যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰাৰ একুকি কথা-কবিতা | নীলা চৰাই: অনলাইন অসমীয়া সাহিত্য, কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ\nযতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰাৰ একুকি কথা-কবিতা\nOctober 7, 2017 সম্পাদক0Comments কথা-কবিতা, যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা\nঅসমীয়া সাহিত্যত ‘কথা-কবিতা’ৰ বাটকটীয়া কবি যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা (৪ মাৰ্চ, ১৮৯২-৫ জুলাই, ১৯৬৪)ৰ একুকি কথা-কবিতা নীলা চৰাইৰ পাঠকসকললৈ আগবঢ়োৱা হ’ল।\nৰাতি পুৱাওঁ পুৱাওঁ হৈছে, ভালকৈ পোহৰ হ’বলৈ এতিয়াও বাকী আছে, এতিয়াও পুৱাৰ সুৰুযৰ কণক কিৰণে ধৰণীৰ গছ-লতাৰ গাত সোণোৱালী ৰহণ সনা নাই, এই মাথোন পুৱাৰ শীতল সমীৰ ধীৰে ধীৰে ব’বলৈ ধৰিছে।\nমই মোৰ খোটালীৰ মেলি থোৱা খিৰিকিৰ ফালে মুখ কৰি বহি আছোঁ,— ফাগুন মাহ, বতৰ ফৰকাল, ক’তো অকণো ডাৱৰৰ ৰেখ নাই।\nওচৰৰ ফুলনিখনিৰ পৰা পুৱাৰ বতাহে ফুলৰ গোন্ধ চুৰ কৰি মোৰ চাৰিওফালে বিলাই দিছে, গোন্ধতেই প্ৰাণ ভৰপূৰ— কি সুন্দৰ! মই যেন মৰতৰ পৰা বহুত দূৰৰ এখন বর্ণাব নোৱৰা সৌন্দৰ্য ৰাজ্যতহে আছোঁ, কি যেন এটি মধুৰ স্বৰ্গীয় ভাবে মোৰ মন-প্ৰাণ আবৰি থৈছে!\nহঠাৎ মোৰ খিৰিকিয়েদি এটি ধুনীয়া চৰাই উৰি আহি মোৰ খোটালীত সোমোৱাৰ শব্দ শুনিলে। মই চকু মেলি চালো। দেখিলো, চৰাই নহয়— এজনী পাখি থকা মাইকী মানুহ— দেৱী নে মানৱী ক’ব নোৱাৰোঁ।\nতেওঁৰ গাটো এটা বগা ঢপঢপীয়া সাজেৰে ঢকা আছে— মাথোন বুকুৰ ওচৰত অলপমান ৰঙা, যেন এপাহি পোলাপ ফুলহে ফুলিছে। এধাৰি পদুমৰ মালাই তেওঁৰ কেঁকোৰা কেঁকোৰা চুলিখিনিক সাৱটি ধৰিছে, আৰু তেওঁৰ মূৰত এটা ম’ৰা-পাখিৰ মুকুট। তেওঁ মোৰ খোটালীৰ চাৰিওফালে উৰিবলৈ ধৰিলে, তেওঁৰ মুখত মধুৰ মন-প্রাণ হৰা হাঁহি, তেওঁৰ চকুজুৰি হীৰাৰ দৰে উজ্জ্বল আৰু তাতো হাঁহিৰেখা জিলিকি পৰিছে।\nতেওঁৰ হাতত নানা তৰহৰ ধুনীয়া ধুনীয়া কিছুমান সুগন্ধি ফুল, তেওঁ উৰি উৰি তাৰে এবাৰ মোৰ কপালত ছুই গ’ল। মই উঠি তেওঁৰ ফালে আগবাঢ়ি গ’লো— কিন্তু তাৰ আগেয়ে তেওঁ খিৰিকিয়েদি বাহিৰলৈ উৰি গ’ল। ফুলনিত থকা এহালি কপৌৱে সিহঁতৰ পুৱাৰ প্ৰথম কুৰুলিৰে তেওঁক সম্ভাষণ কৰিলে, আৰু যিখিনিতে তেওঁ নাইকিয়া হ’ল, সেই খিনিতে আকাশে অলপ হেঙ্গুলী ৰহণ সানি ল’লে।\nহে দেৱী, কল্পনা সুন্দৰী! মই তোমাক চিনিব পাৰিছোঁ, তুমি মাজে মাজে মোক এই দৰে দেখা দি যোৱাহি— মোৰ নিৰাশ দুর্বল হৃদয়ক আশাৰ কিৰণ ঢালি সবল কৰা। কবিৰ কোমল প্ৰাণে সদায় তোমালৈ বাট চাই থাকে।\nআহাঁ তেন্তে কবিতাৰ ৰাণী, হে যৌৱনৰ লাৱণ্যময়ী সুন্দৰী, তুমি জীৱনৰ বসন্তৰ প্ৰথম পুৱাতে দেখা দিছা, তোমাকে সাদৰেৰে অভ্যর্থনা কৰোঁ ।\nএই মুকলি হৃদয়ে তোমালৈকে বাট চাই আছে— এই মুকলি পৰাণে মুক্তকণ্ঠে তোমাৰেই স্তৱগান কৰিছে।\nধনকুবেৰ ৰথচাইল্ডৰ কথা মই বহুত দিনৰ পৰা শুনি আহিছোঁ, তেওঁৰ সেই অগাধ সম্পত্তি দুখীয়াৰ উপকাৰ, দেশত শিক্ষা বিস্তাৰ, জাতীয় উন্নতি ইত্যাদি নানা সৎ কাৰ্যত তেওঁ অকাতৰে ব্যয় কৰিছে। তেওঁৰ যেতিয়া এইবিলাক পৰহিতকৰ কাৰ্যলৈ মন কৰোঁ, সঁচাসঁচিকৈয়ে তেতিয়া তেওঁলৈ মনত অসীম শ্রদ্ধা আৰু ভক্তিৰ উদ্রেক হয়।\nকিন্তু সেই বুলিয়েই সেই দিনাখন সেই দুখীয়া পৰিয়ালৰ কথমপি দুসাজ খাবলৈ পোৱা দুখীয়া খেতিয়কটোৰ মাউৰা ভাগিনীয়েকক নিজৰ ভগা পঁজাত আশ্রয় দিয়া কথাটো মই পাহৰিব নোৱাৰোঁ।\nখেতিয়কৰ ঘৈণীয়েকে ৰং মনেৰে আহি মাক-বাপেক নোহোৱা ছোৱালীটিক কোলাত তুলি আথেবেথে দুৱাৰমুখৰ পৰা নি ঘৰত থ’লেগৈ আৰু গিৰিয়েকক ক’লে, “এই বাৰৰ পৰা আমি আৰু আধাপেটীকৈও দুসাজ খাব নোৱাৰোঁ।”\nখেতিয়কে হাঁহি মুখেৰে মাত লগালে, “ একো কথা নাই, আমি এসাজ খায়েই থাকিম।” ৰথচাইল্ড্ এতিয়াও এই মুখীয়াল পৰিয়ালৰ বহুত পাছ-পৰা।\nএখন মুকলি পথাৰৰ মাজেদি মই অকলে গৈ আছিলো, হঠাৎ মোৰ পাছত লাহে লাহে পৰা ভৰিৰ খোজ শুনিবলৈ পালো— কোনোবা যেন মোৰ পাছে পাছে আহিছে ।\nমই চাৰিওফালে চাই পঠিয়ালো। পুৰণি চিৰলি চিৰলি ফটা কাপোৰেৰে গোটেই গাটো ঢাকি অহা এজনী কুঁজী বুঢ়ীক দেখিবলৈ পালো— তাইৰ গাল সোতোৰা-সোতোৰ, নাক দীঘল, মুখখন শেতা আৰু দাঁত এটিও নাই।\nমই তাইৰ কাষলৈ আগবাঢ়ি গ’লো— তাই থিয় হৈ ৰ’ল। “তই কোন? তোক কি লাগে? তই মগনিয়াৰ নেকি?” বুঢ়ীজনীয়ে একোকে নামাতিলে। মই তাইৰ চকুলৈ চাই পঠিয়ালত দেখিলো যে পোহৰত চকু ঢাকিবলৈ যেনেকৈ কিছুমান চৰাইৰ এখন ছাল থাকে, ঠিক তেনেকুৱা এখন ছালেৰে তাইৰ চকু দুটা ঢকা, কিন্তু এই বুঢ়ীজনীৰ চকুৰ ছালখন অলপো লৰা নাই— একেবাৰে থিৰ হৈ আছে। ভাবিলো, মানুহজনী কাণী।\nমই আকৌ সুধিলো, “তোক কি লাগে? তই কিয় মোৰ পাছে পাছে আহিছ?” তাই আগৰ দৰেই মনে মনে থাকিল, মাথোঁ মোৰ ওচৰৰ পৰা অলপ আঁতৰি গ’ল।\nমই তাইৰ কাষৰ পৰা আহি আকৌ আগৰ দৰেই বাট বুলিবলৈ ধৰিলো, আকৌ মই সেই ভৰিৰ খোজবোৰ পাছে পাছে শুনিবলৈ পালো— কোনোবা যেন চোৰৰ দৰে মোৰ পাছে পাছে আহিছে। নিশ্চয় সেই বুঢ়ীজনীয়েই,— কিয় তাই মোৰ পাছে পাছে আহিছে? মোৰ মনেৰে তাই বাট হেৰুৱালে, আৰু সেই কাৰণে খোজৰ মাত শুনি শুনি কোনোবা গাঁৱৰ মাজত ওলাবলৈ আহিছে।\nকিন্তু মোৰ মনত অলপ ভয় লাগিবলৈ ধৰিলে,— মই ভাবিলো যে মানুহজনী যে অকল মোৰ পাছে পাছে আহিছে, এনে নহয়, তাইহে দেখোন মোক বাট দেখুৱাই দিছে, আৰু মই আপোনা আপুনি তাই দেখুৱাই দিয়া বাটেদি আগবাঢ়িবলৈ ধৰিছোঁ।\nযি হ’ক, মই এখোজ দুখোজ কৰি আহিবলৈ ধৰিলো, মোৰ আগত সৌখন নৈ আৰু তাৰ পাৰত সৌডোখৰ আন্ধাৰ, ভয় লগা ঠাই, সেইখন কি ঠাই— সৰ্বনাশ! এইখন মৰিশালি, অ’ মই বুজিলো এতিয়া, তাই মোক ইয়ালৈকে আনিছিল। মই লৰালৰিকৈ উভতিলো, এইবাৰ ঠিক তাইৰ মুখে মুখে পৰিলো। …ই কি! তাই চকুৰে দেখে। তাই দেখোন মোলৈ খঙেৰে বাঘে চোৱাৰ দৰে একেথৰে চাই আছে— দেখিলেই ভয় লাগে।\nমই কেৰাহিকৈ তাইৰ চকুলৈ চালো, তাই আকৌ ছালখনেৰে চকু দুটা ঢাকি পেলালে আৰু আগৰ দৰেই কাণী-বুঢ়ী হ’ল।\nমই এতিয়া বুজিলো, এই বুঢ়ীজনীয়েই মোৰ নিয়তি। এই নিয়তিৰ হাতৰ পৰা সাৰিবলৈ মানুহৰ কোনো উপায় নাই।\nসাৰিবলৈ কোনো উপায় নাই! পৰিত্ৰাণ নাই!\nবলিয়াৰ দৰে এবাৰ চেষ্টা কৰা যাওক।\nমই অইন ফালে লৰ মাৰিলো। মই বেগেৰে যাবলৈ ধৰিলো— কিন্তু আকৌ আগৰ দৰে মোৰ পাছে পাছে ভৰিৰ খোজ আৰু সমুখত সেই আন্ধাৰ ভয় লগা মৰিশালি।\nআৰু এবাৰ অইন ফালে পলালো— কি হ’ব!\nপাছত সেই ভৰিৰ খোজ, আগত মৰিশালি।\nকি হ’ল, মই য’লৈকে পলাবলৈ যাওঁ ত’তে এনে অৱস্থা, সকলো ঠাইতে একে দশা।\nবাৰু, এইবাৰ মই ফাঁকি দিম, আৰু ইয়াকে ভাবি তাতে বহি পৰিলো— সেই বুঢ়ীজনীও মোৰ পৰা ঠিক দুহাতমানৰ আঁতৰতে থিয় হ’ল। মই যদিও তাইৰ ভৰিৰ খোজ শুনা নাই, তত্ৰাচ মই বুজিছোঁ, তাই মোৰ পাছত থিয় হৈ আছে।\nআগত আকৌ সেই আন্ধাৰ ভয় লগা মৰিশালি,— ভীষণ মূৰ্তিৰে মোক গ্ৰাসিবলৈ খেদি আহিছে।\nহৰি! হৰি! মই কি কৰোঁ, ক’লৈ যাওঁ! ভয়ত চাৰিওফালে চাবলৈ ধৰিলো।\nসেই বুঢ়ীজনীয়ে চকুদুটা তেজ যেন ৰঙা কৰি গোঙোৰা মুখেৰে মোৰ ফালে একেথৰে চাই আছে, তাইৰ চকু দুটাৰ পৰা যেন জুইৰ ফিৰিঙতিহে ওলাবলৈ ধৰিছে। সৰ্বনাশ! পলাবৰ ঠাই নাই। সাৰিবৰ উপায় নাই! নাই, ৰক্ষা নাই!\nমই বাটেদি গৈ আছিলো— এটা বুঢ়া, বেমাৰী, হাড়-ছাল ওলোৱা মগনিয়াৰ আহি মোৰ ওচৰত থিয় হ’লহি।\nতাৰ ওঁঠ শেতা, চকু দুটা ৰঙা আৰু গাত ফটা কাপোৰ…, হৰি হৰি! সি দুখত পৰি কেনেকুৱা হৈছে— চকুৰ আগতে দৰিদ্রতাৰ কেনে জ্বলন্ত শোক লগা দৃশ্য! সি সেই উখহা অপৰিষ্কাৰ হাতখন মেলি মোক সহায় খুজিলে। মই চোলাৰ মোনাত হাত সুমাই একোকে নাপালো— টকা নাই, ঘড়ী নাই, অইন কি এখন উর্মালো নাই, মই মোৰ লগত একোকে অনা নাছিলো। মগনিয়াৰটোৱে তেতিয়াও মোৰ ওচৰতে হাত পাতি থিয় হৈ আছে— আৰু তাৰ দুৰ্বল শৰীৰ কঁপিবলৈ ধৰিছে।\nমই এনেদৰে থাকিব নোৱাৰি লৰালৰিকৈ তাৰ হাত দুখন সাবটি ধৰিলো আৰু ক’লো—“ককাই, মোৰ ওপৰত খং নকৰিবা, মোৰ হাতত একোৱেই নাই।” মগনিয়াৰটোৱে আচৰিত হৈ মোৰ ফালে এবাৰ চালে— শেতা ওঁঠ দুখনেৰে অলপ হাঁহিলে— আৰু সিও মোৰ হাত দুখন ধৰি অতি কষ্টেৰে মাত লগালে— “কি হ’ল, একো কথা নাই— ইয়াৰ কাৰণেও অশেষ ধন্যবাদ— ইও যে এটা দান।”\nময়ো বুজিলো যে মোৰ এজন লগৰীয়াৰ পৰা ময়ো এটা দান পালো।\nআমি এসময়ত দুয়ো নলে-গলে লগা বন্ধু আছিলো, কিন্তু কি কুক্ষণত আমাৰ দুয়োৰো মাজত দন্দ লাগিল— শেহত লগ এৰা-এৰি হ’ল। বহুত বছৰ পাৰ হৈ গ’ল, এদিন তেওঁ থকা ঠাইখনলৈ আহি শুনিলো যে তেওঁৰ বৰ টান নৰিয়া, মোক চাব খুজিছে। মই একেবাৰে তেওঁৰ খোটালীত থিয় হলোগৈ,— আমাৰ চকুৱে চকুৱে দেখাদেখি হ’ল। মই তেওঁক কথমপিহে চিনিব পাৰিলো। হৰি হৰি! তেওঁক বেমাৰে কেনে কৰিলে! তেওঁৰ গাত এটুপিও তেজ নাই, বৰণ শেতা, গাৰ হাড়-ছাল ওলাল আৰু মূৰৰ চুলি প্ৰায়খিনিয়েই সৰি গ’ল। তেওঁৰ গাত মাথোন এখন চেলেং আছে— তেওঁ তেতিয়া এখন সামান্য চেলেং কাপোৰৰে ভৰ সহিব নোৱৰা হ’ল।\nতেওঁ কোনোমতে হাড়-ছাল লগা শুকান হাতখন মোৰ ফালে আগবঢ়াই দিলে আৰু মুখৰ ভিতৰতে কিবা দুআষাৰমান কথা ক’লে— ভালেই নে বেয়াই, মই বুজিব নোৱাৰিলো।… তেওঁৰ সোমোৱা চকুৰ পৰা দুধাৰি চকুলো গালেদি বৈ গ’ল আৰু তেওঁ ঘনে ঘনে উশাহ ল’বলৈ ধৰিলে। মই এনে শোক-লগা দৃশ্য দেখি থিয় হৈ থাকিব নোৱাৰিলো— তাতে বহি পৰিলো, মোৰ হাত-ভৰি কঁপিবলৈ ধৰিলে। এনে বেজাৰৰ ছবিৰ আগত দুনাই চকু মেলিব নোৱাৰি মই তেওঁৰ ফালে মোৰ হাতখন আগবঢ়াই দিলো, কিন্তু মোৰ মনত হ’ল যেন সেইখন তেওঁৰ হাত নহয়, অইন এখন হাতেহে মোৰ হাতখন ধৰিলে।\nআমাৰ দুয়োৰো মাজত বগা সাজ পিন্ধি যেন কোনোবা এজনী মাইকী মানুহ থিয় হৈ আছে। সাজটোৱে তাইক মূৰৰ পৰা ভৰিলৈকে ঢাকি থৈছে।… তাই এটা কঠোৰ উদাস দৃষ্টি শূন্যৰ ফালে এৰি দিছে— মুখৰ পৰা এটাও মাত ওলোৱা নাই— অইন কি ওঁঠ দুটাও লৰা নাই।\nএই মাইকী মানুহজনীয়েই আমাৰ দুয়োখন হাত একেলগ কৰি দিলে— তায়েই আমাৰ ভিতৰত চিৰকাললৈ মিলন ঘটালে। সঁচা কথা— মৃত্যুৱেই আমাৰ মিলন ঘটালে।\nওখ ওখ পৰ্বতশাৰী পৃথিৱীৰ বুকু ফালি গগন ভেদিবলৈ উঠিছে, যেনিয়েই চোৱা, তেনিয়েই শিলাময় পৰ্বত— মানুহৰ ভৰিৰ চিন এতিয়াও ইহঁতৰ বুকুত পৰাহি নাই।\nপৰ্বতবোৰ হিমেৰে ঢকা, সদায় কণ্‌কণীয়া শীতল বতাহ বৈ আছে, ওপৰত অনন্ত নীৰৱ নীল আকাশ, তলত এখন বিস্তীর্ণ শুভ্ৰ বৰফৰ ৰাজ্য।\nদুফালে দুটা প্রশস্ত পৰ্বতৰ টিং ৰাক্ষসৰ দৰে থিয় হৈ আছে, এটাই আনটোক সুধিলে— “ককাই, নতুন বাতৰি কি আছে? তুমি মোতকৈ ভালকৈ দেখিবলৈ পোৱা, কোৱাচোন তলত নো কি হৈছে?” কত হাজাৰ হাজাৰ বছৰ পাৰ হৈ গ’ল এক মিনিট,— আনটোৱে তেতিয়া উত্তৰ দিলে— “গোটেইখন পৃথিবী ডাৱৰে ঢকা— অলপমান ৰ’বা।” হাজাৰ হাজাৰ বছৰ পাৰ হৈ গ’ল, এক মিনিট । আকৌ আগৰটোৱে সুধিলে— “এতিয়া কেনে?” “এতিয়াও আগৰ দৰেই আছে, তাৰ মাজত অকণ অকণ দুঠেঙীয়া পোক কিছুমানে ছটফটাই লৰি ফুৰিছে,— ইফালে গৈছে এবাৰ, সিফালে গৈছে এবাৰ, সিহঁত এতিয়াও আমাৰ কাষ চাপিব পৰা নাই।”\n“মানুহৰ কথা কৈছা নেকি?”\n“এৰা, মানুহৰ কথাকে কৈছোঁ।”\nহাজাৰ হাজাৰ বছৰ পাৰ হৈ গ’ল, এক মিনিট। ইটোৱে আকৌ সুধিলে— “তাৰ পাছত এতিয়া?” আনটোৱে উত্তৰ দিলে— “সেই পোকবোৰ অলপ কমিছে, তলখন অলপ মুকলি হৈছে, পানীও শুকাইছে, আৰু হাবিও লাহে লাহে নাইকিয়া হৈ গৈছে।” আকৌ হাজাৰ হাজাৰ বছৰ পাৰ হৈ গ’ল, এক মিনিট। “এতিয়া কি দেখিছাঁ?”\nআনটোৱে উত্তৰ দিলে— “আমাৰ তলৰ ঠাই গোটেইখন মুকলি, কিন্তু দূৰৈত এতিয়াও অলপ ক’লা ক’লা চিন আছে আৰু দেখোন কিবাকিবি কিছুমান লৰি ফুৰিছে।” হাজাৰ হাজাৰ বছৰ পাৰ হৈ গ’ল, এক মিনিট । “এতিয়া কেনে দেখিছা” বুলি আনটোৱে মাত লগালে। সিটোৱে উত্তৰ দিলে— “এতিয়া গোটেইখন মুকলি, ক’তো একোৰেই চিন নাই, চাৰিও ফালে বৰফৰ ৰাজ্য— সকলো নিমাত, নিস্তব্ধ!”\nইটোৱে তেতিয়া মাত লগালে— “ভাল কথা, কিন্তু ককাই, আমি দুয়ো বহুত বেলি কথা পাতিলো, আহাঁ, এতিয়া অলপ শোওঁ।” “এৰা, এতিয়া শোৱা য’ক৷” ওখ ওখ পৰ্বত শুলে— অনস্ত নীল আকাশ শুলে— অসীম বিশ্ব নিতাল মাৰি শুলে, জগত নিস্তব্ধ— প্ৰকৃতি নীৰৱ।\n← গান্ধীৰ বাবে গান্ধী\nভাষা অবিহনে অন্তৰ্দৃষ্টি অসাৰ →


