পূৰ্ণিমাৰ গোলাপ – কাকলী ভৰদ্বাজ মিশ্ৰ – ফটাঢোল\nপ্ৰেমত ফুলিছে শতদল,\nপ্ৰেমত ঘূৰিছে ভূমণ্ডল৷\nপিছে মোৰহে হয় অদল বদল৷ বিধিয়ে কলিজাত প্ৰেমৰ চাকিগছি জ্বলালেও বিধাতাই আহি কোন পলকত ফুঁ মাৰি নুমাই থৈ যায় ধৰিবকে নোৱাৰো৷ আনে প্ৰেম কৰি জগতত ফাটি ফুটি বিখ্যাত হৈ প্ৰেম কাহিনী লিখি যায় আৰু মোৰ ফটা ফুটা প্ৰেম কাহিনী সোপাই কলিজাৰ ডাষ্টবিনত পায়৷\nতেনেকুৱা এটা ফটা প্ৰেম হৈছিল প্ৰাইভেট চাকৰি এটা কৰি গুৱাহাটীত থকা সময়ত৷ গুৱাহাটীত গৈ থাকিবৰ বাবে হোষ্টেল বিচাৰি হাবাথুৰি খাই খাই কোনোমতে চান্দমাৰি কলনিত হোষ্টেল এটা যেনিবা পালোগৈ। আৰু তাতেই আৰম্ভ হ’ল মোৰ সৰু সুৰাকৈ এটা ফটা প্ৰেম কাহিনী৷ মোৰ লগতে ৰুমত আৰু দুগৰাকী ছোৱালী আছিল৷ হোষ্টেলৰ মালিকৰো আকৌ তিনিজন ল’ৰা৷ আন দুগৰাকীৰ লগত উপাধি নিমিলিলেও মোৰ আৰু হোষ্টেলৰ মালিকৰ ঘৰখনৰ মাজত সাংঘাটিক মিলটো আছিল যে আমি একে জাতীয়৷ মানে বামুণ৷ মালিকৰ ডাঙৰ আৰু সৰু পুতেকে বিয়া পাতিছিল যদিও মাজুটোৱে তেতিয়াও ডিঙিত পঘা অৰা নাছিল৷ মানে বিয়া পতা নাছিল৷ মালিকনী আছিল চৰকাৰী চাকৰিয়াল৷ দুই পুত্ৰই বিয়া পাতিছে যেতিয়া মালিকৰ বয়সটো নিশ্চয় অনুমান কৰিছেই৷ যি কি নহওঁক মালিক বুঢ়াই চৰকাৰী চাকৰি বাদ দি ছোৱালী হোষ্টেল খুলি বহি আছে (বুঢ়া বুলিয়ে গোটেই ছোৱালীবোৰে কয় দেখি, ময়ো কোৱা হলো)। এনেকৈয়ে হোষ্টেলৰ ভাত পানী ৰন্ধাকৈ থকা বাইদেউ দুগৰাকীৰ পৰা লাহে লাহে ইটো সিটো কথা গম পালো। হোষ্টেলৰ হট নিউজবোৰ সন্ধিয়া সাত বজাৰ বাতৰিৰ দৰেই সিহঁতেই আমাক দিয়ে।\nবুঢ়া সাংঘাতিক কটিছেপা আছিল। হাতৰ পৰা একো এটা সৰি নাযায়। হোষ্টেলৰ কোনো এজনী ছোৱালীয়েই বুঢ়াক দেখিব নোৱাৰিছিল।\nএদিন হঠাৎ অফিচৰ পৰা আহি হোষ্টেল সোমাওঁতেই বুঢ়াৰ মাজুটো পুতেকৰ লগত মুখা মুখি হ’লো। লগে লগেই যেন মনৰ গীটাৰখনৰ ষ্ট্ৰীঙ কেইডাল কঁপি উঠিল, বাজি উঠিল গান… লা লা লা লা লা লা… লা লা লা লা লা লাআআ.. কুছ কুছ হোতা হে… ভেবা লাগি চাই চাইয়ে তেওঁৰ কাষেৰে পাৰ হৈ গলো। আস্! পাৰ্ফিউমৰ সুগন্ধই মোৰ মন আৰু মতলীয়া কৰিলে। মাত এষাৰ যে দিওঁ দিওঁকৈও মুখৰ পৰা এটা শব্দ নোলাল। পাৰ হৈ যাওঁতে তেওঁ ফোনত কথা পাতি পাতিয়ে এবাৰ ঘূৰি চালে… আস্!! কি চাৱনি। সেইদিনা ৰাতি আৰু টোপনি নাহিল। কথাটো বাকী দুজনী ৰুমমেটক ক’লো। পাছদিনা পুৱা শোৱাৰ পৰা উঠি ব্রাছ লৈ ওলাই আহো মানে হোষ্টেলৰে চিনিয়ৰ এগৰাকী আহি কাষত থিয় হ’লহি। খঙৰ সুৰত কাণৰ ওচৰত ফুচফুচাই কৈ গ’ল, এদিন বাৰু চালি, দ্বিতীয় দিন যাতে তালৈ আৰু ঘূৰি নাচাৱ। কৈয়ে আঁতৰি গ’ল। মই থতমত খালো। কি আচৰিত!! ৰাতিটোৰ ভিতৰতে কথাটো বিয়পি পৰিল দেখোন, কিন্তু কেনেকৈ???\nবাৰু যি কি নহওঁক সেই চাৱনিৰ পাছৰে পৰা বুঢ়াক বুঢ়া নকৈ আংকল কোৱা হ’লো। অফিচতো কিবা পাতিলে মিঠাই চিঠাই আনি লগৰ দুজনীক নিদি হ’লেও তেওঁলোকক দিয়া হ’লো। ৰান্ধনী বাইদেউ দুজনীকো মোৰ কিবা কিবি পুৰণা বস্তু দি বেছিকৈ কথা সৰকাব ল’লো। আংকলে পুতেকৰ কাৰণে বামুণ ছোৱালী চাই আছে। কথাটো শুনাৰ লগে লগে আকৌ বুকুৰ কোনোবা কোণত টিং কৈ শব্দ হ’ল। তেওঁ ইঞ্জিনীয়াৰ। নাম প্ৰবাল বৰঠাকুৰ। তেওঁৰ কথা ভাবিয়েই গা ৰিমঝিমাই যোৱা হ’ল। “হৰমনেল এফেক্ট”।\nপ্ৰেমৰ ফিলিঙচ আহিলেই যেতিয়া তেওঁক পাবৰ বাবে প্ৰথমে আংকল আন্টিক পতাবলৈ আপ্ৰাণ চেষ্টা কৰিলো। ঘৰৰ পৰা মায়ে খাবলৈ দি পঠোৱা জলপান, নাৰিকলৰ লাড়ু, ঘিলা পিঠা, আচাৰ নিজে নাখাই হ’লেও উপঢৌকন হিচাবে তেওঁলোকক দিবলৈ ললো। এদিন কথাই কথাই গম পালো যে পুতেকৰ বিয়াৰ কাৰণে ছোৱালী ঘৰৰ পৰা মানুহ আহিব। হঠাৎ আকৌ বুকুত বাজি উঠিল গান.. জগ চুনা চুনা লাগে.. চন চে জ’ তুতে ক’য়ি সপনা.. সেইদিনা ৰাতি আকৌ টোপনি নাহিল।\nকেইদিনমান পাছতে নতুন বছৰ আৰম্ভ হ’ল। বহাগ মাহ। বিহুৰ পাছত হোষ্টেলত ছোৱালী বোৰে এদিন সন্ধ্যাৰ আড্ডাত কৈ থকা শুনিলো বৌদ্ধ পূৰ্ণিমাৰ দিনা হেনো ৰাতি গাৰুৰ তলত ৰঙা গোলাপ লৈ শুলে সেই ৰাতি সপোনত যাকেই দেখে, তেওঁৰ লগতে বিবাহ হয়। শুনিয়ে আকৌ গান বাজি উঠিল.. মতলীয়া বতাহে.. উৰি আহি ক’লে যে… (এইবাৰ জুবিনৰ গান বাজিল যেতিয়া কিবা এটা হেস্ত নেস্ত হবই)।\nঅধীৰ অপেক্ষাৰ মূৰত সেই দিনটো আহিল। ফেঞ্চি বজাৰৰ পৰা আনিলো ৰঙা গোলাপ এপাহ কিনি। সেইদিনা ভাত খাবলৈও মন নগ’ল। মুঠতে সোনকালে শুব লাগে। দৃঢ় বিশ্বাস, তেওঁৱেই আহিব সপোনত। এনেওতো দেখিয়ে থাকো তেওঁক সপোনত। ভাৱনাৰ বেকগ্ৰাউণ্ডত সেইদিনা ধেৰ কিবা কিবি গান বাজি থাকিল।\nপুৱতি নিশা চাৰে তিনি মান বজাত হঠাৎ থত মত খাই সাৰ পাই বহিলো। কি আচৰিত, মুখেৰে নাৰায়ণ কবছৰ মন্ত্ৰ ওলাই আহিল। প্ৰভু এইয়া কি দেখুৱালা। বুকুত একেবাৰে ঢেঁকীত চিৰা খুন্দা দিলে। বটলটো বিচাৰি পানী এঢোক খালো। নাই শান্তি পোৱা নাই। হ’ল বুলিয়েনো পুতেকৰ আশা কৰি বাপেককহে সপোনত দেখিব লাগেনে। কি হ’ব এতিয়া, সঁচাকৈ সকলোৱে কোৱাৰ দৰে যদি, যাক সপোনত দেখো তাৰ লগতেই বিয়া হবলৈ হয় মই দেখোন শেষ। চিন্তাতে উজাগৰে থাকোতেই ৰাতিপুৱাল।\nকাকো একো নক’লো। মনৰ ভয় মনতে ৰাখি, সেই ভয়ংকৰ সপোনটো পাহৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলো। বুঢ়াৰ পুতেকৰো বিয়া ঠিক হ’ল। গুৱাহাটীৰে ডাক্টৰণী এজনী। সেইকেইদিন ৰাতি কান্দি কান্দি গাৰুৰ গিলিপ সলাবলগীয়া অৱস্থা হ’ল। বিয়াৰ দিনা সাজি-কাঁচি বিয়া খাবলৈও যাব লগা হ’ল। বিয়াৰ ৫ দিনৰ পাছতে দৰা-কইনা হানিমুনলৈও গ’ল। মোৰো চকু গৈ গাঁতত সোমালগৈ।\nদিনবোৰ তেনেকৈয়ে পাৰ হৈ মোৰ ওপজা দিনটো পালেহি। হোষ্টেলত সকলোকে মিঠাই চিংৰা আনি খুৱালো। বুঢ়াই ক’লে, চাকৰি কৰা ছোৱালী, জন্মদিনৰ খানা খুৱাব লাগিব কিন্তু। মিঠাই দি নামি আহোতেই বুঢ়া পিছে পিছে আহি মই তলৰ ষ্টেপটো পাওঁতেই মাত লগালে। ৰৈ দিলো মই। হঠাৎ আহি হাতত সৰু বাকচ এটা দি বুঢ়াই জন্মদিনৰ শুভেচ্ছা জনালে। মোৰ অৱস্থা শিল পৰা কপৌটোৰ দৰে হ’ল। কিবাকৈ দৌৰি আহি ৰুমত সোমালো। বাকচটো খুলি মোৰ চকু কপালত। ভিতৰত কলিজাৰ আকৃতিৰ এটা সৰু কাঁচৰ গহনা থোৱা বাকচ। ভয়তে আকৌ বুকুত চিৰা খুন্দা দিলে। কটিছেপা বুঢ়াই মোক আনতকৈ এপিচ হ’লেও মাংস বেছিকৈ দিয়া, বেমাৰত টেবলেট আনি দিয়া, মই কলেই পানীৰ টেপ বেছি সময়লৈ খুলি ৰখা, কাৰেণ্ট নকটা আদি কথাবোৰৰ আচল ৰহস্য সেইদিনাহে ভেদিব পাৰিলো। নাই নাই প্ৰেমটো সফল নহ’লেই, এতিয়া আকৌ বুঢ়াৰ লগত বিয়া হৈ মৰিব নোৱাৰো। পাছ দিনাৰ পৰাই ভাড়া ঘৰ চোৱা আৰম্ভ কৰি মাহটোৰ শেষলৈ হোষ্টেল এৰিহে শান্তিৰে উশাহ ল’লো। আৰু জীৱনত কাহানিও বৌদ্ধ পূৰ্ণিমাৰ দিনা নিজেতো গাৰুৰ তলত গোলাপ লৈ নুশুৱেই, আনকো সেই উপদেশ নিদিও।\n« খোজ লাহেকৈ দিবি – মুনমুন শইকীয়া\nবুদ্ধিজীৱীৰ আত্মকথা – ৰঞ্জিত কুমাৰ শৰ্মা »\nহাঁ হাঁ৷আয়ৌ দুখেই লাগিল৷ভাল লিখিছা৷\nবাপ্পাৱৈ, কি ভয়ংকৰ ফটা প্ৰেম দেখোন।\nধুনীয়াকৈ লিখিছা , ভাল লাগিল পঢ়ি।\nখুব ভাল লাগিল পঢ়ি কাকলী\nহাঃ হাঃ। বুঢ়া কম বস্তু নাছিল দে\nসাংঘাটিক দেখোন, বৰ ৰস পালো পঢ়ি।\nএনেকুৱা ফটাপ্ৰেম সফল হ’লে বিপদ আছে।\nযিয়েই নহওঁক বৰ ভাল পালো পঢ়ি।\nHa ha tammam dei\nভাল লিখিলে। মজা লাগিল। বুঢ়াৰ লগতে আপোনাৰো প্ৰেম ফটা হ’ল বুজিলোঁ। কিন্তু একে সময়তে দুয়োজনৰে আশা পূৰণ হোৱাৰো ৰাস্তা নাছিল।


মিডল অৰ্ডাৰ বেটচমেন ব্যৰ্থ, যুৱৰাজ সিঙৰ অভাৱ অনুভৱ! |Middle-order-batsman-poor-performance-fans-missing-yuvraj– News18 Assam\nমিডল অৰ্ডাৰ বেটচমেন ব্যৰ্থ, যুৱৰাজ সিঙৰ অভাৱ অনুভৱ!\nমিডল অৰ্ডাৰৰ বেটিং ব্যৰ্থতাই এতিয়া চিন্তাত পেলাইছে টিম মেনেজমেণ্টক\nUpdated:July 1, 2019, 3:31 PM IST\nUpdated: July 1, 2019, 3:31 PM IST\nভাৰতৰ বেটিং লাইন আপ মানে এতিয়া কেৱল ৰোহিত শৰ্মা আৰু বিৰাট কোহলী! মিডল অৰ্ডাৰৰ প্ৰতিগৰাকী বেটচমেনেই এতিয়া ধাৰাবাহিকতা ৰক্ষা কৰাত ব্যৰ্থ। ধোনীয়েও কৰিছে মন্থৰ গতিত বেটিং। বিশ্বকাপৰ দলত স্থান পোৱা কেডাৰ যাদৱ আৰু বিজয় শংকৰ চুড়ান্ত ভাবে ব্যৰ্থ হৈছে প্ৰতিযোগিতাত। যি কেইখন খেলত ৰোহিত শৰ্মা আৰু কোহলী সফল হৈছে সেইকেইখন মেচতে ভাৰতে সন্তুশজনক ৰান কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।\nকিন্তু মিডল অৰ্ডাৰ শক্তিশালী নহ’লে ভাৰত সন্মুখীন হ’ব তীব্ৰ প্ৰত্যাহ্বানৰ। ছেমি ফাইনেললৈ ভাৰত অগ্ৰসৰ হ’লে ভাৰত মুখামুখী হ’ব অষ্ট্ৰেলিয়া, নিউজিলেণ্ডৰ দৰে শক্তিশালী দলৰ। কিন্তু তাৰ মাজতে মিডল অৰ্ডাৰৰ বেটিং ব্যৰ্থতাই এতিয়া চিন্তাত পেলাইছে টিম মেনেজমেণ্টক।\nতাৰ মাজতে আকৌ চৰ্চালৈ আহিছে ভাৰতৰ তাৰকা খেলুৱৈ যুৱৰাজ সিঙৰ নাম। ইংলেণ্ডৰ ভূমিত যুৱৰাজৰ আছিল ভাল ৰেকৰ্ড,তেনে স্থলত কিয় অভিজ্ঞ যুৱৰাজক বিশ্বকাপৰ দলত স্থান দিয়া নহ’ল সেই লৈ প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে দেশৰ একাংশ ক্ৰিকেট অনুৰাগীয়ে। যুৱৰাজ উপস্থিতিয়ে দলৰ মিডল অৰ্ডাৰক শক্তিশালী কৰিলে হেতেন বুলি মন্তব্য কৰিছে একাংশ ক্ৰিকেট অনুৰাগীয়ে।


নতুন বছৰৰ সংকল্প (দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য্য) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nঅ’ফিচলৈ যাবলৈ ওলাওতেই শ্ৰীমতীয়ে কাগজৰ টুকুৰা এটি আগবঢ়ালে মোলৈ। আগতে দৈনিক বজাৰৰ লিষ্টখন তেওঁ এনেকৈয়ে দিছিল, কিন্তু মোবাইল অহাৰ পিছত এছএমএছ কৰিয়েই জনাই দিয়ে। ‘ছৰ্ট মেছেজ’ কৰাৰ পিছতে তেওঁ ফোন কৰে ‘লং টক’ এটি কৰিবলৈ। বিস্তৃতভাবে জনায় – আলু যদি আনিব লাগে কেনেকুৱা আনিম, নিমখীয়া বিস্কুট ব্ৰিটেনিয়া নে পাৰ্লেৰ আনিম আদি ইত্যাদি। কেতিয়াবা ভাবো মগজুৰ কোষবোৰে চাগে এইবোৰ শুনি শুনি এটা সময়ত কোনো নতুন কথা-তথ্য ল’ব নোৱাৰা হ’ব, লাহে লাহে কাম নকৰা হ’ব আৰু যেতিয়াই যি মন যায় সেয়া কৰি ফুৰিব মগজুটোৱে। শংকা হয় তেতিয়া কোনোবাই যদি মোক সুধে-‘কি বন্ধু, খবৰ ভাল?’, মই চাগে ক’ম -‘ভাল লাগিছে মোৰ শাড়ীখন? এওঁ যোৱাবছৰ মানালীৰ পৰা আনিছে’। অ’ফিচত বছে সুধিব -‘কোনটো ডিজাইন এপ্ৰ’ভ কৰা ভাল হ’ব, মি:দত্ত?’, তেতিয়া মই চাগে বছ’ৰ ওচৰলৈ দৌৰি গৈ চিঞৰি সুধিম-‘কোৱানা, ৰঙা নে কম ৰঙা নেইলপ’লিছ লগাওঁ আজি?’। সিদিনাই হয়তো সকলোৱে ক’ব-‘আমাৰ হেৰি পাগল হ’ল, বেয়াই লাগে’।\n‘আমাৰ নিউ ইয়েৰ ৰিজ’লিউশ্যন’।\n‘আমাৰ পাৰ্টিৰ নাম হ’ব ‘আপ’, ডবল এ আৰু পি। ‘আম অউৰত পাৰ্টি’- হিন্দীতে ৰাখিম নামটো, কাৰণ দুদিন পিছত আমিও সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়লৈ যাম। আমাৰ প্ৰথম কাম হ’ব ‘অউৰত’ মানে তিৰোতাসকলৰ সমস্যাবোৰ সমাধান কৰা…মুখ ফুলাব নালাগে পিছলৈ পুৰুষসকলৰ কথাও ভাবিম বাৰু।’\n‘হাজাৰটা আছে। দিনটো ঘৰত সোমাই থাকো আমি হাউচ-ৱাইফবোৰে অকলে অকলে। দুই-এটা ফোন, দুই-তিনিখন ছিৰিয়েল চাই সময় পাৰ কৰিলোঁ কি নাই, আহি গ’ল ঠাট্টা-মস্কাৰা, অভিযোগ যে নাৰী হেনো মোবাইল আৰু টিভিৰ ছিৰিয়েলৰ নামত পাগল। কাকত-মেগাজিন, ফে’চবুক সকলোতে নাৰীক লৈ ঠাট্টা! দিনটো কয়েদীৰ দৰে কেনেকৈ আমি জীৱন কটাও কোনে ভাবিছে?’\nমোৰ চকুৰ সন্মুখত ভাঁহি আহিল এটি দৃশ্য। ‘ভোট দিয়ক, ভোট দিয়ক’কৈ ওলাই আহিছে এই নতুন পাৰ্টি’ৰ কৰ্মকৰ্তাসকল। সন্মুখত মোৰ শ্ৰীমতী। সকলোৰে হাতে হাতে এডাল ‘বেলনা-মাৰি’, মূৰত এটিকৈ টুপি। টুপিৰ এফালে লিখা আছে ‘আম অউৰত পাৰ্টি’ আনফালে আছে এডাল বেলনা-মাৰিৰ ফ’টো। ফ’টোত দেখিয়েই লাগিছে সেইডাল আমাৰ ঘৰৰডালতকৈও ডাঙৰ আৰু মজবুত!\n← দিয়া চলাই আৰু স্কেচ পেনেৰে নয়ন জ্যোতি নাথৰ প্ৰচেষ্টা\nপ্ৰেমৰ এক অসম্পুৰ্ণ ত্ৰিভুজ (অমিতাভ মহন্ত) →\nএই মাহৰ অণুগল্প


DA Hike | চৰকাৰী কৰ্মচাৰীৰ বাবে ভাল খবৰ! ১৬ মাৰ্চত DAক লৈ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিব চৰকাৰে!– News18 assam\nচৰকাৰী কৰ্মচাৰীৰ বাবে ভাল খবৰ! ১৬ মাৰ্চত DAক লৈ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিব চৰকাৰে!\nসূত্ৰ অনুসৰি, এইবাৰ DA ৩ শতাংশ বৃদ্ধি কৰা হ’ব। অৰ্থাৎ ৩১ শতাংশৰ পৰা ৩৪ শতাংশ কৰা হ’ব পাৰে।\nLast Updated : March 14, 2022, 15:32 IST\nকেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে নিজৰ কৰ্মচাৰীসকলক দিব পাৰে হোলীৰ উপহাৰ। এই সপ্তাহত DA বৃদ্ধিৰ উপৰি ১৮ মাহ ধৰি আবদ্ধ হৈ থকা পুৰণি ডিএ সন্দৰ্ভতো গ্ৰহণ কৰিব পাৰে ডাঙৰ সিদ্ধান্ত। সূত্ৰ অনুসৰি, ১৬ মাৰ্চত চৰকাৰে এই সন্দৰ্ভত গুৰুত্বপূৰ্ণ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nসূত্ৰ অনুসৰি, এইবাৰ DA ৩ শতাংশ বৃদ্ধি কৰা হ’ব। অৰ্থাৎ ৩১ শতাংশৰ পৰা ৩৪ শতাংশ কৰা হ’ব পাৰে। যদি এয়া হয় তেন্তে কৰ্মচাৰীসকলে দৰমহাত মূল বেতনৰ হিচাপত ডাঙৰ লাভ হ’ব।\nইয়াৰ উপৰি চৰকাৰে ১৬ মাৰ্চতে আবদ্ধ হৈ থকা DAক লৈও সিদ্ধন্ত গ্ৰহণ কৰাৰ সম্ভাৱনা আছে। কোৱা হৈছে যে চৰকাৰে ১৮ মাহৰ DAৰ ৱান টাইম ছেটেলমেণ্ট কৰাৰ প্ৰস্তুতি চলাইছে। চৰকাৰে ২০২০ৰ জানুৱাৰীৰ পৰা ২০২১ৰ জুনলৈ দিবলগীয়া এৰিয়াৰ বন্ধ কৰি ৰাখিছে।\nFirst published: March 14, 2022, 15:32 IST\ncentral government employeesDA hike


