (DC) (@dipankarchetia) on Jan 16, 2017 at 4:59am PST\nThe 1st Sunrise of the year, as seen from #TigerHills, Darjeeling. The Mighty Kanchenjunga is in the horizon. #Kanchenjunga #Darjeeling #Sunrise #HillStation #2016 #iPhone6s #northeast #himalaya #littleinfinity #northeastindia\nA post shared by Dipánkar (DC) (@dipankarchetia) on Jan 7, 2016 at 1:36am PST\nGraet things are done when men and mountains meet - William Blake. #kanchenjunga #BatasiaLoop #darjeeling #D7200 #northeast #himalaya #littleinfinity #northeastindia\nA post shared by Dipánkar (DC) (@dipankarchetia) on Jan 7, 2016 at 2:02am PST\nটাইগাৰ হিলচ্‌ৰ পৰা বছৰৰ প্ৰথম সূৰ্যোদয় was last modified: April 21st, 2017 by দীপাংকৰ\npranjaldas88 13 December , 2016 at 10:02 AM\nদীপাংকৰ 13 December , 2016 at 11:26 AM


ভাৰতীয় টেলিকম নিয়ামক কৰ্তৃপক্ষই মাৰ্চ মাহত দূৰসংযোগ বিভাগৰ (ডিঅ'টি) ওচৰত 5জি মূল্য নিৰ্ধাৰণৰ পৰামৰ্শ দাখিল কৰাৰ পূৰ্বে নিয়ন্ত্ৰকে স্পেকট্ৰামৰ পৰিমাণ সম্পৰ্কীয় বিষয়বোৰ নিলাম কৰাৰ বাবে উদ্যোগসমূহৰ মতামত বিচাৰিছিল (11 জানুৱাৰীলৈকে)। ই নতুন বেণ্ডত স্পেকট্ৰামনিলামৰ বাবে বেণ্ড প্লেন, ব্লক আকাৰ, আৰু চৰ্তাৱলীৰ ওপৰত মতামত বিচাৰিছিল, যাৰ ভিতৰত আছে 24.25-28.5 গিগাহাৰ্জৰ মিলিমিটাৰ (মিমি) ৱেভ বেণ্ড।\nভাৰতত যোগাযোগ উপগ্ৰহ পৰিস্থিতিতন্ত্ৰৰ স্বাৰ্থক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা এটা উদ্যোগ সংস্থাই এই বছৰৰ শেষৰ ফালে অনুষ্ঠিত হ'বলগীয়া স্পেকট্ৰাম নিলামত এমএমৱেভ বেণ্ডসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ চৰকাৰৰ পৰিকল্পনাৰ ওপৰত উদ্বেগ ব্যক্ত কৰিছে।\nউদ্যোগ সংস্থাৰ উদ্বেগবোৰ কি?\nআন্তৰ্জাতিক দূৰসংযোগ সংঘৰ (আইটিইউ) সিদ্ধান্ত অনুসৰি উপগ্ৰহ-আধাৰিত ব্ৰডবেণ্ড সেৱাৰ বাবে 27.5-31 গিগাহাৰ্জ আৰু 17.7-21.2 গিগাহাৰ্জ বেণ্ড সংৰক্ষণ কৰাৰ বাবে ছেটকম উদ্যোগ সংস্থা-ইণ্ডিয়াই (এছআইএ) ট্ৰাইৰ ওচৰত দাখিল কৰা নিয়ন্ত্ৰকক 5জি নিলামত এমএমৱেভ স্পেকট্ৰামৰ অন্তৰ্ভুক্তি সীমিত কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছে। উদ্যোগ সংস্থাটোৱে ইউৰোপৰ "5জি ৰোডমেপ"ৰ ফালে আঙুলিয়াই দিছিল, যিটো উপগ্ৰহ-আধাৰিত ব্ৰডবেণ্ড সেৱাৰ বাবে এই বেণ্ডবোৰ ধৰি ৰখাৰ আইটিইউৰ সিদ্ধান্তৰ ওপৰত নিৰ্মিত।\nএছ.আই.এ.-য়ে লগতে উল্লেখ কৰে যে আগন্তুক 5জি নিলামত অত্যাধিক স্পেকট্ৰাম সম্পদ আগবঢ়োৱাৰ ফলত ভাৰতীয় নাগৰিকসকলক উচ্চ চাহিদা, উন্নত উপগ্ৰহ ব্ৰডবেণ্ড সেৱাৰ লাভালাভৰ পৰা বঞ্চিত কৰা হ'ব। ইয়াৰ উপৰিও, ইয়াৰ ফলত 2030 চনৰ ভিতৰত ভাৰতীয় অৰ্থনীতিৰ 184.6 বিলিয়ন ডলাৰ লৈকে ব্যাপক ক্ষতি হ'ব। লগতে প্ৰত্যক্ষ বিদেশী বিনিয়োগ (এফডিআই) হেৰুওৱা আৰু নিযুক্তি সৃষ্টিৰ লাভালাভতো ক্ষতি হ'ব।\nমিলিমিটাৰ ৱেভ বেণ্ড কি?\nমিলিমিটাৰ ৱেভ বেণ্ড বা এমএমৱেভ হৈছে ৰেডিঅ' ফ্ৰিকুৱেন্সি স্পেকট্ৰামৰ এক নিৰ্দিষ্ট খণ্ড যি 24 গিগাহাৰ্জ আৰু 100 গিগাহাৰ্জৰ মাজত হয়। নামটোৰ জৰিয়তেই জানিব পৰা যায় যে এই বৰ্ণালীটোৰ তৰংগ দৈৰ্ঘ্য হ্ৰাস হয় আৰু অধিক গতি আৰু কম লেটেন্সি প্ৰদান কৰাৰ বাবে উপযুক্ত। ইয়াৰ ফলত ডাটা স্থানান্তৰ দক্ষ আৰু বিজোড় হৈ পৰে কিয়নো বৰ্তমান উপলব্ধ নেটৱৰ্কবোৰে কেৱল কম কম্পনাঙ্কৰ বেণ্ডৱিথত অনুকূলভাৱে কাম কৰে।\nকম কম্পনাঙ্কবেণ্ড ব্যৱহাৰ কৰি 5জি সেৱা সমূহ প্ৰয়োগ কৰিব পাৰি। তেওঁলোকে অধিক দূৰত্ব অতিক্ৰম কৰিব পাৰে আৰু আনকি চহৰৰ পৰিৱেশতো দক্ষতাৰে কাম কৰে বুলি প্ৰমাণিত হয়, যিবোৰত হস্তক্ষেপৰ সম্ভাৱনা থাকে। কিন্তু যেতিয়া ডাটা গতিৰ কথা আহে, এই বেণ্ডবোৰে প্ৰকৃত 5জি অভিজ্ঞতাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সৰ্বোচ্চ সম্ভাৱনা কমাবলৈ ব্যৰ্থ হয়। সেয়েহে, মোবাইল সেৱা প্ৰদানকাৰীসকলৰ বাবে 5জি জিগছ পাজলত এমএমৱেভ হৈছে সেই সৰ্বোত্তম টুকুৰা।