Bidin T in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Bidin T ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nBidin T के प्रकार चुनें\nBidin T 0.5% W/V/0.2% W/V Eye Drop\nBidin T ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Bidin T Price and Pack Size in Assamese - Bidin T ar mulya aaru pakor size\nBidin T 0.5% W/V/0.2% W/V Eye Drop ₹118.0 दवा खरीदें\nBidin T की जानकारी\nBidin T ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Bidin T Benefits & Uses in Assamese- Bidin T ar laabh aaru byavaharsamuh\nBidin T ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Bidin T Dosage & How to Take in Assamese - Bidin T ar paali aaru xeya kenedore lobo\nBidin T ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Bidin T Side Effects in Assamese- Bidin T ar parshwakriyasamuh\nBidin T সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Bidin T Related Warnings in Assamese- Bidin T xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Bidin Tৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Bidin T with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Bidin T ar gurutor kriya-pratikriya\nBidin T মতভেদসমূহ- Bidin T Contraindications in Assamese- Bidin T nishedhsamuh\nBidin T ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Bidin T in Assamese- Bidin T ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Bidin T ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Bidin T Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Bidin T kriya-pratikriya\nBidin T ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Bidin T Benefits & Uses in Assamese - Bidin T ar laabh aaru byavaharsamuh\nBidin T তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nBidin T ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Bidin T Dosage & How to Take in Assamese - Bidin T ar paali aaru xeya kenedore lobo\nBidin T-ৰ উপাদানসমূহ - Bidin T Active Ingredients in Assamese - Bidin T-ar upadaansamuh\nBidin T ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Bidin T Side Effects in Assamese - Bidin T ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Bidin T ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nBidin T সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Bidin T Related Warnings in Assamese - Bidin T xonkranta xatarkatabanisamuh\nBidin T-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nBidin Tৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাব অতি বিৰল।\nBidin T-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত Bidin Tৰ বৈজ্ঞানিক গৱেষনাৰ অভাৱত, Bidin Tৰ সুৰক্ষাৰ বিষয়ে তথ্য উপলব্ধ নহয়।\nবৃক্কত Bidin T কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nBidin T গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত বৃক্ক ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nযকৃতত Bidin T কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nBidin Tৰ দ্বাৰা কলিজা প্ৰভাবিত হব পাৰে। আপুনি যদি এইবিধ ঔষধৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে আপুনি ইয়াক পুনৰাই গ্ৰহণ কৰা উচিত।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Bidin T ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nBidin T গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত হৃদয় ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Bidin Tৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Bidin T with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Bidin T ar gurutor kriya-pratikriya\nBidin T তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nBidin T মতভেদসমূহ - Bidin T Contraindications in Assamese - Bidin T nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Bidin T লোৱা অনুচিত যাতে -\nBidin T ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Bidin T in Assamese - Bidin T ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Bidin T-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Bidin T আসক্তি সৃষ্টি কাৰক বুলি কোনো সাক্ষ্য নাই।\nহয়, আপুনি Bidin T লোৱাৰ পিছত বাহন অথবা গধুৰ মেচিন অপাৰেট কৰিব পাৰে যিহেতু ই কোনোধৰণৰ তন্দ্ৰাভাৱৰ সৃষ্টি নকৰে।\nহয়, Bidin T লোৱাৰ পিছত কোনো পাৰ্শ্চক্ৰিয়া দেখা নাযায়।\nBidin T য়ে মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰাত বা নিৰাময় কৰাত অক্ষম।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Bidin T ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Bidin T Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Bidin T kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Bidin Tৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nআপনি খাদ্যৰ সৈতে Bidin T ল'ব পাৰে।\nমদ আৰু Bidin Tৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nএই বিষয়ত এতিয়ালৈ কোনো গৱেষণা হোৱা নাই। সেয়ে Bidin Tৰ সৈতে মদ্যাপন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভাৱক লৈ এতিয়ালৈ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে জনা হোৱা নাই।\nBidin T ৰ অনুকল্প - Substitutes for Bidin T in Assamese\nBidin T के लिए सारे विकल्प देखें\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Bidin T লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Bidin T ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Bidin T সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Bidin T ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Bidin T সেৱন কৰে?


এজেকিয়েল 8 - पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (এজে 8)\nআমাৰ নিৰ্বাসনৰ ষষ্ঠ বছৰৰ ষষ্ঠ মাহৰ পঞ্চম দিনা, মোৰ ঘৰত মই বহি থাকোঁতে আৰু যিহূদাৰ পৰিচাৰকসকল মোৰ আগত বহি থাকোঁতে, সেই ঠাইত প্ৰভু যিহোৱাৰ হাত পুনৰায় মোৰ ওপৰত অৰ্পিত হ’ল।\nতেতিয়া চোৱা! মই মনুষ্যৰূপে এক মূৰ্ত্তি যেন দেখা পালোঁ; আৰু তেওঁৰ কঁকালৰ তলৰ পৰা যেন অগ্নিৰ দৰে আৰু তেওঁৰ কঁকালৰ পৰা ওপৰ অংশ উজ্বল ধাতুৰ দৰে দেখা গ’ল!\nতেতিয়া তেওঁ হাত এখনৰ আকৃতিৰে মোৰ মূৰৰ চুলি ঢুকি পোৱাকৈ ধৰিলে; সেই আত্মাই মোক ওপৰলৈ দাঙি নিলে আৰু ঈশ্বৰীয় দৰ্শনত যিৰূচালেমত, যি ঠাইত অন্তৰ্জ্বালাজনক অহঙ্কাৰী-মূৰ্ত্তিটো স্থাপিত হৈ আছিল, সেই ঠাইৰ উত্তৰ দিশে থকা ভিতৰ-চোতালৰ প্রৱেশ কৰা পথত, পৃথিৱী আৰু আকাশৰ মাজেদি মোক লৈ আহিল।\nমই সেই উপত্যকাত যি অৱস্থাত সেই দৰ্শন দেখিছিলোঁ, সেইদৰে ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰৰ গৌৰৱো সেই ঠাইত আছিল।\nতেতিয়া তেওঁ মোক ক’লে, “হে মনুষ্য সন্তান, তুমি চকু তুলি উত্তৰ ফালে চোৱা।” সেই কাৰণে মই উত্তৰ ফালে চকু তুলি চালোঁ আৰু যজ্ঞবেদীৰ উত্তৰফালে প্ৰৱেশ কৰা স্থানটোৰ ঠাইত সেই অহংকাৰী মূৰ্ত্তিটো আছিল।\nপাছত তেওঁ মোক ক’লে, “হে মনুষ্য সন্তান, লোকসকলে কি কৰি আছে সেয়া তুমি দেখিছা নে? মোৰ পবিত্ৰ স্থানৰ পৰা মই আঁতৰ হ’বলৈ ইস্ৰায়েল-বংশই যিবোৰ বৰ বৰ ঘিণলগীয়া কাৰ্য কৰিছে, সেইবোৰ তুমি দেখিছা নে? কিন্তু তুমি ইয়াতকৈয়ো অধিক ঘিণলগীয়া কাৰ্য দেখিবলৈ পাবা!”\nএই বুলি তেওঁ মোক চোতালৰ বাট-চৰাৰ দুৱাৰৰ ভিতৰলৈ লৈ গ’ল আৰু তাত মই চাই দেৱালত এটা বিন্ধা দেখিলোঁ।\nতেওঁ মোক ক’লে, “হে মনুষ্য সন্তান, এই দেৱালখন খান্দি পেলোৱা।” তেতিয়া মই দেৱালখন খান্দোতে এখন দুৱাৰ দেখা পালোঁ!\nতেতিয়া তেওঁ মোক পুনৰ ক’লে, “তুমি ভিতৰলৈ গৈ তেওঁলোকে তাত কৰি থকা ঘিণলগীয়া দুষ্কৰ্মবোৰ চোৱা।”\nতেতিয়া মই ভিতৰলৈ গৈ চাই দেখিলোঁ যে, সকলোবিধ উৰগ জন্তুৰ আৰু ঘিণলগীয়া পশুৰ প্ৰতিমূৰ্ত্তি আৰু ইস্ৰায়েল বংশৰ প্ৰতিমাবোৰ চাৰিওফালে দেৱালত খোদাই কৰি থোৱা আছিল।\nআৰু সেইবোৰৰ আগত ইস্ৰায়েল বংশৰ পৰিচাৰকসকলৰ সত্তৰজন পুৰুষ আৰু তেওঁলোকৰ মাজত চাফনৰ পুত্র যাজনিয়া থিয় হৈ আছিল। তেওঁলোক প্রতিজনে প্রতিমাবোৰৰ সন্মুখত থিয় হৈ হাতত এটা এটা ধূপৰ পাত্ৰ ল’লে যাতে সেই ধূপৰ সুগন্ধযুক্ত ধোঁৱা ওপৰলৈ উঠে।\nতেতিয়া তেওঁ মোক ক’লে, “হে মনুষ্য সন্তান, ইস্ৰায়েল-বংশৰ পৰিচাৰকসকলে অন্ধকাৰত কি কৰিছে সেই বিষয়ে তুমি দেখিছা নে? এইদৰে প্রতিজনে নিজ নিজ গুপ্ত কোঁঠালিত প্রতিমাবোৰৰ সৈতে তেওঁলোকে কয়, ‘যিহোৱাই আমাক দেখা নাপায়! যিহোৱাই দেশখন ত্যাগ কৰিলে’!”\nতেওঁ মোক পুনৰ ক’লে, “তুমি আকৌ ঘূৰি চোৱা, তেওঁলোকে কৰি থকা ঘিণলগীয়া কাৰ্যবোৰতকৈয়ো অতি বেছি দেখিবলৈ পাবা।”\nতাৰ পিছত তেওঁ যিহোৱাৰ গৃহৰ উত্তৰফালৰ বাট-চৰাৰ দুৱাৰমুখলৈ মোক লৈ যাওঁতে মই দেখিলোঁ, আৰু চোৱা! সেই ঠাইত মহিলাসকলে বহি তম্মুজ ৰ বাবে কান্দি আছিল।\nতেতিয়া তেওঁ মোক ক’লে, “হে মনুষ্য সন্তান, তুমি দেখিছা নে? তুমি ইয়াতকৈয়ো অধিক ঘিণলগীয়া কাৰ্য দেখিবলৈ পাবা।”\nআৰু তেওঁ মোক যিহোৱাৰ গৃহৰ ভিতৰ চোতাললৈ লৈ গ’ল, আৰু চোৱা! মই দেখিলোঁ, যিহোৱাৰ মন্দিৰৰ দুৱাৰমুখত, বাৰাণ্ডা আৰু যজ্ঞবেদীৰ মাজ ভাগত যিহোৱাৰ মন্দিৰৰ ফাললৈ পিঠি দি পূৱফালে মুখ কৰি প্রায় পঞ্চাশজনমান লোকে সূৰ্যৰ আগত প্ৰণিপাত কৰি আছিল।\nতেতিয়া তেওঁ মোক ক’লে, “হে মনুষ্য সন্তান, তুমি ইয়াক দেখিছা নে? ইয়াত যিহূদা বংশই যি যি ঘিণলগীয়া কাৰ্য কৰিছে, সেই সকলো কাৰ্য জানো তেওঁলোকলৈ লঘূ বিষয়? কিয়নো তেওঁলোকে দেশ অত্যাচাৰেৰে পূৰ কৰিলে আৰু মোক বেজাৰ দিবলৈ পুনৰায় ঘূৰিছে; আৰু চোৱা, তেওঁলোকে ডালবোৰ নাকত লগাইছে।\nএই হেতুকে ময়ো কোপেৰে কাৰ্য কৰিম; কৃপাদৃষ্টি নকৰিম; আৰু দয়াও নকৰিম; আৰু তেওঁলোকে বৰ মাতেৰে মোৰ কাণত কাতৰোক্তি কৰিলেও মই তেওঁলোকৰ কথা নুশুনিম।”


Janmashtami 2021: জন্মাষ্টমীৰ ভোগ ! কিয় ভগৱান কৃষ্ণক ৫৬ বিধ ভোগ আগবঢ়োৱা হয় ? জানি লওক ইয়াৰ মাহাত্ম্য...– News18 assam\nJanmashtami 2021: জন্মাষ্টমীৰ ভোগ ! কিয় ভগৱান কৃষ্ণক ৫৬ বিধ ভোগ আগবঢ়োৱা হয় ? জানি লওক ইয়াৰ মাহাত্ম্য...\nজন্মাষ্টমী (Janmashtami 2021) নিচেই ওচৰত। ভাদ মাহৰ কৃষ্ণ পক্ষৰ অষ্টম দিনা ভগৱান কৃষ্ণৰ জন্ম হৈছিল (Sree Krishna) আৰু এই দিনটো জন্মাষ্টমী হিচাপে পালন কৰা হয়৷\nLast Updated : August 27, 2021, 23:02 IST\nজন্মাষ্টমী (Janmashtami 2021) নিচেই ওচৰত। ভাদ মাহৰ কৃষ্ণ পক্ষৰ অষ্টম দিনা ভগৱান কৃষ্ণৰ জন্ম হৈছিল (Sree Krishna) আৰু এই দিনটো জন্মাষ্টমী হিচাপে পালন কৰা হয়৷ আন পূজাৰ দৰে জন্মাষ্টমীৰো কিছুমান ৰীতি-নীতি বা নিয়ম আছে৷ যাৰ ভিতৰত এটা কৃষ্ণৰ বাবে তৈয়াৰ কৰা ভোগসমূহৰ ভিতৰত এটা৷ গোপাল বা শ্ৰীকৃষ্ণক জন্মাষ্টমীত ৫৬ বিধ ভোগ আগবঢ়োৱা হয়৷ ইয়াৰ আঁৰত কিছুমান কাহিনী আছে, কিয় ৫৬ বিধ ভোগ (Special 56 Bhog on Janmasthami) দিয়া হয় কৃষ্ণক...\nভগৱান ইন্দ্ৰ এসময়ত তেওঁৰ ভক্তসকলৰ ওপৰত বৰ বিৰক্ত হৈ পৰিছিল। তেওঁ প্ৰচণ্ড বৰষুণ দিবলৈ ধৰিলে৷ ইয়াৰ ফলত বানপানীৰ ভয় হৈ গ'ল৷ এইবাৰ শ্ৰীকৃষ্ণই নিজৰ জন্মস্থান গকুল আৰু সেই গাঁৱৰ লোকসকলক বচাবলৈ ঘৰলৈ আহিছিল৷ তেওঁ আঙুলিৰ মূৰত গোবৰ্ধন পৰ্বত আনিছিল আৰু গোকুলৰ গাওঁবাসী আৰু জন্তুবোৰে ইয়াৰ তলত আশ্ৰয় লৈছিল৷ তেতিয়া ভগৱান ইন্দ্ৰই বিষয়টো বুজি পাই লাহে লাহে বৰষুণ হ্ৰাস কৰি লাহে লাহে শান্ত হৈ পৰিছিল৷ সেই সময়তে পৰিস্থিতি শান্ত হৈ পৰিছিল৷ । বানপানী কমি গৈ থাকিল।\nএই খণ্ডটো পৌৰাণিক কাহিনীৰ বিখ্যাত বৰ্ণনা আৰু শ্ৰীকৃষ্ণক ৫৬ প্ৰকাৰৰ প্ৰসাদ আগবঢ়োৱাৰ প্ৰথাৰ সৈতেও সম্পৰ্কিত। ইয়াক ভোগ অৰ্থাৎ ৫৬ টা বিভিন্ন নৈবেদ্য বুলি কোৱা হয়৷ বৰষুণৰ বাবে ৭ দিন ধৰি শ্ৰীকৃষ্ণই নাখালে৷ বৰষুণ কমাৰ ফলস্বৰূপে মা যশোদাই অৱশেষত ভগৱান কৃষ্ণক দিনে ৯ বাৰ কৈ খুৱাইছিল৷ সেইকাৰণে ৫৬ টা এনে খাদ্য দিয়া হৈছিল৷ সেইকাৰণে এই ৫৬ টা ভোগ আৰম্ভ হৈছিল আৰু এই ৫৬ টা ভোগ জন্মাষ্টমী বা কৃষ্ণৰ পূজাত উৎসৰ্গিত কৰা হৈছিল৷\nআনহাতে, এই ৫৬ টা ভোগৰ সৈতে আন এটা কাহিনী আছে৷ কোৱা হয় যে শ্ৰীকৃষ্ণ এবাৰ ৰাধাৰ ঐশ্বৰিক পদুমৰ ওপৰত বহিছিল৷ ইয়াত ৩টা স্তৰ আছিল৷ প্ৰথমটো আছিল ৪, দ্বিতীয়টো ২৬ আৰু তৃতীয় ৩২৷ একেদৰে শ্ৰীকৃষ্ণক ভোগ হিচাপে ৫৬ টা খাদ্য দিয়া হৈছিল।\nJanmashtamiJanmashtami 2021Lord Krishna