গ্ৰহণ - প্ৰতিধ্বনি pratidhwani\nHome / গল্প / গ্ৰহণ\nচৌদিশৰ পৰা পৃথিৱীক কলা ৰঙে চানি ধৰিছে৷ বেলিৰ পোহৰক কোনো দানৱে গিলি থৈছে যেন লাগিছে৷গুল চাহেৰা আন্ধকাৰ কোঠা এটাত চটফটাই আছে৷সৈনিক পত্নী গুল চাহেৰা,কিন্তু এতিয়া তাইক সৈনিক পত্নী বুলি নকয়৷মানুহে বিধৱা বুলি মাতে৷\nগুল চাহেৰাৰ ঘৰ পাহাৰেৰে আৱৰি ৰখা এখন ভিতৰুৱা অঞ্চলত৷ ৰাজআলিৰ পৰা বহুদূৰ কষ্ট কৰি খোজ কাঢ়ি যাব লাগে৷যি সকলৰ নিজা বাহন আছে সেই সকলৰ কথা বেলেগ৷ গাঁওখনৰ পৰা তিনি কিলমিটাৰমান দুৰত এখন বজাৰ আছে৷ অঞ্চলটোৰ প্ৰায়ভাগেই কৃষিজীৱি৷তাৰ মাজতে কিছুমান চাকৰিজীবি যদিও শিক্ষক শিক্ষয়েত্ৰিৰ বাহিৰে প্ৰায়ভাগেই বাহিৰত থাকি চাকৰি কৰে৷ অঞ্চলটোত শিক্ষাৰ প্ৰভাৱ পৰিলেও এতিয়ালৈকে শিক্ষাৰ পোহৰে সকলোৰে মন পোহৰাই তুলিব পৰা নাই৷\nকিছুমানে পাহাৰৰ দাতিত সুবিধাজনক ঘৰ সাজি লৈছে৷ কিছুমানে পাহাৰৰ পৰা কিছু দূৰত ঘৰ সাজি পাহাৰৰ দাতিত খেতি কৰিবৰ বাবে ঠিক কৰি লৈছে৷ পাহাৰৰ নামনিত খেতিৰ উপযোগী কৰিবলৈ যথেষ্ট কষ্ট কৰিবলগীয়া হয়৷ পাহাৰীয়া ঠাইবোৰ খেতি উপয়োগী কৰিবলৈ দ’কৈ খান্দি ল’বলগীয়া হয়৷ পাহাৰৰ একেবাৰে দাতিত থকা পথাৰবোৰৰ বিশেষ অসুবিধা হ’ল পথাৰৰ শস্য হ’লেই বান্দৰৰ উপদ্ৰৱ৷ পাহাৰৰ গছ বন কটাৰ ফলত আৰু মানুহৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধি হোৱাত এতিয়া আগৰ দৰে বান্দৰৰ উপদ্ৰুপ কমি আহিছে৷ বান্দৰবোৰৰ হয়তো মৃত্যু হৈছে নাইবা দুৰলৈ গুচি গৈছে৷ চৰাইবোৰৰ উপদ্ৰৱ আছেই৷পথাৰত শস্য ওলাবলৈ আৰম্ভ কৰিলেই মানুহ এজন পহৰাদাৰ হৈ থাকিব লাগে৷গাঁৱৰ সকলোয়ে মিলি তেল থোৱা পুৰণা টিনৰ মাজত ইটাৰ টুকুৰা এটা বিশেষ প্ৰকাৰে ৰশিৰে বান্ধি লৈছে পথাৰত৷ দূৰৈত বহি সেই ৰচি টানিলেই টং টংকৈ বাজি উঠে৷ সেই শব্দত চৰাইবোৰ উৰা মাৰে৷বান্দৰকেইটা যাব নোখোজে যদিও একেৰাহে বজালে অৱশেষত যাবলৈ বাধ্য হয়৷\nশাওন মাহত পাহাৰতলীয়া পথাৰবোৰ বৰ দষ্টিনন্দন৷বৰষুণৰ পানীত তিতা পথাৰবোৰ হাল বাই বোকাময় কৰা হয়৷ বোকাময় পথাৰৰ সুবাস অন্তৰ চুই যায়৷ বোকাময় পথাৰত দীঘল ভৰীৰে বগাকৈ বগলীৰ জাক৷কিছুমান বগলী পথাৰৰ আলীবোৰত ৰৈ থাকে৷ কিছুমান পথাৰৰ মাজত বোকা গছকি গছকি মাছ, পোক বিচাৰি ফুৰে৷মাছ পালেই সাপৰ দৰে গিলি দিয়ে৷শাওণ মাহত তিৰোতাবোৰে দিনৰ দিনটো পথাৰতেই কটাবলগীয়া হয়৷ কিছুমানৰ স্বামী,ল’ৰা-ছোৱালী সকলোৱে মিলি পথাৰত কাম কৰে৷কিছুমান পুৰুষে পথাৰবোৰ মৈ দি সমান কৰি যায়৷পথাৰবোৰত মাছ থাকিলে ল’ৰা ছোৱালীবোৰে সেইবোৰ ধৰিবলৈ মৈৰ পিছে পিছে দৈৰি ফুৰে৷ এয়া শৈশৱৰ এক পাহৰিব নোৱাৰা আনন্দ৷পথাৰত জাবৰ থাকিলে পুৰুষবোৰে হাতেৰে গুচায়, আলিবোৰ ঠিক কৰে আকৌ কঠিয়াৰ মুঠিবোৰ হাতৰ কাষতে পোৱাকৈ নিৰ্দিষ্ট দুৰত্বত দি যায় আৰু তিৰোতাবোৰে কঠিয়া ৰুই যায়৷এনেকৈ পথাৰবোৰক সেউজীয়া পোচাক পিন্ধাই দিয়া হয়৷\nগুল চাহেৰাহঁতৰো আজি কঠিয়া ৰোৱাৰ প্ৰথম দিন৷ গাঁৱৰ মহিলা কিছুমানক হাজিৰা কামলা দিবলৈ কৈ থৈছে৷তাই এইবোৰ এতিয়া অকলে চম্ভালিব লগা হৈছে৷ঘৰৰ দায়িত্ব ল’ব পৰা এজনো নাই৷এজনী ছোৱালীৰে সৈতে বয়সীয়াল শাহু-শহুৰ৷ তাইৰ স্বামী আছিল ঘৰখনৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ৷ তাইৰ স্বামী সৈনিক আছিল৷ উগ্ৰপন্থিৰ গুলিত শ্বহীদ হৈছে৷ ভনী দুজনী বিয়া হৈ গৈছে৷ ঘৰখনত বৃদ্ধ পিতৃ মাতৃৰ বাহিৰে ভাই ককায়েক কোনো নাই৷ বয়সৰ ভৰত ৰাজহাড় বেকা হৈ পৰা শহুৰজনৰ লগত মিলিয়েই খেতিবাতিৰ কামবোৰ কৰিবলৈ সাহস গোটাইছে তাই৷শহুৰৰ কষ্ট হয় যদিও কিছু কাম কৰে আৰু তাইক পৰামৰ্শ দিয়ে কেতিয়া কি কৰিব লাগিব৷খেতি বাতিৰ ক্ষেত্ৰত আগৰ একো অভিজ্ঞতা নাছিল৷ এতিয়া তাই সকলো জানিব লাগিব,শিকিব লাগিব৷ এই ক্ষেত্ৰত শহুৰে তাইৰ একমাত্ৰ ভৰষা৷খেতি বাতি কৰিয়েই সংসাৰখন চলাব লাগিব৷ স্বামীৰ মৃত্যুত এককালীন কিছু টকা পাইছে কিন্তু সেই টকাৰে বহি বহি সংসাৰখন চলালে সোনকালেই শেষ হ’ব৷ এইফালে ছোৱালাজনীও ডাঙৰ হৈ আছে৷ আনহাতে গুল চাহেৰাও চাৰিমাহৰ অন্তসত্বা৷\nস্বামী জীবিত থকাহেঁতেন এইবোৰ লৈ তাইৰ কোনো চিন্তা নহলহেঁতেন৷ সি দূৰৈত থাকিলেও সকলো দায়িত্ব পালন কৰিলেহেঁতেন৷ কেতিয়া ছোৱালীৰ স্কুলৰ ফীজ দিব লাগে,কেতিয়া কাপোৰ কানি কিনিব লাগিব,কেতিয়া মা দেইতাকক ডক্টৰক দেখুৱাব লাগিব,ঔষধ-পাতি কিনিব লাগিব আদি সকলো তেওঁ নিজে দায়িত্ব পালন কৰিলেহেঁতেন৷ পথাৰৰ কামবোৰ সিয়ে চম্ভালি নিচিল ফোনযোগে৷ ফোন কৰিয়ে কামৰ বাবে মানুহ মাতিছিল,কি কাম কৰিব লাগিব বুজাই দিছিল,কাম কিমানদূৰ হ’ল নহ’ল ফোনৰ জৰিয়তেই বুজ লৈছিল৷ তাইৰ কাম হ’ল মাথোঁ একাউন্টত পঠোৱা টকাকেইটা তুলি সিহঁতক মূল্য অনুসৰি ভগাই দিয়া,কিন্তু এতিয়া তাই অকলসৰীয়া৷ চহৰ হ’লে তাই কিবা এটা চাকৰিৰ কথা ভাবিব পাৰিলেহেঁতেন কিন্তু গাঁৱত সেই আশাকনো নাই,সেয়েহ এতিয়া তাইৰ সেই পথাৰখনেই সম্বল৷\nসাহসেৰে দিনটো আৰাম্ভ কৰে কিন্তু ছোৱালীজনীয়ে কয় ‘‘ মা দেউতা আমাক এৰি কিয় গুচি গ’ল? ঈশ্বৰক কোৱানা দেউতাক ঘূৰাই দিবলৈ৷ মই সদায় কও ঈশ্বৰক দেউতাক ঘূৰাই দিবলৈ,মোৰ কথা ঈশ্বৰে নুশুনে কিয়,ঈশ্বৰে মোক বেয়া পায় নেকি?’’ ইত্যদি নানা প্ৰশ্ন আৰু কাতৰ চকুলৈ চাই মাজে মাজে তাইক হতাশাই আৱৰি ধৰে,কিন্তু পিছ মূহুৰ্ততে আত্মবলেৰে সেই আৱৰণ ভাঙি ওলাই আহে৷স্বামী হেৰুৱা এমাহেই হ’ল৷এই এমাহে তাই নিজকে সম্পূৰ্ণ পৰিবৰ্তন কৰিছে৷ অতি কথাচহকী আৰু কৌতুকপ্ৰিয় ফুৰ্তিবাজ মানুহজনীক গাম্ভিৰ্যপূৰ্ণ হ’বলৈ শিকাইছে সময়ে৷ এতিয়া তাই প্ৰতিটো কথাই ভাবি চিন্তি কয়৷\nআগতে প্ৰায়ে টি.ভিটোৰ সন্মুখত বহি সময় পাৰ কৰিছিল,এতিয়া দিনৰ ভাগত টি.ভি ছোৱাৰ সময়কনে নাপায়৷ দিনটো ইটো সিটো কামত নিজকে ব্যস্ত কৰি ৰাখে৷ সন্ধিয়া হ’লে অলপ সময় টি.ভিটো অন কৰি দেশ দুনিয়াৰ বাতৰিবোৰ চায় আৰু এটাই প্ৰাৰ্থনা কৰে –তাইৰ দৰে যাতে আৰু কোনেও বৈধব্যৰ সাজ পিন্ধিব নালাগে,কোনো সন্তানে যাতে পিতৃহাৰা নহয়৷ কালি সন্ধিয়া টি ভি চাই থাকোতেই বাতৰি এটাই হুলুস্থুল লগালে৷ বাতৰিটো দেখিয়েই শাহুআয়ে চকু ডাঙৰকৈ মেলি কলে-‘‘ বোৱাৰী,কাইলৈ সেই সময়খিনিত তুমি একো নকৰিবা,একো নাখাবা,বাহিৰলৈ নোলাবা৷’’\nশাহু আইৰ কথা শেষ নোহওতেই শহুৰে কলে-‘‘ কাইলৈ পথাৰত কঠিয়া ৰুব নালাগে,পৰহিৰ পৰা আৰম্ভ কৰিম৷’’\nসিদ্ধান্তটো জনাই দি শহুৰে টৰ্চ লাইট এটা হাতত লৈ ৰুমৰ পৰা ওলাই গ’ল বাহিৰলৈ৷ হয়তো হাজিৰা ঠিক কৰা মহিলাসকলোক জনাবলৈ৷ টিভিত তেতিয়াও বাৰাম্বাৰ কৈ আছে-‘‘অহাকালি পুৱা আঠ বজাৰ পৰা দহটা তিৰিশলৈকে থাকিব সূৰ্য গ্ৰহণ,চন্দ্ৰই সম্পৰ্ণৰূপে গিলিব সূৰ্যক………৷’’এনেই গ্ৰহণক লৈ মানুহ আতঙ্ক তাতে এনেকৈ বাতৰিবোৰ কোৱা হয় যেন প্ৰলঙ্ককাৰী কিবা আহি আছে৷ গুল চাহেৰা শিক্ষিত,এইবোৰ অন্ধবিশ্বাস বিষয়ে আগতে কেতিয়াও মানি চলা নাই৷ তাই শাহু আইৰ উদ্দেশ্যি কলে-‘‘ এইবোৰচোন মই আগতে মনা নাই,কতা মোৰ দেখোন একো হোৱা নাই৷’’\n‘‘আগতে হোৱা নাই বুলিয়েই কেতিয়াও যে নহব তাৰতো কথা নাই৷তাতে অন্ত:সত্বা৷ অন্ত:সত্বা মহিলাই গ্ৰহণ কালত একো বস্তু কাটিলে নাক,কান আদি কটা সন্তান জন্ম হয়,পোণ হৈ থিয় হৈ নাথাকিলে সন্তান বেকা হয়,গ্ৰহণ কালত কোনো বস্তু খালে বা বাহিৰলৈ ওলালে সন্তান নষ্ট হয় নাইবা বেমাৰ লৈ জন্ম হয়৷ গতিকে ৰাতিপুৱা সোণকালে উঠি ৰন্ধাবাঢ়া কৰি লবা৷’’\nগুলে কথাবোৰ অমান্য কৰিবলৈ সাহস নকৰিলে৷ এই সংসাৰৰ আৰু তাইৰ স্বামীৰ শেষ চিহ্নৰ সুৰক্ষাৰ দায়িত্ব তাইৰ৷ সেই বাবেই তাই খোৱা বোৱা বন্ধ কৰি অন্ধকাৰ কোঠাত এঘন্টা ধৰি থিয় হৈ আছে৷ইফালে ছোৱালীজনীৰো স্কুলৰ সময় হৈছে,এনেকৈ কোঠাত বন্ধী হৈ থাকিলে নহব,তাই ওলাব লাগিব,কথাবোৰ ভাবি থাকোতেই আকৌ শাহু আইৰ কথাবোৰ মনত পৰি তাইৰ মন খেলিমেলি হৈ গ’ল৷ হঠাৎ তাইৰ স্কুলত পঢ়া এটা পাঠলৈ মনত পৰিল, তাত লিখা আছিল ‘‘সূৰ্য,পৃথিৱী আৰু চন্দ্ৰ নিজ কক্ষপথত আৱৰ্তন কৰি থাকোতে যেতিয়া চন্দ্ৰ পৰিভ্ৰমণৰ অৱস্থাত কিছু সময়ৰ বাবে পৃথিৱী আৰু সূৰ্যৰ মাজত অৱস্থান কৰে,তেতিয়া পৃথিৱীৰ দৰ্শকৰ বাবে সূৰ্য আংশিক বা সম্পৰ্ণ অদৃশ্য হৈ পৰে, সেয়াই সূৰ্য গ্ৰহণ৷’’ কথাখিনি মনত পৰাৰ পিছৰ পৰাই গুলে বেলিটোৰ কথাকেই ভাবিব ধৰিলে৷ বেলিটিয়ে হ’ল পৃথিৱীৰ সকলো শক্তিৰ উৎস৷ এদিনৰ বাবে বেলিৰ পোহৰ পৃথিৱীত নপৰিলে পৃথিৱী যেন নিৰ্জীৱ হৈ পৰে৷ নিৰৱচ্ছিন্ন শীতলতাই পৃথিৱীক গ্ৰাস কৰে৷ পৃথিৱীৰ সকলো শক্তি যেন হেৰাই যাব ধৰে৷ ৰাতিটোয়েই তাৰ উদাহৰণ ,সকলো গছ পাতে ওৰেৰাতি নিৰবে বেলিটি উদয় হোৱাৰ প্ৰাৰ্থনা কৰি থাকে৷ হৃদয়েৰে অনুভৱ কৰিলেই শুনা যায় সেই প্ৰাৰ্থনাৰ মন্ত্ৰ৷\nজাৰৰ দিনত নিজেই অনুভৱ কৰা যায় বেলিৰ পোহৰৰ কিমান মূল্য৷ গুলহঁতৰ ঘৰত জাৰকালি বেলিৰ পোহৰ কোনোমতে হে ছুই যায়৷ পাহাৰৰ দাতিৰ পথাৰবোৰতো প্ৰায় ৰ’দ নাপায় বুলিবই পাৰি যাৰ বাবে পথাৰবোৰ কিছু নিৰ্জীৱ হয়৷ তেতিয়া সকলোৱে বসন্তলৈ অধিৰ আগ্ৰহেৰে বাট চাই থাকে৷ বসন্ত কালত বেলি পথাৰৰ বঁকিয়াইদি খোজকাঢ়ি আহে৷ ঘৰৰ চালত বহে৷ বেলিৰ পোহৰত সকলো সতেজ,সজীব হৈ পৰে৷ বেলিয়ে কাৰো লগত ভেদ ভাৱ নৰাখে,কাৰো লগত বিশ্বাসঘাতকতা নকৰে৷ সকলোকে সমান পোহৰ দিয়ে৷ সেয়েহ বেলিটি সকলোৰে বন্ধু৷ বেলিটি হাবি বননি,নৈ,পথাৰ আদিৰ প্ৰিয় বন্ধুৰ দৰে তাইৰো বন্ধু৷ সেই বন্ধুৱে অন্ধাৰৰ সতে যুজি আছে আৰু এটা সময়ত জয়ী হৈ ৰাজকীয় ৰূপত ওলাই আহিব৷ গতিকে তাইৰ পৰম শক্তিশালী বন্ধুজনে যদি জীৱন যাত্ৰাত যুদ্ধ কৰিব পাৰে৷ তাই কিয় এনেকৈ বহি থাকিব? কথাবোৰ তাই যিমানেই ভাবি থাকিল তাৰ সমিধানবোৰ স্পষ্ট হ’বলৈ ধৰিলে৷ শহু আইয়ে কোৱা কথাবোৰো ভাবি নিজকে প্ৰশ্ন কৰিলে-‘‘প্ৰিয় বন্ধু এজননো যুদ্ধৰ সময়ত নিজৰ বন্ধুক হানি কৰিবনে?’’ নাই নাই সেই কথা ভাবিবই নোৱাৰে৷ গতিকে এনেকৈ লুকাই থকাৰ কোনো প্ৰশ্নই নাহে৷ বৰঞ্চ তাৰ লগত সহযোগিতা কৰি কৰ্ম কৰি গ’লে সুখি হ’ব৷ মানুহে কোৱা কথাবোৰ সমাজত প্ৰচলিত কুপ্ৰথাহে৷ এইবোৰৰ বৈজ্ঞানিক ভাৱেও কোনো ভিত্তি নাই গতিকে প্ৰচলিত প্ৰথাবোৰ অন্ধ ভাৱে মানি যোৱাটো কিমান যুক্তি সংগত? কথাবোৰ তাই গভীৰ ভাৱে ভাবি ভাবি শেষত চূৰান্ত সিদ্ধান্ত ললে৷\nতাই দুৱাৰখন খুলি বাহিৰলৈ ওলাল৷ ইতিমধ্যে সূৰ্যৰ অৰ্ধগ্ৰাস হৈছে৷ আকাশখন গাঢ় ছাই বৰণীয়া হৈ উঠিছে৷ সমগ্ৰ পৃথিৱীত এটা ডাঠ আৱৰণৰ সৃষ্টি হৈছে৷গছ পাতেও যেন মৌন প্ৰাৰ্থনাত বহিছে৷ চৰাই চিৰকতিবোৰেও নিজ নিজ বাঁহলৈ উৰি গৈছে৷ পৰিৱেশ কিছু জয়াল হ’লেও তাই আত্মবিশ্বাসেৰে বাহিৰলৈ ওলাই অজু কৰি প্ৰিয় বন্ধুৰ বাবে আল্লাৰ ওচৰত দোৱা কৰি দুৰাকাত নামাজ পঢ়ি ললে৷তাৰ পিছত শাহু শহুৰক বুজাই ছোৱালীজনীক স্কুলৰ বাবে ৰেডি কৰিলে,ইতিমধ্যে বাহিৰত নিয়মিত স্কুলৰ বাবে ঠিক কৰি থোৱা টেম্পখন আহি পাইছে৷ ছোৱালীজনীক টেম্পখনত তুলি দি ৰোৱনী মহিলাহঁতক মাতি লগত লৈ পথাৰলৈ গ’ল৷ ৰোৱনী মহিলাবোৰেও তাইৰ সিদ্ধান্তত চকু ডাঙৰ কৰিছিল৷ কিন্তু তাইৰ আত্মবিশ্বাসী কথাবোৰ বিশ্বাস কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল৷ পথাৰ গৈ পাওঁতে বেলিটি ওলাই আহিছিল অতি উজ্বল হৈ৷ তাইৰ এনে লাগিল গোটেই বছৰতকৈ আজি যেন বেলিটো বেছি উজ্বল হৈ দেখা দিছে৷ বেলিটোৰ পোহৰ তেওঁলোকৰ শৰীৰত তিৰবিৰাই উঠিল৷ বেলিটি যেন পথাৰতো বহলকৈ বহিলে৷ গুলেও বেলিৰ পৰা নতুন শক্তি পালে৷ তাই চিঞৰি উঠিল ‘‘ ছোৱা ছোৱা আজি বেলি পোহৰ কিমান উজ্বল, আন্ধাৰক হৰুৱাই আৰু উজ্বল হৈ পৰিছে, গতিকে তাৰ জয়ত আমি সুখী হ’ব লাগে আৰু বেলিৰ দৰেই নিজৰ কৰ্ম কৰি যাব লাগে৷’’ তাইৰ কথাত সকলোয়ে মিচিকিয়া হাঁহিৰে সন্মতি জনাই কামত লাগিল৷\nতাই নিজৰ পেটত হাত থৈ মনে মনে কলে ‘‘ বেলিয়ে হ’ল শক্তিৰ উৎস আৰু সকলোৰে প্ৰকৃত বন্ধু ৷ এই বেলিৰ পোহৰ পৰি তই শক্তিশালি হ,বেলিৰ দৰে উজ্বল হবি মোৰ সোণ৷ বেলিৰ কিৰণে আমাৰ বেদনাৰ বোজা লাঘৱ কৰি জীৱনটো আনন্দৰে পৰিপূৰ্ণ কৰি তুলিব৷’’ কৈ সন্তোষৰ হাঁহি এটি মাৰি কঠিয়াবোৰ তুলিবলৈ বহিল৷\nগ্ৰহণ Reviewed by Begum Asma on October 17, 2019 Rating: 5


Teenage girl sent heartbreaking final message to online bully hours before suicide|এটা মেচেজ পঢ়ি জীৱন শেষ কৰি পেলালে ছোৱালীজনীয়ে, এনেকুৱা কি আছিল মেচেজটোত? শোকাহত মাতৃয়ে কৰি ফুৰিছে সকলোকে সজাগ– News18 assam\nএটা মেচেজ পঢ়ি জীৱন শেষ কৰি পেলালে ছোৱালীজনীয়ে, এনেকুৱা কি আছিল মেচেজটোত? শোকাহত মাতৃয়ে কৰি ফুৰিছে সকলোকে সজাগ\nনিজে নিজৰ জীৱন কাঢ়ি লোৱাটো সহজ নহয়। যিসকলে আপোনাক ভাল পায় তেওঁলোকক শোকৰ সাগৰত পেলাই গুচি যোৱাটো একেবাৰে ভয়ংকৰ কাণ্ড! কিন্তু ১৪ বছৰীয়া এজনী ছোৱালী ইমানেই বিচলিত হৈ পৰে যে তেওঁ নিজৰ জীৱন শেষ কৰি পেলায়।\nছোৱালীজনীৰ নাম মেগান ইভান্স (Megan Evans), গ্ৰেট ব্ৰিটেইনৰ ১৪ বছৰীয়া এই কিশোৰীগৰাকী ইমানেই বিচলিত হৈ পৰিছিল যে তাই চিপ লৈ নিজৰ জীৱন শেষ কৰি পেলাইছিল। কিশোৰীগৰাকীৰ মৃত্যুৰ পিচতে পোহৰলৈ আহিছে বিশেষ মেচেজ বাৰ্তা যি তেওঁৰ মাতৃৰ হৃদয় ভাঙি চুৰমাৰ কৰি পেলাইছিল। তেওঁৰ জীয়ৰীৰ দৰে ঘটনা যাতে আনৰ লগত নহওক তাৰ বাবে মেগানৰ মাতৃ নিকলা হাৰ্টৱৰ্ল্ডে (Nicola Harteveld) শিশুসকলৰ মানসিক স্বাস্থ্যৰ বিষয়ে সজাগতা গঢ়িবলৈ নিৰন্তৰ প্ৰয়াস কৰি আছে।\nমৰমলগা, ধুনীয়া, আনন্দমনেৰে থাকি ভালপোৱা কমবয়সীয়া জীয়েকে হঠাৎ এই সিদ্ধান্ত লোৱাৰ কথাই আজিও মাতৃক কঁপাই যায়। জীৱনৰ প্ৰতি সকলো মায়া–মোহ শেষ কৰি নিজে ফাঁচী লৈ মৃত্যুক আকোঁৱালি লোৱা জীয়েকৰ কথা ভাবিলে মেগানৰ মাক আজিও শিয়ৰি উঠে। তেওঁ নিজকে অভিশাপ দিয়ে যে তেওঁ কিয় নিজৰ নিষ্পাপ জীয়েকক সহায় কৰিব নোৱাৰিলে। কিয় তেওঁ নিজৰ ছোৱালীজনীৰ মানসিক অন্তৰ্দন্দ্ব বুজাত ব্যৰ্থ হ’ল। এই ঘটনাৰ পাঁচ বছৰ উকলি যোৱাৰ পিচত মাতৃয়ে শেহতীয়াকৈ প্ৰকাশ কৰিছে মৰ্মবেদনা আৰু মানসিক স্বাস্থ্যৰ গুৰুত্ব।\nপাঁচ বছৰ পূৰ্বে মেগান নামৰ কিশোৰীগৰাকীয়ে ছচিয়েল মিডিয়াত একেৰাহে হাৰাশাস্তিৰ সন্মুখীন হৈ আছিল। নীৰৱে সকলো সহি থকা মেগানক অনলাইন উৎপীড়নকাৰীয়ে মেচেজত কৈছিল ‘তুমি ফাঁচী লগাই মৰি নোযোৱা কিয়?’ ইয়াৰ উত্তৰত মেগানে মাত্ৰ লিখিছিল ‘অকে’। এই অন্তিম বাৰ্তা ম’বাইলত পঠিয়াই নিজৰ জীৱন শেষ কৰিছিল মেগানে।\nপিতৃ–মাতৃৰ পৰা অনলাইন উৎপীড়ন লুকুৱাই ৰখা 14 বছৰীয়া মেগান ইভান্সৰ মৃতদেহ পেমব্ৰোকশ্বায়াৰৰ মিলফৰ্ড হেভেনৰ ঘৰত উদ্ধাৰ কৰা হৈছিল। ছাত্ৰীগৰাকীৰ ম’বাইলত পোৱা বাৰ্তাই বুকু মুচৰি পেলাইছিল মাক–দেউতাকৰ। তেওঁলোকৰ অজ্ঞাতে জীয়ৰিয়ে সহি আছিল ছচিয়েল মিডিয়া স্নেপচ্যাটত অসংখ্য ভাবুকি আৰু আপত্তিজনক বাৰ্তা। মেগানৰ অন্তিম বাৰ্তা পঢ়ি জীয়ৰিৰ বেদনাৰ কথা বুজিবলৈ মাক–দেউতাকৰ বেছি সময় লগা নাছিল।\nফেব্ৰুৱাৰী 2017-ত তেওঁৰ মৃত্যুৰ আগতে, মেগানে এজন উৎপীড়কলৈ এটা অন্তিম বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰিছিল যিয়ে কৈছিল 'আপুনি নিজকে কিয় ফাঁচী নিদিয়ে' যাৰ উত্তৰত মেগানে 'ঠিক আছে' বুলি উত্তৰ দিছিল।\nএতিয়া, তাইৰ মৃত্যুৰ পাঁচ বছৰ পিছত, মাক নিকোলা হাৰ্টেভেল্ডে কৈছে যে তেওঁ অনুভৱ কৰে যে সেই অন্তিম বাৰ্তাটোৱে চূড়ান্ত অনুঘটক আছিল। ইয়াৰ পিচতে সীমা পাৰ হৈছিল মেগানৰ চাইবাৰ বুলিং সহ্য কৰাৰ ক্ষমতাৰ।\nতেওঁ কয়, ‘মই এই সন্দৰ্ভত একেবাৰে অজ্ঞ আছিলো আৰু ভাবিছিলো যে যাৰ মানসিক সমস্যা আছে তেওঁৰ মাজত সেই কথা–বতৰাবোৰ দেখা পোৱা যায়। মই একপ্ৰকাৰ নিৰ্বোধ আছিলো।’\n"যদি আপোনাৰ ল'ৰা-ছোৱালীয়ে মানসিক সমস্যাত ভুগিছে তেনেহ’লে তেওঁলোকে নিজৰ কোঠাত মন মাৰি সোমাই থাকিব। ক’লা কাপোৰ পিন্ধি থাকিব, ডাৰ্ক মিউজিক শুনিব। মোৰ মনত এনে ধৰণৰ ধাৰণা আছিল।" মাকে কয়।\n"কিন্তু মোৰ উজ্জ্বল, চঞ্চল, সপ্ৰতিভ মেগে যদি মোৰ ওচৰলৈ আহি কয় যে মোৰ এটা সমস্যা হৈছে, মই হয়তো তাইক কম যে ইমান চিন্তা নকৰিবা, অলপমান ধৈৰ্যৰে পৰিস্থিতিৰে মোকাবিলা কৰা।'\n"মই সম্ভৱতঃ এইটোৱেই ক'লোহেঁতেন আৰু সেয়ে মই সকলোকে ক’ব খোজো যে মই মানসিক স্বাস্থ্যৰ বিষয়ে ভালকৈ নাজানিছিলো আৰু ইয়াৰ বাবে মই অনুতাপ কৰো।"\nমেগানৰ মাতৃয়ে কয়। উল্লেখ্য যে, মেগানৰ মৃত্যুৰ পিচৰে পৰা তেওঁৰ পিতৃ–মাতৃয়ে সন্তানৰ মানসিক স্বাস্থ্যক লৈ অভিভাৱকসকলক সজাগ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি আছে।\nজীয়ৰিৰ মৃত্যুৰ মৰ্মাহত মাতৃয়ে মানসিক স্বাস্থ্যৰ বিষয়ে ভালকৈ জানিবলৈ চেষ্টা কৰি আছে আৰু7ফেব্ৰুৱাৰী, 2017 তাৰিখে মেগানৰ মৃত্যুৰ পিছত মাতৃ নিকোলাই এচেক্স বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা মনোবিজ্ঞানৰ ডিগ্ৰীও গ্ৰহণ কৰিছে।


