বিচ্ছিন্নতা | নীলা চৰাই: অনলাইন অসমীয়া সাহিত্য, কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ\nApril 14, 2012 November 19, 2016 ভূপেন শৰ্মা0Comments ভূপেন শৰ্মা\nপৰশু বৰুৱাই ডিঙি মেলি অদূৰত থকা বাছ ষ্টপটোলৈ চাইছে, তাৰ লগে লগে নিজৰ হাতঘড়ীটোলৈ। বৰুৱা লাহে লাহে অধৈৰ্য হৈ পৰিছে।\n—কৰবী এতিয়ালৈকে আহি নেপালেহি কিয়?\nএইটো এটা অন্য জনঝাত!\nকৰ্ণপটহ বিদিৰ্ণকাৰী হৰ্নৰ শব্দেৰে প্ৰতিযোগিতাৰ দৌৰেৰে এখন গাড়ীয়ে আনখনক অভাৰটেক্ কৰিব খুজিছে…। পিছে পিছে ঘণ্টি কোবাই দৌৰিছে ফায়াৰ ব্ৰিগেডৰ গাড়ী। ক’ৰবাত জুই লাগিছে।\n—জুই লগা নাই ক’ত?\nবৰুৱাই ভোৰ্‌ভোৰালে আৰু পুনৰ ডিঙি মেলি চালে বাছ ষ্টপটোলৈ।\n—আঃ, ছয় বাজোঁ বাজোঁ। লাহে লাহে বাছ ষ্টপটো মনিব নোৱৰা হৈ আহিছে। এই সন্ধিয়ালৈকে কম্পিউটাৰ ক্লাচ! তাই কোনো বিপদত পৰা নাইতো!\nবৰুৱা সামান্যভাৱে কঁপি উঠিল।\nযোৱা দুটা দিন ধৰি দুটা শব্দই পৰশু বৰুৱাৰ মনটো উত্তেজিত কৰি ৰাখিছে। শব্দ দুটাই বৰুৱাৰ সৰ্বসত্তাত ক্ৰিয়া কৰিছে। মহান্তিৰ কিতাপৰ দোকানত যোৱা পৰহি মহান্তিৰ মুখেদি আখৈ ফুটাদি ফুটিছিল…।\n—বৰ্তমানৰ শিক্ষা ব্যৱস্থাত ইতিহাস অথবা সংস্কৃতি অধ্যয়নৰ পৰিৱৰ্তে বিজ্‌নেচ মেনেজমেণ্টৰ দৰে পাঠ্যক্ৰমৰ গুৰুত্ব বাঢ়িছে।\n—জেনেৰেচন গেপ…। কেৱল হিউমেন জেনেৰেচনহে নে?… গেপ নাই ক’ত?\nবিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষকতা এৰা বহু বছৰ হ’ল পৰশু বৰুৱাৰ। অৱসৰোত্তৰ কালত হৈ পৰিল ইণ্টাৰভিউ ব’ৰ্ডৰ মাৰ্কামৰা সভাপতি বা সদস্য। কিম্বদন্তি আৰু ইতিহাসৰ পাৰ্থক্য নজনা কিমান কেণ্ডিডেট পাইছে… গতিকেই গেপ।\nকৰবী দৌৰাদৌৰিকৈ ঘৰ সোমালহি। উৎসাহ আৰু আশ্চৰ্যৰে কৈ গ’ল— বৰ ইণ্টাৰেষ্টিং ঘটনা দেউতা,— আমাৰ ইন্সটিটিউটৰ এটা কম্পিউটাৰৰ এটা প্ৰগ্ৰেমত ভাইৰাচ লাগি গ’ল— হাৰ্ড ডিস্ক ব্ল্যাংক হৈ গ’ল।\nবৰুৱাই জীয়েকৰ মুখলৈ চাই ৰ’ল। বিভিন্ন ভাইৰাচে আক্ৰমণ কৰি ৰুগীয়া কৰি পেলোৱা আমাৰ সমাজলৈ মেচিনৰ ভাইৰাচো আহিছে। ভাইৰাচ মানে বোলে প্ৰগ্ৰেম এটাহে। সি কম্পিউটাৰত থকা আন প্ৰগ্ৰেমবোৰ গণ্ডগোল কৰি পেলায়।\nঅদ্ভুত কাণ্ড। কাৰিকৰী সফলতাৰ কেনে অসফল প্ৰয়োগ। বেঙ্ক, এলআইচিৰ কম্পিউটাৰত ভাইৰাচ লাগি যায় যদি! কৰবীয়ে কেইদিনমান পূৰ্বে বৰুৱাৰ সকলো নথি-পত্ৰ এক্সটাৰনেল ডিস্কত (কম্পিউটাৰ ফ্লপিত) জমা কৰি থৈছে।\n—দেউতা, তোমাৰ চব কাগজ-পত্ৰ চেইফ ৰেকৰ্ডেড হৈ গ’ল।…\nকেনেকৈ চেইফ? ভাইৰাচ?… যোৱা চল্লিশটা বছৰৰ ৰেকৰ্ডচ্ সঞ্চিত ফাইলটো ক’ত থৈছে, মনত পেলালে বৰুৱাই। বৰুৱা পুনৰ কঁপি উঠিল। ৰেকৰ্ডচৰ গেপ!… কি হৈছে এইবোৰ! বিল গেইট্‌চৰ বিজ্ঞাপন— ‘যাৰ কম্পিউটাৰৰ জ্ঞান নাই, সি আজিৰ দুনিয়াত ইল্‌লিটাৰেট।’ মধ্যবিত্তৰ অহমিকাত আঘাত কৰিবলৈ উচিত মন্ত্ৰ।\nপৰশু বৰুৱা কলেজ-বিশ্ববিদ্যালয়ত থাকোঁতে ইলেক্‌ট্ৰনিক সঁজুলি বুলিবলৈ কেল্‌কুলেটৰটোহে আছিল। লগাৰিথিমৰ ইয়ুজ প্ৰায় কম্‌পালচৰি আছিল। বৰুৱাৰ নিজকে বোঁৱতী নদীৰ মাজসোঁতেৰে আহি থকা জাঁজি যেন লাগিল। ক’ৰবাত কেনেবাকৈ যেন তেওঁৰ গতি স্তব্ধ হৈ গৈছে— অথচ তেওঁৰ চৌপাশ কিমান ব্যস্ত— কাৰো কালৈকো চাবলৈ সময় নাই। কেইদিনৰনো কথা। যোৱা কুৰিটা বছৰতে জীৱনৰ প্ৰবাহ দুগুণ ত্বৰিত হৈছে। বাঢ়ি গৈছে সমস্যা।\nকৰবীয়ে এম এ পাছ কৰা চাৰি বছৰ হ’ল। ব্যক্তিগত খণ্ডৰ স্কুল এখনলৈ অহা-যোৱা কৰি আছে। তাইলৈ বেয়াই লাগে বৰুৱাৰ। মেট্ৰিক পাছ কৰিয়েই তাইৰ কি উচাহ— কলেজত পঢ়িব। কটনতে পঢ়িছিল। ৰিজাল্টবোৰো বেয়া নাছিল।… আজিকালি তাই অলপ বেছি সময় ৰিডিং ৰূমত কটালেই বৰুৱা উদ্বিগ্ন হৈ পৰে।… কৰবী পঢ়া টেবুলত বহি অনিশ্চয়তাৰ অনিৰ্ণেয় সাঁথৰৰ মাজত সোমাই যোৱা নাইতো!\nবিয়া-বাৰুৰ কথা উলিয়ালে তাই দেউতাকলৈ আচৰিত হৈ চায়।…\n—তুমি বিয়াখন কিয় ইমান এচেনচিয়েল বুলি ভাবিছা?\nবৰুৱাই অন্য কথা উলিয়াই। টিভিটোত বিৰিংবাৰাংকৈ কিছুমান দৃশ্য ইটোৰ পিছত সিটোকৈ ওলাই গৈছে। কৰবীয়ে আৰ-চিটোৰে কিবা এটা চেনেল বিচাৰিছে।\nহঠাৎ পৰশু বৰুৱাৰ অধীৰ দাসলৈ মনত পৰিল। দাস পৰশু বৰুৱাৰ গাঁৱৰে। গাঁৱৰ স্কুলত দুয়ো একে শ্ৰেণীতে পঢ়িছিল। আৰ্থিক অসুবিধাই অধীৰৰ পঢ়া আধৰুৱা কৰিলে। আৰ্থিক অসুবিধাতকৈয়ো বেছি ক্ষতি কৰিছিল বাপেকৰ মদাহী স্বভাৱে। মেট্ৰিকৰ দেওনা পাৰ হ’ব নোৱৰা অধীৰ পৰশু বৰুৱাহঁতে কলেজ পাছ কৰাৰ পূৰ্বেই মাৰ্কামৰা পাণ-দোকানী হৈ গ’ল। তাৰ অন্তৰখন আছিল খোলা। একমাত্ৰ পুতেকক কোনো অভাৱত পৰিব নিদিয়াকৈ বি এলৈকে পঢ়ুৱালে। এতিয়া চহৰৰ চৰকাৰী অফিচত চাকৰি কৰে। এতিয়া দোকান চলাবলৈ দাসে ল’ৰা এটা ৰাখিছে।\nদাস মাজে মাজে পৰশু বৰুৱাৰ তালৈ আহে। ভাল-বেয়া দু-আষাৰ কথা পাতি গুচি যায়। এটা নিৰুদ্বেগ জীৱন অধীৰ দাসৰ। নগৰীয়া অস্থিৰ হাৱাই দাসৰ মগজুত একো প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি নকৰে। এদিন আহি ক’লেহি— পুতেকৰ বিয়া পাতিছে। বহুসময় দাস মনে মনে বহি থাকিল। বৰুৱাই সুধিলে— পইছা-পাতি লাগিব নেকি?\n—নালাগে। দাসৰ চমু উত্তৰ। তাৰ পিছত লাহে লাহে ক’লে— বিয়াৰ পিছতে ল’ৰাই অফিচৰ ওচৰতে ঘৰ এটা লৈ থকা কৰিব। ঘৈণীজনী ঢুকাবৰ পিছৰে পৰা দুয়ো মেছত থকাৰ দৰেহে আছিলো। মোৰ দোকান, তাৰ অফিচ। ৰাতিহে মুখ দেখাদেখি হয়।… বিয়াৰ পিছত তাৰো মুদা মৰিব!\n—এৰা, ওল্ড এইজ হোমবিলাক ল’ৰাই নিবিচাৰিলেও বুঢ়াবিলাকেই বিচাৰিব লাগিব। শেষ বয়সত আশ্ৰয় এটাতো লাগিব। বৰুৱাই ভাবিলে।\nপৰশু বৰুৱাই বাতৰি কাকতৰ পাত লুটিয়ালে। কাকতবোৰৰ মাজত কোনো পাৰ্থক্য বিচাৰি নাপায় বৰুৱাই। বাতৰি পৰিৱেশনৰ নীতিও গতানুগতিক। আগতে কেইবাখনো কাকত নিয়মীয়াকৈ পঢ়া বৰুৱাই এতিয়া মাত্ৰ এখন কাকত ৰখা কৰিছে। কৰবীয়েও পঢ়িবলৈ সময় নাপায়। নিয়মীয়াকৈ এমপ্লইমেন্ট নিউজখন মাত্ৰ পঢ়ে। অ’লৈ-ত’লৈ চাকৰি বিচাৰি দৰ্খাস্ত কৰে। কামৰ চৰ্ত বহুত। দৰ্মহাৰ চৰ্ত একো নাই। নিবনুৱাৰ সংখ্যা গুণোত্তৰ হাৰত বাঢ়িছে প্ৰতিদিনে।\nবৰুৱাই উচ্চ শিক্ষাৰ সংকোচনৰ নীতি সম্পৰ্কীয় লেখা এটাত চকু ফুৰালে। বৰুৱাই ভাবিলে—\nশিক্ষাৰ সংকোচন কৰিবলৈ নীতিনো লাগে কিয়? নিৰাপত্তা নিশ্চিত কৰিব নোৱৰা উচ্চশিক্ষা ল’বই বা কোনে? শিক্ষানুষ্ঠানবোৰ দস্তুৰমত খালি হৈ যাব। তাৰপিছত? বৰুৱাৰ একো ভাবিবৰ মন নোযোৱা হয়।\nবিস্ফোৰণ, হত্যা, লুণ্ঠনৰ খবৰেৰে ভাৰাক্ৰান্ত বাতৰি কাকতবোৰ বহুৰাষ্ট্ৰীয় কোম্পানীৰ লাভালাভৰ পৰিসংখ্যা— সপোনৰ কিনাবেচা। অৰ্থনীতিৰ গ্ল’বেলাইজেচন হৈছে। গ্ল’বেলাইজেচন! মানুহৰ হাহাকাৰ, হুমুনিয়াহবোৰৰো গ্ল’বেলাইজেচন হোৱা হ’লে! গুনাৰ মাৰ্‌ডেল-এ কৈছে— দীঘল পেণ্ট কিনিবলৈ পইছা নাই যদি ভৰি দুখনেই কাটি চুটি কৰি লোৱা।… বঢ়িয়া চলিউচন। পিছে গ্ল’বেল ইকনমিয়ে দেখোন ভৰি নকটাকৈয়ো মানুহক পংগু কৰি পেলাইছে।\nগুনাৰ মাৰ্‌ডেলৰ কথা মনত পৰাৰ লগে লগে বৰুৱাৰ মনত পৰিল ব্ৰীজেশ মহান্তিলৈ। বৰুৱাৰ সমবয়সীয়া। কিছুদিন ওকালতি কৰিছিল। ওকালতি আৰু কি, বাৰত এনেয়ে বহি থকা, কাম জমি নুঠা ডেকা লয়াৰ কেইজনৰ লগত আড্ডা। মহান্তিয়ে প্ৰগতিশীল চিন্তাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ সপক্ষে তৰ্ক কৰে। পিছলৈ ওকালতি এৰি কিতাপৰ দোকান দিছিল। তাতেই বৰুৱাৰ সৈতে মহান্তিৰ চিনাকি। চিনাকিৰ পিছত বন্ধুত্ব। মাৰ্‌ডেল, কেইন্স, মাৰ্ক্স— সকলোৰে মতৰ সাৰবত্তা মহান্তিৰ মুখেদি আখৈ ফুটাদি ফুটিছিল। তৃতীয় বিশ্বৰ দেশসমূহে ডব্লিউ টি ও-ৰ নাগপাশৰ পৰা মুক্ত হ’বলৈ আমেৰিকানাইজ্‌ড পলিচিৰ বিৰুদ্ধে গণতান্ত্ৰিক আন্দোলন চলাব নে মৌলবাদী সন্ত্ৰাসবাদীয়ে কৰালৈ ৰৈ থাকিব? মহান্তিয়ে কৰা এনেবোৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ বৰুৱাই দিয়াৰ প্ৰয়োজন নাই। মহান্তিয়েই ব্যাখ্যা দি যায়। বৰুৱাৰ ভাল লাগিছিল মহান্তিৰ সৈতে বাৰ্তালাপ কৰি।\nসন্ধিয়া অধীৰ দাস আহিল। মুখখন শুকান, চিন্তান্বিত। বৰুৱাই খবৰ সুধিলে।\n—ভাল নহয় অ’ পৰশু। দাসৰ মাতটো কঁপি উঠিল। বৰুৱা উদ্বিগ্ন হৈ উঠিল। চৌপাশৰ সঘন পৰিৱৰ্তিত জাগতিক ঘটনাক্ৰমে একো ক্ৰিয়া কৰিব নোৱৰা দাসৰ মনটোৰ ভিতৰত থূপ খাই থকা এবুকু দহনৰ উত্তাপ অনুভৱ কৰিলে বৰুৱাই। কি হৈছে জানিবলৈ ব্যগ্ৰ হৈ পৰিল বৰুৱা। দাসে লাহে লাহে কৈ গ’ল— তোমাৰেই ভাল দিয়া; আগলৈও নাই, পিছলৈও নাই। বৰুৱাই দাসৰ মন্তব্যটোৰ অৰ্থ বুজিবলৈ চেষ্টা কৰিলে।\n—মোৰ ল’ৰাটোৰ কথা কৈছোঁ। সি বোলে এইবাৰ মাকৰ অস্থি গঙ্গাত বিসৰ্জন দি আহিব। বছৰি শ্ৰাদ্ধ কৰি থকা লেঠা মাৰিব বোলে।\nদাস অলপ ৰ’ল। তেওঁৰ মাতটো কঁপিছিল।\n—চোৱাচোন পৰশু, তাৰ কষ্ট হ’ব বুলিয়েই দ্বিতীয়জনী গোটাই নল’লো। যোৱা ত্ৰিশটা বছৰ তাৰ মাকৰ মৰম আকলুৱা মুখখনৰ স্মৃতি লৈয়েই দিন কটাইছোঁ।… তাক কৈ দিছোঁ,— তোৰ সময় নাই, নালাগে পাতিব শ্ৰাদ্ধ। শ্ৰাদ্ধৰ পৰা মোক আজৰি কৰি দিব নালাগে।\nবৰুৱাই দাসলৈ চালে। এটা সৰল সমীকৰণৰ দৰে জীৱনপঞ্জী দাসৰ। কিন্তু এই সমীকৰণটোৰ বিবিধ উত্তৰে দাসক যেন বিব্ৰত কৰি তুলিছে।\nকৰবী তেতিয়া চাৰি বছৰীয়া। অধীৰ দাসৰ তেতিয়াৰ পৰাই বৰুৱাৰ তালৈ অহা-যোৱা। কেতিয়াবা দাসে কয়— তোমাক ল’ৰা এটা লাগে বুলি নাভাবানে?\n—কিয়? মই মৰাৰ পিছত পিণ্ড দিবলৈ নে বংশ ৰক্ষা কৰিবলৈ? বৰুৱাই হাঁহি কয়।\nদাসে ভাবে পুত্ৰৰ ফালৰ পৰাহে বংশ ৰক্ষা হয়।\n—মাককে মনত ৰাখিব নোখোজা ল’ৰাটোৱে কি মোৰ বংশ ৰাখিবহে পৰশু!«\n← উজনি আৰু পশ্চিম অসমৰ বিয়ানাম: এক আলোকপাত\nসুভ নববৰ্স! →


গণিত চ’ৰাৰ ৱেবিনাৰ : এটি বাৰ্তা - বিৰিয়া Biriyaa\nলকডাউনৰ অচিলাতে যোৱা জুন মাহৰ পৰা গণিত চ’ৰাই এলানি ৱেবিনাৰ অনুষ্ঠিত কৰি আছে। এইলানি ৱেবিনাৰৰ প্ৰথমখন ৱেবিনাৰৰ বক্তা আছিল সুৰজিত বৰকটকী। বহুতে জন নাশ্বৰ কথা জানে, আৰু এ বিউটিফুল মাইণ্ড নামৰ চিনেমাখন চাইছে বা একে নামৰ মূল কিতাপখন পঢ়িছে। আৰু ইয়াৰ জৰিয়তেই গেম থিয়ৰী বা খেল তত্ত্বৰ কথাও শুনিছে। আমাৰ বাবে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা এই যে অসমতে খেল তত্ত্বৰ এজন বিচক্ষণ গণিতজ্ঞ আছে, তেওঁ হ’ল সুৰজিত বৰকটকী। তেওঁ বিভিন্ন লেখা-মেলা কৰাৰ লগতে গণিত জনপ্ৰিয়কৰণতো জড়িত।\nজুলাই মাহত গণিত চ’ৰাৰ ছয়খন ৱেবিনাৰ অনুষ্ঠিত হয়। এই মাহৰ বক্তাসকল আছিল শান্তা লাইছৰাম, দেৱোপম চক্ৰৱৰ্তী, অনুপম শইকীয়া, স্বৰূপ নন্দন বৰা, বি. সুৰী আৰু নয়নদীপ ডেকা বৰুৱা।\nবিমূৰ্ত বীজগণিত বা এবষ্ট্ৰেক্ট এলজেব্ৰা পঢ়োঁতে বহু সময়ত বহুতো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মনলৈ প্ৰশ্ন আহে যে এইবোৰ ক’ত লাগিব? এইবোৰ ক’ত ব্যৱহাৰ হ’ব?\nশান্তা লাইছৰাম বৰ্তমান দিল্লীৰ “ভাৰতীয় পৰিসাংখ্যিক প্ৰতিষ্ঠান”ত (Indian Statistical Institute (ISI), Delhi) কৰ্মৰত এগৰাকী সংখ্যা-তত্ত্ববিদ। একমাত্ৰ অসমীয়া ৰেংলাৰ আৰু গণিতজ্ঞ অনুপম শইকীয়াৰ পৰিচয় দিয়াৰ প্ৰয়োজন হয়তো নাই। দেৱোপম চক্ৰৱৰ্তী অনুপম শইকীয়াৰে ছাত্ৰ আৰু বৰ্তমান বিট্‌ছ্ পিলানিত কৰ্মৰত এজন সংখ্যা-তত্ত্ববিদ।\nসংখ্যা-তত্ত্ব সম্পৰ্কে সাধাৰণ ধাৰণা এটা সকলোৰে থাকে। কিন্তু স্নাতক বা পিছৰ পৰ্যায়তো বিমূৰ্ত বীজগণিত বা এবষ্ট্ৰেক্ট এলজেব্ৰা পঢ়োঁতে বহু সময়ত বহুতো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মনলৈ প্ৰশ্ন আহে যে এইবোৰ ক’ত লাগিব? এইবোৰ ক’ত ব্যৱহাৰ হ’ব? বিমূৰ্ত বীজগণিতৰ গভীৰ জগতখনলৈ গৈ সচৰাচৰ ব্যৱহৃত সংখ্যাৰ বৈশিষ্ট্য কিছুমান নিৰ্ণয় কৰিব পাৰি। বিমূৰ্ত বীজগণিত ব্যাপক ৰূপে সংযোজিত হৈ থাকে সাধাৰণ সংখ্যাৰ জগতখনত। আৰু সেয়েহে বিমূৰ্ত বীজগণিত সংখ্যাতত্ত্বৰ সমাৰ্থক হৈ পৰে। ওপৰত উল্লেখ কৰা তিনিওগৰাকী ব্যক্তিয়েই এই ক্ষেত্ৰখনৰ একোগৰাকী বিশাৰদ। আনহাতে বিশ্লেষণিক সংখ্যা তত্ত্বৰ এজন প্ৰসিদ্ধ গণিতজ্ঞ হ’ল নয়নদীপ ডেকা বৰুৱা। অসমৰ পৰা এই ক্ষেত্ৰখনত তেওঁ অকলেই নেতৃত্ব বহন কৰি আছে। এতিয়ালৈকে এই ক্ষেত্ৰখনত অসমৰ পৰা বিশিষ্ট কাম কৰা সকলোৱেই হ’ল তেখেতৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী।\nঅধ্যাপক বি. সুৰী বৰ্তমান ভাৰতীয় পৰিসাংখ্যিক প্ৰতিষ্ঠান, বাংগালোৰত কৰ্মৰত। তেখেত ভাৰতীয় গাণিতিক সমিতিৰ সভাপতি।\nপ্ৰত্যেকবাৰেই ফিল্ডছ্ মেডেল পোৱা ব্যক্তিসকললৈ চালে দেখা যায়, তেওঁলোক চাৰিজনৰ মাজত কমেও এজন অৱকলজ সমীকৰণৰ লগত জড়িত। আকৌ, স্নাতক-স্নাতকোত্তৰ শ্ৰেণীতো বহু জটিল অৱকলজ সমীকৰণৰ সম্ভেদ পোৱা যায়। বাস্তৱ বা প্ৰকৃতিৰ অলেখ পৰিঘটনাত অৱকলজ সমীকৰণ প্ৰকাশিত হৈ উঠে। সেইসমূহৰ সমাধানে তেনে প্ৰাকৃতিক ৰহস্যৰ উত্তৰ পোৱাত সহায় কৰে। পৰিঘটনাবোৰত সমীকৰণবোৰ কেনেকৈ উৎপত্তি হয় আৰু সেইবোৰ সমাধান কৰাটো কিয় ইমান জটিল সেয়া জানিবলগীয়া কথা। অৱকলজ সমীকৰণে আৰু এশ বছৰ বা দুশ বছৰ পৰ্যন্ত গণিতজ্ঞসকলক জলাকলা খুৱাই ৰাখিব; হয়তো ই কোনোদিন লগ এৰা নিদিবও পাৰে। এই ক্ষেত্ৰখনত বিশিষ্ট কৰ্ম সম্পাদন কৰি আছে স্বৰূপ নন্দন বৰাই। তেখেত বৰ্তমান আইআইটি গুৱাহাটীত কৰ্মৰত। সাহিত্যিক লক্ষ্মী নন্দন বৰা তেখেতৰ দেউতাক।\nএই আগষ্ট মাহত চাৰিখন ৱেবিনাৰ এতিয়ালৈকে ঠিক হৈছে। আৰু পৰৱৰ্তী মাহবোৰৰ বাবেও কেইখনমান ইতিমধ্যে ঠিক হৈছে। আৰু ইয়াৰ বক্তাসকলৰ সকলোৱেই হৈছে স্বনামধন্য গণিতজ্ঞ বা বিজ্ঞানী।\nগণিতৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ জাৰ্নেলসমূহৰ মাজৰ কেইখনমান হ’ল— Inventiones Mathematicae, Duke Mathematical Journal, Advances in Mathematics। এইসমূহত গৱেষণা-পত্ৰ প্ৰকাশ পোৱা ভাৰতীয়ৰ সংখ্যা অতি কম। গণিতচ’ৰাৰ এই ৱেবিনাৰসমূহৰ কেইবাজনো বক্তাৰ এই জাৰ্নেলসমূহত গৱেষণা-পত্ৰ আছে। তাৰোপৰি ইয়াৰ দুগৰাকী শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বিজয়ী। এই বঁটা অতি সন্মানীয় আৰু ইয়াক ভাৰতৰ বিজ্ঞান জগতৰ জ্ঞানপীঠ বুলি ক’ব পাৰি। এই সন্মান পোৱাসকলৰ গোটেই পৃথিৱীতে এটা পৃথক পৰিচয় থাকে।\nএষাৰ কথা আছে— “Mathematicians aren’t people who find Maths easy. They’re people who enjoy how hard it is.” এই বক্তাসকলে সকলোৱে বুজি পোৱা সহজ কথা একোটাৰে আৰম্ভ কৰি কেনেদৰে জটিল জগতখনলৈ সোমাই যোৱা যায়, কেনেকুৱা পৃথক পৃথক বস্তু তাত যুক্ত হৈ পৰে, কেনেদৰে উত্তৰ উলিয়ায়, সেইবোৰ তেওঁলোকে কেনেদৰে উপভোগ কৰে — ইত্যাদি কথাবোৰ ক’ব। ইয়াত ভাল ভাল কিতাপৰ সম্ভেদ পোৱা যাব। নতুন বিষয়ৰ কথা শিকিবলৈ পোৱাৰ উপৰি গণিতৰ জগতখনত খোজ দিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিব। The Ramanujan Journal, Journal of Number Theory, Combinatorica, Journal of Combinatorial Theory, Journal of Algebra, Applied Mathematics and Computation — এনেধৰণৰ ভাল ভাল জাৰ্নেলবোৰত অসম বুলি চাৰ্চ কৰিলে দুজন বা তিনিজনহে অসমীয়া পোৱা যায়। এইধৰণৰ বক্তাসকলৰ কামবোৰৰ কথা জানিলে আৰু তেওঁলোকৰ কথাবোৰ শুনিলে নিজেও তেনেকুৱা কাম কৰিবলৈ আগ্ৰহ ওপজে। অসমৰ পৰা এনেকুৱা কাম কৰা মানুহ বাঢ়িব লাগে।\nএওঁলোক সকলোৰে চেমিনাৰত ভাগ লোৱাৰ সুযোগ বহুতে সদায় নাপায়। গণিতচৰাৰ এই ৱেবিনাৰ-লানীয়ে তেনে এক সুবিধা আনি দিছে। এইসমূহত অংশ ল’লে অংকৰ প্ৰতি আগ্ৰহীসকল বহুতো উপকৃত হ’ব। কিছুমান কথা বহুতে আজি আয়ত্ব কৰিব নোৱাৰিলেও চাৰি-পাঁছ বছৰৰ পাছত এই সম্ভেদসমূহেই তেওঁলোকক নিজে তেনে প্ৰশ্নৰ উত্তৰ বিচৰাত সহায় কৰিব।\nগণিতৰ প্ৰতি আগ্ৰহী ছাত্ৰী-ছাত্ৰীসকলে গণিতচ’ৰাই আয়োজন কৰি থকা এই ৱেবিনাৰসমূহৰ কথা যাতে জানিব পাৰে, তাৰ প্ৰতি দৃষ্টি দিবলৈ ৰাইজক অনুৰোধ জনালোঁ। বিভিন্ন শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানৰ বিভিন্ন বিভাগৰ সদস্যসকলে তেওঁলোকৰ গণিত বিভাগক এই খবৰ জনালে তাৰ দ্বাৰা স্নাতক, স্নাতকোত্তৰ, গৱেষক সকলোৱে উপকৃত হ’ব।\nএই ৱেবিনাৰসমূহ পৰিচালনা কৰিছে গণিতচ’ৰাৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক মঞ্জিল পি. শইকীয়াই। আৰু এই কামত প্ৰধানকৈ জড়িত হৈ আছে গণিতচ’ৰাৰ আন আন সদস্য পৰমা দত্ত, দেবাশীষ শৰ্মা আৰু বিশাল দেৱ।\nআহি থকা ৱেবিনাৰসমূহৰ বিষয়ে আগ্ৰহীসকলে এই পৃষ্ঠাটোত চাব পাৰিব: https://gonitsora.com/webinars/\nসময়ে সময়ে পৃষ্ঠাটো আপডেট কৰি থকা হৈছে।\nPrevious চিকিৎসা বিজ্ঞানত শুশ্ৰূষা শিক্ষাৰ প্ৰয়োজনীয়তা আৰু কিছু অন্যান্য প্ৰসংগ\nNext কেৰিয়াৰ হিচাপে ভেষজ বিজ্ঞান বা ফাৰ্মাচিউটিকেল চায়েন্স


