ডলী ক্ৰিয়েশ্যনৰ ষষ্ঠবিংশ নিবেদন : খানা খাজানা-ডলী তালুকদাৰ – ফটাঢোল\nJune 5, 2022 চিনেমা চিনেমা\nডলী ক্ৰিয়েশ্যনৰ ষষ্ঠবিংশ নিবেদন : খানা খাজানা-ডলী তালুকদাৰ\nপৰিচালনা, কাহিনী, সংলাপ, চিত্ৰনাট্য, সংগীত – ডলী তালুকদাৰ।\nচাউণ্ড: নয়নমণি হালৈ\nলাইট: নয়নজ্যোতি বৰঠাকুৰ\nকেমেৰা: দেৱজিত শৰ্মা\nমুৱা: বাৰ্বি বৰকাকতি\nঅভিনয়ত: গৌৰিশংকৰ শৰ্মা, মাধব দাস, মুকুট ভট্টাচাৰ্য, জিতু শৰ্মা, দিগন্ত ভট্টাচাৰ্য, কাবেৰী মহন্ত, হৃষীকেশ ডেকা, সমুজ্জ্বল কাশ্যপ, অভিজিত কলিতা, ৰামানুজ গোস্বামী, পূৰবী বৰুৱা।\nঅভিজিত কলিতা: মেধি দা\nমাধব দাস: বিমল\nদিগন্ত ভট্ট: দীপ\nজিতু শৰ্মা: বৰ্মণ দা\nকাবেৰী মহন্ত: বৰ্মণনী\nসমুজ্জ্বল কাশ্যপ: ৰাম\nৰামানুজ গোস্বামী: ভট্ট কেটেৰিঙৰ মালিক\nমুকুট ভট্ট: ( কইনাৰ বাপেক)\nপূৰবী বৰুৱা: কইনা\nহৃষীকেশ: কইনাৰ ভায়েক\n( অতিথি শিল্পী ৰাজশ্ৰী শৰ্মা, বিভা গোস্বামী, ৰণেন শৰ্মা)\nগুৱাহাটীৰ চানমাৰী অঞ্চল দেখুওৱা হ’ব। ট্ৰেফিক পইণ্টৰ পৰা আগুৱাই উৰণীয়া সেতুৰ ফালে ক্ৰমে ওপৰলৈ কেমেৰা আগুৱাই আহিব। কিছুদূৰ গৈ সেঁতুৰ কাষত থকা ফুটপাথৰ ৰেলিঙত দুজন ল’ৰা বহি থাকিব। দুয়োৰে পিন্ধনত ইস্ত্ৰি কৰা ফিটফাট সাজ। কেমেৰাই দুয়োৰে মুখ দুখন দেখুৱাব। এজন দিগন্ত ভট্টাচাৰ্য( চৰিত্ৰ দীপ) আৰু আনজন সমুজ্জ্বল কাশ্যপ (ৰাম)। দুয়ো গণেশগুৰিৰ পৰা অহা বাছবোৰ চাই থাকিব আশাৰে। দীপৰ মুখখনত অলপ লাজ, সংকোচ, খঙ দেখা যাব।\nদীপ: ধেই, এনেকে নোৱাৰি দেই। মই যাওঁ ৰুমলৈ। তই থাক অকলে। মোৰ লাজ লাগিছে ইয়াত বহি থাকিব।\nৰাম: আবে লাজ পাব লগা কি হ’ল? ৰেলিঙত কিবা আমিহে বহিছোঁ নেকি অকলে? সবে বহে।\nদীপ: হ’লেও মোৰ লাজ লাগে। মানুহে কি ভাবিছে? সবে চাই থকা যেন লাগে? তাতে সেইফালে ছোৱালী কেইজনীয়ে আমাকে চাই হাঁহি আছে।\nৰাম: আৰে ভালহে। আমাক ছোৱালীয়ে চাইছে। আমাৰ দৰে ডেকাক নাচাই কিবা বুঢ়াক চাবনে? মেধিদাক দেখা নাই এতিয়াও নিজকে ২৫ বছৰীয়া বুলি ভাবি থাকে।\nদীপ: হ’লেও এই দিনৰ এটা বজাত ফৰমেল ড্ৰেচ পিন্ধি কোনে চানমাৰী অভাৰব্ৰীজত বহেহে? মই যাওঁ। তাতে মেধিদাই এঘণ্টা ধৰি আহিম আহিম কৈ আহি পোৱা নাই। ফোন কৰিলে এই পালোহিয়ে কৰি আছে।\nৰাম: তই মহা ব’ৰ দেই। আজিৰ যুগৰ ল’ৰা হৈও অলপো fun নাই লাইফত। আৰে মেধি দাক চাছোন? এই বয়সতো কি ৰকম থাকে।\nদীপ: তোৰ নামটো ভুলতে ৰাম হ’ল।\nতেনেতে মেধিদা আহি পাই। ( এই চৰিত্ৰটো কৰিব অভিজিত কলিতাই)\nমেধি: Hi boys! How are you both? ৱাহ! তাৰমানে ৰেডি হৈয়ে আহিছা ন দুয়ো?\nদীপ আৰু ৰামে হা কৈ মেধিৰ ফালে কিছুসময় চাই থাকে আৰু দুয়ো নিজৰ ড্ৰেচৰ ফালে চায়।\nৰাম: মেধিদা আপুনি যদি কেজুৱেলত আহে তেন্তে আমাক কিয় ফৰমেল পিন্ধিব কৈছিল?\nদীপ: মই জানিছিলোৱেই আমাক ঠগাব। ইচ এই দিন দুপৰতে চ্যুট, টাই পিন্ধি কেনে যে লাগিছে বুজাব নোৱাৰিম?\nমেধি: হাৰে মাই বয়জ! তোমালোকক ফৰমেল পিন্ধাই মই ভদ্ৰ বনাই নিব খুজিছোঁ।\nৰাম: মানে আমি এনেই অভদ্ৰ নেকি? ধেই মেধিদা! নিজে টিকটিকিয়া ৰঙা টি-চাৰ্ট আৰু জিন্চ পিন্ধিছে আৰু আমাক আংকল টাইপত সাজিব দিছে।\nদীপ: মই জানোৱেই এনেকুৱা কিবা হ’ব বুলি?\nমেধি: বাৰু বাৰু! যি হ’ল হ’ল। ব’লা দেৰি হৈছে। ভোক লাগিছে বহুত। খোৱাৰ সময় হৈছে এতিয়া। ফাৰ্ষ্ট টিপতে খাব পাৰিলে সোনকালে ওলাব পাৰিম।\nতিনিও এখন অটো মাতে আৰু তাতে উঠি আগুৱাই যায়।\nএটা বিবাহ ভৱনৰ সমুখত অটোখন ৰয়। দীপ, ৰাম আৰু মেধি তিনিও নামি আহে। গেটত বেলুন সজোৱা থাকে।\nদীপ: বেলুন সজাইছে যে গেটত? বিয়াত বেলুন সজাই জানো?\nমেধি: আজিকালিৰ ফেশ্বন, সলনি হৈয়ে থাকে।\nৰাম: হ’লেও বিয়াত কলপুলিহে লগায়। বেলুন নলগায় নহয়?\nমেধি: হেই তোমালোকে কি কলপুলি, বেলুনৰ কথা পাতি আছা। আমাৰ খানাৰ লগতহে মতলব। যহা যহা হে খানা ৱহা পে হে খজানা।\nৰাম আৰু মেধিয়ে হাঁহি হাঁহি সোমাই যায়। পিছে পিছে দীপ যাই চুচুক চামাককৈ।\nভিতৰত বহুত মানুহৰ ভিৰ দেখুৱাব। বহুতো সৰু ল’ৰা ছোৱালীয়ে ভিতৰত দৌৰি থাকিব, খেলি থাকিব। হলৰ ভিতৰত এখন পাটি পৰা থাকিব। তাত অকণমানি কেঁচুৱা এটিক মাকে কোলাত লৈ প’জ দি ফটো মাৰি থাকে। তাৰ পিছত কোনোবাই মইনাৰ মোমায়েক ক’ত বুলি চিঞৰে।\nদীপ আৰু ৰামে ইজনে সিজনৰ মুখলৈ চাবলৈ ধৰে।\nৰাম: ভাই অন্নপ্ৰাসনহে দেখোন! বিয়া চিয়া নহয়।\nদীপ: চেহ! সৰু কেঁচুৱা। একো গিফ্টো নানিলোঁ নহয়? বৰ বেয়া কথা হ’ল?\nএনেতে কেঁচুৱাটো কোলাত লৈ মাকজনী আহিব। ( অতিথি শিল্পী বিভা গোস্বামী)\nমাক: আপোনালোকে খালেনে কিবা? বেয়া নাপাব দেই চিনি পোৱা নাই মই?\nৰাম: আমি আপোনাৰ হাজবেণ্ডৰ লগৰ।\nমাক: ওঁ, অফিচৰ পৰা আহিছে ন? মই অফিচৰ চবকে চিনি নাপাওঁ। ৰ’ব এওঁক মাতি দিওঁ। আপোনালোকে খাব দেই।\nএনেতে কেঁচুৱাটো হাউলি গৈ মেধিৰ কোলাত নামে আৰু চাৰ্টৰ পকেটত থকা কলমটো লয়।\nমেধি: অঁ, আপোনাৰ ল’ৰা লিখক হ’ব যেন পাইছোঁ। লোৱা এই কলমটো তোমাক দিছোঁ দেই সোণটো। দীপ আৰু ৰাম মাইনাটোক দিয়া কিবা। দুয়ো দিম বুলিছিলা যে?\nদীপে এশ টকা কেঁচুৱাটোৰ হাতত দিয়ে। মাকে কেঁচুৱাটো লৈ আঁতৰি যাই।\nতেনেতে সকলোকে খাব ভিতৰলৈ মাতে আৰু তিনিও সোমাই গৈ খায় আৰু চেগ বুজি ওলাই আহে।\nদীপ: ভাল বাচিলোঁ দেই। যদি বাপেকক মাতিলে হয় কি কৰিলোঁ হয়?\nৰাম: মেধিদা, আপুনি ভালদৰে গম নললেনো কিয়? বিয়াৰ পেণ্ডেল চিনি নাপায় নে?\nমেধি: এহ! পেণ্ডেল কোনে চাই? খানাহে মেইন। আজি দুপৰীয়া আমি নৰন্ধাকৈ হৈ গ’ল। ৰাতি ক’ৰবাত মিলাব পাৰিলে ভাল আছিল!\nদীপ: মই নাযাওঁ। ৰুমতে আলু বইল কৰি খাম ভাতৰ লগত।\nৰাম: ই বৰ ভয়াতুৰ। তাতকৈ আমি আমাৰ কাষৰ ৰুমৰ মুন আৰু বিমলৰ ৰুমতে যাম ব’লক। বহুদিন আড্ডা দিয়া নাই। অলপ মাংস লৈ যাম আমি। সিহঁতকে বনাব দিম। আৰু ভাত কেইটা মজা চে খাম।\nমেধি: গুড আইডিয়া।\nদীপে অলপ সেমেনা সেমেনি কৰে। লাহে লাহে সিহঁতে খোজ কাঢ়ি আহি থকাৰ লগতে ৰাস্তাৰ গাড়ীৰ লাইটৰ পোহৰ তিৰবিৰাই থাকে।\nভাড়াঘৰৰ মালিক বৰ্মন বহি থাকে। হাতত এখন বিয়াৰ নিমন্ত্ৰণী পত্ৰ। তেওঁ ভিতৰলৈ চাই আৰু ঘৈণীয়েকক চিঞৰি মাতে। ( এই চৰিত্ৰটো কৰিব জিতু শৰ্মাই)।\nবৰ্মণ: হেৰা…শুনিছা? হেৰা চিৰিমতী শুনিছানে? কিনো কৰিছা? অলপ ওলাই আহা। শৰ্মানীৰ ডাঙৰ জীয়েক তুষ্টিৰ বিয়ালৈ মাতি থৈ গ’ল।\nভিতৰৰ পৰা বৰ্মণনী ওলাই আহিব খৰধৰকৈ। (চৰিত্ৰটো কৰিব কাবেৰী মহন্তই)\nবৰ্মণনী: কি হ’ল? ইমানকৈ টেটু ফালিছে যে? কোন শৰ্মানীৰ কথা ভাবিছে আপুনি?\nবৰ্মণ: ধেত কি কোৱা? মই কিয় শৰ্মানীৰ কথা ভাবিম আকৌ? তোমাৰ মানে সন্দেহটো নগ’ল মনৰ পৰা?\nবৰ্মণনী: তেন্তে কাৰ কথা কৈ টেটু ফালিছেনো?\nবৰ্মণ: মানে সৌ যে চচলত থকা ৰণেন শৰ্মা। তেওঁৰ মিচেচে আহি ডাঙৰ জীয়েকৰ বিয়াত মাতি থৈ গৈছে অলপ আগতে। মই বহিবলৈ ক’লো নবহিলে। আৰু বহুত মানুহ আছে বোলে মাতিবলৈ।\nবৰ্মণনী: চুপ….সৰুকৈ কওক। সেই কেইটাই শুনিলে আমাতকৈ আগতে ওলাব বিয়াত। আৰু নবহিলে ভালে হ’ল! আমাৰ ঘৰত থকা বকাসুৰ কেইটাৰ কাণত পৰিল হয় নহ’লে।\nবৰ্মণ: হয়হে! সেই বকাসুৰ কেইজনৰ বাবে একো কাজ কৰ্মত যাব নোৱাৰা হলোঁ। গম পালেই হ’ল, আমাতকৈ আগতেহে ওলাব। কি যে মানে নহয়?\nএনেতে গেট খোলাৰ শব্দ হয়। দুয়ো স্বামী স্ত্ৰীয়ে গেটলৈ চাই। বিমল আৰু মুনক গেটৰ বাহিৰত দেখা যায়। লগে লগে বৰ্মণে পত্নীক চিঠিখন দিয়ে আৰু বৰ্মণনীয়ে চাদৰৰ আঁচলত লুকুৱাই লয়।\nবিমল: খুৰা কি কৰিছে? ( মাধব দাসে কৰিব চৰিত্ৰটো)\nবৰ্মণ: আছোঁ আৰু ৰ’দ পুৱাই চোতালত। কি কৰিবানো আৰু?\nএনেতে বিমলৰ লগৰ মুনো সোমাই আহে। হাতত বাইকৰ চাবি পকাই পকাই গুণগুণাই আহে। বৰ্মণ আৰু বৰ্মণনীক দেখি ৰৈ দিয়ে (এই চৰিত্ৰটো কৰিব গৌৰিশংকৰ শৰ্মাই)।\nমুন: খুৰী কি খবৰ? হাতত কি আছে?\nবৰ্মণনীয়ে হাতত থকা চিঠিখন আৰু ভালকৈ লুকুৱাই লয়।\nবৰ্মণনী: আছোঁ আৰু! তোমালোকৰ কি খবৰ? বহুদিন দেখা নাই যে? ভাড়াটো কেতিয়া দিবা?\nমুন: আজি নহ’লে কালিলৈ দিম। আপোনালোকৰ ঘৰত গধূলি দি আহিম। লগতে আপোনাক ভাত ৰন্ধাৰ যোগাৰ কৰাত সহায় কৰি দিম পাচলি কাটি দি।\nবৰ্মণনী: আয়ু মোৰ সোণটো। নালাগে ও বোপাই।\nবৰ্মণ: আয়ু সোণটো! নালাগে ইমান কষ্ট কৰিব। খুৰীয়েৰাক যোগাৰ ময়ে কৰি দিম। তোমালোকে ভাড়াটোকে দিলে হ’ব।\nবিমল আৰু মুনে লাজুকীয়া হাঁহি মাৰি যায়গৈ।\nবৰ্মণে ঘৈণীয়েকৰ ফালে চাই আৰু হাঁহে।\nবৰ্মণনী: উফ…ভাল বাচিলোঁ দেই। চিঠিখন দেখা নাপালে বুলিহে?\nবৰ্মণ: ভিতৰলৈ যাব এৰি কি চাই আছিলানো? চিঠিখন দেখিলে সৰ্বনাশ হ’ল হয়। বিয়াত যাবলৈ ওলোৱাৰ সময়ত পিছে পিছে আমাৰ লগত ওলাল হয়।\nবৰ্মণনী: নিমহে গোটেই। সিহঁতৰ বাবে চুবুৰীৰ ক’তো একো সকাম, বিয়াত যাব নোৱাৰোঁ। আমাতকৈ আগতে ওলাব। নমতা বিয়াতো নেৰেই, মতাবোৰটো আমাৰ নাম লৈ ওলায়। ক’তো একো নাথাকিলে আমাৰ ঘৰত ওলাব।\nদুয়ো ভিতৰলৈ যায়। আনফালে থকা ভাড়াঘৰৰ বাৰাণ্ডাত থিয় হৈ মুনে বিমলক কয় …\nমুন: খুৰীৰ হাতত পাক্কা বিয়াৰ নিমন্ত্ৰণৰ চিঠি আছে। আমাক দেখি লুকুৱাইছে।\nবিমল: কেনেকৈ গম পালি?\nমুন: আৰে দোষ্ট! আজিলৈ কিমান নমতা খানা খালোঁ। মানুহৰ বডি লেংগুৱেজ দেখিলেই গম পাওঁ খানাত নিমন্ত্ৰণ পোৱা আৰু দিয়া।\nবিমলে দৰ্জাৰ তলাটো খোলে আৰু সোমাই যায়। পিছে পিছে মুন সোমায়।\nবিয়াঘৰত মানুহৰ ভিৰ। ৰঙচঙীয়া চালে চকুৰোৱা কাৰুকাৰ্য। সকলোৱে নিজৰ মাজত ব্যস্ত। দূৰত ষ্টেজত দৰা কইনা থিয় হৈ অতিথিক মাত লগাই আছে। কোনোৱে দৰা কইনাৰ লগত ফটো উঠিছে। আনফালে খাদ্যৰ আয়োজন চলিছে। বিবাহথলীত শৰ্মা শৰ্মানীয়ে অতিথি সকলক আঁদৰি আছে। ( শৰ্মা শৰ্মানীৰ ভূমিকাত অতিথি শিল্পীৰূপে ৰাজশ্ৰী শৰ্মা আৰু ৰণেন শৰ্মাই ভূমুক দিব কেইমুহূৰ্তৰ বাবে)।\nফুলেৰে সজোৱা তোৰণৰ কাষত শৰ্মাই ডিঙিত গামোছা এখন লৈ নমস্কাৰ দি আঁদৰিব।\nএনেতে মেধি, দীপ, ৰাম, বিমল আৰু মুন সোমাই আহিব। শৰ্মাই আঁদৰি আনিব। সকলোৱে প্ৰতি নমস্কাৰ দি সোমাব আৰু ৰভাতলীত একেবাৰে পিছৰ শাৰীত বহিব।\nমুন: মেধিদা, আমি ইমান পিছত বহিলোঁ যে? খাবলৈ মাতিবলৈ দেৰি হ’বছোন?\nবিমল: হয় ও! ব’ল আগফালে বহোঁ।\nৰাম: তাকেই। ইমান লাষ্টত বহিছোঁ। কোনেও নেদেখিবইছোন আমাক?\nমেধি: ধেই এইকেইটা। আগৰ শাৰীত বহি মৰিব আহিছা নেকি?\nমুন: কিয় মৰিমনো? বিয়া ঘৰত আহিছোঁ। আগত বহিলেহে ভিডিঅগ্ৰাফাৰে ভিডিঅ’ত উঠাব আমাক। ফটো উঠাব কেমেৰামেনে।\nমেধি: ভিডিঅ’ত যে উঠিব খুজিছা, আগৰ শাৰীত বহি যে ধুনীয়া ছোৱালী চাব খুজিছা, তোমালোক এই বিয়াঘৰৰ কি হয় মুন? কোনে নিমন্ত্ৰণ দিলেনো তোমাক ৰাম? তোমালোক এওঁলোকৰ এলেকৰ পেলেকো নহয়। যদি চিনি পাই একো নহয় বুলি তেতিয়া গম পাইছানে কি হ’ব?\nৰাম: এলেকৰ পেলেক ওলাবও পাৰে।\nমেধি: চুপ থাকা।\nদীপ: অ’ মেধিদা যাওঁ ব’লক ইয়াৰ পৰা। যদি গম পাই আমি নমতাকে বিয়া খাইছোঁ বহুত লাজ পাম।\nমেধি: ৰ’বাহে তুমি বৰ ভয়াতুৰ। পাৰৰ কলিজা লৈ থাকা এনিটাইম?\nএনেতে শৰ্মানী আহিব মাতিবলৈ। বিমলে টপকৈ শৰ্মাই মাতা বুলি ক’ব। শৰ্মানী যোৱাৰ পিছতে শৰ্মা আহিব। আৰু মেধিয়ে শৰ্মানীয়ে মাতা বুলি ক’ব। কিছুসময় বহাৰ পিছত শৰ্মা শৰ্মানী একেলগে অহাত বিমলহঁতৰ বুকু কঁপে আৰু সকলোৱে খাদ্য খোৱা ঠাইত উপস্থিত হয়। লগে লগে দীপে পানীৰ জগটো উঠাই লৈ খাদ্য খোৱা টেবুলত গ্লাচত পানী বাকিব ধৰে। দীপক দেখি বিমল, মুন আৰু ৰামেও একে ধৰণৰ কাম কৰে। মেধিয়ে অলপ ভীৰৰ মাজত বহে। পানী বাকি থাকোঁতে হঠাত এজন মানুহ তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ আহিব। মানুহজনে কিছু সময় চাব তেওঁলোকক। মানুহজনৰ চাৱনি দেখি সিহঁতে আনফালে যাব খোজে। লগে লগে মানুহজন ওচৰলৈ আহে।\nকেমেৰাই তেওঁৰ মুখখন দেখুৱাব ক্ল’জআপত। ( এইজন ৰামানুজ গোস্বামী, চৰিত্ৰ ভট্ট কেটাৰিঙৰ মালিক)। তেওঁ আহি দীপক সোধে …\n“হেৰা ভাইটি! তোমালোকক চিনি পোৱা নাই যে? আৰু তোমালোকে পানী কিয় বিলাইছা? বিলনীয়া বেলেগহে আছে।”\nৰাম: আমি কেটাৰিঙৰে মানুহ। সেইবাবে বিলাইছোঁ।\nভট্ট: হাৰে! এইটো মোৰে কেটাৰিঙ চাৰ্ভিচ হয়। হওঁতে মই আমাৰ তুষ্টি মানে কইনাৰ মোমায়েক। গতিকে ঘৰৰে বিজনেছ ঘৰতে খটুৱাইছোঁ। পিছে তোমালোককতো মই আগতে দেখা নাই।\nদীপ ৰঙা চিঙা পৰে। তেনেতে ৰাম আগুৱাই আহে আৰু পিছে পিছে বিমল আৰু মুন।\nৰাম: খুৰা, আমিও কাম কৰোঁ ইয়াতে। আপুনি চাগে গম পোৱা নাই।\nবিমল: আপোনাৰ কেটাৰিঙক হেল্প কৰিবলৈ কইনাৰ দেউতাকে আনিছে এক্সট্ৰাকৈ মাতি।\nভট্ট: হেল্প কৰিবলৈ আনিছে ভিনদেউৱে আৰু মই গমেই পোৱা নাই? কি কাৰবাৰ।\nমুন: হয়। তেখেতেই মাতিছে।\nতেনেতে শৰ্মা সোমাই আহে। বিমল, মুন আৰু দীপ ভয়তে কঁপিবলৈ ধৰে। ভট্টক তেওঁ মাতে কিবা কথা ক’বলৈ। ভট্ট আগবাঢ়ি যাই ওচৰলৈ। সূযোগতে তিনিও অলপ দূৰত থকা টেবুল এখনত পানী, নেমু বিলাবলৈ ধৰে আৰু মুখখন তুলি চাই বিমল আৰু ৰামে উচপ খাই উঠে। চাৰিযোৰ চকুৱে আচৰিত হৈ সিহঁতক চাই থাকে।\nএনেতে দীপে দালিৰ বাতি আনে আৰু দেখি চিঞৰে “বৰ্মণ খুৰা” আৰু লগতে মুন আৰু ৰামেও কয় “খুৰী।”\nবৰ্মণ: তোমালোক ইয়াতো?\nচাৰিওজনে লাহেকৈ ওলাই আহে। কিছু সময় পিছতে ভট্ট আৰু শৰ্মা আহে সেইফালে। বৰ্মণ আৰু বৰ্মণনীয়ে খোৱা শেষ কৰি হাত ধুই আহি তামোল খাবলৈ ধৰে।\nভট্ট: হেৰি দাদা! আপোনালোকক যে পানী, দালি বিলাই আছিল কেটেৰিঙৰ ল’ৰা কেইজন ক’ত গ’ল?\nবৰ্মণ: কেটেৰিঙৰ ল’ৰা?\nবৰ্মণ আৰু বৰ্মণনীয়ে দুয়ো দুয়োৰে মুখলৈ চাই ৰয়।\nভাড়াঘৰৰ ৰুমত বিমল, মুন, ৰামে তাচ খেলি থাকে। কাষতে মেধিয়ে ডায়েৰী এখনত কিবা লিখি থাকে। সমুখত বহুতো কাৰ্ড থাকে। দীপে আলুৰ বাকলি গুছাই থাকে তলমূৰকৈ। মাজে মাজে খঙেৰে কেঁৰাকেৰীকৈ মেধিক চাই।\nবিমলে মেধিয়ে লিখি থকা দেখি সোধে –\nবিমল: মেধিদা কি লিখিছে? আহক ৰামী খেলোঁ।\nমুন: হয়হে মেধিদা! কিনো লিখি আছে?\nমেধি: আৰে ভাই! এইটো মাহত কিমান নমতা বিয়া, বাৰ্থডে আছে তাৰে হিচাপ কৰিছোঁ।\nৰাম: ইমানবোৰ বিয়াৰ হিচাপ কেনেকৈ পালে?\nমেধি: আমাৰ ঘৰৰ মালিক বৰ্মণদাক ভাড়া দিবলৈ যাওঁতে টেবুলতে পৰি আছিল কেইবাখনো বিয়াৰ চিঠি। মই পটককৈ খুৰীয়ে চাহ বনাব যাওঁতে তাৰিখ কেইটা চাই লৈছোঁ।\nবিমল: খুৰী বুলি কাক মাতে আপুনি?