আইনষ্টাইনৰ চুলি আৰু চানী : অপূৰ্ব কলিতা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nৰাতিপুৱাই উঠিয়েই এই জহনীডালৰ মাতটোহে শুনিবলৈ পাব লাগে নে? শিৱৰাত্ৰিৰ বন্ধটোত দিনটো শুম বুলিয়েই ভাবিছিলিঁ, কিন্তু এই জহনী জ্যোতিদালে ৰাতিপুৱা ১০ বজাতেই ফোন কৰি জগাই দিলে। ধুৰৰৰৰ…….. হেল্ল’ অ অ অ….\n:অ’ই নবীন , মই কৈছোঁ, জ্যোতি , মই গুৱাহাটী আহি পালোঁ আজি, মই গৈ আছোঁ তোৰ তালৈ, ঠিকছে আড্ডা পিটিম দেই …হম্বব্লব্ল .. হম্বব্লব্ল …হম্বব্লব্ল…….\nবাপ্‌ৰে ইমান কথা কব পাৰে মানুহে, মই আৰু কি ক’ম? উ আ কৈয়েই ফোনটো সামৰিলোঁ। হাতত ব্ৰাছডাল লৈ বাতৰিকাকতখন পঢ়িবলৈ লৈছোঁহে, সিফালৰ পৰা মই কৰা জীৱনৰ মাৰাত্মক ভুলজনীয়ে কালজিভা লৰাই লৰাই ক’বলৈ ধৰিলে–“বন্ধ হ’ল বুলিয়েই ইমান দেৰিলৈকে শুব লাগে নে? শুই বহি কটাই কটাই সেই টেকেলিটোহে উলিয়াব পাৰিলে। সেই বন্দনাৰ হাবিখন দেখা নাই? মুখখন কেডাৰ খানৰ দৰে হলে কি হ’ল, বডিটো এতিয়াও ডেনি ডেনঝোংপাৰ দৰে হৈ আছে। আজি শিৱৰাত্ৰিৰ বাবে কালিয়েই মই ফলমূল আদি আনিবলৈ কৈছিলোঁ যে মনত নাই? গাখীৰ এতিয়া ক’ত পাব? নাৰিকল এটা চেলাবলৈ ক’বলৈ ভৰিত ধৰিব লাগিব নেকি? এইবোৰ কাম কৰিব নোৱাৰে যদি ঘৰত কামকৰা মানুহ এটাকে ৰাখক, তাক দৰমহা দিবলৈ টকা নুজোৰে যদি ময়েই চাকৰি কৰোঁ…..হম্বব্লব্ল .. হম্বব্লব্ল …হম্বব্লব্ল …….”\nনাগাৰা নামৰ বৰতাল দুখন বজাই কাণৰ কাষত লগাই দিলে যেনে লাগে, দিনটোৰ শুভাৰম্ভও মোৰ তেনেই হ’ল। ৰৈ নাথাকি লাহে লাহে ৰাতিপুৱাৰ কামবোৰ কৰিবলৈ ধৰিলোঁ। কিবা এটা খাবলৈ গৈ গম পালোঁ আজি ঘৰত ভাত বন্ধ, মানে তেওঁ নাখায় সেয়ে নিজেই আজি সঞ্জীৱ কাপুৰ হ’ব লাগিব। ঘৰৰ পাৰ্মানেণ্ট ভগৱানজনক ভোকত ৰাখি সমূহীয়া ভগৱানজনাক আজি গাখীৰেৰে গা ধুৱাই ধুৱাই খুওৱা দিন। নিজেই একাপ চাহ কৰি খাই লৈ প্ৰথমে নাৰিকল এটাৰ বাকলি গুছালোঁ। সৰু সৰুকৈ কাটি থৈ বাইকখন লৈ বজাৰলৈ গ’লোঁ। পূজাৰ লাগতীয়াল বস্তুবোৰ কিনি গধূলিৰ বাবে জ্যোতিৰ লগত বহিবলৈ দীঘল কাহৰ দৰৱ এটাও ল’লোঁ।\nসেইজনী মন্দিৰলৈ যোৱাৰ পাছত দুপৰীয়া ভোকত ৰব নোৱাৰি নিজেই খিচিৰি ৰন্ধাত লাগি গ’লোঁ। ৰান্ধি থাকোঁতে হঠাৎ বাৰে প্ৰতি মনটো গধূলিৰ বাবে অনা সেই বিশেষ বটলটোলৈ গৈ থাকিল। যিমানেই সময় গৈছে মোৰ লোভটোও সিমানেই বাঢ়ি গৈ আছে। শেষত মনটোক বুজালোঁ, বাচা মাত্ৰ দুই পেগ দেই, তাতকে বেছি নহয়। গ্লাছত ৰঙা চৰ্বত একগিলাচ দুই গিলাচকৈ ৫ গ্লাছ মান গ’ল। খিচিৰিক ঠাণ্ডা হ’বলৈ দি মই অলপ সময় বিচনাতে পৰিলোঁ।\nটিং টং…….টিং টং…..টিং টং …..কলিংবেলৰ শব্দত হঠাৎ সাৰ পাই দৌৰ মাৰি দৰ্জা খুলি দেখো জ্যোতি।\n: আৰে দোষ্টি , গধূলিলৈ ৰ’ব নোৱাৰিলোঁ, এতিয়াই আহি গলোঁ। বৌজনী কত ?\n: নাই মন্দিৰলৈ গৈছে। আহিব ৰহ। খবৰ চবৰ কচোন, কেনে? বিয়া কেতিয়া পাতিবি?\n: আৰে দোষ্টি, একদম টিপটপ। বিয়া আৰু কিবা পতা বস্তু নে? ধুৰৰৰৰৰৰ….. কি কামোৰ এইচব। মই এইবোৰৰ পাল্লাত নুসুমাওঁ দেই।\n: হমমমম…. ৰহ খিচিৰি খাবি নেকি?\n: নাখাওঁ নাখাওঁ, মই এতিয়া বেছি দেৰি কৰিব নোৱাৰোঁ, ৰাতিলৈ আহিম। আজি শিৱপূজা নহয়, ভাবিলোঁ তোৰ লগত পুৰীয়া দুটামান খাই লওঁ এতিয়াই, সেয়ে এতিয়া আহিলোঁ। চা মই চিগাৰেট তৈয়াৰ কৰিয়েই আনিছোঁ।\n: এহ মোৰ এইটো খাবলৈ ভয় লাগে। তোৰ লগত খাম বুলি বটল আনি থৈছোঁ। সেইটোকেই খোৱা ভাল হ’ব।\n: এহ আজি আৰু সেইটো খাবি নে? বতৰৰ ফল বতৰত সদায় খাব লাগে। ব’ল এতিয়া চাদৰ ওপৰত। জুইশলাটো লৈ আন।\nএনেয়ো কাহৰ দৰৱে ভালকৈয়েই মোক কাবু কৰি থৈছে, তথাপি তাৰ কথা ৰাখিবলৈ গ’লোঁ ওপৰলৈ। এটা এটা কৈ ৪ দাল ভাঙৰ চিগাৰেট সমানকৈ খটম আমাৰ। মূৰটো পাতল পাতল লগাত মূৰৰ ওপৰত চুলিখিনি আছে নে নাই এবাৰ খেপিয়াই চালোঁ। লাহে লাহে মোৰ মূৰটো গধুৰ হৈ আহিল। জ্যোতিক ক’লোঁ, তললৈ যাওঁ আহ। জ্যোতিয়ে কলে- দোষ্টি মই এতিয়া গৈ থাকোঁ, জৰুৰী কাম দুটামান আছে। ৰাতিকৈ আহি বটলটো শেষ কৰিম দে। মই ভালেই পালোঁ, অলপ শুব পাৰিম। জ্যোতিক বিদায় দি বিচনাখনত বাগৰি পৰিলোঁ।\nটিং টং…….টিং টং…..টিং টং …..কলিংবেলৰ শব্দত হঠাৎ সাৰ পাই দৌৰ মাৰি দৰ্জা খুলি দেখোঁ সন্মুখত চানী লিয়ন। হাৰে কি আচৰিত, কালি অফিচত বহি তাইৰ ফটোবোৰ চাই আছিলোঁহে, আজি মোৰ একদম সন্মুখত। মোৰ ভাগ্য ভাল হৈ আহিছে চাগে। চানীয়েও মোক সাৱটি ধৰি কাণে কাণে কিবা ক’লে, কিন্তু মই ভালকৈ বুজি নাপালোঁ। বেলেগ ভাষাত কৈছে হ’বলা ! অসমীয়ানো বেচেৰীয়ে কেনেকৈ গম পাব? চোফাত বহিব দি চানীৰ লগত বহুত কথা পাতিলোঁ। ক’ত আমাৰ এওঁ, ক’ত চানী, তুলনায়ে নহয়। মনত এটা তথাপিও ভয় ভাব এটা সোমাই আছিল আমাৰ এওঁলৈ, তেওঁ যদি আহি পায় আৰু আমাক তেনেকৈ দেখে !!!!\nটিং টং…….টিং টং…..টিং টং\nচেহ আমাৰ এওঁ আহি পালেয়েই নেকি? দৰ্জা খুলি দেখো মোৰ সন্মুখত আইনষ্টাইন ঠিয় হৈ আছে। মই অবাক্টেদ।\n: কি চাই আছা হে? গুচা; বহিবলৈ দিয়া। বৰ গৰম বাহিৰত।\nআইনষ্টাইন চোফাত বহি পৰিল, ঠিক চানীৰ কাষতেই। মোৰ অলপ খঙো উঠিল গাত গা লগাই বহা বাবে। মই নিজেই চানীৰ লগত আইনষ্টাইনক চিনাকি কৰাই দিলোঁ, চানীক মোৰ পুৰণা বান্ধৱী হিচাপে। কিন্তু ই বেটাই ইফালে সিফালে কি চাই আছে?\n: ক’ত চানী দেখিলাহে? কোন চানী ?\n: আপুনি অন্ধ নেকি? কাষত সেয়া কোন বহি আছে দেখা নাই ?\n: কোনো নাই দেখোন পাগল নেকি হে তুমি? কিবা এটা গোন্ধও পাইছো? কিবা খালা নেকি?\n: কুকুৰ, ধেমালি কৰিবলৈ আহিছ? চিনি পোৱা নাই? তোৰ চুলি উঘালি পেলাম, গম পাবি।\n: হৈছে কি হে তোমাৰ? ইহ এনে মোৰ চুলি উঘলা মতাটো ওলাইছে!\nখঙে মোৰ মূৰৰ আগ পালেগৈ। আইনষ্টাইনৰ বুকুৰ ওপৰত বহি তাৰ চুলি টানি টানি উঘালি আছোঁ, আজি বাপ্পেকে ইয়াৰ মগজু বাইপাচ চাৰ্জাৰী কৰিহে এৰিম। চিনি পোৱা নাই মোক!\nআইনষ্টাইনৰ আৰ্তনাদলৈ কেৰেপ কৰা নাই মই, তাক পিছমুৱাকৈ চুলিত ধৰি ঘোঁৰা চেকুৰাই আছোঁ। তাৰ কান্দোনকো খাটিৰ নকৰো আজি। চানী মাই লাভক চিনি নাপাওঁ বুলি ক’বলৈ কোন ই।\nহঠাৎ কৰপৰা জানো ঘৰৰ ভিতৰত বৰষুণ পৰিল, গোটেই গাটোৱেই তিতি গ’ল। মুখৰ পৰা পানীখিনি হাতেৰে মচি সন্মুখত দেখিলোঁ জ্যোতি দেখোন আকৌ! ক’ৰ পৰা আহিল আকৌ ই? ৰাতিহে অহাৰ কথা আছিল?\n: দোষ্টি, কি কৰি আছ ঔ এইবোৰ? ঘৰতে গৈ মনত পৰিল ম’বাইলটো ইয়াতে এৰি থৈ গলোঁ। সেয়ে ৰাতিলৈ অপেক্ষা নকৰি আহিয়েই গ’লোঁ। অহাৰ বাবে ভালেই হ’ল, নহলে তই আজি হত্যাকাৰী হৈ গ’লিহেঁতেন। বৌক এৰি দে। কি কৰিলি, কি কৰিলি বেচেৰীজনীক!!\nতাৰ কথা শুনি তললৈ চাই দেখোঁ, আমাৰ এওঁৰ ওপৰত মই বহি আছোঁ। বেচেৰীজনীৰ চুলিখিনি কি হ’ল? মাজে মাজে আধা আধি নাই দেখোন? কান্দি কান্দি তাই লেবেজান হৈ পৰি আছে। আইনষ্টাইন ক’লৈ গ’ল? চানীও নাই দেখোন?\n← নাম -(মুনীন শৰ্মা)\nজালিয়াতি মাষ্টৰ : ৰণজিৎ কুমাৰ বৰা →\nHAHAHAHAHAH Val lagil.