Concept of Acid Base and Indicators | SEBA 2021 » Assamese Medium\nConcept of Acid Base and Indicators | SEBA 2021\nConcept of Acid Base and Indicators: আমি এটা কথা বিশ্বাস কৰিব লাগিব যে Concept is everything, কোনো বিষয়ত যদি আপোনাৰ Concept সম্পূৰ্ণ আছে তেন্তে আপুনি তাৰ সকলো প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিব পাৰিব। সেই গতিকে আজি আমি Class 10 Science ৰ 2nd Chapter Acid Bases And Salts ৰ পৰা কিছু কথা আলোচনা কৰিম। আজি আমি আচলতে Concept of Acid Base and Indicators ৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিবলৈ গৈ আছোঁ।\nইয়াৰ আগতে আমি প্ৰথম অধ্যায় ৰাসায়নিক বিক্ৰিয়া আৰু সমীকৰণৰ [Class 10 Science Chapter 1 Assamese Medium] ওপৰত বিতংবাবে আলোচনা কৰিছোঁ।\nএছিড ক্ষাৰক আৰু সূচক (Acids Bases and Indicators)\n১/ প্ৰাকৃতিক সূচক:-\n2) সাংশ্লেষিক সূচক:-\nOlfactory Indicators -ঘ্ৰানেন্দ্ৰিক সূচক\nImportant Question for HSLC 2021 SEBA Exam\nConcept of Acid Base and Indicators শেষ বাক্য\nএছিড ক্ষাৰক আৰু সূচকৰ (Primary concept of acid base and indicators) ৰ প্ৰাথমিক ধাৰণাৰে আলোচনা কৰিলেহে এই অধ্যয় (Acid Bases And Salts)ৰ বিষয়ে ভালদৰে বোধগম্য হ’ব।\nএছিড সাধাৰণতে টেঙা সোৱাদযুক্ত জুলীয়া পদাৰ্থ । আনহাতে ক্ষাৰক সমূহ তিতা প্ৰকৃতিৰ । এছিড বা ক্ষাৰক উভয়ে ক্ষতিকাৰক হিচাপেই চিহ্নিত কৰিব পাৰি । ইহঁতৰ নিদিষ্ট কোনো ৰঙ বা চিনাক্ত কৰাৰ উপায় নাই বাবে ইহঁতৰ পৰা ক্ষতি হোৱা প্ৰায়ে সম্ভাৱনা থাকে ।\nএছিড বা ক্ষাৰকক চিনাক্ত কৰিবলৈ সাধাৰণতে কিছু সূচক (Indicator) ব্যৱহাৰ কৰা হয় । এনে সূচক দুই প্ৰকাৰৰ – প্ৰাকৃতিক আৰু সাংশ্লেষিক সূচক।\nসাধাৰণতে লিটমাছ কাগজ দুই প্ৰকাৰৰ- ৰঙা আৰু নীলা। ইহঁতে এচিড বা ক্ষাৰকীয় মাধ্যমত ৰঙৰ পৰিৱৰ্তন দেখুৱায়। অচিনাক্ত এচিড বা ক্ষাৰকীয় দ্ৰৱত নীলা লিটমাছ কাগজ দিলে যদি ৰং ৰঙা লৈ পৰিৱৰ্তন হয় তেন্তে ই এচিড প্ৰকৃতিৰ। ঠিক সেইদৰে দ্ৰৱত ৰঙা লিটমাছ কাগজ নীলা লৈ পৰিৱৰ্তন হলে দ্ৰৱ্যটো ক্ষাৰকীয় প্ৰকৃতিৰ।\nঠিক সেইদৰে প্ৰাকৃতিক প্ৰকৃতিৰ সূচক হালধি সাধাৰণতে ৰঙৰ পৰিৱৰ্তনৰ জৰিয়তে দ্ৰৱ এটা এচিড নে ক্ষাৰ তাক বুজিব পাৰি।\nমিথাইল অৰেঞ্জ সাধাৰণতে এক প্ৰকাৰৰ pH Indicator যিয়ে আম্লিক মাধ্যমত ৰঙা ৰং আৰু ক্ষাৰকীয় দ্ৰৱত হালধীয়া ৰঙ লৈ পৰিৱৰ্তন হয়। ফিনফথেলিন সুচকে এচিড মাধ্যমত কোনো ৰঙৰ পৰিৱৰ্তন নেদেখুৱাই কিন্তু ক্ষাৰকীয় মাধ্যমত গুলপীয়া ৰং দেখুৱাই।\nওপৰোক্ত সূচক সমূহে এচিড বা ক্ষাৰকীয় মাধ্যমৰ ৰঙৰ পৰিবৰ্তন ঘটায় বাবে আমি অতি সহজে এচিড বা ক্ষাৰক চিনাক্ত কৰিব পাৰো।\nইয়াৰ ওপৰিও কিছু সূচক আছে যিয়ে এচিড বা ক্ষাৰকীয় মাধ্যমত গোন্ধৰ পৰিবৰ্তন ঘটায় তাক ঘ্ৰানেন্দ্ৰিক সূচক (Olfactory Indicators) বোলে। যেনে – ভেনিলা, আঁতৰ , লং তেল ইত্যাদি।\n১ নং প্ৰশ্ন – এচিড আৰু ক্ষাৰকৰ দুটাকৈ ধৰ্ম উল্লেখ কৰা।\n২ নং প্ৰশ্ন- সূচক কি ? ই কেই প্ৰকাৰৰ ? উদাহৰণ দিয়া।\n৩ নং প্ৰশ্ন- ঘ্ৰানেন্দ্ৰিক সূচক কাক বোলে ? উদাহৰণ দিয়া।\n৪ নং প্ৰশ্ন – লিটমাছ কাগজে এচিড আৰু ক্ষাৰকৰ সৈতে কিদৰে ৰঙৰ পৰিৱৰ্তন ঘটায় আলোচনা কৰা।\n৫ নং প্ৰশ্ন- মিথাইল অৰেঞ্জ এচিড আৰু ক্ষাৰকৰ সৈতে কিদৰে ৰঙৰ পৰিৱৰ্তন ঘটায় আলোচনা কৰা।\n৬ নং প্ৰশ্ন- ফিনফথেলিন এচিড আৰু ক্ষাৰকৰ সৈতে কিদৰে ৰঙৰ পৰিৱৰ্তন ঘটায় আলোচনা কৰা।\nএতিয়ালৈকে আমি এচিড ক্ষাৰ আৰু সূচকৰ কিছু ধাৰণা (Concept of Acid Base and Indicators) ৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিলোঁ। এই আলোচনা খিনিক এচিড আৰু ক্ষাৰৰ ভৌতিক ধৰ্ম বুলিও কব পাৰি। ইয়াৰ পৰৱৰ্তী প্ৰতিবেদনত আমি এচিড আৰু ক্ষাৰকৰ ৰাসায়নিক ধৰ্ম (Chemical Properties of Acid & Base) ৰ কথা আলোচনা কৰিম।\nএছিড আৰু ক্ষাৰকৰ ৰাসায়নিক ধৰ্ম | Chemical properties of Acid and Base » Assamese Mediumsays:\n[…] Concept of Acid Base and Indicators | SEBA 202111/05/2021/0 Comments […]\n[…] Concept of Acid Base and Indicators | SEBA 202111/05/2021/1 Comment […]\n[…] 20/04/2021 […]\n[…] Concepts of Acids Bases And Indicators [Assamese]Chemical Properties of acids and bases [Assamese]Concepts of pH Scale [Assamese]Concepts of salts [Assamese]Class 10 Science Chapter2QnA [Assamese Medium] […]


guwahati-police-may-arrest-model-rajkanya-today-skd– News18 assam\nকোনো অসুস্থতা নাই! তেন্তে কিয় GNRCৰ ICUত ভৰ্তি? আজিয়েই গ্ৰেপ্তাৰ হ’ব পাৰে নিশাৰ মহানগৰীত দুৰ্ঘটনা সংঘটিত কৰা মডেল?\nগুৱাহাটীৰ ৰাজপথত ৯জনকৈ শ্ৰমিকক মহতিয়াই নিয়াৰ অভিযোগ উঠিছিল মডেল ৰাজকন্যাৰ বিৰুদ্ধে।\nঅসুস্থ নহয় গুৱাহাটীত শ্ৰমিকক মহতিয়াই নিয়াৰ অভিযোগ উঠা মডেল ৰাজকন্যা। অসুস্থতাৰ দোহাই দি জি এন আৰ চিৰ আই চি ইউত ভৰ্তি হৈ আছিল মডেলগৰাকী। আজি জি এম চি এইচৰ মেডিকেল ব’ৰ্ডে পৰীক্ষা কৰি GNRCৰ ICUত ভৰ্তি হৈ থকা ৰাজকন্যা বৰুৱাৰ কোনো অসুস্থতা নাপালে৷\n৬জনীয়া ব’ৰ্ডৰ প্ৰতিবেদন লৈ পুনৰ GNRCত উপস্থিত আৰক্ষীৰ দল৷ GNRCৰ চিকিৎসক আৰু কৰ্তৃপক্ষৰ বিৰুদ্ধে আইনী ব্যৱস্থা ল’ব আৰক্ষীয়ে৷ আজিয়েই আৰক্ষীয়ে ৰাজকন্যাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ সম্ভাৱনা আছে।\nউল্লেখযোগ্য যে গুৱাহাটীৰ ৰাজপথত ৮জনকৈ শ্ৰমিকক মহতিয়াই নিয়াৰ অভিযোগ উঠিছিল মডেল ৰাজকন্যাৰ বিৰুদ্ধে। গ্ৰেপ্তাৰৰ এদিন পিছতে জামিনত ওলাই আহিছিল মডেলগৰাকী। তাৰ পিছতে আৰক্ষীৰ ভূমিকাক লৈ উত্থাপিত হৈছিল বিভিন্ন প্ৰশ্নৰ। যাৰ ফলত পুনৰ আৰক্ষীয়ে ৰাজকন্যালৈ চমন জাৰি কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল। কিন্তু অসুস্থতাৰ দোহাই দি মঙলবাৰে দিছপুৰ থানাত হাজিৰ হোৱা নাছিল ৰাজকন্যা। ৰাজকন্যাৰ মাতৃয়ে দুসপ্তাহৰ সময় বিচাৰিছিল আৰক্ষীক।


সণ্ঢালনি - গীতাৰ্থী গোস্বামী - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nসণ্ঢালনি – গীতাৰ্থী গোস্বামী\nজপং জপং জপং….। পাগলী বুঢ়ীৰ ঘৰৰ সমুখত এতিয়া ভৰিৰ সৰু গাঁঠিলৈকে পানী।\n: কোন অ’ । কোন হাইজাত যাবলৈ আহিছ ? দ’ত, দ’ত ! ঐ দ’ত, আহ মাৰক চোবাহি । আহ ঐ । চাই লওঁ তোৰ মুখখন।\nএকেৰাহে কেতেকী বুঢ়ীয়ে দ’তক উদ্দেশ্যি গালি পাৰি থাকিল । সণ্ঢালনিয়ে মুখেৰে একো নামাতিলে । ভদীয়া বান শুকাল । কেৱল বুঢ়ীৰ ঘৰৰ আগৰ পথচোৱাত অলপ পানী আছে । যোৱা বছৰ এনে সময়তে বুঢ়ীৰ নাতিনীয়েকৰ শটো পথাৰত উবুৰি হৈ পৰি আছিল । কেও কিছু নোহোৱা কেতেকী বুঢ়ী তেতিয়াৰ পৰাই পাগলী হ’ল । গধূলি বাটৰ বাটৰুৱাক গালিৰে থকা সৰকা কৰে । কোনেও বেয়া নাপায় ।\nগাঁওখনত এটা দ’ত আছে । দুবছৰত দ’তে দুজনী মানুহ খালে । ফণীধৰৰ গাভৰু ঘৈণীয়েকজনীও পিতনীতে উবুৰি হৈ পৰি আছিল।\nসণ্ঢালনিৰ বয়স দুকুৰি পাৰ হ’ল । পথাৰৰ কাম কোনোমতে সামৰিছে । এটা বানে সোপাকে খেতি নষ্ট কৰিলে । নতুনকৈ পথাৰত হাল জুৰিব লগা হ’ল । খেতিৰ ধানবোৰ চাবলৈ দুপৰীয়া তাই পথাৰলৈ গৈছিল । ঘূৰি আহোঁতে নিজান হাবিৰ মাজত গামোচা এখনেৰে লেটেকু এমুঠি বান্ধি লৈ সৰুকন ৰৈ আছিল । লেটেকুবোৰ তাইৰ হাতত গুজি দি সি ক’লে- “আৰু বহুত বস্তু আছে । গধূলি এপাক বাটলৈ আহিবিচোন।”\nসৰুকনৰ চকুলৈ একেথিৰে চালে সণ্ঢালনিয়ে । তাৰ চকুত নাচি আছিল পথাৰৰ দ’তটোৱে।মুখেৰে একো নামাতি সণ্ঢালনি আঁতৰি আহিল ।\n‘হুদু হুদু হুদু ‘ সমুখৰ গছজোপাৰ পৰা হুদু এটাই চিঞৰি উঠিল। উচপ খাই উঠিল সণ্ঢালনি । ডিঙিৰ গামোচাখন ভালকৈ লৈ ল’লে। আন্ধাৰ পথত জপং জপংকৈ তাই আগুৱাই গ’ল। সেই সময়ত তাইৰ নিজকে এজনী যখিনী যেন লাগিল।\nপিছদিনা কেতেকী বুঢ়ীৰ ঘৰৰ সমুখৰ পানীত উবুৰি হৈ পৰি থাকিল সৰুকনৰ মৃতদেহ।গাঁৱত বু বু বা বা হ’ল – “এইবাৰ দ’তে মতা মানুহ খালে।”\nপুলিচ আৰু গঞাৰ হাই উৰুমিৰ মাজতে পাগলী কেতেকীয়ে হাতত এমুঠি শিলগুটি লৈ পানীলৈ এটা এটাকৈ দলিয়াই বকি গ’ল – দ’ত, ঐ দ’ত, মোক খাহি । মোক মাৰহি আহ । এই বুঢ়ীমাৰক চিনি পোৱা নাই !\nলেটেকু এটাৰ বাকলি গুচাই গুচাই সণ্ঢালনি ওচৰতে থিয় হৈ থাকিল । ইয়াৰ পাছত আৰু কোনো দ’তে এই গাঁৱত কোনো মানুহ নামাৰে । শান্তিৰ নিশ্বাসৰ লগতে ওঁঠৰ ফাঁকেৰে তাইৰ এটা হাঁহি বাগৰি গ’ল ।\n← ৰঙালাউৰ পাত আৰু কঁঠাল গুটিৰ খাৰ –ডেইজী শৰ্মা\nআমাক বাংলাদেশীৰ কিয় প্ৰয়োজন? –অংশুমানহাজৰিকা →\nসপোনৰ ৰং -দেৱ প্ৰতীম


প্ৰকাশ পালে অ’মিক্ৰনৰ প্ৰথম আলোকচিত্ৰ! আতংকিত বিশেষজ্ঞ... -\nHomeআন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়প্ৰকাশ পালে অ’মিক্ৰনৰ প্ৰথম আলোকচিত্ৰ! আতংকিত বিশেষজ্ঞ...\nপ্ৰকাশ পালে অ’মিক্ৰনৰ প্ৰথম আলোকচিত্ৰ! আতংকিত বিশেষজ্ঞ…\nপ্ৰকাশ পালে অ’মিক্ৰনৰ প্ৰথম আলোকচিত্ৰ! আতংকিত বিশেষজ্ঞ...\nডিজিটেল ডেস্কঃ বিশ্বত কৰ’না ভাইৰাছৰ আতংক মাৰ নৌযাওঁতেই এইবাৰ অ’মিক্ৰন ভাইৰাছৰ আতংকই বিশ্ববাসীক এক অনিশ্চিত ভৱিষ্যতৰ দিশলৈ ঠেলি দিছে৷ নতুন প্ৰজাতিৰ এই ভাইৰাছ ‘delta’তকৈয়ো অধিক ভয়ংকৰ বুলি বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই সদৰী কৰিছে৷ দক্ষিণ আফ্ৰিকাত এই ভাইৰাছৰ অৱস্থিতি পোৱাৰ মাত্ৰ ৪ দিনৰ ভিতৰত বিশ্বৰ ১২খন দেশলৈ এই ভাইৰাছ বিয়পি পৰিছে৷ শেহতীয়াভাৱে নেদাৰলেণ্ড, ইংলেণ্ড, জাৰ্মানী, ইটালী, হংকং, ইজৰাইল, বেলজিয়াম, চেক গণৰাজ্যত ধৰা পৰিছে অ’মিক্ৰনত আক্ৰান্ত লোক।\nপোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে মাৰাত্মক অ’মিক্ৰন ভাইৰাছৰ ছবি ৰাজহুৱা কৰিছে৷ কৰ’না ভাইৰাছৰ ‘আটাইতকৈ মাৰাত্মক’ প্ৰজাতিৰ প্ৰথমখন ছবি, ৰোমৰ বিখ্যাত বেম্বিনো গেচু চিকিৎসালয়ৰ দ্বাৰা প্ৰকাশ কৰা হৈছে। বেম্বিনো গেচু হাস্পতালৰ দ্বাৰা মুকলি কৰা অ’মিক্ৰনৰ আনুবংশিক গাঁথনি সম্পৰ্কে এক বিবৃতিত গৱেষকসকলে কয় যে, ছবিখনে স্পষ্টকৈ দেখুৱাইছে যে ডেল্টাই বিভিন্ন প্ৰকাৰতকৈ বহুগুণে অ’মিক্ৰনৰ পৰিৱৰ্তন হৈছে আৰু সকলো প্ৰ’টিন জিনৰ এটা ক্ষেত্ৰত কেন্দ্ৰীভূত হৈছে, যি মানৱ শৰীৰৰ কোষবোৰৰ সৈতে ক্ষিপ্ৰ গতিত আদান-প্ৰদান অৰ্থাৎ বিয়পিব পাৰে।\nঅ’মিক্ৰন ভাইৰাছৰ আলোকচিত্ৰ…\nগৱেষকসকলে লগতে এইটোও স্পষ্ট কৰিছে যে, কৰ’না ভাইৰাছ বাৰে বাৰে এটা নতুন ৰূপ ধাৰণ কৰা অৰ্থ এইটোৱে যে, এইবাৰৰ এই নতুন প্ৰজাতিটো অধিক বিপদজনক। এক বিবৃতিত, বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই সদৰী কৰিছে যে, অ’মিক্ৰন ভাইৰাছটোৰ ওপৰত প্ৰাথমিক অধ্যয়নত এইটোৱে প্ৰমাণ কৰিছে য়ে, ই এক সংক্ৰামিত ভাইৰাছ৷ আনহাতে, দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ চিকিৎসক ডাঃ এঞ্জেলিক কোয়েটজীয়ে দাবী কৰে যে, অ’মিক্ৰনৰ লক্ষণবোৰ খুবেই মৃদু।\nনতুন ভাইৰাছ প্ৰজাতিত ভুগি থকা ৰোগীসকলৰ ক্ষেত্ৰত খুব কম লক্ষণ দেখা গৈছে। ড০ এঞ্জেলিক কোয়েটজীয়ে দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ প্ৰথমবাৰৰ বাবে অ’মিক্ৰনত আক্ৰান্ত ৰোগীৰ চিকিৎসা প্ৰদান কৰিছে।অৱশ্যে, গৱেষকসকল এতিয়াও নিশ্চিত নহয় যে কৰ’না ভাইৰাছ দৰে অ’মিক্ৰনৰ নতুন প্ৰজাতিটো কিমান বিপদজনক। ভাইৰাছটোৰ সম্পৰ্কে কৰা বিভিন্ন অধ্যয়নবোৰত প্ৰকাশ পাইছে যে, এই নতুন ভাইৰাছ কম বিপদজনক যদিও আন কিছুমান অধ্যয়নত ই ভয়ংকৰ ৰূপত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছে৷ গতিকে বিশেষজ্ঞসকলে এই নতুন প্ৰজাতিৰ ভাইৰাছটোৰ ওপৰত আৰু অধিক গৱেষণাৰ প্ৰয়োজন আছে বুলি ক’ব বিচাৰে৷\nPrevious articleএইবাৰ বি্ক্ৰী হ’ল ‘চেণ্ট্ৰেল ইলেক্ট্ৰ’নিক্‌ছ লিমিটেড’; দেশক লাওলোৱা কৰিব নেকি মোদী চৰকাৰে?\nNext article১২ খন দেশলৈ বিয়পিল অ’মিক্ৰন! ভাৰতত জাৰি নতুন নিৰ্দেশনা…\nকৃষিখণ্ডত ৰাসায়নিক সাৰৰ প্ৰয়োগ হ’ব পাৰে কৰ্কট ৰোগৰ অন্যতম কাৰণ\nএহাতে ভাৰতৰ বজাৰত গাড়ীৰ বিক্ৰী হ্ৰাস: আনহাতে, গাড়ীৰ সৰঞ্জামত ১৮% জিএছটি আৰোপৰ প্ৰস্তুতি\nব্ৰিটিছ সংস্থাৰ প্ৰতিবেদন : যোৱা বৰ্ষত ভাৰতত চৰম দৰিদ্ৰতাৰ কবলত পৰিল ৪.৬ কোটি লোক