পূৰ্ণশিল্পম্- জীৱনমুখী এক যাত্ৰা ( দেৱাংগ পল্লৱ শইকীয়া ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nপূৰ্ণশিল্পম্– জীৱনমুখী এক যাত্ৰা ( দেৱাংগ পল্লৱ শইকীয়া )\nমনৰ কথা দুআষাৰ\nআমাৰ এটা সপোন আছিল৷ সপোন আছিল কিবা এটা কৰাৰ৷ কিবা এটা মানে ভাত-কাপোৰৰ বাবে কৰা একঘেয়ামী কচৰৎৰ পৰা বাহিৰত, যান্ত্ৰিকতাৰ পৰা অলপ দূৰত অবস্থান কৰি কিবা এটা কৰাৰ যি “কিবা“ টোৰ পৰা আমাৰ ব্যক্তিগত লাভালাভত কৈ সামান্য হ’লেও বেলেগৰ বাবে কিবা হওক, আমাৰ আত্মাই প্ৰশান্তি লাভ কৰক সেই কামৰ দ্বাৰা যি প্ৰশান্তি সাধাৰণতে আমাক বস্তুবাদী প্ৰাপ্তিয়ে দিব নোৱাৰে৷ আমি জানিছিলো সাংঘাতিক কিবা এটা কৰিব নোবাৰিলেও সামান্যই হওক কিবা এটা কৰিব পাৰিম দেৰিকৈ হ’লেও, নিজৰ আত্মাৰ প্ৰশান্তিৰ বাবে, সমাজৰ বাবে, সময়ৰ বাবে৷ আমি কিবা এটা কৰিব খুজিছিলো কলা আৰু সংস্কৃতিৰ মাধ্যমেৰে৷\nমই দিল্লীত আছিলো৷ চাকৰি আছিল বহুজাতিক প্ৰতিষ্ঠানত৷ সকলো সুবিধা আছিল মাত্ৰ মাজে মাজে মোক মাটিৰ গোন্ধই, এই কিবা এটা কৰাৰ সপোনটোৱে অহৰহ খেদি ফুৰিছিল৷ তাৰ মাজতে এদিন ঘৰৰ পৰা দিল্লীলৈ ওভতাৰ পথত গুৱাহাটীত বান্ধৱ দিগন্ত মাধৱ গোস্বামীৰ ঘৰত ভাত এসাজঁ খোৱাৰ দিনা মোৰ সপোনটোৱে আৰু অকণমাণ প্ৰাণ পাই উঠিছিল৷ দিগন্তৰ ঘৰত তেওঁ নিজ হাতেৰে গঢ় দিয়া জীৱন্ত মূৰ্তিবোৰ দেখি, তেওঁ অঁকা ছবিবোৰ দেখি, তেওঁ শিল্পৰ প্ৰতি থকা স্ৰদ্ধা আৰু হেপাঁহ দেখি মই সন্মোহিত হৈ নিজকে সুধিছিলোঁ – দিগন্তৰ ৰন্ধ্ৰে ৰন্ধ্ৰে শিপাই থকা এই শিল্পৰ হাবিয়াস আৰু মোৰ সপোন যদি কোনোবা এটা ক্ষণত একলগ হ’লহেতেন! !\nতাৰ মাজতে এদিন গম পালোঁ দিগন্তই ছেন্দ এনিমেশ্যন কৰে৷ তেওঁ বহু ঠাইত ইতিমধ্যে ছেন্দ এনিমেশ্যনৰ কলা প্ৰদৰ্শন কৰিছে৷ ছেন্দ এনিমেশ্যনে ইতিমধ্যে পৃথিৱীৰ বিভিন্ন দেশত কলাৰ এক শক্তিশালী মাধ্যম হিচাবে পৰিগণিত হৈছে৷ ভাৰততো ছেন্দ এনিমেশ্যনে লাহে লাহে জনপ্ৰিয় হৈছে যদিও অসমত এতিয়ালৈ প্ৰসাৰ লাভ কৰা নাই৷ অসমত দিগন্তই প্ৰথম ব্যক্তি ছেন্দ এনিমেশ্যনৰ৷ মই মাজে মাজে লিখা মেলা কৰোঁ কাকতে পত্ৰই বা ইণ্টাৰনেটৰ মাধ্যমত৷ মাজে মাজে গাবলৈও চেষ্টা কৰোঁ৷ সংগীত আৰু সাহিত্যৰ প্ৰতি আছে মোৰ এক আত্মাৰ টান৷ লাহে লাহে ভাবিবলৈ আৰম্ভ কৰিলোঁ ছেন্দ এনিমেশ্যন, সাহিত্য আৰু সংগীত- এই তিনিওটা একেলগ কৰি কিবা এটা কৰিব নোৱাৰিনে? ? দিগন্তই একে আষাৰে কলে- পাৰি, পাৰিম৷\nএদিন দিল্লী এৰি মই অসমলৈ ওভতি আহিলোঁ৷\nদিগন্তৰ লগত বহি আমাৰ এই সপোনৰ যাত্ৰাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিলোঁ৷ যাত্ৰাৰ নাম দিছিলোঁ পূৰ্ণশিল্পম্৷ আমি সিন্ধান্ত লৈছিলোঁ আমি আমাৰ কলা-সংস্কৃতি অকণমান বেলেগ ধৰণেৰে মানুহৰ মাজলৈ লৈ যাম ছেন্দ এনিমেশ্যন, এখন আলেখ্য আৰু গানৰ মাজেৰে৷ মঞ্চত এফালে একেলগে আলেখ্য খনৰ পাঠ চলি থাকিব, গীত পৰিবেশন হৈ থাকিব আৰু একেখন মঞ্চতে সেই আলেখ্য আৰু গীতক প্ৰকাশ কৰা হ’ব ছেন্দ এনিমেশ্যনৰ দ্বাৰা৷ কাঁচৰ এটা বাকচত বালিৰে এনিমেশ্যন কৰা হ’ব আৰু এটা ভিডিও কেমেৰাই সেই এনিমেশ্যনক এটা প্ৰজেক্টৰৰ সহায়ত এখন ডাঙৰ স্ক্ৰীণত দেখুৱাব দৰ্শকে সুন্দৰকৈ দেখাকে৷ গতিকে দৰ্শকে একে সময়তে একেখন মঞ্চতে আলেখ্য শুনিব, গীত উপভোগ কৰিব আৰু উপভোগ কৰিব অসমৰ মঞ্চত কোনোদিন নেদেখা ছেন্দ এনিমেশ্যনৰ কলা৷ অসমৰ মঞ্চত ৰাইজে ছেন্দ এনিমেশ্যন দেখা নাই, টিভিত দেখিছে৷ গতিকে ছেন্দ এনিমেশ্যনৰ মাধ্যমেৰে যদি আমি আমাৰ কলা-সংস্কৃতিৰ বিষয়ে এখন আলেখ্য আৰু আমাৰ জাতিৰ পিতৃ-পিতামহ সকলৰ বিষয়ে এক চমূ আভাস ৰাইজৰ মাজলৈ লৈ যাওঁ, ৰাইজে হয়তু নতুন মাধ্যম দেখি অকণমান গভীৰকৈ বুকুত ল’ব৷ সাধাৰণ ৰাইজক পূৰ্ণশিল্পম্ ৰ এই যাত্ৰাৰ মাধ্যমেৰে এক বাৰ্তা দিয়াৰ সপোন দেখিছিলোঁ আমি৷ এই বাৰ্তা প্ৰেমৰ, শান্তিৰ৷ এই বাৰ্তা ভাতৃত্ববোধৰ, এই বাৰ্তা সাম্প্ৰদায়িক সম্প্ৰীতিৰ৷ এই বাৰ্তা যান্ত্ৰিকতা আৰু বস্তুবাদিতাৰ পৰা সাময়িকভাবে হ’লেও দূৰত অৱস্থান কৰি জীবনটো নতুনকৈ এবাৰ চোৱা৷ এই বাৰ্তা মানুহৰ বাবে মানুহক ভবাই তুলিবলৈ কৰা প্ৰয়াসৰ৷ সেয়ে আমি কৈছিলোঁ পূৰ্ণশিল্পম্ ৰ এই যাত্ৰা জীবনমুখী, এই যাত্ৰা হৃদয়ৰ পৰা হৃদয়লৈ৷\nপোন্ধৰ দিন আমি দিন ৰাতি একাকাৰ কৰিলো সপোনটো স্পৰ্শ কৰি৷ নতুনকৈ শংকৰ-মাধৱ, বিষ্ণু-জ্যোতি, ভূপেন দাৰ বিষয়ে পঢ়িলোঁ, গীতবোৰ ভালকৈ শিকিবলৈ যত্ন কৰিলোঁ৷ শিকিলোঁ জাতীয় সংগীত৷ লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিলোঁ এখন আলেখ্য৷ আলেখ্য লিখাত সহায় কৰিলে পূৰ্ণশিল্পম্ ৰ সপোনটোক জীয়ন দিয়া আমাৰ আন এগৰাকী সদস্যা মেঘনাই যি ইতিমধ্যে কেবাখনো আলেখ্য লিখি নিজৰ প্ৰাঞ্জল ভাষাৰে ৰাইজৰ মন মুহিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ অধ্যয়নত সহায় কৰিলে পূৰ্ণশিল্পম্ ৰ আন এগৰাকী সদস্যা লীনাই৷\nদিগন্তই বালিৰ মাজত আঙুলি বুলাই বুলাই সপোনটোক আলফুলে ঠন ধৰি উঠাবলৈ লাগি গ’ল৷ বালিত জিলিকি উঠিল বিষ্ণু-জ্যোতি, ভূপেন দাৰ ছৱি, সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ ছৱি৷ শৈলেন ভৰালী উঠি পৰি লাগিল আৱহ সংগীতত৷\nআৰু এনেদৰেই সপোনটোক আলফুলে বুকুত বান্ধি তেজপুৰলৈ ৰাওনা হ’লো – পূৰ্ণশিল্পমৰ প্ৰথম প্ৰদৰ্শন৷ লগত সংগী হ’ল বহু শুভাকাংক্ষীৰ স্নেহ, শুভেচ্ছা আৰু আশিষ আৰু অন্তৰাত্মাৰ সেই আহ্বান- কিবা এটা কৰিব লাগিবই৷\nতাৰ পিছতেই মঞ্চত শংকৰ- মাধৱ, বিষ্ণু-জ্যোতি, অসমৰ কথা কৈ গ’লোঁ, গীত গাই গ’লো৷ মেঘনাই মিঠা কণ্ঠেৰে কৈ গ’ল আমাৰ অসমৰ সংস্কৃতিৰ কথা৷\nপ্ৰতিটো শব্দত প্ৰাণ দিলে দিগন্তই বালিৰে৷ ছেন্দ এনিমেশ্যনেৰে৷ দৰ্শকে স্ক্ৰীণলৈ চাই জাউৰিয়ে জাউৰিয়ে হাত চাপৰিৰে আমাৰ সপোনটো জীয়াই তুলিলে৷\nপূৰ্ণশিল্পম ৰ সপোনটোৰ কুঁহিপাতটো ঠন ধৰি উঠিল তেতিয়াই৷\nএইয়া পূৰ্ণশিল্পমৰ আৰম্ভণিহে৷ শিল্প-সংস্কৃতিৰ জীৱমমুখী এই যাত্ৰাত বিভিন্ন দিশৰ সামাজিক দায়িত্ব পালন কৰিবলৈও পূৰ্নশিল্পম্ এ অহোপুৰুষাৰ্থ চেষ্টা চলাব৷\nআমাৰ সাংস্কৃতিক যাত্ৰা পূৰ্ণশিল্পম্ ৰ উদ্যোগত শিল্পী বান্ধৱ দিগন্ত মাধৱ গোস্বামী আৰু বিনোদ বৰাৰ প্ৰত্যক্ষ সহযোগত আমি এক নতুন প্ৰকল্প হাতত লৈ ইতিমধ্যে কাম আৰম্ভ কৰিছোঁ৷ অসমৰ ভিতৰুৱা অঞ্চলৰ অতি নিপুন হাতৰ কিন্তুু অৰ্থনৈতিকভাৱে দূৰ্বল আৰু নিজৰ কলাৰ স্বীকৃতিৰ ক্ষেত্ৰত সামান্য পিছপৰি ৰোৱা চাৰুকলা/ভাস্কৰ্য্য/মৃণ্ময় শিল্পী কেইজনমানক আমি অৰ্থনৈতিকভাৱে সকাহ আৰু তেখেতসকলৰ কষ্ট তথা কলাক স্বীকৃতি দিয়াৰ প্ৰয়াসেৰে পূৰ্ণশিল্পম্ ৰ ছাঁত আমি তেখেতসকলৰ হাতেৰে বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ মূৰ্তি, জাতীয় সংস্কৃতিৰ লগত জড়িত গৃহসজ্জাৰ সামগ্ৰী, অসমৰ কলা, সাহিত্য, সংস্কৃতি জগতৰ মনিষী সকলৰ প্ৰতিমূৰ্তি, অসমৰ কলা-সংস্কৃতিৰ স্বাক্ষৰ বহন কৰা (যেনে গঁড়, জাপি, গৰুগাড়ী, গছ, পথাৰ, ঢুলীয়া, নাচনী, সত্ৰীয়া নৃত্য, বাদ্য, আদি)বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ চানেকি তেখেতসকলৰ হাতেৰে গঢ়িবলৈ এই প্ৰকল্প আৰম্ভ কৰিছোঁ৷ এই কাৰ্য্যত প্ৰত্যক্ষভাৱে হাতৰ পৰশ দিছে সকলোৰে সমাদৃত চাৰুকলা/ভাস্কৰ্য্য শিল্পী বিনোদ বৰা আৰু দিগন্ত মাধৱ গোস্বামীয়ে৷\nৰাইজৰ আশীৰ্বাদক মূলধন হিচাবে লৈ পূৰ্ণশিল্পম্ ৰ নিজা কাৰখানাত মূৰ্তি নিৰ্মাণৰ কাম আৰম্ভ হৈছে৷ ৰাইজে আমাক সহযোগ কৰিব বুলি হেপাহেৰে আমি এই সপোনৰ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিছোঁ৷ আমাৰ শিল্পী, সমল, অনুভৱ সকলো নিজা৷\nআকৌ কৈছোঁ এইয়া পূৰ্ণশিল্পমৰ আৰম্ভণিহে৷ সমুখত বহুযোজন বাট৷ আৰু লগতে সামাজিক দায়িত্ব৷ কিন্তুু আপোনালোকৰ এই উৎসাহ, প্ৰেৰণাই আমাক কিবা এটা কৰাৰ বাবে সদায়েই সাহস যোগাব৷ সমাজক কিবা এটা বাৰ্তা দিয়াত পূৰ্ণশিল্পম প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধ৷ ই আমাৰ দায়িত্ব৷ আমাৰ সেউজ সপোন৷ ই এক জীবনমুখী যাত্ৰা৷ পূৰ্নশিল্পম্ ৰ এই যাত্ৰা হৃদয়ৰ পৰা হৃদয়লৈ!\nআমাৰ ফেচবুকৰ পৃষ্ঠাঃ https: //www.facebook.com/PURNASHILPAM\nইউটিউবত আমাৰ প্ৰথম প্ৰদৰ্শনৰ কিয়দাংশ চাবলৈ ছাৰ্চ কৰক: PURNASHILPAM\n← “আধৰুৱা” ( শ্যামল মিত্ৰ বৰুৱা )\nসোণটি আৰু ভূত ( মানৱেন্দ্ৰকুমাৰ শৰ্মা ) →\nমধুস্মিতা দাসৰ তুলিকাৰে …\n‘মাই ভেলী’ – দেবানন্দ উলুপ\nড° জনক ঝংকাৰ নাৰ্জাৰী


ফটা প্ৰেম-মিৰাজুল ৰচিদ – ফটাঢোল\nApril 1, 2021 ফটা প্ৰেম\t39 Comments\nফটা প্ৰেম-মিৰাজুল ৰচিদ\nবৰ দুখৰ কাহিনী বুজিছে ৰাইজ। এই কলমটো তুলি সেই হৃদয় ভঙা স্মৃতিকে লিখিবলৈ লৈছোঁ।\nপ্ৰেম মই সৰুৰেপৰা কৰিবলৈ শিকিছিলোঁ। ক,খৰ পাছত এ,বি,চিৰ ঠাইত মই প্ৰেমপত্ৰ লিখি প্ৰেম নিবেদন কৰিবলৈ শিকিছিলোঁ চিধাই৷ তেতিয়া মই চতুৰ্থ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ। আমাৰ ঘৰত এখন হিৰো চাইকেল আছিল। মই চাইকেলখনৰ চিটত বহি চলাব পৰাকৈ ওখ নাছিলোঁ। তথাপি কম বস্তু নে মই! চাইকেলৰ পেডেল ঢুকি নাপালেও মনত দুখ নাছিল, নিজে মনটোক বুজাইছিলোঁঁ, “বি পজিটিভ মিৰাজ৷” তাৰ পাছত চাইকেলখনৰ চিটত সোঁ-হাতেৰে ভেজা দি এখন ভৰি মাজেৰে ইফালৰপৰা সিফালে সোমাই দি পেডেল মাৰি তলতেই বেঁকাকৈ চাইকেল চলাবলৈ আৰম্ভ কৰিলোঁ। এই যে চিটত হাত থৈ তলতে চাইকেল চলাবলৈ আৰম্ভ কৰিলোঁ তেতিয়াৰপৰাই নিজকে প্ৰেম কৰিবপৰা হৈছোঁ বুলি ভাবি লৈছিলোঁ।\nমোৰ প্ৰেমিকাজনী আছিল তৃতীয় মানৰ ছাত্ৰী। প্ৰথম দেখোঁতেই তাইৰ প্ৰেমত পৰিছিলোঁ৷ তাই নাকৰ শেঙুন হাতৰ তলুৱাৰে মচি পিন্ধি থকা স্কাৰ্টত হাতখন ঘঁহি দিয়া দেখিয়েই কিবা এটা ভাল লাগিছিল। আচলতে ময়ো তেনেকৈয়ে নাক মচিছিলোঁ আৰু “আমাৰ ইমান মিল গতিকে আমি বিয়া হ’ম ডাঙৰ হ’লেই” বুলি বুকিং তেতিয়াই কৰি থৈছিলোঁ। তায়ো আগদাঁত ভঙা মুখখন মেলি হাঁহি এটা মাৰি একপ্ৰকাৰ, “প্ৰেমিকা মই তোমাৰ জনমে জনমে” বুলি সঁহাৰি দিছিল।\nএবছৰ পাছত দেউতা আন ঠাইলৈ বদলি হোৱাত আমি হাজোলৈ গুচি আহিলোঁ। মোৰ প্ৰেমাস্পদৰ আগত প্ৰেম নিবেদন কৰাৰ আগতেই আমাৰ বিচ্ছেদ হ’ল। তথাপি আশা এৰি নিদিলোঁ মই৷ লাহে লাহে সময় পাৰ হ’ল আৰু এদিন মোৰ বয়স ১৮ বছৰ হ’ল বুলি জন্মদিনৰ কেকটোৱে ঘোষণা কৰি দিলে।\nমই সৰুতে যিজনী ছোৱালীৰ পাৰ্টটাইম বয়ফ্ৰেণ্ড হৈছিলোঁ সেইজনীকে আকৌ এবাৰ লগ পালে ফুলটাইম প্ৰেমিকা পাতি ল’ম বুলি মনতে আশা কৰি আছিলোঁ। মনৰ আশা হঠাৎ পূৰ্ণ হৈ গ’ল মোৰ৷ কলেজৰ দিনৰ কথা।\nসৌভাগ্যক্ৰমে তাই মোৰ কলেজতে নামভৰ্তি কৰিলে। তাই একেখন কলেজতে নাম লগোৱা বুলি জানিয়েই বুকুখন সাতখন-আঠখন মানে একদম নখন-দহখন হৈ পৰিল।\nতাইৰ সৈতে লাহে লাহে প্ৰেমৰ নাৱত উঠি সাগৰত নাও মেলি দিলোঁ কিন্তু বিদ্যা-শপত নাও গৈ যে বাৰ্মূদা ট্ৰায়েঙ্গলত সোমাই পৰিব গম পোৱা নাছিলোঁ। প্ৰথম তিনিমাহত শ্ৰেষ্ঠ প্ৰেমিক-প্ৰেমিকাৰ বঁটা লাভৰ যোগ্য হৈ পৰিছিলোঁ আমি দুয়ো৷\nমোৰ জন্মদিনৰ দিনাৰ কথা। তাই ক’লে আজি ডাঙৰ পাৰ্টি এটা দিব লাগিব। মইনো তাইৰ কথা পেলাব পাৰোঁ নে? লগে লগে ৰেডি। সন্ধিয়া পাৰ্টিৰ ভেনুত মই সাজি কাজি সোমালোঁ। গৈ দেখোঁ মোক কোনেও চিনিয়েই নাপায়। শেষত যেতিয়া কেক কাটিবলৈ লওঁ তেতিয়াহে সকলোৱে মোৰ পিনে চাই ফুচফুচাবলৈ ধৰিলে। আৰে ভাই চিনি পাব কেনেকৈ? মোৰ গেষ্টে নহয় এইবোৰ, সকলোকে মোৰ প্ৰেয়সী মইনা কলিজাইহে মাতিছে। যি নহওক কেক কটাৰ পাছতে খুব আৱেগিক হৈ তাই সকলোকে উদ্দেশ্যি দুষাৰ ক’বলৈ ধৰিলে। মোৰো ভাল লাগি গ’ল, মোৰ বাবেই ইমান আয়োজন৷\n: মিৰাজ মোৰ বয়ফ্ৰেণ্ড৷ আই মিন সি মোৰ ছাঁটোৰ দৰে থাকিব সদায়। বন্ধুসকল তোমালোকে তাৰ মুখখন চাইয়েই কিন্তু সি কেনে সেয়া গম নাপাবা। মিৰাজ দেখাত শুকান কিচমিচটোৰ দৰে হ’ব পাৰে তাৰ মনটো ফ্ৰেচ আঙুৰ দৰে আৰু মই তাৰ মনটোৰ প্ৰেমতহে পৰিছোঁ। হেপি বাৰ্থডে’ মিৰাজ।\nতাইৰ কথা শুনি মোৰ চকু কঁপালত আৰু কঁপালৰপৰা পিঠিলৈ দৌৰ দিলে। তাই মোক বাৰ্থডে’ত কিচমিচ বুলিহে ক’লে নে? এয়া সন্মানেই নে? বিভিন্ন সৰু সৰু প্ৰশ্নৰে মোৰ মন ভৰি গ’ল কিন্তু মই ল’ৰাটো সৰুৰেপৰা পজিটিভ। নিজৰ মনটোক বুজালোঁ মিৰাজ বি পজিটিভ। তাই তোৰ মুখখন কিচমিচৰ দৰে কৈ কিনো ভুল কৰিছে? আইনাত চালেতো কিচমিচ কিয় শুকান খেজুৰ যেনো দেখি তোক ন? মনটো যে ফ্ৰেচ আঙুৰ বুলি কৈছে? সেইটোকে ভাবচোন।\nএনেকৈয়ে সময় পাৰ হ’ল। প্ৰেমৰ সোঁতত উইদাউট লাইফ জেকেট বহুদূৰ উটি আহিলোঁ, ইফালে সাঁতুৰিবও মই নাজানো৷\nতাই আনতকৈ বেলেগ আছিল। মানে একদম স্পেচিয়েল। এবাৰ আমি বজাৰলৈ গৈছিলোঁ। তাই দোকানি এজনক সুধিলে,\n: দাদা এইটোৰ কি দাম?\n: এইটোৰ ৫ টাত ২০ টকা।\nতাই আকৌ সুধিলে,\n: দাদা সেইটোৰ কিমান দাম?\n: সেইটোৰ ২০ টকাত ৫ টা পাব।\nতাই একদম চকড্। দাদা সেইটোত ইমান দাম কৈছে? নাই দেই মোক এইটোকে দিয়ক।\nমই সেইদিনা বুজি নাপালোঁ দোকানিয়ে সেইটো আৰু এইটোৰ কি বেলেগ দাম কৈছিল? হ’লেও তাইৰ এই মূৰ্খামিখিনিয়েই কিবা মৰম লগা আছিল; মই তাতেই ফিডা…\nহঠাৎ তাই এদিন বেষ্ট ফ্ৰেণ্ড এটা বনাই ল’লে। সি ক’ৰপৰা আহি তাইৰ বেষ্ট ফ্ৰেণ্ড হ’ল মই আজিও নুবুজিলোঁ, কেতিয়াবা এনে লাগে যেন সি মানুহ নহয় সাক্ষাৎ ভগৱানৰহে নৰ ৰূপ। সি অহাৰপৰাই “মিৰাজ তোমাৰ অমুকটো ভুল, অনিমেশক দেখিছা এনে ভুল নহয় কেতিয়াও। মিৰাজ তুমি অমুকটো কাম নোৱাৰা, অনিমেশক দেখিছা সি সৱ পাৰে।” মুঠতে মিৰাজ এতিয়া ফুটা কলহ যেন হৈ পৰিল। এদিন ৰাতি মোবাইলটো পুট-পুটাই বাজি উঠিল। মেচেজ ফ্ৰম মইনা কলিজা…খুলি চালোঁ ফটো এখন দিছে অনিমেশৰ লগত, তাৰ বুলেটখনৰ পিছৰ চিটত বহি। “মিৰাজ মই অনিমেশৰ লগত ফুৰিবলৈ যাওঁ। মোৰ সপোন আছিল বুলেটত বহু দূৰ ট্ৰিপত যোৱাৰ। তুমিটো স্কুটিখনকে নেৰা। অনিমেশ আছে বুলিহে… বাই আহি কথা পাতিম।”\nএই যে মেচেজটো দিলে, তেতিয়াৰপৰা অনিমেশো নাই, বুলেটো নাই আৰু বুলেটৰ পাছত বহা মোৰ মইনা কলিজাজনীৰো খবৰ নাই। প্ৰেমৰ বসন্ত হঠাৎ ফাগুন হৈ পৰিল। মই কান্দি কাটি দেৱদাস। মোৰ বন্ধু তবিবে আহি মোক বুজালে,\n: আৰে ভাই মিৰাজ টেনচন কিয় লৈছা ৰে? পুখুৰীত মাছৰ অভাৱ নেকি?\nমই মনে মনে ভাৱিলোঁ ইমান দিন মই পুখুৰীৰ মাছহে বিচাৰি আছিলোঁ নে? ইমানখিনি দুখৰ পাছতো চিগাৰেট এটা জ্বলাই মই নিজকে সান্তনা দিলোঁ, “আল ইজ ৱেল মিৰাজ। বি পজিটিভ।” তবিবে কোৱাৰ দৰে পুখুৰীত বিচাৰি চাচোন, “ইউ ডিজাৰ্ভ বেটাৰ ডুড।”\n« খটৰা সত্ৰত প্ৰচলিত লোকসংস্কৃতি-কলচুম বিবি\nনকল নখ-বাগ্মিতা ৰাজখোৱা »\nসুন্দৰ লিখনি।Be positive.\nপঢ়ি ভাল লাগিল ৷\nপঢ়ি ভাল লাগিল চাৰ৷\nভাল লাগিল মিৰাজুল চাৰ।\nবৰ সুন্দৰ লিখনি মিৰাজ💕\nধুনীয়া লিখিছে মিৰাজুল ছাৰ।Be positive ☺\nManash Pratim Sahu\nBohut bhal lagil porhi sir\nবহুত ভাল লাগিল 👌👌👌\nVal lagil dei sir\nপঢ়ি ভাল লাগিল sir\nসুন্দৰ ভাল লাগিল পঢ়ি\nপঢ়ি ভাল লাগিল ছাৰ\nMojja lagil, aiya bastab ghatona ne kalponik onubhab dharibo nuarilu jadio bastab jen lagil. ☺☺☺😊😘😘😚😚👌👌👌\nকিছু বঢ়িয়া লিখা দেই❤😁\nKhub sundor sir.\nBe positive Miraj\nSyeda farija arfin\nমেছেজ ফ্ৰম ম‌ইনা কলিজা হা হা হা হা। ভাল লাগিল মিৰাজ।\nVal lagil sir\nভাল লাগিল চাৰ ।