\nমেধি: কিয় বৰ্মণৰ ৱাইফক আকৌ?\nদীপ: কিহে মেধিদা? বিয়া নাপাতিলে বুলি আপোনাতকৈ সৰু মানুহজনীক খুৰী মাতিবনে? আমাৰ গাঁৱৰ তবিবৰৰ দৰে?\nমুন: তবিবৰ মানে সেই যে মাস্তৰজন ন? হয়হে, সেইবাৰ তোমাক লগ ধৰিব আহোঁতে মোকো দাদা মাতিছে জানানে?\nমেধি: হাৰে বিয়া নপতালৈ মতা মানুহ পঁচিশ বছৰীয়াই নাজানা নেকি? এনেয়েও তোমালোকতকৈ কেইবছৰ মানহে ডাঙৰ মই।\nবিমল: কেইবছৰ নহয় দিয়ক বহুত বছৰ ডাঙৰ। আমি আচলতে খুৰা মাতিব লাগে আপোনাক।\nমেধি: কাক খুৰা মাতিব আহিছ? দিম ধৰি দুই থাপৰ।\nমুন: ইহ…আপুনি বুঢ়া বয়সলৈ বিয়া নাপাতিলে বুলি কিবা আমাৰ লগৰ হ’ব নেকি?\nৰাম: আপোনাৰ বন্ধুজন যে আছে একেলগে পঢ়া ৰিণ্টুমণি দত্ত তেওঁক দেখোন আপুনি আংকল মাতিব দিছিল আমাক? কৈছিল বহুত সৰু তোমালোক।\nমেধি: অঁ ঠিকেই কৈছোঁ। দুটা ল-চালিৰ বাপেকী সি। মই এতিয়াও বেচ্চেলৰ যে?\nবিমল, মুন, ৰামে থৰ হৈ চাই থাকে মেধিক। মেধিয়ে একো ভাব নেদেখুৱাই বহীখনত আকৌ কিবা লিখিবলৈ ধৰে। দীপে মুখেৰে ভোৰভোৰাই বাল্টি এটাত জাবৰ আৰু বেয়া পানীখিনি বাহিৰলৈ পেলাব নিয়ে।\nমেধি: এইটোৱে কি বকি থৈ গ’লনো? ( দীপলৈ চাই সোধে)\nমেধি: ল’ৰাহত! এই মাহত আমাৰ তিনিখন বিয়া, দুখন অন্নপ্ৰাসন, বাৰ্থডে এটা, এনিভাৰ্চেৰী পাৰ্টি দুটা আৰু মোৰ অফিচৰ পিকনিকো আছে। তদুপৰি ঘৰৰ মালিকৰ ঘৰত এদিন সত্যনাৰায়ণ পূজা, চুবুৰীত কেইবাঘৰৰো সত্যনাৰায়ণ পূজা আছে।\nৰাম: কিযে কয়? চুবুৰীৰ মানুহৰ ঘৰত কেনেকে যাবহে নমতাকৈ? হাজাৰ হওঁক চিনি পাই ন আমাক। কি ভাবিবনো?\nমেধি: পূজাত নামাতিলেও যাব লাগে। তাতে আমাক চিনি পাই ভালহে। প্ৰসাদ খাব আহিছোঁ বুলি ক’ম। আমাক খিচিৰি আৰু লাব্ৰা নোখোৱাকৈ কিয় আহিব দিব? গতিকে এই মাহটো আমি ভাত নাৰান্ধিলেও হ’ব।\nসেইসময়তে দীপ ভিতৰলৈ সোমাই আহে। সিহঁতৰ কথা শুনি মুখখন কোঁচায়।\nদীপ: মই নাযাওঁ ক’তো। আপোনালোক য’তে যাই যাব। আৰু মই অহা মাহত ৰুম খালী কৰিম। নাথাকোঁ মই আপোনালোকৰ লগত।\nৰাম: এইটো কি কথা দীপ? আমাক কিহত বেয়া পালি? আমি কিবা দোষ কৰিছোঁ?\nদীপ: দোষ মানে? এনেকৈ নমতা খানাবোৰত গৈ খাব লাজ নালাগেনে? আমাৰতো পইচাৰ অভাব হোৱা নাই। চবে ভাল চাকৰি কৰোঁ। ইমান কিহৰ কৰাইচহে?\nমেধি: ধেৎ! আমি কৰাইচ নহয়। আচলতে আমাৰ এলাহ লাগে ভাত ৰান্ধিবলৈ। দিনটো কাম কৰি ভাগৰি যাওঁ। তাতে ভাড়াতীয়া বুলি আমাক নামাতেই বহুতে।\nবিমল: অঁ, সেইকাৰণে যাওঁ। আৰু আমি দেখোন নমতা বিয়া বা সকাম হ’লেও উপহাৰ দিওঁ। এনেই নাখাওঁ নহয়।\nদীপ: হ’লেও মই নাই এইবোৰত। বৰ লাজ লাগে মোৰ। সিদিনাখন পানী বিলাব লগা হৈছিল। বৰ্মণ খুৰাক দেখি কম লাজ পালোনে? মই নাথাকোঁ আৰু।\nমেধি: বাৰু…বাৰু! বুজিছোঁ। নালাগে থাকিব। কিন্তু কাইলৈ এখন বিয়া আছে। শেষবাৰৰ বাবে একেলগে খাওঁ। অলপ ফূৰ্তি কৰোঁ। হ’বনে?\nদীপে অলপ ভাবি কলে “হ’ব! কিন্তু শেষবাৰৰ বাবে”।\nলগে লগে চবে “ইয়ে” বুলি চিঞৰি দিয়ে।\nসময় ৰাতিপুৱা। বাৰাণ্ডাত চকী এখনত বহি আছে মেধিদা। বিমলে তেওঁৰ মূৰত কলপ লগাই আছে। কাষতে এটা মুঢ়াত বহি ৰামে চুলিত হেনা লগাইছে। এনেতে বাতি এটাত কিবা চামুচেৰে ঘুটি ঘুটি মুন আহি বাৰাণ্ডাৰ চিৰিত বহে আৰু বাতিত থকা বস্তুখিনি উলিয়াই মুখত সানিব ধৰে।\nচোতালত বহি থকা বৰ্মণ আৰু ঘৈণীয়েকে সিহঁতক চাই থাকে।\nবৰ্মণ: আজি বা ক’ত হামলা দিয়ে এই কেইটাই?\nবৰ্মণনী: তাকেইতো? সেইকাৰণে মোৰ পৰা সেইটোৱে বেচন আৰু মৌ খুজি নিছে পুৱা। মুখত সানিছে সেইবোৰ।\nবৰ্মণ: সেইদিনা সৌ বৰঠাকুৰৰ ঘৰত পতা সত্যনাৰায়ণ পূজাটো ওলাইছেহে গৈ। মোক বিচাৰি ৰাম গৈছে। ৰামক বিচাৰি মেধি গৈছে আৰু সিহঁতৰ হাতত থকা চাবি বিচাৰি সৌ বেচন সনাজন গৈছে।\nবৰ্মণনী: হা হা হা। আজি চাগে বিয়া আছে ক’ৰবাত। ইমান এলেহুৱা মানুহ দেখা নাই। ভাত ৰন্ধাৰ এলাহত খানা বিচাৰি ফুৰে।\nবৰ্মণ: যি নহওঁক! মোৰ ভাড়া কেইটা যে সময়ত দিয়ে। তাতেই সন্তুষ্ট মই।\nবৰ্মণনী: উম। সেইকাৰণে খেদিব নোৱাৰোঁ এইকেইজনক।\nদীপ সোমাই আহে। হাতত এটা ডাঙৰ উপহাৰৰ টোপোলা। ঘৰৰ মালিকক দেখি হাঁহি এটা মাৰে।\nবৰ্মণ: কি আনিলাহে? কিবা আছে নেকি আজি?\nদীপ: ডিনাৰচেট এটা। বিয়া এখন আছে ঘৰৰে।\nবৰ্মণনী: বাঃ তেন্তে আজি খানা ডাঙৰে ন?\nদীপে একো নামাতি হাঁহি এটা মাৰি নিজৰ ৰুমৰ ফালে আগবাঢ়ে। বাৰাণ্ডাত সকলোৱে বিমলৰ উপহাৰটোলৈ চাবলৈ ধৰে।\nমেধি: বহুত ডাঙৰ টোপোলা আনিলাহে? সৰু কিবা এটা আনিলেও হ’ল হয়।\nৰাম: বহুত দাম পৰিলে নেকি? অলপ কম দামৰে নানিলি কিয়নো?\nদীপ: পাঁচোটাকৈ মানুহে দকচি খাম আৰু গিফ্ট যদি ভাল নিনিওঁ কেনে লাগিব। তাতে নমতা বিয়া। আমাক ফকটতে খোৱা বুলি ক’ব নোৱাৰে অন্তত ধৰা পৰিলেও।\nদীপ ভিতৰলৈ সোমাই যাই। ৰাম আৰু মুনে হাঁহে।\nবিমলে কয় “ই বৰ বেছি কৰে মাজে মাজে।”\nমেধি: জীৱনৰ অভিজ্ঞতা হোৱা নাই এতিয়াও তাৰ ভালকৈ। নমতা খানা যে সাত ৰজাৰ খাজানা গমে পোৱা নাই বেচেৰাই।\nপ্ৰকাণ্ড বিয়াৰ পেণ্ডেল। বাহিৰত ফুলেৰে সজোৱা তোৰণ। উদুলি মুদুলি পৰিবেশ বিয়া ঘৰত। নানা ৰঙৰ লাইটৰ বাহাদুৰী। এনেতে উবেৰ এখনৰ পৰা কোট-টাই পৰিহিত পাঁচজন যুবক বিয়া ঘৰলৈ সোমাই যায়। ৰভাতলীৰ মুখতে কুৰ্তা ধুতি গামোছাৰে সজ্জিত হৈ কইনাৰ দেউতাক থিয় হৈ থাকে। তেওঁ অতিথি সকলক নমস্কাৰ জনাই ভিতৰলৈ যাবলৈ কয়। বিমল, মেধি, মুন, ৰাম আৰু দীপে ফুল কনফিদেঞ্চত ভিতৰলৈ সোমাই যায়। দীপৰ হাতত উপহাৰৰ ডাঙৰ পেকেট।\nকইনাৰ দেউতাক আগবাঢ়ি আহে তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ। (এই চৰিত্ৰটো কৰিব মুকুট ভট্টাচাৰ্যই)\nদেউতাক: আহক আহক। পিছে আপোনালোকক চিনি পোৱা নাই যে?\nমুন: আমি কইনাৰ লগৰে। মানে বন্ধু। একেলগে পঢ়া কলেজত।\nদেউতাক: (দেউতাকে চাব মুখলৈ) হয় নেকি? আহক ভিতৰলৈ। বহকছোন দেই।\nআটাইকেইজনে ভিতৰলৈ সোমাই বিয়াৰ পেণ্ডেলৰ ডেকোৰেশ্যন দেখি মুখ মেলি চাই থাকে। কিছু দূৰৈত চেলফী য’ন দেখি বিমল আৰু মুনে চেলফী তোলা ছোৱালীবোৰক, তিৰোতাবোৰক চাই থাকে।\nবিমল: কিনো ভেবা লাগি চাইছ? কি ভাবিব দেখিলে?\nমুন: নহয় অ’! ছোৱালী কোনজনী, বোৱাৰী কোনজনী ভাবিছোঁ। চিনিবই পৰা নাই।\nদীপ: গিফ্টটো দি আহোঁ নেকি?\nমেধি: ৰ’বা এতিয়াই নহয়। খাই লৈ হোৱাৰ পিছত দিবা। যেতিয়ালৈ হাতত উপহাৰ থাকিব কোনেও আমাক নমতাকৈ অহা বুলি নাভাবে। গৃহস্থইও।\nএনেতে চাহ, পকোৰা আদি আহে আৰু চবে খায়। তেনেতে খীণ মিণ ল’ৰা এজনে জোখতকৈ ডাঙৰ চেৰৱানী এটা পিন্ধি হাতত মচলা বটাখন লৈ মেধিহঁতৰ কাষলৈ আহে।\n“দাদা আপোনালোকে কিবা খালেনে? মই কইনাৰ সৰু ভায়েক। আপোনালোকক চিনি পোৱা নাই দেখোন?”\nমেধি: আমি কইনাৰ বন্ধু। একেলগে পঢ়া কলেজত। বায়েৰাই মাতিছে বিয়াত।\nভায়েকে ‘হা’ বুলি কৈ কিছুসময় মেধিদালৈ চাই, তাৰপিছত ’আপোনালোক বহকছোন’ বুলি কৈ যাব খোজে।\nদীপ: ভাইটি, ৰ’বাছোন! কইনা কোনফালে আছে? উপহাৰটো দিওঁ।\nভায়েক: বাইদেউ সেইফালে নাচি আছে। তাতে পাব।\nল’ৰাজনে দেখুৱাই দিয়ে দিশে দীপ আৰু ৰাম আগুৱাই যায়। কইনা বহা ঠাইৰ অলপ দূৰত ডি.জে. চলি আছে। তাতে কেইবা গৰাকীও গাভৰু, মহিলা লগ হৈ নাচিছে। সকলোৰে মুখত ডাঠ মেকআপ, শৰীৰত গহনা আৰু পাটৰ কাপোৰ। খোপাত সকলোৱে ফুলৰ থোপা লগাইছে। দীপ আৰু ৰামে কোনগৰাকী কইনা ধৰিব নোৱাৰি উভতি আহে।\nবিমল, মুনে সোধে কিয় ঘূৰিলে বুলি?\nদীপ: গোটেই ছোৱালী সোপা একে যেন দেখি। কোনগৰাকী কইনা ধৰিবই নোৱাৰিলোঁ।\nবিমল: হাৰে সেইটো কি কথা? যিজনী ছোৱালীৰ পিছে পিছে গৈ কেমেৰামেনে ফটো তোলে সেইজনীয়ে কইনা আৰু যিজনী ছোৱালীক আগুৰি ধৰি সকলোৱে চেলফী লয় সেইজনীয়ে কইনা।\nমেধি: আৰু যিজনী ছোৱালীয়ে ক’লা চচমা পিন্ধি, ছাটি লৈ, চাইকেলত বহি ফটো তোলে সেইজনীয়ে কইনা।\nদীপ: বুজিলোঁ। সেই ৰঙা কাপোৰ পিন্ধা মুখত ডেৰকিলো মান মেকআপ সনা জনীয়ে কইনা।\nদীপ আৰু মুনে কইনাৰ কাষ চাপে। কইনা জনীয়ে ক’লা চচমা পিন্ধি ছাটিটো লৈ প’জ দি ফটো উঠি থাকে। দুয়ো গৈ উপহাৰটো দিয়ে। (কইনাৰ সাজত পূৰবী বৰুৱা)।\nকইনা: থেংকিউ। আপোনালোকে খালেনে?\nএনেতে ভায়েক আহে।\nভায়েক: বা এইয়া তোৰ বন্ধু। কলেজত একেলগে পঢ়া বোলে?\nকইনাই “হা” বুলি মুখলৈ চাই থাকে ভায়েকৰ।\nদীপ আৰু মুনে সেমেনা সেমেনি কৰে।\nভায়েক: আপোনালোকে ভাত খালেনে?\nমুন: খোৱা নাই।\nকইনা: ইয়ে। যাওঁক খাওঁকগৈ। ভাইটি, এওঁলোকক লৈ যা ভিতৰলৈ। মই লগৰ খিনিৰ লগত “হাই চকা চক” গানটো নাচোঁ। কেমেৰামেন ক’ত গ’ল।\nকইনা ষ্টেজৰ পৰা নামি আনফালে নাচি থকা বিয়া ঘৰৰ তিৰোতা, ছোৱালীবোৰৰ লগত নাচিব ধৰে (বান্ধবীৰ ৰূপত অনামিকা, নীলাক্ষি, ববিতা, মণিকা শৰ্মা)\nভায়েকে মাতি নিয়ে। দীপ আৰু মুনে খোৱা ঘৰৰ ফালে আগুৱাই যায় আৰু মেধিহঁতক ইংগিত দিয়ে।\nভিতৰত খোৱা টেবুলত বহে আটাইয়ে। কেটেৰিঙৰ ল’ৰাবোৰে আহি প্লেটত বিভিন্ন খাদ্য দিয়ে। আটাইয়ে পেট ভৰাই খায়। এনেতে কইনাৰ ভায়েকৰ লগত দেউতাক আগুৱাই আহি ’ভাইটিহঁত যিমান মন যায় খোৱা’ বুলি কয়।\nহঠাত বিমলে খাই থাকোঁতে দেখে “ভট্ট কেটেৰিঙ” ৰ মালিকে চাই আছে সিহঁতক।\nবিমল: সোনকালে শেষ কৰক চবে। নহ’লে আজি ফঁচিলোঁ।\nসকলোৱে ভট্টক দেখি উঠি যাব খোজে। তেনেতে ভট্ট চৌ মাৰি আহে আৰু কয় –\nভট্ট: ক’ত যোৱাহে তোমালোক? আজিতো বিলনীয়া নহয়। আজি অতিথিহে গতিকে ভালকৈ খোৱা।\nৰাম: আমি নাখাওঁ আৰু খোৱা হ’ল বহুত।\nহঠাত কইনাৰ দেউতা আৰু ভায়েক আহে আৰু তেওঁলোকেও খাবলৈ বৰ জোৰ কৰে।\nদেউতাক: তোমালোকে একো খোৱাই নাইছোন? হেৰা ভাইটি, এইফালে দুইবাতিকৈ মাংস, মাছ, পনীৰ দি যোৱা।\nভায়েকেও ’দাদা গোল্লা লওক’ বুলি চাৰিটাকৈ দিয়ে।\nভট্ট: খোৱা খোৱা। মোৰ কেটেৰিঙৰ ৰান্ধনী খুব ভাল। বৰ সোৱাদ হয়। সেইদিনা তোমালোকে কাম কৰি শেষত নোখোৱাকৈ গুছি গ’লা। মই আকৌ পিছত খানা খুৱাও নহয়!\nৰাম: আৰু পেটত জাগা নাই। নোৱাৰিম।\nভট্ট: কিয়? তোমালোকে খানা খাই বৰ ভালপোৱা নহয়। আজি পুৰা খানাৰ খাজানা আনি দিছোঁ। হা হা হা।\nআটাইকেইজনে পেট ভৰিল বুলি ওলাই আহে হাত ধুই।\nমেধি: সোনকালে পলা ইয়াৰ পৰা। নহ’লে এই ভট্টই মান সন্মান খাব।\nপাঁচোজনে ওলাই আহোঁতে ৰভাতলীত কইনাৰ ভায়েক আৰু দেউতাকক লগ পায়। নেদেখা ভাওঁ জুৰি ওলাব খোজোতেই তেওঁলোকে মাত লগোৱাত ৰৈ যায় আটাইকেইজন।\nমেধি: খুৰা যাওঁ দিয়ক। ভাল লাগিল বিয়ালৈ আহি।\nভায়েক: দাদা ভালকৈ খালে ন খানাটো?\nদেউতাক: মোৰো বহুত ভাল লাগিল তোমালোক অহাত। খোৱা বোৱাও ভালকৈ কৰিলা চাগে! পিছে কথা এটা কওঁ বাৰু। মোৰ ছোৱালীজনীয়ে, মানে আজিৰ কইনাই কলেজত পঢ়া নাই নহয় কেতিয়াও। হাইস্কুলত কেইবাবাৰো ফেল কৰি শেষত মেট্ৰিকৰ দেওনাখন তিনিবাৰকৈ দি পাৰ হ’ব নোৱাৰিলে। হে …..হে….হে।\nভায়েক: বাইদেউৰ পঢ়া শুনাত ধাণ্ডা নাই আৰু ক্লাচত গেৰা মাৰি থকা বাবে দেউতাই দৰা চাই বিয়া দিলে আকৌ। হি….হি….হি…।\nসেইখিনিতে ভট্টও হঠাতে আহি ওলায়।\n“এই মোৰে ভতিজি। হি…হি…হি। কলেজত পঢ়া নাই কেতিয়াও। দেখাই নাই কলেজ। হা…হা….হা….।\nক্ল’জআপত মেধি, দীপ, ৰাম, বিমল আৰু মুনৰ মুখকেইখন দেখুৱাব। লাইটৰ পোহৰত এবাৰ আটাইৰে মুখবোৰ ৰঙা, নীলা, ক’লা বাৰে বৰণীয়া হোৱা দেখা যাব।\n« ফটা প্ৰশ্ন\nমাধুৰীমা ঘৰফলীয়াৰ সৈতে অন্তৰংগ আলাপ »\nমেধি দা ৰকচ\nহা হা। থেংকিউ\nতামাম৷ চুপাৰ হিট৷\nমজ্জা হৈছে৷ চুপাৰহিট


শান্ত-শিষ্ট অৰিজিতৰ মুখত অশ্লীল মাত! কিয় 'F..king' বুলি কৈছিল সংগীতৰ সম্ৰাটে? -\nHomeমনোৰঞ্জনশান্ত-শিষ্ট অৰিজিতৰ মুখত অশ্লীল মাত! কিয় 'F..king' বুলি কৈছিল সংগীতৰ সম্ৰাটে?\nশান্ত-শিষ্ট অৰিজিতৰ মুখত অশ্লীল মাত! কিয় ‘F..king’ বুলি কৈছিল সংগীতৰ সম্ৰাটে?\nডিজিটেল ডেস্কঃ অৰিজিত সিং৷ নামটো উচ্চাৰিত হ’লেই আমাৰ মনলৈ আহে এখন গানৰ পৃথিৱীলৈ৷ কেৱল গানেৰে তেওঁ জগত জিনিছে৷ নম্ৰ আৰু অমায়িক স্বভাৱৰ বাবেই মানুহৰ মাজত তেওঁ সদায় প্ৰিয়৷ বলীউডৰ প্লে’ বেক’ গায়ক অৰিজিতৰ সিং আটাইতকৈ সফল গায়কসকলৰ মাজৰ এজন বুলিব পাৰি। তেওঁ ২০১৩ চনত “তুম হি হো” আৰু “চাহুন মই য়া না” কৰাৰ বাবে খ্যাতি লাভ কৰিছিল। বৰ্তমান তেওঁক ‘প্লেবেক চিংগিং ৰ ৰজা’ বুলি ক’ব পাৰি, স্বভাৱত শান্ত-শিষ্ট প্ৰকৃতিৰ লোকজনৰো আছে কেতবোৰ বিৰ্তকিত অধ্যায়৷ যিবিলাক বিতৰ্কই সেই সময়ত সংবাদ শিৰোনাম দখল কৰিছিল।\n২০১৮ চনত, অৰ্জিত সিঙৰ এটা ভিডিঅ’ ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈছিল য’ত তেওঁক তেওঁৰ লাইভ প্ৰদৰ্শনৰ সময়ত এটা অশ্লীল শব্দ উচ্চাৰণ কৰা দেখা গৈছিল। ভিডিঅ’টোত, তেওঁক ৰণবীৰ কাপুৰৰ ৰকষ্টাৰৰ নাদান পৰিন্দে গান টো গাই থকা দেখা গৈছিল আৰু হঠাতে তেওঁক খঙাল মোডত দেখা গৈছিল, “কোনোবাই (এটা বেয়া কথা…Somebody f*cking fix this mic!) এই মাইকটো ঠিক কৰে যেন!” যেতিয়া মাইকটো তৎক্ষণাৎ ঠিক কৰা হৈছিল আৰু তেওঁ পুনৰ গীত গাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল, কিন্তু তাৰ পাছতে ভিডিঅ’টো ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰিছিল।\nইফালে, অৰিজিতৰ সিঙে কালি ছ’চিয়েল মিডিয়াৰ জৰিয়তে ঘোষণা কৰে যে তেওঁ আৰু তেওঁৰ পত্নীয়ে কোভিড-১৯ ৰ ইতিবাচক পৰীক্ষ৩ৰ ফলাফল আহিছে, আৰু নিজকে আছুতীয়াকৈ ৰাখিছে। তেওঁ সামাজিক মাধ্যমত লিখিছিল যে, “মই আৰু মোৰ পত্নীয়ে কোভিড পজিটিভ পৰীক্ষা কৰিছো আৰু ফলাফল পজিটিভ আহিছে। আমি সকলো বৰ্তমান সম্পূৰ্ণৰূপে সুস্থ আৰু আপোনালোকৰ পৰা আৰ্শীবাদ বিছাৰিছোঁ৷ তেওঁ ছ’চিয়েল মিডিয়াত এইটো ঘোষণা কৰাৰ পিছতে, তেওঁৰ অনুৰাগীসকলে তেওঁক মৰম উপচাই পেলাইছে। তেওঁৰ কেইবাজনো অনুৰাগীয়ে তেওঁৰ সোনকালে আৰোগ্যৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা জনাইছে৷\nPrevious articleপ্ৰকাশৰ পূৰ্বেই ৰতন টাটাৰ জীৱনীক লৈ উৎসুকতা\nNext articleপ্ৰতিবাদ কৰিলেই খাব লাগিব গুলী! কাজাখস্তানত গণহত্যা\nশ্ৰুতি হাছানেই ধনুষ-ঐশ্বৰ্যৰ বাটৰ কাঁইট ! কি কয় ৰজনী কন্যা ঐশ্বৰ্যই\nডিভ’ৰ্চৰ ক্ষতিপূৰণত ৫ কোটি টকা দাবী কৰিছিল অমৃতাই; ছেইফে কৈছিল-‘মই শ্বাহৰুখ নহয়’\n‘পুষ্পা’তে নহয় বাস্তৱতে ধনৱান আল্লু অৰ্জুন , ধনাগাৰত কিমান টকা আছে এইগৰাকী ষ্টাইলিছ ষ্টাৰৰ ?