বিতৰ্ক নহয়; সংঘইও নেতৃত্ব দিয়ক জাতীয় জীৱনকঃ বাপ-আই সকলোৱে আশাৰে বাট চায়... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nবিতৰ্ক নহয়; সংঘইও নেতৃত্ব দিয়ক জাতীয় জীৱনকঃ বাপ-আই সকলোৱে আশাৰে বাট চায়…\nঅসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা Feb 4, 2020 ত শেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে\nএতিয়া বিতৰ্কৰ মাজত সোমাই পৰিছে ইটোৰ পাছত সিটো জাতীয় সংগঠনৰ কৰ্মকৰ্তা। ‘কা’ বিৰোধী আন্দোলনৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত সূত্ৰপাত হৈছে এই বিতৰ্কৰ। একাংশ জাতীয় সংগঠনৰ মঞ্চত চৰকাৰী পক্ষ তথা ‘কা’ সমৰ্থনকাৰী ৰাজনৈতিক নেতাক বৰ পীৰা পাৰি আমন্ত্ৰণ জনোৱাক কেন্দ্ৰ কৰি বাকযুদ্ধৰ সৃষ্টি হৈছে সেই সংগঠনসমূহৰ নেতৃত্বৰ মাজত।\nৰাজ্যৰ এটা উল্লেখযোগ্য জাতীয় সংগঠন সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা। সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ সাধাৰণ সম্পাদক লুৰিণ জ্যোতি গগৈয়ে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ বোকাখাত অধিৱেশনলৈ ‘কা’ৰ সমৰ্থনকাৰী নেতা-মন্ত্ৰীসকলক নিমন্ত্ৰণ জনোৱাৰ পৰা সংঘৰ কৰ্মকৰ্তাসকল বিৰত থাকিবলৈ জনোৱা আহ্বানে সূত্ৰপাত ঘটাইছে এই বিতৰ্কৰ।\nশ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ আদৰ্শ আৰু কৰ্মৰাজিৰ প্ৰসাৰ তথা এক ভেদ ভাৱহীন সমাজ গঢ়াৰ স্বাৰ্থত গঠন হোৱা শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘ সদায় বিতৰ্ক আৰু ৰাজনৈতিক কাৰ্যকলাপৰ পৰা বিৰত হৈ আহিছে। শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আছিল এগৰাকী ধৰ্ম প্ৰচাৰক, সমাজ সংগঠন, সু সাহিত্যিক, চিত্ৰকৰ আৰু অসমীয়া জাতিৰ পথ প্ৰদৰ্শক। তেওঁৰ আদৰ্শক সৰোগত কৰি অসমৰ জন সাধাৰণক নৱ বৈষ্ণৱ ভক্তি আন্দোলনৰ ধাৰাৰে এক ভক্তি আন্দোলনৰ নেতৃত্ব দি আহিছে সংঘই।\nসেয়েহে জাতীয় সংকটৰ মুহূৰ্তত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ স্থিতি আৰু ইয়াৰ বিষয় ববীয়াৰ আচৰণ সকলোৰে বাবে লক্ষণীয় হৈ পৰে। প্ৰতি বছৰে সংঘই অনুষ্ঠিত কৰা অধিৱেশনখন দেশ-বিদেশৰ লগতে ৰাজ্যৰ ভক্তপ্ৰাণ ৰাইজৰ বাবে এক আদৰৰ অনুষ্ঠান হৈ আহিছে।\nপূৰ্বৰ বছৰবোৰৰ দৰে ২০২০ বৰ্ষতো প্ৰায় ২.৮ কোটি টকা বাজেটেৰে বোকাখাতত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ ৮৯ সংখ্যক অধিৱেশনৰ আয়োজন কৰা হৈছে। ৫ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা অনুষ্ঠিত হ’বলগা সংঘৰ এই অধিৱেশনত সাম্প্ৰতিক পৰিৱেশ পৰিস্থিতিৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি অধিৱেশনস্থলীলৈ ৰাজনৈতিক দলৰ নেতাক তথা জাতীয় জীৱনৰ প্ৰতি অৱহেলা কৰা লোকক নিমন্ত্ৰণ নকৰিবলৈ বা তেওঁলোকৰ সৈতে দূৰত্ব বজাই ৰাখিবলৈ কেইবাটাও দল-সংগঠনে অনুৰোধ কৰিছিল।\nইয়াৰ পূৰ্বে মৰিগাঁৱত অনুষ্ঠিত শংকৰদেৱ সংঘৰ অধিৱেশনলৈ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীক নিমন্ত্ৰণ কৰা হৈছিল যদিও তেতিয়া নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কক লৈ ৰাজ্যত সৃষ্টি হোৱা আন্দোলনমুখী পৰিৱেশৰ বাবে সংঘৰ মৰিগাঁৱৰ অধিৱেশনলৈ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডী যোৱাৰ পৰিৱেশ ৰচনা হোৱা নাছিল।\nপূৰ্বতকৈ এইবাৰ ‘কা’ বিৰোধী আন্দোলন অধিক তীব্ৰতৰ হোৱাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ অধিৱেশনস্থলীলৈ কিছু লোকক নিমন্ত্ৰণ কৰা আৰু ‘কা’ৰ পোষকতা কৰা ব্যক্তি বিশেষক নিমন্ত্ৰণ নজনাবলৈ জনোৱা আহ্বান সংঘৰ কৰ্মকৰ্তা সকলে কিধৰণে বিচাৰ কৰে সেয়া তাৎপৰ্যপূৰ্ণ হ’ব বুলি বহুতে ভাৱিছিল।\nঅধিৱেশন আৰম্ভ হোৱাৰ কেইদিনমানৰ পূৰ্বে অধিৱেশনস্থলীতে অনুষ্ঠিত হোৱা সংঘৰ মূল কাৰ্যকৰ্তা সকলৰ সভাত সেই সকলো অনুৰোধ প্ৰত্যাখ্যান কৰি সংঘৰ পৰম্পৰা অনুসৰি এই অধিৱেশনস্থলীলৈ সকলোকে নিমন্ত্ৰণ কৰাৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ সিদ্ধান্ত সংঘই গ্ৰহণ কৰিলে। এয়া আছিল সংঘৰ নিজস্ব সিদ্ধান্ত।\nকিন্তু এনে অভিযোগ উত্থাপন হৈছে যে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ ভিতৰ চৰাতে সংঘৰ কৰ্মকৰ্তা সকলৰ সিদ্ধান্তৰ বিৰুদ্ধে তীব্ৰ বিৰোধ সৃষ্টি হৈছে। আনকি এনে খবৰো প্ৰচাৰ হৈছিল যে শংকৰ সংঘৰ এজন কৰ্মকৰ্তাই ‘কা’ বিৰোধী আন্দোলনত জড়িত নহ’বলৈ এক প্ৰকাৰৰ ফটোৱা জাৰি কৰিছিল।\n১৯৩০ চনত এক শৰণ নাম ধৰ্মক নেতৃত্ব দি আগুৱাই লৈ যোৱাৰ উদ্দেশ্যৰে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ এই বে-চৰকাৰী সামাজিক তথা ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানটোৰ স্থাপন কৰা হৈছিল। প্ৰতি বছৰে অসমৰ একো স্থানত অনুষ্ঠিত কৰে এই সংঘৰ বাৰ্ষিক অধিৱেশন। ৪০ লাখৰো অধিক ভক্ত থকা শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ প্ৰভাৱ অসমৰ সমাজ জীৱনৰ সৰ্বত্ৰে পৰে।\nকেৱল ধৰ্মীয় বা সংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰখনকে নেতৃত্ব দিয়া নহয়, শংকৰদেৱ সংঘই জাতীয় জীৱনকো প্ৰতিনিধিত্ব কৰি আহিছে। অসম সাহিত্য সভাৰ দৰে সংঘৰ কিছু নেতৃত্বৰ কাম কাজৰ বাবে বিতৰ্কত সোমাই পৰা এই সামাজিক অনুষ্ঠানটোৰ ভূমিকাক লৈ চৰ্চা হোৱাৰ খবৰ ৰাজ্যবাসীৰ বাবে সুখকৰ নহয়।\n১৯৩০ চনত স্থাপন হোৱা এই অনুষ্ঠানটোৰ প্ৰথম নাম আছিল শংকৰ সংঘ। নগাঁৱৰ পলাশনিত প্ৰথমখন অধিৱেশন অনুষ্ঠিত হৈছিল শংকৰ সংঘৰ। পদাধিকাৰ আছিল হলধৰ ভূঞা। পৰৱৰ্তী সময়ত ককা নীলমণি ফুকন, ডম্বৰুধৰ বৰুৱা, পিতাম্বৰ দেৱ গোস্বামী, গহন চন্দ্ৰ গোস্বামী, ডিম্বেশ্বৰ নেওগ, সোণাৰাম চুতিয়া, শশীচন্দ্ৰ বৰুৱা, কৰুণাকান্ত কলিতা আদিয়ে সংঘৰ পদাধিকাৰৰ আসন শুৱনি কৰিছিল।\nকোনো দিনেই শংকৰ সংঘক লৈ অধিৱেশন আৰম্ভ হোৱাৰ পূৰ্বে বা তাৰ আগে পিছে এনেধৰণৰ বিতৰ্কৰ সূত্ৰপাত হোৱাৰ নজিৰ নাই। শংকৰদেৱ সংঘৰ একাংশ ক্ষমতালোভী বিষয় ববীয়াৰ শেহতীয়া স্থিতিয়ে সংঘক এই বিতৰ্কৰ মাজলৈ ঠেলি দিছে বুলি ক’ব খোজে সংঘৰ সৈতে জড়িত এক ঘনিষ্ঠ মহলে।\nশংকৰদেৱ সংঘৰ বৰ্তমানৰ এজন বিষয় ববীয়াৰ ভূমিকাক লৈ বিশেষভাৱে চৰ্চা হৈছে। অভিযোগ অনুসৰি, সংঘৰ নামত থকা এখন গাড়ী কাৰ্য নিৰ্বাহকৰ অনুমোদনৰ অবিহনে এই বিষয় ববীয়া গৰাকীয়ে নিজ পত্নীৰ নামত পঞ্জীয়ন কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত আন বিষয় ববীয়া সকলে কাৰ্য নিৰ্বাহকত বিষয়টো উত্থাপন কৰি এয়া কেনেকৈ হ’বলৈ পালে বুলি প্ৰতিবাদ কৰাত অতি কম দামত ক্ৰয় কৰা দেখুৱাই নিজৰ পত্নীৰ নামত পঞ্জীয়ন কৰি লোৱা গাড়ীখন পুনৰ শংকৰদেৱ সংঘৰ নামত পঞ্জীয়ন কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল এইগৰাকী বিষয় ববীয়া।\nশংকৰদেৱ সংঘৰে এক সূত্ৰই জানিবলৈ দিয়া মতে, সেই বিষয়ববীয়া গৰাকীয়ে নিজক এনে অনীতিগত কামৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ গাড়ীখন বিক্ৰীৰ বাবে গাড়ীৰ ডিলাৰৰ পৰা পুৰণি গাড়ীখনৰ মূল্য নিৰ্ধাৰণৰ নথি পত্ৰও আনিব লগা হৈছিল।\nএই বিষয় ববীয়া গৰাকীৰ বিৰুদ্ধে উত্থাপিত অভিযোগ এতিয়া সংবাদ মাধ্যমত বহুলভাৱে চৰ্চা হৈছে। এনে পৰ্যন্ত চৰ্চা হৈছে যে নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইনক লৈ একাংশ বিষয় ববীয়াই লোৱা স্থিতিৰ বাবে শংকৰদেৱ সংঘ সমান্তৰালভাৱে দ্বিখণ্ডিত হোৱাৰ সম্ভাৱনাই দেখা দিছে।\nঅসমৰ জাতীয় জীৱনৰ বাবে এয়া নিশ্চয় অতি দুঃখবৰ। এনেবোৰ ক্ষমতাকেন্দ্ৰিক আৰু আৰ্থিক খেলিমেলি তথা সৰ্ব সাধাৰণৰ আবেগ অনুভূতিক অৱজ্ঞা কৰাৰ বাবেই অসম সাহিত্য সভাৰ মান মৰ্যাদা পূৰ্বৰ তুলনাত বহুখিনি হ্ৰাস পাইছিল। তেনে বাটেৰে শংকৰদেৱ সংঘই বাট বুলিলে এই আশংকা বাস্তৱত পৰিণত হোৱাৰ পূৰ্ণ সম্ভাৱনা আছে।\nশ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘ কাৰ্যতঃ নীতি নিয়মৰ মাজেৰে পৰিচালিত এক অনুষ্ঠান। সংঘৰ প্ৰাথমিকৰ সদস্যই কুকুৰাৰ ফাৰ্ম খোলাৰ বাবে, কন্যাৰ বিয়াৰ অনুষ্ঠানত আমিষ ভোজনৰ ব্যবস্থা কৰি সংঘৰ সংবিধানৰ ২৮ অনুশাসন ভংগ কৰাৰ বাবে বিহিত ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাৰ উদাহৰণ আছে।\nসেই একেই সংঘতে মৰিগাঁও অধিৱেশনত হিচাপ এবছৰে দাখিল নকৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন হোৱাৰ পাছতো তেনে এজন বিষয় ববীয়াই কিদৰে সংঘৰ মজিয়াত গণতান্ত্ৰিক আৰু সম তথা ভেদাভেৱহীন সমাজৰ পোষকতা কৰি দপদপাই আছে, সেই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ সংঘৰ কৰ্মকৰ্তাসকলে কিন্তু আজিও দিব পৰা নাই।\nযদি সঁচাই সংবাদ মাধ্যমত চৰ্চা হোৱাৰ দৰে সংঘৰ বাৰ্ষিক অধিৱেশনত আয়-ব্যয়ৰ হিচাপ দাখিল কৰাত কৰ্মকৰ্তাসকল ব্যৰ্থ হৈছে, তেন্তে সেয়া অতি দুৰ্ভাগ্যজনক। সৌ সেইদিনা এটা মন্দিৰৰ প্ৰাংগনত অনুষ্ঠিত হোৱা ভাওনাত অংশ গ্ৰহণ কৰাৰ অপৰাধত এখন প্ৰাথমিকৰ সভাপতিগৰাকীক ৫ বছৰলৈ পদচ্যুত কৰা হোৱা নাছিল নে?\nশ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ বঢ়মপুৰৰ এক শাখাই এই নিৰ্দেশ (এক প্ৰকাৰৰ ফতোৱা) জাৰি কৰা বুলি সেই সময়ত খবৰ প্ৰচাৰ হৈছিল। বিষয় ববীয়াসকলৰ স্বেচ্ছাচাৰিতা আৰু সংঘৰ মজিয়াক ৰাজনৈতিক মঞ্চলৈ সলনি কৰাৰ অভিপ্ৰায়ৰ যি অভিযোগ উঠিছে, সেয়া অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ অভিযোগ।\nমৰিগাঁও অধিৱেশনৰ আদৰণি সমিতিৰ সম্পাদক ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা সংঘৰ এই কৰ্মকৰ্তা গৰাকীক এতিয়া কোনে মনত পেলাই দিব যে সংবিধানৰ নিয়ম অনুসৰি হিচাপ নিদিয়া পৰ্যন্ত সংঘৰ দায়িত্ব ল’ব নোৱাৰি। সেই প্ৰশ্ন শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ বৰ্তমানৰ প্ৰধান সম্পাদক বাবুল বৰাক সুধিবলৈ হয়তো কোনেও সাহস নকৰিলেও ভিতৰি কিন্তু এনেবোৰ কৰ্মকাণ্ডই গুৰুজনাৰ নামত মন-প্ৰাণ সঁপি দিয়া ভকত বৈষ্ণৱক ক্ষোভিত কৰি ৰাখিছে।\nআছুৰ সাধাৰণ সম্পাদক লুৰিণজ্যোতি গগৈৰ বিৰুদ্ধে বিভিন্ন অভিযোগ উত্থাপন হৈছে। শংকৰদেৱ সংঘক হেয় প্ৰতিপন্ন কৰিবলৈ ৰাজহুৱা স্থানত গগৈয়ে উদাত্ত কণ্ঠেৰে ভাষণ দি বিতৰ্কিত মন্তব্য কৰা বুলিও আন এক প্ৰচাৰ চলিছে। সেই অভিযোগৰ প্ৰত্যুত্তৰ পুনৰ ৰাজহুৱা মঞ্চতে দিয়া লুৰিণ জ্যোতি গগৈক একাংশই উভতিও ধৰিছে।\nএই বাকযুদ্ধৰ বিপৰীতে শংকৰদেৱ সংঘৰ ভিতৰ চৰাত সংঘটিত কিছু খামখেয়ালি আৰু কাৰ্যপন্থাক লৈ সংঘৰে একাংশ ভকত বৈষ্ণৱ অসন্তুষ্ট হোৱাৰ কথাটো কিন্তু সংঘৰ নেতৃত্বই নুই কৰিব নোৱাৰে। অসম সাহিত্য সভাৰ ধেমাজি অধিৱেশনৰ সময়তো এনে আৰ্থিক খেলিমেলিৰ কথা পোহৰলৈ আহিছিল।\n‘কা’ বাতিলৰ দাবীত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ বহু ভকত বৈষ্ণৱ ৰাজপথলৈ ওলাই আহিছিল। অতি শেহতীয়াকৈ ২০ জানুৱাৰী, ২০২০ত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ নগাঁও জিলা শাখাৰ উদ্যোগত তিনিদিনীয়াকৈ অনুষ্ঠিত হৈছিল আধ্যাত্মিক প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী। আই মাতৃসকলে উপস্থিত হৈ অবিৰত ভাগৱত পাঠেৰে ‘কা’ বাতিলৰ বাবে চৰকাৰৰ সুমতি বিচাৰি সাব্যস্ত কৰা এই আধ্যাত্মিক প্ৰতিবাদ অন্ত পৰিছিল ২২ জানুৱাৰীৰ বিয়লি।\nশংকৰদেৱ সংঘৰ মৰ্যাদা সদায় অটুত থাকক। এই কামনা আৰু আশা সকলোৱে কৰে। শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ সমাজমুখী বহু কাৰ্যসূচীৰ প্ৰতি সংঘৰ সৈতে জড়িত নোহোৱা লোকসকলৰো আছে পূৰ্ণ সমৰ্থন। শংকৰদেৱ বিশ্ববিদ্যালয় স্থাপনৰ বাবে মুক্ত হস্তে দান দি এই শৈক্ষিক আন্দোলনক আগুৱাই নিয়া এনে কিছু লোক আছে, যিসকল সংঘৰ সৈতে কোনো কাৰণতে জড়িত নহয়।\nসংঘৰ ভিতৰচৰাত থকা গণতান্ত্ৰিক বোধৰ বাবেই সংঘৰ কামকাজৰ সৈতে প্ৰাথমিকৰ ভকত জনৰো এক সৰ্বাত্মক অংশগ্ৰহণ সম্ভৱ হৈছে। সামুহিক চেতনাৰে নিজক সমাপন কৰিব পৰা এই ধৰ্মীয় তথা সামাজিক আদৰ্শৰ মূল্যবোধৰ বাবেই এক স্বনিৰ্ভৰশীলতাৰ আৰু সামাজিক তথা আৰ্থিক সংস্কাৰৰ প্ৰগতিশীল ধ্যান ধাৰণাক কোনোবাই ভৰিৰে মোহাৰিব খুজিলে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ ভৱিষ্যত বিপন্ন হৈ পৰিব।\nশ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘই কিছু স্বেচ্ছাছাৰী মনোভাৱ নিঃসন্দেহে ত্যাগ কৰা প্ৰয়োজন। কৃষ্টি-সংস্কৃতি, সাহিত্য সম্পৰ্কীয় তথা সমাজ জীৱনত প্ৰভাৱ পেলাব পৰা বিতৰ্কৰ পৰা সংঘই আতৰি থাকিব নোৱাৰে। ইলাৰাম দাসক বহিস্কাৰ কৰা ঘটনা শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ বাবে অতি দুৰ্ভাগ্যজনক ৰূপে আজিও বিবেচিত হৈ আহিছে। শ্ৰেণীহীন সমাজৰ পোষকতা কৰা সংঘই এই কাম কিয় কৰিলে সেয়া আজিও অবুজ সাঁথৰ হৈ ৰ’ল।\nবৈজ্ঞানিক মনষ্কতা আৰু প্ৰগতিবাদী চিন্তা চৰ্চাৰে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘই নিজক আগুৱাই নিয়াৰ প্ৰয়োজন আছে। কাকোৱেই ঘৃণা নকৰিব বুলি কোৱা সংঘৰ সৈতে জড়িত লোকসকলে আন ধৰ্ম বা সম্প্ৰদায়ৰ সামাজিক অনুষ্ঠানত অংশ নোলোৱা বা তাত বিতৰণ কৰা প্ৰসাদ গ্ৰহণ নকৰাটো কিমান যুক্তিসংগত সেয়া আজিও এক বিতৰ্কৰ বিষয় হৈ আহিছে।\nসংঘৰ এচাম বিষয় ববীয়াৰ আত্ম অহংকাৰ আৰু অসমৰ ঐতিহ্য তথা বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠীৰ মাজত গঢ়ি উঠা ঐতিহ্য পৰম্পৰাৰ পটভূমিক অস্বীকাৰ কৰাটো দুৰ্ভাগ্যজনক। সত্ৰৰ অধিকাৰসকলে লোকৰ হাতেৰে নাখায়। কিন্তু সেই বৈদিক আচাৰ মনা তথা ব্ৰাহ্মন্যবাদৰ বিৰুদ্ধে নৱ বৈষ্ণৱবাদৰ প্ৰচাৰ চলোৱা লোকসকলৰ কিছু সামাজিক অস্পৃশ্যতাক মানি ল’ব নোৱাৰি।\nবিতৰ্কৰ মাজত সোমাই পৰা শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ এনে কৰ্মকৰ্তাসকলৰ বাবে সমাজ জীৱনৰ পৰা সংঘ দূৰ হৈ যোৱাৰ পৰিৱেশ ৰচনা হ’ব নেকি? সেই কথা আজি অৱজ্ঞা কৰিলেও সময়ে কিন্তু তেনে কৰ্ম কাণ্ডৰ এক বাস্তৱ পৰিৱেশ ৰচনা কৰাৰ উদাহৰণ আছে।\nশ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘ সদায় শংকৰদেৱ সংঘ হৈয়েই থাকক। সামাজিক, ধৰ্মীয় আৰু জাতীয় মূল্যবোধক গুৰুজনাৰ আদৰ্শৰ ভিত্তিত তুলি ধৰি এই অনুষ্ঠানটো আগবাঢ়ি যাওক। অন্যথাই এনে বিতৰ্কই সংঘক ৰোগাক্ৰান্ত কৰাই নহয়, অসমীয়া সমাজ জীৱনক বিভাজনমুখী চিন্তা-চেতনাৰে বিপথে পৰিচালিত কৰিব। সেই সুযোগ সংঘৰ ক্ষমতালোভী কৰ্মকৰ্তা সকলক দিয়া উচিত নহয়।\nশ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ প্ৰতি সকলোৰে আছে শ্ৰদ্ধা, ভক্তি আৰু আগ্ৰহ। সংঘৰ সদস্য বা ইয়াৰ সৈতে প্ৰত্যক্ষভাৱে জড়িত নহ’লেও অসমৰ লোকে গুৰুজনাৰ স্বাৰ্থতে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘক নিজৰ অনুষ্ঠান বুলি ভাৱে। যেনেদৰে এদিন ভাৱিছিল অসম সাহিত্য সভাকো। সেই উপলব্ধি এতিয়া কৰাৰ সময় শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰে জড়িত প্ৰতিজন লোকৰে।\nসমাগত দিল্লীৰ নিৰ্বাচনঃ আজি ২ খনকৈ প্ৰচাৰ সভাত অংশ ল’ব মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে…


