আবেলি | নীলা চৰাই: অনলাইন অসমীয়া সাহিত্য, কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ\nSeptember 17, 2012 May 18, 2018 ধনজিৎ কলিতা0Comments ধনজিৎ কলিতা\nদৰ্জাখনত দুই এটা সবল আৰু বহুকেইটা দুৰ্বল তথা অনিয়মিত হাৰত পৰা চাপৰত চিকুণ পুৱাৰ তন্দ্ৰালসাৰ পৰা অলপ জাগ্ৰত অৱস্থালৈ আহিলো যদিও কম্বলৰ তলতে জুপুকা মাৰি ৰ’লো। এই মুলুকত সাধাৰণতে কোনো কাৰো ঘৰলৈ বৰ বেছি অহা-যোৱা কৰা এতিয়ালৈকে দেখা নাই। ৰাতিপুওৱা ভালেমান পৰ হ’ল যদিও মোৰ ইয়ালৈ বুলি সপ্তাহত দুই-এবাৰ অহা বন্ধুকেইজনে যে এই ঠেঁটুৱৈ ধৰা শীতত বিচনাৰ এতৰপ ইলেকট্ৰনিক চাদৰেৰে গৰম কৰি লৈ দুতৰপ লেপৰ তলত সোমাই থকাৰ পৰা তলপেট ফাটি যাওঁ যাওঁ কৰিলেও সৰুপানী চুবলৈও নুঠে সেই বিষয়ে মোৰ ভালেখিনি জ্ঞান আছে।\nদ্ৰিলিং মেচিনৰ কৰ্কশ শব্দ এই বন্ধ হ’ব এই বন্ধ হ’ব বুলি ৰৈ থকাৰ দৰে দুৱাৰত পৰা চাপৰৰ শব্দখিনিও বন্ধ হ’ব বুলি ৰৈ থকা আশাত চেঁচাপানী ঢালি যেতিয়া বেছ কিছু সময়লৈ পৰ্বটি চলিয়ে থাকিল, উপায়ন্তৰ হৈ উৰি থকা কম্বলখনকে মেৰিয়াই দৰ্জাখন খুলিলো।\n: সুপ্ৰভাত! আশা কৰোঁ, আপোনাৰ ধুনীয়া ৰাতিপুৱাটিৰ কাৰ্যসূচীত ব্যাঘাত জন্মোৱা নাই?\nআকাশত সূৰ্যটি ডাৱৰৰ আৰত লুকাই থাকিলেও আশীঊৰ্ধ্ব বুঢ়ীগৰাকীয়ে ৰাতিপুৱাৰ ৰঙা বেলি এটি মুখত লৈ, আচল নে নকল বুলি সন্দেহ কৰিব পৰা দাঁতযোৰ উলিয়াই ভমকাফুলীয়া হাঁহি এটি মাৰি সুধিলে।\n: সুপ্ৰভাত! নাই নাই তেনেকুৱা একো নহয়।\nমুখত নিৰ্দয়ভাবে ফুটি উঠা বিৰক্তিখিনি যিমান পাৰি লুকুৱাবলৈ যত্ন কৰি, ৰাতি উদৰ পুৰাই খোৱা গাহৰি মাংসখিনিৰ পৰা ওৰে ৰাতি পোৱা শক্তিৰ সমস্তখিনি প্ৰয়োগ কৰি ওঁঠলৈ হাঁহি এটা আনিবলৈ চেষ্টা কৰি ক’লো।\n: আপোনালোক ভাৰতীয়সকলে গ্ৰেপফ্ৰুত বৰ ভাল পায় নহয়, সেয়ে এয়া আনিছিলো।\nঅভ্যাগতাই গোলনেমুৰ দৰে, কিন্তু তাতকৈ ডাঙৰ টেঙাজাতীয় ফলকেইটামান মোৰ হাতত গুজি দিলে।\nকেতিয়াও গ্ৰেপফ্ৰুত খাই নোপোৱা বা জন্মাবধি ভাৰততে থাকি, যোৱা সাতটি বছৰত ভাৰতবৰিষৰ অৰ্ধখণ্ড ঘূৰা-পকা কৰিও এই ফলটিৰ বিষয়ে ন্যূনতম জ্ঞান আহৰণত অপাৰগ হৈ থকাৰ পিছতো ‘ভাৰতীয়সকলে ভাল পায় বুলি কেনেকৈ জানিলে’ বুলি সুধিবলৈ মন গৈছিল যদিও ততাতৈয়াকৈ যান্ত্ৰিক ধন্যবাদ এটিৰে ফলকেইটা হাতত লৈ বৃদ্ধাগৰাকীক দুৱাৰমুখৰ পৰাই বিদায় দি মোৰ চিলমিলিয়া টোপনিৰ জিলমিলিয়া সপোনটোত কি হ’ল তাৰ পম খেদাহে শ্ৰেয় গুণিলো। আৰু কি কি লাগিব, মোৰ ওচৰত এইটো আছে, সেইটো আছে, কিবা লাগিলেই ক’বা ধৰণৰ উপুৰ্যুপৰি কেবাটিও বাক্যৰ আশিসেৰে মোৰ টোপনিৰ আধা জ্বাল কটাই দিয়াৰ পিছত কেনেবাকৈ যেনিবা বৃদ্ধাগৰাকী গ’লগৈ। যাওঁতে যাওঁতে তেওঁৰ লগত কথা পতাৰ বাবে অশেষ ধন্যবাদ দিবলৈও নাপাহৰিলে। গম পালো, বুঢ়ীগৰাকী একেটি চৌহদৰে পাঁচ নম্বৰ ঘৰটিত থাকে।\nসৰুৰে পৰা ওচৰচুবুৰীয়াই ইটো নিয়া, সিটো দিয়া পৰিৱেশৰ মাজতে ডাঙৰ হৈছোঁ।\n: অ’ ধনৰ মাক, আলিগুটি দুটামান দেচোন, এইবাৰ শুকুৰবৰীয়া বজাৰৰ পৰা আনি ঘূৰাই দিম দে।\n: তহঁতৰ জাতি পাণজোপাৰ পৰা দুপাতমান নিছোঁ দেই; আলহী আহিব আজি। দুটামান বুঢ়া তামোলো বাৰু হ’ব নেকি বোৱাৰী?\nকত শুকুৰবৰীয়া বজাৰ যায়, কত আহে; আলুগুটি বা চাউল সেৰ হ’লে ঘূৰি নাহে আৰু তাৰ বাবে কোনোৱে বৰকৈ মূৰো নঘমায়। অনা-নিয়া চলিয়ে থাকে। মাহঁতেও লাগ বুলিলেই চাউলখিনি চালিবলৈ, ধান দুনি জাৰিবলৈ মানুহ পায়। তাৰ পিছত দুদিনমানলৈ অনা-নিয়াৰ পৰ্বটি অলপ জোৰকৈয়ে চলে। দুদিনমানলৈ কোনেও আৰু সাপ্তাহিক বজাৰৰ নাম নলয়। আলহী নাহিলেও পিৰালিত থকা কলঠোকৰ এআষি-দুআষি নিব পাৰি বুলি ধৰি লয়। মা-আইতাহঁতেও নিজলৈ চাই অভাৱ-অনাটনৰ মাজত থকা চুবুৰীয়াখিনিক যিমান পাৰি দিবলৈ যত্ন কৰে।\nএই অনা আৰু নিয়া সংস্কৃতিৰ মাজত আমাৰ চুবুৰিৰ ‘চাবি-তলা’ বুঢ়ী আছিল অন্যতম। বুঢ়ীৰ আচল নাম কি কোনেও নাজানে। বুঢ়ীৰ ঢোবাং-বাং ঘৰটিৰ চাৰিখন বেৰৰ তিনিখনেই উৱলি যোৱা যদিও বুঢ়ীয়ে হেনো আগফালৰ দুৱাৰত সদায় তলা লগাইহে ঘৰৰ বাজ হৈছিল। ‘চাবি-তলা’ নামটো ডঙুৱা ডেকাকেইটাই প্ৰথমে বুঢ়ীক জোকাবলৈ বুলি ব্যৱহাৰ কৰিছিল। বুঢ়ীক ‘চাবি-তলা বুঢ়ী’ বুলি মাতে আৰু বুঢ়ীয়ে চৌদ্ধ পুৰুষ উজাৰি অশ্ৰাব্য গালি পাৰে। ল’ৰাবোৰেও ৰং পায়। লাহে লাহে বুঢ়ীৰ গালি পাৰিবলৈ এলাহ লগা হ’ল। বুঢ়ীক জোকোৱা ল’ৰাবোৰো চেঙেলীয়াৰ পৰা বাপেকী হ’ল। কিন্তু বুঢ়ীৰ নামটো তেনেকৈয়ে ৰ’ল।\nমাৰি-মৰঙত ডেকা পুতেক দুটা আৰু গিৰীয়েকক হেৰুওৱা বুঢ়ীজনী অকলশৰেই চুবুৰিৰ এচুকৰ জুপুৰি এটিত থাকে। এসময়লৈ হেনো ইঘৰ-সিঘৰত কাম-বন কৰিছিল, পিছে ককাল পৰি অহাৰে পৰা ইঘৰৰ একাপ চাহ, সিঘৰৰ এমুঠি ভাত, কাষৰীয়া গাঁওখনৰ সবাহৰ ভোগ বা ওচৰ-পাজৰৰ বিয়া-বাৰুৰেই বুঢ়ী চলি থাকে। অত্যন্ত লেতেৰা বাবে বুঢ়ীক মানুহে অলপ লেই লেই চেই চেই কৰি দূৰতে ৰাখিব খোজে। বুঢ়ীৰ ঘৰৰ চৌপাশৰ জাবৰৰ দম আৰু আগফালৰ পৰাই পোৱা কিঁয়া মাছৰ দৰে কেচেমা-কেচেম গোন্ধটিৰ বাবে বুঢ়ীৰ ঘৰত সোমাবলৈ কোনেও সাহস নকৰে। কেতিয়াবা খাবলৈ কিবা খুজিলেও বহুতে বুঢ়ীক কটু কথা শুনায়। বুঢ়ীৰ হেনো হাতখনো অলপ লৰ। আমাৰ আইতাই সেয়েহে বুঢ়ীয়ে বৰকৈ আগফাল-পাছফাল কৰি থকাটো ভাল নাপায়। আইতাই বুঢ়ীক কেতিয়াবা বেছিকৈ কথা শুনালে অৱশ্যে দেউতাই কয়,— হ’ব দে, আজিলৈনো কোনটো লাগৰ বস্তু নোহোৱা হৈছে? এমাহ আগতে পিছচোতালত থকা ফুটা কেৰাহীটো নোহোৱা হৈছিল। তাৰ কেইদিনমান আগতে মামৰ ধৰি হৈ এলাগি পৰি থকা দা এখন। মাজে মাজে পিছফালৰ পিৰালিত আইতাই কৰবাৰ পৰা গোটাই থোৱা সুগন্ধি গোপিনী পাণকেইখিলা বা আইতাৰ বাহিৰ ফুৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা পুৰণি মেখেলাখন নোহোৱা হয়। অৱশ্যে দুদিনমান পিছত কথাৰ লাচত বুঢ়ীয়ে নিজেই কয় বোলে— সিবিধ ময়ে নিলো দে সিদিনা। আইতাই বুঢ়ীক ‘মৰঙত মাৰি’ বুলি চিঞৰি গালি পাৰি কয়— আমিনো তোক কোনদিনা কিবা লাগৰ ভাগৰ বস্তু খুজিলে নিদিয়াকৈ আছোঁ যে তই বস্তুকেইপদ মনে মনে নিব লগা হ’ল? ‘চাবি-তলা’ বুঢ়ীয়ে আইতাক একো উত্তৰ নিদিয়ে। বুঢ়ীৰ এই ইহাত-সিহাত অৱশ্যে চলিয়ে থাকে।\nলাহে লাহে অলৰ হৈ অহা বুঢ়ীগৰাকী বছৰদিয়েক পিছত মানুহৰ কেটেৰা-জেঙেৰাৰ মাজেৰেই সিপুৰীলৈ গ’লগৈ। জীৱনৰ আধা বয়স অকলশৰে কটাই, জীৱনৰ সীমনা পাৰ হৈ বুঢ়ী গিৰীয়েক-পুতেকহঁতৰ লগ হ’লগৈ। বুঢ়ী মৰিবৰ আগে আগে নাকত গামোচা বান্ধি বুঢ়ীক খুৱোৱা-ধুৱোৱা কৰিবলৈ যোৱা গাঁৱৰ মানুহকেইজনে কৈছিল যে বুঢ়ীৰ ঘৰটো হেনো ইবিধ-সিবিধ অব্যহাৰযোগ্য আওপুৰণি বস্তুৰে ভৰি আছিল। বুঢ়ীয়ে সেহাই সেহাই হেনো বস্তুবিলাকত হাত দিবলৈ মানা কৰি কৈছিল যে সেইবিলাক হেনো বুঢ়ীৰ শেষ সময়ৰ সম্পত্তি। তাৰ কেইদিনমান পিছত বস্তুবিলাক তেনেকৈয়ে এৰি থৈ বুঢ়ী অজান দেশলৈ গ’লগৈ। বস্তুবোৰ পিছে বুঢ়ীৰ শেষ সময়ৰ সহায় হ’বগৈ নোৱাৰিলেগৈ।\nলাহে লাহে মই এই অজান্তি মুলুকত অভ্যস্ত হৈ আহিব ধৰিছোঁ। আটাইতকৈ সস্তা ‘মাফিন’ ক’ত পায়, ক’ত আটাইতকৈ কম খৰচত চুলি কটাব পাৰিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি কোনদিনাৰ ৰাগবি খেলখনৰ উত্তেজনা আতাইতকৈ বেছি আছিল ধৰণৰ কথাবোৰ কাকো এবাৰো নোসোধাকৈ ক’ব পৰা হৈছোঁ। অকণমান ৰ’দ ওলোৱাৰ সুবিধা লৈ চাহকাপৰ সৈতে আগফালৰ বাৰান্দাত বহি লৈ ৰাস্তাৰে অহা-যোৱা কৰা সকলো অচিনাকি মানুহকে ‘বতৰটো বৰ ভাল, আপোনাৰ দিনটো কুশলে যাওক’ বুলি কৈ সম্ভাষণ জনাব পৰা হৈছোঁ। সিদিনাৰ অচিনাকি চহৰখনৰ চিনাকি হৈ অহা পথবোৰত এনেয়ে তহল দি ফুৰোঁ। ভাল লাগে। সু-সজ্জিত চহৰখনত প্ৰকৃতি আৰু মানুহৰ সৃষ্টিশীলতা সুন্দৰভাবে বিৰাজমান। প্ৰতিটো চাৰিআলিৰে মাজৰ গোলখিনিতে থকা খ্ৰীষ্টমাছ গছজোপাৰে সৈতে থকা ফুলবোৰে বা ৰাস্তাৰ কাষত প্ৰতিঘৰ মানুহৰ ঘৰৰ সম্মুখত থকা সৰু বাগিচাবোৰে মনটোলৈ এটি প্ৰশান্তি আনে। ঐশ্বৰ্যৰ মাজত থকা কিন্তু সম্পত্তিৰ হাবিয়াস নকৰা, প্ৰকৃতিৰ লগত নিবিড় সম্পৰ্ক ৰাখি ভাল পোৱা, জাতিগতভাবে নিজকে নিজৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পক্ষীটিৰ নামেৰে মাতি ভাল পোৱা, জীৱনৰ পৰা চেপি চেপি ৰস নিগৰাই ইয়াক সম্পূৰ্ণকৈ উপভোগ কৰাতেই জীৱনৰ পৰমাৰ্থ বুলি ভবা এই দেশখনৰ মানুহখিনিৰ বাবে স্বাধীনতা আৰু স্বনিৰ্ভৰশীলতা বৰ প্ৰিয় বস্তু। গতিকে স্বাভাবিকতে কাৰোবাৰ লগত বৰ বেছি দিয়া-লোৱা কৰা দেখা নাযায়।\nকিন্তু এলেনোৰৰ বাবে যেন এই প্ৰচলিত ধাৰাণা অচল। যেন সাত-সাগৰ তেৰ নদী পাৰ হৈয়ো (সাত সাগৰ নহ’লেও চাৰি পাঁচমানতো হ’বই! নদী অৱ্শ্যে তেৰখনতকৈ নিঃসন্দেহে বেছি হ’ব!) আমাৰ গাঁৱৰ কোনোবা আপোন চুবুৰীয়াহে। বুঢ়ীগৰাকীৰ নাম এলেনোৰ।\nইতিমধ্যে কেবাদিনো এলেনোৰৰ কৃপাত বিভিন্ন শাক-পাচলি, ফল-মূল পৰম প্ৰশান্তিৰে উদৰস্থ কৰিছোঁ। দুদিনমান তেওঁৰ পাকঘৰত সোমাই পিজ্জা-পাই আদি খোৱাৰ সৌভাগ্যও বৰ উদাৰতাৰেই আদৰি লোৱা হৈছে। দিয়া-লোৱাৰ (আচলতে অকল লোৱাৰহে) এই পৰ্বত এলেনোৰৰ খুওৱাৰ ইচ্ছা আৰু খোৱা-লোৱাৰ প্ৰতি থকা অমাৰ উদাৰ মনোভাবেৰে সৈতে আগ্ৰহৰ সুবাদত লাহে লাহে এলেনোৰ নামৰ আমাৰ সুশীল প্ৰতিবেশীগৰাকীৰ লগত এক আত্মিক সম্পৰ্ক গঢ়ি উঠিছে। ময়ো চাহ খোৱাৰ সময় সলনি কৰি পিৰালিত বহি এলেনোৰৰ লগত এষাৰ কথা পাতি ভাল পোৱা হ’লো।\nচৌহদত সোমোৱাৰ বাটত প্ৰথম ঘৰটোৱেই মই থকাটো হোৱা বাবে ক’ৰবালৈ যাওঁতে-আহোতে এলেনোৰে মই ঘৰত থাকিলে এবাৰ ভুমুকিয়ায় (এলেনোৰ অৱশ্যে যাবনো ক’লৈ বা মইনো ঘৰত থাকোৱেই কেতপৰ! কেতিয়াবা এবাৰ এনেয়ে ফুৰিবলৈ গৈ কিবা বস্তু কিনি ওভতে বা কেতিয়াবা বস্তু দুই-এপদ কিনিবলৈ গৈ এপাক ফুৰি আহেহে মাথোঁ)। এলেনোৰৰ নিত্য কৰ্মৰ ভিতৰত কিছু সস্তীয়া পাওৰুটি বা বিস্কুট কিনি আনি খিৰিকী কাষত বনৰীয়া চৰাইবোৰৰ বাবে ৰখাটো অন্যতম। এলেনোৰৰ ঘৰৰ সম্মুখৰ বাৰাণ্ডাখনৰ কাষত থকা সৰু জোপোহাকেইটাত চৰাইবোৰে যেতিয়া বৰকৈ কিচ্-মিচাই থাকে, এলেনোৰে সিহঁতক মৰমেৰে দবিয়ায়, বোলে, মই চৌৰাশী বছৰীয়া বুঢ়ীজনীয়ে তহঁতক খুৱাব লাগে যে নিজে জোগাৰ কৰি খাব নোৱাৰ নেকি? চৰাইবোৰে বেয়া নাপায়। তাৰপিছত অলপ পাওৰুটি গুড়ি কৰি ছটিয়াই দি বুঢীয়ে এটি প্ৰশান্তিৰ হাঁহি মাৰে। বৃদ্ধাৱস্থাত হোৱা চানি পৰা ৰোগৰ বাবে এলেনোৰে চকুৰে ভালকৈ মনিব নোৱাৰে। প্ৰায়ে ব্ৰেইল পদ্ধতিৰ সহায়ত কিবা নহয় কিবা কিতাপ এখন পঢ়ি থাকে। নহ’লে হেনো প্ৰকাণ্ড তিনি কুঠলীয়া ঘৰটোৱে তেওঁৰ লগত সেইবোৰ কথা পতাত ব্যস্ত হৈ পৰে, যিবোৰ কথালৈ হেনো এলেনোৰৰ আজিকালি সেই দ্বিতীয় মহাযুদ্ধৰ জাৰ্মান-জাপানৰ বোমাবৰ্ষণতকৈও ভয় লগা হ’ল। ঘৰটোৰ ভিতৰত বিৰাজ কৰা নৈশব্দবোৰ হেনো সেই যুঁজৰ বিমানৰ শব্দবোৰৰ দৰেই বুকুৰ ভিতৰলৈ গো-গোৱাই যায়।\nদ্বিতীয় মহাযুদ্ধৰ সময়ত ইউৰোপৰ আন বহু চহৰৰ দৰেই আয়াৰলেণ্ডৰ এলেনোৰৰ গৃহ চহৰখনো যুদ্ধৰ ক’লা ছায়াই প্ৰায় মৰিশালি কৰি তুলিছিল। সেই ক’লা ধোঁৱা আৰু ছাইৰ মাজত যেতিয়া এলেনোৰে এখনো চিনাকি মুখ বিচাৰি উলিয়াব পৰা নাছিল, তেতিয়াই চিৰদিনৰ বাবে চহৰখন এৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। কেইবছৰমান লণ্ডনৰ এখন মিচনেৰিত ব্যৱহাৰিক শিক্ষা গ্ৰহণৰ পিছত বৃটিচ চৰকাৰৰ ফালৰ পৰা এই সপোন যেন ধুনীয়া দ্বীপৰাষ্ট্ৰখনলৈ গাণনিকৰ চাকৰিৰ বাবে আহিল।\nতাৰ পিছৰ ত্ৰিছ-পঁয়ত্ৰিছ বছৰ, এলেনোৰৰ ভাষাত, চৰাইকেইটিয়ে দুটি পাউৰুটি খোৱাৰ জোখৰ সময়তে হেনো পাৰ হ’ল। সপোন কোঁৱৰজনক ইয়াতেই লগ পাই বিয়া পাতিলে। এলেনোৰ আৰু পিটাৰৰ তিনিটি ল’ৰা-ছোৱালীৰে সংসাৰ মুখৰিত হ’ল। প্ৰকৃতিৰ বৰপুত্ৰ যেন এই ঠাইতে চকুৰ পঁচাৰতে সিহঁতৰ পাখি গজিল। চাওঁতে চাওঁতেই এদিন নিজৰ বাহ বিচাৰি সিহঁতে উৰা মাৰিলে এলেনোৰৰ বুকুৰ পৰা। বুকু ডাঠ কৰি সংসাৰৰ চিৰাচৰিত নিয়ম মানি ল’লে এলেনোৰে। সময় চলিয়ে থাকিল যদিও, এলেনোৰৰ ভাষাত, ঘড়ীটি হেনো বেছ ভাগৰুৱা হৈ পৰিছিল। হঠাৎ এদিন বিশেষ আগজাননী অবিহনেই পিটাৰৰ জীৱন ঘড়ীও থমকি ৰ’ল। তাৰ পিছত যোৱা তেইছ বছৰ এলেনোৰৰ বাবে তেইছটি যুগৰ দৰে পাৰ হ’ল।\n: আপুনি আকৌ বিবাহ নকৰালে কিয়?— যিমান পাৰোঁ মোৰ ভিতৰৰ ভাৰতীয়জনক লুকুৱাই ৰাখিবৰ চেষ্টা কৰি সুধিলো।\n: মোৰ সৰু ছোৱালীজনীৰ বিয়াৰ বিছ বছৰৰ পিছত জোঁৱায়ে আন এজনী তিৰোতাৰ লগত থাকিবলৈ লৈছে; তেওঁলোকে এতিয়া এজনে আনজনক বুজিবলৈ সময় পাব জানো?— উত্তৰত এলেনোৰে এটি প্ৰশ্নহে কৰিলে।\nমই একো নুশুনা যেন এটি ভাবেৰে মুখখন আনফালে ঘূৰালো। লুকাই-চুৰকৈ এলেনোৰৰ মুখখনৰ পিনে চাই ডাঠ ফ্ৰেমৰ চচমাৰ তলত তেওঁৰ দুচকু জিলমিলাই উঠা দেখিলো। যেন বিলৰ পানীত অস্তমিত সূৰুযৰ হেঙুল।\nপাখি লগা কাঁড়ৰ দৰেই সময়বোৰ গৈ আছে। ভাড়া আৰু আন কিছু সুবিধা বিশিষ্ট কাৰণত এসময়ত একেখন চহৰৰে আন এটি ঘৰলৈ বুলি বাসস্থান সলনি কৰিবলগা হ’ল।\nপৃথিৱীৰ সকলো হস্পিটেলৰ যেন একেই সেই পৰিৱেশ। কৰিদৰবোৰত অনবৰতে কিবা এটা গোমা ভাব এক অদ্ভুত আৰু অসহ্যকৰভাৱে বিৰাজমান। যেন এই আহিব এই আহিব বুলি কোনোবা কোণত লুকাই থাকে এজাক ধুমুহাৰ এটি ভয়াল জাননী। হঠাৎ ব্ৰহ্মপুৱাতে চিতি কাউন্সিলৰ মানুহজনৰ পৰা টেলিফোন কল এটি পাই দৌৰা দৌৰিকৈ চিতি হস্পিটেললৈ বুলি ঢপলিয়াই আহিলো। প্ৰথমতে ভালদৰে বুজিব পৰা নাছিলো যদিও কৰবাত কিবা এটা যে ঘটিছে তাক গমিব পাৰিলো।\nকাউন্সিলৰ মানুহজনে মোৰ মোবাইল নম্বৰ এলেনোৰৰ টেলিফোন ডায়েৰিৰ ‘কন্তেক্ত ইন ইমাৰ্জেন্সি’ শিতানত লিখি থোৱা পাইছিল। বহুদিনেই হৈছিল এলেনোৰক লগ ধৰিবলৈ নোযোৱাৰ। মাজতে বহুদিন যাম যাম বুলিও বেছিভাগ সময়ৰ অভাৱত বা কেতিয়াবা এলাহতে যোৱা হোৱা নাছিল। তাৰ পিছত গৈ এলেনোৰক যে এনেদৰে লগ ধৰিব লগা হ’ব সেয়া কাহানিও ভবা নাছিলো।\nমৃতঘৰৰ ভিতৰৰ তীব্ৰ ঠাণ্ডাতো মোৰ কপালত ঘামৰ টোপাল স্পষ্টভাৱে অনুভৱ কৰিলো। কিবা এক অসহ্য বেদনাত উচপিচাই চিঞৰি দিবৰ মন গ’ল। নোৱাৰিলো। যন্ত্ৰবৎ মানুহজনক অনুসৰণ কৰি গ’লো।\nএলেনোৰৰ ঘৰৰ পৰা কিঁয়া মাছৰ দৰে কিবা এক কেচেমা কেচেম গোন্ধ পাই হেনো ওচৰৰ মানুহঘৰে চিতি কাউন্সিলক ফোন কৰি গোন্ধটিৰ বিষয়ে জনাইছিল। পোষ্ট ম’ৰ্টেম ৰিপোৰ্টত পোৱা মতে, তিনিদিন আগেয়েই মৃতকে অন্তিম উশাহ লৈছিল। ঘৰৰ মজিয়াতে হেনো পৰি আছিল মৃতদেহটি।\n: আপোনাৰ লগত কেনেকুৱা সম্পৰ্ক আছিল বাৰু?— মানুহজনে মোক সোধাত বহুসমলৈ মই একো উত্তৰ বিচাৰি নাপাই মনে মনে ৰ’লো।\n: অৱশ্যে তেওঁৰ পুতেক আৰু জীয়েকহঁতক খবৰ দিয়া হৈছে।— মানুহজনে মই অস্বস্তিত ভোগা বুলি গম পাই যেন মোক সকাহ দিবলৈকে ক’লে।\n: এয়া চাওক।— মানুহজনে বাকচ এটি খুলি শৱদেহটিৰ পিনে দেখুৱাই ক’লে। ডাঠ স্বচ্ছ প্লাষ্টিকেৰে মেৰিয়াই থোৱা এলেনোৰ যেন গভীৰ প্ৰশান্তিৰে ৰাতিপুৱাৰ টোপনি এটিত মচগুল। মোৰ বুকুৰ ঢপ-ঢপনি তীব্ৰ হৈ আহিল। ভয় হ’ল, সেই ঢপ-ঢপনিত এলেনোৰৰ চিকুণ টোপনি ভাগি তেওঁ সাৰ পাই নুঠেতো!\nগাঁৱৰ ‘চাবি-তলা’ বুঢ়ীৰ অন্তিম সময়ৰ বাবে গোটাই থোৱা সম্পত্তিবোৰৰ কথা মনত দোলা দি গ’ল। হয়, সঁচাইচোন পৃথিৱীখন ঘূৰণীয়া।«\nএখন নদীৰ মৃত্যু


