ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ খিলঞ্জীয়াৰ অধিকাৰ সম্পৰ্কীয় ঘোষণা, 'আখৰ' ই-আলোচনী\nৰাষ্ট্ৰসংঘৰ খিলঞ্জীয়াৰ অধিকাৰ সম্পৰ্কীয় ঘোষণা | প্ৰসঙ্গ : অসমৰ প্ৰেক্ষাপট\nৰাষ্ট্ৰসংঘই ‘খিলঞ্জীয়াৰ’ কোনো এটা নিৰ্দিষ্ট সূত্ৰ বান্ধি দিয়া নাই। অৱশ্যে, ‘Sub commission on Prevention of Discrimination and Protection of Minorities’ ৰ স্পেচিয়েল ৰেপোৰ্টিয়ৰ (Special Rapporteur) যোছে আৰ. মাৰ্টিনেজ কোবেয়ে তেওঁৰ ‘Study on the problem of Discrimination Against Indigenous’ শীৰ্ষক গৱেষণাত খিলঞ্জীয়া সৰ্ম্পকে এক সংজ্ঞা দাঙি ধৰিছে - ‘‘খিলঞ্জীয়া সম্প্ৰদায়, জনগন বা জাতিবোৰ হৈছে সেইসকল লোক, যিসকলে বহিৰাক্রমণৰ আগৰ (Pre-invasion)অথবা পূৰ্ব-ঔপনিৱেশিকতা (pre-colony) ৰ সময়ছোৱাত তেওঁলোকৰ এলেকাবোৰত বিকশিত হোৱা সমাজবোৰৰ সৈতে এক ঐতিহাসিক ধাৰাবাহিকতা (Historical Continuity) ৰ সম্পৰ্ক ৰক্ষা কৰি আহিছে। এই লোকসকলে তেওঁলোকৰ ক্ষেত্ৰবোৰত বা তাৰ অংশ বিশেষত সপ্ৰতি বসবাস কৰি থকা আন সমাজবোৰতকৈ নিজকে পৃথক বুলি ভাবে। বৰ্তমান খিলঞ্জীয়াসকল হৈছে সমাজৰ এক আধিপত্যহীন শ্ৰেণী আৰু তেওঁলোকে ধাৰাবাহিক অস্তিত্বৰ এক আধাৰ হিচাপে তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষৰ ভূমি আৰু নৃগোষ্ঠীয় সত্তাৰ সংৰক্ষণ তথা বিকাশ ভৱিষ্যত প্ৰজন্মলৈ হস্তান্তৰ কৰিব বিচাৰে। তেওঁলোকে এই কাম নিজস্ব সাংতিক আৰ্হি, সামাজিক সংগঠন আৰু বিধিগত প্ৰণালী অনুসৰি কৰিব।’’ (খিলঞ্জীয়াৰ অস্তিত্ব ভূমি আৰু অনুপ্ৰৱেশ, লেখক-কিশোৰ কুমাৰ কলিতা)\nৰাষ্ট্ৰসংঘই এই খিলঞ্জীয়ালোকসকলৰ ন্যায্যপ্ৰাপ্য সাংবিধানিক সুৰক্ষাৰ ব্যৱস্থাৰ্থে ২০০৭ চনতে কিছুমান অধিকাৰ ঘোষণা কৰিছিল। যিহেতু পৃথিৱীৰ প্ৰত্যেকখন দেশৰে খিলঞ্জীয়াসকল গভীৰ অস্তিত্বৰ সংকটত ভূগি আছে। সম্প্ৰতি উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ জনগোষ্ঠীসমূহো প্ৰব্ৰজিত লোকৰ আগ্ৰাসনৰ কবলত পৰি অস্তিত্বৰ আশংকাত ভূগিব লাগিছে। বাদ পৰি যোৱা নাই অসমৰ প্ৰেক্ষাপটো। অসমৰ সমস্যা আৰু অধিক জটিলহে।\nনিশ্চিতভাৱে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ এনে পদক্ষেপে খিলঞ্জীয়াৰ জীৱনলৈ আশাৰ বতৰা আনিছিল। যিহেতু ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ প্ৰসংগত খিলঞ্জীয়াৰ ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক, সামাজিক অধিকাৰে স্থান লাভ কৰিছিল। কিন্তু অতি সম্প্ৰতি প্ৰসংগ হৈছে - ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ এনে পদক্ষেপে অসমৰ খিলঞ্জীয়াসকলৰ কিবা উপকাৰ সাধিলেনে? পৃথিৱীৰ প্ৰত্যেকখন দেশৰ খিলঞ্জীয়াসকলে ভোগ কৰি থকা সমস্যাসমূহ পৃথক পৃথক। অসমৰ সমস্যাসমূহো আন আন দেশৰ সৈতে নিমিলে। গতিকে ৰাষ্ট্ৰসংঘই পৃথিৱীৰ প্ৰত্যেকখন দেশৰ খিলঞ্জীয়াসকলৰ নিজা নিজা সমস্যাসমূহ অধ্যয়ন নকৰাকৈ সাৰ্বজনীনভাৱে কিছুমান একক অধিকাৰ ঘোষণা কৰিলে তাৰ কিবা সুফল পোৱা যাবনে? উদাহৰণস্বৰূপে - আমেৰিকাৰ মাষ্টাৰ দৰ্জী এজনে যদি পৃথিৱীৰ প্ৰত্যেকখন দেশৰ পুৰুষসকলৰ বাবে একে জোখত এটা পেন্ট চিলাই পঠিয়াই দিয়ে, তেনেহলে বাৰু অসুবিধাটো কি হ’ব? নিশ্চয় কাৰোবাৰ কঁকালত টান আৰু কাৰোবাৰ কঁকালত ঢিলা হ’ব। একেদৰে আগতেই উল্লেখ কৰি অহাৰ দৰে ৰাষ্ট্ৰসংঘই সকলো দেশৰ খিলঞ্জীয়াৰ বাবে কিছুমান একক অধিকাৰ ঘোষণা কৰিলে আৰু ভাৰত বা অসম চৰকাৰে যদি গঠনমূলকভাৱে পৰ্যালোচনা নকৰি তাকে কাৰ্যকৰীকৰণৰ পোষকতা কৰে, তেতিয়া ভাৰতবৰ্ষ বা অসমৰ অৱস্থা সেই পেন্টটোৰ দৰে নহ’বনে? (কাৰোবাৰ কঁকালত টান আৰু কাৰোবাৰ কঁকালত ঢিলা) ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ঘোষণাই আজি ৯ টা বছৰে অসমৰ দৰে ৰাজ্যৰ খিলঞ্জীয়াসকলৰ অধিকাৰ সু-নিশ্চিত কৰিব পৰা নাই। এতিয়া এই দিশবোৰ নতুনকৈ চালি-জাৰি চোৱাৰ প্ৰয়োজন আহি পৰিছে।\nএতিয়া আহিছোঁ ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ঘোষণাৰ প্ৰসংগটোলৈ -\n১) ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ঘোষণাত খিলঞ্জীয়াসকলে ভূমিৰ অধিকাৰ লাভ কৰাৰ প্ৰসংগ আছে। কিন্তু অসমৰ ছবিখন ওলোটা। ইয়াত চৰকাৰী পৃষ্ঠপোষকতাতে অবৈধ অনুপ্ৰৱেশকাৰীয়ে ভূমি লাভ কৰে। আকৌ অসমৰ খিলঞ্জীয়াই উচ্চ হাৰত নিজৰ মাটি বিদেশীক বিক্রী কৰিছে। আনহাতে মণিপুৰ, মিজোৰাম আদি ৰাজ্যত ভূমিৰ অধিকাৰ যাকে-তাকে দিয়া নহয়। কেৱল খিলঞ্জীয়াসকলেহে এই অধিকাৰ লাভ কৰে। কোনো বহিৰাগতক এনে সূবিধা দিয়া নহয়। কিন্তু অসমত এনে কোনো পলিচি নাই। মণিপুৰৰ ‘দ্য মণিপুৰ লেণ্ড ৰেভিনিউ এণ্ড লেণ্ড ৰিফৰ্মছ বিল, ২০১৫ ৰ দৰে অসমতো এনেধৰণৰ এখন বিলৰ প্ৰয়োজন। যাৰ দ্বাৰা বিদেশীয়ে অসমৰ খিলঞ্জীয়াৰ মাটি ক্রয় কৰিব নোৱাৰিব। গতিকে, দেখা গৈছে ভাৰতবৰ্ষৰে ৰাজ্যসমূহৰ সমস্যাসমূহ একে নহয়। বিশ্বৰ পেক্ষাপটত একা?\n২ ‘Article 4’ ত দিয়া আছে - খিলঞ্জীয়াসকলে নিজা স্বায়ত্ত শাসন গঠন কৰিব পাৰিব। কিন্তু, অসমৰ প্ৰেক্ষাপটতো সুকীয়া। ইয়াৰ খিলঞ্জীয়াসকলে কেৱল স্বায়ত্ত শাসন লাভ কৰিলেই ন’হব। মুখ্য শাসন পাব লাগিব। যিহেতু অসমলৈ চুবুৰীয়া বাংলাদেশৰ পৰা অবৈধভাৱে অহা লোকসকলেও ভোট দান সাব্যস্ত কৰিব পাৰে। কাইলৈ যদি অবৈধ বাংলাদেশী এজন মুখ্যমন্ত্ৰী হয় - তেতিয়া কেৱল স্বায়ত্ত শাসনে অসমৰ খিলঞ্জীয়াৰ অস্তিত্ব সুৰক্ষিত কৰি ৰাখিব পাৰিবনে?\n৩ ‘Article 5’ ত খিলঞ্জীয়াৰ অৰ্থনৈতিক অধিকাৰৰ কথা কোৱা হৈছে। কিন্তু তাত কোনোধৰণৰ ‘Economic Policy’ ৰ কথা কোৱা হোৱা নাই। অসমৰ ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগসমূহ আজি মৃত্যুৰ পৰাহত। কুটিৰ শিপ্ল, মৃৎ শিপ্ল আদিক পুনৰ উজ্জীৱিতকৰণৰ দ্বাৰা অসমৰ খিলঞ্জীয়াসকলক স্বাৱলম্বী কৰিব পৰা যায়। কিন্তু এনে পদক্ষেপ লোৱা হোৱা নাই।\n৪ FDI (Foreign Direct Investment) ৰ যোগেদি ভাৰতবৰ্ষলৈ বৃহৎ পুঁজিবাদৰ আগ্ৰাসন ঘটিছে। ৰাষ্ট্ৰসংঘই পুঁজিবাদৰ এই আগ্ৰাসন নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবনে? পুঁজিবাদেই অসমৰ খিলঞ্জীয়াৰ বস্ত্ৰ উদ্যোগ, কাঁহ-পিটলৰ উদ্যোগ ভাঙি নিলে। তাৰ ঠাইত সহজলভ্য কমদামী সামগ্ৰী দিলে। ফলত খিলঞ্জীয়াৰ অৰ্থনৈতিক পৰিকাঠামোটোৱে ভাঙি থাকিল। এয়া আচলতে এক চলনা। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ অধিকাৰ ঘোষণাও এক বৃহৎ পুঁজিবাদি মানসিকতাৰে প্ৰতিফলন বুলি ভাবিবলৈও থল আছে।\nএয়া কেৱল কেইটামান নমুনাহে। গভীৰভাৱে অধ্যয়ন কৰিলে আৰু বহুতো দিশ পোহৰলৈ আহিব।\nআগতেই উল্লেখ কৰি অহাৰ দৰে অসমৰ খিলঞ্জীয়াৰ সমস্যাসমূহ আন দেশতকৈ পৃথক।\nইয়াত এনে কিছুমান সমস্যা আছে যিবোৰৰ উল্লেখ ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ঘোষণাত নাই। অথচ এই সমস্যাসমূহৰ বাবেই অসমৰ খিলঞ্জীয়াসকল গভীৰ অস্তিত্ব সংকটত ভূগিছে। গতিকে অসম বা ভাৰত চৰকাৰে এই সমস্যাসমূহ চিনাক্তকৰণ কৰি সমাধানৰ বাবে যাৱতীয় কাৰ্যসূচী গ্ৰহণ কৰিলেহে আশাব্যঞ্জক কাম কৰা হ’ব। এতিয়া আহিছোঁ অসমৰ প্ৰধান সমস্যাসমূহৰ প্ৰসংগলৈ -\n১ আন্তঃপ্ৰব্ৰজন : বাংলাদেশৰ পৰা অসমলৈ দ্ৰুত হাৰত হোৱা অবৈধ প্ৰব্ৰজনে অসমৰ খিলঞ্জীয়াসকলক গভীৰ সংকটত পেলাইছে। খিলঞ্জীয়া মুছলমানসকলক বাদ দি এই অবৈধ ন-মুছলমানসকলৰ জন্ম হাৰো অধিক। এনেদৰে এই অবৈধ লোকসকলৰ সংখ্যা বাঢ়ি গৈ থাকিলে ড০ ভূপেন কুমাৰ নাথ আৰু দিলীপ নাথে কৰা অধ্যয়নত প্ৰকাশ পোৱা অনুসৰি ২০৪০ চনত অসমত খিলঞ্জীয়াসকল সংখ্যালঘুত পৰিণত হ’বগৈ। এনেবোৰ দিশতহে ভাৰত চৰকাৰে অধিক গুৰুত্ব দিয়া উচিত। অসম চুক্তি স্বাক্ষৰিত হোৱা একত্ৰিশ বছৰ হ’ল। কিন্তু আজিলৈকে সীমা সমস্যা, অবৈধ প্ৰব্ৰজনৰ সমস্যা সমাধান নহ’ল। বৰঞ্চ এতিয়া আকৌ হিন্দু বাংলাদেশীৰ প্ৰসংগটোৱে অসমক জোকাৰি আছে। এইবোৰ দিশেহে খিলঞ্জীয়াৰ ভৱিষ্যত অন্ধকাৰ কৰি তুলিছে।\n২ অসমৰ খিলঞ্জীয়া যুৱকসকলৰ দ্ৰুত হাৰত বহিঃৰাজ্যলৈ প্ৰব্ৰজন ঘটিছে। ঘৰত বহুতৰে খেতি মাটি চন পৰি থাকে যদিও খেতি নকৰি তেওঁলোকে কেৰেলা বা বাংগালোৰত গৈ চিকিউৰিটি গাৰ্ডৰ কাম কৰেগৈ। এই যুৱকসকলক অসমতে যোগ্যতা অনুসৰি সংস্থাপনৰ ব্যৱস্থা কৰি দিব নোৱাৰিনে? নহ’লে এওঁলোকৰ খালি ঠাইসমূহ অবৈধ বাংলাদেশীয়ে আহি পূৰ কৰিছেহি।\n৩ বৰ্তমান ভাৰত-বাংলা সীমান্তৰ ৪০০০ কিলোমিটাৰ পথেই মুক্ত অৱস্থাত আছে (বিশেষকৈ নদীয় অঞ্চলসমূহ)। এয়া অবৈধ অনুপ্ৰৱেশকাৰীক সূবিধা কৰি দিয়াহে হৈছে।\n৪ বহু অবৈধ বাংলাদেশীয়ে অসমৰ চৰকাৰী ভূমি অকতৃত্বশীলভাৱে দখল কৰি আছে। কিন্তু অসমৰ খিলঞ্জীয়াৰ স্বাৰ্থত এওঁলোকক তৎকালীনভাৱে আইনৰ সহায়ত উচ্ছেদ কৰাৰ প্ৰয়োজন আহি পৰিছে।\nএনেধৰণৰ সমস্যাইহে অসমৰ খিলঞ্জীয়াৰ অস্তিত্বলৈ ভাবুকি কঢ়িয়াই আনিছে। কিন্তু ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ঘোষণাত এনেধৰণৰ সমস্যাৰ কথা উল্লেখ নাই। যিহেতু সেই ঘোষণাসমূহ সকলো দেশৰ বাবে এককভাৱে প্ৰস্তুত কৰা। গতিকে অসম বা ভাৰতৰ সমস্যাৰ গভীৰতালৈ গৈ এই ঘোষণা কৰা হোৱা নাই। এতিয়া অসমৰ প্ৰধান সমস্যাসমূহলৈ আওকাণ কৰি ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ঘোষণাকে সৰ্বোচ্চ বুলি ভাবি থাকিলে আমাৰ ভৱিষ্যত প্ৰজন্মলৈ গভীৰ সংকট নামি আহিব। সেয়ে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ঘোষণাক অসম চৰকাৰে সন্মান জনাওঁক , লগতে নিজা সমস্যাসমূহৰ সমাধানৰ বাবেও আগ্ৰহী হওঁক। নহ’লে কথাটো এনেধৰণৰ হ’ব - আজিৰ তাৰিখত অসমৰ বেমাৰ হৈছে কেঞ্চাৰ, কিন্তু ৰাষ্ট্ৰসংঘই ঔষধ দিছে গেষ্ট্ৰিকৰ।-