Home ARTICLE INDRAJIT-BORA MUKALI-CHINTA ইন্দ্ৰজিতবৰা মুকলি চিন্তা মুকলি চিন্তা\nxukhdukh.com January 18, 2017 ARTICLE, INDRAJIT-BORA, MUKALI-CHINTA, ইন্দ্ৰজিতবৰা, মুকলি চিন্তা,\nআধুনিক ৰাষ্ট্ৰ গঠনৰ লগে লগে মানৱ সমাজৰ মনস্তাত্ত্বিক জগতখনত - ভাষা, জনগোষ্ঠী, আঞ্চলিকতা, ধৰ্ম, জাতীয়তাবোধ আদি - অত্যাধুনিক সাংস্কৃতিক সংজ্ঞাৰ সমলীয়া বিভিন্ন ৰাজনৈতিক সংহতিৰ সৃষ্টি হয় । সেয়ে, যদিও প্ৰকৃতাৰ্থত প্ৰব্ৰজন কৰা লোকৰ সংখ্যা - এটা সমীক্ষামতে - বৰ্তমান বিশ্বৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ মাত্ৰ ১ শতাংশলৈ সীমিত হ’ল, ব্ৰেক্সিটৰ পৰা সদ্যসমাপ্ত অমেৰিকাৰ নিৰ্বাচনলৈকে অনুপ্ৰৱেশ সমকালীন বিশ্বৰ ৰাজনৈতিক প্ৰেক্ষাপটত এক জনপ্ৰিয় আৰ্থসামাজিক আলোচ্য বিষয় হিচাবে পৰিগণিত হৈছে। আধুনিক ৰাষ্ট্ৰৰ বা প্ৰশাসনিক গোটৰ নিৰ্দ্ধাৰিত চাৰিসীমা আৰু তাক প্ৰতিপন্ন কৰা গতিশীল জাতীয় সংজ্ঞাৰ মাজত নব্য সংঘাতৰ ফলস্বৰূপে ঐতিহাসিক প্ৰব্ৰজন অবৈধ অনুপ্ৰৱেশত পৰিনত হয় । এনে এক ঐতিহাসিক সন্ধিক্ষণত, জাতীয় সংজ্ঞাৰ নিৰ্ধাৰণ আধুনিক ৰাষ্ট্ৰব্যৱস্থাৰ বাবে এক প্ৰত্যাহ্বান হৈ পৰে ।\nপ্ৰব্ৰজনৰ পৰা অবৈধ অনুপ্ৰৱেশলৈ\nড° বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱাৰ মতে প্ৰাক-ঐতিহাসিক যুগৰ পৰাই উত্তৰ-পূৱ ভাৰতত মংগোলীয় জনগোষ্ঠীৰ বাহিৰেও উত্তৰ-পশ্চিম ভাৰতৰ পৰা আৰ্য ভাষী লোকসকলৰ আগমন ঘটিছিল। আহোম সকলে ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা জয় কৰি সামাজিক গাঁথনিত থলুৱা লোকসকলৰ সৈতে এক সাংস্কৃতিক আৰু সামাজিক সমন্বয় গঢ়ি তুলিছিল। লগে লগে আহোম ৰাজত্বৰ পৃষ্ঠপোষকতাতে হোৱা আৰ্যসকলৰ আগমনৰ ফলত অসমত ব্যাপকভাৱে আৰ্য সংস্কৃতিয়ে প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰ লাভ কৰিছিল । তাৰ পাছত ব্ৰিটিছ শাসনকালত অসমৰ বিশাল ভূখণ্ডলৈ পৰিকল্পিতভাৱেই ঔপনিৱেশিক স্বাৰ্থত প্ৰব্ৰজনক উদগনি যোগাইছিল । এটা বিদ্যায়তনিক বিশ্লেষণ মতে ১৮২৬ চনৰ পৰা ১৯০৫ চনলৈ এই প্ৰথম সময়ছোৱাত প্ৰধানকৈ চাহ বনুৱাসকল, বংগৰ বিভিন্ন জিলাৰ পৰা অহা ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনৰ আমোলাসকল আৰু ৰাজস্থান আৰু বংগৰ পৰা অহা বেপাৰী আৰু ব্যৱসায়ীসকলৰ প্ৰব্ৰজন হল । ১৯০৬ চনৰ পৰা ১৯৪৭ চনলৈ তাৰ পাছৰ সময়ছোৱাত পূৰ্ব বংগৰ মুছলমান ধৰ্মাৱলম্বী এচাম খেতিয়কসকলৰ গাঁওমূখী প্ৰব্ৰজন আৰু হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী সকলৰ চহৰলৈ প্ৰব্ৰজন হ'ল।\nতাৰ পাছত, ১৯৪৭ চনৰ বিভাজন বা ১৯৭১ চনৰ চুবুৰীয়া বাংলাদেশৰ (পূব পাকিস্তান)গৃহযুদ্ধৰ সময়ৰ অবৈধ অনুপ্ৰৱেশকাৰীসকল পৰিৱৰ্তিত ৰাজনৈতিক বা যুদ্ধকালীন পৰিস্থিতিৰ অৰাজকতাৰ সৃষ্টি । কিন্তু তাৰ পাছৰ সময়ৰ অনুপ্ৰৱেশৰ কাৰক চুবুৰীয়া ৰাষ্ট্ৰৰ দৰিদ্ৰতা । এসময়ৰ গৃহ ৰাজ্য মন্ত্ৰী মুল্লাপ্পল্লি ৰামচন্দ্ৰনৰ মতে শেষৰ দশকতে প্ৰায় ১৪ লাখ অবৈধ অনুপ্ৰৱেশ হয় । কনচাৰ্ণ ইউনিভাৰ্চেল নামৰ বেচৰকাৰী প্ৰতিষ্ঠানটোৰ মতে প্ৰতিদিনেই ৫০ জনকৈ অবৈধ অনুপ্ৰৱেশকাৰী ছিদ্ৰযুক্ত বাংলাদেশ সীমা সৰকি ভাৰতত প্ৰৱেশ কৰে । বাংলাদেশৰ সৈতে অসমৰ প্ৰায় ২৬৭ কিলোমিটাৰ এলেকা জোৰা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সীমান্তৰ প্ৰায় ৪৫ কিলোমিটাৰ এলেকা নদীৰ জলভাগে আৱৰি আছে। বিশিষ্ট সাংবাদিক সুশান্ত তালুকদাৰৰ এক প্ৰতিবেদন মতে, এইক্ষেত্ৰত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সীমান্তত নদীৰ জলভাগে আৱৰি থকা অঞ্চলটিক সামৰি উচ্চ প্ৰযুক্তিসম্পন্ন ‘অদৃশ্য বেৰ’ (Virtual Fence) নিৰ্মাণ কৰি তুলিবলৈ পৰামৰ্শ আগবঢ়োৱা হৈছে আৰু মাটিয়ে আৱৰি থকা এলেকাত কাঁইটীয়া তাঁৰৰ কাম ইতিমধ্যেই প্ৰায় সম্পূৰ্ণ হৈ উঠিছে।\n১৯৫০ চনত সম্পাদিত ভাৰত-পাকিস্তান চুক্তি অনুসৰি বিভাজনৰ পাছত ১৯৫০ চনৰ ৩১ ডিছেম্বৰলৈকে পাকিস্তানৰ পৰা অহাসকলক ভাৰতীয় বুলি স্বীকাৰ কৰি ভাৰতীয় সংবিধানৰ ষষ্ঠ অনুচ্ছেদৰ সংশোধন কৰা হয় । পাছত বাংলাদেশৰ জন্ম হোৱাৰ লগে লগে ভাৰত-বাংলাদেশৰ মাজৰ চুক্তি অনুসৰি ১৯৭১ চনৰ আগতে পূব-পাকিস্তানৰ পৰা আহি ভাৰতত থিতাপি লোৱা অনুপ্ৰৱেশকাৰীসকলক ওভতাই পঠিওৱাৰ বাট বন্ধ হৈ পৰিল । নিবন্ধকাৰ দিপাঙ্কৰ মল্ল বৰুৱাই উল্লেখ কৰাৰ দৰে বিদেশী বহিষ্কাৰ কৰাৰ বাবেই কৰা অসম আন্দোলনৰ পৰিণতিত স্বাক্ষৰ হোৱা অসম চুক্তিৰ আধাৰতে ১৯৮৬ চনত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে নাগৰিকত্ব আইনৰ সংশোধন কৰি নতুন দফা সন্নিৱিষ্ট কৰিলে যাতে ১৯৭১ চনলৈ পূব পাকিস্তানৰ পৰা অসমলৈ অহা লোক সকল এই দেশৰ বৈধ নাগৰিক হৈ পৰে । কিন্তু, ১৯৭১ চনৰ পাছৰ অবৈধ নাগৰিকসকলৰ বহিষ্কৰণৰ বাবে দৰকাৰী কোনো নিৰ্দিষ্ট প্ৰশাসনিক ব্যৱস্থাৰ কথা অসম চুক্তিত উল্লেখ নাই । গতিকে নিৰ্বাচনী ৰাজনীতিলৈ ঠেলি দিয়া এনে সাময়িক চুক্তিয়ে এখন ৰাজ্যৰ প্ৰশাসন বা এটা আঞ্চলিক ৰাজনৈতিক দলৰ পৰিসৰৰ ভিতৰত একো বিকল্প সমাধানসূত্ৰ নিদিয়াই স্বাভাৱিক ।\nআজিও প্ৰকৃতাৰ্থত সীমা সুৰক্ষা বল আৰু বিদেশী ন্যায়াধিকৰণৰ ওপৰতে ন্যস্ত এই অবৈধ অনুপ্ৰৱেশ সমস্যাৰ বিতৰ্ক কেৱল নিৰ্বাচনী ৰাজনীতিলৈকেহে সীমিত । অসম চুক্তিৰ ৯ নং দফাত সন্নিৱিষ্ট থকা নিৰ্দেশাৱলীৰ মতেও ভাৰতৰ হাতত কাটা তাঁৰৰ বেৰা আৰু সীমাৰ তদাৰকতাৰ বাদে অন্য তাৎকালিক বিকল্প নাছিল । প্ৰশাসনিকভাৱে ভাৰত চৰকাৰৰ সন্মুখত বিৰাজমান অনিশ্চয়তাৰ মূল কাৰণ হল অনুপ্ৰৱেশৰ বৃহৎ জনসংখ্যা হেতু প্ৰায় অসম্ভৱ বিতাৰণ প্ৰকল্প আৰু ছিদ্ৰযুক্ত সীমা । প্ৰথম পদক্ষেপ হ'ল অনুপ্ৰৱেশকাৰীসকলৰ চিনাক্তকৰণ । কিছুমানে ১৯৯০ চনতেই এই সংখ্যা ২-৩ কোটিৰ ভিতৰত বুলি উল্লেখ কৰিলেও নতুন নিৰ্ধাৰণৰ প্ৰয়োজন আছে । ১৯৮৩ চনত কেৱল অসমৰ বাবে সংসদত উপস্থাপন কৰা অবৈধ অনুপ্ৰৱেশকাৰী নিৰ্ণায়ক ন্যায়াধিকৰণৰ (Illegal Migrant Determination Tribunal) অন্তৰ্গত ২০০০ চনলৈকে কেৱল মাত্ৰ ১০,০০০ জন অবৈধ অনুপ্ৰৱেশকাৰীক চিনাক্ত কৰা হয় । অৱশেষত ২০০৫ চনত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে এই ন্যায়াধিকৰণ বাতিল কৰি অনিয়ন্ত্ৰিত অনুপ্ৰৱেশক ভাৰতবৰ্ষৰ অখণ্ডতাৰ প্ৰতি ভাবুকি বুলি আখ্যা দিয়ে । চিনাক্তকৰণৰ ক্ষেত্ৰত “হিন্দু বাংলাদেশী” প্ৰসংগটো আৱতৰণ হৈছে । কিন্তু ভাৰতীয় সাংবিধানিক পৰিসৰৰ ভিতৰত নীতিভিত্তিকভাৱে ভাৰতীয় নাগৰিকত্ব আইন ১৯৫৫ (শেহতীয়া সংশোধনলৈকে)ৰ সংশোধনেৰে এনে ধৰ্মভিত্তিক পদক্ষেপ সম্ভৱ হব জানো ?\nআনহাতে, বহিষ্কৰণ বাংলাদেশৰ সহযোগিতাৰ অবিহনে অসম্ভৱ । উদাহৰণস্বৰূপে, ২০০৩ চনত সেইসময়ৰ গৃহ মন্ত্ৰী এল কে আদৱানিয়ে ৰাজ্যবিলাকক অবৈধ অনুপ্ৰৱেশকাৰীসকলক বহিষ্কৰণ কৰিবলৈ দিয়া নিৰ্দেশৰ কেইসপ্তাহমান পাছত ২৬৫ জনক সীমালৈ পঠোৱা হয়, কিন্ত বাংলাদেশ কৰ্তৃপক্ষই সেইসকলক গ্ৰহন কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰাৰ লগে লগে দুয়ো দেশৰ সীমা সুৰক্ষা বলৰ মাজত হিংসাত্মক বাতাৱৰণ সৃষ্টি হয় । জেনেৰেল এৰ্ছাডৰ দিনৰ পৰা বিভিন্ন দ্বিপাক্ষিক মঞ্চত এই বিষয়টো উত্থাপন কৰাৰ পাছতো বাংলাদেশে অবৈধ অনুপ্ৰৱেশৰ কথাটো ইমানদিনে অস্বীকাৰ কৰি আহিছে । ২০০১ চনত পূৰ্বৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী অটল বেহাৰি বাজপেয়িয়ে বিতাৰণৰ ক্ষেত্ৰত থকা ন্যায়িক আৰু সাংবিধানিক অন্তৰায় হেতু অবৈধ অনুপ্ৰৱেশকাৰীসকলক কামৰ অনুজ্ঞাপত্ৰ দিয়াৰ পৰিকল্পনাৰ কথা সদৰী কৰিছিল । ২০০৩ চনত সীমাত দুয়ো দেশে গ্ৰহণ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰা অনুপ্ৰৱেশকাৰী কেইজনমানক লৈ সৃষ্টি হোৱা ৰাজনৈতিক সংকটৰ অন্তত ভাৰতীয় নাগৰিকত্ব আইন ১৯৫৬ ৰ সংশোধনেৰে প্ৰথমবাৰৰ বাবে অবৈধ অনুপ্ৰৱেশকাৰীৰ সংজ্ঞাবদ্ধ কৰা হয় । বিতাৰণৰ ক্ষেত্ৰত আহি পৰা এনে দ্বিপাক্ষিক অসন্মতিয়ে সমস্যাটো কেবা দশকজুৰি জীয়াই ৰাখিছে ।\nআজিও প্ৰায় ৪ কোটিতকৈয়ো অধিক লোক দৰিদ্ৰতাৰ সীমাৰেখাৰ তলত বাস কৰা চুবুৰীয়া ৰাষ্ট্ৰ বাংলাদেশৰ পৰা প্ৰব্ৰজন কেৱল বিভাজন বা বাংলাদেশৰ স্বাধীনতাৰ পৰা সূত্ৰপাত হোৱা প্ৰক্ৰিয়া নহয় । গতিকে এটা দীৰ্ঘকালীন সমাধানৰ বাবে নিছিদ্ৰ সীমাৰ উপৰিও বাংলাদেশৰ লগত চুক্তিৰ বাদে গত্যন্তৰ নাই । এই সন্দৰ্ভত বিশিষ্ট সাংবাদিক সুবিৰ ভৌমিকৰ মতে ভাৰত-বাংলাদেশৰ দ্বিপাক্ষিক সম্পৰ্কৰ পৰিসীমা নিৰ্ধাৰক এই অবৈধ প্ৰব্ৰজনৰ বিষয়টোৰ ওপৰত ইতিমধ্যে বাংলাদেশৰ বৰ্তমানৰ নেতৃত্বৰ স্থিতি ভাৰতৰ অনুকূলে বহু পৰিবৰ্তন হোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে। আকৌ, “এক্ট ইষ্ট নীতি”ৰ অন্তৰ্গত উত্তৰ-পূবৰ ৰাজ্যসমূহৰ মাধ্যমেদি পূব-এচিয়াৰ দেশবোৰৰ লগত বানিজ্যিক সম্পৰ্কৰ বাবে আঞ্চলিক সন্মিলন অৱশ্যম্ভাৱী । ইয়াত ভাৰতীয় পুঁজিৰ লগতে আন্তৰ্জাতিক পুঁজিৰ সম্প্ৰসাৰণৰ স্বাৰ্থও জড়িত আছে । দ্বি-পাক্ষিক ভবেও, প্ৰতিবেশী ৰাষ্ট্ৰ বাংলাদেশৰ লগত সংযোগ আৰু বানিজ্য ক্ষেত্ৰত সন্মিলনৰ বাবে বিভিন্ন পয্যায়ত আলোচনা-চক্ৰ চলি আহিছে । জল-সম্পদৰ ক্ষেত্ৰত সহযোগিতাৰ প্ৰচুৰসম্ভাৱনা আছে । এই সমগ্ৰ দ্বি-পাক্ষিক আলোচ্য বিষয়বোৰৰ সামগ্ৰিকতাৰ মাজত অবৈধ অনুপ্ৰৱেশে কিমান অগ্ৰাধিকাৰ পায় – তাৰ ওপৰতে সমাধান সম্পূৰ্ণকৈ নিৰ্ভৰ কৰি আহিছে ।\nঅসমীয়া জাতি-গঠনৰ ঐতিহাসিক প্ৰক্ৰিয়াৰ কথা আলোচনা কৰিলে দেখা যায় যে অসমীয়া জাতি প্ৰকৃততে বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ সংমিশ্ৰণতহে গঢ়ি উঠিছে। ড: বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱাদেৱে তেখেতৰ ‘A cultural History of Assam’ত প্ৰাক-ঐতিহাসিক যুগৰ পৰাই আৰ্যসকলৰ অসম আগমন আৰু আৰ্যীয়কৰণৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ বিষয়ে বহলাই লিখিছে। কিন্তু তেতিয়া কোনো উমৈহতীয়া ভাষা বা সংস্কৃতি গঢ়ি উঠা নাছিল। অৱশেষত, আহোম ৰাজত্বকালতহে সামাজিক গাঁথনিত মংগোলীয় নৃগোষ্ঠীয় লোকসকলৰ সৈতে এক সাংস্কৃতিক আৰু সামাজিক সমন্বয় গঢ়ি উঠিছিল । প্ৰায় তেৰশ শতিকাৰ পৰা যুদ্ধবন্দী হিচাবে থাকি যোৱা বা প্ৰব্ৰজন কৰি অহা ইচলাম ধৰ্মাৱলম্বী সকলও সমন্বয়ৰ সোঁতত অসমৰ জনজীৱনৰ অংশ হৈ পৰিল । শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ নৱবৈষ্ণৱ ভক্তি আন্দোলনে বিভিন্ন সামাজিক গাঁথনিবোৰক একেখন মঞ্চতে আনি এক উমৈহতীয়া সংস্কৃতিক পৰিচয়ৰ ভেটি গঢ়িলে । তেনেদৰে, আজান ফকিৰকে ধৰি বিভিন্ন ফকিৰে পৃষ্ঠপোষকতা কৰা চুফি পৰম্পৰা মধ্যযুগীয়া অসমৰ থলুৱা সংস্কৃতি আৰু বহু-জনগোষ্ঠীয় গাঁথনিৰ অংশ হৈ পৰিছিল। এইখিনিতে, শংকৰদেৱৰ পাছৰ সময়ছোৱাৰ বিতং বিতৰ্কলৈ নগলেও এটা কথা ঠিক যে এনে যিকোনো জাগৰণ, পৰিৱৰ্তিত আৰ্থ-সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক পৰিস্থিতিৰ সৈতে মকামিলা কৰি সমস্ত ভূখণ্ডলৈকে বিয়পাই দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত ঐতিহাসিক সীমাবদ্ধতাও আছে । তেনেদৰে, সামন্তীয় যুগৰ (১২২৮-১৮২৬)প্ৰাকৃতিক জনগোষ্ঠীগত সমন্বয় প্ৰক্ৰিয়াত এক ঐকিক অসমীয়া পৰিচিতিৰ উদ্ভৱ নৌ হওতেই ঔপনিৱেশিক শাসনযন্ত্ৰই(১৮২৬-১৯৪৭) অসমীয়াৰ জাতীয় বিকাশ আৰু জনগোষ্ঠীয় আন্তঃগাঁথনিৰ ওপৰত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিলে । ব্ৰিটিছ শাসনত নতুন নতুন প্ৰদেশ অসমৰ প্ৰশাসনিক চাৰিসীমাৰ ভিতৰত অন্তৰ্ভুক্তি আৰু ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ বিভিন্ন অংশৰ পৰা বিভিন্ন জনগোষ্ঠীয় লোকৰ আগমনত অসমৰ বহু-জনগোষ্ঠীয় সামাজিক ভেটিৰ পৰিসীমা আৰু বহল হৈ পৰে ।\nবুৰঞ্জীবিদ ড° অমলেন্দু গুহৰ অন্বেষণত এই কথা স্পষ্ট হৈ পৰে যে সৰ্বভাৰতীয় জাতীয়তাবাদ আৰু আঞ্চলিকতাবাদৰ প্ৰতিদ্বন্দীতামূলক উপস্থিতি ঔপনিৱেশিক অসমৰ বৈশিষ্ট্য আছিল । ঔপনিৱেশিক ৰাষ্ট্ৰই প্ৰথম চুবুৰীয়া বংগৰ পৰা অনুপ্ৰৱেশক উদগনি আৰু পাছত বাংলা ভাষাক প্ৰদেশৰ চৰকাৰী ভাষা হিচাবে বলৱৎ কৰাৰ যোগেদি অসমীয়াৰ গোষ্ঠীগত চেতনাৰ বিকাশত উদ্দীপনা যোগাইছিল । সেই চেতনাই পাছত বাংলা অনুপ্ৰৱেশকাৰী বিতাৰণ আন্দোলনৰ ৰূপত অঞ্চলিকতাবাদী ৰাজনীতি হিচাবে আত্মপ্ৰকাশ কৰে । অসমীয়াৰ অস্তিত্বৰ প্ৰশ্নতে সূচনা হোৱা অসম আন্দোলনে (১৯৭৯-১৯৮৫)ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰযন্ত্ৰৰ বৈষম্য আৰু অবৈধ অনুপ্ৰৱেশক অসমীয়া ভাষা আৰু সংস্কৃতি ৰক্ষাৰ প্ৰধান ভাবুকি হিচাবে চিহ্নিত কৰিছিল । ড° অমলেন্দু গুহৰ মতে, বিভিন্ন প্ৰব্ৰজকসকলৰ ভিতৰত অসমীয়া মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীয়ে বাংলাভাষী আমোলাসকলৰ সৈতে ভূমি, চাকৰি আৰু ক্ষমতাক লৈ প্ৰতিদন্দ্বিতাত অৱতীৰ্ণ হয় । গতিকে গোষ্ঠীগত চেতনাৰ আঁৰত ড° হীৰেণ গোহাঁইৰ মতেও ঔপনিৱেশিক সীদ্ধান্তই মূল যি অসমীয়াৰ মনত নিজৰ মাতৃভূমিতে একাষৰীয়া হোৱাৰ আশংকাৰ জন্ম দিয়ে । ড° গোহাঁয়ে এচাম বাংলাভাষী আমোলাৰ উগ্ৰ-জাতীয়তাবাদী মানসিকতাইও এনে গোষ্ঠীগত সংগঠন সৃষ্টিত অৰিহণা যোগালে বুলি মত পোষণ কৰিছে ।\nবাংলা উগ্ৰ-জাতীয়তাবাদৰ প্ৰতিক্ৰিয়াশীল হিচাবে প্ৰতিফলিত হোৱা মধ্যবিত্তীয় আশংকাই হওক বা ঔপনিৱেশিক শোষণৰ বিৰুদ্ধাচৰণতেই হওক, অসমীয়া জাতীয়তাবোধৰ এক সবল ঐতিহাসিক পটভূমি আছে । সংস্থাপনৰ অভাব, অসমৰ উদ্যোগ আৰু বাণিজ্যত বহিৰাগতৰ আধিপত্যই মধ্যবিত্ত অসমীয়াৰ মনত সৃষ্টি কৰা বঞ্চনাৰ অনুভৱ আৰু সাংস্কৃতিকভাবে অবদমিত হৈ অহাৰ ভীতিয়ে জাতীয়তাবোধলৈ প্ৰভূত অৰিহণা যোগাইছিল। বহু-নৃগোষ্ঠীয় অসমৰ অনুন্নয়ন আৰু আত্মপৰিচয়ৰ সংঘাতৰ মাজত নিশ্চিতভাবে এক পাৰস্পৰিক সম্পৰ্ক আছে । সন্ত্ৰাসবাদৰ ধাৰাটোকো বহু ক্ষেত্ৰত পৰিচয় সন্ধানৰ আন্দোলনৰে সৃষ্টি বুলি ক’ব পৰা যায় । কিন্তু, জাতীয় অস্তিত্ব নিশ্চয় কেৱল প্ৰশাসনিক উপকৰণেৰে গঢ়িব পৰা ভৌগোলিক খণ্ড নহয় । গোষ্ঠীগত আৰু ৰাজনৈতিক চাৰিসীমাৰ ঐক্য ঐতিহাসিক সমন্বয়েহে কৰিব, এই গতিশীলতা সৃষ্টিলৈ প্ৰশাসনিক প্ৰযুক্তিৰ সামগ্ৰিক প্ৰৱণতাৰ ভূমিকা সীমাবদ্ধ । অসমীয়া গোষ্ঠীগত জাতীয় প্ৰদেশৰ আকাংক্ষা আৰু ঐতিহাসিকভাৱে গঢ়ি উঠা বহুগোষ্ঠীয় অসমৰ সামাজিক ভেটিৰ মাজৰ সংঘাততে অসমীয়াৰ অস্তিত্বৰ প্ৰশ্নটো সাঙোৰ খাই আছে । অসমীয়া ভাষাৰ এনাজৰীডালৰ বাহিৰত এক সৰ্বব্যাপি গোষ্ঠীগত সংজ্ঞা কিমানদূৰ সমীচীন । বিশেষকৈ পঞ্চাশৰ দশকত সুষম আৰু সৰলীকৰণৰ বহু প্ৰচেষ্টাই ঔপনিৱেশিক অসমৰ জনগোষ্ঠীগত বিভাজনবোৰ আধিক স্পষ্ট কৰাৰ লগতে বহু নতুন বিভাজনৰো সৃষ্টি কৰে, যিয়ে ১৯৭২ চনৰ পুনঃসংগঠিত অসমৰ জন্ম দিয়ে । পুনঃসংগঠিত অসমৰ জনসাংখ্যিক বিভিন্নতা হ্ৰাস হোৱাৰ পাছতো জনগোষ্ঠীয় সংঘাতৰ ওৰ পৰা নাই ।\nব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত আহোম ৰাজত্বকাল বা তাৰ পূৰ্বে (১২২৮-১৮২৬) চহা জনজীৱনক কেন্দ্ৰ কৰি আৰম্ভ হোৱা বিভিন্ন জনগোষ্ঠীবোৰৰ সমন্বয়ৰপৰা ব্ৰিটিছ শাসনকালত (১৮২৬-১৯৪৭) সম্প্ৰসাৰিত চহৰ-কেন্দ্ৰিক সমন্বয়ৰ ঐতিহাসিক প্ৰক্ৰিয়াত সৃষ্টি এই গতিশীল সংস্কৃতিৰ বিশাল ধাৰাত বিলীয়মান হৈ পৰা প্ৰতিজনেই অসমীয়া । এটা হ’ল সমন্বয়ৰ ঐতিহাসিক প্ৰক্ৰিয়াত সৃষ্টিহোৱা অসমীয়া ভাষা-সংস্কৃতি আৰু অন্যটো হ’ল ৰাজনৈতিকভাৱে স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত এটা চাৰিসীমা । জাতি গঠন প্ৰক্ৰিয়া আৰু অনিবাৰ্য আধুনিক প্ৰশাসনিক ব্যৱস্থাৰ মাজৰ এই সংঘাতপূৰ্ণ যুগসন্ধিক্ষনত অসমীয়া ভাষা-সংস্কৃতি আজি অসমীয়া আৰু অসমবাসীৰ মাজৰ ঐতিহাসিক সমন্বয়ৰ শীৰ্ষসীমাত উপনীত হৈছে নেকি ?\nভাৰতীয় সাংবিধানিক জাতীয়তাবাদৰ পটভূমিত মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ সম্প্ৰসাৰণৰ লগে লগে বিভিন্ন জাতিসত্তাবিলাকৰ জাতীয়তাবোধত বিশেষত্ববাদী প্ৰৱণতা স্বাভাৱিকভাৱেই জাগৃত হয় । বিশ্বজনীন মানৱ অধিকাৰৰ যুক্তিনিষ্ঠ ঐক্যমতৰ সতে অসংগত এই পৰিস্থিতি সাপেক্ষ বিশেষত্ববাদী প্ৰৱণতা আচলতে জাতীয়তাবোধৰে অভিন্ন অংশ । সমাজ জীৱনত সংস্কৃতিৰ সমন্বয় এক গতিশীল ঐতিহাসিক প্ৰক্ৰিয়া আৰু প্ৰশাসনিকভাৱে ইয়াক অধ্যাদেশৰ দৰে বলবৎ কৰিব নোৱাৰি। আধুনিক ৰাষ্ট্ৰব্যৱস্থাৰ পালিত বা অনুকৰণাত্মক জাতীয়তাবাদৰ ঐকিক সূত্ৰই ধৰ্ম, কূল, বৰ্ণ, ভাষা বা গোষ্ঠী আদি বিভিন্ন উপজাতীয় বিশেষত্ববিলাকৰ উৰ্দ্ধত এটা জাতীয় অস্তিত্বৰ পোষকতা কৰে । প্ৰফেচৰ আশিষ নন্দীৰ মতে সাধাৰণতে জাতীয়তাবাদৰ এনে ঐকিক সূত্ৰই অন্য অস্তিত্ববিলাকক সাম্ভাব্য প্ৰতিপক্ষ আৰু বাহ্যিকতাৰ উপস্থিতি বুলি গণ্য কৰে ।\nড: হীৰেন গোহাঁইয়ে তেখেতৰ ‘জাতি গঠনৰ পথ’ নামৰ প্ৰবন্ধত জনজাতীয় জাতিসত্তা বিলাকৰ চেতনাৰ বিকাশৰ ওপৰত আলোকপাত কৰিছে । জাতীয় আত্মপৰিচয়ৰ আলি দোমোজাত থকা জনজাতীয়সকলৰ মাজত এক শিক্ষিত মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ উদ্ভৱৰ লগে লগে আপেক্ষিকভাৱে নিজস্ব ঐতিহ্য আৰু জীৱন-ধাৰা সম্পৰ্কে জনজাতীয়সকল সচেতন হৈ উঠিল । অসম আন্দোলনৰ পাছৰ নিৰ্বাচনী ৰাজনৈতিক প্ৰক্ৰিয়া শেষ নৌ হওঁতেই অসমৰ বিভিন্ন জনজাতীয় জনগোষ্ঠীবোৰে আৰম্ভ কৰা স্বায়ত্তশাসনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পৃথক ৰাজ্যৰ দাবীবোৰে অসমীয়া জাতীয় অস্তিত্বৰ প্ৰশ্নত এটা মধ্যবিত্তীয় আন্দোলনৰ সীমাবদ্ধতা উদঙাই দিয়ে । ঔপনিৱেশিক শাসনতে আৰম্ভ অনুপ্ৰৱেশে উত্তোলিত কৰা আৱেগিক প্ৰৱণতাই অসমৰ পৰম্পৰাগত সমন্বয়ৰ ক্ষেত্ৰখনত প্ৰতিযোগিতামূলক গোষ্ঠীগত ৰাজনীতিৰ ভূমিকা ৰচনা কাৰে ।\nবিভিন্ন বিশেষত্ববাদী ধাৰা সাংস্কৃতিক অধিকাৰ হিচাবে বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰব্যৱস্থাৰ লগত সন্নিৱিষ্ট হয় । বাস্তৱিক প্ৰয়োজনীয়তাৰ গণ্ডীৰ ভিতৰত সাংস্কৃতিক অধিকাৰ এক বিশ্বস্তৰীয় পৰিঘটনা । সেয়ে, ক্ষুদ্ৰ, অবিকশিত জাতিসত্তা সমূহৰ আত্মবিকাশৰ আকাংক্ষা আৰু ভাষা-সংস্কৃতি সমূহক স্বীকৃতি আৰু সম বিকাশৰ সুবিধা দি অসমীয়া মূল-সূঁতিৰ লগত সমানে খোজ দিবলৈ বাট মুকলি হ'ব লাগিব।\nঅসমীয়াৰ জাতীয় অস্তিত্বৰ স্বতঃস্ফূৰ্ত আত্মপ্ৰকাশ - অসম আন্দোলনৰ আবেগিক পৰিমণ্ডলে কেন্দ্ৰীয় অনুদানকেন্দ্ৰিক অনগ্ৰসৰ অৰ্থনীতিৰ মেৰপাকত জাতীয় বিকাশৰ এক বস্তুনিষ্ঠ অৰ্থনৈতিক দিশ সম্পূৰ্ণকৈ আওকাণ কৰিলে । কেন্দ্ৰৰ বঞ্চনাৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিবলৈ থলুৱা পুঁজিৰ বিকাশৰ অন্তৰায়বোৰৰ চিনাক্তকৰণেই নহ’ল ।\nবৃটিছৰাজৰ অধীনত প্ৰশাসনে প্ৰণালীবদ্ধভাৱে ঔপনিৱেশিক শোষণতহে অৰিহণা যোগাইছিল আৰু ৰাজ্যখনৰ অনুন্নয়নৰ কাৰণে একধৰণৰ বুনিয়াদ ৰচনা কৰিছিল । একালত আহোম ৰাজ পৃষ্ঠপোষকতাত পৰিচালিত সামন্তীয় সম্পদসমূহ ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক পুঁজিৰ কৰতলীয়া হৈ পৰে আৰু স্বাধীনতাৰ পাছত কেৱল ৰাজহুৱা ধনৰ আনুষঙ্গিক হৈ পৰে । স্বাধীনতাৰ পিছত সেইবোৰ সম্পূৰ্ণৰূপে ভূমি সংস্কাৰৰ দ্বাৰা বিস্তাৰিত কৰা হোৱা নাছিল। স্পষ্ট কাৰণতে পৰম্পৰাগত সামন্তবাদী ভূস্বামী সকলেও ৰাষ্ট্ৰীয় পুঁজিৰ সৈতে প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰিব পৰাকৈ উদ্যমী পদক্ষেপ লব পৰা নাছিল । তাৰ পৰিণামস্বৰূপে থলুৱা উৎপাদনৰ ভেঁটি দুৰ্বল হৈ পৰে আৰু আনকি মৌলিক প্ৰয়োজনৰ বাবেও ভাৰতবৰ্ষৰ অন্য প্ৰদেশৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব লগা হ’ল । অসমীয়া জাতিৰ অস্তিত্বৰ আঁৰত অন্তৰ্নিহিত সংঘাতৰ ফলপ্ৰসূ সমাধান থলুৱা উৎপাদন ক্ষমতা আৰু শৈলীৰ বিকাশ অবিহনে অসম্ভৱ । প্ৰশাসনযন্ত্ৰৰ ওপৰত অসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীবোৰৰ বৰ্ধিত প্ৰতিযোগিতামুলক দাবী আৰু লোকপ্ৰিয় প্ৰশাসনীয় পদক্ষেপবোৰেও অৰ্থনৈতিক অনগ্ৰসৰতাৰেই ইংগিত দিয়ে ।\nমধ্যবিত্তৰ আশংকাত জন্ম অসম আন্দোলনক কেন্দ্ৰীয় গৃহ মন্ত্ৰালয়ে ‘অসম চুক্তি’ৰ দৰে আঁচনি ভিত্তিক সমাধাণ সুত্ৰৰ আলমত এক আইন শৃংখলাজনিত সমস্যা হিচাপে সমাধান কৰিছিল। দৰাচলতে এই আন্দোলনটো পুঁজিৰ বিকাশৰ বাবে ফলপ্ৰসূ বিত্তীয় দিশ মুকলি কৰাত ভাৰতীয় পৰিকল্পনাৰ ব্যৰ্থতাৰেই চৰম প্ৰকাশ । কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ ক্ষেত্ৰ বিশেষ উন্নয়ন নীতিৰ অঞ্চল বিশেষ প্ৰভাৱৰ ফলস্বৰুপে ঐতিহাসিকভাবে উন্নত ৰাজ্যসমূহলৈ সম্পদৰ অসমমাত্ৰিক স্থানিক বন্টন ঘটে । সেয়ে স্বাধীনতাৰ পৰৱৰ্তী সময়ৰে পৰা অসমৰ সকলো প্ৰতিবাদী আন্দোলনেই কেন্দ্ৰীয় ৰাজহুৱা ব্যয়ৰ বৃহৎ অংশীদাৰীত্ব আৰু ৰাজহুৱা খণ্ডৰ বিনিয়োগক কেন্দ্ৰ কৰি আবৰ্তিত হয়। থলুৱা উৎপাদনক ভিত্তি কৰি এটা উদ্যমী শ্ৰেণী আগবাঢ়ি নহাকৈ কেৱল ৰাজহুৱা ধনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল প্ৰশাসনিক বিকল্প সমূহে সুদীৰ্ঘ সামন্তবাদী সম্পৰ্ক ভাঙি পেলাব নোৱাৰে । নব্য সামন্তীয় শক্তিসমূহেৰে একাকাৰ হৈ পৰা আমোলাতন্ত্ৰৰ প্ৰৰোচনাত ৰাষ্ট্ৰৰ ক্ষমতাৰ বিকেন্দ্ৰীকৰণৰ প্ৰকৃতাৰ্থত অসন্তুলিত চেহেৰাহে পৰিলক্ষিত হয় ।\nসমন্বয়ৰ বাটত ৰাষ্ট্ৰ ব্যৱস্থাৰ সাঁথৰ\nঔপনিৱেশিক যন্ত্ৰণাত দোদুল্যমান মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ আৰ্থিক কুণ্ঠাৰ মাজত অসমীয়াৰ অস্তিত্বৰ সংকটৰ গুৰি বিচাৰি যাওতে বহু প্ৰশ্নই সূত্ৰপাত হয় । কেৱল ১৮৩৬ চনৰ পৰা ১৮৭৩ চনৰ ভিতৰৰ ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক স্বাৰ্থত সংঘটিত ঘটনাপ্ৰৱাহক অসমীয়া জাতীয়তাবোধৰ প্ৰধান কাৰক হিচাবে চিহ্নিত কৰাত অসমীয়া জাতি গঠন প্ৰক্ৰিয়াত সীমাবদ্ধতা আহি পৰিছে নেকি? তেনে সীমাৱদ্ধতাৰ সুযোগ লৈ উগ্ৰ-জাতীয়তাবাদী প্ৰৱণতাৰ বীজ ৰোপণ হব পাৰে । নৃতাত্ত্বিকভাৱে জনগোষ্ঠীয় ভিন্নতাই সৃষ্টি কৰা সমন্বয়ৰ কঠিন ঐতিহাসিক পৰীক্ষা আৰু তাৰ লগে লগে ভাষাৰ এনাজৰীডালৰো সীমাবদ্ধতাই যোৱা সময়ছোৱাত অসমৰ ৰাজনৈতিক আকাশৰ ৰং নিৰ্ণয় কৰিছে । কোনো দ্বিমত নাই যে অনুন্নয়নৰ আলি-দোমোজাৰ পৰা উদ্ধাৰৰ বাট নিবিচৰাকৈ জাতীয় অস্তিত্বৰ সুৰক্ষা অসম্ভৱ । কিন্তু স্বাধীনোত্তৰ ভাৰতৰ প্ৰশাসনিক পৰিকাঠামোৰত হেৰাই যোৱা বিকাশৰ পৰিকল্পনাবোৰেই জাতীয় প্ৰশ্নলৈয়ো ইন্ধন যোগোইছে ।\nTags # ARTICLE # INDRAJIT-BORA # MUKALI-CHINTA # ইন্দ্ৰজিতবৰা # মুকলি চিন্তা