শৈশৱৰ দেওবৰীয়া আমেজ- আৰমান হাজৰিকা – ফটাঢোল\nJuly 1, 2021 দৈনন্দিন\t2 Comments\nশৈশৱৰ দেওবৰীয়া আমেজ- আৰমান হাজৰিকা\nআমি প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত পঢ়ি থকা দিনতেই, শনিবাৰৰ দিনা, দুপৰীয়া সময়ত স্কুলৰ পৰা ওভতোঁতে, আমাতকৈ ডাঙৰবোৰে গোৱা দেখি, আমিও সমানে সমানে “আজি হাফ, কালিলৈ মাফ, পৰহিলৈ বাপৰে বাপ” বুলি, কিবা এটা ছন্দ মিলাই গোৱাদি, গাই গাই ওৰেটো বাট কোৰ্হাল লগাই আহিছিলোঁ। আমি প্ৰাথমিক বিদ্যালয় পাছ কৰি হাইস্কুললৈ যাওঁতেও, ডাঙৰ চামে আমাক দিয়াদি, আমাতকৈ সৰুচামক, সেইকেইষাৰ বাক্য উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে দিয়াদি দি আহিছিলোঁ।\nতেতিয়াৰ দিনত ‘স্কুললৈ যোৱা’ বুলিলে আমাৰ যে কিবা এটা মানসিক উৎকণ্ঠা বা তেনেধৰণৰ ‘ভয় খাব’লগীয়া পৰিস্থিতি উদ্ভৱ হৈছিল, তেনে একো নহয়। বৰঞ্চ, দুই তিনিটা কিবা চৰকাৰী ছুটী মিলি, স্কুল সৰহ দিনলৈ বন্ধ থাকিলেহে আমাৰ দৈনন্দিন কথাবোৰত বেমেজালি হোৱাদি হৈছিল।\nস্কুললৈ সদায়ে সময়তকৈ সোনকালে যাবলৈ তৰানৰা চিঙো। মানে ৰেডিঅ’ত পুৱা চাৰে আঠবজাৰ গীতিমল্লিকা অনুষ্ঠান আৰম্ভ হওঁতেই দুয়োখন ভৰিত দুমগ (কলাফুল দুটাৰো পিছফালে, আঠুৰ ভাজৰ পৰা তললৈ V আকাৰত নিতিতেই) আৰু দুয়োখন হাতত মিলাই এমগ পানী ঢালি, লগতে চুলিখিনিত অকণমান পানী চটিয়াই তিয়াই আহিব পাৰিলেই আমি স্কুললৈ যাবলৈ ইউনিফৰ্ম পিন্ধিবলৈ সাজু! মায়ে যদি, তাতে ওলোটাপাকে ধৰি, ‘গা ধুবলৈ’ হুকুম জাৰি কৰিলে, আমিও “স্কুলৰ পৰা আহোঁতে গৰম লাগি আহে। তেতিয়া গা ধুম!” বুলি অনেকটা বাহানা উলিয়াই ওগোৰমতিখন কৰোঁ। তাতে যদি মায়ে, কথা নবঢ়াই দুৱাৰৰ চৌকাঠৰ ওপৰত থৈ দিয়া চিৰিপনি ডাল নমাই লয়, তেতিয়া আমিও কথা নবঢ়াই, পিন্ধি থকা হাফপেণ্টটো খুলি, গামোচাখন কঁকালত মেৰিয়াই, মাৰ পৰা দহ হাতমান আঁতৰেদি পানীকললৈ দৌৰ দিওঁ। অন্যথাই, সেইভাগেই ইউনিফৰ্মযোৰ গাত ওলোমাই, কিতাপৰ জোলোঙাটো ডিঙিৰ পৰা ওলোমাই লৈ, “মা, আহিলোঁ দেই” বুলি চিঞৰ এটা দি দৌৰ লগাই দিওঁ। তথাপিও মায়ে যদি আখল ঘৰৰ পৰা ওলাই আহি, “এতিয়াই ক’লৈ যাৱ! আঞ্চলিক বাতৰি দিয়াই নাই!” বুলি চিঞৰি কয়, মই কিন্তু ইতিমধ্যেই প্ৰদীপহঁতৰ ঘৰটোৰ পদূলিৰ পৰা, “ঐ দিপ্তী, মই আহিলোঁ দেই” বুলি চিঞৰটো মাৰি, সিহঁতৰ পদূলিটোও চেৰাই যাওঁগৈ।\nস্কুললৈ যাবলৈ এনেকৈ তৰানৰা চিঙি ওলোৱাৰ প্ৰধান কাৰণ, ‘আমি যে অত্যন্ত বিদ্যানুৰাগী ছাত্ৰ’ সেইটো মুঠেই নহয়। আমাৰ কথা হ’ল, ‘এজাক সমনীয়াৰ লগত মিলি, স্কুলৰ আগফালৰ, পিছফালৰ দুয়োখন চোতালতে পাৰেমানে চেকুৰি চেকুৰি, খেলিবলৈ পোৱা সময়খিনি উপভোগ কৰা। তথাপিও আমি গাই ভাল পাইছিলোঁ বাবেই, শনিবাৰৰ দিনা স্কুলৰ পৰা ওভতোঁতে “আজি হাফ, কালিলৈ মাফ….” গাই গাই উভতিছিলোঁ।\nঅৱশ্যে, ‘হাফছুটী’ৰ শনিবাৰৰ পিছদিনাৰ ‘ফুলছুটী’ৰ দেওবাৰৰ দিনটোৰো এটা সুকীয়া আমেজ আছে! সপ্তাহৰ অন্তত, সেইটো দিনৰো যিখিনি এটা সুকীয়া সৌন্দৰ্য্য আছে, আমি তাকো ষোল্লঅনাই উপভোগ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিলোঁ। গতানুগতিক কামবোৰৰ পৰা ৰেহাই পাই, পঢ়া-লিখাৰ দৰে বিৰক্তিকৰ কামবোৰ নিলগাই থৈ, দিনটো অলপ বেলেগ ধৰণেৰে চলাব খুজোঁ। আব্বাই একো নেমাতে যদিও, মায়ে পিচে, মুঠেই ৰেহাই নিদিয়ে। কেতিয়াবা আনকি অকণমান বেছি বেছিহে কৰি, চিৰিপনিডাল নমাই লৈ, “খবৰদাৰ, আজি মই নোকোৱালৈকে, পঢ়াৰ পৰা নুঠিবি!” বুলি পঢ়ামেজতে চিৰিপনি ডালেৰে সৰৌপ সৰৌপকৈ দুছাট লগাই দি, আমাৰ অকণমানি কলিজাখনকে কঁপাই পঠিয়ায়। গতিকে আমিও অবুজ বালকৰ দৰে কথা নবঢ়াই, “নিচিনো তোমাক ক’ত আছা প্ৰভু….” বুলি ভগৱানকে ধিয়াই চিঞৰি চিঞৰি আঁওৰাই যাওঁ।\nআনদিনা আমি শুই উঠাৰ আগতেই কামজাৰিলৈ দৌৰ দিব লগা হোৱাত আব্বাই, দেওবাৰৰ দিনা, ‘মাছৰ চিকুন মোৱা, টোপনিৰ চিকুন পুৱাৰ’ আমেজটো বঢ়িয়াকৈ উপভোগ কৰি লয়। শুই উঠিও আনদিনাতকৈ অলপ আলম-বিলমকৈ খালি চাহটোপা খাই, শাকনিলৈ পাক এটা মাৰে। গোটেই বাৰীখনৰ আদিৰ পৰা অন্তলৈকে ভালকৈ এভূমুকি চাই, উভতি আহোঁতে, বাৰীৰে ৰঙালাও এটা বা ভোল দুটামান চিঙি হাততে লৈ উভতি আহে। মায়ে পিচে তেনেকৈ পাচলি চিঙি, হাততে আনিলে অলপ বেয়া পায়। মাৰ মতে, পাচলি চিঙোতে ডাঙৰ খৰাহী পাতি ধৰিব লাগে। তেতিয়া হেনো গছজোপায়ো উৎসাহ এটা পাই, সৰহ সৰহকৈ গুটি লাগে। মায়ে পিচে তথাপিও, আমাক শুনোৱাদি আব্বাক এজাউৰি নুশুনায়।\nআব্বাই অনা পাচলিকেইটাৰে, তেতিয়াই ভাজি এখন কৰি, তপতে তপতে আমাক ৰুটীৰ লগত খাবলৈ মাতে। গাইপতি দুখনকৈ পৰা ৰুটীয়ে কমহে পৰা যেন লাগেগৈ। মাক ফুচুলাই আৰু এখন লওঁ। জুইৰ চৌকাত তাৱাত সেকি সেকি শেষত ডালডা ঘি অকণ বোলাই দিয়া মচমচীয়া কৰি দিয়া ৰুটীটোৰ লগত, আখলতে বিন্ধনি দি ৰখা আনটো চৌকাৰ ওপৰত, এইমাত্ৰ বাৰীৰ পৰা চিঙি অনা ৰঙালাওৰ লগত আলুগুটি দি ৰন্ধা, কেৰাহীত সিজি থকা ভাজিকণৰ পৰা এহেতা গৰমে গৰমে বাঢ়ি দিয়া ভাজিৰ সৈতে যেয়ে খাই পোৱা নাই, সি জীৱনৰ এটা মধুৰ সোৱাদেই লৈ পোৱা নাই! তাৰ লগতে নুমলীগড়তে বহি নুমলীগড় চাহ বাগিচাৰ চাহপাতেৰে বাকী দিয়া একাপ গৰম গৰম চাহ!\nপিচে, সেইকণ সময়ৰ ৰসভঙ্গ হ’বলৈ বেছি পৰ নেলাগে। মায়ে সৈন্যবাহিনীৰ কামাণ্ডাৰৰ সুৰত কৈ দিয়ে, “ওঁ, এতিয়া খালি বলি, আকৌ পঢ়াত বহগৈ!” বিদ্যা কৈছোঁ, সৰগৰ পৰা আহি মাটিত ঠেকেচা খাই পৰা যেন লাগে! অকল “পঢ়িছোঁ” বুলি ক’লেও নহ’ব। মায়ে পাকঘৰলৈকে “চাৰি সাঁতং (সাতগুন) আঠাইশ, চাৰি আঠং (আঠগুন) বত্ৰিছ …. ” স্পষ্টকৈ শুনি থাকিবলৈ পাব লাগিব। ঘড়ীটোত নটা বাজিলেহে আৰু ৰেডিঅ’ত “এতিয়া আঞ্চলিক বাতৰি শুনক, কৈছোঁ নৱ শৰ্মাই…” বুলি ক’লেহে মনটো ভাল লাগে। তাৰ অলপ পিছতেই ৰেডিঅ’ত আৰম্ভ হয়, “কণ কণ ভাইটী-ভণ্টিসকলৰ উদ্দেশ্যে প্ৰচাৰিত কৰা হৈছে, অকণিৰ মেল”! তেতিয়া আমাক ‘অকণিৰ মেল’ শুনিবলৈ এৰি দিবই লাগিব বুলি এক অঘোষিত নিয়মেই আছিল।\nঅকণিৰ মেল শেষ হওঁতেই আব্বা সাজু হৈয়ে থাকে। কেতিয়াবা মোক মাতে “লুৰা”(ল’ৰা) বুলি। কেতিয়াবা ‘সৰুটো’ (মই ঘৰৰ সৰু) বুলি মাতে। এই দুটা সম্বোধনেৰে আব্বাই মোক মাতিলে ময়ো জানো, আব্বা খোচ মিজাজত আছে যদিও মোক অলপ উচটাই হ’লেও কিবা এটা কামলৈ পাচিব। পিচে দেওবাৰৰ এইটো কামৰ কথালৈ মোক বেলেগকৈ একো সকিয়াবই নেলাগে, মানে মই একেবাৰে ‘এভাৰেদি’ হৈয়ে থাকোঁ। কামটো হ’ল, এতিয়া আব্বাই ময়ে বজাৰলৈ যাম। আব্বাই বজাৰ কৰিব, মই মোনাভাৰী হ’ম।\nমই একেবাৰে প্ৰশিক্ষণ প্ৰাপ্ত মোনাভাৰীৰ দৰে, আখল ঘৰৰ দুৱাৰৰ পিছফালে ওলোমাই থোৱা চ’তি কাপোৰৰ বজাৰ কৰা মোনা দুটা লৈ, লগতে মাছ কিনি ভৰাবলৈ, অলপ দাগ লাগি লেতেৰা হোৱা ধৰণৰ সৰু মোনা এটা লৈ ওলাওঁৱেই। মায়েহে পিচে, “অকণমান মানুহমুৱা হৈ যাচোন!” বুলি, কেতিয়াবা পিন্ধি থকা চোলাটো সলাই ‘মোক ভাল মানুহৰ পোৱালি’ যেন দেখা চোলা এটা পিন্ধোৱাই পঠিয়ায়।\nবজাৰখন আমাৰ ঘৰৰ পৰা বেছি দূৰৈত নহয়। আমাৰ ঘৰৰ পদূলিত থিয় দিলে, পকীআলিয়েদি যোৱা মানুহবোৰ ‘মতা নে মাইকী’ ধুনীয়াকৈ ধৰিব পাৰি। পকীআলিত উঠি আকৌ সিমানকণ দূৰ উত্তৰলৈ গ’লেই তিনিআলিতে বহা বজাৰখন পায়। বজাৰ বুলি কোনো চালি-তালি নাই। আচল চালি লগা বজাৰখন তাৰ পৰাও দুইকিলোমিটাৰ পশ্চিমলৈহে আছে। বিহৰা বজাৰ। সেইখন বজাৰত দেওবাৰে দিনটোতে পুৱাৰ পৰা দুপৰীয়ালৈকে পাঁচহেজাৰমান মানুহে বোধহয় বজাৰ কৰে। বিশেষ কিবা বজাৰ কৰিব লগীয়া নেথাকিলে আব্বা সেইখন বজাৰলৈ নেযায়। গ’লেও, মই ‘কষ্ট পাম’ বুলি মোক নিনিয়ে। অৱশ্যে দুই চাৰিদিন নিনিয়াও নহয়। মোক নিবলৈ হ’লে, চাইকেলৰ ফ্ৰেমৰ ওপৰৰ লোৰ পাইপডালত চকীৰ কুচন এটা ৰচিৰে বান্ধি, মোক হাতেৰে দাঙি দুফালে দুখন ভৰি মেলাই কুচনটোৰ ওপৰত বহুৱাই দিয়ে। মই দুয়ো হাতেৰে চাইকেলৰ হেণ্ডেলত সাৱধানে ধৰোঁ। বিশেষকৈ বাওঁহাতখন অলপ বেছি সাৱধান হোৱা দৰকাৰ। অলপ গণ্ডগোল কৰিলেই, চাইকেলৰ ব্ৰেক মাৰিবৰ সময়ত বাওঁহাতৰ আঙুলিতে আৰু তলুৱাত চেপা খোৱাটো নিৰ্ঘাত। ভৰিদুখন চাইকেলৰ ফৰ্কডালৰ আৰু ফ্ৰেমটোৰ যোৰাটোতে ৰখাই থওঁ। বজাৰ গৈ পাই চাইকেলৰ পৰা নমাৰ পিছত, কোনোবা এখন ভৰিত সাৰ সিকতি নোহোৱাৰ দৰে লাগে। অলপ লেকুচিয়াই লেকুচিয়াই দুখোজমান দিওঁতেও, ভৰিৰ তলুৱাত বেজিয়ে মিহিমিহিকৈ বিন্ধাৰ দৰে জিনজিননি উঠি থাকে। এক-দেৰমিনিটমান খোজ কঢ়াৰ পিছতে অৱশ্যে ঠিক হৈ যায়।\nনুমলীগড়ৰ তিনিআলিতে বহা বজাৰখনলৈ যাবলৈ হ’লে সেইবোৰ ‘তাম-ঝাম’ নাই। মোনাকেইটা লৈ আব্বাতকৈ চাৰিখোজমান পিছে পিছে বজাৰলৈ আহি থাকোঁ। পকী আলিটোত উঠিয়ে আব্বাই অলপ দক্ষিণলৈ চায়। সুমথিৰাটেঙাৰ দিনত কাৰ্বি পাহাৰৰ কাৰ্বি মানুহে পিঠিত ভাৰ বৈ, হোৰাত ভৰাই সুমথিৰা টেঙা আনে। সুমথিৰাৰ ৰঙ দেখিয়ে, ভাল-বেয়া অনুমান এটা কৰি, কোনোবা এজনক “অ ক্ক” (হেৰা ককাই) বুলি আলিৰ কাষলৈ মাতি লয়। তেতিয়াৰ দিনত নুমলীগড়ত সুমথিৰা বৰ সস্তা! তথাপিও দৰদাম কৰে। ‘ক্ব’য়ে দুটকাত কুৰিটা দিয়ে, আব্বাই তেইছটা বিচাৰে। কেতিয়াবা ‘তেইছ’ বুলিলে, ক্কয়ে হেবাং লাগি ৰৈ থাকে। আব্বাই দুয়োখন হাতৰ আঙুলিকেইটা মেলি জপাই দুবাৰ দেখুৱাই ‘কুৰি’, আকৌ অকলে তিনিটা আঙুলি দেখুৱাই ‘তেইছ’ বুলি বুজায়। ক্কয়েও মুখেৰে মাতবোল নকৰি, একেটা গততে ‘বাইশ’ত সন্মত বুলি বুজাই দিয়ে। আব্বাই তাৰে এটা মোক খাবলৈ লৈ দি, মোৰ পৰা ‘মিঠা নে টেঙা’ অভিমতটো বিচাৰে। দেইথৰ পাহাৰৰ সুমথিৰা টেঙা হোৱাৰ প্ৰশ্নই নুঠে। তথাপিও মই মতামত নিদিয়ালৈকে ক্ক আৰু আব্বাই মোৰ মুখলৈকে চাই থাকে। ময়ো সুমথিৰাৰ সোৱাদৰ বিষয়ে ‘মইহে একমাত্ৰ বিশেষজ্ঞ’ ধৰণে বেছ গপছকৈ সুমথিৰা ফুটা মুখত দি অকণমান চোবাই গিলি, মোৰ মূৰটো জোকাৰোঁ। তাৰমানে Quality control ৰ টেবুলখন পাছ হ’ল। বাইশটা সুমথিৰাৰে, বজাৰকৰা মোনাটো প্ৰায় ভৰিয়ে যায়। তাৰপিছতো ক্কয়ে মোৰ পিঠিখনত হাতেৰে মোহাৰি মৰম কৰি, হোৰাটোৰ পৰা এটা সুমথিৰা মোক সুকীয়াকৈ দিয়ে। অৰ্থাৎ, দুটকাৰে চৌবিশটা সুমথিৰা টেঙা পাইছিলোঁ। আজিকালিৰ মানুহে মোক ওচৰত পালে ঢকা এটা দি ক’ব, “আমাক অকৰা পাই বম ফুটাবলৈ আহিছ!”\nতেনেকৈয়ে আনাৰসৰ দিনত কাৰ্বিলোকে হোৰাত অনা আনাৰস কিনো। আনাৰসত পৰীক্ষা কৰি টেঙা মিঠা চাই দিয়াৰ কোনো ব্যাবস্থা নাই। সেই বিষয়ত Quality control officer খোদ আব্বা! হোৰাত থকা আনাৰসৰ ৰঙ, গোন্ধ আৰু চেহেৰা চাই আনাৰস কিনে। সৰু হ’লে, গোটে পোন্ধৰ বা বিশ পইছা। ডাঙৰ হ’লে গোটে শিকি। কেতিয়াবা বৰ ভীমকায় একোটাহঁত আনাৰস আনে। সেইবোৰ টকাত তিনিটা মানকৈহে দিয়ে। সেইবোৰ ইমানেই ডাঙৰ হয় যে, আমি ঘৰখনৰ চাৰিটা ল’ৰা-ছোৱালীৰ মাজত এবাৰত এফাল আনাৰসেই আটি যায়গৈ।\nসুমথিৰা বা আনাৰসৰ পৰ্বটো তাতে সামৰি আব্বাই মোক সেইবোৰ ঘৰত থৈ আহিবলৈ পঠিয়াই দিয়ে। ময়ো ঘৰলৈ আহিয়ে ডলা এখনৰ ওপৰত বেগটো ওবুৰিয়াই দি, আকৌ খালি মোনাটো হাতত লৈ বজাৰকৈ চেকুৰ ধৰোঁ। আব্বাই মোলৈ ৰৈ নেথাকি বজাৰ পায়গৈ। ময়ো আব্বাক বজাৰত বিচাৰি উলিয়াব লগীয়া ঠাইডোখৰ বঢ়িয়াকৈ চিনি পাওঁ। সেই সময়ত আব্বাই বজাৰৰ পশ্চিমফালে বহা মাছৰ বেপাৰীকেইজনৰ ওচৰতে, মাছ সম্পৰ্কে বিষদ ভাবে নিৰিক্ষণ কৰি থাকেহি। দুই এজন বিহাৰী মাছৰ বেপাৰী থাকে যদিও, আব্বাই পিচে, ওচৰৰ মিচিং গাঁৱৰ পৰা নিজে মাছ ধৰি বজাৰত বেচিবলৈ অনা মিচিং মানুহকেইজনৰ পৰাহে লোৱাটোত গুৰুত্ব দিয়ে। মাছৰ বজাৰত দাম-দৰ লৈ বৰ পেৰাপেৰি চলে। কোনোবা বাৰ “এহ থাকক দিয়া, নলওঁ” বুলি এৰি থৈ অহাৰ পিছত, পিছৰ পৰা মাতি, “হ’ব হ’ব, নিয়কহি” বুলিও মাতে। বিহাৰী মাছবেপাৰীসকলৰ বাদে বাকীসকলৰ পৰা সাধাৰণতে ডাঙৰ মাছবোৰ আকাৰ চায়ে কিনা যায়। সৰু সৰু মাছবোৰ ভাগ ভাগকৈ ভগাই থয়। পিচে কেতিয়াবা মাছৰ উজান পৰা দিনত, ওপৰত কাঠৰ এডাল শকত নাল লগোৱা, আৰু নালডালৰ এমূৰৰ পৰা উলমি থকাকৈ, তলত এখনহে বাঁহৰ চালনিৰ দৰে পাল্লা লগোৱা ‘তুলাচনী’ লৈও আহে। এইবোৰ তুলাচনী পিছলৈ ‘জোখমাপ বিভাগ’ৰ মানুহে জব্দ কৰি কৰি নিয়াৰ বাবে, বজাৰত নেদেখা হ’লোঁ। পিচে, ডাঙৰহৈ পিছলৈ মাল কঢ়িওৱা ট্ৰাকবোৰ জোখা ‘ধৰমকাঁটা’ মেচিনত, এই গাঁৱলীয়া তুলাচনীৰ কৌশলৰ উন্নত প্ৰয়োগ দেখি বেচ মজা পাইছিলোঁ।\nমাছ কিনাৰ পিছত, আব্বাই পিছৰ পৰ্য্যায়ত কৰা বজাৰ হ’ল, ইতিমধ্যে কিনা মাছৰ লগত মিলাই পাচলি কিনা। যদি, শাল বা শ’ল জাতীয় মাছ কিনিলে, তেনে তাৰ লগত জালি বিধৰ জাতিলাও বা মূলা লাগিব। যদিহে, লাচোন-ভাঙন জাতীয় মাছ কিনিলে, তাত বিলাহী-বেঙেনা আৰু মটৰ মাহ হে মিলিব। নতুবা, কাৱৈ মাগুৰ জাতীয় মাছৰ লগত পালেংশাকহে জুতি লগা হ’বগৈ। ৰৌ, বাহু, আৰি, ভেউ হ’লে, আব্বাই পাক্কা অসমীয়া মুছলমানৰ দৰে তেলচুৰুহাহে পচন্দ কৰে। অৱশ্যে লগতে নতুন আলুগুটি ঘূৰণীয়া ঘূৰণীয়াকৈ চকলিয়াই মেলি দিলে ভাল পায়। গোটেইবোৰৰ ওপৰতে শেষত মেমেধু (ধনীয়া) শাক মিহিকৈ কুটি চটিয়াই দিলে, গোন্ধটোৱেই ভাল ওলায়। কিন্তু, পাভমাছ পালে, মায়ে বেহুৱাবটা আৰু কেচা জলকীয়া দি বৰ বঢ়িয়াকৈ পাতত দি ‘পাতুৰি’ ৰান্ধে। কেতিয়াবা আকৌ টানকৈ বন্ধ হোৱা সৰু টেমা এটাতে তেনেকৈ ভৰাই ভাতৰ নিসনি কঢ়াৰ আগেয়ে টেমাটো ভাতৰ মাজত সোমোৱাই থৈ একেটা জুতিকে তোলে। মাক সুধিলে কয়, “ভাতুৰি ৰান্ধিছোঁ!”\nমাছৰ সিধাটো হৈ যোৱাৰ পিছত, আব্বাই বতৰৰ পাচলি এটা আৰু অঙঠাত দি এটামান পুৰি পিটিকা খাব পৰাকৈ বৰ বেঙেনা একিলোমান কিনি মোৰ হাতত দি, ঘৰলৈ পঠিয়াই দি মোক কয়, “মোনাটো খালি কৰি লৈ আহিবি!”\nমোক তেনেকৈ দুপৰীয়াৰ সিধাটো পূৰাই খৰখেদাকৈ পঠিয়াই দিয়ে, যাতে মায়ে দুপৰীয়াৰ ভাত সাঁজৰ বাবে চৰু যুৰিবলৈ পলম নহয়। সেইখিনি সময়তে আব্বাৰ বাকীবোৰ বজাৰো হৈ যাব।\nআব্বাই ইটো মোনা নিজে ৰাখি বজাৰ কৰাত লাগে। তেতিয়াৰ দিনত নুমলীগড়ত সদায়ে বজাৰ নবহে। গতিকে, শুক্ৰবাৰে চাহ বাগিচাত বহা, সপ্তাহী দৰমহাৰ বজাৰ আৰু দেওবাৰৰ বজাৰখনেই একমাত্ৰ ভৰষা। আব্বাই মোক লগত লৈ আলিমূৰতে সুমথিৰা কিনা, মাছ আদিৰে দুপৰীয়াৰ সিধাৰ যোগাৰ আদিৰে, মোক যিবোৰ শিক্ষা দিলে, পিছত সেইবোৰকে ইঞ্জিনীয়াৰিঙত পঢ়োঁতে প্ৰডাক্সন টেকনলজি বিষয়ত, কাষ্টমাৰ আৰু ভেণ্ডৰ ৰিলেশ্যন, টাইম মেনেজমেণ্ট, কোৱালিটি কণ্ট্ৰল, প্ৰডাক্ত অপটিমাইজেশ্যন আনকি ক্ৰিটিকেল পাঠ মেঠড আদি জটিল বিষয়বোৰ পঢ়োঁতে, এইবোৰ ঘটনাৰে ৰেঙনি দেখিয়ে যাওঁ।\nবজাৰ কৰি উভতোঁ মানে, মাৰ ভাতপানী প্ৰায় আগবাঢ়িয়ে থাকে। তথাপিও সেইদিনা মাৰ গাত অন্নপূৰ্ণা লম্ভে। আচলতে মূল গুৰি হ’লগৈ আব্বা। দেওবাৰৰ দিনা, ভাতখোৱা মেজখনত বিধে বিধে ৰন্ধন প্ৰকৰণ থাকিলে, আব্বাই ভাল পায়। সপ্তাহৰ বাকী কেইদিন সময়ৰ দাস হৈ চলিব লাগে বাবে, মন নোযোৰে। সেয়ে দেওবাৰৰ দিনা ভাতৰ পাতত, মাছ বা মাংসৰ উপৰিও বিভিন্ন পাচলিৰ খৰখৰিয়াকৈ ভজা, মাছৰ পিটিকা, খৰিকাত দিয়া, পেটুভজা আকৌ পদিনাৰ চাটনিলৈকে এগালমান ব্যঞ্জনে মোক খা, মোক খা কৈ থাকে।\nবাৰমান বজাত ৰেডিঅ’টো লগাই দি শব্দটো একেবাৰে টিংখোপত দিওঁ, যাতে মায়ে আখলৰ পৰাই শুনি থাকে। মায়ে বাঁহৰ খৰিকাডালেৰে ভজামাছ লুটিয়াই থকা অৱস্থাত, বাৰে বাৰে মাৰ কাষলৈ গৈ, “ভাত হ’লনে?” বুলি সুধি থাকি বিপদ চপাই লোৱা ধৰণৰ মূৰ্খ মই নাছিলোঁ। কিয়নো, এই মাছ লুটিওৱা এই খৰিকাবাৰীডাল নিমিষতে এচাৰিলৈও পৰিবৰ্তন কৰি ল’ব পাৰে। গতিকে এইটো আওপকীয়া উপায়ে কাম দিয়ে। মায়ে “এহ গীতিমঞ্জৰি দিলেই! দেৰিয়ে হৈছে!” বুলি নিজেই খৰধৰ কৰে।\nভাত পানী খাই মায়ে আখল সামৰে মানে, ৰেডিঅ’ত সৈন্যবাহিনীৰ অনুষ্ঠানৰো সামৰণি পৰেগৈ। তেতিয়া ৰেডিঅ’টো মাক এদনীয়াকৈ দি দিয়াত আমাৰ কোনো আপত্তি নেথাকে। মায়েও ৰেডিঅ’টোৰ ওচৰত আচুদা(এদনীয়া)কৈ বহি লৈ একান্ত মনে ‘আইদেওৰ বুলনি’ শুনে। সেইখিনি সময়ত আব্বায়ো পূৰ্ণোদ্যমে নাকেৰে ভটভটী চলাই থাকে। গতিকে, ঘৰৰ বাহিৰৰ পৃথিবীখনত আমাক হকা-বাধা কৰোঁতা কোনো নেথাকে। তেতিয়াই চুবুৰিৰ আমাৰ চামৰ মাজত “ডাক ৰে ডাক কিচকো ডাক..” কৰি টাংগুটি আৰম্ভ হৈ যায়। সাধাৰণতে এশত ‘গেমআপ’ হোৱা টাংগুটি খেলখন, দেওবাৰে পোৱা অপৰ্যাপ্ত সময়ৰ বাবেই দুশ বা তিনিশত হে “গেমআপ” বুলি নিৰ্ণয় কৰি লওঁ। কেতিয়াবা আনকি চুবুৰিৰে বৰবৌ, খুৰীদেউহঁতেও চুবুৰিৰ কাৰোবাৰ পদূলিত থিয় দি মেল মাৰি মাৰি আমাৰ খেলৰ ৰহইচ উপভোগ কৰি থাকে। কেতিয়াবা খেলত বেছি ‘গেজু’ হ’লে, আমি “থুকুম” বুলি খেল সাময়িক ভাবে স্থগিত কৰি, এই মহিলা মেলৰ খুৰীদেউহঁতৰ ৰায় ল’বলগীয়া হয়গৈ। পিচে কি কথা ক’ব নোৱাৰোঁ, বেছিভাগে মোকেই “গেজু কৰিছোঁ” বুলি দোষী সাব্যস্ত কৰে।\nআবেলি পাঁচটা বজাত আকাশবাণী ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা বিহুৰ অনুষ্ঠান আৰম্ভ হোৱাৰ শব্দ শুনাৰ লগে লগেই গোটেইবোৰে খেল সামৰি, যাৰে ঘৰত ৰেডিঅ’ বাজিছিল, তাৰে ঘৰতগৈ ৰেডিঅ’ৰ সন্মুখত লেপেটা কাঢ়ি বহি লওঁগৈ।\nবিহু সামৰাৰ পিছত টাংগুটি, হৈগুডু জাতীয় বেছি মতাখেল খেলিবলৈ সময় নেথাকে। তেতিয়া অতি বেছি হ’লে, “ইপিটিপি দাচ, ৰঙ এটা বিচাৰা..” হে খেলিব পাৰি। তাৰ মাজতে মাহঁতৰ পৰা চমন আহি যায়, “ঘৰলৈ আহ! হাত ভৰি ধুই পঢ়া-লিখাত বহহি!”\nসপ্তাহৰ অন্তত অহা, বাৰে ৰহনীয়া দেওবাৰ এটাৰ মোহনীয় আমেজখিনি এনেকৈয়ে অন্ত পৰেগৈ।\n« সম্পাদকীয় পৃষ্ঠাৰ আঁক্-বাঁক্\nষ্টেণ্ডাৰ্ড : চন্দামিতা শৰ্মা »\nদেওবৰীয়া প্ৰচিডিং খন পঢ়ি ভাল লাগিল