তিৱা সকল Class 10 (প্ৰশ্নৰ উত্তৰ) দশম শ্ৰেণী বৈচিত্রময় অসম - Sebahslc.In\nFebruary 13, 2022 by sebahslc.in\nতিৱা সকল class 10\n১। ভাষিক দিশৰ পৰা তিৱাসকল কোনটো থালৰ লােক?\nউঃ ভাষিক দিশৰ পৰা তিৱাসকল ইণ্ডো-চীন ভাষাগােষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত তিব্বত-বর্মীয় ভাষা পৰিয়ালৰ “বড়াে” থালৰ লােক।\n২। তিৱাসকলে তেওঁলােকৰ উৎসৱ-পাৰণত ব্যৱহাৰ কৰা বিভিন্ন বাদ্যযন্ত্ৰবোেৰ কি কি?\nউঃ তিৱাসকলে তেওঁলােকৰ উৎসৱ-পাৰ্বর্ণত ব্যৱহাৰ কৰা বিভিন্ন বাদ্যযন্ত্রসমূহ হৈছে—খ্ৰাম্ (ঢােল) বাৰ, খ্ৰাম্ খুজুৰা, খ্ৰাম পান্থাই, দুদিং, দগ, পাতিটোল আদি চামৰাৰে তৈয়াৰী বাদ্য;ৱাফাং খ্রাম, থকথৰৰক আদি বাঁহেৰে তৈয়াৰী বাদ্যৰ লগতে পাংশী (বাহী), থােৰাং, মহৰ শিঙৰ পেপা, মুহুৰি, খায়াং (তাল) আদি অন্যান্য বাদ্যসমূহ।\n৩। তিৱা সমাজত কাক “জেলা” বুলি কোৱা হয় ?\nউঃ তিৱা সমাজত তেওঁলােকৰ সামাজিক গােট “খেল”ৰ প্রশাসনিক তথা সামাজিক মুৰব্বীজনক “জেলা”বুলি কোৱা হয়।\n৪। তিৱা লােকসকলৰ কেইটামান উৎসৱৰ নাম লিখা।\nউঃ অঞ্চলভেদে তিৱাসকলে বেলেগ বেলেগ উৎসৱ পার্বণ পালন কৰা দেখা যায়। পাহাৰ অঞ্চলত বসবাস কৰা তিৱাসকলে ৱানচুৱা, ছগ্রা, য়াংলী, মুইনাৰী কাণ্ঠি লাংখং, মাই পথালা, মাই ৰাৱা, খাপলাং ৰাৱানে ফুজা, পান্থাইচ্যৱা আদি উৎসৱ- পার্বণ অনুষ্ঠিত কৰাৰ পৰিৱর্তে ভৈয়াম অঞ্চলৰ তিৱাসকলে পালন কৰা উৎসৱ- পার্বণসমূহ হৈছে জোনবিল মেলা, বৰ, গােসাই উলিওৱা মেলা, বহাগ বিহু, মাঘ বিহু আৰু কাতি বিহু আদি।\n৫। ফুলগুৰিৰ ধেৱা কি?\nউঃ ফুলগুৰি ধেৱা হ’ল ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ আৰম্ভণিতে অসমত ব্ৰিটিছ প্রশাসনৰ বিৰুদ্ধে সংঘটিত হােৱা প্ৰথমটো কৃষক বিদ্রোহ। য’ত কেইবাজনাে কৃষকৰ মৃত্যু হােৱাৰ লগতে আন বহু লােকক যাবজ্জীৱন কাৰাদণ্ড দি দ্বীপলৈ নির্বাসন দিয়া হৈছিল। এই বিদ্ৰোহৰ গুৰি ধৰিছিল তিৱাসকলে।\nবৈচিত্র্যময় অসম দশম শ্ৰেণী তিৱা সকল\nচমূটোকা লিখা :\n(ক) ইন্দ্ৰসিং দেউৰী : সকলাে সমাজতে জাতীয় চেতনা জাগ্রত কৰিবলৈ, সমাজক আগবঢ়াই নিবলৈ ভিন ভিন সময়ত কিছুমান ব্যক্তিৰ জন্ম হয়। তিৱা সমাজক জাতীয় চেতনাৰে উদ্বুদ্ধ কৰিবলৈ যেন জন্ম হৈছিল এনে এজন ব্যক্তিৰ, নাম যাৰ ইন্দ্রসিং দেউৰী। ১৯৩২ চনত পশ্চিম কাৰ্বি আংলং জিলাৰ ৰংখৈপাৰ গাঁৱত জন্মা দেউৰীয়ে অষ্টম শ্রেণীলৈকে পঢ়িয়েই শিক্ষাজীৱন সামৰিছিল। পাছলৈ বিপ্লৱী কমিউনিষ্ট পার্টীৰ সংস্পৰ্শলৈ আহি দেউৰীয়ে উপলব্ধি কৰিছিল তিৱাসকলৰ ৰাজনৈতিক, সামাজিক, অর্থনৈতিক আৰু শৈক্ষিক অনগ্ৰসৰতাৰ কথা। তিৱা জাতিক আগুৱাই নিবলৈ কাম কৰাৰ দূৰন্ত ইচ্ছাকো নেওচি তেওঁ ঘৰুৱা অনাটনৰ বাবেই ১৯৫১ চনত পশুপালন বিভাগৰ চাকৰিত যােগ দিয়ে। কিন্তু দুবছৰ কাম কৰিয়েই তেওঁ মনৰ ইচ্ছাক বাস্তৱত ৰূপ দিবলৈ চাকৰি ইস্তফা দিয়ে। তিৱা সমাজত প্ৰচলিত অন্ধবিশ্বাস, কুসংস্কাৰ আঁতৰাই শৈক্ষিক দিশৰ বিকাশ সাধনৰ বাবে ১৯৬০ চনত তেওঁ প্রতিষ্ঠা কৰে ‘তিৱাচা মিচন’। এই অনুষ্ঠানৰ জৰিয়তে তেওঁ গাঁৱৰ কুটীৰ শিল্পৰ প্ৰসাৰৰ জৰিয়তে অর্থনৈতিক স্বাৱলম্বিতাৰ বাটো মুকলি কৰিছিল। ১৯৬৭ চনত ব্রিা জাতিৰ উন্নয়নৰ হকে কাম কৰা ‘লালুং দৰবাৰ নামৰ সংগঠনটোও জন্ম হৈছিল দেউৰীৰ নেতৃত্বতেই। ১৯৭৬ চনত কাৰ্বি আংলং স্বায়ত্ত শাসিত পৰিষদৰ সাধাৰণ সদস্য হিচাপে মনােনীত হয় দেউৰী, পাছলৈ তেওঁ সেই পৰিষদৰ উপাধ্যক্ষ আৰু অধ্যক্ষ হয়। ১৯৮১ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত তেওঁ আমৰি সমষ্টিৰ পৰা নির্দলীয় প্রার্থীৰূপে মনােনীত হয়। তিৱা সাহিত্য-সংস্কৃতিলৈও দেউৰীৰ অৱদান আছে। তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত কবিতা, গীত আদি ভিন ভিন আলােচনীত প্ৰকাশ হৈছে। তিৱাসকলৰ জাতীয় সংগীত তিৱা তচিমাৰ তেৱেঁই ৰচক আৰু সুৰকাৰ। তিৱা জাতীয় জীৱনৰ কাণ্ডাৰীৰূপে বিবেচিত দেউৰী একাধাৰে এগৰাকী সমাজ সচেতক, সমাজ সংস্কাৰক, লেখক, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ আৰু বিচক্ষণ ৰাজনীতিক। সেয়ে তেওঁক পাহাৰৰ তিৱাসকলে ফাপৰৈ’(জাতিৰ পিতা) বুলি সম্বােধন কৰিছিল। ১৯৯৪ চনৰ ২০ আগষ্টত ইন্দ্ৰসিং দেউৰীৰ দেহাৱসান ঘটে।\n(খ) বলাইৰাম সেনাপতি : অসমীয়া সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ সুপ্রসিদ্ধ ব্যক্তি বলাইৰাম সেনাপতিয়ে ১৯৩১ চনত বুৰঞ্জীপ্ৰসিদ্ধ ঠাই নগাঁৱৰ বাৰম্পূজীয়াত জন্ম গ্রহণ কৰে । হাইস্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত নকৰা সেনাপতিয়ে ১৯৫৩ চনৰ পৰা দহ বছৰ কাল মাধ্যমিক স্কুল শিক্ষকতা কৰিছিল। বলাইৰাম সেনাপতি অসমীয়া সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ এগৰাকী সুপ্রতিষ্ঠিত লেখক। ছাত্ৰাৱস্থাৰে পৰাই তেওঁ সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ চৰ্চাত জড়িত আছিল। ৰামধেনু আলােচনীত লিখি তেওঁ সমাজত পৰিচিত হৈ পৰিছিল। আনকি ৰামধেনুত ‘মিকিৰ পাহাৰত কি ঘটিছে’ শীর্ষক প্রবন্ধ এটা লিখি তেওঁ স্কুলৰ প্রধান শিক্ষকৰ চাকৰি পর্যন্ত এৰিবলগীয়া হৈছিল। তিৱা ভাষা প্রতিষ্ঠাৰ বাবেও তেওঁ আপ্রাণ চেষ্টা কৰাৰ লগতে অসমীয়া ভাষাতে সাহিত্য চর্চা কৰি অসমীয়া সাহিত্যৰ ভঁৰালাে সমৃদ্ধ কৰিছে। ১৯৫৪ চনত তেওঁ ‘মুকুল’ নামৰ এখন গীতৰ সংকলন প্রকাশ কৰে। অসম সাহিত্য সভাৰ কার্যনির্বাহক সদস্য পদত থকা সেনাপতি বাৰপূজীয়াত অনুষ্ঠিত নগাঁও জিলা সাহিত্য সভাৰ সভাপতি পদতো অধিষ্ঠিত হৈছিল। ২০০০ চনত তেওঁ তিৱা সাহিত্য সভাৰ সভাপতি পদো অলংকৃত কৰিছিল।\nতেওঁৰ সাহিত্যকর্মৰ ভিতৰত উল্লেখনীয় হ’ল – অতীতৰ সন্ধানত’, ‘পাচোৰজীয়া অঞ্চলৰ লালুঙৰ লােকগীতৰ ওপৰত সামান্য আলােকপাত আৰু তিৱা জনগােষ্ঠীয় সংস্কৃতিত আলােকপাত, তিৱা সমাজ আৰু সংস্কৃতি’ইত্যাদি গ্রন্থ। তিৱা জনজাতি আৰু বৈষ্ণৱ সমাজ’ শীর্ষক তেওঁ প্ৰদান কৰা বক্তৃতাৰ পুস্তিকাখনৰ জৰিয়তে সেনাপতিৰ চিন্তাৰ গভীৰতা আৰু সমাজ বিশ্লেষণৰ বিচক্ষণতা স্পষ্টৰূপে পাইছে। ২০১৭ চনত মৰণােত্তৰভাৱে প্রকাশ পায় বলাইৰাম সেনাপতিৰ ৰচনা সমগ্র। ‘ৰামধেনু’ত লিখিবলৈ লােৱা সেনাপতিয়ে একবিংশ শতিকাৰ সাহিত্য আলােচনী ৰামধেনু’ত লিখিবলৈ লােৱা সেনাপতিয়ে একবিংশ শতিকাৰ সাহিত্য আলােচনী ‘গৰীয়সী’ লৈকে লিখাৰ চৰ্চা কৰি আছিল। তেওঁ তিৱা লােকগীতৰ স্বৰলিপিও কৰি থৈ গৈছে। নগাৰ নৰােত্তম গােসাই শ্ৰীৰাম’, ‘ফুলগুৰিৰ ধেৱা’, ‘তিৱা সমাজ-সংস্কৃতি,“হেৰুৱা দিনৰ সুৰ’, ‘স্বাধীনতা সংগ্রামৰ বিপ্লৱী গীত’আদি হৈছে বলাইৰাম সেনাপতিৰ দ্বাৰা ৰচিত গীত-আলেখ্য। এইবােৰ নগাঁও আৰু গুৱাহাটী অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ দ্বাৰা প্ৰচাৰ আজীৱন সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা বৰঙণিক স্বীকৃতি দি অসম চৰকাৰে ১৯৯১ চনত তেওঁলৈ আগবঢ়ায় সাহিত্যিক পেঞ্চন। তিৱা সমাজ-সংস্কৃতিৰ অন্যতম সাধক, গৱেষক হিচাপে ২০১১ চনত তেওঁক নগাঁও জিলা সাহিত্য সভাই ‘ড° সূর্যকুমাৰ ভূঞাবঁটা’ৰে সন্মানিত কৰে। একেটা বৰ্ষতে বকুল বন ন্যাস, অসমে প্রদান কৰে ‘বকুল বন বঁটা’। অনাড়ম্বৰ জীৱন কটোৱা বিশাল ব্যক্তিত্বৰ গৰাকী বলাইৰাম সেনাপতিয়ে ২০১৪ চনৰ ১১ মে’ত মৃত্যুবৰণ কৰে।\nAlso Read: দেউৰীসকল Class 10\nতিৱা সকল Class 10 অতিৰিক্ত প্রশ্নোত্তৰ\n(ক) তিৱাসকলে নেতৃত্ব দিয়া অসমৰ প্ৰথমটো কৃষক বিদ্ৰোহৰ নাম কি আছিল?\nউঃ তিৱাসকলে নেতৃত্ব দিয়া অসমৰ প্ৰথমটো কৃষক বিদ্ৰোহৰ নাম আছিল ফুলগুৰি ধেৱা ।\n(খ) হেমৰাম পাটৰ কোন আছিল?\nউঃ বিয়াল্লিছৰ গণ আন্দোলনত শ্বহীদ হােৱা এজন তিৱা বীৰ আছিল হেমৰাম পাটৰ।\n(গ) প্রাগ-ঐতিহাসিক যুগৰ তিৱাসকলৰ মহান ৰজাজনৰ নাম কি আছিল?\nউঃ প্রাগ-ঐতিহাসিক যুগৰ তিৱাসকলৰ মহান ৰজাজনৰ নাম আছিল জোঙাল বলহু ।\n(ঘ) পাহাৰী তিৱাসকলৰ সাংস্কৃতিক প্রাণকেন্দ্ৰক কি বুলি কোৱা হয়?\nউঃ পাহাৰী তিৱাসকলৰ সাংস্কৃতিক প্রাণকেন্দ্ৰক ডেকাচাং বা চামাদি বুলি কোৱা হয়।\n(ঙ) প্রাচীন অর্থব্যৱস্থাৰ জীৱন্ত উদাহৰণ প্রতিফলিত কৰা তিৱাসকলৰ উৎসৱটোৰ নাম কি?\nউঃ প্রাচীন অর্থব্যৱস্থাৰ জীৱন্ত উদাহৰণ প্রতিফলিত কৰা তিৱাসকলৰ উৎসৱটোৰ নাম জোনবিল মেলা।\n(চ) তিৱাসকলে পাৰম্পৰিক পদ্ধতিৰে বিশেষভাৱে প্ৰস্তুত কৰা মদিৰা বিধক কি নামেৰে জনা যায়?\nউঃ তিৱাসকলে পাৰম্পৰিক পদ্ধতিৰে বিশেষভাৱে প্ৰস্তুত কৰা মদিৰা বিধক জ্যু নামেৰে জনা যায়।\n(ছ) “তিৱাচা মিছন” নামৰ সামাজিক সংগঠনটোৰ মুখ্য প্রতিষ্ঠাপক কোন আছিল?\nউঃ “তিৱাচা মিছন” নামৰ সামাজিক সংগঠনটোৰ মুখ্য প্রতিষ্ঠাপক ইন্দ্রসিং দেউৰী।\n(জ) পাহাৰৰ তিৱাসকলে ইন্দ্রসিং দেউৰীক কি বুলি সম্বােধন কৰে?\nউঃ পাহাৰৰ তিৱাসকলে ইন্দ্ৰসিং দেউৰীক “ফা পৰৈ”অর্থাৎ জাতিৰ পিতা বুলি সম্বােধন কৰে।(\nঝ) তিৱাসকলৰ জাতীয় সংগীত “তিৱা তচিমা” গীতটোৰ ৰচক কোন?\nউঃ তিৱাসকলৰ জাতীয় সংগীত“তিৱা তচিমা” গীতটোৰ ৰচুক ইন্দ্ৰসিং দেউৰী।\n(ঞ) বলাইম সেনাপতি কোন আছিল ?\nউঃ বলাইৰাম সেনাপতি এজন প্রসিদ্ধ লেখক তথা সাংস্কৃতিক সাধক আছিল।\n(ক) বর্তমান সময়ত তিৱাসকলক দুটা কি কি শ্ৰেণীত বিভক্ত কৰা হৈছে?\nউঃ বর্তমান সময়ত তিৱাসকলক পাহাৰীয়া আৰু ভৈয়ামীয়া হিচাপে দুটা শ্ৰেণীত বিভক্ত কৰা হয়।\n(খ) বর্তমান কোন কোন অঞ্চলত তিৱা জনগােষ্ঠীৰ লােকে বাস কৰা দেখা যায় ?\nউঃ বর্তমান অসমৰ নগাঁও, মৰিগাঁও, কামৰূপ, কাৰ্বি আংলং, যােৰহাট, ধেমাজি, লক্ষীমপুৰ, শদিয়া আদিৰ লগতে মেঘালয়ৰাে কিছু কিছু ঠাইত তিৱা জনগােষ্ঠীৰন লােকে বাস কৰা দেখা যায়।\n(গ) চোৱাবৰ লালুং কোন আছিল আৰু তেওঁক কি শাস্তি প্রদান কৰা হৈছিল ?\nউঃ চোৱাবৰ লালুং আছিল অসমৰ প্ৰথমটো কৃষক বিদ্রোহ ফুলগুৰি ধেৱা’ৰ নেতা। তেওঁক এই বিদ্রোহৰ অন্য বিদ্রোহীসকলৰ সৈতে যাৱজ্জীৱন কাৰাদণ্ডৰে দণ্ডিত কৰি দ্বীপলৈ নির্বাসন দিয়া হৈছিল।\n(ঘ) তিৱা সমাজ ব্যৱস্থাৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।\nউঃ তিৱাসমাজ মূলতঃ মাতৃপ্রধান। সমাজৰ মূল গাঁথনিৰ আৰম্ভণি হয় পৰিয়ালৰ পৰা। দুই বা তাতকৈ বেছি পৰিয়াল লগলাগি গঠন হয় এটা মাহাৰী, কেইবাটাও মাহাৰী লগ হলে তাক কোৱা হয় এটা কুল বা খুটা। আকৌ একাধিক কুলৰ সংমিশ্ৰণত গঢ়ি উঠে এখন খেল। এই খেল কেইবাখনে মিলি সৃষ্টি কৰে এখন গাওঁ৷ একোখন খেলৰ প্রশাসনিক আৰু সামাজিক মুৰব্বী থাকে পাহাৰ, ভৈয়াম উভয়তে। ভৈয়ামত তেওঁক ‘জেলা বুলি জনা যায় আৰু পাহাৰত ‘লৰ বুলি কোৱা হয়। লৰ থকা পাহাৰৰ খেলবােৰক পিনুঙ নামেৰে জনা যায়। পাহাৰ-ভৈয়াম উভয় অঞ্চলতে বাসগৃহবােৰক নবাৰ বুলি কোৱা হয়। এই নবাৰক প্ৰতি পৰিয়ালে উপাসনাগৃহ হিচাপেও মানি আহিছে। তিৱা সমাজৰ এক সন্মানীয় আৰু মর্যাদাপূর্ণ পদবী হৈছে হাৰী কুঁৱৰী।তিৱা ডেকাৰ বাবে নির্মিত ডেকাচাঙক চামাদি’বুলি কোৱা হয়। চামাদিত ডেকাসকলে সাংস্কৃতিক কাম কাজৰাে চর্চা কৰে। তিৱা সমাজত মূলতঃ প্রকৃতিৰ বিভিন্ন উপাদানৰ পূজা কৰা হয় যদিও পূর্বপুৰুষৰো তেওঁলােক উপাসক। পাছলৈ শাক্ত, বৈষ্ণৱ, শৈৱ,নৱবৈষ্ণৱ আদি হিন্দু ধৰ্মৰ কেতবােৰ পন্থাও তেওঁলােকে বিশ্বাস কৰিবলৈ লয়।কুৰি শতিকাৰ আৰম্ভণিতে তিৱাসমাজত খ্রীষ্টধর্ময়াে গা কৰি উঠে।\n(ঙ) তিৱাসকলে পৰিধান কৰা সাজ-পােছাকৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।\nউঃ তিৱাসকলৰ সাজ-পােছাক চালে চকুৰােৱা।ৰং-বিৰঙী ফুল-চানেকিযুক্ত বস্ত্র সম্ভাৰত সহজে স্বকীয় বৈশিষ্ট্য দেখিবলৈ পােৱা যায়। পুৰুষ-মহিলাৰ কাপােৰৰ পার্থক্য আছে আৰু সেইবােৰক ভিন ভিন নামেৰে জনা যায়। পুৰুষে পৰিধান কৰা বস্ত্ৰকেইপদমান হল- থানা, তাগলা, থেনাচ, ফালি, ফাগা ইত্যাদি। একেদৰে মহিলাই পৰিধান কৰে কাছ্যং, ফাছকাই, নাৰা ইত্যাদি। এইবােৰৰ উপৰি চাপল, চিংলি ল, কল্ পান্থা আদি হৈছে তিৰােতাসকলে পিন্ধা কেইবিধমান মণিৰ নাম। কাণত পিন্ধা কেতবােৰ অলংকাৰ হৈছে— খাইদং, ছন্যানে খাইদং আৰু ৰূফানে খাইদং।এনেদৰে নানা বিধৰ আ-অলংকাৰ আৰু সাজ-পাৰে বহন কৰে তিৱা সমাজৰ নিজস্ব বৈশিষ্ট্য।\n(চ) “তিৱাচা মিছন” নামৰ সংগঠনটো প্রতিষ্ঠাৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য কি আছিল?,\nউঃ জাতীয় চেতনাৰে উদ্বুদ্ধ কৰিবলৈকে যেন তিৱা জনসমাজত জন্ম হৈছিল ইন্দ্রসিং দেউৰীৰ। জনগােষ্ঠীয় সমাজত বিশেষকৈ তিৱাসকলৰ মাজত সততে অন্ধবিশ্বাস, কুসংস্কাৰে বহু খেলিমেলিৰ সৃষ্টি কৰা দেখা যায়। এইবােৰ আঁতৰােৱাৰ প্ৰচেষ্টাৰে ইন্দ্রসিং দেউৰীয়ে জন্ম দিয়ে সামাজিক অনুষ্ঠান ‘তিৱাচা মিচনৰ। বিন্ মাছলাই ৰবটচিং আমচি আৰু পদ্মকান্ত কাকতিকে ধৰি সচেতন ব্যক্তিসকলৰ সহযােগত ১৯৬০ চনত থাৰাকুঞ্জী গাঁৱত এই অনুষ্ঠানে পােখা মেলে। কেৱল অন্ধবিশ্বাস বা কুসংস্কাৰ দূৰীকৰণেই নহয়, শিক্ষাৰ বিস্তাৰ কৰাও এই মিছনৰ উদ্দেশ্য আছিল। কিয়নাে শিক্ষাইহে সমাজ এখনক বিকাশৰ দিশে আগবঢ়াই নিব পাৰে। এই মিছনে প্রাপ্তবয়স্কসকলৰ বিদ্যালয় গঢ়িছিল আৰু গাঁৱত থকা প্রাথমিক বিদ্যালয়ত পাঠদানৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। অকল শিক্ষা বা কুসংস্কাৰ দূৰীকৰণেই নহয়, গাঁৱৰ কুটীৰ শিল্পৰ প্ৰসাৰৰ দিহা কৰি অর্থনৈতিক স্বাৱলম্বিতাৰ বাটো মুকলি কৰিছিল।\n(ছ) বলাইৰাম সেনাপতিৰ সাহিত্যিক অৱদানৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।\nউঃ বলাইৰাম সেনাপতি অসমীয়া সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ এগৰাকী সুপ্রতিষ্ঠিত লেখক। ছাত্ৰাৱস্থাৰে পৰাই তেওঁ সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ চৰ্চাত জড়িত আছিল। ৰামধেনু’ আলােচনীত লিখি তেওঁ সমাজত পৰিচিত হৈ পৰিছিল। আনকি ৰামধেনুত ‘মিকিৰ পাহাৰত কি ঘটিছে’ শীর্ষক প্রবন্ধ এটা লিখি তেওঁ স্কুলৰ প্রধান শিক্ষকৰ চাকৰি পর্যন্ত এৰিবলগীয়া হৈছিল। তিৱা ভাষা প্রতিষ্ঠাৰ বাবেও তেওঁ আপ্রাণ চেষ্টা কৰা লগতে অসমীয়া ভাষাতে সাহিত্য চর্চা কৰি অসমীয়া সাহিত্যৰ ভঁৰালাে সমৃদ্ধ কৰিছে। ১৯৫৪ চনত তেওঁ ‘মুকুল’ নামৰ এখন গীতৰ সংকলন প্রকাশ কৰে। অসম সাহিত্য সভাৰ কার্যনির্বাহক সদস্য পদত থকা সেনাপতি বাৰপূজীয়াত অনুষ্ঠিত নগাঁও জিলা সাহিত্য সভাৰ সভাপতি পদতো অধিষ্ঠিত হৈছিল। ২০০০ চনত তেওঁ তিৱা সাহিত্য সভাৰ সভাপতি পদে অলংকৃত কৰিছিল। তেওঁৰ সাহিত্যকর্মৰ ভিতৰত উল্লেখনীয় হ’ল – ‘অতীতৰ সন্ধানত’, ‘পাচোৰজীয়া অঞ্চলৰ লালুঙৰ লােকগীতৰ ওপৰত সামান্য আলােকপাত আৰু তিৱা জনগােষ্ঠীয় সংস্কৃতিত আলােকপাত,তিৱা সমাজ আৰু সংস্কৃতি’ ইত্যাদি গ্রন্থ। তিৱা জনজাতি আৰু বৈষ্ণৱ সমাজ’ শীর্ষক তেওঁ প্ৰদান কৰা বক্তৃতাৰ পুস্তিকাখনৰ জৰিয়তে সেনাপতিৰ চিন্তাৰ গভীৰতা আৰু সমাজ বিশ্লেষণৰ বিচক্ষণতা স্পষ্টৰূপে পাইছে। ২০১৭ চনত মৰণোত্তৰভাৱে প্ৰকাশ পায় বলাইম সেনাপতিৰ ৰচনা সমগ্র”। ‘ৰামধেনু’ত লিখিবলৈ লােৱা সেনাপতিয়ে একবিংশ শতিকাৰ সাহিত্য আলােচনী ‘গৰীয়সীলৈকে লিখাৰ চৰ্চা কৰি আছিল। তেওঁ তিৱা লােকগীতৰ স্বৰলিপিও কৰি থৈ গৈছে।\nনগাৰ নৰােত্তম গােসাঁই শ্ৰীৰাম’, ‘ফুলগুৰিৰ ধেৱা’, তিৱা সমাজ-সংস্কৃতি,“হে দিনৰ সুৰ’, স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ বিপ্লৱী গীত’আদি হৈছে বলাইৰাম সেনাপতিৰ ৰচিত গীত-আলেখ্য। এইবােৰ নগাঁও আৰু গুৱাহাটী অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ দ্বাৰা প্ৰচাৰ হৈছে। আজীৱন সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা বৰঙণিক স্বীকৃতি দি অসম চৰকাৰে ১৯৯১ চনত তেওঁলৈ আগবঢ়ায় সাহিত্যিক পেঞ্চন। তিৱা সমাজ-সংস্কৃতিৰ অন্যতম সাধক, গৱেষক হিচাপে ২০১১ চনত তেওঁকনগাঁও জিলা সাহিত্য সভাই ‘ড” সূর্যকুমাৰ ভূঞা বঁটাৰে সন্মানিত কৰে। একেটা বৰ্ষতে বকুল বন ন্যাস, অসমে প্রদান কৰে ‘বকুল বন বঁটা।\nCategories দশম শ্ৰেণীৰ বৈচিত্র্যময় অসম, অসমীয়া Class 10 Tags Assamese class 10 Answer, class 10 Post navigation


Utpal Badol Baruah * উৎপল বাদল বৰুৱা: August 2018\nPosted by Utpal Badol Baruah at 9:17 AM No comments:\nযোৱা শতিকাৰ শেষৰ তিনিটা দশকত অসমৰ পৰা বহু ছাত্ৰ-ছাত্ৰী দক্ষিণ ভাৰতলৈ টেকনিকেল শিক্ষা গ্ৰহন কৰিবলৈ যোৱা দেখা গৈছিল৷ সেই সময়ত অসমত তেনে সুবিধা এতিয়াৰ তুলনাত বৰ কম আছিল৷ কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত নাছিলেই৷ সেই সময়ত দূৰ-সংযোগ ব্যৱস্থা বা তথ্য-প্ৰযুক্তিৰ বিকাশো একেবাৰে কম আছিল৷ টেলিভিছনৰ প্ৰসাৰ আমাৰ দেশত আৰম্ভ হৈছিল ১৯৮২ চনত অনুষ্ঠিত হোৱা ‘এছিয়াদ গেইমছ’-ৰ সময়ৰ পৰাহে! টেলিভিছন আৰম্ভ হোৱাৰ সময়ৰ কেইটামান আমোদজনক কথা মনত আছে৷ সেই সময়ত একোটা অঞ্চলৰ প্ৰতিজন বাসিন্দাই খবৰ ৰাখিছিল কাৰ ঘৰত কেনেকুৱা টি-ভি আছে আৰু বয়স ভেদে তেনেলোকৰ ঘৰত দৰ্শকৰ ৰূপত প্ৰতিবেশীসকলৰ সঘনে আৱিৰ্ভাৱ হৈছিল৷ যেনে পুৱা চিত্ৰহাৰৰ সময়ত শিশুসকল, আবেলিৰ চিনেমাৰ সময়ত জীয়াৰী-বোৱাৰীসকলক, সন্ধিয়া বাতৰিৰ সময়ত বয়সস্থ সকল ইত্যাদি৷ অলিম্পিক বা তেনে কোনো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহোৎসৱৰ সময়ত অৱশ্যে বয়স লিংগ আৰু সময়ৰ কোনো বাচ-বিচাৰ নাছিল! টেলিভিছন থকা ঘৰবিলাক অঞ্চলটোৰ একোটা সৰু সৰু চিত্ৰ প্ৰদৰ্শনীগৃহৰ দৰে হৈছিল৷ ভিতৰি ভিতৰি অতিষ্ঠ হৈ পৰিলেও সৌজন্যতাৰ খাতিৰত গৃহস্থসকলে পৰিস্থিতিটো সেইসময়ত মানি ল’বলৈ বাধ্য হৈছিল৷\nঠিক তেনেকুৱা সময়তে আৰম্ভ হ’ল “ৰামায়ন” মহাকাব্যৰ ধাৰাবাহিক সম্প্ৰচাৰ৷ দেওঁবাৰে যেতিয়া ৰামায়নৰ প্ৰচাৰ হয় পথাৰৰ পৰা হাল সামৰি হালোৱা, বজাৰৰ পৰা বজাৰ সামৰি বজৰুৱা, দোকান বন্ধ কৰি দোকানী, পাকঘৰত দুৱাৰ দাং লগাই গৃহিনী টেলিভিছনৰ আগত সমবেত হৈছিল৷ ভক্তি ৰসত জুৰুলি-জুপুৰি হৈ কোনোবাই টেলিভিছনৰ আগত ধূপ-ধূনাও জ্বলাইছিল৷ তেতিয়ালৈকে ৰামায়নৰ কাহিনী মানুহৰ মনত খোপনি পুতিছিল নিজ নিজ মাতৃভাষাৰ ভাব ভাষাৰে৷ টেলিভিছনৰ ৰাম-সীতাই যেতিয়া হিন্দী ভাষাত কথা কোৱা আৰম্ভ কৰিলে, অ-হিন্দীভাষীসকলৰ অখজা লাগিল! তামিলনাডুত ইয়াৰ বিৰোধিতা কৰিবলৈ ৰাজপথত সমদল ওলাল৷ কিছুদিনৰ পিচত এই ছন্দপতন লাহে লাহে ধূসৰ হৈ আহিল আৰু ৰামায়ন চিৰিয়েলখন নিয়মীয়াকৈ চলিবলৈ ল’লে৷ ধাৰাবাহিকখন ইমানেই জনপ্ৰিয় হৈছিল যে ৰামায়ন সম্প্ৰচাৰ হোৱা সময়খিনিত বিদ্যুৎ-সেৱা ব্যাহত হোৱাত বিহাৰৰ এঠাইৰ মানুহে এটা খণ্ড চাবলৈ নাপালে৷ ক্ষোভ আৰু খঙত অন্ধ হৈ সেইঠাইৰ মানুহে বিদ্যুত সেৱা কেন্দ্ৰটোৱেই জ্বলাই দিলেগৈ৷ ৰামায়ন সম্প্ৰচাৰ হৈ থকা সময়ত কেইবাখনো ৰাজ্যৰ ৰাষ্টাত এটাও নৰ-মনিচ দেখা পোৱা নগৈছিল৷ ১৯৮৪ চনত, প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীক দেহৰক্ষীয়ে গুলিয়াই হত্যা কৰিছিল৷ তেখেতক সমাধিস্থ কৰিবলৈ নিয়া দৃশ্য টেলিভিছনৰ পৰ্দাত পোনপটীয়া সম্প্ৰচাৰ হৈছিল৷ আমাৰ জেঠাইদেউৰ ঘৰত সেই দৃশ্য চাবৰ বাবে ইমানেই মানুহ গোট খালে যে টেলিভিছনটো এখন ডাঙৰ টেবুলৰ ওপৰত থৈ বাৰান্দালৈ উলিয়াই দিব লগা হ’ল ৷ সমগ্ৰ চোতাল মানুহেৰে ভৰপূৰ৷ ওপৰৰ পৰা মূখচোৱা আৰ্চী এখন টেলিভিছনৰ সমূখত আঁৰি লৈ ঘৰৰ মানুহখিনিয়ে টেলিভিছনটোৰ পিছফালে থিয় হৈ আইনাখনত সেই দৃশ্য চাব লগা হৈছিল৷\nটেলিভিছনে কৰা এটা ডাঙৰ উপকাৰ হৈছে অ-হিন্দীভাষীলোকসকলক হিন্দী ভাষাটোৰ লগত পোনে পোনে পৰিচয় কৰি দিয়াটো৷ এতিয়া আমাৰ ঘোকোট গাৱঁৰ আইতাৰ দৰে গৃহিনীয়েও বা অশিক্ষিত লোকেও হিন্দী ভাষাটো বুজি পায় আৰু দুই-এটা শব্দ ক’বও পাৰে৷ টেলিভিছনত ধাৰাবাহিক চাবলৈ নোপোৱা হ’লে এনে নহ’লহেঁতেন৷\nমই যেতিয়া অসমৰ বাহিৰত পঢ়িবলৈ ওলাই গৈছিলোঁ হিন্দী ভাষা সমূলি বুজি পোৱা নাছিল৷ ক্লাছ ফাইভত হিন্দী ছাৰে (মহেন্দ্ৰ কলিতা ছাৰ) “মে হু, হম হেই” শিকাইছিল৷ সেইয়াই আৰম্ভ আৰু সেইয়াই শেষ৷ বহুদিনলৈ হিন্দী ক’ব লগা পৰিৱেশত পৰিলে মই জ্বৰ ঘমাদি ঘামিছিলোঁ৷ দক্ষিণ ভাৰতত হিন্দী ক’ব নালাগে, ইংৰাজী ক’ব লাগে৷ এইটো আছিল এটা প্ৰধান আকৰ্ষণ৷ প্ৰথমে ভাবিছিলোঁ, মই ইংৰাজী ক’ব পাৰোঁ৷ ৰবীন ছাৰে (ৰবীন বৰকটকী ছাৰ) প্ৰথম প্ৰথম ইংৰাজী শিকাইছিল আৰু ম্ই এশৰ ভিতৰত পঞ্চান্নৱৈ পাইছিলোঁ৷ একেলগতে পঢ়া সহপাঠী সৰস্বতীক ছাৰে এদিন হতাশ হৈ কৈছিল – “নহব বুইছ, কিবা পাকচক্ৰত পৰি যদি বিলাতত গৈ থাকিবলৈ সুবিধা পাৱ, তেতিয়াহলে বেলেগ কথা, নহলে তোৰ জীৱনত ইংৰাজী শিকা নহ’ব, বাদ দে৷” মই ভাবিলোঁ –‘ মোৰ কিন্তু হ’ব, এশৰ ভিতৰত পঞ্চান্নৱৈ মোৰ৷’ কটন কলেজত লক্ষ্য কৰিলোঁ, দেৱেন দত্ত ছাৰে পঢ়াবলৈ আহি যি ইংৰাজী কয়, মই সমূলি বুজি নাপাওঁ! মোৰটো শুদ্ধ নে ছাৰৰটো শুদ্ধ তলকিবলৈ নৌ- পাওঁতেই মই গৈ তামিলনাডুত উপস্থিত হ’লোগৈ৷ দাক্ষিণাত্যৰ বাহিৰৰ মানুহক তাত “হিন্দী ফেলো” বুলি কয় আৰু হিন্দী ক’লে বেয়া পায়৷ মই ইংৰাজী কোৱা আৰম্ভ কৰিলোঁ৷ আগতে ভাবটো অসমীয়াত সজাই-পৰাই, তাত শুদ্ধভাবে ব্যাকৰণ প্ৰয়োগ কৰি, শব্দ ভাণ্ডাৰৰ পৰা বছা বছা শব্দ বাছি লৈ মুখেৰে মোৰ যি ইংৰাজী ওলায়, লক্ষ্য কৰিলোঁ কোনেও নুবুজে! আন ভাষাৰ মাজত ইংৰাজী শব্দ লগাই কথা কোৱা বুলি ভাবে৷ মই ইংৰাজীত কিবা কোৱাৰ পিছত বন্ধুসকলে ব্যংগ কৰে – ‘এইবাৰ ইংৰাজীত ক৷’ ‘এম্,’ ‘ইজ্’ ‘আৰ্ ‘-যে মুখ ফুটাই ক’ব নালাগে, ইংৰাজী ভাষাৰ যে এটা লয় (Rythm)আছে, তাত যে ঠায়ে ঠায়ে জোৰ প্ৰয়োগ কৰিব লাগে (Intonation) সেইবোৰ মই একো নাজানিছিলোঁ৷ লিখিব পাৰিছিলোঁ ঠিকেই, কিন্তু ক’লে কোনেও বুজি নাপায়৷ ভাষাটো শুদ্ধকৈ ক’বৰ বাবে লগা উপাদানৰ এটা কথাও আমাৰ পাঠ্যক্ৰমৰ অন্তৰ্ভুক্ত নাছিল৷ এবাৰ মঞ্চত উঠি কৈছিলো, - teaching is notapersonal affair, it isaway of bilateral contact৷ শ্ৰোতাসকলে হাই হাইকৈ চিঞৰি উঠিল – আমাৰ দেশত নহয়, আমাৰ দেশত নহয়! মইও মঞ্চৰ পৰাই দুগুণ জোৰেৰে চিঞঁৰিলো – আমাৰ দেশত কিয়, সৌৰজগতৰ সৰ্বত্ৰতে হয়! পাছত গম পালোঁ মোৰ ‘teaching’ শব্দটো উচ্চাৰণৰ বিভ্ৰান্তিত শ্ৰোতাসকলে ‘kissing’ বুলি শুনিলে৷ তাৰ অৰ্থটো সাংঘাটিত৷ ভাগ্যে মাৰ নাখালোঁ৷ তাৰ পিছৰ পৰাই s, sh আৰু ch উচ্চাৰণৰ ক্ষেত্ৰত মই আজিও সাৱধান৷\nএদিন হঠাতে মোৰ কোঠালৈ মোৰ পৰিচিত পৰিয়াল এটাৰ বাপেক-পুতেক এহাল সোমাই আহিল৷ মই চিনিপোৱা অঞ্চল এটাৰ তেওঁলোক বিত্তৱানলোক৷ এই পুতেকেই আজিৰ ৰসৰ উৎস সুন্দৰ সেনাপতি৷ সুন্দৰে ‘ৰেডিঅ’ অফিচাৰছ কোৰ্ছ’ নামৰ পাঠ্যক্ৰম এটাত নাম লগাবলৈ আহিছিল৷ দেউতাকে তাক মোৰ লগত পৰিচয় কৰি দি বিপদে-আপদে চোৱা চিতা কৰিবলৈ মোক দায়িত্ব দিলে৷ প্ৰথম তেওঁলোকক লগ পোৱা সময়তো আছিল দুপৰীয়া৷ ওচৰতে থকা উদিপী হোটেল নামৰ ৰেষ্টোৰাখনত দুপৰীয়াৰ সাঁজ খুৱাবলৈ মোকো লৈ তেওঁলোক ওলাই আহিল৷ মই লক্ষ্য কৰিলোঁ হোটেলৰ খাদ্যতালিকা চাই অৰ্ডাৰ দিয়া, তাৰ পিছত বিল পৰিশোধ কৰা আদি কামত আগ-ভাগ লৈ সুন্দৰে সাৱলীল ইংৰাজীত কথা পাতিছে৷ সুন্দৰ ভাৱ-ভাষাৰ নিৰ্ভুল ইংৰাজী! তাৰ ওপৰত থকা মোৰ পূৰ্ব-অনুমান মুহুৰ্ততে সলনি হ’ল৷ তাৰ দক্ষতাত মই মুগ্ধ হ’লো৷ লাহে লাহে মই লক্ষ্য কৰিলো সুন্দৰে যেতিয়া ইংৰাজী কয়, বহু ওপৰ ষ্টেণ্ডাৰ্ডৰ ইংৰাজী কয় কিন্তু হঠাতে সি মৌন হৈ যায় আৰু ইয়েছ, নৌ, একজেক্টলী, এবচৌলুটলি্ আদি শব্দৰেই বাকীখিনি চলাই নিয়ে৷ উৰহী গছৰ ওৰ এদিন উলিয়াম বুলি দৃঢ় সংকল্প হ’লো যদিও মই মোৰ কক্ষপথত আৰু সি তাৰ কক্ষপথত চলি থাকিলোঁ৷\nএদিন সি মোৰ আগত ক’লে- ‘দাদা, ভাষাটোৰ কাৰণে বৰ বিপদ হৈছে, বৰ অসুবিধা পাইছোঁ!’ মই উচপ খাই উঠিলোঁ৷ কিন্তু তুমি দেখোন সুন্দৰ ইংৰাজী কোৱা, মই মনে মনে তোমাক ঈৰ্ষাহে কৰোঁ৷ ধেক্-ধেক্‌কৈ হাঁহি সি ক’লে – ‘কি জানে, মই অহাৰ আগে আগে, দেহাতী পুস্তক ভাণ্ডাৰৰ পৰা প্ৰকাশ কৰা ‘স্পীদলি ইংলিছ স্পিকিং কোৰ্ছ’ আৰু ‘ৰেপিড ইংলিছ স্পিকিং কোৰ্ছ’ কিতাপ দুখন মুখস্ত কৰি আহিছোঁ৷ গতিকে কিতাপত থকা পৰিৱেশ পালে মোৰ কোনো চিন্তা নাই৷ কিন্তু তাৰ বাহিৰত কথা ক’ব লগা হ’লেই মই বৰ বিপাঙত পৰোঁ, আপুনিতো জানেই মই বেছি ইংৰাজী শব্দও নাজানোঁ! জোলোঙাৰ মেকুৰী ওলোৱাত মই তাক প্ৰথমে ‘ৱৰ্ড-বুক’ এখন কিনি ল’বলৈ উপদেশ দিলোঁ৷\nএবাৰ তাৰ জ্বৰ হৈছিল৷ তাক ডাক্তৰৰ ওচৰলৈ ময়েই লৈ গ’লো৷ তাৰ দৃঢ় বিশ্বাস ৰাতি তাক মহে কামুৰিছিল আৰু তাৰ মেলেৰীয়া হৈছে৷ ডাক্তৰৰ কোঠাটোৰ বাহিৰত মই বহি চাই আছোঁ, সুন্দৰে ডাক্তৰৰ লগত কথা পাতিছে৷ সি প্ৰাণপনে চেষ্টা কৰিছে ডাক্তৰক বুজাবলৈ যে ৰাতি তাক মহে কামুৰিছে৷ “ৰাতি”-ৰ ইংৰাজী শব্দটো তাৰ মনত আছে – নাইট্! কিন্তু মহক কি বুলি কয় সেই মূহুৰ্তত তাৰ মনত নপৰেহে নপৰে! বাৰে বাৰে বাফেল’ শব্দটো মনলৈ আহি আছে৷ ডাক্তৰেও উৎসাহ দিছে –‘কৈ যোৱা, কৈ যোৱা৷’ এসময়ত সি নিৰুপায় হৈ নিক্ষেপ কৰি দিলে – ‘নাইট্ টাইম, ফ্লাইং বাফেল’ ইটিং মি!’\nPosted by Utpal Badol Baruah at 12:13 AM No comments:\nPosted by Utpal Badol Baruah at 1:44 PM No comments:\nPosted by Utpal Badol Baruah at 10:53 AM No comments:\nAnmol wins AWES Cluster Level Debate Competition 4-Aug-18\nঅসময়ত ববীৰ (পত্নী) পৰা অহা ফোনটোৱে মোক সচকিত কৰি তুলিলে, তেতিয়া আবেলি ৪ মান বাজিছে৷ ববীৰ আবেগ-উৎফুল্লিত মাত - বাপু ফাৰ্ষ্ট হ’ল, ফাৰ্ষ্ট!\nবাপু মানে আমাৰ ল’ৰা – আনমোল৷ হায়দৰাবাদৰ “আৰ্মি পাব্লিক স্কুল”-ৰ সি একাদশ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ৷ “আৰ্মি ৱেলফেয়াৰ ইডুকেচন চচাইটি”-য়ে সৰ্বভাৰতীয় পৰ্য্যায়ত পতা তৰ্ক প্ৰতিযোগীতাৰ আজি আছিল দ্বিতীয় স্তৰৰ প্ৰতিযোগিতা৷ হায়দৰাবাদৰ স্থানীয় স্কুলকেইখনৰ তাৰ্কিক সকলক ইতিমধ্যেই পৰাস্ত কৰি সি সাজু হৈ আছিল, আজি দক্ষিণ মণ্ডলৰ স্কুলসমূহৰ মাজত অনুষ্ঠিত হোৱা প্ৰতিযোগিতাটোত সি জিকি আহিল৷ চেন্নাই আৰু বাংগালোৰৰ স্কুলৰ পৰা অহাসকল এই প্ৰতিযোগিতাৰ পৰা এইবাৰলৈ বাহিৰ ওলাল৷ স্কুলখনে তাক প্ৰস্তুত কৰিবলৈ লোৱা কঠিন পদ্ধতিত কষ্ট পাই সি ভিতৰি ভিতৰি ক্ষুন্ন হৈ আছিল৷\nএতিয়া হেনো দেশৰ আন আন মণ্ডলৰ পৰা জিকি অহা পাঁচজন প্ৰতিযোগীৰ মাজত যুদ্ধ হব৷ আৰু যদি জিকে সি হেনো দেশৰ “শ্ৰেষ্ঠতম তাৰ্কিক”ৰ সন্মান পাব, আৰু নোৱাৰিলেওটো পাঁচটাৰ ভিতৰত নামটো আহিলেই! (স্কুলতে পঢ়া গৌৰৱ নামৰ পাঠটোলৈ মনত পৰিল, মানুহৰ সকলো সময়তে গৌৰৱ আৰু অহংকাৰ কৰিবলৈ কিবা নহয় কিবা এটা সমল থাকেই!)\nবৈদ্যুতিক মাধ্যমেৰে ল’ৰা-ছোৱালীক ডাঙৰ কৰা আৰু সুখ-দুখ উপভোগ কৰা দিন আহি পৰিল৷ কেৰালাৰ পৰা মোবাইল ফোনেৰে কথা পাতিলোঁ, ৱাটছআপত ফটো চালোঁ আৰু এইয়া ফে’চবুকত আপোনাৰ লগত ‘চেলিব্ৰেট’ কৰিছোঁ… (তাৰ মাতটো এই লিংকটোত শুনিব পাৰিব - https://soundcloud.com/user-866998027/bapu-wins-the-first-prize-in-debate-competition)\nUntimely phone call from Bobby (my wife) alerted me, it was about4p.m. in the afternoon. Her voice with ecstasy came in – “Bapu won the first prize, the first!”\nBapu is our elder son – Anmol. He studies in eleventh class in Army Public School, Hyderabad. This is the cluster level national competition organized by Army Welfare Education Society. He was ready after winning the first level amongst the local schools at Hyderabad. Today he headed the race in the region defeating his counterparts from many cities like Chennai, Bengaluru etc. He was not at all happy for the tough discipline the school has adopted to prepare him.\nNow, the next level competition will be held amongst the five region in India. If he wins, he would be the best Debater in the country, and if not, already one amongst the best five! (It reminded mealesson from my school days where it taught that every individual has ample of reasons to be proud at any occasion.)\nThis is perhaps the time- for parenting and for sharing happiness and sorrows, electronically! I talked to him from Kerala through mobile phone, watched the snaps through whatsapp and now am celebrating the occasion with you by Facebook….. (His voice may be reached at this link https://soundcloud.com/user-866998027/bapu-wins-the-first-prize-in-debate-competition)