এজন নীৰৱ কাব্য সাধক প্ৰদীপ শইকীয়া ৷৷ নীলাভ সৌৰভ৷৷ – বৌদ্ধিক বিচাৰ\nচ’ৰাঘৰ / কথাশিল্প / অনুভৱ / এজন নীৰৱ কাব্য সাধক প্ৰদীপ শইকীয়া ৷৷ নীলাভ সৌৰভ৷৷\nফেব্ৰুৱাৰী 28, 2018\tঅনুভৱ, কথাশিল্প মন্তব্য কৰক 295 দৰ্শন\nভোগবাদত আক্রান্ত আজিৰ সমাজ জীৱনত পৃথিৱীৰ প্রাচীনতম কলা হিচাপে স্বীকৃত কবিতাও যেন পণ্য হৈ পৰিছে৷ এনে প্ৰসংগক লৈয়ে কথাবতৰা হৈছিলোঁ নগাঁও জিলাৰ ৰণথলী গাঁৱত জন্মগ্রহণ কৰা এজন প্রচাৰ বিমুখ কবি প্রদীপ শইকীয়া(১৯৬১)ৰ সৈতে। তেখেতে কবিতাৰ পৃথিৱীত খোজ দিয়াৰ আঁৰৰ কাৰণ ব্যাখ্যা কৰি কৈছিল—‘কবিতাৰ প্রতি মোৰ তেনে কোনো আকৰ্ষণ নাছিল। কলেজীয়া দিনবোৰতো পাঠ্যপুথিৰ কবিতাৰ বাদে মই কোনো কবিতা পঢ়াই নাছিলোঁ। পিছে শৈশৱৰে পৰা, ছবি আৰু ৰঙৰ প্রতি আছিল দুৰ্বাৰ আকৰ্ষণ। কলেজৰ দিনবোৰতো ছবিহে আঁকিছিলোঁ। এজন চিত্রকৰ হোৱাৰ সপোন দেখিছিলোঁ। মোৰ দেউতা আছিল এজন সুদক্ষ শিল্পী। বৰ সুন্দৰ ছবি আঁকিছিল তেখেতে। ছবিৰ বাহিৰেও দেউতাই বৰ ভাল বাঁহী বজাইছিল। দেউতাৰ অংকিত ছবিৰ বিষয়ে ডঃ ভবেন্দ্রনাথ শইকীয়াই তেখেতৰ ‘জীৱন বৃত্ত’ত লিখি থৈ গৈছে । দেউতা ভঃ শইকীয়াৰ সহপাঠী আছিল। উত্তৰাধিকাৰী সূত্রেই হয়তো মোৰো তেজত প্রৱাহিত হৈ আছিল ছবি, ৰং, সুৰ, কথা। আমাৰ বৃহৎ পৰিয়ালটো আছিল বৰ্ণময় শিল্প সংস্কৃতিৰ পূজক-সেৱক। প্রায় ৭০ বছৰ আগতেই মোৰ এজন ককাদেউতাই কলিকতা অনাতাঁৰ কেন্দ্রত বাঁহী বজাইছিল। মোৰ ককাদেউতা আছিল আঠজন । খুৰা বৰদেউতাও আছিল অনেক। প্রায় সকলোৱেই ঠিক কিবা নহয় কিবা প্রকাৰে সংস্কৃতিৰ জগতখনৰ লগত জড়িত আছিল। কাঠৰ মূৰ্তি, মাটিৰ প্রতিমা সজা, ছবি অঁকা, গান গোৱা, বাদ্য বজোৱা, অভিনয় এইবোৰৰ উপৰিও পৰিয়ালটি আছিল উচ্চ চিন্তা আৰু প্রকৃত শিল্পৰ অনুশীলনত ব্রতী। তাহানিতে দেউতা, বৰদেউতাসকলে কলিকতাৰ পৰা “Reader’s Digest” আনি পঢ়িছিল। সেইবোৰ মোৰ লগত এতিয়াও আছে। ঘৰখন আছিল সাহিত্য, দৰ্শন, শিল্প, জ্যোতিষ সম্পৰ্কীয় কিতাপৰ পুৰণি ভঁড়াল স্বৰূপ। চিত্রকৰ হোৱাৰ আজন্ম সপোন মোৰ সপোন হৈয়ে থাকিল। সৌভাগ্যবশতঃ আমাৰ অতি শ্রদ্ধাৰ শিল্পী প্রণৱ বৰুৱা দাদাৰ সান্নিধ্যলৈ অহাৰ পিছত ছবি আৰু জগতখনৰ কতযে কথা শিকিবলৈ সুযোগ পাইছিলোঁ। এসময়ত ‘কল্লোল’ৰ ছাত্রও আছিলোঁ। পিছে মই জীৱনৰ ছবি অঁকাৰ আগতেই ,জীৱনে মোৰ ছবি আঁকিলে। এদিনৰ কথা, এখন বিশাল জলাহৰ মাজেদি আবেলি সময়ত ৰিণিকি ৰিণিকি দেখা মোৰ মোমাইদেউৰ গাঁওখনলৈ গৈ আছিলোঁ। অকলশৰে। লাহে লাহে গধূলিটো নামি আহিছিল । দূৰৈত ৰঙা হৈ নুমাব খোজা বেলিটোৱে এক অপৰূপ ৰূপ লৈ গোটেইখন কিবা এক বিমূৰ্ত ছবি যেন কৰি পেলাইছিল। মই থিয় হৈ আঁকিলোঁ আন্ধাৰ হৈ নোযোৱালৈকে। হঠাৎ মনলৈ আহিল এটা কথা। এই মুহূৰ্তটো ধৰি ৰাখিবলৈ মোৰ হাতত ৰং ,পেঞ্চিলো নাই। যদি মই এই ছবিখন শব্দৰে ধৰি ৰাখিব পাৰিলোঁহেঁতেন ! সেয়াই আৰম্ভনি কবিতাৰ। তাৰ পিছৰে পৰা সকলো সময়তে মোৰ বেগত কাগজ কলম লৈ ফুৰিছিলোঁ। য’লৈকে যাওঁ, যিয়েই নকৰোঁ, ভাব আহিলেই টুকি থওঁ এশাৰী বা এটা দুটা শব্দ। এনেকৈয়েই মই শব্দৰ প্রেমত পৰিলোঁ নিজৰ অজানিতে। লাহে লাহে ছবিবোৰে সাজ পিন্ধিলে শব্দৰ। শব্দৰ মাজতেই বিচাৰি পালোঁ ৰূপক বৰ্ণময় পৃথিৱীৰ।’’\nকবিৰ দায়বদ্ধতা সম্পৰ্কে তেখেতৰ অভিমত–‘‘জীৱনানন্দইতো কৈয়েই গৈছে, সকলো কবি নহয়। কোনো কোনোহে কবি। ‘কবি’ শব্দটো সাধাৰণ শব্দ নহয়। যদিও আমি কবিতা লিখোঁ, সেইবোৰ কবিতানে? মই নিজকে কেতিয়াও কবি বুলি নাভাবোঁ। লাজ পাওঁ। কবিতা এটা লিখা বৰ সহজ কাম নহয়। বৰ যন্ত্রণাদায়ক। ই এক সম্ভ্রান্ত আৰু অতি সুক্ষ্ম কলা। ভয় লাগে শব্দবোৰ চুবলৈ। জানোচা, মৰ্যদা হানি হয় শব্দৰ। ৰেণু সৰি পৰে পখিলাৰ পাখিৰ। কবিতা এক তপস্যালব্ধ বস্তু। Serious সাধনা নহ’লে কবিতা টুলুঙা হয়। গভীৰ অধ্যয়ন, অভিজ্ঞতা, নিজস্ব দৃষ্টি আৰু আত্মদৰ্শন নহ’লে ভাল কবিতা লিখিব পাৰি বুলি বিশ্বাস নহয়। মই আজিলৈ এটাও কবিতা লিখিব পৰা নাই। সদা অতৃপ্ত আৰু যন্ত্রণাদগ্ধ এটা অধ্যায় কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছোঁ দিবা- ৰাত্রি। বৰ্তমান সময়ত কবিতা চৰ্চাৰ ক্ষেত্রত বহু তৰুণৰ কথা মন কৰিছোঁ। ভাবাবেগ, যৌৱনৰ উচ্ছাস আৰু প্রায় এক গতানুগতিক চিন্তাৰ প্রতিফলন হৈছে প্রায়সকলৰ কবিতাত। গভীৰ কথাতকৈ টুলুঙা সুৰ আৰু বিষয়বস্তুৰ প্রতি যেন কবিসকল বেছি আগ্রহী। সস্তীয়া জনপ্রিয়তা, যশ-মান আদিৰ প্রতি বেছি লালায়িত যেন অনুভৱ হয়। যিবোৰ কবিতাৰ মাজেৰে শব্দৰ মাজেৰে পাঠকে Explore কৰিবলৈ সুবিধা নাপায়, সেইবোৰ কবিতা ক্ষণস্থায়ী হয়। মই গভীৰ মননশীল কবিতাহে শিৰত তুলি লওঁ। .আৰু শিপা? শিপা নেমেলিলেতো গছেই নোলাব। ফুল ফুলা দূৰৰ কথা। শিপা- মাটি লাগিবই। নহ’লে ডেউকা মেলি অনন্তলৈ যোৱাৰ ভিত্তিয়েই নাথাকিব।’\nবিশ্ব সাহিত্যৰ সৈতে নিজ ভাষা সাহিত্যৰ তুলনামূলক অধ্যয়নৰ প্ৰাসংগিকতা সম্পৰ্কে তেখেতে কয় যে আমাৰ ভাষাৰ সাহিত্য বা অন্য ভাৰতীয় ভাষাৰ সাহিত্যৰ অধ্যয়ন কৰিবই লাগিব, অনুবাদৰ যোগেদি হ’লেও। নহ’লে বিশ্বসাহিত্য বা আন ভাৰতীয় ভাষা সমূহতনো কি হৈ আছে ,আমি নাজানিম৷ বিশ্ব সাহিত্যৰ সৈতে নিজ ভাষা সাহিত্যক তুলনামূলক অধ্যয়নৰ প্রাসংগিকতা আছে। মহান লেখকসকলৰ চিন্তা আৰু সৃষ্টিয়ে সৃষ্টি কৰা জগতখনক আমি স্পৰ্শ অথবা দৰ্শন কৰিব পাৰিব লাগিব। জীৱন সম্বন্ধে কিছুকথাৰ আঁত ধৰি তেখেতে কয়–‘‘ জীৱন সম্পৰ্কে সাধাৰণ ধাৰণা হ’ল, বেদান্ত সূত্রৰ প্রথমতেই কোৱা সেই ‘‘অথাতো ব্রহ্ম জিজ্ঞাসা’’। মই কোন, ক’ৰ পৰা আহিছোঁ ,ক’লৈ যামগৈ? এই অচিন্ত্য ব্রহ্মাণ্ডৰ কত অজানা এতিয়াও পোহৰলৈ অহাই নাই। দৃশ্যমান বিশ্ব প্রকৃতিকনো আমি কিমানকণ জানো? নিজক জানিবলৈকে সময়ৰ হিচাবত জীৱনটো বৰ ছুটি । মই এক সাধাৰণ গুড়ি পৰুৱা মাথোঁ। অনন্ত ৰহস্যৰ মাজত দিক্ হাৰা, চিৰ বিষাদবদন এক কণমানি চৰাই। আকাশ কিমান বহল নাজানো। কিমান ওখ কোনো ধাৰণা নাই। মই এক অসহায় প্রতিধ্বনিৰ টুকুৰা এটা। তথাপি কওঁ, জীৱন বৰ সুন্দৰ, প্রকৃতি সুন্দৰ ,আমি যে জীয়াই আছোঁ শব্দময় পৃথিৱীও, সিও সুন্দৰ।’’\nবৰ্তমান ভোগবাদী সংস্কৃতিৰ গ্রাসত আজিৰ মানুহৰ মাজৰ পৰা পুৰাতন প্রেমৰ ধাৰণা বা সংজ্ঞা কেনেদৰে পৰিবৰ্তিত হৈছে ? ইয়াৰ সম্ভাব্য ফলশ্রুতি সম্পৰ্কে কবিৰ ধাৰণা কি? এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰত তেওঁ কয়– ‘‘প্রকৃততে আমি যে প্রেম বুলি কওঁ , ই প্রেম নহয় ‘কাম’হে। কামনাৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা দৈহিক মানসিক তাড়নাহে। Spiritualজগতৰ চিৰন্তন অচিন্ত্য প্রেমৰ বিস্তৃত প্রতিফলনেই হ’ল প্রেম। যাক আমি পাৰ্থিৱ জগতৰ প্রেম বুলি কওঁ। এতিয়া দৈহিক ক্ষুধা নিবাৰণৰ বাবে তথাকথিত উন্নত সভ্য সমাজে বৰ সহজেই সকলো সুবিধা লাভ কৰাৰ পথ প্রশস্ত হৈ উঠিছে। এইবোৰ বৰ অস্থায়ী প্রেম (?)। এতিয়া আৰু জংকী- পানেইৰ দিন নাই। উমৰ খয়ামো Out dated হৈ উঠিছে । কিম্ ধিক্ মিতি। দেহাত্মবোধৰ চিন্তাই গ্রাস কৰিছে সমস্ত জগত। এজন কবি যিহেতু সমাজৰে এজন, তেনেক্ষেত্রত তেওঁৰ কবিতাত ভৱিষ্যৎ সমাজৰ ছবি , ধ্বনি -প্রতিধ্বনি স্বাভাৱিকভাবেই থাকিব।’’\nতেখেতৰ মতে কবিতাই প্রেমৰ চিৰন্তন সৌন্দৰ্য, মাধুৰ্য ধৰি ৰাখিব পাৰে। জীৱনত প্রেমৰ আসনেই সুকীয়া। প্রেমবিহীনতা মানেই অন্ধকাৰ। আজিৰ কবিতাই প্রেমৰ জ্যোতিস্মান ৰূপটোৰ প্রতিফলন ঘটাব পাৰে। য’ত উদ্ভাসিত হৈ উঠিব পাৰে এটা মুহূৰ্তৰ ভিতৰত অনন্ত মহাকালৰ পদধ্বনি, সৌন্দৰ্যৰ অপাৰ বিস্ময় আৰু প্রেমৰ ৰহস্যময়তা। ভোগবাদ কবিতাৰ ক্ষেত্রলৈও প্রসাৰিত হোৱাৰ সম্পৰ্কে তেখেতে দোহাৰে যে এতিয়া সমগ্র বিশ্বই ভোগবাদৰ কবলত। কলা-সংস্কৃতিও সাৰি যাব পৰা নাই। ভোগবাদৰ অদৃশ্য হাঁতোৰাত আৱদ্ধ সকলো প্রায় পণ্যলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছে। বৰ্তমান আত্মিক জিজ্ঞাসাতকৈ ভোগবাদৰ সাহিত্য অধিক জনপ্রিয়। এতিয়াৰ মানুহে গভীৰ কথা ভাবিবলৈ, আৰোহণ কৰিবলৈ ভাল নাপায়। তাতকৈ সস্তীয়া কথাবোৰত মগ্ন হ’বলৈহে ভাল পায়। এতিয়া সাহিত্য পণ্য সামগ্রীলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছে। বিশ্ব সাহিত্যৰ ক্ষেত্রতো প্রায় এনে কথা প্রযোজ্য। কিন্তু তাৰমাজতো ব্যতিক্রম নোহোৱা নহয়। সাম্প্রতিক অসমীয়া কবিতাৰ ক্ষেত্রখনলৈ চালেও দেখা যাব যে তৰল দেহাত্মবোধৰ ভোগাদৰ্শৰ কবিতাৰ জনপ্রিয়তা বেছি।\nকবি শইকীয়াৰ সাধনাৰ পৃথিৱীখন কেৱল কবিতাতে সীমাবদ্ধ নহয়, কবিতাৰ উপৰি তেখেতৰ প্রিয় বিষয় হ’ল-ভাৰতীয় দৰ্শন, প্রাচীন বুৰঞ্জী আৰু পুৰাতত্ব। তেখেতে অসমৰ তথা ভাৰতৰ বিভিন্ন পুৰাতাত্বিক স্থানসমূহলৈ অধ্যয়নৰ বাবে গৈছে। বুৰঞ্জী অধ্যয়নৰ লগতে মিউজিয়ামসমূহো পৰ্যবেক্ষণ কৰিছে। তেখেতে কয়, ‘‘বিশেষকৈ প্রাচীন প্রস্তৰৰ ভাস্কৰ্যসমূহৰ প্রতি কিবা এক সন্মোহনত, তাড়নাত মই দিহিঙে দিপাঙে ঘূৰি ফুৰোঁ। পুৰণি শিলামূৰ্তিবোৰ বিচাৰি কিবা এক প্রশান্তি পাওঁ প্রাচীনতাৰ স্পৰ্শত। প্রাচ্যদৰ্শন মোৰ প্রিয় বিষয়। মাজতে কেইবাবছৰ ধৰি মই এই দাৰ্শনিক কিতাপবোৰকে অধ্যয়ন কৰিছিলোঁ। আনকি কেইবাবছৰ ধৰি মই কবিতাও লিখা নাছিলোঁ। পাৰ্থিৱ বিষয়ৰ প্রতি একদম অনীহা আছিল। বৰ্তমান মই পুৰাতত্বৰ ভিত্তিত কিছু কাম কৰি আছোঁ। চিত্রকলায়ো মোক ঘূৰাই ফুৰে। ছবি , বুৰঞ্জী, পুৰাতত্বৰ ভিত্তিত নতুন কেইটামান কাম কৰি আছোঁ। তদুপৰি অসমৰ লোকসংস্কৃতিৰ ভিত্তিত কিছু নতুন কাম কৰি আছোঁ। তদুপৰি অসমৰ লোকসংস্কৃতিৰ ভিত্তিত কিছু কাম কৰিছোঁ। লোকসংস্কৃতি, লোককথা মোৰ অতি প্রিয় বিষয়। আমাৰ অসমৰ বিচিত্র বৰ্ণিল লোকসংস্কৃতিয়ে মোক সদায়ে আকৰ্ষিত কৰি আহিছে।” নৱপ্রজন্মৰ কবিসকলক তেখেতে ক্ষণিক জনপ্রিয়তাৰ বাবে কাম কৰাতকৈ, কবিতাৰ ক্ষেত্রত Serious অধ্যয়নশীলতাৰে কবিতাক এক ধ্যানৰ বস্তু বুলি শ্রদ্ধাসহকাৰে গ্রহণ কৰাৰ কথা কয়। কাৰণ কবিতা চৰ্চা এক তপস্যাহে।\nপ্রিয় কবিৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰি তেখেতে একাধিক কবিৰ কথা কয়। আনন্দ অথবা বেদনাৰ মুহূৰ্তত , তেখেতে সেই পূজ্যসকলৰ কবিতাক বুকুত লৈ ফুৰে। নিজৰ প্রসংগত কবিৰ অভিমত, ‘‘ মই এক সাধাৰণ মানুহ। মহান কবিসকলৰ কবিতা ইসদায়েই মোক আশ্বৰ্ষৰ আনন্দ আৰু বিষাদ দি আহিছে। যি বিষাদৰ মাজত মই বিচাৰি পাওঁ মোক। এখন উজ্বল বিষাদময় পৃথিৱীক। মনত পৰে, ১৯৮৫ চনত জাগীৰোডত শ্রদ্ধেয় নৱকান্ত বৰুৱাদেৱৰ সঞ্চালনাত এখনি কবি সন্মিলন হৈছিল। তাতে হীৰুদাই মোৰ হাতত ধৰি কৈছিল, ‘Beaman first’ মই কবি নহয় কিন্তু মানুহ হ’বলৈ চেষ্টা কৰি আছোঁ। ’’\n৷৷ প্রদীপ শইকীয়াৰ এটি কবিতা৷৷\nসেন্দূৰ খোৱা মাছ\nখোজ দিওঁতেই অদৃশ্য\nওলমি থকা সাঁকো এখন\nসূৰ্যলৈ হাত মেলা এখন খিৰিকি\nএকেটা জাপিৰ তলত\nসাবটা-সাবটিকৈ তিনিকুৰা জুই\nএকেখন খেৰৰ বিছনাত\nসুহুৰিয়াই থকা তিনিজনী মানুহ\nচকুৱে আঙুলিয়ালেই ফটাকাণিৰ\nতিনিটা মুখবন্ধা পুতলা\nমায়া পৃথিৱীৰ পোহৰত\nএকুৱাৰিয়ামত জাগন দিয়া\nটেগকবিতা নীৰৱ সাধনা ভোগবাদ\nপূৰ্বৱৰ্তী লেখা নাৰীৰ এক নিজস্ব পৰিচয় আছেনে? ৷৷ আনমনা গগৈ৷৷\nপৰৱৰ্তী লেখা মোৰ ভাবৰ বুৰবুৰণি ৷৷ ডঃ গণেশ শৰ্মা ঠাকুৰ৷৷


অভিজিত কলিতা মুৰ্দাবাদ – জ্যোতিৰূপম দত্ত – ফটাঢোল\nNovember 1, 2018 ভিন্নস্বাদ\t4 Comments\nঅভিজিত কলিতা মুৰ্দাবাদ – জ্যোতিৰূপম দত্ত\nআৰুনো কি কম? অভিজিত কলিতা মুৰ্দাবাদ!! কমেই! হাজাৰবাৰ কম! কোনে ৰখাবলৈ আহে চাওঁচোন! বহুদিন সহ্য কৰিলোঁ, আৰু নকৰোঁ৷ কেইদিনমানৰ পৰা কথা-কাণ্ডবোৰ বেছিহে হৈছে৷ আজি সেয়ে নাই ৰঙামাটি-নাই গুৱাহাটী! ডিঙিৰ সিৰ ফুলাই চিঞৰিমেই –\n: অভিজিত কলিতা মুৰ্দাবাদ!\nদৰাচলতে কথাবোৰ আগতে তেনে নাছিল৷ যাকে তাকে উদ্দেশ্যি, যেতিয়াই মন যায় তেতিয়াই জিন্দাবাদ-মুৰ্দাবাদ ধ্বনি দিয়া হৈছিল৷ আজিকালি দিনকাল বহু সলনি হ’ল, কথাবোৰো৷ গতিকে বহু ভাবি গুণি অভিজিত কলিতাৰ নামতেই মুৰ্দাবাদ ধ্বনি দিবলৈ থিৰাং কৰিলোঁ৷ পিছে এই অভিজিত কলিতা কোন? আৰু কিয়ইবা তেখেতক উদ্দেশ্যি এই মুৰ্দাবাদ ধ্বনি? কৈ আছোঁ, শুনি যাওক–\nঅভিজিত কলিতা হ’ল এই অসম প্ৰদেশৰ এগৰাকী সামান্য পথালিচকুৱা নৰমনিচ৷ মোজাত ফুটা, পেণ্টৰ জেপ ফুটা আৰু কপালখনো ফুটা! কোনোমতে শাকে-ভাতে খাই কেলধোপ কেলধোপকৈ জীয়াই থকা এজন সামান্য লোক৷ দিনৰ দিনটো কাৰ্য্যালয়ত গেবাৰি খাটে৷ কাৰ্য্যালয় ছুটী হোৱাৰ পাছত ঘৰলৈ ঘূৰাৰ সময়তে মাৰ্বল খটোৱা ৰাষ্ট্ৰীয়তাবাদী গোলাৰ পৰা চাউল-পাত দুটামান আৰু ফুটপাথৰ জাতীয়তাবাদী বজাৰৰ পৰা শাক-পাত দুডালমানকে মোনাটোত ভৰাই আনে৷ দুবেলা দুমুঠি খাই সৰু পৰিয়ালটোৰ সতে দুদণ্ড সময় অতিবাহিত কৰাটোৱেই অভিজিত কলিতাৰ জীৱনৰ অন্যতম লক্ষ্য৷ সাধাৰণ দৃষ্টিত এজন নিমাখিত সামাজিক প্ৰাণী৷\nআনৰ দৰে প্ৰায়েই অভিজিত কলিতাৰ জীৱনলৈও বহু বৃহৎ প্ৰত্যাহ্বান, সমস্যা আদি আহে৷ পিচে এইসমূহ অসমৰ জাতীয় জীৱনলৈ অহা সমস্যাসমূহৰ দৰে নহয়৷ অবৈধ বিদেশী সমস্যা, বানপানী, খোৱাপানী, যোগাযোগ, শিক্ষা, চিকিৎসা-সেৱা, দৰিদ্ৰতা, আইন-শৃংখলা আদিত দেখা দিয়া সমস্যা নহয়৷ এনেবোৰ সমস্যালৈ আমাৰ ৰাইজৰ সেৱকসকলেই কেতিয়াও গুৰুত্ব দিয়া আমি কাহানিও দেখা নাই আৰু ৰাইজেও এইবোৰলৈ বৰ বিশেষ মূৰ নঘমায়৷ বৰঞ্চ সকলোৱে সাধাৰণ পানী লগা জ্বৰৰ দৰে এইবোৰ নিজে নিজে ঠিক হৈ যোৱা সমস্যা বুলিহে গণ্য কৰে৷ সেয়ে কিছুমান অনাৱশ্যক, গুৰুত্বহীন কথাকেই চৰ্বিত-চৰ্বন কৰিবলৈ প্ৰকাণ্ড ৰভা-পৰলা সাজি ৰাইজ গোটাই সেৱকবৃন্দই এবকলা মেলে৷ কিবা এটা নাম দি নামৰ শেষত উৎসৱ এটা লগাই দিলেই ৰাইজখন আপোনপাহৰা হয়৷ এইবোৰ উৎসৱ-পাৰ্বণতেই ৰাইজে মন-প্ৰাণ সঁপি দিয়ে৷ এইবোৰ কৰিলেই যেন দেশজুৰি শান্তিৰ ঢল বব, সকলোফালে আনন্দৰ পৰিবেশ হ’ব তেনেহেন কথাবোৰেই ৰাইজৰ সেৱকসকলে নিজেও পাগুলে আৰু ৰাইজকো পাগুলিবলৈ বাধ্য কৰায়৷\nকিন্তু অভিজিত কলিতাৰ সমস্যাবোৰ ইয়াতকৈও ডাঙৰ৷ মাহেকীয়া বজাৰৰ বাজেটখন মিলাবলৈ ধৰফৰাই ফুৰা মানুহটোৰ জীৱনটোত উৎসৱবোৰেও যেন বিষ ঢালিবলৈ অভিসন্ধি পাতে৷ বেৰত ওলমি থকা কেলেণ্ডাৰখনৰ ৰঙা আখৰৰ দিনকেইটা আনৰ বাবে আনন্দৰ দিন হ’লেও অভিজিত কলিতাৰ বাবে বৰ বেদনাদায়ক৷ উৎসৱৰ বতৰত সকলোৱে চাৰিওফালে আনন্দ-ফূৰ্তি কৰি দিনকেইটাও মানুহজনে বৰ কষ্টেৰে কটাবলগীয়া হয়৷ পিচে মানুহজনে বেছ ভালকৈ অভিনয় কৰিব পাৰে৷ আমি প্ৰায়েই দেখোঁ যে কোনোবাই সহায় বিচাৰিলেই বহুতো ধনী মানুহে দুখীয়াৰ অভিনয় কৰে৷ ইয়াৰ বিপৰীতে অভিজিত কলিতাই নিজৰ তলি উদং থকা অৱস্থাতো প্ৰায়েই নিখুঁটভাৱে ধনী মানুহৰ অভিনয় কৰি বহুতকে সহায় কৰি আহিছে৷ পিচে ৰাইজৰ সেৱকসকলে আজি বহুকাল ধৰি প্ৰতি পাঁচ বছৰৰ মুৰে মুৰে কৰি অহা সেই দুৰ্জেয়, দুৰ্দান্ত অভিনয়ৰ তুলনাত অভিজিত কলিতাৰ এই অভিনয় তেনেই নিকৃষ্টমানৰ, সামান্য চকুৰে চালেই ধৰা পৰি যোৱা ব্যৰ্থ অভিনয়৷ সেয়ে কৈছোঁ\nএখেতে কিতাপো পঢ়ে হেনো! আচৰিত কথা! তাকো কিনি পঢ়ে! যি সময়ত বহুতেই কিতাপ ধাৰলৈ আনি নিজৰ প্ৰকাণ্ড পুথিভঁৰাল গঢ়ি তুলিছে সেই সময়ত অভিজিত কলিতাই বছৰৰ প্ৰতি মাহেই বুৰ্বকৰ দৰে কিতাপ-আলোচনী কিনে৷ আনকি গ্ৰন্থমেলাত চাওমিন-ফুচকা খাবলৈ নিয়া পইছাখিনিও হেনো কিতাপ কিনিহে খাস্তাং কৰে! তাতোকৈ আচৰিত কথা যে কিনা কিতাপবোৰ পঢ়ি শেষ নকৰাকৈ নেৰে! গ্ৰন্থমেলা বা কিতাপৰ দোকানৰ পৰাও বহুতেই কিতাপ কিনে, সেয়া সকলোৱে জানে৷ পিচে কিতাপবোৰ ধুনীয়াকৈ সজাই লৈ খনচেৰেক ফটো তুলি সেই ফটোবোৰ বন্ধু-বান্ধৱ, পৰিয়াল-পৰিজনৰ মাজত বিলাই লৈ পৰম হৰিষত মত্ত হোৱাৰ দৰে কাম পিচে অভিজিত কলিতাই আজিলৈকে হেনো কৰি পোৱা নাই৷ তেখেতে কিতাপ-আলোচনী আদি কিনিয়েই গো-গ্ৰাসে পঢ়িহে শেষ কৰে৷ আনকি প্ৰায়েই একোখন কিতাপ দুই-চাৰিবাৰকৈয়ো হেনো পঢ়ে! কিমাশ্বৰ্য্যম! সেয়ে কৈছোঁ\nআচৰিত কথা এয়ে যে এখেতে প্ৰায়বোৰ চুবুৰীয়াৰেই নাম-ধাম আদি সকলো মনত ৰাখে! বৰ্তমান যুগত আমি নিতৌ দেখা পোৱা কাষৰ ঘৰৰ মূল মানুহজনৰ নামেই নাজানো৷ তেনেস্থলত এয়া সঁচাকৈয়ে অদ্ভুত কথা নহয় জানো! আনকি এখেতে চুবুৰীয়াৰ বিপদ-আপদতো নিজে দুৱাৰ মাৰি ঘৰৰ ভিতৰত বহি নাথাকি পাৰ্য্যমানে সহায়ো কৰে হেনো! প্ৰয়োজনৰ সময়ত ৰোগীৰ নিজৰ আত্মীয়-স্বজনেই তেজ দিবলৈ হেনা-হুঁচা কৰাৰ সময়তে কলিতাই নিজেই উপযাচি বহুকেইবাৰ ৰক্তদান কৰিছে৷ আনকি সামাজিক কামকাজ আদিতো আগৰণুৱা৷ দুবাৰমান ৰাজহুৱা সমিতি দুখনমানৰ সম্পাদকৰ বাব লৈ নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ ভিতৰতেই সকলো কাম নিয়াৰিকৈ সম্পাদন কৰি সমগ্ৰ হিচাপ-নিকাচো হেনো ৰাজহুৱা কৰি দিছিল! ভাগ্য ভাল এনে কথাবোৰ আন সকলোতে জনাজাত হোৱাৰ আগতেই এনে কামবোৰৰ পৰা এখেতক আঁতৰাই পঠিওৱা হ’ল৷ নহ’লে যে কি কাণ্ড হ’লহেতেন ওপৰৱালাইহে জানে! ৰাজহুৱা কামবোৰৰ দায়িত্ব যাকে তাকে নিদিয়াই ভাল৷ এই মুলুকত বিশেষকৈ অভিজিত কলিতাৰ দৰে মানুহবোৰক এনেবোৰ দায়িত্ব দিলেই সকলোৰে চান্দাৰ ধান্দা শেষ হোৱা কথা৷ কলিতাৰ হাতত হিচাপ নিকাচৰ ভাৰ পৰিলে চান্দাৰ সান্দহ খোৱা বালি তল গৈ সকলো শেষ হ’বলৈ মুঠেও সময় নালাগে৷ সেয়ে কৈছোঁ\nএখেতে কেতিয়াবা অকলশৰে থাকিলেও হেনো কোনেও গম নাপায়৷ আনৰ দৰে নিশা হ’লেও সুন্দৰী মহিলালৈ ফোন-মেচেজ কৰি ‘মই বৰ অকলশৰীয়া’, ‘কি খাইছা’, ‘কি পিন্ধি আছা’, ‘কেতিয়াবা আহিবাচোন, কথা পাতিম’ এনেধৰণৰ কথাও নাপাতে হেনো! মহা বুৰ্বক এটা! ইয়াৰ উপৰিও আজিকালি সাহিত্য-সংগীত-চলচিত্ৰ-ৰাজনীতি আদি সকলো ক্ষেত্ৰতে উভৈনদীকৈ চলি থকা ‘বিনিময়’ প্ৰথাৰো একো উমঘাম নোপোৱা মানুহ হ’ল এই অভিজিত কলিতা! এনে এটা অজগৌৰ এনে আচৰণৰ বিৰুদ্ধাচৰণ নকৰি পাৰোঁনে বাৰু? সেয়ে আকৌ এবাৰ কৈছোঁ –\nকিন্তু এই অভিজিত কলিতা নামৰ মানুহজনে প্ৰায়েই কিছুমান অদৰকাৰী কথাত মূৰ সোমোৱাবলৈ নেৰে৷ ওখোৰা-মোখোৰা পথ একোটাৰ নিৰ্মাণ বা মেৰামতিৰ দায়িত্বত থকা লোকসকলৰ তাজমহলৰ দৰে মিহি মাৰ্বল খটোৱা ঘৰটোৰ খবৰ, নিৰপেক্ষ সংবাদৰ বাবে জীৱন-পাত কৰিবলৈ কুণ্ঠাবোধ নকৰোঁ বুলি কোৱা সাংবাদিকে দোষীৰ সৈতে দৰহম-মহৰম কৰি আচল বাতৰি লুকুৱাবলৈ কৰা প্ৰচেষ্টাৰ খবৰ, সকলোৰে চকুৰ সমুখতে আইনৰ সুৰুঙা লৈ কিছুসংখ্যক আৰক্ষী আৰু উকিলে নিৰ্দোষীক দোষী আৰু দোষীক নিৰ্দোষী সজাবলৈ কৰা নাটকৰ খবৰ, সামাজিক সংগঠনৰ আঁৰ লৈ একাংশ বুঢ়া ছাত্ৰনেতা আৰু সামাজিক কৰ্মীয়ে কৰা অসামাজিক কামৰ খবৰবোৰৰ দৰে বহু অলাগতিয়াল খবৰ কলিতাই খুচৰি খুচৰি জানিবলৈ চেষ্টা কৰে৷ সেয়ে আকৌ এবাৰ কৈছোঁ –\nএইখিনি সময়ত কাকো একো ক’ব নোৱাৰা অৱস্থা৷ নিজৰ বুলি ভাবি, অন্তৰৰ পৰা বিশ্বাস কৰি অকপটে সমষ্ট উজাৰি দিয়া মানুহবোৰেও আজকালি নিজৰ স্বাৰ্থসিদ্ধিৰ বাবে পিছফালৰ পৰা চুৰী বহুৱাই দিবলৈ মুঠেও কুণ্ঠাবোধ নকৰে৷ কোনোবাই বিশ্বাস কৰিবনে, সেই যে জাতীয় নায়কজন, বিমান বন্দৰৰ পৰা সকলোৱে উলাহেৰে আদৰি অনা মানুহজনেই আজিকালি অবৈধ বিদেশীক জাপি-গামোছাৰে আদৰিবলৈ ওলাইছে৷ তেৰাৰ এই কামত আৰু এমখা পুচ্ছবিহীন শাখামৃগইয়ো এই বিষয়টোকে লৈ লম্ফ-জম্ফ আৰম্ভ কৰি দিছে৷ তথাপিও তেৰাসৱক যধে-মধে একো ক’ব নোৱাৰোঁ৷ কিন্তু কলিতাৰ ক্ষেত্ৰত কথাটো অলপ সুকীয়া৷\nআচল কথাটো হ’ল যে এই অভিজিত কলিতা নামৰ নিমাখিত মানুহজনেও ইমানদিনে নিজে তলমূৰকৈ মনে মনে থকাৰ সময়ত কাৰো একো অসুবিধা হোৱা নাছিল৷ পিচে আজিকালি এখেতৰ দৰে নিমাখিত বুলি ভবা মানুহবোৰে কিছুমান অস্বস্তিকৰ প্ৰশ্নও সুধিবলৈ ধৰিছে৷ আচনিবোৰ, আধাৰশিলাবোৰ কেতিয়াকৈ সম্পুৰ্ণ হ’ব? বয়বস্তুৰ দাম উৰ্ধগামী কিয়? দুৰ্নীতি কিয় বন্ধ হোৱা নাই? ৰাইজৰ টকাৰে ইমানগাল অলাগতিয়াল সভা, উৎসৱ পতাৰ যুক্তি কি? ৰাইজৰ কাম কৰিম বুলি শপত খাই অহা সেৱকসকলে সদনত ধেমালি-ধুমুলা, হাই-কাজিয়া, ব্যক্তিগত লাহবিলাহৰ সামগ্ৰী বিচৰা আদি কথাই কিয় পাতে? গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়বোৰৰ অলোচনাসমূহত টুলুঙা কথাৰে লঘু কৰে কিয়? এইবোৰৰ উপৰিও কলিতাৰ দৰে মানুহে হিচাপ বিচাৰিবলৈও আৰম্ভ কৰিছে৷ নিৰ্বাচন খেলিবলৈ ইমান টকা খৰচ কৰিবলৈ পাৰে কেনেকৈ? ৰাইজৰ পৰা চান্দা তোলা ৰাজনৈতিক, সামাজিক সংগঠনবোৰে ৰাজহুৱাকৈ হিচাপ কিয় দাখিল নকৰে? এইবোৰ কথাই ইকাণ-সিকাণকৈ লাহে লাহে বাঢ়ি গৈ দেশ তথা সমাজৰ স্বয়ম্ভূ সেৱকবৃন্দ আৰু আমাৰ দৰে দুতলীয়া সুবিধাবাদীসৱৰ বাবে ভয়ংকৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিব পাৰে৷ এই সময়ত উটপখীৰ দৰে বালিত মূৰ গুজি আমি মনে মনে থাকিম জানো? গতিকে সময় থাকোঁতেই অভিজিত কলিতাৰ দৰে লোকক নিৰস্ত্ৰ কৰাটোৱেই যুগুত হ’ব৷\nতথাপিও যাকে তাকে যি তি কথা ক’ব নোৱাৰি৷ সেয়ে বহু চিন্তা-চৰ্চা কৰিহে জিন্দাবাদ-মুৰ্দাবাদ কওঁ৷ পিচে আনলৈ ভয় থাকিলেও কিন্তু অভিজিত কলিতাৰ দৰে লোকসকললৈ মুঠেও পৰোৱা নকৰোঁ৷ গতিকেই আমি সমস্বৰে কোৱাহে যুগুত-\n« মহাপলায়ন পৰ্ব – অভিজিত কলিতা\nপ্ৰলয়ঃ ড্যা বানানা বুলেট – সঞ্জীৱ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য »\nআকৌ এবাৰ পঢ়িলো, এইয়া তৃতীয়বাৰ হ’ল।\nআপোনাৰ লগতে সুৰ মিলাই, সিৰ ফুলাই কৈছো – অভিজিত কলিতা মুৰ্দাবাদ\nএইটো পূৰা5ষ্টাৰ..আকৌ পঢ়িলোঁ ৷\nপুনৰ পঢ়িলো৷ পুনৰবাৰ আপ্লুত হলো৷


দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ বিৰুদ্ধে খেলিবলগীয়া শৃংখলাৰ পূৰ্বে ভাৰতীয় শিবিৰত মুখ্যম আঘাত : কে এল ৰাহুল, কুলদীপ যাদৱ দলৰ পৰা বাহিৰ... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nদক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ বিৰুদ্ধে খেলিবলগীয়া শৃংখলাৰ পূৰ্বে ভাৰতীয় শিবিৰত মুখ্যম আঘাত : কে এল ৰাহুল, কুলদীপ যাদৱ দলৰ পৰা বাহিৰ…\nঅসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা\t Jun 8, 2022 ত শেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে\nডিজিটেল ডেস্কঃ দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ বিৰুদ্ধে ৯ জুন বৃহস্পতিবাৰৰ পৰা আৰম্ভ হবলগীয়া টি-২০ শৃংখলাৰ পূৰ্বে ভাৰতীয় দলত মুখ্যম আঘাত। শৃংখলাটোৰ বাবে বি চি চি আইয়ে পূৰ্বে ঘোষণা কৰা অনুসৰি দলটোৰ নেতৃত্ব দিয়া হৈছিল কে এ এল ৰাহুলক। কিন্তু আঘাতৰ সমস্যাত ভূগি থকাৰ বাবেই শৃংখলাৰ মাত্ৰ কেইটামান মুহূৰ্তৰ পূৰ্বে ৰাহুলক দলৰ পৰা বাদ দিবলগীয়া হৈছে।\nঅধিনায়ক ৰাহুলক দলৰ পৰা বাদ দিবলগীয়া হোৱাত এতিয়া ভাৰতীয় দলটোক নেতৃত্ব প্ৰদানৰ দায়িত্ব প্ৰদান কৰা হৈছে ঋষভ পণ্টক। উইকেট কীপাৰ বেটছমেন পণ্টে ইতিমধ্যে ভাৰতীয় দলক নেতৃত্ব প্ৰদান কৰাৰ অভিজ্ঞতা অৰ্জন কৰিছে। সেয়েহে আশা কৰা হৈছে এই শৃংখলাত পণ্টে ভাৰতক নেতৃত্ব প্ৰদান কৰি বিজয় সাব্যস্ত কৰিব পাৰিব।\nআনহাতে আই পি এলত গুজৰাট টাইটানছক নেতৃত্ব প্ৰদান কৰি বিজয় সাব্যস্ত কৰা হাৰ্দিক পাণ্ডিয়াক এই শৃংখলাৰ বাবে উপ-অধিনায়কৰ দায়িত্ব প্ৰদান কৰা হৈছে। অৱশ্যে চিলেকশ্যন কমিটীয়ে এতিয়ালৈকে ৰাহুলৰ স্থানত কাক নিৰ্বাচিত কৰিব সেই বিষয়ে প্ৰকাশ কৰা নাই।\nআনহাতে ভাৰতীয় দলটোৰ আন এজন নিৰ্ভৰযোগ্য স্পীনাৰ কুলদীপ যাদৱোক দলৰ পৰা বাদ দিবলগীয়া হৈছে। কুলদীপ যাদৱে নেট অনুশীলনৰ সময়তে সোঁ হাতত আঘাত লাভ কৰে। ফলত তেওঁক দলৰ পৰা বাদ দিয়া হৈছে। কুলদীপৰ স্থানত কাক দলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হ’ব সেই বিষয়েও চিলেকশ্যন কমিটীয়ে প্ৰকাশ কৰা নাই।\nদক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ বাবে ঘোষণা কৰা ভাৰতীয় দলটো হ’ল- ঋষভ পণ্ট (অধিনায়ক, উইকেট কীপাৰ), হাৰ্দিক পাণ্ডিয়া (উপ-অধিনায়ক) ঋতুৰাজ গায়কোৱাড. ঈশান কিষান, দীপক হোদা, শ্ৰেয়াস আয়াৰ, দীনেশ কাৰ্তিক, ভেংকটেশ আয়াৰ, যুজবেন্দ্ৰ চাহাল, অক্সৰ পেটেল, ৰবী বিস্নয়, ভূৱনেশ্বৰ কুমাৰ, হৰ্ষেল পেটেল, অভেশ খান, আৰ্শাদ্বীপ সিং আৰু উমৰাণ মালিক।\nক্লিক কৰি পঢ়কঃ ২২ বছৰো অধিক সময় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটত দপদপাই অৱশেষত অৱসৰ ল’লে মিথালী ৰাজে…\nএফালে মন্ত্ৰীত্ব সম্প্ৰসাৰণ আনফালে দুৰ্নীতি নিবাৰক শাখাৰ অভিযানঃ বিপদত বিধায়ক ৰূপজ্যোতি!\nআৰ্থিক দৈন্যতাকো নেওচি উজ্বলিল বটদ্ৰৱাৰ মৃদুস্মিতা, জ্যোতিকা, ৰাজশ্ৰী, অনামিকা…


ফোনৰ ইণ্টাৰনেট অন নকৰাকৈ WhatsApp কেনেকৈ কৰিব?– News18 assam\nএতিয়া আপোনাৰ স্মাৰ্টফোনত ইণ্টাৰনেট নোহোৱাকৈ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিব WhatsApp, কেনেকৈ সম্ভৱ হ'ব এয়া ?\nনতুন সুবিধা মুকলি হোৱাৰ পিছত ব্যৱহাৰকাৰীসকলে ফোনৰ ইণ্টাৰনেট অন নকৰাকৈ WhatsAppৰ ৱেব সংস্কৰণ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হ'ব।\nLast Updated : May 11, 2021, 15:30 IST\nহোৱাটছএপ (WhatsApp) হৈছে পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ বেছি ব্যৱহৃত ইনষ্টেণ্ট মেচেজিং এপ (Instant Messaging App)। ফেচবুকে ক্ৰয় কৰাৰ পিছত আমি হোৱাটছএপত বহুতো পৰিৱৰ্তন দেখিবলৈ পাইছোঁ। হোৱাটছএপে এতিয়া এনে এটা সুবিধা মুকলি কৰবলৈ গৈ আছে যিটো ব্যৱহাৰকাৰীয়ে দীৰ্ঘদিনৰ পৰা অপেক্ষা কৰি আছিল।\nইনষ্টেণ্ট মেচেজিং এপটোৱে নিৰন্তৰ নতুন সুবিধা যোগ কৰি আছে আৰু কেইবাটাও নতুন সুবিধাৰ ওপৰত কাম চলি আছে। বৰ্তমান সময়ত ব্যৱহাৰকাৰীসকলে ফোনৰ লগতে ৱেব সংস্কৰণ (WhatsApp web)তো হোৱাটছএপ ব্যৱহাৰ কৰে। হোৱাটছএপ ৱেব সংস্কৰণ ব্যৱহাৰ কৰিলে, ব্যৱহাৰকাৰীয়ে সদায় ফোনত ইণ্টাৰনেট অন ৰাখিবলগীয়া হয়। এই নতুন সুবিধা মুকলি হোৱাৰ পিছত ব্যৱহাৰকাৰীসকলে ফোনৰ ইণ্টাৰনেট অন নকৰাকৈ ইয়াৰ ৱেব সংস্কৰণ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হ'ব।\nHackReadৰ এক প্ৰতিবেদন অনুসৰি, হোৱাটছএপৰ ৱেব সংস্কৰণত ব্যৱহাৰকাৰীয়ে QR কোড স্কেন কৰাৰ প্ৰয়োজন নহ'ব। কোম্পানীটোৱে হোৱাটছএপ ৱেব সংস্কৰণৰ বাবে সক্ৰিয় ম'বাইল সংযোগৰ প্ৰয়োজনীয়তা নোহোৱা কৰিবলৈ গৈ আছে।\nঅৱশ্যে, ব্যৱহাৰকাৰীসকলে হোৱাটছএপ চলাই থকা ডেস্কটপত ইণ্টাৰনেট বাধ্যতামূলক হ'ব। হোৱাটছএপে বৰ্তমান এই সুবিধাটো পৰীক্ষা কৰি আছে, যাক ব্যৱহাৰকাৰীসকলে শীঘ্ৰেই ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হ'ব।\nপ্ৰতিবেদন অনুসৰি, এই সুবিধাটো পৰীক্ষা কৰাত অংশগ্ৰহণ কৰা লোকসকলে এতিয়াও এটা মেছেজ দেখা পায়। এই মেছেজটোৱে সূচিত কৰে যে ডেস্কটপ এপ বা ৱেব সংস্কৰণত হোৱাটছএপ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আপুনি ফোন এটা সংযোগ কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই। এই সুবিধাটো একেটা সময়ত সৰ্বাধিক ৪ টা ডিভাইচত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।\nএই সুবিধাসমূহ মাল্টি-ডিভাইচৰ অংশ হ'ব পাৰে\nবিশেষজ্ঞসকলে বিশ্বাস কৰে যে হোৱাটছএপৰ এই নতুন সুবিধাটো মাল্টি-ডিভাইচ সুবিধাৰ অংশ হ'ব পাৰে। মাল্টি-ডিভাইচ সুবিধাত, ব্যৱহাৰকাৰীসকলে একে সময়তে চাৰিটা ডিভাইচত এটা হোৱাটছএপ একাউণ্ট ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হ'ব। মাল্টি-ডিভাইচ সুবিধাটোৰ বাবে মুখ্য ডিভাইচত ইণ্টাৰনেট সংযোগৰ প্ৰয়োজন নহ'ব। হোৱাটছএপে এই সুবিধাটো এতিয়াও পৰীক্ষা কৰি আছে।\nFirst published: May 11, 2021, 15:30 IST\nTech NewswhatsappWhatsApp features\nVideo: বিস্ময়কৰ ভিডিঅ'! দাওদাওকৈ জ্বলি থকা বিবাহমণ্ডপত অতিথিয়ে লৈ থাকিল খাদ্যৰ জুতি\nAASU Leader Killed: যোৰহাটত উদণ্ড যুৱকে মৰিয়াই হত্যা কৰিলে আছু নেতাক, বাইকেৰে খুন্দিওৱা ঘটনাৰ বাবে আক্ৰমণ


Mebalfa in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Mebalfa ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nMebalfa 10 Tablet SR\nMebalfa के सारे विकल्प देखें\nMebalfa ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Mebalfa Benefits & Uses in Assamese- Mebalfa ar laabh aaru byavaharsamuh\nMebalfa ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Mebalfa Dosage & How to Take in Assamese - Mebalfa ar paali aaru xeya kenedore lobo\nMebalfa ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Mebalfa Side Effects in Assamese- Mebalfa ar parshwakriyasamuh\nMebalfa সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Mebalfa Related Warnings in Assamese- Mebalfa xonkranta xatarkatabanisamuh\nMebalfa মতভেদসমূহ- Mebalfa Contraindications in Assamese- Mebalfa nishedhsamuh\nMebalfa ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Mebalfa in Assamese- Mebalfa ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Mebalfa ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Mebalfa Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Mebalfa kriya-pratikriya\nMebalfa ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Mebalfa Benefits & Uses in Assamese - Mebalfa ar laabh aaru byavaharsamuh\nMebalfa তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nMebalfa ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Mebalfa Dosage & How to Take in Assamese - Mebalfa ar paali aaru xeya kenedore lobo\nMebalfa-ৰ উপাদানসমূহ - Mebalfa Active Ingredients in Assamese - Mebalfa-ar upadaansamuh\nMebalfa ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Mebalfa Side Effects in Assamese - Mebalfa ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Mebalfa ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nMebalfa সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Mebalfa Related Warnings in Assamese - Mebalfa xonkranta xatarkatabanisamuh\nMebalfa-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nMebalfaৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত ক্ষতিকৰ প্ৰভাব থাকিব পাৰে। আপোনাৰ যদি এনেকুৱা অনুভৱ হৈছে, তেন্তে Mebalfa নাখাব আৰু আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nMebalfa-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nMebalfa এ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক, আৰু আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nবৃক্কত Mebalfa কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nMebalfaৰ বৃক্ক ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nযকৃতত Mebalfa কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nMebalfaৰ কলিজা ৰ ওপৰত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Mebalfa ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nMebalfaএ হৃদয়ত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nMebalfa মতভেদসমূহ - Mebalfa Contraindications in Assamese - Mebalfa nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Mebalfa লোৱা অনুচিত যাতে -\nMebalfa ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Mebalfa in Assamese - Mebalfa ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Mebalfa-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nMebalfaৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nMebalfa লোৱাৰ পিছত আপোনাৰ টোপনিভাৱ আহিব পাৰে। সেয়ে এনে কাম কৰাটো নিৰাপদ নহয়।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Mebalfa লওক।\nনহয়, Mebalfaয়ে কোনোধৰণৰ মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সা কৰিব নোৱাৰে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Mebalfa ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Mebalfa Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Mebalfa kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Mebalfaৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Mebalfa লোৱাট নিৰাপদ।\nমদ আৰু Mebalfaৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Mebalfa লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰা সম্পৰ্কত একো ক'ব পৰা নাযায়।


এন আৰ চি: এক বস্তুনিষ্ঠ, বিজ্ঞানসন্মত, গ্ৰহণযোগ্য আৰু সমস্যানাশক দলিল\nএকাংশ অসমীয়াই এন আৰ চিৰ চূড়ান্ত তালিকাখনক আদৰণি জনোৱাৰ বিপৰীতে আন একাংশই তাক অসমীয়া জাতিৰ মৃত্যুবাণ বুলি অভিহিত কৰি নাকচ কৰিব খুজিছে। দ্বিতীয়চামে কি কাৰণে নাকচ কৰিব বিচাৰিছে? তেওঁলোকৰ মতে এন আৰ চিয়ে তালিকাভুক্ত নকৰা লোকৰ সংখ্যাটো– মানে ১৯ লাখ– অপ্ৰত্যাশিতভাৱে কম হৈছে আৰু বহু বিদেশী বাংলাদেশীৰ নাম তাত সোমাই পৰিছে। তেওঁলোকৰ প্ৰত্যাশিত সংখ্যাটো কি আছিল আৰু সেই প্ৰত্যাশাৰ ভিত্তি কি আছিল?\nতেওঁলোকৰ প্ৰত্যাশাৰ সংখ্যাটো নিৰ্দিষ্ট নহয়, কিন্তু অতি কমেও চল্লিশ লাখমান মানুহ এন আৰ চিৰ বাহিৰত থাকিলে তেওঁলোক আশ্বস্ত হ’লহেঁতেন বুলি ধাৰণা হয়। অৱশ্যে নাকচকৰ্তাসকলৰ মাজৰে এটা উপাংশই বাদ পৰা লোকৰ সংখ্যা এক কোটিমান হ’লেহে স্বস্তি পালেহেঁতেন। কথা হ’ল, এনে প্ৰত্যাশাৰ ভিত্তি কি? কোনো কোনো নাকচকৰ্তাৰ বাবে ভিত্তিৰ একো দৰকাৰ নায়েই– বিশুদ্ধ অনুমান আৰু অপৰীক্ষিত পূৰ্বধাৰণাই তেওঁলোকৰ বাবে ভিত্তি! তেওঁলোকৰ কথা বাদ দিলোঁ। কিন্তু, আনসকলৰ বাবে সেই ভিত্তি হৈছে সময়ে সময়ে মুখ্য মন্ত্ৰী, কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী আদিৰ দৰে শীৰ্ষ চৰকাৰী পদাধিকাৰীয়ে প্ৰকাশ কৰা একোটা সংখ্যা।\nউদাহৰণস্বৰূপে, ১৯৯১-৯৬ৰ সময়ছোৱাত তদানীন্তন মুখ্য মন্ত্ৰী হিতেশ্বৰ শইকীয়াই অসমত ৩০ লাখ বিদেশী আছে বুলি বিবৃতি দিছিল। তাৰ পিছতেই তেওঁ আকৌ “অসমত এজনো বিদেশী নাই” বুলিও প্ৰকাশ কৰিছিল। ১৯৯৭ চনত তেতিয়াৰ কেন্দ্ৰীয় গৃ্হ মন্ত্ৰী ইন্দ্ৰজিৎ গুপ্তই সংসদত কৈছিল যে অসমকে ধৰি সমগ্ৰ দেশত এক কোটি বিদেশী আছে। ২০০৪ চনত কেন্দ্ৰীয় গৃ্হ ৰাজ্য মন্ত্ৰী প্ৰকাশ জয়ছোৱালে সংসদত ক’লে যে অসমত ৫০ লাখ বিদেশী আছে, গোটেই দেশত আছে এক কোটি বিশ লাখ। ২০১৪-১৮-ৰ সময়ছোৱাত কেন্দ্ৰীয় গৃ্হ ৰাজ্য মন্ত্ৰী কিৰেন ৰিজিজুৱে ক’লে যে দেশত দুই কোটি বিদেশী আছে। সময়ে সময়ে আন আন হিচাপো ওলাইছে।\nনাকচৰ এই ভিত্তিবোৰৰ ভিত্তি কিমান সবল ভাবি চাওঁ আহক। প্ৰথম কথা, এই সংখ্যাবোৰৰ বৈচিত্ৰ্য ইমান বেছি যে এই আটাইবোৰ একেলগে শুদ্ধ হ’ব নোৱাৰে। ইয়াৰ খুব বেছি এটা হিচাপ শুদ্ধ হ’ব পাৰে– বাকীবোৰ অশুদ্ধ হ’বলৈ বাধ্য। যুক্তিৰে ভাবি চাওক, যদি চৰকাৰৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ পদবীত থকা লোকে প্ৰকাশ কৰা সংখ্যা অশুদ্ধ হ’বই পাৰে, তেন্তে “চৰকাৰীভাৱে প্ৰকাশ কৰা সংখ্যা” আমাৰ প্ৰত্যাশাৰ যুক্তিপূৰ্ণ ভিত্তি কেনেকৈ হ’ব পাৰে। চৰকাৰীভাৱে প্ৰকাশিত সংখ্যাবোৰৰ যদি সামঞ্জস্য থাকিলহেঁতেন তেন্তে কথা বেলেগ আছিল। দ্বিতীয়তে, মন্ত্ৰী, মুখ্য মন্ত্ৰী, ৰাজ্যপাল আদিয়ে কি বস্তুনিষ্ঠ পদ্ধতিৰ আলমত হিচাপ কৰি এই সংখ্যাসমূহ প্ৰকাশ কৰিছিল? এন আৰ চি উন্নীতকৰণ প্ৰক্ৰিয়াত এতিয়া যিদৰে ৫৫ হাজাৰ চৰকাৰী কৰ্মচাৰী জড়িত বৃহৎ ফৌজ এটাই চাৰিবছৰ নিৰন্তৰ কাম কৰি, প্ৰত্যেক ব্যক্তিৰ বিভিন্ন নথি-পত্ৰ পৰীক্ষা কৰি স্বদেশী-বিদেশীৰ সংখ্যা নিৰ্ধাৰণ কৰিছে, তাৰ হাজাৰ ভাগৰ এভাগো শ্ৰম আৰু অধ্যয়ন মন্ত্ৰী-মুখ্য মন্ত্ৰী-ৰাজ্যপালসকলে প্ৰকাশ কৰা সংখ্যাৰ পিছত নিযুক্ত হৈছিলনে? খাটাংকৈ ক’ব পাৰি যে উক্ত সংখ্যাবোৰৰ ভিত্তিত আছিল অনুমান আৰু নানা তৰহৰ ৰাজনৈতিক অভিপ্ৰায়। গতিকে, আজি এন আৰ চি নাকচ কৰিব খোজাসকলে যিহৰ ভিত্তিত নাকচ কৰিব খুজিছে সেয়া যুক্তিসন্মত ভিত্তি নহয়েই।\nকোনো কোনোৱে এন আৰ চি পুণৰীক্ষনৰ দাবী তুলিছে। এই দাবীৰ অন্তৰালৰ ঘাই কাৰণ তিনিটা– ১) এন আৰ চিখন সম্পূৰ্ণ ত্ৰুটিমুক্ত হোৱা নাই, ২) এওঁলোকৰ মনতো বিদেশীৰ সংখ্যাক লৈ এবিধ পূৰ্বধাৰণা বিদ্যমান আৰু ৩) বিদেশীৰ সংখ্যা যিমানে কমে ঐতিহাসিক অসম আন্দোলনৰ যৌক্তিক ভিত্তি সিমানে দুৰ্বল হয় বুলি এওঁলোকৰ এটা ভয় আছে। মহামান্য উচ্চতম ন্যায়ালয়ে ইয়াৰ আগতেই পুণৰীক্ষনৰ এনে দাবী নাকচ কৰিছে, কাৰণ তেনে পুণৰীক্ষন হৈ গৈছে বুলি আৰু নতুনকৈ পুনৰীক্ষনৰ দৰকাৰ নাই বুলি উচ্চতম ন্যায়ালয় পতিয়ন গৈছে। তৎসত্ত্বেও বিপুলসংখ্যক মানুহৰ মনৰ খু-দুৱনি মাৰ নিয়াই এন আৰ চিৰ প্ৰতি আস্থাৰ পৰিৱেশ ৰচাৰ স্বাৰ্থত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে যদি পুণৰীক্ষনৰ বিষয়টো পুণৰ্বিবেচনা কৰে, তেন্তে সেই পদক্ষেপক আমি আদৰণি জনাম। কিন্তু, প্ৰতীক হাজেলাই কোৱাৰ দৰে যদি ইতিমধ্যে ২৭% লোকৰ নথি পুণৰীক্ষন কৰা হৈছে বুলি উচ্চতম ন্যায়ালয় নিশ্চিত, তেন্তে পুণৰীক্ষনৰ প্ৰক্ৰিয়া আকৌ চলাৰ সম্ভাৱনা দুৰ্বল।\nকোনো কোনো খিলঞ্জীয়া আৰু বৈধ ভাৰতীয় নাগৰিকো এন আৰ চিৰপৰা বাদ পৰিছে বুলি নিশ্চিত তথ্য আছে। সেইফালৰপৰা এন আৰ চি ত্ৰুটিমুক্ত নহয়। কিন্তু, এই ত্ৰুটি আতৰোৱাৰ ব্যৱস্থাও প্ৰক্ৰিয়াটোৰ মাজত আছে। বাদ পৰাসকলে চাৰিমাহ সময় পাব নিজৰ নাগৰিকত্ব প্ৰমাণ কৰিবলৈ। কিন্তু, বৈধ নাগৰিক বাদ পৰি যোৱা ত্ৰুটিটোৰ তাৎপৰ্য কি? তাৎপৰ্য দুটা– ১) এন আৰ চিখন সম্পূৰ্ণ শুদ্ধ হোৱা নাই আৰু ২) এন আৰ চিত নাম অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাটো অতি কঠোৰ প্ৰক্ৰিয়া এটাৰ মাজেদিহে সম্ভৱ হৈছে। লাখ লাখ বিদেশীয়ে জাল নথিৰে নাম অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে বুলি যি অভিযোগ একাংশই কৰিছে তাৰ যৌক্তিক ভিত্তি ঠুনুকা।\nযদিও সদ্যপ্ৰকাশিত এন আৰ চিত কিছু ত্ৰুটি ৰৈ গৈছে তথাপি অসমত অবৈধ বিদেশীৰ সংখ্যাক লৈ অৰ্ধ শতাব্দীজুৰি চলি অহা আখ্যান, কল্পনা, পূৰ্বধাৰণা আৰু ৰাজনৈতিক উদ্দেশ্যনিহিত প্ৰচাৰৰ তুলনাত এই এন আৰ চি হেজাৰগুণে বেছি শুদ্ধ, প্ৰণালীবদ্ধ, বস্তুনিষ্ঠ আৰু বিজ্ঞানসন্মত। ইয়াক অগ্ৰাহ্য কৰিলে অথবা নতুনকৈ আৰু এখন এন আৰ চি তৈয়াৰ কৰিব গ’লে অসাধাৰণ বেমেজালি হ’ব; বহু সময়, শক্তি, ধনৰ শৰাধ হ’ব আৰু মূৰকত আখ্যান-বিশ্বাসীসকলক আশ্বস্ত কৰিব পৰাকৈ বিদেশীৰ বৃহৎ সংখ্যা এটাও ওলোৱাৰ সম্ভাৱনা ক্ষীণ। সেয়ে বিপুল সময়-শক্তি-ধনৰ প্ৰয়োগেৰে সমাধা কৰা এক ব্যাপক কৰ্মকাণ্ডৰ ফল এই এন আৰ চি গ্ৰহণ কৰি তাৰ ভিত্তিত দীৰ্ঘদিনীয়া বিদেশী সমস্যাৰ অন্ত পেলাব লাগে আৰু জাতিটোৰ লগতে ৰাজ্যখনেও সৰ্বাংগীন প্ৰগতিৰ দিশত নতুন প্ৰতিজ্ঞাৰে আগবাঢ়িব লাগে। ৰাইজে গমি চাওক– ইয়াৰ আগতে ইমান ব্যাপকভাৱে আৰু প্ৰণালীবদ্ধভাৱে প্ৰতিজন মানুহৰ বিভিন্ন নথিৰ পুংখানুপুংখ পৰীক্ষাৰে কোনোবাই স্বদেশী-বিদেশীৰ সংখ্যা গণনা কৰিছিল নেকি? নগণাকৈয়ে প্ৰকাশ কৰা আনুমানিক সংখ্যাক বিশ্বাস কৰিম নে এজন এজনকৈ কৰা গণনাৰ ভিত্তিত পোৱা সংখ্যাক বিশ্বাস কৰিম? জাতিটোৱে, ৰাজ্যখনে বস্তুনিষ্ঠ বিজ্ঞানৰ পথ ল’ব নে অবৈজ্ঞানিক, পূৰ্বধাৰণাৰ পথ ল’ব?\nএচামে ভাবিছে যে অসম চুক্তিয়েই কাল! কাৰণ অসম চুক্তি অনুসৰি অসমত নাগৰিকত্বৰ ভিত্তিবৰ্ষ ১৯৭১ নহৈ ১৯৫১ হোৱা হ’লে এন আৰ চিৰপৰা বাদ পৰা লোকৰ সংখ্যা বহুত বেছি হ’লহেঁতেন বুলি তেওঁলোকে ভাবে। এওঁলোকৰ বহুতেই অসম চুক্তিখনকে হেঙাৰ গণ্য কৰি তাক বাতিল কৰিব খোজে। আমি ভাবোঁ, এনে চিন্তাত কেবাটাও প্ৰমাদ আছে– ১) ১৯৫১ চন বুলি নাগৰিকত্বৰ কোনো ভিত্তিবৰ্ষ ভাৰতত নাই। “সমগ্ৰ দেশৰ বাবে ১৯৫১, কেৱল অসমৰ বাবে ১৯৭১ কিয়”– এইটো এক অজ্ঞতা-প্ৰসুত অৰ্থহীন আৱাজ। ২) কেনেবাকৈ অসম চুক্তি বাতিল হৈ পৰিলে হিতে বিপৰীত হ’ব। কাৰণ অসম চুক্তিয়ে দিয়া ভিত্তিবৰ্ষ ১৯৭১ অনুসৰি বাদ পৰিব লগা সকলো লোকেই ভাৰতীয় সংবিধান অনুসৰি ভাৰতীয় নাগৰিক হৈ পৰিব। অসম চুক্তিক ভুলতে হেঙাৰ বুলি ভবাসকলে হয় নিজেই নাজানে, নহয় ৰাইজক নজনায় যে ভাৰতৰ সংবিধান অনুসৰি ১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰি আৰু ১৯৮৭ চনৰ ১ জুলাইৰ মাজত ভাৰতত জন্মা যিকোনো ব্যক্তি জন্মসূত্ৰে ভাৰতৰ নাগৰিক। আকৌ, ১৯৮৭ চন আৰু ২০০৪ চনৰ ভিতৰত ভাৰতত জন্মা ব্যক্তিৰ পিতৃ-মাতৃৰ যিকোনো এগৰাকী ভাৰতীয় হ’লেই উক্ত ব্যক্তিও ভাৰতীয় বুলি পৰিগণিত হ’ব। তাৰোপৰি, ২০০৪ চনৰ পিছত ভাৰতত জন্মা লোকৰ পিতৃ-মাতৃৰ দুয়োগৰাকী যদি ভাৰতীয় হয় বা এগৰাকী ভাৰতীয় হৈ আনগৰাকী যদি অবৈধ অনুপ্ৰৱেশকাৰী নহয়, তেন্তে উক্ত লোকগৰাকী ভাৰতীয় নাগৰিক হ’ব। অৰ্থাৎ অসম চুক্তিৰ জোৰতহে কেইলাখমান লোক আজি বিদেশী বুলি পৰিগণিত হৈছে। সেইখন কেনেবাকৈ নাকচ হৈ পৰিলেই বাদ পৰাখিনিকো ভাৰতৰ সংবিধানে ভাৰতীয় নাগৰিকৰূপে স্বীকৃতি দিব। ৩) নাগৰিকত্বৰ ভিত্তিবৰ্ষ ১৯৫১ কৰাটো সহজ নহ’ব। কাৰণ, ১৯৫১ চনত বাংলাদেশ বুলি দেশ এখন নাছিলেই। তদুপৰি, অসম চুক্তিত থকা ১৯৭১ চনটো যথাসময়ত সকলো পক্ষই মানি লৈছিল আৰু ইয়াক লৈ এটা ঐকমত্য গঢ়ি উঠিছিল। ৪) ভিত্তিবৰ্ষ ১৯৫১ হ’লেও বাদ পৰা লোকৰ সংখ্যা বহুত বেছি হোৱাৰ আশা কম। এইবাৰো মাত্ৰ ১৯ লাখহে বাদ পৰিব বুলি কোনেও ভবা নাছিল। অনুমান আৰু বাস্তৱ একে নহয়। এই বাদ পৰা ১৯ লাখৰো বহুতেই যে পুণৰাবেদন কৰি এন আৰ চিত সোমাই পৰিব সেইকথা ধুৰূপ। ৫) শেষত যি কেইলাখ বাদ পৰিব তেওঁলোকৰ প্ৰতিও কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ উদাসীন হ’ব নোৱাৰে। তেওঁলোকৰ মানৱাধিকাৰ ৰক্ষা কৰা ৰাষ্ট্ৰৰ দায়িত্ব বুলি নানা ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তৰ্জাতিক মানৱাধিকাৰ সংগঠন, আনকি ৰাষ্ট্ৰসংঘয়ো সজোৰে সোঁৱৰাই থাকিব।\nসেয়ে অসম চুক্তিমতে উন্নীত হোৱা নাগৰিকপঞ্জীক নাকচ নকৰাই ভাল। জাতিটো আৰু ৰাজ্যখন নতুন নতুন অন্ধগলিত সোমাই নপৰাই ভাল। আহক, বিদেশী সমস্যা চিৰকাললৈ জীয়াই ৰাখি ৰাজনৈতিক স্বাৰ্থ সিদ্ধি কৰিব খোজাসকলকহে নাকচ কৰোঁ আৰু ঐক্যবদ্ধ সংগ্ৰামেৰে জাতিটোকো সবলকৈ গঢ়াৰ, ৰাজ্যখনকো যথাৰ্থ প্ৰগতিৰ পথলৈ নিয়াৰ বাবে অহোপুৰুষাৰ্থ কৰোঁ।