আপোনাৰ শিশুক ৱাকাৰ দিছে নেকি? কিন্তু কিয়? — Vikaspedia\nএটি শিশুৰ এবছৰ হোৱাৰ পূৰ্বেই শিশুটিক এখন ৱাকাৰত থৈ চলি-ফুৰি থাকিবলৈ দিয়াটো আমি সকলোৱেই দেখোঁ। এই ৱাকাৰখন এটা যেন ভাল উপহাৰ। মাক-দেউতাকে চিন্তা কৰাৰ আগতেই ঘৰৰ অন্য কোনো এজনে এই ৱাকাৰখন আনিবৰ বাবে পৰিকল্পনা কৰি থাকে।\nকেতিয়াবা ১৫-১৮ মহীয়া শিশুক মোক দেখুৱাবলৈ আনিলে অভিভাৱক/পিতৃ-মাতৃক মই সোধো- আপোনাৰ কেঁচুৱাটোৱে খোজ কাঢ়িব পৰা হৈছেনে? কেতিয়াবা উত্তৰটো এনেদৰে পাওঁ…….. ‘হয়। এনেই নোৱাৰে, কিন্তু ৱাকাৰখনত দিলে একেবাৰে দৌৰি ফুৰে’।\nকথাটো সঁচা, পিছে এইখিনিতেই আমাৰ অলপ শিকিবলগীয়া থাকি গ’ল। বহুতে বিশ্বস কৰে যে ৱাকাৰখন শিশু এটিক থিয় হ’বলৈ বা খোজ কঢ়াত সহায় কৰে। পিছে তেনে নহয়।\nপ্ৰকৃততে এটি নমহীয়া শিশুৱে অ’ত-ত’ত ধৰি থিয় হ’বলৈ চেষ্টা কৰে। এনে সময়ৰ পৰাই তেওঁলোকৰ খোজকঢ়াৰ প্ৰৱণতা বাঢ়ে।\nপ্ৰথমটো জন্মদিন যোৱাৰ পিছতেই নধৰাকৈ থিয় হৈ থাকিব পৰা হয়। লগতে এখোজ বা দুখোজ নধৰাকৈ দিবলৈ চেষ্টা কৰে। প্ৰায় ১৫-১৮ মাহত সুন্দৰকৈ খোজ কাঢ়িব পৰা হয়।\nকিন্তু ৱাকাৰখনত বহাই দিয়াৰ লগে লগে শিশুটোৱে অনায়াসে চৌপাশৰ ঠাইবোৰ বিচৰণ কৰিব পৰা হয়। এনে কৰাৰ ফলত শিশুৰ নিজৰ ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰিব পৰা গুণ আৰু খোজকঢ়াৰ প্ৰকৃত কৌশলটো পূৰ্ণাংগৰূপে বিকশিত হৈ নুঠে। দেখা যায় যে যিসকলে শিশুক প্ৰতিদিনে এঘন্টাৰ পৰা দুইঘন্টামান ৱাকাৰ খোজ কাঢ়িবলৈ দিয়া হয়, তেওঁলোকৰ স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে খোজ কঢ়াৰ কৌশল প্ৰকৃততে এক-দুই মাহমান দেৰিহৈ হৈ পৰে।\nৱাকাৰখনত খোজ কাঢ়ি থকাৰ সময়ত ভালদৰে মন কৰিলে দেখা যায় যে তেওঁলোকৰ কঁকালৰ অংশ আৰু আনকি ভৰি দুয়োখনো চিধা হৈ নাথাকে। শিশুটিয়ে ভৰিৰ আঙুলিৰে নিজকে ঠেলি ঠেলি লৈ যায়। পিছৰ পৰ্যায়ত এনে শিশুৰ খোজ বিকৃত হৈ ৰয় আৰু যিটো শুদ্ধ কৰোৱাটো বৰ সহজ নহয়।\nৱাকাৰখনে শিশুটোক প্ৰয়োজনতকৈ বেছি বেগেৰে যোৱাত সহায় কৰে। এনে হোৱাৰ বাবে শিশুটিয়ে ঘৰৰ যিকোনো আচবাবত খুন্দা খোৱাই নহয়, অন্য ডাঙৰ বিপদ হোৱাৰো শংকা থাকে। বহু ক্ষেত্ৰত দেখা যায় অতি গতিবেগেৰে আহি শিশুটি ৱাকাৰখনৰ পৰা ওলাই পৰি আঘাতপ্ৰাপ্ত হয়।\nএনেবোৰ বহু কাৰণত আমেৰিকা, ছিংগাপুৰ আদি বহু উন্নত দেশে এনেবোৰ বস্তু ব্যৱহাৰত আগ্ৰহ দেখুওৱা নাই। বিশেষভাৱে ক’বলৈ গ’লে কানাডা হেন দেশত এনে ৱাকাৰৰ ব্যৱহাৰত বাধা প্ৰদান কৰি ৰখা হৈছে।\nশিশুসকলক খোজ লোৱাত আমিহে সহায়ক হোৱা উচিত। খোজ লোৱাৰ সময়ত উৎসাহিত কৰক। তাৰ আঙুলিত ধৰি অলপ সহায় কৰক। এবাৰ-দুবাৰ থুপুচকৈ পৰিবলৈও দিয়ক, সি আকৌ উঠি চেষ্টা কৰিব। তেতিয়াহে মনৰ দৃঢ়তা বাঢ়িব আৰু আত্মবিশ্বাসে গঢ় দিব। শিশুৰ বৃদ্ধি আৰু বিকাশৰ পৰ্যায়বোৰ বৰ আমোদজনক।


খেল (অৰুণাভ মহন্ত) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nবহুদিনৰ পৰা ভাবি আছিলো ক্ৰীড়াভিত্তিক কিবা এটা লিখিম বুলি। অনেক চিন্তা-ভাৱনা অলপ কৰিলো –শচীনৰপৰা মেছিলৈকে, মেৰী ক’মৰ পৰা দূৰ্গা বড়োলৈকে। নতুনত্ব থকা কিবা এটা যে লিখিব নোৱাৰিম খুব সোনকালেই বুজি উঠিলোঁ। কিবা এটা কাম জোৰ-জবৰদস্তি কৰিব গ’লে, যথাযোগ্য জ্ঞান নাথাকিলে, ওস্তাদি মাৰিলে বা নুবুজিলে ভাল নহয়,কেতিয়াবা হাঁহিয়াতৰ পাত্ৰও হোৱা যায়। ঠিক তেনেকুৱাই খেল সম্পৰ্কীয় কেইটামান নিজে দেখা-শুনা ঘ্টনাৰ বিষয়ে অলপ লিখো বুলি ভাবিলোঁ।\nতেতিয়া স্কুলত, টিভি নাছিল, খেলা-ধূলাৰ খবৰ পিছদিনা বাতৰি কাকতত হে পাইছিলোঁ। হেভিৱেইত বক্সিঙৰ এখন খুব গৰম খেল আছিল- মাইক টাইছন আৰু ইভেণ্ডাৰ হলিফিল্ডৰ মাজত (মই আছিলোঁ মাইক টাইছনৰ ফেন)। লগৰ এজনে ৰাতি ঘৰৰ লেন্ডলাইনত ফোন কৰি জনালে যে টিভিৰ বাতৰিত দিছে খেলখনত মাইক টাইছনৰ মৄত্যু ঘটিল! মই বিশ্বাস কৰা নাছিলো, কিন্তু সি বাৰে বাৰে একেটা কথাই ক’লে- হিন্দী বাতৰিৰ হেডলাইনত বাৰে বাৰে কৈ আছে হেনো। বহুত দূখ পালো, দেউতাকো দূখৰ খবৰটো জনালোঁ, দেউতাই ৰেডিও চলাই খবৰটো লব চেষ্টা কৰিলে, কিন্তু একো খবৰ নাপালে। ইতিমধ্যে মই খবৰটো আন কেইজনমানলৈ প্ৰচাৰ কৰিলো “ব্ৰেকিং নিউজ” হিচাপত। পিছদিনা বাতৰি কাকতৰ সমুখৰ পৄষ্ঠাত বিচাৰিলো, নাই একো তেনেকুৱা “ব্ৰেকিং নিউজ”টো নাই। শেষ পৄষ্ঠাত সৰুকৈ আহিছে এটা খবৰ- টাইছন হাৰিছে বুলি, কিন্তু মৄত্যুটো হোৱা নাই। বেলেগ খং উঠিল লগৰজনৰ ওপৰত, ফোন কৰি ভালদৰে জাৰিলো- কিন্তু সি নিজৰ কথাত অচল, সি নিজ চকুৰে দেখিছে টিভিত। ওলোটাই আকৌ মোক চেলেঞ্জ কৰি তৎক্ষণাত মাতিলে তাৰ ঘৰলৈ, ২০ মিনিট পাছত আকৌ হিন্দী বাতৰি আহিব। ময়ো চাইকেলখন লৈ দৌৰা-দৌৰিকৈ ওলালো, তাৰপৰাই বাহিৰে বাহিৰে স্কুললৈ যাম বুলি। বাতৰি চালো- “ইভেণ্ডাৰ হলিফিল্ড কে হাথো মাইক টাইছন কি মাত”- ‘মাত’টো বেচেৰাই ‘মৌত’ ভাবিলে কাৰণেই যে খেলিমেলিখন হ’ল বুজিলো। স্কুললৈ চাইকেল চলাই গৈ থাকোতে এটা কথাই ভাবিলো- ৰাতি যিকেইজনক “ব্ৰেকিং নিউজ”টো দিছিলো সিহঁতক কি বুলি বুজাম?\nকোন চনত, কি টূৰ্ণামেন্ট মনত নাই- এবাৰ মালয়েছিয়াত ভাৰতে ফুটবলৰ কিবা প্ৰতিযোগিতা এখনত খুব ভাল প্ৰদৰ্শন কৰি ফাইনেল জিকিছিল। বাইচুং ভূটিয়া আছিল অন্যতম নায়ক। টিভিত খেলখন চাই ওলাই বাহিৰলৈ আহিয়েই ওচৰৰ চিনাকি এজনক ৰাস্তাত পালো। EXCITED হৈ সুধিলো –“বাইচুঙৰ খেল কেনেকুৱা পালা? সি উত্তৰত মোক ক’লে-“ইষ্ট বেংগল জিকিব বুলি জানিছিলোৱেই..” সেই সময়তেই ওচৰেৰে পাৰ হৈ যোৱা শি‌ক্ষক এজনে আকৌ এটা লেভেল ওপৰলৈ গৈ সুধিলে- “গাংগুলী কিমান মাৰিলে?” বুজি উঠিলোঁ যে কিছুমান ইমোচন নিজৰ লগত ৰখাটোৱেই ভাল।\n২০০৬ ফুটবল ৱৰ্ল্ডকাপ, ফুটবলৰ জ্বৰত বেয়াকৈ আক্ৰান্ত। সেই সময়তেই চেষ্টা কৰি আছিলোঁ দিল্লীবাসী এজন বাল্যবন্ধুৰ লগত মোৰ এজনী ইন্টাৰ্নেট চাট ফ্ৰেইন্ডৰ (‘ঘটকা’মি কৰি) কিবা এটা চেটিং কৰি দিয়াৰ। আমি দুয়োজন ফুটবল পাগল, ইপিনে তাইৰ অকণো আগ্ৰহ নাই। মই অলপ ব্ৰেইন-ৱাছ কৰিলো- এনেকুৱা ধৰণে বুজালো যে তাইৰ চাগে’ ভাব হ’ল যে ফুটবল নোচোৱাটো এটা ক্ৰাইম। অৱশেষত এদিন তাই মাজৰাতি বাপেক আৰু খুড়াকক আচৰিত কৰি খেল চাই দিলে তেওঁলোকৰ লগত। পিছদিনা লগৰজনে পুৱাই ফোন কৰি মোক ভৱিষ্যতলৈ যাতে তেনেকুৱা কাম নকৰো তাৰ ববে কাতৰ অনুৰোধ কৰিলে। লগতে ক’লে যে তাক হেনো ছোৱালীজনীয়ে ৰাতি ২.৪৫ত ফোন কৰি সুধিলে-“এই হাতমোজা পিন্ধি থকা মানুহ্জনে বাৰে বাৰে কিয়নো বলটো হাতেৰে ধৰি দিয়ে? খেলখনৰ ‘টেম্পো’টো নষ্ট হৈ যায় একদম”।\n২০১৪ৰ ফুটবল ৱৰ্ল্ডকাপ, ফেচবুকৰ যুগৰ ফুটবল ৱৰ্ল্ডকাপ- গ’ল,ফাউল,হতাশা,উত্তেজনা সকলো ফেচবুকৰ আপডেটত। তাৰে মাজতে কেইজনমানে আকৌ দেখাক-দেখি হোৱাই-নোহোৱাই আপডেট দিয়ে। তেনেকুৱা এটা আপডেট- “ব্ৰাজিল-কলম্বিয়াৰ কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেল ড্ৰ”। নিদ্ৰাদেৱীৰ আহ্বানত তেখেতৰ চাগে’ অতিৰিক্ত সময় আৰু টাই-ব্ৰেকাৰ চাবলৈ মন নগ’ল, নক-আউট খেলৰ ৰিজাল্ট ড্ৰ বুলি ঘোষণা কৰি শুই গ’ল। ৰাতিপুৱা চাগে’ ব্ৰাজিল জিকা বুলি খবৰ পাই আচৰিত হৈছিল- কেতিয়া জিকিলে,মইটো পুৰা ৯০ মিনিট খেল চাইছিলো !!\nফিৰোজশ্বাহ কোটলাত ভাৰত বনাম পকিস্তান- ঐতিসাহিক খেল- অনিল কুম্বলেৰ ১০টা উইকেট হবলৈ ওলাইছে। কামৰ মাজতেই ফুটপাথত টিভিৰ দোকান এখনৰ সমুখত ঠিয় হৈ খেল চাইছো ১০-১৫জন মানে। সকলোৰে এটাই টেনশ্যন-কুম্বলে ১০টা উইকেট পাবগৈ নে? মাজতে এজনে সুধিলে-“যোৱাকালিলৈকে কেইটা পাই আছিল কুম্বলেই?” ওচৰতে থকা এক বঙালী ভদ্ৰলোকে আচৰিত,উত্তেজিত হৈ চিয়ঁৰি উঠিল- “বাপৰে…খেল কি চাৰাৰাত ছলছে নাকি???”\nমাষ্টৰ — মণ্টু কুমাৰ ডেকা


সম্পাদকীয় : ৩য় বৰ্ষ, ষষ্ঠ সংখ্যা - সন্ধান\nYou are at:Home»সম্পাদকীয়»সম্পাদকীয় : ৩য় বৰ্ষ, ষষ্ঠ সংখ্যা\nসম্পাদকীয় : ৩য় বৰ্ষ, ষষ্ঠ সংখ্যা\nBy সন্ধান on December 21, 2014 সম্পাদকীয়\nপ্ৰকৃতিৰ সৈতে কিছু পল… !!!\nসময়ৰ আৰম্ভণিৰ পৰা অথবা মানৱ সভ্যতাৰ ইতিহাস কালৰ পৰা বৰ্তমানলৈ এক অদম্য শক্তিৰূপে পৰিচিত “প্ৰকৃতি” ৷ প্ৰকৃতিয়ে হ’ল সৃষ্টিকৰ্তা, পালন কৰ্তা আৰু ধ্বংসকৰ্তা ৷ প্ৰকৃতিৰ কৰ্মৰাজীক আজিলৈ কোনেও দমাব পৰা নাই ৷ আৰু নিসন্দেহে প্ৰকৃতি সকলোৰে উৰ্দ্ধত ৷ প্ৰকৃতিৰ সৃষ্টি অতুলনীয় আৰু ইয়াৰ উদাহৰণ হিচাপে বিচাৰিব গ’লে আমি আমাৰ ঘৰৰ ঠিক ওচৰতে থকা নাৰিকল গছবোৰত ধুনীয়া আকাৰত ওলমি থকা চৰাইৰ বাহ কেইটালৈ চালে অনুমান কৰিব পাৰি ৷ বাহ কেইটা সামান্য হ’লেও অলপ ভালদৰে মন কৰিলে ই নিসন্দেহে এক কাৰিকৰিক পৰিপূৰ্ণতা ৷ মই যেতিয়াই বাহ কেইটালৈ মন কৰো মোৰ মনত অলেখ প্ৰশ্নই উজান মাৰে ৷ কেনেকৈ সাজিলে বাৰু বাহটো ? কিমান সময় লাগে বাৰু বাহটো সাজোঁতে ? বাহটোৱে বা সিহঁতৰ ওজন সহিব পাৰিবনে নাই ? আৰু নোৱাৰি যদি পৰি যায় তেতিয়া সিহঁতৰ পোৱালী কেইজনীৰ কি হ’ব? ইত্যাদি ইত্যাদি ধৰণৰ অলেখ প্ৰশ্নৰ ঢৌ খেলে মোৰ মনত ৷ আৰু নেখেলাবনো কিয় !! অকল কিছুমান ধানখেৰৰ সহায়ত ইমান মৰমলগা ঘৰ এটা বনালে প্ৰশ্নটো উঠিবই ৷\nওপৰত উল্লেখিত উদাহৰণটি হ’ল এক সচৰাচৰ দেখি অহা প্ৰকৃতিৰ সৃষ্টি ৷ এনেকুৱা আৰু বহুত উদাহৰণ পোৱা যায় প্ৰকৃতিৰ ওপৰত বিশদ ভাৱে অধ্যয়ন কৰিলে ৷ কিন্তু দুখৰ কথা এই যে খুব কম সংখ্যক মানুহ হে প্ৰকৃতিৰ ওপৰত অধ্যয়ন কৰা দেখা যায় ৷ বিশেষকৈ ভাৰতবৰ্ষত এনে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সংখ্যা তেনেই ক’ম ৷ আচৰিত কথা এই যে ভাৰতবৰ্ষৰ নিচিনা প্ৰাকৃতিক সম্পদেৰে পৰিপূৰ্ণ দেশ এখনত সময়ে সময়ে ছাত্ৰ-ছাত্ৰী বোৰে পঢ়িব একো বিষয় বস্তু বিচাৰি নোপোৱা পৰিলক্ষিত হয় ৷ যাৰ ফলত আমাৰ দেশৰ হাবি বননি, দ্বীপ, ইত্যাদি বোৰত বাহিৰৰ বহু ইচ্ছুক প্ৰাৰ্থীয়ে আহি বছৰ বছৰ ধৰি পুংখানুপুংখ ভাবে অধ্যয়ন কৰি প্ৰচুৰ পৰিমাণে লাভান্বিত হৈছে ৷ ভাৰতৰ বহু ঠাই যেনে উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চল এলেকা, আন্দামান দ্বীপ-পূঞ্জ, কাশ্মীৰ ইত্যাদিৰ এতিয়াও বহুখিনি প্ৰকৃতিক সম্পদ সময়ৰ সোঁতত ইতিহাস হ’ব ধৰিছে ৷ জনতাৰ অবহেলিত ভাৱধাৰাৰ ফলত এই সম্পদৰ নামত এক বৃহৎ চোৰাং ব্যৱসায়ৰ সৃষ্টি হোৱা দেখা গৈছে ৷ সেয়েহে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ লগতে অভিভাৱক সকলো এই বিষয়ে সচেতন হোৱা উচিত ৷\nবৰ্তমান সময়ত ভাৰতবৰ্ষৰ শিক্ষা ব্যৱস্থাত এভুমুকি মাৰিলে আমি দেখিম যে প্ৰতি বছৰে লাখ লাখ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী স্নাতক পৰ্য্যায়ত কলা, বিজ্ঞান , অভিযান্ত্ৰিক , চিকিৎসা সেৱা অধ্যয়ন কৰে ৷ ইয়াৰে অধিক সংখ্যকে অভিযান্ত্ৰিক আৰু চিকিৎসা ৰ ফালে ঢাল খাই ৷ অৰ্থাৎ ইয়াৰ দ্বাৰা এইটোৱে বুজাব বিচৰা হৈছে যে বিগত কিছু বছৰ ধৰি আমাৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী বোৰে একেটা পথেৰেই গতি কৰি আছে আৰু এতিয়া সেই গতিটোত নিজস্ব বুলিবলৈ একো নাই ৷ বৰঞ্চ ইয়াৰ ফলত কিছুমান বিভাগত অধিক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ ফলত ব্যাপক হাৰত নিবনুৱা সমস্যাই দেখা দিছে ৷ আৰু আনহাতে বহুতো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বহু বিভাগ ছাত্ৰ- ছাত্ৰীৰ অভাৱত শুপ্ত অৱস্থাত পৰিণত হৈছে ৷\nসেয়েহে আমি সকলো এতিয়া সজাগ হোৱা উচিত ৷ প্ৰকৃতিৰ সুৰক্ষাৰ অৰ্থে সকলোৱে সকলোকে সহায় কৰা উচিত ৷ আৰু এই সুৰক্ষাত অকল দেশ খনৰ চৰকাৰ বা প্ৰতিৰক্ষা বিভাগেই যথেষ্ট নহয় ৷ ইয়াত সমূহ বিশ্ববিদ্যালয়বোৰৰো দায়িত্ব আছে ৷ বিশ্ববিদ্যালয় সমূহে প্ৰকৃতিৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰিবলৈ দেশ খনৰ উঠি অহা চামক আহ্বান জনোৱা উচিত ৷ যাতে এক উচিত মানদণ্ডৰ শিক্ষা লাভৰ দ্বাৰা আমাৰ দেশৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীবোৰেও নিজৰ প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ চোৱা চিতা কৰিব পাৰে ৷ আৰু তেনে কৰিলে নিশ্চয়কৈয়ে সময়ৰ কোলাত শুই যোৱা বহু প্ৰাকৃতিক সম্পদে নিজৰ দেশৰ মানুহৰ হাতত প্ৰাণ পাই উঠিব ৷ আৰু ইয়াৰ ফলত প্ৰতিজন নাগৰিকৰ স্বকীয়তা প্ৰকাশ পাব ৷ আৰু এনেকুৱা ধৰণৰ ভাৱধাৰা অতি সোনকালেই মানুহৰ মাজত জাগি উঠাটো নিত্যান্তই প্ৰয়োজনীয় ৷ নহ’লে সেই দিন বেছি দুৰ নহয় যেতিয়া আমি কাজিৰঙা সুন্দৰবনৰ জ্ঞান কোনো বিদেশীৰ পৰা কিনিব লাগিব ৷\nসম্পাদকীয় - ১ম বছৰ, ২য় সংখ্যা\nসম্পাদকীয় : ২য় বৰ্ষ, ৫ম সংখ্যা\nসম্পাদকীয় : ২য় বৰ্ষ, ৬ষ্ঠ সংখ্যা\nসম্পাদকীয় : ৩য় বৰ্ষ, চতুৰ্থ সংখ্যা\nNext Article ৱিকিপিডিয়া:প্ৰচাৰপত্ৰিকা/নৱেম্বৰ, ২০১৪\nসম্পাদকীয় : ৩য় বৰ্ষ ১১ সংখ্যা\nসম্পাদকীয় : ৩য় বৰ্ষ, অষ্টম সংখ্যা\nসম্পাদকীয় : ৩য় বৰ্ষ, সপ্তম সংখ্যা