\nএইটোৱে উপগ্ৰহ যোগাযোগ উদ্যোগক কেনেকৈ ব্যাহত কৰিব পাৰে?\nফাইবাৰ-অপটিক আধাৰিত ব্ৰডবেণ্ড সংযোগ বা ম'বাইল নেটৱৰ্কৰ জৰিয়তে ব্যৱহাৰকাৰীসকলক মুখ্যতঃ ইণ্টাৰনেট প্ৰদান কৰা হৈছে। পলমকৈ আন এক শ্ৰেণীৰ ইণ্টাৰনেট বিক্ৰেতা দেখা গৈছে। এইবোৰ হৈছে উপগ্ৰহ-আধাৰিত যোগাযোগ সেৱা প্ৰদানকাৰী। উদাহৰণ স্বৰূপে, স্পেচএক্সৰ ষ্টাৰলিংক আৰু ভাৰতী এয়াৰটেলৰ ৱানৱেব হৈছে এই বজাৰৰ কিছুমান খেলুৱৈ। এই খণ্ডটোৱে নগৰ আৰু গ্ৰাম্য উভয় ব্যৱহাৰকাৰীক ব্ৰডবেণ্ড প্ৰদান কৰিবলৈ নিম্ন-পৃথিৱীৰ কক্ষপথ (এল.ই.ও.) উপগ্ৰহ ব্যৱহাৰ কৰে। তেওঁলোকৰ সেৱা বতৰৰ ভৱিষ্যতবাণীৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।\nIEEE ৱায়াৰলেচ কমিউনিকেশ্বনপেপাৰন স্পেকট্ৰাম নীতি অনুসৰি, "23.6-24 গিগাহাৰ্জত বতৰ উপগ্ৰহৰ বাবে ব্যৱহৃত নিষ্ক্ৰিয় উপগ্ৰহ বেণ্ডত বেণ্ডৰ বাহিৰৰ নিৰ্গমনৰ বাবে 24.25-27.5 গিগাহাৰ্জ বেণ্ডটো বিতৰ্কৰ বিষয় হৈ পৰিছিল।" এই সমস্যাটো পিছত উপগ্ৰহ বেণ্ডত আধাৰ কেন্দ্ৰ নিৰ্গমনৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰি সমাধান কৰা হৈছিল। সীমাটো 2027 চনত অধিক সীমাবদ্ধ হ'ব, আৰু সেই তাৰিখৰ আগতে স্থাপন কৰা যিকোনো সঁজুলি গ্ৰহণযোগ্য কৰা হ'ব। এইয়া এই আশাত কৰা হৈছিল যে ই নিৰ্মাতাসকলক ওচৰৰ নিষ্ক্ৰিয় বেণ্ডত দীৰ্ঘম্যাদী, বেণ্ডৰ বাহিৰৰ নিৰ্গমন হ্ৰাস কৰিবলৈ হেঁচা দিয়াৰ সময়ত এই বেণ্ডটোত তাৎক্ষণিকভাৱে 5জি ৰোলআউট ৰ'লআউট ৰখাৰ অনুমতি দিব য'ত তেওঁলোকে বতৰৰ পূৰ্বানুমান তথ্য প্ৰভাৱিত কৰিব পাৰে।\nউপগ্ৰহ যোগাযোগ উদ্যোগটোৱে বেণ্ডবোৰ প্ৰথম স্থানত তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ নোযোৱাটো নিশ্চিত কৰি মোবাইল টেলিফোনী কোম্পানীবোৰৰ পদক্ষেপৰ পূৰ্ব-প্ৰতিৰোধ কৰিব বিচাৰিছে। কিন্তু 2027 চনলৈকে, এই বেণ্ডবোৰ মোবাইল ইণ্টাৰনেট সেৱা প্ৰদানকাৰীসকলক নিলাম কৰিব পাৰি।\nSIA -ইণ্ডিয়াই কি পৰামৰ্শ দিয়ে?\nSIA-ইণ্ডিয়াই উল্লেখ কৰিছে যে 3.3-3.67 গিগাহাৰ্জ বেণ্ডৰ 330 মেগাহাৰ্জ স্পেকট্ৰাম প্ৰতিযোগিতামূলক নিলাম নিশ্চিত কৰাৰ সময়ত ভাৰতৰ মধ্য-বেণ্ড 5জি প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰিবলৈ যথেষ্ট। ভাৰতত তিনিটা ব্যক্তিগত মোবাইল নেটৱৰ্ক অপাৰেটৰ আছে যি মুঠ বজাৰৰ অংশৰ 90% ধাৰণ কৰে। এই তিনিজনে উপলব্ধ স্পেকট্ৰাম সুৰক্ষিত কৰিবলৈ সক্ষম হ'ব, প্ৰায় 80-90 মেগাহাৰ্জ, আনহাতে বাকী 10% ৰাজ্যিক মালিকানাধীন উদ্যোগৰ ওপৰত এৰি দিব।\nউদ্যোগ সংস্থাটোৱে লগতে উল্লেখ কৰিছিল যে অতিৰিক্ত বৰ্ণালী প্ৰদান কৰিলে উপগ্ৰহ-আধাৰিত সেৱা প্ৰদানকাৰীৰ ব্যয়ত স্থলীয় খেলুৱৈসকলৰ দ্বাৰা কম ব্যৱহাৰ কৰা বেণ্ডবোৰ বিক্ৰী নোহোৱা, বা তাতকৈও বেয়া হোৱাৰ এক ক্ষতিকাৰক বিপদাশংকা সৃষ্টি কৰিব পাৰে। এমএমৱেভ বেণ্ডৰ আৱণ্টন উপগ্ৰহ যোগাযোগ উদ্যোগৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ, যাক 5জি কাৰ্যকলাপে তেওঁলোকৰ বিদ্যমান কাৰ্যকলাপত হস্তক্ষেপ নকৰাটো নিশ্চিত কৰিবলৈ এক শক্তিশালী নিয়ামক সমৰ্থনৰ প্ৰয়োজন।