‘হিল কুইন’ এক্সপ্ৰেছত এদিন (আব্দুচ চাজিদ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nলামডিং – ল’ৱাৰ হাফলং – লামডিং\n‘হিল কুইন’ এক্সপ্ৰেছত এদিন\n১৪এপ্ৰিল ২০১৪ৰ পুৱা৷\nনামনিমুৱা নাগালেণ্ড এক্সপ্ৰেছখনে সঠিক সময়তেই ডিফু ৰে’ল ষ্টেচনৰ এক নম্বৰ প্লেটফৰ্ম এৰিলে৷ শ্লিপাৰত খালী চিট পাই অনুজ ভ্ৰাতৃপ্ৰতিম ৰেকিব আৰু অগ্ৰজ ইচলামদাৰ সৈতে মুখামুখিকৈ বহি ল’লোঁ৷ তাৰ পিছৰ ৩০-৩৫মিনিট ধৰি বিভিন্ন প্ৰসংগত একে লেথাৰিয়ে কথা চোবাই মই বিদায় ল’লোঁ৷ এই ৩২কিল’মিটাৰ দূৰত্ব নিমিষতে অতিক্ৰম কৰা যেন অনুভৱ হ’ল৷ চমু যাত্ৰাটো সুন্দৰভাৱে সমাপ্ত কৰি নামি দিলোঁ লামডিং জংছনত৷ কাৰণ ইয়াতে মই গাড়ী বদলাম৷\nনামিয়েই অ’ভাৰব্ৰীজ বগাই চিধাই সিপাৰ পালোঁগৈ, টিকটটো আগে-ভাগে কাটি লওঁ বুলি৷ দেখিলোঁ, দুয়োটা কাউণ্টাৰতে পেচেঞ্জাৰ উপচি পৰিছে৷ কিবা ভাবি দীঘলীয়া শাৰীটোৰ শেষত অলপ সময় থিয় দিলোঁ৷ পিছত সোধ-পোছ কৰি গম পালোঁ, সেয়া উজনিমুৱা জনশতাব্দী এক্সপ্ৰেছৰ যাত্ৰীসকলে লগোৱা ভিৰহে৷ অলপ সময়ৰ ভিতৰতে কমি যাব৷ গতিকে লাইনৰ পৰা বাহিৰ ওলাই সময়লৈ অপেক্ষা কৰি থাকিলোঁ৷\nজনশতাব্দী আহিল বুলি স্পীকাৰত ঘোষণা হোৱাৰ আগতেই মানুহ পাতল হৈ পৰিল৷ ময়ো কাউণ্টাৰৰ মুখলৈ চাপি গ’লোঁ৷ আইনাৰ সিপাৰে বহি থকা বাইদেউগৰাকীলৈ টকা আশীটা আগুৱাই দি নিজলৈ বুলি টিকট সংগ্ৰহ কৰিলোঁ, লামডিং-ল’ৱাৰ হাফলং হিল কুইন এক্সপ্ৰেছৰ৷ তাৰ পিছত কালক্ষয় নকৰি যোৱা বাটেৰেই উভতি আহি খাপ দি ৰ’লোঁ মোৰ ট্ৰেইনখনলৈ৷\nএক নম্বৰ প্লেটফৰ্মৰ মিটাৰগজ লাইনটোত ইতিমধ্যে নামনিমুখী এখন গাড়ী লগোৱা হৈছেই৷ চয়-নিচয় কৰিবলৈ ঊধৰ পৰা মূধলৈ এবাৰ নিৰীক্ষণ কৰিলোঁ৷ হয়, এইখনেই ০৫৬৯৭ নং হিল কুইন এক্সপ্ৰেছ, য’ত মই উঠিম আৰু মাৰিম এটা এডভেঞ্চাৰ ট্ৰিপ৷\nপাহাৰ লাইনৰ যাত্ৰীসকল তেতিয়ালৈ দুই-এককৈ আহিব ধৰিছে৷ শেষৰ ডবাটোত উঠাৰ ইচ্ছা এটা আগৰে পৰাই পুহি ৰাখিছিলোঁ৷ কাৰণ ৰে’লখনৰ কেৰেলুৱাসদৃশ ৰূপটো তাৰ পৰাহে সম্পূৰ্ণকৈ দৃশ্যমান হ’ব৷ টাৰ্নিঙত ফটো তুলিবলৈও সুচল হ’ব৷ খাকী পোছাকত কাষতে বন্দুক লৈ ৰৈ থকা নিৰাপত্তাৰক্ষীসকলৰ মাজৰে এজনৰ সৈতে ছেগ মিলাই কিছু পৰ বাৰ্তা বিনিময় কৰিলোঁ৷ তেওঁ ক’লে… ‘এইটো চিকিউৰিটিৰ ডবা৷ আপুনি টিকট লৈছে যদি আগৰটোতে আৰামত বহি লওকগৈ৷ নহ’লে, কথাটো এনেকুৱা… ৷’ তেওঁ বুজালে৷ ময়ো বুজি-বাজি থ’লোঁ৷ ঠিক নাই, ঘূৰি আহোঁতে কামত লাগিব পাৰে৷ এতেকে জানি লোৱাটো ভাল৷\nলামডিং আহি পোৱা অন্যান্য উজনি আৰু নামনিমুৱা যাত্ৰীবাহী গাড়ীবোৰৰ পৰা নমা জনতাৰ আগমন ঘটিব ধৰিলে হিল কুইনলৈ৷ প্লেটফৰ্মৰ ৰঙা ডিজিটেল ঘড়ীয়ে ট-টকৈ দেখুৱাই থকা সময়টোলৈ সজাগতাৰে চাই এপাকত ষ্টেচনৰ টি ষ্টল এখনত থিয় হ’লোঁহি৷ দুই প্লেট পুৰী, ভাজি আৰু দুটা লালমোহন পেকিং কৰোৱাই ল’লোঁ৷ কালি ডিফু ৰে’ল ষ্টেচনৰ সমীপৱৰ্তী ‘নিউজ মাৰ্ট’ত ভট্টাচাৰ্যীদা আৰু দৈমাৰীৰ সৈতে ভ্ৰমণ সম্পৰ্কে আলাপ কৰি থাকোঁতেই তালৈ অহা পৰিচিত ডেকা এজনে মতলবটো শুনি মোৰ চকুত চকু থৈ কৈছিল… ‘খোৱাটো কিন্তু লৈ যাব দেই৷ নহ’লে একো নাপাব৷’\nআনৰ অভিজ্ঞতাৰ পৰা শিক্ষা লোৱাটো বুদ্ধিমানৰ কাম বুলি ক’ৰবাত কেতিয়াবাই পঢ়িছিলোঁ৷ এতিয়া তাকে প্ৰয়োগ কৰিলোঁ৷ চব মিলাই ত্ৰিশ টকা এটা গ’ল যেনিবা৷ হ’লেও পেটটোৰ নিৰাপত্তা কেইঘণ্টামানলৈ নিশ্চিত হৈ থাকিল৷ ইফালে ঘৰৰ পৰাই লৈ যোৱা পানীৰ বটলটো লগত আছেই৷ গতিকে চলি যাব আৰু৷ ভোকাতুৰ সহযাত্ৰী পালে পৰিস্থিতি সাপেক্ষে ফিফটি-ফিফটি শ্বেয়াৰ কৰি পেলাম বুলিও গোপনে সিদ্ধান্ত এটা কৰি থ’লোঁ৷\nঅকলশৰীয়া যাত্ৰী মই৷ সময় ওচৰ চাপি অহাত খালী চাই ডবা এটাত বাঁওহাতে খিৰিকীৰ কাষত আৰামছে বহি ল’লোঁ৷ যোৱা ৰাতি সাংবাদিক-বন্ধু সঞ্জুক ফোন কৰোঁতে সকীয়াই দিছিল… ‘যাওঁতে বাঁওহাতে বহিব৷’ তেওঁৰ অভিজ্ঞতাকে এয়া কামত লগাইছোঁ৷ ডাউন ব্ৰহ্মপুত্ৰ মেইল, নাগালেণ্ড এক্সপ্ৰেছ, চেন্নাই এক্সপ্ৰেছ, মৰিয়নি স্পেচিয়েল… লামডিঙলৈ কোনখনত যোৱাটো ভাল হ’ব বুলি সোধাত তেৱেঁই মোক… ‘আপুনি নাগালেণ্ডতে যাওক৷ লামডিঙত হাতত যথেষ্ট সময় পাব৷’ বুলি নিৰ্দিষ্ট কৰি দিছিল৷ কথাটো ঠিকেই৷ প্ৰমাণ পালোঁৱেই নহয় হাতে হাতে৷\nউজনিমুৱা জনশতাব্দী এক্সপ্ৰেছখন লামডিং জংছনত ৰোৱাৰ পিছতে পাহাৰ লাইনৰ যাত্ৰীসকল হুৰমূৰাই আহিল হিল কুইনক উদ্দেশ্য কৰি৷ মই বহাখনকে ধৰি সন্মুখৰ বেঞ্চখন অধিকাৰ কৰিলে সাতজনীয়া যুৱ-ছাত্ৰৰ এটা দলে৷ অলপ পাছতে পৰিচয়ৰ প্ৰসংগত জানিব পাৰিলোঁ, ডেকাসকল অন্তিম স্তপেজলৈকে যাব, মানে ল’ৱাৰ হাফলং৷ আহিছে গুৱাহাটীৰ পৰা৷ তাতেই সম্প্ৰতি শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি আছে৷\nঠিক ৯.৪৫বজাৰ লগে লগে হিল কুইনে গা লৰালে৷ দুয়োপাৰৰ ঘৰ, পুখুৰী, বাঁহ, পাহাৰীয়া কলগছ আদিয়ে আৱৰা ভূভাগ পিছত থৈ সৰ্পিল ট্ৰেকেৰে ডিজেল ইঞ্জিনটোৱে ডবাবোৰ ক্রমান্বয়ে আগলৈ গহীনাই টানি নিব ধৰিলে৷ নিৰ্মীয়মান ফ’ৰ লেন হাইৱেটোৰ কামৰ অগ্ৰগতি লাহে লাহে চকুৰ আগলৈ আহিল৷ ব্ৰডগজ ৰে’লপথৰ শেহতীয়া ছবিখনো দিনটোলৈ দেখা পাই থাকিলোঁ৷ সময়ৰ সৈতে আগ বঢ়াই নিয়াৰ পৰিপন্থী কাৰ্যকলাপৰ বাবে ডিমা হাচাও এলেকাত কতবাৰযে গতিৰুদ্ধ হৈছে ৰে’ল আৰু পথ যোগাযোগৰ এই উন্নয়নমূলক কাম-কাজ৷ ভূ ৰাখোঁতাসকলে সেয়া বোধ হয় শুনিছেই৷ শেহতীয়া ডেডলাইন অনুসৰি লামডিং-শিলচৰ ব্ৰডগজ কনভাৰ্চনৰ কাম ২০১৫চনৰ মাৰ্চ-এপ্ৰিলত সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ খবৰ ওলাইছে৷ ২০১৪চনৰ ব’হাগত নৱবৰ্ষৰ উপহাৰ স্বৰূপে অঞ্চলটোৰ ৰাইজলৈ প্ৰজেক্টটো উচৰ্গা কৰাৰ বিষয়েও কৈ থকা শুনিছিলোঁ৷ পিছে হ’বগৈনে? নে চব ফুটুকাৰ ফেন? সেয়ে এপাক নিজ চকুৰে চাই আহোঁগৈ বুলিয়ে এয়া মোৰ দিনতীয়া যাত্ৰা৷\nইফালে, নেশ্যনেল হাইৱেজ ডেভেলপমেণ্ট প্ৰজেক্টৰ অন্তৰ্গত নিৰ্মিত লামডিং-শিলচৰ ৫৪নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথছোৱা ২০১৪ৰ ডিচেম্বৰত হৈ উঠাৰ কথা আছিল৷ গুজৰাট, ৰাজস্থান, মধ্য প্ৰদেশ, উত্তৰ প্ৰদেশ, বিহাৰ, পশ্চিম বংগ আৰু অসমক চুই যোৱা ৩,৩০০ কিল’মিটাৰ দৈৰ্ঘৰ ইষ্ট-ৱেষ্ট কৰিডৰৰ কথা বোধ কৰোঁ সকলোৱেই জানে৷ গুজৰাটৰ পোৰবন্দৰৰ পৰা অসমৰ শিলচৰলৈ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে এই সুদৃশ্য, সুদীৰ্ঘ, আধুনিক পথ৷ আনহাতে, দেশৰ বাকী অংশৰ কথা নাজানো, এতিয়া চকুৰ আগত দেখাখিনিযে নিৰ্ধাৰিত সময়ত নহয়গৈ সেয়া কিন্তু লিখি দিব পাৰোঁ৷ ইফালে লামডিং-শিলচৰ পাৰ্বত্য খণ্ডৰ ২০১কিল’মিটাৰ দৈৰ্ঘৰ ব্ৰডগজ ৰে’লপথছোৱাৰ নিৰ্মাণ ব্যয় ১,৬৮৯.১২কোটিৰ পৰা বাঢ়ি গৈ ৩,৯০৯.৪৯কোটি পালেগৈয়ে৷ এই লৈ কংকন ৰে’লৱে প্ৰজেক্টত কৰ্মৰত এজন জাৰ্মান অভিযন্তাই বোলে মন্তব্য কৰিছিল, এনেদৰে… India seems like the richest nation in the world because of the manner in which its public sector projects are delayed and costs are allowed to escalate. Even the developed countries would not be able to afford such luxuries. ভাষ্যটো অপ্ৰিয় যদিও সত্য৷ সেয়াই আমাৰ উন্নয়নৰ স্বৰূপ৷\nকিতাপ পঢ়ি গম পাইছিলোঁ যে ১৮৮২-১৮৮৭চনৰ ভিতৰত ব্ৰিটিছৰ উদ্যোগত প্ৰথম জৰীপৰ কাম পৰিচালনা কৰা হৈছিল লামডিং-বদৰপুৰ ৰে’ল সংযোগী লাইন স্থাপনৰ লক্ষ্যৰে৷ দুৰ্গম পাহাৰৰ বুকুত সুৰংগ, দলং, ষ্টেচন আদিকে ধৰি মিটাৰগজ ৰে’লপথৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য সমাপ্ত কৰোঁতে প্ৰায় বিশ বছৰীয়া সুদীৰ্ঘ এক পৰিক্ৰমাৰ প্ৰয়োজন হৈছিল৷ পথ যোগাযোগ ব্যৱস্থা তেতিয়া ক’বলৈ গ’লে অকণোৱেই সুচল নাছিল৷ বস্তু-বাহানিবোৰ ব্ৰিটেইনৰ পৰা জাহাজেৰে আনিছিল আৰু বাংলাদেশৰ চিটাগঙৰ পৰা কঢ়িয়াবলগীয়া হৈছিল নিৰ্মাণস্থলীলৈ৷ অৰণ্যৰ ঘাতকৰূপী এনোফিলিচ মহৰ আক্রমণত অনেকজন মানুহে প্ৰাণ হেৰুৱাইছিল৷ তদুপৰি পৰ্বতীয়া ডিমাচা জনসাধাৰণে বগা চাহাবৰ প্ৰৱেশক সমৰ্থন কৰা নাছিল৷ তত্ৰাচ ১৮৮৭চনৰ ২৫অক্টোবৰত ব্ৰিটিছ গভৰ্ণৰ জেনেৰেলে সদম্ভে ঘোষণা কৰিলে যে ৰে’লপথ নিৰ্মাণ হ’বই হ’ব৷ ইয়াৰ অন্তৰালত অৱশ্যে ব্ৰিটিছ বাহাদুৰৰ চাহপাত, কয়লা আদি সম্পদ কঢ়িওৱাৰ অভিসন্ধি নিহিত হৈ আছিল৷ কলিকতা বন্দৰত ঘটা ব্য্যপক স্থানাভাৱ কল্পে চিটাগঙৰ সৈতে যোগাযোগ যথাসম্ভৱ শীঘ্ৰে গঢ়ি তোলাটো অতিশয় প্ৰয়োজনীয় হৈ পৰিছিল৷ কাম চলি থকাৰ মাজতে ১৮৯৭চনৰ জুন মাহৰ ১২ তাৰিখে ৮.৭ৰিখটাৰ প্ৰাবল্যৰ ভূমিকম্প আহিল৷ ভূঁইকঁপে যথেষ্ট ক্ষতিসাধন কৰিলে আৰু কামতো ব্যাঘাত জন্মালে৷ তৎসত্ত্বেও তৎপৰতাপূৰ্বক কাৰ্য সম্পাদন কৰি ১৯০৪চনত ৰে’লপথছোৱা মুকলি কৰা হ’ল৷ ব্ৰিটিছৰাজৰ সেই কৰ্মস্পৃহাৰ সৈতে তুলনা কৰি এতিয়াৰ এই ব্ৰডগজ কনভাৰ্চনৰ কামক কি বুলিনো আখ্যা দিয়া যায় তাকে বহুসময় নীৰৱে চিন্তা কৰিব ধৰিলোঁ৷ ১৯৪৭ৰ ১৫আগষ্টৰ পিছত নিজকে স্বাধীন বুলি বুকু ফিন্দাই থকা আমাৰ দৰে ভাৰতীয়বোৰৰ কৰ্মকুশলতা আজি বিজ্ঞান আৰু কাৰিকৰী প্ৰযুক্তিৰ কৌশলগত প্ৰগতিৰ যুগতো এনেকুৱাইহেনে? ঘৃণাতে থু এসোপামান ওলাই আহিল৷\nবহুতেই হয়তো আজি পাহৰিয়ে পেলাইছে যে ১৯৯৬চনত ভাৰতৰ তদানীন্তন প্ৰধান মন্ত্ৰী এইচ. ডি. দেৱেগৌড়াই শিলচৰত আধাৰশিলা স্থাপন কৰিছিল, লামডিং-শিলচৰ ব্ৰডগজ কনভাৰ্চন প্ৰজেক্টৰ৷ তাৰ পিছত বৰাকৰ বুকুৱেদি বহু পানী বাগৰিল৷ নিৰ্ধাৰিত সময় ২০১১তে উকলিল৷ প্ৰজেক্ট আজিও হৈ নুঠিল৷ পথ যোগাযোগ ব্যৱস্থা, আইন-শৃংখলাজনক পৰিস্থিতি আৰু বৰষুণক দোষ দি থাকোঁতেই সময় অতীত হ’ল৷ এন. এফ. ৰে’লৱে এমপ্লয়িজ ইউনিয়নৰ এটা সূত্ৰৰ মতে আকৌ ২০১৮তহে কাম সম্পূৰ্ণ হ’বগৈ হেনো৷ তাৰ আগতে অসম্ভৱ৷ সময়মতে, সঠিকভাৱে হোৱা হ’লে দক্ষিণ অসমৰ উপৰি ত্ৰিপুৰা, মণিপুৰ আৰু মিজোৰামৰ ৰাইজৰ বাবে কিমানযে সুখকৰ হ’লহেঁতেন! পিছে এতিয়া সন্মুখত দৃশ্যমান হৈ আছে অ’ত এছোৱা, ত’ত এছোৱা৷ এইখিনিত কৰিছে, সেইখিনিত এৰিছে৷ কামৰ কোনো চিজিল নাই৷ কেতিয়া সম্পূৰ্ণ হ’বগৈ তাৰ কোনো ঠিক নাই৷ স্থবিৰতা আৰু শামুকীয়া গতি প্ৰত্যক্ষ কৰি মনটো ভিতৰি ভিতৰি ভীষণভাৱে অশান্ত হৈ উঠিছে৷ চকুৰ আগত দেখা পোৱা এই ৰূপটো হজম কৰিবলৈকে বৰ কষ্ট হৈছে৷ তথাপিও যাত্ৰাপথৰ আনন্দত ডুবিবলৈ যত্ন কৰিছোঁ, অন্য প্ৰসংগত মূৰটো গুজি৷\nগাড়ীয়ে গতি লোৱাৰ সমভাৱেই মোৰ সহযাত্ৰী ডেকাসকলে হাতে হাতে ম’বাইল উলিয়াই ফটো চোৱাই ফটো চাইছে, গান শুনাই গান শুনিছে, গে’ম খেলাই গে’ম খেলিছে৷ কোনোবাজনে আকৌ একোবত লেপটপটোকে খুলি লৈছে৷ মই মন কৰি গৈছোঁ, বুজিবলৈ প্ৰয়াস কৰিছোঁ তেওঁলোকৰ কথা-কাণ্ডবোৰ, তেওঁলোকৰ আশা-নিৰাশাবোৰ, তেওঁলোকৰ ইচ্ছা-অনিচ্ছাবোৰ৷ কেওজনৰে চেহেৰাত আধুনিকতাৰ চাপ৷ হাতত একো একোটাহঁত ডাঙৰ ডাঙৰ স্ক্ৰীণ টাচ্ছ ম’বাইল৷ কাণত হে’ডফ’ন৷ হৰ্ছকাট হেয়াৰ ষ্টাইল, কাণফুলি, বুঢ়া আঙুলিত আঙঠি, সৰু গাঁঠিত ৰিষ্টবেণ্ড, চশমাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি জোতালৈকে ব্ৰেণ্ডেড ড্ৰেছ-পোছাক, বেগ ইত্যাদি৷ ডিমাচা ল’ৰা গোটেইকেইটা৷ হ’লেও নিজৰ মাজত হাফলং হিন্দীতহে কথোপকথন চলিছে৷ স্থানীয়ভাৱে প্ৰচলিত এই লিংগুৱা-ফ্ৰাংকাক হিল হিন্দী বুলিও কয় বহুতে৷ আনহাতে সমস্ত যাত্ৰাটোত কেইটামান মাত্ৰ ডিমাচা ভাষাৰ বাক্য তেওঁলোকৰ মুখৰ পৰা ওলোৱা শুনিলোঁ৷ ডং, গিৰি, ফাই আদি দুই-এটা শব্দ নিজে জনাৰ সুবাদতে সেয়া মই ধৰিব পাৰিছোঁ, স্কুলীয়া দিনত মোৰ সহপাঠী নিৰ্মল নুনিচাই আগ বঢ়োৱা যৎসামান্য শিকণৰ অভিজ্ঞতাৰে৷ তাহানিৰ সেই মুহূৰ্তবোৰলৈ এতিয়া কিয় জানো, ঘনে ঘনে মনত পৰি গৈছে৷ ভাষা শিকাটো এটা দৰকাৰী কথা বুলি কোন কেতিয়াবাতে গম পাইছিলোঁ৷ গতিকে এতিয়া অন্ততঃ ধৰিব পাৰিছোঁ, এওঁলোকে কি ভাষা কৈছে৷\nডেকাসকলৰ মুখনিসৃত অসমীয়া শব্দ বা বাক্যৰ সংখ্যাও নগণ্য৷ তাকো আকৌ ‘লোকেল কুংফু’ৰ ডাইলগৰ প্ৰসংগতহে প্ৰকাশ কৰিব লগা হৈছে৷ ভাল লাগে এই বয়সৰ ল’ৰা-ছোৱালীবোৰ, সিহঁতৰ ‘বিন্দাচ’ লাইফ-ষ্টাইল৷ মানসিকভাৱে সিহঁতৰ সমবয়সীয়া হৈ পৰি হৃদয় উজাৰি কথা পাতিবলৈ, ভাব আৰু ৰসৰ আদান-প্ৰদানেৰে বন্ধুত্ব গঢ়িবলৈ বৰ মন যায়৷ কিন্তু ঘপকৈ নোৱাৰি৷ সেয়ে প্ৰাথমিক পৰ্যায়ৰ কথা-বতৰাতে নিজকে সাময়িকভাৱে ক্ষান্ত ৰাখি পৰৱৰ্তী সুযোগৰ অপেক্ষাত ক্ষণ গণি আছোঁ৷ খিৰিকীৰ ৰেলিঙৰ ফাঁকেৰে কেমেৰাৰ লেন্স উলিয়াই অলপ পৰৰ পিছে পিছে ক্লিক কৰি গৈছোঁ৷ উপভোগ কৰিছোঁ হিল কুইনে ধাৰাবাহিকভাৱে চকুৰ আগলৈ কঢ়িয়াই অনা ইখনৰ পিছত সিখন লেণ্ডস্কেপ৷ নিজৰ জগতখনত ব্যস্ত থাকিও অৱশ্যে উৎসুকতাৰে, কৌতূহলেৰে আগ-পাছ, সোঁ-বাঁও সকলোফালে খেয়াল ৰাখিছোঁ৷\nপ্ৰকৃতিৰ নিয়ম মানি বসন্তৰ আগমনত পথৰ দাঁতিৰ গছ-গছনিতো নতুন পাতে ভুমুকি নমৰাকৈ থকা নাই৷ তথাপিও দৃষ্টিয়ে ঢুকি পোৱা নিৰ্দিষ্ট পৰিসৰৰ ভিতৰতে টকলা শুকান পাহাৰ দেখিছোঁ, হাবিত জ্বলোৱা জুই দেখিছোঁ, ভূ-খনন চলি থকা দেখিছোঁ৷ বনাঞ্চল তথা প্ৰকৃতি ধ্বংসৰ দেখ দেখ প্ৰমাণ পাইছোঁ৷ আনহাতে বুকুত চিৰাল ফাট লৈ হা পানী হা পানী কৰি থকা অনেকখন জলশূন্য নদী(!)তো অতিক্রম কৰিছোঁৱেই৷\nডিজাউব্ৰা পাৰ হৈ লাংটিঙত আমাৰ গাড়ী থামিল৷ ১০২কিল’মিটাৰ দূৰত্বৰ লামডিং-ল’ৱাৰ হাফলং মিটাৰগজ শাখাৰ এইটোৱে প্ৰথম স্তপেজ৷ একাংশ লোক ইয়াত নামিল-উঠিল৷ যাত্ৰীৰ কোঢ়ালৰ উপৰি ছাগলীৰ বেবনি এটা ভাহি আহি কৰ্ণপটহ চুলেহি৷ বুজি পালোঁ, সকলোৰে বাবেই এই ৰে’ল, এই উত্তৰ-পূব সীমান্ত ৰে’লৱে৷\nডিহাখুৰ পিছতে বৰাইলৰ বক্ষৰে শিলৰ পাহাৰ ফালি আগ বঢ়া ৰে’লপথেৰে গহীন-গম্ভীৰ গতি এটাত হিল কুইন বীৰদৰ্পে আগুৱাব ধৰিলে কালাকটাং অভিমুখে৷ মাইবাং পোৱাৰ আগতে ৬টা সুৰংগ পাৰ হ’লোঁ৷ ব্ৰিটিছৰ দিনতে সজা এই পকী সুৰংগবোৰ৷ প্ৰত্যেকটোতে ক্রমিক নম্বৰ আৰু সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা উচ্চতা খোদিত কৰা আছে৷ সুৰংগত সোমাই পৰোঁতে প্ৰতিবাৰেই ৰে’লখনৰ ডবাবিলাকৰ পৰা আনন্দ প্ৰকাশক এক ধৰণৰ কিৰিলী শুনিবলৈ পোৱা গ’ল৷ কথাটো বেয়া নালাগিল৷ লগ-সংগ থকা হ’লে হয়তো নিজেও তেনেকৈ চিঞৰিলোঁহেঁতেন, পৃথিৱীৰ সমস্ত কথা পাহৰি৷\nলামডিং ষ্টেচনটো মুকলি কৰা হৈছিল বিগত ১৯০৩চনতেই৷ ১৯৬৯চনৰ ১মে’ত লামডিং ৰে’লৱে ডিভিজনৰ সূচনা হৈছিল৷ ইয়াৰ অন্তৰ্গত এই ৰে’লপথছোৱাত ল’ৱাৰ হাফলং পৰ্যন্ত ১৮টা সৰু-বৰ টানেল আছে৷ সুৰংগৰ ভিতৰত বিজুলীৰ ব্যৱস্থা আজিও নাই৷ গতিকে ডবাৰ ভিতৰখন দিনতে অন্ধকাৰ হৈ পৰে৷ ৰে’লৰ ভিতৰত যি লাইট জ্বলে পোহৰ বুলিবলৈ সেইকণেই৷\nঅকোৱা-পকোৱা বাটছোৱাইদি লাংটিঙৰ পৰা ২৫-২৬কিল’মিটাৰমান টানি ৰে’লখনে যাত্ৰাপথৰ দ্বিতীয়টো স্তপেজ মাইবাং পোৱালেগৈ৷ তাতে আগৰতলা পেচেঞ্জাৰৰ সৈতে ক্রচিং হ’ল৷ দেদাউৰি পাৰি যোৱা ক’লা ছাগলী এহাল আগৰটো ডবাৰ পৰা নমাই গৰাকীজনে টানি টানি নিয়া দেখা পালোঁ৷ জোখ-মাখলৈ চাই আজি ইহঁতৰ দিন বেয়া যেনেই লাগিল৷ আনহাতে, ভাৰতীয় ৰে’ল সেৱাই সকলোকে সমান সুবিধা দিছে৷ ল’ব জানিলেই হ’ল৷ এই ধৰণৰ ভাব এটায়ো তৎমুহূৰ্ততে ক্রিয়া কৰিলেহি৷\nইতিহাসে কোৱামতে ডিমাপুৰৰ পিছৰ সুদীৰ্ঘ কাল এছোৱাত মাইবাঙতে ডিমাচা কছাৰী ৰজাৰ ৰাজধানী স্থাপন কৰা হৈছিল৷ ষোল্ল আৰু ওঠৰ শতিকাৰ মাজৰ সময় সেয়া৷ নিৰ্ভয় নাৰায়ণৰ পৰা আদি কৰি ১৭গৰাকী ৰজাই শাসন কাৰ্য পৰিচালনা কৰিছিল এই মাইবাঙৰ পৰাই, ১৫৪০ৰ পৰা ১৭৫৭পৰ্যন্ত৷ আহোমৰ আক্রমণত পিছলৈ ৰাজধানী খাচপুৰলৈ উঠি যায়৷ মাই আৰু বাং লগ লাগিয়ে হৈছে মাইবাং৷ মাই মানে খাদ্য-শস্য আৰু বাং মানে উভৈনদী৷ মাইবাঙৰ দাঁতিৰেই বৈ গৈছে মাহুৰ নৈখন৷ নৈখনৰ পাৰতে কছাৰী ৰজা মেঘনাৰায়ণে সজোৱা শৈলঘৰ আছে৷ নৰনাৰায়ণৰ দিনৰ শৈললিপি আদিও ইয়াতেই উদ্ধাৰ হৈছিল৷ তেতিয়াৰ ৩বৰ্গ কিল’মিটাৰ বিস্তৃতিৰ পুৰণি ডিমাচা ৰাজধানী মাইবাংখন এতিয়া ডিমা হাচাও টেৰিটৰিয়েল অট’ন’মাছ কাউন্সিলৰ অন্তৰ্গত ১০বৰ্গ কিল’মিটাৰ এলেকাৰ এখন চহৰ৷ ডিমা হাচাও জিলাৰ অন্যতম মহকুমা এই মাইবাং৷\nমাইবাঙৰ পিছত মাহুৰ পৰ্যন্ত পুনৰ ৬টা সুৰংগত সোমালোঁ-ওলালোঁ৷ ওৱাড্ৰেংডিছা, দাওটুহাজাৰ পিছৰে পৰাই পাক মাৰি মাৰি আমাৰ গাড়ী ক্রমে পাহাৰৰ ওপৰলৈ উঠিব ধৰিলে৷ ফাইডিং পাৰ হৈ এসময়ত মাহুৰ পালোঁগৈ৷ সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা মাহুৰ ২,৩৮৫ফুট ওখ৷ সেই উচ্চতাত আৰোহণ কৰি এটা কথা নিশ্চিত হ’লোঁ যে দীৰ্ঘদিন ধৰি ইয়াত বৰষুণ নাই হোৱা৷ ফলত তলৰ নদীবোৰ একেবাৰে শুকাই গৈছে৷ বাইলা, মুপা, মাইবাং, দয়াং আদিয়ে তাৰেই প্ৰমাণ দিলে, উন্মুক্ত বক্ষৰে৷ তেনেকুৱা নৈৰ ওপৰত থকা লোৰ অৰ্ধচন্দ্ৰাকৃতিৰ দলঙেৰে পাৰ হ’লোঁ, খুব ধীৰ গতিৰে৷ আনহাতে, ব্ৰডগজৰ বাবে নকৈ সজা বিৰাট বিৰাট দলং, ইখন পাহাৰৰ সৈতে সিখন পাহাৰ সংযোগী দীঘলীয়া ফ্লাইঅ’ভাৰকেইখন স্বচক্ষে দেখা পাই, সঁচাকৈ কৈছোঁ, নিজকে কোনোবা অচিন দেশত বিচৰণ কৰা যেনেই লাগিল৷ ব্ৰডগজ কমপ্লিট হ’লে যাত্ৰাটো কেনে ৰোমাঞ্চকৰ হ’ব, অলপ পৰ তাকে কল্পনা কৰিলোঁ৷ অৱশ্যে কেতিয়া কমপ্লিট হ’ব সেয়া নিঃসন্দেহে কোটিটকীয়া প্ৰশ্ন৷ চকুৰ সন্মুখত দেখা সামগ্ৰিক ৰূপটোলৈ চাই এতিয়া মাথো এইটোৱে কওঁ যে কমপ্লিচন ডেট বুলি কোনো ডেট দিব নোৱাৰোঁ এতিয়া৷ একো ক’ব নোৱাৰোঁ, বৰাইল কিম্বা বৰাক ভেলীয়ে কেতিয়াকৈ হাঁহিব৷\nমাহুৰত এখন্তেক ৰৈ পুনৰ গাড়ী চলিল৷ আৰু ৬টা সুৰংগৰে পাহাৰীয়া পথছোৱা সুকলমে অতিক্রম কৰি অন্তিম স্তপেজ ল’ৱাৰ হাফলঙত উপস্থিত হ’লোঁগৈ নিৰ্দিষ্ট সময় দিনৰ ১বাজি ৩০মিনিটত৷ গাড়ীখনে অন্ততঃ সময়টো ঠিকেই মানি চলিছে, সেয়া কিন্তু ক’ব লাগিব দেই৷\n৩ঘণ্টা ৪৫মিনিটজোৰা যাত্ৰাৰ পিছত গন্তব্যস্থলত ট্ৰেইনখন ৰৈ দিয়াৰ আগতেই নমা-উঠাৰ বাবে যাত্ৰীসকলৰ মাজত উথপথপ লাগিল৷ প্লেটফৰ্মত যথেষ্ট মানুহ দেখা পালোঁ৷ ট্ৰেইন ইয়াত বেছি পৰ নৰয়, মাত্ৰ ১৫মিনিটহে৷ গতিকে ময়ো ডবাটোৰ পৰা ততালিকে জাঁপ মাৰি নামি কোবাকুবিকৈ টিকট কাউণ্টাৰ অভিমুখে ভিৰ ফালি খোজ পেলালোঁ৷ দেখোঁগৈ যে দীঘলীয়া শাৰী৷ অলপ সময় থিয় হ’লোঁ৷ নাই, নহ’ব৷ অথনিৰ চিকিউৰিটিৰ ডবাটোলৈ মনত পৰিল৷ খৰগতিৰে ঘূৰি আহি পুৱা লামডিঙত কথা পতাজনকে ধৰিলোঁ৷ বোলোঁ, ‘নিব লাগিব দেই ডাঙৰীয়া, টিকট হ’লে নাই৷’ তেখেতে অভয় দান কৰিলে… ‘উঠি লওক৷’\nআহোঁতে একেবাৰে শেষত থকা ডবাটো এতিয়া যাওঁতে একেবাৰে আৰম্ভণিতে পৰিল৷ অৰ্থাৎ ইঞ্জিনৰ পিছতে৷ ইঞ্জিনটো ঘূৰাই আনি এই মূৰে লগায়েই ০৫৬৯৮ নং হিল কুইন এক্সপ্ৰেছ ঢাপলি মেলিব লামডিঙলৈ৷ ইতিমধ্যে মামা-মামীৰে গিজগিজালেই চিকিউৰিটিৰ ডবাটো৷ তলৰ বেঞ্চত ঠাই নাই৷ বয়-বস্তু থোৱা বাংক এখন খালী পাই জাঁপ মাৰি তাতে উঠি ল’লোঁ৷ উদ্দেশ্য, মোৰ হাতত থকা টোপোলাটোৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে এতিয়া৷ পেটে ইতিমধ্যে বিদ্ৰোহৰ সূচনা কৰিয়ে দিছে৷ কালি ডেকাজনে ঠিকেই কৈছিল, ‘খোৱাটো কিন্তু লৈ যাব, একো নাপাব৷’ হয় কথাটো৷ আনৰ অভিজ্ঞতাৰ শিক্ষাক কামত লগাই আজি পুনৰবাৰ উপকৃত হ’লোঁ৷ আন এজনে কৈ পঠোৱা মতে বাঁওহাতে বহাৰ ফলত প্ৰাকৃতিক দৃশ্যৰাজিও বাধাহীনভাৱে প্ৰত্যক্ষ কৰিব পাৰিলোঁ৷\n৮খন পুৰী, ভাজি আৰু লালমোহন দুটা খৰখেদাকৈ চোবাই তাৰ পিছে পিছে পানী আধা বটল ঘটাঘটে পেটত ঢালি বাংকৰ পৰা নামি আহিলোঁ৷ পুনৰবাৰ প্লেটফৰ্মলৈ গৈ খালী টোপোলাটো জাবৰ-জোঁথৰৰ দ’ম এটালৈ দলি মাৰি দিলোঁ৷ তেনেকুৱাতে নিৰাপত্তাৰক্ষী লোকজন চকুৱে চকুৱে পৰিল৷ সুধিলে… ‘আপুনি বহিবলৈ চিট পোৱা নাই নেকি? আহক, ইয়ালৈকে আহক৷’ সেই বুলি কৈ নিজৰ বাবে সংৰক্ষিত দীঘলীয়া চিটটোত আথে-বেথে মোক বহাৰ সুবিধা কৰি দিলে তেওঁ৷\nসেইকণ সময়তে ইফালে-সিফালে চালোঁ৷ এই ষ্টেচনটোৰ পৰাই হাফলং চহৰলৈ যোৱা হয়৷ ওপৰত হাফলং, তলত ল’ৱাৰ হাফলং৷ বাইদেউ-ভিনদেউ থকাৰ সুযোগতে ১৯৮২ৰ এপ্ৰিলত প্ৰথমবাৰ হাফলঙলৈ গৈছিলোঁ, পুলিচৰ জীপৰ পিছফালে বহি, পকী ঠেক ৰাস্তাৰে৷ ৩২বছৰৰ আগৰ কথা সেয়া৷ তাৰ পাছত ১৯৮৪ৰ জুন মাহত অসম ৰাজ্যিক পৰিবহণ নিগমৰ ডিফু-হাফলং ৰঙা বাছত৷ সেইবাৰ হাফলং লে’ক আৰু অন্যান্য লোকেচনত তোলা ক’লা-বগা ফটোবোৰ এতিয়াও সযতনে সংৰক্ষিত হৈ আছে, মোৰ পুৰণি এলবামটোত৷ শেষৰবাৰ যাওঁতে লে’কৰ পাৰৰ টুৰিষ্ট লজত এৰাতি আছিলোঁ৷ ল’ৱাৰ হাফলঙেৰে নিশাৰ ট্ৰেইন ধৰি উভতি আহিছিলোঁ৷ গতিকে পথছোৱাত একো চোৱাৰ সুযোগ ভাগ্যত নঘটিল৷ মাজে মাজে মনত বাৰুকৈয়ে দোলা দি থকা সেই অতৃপ্তি আজি আঁতৰ কৰিছোঁ হিল কুইনৰ বেঞ্চত বহি দিনৰ পোহৰত কৰা এই ভ্ৰমণৰ জৰিয়তে৷\nৰে’লখনে সময়মতেই উভতনি যাত্ৰা আৰম্ভ কৰি দিলে৷ চিট সুৰক্ষিত যেতিয়া এইবাৰ উঠা-নমা, ইফাল-সিফাল ইচ্ছামতে কৰি থাকিব পাৰিম বুলি আগতেই ভাবি থ’লোঁ৷ আহোঁতে কিন্তু একেথিৰে বহিয়েই আহিলোঁ৷ কাৰণ ‘খোৱাটো লৈ যাব’ বুলি কোৱাজনেই কালি সন্ধিয়া আসন সম্পৰ্কে মোক হুচিয়াৰ কৰি দিছিল এইবুলি… ‘উঠিলেই চিট যাব৷’ সেয়েহে চিট হেৰুৱাবলৈ সত নগ’ল৷ চিটৰ স্বাৰ্থত তেতিয়া স্থানু হৈ ৰ’লোঁ যদিও এইবাৰ কিন্তু কথা বেলেগ হ’ব৷ বেমাৰীৰ দৰে বহি বহি টোপনিয়াই থকাত নাই৷\nগতিকে গাড়ী এৰাৰ লগে লগেই দৰজামুখ অধিকাৰ কৰিলোঁগৈ৷ হিল কুইনৰ গতিৰ লগে লগে ময়ো দৃষ্টি প্ৰসাৰিত কৰি দিলোঁ দূৰ দিগন্তলৈ৷ কেমেৰাই ইচ্ছামতে ক্লিক কৰি গ’ল, ইবাৰৰ পিছত সিবাৰকৈ৷ এইবাৰ মুঠতে একো এৰাত নাই৷ সিখন দৰজাৰে সিফালেও চকু ৰাখিছোঁ, ক’ত কি দেখা গৈছে বুলি৷ সজাগ হৈছোঁ, একো যাতে মিছ নহয়৷\nবাহুত এ.এছ.পি. লিখা পিতলৰ বেজ পিন্ধা চিকিউৰিটিৰ লোক এজনে কাষতে ৰৈ বন্ধুত্বপূৰ্ণ মনোভাবেৰে মোৰ সৈতে কথা পাতিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে৷ ক’ৰ পৰা আহিছে, কি কাম কৰে, ফটোবোৰ তুলি কি কৰিব ইত্যাদি ইত্যাদি ঢেৰ প্ৰশ্ন৷ মোৰ উত্তৰ, কথা-বতৰা, পিন্ধন-উৰণ বা চাল-চলনে বোধহয় মানুহজনক সন্তুষ্ট কৰিব পাৰিলে৷ লাহে লাহে ঘনিষ্ঠতা বৃদ্ধি পালে৷ দৰজামুখত ৰৈ মই এখন হাতেৰে হেণ্ডেলত ধৰি শৰীৰটো হেলনীয়াকৈ বাহিৰলৈ উলিয়াই আনখন হাতেৰে কেমেৰা অ’পাৰেট কৰাৰ সময়ত তেওঁ মোৰ কঁকালত মৰা বেল্টডালত পিছফালৰ পৰা খামোচ মাৰি ধৰি থাকিল, যাতে ট্ৰেকৰ পাক আৰু ট্ৰেইনৰ জোকাৰণিত কোনো ধৰণৰ অঘটন নঘটে অৰ্থাৎ তললৈ সৰি নপৰোঁ যাতে৷ কাণ্ডটোৱে মোৰ অন্তৰতো স্বাভাৱিকতেই তেওঁৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধালু ভাব এটাৰ সঞ্চাৰ কৰিলে৷ লাহে লাহে গোটেইকেইজন মোৰ সৈতে সহজ আৰু অন্তৰংগ হৈ পৰিল৷ তেওঁলোকেই মোক তামোল কিনি খুৱালে, নিজৰ ভাগৰ মিনাৰেল ৱাটাৰৰ বটলৰ পৰা পানী খুৱালে, পকৰি আনি খুৱালে৷ আনকি… (পিছত কৈ আছোঁ)\nমালবাহী গাড়ী এখনৰ ক্রচিঙৰ বাবে দয়াং ব্ৰীজ পাৰ হৈ মিগ্ৰেনডিছাত কিছু পৰ থামিব লগা হ’ল৷ ‘কেতিয়াও ৰে’লৰ ইঞ্জিনত উঠি পোৱা নাই, বৰ মন যায়হে’ বুলি মই মোৰ জীৱনৰ অসম্পূৰ্ণ আকাংক্ষা এটাৰ সম্বন্ধে তেওঁৰ আগত প্ৰকাশ কৰিবলৈহে পালোঁ, তেওঁ মোক চিধাই মাতি লৈ গ’ল নাতিদূৰতে থকা ইঞ্জিনটোলৈ বুলি৷ আনহাতে, ‘উঠি লওক’ বুলি ক’বলৈ পালে কি নাপালে, ড্ৰাইভাৰৰ বিপৰীতে থকা মূৰটোত সংলগ্ন হেণ্ডেলত ধৰি মই আগে-ভাগে বগাই ওপৰ পালোঁগৈ৷ চে’ফ পজিচন এটা লৈ ৰৈ থাকোঁতেই হঠাতে মূৰত খেলালে আন এটা চিন্তা৷ টানেলত কি হ’ব? সমস্যা হ’ব নেকি? তেওঁ ক’লে, ‘কাপোৰ-কানি ক’লা হ’ব, গাৰ ছাল পুৰি যোৱা যেন লাগিব৷’ বিপদৰ সম্ভাৱনা দেখি ভাল ল’ৰাৰ দৰে ঘপাঘপ তাৰ পৰা জঁপিয়াই নামি আহি পূৰ্বৰ স্থান পালোঁহি৷ এডভেঞ্চাৰাচ পোকটোৱে অৱশ্যে ভিতৰি ভিতৰি বহুপৰলৈকে কামুৰিয়েই থাকিল… ছেঃ, বিৰল সুযোগ এটা নষ্ট হ’ল আজি, টানেলৰ কাৰণে৷ নহ’লে… ঈশ্বৰে বৰ মিলাইছিল!\nসি যি কি নহওক, লাংটিং পৰ্যন্ত দৰজাৰ মুখত একেলেথাৰিয়ে থিয় হৈ পাহাৰৰ শোভাৰে মন-প্ৰাণ উপচাই পেলালোঁ৷ তাৰ পিছতহে চিটত বহিলোঁহি৷ এইবাৰ কথাৰ মহলা মৰা আৰম্ভ হ’ল৷ চিকিউৰিটিৰ লোককেইজনে নিজৰ অভিজ্ঞতা ব্যক্ত কৰিলে৷ পথছোৱাৰ নেচাৰেল চিনেৰী, সুন্দৰ সুন্দৰ ল’কেচন কেইটামানৰ বিষয়েও কিছু কথা ব্যক্ত কৰিলে৷ বৰষুণ পৰিলে আকৌ এবাৰ আহিবলৈ বৰকৈ অনুৰোধ জনালে৷ আনহাতে ৰে’ল নিৰাপত্তাৰ ডিউটিক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হেতুকে ইচ্ছা থাকিলেও বিহু বুলি নিজ ঘৰলৈ, পৰিয়ালৰ মাজলৈ এপাক মাৰিব নোৱাৰাত তেওঁলোকৰ মনবোৰৰ মাজত খুন্দ খাই থকা দুখবোধৰ ইংগিতো পাবলৈ সক্ষম হ’লোঁ৷\nসন্মুখত বহা মামী চাৰিজনীৰ মাজৰে এজনীৰ সৈতে ভাবৰ আদান-প্ৰদান সম্ভৱ হৈ উঠাত লেথাৰি নিছিগাকৈ কথা পতাত লাগি গ’লোঁ৷ মাৰ জনগোষ্ঠীয় মহিলাগৰাকীয়ে হাফলঙৰ এগ্ৰিকালচাৰ মাৰ্কেটিং অফিচত চতুৰ্থ বৰ্গৰ চাকৰি কৰে৷ গুড ফ্ৰাইডেৰ আগে আগে বিহুৰ বন্ধ পাই কেইবাজনীও মিলি এয়া ডিমাপুৰলৈ যাত্ৰা কৰিছে, শ্বপিঙৰ উদ্দেশ্যে৷ হাফলঙত বস্তু-বাহানিৰ দাম বেছি, ডিমাপুৰত সস্তা৷ গতিকে সুযোগ বুজি এনেকুৱা আহ-যাহ চলি থাকে৷ হাফলঙৰ লাইট, পানী, ৰাস্তা, খেতি, পাচলি, ফল, কাউন্সিল, বন্ধ, গীৰ্জা, ৱ’মেন ফেল’শ্বিপ, চিকপুই ৰুই আদি বহু বিষয় আমাৰ আলোচনাৰ গণ্ডীলৈ আহিল৷ মোৰ খাৰ খোৱা জিভাৰে ওলোৱা হাফলং হিন্দী তেওঁ কেনে পালে নাজানো, যাবৰ পৰত কিন্তু তামোলতী মামীজনীয়ে খোলোচাকৈয়ে কৈ গ’ল… ‘আচ্চা হুৱা, হাম দোনো গপ মাৰা, না?’\nআনহাতে ইমান পৰে মই মন কৰি থকা আন এটা কথা আছিল, চিকিউৰিটিৰ লোককেইজনে মোক কিন্তু অথনিৰে পৰা ভাৰা এবাৰলৈও খোজা নাই৷ এইটো কেনেকুৱা কথা হ’ল? সেয়ে ৰে’লখনে লামডিং জংছন সোমাওঁ সোমাওঁ কৰোঁতেই মোৰ সোঁকাষে বহি জমা দিবৰ বাবে বন্দুকৰ গুলীবোৰ হিচাপ কৰি থকা নিৰাপত্তাৰক্ষী এজনৰ গাত হেঁচুকি কথাটো উলিয়ালোঁ… ‘মোৰ ভাৰাটো লওক আকৌ৷’ কেউজনেই যেন আগৰ পৰাই প্ৰস্তুত হৈহে আছিল! একে সুৰতে কৈ উঠিল… ‘নালাগে, নালাগে৷’ ময়ো নেৰিলোঁ… ‘লওক, লওক৷ তেনেকুৱা একো কথা নাই৷ মই নিচেই সাধাৰণ মানুহহে৷ আৰু এয়া আপোনালোকৰ প্ৰাপ্য৷’ প্ৰত্যুত্তৰত যিষাৰ ক’লে, মোৰ আৰু কৰিবলৈ একো নাথাকিল৷ ‘নাই নালাগে৷ আপুনি আজি আমাৰ আলহী৷’ বুলি আন্তৰিকতাৰে কোৱা বাক্যটিৰ সন্মানত দুনাই ভাৰাৰ প্ৰসংগ নুলিয়ালোঁ আৰু৷ প্ৰতিজনকে হেণ্ডচেক একোটাৰে ধন্যবাদ তথা কৃতজ্ঞতা জনালোঁ৷ লগতে পিছদিনা আৰম্ভ হ’ব লগা অসমীয়া নতুন বছৰটোৰ বাবে শুভেচ্ছা আৰু ব’হাগ বিহুৰ ওলগ জনাই পুনৰ লগ পোৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰে বিদায় মাগিলোঁ৷\nআমাৰ গাড়ী এইপাৰে ৰোৱাৰ সমানে সমানে ডিমাপুৰ অভিমুখী বি.জি. এক্সপ্ৰেছখনো নিৰ্ধাৰিত সময়তেই ৩নম্বৰ প্লেটফৰ্ম সোমালহি৷ আশা কৰা ধৰণেই কানেকচনটো পাই গ’লোঁ৷ সেইখনতে উঠি আহি গৃহচহৰ ডিফুত পদাৰ্পণ কৰিলোঁ৷ বৰাইলৰ বুকুৰ পৰা উভতি প্ৰায় ১২ঘণ্টাৰ মূৰত ঘৰলৈ খোজ লৈ থকা সময়ছোৱাত যোৱা নিশা ইউ-টিউবত আনৰ ভিডিঅ’ চাই উত্ৰাৱল হৈ পৰা হিল কুইনৰ যাত্ৰাটো আজি নিজে প্ৰেকটিকেলি সম্পূৰ্ণ কৰিব পৰা হেতুকে ঈশ্বৰক ধন্যবাদ জনালোঁ শত-সহস্ৰবাৰ৷\n← ৰূপম ভূঞাৰ সৈতে অন্তৰংগ আলাপ\nঅসমীয়া জাতীয় সত্তাৰ প্ৰতীক গামোচা আৰু সংস্কৃতিৰ চিহ্ন বিহু-নৃত্য,গায়ন-বায়নৰ ব্যৱহাৰঃ (নিতুল বৰা) →


অভিজ্ঞতাৰ সঁফুৰা .. Abhigotar Xofura: আধুনিক মহিষাসুৰ\nতেতিয়া আমি তিতাবৰত থাকো৷ ক-খ শ্ৰেণীমানত পঢ়ি আছো৷\nপূজাৰ সময়ত বৰপেটাৰোডলৈ আহিছিলো, মোমাইদেউহঁতৰ ঘৰলৈ৷ আমি পাচোঁজন ভাই-ককাই আৰু প্ৰায় সমনীয়া সৰু মোমাইদেউ দুজন , বয়সত গোটেই কেইজন সৰু সৰু আছিলো৷ বৰপেটাৰোডত তেতিয়া খুব ডাঙৰকৈয়ে দুৰ্গা-পূজা পতা হৈছিল৷ পুজাৰ সময়ত ৰং-বিৰঙৰ বেলুন কিনাটো এটা ডাঙৰ আকৰ্ষণ আছিল আমাৰ বাবে৷\nএদিন সৰু মোমাইদেউৰ মূৰত এটা বুদ্ধি খেলালে, অলপ ব্যৱসায় কৰাৰ৷ পূজাৰ বজাৰত বেলুন বেচি দুপইচা উপাৰ্জন কৰাৰ৷ কথামতে কাম৷ আমি সকলোৱে নিজৰ নিজৰ হাতত থকা পাঁচ পইচা, দহ পইচা আদি গোটাই বজাৰৰ পৰা দুপেকেটমান বেলুন কিনি আনিলো৷ তাৰ পাছত আটাইকেইজন লাগি পৰিলো বেলুন ফুলোৱাত৷ এজনে মৰাপাটৰ ঠাৰি দুডাল মান লগ লগাই ক্ৰচ এটাৰ নিচিনা ফ্ৰেম এটা সাজিলে আৰু আমি বেলুনবোৰ ফুলাই ফুলাই তাতে ওলোমাবলৈ ধৰিলো৷ প্ৰায় বিশটামান বেলুন ফুলোৱা হ'ল৷ নানা ৰঙৰ বেলুনেৰে ফ্ৰেমটো ভৰি পৰিল৷ আমিও উৎসাহেৰে আগবাঢ়িলো ওচৰতে থকা ৰেল-স্টেচনটোৰ পিনে, আমাৰ ক্ষুদ্ৰ বেলুন ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰি দুপইচা ঘটিবলৈ৷\nস্টেচন পাই আমি সুবিধাজনক ঠাই এডোখৰ বাছি লৈ, মাটিত গোজ মাৰি থিয় কৰি দিলো আমাৰ বেলুনৰ ফ্ৰেমটো৷ মৃদু বতাহত ৰং-বিৰঙৰ বেলুনবোৰ লৰ-চৰ কৰি থাকিল৷ আমিও ঘাঁহনিত বহিলৈ বেলুনৰ গ্ৰাহক অহালৈ অপেক্ষা কৰিব ধৰিলো৷\nসৰু-সৰু ল'ৰা-ছোৱালী দুজন মান ওচৰ চাপি আহি বেলুন কেইটালৈ অলপ পৰ চাই থাকিল৷ আমিও আগ্ৰহেৰে সিহঁতলৈ চাই থাকিলো৷ অলপ পাছত সিহঁত আতৰি গ'ল৷ এটা বেলুনো নিকিনিলে৷ আমাৰ মনটো সেমেকি উঠিল৷\nতেনেদৰে আধাঘন্টামান পাৰ হৈ গ'ল৷\nঅলপ দুৰৰ পৰা দুজন ডাঙৰ ডাঙৰ ল'ৰাই আমাৰ ফালে চাই আছিল৷ লাহে লাহে ল'ৰাদুজন আমাৰ ফালে আগুৱাই আহিল৷ আমি অলপ উৎসাহ অলপ উৎকন্ঠাৰে ল'ৰাদুজনলৈ চাই থাকিলো৷ ল'ৰাদুজন একেবাৰে ওচৰ পালেহি৷\n"কি কৰিছ তহঁতে? বেলুন বেচিবলৈ আহিছ?" এজনে সুধিলে৷\nআমি মূৰ দুপিয়াই সঁহাৰি দিলো৷\n"এই ৰঙা বেলুনটোৰ দাম কিমান?" বুলি ল'ৰা এজনে ৰঙা বেলুন এটা হাতেৰে ধৰিলে৷ লগে লগে প্ৰচন্ড শব্দ এটা কৰি বেলুনটো ফাটি থাকিল৷ আমাৰ বুকুবোৰ বিষাই উঠিল৷\n"ধেৎতেৰি, এইটো ফাটিল৷ এই হালধীয়াটোৰ দাম কিমান?" বুলি মিচিকিয়া হাঁহি মাৰি ল'ৰাজনে এইবাৰ হালধীয়া বেলুন এটা হাতেৰে ধৰিলে৷ লগে লগে হালধীয়া বেলুনটোও ফাটি থাকিল৷\nআমি অস্থিৰ হৈ পৰিলো৷ ল'ৰাজনে হাঁহিমাৰি ক'লে, " কি কথা? চব বেলুন দেখোন হাতেৰে ধৰিলেই ফাটি থাকে?" তাৰপাছত তৃতীয়টো হাতেৰে ধৰিলে ল'ৰাজনে৷ সেইটোৰো একেই অৱস্থা৷ হাততে ফাটি থাকিল৷\nহঠাতে আমাৰ মাজৰ এজনে লক্ষ্য কৰিলে, ল'ৰাজনে হাতত ভঙা গ্লাচৰ টুকুৰা এডোখৰ লৈ আছে আৰু বেলুন কিনাৰ ভাও ধৰি আমাৰ বেলুনবোৰ আচলতে ফুটাবলৈহে আহিছে৷ আমাৰ বুজিবলৈ অসুবিধা নহ'ল৷\nবাধা দিয়াৰ সাহস গোটোৱাৰ আগতেই ল'ৰা দুজনে আমাৰ চকুৰ আগতে এটা এটাকৈ গোটেই কেইটা বেলুন ফটাই দি ধেকধেকাই হাঁহি হাঁহি আতৰি গ'ল৷ আমি অসহায় ভাবে মাথোন চাই ৰ'লো৷ আমাৰ ব্যৱসায়ৰো কৰুণ পৰিসমাপ্তি ঘটিল৷\nঅলপ দুৰৈত থকা পূজা-মন্ডপখনলৈ চাই পঠিয়ালো৷ চকুত পৰিল মহিষাসুৰৰ মূৰ্ত্তিটো৷ মনত এনে ভাব হ'ল যেন এইমাত্ৰ বেলুন ফটাবলৈ অহা ল'ৰাদুজন সেই মহিষাসুৰতকৈও ভয়াবহ৷\nআমাৰ মাজত এগৰাকী দুৰ্গাৰ অভাৱ বাৰুকৈয়ে অনুভৱ হৈছিল সেই সময়ত৷\nPosted by ডঃ মাখন লাল দাস at 05:11\nBiswajit Sutradhar 25 October 2012 at 04:44\nআমি সৰু থাকোতে আকৌ দুষ্ট ল’ৰাবোৰে হাতত কেৰাচিন লৈ আছিল বেলুন ফুটাবলৈ৷ সেই সময়ত হোলীত ৰংখেলিবলৈ কিছুমান স্প্ৰে ওলাইছিল৷ সেই স্প্ৰেৰ ভিতৰত কেৰাচিন তেল লৈ দূৰত কোনোবাই বেলুন লৈ থকা দেখিলে দূৰৰ পৰাই স্প্ৰেৰ সহায়ত কেৰাচিন ছটিয়াই দি বেলুনবোৰ ফটাইছিল৷\nডঃ মাখন লাল দাস 25 October 2012 at 07:09\nমুঠতে দুষ্ট ল'ৰাৰ দুষ্ট বুদ্ধিৰ অভাৱ নাই..