ক) অতি চমু প্ৰশ্নঃ (প্ৰতিটো প্ৰ্শ্নৰ মূল্যাংক ১)\n১) কবি কেশব মহন্তই কোনখন কাব্যগ্ৰন্থৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল?\nউত্তৰঃ কবি কেশব মহন্তই ‘মোৰ যে কিমান হেঁপাহ’ নামৰ কাব্যগ্ৰন্থখনৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল৷\n২) কেশৱ মহন্তৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন গীতৰ পুথিৰ নাম লিখা৷\nউত্তৰঃ কেশৱ মহন্তৰ দ্বাৰা ৰচিত গীতৰ পুথিসমূহ হ’ল – ‘মোৰ যে কিমান হেঁপাহ’৷\n৩) ‘পছোৱা’ আলোচনী কোনগৰাকী সাহিত্য‍িকে সম্পাদনা কৰিছিল?\nউত্তৰঃ ‘পছোৱা’ আলোচনীখন হেম বৰুৱাই সম্পাদনা কৰিছিল৷\n৪) কেশৱ মহন্তই কোনখন আলোচনীত প্ৰথমতে কবি হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল?\nউত্তৰঃ কেশৱ মহন্তই ‘জয়ন্তী’ নামৰ আলোচনীখনত প্ৰথমতে কবি হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল৷\n৫) ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ শীর্ষক কবিতাটিত উল্লেখ থকা ‘সেউতী’ কোন?\nউত্তৰঃ সেউতীৰ পৰিচয় কবিয়ে স্পষ্টকৈ কবিতাটোৰ উল্লেখ কৰা নাই যদিও ‘বৌদেউ, আপুনিযে কৈছিল সেউতীৰ কথা…..’ কবিতাফাঁকিৰ পৰা সেউতী কবিৰ প্ৰেয়সী বুলি ধাৰণা কৰিব পাৰি৷.\nখ) চমু প্ৰশ্ন৷ (প্ৰতিটো প্ৰশ্নৰ মূল্যাংক – ২ অথৱা ৩)\n১) ‘জয়ন্তী’ৰ কবিসকলৰ কবিতাৰ দুটা বৈশিষ্ট্য লিখা৷\nউত্তৰঃ ‘জয়ন্তী’ৰ কবিসকলৰ কবিতাৰ দুটা বৈশিষ্ট্য হ’ল –\n১) কবিতাৰ মাজেৰে প্ৰগতিবাদী ভাৱধাৰাৰ প্ৰকাশ ‘জয়ন্তী’ৰ কবিতাৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য৷ প্ৰধানতঃ কৃষক, শ্ৰমিক আদি সাধাৰণ শ্ৰেণীৰ জীৱন সংগ্ৰামৰ ছবি ‘জয়ন্তী’ৰ কবিতাবোৰত দেখা পোৱা যায়৷\n২) ‘জোনাকী’ যুগৰ অসমীয়া কাব্যসাহিত্যৰ বাস্তৱবিমূখ আৰু কল্পনাসর্বস্ব কাব্যৰ বিপৰীতে ‘জয়ন্তী’ৰ কবিতাবোৰত ক্ৰান্তিকাৰী চেতনা আৰু সমাজবাদী ধাৰণাৰ বাহকৰূপে কবিতাক প্ৰতিষ্ঠাৰ প্ৰয়াস দেখা যায়৷\n২) অসমীয়া কবিতাৰ আধুনিক যুগ সৃষ্টিত বিশেষ অৰিহণা যোগোৱা তিনিখন আলোচনীৰ নাম লিখা৷\nউত্তৰঃ অসমীয়া কবিতাৰ আধুনিক যুগ সৃষ্টিত বিশেষ অৰিহণা যোগোৱা তিনিখন আলোচনী হ’ল – ‘জয়ন্তী’, ‘পছোৱা’ আৰু ‘ৰামধেনু’৷\n৩) কেশৱ মহন্তৰ দুখন কবিতাপুথিৰ নাম লিখা৷\nউত্তৰঃ কেশৱ মহন্তৰ দুখন কবিতাপুথি হ’ল – ‘আমাৰ পৃথিৱী’, ‘আগন্তুক’, ‘তোমাৰ তেজ’, ‘মোৰ শুকান কলিজাৰ কুঁহিপাত’, ‘ৰ’দ জিকিমিকি’, ‘কুঁৱলী আঁতৰি যা’, ‘দিশ ধৱলী বৰণ’, ‘বুকুত এজাক ধুমুহা’ আদি৷ (ইয়াৰে যিকোনো দুখন লিখিবা৷)\n৪) ‘আঘোণৰ পথাৰত কাম আৰু কাম’ – কবিয়ে আঘোণৰ পথাৰত থকা কি ‘কাম’ৰ বিষয়ে ইংগিত কৰিছে?\nউত্তৰঃ কৃষিজীৱী ৰাইজৰ বাবে আঘোন মাহ অতি ব্যস্ত মাহ৷ বছৰটোৰ বাবে ধানকেইটা আনি ভৰালত নেপেলোৱালৈকে ব্যস্ততাৰ অন্ত নাই৷ ধান কটা, তমাল তোলা, ডাঙৰি বন্ধা, ডাঙৰি কঢি়ওৱা আদি এশ-এবুৰি কামেৰে ব্যস্ত আঘোণৰ পথাৰ৷ কবিয়ে আঘোণৰ পথাৰ এনেবোৰ কামৰ কথাকে উক্ত কবিতাফাঁকিৰ মাজেৰে ইংগিত কৰিছে৷\n৫) ‘উৰুলি’ আৰু ‘ৰাগি’ শব্দ দুটাৰ অর্থ লিখা৷\nউৰুলি – শুভ কার্যত তিৰোতাসকলে মুখেৰে কৰা ধ্বনি বিশেষ৷\nৰাগি – নিচা৷\n১) আঘোণৰ কুঁৱলীয়ে কবিক কিদৰে আমনি কৰিছে বুজাই লিখা৷\nউত্তৰঃ ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ নামৰ কবিতাটোৰ মাজত আঘোণৰ পথাৰৰ এখন অতি হৃদয়স্পর্শী চিত্ৰ প্ৰকাশ পাইছে৷ কবিতাটোৰ মাজত কবিয়ে আঘোণ আৰু কুঁৱলী এই দুটা বিপৰীতমুখী ব্যঞ্জনা প্ৰয়োগ কৰিছে৷ এফালে আঘোনৰ সমৃদ্ধি, প্ৰাপ্তি; আনফালে কুঁৱলীৰ ধূসৰতা, অস্পষ্টতাৰ আচ্ছাদন৷\nআঘোণৰ লগত অসমীয়া জনজীৱন প্ৰাচুর্য, প্ৰাপ্তি আৰু সম্ভাৱনা একাকাৰ হৈ আছে৷ মাহজোৰা ব্যস্ততা আৰু হাড়ভঙা পৰিশ্ৰমৰ অন্তত আঘোনলৈ কৃষিজীৱী জনতাই অধীৰ আগ্ৰহেৰে বাট চায়৷ আঘোনৰ ব্যঞ্জনাৰে কবিয়ে কবিতাটোত অসমৰ কৃষি‍কেন্দ্ৰীক গ্ৰাম্যজীৱনৰ সেই প্ৰাপ্তি আৰু পৰিপূর্ণতাৰেই ইংগিত প্ৰকাশ কৰিছে৷\nআনহাতে, কুঁৱলী শব্দটোৱে অস্পষ্টতাৰ কথা ব্যঞ্জিত কৰিছে৷ কুঁৱলীৰ সিপাৰৰ ধূসৰ জগতখন দেখা পাবলৈ কবি সক্ষম হোৱা নাই৷ কবিৰ প্ৰেম-ভালপোৱাবোৰ, সমৃদ্ধিৰ সৌন্দর্যবোৰ সেই ধূসৰতাৰ সিপাৰে অস্পষ্ট্ হৈ পৰিছে৷ প্ৰচুৰ প্ৰাপ্তিৰ সম্ভাৱনাৰ মাজতো এক অনাকাংক্ষ‍িত অপ্ৰাপ্তিয়ে কবিক ব্যাকুল কৰি তুলিছে৷ কুঁৱলীৰ আচ্ছাদনৰ বাবেই কবিয়ে দেখা পাবলৈ সক্ষম হোৱা নাই আঘোণৰ পথাৰৰ সোণালী ধানবোৰ, ধান কটা খৰ কাঁচিবোৰ, ব্যস্ত দাৱনিৰ খোপাবোৰ৷ সেই সমৃদ্ধিময় পথাৰৰ মাজত কবিয়ে প্ৰেয়সীৰ সন্ধান কৰিছে যদিও কুঁৱলীৰ আচ্ছাদনৰ বাবে তেওঁ ব্যর্থ হৈছে৷\n২) আঘোনৰ পথাৰৰ মন পৰশা চিত্ৰ ‘আঘোনৰ কুঁৱলী’ত কেনেদৰে প্ৰকাশ পাইছে আলোচনা কৰা৷\nউত্তৰঃ ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ নামৰ কবিতাটোৰ মাজত আঘোণৰ পথাৰৰ এখন মন পৰশা চিত্ৰ প্ৰকাশ পাইছে৷ কবিতাটোৰ মাজত কবিয়ে আঘোণ মাহ আৰু কুঁৱলী এই দুটা বিপৰীতমুখী ব্যঞ্জনা প্ৰয়োগ কৰিছে৷\nআঘোণৰ লগত অসমীয়া জনজীৱন প্ৰাচুর্য, প্ৰাপ্তি আৰু সম্ভাৱনা একাকাৰ হৈ আছে৷ আহাৰ, শাওন, ভাদৰ মাহ-মাহ জোৰা ব্যস্ততা আৰু হাড়ভঙা পৰিশ্ৰমৰ অন্তত আঘোনলৈ কৃষিজীৱী জনতাই অধীৰ আগ্ৰহেৰে বাট চায়৷ আঘোনৰ পথাৰত ধানে পক ধৰে৷ পকা ধানৰ গোন্ধই পৰিবেশ মনোমোহা কৰে৷ কৃষকৰ সপোন বাস্তৱ হয়৷ পথাৰৰ সোণগুটি চপাই বছৰটোৰ বাবে নিশ্চিন্ত হোৱাৰ মধুৰ আনন্দই হিয়া নধৰা হয়৷ আঘোনৰ পথাৰত থকা ব্যস্ততা, তাৰ মাজতে থকা প্ৰেমৰ অনুভূতি আদিবোৰো কবিতাটোৰ মাজত কবিয়ে উল্লেখ কৰিছে৷ আঘোনৰ ব্যঞ্জনাৰে কবিয়ে কবিতাটোত অসমৰ কৃষি‍কেন্দ্ৰীক গ্ৰাম্যজীৱনৰ সেই প্ৰাপ্তি আৰু পৰিপূর্ণতাৰ ইংগিত প্ৰকাশ কৰিছে৷\n৩) ‘আঘোনৰ কুঁৱলী’ শীর্ষক কবিতাটিত সহজ-সৰল প্ৰেমৰ চিত্ৰ কেনেদৰে অংকিত হৈছে বুজাই লিখা৷\nউত্তৰঃ ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ নামৰ কবিতাটোৰ মাজত আঘোণৰ পথাৰৰ মন পৰশা চিত্ৰখনৰ লগতে গ্ৰাম্য জীৱনৰ এক সহজ-সৰল প্ৰ‍েমৰ ছবিও অংকিত হৈছে৷ অসমীয়া চহা গ্ৰাম্যসমাজৰ বাবে আঘোন কেৱল এটা মাহ নহয়, ই প্ৰাপ্তিৰ চৰম আনন্দৰ সময়৷ মাহ মাহজোৰা কঠোৰ শ্ৰমৰ অন্তত আঘোনৰ পথাৰে লৈ আহে প্ৰতিশ্ৰুতিৰ পূর্ণতা৷ কৃষক ৰাইজে আঘোনৰ পথাৰৰ মূৰ ডাঙিব নোৱাৰা ব্যস্ততাৰ মাজতেই সেই চৰম প্ৰাপ্তিৰ আনন্দ লয়৷ তাৰ মাজতে দাৱনী গাভৰুৰ প্ৰতি কোনো নিনাও যুৱকৰ বুকুত প্ৰেমৰ উন্মেষ ঘটে৷ ধান চপোৱাত ব্যস্ত দাৱনীবোৰৰ মাজত তেনে যুৱকে সন্ধান কৰে প্ৰেয়সীৰ অৱস্থিতি৷ বুকুত খোপনি পোতে প্ৰেয়সীক লৈ এখন সপোনৰ সংসাৰ পতাৰ৷ কবিতাটোত উল্লেখ অনুসৰি এজাক দাৱনীৰ খিল্ খিল্ হাঁহিয়ে কবিকো উন্মনা কৰি তুলিছে৷ আঘোনৰ ৰাগিয়ে মতলীয়া কৰা ভৰুণ পথাৰৰ মাজত কবিয়ে প্ৰেয়সীৰ সন্ধান কৰিছে৷ কিন্তু কুঁৱলীৰ আচ্ছাদনৰ ধূসৰতাৰ সিপাৰে কবিয়ে প্ৰেয়সী সেউতীক দেখা পাবলৈ সক্ষম হোৱা নাই৷ আঘোনৰ পূর্ণতাৰ বিপৰীতে কবিমনৰ সেই সৰল প্ৰেমে পূর্ণতা লাভ কৰিব পৰা নাই৷\n৪) ‘আঘোনৰ কুঁৱলী’ত কবিৰ অন্তৰৰ বিষাদবোধ কিদৰে প্ৰকাশ পাইছে বুজাই লিখা৷\nউত্তৰঃ আঘোনৰ পথাৰৰ মূৰ ডাঙিব নোৱাৰা ব্যস্ততাৰ মাজতেই কোনো নিনাও দাৱনী গাভৰুৰ প্ৰতি কবিৰ বুকুত প্ৰেমৰো উন্মেষ ঘটিছে৷ আঘোনৰ পথাৰ আমাৰ গ্ৰাম্য সমাজৰ বাবে সর্বস্ব স্বৰূপ৷ আঘোনৰ পথাৰে কৃষক ৰাইজক চৰম প্ৰাপ্তিৰ আনন্দ দিয়ে৷ এই প্ৰাপ্তিৰ আনন্দৰ মাজতে কবিমনত উন্মেষ ঘটিছে এক সৰল প্ৰেমৰ৷ প্ৰেয়সীক লৈ এখন সংসাৰ পতাৰ সপোন এটাই বুকুত বাহ লৈছে৷ যাৰ বাবেই আঘোনৰ ৰাগিয়ে মতলীয়া কৰা ভৰুণ পথাৰৰ মাজত কবিয়ে প্ৰেয়সীৰ সন্ধান কৰিছে৷ কিন্তু আঘোনৰ সেই প্ৰাপ্তিৰ লগতে আছে কুঁৱলীৰ এক আচ্ছাদন৷ কুঁৱলীৰ আচ্ছাদনৰ ধূসৰতাৰ সিপাৰে কবিয়ে প্ৰেয়সী সেউতীক দেখা পাবলৈ সক্ষম হোৱা নাই৷ আঘোনৰ পূর্ণতাৰ বিপৰীতে কবিমনৰ সেই সৰল প্ৰেমে পূর্ণতা লাভ কৰিব পৰা নাই৷ যাৰ বাবে ৰাগি লগা আঘোনৰ সেই পৰিবেশৰ মাজতো কবিৰ মন বিষাদেৰে ভৰি পৰিছে৷\nক) আঘোণৰ পথাৰৰ দাৱনীৰ কাম আছে\nমুঠি মুঠি কাচি ডাঙৰি ডাঙৰি\nআঘোণৰ পথাৰত কাম আৰু কাম৷\nউক্ত কবিতাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথিৰ অন্তর্গত কবি কেশৱ মহন্তদেৱৰ ‘আঘোনৰ কুঁৱলী’ নামৰ কবিতাটোৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে৷\nআঘোনৰ পথাৰৰ ব্যস্ততাৰ কথা ব্যক্ত কৰিবলৈ গৈ কবিয়ে উক্ত কবিতাফাঁকি‍ৰ অৱতাৰণা কৰিছে৷\nঅসমীয়া গ্ৰাম্য সমাজৰ বাবে আঘোন অতি ব্যস্ততম মাহ৷ মাহ মাহ জোৰা কঠোৰ শ্ৰমৰ অন্তত আঘোনৰ পথাৰে লৈ আহে প্ৰতিশ্ৰুতিৰ পূর্ণতা৷ কৃষক ৰাইজে আঘোনৰ পথাৰৰ মূৰ ডাঙিব নোৱাৰা ব্যস্ততাৰ মাজতেই সেই চৰম প্ৰাপ্তিৰ আনন্দ লয়৷ দাৱনীয়ে সোণালী সপোনবোৰ কাঁচিৰে চপায়, পুৰুষসকলে ডাঙৰি বান্ধি সেই সপোন ঘৰলৈ কঢ়িয়ায়৷ আঘোনৰ ধান চপোৱা, ডাঙৰি বন্ধা, ডাঙৰি কঢ়িওৱা, মৰণা মৰা, ভঁৰালত ধান পেলোৱা আৰু কতযে কাম৷ এই ব্যস্ততাৰ মাজেৰেই বছৰটোৰ বাবে খাদ্যৰ নিৰাপত্তাৰ আশ্বাস দি পথাৰৰ লখিমী ভঁৰাল সোমাইগৈ৷ আঘোনৰ এই চৰম ব্যস্ততাৰ কথাকে কবিয়ে উক্ত কবিতাফাঁকিৰ মাজেৰে প্ৰকাশ কৰিব বিচাৰিছে৷\nখ) আঘোণৰ আকাশতে উৰুলিৰ লাগি আছে,\nআঘোণৰ আকাশত ৰাগি আৰু ৰাগি৷\nআঘোনৰ পথাৰৰ অনিবর্চনীয় সৌন্দর্যৰ কথা বুজাবলৈ গৈ কবিয়ে উক্ত কবিতাফাঁকিৰ অৱতাৰণা কৰিছে৷\nঅসমীয়া চহা গ্ৰাম্যসমাজৰ বাবে আঘোন কেৱল এটা মাহ নহয়, ই কৃষকসমাজৰ প্ৰাপ্তিৰ চৰম আনন্দৰ সময়৷ মাহ মাহজোৰা কঠোৰ শ্ৰমৰ অন্তত আঘোনৰ পথাৰে লৈ আহে প্ৰতিশ্ৰুতিৰ বন্যা৷ আঘোনৰ পথাৰত কেউফালে মাথো ব্যস্ততা আৰু ব্যস্ততা৷ মূৰ ডাঙিবলৈ সময় নোপোৱা এই ব্যস্ততাৰ মাজতেই আঘোনৰ সৌন্দর্যৰ আনন্দ লয় কৃষক ৰাইজে‍৷ তাৰ মাজতে কোনো দাৱনী গাভৰুৰ প্ৰতি কোনো নিনাও যুৱকৰ বুকুত উন্ম‍েষ ঘটা প্ৰেম, ধান চপোৱাত ব্যস্ত দাৱনীবোৰৰ মাজত প্ৰেয়সীৰ অৱস্থিতি, দাৱনীৰ খিল্ খিল্ হাঁহি আদিবোৰে কবিকো উন্মনা কৰি তুলিছে৷ এয়াই আঘোনৰ ৰাগি৷ প্ৰেম আৰু সৌন্দর্যৰ এই ৰাগিয়ে কবিপ্ৰাণত সৃষ্টি কৰা মধুৰ অনুভৱ কবিতাফাঁকিৰ মাজেৰে অনুৰণিত হৈছে৷\nগ) আঘোণৰ কুঁৱলীত ধাননি লুকালে\nআঘোণৰ কুঁৱলীয়ে দাৱনী ঢাকিলে\nআঘোণৰ কুঁৱলীতে সেউতী হেৰালে\nডাঙৰি বান্ধিম বুলি তৰা-জৰী তোলাতে থাকিল…..৷\nআঘোনৰ প্ৰাপ্তিৰ আনন্দৰ মাজতো কুঁৱলীৰ আচ্ছাদনত হেৰাই যাবলৈ ধৰা কবিৰ সপোন কবিতাফাঁকি‍ৰ মাজেৰে ব্যক্ত কৰিছে৷\nআঘোনৰ পথাৰৰ মূৰ ডাঙিব নোৱাৰা ব্যস্ততাৰ মাজতেই কোনো নিনাও দাৱনী গাভৰুৰ প্ৰতি কবিৰ বুকুত প্ৰেমৰ উন্মেষ ঘটিছে৷ আঘোনৰ পথাৰে কৃষক ৰাইজক চৰম প্ৰাপ্তিৰ আনন্দ দিয়ে৷ এই প্ৰাপ্তিৰ আনন্দৰ মাজতে কবিমনত উন্মেষ ঘটিছে এক সৰল প্ৰেমৰ৷ প্ৰেয়সীক লৈ এখন সংসাৰ পতাৰ সপোন এটাই বুকুত বাহ লৈছে৷ যাৰ বাবেই আঘোনৰ ৰাগিয়ে মতলীয়া কৰা ভৰুণ পথাৰৰ মাজত কবিয়ে প্ৰেয়সীৰ সন্ধান কৰিছে৷ কিন্তু আঘোনৰ সেই প্ৰাপ্তিৰ আনন্দৰ লগতে আছে কুঁৱলীৰ এক আচ্ছাদন৷ কুঁৱলীৰ আচ্ছাদনৰ ধূসৰতাৰ সিপাৰে আছে আঘোনৰ পথাৰ৷ সেই কুঁৱলীৰ মাজত কবিয়ে প্ৰেয়সী সেউতীক দেখা পাবলৈ সক্ষম হোৱা নাই৷ আঘোনৰ পূর্ণতাৰ বিপৰীতে কবিমনৰ সেই সৰল প্ৰেমে পূর্ণতা লাভ কৰিব পৰা নাই৷ যাৰ বাবে ৰাগি লগা আঘোনৰ সেই পৰিবেশৰ মাজতো কবিৰ মন গভীৰ বিষাদেৰে ভৰি পৰিছে৷\n১) কে‍শৱ মহন্তৰ প্ৰথম কাব্যপুথিখনৰ নাম লিখা৷\nউত্তৰঃ কে‍শৱ মহন্তৰ প্ৰথম কাব্যপুথিখন হ’ল – ‘আমাৰ পৃথিৱী’৷\n২) কেশৱ মহন্তই শিশুৰ বাবে ৰচা পুথি দুখনৰ নাম লিখা৷\nউত্তৰঃ কেশৱ মহন্তই শিশুৰ বাবে ৰচা পুথি দুখন হ’ল – ‘ওলমা ঘৰ’ আৰু ‘মা আমি শদিয়ালৈ যামেই’৷\n৩) ‘আঘোনৰ কুঁৱলী’ নামৰ কবিতাটোৰ ক’ৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা হৈছে?\nউত্তৰঃ ‘আঘোনৰ কুঁৱলী’ শীর্ষক কবিতাটোৰ ড০ মহেশ্বৰ নেওগৰ দ্বাৰা সম্পাদিত ‘সঞ্চয়ন’ কাব্যপুথি‍ৰ পৰা লোৱা হৈছে৷\nPrev কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ\nNext ছ’চিয়েল মেডিয়া আৰু ছাত্ৰ-সমাজ\nOne thought on “আঘোণৰ কুঁৱলী”\nTushar gogoi কৈছেঃ\nঅক্টোবৰ 7, 2019ৰ 9:38 পূর্বাহ্ণত\nঅক্টোবৰ 26, 2019ৰ 7:18 অপৰাহ্নত


