কিছু বিক্ষিপ্ত চিন্তা, কিছু বিক্ষিপ্ত কথা আৰু কামেৰে শনি আৰু দেওবৰীয়া টাইমপাচ (সুৰজিত্ নেওগ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকিছু বিক্ষিপ্ত চিন্তা, কিছু বিক্ষিপ্ত কথা আৰু কামেৰে শনি আৰু দেওবৰীয়া টাইমপাচ\nআমাৰ দৰে ব্যক্তিগত খণ্ডৰ চাকৰিয়ালসকলৰ বাবে সপ্তাহৰ অন্তত শনিবাৰ আৰু দেওবাৰবোৰৰ আকৰ্ষণ তথা প্ৰয়োজন অপৰিসীম। আকৰ্ষণ এইবাবেই যে সোমবাৰৰ পৰা শুক্ৰবাৰলৈকে পুৱা চাৰে আঠ বজাৰপৰা ৰাতি চাৰে আঠ বা ন বজালৈকে গেবাৰি (মানে গৰু খাটন বা গাধ খাটন !!) খটাৰ পিছত নিত্য নৈমিত্তিক কামখিনি বা দৈনিক অপৰিহাৰ্য্য কামখিনিৰ বাদে দিনটোৰ শেষত আন কিবা গঠনমুলক কাম কৰিবলৈ শক্তি, ইচ্ছা বা ধৈৰ্য্য একোৱেই নাথাকেগৈ। কেৱল শৰীৰটো চলাই ৰাখিবলৈ প্ৰয়োজন হোৱা খাদ্য গ্ৰহণৰ বাদে মানসিক পুষ্টিৰ বাবে কিতাপ এখন পঢ়া, নিজৰ প্ৰিয় গীতটো শুনা বা নিজে ভাল পোৱা বাদ্যযন্ত্ৰটো টুং-টুঙোৱা, টিভিত ভাল কিবা এটা অনুস্থান বা বোলছবি এখন চোৱাৰ আনকি নিকটাত্মীয় কাৰোবাৰ লগত দুৰভাষতে হওক, কথা এষাৰ পতাৰ বাবেও যেন সময়ৰ টনাটনি। নিজ পুত্ৰ-পৰিবাৰৰ লগতো কেইষাৰমান কথা (তাকো অতি প্ৰয়োজনীয়!!) ৰাতি শোৱাপাটিতহে হয়। সততে শুনি অহা ‘সময়ৰ সদব্যৱহাৰ’ৰ ওপৰত এতিয়ালৈকে ‘অৰ্জা’ সকলো জ্ঞান, প্ৰায় নিয়মীয়াকৈ (বছৰত এবাৰকে হলেও) উপস্থিত থকা ‘টাইম মেনেজমেন্টৰ’ ওপৰত বিভিন্ন অনুস্থান, বিজ্ঞজনৰ এইবিষয়ত দিয়া ভাষণ ইত্যাদিবোৰ সপ্তাহৰ এই পাঁচোটি দিনত অসাৰ যেন ভাৱ হয়…। আৰু এই পাঁচোটি দিনৰ শৃংখলৰপৰা ওলাই আহিবলৈ উদগ্ৰীৱ হৈ থকা মনটো বা শৰীৰটোৰ বাবে সেয়ে সপ্তাহান্তিকৰ এই দুটাদিন যেন জীৱনৰ আটাইতকৈ অমূল্য সময়বোৰ অন্যতম।\nকিমান যে কাম? বাৰিষাৰ আগমনৰ লগে লগে ঘৰৰ বাৰীখনত চাৰিওফালে ঘাহ-বন এডাল এডাল কৈ হৈ আগুৰি ধৰিছে। চিকুনাব লাগে; এওঁক কলোঁ, এই শনিবাৰে তোমাৰ লগত এইবোৰ চাফা কৰিম। গেৰেজটোৰ ওপৰত মকৰাজালে আগুৰি ধৰিছে। এওঁ ঢুকি নোপোৱা, ঘৰটোৰ ওপৰৰ ফালে অলপ অলপ মকৰাজাল হৈছে, সেইবোৰ আঁতৰাব লাগে। এই শনিবাৰে কৰিম। ফুলৰ টাবথোৱা দীঘল লোহাৰ ৰেইলিংখন অলপ অলপ মামৰে ধৰিছে; বৰষুণ ভালকৈ অহাৰ আগেয়ে ক’লা ৰংটো দি দিব লাগিব। ৰঙৰ টেমা আৰু ব্ৰাছ দুডালমানো আনি থোৱা আছে। ৰং দিলেই হ’ল। এই শনিবাৰ আৰু দেওবাৰে ৰং মাৰিমেই। ঘৰৰ সন্মুখৰ কেঁচা বাটডোখৰ এইকেইদিন বৰষুণত একেবাৰে পথাৰৰ ঘেলঘেলীয়া বোকা হোৱা দৰে হৈছে। প্ৰতিবেশী শৰ্মা, দাস, দেৱদা, বলেনহঁতৰ লগত আলোচনা কৰি জামমাটি বা আন তেনে কিবা পেলোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগিব। গাইপতি পাঁচশ মানকে উঠালে হৈ যাব লাগে; অফিচতে বহি মনে মনে হিচাপ এটা কৰিলোঁ। নাই, এনেকৈ আৰু সেই লেতেৰা বাটটোৰে নোৱাৰি দেই; এই শনিবাৰে আলোচনা কৰি দেওবাৰে বাটটো ঠিক কৰিবই লাগিব। গাড়ীখনৰ তলৰফালটো চাব নোৱাৰা হৈছে; জি.এচ.ৰোডৰ ফিনফিনিয়া ৰাস্তাৰ ওপৰত মানুহবোৰে যেন মোৰ বোকাৰে পোতখোৱা গাড়ীখনলৈ চাই ফিচিঙা-ফিচিং কৰি কয় ‘এহ, গাড়ী চলাই হে, চাফা যে কৰিব লাগে তাকো নিশিকিলে!’ .. নাই নাই, এই শনিবাৰে শুই উঠি চাহ খাই প্ৰথম কাম গাড়ী ধুম। কিমান যে কাম? মনে মনে হিচাপ কৰি চাওঁ, এই দুটা দিনত হ’বগৈ নে বাৰু? হ’ব হ’ব, কিয় নহ’ব? কিনো ডাঙৰ কথা, সময়ৰ সদব্যৱহাৰ কৰিম আক’। টাইম মেনেজমেন্ট.. বছ। ইমান দিনৰ কাগজে-পত্ৰই শিকা কথাখিনি এইবাৰ ব্যৱহাৰিক দিশত সুপ্ৰয়োগ কৰাৰ সময় সমাগত। মাত্ৰ শনিবাৰ আৰু দেওবাৰৰ বাবে অপেক্ষা।\nঅলেখ কিবা কিবি কৰাৰ আশাৰে এটা ফৰকাল মন লৈ শুক্ৰবাৰে নিশা বিচনাত পৰিলো। চিৰাচৰিত অভ্যাসৰ তাগিদাত শনিবাৰেও পুৱা ঠিক ছয বজাত সাৰ পালোঁ। ইকাটি সিকাটি কৰি থাকোতে থাকোতে সাত বাজিবৰ হ’ল। বিচনাত মই আৰু ল’ৰাটো; এওঁ উঠি গ’লেই ইতিমধ্যে। কুকুৰ মেকুৰী কেইটাৰ বিননি, ভোক লাগিছে; আমি খাওঁ নাখাওঁ, সিহঁতকটো সময়মতে দিবই লাগিব। লেলাই ধেণ্ডাই উঠি, মুখ-হাত ধুই তলৰ খোৱা মেজ পাওঁগৈ মানে চাৰে আঠ বাজিলেই। আহ, আক’ সেই একে সময়। সদায় খোৱাৰ সময়। আজি কিবা অফিচ আছে নেকি? অলপ দেৰিকৈ চাহ জলপান খাম; এওঁক কলোঁ। ‘আমাৰ অসম’ খন মেলি ল’লোঁ, প্ৰথম পৃষ্ঠাত পঢ়িবলগীয়া একো খবৰ নায়েই। ট্ৰিবিউনখন ইতিমধ্যে ল’ৰাটোৱে কব্জা কৰিছেই। চাহ খাই থাকোতে আক’ এবাৰ নিজকে নিজে সোৱঁৰাই ললোঁ; আজিৰ কামৰ বিষয়ে। জলপান খাই উঠি টিভিটো লগালো ন’মান বজাত; আজিৰ ব্ৰেকিং নিউজকেইটা চাই লওঁ বুলি। মনৰ মতন (মানে গা ৰম ৰমাই যোৱা !) ব্ৰেকিং নিউজ নায়েই। গোটেই কিটা চেনেল লিৰিকি বিদাৰি চালোঁ; নাই কতো তেনে কোনো ভাগি চিগি যোৱা খবৰ নাই। এইবাৰ পকালোঁ ৰাষ্ট্ৰীয় (তথাকথিত !) চেনেল কেইটাত। আন খবৰ নাথাকিলেও, অন্তত দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত এটা হলেও ধৰ্ষন আৰু নৃশংস হত্যাৰ বাতৰি থাকেই…!!\nক্ৰিং ক্ৰিং ক্ৰিং… ‘হেৰা, তোমাৰ ফন হে… হুঁ লোৱা’ বুলি পৰিবাৰলৈ তেওঁৰ মোবাইলটো আগবঢ়াই দিলো। এওঁ লগে লগেই চিঞৰি উঠিল; “এহ মোৰ দুয়োখন হাত লেতেৰা, কঠালৰ আঠা লাগি আছে। তুমিয়েই ধৰাছোন।” মই ফ’নটো ধৰাত সিফালৰ পৰা ক’লে, মই ৰক্তিমৰ মাকক বিচাৰিছিলোঁ। মই বোলোঁ “মোক ক’ব পাৰে যদি কওকচোন, এওঁ এতিয়া ফ’ন ধৰিব পৰা অৱস্থাত নাই। মই স্পীকাৰ ম’ডত দি দিছো আপুনি কথা পাতক।” বুলি ফ’নটো এওঁৰ ওচৰত ধৰিলোঁ। কথা-বতৰাৰ সাৰাংশখিনি হ’ল – ল’ৰাটোৰ স্কুলৰ আগন্তুক বসন্ত উত্সৱত সি দুটা আধুনিক গীতত, এটা বিহুত তবলা বজাব আৰু এটা মিচিং বিহু নৃত্যত নাচিব। গতিকে প্ৰেক্টিচৰ বাবে তাক বিদ্যালয়লৈ লৈ যাব লাগে আজি…!! যি আজ্ঞা বুলি ওলালোঁ ল’ৰাটোক লৈ। ঘূৰি আহি পাওঁ মানে দুপৰীয়া ভাত পানী খাই এওঁলোকৰ আৰোহণলৈ যাবৰ হ’লেই। ময়ো কিনো কৰিম বুলি বিচনাখনতে বাগৰ এটা দিলোঁ। আজিৰ কামখিনি আবেলিকে কৰিম। হঠাৎ ক্ৰিং ক্ৰিং ক্ৰিং… ধৰমৰাই উঠি ফ’নটো ধৰিলোঁ .. ‘কি কৰিছা?” এওঁ সিফালৰ পৰা মাত লগালে। “এহ, শুই আছিলোঁ হে! ইমান দেৰি হ’ল গমকে নাপালো।” … এওঁ ধমকিৰ সুৰত ক’লে “আও, ইমান মেৰাই মেৰাই শুব লাগে নে? শুনা, বৰষুণ দিব, কাপোৰ খিনি আৰু আচাৰখিনি ভৰাই দিয়া। সোনকালে। আৰু শুনা, ইহঁতকেইটাক (মানে আমাৰ চাৰিঠেঙীয়া কেইটা) খোৱা দি বাহিৰত অলপ উলিয়াই দিবা প্ৰস্বাৱ পাইখানা কৰি ল’বলে। আমাৰ অলপ দেৰি হ’ব, থ্ৰেডিং কৰিম আৰু মাইনাৰ পেইন্টিঙৰ বস্তু কিনিব লাগিব।” মইও ‘ওঁ’ বুলি শলাগি ফ’নটো থৈ বাহিৰলৈ চাওঁতে দেখো আন্ধাৰেই হ’ল। হঠাৎ মনত পৰিল আজি ৰাতি ক্লাবো আছে, মনটো ভাল লাগি গ’ল।\nএওঁ সোঁৱৰাই দিয়ামতে কামখিনি কৰি উঠো মানে মাক-পুতেক আহি পালে। চাহ একাপ কৰি আবেলিৰ জলপান আমি তিনিওটাই খাই উঠি দেখোঁ চাৰে সাত বাজো বাজো। ক’লা ডাড়ি বিচাৰি নোপোৱা মুখখন অলপ চিকুণাই লওঁ বুলি বাথৰুমত সোমালোঁ। ৰাতি বাৰ মান বজাত শুবলে লৈ মনত পৰিল, আজি দেখোন ৰুটিন মতে একো কামেই নহ’ল। হ’ব, অহা কালি আৰু এদিন আছে হাতত… একেদিনাই অলপ কষ্ট হ’ব, একো নাই। মাজত এওঁ মাত লগালে “কাইলৈ ৰ’দ দিলে ইহঁতকেইটাক (চাৰিঠেঙিয়া কেইটা) গা ধুৱাব লাগিব; দুসপ্তাহেই হ’ল গা নোধোৱা সিহঁতক।” মই হ’ব বুলি শলাগি শুবলৈ যো-জা কৰিলোঁ।\nছয়বজাত টোপনি ভাঙিল। আজি আৰু লিং লাং নকৰোঁ বুলি তুৰন্তে উঠি দেখো বাহিৰত ধাৰাষাৰ বৰষু্ণ। ভালেই হ’ল, কাম এটা কমিল বুলি গাড়ীখন গেৰেজৰ পৰা উলিয়াই বাহিৰত দিলো; বৰুণ দেৱতাৰ কৃপাত ফ্ৰি চাৰ্ভিচিং। “হেৰা, শুনাছোন, এই মকৰাজাল এৰোওৱা লাঠিডাল ক’ত হে?” বুলি সুধিছোহে, এওঁ মাত লগালে “আহাঁ চাহ খাই লোৱাহি।” চাহ জলপানখাই উঠি “এই বৰষুণত আজি আৰু ক’ত কুকুৰ মেকুৰী গা ধুৱাবা হে” বুলি পৰিবাৰক কম বুলি ভাবোঁতেই দেখোঁ ৰ’দটো টিক টিকাই ওলাই আহিছে। হ’ব হ’ব, চব কৰিম আজি…. ঘাহঁ-বন চিকুণাম, ৰং মাৰিম, মকৰাজাল এৰুৱাম, ঘৰৰ সন্মুখৰ বাট ঠিক কৰিম, কুকুৰ মেকুৰী গা ধুৱাম, টিভি চাম, পৰিবাৰৰ লগত কথা পাতিম…। সদ্যহতে বাতৰি কাকতখন চাই লওঁ বুলি আৰামেৰে বহিছোঁহে, ল’ৰাটোৱে মাত লগালে “দেউতা, তোমাক কালি ক’বলৈ পাহৰিলোঁ; আজি আকৌ প্ৰেকটিচ আছে নহয়..।” কি বুলি থৰ লাগিলোঁ… মানে পুনৰ যোৱাকালিৰ ৰুটিনৰ পুনৰাবৃত্তি..!! চেহ.. উপায় নাই।\nআবেলি এওঁলোক যোৱাৰ পিছত টিভিটো মেলি বহিলোঁ. . . ৰাষ্ট্ৰীয় চেনেল কেইটাত গৰমা-গৰমি… আমাৰ শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া অৰ্ণৱে দেখোন একদম ফালি দিছে… ৰেলমন্ত্ৰীৰ ভাগিনীয়েকে ১ কোটি টকা ঘোচ লৈ চিবিআইৰ হাতত ধৰা পৰিল। ইতিমধ্যে চাকৰি কৰি সোঁৱে বাঁৱে টকা ঘটা এজনক আৰু বেছি টকা খোৱাৰ সুবিধা থকা পদোন্নতিৰ বিনিময়ত ২ কোটিৰ টকাৰ উত্কোচ! হিচাপ কৰিলোঁ, এক কোটি, মানে এশ লাখ টকা… ওৱা, ইমান টকাৰ ঘোচ দিয়েনে? আমাৰ ইয়াত দৰমহা নোপোৱা মাষ্টৰ চাকৰিৰ পৰা অসম লোক সেৱা আয়োগলৈ ৫০ হাজাৰৰ পৰা ২ লাখ বা অতি বেছি ২০ লাখ… হেৰৌ তোৰ যদি দুই কোটি টকাই আছেই চাকৰি কৰ কিয়? মজা পালি এতিয়া? … চেনেল পকাই গৈছোঁ… হঠাৎ আমাৰ লোকেল ব্ৰেকিং নিউজ এটাত চকু পৰিল…. তিনিচুকীয়াৰ শ্ৰীপুৰীয়া বিহু সমিতিৰ সোণালী জয়ন্তী উপলক্ষে এইবাৰ বিহু কমিটিৰ ফালৰ পৰা দান দক্ষিণাৰ পৰিমাণ ফিক্সড কৰা হৈছে। শ্ৰীপুৰীয়া অঞ্চলৰ প্ৰতি ঘৰৰ পৰা নুন্যতম এহাজাৰৰ পৰা দুহাজাৰ, প্ৰতিখন পাণ-তামোলৰ দোকান, সৰু সুৰা চাহ দোকান, ঠেলাৱালা, ৰিক্সাৱালা, কুহিয়াৰৱালাৰ পৰা এহাজাৰ টকা, দৰবৰ দোকানৰ পৰা দুহাজাৰ, কাপোৰ, হাৰ্ডৱেৰ বা তেনেজাতীয় দোকানৰ পৰা দুইৰ পৰা দহহাজাৰ, ব্যৱসায়ীৰ পৰা বিছ হাজাৰ টকাৰ নূন্যতম চান্দা ধাৰ্য্য কৰা হৈছে….!! বাহ..!! এয়া হে খাটি অসমীয়া বিহু…। তিনিচুকীয়াৰ স্থানীয় চেনেল এটাৰ লগত জড়িত মোৰ পৰিবাৰৰ বায়েকলৈ ফ’ন লগালোঁ কথাটো কনফাৰ্ম কৰিবলে। হয়, তেওঁ ক’লে। তেওঁলোকৰ চেনেলৰ মালিকৰ পৰাও হেনো ৫০ হাজাৰ টকা বিচাৰিছে… ভাল লাগিল শুনি !! অসমীয়াৰ বাপতি সাহোন বিহুটো যদি তুমি দকা হকা দাবী ধমকি দি চান্দা তুলি নাপাতিলাই তেন্তে কি অসমীয়া হে?? অসমীয়া বিহু জীয়াই থাকিব কেনেকে?? হুঁহ …!! তাৰোপৰি বিহুৰ নামত ইমান খটাৰ পিছত যদি নিজলৈ দুপইছা নাথাকে সেইয়া কেনেকৈ হ’ব…?? যিকি নহওক, বাতৰি আৰু নাচাওঁ বুলি ভাল একচন মুভি এখনকে লগাই বহি গলোঁ…!!\nইতিমধ্যে এওঁলোক আহি পাইছে… আহিয়েই এওঁ কলে.. “আজি ধ’কলা কে খাম দেই … লগত ম’ম’ .. ” .. শনিবাৰ, দেওবাৰৰ গধুলিৰ চাহ কাপ কৰাটো মোৰ কাম… খাই বৈ উঠি এওঁক ক’লোঁ.. “ব’লা ওপৰৰ বাৰাণ্ডাত অলপ বহোঁগৈ; কথা পাতিম।” … এওঁ খেং খেঙাই উঠিল “কি যে কোৱা? এতিয়া মই তোমাৰ লগত পেন পেনাই থাকিলে হ’ব নেকি? ভাত পানী কোনে ৰান্ধিব? কালিলৈ দেওবাৰ নহয়। ল’ৰাৰ স্কুল, তোমাৰ অফিচ নাই নেকি? সোনকালে খাই বৈ উঠি নুশুলে ৰাতিপুৱা কেনেকৈ উঠিম..?” মই লাহেকৈ নেগুৰডাল পেলাই আতৰি যোৱা মেকুৰীৰ দৰে চুচুক চামাককে আহি অকলেই বাৰাণ্ডাত বহি চিগাৰেট এটা জ্বলাই বহিলোঁহি …. ভাবিলোঁ, নাহ, এতিয়া মোৰ কিছু নিজস্বভাৱে সময় কটোৱা খুবেই প্ৰয়োজন… তললৈ নামি আহি কাটগ্লাচৰ চেটটোৰ পৰা মোৰ প্ৰিয় গ্লাচটো লৈ ফ্ৰিজটো খুলি বৰফ কেইটুকুৰা মান উলিয়াই লওঁতেই এওঁ মাত লগালে ..”যোৱা, মই চিকেন কেইটুকুৰা মান ফ্ৰাই কৰি লৈ গৈ আছোঁ”… মনটো ফৰকাল লাগি গ’ল…. এম্পলিফায়াৰ বক্সটোত গীটাৰখন লগাই লৈ টুং টুঙাইছো.. “যদি কাহানিবা সুৰবোৰ শেষ হয়, নাও মেলোতেই ভাৱ সাগৰত….” … হ’ব..বাকীখিনি কাম অহা শনিবাৰে আৰু দেওবাৰে কৰিম …কৰিমেই এইবাৰ..!!!\n← পৰীক্ষিত পুনৰবাৰ: ৰুদ্ৰ নাৰায়ণ বৰকাকতি\nপ্ৰয়োজন (মৃণাল কুমাৰ বৰা) →


প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে মধ্য প্ৰদেশ ষ্টাৰ্টআপ সন্মিলনৰ সময়ত মধ্য প্ৰদেশ ষ্টাৰ্টআপ নীতি আৰম্ভ কৰে\n'যুৱ শক্তিয়ে দেশৰ উন্নয়নত এক নতুন গতি প্ৰদান কৰিছে'\n'আঠ বছৰৰ কম সময়ৰ ভিতৰতে, দেশৰ ষ্টাৰ্টআপ কাহিনীত এক ডাঙৰ পৰিৱৰ্তন আহিছে'\n"২০১৪ চনৰ পিছত, চৰকাৰে যুৱসকলৰ উদ্ভাৱনসম্ভাৱনাৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখিছিল আৰু এক অনুকূল পৰিস্থিতিতন্ত্ৰ সৃষ্টি কৰিছিল"\n'৭ বছৰ আগতে ষ্টাৰ্ট-আপ ইণ্ডিয়াৰ আৰম্ভণি ধাৰণাবোৰক উদ্ভাৱনলৈ পৰিৱৰ্তন কৰা আৰু ইয়াক উদ্যোগলৈ লৈ যোৱাৰ দিশত এক ডাঙৰ পদক্ষেপ আছিল'\n"ব্যৱসায় কৰাৰ সহজতাৰ লগতে, ভাৰতত বাস কৰাটো সহজ কৰাৰ ওপৰত যথেষ্ট গুৰুত্ব দিয়া হৈছে"\nPosted On: 13 MAY 2022 8:39PM by PIB Guwahati\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী শ্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে আজি ভিডিঅ' কনফাৰেন্সৰ জৰিয়তে ইন্দোৰত অনুষ্ঠিত হোৱা মধ্যপ্ৰদেশ ষ্টাৰ্টআপ সন্মিলনৰ সময়ত মধ্যপ্ৰদেশ ষ্টাৰ্টআপ নীতিৰ শুভাৰম্ভ কৰে। তেওঁ মধ্য প্ৰদেশ ষ্টাৰ্টআপ পৰ্টেলও মুকলি কৰে, যি ষ্টাৰ্টআপ পৰিস্থিতিতন্ত্ৰবৃদ্ধিত সহায় কৰিব। তেওঁ ষ্টাৰ্টআপ উদ্যোগীসকলৰ সৈতেও বাৰ্তালাপ কৰিছিল।\nঅনলাইন কিৰাণা দোকান-দোকান কিৰানাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক শ্ৰী তনু তেজছ সৰস্বতৰ সৈতে বাৰ্তালাপ কৰি প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে তেওঁৰ পৃষ্ঠভূমিৰ বুজ লয় আৰু সুধিছিল যে তেওঁ কেনেকৈ এই ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰাৰ ধাৰণা টো লৈছিল। প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে এই ব্যৱসায়ত থকা সুযোগ আৰু অধিক বিকাশৰ সম্ভাৱনাৰ বিষয়ে প্ৰশ্ন কৰে। তেওঁ এইটোও সুধিছিল যে তেওঁৰ ষ্টাৰ্টআপৰ সৈতে কিমানকিৰানা দোকান জড়িত আৰু তেওঁ কিয় ইন্দোৰক তেওঁৰ ষ্টাৰ্টআপৰ বাবে বাছনি কৰিছিল। প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে সুধিছিল যে স্বনিধিৰ পৰা লাভান্বিত হোৱা পথৰ বিক্ৰেতাসকলক ইয়াৰ সৈতে সংযুক্ত কৰিব পাৰিনে?