জেনেৰেল চোলেমানীৰ হত্যাৰ ভয়ংকৰ প্ৰতিশোধ : সংগমৰ সময়তে পুৰুষক ছুৰিকাঘাত যুৱতীৰ | Asom Live 24\nচলিত বৰ্ষৰ ৩ জানুৱাৰিত ইৰাণৰ ইছলামিক ৰিভলিউচনৰী গাৰ্ড কৰ্পৰ প্ৰাক্তন কমাণ্ডাৰ কাছিম চোলেমানীৰ মৃত্যুৰ দ্বিতীয় বাৰ্ষিকী হৈ যায়। ২০২০ চনৰ ৩ জানুৱাৰিত বাগদাদ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ দ্ৰোণ আক্ৰমণত নিহত হৈছিল ইৰাণৰ সামৰিক নেতাগকাৰীৰ৷\nইয়াৰ দুবছৰৰ পিছত এগৰাকী ২১ বছৰীয়া যুৱতীয়ে ভয়ংকৰ ধৰণেৰে ছোলেমানীৰ মৃত্যুৰ প্ৰতিশোধ লৈছিল। প্ৰকাশ পোৱা অনুসৰি যুৱতীগৰাকীয়ে যৌন সম্ভোগ কৰি থকা সময়ত এজন আমেৰিকান পুৰুষক চুৰিৰে আঘাত কৰি হত্যাৰ চেষ্টা কৰিছিল৷\nকেনেকৈ সংঘটিত কৰিছিল এই ঘটনা–\nভয়ংকৰ ঘটনাটো সংঘটিত হয় আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ল’ছ ভেগাছত। অনুসন্ধানকাৰী আৰক্ষী বিষয়াসকলে প্ৰকাশ কৰিছে যে ২১ বছৰীয়া যুৱতীগৰাকীয়ে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ দ্ৰোণ আক্ৰমণত নিহত এজন ইৰানী সামৰিক নেতাৰ মৃত্যুৰ প্ৰতিশোধ ল’বলৈ ল’ছ ভেগাছৰ নেভাডাৰ এখন হোটেলত এজন আমেৰিকানক চুৰিৰে আক্ৰমণ কৰে।\nলগতে পঢ়ক কাইলৈ পৰা ১২-১৪ বছৰীয়া কিশোৰ-কিশোৰীৰ কোভিড টিকাকৰণ, কেনেকৈ কৰিব পঞ্জীয়ন?\nল’ছ ভেগাছ আৰক্ষীয়ে প্ৰকাশ কৰা মতে যুৱতীগৰাকীৰ নাম নিকা নিকাউবিন। নিকাই ‘প্লেণ্টি অফ ফিছ’ নামৰ এটা ডেটিং ৱেবছাইটত আমেৰিকাজনৰ সৈতে বাৰ্তালাপ আৰম্ভ কৰে। ডেটিং ৱেবছাইটোৰ কথোপকথনৰ পিছত দুয়ো ৫ মাৰ্চত হেণ্ডাৰচন এলেকাৰ চানছেট ষ্টেচন হোটেলত সাক্ষাৎ কৰে।\nতেওঁলোকে হোটেলৰ ১৪ তম মহলাত এটা কোঠা ভাড়ালৈ লয়। ইয়াৰ পিছতে আমেৰিকানজনৰ চকুত পটি বান্ধি তেওঁলোক যৌন সম্ভোগ কৰে। যৌন সম্ভোগৰ মাজতে নিকাই কোঠাটোৰ লাইটবোৰ অফ কৰি দিয়ে৷ ইয়াৰ কেইমিনিটমানৰ পিছতেমানুহজনে তেওঁৰ ডিঙিত বিষ অনুভৱ কৰে।\nলাইট জ্বলাই চকু মেলি মানুহজনে দেখে যে তেওঁ ডিঙিৰ পৰা তেজ ওলাই আছে আৰু নিকাৰ হাতখন তেজৰ দাগ থকা এখন চুৰি। তাৰ পিছত নিকাক ঠেলা মাৰি দি লোকজনে জৰুৰী সেৱাৰ নম্বৰত ফোন কৰে৷ আৰক্ষীয়ে প্ৰকাশ কৰা অনুসৰি নিশা প্ৰায় ১০.৩০ বজাত উক্ত হোটেলৰ পাৰ এটা ফোন কল পাইছিল।\nলগতে পঢ়ক যুদ্ধৰ নতুন মোৰ! ৰাছিয়ান সেনাক আত্মসমৰ্পণৰ আহ্বান ইউক্ৰেইন ৰাষ্ট্ৰপতি জেলেনলস্কিৰ\nঘটনা সংঘটিত কৰিয়ে নিকা কোঠাটোৰ পৰা পলাই সক্ষম হয়। অৱশ্যে পলাই যাওঁতে তেওঁ হোটেলৰ কৰ্মচাৰীসকলক কৈ যায় যে তেওঁ কোঠাটোত কাৰোবাক চুৰিৰে আঘাত কৰি আহিছে।\nপিছত আৰক্ষীয়ে অভিযান চলাই নিকাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে৷ নিকাই দাবী কৰে যে তেওঁ কাচেম চোলেমানীৰ মৃত্যুৰ প্ৰতিশোধ ল’ব বিচাৰিছিল। অৱশ্যে নিকাই লোকজনক হত্যা কৰাৰ উদ্দেশ্য নাছিল বুলিও উল্লেখ কৰিছে৷\nইফালে আৰক্ষীৰ মতে, জেৰাৰ সময়ত নিকাই কাচেম চোলেইমানীক আমেৰিকাই সম্পূৰ্ণ অন্যায় ভাৱে হত্যা কৰি ভুল কৰা বুলি দাবী কৰিছে৷ নিকাই আৰক্ষীক কয় যে ‘‘গ্ৰেভ ডিগাৰ’’ নামৰ এটা গান শুনাৰ পিছতে তেওঁ প্ৰতিশোধ ল’বলৈ অনুপ্ৰাণিত হৈছিল।\nOYO হোটেলৰ দলৱদ্ধ ধৰ্ষণ কাণ্ডৰ মূল অভিযুক্তক গুলীয়াই হত্যা মহানগৰ আৰক্ষীৰ


Caspa Plus in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Caspa Plus ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nCaspa Plus की जानकारी\nCaspa Plus ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Caspa Plus Benefits & Uses in Assamese- Caspa Plus ar laabh aaru byavaharsamuh\nCaspa Plus ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Caspa Plus Dosage & How to Take in Assamese - Caspa Plus ar paali aaru xeya kenedore lobo\nCaspa Plus ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Caspa Plus Side Effects in Assamese- Caspa Plus ar parshwakriyasamuh\nCaspa Plus সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Caspa Plus Related Warnings in Assamese- Caspa Plus xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Caspa Plusৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Caspa Plus with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Caspa Plus ar gurutor kriya-pratikriya\nCaspa Plus মতভেদসমূহ- Caspa Plus Contraindications in Assamese- Caspa Plus nishedhsamuh\nCaspa Plus ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Caspa Plus in Assamese- Caspa Plus ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Caspa Plus ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Caspa Plus Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Caspa Plus kriya-pratikriya\nCaspa Plus ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Caspa Plus Benefits & Uses in Assamese - Caspa Plus ar laabh aaru byavaharsamuh\nCaspa Plus তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nCaspa Plus ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Caspa Plus Dosage & How to Take in Assamese - Caspa Plus ar paali aaru xeya kenedore lobo\nCaspa Plus-ৰ উপাদানসমূহ - Caspa Plus Active Ingredients in Assamese - Caspa Plus-ar upadaansamuh\nCaspa Plus ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Caspa Plus Side Effects in Assamese - Caspa Plus ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Caspa Plus ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nCaspa Plus সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Caspa Plus Related Warnings in Assamese - Caspa Plus xonkranta xatarkatabanisamuh\nCaspa Plus-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Caspa Plusএ মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক, আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Caspa Plus পুনৰাই গ্ৰহণ নকৰিব।\nCaspa Plus-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nCaspa Plus প্ৰথমে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ গ্ৰহণ কৰা উচিত নহয় কাৰণ ইয়াৰ ফলত স্তন্যপায়ী মহিলাৰ গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে।\nবৃক্কত Caspa Plus কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nCaspa Plusৰ বৃক্ক ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nযকৃতত Caspa Plus কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nCaspa Plusৰ কলিজা ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Caspa Plus ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ৰ বাবে Caspa Plus কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Caspa Plusৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Caspa Plus with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Caspa Plus ar gurutor kriya-pratikriya\nCaspa Plus তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nCaspa Plus মতভেদসমূহ - Caspa Plus Contraindications in Assamese - Caspa Plus nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Caspa Plus লোৱা অনুচিত যাতে -\nCaspa Plus ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Caspa Plus in Assamese - Caspa Plus ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Caspa Plus-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, আপনি Caspa Plusৰ প্ৰতি আসক্ত নহয়।\nআপুনি Caspa Plus লোৱাৰ পিছত টোপনি ভাৱ অথবা অৱসাদগ্ৰস্ত যেন অনুভৱ কৰিব পাৰে। সেয়ে এয়া এৰাই চলাটো ভাল।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Caspa Plus লওক।\nহয়, Caspa Plus লৈ মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰিব পাৰি।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Caspa Plus ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Caspa Plus Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Caspa Plus kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Caspa Plusৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Caspa Plus লোৱাটোৱে একো সমস্যাৰ সৃষ্টি নকৰে।\nমদ আৰু Caspa Plusৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nমদৰ সৈতে Caspa Plus সেৱন কৰাটো বিপজ্জনক হ'ব পাৰে।\nCaspa Plus ৰ অনুকল্প - Substitutes for Caspa Plus in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Caspa Plus লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Caspa Plus ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Caspa Plus সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Caspa Plus ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Caspa Plus সেৱন কৰে?


প্ৰধানমন্ত্ৰী কিষাণ (latest update): আপোনাৰ একাউণ্টত ২,০০০ টকা জমা কৰা হোৱা নাই নেকি? এনেদৰে অভিযোগ কৰক-\nMonday, 12 April 2021 10:11 PM\nPm kisan instalment\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী কৃষি সন্মান নিধি যোজনাৰ অধীনত নামভৰ্তি কৰা কৃষকসকলে টকা নাপালে অভিযোগ দাখিল কৰিব লাগিব\nকেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে (নৰেন্দ্ৰ মোডী চৰকাৰে) ইতিমধ্যে কোটি কোটি কৃষকৰ বেংক একাউণ্টলৈ 2,000 টকাৰ 8ম কিস্তি প্ৰেৰণ কৰা আৰম্ভ কৰিছে। প্ৰতি বছৰে 6,000/- টকা কৃষকক কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে প্ৰদান কৰে।\nযদি কোনো কৃষকে এই ধন লাভ কৰা নাই, কেন্দ্ৰীয় কৃষি মন্ত্ৰালয়ে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ দ্বাৰা এক বৃহৎ প্ৰকল্প (প্ৰধানমন্ত্ৰী কিষাণ সন্মান নিধি যোজনা) আৰম্ভ কৰিছে যাক সৰ্বাধিক সংখ্যক কৃষকৰ সৰ্বাধিক লাভালাভৰ ক্ষেত্ৰত সকলো অভিযোগ সমাধানৰ বাবে লোৱা হৈছে।\n2,000 টকা লাভ নকৰা কৃষকে অভিযোগ দিলে যথাসম্ভৱ সোনকালে সমাধান কৰাৰ বিভাগীয় কতৃপক্ষই চেষ্টা কৰে। এই সমস্যাটো কৃষি বিষয়াৰ দ্বাৰা যোগাযোগ কৰিব লাগিব। সোমবাৰৰ পৰা শুক্ৰবাৰলৈ কিষাণ হেল্প ডেস্ক (পি.এম কিষাণ হেল্প ডেস্ক) ইমেইল pmkisanict@gov.in (Email) যোগে অভিযোগ কৰাৰ সুযোগ আছে। অৱশ্যে, যদি সমস্যাটো সমাধান নহয়, তেন্তে (011) 2333 লৈ পোনপটীয়া কল কৰিব পাৰে।\nআৰু পঢ়ক- নিবনুৱা সকলৰ বাবে জীৱিকাৰ এটি পথ বিজ্ঞানসন্মতভাৱে গাহৰি পালন: (Piggery ferming one of the best profitable business of Assam)\nউল্লেখ যোগ্য যে কিষাণ সন্মান নিধি আঁচনি সন্দৰ্ভত যোৱা কেইবামাহধৰি কেইবাটাও অভিযোগ পোৱা গৈছে৷ নাম ভৰ্তি হোৱা স্বত্বেও কেইবাজনো কৃষকে টকা লাভ কৰা নাই৷ একেখন গাঁৱৰ কেইবাজনো কৃষকৰ একাউণ্টলৈ ২ বাৰ কৈ পইচা প্ৰেৰণ কৰা হৈছে যদিও কিস্তিৰ ধন কেইবাজনো কৃষকৰ হিচাপত পোৱা নাই৷\nআৰু পঢ়ক- সুস্বাদু কোমোৰাৰ লাৰু আপুনি ঘৰতে কেনেদৰে বনাব পাৰে শিকো আহক -\nকেইবাজনো কৃষকৰ একাউণ্টলৈ প্ৰথম কিস্তিৰ ধন প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল কিন্তু পৰৱৰ্তী কিস্তি প্ৰেৰণ কৰা হোৱা নাছিল। এই ক্ষেত্ৰত, হিতাধিকাৰীসকলে কৃষি বিষয়াসকলক সুধিব পাৰে যে তেওঁলোকৰ নাম পঞ্জীয়ন কৰা হোৱা নাই নেকি?\nসম্ভৱ হ'লে কিস্তিৰ টকা কিয় একাউণ্টলৈ প্ৰেৰণ কৰা নহ'ল, কোনোবাই সুধিব পাৰে৷ উত্তৰ নাপালে প্ৰকল্পটোৰ হেল্পলাইনৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিব পাৰি৷ কেন্দ্ৰৰ পৰা প্ৰচেষ্টা কৰা হৈছে নামভৰ্তি কৰা কৃষকসকলক ধন দিয়া৷ চৰকাৰৰ এই প্ৰচেষ্টাৰ পিছতো যদি কোনোবাই আন কোনো বাধাৰ সৃষ্টি কৰিছে,' প্ৰতিজন পঞ্জীভুক্ত কৃষকক তেওঁৰ বিৰুদ্ধে অভিযোগ দাখিল কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে৷\nআঁচনিখনৰ কল্যাণ শাখাৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক। দিল্লী 011 23382401 লৈ ফোন কৰক এই নম্বৰ বা ই-মেইল pmkisanhqrs@gov.in আইডিতো পঠাব পাৰে।\nআৰু পঢ়ক- আপুনি পান কার্ডখন আধাৰৰ সৈতে লিংক কৰা নাই নেকি? তেন্তে ঘৰত বহিয়েই অনলাইন মাধ্যমৰে লিংক কৰাই লওক\nPm Kisan Pm kisan complaint\n14 মে'ত দেশৰ সকলো কৃষকে লাভ কৰিব ২০০০কৈ টকা, প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে কৰিলে ঘোষনা\nক'ৰ'না সৃষ্ট পৰিৱেশৰ বাবে উচিত দাম নাপাই উৎপাদিত সামগ্রী নষ্ট কৰিবলৈ বাধ্য হৈছে বহু কৃষকে\nHAV S1: অত্যাধুনিক প্রযুক্তিৰ ভাৰতৰ প্ৰথম স্বয়ংক্ৰিয় হাইব্ৰিড ট্ৰেক্টৰ মুকলি, যিয়ে বর্তমানৰ তুলনাত 50% লৈকে ইন্ধন ৰাহি কৰিব পাৰে(India’s First Automatic Hybrid Tractor Launched)\nজৰুৰীভাৱে ধনৰ প্ৰয়োজন? ঘৰত বহি আপুনি কেনেদৰে লাখ লাখ উপাৰ্জন কৰিব পাৰে ইয়াত জানক


আৰক্ষীৰ পৰা পলাবলৈ চেষ্টা কৰোতেই আৰক্ষীৰ গুলীত আহত ভূ-মাফিয়া নজৰুল ইছলাম – Pratham Khabar\nঘৰ/অপৰাধ/আৰক্ষীৰ পৰা পলাবলৈ চেষ্টা কৰোতেই আৰক্ষীৰ গুলীত আহত ভূ-মাফিয়া নজৰুল ইছলাম\nআৰক্ষীৰ পৰা পলাবলৈ চেষ্টা কৰোতেই আৰক্ষীৰ গুলীত আহত ভূ-মাফিয়া নজৰুল ইছলাম\nবনাঞ্চলত উপস্থিত হোৱাৰ পিছতে নজৰুলে পলাই যাবলৈ চেষ্টা কৰে\nPratham Khabar News Send an email নৱেম্বৰ 20, 2021\n0 219 1 মিনিট পঢ়া\nআৰক্ষীৰ গুলীত ধৰাশায়ী ভূ-মাফিয়া নজৰুল। আৰক্ষীৰ জিম্মাৰ পৰা পলাই যাবলৈ চেষ্টা কৰাৰ সময়তেই গুলীবিদ্ধ ভূ-মাফিয়া নজৰুল ইছলাম। আৰক্ষীৰ গুলীত গুৰুতৰভাৱে আঘাতপ্ৰাপ্ত নজৰুল ইছলাম।\nদীৰ্ঘদিন ধৰি চৰ্চিত এটি নাম-নজৰুল। লামডিং বনাঞ্চলৰ উচ্ছেদৰ সময়ত মুখ্যমন্ত্ৰীৰ মুখতো বাৰে-বাৰে উচ্চাৰিত হৈছিল এই নাম। নজৰুলক বিচাৰি সকলোৱে কৰিছিল চলাথ। কিছুদিন পূৰ্বে আৰক্ষীৰ জিম্মালৈ অহা নজৰুল ইছলামক আজি আৰক্ষীয়ে লৈ গৈছিল লামডিং সংৰক্ষিত বনাঞ্চললৈ।\nবনাঞ্চলত উপস্থিত হোৱাৰ পিছতে আৰক্ষীৰ ওচৰৰ পৰা পলাই যাবলৈ চেষ্টা কৰে নজৰুলে। ইছলামে পলায়ন কৰোঁতে এজন আৰক্ষী বিষয়াৰ পৰা পিষ্টল কাঢ়ি লৈ আৰক্ষীলৈকে গুলী চালনা কৰে। নজৰুলে গুলী চালনা কৰাত আৰক্ষীয়েও ওলোটাই গুলী চালনা কৰিবলৈ উদ্যত হয়। গুলীয়াগুলীৰ ফলত বাওঁ ভৰিত আঘাতপ্ৰাপ্ত হয় ধৃত নজৰুল।\nবৰ্তমান নগাঁও অসামৰিক চিকিৎসালয়ত চিকিৎসাধীন হৈ আছে অপৰাধী নজৰুল।\nউল্লেখযোগ্য যে, নজৰুলক ১৬নৱেম্বৰত গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল আৰু ৩দিনআৰক্ষীৰ জিম্মাত আছিল নজৰুল।\nইয়াৰ পূৰ্বেও, হোজাই আৰক্ষীয়ে এটা উচ্ছেদ অভিযান চলাইছিল য’ত শেহতীয়াকৈ চলোৱা অভিযানত উচ্ছেদ কৰা লোকসকলে নজৰুলৰ নাম প্ৰকাশ কৰিছিল।\nAssam Police eviction drive land grabbing land mafia Lumding lumding police lumding reserve police nazrul islam\nকটন বিশ্ববিদ্যালয়ত নতুন শিক্ষা নীতি সন্দৰ্ভত আলোচনা\nডিমা হাছাওত জুবিন নৌটিয়ালৰ গীতৰ মায়াজালেৰে জীপাল সন্ধিয়া, অসমলৈ আহি কি অনুভৱ জুবিনৰ?\nশিক্ষকৰ ভয়ত স্কুল এৰিলে ছাত্ৰই! ক’ৰ এই ঘটনা চাওঁক…\nঅভি-নীল হত্যাকাণ্ডৰ ৪টা বছৰ! আজিও ন্যায়ৰ অপেক্ষাত পিতৃ-মাতৃ…


APDCL পৰীক্ষাৰ কেলেংকাৰী তথ্য কিদৰে পোহৰলৈ আহিছিল ! মুখ্যমন্ত্ৰীৰ বৰ্ণনা পঢ়ি লওঁক | ASSAM TIMES POST\nAPDCL পৰীক্ষাৰ কেলেংকাৰী তথ্য কিদৰে পোহৰলৈ আহিছিল ! মুখ্যমন্ত্ৰীৰ বৰ্ণনা পঢ়ি লওঁক\n‘যেতিয়া পৰীক্ষাৰ ফলাফল ঘোষণা কৰক বুলি একাংশই হুলস্থুল কৰি থাকিব তেতিয়া গম পাব যে ইয়াত গণ্ডগোল সোমাই আছে’- সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ দিনত অনুষ্ঠিত হোৱা এপিডিচিএল পৰীক্ষা কেলেংকাৰী তথ্য পোহৰলৈ অহাৰ পাছতে এই মন্তৱ্য মুখ্যমন্ত্ৰী ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা ।\nমুখ্যমন্ত্ৰী বিশেষ তদাৰকী শাখাই কেলেংকাৰী যথেষ্ঠ তথ্য ভিত্তিত ১০জন গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছে। গ্ৰেপ্তাৰ কৰা প্ৰমাণ হৈছে এপিডিচিএলৰ প্ৰাৰ্থীসকলৰ সৈতে গ্ৰেপ্তাৰ হোৱা ব্যক্তিসকলে সঘনাই টেলিফোনত যোগাযোগ কৰিছিল। এজন ব্যক্তি ঘৰৰ পৰা উত্তৰ চিট (OMR) আৰু প্ৰশ্নকাকত জব্দ হৈছে। ফলাফল পুনপৰীক্ষণৰ বাবে গুৱাহাটীৰ বিশ্ববিদ্যালয়ক দিয়া হৈছিল। কিন্তু এপিডিচিএলে যিটোৰ এজেঞ্চিক ব্যৱহাৰ কৰিছিল পুনৰ একেটাকে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। ২৭৮জন প্ৰাৰ্থী লগত ব্যক্তিসকল যোগাযোগত আছিল। তাৰ বাবে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছে- শৰ্মাই কয়।\nআনহাতে, এপিডিচিএলৰ বোৰ্ডক অনুষ্ঠিত যোৱা পৰীক্ষাৰ বাতিল কৰি পুনৰ নতুনকৈ অনুষ্ঠিত কৰা পৰামৰ্শ মুখ্যমন্ত্ৰী। প্ৰায় ১৬০০পদৰ বাবে অনুষ্ঠিত হৈছিল পৰীক্ষা।\n‘অসমত এনেধৰণৰ কেলেংকাৰী আৰু বহুত আছে। অহা এমাহত আৰু বহুত দেখিবলৈ পাব। ছমাহৰ ভিতৰত সকলো ঠিক কৰাৰ লক্ষ। কাৰণ ১লাখ নিযুক্তিত খেলিমেলি নহয়’- শৰ্মাই কয়।\nআনহাতে, অসম চৰকাৰৰ বিষয়া কৰ্মচাৰীক উদ্দেশ্য কৰি মুখ্যমন্ত্ৰী শৰ্মাই কয়- দায়িত্বসহকাৰে কাম কৰক।এই চৰকাৰৰ দিনত বেয়া কাম ছোৱা কাৰোৰে ইচ্ছা নাই।\nTotal views : 3143557


আমাৰ ৯ জন সৈনিক নিহত হ'ল আৰু আপুনি টি-২০ খেলিব নেকি? মোদীক প্ৰশ্ন\nঅন্য কৰ্মচাৰী শুই থাকোতেই দুই বন্ধুৱে মিলি চুৰ কৰিলে হোটেলৰ লাখ লাখ টকা, সকলো বন্দী চিচিটিভ কেমেৰাত\n”ভুল তথ্যৰ বাবে নাগালেণ্ডত গুলীচালনা হৈছিল” লোকসভাত গৃহমন্ত্ৰীয়ে ক’লে ১৪ নগা নাগৰিকৰ মৃত্যুৰ কাৰণ\nনিজ ভাতৃয়ে অতি নিৰ্দয়তাৰে হত্যা কৰে গৰ্ভৱতী ভগ্নীৰ, মাতৃৰো সহায়, শেষত নিজেই গৈ থানাত উপস্থিত\nকংগ্ৰেছী বিধায়ক ৰেকিবুদ্দিন আহমেদৰ পত্নী তথা মধ্য প্ৰদেশৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় কংগ্ৰেছ নেত্ৰী নুৰী খানৰ দল ত্যাগ কৰাৰ সিদ্ধান্ত, পিছে…\nUpdated: 20-Oct-21 @ 8:48\nইন্ধনৰ বৰ্ধিত মূল্য আৰু ভাৰতৰ মাটিত চীনৰ বেদখল’ক লৈ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীক আক্ৰমণ কৰি এ আই এম আই এমৰ মুৰব্বী আছাদুদ্দিন ওৱেচিয়ে অভিযোগ কৰে যে মোদীয়ে চীনৰ কথা ক’বলৈ ভয় কৰে।\nহায়দৰাবাদৰ সাংসদজনে কয় যে বিজেপি নেতৃত্বাধীন কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ বিফলতাৰ বাবেই কাশ্মীৰত নাগৰিকসকলক নৃশংসভাৱে হত্যা কৰা হৈছে।\nসোমবাৰে নিশা ওৱেচিয়ে এখন ৰাজহুৱা সভাত ভাষণ দি কয়, ‘প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে দুটা বিষয়ত একো কথা নকয়- পেট্ৰ’ল আৰু ডিজেলৰ মূল্য বৃদ্ধি আৰু চীনা সৈন্যৰ দেশত প্ৰৱেশৰ বিষয় সম্পৰ্কত একো নামাতে। দ্ৰুতগতিত মূল্যবৃদ্ধি হোৱাৰ পিছতো প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে একো কোৱা নাই’।\nওৱেচিয়ে লগতে কয়, ‘আৰু এতিয়া চীনে দেশত প্ৰৱেশ কৰি আৰু ভিতৰত বহি আছে। যেতিয়া পাকিস্তানে পুলৱামাত আক্ৰমণ কৰিছিল, মোদীয়ে কৈছিল যে তেওঁ “ঘৰত সোমাই হত্যা কৰিব” কিন্তু এতিয়া চীনে ভাৰতত প্ৰৱেশ কৰিছে আৰু বহি আছে, তেওঁ একো কৰা নাই। ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে চীনৰ বিষয়ে কথা পাতিবলৈ ভয় কৰে’।\nওৱেচিয়ে আৰু কয়, ‘মোদীজী… আমাৰ নজন সৈনিক নিহত হৈছে আৰু আপুনি টি-২০ খেলিব নেকি? পাকিস্তানে কাশ্মীৰত ভাৰতীয়সকলৰ জীৱনৰ সৈতে টি-২০ খেলি আছে। আইবি (ইণ্টেলিজেঞ্চ ব্যুৰো) আৰু কেন্দ্ৰীয় গৃহমন্ত্ৰী অমিত শ্বাহে কি কৰি আছে। কাশ্মীৰত চোৰাংচোৱা বিভাগে কি কৰি আছে?’\nউল্লেখ্য যে অহা ২৪ অক্টোবৰত ভাৰতে পাকিস্তানৰ বিৰুদ্ধে টি-২০ বিশ্বকাপৰ প্ৰথমখন মেচত মুখামুখি হ’ব। এই মেচখনক লৈ বহু দল-সংগঠন তথা নেতাই আপত্তি দৰ্শাই আছে যে ভাৰতৰ ৯ জন সৈনিকক মৃত্যুমুখলৈ ঠেলি দিয়া পাকিস্তানৰ লগত মেচ খেলিব নালাগে।\nআৰু পঢ়ক : কাৰ বিৰুদ্ধে ৫০ কোটি টকাৰ মানহানিৰ গোচৰ শিল্পা ছেট্টী আৰু স্বামী ৰাজ কুন্দ্ৰাৰ?\n19-Oct-21 @ 21:26