১০ বিলিয়ন ডলাৰেৰে ভাৰতীয়ৰ জীৱন সলাবলৈ সাজু 'Google'! কিন্তু কেনেকৈ? | News Next One\n১০ বিলিয়ন ডলাৰেৰে ভাৰতীয়ৰ জীৱন সলাবলৈ সাজু 'Google'! কিন্তু কেনেকৈ?\nBy NNO Business Editor0Comments\nবাণিজ্য প্ৰতিবেদনঃ গুগলৰ সহায়ত অনাগত সময়ত এক নতুন ৰূপ লাভ কৰিব ভাৰতে। ভাৰতত মাৰ্কিন প্ৰতিষ্ঠানটোৱে ৭৫ হাজাৰ কোটি টকা বিনিয়োগ কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰাৰ পিছতে এই আশা দেখা গৈছে। প্ৰকাশিত বাতৰি অনুযায়ী অহা ৫-৭ বছৰলৈকে উক্ত ধনৰাশিৰ জৰিয়তে ভাৰতত বিভিন্ন আঁচনি ৰূপায়ণ কৰিব মাৰ্কিন প্ৰতিষ্ঠানটোৱে।\nএই বৃহৎ ধনৰাশি ব্যয় কৰা হ’ব ডিজিটেল উদ্ভাৱন অৰ্থাৎ ইণ্টাৰনেটৰ পৃথিৱীত নতুন কাম কৰা অথবা কাৰিকৰী কেন্দ্ৰ স্থাপনৰ ক্ষেত্ৰত। গুগলৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া সুন্দৰ পিচাইয়ে ১৩ জুলাইত "গুগল ফৰ ইণ্ডিয়া" কাৰ্যসূচীত এই ঘোষণা কৰে। উক্ত কাৰ্য্যসূচীত গুগলক সহযোগিতা আগবঢ়াইছে ভাৰতৰ ইলেকট্ৰনিক এণ্ড ইফৰ্মেচন টেকনলজী বিভাগে। বিষয়টোক লৈ সুন্দৰ পিচাইয়ে ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ সৈতেও আলোচনাত মিলিত হয়।\nআশাবাদী প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদী\nএই আলোচনা সন্দৰ্ভত টুইটযোগে দেশবাসীক জনাইছে প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে। "আজি পুৱা সুন্দৰ পিচাইৰ লগত বহু লাভৱান হ’ব পৰা কথা আলোচনা কৰো। আমি বহু বিষয়ৰ লগতে বিশেষকৈ ভাৰতীয় কৃষক, যুৱক আৰু উদ্যমীসকলৰ জীৱন পৰিৱৰ্তনৰ বিষয়ে আলোচনা কৰো। আমি ক্ৰীড়াজগতৰ আৰম্ভ কৰি প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰতে দেখা দিয়া মহামাৰীৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ৰ কথা পাতো। ইয়াৰ লগতে ডাটা চিকিউৰিটি, চাইবাৰ স্পেচ আদিৰ দৰে বিষয়ো আলোচনা কৰো।’-গুগলে শিক্ষা, ডিজিটেল ইণ্ডিয়া, ডিজিটেল প্ৰমোশ্যন আদি ক্ষেত্ৰত সহযোগিতা আগবঢ়াব বুলি উল্লেখ কৰি এইদৰে কয় প্ৰধানমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে।\nকি ক'লে পিচাইয়ে?\nবিষয়টো সন্দৰ্ভত গুগলৰ চিইঅ’ সুন্দৰ পিচাইয়েও মন্তব্য কৰে। তেওঁ কয়, "গুগলে ভাৰতত ডিজিটেলাইজেশ্যনৰ বাবে বৃহৎ ধনৰ এক আঁচনি তৈয়াৰ কৰিছে। এই ধন দহ বিলিয়ন ডলাৰ যি নেকি ভাৰতীয় টকাৰ হিচাপত ৭৫ হাজাৰ কোটি টকা। বুজি লওক যে এই টকাৰে ভাৰতে ৭৭ বাৰ চন্দ্ৰযান-২ ৰ দৰে মিছন সম্পূৰ্ণ কৰিব পাৰে। কাৰণ চন্দ্ৰযান-২ৰ মিছনত ৯৭০ কোটি টকা ব্যয় কৰা হৈছিল।\nপিচাইয়ে আৰু কয়, '৭৫ হাজাৰ কোটি টকাত অহা ৫-৭ বছৰত গুগলে নিজাববীয়াকৈ অংশ লৈ ডিজিটেল আন্তঃগাথনি নিৰ্মাণৰ ক্ষেত্ৰত খৰছ কৰিব। গুগলে ভাৰতীয় কোম্পানীৰ সৈতে মিলি কাম কৰিব। কিছুমান কাম নিজাববীয়াকৈও কৰিব আৰু কিছুমান কামৰ বাবে আৰ্থিক সহায় আগবঢ়াব।’\nগুগলৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়াগৰাকীয়ে উক্ত ধনেৰে ইণ্টাৰনেটক ভাৰতীয়কৰণ কৰি তোলা হ’ব বুলিও উল্লেখ কৰে। তেওঁ কয়, 'গুগলৰ বহুত সেৱা-সুবিধা এতিয়া ভাৰতীয় ভাষাসমূহত উপলব্ধ হ’ব। ইয়াৰ জৰিয়তে সাধাৰণ মানুহে নিজৰ প্ৰয়োজনমতে ইণ্টাৰনেট ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিব। মুঠৰ ওপৰত প্ৰতিজন ভাৰতীয়ৰ নিজা ভাষা ইণ্টাৰনেটত উপলব্ধ হ’ব।’\nকি কি ক্ষেত্ৰত ধন বিনিয়োগ কৰা হ’ব?\nপ্ৰথমতে ইণ্টাৰনেটত ভাৰতীয় ভাষাসমূহ সম্পূৰ্ণৰূপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰাত ধন বিনিয়োগ কৰা হ’ব। হিন্দী, তামিল, তেলেগু, মাৰাঠী, পঞ্জাৱী, বাংলা যিয়েই নহওঁক কিয় সকলো ভাষাতে ইণ্টাৰনেটৰ সেৱাসমূহ উপলব্ধ কৰি তোলা হ’ব।\nদ্বিতীয়তে ভাৰতীয়সকলৰ প্ৰয়োজনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি নতুন প্ৰডাক্ট আৰু সেৱা তৈয়াৰ কৰা হ’ব।\nতৃতীয়তে সৰু সৰু ক্ষেত্ৰত জড়িতসকলে যাতে ইণ্টাৰনেট ব্যৱহাৰ কৰি নিজৰ কামত আগবাঢ়ি যাব পাৰে তাৰ ব্যৱস্থা কৰা হ’ব। সকলোকে ডিজিটেলি সক্ষম কৰি তোলা হ’ব যাতে ইণ্টাৰনেটৰ জৰিয়তে নিজৰ কামসমূহ সহজতে সম্পন্ন কৰিব পাৰে।\nচতুৰ্থতে ভাৰতীয়সকলৰ প্ৰতিটো কামতে ডিজিটেল কৌশল আৰু আৰ্টিফিচিয়েল ইণ্টেলিজেঞ্চৰ ব্যৱহাৰক গুৰুত্ব দি আগবঢ়াই লৈ যোৱা হ’ব। ইয়াৰ জৰিয়তে স্বাস্থ্য, শিক্ষা আৰু খেতিৰ দৰে দিশ সমৰি লোৱা হ’ব।\nউদাহৰণৰে বুজাই দিলে পিচাইয়ে\nসৰ্বসাধাৰণ ভাৰতীয়সকলে যাতে গুগলৰ বিনিয়োগৰ ফলত হোৱা লাভৰ সমগ্ৰ প্ৰক্ৰিয়া বুজিব পাৰে তাৰ বাবে দুটা উদাহৰণ উল্লেখ কৰিছে চিইঅ’গৰাকীয়ে। প্ৰথম উদাহৰণত তেওঁ বানপানীৰ পূৰ্বানুমানৰ প্ৰসংগ অৱতাৰণা কৰিছে। তেওঁ কয় যে গুগলে ভাৰতৰ ইণ্টাৰনেটৰ ক্ষেত্ৰত ধন বিনিয়োগ কৰাৰ ফলত বানপানীৰ পূৰ্বানুমান লাভ কৰাতো সহজ হৈ পৰিব। এই পূৰ্বানুমানৰ ফলত বানপানী হোৱাৰ সম্ভাৱনা থকা ঠাইসমূহক তাৎক্ষণিক ভাৱে খালী কৰিব পৰা যাব। ফলত ক্ষয়-ক্ষতিৰ পৰিমাণ হ্ৰাস পাব।\nদ্বিতীয় উদাহৰণত তেওঁ অনলাইন পাঠদান কৰা বোল’ এপৰ বিষয়ে কয়। বৰ্তমান এই এপৰ নাম ৰখা হৈছে "ৰিড অনলাইন"। ইয়াৰ জৰিয়তে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে নিজে অনলাইনযোগে পঢ়া-শুনা কৰিব পাৰিব। এই এপটো ভাৰতৰ বাবে বিশেষভাৱে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। বৰ্তমান এই এপ ১৮০ খন দেশত উপলব্ধ আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকল ইয়াৰ দ্বাৰা যথেষ্ট উপকৃত হৈছে।\nপিচাইৰ বিশেষ পইণ্ট\n"গুগল ফৰ ইণ্ডিয়া" কাৰ্যসূচীত পিচাইয়ে আন কেবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্তব্য কৰে। এনে মন্তব্যসমূহৰ জৰিয়তে গুগলে ভাৰতত নীৰৱে ইণ্টাৰনেটৰ ক্ষেত্ৰখনত আগুৱাই লৈ যাবলৈ কি কি কৰি গৈছে তাৰ আভাস পাব পাৰি। তলত তেনে কেইটিমান গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্তব্য উল্লেখ কৰা হ’ল।\nপিচাইয়ে 'ইণ্টাৰনেট সাথী’ নামৰ কাৰ্যসূচীৰ সফলতাৰ কথা উল্লেখ কৰে। তেওঁ দাবী কৰে যে ইয়াৰ জৰিয়তে ভাৰতৰ কেবা কোটি মহিলাই ডিজিটেল প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰিবলৈ সমৰ্থ হৈছ। এই কাৰ্যসূচী ভাৰতত টাটা ট্ৰাষ্ট আৰু গুগলে যৌথভাৱে ৰূপায়ণ কৰিছে। ইয়াৰ জৰিয়তে মহিলাসকলক মোবাইল আৰু ইণ্টাৰনেট ব্যৱহাৰৰ প্ৰশিক্ষণ দি অহা হৈছে।\nপিচাইয়ে জনোৱা মতে ভাৰতত ১০ লাখৰো অধিক ছাবছক্ৰাইবাৰ থকা ২৫০০ৰ অধিক ইউটিউব ক্ৰিয়েটৰ আছে। ৰসিকতাৰে চিইঅ’গৰাকীয়ে কয় যে যোৱা কেইসপ্তাহমানত এনে ইউটিউব চেনেলৰ ভিডিঅ’ চাই তেওঁ পনীৰ মাখন আৰু পিজ্জা বনাবলৈ শিকিছে।\nভাৰতত আজিৰ তাৰিখত ২.৬০ কোটি ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায়ীয়ে ইণ্টাৰনেট ব্যৱহাৰ কৰি লাভান্বিত হোৱাৰ কথাও উল্লেখ কৰে গুগলৰ চিইঅ’গৰাকীয়ে। এইসকল ব্যৱসায়ীৰ ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠানৰ লোকেশ্যন গুগল মেপত উপলব্ধ বুলিও মন্তব্য কৰে পিচাইয়ে। অনাগত সময়ত হোৱা একাধিক উদ্ভাৱনত ভাৰতে নেতৃত্ব প্ৰদান কৰিবলৈ সমৰ্থ হ’ব বুলিও আশা প্ৰকাশ কৰে বিশ্বৰ আগশাৰীৰ তথ্য প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠানটোৰ প্ৰধানগৰাকীয়ে।\nNNO Business Editor


Diprobec in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Diprobec ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nDiprobec की जानकारी\nDiprobec ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Diprobec Benefits & Uses in Assamese- Diprobec ar laabh aaru byavaharsamuh\nDiprobec ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Diprobec Dosage & How to Take in Assamese - Diprobec ar paali aaru xeya kenedore lobo\nDiprobec ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Diprobec Side Effects in Assamese- Diprobec ar parshwakriyasamuh\nDiprobec সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Diprobec Related Warnings in Assamese- Diprobec xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Diprobecৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Diprobec with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Diprobec ar gurutor kriya-pratikriya\nDiprobec মতভেদসমূহ- Diprobec Contraindications in Assamese- Diprobec nishedhsamuh\nDiprobec ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Diprobec in Assamese- Diprobec ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Diprobec ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Diprobec Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Diprobec kriya-pratikriya\nDiprobec ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Diprobec Benefits & Uses in Assamese - Diprobec ar laabh aaru byavaharsamuh\nDiprobec তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nDiprobec ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Diprobec Dosage & How to Take in Assamese - Diprobec ar paali aaru xeya kenedore lobo\nDiprobec-ৰ উপাদানসমূহ - Diprobec Active Ingredients in Assamese - Diprobec-ar upadaansamuh\nDiprobec ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Diprobec Side Effects in Assamese - Diprobec ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Diprobec ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nDiprobec সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Diprobec Related Warnings in Assamese - Diprobec xonkranta xatarkatabanisamuh\nDiprobec-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত Diprobec ৰ সুৰক্ষাৰ বিষয়ে এতিয়ালৈকে কোনো গৱেষনা কৰা হোৱা নাই। গতিকে গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ওপৰত ইয়াৰ প্ৰভাবৰ বিষয়ে জনা নযায়।\nDiprobec-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাসকলে Diprobec ৰ মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। আপুনি যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া লক্ষ্য কৰে লগে লগে Diprobec গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰে। আপোনাৰ চিকিতসকৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক আৰু আপোনাৰ চিকিতসকে সুৰক্ষিত বুলি কোৱাৰ পিছতহে পিছত ব্যৱহাৰ কৰিব।\nবৃক্কত Diprobec কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nDiprobecৰ বৃক্কত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই বৃক্ক ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nযকৃতত Diprobec কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nDiprobecৰ কলিজাত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই কলিজা ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Diprobec ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nDiprobecৰ হৃদয় ৰ ওপৰত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Diprobecৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Diprobec with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Diprobec ar gurutor kriya-pratikriya\nDiprobec তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nDiprobec মতভেদসমূহ - Diprobec Contraindications in Assamese - Diprobec nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Diprobec লোৱা অনুচিত যাতে -\nDiprobec ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Diprobec in Assamese - Diprobec ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Diprobec-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nDiprobecৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nDiprobec আপোনাক টোপনি নলগায় বা তন্দ্ৰাচ্ছন্ন নকৰে। আপুনি মেচিন আদি চলাব পাৰে।\nহয়, Diprobec সম্পুৰ্ণ নিৰাপদ।\nমানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ বাবে Diprobec লৈ কোনো লাভ নাই।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Diprobec ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Diprobec Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Diprobec kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Diprobecৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nDiprobecৰ সৈতে খাদ্য খোৱাৰ বিষয়ে কোনো গৱেষণা উপলব্ধ নহয়।\nমদ আৰু Diprobecৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nএই বিষয়ত এতিয়ালৈ কোনো গৱেষণা হোৱা নাই। সেয়ে Diprobecৰ সৈতে মদ্যাপন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভাৱক লৈ এতিয়ালৈ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে জনা হোৱা নাই।


দেশভক্তি চাহ: মনজিত - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nদেশভক্তি চাহ: মনজিত\nআমাৰ সকলোৰে চিনাকী নবীনে আজি এমাহ আগতে নগৰৰ মাজ মজিয়াত থকা এল আই চি অফিচলে ট্রান্সফাৰ হৈ আহিছে মার্কেটিং অফিচাৰ হিচাপে প্রম’চন পাই । এল আই চি এজেন্ট হিচাপে আৰম্ভ কৰি বহু কষ্টৰে মানুহৰ উপলিঙা ককর্থনা সহি সামৰি সি আজি এই অৱস্থা পাইছে । আৰু তাৰ কষ্টক মেনেজমেন্টে যথা যোগ্য সন্মান জনাই প্রম’চন দি হেড অফিচত পঠাইছে যাতে মানুহৰ মাজত এল আই চিৰ প্রতি থকা উপহাসৰ সুৰ সোনকালে সলাব পাৰে । জীৱনটোৱে দি যোৱা নানা অভিজ্ঞতাৰে সি বাৰু কৈয়ে অভিজ্ঞতাপুষ্ট । সেয়ে অতি কম সময়তে তাৰ বুদ্ধিমত্তা আৰু বাক পটুতাৰে মানুহক এল আই চি উপকাৰিতা আৰু বিশ্বাস যোগ্যতা বুজাই দিবলে সক্ষম হ’ল । সকলোৱে বুজি উঠিলে যে দুদিন দেৰিকেই হওক কিন্তু কষ্টৰে আর্জি জমা থোৱা ধন কেতিয়াও মাৰা নাযায় । বৰঞ্চ নিজৰ লগতে পৰিয়ালটোৱে বিপদত আর্থিক ভাবে ডাঙৰ সকাহ হে পাই । প্রতি বছৰে পোৱা টেক্স ৰিবেট টো আছেই । আৰু বহু পাবত গজা বিত্তীয় প্রতিষ্টানৰ দৰে দুদিনতে ডাবল কৰি দিম বুলি কৈ আভুৱা ভৰা চিষ্টেম এল আই চিত নাই বা শ্বেয়াৰ মার্কেটেও হিলাব নোৱাৰে ইয়াক ।\nএতিয়া চাগে ভাবিছে এল আই চিৰ লগত দেশভক্তি চাহৰ সর্ম্পক কি ? এল আই চিৰ কথাটো মাথো এই লেখাটো দিঘলীয়া কৰিবলেহে লিখা হ’ল । লগতে এই লেখাটো যি সকলে পঢ়িছে বা পঢ়িব তেওলোকে যেন নবীনৰ ওছৰত একোখন কৈ এল আই চি খোলে যেন তাকো বিনম্র অনুৰোধ কৰা হ’ল।\nএতিয়া আচল কথালে আহো, নবীনে আফিচত ভৰি দিয়াৰ প্রথম দিন ধৰি আজিলৈকে প্রতি দিনে পুৱা আৰু আবেলি চাৰি আলিৰ চুকৰ চাহৰ ঘুমটি খনত চাহ খাই । খুটীৰ মহৰ খাটি গাখীৰেৰে বনোৱা চাহ কাপৰ বাবে সেই ঘুমটি খনৰ চাহ কাপ গোটেই নগৰ খনতেই বিখ্যাত । নকলেও হ’ব চাগে যে সেই চাহৰ দোকানৰ মালিক আমাৰ সকলোৰে অতিকে মৰমৰ থুলোক ডাঙৰীয়া । লগতে এই খিনিতে সকলোৱে জানে যদিও কৈ থও সততা, কষ্ট আৰি নিষ্ঠা এই তিনিটা নবীনৰ দৰে থুলোকৰো ডাঙৰ অলংকাৰ । সেই তিনি অলংকাৰকেই মুলধন হিচাপে লৈ আৰম্ভ কৰা ঘুমটি খনে, তাৰ হাতত প্রাণ পাই উঠা সোৱাদ চাহ কাপৰ গাত ভেজা দি আতি কম সময়তে জনপ্রিয় হৈ পৰিলে । সেয়ে প্রায় সকলো সময়তে সকলো শ্রেণীৰ মানুহে ভিৰ কৰি থাকে সেই চাহ কাপৰ সোৱাদ লও বুলি । ইফালে জিভাত সোৱাদটো লেপেটা কাঢ়ি বহাৰ দিন ধৰি নবীনকো সদায় চাহ কাপে ৰিঙিয়াই ৰিঙিয়াই মাতে পুৱা আবেলি । সদায় আহ যাহ কৰোতে কৰোতে থুলোকৰ সতে তাৰ ভাল সম্পর্ক গঢ়ি উঠাছে নৰীনৰ । কাষ্টমাৰৰ ভিৰৰ মাজতে নৱীনে প্রথম দিনাৰ পৰা এটা কথা লক্ষ্য কৰি আহিছে যে সদায় পুৱা এজন আৰক্ষীৰ লোক খাকী পোচাকত ঘুমটি খনলে আহে আৰু তেও আহিলেই থুলোকে লৰা লৰিকে চাহ একাপ বাকি “জয় আই অসম” বুলি কৈ তেও লৈ আগ বঢ়াই দিয়ে । আৰু তেওঁৱো বৰ তৃপ্তিৰে খাই উঠি কাপটো বহা টেবুল খনত ৰাখি থুলোকলে চাই মিচিকিয়া হাঁহি এটা মাৰি পইছা পাতি নিদিয়াকে গুছি যায় । থুলোকেও প্রতি সম্ভাষন জনাই একো নোকোৱাকে লগুৱাটোক কাপটো আওখালি থবলে অর্ডাৰ দি কামত লাগে । সদায় একেটা দৃশ্যকে দেখি দেখি নৱীনৰ বাৰু কৈয়ে কৌতুহল উপজিল যে আচলতে কেছ টো কি । “জয় আই অসম” বুলি কৈ কেৱল সেই পুলিছ জনকেই চাহ কাপ দিয়াৰ ৰহস্যটো কি ? জানিবলে তাৰ বৰ কৈ মন গ’ল । সুধিম সুধিম কে এদিন পুৱা সুধিয়েই পেলালে কথাটো । থুলোকে ক’লে এতিয়া ভিৰ বহুত আছে আপোনাক আবেলিকে ক’ম । বেছ উৎকন্ঠাৰে এটা বেলা পাৰ কৰি আবেলি সি থুলোকৰ দোকান পালেহি মানুহৰ ভিৰ হোৱাৰ আগতেই । তাৰ কৌতুহলটো পুনৰ ডাঙি ধৰাত থুলোকে ক’লে\n“ সেই কাপ দেশভক্তি চাহ সেয়ে ‘জয় আই অসম’ বুলি কৈ দিও আকৌ । ”\n“ দেশভক্তি চাহ ? সেইটো আকৌ কেনেকুৱা চাহ । আৰু কেৱল সেই পুলিছ জনকেই কিয় দিয়া আমাক কিয় নিদিয়া ? ” বাঢ়ি অহা কৌতুহলতোক দমাব নোৱাৰি নৱীনে আকৌ সুধিলে\n“ সেই কাপ চাহ অমূল্য মানে কোনো মূল্য নিদিয়াকে পোৱা হয় ।সেয়ে আপোনালোকক দিব নোৱাৰো অ’ । ” আৰু অলপ চাচপেন্স ৰাখি থুলোকে মিচিকিয়াই উত্তৰ দিলে ।\n“ হেৰা আৰু পাক নলগাবা আৰু । মাথা ঘুৰাই যাব মোৰ । চিধা চিধি কৈ দিয়া না আছল ফান্দা টো কি ? ” নৱীনে অর্ধৈয্য হৈ কৈ উঠিল ।\n“ শুনক আপোনাকেই কৈছো চাহ কাপৰ আছল ৰহস্যটো, আপুনি কাকো নকয় বুলি বিশ্বাস এটা ৰাখি । ” ফুছ ফুছাই কোৱা দি ক’লে থুলোকে\n“ তোমাৰ বিশ্বাসৰ বিশ্বাস ৰাখিম চিন্তা নকৰিবা । মাথো কোৱা, কাহিনীটো কি ? “\n“ চাওক মোৰ ইয়াতে বিভিন্ন ঠাইৰ বিভিন্ন জনে চাহ খায়হি কোনো হিন্দু কোনো মুছলিম কোনো শিখ অথবা কোনো খ্রীষ্টান,কোনো অতিকে ধনী কোনো নিছেই দুখীয়া কিন্তু সকলোৱে সমান চাহ সমান দাম দি খায় । “ থুলোকে গম্ভীৰ সুৰত কৈ গ’ল\n“ সেই খিনিলেকে বুজিলো তাৰ পাছত ? ” আকৌ নৱীনৰ কৌতুহলী প্রশ্ন ।\n“ সেই পুলিছ জনে মোৰ দোকান আৰম্ভ হোৱাৰ দিন ধৰি মোৰ ইয়াতে চাহ খাই । প্রথম দুদিন মান আপোনালোকে খোৱা চাহেই দিছিলো তেওক । চাহ কাপ খাই তেও ভালেই পাই পিছে পইছা খুজিলেহে হয় ধমক দিয়ে নহয় পুলিছে কেতিয়াবা পইছা দিয়া ক’ৰবাত শুনিছ নেকি বুলি কৈ ভেঙুচালি কৰি গুছি যায় । সকলো গমি পিতি মই দেখিলো যে এনেকে নহ’ব আৰু । সেয়ে ভালকে অংক কৰি, উপাই এটা ভাবি উলিয়ালো ” থুলোকে কৈ গ’ল ।\n“ উপাই টো কি ? সোনকালে কোৱা ।“ নৱীন যেন ৰবই নোৱাৰিব ।\n“ তেওৰ এটা ভাল গুন কি তেও সদায় এটা টাইমতেই আহে । মই কৰিলো কি তেও অহাৰ থিক আগে আগে চাহ কাপ ৰেডী কৰো আৰু আহিলেই ‘জয় আই অসম’ বুলি কৈ তেও লৈ চাহ কাপ আগ বঢ়াই দিও । তেওৱো বেচ তৃপ্তিৰেই খাই পইছা নিদিয়াকে গুছি যায় । প্রথম দিনা খন সুধিছিল ‘জয় আই অসম’ বুলি কিয় কৈছো মই ? মই তেতিয়া ক’লো আপুনি পুলিছ মানুহ আপোনালোৰ হাততেই আছে আমাৰ লগতে দেশৰ সুক্ষাৰ দায়িত্ব গতিকে আপোনাৰ বাবে স্পেচিয়েলি একাপ চাহ বনাই উলিয়াইছো যাৰ নাম দিছো ‘দেশভক্তি চাহ’ । যাতে আপুনি এই চাহ কাপত সোহা মৰাৰ লগে লগে সতেজ হৈ পৰে আৰু দেশৰ স্বার্থত নিজকে ১০০% নিয়োজিত কৰিব পাৰে । বছ তেও খুছ , চাহ কাপ খাইটো আৰু খুছ । পকেটৰ পৰা ১০ টকা এটা উলিয়াই মোৰ মুখৰ আগত তিনি পাক ঘুৰাই ভগৱানে মংগল কৰক টাইপত কিবা এটা কৈ আকৌ ১০ টকাটো পকেটত ভৰাই থ’লে আৰু সদায় এই চাহ কাপৰেই বিনামূলীয়া অর্ডাৰ এটা জাৰি কৰি খুছী খুছী নিজ ৰাস্তা পোনালে । সেই দিন ধৰি ‘জয় আই অসম’ আৰু এই দেশভক্তি চাহ ধাৰাবাহিক ভাবে চলি আহিছে আৰু । হেঃ হেঃ । ” থুলোকে কৈ কৈ মিচিকিয়াই উঠিল\n“ কিন্তু বনোৱা কেনেকৈ এই চাহ কাপ সেইটো নক’লাই দেখোন । ” নৱীনো আকৌ কথাৰ গুৰি নোপাৱালৈকে এৰা ভকত নহয় ।\n“ আপুনিও কম নহয় দেই উৰহীৰ ওৰ লৈ হে এৰিব মানে । আছলতে দেশভক্তি চাহ বনোৱা তেনেই সহজ । মই আগতেই কৈছো যে মোৰ ইয়াতে জাতিধর্ম নির্বিশেষে বহুত মানুহ আহে আৰু বেছি ভাগৰে খাই উঠা কাপকেইটাত কম বেছি পৰিমানে চাহ ৰৈ যায় । মই কৰো কি, সেই ৰৈ যোৱা চাহ খিনিকে এটা দেখাত ধুনীয়া কাপত ধুনীয়াকে মিলাই অলপ গৰম কৰি ‘জয় আই অসম’ বুলি পুলিছ জনক তেওৰ প্রিয় দেশভক্তি চাহ কাপ আগবঢ়াই দিও। বছ মোৰো একো লোকচান নাই তেওৱো তৃপ্তিৰে খাই অভিযোগ নকৰকে গুছি যায় । বুজিলে । ” সন্তুষ্টিৰ হাঁহি এটা মাৰি থুলোকে অৱশেষত ৰহস্যটো ফাদিল কৰি দিলে ।\n“ হে হৰি । কৃষ্ণহে বুলিলো আৰু দেই । মহান তোমাৰ দেশভক্তি চাহ আৰু তাত কৈয়ো মহান তুমি । চাও চাহ একাপ দিয়া ডিঙি শুকাই গৈছে আৰু কথা শুনি । ” নৱীনে চকু কেইটা ডাঙৰকে মেলি হাঁহি হাঁহি ক’লে ।\n“ পিছে কি চাহ দিম হয় ? দেশভক্তি নে নৰমেল ? ” থুলোকৰ ৰসাল প্রশ্ন ।\n“ নেলাগে ঔ প্রভূ । যাৰ বাবে দেশভক্তি চাহৰ উৎপত্তি হ’ল তেওকেই দিবা, আমি নৰমেল মানুহ নৰমেল চাহেকেই খাও । ” নৱীনেও ৰস লগাই উত্তৰ দিলে ।\n* আপোনা লোকেও খাব নেকি বাৰু এই স্পেচিয়েল ‘দেশভক্তি চাহ’ । যদি খাব মন আছে তেনহ’লে অর্ডাৰ দিবলে নিজৰ মোবাইলৰ মেচেজ বক্সত গৈ ইউনিকোডত [ দে চা ] বুলি টাইপ কৰি থুলোকৰ মোবাইলত চেন্দ কৰি দিয়ক তাৰা তাৰি । এতিয়া থুলোকৰ মোবাইল নাম্বাৰ কিমান বুলি নুসুধিব আকৌ । যাৰ ওচৰত থুলোকৰ মোবাইল নাম্বাৰ নাই তেও থলোকৰ শাও নলগাৰ আগতেই ফোনবুক খনকেই জুই লগাই দিয়ে যেন । ধন্যবাদ 🙂\n← কাটাৰৰ ডায়েৰী: ডা° ভূপেন্দ্ৰ কুমাৰ শ‍ইকীয়া\nবিদ্যালয়লৈ যাওঁ ব’লক : বৰবালি উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় (পংকজ বৰা) →\nস্মৃতিৰ তুলাচনীত দুই দশকৰ আগৰ এটি দেওবাৰ – বন্দিতা বৰঠাকুৰ পাঠক\nDecember 17, 2017 March 10, 2021 0\nআপুনি বাৰু বেছি মেকুৰীয়েলিষ্টিক্ নেকি? — অশোক কুমাৰ নাথ