\nভূপালৰ উমং শ্ৰীধৰ ডিজাইনছ প্ৰাইভেট লিমিটেডৰ প্ৰতিষ্ঠাপক উমং শ্ৰীধৰৰ সৈতে বাৰ্তালাপ কৰি প্ৰধানমন্ত্ৰীক খাদীত তেওঁৰ উদ্ভাৱন আৰু ডাঙৰ কোম্পানীসমূহৰ বাবে সামগ্ৰী সৃষ্টিৰ বিষয়ে অৱগত কৰা হয়। প্ৰধানমন্ত্ৰীক কোৱা হৈছিল যে ২০১৪ চনত কোম্পানীটো আৰম্ভ কৰাৰ পিছৰে পৰা ষ্টাৰ্টআপলৈ তেওঁৰ যাত্ৰা চৰকাৰৰ সৈতে একেলগে চলি আছে। তেওঁ প্ৰধানমন্ত্ৰীক মহিলাসকলৰ সৈতে তেওঁৰ কামৰ বিষয়ে কৈছিল। প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে সুধিছিল যে তেওঁ তেওঁৰ ষ্টাৰ্টআপৰ জৰিয়তে মহিলাসকলৰ সৈতে কেনে ধৰণৰ উন্নতি আৰু মূল্য সংযোজন কৰিছে। তেওঁ কৈছিল যে মহিলা শিল্পীসকলৰ উপাৰ্জন প্ৰায় ৩০০ শতাংশ বৃদ্ধি পাইছে। তেওঁ মহিলাসকলক শিল্পীহোৱাৰ পৰা উদ্যোগীলৈ প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ বিষয়েও কৈছিল। প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে কাশীত তেওঁৰ কামৰ বিষয়ে সোধাত তেওঁক চাকৰি দাতা আৰু অনুপ্ৰেৰণা হিচাপে অভিনন্দন জনায়।\nইন্দোৰৰ শ্ৰীযুত তৌচিফ খানৰ সৈতে বাৰ্তালাপ কৰি প্ৰধানমন্ত্ৰীক জনোৱা হয় যে তেওঁৰ সংগঠনে কৃষকসকলৰ উপাৰ্জন দুগুণ কৰাৰ বাবে কাম কৰি আছে। তেওঁলোকে কাৰিকৰী সমাধান প্ৰস্তুত কৰিছে, যিবোৰ ডিজিটেল আৰু ভৌতিক উপায়েৰে কৃষকসকলক প্ৰদান কৰা হৈছে। প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে প্ৰশ্ন কৰে যে তেওঁলোকৰ ষ্টাৰ্টআপৰ সৈতে জড়িত কৃষকসকলৰ বাবে মাটি পৰীক্ষাৰ সুবিধা যোগ কৰিব পাৰিনে? প্ৰধানমন্ত্ৰীক মাটি পৰীক্ষা আৰু কৃষকসকলৰ সৈতে ডিজিটেল ভাৱে প্ৰতিবেদন ভাগ-বতৰা কৰাৰ পদ্ধতিৰ বিষয়ে অৱগত কৰা হয়। তেওঁলোকে জৈৱিক আৰু জীৱাণুৰ সাৰকো প্ৰচাৰ কৰি আছে। প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে কৃষকসকলৰ প্ৰাকৃতিক কৃষিৰ বিষয়েও প্ৰশ্ন কৰে। প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে স্বচ্ছ সৰ্বেক্ষণত ইন্দোৰৰ চমৎকাৰ প্ৰদৰ্শনৰ দৰে ইন্দোৰ জিলাৰ কৃষকসকলেও ৰাসায়নিক মুক্ত কৃষি কাৰ্য কৰি এক উদাহৰণ স্থাপন কৰিব লাগে বুলি কামনা কৰে।\nসমবেত লোকসকলক সম্বোধন কৰি প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে কয় যে যুৱ শক্তিয়ে দেশৰ উন্নয়নত এক নতুন গতি প্ৰদান কৰিছে। জনসাধাৰণৰ মাজত এক অনুভৱ আছে যে আজি দেশত যিমান সক্ৰিয় ষ্টাৰ্টআপ নীতি আছে, তাত কঠোৰ পৰিশ্ৰমী ষ্টাৰ্টআপ নেতৃত্বও আছে। প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে কয় যে ৮ বছৰৰ কম সময়ৰ ভিতৰতে দেশৰ ষ্টাৰ্টআপৰ পৃথিৱী সলনি হৈছে। তেওঁ স্মৰণ কৰে যে যেতিয়া ২০১৪ চনত তেওঁৰ চৰকাৰ গঠন হৈছিল, তেতিয়া দেশত প্ৰায় ৩০০-৪০০ টা ষ্টাৰ্টআপ আছিল। আজি আমাৰ দেশত প্ৰায় ৭০,০০০ স্বীকৃত ষ্টাৰ্টআপ আছে। তেওঁ কয় যে দেশত প্ৰতি ৭-৮ দিনত এটা নতুন ইউনিকৰ্ণ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।\nপ্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে ষ্টাৰ্টআপৰ বৈচিত্ৰ্যৰ কথাও উল্লেখ কৰে। তেওঁ কৈছিল যে প্ৰায় ৫০ শতাংশ ষ্টাৰ্টআপ টায়াৰ ২ আৰু টায়াৰ ৩ চহৰৰ আৰু কেইবাখনো ৰাজ্য আৰু চহৰত বিয়পি আছে। তেওঁলোক ৫০ টাতকৈও অধিক উদ্যোগৰ সৈতে জড়িত। তেওঁ কয় যে ষ্টাৰ্টআপসমূহে বাস্তৱ জগতৰ সমস্যাৰ সমাধান আগবঢ়ায়। আজিৰ ষ্টাৰ্টআপবোৰ কাইলৈ বহুজাতিক কোম্পানীলৈ পৰিৱৰ্তিত হৈছে। তেওঁ কয় যে আঠ বছৰ পূৰ্বে ষ্টাৰ্টআপৰ ধাৰণাটো কিছুমান লোকৰ মাজত আলোচনা কৰা হৈছিল আৰু এতিয়া ই সাধাৰণ লোকৰ আলোচনাৰ বিষয় হৈ পৰিছে। তেওঁ কৈছিল যে এই পৰিৱৰ্তন টো হঠাতে অহা নাই কিন্তু এটা সুচিভ ৰণনীতিৰ ফলাফল।\nতেওঁ কয় যে ভাৰতত নতুন ধাৰণাৰে সমস্যা সমাধান কৰাৰ সদায় ইচ্ছা আছে, যিটো আমি আমাৰ তথ্য প্ৰযুক্তি বিপ্লৱৰ যুগত অনুভৱ কৰিআহিছো, কিন্তু যুৱসকলক উৎসাহ, সমৰ্থন যিমান পাব লাগিছিল সিমান পোৱা নাছিল। সেই পৰিৱেশটো আগলৈ লৈ যোৱা হোৱা নাছিল। এটা সম্পূৰ্ণ দশকৰ কেলেংকাৰী আৰু অৰাজকতাই এটা প্ৰজন্মৰ সপোন ধ্বংস কৰিছিল। তেওঁ কয় যে ২০১৪ চনৰ পিছত চৰকাৰে যুৱপ্ৰজন্মৰ ধাৰণাসমূহৰ শক্তি পুনৰুদ্ধাৰ কৰে। যুৱসকলৰ সামৰ্থ্যৰ ওপৰত আত্মবিশ্বাস ৰখা হৈছিল আৰু এক অনুকূল পৰিস্থিতিতন্ত্ৰ সৃষ্টি কৰা হৈছিল। তেওঁ কৈছিল যে উদ্ভাৱনৰ পৰা উদ্যোগলৈ ৰোডমেপ টো ধাৰণাটোৰ সৈতে প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল আৰু তিনিটা বস্তুৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল। এই ৰণনীতিৰ প্ৰথম অংশ আছিল আইডিয়া, ইনোভেট, ইকুবাট আৰু উদ্যোগ। তেওঁলোকৰ সৈতে জড়িত প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ আন্তঃগাঁথনি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। দ্বিতীয়টো আছিল চৰকাৰী প্ৰক্ৰিয়াৰ সৰলীকৰণ। তৃতীয়তে, এক নতুন পৰিস্থিতিতন্ত্ৰ সৃষ্টি কৰি উদ্ভাৱনৰ মানসিকতাৰ পৰিৱৰ্তন ঘটিছিল। এই সকলোবোৰ কথা মনত ৰাখি, হেকাথনৰ দৰে পদক্ষেপ লোৱা হৈছিল। ষ্টাৰ্টআপৰ বাবে এক পৰিৱেশ তন্ত্ৰ সৃষ্টি কৰা এই হেকাথন অভিযানত ১৫ লাখ প্ৰতিভাশালী যুৱক-যুৱতীয়ে যোগদান কৰিছিল।\nপ্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে কয় যে সাত বছৰ পূৰ্বে ষ্টাৰ্ট-আপ ইণ্ডিয়াৰ শুভাৰম্ভ ধাৰণাসমূহক উদ্ভাৱনলৈ ৰূপান্তৰ িত কৰা আৰু সেইবোৰক উদ্যোগলৈ লৈ যোৱাৰ দিশত এক ডাঙৰ পদক্ষেপ। এবছৰপিছত, অটল উদ্ভাৱন অভিযান আৰম্ভ কৰা হয়। ইয়াৰ অধীনত, উচ্চ শিক্ষানুষ্ঠানসমূহত বিদ্যালয় আৰু ইনকিউবেচন কেন্দ্ৰত অটল টিকাৰিং লেব স্থাপন কৰা হৈছিল। আজি সমগ্ৰ দেশৰ ১০,০০০ ৰো অধিক বিদ্যালয়ে অটল টিঙ্কাৰিং লেব চলাই আছে, য'ত ৭৫ লাখতকৈও অধিক শিশু আধুনিক প্ৰযুক্তিৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিছে। একেদৰে, ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা নীতিয়েও উদ্ভাৱনক প্ৰচাৰ কৰে। উদ্ভাৱন খণ্ডত ব্যক্তিগত বিনিয়োগ বৃদ্ধি পাইছে।\nতেওঁ কয় যে মহাকাশ, মেপিং, ড্ৰোন আদি ক্ষেত্ৰত কৰা সংস্কাৰে ষ্টাৰ্টআপৰ বাবে নতুন সুযোগ মুকলি কৰি দিছে। জিইএম পৰ্টেলটো ষ্টাৰ্টআপৰ সামগ্ৰীবোৰ বজাৰত উপনীত হোৱাটো সহজ কৰি তুলিবলৈ স্থাপন কৰা হৈছিল। জিইএম পৰ্টেলত ১৩ হাজাৰতকৈও অধিক ষ্টাৰ্টআপ পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে আৰু তেওঁলোকে পৰ্টেলত ৬৫০০ কোটিতকৈও অধিক ব্যৱসায় কৰিছে। ডিজিটেল ইণ্ডিয়াই ষ্টাৰ্টআপৰ বিকাশ আৰু নতুন বজাৰ মুকলি কৰাত এক ডাঙৰ অৱদান আগবঢ়াইছিল। তেওঁ কৈছিল যে পৰ্যটন খণ্ডৰ বিকাশত ষ্টাৰ্টআপবোৰৰো এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছে। ষ্টাৰ্টআপবোৰে 'স্থানীয়ৰ বাবে কণ্ঠস্বৰ' শক্তিশালী কৰাত সহায় কৰিব পাৰে। ষ্টাৰ্টআপবোৰে জনজাতীয় লোকসকলৰ হস্তশিল্প আৰু অন্যান্য সামগ্ৰী বজাৰলৈ অনাত সহযোগিতা কৰিব পাৰে। তেওঁ কৈছিল যে চৰকাৰে গেমিং উদ্যোগ আৰু খেলিথকা উদ্যোগৰ প্ৰচাৰ কৰি আছে। তেওঁ ষ্টাৰ্টআপৰ বাবে আগশাৰীৰ প্ৰযুক্তিৰ সম্ভাৱনাৰ কথাও উল্লেখ কৰিছিল। তেওঁ কৈছিল যে ক্ৰীড়া খণ্ডত ৮০০ তকৈও অধিক ভাৰতীয় ষ্টাৰ্টআপ জড়িত আছে।\nপ্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে কয়, "আমি ভাৰতৰ সফলতাক নতুন গতি আৰু উচ্চতা প্ৰদান কৰিব লাগিব। আজি, ভাৰত হৈছে জি-২০ অৰ্থনীতিৰ দ্ৰুততম বিকাশ। তেওঁ লগতে কয় যে ভাৰত হৈছে বিশ্বৰ তৃতীয় বৃহত্তম অৰ্থনীতি। স্মাৰ্টফোন, ডাটা ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰত প্ৰথম আৰু ইণ্টাৰনেট ব্যৱহাৰকাৰীৰ ক্ষেত্ৰত দ্বিতীয় স্থানত আছে। বিশ্বব্যাপী খুচুৰা সূচকত ভাৰত দ্বিতীয় স্থানত আছে, ভাৰত হৈছে বিশ্বৰ তৃতীয় সৰ্ববৃহৎ শক্তি উপভোক্তা দেশ আৰু বিশ্বৰ তৃতীয় সৰ্ববৃহৎ উপভোক্তা বজাৰ ভাৰতত আছে। ভাৰতে এই বছৰ ৪৭০ বিলিয়ন ডলাৰৰ সামগ্ৰী ৰপ্তানি কৰি এক নতুন অভিলেখ গঢ়িছে। আন্তঃগাঁথনিৰ ক্ষেত্ৰত অভূতপূৰ্ব বিনিয়োগ হৈছে। ভাৰতত সহজে ব্যৱসায় কৰাটো সহজ কৰি তোলাৰ ওপৰতো যথেষ্ট গুৰুত্ব দিয়া হৈছে। এই তথ্যবোৰে প্ৰতিজন ভাৰতীয়ক গৌৰৱান্বিত কৰে আৰু আত্মবিশ্বাস জাগ্ৰত কৰে যে এই দশকত ভাৰতৰ বিকাশৰ কাহিনী নতুন শক্তিৰে আগবাঢ়িব। প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে কয় যে অমৃত কালত আমাৰ প্ৰচেষ্টাই দেশৰ দিশ নিৰ্ধাৰণ কৰিব আৰু আমি আমাৰ সামূহিক প্ৰচেষ্টাৰ জৰিয়তে দেশৰ আশা-আকাংক্ষা পূৰণ কৰিম।\n(Release ID: 1825885) Visitor Counter : 28\n(Release ID: 1825885)


ভিচিপি, ভিচিআৰ আৰু কৈশোৰ - দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমামা, পেহী অথবা ওচৰৰে কাৰোবাৰ ঘৰত গোটেই নিশা (মানে আমাৰ ভাষাত ’হোল নাইট’) ভিচিআৰ অথবা ভিচিপি ভাৰাত আনি চিনেমা চোৱাটো এই গৰমবন্ধৰ সময়চোৱাত কৈশোৰত আমাৰ অন্যতম এটা ’কাম’ আছিল৷ মাহঁতক অনুমতি দিবলৈ সৈমান কৰোৱাটো আছিল অৱশ্যেই ’চেলেঞ্জিং’! !\n’এক ৰাতিত চাৰিখন কেছেট নাচালে কিহৰ চিনেমা চোৱা হ’ল ও’ -কোনোবা এজনে মাত দিছিল৷\nসন্ধিয়া সাতমান বজাৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল এই চিনেমা চোৱাৰ ’প্ৰক্ৰিয়া’৷ মিঠুনৰ দুখন ’মাষ্ট’!\nপ্ৰকাণ্ড বেগ এটাত ’ভিচিপি’ বা ’ভিচিআৰ’টো ডাঙি লৈ টিভিটোৰ লগত সংযোগ স্থাপন কৰি আমাক ঘৰতে ভৰিৰ ওপৰত ভৰি তুলি চিনেমা চাবলৈ সুবিধা কৰি দিয়া সেই যুৱকজন আছিল আমাৰ কাৰণে ভগৱান! আস..ইম্মান জানে তেওঁ!\nএটা সময়ত আৰম্ভ হৈছিল ইখনৰ পাছত সিখনকৈ চিনেমা! মাজতে ভাত খোৱাৰ ’ব্ৰেক’! হঠাতে কেছেটখন ফঁচিলে বা ভিচিপি’ৰ মুখখনে জেঠীয়ে জিভা উলিওৱা দি কেছেটখন বাহিৰলৈ উলিয়াই দিলে লাগিছিল হাঁহাকাৰ৷ অলপ জনাসকলে ’পাৰিম ৰহ মই ঠিক কৰিবলৈ’ বুলি কিছু চেষ্টা দিছিল৷ বৃথা হ’লে আকৌ দোকানলৈ সেই যুৱকজনক বিচাৰি চাইকেল মাৰি মাৰি যোৱা, ঘৰত ৰৈ থকা কেইজনে ’ইহঁত অহালৈ সৰুপানীকে চুই আজৰি হোৱা’..কমবোৰ কাম আছিল নে!\nআকৌ আৰম্ভ হৈছিল চিনেমা! মাজৰাতিলৈ চিনেমাৰ সংখ্যা আৰু সময়ৰ সমীকৰণ মিলাব নোৱাৰি দুই-এজনে কৈছিল-’গান বোৰ যাবা দি! ..কাটি দে’৷ গান আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে ৰিমোট হাতত লৈ থকাজনে ’ফ’ৰৱাৰ্ড’ কৰাত লাগি যায়৷ ৰিমোট হাতত থকাজন অলপ অভিজ্ঞ প্ৰাণী৷ আমি পটাপট খৰকৈ পাৰ হৈ গৈ থকা দৃশ্যবোৰ দেখি আমোদ পাওঁ৷\n’এই গান গ’ল গ’ল…’- কোনাবাই চিঞৰিছিল৷ ’টাইমিং’ মিলাব নোৱাৰি ৰিমোট লোৱাজনে আকৌ লাহে লাহে ৰিৱাইণ্ড কৰে৷ চেষ্টা- গানটোৰ একেবাৰে শেষ অংশলৈ কেনেদৰে পাৰ্গতালি দেখুৱাই আনিব পাৰি৷\n’হৈছে দে, তিনিমিনিট অগা-পিছা কৰি থাকোতে গ’ল..তাতকৈ ’গোবিন্দো’ৰ (গোবিন্দা) ডেন্সটোকে চাব পাৰিলোঁহেঁতেন! ’- কোনোবা এজনৰ বিৰক্তি!\nএনেকৈ ৰাতিপুৱালৈ চকু ফুলাই আমি সগৌৰৱে পাছদিনা ঘোষণা কৰিছিলো-’চাৰিখন চালোঁ! ! ’\nকেতিয়াবা সময়সীমা অতিক্ৰম কৰিলে সেই দোকানৰ যুৱকজনে যেতিয়া পুৱাই ’ভিচিআৰ’ আৰু কেছেট ঘূৰাই ল’বলৈ আহিছিল, সেইখিনি সময় আছিল অতি বিৰক্তিকৰ৷\n’দাদা, ৰাতি লাইটেই নাছিল৷ অলপ সময় দিয়ক না..এখনৰ অলপ বাকী আছে’- আমাৰ কাতৰ অনুৰোধ৷\nবিৰক্তি দেখুৱাই তেওঁ ৰৈছিল-’অলপ এক্সট্ৰা লাগিব কিন্তুু’৷ অৱশেষত একাপ ’চাহ’ আৰু তেল বৈ যোৱা ’পাপড়’ ভজা খাই তেওঁ মান্তি হৈছিল ’ফ্ৰীতে এক্সট্ৰা টাইম’ দিয়াৰ কাৰণে৷ আমিও হৈছিলোঁ সুখী!\n← এদিন – অনন্ত বড়া\nপ্ৰাপ্তি — দিবাকৰ দত্ত →


ভাৰতত জাৰ্মান ভাষা শিক্ষা, ইয়াৰ সুবিধা, পাঠ্যক্ৰম আৰু গুৰুত্ব - জ্ঞানচ'ৰা\nভাৰতত জাৰ্মান ভাষা শিক্ষা, ইয়াৰ সুবিধা, পাঠ্যক্ৰম আৰু গুৰুত্ব\nDeepsikha Das 0\tApril 18, 2020 7:50 pm\t829\nশিক্ষাতত্ব: কলা শাখাৰে ভৱিষ্যত গঢ়িবলৈ ই হ’ব পাৰে এক সুন্দৰ বিষয়\nসম্প্ৰতি, গোলকীকৰণৰ বৰ্ধিত হাৰে পৃথিৱীখনক ক্ষুদ্ৰৰ পৰা ক্ষুদ্ৰতৰ কৰি আনিছে। এয়া সম্ভৱ হৈছে একমাত্ৰ উন্নত যোগাযোগ ব্যৱস্থাৰ ফলত। কাৰিকৰী দিশৰ এনে জয়জয় ময়ময় দিনত কেৱল আঞ্চলিক জ্ঞানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি থাকিলে সাম্প্ৰতিক পৰিস্থিতিৰ সৈতে খাপ খাই চলাটোৱেই দূৰুহ হৈ পৰিব। প্ৰতিটো খোজতেই মানুহ প্ৰতিযোগিতাত নামিবলগীয়া হৈছে। সেইহেতুকে নিজকে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ জ্ঞানেৰে সমৃদ্ধ কৰি ৰখাটো অতিকৈ প্ৰয়োজনীয় বুলি বিবেচিত হৈছে। এই ক্ষেত্ৰত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰি আহিছে একাধিক ভাষাজ্ঞানে।\nপোনপ্ৰথমেই নাম লব লাগিব ইংৰাজী ভাষাৰ। বৰ্তমান সময়ত ন্যূনতম ব্যৱহাৰিক ইংৰাজী নজনা লোক বিভিন্ন সময়ত কেনে শলঠেকত পৰিবলগীয়া হয় সেয়া সহজেই অনুমেয়। ইয়াতকৈ এখোপ ওপৰত আহে বিদেশী ভাষাবোৰ। স্পষ্ট ভাষাত ক’বলৈ গ’লে উন্নত দেশত প্ৰচলিত ভাষাবোৰ, কাৰণ এই দেশবোৰেই সম্প্ৰতি উন্নতিৰ ধ্বজাবাহক। ইংৰাজী যদিও বিদেশৰ ভাষা, ই এতিয়া সৰ্বব্যাপী হৈ পৰিছে আৰু ইয়াক কোনেও বিদেশী ভাষা বুলি নকয়।\nভাৰতবৰ্ষত জনপ্ৰিয় হৈ উঠা বিদেশী ভাষাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম হৈছে জাৰ্মান। ই হৈছে ইউৰোপৰ বহুল প্ৰচলিত আৰু অতিকৈ চহকী সাহিত্যৰ মেটভৰা ভাৰসমৃদ্ধ এক ভাষা। প্ৰায় ২০০ মিলিয়ন মানুহে এই ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে। জাৰ্মানটো আচলতে ইংৰাজসকলে দিয়া নাম। ইয়াৰ প্ৰকৃত নাম হৈছে ডয়চ্ছ্ (DEUTSCH)। সৰ্বাধিক জাৰ্মান ব্যৱহৃত হোৱা দেশকেইখন হৈছে জাৰ্মানী, অষ্ট্ৰিয়া, চুইজাৰলেণ্ড, লিখটেনষ্টাইন, বেলজিয়াম আৰু লাক্সেমবৰ্গ।\nভাৰতবৰ্ষত জাৰ্মান ভাষা শিক্ষাৰ গুৰি ধৰোতা হ’ল গ্যোঠে ইনষ্টিটুট (GOETHE INSTITUT) বা মেক্সম্যুলাৰ ভৱন। দিল্লী, মুম্বাই, কলকাতা, পুণে, চেন্নাই, বাংগালুৰু, তিৰুৱনন্তপুৰম, ৰুৰকেল্লা, জয়পুৰ, কইম্বটুৰ, হায়দৰাবাদ, চণ্ডীগড় আৰু আহমেদাবাদত ইয়াৰ কাৰ্যালয় আছে। এওঁলোকে জাৰ্মান ভাষা-শিক্ষাক ছটা ভাগত বিভক্ত কৰি পাঠ্যক্ৰম (A1, A2, B1, B2, C1, C2) প্ৰস্তুত কৰিছে। ইয়াত ভৰ্তি হ’বলৈ কেৱল মাচুল আদায় দিব লাগে, ইয়াত বয়সৰ কোনো সীমা নাই। পাঠ্যক্ৰমৰ সমাপ্তিত এওঁলোকে প্ৰমাণ-পত্ৰ প্ৰদান কৰে আৰু এই প্ৰমাণ-পত্ৰ সকলোধৰণৰ অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানে গ্ৰহণ কৰে।