Rifacon in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Rifacon ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nRifacon ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Rifacon Benefits & Uses in Assamese- Rifacon ar laabh aaru byavaharsamuh\nRifacon ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Rifacon Dosage & How to Take in Assamese - Rifacon ar paali aaru xeya kenedore lobo\nRifacon ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Rifacon Side Effects in Assamese- Rifacon ar parshwakriyasamuh\nRifacon সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Rifacon Related Warnings in Assamese- Rifacon xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Rifaconৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Rifacon with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Rifacon ar gurutor kriya-pratikriya\nRifacon মতভেদসমূহ- Rifacon Contraindications in Assamese- Rifacon nishedhsamuh\nRifacon ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Rifacon in Assamese- Rifacon ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Rifacon ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Rifacon Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Rifacon kriya-pratikriya\nRifacon ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Rifacon Benefits & Uses in Assamese - Rifacon ar laabh aaru byavaharsamuh\nRifacon তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nRifacon ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Rifacon Dosage & How to Take in Assamese - Rifacon ar paali aaru xeya kenedore lobo\nRifacon-ৰ উপাদানসমূহ - Rifacon Active Ingredients in Assamese - Rifacon-ar upadaansamuh\nRifacon ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Rifacon Side Effects in Assamese - Rifacon ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Rifacon ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nRifacon সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Rifacon Related Warnings in Assamese - Rifacon xonkranta xatarkatabanisamuh\nRifacon-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nRifaconৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত ক্ষতিকৰ প্ৰভাব থাকিব পাৰে। আপোনাৰ যদি এনেকুৱা অনুভৱ হৈছে, তেন্তে Rifacon নাখাব আৰু আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nRifacon-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nRifaconস্তন্যপায়ী মহিলাৰ বাবে সুৰক্ষিত।\nবৃক্কত Rifacon কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nRifaconএ বৃক্কত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nযকৃতত Rifacon কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nRifacon গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত কলিজা ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Rifacon ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nRifaconৰ হৃদয় ৰ ওপৰত কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া নাই।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Rifaconৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Rifacon with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Rifacon ar gurutor kriya-pratikriya\nRifacon তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nRifacon মতভেদসমূহ - Rifacon Contraindications in Assamese - Rifacon nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Rifacon লোৱা অনুচিত যাতে -\nRifacon ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Rifacon in Assamese - Rifacon ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Rifacon-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nRifaconৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nRifacon য়ে তন্দ্ৰাভাৱ বা টোপনিৰ উন্মেষ নঘটায়, সেয়ে আপনি বাহন চলাব পাৰে বা মেচিন আদি অপৰেট কৰিব পাৰে।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Rifacon লওক।\nনহয়, Rifaconয়ে কোনোধৰণৰ মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সা কৰিব নোৱাৰে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Rifacon ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Rifacon Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Rifacon kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Rifaconৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nকেতবোৰ খাদ্যৰ সৈতে সেৱনৰ ফলত Rifaconয়ে প্ৰভাৱ দেখুওৱাত পলম কৰিব পাৰে। এইবিষয়ে আপোনাৰ ডাক্তৰৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক।\nমদ আৰু Rifaconৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nমদৰ সৈতে Rifacon সেৱন কৰাটো বিপজ্জনক হ'ব পাৰে।\nRifacon ৰ অনুকল্প - Substitutes for Rifacon in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Rifacon লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Rifacon ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Rifacon সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Rifacon ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Rifacon সেৱন কৰে?


সঁচাকৈয়ে টোপনি মাৰিছিল নে বিধায়ক অখিল গগৈয়ে? সদন ত্যাগ কৰি আহি কি ক’লে?\nআজি সদনৰ মজিয়াত টোপনি মাৰি থকা দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল সক্ৰিয় তথা চৰ্চিত বিধায়ক অখিল গগৈক। কিন্তু প্ৰকৃততে টোপনি মাৰিছিল নে বিধায়কগৰাকীয়ে?\nএই সন্দৰ্ভত আজি সদন ত্যাগ কৰি আহি বিধায়ক গগৈয়ে কয় ‘মই টোপনি মৰা নাছিলো। মুখ্যমন্ত্ৰীৰ কথাৰ প্ৰতিবাদ কল্পে মই চকু মুদি আছিলো টোপনি মৰা নাছিলো। তেওঁৰ বক্তব্য আওকাণ কৰি আছিলো।‘\nতেওঁ আৰু কয় ‘যি সদনত মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে কাৰোবাক সুধি লৈ অসম আৰু কাষৰীয়া ৰাজ্যৰ সীমা নিৰ্দ্ধাৰণ কৰিম বুলি কয়, এয়া অসমৰ মাটি অন্য ৰাজ্যক দি দিয়াৰ কৌশল নহয় জানো? এয়া আত্মসমৰ্পনৰ কৌশল নহয় জানো? সেই কথা মই শুনি কেতিয়াও থাকিব নোৱাৰো। সেয়ে আওকাণ কৰি চকু জপাই প্ৰতিবাদ কৰিছিলো।‘\nইপিনে, সদন ত্যাগ কৰাৰ কাৰণ বাখ্যা কৰি অখিলে কয় ‘গো-সুৰক্ষা বিধেয়ক যদিও মুছলমান বিদ্বেষৰ বাবে অনা হৈছে কিন্তু এই বিধেয়কৰ পৰা অসমৰ দৰিদ্ৰ কৃষকসকল আটাইতকৈ বেছি ক্ষতিগ্ৰস্ত হ’ব। জনজাতীয় কৃষকসকল আটাইতকৈ বেছি ক্ষতিগ্ৰস্ত হ’ব। তাৰ প্ৰতিবাদত মই সদন ত্যাগ কৰিলো।‘\n‘এই বিলৰ সংশোধনী কেতিয়াও বিচাৰিব নালাগে। এই বিলৰ সম্পূৰ্ণ বিৰোধিতা কৰিবলৈ অধ্যক্ষক অনুমতি বিচাৰিছিলো যদিও অনুমতি নিদিলে।‘ অখিলে লগতে কয়।\nআজিৰ দিনটো অসমৰ সংসদীয় ইতিহাসৰ আটাইতকৈ ক’লা দিন বুলি উল্লেখ কৰি অখিলে লগতে কয় ‘আজি সদনত আটাইতকৈ সাম্প্ৰদায়িক বিধেয়কখন পাছ হৈছে’।


নহি2- ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন (IRV) আচামিচ - 2019\n1ৰজা অৰ্তক্ষত্ৰৰ ৰাজত্বৰ বিশ বছৰৰ নীচান মাহত, তেওঁ দ্ৰাক্ষাৰস বাছি ল’লে, আৰু মই সেই দ্ৰাক্ষাৰস লৈ ৰজাক দিলোঁ। তাৰ আগেয়ে মই ৰজাৰ আগত কেতিয়াও মুখ মলিন কৰা নাই।\n2কিন্তু ৰজাই মোক ক’লে, “তোমাৰ মুখ কিয় মলিন হৈছে? তোমাক অসুখীয়া যেন লগা নাই জানো। নিশ্চয় এয়া আন্তৰিক বেদনা।” তেতিয়া মোৰ অতিশয় ভয় লাগিল।\n3মই ৰজাক ক’লোঁ, “মহাৰাজ চিৰজীৱি হওক! মোৰ মুখ কিয় মলিন নহ’ব? যিহেতু মোৰ পিতৃসকলৰ মৈদামৰ ঠাই উছন্ন কৰা হ’ল আৰু সেই ঠাইৰ দুৱাৰবোৰ জুইৰে পুৰি ধংস কৰা হ’ল।\n4তেতিয়া ৰজাই মোক ক’লে, “মই কি কৰাটো তুমি বিচাৰিছা?” সেয়ে মই স্বৰ্গৰ ঈশ্বৰৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰিলোঁ।\n5মই ৰজাক উত্তৰ দি কলোঁ, “যদি মহাৰাজে ভাল দেখে, আৰু আপোনাৰ এই দাসে যদি আপোনাৰ দৃষ্টিত অনুগ্ৰহ পাওঁ, তেন্তে আপুনি মোক মোৰ পিতৃসকলৰ মৈদামৰ নগৰ যিহূদালৈ পঠিয়াই দিয়ক, মই তাক পুনৰাই সাজিম।”\n6ৰজাই মোক উত্তৰ দিলে, (আৰু তেওঁৰ ৰাণীও তেওঁৰ কাষত বহি আছিল), “তুমি কিমান দিনৰ বাবে যাবা আৰু কেতিয়া উভতি আহিবা?” মই যেতিয়া তেওঁক নিৰূপিত সময়ৰ কথা দিলোঁ, তেতিয়া ৰজাই আনন্দেৰে মোক পঠিয়াই দিলে।\n7তাৰ পাছত মই ৰজাক ক’লোঁ, “যদি ৰজা এই কথাত সন্তোষ পাইছে, তেনেহলে নদীৰ সিপাৰে থকা দেশাধ্যক্ষসকলৰ বাবে লিখা চিঠি মোক দিব পাৰে, যাতে যিহূদালৈ যাওঁতে তেওঁলোকৰ দেশ পাৰ হ’বলৈ তেওঁলোকে মোক অনুমতি দিয়ে।\n8ৰজাৰ বনাঞ্চল ৰখীয়া আচফলৈও এখন চিঠি দিব পাৰে, যাতে মন্দিৰৰ কাষত থকা দুৰ্গৰ দুৱাৰৰ চৌকাঠ, নগৰৰ দেৱাল, আৰু যি গৃহত মই থাকিম সেই সকলোৰ বাবে তেওঁ মোক যেন কাঠ দিয়ে।” মোৰ ওপৰত ঈশ্বৰৰ মঙ্গলময় হাত থকাত, ৰজাই মোৰ অনুৰোধবোৰ গ্রহণ কৰিলে।\n9মই নদীৰ সিপাৰে থকা দেশাধ্যক্ষসকলৰ ওচৰলৈ আহিলোঁ আৰু ৰজাৰ পত্ৰবোৰ তেওঁলোকক দিলোঁ। ৰজাই মোৰ লগত সৈন্য সমূহৰ কৰ্মচাৰী আৰু অশ্বাৰোহী পঠাইছিল।\n10ইস্ৰায়েলৰ লোকসকলক সহায় কৰিবলৈ কোনো এজন ব্যক্তি আহি থকা কথা যেতিয়া, হোৰোণীয়া চনবল্লট আৰু অম্মোনীয়া টোবিয়া দাসে শুনিলে, তেতিয়া তেওঁলোকে অতিশয় বেজাৰ পালে।\n11মই যিৰূচালেমলৈ আহিলোঁ, আৰু তাত তিনি দিন থাকিলোঁ।\n12মই ৰাতিয়ে উঠিলো, তাতে মই আৰু কেইজন মান পুৰুষ মোৰ সৈতে আছিল। যিৰূচালেমৰ অৰ্থে যি কৰিবলৈ মোৰ ঈশ্ৱৰে মোৰ মনত উদগণি দিলে, সেই কথা মই কাৰো আগত নক’লোঁ। মই উঠি অহা জন্তুটোৰ বাহিৰে আন কোনো জন্তু মোৰ লগত নাছিল।\n13মই ৰাতিতে উপত্যকাৰ দুৱাৰেদি বাহিৰ ওলাই গৈ, যিৰূচালেমৰ ভগা দেৱাল আৰু জুয়ে পোৰা দুৱাৰবোৰ পৰীক্ষণ কৰি নাগ নাদ আৰু গোবৰ-দুৱাৰলৈকে গ’লোঁ।\n14তাৰ পাছত মই ভুমুক-দুৱাৰ আৰু ৰজাৰ পুখুৰীলৈকে গ’লোঁ। মই উঠি যোৱা জন্তুটো যাবৰ বাবে সেই ঠাই অতি ঠেক আছিল।\n15সেয়ে মই ৰাতি উপত্যকায়েদি ওপৰলৈ উঠি গৈ দেৱাল চালোঁ, আৰু উপত্যকাৰ দুৱাৰেদি সোমাই মই উভতি আহিলোঁ।\n16মই ক’লৈ গৈছিলোঁ, আৰু কি কৰিলোঁ, সেই বিষয়ে শাসনকৰ্ত্তাসকলে জনা নাছিল। তেতিয়ালৈকে মই যিহুদীসকলক, বা পুৰোহিতসকলক, বা প্ৰধান লোকসকলক, বা শাসনকৰ্ত্তাসকলক, বা অৱশিষ্ট যিসকল লোকে কাম কৰিছিল, তেওঁলোককো একো কোৱা নাছিলোঁ।\n17মই তেওঁলোকক ক’লো, “আমি কেনে দুৰৱস্থাত আছোঁ, যিৰূচালেম কেনেকৈ উচ্ছন্ন হৈ পৰি আছে, আৰু তাৰ দুৱাৰবোৰ কেনেকৈ জুয়ে পুৰিলে, সেইবোৰ আপোনালোকে দেখিছে। আহক, আমি যিৰূচালেমৰ দেৱাল পুনৰ নিৰ্মাণ কৰোঁ, তেতিয়া আমি পুনৰ অপমানিত হ’বলৈ কোনো কাৰণ নাথাকিব।”\n18মই তেওঁলোকক ইয়াকো ক’লো যে, “ঈশ্বৰৰ মঙ্গলময় হাত মোৰ ওপৰত আছে;” আৰু ৰজাই মোক যি কথা কৈছিল, সেই কথাও তেওঁলোকক জনালোঁঁ। তেওঁলোকে ক’লে, “আহক আমি নিৰ্ম্মাণ কাৰ্যৰ বাবে সাজোঁ হওঁহক।” সেয়ে তেওঁলোকে সেই উত্তম কাৰ্যৰ অৰ্থে নিজৰ হাত সবল কৰিলে।\n19কিন্তু হোৰোণীয়া চনবল্লট,অম্মোনীয়া টোবিয়া দাস আৰু আৰবীয়া গেচমে এই কথা শুনি আমাক উপহাস কৰিলে; আৰু আমাক হেয়জ্ঞান কৰি ক’লে, “তোমালোকে কি কৰি আছা? তোমালোকে ৰজাৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰিছা নে?”\n20তেতিয়া মই তেওঁলোকক উত্তৰ দি ক’লো, “স্বৰ্গৰ ঈশ্বৰেই আমাক কৃতকাৰ্য কৰিব। আমি তেওঁৰ দাস আৰু আমি নিৰ্ম্মাণ কাৰ্য কৰিম। কিন্তু যিৰূচালেমত তোমালোকৰ ভাগ কি অধিকাৰ নাই আৰু যিৰূচালেমত ইতিহাসতো তোমালোকৰ কোনো স্বত্ব নাছিল।\n< নহি 1\nনহি3>