চন্দ্ৰত জীৱাণু!! (পলাক্ষী দৌলবৰুৱা) | Xahitya.Org\nচন্দ্ৰৰ বুকুত জীৱাণু সন্দৰ্ভত বহুতো সন্দেহজনক প্ৰশ্ন উত্থাপন হৈ আহিছে৷ এই প্ৰশ্নটো চন্দ্ৰ অভিযানৰ আৰম্ভনিৰ পৰাই বিজ্ঞানী সকলৰ মনত আহিছিল৷ ১৯৫৯ চনৰ ১৪ চেপ্তেম্বৰত যিখন ৰকেট ছোভিয়েট ৰাছিয়াৰ পৰা চন্দ্ৰৰ বুকু্লৈ পঠিওৱা হৈছিল তাৰ ভিতৰৰ যন্ত্ৰপাতি সমূহ তথা সেই সম্পূৰ্ণ ৰকেটখনেই বীজানুমুক্ত কৰি চন্দ্ৰলৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল৷ চন্দ্ৰ অভিযানৰ সময়ছোৱাত পৃথিৱীৰ এটা বীজাণুও যাতে চন্দ্ৰলৈ যাব নোৱাৰে তাৰ বাবে এই সাবধানতা অবলম্বন কৰা হৈছিল৷\nবাহিৰৰ পৰা চাবলৈ গলে এই সাৱধানতা অপ্ৰয়োজনীয় যেন লাগিব পাৰে৷ কিয়নো চন্দ্ৰৰ ভৌতিক অৱস্থাৰ লগত পৃথিৱীৰ ভৌতিক অৱস্থাৰ এক বহৎ পাৰ্থক্য৷ চন্দ্ৰৰ অভিকৰ্ষ পৃথিৱীৰ অভিকৰ্ষৰ ছয় ভাগৰ এভাগ মাত্ৰ৷ চন্দ্ৰৰ আবহমণ্ডল নথকা হেতুকে চন্দ্ৰত দিনৰ তাপমাত্ৰা ১৩০ চেলছিয়াচৰ বেছি নহয়৷ আৰু ৰাতি তাপমাত্ৰা -১৫০ চেলছিয়াচৰ তললৈ নামি আহে৷ এনে অৱস্থাত তাত কোনো প্ৰাণৰ অস্থিত্ব থকা প্ৰায় অসম্ভব৷ কিন্তু এই অৱস্থাটো মাইক্ৰ-অৰ্গেনিজম বা জীৱানু জীৱিত অৱস্থাত থাকিব পাৰে৷ অক্সিজেন শূণ্য অৱস্থাত তীব্ৰ তেজস্ক্ৰিয় বিকিৰণৰ মাজত অথবা শূন্যাংকৰ তলত কেবাশ ডিগ্ৰী তাপতো বিভিন্ন জীৱাণুয়ে বংশ বৃদ্ধি কৰিব পাৰে৷ তেজস্ক্ৰিয় খনিজ পদাৰ্থৰ মাজত আৰু প্ৰচণ্ড চাপৰ তলত ভুগৰ্ভত জীৱাণুৰ অস্তিত্ব পোৱা সম্ভৱ হৈছে৷ সকলোতকৈ ডাঙৰ কথা হ’ল যে এই দ্ৰুত পৰিবৰ্তনশীল পৰিবেশৰ লগত জীৱাণুবোৰ মিলি যাব পাৰে৷ সেই বাবেই দ্ৰুত গতিত ইয়াৰ বংশ বৃদ্ধি হবলৈ ধৰে৷ বংশানুক্ৰমিক বুলিও কোনো কথা নাই৷ এটা পুৰুষে তাৰ পুৰ্বপুৰুষৰ ধাৰাক ওফৰাই অনায়াসে নতুন পৰিবেশৰ লগত মিশ্ৰিত হৈ পৰিব পাৰে৷ এসময়ত ফ্ৰান্সত এটি পাৰমানৱিক চুঙাৰ ভিতৰত তীব্ৰ তেজস্ক্ৰিয় এলেকাত বেক্টেৰিয়াৰ উপনিবেশ দেখি বিজ্ঞানীসকল স্তম্ভিত হৈ পৰিছিল৷ সেয়ে পাৰ্থিৱ জীৱাণুবোৰ যে চন্দ্ৰ পালেগৈ তাৰ পৰিবেশৰ লগত নিজকে খাপ খুৱাই চন্দ্ৰপৃষ্ঠ দুষিত নকৰিব তাৰ কি মানে আছে? মানুহে যেতিয়া চন্দ্ৰত পদাৰ্পন কৰে অথবা চন্দ্ৰৰ মাটিৰ নমুনা সংগ্ৰহ কৰি পৃথিবীলৈ লৈ আহে, তেতিয়া কি বেক্টেৰিয়া চন্দ্ৰত আগৰে পৰা আছিল আৰু কি বেক্টেৰীয়া পৃথিৱীৰ পৰা যোৱা সেই কথাটো নিৰ্ধাৰণ কৰা যথেষ্ট দুৰুহ হৈ পৰিছিল৷ অৱশ্যে চন্দ্ৰৰ নিজস্ব জীৱাণু থকাটো অস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰি৷\nবিজ্ঞানী সকলে লক্ষ্য কৰি আহিছে যে চন্দ্ৰৰ কোনো এলেকাৰ ৰং পৰিবৰ্তন হৈ থাকে৷ চন্দ্ৰ মাটিৰ থকা গহ্বৰ সদৃশ অংশটিক প্ৰশান্তিৰ সাগৰ বোলা হয় (Sea of serenity) ৷ পুৰ্ণিমাৰ সময়ত চন্দ্ৰৰ মধ্যভাগত পাতল সেউজীয়া ৰঙৰ দৰে আৱৰণ এটি দেখা যায়৷ আঙঠিৰ দৰে asiterscas আৰু herodotus নামৰ পাহাৰ দুটাৰো উত্তৰ-পশ্চিমৰ অংশৰ বহু মাইল দুৰত্বলৈ পূৰ্ণিমাৰ সময়ত হালধীয়া-সেউজীয়া ৰঙৰ দৰে দেখা যায়৷ যি যথেষ্ট স্পষ্ট ৰূপত ধৰা দিয়ে৷ চন্দ্ৰৰ এই ৰঙৰ আবিৰ্ভাবৰ ৰহস্য এই পৰ্য্যন্ত যথাযথভাৱে বাখ্যা কৰিব পৰা হোৱা নাই৷ এই ৰঙ স্থায়ী নহয়৷ চন্দ্ৰভুমিত সূৰ্য্যৰ আলোকৰ ব্যাপ্তি আৰু হ্ৰাস-বৃদ্ধিৰ লগতো এই পৰিবৰ্তনৰ সম্পৰ্ক আছে৷\nজ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী সকলৰ মতে এইয়া এক পাতল তুষাৰৰ আৱৰণৰ বাবে সংঘটিত হয়৷ তেওলোকৰ মতে চন্দ্ৰত এচাটি মৃদু বতাহো বলে৷ কিন্তু সেই বতাহৰ উৎস কি সেয়া বৰ্ণা্লী বিশ্লেষক বা অন্য কোনো উপায়েৰে পৃথিৱীৰ পৰা পৰীক্ষা কৰা কঠিন৷ অধিকাংশ বিজ্ঞানীয়েই উদ্ভিদৰ আবিৰ্ভাৱ বা অন্য কোনো জৈৱ প্ৰক্ৰিয়াৰ বাবে এইয়া সম্ভৱ হব পাৰে বুলি মত নিদিয়ে৷ কিন্তু পৃথিৱীৰ আদিমতম বেক্টেৰিয়াৰ দৰে কোনো জীৱাণুৰ অস্তিত্ব যে চন্দ্ৰত নাই সেই কথা বিজ্ঞনীসকলে উলাই নাই কৰা কিয়নো চন্দ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা কাৰ্বন ডাই অক্সাইড আৰু হাইড্ৰজেন গেচ নিৰ্গত হোৱাৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছে৷\nএগৰাকী ছোভিয়েট ৰাচিয়াৰ বিজ্ঞানীয়ে বৰ্ণালী বিশ্লেষক প্ৰণালীৰ লগত আধুনিক পৰীক্ষা `radio absorption’ প্ৰণালীৰ লগত সংযোগ কৰি প্ৰমাণ কৰিছে যে চন্দ্ৰৰ গিৰি গহ্বৰৰ পৰা একেবাৰে ক্ষীণ এক ধাৰাৰ দৰে এই গেছ নিঃসৃত হৈ আছে৷ চন্দ্ৰ ভুমিত মাইক্ৰঅৰ্গেনিজম জীৱনৰ অনুকুল পৰিবেশ থকা মুঠেও অসম্ভৱ নহয়৷ এই তথ্য মনত ৰখা প্ৰয়োজন যে হাইড্ৰজেনৰ ৰাসায়নিক বিক্ৰিয়াত কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইড পৰ্য্যায়েৰে কাৰ্বন আৰু অক্সিজেনলৈ পৰিণত হব পাৰে৷ এই কথা প্ৰমাণিত হৈছে যে চন্দ্ৰভূমিৰ যিমান গভীৰতালৈ যোৱা হ’ব, তাপমাত্ৰা সিমানেই বৃদ্ধি পাব৷ সেয়ে জীৱাণুবোৰৰ পক্ষে দীৰ্ঘ চন্দ্ৰৰাত্ৰিৰ প্ৰচণ্ড শীতক প্ৰতিৰোধ কৰি বাচি থকা অসম্ভৱ নহয়৷\nচন্দ্ৰ সম্বন্ধে এইসমূহ তথ্যৰ পৰা অন্ততঃ এই কথা প্ৰমানিত হয় যে চন্দ্ৰ বা ইমান দিনে এটি প্ৰাণহীন মহাকাশৰ বস্তু বুলি ভাবি অহা কথাটো সম্পূৰ্ণ সত্য নহবও পাৰে৷\nজোনাকী পৰুৱাৰ কথাৰে-(দেৱাশ্ৰী বৰগোহাঁই)


ব্যতিক্ৰমী ৰূপত মন্ত্ৰী কিৰেণ ৰিজিজু: ছ’চিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল ভিডিঅ’ -\nHomeৰাষ্ট্ৰীয়ব্যতিক্ৰমী ৰূপত মন্ত্ৰী কিৰেণ ৰিজিজু: ছ’চিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল ভিডিঅ’\nব্যতিক্ৰমী ৰূপত মন্ত্ৰী কিৰেণ ৰিজিজু: ছ’চিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল ভিডিঅ’\nডিজিটেল: উত্তৰ-পূব বুলিলেই সংস্কৃতিৰ সমাহাৰ৷ বিভিন্ন জাতি-জনজাতীয় লোকৰ পৰম্পৰাগত নৃত্য-গীতে চহকী কৰে উত্তৰ-পূবৰ সাংস্কৃতিক মঞ্চ৷ অতীতৰেপৰা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলে বহন কৰি আহিছে সমন্বনয়ৰ ধাৰা৷ নানান জাতি-জনজাতিৰ পৰম্পৰাগত গীত-মাতে এক অতুলনীয় মৰম-চেনেহ আৰু ভাতৃত্ববোধৰো সংজ্ঞা দি যায়৷\nঅসমৰ বিহু নাচ, মণিপুৰৰ ৰাসলীলা নৃত্য, অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পপীৰ, বুয়া নৃত্য ইত্যাদি৷ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ নৃত্য-গীতে প্ৰদান কৰা সমন্বয়ৰ ধাৰা সমগ্ৰ দেশতেই চৰ্চিত৷ পিছে এইবাৰ এটি নৃত্য কৰি ছ’চিয়েল মিডিয়াত ব্যাপক সমাদৰ লাভ কৰিছে কেন্দ্ৰীয় আইন আৰু ন্যায় মন্ত্ৰী কিৰেণ ৰিজিজুৱে৷\nতেওঁ টুইটাৰযোগে শ্বেয়াৰ কৰা এটি ভিডিঅ’ৰ পাছতেই তোলপাৰ লাগে সমগ্ৰ ছ’চিয়েল মিডিয়াত৷ তেওঁ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ এটি জনজাতীয় নৃত্য শ্বেয়াৰ কৰিছিল তেওঁৰ টুইটাৰ হেণ্ডেলাৰটোত৷ তেওঁ পোষ্টটোত লিখে যে, ‘বিবেকানন্দ কেন্দ্ৰ বিদ্যালয় প্ৰকল্পৰ নিৰীক্ষণৰ বাবে মই সুন্দৰ কাজালাং গাঁও ভ্ৰমণৰ কৰিছিলো। তেওঁলোকৰ পৰম্পৰা অনুসৰি, সজোলাঙৰ পৰম্পৰাগত নৃত্য পদশন কৰো।’ তাৰ পাছতেই ছ’চিয়েল মিডিয়াত ব্যাপক সঁহাৰি লাভ কৰে মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে৷\nkiren rijiju dance\nPrevious articleজাতিংগাত ভয়ংকৰ পথদুৰ্ঘটনা! গুৰুত্বৰভাৱে আহত কেইবাজনো\nNext articleকুম্বলে-কোহলীয়ে কিদৰে চম্ভালিব ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলক! বিদেশী প্ৰশিক্ষকে নেতৃত্ব দিব নেকি ভাৰতক?


মটৰচাইকেল ডায়েৰিজ (খণ্ড নং ৪) - মূল: চ্চে গুৱেভাৰা, অনুবাদ: আৰহান ইনামূল - মুক্ত চিন্তা\nমটৰচাইকেল ডায়েৰিজ (খণ্ড নং ৪) - মূল: চ্চে গুৱেভাৰা, অনুবাদ: আৰহান ইনামূল\nঅনুবাদ নিবন্ধ প্ৰবন্ধ\nশেষ বান্ধোনটো ছিঙি\nআমি মিৰামাৰৰপৰা ওলাই অহাৰ পিছত একেবাৰে নেক'চ্ছেয়া'ত গৈহে ৰ'লো। তাত আলবাৰ্ট'ৰ এজন পুৰণি বন্ধুৱে নিজৰ প্ৰেক্টিচ কৰি আছিল, তেওঁৰ লগত একেলগে বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল । আমি সেই সম্পূৰ্ণ দূৰত্বটো মাথোঁ এটা ৰাতিপুৱাৰ ভিতৰতে অতিক্ৰম কৰিছিলোঁ, তাত গৈ পাওঁ মানে প্ৰায় দুপৰীয়াৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰাৰ সময় হৈছিল। যদিও আমি বন্ধুৰপৰা উষ্ম আদৰণি লাভ কৰিছিলোঁ তাৰ পৰিৱৰ্তে কিন্তু বন্ধু পত্নীৰপৰা বৰ এটা উৎসাহভৰা ব্যৱহাৰ নাপালোঁ। হয়তো তেওঁ আমাৰ অঘৰী জীৱন যাপনৰ ধৰণ-কৰণ দেখি কিবা বিপদৰ উমান পাইছিল, কিজানিবা আমি তেওঁৰ পতি-দেৱতাকো আমাৰ যাত্ৰাৰ প্ৰতি লোভ লগাই পেলাওঁ।\n"তোমালোকৰ হাতত মাত্ৰ এবছৰ দিনহে দেখোন আছে চিকিৎসক হিচাপে যোগ্যতা লাভ কৰিবলৈ, তেনেস্থলত তোমালোক যে এইদৰে দৰঙে-দিপাঙে ভ্ৰমি ফুৰিছা ? আনকি তোমালোকে এইটোও নিশ্চিত নহয় যে কেতিয়া মানে তোমালোক উভতি যাব পাৰিবা? কি আচৰিত!!" , বন্ধুৰ পত্নীৰ এনে আকস্মিক প্ৰশ্নৰ কোনো যুক্তিযুক্ত উত্তৰ দিব পৰাকৈ আমি বাক্যই গঠন কৰিব নোৱাৰিলোঁ; আমাৰ অস্পষ্ট উত্তৰে তেওঁক আৰু ভয় খুৱাই দিছিল বোধকৰোঁ। অৱশ্যে তেওঁ আমাৰ লগত বেছ আগ্ৰহেৰেই কথা পাতিছিল আৰু আমাক জীৱনৰ নীতিশিক্ষা দি এঘড়ী যুঁজ দিম বুলিয়েই লাগিছিল, আমি জানিছিলোৱেই যে শেষত তেৱেঁই বিজেতাৰ হাঁহি মাৰিব। কাৰণ তেওঁৰ পতিদেৱতাক আমি কব্জা কৰাটো আমাৰ বাবে সাধ্যাতীত আছিল।\nআমি মাৰ-ডেল-প্লাটা'ত থকা আলবাৰ্ট'ৰ এজন ডাক্টৰ বন্ধুক লগ কৰিছিলোঁ। তেওঁ ইতিমধ্যেই পেৰ'নিষ্ট দলত যোগদান কৰিছিল। নেক'চ্ছেয়া'ৰ সেই ডাক্টৰজন নিজৰ ৰাজনৈতিক মতাদৰ্শৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত আছিল। অৱশ্যেই তেওঁলোকৰ মতাদৰ্শগত স্থিতি মৌলবাদী-গোড়া আৰু উগ্ৰ ভিত্তিগত আছিল। সেয়ে মই তেওঁৰপৰা আৰু তেওঁ নিজেও মোৰপৰা দূৰত্ব বৰ্তাই ৰাখিছিল। মোৰ বাবে তেনে এক ৰাজনৈতিক দৰ্শন মোৰ বাবে কদাপি গ্ৰহণযোগ্য নাছিল, আনকি আলবাৰ্ট'ৱেও তেনে চিন্তাধাৰাবোৰৰ প্ৰতি নিজৰ আকৰ্ষণ হেৰুৱাইছিল, য'ত নেকি এটা সময়ত সেই দলৰ নেতাসকলৰ লগত তেওঁৰ ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক আছিল।\nআমাক তিনিদিনৰ বাবে আতিথ্য প্ৰদান কৰি আপ্লুত কৰা বাবে নেক'চ্ছেয়া'ৰ সেই দম্পতিক কৃতজ্ঞতা জনাই অৱশেষত আমি বাহিয়া-ব্লাংকা'লৈ বুলি বাইক ষ্টাৰ্ট দিলো। যদিও অলপ কম-বেছি পৰিমাণে অকলশৰীয়া লাগিছিল তথাপিও কিন্তু মুক্ত-স্বাধীনতা উপভোগ কৰি আমাৰ যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখিলোঁ। বাহিয়া-ব্লাংকা'তো আমাৰ বাবে বন্ধুবৰ্গই বাট চাই আছিল, এইবাৰ তেওঁলোক মোৰ বন্ধু আছিল। তাত গৈ পোৱাৰ পিছত তেওঁলোকেও আমাক উষ্ম আদৰণি আৰু সুন্দৰ আতিথ্য প্ৰদান কৰিছিল। এই দক্ষিণৰ বন্দৰটোত আমি কেইবাদিনো পাৰ কৰি দিছিলোঁ। তাতেই বাইকখন অলপ মেৰামতি কৰাৰ লগতে চহৰখনৰ অলিয়ে-গলিয়ে উদ্দেশ্যবিহীনভাৱে ঘূৰি ফুৰিছিলোঁ। সেইকেইটাই আমাৰ যাত্ৰাকালৰ শেষৰ দিনকেইটা আছিল যেতিয়া আমি টকা-পইচাৰ কথা চিন্তা কৰিব লগীয়া নহৈছিল। পিছলৈ যিহেতু আমি মাংস, ৰুটি আৰু অন্য খোৱা-বোৱাৰ ক্ষেত্ৰত এক কঠিন ডায়েট বৰ্তাই ৰাখিব লগীয়া হৈছিল যাতে হাতত পইচা বাচি থাকে। এনেকুবা মুহূৰ্তও আহিছিল যেতিয়া মুখলৈ ৰুটি এখন নিওঁতে ৰুটিখনে যেন আমাক সাৱধানবাণী শুনাইছিল, "এইবাৰেই ভালকৈ খাই ল বেটা, ইয়াৰ পিছত বৰ এটা সহজতে আৰু সোনকালে নাহো আৰু কিন্তু", আমিও তেতিয়া গৰহৰ দৰে নোপোৱাই পোৱাৰ নিচিনাকে ৰুটিখন টপাটপ খাবলৈ লাগি গৈছিলোঁ। আচলতে আমি উটৰ দৰে আমাৰ পেটৰ ভিতৰত যেন পিছলৈ ব্যৱহাৰ কৰিব পৰাকৈ খাদ্য সঞ্চয় কৰি থ’ব পৰা ভঁৰাল এটা নিৰ্মাণ কৰি ল’ব বিচাৰিছিলোঁ।\nআমি তাৰপৰা বিদায় লোৱাৰ আগনিশা মোৰ বিৰাট কাহ আৰু জ্বৰ উঠিছিল, তাতে আমি বাহিয়া-ব্লাংকা ত্যাগ কৰোতে ইতিমধ্যেই এদিন পলম হৈছিল। অৱশেষত বিয়লি প্ৰায় তিনি বজাত আমি তপত বেলিটো মূৰৰ ওপৰত লৈ তাৰপৰা বিদায় মাগিছিলো। যেতিয়া আমি মেডান'চ'ৰ তপত বালিৰ মাজেৰে যাব লগীয়া হৈছিল তেতিয়া আমাৰ অৱস্থা বাৰুকৈয়ে কাহিল হৈছিল। আমাৰ বৰ এটা সুস্থ অৱস্থাত নথকা গধুৰ বাইকখন সেই বালিৰ ওপৰেদি চলাই নিওঁতে আলবাৰ্ট'ৱে কিছু যুঁজ দিব লগীয়া হৈছিল, মাজে মাজে বাইকখনে চালকৰ আজ্ঞা নামানি চকাকেইটাই তাণ্ডৱ নৃত্য কৰিবলৈ ধৰিছিল। তেনেদৰেই যুঁজি-বাগৰি আৰু ছয়বাৰমান পথালি দি দি পৰাৰ পিছত আমি অৱশেষত অলপ জিৰণি ল'ব পাৰিছিলোঁ। তাৰ পিছৰছোৱা বাট মই চলাম বুলি ল'লো, অলপ বেছিকৈয়ে এক্সিলেটৰ পকাই দিছিলোঁ যাতে ইতিমধ্যেই আমি লোকচান কৰা সময়খিনি মিলাব পাৰোঁ। কিন্তু তেতিয়াই ঘটিল আমাৰ গোটেই যাত্ৰাকালৰ আটাইতকৈ ভয়ানক দুৰ্ঘটনাটো। যদিও আলবাৰ্ট'ৱে বৰ এটা দুখ নাপালে, কিন্তু মোৰ ভৰিখন বাইকখনৰ ছিলিণ্ডাৰটোৱে হেঁচা মাৰি ধৰাৰ লগতে বহুত দিনলৈকে থাকি যোৱাকৈ আঁচোৰ বহুৱাই দিলে। তাৰ পিছতে ভূতৰ ওপৰত দানহ পৰাদি হুৰহুৰকৈ নামি অহা বৰষুণজাকে আমাক যিমান সোনকালে হয় এখন চালি বিচাৰিবলৈ বাধ্য কৰালে, কিন্তু তাত গৈ পোৱাৰ আগতে আমি প্ৰায় ৩০০ মিটাৰমানৰ বোকাময় পথ অতিক্ৰম কৰিব লগীয়া হৈছিল, যিখিনি পাৰ কৰোতে আমি তিনিবাৰমান উৰি যোৱাৰ দৰে উফৰি পৰিছিলো। অৱশেষত যেতিয়া আমি আশ্ৰয় শিবিৰ পালোগৈ তেতিয়া অনুভৱ কৰিছিলোঁ এটা দিনতে ন-বাৰকৈ দুৰ্ঘটনাৰ সন্মুখীন হোৱাৰ অভিজ্ঞতাই আমাক সঁচাকৈয়ে যেন সাৱধানবানী শুনাই দিলে, ভৱিষ্যতে অ-প্ৰতিপালিত আৰু বেয়া পথৰ ওপৰেদি যাত্ৰা কৰোতে পাৰ কৰিব লগীয়া বিপদৰ বিষয়ে। তাৰ পিছতে আমি পৰি দিছিলোঁ শিবিৰটোৰ বিছনাখনৰ ওপৰত । যদিও শুই দিছিলো মোৰ চকুকেইটাই কিন্তু টোপনি যাবলৈ বিচৰা নাছিল। দুটা সেউজীয়া বিন্দু মোৰ দুচকুত ভাহি আছিল, যি সেই পৃথিৱীখন প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল যিখন মই পিছলৈ এৰি আহিছিলোঁ মৃত অৱস্থাত সেই তথাকথিত মুক্তিকামিতাক হেঁচুকি-ঠেলি, যাৰ বাবে মই চিঞৰিছিলো।\nNo Comments : "মটৰচাইকেল ডায়েৰিজ (খণ্ড নং ৪) - মূল: চ্চে গুৱেভাৰা, অনুবাদ: আৰহান ইনামূল"


Lokat in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Lokat ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nLokat ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Lokat Price and Pack Size in Assamese - Lokat ar mulya aaru pakor size\nLokat की जानकारी\nLokat ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Lokat Benefits & Uses in Assamese- Lokat ar laabh aaru byavaharsamuh\nLokat ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Lokat Dosage & How to Take in Assamese - Lokat ar paali aaru xeya kenedore lobo\nLokat ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Lokat Side Effects in Assamese- Lokat ar parshwakriyasamuh\nLokat সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Lokat Related Warnings in Assamese- Lokat xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Lokatৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Lokat with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Lokat ar gurutor kriya-pratikriya\nLokat মতভেদসমূহ- Lokat Contraindications in Assamese- Lokat nishedhsamuh\nLokat ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Lokat in Assamese- Lokat ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Lokat ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Lokat Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Lokat kriya-pratikriya\nLokat ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Lokat Benefits & Uses in Assamese - Lokat ar laabh aaru byavaharsamuh\nLokat তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nLokat ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Lokat Dosage & How to Take in Assamese - Lokat ar paali aaru xeya kenedore lobo\nLokat-ৰ উপাদানসমূহ - Lokat Active Ingredients in Assamese - Lokat-ar upadaansamuh\nLokat ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Lokat Side Effects in Assamese - Lokat ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Lokat ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nLokat সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Lokat Related Warnings in Assamese - Lokat xonkranta xatarkatabanisamuh\nLokat-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nLokat ৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত বহুতো ভয়ানক পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে, গতিকে ইয়াক চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে গ্ৰহণ নকৰিব।\nLokat-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nযিবোৰ মহিলাই স্তনপান কৰাই আছে সেইবোৰে Lokat গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত গম্ভীৰ ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰিব পাৰে। ইয়াক কেৱল চিকিতসকৰ নিৰীক্ষণত গ্ৰহণ কৰা উচিত নহয়।\nবৃক্কত Lokat কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক can be affected by Lokatৰ দ্বাৰা [Organ] প্ৰভাবিত হব পাৰে। আপুনি যদি এইবিধ ঔষধৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে আপুনি ইয়াক পুনৰাই গ্ৰহণ কৰা উচিত।\nযকৃতত Lokat কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nLokat গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত আপোনাৰ কলিজা ত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। যদি এয়া হয় তেন্তে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ বন্ধ কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক আৰু তেখেতে কোৱা অনুসৰি কৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Lokat ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nLokatৰ হৃদয় ৰ ওপৰত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Lokatৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Lokat with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Lokat ar gurutor kriya-pratikriya\nLokat তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nLokat মতভেদসমূহ - Lokat Contraindications in Assamese - Lokat nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Lokat লোৱা অনুচিত যাতে -\nLokat ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Lokat in Assamese - Lokat ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Lokat-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Lokatয়ে অভ্যাসৰ সৃষ্টি নকৰে।\nLokat আপোনাক টোপনি নলগায় বা তন্দ্ৰাচ্ছন্ন নকৰে। আপুনি মেচিন আদি চলাব পাৰে।\nহয়, কিন্তু আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Lokat লোৱা উচিত।\nমানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ বাবে Lokat লৈ কোনো লাভ নাই।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Lokat ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Lokat Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Lokat kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Lokatৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Lokat আৰু দৰৱে কেনেদৰে প্ৰভাৱ পেলাব তাৰ বিষয়ে কোৱাটো টান।\nমদ আৰু Lokatৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nLokat আৰু মদ একেলগে পান কৰাৰ ফলত আপোনাৰ দেহত গুৰুতৰ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nLokat ৰ অনুকল্প - Substitutes for Lokat in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Lokat লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Lokat ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Lokat সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Lokat ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Lokat সেৱন কৰে?