ৰামানুজন - গণিতজ্ঞ আৰু মানুহজন : অধ্যায় D : অৰ্থনৈতিক পৰ্যাপ্ততা - Gonit Sora (গণিত চ'ৰা)\n13 Oct ৰামানুজন – গণিতজ্ঞ আৰু মানুহজন : অধ্যায় D : অৰ্থনৈতিক পৰ্যাপ্ততা\nPosted at 02:26h in Articles, Assamese, Books by Manjil Saikia0Comments\nD-0 ঐহিক কাৰকসমূহৰ দাবী বা চাহিদা :\nকিন্তু এনে আত্মমগনকাৰী অৱস্থা বেছিভাগৰ ক্ষেত্ৰতেই দীৰ্ঘদিনীয়া নহয়। অৰ্থনৈতিক হেঁচাটো আছিল অলংঘণীয়। পৰিয়ালৰ প্ৰতি থকা দায়িত্বয়ো ইয়াৰ নিজা হেঁচা দি আছিল। এটা ক্ষণ আহিল, য’ত এটা বিশেষ বিষয়ৰ অন্তটানৰ কেৰেপহীন অধ্যৱসায় আৰু ঐহিক জীৱনৰ দাবীৰ টনা-টনিত ভাঙি পৰা মুহূৰ্ত্ত এটা আহি পৰিছিল। ৰামানুজনৰ জীৱনত এনে এটা মুহূৰ্ত্ত আহি পৰিছিল ১৯১০ চনত। তেতিয়া তেওঁৰ বয়স ২৩ বছৰ। তেওঁ চাকৰি বিচাৰিব লগা হৈছিল।\nD-1 চাকৰিৰ সন্ধানত :\nতেওঁ চাকৰিৰ সুৰুঙাৰ সন্ধানত লাগিল। ১৯০৭ চনত প্ৰফেচৰ ৰামস্বামী আয়াৰে স্থাপন কৰা ‘ইণ্ডিয়ান মেথেমেটিকেল চ’ছাইটি’ৰ কথা তেওঁ শুনিছিল। তেওঁ গম পাইছিল যে, যদিও তেওঁক প্ৰফেচৰ কোৱা হৈছিল, পিছে তেওঁ প্ৰকৃততে ‘মাদ্ৰাজ চিভিল-চাৰ্ভিচ’ৰ এজন ‘ডেপুটি কলেক্টৰ’হে আছিল। ডেপুটি কলেক্টৰ হিচাবে তেওঁ তেওঁৰ ডিভিজনৰ স্থানীয় ব’ডিৰ এজন এক্স-অফিচিঅ’ প্ৰেচিডেণ্ট আছিল। তেওঁৰ গণিতৰ প্ৰতি থকা একাত্মতা আৰু ডেপুটি কলেক্টৰ হিচাবে থাকিব পৰা প্ৰভাৱটোৰ বাবে ৰামানুজনে তেওঁকে এজন সম্ভৱপৰ পৃষ্ঠপোষক হ’ব বুলি ভাবিছিল। তেতিয়া ৰামস্বামী আয়াৰৰ প্ৰধান কাৰ্যালয় আছিল টিৰুক্কোভিলুৰত। সেয়ে ১৯১০ চনত ৰামানুজন সেই ঠাই আহি উঠিল।\nতলৰ ৰামস্বামী আয়াৰৰ স’তে হোৱা সাক্ষাতৰ আমোদ কাহিনীটোত ৰামানুজনৰ চৰিত্ৰত সোমাই থকা অন্য এক মহৎ গুণৰ প্ৰকাশ দেখিবলৈ পাওঁ। সেয়া হ’ল আত্মব্যংগ। আত্ম-ব্যংগ কৰিব পৰে মাত্ৰ আতি গুণীজনেহে। ইয়াত ৰংগনাথনৰ ভাৱ প্ৰকাশৰ বাহাদুৰি প্ৰশংসনীয়। ‘ডায়েলগে’ মাত্ৰা চেৰাইছে ৰামানুজনৰ মহানতাৰ, তেওঁৰ বিনয়ৰ তথা অদমনীয় অতুলনীয় হেঁপাহটোৰ।\nD-2 আমোদ কাহিনী ২ – ৰামস্বামী আয়াৰৰ স’তে হোৱা সাক্ষাৎ :\nৰামানুজন : মই গণিতত আগ্ৰহী।\nৰামস্বামী আয়াৰ : হয় নে? আহাচোন, বহা। এতিয়ালৈকে তুমি কি কৰিছানো?\nৰামানুজন : এই টোকা বহীটোত মই কৰি পোৱা কেতবোৰ ৰিজাল্ট আছে, ইয়াৰ প্ৰমাণসহ।\nৰামস্বামী আয়াৰ : চাওঁ দিয়াচোন, সেইখন মোলৈ ঠেলি দিয়া। (চায়) প্ৰায় বেছিভাগেই নতুন যেন লাগিছে। হে, ভগবান! যিটো পৃষ্ঠাই চাওঁ, প্ৰতিটোৱেই দেখোন নতুন উপপাদ্য আৰু সূত্ৰৰ আকৰ। কিযে মনোৰম! তুমি ক’ত কাম কৰানো?\n(তেতিয়াও নোটবুকৰ পাত লুটিয়াই আছে) মই ভাবো তোমাৰ বেছ পৰিমাণৰ পৈত্ৰিক সম্পত্তি আছে যেন পাইছোঁ।\nৰামানুজন : নাই মহাশয়, মই এটা দুখীয়া পৰিয়ালৰ ল’ৰা। মোৰ দেউতা, কুম্বাকোনমৰ এজন ব্যৱসায়ীৰ দোকানৰ এজন সাধাৰণ কেৰাণীহে। তদুপৰি মহাশয়, যোৱা বছৰ মোৰ পিতা-মাতাই মোক গৃহস্থী জীৱনতো সুমাই দিলে।\nৰামস্বামী আয়াৰ : (তেতিয়াও মন দি আছে নোটবুকত) হয় নে?\nৰামানুজন : মহাশয়, মোক যদি আপোনাৰ অফিচত অথবা তালুক-বোৰ্ডৰ অফিচত কেৰাণীৰ কাম এটা দি অনুগ্ৰহ কৰিলেহেঁতেন, তেতিয়া মই মোৰ জীৱিকাৰ পথ পালোহেঁতেন।\nৰামস্বামী আয়াৰ : এইটো দেখোন বৰ বেয়া কথা। তুমি যদি এই যিকোনো এটা অফিচত সোমোৱা, তেনেহ’লে তোমাৰ গাণিতিক প্ৰতিভাখিনি নোহোৱা নহ’বনে। তেনে কৰি মই এটা পাপ কৰিব নোৱাৰোঁ।\nৰামানুজন : মহাশয়, আপুনি তেনেকৈ নক’ব। মোক তেনেহ’লে কোনে সহায় কৰিব?\nৰামস্বামী আয়াৰ : মই তোমাক অবাধিত কৰিবলৈ যোৱা বুলি নাভাবিবা। তুমি মোৰ পৰা কিছু সঁচা সহায়েই পাবা দিয়াচোন। অলপ সময় অপেক্ষা কৰা হা।\nৰামস্বামী আয়াৰ কাৰ্যালয়ৰ কোঠাৰ ভিতৰলৈ সোমাই গ’ল আৰু পি. ভি. শেশু আয়াৰলৈ বুলি এখন অনুমোদন পত্ৰ লিখি আনিলে।\nৰামস্বামী আয়াৰ : এই চিঠিখন লোৱা ৰামানুজন। প্ৰেছিডেন্সি কলেজৰ প্ৰফেচৰ পি. ভি. শেশু আয়াৰক লগ ধৰাগৈ আৰু এই চিঠিখন তেওঁক দিয়াগৈ। অলপ হ’লেও তুমি তেওঁক জানা নহয়?\nৰামানুজন : হয় মহাশয়, কুম্বাকোনমৰ চৰকাৰী কলেজত মই তেওঁৰ ছাত্ৰ আছিলোঁ।\nৰামস্বামী আয়াৰ : তেনেহ’লে তেওঁক লগ ধৰাত তোমাৰ সুবিধাই হ’ব দিয়া।\nD-3 আমোদ কাহিনী-৩ : আৰ. ৰামচন্দ্ৰ ৰাওৰ স’তে সাক্ষাৎ :\nৰামানুজনে সেইখন লৈ পি.ভি. শেশু আয়াৰক লগ ধৰাত তেওঁ নেলৰ জিলাৰ কলেক্টৰ দেৱান বাহাদুৰ আৰ. ৰামাচন্দ্ৰ ৰাও আৰু ইণ্ডিয়ান মেথেমেটিকেল চছাইটিৰ প্ৰেছিডেণ্ট’লৈ এখন পৰিচয়জ্ঞাপক টোকা দিলে। সেই টোকা-পত্ৰৰে ৰামানুজন নেলৰলৈ গৈছিল ১৯১০ চনৰ ডিচেম্বৰত। এতিয়া আমাৰ দ্বিতীয় আমোদ কাহিনীটোলৈ আহিছোঁ, যিটো ঘটিছিল আৰ. ৰামাচন্দ্ৰ ৰাওৰ স’তে সাক্ষাতৰ সময়ত।\nৰামাচন্দ্ৰ ৰাওৱে বুজি পাইছিল ৰামানুজনৰ তুলনাত তেওঁৰ জ্ঞানৰ সীমাবদ্ধতা। সেয়ে তেওঁৰেই ভাষাত কৈছোঁ “মোৰ গাণিতিক জ্ঞানৰ ভঁৰালটোত মই ৰামানুজনক মোৰ উপস্থিতিলৈ নামি আহিবলৈ অনুমতি দিছিলোঁ।” তেওঁ ৰামানুজনক প্ৰত্যক্ষ কৰিছিল এটা চুটি, কৰ্কশ দেহৰ মজবুত, ডাড়ি নকমোৱা মুখৰ, অতি পৰিচ্ছন্ন নোহোৱাকৈ থকা, এক দৃষ্টি আকৰ্ষণকাৰী অবয়বৰ এজন ব্যক্তি হিচাবে। তেওঁ আছিল উজ্জল দুটি চকুৰে, হাতৰ চেপাত এখন খহটা ফটা নোটবুকেৰে খোজ কাঢ়ি ফুৰা এজন সাধাৰণ লোক যেন। তেওঁ দুখ লগাকৈ দুখীয়া আছিল। তেওঁ কুম্বাকোনমৰ পৰা আঁতৰি আহিছিল মাদ্ৰাজলৈ জিৰণিৰ সময় বিচাৰি তেওঁৰ অধ্যয়ন চলাই নিবলৈ বুলি। কোনো খ্যাতিৰ পিছত তেওঁ দৌৰা নিছিল। তেওঁ মাথোন আহৰি সময় বিচাৰি আছিল। অন্য ভাষাত এইখিনিয়েই বিচাৰিছিল যে তেওঁ অকণ সাধাৰণ খাদ্য বিচাৰিছে তেওঁৰ ক্ষেত্ৰত কোনো চাপ নপৰাকৈ আৰু লগতে বিচাৰিছিল আশ-পাশৰ সমাজখনে যাতে তেওঁক তেওঁৰ সপোনটো দেখি থাকিবলৈ এৰি দিয়ে। (টোকা— ৰংগনাথনৰ ভাষাৰ মধুৰতা তথা ভাব প্ৰকাশৰ অভিব্যক্তি নিশ্চয়েই প্ৰশংসনীয়।)\nৰামাচন্দ্ৰ ৰাও : প্ৰফেচৰ শেশু আয়াৰে কৈছে, তোমাৰ হেনো এটা ‘নোট-বুক’ আছে।\nৰামানুজন : হয় চাৰ, এয়া, এইটো। ইয়াৰ পৰা মোৰ উপপাদ্যসমূহৰ কেইটামান পঢ়ি শুনাম নেকি?\nৰামাচন্দ্ৰ ৰাও : নাই নালাগে। মোলৈ নোট-বুকটো ঠেলি দিয়াচোন। (কিছু সময় নোট-বুকটো মন দি) এই সকলোখিনি বুজি উঠিবলৈ মই তেনে এজন গণিতজ্ঞ নহওঁ।\nৰামানুজন : ইয়াত কেতবোৰ অতি সহল ৰিজাল্টহে আছে ছাৰ।\nৰামাচন্দ্ৰ ৰাও : এৰা, সেয়া— সেয়া সৰল হ’ব পাৰে। পিছে এইবোৰ আমি জনা কোনো কিতাপতে নাই। এতিয়া কোৱাচোন, তুমি কি বিচাৰা?\nৰামানুজন : মই মোৰ জীৱিকাৰ কিবা এটা উপায় বিচাৰিছোঁ ছাৰ!\nৰামাচন্দ্ৰ ৰাও : তুমি এই বিষয়ত একো মূৰ নঘমাবা। তুমি ক’ত থাকানো?\nৰামানুজন : চামাৰ হাউচ্-চামি পিল্লাই ষ্ট্ৰীট্, ত্ৰিপ্লিকেইন্-মাদ্ৰাজ, (এয়া সৰু আৰু অতি কম ভেণ্টিলেশ্যনৰ সুবিধা থকা এটা ফোপজহী ঘৰ)।\nৰামাচন্দ্ৰ ৰাও : ঠিক আছে। তুমি তোমাৰ ঠাইলৈ ঘূৰি যোৱা। তোমাৰ আৱশ্যক পূৰাবলৈ বুলি প্ৰয়োজন হোৱা ধন তুমি পাবা।\nএতিয়া আমি ইয়াৰ পিছৰ আমোদ কাহিনীটো পাঠকক দিবলৈ বুলি আগবাঢ়িছোঁ। এই আমোদ কাহিনীও এটা আলাপেই ‘ছেন্দো’ৰ স’তে।\nৰামাচন্দ্ৰ ৰাওৰ পৰা ৰামানুজনে প্ৰতি মাহেই তেওঁৰ খৰছৰ বাবে মণি-অৰ্দাৰ পাবলৈ ধৰিছিল। যেনিবা ৰামানুজনৰ এয়া এক দাবীহে আছিল। আমি ভাবিব পাৰোঁনে এই দাবীটো কিহৰ? পাঠকলৈ বুলি এই চিন্তাটো এৰি আমি আমাৰ আলোচনা আগবঢ়াই নিছো। ৰামানুজনে তেওঁ তেওঁৰ সপোন দেখা কামটো চলাই গৈ থাকিল। তেওঁ গোটেই দিনটোৱেই আৰু ৰাতিটোৰো প্ৰায় গোটেইখিনি সময় তেওঁৰ স্বপ্নক সকাৰ কৰিবলৈ বুলি সাধনাত ৰত হ’ল। তেওঁৰ অৱসৰ বিনোদন হ’ল মাথোন সন্ধিয়াৰ শীতল সময়খিনিত ‘ত্ৰিপ্লিকেইন্-বীচ্চ’ত এক সান্ধ্য-ভ্ৰমণ আৰু তেওঁৰ অতি অন্তৰংগ বন্ধুকেইজন স’তে হোৱা আলাপখিনি। এনে ঘটিছিল আংশিকভাবে তেওঁৰ লাজুক স্বভাৱ আৰু আংশিকভাবে গণিতত তেওঁৰ নিজা চিন্তাৰে হৈ থকা প্ৰাক-ব্যস্ততাৰ বাবে। কিন্তু তেওঁ অসাধাৰণ গাণিতিক ক্ষমতা লাহে লাহে এক বৃহৎ অংশৰ লোকৰ মাজত বিয়পি পৰিছিল। এয়া ১৯১২ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ কথা। মাদ্ৰাজ খৃষ্টিয়ান কলেজৰ ৰংগনাথনৰ এজন বন্ধু আৰু বন্ধুমহলে সাধাৰণতে ‘ছেন্দো’ বুলি মতা কে. এচ. শ্ৰীনিবাসে কুম্বাকোনমত থাকোঁতে ৰামানুজনক ঘনিষ্টভাবে জানিছিল। তেওঁ এক সন্ধিয়া ৰামানুজনক চামাৰ হাউচত দেখা কৰিছিলগৈ।\nD-4 ছেন্দোৰ স’তে আলাপ :\nছেন্দো : ৰামানুজন! তেওঁলোক সকলোৱেই তোমাক জিনিয়াছ বুলি কয় দেখোন।\nৰামানুজন : কি! (আচৰিত হৈ, অথচ এক ৰগৰৰ মানসিকতাৰে) মই এটা জিনিয়াছ। মোৰ কিলাকূটিটোলৈ চাওক, ইয়ে আপোনাক এই সম্পৰ্কত ইয়াৰ সাধুটো ক’ব।\nছেন্দো : এয়া কি ৰামানুজন? এইটো ইমান খহটা আৰু ক’লা কিয়?\nৰামানুজন : মোক ‘জিনিয়াছ’ কৰোঁতেই মোৰ কিলাকূটি ক’লা আৰু খহটা হ’ল। ৰাতি-দিনে মই ‘শ্লেট’ত কেলকুলেশ্যন কৰোঁ। এইবোৰ প্ৰতিবাৰেই মচিবলৈ বুলি কাপোৰ বিচাৰি থকাতো বৰ লেহেমীয়া। সেয়ে মই ‘শ্লেট’ মচোঁ প্ৰায় প্ৰতি মিনিটতেই মোৰ কিলাকূটিটোৰে।\nছেন্দো : অ’ তুমি তেতিয়াহ’লে উদ্যমৰ (ইণ্ডাষ্ট্ৰীৰ) এখন পৰ্বত যেন। তোমাৰ যিহেতু ইমান কেলকুলেশ্যন কৰিব লগা আছে, তুমি তেনে কিয় ‘শ্লেট’ ব্যৱহাৰ কৰা? তুমি কাগজ ব্যৱহাৰ নকৰা কেলেই?\nৰামানুজন : য’ত খাদ্যয়েই এটা সমস্যা, তাতে মই কাগজৰ বাবে পইছা ক’ত পাম? মোক প্ৰতি মাহে চাৰি ৰীমকৈ কাগজ লাগিব পাৰে।\nছেন্দো : মোক তুমি সঁচাকে কোৱাচোন, তোমাৰ খাদ্যৰ বাবে তুমি কি কৰা? তুমি ক’ৰবাত কাম কৰা নেকি?\nৰামানুজন : আমাৰ প্ৰফেচৰ শেশু আয়াৰে মোক নোলোৰৰ ‘কলেক্টৰ’, দেৱান-বাহাদুৰ আৰ. ৰামাচন্দ্ৰ ৰাওৰ লগত পৰিচয় কৰাই দিছিল। সেই মহাজনে মোক বৰ্তমান প্ৰতি মাহে ধনৰ যোগান ধৰি আছে।\nছেন্দো : তেনেহ’লে তুমি এতিয়াও ইমান চিন্তিত কিয়?\nৰামানুজন : মই কিমানদিন বেলেগৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি থাকিম? ইয়াৰ পৰা মই লঘু হৈ থকা অৱস্থাটো মোৰ গভীৰলৈ শিপাইছে যে। সেয়ে যোৱা মাহৰ পৰা মই আৰু তেওঁ দিয়া টকাখিনি লোৱা নাই।\nছেন্দো : কি যে নভবা-নুশুনা কথা। পিছে এতিয়া তুমি কি কৰিব খুজিছানো?\nৰামানুজন : মই এই মাহৰ ৯ তাৰিখে মাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ষ্ট্ৰাষ্ট্ কাৰ্যালয়ত এজন কেৰাণী হিচাবে যোগ দিছোঁ। বেতন মাহিলী ২৫ টকা।\nD-5 মাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্ট্ :\nশেশু আয়াৰ আৰু ৰামস্বামী আয়াৰে কিছুদিন বেলেগ কাৰোবাৰ অনুগ্ৰহেৰে জীয়াই থাকিবলৈ কৰা ৰামানুজনৰ অনিচ্ছুকতাক প্ৰশংসা কৰিছিল। তেওঁলোকে ৰামানুজনক সহায় কৰিব খুজিছিল— তেওঁৰ ইচ্ছাটোক বুজিবলৈ। অৰ্থাৎ তেওঁ তেওঁৰ কামৰ প্ৰতিদানতহে জীৱিকা বিচাৰিছে। শেষত তেওঁলোকে মাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্ট্ৰৰ মেনেজাৰ, গণিতৰ এজন সক্ৰিয় কৰ্মী আৰু ইণ্ডিয়ান মেথেমটিকেল ছ’চাইটিৰ ট্ৰেজাৰাৰ এছ. নাৰয়ণক খাটনি ধৰিছিল, যাতে তেওঁ ৰামানুজনক তেওঁৰ ষ্টাফৰ এজন কৰি লয়। তেওঁলোকৰ উপদেশ মৰ্মে, ১৯১২ চনৰ ১৯ ফেব্ৰুৱাৰীত ৰামানুজনে মাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্ট্ৰৰ একাউণ্টেণ্টলৈ দৰ্খাস্ত কৰিলে, তেওঁক এজন কেৰাণী হিচাবে নিযুক্তি দিবলৈ বুলি। তেওঁৰ দৰ্খাস্তখনত অনুমোদন জনাই লিখা অফিচ টোকাটো লিখিছিল এনেদৰে— “He is reported by MGR to beaMathematical Genious. Sanctioned.”। এই বাক্যটোৰ যেনিবা এটা ‘লিটাৰেল ভেলু’ আছে এনেযেন নালাগেনে? আজি আমি বাক্যটিক শ্যেক্সপিয়েৰৰ সাহিত্যিক মূল্য থকা বিখ্যাত বাক্য যেনে— ‘ৱৰ্ডচ্ ৱৰ্ডচ্ এণ্ড ৱৰ্ডচ্’ বা ‘টু লিভ্ অৰ নট্ টু লিভ্’ৰ লেখীয়া উদ্ধৃতিযোগ্য বাক্যৰ শাৰীত পেলাব পৰা যেনেই হোৱা বুলি মনে ধৰে। মি. মিড্-ল্-মাষ্টে তেওঁক গণিতত অসাধাৰণভাবে বুদ্ধিমান বুলি মত প্ৰকাশ কৰে। সেই মতে ১৯১২ চনৰ ৯ ফেব্ৰুৱাৰীত তলৰ নিযুক্তি হুকুম (A5345) জাৰি কৰে ‘With reference to his application dated9February 1912, S. Ramanujan is informed that he has been appointed by the Chairman asaclerk in this office on Rs. 25 per mensem. He should report himself to duty on the first of March 1912’।