অপ্ৰতিৰোধ্য কৰ’না! শিৱসাগৰতো নতুনকৈ ৬১ গৰাকীৰ দেহত ধৰা পৰিছে ক'ভিড পজিটিভ\nঅপ্ৰতিৰোধ্য কৰ’না! শিৱসাগৰতো নতুনকৈ ৬১ গৰাকীৰ দেহত ধৰা পৰিছে ক’ভিড পজিটিভ\nসমগ্ৰ ৰাজ্যৰ লগতে শিৱসাগৰতো ক’ভিড আক্ৰান্তৰ সংখ্যা দৈনিক বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰিছে। দেওবাৰে শিৱসাগৰত ৬১ গৰাকী লোকৰ দেহত ক’ভিড পজিটিভ পোৱা গৈছে।\nইপিনে জিলাখনৰ বাহিৰৰ ৮ গৰাকী লোকৰ দেহত ক’ভিড পজিটিভ ধৰা পৰিছে। দেওবাৰৰ দিনটোত মুঠ ১০২ গৰাকী কোভিড আক্ৰান্ত ৰোগী সুস্থ হৈ ঘৰলৈ উভতে।\nজিলাখনত বৰ্তমান সময়লৈকে ৭৩১ গৰাকী লোক ক’ভিডত আক্ৰান্ত হৈ চিকিৎসাধীন হৈ আছে।\nইয়াৰে ৫৯২ গৰাকী ব্যক্তি চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ মতে হোম আইছ’লেশ্যনত থকাৰ বিপৰীতে ৭৭ গৰাকী শিৱসাগৰ অসামৰিক চিকিৎসালয়ত, ১৭ গৰাকী চাওলুং চ্যুকাফা হস্পাতালত, ৭ গৰাকী অ’এনজিচি হাস্পাতালত আৰু ২৭ গৰাকী ডিমৌ পলিটেক্নিকত চিকিৎসাধীন হৈ থকাৰ বিপৰীতে ডিব্ৰুগড় মেডিকেল কলেজত ৫ গৰাকী আৰু অন্যান্য ব্যক্তিগত চিকিৎসালয়ত ৬ গৰাকী ব্যক্তি চিকিৎসাধীন হৈ আছে।\nদেওবাৰৰ দিনটোত ৬১ গৰাকী ক’ভিড মুক্ত ব্যক্তিক ঘৰলৈ যাবলৈ দিয়া হৈছে। জিলাখনত যোৱা ১ এপ্ৰিলৰ পৰা ১৬ মে লৈকে ১৯৫৫ গৰাকী লোকৰ দেহত ক’ভিড পজিটিভ ধৰা পৰিছে।\nক’ভিডৰ সংক্ৰমণ ৰোধ কৰিবৰ বাবে অন্য জিলাৰ দৰে শিৱসাগৰতো প্ৰশাসনে দিনৰ ১১ বজাত সকলো দোকান পোহাৰ, শ্বপিং ম’ল, দৈনিক বজাৰ, সপ্তাহিক বজাৰ, ব্যৱসায় প্ৰতিষ্ঠান আদি বন্ধ কৰাৰ লগতে দুপৰীয়া ১২ বজাৰ পৰা পুৱা ৫ বজালৈ সান্ধ্য আইন জাৰি কৰিছে।\nইয়াৰোপৰি জিলাখনৰ সকলো চৰকাৰী-বেচৰকাৰী কাৰ্যালয়, স্কুল কলেজ আদি বন্ধ ৰখাৰ নিৰ্দেশ প্ৰদান কৰিছে।


Gentamycin (Cadila) in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Gentamycin (Cadila) ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nGentamycin (Cadila) in Assamese\n49 लोगों ने इसको हाल ही में खरीदा\nGentamycin (Cadila) ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Gentamycin (Cadila) Benefits & Uses in Assamese- Gentamycin (Cadila) ar laabh aaru byavaharsamuh\nGentamycin (Cadila) ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Gentamycin (Cadila) Dosage & How to Take in Assamese - Gentamycin (Cadila) ar paali aaru xeya kenedore lobo\nGentamycin (Cadila) ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Gentamycin (Cadila) Side Effects in Assamese- Gentamycin (Cadila) ar parshwakriyasamuh\nGentamycin (Cadila) সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Gentamycin (Cadila) Related Warnings in Assamese- Gentamycin (Cadila) xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Gentamycin (Cadila)ৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Gentamycin (Cadila) with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Gentamycin (Cadila) ar gurutor kriya-pratikriya\nGentamycin (Cadila) মতভেদসমূহ - Gentamycin (Cadila) Contraindications in Assamese- Gentamycin (Cadila) nishedhsamuh\nGentamycin (Cadila) ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Gentamycin (Cadila) in Assamese- Gentamycin (Cadila) ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Gentamycin (Cadila) ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Gentamycin (Cadila) Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Gentamycin (Cadila) kriya-pratikriya\nGentamycin (Cadila) ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Gentamycin (Cadila) Benefits & Uses in Assamese - Gentamycin (Cadila) ar laabh aaru byavaharsamuh\nGentamycin (Cadila) তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nGentamycin (Cadila)-ৰ উপাদানসমূহ - Gentamycin (Cadila) Active Ingredients in Assamese - Gentamycin (Cadila)-ar upadaansamuh\nGentamycin (Cadila) ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Gentamycin (Cadila) Side Effects in Assamese - Gentamycin (Cadila) ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Gentamycin (Cadila) ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nGentamycin (Cadila) সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Gentamycin (Cadila) Related Warnings in Assamese - Gentamycin (Cadila) xonkranta xatarkatabanisamuh\nGentamycin (Cadila)-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nGentamycin (Cadila)এ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত সুতীব্ৰ প্ৰভাৱ দেখুৱায়। এইবাবে ইয়াক চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে গ্ৰহণ কৰিব। আপোনাৰ ইচ্ছা অনুসৰি গ্ৰহণ কৰিলে ই ক্ষতিকাৰক হব পাৰে।\nGentamycin (Cadila)-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nGentamycin (Cadila)স্তন্যপায়ী মহিলাৰ বাবে সুৰক্ষিত।\nবৃক্কত Gentamycin (Cadila) কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nGentamycin (Cadila)ৰ বৃক্কত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই বৃক্ক ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nযকৃতত Gentamycin (Cadila) কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ৰ বাবে Gentamycin (Cadila) সম্পূৰ্ণৰূপে সুৰক্ষিত।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Gentamycin (Cadila) ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ৰ বাবে Gentamycin (Cadila) সম্পূৰ্ণৰূপে সুৰক্ষিত।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Gentamycin (Cadila)ৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Gentamycin (Cadila) with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Gentamycin (Cadila) ar gurutor kriya-pratikriya\nGentamycin (Cadila) তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nGentamycin (Cadila) মতভেদসমূহ - Gentamycin (Cadila) Contraindications in Assamese - Gentamycin (Cadila) nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Gentamycin (Cadila) লোৱা অনুচিত যাতে -\nGentamycin (Cadila) ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Gentamycin (Cadila) in Assamese - Gentamycin (Cadila) ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Gentamycin (Cadila)-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Gentamycin (Cadila)য়ে অভ্যাসৰ সৃষ্টি নকৰে।\nআপুনি Gentamycin (Cadila) লোৱাৰ পিছত টোপনি ভাৱ অথবা অৱসাদগ্ৰস্ত যেন অনুভৱ কৰিব পাৰে। সেয়ে এয়া এৰাই চলাটো ভাল।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Gentamycin (Cadila) লওক।\nমানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ বাবে Gentamycin (Cadila) লৈ কোনো লাভ নাই।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Gentamycin (Cadila) ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Gentamycin (Cadila) Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Gentamycin (Cadila) kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Gentamycin (Cadila)ৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Gentamycin (Cadila) লোৱাট নিৰাপদ।\nমদ আৰু Gentamycin (Cadila)ৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nএই বিষয়ত এতিয়ালৈ কোনো গৱেষণা হোৱা নাই। সেয়ে Gentamycin (Cadila)ৰ সৈতে মদ্যাপন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভাৱক লৈ এতিয়ালৈ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে জনা হোৱা নাই।\nGentamycin (Cadila) ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Gentamycin (Cadila) Price and Pack Size in Assamese - Gentamycin (Cadila) ar mulya aaru pakor size


স্বাধীন দেশৰ পৰাধীন নাৰীৰ দুৰ্দশা! যাক ৰাখী পিন্ধাইছিল, সিয়েই জোৰ কৈ ধৰ্ম\nস্বাধীন দেশৰ পৰাধীন নাৰীৰ দুৰ্দশা! যাক ৰাখী পিন্ধাইছিল, সিয়েই জোৰ কৈ ধৰ্ম সলোৱাই পাতিলে বিয়া\nUpdated: 28-Jul-21 @ 17:07\nএখন স্বাধীন দেশৰ পৰাধীন নাৰীৰ দুৰ্দশাৰ কথা সামাজিক মাধ্যমত মাজতে বৰকৈ প্ৰচাৰিত হৈছেল। চুবুৰীয়া এগৰাকী লোকক বছৰ বছৰ ধৰি ৰাখী পিন্ধাই ৰাখী ভাই বনোৱাৰ পিছতো, সেই ভাতৃয়েই অপহৰণ কৰি নি ধৰ্মান্তৰিত কৰি জোৰকৈ বিয়া পাতে।\nভুক্তভোগী যুৱতীয়ে নিজেই এক ভিডিঅ বনাই ছচিয়েল মিডিয়াত আপলোড কৰিছিল। তাত যুৱতীয়া কৈছেল- অনুগ্ৰহ কৰি মোক মোৰ পিতৃ-মাতৃৰ ওচৰত যাবলৈ দিয়া, মোক জোৰ কৈ অনা হৈছে। মোৰ পৰিয়ালক প্ৰাণে মৰাৰ ভাবুকিয়ো প্ৰদন কৰিছে।\nযি ভিজিঅ ভাইৰেল হোৱাৰ পিছতে তোৰপাৰ লাগি যায় সামাজিক মাধ্যম। অৱশেষত চৰকাৰে নতশিৰ কৰি ভুক্তভোগী যুৱতীগৰাকীক উদ্ধাৰ কৰি পিতৃ-মাতৃৰ ওচৰলৈ প্ৰেৰণ কৰে। এই ঘটনা ভাৰতবৰ্ষৰ চুবুৰীয়া দেশ পাকিস্তানৰ।\nসমগ্ৰ ঘটনাত ন্যায়ালয়ে হস্তক্ষেপ কৰাত অৱশেষত ন্যায় লাভ কৰে ভুক্তভোগী যুৱতীগৰাকীয়ে। সোমবাৰে আদালতত উপস্থিত হোৱাৰ পিছত নিজৰ পিতৃ-মাত-ৰ ওচৰলৈ যাবলৈ অনুমতি লাভ কৰে যুৱতীগৰাকীয়ে।\nৰীণা মেঘবাৰ নামৰ যুৱতীগৰাকীক কাষৰে ঘৰৰ মুছলীম সম্প্ৰদায়ৰ যুৱকে অপহৰণকৰি নি ধৰ্ম পৰিবৰ্তন কৰি জোৰ কৈ বিয়া পাতিছিল। সমগ্ৰ ঘটনা বৰ্তমানেও ন্যায়লয়ে চোৱা চিতা কৰি আছে। এতিয়াও যুৱকজনৰ সন্দৰ্ভত কোনো সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰা নাই ন্যায়লয়ে।\nআৰু পঢ়ক : টকিঅ’ অলিম্পিক: প্ৰি-কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত প্ৰৱেশ শীৰ্ষস্থানীয় মহিলা ধনুৰ্বিদ দিপীকা কুমাৰীৰ\n28-Jul-21 @ 16:51