\nএকেদৰে, ভাৰতৰ বিভিন্ন বিশ্ববিদ্যালয়ত জাৰ্মান ভাষাৰ স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম আছে। ইয়াৰ বাবে উচ্চতৰ মাধ্যমিক উত্তীৰ্ণ আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বাছনি পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱাটো বাঞ্ছনীয় । ইয়াৰ ভিতৰত দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়, বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়, মুম্বাই বিদ্যালয়, জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয় আদিৰ নাম এই ক্ষেত্ৰত উল্লেখযোগ্য। কিছুমান বিশ্ববিদ্যালয়ত বৈকল্পিক বিষয় (OPTIONAL SUBJECT) হিচাপেও জাৰ্মান ভাষাৰ পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়োৱা হৈছে। উদাহৰণস্বৰূপে, অসমৰ তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়।\nইয়াৰোপৰি বিভিন্ন ব্যক্তিগত প্ৰতিষ্ঠানে ডিপ্লমা পাঠ্যক্ৰমত জাৰ্মান ভাষা অন্তৰ্ভুক্ত কৰি পাঠদান কৰি আহিছে। প্ৰাথমিক জাৰ্মান ভাষা-জ্ঞানৰ বাবে এনে পাঠ্যক্ৰম যথেষ্ট । প্ৰাথমিক ভাষা-জ্ঞানৰ ভিতৰত সন্নিবিষ্ট হৈ থাকে নিজৰ পৰিচয় দিয়া বা আনৰ পৰিচয় সোধা, ঠিকনা কোৱা বা দোকানীৰ লগত কথা-বতৰা পতা ইত্যাদি। ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়সমূহেও ষষ্ঠৰপৰা অষ্টম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে পাঠ্যক্ৰমত জাৰ্মান ভাষা অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে জাৰ্মান বা সংস্কৃত যিকোনো এটা ভাষা বৈকল্পিক বিষয় হিচাপে লৈ শিকিব পাৰে।\nএই লেখাৰ লেখিকা দীপশিখা দাস বৰ্তমান ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান, গুৱাহাটীৰ ভাষাবিজ্ঞান বিভাগৰ গৱেষক ছাত্ৰী। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ নতুন দিল্লীৰ জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা জাৰ্মান বিষয়ত স্নাতক আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ভাষাবিজ্ঞান বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰিছে। তেওঁ কিছুদিন গুৱাহাটীৰ বৰঝাৰৰ কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়ত জাৰ্মান বিষয়ত শিক্ষকতাও কৰিছিল। দীপশিখা দাসৰ ঘৰ বৰপেটা জিলাৰ সৰভোগত যদিও তেওঁ বৰ্তমান গুৱাহাটীৰ বাসিন্দা। লেখিকাৰ ই-মেইল: deeps23jnu@gmail.com\nজীৱন গঢ়াৰ দুৱাৰ দশম শ্ৰেণীত কেনেকৈ মুকলি কৰিব লাগে? এটি আলোচনা\nবিশ্বৰ সৰ্বাধিক প্ৰচলিত প্ৰথম ১০ টা ভাষা\nজ্ঞানচ’ৰা প্ৰশ্নোত্তৰ – খণ্ড ২১ 0\nবিশ্বৰ কোনকেইখন দেশৰ সংবিধানৰ প্ৰভাৱ আছে ভাৰতৰ সংবিধানত? 0\nজীৱন গঢ়াৰ দুৱাৰ দশম শ্ৰেণীত কেনেকৈ মুকলি কৰিব লাগে? এটি আলোচনা 0\nজ্ঞানচ’ৰা প্ৰশ্নোত্তৰ – খণ্ড ৯ 0


এক মিনিটৰ গল্প ( বিচিত্ৰ বৰদলৈ ) | Xahitya.Org\nby সাহিত্য ডট অৰ্গ\tApril 17, 20150comments\nঅভ্যাস বোৰ যে আৰু\n‘বহুদিনৰ মুৰত পৰহি অলিক দেখিলো অ’, চাহৰ কাপটো অনিৰুদ্ধৰ হাতত দি সমুখৰ চোফাখনতে বহি লৈ মাতুমাহীয়ে কলে।\n:কত দেখিলা?, অন্যমনস্ক ভাৱেই চাহৰ কাপটোত প্ৰথম চুমুকটো দি অনিৰুদ্ধই সুধিলে।\n:এই যে আমাৰ পিছফালৰ ফিল্ডখন , তালৈ আহিছিল। ৰাতিপুৱাই। ময়ো মৰ্নিং ৱাক কৰিব যাওঁ নহয় সেই ফালেই।\n:তাই আকৌ কিয় আহিছিল ?, অলপ আচৰিত হৈয়েই অনিৰুদ্ধই মাতুমাহীৰ মুখলে চালে।\n:গাড়ী চলাব শিকিব আহিছিল।\nকিছুসময় অনিৰুদ্ধই একো নকলে। লাহে লাহে তাৰ মূৰটো গৰম হৈ আহিল। অলিয়ে গাড়ী চলাব শিকিছে অথচ সি গম নাপায়। দিনৰ দিনটো ডাৰৰ বাতৰি ডাৰে ডাৰে দি থকা, মোবাইলৰ টৰ্চলাইটোও সি জ্বলাব শিকাব লগীয়া ছোৱালী জনীয়ে গাড়ী চলাব শিকিছে অথচ সি খবৰেই নাপায়। তিনিদিন পাচত কাৰোবাৰ পৰাহে খবৰ লব লাগে তাই কি কৰিছে কি কৰা নাই! ইম্মান বেছি হৈছে তাইৰ!\nখং অভিমানত অনিৰুদ্ধৰ নাকৰ পাহি দুটা ফুলি উঠিল।\n: কাৰ লগত আহিছিল তাই ? বাপেকৰ লগত? , গহীন স্বৰত মাহীয়েকক সুধিলে অনিৰুদ্ধই।\n: নহয়, হাজবেণ্ডৰ লগত।\nএক মুহূৰ্তৰ বাবে অনিৰুদ্ধ ফ্ৰীজ হৈ গ’ল।\nধেই , কি যে হ’ব তাৰ! কিয় যে বাৰে বাৰে ভুল হয় তাৰ। অলিৰ লগত সকলো সম্পৰ্ক চিন্ন হোৱা, তাইৰ বিয়া হৈ যোৱা আজি চাৰি মাহেই হ’ল। অথচ কিয় যে এই সাধাৰণ কথাটোৱেই তাৰ মনত নথাকে। বাৰে বাৰে পাহৰি যায়।\nলাহেকৈ কাপ-প্লেটযোৰ হাতত লৈ সি বেচিনৰ ফালে খোজ ললে। পাছফালৰ পৰা মাহীয়েকে চিঞৰি থাকিল ‘চাহ খাই কাপ-প্লেট ধুবলৈ কোনে শিকালে ঐ ! ইমান মৰম নকৰিবি মাহীয়েৰক। মৰমবোৰ অভ্যাসত পৰিণত হ’লে বৰ কষ্ট হয় ঐ পিছত।’\nঅনিৰুদ্ধই বেচিনৰ টেপটো খুলি দিলে।\nআৰু গিৰগিৰাই দুই সোঁতা চকুপানী দুই চকুৰে নামি আহিল।


Home remedies to get rid from indigestion in Durga Puja 2021পূজাৰ সময়ত যদি হৈছে আপোনাৰ বদহজম বা পেটৰ সমস্যা, কি কৰিব ?– News18 assam\nHome » photogallery » health-well-being »Durga Puja 2021: পূজাৰ সময়ত যদি হৈছে আপোনাৰ বদহজম বা পেটৰ সমস্যা, কি কৰিব ? কেনেকৈ ঘৰতে ইয়াৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাব পাৰি জানো আহক...\nDurga Puja 2021: পূজাৰ সময়ত যদি হৈছে আপোনাৰ বদহজম বা পেটৰ সমস্যা, কি কৰিব ? কেনেকৈ ঘৰতে ইয়াৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাব পাৰি জানো আহক...\nDurga Puja 2021: পূজাৰ সময়ত (Durga Puja 2021) খোৱাৰ ক্ষেত্ৰত কিছু পৰিৱৰ্তন হয় ৷ বাহিৰৰ খানা, চাওমিন, বিৰিয়ানী আদি বাহিৰৰ খাদ্যৰ বাবে কেতিয়াবা বদহজমৰ সমস্যা হয়৷ গেছ, বুকু জ্বলা, খজুৱতি, পেটৰ বিষ আদি নানা সমস্যাই দেখা দিব পাৰে।\n| October 12, 2021, 19:28 IST\nপূজাৰ সময়ত (Durga Puja 2021) খোৱাৰ ক্ষেত্ৰত কিছু পৰিৱৰ্তন হয় ৷ বাহিৰৰ খানা, চাওমিন, বিৰিয়ানী আদি বাহিৰৰ খাদ্যৰ বাবে কেতিয়াবা বদহজমৰ সমস্যা হয়৷ গেছ, বুকু জ্বলা, খজুৱতি, পেটৰ বিষ আদি নানা সমস্যাই দেখা দিব পাৰে।\nঅৱশ্যে, ঘৰুৱা প্ৰতিকাৰে সমস্যা সমাধান কৰিব পাৰে। আমাৰ পাকঘৰত বহুতো বস্তু আছে যি পাকস্থলীৰ সমস্যাৰ পৰা সহজে পৰিত্ৰাণ দিব পাৰে।\nজীৱনশৈলী বিশেষজ্ঞ লিউক কৌটিনহোৱে অলপতে তেওঁৰ ইনষ্টাগ্ৰামত এটা ভিডিঅ' শ্বেয়াৰ কৰিছিল য'ত তেওঁ বদহজমৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলৈ এটা পানীয়ৰ ৰেচিপি দিছিল।\nকৌটিনহোৱে এক চামুচ সম্পূৰ্ণ আজৱাইন, জিৰা গুটি আৰু গোৱামুৰি লৈছে জালুকৰ চাৰিটা দানাৰ সৈতে। এইবোৰ এক লিটাৰ পানীত মিহলি কৰি সেইবোৰ উতলাওক। প্ৰায় ৫ ৰ পৰা ৭ মিনিট উতলাৰ পিছত, মিশ্ৰণটো চেকি দিয়ক। এই পানীয়টো প্ৰতিবাৰেই প্ৰায় ২০০ মিলি খাব। ই আপোনাক পেটৰ ক্ৰেম্প, গেছ, বুকুজ্বলা আৰু কোষ্ঠকাঠিন্যৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পোৱাত সহায় কৰিব।\nকিন্তু একে সময়তে, কৌটিনহোৱে লগতে কয় যে এই ঘৰুৱা প্ৰতিকাৰে কেৱল অস্থায়ী সকাহ প্ৰদান কৰে। গেছ, বুকুজ্বলা, পেটৰ বিষকে ধৰি বদহজমৰ সমস্যাৰ পৰা চিৰদিনৰ বাবে পৰিত্ৰাণ পোৱা আৰু সমস্যাটোৰ চিকিৎসা কৰা প্ৰয়োজন।


Reactin in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Reactin ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nReactin ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Reactin Price and Pack Size in Assamese - Reactin ar mulya aaru pakor size\nReactin की जानकारी\nReactin ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Reactin Benefits & Uses in Assamese- Reactin ar laabh aaru byavaharsamuh\nReactin ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Reactin Dosage & How to Take in Assamese - Reactin ar paali aaru xeya kenedore lobo\nReactin ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Reactin Side Effects in Assamese- Reactin ar parshwakriyasamuh\nReactin সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Reactin Related Warnings in Assamese- Reactin xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Reactinৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Reactin with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Reactin ar gurutor kriya-pratikriya\nReactin মতভেদসমূহ- Reactin Contraindications in Assamese- Reactin nishedhsamuh\nReactin ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Reactin in Assamese- Reactin ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Reactin ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Reactin Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Reactin kriya-pratikriya\nReactin ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Reactin Benefits & Uses in Assamese - Reactin ar laabh aaru byavaharsamuh\nReactin তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nReactin ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Reactin Dosage & How to Take in Assamese - Reactin ar paali aaru xeya kenedore lobo\nReactin-ৰ উপাদানসমূহ - Reactin Active Ingredients in Assamese - Reactin-ar upadaansamuh\nReactin ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Reactin Side Effects in Assamese - Reactin ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Reactin ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nReactin সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Reactin Related Warnings in Assamese - Reactin xonkranta xatarkatabanisamuh\nReactin-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাসকলে Reactin লোৱাৰ পূৰ্বে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লোৱা উচিত। আপুনিও যদি সেয়া নকৰে তেন্তে আপোনাৰ দেহত ইয়াৰ গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব।\nReactin-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nReactin ৰ স্তন্যপায়ীসকলৰ ক্ষেত্ৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অতি কম বা নায়েই। গতিকে আপুনি ইয়াক চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনেই গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nবৃক্কত Reactin কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nReactinএ আপোনাৰ বৃক্ক ৰ ক্ষেত্ৰত সুতীব্ৰ প্ৰভাৱ দেখুৱাব পাৰে, গতিকে আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোহোৱাকৈ গ্ৰহণ নকৰিব।।\nযকৃতত Reactin কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nReactin গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত কলিজা ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Reactin ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয়ত Reactinৰ প্ৰভাৱ সুতীব্ৰ হব পাৰে। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোহোৱাকৈ গ্ৰহণ কৰা সুৰক্ষিত নহয়।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Reactinৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Reactin with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Reactin ar gurutor kriya-pratikriya\nReactin তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nReactin মতভেদসমূহ - Reactin Contraindications in Assamese - Reactin nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Reactin লোৱা অনুচিত যাতে -\nReactin ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Reactin in Assamese - Reactin ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Reactin-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, আপনি Reactinৰ প্ৰতি আসক্ত নহয়।\nহয়, Reactin লোৱাৰ পিছত এনে কাৰ্যকলাপ বা কাম কৰা নিৰাপদ যিহেতু ই আপোনাক তন্দ্ৰাচ্ছন্ন নকৰে।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Reactin লওক।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Reactin ব্যৱহৃত নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Reactin ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Reactin Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Reactin kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Reactinৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Reactinৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কোনো তথ্য নাই, এইবিষয়ত গৱেষণাৰ অভাৱৰ হেতু।\nমদ আৰু Reactinৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nমদ আৰু Reactin একেলগে সেৱন কৰাটোৱে আপোনাৰ স্বাস্থ্যত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।\nReactin ৰ অনুকল্প - Substitutes for Reactin in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Reactin লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Reactin ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Reactin সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Reactin ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Reactin সেৱন কৰে?