\nইয়াৰেই ফলস্বৰূপে এনেদৰেই নিজৰ জীৱিকা নিজে আহৰণ কৰাৰ বাবে কিছুদিন ধৰি লৈ থকা এটা দীৰ্ঘদিনীয়া ইচ্ছা হিচাবে, ৰামানুজনৰ এটা কেৰাণীৰ চাকৰি পোৱাৰ হাবিয়াসটো পূৰণ হয়।\nD-6 আমোদ কাহিনী-৫ : মাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্ট্ :\nৰংগনাথনৰ চিন্তাত আমোদ-কাহিনী হিচাবে ঠাই পোৱা অন্য এক কাহিনী হ’ল মাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্ট্ৰৰ এক কৌতুক জড়িত উৰা বাতৰি।\nএই কৌতুক জড়িত উৰা বাতৰিয়ে এক অবাস্তৱ খবৰ উলিয়াইছিল। ই বিশ্বাসযোগ্য বা সন্দেহজনক যিয়েই নহওক— উল্লেখযোগ্য পিছে হয়। বাতৰিটো মতে, ‘ইলিপ্তিক-ইন্টিগ্ৰেল’ সম্পৰ্কীয় কিছু ৰিজাল্ট অফিচৰ ফাইলৰ কাগজৰ মাজত চেয়াৰমেন চাৰ. ফ্ৰেন্সিচ্ স্প্ৰিঙৰ ওচৰ পাইছিল। লগে লগে তেওঁ তেওঁৰ মেনেজাৰ এছ. নাৰায়ণ আয়াৰলৈ বুলি দি পঠিয়ালে। অফিচৰ সময়খিনি নিজৰ ব্যক্তিগত কামত ব্যৱহাৰ কৰা বুলি মেনেজাৰক তেওঁ খং উঠা যেন দেখুৱাইছিল। মেনেজাৰ বিমোৰত পৰিছিল আৰু তেওঁ তেনে কাম কৰা নাই বুলি কৈছিল। চাৰ. ফ্ৰন্সিচ্ স্প্ৰিঙে ‘ইলিপ্তিক-ইন্টিগ্ৰেল’ সম্পৰ্কীয় কাগজখিনি দেখুৱাই ক’লে— তুমিয়েই অফিচত একমাত্ৰ লোক যি চখত এনে ধৰণৰ গণিত কৰা। মেনেজাৰে ক’লে যে এয়া তেওঁৰ হাতৰ আখৰ নহয়। চাৰ. ফ্ৰন্সিচ্ স্প্ৰিঙে সুধিলে— কোনে তেনেহ’লে চখত উচ্চগণিত কৰে। মেনেজাৰে ৰামানুজনৰ নাম উল্লেখ কৰিলে। তেতিয়া চাৰ ফ্ৰন্সিচে এক আন্তৰিক হাঁহিৰে ক’লে— মই এয়া জানো। মই এয়া তোমাক ধেমালী কৰিহে কৈছো।\nD-7 মাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্টৰ অনিৰ্বাপিত গুৰুত্ব :\nমাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্ট্ৰৰ ফালৰ পৰা ৰামানুজনৰ প্ৰতি এক অনিৰ্বাপিত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছিল। মাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্ট্ৰত ৰামানুজনে মাত্ৰ এবছৰ কাম কৰিছিল। কিন্তু ফ্ৰেন্সিচ্ স্প্ৰিং আৰু এচ. নাৰায়ণ আয়াৰে গোটেই জীৱন ধৰি তেওঁলৈ মনোযোগ দিছিল। অধ্যায় E-ত দেখুওৱাৰ দৰে তেওঁলোকে ৰামানুজনৰ বাবে এনেদৰে উঠিপৰি লাগিছিল যাতে তেওঁ নিৰিবিলি পৰিবেশ আৰু সুবিধাৰে এখন বিশ্ববিদ্যালয়ত জীৱন অতিবাহিত কৰিব পাৰে। পিছত, তেওঁলোকে মাদ্ৰাজ আৰু কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ত তেওঁৰ কেৰিয়াৰটোক অতি মনোযোগেৰে অনুসৰণ কৰিছিল। ৰামানুজনৰ গৱেষণা কাকতৰ এক বুজন সংখ্যক মাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্ট্ৰতেই গোট খাইছিল।\nৰামানুজনৰ কৃতিকৰ্মৰ সংগ্ৰহৰ সম্পৰ্কত হ’ব ধৰা প্ৰচেষ্টা কামখিনি ক্ৰমে আৰম্ভ হ’ব ধৰিছিল।\nD-8 ৰামানুজন মহাভেজখানা :\n১৯৫০ চনত এছ. নাৰায়ণ আয়াৰৰ জোঁৱাই আৰু পূৰ্বৰ মাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্ট্ৰৰ মেনেজাৰ মি. এম. এছ. ভেংকটাৰমণ আছিল প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্ট্ৰৰ চেয়াৰমেন। ১৯৫০ চনৰ জুন মাহত তেওঁ সেই সময়ৰ ভাৰত চৰকাৰৰ পৰিবহন আৰু ৰেলৱেৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী মি. কে. চান্থানমক ৰামানুজনৰ গৱেষণা কাকতসমূহ ভাৰতীয়া জাতীয় সংগ্ৰহত সংৰক্ষণৰ বাবে অনুৰোধ কৰিছিল। ১৯৫০ চনৰ ১৪ জুলাইত ৰামানুজনৰ গৱেষণাকাকতসমূহ ল’বলৈ সন্মত হৈছিল। ১৯৫০ ৰ ২২ জুলাইত কাকতসমূহ ভাৰতীয় জাতীয় সংগ্ৰহলৈ স্থানান্তৰ কৰা হৈছিল। ১৯৫০ ৰ ১৭ অক্টোবৰৰ এক প্ৰেছ বিজ্ঞপ্তি অনুসৰি ফাইলটো ১০৩ টা বিভিন্ন আকাৰৰ ফলিঅৰে ভৰা আছিল। এয়া আৰম্ভ হৈছিল মাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্ট্ৰত এমাহত ২৫ টকাৰ চাকৰিটোৰ বাবে ১৯১২ চনৰ ১২ ফেব্ৰুৱাৰীত তেওঁ কৰা দৰ্খাস্তখনেৰে আৰু শেষ হৈছিল ৩৩ বছৰ বয়সত হোৱা তেওঁৰ অসাময়িক মৃত্যুৰ বাতৰিটোৰে। ফাইলটোত আছিল তেওঁৰ দুৰ্বোধ্য গাণিতিক পৰ্যবেক্ষণসমূহ। এইখিনিয়ে দেখুৱায় তেওঁৰ শুদ্ধ জটিল বিমূৰ্ত সমস্যাসমূহৰ সমাধানত উপনীত হোৱা আমোদজনক স্বাভাৱিক প্ৰবৃত্তি। এইবোৰ জাতীয় সংগ্ৰহত সংৰক্ষণ কৰি ৰখাৰ ব্যৱস্থা লোৱা হৈছিল আৰু ইয়াৰ এক মাইক্ৰ’ফিল্মৰ পজিটিভ ক’পি দিয়া হৈছিল মাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্ট্ৰলৈ, ইয়াৰ ৰেকৰ্ডৰ বাবে। ৰামানুজনৰ সংগ্ৰহৰ অন্যবোৰ আছে মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়, কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয় আৰু লণ্ডন ৰয়েল ছ’চাইটিত। (টোকা— এয়া ৰংগনাথনে কিতাপখন লিখাৰ সময়ৰ কথা, এই সম্পৰ্কত অৱশ্যে আমাৰ হাতত শেহতীয়া খবৰ নাই)।


প্ৰেম সকলোতকৈ ওপৰত (প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nপ্ৰেম সকলোতকৈ ওপৰত\nএবাৰ মথুৰাৰ গোৱৰ্ধন পৰ্বতৰ নামনিত কেইজনমান অতি সাধাৰণ মানুহৰ মাজত এটা আলোচনা হৈছিল – কোনটো মাৰ্গ শ্ৰেষ্ঠ? জ্ঞান-মাৰ্গ নে ভক্তি-মাৰ্গ? আলোচনা শেষ হোৱাৰ আগতেই মই মোৰ নিজৰ বাবে উত্তৰ পাই গ’লোঁ – ভক্তি-মাৰ্গ শ্ৰেষ্ঠ। মাত্ৰ আধ্যাত্মিক উৎকৰ্ষতাৰ বাবেই নহয়, জীৱনটো অৰ্থপূৰ্ণ ভাৱে কটাবলৈও ভক্তি-মাৰ্গেই শ্ৰেষ্ঠ। কাৰণ ভক্তি-মাৰ্গৰ আধাৰ হ’ল বিশ্বাস, প্ৰেম আৰু সমৰ্পণ।\nপ্ৰেমৰ বন্ধনত ভগৱানো বন্দী হয়। আনকি ভক্তৰ প্ৰেম-বন্ধনত বন্দী হৈ ভগৱানে কেতিয়াবা পাহৰিয়ে যায় যে তেওঁ ভগৱান। পৰম ব্ৰহ্ম কৃষ্ণই গোটেই জীৱন ভক্তৰ প্ৰেম-বন্ধনত বন্দী হৈ আছিল। যাক তেওঁ মাতৃ বুলি মানি লৈছিল সেই যশোদাৰ হাতত তেওঁ মাৰ খাবলৈও সাজু আছিল। মাতৃৰ পৰা মৰমৰ গালি কেইটা খাবলৈকে তেওঁ গকুল-নন্দগাঁৱত আন যিকোনো এজন দুষ্ট লৰাৰ দৰেই উৎপাত কৰি ফুৰিছিল। ইমানেই উৎপাত কৰিছিল যে খঙত যশোদাৰ কেতিয়াবা নিজৰে কান্দোঁ কান্দোঁ লাগি গৈছিল। ১১ বছৰ বয়সলৈকে কৃষ্ণ নন্দ-যশোদাৰ ঘৰত আছিল। এই ১১ বছৰ তেওঁ নন্দ-যশোদাৰ পুত্ৰ প্ৰেমত বন্দী হৈ আছিল।\nজগতৰ ঈশ্বৰ কৃষ্ণই সমনীয়া গোপ বালকসকলৰ প্ৰেমত বন্দী হৈ তেওঁলোকৰ সৈতে ব্ৰজধামত গৰু চৰাই ফুৰিছিল। পুতনা, কেশী, অঘাসুৰ আদি দানৱক পৰাজিত কৰা সেই কৃষ্ণই খেলত সাধাৰণ গোপবালকসকলৰ হাতত হাৰি গৈছিল। ব্ৰজৰ গোপীসকলৰ প্ৰেম বন্ধনত বন্দী হৈ তেওঁ গোপীসকলৰ ঘৰত মাখন চুৰ কৰি খাইছিল। চুৰ কৰি ধৰা পৰি গোপীসকলৰ আদেশ মতে জগতৰ ঈশ্বৰে তেওঁলোকক বাঁহী বজাই শুনাইছিল।\nৰাধাৰ প্ৰতি কৃষ্ণৰ প্ৰেমৰ তুলনা নাই। কবিয়ে গাইছে –\n“যাৰ ইচ্ছা নহ’লে এই জগতত গছৰ পাত এখিলাও লৰচৰ নহয়,\nএই জগতৰ যি সৃষ্টি কৰ্তা\nসেই কৃষ্ণক বৃন্দাবনত ৰাধাৰ ভৃত্য বুলি কোৱা হয়।“\nএবাৰ কৃষ্ণই যমুনাৰ বালিত খেলি থাকোঁতে ৰাধাৰ ভৰিৰ খোজৰ চিন এটা পাইছিল। চিনটোত সেই সময়ত দুপৰীয়াৰ ৰ’দ পৰি আছিল। কৃষ্ণই নিজৰ গাটোৰে ৰাধাৰ ভৰিৰ খোজৰ সেই চিনটোত ছাঁ দি থিয় হৈ আছিল। এয়া প্ৰেম।\nঅৰ্জুনৰ বন্ধুত্বৰ প্ৰেম-বন্ধনত বন্দী হৈ কৃষ্ণই কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধৰ বহু আগৰে পৰাই অৰ্জুনৰ ৰথৰ সাৰথি হৈছিল।\nকবিয়ে গাইছে –\n“প্ৰেমৰ বশ হৈ অৰ্জুনৰ ৰথখন চলাই ফুৰোঁতে\nতেওঁ নিজৰ ব্ৰহ্মত্ব পাহৰিয়ে থাকিল।“\nদ্ৰৌপদীয়ে কৃষ্ণৰ সৈতে ভাতৃৰ সম্বন্ধ স্থাপন কৰিছিল। দ্ৰৌপদীৰ সেই ভাতৃ প্ৰেমৰ বন্ধনত বন্দী হৈ তেওঁ গোটেই জীৱন দ্ৰৌপদীক সকলো বিপদ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল। দুৰ্বাসা, ভীষ্ম, ব্যাস প্ৰভৃতিয়ে কৃষ্ণক পুত্ৰৱৎ স্নেহ কৰিছিল।\nকৃষ্ণৰ প্ৰতি এই ভক্তসকলৰ আৰু এই ভক্তসকলৰ প্ৰতি কৃষ্ণৰ প্ৰেম আৰু সমৰ্পনৰ তুলনা নাই।\n← ভালপোৱা (১ম খণ্ড ) (কৌস্তুভমণিশইকীয়াদত্ত)\nবিষয়ঃ প্রেম (সুৰজিত নেওগ) →


বাৰিষাৰ অনুভৱ : ঔ ফুলাৰ বতৰ – কৰবী দুৱৰী – ফটাঢোল\nSeptember 1, 2019 প্ৰবন্ধ\t2 Comments\nবাৰিষাৰ অনুভৱ : ঔ ফুলাৰ বতৰ – কৰবী দুৱৰী\nবৰষুণ বাৰিষাৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ। কেতিয়াবা মুষলধাৰে, কেতিয়াবা কিনকিনিয়াকৈ বাৰিষাৰ দিনকেইটাত বৰষুণ থাকেই। এয়া যে খেতিৰ বতৰ, উকা পথাৰখন সেউজীয়া কৰি তোলাৰ বতৰ। খেতিয়ক ৰাইজৰ কিমান যে হেঁপাহ বাৰিষাক লৈ! বাৰিষাৰ বৰষুণক লৈ সৃষ্টি হৈছে অসংখ্য কবিতাৰ। বাৰিষাই কঢ়িয়াই সৃষ্টিৰ উন্মাদনা, নতুনৰ সম্ভাৱনা। ভৱিষ্যতৰ ভাতমুঠি যোগাৰ কৰিবলৈ এই দিনকেইটাত ল’ৰাৰপৰা বৃদ্ধলৈকে সকলো পথাৰত ব্যস্ত হৈ পৰে। কাহিলী পুৱাতেই শোৱাপাটি এৰি বলধহাল মেলি কান্ধত নাঙলটো লৈ কৃষকসকল আগবাঢ়ে পথাৰলৈ বুলি। গৃহিণীসকলেও ততাতৈয়াকৈ ঘৰৰ কাম-বন কৰি গৃহস্থলৈ জলপানৰ টোপোলাটো লৈ পথাৰলৈ বুলি খোজ দিয়ে। আপোনজনলৈ বান্ধি অনা টোপোলাটোত ক’ব নোৱাৰাকৈয়ে বান্ধ খাই থাকে মৰম, শ্ৰদ্ধা, আন্তৰিকতা সকলো।\nবাৰিষাৰ সময়তে ঔ ফুলে, কুমলীয়া ঔটেঙা গছৰপৰা চিঙি আনি নিমখ, জলকীয়াৰে সোৱাদ লওঁতে পোৱা তৃপ্তিৰ লগত হোটেলৰ বাৰ্গাৰ, পিজ্জা আদিয়ে কোনোকালেই ফেৰ মাৰিব নোৱাৰে। ঔটেঙা-ঢেকীয়াৰ সৈতে ৰন্ধা পুঠিমাছৰ জোলখনৰ সুৱাদেই সুকীয়া নহয় জানো? মনত পৰে, শৈশৱতে স্কুলৰপৰা আহি নাকে-কাণে ভাতকেইটা গুজি লৈ চিধাই বৰশী বাবলৈ দৌৰ মৰাৰ কথা। আমাৰ দিনৰ সময়বোৰৰ লগত দেখোন আজিকালিৰ শিশুৰ সময়বোৰৰ তুলনাই নহয়। আমি মুকলিকৈ খেলা-ধূলা কৰাৰ ওপৰিও আম-কঠাল খাই অনাইবনাই ঘূৰি ফুৰিবলৈ পাইছিলোঁ, সন্ধিয়া লেম্পৰ পোহৰত কিতাপ পঢ়িবলৈ বহোঁতে টোপনিয়াই থকাৰ বাবে কতবাৰ যে চেকনিৰ কোব খাইছিলোঁ! এই দিন এতিয়া নোহোৱা হ’ল। আজিৰ শিশুহঁতে মুক্ত পৰিবেশৰ অভিজ্ঞতা ল’ব নোৱাৰে, প্ৰতিযোগিতাৰ দৌৰে গ্ৰাস কৰি পেলাইছে তেঁওলোকৰ শৈশৱৰ সোণোৱালী সময়বোৰ। এদিনৰ বাবে হ’লেও শিশুসকলক যান্ত্ৰিক জীৱনৰপৰা আঁতৰাই গাঁৱৰ কোলাহল বিহীন নিৰ্ভেজাল পৰিৱেশৰ লগত চিনাকি কৰাই দিয়াৰ প্ৰয়োজনীয়তা আহি পৰিছে। ভৱিষ্যত প্ৰজন্মক কংক্ৰিটৰ মাজত আৱদ্ধ কৰি ৰখাৰ সলনি গাঁৱৰ মুকলি পৰিবেশৰ বোকা-মাটিৰ সৈতে একাত্ম হ’বলৈ শিকাওঁ আহক।\n« কৌতুক – প্ৰবাল খাটনিয়াৰ\nসমাজ আৰু নাৰী – ভাৰতী পাঠক »\nএখন সুন্দৰ আলোচনী আমাক উপহাৰ দিয়াৰ বাবে আপোনাক ধন্যবাদ জনালোঁ ছাৰ


হিন্দুত্ববাদী নেতা সত্যৰঞ্জনক গ্ৰেপ্তাৰৰ দাবী : চোঁচৰাই আনি দাহ প্ৰতিকৃতি ! -\nHomeআঞ্চলিকহিন্দুত্ববাদী নেতা সত্যৰঞ্জনক গ্ৰেপ্তাৰৰ দাবী : চোঁচৰাই আনি দাহ প্ৰতিকৃতি !\nচতিয়া : বিতৰ্কিত হিন্দুত্ববাদী নেতা সত্যৰঞ্জন বৰাক গ্ৰেপ্তাৰৰ দাবীত আজি দক্ষিণ চতিয়াত প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে অসম সংখ্যালঘু সংগ্ৰাম পৰিষদে। বিতৰ্কিত নেতাগৰাকীৰ প্ৰতিকৃতি পথৰ ওপৰৰে চোঁচৰাই আনি দাহ কৰি অসম আৰক্ষীক শীঘ্ৰেই গ্ৰেপ্তাৰৰ দাবী জনায়। শেহতীয়াকৈ ইছলাম ধৰ্মৰ প্ৰৱৰ্তক হজৰত মহম্মদক ডকাইত আৰু পৱিত্ৰ গ্ৰন্থ কোৰানত উল্লেখিত ৭২গৰাকী হুৰক বেশ্যা বুলি অশ্লীল মন্তব্য কৰাত সৰ্বত্ৰে মুছলমান লোক সকলে জাঙুৰ খাই উঠিছে সত্যৰঞ্জনৰ বিৰুদ্ধে।\nইতিমধ্যে অসম সংখ্যালঘু সংগ্ৰাম পৰিষদৰ বিশ্বনাথ জিলা সমিতিৰ BNC PS 395/21 153A/295A নম্বৰত ৰুজু হৈ থকা গোচৰৰ ভিত্তিত শীঘ্ৰেই সত্যৰঞ্জনক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি আইনগত শাস্তিৰ দাবী তুলে সংগঠনটোৱে। আনহাতে হজৰত মহম্মদক অপমান কৰা কাৰ্য্যক কেতিয়াও সহ্য নকৰে সংখ্যালঘু সংগ্ৰাম পৰিষদে। সত্যৰঞ্জনৰ ওপৰত শদিয়াৰ পৰা ধুবুৰী লৈকে প্ৰায় সংখ্যক থানাতেই গোচৰ ৰুজু হৈ থকাৰ পাছতো কিহৰ বাবে অসম আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰিবলৈ ভয় কৰিছে সেইয়াও প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে সংগঠনটিৱে।\nশীঘ্ৰেই সত্যৰঞ্জনক গ্ৰেপ্তাৰ নকৰিলে গোটেই ৰাজ্যজুৰি ভয়াৱহ গণ আন্দোলন গঢ়ি তোলাৰ হুংকাৰ প্ৰদান কৰে সংগ্ৰাম পৰিষদে। প্ৰতিবাদকাৰীসকলে সত্যৰঞ্জন বৰা হুচিয়াৰ, সাম্প্ৰদায়িক শক্তি নিপাত যাওক, অসম চৰকাৰ হায় হায়, অসম আৰক্ষী হায় হায় আদি শ্লোগানেৰে দক্ষিণ চতিয়াৰ আকাশ বতাহ উত্তাল কৰি তোলে।\nPrevious articleদাৰিদ্ৰ! এসময়ত খেলিছিল দেশৰ হৈ, এতিয়া জাতীয় দলৰ ব্লেজাৰ নিলাম কৰিব এইগৰাকী ফুটবলাৰে…\nNext articleৰূপজ্যোতি কুৰ্মী শিয়াল, সিংহ কোন? বিধানসভা কঁপাব অখিল এণ্ড কোম্পানীয়ে!