ড০ ভূপেন হাজৰিকাৰ ৰাজনৈতিক দর্শন\nPublished on November 4, 2017 | News Source: ড0 জয়কান্ত শর্মা\nড০ ভূপেন হাজৰিকাৰ ৰাজনৈতিক দর্শনৰ বিচাৰ থাউকতে কৰিবলৈ যোৱাটো দুৰুহ অনুশীলন৷ গণশিল্পীগৰাকীৰ দৃষ্টিভংগী প্রকাশ পাইছে তেওঁ গোৱা অসংখ্য গীতৰ মাজত়, সৰহসংখ্যক গীত তেওঁ নিজেই ৰচনা কৰা৷ অৱশ্যে আনে ৰচনা কৰা গীত তেওঁ গাইছে, সেইবোৰো নিজৰ আদর্শৰ সৈতে ৰজিতা খোৱা৷ সুৰকাৰ আৰু গীতিকাৰ উভয় ৰূপতে ড০ ভূপেন হাজৰিকাৰ ৰাজনৈতিক দর্শনৰ মহত্ত্ব আছে৷\nমন কৰিবলগীয়া যে লোকশিল্পীগৰাকীৰ অনেক গীতত জনগণৰ প্রতি বলিষ্ঠ সামাজিক নেতৃত্বৰ আহবান প্রকাশ পাইছ়ে, সাধাৰণ লোকক গুৰুত্বপূর্ণ সামাজিক পৰিৱর্তনৰ অংশীদাৰ হ’বলৈ প্রেৰণা দিয়াটো তেওঁৰ গীতসমূহৰ বৈশিষ্ট্য৷ পিছে সেইবোৰৰ মাজত ৰাজনৈতিক দর্শনৰ বিচাৰ কৰিবলৈ যাওঁতে দুটা বিন্দু আহুকলীয়া হৈ পৰে৷ (১) গীতবোৰৰ বিষয়বস্তুৰ পৰিসৰ অতি বিস্তৃত, সেয়েহে বিভিন্ন উপাদান অ’ত-ত’ত সিঁচৰতি হৈ থকাটো স্বাভাৱিক৷ (২) গীতসমূহৰ সৃষ্টিকালৰ পৰিসৰ বৰ দীঘলীয়া়, প্রায় সাতোটা দশকজোৰা৷ সময়ৰ সৈতে ব্যক্তিৰ দৃষ্টিভংগী কিছু সলনি হোৱাটো স্বাভাৱিক়, ড০ ভূপেন হাজৰিকাও তাৰ ব্যতিক্রম নিশ্চয় নাছিল৷\nঅৱশ্যে ড০ হাজৰিকাই বিভিন্ন সময়ত দিয়া সাক্ষাৎকাৰবোৰত গুৰুত্বপূর্ণ সমল আছ়ে, কাৰণ সেইবোৰৰ মাজত দৃষ্টিভংগী স্পষ্ট ৰূপত প্রকাশ পোৱাৰ অৱকাশ থাকে৷ এঠাইত ড০ ভূপেন হাজৰিকাই স্বীকাৰ কৰিছে– জোতিপ্রসাদ, বিষ্ণুপ্রসাদ ৰাভা আৰু ফণী শর্মা, এই ত্রিমূর্তিয়ে তেওঁৰ জীৱনৰ গতি সলাই দিছিল৷ জ্যোতিপ্রসাদে তেওঁক হাতত ধৰি বহুত কথা শিকাইছিল, চিনেমা দেখুৱাইছিল, বিপ্লৱী নেতাসকলৰ কথা শুনাইছিল৷\nজ্যোতিপ্রসাদ গান্ধীৰ ভক্ত হৈও মার্ক্সৰ সমাজবাদত বিশ্বাসী আছিল৷ সাধাৰণতে তেওঁৰ মুখত দেৱ-দেৱী বা ভগৱানৰ নাম শুনা নগৈছিল়, কিন্তু শেষ অৱস্থাত তেওঁ গুণগুণাইছিল, ‘মোৰে জীৱনৰে সখা কৃষ্ণ, বজাৱ কি সুৰে বেণু’৷ সেইটো ড০ ভূপেন হাজৰিকাৰ আচৰিত যেন লাগিছিল৷ আনহাতে তেওঁৰ শৈশৱৰ ঘৰখন আছিল বিষ্ণুপ্রসাদ ৰাভাৰ অন্যতম আশ্রয়স্থল়, মাজে-সময়ে বিপ্লৱী নেতাগৰাকীয়ে বন্দুক লুকুৱাই থোৱাও তেওঁ দেখিছে৷ ১৯৩৯ চনত ভূপেন হাজৰিকাই লিখিছিল, ‘অগ্নিযুগৰ ফিৰিঙতি মই, নতুন অসম গঢ়িম, নতুন ভাৰত গঢ়িম, নৰকংকালৰ অস্ত্র সাজি শোষণকাৰীক বধিম’৷ তাৰ পাছতে লিখিছিল ‘জনতাৰ কোলাহল’৷\nদুয়োটা গীতকে বিপ্লৱী কমিউনিষ্ট পার্টিৰ পুথি ‘সুৰৰ দেউল’ত সন্নিৱিষ্ট কৰিছিল বিষ্ণু ৰাভাই৷ অথচ তেতিয়ালৈকে ভূপেন হাজৰিকাই মার্ক্সৰ বিষয়ে একোকে নাজানিছিল৷ তাৎপর্যপূর্ণ যে পাছলৈ গীত দুটা কমিউনিষ্টসকলৰ উপৰি কংগ্রেছীসকলেও গাবলৈ লৈছিল৷ ভূপেন হাজৰিকাই ফণী শর্মাৰ সান্নিধ্য পাইছিল ‘চিৰাজ’ নাটকৰ মাজেৰে৷ ‘চিৰাজ’ ছবিত তেওঁ গান গাইছিল৷ ‘সকলো মানুহেই মানুহ়, হিন্দু-মুছলমান নহয়’, এই কথাফাকিয়ে গভীৰ ৰেখাপাত কৰিছিল তেওঁৰ মনত৷ আনকি মুছলমানৰ ঘৰত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা হিন্দু ছোৱালীহে বিয়া কৰাব বুলি তেওঁ কৈ ফুৰিছিল৷\nএইবোৰ ভূপেন হাজৰিকাৰ শৈশৱৰ আৰু ডেকা কালৰ কথা৷ কিন্তু মনস্তত্ত্ববিদসকলৰ মতে শৈশৱত শিশুৱে লাভ কৰা অভিজ্ঞতাই হয়গৈ পৰৱর্তী জীৱনৰ আদর্শৰ ভেটি৷ ভূপেন হাজৰিকা তাৰ ব্যতিক্রম নাছিল৷ ডেকাকালত তেওঁ পল ৰবছনক লগ পাইছিল৷ পল ৰবছনে সংখ্যাৰে বেছি গীত গোৱা নাছিল়, কিন্তু গীতৰ মাজেৰে কৃষ্ণাংগসকলৰ অধিকাৰ সন্দর্ভত সচেতনতা সৃষ্টিৰ প্রয়াস কৰিছিল৷\nভূপেন হাজৰিকাৰ জীৱনত পল ৰবছনৰ প্রভাৱ স্পষ্ট৷ ‘We are in the same boat brother’ গীতটো তেওঁ ‘আমি একেখন নাৱৰে যাত্রী’ৰ ৰূপত বিভিন্ন প্রসংগত গাইছে৷ ভূপেন হাজৰিকাই স্পষ্টভাৱে কৈছে, তেওঁ গীতক সমাজ পৰিৱর্তনৰ উদ্দেশ্যে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ বিচাৰে৷ সেইবাবেই তেওঁৰ গীত কথাপ্রধান, সুৰপ্রধান নহয়৷ গীতৰ মাজেৰেও তেওঁ প্রকাশ কৰিছে ভগা পঁজাত বাস কৰা বস্ত্রবিহীন খেতিয়কৰ, খাদ্যবিহীন দিন মজুৰৰ অন্তৰৰ হাহাকাৰ৷ তেওঁ হ’বলৈ বিচাৰে ভীতিগ্রস্ত সংখ্যালঘুৰ বাবে নিৰাপত্তাৰ আশ্বাস, কণ্ঠৰুদ্ধ সুগায়কৰ সুধাকণ্ঠ৷\nভূপেন হাজৰিকাই ৰচনা কৰিবলৈ বিচাৰিছিল সমাজত দেখা দিয়া ‘বহু আস্থাহীনতাৰ বিপৰীতে গভীৰ আস্থাৰ গান৷’ তেওঁ বিচাৰিছিল ‘শিথিল সমাজ ভাঙি জনগণ হৈ উঠক প্রবল সংগ্রামী আৰু অগ্রগামী’৷ সম্ভৱতঃ এয়া তেওঁৰ ৰাজনৈতিক দর্শনৰ কেন্দ্রবিন্দু৷ ‘মানুহে মানুহৰ বাবে’ আৰু ‘বুকু হম হম কৰে’ ড০ ভূপেন হাজৰিকাৰ এই দুটা গীত মানৱতাবাদ তথা ৰাষ্ট্রীয়তাবাদৰ প্রতীক৷\nক’বলৈ গ’লে গীত দুটাই আধুনিক ৰাষ্ট্রত নাগৰিকৰ কর্তব্যৰ প্রতি সোঁৱৰাই দিয়ে৷ দোলাত উঠাৰ হাবিয়াস তেওঁৰ নাছিল বাবেই তেওঁ বৰ বৰ মানুহৰ দোলাভাৰীসকলৰ জীৱন সংগ্রামৰ যান্ত্রণা অনুভৱ কৰিব পাৰিছিল৷ ‘জীৱন ৰে’লৰ দবা’ত তৃতীয় শ্রেণীৰ যাত্রীসকলৰ নোপোৱাৰ বেদনাবোৰ মাজে মাজে জুই হৈ জ্বলে, এইটো ব্যঞ্জনাত বঞ্চিত জনগণৰ ক্ষোভ প্রতিফলিত হৈছে সুন্দৰভাৱে৷ সময়ত তেওঁৰ গান হয় শিল ভঙা বনুৱাৰ গভীৰ আত্মবিশ্বাস, অথবা সমাজত চলি থকা স্থিতাৱস্থা দূৰ কৰিবলৈ জাত-পাতৰ প্রাচীৰ ভাঙি পেলোৱাৰ বলিষ্ঠ আহ্বান৷ খেতিয়কৰ সমস্যা সন্দর্ভত তেওঁৰ অনুভৱ আছিল গভীৰ৷\nতেওঁৰ গীতত কৃষিপ্রধান সমাজৰ বৈশিষ্ট্য ৰক্ষাৰ আকুল আহবানতো আছিলেই, শোষণমুক্ত সমাজ গঢ়াৰ আৰু কৃষিকার্যক আধুনিক ডেকাৰ বাবে আত্মসংস্থানৰ উপায় ৰূপেও উপস্থাপিত হৈছে৷ ‘মই এই মাটিৰে ল’ৰা, হৈছিলোঁ অঘৰী মাটিৰ মোহ এৰি’, তেনে এটা গীত৷ সুদখোৰ মহাজনৰ কবলত পৰা খেতিয়কৰ মনত ‘ধান নিদিওঁ, ঋণো নলওঁ, সুদো নিদিওঁ আৰু’, ভাবনাৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ বিচৰাটো নিশ্চয়কৈ বৈপ্লৱিক চিন্তা৷ পিছে আধুনিক কালত কল্যাণকামী উদ্যোগীকৰণৰ প্রতি নিঃচর্ত সমর্থনো তেওঁৰ গীতত আছে৷\n‘ৰাংঢালি কপিলী’ক শক্তিৰ ভাণ্ডাৰলৈ ৰূপান্তৰিত কৰাৰ আনন্দ, জাগীৰোডৰ ছিল্ক মিলত চাকৰি কৰা ডেকাৰ সম্ভাৱনাময় ভৱিষ্যতৰ কথাও প্রকাশ নোপোৱাকৈ থকা নাই৷ কিন্তু খেতিয়কৰ বাবে মাটি টুকুৰাই একমাত্র সম্বল, সেইটো সাৱলীল ৰূপত তেওঁ প্রকাশ কৰিছে, ‘ধৰিত্রী আই মোৰ, আমাক তুমি নেৰিবা, তোমাৰ চেনেহ বিনে আই আমি নিৰুপায়’৷ বৃহৎ নদীবান্ধ আৰু অন্যান্য তথাকথিত উন্নয়নী প্রকল্প নির্মাণৰ ফলত ভূমি হেৰুওৱা খেতিয়কৰ সংকট উপলব্ধি কৰিবলৈ এই গীতটি আজিও অতি প্রাসংগিক৷\nবিভিন্ন প্রসংগত ড০ ভূপেন হাজৰিকাই নিঃসংকোচে কৈছে, সকলো প্রকাৰৰ ৰাজনৈতিক, সামাজিক আৰু বৌদ্ধিক অনুশীলন হ’ব লাগে জনগণৰ সপক্ষে, বিশেষকৈ শোষিত-বঞ্চিত-নিষ্পেষিত জনতাৰ স্বার্থত৷ গণতন্ত্রৰ মাজেৰে সমাজতন্ত্র স্থাপনৰ ইংগিত আছে তেওঁৰ ভালেমান গীতত৷ বহুতৰে বাবে দুবোর্ধ্য কথাটো হ’ল, তেওঁৰ ৰাজনৈতিক দর্শন আঞ্চলিকতাবাদৰ ওপৰত প্রতিষ্ঠিত৷\n‘তুমিয়েই মোৰ কল্পনাৰে হৰিণী নয়না’ত তেওঁ দাঙি ধৰিছে সম্পদশালী অসমৰ এখন সুন্দৰ ছবি৷ পিছে তেওঁৰ আঞ্চলিকতাবাদৰ মাজত আছে ‘বৰ অসম’ৰ ধাৰণা, পাহাৰ-ভৈয়ামৰ সম্প্রীতি, ভাষা-বর্ণ-সম্প্রদায়ৰ ঊধর্বত বহিৰাগত-থলুৱা, পমুৱা-খিলঞ্জীয়াৰ মাজত সমন্বয়ৰ ভাৱনা, সাংস্কৃতিক এনাজৰীৰে গঁথা সাতভনীৰ সাতামপুৰুষীয়া বন্ধন, ইত্যাদি৷ ১৯৬৮ চনত সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ জন্ম শতবার্ষিকী চলি থকাৰ সময়তে তেওঁ ৰচিছিল ‘আমি অসমীয়া নহওঁ দুখীয়া’ শীর্ষক গীতটি৷ গীতটোৰ মাজৰ কথাখিনি আছিল এনেধৰণৰ– ‘কোনোবা কাপুৰুষক পুৰুষ কৰিবলৈ জ্যোতিপ্রসাদো নাই, অসম মৰিলে আমিও মৰিম বুলি ক’বলৈ কোনো যে নাই়, আজি অম্বিকাগিৰী নাই দেশ গ’ল গ’ল বুলি দিনে নিশাই চিঞৰিব৷’ সম্ভৱতঃ গীতটোৰ প্রথম ৰূপটোত কিছু নেতিবাচক ভাব প্রকাশ পোৱা বুলি ভাবিয়েই তেওঁ দ্বিতীয় ৰূপ এটা এনেদৰে দিছিল– ‘কোনোবা কাপুৰুষক পুৰুষ কৰিবলে’ জ্যোতিপ্রসাদো যে আছে৷\n‘অসম মৰিলে, আমিও মৰিম’ বুলি ক’বলৈ শ্বহীদো আছে৷ আজি অম্বিকাগিৰীৰ চিঞৰক হেজাৰে হাতে-কামে নৱৰূপ দিব৷ আজিৰ অসমীয়াই সংগ্রাম নকৰিলে অসমতে ভগনীয়া হ’ব৷’ দ্বিতীয় ৰূপটোৰ মাজত আছিল অসমীয়া ডেকা-গাভৰুৰ মনত আত্মবিশ্বাস আৰু সংগ্রামী সত্তাৰ সঞ্চাৰণৰ উদ্দেশ্য৷ অসম আন্দোলনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি আলফাৰ সংগ্রামলৈকে ড০ ভূপেন হাজৰিকাই জাতীয়তাবাদৰ নানান উপাদান গীতত সামৰি লৈছিল৷ ‘আজি ব্রহ্মপুত্র হ’ল বহিুমান’, ‘জুয়ে পোৰা তিৰাশীৰ নির্বাচনী বতৰ’, ‘লুইতপৰীয়া ডেকাবন্ধু’, ‘ছহিদ প্রণামো তোমাক’ আদি তেনে গীত৷ তেওঁ এঠাইত স্বীকাৰ কৰিছে, যুদ্ধৰ অস্ত্র বেলেগ বেলেগ সময়ত বেলেগ বেলেগ হয়৷ সেয়েহে তেওঁ নগেন বৰাৰ এই গীতটো গাইছিল, ‘আকৌ যদি যাব লাগে শৰাইঘাটলৈ, লুইতৰ পাৰৰ ডেকা বন্ধু নাথাকিবা ৰৈ’়, আহ্বানটো আছিল গভীৰ তাৎপর্যপূর্ণ৷ কিন্তু তেওঁৰ আঞ্চলিকতাবাদ সংকীর্ণমুক্ত, তাকে স্পষ্টকৈ কৈছে৷\n‘মোৰ আইক ভাল পাওঁ বুলি ক’লে আনৰ আইক জানো ঘিণ কৰাটো বুজাব?’ দেশৰ হকে জীৱন আহুতি দিয়া সকলো সংগ্রামীৰ প্রতি গভীৰ শ্রদ্ধা প্রকাশ কৰিলেও বিচিছন্নতাবাদত ড০ ভূপেন হাজৰিকাৰ তিলমানো বিশ্বাস নাছিল৷ এটা সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ দৃঢ়তাৰে কৈছিল, ‘আমি (ভাৰতৰ) বাহিৰলৈ যাম কিয়, আমি ভয় কৰিম কিয়, আমি দিল্লীয়ে নিদিয়া বস্তুখিনি জোৰ কৰি কাঢ়ি ল’ম৷ কাৰণ আমি শংকৰাচার্যৰ দিনৰে পৰা কামৰূপ কাশ্মীৰ কুমাৰিকা একেলগে আছোঁ৷’ শ্রীলংকাত থিয় হৈ ড০ ভূপেন হাজৰিকাই দেখে কাশ্মীৰ, কুমাৰিকা অসমখনক লৈ ত্রিভুজটো যেন গোটেইখন শদিয়া (তেওঁৰ জন্মস্থান)৷\nইয়াৰ পৰা স্পষ্ট হৈ পৰে যে তেওঁৰ আঞ্চলিকতাবাদ ৰাষ্ট্রীয়তাবাদৰ সপক্ষে৷ তাৎপর্যপূর্ণ যে ১৯৬৮ চনত অসম জনগণতান্ত্রিক দল গঠনৰ অন্যতম উদ্যোক্তা আছিল ড০ ভূপেন হাজৰিকা়, সেইটো আছিল অসমৰ প্রথম আঞ্চলিক দল৷ তেওঁ অসমৰ নানা জাতি-উপজাতিক লৈ এটা ৰাষ্ট্রীয় দৃষ্টিভংগীৰে চালিত শক্তিশালী আঞ্চলিক দলৰ পোষকতা কৰিছিল৷ উদ্দেশ্য আছিল, ভাৰতীয় গণতন্ত্রত ফেডাৰেল গাঁথনি শক্তিশালী হওক, ৰাজ্যসমূহে অধিক ক্ষমতা পাওক আৰু এই নীতিৰে দিল্লীৰ উপনিৱেশবাদৰ বিৰোধিতা কৰা হওক৷\nএতেকে তেওঁৰ ৰাজনৈতিক দর্শন আঞ্চলিকতাবাদী হৈয়ো ৰাষ্ট্রীয়তাবাদৰ সপক্ষে, আনকি গংগা মোৰ মা, পদ্মা মোৰ মা, মোৰ চকুলোৰে দুটি ধাৰা মেঘনা, যমুনা গীতটোৰ মাজেৰে তেওঁ অখণ্ড ভাৰতৰ বিশাল সাংস্কৃতিক ৰূপটোও দাঙি ধৰিছে আমাৰ মনত৷ এইটো সঁচা যে ড০ ভূপেন হাজৰিকাৰ ৰাজনৈতিক ক্রিয়াকলাপে সময়ে সময়ে বিতর্কৰ সৃষ্টি নকৰাকৈ থকা নাছিল৷ তেওঁৰ অনেক গুণমুগ্ধ তাকে লৈ বাৰুকৈয়ে অসন্তুষ্ট৷ শিল্পীয়ে নিজৰ জগতত থাকিয়েই সমাজৰ সেৱা আগবঢ়াব লাগে, তেনে উপদেশ দিয়া লোকৰ সংখ্যা অগণন৷ পিছে ড০ হাজৰিকাই নিজেই মই বিধানসভাৰ সদস্য কিয় হৈছিলোঁ?\nপ্রশ্নটোৰ উত্তৰ এনেদৰে দিছে, ‘আমি ৰাজনীতিক বাদ দি কেনেকৈ জীয়াই থাকিম? দেউতাক নীলকান্ত হাজৰিকাই মৃত্যুৰ আগদিনা কৈছিল, ‘তই সম্পাদকলৈ চিঠি হৈয়েই থাকিবি নেকি আর্টৰ জগতত? তাৰ সূত্র ধৰি কমৰেড ফণী বৰা আৰু বিষ্ণু প্রসাদ ৰাভাই তেওঁক বুজাইছিল, শিল্পীসকল বিধানসভালৈ যাব লাগে৷ এনে পৰিস্থিতিয়ে তেওঁক ১৯৬৭ চনত বিধানসভাৰ নির্বাচনত প্রতিদ্বন্দ্বিতা কৰিবলৈ মনোবন দিছিল৷\nবিধায়কৰূপে তেওঁ সমষ্টিটোৰ সমস্যাবোৰৰ প্রতি চৰকাৰৰ দৃষ্টি আকর্ষণ কৰাৰ উপৰি এটা ‘হস্পিটেলৰ দৰে নন৲ প্রফিট’ ফিল্ম ষ্টুডিঅ’, এটা আর্ট গেলাৰী আৰু এটা জাতীয় নাটশালা স্থাপনৰ বাবে যুঁজিছিল৷ পাছত ১৯৭১ চনত তেওঁ লোক সভাৰ নির্বাচনত প্রতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল জনগণতান্ত্রিক দলৰ প্রার্থী ৰূপে৷ সেইবাৰ বিশিষ্ট ছচিয়েলিষ্ট নেতা হেম বৰুৱাই প্রতিদ্বন্দ্বিতা কৰা সমষ্টিটোতে ড০ হাজৰিকাই প্রতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল বাবে দুয়োগৰাকী প্রার্থীয়েই হাৰিল, তেনে সমালোচনাৰ উত্তৰত ড০ হাজৰিকাই দেখুৱাই দিছিল যে দুয়ো লাভ কৰা মুঠ ভোটৰ সংখ্যাতকৈ বিজয়ী প্রার্থীজনে লাভ কৰা ভোটৰ সংখ্যা বেছি৷\nসি যিয়েই নহওক তাৰে পাছত বহু বছৰ ধৰি ড০ হাজৰিকা নির্বাচনী ৰাজনীতিৰ পৰা দূৰত আছিল৷ কিন্তু ২০০৪ চনত আকৌ এবাৰ ভাৰতীয় জনতা পার্টিৰ প্রার্থী ৰূপে নির্বাচনত অৱতীর্ণ হৈ সকলোৰে চকু থৰ লগালে৷ বহুতে এইটোক আঞ্চলিকতাবাদীৰ পৰা ৰাষ্ট্রীয়তাবাদীলৈ বা বাওঁপন্থীৰ পৰা সোঁপন্থীলৈ ৰূপান্তৰণ বুলিলে৷ অৱশ্যে তেওঁ স্পষ্টীকৰণ দিছিল, মই মন্ত্রী হ’বলৈ বিচৰা নাই, সংসদৰ শক্তিশালী সদস্য হ’বহে বিচাৰোঁ৷ কেন্দ্রৰ টকা ঢালি ঢালি তৰুণ গগৈয়ে গঢ়া সোণৰ অসমখন দেখিলোঁ৷ ভাজপা সন্দর্ভতো তেওঁ স্পষ্টীকৰণ দিছিল, মানুহ মানুহৰ বাবে, এয়াই মোৰ দর্শন, বিজেপিৰো দর্শন৷ বিজেপিয়ে মোক মোৰ ৰূপতেই গ্রহণ কৰিছে৷\nআজিকালি ৰাজনৈতিক দলৰ সংজ্ঞা সলনি হৈছে৷ বিজেপিৰো পৰিৱর্তন হৈছে আৰু অধিক পৰিৱর্তন হ’ব৷ মই ময়েই হৈ আছোঁ, মই এতিয়াও পল ৰবছনৰ গান গাম৷ প্রসংগক্রমে তেওঁ ইয়াকো কৈছিল যে সংখ্যালঘু শব্দটো মুছলমানসকলে বেয়া পায়, দয়া কৰা যেন অনুভৱ কৰে৷ স্মৰণযোগ্য যে এটা সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ পূর্বতেও কৈছিল– কমিউনিজমৰ ৰূপান্তৰ হৈ গৈ থাকির, কটকটীয়া ৰাস্তাবোৰ ফেডাৰেলিজম হ’ব৷\nসম্ভৱতঃ কংগ্রেছৰ ফেডাৰেলিজম বিৰোধী নীতিৰ বিৰোধিতা কৰিবলৈকে তেওঁ ভাজপাৰ প্রার্থিত্ব গ্রহণ কৰিছিল৷ দেশৰ প্রচলিত ছেকুলাৰবাদৰ ৰাজনীতিও তেওঁ বোধহয় অর্থহীন বুলি ভাবিছিল৷ কিন্তু পন্থ নিৰপেক্ষতাৰ সন্দর্ভত তেওঁৰ আস্থা আছিল অতি গভীৰ৷ ৰাম জনমভূমি-বাবৰী মছজিদৰ বিষবাষ্পই অসম চুব নোৱাৰিলে, তাকে লৈ তেওঁ গৌৰৱবোধ কৰিছিল৷ পিছে বহুতে ভবাৰ দৰে ড০ হাজৰিকাৰ ৰাজনৈতিক দর্শন অস্পষ্ট নাছিল৷\nতেওঁ কৈছিল, বিশ্বৰ পুঁজিবাদী অর্থনীতিৰ ধাৰাটোৰ বিস্তৃতিত মোৰ ভয় হৈছে, এইটো ধাৰা অসমত প্রৱেশ কৰিলে আমি গোটেইখন ভৃত্য হৈ যাম৷ সেইটো আমাৰ ৰাজনীতিকসকলে সতর্ক হৈ চাব লাগিব৷ এইটো সঁচা যে তেওঁৰ দৰে এগৰাকী স্পষ্টবাদী শিল্পীয়ে শিশুসুলভ মনটোৰে ভাৰতীয় ৰাজনীতিৰ দলীয় পাকচক্র বুজাটো সম্ভৱ নাছিল়, কিন্তু তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে বিধান পালিকালৈ নির্বাচিত হৈ শিল্পীসকলেও অর্থপূর্ণ ভূমিকা পালন কৰিব পাৰ়ে, অসম বিধানসভাৰ সদস্য ৰূপে তেওঁ নিজেই তাৰ চানেকি দেখুৱাই থৈ গৈছে৷\nAll Rights Reserved 2020 © The Janambhumi | Total visits : 27611254


how-to-use-whatsapp-without-app-in-your-phone– News18 Assam\nএপ নাথাকিলেও ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিব WhatsApp, কেনেকৈ?\nআজি আমি আপোনালোকক এনেকুৱা এটা উপায় দিম যাৰ জৰিয়তে WhatsApp ডিলিট কৰিও আপুনি অব্যাহত ৰাখিব পাৰিব মেছেজিং।\nUpdated:June 13, 2019, 11:12 AM IST\nUpdated: June 13, 2019, 11:12 AM IST\nআজিকালি বজাৰত উপলব্ধ কোনো স্মাৰ্টফোনতে মেম’ৰি স্পেচৰ অভাৱ অনুভৱ নহয়। কম দামৰ স্মাৰ্টফোনতো অন্তত 8GB ইণ্টাৰনেল মেম’ৰি পোৱা যায়। কিন্তু কেতিয়াবা কেতিয়াবা এনেকুৱা হয় যে অধিক ভিডিঅ’ বা ফটো ছেভ কৰাৰ ফলত মেম’ৰিৰ অভাৱ হয়। এনে অৱস্থাত কোনো এপ ডাউনলোড কৰাৰ ক্ষেত্ৰত অসুবিধা আহি পৰে।\nএনে অৱস্থাত আপুনি কোনো এপ ডিলিট কৰিবলগীয়া হয়। যদি আপুনি আপোনাৰ ফোনৰ পৰা WhatsApp ডিলিট কৰিবলগীয়া হয়, তেন্তে আপুনি কেনেকৈ মেছেজ কৰিব? আজি আমি আপোনালোকক এনেকুৱা এটা উপায় দিম যাৰ জৰিয়তে WhatsApp ডিলিট কৰিও আপুনি অব্যাহত ৰাখিব পাৰিব মেছেজিং। কেনেকৈ এপ নোহোৱাকৈ ব্যৱহাৰ কৰিব WhatsApp?\nআপুনি ফোনৰ পৰা WhatsApp ডিলিট কৰাৰ পূৰ্বে আন এটা ফোনত WhatsApp ডাউনলোড কৰি লওক। ইয়াৰ পিছত ফোনটোত web.whatsapp.com খোলক। আপুনি যিহেতু ম’বাইল ব্যৱহাৰ কৰিছে সেয়ে ম’বাইল ভাৰ্ছন খোল খাব। কিন্তু আপুনি ইয়াক ডেস্কটপ ভাৰ্ছনলৈ সলনি কৰি লওক। এতিয়া আপুনি ৱেবছাইটৰ ডেস্কটপ ভাৰ্ছন দেখা পাব। এই ভাৰ্ছনত আপুনি যিটো QR কোড দেখা পাব তাক আনটো ম’বাইলেৰে স্কেন কৰক। স্কেন কৰাৰ পিছত এই ফোনটোত আপোনাৰ নম্বৰৰ WhatsApp সংযোগ হৈ যাব।