অষ্টদশ খণ্ড:আম্ৰপালী: বৰ্ণিল দস্তাবেজৰ স্বৰ্ণীল লিপি - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nযুদ্ধবীৰৰ লগত আলোচনা হোৱাও দুমাহ পাৰ হৈ গ’ল। এই দুমাহত আমাৰ কাম কিছু আগবাঢ়িল। স্বপ্নকক্ষিকালৈ অহা পালিনেতা আৰু খণ্ডৰজাসকলৰ পৰা তেওঁলোকৰ মনৰ বুজ ল’বলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ। মনুদেৱৰ প্ৰতি সমৰ্থন থকা কিছু নেতাক আমি যুদ্ধবীৰৰ সপক্ষে সমৰ্থন দিয়াবলৈ সক্ষম হ’লোঁ। কিন্তু ইক্ষ্বাকু দলৰ নেতা কল্কিনাথক কোনোপধ্যেই আমি মূল স্থিতিৰ পৰা লৰচৰ কৰিব নোৱাৰিলোঁ। ৰজা মনুদেৱৰ অন্ধ সমৰ্থক হৈছে নেতা কল্কি নাথ। তেওঁৰ হাতত থকা প্ৰায় এহেজাৰ সমৰ্থন লিচ্ছবিদলৰ নেতা ৰজা মনুদেৱৰ হাতত অৰ্পণ কৰে। আৰু এই এহাজাৰ সমৰ্থনৰ অংকটোকেই আমি মিলাব পৰা নাই।নিশা দুপৰত বন্ধ কক্ষত বহি পৰিলোঁ দুয়োজনী। নিৰ্বাচনলৈ বেছি দিন নাই। এইকেইটা দিনৰ আমাৰ কৰ্মপন্থাই বৈশালীৰ ৰাজনৈতিক জীৱনৰ নিৰ্ণায়ক হ’ব। ভিতৰুৱা খবৰমতে, ৰজা মনুদেৱে নিৰ্বাচনৰ বাবে বিশেষ কাৰ্যপন্থা হাতত লোৱা নাই। এককথাত তেওঁ নিজৰ জয়লাভক লৈ একপ্ৰকাৰ নিচিন্ত হৈ আছে। চৰাইৰ পাখিত কেঁহৰাজ বীজৰ ৰসেৰে প্ৰস্তুত চিঞাহী লগাই পত্ৰ লিখিছোঁ বিভিন্নজনলৈ। গোপনে নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰ চলাইছোঁ যুদ্ধবীৰৰ হৈ। কল্কি নাথক লৈ বিমোৰত পৰিছোঁ।\nপ্ৰভা হাৰ মানি গৈছে, “এই বৃদ্ধই বিচনাৰ পাটিখনৰ বাদে আন একোৱেই বুজি নাপায়। ৰাজনীতি আমাৰ দৰে কোমলাংগী নাৰীৰ নহয় বুলি কথা সলায়।”\n“তেতিয়াহ’লে উপায়?”, মই সুধি পেলাওঁ।\nচিন্তাত পৰোঁ দুয়োজনী। লক্ষ্যৰ ইমান ওচৰলৈ গৈ যদি আমি লক্ষ্য চুব নোৱাৰোঁ, কি হ’ব তেতিয়া? বৈশালীৰ বহুত নেতা-পালিনেতা মোৰ ওপৰত খৰ্গহস্ত হৈ পৰিব। উপৰজা যুদ্ধবীৰৰ ৰাজনৈতিক জীৱন শেষ হৈ যাব। আনহে নালাগে, ৰজা মনুদেৱৰ বিৰোধিতা কৰা মানেই দেশদ্ৰোহিতাৰ অপৰাধ উত্থাপন হোৱা। আৰু দেশদ্ৰোহিতাৰ শাস্তি কি সমগ্ৰ বৈশালীৰ অজানা নহয়। দেশদ্ৰোহিতাৰ শাস্তি মগধৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী আশুতোষে জানে। সামান্য অপৰাধত যেতিয়া বৈশালীৰ পৰা বিতাড়ন কৰা হৈছিল আশুতোষক, তেওঁ গৈ আশ্ৰয় লৈছিল মগধ ৰাজ্যত। মগধৰাজ বিম্বিসাৰৰ বিশ্বাসভাজন হৈ পৰা আশুতোষক পিছলৈ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ বাব দিয়া হৈছিল। কিন্তু সকলোৰে ভাগ্য ইমান সুচল নাথাকে। কিছুমানৰ জীৱন শেষ হয় পোতাশালত, কিছুমানৰ হয়তো চোকা তৰোৱালৰ ঘাপত। আশুতোষৰ সহায়ত বৈশালীৰ তলা-নলা জানি লৈছিল মগধৰাজ বিম্বিসাৰে। বৈশালীক জয় কৰি নিজপুত্ৰ অজাতশত্ৰুক বৈশালীৰাজৰ আসনত অধিষ্ঠিত কৰাই আছিল তেওঁৰ লক্ষ্য। সেই সূত্ৰেই আশুতোষৰ লগত সময়ে সময়ে গভীৰ আলোচনাত বহিছিল এই দুই পিতা-পুত্ৰ। কিন্তু বিম্বিসাৰ গোপন পথেৰে আহি আম্ৰকুঞ্জত উপস্থিত হোৱাৰ পাছতে খেলিমেলি হৈ গৈছিল সকলো হিচাপ-নিকাচ। ক্ষমতা তথা উত্তৰাধিকাৰীৰ অভীস্পা পূৰণ কৰিবলৈ কিদৰে তেওঁ প্ৰেয়সীৰ মাতৃভূমিক আক্ৰমণ কৰে? আম্ৰপালীৰ কাষৰ পৰা আহি নিজভূমিত উপস্থিত হৈও তেওঁ কিছুদিন নীৰৱ হৈ থাকিল। বাহ্যিক দৃষ্টিত স্থিৰ হৈ থাকিলেও চাকনৈয়াৰ দৰে নিম্নমুখী গতি এটাই অভ্যন্তৰৰ কেন্দ্ৰত ক্ৰিয়া কৰি তেওঁক অস্থিৰ কৰি থাকিল। বৰ অসহ্যকৰ অস্থিৰতা সেয়া, অসহ্যকৰ যেন নিম্নমুখিতা। এই অস্থিৰতাত পৰি প্ৰধানমন্ত্ৰী আশুতোষৰ স’তে শতৰঞ্চ খেলত হাৰি থাকিল। হাৰি থাকিল পুত্ৰ অজাতশত্ৰুৰ সৈতে অসিচালনা। পত্নী ক্ষেমাই কান্ধৰ উত্তৰীয়খন জাপি জাপি মগধৰাজৰ গহীন মুখখনলৈ চাই পঠিযায়।\nপ্ৰথমা পত্নী চেলেনাৰ সৈতে পুত্ৰ অজাতশত্ৰু আহি ৰজাৰ ওচৰত উপস্থিত হয়, “মহাৰাজে যদি আজ্ঞা দিয়ে, নিৰ্বাচনৰ সময়টোৱেই বৈশালী আক্ৰমণৰ উপযুক্ত সময় বুলি বিবেচনা কৰিব পৰা যায়।”\nউচপ খাই উঠে বিম্বিসাৰ। বাধা দিয়ে যুৱৰাজক, “নহয় পুত্ৰ, এয়া উপযুক্ত সময় নহয়। নিৰ্বাচনৰ নিমিত্তে এতিয়া বৈশালীৰ চৌপাশে কটকটীয়া পহৰা।”\n“নহয় পিতাই, আমি মগধবাসীক কথা দিয়া আছিল, এতিয়া প্ৰতিশ্ৰুতি পূৰণৰ সময়৷”\nকিছু ৰৈ অজাতশত্ৰুৱে পুনৰ মাত দিয়ে,“কাৰখানাত নতুন নতুন অস্ত্ৰ নিৰ্মাণ হৈ আছে। এতিয়া প্ৰদৰ্শন কৰিব লাগে অস্ত্ৰসমূহ। মই অধৈৰ্য হৈ পৰিছোঁ পিতা। মোক আজ্ঞা কৰক৷”\n“নহয় যুৱৰাজ, ইমান অধীৰ নহ’বা।”, পুত্ৰক বুজনি দিয়ে তেওঁ।\nএইবাৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী আশুতোষে মন্ত্ৰণা দিবলৈ ধৰে ৰজা বিম্বিসাৰক, “ক্ষত্ৰিয় ৰজাৰ প্ৰধান ধৰ্মই হৈছে যুদ্ধ। বুদ্ধৰ অনুগামীসকলে যুদ্ধ ধৰ্ম পৰিহাৰ কৰি ৰাজকাৰ্যলৈ পিঠি দিবলৈ লৈছে। পিছে ৰাজকাৰ্যলৈ পিঠি দিলে ৰাষ্ট্ৰৰ উন্নয়ন ৰৈ যায়৷”\nবুজনি দিছে পত্নী চেলেনাই। পুত্ৰ অজাতশত্ৰু নাচোৰবান্দা, যুদ্ধ লাগে, অতি সোনকালেই লাগে। যুদ্ধ বিচাৰিছিল ৰজা বিম্বিসাৰেও, কিন্তু সেয়া কিছুদিনৰ আগৰ কথা। এতিয়া কথাবোৰ সেই পৰ্যায়ত থকা নাই। এতিয়া বৈশালী মানেই যে আম্ৰপালী! আৰু আম্ৰপালীৰ দেশ তেওঁৰ বাবে শত্ৰুদেশ কিদৰে হ’ব? গম্ভীৰ খোজেৰে তেওঁ প্ৰাংগণৰ পুষ্প উদ্যানত প্ৰৱেশ কৰে। পুত্ৰৰ লগত সামান্য মতবিৰোধ হৈ গ’ল। পত্নী চেলেনাও অসন্তুষ্ট। ৰাজগৃহত গোমা পৰিবেশ।\nপত্নী ক্ষেমা আহি তেওঁৰ কাষত ঠিয় হয়, “হে ৰাজন, ক্ষত্ৰিয় এজনৰ বাবে ৰাজ্য জয়তকৈ উপযুক্ত ধৰ্ম কি হ’ব পাৰে? তাতে আপোনাৰ দৰে শক্তিশালী ৰজা এজনৰ বাবে দেশ আৰু প্ৰজাৰ নিৰাপত্তা সুনিশ্চিততকৈ আন চিন্তা একোৱেই থাকিব নোৱাৰে। আপুনি সিদ্ধাৰ্থমুনিক অনুসৰণ কৰিলে প্ৰজা নিৰাপদ কিদৰে হ’ব? সিদ্ধাৰ্থমুনিৰ জীৱনাদৰ্শ বাস্তৱৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত হয় জানো?”\nপত্নী ক্ষেমাই ভাবি পাইছে যে শাক্যমুনিৰ মতাদৰ্শত অনুপ্ৰাণিত হৈহে তেওঁৰ স্বামীয়ে যুদ্ধৰ বিপক্ষে থিয় দিছে। “নহয়, নহয় ক্ষেমা, এনে কথা নহয়, বৈশালীৰ বাদে আন কোনো ৰাজ্যৰ সৈতে যুদ্ধ কৰিবলৈ প্ৰস্তুত আছোঁ মই৷”\n“বৈশালীৰ লগত কিয় নহয়?” ক’ব নোৱাৰে তেওঁ।\nক্ষেমাৰ ওচৰত খুলি দিব নোৱাৰে নিজক। পত্নী ক্ষেমাই বুজি পায়, কোনোবাখিনিত দুৰ্বোধ্য হৈ উঠিছে কথাবোৰ। ৰজাৰ আচৰণত তেওঁ বিভ্ৰান্ত হৈ পৰিছে। ৰজাই তেওঁৰ পৰা কথা লুকুৱাইছে। এই কথা মনলৈ অহাত তেওঁৰ অহংকাৰ হ্ৰাস পাইছে। যি প্ৰজ্ঞা আৰু ৰূপৰ অহংকাৰেৰে তেওঁ বিম্বিসাৰৰ হৃদয়ৰ কক্ষ অধিকাৰ কৰি আসন লৈ আছিল, সেই অধিকাৰৰ অৱক্ষয় হৈছে। কি কাৰণ? কি কাৰণ? ৰজা বিম্বিসাৰক প্ৰমোদকক্ষলৈ আগবঢ়াই বাহিৰতে ৰৈ থাকিল পত্নী ক্ষেমা। ভিতৰত সুন্দৰী নৰ্তকীৰ মনোৰঞ্জক নৃত্য। চৌষষ্ঠী কলাৰে পাৰ্গত নৃত্যপটিয়সীৰ নৃত্যই যে এতিয়া ধৰি ৰাখিব নোৱাৰে বিম্বিসাৰক, ৰাণী ক্ষেমাই সেই কথা জানি গৈছে। অচঞ্চল খোজেৰে তেওঁ ৰাজউদ্যানৰ ফালে খোজ ল’লে। মনটোৰ দৰেই গোমা আকাশ। গোমা আকাশত ডেউকা মেলি উৰিছে মেঘকন্যাৰ কজলাৰঙী আঁচল । বসন্ত ঋতুৰ আগমনৰ সময়। এই যেন বসন্তৰ প্ৰথমজাক বৰষুণে ধুৱাই পেলাব বিম্বিসাৰনগৰী। চম্পা নদীৰ দুয়োকুল উপচিব। বিবাহৰ পাছৰ মধুৰ দিনৰ কথা সুঁৱৰি থাকিল তেওঁ। এনে এটা দিনতে বিম্বিসাৰে তেওঁক স্বয়ম্বৰত জয়লাভ কৰি গৌৰৱেৰে লৈ আনিছিল ৰাজগৃহলৈ। সেই গৌৰৱ, সেই নিৰাপত্তা সাৱটি লৈও আজি যেন তেওঁক একাকীত্বই গ্ৰাস কৰি আনিছে। বিম্বিসাৰৰ আন পত্নীসকলৰ এনে ভাব নাহেনে? আহে নিশ্চয়। বিম্বিসাৰে যেতিয়া তেওঁক লৈ অন্তেষপুৰত ব্যস্ত থাকে, শয়ন কক্ষত হয়তো একেজন স্বামীৰ বাবে অপেক্ষা কৰি থাকে জ্যেষ্ঠ পত্নী চেলেনাই। গণিকাগমনো কৰে তেওঁৰ ৰাজনে। সেয়া পৌৰুষৰ পৰিচায়ক হিচাপেই ৰাণীসকলে গণ্য কৰি আহিছে। ৰাজকুলৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংগ হিচাপে স্বীকাৰ কৰি লৈছে এই সমূহ ৰীতি। এই সমূহ ৰীতি স্বীকাৰ কৰি ল’লেও আন নাৰীৰ সৈতে স্বামীৰ প্ৰেম তেওঁ স্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰে, কোনোপধ্যেই নোৱাৰে। ঘন আৰণ্যকৰ মাজেৰে তেনে কোনো প্ৰচ্ছায়া আহি তেওঁক উদ্বাউল কৰি গৈছে, বক্ষত টুকুৰিয়াই গভীৰ ব্যথাৰে উদাসীন কৰি পেলাইছে।\n“মহাৰাজ যাত্ৰালৈ সাজু হৈছে। ৰাজমহিষীয়ে বিদায় দিব লাগে”, প্ৰাহ্নু আহি দাসীয়ে খবৰ দিলে তেওঁক।\nউচপ খাই উঠিল তেওঁ। এই যাত্ৰা কোনদিশে? কি নিমিত্তে?\n“মহামাত্য, উত্তৰ দিয়া মোক। মহাৰাজৰ এই যাত্ৰা কি উদ্দেশ্যে?”, শয়নকক্ষৰ পৰা দৌৰি আহি প্ৰধানমন্ত্ৰী আশুতোষক প্ৰশ্নৰে ব্যতিব্যস্ত কৰি পেলাইছে তেওঁ।\n“চিন্তা বৰ্জন কৰক ৰাজমহিষী। যুদ্ধজয়ৰ নিমিত্তেই ৰজাৰ এই যাত্ৰা।“\n“হয়, বৈশালী।” কেৱল যুদ্ধৰ বাবেই বৈশালীলৈ মহাৰাজৰ এই সঘন যাত্ৰা?\nমনটো চেবাই যায় তেওঁৰ। বাতায়নৰ ফাঁকেৰে চাই পঠিয়ায় স্বামী বিম্বিসাৰলৈ। ওৰেটো নিশা ঘোঁৰাৰ শব্দত মোৰো নিদ্ৰা হৰণ হয়। গোমা আকাশখনলৈ চাই পঠিয়াওঁ। তেওঁ অনন্তকালৰ বাবে অহাৰ কথা। সেইটোৱেই প্ৰতিশ্ৰুতি দি গৈছে তেওঁ, সেই প্ৰতিশ্ৰুতিতেই মোৰ সমস্ত আশা। আঁঠুত মূৰ গুজি সেয়া সখী প্ৰভা। তাইৰ চিন্তাত এটাই নাম, সেয়া হৈছে কল্কিনাথ। কল্কিনাথৰ ওপৰত বিতুষ্ট তাই। কল্কিনাথৰ ৰাজনৈতিক অভিপ্ৰায় সলনি কৰিব পৰা নাই তাই।\nহতাশা এটাৰে কৈ উঠিছে সখী প্ৰভাই, “অত ৰাতিৰ দেহদানেৰে যি কাম সহজ বুলি ভাবিছিলোঁ, সেই কাম সহজ হৈ উঠা নাই পালী৷”\n“দেহদানেৰে সকলো কাম সম্ভৱ নহয় প্ৰভা৷”\n“কিন্তু কল্কিনাথৰ যে মোৰ প্ৰতি বিশেষ আকৰ্ষণ আছে, সেয়াওতো মিছা নহয়।”\n“সেই আকৰ্ষণ কেৱল দেহৰহে। মনৰ নহয়।”, মই উত্তৰ দিওঁ নিৰ্বিকাৰ ভংগীত।\nক্ৰোধ জাগ্ৰত হৈছে যেন তাইৰ, “পুৰুষে মনৰ কথা কি বুজি পায়? পুৰুষে নাৰীক কেৱল উপভোগৰ সামগ্ৰী বুলি ভাবে।”\nপ্ৰতিবাদ কৰি উঠিলোঁ মই, “তই শুদ্ধ নহয় প্ৰভা, সকলো পুৰুষে সকলোকে সেইদৰে নাভাবে।”\nসুন্দৰ পুৰুষ এজনৰ অৱয়বটো মনলৈ আহিল, যাৰ সৈতে স্পৰ্শবিহীন এৰাতিৰ অভিজ্ঞতা আছে মোৰ। কৈ দিবলৈ মন গ’ল তাইক, কিদৰে ৰাতিৰ ৰাতিটো ঘোঁৰাৰ খুৰাৰ শব্দ শুনি কাণ উণাই থাকোঁ মই। যোৱা কিমানদিন ধৰি মন্দ্ৰালসা সময়বোৰে মোক আছন্ন কৰি ৰাখিছে, কিদৰে শয়নে সপোনে, উশাহৰ স্তুতিমালাবোৰত তেওঁৰ নাম জপ কৰি আছোঁ মই।\nসখী প্ৰভা আহি মোৰ বাহুযুগল স্পৰ্শ কৰিলে, “কি ভাৱত বিভোৰ হ’লি পালী? কল্কি নাথৰ সমস্যাটোৰ কথা চিন্তা নকৰিবি, শেষ বিন্দুলৈকে যুঁজিম মই।”\nহাঁহিৰ ৰেশ এটা টানি ভাবিলোঁ মই, ক’ত ৰাজনীতিৰ কথা, ক’ত মোৰ হৃদয়ৰ অপ্ৰকাশিত বতৰা।\nআকৌ সুধিলে তাই, “তোৰ সমস্যা মোতকৈও গভীৰ পালী। বৈশালীৰ অৰ্ধেকতকৈ বেছি নেতাৰ সৈতে তই চুক্তিত আবদ্ধ হৈছ, যুদ্ধবীৰৰ দৰে উপৰজাৰ ৰাজনৈতিক উত্থানৰ দায়িত্ব লৈছ, সূচাগ্ৰ অমিলতে যে সকলো নিঃশেষ হৈ যাব, সেই উমান পায়ো তই কিদৰে ইমান শান্ত হৈ থাকিব পাৰিছ?”\nগভীৰ নিশ্বাস এৰি তাইক আশ্বস্ত কৰিলোঁ, “সময়ৰ ওপৰত মোৰ আস্থা বৰ বেছি প্ৰভা। এইবাৰ মোৰ অন্তৰাত্মাই ৰজা মনুদেৱৰ ওপৰত প্ৰতিশোধ ল’বলৈ অনুমতি দিছে, মই অন্তৰাত্মাৰ বাণী শুনিছোঁ। তাৰ বাদে প্ৰাপ্তি-অপ্ৰাপ্তিৰ কি কথা আছে? প্ৰাপ্তিৰ অংক নাথাকিলে অশান্ত হ’ম কিয়?”\nঠিকেইতো কৈছোঁ মই, প্ৰাপ্তিৰ অংক নাই, মাথোঁ অন্তৰাত্মাৰ দাবী মানি গৈছোঁ। ৰাজনীতিৰ সমান্তৰালভাৱে আৰু এখন যুদ্ধ দুখন চলি আছে অভ্যন্তৰত, সবাৰে অদেখাকৈ। মধুমিহলি উষ্ম জলৰ পাত্ৰ আনি হাতত তুলি দিছে প্ৰভাই, চকু-মুখত সানি দিছে গোলাপৰ পাহিৰে প্ৰস্তুত কৰা নিৰ্মল ৰস, চুলিকোচাত দৈৰ প্ৰলেপ।\n“দিনে দিনে তোৰ ত্বকৰ উজ্জ্বলতা বাঢ়িছে, চিন্তা আৰু নিদ্ৰাহীনতাই তোৰ সৌন্দৰ্য ম্লান কৰিব পৰা নাই। ত্ৰৌঞ্চৰ ৰাজকুমাৰ বাউল নহ’ব কিয়?”, প্ৰভাই মোৰ মুখলৈ চাই খিলখিলাই উঠিছে।\n“ছিঃ প্ৰভা, দেহৰ সৌন্দৰ্যৰ বাবে যদি কোনোবা বাউল হয়, সেই দেহ জহি খহি যাওক,” ডবিয়াই উঠিছোঁ মই ঈষৎভাৱে।\n“দেহৰ সৌন্দৰ্যৰ বাদে মনৰ সৌন্দৰ্যৰ কথা পুৰুষে বুজি পায়নে?”, প্ৰভাৰ কণ্ঠত আশ্বৰ্য।\n“প্ৰেমিকে পায় বুজি”, লাহেকৈ উত্তৰ দিলোঁ।\n“তেনে প্ৰেমিক কিন্তু ইমান সুলভ নহয়”, প্ৰভাই প্ৰত্যুত্তৰ দিছে।\n“প্ৰেমেই বা কিদৰে সুলভ!”, মিচিকিয়া হাঁহি এটাৰে মোখনি মাৰিলোঁ মই।\nস্নানাগাৰৰ জলভৰ্তি চৌব্বাচ্চাত অলসভাৱে পৰি থাকিলোঁ। বিভাৱৰী ক্ষণবোৰতো চকুৰ পৰ্দাত স্পষ্টভাৱে জিলিকি থাকে সেই অৱয়ব, পৰম আকাংক্ষাৰ, সাত জনমৰ পূৰ্বৰ চিনাকী যেন সেই অৱয়ব। কি নাম আছিল তেওঁৰ?\nকি কৈ গৈছিল তেওঁ, “দেৱীৰ সাহস, দেৱীৰ বিক্ৰম তেওঁ।”\nঠিক ঠিক। সেই সাহসতেই মই শান্ত হৈ আছোঁ, সেই বিক্ৰমেই মোক জিলিকাই ৰাখিছে। প্ৰভাৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ পাই গ’লোঁ মই।\nদাসী আহি খবৰ দিছে, “প্ৰৱেশদ্বাৰত বিক্ৰমসেনৰ অপেক্ষা। দেৱীলৈ বাৰ্তা পঠিয়াইছে।”\nসঁচানে? সপোন নেকি? চিকুটি চাইছোঁ মই।\nমোৰ হৈ প্ৰভাই উত্তৰ দিছে, “জিৰণিঘৰত বিশ্ৰাম লবলৈ দিয়া তেওঁক। বহিঃৰাজ্যৰ বণিক তেওঁ, শীতল জলৰ ব্যৱস্থা কৰা।”\nমই প্ৰভালৈ চাইছোঁ, কিদৰে মোৰ সকলো অনুভূতি বুজি পাই যায় তাই, আইৰ মমতাৰে কিদৰে সামৰি ল’ব পাৰে মই নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব নোৱৰা আবেগবোৰ। সুন্দৰ কিংখাপৰ বস্ত্ৰেৰে মোক সজাই তুলিলে তাই। কেশবিন্যাসত গুজি দিলে শুভ্ৰ তগৰ দুপাহি। কৰ্ণত নীলকান্ত মণিৰ কুন্তল। কপালৰ ঢৌ খেলোৱা অলকা দুডালৰ স’তে সেওতাৰ মাজেৰে প্ৰলম্বিত হৈ দুলি থাকিল স্বৰ্ণখচিত অলংকাৰ। দাপোণত মুখ চাই লজ্জা অনুভৱ কৰিলোঁ, কাষতে যেন এটা প্ৰতিবিম্ব ভাঁহি আহিব খোজে বিস্তীৰ্ণ বক্ষপ্ৰদেশৰ অধিকাৰী এক বীৰ্যবান পুৰুষৰ কল্পকায়া। সেই পুৰুষ আহি মোৰ বিশ্ৰামঘৰত অপেক্ষা কৰি থকা অৱস্থাত এতিয়া মোৰ পদযুগলে গতি হেৰুৱায়। নিৰ্ভীক, সাহসী আম্ৰপালীজনীৰ অধৰযুগল বিৰিণাগছৰ লাহি পত্ৰ এখিলাৰ দৰে কঁপি উঠে। নিৰাপত্তাৰক্ষী দুজনৰ সৈতে বিশ্ৰামঘৰলৈ মোক আগবঢ়াই নিয়ে প্ৰভাই। আত্মাৰ সৌন্দৰ্যৰে ভাস্বত হৈ উঠে যেন মোৰ মুখমণ্ডল।\n“দেৱী”, ৰাজকীয় কণ্ঠেৰে সম্বোধন কৰে তেওঁ।\nএই সম্বোধনতে বিগলিত হৈ যাওঁ মমৰ দৰে।\n“ৰৈ দিয়া বিক্ৰম, আৰু একো নক’বা”, কৈ পেলাওঁ নিজৰ মনৰ মাজত।\nওঁষ্ঠভেদি কণ্ঠ নোলায় মোৰ। বিমূৰ্ত হৈ উঠা ক্ষণবোৰ উপভোগ কৰে যেন তেওঁ, মোৰ মুখৰ পৰা শব্দ উলিয়াবলৈকে কৈ উঠে বিক্ৰমে, “মোৰ উপস্থিতি দেৱীৰ কাম্য নাছিল যেন পাওঁ।”