শিক্ষাৰ সামাজিক সম্পৰ্কৰ বিৱৰণ — Vikaspedia\nশিক্ষাৰ সামাজিক সম্পৰ্ক মানে কি\nসমাজীকৰণ কাক বোলে-\nসামাজিক অন্তৰা বা সামাজিক পাৰস্পৰিকতাঃ\nসামাজিক পাৰস্পৰিকতাৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰঃ\nসমাজীকৰণ প্ৰক্ৰিয়া স্বৰূপে শিক্ষাঃ\nসামাজিক অনুষ্ঠান স্বৰূপে স্কুলঃ\nশিশুৰ সমাজীকৰণত স্কুলৰ ভূমিকাঃ\nপাঠ্যক্ৰমৰ সংকীৰ্ণ আৰু ব্যাপক অৰ্থঃ\nচলিত পাঠ্যক্ৰমৰ আসোঁৱাহঃ\nপাঠ্যক্ৰম প্ৰস্তুতিকৰণৰ নীতিসমূহঃ\nশিক্ষা বুলিলে আমি কেৱল গতানুগতিক বিধৰ আনুষ্ঠানিক শিক্ষাকেই নুবুজো। ইয়াৰ বহল আৰু ব্যাপক অৰ্থৰ উপলব্ধি কেৱল সমাজৰ পটভূমিতহে কৰিব পৰা যায়। সমাজক বাদ দি শিক্ষাৰ অধ্যয়ন আৰু আলোচনা সম্পূৰ্ণ হ’ব নোৱাৰে। শিক্ষাক এবিধ সচেতনভাৱে নিয়ন্ত্ৰিত কৰা সামাজিক প্ৰক্ৰিয়া বুলি কোৱা হয়। এই কথাৰ অৰ্থ বিশেষ তাৎপৰ্যপূৰ্ণ। শিক্ষাক সচেতনভাৱে নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে ব্যক্তিৰ ক্ৰিয়া-আচৰণবোৰ আশানুৰূপভাৱে আৰু সমাজৰ গ্ৰহণযোগ্যভাৱে গঢ় দি তোলা। মানুহ সামাজিক জীৱ। সমাজ পৰিচালনাৰ বাবে সকলোৰে সন্মতি আৰু স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত অথবা গ্ৰহণযোগ্য কেতবোৰ নীতি আৰু পদ্ধতি নিৰ্ধাৰণ কৰি লোৱা হয়। এই নীতি আৰু পদ্ধতি সেই সমাজৰ প্ৰতিজন লোকেই মানি চলিব লাগে। সমাজৰ লোকৰ সন্মতি নথকা যিকোনো ক্ৰিয়া-আচৰণ মানুহে জন্তুৰ দৰে নিৰ্বোধ আৰু প্ৰবৃত্তি পৰিচালিতভাৱে কৰিব নোৱাৰে। মানুহৰ ক্ষুধা-তৃষ্ণা, যৌন প্ৰবৃত্তি আদি জৈৱিক প্ৰয়োজনবোৰ পূৰণৰ বাবে কৰা আচৰণ জন্তুৰ দৰে অবাধে কৰিব নোৱাৰে। সমাজে বান্ধি দিয়া নীতি-নিয়ম, আৰ্হি বা আদৰ্শ ৰক্ষা কৰিহে তেনে আচৰণ কৰিব পাৰে। জৈৱিক প্ৰয়োজনমুখী আচৰণ এনে সচেতন আৰু সমাজৰ গ্ৰহণযোগ্যভাৱে নিয়ন্ত্ৰণ কৰা কাৰ্যই হৈছে শিক্ষা। ইয়াত সমাজ-বিজ্ঞানৰ কেইটামান মৌলিক ধাৰণা আৰু তাৰ শৈক্ষিক তাৎপৰ্য দাঙি ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে।\nসমাজীকৰণ হৈছে ব্যক্তিৰ সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক জীৱনৰ পৰিৱেশত নিজকে খাপ খুৱাই তোলা এক প্ৰক্ৰিয়া। ইয়াৰ যোগেদি ব্যক্তিয়ে জাতিগতভাৱে উত্তৰাধিকাৰী হোৱা তেওঁৰ সামাজিক ঐতিহ্য আৰু সংস্কৃতি স্বৰূপে আস্থা, নিস্থা, বিশ্বাস, অভ্যাস, জ্ঞান-অভিজ্ঞতা, ৰীতি-নীতি, ধৰ্মীয় আৰু নৈতিক অনুভূতি আদি থাকে। এই সমূহে এটা জাতি বা এখন সমাজৰ সংস্কৃতি তথা জীৱন পদ্ধতি ৰচনা আৰু পৰিচালনা কৰে। সেই সমাজৰ অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা প্ৰতিটি নৱাগত শিশুৰ ক্ৰিয়া আচৰণসমূহ এই সাংস্কৃতিক বৈশিষ্ট্যৰ অনুৱৰ্তী কৰি তোলা কাৰ্যই হৈছে সমাজীকৰণ।\nআমাৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ ক্ৰিয়া-আচৰণসমূহ সূক্ষ্মভাৱে নিৰীক্ষণ কৰিলে শিশুৰ সমাজীকৰণৰ এই প্ৰক্ৰিয়া সহজে অনুমান কৰিব পাৰি। এটি শিশু জন্ম হোৱাৰ পিছৰে পৰা পৰৱৰ্তী কালৰ বিকাশৰ বিভিন্ন পৰ্যায়ত সি ক্ৰমে সমাজৰ গ্ৰহণযোগ্য ক্ৰিয়া আচৰণবোৰ আয়ত্ব কৰিবলৈ শিকে। হাত-মুখ ধোৱা, গা-ধোৱা, প্ৰসাধন সামগ্ৰীৰ ব্যৱহাৰ, লাজ নিবাৰণৰ বাবে আৰু দৈহিক প্ৰয়োজন পূৰণৰ বাবে নানা ধৰণৰ সাজ-পোচাক পৰিধান কৰা আদি কাৰ্য সমাজৰ গ্ৰহণযোগ্য পদ্ধতিৰে কৰিবলৈ শিকে। সেইদৰে ভাষাৰ প্ৰয়োগ কৰিবলৈ শিকা, উৎসৱ-পৰ্ব আৰু মাংগলিক কাৰ্য আদি পালন কৰা আৰু সুখ-দুখৰ বিভিন্ন আৱেগিক পৰিস্থিতিতো শুভেচ্ছা, আন্তৰিকতা, সহানুভূতি, সমবেদনা আদি জ্ঞাপন কৰিবলৈ শিকা কাৰ্যসমূহ সামাজিকভাৱে প্ৰত্যাশিত আৰু আদৰণীয়। এনেবোৰ ক্ৰিয়া-আচৰণ গ্ৰহণৰ যোগেদি এটি ব্যক্তিকেন্দ্ৰিক, প্ৰবৃত্তি পৰিচালিত আৰু অসামাজিক শিশুক সমাজমুখী কৰি তোলা হয়। চমুকৈ কবলৈ হ’লে জৈৱিক প্ৰয়োজনমুখী ব্যক্তিক ইয়াৰ যোগেদি সামাজিক প্ৰয়োজনমুখী কৰি তোলা হয়। সচেতন আৰু পৰিকল্পিতভাৱে শিশুক সমাজৰ এই প্ৰচলিত নীতি-নিয়মৰ মাজলৈ লৈ অহা অথবা অনুগামী কৰি তোলা কাৰ্যকে সমাজীকৰণ কৰা বুলি কোৱা হয়।\nসমাজ মনোবিজ্ঞানীসকলে ইয়াক মনোবৈজ্ঞানিক দৃষ্টিকোণৰ পৰাও ব্যাখ্যা দিবলৈ বিচাৰে। তেওঁলোকৰ মতে ব্যক্তিৰ সামাজিক বিকাশেই হৈছে সমাজীকৰণ প্ৰক্ৰিয়া। এই দৃষ্টিকোণৰ পৰা কোৱা হয় যে ব্যক্তিয়ে নিজ মনত সমাজৰ প্ৰতি গঢ়ি তোলা বন্ধুতা, সহযোগিতা, প্ৰতিযোগিতা আৰু সামাজিক আদৰ্শ আদিৰ মনোভাৱ সমাজীকৰণৰ ফলস্বৰূপ। এনেদৰে সামাজিক বিকাশ লাভ কৰা ব্যক্তিয়ে সামাজিক পৰিৱেশত নিজকে ভালদৰে সমাযোজন স্থাপন কৰিব পাৰে। সমাজীকৰণ কাৰ্যই তেওঁক সমাজৰ চিন্তা, ক্ৰিয়া আৰু অনুভূতি সম্বন্ধীয় বিভিন্ন পৰিস্থিতিত সৰ্বতোপ্ৰকাৰে আনৰ লগত যথোচিতভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ শিকায়। ইয়াৰ ফলস্বৰূপে সুস্থ ব্যক্তিত্বৰ বিকাশ আৰু সামাজিক পৈনতা লাভ কৰিব পাৰি।\nসামাজিক অন্তৰা হৈছে দুজন বা ততোধিক লোকৰ মাজত থকা সম্বন্ধ যাৰ যোগেদি এজনৰ আচৰণ আনজনৰ আচৰণৰ দ্বাৰা সংশোধন কৰা হয়। ব্যক্তিৰ সমাজীকৰণৰ বাবে বিভিন্ন ব্যক্তি আৰু গোষ্ঠীৰ মাজত পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়াৰ প্ৰয়োজন। এনে ক্ৰিয়াৰ অবিহনে ব্যক্তিয়ে সমাজৰ প্ৰয়োজনীয় আৰু গ্ৰহণযোগ্য ক্ৰিয়া আচৰণ লাভ কৰিব নোৱাৰে। সমাজৰ মাজত থাকিলে এজন লোকে আনৰ প্ৰতি সামাজিকভাৱে আচৰণ প্ৰদৰ্শন কৰিব লাগে। এনে সামাজিক আচৰণৰ বিশেষত্ব এয়ে যে ব্যক্তিয়ে আন লোকৰ অস্তিত্ব আৰু ক্ৰিয়াৰ প্ৰতি সচেতনতা অনুভৱ কৰিব লাগে। তেনে ক্ৰিয়াৰ প্ৰতি তেওঁৰ প্ৰতিক্ৰিয়া অথবা অভিব্যক্তি প্ৰকাশ কৰিব লাগে। সমাজীকৰণ কৰা এজন লোকে সমাজৰ আন লোকৰ প্ৰতি নিৰ্লিপ্ত, উদাসীন অথবা আওকণীয়া হৈ থাকিব নোৱাৰে। আনৰ স্থিতিৰ প্ৰতি সচেতন হৈ উঠি পৰিস্থিতি অনুযায়ী সুখ-দুখৰ প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰিব লাগে। সামাজিকভাৱে পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া কৰিবৰ বাবে সেয়েহে ব্যক্তিয়ে সমাজৰ আন আন ব্যক্তিৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিব লাগে। আনৰ ক্ৰিয়া আচৰণ সচেতনভাৱে লক্ষ্য কৰিব লাগে, আনৰ ক্ৰিয়াৰ প্ৰতি যথোচিতভাৱে প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব লাগে আৰু তেনে প্ৰতিক্ৰিয়াৰ প্ৰত্যুত্তৰ বা পৰিণতিও আনৰ পৰা আশা কৰিব লাগে। সমাজৰ মাজত ব্যক্তি বিশেষৰ এনে পাৰস্পৰিক সম্বন্ধ স্থাপনকেই সামাজিক অন্তৰা বা সামাজিক পাৰস্পৰিকতা বোলা হয়।\nব্যক্তিৰ সমাজীকৰণৰ বাবে প্ৰয়োজন হোৱা এই সামাজিক পাৰস্পৰিকতাৰ কাৰ্যক বহলভাৱে দুটা পৰ্যায়ত ভাগ কৰিব পাৰি, যেনে- (ক) প্ৰাথমিক আৰু (খ) দ্বিতীয়ক। প্ৰাথমিক পৰ্যায়ৰ দ্বাৰা ব্যক্তি বিশেষৰ মাজত সাধাৰণভাৱে হোৱা ক্ৰিয়াৰ পাৰস্পৰিকতাকেই বুজোৱা হয়। দ্বিতীয়ক পৰ্যায়ৰ দ্বাৰা ব্যক্তি বিশেষ আৰু তেওঁলোকৰ সামাজিক সংস্কৃতিৰ মাজত হোৱা ব্যাপক পৰিসৰৰ পাৰস্পৰিকতাক বুজোৱা হয়।\nব্যক্তিয়ে সামাজিক পাৰস্পৰিকতা লাভ কৰিবৰ বাবে বিভিন্ন উপায় গ্ৰহণ কৰিব পাৰে। ইয়াৰ কেইটামান বিশেষ ধৰণ বা প্ৰকাৰ তলত বৰ্ণনা কৰা হৈছে।\nসহযোগিতাঃ ব্যক্তিগত অথবা সামূহিকভাৱে লক্ষ্য পূৰণৰ বাবে আন ব্যক্তি বা সমূহৰ লগত মিলি-জুলি কাম কৰাকে সহযোগিতা বোলা হয়। ইয়াৰ বাবে ব্যক্তিৰ মনত লক্ষ্য-উদ্দেশ্যৰ মিল আৰু সংগঠিত ক্ৰিয়া প্ৰচেষ্টা এই দুটা বিশেষ অৱস্থাৰ প্ৰয়োজন। সহযোগিতা প্ৰত্যক্ষ আৰু পৰোক্ষ দুয়ো বিধৰেই হ’ব পাৰে। একেলগে ধৰি-মেলি এটা খুটা ঠিয় কৰা, সভাত সকলোৱে সমানে আলোচনা কৰি এটা প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰা আদি কাৰ্য প্ৰত্যক্ষ সহযোগিতাৰ নিদৰ্শন। স্কুলত ছাত্ৰৰ চৰিত্ৰ গঠন আৰু ব্যক্তিত্ব বিকাশৰ বাবে বিভিন্ন শিক্ষকে নিজ নিজভাৱে বিষয় শিক্ষাৰ চেষ্টা কৰা কাৰ্য হৈছে পৰোক্ষ সহযোগিতাৰ নিদৰ্শন। সামাজিক পাৰস্পৰিকতাৰ ক্ষেত্ৰত এনেবোৰ সহযোগিতাই সমাজৰ মনোবল বৃদ্ধি কৰে, সাংস্কৃতিক জীৱন উন্নত আৰু বিকাশশীল কৰি তোলে আৰু ব্যক্তিত্বৰ সমযোজন স্থাপনত সহায় কৰে।\nপ্ৰতিযোগিতাঃ ব্যক্তি আৰু সমাজৰ মাজত পৰোক্ষ, অচেতন তথা নৈৰ্ব্যক্তিকভাৱে কৰা ই এক সামাজিক যুঁজ বুলিব পাৰি। মানুহৰ জৈৱিক, মানসিক আৰু সামাজিক প্ৰয়োজনবোৰ পূৰণ কৰিব পৰাকৈ কোনো বস্তু বা বিষয় পাব পৰা নহ’লে তাক লাভ কৰিবৰ বাবে মানুহৰ মাজত এই যুঁজ বা প্ৰতিযোগিতাৰ মনোভাৱ সৃষ্টি হয়। এনে প্ৰতিযোগিতা টকা-পইচা, ধন-সম্পত্তি আদি বস্তুৰ বাবেও হ’ব পাৰে অথবা ক্ষমতা, প্ৰভূত্ব, সন্মান, যৌন তৃপ্তি আদিৰ বাবেও হ’ব পাৰে। এই প্ৰতিযোগিতাৰ যুঁজ মানুহ আৰু জীৱজগতৰ মাজত চিৰন্তনভাৱে চলি আহিছে। দেহ-মানসিকভাৱে প্ৰতিযোগিতাৰ দ্বাৰা যোগ্য প্ৰমাণিত হোৱা জনেহে পৃথিৱীত জীয়াই থাকিব পাৰে। ই ব্যক্তিক সমাজত নিজৰ ব্যক্তিত্ব আৰু ভূমিকা সম্বন্ধে আত্ম-সচেতন কৰি তোলে। মানুহৰ মনত কৰ্মস্পৃহা আৰু অভিৰোচনৰ সৃষ্টি কৰি তুলি ই বিকাশৰ গতিও অব্যাহত কৰি ৰাখে।\nসংঘৰ্ষঃ ব্যক্তিয়ে সচেতন আৰু ইচ্ছাকৃতভাৱে আনৰ লগত বিৰোধিতা কৰা ই এক কাৰ্যবিশেষ। সংঘৰ্ষ প্ৰতিযোগিতাতকৈ অধিক শত্ৰু ভাৱাপন্ন বিধৰ হয়। ইয়াত ব্যক্তি অথবা সমূহে প্ৰত্যক্ষভাৱে প্ৰত্যাহ্বান কৰি, আক্ৰমণ কৰি অথবা আক্ৰমণৰ ভয় দেখুৱাই নিজ উদ্দেশ্য পূৰণ কৰিবলৈ বিচাৰে। ব্যক্তি আৰু সমূহৰ নিজ নিজ স্বাৰ্থৰ অমিল অথবা বিপৰীতমুখী হোৱাটোৱেই সংঘৰ্ষৰ কাৰণ। দুটা দলৰ মাজত হোৱা সংঘৰ্ষই দলীয় ঐক্য অধিক শক্তিশালী কৰি তোলে। এটা জাতি বা এখন দেশৰ লোকৰ ক্ষেত্ৰত এই কথা খাটে। অৱশ্যে ব্যক্তিৰ মাজত হোৱা সংঘৰ্ষই সামূহিক ঐক্যৰ ক্ষতিসাধন কৰে। ই সমাজৰ প্ৰচলিত নীতি-নিয়মৰো উলংঘা কৰে।\nউপযোজনঃ ব্যক্তিয়ে কোনো পৰিৱৰ্তিত অৱস্থাত নিজকে সুসামঞ্জস্য ৰক্ষা কৰি তুলিবৰ বাবে তেওঁৰ পূৰ্বৰ ক্ৰিয়া-আচৰণ, অভ্যাস, দৃষ্টিভংগী, মনোভাৱ আদি তাৰ উপযুক্ত কৰি গঢ় দিয়াকে উপযোজন বোলা হয়। ইয়াক সংঘৰ্ষৰ পৰৱৰ্তী অৱস্থা বুলিও ক’ব পাৰি। পৰিস্থিতিৰ প্ৰতি উগ্ৰ মনোভাৱৰ লোকে অৱশেষত নিজক শান্ত আৰু সন্তুষ্ট কৰিবৰ বাবে এৰা-ধৰাৰ মনোভাৱেৰে অৱস্থাৰ লগত নিজকে মিলাবলৈ চেষ্টা কৰে। বলপূৰ্বকভাৱে বা ভয় দেখুৱাই, সমিল মিলেৰে, মধ্যস্থতা কৰি, সহনশীলতাৰে, অৱস্থা বা পৰিস্থিতিৰ ৰূপান্ত সাধন কৰি, অধীনতা স্বীকাৰ কৰি আদি নানা উপায়েৰে এই উপযোজন স্থাপন কৰা হয়। ইয়াৰ যোগেদি অসুস্থ আৰু অপ্ৰত্যাশিত পৰিস্থিতিৰ পৰা নিজক ৰক্ষা কৰি সুস্থ অৱস্থা লাভ কৰাত ব্যক্তিক সহায় কৰে।\nসমনয়নঃ এটা ভিন্ন ভাষা-সংস্কৃতি অথবা ধৰ্মগোষ্ঠীৰ লোকে আন এটা পৃথক গোষ্ঠীৰ লোকৰ লগত ভাৱধাৰা, চিন্তাধাৰা আদিত মিলিত কৰা কাৰ্যক সমনয়ন কৰা বুলি কোৱা হয়। ইয়াৰ ফলত পূৰ্বে দুটা গোষ্ঠীৰ লোকৰ মাজত থকা বৈষম্য বা ভেদ ভাৱ নোহোৱা হৈ পৰি এটা গোষ্ঠীৰ লোকত পৰিণত হয়। বিদেশী লোকসকলে আন দেশলৈ গৈ সেই দেশৰ লোকৰ লগত মিলিযোৱা অৱস্থা হৈছে সমনয়নৰ বাস্তৱ দৃষ্টান্ত। ই এক সময়সাপেক্ষ ব্যৱস্থা য’ত নতুন পুৰুষসকলে মূল সংস্কৃতি গোষ্ঠীলোকৰ লগত মিলিব লগা হয়। ইয়াৰ বাবে সংশ্লিষ্ট দুয়োটা গোষ্ঠীৰ লোকৰ মাজত সদ্ভাৱ, ঘনিষ্ঠতা, বৈবাহিক সম্বন্ধ, অৰ্থনৈতিক সহযোগিতা আৰু সাংস্কৃতিক উদাৰতা আদি ভাবৰ প্ৰয়োজন।\nসামাজিক আদৰ্শঃ সমাজ বৰ্তি থাকিবলৈ, সমাজৰ লোকৰ আশা-আকাংক্ষা উপযুক্তভাৱে পূৰণ কৰিবলৈ আৰু সমাজক ভৱিষ্যতৰ এক নিৰ্দিষ্ট পথত আগুৱাই নিবলৈ একো একোটা সামাজিক আদৰ্শৰ প্ৰয়োজন। ই হৈছে সমাজত বাস কৰা সৰ্বাধিক সংখ্যক লোকৰ সাধাৰণভাৱে গ্ৰহণযোগ্য একো একোটা নীতি বা ক্ৰিয়া পদ্ধতি। সমাজত বাস কৰিবলৈ হ’লে সমাজৰ লোকে উপযুক্ত বুলি গ্ৰহণ কৰা এই নীতি-নিয়ম আৰু পন্থাসমূহ মানি চলিব লাগে। ইয়াক পালনৰ যোগেদিহে এখন সমাজৰ স্বৰূপ প্ৰকাশ পায়। সমাজৰ লোকে প্ৰকাশ কৰা ভাৱধাৰা, চিন্তাধাৰা, ব্যক্তিগত জীৱনৰ আশা-আকাংক্ষা, প্ৰয়োজন আদিয়ে ইয়াক গঢ় দি তোলে। ইয়াৰ উপৰি সমাজৰ সাংস্কৃতিক পৰম্পৰা, ৰাজনৈতিক আশা-আকাংক্ষা, অৰ্থনৈতিক প্ৰয়োজনীয়তা আৰু শিক্ষাৰ ভৱিষ্যৎ লক্ষ্য-উদ্দেশ্য আদিৰ ওপৰত ই সামূহিকভাৱে নিৰ্ভৰ কৰে।\nসামাজিক আদৰ্শ সেয়েহে দৰ্শনৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত। ইয়াক সমাজদৰ্শনেহে সমাজৰ সকলোৰে সাধাৰণভাৱে গ্ৰহণযোগ্য স্বৰূপে নিৰ্ধাৰণ কৰিব পাৰে। সমাজৰ বিভিন্ন সময়ত আৱিৰ্ভাৱ হোৱা দাৰ্শনিক, ধৰ্মগুৰু আৰু সমাজ সংস্কাৰক সকলে সমাজৰ লোকৰ বাবে ইয়াক ৰচনা কৰে। তেওঁলোকে দেখুৱাই যোৱা সামাজিক আদৰ্শৰ পথ গ্ৰহণ কৰি সৰ্ব-সাধাৰণ লোক বিকাশৰ পথেদি অগ্ৰসৰ হয়। বুদ্ধদেৱ, শংকৰদেৱ, যীশুখ্ৰীষ্ট, হজৰত মহম্মদ, কাৰ্ল-মাৰ্ক্স, গান্ধী আদি মনিষীসকলে যুগে যুগে এনে সামাজিক আদৰ্শ ৰচনা কৰি আহিছে। মানৱ সমাজৰ বাবে স্বাধীনতা, সাম্য, মৈত্ৰী, ন্যায়, অহিংসা আদি আদৰ্শ তেওঁলোকে দাঙি ধৰিছে। অৱশ্যে সৰ্বসাধাৰণ লোকক ধৰ্ম সংস্কাৰক বা সমাজ সংস্কাৰক বুলি বৰ্ণনা কৰে। ধৰ্মও প্ৰকৃতপক্ষে ক’বলৈ গ’লে এক সামাজিক আদৰ্শহে মাথোন।\nমানুহৰ মুক্ত, স্বাধীন আৰু সুন্দৰ জীৱন-যাপন কৰাটো সামাজিক আদৰ্শৰ যোগেদি সম্ভৱ হৈ উঠে। আদৰ্শৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হোৱা সমাজেই হৈছে প্ৰকৃত অৰ্থত স্বাধীন। আদৰ্শই মানুহৰ মুক্ত মনৰ সুস্থ আশা-আকাংক্ষা পূৰণ কৰে। সকলো লোককে ই ন্যায়সংগত আৰু বিধিসন্মত জীৱন-যাপন কৰিবলৈ শিকায়। ফলত সকলো লোকই সমাজত মুক্তভাৱে আত্মপ্ৰকাশৰ সুবিধা পায়। সামাজিক নীতি-নিয়ম আৰু আদৰ্শৰ পৰা বিচ্যুত বা ব্যতিক্ৰম হোৱা লোকক সমাজে সহজে ধৰা পেলাই তাৰ বিহিত ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিব পাৰে। সেইবাবে সামাজিক আদৰ্শই মানুহক সমাজৰ অবাঞ্ছিত পথ ত্যাগ কৰি সুস্থ পথ গ্ৰহণেৰে সুন্দৰ জীৱন-যাপন কৰিবলৈ শিকায়।\nসামাজিক আদৰ্শৰ আন এটা বৈশিষ্ট্য হৈছে ইয়াৰ গতিশীলতা বা ক্ৰমবিকাশশীলতা। কোনো এখন সমাজৰ কাৰণে আদৰ্শ চিৰদিনৰ বাবে স্থায়ীভাৱে ৰচিত হ’ব নোৱাৰে। ইয়াৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে সমাজক উন্নতিৰ পথত আগুৱাই নিয়া। সেই হেতুকে সমাজৰ লোকে গ্ৰহণ কৰা পুৰণি আদৰ্শ সময় অতিবাহিত হোৱাৰ লগে লগে নতুবা সমাজৰ বাবে অচল আৰু অপ্ৰয়োজনীয় হৈ পৰে। ফলস্বৰূপে নতুন সমাজৰ লোকৰ প্ৰয়োজন আৰু আশা-আকাংক্ষা পূৰণ কৰিব পৰাকৈ নতুন আদৰ্শ ৰচিত হয়।\nওপৰত কৰা আলোচনাৰ পৰা সামাজিক আদৰ্শৰ বৈশিষ্ট্যকেইটা নিম্নলিখিতভাৱে সংক্ষেপে প্ৰদান কৰিব পাৰি।