সত্য ভাইৰাছ -অভিজিত কলিতা – ফটাঢোল\nJune 1, 2020 ভিন্নস্বাদ\t27 Comments\nসত্য ভাইৰাছ -অভিজিত কলিতা\nফিল্মফেয়াৰ এৱাৰ্ডৰ কোটিটকীয়া সুবিশাল বিলাসী মঞ্চ; চাৰিওফালে লেজাৰ লাইটৰ চকমকনি। ৰঙা দলিচাৰে ঢকা প্ৰেক্ষাগৃহত বলীউডৰ প্ৰতিজন হু ইজ হু। প্ৰতিজন তাৰকাৰ মাজত ডিজাইনাৰ পোচাকৰ এক অঘোষিত যুদ্ধ, যেন বৃহৎ ক্ৰিকেট ষ্টেডিয়ামত হোৱা এক ফেছন শ্ব’। এয়া সুন্দৰৰ পৃথিৱী, সুখৰ পৃথিৱী, ইয়াত উপস্থিত প্ৰতিজন লোকেই একোজন চেলিব্ৰিটি, লাখ লাখ মানুহৰ ক্ৰাছ, এইখন এখন সপোনৰ পৃথিৱী।\nনানা ৰঙী সাংস্কৃতিক কাৰ্যক্ৰম চলিছে, মাজে মাজে ঘোষণা কৰা হৈছে এই বছৰ কোনো এটা শিতানত ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰা অভিনেতা, অভিনেত্ৰী, বা কলা-কুশলীৰ নাম। প্ৰথমতে নমিনী কেইজনৰ নাম কোৱা হৈছে, প্ৰত্যেকজনৰ ক্ল’জ আপ ধৰা দিছে, কোটি কোটি উৎকণ্ঠিত লোকৰ ঘৰৰ টেলিভিচনৰ পৰ্দাত, পোনপটীয়া সম্প্ৰচাৰ চলি আছে। প্ৰতিটো ঘোষণাৰ বাবে দুজনকৈ বিশেষ লোকক দৰ্শকৰ মাজৰ পৰা মাতি অনা হৈছে, তেওঁলোকে অতি নাটকীয়তাৰে বিজয়ীৰ নাম ঘোষণা কৰিছে, বিজয়ীজন দুহাতে মুখ ঢাকি ঠিয় হৈছে, তেওঁৰ দুচকু সজল হৈ পৰিছে, ওচৰ-পাজৰৰ লোকসকলে তেওঁক আলিংগন কৰিছে। যিসকল নমিনী পৰাজিত হৈছে, তেওঁলোক পুনৰ ক্ল’জ আপত, তেওঁলোকে অতি উৎসাহেৰে চাপৰি বজাইছে, দেখিলে এনে লাগিব যেন, তেওঁলোক নিজে নিজিকি সিজন জিকাৰ বাবেহে বেছি ভাল পাইছে, উজ্জ্বল হাঁহিৰে জিলিকি উঠিছে পৰাজিতসকলৰ মুখ। জিকাজনে কান্দিছে, হৰাজনে হাঁহিছে……এইখন মিছাৰো পৃথিৱী, অভিনয়ৰ পৃথিৱী।\nএই বছৰৰ উদীয়মান হিৰো এজনে তেওঁৰে এটা জনপ্ৰিয় গীতত নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিলে, লাখ হিচাপত কিশোৰী যুৱতীৰ অন্তৰ আকৌ এবাৰ ঘাইল হ’ল। ইয়াৰ পাছতে আন এটা পুৰষ্কাৰ ঘোষণা কৰা হ’ব। ঘোষকে স্বভাৱসুলভ হাস্যৰসেৰে ক’লে,\n: দ নেক্সট এৱাৰ্ড ইজ মাই পাৰ্চনেল ফেভৰিট, ন’ এৱাৰ্ড ব্ৰিঙচ চ’ মেনি এক্সকুইজিট হ’ট ডিভাজ টুগেডাৰ! লেডীজ এণ্ড জেণ্টলমে’ন, প্লীজ ৱেলকাম অন ষ্টে’জ, অনাৰেবল মিনিষ্টাৰ অৱ টুৰিজম, অৱ স ষ্টেট অৱ মহাৰাষ্ট্ৰ, শ্ৰী নবীন দাৱে জী, এণ্ড একম্পনীইং হিম, মিছ দ ম’ষ্ট বিউটিফুল মিছ চুজেন শ্ৰীৱাস্তৱ, টু গিভ এৱে দ্য প্ৰাইজ অফ- বেষ্ট এক্ট্ৰেছ ইন এ চাপৰ্টিং ৰ’ল ফ’ৰ দিছ য়েৰ! প্লীজ ৱেলকাম আৱাৰ গেষ্টচ টু দ্য ষ্টেজ৷\nমঞ্চৰ পিছফালে পৰা বেঁকা চিৰি এখনেৰে দাৱেজী নামি আহি, মিছ শ্ৰীবাস্তৱে তেওঁৰ বাঁওহাতখন সাৱটি ধৰি আহিছে, মানুহজনী দাৱেজীৰ পিঠিত ওলমি অহা যেন দেখা গৈছে। দুয়োৰে মুখত ভুৱনভুলোৱা হাঁহি, দাৱেৰ হাতত এটা সুদৃশ্য এনভেলপ।\nমাইকৰ ওচৰলৈ আহি দাৱেজীৱে এনভেলপটো খুলি মিছ শ্ৰীবাস্তৱক দিয়ে, নমিনীসকলৰ নাম ইতিমধ্যে ঘোষণা কৰা হৈছেই। সকলো উৎকণ্ঠিত, একেবাৰে চিনিয়ৰ অভিনেতা অভিনেত্ৰীসকলক বাদ দি, তেওঁলোকৰ মুখত স্মিত ফৰ্মেল হাঁহি, তেওঁলোকে এই কাণ্ড বহুবাৰ দেখিছে জীৱনত। এটা সুদীৰ্ঘ প’জ লৈ শ্ৰীবাস্তৱে প্ৰায় চিঞৰি উঠে,\n: দ এৱাৰ্ড ফ’ৰ বেষ্ট চাপৰ্টিং এক্ট্ৰেছ গৌজ টু …. ….. মিছ জেনিফাৰ জেনী!\nপুনৰ সেই আগতে কোৱা দৃশ্যৰ পুনৰাবৃত্তি, জেনিফাৰ ঠিয় হয়, দুচকু সেমেকে, আলিংগন কৰে, আৰু হাত চাপৰিৰ গৰ্জনীৰ মাজেৰে লয়লাসে মঞ্চৰ সমুখৰ চিৰিয়েদি উঠি যায়। নিমন্ত্ৰিত অতিথি দুজনাই সৰু মূৰ্তি এটাৰ আকাৰৰ পুৰষ্কাৰটো জেনিফাৰৰ হাতত তুলি দিয়ে, জেনিফাৰে চুজেনক সাৱটি ধৰে, দাৱেজীক অলপমান হাওলি সেৱা কৰাৰ দৰে কৰে, আৰু পডিয়ামৰ ফালে আগবাঢ়ে। সকলো কেমেৰা এইবাৰ জেনিফাৰৰ হাঁহি ভৰা মুখ আৰু সজল চকুত আৱদ্ধ। কেমেৰাৰ আঁৰত মঞ্চৰ পিছফালৰ পৰা এজন স্বেচ্ছাসেৱক আহি নবীন দাৱে আৰু চুজেন শ্ৰীবাস্তৱক মঞ্চৰ পৰা তললৈ নমাই লৈ যায়। তেওঁলোকৰ কাম শেষ হৈছে। জেনিফাৰ মাইকৰ সমুখত, দুহাতেৰে অতি আকুলভাৱে ধৰি আছে পুৰষ্কাৰটি, এবাৰ ওপৰলৈ চাই তেওঁ…..\n: আই এম নট চিয়ৰ ইফ ইটজ এ ড্ৰীম, অনেষ্টিলী ….আই জাষ্ট ৱাণ্ট টু…..জেনিফাৰৰ মাত কঁপি উঠে!\nআৰু তেনেকুৱাতেই গণ্ডগোলটো লাগি পৰিল, যি হয়তো মানৱ জাতিৰ ভৱিষ্যৎ চিৰদিনৰ বাবে সলাই পেলাব।