\nকি কয় তেওঁ? মোৰ শান্ত চেহেৰা সৰকি অভিমানেৰে ওপচি পৰে অক্ষিযুগল।\nথোকাথুকিকৈ মাত দিওঁ, “হে প্ৰিয় পুৰুষ, মোক ক্ষমা কৰা। মই ব্যৰ্থ হৈছোঁ মোৰ মনৰ বহিঃপ্ৰকাশত। মোৰ মন আৰু আত্মাই মোৰ দেহক সহযোগ কৰা নাই। আত্মা যিমানেই উথলি উঠিছে, দেহটো সিমানেই কুঞ্চিত হৈ গৈছে। মোক সামৰি লোৱা বিক্ৰম, মোক মোৰ পৰা দূৰলৈ লৈ যোৱা।”\nপৰম আকুলতাৰে আকোঁৱালি লয় তেওঁ।\n“দেৱীয়ে নিশ্চয় নাজানে, হাজাৰ মাইল অতিক্ৰমি, হাজাৰজনৰ বাধা নেওচি মই কেৱল তেওঁৰ বাবেই দৌৰি আহিছোঁ।”\n“আৰু দেৱীৰ প্ৰিয়পুৰুষে হয়তো নাজানে, অহা-যোৱাৰ পৰিক্ৰমাটো কেৱল তেওঁৰ বাবেহে। অনন্তকালৰ সূত্ৰ পাহৰি হাজাৰ আলোকবৰ্ষ ৰৈ গৈছে দেৱীৰ বাবে। দেৱী স্থিৰ, দেৱী প্ৰতিশ্ৰুতিৰ মোহত আবদ্ধ।”\n“প্ৰতিশ্ৰুতি!” কি প্ৰতিশ্ৰুতি দি গৈছিল তেওঁ? কিহৰ মোহত আবদ্ধ হ’ল দেৱী? প্ৰেমক প্ৰতিশ্ৰুতিৰে বান্ধিব বিচাৰেনে দেৱীয়ে? বিক্ৰমসেনৰূপী বিম্বিসাৰৰ মনলৈ আহে সেই কঠিন প্ৰশ্ন, যিটো সুধিম বুলিয়েই তেওঁ ৰাজ্য আৰু প্ৰজা এৰি দৌৰি আহিছে ইয়ালৈ।\n“প্ৰতীক্ষাৰতা নাৰীৰ চকুৰ দৃষ্টি দেখিছানে বিক্ৰম? যি দৃষ্টি বিয়পি থাকে দিগবলয়ৰ সিপাৰলৈ, সেই দৃষ্টিয়ে হাজাৰ মাইল দূৰত্বত থকা প্ৰেমিকক বন্দী নকৰিবই বা কিয়?”, মোৰ অস্ফূট স্বৰত নিগৰি উঠে শব্দবোৰ।\nদুৱাৰত টোকৰ পৰে। আলিংগন এৰি স্বাভাৱিক হওঁ দুয়ো। প্ৰভাৰ নিৰ্দেশত দাসীসকলে খাদ্যৰ পাত্ৰ আনি আমাৰ সন্মুখত ৰাখে।\nকথা সলায় বিক্ৰমসেনে, “ৰজা মনুদেৱৰ ৰাজকাৰ্যত সুখী নে বৈশালীগণ? শুনা যায় বৈশালীগণ অসন্তুষ্ট হৈছে তেওঁৰ শাসনকালত। সুৰাৰ বাদে আন একো ধৰ্ম নাই এই ৰজাৰ।”\n“তথাপি বৈশালীগণে বিকল্প নিবিচাৰে, সুৰামত্ত ৰজাৰ অধীনত থাকিয়েই যেন সুখী তেওঁলোক।”, প্ৰভাই উত্তৰ দিয়ে।\n“এটা কথা কওঁ দেৱীসকল?” বিক্ৰমে ইফালে সিফালে চায়।\nদাসীসকলক বাহিৰলৈ যাবলৈ নিৰ্দেশ দি চকুৰে সন্মতি দিওঁ তেওঁক।\nধীৰ স্বৰেৰে কয় তেওঁ, “কল্কি নাথ থকালৈকে তোমালোকৰ উদ্দেশ্য পূৰণ নহয়। তাক আঁতৰাব লাগিব৷”\n“কি! আঁতৰাব লাগিব? কিদৰে সম্ভৱ সেয়া?”, দুয়োজনীয়ে একেলগে চিঞৰি উঠো।\nউত্তৰত তেওঁ একো নক’লে। তাৰ পিছত মৌন হৈ আহাৰ গ্ৰহণ কৰিলোঁ দুয়ো। মাজে মাজে প্ৰভাই যোগাৰ দি থাকিল। মাজে মাজে অন্যমনস্ক হৈ গ’ল তাই। তাইৰ অন্যমনস্কতা দেখি ময়ো চিন্তিত হ’লোঁ। ৰাজনৈতিক মেৰপাশত বেয়াকৈ সোমাই গ’লোঁ দুয়োজনী। এতিয়া ওভতিবৰো উপায় নাই, সন্মুখৰ পথচোৱাও বেচ কন্টকময়। প্ৰত্যাহবানৰ প্ৰান্তৰ এখন বাচি লৈ যুদ্ধৰ বাবে সাজু হোৱাই কাম্য, বুজি উঠিলোঁ মই।


মুক্তি মঙ্গল ভটিমা Class 10 দশম শ্ৰেণী প্ৰশ্নৰ উত্তৰ\nমুক্তি মঙ্গল ভটিমা Class 10\nমুক্তি মঙ্গল ভটিমা\nবিষয় (Subject) অসমীয়া (Assamese)\nপাঠৰ নাম মুক্তি মঙ্গল ভটিমা\nঅধ্যায় (Chapter) অধ্যায় ১২\nঅর্থ লিখা :\nউতপাতক→নিমূলকাৰী | তৰণে→পাৰ হ’বলৈ। উতপাড়ে→উঘালে | দেৱ→দেৱতা। পূৰিয়ে→পূর্ণ কৰি। শপচ→ব্যাধ, চাণ্ডাল, চিকাৰী। কয়লি→কৰিলে। লেল→ললে। হােৱে →হয়। লােই→লােক। পাতক→পাপ উচৰি→উচ্চাৰণ কৰি। মােড়ল→মােহাৰিলে।\nপ্রঃ ১। চমুকৈ উত্তৰ দিয়াঃ\n(ক) শ্ৰীৰাম ৰাইৰ প্রকৃত নাম কি?\nউঃ শ্ৰীৰাম ৰাইৰ প্রকৃত নাম জগতানন্দ।\n(খ) দৈৱকী উদৰে উদয় যােহি দেৱা’ ইয়াত ‘যােহি দেৱা বুলি কাক কৈছে?\nউ : ইয়াত যযাহি দেৱা বুলি শ্রীকৃষ্ণক কৈছে।\n(গ) কিংসক ধ্বংসল প্রাণ- কংসৰ প্রাণ কোনে ধ্বংস কৰিলে?\nউ : কংসৰ প্ৰাণ শ্রীকৃষ্ণই ধ্বংস কৰিলে।\n(ঘ) শঙ্খচূড়ক কোনে বধ কৰিছিল ?\nউঃ শঙ্খচূড়ক শ্রীকৃষ্ণই বধ কৰিছিল।\n(ঙ) দেৱতাৰ ভিতৰত কাক শ্রেষ্ঠ বুলিছে?\nউঃ দেৱতাৰ ভিতৰত শ্ৰীকৃষ্ণক শ্রেষ্ঠ বুলিছে।\n(চ) ভটিমাটি কোনখন নাটৰ অন্তৰ্গত?\nউঃ মুক্তিমঙ্গল ভটিমাটি কালিয়দমন নাটৰ অন্তৰ্গত।\n(ছ) মুক্তি মঙ্গল ভটিমা কি? মুক্তিমঙ্গল ভটিমা কোনে পাঠ কৰে?\nউ : মুক্তি মঙ্গল ভটিমা হৈছে অঙ্কীয়া নাটৰ এটা বিশেষ অংগ। মুক্তি মংগল ভটিমা নাটকৰ প্ৰধান চৰিত্ৰ সূত্ৰধাৰে পাঠ কৰে।\nপ্রঃ ২। ভটিমাটিত উল্লেখ থকা অনুসৰি কৃষ্ণই বধ কৰা অসুৰ পাঁচজনৰ নাম লিখা।\nউঃ কৃষ্ণই বধ কৰা অসুৰ পাঁচজনৰ নাম হল-\n(১) অঘ বা অঘাসুৰ (২) বক (3) ধেনুক (৪) কেশী (৫) শঙ্খচূড়।\nপ্রঃ ৩। ভটিমা কাক বােলে? ই কেইপ্রকাৰৰ ?\nউ : ভটিমা এক শ্ৰেণীৰ প্রশস্তি বা স্তুতিমূলক গীত। ভটিমা চাৰি প্ৰকাৰৰ। (ক) দেৱ ভটিমা (খ) ৰাজ ভটিমা (গ) অগৰু ভটিমা (ঘ) নাট ভটিমা।\nপ্রঃ ৪। অংকীয়া নাটত কিমানটা ভটিমা থাকে?\nউ : অংকীয়া নাটত তিনিটা নাটকীয় ভটিমা থাকে। আৰম্ভণিতে নান্দীৰ দৰে মংগলাচৰণমূলক ভটিমা থাকে। এই প্ৰকাৰৰ ভটিমাই নাটকত প্ৰভাৱনাৰ কাম কৰে। দ্বিতীয়তে নাটৰ নায়ক-নায়িকাৰ ৰূপ গুণ প্রকাশক ভটিমা থাকে। তৃতীয়তে নাটৰ শেষত মুক্তি মংগল ভটিমা পৰিৱেশন কৰা হয়।\nপ্র : ৫। সােহি জগত গুৰু তেৰি সততে কৰু মুকুতি মংগল বিধান- জগত গুৰু বুলি কাক কৈছে? জগত গুৰু জনাৰ গুণানুকীর্তন ভটিমাটিত কেনেদৰে কৰা হৈছে তােমাৰ কথাৰে লিখা।\nউ : জগত গুৰু বুলি শ্রীকৃষ্ণক কোৱা হৈছে। দৈৱকীৰ গৰ্ভত জন্ম হােৱা শ্ৰীকৃষ্ণক তেওঁৰ লগত নাৰাখি যশােদাৰ ওচৰলৈ পঠিয়াই দিয়াত তাতে শ্রীকৃষ্ণ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। যশােদাক সকলােৱে জন্ম দিয়া মাক বুলিয়ে ভাৱে। শ্রীকৃষ্ণই বৃন্দাবনত গােপ বালক সকলৰ লগত গৰু চৰাই ছিল, খেল ধেমালি\nকৰিছিল। বৃন্দাবনখন নিৰাপদে থকাৰ বাবে শ্রীকৃষ্ণই অসুৰ বিলাকক বধ কৰিছিল। যেনে অঘ, বক, ধেনুক আদি আনকি নিজৰ মােমায়েক কংস বজাকো শ্রীকৃষ্ণই বধ কৰাত শান্তি বিৰাজ কৰিছিল। শ্রীকৃষ্ণ থকাৰ বাবে বৃন্দাবনত সকলােৱে নিৰাপদে, আনন্দমনে ফু ৰিব পাৰিছিল। কিয়নাে কৃষ্ণই দুষ্টক দমন আৰু শান্ত পালন কৰিছিল। এইজনা জগতৰ গুৰু, যিজনৰ কৃপাতে এই বিশ্বব্রহ্মাণ্ড খন চলি আছে। তে ওঁৰ চৰণত শৰণ লােৱাসকলে মুক্তি লাভ কৰিব পাৰে। শ্রীকৃষ্ণই যমুনা নদীত ব্রজধামৰ জীয়াৰী বােৱাৰীসকলৰ লগ লাগি আনন্দেৰে খেলিছিল, সেই মূহুৰ্তত যদি শত্রুৱৈ বিঘিনি ঘটায় তেনে অসুৰক শংখছু নিচিনা বধ কৰি মংগল সাধন কৰে। ব্রজধামৰ যিমানবােৰ অপায় অমঙ্গল আছে সেই সকলােবােৰ শ্ৰীকৃষ্ণই নােহাৱা কৰিলে। সেয়েহে শ্ৰীকৃষ্ণৰ মাহাত্মৰ কথা জানি ব্রজবাসীয়ে শ্রীকৃষ্ণক স্মৰণ কৰিছিল। গীতটোত সেইজনা জগত গুৰুৰূপে শ্রীকৃষ্ণক গুণানুকীৰ্তন কৰি ভক্তৰ মঙ্গল কামনা কৰা হৈছে।\nSee also ভাৰতীয় সংস্কৃতি Class 10 প্ৰশ্ন উত্তৰ দশম শ্ৰেণী অসমীয়া\nপ্রঃ ৬। ব্যাখ্যা কৰা\nদৈৱকী উদৰে উদয় যােহি দেৱা\nকয়লি ভকতক ত্রাণ।\nঅঘবক ধেনুক কেশী সবংশক\nকংসক ধ্বংসল প্রাণ৷\nঅঘাসুৰ কোন? তেওঁ কি ৰূপ ধাৰণ কৰি কৃষ্ণক মাৰিবলৈ আহিছিল? তেওঁক কোনে, কেনেকৈ হত্যা কৰিলে?\nউ : উক্ত কথাফাকি আমাৰ পাঠ্যপুথি সাহিত্য সুবাসৰ অর্ন্তগত কালিয়দমন’ নাটৰ অন্তৰ্গত মুক্তিমঙ্গল ভটিমাৰ পৰা অনা হৈছে। কথাফাকিৰ দ্বাৰা জগতগুৰু শ্ৰীকৃষ্ণই অপৰিসীম ঐশ্বৰিক লীলাৰ দ্বাৰা অসুৰবােৰক বধ কৰাৰ কথা প্রকাশ পাইছে।\nদৈৱকীৰ গৰ্ভত মানৱ ৰূপত জন্ম হােৱা শ্ৰীকৃষ্ণই হৈছে সমস্ত জগতৰ তাণকর্তা। জগতৰ অপায়-অমঙ্গল তেৱেই নাশ কৰিছে। ঐশ্বৰিক শক্তিৰ দ্বাৰা জগতক শ্রীকৃষ্ণই অশুভ শক্তিবােক সম্পূর্ণরূপে দমন কৰিছে। সেই সময়ত অসুৰবােৰে বৃন্দাবন ধ্বংসৰ চেষ্টা কৰে যদিও কৃষ্ণৰ ঐশ্বৰিক\nশক্তিৰ ফলত সফল হ’ব নাৱাৰিলে। অঘাসুৰে অজগৰৰ ৰূপ লৈ কৃষক বধ কৰিবলৈ লওঁতে কৃষ্ণই অঘাসুৰৰ পেটত সােমাই অঘাসুৰক বধ কৰে। বক নামৰ অসুৰটোৱে এটা ডাঙৰ বগলীৰ ৰূপ লােৱাত কৃষ্ণই বকাসুৰকো আনায়াসে বধ কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰি কংসই ধেনুক, কেশী আদি অসুৰক শ্রীকৃষ্ণক বধ কৰিবলৈ পঠিয়াইছিল যদিও নিজৰ ঐশ্বৰিক শক্তিৰে সকলােকে অনায়াসে বধ কৰিছিল।\nশুন সৱ লােই বচনক মােই\nসৰ তেজি ভজ হৰি পাৱ।\nওহি ভৱ দুর্গম সাগৰ তৰণে।\nকৃষ্ণ পাদ পল্লৱ নাৱ।।\nউঃ উক্ত কথাফাকি আমাৰ পাঠ্যপুথি সাহিত্য সুবাসৰ অর্ন্তগত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ “মুক্তি মঙ্গল ভটিমা”ৰ পৰা তুলি অনা হৈছে। সকলাে লােকে সংসাৰৰ মায়া মােহ ত্যাগ কৰি একমাত্র শ্রীকৃষ্ণক প্রার্থনা কৰিহে যে মুক্তি লাভ কৰিব পাৰে ইয়াত তাকে বুজাইছে। শ্রীকৃষ্ণই ভকতসকলৰ গুৰু। ভক্তই ভগৱান। ভগৱান অবিহনে ভকত সকল অসাৰ। শ্রীকৃ ষই ভকতসকলক অমৃত পান কৰি প্রাণ দিয়াই ছিল। ভকতসকলে কালিন্দি হ্রদৰ পানী খাই অজ্ঞান হৈ পৰিছিল, একমাত্র শ্রীকৃষ্ণই তেওঁলােকক জীৱন দান দিছিল। শ্ৰীকৃষ্ণৰ মহিমা অপাৰ যাক কৈ শেষ কৰিব নােৱাৰি। এই সংসাৰৰ পৰা মুক্তি পাবলৈ হ’লে একমাত্র তেওঁৱেই সাৰথি তেওঁৰ নাম লৈয়ে এই সংসাৰৰ পৰা মুক্তি লাভ কৰিব লাগিব।\nমুক্তি মংগল ভটিমা কবিতাৰ মূল ভাব লিখা\nমূলভাব : শ্ৰীকৃষ্ণৰ মহিমা বর্ণন আৰু তেওঁৰ চৰণত শৰণ লৈ মুক্তি মংগলৰ বিধানেই কবিতাটোৰ মূলভাব। ভক্তপ্রাণ কবি মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে ভগৱান শ্রীকৃষ্ণই দৈৱকীৰ গৰ্ভত জন্ম লৈ বিভিন্ন দুষ্ট-দান, অসুৰক নিধন কৰি ভকতসকলক উদ্ধাৰ কৰালৈকে কৃষ্ণৰ শিশুলীলাৰ বর্ণনা কৰি ভগৱান শ্রীকৃষ্ণৰ সর্বশ্রেষ্ঠতা প্রতিপন্ন কৰাৰ মাজেদি ভক্তপ্ৰাণ ৰাইজক প্রকৃত ভক্তিতত্বৰ জ্ঞান দিছে। ভগৱান পৰমেশ্বৰ নিগুণ-নিৰাকাৰ। কিন্তু জগতত পাপ আৰু পাপীৰ মাত্রা অত্যধিক বৃদ্ধি হ’লে সেই পাপ আৰু পাপীৰ নিবাৰণৰ বাবে তেওঁ সগুণ সাকাৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি নিজৰলীলা দেখুৱাই দুষ্টক দমন আৰু শাক পালন কৰে। কৃষ্ণ উগৱান পৰমেশ্বৰৰে এনে এক সাকাৰ ৰূপ।\nভক্তপ্রাণ কবিয়ে কৃষৰ শিশুলীলাৰ বৰ্ণনা দি কৈছে যে কৃষ্ণই দৈৱকীৰ গৰ্ভত জন্ম লভি অঘাসুৰ, বকাসুৰ, কেশী, অৰিষ্ট, শংখচুড় আদি অসুৰক বধ কৰিছিল। মােমায়েক দুষ্ট কংসক বধ কৰি ভকতসকলক উদ্ধাৰ কৰিছিল। তেৱেঁই বিষধৰ কালি নাগক দমন কৰি ৰমণ দ্বীপলৈ নির্বাসন দিছিল, যেতিয়া কালিনাগৰ বিষে বিষাক্ত কৰি তােলা যমুনা হৃদৰ জল পান কৰি গােপশিশু আৰু গৰু-গাইসমূহ মৃত্যু মুখত পৰিছিল। এইদৰে কৃষ্ণই দুষ্টক দমন কৰি শাস্তক পালন কৰে, সেয়ে কবিয়ে এইজনা জগতগুৰু প্ৰভু ভগৱস্ত শ্ৰীকৃষ্ণৰ চৰণত নিজকে সমর্পণ কৰি সমূহ ৰাইজৰ মুক্তি-মংগল কামনাৰ অৰ্থে প্রার্থনা কৰিছে। যিজনা কৃষই বৃন্দাবনত মহাসুখে বিহাৰ কৰিছিল, যমুনাৰ জলত ৰাতি গােপীসকলৰ লগত জলকেলি কৰিছিল; সেইজনা কৃষ্ণ ভগৱস্তকে কবিয়ে ‘দেৱৰ দেৱ’ বুলি কৈছে।তেঁৱেই পাপক গুৰিৰে পৰা সমুলঞ্চে উভালি পাপীসকলক সকলাে পাপৰ পৰা মুক্ত কৰে। ভক্তসকলৰ জীৱনৰ সকলাে দুখ-দুর্দশা বিমােচন কৰি, তেওঁলােকৰ মুক্তি-মংগলৰ বিধান কৰে। তেওঁৰ নাম শুনিলে নীচ-অধম, ব্যাস চন্দালৰ পৰা ঋষি-মুনিলৈ সকলে একাকাৰ হৈ পৰে। তেওঁ এই বিশ্ব ব্রহ্মাণ্ডৰ সকলােৰে ঊর্ধ্বত, তেওঁৰ বিনে আন একো নাই। তেৱেই পুণ্যক সঞ্চিত কৰি কলিকালৰ পাপসমুহ ধ্বংস কৰে, সেয়ে কবিয়ে সকলাে ত্যাগ কৰি ভক্তিভাৱেৰে প্ৰভু ভগৱন্ত শ্রীকৃৰ চৰণত আত্মসমর্পণ কৰি সকলােকে মুক্তি মংগল বিধানৰ অর্থে প্রার্থনা কৰিবলৈ উপদেশ দিছে।\nলগতে পঢ়ক: বৰগীত\n(ক) দৈৱকী উদৰে উদয় যােহি দেৱা – ইয়াত ‘যােহি দেৱা বুলি কাক কৈছে?\nউঃ। ইয়াত ‘যােহি দেৱা বুলি দৈৱকীনন্দন শ্রীকৃষ্ণৰ কথা কোৱা হৈছে।\n(খ) কংসক ধ্বংসল প্রাণ – কংসৰ প্রাণ কোনে ধ্বংস কৰিলে ?\nউঃ কংসৰ প্ৰাণ শ্রীকৃষ্ণই ধ্বংস কৰিলে।\n(গ) শঙ্খচুড়ক কোনে বধ কৰিছিল?\nউঃ শঙ্খচুড়ক শ্রীকৃষ্ণই বধ কৰিছিল।\n(ঘ) শ্ৰীৰাম ৰাইৰ প্রকৃত নাম কি?\nউঃ দেৱতাৰ ভিতৰত মাধৱক অর্থাৎ শ্রীকৃষ্ণক শ্রেষ্ঠ বুলি কৈছে।\nউঃ ভটিমাটি শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ কালিয় দমন’ নাটৰ অন্তৰ্গত।\n(ছ) মুক্তিমঙ্গল ভটিমা কোনে পাঠ কৰে?\nউঃ সংস্কৃত নাটকত নাটকৰ প্ৰধান চৰিত্ৰই মুক্তি মংগল ভটিমা পাঠ কৰে। আনহাতে, অংকীয়া নাটত সূত্ৰধাৰ আৰু সহযােগীসকলে মুক্তিমংগল ভটিমা পাঠ কৰে\n(জ) ভটিমাটিত উল্লেখ থকা অনুসৰি কৃষ্ণই বধ কৰা অসুৰকেইটাৰ নাম লিখ।\nউঃ ভটিমাটিত উল্লেখ কৰা অনুসৰি কৃষ্ণই বধ কৰা অসুৰকেইটাৰ নাম হ’ল অঘাসুৰ, বকাসুৰ, ধেনুকাসুৰ, কেশী, অৰিষ্টক, শঙ্খচূড় আদি।\nসােহি জগত গুৰু তেৰি সততে কৰু\nমুকুতি মংগল বিধান—\nজগত গুৰু বুলি কাক কৈছে? জগতগুৰু জনাৰ গুণানুকীৰ্তন ভটিমাটিত কেনেদৰে কৰা হৈছে তােমাৰ কথাৰে লিখা।\nউঃ ভটিমাটিত জগত গুৰু বুলি দৈৱকী-নন্দন শ্রীকৃষক কোৱা হৈছে। ভটিমাটিত কবিয়ে জগত গুৰুজনাৰ ঐশ্বৰিক মাহাত্ম্য তথা শক্তিৰ গুণানুকীর্তন কৰি কেনেদৰে শ্ৰীকৃষ্ণই দৈৱকীৰ গৰ্ভত জন্ম লাভ কৰি অতি বলৱান অসুৰ অঘ, বক, ধেনুক, কেশী আদিক সবংশে ধ্বংস কৰিছে তাৰ বৰ্ণনা কৰিছে। শ্রীকৃষ্ণই মােমায়েক কংসক নিধনৰ দ্বাৰা প্ৰজাসকলক অত্যাচাৰৰ পৰা মুক্ত কৰি মথুৰাত শান্তি স্থাপন কৰিছে। অৰিষ্টক আৰু মল্লযােদ্ধা মুষ্টিক মােহাৰি বীৰত্ব প্রদর্শন\nকৰিছে। পাপ আৰু পাপীক সমূলঞ্চে গুৰিৰ পৰা উঘালি পেলাইছে। সেয়ে তেওঁৰ নাম শুনিলে নীচ, চণ্ডাল, ব্যাধ, ঋষি মুনি সকলে একে সমান হৈ পৰে বুলি কবিয়ে শ্ৰীকৃষ্ণৰ গুণগান কৰি নিজৰ কৃষ্ণচুক্তি ব্যক্ত কৰিছে। শেষত সকলােকে লােভ, মােহ, হিংসা ত্যাগ কৰি শ্ৰীকৃষ্ণৰ পদযুগলত শৰণ ল’বলৈ কৈছে।\nব্যাখ্যা কৰা মুক্তি মঙ্গল ভটিমা\n(ক) দৈৱকী উদৰে উদয় যােহি দেৱা\nঅঘৰক ধেনুক কেশী সবংশ\nকংসক ধবংসল ত্রাণ।।\nসংগতি ঃ উদ্ধৃত পদফাকি আমাৰ অসমীয়া পাঠ্যপুথি সাহিত্য সুবাস’ৰ অন্তর্গত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বিৰচিত ‘মুক্তি মংগল’ ভটিমাটোৰ পৰা লােৱা\nপ্রসংগঃ উক্ত পদফাকিৰ জৰিয়তে কবি শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে ভগৱান শ্রীকৃষ্ণই কেনেদৰে দৈৱকীৰ গৰ্ভত জন্মি অঘাসুৰ, বকাসুৰ, ধেনুক, কেশী আৰু কংসক বধ কৰি ভকতক উদ্ধাৰ কৰিছে তাকেই প্রকাশ কৰিছে।