\n(১) সামাজিক আদৰ্শ হৈছে সমাজৰ লোকে মানি চলা কেতবোৰ নীতি-নিয়ম, যি তেওঁলোকৰ আশা-আকাংক্ষা প্ৰতিফলিত কৰে।\n(২) সামাজিক আদৰ্শ সমাজ-দৰ্শনৰ ওপৰত প্ৰতিস্থিত।\n(৩) ই মানুহৰ মুক্ত, স্বাধীন আৰু সুন্দৰ জীৱন যাপনত সহায় কৰে।\n(৪) সামাজিক আদৰ্শ গতিশীল আৰু পৰিৱৰ্তনশীল।\nসামাজিক বিচ্যুতিঃ সামাজিক আদৰ্শ গ্ৰহণ কৰি মানুহে সভ্যতা-সংস্কৃতি গঢ়ি তোলে। দেশৰ ৰাজনীতি, অৰ্থনীতি আৰু শিক্ষা-নীতি আদি ৰচনা আৰু এক নিৰ্দিষ্ট পথেদি পৰিচালনা কৰা হয়। তাৰ দ্বাৰা সমাজৰ লোকৰ ক্ৰিয়া-আচৰণ সুস্থ, সুন্দৰ আৰু গ্ৰহণযোগ্য কৰি নিয়ন্ত্ৰণ আৰু পৰিচালনা কৰা হয়। মানুহ ক্ৰমে বিকাশৰ পথেদি ক্ৰমাগতভাৱে আগুৱাই যায়। অৱশ্যে এইখিনিতে মন কৰিবলগীয়া যে আমাৰ এই ক্ৰমবিকাশৰ পথ আশা কৰা মতে সিমান সুগম নহয়। মানুহে সমাজ গঠন কৰা কালৰে পৰা সামাজিক আদৰ্শ, সভ্যতা-সংস্কৃতি আদিৰ লগত নিজৰ জৈৱিক প্ৰবৃত্তিসমূহৰ সংঘৰ্ষ আৰু বিৰোধিতাৰ সন্মুখীন হৈ আহিছে। এনে বিৰোধভাৱ চিৰন্তনভাৱে সমাজত চলি আহিছে। সামাজিক আদৰ্শসমূহ প্ৰকৃতপক্ষে মানুহৰ জৈৱিক পশু প্ৰবৃত্তি সমূহৰ অসুস্থ ক্ৰিয়া আচৰণ দমন আৰু নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবেই কৰা হৈছে। মানুহে নিজৰ পশু প্ৰবৃত্তিৰ পৰা সম্পূৰ্ণ নিবৃত্তি পাব অথবা মুক্ত হ’ব নোৱাৰে। সময় আৰু পৰিস্থিতি অনুযায়ী সি সক্ৰিয় হৈ উঠি সমাজিক আদৰ্শৰ বিপৰীতে ঠিয় দিয়ে। সেয়েহে নিজৰ পশু প্ৰবৃত্তি সমূহৰ অসুস্থ ক্ৰিয়া-আচৰণ দমন আৰু নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবেই কৰা হৈছে। মানুহে নিজৰ পশু প্ৰবৃত্তিৰ পৰা সম্পূৰ্ণ নিবৃত্তি পাব অথবা মুক্ত হ’ব নোৱাৰে। সময় আৰু পৰিস্থিতি অনুযায়ী সি সক্ৰিয় হৈ উঠি সামাজিক আদৰ্শৰ বিপৰীতে ঠিয় দিয়ে। সেয়েহে নিজৰ পশু প্ৰবৃত্তি পূৰণৰ বাবে সমাজৰ গ্ৰহণযোগ্য পথ বা সামাজিক আদৰ্শ অমান্য কৰা আৰু ভংগ কৰাও দেখিবলৈ পোৱা যায়। সমাজৰ গ্ৰহণযোগ্য পথ বা আদৰ্শৰ পৰা বিচ্যুত বা বিপথগামী হোৱাকে সামাজিক বিচ্যুতি বুলি জনা যায়।\nসমাজত কৰা নানাবিধ অপৰাধমূলক ক্ৰিয়া-আচৰণ এই সামাজিক বিচ্যুতিৰ নিদৰ্শন। চুৰি-ডকাইতিকে ধৰি সকলো ধৰণৰ প্ৰাণহানি আৰু সম্পত্তি হানি কৰা হিংসাত্মক কাৰ্য সমাজৰ চকুত অপৰাধ বুলি গণ্য কৰা হয়। হিংসাত্মক কাৰ্যৰ উপৰিও ব্যক্তিৰ সামাজিক বিচ্যুতিমূলক ক্ৰিয়া-আচৰণ নানা ধৰণৰ হ’ব পাৰে। মগনীয়াবিলাকে ভিক্ষা বৃত্তিৰ যোগেদি সুস্থ সামাজিক জীৱন আৰু আদৰ্শৰ পৰা বিচ্যুত হয়। বেশ্যাবৃত্তি অৱলম্বন কৰি নাৰীয়ে সমাজৰ আদৰ্শ যৌন জীৱনৰ পৰা বিচ্যুত হয়। মদ পান কৰি পুৰুষে সুস্থ-সুন্দৰ সামাজিক জীৱনৰ পৰা ব্যতিক্ৰম হয়। কৈশোৰ কালত ল’ৰা-ছোৱালীৰ মনত সৃষ্টি হোৱা অপৰাধ প্ৰৱণতাও প্ৰচলিত সামাজিক নীতি-নিয়মৰ পৰা বিচ্যুত হোৱা এক অৱস্থা মাথোন। এনেবোৰ ক্ৰিয়া-আচৰণৰ অন্তৰালত ব্যক্তিৰ মনত সামাজিক আদৰ্শৰ প্ৰতি অনাস্থা, বিদ্ৰোহ আৰু ঘৃণাৰ ভাব নিহিত থাকে। ফলত প্ৰচলিত নীতি-নিয়ম আৰু আদৰ্শ ভংগ কৰি অপৰাধমূলক ক্ৰিয়াত লিপ্ত হয়। ইয়াৰ বিস্তৃত মনস্তাত্বিক অধ্যয়ন কৰা অপৰাধ বিজ্ঞানৰ (ক্ৰিমিন’ল’জী) কৰ্তব্য।\nমানুহ স্বাভাৱিকতেই হৈছে প্ৰবৃত্তি পৰিচালিত আৰু জৈৱিক অস্তিত্বপূৰ্ণ একো একোজন ব্যক্তি। ব্যক্তিকেন্দ্ৰিক এই মানুহক সমাজীকৰণ বা সমাজমুখী কৰা সুপৰিকল্পিত ব্যৱস্থাই হৈছে শিক্ষা। এনে শিক্ষা গতানুগতিক, অগতানুগতিক আৰু অনানুষ্ঠানিক সকলো বিধৰেই হ’ব পাৰে। স্কুলে সচেতন আৰু সুপৰিকল্পিতভাৱে ছাত্ৰক সমাজৰ উপযোগী কৰি তুলিবলৈ ইয়াৰ আনুষ্ঠানিক পাঠ্যসূচী আৰু কাৰ্যসূচী প্ৰস্তুত কৰে। স্কুলৰ প্ৰধান দায়িত্ব হৈছে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক সমাজৰ প্ৰচলিত নীতি-নিয়ম আৰু আদৰ্শ আদি মানি চলিবলৈ শিকোৱা আৰু তাৰ অনুগামী কৰি তোলা। কেৱল কেতবোৰ পাঠ্য বিষয়ৰ জ্ঞান দিয়া, পৰীক্ষা লোৱা আৰু ক্ৰিয়াপটুটা বৃদ্ধি কৰি তোলাটোৱেই ইয়াৰ উদ্দেশ্য নহয়। শিশুৱে সমাজৰ লগত নিজকে ভালদৰে খাপ খুৱাই ল’ব নোৱাৰিলে আৰু সমাজৰ সাংস্কৃতিক জীৱনধাৰা নিজৰ কৰি ল’ব নোৱাৰিলে কেৱল কিতাপৰ জ্ঞান আৰু দৈহিক ক্ৰিয়া পটুটাই তেওঁক প্ৰকৃত শিক্ষিত আৰু সামাজিক কৰি তুলিব নোৱাৰে। সমাজ বিচ্ছিন্নভাৱে ব্যক্তিগত গুণ আৰু ক্ষমতাসমূহৰ একপক্ষীয়ভাৱে শিক্ষা আৰু বিকাশ সাধনে তেওঁক সমাজত অপসমাযোজিত কৰি ব্যক্তিত্বৰ বিসংগতিত পৰিণত কৰিব পাৰে। কেৱল আনুষ্ঠানিকভাৱে দিয়া স্কুলীয়া শিক্ষাই নহয়, বহল সামাজিক পৰিৱেশত অগতানুগতিক আৰু অনানুষ্ঠানিকভাৱে দিয়া শিক্ষাৰ অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠান আদিও ব্যক্তি সমাজীকৰণৰ শিক্ষাৰ অংশীদাৰ।\nআনুষ্ঠানিক বা অনানুষ্ঠানিক, ঔপচাৰিক বা অনৌপচাৰিক এই সকলোবাৰ শিক্ষা ক্ষেত্ৰৰেই মূল উদ্দেশ্য হৈছে ব্যক্তিৰ চিন্তা, ক্ৰিয়া আৰু অনুভূতি সচেতনভাৱে নিয়ন্ত্ৰণ কৰি তুলি সমাজীকৰণ কৰা। ইয়াৰ যোগেদি ব্যক্তিৰ আচৰণ সামাজিক আদৰ্শৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি আৱশ্যকীয় আৰু আশানুৰূপ পৰিৱৰ্তন সাধন কৰা হয়। সমাজৰ গ্ৰহণযোগ্য নীতি-নিয়ম আৰু আদৰ্শসমূহৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি সেইবোৰ আস্থা সেইবোৰ আস্থা আৰু নিষ্ঠাৰে পালন কৰিবলৈ শিকোৱা হয়। সেইবাবে ব্যক্তিয়ে সামাজিক পাৰস্পৰিকতাৰ যোগেদি উপযুক্ত আৰু উন্নত পদ্ধতিৰে ক্ৰিয়াত অংশগ্ৰহণ কৰিব পৰা অৱস্থাই হৈছে শিক্ষা। শিক্ষক, শিক্ষাৰ্থী আৰু শিক্ষাৰ লগত জড়িত সকলো লোকেই এই উদ্দেশ্যৰ প্ৰতি সচেতন আৰু সচেষ্ট হোৱাটো অতি প্ৰয়োজন।\nস্কুল আৰু সমাজৰ সম্বন্ধ বিশেষ তাৎপৰ্যপূৰ্ণ। শিক্ষাৰ আধুনিক দৃষ্টিভংগীৰে কোৱা হয় যে স্কুল হৈছে এক বিশেষ সমাজ বা সামাজিক অনুষ্ঠান। কাৰণ স্কুলৰ লক্ষ্য-উদ্দেশ্য মূলতে সমাজৰ লক্ষ্য-উদ্দেশ্যতকৈ কোনো গুণে পৃথক নহয়। সমাজৰ বৃহত্তৰ স্বাৰ্থ পূৰণৰ লক্ষ্যৰ পৰাই স্কুলৰ লক্ষ্যও প্ৰকৃতপক্ষে নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়। সেইবাবে সমাজৰ সকলো আশা-আকাংক্ষা আৰু প্ৰয়োজনসমূহ স্কুলৰ কাৰ্য্যসূচী আৰু বিষয়সূচীৰ যোগেদি প্ৰতিফলিত হ’ব লাগে। সমাজৰ সকলোবোৰ ক্ৰিয়া-কলাপ আৰু অভিজ্ঞতা আদিৰ স্কুল হৈছে প্ৰকৃত অৰ্থত প্ৰাণকেন্দ্ৰস্বৰূপ। স্কুলে সামাজিক প্ৰয়োজনৰ প্ৰতি আওকণীয়া আৰু সম্পৰ্কহীন হৈ থাকিব নোৱাৰে। স্কুলৰ কণ কণ শিশু হৈছে বৃহত্তৰ সমাজখনৰ ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ একোজন প্ৰতিনিধি স্বৰূপ। তেওঁলোকে সমাজৰ পূৰ্ণাংগ ব্যক্তি হৈ উঠিবলৈ আৰু সময়ত সমাজৰ বিভিন্ন দিশত নেতৃত্ব দিবলৈ সামাজিক অভিজ্ঞতাৰ শিক্ষা স্কুলত লাভ কৰিব লাগে। তেওঁলোকে স্কুলৰ শিক্ষা শেষ কৰি বৃহত্তৰ সমাজখনলৈ ওলটি যায় আৰু তাৰ বিভিন্ন দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে। সেয়েহে স্কুল হৈছে সামাজিক যোগ্যতা আৰু নেতৃত্বৰ অভিজ্ঞতা দানৰ শিক্ষাথলী। স্কুলৰ সমগ্ৰ প্ৰচেষ্টা আৰু ইয়াৰ পৰিকল্পনা এই কথাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি প্ৰস্তুত কৰিব লাগে।\nআন এক দৃষ্টিকোণৰ বিবেচনাৰেও ক’ব পাৰি যে সমাজৰ উন্নতি আৰু প্ৰগতিও প্ৰকৃতপক্ষে স্কুলৰ শিক্ষাৰ ওপৰতেই নিৰ্ভৰ কৰে। সমাজ সদায় গতিশীল আৰু পৰিৱৰ্তনশীল। এই গতিশীলতা আৰু পৰিৱৰ্তনশীলতা স্কুলৰ কাৰ্যসূচীয়েহে সম্ভৱ কৰি তুলিব পাৰে। মানুহৰ মনত পৰিৱৰ্তন, নতুনতা আৰু সৃজন ক্ষমতাৰ ভাব স্কুলৰ শিক্ষাই আনি দিব পাৰে। শিক্ষাৰ পোহৰেৰে মানুহে ভাল-বেয়া বিচাৰ কৰিব পাৰে, পুৰণি সমাজৰ কেতবোৰ সামাজিক নীতি-নিয়ম আৰু পদ্ধতিৰ অনুপযুক্ততা অনুভৱ কৰি উঠিব পাৰে। পুৰণি সমাজৰ গ্ৰহণযোগ্য উপাদানখিনি আয়ত্ব কৰাত আৰু অপ্ৰয়োজনীয়খিনি পৰিহাৰ কৰাত শিক্ষাই আমাক সহায় কৰে। মানুহৰ মনৰ অন্ধবিশ্বাস, ধৰ্মান্ধতা, সংকীৰ্ণ আৰু ৰক্ষণশীল মনোভাৱ শিক্ষাই গুচাব পাৰে। ইয়াৰ ফলত গতিশীলতা আৰু ক্ৰমবিকাশশীলতাৰ চিৰন্তন স্পৃহা মানৱ মনত সজাগ হৈ থাকে। সেয়েহে ক’ব পাৰি যে স্কুলৰ শিক্ষাই মানৱ সমাজৰ প্ৰগতিৰ চকৰী নিৰবচ্ছিন্নভাৱে ঘূৰাই ৰাখিব পাৰে। যি সমাজত স্কুলীয়া শিক্ষাৰ অৱস্থা উন্নত সেই সমাজৰ সামাজিক বিকাশৰ গতিও দ্ৰুততৰ হয়। আনহাতে স্কুলীয়া শিক্ষাৰ দুৰাৱস্থাই সেই সমাজৰ সামাজিক বিকাশৰ গতিও মন্থৰ কৰি তোলে।\nওপৰৰ আলোচনাৰ পৰা এই কথা স্পষ্ট হয় যে স্কুল আৰু সমাজ এই দুই পক্ষৰ মাজত অতি ওচৰ সম্বন্ধ। এখন সুন্দৰ আৰু উন্নত সমাজ হৈছে স্কুলীয়া শিক্ষাৰ উন্নত ব্যৱস্থাৰ ফলস্বৰূপ। সেইদৰে এক উন্নত শিক্ষা ব্যৱস্থাও এখন উন্নত আৰু বিকাশশীল সমাজতহে আশা কৰিব পাৰি। সেয়েহে কোঠাৰি শিক্ষা আয়োগে প্ৰতিবেদনৰ প্ৰথম শাৰীতেই উল্লেখ কৰিছে যে এটা জাতিৰ লক্ষ্যস্থান তাৰ স্কুলৰ শ্ৰেণীকোঠাৰ মাজতেই গঢ় দি তোলা হয়।\nশিক্ষাৰ আধুনিক দৃষ্টিকোণৰ বিবেচনাৰে স্কুলৰ প্ৰধান দায়িত্ব হৈছে শিশুক সমাজৰ উপযুক্ত ব্যক্তি স্বৰূপে গঢ় দি তোলা। এই কথাট অনুভৱ কৰাটো সহজ কিন্তু তাৰ কাৰ্যকৰী ৰূপদান কৰা অতি কঠিন কাম। ইয়াৰ লগত ছাত্ৰ, শিক্ষক, শিক্ষা-প্ৰশাসক অভিভাৱক আৰু শিক্ষাৰ লগত সংশ্লিষ্ট সকলো ব্যক্তি আৰু পক্ষই জড়িত হৈ আছে। ইয়াৰ বাবে এক সুস্পষ্ট শিক্ষা দৰ্শন আৰু তাৰ কাৰ্যকৰী শিক্ষা আঁচনিৰো প্ৰয়োজন। সি যি কি নহওক, শিশুক সমাজীকৰণৰ বাবে স্কুলে ল’ব লগা প্ৰয়োজনীয় ভূমিকা সম্বন্ধে তলত সংক্ষেপে উল্লেখ কৰা হৈছে।\nশিশুৱে স্বাধীনতা আৰু আত্মপ্ৰকাশ লাভ কৰিব পৰা এক মুক্ত গণতান্ত্ৰিক আৰু সামাজিক শিক্ষা পৰিৱেশ স্কুলত ৰচনা কৰি তুলিব লাগে।\nশিক্ষা কৰ্তৃপক্ষই ছাত্ৰৰ ক্ৰিয়া-আচৰণ দমন আৰু কঠোৰ অনুশাসনেৰে নিয়ন্ত্ৰণৰ মনোভাৱ গ্ৰহণ কৰিব নালাগে।\nসমাজৰ গ্ৰহণযোগ্য আৰু সামাজিক প্ৰয়োজন পূৰণ কৰিব পৰা বিধৰ জ্ঞান-অভিজ্ঞতা, স্কুলৰ পাঠ্যক্ৰম আৰু কাৰ্যসূচীত ছাত্ৰৰ বাবে অন্তৰ্ভুক্ত কৰি তুলিব লাগে।\nস্কুলত সমূহীয়া ক্ৰিয়া আৰু খেলাৰ পৰিস্থিতি সৃষ্টি কৰি ছাত্ৰই তাত সক্ৰিয়াভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰালৈ লক্ষ্য ৰাখিব লাগে।\nছাত্ৰই সামাজিক পাৰস্পৰিকতা লাভ কৰিবৰ বাবে ছাত্ৰ আৰু ছাত্ৰ, ছাত্ৰ আৰু শিক্ষক, ছাত্ৰ আৰু সমাজৰ সম্প্ৰদায় সমূহৰ মাজত আদান-প্ৰদানৰ পৰিস্থিতি ৰচনা কৰিব লাগে।\nদেশৰ সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক পৰম্পৰা, ঐতিহ্য, মূল্যবোধ, আদৰ্শ আদি সম্বন্ধে সুস্থ জ্ঞান-ধাৰণা ছাত্ৰৰ মনত গঢ় দি তুলিবলৈ চেষ্টা কৰিব লাগে।\nশিক্ষানুষ্ঠানৰ খেলা-ধূলা, নৃত্য-গীত, তৰ্কসভা আলোচনা চক্ৰ আদি কাৰ্যসূচীৰ যোগেদি ছাত্ৰৰ মনত সহযোগিতা আৰু সুস্থ প্ৰতিযোগিতাৰ মনোভাৱ গঢ় দি তুলিব লাগে।\nস্কুলৰ প্ৰতি ছাত্ৰৰ মনত আত্মবিশ্বাস আৰু নিৰাপত্তাৰ ভাব জগাই তুলি সুস্থ আৰু শক্তিশালী ব্যক্তিত্বৰ গুণসমূহ বিকশাই তুলিব লাগে।\nছাত্ৰৰ মনত গণতান্ত্ৰিক মনোভাৱ গঢ় দি তুলি বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত নিজ যোগ্যতা অনুসৰি নেতৃত্ব দান কৰিব পৰাকৈ প্ৰয়োজনীয় শিক্ষা দিব লাগে।\nশিশুৰ সমাজীকৰণৰ কাৰ্যসূচীত স্কুলৰ কৰ্তৃপক্ষই অভিভাৱক সকলকো জড়িত কৰি তেওঁলোকৰ সহায়-সহযোগিতা আদি বিচাৰিব লাগে।\nশিক্ষাৰ দায়িত্ব হৈছে ব্যক্তিৰ ক্ৰিয়া-আচৰণ সচেতন আৰু উদ্দেশ্য-প্ৰণোদিতভাৱে সমাজীকৰণৰ পথেদি নিয়ন্ত্ৰণ আৰু পৰিচালনা কৰা। ই আজিৰ শিক্ষাৰ প্ৰতি সময়ৰ এক বিৰাট প্ৰত্যাহ্বান স্বৰূপ। সেয়েহে বৰ্তমান শিক্ষাবিদ আৰু সমাজৰ চিন্তাশীল ব্যক্তিসকল এই কথাৰ প্ৰতি বিশেষ সচেতন আৰু সক্ৰিয় হৈ পৰা দেখা যায়। সমাজৰ সকলো শ্ৰেণীৰ লোকেই এই কথাৰ উপলব্ধি কৰা আৰু তেওঁলোকৰ চিন্তা, ক্ৰিয়া আৰু মনোভাৱ তাৰ প্ৰতি গঢ় দি তোলাটো হৈছে বৰ্তমানৰ বিশেষ প্ৰয়োজনীয় কথা।\nশিক্ষাৰ এটা মুখ্য সমস্যা আৰু শিক্ষা-কৰ্তৃপক্ষৰ এক দায়িত্বশীল প্ৰশ্ন হৈছে- ছাত্ৰক কি শিকোৱা উচিত। ছাত্ৰৰ সুস্থ দেহ-মানসিক বিকাশ সাধনৰ যোগেদি চৰিত্ৰ আৰু ব্যক্তিত্ব গঢ় দি তোলাই শিক্ষাৰ উদ্দেশ্য বুলি সাধাৰণভাৱে কোৱা হয়। কিন্তু ইয়াকে কৰিবলৈ শিক্ষানুষ্ঠানৰ কাৰ্যসূচী কি আৰু কেনে হোৱা উচিত, সি বাস্তৱিকতেই এক জটিল প্ৰশ্ন। শিক্ষক, শিক্ষাবিদ আৰু সমাজৰ প্ৰতিজন সচেতন আৰু চিন্তাশীল ব্যক্তিয়েই এই প্ৰশ্নৰ তাৎপৰ্য উপলব্ধি কৰে। আজিৰ শিক্ষা আহৰণ কৰা শিশুৱেই সময়ত গৈ সমাজৰ বিভিন্ন দিশত উন্নতি আৰু প্ৰগতিৰ গুৰু দায়িত্ব বহন কৰিবগৈ লাগিব। স্কুলত অধ্যয়ন কৰা বিষয়সমূহেই তেওঁলোকৰ ভাব-চিন্তা আৰু ক্ৰিয়াৰ গতি নিৰ্ণয় কৰে। এখন দেশ বা সমাজৰ চিন্তা আৰু ক্ৰিয়াও ইয়াৰ দ্বাৰা বিশেষ প্ৰভাৱিত হয়। ক্ৰমবিকাশশীল সমাজৰ অবিৰত বিকাশ প্ৰক্ৰিয়া এই পাঠ্যপুথিৰ ওপৰতেই একান্ত নিৰ্ভৰশীল। সেয়েহে ই ব্যক্তি আৰু সমাজৰ ওপৰত সূদূৰপ্ৰসাৰী প্ৰভাৱ পেলায়। অৱশ্য সমাজৰ এই নতুন পুৰুষৰ বাবে স্কুলৰ পাঠ্য বিষয়সূচী সুচিন্তিতভাৱে নিৰ্ধাৰণ কৰাটো যিমান প্ৰয়োজনীয় কথা, তাক প্ৰকৃত ৰূপত কাৰ্যকৰী কৰি গঢ় দি তোলাটো সিমানেই কঠিন কাম। সময়ৰ প্ৰভাৱ অনুসৰি ব্যক্তি আৰু সমাজৰ বৰ্তমানৰ প্ৰয়োজন, ভৱিষ্যতৰ আশা-আকাংক্ষা, জীৱনৰ লক্ষ্য-আদৰ্শ আদিৰ সামূহিক বিবেচনাই ইয়াত ঠাই পাব লাগে। ভৱিষ্যতে আমি কেনে জীৱন আশা কৰো আৰু কেনে উন্নতি বিচাৰো, অতীতৰ কোনবোৰ বিষয় অপৰিহাৰ্য আৰু বৰ্তমানৰ প্ৰয়োজন পূৰণ কৰিব পৰা কোনবোৰ নতুন বিষয় আমাৰ গ্ৰহণীয়- এই সকলোবোৰ প্ৰশ্ন পাঠ্যক্ৰমৰ গভীৰ চিন্তাৰ বিষয়। সংক্ষেপে ক’ব পাৰি যে মানৱ সমাজৰ অতীত, বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যতৰ সকলো দিশ সুচিন্তিতভাৱে বিবেচনা কৰিহে পাঠ্যক্ৰম প্ৰস্তুত কৰিব লগা হয়।\nলেটিন শব্দ ‘currer’ পৰা ইংৰাজী ‘curriculum’ শব্দৰ উৎপত্তি হৈছে। ইয়াৰ শব্দগত অৰ্থ হৈছে দৌৰ বা ‘run’। কোনো নিৰ্দিষ্ট লক্ষ্যস্থানত উপনীত হ’বৰ বাবে গতিপথ অতিক্ৰম কৰিবলৈ দৌৰ দিয়াকেই ইয়াৰ দ্বাৰা বুজোৱা হয়। কালক্ৰমত এই অৰ্থ শিক্ষণীয় বিষয়ক পাঠ্যক্ৰম অধ্যয়নৰ প্ৰসংগত প্ৰয়োগ কৰা হয়। পুৰণি এই লেটিন শব্দৰ অৰ্থ প্ৰয়োগ কৰি ক’ব পাৰি যে পাঠ্যক্ৰম হৈছে শিক্ষাৰ্থীয়ে শিক্ষা কালছোৱাত অধ্যয়ন কৰি সম্পূৰ্ণ কৰিবলগা নিৰ্ধাৰিত বিষয়সূচী আৰু কাৰ্যসূচী। সামাজিক স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত কোনো নিৰ্দিষ্ট পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ শিক্ষাৰ্থীয়ে যোগ্যতাৰ মান-পত্ৰ লাভ কৰিবৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট বিষয়সূচী নিৰ্ধাৰিত সময়সীমাৰ ভিতৰত অধ্যয়ন কৰি উঠিব লাগে। সংযত. সীমিত আৰু সংকীৰ্ণ অৰ্থত ইয়াকেই পাঠ্যক্ৰম বুলি জনা যায়। ই ছাত্ৰ, শিক্ষক আৰু শিক্ষা-কৰ্তৃপক্ষৰ বাবে তেওঁলোকৰ নিজ নিজ ক্ৰিয়াৰ এক আৰ্হি স্বৰূপ। ইয়াক আগত ৰাখি শিক্ষাদান কাৰ্য পৰিচালনা আৰু সম্পাদন কৰা হয়।