আমাৰ খাদ্যাভ্যাস কিমান স্বাস্থ্যসন্মত? স্বনিৰ্ভৰশীল খাদ্য-সংস্কৃতি গঢ়ি তুলিব নোৱাৰিনে? (মনোৰম গগৈ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nআমাৰ খাদ্যাভ্যাস কিমান স্বাস্থ্যসন্মত? স্বনিৰ্ভৰশীল খাদ্য-সংস্কৃতি গঢ়ি তুলিব নোৱাৰিনে? (মনোৰম গগৈ)\nকেইবছৰমানৰ আগৰ কথা। মই তেতিয়া ‘অসমীয়া প্ৰতিদিন’ৰ দেওবৰীয়া আলোচনী ‘সম্ভাৰ’ৰ সম্পাদক হিচাপে কাম কৰি আছিলোঁ। শিৱসাগৰ জিলাৰ দিচাংমুখৰ এটা সাংবাদিকৰ সংগঠনে এখন সভালৈ নিমন্ত্ৰণ জনালে।\nসভাখন শেষ হোৱাৰ পিচত উদ্যোক্তাসকলে মোক দিচাংঘাটৰ এখন হোটেললৈ লৈ গ’ল। ‘গুপ্তা হোটেল’ত আবেলিৰ চহ খোৱাৰ সময় হৈছিল। হোটেলখনৰ ভিতৰত চকু ফুৰাই ভাবিছিলোঁ হয়তো চাহ-চিঙৰা খাবলৈকে উদ্যোক্তাসকলে মোক গুপ্তা হোটেললৈ আনিছে। পিছে মোক একপ্ৰকাৰ আচৰিত কৰিয়েই হোটেলৰ ‘বয়’ এজনে মোক এখন ষ্টিলত থালত এথাল চিৰা গুৰ আৰু দৈৰে সৈতে খাবলৈ দিলে। মালভোগ ধানৰ চিৰাৰ লগত দিচাংমুখৰ কোনোবা এটা ম’হৰ খুটিৰ থমা দৈ অৰু লুইতৰ কোনো এটা চাপৰিৰ সতেজ গুৰ! ভাবিছিলোঁ, মোক গুৱাহাটীৰ পৰা বিশেষভাৱে মাতি লৈ যোৱা হৈছে বাবেই এই হোটেলখনত মোৰ বাবে এই দৈ-চিৰা-গুৰৰ আয়োজন কৰা হৈছে! পিছে, সেয়া আছিল মোৰ সম্পূৰ্ণ এটা ভুল ধাৰণা। উদ্যোক্তা সাংবাদিক বন্ধুসকলে জনালে যে এইখন হোটেলত দৈ-চিৰা-গুৰৰ থাল এনেদৰে সদায়েই বিক্ৰী কৰা হয়। বিশেষকৈ পুৱাৰ ভাগত ফেৰী বা নাৱেৰে যিসকল যাত্ৰী সিপাৰৰ পৰা দিচাংমুখলৈ আহে, তেওঁলোকে গুপ্তা হোটেলত সোমাই দৈ-চিৰা অতি তৃপ্তিৰে খায়। গতিকে এইখন হোটেলত সদায়েই দৈ-চিৰা-গুৰ খাবলৈ পোৱা যায়।\nএখন সাধাৰণ চাহ-চিঙৰাৰ হোটেলত দৈ-চিৰা-গুৰ! কথাটোৱে মোৰ মনত দ-কৈ সাঁচ বহুৱাই গ’ল। এইখন হোটেলত যিসকলে দৈ-চিৰা আৰু গুৰ যোগান ধৰে তেওঁলোক স্থানীয় লোক। অৰ্থাৎ এই স্থানীয় যোগানকাৰীসকলে গুপ্তা হোটেলত এইকেইপদ সামগ্ৰী যোগান ধৰাৰ বাবদ কেইটকামান নিয়মীয়াকৈ উৰ্পাজন কৰে। দ্বিতীয়তে চিৰা-দৈৰ গ্ৰাহকসকল গাঁৱৰ মানুহ। পৰঠা, পুৰী বা চিঙৰা-কচুৰি আদি খাই তেওঁলোকে ভাল নাপায়; কিন্তু দৈ-চিৰা-গুৰু তৃপ্তিৰে খায়।\nকেৱল দিচাংমুখৰ গুপ্তা হোটেলতে কিয়- অসমৰ প্ৰতিখন হোটেল-ৰেস্তোৰাঁতে দৈ-চিৰা-গুৰৰ সুন্দৰ এক ‘আইটেম’ সংযোজন কৰিব নোৱাৰিনে? এই প্ৰশ্নটোৱে তেতিয়াৰে পৰা মোক মাজে-সময়ে আমনি কৰি থাকে।\n‘অসমীয়া প্ৰতিদিন’ত থকা সময়ৰে কথা। এজন কৰ্মঠ অসমীয়া আহিছিল মোক লগ ধৰিবলৈ। নতুন বছৰৰ কেলেণ্ডাৰ এখন মোলৈ আগবঢ়াই দি মানুহজনে কৈছিল- ‘বৰ কষ্টৰে এটা সৰু উদ্যোগ আৰম্ভ কৰিছোঁ। আপুনি কাকতত লেখা-মেলা কৰি অলপ সহায় কৰি দিলে ভাল লাগিব’।\nকেলেণ্ডাৰখন ভালকৈ মেলি চালোঁ- ‘ভোগালী জলপান’ৰ কেলেণ্ডাৰ। বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল – মোৰ সন্মুখত বহি থকা, সাধাৰণ পোছাকেৰে অহা এই মানুহজনেই ভোগালী জলপানৰ স্বত্বাধিকাৰী! তেতিয়া ভোগালী জলপানে গুৱাহাটীত খোপনি পুতিবলৈ আৰম্ভ কৰিছেহে মাথোন। জাপৰিগোগত সৰু ঘৰ এটাত অসমীয়া জলপান আৰু পিঠা-পনা তৈয়াৰ আৰু পেকেট কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল। বেছিভাগ জা-জলপানেই উজনি অসমৰ কেইবাখনো গাঁৱত প্ৰস্তুত কৰি অনাৰ কথা তেখেতে জানিবলৈ দিছিল।\nমানুহজনক আগবঢ়াই দিবলৈ গৈ দেখিছিলোঁ সাধাৰণ চাইকেল এখন ঠেলি ঠেলি তেওঁ আমাৰ কাৰ্যালয়ৰ পৰা ওলাই গৈছে!\nবহুদিন তেখেতক লগ পোৱা নাই । কিন্ত ‘ভোগালী জলপান’ৰ পিঠাগুড়ি , সান্দহ , কোমল-চাউল, চিৰা আদি মই নিয়মীয়াকৈ কিনি আছোঁ। গুৱাহাটীৰ ৰাজপথত এতিয়া কেইবাখনো অটোভান আৰু ডাঙৰ গাড়ীও দেখিছোঁ– য’ত ডাঙৰকৈ লিখা আছে ‘ভোগালী জলপান’! এতিয়া গুৱাহাটীৰ বহুকেইখন আগশাৰীৰ শ্বপিং মল আৰু ডিপাৰ্টমেণ্টেল ষ্ট’ৰত ভোগালী জলপানৰ জা-জলপান আৰু পিঠা-পনা পোৱা যায়। ভোগালী জলপানে কাটি দিয়া বাটেৰে আন কেইবাটাও থলুৱা পিঠা-পনা উৎপাদনকাৰী গোটে উৎপাদন আৰু ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰা দেখিছোঁ।\nপুৱা শুই উঠাৰ পিচৰ পৰা ৰাতিৰ আগলৈকে অসমৰ মানুহে কি কি খাদ্য খায়- তাৰ এখন তালিকা তৈয়াৰ কৰোঁ আহক। পুৱা চাহৰ লগত বিস্কুট। ব্ৰেকফাষ্টত ব্ৰে’ড, ৰুটি কিম্বা লুচি-ভাজি! দুপৰীয়া ভাত। আবেলি চাহৰ লগত মেগী, চাও-চাও, ৰুটি , পৰঠা ,ম’ম আদি। আকৌ ৰাতি ভাত বা ৰুটি।\nযিসকলে ব্যৱসায়-বাণিজ্য বা অফিচ-কাছাৰী আদিত কাম কৰে, তেওঁলোকে সাধাৰণতে দিনৰ ভাগত হোটেল , কেণ্টিন , ৰেস্তোৰাঁ আদিৰ ওপৰতে নিৰ্ভৰশীল হ’বলগীয়া হয়। এই হোটেল বা কেণ্টিনত কেনেধৰণৰ খাদ্যবস্তু পোৱা যায়? পুৰী-তৰকাৰী, পৰঠা , চিঙৰা, কচুৰি, বিভিন্ন মিঠাই, চাও-চাও, ম’ম, ৰুটি, নান, পিজ্জা, চেণ্ডুইছ , কেক বাৰ্গাৰ ইত্যাদি ইত্যাদি!\nদুপৰীয়া বা ৰাতিৰ ভাতসাজৰ বাহিৰে এতিয়া আমি আমাৰ খাদ্য-তালিকাত সুমুৱাই লোৱা বেছিভাগ খাদ্যবস্তুৱেই প্ৰস্তত কৰা হয় ঘেঁহুৰ পৰা। অৰ্থাৎ আমি এতিয়া ঘেঁহুৰ পৰা তৈয়াৰী আটা-ময়দাৰ দ্বাৰা প্ৰস্তুত কৰা খাদ্যৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছোঁ! অথচ অসমত ঘেঁহু খেতি কৰা নহয়। আমি পৰম্পৰাগতভাৱে ধান খেতিহে কৰোঁ! কোনো কোনোৱে নামমাত্ৰ পৰিমাণে ঘেঁহু খেতি কৰে যদিও অসমৰ জলবায়ুত ঘেঁহুৰ উৎপাদন ভাল নহয়।\nবিজ্ঞানসন্মতভাবে এটা কথা প্ৰমাণিত হৈছে যে এটা অঞ্চলত যিবোৰ খাদ্য-শস্য উৎপাদিত হয়, তেনেবোৰ খাদ্য-শস্যহে সেই অঞ্চলৰ জনগণে প্ৰধানকৈ গ্ৰহণ কৰা উচিত। সেই দিশত শিক্ষিত, অৰ্ধশিক্ষিত যুৱ-সমাজে এই কৰ্ম-বিপ্লৱৰ যোগেদিয়েই স্বচ্ছলভাৱে জীৱননিৰ্বাহ কৰিব পাৰিব।\n‘Think Globally , act locally’ – এয়া হৈছে বিশ্বায়নৰ যুগত ক্ৰমান্বয়ে বিশ্বজুৰি জনপ্ৰিয় হোৱা এটা ‘শ্লোগান’। আমি ভাল পাঁও বা নাপাওঁ, বিশ্বায়ন বা ‘গ্ল’বেলাইজেচন’ এতিয়া এই ২১ শতিকাৰ এটা এৰাব নোৱাৰা অৰ্থনৈতিক পৰিঘটনা। ইয়াৰ সৈতে খাপ খাই বৰ্তি থাকিবলৈ হ’লে প্ৰত্যেক জাতি-জনগোষ্ঠীয়েই নিজৰ স্বকীয় সংস্কৃতিৰ সংৰক্ষণ আৰু পৰিৱৰ্ধনৰ মাজেৰে এই অৰ্থনৈতিক পৰিঘটনাটোত অংশগ্ৰহণ কৰিব লাগিব। নিজৰ পোছাক-পৰিচ্ছদ, খাদ্যাভাস আদিকো স্বকীয়তা বজাই ৰাখিয়েই বিজ্ঞানন্মত দৃষ্টিকোণেৰে পৰিৱৰ্ধন কৰাটো সময়ৰ দাবী। তাৰবাবে প্ৰয়োজন আমাৰ দূৰ-দৃষ্টি, সৃষ্টিশীলতা আৰু কৰ্মস্পৃহা। আহক আমি সকলোৱে সংকল্প লওঁ: নিজৰ খাদ্য-সংস্কৃতিক শ্ৰদ্ধা কৰি ইয়াক আমি যথাৰ্থ পৰিৱৰ্ধন আৰু পৰিৰ্ৱতনৰ মাজেৰে জগতসভালৈ উলিয়াই লৈ যাওঁ !\n← সাক্ষাৎকাৰ : “ভোগালী জলপান”ৰ সৈতে এসন্ধ্যা\nসম্পাদকীয়: হত্যাকাৰী গোমধান আৰু পুঁজিবাদী শুকৰ বনাম ঘাতক দুগ্ধ আৰু অসংগঠিত কৃষি →\nচিন্তা কৰিবলৈ বাধ্য কৰা সময়োপযোগী লেখা।\nচিধা-চাধা কিন্তু দৰকাৰী কথা। কিছুমান জলপান অকল কোনেও ব্যৱসায়িক দৃষ্টিভংগীৰে লোৱা নাই বাবেই বহলকৈ চলা নাই। অসমৰ বাছ আষ্ঠান, ৰেল ষ্টেচন আদিত ৰাতিপুৱাই যিমান টেকেলী পিঠা বিক্ৰী হয়, সিমানখিনি টেকেলী পিঠা কিজানি আগতে অসমত বছৰটোতহে খাইছিল। ভোগালী জলপানৰ নিচিনাকৈ নতুন চিন্তা কৰাৰ সময় আছেই। লিখাটোৰ বাবে অলেখ ধন্যবাদ।


OPINION: কৃষক বিদ্ৰোহক কিয় কোনোৱে স্বাৰ্থৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰাৰ দৰে লাগিছে? Why-do-farmers-protests-seem-to-be-arranged– News18 Assam\nOPINION: কৃষক বিদ্ৰোহক কিয় কোনোৱে স্বাৰ্থৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰাৰ দৰে লাগিছে?\nUpdated:January 2, 2021, 4:00 PM IST\nবিগত এমাহ ধৰি দিল্লীৰ লগতে সীমান্তৱৰ্তী অঞ্চলত কৃষি আইন বাতিলৰ দাবীত চলি আছে কৃষকৰ উত্তাল প্ৰতিবাদ।\nবিগত এমাহ ধৰি দিল্লীৰ লগতে সীমান্তৱৰ্তী অঞ্চলত কৃষি আইন বাতিলৰ দাবীত চলি আছে কৃষকৰ উত্তাল প্ৰতিবাদ। বিতৰ্কিত কৃষি আইন বাতিলৰ দাবীত অটল কৃষকসকল।\nকিন্তু এই খিনিতে প্ৰশ্ন উত্থাপিত হৈছে! কিয় নিজৰ উপাৰ্জনৰ অংশ ঘূৰাই দিব বিচাৰিছে কৃষকসকলে? নতুন এই আইনকেইখন কাৰ্যকৰী হৈ থাকিলেও কৃষকৰ বাবে পুৰণি ফচল বিক্ৰীৰ পথ খোলা থাকিব। আনকি ইয়াৰ উপৰিও কৃষকৰ হাতত থাকিব নিজৰ উত্‍পাদিত ফচল বিক্ৰীৰ নতুন পথ। গতিকে এই আন্দোলনৰ প্ৰকৃত ছবিখন যেন স্পষ্ট হোৱা নাই।\nপ্ৰথমে, এই সংস্কাৰৰ বাবে দীৰ্ঘদিন ধৰি দাবী কৰিছিল। ২০১৯ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে একেই প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল কংগ্ৰেছেও। আম আদমী পাৰ্টীৰ ইস্তাহাৰতো একেই দাবী কৰা হৈছিল। ভাৰতীয় কিষান ইউনিয়নেও বাৰে বাৰে দাবী কৰি আহিছে। নিজৰ ফচল কৃষকে নিজৰ ইচ্ছামতে বিক্ৰী কৰাৰ স্বাধীনতা পাব লাগে। তেন্তে এতিয়া বিক্ষোভ কিয়?\nএবাৰ অন্য দিশৰ পৰা বিষয়টো ভবা যাওক। ইমান দিন ধৰি সংস্কাৰৰ কথা কৈ থকাৰ পিছতো অন্যান্য ৰাজনৈতিক দল চৰকাৰত থকাৰ সময়ত এই সিদ্ধান্ত কিয় কাৰ্যকৰী কৰা নহ’ল?কাৰণ সম্ভৱত তেওঁলোকৰ ওপৰত প্ৰভাৱশালী গোষ্ঠীৰ চাপ আছিল, যিয়ে কৃষকৰ মাজত ক্ষোভৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। দশকৰ পিছত দশক ধৰি দেশৰ মণ্ডি বা মধ্যভোগীৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত এই ব্যৱস্থা চলি আহিছে। ভাৰতৰ এই ব্যৱস্থাৰ সৈতে স্থানীয় ৰাজনৈতিকৰ নিবিড়\nবিক্ষোভকাৰীৰ মাজত বহুতে বিভিন্ন ধৰণৰ কথা কৈছে। চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে কথা কৈ আন্দোলনক উচতনি দিয়াৰো অপচেষ্টা কৰিছে। নতুন কৃষি আইনৰ বিৰুদ্ধে বিক্ষোভ চলিছে\nঠিকেই,কিন্তু আইনৰ বিৰুদ্ধে নাই তেওঁলোকৰ নাই কোনো স্পষ্ট যুক্তি।\nকোনে এই আন্দোলন নেতৃত্ব দিছে সেই দিশটো চোৱাতো প্ৰয়োজন। এই আন্দোলনত আটাইতকৈ বেছি যি প্ৰতীক চকুত পৰিছে, সেয়া হ’ল কাঁচী। ভাৰতৰ জনসংখ্যাৰ\nঅধিকাংশই কৃষিজীৱি লোক। এই জনসংখ্যাক যদি কোনো ৰাজনৈতিক সমৰ্থনৰ প্ৰয়োজন হয়. তেন্তে কি তেওঁলোক বাওপন্থীৰ ফালে হাত আগবঢ়ায় নেকি? বামপন্থী দলসমূহে\nবহুদিনৰ পূৰ্বেই দেশত গণভিত্তি হেৰুৱাইছে।\nএই আন্দোলন যিমান ডাঙৰ বুলি দাবী কৰিছে, তাৰ ওপৰতো উঠিছে প্ৰশ্ন। কাৰণ দেশৰ জনতাৰ যি অংশ প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে বুলি বিক্ষোভকাৰীয়ে দাবী কৰিছে. বাস্তৱৰ সৈতে সেই ক্ষেত্ৰত আছে অমিল।কাৰণ যদি ধৰা হয়, ৬০ কোটি মানুহ জীৱিকাৰ সংকটত পৰিছে আৰু\nতাৰ বাবেই ক্ষোভ, তেন্তে ইমানদিনে দেশত অচলাবস্থাৰ সৃষ্টি হ’ল হেতেন। নতুন আইন পাছ হোৱাৰ সাত মাহ পাৰ হ’ল। অতদিনে মূলতঃ এখন ৰাজ্যৰ পৰাই ১০ হাজাৰ মান\nকৃষক একগোট হৈ আন্দোলন কৰিছে।\nএই আন্দোলনৰ পৰা কোন উপকৃত হৈছে? চীনৰ তুলনাত ভাৰতত সুবিধা হ’ল, আমাৰ দেশে গণতন্ত্ৰত বিশ্বাস কৰে। সেই কাৰণে গোটেই বিশ্বই চীনৰ তুলনাত ভাৰত চৰকাৰৰ পদক্ষেপৰ ওপৰত বেছি ভৰসা ৰাখে। চীনে বিচাৰে, গোটেই বিশ্বই এটা বিশ্বাস কৰক যে, তেওঁলোকৰ দেশৰ দৰে ভাৰতত চৰকাৰ বিৰোধী ক্ষোভ দেখাৰ কোনো সুযোগ নাই।\nচীনৰ এই স্বাৰ্থ কি উপেক্ষা কৰিব পৰা যায়? ভাৰতৰ বামপন্থীৰ সৈতে চীন চৰকাৰৰ সম্পৰ্কৰ কথা কি একেবাৰে উপেক্ষা কৰিব পাৰি? এই বিক্ষোভত দেশৰ বিভিন্ন বেচৰকাৰী সংস্থাক লক্ষ্য কৰি লোৱা হৈছে। বিশেষকৈ ভাৰতৰ ডাঙৰ ডাঙৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ বিৰুদ্ধে ক্ষোভ প্ৰকাশ কৰা হৈছে। অথচ চীনা সামগ্ৰী বা সংস্থাক বয়কট কৰাৰ কোনো শ্লোগান দিয়া হোৱা নাই। এটা অংশই চীনা এপ নিষিদ্ধ কৰা আৰু আত্মনিৰ্ভৰ ভাৰত সংকল্পকো ইতিকিং কৰিছিল।\nএই ধৰণৰ বিক্ষোভ বাৰে বাৰে বিদেশী শক্তিয়ে নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ অভিযোগ উঠে।\nলেখক- অভিষেক বেনাৰ্জী।\nলেখক এজন গণিতজ্ঞ।\nFirst published: January 2, 2021, 4:00 PM IST


Lilimai :: Assamese Sex Stories 2017 – ভোকাতুৰ কুকুৰ – Xkamini.com\nHomeAboutIncome 500 Per Day\tLilimai :: Assamese Sex Stories 2017 – ভোকাতুৰ কুকুৰ\nNovember 19, 2016 Salman Khan Sex\tএওৰ লগৰ এজনে বহুদিনৰ পৰাই লাইন মাৰি আছিল মোৰ লগত কিন্তু মোক কথাতো কব চান্চ পোৱা নাছিল ৷ এদিন ফেচবুকত চাটিং কৰি থাকোতে কৈ দিলে ৷ তেতিয়াৰ পৰা তেওৰ লগত ফ্ৰী হ’লো ৷ সদাই চাটিং কৰো ৷ লেতেৰা জোকছ বোৰ পঠাই ৷ ময়ো মাজে মাজে দুই এটা বেয়া কথা কোৱা কৰিলো ৷ এদিন ৰাতি সি তাৰ লিংগটো ফটো মাৰি পঠাই দিলে ৷ দেখি মোৰ মন চন বেয়া হৈ গ’ল ৷ ময়ো পেন্টি পিন্ধি মেখেলাখন দাঙি এটা ফটো পঠাই দিলো ৷ সি পাগল হৈ গল ৷ পিছদিনা আহিম কলে ৷ ৰাতিপুৱা লৰাছোৱালি আৰু এও যোৱাৰ পিছত সি আহি ঘৰ ওলাল ৷ মই ভবাই নাছিলো এনেকে যে আহিব ৷ মই গা ধোৱাই নাছিলো ৷ ৰাতিপুৱা দৌৰাদৌৰি হয় বাবে মই সব যোৱাৰ পিছত ফ্ৰিহৈ গা ধোও ৷ তাক কলো বহক মই গাটো ধুই লও লেতেৰা হৈ আছো ৷ সি মোৰ একো কথা নুখুনি মোৰ ওপৰত বাঘে জপিওৱা দি জাপ মাৰি সাবতি ধৰিলে ৷ মই এটা ঘৰত পিন্ধা শ্লিভলেছ নাইটি পিন্ধি আছিলো ৷ নিজকে লেতেৰা লেতেৰা লাগিছিল ৷ মই যিমানে তাক আতৰাব চেষ্টা কৰো সি সিমানে মোক জপটিয়াই ধৰে ৷ গোটেই ৰাতি বোলে মোৰ আধানাঙঠ ফটোখন চাই তিনিবাৰমান পানি গ’ল ৷ মোৰ গাল ডিঙি বাহু সবতে চুমা খাই চেলেকি কামুৰি মোক অস্থিৰ কৰি পেলাইছে ৷ এবাৰ হঠাতে মোৰ হাত খন দাঙি দি কাষলতি তলত মুখখন সোমাই হেচি ধৰিলে ৷ মই তর্কিব পৰাৰ আগতে সি মোৰ গোটেই কাষলতি তলটো চেলেকি চাফা কৰি দিলে ৷(www.xkamini.com) কেদিনমান ৰিমোভাৰ লগোৱা নাই ফলত তাৰে চুলিবোৰ অলপ দীঘল হৈছিল ৷ সি সব জিভাখনেদি খাব ধৰিলে ৷ খাই থাকোতে দুয়োখন হাতেদি মোৰ পোকৰখন মোহাৰি আছিল নাইটিৰ তলেদি ৷ এবাৰ মোৰ পোকৰৰ ফুটাত এটা আঙুলি ভৰাই দিলে আধামান সোমাই গ’ল ৷ মই ভৰি এখন অলপ দাঙা যেন কৰি তাক সুবিধা কৰি দিয়াত সি দুগুন উৎসাহেৰে আঙুলিটো ভৰাই দিয়াত গোটেইটো মোৰ পোকৰত সোমাই গ’ল ৷ মোৰ চকুদুটা মুদ খাই গ’ল ৷ এই চান্ছতে সি নাইটিটো দাঙি মুৰেদি সোলোকাই দিলে ৷ মই মোৰ পতিৰ বন্ধু এজনৰ আগত সর্ম্পুর্ন উলংগ হৈ ঠিয় দি ৰলো ৷(www.xkamini.com) মোৰ দেহৰ প্ৰতিটো ভাজতে সি হাত বুলাই চুহি চেলেকি মোৰ মোচাকখন ৰসে চপচপীয়া কৰি পেলালে ৷ ৰস বৈ মোৰ পোকৰ পাইছিল ৷ সি তেতিয়াও আঙুলিটো পোকৰত সোমাই থৈছিল ৷ তেতিয়া মোৰ দুভৰি মেলাই আছিল ৷ সি মোৰ সন্মুখত আঠুকাঢ়ি মোৰ পেটতো চেলেকি এখন হাতেদি মোৰ বালভর্তি বুছখন মোহাৰি আছিল ৷ এবাৰ সি মোৰ দুভৰিৰ মাজেদি পাৰ হৈ গ’ল ৷ এইবাৰ মোৰ পাছফালটো তাৰ সন্মূখত ৷ মুখখন দুইখন তপিনাৰ মাজত হেচি জিভাদি চুব খুজিছিল ৷ কিন্তু মোৰ তপিনাৰ দাবনা দুখন দাঙৰ বাবে পৰা নাছিল ৷(www.xkamini.com)\n(Visited 1,073 times, 22 visits today)\tAssamese Sex Stories 2017 assam sex, 2017 new sex stories assamese, 2017 new sex video assam, assam blue flim, assamese adult stories, assamese blue flim, assamese erotic video, Assamese mms 2017, assamese randi 2017, Assamese sex 2017, assamese sex video 2017, Buwari suda, new assamese mms, new assamese sex stories 2017, pokor mora 2017, suwali suda\nAssamese New Sex Stories 2017 :: মেমৰ প্ৰকান্ড বুছত মোৰ বাৰিদাল Part 2Assamese Adult Jokes (18+ Jokes) by Mousumi 12 thoughts on “Lilimai :: Assamese Sex Stories 2017 – ভোকাতুৰ কুকুৰ”\tJohny says:\tNovember 19, 2016 at 5:27 pm\tCntct korok mk plz\nReply\trimi says:\tNovember 21, 2016 at 7:46 am\tBoshr futa dagor hoi jwa ni\nReply\trimi says:\tNovember 21, 2016 at 7:47 am\tDin2 suda sudu,,acorit\nReply\tshivam says:\tNovember 21, 2016 at 7:50 am\tmai madarchod hoon meri momy duniya ki sabse badi randi hai\nwtsp pr add karo 730987****\nReply\tshivam says:\tNovember 21, 2016 at 7:53 am\tmai jab apni mom ki gaand pahli baar mara thaa to mom ki chillahat se bahen aa gai ar tab usko bho chodna pada tjaaa\nlog mujhe madarchod kahte hain to mujhe bahut achaa lagta hai 730987****\nReply\tBhanita says:\tNovember 21, 2016 at 9:53 am\tSalman pls fbt add kora mk . Bhanita das kalita\nReply\trobin says:\tNovember 22, 2016 at 5:38 am\tbhanita tumak fbt dekhisu..sudibo mon ase tumak…cntct koriba\nReply\tjeet says:\tNovember 22, 2016 at 7:18 pm\tbhanita tmr dp ki ase fb t\nReply\tjeet says:\tNovember 24, 2016 at 6:49 pm\tbhanita cntct me\nReply\trimi says:\tNovember 23, 2016 at 8:11 am\tBhanita tumr tamam sex na, fb t Ki photo dsa\nReply\tDebajyoti Nath says:\tNovember 24, 2016 at 9:58 am\trimi tumak facebook’t ki buli bisarim?\nReply\tdeeku das says:\tNovember 24, 2016 at 5:06 am\tMoja but hojai porai likhile aru besi kamuk lagil hoi….😆☺