\nSee also বৰগীত Class 10 Question Answer দশম শ্ৰেণী পাঠ ১\nব্যাখ্যা ঃ ভগৱান শ্রীকৃষ্ণই পৃথিবীবাসীক পাপ আৰু পাপীসকলৰ কবলৰ। পৰা মুক্ত কৰিবলৈ নৰৰূপে দৈৱকীৰ গৰ্ভত জন্ম লৈছিল। মথুৰাত দুষ্ট কংসৰ দমন উৎপীড়ন বৃদ্ধি হােৱত দৈৱকী গৰ্ভত ভগৱান বিষ্ণুৰ জন্ম হ’ব। বুলি দৈৱবাণী হােৱাৰ পাছত কংসই বাসুদেৱ আৰু দৈৱকীক বন্দী কৰি ৰাখে যদিও শ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্ম হয় আৰু গকুলৰ নন্দ-যশােদাৰ গৃহত শ্রীকৃষ্ণ ডাঙৰ-দীঘল হয়। এই কথা জানিব পাৰি কংসই কৃষক বধিবলৈ অঘাসুদ, বকাসুৰ, ধেনুক কেশী আদি দৈত্যক পঠায়। কিন্তু শিশু শ্রীকৃষ্ণই আটাইকে বধ কৰাৰ পাছত অত্যাচাৰী মােমায়েক কংসকো বধ কৰি কাৰাগাৰৰ পৰা তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃক মুক্ত কৰে আৰু দৈত্য-দানৱৰ অত্যাচাৰৰ পৰা সাধু- সন্ত-ভকতক উদ্ধাৰ কৰি মথুৰাত শান্তি স্থাপন কৰে।\nশুন সব লােই বচনক মই\nসব তেজি ভজ হৰি পাৱ।।\nওহি ভৱ দুর্গম সাগৰ তৰণে\nকৃষ্ণ পাদ পনৰ নাৱ।।\nসংগতিঃ উদ্ধৃত পদ ফাকি আমাৰ অসমীয়া পাঠ্যপুথি সাহিত্য সুবাসৰ অন্তর্গত মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বিৰচিত ‘মুক্তি মংগল’ ভটিমাটোৰ\nপৰা লােৱা হৈছে।\nপ্রসংগ ঃ উক্ত পদফাকিৰ জৰিয়তে কবিয়ে সকলাে ত্যাগ কৰি হৰিৰ নাম ল’লে যে সকল বাধা-বিঘিনি দূৰ হয় তাকেই প্রকাশ কৰিছে।\nব্যাখ্যা ঃ ভগৱান সকলােৰে পৰম বন্ধু। তেওঁ সকলােকে ৰক্ষা কৰে। ভক্তিভাৱেৰে তেওঁৰ নাম ল’লে সকলাে অপায়-অমংগল, বাধা-বিঘিনি দুৰ হয়। সেয়ে সংসাৰৰ লােভ, মােহ, হিংসা, ক্রোধ আদি ত্যাগ কৰি আমি হৰিৰ পদযুগলত শৰণাপন্ন হ’ব লাগে। এনে কৰিলে দুর্গম ঠাই, সাগৰৰ দৰে বিশাল জলৰাশিও পাৰ হ’ব পৰা যায় বুলি কবিয়ে কৈছে।\n(গ) দেৱক উপৰি ৰাজা মাধৱ।\nধৰমৰ উপৰি নাম।\nকৌটি কল্পক পাক নাশক\nডাকি বােলহ ৰাম ৰাম!!\nসংগতি: উদ্ধত পদফাকি আমাৰ অসমীয়া পুথি সাহিত্য সুবাস অন্তর্গত মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বিৰচিত মুক্তি মংগল’ ভটিমাৰ পৰা\nপ্রসংগঃ উক্ত পদফাকিৰ জৰিয়তে কবিয়ে কোটি কোটি পাগ খণ্ডন কৰিবলৈ বামৰ নাম লবলৈ কৈছে।\nব্যাখ্যা : হিন্দু ধর্ম অনুসৰি বিশ্বাস কৰা তেত্রিশ কোটি দেৱতাৰ ভিতৰত কবিয়ে মাধৱ অর্থাৎ শ্রীকৃষ্ণক সর্বশ্রেষ্ঠ বুলি অভিহিত কৰিছে। তেওঁৰ নাম ল’লেই যথেষ্ট। তেওঁৰ নাম সকলাে ধৰ্মৰ ওপৰত। ৰাম ৰাম বুলি তেওঁৰ নাম সুঁৱৰিলে কোটি কোটি পাপ খণ্ডন হয়, দুশ-দুর্দশা আঁতৰ হয়। সেয়ে কবিয়ে জগতৰ পাপৰ পৰা মুক্ত হ’বলৈ ভক্তিভাৱেৰাম নাম ল’বলৈ আহ্বান জনাইছে।\n১। তলত দিয়া শব্দবােৰৰ একোটিকৈ সমার্থক শব্দ লিখা ?\nত্রাণ, শাৰদ, চন্দ্র, মুকুতি, কামিনী, প্রাণ,\n(ক) ত্রাণ – উদ্ধাৰ।\n(খ) শাৰদ – শাৰদীয়\n(গ) চন্দ্র – জোন।\n(ঘ) মুকুতি – মুক্তি/মােক্ষ।\n(ঙ) কামিনী – ৰমণী।\n(চ) প্রাণ। – জীউ\n(ক) মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ কীর্তিস্তম্ভ কি?\nউঃ মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ কীর্তিস্তম্ভ কীর্তন ঘােষা’।


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - फरवरी 22\nলেবীয় পুস্তক 14:1-57\n2. “কুষ্ঠৰোগী লোক জন সুস্থ হোৱাৰ দিনা তেওঁৰ শুচি হোৱা নিয়ম এই; তেওঁক পুৰোহিতৰ ওচৰলৈ অনা হ’ব।\n3. তেতিয়া পুৰোহিতে ছাউনিৰ বাহিৰলৈ ওলাই গৈ সেই কুষ্ঠৰোগী জনৰ কুষ্ঠৰোগ যদি সুস্থ হৈছে, তেনেহলে সেই বিষয়ে তেওঁ লক্ষ্য কৰিব।\n4. তেতিয়া পুৰোহিতে সেই শুচি কৰিব লগা লোকজনৰ কাৰণে দুটা জীয়া শুচি চৰাই, এডোখৰ এৰচ কাঠ, অলপ ৰঙা নোম, আৰু একোচা এচোব বন, এই সকলোকে লবলৈ আজ্ঞা দিব।\n5. আৰু পুৰোহিত জনে তেওঁক মাটিৰ পাত্ৰত থোৱা নিৰ্মল পানীৰ ওপৰত সেই দুটা চৰাইৰ এটাক কাটিবলৈ আজ্ঞা কৰিব।\n6. তাৰ পাছত তেওঁ জীয়া চৰাইটো, এৰচ কাঠডোখৰ আৰু এচোব বন কোচা, এই সকলোকে লৈ সেই নিৰ্মল পানীৰ ওপৰত কটা চৰাইটোৰ তেজত জীয়া চৰাইটোৰে সৈতে জুবুৰিয়াই দিব।\n7. তেতিয়া কুষ্ঠ ৰোগৰ পৰা শুচি হ’বলগীয়া লোক জনৰ ওপৰত সাতবাৰ এই পানী ছটিয়াব, আৰু তেওঁক শুচি বুলি ঘোষণা কৰিব। তাৰ পাছত পুৰোহিত জনে জীয়া চৰাইটো মুকলি পথাৰত উৰুৱাই দিব।\n8. আৰু সেই শুচি হ’বলগীয়া লোক জনে নিজ বস্ত্ৰ ধুই, চুলি দাড়ি আদি গাৰ আটাই নোম খুৰাই পানীত গা ধুব আৰু তাৰ পাছত তেওঁ শুচি হ’ব। এই বোৰ কৰাৰ পাছত তেওঁ ছাউনিত সোমাব, কিন্তু তেওঁ সাত দিন নিজ তম্বুৰ বাহিৰত থাকিব লাগিব।\n9. পাছত সপ্তম দিনা তেওঁ নিজ মূৰৰ চুলি, দাড়ি, চেলাউৰি আদি গোটেই গাৰ নোম খুৰাব, আৰু নিজ বস্ত্ৰ ধুই, নিজেও পানীত গা ধুব; তেতিয়া তেওঁ শুচি হ’ব।\n10. অষ্টম দিনা তেওঁ দুটা নঘূণ মতা মেৰ-ছাগ পোৱালি, এজনী এবছৰীয়া নিঘূণ চেঁউৰী মেৰ-ছাগ পোৱালি, ভক্ষ্য নৈবেদ্যৰ অৰ্থে তেল মিহলোৱা আটা গুড়ি ঐফাৰ দহ ভাগৰ তিনিভাগ, আৰু এক “লোগ ” তেল ল’ব।\n11. তাৰ পাছত শুচি কৰোঁতা পুৰোহিত জনে, সেই শুচি হ’বলগীয়া লোক জনক আৰু সেই বস্তুবোৰ লৈ সাক্ষাৎ কৰা তম্বুৰ দুৱাৰৰ ওচৰত যিহোৱাৰ সন্মুখত ৰাখিব।\n12. পাছত পুৰোহিত জনে সেই মেৰ-ছাগ পোৱালি দুটাৰ এটা পোৱালি, সেই এক “লোগ” তেলেৰে সৈতে দোষাৰ্থক বলি স্বৰূপে উৎসৰ্গ কৰিব, আৰু দোলনীয় নৈবেদ্যৰ অৰ্থে সেইবোৰ যিহোৱাৰ সন্মুখত তুলি দিব।\n13. আৰু যি ঠাইত পাপাৰ্থক বলি আৰু হোম-বলি কটা যায়, পবিত্ৰ স্থানৰ সেই ঠাইতে সেই মেৰ-ছাগৰ পোৱালিটো কাটিব লাগিব, কিয়নো সেই দোষাৰ্থক বলি পুৰোহিতৰ ভাগ, আৰু সেয়ে অতি পবিত্ৰ।\n14. পুৰোহিতে সেই দোষাৰ্থক বলিৰ কিছু তেজ লৈ, সেই শুচি হবলগীয়া মানুহটোৰ সোঁ কাণৰ মুৰত, সোঁ হাতৰ বুঢ়া আঙুলিত আৰু সোঁ ভৰিৰ বুঢ়া আঙুলিত লগাই দিব।\n15. তাৰ পাছত পুৰোহিতে সেই “লোগ” তেলৰ কিছু লৈ নিজৰ বাওঁহাতৰ তলুৱাত ঢালিব;\n16. আৰু সেই বাওঁ হাতৰ তলুৱাত থকা তেলত নিজ সোঁহাতৰ আঙুলি জুবুৰিয়াই, আঙুলিৰে সেই তেলৰ পৰা অলপ অলপকৈ যিহোৱাৰ সন্মুখত সাতবাৰ ছটিয়াব।\n17. পুৰোহিতে নিজৰ হাতৰ তলুৱাত থকা অৱশিষ্ট তেলৰ কিছু লৈ, শুচি হ’বলগীয়া লোক জনৰ সোঁ কাণৰ মূৰত, সোঁ হাতৰ বুঢ়া আঙুলিত আৰু সোঁ ভৰিৰ বুঢ়া আঙুলিত পুৰ্বে দিয়া দোষাৰ্থক বলিৰ তেজৰ ওপৰত লগাই দিব।\n18. পুৰোহিতে নিজৰ হাতৰ তলুৱাত থকা অৱশিষ্ট তেল খিনি সেই শুচি হ’বলগীয়া লোক জনৰ মূৰত দিব, আৰু পুৰোহিতে যিহোৱাৰ সন্মুখত তেওঁক প্ৰায়চিত্ত কৰিব।\n19. তাৰ পাছত পুৰোহিতে পাপাৰ্থক বলিটো উৎসৰ্গ কৰিব, আৰু সেই শুচি হ’বলগীয়া লোকজনৰ অশৌচৰ কাৰণে তেওঁক প্ৰায়চিত্ত কৰিব; তাৰ পাছত হোমবলিটো কাটিব।\n20. যেতিয়া পুৰোহিতে হোমবলিটো আৰু ভক্ষ্য নৈবেদ্য খিনি বেদীত উৎসৰ্গ কৰিব, তেতিয়া পুৰোহিতে সেই ব্যক্তিক প্ৰায়শ্চিত্ত কৰিব আৰু তেওঁ তেতিয়া শুচি হ’ব।\n21. কিন্তু যদি সেই লোক জন দৰিদ্ৰ হয়, আৰু এই সকলো বলি আনিবলৈ তেওঁৰ সমৰ্থ নাথাকে, তেতিয়া তেওঁ নিজৰ কাৰণে প্ৰায়চিত্ত কৰিবলৈ দোলনীয় নৈবেদ্যৰ অৰ্থে দোষাৰ্থক বলি স্বৰূপে এটা মতা মেৰ-ছাগ পোৱালি, ভক্ষ্য নৈবেদ্যৰ অৰ্থে তেল মিহলোৱা আটাগুড়িৰ ঐফাৰ দহভাগৰ এভাগ এক “লোগ” তেল,\n22. আৰু নিজৰ সমৰ্থ অনুসাৰে দুটা কপৌ বা দুটা পাৰ পোৱালি আনিব; তাৰে এটা পাপাৰ্থক বলি আৰু আনটো হোমবলি হ’ব।\n23. পাছত অষ্টম দিনা, তেওঁ নিজকে শুচি কৰিবৰ অৰ্থে সাক্ষাৎ কৰা তম্বুৰ দুৱাৰ-মুখলৈ যিহোৱাৰ সন্মুখত পুৰোহিতৰ ওচৰলৈ সেইবোৰ আনিব।\n24. তেতিয়া পুৰোহিতে দোষাৰ্থক বলিৰ কাৰণে সেই মেৰ-ছাগ পোৱালিটো আৰু সেই “লোগ” তেল লৈ, যিহোৱাৰ সন্মুখত দোলনীয় নৈবেদ্যৰ অৰ্থে তুলি দিব।\n25. পাছত তেওঁ সেই দোষাৰ্থক বলিৰ মেৰ-ছাগ পোৱালিটো কাটিব লাগিব; পুৰোহিতে সেই দোষাৰ্থক বলিৰ কিছু তেজ লৈ, শুচি হ’বলগীয়া লোকজনৰ সোঁ কাণৰ মূৰত, সোঁ হাতৰ বুঢ়া আঙুলিত আৰু সোঁ ভৰিৰ বুঢ়া আঙুলিত লগাই দিব।\n26. তাৰ পাছত পুৰোহিতে সেই তেলৰ অলপ নিজৰ বাওঁ হাতৰ তলুৱাত বাকিব,\n27. আৰু পুৰোহিতে সোঁ আঙুলিৰে বাওঁ হাতৰ তলুৱাত থকা সেই তেল অলপ অলপকৈ সাতবাৰ যিহোৱাৰ সন্মুখত ছটিয়াব।\n28. আৰু পুৰোহিতে নিজৰ হাতৰ তলুৱাত থকা তেলৰ কিছু লৈ, শুচি হ’ব লগীয়া লোক জনৰ সোঁ কাণৰ মূৰত, সোঁ হাতৰ বুঢ়া আঙুলিত আৰু সোঁ ভৰিৰ বুঢ়া আঙুলিত পুৰ্বে দিয়া সেই দোষাৰ্থক বলিৰ তেজ থকা সেই একে ঠাইবোৰৰ ওপৰত লগাই দিব।\n29. আৰু শুচি হ’বলগীয়া লোক জনক যিহোৱাৰ সন্মুখত প্ৰায়চিত্ত কৰিবলৈ, পুৰোহিতে নিজৰ হাতত থকা অৱশিষ্ট তেল খিনি তেওঁৰ মূৰত দিব।\n30. পাছত সেই লোক জনৰ সমৰ্থ অনুসাৰে অনা সেই কপৌ দুটাৰ বা পাৰ পোৱলি দুটাৰ মাজৰ এটা উৎসৰ্গ কৰিব;\n31. অৰ্থাৎ সেই দুটাৰ এটা পাপাৰ্থক বলি আনটো হোম-বলিস্বৰূপে আৰু সেই ভক্ষ্য নৈবেদ্যখিনিয়ে সৈতে উৎসৰ্গ কৰিব। তাৰ পাছত পুৰোহিতে শুচি হ’ব লগীয়া লোক জনক যিহোৱাৰ সন্মুখত প্ৰায়চিত্ত কৰিব।\n32. কুষ্ঠৰোগৰ ঘা থকা যি লোক জনে নিজকে শুচি কৰা সময়ত নিয়মিত বলিদান আদি দিবলৈ অসমৰ্থ, তাৰ এই নিয়ম।”\n33. পাছত যিহোৱাই মোচি আৰু হাৰোণক ক’লে,\n34. “মই যি দেশ অধিকাৰ অৰ্থে তোমালোকক দিম, সেই কনান দেশত তোমালোকে যেতিয়া সোমাবা, তোমালোকে অধিকাৰ কৰা সেই দেশৰ কোনো এটা ঘৰত যদি মই কুষ্ঠৰোগৰ দাগ উৎপন্ন কৰোঁ,\n35. তেতিয়া সেই ঘৰৰ গৰাকীয়ে আহি পুৰোহিতক জনাব। তেওঁ এই বুলি ক’ব যে, ‘মই মোৰ ঘৰত কুষ্ঠ ৰোগৰ দাগ যেন দেখিছোঁ’।\n36. তেতিয়া ঘৰৰ সকলো বস্তু যেন অশুচি নহয় এই কাৰণে, সেই দাগ চাবলৈ পুৰোহিতে ঘৰ সোমোৱাৰ পুৰ্বেই ঘৰ খালী কৰিবলৈ তেওঁলোকক আজ্ঞা কৰিব; তাৰ পাছত পুৰোহিতে ঘৰটো চাবলৈ সোমাব।\n37. তেওঁ সেই দাগৰ বিষয়ে চাব; যদি সেই দাগ ঘৰৰ দেৱালত অলপ কেঁচা বৰণীয়া বা ৰঙচীয়া চকলা-চকলী হয় আৰু দেৱালতকৈ দ যেন বোধ হয়,\n38. আৰু যদি সঁচাকৈ সেই ঘৰত কুষ্ঠ ৰোগৰ দাগ আছে, তেতিয়া পুৰোহিতে ঘৰৰ পৰা দুৱাৰ-মুখলৈ ওলাই সাতদিন সেই ঘৰ বন্ধ কৰি ৰাখিব।\n39. সপ্তমদিনা পুৰোহিতে পুনৰায় আহি সেই ঘৰৰ দেৱালত সেই দাগ বিয়পি যোৱা বিষয়ে চাব;\n40. আৰু এনে যদি হয়, তেনেহলে মানুহে যেন সেই দাগ থকা শিলবোৰ উলিয়াই নগৰৰ বাহিৰত অশুচি ঠাইত পেলাই দিয়ে, পুৰোহিতে এনে আজ্ঞা কৰিব।\n41. পাছত সেই ঘৰৰ ভিতৰৰ চাৰিওফালৰ দেৱাল তেওঁ চোঁচাই পেলোব লাগিব, আৰু চুঁচি পেলোৱাৰ কৰালবোৰ তেওঁলোকে নগৰৰ বাহিৰত সেই অশুচি ঠাইত পেলাব লাগিব।\n42. তেওঁলোকে আন শিল লৈ সেই শিলৰ ঠাইত বহুৱাব, আৰু নতুন কৰাল লৈ পুনৰায় সেই ঘৰ লিপিব।\n43. এইদৰে শিল উলিওৱা আৰু ঘৰ চোঁচা আৰু লিপাৰ পাছত, যদি পুনৰায় ঘৰত সেই দাগ ওলাই,\n44. তেতিয়া পুৰোহিতে আহি চাব আৰু যদি সেই ঘৰত দাগ ব্যাপি যোৱা দেখে, তেনেহলে সেই ঘৰত সংহাৰক কুষ্ঠ আছে; আৰু সেই ঘৰখন অশুচি।\n45. তেতিয়া সেই ঘৰ ভাঙি পেলোৱা হ’ব। তাৰ শিল, কাঠ আৰু কৰাল আদি সকলোকে নগৰৰ বাহিৰলৈ সেই অশুচি ঠাইলৈ লৈ যাব।\n46. তদুপৰি সেই ঘৰ বন্ধ থকাত যদি কোনো লোকে তাৰ ভিতৰত সোমাব, তেওঁ সন্ধ্যালৈকে অশুচি হৈ থাকিব।\n47. আৰু যিকোনো লোকে সেই ঘৰত শুব, তেওঁ নিজ বস্ত্ৰ ধুব আৰু যিকোনো লোকে সেই ঘৰত আহাৰ কৰিব, তেৱোঁ নিজ বস্ত্ৰ ধুব লাগিব।\n48. আৰু সেই ঘৰ লিপাৰ পাছত পুৰোহিতে সোমাই যদি সেই দাগ ব্যাপি নোযোৱা দেখে, তেন্তে পুৰোহিতে সেই ঘৰ শুচি বুলি ক’ব; কিয়নো তাৰ কুষ্ঠ ভাল হ’ল।\n49. পাছত তেওঁ সেই ঘৰ শুচি কৰিবৰ কাৰণে দুটা চৰাই, এডোখৰ এৰচ কাঠ, অলপ ৰঙা নোম, আৰু একোচা এচোব বন ল’ব।\n50. মাটিৰ পাত্ৰত থোৱা নিৰ্মল পানীৰ ওপৰত তেওঁ এটা চৰাই কাটিব।\n51. তেওঁ সেই এৰচ কাঠডোখৰ, এচোব বনকোচা, ৰঙা নোমখিনি আৰু জীয়া চৰাইটো এই সকলোকে লৈ, সেই কটা চৰাইৰ তেজত আৰু নিৰ্মল পানীত জুবুৰিয়াই সাতবাৰ ঘৰত ছটিয়াব।\n52. এইদৰে তেওঁ চৰাইৰ তেজ, নিৰ্মল পানী, জীয়া চৰাই, এৰচ কাঠ, এচোব বন আৰু ৰঙা নোম, এই সকলোৰে দ্বাৰাই সেই ঘৰ শুচি কৰিব।\n53. কিন্তু তেওঁ নগৰৰ বাহিৰত থকা মুকলি পথাৰত সেই জীয়া চৰাইটো উৰুৱাই দিব; এইদৰে তেওঁ ঘৰ প্ৰায়চিত্ত কৰিব; তাতে সেই ঘৰ শুচি হ’ব।\n54. এয়ে ছালৰ সকলো প্ৰকাৰ কুষ্ঠ ৰোগৰ চিনৰ নিয়ম যেনে ছালত খজুৱতি ধৰা চুলি দাড়ি সৰা,\n55. কাপোৰ আৰু ঘৰত হোৱা কুষ্ঠ,\n56. ছাল উখহি উঠা, চোকোৰা বন্ধা, জিলিকা দাগ।\n57. এই সকলো কোন সময়ত শুচি আৰু কোন সময়ত অশুচি, সেই বিষয়ে জনোৱাই তাৰ অভিপ্ৰায়; এইয়ে কুষ্ঠৰোগ আৰু কুষ্ঠৰোগৰ দাগৰ নিয়ম।”\n1. হে যিহোৱা, মোৰ বিচাৰ কৰা, কিয়নো মই নিজ সিদ্ধতাত চলিছোঁ, অলৰভাৱে মই যিহোৱাত ভাৰসা কৰিছোঁ।\n2. হে যিহোৱা, তুমি মোক পৰীক্ষা কৰি মোৰ শুদ্ধতাৰ প্রমাণ চোৱা; মোৰ হৃদয় আৰু মনক খপি চোৱা।\n3. কাৰণ তোমাৰ অসীম দয়া মোৰ চকুৰ আগত আছে, মই তোমাৰ বিশ্বস্ততাত চলা-ফুৰা কৰোঁ।\n4. প্রৱঞ্চক লোকসকলৰ লগত মই বহা নাই। অসৎ লোকসকলৰ সৈতে মই মিলা-মিছা কৰা নাই।\n5. মই দুষ্টবোৰৰ সমাজক ঘৃণা কৰোঁ; দুষ্ট লোকৰ লগত নবহো।\n6. সত্যতাৰে কাৰ্য কৰা জনৰ ওপৰত ঈশ্বৰৰ আশীৰ্ব্বাদ আহে; কিন্তু দুষ্টবোৰৰ মুখ অত্যাচাৰেৰে পৰিপূৰ্ণ।\n7. সত্যতাৰ কার্য কৰা কোনো লোকৰ কথা ভাবিলে আমি আনন্দিত হওঁ; কিন্তু দুষ্টবোৰৰ নাম লুপ্ত হ’ব।\n20. পাছত তেওঁ এটা ঘৰত সোমাল; আৰু পুনৰায় তাত ইমান মানুহ গোট খালে যে, তেওঁলোকে ভোজন কৰিব নোৱাৰিলে।\n21. তেওঁৰ আত্মীয় সকলে যেতিয়া এই কথা শুনিলে, তেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁক, ‘তেওঁ বলীয়া হ’ল’ বুলি কৈ ধৰিবলৈ ওলাই গ’ল।\n22. আৰু যিৰূচালেমৰ পৰা অহা বিধানৰ অধ্যাপক সকলে ক’লে, “তেওঁৰ গাত বেলচবূব আছে; আৰু ভূতৰ সেই ৰজাৰ দ্বাৰাই তেওঁ ভূতবোৰ খেদায়৷”\n23. তেতিয়া যীচুৱে তেওঁলোকক ওচৰলৈ মাতি দৃষ্টান্তেৰে ক’লে, “চয়তানে চয়তানক কেনেকৈ খেদাব পাৰে?\n24. যদি কোনো ৰাজ্য নিজৰ বিৰুদ্ধে নিজে ভাগ হৈ যায়, তেনেহলে সেই ৰাজ্য এক হৈ থাকিব নোৱাৰে।\n25. আৰু কোনো ঘৰ যদি নিজৰ বিৰুদ্ধে নিজে ভাগ হয়, তেনেহলে সেই ঘৰ এক হৈ থাকিব নোৱাৰে।\n26. চয়তানেও যদি নিজৰ বিৰুদ্ধে নিজে থিয় হয়, তেনেহলে সি থাকিব নোৱাৰিব কিন্তু তাৰ গতি অন্ত হব।\n27. বলৱান জনক প্ৰথমে নাবান্ধিলে, কোনেও তেওঁৰ ঘৰত সোমাই তেওঁৰ বস্তু লুট কৰিব নোৱাৰে; বান্ধিলেহে তেওঁৰ ঘৰ লুট কৰিব পাৰিব৷\n28. মই আপোনালোকক স্বৰূপকৈ কওঁ, মনুষ্য-সন্তান সকলৰ সকলো বিধৰ পাপ, আৰু ঈশ্বৰক নিন্দা কৰা যি নিন্দা, এইবোৰ সকলোৰে ক্ষমা হয়;\n29. কিন্তু যি কোনোৱে পবিত্ৰ আত্মাৰ নিন্দা কৰে, সেই জনৰ ক্ষমা কোনো কালে নহ’ব; সি অনন্ত পাপৰ অধিকাৰী”।\n30. যীচুৱে এই কথা তেওঁলোকক কলে; কাৰণ তেওঁলোকে কৈছিল, “তেওঁৰ গাত অশুচি আত্মা আছে৷”\n31. এনেতে তেওঁৰ মাক আৰু ভায়েক সকল আহি, বাহিৰত থিয় হৈ তেওঁক মাতি পঠালে।\n32. তেতিয়া লোক সকল তেওঁৰ চাৰিওকাষে বহি আছিল; আৰু তেওঁলোকে তেওঁক ক’লে, “চাওক, আপোনাৰ মা, ভাই আৰু ভনী সকলে বাহিৰত আপোনাক বিচাৰিছে”।\n33. তাতে তেওঁ উত্তৰ দি তেওঁলোকক ক’লে, “মোৰ আই আৰু মোৰ ভাই সকল কোন”?\n34. পাছত তেওঁৰ চাৰিওফালে বহি থকা লোক সকলক চাই তেওঁ ক’লে, “এওঁলোকলৈ চোৱা, এওঁলোকেই মোৰ আই আৰু মোৰ ভাই;\n35. কিয়নো যি জনে ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা পালন কৰে, সেই জনেই মোৰ ভাই, ভনী, আৰু আইয়ো হয়৷”