viral-video-of-a-child-who-afraid-of-his-girlfriend-skd– News18 Assam\nগাৰ্লফ্ৰেণ্ডৰ চিন্তাত কান্দোনত ভাগি পৰা এটি শিশু, চৰ্চিত ভাইৰেল ভিডিওক লৈ মনোৰোগ বিশেষজ্ঞৰ কি মত?\nUpdated:September 15, 2020, 5:11 PM IST\nড০ দত্তই কয় যে লকডাউনৰ সময়ছোৱাত কিশোৰ–কিশোৰীসকলৰ মন–মগজুৰ সঠিক বিকাশ হ’ব পৰা নাই। তেওঁলোক ঘৰৰ ভিতৰতে আবদ্ধ হৈ থাকিবলগীয়া হৈছে।\nLast Updated: September 15, 2020, 5:11 PM IST\nসম্প্ৰতি ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল এটা ভিডিঅ’। ভিডিঅ’টোত এটি শিশুৱে নিজৰ গাৰ্লফ্ৰেণ্ডৰ চিন্তাত কান্দোনত ভাগি পৰা দেখা গৈছে। ভিডিঅ’টোত শিশুটিয়ে কান্দি কান্দি কৈছে যে কোনোৱে তেওঁক পছন্দ নকৰে। যদি কোনেও পছন্দ নকৰে তেন্তে কেনেকৈ বিয়া পাতিব, কেনেকৈ ‘পাপা’ হ’ব – সেইবোৰ চিন্তা প্ৰকাশ কৰিছে শিশুটিয়ে। কিন্তু ইমান কম বয়সতে এইবোৰ চিন্তা আহিল কেনেকৈ শিশুটিৰ? যিবোৰ চিন্তা সাধাৰণতে তেনে বয়সৰ ল’ৰা–ছোৱালীয়ে নকৰে। এই সন্দৰ্ভত মনোৰোগ বিশেষজ্ঞ ড০ সংগীতা দত্তই প্ৰকাশ কৰিছে এটা ভিডিঅ’। শিশুটিৰ ভিডিঅ’ৰ লগতে একেলগে ড০ দত্তই শ্বেয়াৰ কৰিছে তেওঁৰ ভিডিঅ’টো।\nড০ সংগীতা দত্তই কয় যে শিশু এটিৰ বয়সৰ এই সন্ধিক্ষণত হৰমনৰ পৰিৱৰ্তন ঘটে। এই হৰমনৰ পৰিৱৰ্তনৰ ফলত কিশোৰ–কিশোৰীৰ মনত এক আকৰ্ষণৰ সৃষ্টি হয় আৰু কেতিয়াবা কেতিয়াবা আমি তাকেই প্ৰেম বুলি ভুল কৰো।\nকোভিড–১৯ৰ সময়ত কিশোৰ–কিশোৰীসকল যিহেতু ঘৰৰ ভিতৰতে আবদ্ধ হৈ আছে, তেওঁলোকে ইণ্টাৰনেট যোগে নানা ধৰণৰ ভিডিঅ’ চাইছে, নানা ধৰণৰ তথ্য তেওঁলোকৰ হাতত আহি পৰিছে। এই বয়সত যিহেতু মানসিক পৰিপক্কতাৰ অভাৱ হয়, গতিকে তেওঁলোকে যি দেখে তাকেই সত্য বুলি মানি লয়। এয়া এক চিন্তাৰ বিষয়, যদিহে এনে অৱস্থাত মানসিক চিকিৎসা নকৰে তেন্তে তেওঁ ভৱিষ্যতে হতাশ হ’ব পাৰে। এইদৰে কয় মনোৰোগ বিশেষজ্ঞগৰাকীয়ে।\nড০ দত্তই কয় যে লকডাউনৰ সময়ছোৱাত কিশোৰ–কিশোৰীসকলৰ মন–মগজুৰ সঠিক বিকাশ হ’ব পৰা নাই। তেওঁলোক ঘৰৰ ভিতৰতে আবদ্ধ হৈ থাকিবলগীয়া হৈছে। গতিকে অভিভাৱকসকলে তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ যি হবি আছে তাৰ সৈতে ব্যস্ত কৰাব লাগে। তদুপৰি, শাৰীৰিক ব্যায়াম, মানসিক ব্যায়াম, পুষ্টিকৰ খাদ্য খোৱা, মাক–দেউতাকৰ সৈতে সময় কটোৱা আদি কাৰ্যত গুৰুত্ব দিব লাগে যাতে তেওঁলোক অত্যধিক সময় ইউটিউব ভিডিঅ’ বা তেনেধৰণৰ কামত দিব নোৱাৰে।\nFirst published: September 15, 2020, 5:11 PM IST


কেনে আছে শ্বেহনাজ ? শ্বেহনাজ গিলৰ বাবে দেউতাকে কি সিদ্ধান্ত লৈছে ?– News18 assam\nকেনে আছে শ্বেহনাজ ? শ্বেহনাজ গিলৰ বাবে দেউতাকে কি সিদ্ধান্ত লৈছে ? সিদ্ধাৰ্থ শুক্লাৰ মৃত্যুৰ পিছত লৈছে এক বিশেষ পদক্ষেপ...\nশ্বেহনাজ গিলৰ (Shehnaaz Gill) কৰুণ দুৰ্দশা দেখি পিতৃ সন্তোখ সিং গিলে (Santokh Singh Gill) তেওঁৰ জীয়েকৰ মুখত হাঁহি আনিবলৈ যথাসম্ভৱ চেষ্টা কৰি আছে। তেওঁ অলপতে তেওঁৰ হাতত তেওঁৰ জীয়েকৰ নামৰ এটা টেটু আকিছিল। তেওঁৰ টেটুৰ ফটো সামাজিক মাধ্যমত Viral হৈ আছে।\nLast Updated : September 15, 2021, 14:22 IST\nসিদ্ধাৰ্থ শুক্লাৰ (Sidharth Shukla) মৃত্যুৰ ১৪ দিন হ'ল, কিন্তু শ্বেহনাজ গিল (Shehnaaz Gill) এতিয়াও নিজকে দুখৰ পৰা উলিয়াব পৰা নাই। সিদ্ধাৰ্থৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ সময়ত ওলাই যোৱা ছবিবোৰ মানুহে পাহৰি যোৱা নাই। সিদ্ধাৰ্থক বহুত ভাল পোৱা শ্বেহনাজ গিলে এতিয়া অকলশৰীয়া অনুভৱ কৰিছে। শ্বেহনাজৰ দেউতাক সন্তোখ সিং গিলেও (Santokh Singh Gill) জীয়েকৰ অৱস্থা দেখি সহ্য কৰিব পৰা নাই। সেয়েহে তেওঁৰ ছোৱালীজনীৰ বাবে, তেওঁ এটা ডাঙৰ পদক্ষেপ লৈছে, তেওঁৰ জীয়েকৰ মুখত হাঁহি অনাৰ সিদ্ধান্ত লৈছে।\nশ্বেহনাজ গিলৰ (Shehnaaz Gill) কৰুণ দুৰ্দশা দেখি পিতৃ সন্তোখ সিং গিলে (Santokh Singh Gill) তেওঁৰ জীয়েকৰ মুখত হাঁহি আনিবলৈ যথাসম্ভৱ চেষ্টা কৰি আছে। তেওঁ অলপতে তেওঁৰ হাতত তেওঁৰ জীয়েকৰ নামৰ এটা টেটু আকিছিল। তেওঁৰ টেটুৰ ফটো সামাজিক মাধ্যমত ভাইৰেল হৈ আছে।\nছবিখনত আপুনি দেখিব পাৰে যে এই টেটুটো প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ দুয়োখন হাত লগ হৈছে আৰু লগতে গোলাপো আছে। ঠিক তাত, শ্বেহনাজ গিলৰ নাম মাজতে লিখা আছে।\nসংবাদ মাধ্যমৰ বাতৰি অনুসৰি, সিদ্ধাৰ্থৰ মাতৃয়ে শ্বেহনাজক এই দুখৰ সময়ৰ পৰা বাহিৰ কৰিবলৈ সম্পূৰ্ণ যত্ন লৈ আছে। দৰাচলতে, বাতৰি আছে যে শ্বেহনাজে কাৰো সৈতে কথা পতা নাই, তেওঁ অকলে আছে। ইফালে, সিদ্ধাৰ্থৰ মাতৃয়ে তেওঁৰ যত্ন লৈছে আৰু এক মুহূৰ্তৰ বাবেও তেওঁক এৰি যোৱা নাই। কাৰণ সিদ্ধাৰ্থৰ পৰিয়ালে নিবিচাৰে যে শ্বেহনাজে এই দুখৰ সৈতে জীৱন কটাওক।\nPhoto-@2712sidnaaz/Instagramবলীউড লাইফৰ এক প্ৰতিবেদন অনুসৰি, ৰীতাই শ্বাহনাজক কামলৈ উভতি যাবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছে। তেওঁ বন্ধুবৰ্গক লগ কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ সৈতে কথা পাতি আছে যাতে তেওঁ দুখ পাহৰি যায় আৰু কামত গুৰুত্ব দিয়ে।\nFirst published: September 15, 2021, 14:21 IST\nFatherShehnaaz GillSidharth Shukla DeathTattoo


কংগ্ৰেছত আন এক মোক্ষম আঘাত ! প্ৰাক্তন সাংসদ সুস্মিতা দেৱৰ পদত্যাগ...– News18 assam\nSushmita Dev Resigns: কংগ্ৰেছত আন এক মোক্ষম আঘাত ! প্ৰাক্তন সাংসদ সুস্মিতা দেৱৰ পদত্যাগ, ছোনীয়া গান্ধীলৈ প্ৰেৰণ পদত্যাগ পত্ৰ...\nSushmita Dev Resigns From Congress: অসম কংগ্ৰেছত(Assam Congress) অব্যাহত খহনীয়া। কংগ্ৰেছৰ পৰা পদত্যাগ কৰিছে ইজনৰ পিছত সিজন নেতাই। এইবাৰ প্ৰাক্তন সাংসদ তথা মহিলা কংগ্ৰেছৰ সভানেত্ৰী সুস্মিতা দেৱে পদত্যাগ কৰিছে দলটোৰ পৰা।\nLast Updated : August 16, 2021, 09:22 IST\nকংগ্ৰেছৰ পৰা পদত্যাগৰ বিষয়ে ইতিমধ্যে ছোৱৰনীয়া গান্ধীলৈ পত্ৰ প্ৰেৰণ কৰিছে সুস্মিতা দেৱে। পূৰ্বে শিলচৰৰ সাংসদ আছিল সুস্মিতা দেৱ। অৱশ্যে এতিয়াও তেওঁ প্ৰকাশ কৰা নাই পদত্যাগৰ কাৰণ। ইতিমধ্যে নিজৰ টুইটাৰ একাউণ্টত তেওঁ নিজকে কংগ্ৰেছৰ প্ৰাক্তন সদস্য বুলি লিখাৰ লগতে All India Mahila Congressৰো প্ৰাক্তন সভানেত্ৰী বুলি উল্লেখ কৰিছে।\nFirst published: August 16, 2021, 09:22 IST\nAssam CongresscongressresignsSonia GandhiSushmita Dev


Covid Vaccine: প্ৰশংসনীয় ! চিকিৎসা কৰ্মীৰ দলে পাহাৰ বগাই বগাই দিলেগৈ ভেকচিন ! ৯ঘণ্টা পাহাৰ বগাই, উপনৈ সাঁতুৰি ভেকচিন প্ৰদান অৰুণাচলৰ এখন দুৰ্গম গাঁৱৰ ১৬গৰাকী লোকক...– News18 Assam\n»Covid Vaccine: প্ৰশংসনীয় ! চিকিৎসা কৰ্মীৰ দলে পাহাৰ বগাই বগাই দিলেগৈ ভেকচিন ! ৯ঘণ্টা পাহাৰ বগাই, উপনৈ সাঁতুৰি ভেকচিন প্ৰদান অৰুণাচলৰ এখন দুৰ্গম গাঁৱৰ ১৬গৰাকী লোকক...\nUpdated:July 14, 2021, 4:08 PM IST\nCovid Vaccine: দুৰ্গম জংঘল অতিক্ৰম কৰি, পাহাৰ বগাই, উপনৈ সাঁতুৰি ৯ঘন্টাৰ অন্তত ভেকচিন প্ৰদানকাৰী পাইছিলগৈ সীমান্ত গাঁওখন।\nLast Updated: July 14, 2021, 4:08 PM IST\nঅৰুণাচল প্ৰদেশৰ টাৱাং জিলাৰ লুগুথাং গাঁৱৰ ১৬গৰাকী নিবাসীক Covid-19ৰ প্রতিষেধক প্ৰদান কৰা হ’ল । শুনিবলৈ অতি সাধাৰণ যেন লাগিলেও সহজ নাছিল এই প্ৰক্ৰিয়া । টাৱাং জিলাৰ উপায়ুক্ত চেং ফোনস্তকৰ নেতৃত্বত ৭জন লোকৰ এটা দলে ভেকচিনৰ টোপোলা লৈ ১১জুলাই তাৰিখে ৰাতিপুৱা ৭.১৫মিনিটত গাড়ী যাব পৰা অন্তিমটো স্থানৰ পৰা দুর্গম পাহাৰৰ মাজৰে আৰম্ভ কৰিছিল যাত্ৰা । দুৰ্গম জংঘল অতিক্ৰম কৰি, পাহাৰ বগাই, উপনৈ সাঁতুৰি ৯ঘন্টাৰ অন্তত তেওঁলোক পাইছিলগৈ সীমান্ত গাঁওখন । ৰাস্তাত বগালে দুটা অতি কঠিন শিখৰ – Nyukteng peak আৰু Nahchhot peak ।\nএৰাতি কটাই গাঁৱৰ ১৬গৰাকী নিবাসীক ভেকচিন প্রদান কৰিলে দলটোৰ লগত যোৱা জিলা চিকিৎসা বিষয়াগৰাকীয়ে । লগত যোৱা পশু চিকিৎসক জনে সুযোগ গ্ৰহণ কৰি গাঁওৰ পশুধন সমূহ পৰীক্ষা কৰি বিনামূলীয়া ঔষধ বিতৰণ কৰে । জিলা চিকিৎসা বিষয়া গৰাকীয়ে গাঁওবাসীৰ স্বাস্থ্যৰ বুজ লৈ যাৱতীয় চিকিৎসা সেৱা আগবঢ়ায় । ১৯গৰাকী লোকে এই সুবিধা গ্ৰহণ কৰে ।\nউল্লেখযোগ্য যে গাঁওখনৰ পৰা পাহাৰীয়া ৰাস্তাৰে ৫ঘণ্টা নিলগৰ Domstang নামৰ এক স্থানত ভেকচিন প্রদান শিবিৰ ১৯মে' তাৰিখে অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল । গাঁওখনৰ ৩৩জন ১৮বছৰৰ উৰ্ধৰ লোকে এই শিবিৰত প্ৰথম পালি ভেকচিন গ্ৰহণ কৰিলে কিন্তু থাকি গ’ল ১৬গৰাকী গাঁওবাসী । য়াক চৰাবলৈ যোৱাৰ কাৰণে তেওঁলোক উপস্থিত থাকিব নোৱাৰিলে শিবিৰত । উপায়ুক্ত গৰাকীয়ে জনোৱা মতে যদিও এই যাত্ৰা দুৰ্গম আছিল কিন্তু লাভ হৈছিল মানসিক প্ৰশান্তি । অৰুণাচলৰ বিষয়াৰ এনে কাৰ্যই এতিয়া সকলোৰে দৃষ্টি আকর্ষণ কৰিছে ।\nFirst published: July 14, 2021, 4:05 PM IST


“বিঘটনৰ (Disruption) ফলত সাংগঠনিক গঠন-প্ৰণালীয়েই সলনি হৈ পৰিছে”- সুষমা ৰাজাগোপালন\nনতুন বা ষ্টাৰ্ট-আপ ব্যৱসায়ত পুঁজিৰ অভাৱ নহয়, কিন্তু সেই পুঁজিক উদ্যোগীসকলে উত্‍পাদনলৈ কেনেদৰে পৰিণত কৰিব পাৰে সেইয়া এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা । এই মন্তব্য আই.টি.চি. ইনফ’টেকৰ পৰিচালন সঞ্চালক আৰু মূখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া সুষমা ৰাজাগোপালনৰ।\nষ্টাৰ্ট-আপ কোম্পানীবিলাকক প্ৰাৰম্ভিক বিকাশৰ সময়খিনিত এক শক্তিশালী পৰিবেশৰ প্ৰয়োজন হয় যাতে নতুনত্বই পোখা মেলিব পাৰে । লগতে দৰকাৰ হয় বিনিয়োগকাৰী আৰু বিভিন্ন সেৱা প্ৰদানকাৰীৰ সমৰ্থন। টেকস্পাৰ্কৰ ষষ্ঠ অধিবেশনত দিয়া ভাষণত ৰাজাগোপালনে কয়, “যদি 20-25 বছৰ পিছলৈ আমি কেনেদৰে IT সেৱালৈ আহিলোঁ সেইয়া উভতি চাওঁ, তেন্তে দেখা যাব যে সেইয়া ঘটিছিল ভাৰতত প্ৰচুৰ প্ৰতিভা থকাৰ কাৰণে। যদি একেখিনি প্ৰতিভাকেই উৎসাহ দিয়া হয়, তেন্তে এক শক্তিশালী পৰিবেশৰ সৃষ্টি কৰি সমগ্ৰ বিশ্বতেই নতুনত্ব অনাত ই সহায় কৰিব ।”\nসকলোতে বিঘটন ঘটিব ধৰিছে\nচকু চাঁট মাৰি যোৱা পৰিসংখ্যা কিছুমান ইন্টাৰনেটত দেখিবলৈ পোৱা যায়। প্ৰতিদিনেই ২.৬৭ বিলিয়ন ইন্টাৰনেট ব্যৱহাৰকাৰী আৰু ৪ বিলিয়ন ইউটিউব ডাউনলোডৰ পৰিসংখ্যাৰ পিছত আজিৰ যুগৰ কি ধৰণৰ বিঘটন ঘটিব ধৰিছে কল্পনা কৰকচোন। লেণ্ডলাইন ফোন ব্যৱহাৰকাৰীৰ সংখ্যা এক নিযুত হ’বলৈ প্ৰায় সোতৰ বছৰ সময়ৰ প্ৰয়োজন হৈছিল, কিন্তু সেই সংখ্যা চুবলৈ WhatsAppৰ লাগিল এবছৰতকৈও কম সময়।\nসুষমাই কয়, “আজিৰ লোকসকল বৰ্দ্ধিত হাৰত সংযুক্ত (connected) হ’বলৈ ধৰিছে আৰু এবাৰ সংযুক্ত হোৱাৰ পিছত আপুনি কি ধৰণেৰে কি কিনিব, বিক্ৰী কৰিব বা বাৰ্তা সৰবৰাহ কৰিব সেইবিষয়ে পুনৰ এবাৰ কল্পনা কৰিবলৈ বা ভাবি চাবলৈ সুযোগ লাভ কৰে। মই মোৰ পিতৃ-মাতৃৰ সতে ফে’চবুকৰ জৰিয়তে যোগাযোগ ৰাখোঁ; তেওঁলোকৰ বয়স আশী, কিন্তু তেওঁলোকে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ সুন্দৰকৈ কৰিব জানে। গতিকে মই আশা কৰোঁ যে বিশ্বৰ অন্য লোকসকলেও প্ৰযুক্তিক আকোঁৱালি ল’ব আৰু সমান্তৰালভাবে সকলোখিনি সলনি হ’ব। বিঘটন হৈছে কেনেদৰে আমি সম্পৰ্ক ৰাখোঁ, নিযুক্ত হওঁ, পৰিচালনা কৰোঁ, পুন:উদ্ভাৱন বা পুন:কল্পনা কৰোঁ - এই কথাবোৰৰ ভিত্তিত আপুনি কেনেদৰে আপোনাৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ মৌলিক নীতিসমূহ সলনি কৰিছে।\nবিঘটনৰ সৌন্দৰ্য এই যে ই দুজন ব্যক্তিৰ মাজৰ দূৰত্ব কম কৰি পেলায়, দক্ষতা বৃদ্ধি কৰে আৰু নতুন অভিজ্ঞতা প্ৰদান কৰে। সুষমাই ডাঠি কয় যে Ola, Uber নাইবা Yellow Pages ৰ ক্ষেত্ৰত লক্ষ্য প্ৰাপ্তি সম্ভৱ হ’লউদ্যোগী আৰু তেওঁলোকৰ সক্ৰিয় নতুন অৱদানসমূহৰ বাবে । এই শতিকাৰ কৰ্মীসকলৰ কান্ধতে এই গুৰুদায়িত্ব আহি পৰিছে, যাৰ ভিতৰত ৭০ শতাংশ লোকেই নিজাববীয়াকৈ কিবা এটা কৰিব বিচাৰে।\nকৰ্মচাৰীৰ মাজত বাণিজ্যিক উদ্দীপনা জগাই তোলা\nITC Infotechত সহস্ৰ কৰ্মচাৰীয়ে কাম কৰে। কোম্পানীটোৱে কৰ্মচাৰীসকলক নিজস্ব উদ্যোগ আৰম্ভ কৰাবলৈ বাণিজ্যিক উদ্দীপনা যোগাই যাবলৈ ঠিৰাং কৰিছে। আজিৰ দিনত প্ৰায় আটাইবোৰ বৃহত্ সংগঠনৰে ষ্টাৰ্ট-আপ উদ্যোগত ( নতুনকৈ স্থাপিত উদ্যোগ ) বিনিয়োগ কৰাৰ তথা সঁহাৰি দিয়াৰ ক্ষমতা আৰু ইচ্ছা আছে।\nসুষমাৰ মতে, নতুন ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিব খোজা ব্যক্তিৰ বাবে অদূৰ ভৱিষ্যতে কোনোধৰণৰ বিনিয়োগৰ অভাৱ নঘটিব; যিহেতু ভেঞ্চাৰ কেপিটেলিষ্ট আৰু এঞ্জেল ইনভেষ্টৰসকলে ষ্টাৰ্ট-আপবিলাকত ব্যক্তিগত ইকুইটি ফাণ্ডকো চেৰাই গৈ ধন বিনিয়োগ কৰাৰ সম্ভাৱনা আছে।\nসুষমাই ইয়াৰ লগতে এই কথাতো গুৰুত্ব আৰোপ কৰে যে অনেক কোম্পানীয়ে এই বিনিয়োগৰ সুবিধা লাভ নকৰিব কাৰণ আজিৰ পৃথিৱীক ধনৰ উপৰঞ্চিও বহু কিবাকিবি লাগে। ষ্টাৰ্ট-আপক সহায় কৰিবলৈ সামগ্ৰিকভাৱে শক্তিশালী পৰিবেশ নিৰ্মাণ কৰিবৰ প্ৰয়োজন আছে। হেকাথ’নৰ (Hackathon) সংখ্যা ভৱিষ্যতে বাঢ়ি গৈ থাকিব, কিন্তু তাক সঠিকভাবে উত্তোলিত কৰি ব্যৱহাৰ কৰিব পৰাটোহে ডাঙৰ কথা।\n“আই.টি.চি. ইনফ’টেকৰ প্ৰতিটো হেকাথ’নতে আমি ছয়ৰ পৰা আঠটা ভাল আইডিয়া বাছনি কৰি উলিয়াম। আমি ধন বিনিয়োগ নকৰোঁ, কিন্তু আমি তেওঁলোকে কেনেদৰে আইডিয়াবিলাক বজাৰলৈ লৈ যাব পাৰিব, সেই বিষয়ে সমৰ্থ কৰি তুলিম। ইতিহাসৰ অনুসৰি, ডাঙৰ কৰ্প'ৰেটবিলাকেই ষ্টাৰ্ট-আপসমূহ আৱিষ্কাৰ কৰি তাক মানুহৰ মাজলৈ আনিছিল। এক সুস্থ পৰিবেশৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় তিনিটা কথা হ’ল: নিৰ্মাতাসকলৰ মাজত সম্পূৰ্ণ স্পষ্টতা, আইডিয়া একোটাক বাণিজ্যিক পৰ্যায়লৈ নিব পৰাৰ ক্ষমতা আৰু এক শক্তিশালী বিক্ৰয় সংগঠন গঠন কৰি তোলা।”- সুষমাই কয়।\nটেকস্পাৰ্ক 2015 ৰ স্পনছ’ৰ সকল- ছেকীয়া কেপিটেল, আই চি আই চি আই বেংক, মানি অন মবাইল, মাইক্ৰচফট, ছিগনেল হিল, আই বি এম ব্লুমিক্স, পি ডব্লিউ চি, এটম টেক, টীমচেট, কৰ্ণাটক চৰকাৰ, ইনটেল, ৰেবলাৰ, ডেইলীহান্ট, ৰেভেৰি, লজিনেক্সট আৰু পেইুবিজ; পাৰ্টনাৰসকল- ডাফ এণ্ড ফেল্পছ, টেক্সমন্ত্ৰা, ডাইনআউট, এক্স’টেল, ৩৬০ৰাইড, য়োগা বাৰ, চয় পইণ্ট, জি ডব্লিউচি আৰু মীডিয়া পাৰ্টনাৰসকল- টিভি নাইন, ফৰচুন ইন্ডিয়া, ৰেড এফ এম আৰু ডেক্কান হেৰল্ড।\nলেখক- অপৰাজিতা চৌধুৰী\nঅনুবাদ- শান্তনু চাংমাই