প্ৰেংক কৰাৰ নামত পত্নীৰ চৰ খাই লুটিখাই পৰিল স্বামী! তাৰ পিছত? চাওক ভাইৰেল ভিডিওwoman-slaps-man-for-prank-video-goes-viral-hb– News18 assam\nপ্ৰেংক কৰাৰ নামত পত্নীৰ চৰ খাই লুটিখাই পৰিল স্বামী! তাৰ পিছত? চাওক ভাইৰেল ভিডিও\nশুকুৰবাৰে ছচিয়েল মিডিয়াত দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল এই ভাইৰেল ভিডিও\nLast Updated : February 05, 2022, 12:19 IST\nছচিয়েল মিডিয়াত আজিকালি কিছু নহয়, কিছু ঘটনা ভাইৰেল হৈ থাকেই। ফটোৱেই হওক বা ভিডিও, নেটিজেনে মন কৰিলেই ক্ৰমাগতভাবে শ্বেয়াৰ আৰু লাইক কৰি ভাইৰেল কৰি তোলে। সম্প্ৰতি এনে এক ভিডিওই ভাইৰেল হৈছে ছচিয়েল মিডিয়াত। পত্নীৰ সৈতে প্ৰেংক কৰিবলৈ গৈ বিপাঙত পৰিল স্বামী।\nভিডিওটোত দেখা গৈছে যে, স্বামীৰ সৈতে অতি আনন্দ মনেৰে এটা প্ৰেংক ভিডিও কৰিছে পত্নীয়ে। কিন্তু হঠাত্ খং উঠে পত্নীৰ। আৰু স্বামীক শোধাই পূৰ্ণহতীয়া চৰ! আৰু পত্নীৰ চৰ খাই বিচনাত ঢলি পৰে স্বামী।\nতাৰ পিছতে লাগিল দুৱাদুৱা! পত্নী আৰু এগৰাকী মহিলাই বহু চেষ্টা কৰাৰ পিছতো উঠাব নোৱাৰিলে স্বামীক। শৰীৰত ঢালিলে পানী, আৰম্ভ কন্দা-কতা। বহু সময়ৰ পিছত বিছনাৰ পৰা উঠি স্বামীয়ে ক'লে- মোক ভয় খোৱাব পাৰিলে, কি ময়ো ভয় খোৱাব নোৱাৰিম নেকি!'\nFirst published: February 05, 2022, 12:19 IST\nPrank CallViral Video


অভূতপূৰ্ব! এইবাৰ মাজুলীৰ ১৬খন গাঁৱে অসমক খুৱাব থলুৱা সোৱাদৰ গুৰ\nসুখবৰ! সুখবৰ! এইবাৰ মাজুলীৰ ১৬খন গাঁৱে অসমক খুৱাব থলুৱা সোৱাদৰ গুৰ\nমাজুলী , January 11, 2019 5:00 pm\nমাজুলীৰ ভকত চাপৰিৰ খেতিয়কে কুঁহিয়াৰ খেতি চপাই গুৰ প্ৰস্তুত কৰা দৃশ্য। ফটো : মিটু খাটনিয়াৰ।\nসমবায় খণ্ডৰ উজনি অসমৰ এটা প্ৰধান উদ্যোগ দেৰগাৱঁৰ বৰুৱাবামুণ গাৱঁৰ চেনিকল বন্ধ হৈ পৰাৰ পিছত উজনি অসমৰ গোলাঘাট জিলাৰ খেতিয়কে বৃহৎ হাৰত কৰি অহা কুঁহিয়াৰ খেতি প্ৰায় এৰি দিয়া বুলি ক’লেও বঢ়াই কোৱা নহয়। ফলত আগতে থলুৱা গুৰৰ যি সোৱাদ ল’বলৈ উজনি অসমৰ মানুহে সুযোগ পাইছিল সেয়া নোপোৱা হ’ল।\nকিন্তু এই শূন্যতাৰ মাজতে এইবাৰ মাজুলীৰ বহু সংখ্যক কৃষকে শ শ বিঘা মাটিত কুঁহিয়াৰ খেতি কৰি পুনৰ তেনে এক আন্দোলন সজীৱ কৰি তুলিছে। বানে গৰকা মাজুলীৰ সাৰুৱা মাটিৰ বুকুত এইবাৰ কৃষকৰ কুঁহিয়াৰ খেতিৰ সাফল্যই একপ্ৰকাৰৰ চমকৰ সৃষ্টি কৰিছে।\nনদীদ্বীপটোৰ ভকত চাপৰিৰ প্ৰায় ৩০০টা পৰিয়ালে এইবাৰ একেলগে খেতি কৰি বৃহৎ হাৰত কুঁহিয়াৰ উৎপাদন কৰিছে। যোৱা মাৰ্চ-এপ্ৰিল মাহত ৰোপণ কৰা কুঁহিয়াৰ পূৰঠ হোৱাৰ পিছতে এতিয়া সেইবোৰ চপাই কাটি গুৰ উৎপাদনত ব্যস্ত হৈ পৰিছে কৃষকসকল।\nদুজনমান খেতিয়কে জানিবলৈ দিয়া মতে, ইয়াৰে আগতীয়াকৈ চপোৱা কুঁহিয়াৰৰ পৰা গুৰ উৎপাদন কৰি ইতিমধ্যে বজাৰত এৰি দিয়া হৈছে। উজনিৰ প্ৰায়বোৰ বজাৰত ইতিমধ্যে ভকত চাপৰিৰ গুৰ উপলব্ধ হৈছে। প্ৰায় ১৪হাজাৰ কুইন্টল গুৰ এতিয়ালৈকে বিক্ৰী হোৱা বুলি খেতিয়কসকলে জনালে আমাৰ সংবাদদাতাক। প্ৰতি কেজি গুৰৰ বজাৰ মূল্য ৩৬ টকা।\nখেতিয়কসকলে অনুমান কৰা মতে, এইবাৰ কুঁহিয়াৰ খেতিৰ পৰা পৰিয়ালকেইটাই আনুমানিক ৫,০৪,০০,০০০ টকা পাব পাৰে।\nনিবনুৱা সমস্যাৰে ভৰি থকা ৰাজ্যখনত খেতিয়ককেইজনৰ কুঁহিয়াৰ খেতিৰ অভাৱনীয় সফলতা স্বাৱলম্বনৰ বিৰল নিদৰ্শন হ’ব পাৰে।


rahul roy ex congress mla of algapur and son of ex minister gautam roy went to hailakandi bjp office today– News18 assam\nRahul Roy|BJP: বিজেপিত যোগদান কৰিলে নেকি প্ৰাক্তন কংগ্ৰেছ বিধায়ক ৰাহুল ৰয়!\nRahul Roy|BJP: হাইলাকান্দি বিজেপি কাৰ্যালয়লৈ গৈ ৰাহুল ৰয়ে মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ ভূয়সী প্ৰশংসা কৰে।\nLast Updated : February 20, 2022, 20:56 IST\nহঠাতে হাইলাকান্দি বিজেপি কাৰ্যালয় (hailakandi bjp office)ত প্ৰাক্তন কংগ্ৰেছী বিধায়ক ৰাহুল ৰয় (Rahul Roy) । কংগ্ৰেছৰ পৰা পদত্যাগ কৰাৰ দীৰ্ঘ ২ বছৰ পিছত অতৰ্কিত বিজেপি কাৰ্যালয়ত সোমাল ৰাহুল ৰয়। প্ৰাক্তন মন্ত্ৰী গৌতম ৰয় (Gautam Roy)ৰ পুত্ৰ তথা আলগাপুৰ সমষ্টিৰ প্ৰাক্তন বিধায়ক ৰাহুল ৰয়ৰ বিজেপি কাৰ্যালয়ত উপস্থিত হোৱাৰ ঘটনাই হাইলাকান্দিত চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি কৰিছে। এইগৰাকী প্ৰাক্তন কংগ্ৰেছী বিধায়কে বিজেপিত যোগদান কৰিছে বুলি সৰ্বত্ৰ চৰ্চা আৰম্ভ হৈছে।\nকিন্তু এতিয়ালৈ বিজেপি (BJP)ত যোগদান কৰা নাই বুলি সংবাদ মাধ্যমৰ আগত জনাই দিলে ৰাহুল ৰয়ে । অবশ্যে বিজেপিৰ অদৰ্শত অনুপ্ৰাণীত হৈ তেওঁ নিজৰ গৃহ ৱাৰ্ড অৰ্থাৎ হাইলাকান্দি (Hailakandi) চহৰৰ ৯ নম্বৰ ৱাৰ্ডত বিজপি প্ৰাৰ্থীৰ হৈ প্ৰচাৰ চলাব বুলিও জনায় ৰাহুল ৰয়ে ।\nপিছে বিজেপি কাৰ্যালয়লৈ কিও গৈছিল? সাংবাদিকে সোধা এই প্ৰশ্নত ৰাহুল ৰয়ে উত্তৰত কয় যে তেওঁৰ এগৰাকী বন্ধুৱে আজি বিজেপিত যোগদান কৰিছে আৰু এই প্ৰাক্তন পৌৰ কমিচনাৰ বন্ধুৰ লগতহে তেওঁ বিজেপি কাৰ্যালয়ত উপস্থিত হৈছে। লক্ষণীয়ভাৱে বিজেপি কাৰ্যালয়লৈ যোৱা ৰাহুল ৰয়ে মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰো ভূয়সী প্ৰশংসা কৰে।\nFirst published: February 20, 2022, 20:54 IST\nAssam BJPBJPGautam royHailakandiRahul Roy


April 1, 2020 সংখ্যাটোৰ আঁৰৰ কথা\t14 Comments\n(আপোনালোকক সন্মুখত পালে যেনেকৈ কথাখিনি ক’লোঁহেঁতেন, তেনেকৈ কৈছোঁ। অকণো অলংকাৰ লগোৱা নাই)\nকোনখিনিৰ পৰা আৰম্ভ কৰিম আচলতে মই ধৰিবই পৰা নাই! কথাখিনি কওঁতে বেবেৰিবাং হ’ব পাৰে। হ’ব পাৰে নহয়, হ’বই! কিন্তু মূল কথা এইখিনিয়েই।\nসকলোৱে জানেই মই ফটাঢোলৰ পুৰণি যদিও বিশেষ সক্ৰিয় সদস্য নহয়। ফটাঢোলৰ বহুকেইজন নেতৃস্থানীয় সদস্য অৱশ্যে ব্যক্তিগত ভাবে মোৰ ভাল বন্ধু, সেই সূত্ৰে বৰ বিশেষ সক্ৰিয় নহ’লেও গোটটোৰ লগত আত্মীয়তাটো অটুট আছে। এইটো কথাও মই ভালকৈ জানো আৰু ক’বলৈ দ্বিধাবোধ নকৰোঁ যে, বহুতে হয়তো সম্পাদক ৰূপে গোটত ঘোষণা হোৱা সময়লৈকে মোৰ নামটোও নাজানিছিল। গতিকে, সম্পাদকৰ দায়িত্ব লোৱাৰ সময়ত মোৰ বাবে আটাইতকৈ ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বানটো আছিল নিজৰ পৰিচিতিটো সঠিক ভাবে উপস্থাপন কৰি সদস্যসকলৰ মাজলৈ সম্পাদকীয় গ্ৰহণযোগ্যতাটো লৈ যোৱাটো আৰু তাৰ বাবে প্ৰথম দিনৰ পৰাই কিছু অভিনৱ আঁচনি লৈছিলোঁ। ৰঙীন গোহাৰি, পোষ্টাৰ বনাই প্ৰচলিত ভাষাত ‘ যা টা কাৰবাৰ’ এটা কৰি পেলাইছিলোঁ (ই হয় কোন? সেইটো নাইকিয়া কৰিবলৈ গোহাৰিত মোৰ ফটো এখনো আছিল! মনত আছে ন?)\nমোৰ কথাটো আছিল, লেখাৰ বাবে ৰাইজক ‘কামোৰ’তো দিমেই কিন্তু ‘কামোৰ’টো এটা ষ্টাইলত দিম। ইয়াৰ বাবে অনবৰতে চিন্তা চৰ্চা কৰি আছিলোঁ। এই কামটো অৱশ্যে শেষত মোৰ বাবে ‘বুমেৰাঙ’ হোৱাৰ দৰেও হৈছিল। ৰাইজৰ আলোচনীখনৰ প্ৰতি এটা বেলেগ ধৰণৰ আকাংক্ষা জাগি উঠা পৰিলক্ষিত হৈছিল। সকলোৱে কৈ আছিল, “এইবাৰ আলোচনী বেলেগ হ’ব দেই।” ইফালে মইহে জানো, মই কিমান পানীৰ মাছ! এইখিনিতে নকৈ নোৱাৰোঁ, মোৰ সৌভাগ্য যে মোৰ এনেধৰণৰ অগতানুগতিক চিন্তা চৰ্চাবোৰক দৃষ্টিনন্দন ৰূপ দিয়াত মোৰ লগত ছাঁটোৰ দৰে লাগি আছিল মোৰ ভাতৃ সুলভ বন্ধু, কনিষ্ঠ সহকৰ্মী চন্দন। এই ল’ৰাটোৰ হাতৰ যাদু যোৱা একমাহত ৰাইজে দেখিলেই। এই এটা মাহত মোৰ ফালৰ পৰা চন্দন নামৰ হীৰা এটুকুৰা ফটাঢোলক দিলোঁ। অনাগত দিনবোৰত তেওঁৰ প্ৰতিভাক গোটে কেনেকৈ স্বীকৃতি দিয়ে সেয়া সময়লৈ এৰিলোঁ।\nসম্পাদক হিচাপে আলোচনীখনৰ দায়িত্ব দি মোক যি দুজন মানুহে উচটাই ৰং চালে, তেওঁলোকৰ নাম দুটা ৰাজহুৱা নকৰিলে এই লেখাটো লিখা আৰু নিলিখা একেই কথা হ’ব। সেই দুজন হ’ল এজন আমাৰ শ্ৰদ্ধাৰ ৰিণ্টু দা আৰু মোৰ মৰমৰ ভাইটি দেৱজিত শৰ্মা। ৰিণ্টু দাই প্ৰথম দিনা ফোন কৰি মোক ক’লে যে অহা মাহৰ আলোচনীখন চলাই দিয়া। মই সুধিলোঁ, “চলাই দিয়া মানে কি চলাই দিয়া?” তেওঁ বোলে একো নাই হে, সম্পাদকীয়টো লিখিবা, সাক্ষাৎকাৰটো ল’বা, লেখাবোৰতো গোটাবই লাগিব, নিয়মীয়া শিতানবোৰৰ লেখকসকলক ক’বা, মই লেখকসকলৰ লিষ্ট এখন দিম….\nমই সুধিলোঁ, ৰ’ব চোন ৰ’ব, এক মিনিট, ইমানখিনি কৰাৰ পাছত আৰু কি বাকী থাকিল মানে? আপুনি যে কৈছে একো নাই? হেঃ! মই নোৱাৰোঁ, মোৰ সময় নাই ইমান। তেনেকুৱাতে চিনত দেৱজিতৰ এণ্ট্ৰি!\nমুঠতে মই শেষত যি বুজিলোঁ, মোক এই মাহৰ সম্পাদক পতাৰ মূল চক্ৰান্তকাৰী দেৱজিত, ই বেচেৰাই কষ্টও কৰিছে কিন্তু, মানিছোঁ। ধন্যবাদ দেৱজিত।\nআৰু ৰিণ্টু দা, আপোনাকো ধন্যবাদ। জোৰ কৰি এই দায়িত্ব নিদিয়া হ’লে, জীৱনত এই অতুলনীয় অভিজ্ঞতাৰ পৰা বঞ্চিত হ’লোঁহেঁতেন।\nসম্পাদক ৰূপে দায়িত্ব লৈ কৰিব লগা প্ৰথম কামটো আছিল সাক্ষাৎকাৰ লোৱাটো। সাক্ষাৎকাৰৰ বাবে মোৰ প্ৰথম পচন্দৰ ব্যক্তিগৰাকী যি গৰাকী আছিল, মোৰ সৌভাগ্য, তেখেতৰ অনুমতি লওঁতে তেখেত একে আষাৰতে মান্তি হৈছিল। অৱশ্যে এই ক্ষেত্রত ভণ্টি নিৰ্মালি সন্দিকৈৰ নামটো এইখিনিতে এবাৰ লৈ থ’লে এদিন তাইৰ ঘৰলৈ গৈ পেট পুৰাই লুচী ভাজি খাই আহিব পৰা যাব। ধন্যবাদ নিৰ্মালি।\nসাক্ষাৎকাৰ গ্ৰহণত বন্ধু দুলাল বৰা আৰু সহোদৰ ভাতৃ সুৰজিতে সহায় কৰিলে। ইহঁত দুটাক বাৰু ধন্যবাদ নিদিলেও চলে। বিভিন্নজনলৈ লেখা বিচাৰি যোগাযোগ চলিল। প্ৰায় সকলোৱে ইতিবাচক সহাৰিয়েই দিলে। দিলেও লেখা প্ৰায়সকলেই। মোৰ একান্ত আগ্ৰহৰ স্বত্বেও দুজনমান শ্ৰদ্ধাৰ লেখকৰ লেখা এইবেলি প্ৰকাশ কৰিব পৰা নহ’ল। তেওঁলোকৰ ব্যক্তিগত অসুবিধাৰ বাবে লেখা দিয়াত অপাৰগতা প্ৰকাশ কৰিলে। সকলোৰে সুবিধা অসুবিধা থাকেই। মোৰেই হয়তো দুৰ্ভাগ্য তেওঁলোকৰ লেখা নোপোৱাটো।\nকথাবোৰ পৰিকল্পনা মতেই আগবাঢ়ি আছিল। ভিতৰ চ’ৰাৰ দুই এজনে কৈছিলেও এইবাৰ আলোচনীৰ কাম আগতীয়াকৈ আৰু পৰিকল্পিতভাৱে ধুনীয়াকৈ আগবাঢ়িছে দেই। অত্যুৎসাহি হৈ, এদিনতো মই ৰিণ্টুদাক কৈয়ে চাইছিলোঁ, বোলো এইবাৰ ২৫ তাৰিখ মানে উলিয়াই দিয়ে নেকি আলোচনী মার্চ এণ্ডিং বুলি! তেওঁ অৱশ্যে হা না একো নক’লে। পিচে এই মসৃণতা বেছি দিন নচলিল। আপুনি, মই আজি যি পোতাশাল সদৃশ অৱস্থাত থকাদি আছোঁ, যাৰ কাৰণে এই অৱস্থা হ’ল, সেই মহাকালে ঠিক আলোচনীৰ শেষ সময়ছোৱাতে এণ্ট্ৰি মাৰিলে!\n(হিমাংশু ৰাজখোৱাৰ কাম আৰু জেং এটা নালাগিব! সেইটোতো হ’বই নোৱাৰে)\nহঠাৎ সকলো সলনি হৈ গ’ল।\nপৃথিৱীখন যেন নৰিয়াত পৰি গ’ল।\nহাঁহি ধেমালিবোৰ নোহোৱা হ’ল।\nচাৰিওফালে যেন এক ৰুদ্ধশ্বাস পৰিবেশ।\n‘দে ওৱান’ ৰ পৰা এটা নিজস্ব গতিত চলি থকা আলোচনীৰ কামবোৰলৈ স্থবিৰতা আহিল। সৌভাগ্যক্ৰমে অৱশ্যে ই স্তব্ধ হৈ নগ’ল। আলোচনীৰ বাবে অস্থায়ী ভাবে খুলি লোৱা গোটটোত ইজনে সিজনৰ কুশল বাৰ্তা বিনিময় কৰি খা-খবৰ লোৱাও চলি থাকিল, আলোচনীও আগুৱাই থাকিল। এই গোটটো কিন্তু মই মিছ কৰিম। লাভ য়ু অল গাইজ! ধন্যবাদ? না: নিদিওঁ! হিমাংশু ৰাজখোৱাই সকলো কৰিব, আপোনালোকক অন্ততঃ ধন্যবাদেৰে লঘু নকৰে।\nশেষ কৰোঁ আৰু ন? আলোচনীৰ এই সংখ্যাত ইমানবোৰ সুন্দৰ সুন্দৰ লেখা পঢ়িবলৈ আছে, মোৰ এই বিৰক্তিকৰ আত্মবন্দনা আৰু কিমান পঢ়িব?\nএকেবাৰে শেষত, চবিনা ইয়াছমিন, পৰীস্মিতা গগৈ, ঋতুপৰ্ণা মহন্ত, প্ৰণিতা বা, হেমন্ত দা, অভিজিত দা, দেৱজিত শইকীয়া, দিম্পল ‘জুই’ কলিতা, বিজয় মহন্ত, অবিনাশ শৰ্মা, জ্যোতিৰূপম দা, দিগন্ত ভট্টাচাৰ্য, বৰ্ণালী আমফি মান্তা আৰু ফটাঢোলৰ অন্যান্য সকলো কাণ্ডাৰী আপোনালোকে মোৰ দৰে নিঃকিনক এই এটা মাহ আপোনালোকৰ “আইভি লীগ” সদৃশ সমাজখনত স্থান দিলে, তাৰ বাবে কৃতজ্ঞতা কেনেকৈ জনাম? কৃতজ্ঞতাৰ সেই ভাষা মই শিকাই নাই। বহুত শিকিলোঁ আপোনালোকৰ পৰা। বিনিময়ত যদি কেতিয়াবা হুটা মাত শুনাইছোঁ, অজ্ঞানী বুলি ক্ষমা কৰি দিব।\nকাজল, ৰিমঝিম আৰু বাৰবী তোমালোকৰ ধুনীয়া ফটো কেইখনমান ব্যৱহাৰ কৰিছিলোঁ। ককায়েৰক কৰা সেইকণ সহায় বুলি ধৰি লোৱা।\nআৰাধনা বৰুৱা, আপোনাক পাহৰা নাই। ইচ্ছা কৰিয়েই বেলেগে নাম লৈছোঁ। আপোনাৰ বাবে বেলেগকৈ এবাৰ Hats Off.\nআকৌ এবাৰ ‘জয়তো ফটাঢোল’\nএকক, অনন্য, অদ্বিতীয়।\nসম্পাদক, ফটাঢোল ই আলোচনী\nতৃতীয় বছৰ, নৱম সংখ্যা।\n« আৰাধনা বৰুৱা\nআই লাভ ইউ -অৰুণাভ পাপ-অফ-মহন্ত »\nবহুত দিনৰ মুৰত মোৰ নামটো দেখিলো।ধন্যবাদ\nআপুনি জুই ককাই । সদায় মনত থাকিব এই সময়বোৰ\nএখন সুন্দৰ আলোচনী উপহাৰ দিয়া বাবে অশেষ ধন্যবাদ।\nধন্যবাদ এখন সুন্দৰ আলোচনী সম্পাদনা কৰি গোটক দিয়া বাবে। এখন বাচকবনীয়া আলোচনী পঢ়িবলৈ পালোঁ আমি।\nভাল লাগিল দা🙏🙏\nসৰ্বাংগসুন্দৰ আলোচনী খন উপহাৰ দিয়া আপোনাক ধন্যবাদ কাইদেউ 😊\nসুন্দৰ আলোচনী এখনৰ বাবে ধন্যবাদ৷ বাকী সম্পাদকৰ লগত কাম কৰাৰ অভিজ্ঞতা সঁচাকৈয়ে ষ্মৰণীয় হৈ ৰ’ব৷\nইমান ধুনিয়াকৈ লিখিলে কথাখিনি..আপোনাৰ সুন্দৰ মনটোৰ সৈতে চিনাকি হ’লো ককাই..খুৱ ধুনীয়া আলোচনী ..পঢ়ি আছোঁ.. আপুনি জুই\nঅন্যতম শ্ৰেষ্ঠ আলোচনী। টুপি খুলি দিলোঁ\nধন্যবাদ দাদা….। অজানিতে অকণমান আপোনাৰ মনত দুখ দিছিলোঁ যদিও তাৰ বাবে এইখিনিতে ক্ষমাও বিচাৰিলো। কিন্তু দেৱজিতদাই আপোনাক ফচাই যিমান ভাল কাম কৰিলে জীৱনত আৰু বেলেগে তেৰাই পূণ্য কৰিব নালাগে….কাৰণ আপোনাৰ দৰে সম্পাদক এজন আমাক উপহাৰ দিলে। লগতে মোৰ বহুদিনৰ মডেল হোৱা সপোনটো কতনো পূৰ হ’লহয় হয়নে😉\nভালে থাকক হহুৱাই থাকক…..\nবহুত সুন্দৰ সংখ্যা এটা উপহাৰ দিলা হিমাংশু!\nমোৰ দুখ এটা থাকি যাব লেখা এটা দিব যে নোৱাৰিলোঁ৷ বাকী ধন্যবাদ আপোনাক ইমান সুন্দৰ সংখ্যা এটা উপহাৰ দিয়াৰ বাবে৷