ধুবুৰী অসামৰিক চিকিৎসালয়ত উত্তপ্ত পৰিস্থিতি, ৰোগীৰ দেহত ম্যাদ উকলা ছেলাইন Prag News : Best Assamese News Channel, Latest Assam News Live Today , North East Breaking News\nধুবুৰী অসামৰিক চিকিৎসালয়ত উত্তপ্ত পৰিস্থিতি, ৰোগীৰ দেহত ম্যাদ উকলা ছেলাইন\nধুবুৰীঃ ধুবুৰী অসামৰিক চিকিৎসালয়ৰ কৰ্মচাৰীৰ বিৰুদ্ধে গাফিলতিৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈছে। চিকিৎসালয়খনত মঙলবাৰে তিনিগৰাকী ৰোগী ভৰ্তি কৰা হৈছিল। ৰোগীকেইগৰাকীৰ নাম ক্ৰমে আয়শা বিবি(৪৫), তাচিৰণ বেৱা (৮০), এনামুল হক(২৬)। এই তিনিজন ৰোগীৰ প্ৰদান কৰা হৈছে ম্যাদ উকলি যোৱা ছেলাইন। ছেলাইন গ্ৰহণ কৰাৰ পাছৰেপৰা তিনিওগৰাকী ৰোগী অসুস্থ হৈ পৰে।\nপাছত ৰোগীৰ পৰিয়ালৰ লোকে ম্যাদ উকলি যোৱা ছেলাইন দিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰি বিষয়টোৰ সন্দৰ্ভত নাৰ্ছক অৱগত কৰে। লগে লগে ধুবুৰী অসামৰিক চিকিৎসালয়ত এক হুলস্থূলীয়া পৰিৱেশৰ সৃষ্টি হয়। ঘটনাস্থলীত আৰক্ষী-প্ৰশাসন উপস্থিত হৈ পৰিস্থিতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।\nকিন্তু লক্ষ্যণীয় বিষয় যে, আচলতে কি চলি আছে ধুবুৰীৰ অসামৰিক চিকিৎসালয়ত! কাৰ গাফিলতিৰ বাবে ধুবুৰীৰ অসামৰিক চিকিৎসালয় চলি আছে এনেবোৰ ঘটনা? তদন্তৰ পাছতহে ঘটনাৰ সবিশেষ পোহৰলৈ আহিব।


টেটোন তামুলি/দ্বিতীয় অঙ্ক - ৱিকিউৎস\nটেটোন তামুলি/দ্বিতীয় অঙ্ক\n10793টেটোন তামুলিপদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা১৯০৯\n[ ১৬ ] দ্বিতীয় অঙ্ক।\nটেটোন।— (অকলশৰে বহি) অহ, আজি এই পৃথিবীখনেই মােৰ ফুৰা- চকাৰ ঠাই। গােটেই জগতখনেই মােৰ বন্ধু। জোন, বেলি, তৰা সকলােৱেই মােৰ সুখ-দুখ দেখোঁতা। ইমানত আৰু অমুকাৰ ভয় কি ? বােপাইৰ বল নাপালেও, অমুকা তৰিব পাৰিব পায় দেখােন। কিন্তু, (অলপ পৰ টলকা মাৰি পেটৰ উমান লৈ) ওঁ-হুঁ-হুঁ, গতিক বিষম ! মােৰ ভেম্‌টো নৰজিবগৈ যেন পাইছোঁ। পুৱাৰ পঁইতা যে পেটতে পানী হলেই, বাটত খোৱা আঠীয়া কল আষিৰো বল নােপােৱাত পৰিছেগৈ। এতিয়া নাে ক’ত কি পাওঁ, পেটৰ জুইকুৰা কিহেৰে নুমাওঁ! হওঁতে এই পেটাৰিটো লৈ হে লেঠা, নহ’লে অমুকাক পায় কোনে? (পেট মােহাৰে)। এৰা, তাহানিৰ ফুল-কোৱঁৰৰ পিতেক নগৰা-জগৰাৰ দশা হে মিলিছে মােৰা । সিহঁতে দুখত আনদ কৰা শুনি হেনো মেনী মহে গাখীৰ পিয়াইছিল, শুকুলী হাতীয়ে পিঠিত তুলি লৈ ফুৰিছিল। মােলৈকো তেনে কোনােবা আছে বা? ময়ােচান সেই গটকে এবাৰ ধৰি চাওঁ।—কি বুলি ? (অলপ ভাবে) এঃ, যি বুলি আহে, মাৰি দিওঁ, বাপেকে, সেই বুলিয়েই:—\n“অ, বােপায়ে খেদিলে দুপৰীয়া ভােকত,\nঅ, কোন্ কত আছাহঁক এই জগতত,\nএমুঠি দিয়াঁহি মুখত।”\n[ ১৭ ] —সৌৱা নহয়, বাপেকে, চাপিছেহি আমাৰো কোনোবা। পিঠিত\nতুলি নি খুৱাবগৈ এতিয়া। (মূৰে-কপালে হাত দি নিটাল মাৰে)।\n(দুটা চোৰৰ প্ৰৱেশ)\n১ম, চোৰ।— এঃ, গৃহস্তে সাৰ পায় বুলিহে ভয়। নহলে, মোৰ দৰে উমানত বস্তু বাছিব জানে কেইটাই?\n২য়, চোৰ।— এৰা, মোৰ হ’লে দুৱাৰ মেলোঁতেই গম্ পায় যেন লাগি যায়। অ, সিদিনা আকৌ, জানিছ, বৰচাঙৰপৰা বোন্দাটো নামি অহা দেখিয়েই মানুহ বুলি বৰ ভয় খালোঁ ককাই! কিনো কম, দুদিনলৈকে মোৰ বুকুখনে ধানবনাদি বানি আছিল। সেই হে বোলোঁ, মোক আগ নকৰিবি, বহিৰতে থবি; মুঠেই, ভাৰ লবৰ বেলিকা মোক বিচাৰিবি।\n১ম, চোৰ।— অ, ইয়ালৈকে মতাটো হৈ উপজিছিলি? ভয়ৰ গোট ইমানটো হ’লে ইমান ডাঙৰ কামলৈ ওলাবই নেলাগে! হেৰ, বুধি জানিলে ভয় নাই। শুন, আন একো নেপালে দুৱাৰ-চুকৰ গাঁথিত চালৰ কুটা গুজি লব লাগে; তেতিয়া আৰু দুৱাৰে কেৰ্ নেকেৰায়। মনত ৰাখিবি।\n২য়, চোৰ।— এৰা, এই দৰে বিদাটো শিকাবি আকৌ, তেহে পাৰোঁ এতিয়াৰপৰা চাবিচোন তেন্তে। আজি ৰাতিয়েই দেখিবিচোন।\n১ম, চোৰ।— সঁচা, হয়। মাকৰ পেটতে কোনেও শিকি নাহে। তই বাৰু মোৰ চালত চলিবিচোন, তোক মই মানুহ কৰি হে এৰিম। নিছয় বুজিবি।\nটেটোন।— (আপোনা-আপুনি) এৰা, মোৰ মন্ত্ৰফাঁকিয়ে হাতে-হাতে গুণ দিলে। ইহঁতেই মোক দুখত আনদ কৰাব যেন পাইছোঁ। এতিয়া ইহঁতৰ লগৰ এটা হৈ লব পাৰিলেই কাম সাধিলোঁ; —আন, [ ১৮ ] নহলেও তেও মোৰ পেটজনাৰ জঞ্জালটো ভাঙ্গিব পৰা হব। কিন্তু, এই ফেৰাই মেনী ম’হৰ গাখীৰৰ হে কাম দিব; শুকুলী হাতীৰ পিঠিত উঠা সুখ ফেৰাওতো লাগে। বাৰু, দেখা যাওক, কৰ পানী কলৈ যায়। আছে তাৰো উপায়! (কেঁকাই কেঁকাই ) হে মোৰ কপাল! বোলে, দৰিদ্ৰ লঙ্কালৈ যায়, লঙ্কাত জুই লাগে!—ওঁ–হুঁ—হুঁ।\n২য়, চোৰ।— (উচাপ্ খাই) ঔ ককাই, এতিয়াহে মৰিলোঁ! এইটো মানুহ। কেনি পলাওঁ মই!\nটেটোন।— অ, নেলাগে পলাব, মই হে। বোলোঁ, এৰি নগলে লগ ধৰিব হে খোজোঁ।\n১ম, চোৰ।— হেৰ, ই ধৰে হেনোঔ!\nটেটোন।— ভয় নাই। লগ হে ধৰিব খুজিছোঁ।\n১ম, চোৰ।— কিনো কয় অ! ই আমাক চোৰ বুলি চিনিছে হবলা?\nটেটোন — অ, নিচিনিম নো কিয় হেৰা? সাপে হে সাপৰ ঠেং দেখে। সেই হে লগ ধৰিব খুজিছোঁ। ককাইহঁতঐ, যি ঘৰত হে সোমাইছিলোঁগৈ! কি হ’ব ক’লে! মই অকল দেখি হে? যি হে বস্তু বাজ কৰি লৈছিলোঁ। পিচে, কপাল! ভাৰ কানত তুলি লওঁতেই কঁকাল-মোচোকা খালোঁ। কোনোমতে বগুৱাবাই আহি এইখিনিতে বহি আছোঁ।\n২য়, চোৰ।— কি কথা আছে, ভাৰ লোৱাত মই আছোঁ নহয়। ককাইটি, নকৈছিলোঁ, বোলোঁ, ভাৰ লবলৈকো এটা লাগে।\n১ম, চোৰ।— বাৰু, ৰবিচোন তই। এওঁৰ সৈতে সোধা-পোছা কৰি চাওঁ।\nটেটোন।— সোধা-পোছাৰ সকাম নাই, আমি উঠিব হে লাগে। যাওঁ বলাহঁক। সৰহ দূৰৈ নহয়, সৌ ধাপ-মৰা বাৰীখনেই। বৰ চহকী মানুহ দেও সেই ঘৰ। [ ১৯ ] ১ম, চোৰ।— বেচ কথা। ভাল ছেগ মিলিছে। উঠাঁ তেন্তে।\nটেটোন।— এ, কওঁতেই ক’লা, বোলে, যঁতৰতে শলা। উঠিবলৈ নেদেখিছা, চিপ্ মাৰি কঁকালটো লৰাবই পৰা নাই! উস্ উস্ উস্।\n২য়, চোৰ।— পিচে?\nটেটোন।— জানো, এতিয়া কাৰ পিঠি পাওঁ?\n২য়, চোৰ।— কি “পিঠি পাওঁ”?\n১ম, চোৰ।— এ, নহয় অ, অৰ্থৎ তেওঁক বোকোচাত লব লাগে; —নহয় নে হে?\nটেটোন।— হয়, ঠিক ধৰিলাঁ কথাটো। তোমাৰ বুধিটো বৰ চোকা।\n২য়, চোৰ।— কিয়, মই আছোঁ নহয়। কি কথা আছে, ময়ে লম বাৰু বোকোচাত।\n১ম, চোৰ।— বেচ কথা। সেইটো হল বাৰু। পিচে, ভিতৰ সোমাব কোন্‌টো?\nটেটোন।— সেইটো মোকে ধৰি থোৱাঁচোন।\n১ম, চোৰ।— বাৰু, সোমাবাঁ তুমিয়েই। কিন্তু বন্ধু বাছিব জানিব জানো।\nটেটোন।— সেইটো নজনাকৈয়ে নো চোৰৰ বৃত্তিটো মূৰত লৈছোঁ নে? তথাপি, শুনোচান তোমাৰ বুধিটোও।\n১ম, চোৰ।— মই হলে কৰোঁ কি, এন্ধাৰত খপিয়াই পোৱা বস্তুবোৰ নিয়মীয়াকৈ বজাই চাওঁ। তেহে কেনে দৰৰ বস্তু বুজিব পাৰি।\nটেটোন।— উঃ, ভাল মিলি গল দেও কথাটো। ময়ো তাকে কৰোঁ।\n২য়, চোৰ।— নিমিলিব কেলেই, দুয়োজন পকা মানুহ।\nটেটোন।— এৰা, এতিয়া আৰু পলম কৰাৰ সকাম নাই। ৰাতি ভালেখিনি হৈছে। উঠিব হে লাগে।\n১ম চোৰ।— হয়, উঠিব হে লাগে।\nটেটোন।— এৰা, উঠোৱাঁ আকৌ? [ ২০ ] ২য়, চোৰ।— (পিঠি পাতি) এয়া নহয়।\nটেটোন।— মন্ত্ৰই গুণ দিছে বাপেকে! (স্ফূৰ্ত্তিৰে সৈতে বোকোচাত উঠে)।\n(টেটোনক বোকোচাত লৈ তিনিওৰো প্ৰস্থান।)\n⸺<>⌾<>⸺ দ্বিতীয় পট,—\nচহকী গৃহস্থৰ বৰঘৰ।\nগৃহস্থ।— (বৰঘৰৰ দুৱাৰ কেইখন ভালকৈ মৰা হৈছে নে নাই পৰীক্ষা কৰি চায়। বোলে, হৰিণাৰ গাৰ মঙহেই শত্ৰু। মোৰ ধন-বস্তুববাৰেই কাল হল। এইবোৰ আৰ্জ্জোতে যি দুখ পাইছিলোঁ, ৰাখোঁতে এতিয়া তাৰ ষাঠিগুণ দুখ পাইছোঁ। ই মোৰ শোৱন-খান নাইকিয়া কৰিছে। ৰাতি চিল্‌মিল্‌কৈ টোপনি আহিলেও, মেকুৰী—নিগনিয়ে জেৰজেৰালেই কাণ-সাৰ দি শুনি থাকোঁ; বতাহত দুৱাৰে কেৰ্‌কেৰালেই উঠি আহি চাওঁ। সিদিনা ধনৰ পেৰাটো চোৰে নিবৰপৰা মোৰ দেহত তৰণি নাই। পিচদিনাই বাকীখিনি ধন কলহত ভৰাই নিজানে নিজানে নি বাৰীচুকত পুতি থলোঁগৈ। এই কথা কাকো কোৱা নাই; সিজনীকো কোৱা নাই। নকওঁ, বেৰ-চালৰো কাণ আছে। নোকোৱাকৈ মৰোঁ যদি, ধনগুলৈয়ে পাওক; তথাপি চোৰৰ বুকুত নিদিওঁ। (দুৱাৰ-ডাংকেইটা আকৌ এবাৰ হেঁচি টানকৈ মাৰি) কিমান নো পৰ্ দিম আৰু!\nশোৱাখোঁটালীপৰা।— আজি ৰাতিৰে-ৰাতিটো পহৰা দিয়ে থাকিব নে? শোৱাপাটীত নপৰোঁ বুলিয়েই লাগিছে নে কি? [ ২১ ] গৃহস্থ।— এৰা, পাটীত পৰি নো লাভ কি! তাতো কাণেৰে পহৰা দিয়া হে!\nশো: কো: পৰা।—তেন্তে, দিনত শুই ৰাতি পহৰা দিবলৈ নিয়ম কৰাইভাল। এই দৰে টোপনি খতি কৰিলে গা নাঠাৱৰে নহয়।\nগৃহস্থ।—হয়, নিয়মটো বেয়া নহয়। এতিয়াৰপৰা তাকে হে কৰিব লাগিব। বাৰু, গৈছোঁ। (দুৱাৰ-ঘৰ আকৌ চকুফুৰাই চাই প্ৰস্থান)\nতৃতীয় পট,— বৰঘৰৰ ভিতৰ। ⸺\n(শোৱা-কোঠাত চাকি এটি মিট্‌মিট্‌কৈ জ্বলি আছে;\nচোৰ দুটাই দুৱাৰ মেলি টেটোনক ভিতৰলৈ\nসুমাই দি চোৰাং চাই থাকে।)\nটেটোন।—(আন্ধাৰত বগুৱাবাই বস্তু বিচাৰে) আন বস্তু মোক নেলাগে; সান্দহৰ কলহ এটা বিচাৰি পালেই হয় এতিয়া। (খপিয়াই ফুৰি) অ, বহালোঁ বাপেকে, এইটো গুড়ৰ টেকেলিয়ে ধৰা দিছে! এতিয়া সান্দহৰ কলহটো লগ পালেই মোৰ গা ৰব বাপেকে। ( খপিয়াই ফুৰে) এঃ নেপাওঁচান! আও! এই ঘৰৰ গৃহস্থ বৰ কট্‌কিনা মানুহ দেও! পেট মাৰি পইচা সাঁচিছে। চহকী হবলৈ বৰ মন ঔ! বাৰু, অলপ ৰবি, চহকী কৰিম বাপেৰে! মোৰ পেটৰ জুইকুৰা নুমাই লবলৈ হে চাইছোঁ। (খপিয়াই ফুৰোঁতে এটা ভগা ঢোলত হাত পৰে} অ, এইবাৰ হে বাৰ, বহালোঁ বাপেকে! (লুটীয়াই বগৰাই হাত ফুৰাই [ ২২ ] চায়) এঃ, নহয় হবলা সান্দহৰ কলহ। কিনো এইটো ঔ? অ, ভাল কথা; লগৰীয়াই বজাই চাবলৈ শিকাইছিল নহয়। বাৰু, চাওঁচোন বজাই কিনো এইটো। (ঢোলত চাপৰ ধৰে)।\n(ঢোলৰ মাত শুনি শোৱাচাঙ্গৰপৰা “কোন” “কোন” বুলি গৃহস্থে আহি টেটোনক গবা মাৰি ধৰে। ই দুটা চোৰে ভিৰাই ধৰি লৰ মাৰে)।\nগৃহস্থ।— হেৰ কটা, কোন্ তই?\nটেটোন।— কোন্ মই! কিনো অকৰাঔ! বোলে, ‘হাতত পুথি, মঙ্গলবাৰ’, সুধিব লাগিছে মে মই কোন্? মই ৰাতিফুৰা।\nগৃহস্থ।— কটা বন্দী তই চোৰ?\nটেটোন।— (ভোৰভোৰাই) আৰু নো ই কি বুলি ভাবিছিল! (ফুটাই ) বোলোঁ, চকু নাই নে? এই মাজনিশা চোৰ নহৈ আলহী সোমাইছোঁহিনে? চোৰ নে আলহী চিনিবি পাচত; আগেয়ে মোক বাৰু সান্দহৰ কলহটো দেখুৱাই দেচোন।\nগৃহস্থ।— অ, এইটোৱে কয় কি!\nটেটোন।— ভাল কৈছোঁ। পেটৰ জঞ্জালটো বোলোঁ আগেয়ে মাৰি লওঁ, পাচতো তোমাৰে সৈতে মেল মাৰি থাকিম।\nগৃহস্থ।— কটা, চোৰ বুলিলে ওৰ পৰে। ইয়াৰচোন মট্‌মটনি বাঢ়িছে হে!\nটেটোন।— বাৰু, মোক পাচেও ওৰ পেলাবাঁ। আগেয়ে ওৰ পেলাওঁ সান্দহৰ কলহ এটা, দেখুৱাই দিয়া।\nগৃহস্থ।— কটা, এইটো কৰবাৰ বলিয়া মানুহ। ই সান্দহ-বলিয়া। বাৰু, ৰজাক খুঁজি খাবিগৈ সান্দহ কাইলৈ। এতিয়া বান্ধি থওঁগৈ বল। (টেটোনৰ কঁকালত পঘা লগায় ) বল, কটা, বল।\nটেটোন।— বাৰু, বলাঁ। কিন্তু, কঁকালৰ বান্ধটো এফেৰি টানি দিয়াঁ। নহ’লে, কাছুটি খনে নৰওঁ নৰওঁকৈ ওজৰ কৰিছে। কালিৰেপৰা মোৰ পেটত লখিমীৰ সঞ্চাৰ হোৱা নাই। [ ২৩ ] গৃহস্থ।— তোৰ কেল্‌কেলনি শুনি থাকিলে গা নৰয় আৰু। উঠ যদি উঠ, নহলে চোঁচৰাই নিম এতিয়া।\nটেটোন — বাৰু, উঠিছোঁ, বলাঁ। কিন্তু, মোৰ পেটজনাক পূজা এভাগি নিদিলে তোমাক পাপে চুব, জানিবা দেই। (প্ৰস্থান।)\n⸻ চতুৰ্থ পট,—\n—●●●— (কানত নাঙ্গল লৈ এটা হালোৱাৰ প্ৰৱেশ)\nহালোৱা।— (কানৰপৰা নাঙ্গল নমাই থৈ) হেৰ ৰঙা, সও সও। উঃ, দেখিছা এতিয়া, সি ঢাপলি হে ধৰিছে আকৌ! (উলটি চাই) অ, ভাল হ’ল এতিয়াহে। ইটোক খেদোতে সিটোও যায় সিফালে। (উলটি খেদা মাৰি) হেৰ, সও, বগা সও, সও। হাঁই-আঁই, নৰয়, দেখিছা বাৰু! যক বাঘৰ বুকত হোৱা গৰু ক’লৈ যায়, নেবাওঁ হাল! কি কৰি, মই অকলে ইটোকে খেদিম নে সিটোকে খেদিম। (আঁঠুত বাহু পেলাই বহি) মই কানি-খোলাৰেপৰা নকৈছিলোঁ সিজনীক, বোলোঁ, সাঙোৰৰ পঘাৰ খান্দৰিত গুনঠিটো ভালকৈ সুমুৱাবি। গৰু চেঙ্গা বুলি তাই নেজানে জানো! ভাল ল! আজি ৰুবিহি দুই হাতে।\n(কঁকালত ৰচী লগোৱা টেটোনক লৈ গৃহস্থৰ প্ৰৱেশ)\nটেটোন।— ইজন বা কোন্? এওঁকো লগৰীয়া কৰি লোৱা হওকচোন ৰজাৰ আগলৈ।\nহালোৱা।— (আথেবেথে) হে দেউতাটি।\nটেটোন।— কিবা হ’ল, বিধতাটি? [ ২৪ ] হালোৱা।— মোক এফেৰি উপকাৰ কৰক দেউতা হে। ঈশ্বৰে হে মিলাইছে আপোনালোকক ইখিনি পৰত।\nটেটোন।— ভাল, আমি সাজু আছোঁ। পৰৰ উপকাৰ কৰাটি আমাৰ পিতৃধৰ্ম্ম। বাৰু, বাটতে ধৰম ফেৰি আৰ্জি লওঁ। কি কৰিব লাগে কোৱাঁ মাখোন।\nহালোৱা।— হে, দেউতা হে, লৰ মাৰি গৈ সৌ বাঘৰ বুকলৈ যোৱা গৰুটো মাৰ এটা মাৰি ৰাখি দিয়াঁগৈ দেও হে। আৰু, ইগৰাকীয়ে ইটোলৈ, খেদা এটা মাৰাঁ দেউতা হে।\nগৃহস্থ।— অঃ, সেইটো হব নোৱাৰে। মই এইটো চোৰ ধৰি ৰজাৰ আগলৈ আনিছোঁ। ইয়াক মই এৰি দিব নোৱাৰোঁ; ই মোৰ হাতত বন্দী।\nটেটোন।—এ, মই বন্দী হে, তুমি যে আকৌ মোৰ লেজুত ধৰা বন্দীৰো বন্দী। বাৰু, তুমি এৰিব নোৱাৰা থাকাঁ। তোমাৰ তো ধৰমলৈ মতি নাই। আৰু, মোৰ পেটজনাক পুজা নিদি তুমি ঘৰতে পাপ লগাই আহিছাই। মোৰ হলে পাপলৈ বৰ ভয় দেও। চাওঁ, এৰাঁ, লৰ মাৰি ধৰম ফেৰা আৰ্জি আহোঁ। (গৃহস্থৰ হাতৰপৰ আজোৰ মাৰি এৰাই আগ বাঢ়ে)।\nগৃহস্থ।— (অবাক্ হৈ ভোৰভোৰাই) উঃ কটা, চোৰৰ ধৰমলৈ মতি! মই হে অকল ধনতে মজিছোঁ! বাৰু, ইয়াক যাবলৈ দিওঁ। তাৰ পুণ্যৰ এভাগ কিজানি ময়ো পাম। কিয়নো, মই এৰি দিলে হে সি যাবলৈ পাব। (ফুটাই) বাৰু যা, নপলাবি আকৌ।\nটেটোন।— বাৰু, সেইটিলৈ ভয় কৰিব নেলাগে। অমুকাই পলৰীয়া নাম নলয়। চাই থাকাঁ, এটা লৰত পুণ্য আৰ্জ্জিমগৈ; আৰু উলটি ইটো লৰত পৰৰ গাত পাপ থমহি।\nহালোৱা।— এৰা, যোৱাঁ দেউতা হে, বেগাই যোৱাঁ। গুণ নহয় তেও ধৰম\nহব। পাকতে মই ইটো আগচি আনোগৈ। [ ২৫ ] টেটোন।— কিয়, গুণ নো নহব কিয়? মই দুইটা আৰ্জ্জিম চাই থাকিবা\nএতিয়া,—(গৃহস্থৰ হাতৰপৰা টোকোনডাল টান মাৰি লৈ, লৰ মাৰি গৈ, গৰুটো একেমাৰে বধি, উলটি আহে।)\nহালোৱা।— ক’তা গৰুটো ওভতাই নানিলা দেখোন।\nটেটোন।— তুমি জানো আনিবলৈ কৈছিলাঁ? ৰাখি থৈ আহিবলৈ হে কৈছিলাঁ। সৌটো নহয়, একেটা মাৰতে ৰাখি থৈ আহিছোঁ।\nহালোৱা।— কি কোৱাঁ!\nটেটোন।— ভাল কৈছোঁ। যেনেকৈ কৈ পঠিয়াইছিলাঁ, তেনেকৈ কৰি থৈ আহিছোঁ। চোৱাঁগৈ মিছা কৈছোঁ যদি, জিভা মেলি দীঘল দি পৰি আছে সৌটো।\nহালোৱা।— ঔ কটা, তই দহোন মোক মৰিয়াই মাৰিলি একা?\nটেটোন।— অ, তোমাক মৰিয়াই মাৰিলোঁ আকৌ কেতিয়া? গৰুটো হে মাৰিবলৈ কৈছিলা; তাক হে মাৰিলোঁ। তুমি নোকোৱাকৈ আকৌ তোমাক কিয় মাৰিম?\nহলোৱা।— অ, মই ইবোৰ-সিবোৰ কথা নেজানো। বল, ৰজাৰ আগত দিওঁগৈ। ময়ো এগছ লগাওঁ জৰী (টেটোনৰ কঁকালত জৰী লগায়)।\nটেটোন।— ই-এ। এইটো কেনে মানুহ ঔ! ইয়েই মাৰিবলৈ কয় গৰুটো, ইয়েই হেনো গোচৰ দিয়েগৈ! অ, উচটাই গো-বধ কৰাই এতিয়া পৰাচিতৰ ধন দিব লাগে বুলি এইখন টাং-বাং কৰিছ। বাৰু, বল ৰজাৰ আগলৈ। কাৰ ভাগত কি আছে দেখা যাব। এটাতকৈ বঢ়াই মাৰ মাৰিছোঁ যদি, মোৰ গাত ঘাটি।\n[ ২৬ ] পঞ্চম পট,— হাটৰুৱা বাট। ⸻\n(কল-বেঙেনা,পাণ-তামোলৰ পোহাৰ আগত লৈ এজনী পোহাৰী )\nপোহাৰী।— (আপোনা-আপুনি) আললু-আপচু দিবলৈ বহি! কোন্ নো বিজতৰীয়াক দেখি আহিলো ঐ আজি! পইচা এটাৰো কিবা বেছিবলৈ পালোঁহেঁতেন যদি! কিমান নো হাটৰুৱা-বাটৰুৱা আগেদিয়েই পাৰ হৈ গলহি, কেৱেচোন ফুটাকড়ি এটাও নেবেহালে! লোণজেবাকে নো কিনি নিওঁ কিহেৰে আজি! কিনো কৰিম আই, ঘৰত আৰু খাৰণি সৰালেগৈ হে হব। তাকো জানো পাৰোঁতে নকৰোঁ? লৰা-পোৱালিটোৱে আকৌ লোণ নহলে একোকে মুখত নিদিয়ে নহয়। (মূৰে-কপালে হাত দি টলকা মাৰি ৰয়) অ, বাৰু, সৌৱা কোনোবা গোটাদিয়েক এই বাটেই আহিছেচোন।\n(গৃহস্থ, হালোৱা আৰু টেটোনৰ প্ৰৱেশ)\nটেটোন।— অ, ৰবাচোনহঁক। মোৰ আৰু ভৰি নচলাই হল। কাছুটিখনো তোমালোকৰ বান্ধকেটাই হে ৰাখি থৈছে। বোলোঁ, কল- কুঁহিয়াৰ যি পোৱা অলপ কিনি-কুটি খুৱাই লোৱাহঁক। নহলে আৰু মোক কানতকৈ নিলেহে হব। (খপৰাই বহি পৰে)।\nগৃহস্থ।— এ হে! বাৰুটো অ! চোৰে আকৌ কানত উঠি হে যায় হেনো!\nটেটোন।— হুঁঃ, পিঠিত উঠি গৈ চোৰ সোমালোঁ, এতিয়া ৰজাৰ আগলৈ যাওঁতে কানত উঠাটো টান হে পালাঁ নে?\nহালোৱা।— হেৰ অধৰনী মেনে মেনে থাক। ঘিঁউত জুই ঢালি নলবি দেই এতিয়া! চোঁচৰাই নিম বুলি জনা নাই নে? [ ২৭ ] টেটোন।— জানিছোঁ। ঘিঁউত জুই ঢাল নেখায়, তোমাৰ খং-জুইকুৰা হে ঘিঁউত জুবুৰিয়াই দি চেচঁনি পেলাই লব খুজিছোঁ।\nহালোৱা।— কটা, সঁচাই বুলিছ নে? (খেদা মাৰি) হালোৱা এছাৰিৰ কোবত বেবাকৰাই পেলাম বুলি জনা নাই নে?\nটেটোন।— নেজানিম নো কিয় হেৰা। জানিছোঁ দেখিতো কওঁ, বোলোঁ, তেওঁৰ কানখন হে বিচাৰিছোঁ, তোমাৰ আকৌ মুৰত ভৰি থবলৈ নেপালে অমুকাক লৰাব পাৰিম বুলি ভাবিছাঁ জানো? সেইটি নেচেল।\nগৃহস্থ।— ৰবাঁ, হেৰা। এইটো কৰবাৰ অহৌ বলিয়া আধাকটা ল’ৰা। ইয়াৰে চুপতি মাৰি কি অন্ত পাবা? এতিয়া ইয়াক উল্‌মুলাই কোনোমতে ৰজাৰ আগত দিবগৈ পাৰিলেই হয়। হেৰা, আছে যদি গাঁথিত, পইচা এটা দি সৌ পোহাৰীজনীৰপৰা কল দুটামানকে আনি দিয়াঁ হে।\nহালোৱা।— এ, মোৰ গাঁথিত নাই দেও! মই পথাৰলৈ আহিছিলোঁ, পইচা কেলেই আনিছোঁ!\nগৃহস্থ।— এৰা, মোৰ হাতো শুদা!\nটেটোন।— টোকোনা চিকটা ককাইহঁত! বোলোঁ, গোচৰলৈ আহিছাহঁক, হাতত পইচা এটি নাই! বাৰু, তোমালোকৰ জৰী কেগছকে লেজুৱাকৈ এৰি দিয়াহঁকচোন, মোৰ বুধিৰ মোনাটোকে মেলি চাওঁ।।\nহালোৱা।— অঁ, অঁ, অঁ, মই বাৰু দিছোঁ ঢিলাই।\nগৃহস্থ।— বাৰু, ময়ো দিছোঁ এৰি, যক সি কেনেকৈ পাৰে মাৰকগৈ খঁকটো আপুনি।\nপোহাৰী।— এৰা তো, ভোকত কল বন এটা খাবলৈ এৰি দিব লাগে তো। হেজাৰ হলেও মানুহৰ পোৱালি হে দেহি! [ ২৮ ] টেটোন।— (পোহাৰীৰ কাষ চাপি) ইয়ে। আমাৰ জাপৰী বাইটী দেখোন। সঁচা, বাইটি, তুমি মোৰ দুখ নপতিয়ালে কোন পতিয়াব? বাইটি! কলবোৰ বাৰু নে? দিয়াঁচোন এটা খাই চাওঁ। (কল ছিঙ্গিবলৈ হাত মেলে।)\nপোহাৰী।— (হাত-মুখ জোকাৰি উঠি) এ-হে! বাৰুটি ঐ! বোলে, ক’ৰপৰা আহিলি ক’ত দিলি ভৰি, চোঁতালখন ফাটি গ’ল চাঁট্-চাঁট্ কৰি। কিনক নিকিনক ইয়াক এচোন এনেই কল খুৱাই লওঁ। নেদেখিছাঁ। গুচ্ গুচ্ ইয়াৰপৰা ভালে ভালে। মনত বিষাদ লাগি আছে। এতিয়ালৈকে পইচা এটাও বহনি হোৱা নাই।\nটেটোন।— এ, বাইটি, কেটেৰা-জেঙেৰা নো মাৰাঁ কিয় আকৌ? মোলৈ দেখোন তোমাৰ বৰ মৰম! বাইটি! পাক এটাকে দি দেখুৱাওঁ দেই, কল এটা দিবাঁ।⸺ (নাম গাই গাই নাচে।)\nবৰ ভাল পাওঁ তোমাক মই,\nবৰ ভাল শুনোঁ তোমাৰ ‘হঁই’।\nহাটে-বাটে শুনি আৰু\nবৰ ভাল পাওঁ মই।।\nশুনিলাঁ? দিয়া কল এটি এতিয়া বাইটি।\nপোহাৰী।— (মুখ বিদৰাই) কেনেসন কৰে এই ভেচেলীমুৱাটোৱে! গুচ্ এতিয়া ভালে ভালে, নহলে দিম বুঢ়ীমাৰে ভালদৰে। মন-চন বেয়া লাগি আছে।\nটেটোন।— বাৰু, ভাল দৰে দিব খুইছা যদি চাইটাও দিয়াঁ। দিলে, আমি দহোটাও বলে পৰা হব। [ ২৯ ] পোহাৰী।— হেৰ, কটাযোৱা পো, বোলোঁ, পইচাটো পেলাবি, কল আষি লবি, বুকুত গোৰ মাৰি গুচি যাবি; কিহৰ আকৌ এইসন লেৰেলা সাদৰ চেলাবলৈ আহিছ?\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=টেটোন_তামুলি/দ্বিতীয়_অঙ্ক&oldid=27172"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে ২৪ মে' ২০১৯ তাৰিখে ১৩:১৩ বজাত\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ২৪ মে' ২০১৯ তাৰিখে ১৩:১৩ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