\nশান্ত আৰু সৌম্য বোলা শব্দ দুটাৰ যদি কিবা শাৰীৰিক অবয়ব থাকিলেহেঁতেন, তেনে সেই ৰূপটো এই ধৰ্মগুৰুজনৰ দৰেই হ’লহেঁতেন হয়তো। মখমলৰ কাৰপেটৰ ওপৰত এক সুদৃশ্য চোফাত বহি তেওঁ সমুখৰ অনুগামীসকলক উদ্দেশ্যি ধৰ্মশিক্ষা দি আছে। গুৰুগম্ভীৰ মাত। সমুখত প্ৰায় হাজাৰৰো অধিক লোক, তেওঁলোকে মন্ত্ৰমুগ্ধ হৈ শুনি আছে ধৰ্মগুৰুৰ কথা। প্ৰতিটো বাক্যই যেন এক নতুন পথৰ সন্ধান, এক নতুন উদ্দেশ্যৰ জাননী। অনুগামীসকলে প্ৰতি মুহূৰ্তত উপলব্ধি কৰিছে তেওঁলোক কিমান মুৰ্খ, কিমান অদৰকাৰী কথাত সময় নষ্ট কৰি আহিছে তেওঁলোকে। অনন্ত স্বৰ্গসুখৰ পথ সমুখত খোলা থকা দেখিও, তেওঁলোক কিদৰে আজীৱন অন্ধ হৈ আছে, কিদৰে ভগৱানে দেখুৱাই যোৱা পথৰ পৰা পদচ্যুত হৈ, নিজৰ বাবে নৰকৰ দুৱাৰ মুকলি কৰিছে। কিদৰে বিধৰ্মীসকলৰ শোষণৰ বলি হৈছে। প্ৰতিজন অনুগামীৰ মনতে জাগি উঠিছে স্বৰ্গবাসনা, তাৰ বাবে তেওঁলোকে জীৱন পাত কৰিবলৈ সাজু হৈ উঠিছে, ধৰ্মগুৰুৱে দেখুওৱা পথেৰে আগবাঢ়িবলৈ উন্মুখ হৈ উঠিছে।\nআনিন্দ্য শৰ্মা ছাৰৰ পাণ্ডিত্য আৰু বুদ্ধিমত্তাৰ তুলনা ইহ সংসাৰত বিছাৰি পোৱা অতি কঠিন কাম, অসম্ভৱেই চাগে। পৃথিৱীৰ এনে কোনো ডিগ্ৰী নাই যি শৰ্মাছাৰৰ চৰণ চুমা নাই। ভাৰতত এনে এখন বিশ্ববিদ্যালয় নাই, য’ত ছাৰে অতিথি প্ৰাধ্যাপক হিচাপে শিক্ষাদান কৰা নাই। ইমান অগাধ ব্যক্তিত্ত্বৰ লোক হৈয়ো ছাৰ কিন্তু সদায় মাটিৰ মানুহেই হৈ আছে। আজিও ছাৰৰ মহান হৃদয় দীন-দুখীয়াৰ প্ৰতি সমবেদনাৰে ভৰি আছে। ইমান শিক্ষা-দীক্ষা লৈয়ো ছাৰে জানে মাটিৰ মানুহৰ দু:খ, আৰু গুৰুত্ব। ছাৰে তেনে ধৰণৰেই এক ৰাজনৈতিক মতবাদতো বিশ্বাস কৰে। আৰু ছাৰক ৰাইজে বিশ্বাস কৰে তেওঁৰ পাণ্ডিত্যৰ বাবে, তেওঁৰ সৰলতাৰ বাবে, তেওঁৰ সমাজৰ প্ৰতি অৱদানৰ বাবে। ছাৰ দেশৰ কনফিউজড জনগণৰ অভিভাৱক স্বৰূপ। যিকোনো সমস্যাতে দেশৰ ৰাইজে ছাৰৰ দিক-নিদৰ্শনৰ বাবে বাট চায়, আৰু চাৰেও সেই দায়িত্ব সততাৰে পালন কৰে। ছাৰে চৰকাৰ গিৰাই দিব পাৰে, ছাৰে ডি চি লেভেলৰ চাকৰি খাই দিব পাৰে। ছাৰে তেনে এখন জনসভাই সম্বোধন কৰিছে, অগণন জনতাই ভীৰ কৰিছে ছাৰৰ অমৃতসদৃশ বাণী শুনিবলৈ। উথলি উঠিছে ৰাইজ, ….. হয় এই চৰকাৰ ভুল, শোষণকাৰী, ৰাষ্ট্ৰযন্ত্ৰ বোলা বস্তুটোৱেই শোষণ প্ৰক্ৰিয়াৰ ভিত্তিত প্ৰতিষ্ঠিত। যেতিয়ালৈকে এই ৰাষ্ট্ৰযন্ত্ৰক ওফৰাই পেলাব নোৱাৰি, জনগণৰ মুক্তি নাই।\nমানুহজন সৎ আৰু জনপ্ৰিয়, সাহিত্য জগতত তেওঁ এক অদ্বিতীয় সত্ত্বা। তেওঁৰ সাহিত্যকৃতিয়ে আকাশ চুমিছে, দেশৰ সাহিত্য কলাক এক নব্যস্তৰলৈ লৈ যোৱাত যিসকলে অৱদান যোগাইছে, তাৰ মাজত তেওঁৰ নাম প্ৰথমতেই আহে। সুন্দৰ চেহেৰা, বুদ্ধিদ্বীপ্ত কথাবতৰা, ডিজাইনাৰ সাজ পোচাক, খেয়ালী স্বভাৱ, অজস্ৰ টকা পইচা, সকলোফালৰ পৰাই তেওঁ এজন ড্ৰীম মে’ন। এক পৰিশীলিত পাৰিবাৰিক মানুহ তেওঁ, সাংঘাতিক চৰিত্ৰবান। আন সাহিত্যিকসকলৰ সৈতে তেওঁৰ এটাই পাৰ্থক্য যে তেওঁ অনুজসকলক সন্মান কৰে, শিকাই দিয়ে। বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষক হিচাপেও তেওঁৰ অৱদান চকুত লগা, এশৰো অধিক ছাত্ৰ ছাত্ৰীয়ে তেওঁৰ অধীনতে গৱেষণা কৰি ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লৈছে। সকলোকে তেওঁ সমানে সহায় কৰিছে। আজি ৬০ ৰ ওচৰ চপা মানুহজনক এক সন্মান যঁচা হৈছে…. অনুষ্ঠানটোৰ আঁত ধৰোঁতাজনে কৈছেই তেখেতক যথাযোগ্য সন্মান জনাবলৈ আমাৰ সমলৰ অভাৱ, তেওঁৰ অৱদানৰ তুলনাত আমি কিমান নিঃকিন। তেওঁ এটা চমু ভাষণ ৰাখিছে, ক’ব খুজিছে, তেওঁৰ দৰে এক দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ অভাৱী সন্তানৰ এই জয়যাত্ৰাৰ দুই এটা কথা, সাহিত্যৰ কথা, আত্মবিশ্বাস আৰু জীৱনৰ স্থিৰ লক্ষ্যৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ কথা।