বন্দুকৰ বেৰেলত ফুলিব বকুল৷৷ টুনুজ্যোতি গগৈ৷৷ - বৌদ্ধিক বিচাৰ\nচ’ৰাঘৰ / উপন্যাসিকা / বন্দুকৰ বেৰেলত ফুলিব বকুল৷৷ টুনুজ্যোতি গগৈ৷৷\nফেব্ৰুৱাৰী 21, 2018\tউপন্যাসিকা, কথাশিল্প, টুনুজ্যোতি গগৈৰ ৰচনা সম্ভাৰ মন্তব্য কৰক 237 দৰ্শন\nমহানগৰীৰ চুকে-কোণে অলেখ শ্বপিংমল গঢ়ি উঠিলেও পৰম্পৰাগত বেলতলা বজাৰৰ গুৰুত্ব আৰু আবেদন অকণো কমি যোৱা নাই৷ বৰং আগতকৈ বাঢ়িছেহে৷\nএতিয়াও হোৰাত বনৰীয়া আলু-কচু ভৰাই বেলতলা বজাৰত বেছিবলৈ আহে বুকুত মেথনি মৰা জনজাতীয় গাভৰু আৰু সেই আলু-কচু দৰাই মেলি কিনি নিয়ে জিনছ্-লেংগিছ পিন্ধা চৌখিন আধুনিকাই৷\nনগৰায়নে ক্ৰমশঃ গ্ৰাস কৰিব খোজা বহু ঐতিহ্যৰ নীৰৱ বাহক এই বেলতলা বজাৰৰ বিষয়ে ইমানদিনে ৰক্তপ্লাবন চাওদাং বৰুৱাই আনৰ মুখত শুনিহে আহিছিল৷ বজাৰখনৰ বিষয়ে ক’ৰবাত এটা নে দুটা প্ৰবন্ধও পঢ়িছিল৷\nআজি দুপৰ বেলা তেওঁ বজাৰত অকলশৰে ঘূৰি-ফুৰি ভাবিছে যে এই বজাৰখন সঁচায়ে অনন্যঃ আধুনিকতা আৰু পৰম্পৰাৰ মণি-কাঞ্চন সংযোগ ঘটা বজাৰখনত কেকোঁৰাৰ পৰা ভেদাইলতা, নিগনি মৰা ঔষধৰ পৰা আজমল কোম্পানীৰ আতৰলৈকে পোৱা যায়৷\nবজাৰ কৰাৰো আনন্দ আছে৷ কথাষাৰ আকৌ এবাৰ উপলব্ধি কৰিলে ৰক্তপ্লাবনে৷ বিভিন্ন বয়সৰ আৰু বিভিন্ন মেজাজৰ ক্ৰেতাসকলৰ মাজত ঘূৰি ফুৰি তেওঁ ভাবিলেঃ পৰম্পৰাগত বজাৰত সততে উপলব্ধ হোৱা ক্ৰেতা-বিক্ৰেতাৰ মাজত চুপতা-চুপতি, দীৰ্ঘদিনৰ মূৰত সাক্ষাৎ ঘটা দুই ক্ৰেতাৰ বাৰ্তালাপৰ দৃশ্য আদি শ্বপিং মলততো কেতিয়াও উপলব্ধ নহয়৷\nবজাৰত ঘূৰি ফুৰাৰ সময়ত ৰক্তপ্লাবনৰ মনৰ চেতক দৌৰি গৈছে অতীতৰ বুকুলৈ–নৰেশ কাইটিৰ চাইকেলৰ কেৰিয়াৰত উঠি লেংৰাইৰ শনিবৰীয়া বজাৰলৈ যোৱা দিনবোৰৰ মাজলৈ৷\nবজাৰৰ প্ৰতিটো বস্তুৱেই অবাক বিস্ম¸য়েৰে লক্ষ্য কৰিছিল তেওঁ আৰু ঘৰলৈ আহি সেই বস্তুবোৰৰ বিৱৰণ মাকৰ আগত পুংখানুপুংখভাৱে দিছিল৷ বজাৰৰ পৰা আইতাকৰ বাবে কিনি আনিছিল এমুঠি বান্দৰ বিড়ি৷\nআঃ আজি কিমান বছৰ যে সেই বজাৰখনলৈ যোৱা নাই! বজাৰখনৰ মাজৰ সেই পিপল গছজোপা আৰু সেই মিঠাই বেচা মানুহকেইজন আছে নে নাই জানো?\nমুহূৰ্তত ভিতৰতে কাতৰ হৈ পৰে তেওঁ৷ স্মৃতিৰ বঁকিয়াইদি হুৰমূৰকৈ যেন উভতি আহিব খুজিছে দূৰ অতীতৰ খণ্ড-বিখণ্ড অনেক চিত্ৰ৷\nহঠাৎ কোনোবাই তেওঁক গতা মাৰি থৈ যোৱাত তেওঁ বাস্তৱলৈ ফিৰি আহিল আৰু অভ্যাসবশতঃ চাৰিওফালে সন্তৰ্পণে চাই পঠিয়ালে৷\nজেকেটৰ ভিতৰত হাত ভৰাই নিৰ্দিষ্ট অংশটোতো হাত থ’লে৷ আছে, আত্মৰক্ষাৰ বাবে অনবৰত লগত লৈ ফুৰা ধাতব বস্তুবিধো জেগাতেই আছে৷\nএই বেলতলা বজাৰত তেওঁ ঘূৰি ফুৰাৰ কথানো কোনে জানিব? বহুতেই তেওঁৰ নাম শুনিলেও তেওঁকতো দেখা নাই৷ সংগঠনৰ দ্বিতীয় বেটেলিয়নৰ নেতাসকলে যুদ্ধবিৰতিৰ প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰাৰ পাছত সাংবাদিকৰ কেমেৰাৰ আগত সহাস্য বদনে থিয় দিলেও তেওঁ দিয়া নাই৷ এতিয়াও তেওঁ লুকুৱাই ৰাখিব বিচাৰিছে নিজৰ কায়া৷\nতেওঁ বজাৰৰ ভিতৰৰ পৰা ওলাই আহি পথৰ দাঁতিত থিয় হ’ল আৰু ক’ৰবাত চাহ একাপ পান কৰি ভেটাপাৰাৰ বাহাৰলৈ উভতি যোৱাৰ বিষয়ে ভাবিলে৷ অৱশ্যে, তাৰ পূৰ্বে এই বজাৰৰ পৰা কিনি ল’ব লাগিব কিছু বনশাক আৰু এটা নোদোকা পাতিহাঁহ৷\nপথৰ দাঁতিত এটি সৰু ল’ৰাই কমলা টেঙা বিক্ৰী কৰিছে৷ তেওঁৰো কমলাৰ সোৱাদ ল’বলৈ মন যোৱাত ল’ৰাজনৰ কাষ চাপিল৷\nঠিক, সেই সময়তে ল’ৰাজনৰ কাষলৈ কমলা কিনিবৰ বাবে আগুৱাই আহিল এগৰাকী সুদৰ্শনা ভদ্ৰ মহিলাও৷ তেওঁৰ পিছে পিছে এগৰাকী কণমনি ছোৱালী৷\nতেওঁৰ নাকত লাগিল এক সতেজ সুবাস৷ এই সুবাস দামী আতৰৰ নে ভদ্ৰ মহিলাৰ শৰীৰৰ? কিছুমান নাৰীক ক’ব পাৰি সুগন্ধি কন্যা বুলি, যাৰ শৰীৰৰ সুগন্ধই বিচলিত কৰি তুলিব খোজে সাধু-সন্ন্যাসীকো৷\nতেওঁ আঁৰ চকুৰে চাই পঠিয়ালে সুগন্ধি কন্যালৈ৷ বয়সৰ ছাপ ঈষৎভাৱে পৰিলেও অম্লান হৈ আছে তেওঁৰ সৌন্দৰ্য৷ উজ্জ্বল গৌৰ বৰ্ণ৷ দীৰ্ঘ কেশ৷ কঁকাল, বাহু আদিত সামান্য মেদ জমা হ’লেও মেদখিনিয়ে তেওঁৰ সৌন্দৰ্যক তুলি ধৰাৰ লগতে ব্যক্তিত্বক কৰি তুলিছে আকৰ্ষণীয়৷\nকপালত সেন্দূৰৰ ফোঁট নাই৷ তেওঁ হয়তো মুছলমান বা খ্ৰীষ্টান সম্প্ৰদায়ৰ হ’ব৷ তেওঁক বিধৱা হিন্দু বুলি মানি ল’বলৈ টান লাগে৷ মুখত যে কাৰুণ্য বা উদাসীনতাৰ কোনো প্ৰলেপ নাই৷\nকমলা কিনি উভতিব বিচাৰোতেই মহিলাগৰাকীৰ দৃষ্টি নিবন্ধ হ’ল ৰক্তপ্লাবনৰ ওপৰত৷ বুটাম টিপি দিয়া যন্ত্ৰৰ দৰেই হঠাৎ স্তব্ধ হৈ ৰ’ল তেওঁ, কণ্ঠত কিছু কৌতুহল আৰু কিছু সন্দেহ সানি ৰক্তপ্লাবনক সুধিলে–আপুনি বাৰু চম্পক বৰুৱা নেকি?\nঅপাৰ বিস্ময়ত হতবাক হৈ পৰিল ৰক্তপ্লাবন৷ তেওঁকতো সকলোৱে ৰক্তপ্লাবন চাউদাং বৰুৱা ওৰফে মেচিনগান ফুকন বুলিহে জানে৷ কিন্তু, এই বেলতলা বজাৰত তেওঁক পিতৃ প্ৰদত্ত নামেৰে মতা মহিলাগৰাকীনো কোন?\nখুলি গ’ল স্মৃতিৰ আৰু এখন ৰুদ্ধ কপাট৷ বহু বছৰৰ পূৰ্বে, যৌৱনৰ প্ৰথমজাক বৰষুণত তিতিবলৈ লওঁতেই লগ পোৱা এগৰাকী কিশোৰীৰ মুখ মনঃচক্ষুত ভাহি উঠিল৷\nটনা টনা চকুৰে কৌতুক ভৰা মুখৰ সেই কিশোৰীগৰাকীয়েই এই ভদ্ৰ মহিলাগৰাকীনে? হয় হয়, এওঁ দেখোন সুনয়নাই, নিবাৰণ কোঁৱৰ ছাৰৰ একমাত্ৰ দুহিতা৷\n: ছৰি, বেয়া নাপাব৷ আপোনাৰ দৰে প্ৰায় একে চেহেৰাৰ দাদা এজন মোৰ চিনাকি৷ তেওঁ বুলি ভাবি আপোনাক আমনি কৰিলো৷ – ভদ্ৰ মহিলাই বিনয়েৰে ক’লে আৰু ছোৱালীজনীৰ হাতত ধৰি আঁতৰি যাব খুজিলে৷\n: নয়না, এক মিনিট ৰ’বা৷ তোমাৰ একো ভুল হোৱা নাই৷ কিন্তু, তোমাক ইয়াত, এনেদৰে লগ পাম বুলি ভবা নাছিলো৷– ৰক্তপ্লাবন ওৰফে চম্পকে ক’লে৷\nবহু দিনৰ মূৰত হেৰুওৱা বস্তু এটা ঘূৰাই পালে মানুহৰ মুখত যি অভিব্যক্তি ফুটি উঠে, সেই অভিব্যক্তিয়েই ফুটি উঠিল সুনয়নাৰ মুখতো৷ চকু আৰু ওঁঠত যেন অংকিত হৈছে অজস্ৰ প্ৰশ্ন৷\nস্থান-কাল-পাত্ৰৰ বিষয়ে সচেতন হৈ পৰিল ৰক্তপ্লাবন৷ চেপা কণ্ঠেৰে ক’লে–\n: মোৰ বিষয়ে তুমি নিশ্চয় অলপ হ’লেও জানা৷ ৰাজপথত আমি বেছি সময় কথা পাতিব নোৱাৰিম৷ তোমাক অতি সোনকালেই এক নিৰাপদ স্থানত লগ ধৰিম নয়না, বহুত কথা আছে৷\n: হ’ব চম্পকদা৷ –সুনয়নাই মূৰ দুপিয়ালে আৰু নিজৰ ছোৱালীজনীলৈ দেখুৱাই ক’লে–এয়া মোৰ ছোৱালী, বাৰ্বী৷ মামণি এয়া তোমাৰ আংকুল, নমস্কাৰ দিয়া৷\nৰক্তপ্লাবনে বাৰ্বীৰ সঘন চুলিকোছাত অপাৰ চেনেহৰে আঙুলি বুলাই দিলে৷ এজনী মৰম লগা সৰু ছোৱালী, দেখাত সাইলাখ মাকৰ দৰেই৷\nপৰম্পৰৰ ম’বাইল নম্বৰ লোৱাৰ পাছত সুনয়না যাওঁ-নাযাওঁকৈ আঁতৰি গ’ল৷ তেওঁ নিজে গাড়ী চলাই আহিছিল৷ যান-বাহনৰ ভিৰৰ মাজত সুনয়নাৰ গাড়ীখন হেৰাই নোযোৱালৈকে ৰক্তপ্লাবনে গাড়ীখন চায়েই থাকিল৷\nৰক্তপ্লাবনে বুুকুৰ মাজৰ অনুভৱ কৰিলে এক অদ্ভূত হাহাকাৰ৷ অতীতে আজি তেওঁক কাতৰ কৰি তোলাই নহয়, কন্দুৱাবও খুজিছে৷\nপাঁচ মিনিটৰ ভিতৰতে বজাৰ কৰি বাহৰলৈ উভতি গ’ল তেওঁ৷ তেওঁৰ আজি নিজৰ লগত বহুত কথা পাতিব লগা আছে৷ এৰা, বহুত কথা৷\nভেটাপাৰাৰ হাউচিং কলনীৰ দুটামান কোঠাত নিষিদ্ধ ঘোষিত জাতীয় মুক্তি পৰিষদৰ যুদ্ধ বিৰত গোটৰ কে’বাজনো সদস্যই বাহৰ পাতি আছে৷ চৰকাৰৰ সৈতে আলোচনা প্ৰক্ৰিয়া চলাই নিয়াৰ স্বাৰ্থত গুৱাহাটীত নাথাকিলেই নহয়৷ যুদ্ধ বিৰত গোটৰ এজন আগশাৰীৰ নেতা হিচাপে তেৱোঁ গুৱাহাটীত বেছি ভাগ সময় থাকিবলগীয়া হৈছে৷\n: ল’ৰাহঁত, এয়া তোমালোকৰ বাবে মই আজি নিজেই বজাৰ কৰি আনিছো৷ তোমালোকে ভালদৰে ৰন্ধা-বঢ়া কৰা৷ মই এতিয়া অলপ জিৰাম৷ মই কিছু পৰিমাণে অসুস্থ৷ –ৰক্তপ্লাবনে কেডাৰসকললৈ বজাৰৰ মোনাটো আগবঢ়াই দি ক’লে৷\nতেওঁ নিজৰ কোঠাত সোমায়েই দুৱাৰখন বন্ধ কৰি দিলে৷ কেতিয়াবা যে মানুহক নিসংগতাৰো প্ৰয়োজন হয়, নিজকে চিকুটি চাবৰ বাবেই৷\nকোঠাৰ দুৱাৰ বন্ধ কৰি দিয়াৰ লগে লগে এখন এখনকৈ খোল খাই যাব ধৰিছে স্মৃতিৰ ৰুদ্ধ দুৱাৰবোৰ৷ আৰু সেই দুৱাৰবোৰেৰে সোমাই আহিব খুজিছে সুনয়না, নিবাৰণ Îকাঁৱৰ ছাৰ, ভাস্কৰদা আদিৰ মুখবোৰ৷\nসুনয়নাক বাৰু প্ৰথমবাৰৰ বাবে ক’ত দেখিছিলো? ওঁ, মনত পৰিছে তেওঁৰ, টেঙাখাত উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত অনুষ্ঠিত কৰা বিষ্ণু ৰাভা দিৱসৰ গীতৰ প্ৰতিযোগিতাত ভাগ ল’বলৈ আহোঁতে প্ৰথম দেখিছিল৷\nপ্ৰতিযোগিতাত ভাগ লৈ সুনয়নাই গাইছিল–‘বিলতে হালিছে ধুনীয়া পদুমী… ফুলনিত ফুলিছে ফুল… সেই ফুলে ফুলে পখিলা উৰিছে… সানিছে ৰেণুৰে বোল৷’\nতেতিয়া তেওঁ নৱম শ্ৰেণীত পঢ়ি আছিল৷ সুনয়নাৰ কণ্ঠই তেওঁৰ মনতো ফুলাই তুলিলে এপাহ ধুনীয়া পদুম, যাৰ পাহে পাহে ক’ৰবাৰ পৰা উৰি আহি জুৰি বহিছিল একোজনী সুগন্ধি পখিলা৷\nবন্ধুসকলক কৌশলেৰে সুধি-মেলি তেওঁ জানিব পাৰিলে যে সুনয়না নিবাৰণ কোঁৱৰ ছাৰৰ কন্যা৷ কোঁৱৰ ছাৰে তেওঁলোকক ইংৰাজী পঢ়াইছিল৷ তেখেতৰ শিক্ষণ পদ্ধতি অতি সুন্দৰ আছিল৷\nকোঁৱৰ ছাৰৰ ওচৰত বহুতো ছাত্ৰই ইংৰাজীৰ টিউচন লৈছিল৷ তেওঁ টিউচন প্ৰথাৰ বিৰোধী আছিল যদিও কোঁৱৰ ছাৰৰ ওচৰত টিউচন লোৱাৰ সিদ্ধান্ত ল’লে কেৱল সুনয়নাক ওচৰৰ পৰা চোৱাৰ উদ্দেশ্যেৰেই৷\nপুৱাৰ ভাগত তেওঁলোকৰ বেটচ্ছটোৱে ছাৰৰ ওচৰত টিউচন লৈছিল৷ ছাৰে তেওঁলোকৰ লগত নিজ কন্যা সুনয়নাকো ইংৰাজী ব্যাকৰণ শিকাইছিল৷ টিউচন লোৱাৰ গোপন উদ্দেশ্য সিদ্ধি হোৱাৰ পাছত তেওঁৰ মনটো তৃপ্তিৰে ভৰি পৰিছিল৷\nসুনয়নাৰ প্ৰতি থকা তেওঁৰ দুৰ্বলতাৰ কথা বন্ধুসকলে জানিব পাৰিছিল আৰু তেওঁক বুদ্ধি কৰি সদায়ে সুনয়নাৰ মুখামুখিকৈ বা ওচৰত বহিবলৈ দিছিল৷ তেওঁৰ লাজ লাগিলেও সেই লাজ লগাত ভাল লগাও সোমাই থাকে৷\nসুনয়নাই তেওঁক নামাতিলেও মুখলৈ চাই হাঁহি দিয়ে আৰু সেই হাঁহিত তেওঁ বিচাৰি পায় জীৱনৰ অমিয়া সুখ৷ লাজুক চাৱনিয়ে যেন ক’ব খোজে নোকোৱা বহুত কথা৷\nছাৰে ইংৰাজী ব্যাকৰণৰ ‘টেনছ’, শিকাই থকাৰ সময়ত তেওঁ ভাবে, বৰ্তমানৰ এই ‘ভাললগা’ ভৱিষ্যতে ‘ভালপোৱা’ হ’বগৈনে? ‘হেল্পিং ভাৰব’ শিকাই থকাৰ সময়ত ভাবে, তেওঁক ভালপোৱাৰ প্ৰস্তাৱ দিবৰ বাবে কাৰোবাক ‘হেল্প’ ল’ব লাগিব নেকি?\nকেতিয়াবা ছাৰৰ ‘ভয়েচ চেঞ্জ’ৰ নিয়মৰ বৰ্ণনাবোৰ কাণত নুসুমালেও তেওঁ স্পষ্টভাৱেই শুনা পায় সুনয়নাৰ কঁহুৱা কোমল উশাহৰ শব্দ, তেওঁৰ হাতৰ খাৰুৰ জুনজুননি আৰু আঙুলি ফুটুৱাৰ শব্দ৷\nতেওঁ আঁৰ চকুৰে চাই পঠিয়াই সুনয়নাৰ অবাধ্য অলককেইডাল, ডালিমৰ দৰে প্ৰকট হৈ পৰা কুমাৰী বুকু, লিহিৰি আঙুলি, কলাফুলৰ সুঠাম গোট আদি৷\nকেতিয়াবা দেখে, বগা হাতত জিলিকি থকা আশ্চৰ্য নীলা শিৰডাল৷ সঁচায়ে ইমান নীলা–নিৰ্মেঘ আকাশতকৈও, দুপৰৰ সাগৰতকৈও, চেলপাৰ্ক চিয়াঁহীতকৈ নীলা!\nতেওঁ বুজিছিল, সুনয়নাৰ মন জয় কৰিবৰ বাবে ভালদৰে পঢ়িব লাগিব আৰু ছাৰৰো প্ৰিয়পাত্ৰ হ’ব লাগিব৷ অন্যথা, বাওনা হৈ চন্দ্ৰলৈ হাত মেলাৰ দৰেহে হ’ব৷\nপঢ়িছিল, মনপুতি আৰু লক্ষ্য যোগ্য দৃঢ়তাৰেই পঢ়িছিল৷ নৱম শ্ৰেণীৰ পৰা দশম শ্ৰেণীলৈ প্ৰথম স্থান লৈ উত্তীৰ্ণ হোৱাত আৰু ইংৰাজী বিষয়ত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ পোৱাত নিবাৰণ কোঁৱৰ ছাৰে তেওঁক অভিনন্দন জ্ঞাপন কৰিছিল৷\nছাৰে তেওঁক মাঘৰ বিহুত ভাত খাবৰ বাবে ঘৰলৈ মতাত তেওঁৰ মন আনন্দেৰে নধৰা হৈছিল৷ ছাৰক তেওঁ ভাবী শহুৰ বুলিয়েই কল্পনা কৰি লৈছিল৷\nবিহুৰ দিনা ছাৰৰ ঘৰত উপস্থিত হোৱাৰ লগে লগে ছাৰৰ পৰিয়ালৰ সদস্যসকলে তেওঁক লৈয়ে ব্যস্ত হৈ পৰিছিল৷ প্ৰথমবাৰৰ বাবে সুনয়নাই তেওঁক ‘দাদা’ বুলি সম্বোধন কৰি মাতিছিল৷\nছাৰে সেইদিনা তেওঁক বিভিন্ন দিহা-পৰামৰ্শ দিছিল আৰু প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত এটা ভাল ফলাফল কৰি বিদ্যালয়ৰ নাম জিলিকাব লাগিব বুলি কৈছিল৷ তেওঁৰ ক’বলৈ মন গৈছিল–‘ছাৰ, আপোনাক শহুৰ দেউতা হিচাপে পাবৰ বাবে লাগিলে মই হিমালয় পৰ্বতো বগাম৷’\nভাত-পানী খাই ঘৰলৈ উভতিবৰ সময়ত ছাৰে তেওঁক পদূলি মুখলৈকে আগবঢ়াই দিছিল৷ সুনয়না ওলাই নহাত তেওঁৰ মনত অকণমান বেয়াও লাগিছিল৷ তেওঁ চাইকেলত উঠিবলৈ লৈ ছাৰৰ ঘৰৰ ফালে এনেয়ে চাই পঠিয়াওঁতে দেখিলে, খিৰিকীৰ পৰ্দা দাঙি তেওঁলৈ একেথিৰে চাই আছে সুনয়নাই৷\nৰক্তপ্লাবনে ভাবিলে, তেওঁ সকলোৰে দৃষ্টিত ভাল ল’ৰা হিচাপে পৰিচিত বাবে সুনয়নাক কেতিয়াও এই বয়সত ভালপোৱাৰ প্ৰস্তাৱ দিব নোৱাৰে৷ কেৱল দৃষ্টি বিনিময় আৰু দুই-এষাৰ বাৰ্তা বিনিময় কৰিয়েই সম্পৰ্কটো জীয়াই ৰাখিব৷ প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত পঢ়িবলৈ যোৱাৰ আগে আগেই তেওঁক ভালপোৱাৰ প্ৰস্তাৱ দিব৷\nসময়ত প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত হ’ল আৰু ফলাফলো ওলাল৷ কিন্তু তেওঁৰ সকলো বিশ্বাস-কল্পনা-সপোনক ধূলিসাৎ কৰি আৰু সকলো শুভাকাংক্ষীকে আচৰিত কৰি তুলি তেওঁ পৰীক্ষাত অনুত্তীৰ্ণ হ’ল৷\nনাই, কোনেও বিশ্বাসত ল’ব নোৱাৰিলে তেওঁ পৰীক্ষাত অনুত্তীৰ্ণ হোৱা কথাটো৷ টেষ্ট পৰীক্ষাত ষ্টাৰ মাৰ্ক লৈ উত্তীৰ্ণ হোৱা ছাত্ৰজন প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত অনুত্তীৰ্ণ হোৱাৰ কাৰণ হিচাপে সকলোৱে পৰীক্ষা পদ্ধতিৰ বিসংগতিলৈ আঙুলিয়ালে৷ ইংৰাজী বিষয়ত ১৮ নম্বৰ পোৱা বাবে নিবাৰণ কোঁৱৰ ছাৰে বহীবোৰ পুনৰীক্ষণৰ উদ্যোগ ল’লে৷\nকিন্তু, তেওঁ সেইবোৰ একো কৰাৰ আগ্ৰহ অনুভৱ নকৰিলে৷ জীৱনৰ প্ৰথমটো সপোনৰ সৌধ বাস্তৱৰ কঠিন মাটিত ভাগি চূৰ্ণ-বিচূৰ্ণ হোৱাৰ পাছত তেওঁৰ অৱস্থা পাখি কটা পখীৰ দৰেই হৈ পৰিল৷\nসেই সময়তে তেওঁ লগ পালে ভাস্কৰ দাক৷ অসম আন্দোলনৰ সক্ৰিয় নেতা ভাস্কৰ দাই আন্দোলনৰ পাছত নতুন সংগঠন এটাত জড়িত হোৱাৰ খবৰ তেওঁলোকে পাইছিল৷ ঘুনুক-ঘানাককৈ শুনিছিল, সংগঠনটোৱে হিলৈ-বাৰুদ লৈ অসমৰ হৃত স্বাধীনতা ঘূৰাই আনিব বিচাৰিছে৷\nভাস্কৰ দাই তেওঁৰ পৰীক্ষাৰ খবৰ জানিব পাৰি দুখ প্ৰকাশ কৰিলে আৰু বুজনিৰ সুৰত ক’লে–\n: বুজিছা, এই সমাজ ব্যৱস্থাত কাৰোৱে সপোন পূৰণ নহয়৷ সপোন দেখাৰ আগতে ছিষ্টেমটো সলাব লাগিব৷ এইধৰণৰ পতনুৱা শিক্ষা পদ্ধতি, পৰীক্ষা পদ্ধতি সলাবৰ বাবেই আমি হাতত বন্দুক লৈছো৷\nভাস্কৰ দাৰ কথাত তেওঁ অতি মুগ্ধ হৈছিল৷ হয়তো এই সমাজ পদ্ধতি সলনি কৰিব নোৱাৰিলে ডাঙৰ ডাঙৰ সপোন দেখাৰ কি অৰ্থ আছে? এফালৰ পৰা সমাজখন গেলিবলৈ ধৰাৰ সময়ত তেওঁলাকেইতো ওলাই আহিব লাগিব সমাজ সংস্কাৰক হিচাপে৷\nএদিন তেওঁ ভাস্কৰদাৰ আঙুলিত ধৰি ঘৰৰ পৰা ওলাই গ’ল অৰণ্যলৈ৷ সশস্ত্ৰ সংগঠন জাতীয় মুক্তি পৰিষদৰ সদস্য হিচাপে যোগদান কৰাৰ পাছত তেওঁৰ নাম চম্পক বৰুৱাৰ পৰিৱৰ্তে হৈ পৰিল ৰক্তপ্লাবন চাউদাং বৰুৱা৷\nঅৰণ্যলৈ যোৱাৰ পূৰ্বে তেওঁ দুখন চিঠি লেখি থৈ গৈছিল–এখন মাক-দেউতাকলৈ আৰু আনখন সুনয়ানলৈ৷\nমাক-দেউতাকক তেওঁ দুখ নকৰিবলৈ আৰু সকলো সময়তে প্ৰেৰণা যোগায় থাকিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল৷ চিঠিত আৰু লেখিছিল–‘তোমালোকে মোক লৈ দেখা সপোনবোৰ এতিয়াৰ পৰা ভাইটিক লৈ দেখিবলৈ আৰম্ভ কৰা৷ মই সমাজখন সলাবৰ বাবেই ওলাই আহিছো৷’\nসুনয়ানৰ প্ৰতি অনুভৱ কৰা গভীৰ ভালপোৱাৰ কথা চিঠিত প্ৰকাশ কৰিছিল তেওঁ৷ হৃদয়ৰ সমগ্ৰ আকুলতাৰে তেওঁ লেখিছিল–‘পৰীক্ষাত অনুত্তীৰ্ণ হোৱাৰ অৰ্থ এইটো নিশ্চয় নহয় যে মোৰ যোগ্যতা নাই৷ মোৰ আস্থা হেৰাই গৈছে৷ সেই কাৰণেই মই এই বাট ল’লো আৰু এই বাটেৰে আগুৱাওঁতে সদায় তোমাক স্মৰণ কৰিম৷ মই য’তেই নাথাকো কিয়, তুমি মোৰ মংগল কামনা কৰাটো বিচাৰিম৷’\n: খট খট খট৷ –দুৱাৰত কাৰোবাৰ কৰাঘাত৷ ভাবত যতি পৰে ৰক্তপ্লাবনৰ, কোনোবা এজনে হয়তো তেওঁক ভাত খাবলৈ মাতিবলৈ আহিছে৷ তেওঁ বিছনাৰ পৰা উঠে আৰু ডাইনিং টেবুললৈ যাবৰ বাবে সাজু হয়৷\nইমান পৰে ভোক-পিয়াহ পাহৰিয়েই গৈছিল দেখোন৷ বতাহত ভাহি অহা ৰন্ধা হাঁহৰ মাংসৰ গন্ধ নাকত লগাৰ লগে লগে তেওঁৰ পেটে কলমলাবলৈ ধৰিলে৷\n: চিন্ময় দা, টোপনি গৈছিল নেকি? বেয়া নাপাব, নিশা এপৰত ফোন কৰাৰ বাবে৷ আপোনাক বহু দিনৰ মূৰত দেখাৰ পাছত মোৰ কথা পাতিবলৈ বৰ মন গ’ল৷ মই মানে মনটোক কোনোপধ্যেই বুজাব নোৱাৰিলো৷ সেয়ে, আমনি কৰিলো৷ অসুবিধা হয় যদি আজি কথা নাপাতো, কাইলৈ দিনত পাতিম৷\n: একো অসুবিধা নহয়৷ মই কোঠাত অকলশৰেই আছো৷ আচলতে তোমাৰ কথাই ভাবি আছিলো৷\n: আজি খুউব কান্দিলো জানে৷ বন্ধ কোঠাত সোমাই কান্দি কান্দি চকুলো ৰঙা কৰি পেলালো৷\n: কিয় কান্দিলা?\n: পুৰণি দিনৰ কথাবোৰ মনত পৰিল৷ বিশ্বাস কৰক দাদা, আপুনি গৌতমৰ হাতত দি থৈ যোৱা চিঠিখন পঢ়াৰ পাছৰ পৰাই মই অকলশৰে কান্দি আহিছো৷ সেই চকুলোবোৰ জমা কৰি ৰাখিব পৰা হ’লে হয়তো সাতটা জয়সাগৰ পুখুৰী খান্দিব লাগিলেহঁতেন৷\n: নয়না৷ তোমাৰ সকলো কথাই মোৰ জানিবলৈ মন গৈছে৷ খুউব৷ ভাঙি-পাতি কোৱানা৷\n: আপোনাৰ প্ৰতি বহুত অভিমান জমা কৰি ৰাখিছো জানে৷ বহুত অভিমান৷ লগতে অনুযোগো৷ কওক দাদা, আপুনি কিয় এবাৰো মোক লগ নধৰিলে?\n: আচলতে কি জানা, সেই সময়ত আমাৰ সংগঠনৰ সংবিধানখন অতি কঠোৰ আছিল৷ সংবিধান মতে ছোৱালীৰ প্ৰেমত পৰা, বিয়া-বাৰু কৰোৱা আদিত নিষেধ আছিল৷ আমাক ৰবটৰ দৰে গঢ়ি তুলিব বিচাৰিছিল নেতৃত্বই৷ বহু পাছতহে সকলোৱে উপলব্ধি কৰিলে যে তেজ-মঙহৰ চিৰন্তন দাবীক সংবিধানৰ অনুচ্ছেদে দমন কৰি ৰাখিব নোৱাৰে৷\n: কিন্তু, আমাৰ দেউতাক লগ ধৰাত জানো বাধা আছিল?\n: ছাৰলৈ মোৰ ভয় লাগিছিল৷ তেখেতে মোক আবেগিকভাৱে এটা ভুল বাটত ভৰি দিছো বুলি গালি নাপাৰিলেহঁতেন জানো? হয়তো তেখেতে মোক ঘৰলৈ উভতি আহিবলৈ ক’লেেহঁতেন৷\n: ময়ো ক’লোহেঁতেন৷ আপোনাক আকৌ পঢ়িবলৈ অনুৰোধ কৰিলোহেঁতেন৷ কিন্তু, আপুনি যি গ’ল, গ’ল আৰু৷ এবাৰৰ বাবেও কাকো সাক্ষাৎ নকৰিলে৷\n: দুদিনমানৰ পাছতে মই সামৰিক প্ৰশিক্ষণৰ বাবে কাচিনলৈ যাবলগীয়া হ’ল৷ কাচিনৰ পৰা উভতি আহি তোমাৰ খবৰ লৈছিলো৷ তুমি তেতিয়া ডিব্ৰুগড়ৰ কলেজত পঢ়ি আছিলা৷ তাৰ পাছত মই সংগঠনৰ কামত পূৰ্ণোদ্যমে লাগি পৰিছিলো৷ দায়িত্বও বাঢ়িছিল৷\n: দায়িত্বৰ হেঁচাত চাগৈ মোক পাহৰি গ’ল৷ অথচ, আপোনাৰ কথা ভাবি ভাবি মই উজাগৰে কটালো বহু ৰাতি৷\n: নহয়, এক মুহূৰ্তৰ বাবেও তোমাক পাহৰা নাছিলো৷ সেই সময়ত আমাৰ সংগঠনৰ অৱস্থা জয়জয় ময়ময় আছিল৷ ভাবিছিলো, পাঁচ বছৰমানৰ পাছত স্বাধীনতা পায়েই যাম যেতিয়া স্বাধীনতা পোৱাৰ পাছতেই তোমাক লগ ধৰিম৷\n: স্বাধীনতা? বেয়া নাপাব, আপোনালোকে অসমৰ স্বাধীনতাক মৰ্টন-লজেন্স জাতীয় বস্তু বুলি ভাবিছিল নেকি? অলপ চিঞৰ-বাখৰ কৰিলেই যে দিল্লীয়ে দি দিব?\n: সেইদৰে হয়তো ভবা নাছিলো৷ কিন্তু, অসমত সৃষ্টি হোৱা ব্যাপক জনজাগৰণলৈ লক্ষ্য কৰি সোনকালেই স্বাধীনতা আহিব যেন ভাব হৈছিল৷ কিন্তু, সামৰিক অভিযান আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে সেই জাগৰণ স্তিমিত হৈ পৰিল৷ দুটাকৈ সামৰিক অভিযানত সংগঠনৰ কঁকাল ভাগি পৰিল৷\n: সেনাৰ অভিযানৰ সময়ত মোৰ আপোনাক লৈ বহুত চিন্তা হৈছিল৷ ‘নেদেখাজন’ৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিছিলো, আপুনি যেন সেনাৰ আক্ৰমণৰ পৰা বাচি থাকে আৰু ধৰা নপৰাকৈ দিন কটায়৷\n: তোমাৰ শুভ কামনা, মা-দেউতাৰ আশীৰ্বাদৰ বাবেই মই চাগৈ বাচি থাকিলো৷ বহুবাৰ সেনাৰ সৈতে সংঘৰ্ষত লিপ্ত হৈছো, বহু সতীৰ্থক চকুৰ আগতে হেৰুৱাইছো, অথচ মই দেখোন বাচি থাকিলো৷ কেতিয়াবা মোৰ নিজৰেই আচৰিত লাগে৷\n: আপুনি কি মা-দেউতাকো লগ কৰা নাছিল?\n: অসমত থকাৰ সময়ত ৰাতিৰ অন্ধকাৰত মা-দেউতাক লগ নকৰা নহয়৷ চিঠি-পত্ৰৰ যোগাযোগ আছিল৷ কিন্তু, আমাৰ এচাম সতীৰ্থই আত্মসমৰ্পণ কৰি সংগঠনলৈ বিপৰ্যয় কঢ়িয়াই আনিলে৷ আমি নেতৃত্বৰ নিৰ্দেশ মৰ্মে ভূটানলৈ গুচি গ’লো৷ তেতিয়ালৈ আমাৰ সংগঠনৰ মূল কাৰ্যালয় কাচিনৰ পৰা ভূটানলৈ সলনি হৈছিল৷\n: তাৰ পাছত, অসমৰ পৰিস্থিতি কিছু স্বাভাৱিক হোৱাত মই পুনৰ অসমলৈ উভতি আহো৷ আহি খবৰ পাওঁ যে তোমাৰ বিয়া ঠিক হৈছে কোনোবা এজন ইঞ্জিনিয়াৰৰ লগত৷\n: মই কি কৰিম কওক· আপোনালৈ বহুত দিন ৰ’লো৷ কোনো খবৰ-খাতি নাপালো আপোনাৰ৷ ঘৰে বিয়াৰ বাবে যো-জা চলোৱাত মই সন্মতি দিবলৈ বাধ্য হ’লো৷ সন্মতি নিদি কি কৰিম?\n: তোমাক মই দূষিব খোজা নাই নয়না৷ তোমাৰ বিয়াৰ সময়ত আমাৰ সংগঠনৰ সংবিধান কিছু সংশোধন হৈছিল৷ আমাৰ বহু সতীৰ্থই সংগঠনৰ মহিলা কেডাৰকে বিয়া-বাৰু কৰাই সংসাৰ গঢ়িছিল৷ মই তোমাক বিয়াৰ প্ৰস্তাৱ দিয়াৰ কথা ভাবিব নোৱাৰিলো৷ নাখায়-নবৈ হাবিয়ে-বননিয়ে ঘূৰি ফুৰা মানুহ, মোৰ জীৱনলৈ তোমাক মাতি আনিবলৈ সত নগ’ল৷\n: মই বিয়াৰ দিনালৈকে আপোনাৰ হৈ আছিলো৷ বিয়াৰ পাছত আপোনাক পাহৰি যাম বুলি ভাবিছিলো যদিও নোৱাৰিলো৷ ৰাজীৱ বৰুৱাৰ অৰ্ধাংগিনী হোৱাৰ পাছতো মোৰ মনলৈ আপুনি কোনোবা এটা সুৰুঙাৰে বাৰে বাৰে আহিছিল৷\n: বৰুৱাই গম নোপোৱাকৈয়ে?\n: হয়, তেওঁ গম নোপোৱাকৈয়ে৷\n: নয়না, মই ইমান পৰে তোমাক সুধিম সুধিম বুলি জিভাৰ আগত লৈ ফুৰা প্ৰশ্নটো সোধোনে? তুমি বেয়া নোপোৱাতো?\n: মই জানিব পাৰিছো, আপুনি মোক কি প্ৰশ্ন সুবিধ৷ মোৰ কপালত সেন্দূৰৰ ফেঁাটটো নেদেখি আৰু ৰাতি এপৰত ফোন কৰা বাবে আপুনি জানিব বিচাৰিছে, ৰাজীৱ বৰুৱা এতিয়া জীয়াই আছে নে নাই৷ নহয় জানো?\n: তেখেত নিশ্চয় জীয়াই আছে৷ তুমি কোনো কাৰণত ডিভোৰ্চ কৰিছা অথবা ধৰ্মান্তৰিত হৈছা৷\n: তেওঁ জীয়াই থকা নাই দাদা৷ জাতীয় মুক্তি পৰিষদৰ বোমা বিস্ফোৰণত পাঁচ বছৰৰ পূৰ্বেই এই পৃথিৱীৰ পৰা বিদায় ল’লে৷\n: সত্য সদায় নিৰ্মম দাদা৷ শিৱসাগৰত সংঘটিত বোমা বিস্ফোৰণত আন পাঁচজন নিৰীহ লোকৰ লগতে মোৰ স্বামীও নিহত হয়৷ বিধৱা হোৱাৰ পাছত চৰকাৰী অফিচে অফিচে ঘূৰি ব্ৰহ্মপুত্ৰ ব’ৰ্ডত চাকৰি এটা যোগাৰ কৰি ল’লো৷ সেই চাকৰিৰেই চলি যাওঁ৷ এতিয়া মামণি ক্লাছ টুত পঢ়ি আছে৷ তাইক লৈয়ে জীয়াই আছো৷\n: আচৰিত৷ ইমানৰ পাছতো তুমি মোৰ প্ৰতি ইমান আকুলতা কিয় প্ৰকাশ কৰিছা নয়না? তোমাৰ স্বামীৰ প্ৰাণ কাঢ়ি লোৱা সংগঠনটোৰ এই তথাকথিত নেতাজনৰ প্ৰতি তোমাৰ ইমান দৰদ কিয়? তুমি মোক ঘৃণা কৰা, গালি পাৰা আৰু…\n: মুক্তি পৰিষদৰ প্ৰতি মোৰ বুকুত জমা হৈ থকা ঘৃণা কোনোদিনেই শেষ হৈ নাযাব৷ সংগঠনটোক মই কিয় গালি পাৰিব লাগে, ইমান বছৰে অসমৰ ৰাইজে গালি পাৰিয়েই আছে৷ মোৰ দৃঢ় বিশ্বাস, আপুনি সেই বিস্ফোৰণত জড়িত নাছিল৷\n: সেইটোত মই জড়িত নাছিলো, কিন্তু বহু বিস্ফোৰণ সংঘটিত হৈছে মোৰ নিৰ্দেশতে৷ এটা মিছা সপোনৰ পিছে পিছে দৌৰি, এটা ভুল বাটেৰে বহু দূৰ আগুৱাই গৈ মই নিজৰ যৌৱনৰ বহু সম্ভাৱনা অপচয় কৰাই নহয়, বহু মানুহৰ ঘৃণা, গৰিহণা আৰু ক্ষোভৰ পাত্ৰ হৈ ৰ’লো৷\n: ‘অমুক’ত সংঘটিত বিস্ফোৰণত ৰক্তপ্লাবন চাউদাং বৰুৱা জড়িত’ জাতীয় খবৰবোৰ পঢ়িলেই মোৰ বুকু কঁপি উঠিছিল৷ সংগঠনৰ বহু সদস্যই আত্মসৰ্পণ কৰাৰ, ধৰা পৰাৰ খবৰ পাওঁ, অথচ আপোনাৰ তেনে কোনো খবৰ নাপাওঁ৷ মই অধৈৰ্য হৈ পৰিছিলো৷ আপুনি মূলসুঁতিলৈ উভতি অহাটো মই মনে-প্ৰাণে বিচাৰিছিলো৷\n: তোমাৰ স্বামীহন্তাৰ প্ৰতি ইমান দৰদৰ কাৰণ…?\n: প্লিজ, তেনেকৈ নক’ব দাদা৷ মুক্তি পৰিষদৰ দৰে এটা সংগঠন জন্ম দিছিল আমাৰ সমাজ ব্যৱস্থাই, যি ব্যৱস্থা আপোনালোকে সলনি কৰিব নোৱাৰিলে৷ ব্যক্তিগতভাৱে আপোনাক দোষ দি কি লাভ হ’ব, আপোনাৰ দৰে বহুজনে পোন বাট এৰি অবাটে ওলাই গৈছিল স্বপ্নভংগৰ বেদনা আঁকোৱালি লৈ, বঞ্চনা-শোষণৰ বলি হৈ৷\n: আৰু যেতিয়া পৰিষদৰ দ্বিতীয় বেটেলিয়নে যুদ্ধ বিৰতিৰ প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰাৰ খবৰ পাইছিলা, তেতিয়া তোমাৰ কেনেকুৱা অনুভৱ হৈছিল?\n: মূৰত কঢ়িয়াই লৈ ফুৰা বোজা এটা যেন খহি পৰিল, তেনেকুৱা লাগিছিল৷ অৱশ্যে, আপোনাক এনেদৰে হঠাৎ লগ পাই যাম বুলি ভবা নাছিলো৷ অথচ লগ পাবলৈ খুবেই মন গৈছিল৷ কাকত বা টিভিত আপোনাৰ ফটো ওলাই নেকি বুলি সদায় চাওঁ–ক’তো কিন্তু দেখা নাপাওঁ৷\n: তুমি মানে মোক এতিয়াও ভালপোৱা?\n: ভালপাওঁ বাবেইতো আপোনাৰ প্ৰতি অন্তৰত কোনো ঘৃণা-বিদ্বেষ ৰাখি থোৱা নাই৷ স্বামীক হেৰুৱাৰ পাছতো আপোন অহংকাৰেৰে আৰু ইতিবাচক চেনতাৰে জীয়াই অাছো আপুনি থকাৰ বাবেই৷ জানে, মই এটা বস্তু সদায় নিজৰ লগত ৰাখিছো, দুৰ্লভ মাণিকৰ দৰে৷\n: কি সেই বস্তু?\n: আপুনি দিয়া চিঠিখন৷ চিঠিখনৰ প্ৰতিটো শব্দ মোৰ চেতনাত এনেভাৱে অঁকা হৈ গ’ল যে মই সেয়া নোচোৱাকৈ, স্পৰ্শ কৰিয়েই পঢ়িব পাৰো৷ হয়তো প্ৰেমক সন্মান কৰিবলৈ শিকিছিলো বাবেই মোৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰথম প্ৰেমৰ প্ৰভাৱ থাকি গ’ল৷\n: নয়না, মই আনুষ্ঠানিক পঢ়া-শুনা বৰ বেছি নকৰিলেও দুখনমান ধ্ৰুপদী উপন্যাস পঢ়িছো৷ তাৰ ভিতৰত মাৰ্কুইজৰ ‘লাভ ইন দা টাইম অৱ কলেৰা’ অন্যতম৷ এজন পুৰুষে প্ৰিয় নাৰীগৰাকীৰ প্ৰেম-সান্নিধ্যৰ বাবে অপেক্ষা কৰিছিল অৰ্ধশতাব্দীৰো কাল৷ এপিনে কলেৰা বিধবস্ত এখন দেশ আৰু আনপিনে বৃদ্ধত্ব আৰু মৃত্যুক অতিক্ৰমি প্ৰেমৰ অমৰত্ব৷ উপন্যাসৰ কাহিনীভাগে মোক গভীৰভাৱে স্পৰ্শ কৰিছিল৷\n: মাৰ্কুইজ জীয়াই থকা হ’লে অসমৰ পটভূমিত তেওঁক নিশ্চয় ‘লাভ ইন দ্য টাইম অৱ টেৰৰ’ নামৰ উপন্যাস এখন লেখিবলৈ অনুৰোধ কৰিব পাৰিলোহেঁতেন৷ এপিনে হিংসা-সন্ত্ৰাসত বিধ্বস্ত এখন ৰাজ্য আৰু আনপিনে ঘৃণা আৰু বিদ্বেষ অতিক্ৰমি প্ৰেমৰ অমৰত্ব৷ আৰু সেই উপন্যাসৰ নায়ক- নায়িকা হ’ব…৷\n: তুমি বৰ দুষ্ট হৈ গৈছা নয়না৷\n: দুষ্ট হৈছো? দাদা, এয়া যে কেৱল কল্পনা৷ আপোনাৰ বাবে মোৰ অন্তৰে হাহাকাৰ কৰি উঠিলেও আপুনিতো মোক আঁকোৱালি ল’ব নোৱাৰিব৷ মই মোৰ কৌমাৰ্য সঁপি দিলো ৰাজীৱ বৰুৱাৰ ওচৰত, তেওঁৰ এটি সন্তানৰ মাতৃও হ’লো৷ সমাজৰ শেন দৃষ্টিলৈ মই কেয়াৰ নকৰো, কিন্তু সেই বুলিয়েই আপোনাক মোৰ ক্ষেত্ৰত উদাৰ হ’বলৈ অনুৰোধো জনাব নোৱাৰো৷\n: জীৱনটো অথলেই গ’ল যেন ভাব হয় নয়না৷ ইমান বছৰ বন্দুক-বাৰুদ লৈ হাবিয়ে-বননিয়ে, পৰ্বতে-কন্দৰে ঘূৰি ফুৰিও সমাজলৈ আমি একো পৰিৱৰ্তন আনিব নোৱাৰিলো৷ যিখন অসমক স্বাধীন কৰাৰ সপোন দেখিছিলো, সেইখন অসমক অনুপ্ৰৱেশকাৰীৰ সমস্যাই গিলি পেলালে৷ আৰু আমাৰ প্ৰস্তাৱিত স্বাধীনতাক লৈ কোনেও মূৰ নঘমায়৷ সকলোৱে আমাৰ সংগঠনক আইন-শৃংখলাৰ সমস্যা হিচাপেহে গণ্য কৰিবলৈ ল’লে৷ যুদ্ধ বিৰতিৰ চুক্তি কৰাৰ পাছত নিজৰ জীৱনৰ পোৱা-নোপোৱাৰ হিচাপে কৰি চাইছো আৰু সেই হিচাপৰ বহীত এটা ডাঙৰ শূন্যৰ বাহিৰে একোৱেই পোৱা নাই\n: পৃথিৱীত শূন্যই সঁচা দাদা৷ এতিয়াতো বহু সময় আছে, সেই শূন্যৰ পৰাই জীৱনটো আকৌ এবাৰ আৰম্ভ কৰকচোন, সপোনৰ পিছে পিছে আকৌ দৌৰক৷ দেখিব সম্ভাৱনাৰ এখন দুৱাৰ খটকৈ খোল খাই গৈছে৷\n: তুমি মোৰ কাষে কাষে থাকিবা বুলি কোৱা নয়না, জীৱনৰ হেৰুওৱাখিনিক হেৰুৱালো আৰু, থকাখিনিৰ পৰাই আকৌ জীৱনটো আৰম্ভ কৰো আহোঁ৷\n: কিন্তু, দাদা মই যে এগৰাকী বিধৱা মহিলা, মোৰ এটি সন্তান আছে৷ আপুনি হয়তো মোক নিদ্বিৰ্ধাই আঁকোৱালি ল’ব৷ কিন্তু, আপোনাৰ ঘৰখনে জানো মোক বোৱাৰী হিচাপে স্বীকৃতি দিব?\n: মই কাকোৱেই এৰিব নোখোজো৷ তোমাকো, ঘৰখনকো৷ ঘৰৰ পৰা সেই স্বীকৃতি আদায় কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিম৷ মোৰ বিশ্বাস, মই সফলো হ’ম৷\n: অতি সোনকালেই আপোনাক লগ পাম নহয়, তেতিয়াই কথাবোৰ ভালদৰে পাতিম৷ কথাবোৰ আপুনি আকৌ এবাৰ ভাবি চাব৷\n: এৰা, নিশা বহুত হ’ল৷ তোমাৰ ম’বাইলৰ বিলো চাগৈ বহুত উঠিল৷ফোন থোৱাৰ আগতে মোক গান এটা শুনাবা নেকি? মই যে তোমাৰ গান শুনিয়েই তোমাৰ প্ৰেমত পৰিছিলো৷ গোৱানা, তোমাৰ গান শুনি শুনি ঢলি পৰো নিদ্ৰাৰ কোলাত৷\n: কেতিয়াবা বেজাৰতে টোপনি নাহিলে মোৰ, কপালতে যেন হাত যোৱা বুলাই…৷\n(ৰচনা কালঃ ২০০৯)\nটেগউপন্যাসিকা বন্দুক স্বাধীনতা\nপূৰ্বৱৰ্তী লেখা এই এন্ধাৰতেই আমি নাচি আছোঁ৷৷ অচ্যুৎ মাধৱ দাস৷৷\nপৰৱৰ্তী লেখা ভঙা গঢ়াতকৈও মূল্যবান৷৷ মূল : শক্তি চট্টোপাধ্যায়, অনুবাদ: অৱনী বুঢ়াগোহাঁই৷৷