স্বাস্থ্যঃ ক্ৰনিক কিডনি ৰোগৰ প্ৰতিকাৰঃ জানিবলগীয়া কিছু কথা :: ডা০ ভূপেন শইকীয়া - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome DR-BHUPEN-SAIKIA HEALTH ডাঃ ভূপেন শইকীয়া স্বাস্থ্য স্বাস্থ্যঃ ক্ৰনিক কিডনি ৰোগৰ প্ৰতিকাৰঃ জানিবলগীয়া কিছু কথা :: ডা০ ভূপেন শইকীয়া\nxukhdukh.com November 26, 2018 DR-BHUPEN-SAIKIA, HEALTH, ডাঃ ভূপেন শইকীয়া, স্বাস্থ্য,\nআগকথা: আমাৰ দেশ ভাৰতবৰ্ষৰ জনসংখ্যা বিশ্বৰ জনসংখ্যাৰ ১৭শতাংশ৷ তাৰে ক্ৰনিক কিডনিৰ ৰোগীৰ সংখ্যা কিমান তাৰ সঠিক পৰিসংখ্যা কবলৈ টান৷ কিন্তু সমগ্ৰ বিশ্বতে ডায়েবেটিজ আৰু উচ্চ ৰক্তচাপৰ ৰোগীৰ সংখ্যা বাঢ়িবলৈ ধৰাৰ ফলত ক্ৰনিক কিডনিৰ ৰোগীৰ (প্ৰচলিত চমু মেডিকেল নামাকৰণ হ'ল CKD) সংখ্যা আমাৰ দেশতো ভয়াবহভাবে বৃদ্ধি পাব ধৰিছে৷ ২০১০চনৰ এক সমীক্ষামতে বিলাতত ৬শতাংশ পুৰুষ আৰু ৭শতাংশ মহিলা হ'ল কিডনিৰ ৰোগী৷ আমেৰিকাত মুঠ জনসংখ্যাৰ ১০ শতাংশ কিডনিৰ অসুখৰ ভুক্তভোগী৷ একেদৰেই অষ্ট্ৰেলিয়া মহাদেশতো প্ৰতি ১০জন নাগৰিকৰ এজন হ'ল কিডনিৰ ৰোগী৷\n২০১৬চনৰ আগষ্ট মাহত প্ৰকাশিত এক বাতৰিমতে বিগত দেড়টা দশকত ভাৰতবৰ্ষত কিডনি ৰোগীৰ সংখ্যা দুগুণলৈ বৃদ্ধি পাইছে৷ ইণ্ডিয়ান মেডিকেল এচচিয়েচনৰ বিশেষজ্ঞই অৱগত কৰোৱামতে আমাৰ দেশত বৰ্তমান প্ৰতি এশজনৰ ভিতৰত ১৭জনেই কিডনিৰ অসুখৰ ৰোগী৷ এই পৰিপেক্ষিতত কিডনি ৰোগীৰ পথ্য আৰু কুপথ্যৰ বিষয়ে এটি আলোচনা আগবঢ়ালোঁ৷ কিয়নো মহাত্মা গান্ধীয়েই কৈ গৈছিল-স্বাস্থ্যই পৰম ধন৷\nকিডনি, মূত্ৰ-প্ৰণালী (Urinary system) আৰু ইয়াৰ ক্ৰিয়া-কলাপঃ\nকিডনি হ'ল মানৱ দেহৰ এক অতি লাগতিয়াল অংগ৷ প্ৰত্যেক মানুহৰে দুটাকৈ কিডনি থাকে৷ প্ৰতিটোৰ আকৃতি দেখিবলৈ বীনৰ দৰে আৰু ই দীঘলে ১০ৰ পৰা ১২চেন্টিমিটাৰ আৰু বহলে ৫ৰ পৰা ৭চেন্টিমিটাৰ আকাৰৰ হয়৷ এজন প্ৰাপ্তবয়স্ক লোকৰ একোটা কিডনিৰ ওজন প্ৰায় ১৬০গ্ৰাম - অৰ্থাৎ একোটা কিডনি হাতৰ মুঠিটোৰ সমান হব৷ কিডনিৰ অৱস্থান হ'ল পেটৰ গহ্বৰত দুয়ো পিনে কামিহাঁড় আৰু ডায়েফ্ৰামৰ তলত৷ সোঁফালৰ কিডনিৰ আকাৰ বাওঁফালৰ কিডনিৰ তুলনাত সামান্য সৰু৷ কিয়নো সোঁপিনে শৰীৰৰ আন এক লাগতিয়াল অংগ লিভাৰে ভালেখিনি ঠাই আৱৰি থাকে৷ কিডনিৰ আৱৰণি কেপচুলে কিডনিক সংক্ৰমণৰ পৰা সুৰক্ষা দিয়ে৷ কিডনিৰ ভিতৰৰ অংশ কৰ্টেস্ক আৰু মেডুলা দুটা ভাগত বিভক্ত৷ প্ৰতিটো কিডনিত এক নিযুতকৈ ক্ষুদ্ৰাকৃতিৰ ফিল্টাৰ থাকে সেইবিলাকক নেফ্ৰন (Nephron) বুলে৷ নেফ্ৰনৰ এটা অংশ হ'ল গ্লমেৰুলাচ ( Glomerulus) আৰু আনটো Bowman's capsule ৷ নেফ্ৰনৰ কাম হ'ল শৰীৰৰ তেজক পৰিশোধন (ফিল্টাৰ) কৰা যাৰ দ্বাৰা শৰীৰত লাগতিয়াল তত্বসমূহ ৰৈ যায় আৰু অপ্ৰয়োজনীয় পদাৰ্থসমূহ (যেনে ইউৰিয়া, ক্ৰিয়েটিনিন,ইউৰিক এচিড) মূত্ৰৰ মাধ্যমত বাহিৰ হৈ যায়৷ এইদৰে ২৪ঘন্টাত দেড়ৰ পৰা দুই লিটাৰ প্ৰসাব নিৰ্গত হয়৷ একোডালকৈ ইউৰেটাৰ (Ureter) নামক নলী প্ৰতিটো কিডনিৰ লগত সংলগ্নহৈ থাকে আৰু ইউৰেটাৰ আহি মূত্ৰাশয়ৰ (Urinary Bladder) সৈতে যোগ হয়৷ মূত্ৰাশয়ৰ পৰা ইউৰেথ্ৰা(Urethra) নামক নলীয়েদি প্ৰসাব শৰীৰৰ বাহিৰ হয়৷\nকিডনিয়ে আমাৰ শৰীৰৰ তেজৰ আয়তন আৰু ৰক্তচাপ সুস্থিৰভাবে নিয়ন্ত্ৰিত কৰি ৰাখে৷ লাগতিয়াল খনিজসমূহ যেনে চ'ডিয়াম,প'টেচিয়াম, ক্লৰাইড, কেলচিয়াম, মেগনেচিয়াম,ফচফ'ৰাচ,বাইকাৰ্বোনেট আদি সন্তুলিত পৰিমানত ৰখাত সহায় কৰে৷ তেজৰ স্বাভাবিক পিএইচ (Ph) ৭.৪ কিডনিয়েই নিয়ন্ত্ৰিত কৰি ৰাখে৷ কিডনিয়ে ভিটামিন-ডি আৰু কেইবাবিধো হৰমোন উৎপন্ন কৰে৷ সেইকেইটা হ'ল -এৰিথ্ৰপ'য়েটিন (Erythropoietin),কেলচিট্ৰায়ল (Calcitriol) আৰু ৰেনিন (Renin)৷ এৰিথ্ৰপ'য়েটিন হৰমোনে হাঁড়ৰ মজ্জাৰ পৰা তেজৰ ৰক্তকণিকা নিৰ্মাণত উদগণি যোগায়৷ কেলচিট্ৰায়ল হ'ল ষ্টেৰয়েড হৰমোন আৰু ভিটামিন-ডিৰ সক্ৰিয় ৰূপ৷ হাঁড়ৰ কেলচিয়াম,ফচফৰাচ আদিৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে ই প্ৰয়োজনীয়৷ ৰেনিনে লিভাৰৰ পৰা নিৰ্গত হোৱা এনজিয়টেনচিনজেৰ (angiotensinogen) লগ লাগি Angiotensin-II বনায় যাৰ দ্বাৰা তেজৰ নলীৰ সংকোচন হয় আৰু ফলত ৰক্তচাপ বাঢ়ে৷\nকিডনিৰ অসুখ উৎপন্ন হোৱাৰ কেইটিমান উল্লেখযোগ্য কাৰক :\n- ডায়েবেটিজ ৰোগ : নিৰন্তৰ তেজৰ উচ্চ চুগাৰে কৰা কিডনিৰ ক্ষতিৰ ফলত শৰীৰত পানী আৰু পেলনীয় পদাৰ্থ জমা হয় যাক ডায়েবেটিক নেফ্ৰপেথি (Diabetic Nephropathy) বুলি কয়৷\n- উচ্চ ৰক্তচাপ : কিডনিৰ ৰোগ আৰু উচ্চ ৰক্তচাপ(Hypertension/ HTN) এই দুয়োটা যেন একেটা মুদ্ৰাৰেই ইপিঠি সিপিঠি৷ ৰক্তচাপ যিমানে অনিয়ন্ত্ৰিতহৈ বাঢ়িব সিমানেই কিডনিৰ ৰোগ বেয়ালৈ অৱনমিত হব৷\n- বংশগতি বা জেনিটিক কাৰণ - ইয়াৰ এক উদাহৰণ হ'ল পলিচিষ্টিক কিডনি ডিজিজ৷ আকৌ ডায়েবেটিজ আৰু উচ্চ ৰক্তচাপ পৰিয়ালৰ কেইবাজনৰো একে সময়তে থকা দেখা যায়৷\n- লাইফষ্টাইলৰ প্ৰভাৱত- মেদবহুলতা,আলস্যভৰা জীৱন আদিৰ অন্তিম গন্তব্যস্থান হ'ল ক্ৰনিক কিডনি ডিজিজ৷\n-মদ্যপান : এলক'হলৰ কুপ্ৰভাৱত কিডনিৰ ফিল্টাৰ কৰাৰ ক্ষমতা হ্ৰাস পায়৷\n- ধূম্ৰপান : ধূম্ৰপানে কিডনিৰ ক্ষতিসাধন কৰে৷ এই ক্ষতি তীব্ৰতৰ হয় যদি একে সময়তে ডায়েবেটিজ বা উচ্চ ৰক্তচাপ ৰোগীজনৰ থাকে৷\n- শাৰীৰিক নিস্ক্ৰিয়তাৰ পৰিণাম : শৰীৰ ভালে ৰাখিবলৈ প্ৰতিজন লোকে সপ্তাহত ৬দিন নিতৌ ৩০৷৪০মিনিট সময় ব্যায়াম কৰিব লাগে৷ অৱশ্যে যি সকল লোকৰ তেজত ক্ৰিয়েটিনিনৰ পৰিমান বেচি,তেনেলোকে কঠোৰ শাৰীৰিক কছৰৎ কৰা অনুচিত৷ শাৰীৰিক আলস্যই কিডনি, হৃদয় আৰু শৰীৰৰ আন লাগতিয়াল অংগৰ বিজুতি ঘটাব পাৰে৷\n- জাংক ফুডৰ আধিক্য : জাংক ফুডে শৰীৰক কিডনিৰ অসুখ আৰু ডায়েবেটিজ ৰোগলৈ ঠেলি দিয়ে বুলি এক সদ্য প্ৰকাশিত চিকিৎসা বাৰ্তাত কোৱা হৈছে৷\n- অতিমাত্ৰা কেফেইনৰ প্ৰভাৱ : : শৰীৰ ভালে ৰাখিবলৈ হলে দিনটোত সৰ্বোচ্চ ৩পিয়লা চাহ নাইবা ২পিয়লা কফিৰ সীমা অতিক্ৰম নকৰিব৷\n- নিদ্ৰাহীনতাৰ পৰিনাম (অৰ্থাৎ নিয়মিয়াকৈ বেচি টোপনি ক্ষতিৰ অপকাৰিতা) : আমাৰ শৰীৰক অন্তত: ৭ঘন্টাৰ ৰাত্ৰিনিদ্ৰাৰ প্ৰয়োজন৷\n- কৃত্ৰিম মিঠাস্বাদ (Artificial sweetner) গ্ৰহণ : নানা বিধ এনে পদাৰ্থ যেনে Saccharin, Aspartame (Sweet'N Low), Sucralose (Splenda) আদিয়ে কৰ্কট ৰোগৰ সম্ভাৱনা বঢ়ায়৷ ডায়েবেটিজ, হৃদৰোগ,উচ্চ ৰক্তচাপ আৰু কিডনিৰ অসুখ কৰিব পাৰে৷\n- অতিমাত্ৰা মাংসাহাৰী খাদ্যৰ প্ৰভাৱ : চিংগাপুৰৰ পৰা অলপতে প্ৰকাশিত মেডিকেল বুলেটিন মতে ৰঙা মাংস (যেনে পৰ্ক,বিফ) কিডনিৰ ৰোগৰ কাৰক হব পাৰে৷ খাদ্যত এনে মাংসৰ পৰিমান যিমানে বেচি হব,ৰোগৰ সম্ভাৱনাও সিমানে বেচি হব৷ ২০১৫চনত বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই জনোৱামতে বেচি উত্তাপত সিজোৱা ৰঙা মাংস কিডনিৰ আৰু আন অংগৰ কৰ্কট ৰোগৰ কাৰণ হব পাৰে৷\n- উচিত মাত্ৰাত দৈনিক পানী গ্ৰহণ নকৰাৰ ফল : শৰীৰ স্বস্থ্য ৰাখিবলৈ ২৪ঘন্টাত আমি নিয়মিত খাবলগীয়া পানীৰ পৰিমান হ'ল: পুৰুষে ১৫কাপ (৩.৭লিটাৰ) আৰু মহিলাই ১১কাপ (২.৭লিটাৰ)৷ কম পানী খালে কিডনিৰ ক্ষতিসাধন হয় আকৌ জোখতকৈ বেচি পানী নিয়মিত খালেও কামৰ অভাৰলোডৰ কুপ্ৰভাৱ কিডনিৰ ওপৰত পৰে৷\n- ভিটামিন বি গোট আৰু ভিটামিন-ডিৰ অভাৱৰ পৰিনাম স্বৰূপে কিডনি অস্বস্থ হব পাৰে৷\n- -স্বাস্থ্যৰ প্ৰতি অৱহেলা - যেনে প্ৰসাবৰ সংক্ৰমণ বা কিডনিৰ পাথৰ ধৰা পৰাৰ পিছতো উপযুক্ত চিকিৎসাৰ ব্যৱস্থা নকৰা৷\n- যধেমধে যি কোনো দৰব বিশেষকৈ বিষহাৰক দৰব, এন্টিবায়টিক আদি সঘনাই সেৱন কৰাৰ কুপৰিনাম হবগৈ পাৰে কিডনিৰ ৰোগ৷ শেহতীয়াকৈ প্ৰকাশিত বৈজ্ঞানিক তথ্যমতে আজিকালি সঘনাই ব্যৱহৃত হোৱা এচিডিটি কমোৱা দৰব অমিপ্ৰাজল,পেন্টপ্ৰাজল আদিয়ে কিডনিৰ ক্ষতিসাধন কৰাৰ সম্ভাৱনা ৰাখে৷\n- প্ৰদূষিত বাতাবৰণৰ প্ৰভাৱ : কিডনিৰ ওপৰত দূষিত বায়ু,জল আৰু মাটিৰ প্ৰভাৱ অৱশ্যই পৰে৷ মাৰকিউৰি, লিড,আৰ্চেনিক,কেডমিয়াম আদি ধাতু,পেষ্টিচাইড আদি ৰাসায়নিকৰ কুপ্ৰভাৱত হাওঁফাওঁৰ ৰোগ, হৃদৰোগ,কৰ্কট ৰোগ আদিৰ ওপৰিও ক্ৰনিক কিডনিৰ ৰোগ হব পাৰে৷\nকিডনিৰ অসুখ হৈছে বুলি কেনেকৈ জানিব?\nকিছুমান বিপদ সংকেতলৈ লক্ষ্য ৰাখক (পিছে দূৰ্ভাগ্যৰ কথা কিডনিৰ ক্ষতিসাধন হোৱাৰ বেচ পিছতহে এই লক্ষণসমূহ চকুত পৰে৷) : -\n- প্ৰসাবৰ ক্ষেত্ৰত চকু দিবলগীয়া - সঘনাই কিন্তু কম পৰিমানত প্ৰসাব হোৱা৷ বিশেষকৈ নিশাৰ ভাগত৷ প্ৰসাব কৰোতে কষ্ট বা বিষ অনুভৱ কৰা৷ প্ৰসাবৰ ৰং সলনি হোৱা৷ প্ৰসাবত তেজ যোৱা৷ প্ৰসাবত ফেন পৰা৷\n- ভৰি-হাত-মুখমণ্ডল বা শৰীৰ ফুলিব ধৰা (Oedema)\n- এনিমিয়া,শাৰীৰিক দূৰ্বলতা, অলপতে ক্লান্তিবোধ হোৱা\n- ছালত সঘন খজুৱতি\n- মুখৰ দূৰ্গন্ধ, খাদ্যৰ অৰুচি\n- ওকালি আৰু বমি\n- ৰক্তচাপ বাঢ়ি যোৱা\n- গাঁঠিৰ বিষ, কঁকালৰ বিষ\n-ঠাণ্ডাৰ বেচি অনুভৱ হোৱা(ৰক্তকণিকা কমি যোৱাৰ বাবে)\n- নিশ্বাসত কষ্ট অনুভৱ হোৱা (অক্সিজেন হ্ৰাস পোৱাৰ বাবে)\n- বুকুৰ বিষ\n- টোপনি কম অহা\n- মগজুৰ তীক্ষ্ণতা হ্ৰাস পোৱা\n- মাংসপেশীৰ বিষ হোৱা\nকিডনিৰ অসুখক সোনকালে চিনাক্ত কৰাৰ অতীব প্ৰয়োজন৷ অন্যথাই এটা সময়ত সহজে চিকিৎসাধীন ৰোগ ক্ৰনিক কিডনি ৰোগলৈ ৰূপান্তৰিত হবগৈ পাৰে৷ Glomerular filtration rate (GFR) নামক পৰীক্ষা কৰি কিডনিৰ সক্ৰিয়তা অনুধাৱন কৰিব পাৰি৷ আকৌ প্ৰসাবত সকলো সময়তে প্ৰটিন নিৰ্গত হোৱাটোৱে ক্ৰনিক কিডনি ৰোগ সূচায়৷ GFR গণনা কৰিবৰ বাবে তেজৰ ক্ৰিয়েটিনিনৰ পৰিমান, ৰোগীৰ বয়স, উচ্চতা আৰু লিংগ জনাৰ প্ৰয়োজন৷ GFR স্বাভাবিক যদি ৯০ৰ পৰা ১০০শতাংশ ফলাফল দেখা যায়৷ একেদৰে ৫০শতাংশ ফলাফল দেখা গ'লে কিডনিৰ ৫০শতাংশই কাম কৰি থকা বুজাব৷\nGFR ৰ ফলাফলৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি কিডনিৰ অসুখ পাঁচটা পৰ্য্যায়ত বিভক্ত কৰিব পাৰি :\nক্ৰিয়েটিনিনৰ স্বাভাবিক পৰিমান হ'ল পুৰুষৰ ০.৬ ৰ পৰা ১.২ মিলিগ্ৰাম% আৰু মহিলাৰ ০.৬ ৰ পৰা ১.১ মিলিগ্ৰাম%৷\nক্ৰিয়েটিনিনৰ পৰিমানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি কিডনিৰ সক্ৰিয়তা থাৱৰ কৰিব পাৰি৷\nক্ৰিয়েটিনিনৰ পৰিমান ১.৫ মিলিগ্ৰাম% হ'লে ৭৫%কিডনি সক্ৰিয়\nক্ৰিয়েটিনিনৰ পৰিমান ২ মিলিগ্ৰাম% হ'লে ৫০%কিডনি সক্ৰিয়\nক্ৰিয়েটিনিনৰ পৰিমান ৩.৫ মিলিগ্ৰাম% হ'লে ২৫%কিডনি সক্ৰিয়\nক্ৰিয়েটিনিনৰ পৰিমান ৫ মিলিগ্ৰাম% হ'লে ১০%কিডনি সক্ৰিয়\nক্ৰিয়েটিনিনৰ পৰিমান ৬ৰ পৰা ৮ মিলিগ্ৰাম% হ'লে ৫%কিডনিহে সক্ৰিয়\nপ্ৰসাবৰ সম্পূৰ্ণ পৰীক্ষা (ৰুটিন আৰু মাইক্ৰএলবুমিন)৷ ২৪ঘন্টাৰ প্ৰসাবৰ পৰিমান জোখা৷ তেজৰ ক্ৰিয়েটিনিন,ইউৰিয়া,ইউৰিক এচিড,হিমগ্লবিন,চুগাৰ পৰীক্ষা কৰা৷ প্ৰয়োজন অনুসৰি এক্সৰে,আলট্ৰাচাউণ্ড,চিটি স্কেন,এম আৰ আই কৰা৷ প্ৰয়োজন সাপেক্ষে কিডনি বায়স্পি৷ প্ৰাপ্তবয়স্ক বিশেষকৈ ৪০বছৰৰ উৰ্ধৰ সকলো পুৰুষ মহিলাই বছৰত এবাৰ কিডনিৰ স্বাস্থ্যৰ বিষয়ে জানিবলৈ লাগতিয়াল পৰীক্ষা সমূহ কৰা ভাল৷\nএনে ধৰণৰ সন্তুলিত খাদ্য গ্ৰহণ কৰক যাতে শৰীৰত চুগাৰ,ক'লেষ্টৰলৰ পৰিমান আৰু ৰক্তচাপ নাবাঢ়ে৷ মনত ৰাখিব সঠিক খাদ্যই কিডনিৰ অসুখ ৫০শতাংশৰো অধিক নিয়ন্ত্ৰণ কৰে৷ কিছুমান টিপচ আগবঢ়াম : প্ৰচুৰ সতেজ পাচলি আৰু ফলমূল গ্ৰহণ কৰক৷ গছত লগা পাচলিক অগ্ৰাধিকাৰ দিব৷ যেনে ভেন্দি,পটল,লাউ,কোমোৰা,কেপচিকাম,বেঙেনা, ভাত কেৰেলা,তিতা কেৰেলা, অমিতা,চজিনা ৷ বিলাহী কেঁচাই চালাডৰূপে নাখাই সিজাই খাব পাৰিব৷ গোমধান এবিধ উপযোগী খাদ্য৷ গোমধানত লাগি থকা চুলিৰ দৰে আঁহবোৰ উতলাই চুপৰ দৰে খালে তেজত চুগাৰৰপৰিমান কমে৷ মাটিৰ তলৰ খাব পৰা পাচলি হ'ল - পিঁয়াজ,আদা,বিট,গাজৰ,মূলা,চালগোম৷\nকিডনিৰ ৰোগীয়ে খৰিছা খাব পাৰিব৷ ৰাজমাহ,বীন, ধনিয়া,ডালচেনি, ফুলকবি,বন্ধাকবি, নহৰু, আভাকাডো,কেনবেৰী, চেৰি হ'ল কিডনিৰ বাবে উপকাৰী৷ অৱশ্যে তেজৰ ইউৰিক এচিড বেচি থাকিলে বীন,ৰাজমাহ আদি শস্য এৰাই চলিব৷ টেঙা ফল পৰিহাৰ কৰিব৷ অৱশ্যে নেমুৰ ৰস মৌজোলৰ সৈতে উপকাৰী৷ জামু, আনাৰচ কিডনিৰ বাবে উপকাৰী৷ কম প'টেচিয়াম থকা এই কেইবিধ ফল খাব পাৰিব- আপেল,ৰঙা আঙুৰ, ষ্ট্ৰবেৰী, ব্লোবেৰী,পকা অমিতা,তিয়ঁহ৷ ড্ৰাইফ্ৰোটচ কমকৈ লব৷ চিৰা,অটচ,ডালিয়া, চাটু, চাবুদানা,পাষ্টা, নুডলচ,ব্ৰাউন ব্ৰেড খাব পাৰিব৷ ময়দাৰ সলনি আটা বাচি লব৷ চাউল সিদ্ধ কৰাৰ আগতে ৬ঘন্টা তিয়াই ৰাখিব৷ চচ, চুপ,জুচ আৰু গ্ৰেভি এৰাই চলিব৷ প্ৰিজাৰভেটিভ বা কৃত্ৰিম ৰং দিয়া সকলো গোটা বা জুলীয়া খাদ্য এৰাই চলিব৷ ডায়েট পেপচি বা ডায়েট কোলাও নাখাব৷ গাখীৰ কম চৰ্বিযুক্ত বাচি লব৷ দৈ উপকাৰী খাদ্যৰ ভিতৰত পৰে৷ ডায়েৰী প্ৰডাক্ট বাদ দিব৷ ডালডা বা তেনে চৰ্বিৰে বনোৱা খাদ্য পৰিহাৰ কৰিব৷ মাংস,মাছ,কণীৰ পৰিবৰ্তে প্ৰটিনৰ বাবে দাইল (বিশেষকৈ গোটা মগু), চয়াবিন ব্যৱহাৰ কৰিব৷ তেলৰ ভিতৰত অলিভ অইল বাচি লব৷ অলিভ অইলৰ ঠাইত দ্বিতীয়তে পচন্দ কৰক চানফ্লাৱাৰ অইল৷ চেনি খোৱা বাদ দিব৷ চেনিতকৈ ভাল কুঁহিয়াৰ ৰস,গুড়,মৌ-জোল,খেজুৰ আদি প্ৰাকৃতিক বিকল্প৷ ষ্টেভিয়া বা মিঠাপাতৰে নিৰ্মিত প্ৰাকৃতিক স্বাদ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে৷ এই ক্ষেত্ৰত ষ্টেভিয়াৰ পাত (কেঁচা বা শুকান) নিৰ্বাচন কৰিব৷ পৰাপক্ষত প্ৰচেচড পাউদাৰ এৰাই চলিব৷ চেনিৰ সলনি আন কৃত্ৰিম স্বাদৰ কথা মনতো নাভাবিব৷ নিমখো খোৱা একেবাৰে কমাই দিব -দিনটোত মাত্ৰ এচিকুটহে গ্ৰহণ কৰিব৷ ৰন্ধনত কিছু মছলা নিয়মিত ব্যৱহাৰ কৰা ভাল৷\nমদ, চিগাৰেট আদিৰ অপকাৰৰ কথা আগতেই কোৱা হৈছে৷ গতিকে দৃঢ়মনেৰে সকলো ৰাগিয়াল তত্বৰ সংগ এৰাই চলক৷ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শৰ অবিহনে যিকোনো দৰবেই নিজে লোৱাৰ অভ্যাস সমুলঞ্চে বাদ দিয়ক৷ ৰংচঙীয়া বিজ্ঞাপনত ভোলগৈ স্বাস্থ্যবৰ্ধক টনিক বা ফুড চাপ্লিমেন্ট আৰু যৌন শক্তিবৰ্ধক ঔষধ ব্য়ৱহাৰ নকৰাই মংগলজনক৷\nএই প্ৰবন্ধৰ সৈতে সংগতি ৰাখি পঢ়িবলগীয়া লিখনি : -\n১- ক্ৰিয়েটিনিন নিয়ন্ত্ৰণত ৰখাৰ বাবে কৰণীয় কি ? : http://as.vikaspedia.in/…/9959cd9f09bf9c799f9bf9a89bf9a8-9a…\n২- ভৰি ফুলাৰ কাৰণসমূহৰ সৈতে পৰিচিত হওক : http://www.xahitya.org/…/%E0%A6%AD%E0%A7%B0%E0%A6%BF-%E0%A…/\nমোখনিত ইমানেই কম যে এই প্ৰয়োজনীয় বিষয়টোৰ ওপৰত মোৰ লিখনিয়ে সকলো দিশ সামৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাই৷ মোৰ প্ৰয়াস মাথো দিনক দিনে আমাৰ দেশত ভয়াবহভাবে বাঢ়ি অহা এই সমস্যাৰ প্ৰতিৰোধৰ দিশত কিছু হলেও সজাগতাৰ সৃষ্টি কৰাৰ৷ সময়ত সতৰ্ক হলে হয়তো ডায়ালাইচিচ আৰু কিডনি ট্ৰান্সপ্লান্টৰ হাত সাৰিব পৰা যাব পাৰে৷\nডোহা, কাটাৰৰ পৰা, ৰচনাকাল ১অক্টোবৰ ২০১৮, যোগাযোগ : ৱাটচএপ- ০৯৭৪৩৩৭৩৮৭২২, ইমেইল- drbksaikia@gmail.com , ৱেবচাইট www.drbhupensaikia.com\nলেখাটি ১৬নভেম্বৰ ২০১৮ তাৰিখৰ 'প্ৰান্তিক'তো প্ৰকাশ পাইছে।\nলেখকৰ আন লেখা সমূহ সুখ-দুখৰ পাতত পঢ়িবলৈ ক্লিক কৰকঃ\nJonak Axom November 27, 2018 at 1:49 AM