\nগৃহ, স্বাস্থ্যৰ লগতে পৰিবহন, তথ্য প্ৰযুক্তি, শক্তি আদি সকলো বিভাগীয় মন্ত্ৰীসকলৰ এক জৰুৰী গুৰুত্বপূৰ্ণ সভা বহিছে। ৰাতি তেতিয়া এঘাৰ মান বাজিছে, সভাক‍ক্ষত গুমগুমীয়া পৰিবেশ। এই গোপনীয় সভাত আনকি চাপ্ৰাছী পিয়ন আদিৰো প্ৰবেশ নিষেধ। কেৱল সমুখৰ পানীৰ বটলৰ পৰা তেওঁলোকে পানী এঢোক দুঢোক খাইছে, সেয়াও কথা কৈ ডিঙি শুকোৱাৰ বাবে। ভোক-পিয়াহ কাৰো নাই। সমস্যাটো হৈছে এবিধ ভাইৰাছজনিত অসুখক লৈ। কথাবোৰ কোনেও গম নোপোৱাকৈয়ে ইতিমধ্যে নিয়ন্ত্ৰণৰ বাহিৰ হৈ গৈছে। চৰকাৰ প্ৰশাসন বা ৰাইজে গম পোৱাৰ আগতেই এই ৰোগে ইতিমধ্যে বহু গণ্যমান্য ব্যক্তিক আক্ৰমণ কৰিছে। সকলো খেলিমেলি হৈ গৈছে। ভৱিষ্যৎ কাৰ্যপন্থা কি হ’ব সেই সিদ্ধান্ত ল’বলৈকে এই জৰুৰী সভা আহ্বান কৰা হৈছে। দেশ বিদেশৰ ডাক্তৰ বিজ্ঞানীসকলেও একো মাথামুণ্ড বিছাৰি পোৱা নাই, কেৱল অনুমান কৰা হৈছে, ই এক ভাইৰাছ জনিত ৰোগ। ক’ৰ পৰা এই ভাইৰাছ আহিল, কেনেকৈ সংক্ৰমিত হয়, সেই কথা বৰ্তমানলৈ কোনেও নেজানে। আৰু ই দ্ৰুতগতিত বিয়পি পৰিছে সমগ্ৰ পৃথিৱী জুৰি। স্বাস্থ্য বিভাগ অসহায়, বিজ্ঞান অসহায়। এই গুৰুত্বপূৰ্ণ সভাখনত সভাপতিত্ব কৰিছে দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে। কেইবাখনো ৰাজ্যৰ মূখ্যমন্ত্ৰীয়েও ভিডিঅ’ কন্ফাৰেন্স যোগে সভাত ভাগ লৈছে।\n:কি হৈছে দেশত? স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী, আপুনি কি জানে?\n:মই একো নাজানোঁ ছাৰ। এক অদ্ভুত ঘটনা হৈছে, মই ইয়াক এতিয়াই ভাইৰাছজনিত ৰোগ বুলি ক’ব খোজা নাই, কিন্তু যি গতিৰে সংক্ৰমণ হৈছে, তাক ভাইৰাছজনিত ৰোগৰ সৈতেহে তুলনা কৰিব পাৰি৷\n:কিন্তু হয় কি? লক্ষণ কি এই ৰোগৰ?\n:ছাৰ! আন একো লক্ষণ নাই, ৰোগীসকল শাৰীৰিক ভাৱে একদম ঠিক থাকে, জ্বৰ, কাঁহ, পানীলগা, পেট চলা, ইমিউন নাইকিয়া হোৱা, লিভাৰ ডেমেজ, এনে একো নহয়, কলিজাও একদম মেডিকেলী ফিট থাকে৷\n:তেনে হয় কি?\n:ছাৰ! তাতকৈয়ো ভয়ংকৰ অৱস্থা হয়! কেৱল ৰোগীজনেই নহয়, সমগ্ৰ সমাজখন বৰ্বাদ কৰি দিয়ে তেওঁলোকে৷\n:কি হয় পোনে পোনে কওক, এইবোৰ পাতনি বাদ দিয়ক।\n:ছাৰ, তেওঁলোকে স্থান, কাল, পাত্ৰ নগণি সঁচা কথা কোৱা আৰম্ভ কৰে, ডেমকেয়াৰ হৈ।\nভীতিগ্ৰস্ত উত্তেজনাৰে সভাকক্ষৰ সকলোৱে চিঞৰি উঠে!\n:হয় ছাৰ! পৃথিৱীৰ প্ৰায়বোৰ দেশতে এই ৰোগ বিয়পি পৰিছে ইতিমধ্যে, আমাৰ বিভাগে বহুতো দেশৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিছে, আৰু সকলোৱেই একেটা কথাই কৈছে। সংক্ৰমণৰ ৰূপ ভাইৰেল ৰোগৰ দৰে, কিন্তু ভাইৰাছবিধ কোনোপধ্যেই ধৰা পেলাব নোৱাৰি। গতিকে ই ভাইৰাছজনিত ৰোগ নে মানসিক ৰোগ সেই বিষয়েও সন্দেহ নথকা নহয়।\n:কিন্তু মানসিক ৰোগ এইদৰে সংক্ৰমণ হয় জানো?\n:নহয়, কেতিয়াও নহয়। গতিকেই আমি ইয়াক ভাইৰাছ বুলিয়েই সিদ্ধান্ত কৰিছোঁ। কিন্তু এই ভাইৰাছৰ গতিবিধি আৰু স্বৰূপ, আনকি সংক্ৰমণৰ আমি বিচাৰি উলিয়াব পৰা নাই, আমি কি, দুনীয়াৰ কোনেও উলিয়াব পৰা নাই, এতিয়ালৈকে।\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী কিছুসময় মৌন হৈ বহি ৰ’ল, তেওঁ স্থিতপ্ৰজ্ঞ মানুহ, সহজে বিচলিত নহয়। কিন্তু তেওঁৰ দুচকুতো অলপ চঞ্চলতা দেখা গ’ল।\nস্বাস্থ্যমন্ত্ৰীয়ে আকৌ মাত দিলে,\n:আৰু এটা কথা ছাৰ। এই ৰোগে সকলোকে আক্ৰমণ নকৰে, এক বিশেষ সামাজিক স্থিতিৰ লোককহে আক্ৰমণ কৰাৰ প্ৰমাণ আহিছে এই মুহূৰ্তলৈকে৷\n:ছাৰ এই ৰোগে কেৱল সমাজৰ মূধা ফটা লোকসকলকহে আক্ৰমণ কৰে, বাকী সাধাৰণ নৰ-মনিচৰ ওপৰত এই ৰোগৰ কোনো প্ৰভাৱ আমি এতিয়ালৈকে দেখা পোৱা নাই৷\n:মূধা ফটা মানে?\n:মানে ছাৰ, ধৰক যি নিজৰ সামাজিক স্থিতি ইমানেই উন্নত কৰিছে যে তেওঁৰ শিৰ, মানে মূধা, মানে মূৰ একেবাৰে গৈ ঘৰৰ মূধচ চুইছেগৈ; কেৱল চোৱাই নহয়, ফুটায়ো পেলাইছে”\n:মানুহ ইমান ওখ কেনেকৈ হ’ব পাৰে? আমাৰ ধান গছবোৰ দেখোন ছয় ইঞ্চিতকৈ ওখ নহয়েই৷\nএইবুলি কৃষিমন্ত্ৰীয়ে মাত দিলে। কৃষিমন্ত্ৰীজনে ব্ৰইলাৰ চিকেন বৰ ভাল পায়, এই গুৰুত্বপূৰ্ণ মীটিংখনলৈ আহোঁতেও তেওঁ এবাতি ব্ৰইলাৰ ড্ৰাই ফ্ৰাই বান্ধি আনিছে, মাজে মাজে তাৰে এটুকুৰা চোবায়। ব্ৰইলাৰৰ ডিঙিৰ মাংস এটুকুৰা চোৱাই চোবায়েই তেওঁ প্ৰশ্নটো সুধিলে।