য়ে মাস্ক মুঝে দে দে ঠাকুৰ…. কৰ’নাৰ বিৰুদ্ধে কোনে চলালে এই সজাগতামূলক প্ৰচাৰ?\nগুৱাহাটী , August 1, 2020 12:16 pm\nবলিউদৰ চিনেমাৰ এটা অতি জনপ্ৰিয় আৰু বিখ্যাত ডাইল’গ। বলিউডৰ জনপ্ৰিয় তথা প্ৰয়াত অভিনেতা আমজাদ খান আৰু সঞ্জীৱ ঠাকুৰৰ ‘শ্বোলে’ চিনেমাৰ এই বিখ্যাত ডাইলগ প্ৰকাশ পাইছিল গব্বৰ সিঙ ওৰফে আমজাদ খানৰ মুখত।\nসঞ্জীৱ ঠাকুৰ ওৰফে ঠাকুৰক উদ্দেশ্যি গব্বৰে দিয়া সেই ডাইলগ আছিল ‘য়ে হাত মুঝে দে দে ঠাকুৰ…….।\nসেই ডাইলগটোকে ব্যতিক্ৰমী ৰূপত ব্যৱহাৰ কৰিছে নগাওঁ আৰক্ষীয়ে।\nজনসাধাৰণক ৰাজহুৱা স্থানত বা কোনো বাহনত ভ্ৰমণ কৰাৰ সময়ত মাস্ক পিন্ধিবলৈ আহ্বান জনাই ‘য়ে মাস্ক মুঝে দে দে ঠাকুৰ’ লিখিত তথা শ্বোলে চিনেমাৰ সেই বিশেষ দৃশ্যাংশৰ ফটো ব্যৱহাৰ কৰিছে। য’ত নেকি ঠাকুৰে কৈছে ‘মাস্ক নেহি।‘\nউক্ত দৃশ্য শ্বোলে চিনেমাৰ গব্বৰ সিঙে ঠাকুৰক ধৰি আনি হাত দুখন কাটিবলৈ ধৰাৰ সময়ৰ।\nএই ফটো ছ’চিয়েল মিডিয়াত প্ৰচাৰ কৰি নগাওঁ আৰক্ষীয়ে লিখিছে ‘মাস্ক কে লিয়ে কুচ ভি’। আপুনি মাস্ক নিপিন্ধাৰ বাবে কি অজুহাত দেখুৱাব?’\nMask ke liye kuchh bhi …\nWhat's your excuse for not wearing mask? #Maskup@assampolice @gpsinghassam @HardiSpeaks @lrbishnoiassam pic.twitter.com/VrqL0c2OX7\n— Nagaon Police (@nagaonpolice) July 31, 2020\nসঁচা অৰ্থত ক’বলৈ গ’লে জনসাধাৰণক সজাগ কৰিবৰ বাবে নগাওঁ আৰক্ষীৰ এই নিদৰ্শন সঁচাই প্ৰশংসনীয়।\nসকলোৱে একেমুখে নগাওঁ আৰক্ষীৰ এই পদক্ষেপৰ শলাগ লৈছে।\nপূৰ্বেও বলিউডৰ জনপ্ৰিয় অভিনেতা শ্বাহৰুখ খানৰ জৰিয়তে সামাজিক দুৰত্বৰ প্ৰচাৰ চলোৱাৰ লগতে অসমৰ জনপ্ৰিয় কৌতুক অভিনেতা ৰাজকুমাৰ ঠাকুৰীয়াৰ জৰিয়তেও মাস্ক আৰু হেণ্ড চেনিটাইজাৰৰ প্ৰচাৰ চলাই ব্যতিক্ৰমীতাৰ পৰিচয় বহন কৰি আহিছে অসম আৰক্ষীয়ে।


অসম আৰক্ষীৰ SI নিযুক্তি পৰীক্ষাৰ এডমিট কাৰ্ড ডাউনলোড কৰাত অসুবিধাৰ সন্মুখীন হৈছে নেকি? ক্লীক কৰক এই লিংকত assam-police-si-exam-admit-card-download-starts-from-today– News18 Assam\nঅসম আৰক্ষীৰ SI নিযুক্তি পৰীক্ষাৰ এডমিট কাৰ্ড ডাউনলোড কৰাত অসুবিধাৰ সন্মুখীন হৈছে নেকি? ক্লীক কৰক এই লিংকত\nUpdated:November 16, 2020, 4:09 PM IST\nচাৰ্ভাৰ ডাউন হৈ থকাৰ বাবেই এই সমস্যাত পৰীক্ষা পৰীক্ষাৰ্থীসকল।\nLast Updated: November 16, 2020, 4:09 PM IST\nঅহা ২২ নৱেম্বৰত অনুষ্ঠিত হ’ব অসম আৰক্ষীৰ উপ পৰিদৰ্শক পদৰ লিখিত পৰীক্ষা। ১৬ নৱেম্বৰৰ পৰা আৰম্ভ হৈছে পৰীক্ষাৰ এডমিট কাৰ্ড ডাউনলোড প্ৰক্ৰিয়া। পৰীক্ষাৰ্থীসকলে অসম আৰক্ষীৰ নিযুক্তি বোৰ্ডৰ অফিচিয়েল ৱেবচাইট ‘slprbassam.in’ৰ পৰা নিজৰ নিজৰ এডমিট কাৰ্ড ডাউন লোড কৰিব পাৰিব।\nকিন্তু আজিৰ প্ৰথম দিনটোতে বহু পৰীক্ষাৰ্থীয়ে এডমিট কাৰ্ড ডাউনলোড কৰাৰ ক্ষেত্ৰত সমস্যা পৰিছে। চাৰ্ভাৰ ডাউন হৈ থকাৰ বাবেই এই সমস্যাত পৰিছে পৰীক্ষাৰ্থীসকল।\nএইবাৰ পৰীক্ষা ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ তত্বাৱধানত অনুষ্ঠিত হ’ব বুলি জানিব পৰা গৈছে। সেইদৰে তিনি ঘণ্টাৰ পৰিৱৰ্তে দুঘণ্টীয়া হ’ব পৰীক্ষা। সকলো পৰীক্ষাৰ্থীয়েই আঢ়ৈ ঘণ্টাৰ পূৰ্বেই নিৰ্দিষ্ট পৰীক্ষা কেন্দ্ৰত উপস্থিত হ’বগৈ লাগিব।\nFirst published: November 16, 2020, 4:02 PM IST


চিন্তামণি–দেৱজিত শইকীয়া – ফটাঢোল\nOctober 1, 2020 ভিন্নস্বাদ\t7 Comments\nদৈনিক কৰিয়েই থাকোঁ, তথাপি আজি ‘চিন্তা’ শব্দটোৰ বিষয়ে চিন্তা কৰিবলৈ মন গ’ল৷ প্ৰকৃততে এই ‘চিন্তা’ বস্তুটোনো কি? ই বৰ চিন্তনীয় বিষয়৷ বহু চিন্তা চৰ্চা কৰি শেষত ভাবিলোঁ কিনো অযথা চিন্তাবোৰ কৰি আছোঁ? কিন্তু সকলো চিন্তাই অযথা হয় জানো? বহু চিন্তাই মানুহক এজন চিন্তাশীল ব্যক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে আনহাতে বহু চিন্তাই মানুহক মানুহৰ শাৰীতকৈও তললৈ নমাই দিয়ে৷\nপিচে চিন্তা নকৰাকৈ জানো মানুহ থাকিব পাৰে? সেইটোও চিন্তনীয়৷ তেনেহ’লে ‘চিন্তাৰ’ ওপৰত একো চিন্তা নকৰোঁ বুলি নিচিন্তভাবে মনে মনে বহি থাকিম বুলি থাকিলেও পাৰিম জানো? চিন্তা নকৰোঁ বুলি ভাবি থাকিলেও চিন্তাবোৰ আহি যায় নহয়৷ সেইটোও এতিয়া এটা ডাঙৰ চিন্তা৷ চিন্তা নকৰিও নোৱাৰি৷ চিন্তা কৰিলেও বিপদ, চিন্তা নকৰিলেও বিপদ৷ মুঠতে চিন্তাই খাই দিছে৷ কিছুমানে কেৱল নিজৰ বাবেহে চিন্তা কৰি কৰি জনসাধাৰণৰ সকলো লুটি পুটি নিজৰ গুডাম ভৰাই আছে আৰু কিছুমানে আনৰ বাবে চিন্তা কৰি দহৰ গালি খাই আছে বা জেলত সোমাই আছে৷ কি আচৰিত নহয়নে?\nসেইযে পঢ়িছিলোঁ, “পঢ়াই পঢ়ে ৰোৱে পাণ তাৰ বিনে নিচিন্তে আন৷” কিমান ৰকম ৰকম যে চিন্তা৷\nখেতিয়কৰ ভাতমুঠিৰ বাবে চিন্তা, নিবনুৱাৰ চাকৰি এটাৰ বাবে চিন্তা, বৰলাৰ বিয়াৰ বাবে চিন্তা, বুদ্ধিজীৱীৰ দেশৰ বাবে চিন্তা, ফেইচবুকত লাইক- কমেণ্টৰ চিন্তা, পত্নী ধুনীয়া হ’লেও চিন্তা, ধুনীয়া নহ’লেও চিন্তা৷ গাড়ী যদি আছে পেট্ৰলৰ বৰ্ধিত দামকলৈ চিন্তা, ছোৱালীৰ বিয়াকলৈ চিন্তা৷ কে.জিত পঢ়ি থকা ল’ৰাটোৰ ৰাইমচ মুখস্থ নোহোৱাকলৈ চিন্তা, নাৰ্চাৰিত পঢ়ি থাকোঁ‌তেই পিছলৈ ষ্টেণ্ড কৰিবনে নাই সেই চিন্তা৷ কাষৰ ঘৰৰ ছোৱালীজনী কাৰ বাইকত বহি গ’ল সেইটোও চিন্তা, মুঠতে পুৱা সাৰ পোৱাৰ পৰা শুৱালৈকে সাংঘাটিক সাংঘাটিক বাৰে কুৰি বাৰতা চিন্তা৷\nচিন্তা কৰি পাৰ নোপোৱা চিন্তাসমূহ কৰি কৰি আকৌ কিবা বেমাৰেই হ’ল নেকি মোৰ বুলি কৰাটো আকৌ তাতোকৈ ডাঙৰ চিন্তা৷ মুঠতে ক’বলৈ গ’লে চিন্তাই মানুহৰ মনটোক অনবৰতে ঘড়ীৰ কাঁটাডালৰ দৰে ব্যস্ত কৰাই ৰাখে৷\nইমান চিন্তাৰ মাজতো আকৌ কোনোবাই কাৰোবালৈ কেনে আছে, কিবা খালেনে নাই সেইটোও চিন্তা কৰে৷ ম’বাইলত লাষ্ট চিন নেদেখিলেও চিন্তা, ক’ল কৰি নাপালেও চিন্তা৷ দুদিনমান ভালদৰে কথা পতা নহ’লেও আকৌ নতুন কাৰোবাৰ পাল্লাত পৰিল নেকি সেই চিন্তা৷ কাৰোবাৰ যদি কেতিয়ালৈ ডাঙৰ হ’ম চিন্তা কাৰোবাৰ আকৌ বয়স বঢ়াৰ চিন্তা৷\nগডৰেজটো খুলি কোনযোৰ কাপোৰ পিন্ধিম সেইটো চিন্তা কাপোৰযোৰ পিন্ধি আকৌ ভাল লাগিছে নে নাই সেইটোও চিন্তা৷ পুৱাৰ সাজ খাই দুপৰীয়া কি ৰান্ধিম সেইটো চিন্তা৷ অমুকৰ কাপোৰযোৰ ইমান ধুনীয়া লাগিছে, ক’ৰপৰা বা কিনিলে নে কোনোবাই গিফ্ট দিলে সেইটোও চিন্তা৷ মুঠতে চাৰিওফালে চিন্তা, চিন্তা, চিন্তা কেৱল চিন্তা৷\nচিন্তা শব্দটোৱেই চিন্তাত পেলাই দিলে৷ চিন্তাৰ শেষ নাই সেয়ে আৰু অলপ চিন্তা কৰোঁ‌৷ মইনো কিমান চিন্তা কৰিম সেয়ে আপুনিও চিন্তা কৰক৷ চিন্তাবোৰ ভগাই ল’লে বোলে ভাল৷ চিন্তা নকৰাকৈ কৰা কাম ভাল নহয়, সেয়ে আহক সকলোৱে চিন্তা কৰোঁ‌৷ ভাল বেয়া এই সকলো চিন্তাৰ মাজতেই কিন্তু ভাল লাগে যেতিয়া কোনোবাই কয় “চিন্তা নকৰিবি মই আছোঁ….।”\n« সাক্ষাৎকাৰ–অসম পুলিচৰ উপমহাপৰিদৰ্শক শ্ৰীযুত দিগন্ত বৰা\nতামাম চিন্তনীয় বিষয় হে দেবু!\nবঢ়িয়া৷ চিন্তাই চিন্তা৷\nচেহ! এইটো পঢ়ি চিন্তাতহে পৰিলো।\nতুমি আলোচনীী খনত নিলিখিলে চিন্তা৷ লিখাটো পঢ়ি কিনো কমেণ্ট দিম তাৰ চিন্তা৷ আকৌ ইমান ধুনীয়াকৈ কেনেকৈ লিখিব পাৰা সেইটোও এটা চিন্তা৷\nমুঠতে ধুনীয়াকৈ লিখিলা\nপ্ৰদীপ চন্দ্ৰ বড়া\nমুঠৰ ওপৰত আহিছে চিন্তা গৈছে চিন্তা চিন্তা মায়াবী জীৱ ৷ যোৱা বছৰ ভোমোৰাগুৰি দলঙৰ বালি ছাপৰি ওকা হৈ থাকিল তাৰ চিন্তা ৷ অহা বছৰোো উকা হৈ থাকিব তাৰ চিন্তা ৷


সৰু-সৰু ঘটনা [১ম খণ্ড] ( নিতুল বৰা ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nসৰু-সৰু ঘটনা [১ম খণ্ড] ( নিতুল বৰা )\nপ্ৰত্যেক মানুহৰ ল’ৰালি কালৰ কিবা নহয় কিবা মধুৰ স্মৃতি,আমোদজনক ঘটনা থাকেই, তাকে কিছুসংখ্যকে প্ৰকাশ কৰে আৰু কিছু সংখ্যকে লাজ-সংকোচ ভাৱৰ বাবে, মানুহে শুনিলে কি বুলিব বুলি ভয়তে প্ৰকাশ কৰাৰ পৰা বিৰত থাকে। মোৰো শৈশৱ, ল’ৰালি কাল পঢ়াশুনা-খেতিপথাৰ, লগৰীয়াৰ লগত মাৰ্বল, ভেটাগুটি বা টাংগুটি আদি নানা খেলধেমালিৰ লগতে মধুৰ কিছুমান আমোদজনক ঘটনাৰে ভৰা আছিল। এই ঘটনাবোৰৰ সোৱাদ মাজে সময়ে মোৰ সৰু-সৰু ঘটনাৰ মাজেৰে ৰাইজক দি আহিছো। আজিও তাৰেই এটি সৰুঘটনাৰ কথা লিখিছো……………\nল’ৰালিতে নানা ধেমালিৰ মাজতে কিছুমান দুষ্টামিও কৰিছিলো, এদিনৰ কথা, তেতিয়া মোৰ বয়স মাত্ৰ ১৪ কি ১৫ বছৰ মান আছিল বোধ হয়। দুপৰীয়া ঘৰত মই অকলে আছো, মা-দেউতা গাঁৱৰ সেৱা এটিলৈ গৈছিল। সেইদিনা ময়েই ঘৰ ৰখীয়া হৈ আছিলো, মায়ে দহাই দহাই কৈ গৈছিল—বাৰীঘৰৰ ফালে চকু ৰাখিবি, উদঙিয়া গৰু সোমাই গোটেইখন যাতে তহিলং নকৰে।\nময়ো মাৰ কথা মনত ৰাখি আগফাল পিছফাললৈ মাজে সময়ে চকু ৰাখিছো। বাৰীৰ পিছফালৰ জপনাখন ভালকৈ জপাই থৈছো, আগফালৰ নঙলা কেইডাল এবাৰ গৈ চাই আহিছো, সকলো ঠিকেই আছে। সেয়ে ভাবিলো গা-টোকে ধুই লোৱা যাওঁক, কিছুসময়ৰ পিছত গা-টো ধুই ভিতৰলৈ সোমাই আহি এহাতত গামোচা খন লৈ গা মচি মচি ভিতৰ সোমাইছো, এনেতে বাৰীত শুকান গছপাতৰ খৰখৰণি,মেৰমেৰণি শুনিলো, ভাবিলো জেওঁৰা ভাঙি সোমাল চাগৈ কাৰোবাৰ গৰু, মনতে ভোৰভোৰালো, এই চবৰ পৰা শান্তি নাই আৰু, কিমান খেদি থাকিম, হুহ বোলো— গৰু পুহিছে চম্ভালিব নোৱাৰিলে কাটি খাই পেলালেই হল। (সচৰাচৰ মনলৈ অহা খঙৰ ভমকত ওলোৱা এটা গোৱাল গালি) গেঞ্জিটোত হাতকেইটা সুমুৱাই তললৈ টানি টানি শোৱা কোঠালীৰ খিড়িকীৰ কাষলৈ গৈ জুমি চাই দেখো কথা সৰ্বনাশ, সেইটো গৰু নহয়। দিন-দুপৰতে চোৰ, তাকো প্ৰাপ্তবয়স্ক ওচৰ-চুবুৰীয়া সেইটো পটাগুটি দেদাইটি দেখোন। আমাৰ বাৰীৰ হেণ্ডালিত দীঘল দীঘলকৈ ওলমি থকা লাও কেইটালৈ চুপে-চাপে ইফালে সিফালে চাই হাত মেলিছে, যেন সেই দুটা দেদাইটিৰ হাত নহয়, লেলিহান জিভাহে। পাৰিলে যেন গোটে গোটে গিলাৰ মনহে।\nচেহ কথা বিষম দেখোন, কি কৰা যায় এতিয়া, মই যদি মাত দিওঁ দেদাইটিয়ে লাজ পাই যাব। আৰু লাও কেইটা নাইকিয়া হলে মায়ে আহি পিঠি ফালিব। ১৫ চেকেণ্ডমান ভাবিলো, এহ দেদাইটিয়ে এইবয়সত দিনতে চুৰ কৰিবলৈ যদি লাজ পোৱা নাই,মইনো মাত দিবলৈ কিহৰ লাজ, তাতে আনৰ ভুলৰ কাৰণে ঘৰত ঔকিল খাবলৈ নাই, এইবুলি খিড়িকীৰেই মাত লগালো-\n:-বোলো দেদাইটি হয়নে! দিনদুপৰতে নাপাই আৰু দেই, হাত মেলিব নালাগে এই দিনদুপৰতে…….!লাগে যদি মোক কওঁক এটা দিম নহয়, কিন্তু এনেকৈ বেয়া দেখি নহয়।\n:-দেদাইটিয়ে এমেনা-সেমেন কৰিলে! এহ নহয় ঔ, মই মানে চাইছিলোহে লাওকেইটাত বৰলে বিন্ধিছে নেকি..?\n:-সেইকেইটা মই আৰু মায়ে দিনে তিনি চাৰিবাৰ চায়েই আছো, আপুনি নাচালেও হব দিয়ক।\n:-হে হে হে বুলি কৈ লাহে লাহে যিবাটেৰে আহিছিল সেইবাটেৰে খোজ ল’বলৈ ধৰিলে।\nপুনৰ মাত লগালো……\n:-হেৰি নহয়, জেওৰাখনৰ সূচী কেইডাল ওপৰলৈ উঠাই থৈ যাব দেই, নহলে আকৌ এইবাৰ খুৰিটিও সোমাবহি পাৰে নহয়। হে হে হে কৈ হাঁহি হাঁহি কথা কেইষাৰ আনমানুহ হোৱা হলে কাটি কাটি সোমালে হেতেন দেহত কিন্তু দেদাইটিয়ে ইকানে সুমুৱাই যে সিকানে উলিয়াই দিব সেইটো জানো তেওঁৰ স্বভাৱ। দেদাইটিৰ হাতখন আগৰ পৰা অল লৰ। সুযোগ-সুবিধা পালে ৰাতিও চিপৰাং মাৰিবলৈ আগে পিছে গৈছিল বুলি শুনিছিলো।\nদেদাইটি সেইদিনালৈ আৰু দেখা নাপালো………………….গ’ল কথা গুচিল, ময়ো পাহৰিলো। প্ৰায় ৪,৫ মাহমান পাৰহৈ গ’ল। দেদাইটিয়েও লাজমান কাটি কৰি মোক য’তে দেখে মাতষাৰ দিয়া হল। ময়ো সহাৰি দিও।\nআন এদিনাৰ কথা, সেইদিনাও ঘৰত মই আৰু ভাইটিহে আছিলো, মা-দেউতা ডাক্তৰৰ ঘৰলৈ গৈছিল। ঘৰৰ টিঙৰ ওপৰত গছৰ পাত জমা হোৱা বাবে হাতত বাঢ়নী এডাল লৈ ওপৰত উঠি চাফা কৰি আছিলো, ঠিক ৯ মান বাজিছে পুৱা। বান্দৰৰ উত্পাত বাবে মোৰ লগত অনবৰতে কেটেপা এডাল আৰু পকেটত মাৰ্বল কেইটামান থাকেই। বহুসময় টিঙৰ ঢৌৰ ফাকৰ জাৱৰ চাফা কৰি ভাগৰি টিঙৰ ওপৰতে বহি পৰিলো। কিছু সময়ৰ পিছত দেখিলো সেই একেই দেদাইটি আমাৰ বাৰীৰ জেওঁৰাখন বেঙা মেলি পাৰহৈ আহিছে, মই লৰ-চৰ নকৰাকৈ চাই আছো। ইফালে সিফালে চুচুক-চামাককৈ চাই এখোজ দুখোজকৈ আগুৱাই আহিল হেণ্ডালি খনৰ ফালে। উৱাদিহ ল’লে ঘৰত কোনোবা আছেনে নাই, সন্তৰ্পণে এহাত মেলি ইফালে সিফালে পুনৰ চালে, লাও এটাত হাত দিছেহে, তেনেতে দেদাইটি অহা দেখি পাঙি থকা বুদ্ধিটো প্ৰয়োগ কৰাৰ সঠিক সময় সমাগত। কিবা কয় নহয় বোলে সময়ৰ শৰ সময়ত মাৰিবা, ময়ো তাকে কৰিলো।\nহাতত থকা কেটেপা খন লৈ পকেটৰ পৰা সাউতকৈ মাৰ্বল এটা উলিয়াই লাওগছজোপাত থকা কুনকুনি বৰ’লৰ বাহটোলৈ বুলি পোনাই গাৰজোৰে মাৰ্বলটো এৰি দিলো, কেইচেকেণ্ডৰ ভিতৰতে গৈ বৰ’লৰ বাহটোত লাগিল, হো-হোঁৱাই বৰ’ল কেইফালে উৰিবলৈ ধৰিলে, কাষতে দেদাইটিক পাই বৰ’লবোৰে আগুৰি ধৰিলে। দেদাইটিয়ে খালে ঔ মৰিলো ঔ বুলি দেদাউৰিয়াই কো-কোৱাই যাবলৈ ধৰিলে, মই তেতিয়া মাত লগালো টিঙৰ ওপৰৰ পৰা—\n:-বোলো দেদাইটি, কি হ’ল নো..?? কিবা দেওভূটে পালে নেকি..?\nমুখেৰে একো নামাতি, মোৰ ফালে পোন্দোৱাকৈ চাই মাথো কৈ গ’ল-তোক চাই লম বাপ্পেকে।\nমই হাঁহিত ৰব পৰা নাছিলো, ভিতৰৰ পৰা ভাইটিয়ে আহি সুধিলে-\n:-দাদা, কি হ’ল অ, কোনে খালেঔ মৰিলোঔ বুলি চিঞৰিছে..?\nভাইটি ঘটনাৰ আদ্যপান্ত কলো, সিও খুব হাঁহিলে। বোলে চোৰকে মোৰে পালে আজি। মই বোলো হয় দে………তথাপিও লাজ হোৱা নাই মানুহটোৰ।\nচোৰে নেৰে চোৰ পৰকিতি,\nমৰিলেও লগতে যায়।\n← নাং-ফা: মহীয়সী নাৰী জয়মতী কুৱঁৰীৰ মৰ্মন্তুদ জীৱন গাঁথা (প্ৰফুল্ল গগৈ)\nএঘণ্টা সময় (প্ৰশান্ত কুমাৰ বৰা) →