হিতাধিকাৰী - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nলেখক- জয়ন্ত দত্ত\n“বোলো হয়নে বাপু, কি কৰিছ আজিকালি?”\nএইকাৰণে মই আহিব নোখোজো, বুঢ়াটো বৰ কামোৰ। ভালে আছোনে নাই জনাতকৈ, কি কৰিছোঁ সেইটোহে আগতে জানিবলৈ লাগে।\n“আছোঁ পেহাদেউ, মোটামুটিকৈ।”\nমাৰ ওপৰতো খঙ উঠিল। আজি বিহুৰ দিনা ৰাতিপুৱাই “যাচোন, পেহীয়েৰৰ ঘৰত বিহুৱানখন দি থৈ আহগৈ, বিহু যাবৰে হ’ল” বুলি ইমোশ্যনেল অত্যাচাৰ কৰিবলৈ কিহে পাইছিল!\n“আছতো দেখিছো, পিছে কৰিছ কি?”\nআগে–পিছে পেহীহঁতৰ ঘৰলৈ আহিব লাগিলে মই ঠিক সন্ধিয়া হোৱাৰ আগে আগে আহি ওলাওঁ। সেইখিনি সময়ত পেহাদেউ ওচৰৰে বজাৰখনৰ ফালে ওলাই যায়। অলপদেৰি বহি পেহাদেউ ঘৰ নোসোমাওতেই মই ফৰিংছিটিকা দিওঁ। অনেক সময়ত দৌৰা–দৌৰিৰ কোবত চাহে তালু পুৰি বখলিয়াই পেলায়। আজি সন্ধিয়া এফালে প্ৰ’গ্ৰেম আছে বুলিহে ৰাতিপুৱাৰ ভাগতে আহিবলগীয়া হ’ল।\n“এনেয়ে অলপ ইফালে–সিফালে দুই এটা সৰু–সুৰা কাম কৰি আছোঁ।”\nবিয়াগোম ধপ্! আচলতে একো কামডাল নকৰো মই, কাম কৰিবলৈ ইচ্ছায়ে নহয়। সকলো সময়তে চাৰিআলিৰ আড্ডাটোৰ ফালে কিবা এডাল অদৃশ্য সূতাই মোক টানি থাকে। কাজেই সকলো কাম–কাজ কাতি কৰি মুহূৰ্ততে সেই ঠাই ওলাওগৈ।\n“সৰু–সুৰা মানে, কিবা ঠিকা–ঠুকলি নে বেহা–বেপাৰ কৰিছ?”\nএহ্, এইডালৰ আৰু শেষেই নহয়। ইমান বিতং তথ্য কিয়নো লাগে! মইহে জানো নিৰ্বাচনৰ সময়ত কিমান ব্যস্ত আছিলোঁ, ঘৰৰ মানুহে মোৰ টিকনিকে দেখা নাপাইছিল। ৰাতিপুৱাই নি বাইকখন লাইনত লগাব লাগে, হিচাপ কৰি তেল–চেল ভৰাই দিয়াৰ পিছত দিনৰ দিনটো “আকৌ এবাৰ আমাৰ চৰকাৰ” জাতীয় সংলাপ আওঁৰাই ইফালে–সিফালে ঘূৰি ফুৰিব লাগে। কৰবাত কিবা খকা–খুন্দা লাগিলে ‘খিলঞ্জীয়া’, ‘আত্মনিৰ্ভৰ’, ‘গৰীবৰ বন্ধু’ জাতীয় শব্দ কিছুমান নিক্ষেপ কৰি প্ৰতিপক্ষক ধৰাশায়ী কৰি দিব লাগে। এইবিলাক কৰি ঘৰ সোমাওঁতে কেতিয়াবা ৰাতি দুপৰ হয়, পেহাদেৱে এইবিলাক কি বুজিব!\n“মানে পেহাদেউ, ঠিক তেনেকুৱা নহয়। অলপ ছ’চিয়েল মানে সামাজিক কাম–কাজতহে লাগি আছো।”\nনাই, আৰু নোৱাৰি। সৰুৰেপৰাই পেহাদেৱে কমখন কামুৰিছেনে! পঢ়াৰ কথা, পৰীক্ষাৰ কথা, ৰিজাল্টৰ কথা আৰু কতযে কি। মাথোঁ তলমূৰ কৰি বহি থাকো, ভিতৰৰ পৰা পেহীয়ে চাহ–ভাত কিবা খাবলৈ নমতালৈকে। এতিয়া আৰু সেইবিলাক নহব, ডাঙৰ হৈছোঁ এতিয়া। চাৰিআলিৰ পাণদোকানৰ সন্মুখত চিগাৰেট হুপি আড্ডা মাৰিব পৰা হৈছোঁ। পাৰ্টিত ঘূৰোঁ আজিকালি, দুই–একক লপাথপাও দিছোঁ ৰাজহুৱাকৈ। এতিয়া আৰু পেহাদেউক পাত্তা দিবলৈ নাই। তলমূৰ হৈ বহি থকাতকৈ অলপ ওপৰৰ লেবেল দিয়া ভাল।\n“সামাজিক কাম–কাজ বাৰু বুজিছোঁ, পিছে উপাৰ্জনৰ কিবা চিন্তা–চৰ্চা কৰিছনে? বাপেৰেও বুঢ়া হৈ আহিছে, কিমানদিন আৰু তহঁতক কাম কৰি খুৱাব!”\nএহ্, চেলাপেটী জোক একেবাৰে, এৰিবই নোখোজে। উপাৰ্জনৰ চিন্তাত মূৰ ঘমোৱা মানুহ এই অমুকা নহয়। এনেয়ে লোকক দেখুৱাবলৈ পাৰ্টি কৰিছোঁ নেকি! আজিৰ দিনত ‘অৰুণোদয়’, ‘স্বয়ম’, ‘কৃষক’, ‘মাজনী’, ‘মামণি’ সকলোবোৰ আঁচনিৰে সুবিধা লৈ বহি আছোঁ। যিকেইটা পাৰি নিজৰ নামত কৰিছোঁ, বাকীবোৰত মা, দেউতা, ভণ্টি সকলোৰে নাম ভৰাই থৈছো। ইফালে ‘জবকাৰ্ড’, ‘এনৰেগা’, ‘আমাৰ ঘৰ’, ‘দমকল’ এইবিলাকতো আছেই। মুঠতে আমাৰ চৰকাৰ থকালৈকে কোনো টেনশ্যন নাই, কেৱল খোৱা, শোৱা আৰু চাৰিআলিত আড্ডা মাৰা।\n“নাই পেহাদেউ, উপাৰ্জনৰ কথা এতিয়াই ভবা নাই। আগতে অঞ্চলটোৰ দুখীয়া মানুহখিনিৰ কিবা এটা সুবিধা কৰিব পাৰি নেকি, তাৰেহে চিন্তা–চৰ্চা কৰি আছো। আৰু হেৰি নহয় পেহাদেউ, দেউতাকো আজিকালি কাম–কাজ কৰাটো বন্ধ কৰি দিছোঁ। কি দৰকাৰ ইমান কষ্ট কৰি থকাৰ, আমাৰ চৰকাৰে দেখোন সকলোখিনি সুবিধা দিছেই বিনামূলীয়াকৈ।”\nএকেকোবে ছিক্সাৰ। প্ৰথম বলটো যেনে–তেনে ডিফেণ্ড কৰি, দ্বিতীয় বলতে বেটখন ঘূৰাই দিলোঁ একেবাৰে। সকলোকে কি নিজৰ দৰে বুলি ভাবিছে বুঢ়াই! ধন দা আৰু মনি বায়ে পঢ়ি শুনি নিজে চাকৰি যোগাৰ কৰি ললে বুলিয়েই সকলোৱে কি চাকৰিৰ পিছত দৌৰি ফুৰিব! সামাজিক দায়বদ্ধতা বুলিওতো কথা এটা আছে। তাতে আমি উঠি অহা ডেকা, এতিয়াই সমাজৰ কাম নকৰিলে বুঢ়া বয়সত “বাপু, কি কৰিছ আজিকালি…” বুলি লোকৰ ল’ৰা–ছোৱালীক কামুৰি থাকোঁতেই যাব। উত্তৰটো দি নিজৰ বাক চাতুৰ্য্যত নিজে সন্তুষ্টি লাভ কৰিলোঁ। চাওঁ, পেহাদেৱে এইবাৰ কেনেকৈ নিজকে ডিফেণ্ড কৰে।\n“ভাল কথা বাপু, সমাজৰ হকে কাম কৰিব পৰাতো কমখন গৌৰৱৰ কথানে! এই নিচাটো এৰি নিদিবি। পিছে পেছা হিচাপে মানুহৰ কিবা এটা থকাটোৱো কিন্তু জৰুৰী। অৱশ্যে আজিকালি নিচা আৰু পেছাৰ চিনচাব নোহোৱা হৈছে। সমাজৰ কাম কৰাটোও আজিকালি একধৰণৰ পেছাই, নে কি কৱ?”\nবুজিলোঁ, পেহাদেউ নাচোৰবান্দা। ময়ো ইমান সহজে হাৰমনা ভকত নহয়। যেনেতেনে আজি বুঢ়াক কাবু কৰিব নোৱাৰিলে, আগলৈ মোৰ কাৰণে এইফালে মুখ কৰাটো নেছেল। অলপ উচ্চস্বৰ প্ৰয়োগ কৰি হ’লেও বুঢ়াক দমাব লাগিব। এনেয়েও আজিকালি নিউজ চেনেলবোৰত ইচতিৰি কৰা চ্যুট পিন্ধি ইষ্টুডিঅ’ত বহি কিছুমান সাংবাদিকে ইস্পনচৰড্ প্ৰ’গ্ৰেমবোৰত উচ্চস্বৰত চিঞৰ–বাখৰ কৰি নিজকে ইস্মাৰ্ট বুলি জাহিৰ কৰে। ময়ো সেই ফৰ্মূলা এপ্লাই কৰিলোঁ, অলপ উচ্চস্বৰতে ক’লোঁ–\n“পেহাদেউ, আপোনালোকৰ এই মনোভাৱৰ বাবেইটো আজি ইমান বছৰে দেশখন ৰসাতলে গ’ল। এতিয়া আমি অলপ অলপকৈ উদ্ধাৰ কৰাৰ প্ৰয়াস কৰিছোঁ বাবে আপোনালোকৰ গা জ্বলিছে। আপোনাৰ নিচিনা জনা–শুনা অৱসৰপ্ৰাপ্ত শিক্ষক এজনৰ পৰা এইখিনি আশা কৰা নাছিলোঁ।”\n‘কেনে দিলোঁ’ ভাৱত আঁৰচকুৰে পেহাদেউৰ ফালে চালোঁ। কিন্তু ই কি! বুঢ়াৰ চকুৱে–মুখে দেখোন ব্যংগাত্মক হাঁহি। মোৰ মূৰ–চুৰ গৰম হবৰ উপক্ৰম হ’ল। আৰু এচাট দিম বুলি মুখখন মেলোঁতেই পেহাদেৱে মাত লগালে–\n“বোপাই অ’, বিনাকষ্টে খাবলৈ পোৱাজনে গম নাপায়, জুহালৰ ধোৱাই কিমান চকু পোৰে। তোৰ ভাললৈহে মই চিন্তা কৰিছিলোঁ। কাইলৈ তই বিয়া পাতিবি, ল’ৰা–ছোৱালীও হব। সিহঁতক যদি পিছত কোনোবাই সোধে দেউতাৰাই কি কৰে বুলি, কি উত্তৰ দিব?”\nমোৰ হাঁহি উঠি গ’ল। এইটো প্ৰশ্নৰ উত্তৰ মোৰ হাতত মজুত আছে। বিশেষ চিন্তা নকৰাকৈয়ে তপৰাই উত্তৰ দিলোঁ


কহিনুৰ থিয়েটাৰৰপৰা ভ্ৰাম্যমানৰ যাত্ৰা আৰম্ভ দিব্যজ্যোতি দাসৰ – ভাল খবৰ\nশুক্ৰবাৰ, ডিচেম্বৰ ৪ ২০২০\nকোৰোনা সংক্ৰমিত মাতৃয়ে স্তনপান কৰাই থাকক নৱজাত সন্তানক\nকোৰোনা ভাইৰাছৰ লক্ষণ আৰু নিজক কেনেকৈ ৰক্ষা কৰিব\nৰাভা কৃষ্টিৰ ওজা ৰাজেন পামৰ ২২ সংখ্যক মৃত্যু বাৰ্ষিকী উদযাপন\nকৃষ্ণাইত কৃতী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক সম্বৰ্ধনা আছু-আমছুৰ\nঅসমত এক কোটি হেণ্ড ছেনিটাইজাৰৰ যোগানৰ প্ৰস্তুতি\nঅৱশেষত নিৰ্ভয়াই ন্যায় পালে\nস্বৰ্ণ শাখা সাহিত্য সভাৰ ষষ্ঠ বিংশতিতম আলিপূব অধিবেশনৰ সফল সামৰণি\nহিতেশ ৰুংদুঙৰ দুটি ৰাভা ভিডিঅ’এলবামৰ শুভমুক্তি\nধুবুৰীত ক’ৰোনাৰ সজাগতা সভা\nঅসম কবি সন্মিলনৰ সৰসী শাখা সমিতিৰ দ্বি-বাৰ্ষিক অধিবেশন সম্পন্ন\nHome/ বিশেষ/কহিনুৰ থিয়েটাৰৰপৰা ভ্ৰাম্যমানৰ যাত্ৰা আৰম্ভ দিব্যজ্যোতি দাসৰ\nকহিনুৰ থিয়েটাৰৰপৰা ভ্ৰাম্যমানৰ যাত্ৰা আৰম্ভ দিব্যজ্যোতি দাসৰ\nমমিতা গগৈ October 11, 2018\n0 ৭২৭ 1 minute read\n“অসমৰ বোলছবি জগতৰ জনপ্ৰিয় অভিনেতা\nদিব্যজ্যোতি দাসৰ সৈতে সৰভোগৰ ছহিজুল আলীৰ সাক্ষাৎকাৰ”\nছহিজুল আলী: আপোনাৰ জন্ম ক’ত, কেতিয়া হৈছিল ?\nদিব্যজ্যোতি দাস: মোৰ জন্ম ১৯৭৬ চনৰ ৯ জানুৱাৰীত, উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ দুৱাৰমুখ গুৱাহাটী মহানগৰীৰ উলুবাৰীত, বৰ্তমানো উলুবাৰীত বসবাস কৰো।\nছহিজুল আলী:অভিনয় জগতত খোজ পেলোৱাৰ সপোন আছিলনে, হঠাৎ প্ৰৱেশ কৰিলে?\nদিব্যজ্যোতি দাস: মোৰ তেনেকুৱা কোনো সপোন নাছিল, কিন্তু মোৰ পৰিয়ালত সৰুৰে পৰা গান, নৃত্য, অভিনয় আদিৰ চৰ্চা হৈছিল, মই এটা সুন্দৰ সাংস্কৃতিক পৰিৱেশ পাইছিলোঁ। মোৰ পৰিয়ালৰ সদস্যসকলৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ, বহু নাটক-চিনেমা চাই ক্ৰমান্বয়ে অভিনয় জগতত সোমাই পৰিলোঁ৷\nছহিজুল আলী: অসমীয়া বোলছবি জগতত কেতিয়া আৰু কেনেকৈ আহিল ?\nদিব্যজ্যোতি দাস: মই প্ৰথম চিনেমাখন কৰোঁতে যথেষ্ট সৰু আছিলোঁ, ১৯৮৮ চনত মুনীন বৰুৱাৰ পিতা-পুত্ৰ চিনেমাখনত শিশু অভিনেতা হিচাপে কাম কৰিছিলোঁ, তেনেকৈ সময় পাৰ হ’ল, এতিয়া মই নাটক, ভিচিডি, ছিৰিয়েল, ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰত কাম কৰি আছোঁ, পিতা-পুত্ৰ চিনেমাখন কৰোঁতে মই পঞ্চম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ আছিলোঁ।\nছহিজুল আলী: অসমৰ ভ্ৰাম্যমানৰ লগত কেনেকৈ জড়িত হৈ পৰিল ?\nদিব্যজ্যোতি দাস: মই অভিনয় কৰা তুমি মোৰ মাথোঁ মোৰ, সৰু বোৱাৰী, গুণ গুণ গানে গানে আদিকে ধৰি কেইবাখনো বোলছবিয়ে যেতিয়া জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল, সেই সময়তে এদিন শ্ৰদ্ধাৰ ৰতন লহকৰ ছাৰে কহিনুৰ থিয়েটাৰত মোক বিচাৰি আহিছিল। এনেদৰেই মোৰ কহিনুৰ থিয়েটাৰৰ পৰা ভ্ৰাম্যমানৰ যাত্ৰা আৰম্ভ হ’ল৷\nছহিজুল আলী: বৰ্তমানলৈ আপুনি কিমানখন বোলছবি, ভিচিডি, থিয়েটাৰত কাম কৰিছে ?\nদিব্যজ্যোতি দাস: মই বৰ্তমানলৈ প্ৰায় ১২ খন বোলছবি, ১২ ৰ পৰা ১৪ খন টেলিফিল্ম, কেইবাখনো ছিৰিয়েল, ভিচিডিত অভিনয় কৰিছোঁ। এতিয়া ছয় বছৰ ধৰি ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰত লগত জড়িত হৈ আছোঁ।\nছহিজুল আলী: আপুনি ক’ৰ পৰা অভিনয়ৰ আনুষ্ঠানিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল ?\nদিব্যজ্যোতি দাস: মই মুন্না আহমেদৰ স্কুল অৱ ড্ৰামাৰ পৰা, ১৯৯৬ ত অভিনয়ৰ এক বছৰীয়া পাঠ্যক্ৰম উত্তীৰ্ণ হৈছিলোঁ।\nছহিজুল আলী: থিয়েটাৰত অথবা বিভিন্ন বিভাগত কাম কৰা যুৱক-যুৱতীসকলে বছৰটোৰ প্ৰায়ভাগ সময় বাহিৰত থাকিবলগীয়া হয়, সেই ক্ষেত্ৰত আপোনাৰ অনুভৱ?\nদিব্যজ্যোতি দাস: ঘৰৰ কথা খুৱেই মনত পৰে, কিন্তু নিজৰ কাম কৰিবই লাগিব। যিহেতু এইটোয়েই আমাৰ কাম। আমি মানসিকভাৱে শক্তিশালী হৈ বছৰটোলৈ ওলাই আহোঁ, বছৰটো শেষ কৰি ঘৰলৈ উভতি যাম বুলি। কেতিয়াবা নিজৰ ঘৰৰ আশে-পাশে দৰ্শনী থাকিলে, ঘৰলৈ যাবলৈ সৌভাগ্য হয়, কিন্তু প্ৰায় বেছিভাগ সময় বাহিৰতে অতিবাহিত হয়। প্ৰত্যেকখন থিয়েটাৰৰ অভিনেতাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি, কলা-কৌশলী এইদৰে সাজু হ’বলগীয়া হয়।\nছহিজুল আলী: নৱ-প্ৰজন্মৰ অভিনেতা-অভিনেত্ৰীসকলক কিবা ক’ব নেকি ?\nদিব্যজ্যোতি দাস: আমাৰ নৱ-প্ৰজন্মক ক’বলৈ বিচাৰোঁ যে, নিজৰ কাম নিষ্ঠা-সততাৰে কৰিব লাগে, যিকোনো চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ আগতে অধ্যয়ন কৰিব লাগে। অন্য কথা বাদ দি নিজৰ প্ৰদৰ্শনক গুৰুত্ব দিব লাগে। নিজে অভিনয় কৰা প্ৰতিটো চৰিত্ৰত নিজে আনন্দ বা ফূৰ্তি কৰিব পাৰিব লাগিব, তেতিয়াহে দৰ্শকে আনন্দ লাভ কৰিব পাৰিব।\nদৰঙত অনাদৰিত হোৱা বৃদ্ধ-বৃদ্ধাৰ বাবে আশাৰ সঞ্চাৰ আনিছে তুলসী নাথ বৰা বৃদ্ধাশ্ৰমে\nহিমা দাসলৈ আন এক বিৰল সন্মান\nহীৰাই জিনিলে কন্ঠশিল্পী শংকৰ মহাদেৱনৰ মন\nগোৱালপাৰাত ৰাভা হাছং সাংস্কৃতিক আৰু ৰাভা চুক্তিৰ ৰূপালী জয়ন্তী সমাৰোহ উদযাপন\nLike, share & Subscribe us on Youtube\nTweets by bknewsofficial Follow @bknewsofficialTweet to @bknewsofficial\nশৰতৰ এটি মিঠা অনুভৱ\nSir kotha khini likhito bhabe prokash korar babe dhanyabad 😊...\nজলন্ত সমস্যা এটিৰ উপৰত এক সুন্দৰ লিখনি...\nঘৰিয়ালে বগালে ইউএছ নেভীৰ দেৱাল\nBrarnali Cover Girl Competition Round-3(Ramp Walk)\n© Copyright 2020, All Rights Reserved by ভাল খবৰ


বৰুৱাৰ স্বচ্ছ ভাৰত অভিযান (নীলোৎপল শৰ্মা ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n‘লান্স’ কৰিবলৈ লওঁতেই বৰুৱালৈ শ্ৰীমতীৰ ফোন আহিল । কাঢ়া অৰ্ডাৰ – যিমান পাৰে সিমান সোনকালে ঘৰলৈ যাব লাগে । বৰুৱাই বোলে – এইটো ইম্পছিবল… এনেকে অফিচৰ পৰা আধাতে ঘৰলৈ যাব পাৰি নেকি ! পাৰে যদি ছুটিৰ সময়ত অলপ সোনকালে যাবলৈ চেষ্টা কৰি চাব । ইফালে আকৌ শ্ৰীমতীও নাচোৰবান্দা… “অফিচ চফিচ বুজি নাপাও, মুঠতে ঘৰলৈ এতিয়াই মানে এতিয়াই আহিব লাগে। ইম্পৰটেন্ট কথা আছে” ।\nলান্স টাইমৰ প্ৰায় পোন্ধৰ মিনিট সময় দুয়োৰে মাজত অৰিয়াঅৰি চলাৰ অন্তত খুড়াকৰ অৱস্থা সাংঘাটিক বেয়া বুলি ৰেডিমেড আইদিয়াটোৰে বছক সৈমান কৰোৱাই বৰুৱা ঘৰমূৱা হ’ল । এনেই হওতে বৰুৱাৰ ৰাস্তাই ঘাটে লগ পোৱা অলেখ খুড়া আছে; কিন্তু নিজৰ খুড়া নাই কাৰণেই চাগে কিবা ইমাৰ্জেঞ্চিৰ সময়ত বৰুৱাক এই খুড়াৰ বেমাৰটোৱেই ৰক্ষা কৰে ।এয়া কলেজৰ দিনৰ পৰাই চলি আহিছে । নন্- কলেজিয়েট হ’লে খুড়াৰ বেমাৰ বুলি এপ্লিকেচন কৰিয়েই কেইবাবাৰু পৰীক্ষাত বহাৰো নজিৰ আছে বৰুৱাৰ । অৱশ্যে আজি কালি এই খুড়াৰ আইদিয়াটোত সেই পুৰণা ধাৰটো নাই । খুড়াৰ কেছেটখন বজাই বৰ বেছি দিনলৈ যে বৰুৱাই চলিব নোৱাৰিব সেইটোক লৈহে মাজে মাজে বৰুৱাই চিন্তাত পৰে । কিন্তু শ্ৰীমতীয়ে এনেকৈ হঠাৎ মাতি পঠোৱাৰ বাবেহে তেওঁ তাতকৈ বেছি চিন্তাত পৰিছে । “কি বা জগৰ লগালো”, বৰুৱাই মনে মনে অলপ ভয়ও নোখোৱা নহয় । সেয়ে গাড়ীখন চলাই আহি থাকোতেও বৰুৱাই শ্ৰীমতীৰ ফোনটোৰ কথাই ভা‌ৱি আহি আছে – ফোনটো কৰোতে বাৰু শ্ৰীমতী অলপ ৰাফ্ হৈ আছিল নেকি…ফোনত কথাবোৰ কৈ থাকোতে সেই অজ্ঞাত অথচ গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়টো কি হ’ব পাৰে তাৰ কিবা ইংগিত দিছিল নেকি ! মুঠতে বৰুৱাই শ্ৰীমতীৰ টেলিফোনিক কথোপকথনটো যিমান পাৰে মনত পেলাবলৈ যত্ন কৰি কৰিয়ে গাড়ী চলাই থাকিল । যিমানেই বৰুৱাই ঘৰৰ ওচৰ চাপি আহি আছে সিমানেই ভয়টোও বেছি হৈ গৈ আছে । শেষত বৰুৱাই নিজে কিবা জগৰ লগাব পাৰে নেকি তাৰো এক তীব্ৰবেগী অনুসন্ধান কৰিবলৈও আৰম্ভ কৰি দিলে । পিছে ক’তা বৰুৱাৰতো তেনেকুৱা একো জগৰ লগোৱা মনত পৰা নাই….\nবহুত পৰ ভাবি থকাৰ পাছত বৰুৱাৰ নিজৰ ওপৰতেই খং উঠিল…কিনো দৰকাৰ, ইমানকৈ চিন্তা কৰি থকাৰ ! ঘৰ গৈয়ে দেখোন গম পামেই…পিছে কেতিয়াও আশা নকৰা পৰিস্থিতিৰ মুখামুখি হ’ব লগা হয়গৈ বুলিহে !! এনেইটো বৰুৱাৰ যিমান মনত আছে – একো জগৰ লগোৱা নাই; কিন্তু যদি মেমৰি পাৱাৰটোৱে ঠগি দিয়ে…যদি কিবা জগৰ লগায়েই থৈছিল…চেহ…কি যে বিড়ম্বনা…!!! খাটনিয়াৰে ঠিকেই কয়… মাইকী মানুহৰ কথাত দুনিয়া চলা হেঁতেন কেতিয়াবাই ডাইন’চৰৰ দৰে মানৱজাতি ধ্বংস হলহেঁতেন ! ঠিকেই… কিয়নো ইমান ভয় কৰিম হে… যি হয় হ’ব…কিবা জগৰ লগালেও লগাম… কোনে খাতিৰ কৰে…হু কেয়াৰ্চ… খাটনিয়াৰে কোৱাই হয়-“ লাও সদায় পাতৰ তল। এই পত্নী বোলা জীৱ বিধক সদায় দমিনেট কৰি ৰখাই ভাল । নহ’লে চাঞ্চ পালেই কেতিয়া ডিঙিলৈকে জপিয়াব একো ঠিক নাই ।” কম কথাত খাটনিয়াৰে পুৰুষমুক্তি আন্দোলনৰ নামত দেশে-বিদেশ ঘুৰি ফুৰিছে নে… ভালেই কৰিছে । নহ’লে কোন দিনা পুৰুষজাতিটো নিৰ্যাতিত নিপিড়িত হৈ অস্তিত্বৰ সংকটত ভুগিব একো ঠিক নাই । মাজতে খাটনিয়াৰেই কৈছিল – “আমাৰ ইয়াতটো ভালেই; কোনো কোনো দেশত হেনো মহিলাই ডাঙৰ ডাঙৰ সমদল উলিয়াই চৰকাৰৰ ওচৰত দাবী তুলিছে যে সদায় কেঁচুৱা জন্ম দিয়াৰ কষ্ট কেৱল নাৰীয়েই ভোগ কৰি থাকিব কিয় ? সেয়া হেনো নাৰী জাতিৰ ওপৰত যুগ যুগ ধৰি পুৰুষৰ নিৰ্যাতন… যুগে যুগে নাৰী এনে দৰেই প্ৰতাৰিত হৈ আহিছে পুৰুষ জাতিৰ হাতত । সেয়ে চৰকাৰৰ ওচৰত এনে ব্যৱস্থাৰ পৰা নাৰীক মক্তি দিবলৈ দাবী জনাইছে, বহু ধনী ধনী দেশৰ বাঘা বাঘা মহিলা সংগঠনবোৰেও এনে প্ৰতিবাদৰ প্ৰতি হাত উজান দিছে ।”\nহয় দেই…কম ভয় লগা কথা হৈছে নে… ভাগ্য ভাল আমাৰ ইয়াত এতিয়ালৈকে এনেকুৱা একো হোৱা নাই । আৰু এনেকুৱা একো ভয় লগা পৰিবেশ নহওঁক বুলিয়ে খাটনিয়াৰহঁতে দিন ৰাত একাকাৰ কৰি পুৰুষজাতিৰ মুক্তিৰ হকে কাম কৰি গৈছে । চিটিবাছৰ মহিলাৰ চিটত পুৰুষ বহিব নোৱাৰে, কিন্তু পুৰুষৰ চিটত মহিলা বহিলে একো নহয়, মহিলাৰ বাবে আলোচনীয়ে বজাৰ ভৰি গৈছে, পিছে পুৰুষৰ বাবে বেলেগে আলোচনী নাই…এনে উদাহৰণ বিচাৰিলে আৰু ওলাব । এয়া পুৰুষৰ ওপৰত মহিলাৰ নিৰ্যাতন নহয়নো কি… ভালেই কৰিছে খাটনিয়াৰে ।\nকথাবোৰ ভ‌ৱাৰ লগে লগে বৰুৱাৰ বুকু ডাঠ হৈ গ’ল… মনটো সাহসেৰে ভৰি পৰিল…\nবাদ দিয়া হে… কোনে কালৈ কেয়াৰ কৰে… খাটনিয়াৰে কয় নহয়, পত্নীয়ে এনেও সদায় চাঞ্চ পালেই গাড়ীৰ চকাৰ দৰে চেপিবলৈকে বিছাৰে । কিন্তু পতিও যদি চকাৰ তলত পৰি থকা গজালটোৰ দৰে হ’ব নোৱাৰে তেতিয়াই সংসাৰ চেপেটা লাগে ।\nগতিকে ডিচিজন ফিস্কড্… কোনো চিন্তা নাই, অফিচ আধাতে এৰি আহিলোৱে যেতিয়া দেখা যাওক কি হয়… গাড়ীৰ চকাৰ দৰে চেপিব খোজিলেও গজালৰ দৰে বিন্ধিবলৈও জানো নহয় বাপ্পেকে ।\nবৰুৱা আহি ঘৰ পালেহি । শ্ৰীমতী যে সেইসময়ত ফায়াৰ হৈ আছিল দুৱাৰখন খুলি দিয়া ষ্টাইলতেই বৰুৱাই বুজিলে । প্ৰথম মুডটো দেখি বৰুৱাৰ জীৱ যাও যেন হৈছিলেই… পিছত আগৰ কথাবোৰ মনত পেলাইয়ে আকৌ সাহসী হ’ল । নাই নাই, এটেক্ ইজ দ্যা বেষ্ট ডিফেন্স… গতিকে প্ৰথম ষ্টেপটো বৰুৱাই ল’ব… প্ৰথমৰ পৰাই এটেক্ নিদিলে চাঞ্চ পাই যাব পাৰে । মুখত খঙৰ চাপ এটা আনিবলৈও চেষ্টা কৰিলে বৰুৱাই । মুঠতে চকাৰ তলৰ গজাল হ’ব নোৱাৰিলে যে বৰুৱা আজি চেপেতা লাগিব সেইটো শ্ৰীমতীৰ মুখখন দেখিলেই নিশ্চিত হ’ব পাৰি । তথাপিও সাহস কৰি মাতটো অলপ গলগলিয়া কৰি বৰুৱাই প্ৰথম সুধিলে –\n“কোৱাচোন কি হ’ল…কিয় এনেকে মাতি আনিলা মোক…?”\n–“আজি কি বাৰ ?”\nআৰে… এইটো আকৌ কেনেকুৱা প্ৰশ্ন… বৰুৱা অলপ আচৰিতো হল..।\n–“কিয় বা….সোমবাৰ বুলি মই কলেহে গম পাবা নেকি…”\n–“তাৰমানে কেইটা দেওবাৰ পাৰ হৈ গল হিচাপ আছেনে…?”\nঅ… বৰুৱাই এইবাৰহে বুজিলে…কথা তাৰমানে সেইটো….মানে আচল কথাটো হ’ল বৰুৱাৰ ঘৰত চাজা এখনৰ ওপৰত দুটা পুৰণি টিনৰ বাকচ আছে, মানে ট্ৰাংক জাতিয়। তাকেই শ্ৰীমতীয়ে বহুত দিনৰ পৰা কৈ আছে সেইকেইটা নমাই আনি কি আছে উলিয়াই দৰকাৰিবোৰ ৰাখি, অলাগতীয়ালবোৰ পেলাই চাফা কৰি পেলাব লাগে…নহ’লে নিগনিৰ উত্পাত দিনে দিনে বাঢ়িছে । তাকেই অফিচৰ পৰা আন দিনা সময় নাপায় কাৰণেই বৰুৱাইও দেওবাৰে কৰিম বুলি কৈ থয়…পিছে দেওবাৰেও বৰুৱাই সময় মিলাব নোৱাৰা ভালেমান দিনেই হ’ল…। সেইটোতে শ্ৰীমতীৰ খং বহুত দিনৰ পৰাই উঠি আছিল, আজি চাগে ধৈৰ্যৰ বান্ধ চিগি গ’ল । বুজিলে সকলো । ধুৰ.. সেইটো খং দেখুৱাবলৈ সন্ধিয়া ঘৰলৈ ঘুৰি আহোতেও পাৰিলে হয়… এনেকৈ আধাতে অফিচৰ পৰা মাতি আনিব লাগে নেকি…!!\nকথাটোত বৰুৱাৰ পিছে অলপ অলপ খঙো উঠিছিল । সেয়ে অলপ কঠোৰ সুৰতে ক’ল –\n— “সেইটো কথা ক’বলৈকে তুমি মোক অফিচৰ পৰা মতাই আনিলা… কেনেকে ফাঁকি-ফুকা দি মেনেজ কৰিছো মইহে জানো…এনেকে হ’লে মোৰ চাকৰি যাব কোনোবা দিনা । আৰু কি ইমান সাংঘাটিক কথা হ’লনো এইটো । মই সময় মিলাব পৰা নাই কাৰণেই দেওবাৰবোৰ আহিছে যদিও কামটো কৰিব পৰা নাই । তোমালোক মাইকী মানুহবোৰ কিয় এনেকুৱা হে… তিলটোকে তালটো কৰি কিয় ইমান ভাল পোৱা বাৰু ?”\n–“ইস্…দেখিছো নহয়, কি ফালি থাকে । দেওবাৰ অহাৰ লগে লগেই মূৰত কি চাফাই অভিযানৰ পোকে কামোৰে । ভাল এই স্বচ্ছ ভাৰতডাল ওলাল দেই”… শ্ৰীমতীয়ে মুখৰ ভিতৰতে ভোৰভোৰালে ।\n–“হওৰা… এজন সু নাগৰিক হিচাপে নিজৰ দেশখন চাফ চিকুনকৈ ৰখাৰ দায়িত্ব আমাৰ সকলোৰে ।”\n–“নিজৰ ঘৰটো একা…?? সেইটো কোনোবা বেলেগে কৰি দিব নেকি…? পিছে এতিয়া মই সেই পুৰণা কথাবোৰকে শুনাবলৈ মাতি অনা নাই…”\n–“এইফালে আহক…” – কথাটো কৈয়ে শ্ৰীমতী বেলেগ এটা কোঠালৈ সোমাই গ’ল..পিছে পিছে বৰুৱাও ।গৈ দেখে সেই বাকচ দুটা থকা কোঠাটোত সেই দুটা নাই । বৰুৱা আচৰিত… “অহ্ বাকচ দুটা কি হ’ল..??”\n–“আপুনি ৰাস্তা ঘাটেই চাফা কৰি ফুৰক… মই মদন কাইক মাতি সেইকেইটা নমাই আজি চাফা কৰি পেলালো । কোনোবাই কোৱাৰ লগে লগে ৰাস্তাত ঝাৰু মাৰিবলৈ দৌৰি গ’ল, টিভি কেমাৰাৰ আগত ঝাৰু মাৰি থকাৰ ফটোও উঠিলে, পিছে ইমান দিনৰ পৰা যে নিজৰ মানুহজনীয়ে কিবা এটা কৰিবলৈ কৈ আছিল সেইটো কিন্তু কৰিব নোৱাৰিলে । সেইকাৰণেই মাতি আনি দেখুৱাইছো…চাওক…”\nবৰুৱাৰ কিন্তু এইবাৰ সাংঘাটিক খং উঠিল… কেনেকুৱা মূৰ নোহোৱা তিৰোতা অ’ এইজনী… এইটো দেখুৱাবলৈ অফিচৰ পৰা ঘুৰি আহোতেও পাৰিলে হয়… এনেকে আধাতে অফিচৰ পৰা মাতি আনিব লাগে নেকি…\nতাতে বৰুৱাই অলপ লাজো পাইছিল চাগে… সেয়ে উঠাতকৈ বেছিকৈ খংটো প্ৰকাশ কৰি মুখেৰে কিবাকিবি ভোৰভোৰাই শ্ৰীমতীক গালি পাৰিলে ঠিকমতে । তাৰ পিছতে উচাৎ মাৰি নিজৰ শুৱা কোঠালিলৈ গুচি গ’ল । খঙতে টাইডাল খুলি বিচনালৈ দলিয়াই দিলে । পিন্ধি থকা হাত ঘড়ীটো খুলি থকেচকৈ টেবুলখনৰ ওপৰত থ’বলৈ লওতে দেখিলে টেবুলৰ ওপৰত এটা ডাঙৰ প্লাষ্টিকৰ বেগ । লৰালৰিকৈ খুলি চাই দেখে কেইখনমান কাগজ, এটা বন্ধ হৈ থকা হাত ঘড়ী, এটা দীঘল চেক্ থকা চকলেট ৰঙৰ চাৰ্ট, দুটা চাবি ৰিং আৰু কেইটামান কলম…। বস্তুবোৰ বৰুৱাৰ চিনাকি….কাগজবোৰো…কাগজ এখন উঠাই ল’লে…তাত লিখা আখৰবোৰো বৰুৱাৰ চিনাকি…“মৰমৰ দেবু দা…..\n…তোমাৰ কথা নভ‌ৱাকৈ এক মূহূৰ্তও পাৰ কৰিব নোৱাৰো জানানে……..সেইদিনা কিন্তু তোমাক নীলা ৰঙৰ চাৰ্টটোৰেও খুব হেণ্ডচাম লাগিছিল, মিছা কে কিয় কোৱা তোমাক অকল চকলেট ৰঙৰ চাৰ্টেৰেহে ভাল লাগে বুলি…….সেইদিনা তুমি মোক এৰি যোৱাৰ কথা কিয় কৈছিলা, তুমিতো জানাই তুমি নহ’লে মোৰ জীৱন এন্ধাৰ ……… ….. …………………….মৰমেৰে তোমাৰ আৰু কেৱল তোমাৰ…\nনীলাক্ষি ।”বৰুৱাই এইবাৰ আন এখন কাগজ হাতত তুলি লৈ ওপৰে ওপৰে চকু ফুৰালে–\n“মৰমৰ দেবু দা……..তুমি কোৱা কথাবোৰ ভুল বুলি মই কোৱা নাই, পিছে আজিৰ দিনত মাহঁতে কোৱা কথাবোৰহেচোন বেছি প্ৰেক্টিকেল যেন লাগে মোৰ……..ঠিকেইটো, কৰ্মই মানুহৰ জীৱন, তেনেস্থলত মোৰ নীলা চকুত তুমি কেনেকৈ জীৱন দেখা পোৱা ভা‌ৱিলেই আচৰিত হওঁ……..কালি মায়ে কথাটো আকৌ উলিয়াইছিল… … … নগাঁৱৰ মানুহঘৰেও………. ……………… ………… ……..ইতি…..বন্দিতা ।”\nবৰুৱাই চিঠিখন টেবুলৰ ওপৰত থৈ বস্তুবোৰৰ ওপৰত আকৌ এবাৰ চকু ফুৰালে । আচলতে এইবোৰ কলেজৰ দিনৰে চিঠি আছিল । এইবোৰ যে বৰুৱাই সেই টিনৰ বাকচদুটাৰে কোনোবাটোত ভৰাই থৈছিল একেবাৰে পাহৰি গৈছিল । তাৰমানে শ্ৰীমতীয়ে সকলো কথাই গম পাই গৈছে । এজনীতকৈও যে বেছি সেই কথাওতো তাৰমানে শ্ৰীমতীৰ বুজিবলৈ বাকী নাই । ভাগ্য ভাল সাগৰিকাৰ কথাযে গম নাপালে । অৱশ্যে সেইগৰাকীৰ লগত আকৌ মোবাইলতেই চলিছিল । যি দুগৰাকীৰ মূল্যবান সমলবোৰ শ্ৰীমতীয়ে স্বচক্ষে প্ৰত্যক্ষ কৰিলে সেই দুইগৰাকী আছিল প্ৰাক্ মোবাইল যুগৰ । বৰুৱাই লাহে লাহে অনুভৱ কৰিলে অলপ আগলৈকে তৰ্জন গৰ্জন কৰি থকা বৰুৱাৰ খংটো লাহে লাহে পম যোৱা বেলুনৰ দৰে সৰু হৈ আহিছে । বৰুৱাৰ আৰু বুজিবলৈ বাকী নাই কিয় ইমান লৰালৰিকৈ বৰুৱাক অফিচৰ পৰা মতাই অনা হ’ল । বিয়াৰ পাঁচ বছৰৰ পিছতো বৰুৱাক এক্কেবাৰে ৰোমান্টিক মানুহ নহয় বুলি চাঞ্চ পালেই কথা শুনোৱা শ্ৰীমতীয়ে চাগে এইটোও বুজি উঠিছে বৰুৱা যে প্ৰকৃততে তেনেকুৱা একো নহয়…হয়তো এনেকেও বুজিব পাৰে যে শ্ৰীমতীৰ বাহিৰে বৰুৱা আনৰ লগত কিন্তু সাংঘটিক ৰোমান্টিক। হে হৰি কি কৰা যায় এতিয়া…. !! বৰুৱাই যিমানেই কথাবোৰ ভাবিছে সিমানেই টেনছন বাঢ়ি গৈছে । এইবাৰ কেনেকৈ শ্ৰীমতীৰ মুখামুখি হ’ব ভাবিয়ে বৰুৱা কঁপি উঠিল… চেহ্… নিজৰ ঘৰটো, নিজৰ সংসাৰখন চাফা নকৰাকৈ কিয় যে গৈছিল দেশ চাফা কৰিবলৈ… বৰ স্বচ্ছ ভাৰত কৰি ফুৰিছিল নহয়, এতিয়া যি দেখা গৈছে নিজৰ সংসাৰখনেই স্বচ্ছ হৈ যাব নেকি…স্বচ্ছ মানে একেবাৰে উচন নহলেই হ’ল আৰু …\nএই খাটনিয়াৰো নাই নহয়, কিবা এটা পৰামৰ্শ ল’বলৈ… লাও পাতৰ তল বোলোতেই এতিয়া শ্ৰীমতীৰ আগত যে বৰুৱাৰ মূৰ তল হ’ব লগা পৰিস্থিতি আহি পৰিছে সেইটো ভাবিয়েই বৰুৱাৰ পেটতে হাত ভৰি লুকাইছে । শ্ৰীমতীয়ে বাৰু কি কি ভাবি পেলাইছে বৰুৱাৰ কথা….\nকিনো দৰকাৰ আছিল স্বচ্ছ ভাৰত কৰিবলৈ…দেশ চাফা কৰাৰ আগতে যদি নিজৰ ঘৰখনকে চাফা কৰি ল’লে হয়…কিন্তু বৰষুণ যোৱাৰ পিছত ছাতি বিছাৰি কি লাভ…\nইতিমধ্যেই চাগে শ্ৰীমতীয়ে ৰণচণ্ডী মূৰ্তি ধৰিছেই… দেৱব্ৰত বৰুৱাৰ নামত আহা সেই মৰমৰ “দেবু দা” বোৰ দেখি শ্ৰীমতীয়ে চাগে ইতিমধ্যেই বৰুৱাক প্ৰচণ্ড খুন্দা মাৰি চকাৰ তলত পেলাই চেপিবলৈ সাজু হৈছেই… কিন্তু বৰুৱাই ভালকৈয়ে বুজি উঠিছে যে এই চেপাত খাটনিয়াৰে কোৱাৰ দৰে আৰু বৰুৱা এতিয়া চকাৰ তলৰ গজাল নহয়, কেৱল চকাৰ তলৰ গোৱৰ হে হ’বগৈ…শ্ৰীমতীয়ে চেপিব আৰু বৰুৱা দূৰৈত চিতিকি পৰিব………!!!