\n:এইটো এটা উপমা, ৰূপক! আপুনি নুবুজিব! আপুনি মাংস খাওক।\nস্বাস্থ্যমন্ত্ৰীয়ে কেটেৰাই ক’লে।\nৰ’ৱ!-অদৰকাৰী কথা পতাৰ সময় নহয় এয়া।\nপ্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে কথাৰ গতি আনফালে যোৱাত অসন্তুষ্ট হৈ মাত দিলে।\nচৰি ছাৰ! আমি কি কৰোঁ কওক ছাৰ। আমি একেবাৰে অসহায় হৈ পৰিছোঁঁ, এই গতিৰে চলি থাকিলে আমি শেষ হৈ যাম।\nদেশখনৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ দুচকু অনন্তত গৈ সীমাবদ্ধ হ’ল, মুখৰ উদাসী, দাৰ্শনিক ভাৱ এটাই ছাঁ পেলালে। বহুসময় মুক হৈ থাকি তেওঁ ক’লে,\n:আমাৰ এই সমাজ, সভ্যতা, উন্নতি, সকলো, আই মীন এভ্ৰিথিং ৱি হেভ, ৱি আৰ….. সকলো মিছাৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত। ই এক ধ্ৰুৱ সত্য, আৰু পৃথিৱীত একমাত্ৰ এইটোৱেই সঁচা কথা। আমি মাজে মাজে সঁচা কথা কওঁ হয়, সঁচাক বিশ্বাসো কৰোঁ, কিন্তু সত্য আমাৰ জীৱনৰ ভেঁটি নহয়! মিছা, কেৱল মিছাৰ ওপৰতে আমাৰ জীৱন সমাজ আধাৰিত, সেয়ে শাস্ত্ৰত এই মানৱী জনমকে মিছা বুলি কৈছে।\nকিন্তু এইবিলাক দাৰ্শনিক চিন্তাৰ এতিয়া কোনো কাম নাই, আমি এক ভীষণ পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হৈছোঁঁ, আমি ইয়াক সাহস আৰু কঠোৰতাৰে মোকাবিলা কৰিব লাগিব৷\n:কিন্তু এই মোকাবিলা ষ্ট্ৰেটেজিক হ’ব লাগিব, ষ্ট্ৰেটেজিক নহ’লে লাভ নাই, সৱ ফ্লপ শ্ব’ হ’ব। এই বস্তুটো ষ্ট্ৰেটেজিক কেনেকৈ হ’ব, সেইটো কওক, নহ’লে গাদী এৰি দিয়ক। বচ আমাৰ সকলো কথা ষ্ট্ৰেটেজিক হ’ব লাগিব, সেয়া আমাৰ দলৰ দাবী। ষ্ট্ৰেটেজিক, বুজিছেতো, ষ্ট্ৰেটেজিক৷\nএইবাৰ বিৰোধী দলৰ দলপতিয়ে মোবাইলৰ পৰা মূৰ তুলি ক’লে। তেওঁৰ কথাত কোনেও বিশেষ গুৰুত্ব দিয়া দেখা নগ’ল। তেঁৱো ষ্ট্ৰেটেজিক শব্দটোত গুৰুত্ব দিয়েই নিজৰ দায়িত্ব সামৰিলে।\n:মোক এটা কথা কওকচোন, এই ৰোগটো কিমান সময় থাকে ৰোগীৰ গাত?\nস্বাস্থ্যমন্ত্ৰীয়ে চকীতে অলপ টোপনিয়াইছিল, প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ প্ৰশ্ন শুনি তেওঁ খকমকাই উঠিল।\n:ছাৰ আমাৰ হাতত থকা তথ্য মতে এইটো ৰোগে এবাৰ পালে আৰু নেৰে, মানে আজীৱন ৰোগীৰ গাত এই বেমাৰটো থাকি যায়। তেওঁ নমৰালৈকে পুৰাপুৰি সত্যবাদী হৈ যায়। মৰি গ’লেও এটাও মিছা কথা তেওঁৰ মুখৰ পৰা নোলায়। গৃহ বিভাগৰ সহযোগত তেনে এজন ৰোগীৰ আমি লকআপত ভৰাই মিছা কথা কোৱাবলৈ বহুত যত্ন কৰিছিলোঁ, স্কটলেণ্ড য়াৰ্ডেও তেনে এটা পৰীক্ষণ কৰিছিল। কিন্তু সকলো দেশৰ পৰা পোৱা ৰিজাল্ট আৰু আমাৰ নিজৰ পৰীক্ষাৰ ফলাফল মিলাই মই আপোনাক ক’ব পাৰোঁ যে, এই ৰোগ এবাৰ হ’লে আৰু ভাল নহয়। কিন্তু মোৰ অনুমান, এই ভাইৰাছবিধ নতুন নহয়, শাস্ত্ৰ পুৰাণতো এইবিধ ৰোগৰ উল্লেখ আছে, ৰজা হৰিশ্চন্দ্ৰ, কৰ্ণ, হাৰকিউলিছ আদি এই ৰোগত আক্ৰান্ত আছিল বুলি সন্দেহ কৰাৰ থল আছে। হয়তো এই ভাইৰাছ বিধ ইমান দিনে ডৰমেণ্ট অৱস্থাত আছিল, এতিয়া সক্ৰিয় হৈ পৰিছে৷\n:হমমম! বৰ ভয়ংকৰ কথা দেখোন। এই ৰোগত মৃত্যুৰ হাৰ কেনেকুৱা?\n:ছাৰ, বহুদিনৰ আগতে কৰোণা ভাইৰাছ বুলি এবিধ ভাইৰাছে পৃথিৱী কঁপাইছিল, আমি সকলোৱে বুৰঞ্জীত পঢ়িছোঁ। সেই ৰোগৰ দৰেই এই ভাইৰাছৰ বাবে কোনো মানুহ নমৰে, মৰে আনুসংগিক কাৰণত। ছাৰ সঁচা কথা কোৱাৰ বাবে মানুহ মাৰ খাই মৰে, পাব্লিক ঢুলাই খাই মৰে, পুলিচৰ হাতত এনকাউণ্টাৰ হৈ মৰে, পত্নীৰ বেলনা মাৰিৰ প্ৰহাৰত মৰে। প্ৰায়বিলাক ৰোগীৰে মৃত্যু হৈছে ছাৰ, কিন্তু কেৱল এনেবোৰ কাৰণতে৷\n:চাওক এই ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণ ৰোধ কৰিব লাগিব। মিছাৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত আমাৰ এই সভ্যতা সংস্কৃতিক আমি এক “সত্য ভাইৰাছ”ৰ হাতত ধ্বংস হ’বলৈ এৰি দিব নোৱাৰোঁ। বাই হুক অৰ বাই ক্ৰুক, কোনো কথাতে কম্প্ৰমাইজ নচলিব। আপোনালোকে কালি পুৱা ন বজাৰ ভিতৰত নিজ নিজ পৰিকল্পনা মোক জনাব, সময় ভাল নহয়। আপোনালোক নিজেও সাৱধান হ’ব। কালিলৈ আপোনালোকৰ কোনোবা এজন এই ভাইৰাছৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হ’লে আমাৰ সকলোৰে কি হ’ব, নিজে এবাৰ ভাৱি চাওক। শুভৰাত্ৰী!