কৰীণা কাপুৰৰ ডেলিভাৰীৰ পিছত টুইটাৰত ট্ৰেণ্ড হ'ল- ঔৰংজেৱ আৰু বাবৰ, জানি লওক কাৰণkareena-kapoor-khan-trolled-for-second-baby-birth-his-name-taimur-ali-khan-saif-ali-khan– News18 Assam\nকৰীণা কাপুৰৰ ডেলিভাৰীৰ পিছত টুইটাৰত ট্ৰেণ্ড হ'ল- ঔৰংজেৱ আৰু বাবৰ, জানি লওক কাৰণ\nবেংকৰ কাম আছে যদি জানি লওক! মাৰ্চ মাহত ১৩ দিন বন্ধ থাকিব বেংক\nকোৰোণা ভাইৰাছৰ ভেকচিন লোৱাৰ পিছত প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে কি ক’লে নাৰ্ছ পি নিবেদক?\nঅসমলৈ আহি আছে অৰবিন্দ কেজৰিৱাল! অসম জাতীয় পৰিষদ আৰু ৰাইজৰ দলৰহৈ চলাব নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰ\nচৰকাৰী কৰ্মচাৰীৰ বাবে ভাল খবৰ! চলিত মাহৰ পৰা বাঢ়িব দৰমহা, লগতে অন্যান্য সা-সুবিধা\nUpdated:February 21, 2021, 3:54 PM IST\nকৰীণা কাপুৰৰ ডেলিভাৰীৰ পিছতে টুইটাৰত ট্ৰেণ্ড হৈছে ঔৰংজেৱ আৰু বাবৰ।\nLast Updated: February 21, 2021, 3:54 PM IST\nকৰীণা কাপুৰৰ ডেলিভাৰীৰ পিছতে টুইটাৰত ট্ৰেণ্ড হৈছে ঔৰংজেৱ আৰু বাবৰ। ট্ৰ'ল হোৱাৰ কাৰণ ছেইফ আলী খান আৰু কৰীণা কাপুৰৰ সন্তানৰ নাম। ইয়াৰ পিছতে টাইমুৰৰ সৰু ভায়েকৰ নাম ঔৰংজৱ আৰু বাবৰ ৰখা হৈছে।\nকৰীণা কাপুৰে দ্বিতীয়বাৰ মাতৃ হ’ল কৰীণা কাপুৰ খান। যোৱানিশা মুম্বাইৰ ব্ৰীছ কেণ্ডি হাস্পতালত ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল কৰীণাক। ২১ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পুৱা কৰীণাৰ কোলালৈ আহিল এটি পুত্ৰ সন্তান।\nWhen everyone is suggesting name of Aurangzeb or Babur for the newborn child of #KareenaKapoorKhan and #SaifAliKhan, but none is suggesting the name of Tipu Sultan who also massacred Hindus in large number,\nThen Tipu be like - pic.twitter.com/b7trxvjY3I\n— Lucifer Morningstar (@TheSarveshMisra) February 21, 2021\n২০২০ৰ আগষ্ট মাহত নতুন সদস্য অহাৰ খবৰ প্ৰকাশ কৰিছিল কৰীণা আৰু ছেইফে। কিন্তু সন্তান জন্ম হোৱাৰ পিছতে ট্ৰ'ল হয় কৰীণা কাপুৰ। সন্তানৰ নামক লৈ ট্ৰ'ল হয় অভিনেত্ৰীগৰাকী।\nট্ৰ'লৰ কাৰণ কৰীণা আৰু ছেইফৰ ডাঙৰ সন্তানৰ নাম। কৰীণাৰ প্ৰথম সন্তানৰ নাম টাইমুৰ। সকলোৱে ধেমালিৰ চলেৰে কৈছে যে, টাইমুৰৰ ভাতৃৰ নাম ৰাখক বাবৰ বা ঔৰংজেৱ। এতিয়া টুইটাৰত ট্ৰেণ্ড হৈছে বাবৰ আৰু ঔৰংজেৱ। একাংশই কৈছে যে, কৰীণাৰ ঘৰলৈ বাবৰ আৰু ঔৰংজেৱ আহিল গ'ল।\nFirst published: February 21, 2021, 3:54 PM IST\nKareena Kapoor Baby birth\nলোক সংস্কৃতিৰ গৱেষক, বিশিষ্ট বাঁহীবাদক প্ৰভাত শৰ্মা আৰু নাই


কৰন সিং গ্ৰোভাৰ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nকৰন সিং গ্ৰোভাৰ ২০১৬ চনত\n২৩ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৮২ (৩৯ বছৰ)\nকৰন সিং, কৰন গ্ৰোভাৰ, কে এছ জি\nশ্ৰদ্ধা নিগম (২০০৮-২০০৯, বিবাহ বিচ্ছেদিত)\nজেনিফাৰ উইংগেট (২০১২-২০১৪, বিবাহ বিচ্ছেদিত)\nবিপাশা বসু (২০১৬-বৰ্তমান)\nকৰন সিং গ্ৰোভাৰ (জন্ম, ফেব্ৰুৱাৰী ২৩, ১৯৮২) এজন ভাৰতীয় টেলিভিছনৰ অভিনেতা আৰু মডেল। এম টিভি ইণ্ডিয়াৰ কিতনী মস্তি হ্যে জিন্দেগীৰ যোগেদি তেওঁ নিজৰ টেলিভিছন কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে। . ষ্টাৰ ৱান চেনেলৰ দিল মিল গয়েৰ ড॰ অৰমান মালিক আৰু জী টিভিৰ ধাৰাবাহিক কবুল হ্যেৰ আছাদ আহমেদ খান নামৰ জনপ্ৰিয় চৰিত্ৰ দুটিত কৰা অভিনয়ৰ বাবে কৰন বিখ্যাত।\n2 পেছাদৰী জীৱন\nকৰন সিং গ্ৰোভাৰৰ জন্ম হৈছিল ১৯৮২ চনৰ ২৩ ফেব্ৰুৱাৰীত ভাৰতৰ দিল্লীত, মূলতঃ হাৰিয়ানাৰ অম্বালাৰ এক পঞ্জাবী শিখ পৰিয়ালত। তেওঁৰ সৰু ভায়েকৰ নাম ইস্মিত সিং। ল’ৰালিকালত কৰনে তেওঁৰ পৰিয়ালৰ সৈতে চৌদি আৰৱৰ আল্ খোবৰত থাকিবলৈ লয়। তেওঁ ইণ্টাৰনেশ্যনেল ইণ্ডিয়ান স্কুল ডামামত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। ২০০০ চনত, তেওঁ পুনৰ মুম্বাইলৈ ঘূৰি যায় আৰু আই এইচ্ এম মুম্বাইৰ পৰা হোটেল মেনেজমেণ্টৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে, দাদৰ কেটাৰিং কলেজ. কলেজীয়া দিনবোৰত তেওঁ থাউজেণ্ড ডেচিবেলছ্ নামৰ বেণ্ড এটাত আছিল। ডিগ্ৰী সমাপ্ত কৰি কৰন, মাস্কাট, ওমানত থাকিবলৈ লয়, য’ত তেওঁৰ পৰিয়াল আছিল আৰু শ্বেৰাটন হোটেলত প্ৰায় এবছৰৰ কাৰণে মাৰ্কেটিং এক্সিউটিভ হিচাপে কাম কৰে। পাছত তেওঁ মডেলিংৰ কেৰিয়াৰ গঢ়িবলৈ ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে আৰু ২০০৪ চনত গ্লাডৰাগচ মেগা মডেল মেনহাণ্ট কণ্টেষ্টত অংশগ্ৰহণ কৰে। তাত তেওঁ মোস্ত পপুলাৰ মডেলপুৰস্কাৰটি পায়। ২০০৮ৰ ২ ডিচেম্বৰত, গোৱাত শ্ৰদ্ধা নিগমৰ সৈতে কৰন বিবাহপাশতআবদ্ধ হয় কিন্তু ২০০৯ চনত তেওঁলোকৰ বিবাহ বিচ্ছদ হয়।। ২০১২ৰ ৯এপ্ৰিলত এক ব্যক্তিগত অনুষ্ঠানত তেওঁ তেওঁৰ বান্ধৱী আৰু দিল মিল গয়ে ধাৰাবাহিকৰ সহতাৰকা জেনিফাৰ উইংগেটৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।\nপেছাদৰী জীৱন[সম্পাদনা কৰক]\nটেলিভিছনত অভিনয় কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰাৰ আগতে কৰনে বহুতো মডেলিং, ৰেম্প অনুষ্ঠান, বিজ্ঞাপনৰ কাম কৰিছিল আৰু এক ৰেডিঅ’ অনুষ্ঠানো পৰিৱেশন কৰিছিল। পাছত, তেওঁ ২০০৪ চনত গ্লাডৰাগচ মেগা মডেল মেনহাণ্ট কনটেষ্টত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু মোস্ত পপুলাৰ মডেল পুৰস্কাৰ পায়। এক দেশব্যাপী প্ৰতিভাসন্ধানী প্ৰতিযোগিতাৰ দ্বাৰা তেও, আন পাঁচজনৰ সৈতে এম টিভিৰ অনুষ্ঠান কিতনী মস্তি হ্যে জিন্দেগীত প্ৰধান ভূমিকা অভিনয় কৰাৰ বাবে মনোনীত হয় আৰু পাছত প্ৰিনচেছ ডলী অউৰ উচকা মেজিক বেগ ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰে।\nকচৌটি জিন্দেগী কে ধাৰাবাহিকত তেওঁক ঋণাত্মক চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা দেখা গৈছিল। এইখন ধাৰাবাহিকৰ দ্বাৰা তেওঁ তেওঁৰ প্ৰশংসকসকলৰ মাজত বিপুল জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰে। ধাৰাবাহিকখনৰ তেওঁৰ চৰিত্ৰটিৰ বাবে তেওঁ এতিয়াও স্মৰণিত। ইয়াৰ পাছত তেওঁ চাহাৰা ওৱান চেনেলৰ ষোলহ শিংগাৰ ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰিছিল আৰু লগতে সীমিত সময়ৰ বাবে চি.আই.ডি. (ইণ্ডিয়ান টেলিভিছন ছিৰিজ) আৰু পৰিৱাৰত অভিনয় কৰিছিল। পাছত তেওঁ দিল মিল গয়ে ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰা ড॰ অৰমান মালিক চৰিত্ৰটিৰ দ্বাৰা প্ৰখ্যাত হয়, যিটো বহুলভাৱে জনপ্ৰিয় হৈ পৰে আৰু তেওঁ একাংশ প্ৰশংসক মণ্ডলী অৰ্জন কৰে। দিল মিল গয়ে ধাৰাবাহিকৰ লগতে তেওঁ ষ্টাৰ ৱানৰ ৰিয়েলিটী অনুষ্ঠান ঝৰা নাচকে দিখা ৰ প্ৰথম ছিজন আঁত ধৰিছিল। তেওঁ ৰিয়েলিটী নৃত্যানুস্থান ঝলক দিখলা যাৰ তৃতীয় ছিজনৰ দ্বিতীয় ৰানাৰ আপ আছিল।\n২০০৯ চনত কালাৰ্চ টিভিৰ সংগীতানুস্থান আইডিয়া ৰকচ ইণ্ডিয়াৰ আঁত ধৰিছিল। ২০১০ চনত তেওঁ ফিয়েৰ ফেক্টৰ: খতৰো কে খিলাড়ী (ছিজন ৩)ত প্ৰতিযোগী হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ২০১১ চনত তেওঁ চেনেল ভিৰ পাৰফেক্ট কাপল নামৰ ৰিয়েলিটী পৰিভ্ৰমণানুস্থানটি আঁত ধৰিছিল। তেওঁ চেনেল ভি ৰ ধাৰাবাহিক দিল দোস্তি ডান্স ত অতিথী শিল্পী হিচাপে, প্ৰফেছাৰ কৰন মালিক ৰূপেও অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ ২০১২ চনৰ আগষ্টত ষ্টাৰ প্লাচ ৰ ধাৰাবাহিক টেলিফিল্ম তেৰি মেৰি লাভ ষ্টোৰীজত অভিনয় কৰিছিল। বৰ্তমান কৰন জী টিভিৰ এখন নতুন জনপ্ৰিয় ধাৰাবাহিক কবুল হ্যেত আছাদ আহমেদ খান চৰিত্ৰটিত অভিনয় কৰি আছে।\n২০০৪–২০০৫ কিতনী মস্তি হ্যে জিন্দেগী অৰ্ণৱ দেওল এম টিভি ইণ্ডিয়া কৰনে অভিনয় কৰা প্ৰথম ধাৰাবাহিক। পঞ্চী বৰা, বৰ্খা বিষ্ট আৰু মানসী পাৰেখৰ বিপৰীতে অন্যতম প্ৰধান ভূমিকা।\n২০০৫ প্ৰিনচেছ ডলী অউৰ উচকা মেজিক বেগ অমন ষ্টাৰ প্লাচ কাল্পনিক অনুষ্ঠান। তেওঁ কৰিশ্মা ৰনদেৱাৰ বিপৰীতে মূল চৰিত্ৰ ডলীৰ লাভ ইণ্টাৰেষ্টৰ চৰিত্ৰটিত অভিনয় কৰিছিল।\n2005-2006 কচৌটি জিন্দেগী কে শৰদ গুপ্তা ষ্টাৰ প্লাচ প্ৰাৰম্ভণিত জেনিফাৰ উইংগেটৰ বিপৰীতে ধনাত্মক চৰিত্ৰ, তেওঁলোকৰ চৰিত্ৰদুটাৰ বিবাহৰ পাছত তেওঁৰ চৰিত্ৰটি ঋণাত্মক চৰিত্ৰলৈ পৰিৱৰ্তিত হয়।\n২০০৬–২০০৭ ষোলহ শিংগাৰ অভিমন্যু চাহাৰা ওৱান প্ৰাৰম্ভণিত, এইটো মীৰাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা আকাঙ্ছা ৰাৱতৰ বিপৰীতে প্ৰধান চৰিত্ৰ আছিল। কিন্তু, পাছত কাহিনী সলনি হয়, যেতিয়া মীৰাৰ বিবাহ হয়। তেওঁৰ চৰিত্ৰটি ২০০৭ৰ মধ্যভাগত কিছু সময়ৰ বাবে পুনঃপ্ৰৱেশ কৰে আৰু ২০০৭ৰ আগষ্টত প্ৰস্থান কৰে।\n২০০৭ চি.আই.ডি. ৰাহুল আৰু সমীৰ(চিড) ছোনী টিভি মাত্ৰ দুটা খণ্ডত, ৰাহুল ৰূপে “কেছ অৱ দ্য ইনভিজিবল কিলাৰ”ত আৰু চিড ৰূপে “বডী ইন মিড এয়াৰ”ত।\n২০০৭ পৰিৱাৰ অধিৰাজ শ্বেৰগিল জী টিভি দিল মিল গয়েৰ মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবৰ বাবে মাত্ৰ এসপ্তাহ থাকি এইখন ধাৰাবাহিকৰ পৰা বিদায় লয় আৰু চৰিত্ৰৰ মুখ সলনি হয়।\n২০০৭–২০১০ দিল মিল গয়ে ছিজন ১আৰু ২ ড॰ অৰমান মালিক ষ্টাৰ ৱান শিল্পা আনন্দ, সুকৃতি কান্দপাল আৰু জেনিফাৰ উইংগেটৰ বিপৰীতে ছিজন ১ত ইণ্টাৰ্ণ ৰূপে আৰু ছিজন ২ত জ্যেষ্ঠ চিকিৎসক ৰূপে মূল চৰিত্ৰত।\n২০০৮ নাচ বলিয়ে ৩ স্বয়ং ষ্টাৰ প্লাচ এটা খণ্ডত শ্ৰদ্ধা নিগমৰ সৈতে বিশেষ নৃত্য পৰিৱেশন।\n২০০৮ দ্য গ্লোবেল ইণ্ডিয়ান ফিল্ম এণ্ড টেলিভিছন ওনাৰ্চ স্বয়ং নাইন এক্স শিল্পা আনন্দৰ সৈতে বিশেষ নৃত্য পৰিৱেশন।\n২০০৮ ঝৰা নাচকে দিখা ছিজন ১ পৰিৱেশক ষ্টাৰ ৱান শ্বেতা গুলাতীৰ সৈতে অনুষ্ঠানটিৰ প্ৰথম ছিজন আঁত ধৰিছিল।\n২০০৯ ঝলক দিখলা যা ছিজন ৩ স্বয়ং ছোনী টিভি ৰিয়েলিটী নৃত্যানুস্থান ছিজন ৩ৰ দ্বিতীয় ৰানাৰ আপ।\n২০০৯ আইডিয়া ৰকচ ইণ্ডিয়া পৰিৱেশক কালাৰ্চ টিভি ৰিয়েলিটী নৃত্যানুস্থান মানসী পাৰেখৰ সৈতে আঁত ধৰিছিল।\n২০১০ ফিয়েৰ ফেক্টৰ – খতৰো কে খিলাড়ী তৃতীয় লেভেল স্বয়ং কালাৰ্চ টিভি অনুষ্ঠানটিৰ তৃতীয় ছিজনৰ প্ৰতিযোগী ব্ৰাজিল।\n২০১১ পাৰফেক্ট কাপল আঁত ধৰোঁতা চেনেল ভি ৰিয়েলিটী পৰিভ্ৰমণানুস্থানটিৰ আঁত ধৰোঁতা।\n২০১১ গ্লাডৰাগচ মেগা মডেল মেনহাণ্ট স্বয়ং চেনেল ভি অতিথী বিচাৰক ৰূপে দুটা খণ্ডত।\n২০১১ দিল দোস্তি ডান্স প্ৰফেছাৰ কৰন মালিক চেনেল ভি ষ্টুডেণ্ট কাউন্সেলৰ ৰূপে প্ৰায় এমাহৰ বাবে অতিথী চৰিত্ৰত।\n২০১২ তেৰি মেৰি লাভ ষ্টোৰীজ ৰঘূৱীৰ ষ্টাৰ প্লাচ এক নেনো চী লাভ ষ্টোৰীশিৰোনামৰ তৃতীয় টেলিফিল্ম, অনিতা হাচানন্দনীৰ বিপৰীতে মূল ভূমিকা।\n২০১২–বৰ্তমানলৈ কবুল হ্যে আছাদ আহমেদ খান জী টিভি মুছলিম পৰিয়ালক ভিত্তি কৰা ধাৰাবাহিকখনত সুৰভি জ্যোতিৰ বিপৰীতে প্ৰধান অভিনেতা।\n২০১২ জী ৰিস্তে এৱাৰ্ডছ স্বয়ং জী টিভি সুৰভি জ্যোতি আৰু ৰিষভ সিনহাৰ সৈতে বিশেষ নৃত্য পৰিৱেশন।\n২০০৮ ভ্ৰম সৰু চৰিত্ৰ কাৰ্লটন ৰূপে, মূল চৰিত্ৰটিৰ অন্যতম বন্ধু।\n২০১২ আই এম ২৪ সৰু চৰিত্ৰ অমন সিং ৰূপে, ২০০৮ৰ পৰা সম্পূৰ্ণ, ২০১২ৰ ৩০ আগষ্টত মুক্তি লাভ, সৰু ধেমেলীয়া চৰিত্ৰ।\n২০১২ লৰী/দ্য লাভিং ডল প্ৰধান পুৰুষ অৰ্জুন কাপুৰ ৰূপে, বৰ্তমান পোষ্ট প্ৰডাকচনত, সহ-তাৰকা ডায়েনা হেডেন আৰু নিৰ্দেশক পৱন কৌল।\n২০০৪ মোস্ত পপুলাৰ মডেল বিজয়ী গ্লাডৰাগচ মেনহাণ্ট কনটেষ্ট\n২০০৭ মোস্ত প্ৰমিজিং এক্টৰ বিজয়ী কলাকাৰ এৱাৰ্ডছ কলাকাৰ এৱাৰ্ডছ ফাউণ্ডেশ্বন কলিকতা।\n২০০৮ গ্ৰেট ফেচ মেল অৱ দ্য ইয়াৰ মনোনীত ইণ্ডিয়ান টেলিভিছন একাডেমী এৱাৰ্ডছ আই টি এ এৱাৰ্ডছ (ইণ্ডিয়ান টেলিভিছন একাডেমী এৱাৰ্ডছ) দিল মিল গয়েৰ বাবে ড॰ অৰমান হিচাপে।\n২০০৮ বেষ্ট এক্টৰ(মেল) মনোনীত দিল মিল গয়ে দিল মিল গয়েৰ বাবে ড॰ অৰমান হিচাপে।\n২০০৮ বেষ্ট এংকৰ মনোনীত ইণ্ডিয়ান টেলী এৱাৰ্ডছ ঝৰা নাচকে দিখা ছিজন১ শ্বেতা গুলাতীৰ সৈতে।\n২০১০ মোষ্ট ফিট এক্টৰ(মেল) বিজয়ী জী গোল্ড এৱাৰ্ডছ\n২০১২ ফেৱৰিট নয়া সদস্য বিজয়ী জী ৰিস্তে এৱাৰ্ডছ কবুল হ্যেৰ বাবে আছাদ আহমেদ খান হিচাপে।\n২০১২ ফেৱৰিট ভাই বিজয়ী জী ৰিস্তে এৱাৰ্ডছ কবুল হ্যেৰ বাবে আছাদ আহমেদ খান হিচাপে ৰিষভ সিনহাৰ সৈতে।\n২০১৩ টিভি পাৰচনেলিটী অৱ দ্য ইয়াৰ বিজয়ী ইণ্ডিয়ান টেলী এৱাৰ্ডছ\n২০১০ বৰোপ্লাচ গোল্ড এৱাৰ্ডছ জেনিফাৰ উইংগেটৰ সৈতে পুৰস্কাৰ প্ৰদান।\n২০১০ পাৰ্ল ৱেভ ২ কনচাৰ্ট ৰশ্মি দেশাইক পুৰস্কাৰ প্ৰদান।\n২০১১ ঝলক দিখলা যা ৪ অতিথী শিল্পী ৰূপে এটা খণ্ডত চেংগক সমৰ্থন কৰে।\n২০১২ জী ৰিস্তে এৱাৰ্ডছ সুৰভি জ্যোতি আৰু ৰিষভ সিনহাৰ সৈতে বিশেষ নৃত্য পৰিৱেশন।\n২০১৩ হোলী লড়কপন কী হোলি বিশেষ হিচাপেসুৰভি জ্যোতিৰ সৈতে বিশেষ নৃত্য পৰিৱেশন।\n২০১৩ ইণ্ডিয়ান টেলী এৱাৰ্ডছ জেনিফাৰ উইংগেটৰ সৈতে দুটা পুৰস্কাৰ প্ৰদান।\n২০০৯ ৰূপা ফ্ৰণ্টলাইন ৰাজপাল যাদৱৰ সৈতে ৰূপা গেঞ্জীৰ বিজ্ঞাপন।\n২০০৯ Cleartrip.com Cleartrip.com টিভি বিজ্ঞাপন।\n২০০৯ ইণ্ডিয়ান জেম এণ্ড জুৱেলাৰী পুৰুষৰ জুৱেলাৰী কোম্পানীৰ বাবে প্ৰিণ্ট বিজ্ঞাপন।\n২০১০ ৰূপা ফ্ৰণ্টলাইন ৰশ্মি দেশাইৰ সৈতে ৰূপা গেঞ্জীৰ বিজ্ঞাপন।\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত কৰন সিং গ্ৰোভাৰ সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\n↑ 1.0 1.1 Neha Maheshwari, TNN Apr 22, 2012, 12.00AM IST. "I've no strategies to keep Karan tied down: Jennifer Winget - Times Of India". Articles.timesofindia.indiatimes.com. http://articles.timesofindia.indiatimes.com/2012-04-22/tv/31379365_1_grand-wedding-wedding-dress-beautiful-wedding। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-04-11.\n↑ "'I am just like Dr Armaan' - Rediff.com Movies". Getahead.rediff.com. 2008-07-17. http://getahead.rediff.com/movies/2008/jul/17karan.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-04-11.\n↑ name=Armaan 'I am just like Dr. Armaan'. rediff.com, 17 July 2008.\n↑ The witching hour, 24 January 2011.\n↑ 'I am just like Dr. Armaan'. rediff.com, 17 July 2008.\nকৰন সিং গ্ৰোভাৰ সম্পৰ্কে ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছত থকা তথ্য।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=কৰন_সিং_গ্ৰোভাৰ&oldid=271401"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৬ এপ্ৰিল, ২০২১ তাৰিখে ১৯:৫৯ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Venus Aries Transit 2022: মীন ৰাশিৰ পৰা মেষ ৰাশিলৈ শুক্ৰ ! কি ৰাশিৰ জাতক-জাতিকাই সৌভাগ্যৰ মুখ দেখিব ?– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »Venus Transit In Aries: মীন ৰাশিৰ পৰা মেষ ৰাশিলৈ শুক্ৰ ! কি ৰাশিৰ জাতক-জাতিকাই সৌভাগ্যৰ মুখ দেখিব ?\nVenus Transit In Aries: ২০২২ চনৰ ২৩ মে'ৰ পৰা শুক্ৰৰ মীন ৰাশিৰ পৰা মেষ ৰাশিলৈ পৰিৱৰ্তন সম্পূৰ্ণ হৈছে।\n| May 27, 2022, 16:30 IST\n২০২২ চনৰ ২৩ মে'ৰ পৰা শুক্ৰৰ মীন ৰাশিৰ পৰা মেষ ৰাশিলৈ পৰিৱৰ্তন সম্পূৰ্ণ হৈছে। তাৰ পিছত, শুক্ৰ মঙ্গল গ্ৰহত প্ৰৱেশ কৰিব। শুক্ৰৰ মীন ৰাশিৰ পৰা মেষ ৰাশিলৈ স্থানান্তৰিত হোৱাৰ বাবে আমাৰ ৰাশিত অন্যান্য ৰাশিচিহ্নৰ স্থিতিসলনি হ'ব।\nভাৰতীয় জ্যোতিষশাস্ত্ৰঅনুসৰি, শুক্ৰৰ এই পৰিবহনৰ ম্যাদ ৰাশিৰ অন্তৰ্ভুক্ত কেইবাটাও ৰাশিৰ বাবে অতি লাভজনক হ'ব। শুক্ৰৰ পদক্ষেপৰ বাবে এই ৰাশিবোৰৰ কিছুমানৰ স্থানীয় লোকসকল বিভিন্ন ধৰণে ভাগ্যৱান হ'ব। স্থানীয় লোকসকলে তেওঁলোকৰ জীৱনৰ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত ইতিবাচক কম্পন অনুভৱ কৰিব পাৰিব, বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত সম্পদ আৰু সমৃদ্ধি লাভ কৰিব পাৰিব আৰু জীৱনৰ সফলতাৰ বাবে, তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ উচ্চাকাংক্ষা উপলব্ধি কৰিবলৈ সক্ষম হ'ব।\nএই সময়ছোৱাত, জাতক-জাতিকাৰ জীৱনত কিছুমান নতুন পৰিৱৰ্তন অনুভৱ কৰিবলৈ সক্ষম হ'ব যি বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ জীৱনৰ সম্ভাৱনাৰ দুৱাৰ মুকলি কৰিব। এতিয়া চাওঁ আহক কোনবোৰ ৰাশিচিহ্ন, শুক্ৰ মেষ ৰাশিত ভাগ্যৱান বুলি প্ৰমাণিত হ'ব। Representative Image\nমেষ (Aries): মার্চ ২১ -এপ্রিল ১৯- এই সময়ছোৱাত, মেষ ৰাশিৰ স্থানীয় লোকসকলে সৌন্দৰ্য, ব্যক্তিত্বৰ উজ্জ্বলতা, কথা বা যোগাযোগ আদিৰ সকলো দিশতে নিজকে উন্নত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব আৰু যথেষ্ট সফল হ'ব। তেওঁলোকৰ চাৰিওফালৰ লোকসকল মেষ ৰাশিৰ লোকসকলৰ কাৰ্যকলাপত প্ৰভাৱিত হ'ব আৰু আনকি অনুপ্ৰেৰণাৰ বাবে তেওঁলোকৰ আশ্ৰয় ল'ব। মেষ ৰাশিৰ লোকসকলৰ এই সময়ছোৱাত আৰ্থিক উন্নতিৰ সম্ভাৱনা আছে, কিন্তু তাৰ বাবে, তেওঁলোকে কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰি থাকিব লাগিব। স্থানীয় লোকসকলৰ প্ৰেম জীৱনেও এই সময়ছোৱাত উন্নতি আৰু স্থিৰতা দেখিব। অৱশ্যে, অত্যাধিক আত্মবিশ্বাসী হোৱাৰ পৰিৱৰ্তে, তেওঁলোকে সাৱধান হ'ব লাগিব আৰু উন্নতিৰ কাম অব্যাহত ৰাখিব লাগিব। Representative Image\nমিথুন (Gemini): মে ২১ - জুন ২০- এই সময়ছোৱাত মিথুন ৰাশিৰ লোকসকলৰ বাবে নতুন সুযোগ আহিব আৰু লোকসকলক প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰতে তেওঁলোকৰ চৰিত্ৰৰ প্ৰভাৱ পেলাবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিব। এই সময়ছোৱাত মিথুন ৰাশিৰ লোকসকল ব্যৱসায়ত যথেষ্ট লাভজনক হ'ব, যথেষ্ট বিত্তীয় লাভ হ'ব আৰু সকলো খণ্ডৰ পৰা আমদানি আৰু ৰপ্তানি কৰাৰ সুযোগ থাকিব। এই সময়খিনি ব্যৱসায়ৰ সৈতে জড়িত স্থানীয় লোকসকলৰ বাবে বিশেষভাৱে ভাগ্যৱান হিচাপে চিহ্নিত কৰিব পাৰি। বিবাহিত লোকসকলে তেওঁলোকৰ জীৱনত পৰিয়াল পৰিকল্পনা কৰিব পাৰে, ই বিবাহিত জীৱনক অধিক সুন্দৰ কৰি তুলিব। Representative Image\nকর্কট (Cancer): জুন ২১ -জুলাই ২২- এই ৰাশিচিহ্নৰ লোকসকল ইতিমধ্যে সৃষ্টিশীল বস্তু যেনে কলা, সৌন্দৰ্য, অভিনয় আদিৰ প্ৰতি আগ্ৰহী। যিসকল এনে বৃত্তিৰ সৈতে জড়িত তেওঁলোকে এই সময়ছোৱাত উন্নতি কৰিব, সুনাম অৰ্জন কৰিব। এই সময়ছোৱাত তেওঁলোকৰ বিত্তীয় পৰিস্থিতি অধিক লাভজনক হ'ব আৰু তেওঁলোকে পৰ্যাপ্ত ধন উপাৰ্জন কৰিবলৈও সক্ষম হ'ব। অৱশ্যে, স্থানীয় লোকসকলে মনত ৰাখিব লাগে - শুক্ৰৰ যাত্ৰাৰ সময়ত বিনিয়োগ কৰোঁতে সাৱধান হ'ব লাগিব, অন্যথা বৃহৎ বিত্তীয় লোকচানৰ সন্মুখীন হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে। Representative Image\nতুলা (Libra): ছেপ্টেম্বৰ ২৩ - অক্টোবৰ ২২- এই সময়ছোৱাত, তুলা ৰাশিৰ লোকসকলে তেওঁলোকৰ জীৱনৰ বিভিন্ন ব্যক্তিগত আৰু পেছাদাৰী সমস্যা দূৰ কৰিবলৈ সক্ষম হ'ব। যিসকলে ইতিমধ্যে বিবাহৰ কথা ভাবি আছে, তেওঁলোকৰ বাবে ইয়াক আৰু পলম কৰাটো উচিত নহয়, কিয়নো এই সময়টো তেওঁলোকৰ বাবে অতি শুভ। তুলা লোকসকলৰ পেছাদাৰী জীৱনত বহুতো বাধা থাকিলেও, তেওঁলোকে বাধাবোৰ অতিক্ৰম কৰিবলৈ সক্ষম হ'ব। যদি আপুনি ব্যৱসায় বৃদ্ধি কৰা আৰু উৎপাদনৰ ওপৰত কাম কৰাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিব পাৰে, ভৱিষ্যতে লাভ হ'ব। যিসকলে এতিয়াও জীৱন সম্পৰ্কে বহুতো প্ৰশ্নৰ সন্মুখীন হৈছে তেওঁলোকে অধিক পৰীক্ষা কৰিব পাৰে। যদি এতিয়া নহয়, তেওঁলোকে ভৱিষ্যতে লাভান্বিত হ'ব। Representative Image\nধনু (Sagittarius): নৱেম্বৰ ২২ -ডিচেম্বৰ ২১- ধনু ৰাশিৰ স্থানীয় লোকসকল স্বাভাৱিকতে এক আৱেগিক প্ৰকৃতিৰ লোক। গতিকে তেওঁলোকে প্ৰেম আদিৰ বিষয়ে চিন্তিত, আনকি তেওঁলোকে বাহিৰৰ লোকসকলক ইয়াক বুজিবলৈ নিদিলেও। শুক্ৰৰ মেষ ৰাশিলৈ যোৱাৰ বাবে ধনু ৰাশিৰ লোকসকলে তেওঁলোকৰ প্ৰিয়জনৰ কাষ চাপিবলৈ সুযোগ পাব। সঙ্গীৰ সৈতে বা আন সকলো ধৰণে সম্পৰ্কৰ উন্নতি হ'ব। ইয়াৰ উপৰিও, স্থানীয় লোকসকলে তেওঁলোকৰ পেছাদাৰী জীৱনত উৎকৃষ্টতা অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হ'ব। ধনু ৰাশিৰ লোকসকলে এই সময়ত তেওঁলোকৰ স্বাভাৱিক উপাৰ্জনতকৈ অধিক উপাৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হ'ব। কিছুমান ক্ষেত্ৰত, তেওঁলোকে বোনাচো পাব পাৰে। অৱশ্যে, এইটো মনত ৰাখিব লাগে যে শুক্ৰৰ এই পৰিবহনৰ সময়ত অত্যাধিক দুঃসাহসিকতা বা স্বতঃস্ফূৰ্ততা থকা কামবোৰ নকৰাই ভাল। কিন্তু ই জীৱনৰ ঘনত্ব নষ্ট কৰিব পাৰে। Representative Image