তেজীমলা (চলচ্চিত্ৰ) - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nএই প্ৰবন্ধটো আনোৱাৰ হুছেইন পৰিচালিত অসমীয়া চলচ্চিত্ৰখনৰ বিষয়ে। বেজবৰুৱা ৰচিত একে নামৰ সাধুটোৰ বাবে তেজীমলা চাওক।\n১৯৬৩ filmসাঁচ:SHORTDESC:১৯৬৩ film\nতেজীমলা (ইংৰাজী: Tezimola) ১৯৬৩ চনত মুক্তি পোৱা লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ তেজীমলা সাধু আধাৰিত এখন নাৰীকেন্দ্ৰিক ছবি। ছবিৰ পৰিচালক আছিল আনোৱাৰ হুছেইন। তেৱেঁই গুৱাহাটী কুমাৰপাৰৰ আনোৱাৰ ফিল্মচৰ বেনাৰত ছবিখন প্ৰযোজনাও কৰিছিল। তেজীমলাই আঞ্চলিক ছবিৰ শিতানত শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবি হিচাপে ৰাষ্ট্ৰপতিৰ “চাৰ্টিফিকেট অৱ মেৰিট” লাভ কৰে।\n3 ছবিৰ পৰিচালক\nতেজীমলা এখন নাৰীকেন্দ্ৰিক ছবি। ছবিখনৰ কাহিনী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ বুঢ়ী আইৰ সাধু গ্ৰন্থৰ তেজীমলা। সাধুৰ আধাৰত ৰচনা কৰা হৈছে যদিও বাস্তৱসন্মত কৰাৰ খাটিৰত ইয়াৰ যথেষ্ট সালসলনি কৰা হৈছে।\nসাউদৰ জীয়ৰী বাৰ বছৰীয়া তেজীমলাৰ মাকৰ মৃত্যু হোৱাত পিতাকে লিগিৰা বহুৱাৰ হেঁচাত পুনৰ এজনী বিয়া কৰায়। সাউদে প্ৰথমে পুনৰবিবাহত অমান্তি হয় যদিও পিছত সন্মতি দিয়ে। বহুৱাই তাৰ প্ৰেমিকা পানেৰ লগত সাউদৰ বিয়াৰ আয়োজন কৰে।\nতেজীমলাক মাহীমাকৰ দায়িত্বত এৰি সাউদ বণিজলৈ যাত্ৰা কৰে। পিতাকৰ অবৰ্তমানত মাহীমাকে তাইক নিৰ্যাতন কৰা আৰম্ভ কৰিলে। লাহেলাহে তাই ষোল বছৰত ভৰি দিলে। সাউদৰ ইচ্ছা, তেওঁৰ ঘৰতে আশ্ৰয় দিয়া তেজীমলাৰ সৰুকালৰ লগৰীয়া শিৱলৈ তাইক বিয়া দিব। এই কথা জানিব পাৰি মাহীমাক পানেই বহুৱাৰ লগলাগি তাইক মাৰি পেলাবলৈ সিদ্ধান্ত ল’লে।\nবণিজ বেহাই থাকোঁতেই এদিন সাউদে সপোনত দেখিলে যে পানেই তেজীমলাক মাৰি বাৰীত নি পুতি থৈছে। তাতে তাই জাতিলাও হৈ জন্ম ল’লে। এদিন পানেই ৰান্ধিবৰ বাবে লাও চিঙিবলৈ যাওঁতে লাওজোপাই মাত দি লাও চিঙিবলৈ মানা কৰিলে। কাৰণ সেইজোপা লাও নহয়, তেজীমলাহে। পানেই লাওজোপা কাটি পেলাই দিলে। এইবাৰ তেজীমলাই নেমুটেঙাৰ গছ হৈ উপজিল। মাহীমাকে নেমুজোপাও কাটি নৈত পেলাই দিলে। তাত তাই পদুম হৈ গজি উঠিল। সাউদে ফুল এপাহ চিঙিবলৈ চেষ্টা কৰিলে। কিন্তু ফুলৰূপী তেজীমলাই বিনাই তাইক মাহীমাকে মাৰি পেলোৱাৰ কাহিনী বৰ্ণাবলৈ ধৰিলে।\nসাউদ সাৰ পাই গ’ল আৰু ঘৰলৈ উভতিবলৈ মনস্থিৰ কৰিলে। উভতি অহাৰ বাটত সাউদে শিৱক লগ পালে। তেওঁ জানিব পাৰিলে যে শিৱক পানেই তেওঁৰ ঘৰৰ পৰা খেদি পঠিয়াইছে। ইফালে মাহীমাকৰ উৎপীড়ন সহিব নোৱাৰি তেজীমলাই এখন আশ্ৰমত আশ্ৰয় লৈছিল। দুয়ো পোনেপোনে তালৈকে গ’ল। তালৈ তেওঁলোকে সাউদে জানিব পাৰিলে যে মূল্যৱান গহনা-গাঁঠৰি লৈ পানেৰ সৈতে পলাবলৈ চেষ্টা কৰোঁতে বহুৱাক পোহনীয়া হাতীটোৱে গচকি মাৰি পেলালে। ঘটনাৰ আকস্মিকতাত পানেয়ো মানসিক ভাৰসাম্য হেৰুৱাই পেলালে।\nশিৱ আৰু তেজীৰ ধুমধামেৰে বিয়া হৈ গ’ল।\nতেজীমলা ছবিৰ এটা দৃশ্য\nছবিৰ পৰিচালক[সম্পাদনা কৰক]\nআনোৱাৰ হুছেইন ছবিখনৰ পৰিচালক তথা প্ৰযোজক আছিল। গুৱাহাটী কুমাৰপাৰাৰ এজন চৰকাৰী ঠিকাদাৰৰ পুত্ৰ হুছেইনে ১৯৫২-৫৩ত চেতন আনন্দৰ মোচন পিকচাৰচ্ আৰ্ট একাডেমীৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ সম্পৰ্কীয় শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৫৫ত মাত্ৰ ২২ বছৰ বয়সতে তেখেতে প্ৰথম সৰাপাত নামৰ চলচ্চিত্ৰ এখন পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা কৰে। তেখেতে মুঠতে ৬খন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা কৰিছিল। ২০১০ চনত দাদা চাহেব ফালকে একাডেমীয়ে চলচ্চিত্ৰ উদ্যোদটোৰ প্ৰতি আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে দাদা চাহেব ফালকে লাইফটাইম এচিভমেণ্ট বঁটাৰে সন্মানিত কৰে।\nতেজীমলা তেখেতৰ তৃতীয় ছবি আৰু ই এখন নাৰী-কেন্দ্ৰিক ছবি। পৰিচালক হুচেইনৰ অধিকাংশ ছবিয়ে নাৰী-কেন্দ্ৰিক। টাইমচ অৱ ইণ্ডিয়াৰ সৈতে হোৱা এটা সাক্ষাৎকাৰত পৰিচালকগৰাকীয়ে কৈছিল:-\nনাৰীয়ে হ'ল মানৱ সমাজৰ মূল শক্তি। আমোদৰ বাদেও চলচ্চিত্ৰৰ সামাজিক বৈষম্য সম্পৰ্কে সচেতনা বঢ়োৱাৰো দায়িত্ব আছে। সেয়ে মই সদায় নাৰী সম্পৰ্কীয় বিষয় আৰু নাৰীৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় বিষয়ৰ ওপৰত দৃষ্টিনিবদ্ধ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰোঁ। সৰাপাত ধনী পুৰুষৰ দ্বাৰা এজনী দুখীয়া নাৰীক নিৰ্যাতন সম্পৰ্কীয় কাহিনীৰ, নতুন পৃথিৱী বিধৱা বিবাহৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। মানুহৰ মনত কিবা এটা প্ৰভাৱ পেলাবলৈ চেষ্টা কৰোঁ। বেজবৰুৱাৰ কাহিনীৰে তৈয়াৰী মোৰ ছবি তেজীমলা নাৰী-কেন্দ্ৰিক ছবি। পাপ আৰু প্ৰায়শ্চিত্ত আৰু শ্ৰী শ্ৰী মা কামাখ্যাতো নাৰী চৰিত্ৰই গুৰুত্ব পাইছে। \nতেজীমলাৰ সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছে ৰাজেশ্বৰ বৰদলৈয়ে (বুলু)। ইয়াত মুঠতে চাৰিটা গীত আছে। গীতকেইটা লিখিছে হিৰণ বৰদলৈ আৰু পাৰ্ব্বতী প্ৰসাদ বৰুৱাই।\n1. "সতিনীৰ জী হৈ কিনো কপালত তই সৰুতে আইক হেৰুৱালি, মাহী আইক তই কিনো জগৰ লগালি ঢেঁকীৰে ভাঙিবি ভৰি" হিৰণ বৰদলৈ লীলা বৰদলৈ\n2. "মানুহে মানুহৰ মৰম নিচিনে- হায় ঐ তেজীমলা, মাহী আইৰ চলনাত প্ৰাণ হেৰুৱালি ধৰণী সাৱতি লোৱা" হিৰণ বৰদলৈ মেৰী খাটুন\n3. "ৰিমঝিম বৰষা আহে, ধৰাৰ বুকত মৌ বৰষে, জিলিয়ে কিনো নেপুৰ বজাই যায়" লীলা বৰদলৈ, কৃষ্ণ গোপাল\n4. "কাৰে বেজাৰত এজাৰ নিজাৰ পৰিছে, এটি দুটি কৰি পাত জহি পৰি সৰিছে" পাৰ্ব্বতী প্ৰসাদ বৰুৱা কৃষ্ণ গোপাল\nছবিখনে ১০ম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ (১৯৬২) অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবি শিতানত “চাৰ্টিফিকেট অৱ মেৰিট” লাভ কৰে।\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 "'Women are the prime force of society'". https://timesofindia.indiatimes.com/city/guwahati/Women-are-the-prime-force-of-society/articleshow/39535827.cms। আহৰণ কৰা হৈছে: 20-10-2019. "'Women are the prime force of society'". https://timesofindia.indiatimes.com/city/guwahati/Women-are-the-prime-force-of-society/articleshow/39535827.cms। আহৰণ কৰা হৈছে: 20-10-2019.\n↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 "National films for Awards". https://www.dff.nic.in/images/Documents/104_10thNfacatalogue.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 20-10-2019.\n↑ মঞ্চলেখা, পৃষ্ঠা ৩২৭, অতুলচন্দ্ৰ হাজৰিকা, লয়াৰ্চ বুক ষ্টল, গুৱাহাটী, ১৯৬৭.\n↑ "Phalke award for filmmaker Anwar Hussain". http://www.assamtribune.com/scripts/detailsnew.asp?id=apr2910/state05। আহৰণ কৰা হৈছে: 20-10-2019.\n↑ অসমীয়া বোলছবিৰ গীতৰ সংকলন,পৃঃ ৭৮-৮০, সংকলক/সম্পাদন বাবুল দাস, বাণী মন্দিৰ, ডিব্ৰুগড়. 1985.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=তেজীমলা_(চলচ্চিত্ৰ)&oldid=311311"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৯ জানুৱাৰী, ২০২২ তাৰিখে ০৯:৩৬ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


প্ৰত্যয়ৰ আলিবাট – ৰূপম ঠাকুৰীয়া – ফটাঢোল\nAugust 1, 2020 গল্প\t2 Comments\nপ্ৰত্যয়ৰ আলিবাট – ৰূপম ঠাকুৰীয়া\n–কিনো ইমান কৈ চিন্তা কৰি আছে এই ৰাতিপুৱাই পুৱাই? এয়া লওক চাহকাপ।\n–অ’ চাহ আনিছা, থোৱা ইয়াতে।\nসন্মুখৰ বাৰাণ্ডাখনত বহি ৰাস্তাৰ সিপাৰৰ ৰাজহুৱা দমকলটোৰ পৰা পানী নিবলৈ অহা মানুহজাকৰ পিনে চাই কিবা ভাবি থকা ৰমানাথ হাজৰিকাই ঘৈনীয়েক পূৰ্ণিমাৰ ফালে লাহেকৈ ঘূৰি ক’লে।\nআঁউজিব পৰা দীঘলীয়া বেঞ্চখনৰ এটা মূৰত বহি পূৰ্ণিমাই কৈ গ’ল..\n— আজি বলেনৰ (ল’ৰা) শাহু আৰু শহুৰ আহিব নহয়। সোনকালে বজাৰখিনি কৰিব লাগিব। গোপাল বজাৰ চ’কত আজি যিহেতু ৰবি বাৰৰ বজাৰ বহিব, আপুনি তাৰপৰাই বজাৰখিনি অলপ সোনকালে আনি দিব মোক। তেতিয়াহে আলহীক সময়ত খুৱাব পাৰিম।\n–তুমি মোক সুধিছিলা নহয় মই কি ভাবি আছিলোঁ? মই এই কথাবোৰকে ভাবি আছিলোঁ। আজি চোৱা বলেনৰ শাহু-শহুৰ আহিব, তাৰ কিবা চিন্তা আছেনে? আজি অন্ততঃ সি হে বজাৰ- সমাৰখিনি কৰি আনি দিব লাগিছিল।\n–বলেন ৰাতিপুৱাই ওলাই গ’ল দেখোন। যাওঁতে কৈ গৈছে কিবা ৰাজহুৱা কাম এটাত হেনো এজন ডাঙৰ মানুহক লগ কৰিব লগীয়া আছে। আহোঁতে পলম হ’ব হেনো……\nচাহৰ কাপত সোহা এটা মাৰি ৰমানাথে পূৰ্ণিমাক মাজতে ৰখাই কৈ গ’ল\n–বাদ দিয়া হে তাৰ ৰাজহুৱা কাম। আজিলৈকে কি ঘটিটো কৰিব পাৰিছে সি? কিবা উপাৰ্জনৰ পথ উলিয়াব পাৰিলেনে নিজৰ বাবে? ঘৰ চলাই আছোঁ মই। মোৰ চাকৰি কিমান দিন আছে? এবছৰো নাই। তাৰ পিছত কি হ’ব? এল পি স্কুলৰ শিক্ষক মই, পেঞ্চন কিমান পাম? ইফালে পেঞ্চন ৰেগুলাৰ হ’বলৈ কত যে কিমান তাঁত-বাতি কাঢ়িব লাগিব, কত যে কিমান পইচা পাতি দিব লাগিব সেইবোৰতো আছেই। তাৰ মাজত চলিম কেনেকৈ? ভাবিছেনে সি এবাৰ?…\n–হ’ব দিয়ক আৰু। এই ৰাতিপুৱাই সেইবিলাক চিন্তা কৰি মূৰটো গৰম কৰিব নালাগে।\n–তোমাৰ এইবিলাক কথাৰ কাৰণেইতো সি লাই পাই পাই আজিৰ অবস্থা পাইছে। চাকৰি বাকৰিৰ চিন্তা একো নকৰে সি। ঘৰত আহি কোনোবাই চাকৰি উপহাৰ দিবহি নেকি তাক? বিয়াখন পাতিলে নিজৰ পচন্দ মতে। বিয়াখন বাৰু ময়ে পাতি দিলোঁ দিয়াচোন গাঁৱত বু-বা ওলোৱাৰ ভয়ত। ভাবিছিলোঁ বিয়াৰ পিছত তাৰ গঢ় গতি লাগিব। কিন্তু কি কৰিলে সি? ছোৱালী এজনীও জন্ম পালে। সি বাপেকটো হৈ তাইৰ দ্বায়িত্ব ল’ব পাৰিলেনে? তাৰ ঘৈনীয়েক, ছোৱালীৰ প্ৰয়োজনীয় সকলোবিলাক এতিয়াওতো ময়েই যোগান ধৰি আছোঁ। তাৰ মগজুত একো নাই নেকি? তাৰ পেচা হৈছে সমাজ সেৱা। হুহ । ওলোটাব সি! দিনটো টলৌ টলৌ কৈ ঘূৰি ফুৰিব। বিহু, পূজা পাতিবলৈ যেন তাৰ বাহিৰে বেলেগ মানুহ নায়েই এই গাঁওখনত। মেল, মিটিং এখনো যেন সি নহ’লে নহ’বই। স্কুলৰ ফিল্ডখনত প্ৰত্যেক বাৰে থিয়েটাৰ এখন মাতিব আৰু সেইখন অহাৰ একমাহ মান আগে-পিছে তাৰ খোৱা-বোৱা শোৱাৰ একো ঠিক নাই। ৰাতি দুটা তিনিটা বজাত আহি আমাৰ সকলোৰে টোপনি ভাঙিব। তাতকৈ যদি সি ঘৰৰ খেতিখন কৰো বুলিও দায়িত্ব ল’লেহেঁতেন, তেন্তে আজি মাটিখিনি আধিয়াৰক দিব লগা নহ’লহেঁতেন। বছৰটো নিজৰ খেতিৰ চাউলৰে পাৰ হ’লহেঁতেন আৰু বৰং অলপ-অচৰপ বিকিবও পাৰিলোঁহেঁতেন। চাকৰি শেষ হোৱাৰ পিছত মই নিজেই কিবা এটা কৰিব লাগিব। ইয়াক আশা কৰি লাভ নাই।\n— চাহ কাপ ঠাণ্ডা হ’ল। খাই লওক।\n–এই চাহ নাখাওঁ আৰু মই। একাপ নতুনকৈ বনাই আনিবা।\n–মই একাপ লৈ আনোগে ৰ’ব বুলি পূৰ্ণিমা উঠি যাব খোজোতেই ৰমানাথ হাজৰিকাই তেওঁক বহিবলৈ ইংগিত দি কৈ গ’ল..\n–হ’ব অলপ পলমকৈ আনিলেও হ’ব চাহকাপ। এটা কথা কোৱাচোন, মই যে তাৰ কথাবোৰ কৈ আছোঁ তোমাৰ তাত একো ক’বলগীয়া নাই? মই মিছা কথা কৈ আছোঁ নেকি তাৰমানে? তুমি তাক আজিলেকৈ কিবা বুজালানে? মইহে বকি থাকোঁ। সেয়ে ল’ৰা-বোৱাৰীৰ আগত মই বেয়া আৰু তুমি ভাল?\n–কি যে কয় নহয় আপুনি!!\n–কিয় নক’মহে? কিয় নক’ম? আজি সি ৰাতিপুৱাই কাম থকা বুলি ওলাই গ’ল। গোটেইখিনি কৰিব লাগিব এতিয়া মই। আৰু গৈছ বাৰু ঠিক আছে, কাৰখনো আজি লৈ যাব লাগেনে? মই এতিয়া ইমানসোপা বজাৰ কিহত লৈ আনো। ৰিক্সা কেইখনো সময় মতে নাপায়। খোজকাঢ়ি অহাযোৱা কৰিবলৈ মোৰ বাৰু এইটো বয়সত অসুবিধা নহয়নে? সি বুজিব লাগিছিল নে নাই কথাষাৰ? তুমিওতো ক’ব পাৰিলাহেঁতেন কথাষাৰ তাক?\n–মই কথাষাৰ একদম পাহৰি গ’লোঁ, বিশ্বাস কৰক। আৰু মোৰনো সব সময়তে সকলোবোৰ কথা ক’ত ইমান মনত থাকে হয়নে? আপুনিয়েই কওকচোন।\n— বুজি পাইছোঁ যোৱা। মোৰ কষ্টৰ কথা ভাবোতা এই ঘৰখনত কোনো নাই। যোৱা চাহ কাপ বনাই আনাগে।\nকথাখিনি শেষ কৰি অভিমান এমোকোৰা মুখত লৈ ৰমানাথ হাজৰিকাই পুনৰ সন্মুখৰ ৰাস্তাৰ পিনে মুখ ঘূৰালে। পূৰ্ণিমাই কিবা ক’ব খুজিও পিছ মুহূৰ্তত একো নোকোৱাকৈ বেঞ্চত থকা আধাখোৱা চাহৰ কাপটো হাতত লৈ ৰূমৰ ভিতৰলৈ সোমাই গ’ল।\nবজাৰত আজি বিৰাট ভিৰ। ৰবিবাৰৰ বজাৰত ভিৰ হোৱাটো অৱশ্যে স্বাভাৱিক কথা। প্ৰথমতে ৰমানাথ হাজৰিকাই মাছ আৰু মাংসখিনি কিনি লওঁ বুলি ভাবিলে। ভাল মাছ বেছি দেৰিলৈকে নাথাকে। সেই ভাবি তেওঁ লৰালৰিকৈ মাছ বজাৰৰ ফালে গ’ল।\nপ্ৰায় ডেৰ কেজিৰ ভকুৱা এটা কাটি চফা কৰি ল’লে। পইচা বেপাৰীয়ে যি কৈছে তাকেই দিলে। এনেয়ো তেওঁ বজাৰত বস্তুৰ দামক লৈ ইমান লাগি মেলি নাথাকে। পঠাৰ মাংসও এক কেজি লৈ শাক-পাচলিৰ বজাৰখন অলপ ঘূৰি চাই লোৱাৰ কথা ভাবিলে তেওঁ। বজাৰ কৰা নিচা মানুহজনৰ আগৰ পৰাই আছে। বজাৰত ভৰি দিয়াৰ পিছত যেন মানুহজনৰ নিচাটো বেছিকৈয়ে গাত ধৰে। কেইবিধমান ভাল সতেজ পাচলি ল’ব পাৰিলেই তেওঁ আজি আৰু বেছি সময় বজাৰখনত ঘূৰি নুফুৰে। আলহী আহি পোৱাৰ আগতেই পূৰ্ণিমাই বিচৰা ধৰণে যোগাৰখিনি দিব পাৰিলেই হ’ল আৰু!