cannibal-waiter-in-spain-killed-his-mother-and-cut-her-into-many-pieces-and-ate-gh-skd– News18 assam\nনৃশংস! মাতৃক হত্যা কৰি টুকুৰা–টুকুৰকৈ কাটি ভক্ষণ কৰিলে কুলাংগাৰ পুত্ৰই, খুৱালে কুকুৰকো!\nঘটনা সন্দৰ্ভত তথ্য লাভ কৰাৰ পিছতে আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছে অভিযুক্ত পুত্ৰক। বাতৰি অনুসৰি, অভিযোগ প্ৰমাণিত হ'লে অভিযুক্ত পুত্ৰক বিহা হ'ব পাৰে ১৫ বছৰৰ কাৰাদণ্ড। (প্ৰতীকী ফটো)\nনিজ মাতৃক হত্যা কৰিয়েই ক্ষান্ত নথকা কুলাংগাৰ পুত্ৰই সংঘটিত কৰিলে আন এক আচৰিত তথা জঘন্যতম কাণ্ড৷ নৃশংস পুত্ৰই প্ৰথমে হত্যা কৰে মাতৃক আৰু তাৰ পিছতে মৃত মাতৃৰ শৰীৰটো হাজাৰ টুকুৰাত বিভক্ত কৰি ভক্ষণ কৰে নিজৰ পোহনীয়া কুকুৰৰ সৈতে৷ স্পেইনত সংঘটিত হৈছে এই ভয়ংকৰ ঘটনা৷\nতথ্য অনুসৰি, ২৮ বছৰীয়া এই কুলাংগাৰ পুত্ৰ হৈছে আলবাৰ্টো চেঞ্চেজ গোমেজ৷ যি এজন নিবনুৱা ৱেইটাৰ আৰু মাদ্ৰিদত মাকৰ সৈতে বাস কৰে। খবৰ অনুসৰি, আলবাৰ্টোৰ মাতৃ মাৰিয়া গোমেজৰ এগৰাকী বন্ধুৰ অভিযোগৰ ভিত্তিতে আৰক্ষী উপস্থিত হৈছিল আলবাৰ্টোৰ ঘৰত৷ আৰু ফ্ৰিজৰ ভিতৰত থকা এখন প্লাষ্টিকৰ মোনাত উদ্ধাৰ কৰিছিল ৬৮ বছৰীয়া মাৰিয়া গোমেজৰ মঙহ। মাৰিয়া গোমেজৰ এগৰাকী বন্ধুৱে তেওঁৰ নিৰুদ্দেশ হোৱা ঘটনাক লৈ উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰি ঘটনা সম্পৰ্কত আৰক্ষীক অৱগত কৰিছিল। তাৰ পিছতে সেই খবৰৰ ভিত্তিতে আৰক্ষীয়ে চলোৱা অভিযানত পোহৰলৈ আহে আলবাৰ্টোৱে সংঘটিত কৰা এই ভয়ংকৰ ঘটনা৷\nআৰক্ষীয়ে অভিযোগৰ ভিত্তিত তদন্তৰ বাবে মাৰিয়া গোমেজৰ ঘৰত উপস্থিত হৈ হতবাক হৈ পৰিছিল। আৰক্ষীয়ে এই বিষয়ে আলবাৰ্টোক প্ৰশ্ন কৰাত নিজৰ অপৰাধ স্বীকাৰ কৰে। আৰক্ষীয়ে এই সম্পৰ্কত জনায় যে যেতিয়া তেওঁলোক মাৰিয়া গোমেজৰ ঘৰত উপস্থিত হৈছিল, সেইসময়ত আলবাৰ্টোৱে দুৱাৰখন খুলিছিল। কৈছিল যে মাৰিয়া গোমেজ এতিয়া ইয়াতে আছে কিন্তু তেওঁ এতিয়া মৃত অৱস্থাতহে আছে।\nতাৰ পিছতে আলবাৰ্টোৱে কৈছিল, মই আৰু মোৰ কুকুৰটোৱে তেওঁক সম্পূৰ্ণকৈ খাই পেলাইছো। আৰক্ষীয়ে আলবাৰ্টোৰ এই মন্তব্যক লৈ ঘৰটোত তালাচী চলোৱাত মাৰিয়া গোমেজৰ সৰু মাংসৰ টুকুৰা ফ্ৰিজৰ ভিতৰত প্লাষ্টিকৰ মোনাত উদ্ধাৰ কৰিছিল।\nইপিনে ইয়াৰ পিছতে আৰক্ষীয়ে অভিযুক্ত পুত্ৰ আলবাৰ্টোক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ লগতে অভিযোগ প্ৰমাণিত হ'লে অভিযুক্ত পুত্ৰৰ ১৫ বছৰৰ কাৰাদণ্ড হ’ব পাৰে বুলিও উল্লেখ কৰিছে।


নাক ঘঁৰাৰ বাবে ভাল উদ্ভিদ আৰু প্ৰাকৃতিক আৰোগ্য কি? – Fayda Yarar\nনাক ঘঁৰাৰ বাবে ভাল উদ্ভিদ আৰু প্ৰাকৃতিক আৰোগ্য কি?\nনাক ঘঁৰাৰ বাবে ভাল উদ্ভিদবোৰ কি সেইপ্ৰশ্নটো হৈছে যিসকলে আৰামদায়ক টোপনি পাব নিবিচাৰে আৰু তেওঁলোকৰ চাৰিওফালৰ লোকসকলক অস্বস্তি সৃষ্টি কৰিব নিবিচাৰে। নাক ঘঁহনি কৰাটো এক হতাশাজনক অৱস্থা, কিন্তু আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণভাৱে ই দুৰ্বল স্বাস্থ্যৰ লক্ষণ হ'ব পাৰে। নাক ঘঁহনি বিভিন্ন কাৰণৰ ফলত হ'ব পাৰে, আৰু ওজন ৰখা সেইবোৰৰ ভিতৰত এটা। যদি আপুনি মৃদু আৰু মাজে মাজে নাক ৰাখক, এইটো এটা সমস্যা নহয়। অৱশ্যে, দীঘলীয়া শ্বাসতন্ত্ৰৰ বন্ধৰ সৈতে নাক ঘঁহনি কৰাটো বেছিভাগ কাৰ্ডিওভাস্কুলাৰ ৰোগৰ আশংকাৰ সৈতে জড়িত আৰু জৰুৰী চিকিৎসাৰ প্ৰয়োজন।\nনাক ঘঁৰাৰ বাবে ভাল উদ্ভিদবোৰ কি?\nনাক নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে ভাল উদ্ভিদ আৰু আৰোগ্যই নাক নকৰাৰ কাৰণ বা পৰিমাণ অনুসৰি আপোনাক সহায় কৰিব পাৰিব। উদাহৰণ স্বৰূপে, যদি আপোনাৰ স্লীপ এপনিয়াৰ দৰে সমস্যাৰ ফলত নাক ঘঁহনি আছে, ই চিকিৎসাৰ প্ৰয়োজন হ'ব পৰা পৰিস্থিতি সূচিত কৰে। সেয়েহে, আপুনি চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ আৰু নিয়ন্ত্ৰণ অবিহনে চিকিৎসাৰ প্ৰথম পদক্ষেপ হিচাপে ভেষজ সামগ্ৰী পছন্দ কৰিব নালাগে। স্লীপ এপনিয়া হৈছে আন এটা অৱস্থা যিয়ে নাক ঘঁহনি কৰে। স্লীপ এপনিয়া হৈছে এক গুৰুতৰ টোপনিৰ বিকাৰ য'ত ব্যক্তি এজনৰ উশাহ বন্ধ হয় আৰু বাৰে বাৰে আৰম্ভ হয়। যদি আপুনি দীৰ্ঘ ৰাতিৰ টোপনিৰ পাছতো ভাগৰুৱা অনুভৱ কৰে, আপুনি স্লীপ এপনিয়াত ভুগিব পাৰে। তথ্য অনুসৰি, বিশ্বব্যাপী 100 নিযুততকৈও অধিক লোক স্লীপ এপনিয়াত ভুগি আছে। তেওঁলোকৰ 80% তকৈও অধিক ৰোগ নিৰ্ণয় কৰা হোৱা নাই।\nনাক ঘঁহনি ৰখাৰ বাবে ভাল উদ্ভিদত আদা আৰু মৌ চাহ\nআদা হৈছে আটাইতকৈ সচৰাচৰ ৰন্ধন সামগ্ৰী। পেট হৈছে এক চুপাৰফুড যি ওজন হ্ৰাস, হৃদযন্ত্ৰৰ সমস্যাৰ পৰা কাহ আৰু চৰ্দিলৈকে প্ৰায় যিকোনো চিকিৎসা কৰিব পাৰে। আদাই প্ৰদাহ-ৰোধী আৰু বেক্টেৰিয়া ৰোধী এজেণ্ট হিচাপে কাম কৰে, কণ্ঠটো শান্ত কৰে আৰু লালা নিগৰা বৃদ্ধি কৰে, যাৰ ফলত নাক নিগৰি পৰা মুক্তি পাব পাৰে। দিনত দুবাৰ কৈ আদা আৰু মৌ চাহ খোৱা টোকা খোৱাৰ সমস্যাৰ পৰা মুক্তি পোৱাৰ বাবে নিখুঁত।\nনহৰু, পিঁয়াজ আৰু ঘোঁৰামূলি নাক নিৰাময় ৰবাবে ভাল\nনহৰু, ঘোঁৰামূলী আৰু পিঁয়াজৰ দৰে খাদ্যে নাক শুকাই যোৱা আৰু এনেদৰে বন্ধ হোৱাপ্ৰতিহত কৰে। এটা অধ্যয়নে এইটোদাবী কৰিছে যে এই খাদ্য সামগ্ৰীবোৰে টনচিলফুলা হ্ৰাস কৰে আৰু টোপনি এপনিয়া প্ৰতিহত কৰে। যদি আপুনি গোন্ধটোৰ বিষয়ে চিন্তা নকৰে বা আপুনি ইয়াক আপোনাৰ নৈশভোজত যোগ দিব পাৰে, আপুনি বিচনাৰ আগতে নহৰু/পিঁয়াজ/ঘোঁৰামূলী চিব পাৰে।\nআনাৰস, কল আৰু কমলা নাক নিকাৰ লাভালাভ\nনাক নিদ্ৰাৰ পৰা মুক্তি পোৱাৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ উপায় হৈছে আপোনাৰ টোপনিৰ মানদণ্ড উন্নত কৰা, আৰু শৰীৰত উৎপাদিত মেলাটোনিনৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰি ইয়াক প্ৰাপ্ত কৰিব পাৰি। মেলাটোনিন হৈছে এক হৰমন যিয়ে আমাক টোপনি আনিছে, আৰু এইটো কৰাৰ কাৰ্যকৰী উপায় হৈছে উচ্চ পৰিমাণৰ মেলাটোনিন ক্ষৰণ কৰা খাদ্য খোৱা। মেলাটোনিন নিৰাসৰণ কৰা খাদ্যবোৰৰ ভিতৰত আনাৰস, কল আৰু কমলা।\nচয়া গাখীৰ নাক নিবলৈ ভাল নেকি?\nএইটো জনাটো প্ৰয়োজন ীয় যে দুগ্ধজাত সামগ্ৰীবোৰেও নাক ঘঁহনি সৃষ্টি কৰিব পাৰে, কিয়নো ই ফেংম বৃদ্ধি কৰে। এইটো এই টোকাৰ বাবে যে গৰুৰ গাখীৰৰ কিছুমান নিৰ্দিষ্ট প্ৰ'টিনে মৃদুৰ পৰা তীব্ৰ এলাৰ্জিক প্ৰতিক্ৰিয়া সৃষ্টি কৰিব পাৰে, যি ভিড় বৃদ্ধি কৰে আৰু নাকৰ পথ বন্ধ কৰে আৰু নাক ঘঁহনি বৃদ্ধি কৰে। আপোনাৰ গৰুৰ গাখীৰৰ সলনি চয়া গাখীৰ বা আন এটা পাচলিৰ গাখীৰ যি জন্তুৰ দুগ্ধজাত সামগ্ৰী নহয়, আপোনাৰ নাক ৰখাৰ পৰিমাণ হ্ৰাস কৰিব।\nনাক ঘঁহনি কৰাৰ বাবে অতিৰিক্ত কুমাৰী জলপাই তেলৰ লাভালাভ\nনাক ঘঁৰাৰ বাবে ভাল উদ্ভিদবোৰৰ ভিতৰত, জলপাইৰ স্থানও গুৰুত্বপূৰ্ণ। নাক নিয়ন্ত্ৰণত জলফাইৰ লাভালাভ বৃদ্ধি কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ সামগ্ৰীটো অতিৰিক্ত কুমাৰী জলপাই তেল চিনাক্ত কৰা হয়। বিচনাৰ আগতে অলপ অতিৰিক্ত কুমাৰী জলপাই তেলত চুমুক দিয়াটোৱেবায়ুপথও ঠিক কৰিব পাৰে। ইয়াৰ উপৰিও, বিচনাৰ আগতে জলফাই তেলৰ চুমুক গ্ৰহণ কৰিলে কণ্ঠৰ পেশীবোৰে নিশা টোপনিৰ সময়ত বায়ুপথ অৱৰুদ্ধ কৰাত প্ৰতিহত কৰে। নাকৰ বন্ধৰ কাৰণ কি? নাকৰ বন্ধৰ বাবে কি ভাল? আপোনাৰ বাবে উপযোগী হ'ব পাৰে।\nনাক ঘঁৰাৰ বাবে ভাল উদ্ভিদ আৰু প্ৰাকৃতিক সামগ্ৰী বোৰ কি?\nনাক নিয়ন্ত্ৰণৰ পৰা লাভান্বিত হোৱা ভেষজ আৰু ভেষজ আৰোগ্যৰ\n-পিঁয়াজ, – ব\nআনাৰস- আদা মৌ-\nৰ- জলপাই তেল\nনাক ঘঁৰাৰ বাবে ভাল উদ্ভিদবোৰ কি? নাক ঘঁহনি আৰু টোপনি ৰক্তগ্ৰহণৰ বাবে কি ভাল? নাক নোহোৱাকৈ শুকানৰ বাবে প্ৰাকৃতিক ভেষজ নিৰাময় আৰু মিশ্ৰণ কি?\nSonraki গৰ্ভাৱস্থাৰ সময়ত ঠাণ্ডা পানী আৰু ঠাণ্ডা বৰষুণ খোৱাৰ দ্বাৰা কেঁচুৱাৰ ক্ষতি হয় নেকি? »


#JEC Chapter2Part 1 – Arnab & Aastha\n#JEC Chapter2Part 1\nJuly 7, 2019 July 7, 2019 Indranee Sharma\nতিনিদিন ধৰি তেওঁৰ খবৰ উৎপল দাৰ পৰাই লৈ আছো। অলপ দেৰি ফোন নাহিলেই মনত কিবা কিবি ভাব আহিবলৈ লৈছে। অাজি ৰাতিপুৱাৰপৰা কেইবাবাৰো ফোন কৰিছো কিন্তু উঠোৱা নাই।\n:নিশা, তই কৰি চা না এবাৰ। কিজানি উঠায়।\n:আস্থা, তই বেছি নাৰ্ভাছ হৈছ। উৎপল দা কি কামত বা দৌৰি অাছে। অলপ পাছত নিজেই কৰিব চাবি।\nদহমিনিটমান ৰৈ আকৌ ফোন লগালো।\n:আস্থা, ছৰি ডাক্তৰৰ লগত অলপ কথা পাতি আছিলো।\n:তেওঁ ঠিকে আছেনে?\n:আগতে দুখ পোৱা হাতখন লৈ অলপ প্ৰব্লেম হৈছে। অপাৰেচন critical হব। বাকী বিলাক সিমান মেজৰ নহয়। MRI ৰিপোৰ্ট নৰ্মেল যেতিয়া চিন্তাৰ কাৰণ নাই। muscle ফাটি internal bleeding হৈছে, কিন্তু হাড় ভগা নাই।\n:কাইলৈ মই অাৰু নিশা যাব পাৰিম নে?\n:Actually,আন্টিয়ে তাক কাইলৈ কলকাতা লৈ যাব। Fortis hospital অত অৰ্ণৱৰ মামা অাছে, তালৈ নিয়াৰ কথা চলি অাছে।\n:কিয়? কিবা বেছি ডাঙৰ কথা আছে?\n:তেনেকুৱা একো হোৱা নাই, তুমি বেছিকৈ ভাবিছা। ইয়াতো ঠিক হৈ গল হেঁতেন, কিন্তু আন্টিৰ সম্পৰ্কীয় ককায়েক আছে, বহুত ভাল ডাক্তৰ, সেইকাৰণে লৈ যাব খুজিছে।\nতাৰমানে তেওঁক চোৱাৰ সুযোগ অাৰু বহুত দিনলৈ নাপাঁও।\nমনতে ভাবি আছিলো, অাজি মাৰ লগত কথা পাতি কাইলৈ তেওঁক এবাৰ চাই আহিমগৈ, এইকেইদিন কেনেকৈ আছো সেয়া কেৱল মইহে জানো। প্ৰিয়জনৰ অনুপস্থিতিত হে বুজা যায় হেঁপাহবোৰ কিমান গভীৰ। তেওঁ যেতিয়া কাষত আছিল তেতিয়া ভয়, লাজ অাৰু অভিমানৰ আঁৰ লৈ পলাই ফুৰিছিলো। কিন্তু সেই একেজনে মানুহকে যেতিয়া হেৰুৱাই পেলোৱাৰ উপক্ৰম হল, তেতিয়া বুজি উঠিলো তেওঁ অবিহনে সকলোবোৰ কিমান কঠিন, এটা এটা দিন কিমান কষ্টেৰে পাৰ হৈছে সেয়া বুজাব নোৱাৰিম। ভিৰৰ মাজত অকলশৰীয়া হৈ পৰিছো।\n:আস্থা, তোৰ ভিজিটৰ আছে।\nমা দেউতা আহি পালেহি। দৌৰি ওলাই গলো। মাৰ বুকুত সোমাইহে উশাহ ঘুৰাই পোৱা যেন লাগিছে। দেউতা বাৰন্দাতে বহিল। মাক ৰূমলৈ লৈ আনিলো।\n:তোৰ গা বেয়া নি জীও, মুখ খন শুকাই গৈছে চোন, চকু গুৰি ইমান কলা কেলেই? শুৱা নাই হবলা?\n:সব কম ৰবা,দেউতাক পানী গিলাছ দি আহোঁ।\nওলাই আহি দেউতাক পানী গিলাছ দিলোহি।\n:ইমান লৰালৰি কৈ মাতিলি যে মাজনী, গা চা বেয়া নেকি তোৰ?\n:অলপ বেয়া হৈছিল দেতা, এতিয়া ভাল পাইছো।\n:বাৰু মাৰৰ লগত কথা পাত, তাৰ পাছত ওলাই গৈ কিবা এটা খাই আহিম গৈ।নিশাকো লগত লবি। মই তেতিয়ালৈকে এইখনকে পঢ়ো।\nদেউতাৰ হাতত সৰু হলেও কিতাপ এখন থাকেই, আজিও প্ৰান্তিক এখন লৈ আহিছে।\nমই সোমাই আহোঁতেই নিশা ওলাই আহিল।\n:তই মাৰ লগত কথা পাতি ল, মই দেতাৰ ওচৰত আছো।\nআমাৰ ঘৰত থকা দিনকেইটাতে নিশাই আংকল আন্টি এৰি ‘মা দেতা’ বুলি মাতিবলৈ ললে।\nমাৰ ওচৰ পালোহি।\n:কি হল ভালকৈ কচোন জীও, মোৰ ওচৰতে বহ।\nমাৰ সন্মুখতে পকাখনতে বহিলো।\n:মা, কথাটো শুনি তুমি চাগে মোক বহুত বেয়া পাবা।\n:সেইটো মই ভাবিম, তই কি হৈছে ক।\n:সেইদিনা যে তুমি মোক আমাৰ কলেজৰ ঘটনাটো পেপাৰত পাই সুধিছিলা কোন বুলি, নামটো যে দিয়া নাছিল, সেই ছোৱালীজনী মই মা।\nমাৰ হাতৰ পৰা পানীৰ বটলতো সৰি পৰিল।\n:জীও!!!!! এইবোৰ কি কৈছ তই?\n:লগত কোন আছিলে??\nচক্ খাই উঠিলো। মায়ে কেনেকৈ গম পালে!!!!\n:হয় নে নহয়???\n:কিমান দিনৰ পৰা চলি অাছে এইবোৰ??\nইমান খঙত কাহানিও দেখা নাছিলো মাক। কবলৈ লোৱা কথাবোৰ বেছিকৈ পেটৰ ভিতৰলৈহে সোমাই গৈছে, ভয় লাগিছে অাজি মালৈ। জীৱনত প্ৰথমবাৰ। কিন্তু মাৰ আগতেই যদি কব নোৱাৰোঁ তেন্তে তেওঁক কেনেকৈ কম?\n:তুমি ভবাৰ নিচিনা একো হোৱা নাই মা, আগতে মোৰ কথা শুনি লোৱা।\nএফালৰ পৰা কৈ গৈছো সকলোবোৰ, বাৰে বাৰে সলনি হৈছে মাৰ মুখৰ ৰং। কিন্তু মই ৰৈ যোৱা নাই, অাজি কবই লাগিব সকলোবোৰ, বুকুত বুজা এটা লৈ মই উশাহ লব নোৱাৰোঁ।\n:অৰ্ণৱ এতিয়া কত আছে?\n:অলপ, কাইলৈ কলিকতা লৈ নিব।\n:কথাবোৰ ইমানদিন লুকুৱাই ৰাখিছিলি কিয় জীও? অৰ্ণৱ আমাৰ ঘৰলৈ যাওঁতেই মই সন্দেহ কৰিছিলো, কিন্তু তোৰ মুখেৰে শুনিবলৈ ৰৈ আছিলো। তই মুখ মেলিলে গৰ্ভ দেখোঁ, এইটো কথা বুজি নাপাম বুলি কেনেকৈ ভাবিলি?\nএকো কব পৰা নাই, উত্তৰো নাই মোৰ ওচৰত।মায়ে দুখ পাইছে, মোৰ বাবে। বিস্বাসৰ ভেটিটো খহি নপৰে তো?\n:মা মই সঁচাকে একো বেয়া কাম কৰা নাই, তোমাৰ শপত!!\n:মই জানো। অাৰু এইটো বয়সেই এনেকুৱা। কিন্তু জীও, অামি এখন সমাজত থাকো, ভাল কি বেয়া কি সেয়া বিচাৰ কৰা কঠিন। এটা সৰু ভুলে সকলোবোৰ খেলিমেলি কৰি দিব পাৰে। তই এতিয়াও বহুত কথা জানিবলৈ বাকী আছে, তোৰ বয়সৰ আন ছোৱালীতকৈ তই বেলেগ জীও, নিজকে আগতে বুজি ল, পঢ়া শুনা আছেই। পাৰিবি সকলোবোৰ সমানে চলাই নিব?\n:তুমি লগত থাকিলে পাৰিম।\nমাৰ হাতখন খামুচি ধৰিলো, ভালপোৱা মানুহবোৰ আঁতৰি যাব বুলি বেছিকৈ ভয় খাওঁ এতিয়া।\n:অলপ সময় দে, কথাবোৰ ইমান সহজ নহয়।\n:মা তুমি বেয়া পোৱা যদি মই অাৰু কেতিয়াও তেওঁৰ লগত কথা নাপাতো, কিন্তু মা, মই তেওঁক বেয়া পাবও নোৱাৰোঁ।\n:বুজি পাইছো মই, তোৰ দেউতাৰকো মই এইটো বয়সতে লগ পাইছিলো কলেজত, কিন্তু আমাৰ দিনবোৰ বেলেগ আছিল। মই তেখেতৰ ব্যক্তিত্বক সন্মান কৰিছিলো, ছাত্ৰনেতা হিচাপে তেওঁৰ কাম ভাল পাইছিলো, কিন্তু ঘৰৰ মানুহক সেইবোৰ বুজোৱা কঠিন আছিল। বিয়া হৈ আহোঁতে দেউতাৰ প্ৰাইভেট স্কুলত এহেজাৰ টকা দৰমহাৰ চাকৰি আছিল। চলিবলৈ কষ্ট হৈছিল কিন্তু অামি সুখী আছিলো।ভাল পাবলৈ সহজ কিন্তু সেই ভালপোৱা জীয়াই ৰখাটো সকলোৰে বাবে সম্ভৱ নহয়। এতিয়াৰ সময বেলেগ জীও। কিবা এটা পাবলৈ হাবিয়াস সবৰে থাকে, কিন্তু বিস্বাস বৰ কম। অৰ্ণৱ ভাল বেয়া সেইটো মই নাজানো, কিন্তু তহঁতৰ মাজত বহুত পাৰ্থক্য আছে। ভালদৰে নিজকে সুধি চা। অৰ্ণৱ সোনকালে সুস্হ হৈ উঠক। মইয়ো সেইটোকে বিচাৰো।\n:মা, মই জানো তুমি কি কব বিচাৰিছা। কিন্তু প্ৰথমবাৰ কাৰোবাক ভাল লাগিছে, কিয়, কেনেকৈ এইবোৰৰ উত্তৰ মোৰ ওচৰত এতিয়া নাই। কিন্তু তুমি ভবাৰ দৰে মোৰ মনত একো সন্দেহ নাই মা।\nমাক অলপ আচৰিত হোৱা যেন লাগিল, কিন্তু মোৰ মনৰ মাজত অাজি একোকে নাৰাখো,যি মনলৈ আহিছে, কৈ দিছো।\n:জীও, এইখিনিত বহচোন। বেছিকৈ চিন্তা কৰিছ কথাবোৰ। কাৰোবাক ভাল লগাটো অপৰাধ নহয়, মাথোঁ মই বিচাৰোঁ তই খোজবোৰ সাৱধানে দিবি। দেউতাই আঘাত পোৱা কাম নকৰিবি।\nমায়ে সামৰি লৈছে বুকুৰ মাজত, কুৰুকি কুৰুকি সোমাইছো।\nকিমান দেৰি তেনেকৈ আছো নাজানো।\n:আস্থা, দেতাই মাতি আছে।\nনিজকে অলপ ঠিক কৰি নিশা আৰু মা দেউতাৰ লগত ওলাই আহিলো, দেউতাই সোধা প্ৰশ্নৰ চমু চমু উত্তৰ দি আছো। মায়ে বাৰে বাৰে কথাবোৰ বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিছে। কোনোবাখিনিত নিজকে ভুল যেনো অনুভৱ হৈছে, কিন্তু অৰ্ণৱক মোৰ ভাল লাগে অাৰু সেই কথা মই নুই কৰিব নোৱাৰোঁ। সৰু সুৰা বজাৰ কেইটামান কৰি মাহঁত যাবলৈ ওলাল।\n:জীও, দেউতাক কথাবোৰ মই কম, তই মাথোঁ এটা কথা মনত ৰাখিবি, তই মনত কষ্ট পালে আমিও পাওঁ। তোৰ সুখ দুখ সকলোতে তোৰ মা লগত থাকিব। এতিয়া যা। সময়মতে খোৱা বোৱা কৰিবি।\nমা দেউতাৰ পৰা বিদাই লৈ হোষ্টেললৈ ঘূৰি আহিছো, বুকুখন বহুত বেছি পাতল লাগিছে অাজি, মাৰ কথাকেইটাই সাহস দিছে। ফোনটো তেনেকুৱাতে বাজি উঠিল।\n:উৎপল দা, শুনিছে নাই মোৰ মাতটো, হেল্ল।\n:Meet me.. Astha..\nদুৰ্বল মাতৰ দুটা কথা, তাতো মোক লগ পোৱাৰ হেঁপাহ। কিয় এনেকুৱা এই মানুহজন!!!\n:হেল্ল, আপুনি ঠিকে আছেনে? হেল্ল’\n:আস্থা, ই বহুত জেদ কৰা কাৰণে ফোনটো দিলো, ডাক্তৰে মানা কৰিছে কথা পাতিবলৈ, বহুত উইক হৈ আছে, পিছত পাতিবা।