ৰূপালী পৰ্দাঃ 'এমুঠি পুঠি'ৰ জুতি আৰু মায়াজাল :: ড° অজয় লাল দত্ত - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome AJOY LAL DUTTA CINEMA RECENT RUPALI-PARDA অজয় লাল দত্ত ৰূপালী পৰ্দা ৰূপালী পৰ্দাঃ 'এমুঠি পুঠি'ৰ জুতি আৰু মায়াজাল :: ড° অজয় লাল দত্ত\nxukhdukh.com June 19, 2022 AJOY LAL DUTTA, CINEMA, RECENT, RUPALI-PARDA, অজয় লাল দত্ত, ৰূপালী পৰ্দা,\n'এমুঠি পুঠি'ৰ জুতি আৰু মায়াজাল\nনতুন অসমীয়া চিনেমা ‘এমুঠি পুঠি’ এতিয়া ছবিগৃহত। কুলনন্দিনী মহন্তৰ পৰিচালনা আৰু সুনয়না দত্তৰ সহযোগী পৰিচালনাত নিৰ্মিত অসমীয়া কথাছবিখনৰ কাহিনী ‘কথানদী’, ‘আমিষ’ চিনেমাৰ পৰিচালক, নিৰ্মাতা ভাস্কৰ হাজৰিকাৰ।\nভাস্কৰ হাজৰিকাৰ সৈতে ব্যক্তিগত ভাৱে মুখামুখি হৈছিলো মুম্বাইত ফিল্ম ফেষ্টিভেলত ‘কথানদী’ চিনেমাৰ প্ৰদৰ্শনৰ পাছত দৰ্শকৰ সৈতে অন্তৰংগ আলাপৰ সময়কনত। সেই সময়তে ষ্টাইলিচ পৰিচালক গৰাকীৰ মনৰো যে এক বিশেষ শৈলী আছে বুজিব পাৰিছিলো, কাৰণ কথানদীত তেওঁ চাৰিটাকৈ সৰু কাহিনীক নিটোলভাৱে এডাল সূতাৰে বান্ধি পেলাইছিল। তাৰ পাছত ‘মিট-ক্লাৱ’ৰ ধাৰণাৰে আমিষ! তেখেতৰ প্ৰযোজনা সংস্থাটিৰ নামেই হৈছে Metanormal. মুঠতে স্বাভাৱিক চিনেমাৰ গণ্ডীৰ বাহিৰত এটি এক্সট্ৰাঅৰ্ডিনেৰী সংযোজন এই সংস্থাৰ প্ৰযোজিত চিনেমাৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য। বহু ৰাষ্ট্ৰীয়-আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ফিল্ম ফেষ্টিভেলত এই সৃষ্টিবোৰৰ যোগেদি অসমীয়া চিনেমাৰ ধ্বজ উৰুৱাই অহাৰ বাবেই এই প্ৰযোজনা সংস্থা তথা কলা-কুশলী সমূহৰ সৃষ্টিৰ প্ৰতি দৰ্শকৰ এটি আগ্ৰহ আছেই।\nহয়, আমিষত মাংস, আৰু এইবাৰ মাছ! ভাস্কৰ হাজৰিকাৰ এই কাহিনীৰ উপজীব্য মাছক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই। অসমীয়া জনজীৱন-সংস্কৃতিত থলুৱা মাছৰ প্ৰতি এৰাব নোৱাৰা আগ্ৰহ যেন কাহিনীৰ সূত্ৰধাৰ!চিনেমাখন চায়েই মাতৃলৈ ফোন কৰিলো, যেন প্ৰতিভা চৌধুৰীয়ে অভিনয় কৰা আইতাৰ চৰিত্ৰটিত কৰবাত নিজৰ মাৰ প্ৰতিচ্ছবিহে জিলিকি উঠা দেখিবলৈ পালো। এগৰাকী নাৰী, যাৰ জীৱনৰ আদিপাঠ মাছখোৱা নামৰ মাছৰ বাবে বিখ্যাত ঠাইখনিত। শৈশৱৰ বুকুত লাইপুলীয়া নদী, তাৰ পাৰৰ বিল, পুখুৰীত উজান উঠা মাছৰ খলকনিয়ে পূৰ হৈ থকা স্মৃতিৰ বৰপেৰাখন লৈ ফুৰা মাৰ মুখত সেই যুগৰ বিশাল বৰালী, চিতল, বামি, পাভৰ কাহিনী কথাই কথাই। সেই দিনবোৰৰ উভৈনদীৰ তুলনাত আজিৰ তাৰিখৰ চালানী আৰু পুখুৰীত পোহা মাছক লৈ বিতৃষ্ণা যেন, অসমীয়া সাধাৰণ লোকৰ এক সহজাত অনুভৱ। এই অনুভৱৰ সাৰ্বজনীনতাকে কাহিনীৰ লেখকে সামৰি লৈছে।\nগাঁৱৰ ঘৰৰ পৰা দূৰৈত সন্তানৰ কোৱাটাৰত এটা ৰূমতে বন্দীত্বৰ দৰে জীৱন কটোৱাৰ সেই বৃদ্ধ বয়সৰ যাতনাখিনিৰ পৰা মুক্তি বিচাৰি মুকলি আকাশৰ তললৈ, শৈশৱৰ পানী খেলা দিনলৈ মন উৰি যোৱাৰ তাড়ণাখিনিৰো এই আধুনিক জনজীৱনত সাৰ্বজনীনতা আছে। একেদৰেই কৈশোৰ মনক বুজিব নোৱাৰা, পেশাগত জীৱনৰ ব্যস্ততাত সময় দিব নোৱাৰাৰ সন্তানৰ মাজত গঢ় লোৱা Rebellious Teen ৰ সাৰ্বজনীনতাও চিনেমাখনৰ সমল হৈ উঠিছে। প্ৰথমখন চিনেমাত অভিনয় কৰা সৃষ্টি শৰ্মা এই কিশোৰীৰ উদ্বাউল চৰিত্ৰটি ৰূপায়ন কৰাত সফল হৈছে বুলি পোনচাটেই কব পাৰি।\nসমান্তৰালকৈ কেনী বসুমতাৰীক এগৰাকী অভিনেতা হিচাবে প্ৰক্ষেপ কৰি নিৰ্মাতাই কেনীৰ হাস্য-মধুৰ ইমেজৰ জনপ্ৰিয়তাৰ ঢৌৰ হাতত ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰাটো অতিশয় ভাল লগা অনুভৱ। একেদৰেই জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰী চুমকী কছাৰী, মনোজ বৰকটকী অৰ্ঘ্যদীপ আৰু লীমা দাসৰ ক্ষণিকৰ অভিনয়ে চিনেমাখনক সমৃদ্ধ কৰিছে। এনে অতিথি শিল্পীৰ সঘন চিত্ৰায়ন পূৰ্বতে বলিউডত মেহমুদৰ চিনেমাত দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল। আৰু অসমীয়া চিনেমাক দুৰ্দিনৰ পৰা সুদিনলৈ আনিবলৈ এনে সহযোগিতামূলক সংযোজন অতিশয় আদৰণীয় বুলিও অনুভৱ কৰো। Cone Woman ৰ চৰিত্ৰত মনীষা ভূঞাৰ অভিনয় প্ৰশংসনীয়। তেওঁৰ মুখত একেবাৰে উজনিৰ ঠাচৰ উচ্চাৰণৰ প্ৰয়োগ কৰাৰ বিপৰীতে পুলিচ অফিচাৰৰ চৰিত্ৰৰ বলিষ্ঠ অভিনয় কৰা নীতালি দাসৰ মুখত নামনিৰ ঠাচৰ উচ্ছাৰণ দিয়াৰ ধাৰণাই চিনেমাখনত অসমৰ মাটিতে উচ্ছাৰণৰ ভিন্নতা আৰু কথাৰ ধৰণৰ বৈচিত্ৰতাকো উজ্বলাই দেখুৱাইছে। আটাইতকৈ উপভোগ্য চৰিত্ৰ হিচাবে লাক্সাৰী দাৰ চৰিত্ৰতো ভাল লাগিল। ৰুবুল বড়োৰ সৰল অভিনয়ে ৰঙ চৰাইছে চিনেমাখনত। অৰ্থনৈতিক স্বাৱলম্বনৰ এই যুঁজখনত গাহৰি আৰু মাছৰ জনপ্ৰিয়তাক এক নাটকীয় আৰু হাস্য-মধুৰ ৰূপত উপস্থাপনত কাহিনীকাৰ সফল হৈছে বুলি কব পাৰি। আৰু আশা কৰা ধৰণেৰেই ভাস্কৰ হাজৰিকাৰ শৈলীৰ ধাৰাবাহিকতা ৰাখি Fairy Tale সংযোজনেৰে দৰ্শকক মোহাচ্ছন্ন কৰাৰ প্ৰয়াস কাহিনীকাৰৰ সফল হৈছে।\nমনোজ বৰকটকী বিদেশত শুই থকাৰ দৃশ্যটোত এগৰাকী কৃষ্ণাংগ যুৱকক শয্যাসংগী কৰা দেখুওৱাটো কাহিনীয়ে দাবী নকৰা 'অনাৱশ্যক দৃশ্যাংশ' বুলি অনুভৱ কৰিছো। সন্তানৰ সৈতে পৰিয়ালে উপভোগ্য চিনেমা বুলি চাবলৈ যাওতে অনাহক প্ৰশ্নৰ সন্মুখীন হোৱাটো অভিভাৱক হিচাবে অসুবিধাজনক। একেখন চিনেমাতে সকলো বাৰ্তা দিব বিচৰাৰ এনে প্ৰয়াস এৰাই চলিলেই ভাল বুলি অনুভৱ কৰো। মনক চুই যোৱা দৃশ্যৰ ভিতৰত, বিশেষকৈ মাতৃক চিৰ বিদায় দিয়াৰ দুখময় ক্ষণৰ দৃশ্যায়নত দৰ্শকে সেই নিবিচৰা ক্ষণৰ কথা আৰু সেইকন সময়ৰ বুকুৰ অনুভৱেৰে চকু সেমেকাৰ অৱকাশ নিশ্চয়কৈ বিচাৰি পাব। মিঠা মাত, যাচি দিয়া খাদ্য যে যাত্ৰা প্ৰথমৰ প্ৰলোভন আৰু সেয়া বিপদজনক সেই বাৰ্তা ভাল পাইছো।\nএই চিনেমাখন কেৱল i-phone ৰ কেমেৰাৰে দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা হৈছে। চিনেমাখনৰ চিত্ৰায়ণত কেমেৰাই কোনো সীমাবদ্ধতাৰ সৃষ্টি কৰা বা কোনো শ্বটতে জড়তা পৰিলক্ষিত হোৱা নাই। বৰঞ্চ মোবাইল কেমেৰাৰেও যে এখন পূৰ্ণ-দৈৰ্ঘ্যৰ চিনেমাৰ কথা চিনেমা-উদ্যমীয়ে চিন্তা কৰিব পাৰে, তাৰহে সফল উদাহৰণ কুলনন্দিনী মহন্তৰ পৰিচালনাৰ এই ‘এমুঠি পুঠি’য়ে দাঙি ধৰিছে।\nচিনেমাখন বিশেষকৈ এখন সৰু-বৰ সকলোৱে পৰিয়ালৰ সৈতে চাব পৰা এখন চিনেমা। আমিও সন্তানৰ সৈতে উপভোগ কৰিছিলো চিনেমাখন। আৰু কনমানি কেইটিৰো ফিডবেক হৈছে- চিনেমাখন এণ্টাৰটেইনিং!! লোকেল কুংফু, লোকেল উতপাত চাই ভালপোৱা কনমানি কেইটিৰ বাবে কেনী এতিয়া চিনাকি চৰিত্ৰ। বলিউদৰ কিংখান শ্বাহৰূখে এবাৰ এটি সাক্ষাতকাৰত কৈছিল, কনমানি শিশুৱে যদি ভাল হৈছে বুলি কয়, চিনেমাখন তেতিয়াই উপভোগ্য বুলি নিশ্চিন্ত হব পাৰি! ‘এমুঠি পুঠি’ৰ ক্ষেত্ৰতো সেয়া প্ৰযোজ্য।\nএটি যাত্ৰাক সৰস, ৰসঘন, ৰহস্য-চাচপেঞ্চ আৰু ফ্লেচবেকৰ সমাহাৰেৰে নিটোল কৰি প্ৰদৰ্শন কৰা ‘এমুঠি পুঠি’ চিনেমাখন অসমীয়া ভাষাত এক ব্যতিক্ৰমী চিনেমা। ব্যতিক্ৰমি চিন্তা, আলৌকিক পৰশ আৰু উপজা মাটিৰ সুগন্ধিৰে এক উৰ্বৰ মায়াজাল সৃষ্টি কৰাত পাৰদৰ্শী প্ৰমাণিত হোৱা ভাস্কৰ হাজৰিকাৰ ৰচনা এইবাৰো সফল হৈছে। ৰোডট্ৰীপ ধৰ্মী চিনেমা অসমীয়াত খুৱেই কম, সেয়ে এটা যাত্ৰাৰ ৰসঘন কাহিনীয়ে অসমীয়া দৰ্শকক এক নতুনত্ব দিব পাৰিব বুলিও অনুভৱ কৰিব পাৰি।\nকুলনন্দিনী, সুনয়নাৰ নেতৃত্বৰে অসমীয়া চিনেমালৈ এক অনন্য সৃষ্টি উপহাৰ দিয়া সকলো কলা-কুশলীলৈ আমি জনালো আন্তৰিক অভিনন্দন। জ্যোতিৰ আলোকেৰে অসমীয়া চিনেমাৰ যাত্ৰা অবিৰত হওক, উজ্জ্বলতৰ হওক, তাৰেই কামনাৰে, সামৰিছো।\nTags # AJOY LAL DUTTA # CINEMA # RECENT # RUPALI-PARDA # অজয় লাল দত্ত # ৰূপালী পৰ্দা\nBy xukhdukh.com on June 19, 2022\nLabels: AJOY LAL DUTTA, CINEMA, RECENT, RUPALI-PARDA, অজয় লাল দত্ত, ৰূপালী পৰ্দা


Assam Current Affairs June 2022 in Assamese - Monthly Current Affairs of Assam for Competitive Exams\nHomeGK AssamAssam Current Affairs June 2022 in Assamese - Monthly Current Affairs of Assam for Competitive Exams\n0 Mohsin_Dewan May 31, 2022\nAssam GK and Current Affairs Quiz 2022 for APSC - Current Affairs of Assam June 2022 Questions and Answers\nঅসমৰ সাম্প্ৰতিক পৰিক্ৰমা জুন ২০২২\nHello, aspirants are you preparing for APSC or any other Assam Govt Exams 2022? If yes, then you must be aware of the most important Monthly Current Affairs of Assam 2022 for the upcoming competitive exam preparation. Therefore every aspirants need to know the latest Assam GK and Current Affairs 2022 for APSC and other govt exams 2022. In this regard "World_Polity" decides to provide you the most important Current Affairs of Assam June 2022 (অসমৰ সাম্প্ৰতিক পৰিক্ৰমা জুন ২০২২) questions & answers for the upcoming APSC/PNRD/JAA/Irrigation/DHS/Assam Police exams. Infact the Assam Current Affairs, GK & News 2022 questions and answers will beakey topic in the GK current affairs section for the upcoming exams. So the Assam GK and Current Affairs June 2022 will beapedestrian to crack your exam.\nIn this article we have provided you latest Assam Current Affairs questions and answers 2022. So, read all these important Assam Current Affairs, GK & News 2022 for the upcoming APSC Prelims & Mains exam as well as other govt exams. These monthly Current Affairs Assam 2022 are extremely important and should beapart of your preparation.\n• Must visit : Assam Grade III & Grade IV Exam Syllabus 2022\n• Must visit : GK e-Book by World_Polity [150 MCQs included]\nThere are mainly two very important Assam GK Quiz and Monthly Current Affairs Quiz of June 2022. They are :\nCurrent Affairs of Assam June 2022\nHere are the GK on Current Affairs of Assam June 2022 in Assamese for your upcoming exams. Read all these most important monthly current affairs Assam GK Quiz 2022 in order to answer the questions :\n1. কোনখন দেশে ১২ খন দেশৰ এখন তালিকা প্ৰকাশ কৰিছে য'ত তেওঁলোকে মাৰাত্মক অস্ত্ৰ বিক্ৰী কৰিব পাৰে?\n2. কোনখন দেশে চীনা মুদ্ৰা ব্যৱহাৰ কৰা আৰম্ভ কৰিব?\n3. শেহতীয়াকৈ কোনখন দেশে আফগানিস্তানত সন্ত্ৰাসৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতত যোগদান কৰিছে?\n4. শেহতীয়াকৈ কোনখন দেশ ভাৰতৰ শীৰ্ষ বাণিজ্যিক অংশীদাৰ হ'ব?\n5. বিশ্ব ধপাত দিৱস বিশ্বৰ কোন দিনটোত পালন কৰা হয়?\nউত্তৰ : ৩১ মে\n6. এই বছৰ শিৰুই লিলি মহোৎসৱৰ কোনটো সংস্কৰণ আয়োজন কৰা হৈছিল?\nউত্তৰ : চতুৰ্থ\n7. ভাৰতীয় গেছ এক্সচেঞ্জত ব্যৱসায় কৰা প্ৰথম কোম্পানী কোনটো?\nউত্তৰ : ONGC\n8. ভাৰতে INS Vikrant ৰ বাবে কিমানখন যুঁজাৰু বিমান ক্ৰয় কৰিব?\nউত্তৰ : ২৬ খন\n9. চৰকাৰী তথ্য অনুসৰি বিত্তীয় বৰ্ষ ২২ ত ভাৰতৰ জিডিপি কিমান শতাংশ হাৰত বৃদ্ধি হৈছে?\nউত্তৰ : ৮.৭%\n10. অমিত শ্বাহে কোনখন চহৰত নতুন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰীড়া কমপ্লেক্সৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰিছে?\nউত্তৰ : আহমেদাবাদ\n11. বাংলাদেশ-ভাৰত যাত্ৰীবাহী ৰেল সেৱা কিমান বছৰৰ পিছত পুনৰ আৰম্ভ হ'ব?\nউত্তৰ : ২ বছৰ\n12. World Milk Day বিশ্বৰ কোন দিনটোত পালন কৰা হয়?\nউত্তৰ : ১ জুন\n13. প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ নিয়োগ সৃষ্টি কাৰ্যসূচী কোন বছৰলৈ বৃদ্ধি কৰা হৈছে?\nউত্তৰ : ২০২৫-২৬ চন\n14. কোনটো প্ৰতিষ্ঠানে শেহতীয়াকৈ 'পৰম অনন্ত' চুপাৰ কম্পিউটাৰ উন্মোচন কৰিছে?\nউত্তৰ : IIT Gandhinagar\n15. কোনটো প্ৰতিষ্ঠানে 'Tobacco: Poisoning Our Planet' শীৰ্ষক প্ৰতিবেদন প্ৰকাশ কৰিছিল?\nউত্তৰ : World Health Organization\n16. ২০২১-২২ বৰ্ষত ভাৰতৰ সৰ্বাধিক চেনি উৎপাদনকাৰী ৰাজ্য কোনখন?\n17. NSO Update (জুন ২০২২) অনুসৰি ২০২১-২২ চনত ভাৰতৰ GDP বৃদ্ধিৰ অনুমান কিমান?\nউত্তৰ : ৮.৭ শতাংশ\n18. ১ জুন, ২০২২ ৰ পৰা কাৰ্যকৰী হ’বলগীয়া ক্ৰমে PMJJBY আৰু PMSBY ৰ নতুন বাৰ্ষিক প্ৰিমিয়াম হাৰ কি কি?\nউত্তৰ : ৪৩৬ টকা আৰু ২০ টকা\n19. ২০২১-২২ বৰ্ষৰ বাবে ভাৰতত লিপিবদ্ধ কৰা বিত্তীয় ঘাটি কিমান (জিডিপিৰ শতাংশত)?\nউত্তৰ : ৬.৭১%\n20. NARCL (নেচনেল এছেটছ ৰিকনস্ট্রাকচন কোম্পানী লিমিটেড) ৰ MD আৰু CEO হিচাপে কাক নিযুক্তি দিয়া হৈছে?\nউত্তৰ : নটৰাজন সুন্দৰ\n21. ‘বিশ্ব ধঁপাত নিষিদ্ধ দিৱস ২০২২’ৰ বিষয়বস্তু কি?\nউত্তৰ : Tobacco: A Threat to our Environment\n22. আন্তৰ্জাতিক বুকাৰ বঁটা লাভ কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় লেখকৰ নাম কি?\nউত্তৰ : গীতাঞ্জলি শ্ৰী\n23. প্ৰতি বছৰে বিশ্বব্যাপী কেতিয়া অভিভাৱক দিৱস পালন কৰা হয়?\n24. ৰাষ্ট্ৰীয় তথ্য বিজ্ঞান সঞ্চালক প্ৰধান হিচাপে কাক নিযুক্তি দিয়া হৈছে?\nউত্তৰ : ৰাজেশ গেৰা\n25. শেহতীয়াকৈ বিশ্বৰ প্ৰথমটো নেনো ইউৰিয়া উদ্যোগ কোনখন দেশত উদ্বোধন কৰা হৈছে?\n26. WEF ভ্ৰমণ আৰু পৰ্যটন উন্নয়ন সূচক ২০২১ ত ভাৰতৰ স্থান কিমান?\nউত্তৰ : ৫৪ তম\n27. জৈৱ বৈচিত্ৰ্য পঞ্জী প্ৰস্তুত কৰা দেশৰ প্ৰথম খন মেট্ৰ' চহৰ কোনখন?\nউত্তৰ : কলকাতা\n28. শেহতীয়াকৈ ভাৰতে জাপানক পৰাস্ত কৰি এছিয়া কাপ হকীত কি পদক লাভ কৰিছে?\nউত্তৰ : ব্ৰঞ্জ\n29. MIFF ২০২২ ত কোনে ভি শান্তাৰাম লাইফটাইম এচিভমেণ্ট বঁটা প্ৰদান কৰিছে?\nউত্তৰ : সঞ্জিত নাৰৱেকাৰ\n30. ফৰ্মুলা ১ গ্ৰেণ্ড প্ৰিক্স ডি মনাকো ২০২২ কোনে জয়ী হৈছে?\nউত্তৰ : চাৰ্জিও পেৰেজ\n31. পুৰুষ হকী এছিয়া কাপৰ খিতাপ কোনে জিকিছে?\n32. ভাৰতৰ প্ৰথমটো বায়ুসেনা Heritage Centre ক'ত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে?\nউত্তৰ : চণ্ডীগড়\n33. বিশ্ব খাদ্য সুৰক্ষা দিৱস কেতিয়া পালন কৰা হয়?\nউত্তৰ :7জুন\n34. শেহতীয়াকৈ পৰিৱেশ প্ৰদৰ্শন সুচাংকত ভাৰতে কিমান স্থান পাইছে?\nউত্তৰ : 180\n35. উত্তৰ ভাৰতৰ প্ৰথমখন ' Bamboo village ' ক'ত নিৰ্মাণ কৰা হব?\nউত্তৰ : হিমাচল প্ৰদেশ\n36. ভাৰতে কোনটো বৰ্ষত ইয়াৰ প্ৰথম মানৱ মহাকাশ মিছন ' গগনযান ' আৰু প্ৰথম মানৱ মহাসাগৰ মিছন ' সমুদ্ৰযান ' মুকলি কৰিব?\nউত্তৰ : 2023\n37. WEF ভ্ৰমণ আৰু পৰ্যটন উন্নয়ন সূচক ২০২১ ত ভাৰতৰ স্থান কিমান?\n38. জৈৱ বৈচিত্ৰ্য পঞ্জী প্ৰস্তুত কৰা দেশৰ প্ৰথম খন মেট্ৰ' চহৰ কোনখন?\n39. কোনখন ৰাজ্যৰ ডাক বিভাগে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ড্ৰোন ব্যৱহাৰ কৰি মেইল প্ৰদান কৰিছে?\n40. 'ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ শান্তিৰক্ষী ২০২২'ৰ বিষয়বস্তু কি?\nউত্তৰ : People Peace Progress: The Power of Partnerships.\n41. শেহতীয়াকৈ প্ৰকাশিত 'ভাৰতত পথ দুৰ্ঘটনা – ২০২০' প্ৰতিবেদন অনুসৰি, কোনখন ৰাজ্য/কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলত ২০২০ চনত সৰ্বাধিক দুৰ্ঘটনাৰ তীব্ৰতা নথিভুক্ত কৰা হৈছে?\n42. ভাৰতীয় শান্তিৰক্ষীয়ে কোনখন দেশত উগ্ৰপন্থীৰ আক্ৰমণ বিফল কৰে?\nউত্তৰ : DRC\n43. ভাৰতে জাপানক পৰাস্ত কৰি এছিয়া কাপ হকীত কি পদক লাভ কৰিছে?\n44. বিশ্ব বেংকে শ্ৰীলংকাক কিমান মিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰ প্ৰদান কৰিব?\nউত্তৰ : ৭০০ মিলিয়ন\n45. MIFF ২০২২ ত কোনে ভি শান্তাৰাম লাইফটাইম এচিভমেণ্ট বঁটা প্ৰদান কৰিছে?\n46. ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শিশু জৰুৰীকালীন পুঁজিৰ দ্বাৰা কাক '01 Best Content Award' আৰু প্ৰতিষেধক চেম্পিয়ন বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছে?\nউত্তৰ : উমৰ নিছাৰ\nAssam Current Affairs June 2022 in English - Click Here\nWell if you like the Assam Current Affairs June 2022 in Assamese - Current Affairs GK of Assam in Assamese Language - অসমৰ সাম্প্ৰতিক পৰিক্ৰমা ২০২২ do comment & show your support by sharing it to the other aspirants and if there is any query you are welcome to ask.\nAssam TET GK Assam