Ritomax L Forte in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Ritomax L Forte ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nRitomax L Forte Tablet\nmember can buy this for ₹1257.83\nRitomax L Forte की जानकारी\nRitomax L Forte ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Ritomax L Forte Benefits & Uses in Assamese- Ritomax L Forte ar laabh aaru byavaharsamuh\nRitomax L Forte ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Ritomax L Forte Dosage & How to Take in Assamese - Ritomax L Forte ar paali aaru xeya kenedore lobo\nRitomax L Forte ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Ritomax L Forte Side Effects in Assamese- Ritomax L Forte ar parshwakriyasamuh\nRitomax L Forte সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Ritomax L Forte Related Warnings in Assamese- Ritomax L Forte xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Ritomax L Forteৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Ritomax L Forte with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Ritomax L Forte ar gurutor kriya-pratikriya\nRitomax L Forte মতভেদসমূহ- Ritomax L Forte Contraindications in Assamese- Ritomax L Forte nishedhsamuh\nRitomax L Forte ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Ritomax L Forte in Assamese- Ritomax L Forte ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Ritomax L Forte ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Ritomax L Forte Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Ritomax L Forte kriya-pratikriya\nRitomax L Forte ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Ritomax L Forte Benefits & Uses in Assamese - Ritomax L Forte ar laabh aaru byavaharsamuh\nRitomax L Forte তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nRitomax L Forte ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Ritomax L Forte Dosage & How to Take in Assamese - Ritomax L Forte ar paali aaru xeya kenedore lobo\nRitomax L Forte-ৰ উপাদানসমূহ - Ritomax L Forte Active Ingredients in Assamese - Ritomax L Forte-ar upadaansamuh\nRitomax L Forte ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Ritomax L Forte Side Effects in Assamese - Ritomax L Forte ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Ritomax L Forte ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nRitomax L Forte সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Ritomax L Forte Related Warnings in Assamese - Ritomax L Forte xonkranta xatarkatabanisamuh\nRitomax L Forte-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nRitomax L Forteৰ গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। যদি গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Ritomax L Forte ৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকে, ইয়াক লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nRitomax L Forte-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাসকলে Ritomax L Forte ৰ মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। আপুনি যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া লক্ষ্য কৰে লগে লগে Ritomax L Forte গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰে। আপোনাৰ চিকিতসকৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক আৰু আপোনাৰ চিকিতসকে সুৰক্ষিত বুলি কোৱাৰ পিছতহে পিছত ব্যৱহাৰ কৰিব।\nবৃক্কত Ritomax L Forte কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপুনি বৃক্ক ৰ ক্ষতিৰ কোনো আশংকা নকৰাকৈ Ritomax L Forte গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nযকৃতত Ritomax L Forte কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nRitomax L Forteৰ কলিজা ৰ ওপৰত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Ritomax L Forte ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nRitomax L Forteৰ হৃদয় ৰ ওপৰত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Ritomax L Forteৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Ritomax L Forte with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Ritomax L Forte ar gurutor kriya-pratikriya\nRitomax L Forte তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nRitomax L Forte মতভেদসমূহ - Ritomax L Forte Contraindications in Assamese - Ritomax L Forte nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Ritomax L Forte লোৱা অনুচিত যাতে -\nRitomax L Forte ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Ritomax L Forte in Assamese - Ritomax L Forte ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Ritomax L Forte-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nRitomax L Forteৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nRitomax L Forte লোৱাৰ পিছত আপোনাৰ টোপনিভাৱ আহিব পাৰে। সেয়ে এনে কাম কৰাটো নিৰাপদ নহয়।\nহয়, কিন্তু আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Ritomax L Forte লোৱা উচিত।\nRitomax L Forte য়ে মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰাত বা নিৰাময় কৰাত অক্ষম।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Ritomax L Forte ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Ritomax L Forte Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Ritomax L Forte kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Ritomax L Forteৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nRitomax L Forte সৈতে লোৱা কেতবোৰ খাদ্যই প্ৰতিক্ৰিয়াত সালসলনি ঘটাব পাৰে। এয়া ডাক্তৰৰ সৈতে আলোচনা কৰি লওক।\nমদ আৰু Ritomax L Forteৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nমদ আৰু Ritomax L Forte একেলগে সেৱন কৰাটোৱে আপোনাৰ স্বাস্থ্যত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।\nRitomax L Forte ৰ অনুকল্প - Substitutes for Ritomax L Forte in Assamese\nRitomax L Forte ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Ritomax L Forte Price and Pack Size in Assamese - Ritomax L Forte ar mulya aaru pakor size\nRitomax L Forte Tablet ₹1324.0 खरीदें\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Ritomax L Forte লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Ritomax L Forte ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Ritomax L Forte সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Ritomax L Forte ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Ritomax L Forte সেৱন কৰে?


নাহৰ আৰু কিছু অনুভৱ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nলেখক- ববিতা শৰ্মা\n“নাহৰ ফুল ফুলিবৰ বতৰ\nনাহৰৰ গোন্ধে পাই\nনাচনীৰ গাত ততে নাই\nঐ গচকত ভাঙি যায় যঁতৰ।”\nএয়া ফাগুনী পছোৱাই নাহৰৰ সুগন্ধি বিলোৱাৰ বতৰ, এয়া নাহৰৰ গোন্ধত বাউলী হৈ য’ৰ যঁতৰ ত’তে পেলাই নাচনী বিহুতলীলৈ ঢাপলি মেলাৰ বতৰ। নাহৰ, তগৰ, কপৌ -এই তিনিবিধ ফুলে হেঁপাহৰ ৰঙালী বিহুৰ বতৰা বিলায়। সেয়ে অসমৰ জাতীয় জীৱনত এই তিনিবিধ ফুলৰ বিশেষ সমাদৰ আছে। প্ৰকৃতি পৰিৱৰ্তনশীল। প্ৰকৃতিৰ এই পৰিৱৰ্তনৰ লগত ঋতু চক্ৰৰ সম্পৰ্ক বৰ নিবিড়, বৰ ওচৰৰ। ফাগুন মাহৰ শেষৰ পৰা অসমলৈ আগমন ঘটে ছয় ঋতুৰ অন্তিমটো ঋতুৰ অৰ্থাৎ বসন্ত ঋতুৰ। বসন্ত ঋতুক ‘ঋতুৰাজ’ আখ্যা দিয়া হয়। শীতৰ ঠেঁটুৱৈ ধৰা জাৰ কমি লাহে লাহে উত্তাপ বাঢ়িবলৈ ধৰে। দুই-এজাক পাতলীয়াৰ পৰা মজলীয়া ধৰণৰ বৰষুণ আহি প্ৰকৃতিক জীপাল কৰি তোলে, গছে কুঁহিপাত মেলে। না না বৰণৰ ফুলেৰে প্ৰকৃতি জাতিষ্কাৰ হৈ পৰে। কুলি, কেতেকীয়ে সুললিল কণ্ঠৰে গীত জুৰি বসন্তক স্বাগতম জনায়। শীতৰ নিষ্প্ৰাণ প্ৰকৃতি প্ৰাণ চঞ্চল হৈ পৰাৰ সময়তে নাহৰ গছবোৰেও ৰাঙলী কুঁহিপাত মেলি জীৱন উদযাপনৰ প্ৰেৰণা যোগায়। ৰঙা আৰু সেউজীয়াৰ বৰণৰ সমাহৰত অপূৰ্ব হৈ উঠা গছজোপাৰ ঘন পাতবোৰৰ আঁৰে আঁৰে শৰীৰত সুগন্ধ সানি সোণালী কেশৰৰ বগা ফুলবোৰে ভূমুকি মাৰি ধৰাৰ বুকুলৈ বসন্তক আমন্ত্ৰণ জনায়। নৱ পল্লৱেৰে ৰাঙলী হৈ পৰা নাহৰজোপা দৰাচলতে বসন্ত ঋতুৰ আগমনৰ প্ৰতীক। সেয়েহে নাহৰ গছ অসমবাসীৰ বৰ মৰমৰ৷\nঐ নাহৰ ফুলাৰ বতৰ\nঐ নাহৰ মোৰ মৰমৰ\nঐ নাহৰ ঐ নাহৰ ঐ নাহৰ\nআনিলি তই ব’হাগৰে খবৰ ।\nনাহৰ গছক বাদ দি ব’হাগৰ ছবিখন অসম্পূৰ্ণ।\nব’হাগক পূৰ্ণ কৰা আমাৰ মৰমৰ নাহৰজোপাৰ বৈজ্ঞানিক নাম হ’ল Mesua ferrea । ইংৰাজী ভাষাত নাহৰ গছক Ceylon Ironwood, Indian rose Chestnut বা Cobra’s Saffron বোলা হয়। নাহৰ গছৰ আদি বাসস্থান সিংহল দেশ বুলি জনা যায়। দ্বীপ ৰাষ্ট্ৰখনত এই গছ ‘না’ বৃক্ষ নামেৰে পৰিচিত। ১৯৮৬ চনত শ্ৰীলংকাত ‘নাবৃক্ষ’ ওৰফে নাহৰ গছক ৰাষ্ট্ৰীয় বৃক্ষ হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়। নাহৰ গছৰ ভালেমান প্ৰজাতিত উপলব্ধ নাহৰ গছ সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ ১০০০ৰ পৰা ১৫০০ মিটাৰ উচ্চতালৈ গজিব পাৰে। দক্ষিণ আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াত প্ৰচুৰ পৰিমাণে নাহৰ গছ পোৱা যায়।\nঅসমৰ নাহৰৰ ঠাই বিশেষে বেলেগ বেলেগ নাম। দেৱভাষা সংস্কৃতত নাহৰৰ নাম নাগকেশৰ। গাৰো পাহাৰৰ গাৰো ভাষাত কিম্দে (Kimde)। বাংলাত নাগেশ্বৰ। ৰাজভাষা হিন্দীত নাগচম্পা বা নাগকেশৰ। কন্নড় ভাষাত নাগচম্পিগে (Nagasampige), মালয় ভাষাত পেনাগা (Penaga), মালায়ালম ভাষাত নাগচম্পকম (Nagachampakam), মাৰাঠী ভাষাত নাগচফা (Nagchafa), তামিল ভাষাত চেৰুনাগাপু (Cheru-nagapu), তেলেগু ভাষাত নাগকেশৰ (Nagakesara) আৰু উৰ্দু ভাষাত নাৰ্মিষ্কা (Narmishka)।\nপিৰামিডৰ আকাৰৰ নাহৰ গছ দেখিবলৈ বৰ ধুনীয়া। বসন্ত ঋতুত অসমৰ হাবিয়ে-বননিয়ে, ঘৰে-বাৰীয়ে, বাটে-ঘাটে হালধীয়া কেশৰৰ বগা পাহিৰ নাহৰ ফুলবোৰ ফুলি প্ৰকৃতিক অনিৰ্বচনীয় ৰূপত সজাই-পৰাই তোলে। নাহৰ গছবোৰৰ উচ্চতা প্ৰায় এশ ফুটমান হয়। গছজোপাৰৰ গুৰিটোৰ পৰিধি দুই মিটাৰমান হ’ব পাৰে। লাহি ডালবোৰ ঘন পাতেৰে ভৰা। নাহৰ এজোপা চিৰসেউজ বৃক্ষ। নাহৰৰ পাতবোৰ বল্লমাকৃতিৰ। গছজোপাৰ বাকলি ০.৫ ইঞ্চিমান ডাঠ হয়। সেউজীয়া বেটুৰ গোলাকৃতিৰ নাহৰ ফুলবোৰৰ পাপৰিবোৰ বগা, কেশৰবোৰ ডাঠ হালধীয়া আৰু সুগন্ধিযুক্ত। নাহৰ ফুলৰ ৰঙৰ এই বৈপৰীত্যই ফুলপাহক এক অনন্য মাত্ৰা প্ৰদান কৰিছে। শংকু আকৃতিৰ খোলাৰে আবৃত্ত ফলবোৰৰ ভিতৰত এটা বা দুটা গুটি থাকে। ইয়াৰ পিৰামিড আকৃতিৰ গঠন, ৰঙা কুঁহিপাত, শুভ্ৰ ফুলবোৰৰ স্নিগ্ধ শোভা আদিৰ বাবে নাহৰ গছক পথৰ কাষত বা বৃহৎ বৃহৎ চৌহদত শোভাবৰ্দ্ধক গছ হিচাপে ৰোপণ কৰা হয়।\nআমাৰ মাজত প্ৰচলিত ‘কিনো নাহৰ গছৰ গুৰি কাটিছিলি’ বোলা খণ্ডবাক্যটিৰ পৰা গছজোপাৰ কাঠ যে বৰ টান তাক সহজে অনুমান কৰিব পাৰি। কাঠৰ ৰং ৰঙা। নাহৰ গছৰ কাণ্ডৰ পৰা এবিধ আঠা নিৰ্গত হয়। নাহৰ কাঠ কঠিন হোৱাৰ বাবে ইয়াক ঘৰৰ খুটা, ৰেলপথৰ শ্লীপাৰ আদি ৰূপত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। নাহৰ কাঠেৰে নাঙল আৰু লাহনীৰ নাল আদিও তৈয়াৰ কৰা হয়। প্ৰাচীন কালত নাহৰৰ গুটি প্ৰজ্বলক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। নাহৰ ফুল পূজা আৰু গৃহসজ্জাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। নাহৰ গছৰ ঔষধি গুণো নথকা নহয়। সাপে খুটিলে নাহৰৰ ফুল আৰু পাত ঔষধ হিচাপে খাবলৈ দিয়াৰ উপৰিও খঁট স্থানত ফুল আৰু পিহি প্ৰলেপ দিয়া হয়।\nঅসমৰ জাতীয় উৎসৱ বিহুত নাহৰ গছৰ বিশেষ গুৰুত্ব আছে। ব’হাগ বিহুত গৰু বিহুৰ দিনা নাহৰৰ পাতত দেৱাদিদেৱ মহাদেৱক প্ৰাৰ্থনা কৰি ধুমুহা-বৰষুণৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ তলৰ মন্ত্ৰটো লিখি ঘৰৰ চালত গুজি থোৱা হয় —–\n“দেৱ দেৱ মহাদেৱ নীলগ্ৰীৱ জঁটাধৰ\nবাত-বৃষ্টি হৰং দেৱ শঙ্কৰায়ে নমো নমঃ।।”\nনাহৰ ফুলে বিহুৱতী গাভৰুৰ ঘিলা খোপাৰ শোভা বঢ়ায়। নাহৰৰ সুগন্ধই বিহু বলীয়া নাচনীক উন্মনা কৰি তোলে। সেয়েহে হাতৰ যঁতৰ থেকেচি ভাঙি বিহুতলীলৈ ঢাপলি মেলে। অসমৰ জনজীৱনত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান অধিকাৰ কৰা নাহৰ গছৰ পৰা অসমৰ বহু ঠাইৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। নাহৰনি, নাহৰকটীয়া, নাহৰজান আদি নামবোৰেই হ’ল ইয়াৰ উদাহৰণ। ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়কে ধৰি অসমৰ বহুত অনুষ্ঠানৰ চৌহদত নাহৰ গছে সদৰ্পে শোভাবৰ্দ্ধক গছৰ মৰ্যাদা লাভ কৰি আহিছে। শ্ৰদ্ধাৰ অনুৰাধা শৰ্মা পূজাৰী বাইদেৱে নাহৰৰ দেশ ৰূপে খ্যাত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পটভূমিত লিখি উলিয়াইছে তেখেতৰ এখন জনপ্ৰিয় উপন্যাস ‘নাহৰৰ নিৰিবিলি ছাঁ’। বিহুগীতত নাহৰ গছে মৰ্যাদাৰে স্থান লাভ কৰাৰ দৰে আধুনিক গীততো ভালেমান গীতিকাৰে গণিতৰ মাজত গছজোপাক এক বিশেষ স্থান দিয়া দেখা যায় । অসমীয়া গাভৰুৰ ঘিলা খোপাৰ শোভা নাহৰ ফুল যদি প্ৰেয়সীৰ খোপাৰ শোভা হ’ব নোৱাৰে তেতিয়া হ’লে হিয়া ফুল এপাহকে প্ৰেয়সীৰ খোপাত গুজি দিয়াৰ কল্পনা কৰি কলাগুৰুৱে লিখিছে —-\n‘নাহৰ ফুলে নুশুৱায়\nকপৌ ফুলে নুশুৱায়\nযদি ঘিলা খোপাতে তোৰ\nহিয়া ফুল এপাহি দিম গুজি\nনিজৰ প্ৰেয়সীক কপৌ নে নাহৰ ফুলে শুৱাব থিৰাং কৰিব নোৱাৰি কোনোবা প্ৰেমিকে প্ৰেয়সীকে প্ৰশ্ন কৰিছে —-\nকপৌ ফুলে শুৱাব নে নাহৰ ফুলে শুৱাব\nফুলেহে মন জুৰাব নে মৰমে মন জুৰাব\nচম্পাৱতী কাণে কাণে ক\nলাজখিনি কাটি কৰি থ।\n(গীতিকাৰ: নগেন বৰা)\nকোনোবা প্ৰেমিকৰ বাবে প্ৰেয়সীৰ চকুযুৰি নাহৰৰ কলি —-\nনাহৰৰে কলি দেখিছা নে নাই\nতোমাৰ চকুযুৰি দেখোঁ তেনেকুৱাই\nএনে নাই নাই নাই দেখা নাই।\nআকৌ, কোনোবা প্ৰেমিকযুগলে নাহৰ, যুতি, কপৌ কোন পাহি ফুল কাৰ বাবে বিয়াকুল হৈ পৰে ভাবি নাপাই সুধিছে —-\nনাহৰ ফুলে, যুতি ফুলে, ফুলে তগৰ ফুল\nকাৰ বাবে কোন পাহি মন বিয়াকুল\nতুমি বাৰু জানা নে নাই\nতুমি জানিলেই জানা ময়ো জনা হয়।\n(জে. পি. দাস)\nসেইদৰে, নাহৰ ফুলৰ বতৰত কোনো ষোড়শী চঞ্চলা গাভৰুৱে নিজৰ পাখি লাহী মনৰ মাজত প্ৰেমৰ ৰাগি অনুভৱ কৰি গায় —-\nনাহৰ ফুলা বতৰতে মোৰ\nপাখি লাহি মনৰ মাজত\nকোনে আহি আজি\nহালধি-মাহে সুগন্ধি সনা\nচিকুণ কোমল দেহৰ ভাঁজত\nকিহে জানো পিৰেপিৰাই যায়।\nহাবি-বননিৰ দেশ অসম গছ-বনত চহকী দেশ। প্ৰতিজোপা গছেই ৰূপহী অসমৰ বিনন্দীয়া প্ৰকৃতিক এক অনন্য মাত্ৰা প্ৰদান কৰি আহিছে। নাহৰো ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম নহয়। সৌন্দৰ্যৰ প্ৰতীক নাহৰ গছৰ সৌন্দৰ্যৰ লগতে ব্যৱহাৰিক মূল্যও কোনো গুণে কম নহয়। সেয়েহে অসমৰ জনজীৱনত নাহৰ গছৰ গুৰুত্ব অপৰিসীম। কিন্তু নাহৰ গছৰ বৃদ্ধি বৰ লেহেমীয়া। আনহাতে গছগছনিৰ সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত অসমীয়া মানুহৰ অদূৰদৰ্শিতাই অসমৰ ভালেমান গছ-গছনি অসমৰ মানচিত্ৰৰ পৰা মোহাৰি পেলাইছে। অদূৰ ভৱিষ্যতে যাতে নাহৰ গছৰ গতিও একে হৈ নপৰে তাৰ বাবে আমি সময় থাকোঁতেই সজাগ হোৱা\n(লেখাটোৰ তথ্যসমূহ ইণ্টাৰনেটৰ পৰা সংগৃহীত)\nদিঘলী পাৰৰ কথকতা\nFebruary 17, 2022 April 23, 2022 0\nমোৰ শৈশৱৰ ব’হাগ\nৰেডিঅ’ শুনা দিনবোৰ\nআন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খ্যাতিসম্পন্ন পৰিসংখ্যাবিদ অসম-সন্তান ড° জ্যোতিপ্ৰসাদ মেধিৰ কথাৰে