নাৰীৰ জীৱনৰ আঁৰৰ কিছু কথা | মেঘালী বৰুৱা\nনাৰী এগৰাকীক মাতৃ, ভগ্নী, পত্নী ইত্যাদি বিভিন্ন ৰূপে পাব পাৰি। কিন্তু ছোৱালী এজনী জন্মিলে মুখৰ উজ্বলতা নোহোৱা কথাটো আজি পৰ্য্যন্ত মাৰ নগ'ল। সেইয়া লাগিলে প্ৰথম সন্তান বা দ্বিতীয় সন্তান যিয়েই নহওঁক কিয় ছোৱালীহে বুলি কথাষাৰ শুনা যাবই। সেই জন্মৰ দিন ধৰিয়েই আৰম্ভ হৈ যায় নাৰীৰ জীৱন গাঁথা। শৈশৱৰ পৰা কৈশোৰ কাললৈ পৰিয়ালৰ বিভিন্ন জনৰ কথা মতে উঠা বহা। গাভৰু হোৱাৰ লগে লগে আহি পৰে দ্বিতীয়খন বাধাৰ প্ৰাচীৰ। ক'ৰবালৈ ওলাই গ'লে দেৰি কৰিব নোৱাৰি ঘৰৰ মানুহৰ তাগিদা। ল'ৰা এজনৰ লগত কথা পাতিব নোৱাৰি লাগিলে ল'ৰাজন ভাল বন্ধু বা জেঠী,পেহীৰ ল'ৰাই নহওঁক কিয় মানুহৰ জুমাজুমি আৰম্ভ হয়। বাইক এখন ঘৰৰ সন্মুখত ৰ'ব নোৱােৰে সকলোৰে কৌতুহল কোন আহিল?কিয় আহিল?চিনাকি ল'ৰা এজনে আদবাটতে খোজকাঢ়ি অহা দেখি যদি আগবঢ়াই থ'ব আহে ওৰে বাটে ভাবি আহিব লাগিব যে ঘৰত কি ক'ম,ওচৰ চুবুৰীয়াই কি ক'ব! এনেবোৰ বিভিন্ন কথাৰ উত্তৰ দিবলৈ ছোৱালীবোৰে মগজুটো সক্ৰিয় কৰি ৰাখিবই লাগিব। ইফালে ২০ৰ দেওনা পাৰ হোৱাৰ লগে লগে আহিব বিবাহৰ প্ৰশ্ন। মাকক ক'ব আপোনাৰ ছোৱালী বিয়া দিব পৰা হ'ল আৰু ছোৱালীক ক'ব বিয়া নাপাতা নেকি?এনেধৰণৰ প্ৰশ্নই ছোৱালী জনীক ভাৰাক্ৰান্ত কৰিব। লাহে লাহে চুবুৰীয়া তাৰ পিছত আলহী অতিথি কাৰো ঘৰত যাব নোৱাৰা পৰ্য্যায় এটা আহিব। প্ৰত্যেকৰে মুখত একে কেইটাই প্ৰশ্ন বিয়া নাপাতা নেকি?কোনোবা ৰাখি থোৱা আছে নেকি? গোটেই সমাজ খনৰে মুৰ কামোৰণি হ'ব। ছোৱালী এজনীক যেন সমাজেহে দায়িত্ব লৈ পুহি আছে। উপযুক্ত বয়সত ল'ৰাই ছোৱালী চাবলৈ আহিব। বিভিন্ন আড়ম্বেৰে চাহ জলপান খুৱাব লাগিব। ছোৱালী জনীক মাতি আনি বহুৱাই লৈ এনেদৰে প্ৰশ্ন কৰিব যেন চৰকাৰী চাকৰিৰ সাক্ষাৎকাৰতহে বহিছো তেনে লাগে।ছোৱালী জনীয়ে ল'ৰাজনক যদি এষাৰ কথাও সোধা যায় সেইয়া যেন ডাঙৰ অপৰাধ হৈ যায়। কিছুমানে পঢ়িব ইচ্ছা কৰে কিন্তু ঘৰৰ মানুহে ভাল ল'ৰা পায় বিয়া দিব খোজে যাৰ ফলত মানসিক অশান্তিত ভুগিব লগা হয় কেৱল ছোৱালীজনীয়ে। কিছুমানৰ অকণমান দেৰি হয় বিয়া খনত কিয়নো;বিয়া এখন পাতো বুলিয়েই পাতিব নোৱাৰি বিভিন্ন দিশ চালিজাৰি চোৱা যায়। যিহেতু গোটেই জীৱনটোৰ কথা আছে। কিন্তু সমাজখন,গাঁওখনৰ মানুহে হয়তো অমুকৰ ছোৱালীজনী ৰ'ল। বিয়া দিব নোৱাৰে নতুবা ক'ত বা দিবলৈ ৰৈ আছে এনেধৰণৰ কিছুমান কথা ক'ব আৰু এই কথাবোৰে ছোৱালী জনীক পীড়া কৰিব।\nআজিকালিৰ যুগ প্ৰতিযোগিতাৰ যুগ বুলি আমি সকলোৱে কওঁ।বিজ্ঞানৰ ধামখুমীয়া বুলিও কওঁ। জাত পাতৰ কথাক লৈ বিভিন্ন জনে লিখে। বিজ্ঞানৰ শিক্ষকে ল'ৰা ছোৱালীক অন্ধবিশ্বাস পুৰণিকলীয়া ৰীতি-নীতিৰ পাঠ পঢ়ায়। কিন্তু তাৰ একাংশ ব্যক্তিয়ে ছোৱালী চাবলৈ আহি ছোৱালীৰ নাম, ৰাশি এইবোৰ শুনি মুখ কোঁচায়। খং মানুহৰ স্বভাৱ জাত প্ৰবৃত্তি। প্ৰত্যেক মানুহৰে খং আছে ই কোনো ৰাশিৰ ওপৰত ভিত্তি নকৰে।আকৌ পছন্দ হোৱাৰ পিছত ছোৱালী ভঙা মানুহ এচামো আমাৰ সমাজত বৰ্তি আছে।ছোৱালী জনী যিমান ভাল বুলি জনাৰ পিছতো যদি কোনোবাই সঁচাই মিছাই বদনাম গাই ফুৰে মনটো অলপ হ'লেও বেয়া লাগিবই।ফলাফলত ছোৱালীজনীক বিয়া কৰাবলৈ অনিচ্ছা কৰা দেখা যায়। কাৰোবাৰ ঘৰত যদি চাৰি পাঁচ জনী ছোৱালীহে; ল'ৰা নাই সেইটোও বিবাহৰ ক্ষেত্ৰত যেন ডাঙৰ সমস্যা। কাতচিৎহে ব্যক্তি আছে যিয়ে এইবোৰ কথা নাভাবি ছোৱালীক গ্ৰহণ কৰে। ল'ৰাৰ প্ৰয়োজন হয়তো ঘৰ এখত বহুত বেছি আছে, দহজনী ছোৱালী থাকিলেও ৰুগীয়া মাক বাপেকলৈ দৰব আনিব ৰাতি যাব নোৱাৰে কিন্তু সেই ক্ষেত্ৰত ল'ৰা থাকিলেও অৰ্থহীন যদিহে সেই লৰাই দায়িত্ব পালন নকৰে। ল'ৰা নাথাকিলেও সেই ঘৰ উকা হোৱা মই আজিলৈকে ক'তো দেখা নাই। সময় সাপেক্ষ জী-জোৱাই বা নাতি হ'লেও থাকে। তথাপিও নাৰীৰ ওপৰত যেন আঙুলি টোৱাই দিয়া মানুহৰ সীমা সংখ্যা নাই। এইবিলাক একোটা উদাহৰণহে এনেকুৱা বহুতো তিঁতা-কেঁহা অভিজ্ঞতা লৈ এজনী ছোৱালীয়ে জীৱন জীয়াব লাগে। বৈবাহিক জীৱনৰ পিছতো নিজৰ ভাললগা বেয়ালগা বোৰ প্রয়োজনত ত্যাগ কৰি হ'লেও সেই স্বামী গৃহৰ মানুহ বোৰক সুখী কৰিব লাগিব। আজৰি পৰত কিবা এটা ভাল লগা কৰিব ল'লেও হয়তো কোনোবা আহি ওলাব আৰু নিজৰ ইচ্ছা আকাংক্ষাক মনত সুমুৱাই থৈ আনক শুশ্ৰূষা কৰিব লাগিব। প্ৰত্যেকেই যে তেনেকুৱা হ'ব সেইয়া নহয় তাৰ মাজতো কিছু থাকে মধুৰ সম্পৰ্ক।যিয়ে বোৱাৰীক বুজে বা বোৱাৰীয়েও শাহুক মাতৃ জ্ঞান কৰে।\nআমি বৰ্তমানত জীয়াই আছো। 'মা' হ'তে কৰা ভুলবোৰ আমি আঙুলিয়াই দিব লাগিব কাৰণ আজিৰ সমাজত প্ৰত্যেক ছোৱালীয়ে শিক্ষিত। কিন্তু তাকে নকৰি শাহুৱেক, ননদ, গিৰীয়েক সকলো মিলি মাহ হালধিৰ গোন্ধ নোযোৱা বোৱাৰী জনীক কেৰাচিন ঢালি জ্বলাই মাৰে। কিছুমানে আকৌ এনে কৰ্ম কৰি আত্মহত্যাৰ ৰূপ দিয়ে। কিয়নো ইমান দোষনীয় হৈ পৰে ন কইনা জনী বুজিয়ে নাপাওঁ কোনোদিনে!নিজৰ সামৰ্থ্যৰে সকলো আচবাব নিয়াৰ পিছতো আৰু যৌতুক বুলি কি বাকী থাকে? সেই শাহুৱেকজনী বা ননদ জনী নাৰী নহয় নেকি? সহানুভূতি নাহে কিয় তেওঁলোকৰ? এইবিলাক উত্তৰবিহীন প্ৰশ্ন একো একোটা। বহুতে নাৰীৰ পোচাকৰ ওপৰত আঙুলি টোৱাই এইটো ১০০শতাংশই ময়ো মানো। দেহৰ একাংশত যদি কাপোৰ নাথাকে আমাৰেই চকুত পৰে। কেতিয়াবা ইটোই সিটোক কোৱাও যায়, কি পিন্ধিছে এইযোৰ বুলি সেই ক্ষেত্ৰত পুৰুষৰ চকুত পৰাটো স্বাভাৱিক। কিছুমানে জোকাব তেতিয়া বেয়া পালে ন'হব। এই অশালীন পোচাক পাতিয়ে নিৰ্যাতিতা হ'বলৈ নাৰী গৰাকীক বাধ্য কৰায়। কিন্তু সেই তিনি চাৰি মহীয়া কেছুৱাটোকো শোৱাপাটীৰ পৰা উঠাই নি ধৰ্ষণ কৰে এইবোৰ কি? এনে কিমান ধৰণৰ ঘটনা হয় নাৰীৰ ওপৰত তাৰ সীমা নাই। কিমান ত্যাগ আৰু কষ্ট হয় ছোৱালীৰ জীৱন যাত্ৰাত তাৰ পিছতো আজিৰ নাৰীয়ে কি কৰা নাই,ৰাষ্ট্ৰপতি,প্ৰধানমন্ত্ৰী, আৰক্ষী বিষয়া আৰু কত কি যে সন্মানীয় পদ অলংকৃত কৰিছে।বিভিন্ন দিশতে নিজে স্বাৱলম্বী হৈছে। তথাপিও কোনোবা খিনিত যেন স্বাধীনতা হেৰুৱাই পেলাও তেনে লাগে। এখন সমাজত নাৰী চিন্তামুক্ত হৈ জীয়াই থাকিবলৈ হ'লে প্ৰথমে নাৰীয়ে নাৰীক সন্মান কৰিব লাগিব। বুজিব লাগিব মৰ্মবেদনা।উপহাস ঈৰ্ষা বাদ দি ইজনীয়ে সিজনীৰ প্ৰতি সহানুভূতিশীল হ'ব লাগিব তেতিয়াহে প্ৰত্যেক জনী নাৰীৰ জীৱনৰ আঁৰৰ কথাবোৰৰ সমাধান হ'ব।নাৰীক যদি সন্মান কৰিব নাজানে তেন্তে অসন্মান কৰাৰো অধিকাৰ নাই।


Leoquin Ec in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Leoquin Ec ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nLeoquin Ec की जानकारी\nLeoquin Ec ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Leoquin Ec Benefits & Uses in Assamese- Leoquin Ec ar laabh aaru byavaharsamuh\nLeoquin Ec ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Leoquin Ec Dosage & How to Take in Assamese - Leoquin Ec ar paali aaru xeya kenedore lobo\nLeoquin Ec ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Leoquin Ec Side Effects in Assamese- Leoquin Ec ar parshwakriyasamuh\nLeoquin Ec সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Leoquin Ec Related Warnings in Assamese- Leoquin Ec xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Leoquin Ecৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Leoquin Ec with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Leoquin Ec ar gurutor kriya-pratikriya\nLeoquin Ec মতভেদসমূহ- Leoquin Ec Contraindications in Assamese- Leoquin Ec nishedhsamuh\nLeoquin Ec ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Leoquin Ec in Assamese- Leoquin Ec ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Leoquin Ec ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Leoquin Ec Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Leoquin Ec kriya-pratikriya\nLeoquin Ec ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Leoquin Ec Benefits & Uses in Assamese - Leoquin Ec ar laabh aaru byavaharsamuh\nLeoquin Ec তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nLeoquin Ec ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Leoquin Ec Dosage & How to Take in Assamese - Leoquin Ec ar paali aaru xeya kenedore lobo\nLeoquin Ec-ৰ উপাদানসমূহ - Leoquin Ec Active Ingredients in Assamese - Leoquin Ec-ar upadaansamuh\nLeoquin Ec ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Leoquin Ec Side Effects in Assamese - Leoquin Ec ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Leoquin Ec ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nLeoquin Ec সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Leoquin Ec Related Warnings in Assamese - Leoquin Ec xonkranta xatarkatabanisamuh\nLeoquin Ec-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nযিবোৰ গৰ্ভৱতী মহিলাই চিকিতসকৰ পৰা কেনেকে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে তাৰ পৰামৰ্শ লোৱাৰ পূৰ্বেই Leoquin Ec লব বিচাৰে। আপুনিও যদি সেয়া নকৰে তেন্তে আপোনাৰ স্বাস্থ্যত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব।\nLeoquin Ec-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nযিবোৰ মহিলাই স্তনপান কৰাই আছে সেইবোৰে Leoquin Ec গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত গম্ভীৰ ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰিব পাৰে। ইয়াক কেৱল চিকিতসকৰ নিৰীক্ষণত গ্ৰহণ কৰা উচিত নহয়।\nবৃক্কত Leoquin Ec কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nLeoquin Ec গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত বৃক্ক ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nযকৃতত Leoquin Ec কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nLeoquin Ecএ কলিজাত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Leoquin Ec ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nLeoquin Ecৰ হৃদয় ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Leoquin Ecৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Leoquin Ec with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Leoquin Ec ar gurutor kriya-pratikriya\nLeoquin Ec তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nLeoquin Ec মতভেদসমূহ - Leoquin Ec Contraindications in Assamese - Leoquin Ec nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Leoquin Ec লোৱা অনুচিত যাতে -\nLeoquin Ec ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Leoquin Ec in Assamese - Leoquin Ec ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Leoquin Ec-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nLeoquin Ecৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nLeoquin Ec লোৱাৰ পিছত আপুনি গা়ড়ী চলাব নালাগে অথবা গধুৰ মেচিন চলাব নালাগে। এয়া বিপজ্জনক হ'ব পাৰে, যিহেতু Leoquin Ecয়ে আপোনাক তন্দ্ৰাচ্চন্ন কৰিব পাৰে।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Leoquin Ec লওক।\nনহয়, Leoquin Ecয়ে কোনোধৰণৰ মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সা কৰিব নোৱাৰে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Leoquin Ec ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Leoquin Ec Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Leoquin Ec kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Leoquin Ecৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nLeoquin Ec আৰু খাদ্যৰ প্ৰভাৱৰ ওপৰত কোনো তথ্য নাই কিয়নো এয়া এতিয়ালৈ বৈজ্ঞানিক ভাৱে গৱেষণা কৰা হোৱা নাই।\nমদ আৰু Leoquin Ecৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nLeoquin Ec আৰু মদৰ প্ৰতিক্ৰিয়া সন্দৰ্ভত এতিয়ালৈ কোনো তথ্য উপলব্ধ নহয় কিয়নো এই বিষয়ত এতিয়ালৈ গৱেষণা হোৱা নাই।\nLeoquin Ec ৰ অনুকল্প - Substitutes for Leoquin Ec in Assamese\nLeoquin Ec ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Leoquin Ec Price and Pack Size in Assamese - Leoquin Ec ar mulya aaru pakor size\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Leoquin Ec লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Leoquin Ec ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Leoquin Ec সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Leoquin Ec ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Leoquin Ec সেৱন কৰে?