পোহৰ (দীপাঙ্ক বৰা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকিমান পৰৰ পিছত চেতনা ঘুৰাই পাই চকু মেলিছিলোঁ গমেই পোৱা নাছিলোঁ। অন্ধকাৰ কোঠাটোৰ সেমেকা মজিয়াখনত পৰি আছিলোঁ মই৷ সমগ্ৰ শৰীৰত অসহ্য বেদনা৷ অণ্ঠ-কণ্ঠ শুকাই গৈছিল৷ সেপ গিলি শুকান হৈ পৰা ওঁঠযোৰত জিভাখন বুলাই দিওঁতে অনুভৱ কৰিছিলোঁ মুখমণ্ডলৰ ওপৰৰ আঘাতপ্ৰাপ্ত স্থানৰ পৰা বৈ আহি গোট মৰা তেজৰ লুণীয়া সোৱাদ৷ সোঁহাতখন ক্ষতস্থানবোৰ চুই চাবলৈ দাঙোতে কান্ধৰ ওচৰত অনুভূত হোৱা অসহনীয় বিষত কাতৰ হৈ পৰিছিলোঁ৷ কিছুপৰ ৰৈ পুনৰ উঠিবলৈ চেষ্টা কৰিছিলোঁ৷ অশেষ চেষ্টাৰ পাছত কোনোৰকম দেৱালত ভেজা দি মজিয়াখনত বহিবলৈ সক্ষম হৈছিলোঁ৷ সহায়ৰ বাবে আপ্ৰাণ কষ্টৰে কাৰোবাক চিঞৰিছিলোঁ৷ কিন্তু কাৰো একো সহাৰি নাছিল৷ কি হৈছিল কথাবোৰো মনত পৰা নাছিল৷ দূৰত কুকুৰাই ডাক দিয়া শুনিছিলোঁ৷ পোহৰ হ’বলৈ বা আৰু কিমান পৰ!\nসৌভাগ্যবশতঃ ভৰিদুটা লৰচৰ কৰোঁতে বিশেষ অসুবিধা পোৱা নাছিলোঁ। শৰীৰৰ ওপৰ অংশ আৰু বাহু এটাহে বেয়াকৈ জখম হৈছিল। বাওঁহাতখনৰে মূৰটো চুই চাওঁতে নিগৰি নিগৰি ভাগৰি পৰা খমলা বন্ধা তেজৰ চেকুৰাবোৰ হাতত লাগিছিল৷ চকুদুটা মুদি কথাবোৰ মনত পেলাবলৈ চেষ্টা কৰিছিলোঁ৷ মই কোন…মোৰ কি হৈছিল! হঠাৎ তাইলৈ মনত পৰিছিল৷ আস….কলৈ লৈ গ’ল তাইক? নে তাইও পৰি আছে কোঠাটোৰ কোনোবা এটা চুকত অৰ্ধমৃত বা এটা মৃতদেহ হৈ৷ আন্ধাৰৰ মাজেদি লাহে লাহে কথাবোৰ মন আৰু মগজুলৈ ভাঁহি আহিছিল৷\nসাম্প্ৰদায়িক দল-সংগঠন কিছুমানৰ সহায়ত চৰকাৰখনে শাসনভাৰ লোৱাৰ পিছৰ পৰাই যেন সকলোৰে মনত অবিশ্বাস আৰু ঘৃণাই গা কৰি উঠিছিল৷ সিহঁত বেয়া ..আমি ভাল , সিহঁতৰ ধৰ্ম ঘৃণনীয়.. আমাৰ ধৰ্ম পবিত্ৰ , সিহঁত বিধৰ্মী… আমি ধাৰ্মিক ইত্যাদি ভাৱবোৰ সকলোৰে মনত বিয়পি পৰিছিল বজাৰৰ মাজৰ কেতিয়াও চাফা নকৰা ৰাজহুৱা শৌচাগাৰবোৰৰ লেতেৰা গোন্ধটোৰ দৰে৷\nসেই অসহনীয় ঘৃণনীয় গোন্ধবোৰৰ মাজতে মই এদিন তাইক দেখিছিলো৷ কোনোবাই কৈছিল… নাচাবি তাইলৈ ..নপৰিবি তাইৰ প্ৰেমত … সিহঁত আমাতকৈ বেলেগ৷ কাৰণ সিহঁতৰ ধৰ্ম বেলেগ৷\nমোৰ কিন্তু তাইক অকণো বেলেগ যেন লগা নাছিল৷ পুৱাতে মোৰ ঘৰৰ সন্মুখৰ ৰাজহুৱা পানীকলটোৰ পৰা খোৱা পানী একলহ নিবলৈ শাৰী পাতেহি৷ মই খিৰিকিৰে জুমি চাওঁ৷ এদিন চকুৱে চকুৱে পৰাত শংকিত হৈ পৰা যেন লাগিছিল তাইক৷ তাইৰ শংকিত মুখখন দেখি বেয়া লাগিছিল৷ জুমি চাবলৈ বাদ দিম বুলি ভাবিছিলোঁ, আজলী কপৌচৰাই হেন ছোৱালীজনীৰ কিবা বিপদ হয় বুলি৷ কিন্তু সেই চকুহালৰ অজান মায়াৱী চাৱনিটো পাহৰিব নোৱাৰি আকৌ এদিন জুমি চাইছিলোঁ৷ অলপদিনৰ পাছত মোৰ চকু তাইৰ চকুহালত পৰিলে কোমল ওঠহালত হাহিঁৰ পৰশ পৰা যেন লাগিছিল৷ মই নাচালেও তাইৰ চকুহালে মোৰ চকুহালৰ সন্ধান কৰে বুলি ভাৱ হৈছিল৷\nপ্ৰেমত পৰিছিলোঁ মই সেই ছোৱালীজনীৰ লগত৷ খিৰিকিয়েদি জুমা বন্ধ কৰি ৰাতিপুৱা দুৱাৰ খুলি বাহিৰলৈ ওলাই অহা হৈছিলোঁ৷ আনৰ চকুত ধৰা পৰোঁ বুলি অলপ দূৰৈত গৈ তাইৰ মৌসনা মাতটো শুনিবলৈ চেষ্টা কৰিছিলোঁ৷ কথা পাতি সময় নষ্ট কৰিবলৈ সময় নাছিল তাইৰ৷ পানী নিয়াত পলম কৰিলে মাহীমাকে মাৰে হেনো তাইক৷ মাত্ৰ এদিন সেইষাৰ কথা কৈছিল তাই কেঁকুৰিটোত এখন্তেক ৰৈ৷ সেই কেকুৰিটোত ৰ’লে আমাৰ চুবুৰীৰ পৰাও নেদেখে..সিহঁতৰ সৰু গাওঁখনৰ পৰাও নেদেখে৷ তাতেই মই ৰৈ থাকো৷ তাই সেইখিনিতেই মূৰটো ঘুৰাই মোলৈ এবাৰ চাই…ময়ো …! এপলকৰ বাবে আমাৰ চকুদুহালৰ মিলন ঘটে৷ মৌন ভাষাৰে হাজাৰটা কথা কওঁ৷ তাইও মোৰ প্ৰেমত পৰিছিল৷\nমানুহবোৰে গম পাই মোক সাৱধানবাণী শুনাইছিল৷ তাই এদিন সন্ধিয়া সময়ত সেই কেঁকুৰিটোত পিঠিখন উদঙাই হাহিঁ হাহিঁ মোৰ প্ৰেমত পৰাৰ প্ৰমাণ দেখুৱাইছিল৷ মোক তাই ভাল পাই বুলি গম পাই মাহীমাকে তাইৰ শৰীৰত আধাপোৰা খৰিৰে দাগ দি অপ্ৰেমৰ শপত খুৱাইছিল৷ হাহিঁ হাহিঁ কথাকেইটা কৈ তাই কান্দিছিল৷ মই তাইক ভাল নাপাওঁ বুলি ক’ব নোৱাৰিলোঁ৷ ক’লোঁ… তোমাক আৰু লগ নধৰোঁ৷ ভগৱানক কৈ পাৰিলে অহা জনমত দুইটা একেটা ধৰ্মতে জন্ম ল’ম বুলি শপত খালো৷ ভগৱানে বাৰু আমাৰ শৰীৰত ধৰ্মীয় চিহ্ন একোটা দি জনম দিব পাৰিবনে? কাফেৰ আৰু জেহাদীহঁতৰ তেজৰ ৰঙবোৰ বেলেগ বেলেগ কৰি দি পঠাব পাৰিবনে বাৰু ভগৱানে? দুখ সুখৰ অনুভূতিবোৰো বেলেগ কৰি দিলে ভাল হ’ব৷ ভগৱানক ক’ব লাগিব৷\nতাইক লগ কৰা বন্ধ কৰিছিলোঁ মানুহে দেখে বুলি৷ কেতিয়াবা ৰাতিপুৱা বন্ধ খিৰিকিৰ আইনাৰে জুমি চাওঁ৷ তাইৰ কৰুণ চকুহাল দেখি ধৰ্ম, সমাজ সকলো পাহৰি তাইক নিজৰ কৰি ল’বলৈ দুৰ্বাৰ হেপাঁহ জাগে৷ কিন্তু নোৱাৰোঁ৷ তাইৰ কিবা অপকাৰ হয় বুলি তেনেকুৱা কৰিবলৈ সাহে নুকুলাই৷\nনতুন চৰকাৰ খনে শাসনভাৰ লোৱাৰ পাছৰ পৰাই দেশৰ উন্নতি হ’বলৈ ধৰিছিল৷ চুবুৰীয়ে চুবৰীয়ে, গাঁৱে-গাঁৱে দমকলৰ পানী, বিজুলী চাকিৰ পোহৰ বিয়পি পৰিছিল৷ চাফা হৈ পৰিছিল দেশৰ চুক-কোণ। কিন্তু মানুহবোৰৰ মনৰ বতাহত সংগোপনে বিয়পিছিল সেই ৰাজহুৱা শৌচাগৰৰ লেতেৰা গোন্ধটো৷ কৰ’বাত যদি কাৰোবাক কাফেৰ বুলি কোনোবা পিশাচে শিৰচ্ছেদ কৰিছিল, কৰ’বাত কোনোবা পিশাচে আকৌ ধৰ্মীয় স্থলবোৰ ভাঙি দি বৃদ্ধা সন্যাসিনীকো নিৰ্মমভাৱে বলাৎকাৰ কৰি সেই লেতেৰা গোন্ধটোৰে বুকু ভৰাই তৃপ্তিৰ উশাহ লৈছিল৷ সেই প্ৰলয়ংকৰী বতাহজাকে আমাৰ সৰু চহৰখনতো কোবাইছিলহি৷ ধুমুহাজাকত আতংকিত হৈ পৰি অবিশ্বাস আৰু ঘৃণাৰ বৰষুণত ভিজিছিল যেন সকলো৷ ভয় লাগিছিল মোৰ৷ আজলী কপৌচৰাই হেন মোৰ মৰমী প্ৰেয়সীৰ কিবা অনিষ্ট হয় বুলি। তাই যে বেলেগ ধৰ্মৰ৷ তাতে সিহঁতৰ সংখ্যা আমাৰ চহৰখনত একেবাৰে কম৷\nগোপন আলোচনা চলিছিল মানুহবোৰৰ মাজত৷ মানুহবোৰে ভয় কৰিছিল নিজৰ নিজৰ ধৰ্ম নিশ্চিহ্ন হৈ যায় বুলি৷ পাহৰি গৈছিল মানুহৰ সংজ্ঞা৷ পাহৰিছিল বিভিন্ন ধৰ্মৰ ভগৱানে শিকোৱা মহান মানৱ ধৰ্মৰ কথা৷ মানুহে মানুহক ভাল পোৱাৰ কথা৷ আগদিনাৰ কথাবোৰ মনত পৰিছিল৷ পুৱতি নিশাতে কোনোবাই প্ৰেয়সীহঁতৰ সৰু গাওঁখনৰ ঘৰবোৰ জ্বলাই দিছিল৷ লগত জ্বলিছিল পলাব নোৱাৰা বৃদ্ধ-বৃ্দ্ধা আৰু অকণমানি শিশুবোৰ৷ কপৌজনীৰ বাহটো বচাব নোৱাৰিলেও তাইক পলুৱাই আনি লুকুৱাই থৈছিলোঁ মোৰ ঘৰৰ ভিতৰত৷ চকুৰ আগত জ্বলি ছাঁই হৈ যোৱা ঘৰ খন, সতীয়া ভাই- ভনীয়েকহঁতৰ কণ কণ মৃতদেহবোৰে সৃষ্টি কৰা প্ৰেয়সীৰ গাৰ কঁপনি বন্ধ হোৱা নাছিল গোটেই দিনতো। উচুপনিত তাইৰ গাটো জিকাৰ খাই খাই মোৰ মনত সৃষ্টি কৰিছিল অক্ষমতাৰ আক্ৰোশ৷\nএজনী বিধৰ্মী ছোৱালীক মই আশ্ৰয় দিয়াৰ কথাতো সন্ধিয়ালৈ ধাৰ্মিক মানুহবোৰৰ মাজত জনাজাত হৈ পৰিছিল৷ অলপ পিছতে এজাক উন্মত্ত মানুহ মোৰ সৰু ঘৰটোৰ দুৱাৰ ভাঙি সোমাই আহিছিল৷ আপ্ৰাণ চেষ্টা কৰিও নোৱাৰিলোঁ ধৰ্মৰ মুখা পিন্ধি সোমাই অহা মানুহৰূপী সেই পাষণ্ডবোৰৰ পৰা নিজৰ প্ৰেয়সীক ৰক্ষা কৰিব৷ নোৱাৰিলোঁ ভূ-লুণ্ঠিত মানৱতাক ৰক্ষা কৰিব৷ সিহঁতবোৰে মোৰ দেহত তৰোৱাল আৰু লাঠিৰে আঘাত কৰি চকুৰ সন্মুখতে নিজৰ ধৰ্ম ৰক্ষা কৰিলে এজনী অসহায় ছোৱালীৰ অসূৰ্য্যস্পৰ্শা কোমল শৰীৰটোৰ সোৱাদ লৈ৷ মনত পৰিছিল ..মই চেতনা হেৰুওৱাৰ ঠিক আগে আগে তাই কেইবাটাও পাষাণৰ দ্বাৰা পিষ্ট হৈ মোলৈ এবাৰ অসহায় দৃষ্টিৰে চাইছিল৷ একো ক’ব পৰা নাছিল তাই৷ কোনোবাই তাইৰ মুখখন সোপা মাৰি ধৰি আছিল, কোনোবাই হাতদুখন আৰু কোনোবাই……।\nপৰজনমত লগপোৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰে তাই যেন চকুহাল মুদি চিৰ শান্তি লভিছিল৷ কলৈ গ’ল বাৰু তাই৷ আন্ধাৰত একো দেখা পোৱা নাছিলোঁ৷ আছেনে বাৰু জীয়াই মোৰ মৰমী প্ৰেয়সী৷ নে কোনোবাই লৈ গ’ল তাইক? দূৰৈত আকৌ কুকুৰাই ডাক দিছিল৷ অধীৰ হৈ পোহৰ হোৱালৈ অপেক্ষা কৰিছিলোঁ৷ পোহৰ হ’লেই তাইক বিচাৰি যাব লাগিব৷ কিন্তু পোহৰৰ বাবে বেছি দেৰি অপেক্ষা কৰিবলগীয়া নহ’ল৷ আগৰাতিৰ ঘটনাটোৰ চিন-মোকাম নোহোৱা কৰি বেলেগ ৰূপ দিবলৈকে বোধকৰো কোনোবাই মোৰ সৰু ঘৰটোত জুই লগাই দিছিল৷ আৰু দাও দাও কৈ জ্বলি উঠা সেই জুইকুৰাৰ পোহৰতে দেখিছিলোঁ কোঠাটোৰ ভিতৰতে মোৰ পৰা অলপ আঁতৰতে পৰি আছে মোৰ প্ৰেয়সীৰ নগ্ন নিস্প্ৰাণ দেহটো৷ দুভৰিৰ সন্ধিস্থলত জাক জাক পৰুৱাৰ লানি৷ মোৰ প্ৰেয়সীৰ দেহৰ পৰা বৈ আহি গোটমৰা তেজ আৰু ধাৰ্মিক মানুহবোৰৰ সক্ষমতাৰ সোৱাদ ল’বলৈ৷ ক্ষুধাতুৰ পৰুৱাজাকক আগৰাতিৰ সেই ধাৰ্মিক মানুবোৰৰ নিচিনাই লাগিছিল৷ আগদিনালৈকে অসূৰ্য্যস্পৰ্শা হৈ থকা তাইৰ দেহৰ ক্ষত বিক্ষত গোপন অংগবোৰ আকৌ কোনোবাই দেখে বুলি কাষৰ বিচনাখনৰ বগা কাপোৰখনেৰে দেহটো ঢাকি পৰজনমত লগ পোৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰে কাহানিও স্পৰ্শ নকৰা প্ৰেয়সীৰ কোমল নিস্প্ৰাণ দেহটো আকোৱালি মইও কাষতে শুই পৰিলোঁ৷ ক্ষন্তেক পিছতে লেলিহান জুইকুৰাইও আমাক দুয়োকে আলফুলে সাৱটি লৈছিল৷ ভয়াল ৰাতিটো পুৱাইছিল যদিও সেইদিনা যেন বেলিটোৱে জীয়াই থকা ধৰ্মোন্মাদ মানুহ নামধাৰী পিশাচবোৰক পোহৰ বিলাবলৈ লাজ কৰি এসোপা ক’লীয়া ডাৱৰৰ মাজত মুখ লুকুৱাইছিল!!\n← সেউজীয়া মানুহ (অৰুণিমা শৰ্মা)\nমাতৃত্বৰ সৌৰভ (সাৰদা শ্ৰেষ্ঠ) →


ইসাইয়া 41 - पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (ইসা 41)\nহে দ্বীপবোৰ, মোৰ আগত নিজম দি শুনা, দেশবাসীয়ে নতুন বল পাওক; তেওঁলোকক ওচৰত আহি কথা পাতিব দিয়া, আহাঁ আমি একে লগে বিবাদৰ বিচাৰলৈ যাওহঁক।\nকোনে পূব দিশত এজনক উত্তেজিত কৰিলে? ধাৰ্মিকতা কাৰ্য কৰিবলৈ কোনে তেওঁক নিজৰ ভৰিৰ ওচৰলৈ মাতিছে? তেওঁ সেই জনৰ আগত দেশবসীক শোধাই দিছে, আৰু তেওঁক ৰজাসকলৰ পৰাভূত কৰাইছে; তেওঁ তেওঁলোকক তৰোৱালেৰে ধুলিৰ দৰে আৰু তেওঁৰ ধনুৰে উৰি যোৱা নৰাৰ দৰে কৰিছে।\nতেওঁ তেওঁলোকৰ পাছে পাছে খেদি গৈছে, আৰু তেওঁ বাটত ভৰি নিদিয়াকৈ নিৰাপদে আগ বাঢ়ি গৈছে।\nকোনে সেই কাৰ্য কৰিলে আৰু তাক সিদ্ধও কৰিলে? কোনে আৰম্ভণীৰে পৰা প্রজন্মক উৎপন্ন কৰে? প্ৰথম যি মই, আৰু শেষৰ সঙ্গী যি মই যিহোৱা, ময়েই সেই জনা।\nদ্বীপবোৰে দেখি ভয় কৰিলে, পৃথিৱীৰ অন্তবোৰ কঁপিল; সিহঁত ওচৰ চাপি আহিল।\nপ্ৰতিজনে নিজৰ ওচৰ চুবুৰীয়াক সহায় কৰিলে, আৰু প্রতিজনে ইজনে আন জনক ক’লে, ‘সাহ কৰা।’\nসেই দৰে বাঢ়ৈয়ে সোণাৰীক, আৰু হাতুৰীৰে কাম কৰা জনক নিয়াৰিত খুন্দা জনক সাহস দিলে। ঢালাই কৰাৰ বিষয়ে ক’লে, এইটো উত্তম; আৰু সি গজাল মাৰি তাক সংলগ্ন কৰিলে যাতে সেইয়া তলত নপৰে।\nকিন্তু হে মোৰ দাস ইস্ৰায়েল, যাকোব যাক মই মনোনীত কৰিলোঁ, মোৰ বন্ধু অব্ৰাহামৰ সন্তান,\nযাক মই পৃথিৱীৰ অন্তৰ পৰা হাতেৰে ধৰি আনিলো, আৰু যাক মই অতি দূৰৰ পৰা মাতিলো আনিলো, যাক মই ক’লো, ‘তুমি মোৰ দাস;’ মই তোমাক মনোনীত কৰিলোঁ আৰু তোমাক ত্যাগ কৰা হোৱা নাই।\nচোৱা, যিসকলে তোমাৰ বিৰুদ্ধে ক্রোধ কৰিছে, সেই সকলোৱে লাজ পাই বিবৰ্ণ হ’ব; যিসকলে তোমাক প্রতিবাদ কৰে, তেওঁলোক একো নোহোৱা যেন হ’ব, আৰু বিনষ্ট হ’ব;\nযিসকলে তোমাৰ বিৰোধ কৰে, তেওঁলোকক তুমি বিচাৰি নাপাবা; যিসকলে তোমাৰ লগত যুদ্ধ কৰে, তেওঁলোক শূন্য আৰু একো নোহোৱা যেন হ’ব।\nকিয়নো তোমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা যি মই, ময়েই তোমাৰ সোঁ হাতত ধৰোঁ, আৰু কওঁ, ‘ভয় নকৰিবা; ময়েই তোমাক সহায় কৰিম।’\nহে পোক যাকোব, হে ইস্ৰায়েল লোকসকল, ভয় নকৰিবা; যিহোৱাই কৈছে “ময়েই তোমাক সহায় কৰিম” আৰু ইস্ৰায়েলৰ পবিত্ৰ ঈশ্বৰ জনাই তোমাৰ মুক্তিদাতা।\nচোৱা, মই তোমাক এক নতুন চোকা দাঁত থকা মৰণা মৰা যন্ত্ৰস্বৰূপ কৰিম; তুমি পৰ্ব্বতবোৰ মৰণা মাৰি গুড়ি কৰিবা, আৰু পাহাৰবোৰক তুহঁৰ দৰে কৰিবা।\nতুমি সেইবোৰক জাৰিবা, আৰু বতাহে সেইবোৰক উড়ুৱাই নিব, আৰু বা’মৰলী বতাহে সেইবোৰক সিঁচৰিত কৰিব; কিন্তু তুমি যিহোৱাত উল্লাস কৰিবা, তুমি ইস্ৰায়েলৰ পবিত্ৰ ঈশ্বৰ জনাত গৌৰৱ কৰিবা।\nমই এঢলীয়া স্থানৰ পৰা তললৈ যোৱাকৈ নদীবোৰ, আৰু উপত্যকাৰ মাজত ভুমুকবোৰ উলিয়াম; মই মৰুভূমিক এক জলাশয় কৰিম, আৰু খৰাং মাটিক ভুমুকেৰে পৰিপূৰ্ণ কৰিম।\nমই অৰণ্যত বনৰীয়া এৰচ, বাবল, মেন্দি আৰু জলফাই গছ ৰুম; আৰু মৰুভূমিত দেৱদাৰু, তিধৰ, তাচুৰ গছ একেলগে ৰুই থম।\nযিহোৱাই নিজ হাতে যে, এই কাৰ্য কৰিলে, আৰু ইস্ৰায়েলৰ পবিত্ৰ ঈশ্বৰ জনাই যে তাক সৃষ্টি কৰিলে, ইয়াক লোকসকলে যেন দেখিব আৰু বিবেচনা কৰি একে সময়তে বুজিব পাৰে, এনে অভিপ্ৰায়েৰে মই সেই কাৰ্য কৰিম।\nযিহোৱাই কৈছে, “তোমালোকৰ গোচৰ উপস্থিত কৰা,” যাকোবৰ ৰজাই কৈছে, “তোমালোকৰ মুৰ্ত্তিৰ বাবে দৃঢ় প্ৰমাণ আনা।”\nতেওঁলোকক তেওঁলোকৰ প্রমাণ আমালৈ আনিবলৈ দিয়া হওক, আৰু আগলৈ কি ঘটিব, তাক আমাৰ আগত প্ৰকাশ কৰিবলৈ দিয়া হওক; সেয়ে আমি এই সকলো ভালদৰে বুজিব পাৰিম। আগেয়ে কৰা ভবিষ্যতবাণী আমাক কোৱা হওক, সেয়ে আমি তেওঁলোকৰ ওপৰত প্রতিফলিত কৰিম আৰু তেওঁলোকে কিদৰে সিদ্ধ কৰিব তাক জানিম।\nতোমালোক যে ঈশ্বৰ, ইয়াক আমি জানিবলৈ ভবিষ্যতে কি ঘটিব, তাক প্ৰকাশ কৰা; আমি যাতে শঙ্কিত আৰু বিস্ময় মানি দেখিবৰ বাবে তোমালোকে মঙ্গল বা অমঙ্গল কৰা।\nচোৱা, তোমালোকৰ মুৰ্ত্তিবোৰ একো নহয়, আৰু তোমালোকৰ কাৰ্যও একো নহয়; তোমালোকক মনোনীত কৰা জন ঘৃণনীয়।\nমই উত্তৰ দিশত এজনক উৎপন্ন কৰিলোঁ, আৰু তেওঁ আহিছে; মোৰ নাম লোৱা জনক সূৰ্য উদয় হোৱা ফালে মই মাতিলোঁ; বোকা গচকাৰ দৰে, আৰু কুমাৰে মাটি খচাৰ দৰে, তেওঁ শাসনকৰ্ত্তাসকলক গচকিব।\nকোনে ইয়াক আদিৰে পৰা প্ৰকাশ কৰিলে? আৰু কোনে আগতে কৰিলে? সেই কথা জানিবৰ বাবে, যাতে আমি ক’ব পাৰোঁ “তেওঁ সত্য” বাস্তৱিকতে তেওঁলোকৰ কোনোৱে এই আজ্ঞা দিয়া নাছিল, তুমি কোৱা কথা কোনো শুনা নাছিল।\nমই প্ৰথমে চিয়োনক কৈছিলোঁ, “ইয়াত এওঁলোকক চোৱা,” মই এজন প্ৰচাৰক যিৰূচালেমলৈ পঠালোঁ।\nযেতিয়া মই চালোঁ, তাত কোনো এজনো নাই; ভাল পৰামৰ্শ দিব পৰা কোনো এজনো তেওঁলোকৰ মাজত নাই, মই সুধিলে উত্তৰত এটা শব্দ ক’ব পৰা কোন আছে।\nচোৱা, তেওঁলোকৰ সকলোৱে অসাৰ, আৰু তেওঁলোকৰ কাৰ্যও অসাৰ; তেওঁলোকৰ সাঁচত ঢলা মুৰ্ত্তিবোৰ ভাপ আৰু শূন্য মাথোন।