বিচনাত শুব পৰা নাছিল ৰিয়া চক্ৰৱৰ্তীৰ মাতৃ সন্ধ্যাঃ | Rupaliparda.com\nবিচনাত শুব পৰা নাছিল ৰিয়া চক্ৰৱৰ্তীৰ মাতৃ সন্ধ্যাঃ\nবিগত ২৮ দিন ধৰি ন্যায়িক জিম্মাত থকা ৰিয়া চক্ৰৱৰ্তীয়ে জামিন লাভ কৰিছে। জামিন লাভ কৰা পিছতেই অভিনেত্ৰী গৰাকীৰ পক্ষত বিভিন্ন জন তাৰকাই মন্তব্য কৰে আৰু চচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰে ই। অভিনেত্ৰী গৰাকীৰ জামিনৰ কথা জানিবলৈ পাই অভিনেত্ৰী গৰাকীৰ মাতৃও কান্দোনত ভাগি পৰে আৰু নিজ সন্তান গৰাকী জিম্মাত থকা সময়ছোৱাত তেওঁ কেনেদৰে দিন পাৰ কৰিছিল তাৰ বিষয়ে এক সাক্ষাৎকাৰ যোগে ব্যক্ত কৰে। ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ মাধ্যমত ৰিয়া চক্ৰৱৰ্তীৰ মাতৃয়ে কয় যে ৰিয়া এগৰাকী যুঁজাৰু আৰু কঠোৰ ছোৱালী। মাতৃ সন্ধ্যা বৰ্তমান এক প্ৰশ্নৰ সন্মুখীন হৈছে যে, “ৰিয়াই তেওঁৰ লগত হোৱা মিছা বদনামৰ সৈতে কেনেদৰে যুঁজিব! ৰিয়া জেলৰ পৰা বাহিৰ ওলাই আহিছে যদিও বৰ্তমানেও এই সন্ত্ৰাস মাৰ যোৱা নাই। আমাৰ ঘৰৰ কলিং বেলটো বজিলে আমাৰ ভয় লাগে যে কোন আহিছে! বহু ৰিপোৰ্টাৰে চি বি আই বুলি নিজক চিনাকী দি আমাৰ বিল্ডিঙলৈ সোমাই আহে; শেষত আমি উপায়হীন হৈ ঘৰৰ বাহিৰত চি চি টিভি লগাবলৈ বাধ্য হৈছিলো। মোৰ ছোৱালী জেলত থকা বুলি গম পাই মই চিন্তাত হাবাথুৰি খাইছিলো।”\nতেওঁ আগলৈ কয় যে, “মোৰ ছোৱালী জেইলত আছে কাৰণে মই বিচনাত শুব পৰা নাছিলো।” উল্লেখ্য যে, ৰিয়াক তেওঁ সতীৰ্থ কিছুৱে জেইলৰ বাহিৰৰ পৰা লৈ সাত্ৰাকুঞ্জত থকা বাসগৃহত তেওঁক থৈ আহে। শেহতীয়াকৈ ৰিয়াৰ ওচৰ চুবুৰীয়াই মন্তব্য কৰিছিল যে ১৩ জুন তাৰিখে ৰিয়াক সুশান্তৰ সৈতে দেখিছিল। কিন্ত এই কথাক মিছা আখ্যা দি সন্ধ্যা চক্ৰৱৰ্তীয়ে কয় যে, “তেওঁ কিয় এনেবোৰ কথা কয় আছে মন নাজানো কিন্তু এটা কথা জানো যে তেওঁ সুশান্তৰ বহু ডাঙৰ অনুৰাগী। তেওঁ দুই তিনিবাৰ সুশান্তক লগ পাবলৈও আহিছিল।”\nBollywood Actress Bollywood Cinema Bollywood Films Bollywood Movie Bollywood News Rhea Chakraborty\nKaran Aanand talks about the importance of important mental health in these trying times\nAmitabh Bachchan to team up with Prabhas and Deepika Padukone for Nag Ashwin’s film, Varun Dhawan-Sara Ali Khan’s ‘Coolie No. 1’ to haveadigital release


Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin - ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin in Assamese\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin की जानकारी\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Benefits & Uses in Assamese- Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ar laabh aaru byavaharsamuh\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Dosage & How to Take in Assamese - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ar paali aaru xeya kenedore lobo\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Side Effects in Assamese- Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ar parshwakriyasamuh\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Related Warnings in Assamese- Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicinৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ar gurutor kriya-pratikriya\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin মতভেদসমূহ- Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Contraindications in Assamese- Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin nishedhsamuh\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin in Assamese- Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin kriya-pratikriya\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Benefits & Uses in Assamese - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ar laabh aaru byavaharsamuh\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Dosage & How to Take in Assamese - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ar paali aaru xeya kenedore lobo\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin-ৰ উপাদানসমূহ - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Active Ingredients in Assamese - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin-ar upadaansamuh\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Side Effects in Assamese - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Related Warnings in Assamese - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin xonkranta xatarkatabanisamuh\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin এ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত অপ্ৰয়োজনীয় প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin খোৱা লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে আপোনাৰ চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin এ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত যদি আপুনি যদি অচিনাকি লক্ষণ দেখা পায়, তান্তে ইয়াক পুনৰ ব্যৱহাৰ নকৰিব আৰু আপোনাৰ চিকিতসকক লগে লগে কল কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকে আপোনাক সঠিক বিকল্পটো কব।\nবৃক্কত Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicinৰ বৃক্ক ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nযকৃতত Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicinএ কলিজাত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicinৰ হৃদয় ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicinৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ar gurutor kriya-pratikriya\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin মতভেদসমূহ - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Contraindications in Assamese - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin লোৱা অনুচিত যাতে -\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin in Assamese - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin আসক্তি সৃষ্টি কাৰক বুলি কোনো সাক্ষ্য নাই।\nআপুনি Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin লোৱাৰ পিছত টোপনি ভাৱ অথবা অৱসাদগ্ৰস্ত যেন অনুভৱ কৰিব পাৰে। সেয়ে এয়া এৰাই চলাটো ভাল।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin লওক।\nমানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ বাবে Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin লৈ কোনো লাভ নাই।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicinৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin লোৱাৰ পৰা আপোনাৰ স্বাস্থ্যৰ কোনো ক্ষতি নহয়।\nমদ আৰু Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicinৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicinৰ সৈতে মদ্যপান কৰাটোৱে আপোনাৰ দেহত হানিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin সেৱন কৰে?


বিজ্ঞানসন্মত এৰা খেতি আৰু এৰী পলু পালন পদ্ধতি — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / কৃষি / ৰেচম শিল্প / বিজ্ঞানসন্মত এৰা খেতি আৰু এৰী পলু পালন পদ্ধতি\nএৰা গছৰ পাত এৰীপলুৰ মূল খদ্য। অসমৰ পৰিবেশত একবৰ্ষী আৰু বহুবৰ্ষী দুই বিধৰ এৰা গছ পোৱা যায়।\nসাধাৰণতে ৰঙা আৰু সেউজীয়া ৰঙৰ, পাউদাৰযুক্ত আৰু পাউদাৰবিহীন আদি নানা জাতৰ এৰা গছ পোৱা যায়। অসমত এৰী পলু পালকসকলৰ কোনো নির্দিষ্ট প্রণালীবদ্ধ এৰা গছৰ খেতি নথকাৰ বাবে তেওঁলোকে ওচৰ-পাজৰত হোৱা এৰা গছৰ পাত সংগ্ৰহ কৰি এৰী পলু পালন কৰে। ফলত, উন্নত মানৰ পাত উপযুক্ত পৰিমাণে যোগান ধৰিব নোৱাৰাৰ বাবে এৰীসূতাৰ উৎপাদন আশানুৰূপ নহয়। সেয়েহে এৰীপলু পালনত এৰা পাতৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি এই পত্ৰিকাত এৰা খেতিৰ বিজ্ঞানসন্মত কৃষি পদ্ধতি উল্লেখ কৰা হৈছে।\nজৈৱিক সাৰযুক্ত ওখ, পানী জমা নোহোৱা সমান মাটি এৰা খেতিৰ বাবে উপযুক্ত।\nএৰা-তলীৰ পৰা পানী ওলাই যোৱাৰ সু-ব্যৱস্থা থাকিব লাগে।\nমাটিৰ অম্লতা (PH) ৫.০-৬.০ ৰ ভিতৰত হোৱাৰ আৱশ্যক।\nএৰা গছৰ জাত আৰু বীজ নির্বাচন\nস্থানীয় জাতৰ ভিতৰত পাউদাৰবিহীন ৰঙা জাতৰ আৰু অধিক উৎপাদনক্ষম জাতৰ ভিতৰত ৪৮-১ ৰ নিৰোগী আৰু পুৰঠ বীজহে এৰা খেতিৰ বাবে নির্বাচন কৰা উচিত।\nমাটিডৰা ২-৩ বাৰ দকৈ হালবাই চাহ কৰা উচিত।\nউক্ত মাটিত ৯০ ছে.মি. দূৰত্বত ভেটি কৰি, ভেটিৰ ওপৰত ৪৫ ছে.মি. দূৰত্বত খল খান্দি লব লাগে।\nমাটি চহোৱাৰ সময়ত প্রতি বিঘাত ৬.৫ কুইন্টল পচন সাৰ আৰু ১৭ কি.গ্রা, ইউৰিয়া, ৩৩ কি.গ্ৰা. চিংগল চুপাৰ ফচপেট (এছ এছ পি) আৰু ৪ কিলোগ্ৰাম মিউৰেট অফ পটাছ(এম অ পি)সাৰ প্ৰয়োগ কৰিব লাগে। আটাইখিনি এছ.এছ.পি. আৰু এছ.এছ.পি. সাৰ মাটি চহোৱাৰ সময়ত প্রয়োগ কৰিব লাগে।ইউৰয়া সাৰখিনি সমানে দুভাগ কৰি এভাগ মাটি চহোৱাৰ সময়ত আৰু আনটো ভাগ গুটি সিচাৰ ৪৫ দিনৰ পাছত প্রয়োগ কৰিব লাগে। এই দ্বিতীয়ভাগ ইউৰিয়া গছৰ গুৰিৰ পৰা ১০-১৫ ছে:মি আতঁৰত খল(furrow)খান্দি গছৰ শাৰীবোৰৰ মাজত প্ৰয়োগ কৰিব লাগে।\nবীজ সিচাৰ আগতে ৰাসায়নিক ঔষধ কেপটাফ নাইবা ৱেভিষ্টিন প্রতি লিটাৰ পানীত ৩ গ্রামকৈ মিহলাই সেই মিশ্রণত বীজখিনি ১৬-১৮ ঘন্টা তিয়াই ৰাখি শোধন কৰি ল’ব লাগে।\nবীজ সিচাৰ সময় আৰু পদ্ধতি\nচত-বহাগ (মার্চ-এপ্রিল) আৰু আহিন-কাতি (অক্টোবৰ-নবেম্বৰ) মাহ এৰা গছৰ বীজ সিচাৰ বাবে উত্তম সময়।\nআগতে তৈয়াৰ কৰি লোৱা প্রতিটাে খলত ৩ টাকৈ পূৰঠ বীজ কমেও ৬ ছে.মি. দকৈ পুতি দিব লাগে।\nবীজ সিঁচাৰ পাছত প্রয়োজন সাপেক্ষে ২-৩ বাৰ পানী দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা উচিত।\nবীজ সিঁচাৰ পৰা ৭-১০ দিনৰ ওপৰত বীজ অংকুৰিত হয়।\nপুলিবিলাক ১৫ ছে.মি. মান ওখ হোৱাৰ লগে লগে আটাইতকৈ নিশকতীয়া পুলিটো উভালি দিব লাগে। বাকী\nপুলি দুটা ৩০ ছে.মি. মান ওখ হ’লে আটাইতকৈ ভাল পুলিটো ৰাখি আনটো উভালি পেলাব লাগে আৰু পুলিটোৰ গুৰিত মাটি চপাই দিব লাগে।\nএৰা খেতিডৰাত মাটিৰ জীপ কমি গ’লে প্রয়োজন সাপেক্ষে ১৫-২০ দিনৰ ব্যৱধানত ২-৩ বাৰ জলসিঞ্চনৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে।\nএৰা খেতিডৰাত ৩-৪ বাৰ পাতলিয়াকৈ কোৰ মাৰি ঘাঁহ বন নিৰাই দিব লাগে।\nৰোগ আৰু কীট পতঙ্গ নিয়ন্ত্রণ\nএৰা গছপুলি পোৰা (seedling blight) বেমাৰৰ দ্বাৰা আক্রান্ত হ’লে কপাৰ অক্সিক্লৰাইড (ফাইট লান) প্রতিলিটাৰ পানীত ৩ মি.লি. হিচাবে লৈ গছৰ গুৰিত মাটিত প্রয়োগ কৰিব লাগে আৰু আক্রান্ত পুলিবোৰ উভালি পেলাব লাগে।\nকীট-পতঙ্গৰ ভিতৰত এৰা গছত পাত শোহ পোক (castor semi looper), এৰা মজ্জা আৰু গুটি খোৱা পোক (castor shoot and capsule borer), Tēl বিছা (red hairy caterpillar), castor jassids & STEEN’ (M*li RIB|| নিয়ন্ত্রণ ব্যৱস্থা হিচাবে আক্রান্ত হোৱা গছৰ ডাল, পাতবোৰ কাটি পাতত থকা বিছাবোৰ নষ্ট কৰি পেলাব লাগে। ৰাসায়নিক পদ্ধতিৰে এন্দোচালফন চাৰি শতাংশ (Endosulphon 4%) দ্রৱণ এৰা খেতিডৰাত প্রয়োগ কৰিব লাগে।\nপাতৰ উৎপাদন বৃদ্ধিৰ কাৰণে মুখ্য আৰু গৌণ ডালবোৰৰ আগবোৰ কাটি দিব লাগে আৰু গৌণ ডালৰ পুষ্প মুকুলবোৰ আতৰাই দিব লাগে।\nপলু পালনৰ বাবে পুলি গজৰ ২/-৩ মাহৰ পাচত প্রথম পাত সংগ্ৰহ কৰিব পাৰি।\nপ্রথম পাত সংগ্ৰহৰ ১-১/ মাহৰ অন্তৰে অন্তৰে মাহ পর্যন্ত পাত সংগ্ৰহ কৰিব পাৰি। •\nকীটনাশক দ্রব্য প্রয়োগ কৰিলে ২০-২৫ দিনৰ পাছতহে পাত সংগ্ৰহ কৰিব লাগে।\nউত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ৰেচম শিল্পৰ ভিতৰত এৰী পলুৰ স্থান অন্যতম। ভাৰতবৰ্ষত এৰী সূতা উৎপাদনৰ প্রায় ৫০ শতাংশ অসমত উৎপাদন কৰা হয়। এৰী পলু যিহেতু বহুচক্রী, ইয়াক বছৰটোত ৬-৭ বাৰ পুহিব পৰা যায়। অন্য পলুৰ তুলনাত এৰী যথেষ্ট ৰোগ প্রতিৰোধ ক্ষমতা আছে, তথাপি উন্নত কাৰিকৰী জ্ঞানৰ অভাৱত পলু পালকসকলে আশানুৰূপ ফল পাবলৈ অসমর্থ হয়। গতিকে এই পত্রিকাত বিজ্ঞানসন্মত পলু পালন পদ্ধতিৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা হৈছে।\nপলু পালন গৃহ\nপলু পোহা গৃহত বতাহ চলাচলৰ সু-ব্যৱস্থা থাকিব লাগে।\nচাৰিওকাষে বাৰান্দাযুক্ত আছুতীয়া গৃহ পলু পুহিবৰ বাবে উপযুক্ত।\nপলু পোহা গৃহ সাধাৰণতে উত্তৰমুৱা হোৱা আৱশ্যক।\nপলু পোহা গৃহৰ দুৱাৰ-খিৰিকিবোৰ মাখি নাহিবৰ কাৰণে জালি লগোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে।\nপলুৰ সঁচ নির্বাচন\nউন্নত, বেমাৰ বিহীন থলুৱা পলুৰ সঁচ নির্বাচিত কৰিব লাগে।\nপলু পালনৰ সময়\nচত-বহাগ আৰু আহিন-কাতি মাহ পলু পালনৰ বাবে উপযুক্ত সময়। প্রয়োজনীয় পাতৰ ব্যৱস্থা থাকিলে এৰী পলু গোটেই বছৰ ধৰি পালন কৰিব পাৰি।\nপলু পালন গৃহ আৰু সঁজুলি পৰিশোধন\nপলু পোহা ঘৰৰ মজিয়াখন আৰু সঁজুলিসমূহ শতকৰা চাৰিভাগ ফৰমেলিন পানীৰ লগত মিহলাই ধুই ল'ব লাগে।\nপলু পালন গৃহৰ চাৰওফালে ব্লিচিং পাউদাৰ আৰু চূনৰ মিশ্ৰনৰ স্প্ৰে কৰি দিব লাগে।\nপলু পালনৰ পিছত ততালিকে পলু পালন গৃহ আৰু সজুলিঁসমূহ একেধৰনৰে পৰিশোধন কৰি লব লাগে।\nকণী উমনি দিয়া\n২২-২৯° ছেন্টিগ্ৰেড উষ্ণতা আৰু ৮৫-৯০% আপেক্ষিক আদ্রতা এৰী পলুৰ কণী উমনি দিবৰ বাবে উপযুক্ত পৰিবেশ।\nপলুৰ কণীৰ পৰিশোধন\nকণীবোৰ পলু জগাৰ আগতে ২% ফৰমেলিন (Formalin) দ্রৱৰে ধুই শোধন কৰি শুকুৱাই ল’ব লাগে।\nপলু পালন পদ্ধতি\nকণী ফুটি ওলোৱাৰ পাচ সদ্যজাত পলুবোৰ সামূহিকভাৱে থুপ খাই থাকে। এৰা গছৰ কুমলীয়া পাত খাবলৈ দিলে পাতৰ তল ভাগলৈ বগাই আহে আৰু থুপ পাতি খাবলৈ আৰম্ভ কৰে। এনে অৱস্থাত পাতেৰে সৈতে পলুবোৰ ডলালৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়।পলুৰ বয়সৰ লগত সামঞ্জস্য ৰাখি পলুৰ প্রথম আৰু দ্বিতীয় অৱস্থাত কুমলীয়া পাত,তৃতীয় অৱস্থাত মধ্যমীয়া,আৰু চতুৰ্থ আৰু পঞ্চম অৱস্থাত পূৰঠ পাত খাবলৈ দিব লাগে।\nদেহ বৃদ্ধিৰ লগে লগে পলুৰ খোৱাৰ মাত্ৰাই ক্ৰমে বৃদ্ধি পায়।সেয়েহে পলুৰ প্ৰথম অৱস্থাত দিনটোত এবাৰ,দ্বিতীয় অৱস্থাত দুবাৰ,তৃতীয় অৱস্থাত তিনিবাৰ,চতুৰ্থ আৰু পঞ্চম অৱস্থাত চাৰিবাৰ পাত খাবলৈ দিব লাগে।\nপলু পালনৰ সময়ত প্ৰ্তিদিনে ডলাৰৰ ভালদৰে পৰিস্কাৰ কৰি লব লাগে।প্ৰ্তিদিনে পুৱা ডলাবোৰৰ পলুটো সৰকিব পৰাকৈ একোখনকৈ জাল পাৰি ,জালৰ ওপৰত নতুন পাত দিব লাগে।তেনে কৰিলে ডালত থকা পলুবোৰ জালিৰ ওপৰলৈ পাত খাবৰ্ বাবে বগাই আহে।পলুবোৰ জালিৰ ওপৰলৈ অহাৰ পাছত তলৰ ডলাখন ভালদৰে পৰিস্কাৰ কৰি দিব লাগে।\nপলু পালন কৰোতে পলু পালন কৰা ঘৰটো আৰু সজুলিঁবোৰ প্ৰতিদিনে পৰিস্কাৰ কৰি লব লাগে।\nউপযুক্ত পৰিৱেশ নিয়ন্ত্ৰনৰ কৰিবৰ কাৰনে পলু পোহা ডলাবোৰত পলুৰ অৱস্থা অনুসৰি ইহতৰ পৰিমান নিৰ্নয় কৰিব লাগে।\nতৃতীয়বাৰ মূদ সলোৱাৰ পাচত পলুবোৰক এৰাপাতৰ জোকা বন্ধি অৰ্থাৎ চাৰি বা পাচ খিলা পৈনত এৰাপাত একলগ কৰি খেৰ বা টঙালৰে বান্ধি দিব লাগে।জোকাবোৰ চাৰি খুটিয়া পলুপোহা ষ্টেণ্ডত পথালিকৈ বাহঁৰ মাৰি দ বান্ধি দিব পাৰি।জোকাবোৰৰ তলত ডলা ৰাখিলে পলুৰলাদ পেলোৱাত সহজ হয়।\nমোট সলাওতে ল’ব লগা সাৱধানতা\nএৰী পলুৱে চাৰিবাৰ মোট সলায় বা ছাল কাটে।\nছাল কটাৰ সময়ত পলু পালন কৰা ঘৰটো পৰিষ্কাৰ কৰি পাৰ্য্যমানে শুকান কৰি ৰাখিব লাগে।\nএৰী পলুৱে ছাল কটাৰ বা মোট সলোৱাৰ সময়ত পুলবোৰক পাত দিয়াতো অনুচিত। নতুন অৱস্থাপ্রাপ্ত হলেহে\nপলুক পাত খাবলৈ দিব লাগে।\nছাল কটাৰ সময়চোৱাত পলবোৰ হাতেৰে স্পর্শ কৰিব নালাগে বা কোনো ধৰণৰ আমনি দিব নালাগে।\nপলুৰ খোলা বা লেটা বন্ধা আৰু সংগ্রহ\nপলু পকিলে পাতল আৰু স্পর্শ কৰিলে খৰ খৰ এটা শব্দ হয়।\nখোলা বন্ধ ঘৰত ২৬-২৮° ছেঃ উষ্ণতা আৰু ৭০-৮০ শতাংশ আপেক্ষিক আদ্রতা নিয়ন্ত্রণ কৰিব লাগেআৰু বতাহ চলাচলৰ সুবিধা থাকিব লাগে।\nপকা পলু সংগ্ৰহ কৰি বাঁহৰ চন্দ্ৰকীত খোলা বান্ধিবলৈ দিব লাগে।\nজহকালি খোলা বন্ধাৰ পৰা ৬-৭ দিনত আৰু জাৰকালি ৮-৯ দিনত চন্দ্ৰকীৰ পৰা খোলা সংগ্ৰহ কৰিব লাগে।\nউৎসঃ গৱেষণা সঞ্চালকালয়, অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়, যোৰহাট-৭৮৫ ০১৩


ভাইটী, এবাৰ উঠি চোৱা, মই মোৰ প্ৰমিচ পুৰা কৰিলো-মুছকান | MyNewsNE\nভাইটী, এবাৰ উঠি চোৱা, মই মোৰ প্ৰমিচ পুৰা কৰিলো-মুছকান\nতুমি য’তেই থাকা সুখে-শান্তিত থাকা৷ মোৰ অন্তৰত তুমি সদায় জীয়াই থাকিবা!\nকেনভাছত তামোলৰ পিক্\nমুকলি হ’ল গণেশগুৰিৰ বিষ্ণুৰাভা উৰণীয়া সেতুৰ সংযোজিত অংশ\nতিনিচুকীয়াত ভয়ংকৰ অগ্নিকাণ্ড\nমানৱতাৰ উৎকৃষ্ট নিদৰ্শন৷ ইছলাম ধর্মৰ যুৱতীয়ে হিন্দু ৰীতি-নীতিৰে সৎকাৰ কৰিলে এজন হিন্দু যুৱকক৷ বিগত কিছু মাহৰ পৰা ঘাতমাওৰা যুৱকজনক নিজৰ ভাতৃ হিচাপে জ্ঞান কৰি আহিছিল৷ ছোৱালীজনীৰ নাম মুছকান৷ তেজৰ সম্পৰ্কতকৈও যে আন্তৰিক সম্পৰ্কহে মানুহৰ জীৱনত অধিক ক্ৰিয়া কৰে প্ৰমাণ কৰি দিলে শিৱসাগৰৰ মুছকানে৷\nনিজৰ ভাতৃ হিচাপে জ্ঞান কৰা যুৱকজনক সম্পূৰ্ণ হিন্দু ৰীতি-নীতিৰে অন্তিম সৎকাৰ সম্পন্ন কৰাৰ পিছত মুছকানে ফেচবুকত লিখিছে- আজি মই মোৰ বৰ মৰমৰ ভাইটীক চিৰদিনৰ বাবে হেৰুৱাই পেলালো৷ তাৰ নিজৰ বুলিবলৈ মোৰ বাহিৰে কোনো নাছিল৷ সৰুতে সি তাৰ মাক-দেউতাকক হেৰুৱাইছিল আৰু তাক আইতাকে ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল৷ তেতিয়াৰে পৰা তাৰ লগত মোৰ বা আৰু ভাইটীৰ সম্পৰ্ক আছিল৷ তাক কথা দিছিলো, সদায় তোমাৰ বা হৈ থাকিম৷ সুখ-দুখত তোমাৰ ওচৰত থিয় দি থাকিম৷ যিমানদিন মোৰ এই দেহাত শকতি থাকিব তুমি মোক কাষতে পাবা৷ ভাইটী, এবাৰ উঠি চোৱা, মই মোৰ প্ৰমিচ পুৰা কৰিলো৷ আজি তুমি গুচি গলা মোক এৰি৷ কিন্তু মই এতিয়াও তোমাৰ কাষতে থিয় দি আছো৷ কোনে মোক কি ক’ব, মই কাৰো কথা চিন্তা কৰা নাই৷ মোৰ বুকুখন বিষাইছে৷ চকুপানী টুকি নিজ হাতেৰে মুখাগ্নি কৰি মই মোৰ বা হোৱাৰ শেষ দায়িত্ব সম্পূর্ণ কৰিলো৷ তুমি য’তেই থাকা সুখে-শান্তিত থাকা৷ মোৰ অন্তৰত তুমি সদায় জীয়াই থাকিবা৷\nআৰু এইদৰেই মুছকানে নিজৰ ভাইটীক কৰা প্ৰতিজ্ঞা সম্পূৰ্ণ কৰিলে৷ আৰু সমাজৰ আগত দাঙি ধৰিলে মানৱতাৰ এক উৎকৃষ্ট নিদৰ্শন৷ নিয়তিৰ ওচৰত হাৰ মানিলে মুছকানৰ ভাইটীয়ে৷ কিন্তু মুছকানৰ কৰ্মৰাজি আৰু দায়িত্ববোধে সমাজৰ আগত সকলোৰে হৃদয় জিনিলে৷\nপায়েল ঘোষক হত্যাৰ ষড়যন্ত্ৰ কৰিছে নেকি ছবি নিৰ্মাতা অনুৰাগ কাশ্যপে !\nGMCHত অখিল গগৈৰ মহাবিস্ফোৰণ…\nঅসমত প্ৰথমবাৰৰ বাবে হাতী হত্যা কৰা ৰে’ল ইঞ্জিন জব্দ\nবজালীৰ পাঠশালাত ‘বজালী কাৰাটে-ড’ৰ ব্যতিক্ৰমী প্ৰয়াস\nদলগাঁৱৰ চকৰাগাৱত চুৰিকাণ্ড\nGMCHত অখিল গগৈৰ মহাবিস্ফোৰণ...\nSI প্ৰশ্ন কাকত ফাদিলৰ সন্দৰ্ভত পুনৰ আটক এজন\nএঘণ্টাত গুৱাহাটীৰ পৰা ডিব্ৰুগড়লৈ! বিমানেৰে নহয়, এয়া সম্ভৱ ৰে’লেৰে\nএতিয়াৰে পৰা কোৱাৰেণ্টীনৰ সময়সীমা ২৪ ঘণ্টা…\nঅভিযোগ,তদন্ত,ৰায় যদি আপুনিয়ে প্ৰদান কৰে, তেন্তে আদালতৰ কাম কি?\nগোলাঘাটৰ মক্ৰং চাহ বাগিচাত হত্যাকাণ্ড\nবৃহস্পতিবাৰে ৰাজ্যিক কেবিনেটৰ কেইবাটাও গুৰত্বপূৰ্ণ সিদ্ধান্ত\nচৰকাৰৰ বিনা অনুমতিত তদন্ত কৰিব নোৱাৰিব CBI-এ