\nঅৱশ্যে বৰ্তমান পাঠ্যক্ৰমক এক বহল অৰ্থত প্ৰয়োগ কৰা হয়। সময়ৰ পৰিৱৰ্তনে মানুহৰ প্ৰয়োজনীয় অভিজ্ঞতাৰ পৰিসৰ ক্ৰমে বৃদ্ধি কৰি তুলিছে। স্কুলত মাথোন কেইটামান বিষয়ৰ সীমিত অধ্যয়নে এনে বৰ্ধিত প্ৰয়োজন পূৰণ কৰিব নোৱাৰে। সেয়েহে অধ্যয়নৰ নিৰ্ধাৰিত বিষয়সূচীৰ উপৰিও শিক্ষাৰ্থীৰ বাবে প্ৰয়োজন হোৱা সমূহ জ্ঞান-অভিজ্ঞতাকেই ইয়াৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব পাৰি। ব্যক্তিগত আৰু সামাজিক জীৱনৰ প্ৰয়োজনৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি এক বহল আৰু ব্যাপক অভিজ্ঞতাৰ ভিত্তিত পাঠ্যক্ৰমৰ সংজ্ঞা দিবলৈ বিচৰা হয়। স্কুলৰ শ্ৰেণীৰ বাহিৰে-ভিতৰে ছাত্ৰৰ ব্যক্তিত্ব বিকাশৰ উপযোগীকৈ প্ৰদান কৰিব পৰা সকলো শিক্ষা-অভিজ্ঞতাকেই ই সামৰি লয়। ভাৰতৰ ১৯৫৪ চনৰ মাধ্যমিক শিক্ষা আয়োগে এই সম্বন্ধে দিবলৈ চেষ্টা কৰা সংজ্ঞা এই প্ৰসংগত উল্লেখযোগ্য। আয়োগৰ মতে গতানুগতিকভাৱে শিকোৱা স্কুলৰ বিষয়সমূহকেই মাথোন পাঠ্যক্ৰম বুলিব নোৱাৰি। স্কুল আৰু ইয়াৰ শ্ৰেণীসমূহ, পুথিভঁৰাল, প্ৰয়োগশালা, কাৰখানা, খেলপথাৰ আৰু অন্যান্য বিবিধ ক্ষেত্ৰত ছাত্ৰ-শিক্ষকৰ সংস্পৰ্শত ছাত্ৰই লাভ কৰা বহুমুখী ক্ৰিয়াৰ সামূহিক অভিজ্ঞতাকেই ইয়াৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। সেয়েহে ক’ব পাৰি যে পাঠ্যক্ৰমৰ পৰিসৰ জীৱনৰ প্ৰয়োজনীয় অভিজ্ঞতাৰ দৰেই ব্যাপক আৰু গভীৰ। এনে অৰ্থত স্কুলীয়া জীৱনৰ সমূহ অভিজ্ঞতাই হৈছে পাঠ্যক্ৰম।\nপাঠ্যক্ৰম সম্বন্ধে বৰ্তমানে গ্ৰহণ কৰা ব্যাপক ধাৰণাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত প্ৰচলিত পাঠ্যক্ৰমে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ প্ৰকৃত প্ৰয়োজন পূৰণ কৰিব পৰা নাই। আমাৰ দেশৰ ত্ৰুটিপূৰ্ণ শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ বাবে পাঠ্যক্ৰম বহু পৰিমাণে জগৰীয়া। স্বাধীনোত্তৰ কালছোৱাত পাঠ্যক্ৰমৰ দোষ-ত্ৰুটি সম্বন্ধে শিক্ষাবিদসকল অধিক সজাগ হোৱা দেখা যায়। ১৯৫২-৫৩ চনত মাধ্যমিক শিক্ষা আয়োগে গোটেই দেশতে বিস্তৃত অধ্যয়ন কৰি পোৱা পাঠ্যক্ৰমৰ কেতবোৰ আসোঁৱাহ নিম্নলিখিতভাৱে বৰ্ণনা কৰিব পাৰি।\nসংকীৰ্ণ ভাৱাপন্নঃ প্ৰচলিত পাঠ্যক্ৰমে জ্ঞান-অভিজ্ঞতাৰ সামূহিক ধাৰণা ছাত্ৰক দিব নোৱাৰে। পাঠ্যক্ৰম বুলিলে পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হ’বৰ বাবে যুগুত কৰা সীমিত বিষয়সূচীকেই মাথোন বুজোৱা হয়। পাঠ্যক্ৰমৰ ব্যাপক অভিজ্ঞতাৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা ইয়াক বিৱেচনা আৰু প্ৰস্তুত কৰা নহয়।\nপুথিগত আৰু তত্ত্বপ্ৰধানঃ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষাৰ তত্ত্বপ্ৰধান আৰু চিন্তামূলক পাঠ্যক্ৰমৰ আৰ্হিতেই স্কুলৰ পাঠ্যক্ৰমো ৰচিত হৈছে। ফলত অনাৱশ্যকভাৱে ই পুথিগত আৰু তাত্ত্বিক বিধৰ হৈ পৰিছে। ছাত্ৰসকলে কাৰ্যকৰী বিষয়ৰ যোগেদি পাব পৰা নিজ ক্ৰিয়াৰ আনন্দৰ পৰা তেওঁলোকক বঞ্চিত কৰা হৈছে। ফলত ই অনাকৰ্ষণীয় আৰু জীৱনৰ লগত খাপ নোখোৱা বিধৰ হৈ পৰিছে।\nপাঠ্য বিষয়ৰ মাত্ৰাধিক্যঃ কেৱল প্ৰয়োজনীয়তাৰ নামত পাঠ্যক্ৰমত বহুতো বিষয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। অথচ তাৰ বাবে ছাত্ৰৰ দেহ-মানসিক ক্ষমতাৰ প্ৰতি কোনো লক্ষ্য ৰখা হোৱা নাই। অসংলগ্ন বিভিন্ন বিষয়ৰ বিস্তৃত তথ্যপাতিৰে ছাত্ৰৰ স্মৃতি প্ৰয়োগত ই এক বোজা স্বৰূপ কৰি তোলা হৈছে। বহতো বিষয়কেই পঢ়িবলগীয়া হোৱাত কোনোটো বিষয়তেই সমোচিত জ্ঞান ছাত্ৰই লাভ কৰিব নোৱাৰে।\nকাৰ্যকৰী বিষয়ৰ অভাৱঃ ছাত্ৰৰ সৰ্বাংগীন বিকাশৰ বাবে বহল পৰিসৰৰ খিয়াভিত্তিক অভিজ্ঞতাৰ প্ৰয়োজন। এনে কাৰ্যকৰী অভিজ্ঞতাৰ যোগেদিহে তেওঁলোকে নিজ নিজ সামাজিক জীৱনৰ ক্ৰিয়াত সাৰ্থকভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰিব পাৰে। কিন্তু প্ৰচলিত পাঠ্যক্ৰমত এনে ক্ৰিয়া-অভিজ্ঞতা ছাত্ৰই পোৱাৰ আশা কৰিব নোৱাৰি। ফলত শিক্ষা উদ্দেশ্যবিহীন, কৰ্মবিমুখ আৰু কৃত্ৰিম বিধৰ হৈ পৰাটো স্বাভাৱিক।\nব্যক্তি পাৰ্থক্যৰ প্ৰতি অৱহেলাঃ কৈশোৰ কালত ছত্ৰৰ মনত ব্যক্তিগত আগ্ৰহ অভিৰুচি আৰু বিশেষ অভিক্ষমতা আদিৰ সৃষ্টি হয়। সেই অনুক্ৰমে ছাত্ৰৰ প্ৰয়োজন পূৰণ কৰিব পৰাকৈ পাঠ্যক্ৰমত ব্যৱস্থা থাকিব লাগে। কিন্তু প্ৰচলিত পাঠ্যক্ৰমত ব্যক্তি পাৰ্থক্যৰ এনে ভিন্নমুখী প্ৰয়োজনৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰখা হোৱা নাই আৰু ছাত্ৰৰ নিজ নিজ প্ৰতিভা বিকাশৰ কোনো ব্যৱস্থা কৰা হোৱা নাই।\nপৰীক্ষাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিতঃ প্ৰচলিত পাঠ্যক্ৰম কেৱল পৰীক্ষাৰ বাবেহে উপযোগী কৰি তোলা হৈছে। জ্ঞান-অভিজ্ঞতা আহৰণৰ প্ৰকৃত আগ্ৰহ আৰু স্পৃহা ই তেওঁলোকৰ মনত জগাই তুলিব নোৱাৰে। ছাত্ৰ, শিক্ষক আৰু অভিভাৱক সকলোৰে বাবেই ই সমানে দুঃচিন্তাৰ কাৰণ হৈ উঠাটো মন কৰিবলগীয়া।\nকাৰিকৰী আৰু বৃত্তীয় শিক্ষাৰ অভাৱঃ বৰ্তমান দেশত অৰ্থনৈতিক আৰু উদ্যোগিক বিকাশ সাধিত হৈছে। কিন্তু সেই অনুপাতে স্কুলৰ পাঠ্যক্ৰমত এই সম্বন্ধীয় বিষয়বোৰ অধ্যয়নৰ সমোচিত ব্যৱস্থা কৰা হোৱা নাই। এনে শিক্ষাৰ বাবে উপযুক্ত শিক্ষক, পাঠ্যপুথি আৰু সা-সঁজুলি আদিৰো অভাৱ দেখা যায়।\nপাঠ্যক্ৰমৰ বহল পৰিসৰৰ ধাৰণাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি আৰু ছাত্ৰৰ ভিন্নমুখী প্ৰয়োজনৰ বিৱেচনাৰে এখন উপযুক্ত পাঠ্যক্ৰম প্ৰস্তুত কৰাটো বাস্তৱিকতেই এক কঠিন কাম। সেয়ে হ’লেও নতুন পুৰুষৰ ক্ষমতা-যোগ্যতা, ভৱিষ্যতৰ আশা-আকাংক্ষা, বৰ্তমানৰ প্ৰয়োজনীয়তা আৰু অতীতৰ সভ্যতা-সংস্কৃতি আদিৰ সামূহিক বিৱেচনাৰে এখন গ্ৰহণযোগ্য পাঠ্যক্ৰম প্ৰস্তুত কৰি তোলাটো সমাজৰ চিন্তাবিদ আৰু শিক্ষাবিদ সকলৰ এক গুৰুদায়িত্ব। সেইবাবে ইয়াক প্ৰস্তুত কৰি তোলাৰ কেতবোৰ মৌলিক নীতি সযতনে বিৱেচনা কৰিব লাগে। তলত ইয়াৰ কেইটামান প্ৰধান নীতিৰ উল্লেখ কৰা হৈছে।\nচৰিত্ৰ গঠনঃ ছাত্ৰৰ চৰিত্ৰ গঠন কৰাটো শিক্ষাৰ মূল উদ্দেশ্য হোৱা উচিত। চৰিত্ৰৰ সুন্দৰতা আৰু সবলতা হৈছে ব্যক্তি-জীৱনৰ সকলো সুখ-শান্তি আৰু কৃতকাৰ্যতাৰ মূল কাৰণ। সেয়েহে স্কুলৰ পাঠ্যক্ৰমে ছাত্ৰৰ ব্যক্তিত্বৰ গুণসমূহ সমাজৰ গ্ৰহণযোগ্যভাৱে বিকশাই তুলিব পাৰিব লাগে। পাঠ্যক্ৰম এখনৰ বহল পৰিসৰৰ ধাৰণাও ইয়াৰ বাবে প্ৰয়োজন।\nসামাজিক বিৱেচনাঃ ছাত্ৰসকল হৈছে বৃহত্তৰ সমাজৰ প্ৰতিনিধিস্বৰূপ। সেইবাবে সামাজিক জীৱনত প্ৰয়োজনী. অভিজ্ঞতা তেওঁলোকে স্কুলৰ পাঠ্যক্ৰমৰ পৰা পোৱা উচিত। সমাজৰ প্ৰয়োজন, আশা-আকাংক্ষা আৰু ভৱিষ্যৎ সমাজক উন্নতিৰ সকলো সম্ভাৱনীয়তা পাঠ্যক্ৰমে বহন কৰিব পাৰিব লাগে। সমাজৰ বিভিন্ন কল্যাণমূলক ক্ৰিয়া আঁচনিত ছাত্ৰৰ সহযোগিতাৰ মনোভাৱ ই গঢ় দি তুলিব লাগে।\nব্যক্তি-সত্বাৰ বিৱেচনাঃ শিক্ষা আহৰণ আৰু তাৰ প্ৰয়োগ কৰা কাৰ্য হৈছে এক ব্যক্তিগত ক্ৰিয়া-প্ৰচেষ্টা। প্ৰতিজন ছাত্ৰই পাঠ্যক্ৰমৰ পৰা ব্যক্তিগতভাৱেহে উপকৃত হয়। সেই জ্ঞান-অভিজ্ঞতাও তেওঁ জীৱনত ব্যক্তিগতভাৱেহে প্ৰয়োগ কৰে। সেয়েহে ছাত্ৰৰ ব্যক্তিগত প্ৰয়োজন, সামৰ্থ, আগ্ৰহ-অভিৰুচি, ইচ্ছা-অনিচ্ছা আদিৰ প্ৰতি বিশেষ দৃষ্টি ৰাখিহে পাঠ্যক্ৰম প্ৰস্তুত কৰিব লাগে। সকলো বিষয় সকলো ছাত্ৰৰ বাবেই বাধ্যতামূলক কৰি তুলিব নালাগে।\nমানসিক পৰ্যায়ৰ বিবেচনাঃ দৈহিক বিকাশ অনুযায়ী হোৱা ছাত্ৰৰ বিভিন্ন মানসিক বিকাশৰ অৱস্থা পাঠ্যক্ৰম প্ৰস্তুতিৰ বেলিকা বিৱেচনা কৰিব লাগে। শৈশৱ, বাল্য আৰু কৌশোৰ কালৰ প্ৰতিটো পৰ্যায়ৰে মানসিক বিকাশত নিজস্ব কেতবোৰ বৈশিষ্ট্য আৰু তাৰ গতি-পদ্ধতি থাকে। এইসমূহ বিৱেচনা নকৰাকৈ সেই সেই পৰ্যায়ৰ পাঠ্যক্ৰম ছাত্ৰৰ উপযোগী কৰি তুলিব নোৱাৰি।\nবৃত্তীয় প্ৰয়োজনীয়তাঃ ছাত্ৰক অৰ্থনৈতিক উৎপাদনশীল কৰি তোলাটো আধুনিক শিক্ষাৰ এক প্ৰধান লক্ষ্য। ইয়াৰ বাবে পাঠ্যক্ৰমত বৃত্তিমূলক বিষয়ৰ শিক্ষা অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব লাগে। যিসকল ছাত্ৰৰ উচ্চশিক্ষাৰ প্ৰয়োজন নাই অথবা তাৰ বাবে বৌদ্ধিক ক্ষমতা যাৰ অভাৱ তেনে ছাত্ৰই বৃত্তীয় শিক্ষাৰে নিজৰ আৰু সমাজৰ অৰ্থনৈতিক প্ৰয়োজন পূৰণ কৰিব পাৰে।\nচিন্তা আৰু ক্ৰিয়াৰ সমন্বয়ঃ পাঠ্যক্ৰমত চিন্তা আৰু ক্ৰিয়াৰ মাজত ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰাটো অতি প্ৰয়োজন। চিন্তাপ্ৰধান, তত্ত্বগধুৰ কিন্তু কৰ্মবিমুখ পাঠ্যক্ৰমে ছাত্ৰক জ্ঞান-অভিজ্ঞতা দিব নোৱাৰে। চিন্তা আৰু ক্ৰিয়া এই দুয়োবিধ উপাদানৰ সমন্বয়হে শিক্ষা সাৰ্থক কৰি তুলিব পাৰে। সেইবাবে পাঠ্যক্ৰমৰ সকলো বিষয়তেই চিন্তাৰ লগত ক্ৰিয়াৰ যোগসূত্ৰ স্থাপন কৰিব লাগে।\nগতিশীলতাৰ নীতিঃ সময়ৰ অগ্ৰগতিৰ লগে লগে ব্যক্তি আৰু সমাজৰ প্ৰয়োজন, মূল্যবোধ আদিৰো সলনি হয়। এনে পৰিৱৰ্তনৰ যোগেদিহে ব্যক্তি আৰু সমাজৰ উন্নতি আৰু প্ৰগতি সাধিত হয়। প্ৰগতিৰ এই অবিৰাম গতিক সহায় কৰিবৰ বাবে পাঠ্যক্ৰম প্ৰস্তুতকৰণৰ বেলিকা গতিশীলতাৰ নীতি গ্ৰহণ কৰিব লাগে। সময়ৰ প্ৰয়োজন সাপেক্ষে পাঠ্যক্ৰমত বিষয়সমূহৰ অন্তৰ্ভুক্তি বিৱেচনা কৰিব লাগে।\nসহ-সম্বন্ধৰ নীতিঃ জ্ঞানৰ সামগ্ৰিকতাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি পাঠ্যক্ৰমত সহ-সম্বন্ধৰ নীতি গ্ৰহণ কৰা উচিত। বিভিন্ন বিষয়ৰ মাজত থকা সাদৃশ্যৰ উপাদানবোৰ চিনাক্তকৰণ কৰি সেইসমূহ ছাত্ৰৰ অধ্যয়নৰ বাবে পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা উচিত। তাৰ যোগেদি ছাত্ৰৰ মনত বিভিন্ন বিষয়ৰ প্ৰতি থকা ভুল ধাৰণা আৰু সংকীৰ্ণতাৰ মনোভাৱ গুচাব পৰি। এক বহল আৰু উদাৰ দৃষ্টিভংগীৰে তেওঁলোকৰ জ্ঞানৰ সামগ্ৰিকতাৰ প্ৰতি মনৰ দিগন্ত বহলাই তুলিব পাৰি।\nআজৰি সময়ৰ শিক্ষাঃ পাঠ্যক্ৰমৰ উদ্দেশ্য কেৱল ছাত্ৰক বিভিন্ন বিষয়ৰ জ্ঞান-অভিজ্ঞতাৰে ভৱিষ্যতৰ দায়িত্বশীল কামৰ উপযোগী কৰি তোলাটোৱেই নহয়। তেওঁলোকৰ জীৱনৰ আজৰি সময়খিনি সুস্থ আৰু সাৰ্থকভাৱে কটাব পৰাকৈ শিক্ষা দিয়াটো প্ৰয়োজন। ইয়াৰ বাবে পাঠ্যক্ৰমৰ কাৰ্যসূচীত খেলা-ধূলা, নৃত্য-গীত আদি সহ-পাঠ্যক্ৰমৰ বিভিন্ন কাৰ্যসূচী অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব লাগে। ছাত্ৰই এনেবোৰ কাৰ্যসূচীত নিজ নিজ ৰুচি অনুযায়ী অংশগ্ৰহণৰ ব্যৱস্থা থাকিব লাগে।\nনৈতিক শিক্ষাঃ ছাত্ৰৰ ব্যক্তিত্ব মাৰ্জিত, সুন্দৰ আৰু সুৰুচিপূৰ্ণ কৰি তেওঁলোকৰ ক্ৰিয়া-আচৰণ সমাজৰ গ্ৰহণযোগ্য কৰি তুলিবৰ বাবে নৈতিক শিক্ষাৰ প্ৰয়োজন। ইয়াৰ যোগেদি ছাত্ৰই প্ৰবৃত্তিমূলক আচৰণ সংশোধন কৰি সজ গুণ, আদৰ্শ আৰু আচৰণ গ্ৰহণৰ শিক্ষা দিব পাৰি।\nউৎসঃ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষাতত্ব আৰু বুৰঞ্জী, যতীন বৰুৱা)।


চাহ বাগিছাত সমন্বিত কীট-পতঙ্গ নিয়ন্ত্ৰণ — Vikaspedia\nমাটি আৰু মানুহৰ স্বাস্হ্য ৰক্ষাৰ বাবে তথা প্ৰাকৃতিক ভাৰসাম্যতা বজাই ৰাখিবলৈ বৰ্তমান সময়ত কীট-পতঙ্গ নিয়ন্ত্ৰণ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অধ্যায় ৷ ইয়াৰ সকলো উপযুক্ত পদ্ধতি প্ৰয়োগ কৰি কীট-পতঙ্গৰ সমস্যা গছৰ আৰ্থিক ক্ষতি কৰিব নোৱাৰাকৈ ৰখা হয় ৷ সমন্বিত কীট-পতঙ্গ নিয়ন্ত্ৰণৰ সফলতাৰ বাবে খেতিয়কজনক তলৰ কথা কেইটাৰ ওপৰত জ্ঞানৰ প্ৰয়োজন আছে\nকীট-পতঙ্গৰ শাৰীৰিক বৃদ্ধিৰ বিভিন্ন স্তৰৰ বিষয়ে জ্ঞান ৷\nআক্ৰমণৰ স্হান আৰু সময়৷\nকীট-পতঙ্গৰ এঠাইৰ পৰা আন ঠাইলৈ পৰিভ্ৰমণৰ ধৰণ৷\nকীট-পতঙ্গবোৰ বসবাস কৰিব পৰা আন উদ্ভিদৰ বিষয়ে জ্ঞান৷\nকীট-পতঙ্গই থিতাপি লোৱা উদ্ভিদৰ (Host plant) শৰীৰতত্বৰ (Physiology) বিষয়ে জ্ঞান৷\nসমন্বিত কীট-পতঙ্গ নিয়ন্ত্ৰণৰ উপায় সমুহ\nঅঞ্চল উপযোগী বিশেষকৈ কীট-পতঙ্গৰ আক্ৰমণ প্ৰতিৰোধ কৰিব পৰা অথবা সহনশীল সঁচহে নিৰ্বাচন কৰিব লাগে ৷\nসদায় স্বাস্হ্যবান আৰু বেমাৰ তথা কীট-পতঙ্গ মুক্ত পুলিহে ৰোপণ কৰা উচিত ৷\nপ্ৰয়োজন আৰু সুবিধা অনুযায়ী গুৱাটেমালা ঘাঁহ, মাইম’চা আদি ৰোপণ কৰি মাটি ডৰাৰ উৰ্বৰতা বঢ়াব অথবা পুন: উৰ্বৰণ কৰিব৷\nকলম কৰাৰ পাচত বেমাৰী ডাল পাতবোৰ কাটি পেলাব আৰু কটা অংশত ইন্দ’পেষ্ট বা বৰড’পেষ্ট (১০০ গ্ৰা: কপাৰ চালফেট + ১০০ গ্ৰা: চূণ + ৫০০ মি: লি: পানী) বা ২০% ট্ৰাইক’ৰ্ডামা মিশ্ৰণ লগাব৷\nশীতকালি নবেম্বৰ-ডিচেম্বৰ মাহত চাহ গছৰ গুৰিবোৰ খুচৰি দি বান্স কেটাৰপিলাৰ, লুপাৰ কেটাৰপিলাৰ আদিৰ লেটা বা ক্ৰাইচেলিডবোৰ সংগ্ৰহ কৰি ধবংস কৰি পেলোৱা উচিত৷\nকীট-পতঙ্গ আৰু ইহঁতৰ আক্ৰমণৰ তীব্ৰতা লক্ষ্য কৰি গছবোৰ প্ৰয়োজন হ’লে কলম কৰিব৷ চাহ গছবোৰ ২-৩ বছৰ কলম নকাৰাকৈ ৰাখিলে কিছুমান কীট যেনে ৰঙা চাঁহি আদিৰ আক্ৰমণ বেচি হব পাৰে ৷\nমাটিৰ পি. এইচ. (pH) যাতে সঠিকভাৱে (৪.৫-৫.৫) থাকে তাক লক্ষ্য ৰাখিব আৰু প্ৰয়োজন অনুসৰি ব্যৱস্হা গ্ৰহণ কৰিব৷\nচাহ গছবোৰত সুষমভাৱে আৰু সময়মতে সাৰ প্ৰয়োগ কৰিব লাগে৷ মাটিত সহজলব্ধ (available) পটাচ আৰু ফচফেটৰ পৰিমাণ কমি গলে গছবোৰ হেল’পেল্টিছৰ দ্বাৰা বেচিকৈ আক্ৰান্ত হয়৷\nবাগিচাডৰা অপতৃণ বা ঘাঁহবনৰ পৰা মুক্ত ৰাখিব লাগে৷\nচাহ গছৰ শাৰীৰ মাজৰ চাহ গছ মৰি খালী হোৱা ঠাইবোৰ পুনৰ চাহ গছ ৰোপণ কৰি পূৰ কৰি পেলোৱা উচিত ৷\nচাহ গছৰ ফ্ৰেমবোৰ প্ৰয়োজন অনুসৰি কষ্টিক ৱাচ্ (Caustic wash) কৰিব ৷\nঅতিৰিক্ত পানীভাগ যাতে বাগিচাৰ পৰা ভালদৰে ওলাই যায় তাৰ বাবে নলা ব্যৱস্হাৰ উন্নীতকৰণ কৰিব ৷\nভাগিচাত ছাঁ গছ সময়মতে ৰোপণ কৰা উচিত ৷ ছাঁ ঘন হ’লে বাচি বাচি কিছুমান ডাল কাটি দিব ৷ বাগিচাত বৰমেডলুৱাৰ গছ ৰোপণ নকৰিব ৷\nচাহ গছৰ গুৰিত যাতে পানী জমা নহয় লক্ষ্য ৰাখিব ৷ প্ৰয়োজন হ’লে গুৰিত মাটি চপাব ৷\nবাগিচাত গৰু-ছাগলীৰ প্ৰৱেশ নিষিদ্ধ কৰিব ৷\nৰঙা চাঁহি, ব্লিষ্টাৰ ব্লাইট বেমাৰ আদিৰ ক্ষেত্ৰত আক্ৰান্ত গছবোৰ অথবা চেকচনত দিনটোৰ শেষৰ ফালে পাত তুলিব ৷\nব্লিষ্টাৰ ব্লাইট, হেল’পেলটিচ আদিৰ আক্ৰমণ বেছি হ’লে চাহ গছবোৰ ‘ব্লেক প্লাকিং’ কৰিব আৰু তাৰ পাচতেই প্ৰয়োজনীয় ভেকুঁৰনাশক বা কীটনাশক দ্ৰব্য প্ৰয়োগ কৰিব৷\nবান্স কেটাৰপিলাৰ, লুপাৰ কেটাৰপিলাৰ, ফেগট ৰ্ৱম বা চাইকিড কেটাৰপিলাৰ আদি হাতেৰে সংগ্ৰহ কৰিও ধবংস কৰিব পাৰি ৷\nআকাশ বন্তিৰ সহায়ত, বছৰৰ বিভিন্ন সময়ত লুপাৰ কেটাৰপিলাৰ, বান্স কেটাৰপিলাৰ, ৰেড্ স্লাগ কেটাৰপিলাৰ আদিৰ পখিলা সংগ্ৰহ কৰি ধবংস কৰি পেলাব লাগে৷\nচেকচনৰ কাষত সতৰ্কতাৰে জুই ধৰিও জেচিডৰ সংখ্যা কিছু পৰিমানে হ্ৰাস কৰিব পাৰি৷\nচাহ গছৰ কিছুমান কীট-পতঙ্গ আৰু বেমাৰ কেতবোৰ পৰজীৱি কীট (Parasite and predator), অণুজীৱ (Pathogen) ৰ দ্বাৰাও প্ৰাকৃতিক ভাৱে নিয়ন্ত্ৰিত হয়৷ ৰাসায়নিক দ্ৰব্য সমুহৰ অপপ্ৰয়োগৰ দ্বাৰা যাতে এই প্ৰাকৃতিক উপকাৰী জীৱবোৰ ধবংস প্ৰাপ্ত নহয় তাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিব লাগে৷ বাগিচাত এই জীৱবোৰ মুকলি কৰি দিয়া অথবা বংশ বৃদ্ধি কৰাৰ ব্যৱস্হা কৰিব লাগে৷\nকীট-পতঙ্গ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে যথাসম্ভৱ নিম যুক্ত দ্ৰব্য প্ৰয়োগ কৰিব৷\nকাচকেড (Cascade) আৰু ফম’ল্টট (Phomolt) নামৰ হ’ৰমোন প্ৰয়োগ কৰি বান্স আৰু লুপাৰ কেটাৰপিলাৰৰ বংশ বৃদ্ধি ৰোধ কৰিব পাৰি৷\nকীট-পতঙ্গ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ উপায় হ’ল সঠিক ৰাসায়নিক দ্ৰব্য সঠিক হাৰত , সঠিক সময়ত আৰু সঠিকভাৱে প্ৰয়োগ৷\nবাগিচাখন সঘনাই পৰিদৰ্শন কৰি চাহ গছত কীট-পতঙ্গ আৰু বেমাৰৰ উপস্হিতি নিৰীক্ষণ কৰি থকা উচিত৷