Class9Social Science History Chapter2ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদৰ উন্মেষণ » Dev Library\nClass9Social Science History Chapter2ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদৰ উন্মেষণ\nClass9Social Science History Chapter2ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদৰ উন্মেষণ Question answer to each chapter is provided in the list so that you can easily browse throughout different chapter Class9Social Science History Chapter2ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদৰ উন্মেষণ, SEBA Class9Social Science Books Assamese Medium Question Answer and select needs one.\nAlso, you can read SCERT book online in these sections Solutions by Expert Teachers as per SCERT (CBSE) Book guidelines. These solutions are part of SCERT All Subject Solutions. Here we have given Class9Social Science History Chapter2ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদৰ উন্মেষণ for All Subject, You can practice these here…\nভাৰতীয় জাতীয়তাবাদৰ উন্মেষণ\nপাঠ – ২ (সমাজ বিজ্ঞান)\nঅতি চমু / চমু উত্তৰৰ প্ৰশ্ন :\nপ্ৰশ্ন:- ১) ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদৰ উন্মেষণৰ প্ৰথম (প্ৰধান) কাৰকটো কি?সময় উল্লেখ কৰি লিখা\nউত্তৰঃ- ভাৰতীয়তাবাদৰ উন্মেষণৰ প্ৰথম (প্ৰধান) কাৰকটো হ’ল – পাশ্চাত্য শিক্ষাৰ প্ৰভাৱ । ঊনবিংশ শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্ধত ।\nপ্ৰশ্ন:- ২) আনন্দমঠ কোনে লিখিছিল?\nউত্তৰঃ- আনন্দমঠ বঙ্কিম চট্টোপাধ্যায়ে লিখিছিল ।\nপ্ৰশ্ন:- ৩) ‘স্যাৰে জাহাছে আচ্ছা …………’ গীতৰ গীতিকাৰ কোন?\nউত্তৰঃ- স্যাৰে জাহাছে আচ্ছা …………গীতৰ গীতিকাৰ হ’ল – চাৰ মহম্মদ ইকবল ।\nপ্ৰশ্ন:- ৪) ভাৰতত পোন প্ৰথম ৰেল যাতায়ত কেতিয়া ক‘ত সূচনা হৈছিল?\nউত্তৰঃ:- ভাৰতত পোন প্ৰথম ৰেল যাতায়ত ১৮৫৩ খ্ৰীষ্টাব্দত , বোম্বাই আৰু থানেৰ মাজত সূচনা হৈছিল ।\nপ্ৰশ্ন:-৫) ভাৰতত পোন প্ৰথম টেলিগ্ৰাফ ব্যৱস্থা কেতিয়া ক‘ত সূচনা হৈছিল?\nউত্তৰঃ-১৮৩৯ খ্ৰীষ্টাব্দত , কলিকতা আৰু ডায়মণ্ড হাৰবাৰৰ মাজত বেচৰকাৰী খণ্ডত\nভাৰতত পোন প্ৰথম টেলিগ্ৰাফ ব্যৱস্থাৰ সূচনা হৈছিল ।\nপ্ৰশ্ন :- ৬) ভাৰতত পোন প্ৰথম ছপাশাল কেতিয়া ক‘ত স্থাপন হৈছিল?\nউত্তৰঃ- ভাৰতত পোন প্ৰথম ছপাশাল ১৭৯৭ খ্ৰীষ্টাব্দত , শ্ৰীৰামপুৰত স্থাপন হৈছিল ।\nপ্ৰশ্ন:- ৭) কলিকতাৰ প্ৰেছিডেন্সি কলেজ প্ৰথমে কি নামেৰে ক‘ত প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল?\nউত্তৰঃ:- প্ৰেছিডেন্সি কলেজ প্ৰথমে হিন্দু কলেজ নামেৰে , কলকাতাত প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল। ১৮১৭ খ্ৰীষ্টাব্দত ।\nপ্রশ্ন:- ৮) লৰ্ড উইলিয়াম বেন্টিংকৰ দুটা উল্লেখযোগ্য সমাজ সংষ্কাৰৰ বিষয়ে লিখা।\nউত্তৰঃ- লৰ্ড উইলিয়াম বেন্টিংকৰ দুটা উল্লেখযোগ্য সমাজ সংষ্কাৰৰ বিষয়ে তলত লিখা হ’ল –\n(১) স্ত্ৰী শিক্ষা বিস্তাৰৰ বাবে গুৰুত্ত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছিল ।\n(2) সতীদাহ প্ৰথাৰ আইনী প্ৰক্ৰিয়াৰে নিবাৰণ কৰিবলৈ অশেষ চেষ্টা কৰিছিল ।\nপ্ৰশ্ন🙁৯) ভাৰতীয় সংবাদ পত্ৰৰ ইতিহাসৰ প্রথমখন বাতৰি কাকত কি ?\nউত্তৰঃ- ভাৰতীয় সংবাদ পত্ৰৰ ইতিহাসৰ প্রথমখন বাতৰি কাকত হ’ল – বেংগল গেজেট ।\nচমু/ দীঘল উত্তৰৰ প্ৰশ্ন\nপ্ৰশ্ন:- (১) চিপাহী বিদ্ৰোহে কেনেকৈ ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদৰ উন্মেষ ঘটাইছিল চমুকৈ লিখা ।\nউত্তৰঃ- ১৮৫৭ খ্ৰীষ্টাব্দৰ বিদ্ৰোহ আছিল এক প্ৰকাৰ ৰাজনৈতিক মুক্তিৰ আন্দোলন ।কাৰণ চিপাহী বিদ্ৰোহৰ যোগেদি বিদ্রোহীসকলে ইংৰাজ শাসন ওফৰাই পুনৰ মোগল শাসকক সিংহাসনত বহুয়াবলৈ বিচাৰিছিল ।\nবিদ্ৰোহৰ উদ্দেশ্য পূৰণ হোৱা নাছিল যদিও ইয়াৰ ফলাফল আছিল ভাৰতীয় জনগনৰ কাৰণে সুদূৰপ্ৰসাৰী । এক কথাত এই বিদ্ৰোহৰ পৰাই নতুন ৰূপত ভাৰতীয় জাতীয় জীৱন গঢ়ি উঠিল বুলি ক’ব পাৰি ।\nইংৰাজ প্ৰশাসনে ভাৰতীয়ক পাশ্চাত্যৰ শিক্ষা-সংস্কৃতিৰ লগত পৰিচয় কৰাই দিয়াত ভাৰতীয়ৰ দৃষ্টিভংগীৰ পৰিৱৰ্তন হৈছিল । তেওঁলোকৰ মনত নতুন চেতনাৰ উন্মেষ ঘটিছিল । যুক্তিৰ মাজেৰে সকলো কথা বিবেচনা কৰাৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ ধাউতি বাঢ়িছিল । শোষণ, অন্যান্য আদিৰ দিশবিলাক বিচাৰ কৰিবলৈ তেওঁলোককে সক্ষমতা লাভ কৰাৰ লগতে সমাজ,জাতি তথা মাতৃভূমিৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতাৰ ভাৱ জগাই তুলিছিল ।\nএই নৱ নৱচেতনাকে নৱজাগৰণ বা জাতীয়তাবাদৰ উন্মেষ বুলি আখ্যা দিয়া হয়। ষষ্ঠদশ শতিকাৰ ইউৰোপৰ নৱজাগৰণে যেনেকৈ নতুন ইউৰোপৰ জন্ম দিছিল ঠিক একেদৰে ঊনবিংশ শতিকাৰ নৱজাগৰণে এখন নতুন ভাৰতৰ সৃষ্টি কৰি কৰিছিল ।\nপ্ৰশ্ন: (২) নিয়ন্ত্ৰণ সভাৰ প্ৰথম সভাপতি কোন আছিল? ভাৰতবৰ্ষৰ আধুনিক শিক্ষাৰ বিস্তাৰত কোনে প্ৰথম সুসংহদ আঁচনি নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল?\nউত্তৰঃ- চালৰ্চ উড নিয়ন্ত্ৰণ সভাৰ প্ৰথম সভাপতি আছিল । ১৮৫৪ খ্ৰীষ্টাব্দত চালৰ্চ উডৰ ( নিয়ন্ত্ৰণৰ সভাৰ সভাপ্ৰতিৰ ) প্ৰচেষ্টাত ভাৰতবৰ্ষত আধুনিক শিক্ষাৰ আৰম্ভ হৈছিল । তেওঁ কোম্পানীৰ চাৰকাৰলৈ শিক্ষাৰ বিস্তাৰৰ বাবে প্ৰেৰণ কৰা এই পত্ৰখনকে ‘উদৰ প্ৰেৰণ’ পত্ৰ বোলা হয় ।\nএই পত্ৰখনৰ মূল উদ্দেশ্য হ’ল- প্ৰাথমিক স্তৰৰ পৰা বিশ্ববিদ্যালয় পৰ্যায়লৈকে শিক্ষা বিস্তাৰৰ এটা সু-সংহত আঁচনি নিৰ্ধাৰণ কৰা । দেশীয় ভাষাৰে আৰু উচ্চ পৰ্যায়ত ইংৰাজী ভাষাৰে শিক্ষা প্ৰধানৰ নিৰ্দেশনা প্ৰদান কৰি ভাৰতবৰ্ষত আধুনিক শিক্ষাৰ ভেটি তৈয়াৰ কৰা । মেধাবী ছাত্ৰক বৃত্তি দিয়া আৰু শিক্ষানুষ্ঠান চৰকাৰী অনুদান আদিৰ ব্যৱস্থা কৰি শিক্ষানুষ্ঠানৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰাৰ আঁচনি লৈছিল। ইয়াৰ উপৰি প্ৰতিখন প্ৰদেশতে শিক্ষা বিভাগ খুলিবলৈ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল ।\nপ্ৰশ্ন:- (৩) ‘উদাৰ প্ৰেৰণপত্ৰ‘ৰ মূল উদ্দেশ্য কি কি আছিল লিখা ।\nউত্তৰঃ- ‘উদাৰ প্ৰেৰণপত্ৰ’ৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল – প্ৰাথমিক স্তৰৰ পৰা বিশ্ববিদ্যালয় পৰ্যায়লৈকে শিক্ষা বিস্তাৰৰ এটা সু-সংহত আঁচনি নিৰ্ধাৰণ কৰা । দেশীয় ভাষাৰে আৰু উচ্চ পৰ্যায়ত ইংৰাজী ভাষাৰে শিক্ষা প্ৰধানৰ নিৰ্দেশনা প্ৰদান কৰি ভাৰতবৰ্ষত আধুনিক শিক্ষাৰ ভেটি তৈয়াৰ কৰা ।\nমেধাবী ছাত্ৰক বৃত্তি দিয়া আৰু শিক্ষানুষ্ঠান চৰকাৰী অনুদান আদিৰ ব্যৱস্থা কৰি শিক্ষানুষ্ঠানৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰাৰ আঁচনি লৈছিল । ইয়াৰ উপৰি প্ৰতিখন প্ৰদেশতে শিক্ষা বিভাগ খুলিবলৈ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল ।\nপ্রশ্ন:- (৪) ভাৰতীয় জাতীয় জাগৰণ গঢ়ি তোলাত পাশ্চাত্য শিক্ষাৰ চাৰিটা প্ৰভাৱৰ বিষয়ে লিখা ।\nউত্তৰঃ–ভাৰতীয় জাতীয় জাগৰণ গঢ়ি তোলাত পাশ্চাত্য শিক্ষাৰ চাৰিটা প্ৰভাৱৰ বিষয়ে তলত লিখা হ‘ল –\n(১) ঊনবিংশ শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্ধত ইংৰাজী মিছনেৰী আৰু কেইগৰাকীমান চিন্তাশীল ব্যক্তিৰ চেষ্টাত ভাৰতত আধুনিক শিক্ষাৰ ভেটি স্থাপনৰ বীজ ৰোপন কৰা হয় প্ৰথমে বংগদেশত আৰু পিছলৈ ভাৰতৰ আন আন ঠাইসমূহত আধুনিক শিক্ষা বিস্তাৰৰ বাবে বিভিন্ন অনুষ্ঠান গঢ়ি উঠে ।\nএকে সময়তে ব্ৰিটিছ চৰকাৰেও আধুনিক শিক্ষা বিস্তাৰৰ বাবে বিশেষ ব্যবস্থা হাতত লৈছিল । ১৮৩৫ খ্ৰীষ্টাব্দত গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল পৰিষদৰ আইনৰ সদস্য তথা শিক্ষা সমুতিৰ সভাপতি লৰ্ড মেক’লেৰ পৰামৰ্শৰ ভিত্তিত ১৮৪৪ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা কোম্পানীৰ চৰকাৰে আধুনিক শিক্ষা প্ৰৱৰ্তনৰ যো-জা চলাইছিল ।\n(২) ১৮৫৪ খ্ৰীষ্টাব্দত চালৰ্চ উডৰ প্ৰচেষ্টাত ভাৰতত আধুনিক শিক্ষাৰ সূচনা হ’ল । উডে তেওঁৰ প্ৰেৰণ পত্ৰত প্ৰাথমিক স্তৰৰ পৰা বিশ্ববিদ্যালয় পৰ্যায়লৈকে শিক্ষা বিস্তাৰৰ এটা সু-সংহত আঁচনি নিৰ্ধাৰণ কৰি নিন্ম পৰ্যায়ত দেশীয় ভাষাৰে আৰু উচ্চ পৰ্যায়ত ইংৰাজী ভাষাৰে শিক্ষা প্ৰদানৰ নিৰ্দেশনা প্ৰদান কৰি ভাৰতবৰ্ষত আধুনিক শিক্ষাৰ ভেটি তৈয়াৰ কৰিছিল । মেধাবী ছাত্ৰক বৃত্তি দিয়া আৰু শিক্ষানুষ্ঠানৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰাৰ আচঁনি লৈছিল । প্রতিখন প্ৰদেশত শিক্ষা বিভাগ খুলিবলৈ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল ।\n(৩) পাশ্চাত্য শিক্ষাই বঙ্গবাসীক পোন প্ৰথম আলোড়িত কৰিছিল, এফালে ৰাজধানী কলিকতাৰ প্রতি আকর্ষণ আৰু আনফালে ইয়াৰ শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান । কলিকতাৰ শিক্ষানুষ্ঠানত অধ্যয়ণ কৰিব পৰাটো এটা গৌৰৱৰ বিষয় হৈ পৰিছিল ।\nকালিকতাত ছাত্ৰ জীৱন শেষ কৰি উভতি অহাসকলে তেওঁলোকৰ নৱচিন্তাৰ আলোক সমাজখনত ছটিয়াই দিছিল । তেওঁলোকৰ মনত একতাৰ ভাৱ গঢ়ি উঠিছিল । পৰাধীনতাৰ পৰা মুক্তি পোৱাৰ স্বপ্ন তেঁওলোকে দেখিছিল ।\n(৪) কলিকতাত গঢ়ি উঠা শিক্ষিত সমাজখনৰ পৰাই প্রথম জাতীয় চেতনাৰ বিকাশ ঘটিছিল । ঈশ্বৰচন্দ্ৰ গুপ্তই পোন প্ৰথমে স্বদেশপ্ৰেমৰ কবিতা ৰচি দেশবাসীৰ অন্তৰত দেশপ্ৰেম জগাই তুলিছিল । আনন্দ মঠ উপন্যাসৰ ৰচয়িতা বঙ্কিমচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়ে ‘বন্দেমাতৰম’ গীতেৰে মাতৃভূমিক বচোৱাৰ আহ্বান জনাইছিল । কবি ইকবালে ‘ সাৰে জাহাছে আচ্ছা হিন্দু-চাতা হামাৰা ‘ আদি গীতেৰে জাতীয়তাবাদৰ স্পৃহা জাগ্ৰত কৰিছিল ।\nপ্ৰশ্ন:- (৫)ভাৰতীয় জাতীয় জাগৰণ গঢ়ি তোলাত যাতায়াতৰ উন্নতিয়ে কেনেকৈ প্ৰভাৱ পেলাইছিল লিখা ।\nউত্তৰ :- কোম্পানীৰ শাসন আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে ভাৰতৰ আভ্যন্তৰীণ যাতায়ত ব্যৱস্থাৰ আমূল পৰিবৰ্তন সাধন হয় ।ভাৰতবৰ্ষৰ কেঁচা সামগ্ৰী: ক্ৰয় কৰিবলৈ আৰু ইংলেণ্ডত প্ৰস্তুত কৰা শিল্পজাত সামগ্ৰী ভাৰতবৰ্ষত বিক্ৰী কৰিবলৈ ভাৰতবৰ্ষৰ যাতায়ত ব্যৱস্থা উন্নত কৰা হৈছিল ।\n১৮৩৯ খ্ৰীষ্টাব্দত কলিকতাৰ পৰা দিল্লীলৈ গ্ৰেন্ড ট্ৰাংক ৰোড নিৰ্মাণ কৰিছিল । দুটা বছৰৰ ভিতৰতে এই পথছোৱাত নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ লগে লগে ভাৰতৰ যাতায়ত ব্যৱস্থাৰ আমূল পৰিবৰ্তন হয় । লৰ্ড ডেলহাউচিৰ কাৰ্যকালত এই পথটো পেচোৱাৰলৈকে সম্প্ৰসাৰিত হৈছিল ।\n১৮৩২ খ্ৰীষ্টাব্দত ইংলেণ্ডৰ আৰ্হিত ভাৰতবৰ্ষতো ভাপ কলেৰে ৰেল যোগাযোগ আৰম্ভ কৰাৰ প্ৰস্তাৱ লোৱা হৈছিল । ১৮৫৩ খ্ৰীষ্টাব্দত বোম্ভাই আৰু থানেৰ মাজত ২১কি.মি. পথত ৰেল চলাচলেৰে ভাৰতবৰ্ষত প্ৰথম ৰেল যাতায়াত ব্যৱস্থাৰ সূচনা হয় ।১৮৫৪ খ্ৰীষ্টাব্দত মাদ্ৰাজত ৰেলপথ নিৰ্মাণ কৰে । ১৮৮৩ খ্ৰীষ্টাব্দত অসমতো শদিয়াৰ পৰা ডিব্ৰুগড়লৈকে ৰেল যোগাযোগ আৰম্ভ হয়। অসমত চাহপাত উৎপন্ন আৰু ব্যৱসায় সাম্প্ৰসাৰণৰ বাবে এই ৰেলপথটো নিৰ্মাণ কৰা হয় ।\nৰেলপথৰ উপৰি দেশৰ মটৰ- গাড়ী চলাচল কৰিবৰ বাবে লৰ্ড ডেলহাউচিয়ে ৰাস্তা ঘাটৰো নিৰ্মাণ কৰিছিল । ১৮৫৪ চনত তেওঁ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ অধিনত কেন্দ্ৰীয় গড়কাপ্তানী বিভাগ এটা খুলিছিল । এই বিভাগটোৱে ৰাস্তা, দলং আৰু খাল আদি নির্মাণ কৰি যাতায়াত,পৰিবহণ আৰু যোগাযোগ ব্যৱস্থাৰ উন্নতি সাধন কৰিছিল ।\n১৮৩৯ খ্ৰীষ্টাব্দত কলিকতা আৰু ডয়মণ্ড হাৰবাৰৰ মাজত বেচৰকাৰী খণ্ডত প্ৰথম টেলিগ্ৰাফ লাইনৰ ব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন হয় । লৰ্ড ডেলহাউচিয়ে ১৮৫১ খ্ৰীষ্টাব্দত টেলিগ্ৰাফ ব্যৱস্থাটো চৰকাৰী নিয়ন্ত্ৰণলৈ আনি কলিকতা আৰু আগ্ৰাৰ মাজত টেলিগ্ৰাফ ব্যৱস্থাৰ সম্প্ৰসাৰণ ঘটাইছিল । আধুনিক যোগাযোগ ব্যৱস্থাই শিক্ষিত ভাৰতিয়ৰ মনৰ দিগন্ত প্ৰসাৰ কৰিছিল ।\nপ্ৰশ্ন:- (৬) ভাৰতীয় জাতীয় জগৰন গঢ়িতোলাত ৰাজা ৰামোহন ৰায়ৰ অৱদানৰ বিষয়ে লিখা ।\nউত্তৰঃ– ব্ৰাহ্মসমাজ ৰাজা ৰামমোহন ৰায়ে প্রতিষ্ঠা কৰিছিল।\nভাৰতবাসীৰ মাজলৈ জাতীয় জাগৰণ কঢ়িয়াই অনা প্ৰথমগৰাকী ব্যক্তিৰ নাম হৈছে ৰাজা ৰামমোহন ৰায় । তেখেতক আধুনিক ভাৰতৰ জন্মদাতা বুলি অভিহিত কৰা হয় । ৰাজা ৰামমোহন ৰায়ে হিন্দু ধর্মৰ সংস্কাৰৰ মাজতে আৱব্দ নাথাকি সমাজ সংস্কাৰ আৰু শিক্ষা বিস্তাৰতো সমানেই গুৰুত্ব দিছিল । তেওঁ বাল্য বিবাহ, পৰ্দা প্ৰথা,বহু বিবাহ আদিৰ তীব্ৰ বিৰোধীতা কৰিছিল ।\nবিধৱা বিবাহ আৰু অসৱৰ্ণ বিবাহক সামাজিকভাৱে স্বীকৃতি দিয়া হৈছিল । ভাৰতবৰ্ষত প্ৰচলিত সতীদাহ প্ৰথা সম্পূৰ্ণ বন্ধ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত ৰায়ৰ বলিষ্ঠ ভূমিকা সামাজিক বুৰঞ্জীৰ এটা উল্লেখযোগ্য ঘটনা । স্ত্ৰী শিক্ষাৰ বিস্তাৰত মনোযোগ দিয়াৰ লগতে নাৰীসকলক সম্পত্তিৰ অধিকাৰ দিবলৈ তেখেতে দেহে-কেহে খাটিছিল ।\nডেভিদ হেয়াৰৰ সৈতে লগ লাগি ভাৰতবৰ্ষত পশ্চিমীয়া শিক্ষা বিস্তাৰৰ কাৰণে ১৮১৭ খ্ৰীষ্টাব্দত কলিকতাত তেখেতে হিন্দু কলেজ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল । এইখন কলেজ পিছলৈ প্ৰেছিডেন্সি কলেজ (১৮৫৪ খ্ৰীষ্টাব্দ) তেওঁ ন্যায় পালিকাৰ পৰা কাৰ্যপালাকাৰ পৃথকীকৰণ বিচৰাৰ লগতে দেৱানী আৰু ফৌজদাৰী বিধিৰ সংস্কাৰ সসাধনৰ বাবে চৰকাৰক আবেদন জনাইছিল । বৰ্ধিত ভূমি কৰ উঠাই দি খেতিয়কৰ আৰ্থিক অৱস্থা উন্নত কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল ।\n১৮৩৩ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁ ব্ৰিটিছ হাউজ অৱ কমন্সত বাছনি কমিটিৰ সভাত ভাৰতীয়ৰ সকে সাক্ষ্য দিবলৈ লণ্ডনত উপস্থিত হৈছিল । তেওঁ ভাৰতীয়ৰ বাবে নতুন চনদ বিচাৰিছিল আৰু ভাৰতীয় নেতাৰ লগত আলোচনা কৰি চানদ ৰূপায়ণৰ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল ।\nৰায়ে প্ৰতিভাশালী জাতীয় নেতাক সমাজ উত্তৰণৰ কামত জড়িত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল । তেওঁলোকৰ ভিতৰত দ্বাৰকানাথ ঠাকুৰ, প্ৰসন্ন কুমাৰ ঠাকুৰ, হেনৰি ভিভিয়ান ডেৰজিয় আদি উল্লেখযোগ্য । ৰায়ৰ আদৰ্শত বিশ্বাসী অধ্যাপাক হেনৰী ভিভিয়ান ডেৰজিয়াই ‘ইয়ং বেংগল’ নামৰ এটা অনুষ্ঠান গঠন কৰি হিন্দু কলেজৰ ছাত্ৰসকলক ইয়াৰ সদস্যপদ দিছিল ।\nডেৰজিয়ই ছাত্ৰসকলক দেশপ্ৰেমৰ মন্ত্ৰেৰে প্ৰচলিত সামাজিক অন্যায় আৰু কু-সংস্কাৰৰ প্ৰতিবাদ জনাবলৈ আহ্বান জনাইছিল । ডেৰজিয়ক প্ৰথমগৰাকী জাতীয়তাবাদী বুলি ক’বা পাৰি । তেওঁৰ স্বৰচিত কবিতাৰ মাজেৰে সমাজত বাস কৰা দুখীয়া-দুর্বলীৰ দুৰ্দশাৰ ছবিখন ফুটাই তুলিছিল । ডেৰজিয়ৰ কবিতাৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হৈ বঙ্কিমচন্দ্ৰই বন্দেমাতৰম গীতটি ৰচনা কৰিছিল ।\nপ্ৰশ্ন:- ৭/ ভাৰতীয় জাতীয় জাগৰণ গঢ়ি তোলাত দয়ানন্দ সৰস্বতীৰ অৱদানৰ বিষয়ে লিখা ।\nউত্তৰঃ- সংস্কৃত বিদগ্ধ পণ্ডিত স্বামী দয়ানন্দ সৰস্বতীয়ে পঞ্জাৱত আৰ্য সমাজ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল । ব্ৰহ্মসমাজৰ দৰে আৰ্য সমাজেও এক ঈশ্বৰক বিশ্বাস কৰি দেৱ – দেৱীৰ উপাসনা আৰু মূৰ্তিপূজাৰ অশাৰতা জনগনৰ মাজত প্ৰচাৰ কৰিছিল । আৰ্য সমাজে ধৰ্মীয় উপাসনাৰ নামত বাহ্যিকতা সমৰ্থন কৰা নাছিল ।\nহিন্দু সমাজৰ বাল্য বিবাহ,’জাতি-ভেদ, বহু বিবাহক , স্ত্ৰী শিক্ষা বিস্তাৰৰ বাবে আগভাগ লৈছিল । আৰ্য সমাজে সমুদ্ৰ যাত্ৰাত সমৰ্থন জনাইছিল আৰু সকলোবিলাক অন্ধবিশ্বাস পৰিহাৰ কৰিবলৈ প্ৰচাৰ চলাইছিল । স্বামী দয়ানন্দৰ মতে বেদত যি ধৰ্ম আছে সেয়াই ধৰ্ম । ‘বেদলৈ উভতি যোৱা’ এই বাণী তেওঁ প্ৰচাৰ কৰিছিল । আৰ্য সমাজে ধৰ্মান্তৰকৰন ব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল । ইয়াক ‘শুদ্ধি’ বুলি জনা যায় ।\nহিন্দু ধৰ্মত আগতে অহিন্দু লোকক হিন্দু ধৰ্মত দীক্ষা দিয়াৰ কোনো প্ৰথা বা নিয়ম নাছিল । স্বামী দয়ানন্দই প্ৰথম ধৰ্মান্তৰকৰণ ব্যৱস্থাটো প্ৰৱৰ্তন কৰি আন ধৰ্মীয় লোকক ইচ্ছা অনুসাৰে হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰহণত অনুমতি প্ৰদান কৰিছিল । ইছলাম আৰু খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ অগ্ৰগতি ৰোধ কৰি এখন প্ৰগতিশীল হিন্দু সমাজ গঢ়াৰ বাবে অগ্ৰণী ভূমিকা লৈছিল । আৰ্য সমাজৰ শাখা ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত স্থাপন কৰি ভাৰতত হিন্দু জাতীয়তাবাদ গঢ়ি তুলিছিল ।\nপ্রশ্ন- (৮) ভাৰতীয় জাতীয় জাগৰণৰ গঢ়ি তোলাত কেশৱ চন্দ্ৰ সেনৰ অৱদানৰ বিষয়ে লিখা ।\nউত্তৰঃ- ভাৰতীয় জাতীয় জাগৰণ গঢ়ি তোলাত কেশৱ চন্দ্ৰ অৱদান উল্লেখনীয় ।কেশৱ চন্দ্ৰ সেনে ব্ৰাহ্ম সমাজৰ আৰ্হিত মহাৰাষ্ট্ৰত ১৮৬৭ খ্ৰীষ্টাব্দত প্ৰাৰ্থনা সমাজ প্ৰতিষ্ঠাৰ সংস্কাৰ আন্দোলনৰ সূচনা কৰিছিল । প্রাৰ্থনা সমাজে সমাজ সংস্কাৰৰ ক্ষেত্ৰত অধিক গুৰুত্ব দিছিল । সমগ্ৰ দক্ষিণ ভাৰতত এই অনুষ্ঠানে সংস্কাৰমুখী এটা প্ৰবল আলোড়নৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰিছিল ।\nপ্ৰাৰ্থনা সমাজৰ মূল নেতৃত্ব গ্ৰহন কৰিছিল জাষ্টিছ মহাদেৱ গোবিন্দ ৰানাডে । ৰানাডেৰ একান্ত চেষ্টাত ‘ বিধৱা বিবাহ সংস্থা’ আৰু ‘দাক্ষিণাত্য শিক্ষা সমাজ’ নামৰ দুটা বিখ্যাত অনুষ্ঠান গঢ়ি উঠিছিল । প্ৰথমটো অনুষ্ঠানৰ যোগেদি বিধৱা বিবাহৰ প্ৰতি উৎসাহ যোগোৱাৰ লগতে অনাদৃত বিধৱাসকলৰ আৰ্থিক সংস্থাপনৰ বাবে কুটিৰ শিল্প অনুষ্ঠান গঠন কৰিছিল ।\nদ্বিতীয়তে দাক্ষিণাত্য শিক্ষা সমাজে অনাথ শিশুক শিক্ষাদান কৰাৰ লগতে তেওঁলোকৰ শিক্ষা দিবৰ কাৰণে নৈশ বিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল ।\nপ্ৰাৰ্থনা সমাজৰ সংস্কাৰ আন্দোলনে সমগ্ৰ দক্ষিণ ভাৰতৰ জনতাৰ অন্তৰত জাতীয়তাবাদী ভাৱধাৰাৰ গভীৰ প্ৰেৰণা সঞ্চাৰ কৰিছিল ।\nপ্ৰশ্ন:- (৯) ভাৰতীয় জাতীয় জাগৰণ গঢ়ি তোলাত ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসৰ অৱদানৰ বিষয়ে লিখা।\nউত্তৰঃ- ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসৰ মদবাদক কেন্দ্ৰ কৰি ৰামকৃষ্ণ মিছন গঢ়ি উঠিছিল । ৰামকৃষ্ণ পৰমহংস এগৰাকী সহজ-সৰল ব্যক্তি আছিল । অতি সুন্দৰ উপমাৰে তেওঁ ধৰ্মৰ বিশ্লেষণ আগবঢ়ায় অনুগামীসকলক মুগ্ধ কৰিব পাৰিছিল ।\nৰামকৃষ্ণ মিছনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল স্বামী বিবেকানন্দ । কলিকতা বিশ্ববিদ্যালৰ কৃতি ছাত্ৰ বিবেকানন্দই ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ তেওঁৰ শিষ্যত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল । গুৰুৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ ১৮৮৭ খ্ৰীষ্টাব্দত এটা মঠ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল । স্বামী বিবেকানন্দই হিন্দু ধৰ্মৰ প্ৰকৃত সত্য দেশ বিদেশ বিস্তাৰ কৰিছিল । তেওঁৰ ধর্ম সাধনাৰ বিশেষত্ব আছিল –\n(ক) ভাৰতীয়ৰ মনত স্বদেশ প্রেম সঞ্চাৰ কৰা ,\n(খ)ভাৰতীয়ৰ মনত আত্মবিশ্বাস জগাই তোলা আৰু\n(গ) ভাৰতীয়ৰ মনত অধ্যাত্মিকতা ভাবৰ বিকাশ ঘটোৱা ।\nস্বামী বিবেকানন্দই ভাৰতীয়ৰ মাজত ঐক্য-সম্প্ৰীতি ভাব গঢ়ি তুলিব বিচাৰিছিল তেওঁৰ উদ্দেশ্য আছিল বিশ্ব দৰবাৰত এটা শক্তিশালী ভাৰতীয় জাতি গঢ়ি তোলা ।\nপ্ৰশ্ন:- (১০) ভাৰতীয়ৰ জাতীয় জাগৰণ গঢ়ি তোলাত এনি বেছান্টৰ অৱদানৰ বিষয়ে লিখা।\nউত্তৰঃ- ১৮৭৫ খ্ৰীষ্টাব্দত আমেৰিকাৰ নিউয়ৰ্ক চহৰত এটা আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয় । এই অনুষ্ঠানটোৰ নাম ‘থিয়’ছফিকেল ছ’চাইটি” । এই অনুষ্ঠানটোৰ শাখা কাৰ্যালয় কৰা হয়। ১৮৮৫ খ্ৰীষ্টাব্দত মাদ্ৰাজত মুকলি কৰা হয় ।\nমাদ্ৰাজত কেন্দ্ৰ কৰি সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষত থিয়’ছফিকেল ছ’চাইটিক জনপ্ৰিয় কৰি তোলাৰ মূলতে আছিল আয়ৰলেণ্ডৰ মহিলা মিছেছ এনি বেছান্টে ১৮৯৩ খ্ৰীষ্টাব্দত এই ছ’চাইটিৰ মাজত মাদ্ৰাজত উপস্থিত হৈছিল ।\nএনিবেছান্টে সমাজ সেৱাৰ মাজেৰে প্ৰাচীন ভাৰতীয় সভ্যতা আৰু সংস্কৃতি পুনৰুদ্ধাৰৰ ওপৰত মুনোনিবেশ কৰিছিল । ভাৰতীয় আধ্যাত্মিকতাক প্ৰাধান্য দি তেওঁ কেইবাখনো আদৰ্শ শিক্ষানুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল । ১৮৯৮ খ্ৰীষ্টাব্দত বাৰণসীত এনি বেছান্টে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ‘চেণ্ট্ৰে’ল হিন্দু স্কুল’ খনেই ১৯১৬ খ্ৰীষ্টাব্দত মদন মোহন মালব্যৰ পৃষ্ঠপোষকতাত বেনাৰচ হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ত পৰিণত হয় ।\nমিছেছ এনিবেছান্টে ভাৰতবৰ্ষক মাতৃভূমি হিচাপে আকোৱালি লৈছিল । তেওঁ কৰ্মস্পৃহা আৰু চিন্তাৰ বিশালতাই ভৰতীয়ক অনুপ্ৰেৰণা যোগইছিল । ১৯১৬ খ্ৰীষ্টাব্দত বেছান্টে ‘হোমৰুল লীগ’ প্ৰতিষ্ঠা কৰি ভাৰতীয়ৰ মাজত স্ব-শাসনৰ প্ৰয়োজনীয়তা প্ৰচাৰ কৰিছিল ।\nএনেকৈয়ে এনি বেছান্টে ভাৰতীয় জাতীয় জাগৰণ গঢ়ি তোলাত যথেষ্ট সহায় কৰিছিল ।\nপ্ৰশ্ন:- (১১) ‘আলিগড় আন্দোলন‘ কি ? এই আন্দোলনে মুছলমানসকলক কেনেকৈ আধুনিক চিন্তা – চৰ্চাৰ পথ দেখুৱাইছিল লিখা ।\nউত্তৰ:- ভাৰতীয় মুছলমান সমাজক আলিগড় শিক্ষানুষ্ঠানৰ মাধ্যমেৰে আধুনিক শিক্ষাৰে শিক্ষিত কৰি তেওঁলোকৰ মাজত জাতীয়তাবাদী ভাৱ-চিন্তাৰ সঞ্চাৰ কৰাটোকে আলিগড় আন্দোলন বুলি কোৱা হয় । মুছলমান সমাজক আধুনিক চিন্তা – চৰ্চাৰে পুনৰুজ্জীৱিত কৰি তোলাৰ ক্ষেত্ৰত চাৰ ছৈয়দ আহমদ খান ( ১৮১৭-৯৮) ৰ অৱদান উল্লেখযোগ্য ।\nতেওঁ মুছলমান সম্প্ৰদায়ক পাশ্চাত্য শিক্ষাৰে শিক্ষিত কৰি তোলাৰ উদ্দেশ্যে ১৮৬৪ খ্ৰীষ্টাব্দত জাগিপুৰত এখন ইংৰাজী আদৰ্শ বিদ্যালয় স্থাপন কৰে । ১৯৭৫ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ তেওঁ আলিগড় মহম্মদন এঙলো ইণ্ডিয়ান কলেজ প্ৰতিষ্ঠা কৰে । কম সময়ৰ ভিতৰতে অনুষ্ঠানটো পাশ্চাত্য সাহিত্য-সাংস্কৃতিৰ আধাৰত জ্ঞান চৰ্চাৰ এটা অন্যতম কেন্দ্ৰত পৰিণত হৈ পৰে ।\nচৈয়দ আহমদ খানে অলিগড়ত স্থাপন কৰা শিক্ষানুষ্ঠানটোৰ মুছলমানসকলৰ মাজত ৰাজনৈতিক চেতনাৰ বিকাশ ঘটাইছিল । জাতীয় কংগ্ৰেছ প্ৰতিষ্ঠাৰ পিছত কংগ্ৰেছ সমভাৱাপন্ন আন এটা জাতীয় অনুষ্ঠান গঢ়ি তোলাৰ বাবে আলিগড় এঙলো ইণ্ডিয়ান কলেজে বিশেষ বৰঙণি আগবঢ়াইছি ।\nএই অনুষ্ঠানটোৰ যোগেদি ভাৰতীয় মুছলমানসকল পাশ্চাত্য শিক্ষা-সাংস্কৃতিৰ সংস্পৰ্শলৈ অহাৰ বাট মুকলি লৈছিল । অনুষ্ঠানটোত শিক্ষা লাভ কৰা এচাম শিক্ষিত ব্যক্তিয়ে মুছলমান সমাজত নেতৃত্ব গ্ৰহণ কৰি সমাজক বহু পৰিমাণে কু-সংস্কাৰৰ পৰা মুক্ত কৰিব পাৰিছিল । ১৯২০ খ্ৰীষ্টাব্দত এই কলেজখন ‘ আলিগড় মুছলিম বিশ্ববিদ্যালয়’ত পৰিনত হৈছিল ।\nপ্ৰশ্ন(১২) ‘বাতৰিকাকত‘ৰ জন্মই ভাৰতীয়সকলৰ মাজত জাতীয়তাবাদী চিন্তাৰ উদ্ৰেক ঘটাইছিল বৰ্ণনা কৰা ।\nউত্তৰঃ- ইংৰাজী ভাষাৰ মাধ্যমত প্ৰকাশিত বাতৰি কাকতৰ যোগেদি ভাৰতবৰ্ষত সংবাদ-পত্ৰ ইতিহাসত যেমছ আগষ্টাচ হিকিৰ দ্বাৰা প্ৰথমখন ইংৰাজী ভাষাত সংবাদ-পত্ৰ ‘বেংগল গেজেট’ (১৭৮০ খ্ৰীষ্টাব্দ ) প্ৰকাশ হোৱাৰ পৰা তিনিটা দশক জুৰি ইংৰাজসকলৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত ইংৰাজী ভাষাৰ সংবাদ-পত্ৰই প্ৰাধান্য লাভ কৰিছিল ।\nআধুনিক শিক্ষাৰে শিক্ষিত ভাৰতীয়ই সংবাদ-পত্ৰৰ গুৰুত্ব উপলব্ধি কৰাৰ ফলস্বৰূপে ঊনবিংশ শতিকাৰ দ্বিতীয় দশকৰ পৰা আঞ্চলিক ভাষাত বহু কেইখন কাকত প্ৰকাশ পাইছিল। আঞ্চলিক ভাষাত প্ৰকাশিত সংবাদ-পত্ৰৰ জনপ্ৰিয়তা দ্ৰুতগতিৰে প্ৰকাশিত হোৱাৰ পটভূমিত সংবাদ-পত্ৰৰ স্বাধীনতা আৰু সমাজত গঢ়ি উঠা ইয়াৰ ভূমিকা সম্বন্ধে ইংৰাজ শাসকবৰ্গকো সজাগ কৰিছিল ।\nআঞ্চলিক ভাষাৰ সংবাদ-পত্ৰই ভাৰতৰ নৱজাগৰন তথা জাতীয়তাবাদ গঢ়ি তোলাত বিশেষ অৰিহণা যোগাইছিল । ফলস্বৰূপে চৰকাৰে আঞ্চলিক ভাষাৰ সংবাদ-পত্ৰৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল । ২৭৯৯ খ্ৰীষ্টাব্দত ‘ প্ৰেছ ৰেগুলেচন ‘ প্ৰয়োগৰ যোগেদি লৰ্ড বৰলেছ্লিয়ে ভাৰতীয় বাতটি কাকতৰ ওপৰত বাধা-নিষেধ প্ৰয়োগ কৰি বাতৰি কাকতৰ স্বাধীনতা হৰণ কৰিছিল ।\n১৮১৭ খ্ৰীষ্টাব্দত লৰ্ড হেংষ্টিছে ভাৰতীয় সংবাদ-পত্ৰৰ ওপৰত বাধা – নিষেধ কিছু পৰিমানে উঠাই লয় । আকৌ ১৮২৩ খ্ৰীষ্টাব্দত ভাৰতৰ অস্থায়ী গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল ছাৰ জন আদামে পুনৰ ভাৰতীয় ভাষাৰ কাকতৰ ওপৰত বাধা নিষেধ আৰোপ কৰিছিল ।\nদেশীয় ভাষাৰ কাকতসমূহে সাম্ৰাজ্যবাদী শাসনৰ কাম-কাজবোৰৰ ওপৰত কটু সমালোচনা কৰি ভাৰতীয়ৰ মনত ইংৰাজ চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে জমন গঢ়াত সহায় কৰিছিল । ঊনবিংশ শতিকাৰ দ্বিতীয় ভাগত বংগদেশত বহুল প্ৰচাৰিত কাকত ‘ বংগ দৰ্শন ‘ , ‘ সঞ্জীৱনী ‘ , ‘ আৰ্য দৰ্শন ‘ , ‘ অমৃত বজাৰ পত্ৰিকা ‘ আদি কাকতে ভাৰতীয়ৰ মাজত জাতীয় সত্তা বিকাশত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভুমিকা লৈছিল ।\nএই কাকতসমূহে ইংৰাজ শাখানে ভাৰতীয়ক শোষণ কৰি অহাৰ স্বৰূপটো উদঙাই দিছিল । শিক্ষিত সমাজখনত গঢ়ি উঠা , আত্মসচেতনতাই ব্ৰিটিছ শাসকসকলক চিন্তিত কৰি তুলিছিল । ১৮৭৬ চনত ইংৰাজ চৰকাৰে জাৰি কৰা প্ৰেছ আইনে ভাৰতীয়সকলক ক্ষুদ্ধ কৰি তুলিছিল আৰু আত্ম মৰ্যাদাৰ ক্ষেত্ৰত অধিক স্বচেতন কৰিছিল ।\nপ্রশ্ন:- (১৩) ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ জন্মৰ ইতিহাস সম্পৰ্কে এটি চমুটোকা লিখা ।\nউত্তৰঃ- ভাৰতৰ জাতীয় কংগ্ৰেছৰ জন্ম লগ্নত ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল লৰ্ড ডাফৰিণৰ উল্লেখযোগ্য বৰঙণি আছে । তেঁওৰ উৎসাহক মূলধন কৰি এগৰাকী অৱসৰ প্ৰাপ্ত অসামৰিক বিষয়াই জাতীয় কংগ্ৰেছৰ অংকুৰণ ঘটাইছিল । এলেন অক্টেভিয়ান হিউম নামৰ বিষয়া গৰাকীয়ে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়নৰ স্নাতকসকলক সম্বোধি এখন মুকলি চিঠিৰে ( ১ মাৰ্চ , ১৮৮৩ খ্ৰীষ্টাব্দত ) তেওঁলোকক দেশমাতৃৰ সেৱাত জপিয়াই পৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল ।\nপ্ৰায় ৫০ জন ছাত্ৰৰ সহাঁৰিত কলিকতাত এখন বৈঠক অনুষ্ঠিত হৈছিল । ‘ ইণ্ডিয়ান নেচনেল ইউনিয়ন ‘ নামেৰে নামাংকিত এই বৈঠকখনে দেশৰ উন্নতিৰ স্বাৰ্থত এটা সৰ্বভাৰতীয় জাতীয় অনুষ্ঠান গঢ়ি তোলাৰ পোষকতা কৰিছিল । বোম্বাইত এখন মহাসভা আয়োজন কৰাৰ প্ৰস্তাৱ লৈ এটা জাতীয় অনুষ্ঠান গঠনৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল ।\n১৮৮৫ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ২৮ ডিচেম্বৰ বোম্বাইৰ গকুল দাস তেজপাল সংস্কৃত কলেজ মহাসভাখন অনুষ্ঠিত হৈছিল । সভাত সভাপতিৰ বাবে নিৰ্বাচন কৰা হৈছিল কলিকতাৰ বেৰিষ্টাৰ উমেশচন্দ্ৰ বন্দোপাধ্যায় । মহাসভাই প্ৰস্তাৱিত জাতীয়\nঅনুষ্ঠানটোৰ নাম ‘ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ ‘ বুলি নামাকৰণ কৰিছিল । সকলোবোৰ জাতি দেশ গোষ্টী , সম্প্ৰদায়ৰ জনমতৰ প্ৰতি সন্মান জনাই কংগ্ৰেছ আগুৱাই অহাৰ কাৰ্যকৰী প্ৰন্থা গ্ৰহণ কৰিছিল ।\nপ্ৰশ্ন:- (১৪) ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ কাৰ্যাৱলী আৰু বিকাশ সম্পৰ্কে চমুকৈ লিখা ।\nউত্তৰঃ- ১৮৯০ খ্ৰীষ্টাব্দত জাতীয় কংগ্ৰেছে সুৰেন্দ্ৰনাথ বন্দোপাধ্যায়ৰ নেতৃত্বৰ এটা স্বজাতি দলত ইংলেণ্ডলৈ পঠাইছিল । আকৌ ১৮৯২ খ্ৰীষ্টাব্দত ভাৰত পৰিষদ আইনে কাৰ্যত:ভাৰতীয় একো নিদিয়াটোৱে জাতীয় কংগ্ৰেছক হতাশ কৰিছিল ।\nশান্তিপূৰ্ণ উপায়েৰে ব্ৰিটিছৰ পৰা বহু আশা কৰিও একো নোপোৱাত কংগ্ৰেছৰ এচামনেতা ও কৰ্মীৰ মনত প্ৰচলিত চিন্তা ত্যাগ কৰাৰ মানসিকতা গঢ়ি উঠিছিল । কংগ্ৰেছৰ ভিতৰতে এটা নতুন শক্তিয়ে গা কৰি উঠিছিল । তেওঁলোকে আবেদন-নিবেদনৰ পন্হা পৰিহাৰ কৰি ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে ষষ্টম হবলৈ সকলোকে আহ্বান কৰিছিল ।\nএছিয়াৰ ক্ষুদ্ৰ শক্তি জাপানে শক্তিশালী ৰাষ্ট্ৰ ৰুছিয়াক পৰাস্ত কৰাৰ ঘটনাই ভাৰতৰ জাতীয়তাবাদী সকলৰ মনত সংগ্ৰামী চেতনা অধিক জাগ্ৰত কৰিছিল । আনহাতে কাৰ্জনৰ বংগ ভংগই জাতীয়তাবাদীসকলক তীব্ৰ ইংৰাজ বিৰোধী কৰিছিল ।\n১৯০৫ খ্ৰীষ্টাব্দত বাৰাণসী অধিৱেশনৰ জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সভাপতি গোপালকৃষ্ণ গুখলে নৰম সুৰৰ ভাষণ আৰু অনুনয়-বিনয় ত্যাগ কৰি কেৱল স্বদেশী কার্যসূচীক গুৰুত্ব দি কঠোৰ পন্হা গ্ৰহণ কৰিবলৈ বিপিনচন্দ্ৰ পালক আহ্বান জনাইছিল । এই ঘটনাক কেন্দ্ৰ কৰি কংগ্ৰেছৰ মাজত মতানৈক্য ঘটিছিল ।\n১৯০৬ খ্ৰীষ্টাব্দত দাদাভাই নৌৰজীৰ সভাপতিত্বত অনুষ্ঠিত জাতীয় কংগ্ৰেছৰ কলিকতা অধিবেশণে স্বদেশী আন্দোলনৰ কার্যসূচী গ্রহণ কৰাত পৰিস্থিতিত কিছু পৰিৱৰ্তন ঘটে । কিন্তু ১৯০৭ খ্ৰীষ্টাব্দত ৰাস বিহাৰী ঘোষৰ সভাপতিত্বত অনুষ্ঠিত কংগ্ৰেছৰ চুৰাট অধিবেশনত জাতীয় কংগ্ৰেছৰ দুটা শিবিৰত বিভক্ত হয় এটা চৰম পন্হী আনটো নৰম পন্হী ।\nচৰম পন্হীৰ দলত আছিল ভালগঙ্গাধৰ তিলক , লালা লাজপথ ৰায় আৰু বিপিনচন্দ্ৰ পাল চৰম পন্হীসকলে অৰবিন্দ ঘোষৰ নেতৃত্বত স্বৰাজ , স্বদেশী , জাতীয় শিক্ষা আদি বিষয়সমূহৰ ওপৰত আস্থা ৰাখি ভকৰতীয়ৰ মাজত ৰাজনৈতিক জাতীয়তাবাদৰ গতি বৰ্তাই ৰাখিছিল । ১৯১৬ খ্ৰীষ্টাব্দলৈকে চৰম পন্হীসকলে মূল জাতীয় কংগ্ৰেছৰ পৰা আঁতৰত ৰাখিছিল ।