এই ফটোবোৰ অসমৰ চাপৰত ক'ৰনা ভাইৰাছৰ বাবে লক ডাউন প্ৰৱৰ্তন কৰিবলৈ যোৱা আৰক্ষীৰ ওপৰত হোৱা আক্ৰমণৰ নহয়! - Factcrescendo Assamese\nবিশ্বৰ আন দেশৰ লগতে ভাৰতলৈও ক’ৰনা ভাইৰাছ ধীৰে ধীৰে বিয়পিব ধৰিছে আৰু ভাৰতত এতিয়ালৈকে কেইবাশ ৰোগী চিনাক্ত হৈছে আৰু কেইবাজনৰো মৃত্যু হৈছে । ভাৰতত ইতিমধ্যে ২১ দিনৰ লক ডাউন ঘোষণা কৰা হৈছে আৰু অত্যাৱশ্যকীয় সেৱাৰ বাহিৰে সকলোকে এই লক ডাউন মানি চলিবলৈ কঠোৰ ভাবে নিৰ্দেশ চৰকাৰে দিছে । এই সময়ত পুলিচ বাহিনীয়ে লক ডাউন সাৰ্থক কৰিবলৈ কিছু ঠাইত লাঠী চার্জও কৰিব লগাত পৰিছে । এই সময়তে ছচিয়েল মিডিয়াত এই বিষয়ে কিছু উৰা বাতৰি বিয়পিব ধৰিছে ।\nএনে এক ফেচবুক পোষ্ট সম্প্ৰতি অসমত ভাইৰেল হৈ পৰিছে । সঞ্জীৱ গগৈ নামৰ এক ফেচবুক প্ৰফাইলৰ পৰা যোৱা ২৭ মাৰ্চ, ২০২০ তাৰিখে ৰাতি ১০:১৩ বজাত তিনিখন ফটো সম্বলিত এক পোষ্ট আপলোড কৰিছে য’ত তেওঁ, “চাপৰত আজি এনেদৰে আৰক্ষী ওপৰত জপিয়াই পৰিল গণতন্ত্ৰ শত্ৰু পমুৱা মুছলমান ৷ ধুবুৰীত এখন বজাৰ বন্ধ কৰিবলৈ যোৱা আৰক্ষী এনেদৰে প্ৰহাৰ কৰি আহত কৰে ৷ মাননীয় মুখ্যমন্ত্ৰী গৰাকীলৈ অনুৰোধ এনেধৰণৰ ঠাইসমূহত সেনা-বাহিনী নিয়োগ কৰক ৷” বুলি লিখিছে । উক্ত পোষ্টটো ১৬৬ বাৰ শ্বেয়াৰ হৈছে আৰু ১২৩টা কমেণ্টছ আছে ।\nসঁচাকৈ এই তিনিখন ফটো অসমৰ চাপৰ নামৰ ঠাইখনত লক ডাউন প্ৰৱৰ্তন কৰিবলৈ যোৱা আৰক্ষীৰ ওপৰত হোৱা আক্ৰমণৰ ফটো নেকি? সত্য কি? জানোঁ আহক ।\nপ্ৰথমে আমি ফটো তিনিখন গুগলত ৰিভাৰ্ছ ইমেজ চাৰ্ছ কৰিলোঁ আৰু পালোঁ যে ভাইৰেল ফটোবোৰ আচলতে উত্তৰ প্ৰদেশৰ হয়, অসম আৰু ক’ৰনা ভাইৰাছৰ লগত কোনো সম্পৰ্ক নাই ।\nআমি এই বিষয়ে ইনইউথ নামৰ নিউজ ৱেবছাইটত উপৰোক্ত ফটো সম্বলিত এক বাতৰি প্ৰকাশ হোৱা দেখিলোঁ । বাতৰিটোত স্পষ্টকৈ লিখা আছে যে এই ফটোবোৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ কানপুৰত পুলিচৰ ওপৰত নাগৰিকে কৰা এক আক্ৰমণৰ ফটো হয় । উক্ত বাতৰিটো জুন ১৯, ২০১৭ তাৰিখে প্ৰকাশ হৈছিল । এই বিষয়ে সবিশেষ পঢ়ক ইয়াত ।\nইয়াৰ পাছত আৰু অনলাইন চাৰ্ছ কৰি আমি এই বিষয়ে এক ইউটিউব ভিডিঅ‘ পালোঁ । নিউজ নেচন নামৰ নিউজ চেনেলটোৰ অফিচিয়েল ইউটিউব চেনেলত এই ঘটনাটোৰ সম্পৰ্কে এক ভিডিঅ’ নিউজ ৰিপৰ্ট প্ৰকাশ পাইছিল । ভিডিঅ’টো দেখি আমি ভাইৰেল হোৱা ফটোবোৰ আৰু উত্তৰ প্ৰদেশত পুলিচৰ ওপৰত আক্ৰমণ হোৱা ভিডিঅ’টো যে একেটা ঘটনাৰে হয় নিশ্চিত হলোঁ ।\nভাইৰেল ফটোবোৰ অসমৰ চাপৰত লক ডাউন প্ৰৱৰ্তন কৰিবলৈ যোৱা আৰক্ষীৰ ওপৰত হোৱা আক্ৰমণৰ নহয় বৰঞ্চ ২০১৭ চনতে উত্তৰ প্ৰদেশত আৰক্ষীৰ ওপৰত হোৱা এক আক্ৰমণৰ হয় । ফটোবোৰৰ ক’ৰনা ভাইৰাছৰ লগত কোনো সম্পৰ্ক নাই ।\nTitle:এই ফটোবোৰ অসমৰ চাপৰত ক’ৰনা ভাইৰাছৰ বাবে লক ডাউন প্ৰৱৰ্তন কৰিবলৈ যোৱা আৰক্ষীৰ ওপৰত হোৱা আক্ৰমণৰ নহয়!\nTagged AssamAssam PoliceCoronavirusCOVID 19Lockdownpolice


Weekend Curfewদিল্লীত ! দ্ৰুতগতিত বৰ্ধিত কৰোনা ঘটনাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত DDMAৰ বৈঠকত সিদ্ধান্ত\nHomeWeekend Curfewদিল্লীত ! দ্ৰুতগতিত বৰ্ধিত কৰোনা ঘটনাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত DDMAৰ বৈঠকত সিদ্ধান্ত\nক'ৰোনা মহামাৰীৰ ঘটনাৰ বৰ্ধিত গতিৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি দিল্লীত Weekend Curfew। দিল্লী দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা কৰ্তৃপক্ষৰ (DDMA) এখন বৈঠকত এই সিদ্ধান্ত। দিল্লী (Delhi)ত দ্ৰুতগতিত বৰ্ধিত কৰোনা ঘটনাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি এই সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছে। আগতে নিশা\nদিল্লীত কাৰফিউ বলবৎ আছিল। ডি.ডি.এম.এ.-ৰ বৈঠকত এইটোও সিদ্ধান্ত লোৱা হয় যে চৰকাৰী কাৰ্যালয়ত অত্যাৱশ্যকীয় সেৱা থকা লোকসকলৰ বাহিৰে সকলো লোকে ঘৰৰ পৰা কাম কৰিব লাগে। ইয়াৰ উপৰিও, ব্যক্তিগত প্ৰতিষ্ঠানত ঘৰৰ পৰা ৫০ শতাংশ কাম কৰিবলৈ কোৱা হৈছে।\nউল্লেখ্য যে দিল্লীত বৰ্ধিত ক'ৰোনা ঘটনাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি চৰকাৰে ইতিমধ্যে নিশাৰ কাৰফিউ নিৰ্দেশ জাৰি কৰিছিল। তথাপিও, ডি.ডি.এম.এ.-য়ে এতিয়া ক'ৰোনা সংক্ৰমণৰ গতি হ্ৰাস নোহোৱাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি উইকএণ্ড কাৰফিউ আদেশ জাৰি কৰিছে। ইয়াৰ অধীনত, অত্যাৱশ্যকীয় সেৱাৰ বাহিৰে সকলো কাৰ্যালয়ত ৱাৰ্ক ফ্ৰম হোম জাৰি কৰা হৈছে।


Saturday, 06 February 2021 10:27 PM\nআপোনালোকৰ বহুতে আপোনাৰ নিজৰ খাদ্য ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিবলৈ আগ্ৰহী হ'ব পাৰে কিন্তু এফএছএছএআইৰ পৰা কেনেদৰে অনুজ্ঞা প্ৰাপ্ত কৰিব লাগে নাজানে যিটো খাদ্য ব্যৱসায় আৰম্ত কৰাৰ বাবে আটাইতকৈ অবিচ্ছেদ্য অংশ। সেয়েহে, এই প্ৰবন্ধত, আমি মুখ্যতঃ কেন্দ্ৰীয় এফএছএছএআই অনুজ্ঞাপত্ৰৰ বাবে আবেদন কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ সৈতে ইয়াৰ যোগ্যতা আৰু নথিপত্ৰৰ বিষয়ে বিশদভাৱে আলোচনা কৰিম।\nভাৰতৰ খাদ্য মানক আৰু সুৰক্ষা (FSSAI) হৈছে আইনী কৰ্তৃপক্ষ যি ভাৰতত খাদ্য সুৰক্ষা নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে দায়বদ্ধ। সেয়েহে সকলো খাদ্য ব্যৱসায় অপাৰেটৰৰ (এফবিঅ')ৰ বাবে তেওঁলোকৰ ব্যৱসায়িক কাৰ্যকলাপ আৰু লেনদেন অনুসৰি এফএছএছএআই অনুজ্ঞা প্ৰাপ্ত কৰাটো বাধ্যতামূলক। তদুপৰি, সকলো FBO য়ে 14 টা অংক বিশিষ্ট এফএছএছএআই লাইচেঞ্চ নম্বৰ পাব লাগিব আৰু খাদ্য সামগ্ৰীত ভেজাল দূৰ কৰিবলৈ খাদ্য পেকেজত প্ৰকাশ কৰিব লাগিব।\nএফএছএছএআইয়ে ভাৰতৰ সকলো মুখ্য FBO' সমূহক কেন্দ্ৰীয় অনুজ্ঞা প্রদান কৰে যি হৈছে খাদ্য সামগ্ৰীৰ উৎপাদন, সংৰক্ষণ, বিতৰণ, পৰিবহন বা খুচুৰা ব্যৱসায়ৰ লেনদেন কৰাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয়তা। FSSAI অনুজ্ঞাপত্ৰ পঞ্জীয়ন কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ বা ৰাজ্য চৰকাৰৰ হ'ব পাৰে, সেইটো নিৰ্ভৰ কৰে ব্যৱসায় খনৰ কাৰ্যকলাপৰ প্ৰকাৰৰ ওপৰত ৷\nকেন্দ্ৰীয় এফএছএছএআই অনুজ্ঞাপত্ৰ বিভিন্ন ৰাজ্যত তেওঁলোকৰ শাখা থকা সকলো FBO'ৰ বাবে প্ৰযোজ্য। মূলতঃ সেইবোৰ ডাঙৰ আকাৰৰ ব্যৱসায় আৰু বিভিন্ন ৰাজ্য বা দেশত বিয়পি আছে, যেনে মেকডনাল্ড, Subway, ডমিনোজ আদি ৷ এই খাদ্য ব্যৱসায়বোৰৰ বাৰ্ষিক লেনদেন ২০ কোটি টকাতকৈ অধিক। আমদানিকাৰী, ৰপ্তানিকাৰী ইউনিট, ডাঙৰ ডাঙৰ নিৰ্মান প্রতিষ্ঠান সকলৰ দৰে FBOয়ে কেন্দ্ৰীয় এফএছএছএআই (fssai) অনুজ্ঞাপত্ৰ পোৱাৰ বাবে যোগ্য।\nদুই বা অধিক ৰাজ্যত কাম কৰা এফবিঅ'বোৰে ইয়াৰ পঞ্জীভুক্ত মুখ্য কাৰ্যালয়ৰ বাবে এটা কেন্দ্ৰীয় অনুজ্ঞাপত্ৰৰ বাবে আবেদন কৰিব লাগে আৰু তেওঁলোকৰ বাবে প্ৰযোজ্য যোগ্যতাৰ মানদণ্ড অনুসৰি সকলো শাখাৰ বাবে পৃথক অনুজ্ঞা বা পঞ্জীয়ন কৰিব লাগিব। কেন্দ্ৰীয় অনুজ্ঞাপত্ৰৰ সৰ্বাধিক ম্যাদ5বছৰ আৰু সৰ্বনিম্ন 1 বছৰ।\nআপুনি এই অনুজ্ঞাপত্ৰৰ বাবে কিয় পঞ্জীয়ন কৰা প্রয়োজন ?\nভাৰতৰ সকলো বৃহৎ খাদ্য ব্যৱসায় প্রতিষ্ঠানৰ বাবে ভাৰতত তেওঁলোকৰ ব্যৱসায় চলাবলৈ এফ.এছ.এছ.এ.আই বিভাগে জাৰী কৰা কেন্দ্ৰীয় (FSSAI) অনুজ্ঞা পত্ৰ পোৱাটো বাধ্যতামূলক।\nএফএছএছএআই অনুজ্ঞাপত্ৰ পঞ্জীয়নৰ বিভিন্ন কাৰণ আছে:\nএফ.এছ.এছ.এ.আই.-য়ে সঘনাই খাদ্য ব্যৱসায়িক প্রতিষ্ঠান সমূহৰ অনুজ্ঞাৰ বাবে নিৰীক্ষণ কৰে আৰু যাৰ অনুজ্ঞাৰ ম্যাদ উকলি গৈছে বা এফএছএছএআই অনুজ্ঞা পত্র নাই। সেই ব্যৱসায়বোৰৰ ওপৰত কঠোৰ পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰে ৷\nখাদ্যৰ সুৰক্ষা আৰু মানদণ্ডৰ ওপৰত গ্রাহকৰ যথেষ্ট বিশ্বাস আছে সেয়েহে জনসাধাৰণৰ সেই বিশ্বাস অব্যাহত ৰখা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ ৷ সেয়েহে অনুজ্ঞাপত্র কৰাটো বাধ্যতামূলকা ৷\nই খাদ্য সামগ্ৰীৰ পৰিৱৰ্তন বৃদ্ধি কৰাত সহায় কৰে৷ উপভোক্তাৰ বিশ্বাস ৰাখিবলৈ এফবিঅ'য়ে তেওঁলোকৰ খাদ্যৰ পেকেজত 14 অংকৰ এফএছএছএআই লাইচেঞ্চ নম্বৰ উল্লেস কৰিব লাগিব।\nকেন্দ্ৰীয় লাইচঞ্চে উপভোক্তা সুৰক্ষা আৰু বৃহৎ অংশৰ সৈতে আপোচ নকৰাকৈ বাণিজ্য বৃদ্ধি কৰে।\nকেন্দ্ৰীয় এফএছএছএআই অনুজ্ঞাপত্ৰই খাদ্যৰ ভেজাল হ্ৰাস কৰি আৰু উন্নতমানৰ সামগ্ৰীৰ বিক্ৰী কৰাৰ বাবে খাদ্য সামগ্ৰীবোৰ মানদণ্ড পৰীক্ষা কৰাৰ আশ্বাস দিয়ে।\nএফএছএছএআই অনুজ্ঞাপত্ৰ প্ৰাপ্ত কৰাৰ নূন্যতম যোগ্যতা কি?\nনিম্নলিখিত এফবিঅ'বোৰ কেন্দ্ৰীয় এফএছএছএআই অনুজ্ঞা পত্ৰ প্ৰাপ্ত কৰাৰ বাবে যোগ্য:\n20 কোটি টকাতকৈ অধিক বাৰ্ষিক লেনদেনৰ গৰাকী ৰেষ্টুৰেণ্ট, ৰিটেইলাৰ, ডিষ্ট্ৰিবিউটৰ আৰু যোগানকাৰীৰ দৰে এফবিঅ' সকল যোগ্য ৷\nপ্ৰতিদিনে2মেট্ৰিক টনতকৈ অধিক ক্ষমতাৰ তেল নিষ্কাশন কাৰী ইউনিটকে ধৰি দ্ৰাবক নিষ্কাশন আৰু কাৰখানা সমূহ ৷\nধাবা, ক্লাব, কেণ্টিন, আৰু এটাতকৈ অধিক ৰাজ্যত বিয়পি থকা শাখা থকা অন্যান্য খাদ্য ভেণ্ডিং প্ৰতিষ্ঠান যাৰ বাৰ্ষিক ১২ লাখ টকাতকৈ অধিক লেনদেন হয়।\n৩০ কোটি টকাতকৈ বেছি বাৰ্ষিক লেনদেন কৰা পাইকাৰী।\nপঞ্চতাৰকা বা অধিক ৰেটিং থকা হোটেল।\nখাদ্য উৎপাদন বা প্ৰক্ৰিয়াকৰণত জড়িত 100% ৰপ্তানিমুখী প্রতিষ্ঠান ৷\nখাদ্য উপাদান বা এডিটিভ আমদানিসহ প্ৰতিটো আমদানিকৰ্তা।\nকেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ বা সম্পৰ্কীয় সংস্থা যেনে ৰেলৱে, এয়াৰলাইন আৰু বিমানবন্দৰ, বন্দৰ, প্ৰতিৰক্ষা আদিৰ অধীনত কাম কৰা খাদ্য দ্রব্য সৰবৰাহকাৰী ৷\n50,000 মেট্ৰিক টনতকৈ অধিক ক্ষমতাৰ সংৰক্ষণ কেন্দ্র ৷\nগাখীৰ পৰিচালনা বা প্ৰক্ৰিয়া কৰাৰ ক্ষমতা ৰখা প্রতিষ্ঠান যাৰ প্ৰতিদিনে 50,000 লিটাৰতকৈ অধিক কৰে।\n50 তকৈও অধিক ডাঙৰ জন্তু বা 150 তকৈ অধিক সৰু জন্তু বা প্ৰতিদিনে 1000তকৈ অধিক কুকুৰা চৰাইৰ হত্যা কৰা খাদ্য প্রতিষ্ঠান।\n1,000 মেট্ৰিক টন বা অধিক ক্ষমতাৰ সৈতে নিয়ন্ত্ৰিত বায়ুমণ্ডল + শীত সংৰক্ষণ।\nTravel company যাৰ ১০০ তকৈও অধিক বাহন বা বছৰি ৩০ কোটি টকাতকৈ অধিক লেনদেন হয়।\nঅনুজ্ঞাপত্র কেনেদৰে লাভ কৰিব পাৰি?\nযোগ্যতাৰ চৰ্তাৱলী অনুসৰি, আপুনি এটা কেন্দ্ৰীয় এফএছএছএআই অনুজ্ঞাপত্র লাভ কৰাৰ বাবে এফএছএছএআইৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত নিৰ্দেশনা অনুসৰি আবেদন প্ৰপত্ৰ B পূৰণ কৰিব লাগিব। এইটো যত্ন ল'ব লাগিব যে প্ৰদান কৰা প্ৰতিটো ডাটা সঠিক, উপযুক্ত আৰু প্ৰমাণিক হ'ব লাগিব।\nঅনুজ্ঞাপত্ৰত নিৰ্ধাৰিত সকলো সামগ্ৰী এফএছএছএআই আইন, 2006 অনুসৰি প্ৰমাণিত কৰিব লাগিব।\nশেষত, আপুনি কেন্দ্ৰীয় অনুজ্ঞাপত্ৰ কিমান বছৰৰ বাবে বিচাৰিছে আপোনাক প্ৰশ্ন কৰা হ'ব। আপুনি অনুজ্ঞাপত্ৰ ল'ব বিচৰা উপযুক্ত সময় বাছনি কৰিব লাগিব। (1-5 বছৰৰ ভিতৰত)\nপ্ৰপত্ৰখন দাখিল কৰাৰ পিছত, নিৰ্ধাৰিত মাচুল অনলাইন পৰ্টেলৰ দ্বাৰা বা এফএছএছএআই ৰাজ্যিক কাৰ্যালয়ত গৈ পৰিশোধ কৰিব লাগিব।\nআপোনাৰ অনুজ্ঞাপত্ৰ ডাক-পোষ্টৰ দ্বাৰা 25-30 দিনত প্ৰদান কৰা হ'ব।\nFSSAI লাইচেঞ্চৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ দস্তাবেজ\nনিৰ্মাতাজনৰ পৰা অনুজ্ঞাপত্ৰৰ এনঅ'চি আৰু প্ৰতিলিপি\nখাদ্য সুৰক্ষা ব্যৱস্থাপনা প্ৰণালী পৰিকল্পনা বা প্ৰমাণপত্ৰ (যদি থাকে)।\nগাখীৰ সামগ্ৰী প্ৰক্ৰিয়াকৰণ ইউনিটৰ ক্ষেত্ৰত গাখীৰ সংগ্ৰহ কেন্দ্ৰৰ অৱস্থান সহ গাখীৰৰ বাবে গাখীৰ বা ক্ৰয় পৰিকল্পনাৰ উৎস। (যদি প্ৰযোজ্য হয়)।\nমাংস আৰু মাংস প্ৰক্ৰিয়াকৰণৰ বাবে কেঁচা সামগ্ৰীৰ উৎস। (যদি প্ৰযোজ্য হয়)।\nপেকেট কৰা পানী নিৰ্মাণ কৰিলে স্বীকৃত গৱেষণাগাৰৰ পৰা পানীৰ কীটনাশক সুৰক্ষা প্ৰতিবেদন।\nপৌৰনিগম বা স্থানীয় সংস্থাৰ পৰা এনঅ'চি (বৈকল্পিক)।\n100% ই.ও.ইউ.-ৰ বাবে বাণিজ্য মন্ত্ৰালয়ৰ প্ৰমাণপত্ৰ।\nএফএছএছএআইৰ দ্বাৰা জাৰী কৰা এনঅ'চি।\nDGFTদ্বাৰা জাৰী কৰা IE.\nকোম্পানী এটাৰ দ্বাৰা ব্যক্তিৰ মনোনয়ন (প্ৰপত্ৰ IX)।\nপৰ্যটন মন্ত্ৰালয়ৰ দ্বাৰা প্ৰমাণপত্ৰ।\nলিখিত উপাৰ্জনৰ বিতং তথ্য।\nবাহনৰ সংখ্যাৰ স্ব-ঘোষণা।\nএফএছএছএআই ঘোষণা প্ৰপত্ৰ।\nযদি সমবায়ৰ ক্ষেত্ৰত Coop আইন - 1861 / মাল্টি-ষ্টেট Coop আইন – 2002ৰ তলত প্ৰাপ্ত প্ৰমাণপত্ৰৰ এটা প্ৰতিলিপি প্ৰযোজ্য হয়।\nFssai license What is fassi License for foods bussiness How to make fssai license