\nএনেকুৱা লাগিছে এতিয়াই গুচি যাম তেওঁৰ ওচৰলৈ, বুকুৰ ভিতৰখন নাই নাই লাগিছে, কিয় এই বান্ধোন, সমাজ, নীতি নিয়ম??\nসন্ধিয়া হবৰ হৈছে, কাইলৈ ৰাতিপুৱা তেওঁ যাবগৈ, কেনেকৈ কি কৰোঁ মই?\nমোক মাফ কৰি দিয়ক অৰ্ণৱ!!!!\nPrevious Post #JEC Part 32 – End of Chapter 1\nNext Post #JEC Chapter2Part 2\n78 thoughts on “#JEC Chapter2Part 1”\nBaa pls part2 diok naa.. Sunday loi robo hole bohut deri hoi jai…\nDipti Talukdar says:\nPart2re adir agrohere baat sai asu baa… Apunar khahitot atiya nijoke astha r rupot bisari furisu…. Astha jonir komoliya mon tu br priyo mur…\nBa bht din hol… xunkle nxt part khn diok aru dhoirjo dhoribo nuwari…\nBaa part2ketiya k pam nu..\nO baa part2ketia ahibo roi aso Ami xkolo a.. plz baa parile jldi dibo sn\nBaaa part 2tu ktiya dib ..xunkle diyak na Roi asu bhut akher…. Plzzz xunkle diyak. Xokolu part xunkle dib baaa..\nMun Das says:\nXundar anbhuti …agoloi pahribo bat sai rolu …\nBornali Monika says:\nPart2tu ktya k Pam……?\nBohut akhare baat sai asu Baa.\nHunkale diok akou..!\nEman din hl baa part2kio dia nai?? Amak evry Sunday nalage every day kri eta eta part lage\nPompi borah gogoi says:\nBa hunkale diyok nah bhut akhare bat sai asu\njec r chapter2r 2nd part ketia ahibo ??\nKrishna borah Dutta says:\nBaa please regular sai asu dise ne buli part2… hunkale diyok na …Sunday loi bohut din hoi jaai..imandin wait koribo nuwari.. please regular diyokna…\nBaa chapter2r part2tu nai puwa kio eman deri loike\nPart2 lagisl..5days hoi gol\nMridul Gogoi says:\nবা ২খণ্ড কেতিয়া দিব বহুত আগ্ৰহেৰে বাট চাই আছোঁ\nMadhurjya Nazir Saikia says:\nPart2 tur bby roi asu\nchapter2part2poa nai dkhn baidew… oloa nai nki\nBitupon Hatimuria says:\nJ. E. C বাকি পিছৰ অংশ কিয় অহা নাই বা? আপোনাৰ প্ৰিয় শ্ৰোতা সকলৰ বাবে ইয়াৰ পিছৰ অংশ আগবঢ়াই দিয়ক বা বৰ আশাৰে ৰৈ আছোঁ । ধাৰাবাহিক ছোৱা চখ নাছিল কিন্তূ J. E. C পঢ়াৰ পৰা ধাৰাবাহিকৰ মূল বুজি পালোঁ । মনটো বহু ব্যাকুলতাৰে ভৰি পৰিছে কি হব কি নহব ভাবি, একো সমাধান বিচাৰি পোৱা নাই আৰু ইয়াৰ সমাধান আপোনাৰ ওচৰত আছে বা গতিকে আমাকো দিয়ক এই সুমধুৰ প্ৰেম কাহিনীৰ শেষ কি আমি জানিবলৈ অতি আগ্ৰহেৰে বাট চাই আছো বা ।\nPingback: #JEC Chapter2Part2– Arnab & Aastha\nBitupan Tinsukia says:\nএইবাৰ কিহেৰে দিন নিয়াম অ’ পিতাই?\nবানে আহি থান বান কৰিলে\nসেউজী খেতি দৰা, ভঁৰালৰ ধান\nআপোন পঁজাটিয়োচোন উৰুখি গ’ল।\nপিতাই, মোৰ ন-ধৰা পাঠ খন\nফাতি থাকিলে, ফলি খনো উতি গ’ল\nতই হাটলে গ’লে নতুন এখন আনি দিবি দেই পিতাই।\nগৰমৰ বন্ধত কৰিবলে দিয়া\nঅংক কেইটা কৰাই নহ’ল,\nপিতাই মোৰ ভয় লাগিছে\nচাৰে বাৰু কানত ধৰাই থব নেকি?\nপিতাই তই ইয়াতে থাক\nনাজাবি কলৈকো দেই\nমেঘটোৱে চোন আক’ গাজিছে\nকালি হেনু অকনৰ হঁতৰ দাইক\nবানে উতোৱাই নিলে,\nতই কলৈকো নাজাবি দেই পিতাই।\nতই ভয় নকৰিবি\nআমালৈনো কোনে চাব?\nতেৰাই ৰাখিলেহে ৰখা।\nতই ভয় নকৰিবি পোনা\nমাষ্টৰে তোক কানত নধৰাই দে\nপঢ়াশালিটোও বানে গৰকিলে,\nতোক ন-ধৰা পাঠ খন আনি দিম পোনা।\nতই পঢ় পোনা,\nতই পঢ়ি শুনি লাত চাহাব নহলেও\nমই দুখ নকৰো,\nডাঙৰ হৈ মানুহ চিনিবি।\nসৌ নেতা বোৰৰ দৰে নহ’বি পোনা,\nতাহাতে আমাক মানুহ নুবুলে।\nবানে গৰকা উৰুখা পঁজাৰ\nআমি সৰু মানুহ,\nআমালৈ তাহাতি নিচিন্তে একো,\nতই মানুহ হ পোনা।\nTuzammel Hussain says:\nritunjoyraag koushik says:\nউফ।কি শিহৰণ অ’ বাইদেউ\nআপুনাৰ উপন্যাস খনে অনলাইন উপন্যাসৰ এটা বাট মুকলি কৰি দিছে\nসকলো সাহিত্যিক ওলাই আহক ,আৰু বিলাই দিয়ক সাহিত্যৰ সুবাস ।\nতাৰেই আশা ৰাখিছো\nমা-জী ৰ মাজৰ প্ৰতিটো আলাপে কন্দোৱাই গ’ল😭….. বৰ সুন্দৰ লিখনি\nMaina kashyap says:\nবা কিতাপ খন কেতিয়া আহিব\nLeaveaReply to bdeweee Cancel reply


ডিমা হাছাও জিলা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(উত্তৰ কাছাৰৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nউত্তৰ কাছাৰ পাৰ্বত্য জিলা\n— জিলা —\nডিমা হাছাও জিলাৰ “খোবাক” নামৰ গাঁখনৰ এটি দৃশ্য\nডিমা হাছাও জিলাৰ অৱস্থান\n(১,৮৮৮ বৰ্গ মাইল)\n- জনঘনত্ব ৪৪ প্ৰতি বৰ্গ কি.মি.\n(১১৪ প্ৰতি বৰ্গ মাইল)\nভাৰতীয় মান সময় (গ্ৰী.মা.স.+5:30)\nডিমা হাছাও জিলা (ইংৰাজী: Dima Hasao district (DHD); আগৰ নাম উত্তৰ কাছাৰ পাৰ্বত্য জিলা) অসমৰ এখন জিলা। ঐতিহাসিক ভাৱে ডিমাছা-কছাৰীসকলৰ বাসভূমি এই অঞ্চল ব্ৰিটিছ শাসনকালত অসমৰ নগাঁও জিলাৰ এটা মহকুমা হিচাপে গঠন কৰা হৈছিল। ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পাছত মিকিৰ-পাহাৰ আৰু উত্তৰ-কাছাৰ সংলগ্ন জিলা গঠন কৰা হয়। ১৯৫২ চনৰপৰা এই জিলাক ভাৰতীয় সংবিধানৰ ষষ্ঠ অনুচ্ছেদৰ অন্তৰ্গত জিলা হিচাপে গঢ় দিয়া হয়, আৰু জিলাৰ শাসন ভাৰ জিলা পৰিষদৰ হাতত অৰ্পণ কৰা হয়। ১৯৭০ চনত ইয়াক পূৰ্ণ জিলাৰ মৰ্য্যদা দিয়া হয়। বৰ্তমান জিলাৰ শাসন ষষ্ঠ অনুচ্ছেদৰ অন্তৰ্গত আৰু জিলাখনৰ স্বায়ত্ত্ব শাসন পৰিষদে সকলো বিভাগ বিভাগৰ কাৰ্য্যভাৰ বহন কৰে।\nডিমা হাছাও জিলা অসমৰ আটাইতকৈ কম জনবসতি ঘনত্বৰ জিলা। মূলত: ডিমাছা আৰু নগা জনগোষ্ঠীৰ লোক এই জিলাত সৰহ। প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্যৰে ভৰপূৰ জিলাখনত অসমৰ একমাত্ৰ পাৰ্বত্য-চহৰ হাফলং অৱস্থিত। হাফলং এই জিলাৰ সদৰ। ৰহস্যজনক চৰাইৰ মৃত্যুৰ বাবে চৰ্চিত ঠাই জাতিংগা এই জিলাতে অৱস্থিত। “ডিমা হাছাও” ডিমাছা ভাষাৰ শব্দ, ইয়াৰ অৰ্থ ডিমাছা পৰ্বত।\n6 নিৰ্বাচনী বিভাগ\n9 শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান\n10.1 পথ পৰিবহণ\n10.2 ৰেল পৰিবহণ\n11 দৰ্শনীয় স্থান\n12 তথ্য সূত্ৰ\n১৮৩২ চনৰ আগলৈ ডিমাছা হাছাও জিলা ডিমাছা কছাৰী ৰাজ্যৰ অংশ আছিল। উত্তৰে যমুনা নৈৰপৰা দক্ষিণে লুছাই পৰ্বতমালা আৰু পুবে নগা পাহাৰৰপৰা পশ্চিমে কপিলী নৈলৈ ইয়াৰ বিস্তৃতি আছিল। ১৮৩০ চনত ডিমাছা ৰজা গোবিন্দ চন্দ্ৰক তেখেতৰ সেনাপতি গম্ভীৰ সিঙে হত্যা কৰে। ইয়াৰ পাছতে ১৮৩২ চনৰ ১৪ আগষ্ট তাৰিখে লাপছি চুক্তি অনুসৰি ডিমাছা-কছাৰী ৰাজ্যৰ দক্ষিণ অংশ ব্ৰিটিছৰ শাসনৰ অধীনলৈ যায়। বাকী অংশৰ শাসনভাৰ আছিল ডিমাছা সেনাপাতি তুলাৰামৰ হাতত। ১৮৩৭ চনত তুলাৰামৰ অধীনত থকা কিছু অংশও ব্ৰিটিছ শাসিত অংশৰ সংলগ্ন কৰি সেই সময়ৰ নগাঁও জিলাৰ এটা মহকুমা হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়। এই মহকুমাৰ সদৰ আছিল আছালু। ১৮৫৪ চনত তুলাৰামৰ মৃত্যুৰ পাছত সমগ্ৰ ডিমাছা ৰাজ্যক ব্ৰিটিছ শাসিত ভাৰত সাম্ৰাজ্যৰ সংলগ্ন কৰি আছালুক এই সমগ্ৰ মহকুমাৰ সদৰ ঘোষণা কৰা হয়।\n১৮৬৭ চনত এই মহকুমাক ত্ৰিখণ্ডিত কৰি অংশ বিশেষ ক্ৰমে কাছাৰ, খাছী আৰু জয়ন্তীয়া পাহাৰ, আৰু নগাঁও জিলাৰ লগত সংলগ্ন কৰা হয়। বৰ্তমানৰ উত্তৰ কাছৰ পাৰ্বত্য জিলাক কাছাৰ জিলাৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰি লোৱা হয়। আছালুক এখন পুলিচ থানা ঘোষণা কৰা হয়। ১৮৮০ চনত এই অংশক কাছাৰ জিলাৰ এটা মহকুমা হিচাপে ঘোষণা কৰি 'গুনজুঙ'ত মহকুমাৰ সদৰ স্থাপন কৰা হয়।\n১৮৯৫ চনত এই মহকুমাৰ সদৰ হাফলঙলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়। স্বাধীন ভাৰতৰ অধীনত ১৯৫১ চনৰ ১৭ নভেম্বৰ তাৰিখে উত্তৰ কাছাৰক কাছাৰ জিলাৰপৰা নিলগাই অনা হয় আৰু মিকিৰ পাহাৰৰ লগত সংলগ্ন কৰি উত্তৰ কাছাৰ আৰু মিকিৰ পাহাৰ সংলগ্ন জিলা ঘোষণা কৰা হয়। ষষ্ঠ অনুচ্ছেদ অনসুৰি পাছলৈ দুয়োখন জিলাৰ বাবে পৃথক পৰিষদ গঠন কৰা হয়। ডিমা হাছাও জিলা পৰিষদৰ স্থাপন কৰা হয় ১৯৫২ চনৰ ১৯ এপ্ৰিলত। ইয়াৰ পাছত ১৯৭০ চনৰ ২ ফেব্ৰুৱাৰীত পূৰ্ণ জিলাৰ মৰ্য্যদা দি 'উত্তৰ কাছাৰ জিলা' গঠন কৰা হয়। হাফলং এতিয়াও ডিমা হাছাও জিলাৰ সদৰ। বৰ্তমান জিলাখনৰ স্বায়ত্ত্ব শাসন পৰিষদে আইন-শৃংখলা, প্ৰশাসন আৰু ৰাজকোষ বিভাগৰ বাহিৰে আন সকলো বিভাগৰে কাৰ্যভাৰ বহন কৰে।\nঅসমৰ দক্ষিণ অংশত ডিমা হাছাও জিলাৰ অৱস্থান। অক্ষাংশ ২৫° ৩″ উ.-ৰপৰা ২৫° ৪৭″ উ.লৈ; আৰু দ্ৰাঘিমাংশ ৯২° ৩৭″ পূ-ৰপৰা ৯৩° ১৭″ পূবলৈ বিস্তৃত। মুঠ মাটিকালি ৪৮৯০ বৰ্গ কিমি। পূব অংশৰ উচ্চতা ৬০০ - ৯০০ মি. আৰু উত্তৰ অংশৰ উচ্চতা ১০০০ - ১৮৬৬ মি.।\nডিমা-হাছাও জিলাৰ জলবায়ু নাতিশীতোষ্ণ। অৱশ্যে জিলাৰ ভিতৰতে জলবায়ুৰ তাৰতময আছে। মে মাহৰপৰা ছেপ্টেম্বৰ মাহলৈ বৰষুণ হয়। বৰাইল লানিত বৰষুণৰ পৰিমাণ বেছি। বৰাইল অংশত গড় বাৰ্ষিক বৰষুণৰ পৰিমাণ ২২০০ মিমি-ৰপৰা ২৭০০ মিমি, আনহাতে লালটিং-মান্দাৰদিছা-ডিয়াংমুখ অঞ্চলত বাৰ্যিক গড় ১২০০ মিমিৰপৰা ১৮০০ মিমিলৈ। সৰ্বাধিক উষ্ণতা ২৪° ৰপৰা ৩০° ছেলছিয়াছ, আৰু সৰ্বনিম্ন উষ্ণতা ১০° ৰপৰা ১৪° ছেলছিয়াছ। আদ্ৰতা ৭৩%ৰপৰা ৮৪%।\nবৰাইল আৰু দক্ষিণ পৰ্বতমালা আৰু ইয়াৰ মাজৰে বৈ যোৱা ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু বৰাক নদীৰ উপনদীসমূহেৰে ডিমা হাছাও জিলাৰ ভুগোল গঢ় লৈ উঠছে। মূলত: নাগালেণ্ড অন্তৰ্গত বৰাক পৰ্বতমালাৰ পশ্চিমফাললৈ আগবাঢ়ি অহা অংশ্ই বৰাইল পৰ্বতমালা। নাগালেণ্ডৰ টুৱেনছাঙৰপৰা বৰাইল পৰ্বতমালাৰ আৰম্ভণি বুলি ধৰা হয়। এই পৰ্বতলানিয়ে ডিমা হাছাও জিলাক উত্তৰ আৰু দক্ষিণ দুই অৱবাহিকাত বিভক্ত কৰিছে। ইয়াৰে উত্তৰভাগ বৰাক নদীৰ অৱবাহিকা। উত্তৰ কাছাৰৰ পাহাৰৰ সৰ্ব্বোচ্চ শৃংগ 'থেপিবাৰ' (থুমজেং) (উচ্চতা: ১৮৬৬ মিটাৰ)। দ্বিতীয় উচ্চতম শৃংগ হেম্পুপেট (উচ্চতা: ১৭৪৮ মিটাৰ) গৰমপানীৰ ওচৰৰ ডিটকচেৰা পৰ্বতমালাৰ কিছূ অংশও ডিমা-হাছাও জিলাৰ ভিতৰত পৰে। জিলাখনৰ মাজেৰে বৈ যোৱা উপনৈ সমূহ হৈছে: কপিলী, মাহুৰ, জিনাম, টংগি, ধনশিৰি, লংক্ৰি, ডিয়াং, লংকান, লংলাই, লাংটিং, জাতিংগা আৰু দাৰা। প্ৰায় প্ৰতিখন উপনৈৰ উৎস বৰাইল পাহাৰ। ২৪০ কি.মি. দৈৰ্ঘ্যৰ ডিয়াং এই জিলাৰ দীৰ্ঘতম উপনৈ।\nপশ্চিমে: মণিপুৰ আৰু নাগালেণ্ডৰ অংশ\nপূবে: মেঘালয় আৰু কাৰ্বি আংলং জিলাৰ অংশ\nউত্তৰে: কাৰ্বি আংলং জিলা আৰু নগাওঁ জিলাৰ অংশ\nদক্ষিণ: কাছাৰ জিলা\nউমৰাংছুত অৱস্থিত খনদঙ বান্ধ\nউমৰাংছুৰ নিকটৱৰ্তী তিন কিলো গাওঁ\nডিমা-হাছাও জিলা ভাৰতীয় সংবিধানৰ ষষ্ঠ অনুচ্ছেদৰ অন্তৰ্গত জিলা। জিলাখনৰ বিকাশ সম্পৰ্কীয় কাজ-কৰ্ম স্বায়ত্ত্ব শাসিত পৰিষদৰ দ্বাৰা সঞ্চালিত হয়। জিলাখনৰ চাৰিখন পুলিছ থানা ক্ৰমে: হাফলং, মাইবং, মাহুৰ আৰু উমৰাংছু।\nজিলা ডিমা হাছাও জিলা (উত্তৰ কাছাৰ পাৰ্বত্য জিলা) হাফলং\nমহকুমা হাফলং সদৰ হাফলং\nৰাজহ চক্ৰ হাফলং হাফলং\nথানা হাফলং হাফলং\nউন্নয়ন খণ্ড জাতিংগা উপত্যকা উন্নয়ন খণ্ড মাহুৰ\nদিয়াং উপত্যকা উন্নয়ন খণ্ড মাইবং\nহাৰাংগাজাও আই.টি.ডি. খণ্ড হাৰাংগাজাও\nদিয়াংব্ৰা আই.টি.ডি. খণ্ড দিয়াংমুখ\nনতুন ছাংবৰ উন্নয়ন খণ্ড ছাংবৰ\nডিমা-হাছাও জিলাৰ সৰ্বমুঠ গাঁৱৰ সংখ্যা ৫৫২খন। নগৰ চাৰিখন, ক্ৰমে, হাফলং, মাইবং, মাহুৰ, আৰু উমৰাংছু।\nনিৰ্বাচনী বিভাগ[সম্পাদনা কৰক]\nডিমা হাছাও জিলাৰ একমাত্ৰ বিধান সভা সমষ্টি 'হাফলং'। ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ গোবিন্দ চন্দ্ৰ লাংথাছা বৰ্তমান (২০১১-২০১৬) এই সমষ্টিৰ বিধায়ক। ডিমা-হাছাও জিলা আৰু কাৰ্বি আংলং জিলাক সংলগ্ন কৰি 'স্বায়িত্ব শাসিত জিলা' এটা সংসদীয় সমষ্টি। ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ শ্ৰী বীৰেন সিং ইংতি এই সমষ্টিৰ বৰ্তমান নিৰ্বাচিত সাংসদ।\nডিমা হাছাও জিলাত গ্ৰাম পঞ্চায়ত ব্যৱস্থা বাহাল কৰা হোৱা নাই।\n২০১১ চনৰ অসম বিধান সভাৰ নিৰ্বাচনৰ সময়ত ডিমা-হাছাও জিলাৰ মুঠ ভোটাৰৰ সংখ্যা আছিল ১,২৬,৮১৪ (পুৰুষ: ৬৪,৭৮০; স্ত্ৰী: ৬১,৯২৫) আৰু সৰ্বমুঠ ১৩৯-টা কেন্দ্ৰত ভোটগ্ৰহণ অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল।\nভাৰতৰ লোকপিয়ল, ২০১১-ৰ সময়িক প্ৰতিবেদন অনুসৰি ডিমা-হাছাও জিলাৰ মুঠ জনসংখ্যা ২১৩,৫২৯ ইয়াৰে ১১০,৫৬৬ সংখ্যক পুৰুষ আৰু ১০২,৯৬৩ সংখ্যক মহিলা। ২০০১ চনৰ লোকপিয়লত প্ৰাপ্ত জনসংখ্যাতকৈ ১৩.৫৩% বৃদ্ধি পৰিলক্ষিত হয়। ১৯৯১ চনৰ লোকপিয়লৰ তুলনাত বৃদ্ধিৰ হাৰ ২৪.৭২%। জনবসতিৰ ঘনত্ব ৪৪ প্ৰতি বৰ্গ কি.মি. (৩৮ প্ৰতি বৰ্গ কি.মি, ২০০১ চন)। ডিমা-হাছাও জিলাৰ জনবসতিৰ ঘনত্বৰ অসমৰ ভিতৰত সৰ্বনিম্ন.। নাৰী-পুৰুষৰ অনুপাত: ৯৩১ গৰাকী নাৰী প্ৰতি ১০০০জন পুৰুষৰ বিপৰীতে। মুঠ জনসংখ্যাৰ ৭১.৩৩%-ই গাঁৱৰ বাসিন্দা।\nডিমা-হাছাও জিলাৰ বৰ্তমানৰ স্বাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭৮.৯৯% (৬৭.৬২%, ২০০১)। পুৰুষৰ স্বাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮৫.৫৪% আৰু মহিলাৰ ৭২.১৫%। ডিমা-হাছাও জিলাৰ মুঠ ১৪৩,৫৮৫ গৰাকী ব্যক্তি স্বাক্ষৰ, ইয়াৰে ৮০,৪৯৮জন পুৰুষ আৰু ৬৩,০৮৭ গৰাকী মহিলা।\nলোকপিয়ল ২০১১-ৰ তথ্য অনুসৰি ০-৬ বছৰলৈ শিশুৰ মুঠ সংখ্যা ৩১,৭৫৮ (মুঠ জনসংখ্যাৰ ১৪.৮৭%) (২০০১ চনত ৩০,৮০০), ল'ৰাৰ সংখ্যা ১৬,২৩৯ আৰু ছোৱালীৰ ১৫,৫১৯। অনুপাত: প্ৰতি এহেজাৰ ল'ৰাৰ বিপৰীতে ৯৫৬ গৰাকী ছোৱালী। ২০০১ চনৰ তথ্যৰ আধাৰত শিশুৰ সংখ্যা ১.৫১% হ্ৰাস পাইছে। ২০০১ চনত শিশুৰ সংখ্যা মুঠ জনসংখ্যাৰ ১৬.৩৮% আছিল।\nডিমা-হাছাও জিলাৰ মুঠ জনসংখ্যা অসমৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ ০.৬৯%।\nডিমা হাছাও জিলা কেবাটাও জনজাতীয় গোষ্ঠীৰ বাসস্থান। এওঁলোকৰ ভিতৰত সংখ্যাধিক জনজাতীয় জনগোষ্ঠীকেইটা হ'ল: ১) ডিমাছা, ২) জেমি-নগা, ৩) মাৰ, ৪) কুকি, ৫) বিয়াটে, ৬) ৰংখল, ৭) খেলমা, ৮) জয়ন্তীয়া, ৯) কাৰ্বি, আৰু ১০) ভাইফেই। ২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ডিমা-হাছাও জিলাৰ ৬৮.৩% লোকেই অনুসূচিত জনজাতিৰ অন্তৰ্গত। ইয়াৰ ভিতৰত ডিমাছা জনজাতিৰ লোকৰ সংখ্যা সৰ্বাধিক (মুঠ জনসংখ্যা: ৬৪, ৮৮১)। ২০০১ চনৰ পিয়ল অনুযায়ী দ্বিতীয় বৃহৎ জনজাতি নগা (বিভিন্ন গোট সমাহাৰে মুঠ জনসংখ্যা ১৭,০৭৮), আৰু তৃত্বীয় বৃহৎ জনজাতি হৈছে: কুকি (বিভিন্ন গোট সমাহাৰে মুঠ জনসংখ্যা: ১৬,৭৫৭)।\nশৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান[সম্পাদনা কৰক]\nপ্ৰাথমিক বিদ্যালয় ৬৯৪ ৩৪,৭২৪ ৩৩১৮\nমধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয় ১৭৫ ৯০৯৫ ১০৫৮\nউচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয় ৮৪ ১৫৮৯৬ ১০৩০\nউচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় ৬ ৩২৬৭ ১৯৮\nজুনিয়ৰ কলেজ ২ ৩৫৯ ২০\nস্নাতক মহাবিদ্যালয় ৩ ১২৭৫ ৮৩\nআই.টি.আই ১ ১০৮ ১৪\nDIET ১ (-) ২৩\nজৱাহৰ নৱোদয় বিদ্যালয় ১ ৫৩ ৭\nকস্তুৰবা গান্ধী বালিকা বিদ্যালয় ১ ৫০\nডিমা-হাছাও জিলাক উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ প্ৰৱেশ চহৰ গুৱাহাটীৰ লগত পথ আৰু ৰেল পৰিবহণে সংলগ্ন কৰিছে।\nপথ পৰিবহণ[সম্পাদনা কৰক]\nডিমা-হাছাও জিলাৰ মুঠ পথৰ দৈৰ্ঘ্য১৬২৩.৩৮৫ কি.মি.। ইয়াৰে পকী পথ ৫৮৮ কিমি, শিল দিয়া পথ ৬৭২.২৮ কি.মি. আৰু ৩৬৪.১৩ কি.মি পথ কেঁচা। হাফলঙৰপৰা উমৰাংছ হৈ অহা পকী পথেৰে মেঘালয়ৰ লগত যোগাযোগ আছে, আৰু উমৰাংছৰপৰা নগাঁৱ জিলাৰ লংকা হৈ পকী পথ আহি নগাঁৱত ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় পথত লগ লাগিছে। হাফলঙৰপৰা পকীপথেৰে লামডিঙৰ লগতো যোগাযোগ আছে।