\n–অ’ হাজৰিকা, বজাৰ কৰিছে?\nহাজৰিকাই ঘূৰি চাই দেখে সেয়া কলিতা। লগত ছোৱালীজনী। হাতত বজাৰৰ মোনাখন লৈ দেউতাকক সহায় কৰি দিছে।\n–হয় কলিতা। আজি মিতিৰ এঘৰ আহিব ৰ’ব। মাজনীও আহিছা দেখোন? দেউতাৰাৰ কষ্টৰ ভাগ লৈছা আৰু ন?\nকলিতাৰ ছোৱালীজনীয়ে মিচিকিয়াই হাঁহিলে। কলিতাই কৈ গ’ল..\n–ৰবিবাৰে আমি দুয়ো ওলাই আহোঁ। সেই এইখিনিতেই যিহেতু ঘৰটো, মোৰো খোজ কঢ়া হয় আৰু দুয়ো ভালকৈ চাই মেলি বজাৰ অলপ কৰি লৈ যাওঁ । ভালো লাগে।….. বাৰু বলেনে কি কৰিছে এতিয়া? স্কুল এখনত যে সোমাইছিল? ৰেগুলাৰ হ’ল নেকি বাৰু?\n–অ’ সোমাইছিল হয় স্কুলখনত। কিন্তু ৰেগুলাৰ হোৱাৰ আশা নেদেখি এতিয়া বেলেগ এটা কিবা কৰিবলৈহে গৈ আছে ৰ’ব……। বাৰু মোৰ পলম হ’ব, আজিলৈ এৰো দেই।\nকথা দীঘলীয়া নকৰি হাজৰিকাই ততাতৈয়াকৈ তাৰ পৰা খোজ ল’লে।\nই-ৰিক্সাবোৰে এনেই বৰ ঠেকেছে। তাতে আকৌ গাঁৱৰ ৰাস্তাটোও ওখোৰা মোখোৰা। ঘৰৰ ওচৰৰ চিনাকী ল’ৰা বুলিহে পৰেশে ৰিক্সাখন সাৱধানে চলাইছে যাতে খলা বমাবোৰ পাৰ্যমানে এৰাই চলিব পাৰি। হাজৰিকাই এনেকে প্ৰায়েই পৰেশক লৈ বজাৰ সমাৰ কৰি আনে। কেতিয়াবা অৱশ্যে বিচাৰিলেও তাক নাপায়।\nকলিতাক মিছাকৈয়ে ক’লে তেওঁ। তেওঁ জনাত বলেনে কেতিয়াও কোনো স্কুলত কাম কৰা নাই। এতিয়াও যে সি কিবা লাভ হোৱা কাম কৰি আছে তেওঁৰ মনে নধৰে। অদূৰ ভৱিষ্যতেও তাৰ কিবা বিশেষ পৰিবৰ্তন দেখা পাব বুলি তেওঁৰ বিশ্বাস নহয়। কিন্তু সেইবুলি বেলেগৰ আগত তাৰ বদনাম গাই কেনেকৈ!!…\nৰিক্সাখনৰ গতিত হোৱা মৃদু বাধা এটাত হাজৰিকাৰ সম্বিৎ ঘূৰি আহিল। পিছলৈ নুঘূৰাকৈ পৰেশে ক’লে, “খুড়া, ছাগলী পোৱালী এটা পৰিছিল আগত।” দীঘল হুমুনিয়াহটোৰে যেন হাজৰিকাই পৰেশৰ কথাখিনি শলাগি থ’লে..!!\nপূৰ্ণিমা আৰু বোৱাৰীয়েক সবিতাই ভাত খোৱা টেবুলখন সজাইছে। নাতিনীয়েক দুয়োজন ককাকৰ মাজত বহিছে খাবলৈ।\nদুয়োজন ককাকক আজি একলগে পাইছে, কম ডাঙৰ কথানে? গতিকে কাকো নেৰে আজি তাই। পাঁচবছৰীয়া নাতিনীয়েকৰ মৰমত দুয়ো ককাকো সমানে বন্দী। এজন ককাকে তাই নোহোৱাকৈ কেতিয়াও ভাত নাখায় আৰু এজন ককাকক এৰি আজি তাই ভাত খাব নোৱাৰে। দুয়োজন ককাকক নিজৰ চিন্তাৰে আজি মনভৰি প্ৰশ্ন কৰিছে তাই। এজনে যদি মূৰত হাত বুলাইছে, আনজনে আকৌ তাইৰ অকমানি ভৰি দুখন হাতৰে পিহি দিছে।\nমাজতে দেউতাকে সবিতাক পিনে চাই সুধিলে\n–বলেন দেখোন আহিয়ে নাপালে অ’ মাজনী? একেলগে ভাতসাঁজ খাম বুলি ভাবিছিলোঁ।\n–তেওঁৰ আহি পাওঁতে অলপ পলম হ’ব দেউতা। তেওঁলৈ ৰ’ব নালাগে…..\nসবিতাৰ মুখৰ পৰা কথাষাৰ কাঢ়ি হাজৰিকাই ক’লে..\n–সি আজি কিবা জৰুৰী কামত ৰাতিপুৱাই ওলাই গৈছে। কামখিনি শেষ হোৱা নাই চাগে। সেয়ে আহিব পৰা নাই। আমি খাই লওঁ দিয়ক। তাৰ পলম হ’ব।\nভাত এগৰাহ মুখলৈ নি হাজৰিকাই নিজকে সুধিলে, তেওঁ বাৰু বলেনৰ কথা-কাণ্ডবোৰ জানিও আনৰ আগত তাৰ বেলেগ ছবি এখন দিবলৈ কিয় যত্ন কৰে?? এয়া তেওঁৰ ল’ৰাৰ প্ৰতি থকা নিঃচৰ্ত দৰদ নে তেওঁ নিজে নভবাকৈয়ে ল’ৰাৰ ওপৰত থকা কিঞ্চিত বিশ্বাস? তেওঁ উত্তৰ নাপায়।\nসন্ধিয়া ভাঙি গধুলি লাগিবৰ হৈছে। পূৰ্ণিমাই গোঁসাইঘৰত চাকি জ্বলাই মাটিৰ ধূনাদানিটো হাতত লৈ ঘৰখনৰ প্ৰতিটো কোণেই সুগন্ধিৰে ভৰাই তুলিলে।\nসকলোৰে বাবে গধুলিৰ চাহ কাপৰ ব্যবস্থা কৰিবলৈ বুলি পাকঘৰত সোমোৱা সবিতাৰ মনত সৰু শংকা এটাই জোৰকৰি যেন থিতাপি ল’ব খোজে! পিছ মুহূৰ্ততে তাই নিজক বুজনি দিয়ে, “নিশ্চয় কামখিনি হোৱা নাই, সেয়ে মানুহজন ঘৰ পোৱাহি নাই। কেতিয়াবা মানুহজনতো নিশা দুটা বজাতো ঘৰ সোমোৱা নজিৰ আছে!! ৰাতি চাৰ্জ কমি যোৱা ফোনটো ৰাতিপুৱাই তেনেকৈ লৈ যোৱাৰ পিছত, ক’তো চাগে চাৰ্জ দিয়াৰ সুবিধাকণো নাপালে মানুহজনে, কামৰ ব্যস্ততাৰ বাবে….!!\nহাজৰিকাই পূৰ্ণিমাক মাতি “বলেনে ফোন কৰি কিবা কৈছে নেকি পলম হোৱাৰ কাৰণ” জানিব বিচাৰে। পূৰ্ণিমাই বলেনৰ ফোন অহা নাই বুলি জনায় আৰু বোৱাৰীয়েকে ফোন কৰোঁতে বলেনৰ যে ফোন বন্ধ পায় তাকো জনায়।\nহাজৰিকাই টিভিটো অন কৰিল। ৰিম’টটোত অসমীয়া বাতৰিৰ চেনেলৰ নম্বৰটো টিপি চুকত থকা কাঠৰ চকীখন টানি আনি বহি ল’লে। কাষতে বহা ঘৈনীয়েক পূৰ্ণিমাৰ ফালে চাই ক’লে…\n— এই ল’ৰাটোৱে কিয় বাৰু এনেদৰে মোৰ প্ৰেচাৰ বঢ়াই থাকে? সেই ৰাতিপুৱাই ওলাই গ’ল। এতিয়ালৈকে খবৰ এটা নাই। কলৈ যায়, ক’ত কি ধান্দাত ঘূৰে একো গম নিদিয়ে আমাক। এটা ফোন কৰিও নজনাই ক’ত আছে, কি কৰিছে । ঘৰৰ মানুহকেইটাক চিন্তাত পেলাই সি নিচিন্ত মনে ঘূৰি ফুৰিছে। অলপো দায়িত্ববোধ নাই। তাৰ কথা কোনোবাই সুধিলে মই অস্বস্তিত পৰোঁ। সি কিবা ভাল কাম কৰি আছে বুলি বুকুত সাহস ৰাখি ক’ব নোৱাৰোঁ। এইবিলাক কেতিয়া বুজি পাব সি? কি দিয়া নাই মই তাক? ঘৰখনৰ মৰ্য্যদা, মোৰ মান সন্মানলৈ তাৰ অকণো ভ্ৰুক্ষেপ নাই কিয়??….\nনাতিনীয়েক আহি আইতাকৰ কোঁচত বহেহি…\n–আপুনি অলপ ধৈৰ্য্য ধৰকচোন। বলেনে আৰু চাগে বেছি দেৰি নকৰে। মোৰ বিশ্বাস সি কেতিয়াও একো বেয়া কাম নকৰে….\nবোৱাৰীয়েক সবিতাই চাহ আনি টেবুলত ৰাখিলে।\n–বোৱাৰী শুনা। তুমি বলেনক কৈ দিবা যে মই …..হাজৰিকাৰ কথা শেষ হ’বলৈ নাপালে…\n—ককা, ককা চোৱা। টিভিত দেতা ওলাইছে…দেতা দেতা…\nকণমানিজনীৰ কথাত সকলো সচকিত হৈ উঠিল…\nহয় হয়, ঠিকেই। এইটো দেখোন বলেনেই হয়..!! কি হ’ল তাৰ?? হ’স্পিতালৰ বিচনাত কি কৰিছে সি?? পূৰ্ণিমা আৰু সবিতাক ফেঁকুৰা দেখি অকমানিজনীয়েও কান্দিব ধৰিলে।\nএইবাৰ দেউতাক ৰমানাথ হাজৰিকাই ধৈৰ্য্য ধৰিলে!! কাৰণ তেওঁ জানিব লাগিব ঘটনাৰ প্ৰকৃত সত্য। কিহৰ বাবে সি হাস্পাটালৰ ধেনুভিৰীয়া বিচনাত আঁউজি ৰৈ আছে?? বাওঁভৰিৰ আঠু আৰু বুঢ়া আঙুলিত লাগি থকা ৰঙা বেণ্ডেজ দুডোখৰে কি সুচাইছে?? সোঁহাতৰ বাহুৰ পৰা ওলমি পৰা ৰঙা সৰু পাইপ দাল দেখুৱাই সি দেউতাকক কি বুজাব খুজিছে??\nটিডিৰ ভলিউম বঢ়াই দিলে তেওঁ …\nদুটা ভাগত বিভক্ত টিভিৰ স্ক্ৰীণখনৰ সোঁফালে হাস্পাটালৰ বিচনাত আউজি থকা বলেনক ৰাখি বাওঁফালে এংকৰজনে কৈ গ’ল,\n— এক ৰোমহৰ্ষক দূৰ্ঘটনাত পতিত হোৱা এটি পৰিয়ালক একক প্ৰচেষ্টাৰে উদ্ধাৰ কৰিলে এজন অত্যন্ত সৎ আৰু প্ৰবল সাহসী সৰবৰহী যুৱক বলেন হাজৰিকাই। অকল সেয়েই নহয়। বৰ্তমান সংকটজনক অবস্থাত থকা মহিলাজনীক নিজৰ ৰক্তও দান কৰিলে হাঁহিমুখে। এই উদ্ধাৰ কাৰ্যত বলেন হাজৰিকাইও বাঁওভৰিৰ আঠু আৰু বুঢ়া আঙুলিত কিছু পৰিমাণে আঘাত পায়। আমি জানিব পৰা মতে আজি ৰাতিপুৱাই নিজৰ মাৰুতি ভ্যানখনেৰে বলেন হাজৰিকাই “কঁহুৱা” লোকসভা সমষ্টিৰ সাংসদজনক লগ কৰিব গৈছিল ঘৰৰ পৰা প্ৰায় চল্লিশ কিঃমিঃ দূৰৰ মদাৰতললৈ। সাংসদজনে ইতিমধ্যেই তেওঁৰ সাংসদ পুঁজিৰ পৰা হাজৰিকাৰ নিজ গাওঁ “দৌলগোবিন্দ পুৰ”ত এটা “পুথি ভঁড়াল”, পাগলাদিয়া নৈৰ পাৰৰ প্ৰায় দুশ বিঘা মাটিত সমবায় ভিত্তিত এখন কৃষি পাম লগতে ফিচাৰি আৰু ৰাজহুৱা নামঘৰটোৰ ওচৰৰ আঁহতৰ তলত গাঁৱৰ বয়সীয়াল মানুহখিনিৰ কাৰণে এটা সময় কটোৱা ক্লাবৰ যি আবণ্টন দিছে তাৰ বিষয়ে এক জৰুৰী আলোচনৰ বাবে সাংসদজনে হাজৰিকাক মাতি পঠিয়াইছিল। তাৰ পৰা উভতি আহি থাকোঁতে সোনামতি চ’কৰ ওচৰত হাজৰিকাৰ সন্মুখত তীব্ৰবগী ডি আই এখনে মাৰুতি কাৰ এখনক খুন্দিয়াই পথাৰত পেলাই আঁতৰি যায়। গাড়ীত থকা মহিলাগৰাকী আৰু সৰু ছোৱালীজনী বেয়াকৈ আঘাতপ্ৰাপ্ত হয়। পুৰুষজনেও আঘাত পায় যদিও খুব গুৰুতৰ নহয়। ঘটনাস্থলীৰ আশে-পাশে কোনো মানুহৰ ঘৰ নথকাত হাজৰিকাই মানুহজনৰ সহযোগত ঘৈনীয়েক আৰু ছোৱালীজনীক নিজৰ গাড়ীত উঠাই হাস্পাটালত ভৰ্তি কৰায়। পৰোপকাৰী যুৱকজনৰ এই মহান প্ৰচেষ্টাক সকলোৱে ভূয়সী প্ৰশংসা কৰিছে। নিজৰ অঞ্চলৰ উন্নতিৰ কাৰণে, প্ৰতিজন লোকৰ ভালৰ বাবে এই সাধাৰণ যেন লগা এই যুৱকজনে নিৰলস ভাবে চেষ্টা চলাই গৈছে। তাৰেই এক অংশ হিচাপে তেওঁৰ গাঁও “দৌলগোবিন্দ পুৰ”ৰ ঘাই পথটোৰ পকীকৰণৰ কামো দুই এদিনতে আৰম্ভ হ’ব।…..বলেন হাজৰিকাক আৰু কিছু সময় পিছতেই হাস্পাটালতৰ পৰা ৰিলিজ কৰি দিয়া হ’ব ….তেওঁ সম্পূৰ্ণ ভাবে সুস্থ ….\nৰমানাথ হাজৰিকাৰ দুচকুৰ পৰা দুধাৰি তপত চকুলো বৈ আহি গালদুখনৰ ওপৰেৰে বাগৰি গ’ল। থোকাথুকি মাতেৰে তেওঁ ক’লে…\n–পূৰ্ণিমা অ’, তোমাৰ ল’ৰা মানুহ হৈছে অ’। প্ৰকৃত অৰ্থত মানুহ…তাৰ কামবিলাকৰ মই একো ভুৱেই পোৱা নাছিলোঁ দেখোন …..হ’ব দিয়া, তাক অৰু মই খং নকৰোঁ কেতিয়াও ….. সি তাৰ উদ্দেশ্যৰ দিশে সফলতাৰে আগবাঢ়ি যাওক …..দেউতাক হিচাপে এইখিনি আশীৰ্বাদ মই নিশ্চয় দিব পাৰোঁ তাক…..তোমাৰ সন্তানে বেয়া কাম কৰিব নোৱাৰে অ’ পূৰ্ণিমা……\nচাদৰৰ আচলেৰে চকু মোহাৰি মোহাৰি পূৰ্ণিমাই কয়….\n–কিনো কয় আপুনি……অকল মোৰেই সন্তান নেকি সি…..!! আপোনাৰ শিক্ষাৰে শিক্ষিত সি…..আপোনাৰ সংস্কাৰ তেজত কঢ়িয়াই ফুৰা ল’ৰা আমাৰ বলেন….সি কেতিয়াও বেয়া কাম কৰিব নোৱাৰে…..আপোনাৰ আদৰ্শৰ পৰা কেতিয়াও বিচ্যুত নহয় সি……আপোনাক সমাজত কেতিয়াও হেয় হ’ব নিদিয়ে সি……এইখিনি বিশ্বাস সদায় ৰাখিব আপোনাৰ ল’ৰাৰ ওপৰত…..\nমাকৰ কোঁচত ফেঁকুৰি থকা অকমানিজনীয়ে মাকক সুধিলে, “মা দে’তা কেতিয়া আহিব……??\nনাতিনীয়েকক দুহাত মেলি মাকৰ কোঁচৰ পৰা নিজৰ বুকুৰ মাজত আলফুলে সুমুৱাই ল’লে ৰমানাথ হাজৰিকাই।\n–আহিব সোণজনী, দে’তাই আৰু বেছি দেৰি নকৰে। তেওঁৰ কাম শেষ হৈছে। সোনকালে ঘূৰি আহিব। …… তুমিও দে’তাৰ নিচিনা সৎ আৰু সাহসী হ’বলৈ চেষ্টা কৰিবাদেই মাজনী…….। নাতিনীয়েকৰ মূৰত হাত বুলাই কপালত প্ৰত্যয় ভৰা চুমা এটা আঁকি দিলে ৰমানাথ হাজৰিকাই ……..।।\n« ৰুক্মিণী হৰণ – গায়ত্ৰী প্ৰান্তিক শৰ্মা\nবেচেৰা কম্বলখন – মৌচুমী গগৈ »\nগল্পটো পঢ়ি গৈ থাকোতে অলপ টেনচনেই হৈ গৈছিল৷ শেষত হস্পিটাল আৰু টিভিত কিবা বেয়া খবৰ পাম নেকি বুলি৷\nতামাম ফিনিচিং দিলা৷ ভাল লিখিছা ৰূপম!\nধন্যবাদ দাদা। মোক অনুপ্ৰাণিত কৰিলে।


৬৭ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাঃঅসমীয়া চিনেমা ‘ৰণুৱা’ই আজুৰিলে ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মান, কংগনা, মনোজ বাজপায়ী, ধনুশলৈ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটা… – Pratham Khabar\nঘৰ/বোলছবি/৬৭ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাঃঅসমীয়া চিনেমা ‘ৰণুৱা’ই আজুৰিলে ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মান, কংগনা, মনোজ বাজপায়ী, ধনুশলৈ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটা…\n৬৭ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাঃঅসমীয়া চিনেমা ‘ৰণুৱা’ই আজুৰিলে ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মান, কংগনা, মনোজ বাজপায়ী, ধনুশলৈ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটা…\n৬৭ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠানত শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া চিনেমাৰ সন্মান পাবলৈ সক্ষম হয় চন্দ্ৰ মুদৈৰ পৰিচালিত বোলছবি ৰণুৱাই(Ronuwa-Who Never Surrender)।\n0 259 1 মিনিট পঢ়া\nদীৰ্ঘদিনৰ প্ৰতীক্ষাৰ অন্ত পেলাই অৱশেষত দিয়া হ’ল ৬৭ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা। নতুন দিল্লীৰ বিজ্ঞান ভৱনত সোমবাৰে অনুষ্ঠিত হয় ৬৭ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ বঁটা বিতৰণী অনুষ্ঠান।\nশ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ সন্মান আজুৰিবলৈ সক্ষম হয় অভিনেত্ৰী কংগনা ৰানাৱটে। ৰাজকীয় শাৰী পৰিধান কৰি উপ-ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পৰা কংগনা ৰানাৱটে গ্ৰহণ কৰে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা । ‘Manikarnika’ আৰু ‘Panga’ৰ বাবে অভিনেত্ৰীগৰাকীক প্ৰদান কৰা হয় এই বিশেষ সন্মান।\nদেশজুৰি চৰ্চাত ‘দা কাশ্মীৰ ফাইলছ’ মুক্তি লাভৰ পাছতেই বিতৰ্কত বোলছবিখন…\nসকলো ৰেকৰ্ড ভাঙিব নেকি ‘দ্য কাশ্মীৰ ফাইলছ’ ছবিখনে?\nমাৰ্চ 14, 2022\nঅন্যহাতে, মনোজ বাজপেয়ীয়ে ‘Bhonsle’ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ সন্মান পাবলৈ সক্ষম হয়। অন্যহাতে, অভিনেতা ধনুশে ‘Asuran’ৰ বাবে লাভ কৰে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটা।\nসোমবাৰে ৬৭ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠানত দক্ষিণ তাৰকা ৰজনীকান্তক ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ চলচ্চিত্ৰ সন্মান ৫১ তম দাদাচাহেদ ফাল্কে প্ৰদান কৰা হয়। ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰলৈ অভিনেতাজনে আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি এম ভেংকায়া নাইডুৰ পৰা লাভ কৰে এই সন্মানীয় বঁটা ।\nশ্ৰেষ্ঠ হিন্দী চিনেমাৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয় চিত্ৰ নিৰ্মাতা নীতেশ তিৱাৰীৰ চিনেমা, প্ৰয়াত অভিনেতা সুশান্ত সিং ৰাজপুতে অভিনয় কৰা Chhichhoreই। বঁটা গ্ৰহণৰ সময়ত Chhichhoreৰ পৰিচালক আৰু প্ৰযোজকে ৰোমন্থন কৰে সুশান্ত সিং ৰাজপুতৰ সৈতে থকা মধুৰ স্মৃতি।\nঅন্যহাতে, ৬৭ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠানত শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া চিনেমাৰ সন্মান পাবলৈ সক্ষম হয় চন্দ্ৰ মুদৈৰ পৰিচালিত বোলছবি ৰণুৱাই(Ronuwa-Who Never Surrender)। ইয়াৰ লগতে আন এখন অসমীয়া চিনেমা জোনাকী পৰুৱাই Feature Film Categoryত বঁটা পাবলৈ সক্ষম হয়।\nউল্লেখ্য যে, চলিত বৰ্ষৰ মাৰ্চ মাহতে ঘোষণা কৰা হৈছিল ৬৭ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ বিজয়ীৰ নাম। কিন্তু ক’ভিড পৰিস্থিতিৰ বাবে কিছু পলম হয় বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠান।\nActing Best Actress Best Film National Film Award\nহাস্পতালৰ পিছতে এইবাৰ গুৱাহাটীৰ ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান আৰু ব্যক্তিগত স্কুল-কলেজৰ ওপৰত GMCৰ তীক্ষ্ণ নজৰ...\nযৌন ইচ্ছা হ্ৰাস পাইছে নেকি? জানি লওঁক কাৰণসমূহ...