'হিয়া ভাঙি যোৱা মৰণকাতৰ চিঞৰবোৰ শুনি ৰ'ব নোৱাৰিলো'- নিমাতীৰ নাও দুৰ্ঘটনাৰ ৮৭ জনকৈ যাত্ৰীক উদ্ধাৰ কৰা এইসকল 'দেৱদূত'ক চেল্যুট! আনুষ্ঠানিক প্ৰশিক্ষণ অবিহনেই আনক বচাবলৈ দিছিল ব্ৰহ্মপুত্ৰত জাপ union-minister-sarbananda-sonowal-facilitates-those-people-who-save-the-lives-of-nimati-boat-accident-victims-tvdiganta-hb– News18 assam\n'হিয়া ভাঙি যোৱা মৰণকাতৰ চিঞৰবোৰ শুনি ৰ'ব নোৱাৰিলো'- নিমাতীৰ নাও দুৰ্ঘটনাৰ ৮৭ জনকৈ যাত্ৰীক উদ্ধাৰ কৰা এইসকল 'দেৱদূত'ক চেল্যুট! আনুষ্ঠানিক প্ৰশিক্ষণ অবিহনেই আনক বচাবলৈ দিছিল ব্ৰহ্মপুত্ৰত জাপ\nশুকুৰবাৰে কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে ঘটনাৰ বুজ ল'বলৈ নিমাতিত উপস্থিত হৈ প্ৰায় ৩৬ গৰাকী লোকক গামোছা পিন্ধাই হাতযোৰ কৰি কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰে।\nLast Updated : September 10, 2021, 18:20 IST\n'হিয়া ভাঙি যোৱা মৰণকাতৰ চিঞৰবোৰ শুনি আমি ৰ'ব নোৱাৰিলো। যি যেনেকৈ পাৰে ঢপলিয়াই গ'লো দুৰ্ঘটনাত পতিত হোৱা নাওখনৰ ফালে। ভৰা লুইতত দুই এজনে যাত্ৰীসকলক বচাবলৈ জাপ দিলে। কলেজৰ বাইদেউজনীক বচাবলৈ আপ্ৰাণ চেষ্টা কৰিছিলো। কিন্তু নিশালৈ দু:খবৰটো পাই বুকুখন বিষাই গৈছিল। ভগৱানৰ কৃপাত ৮৭ জন লোকক উদ্ধাৰ কৰিব পাৰিলো।'- নিজৰ জীৱনকো তুচ্ছ কৰি ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পানীত ডুব যোৱা যাত্ৰীক উদ্ধাৰ কৰা পুতুল দাস, পদ্ম দাস,কণভাইটি, কৃষ্ণ, ভাইটি,ৰাতুলহতৰ ভাষ্য এয়া।\nবুধবাৰে ঐতিহাসিক নিমাতী ফেৰীঘাটত সংঘটিত হোৱা ভয়ংকৰ নাও দুৰ্ঘটনাৰ উদ্বিগ্নতা আজিও মাৰ যোৱা নাই। বুধবাৰে বিয়লি ভাগত নিমাতী কমলাবাৰী ঘাটৰ পৰা মাজুলী অভিমুখে ৰাওনা হৈছিল ফেৰীখন। লংগৰ তুলি ফেৰীখনে প্ৰায় ৮০ মিটাৰ অতিক্ৰম কৰাৰ সময়তে ঘটিছিল সেই অবাঞ্চিত ঘটনাটো। নিমাতি ঘাটলৈ বুলি আহি থকা ফেৰীখনৰ সৈতে মাজুলীলৈ বুলি ৰাওনা হোৱা মা-কমলাৰ মাজত মুখামুখীৰ সংঘৰ্ষ হৈছিল। আৰু তাৰ পিছৰ পৰিস্থিতি অসহনীয়! শুনিবলৈ পোৱা গৈছিল কেৱল মৰণকাতৰ চিঞৰ! ঘটনাত মৃত্যু হয় ৰঙাচাহি কলেজৰ প্ৰৱক্তা পৰিমিতা দাসৰ। বৰ্তমানো ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুত সন্ধানহীন দুগৰাকী লোক।\nসকলোৰে হৃদয়ত খুন্দা মৰা মৰ্মান্তিক ঘটনা সংঘটিত হোৱাৰ লগে লগেই কোনো আনুষ্ঠানিক প্ৰশিক্ষণ অবিহনে এইসকল স্থানীয় লোকে উদ্ধাৰ কৰিছিল অধিকাংশ লোকক।একপ্ৰকাৰ এইসকল লোক সেইসময়ছোৱাত যাত্ৰীসকলৰ বাবে হৈ পৰিছিল ভগৱানৰ দৰে। NEWS18 ৰ কেমেৰাৰ সন্মুখত পুতুল দাস নামৰ ব্যক্তিজনে কলে - 'লুইতৰ হাৱা-পানী খাই জীৱনৰ এচোৱা গ'ল।কিন্তু এনে ঘটনা দেখা নাছিলো। আজিও মোৰ মনত সেই চিঞৰবোৰ ভাঁহি আছে।মই বাইদেউগৰাকী নাই বুলি মানি ল'বই পৰা নাই। বৰ চেষ্টা কৰিছিলো।'\nউল্লেখ্য যে মানৱীয় প্ৰমুল্যৰে মন ভৰি থকা, খুটি খাই জীৱন কটোৱা এইসকল লোকক এতিয়া সকলোৱে কৃতজ্ঞতা জনাইছে। শুকুৰবাৰে কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে ঘটনাৰ বুজ ল'বলৈ নিমাতিত উপস্থিত হৈ প্ৰায় ৩৬ গৰাকী লোকক গামোছা পিন্ধাই হাতযোৰ কৰি কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰে।\nFirst published: September 10, 2021, 18:17 IST\nNimati Boat AccidentSarbananda Sonowal


ছয় জনগোষ্ঠীৰ জনজাতিকৰণ আৰু ভুমিপুত্ৰ জনজাতিৰ আত্মঅধিকাৰ - ALAYRAN\nভুমিপুত্ৰ জনজাতিক অন্ধকাৰত থৈ ছয় জনগোষ্ঠিক নতুনকৈ জনজাতিকৰণ কৰিলে অসমত ভয়াৱহ পৰিস্থিতি উদ্ভৱ হোৱাৰ আকংশাই অধিক !\nবিশ্বত জন-গণতান্ত্ৰিক ৰাষ্ট্ৰ বুলি কলেই বিশ্ববাসীয়ে ভাৰতবৰ্ষক আঙুলিয়াই আহিছে ৷ ভাৰতীয় সংবিধানৰ প্ৰস্তাৱনাত সুন্দৰকৈ উল্লেখ কৰা আছে যে -ভাৰতবৰ্ষৰ সকলো শ্ৰেণীৰ নাগৰিকে সামাজিক, অৰ্থনৈতিক, ৰাজনৈতিক, মৌলিক ন্যায় আৰু বাক্ স্বাধীনতা পাব ৷ জাতি-ধৰ্ম-বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে সকলো লোকে সম-মৰ্যদা ৰক্ষা কৰাৰ লগতে সামাজিক উন্নয়নৰ বাবে সকলোধৰণৰ সা-সুবিধা সমনেই পাব ৷ ব্যক্তিগত মৰ্যদা আৰু জাতিৰ মাজত ঐক্য আৰু সংহতি বৰ্তাই ৰাখিবৰ কাৰণে ভাতৃত্ববোধৰ প্ৰতি অধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হ'ব ৷ ভাৰতবৰ্ষৰ নাগৰিকে সমভাৱে সংবিধান প্ৰদত্ত সকলো সা-সুবিধা ভোগ কৰিব পাৰিব ৷ কোনো বৈষম্য নাথাকিব ৷ সকলো শ্ৰেণীৰ নাগৰিকৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি সংৰ্বাঙ্গীন উন্নতি আৰু মংগল কামনা কৰি এই ভাৰতীয় সংবিধানখন ৰচনা কৰা হৈছিল ৷\n১৯৪৯ চনৰ নৱেম্বৰ মাহৰ ২৬ তাৰিখে সংবিধান সভাৰ সাধাৰণ সভাত উক্ত দফাসমূহ চালিজাৰি চাই গঠনমূলক দৃষ্টিভংগীৰে গ্ৰহণ কৰি আইনত ৰূপায়ণ কৰা হৈছিল ৷ এই সংবিধানত বিভিন্ন খণ্ড, অনুচ্ছেদ, অধ্যায়, ধাৰা-উপধাৰা সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে ৷ ইয়াৰ লগত কোন কোন ৰাজ্যৰ কেনেধৰণৰ গোষ্ঠী-জনগোষ্ঠীৰ অৰ্থসামাজিক, ৰাজনৈতিক, শিক্ষা আৰু সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰত পিছপৰি আছে, সেইবোৰ জনগোষ্ঠীক সমমৰ্যদা প্ৰদানৰ বাবেও ইয়াৰ সঠিক নীতি নিদ্ধাৰণৰ নিমিত্তে প্ৰত্যেক ৰাজ্যতে একোখনকৈ উপদেষ্ট উপ-সমিতি গঠন কৰি দিয়া হৈছিল ৷\nঅসমতো গোপীনাথ বৰদলৈ নেতৃত্বত মন্ত্ৰিত্বধীন চৰকাৰত ৰূপনাথ ব্ৰহ্মক সদস্য হিচাপে লৈ একোখন সমিতি গঠন কৰা হৈছিল ৷ এই সমিতিসমূহৰ বিতং পৰামৰ্শক্ৰমে ১৯৫০ চনত অনুসূচিত জাতি-জনজাতিৰ নিৰ্দ্ধাৰিত দফাৰ তালিকাবোৰ চৰকাৰে সেই সময়তেই সবিস্তাৰে প্ৰকাশ(ঘোষণা) কৰিছিল ৷\nভাৰতীয় সংবিধান গৃহীত দিনৰ পৰাই দেশৰ অনুন্নত জনগোষ্ঠীসমূহৰ আৰ্থিক-সামাজিক, শিক্ষা-সাংস্কৃতিক জীৱন উন্নয়নৰ বাবে বিশেষ ব্যৱস্থা-সংস্থাপন কৰাৰ কথা বিশদবাৱে ব্যাখ্যা কৰিছে ৷ ভাৰতীয় সংবিধানৰ ৪৬ নং অনুচ্ছেদে সমাজৰ দুৰ্বল শ্ৰেণী বিশেষকৈ অনুসূচিত জাতি আৰু জনজাতিসকলৰ শিক্ষা আৰু অৰ্থনীতিৰ উন্নয়নৰ বিশেষ যত্ন ল'ব আৰু সামাজিক আন্যায় আৰু সকলো শোষণৰ পৰা ৰক্ষা কৰা কথা উল্লেখ কৰিছে ৷ তদুপৰি সংবিধানৰ ৩২০, ৩৩২, ৩৩৪, ৩৩৫ আৰু ৩৩৮ অনুচ্ছেদত অনুসূচিত জাতি আৰু জনজাতিৰ বাবে লোকসভা, বিধানসভা আৰু চৰকাৰী চাকৰীৰ আসন সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে ৷ ৩৫০(খ) অনুচ্ছেদে ভাষিক সংখ্যাসঘু জনগোষ্ঠীৰ ভাষা উন্নয়ন আৰু সুৰক্ষা, ২৭৫ নং অনুচ্ছেদ অনুযায়ী অৰ্থ মঞ্জুৰীৰ ব্যৱস্থাও আছে ৷ কিন্তু আচৰ্য্যজনক কথা এয়ে অসমৰ দৰে এখন জনজাতিয় প্ৰধান ৰাজ্যত সংবিধানৰ দফা আৰু অনুচ্ছেদত থকা সুবিধাসমূহে অনুন্নত জনজাতিৰ কিমান কল্যাণ সাধন কৰিছে সেয়া সন্দেহ অৱকাশ কৰিছে ৷ শিক্ষা আৰু স্বাস্থ্যৰ ক্ষেত্ৰতো সাধাৰণ জনজাতীয় নাগৰিক কিমান উপকৃত হৈছে সেইটো কোৱা টান ৷ ভুমিপুত্ৰ জনজাতিৰ বাবে চৰকাৰী চাকৰীৰ ক্ষেত্ৰটো থকা সংৰক্ষণৰ সুবিধাসমূহ নিশকতীয়া ৷ সংবিধানৰ ৪৬ আৰু ৩৬৫ নং অনুচ্ছেদৰ লগত সংগতি ৰাখি ভুমিপুত্ৰ জনজাতীয় লোকৰ বাবে চৰকাৰী চাকৰি ১০ শতাংশ সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে চিঠি নং AAP/108/49/51যোগে ৷ জনজাতিসকলক চাকৰিৰ ক্ষেত্ৰত বয়সৰ উচ্চ সীমা ৫ বছৰলৈকে ৰেহা নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে ১৯৫২ চনৰ পৰা ৷ উল্লিখিত বিশেষ ব্যৱস্থাবোৰ Assam Schedule Cast and ST(Reservation&Vacancy's in Service and Post)Act 1978ৰ আইনৰ অন্তভুক্ত কৰা হৈছে ৷ কিন্তু ইয়াৰ দ্বাৰা অসমৰ কোনো ভুমিপুত্ৰ জনজাতি আজিলৈকে উপকৃত হোৱা দেখা নগ'ল Due quota নথকা বাবে ৷ ইয়াৰ ফলস্বৰূপে জনজাতীয় লোকসকলৰ মাজত যোগ্য-দক্ষ লোক নাই বুলি বহু অফিচ-কাছাৰীত জনজাতীয়লোকৰ বিপৰীতে অন্য লোকক নিযুক্তি দি অহা হৈছে ৷ এনেকৈ অসমত বহু জনজাতীলোকক চৰকাৰী চাকৰিৰ পৰা বঞ্চিত কৰি অহা হৈছে ৷\nঅসমৰ কৃষিজীৱি ভুমিপুত্ৰ জনজাতিৰ কাৰণে ভুমি সমস্যা বৰ্তমান প্ৰধান সমস্যা ৷ অসমৰ জনজাতীয় লোকসকলে নিজৰ ভুমি ৰক্ষণাবেক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত মুঠেও সচেতন নহ'য় বুলিব পাৰি ৷ দেশত অনুন্নত জনগোষ্ঠীৰ স্বাৰ্থ লক্ষ্যৰে ভুমি আইন সংশোধন কৰা হৈছে ৷ সংশোধিত আইনৰ ১৬১ ধাৰা মতে জনজাতীয় লোকৰ দ্বাৰা অধ্যুষিত অঞ্চলক লৈ জনজাতি বেল্ট আৰু ব্লক(Belt&Block) গঠন কৰা হ'য় ৷ এই বেল্ট আৰু ব্লকবোৰ গঠন হোৱাৰ লগে লগে সেই অঞ্চলৰ মাটি বদলিকৰণ , হস্তান্তৰ আৰু খাচ্ মাটিৰ পট্টন নিয়মিতকৰণ কৰা হৈছিল Notification No. RD.28/47/113 date 24-8-1949ত ৷ কিন্তু এই আইনত কিছু ত্ৰুটি পৰিলক্ষিত হোৱাত ১৯৬৪ চনত পুনৰ সংশোধন কৰা হ'য় ৷ এই সংশোধন অনুসৰি ১৯৪৭ চনৰ Assam Land & Revenue Regulation(Amendment) Act ৰ ১৬২(১) ধাৰৰ লগত আৰু দুটা উপধাৰা ২ আৰু ৩ সংশোধন কৰা হ'য় ৷ পৰৱৰ্ত্তি কালত ১৯৮১ চনত Assam land revenue reservation act 1886 ক পুনৰ সংশোধন কৰা হ'য় ৷ এই আইন মতে ১৬০ ধাৰাৰ উপধাৰা ২ নং মতে জনজাতীয় শ্ৰেণীভুক্ত মানুহৰ বাহিৰে বেল্ট আৰু ব্ল'ক গঠন অঞ্চলত অন্য অজনজাতীয় মানুহে জিলা কৰ্তৃপক্ষৰ পৰা পূৰ্বৰ অনুমতি লৈহে মাটিৰ পট্টন পাব পাৰে ৷ কিন্তু দুৰ্ভাগ্যৰ বিষয় যে অসম চৰকাৰে জনজাতিৰ ভুমি সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা নকৰাত উক্ত ভুমিত লাখ লাখ বংগমূলীয় অবৈধ লোকে জনজাতিৰ ভুমি দখলৰে ভুমি সংৰক্ষণ আইনক বৃদ্ধগুষ্ঠ প্ৰদৰ্শন কৰি আহিছে ৷\nঅসমৰ প্ৰতিখন চৰকাৰে ভুমিপুত্ৰ জনজাতিসকলৰ উন্নয়নৰ কাৰণে কম-বেছি পৰিমাণে কিছু কাম কৰি আহিছে যদিও স্বাভাৱিকতে কেইটামান প্ৰশ্ন উদয় হ'য়---\nক/ অসমৰ ভুমিপুত্ৰ জনজাতিসকলে আজি আন্দোলনৰে মুখৰিত হৈ উঠিছে কিয়?\nখ/ অসমৰ সংৰক্ষিত শ্ৰেণী সমাজ, শৈক্ষিক ব্যৱস্থা সমূহ কেনে ধৰণৰ?\nগ/ অসমৰ ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ জনগোষ্ঠীসমূহে কিয় অসমীয়া ভাষা কবলৈ দ্বিধাবোধ কৰে? আৰু\nঘ/ খিলঞ্জীয়া জাতি-জনগোষ্ঠীৰ অস্তিত্ব আজি বিপদাপন্ন হৈছে নেকি?\nইয়াৰ সমাধানকল্পে অসম চৰকাৰে সঁচা অৰ্থত শিক্ষাৰ ব্যৱহাৰ(প্ৰকাৰ), আসুবিধা আৰু নিয়োগ, সংৰক্ষণ নীতি, অবৈধ নাগৰিকক বহিস্কাৰ কৰি ৰাজনৈতিক অধিকাৰ সাব্যস্ত, সু-শাসন আৰু খিলঞ্জীয়া জাতি-জনগোষ্ঠীক মাটি পট্টনৰ ব্যৱস্থা দিয়াৰে মৰ্য্যদা দিব লাগিব ৷\nউল্লেখ কৰা প্ৰয়োজন যে অসমৰ কোচ-ৰাজবংশী, টাই আহোম, মৰাণ-মটক, চুতীয়া আৰু আদিবাসীকে ধৰি ৬ টা জাতিয়ে বিচৰা জনজাতিকৰণক কিছু পূৰ্ব জনজাতি সংস্থাই বিৰুদ্ধাচৰণ কৰি আহিছে ৷ বৰ্তমান অসমৰ লোকপিয়ল মতে সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা ইতিমধ্যেই ৪৯•৫৭ শতাংশ হৈছে ৷ য'ত মহামান্য উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ৰায়মতে এখন ৰাজ্যৰ জনসংখ্যা সংৰক্ষণ ৫০ শতাংশৰ বেছি হ'ব নোৱাৰে ৷ তেনে ক্ষেত্ৰত যদি উক্ত ছয় অন্যান্য পিছপৰা জতিক অসমত জনজাতিকৰণ কৰিব পাৰে তেতিয়া হলে ৫০ শতাংশ সংখ্যা অতিক্ৰম কৰাটো তেনে ইস্বাভাৱিক হৈ পৰিব ৷ সেয়েহে অসমৰ ক্ষেত্ৰত বৰ্তমানৰ শতকৰা ১০ শতাংশ সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থাটো ১৫ শতাংশলৈ বৃদ্ধি কৰাৰ প্ৰয়োজন ৷\nযোৱা ২০০২ চনত অসমত ৫ টা জনগোষ্ঠী ডিমাচা, গাৰো, হাজং, খামটি আৰু চিংফৌক জনজাতি তালিকাভুক্তিকৰণ কৰা হ'য় ৷ যাৰ ফলত ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুযায়ী ১২•৫ শতাংশ জনজাতিৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধি হ'য় ৷ এয়া কেৱল ভৈয়াম জনজাতিৰ তালিকাত ৷ এনে পৰিপ্ৰেক্ষিতত সংক্ষেপে কেইটামান অতি স্পৰ্শকাতৰ বিষয় উল্লেখ কৰিব বিচাৰিছো ৷ প্ৰথম, অসমৰ ভুমিপুত্ৰ জনজাতিসকলক নিৰ্যাতন, অন্তৰায়, প্ৰতাৰণাৰ পৰা মুক্ত হোৱাৰ সু-ব্যৱস্থা কৰা ৷ ভুমিপুত্ৰ জনজাতিক সাংবিধানিক ৰক্ষণাবেক্ষণ দিয়া ৷ দ্বিতীয়, ৰাজনৈতিক(ব্যৱস্থা) অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰাৰ যথোপযুক্ত ক্ষমতা দিয়া ৷ তৃতীয় জনজাতিৰ সামাজিক বিকাশ ইত্যাদি ৷ এইখিনিতে এটা কথা আহি পৰে যে অসমীয়া বৰ্ণসংস্কৃতিক সমাজখনে জনজাতিসকলৰ প্ৰতি কৰি অহা অবিচাৰ, ভাৱ-ভাষাৰ ওপৰত ৰখা উপলুঙামুলক মন্তব্য, কোনো কালেই জনগোষ্ঠীসমূহক সহজ-সৰলভাৱে নোলোৱা বিষয়টো আজিও বিদ্যামান ৷ আমি অনুভৱ কৰো, ভাৰতীয় সংবিধান প্ৰদত্ত, ভাৰতীয়সকলে জাত-পাত, বৰ্ণ-ধৰ্ম-সংস্কৃতি, সংহতি বিনষ্ট নোহোৱাকৈ এজন ভাল ভাৰতীয় হিচাপে পৰিচয় ডাঙি ধৰাটো উচিত ৷ এই বিষয়ে ১৯৫৫ চনতে state re-organisation commission এ জনজাতিৰ ক্ষোভ, মৰ্মবেদনা আৰু বৰ্ণবাদী সমাজখনৰ মাজত পাৰস্পৰিক বৈষম্য আঁতৰোৱাৰ বাবে এটা টোকা প্ৰকাশ কৰিছিল ৷ সেই টোকাটোত লিখা আছিল --- "The task economic development can be understate and substantial culture autonomy can be enjoyed by the various linguistic and medieval groups only if two condition are fulfilled. Namely that the state of Assam is compete, rich and resourceful and that there exists within this state mutual to henceforth and goodful. Particularistic and if we many say so Conroy is he friends are bound to retard the progress of the state." লক্ষনীয় যে এই বাৰ্তাৰ ক্ষেত্ৰত কোনেও কৰ্ণপাত কৰা দেখা নগ'ল ৷\nএইখিনিতে আকৌ এটা কথা উল্লেখ কৰিব লাগিব যে ২০১২ চনৰ আগৰে পৰা অসমৰ ৬ টা জাতিয়ে ভাৰতভুমিত নিজৰ স্বকীয়তা বিচাৰি প্ৰৱল জনমত গঠন কৰি আন্দোলন কৰি আহিছে ৷ তেওঁলোকে ভৈয়াম জনজাতি হ'বলৈ "আৰ্হতা" সম্পৰ্কত দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিব বিছাৰিছে ৷ এই ক্ষেত্ৰত নতুনকৈ জনজাতি হ'ব বিচৰা জাতিসমূহৰ বাবে "অসম ভাষা গৱেষনা প্ৰতিষ্ঠানে" তলত উল্লেখ কৰা পাঁচটা আৰ্হতা নিৰ্দ্ধাৰণ পূৰণ কৰাটো বাধ্যতামূলক কৰিছে ৷\n১/ আদিম অৱস্থানৰ লক্ষণ\n২/ ভৌগলিকভাৱে বিচ্ছিন্ন\n৩/ সু-স্পষ্ট সাংস্কৃতিক ৰীতি-নীতি\n৪/ আন আন জনগোষ্ঠীৰ সংস্পৰ্শলৈ আহাৰ দ্বিধাগ্ৰস্ততা আৰু\n৫/ পশ্চ্যাদপদতা পূৰণ কৰাটো বাঞ্ছনীয় ৷\nঅৰ্থাৎ ৰাষ্ট্ৰীয় জনজাতীয় আয়োগে পশ্চ্যাদপদ অসমৰ এই ৬টা জাতিয়ে পূৰণ নকৰাৰ বাবে এই জাতিসমূহক অন্যান্য অনুসূচিত জাতি হিচাপে তালিকাভুক্ত হ'ব পাৰে ৷ অসমত ইতিমধ্যে ৪৯ শতাংশ সংৰক্ষিত ব্যৱস্থা আছে ৷ এই ক্ষেত্ৰত ৰাজ্য চৰকাৰে সময়ত পূৰণ নকৰা বাবে কেন্দ্ৰীয় মহাপঞ্জীয়কে অসমৰ ছয় জাতিক জনজাতিকৰণ কৰাৰ বিবেচনা নকৰিলে ৷ জনজাতিকৰণৰ ক্ষেত্ৰত কেন্দ্ৰীয় মহাপঞ্জীয়কৰ সিদ্ধান্ত অনুযায়ী ৫০ শতাংশ মহামান্য উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ৰায়ৰ ভিত্তিত কেৱল তামিলনাডু ৰাজ্যৰ বাহিৰে অধিক হ'ব নোৱাৰে ৷\nঅসমৰ কোচ ৰাজবংশীসকলক ১৯৮১ চনৰ গৃহ মন্ত্ৰালয়ৰ প্ৰস্তৱ আৰু কেন্দ্ৰীয় মহাপঞ্জীয়কৰ মতামত মৰ্মে কোঁচসকল বৰ্ণবাদী হিন্দুসকলৰ লগত মিলি আছে কাৰণেই তেওঁলোকক জনজাতিকৰণৰ তালিকাভুক্ত কৰাত বাধাৰ সৃষ্টি কৰিছে ৷ সেয়ে ভৈয়াম অঞ্চলত কোঁচ ৰাজবংশীসকলক জনজাতি বুলি ধৰিব পৰা নাযায় ৷ ঠিক তেনেদৰে ৬০০ বছৰ ৰাজত্ব কৰা আহোমসকলক উচ্চ শিক্ষা, অৰ্হতা থকা লোক বা জাতি হিচাপে, চুতীয়া, মৰাণ,মটক জাতিকো ৰাজকীয় আৰু উচ্চ বিকাশিত জাতি হিচাপে, লগতে মোৱামৰীয়া বৈষ্ণৱ বংশীয় লোক হিচাপে পৰিগণিত হৈ আহিছে ৷ কাৰণ এই জাতিসমূহক অসমীয়া আৰু হিন্দুত্বৰ মূল সূঁতিত অৱতীৰ্ণ হোৱা বুলি ইতিমধ্যেই গণ্য কৰা হৈছে ৷ আনফালে চাহবাগানীয়া লোকসকলক বৃটিছ চৰকাৰৰ আমোলত অসমত ঠিকাভিত্তিক বনুৱা হিচাপে বিহাৰ, উৰিষ্য, পশ্চিম বংগ, মধ্য প্ৰদেশ আদি ৰাজ্যৰ পৰা আমদানি কৰা হৈছিল ৷ এই ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ অৰ্হতা বনুৱাৰ অভাৱ আদি কামেই বৃটিছ আমোলাসকলে পূৰণ কৰা বুলি উল্লেখ কৰিছে ৷ উল্লেখ্য যে চহবগানীয়া লোকসকলে অসমৰ ২০ শতাংশ জনসংখ্যা পূৰণ কৰিছে ৷ গতিকে অনা-অসমীয়া চাহ বাগানীয়া লোকসকলক অসমত জনজাতি স্বীকৃতি দিয়াটো মুঠেই সম্ভৱ নহ'য় সেয়া কেন্দ্ৰীয় মহাপঞ্জীয়কেই ঘোষণা কৰি আহিছে ৷\nশেষতীয়াকৈ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰি সৰ্বানন্দ সোণোৱাল দেৱৰ চৰকাৰে খিলঞ্জীয়া লোকৰ অস্তিত্ব সুনিশ্চিত কৰাৰ কাৰণে শ্ৰীহৰিশংকৰ ব্ৰহ্মৰ নেতৃত্বত খিলঞ্জীয়া ভুমি অধিকাৰ সমিতি গঠন কৰি দিছে ৷ এই সমিতিয়ে বৰ্তমানে উজনি আৰু ভৈয়াম জিলাসমূহত ভুমি অৱস্থানৰ ওপৰত পৰীক্ষামুলকভাৱে স্থানীয় ৰাইজ তথা সংশ্লিষ্ট ৰাজহ বিভাগৰ কৰ্তৃপক্ষৰ লগত বিশদভাৱে আলোচনাত মিলিত হোৱা দেখা গৈছে ৷ প্ৰাৰম্ভিক চৰজমিন অন্তত সমিতিয়ে এক খচৰা যুগুতাই অসম চৰকাৰক তথ্য দাখিল কৰিছে ৷ অসম চৰকাৰক ব্ৰহ্ম সমিতিয়ে দাখিল কৰা তথ্য ওপৰত সৰ্বানন্দ সোণোৱাল চৰকাৰে কি গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যৱস্থা লয় সেয়া সময়েহে নিৰূপণ কৰিব ৷ অন্যথা খিলঞ্জীয়া লোকে নিজৰ অস্তিত্ব আৰু ভুমি সুৰক্ষাৰ বাবে তীব্ৰ গণতান্ত্ৰিক আন্দোলনৰে নিজৰ পাপ্য অধিকাৰ নিশ্চিত কৰাৰ বাহিৰে গত্যন্তৰ নাই ৷\nবিঃদ্ৰঃ-- এই লেখনিটো মাননীয় তৰেণ বড়ো ডাঙৰীয়াই এবছৰ পূৰ্ৱে অসমৰ জনজাতীয় সমস্যা আৰু ছয় জনগোষ্ঠীৰ জনজাতিকৰণৰ দাবীৰ সন্দৰ্ভত আমালৈ লিখিছিল ৷ উক্ত লেখা পুনঃ সম্প্ৰচাৰ কৰা হ'ল ৷\nBy Thaigir Bodosa at January 12, 2019