ঈশ্বৰৰ চৰণ স্পৰ্শ কৰি মন্দিৰৰ দান পাত্ৰ উঠাই লৈ গ’ল চোৰে! দৃশ্য ভাইৰেল সামাজিক মাধ্যমত - NEWS8 NE\nনিউজ ডেস্ক। সাধাৰণতে কোনো এক শুভ কাম আৰম্ভ কৰাৰ পূৰ্বে ঈশ্বৰক চিন্তা কৰাটো মানুহৰ এক স্বভাৱগত লক্ষণ। কিন্তু এইবাৰ এনে এক দৃশ্য ভাইৰেল হৈ পৰিছে, য’ত এজন যুৱকে নিজৰ এক ব্যতিক্ৰম কাম কৰাৰ পূৰ্বে বিচাৰিলে ঈশ্বৰৰ আশীৰ্বাদ।\nঅৰ্থাৎ মন্দিৰৰ দানপাত্ৰ চুৰি কৰাৰ পূৰ্বে তেওঁ ভগৱানৰ চৰণ স্পৰ্শ কৰি বিচাৰিলে আশীৰ্বাদ।\nএই ঘটনা যোৱা মঙলবাৰে সংঘটিত হৈছে মহাৰাষ্ট্ৰৰ থানেত। যুৱকজনৰ সেই কাৰ্যৰ দৃশ্য বন্দী হয় চিচি টিভিৰ কেমেৰাত। যিটো দৃশ্য বৰ্তমান ভাইৰেল হৈ পৰিছে সামাজিক মাধ্যমত।\nজানিব পৰা মতে, থানেৰ নৌপাৰা আৰক্ষীয়ে চুৰিৰ অভিযোগত এজন যুৱকক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে। যিয়ে হনুমান মন্দিৰৰ পৰা দানপাত্ৰ চুৰি কৰিছিল। চিচিটিভিৰ ফুটেজ দেখাৰ পিছত আৰক্ষী হতবাক হৈ পৰিছিল। কিয়নো অভিযুক্তজনক মন্দিৰৰ পৰা দানপাত্ৰ চুৰি কৰাৰ পূৰ্বে ঈশ্বৰৰ চৰণ স্পৰ্শ কৰা দেখা গৈছিল।\nনৌপাৰা আৰক্ষীয়ে জনোৱা অনুসৰি, খোপাট বাছ ডিপোৰ ওচৰৰ কবিৰৱাড়ী হনুমান মন্দিৰৰ পুৰোহিত মহন্ত মহাবীৰ দাসে বৃহস্পতিবাৰে ঘটনাটোৰ বিষয়ে তেওঁলোকক অৱগত কৰে। অভিযোগকাৰীজনে তেওঁৰ অভিযোগ পত্ৰত কৈছিল যে মঙলবাৰে নিশা ৮ বজাৰ পৰা ৯:৩০ বজাৰ ভিতৰত মন্দিৰত চুৰিৰ ঘটনা সংঘটিত হৈছিল।\nThe Naupada police in Thane city, have arrestedaburglar who allegedly stoleadonation box fromaLord Hanuman temple.\nWhat left even the police amused, however, was that the thief was seen in CCTV footage touching the Lord’s feet before committing the theft pic.twitter.com/V5amm2Kjgl\n— Hindustan Times (@htTweets) November 13, 2021\nপুৰোহিতজনে সেই সময়ত মন্দিৰৰ পৰা কিছু কামৰ বাবে ওলাই গৈছিল আৰু যেতিয়া তেওঁ ঘূৰি আহিছিল, তেতিয়া মূৰ্তিটোৰ সন্মুখত দানপাত্ৰটো দেখা নাছিল। পুৰোহিতজনে কয় যে দানপাত্ৰটোত প্ৰায় ১,০০০ টকা আছিল।\nআৰক্ষীয়ে তেতিয়া মন্দিৰত স্থাপন কৰা চিচিটিভি ফুটেজ পৰীক্ষা কৰিছিল। ফুটেজত এজন যুৱকক মন্দিৰৰ ভিতৰলৈ অহা দেখা গৈছে। তেওঁ তেওঁৰ ম’বাইলৰ পৰা মন্দিৰৰ এখন ফটোও লয়। তাৰ পিছত তেওঁ ঈশ্বৰৰ চৰণ স্পৰ্শ কৰে আৰু তাৰ পিছত সোনকালেই দানপাত্ৰটো লৈ বাহিৰলৈ যায়।\nমন্দিৰৰ বাহিৰত স্থাপন কৰা চিচিটিভিত দেখা গৈছে যে তেওঁৰ সৈতে অহা আন এজনে মন্দিৰৰ বাহিৰত তেওঁলৈ অপেক্ষা কৰি থাকে।\nনৌপাৰা আৰক্ষী থানাৰ পৰিদৰ্শক সঞ্জয় ধুমলে কয়, “মন্দিৰৰ চাৰিওফালে থকা লোকসকলক সোধা-পোছাৰ ভিত্তিত আমি এটা তদন্ত আৰম্ভ কৰিছো। আমি স্থানীয় লোকসকলক চিচিটিভি ফুটেজৰ পৰা লোৱা ছবিবোৰ দেখুৱাইছিলো আৰু ই অভিযুক্তজনক চিনাক্ত কৰাত সহায় কৰিছিল। এই অনুসন্ধানৰ ভিত্তিত আৰক্ষীয়ে সন্দেহজনক লোকসকলক সোধা-পোছাৰ বাবে জেৰা কৰা আৰম্ভ কৰে আৰু বৃহস্পতিবাৰে সন্ধিয়া ৰাবোডি নিবাসী কেজাছ মাচদে (১৮)ক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়। তদন্তটোৱে তেওঁ জড়িত থকাটো নিশ্চিত কৰে আৰু তেওঁৰ সহকৰ্মীক চিনাক্ত কৰে। তেওঁৰ সংগী সুৰজ তোৰণ (২১) ক ৰাবডীৰ পৰা গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়।”\nউল্লেখ্য যে আৰক্ষীয়ে অভিযুক্তৰ পৰা দানপাত্ৰটো উদ্ধাৰ কৰে। য’ত ৫৩৬ টকা উদ্ধাৰ হয়।