\n:ছাৰ আমি এই ভাইৰাছৰ নামো “সত্য ভাইৰাছ”এই ৰাখিছো, “দ ট্ৰুথ ভাইৰাছ”\n:অকে! আজিলৈ গুড নাইট৷\nআচলতে নো হৈছিল কি? কিয় সমগ্ৰ পৃথিৱী শংকিত হৈ পৰিছিল এই বেমাৰটো লৈ। “সত্য ভাইৰাছ”ক লৈ। আমি সকলো গম পাইছিলোঁ, মেডিয়াৰ যোগে। মেডিয়া পাৰ্চনসকলে নিজৰ জীৱনক তুচ্চ কৰি এনে ৰোগীসকলৰ লাইভ টেলিকাষ্ট আমাক দেখুৱাই আছিল। কেনেকৈ ৰোগীসকলে কৈ গৈছিল সকলো অপ্ৰিয় সত্য, খুলি পেলাইছিল নিজনিজ ভদ্ৰতাৰ মুখা। আমি সকলো দেখিছিলোঁ।\nজেনিফাৰ জেনীয়ে খোলাখুলিকৈ কৈছিল, চিনেমাৰ ৰোলৰ বাবে, ফ্লেটৰ ভাড়াৰ বাবে তেওঁ কাৰ কাৰ সৈতে ৰাত্ৰী যাপন কৰিব লগা হৈছিল, এই এৱাৰ্ডটোৰ বাবে বিচাৰকসকলে তেওঁক কিদৰে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। শুনি আমাৰ বমি আহিছিল। নৱীন দাৱেৰ বিকৃত মানসিকতাৰ কথা আমি শুনিছিলোঁ, ল’ৰা-ছোৱালীৰ সৈতে বাতৰি চাই থকা অৱস্থাত আমি টিভি বন্ধ কৰি দিব লগা হৈছিল। ধৰ্মগুৰুৱে স্বীকাৰ কৰিছিল, তেওঁ আচলতে এজন সন্ত্ৰাসবাদী, মানুহৰ ধৰ্মান্ধতাৰ সুবিধা লৈ কিদৰে তেওঁ গোষ্ঠী সংঘৰ্ষ সৃষ্টি কৰি হাজাৰ হাজাৰ মানুহক হত্যা কৰোৱাইছিল, আৰু তাৰ বিনিময়ত তেওঁ কিমান ধন ঘটিছিল। শৰ্মা ছাৰে কৈ পেলাইছিল, কিদৰে তেওঁ সদায় জনতাক আভুৱা ভাৰি আহিছে, তেওঁৰ এন জি অ’টোৱে কিমান বিদেশী ফাণ্ডিং পাই তাৰ হিচাপ দি পেলাইছিল। খুলি পেলাইছিল তেওঁ নিৰপেক্ষতা আৰু ধৰ্মনিৰপেক্ষতাৰ মুখা। নিজ মুখে কৈছিল, কিদৰে জানিশুনি তেওঁ এক মৌলবাদী ষড়যন্ত্ৰৰ আহিলাৰূপে কাম কৰি আছিল ইমানদিনে। সৰ্বহাৰৰ মুক্তি তেওঁ বিচৰা নাছিল, বিচাৰিছিল প্ৰতিপত্তি। অধ্যাপক ছাৰে কৈছিল, তেওঁ কিদৰে পইচাৰ বিনিময়ত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক পি এইচ ডি ডিগ্ৰী দিয়াইছিল। আৰু কিমান ছাত্ৰীক নিজৰ কোঠাত গোপনে মৰম কৰিছিল, আপত্তি কৰিলে নিজৰ প্ৰভাৱ খটুৱাই কিমানৰ জীৱন নিঃশেষ কৰি পেলাইছিল। এগৰাকী কলা সমালোচকে কৈ গৈছিল, তেওঁৰ নিম্ফোমেনিয়াই কিমান সংসাৰ ধ্বংস কৰিছিল। এজন ইঞ্জিনিয়াৰে কৈছিল মৰাক মাৰি খোৱাৰ অভিজ্ঞতা। এজন নাৰ্চিং হোমৰ স্বত্বাধিকাৰী চিকিৎসকে বুজাই দিছিল, ৰোগৰ নামত হোৱা টকাৰ খেলাখন। সকলো খোলাখুলি হৈ গৈছিল মেডিয়াৰ সমুখত। নগ্ন হৈ পৰিছিল বহুতো ভদ্ৰলোক, ভদ্ৰমহিলা!\nতেনে এটা বাতৰিকে মই নিসংকোচে চাই আছিলোঁ। সমাজৰ সফল লোকসকলৰ মুখা খোলখাই যোৱাত , তেওঁলোকৰ জীৱন বৰ্বাদ হৈ যোৱা এক আসুৰিক পৰিতৃপ্তি পাইছিলোঁ মই। হয় ভাল কথা হৈছে, ‘সত্য ভাইৰাছে’ আমাক নতুন জীৱন দিছে, নতুনকৈ জীৱনৰ সোৱাদ দিছে। সত্য ভাইৰাছ জিন্দাবাদ!\nমোৰ নৱবিবাহিতা পত্নী ইতিমধ্যে টোপনিৰ কোলাত ঢলি পৰিছিল। ষ্টুডিঅ’ত চেনেলটোৰ মূখ্য সম্পাদকজন, এগৰাকী সাংবাদিকে লাইভ কৰি আছে, এজন দেশবিখ্যাত উকীলৰ ঘৰৰ পৰা। উকীলজন কোনো কে’ছত নেহাৰে বুলি সকলোৱে জানেই। তেওঁকো এই ভাইৰাছে পালে, তেওঁ এখন সংবাদমেল পাতি কৈ আছে, এজন মন্ত্ৰীপুত্ৰৰ ধৰ্ষণৰ ঘটনাক ওলোটাই তেওঁ কেনেকৈ ছোৱালীজনীক দোষী সাব্যস্ত কৰিছিল। তাৰ বিনিময়ত কিমান টকা লৈছিল। ছল্লিশজন নীৰিহ মানুহক একেদিনাই হত্যা কৰা এজন উগ্ৰপন্থীক তেওঁ কিদৰে মানসিক বিকাৰগ্ৰস্ত বুলি প্ৰমাণ কৰি শাস্তিৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল। বৰ ভাল লাগিছিল চাই।