"দেয়াৰ মেডাম"............. এটা পেনপেনীয়া প্ৰেমৰ কাহিনী ( দ্বিজেন্দ্ৰ নাথ শৰ্মা ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমেল খোৱা দৰ্জাখনেৰে জোৰেৰে বতাহ এছাটিৰ লগতে সোমাই অহা মহিলাগৰাকীক দেখি, ক্ষণিকৰ বাবে সি চক খাই উঠিল। বিস্ময়সনা দৃষ্টিটোত অবিশ্বাস মিহলি হৈ সপোনত মেলখোৱা চকুৰ দৰে কিছুসময় থৰ হৈ ৰ’ল। চিৰিয়েলবোৰত সপোন দিঠকৰ সজ্ঞান লোৱাৰ বাবে চিকুটি চোৱাৰ কিটিপটোও মনলৈ অহা নাই যদিও বাওঁ কাণলৈ লক্ষ্য কৰিবলৈ নাপাহৰিলে। হয়, লতিটো অলপমান কটা।\nইতস্ততঃ বোধ কৰা মহিলাগৰাকীয়ে ঈষৎ কম্পিত স্বৰেৰে কলে- “বহিবলৈ নকয়?”\nমাতটো শুনিহে তাৰ এইমাত্ৰ নিজৰ শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰা যেন ভাব হ’ল। গাটো সামান্য জিকাৰ খাই উঠিল।\n“বহক” _ শব্দটো বিকৃত স্বৰত নিজৰ কাণতে বাজিল।\n“বহক!!!”- এটা অদ্ভুত চাৱনি নিক্ষেপ কৰি মহিলা গৰাকীয়ে তাৰ পিনে চাই ৰ’ল। মহিলাগৰাকীৰ মুখৰ পিনে চালে। এনে লাগিল যেন এখন খং-ক্ষোভ-লাজ-শংকা আৰু কিবা কিবি বহুতো বৰণ মিহলাই অঁকা তৈলচিত্ৰহে। বেছিকৈ সিজাই পেলোৱা তৰকাৰী এখনত কি কি পাচলি মিহলোৱা হৈছে ধৰিব নোৱাৰাৰ দৰে, সেই মুখখনত আচলতে কোনটো অনুভূতি ফুটি উঠিছে ধৰিব নোৱাৰিলে। বিকট পৰিস্থিতিৰ নিৰৱতাৰ মুহূৰ্তবিলাক বৰ লেহেমীয়া হয়। একো একোটা পল, একো একোটা যুগৰ দৰে। তেনেকুৱা কেইটামান যুগৰ পিছত অস্বস্তিৰ পৰ্দাখন ফালিবলৈয়ে মহিলাগৰাকীয়ে কলে- “আপুনি, আপুনি বুলিলে যে?”\n“অহ, আই থিংক উই আৰ মিটিং ফৰ দি ফাৰ্ষ্ট টাইম এভাৰ।”\n“নহয়, আজি দ্বিতীয় বাৰ কথা পাতিছোঁ। আপুনি বোধহয় পাহৰিছে…………”\nকিমান সহজ হ’লহেতেন.. জীৱনটো,.. যদিহে প্ৰয়োজনৰ স’তে পাহৰি যাব পৰা গ’লহেঁতেন। যদিহে স্মৃতিবোৰ মচি নতুনকৈ লিখিব পৰা ব্লেকবোৰ্ডৰ দৰে হ’লহেতেন! মনত ৰখা টান, নে পাহৰি পেলোৱা টান?\nহৰি নাৰায়ণ দত্ত ছাৰে নাৰিকল থেকেচাৰ দৰে মুৰে মুৰে ঠক-ঠকাই দি কোৱা, “ঐ তহঁতৰ ক্লাছ দেখোন বেলেগ বেলেগ… পৰীক্ষা লিখিবলৈ এৰি কি বিয়নী মেল মাৰি আছ?” -কথাষাৰে মনত খুন্দিয়াই গ’ল।\nছয়মাহিলী পৰীক্ষাত পৰিমিতাৰ লগত একেখন বেঞ্চত পৰিছিল। কোন কোন দিনা একেলগে পৰীক্ষা আছিল, তাৰ আজিও মনত আছে। তাইৰ পৰীক্ষা থকাৰ আগদিনা ৰাতি, ক্লাছ এইটৰ কিতাপখনো এবাৰ উলিয়াই চকু ফুৰাই যাবলৈ পাহৰা নাছিল। সেইদিনকেইটাত তাৰ উৎসাহৰ পৰিধি নাই। শেষৰ দিনা তাইৰ আছিল সমাজবিদ্যা আৰু তাৰ অংক। ইউৰোপৰ নৱজাগৰণৰ এটা দীঘলীয়া প্ৰশ্নত তাইৰ খেলিমেলি লাগিছিল। সি দিক্টেচন দিয়া আৰাম্ভ কৰি দিছিল। পাহৰিয়ে গৈছিল সি পৰীক্ষাহলত পৰীক্ষা দি আছে।\nল’ৰা-ছোৱালীজাকৰ খিলখিলনিয়ে ৰজনজনাই গৈছিল। তাই লাজত লেতুসেতু হৈ পৰিছিল। সি যিমান অপ্ৰস্তুত হৈছিল, তাতকৈ বেছি, বেয়া লাগিছিল- তাৰ কঠিন মূৰটোত খুন্দা লাগি তাইৰ আলসুৱা মূৰটোৱে বেছিকৈ দুখ পালে নেকি?\nসেইদিনাৰ পিছত, ইমান ওচৰত, আজি দ্বিতীয় দিন বহিছে। চহৰখনলৈ এবছৰৰ ডেপুটেচনত আহিছিল দেউতাক। আধামান কোৰ্চ যোৱাৰ পাছত, সি সেই স্কুলখনত নাম লগাব ল’গা হৈছিল। নতুন স্কুল বাবে, প্ৰথম দিনা দেউতাকে অফিচলৈ যাওঁতে অলপ সোনকালেই তাক স্কুলত নমাই থৈ গৈছিল। কথা পাতি সোমাই অহা চাৰিজনী ছোৱালীৰ মাজৰ লাহী দেহেৰে ওখকৈ বগা ছোৱালীজনীৰ মুখত তাৰ চকু ৰৈ গৈছিল। চকুৱে চকুৱে পৰাত, চকু নমাই আনিছিল। আৰু এবাৰ চোৱাৰ হেপাঁহটো দমন কৰিব নোৱাৰি বাৰে বাৰে চাই, বাৰে বাৰে লাজত পৰিছিল। বাওঁ কাণলৈ দৃষ্টি যোৱাত, সি সেই আহুকালটোৰ পৰা ৰক্ষা পৰিছিল। কাৰণ, কাণলৈ চালে চকুৱে চকুৱে নপৰে।\n“কিমান দিনৰ মুৰত লগ পাইছোঁ, নহয়নে?” -বহু সময় একো নকলে অস্বস্তিৰ পৰিৱেশটো বাঢ়ি যায় বুলিয়ে, সি কাণৰ লতিটোক কলে। এনেকুৱা পৰিৱেশত কেনেকুৱা কথা ক’ব লাগে, সি একো উৱা-দিহ পোৱা নাই। তাৰ প্ৰশ্নটোৱে মহিলাগৰাকীৰ মনত উত্তৰ দিয়াৰ বাবে কোনো উৎসাহৰ উদ্ৰেগ নকৰিলে বাবেই নিশ্চুপ হৈ ৰ’ল।\n-“আচলতে বহু দিনৰ পৰাই আপোনাক ঘূৰাই দিবলগীয়া বস্তু এটা মোৰ তাত পৰি আছে। ঘূৰাই দিবলৈ সুযোগে পোৱা নাছিলোঁ।”\n“সঁচাকৈ, মনত ৰখা কিমান কঠিন? মোৰ কি বস্তু তাইৰ ওচৰত থাকি গৈছিল?” -তাইৰ ওচৰত তাৰনো কি ৰৈ গৈছে, সি মনত পেলাব পৰা নাই। হঠাৎ তাৰ গুলজাৰৰ “শাওঁণৰ সেমেকা দিনবোৰ”ৰ কথা মনত পৰিল-\n“তিতি বুৰি মণ্ডপ সজাওতে বৰষুণৰ আঁচলৰ ফাঁকে ফাঁকে বাৰান্দালৈ জুমি জুমি খেলা নয়নৰ লুকাভাকুবোৰ ঘূৰাই দিবলৈ আহিছে নেকি বাৰু তাই? ছেহ, কবিতা কবিতা যেনহে হৈ গ’ল দেখোন! কবিবোৰৰো আৰু কাম নাই…” -দুহাত আঁতৰত বহি আছে তাই-” …ৰাতিক মেৰিয়াই সাৱতি ধৰা চিঠিৰ…” শেতা হাঁহি এটা তাৰ মুখত বিৰিঙি উঠিল। সি নিশ্চিত যে এই মুহূৰ্তত তাক পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ বেঙা মানুহটো যেন দেখাইছে।\nগুলজাৰৰ কবিতাৰ চিঠিয়ে কাঢ়ি নিয়া উজাগৰি নিশাবোৰ, এটি এটিকৈ আহি তাৰ কাষত হাজিৰ হ’ল।…. হয়, তাৰ পাহৰাৰ প্ৰশ্নই নাই। এখন চিঠি লিখিবলৈ কিমান যে পৃষ্ঠা মোহাৰি দলিয়াইছিল। প্ৰথম চিঠিখন আৰম্ভ কৰি ‘মৰমৰ’ শব্দটো লিখি, ডট ডট কেইটামান দিয়ে মোহাৰি দলিয়াই দিছিল। -“ভাল নালাগিব, মমতাৰ চিঠিৰ পৰা লিখাৰ নিচিনা হ’ব! …” ‘কলিজা …..’ – লিখা শেষ নৌহওতেই পাৰমাংসৰ আঞ্জাৰ কলিজাটোলৈ মনত পৰিছিল। সি খুব ভাল পায় কাৰণে পাৰ ৰান্ধিলে মাকে কলিজা দুটা তাকে দিয়ে। -“চিঠিৰ সম্বোধনতকৈ কিবা মাংসৰ আঞ্জা যেনহে হ’ল!” …’সোনজনী’, …’জানমনি’, …’নয়নমনি’ ……. -“ইছ ৰাম, কেচেটৰ নামহে হ’ল দেখোন!” লাৰু কৰা কাগজৰ বল বোৰ চুকটোৰ বাস্কেটটোলৈ এটা এটাকৈ দলিয়াই আছিল। আৰু একোখিলা নতুন পাত উলিয়াই লৈছিল। তাৰ পিছত আহিছিল ‘প্ৰিয়তমা’, ‘প্ৰিয়ে’, প্ৰাণসখা ……… -“ধেৎ তেৰি, ধাৰ্মিক চিৰিয়েলৰ দায়লগ যেনহে হল!”\n…… সেই আধালিখা চিঠিবোৰক সাৱতি হেৰাই যোৱা ৰাতিবোৰ তাই ঘূৰাই দিব আহিছে নেকি? ….কিন্তু কেনেকৈ তাই ওভোতাব? চিঠিবোৰ দেখোন তাইক দিয়াই হোৱা নাছিল। জাৱৰ পোলোৱা গাতটোত পচন সাৰ হৈ বাগিছাৰ গোলাপৰ গুৰি পাইছিল। গোলাপৰ গছবোৰ বাৰু আছেনে? সেই গোলাপ মৰি চাগে’ এতিয়া তাৰ ঠাইত পাচলিৰ বাগিছা হ’ল।\nচিঠি এখন লিখা হৈছিল। বহু চিন্তা-চৰ্চা, সংশ্লেষণ- বিশ্লেষণৰ পিছত সি এটা সিদ্ধান্তত উপনীত হৈছিল।\n“দেয়াৰ মেডাম” সম্বোধনটোৱে ভাল হ’ব। চিঠিখন জ্বৰৰ বাবে স্কুল খটি কৰি ছুটি মঞ্জুৰৰ আৱেদনৰ দৰে হৈছিল। পিছদিনা ৰাতিপুৱা সি উঠিব লগা হোৱাই নাছিল। কোনো নুঠোতেই টুকুৰা কাগজেৰে উখহি উঠা বাস্কেটটো থান-ঠিত লগাইহে শুই পৰিছিল।\n“ঐ আজি তোৰ স্কুল নাই, ন বাজি গ’ল দেখোন? গোটেই ৰাতি পঢ়ৱে নে কি কৰি থাক, ভগৱানেহে জানে, উঠ।” _খক-মককৈ উঠি স্কুল পাইছিল। স্কুলতহে মনত পৰিল, চিঠিখন টেবিলৰ ওপৰতে ৰ’ল। আবেলি ঘূৰি আহি দেখে, তাৰ বায়েক ৰাণুৰ লগত মাক বহি আছে। ৰাণুৱে মাকক কিবা পঢ়ি শুনাই আছে। তাক দেখি ৰাণুৱে- “দেয়াৰ মেডাম আহিল” -বুলি কৈ খিলখিলাই হাঁহিব ধৰিলে। মাকেও তাৰ পিনে চাই মুখ টিপি হাঁহিটো চেপি ৰাখিব নোৱাৰিলে। হাঁহি হাঁহিয়ে অলপ কঠোৰতা সানি তাক কলে- “ঐ ৰাতি ৰাতি পঢ়া বাদ দি এইবোৰহে কৰি থাক নেকি?”\nখঙে-লাজে-অপমানে তাক আগুৰি ধৰিছিল। মুখখন কেহঁৰাজ বৰণ লৈছিল। ৰাণুৰ ওপৰত তাৰ ভীষণ খঙ উঠিছিল। এই নাককাটি মন্থৰাৰ লাজ-কাজ বোলা বস্তু একো নাই। এইবোৰ কথাও মাকক লগাব লাগেনে? মনত এটা ভয়ে বাহ লৈছিল। দেউতাকক কৈ দিলে, সি মৰি যোৱাৰ সমান লাজ পাব। চুলিত থাপ মাৰি তাইক বগৰাই দি চিঠিখন কাঢ়ি নিছিল।\n– “চুলিত টানিছ নহয়, দেউতাক কৈ দিম ৰ।”\nচিঠিখন লৈ একে দৌৰে সি পিছপিনৰ মধুৰীজোপাৰ তল পাইছিল। পেটে পেটে ভয়ো লাগিছিল। ৰাণুৱে বাৰু সঁচাকৈ দেউতাকক কৈ দিব নেকি? খঙতে চিঠিখন টুকুৰা-টুকুৰ কৰি জাবৰৰ গাঁতটোত পেলাই দিছিল। মাকে পাগঘৰৰ পৰা চিঞৰিছিল- “ঐ, ভৰি হাত ধুই আহ। ভাত দিছোঁ।” ভোক লাগিছিল যদিও মাকৰ আগত ওলাবও সংকোচ হৈছিল। ৰাণুৱে তাক হাতত ধৰি আনি হাত ভৰি ধুৱাই ভাতৰ পাতত বহুৱাই দিছিল। মাকৰ মুখলৈ সি চাব পৰা নাছিল। দৰ্জাৰ মুখত ঠিয় হৈ থকা ৰাণুলৈ খঙেৰে চাইছিল। হাঁহি চেপি ৰখা তাই, শব্দ নেহোৱাকৈ “দেয়াৰ মেডাম” বুলি জোকাই খিলখিলাই হাঁহি দৌৰ মাৰিছিল।\nসি ভাবিলে -“সেইদিনা চিঠিখন ৰাণুৱে পোৱাটো ভালেই হৈছিল। নহ’লে পৰিমিতাইও সেই দৰ্খাষ্টখন পঢ়ি ৰাণুৰ দৰেই খিলখিলাই হাঁহিলেহেতেন।” তাৰ পিছতো চিঠি লিখিছিল সি। এখন নহয়, কেইবাখনো। দৰ্খাষ্টৰ দৰেও হোৱা নাছিল।\nছমহীয়া ছাত্ৰজীৱনৰ এখন স্কুল। সহপাঠীৰ ভিতৰত অলপ ঘনিষ্ঠ হৈছিল মৃন্ময়, পৰাগ আৰু পুলক। পুলক পৰিমিতাৰ সম্পৰ্কীয় ককায়েক। মাহীয়েকৰ ল’ৰা। সিহঁত চাৰিওজনৰ এৰা এৰি নহৈছিলেই। প্ৰায়ে একেখন বেঞ্চতে বহিছিল। এৰা এৰি নহ’লেও মৃন্ময়, পৰাগৰ শত্ৰু আছিল নে মিত্ৰ আছিল, সি ধৰিবই নোৱাৰিলে। কিন্তু দুয়োৰে মাজত ভীষণ জেদ। এদিন যদি পৰাগে ককায়েকৰ প্ৰিয়া ১৫০ খন লৈ আহে। পিছদিনা মৃন্ময়ে মোমায়েকৰ বুলেটখন লৈ আহে। দুয়োফালে ভৰি পাৰি লগেই নাপায়। আঙুলি মুৰেহে কিবাকৈ মাটি চুৱে। বাইক এখন কিনি দিবলৈ সিও ঠেহ পাতিছিল। দেউতাক এক কথাৰ মানুহ- “স্কুলত বাইক দিয়া নহব। ৰোজাৰ বেক লাগে, ৰেঞ্জাৰ লাগে আৰু কিবা….. ল’। কিন্তু বাইক…… না।” খঙতে সি চাইকেলো নল’লে। আগৰ চাইকেলখনকে মিঠাতেল আৰু কেৰাচিন মিহলাই চিকচিকিয়াকৈ মচি স্কুললৈ আহে। এদিন পৰাগে ককায়েকৰ ফিয়েটখন লৈ অহাত, হেডচাৰে মাতি নি ঠিকমতে গালি দিয়াত, সিহঁতৰ কাৰ-বাইক শ্বোৰ সিমানতে ইতি পৰিছিল।\nএদিন মৃন্ময় আৰু পৰাগক কলেজৰ ল’ৰা দুটামানে মাৰধৰ কৰিছিল। পিছদিনা পুলকে এটা পাৰ্চেল লৈ আহিছিল। পৰিমিতাৰ ঠিকনাত পঠোৱা পাৰ্চেল। পঠাওতাৰ ঠিকনাত আছে মৃন্ময়ৰ নাম। কিন্তু আখৰখিনি পৰাগৰ যেন লাগিছিল। ভিতৰত আছিল এখন প্লেবয় মেগাজিন। বুজিবলৈ একো বাকী নাছিল। মিছাতে মৃন্ময়ে মাৰ খাইছিল। পৰাগক সিহঁতে চুই কিলাবলৈহে বাকী এৰিছিল। সি ভুল স্বীকাৰ কৰিছিল। কাণত ধৰি সইত খাইছিল। কান্দি কান্দি তাক ক্ষমা কৰি দিবলৈ খাটনি ধৰিছিল। মৃন্ময়ে তাক এটা কাণতলীয়া চৰ সোধাইছিল। ভবিষ্যতে এনেকুৱা কৰিলে ঠেং ভাঙি দিম বুলি সকিয়াই দিছিল। কিন্তু সিহঁতৰ চতুৰ্ভূজ অক্ষুন্ন হৈ ৰৈছিল। মৃন্ময় আৰু পৰাগক মাৰধৰ কৰা ল’ৰাকেইজনৰ এজন পৰিমিতাৰ ককায়েক আছিল। গোটেই কথাবিলাক তাৰ খেলি মেলি লাগি গৈছিল। ডায়েৰীৰ প্লাষ্টিকৰ কোভাৰৰ ভিতৰত লিখি লুকুৱাই ৰখা চিঠিবোৰলৈ মনত পৰি ভয়টো বেছিকৈ লাগি গৈছিল। ভাবিছিল ইহঁত দুটাৰ লগত সেই সময়ত থকা হ’লে সিও মাৰ খালেহেতেন।\nপাৰ্ছটো খুলি তাই এটা বহী উলিয়ালে। চুকবোৰ ভাজ খাই চিৰি যোৱা, সাঁচিপাতৰ বৰণ লোৱা, এটা বহী। -“এই বোজাটো বহুদিন কঢ়িয়াই ফুৰিলোঁ।…… পুলকদাক আপোনাৰ কথা শুধিম বুলিও……” – সমাজবিদ্যাত সি স্কুলৰ ভিতৰত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ পাইছিল। সি বহীটো চিনি পালে। সমাজবিদ্যাৰ নোটবুকটো সিয়ে দিছিল পুলকৰ হাতত। তাই বিচৰা বুলি কৈছিল। প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাৰ ৰিজাল্টৰ কেইদিনমান পিছতেই দেউতাকৰ ডেপুটেচন শেষ হৈছিল।\nপুলকে, মৃন্ময়ৰ কথাও কৈছিল। মৃন্ময় আৰু পৰিমিতাৰ কথা। পৰিমিতাই চিঠি এখন পঠাইছিল মৃন্ময়লৈ। পুলকৰ হাতত। কেতিয়াবাই। তাৰ আৰু খেলিমেলি লাগি গৈছিল। মৃন্ময়ে সেই চিঠিৰ একো উত্তৰ দিয়া নাছিল। পৰিমিতাইও পুলকক একো সোধা নাছিল। পুলকেও পৰিমিতাক একো সোধা নাছিল, মৃন্ময়কো। আৰু মৃন্ময়। সি সম্ভৱতঃ কাকো একো কোৱা বা সোধাৰ প্ৰয়োজনেই অনুভৱ কৰা নাছিল। তাৰ আজিও খেলি-মেলি লাগে, পৰাগৰ পৰিমিতালৈ মৃন্ময়ৰ নামত পাৰ্চেলটো পঠিওৱাৰ প্ৰয়োজনটো ক’ৰ পৰা আহিল।\n“কিয়, একো কামত নাহিল নেকি?… বোজাটো মই দিয়া বুলি কলা… ক’লে যে?” -প্ৰশ্নটো কৰি তাৰ ভাব হ’ল, প্ৰশ্নটোৰ প্ৰয়োজনেই নাছিল। তাৰ ধাৰণাক সত্য প্ৰতিপন্ন কৰিয়েই, তাই ওঁঠ দুটা লগ লগাই দুই ফালে প্ৰসাৰিত কৰি দিয়াত, এটা বিকলাংগ হাঁহি তাইৰ মুখত অংকিত হ’ল। সেই হাঁহিটো নামাৰিলেহে হয়তো সি বেছি স্বস্তি অনুভৱ কৰিলেহেতেন। বিভৎস দেখাইছিল তাইক।\nপৰীক্ষাহলৰ ঘটনাটোৰ পিছত তাইৰ চকুৱে চকুৱে পৰিলে তাৰ এনেয়ে লাজ লগা হৈছে। চকুত চকু পৰিলেই সি চকু নমাই আনে। এতিয়া আন এটা প্ৰশ্নই তাক খুন্দিয়াই থাকে, তাই মৃন্ময়লৈ চাওতেহে তাৰ চকুত পৰিল নেকি?\n-“নহয়, নহয়, কামত আহিছিল। আপোনাৰ নোটখিনিয়ে বহুতকেইটা প্ৰশ্নৰ খোকোজা দূৰ কৰাত সহায় কৰিছিল। তাৰ বাবে ধন্যবাদ। কিন্তু …”\n“কিন্তু কি?” -বৰ আগ্ৰহেৰে শুধিলে সি।\n“নাই, একো নাই। ….এটা কথাইহে মাজে মাজে আউল লগাই থাকে… বহীটো হয়তো মই নোখোজা হলেই ভাল আছিল।” -মহিলাগৰাকীয়ে অনুস্ব সুৰত কলে।\n-“বহুত দেৰি হ’ল। …ওভোতাই দিয়াত।”\n“এৰা… বহুতেই দেৰি হ’ল।” -মহিলাগৰাকী ওলাই গ’ল। সোঁ-সোঁৱাই সোমাই অহা চেঁচা বতাহ এজাকে তাৰ কোলাত পৰি থকা বহীটোৰ পাত লুতিয়াব ধৰিলে। বাহিৰত চাগে’ ধুমুহা বলিছে। সি বহীটো হেঁচা মাৰি ধৰিলে। হেঁচাটো তীব্ৰৰ পৰা তীব্ৰতৰ হৈ গৈ থাকিল। সৰা পাতৰ হালধীয়াত বিলীন হৈ যোৱা সেউজীয়াখিনি চুই চোৱা হেপাঁহত হাতখন কঁপি উঠিল।