November 2014 - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nxukhdukh.com November 30, 2014 0\nআজিৰ ভাল খবৰবোৰ ১. অসমলৈ দ্বৈত ৰেলপথ নিৰ্মাণকে ধৰি ষোল্ল দফীয়া স্মাৰক পত্ৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীক প্ৰদান কৰিলে মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে। আৰক্...\nBy xukhdukh.com on November 30, 2014 No comments:\nলোকেল গুজৱ.কম ১. দুদিন চাকৰি বাকী থকা এগৰাকী শীৰ্ষতম বিষয়াই কালি আৰু আজি গৃহমন্ত্ৰী আৰু প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ ভাষণৰ সময়ত টোপনিয়াই টোপনিয়াই থাক...\nদশপুত্ৰ সম কন্যাঃ অধিকাৰ আৰু আইন কৌস্তুভমণি শইকীয়া দত্ত ভাৰতীয় দৰ্শণে এটি কন্যা সন্তানক দহজন পুত্ৰৰ সমান বুলি আখ্যা দি কৈছে- দশপুত্ৰ স...\nxukhdukh.com November 29, 2014 0\nআজিৰ ভাল খবৰবোৰ ১. কামৰূপ জিলাৰ মিৰ্জাৰ নিকটবৰ্তী অঞ্চলত প্ৰস্তাৱিত উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ একমাত্ৰ কেন্দ্ৰীয় ফৰেনছিক বিজ্ঞানাগাৰ লেব’ৰেটৰীট...\nBy xukhdukh.com on November 29, 2014 No comments:\nxukhdukh.com November 28, 2014 0\nআজিৰ ভাল খবৰবোৰ ১. দিল্লীৰ বাহিৰত পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে হব লগা দেশৰ আৰক্ষী সঞ্চালকপ্ৰধান সকলৰ সন্মিলন কাইলৈৰ পৰা গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হব । ...\nBy xukhdukh.com on November 28, 2014 No comments:\nবাওঁপন্থী বতৰাঃ ক'লা ধন, দ্বৈত ভাবুকি ইত্যাদি (১) ক’লা ধনৰ প্ৰসংগত ভুৱা প্ৰতিশ্ৰুতি আৰু মিছা সপোন বিক্ৰী কি শাসনলৈ অহা বুলি নৰ...\nহৃদয়ে কথা কয় অগ্নিভ দত্ত আজি এই চৌদিশে বিশ্বাস-অবিশ্বাসৰ ধুঁৱলি-কুঁৱলিৰ মাজত মানৱতাৰ হাঁহাকাৰ অৱস্থা দেখি কেবা বছৰ আগৰ পুৰণা সৰু ঘটন...\nসুন্দৰ সংক্ষিপ্ত জীৱনপঞ্জীৰ গুৰুত্ব ড° বুলজিৎ বুঢ়াগোহাঁই কোনো কোনো চাকৰিৰ বাবে আবেদনকাৰীৰ পৰা এখন আবেদন-পত্র আৰু এখন সংক্ষিপ্ত জীৱনপঞ...\nxukhdukh.com November 27, 2014 0\nআজিৰ ভাল খবৰবোৰ ১. দেশৰ আগশাৰীৰ পাঁচটা পৰিবেশ সংগঠনে প্ৰথমবাৰৰ বাবে আগবঢ়োৱা “ ভগীৰথ ” সন্মান কালি নতুন দিল্লীৰ ডব্লিউ ডব্লিউ এফৰ প্...\nBy xukhdukh.com on November 27, 2014 No comments:\nকেন্দ্রীয় লোকসেৱা আয়োগৰ প্রতিযোগিতামূলক পৰীক্ষা ড° বুলজিৎ বুঢ়াগোহাঁই কেন্দ্রীয় লোকসেৱা আয়োগে কেন্দ্রীয় চৰকাৰৰ বিভিন্ন বিভাগ...\nLabels: কেৰিয়াৰ, ড° বুলজিৎ বুঢ়াগোহাঁই, প্ৰৱন্ধ\nইতিবাচক প্ৰচেষ্টাৰে জিলিকেছে নতুন প্ৰজন্ম অসমৰ জটিল ৰাজনীতি বনাম কিছু আটিল চিন্তা প্রিয়ংকু নাৰায়ন বৰুৱা শেহতীয়াকৈ অসমৰ ৰাজনীতিৰ আকাশ ব...\nLabels: প্রিয়ংকু নাৰায়ন বৰুৱা, প্ৰৱন্ধ\nxukhdukh.com November 26, 2014 0\nআজিৰ ভাল খবৰবোৰ ১. আজি নেপালত অনুষ্ঠিত হৈ থকা ছাৰ্ক দেশৰ শীৰ্ষ সন্মিলনত ভাষণ দি দক্ষিণ এছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰসমূহে নিজৰ মাজৰ বৈৰীতা ত্যাগ কৰ...\nBy xukhdukh.com on November 26, 2014 No comments:\nলোকেল গুজৱ.কম ১. ৰাইজৰ মৰমৰ হিমুকন বাবাক কলিকতীয়া চিবিআইৰ অফিচত সোধা-পোচা কৰিবৰ বাবে দিনবাৰ ঠিক হোৱা বুলি খবৰ পোৱা গৈছে। সোধা-পোচাত ...\nxukhdukh.com November 25, 2014 0\nআজিৰ ভাল খবৰবোৰ ১. কালি ৰাজ্যজুৰি পালিত হ’ল লাচিত দিৱস। কাৰ্গিল যুদ্ধত প্ৰাণ আহুতি দিয়া অসমৰ বীৰ সন্তান শ্বহীদ জিণ্টু গগৈক কালি মৰণোত্তৰ...\nBy xukhdukh.com on November 25, 2014 No comments:\nলোকেল গুজৱ.কম ১. “বিজয়া বাইদেউৰ বেপেৰুৱা চিঠি” নামৰ এখন পত্ৰ সংকলন আজি দিল্লীত উন্মোচন হোৱা বুলি জানিব পৰা গৈছে। এই সংকলনখন বাংলাদেশৰ ...\nxukhdukh.com November 24, 2014 0\nআজিৰ ভাল খবৰবোৰ ১. দেশৰ আগশাৰীৰ সাংবাদিক তথা টাইমছ নাও চেনেলৰ মুখ্য সম্পাদক অসম সন্তান অৰ্ণৱ গোস্বামীয়ে ইণ্ডিয়া টুডে গোটে চলোৱা দেশজ...\nBy xukhdukh.com on November 24, 2014 No comments:\nxukhdukh.com November 23, 2014 0\nআজিৰ ভাল খবৰবোৰ ১. অসমৰ মাটিৰ পৰা সকলো মৌলবাদী-সন্ত্ৰাসবাদী শক্তিক নিৰ্মূল কৰা, ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জীৰ উন্নীতকৰণ, বিদেশী বহিস্কাৰ, অ...\nBy xukhdukh.com on November 23, 2014 No comments:


মুআজ্জিনে আজান দি থকা অৱস্থাত স্ত্ৰী সহবাস কৰিছে, ছওম ভঙ্গ হ’বনে? - অসমীয়া - ইছলাম প্ৰশ্ন আৰু উত্তৰ ৱেবছাইট\nমুআজ্জিনে আজান দি থকা অৱস্থাত স্ত্ৰী সহবাস কৰিছে, সেই ব্যক্তিৰ ছওম ভঙ্গ হ’বনে? এই বিষয়ে ফতোৱা প্ৰদান কৰিছে ইছলাম প্ৰশ্ন উত্তৰ বেৱছাইট কৰ্তৃপক্ষই।\nমুআজ্জিনে আজান দি থকা অৱস্থাত স্ত্ৰী সহবাস কৰিছে, ছওম ভঙ্গ হ’বনে\nPDF 587.5 KB 2019-05-02\nমুআজ্জিনে আজান দি থকা অৱস্থাত স্ত্ৰী সহবাস কৰিলে ছওম ভঙ্গ হ’বনে?\n]অসমীয়া – Assamese –آسامي [\n২০১৬ - ১৪৩৭\n124290: মুআজ্জিনে ফজৰৰ আজান দি আছিল সেই সময়ত যি ব্যক্তি তাৰ স্ত্ৰীৰ লগত সহবাসত লিপ্ত আছিল\nৰমজান মাহত ফজৰৰ আজানৰ আগৰে পৰা মই মোৰ স্ত্ৰীৰ লগত সহবাস কৰি আছিলো। আজান চলি থকা সময়তো মই সহবাস কৰি আছিলো। কিন্তু আজান শেষ হোৱাৰ আগতেই মই বিৰত হৈছো। মোৰ ধাৰণা আছিল যে, মুআজ্জিনৰ আজান শেষ কৰাৰ আগলৈকে সহবাস কৰা জায়েয। এতিয়া মোৰ কৰণীয় কি?\nএক: যদি ফজৰৰ সময় আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে মুআজ্জিনে আজান দিয়ে, তেনেহ’লে ওৱাজিব হৈছে ফজৰৰ সময়ৰ পৰা সূৰ্যাস্ত লৈকে ছওম ভঙ্গকাৰী বিষয়সমূহৰ (মুফাত্তিৰাতৰ) পৰা বিৰত থকা। সেয়ে মুআজ্জিন ‘আল্লাহু আক্‌বাৰ’ (আল্লাহ মহান) কোৱাৰ লগে লগে খাদ্য, পানীয়, সহবাস আৰু ছওম ভঙ্গকাৰী সকলো বিষয় (মুফাত্তিৰাত)ৰ পৰা বিৰত থকা আৱশ্যক হৈ যায়।\nইমাম নৱৱী (ৰাহিমাহুল্লাহে) কৈছে:\n“যদি ফজৰৰ ওৱাক্ত হোৱাৰ সময়ত কাৰো মুখত আহাৰ থাকে, তেন্তে সি যেন সেয়া পেলাই দিয়ে। (আহাৰ) এৰি দিলে - তাৰ ছওম শুদ্ধ হ’ব, আৰু গিলি পেলালে - তাৰ ছওম ভঙ্গ হৈ যাব। আৰু যদি ফজৰৰ ওৱাক্ত হোৱাৰ সময়ত সি সহবাস কৰা অৱস্থাত থাকে, তেন্তে সেই অৱস্থাৰ পৰা লগে লগে আঁতৰি আহিলে – তাৰ ছওম শুদ্ধ হ’ব। আৰু যদি ফজৰৰ ওৱাক্ত হোৱাৰ সময়ত সি সহবাস কৰা অৱস্থাত থাকে আৰু ফজৰৰ ওৱাক্ত হৈছে বুলি জানিও সহবাসত লিপ্ত থাকে, তেন্তে তাৰ ছওম ভঙ্গ হ’ব- এই বিষয়ে ‘আলিমসকলৰ মাজত কোনো দ্বিমত নাই। আৰু সেই অনুসাৰে তাৰ ওপৰত কাফ্‌ফাৰা আৱশ্যক হ’ব।” সমাপ্ত। [আল-মাজ্‌মু‘ (৬ /৩২৯) ]\nতেওঁ আৰু কৈছে : “আমি উল্লেখ কৰিছো যে, ফজৰ উদয় হোৱাৰ সময়ত যদি কাৰোবাৰ মুখত আহাৰ থাকে, তেন্তে সি সেইটো পেলাই দিব আৰু তাৰ ছওম সম্পন্ন কৰিব। আৰু যদি ফজৰ হৈছে বুলি জানিও সি সেয়া গিলি পেলায়, তেন্তে তাৰ ছওম বাতিল হৈ যাব। এই বিষয়ে কোনো মতানৈক্য নাই”। আল-মাজ্‌মু‘ (৬/৩৩৩)\nইয়াৰ দলীল হৈছে ইবনে ওমৰ আৰু আইশ্বা ৰাদিয়াল্লাহু ‘আনহুমৰ হাদীছ। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহ ‘আলাইহি অছাল্লামে কৈছে:\n(إن بلالا يؤذن بليل , فكلوا واشربوا حتى يؤذن ابن أم مكتوم ) رواه البخاري ومسلم , وفي الصحيح أحاديث بمعناه.\n“বিলাল (ৰাদিয়াল্লাহু ‘আনহু) ৰাতি থাকোতে আজান দিয়ে। সেয়ে সেই সময়ত আপোনালোকে খাওক আৰু পান কৰক যেতিয়া লৈকে ইবনে উম্মে মাকতূমে আজান নিদিয়ে।” [হাদীছটো ইমাম বুখাৰী আৰু মুছলিমে সংকলন কৰিছে আৰু ছহীহ গ্ৰন্থত এই অৰ্থৰ আৰু হাদীছ আছে] সমাপ্ত\nএই হিচাপে কব পাৰি যে, যদি আপোনাৰ সমাজৰ মুআজ্জিনে ফজৰৰ ওৱাক্ত হোৱাৰ পিছত আজান দিয়ে, তেনেহ’লে আজানৰ প্ৰথম তাকবীৰ শুনাৰ লগে লগে সহবাসৰ পৰা বিৰত হ’ব লাগিব, আৰু যদি আপুনি জানে যে, মুআজ্জিন ফজৰৰ ওৱাক্ত হোৱাৰ আগতেই আজান দিয়ে অথবা এই বিষয়ে যদি আপোনাৰ সন্দেহ থাকে যে, তেওঁ ছুবহে ছাদিক হোৱাৰ আগতে আজান দিয়ে, নে পিছত আজান দিয়ে- সেই ক্ষেত্ৰত আপোনাৰ কৰণীয় একো নাই। কাৰণ আল্লাহ তা’আলাই ফজৰ পৰিস্ফুট হোৱা লৈকে খোৱা-বোৱা, পান কৰা আৰু সহবাস কৰা বৈধ কৰিছে। আল্লাহ তা‘আলাই কৈছে :\n(فَالْآَنَ بَاشِرُوهُنَّ وَابْتَغُوا مَاكَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ وَكُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ)\n“এতেকে এতিয়া তোমালোকে নিজ স্ত্ৰীৰ লগত সহবাস কৰিব পাৰা আৰু আল্লাহে তোমালোকৰ বাবে যি (সন্তান) লিখি ৰাখিছে সেয়া কামনা কৰিব পাৰা, আৰু তোমালোকে পানাহাৰ কৰা যেতিয়া লৈকে কলা সুতা (ৰাতিৰ কলা ৰেখা)ৰ পৰা ঊষাৰ বগা সুতা (বগা ৰেখা) স্পষ্টৰূপে তোমালোকৰ ওচৰত প্ৰতিভাত নহয়।” [ছুৰা বাকাৰাহ, ২ : ১৮৭]\nফতোৱা বিষয়ক স্থায়ী কমিটিৰ ‘আলিমসকলক প্ৰশ্ন কৰা হৈছিল:“কোনো এজন ব্যক্তিয়ে আগতেই ছুহুৰ খাইছে। কিন্তু ফজৰৰ আজান চলাকালীন সময়ত অথবা আজান দিয়াৰ ১৫ মিনিট পিছত পানী পান কৰিছে- ইয়াৰ হুকুম কি?\nতেওঁলোকে উত্তৰত কৈছে: “প্ৰশ্নত উল্লেখিত ব্যক্তিয়ে যদি জানে যে, সেই আজান ছুবহে ছাদিক পৰিষ্কাৰ হোৱাৰ আগত দিয়া হৈছিল তেন্তে তাৰ ওপৰত কোনো কাযা নাই। আৰু যদি তেওঁ জানে যে, সেই আজান ছুবহে ছাদিক পৰিষ্কাৰ হোৱাৰ পিছত দিয়া হৈছে তেন্তে তাৰ ওপৰত উক্ত ছওম কাযা কৰা আৱশ্যক। আৰু তেওঁ যদি নাজানে যে, তেওঁৰ পানাহাৰ ফজৰৰ ওৱাক্ত হোৱাৰ আগতে হৈছে, নে পিছত হৈছে তেনেক্ষেত্ৰত তেওঁৰ কোনো ছওম কাযা কৰিব নালাগিব। কাৰণ এই ক্ষেত্ৰত মূল অৱস্থা হৈছে- ৰাতি অৱশিষ্ট থাকা। সেয়ে এজন মু’মিনৰ বাবে উচিত নিজৰ ছিয়াম সম্পৰ্কে সাৱধানতা অৱলম্বন কৰা আৰু আজান শুনাৰ লগে লগে ছওম ভঙ্গকাৰী সকলো বিষয়ৰ পৰা বিৰত থাকা। কিন্তু তেওঁ যদি জানে যে, এই আজান ফজৰৰ ওৱাক্ত হোৱাৰ আগতে দিয়া হৈছে তেনেহ’লে সেয়া সুকীয়া কথা।” সমাপ্ত\n[ফাতাৱা ইছলামিয়াহ : (২/২৪০) ]\nযদি আপুনি এই বিধান সম্পৰ্কে জনা নাছিল আৰু এইটো ভাৱিছিল যে, আজানৰ শেষ পৰ্যায় লৈকে ছওম ভঙ্গকাৰী বিষয়াসমূহৰ (মুফাত্তিৰাতৰ) পৰা বিৰত হোৱা অনিবাৰ্য হয়, তেন্তে আপোনাৰ ওপৰত কোনো কাফ্‌ফাৰা নাই। কিন্তু সাৱধানতাবশতঃ আপুনি সেইদিনাৰ ছওমটো কাযা আদায় কৰিব লাগিব। এইদৰে দ্বীনৰ যিবোৰ বিষয় জনা আপোনাৰ বাবে ওৱাজিব আছিল, সেই বিষয়ে অৱহেলা কৰাৰ বাবে তাওবা আৰু ইস্তিগফাৰ কৰিব লাগিব।\nআৰু চাওঁক (93866) আৰু (37879) নং প্ৰশ্নৰ উত্তৰ।


সঞ্চয় আৰু বিনিয়োগ ( প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nবিষয়: সঞ্চয় আৰু বিনিয়োগ\nসঞ্চয় আৰু বিনিয়োগ (১)\nকিয় আৰু কেনেকৈ – সঞ্চয় কিয় কৰিব লাগে? সকলোৱে জানেই। সময়ে সময়ে নিজৰ আৰু নিজৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰা সকলৰ আৰ্থিক, সমাজিক আদি প্ৰয়োজনখিনি পুৰাই থাকি তাৰ পিছত এসময়ত নিজৰ উপাৰ্জনৰ পথ বন্ধ হৈ যোৱাৰ পিছতো থাকি যোৱা দিনকেইটা আৰামেৰে, কোনো আৰ্থিক সংকটত নপৰাকৈ কটাবলৈ সঞ্চয় কৰিব লাগে। অকল সঞ্চয় কৰিলেই নহ’ব, সঞ্চয়খিনি ঠিক ঠাইত বিনিয়োগো কৰিব লাগিব। বহুতে কয় – এইকেইটা মাত্ৰ টকা উপাৰ্জ্জন কৰো, বিনিয়োগ বাদেই, সঞ্চয় ক’ৰপৰা কৰিম? সঞ্চয় কৰি বিনিয়োগ কৰিবলৈ একেলগে এগালমান টকাৰ প্ৰয়োজন নাই। অলপ অলপকৈ সঞ্চয় কৰি অলপ অলপ কৈ ধাৰাবাহিক আৰু পদ্ধতিগতভাৱে (systematically) ভাল নিশ্চিত, বিপদ নথকা ঠাইত বিনিয়োগ কৰি থাকিলে এসময়ত, প্ৰয়োজনৰ সময়ত আৰ্থিক সচ্ছলতা অহাটো একো টান কথা নহয়। প্ৰতিটো বিনিয়োগ নিজৰ জীৱনৰ কিবা ভবিষ্যত পৰিকল্পনাৰ কামত অহাকৈ সময় বুজি কৰিলে আৰু ভাল।\nমূদ্ৰাস্ফীতিয়ে (ইনফ্লেচন) সঞ্চয়খিনি খাই পেলায় – মূদ্ৰাস্ফীতি মানে কি সকলোৱে জানেই। % টোৰ কথা ৰাইজে পাতিয়ে থাকে। সেয়ে আজি কৰা বিনিয়োগখিনিৰ পৰা এসময়ত কিমান টকা ঘূৰাই পোৱা যাব সেইটো মূদ্ৰাস্ফীতিৰ কথাটো মনত ৰাখিহে উলিয়াব লাগিব। মানে ধৰা হ’ল – আজি মই বছৰি ৯% সুদৰ হাৰত কিবা আঁচনিত এবছৰৰ বাবে টকা জমা কৰিলো। যদি বছৰি মূদ্ৰাস্ফীতিৰ গড় হাৰ বছৰি ৬% হয়, তেন্তে এবছৰৰ মূৰত মোৰ বিনিয়োগত পোৱা আচল উপাৰ্জ্জন (real return ) হ’ব মাত্ৰ ৩%। আনকি মূদ্ৰাস্ফীতিৰ বাবেই বিনিয়োগ কৰা টকাখিনিৰ মূল্যও প্ৰতি বছৰে কম হৈ হৈ গৈ থাকে। ভাবিলে আচৰিত লাগে কেতিয়াবা কিছুমান বিনিয়োগত (যেনে বেংকৰ নৰ্মেল চেভিংচ একাউণ্টত) বেছি দিনলৈ টকা এনেয়ে পেলাই থলে মূদ্ৰাস্ফীতিৰ হাৰটো এডজাষ্ট কৰাৰ পিছত নিগেটিভ উপাৰ্জ্জনহে আহে।\nবিনিয়োগত কেইটামান সাধৰণ নিয়ম –\n১) কম বয়সতেই আৰম্ভ কৰিব লাগে : যিমান পৰা যায় কম বয়সতেই সঞ্চয় আৰু বিনিয়োগৰ অভ্যাস গঢ়ি তুলিব লাগে। লাগিলে কম পৰিমাণেই হওঁক।\n২) চক্ৰবৃদ্ধি সুদ : আইনষ্টাইনে কৈছিল – “The most powerful force of the universe is compound interest.”। পোনপটীয়া অৰ্থটো হ’ল বিনিয়োগৰ টকাৰ পৰা অৰ্জা সুদখিনিৰ পৰা আকৌ সুদ অৰ্জা। উদাহৰণস্বৰূপে , ধৰা হ’ল ৩০ হাজাৰ টকা ৫ বছৰৰ বাবে ১২% সাধাৰণ সুদত (simple interest) ফিক্স ডিপোজিতত বিনিয়োগ কৰা হ’ল। বছৰি ৩,৬০০ টকা সুদ পোৱা যাব আৰু ৫ বছৰৰ পিছত মুঠতে ৪৮ হাজাৰ টকা পোৱা যাব। এতিয়া এই ৩০ হাজাৰ টকা ৫ বছৰৰ বাবে ১২% চক্ৰবৃদ্ধি সুদত (compound interest) বিনিয়োগ কৰা হ’ল। প্ৰথম বছৰত পোৱা সুদখিনি (৩,৬০০ টকা) মূলধনৰ লগত যোগ দিয়া হ’ব, ফলত প্ৰথম বছৰৰ শেষত মূলধনখিনি বাঢ়ি ৩৩,৬০০ টকা হব। পিছৰ বছৰ এই ৩৩,৬০০ টকাৰ ওপৰত ১২% সুদ পোৱা যাব আৰু মূলধনখিনি বাঢ়ি ৩৭,৬৩২ টকা হব। এইদৰে গৈ গৈ ৫ বছৰৰ পিছত মুঠ টকাৰ পৰিমান হবগৈ ৫২,৮৭০ টকা। এইখিনি সাধৰণ সুদত পোৱা টকাতকৈ ২৭% বেছি। এইয়াই পাৱাৰ অফ কম্পাউণ্ডিং।\n৩) দীৰ্ঘ সময়ৰ বাবে বিনিয়োগ কৰিব লাগে : দীৰ্ঘসময়ৰ বাবে বিনিয়োগ কৰিলে চক্ৰবৃদ্ধি সুদৰ সুবিধাটো বেছি ভালকৈ লব পাৰি।\n৪) ধাৰাবাহিকভাৱে আৰু পদ্ধতিগতভাৱে (systematically) বিনিয়োগ কৰিব লাগে : লাগিলে কম পৰিমাণৰে হওঁক, প্ৰত্যেক মাহে অলপ অলপ কৈ দীৰ্ঘ সময়ৰ বাবে বিনিয়োগ কৰিব লাগে। পাৱাৰ অফ কম্পাউণ্ডিংৰ সুবিধা লব লাগে। উদাহৰণ – মাহে ১,০০০ টকাকৈ ৯% হাৰত (কম্পাউণ্ডেদ ইয়াৰলী) বিনিয়োগ কৰিলে ১০ বছৰৰ মূৰত ৬.৬৯ লাখ টকা পোৱা যাব, ৩০ বছৰত ১৭.৮৩ লাখ টকা পোৱা যাব আৰু ৪০ বছৰত ৪৪.২০ লাখ টকা পোৱা যাব।\n← ছদ্ম নাম তোমাৰ বেশ্যা(-দীপ ৰঞ্জন বৈষ্ণৱ)\nহাত (-মিতালী বৰ্মন) →