\nমূখ্য সম্পাদক :আচ্ছা এতিয়া আমি পোনে পোনে যাম, আমাৰ সাংবাদিক মৌচুমীৰ ওচৰলৈ, মৌচুমী, আমি জানিব বিচাৰিম, দেশৰ বিখ্যাত লয়াৰ কাকতি ডাঙৰীয়াই সংবাদমেলত যিখিনি কথা ক’লে, তাৰ বিশ্বাসযোগ্যতা কিমান। তেওঁ মানসিকভাৱে দূৰ্বল হৈ পৰিছে নে, সেইখনি সত্য ঘটনা? তেওঁৰ পৰিয়ালে কি ক’ব খোজে এই বিষয়ে? আমি সবিশেষ জানিব বিছাৰিম আমাৰ দৰ্শকসকলৰ বাবে….. মৌচুমী….. আপুনি মোৰ কথা শুনি আছেনে?\n:শুনিছোঁ! শুনিছোঁ কুকুৰ, তোৰ সকলো কথা শুনিছোঁ। আজীৱন শুনি আহিছোঁ, পেপাৰত কাম কৰা দিনৰ পৰাই। কেৱল শুনাই নহয়, দেখিও আছোঁ, তই সদায় নতুন নতুন ছোৱালী উঠাৱ অফিচৰ পৰা। তই আৰু আমাৰ চেনেলৰ মালিক…..কিমান ছোৱালীৰ জীৱন শেষ কৰিলি, আজি মই কম! আৰু তই শুনিবি। আমি তোৰ কথা শুনিবই লাগিব, তোৰ লগত যাবই লাগিব, নহ’লে আমাৰ চাকৰি শেষ। মই ঘৰৰ পৰা ওলাই নিজে কিবা এটা কৰি খাম বুলি ওলাই অহা ছোৱালী আছিলোঁ। চাকৰিটোৰ বিনিময়ত তই মোক বেশ্যা সজালি, নিজৰটো বাদেই, চেনেলৰ এডভাৰ্টাইজমেণ্টৰ বাবে কিমান অফিচাৰ, পলিটিচিয়ানৰ সৈতে শুবলৈ বাধ্য কৰিলি মোক, আজি সকলোৰে নাম কম মই। জহন্নামে যাওক এই চাকৰি, জহন্নামে যাওক সকলো, মই কম আজি, আৰু ৰাইজৰ আগত কম! তই ইণ্টাৰভিউত কি কি সোধ সেইটোও কম! জহন্নামে যোৱা থড়কী, পাগল, আজি মই তই আৰু তোৰ সাংগোপাংগ সকলোৰে নাম কম …..\nহঠাৎ লাইভ টেলিকাষ্ট বন্ধ হৈ গ’ল। এস, মজা লাগি আছিল কে’ছটো। আন চেনেলত আছে নেকি লাইভ? মই চেনেলবোৰ সলাই চালোঁ, নাই দেখোন। কিন্তু কাইলৈ গম পামেই, চেনেলত নাহিলেও নিউজ পৰ্টেলবোৰত আহিবই। বৰ মজা লাগি আছিল চাই।\nটিভিটো বন্ধ কৰি মই বাথৰূমলৈ গ’লোঁ, তাৰ পাছত বেলকনিলৈ গৈ চিগাৰেট এটা জ্বলালোঁ। ভাৱিলোঁ, কি হৈ আছে দুনীয়াখনত! কিন্তু যি হৈ আছে, ভালেই হৈছে যেন লাগিছে। সকলো সত্য বাহিৰ হৈ আহিছে। ভিতৰ সোমালোঁ। মোৰ পত্নী নিশ্চিন্তে টোপনি গৈ আছে। হঠাত তেওঁক জগাবৰ মন গ’ল, কান্ধত ধৰি জোকাৰি দিওঁতেই তেও সাৰ পালে।\n:কি হ’ল? এই ৰাতিখন?\n:তোমাক এটা কথা ক’ব লগা আছিল! মোৰ আৰু এটা পৰিয়াল আছে। দুটা ল’ৰা ছোৱালীও আছে। আচলতে তোমাক বিয়া কৰোৱাৰ আগৰ পৰাই আছে। প্ৰেমত পৰি পলুৱাই আনিছিলোঁ, কিন্তু জাত পাত নিমিলা বাবে ঘৰৰ পৰা কেতিয়াও তেওঁলোকক স্বীকাৰ নকৰিলে। সেয়ে মিছা কথা কৈ তোমাক বিয়া পাতিব লগা হ’ল। তেওঁলোকৰ ভৰণ পোষণৰ দায়িত্ব ময়েই লৈ আছোঁ, আৰু আজীৱন লৈয়ো থাকিম। তোমাক নক’লে তুমি এই কথাটো কেতিয়াও গম নোপোৱাৰ ব্যৱস্থা মই কৰি থৈছিলোঁ। কিন্তু….\nআজি মই গম পালোঁ, এই ভাইৰাছটো টিভিৰ যোগে বিয়পে!\n« কৌতুক- শান্তনু বৰপূজাৰী\nবৰা ছাৰ- সুকুমাৰ গোস্বামী »\nসাংঘাতিক। বিৰাট ভাল লাগিল।\nএই ভাইৰাচটোৰ পৰা মোক যেনেতেনে বচাবা প্ৰভু, নহ’লে পানী নোহোৱা পূখুৰীত জাঁ‌প দিব লাগিব\nবৰ বঢ়িয়া লাগিল দাদা।\nসা‍ংঘাতিক লিখনি….ভাল লাগিল ।\nচুপাৰ ডুপাৰ অভিজিত৷ “ষ্ট্ৰেটেজিক” লিডাৰজন আক্ৰান্ত হলে মজা লাগিল হেতেন! তামাম কনচেপ্ট! চেলিউট!\nবিৰাট ভাল লাগিল ।\nসাংঘাতিক ভাল লাগিল৷ অলপ বেলেগ কনচেপ্তটোৰ বাবে বেছি ভাল লাগিল\nফেণ্টাছটিক। বিৰাট ভাল লাগিল অভিজিত।\nবহুত ভাল লাগিল দাদা। এইটো কৰোনাতকৈয়ো মাৰাত্মক ভাইৰাছ।\nভাস্কৰ জ্যোতি বৰুৱা।\nতামাম বন্ধু। কি কনচেপ্ট হে। ক’ত ভাবি পোৱা? সঁ‌চাই তোমাক ঈৰ্ষা কৰোঁ।\nবৰ ভাল লাগিল । সুন্দৰ ভাবে উপস্থাপন\nকলিতা বঢ়িয়া লাগিল। কল্পলা কৰিয়ে ভাল লাগিছে কথাবোৰ\nয়ো য়ো! সত্য ভাইৰাছেে আপোনাকো পালে যেন পাইছো৷\nসাংঘা লিখছি হে । চেলুট মাৰিলে ময়ো আক্ৰান্ত হৈ যাম নেকি।\nমই নিশ্চিত আপোনাক এইটো ভাইৰাছে পাইছে অভিজিত দা!\nতামাম (তামাম টু বল্ড আৰু আন্দাৰলাইন কৰি পঢ়িব)\nবঢ়িয়া লাগিল দাদা 👍👍👍\nসত্য ভাইৰাছ সঁচাকৈ লাগিলে পৃথিৱীৰ হ’বলগীয়া পৰিস্থিতিটো চকুৰ আগত ভাঁহি উঠিল অভিদা৷ বৰ ভাল লাগিল পঢ়ি৷\nসাংঘাটিক লিখিছে দাদা।\nসকলোকে অশেষ ধন্যবাদ।