\nৰেল পৰিবহণ[সম্পাদনা কৰক]\nনগাঁও জিলাৰ লামডিং জংচনৰপৰা ব্ৰড গজ ৰেল ডিমা-হাছাও জিলাৰ মাজেৰে গৈ কাছাৰ জিলাত প্ৰৱেশ কৰিছে। ডিমা-হাছাও জিলাৰ মাজেৰে যোৱা ৰেলপথত কেবাটাও সুৰংগ আছে। মাহুৰত কাষতে ৰেলপথত থকা ১১ নং সুৰংগটো জিলাখনৰ আটাইতকৈ দীঘল সুৰংগ। দৈৰ্ঘ্য১১৯২ ফুট। ডিমা-হাছাও জিলাৰ ভিতৰৰ ৰেল-ষ্টেচনসমূহ হ'ল: হাতীখলি, লাংটিং, দিহাখো, মুপা, কালাচাঁদ, মাইবং, ৱাডৰেংডিছা, দাওটুহাজা, মাহুৰ, মিগ্ৰেনডিছা, লোৱাৰ হাফলং, বাগেতাৰ, হাফলং হিল, জাতিংগা, মাইলংদিছা, হাৰাংগাজাও আৰু দিতকচৰা।\nদৰ্শনীয় স্থান[সম্পাদনা কৰক]\nসমগ্ৰ ডিমা-হাছাও জিলা বৰাইল পৰ্বতমালাৰ খলা-বমা আৰু জুৰি-নিজৰাৰে প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্যত চহকী। এই জিলাৰ কেবাখনো স্থান বনভোজৰ দলৰ বাবে মনোগ্ৰাহী স্থান।\nহাফলং ডিমা-হাছাও জিলাৰ সদৰ। প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্যৰে ভৰপূৰ হাফলং অসমৰ একমাত্ৰ পৰ্বতীয়া স্থান (hill station)।\nহাফলঙৰপৰা ৯ কি.মি. দক্ষিণে অৱস্থিত এখন ঠাই। এই ঠাইত চৰাই সম্পৰ্কীয় এটা ৰহস্যজনক পৰিঘটনা লক্ষ্য কৰা হয়। আগষ্ট-ৰপৰা নভেম্বৰ মাহলৈ এই স্থানত বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ চৰাইৰ মৃত্যু ঘটে। স্থানীয় লোকে বাঁহৰ দীঘল লাখুটিৰ আগত তীব্ৰ পোহৰ বান্ধি ৰাখে। ৰাতি এই তীব্ৰ পোহৰৰ প্ৰতি চৰাইবোৰে উৰি আহে আৰু লাঠীৰ আঘাতত চৰাইবোৰৰ মৃত্যু হয়। এই সময়ত চৰাইবোৰে পোহৰৰ প্ৰতি দেখুওৱা তীব্ৰ আসক্তিৰ বিষয়ে বিভিন্ন মতামত আছে।\nহাফলঙৰপৰা ৫৩ কি.মি. উত্তৰ-পূবে মাহুৰ নৈৰ পাৰত অৱস্থিত মহকুমাৰ সদৰ। ইয়াতে ডিমাছা-কছাৰী ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আছিল। কছাৰী ৰজাৰ শিলেৰে নিৰ্মিত ঘৰ আৰু মন্দিৰৰ ভগ্নাৱশেষ অৱস্থিত।\nহাফলঙৰপৰা ১১২ কি.মি. দূৰৈত অৱস্থিত উমৰাংছত কপিলী নৈত থকা নীপকো-ৰ জলবিদ্যুৎ উৎপাদন কেন্দ্ৰ অৱস্থিত। নাতি-দূৰৈত অৱস্থিত গৰম-পানীৰ উহ, গৰমপানী।\nকপিলীৰ নৈৰ জলপ্ৰপাত। হাফলঙৰপৰা ১২০ কি.মি. দূৰত্বত অৱস্থিত।\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত ডিমা হাছাও জিলা সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 http://nchills.gov.in/NCHILLS-PROFILE.htm আহৰণ কৰা তাৰিখ: ১৭-০৬-২০১২\n↑ http://incredibleassam.in/html/Geography.htm আহৰণ কৰা তাৰিখ ১৭-০৬-২০১২\n↑ http://incredibleassam.in/html/rivers.htm আহৰণ কৰা তাৰিখ ১৭-০৬-২০১২\n↑ 4.0 4.1 4.2 ডিমা হাছাও জিলাৰ চৰকাৰী ৱেবছাইট, আহৰণ কৰা তাৰিখ ১৭-০৬-২০১২\n↑ 5.0 5.1 http://nchills.gov.in/NCHILLS-ADMIN.htm আহৰণ কৰা তাৰিখ: ২৫-০৬-২০১২ উদ্ধৃতি ত্ৰুটি: Invalid <ref> tag; name "ncA" defined multiple times with different content\n↑ 6.0 6.1 http://nchills.gov.in/NCHILLS-GLANCE.htm আহৰণ কৰা তাৰিখ: ২৫-০৬-২০১২\n↑ 7.0 7.1 http://www.assamassembly.nic.in/mla-all-list.html আহৰণ কৰা তাৰিখ: ১৯-০৬-২০১২\n↑ ভাৰতৰ লোকসভাৰ ৱেবছাইট আহৰণ কৰা তাৰিখ: ১৯-০৬-২০১২\n↑ পঞ্চায়ত আৰু গ্ৰাম্য বিকাশ বিভাগ, অসমৰ চৰকাৰী ৱেবছাইট, পৃ. নং:৩, টেবুল নং:৪, আহৰণ কৰা তাৰিখ: ১৯-০৬-২০১২\n↑ http://www.indian-elections.com/assembly-elections/assam/data-06/ElectorsAC.xls এক্সেল ফাইলৰ ১৭ নং শাৰী, আহৰণ কৰা তাৰিখ: ১৯-০৬-২০১২\n↑ "District Census 2011". Census2011.co.in. 2011. http://www.census2011.co.in/district.php। আহৰণ কৰা হৈছে: 2011-09-30.\n↑ 12.0 12.1 12.2 12.3 http://www.census2011.co.in/census/district/150-dima-hasao.html আহৰণ কৰা তাৰিখ: ২৫-০৬-২০১২\n↑ http://censusindia.gov.in/Tables_Published/SCST/dh_st_assam.pdf পৃষ্ঠা:২; আহৰণ কৰা তাৰিখ:২৫-০৬-২০১২\n↑ 14.0 14.1 http://censusindia.gov.in/Dist_File/datasheet-1820.pdf আহৰণ কৰা তাৰিখ:২৫-০৬-২০১২\n↑ http://diprnchills.gov.in/district.htm আহৰণ কৰা তাৰিখ: ০৪-০৭-২০১২\n↑ উত্তৰ কাছাৰ পাৰ্বত্য জিলা, নতুন অসমীয়া ভূচিত্ৰাৱলী, অসম বুক ডিপো, ২০১১-১২ সংস্কৰণ, পৃ: ৩৫\n↑ 17.0 17.1 17.2 17.3 17.4 http://nchills.gov.in/NCHILLS-VISIT.htm আহৰণৰ তাৰিখ: ০৩-০৭-২০১২\nDima Hasao ভ্ৰমণ নিৰ্দেশিকা, ৱিকিভয়াজৰ পৰা\nপশ্চিম কাৰ্বি আংলং\nবড়োলেণ্ড ক্ষেত্ৰীয় পৰিষদ\nউত্তৰ কাছাৰ পাৰ্বত্য\nগীত: অ’ মোৰ আপোনাৰ দেশ\nজন্তু: এশিঙীয়া গঁড়\nফুল: কপৌ ফুল\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ডিমা_হাছাও_জিলা&oldid=236499"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৫ জুন, ২০২০ তাৰিখে ১৮:২১ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Home CURRENT ISSUES MANOSHI GOSWAMI মানসী গোস্বামী সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ\nxukhdukh.com November 30, 2015 CURRENT ISSUES, MANOSHI GOSWAMI, মানসী গোস্বামী, সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ,\nদেশত অসহিষ্ণুতা আৰু আমি\nচাৰিওফালে প্ৰচণ্ড বিতৰ্কৰ পৰিৱেশ। এফালে আমিৰ খান, শ্বাহৰুখ খান, নয়নতৰা ছেহগাল, অশোক বাজপেয়ী, গিৰীশ কাৰ্ণাড প্ৰমুখ্যে এচামৰ অসহিষ্ণুতাৰ বিপক্ষে মত প্ৰকাশ, আনফালে অনুপম খেৰ আদিৰ দৰে এচাম স্বনামধন্যৰ নেতৃত্বত এওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে চ’ছিয়েল নেটৱৰ্কিং চাইটত শব্দযুদ্ধ। কোনোবাই বঁটা ঘূৰাই দিছে, কোনোবাই বঁটা ঘূৰাই দিয়াটোক জনপ্ৰিয়তা লাভ আৰু অৰ্থ উপাৰ্জনৰ আহিলা বুলি সমালোচনা কৰিছে। কোনোবাই গো-মাংসৰ দৰে “অহিন্দু” খাদ্যক বন্ধ কৰাটোক লৈ আনন্দ কৰিছে, সমৰ্থন কৰি চ’ছিয়েল নেটৱৰ্কিং চাইট বা গণ-মাধ্যমত মত প্ৰকাশ কৰিছে, কৰবাত কোনো কোনোৱে গো-মাংস গ্ৰহণ কৰাৰ বাবেই প্ৰাণ দিছে। কোনোৰ মতে গোটেই বিষয়টো ৰাজনৈতিক চক্ৰান্তৰ বাদে আন একো নহয়, কোনোৰ মতে দেশৰ পৰিৱেশত বিষবাস্প বিয়পোৱা হৈছে ৰাজনৈতিক স্বাৰ্থতে। থোৰতে ক’বলৈ হ’লে – যোৱা কিছুদিন ধৰি দেশৰ সৰ্বাধিক চৰ্চিত প্ৰসংগটো হ’ল – অসহিষ্ণুতা(শ্বীনা হত্যাকাণ্ডক বাদ দি!!)।\nভাৰতত অসহিষ্ণুতাৰ প্ৰসংগটো বাস্তৱ নে সাধুকথা সেই প্ৰসংগ আমি পিছত আলোচনা কৰিম। আমি ব্যক্তিগতভাৱে চচিয়েল মিডিয়াৰ সতে অতি ভালদৰেই অভ্যস্ত যুৱপ্ৰজন্মৰ এজন। দৈনন্দিন আমি কেবাটাও চ’ছিয়েল নেটৱৰ্কিং চাইট ব্যৱহাৰ কৰোঁ, ইণ্টাৰনেটত নানান তথ্যৰ সন্ধান কৰোঁ। সময়ে সময়ে এনে মাধ্যমবোৰৰ জৰিয়তে কিছুমান বাৰ্তা আহে – তাজমহল হেনো আগতে আছিল শিৱমন্দিৰ, ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীতটো হেনো বিশ্বৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীত হিচাপে ঘোষণা কৰিছে, মানুহৰ দাঁতৰ গঠন বোলে তৃণভোজী প্ৰাণীৰ লগতেহে মিলে আৰু সেয়ে আমি নিৰামিষভোজী হোৱা উচিত, ইত্যাদি ইত্যাদি। লক্ষণীয় কথাটো হ’ল – ইয়াৰে অধিকাংশৰে যদি উৎস সন্ধান কৰা যায়, তাৰ কোনো সন্তোষজনক উত্তৰ পোৱাটো বাদেই, অধিকাংশ ক্ষেত্ৰতে উক্ত বাৰ্তাটো যে উৰাবাতৰি সেয়া জনা যায় তেনেই সহজে। কিন্তু এনে বাৰ্তাবোৰ স-উৎসাহে প্ৰেৰণ কৰোঁতাজনে তাৰ সত্যতা বিচাৰ কৰি সাধাৰণতে নাচায় বা ঘুৰাই সুধিলে তাৰ কোনো সদুত্তৰো দিব নোৱাৰে। এই কথাবোৰে এটা শ্ৰুতিকটু সত্যক দাঙি ধৰে আৰু সেয়া হ’ল – আমি যদিও বিজ্ঞানপ্ৰদত্ত এই মাধ্যমবোৰৰ ব্যৱহাৰত অভ্যস্ত, আমি আচলতে আমাৰ মনবোৰ বৈজ্ঞানিক চিন্তাৰ আৰু সত্য-সন্ধানী কৰি তুলিব পৰা নাই। ইণ্টাৰনেটত বাগৰি আহিছে বুলিয়েই যিয়েই যি কৈছে, যেনেকৈ কৈছে সকলোবোৰ বিশ্বাস কৰি নিজকে মুৰ্খ হ’বলৈ এৰি দিছোঁ।\nকথাটো চিন্তনীয়। বিগত এপ্ৰিল মাহত “দা হিন্দু” কাকতত প্ৰকাশিত এক তথ্য মতে দেশৰ প্ৰায় ১৪৩ মিলিয়ন লোকে চ’ছিয়েল নেটৱৰ্কিং চাইট ব্যৱহাৰ কৰে আৰু ইয়াৰে অধিকাংশই মহাবিদ্যালয়-বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী। নকলেও হ’ব এই ১৪৩ মিলিয়ন ব্যৱহাৰকাৰীৰ অধিকাংশই যুৱপ্ৰজন্মৰ। গতিকে চ’ছিয়েল নেটৱৰ্কিং চাইটত একোটা বিষয় চৰ্চাৰ শীৰ্ষলৈ অহা মানে, এই যুৱ প্ৰজন্মৰ ব্যৱহাৰকাৰীসকলেই বিষয়টোৰ চৰ্চাত ভাগ লোৱা বুলি সম্যক ধাৰণা এটা কৰি ল’ব পৰা যায়। অৰ্থাৎ আমি ওপৰত উল্লেখ কৰা এই সকলোবোৰ বাৰ্তা বিয়পি পৰাত আমাৰ প্ৰজন্মটোৰো এক মুখ্য অৱদান আছে। এই কথাষাৰে আমি ইতিমধ্যে উল্লেখ কৰা দিশটোকে স্পষ্ট কৰে আৰু সেয়া হ’ল – ইণ্টাৰনেট-ছছিয়েল মিডিয়াত অভ্যস্ত হ’লেও আমি যুক্তিৰে এই মাধ্যমত প্ৰকাশিত তথ্যবোৰ বিশ্লেষণ কৰিব পৰাকৈ শিক্ষিত হৈ উঠা নাই! আমাৰ এই “অশিক্ষিত” অৱস্থাটোকেই এচামে নিজৰ নানা প্ৰকাৰৰ স্বাৰ্থসিদ্ধিত ব্যৱহাৰ কৰিছে আৰু আমিও আগ-পিছ একো নুগুণাকৈ তাতেই হয়ভৰ দিছোঁহক। আৰু সেইবাবেই এজন ব্যক্তিয়ে নিজকে ব্যতিব্যস্ত বা শংকিত কৰা বিষয় এটাৰ বিৰুদ্ধে মত দিয়াৰ লগে লগেই, তেওঁৰ ব্যক্তিগত-পেশাদাৰী জীৱনক নানান ধৰণেৰে টানি আনি সীমা চেৰাই গৈ গালি পৰা হৈছে, তেওঁক দেশ এৰি যাবলৈ কোৱা হৈছে, ভাবুকি দিয়া হৈছে।\nদেশখনত এখন গণতান্ত্ৰিক পদ্ধতিৰে নিৰ্বাচিত চৰকাৰ আছে, তাৰ কাম-কাজক সমালোচনা কৰাৰ অধিকাৰ দেশৰ যিকোনো নাগৰিকৰ আছে, লগতে আছে প্ৰতিবাদ কৰাৰো অধিকাৰ। কোনোবাই কিবা কথাত প্ৰতিবাদ কৰিছে গণতান্ত্ৰিকভাৱে; সেই কথা এচামৰ হয়তো পছন্দ নহ’বও পাৰে বা কাৰো মনত সেয়া অযুক্তিকৰ হ’ব পাৰে। সেইবুলিয়েই উক্ত ব্যক্তিজনৰ ব্যক্তিগত জীৱনক টানি আনি অপবাদ-অপপ্ৰচাৰ চলোৱা হ’ব, নানা অশালীন কথাৰে অপমান কৰা হ’ব, তেওঁক হত্যাৰ ভাবুকি দিয়া হ’ব – সেয়া অসহিষ্ণুতা নহৈ কি? এজন খেলুৱৈয়ে খেল এখনত ভাল প্ৰদৰ্শন কৰিব পৰা নাই, এটা দল আন এটা দলৰ লগত খেলত পৰাজিত হৈছে, আমি খেলুৱৈজনৰ ঘৰ জ্বলাইছো, শিল দলিয়াইছো, ষ্টেডিয়ামত চকী ভাঙিছোঁ, সেয়া কি সহিষ্ণু মনৰ চিনাকী? কোনো এক সম্প্ৰদায়ে এক বিশেষ আহাৰ গ্ৰহণ কৰে, এক বিশেষ ৰীতি পালন কৰে; তাক আমি জোৰ কৰি বন্ধ কৰি দিছো, কৈছো- এইখিনি সময় আমাৰ বাবে পৱিত্ৰ, গতিকে তোমালোকেও আমাৰ ৰীতিক মানি নিজৰ স্বাভাৱিক আহাৰ তথা জীৱনশৈলীক সলাই পেলাব লাগিব; তাকে নকৰিলে সংশ্লিষ্ট ব্যক্তিজনক আমি হত্যা কৰিছোঁ, আক্ৰমণ কৰিছোঁ – এয়া কি তথাকথিত “ঐক্য-সংহতি-সম্প্ৰীতি-ঐতিহ্য”? সম্প্ৰীতি আৰু সহাৱস্থানত দুয়োপক্ষৰে সমান সহযোগৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ যিটো মূল নীতি সেইটোৱেইতো আমি অস্বীকাৰ কৰিছোঁ! আৰু দুঃখজনকভাৱে আমাৰ এই নতুন প্ৰজন্মটোৰেই এচামে, যাক আমি আধুনিকতাৰ বাৰ্তাবাহী আৰু দেশৰ ভৱিষ্যতৰূপে গণ্য কৰোঁ, তেওঁলোকেই এই কামটোত হাত উজান দিছে।হাতৰ মুঠিত ম’বাইল-লেপটপ-কম্পিউটাৰ আছে, ইণ্টাৰনেট আছে, ছছিয়েল মাধ্যমত মত প্ৰকাশৰ সুযোগ আছে, গতিকে এৰি দিয়া শব্দৰ বিষ। দুনাই ভাৱি চোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই সেই শব্দই আনৰ স্বাধীনতাক অপঘাত কৰিছে নে নাই!এয়া অসহিষ্ণুতা নহয় নে? খুৱ স্পষ্টভাষাত ছ’ছিয়েল মাধ্যমে আমালৈ আনি দিয়া সকলো সুযোগ আমি গ্ৰহণ কৰিছোঁ বিষোদগাৰ প্ৰকাশত আৰু তাৰ পাছতো কৈ আছো – ভাৰত সহিষ্ণু দেশ!\nআমি প্ৰত্যেকেই একো একোজন শিক্ষিত ব্যক্তি, আধুনিক জীৱন যাত্ৰাৰ সতে চিনাকি ব্যক্তি। আমাৰ হাতত তথ্য আহৰণৰ সুযোগ আছে অফুৰন্ত, গতিকে সেই তথ্যক জ্ঞান আৰু প্ৰজ্ঞালৈ পৰিৱৰ্তন কৰিব নোৱাৰাটো আমাৰ বাবেই দুঃখজনক আৰু লজ্জ্বাজনক কথা। আমি নিজকে আধুনিক বুলি কওঁ, কিন্তু এজন মানুহে প্ৰকাশ কৰা অভিমতটোক বিশ্লেষণ কৰোঁতে তেওঁৰ উপাধি, তেওঁৰ ধৰ্মক নিলগাই থব নোৱাৰো আজিও।এতিয়াও আমাৰ প্ৰযুক্তি-অভ্যস্ত মনবোৰৰ একোণত সেই প্ৰাচীন কুসংস্কাৰৰ এলান্ধুখিনি লাগিয়েই আছে, যি সময়-সুবিধা-উচটনি পালেই নানাৰুপত মূৰ দাঙি উঠে। আৰু সেইবাবেই আজিৰ তাৰিখত আমি সামগ্ৰিকভাৱে যুক্তিনিৰ্ভৰশীল আৰু প্ৰকৃতাৰ্থত আধুনিক হৈ উঠাৰ প্ৰয়োজন সৰ্বাধিক।কোনোধৰণৰ ঢৌৱে যাতে আমাৰ চিন্তা আৰু বিশ্লেষণশক্তিক উটুৱাই নি, সমাজত বিষাক্ত চিন্তা বিয়পাব নোৱাৰে, সেই কথাত গুৰুত্ব আৰোপ কৰাৰ দায়িত্বও আমাৰেই। এই কথাখিনি অনুধাৱন কৰিব পাৰিলেহে আমাৰ মাজত অসহিষ্ণুতাই শিপাব নোৱাৰিব কোনোদিনেই; ধৰ্ম-খাদ্য-জাতি-লিংগ-সংস্কৃতি একোৰে নামত ঘৃণা বিয়পিব নোৱাৰিব, ৰাজনীতি নহ’ব। আৰু আমাৰ এই অসহিষ্ণুতাক আলম কৰি ব্যৱসায়ো নহ’ব!\nTags # CURRENT ISSUES # MANOSHI GOSWAMI # মানসী গোস্বামী # সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ\nLabels: CURRENT ISSUES, MANOSHI GOSWAMI, মানসী গোস্বামী, সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ


এটা সন্ধিয়াৰ ডায়েৰী (দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য্য) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n‘গট এনি ক্লু অ’ৰ ষ্টিল ট্ৰাইং?’, মূৰ ডাঙি চালোঁ। আমাৰ প্ৰজেক্ট মেনেজাৰজন ৰৈ আছে। মানুহজন ভাল। কিন্তু এই মুহুৰ্তত তেওঁ পৃথিৱীৰ সমস্ত খং, বিৰক্তি আৰু অশান্তি নিজৰ মুখলৈ টানি আজুৰি লৈ আনিছে বাবে মই বেছি দেৰি চাব নোৱাৰিলোঁ তেওঁৰ মুখখন।\n‘নো, ষ্টিল ট্ৰাইং টু ফাইণ্ড দা ৰূট ক’জ’।\nআমি অ’নলাইন এডভাৰ্টাইজিঙত কাম কৰো। আমাৰ প্ৰডাক্ট ব্যৱহাৰ কৰি ক্লায়েন্টে ‘ফ্লেছ এড্’ বনাই বিভিন্ন ৱেব চাইটত চাৰ্ভ কৰে। আজি আবেলি আমেৰিকাৰ ক্লায়েন্টৰ ই-মেইল পালো তেওঁলোকৰ এড্ ফায়াৰফক্সত নচলে। সেই আবেলিৰ পৰা মূৰ নদঙাকৈ এই ইচ্যুটোৰ কাৰন আৰু সমাধান বিচাৰি মূৰ ঘমাই আছো। কিন্তু নাই, একোৱেই ধৰিব পৰা নাই।\n‘এইটো বিৰাট আৰ্জেন্ট ইচ্যু ভাই। আমেৰিকাৰ ৰাতিপুৱাৰ আগতে আমাৰ পৰা আপডেট যাব লাগিব কিন্তু’। কথাখিনি কৈ বছ ঘৰমুৱা হ’ল। চাৰে ছ্য়টা বাজিছে। অ’ফিচৰ প্ৰায়খিনিয়েই ঘৰলৈ যোৱাৰ প্ৰস্তুতি আৰম্ভ কৰিলেই।\nআজি আমাৰ প্ৰথম বিবাহ-বাৰ্ষিকি। ছয়বজাত ঘৰ গৈ পাম বুলি কথা দিছিলোঁ পত্নীক। ফোন কৰি ক’লো আৰু এঘন্টামান দেৰি হ’ব অ’ফিচতে। তেওঁ একো নামাতিলে মুখেৰে। নাৰীৰ নিঃশব্দ অভিমান আৰু বেজীৰ খোচ একেই।\n‘সন্ধ্যা যেতিয়া নামে…আইলৈ মনত পৰে’ – পাপনৰ চিনাকি গানটো বাজি উঠিল মোৰ মোবাইলত। ৰিং টোন। অচিনাকি নাম্বাৰৰ ফোন।\n‘ছাৰ, হমাৰী বেংক কী তৰফ সে আপকে লিয়ে এক ক্ৰেডিট কাৰ্ড…..’\n‘ছ’ৰি বছ!’ মানুহজনক পিচত ফোন কৰিবলৈ ক’লোঁ।\nসি মই ক’ত চাকৰি কৰো সুধিলে। ক’লোঁ।\n‘বিজয় চৌহান….পুৰা নাম বিজয় দীননাথ চৌহান’। খঙতে ক’লোঁ মই। হাৰে, নাম নাজান; ক’ত চাকৰি কৰো নাজান, অথচ ফ্ৰী ক্ৰেডিট কাৰ্ডৰ কাৰনে মোক চিলেক্ট কৰা বুলি কৈছ!\n‘মই বিৰাট ব্যস্ত, দুই মিনিটও কথা ক’ব নোৱাৰো এই সময়ত’ কথাখিনি কৈ মই ফোনটো কাটি দিব ওলালো।\n‘ছাৰ, অকল আপোনালোক ডাঙৰ মানুহবোৰ হে ব্যস্ত নেকি? আমি নহয়? আমি নুবুজো সময়ৰ মূল্য? ৰাতিপুৱাৰ পৰা এশজনক ফোন কৰিলো। সকলো ‘বিজি’। একমিনিট আমাৰ কথা শুনিবলৈ আহৰি নাই।’ এজেন্টজনে চিঞৰি চিঞৰি কোৱা কথাখিনি শুনি\nমোৰ এইবাৰ খং নুঠিল, অবাক হ’লো।\n‘ছ’ৰি ছাৰ, মই টাৰ্গেট চুব পৰা নাই। আৰু পাঁচজন বাকী। কাইলৈ দুপৰীয়া বাৰটাৰ আগত নহ’লে মোৰ চাকৰিৰ টনা-টনি হোৱাটো খাটাং। আপোনালোকেই যদি সহায় নকৰে কোনে কৰিব কওঁক?’ এইবাৰ সি খুব লাহে লাহে ক’লে কথাখিনি। লগতে কৈ গ’ল তাৰ হেজাৰটা সমস্যাৰ কথা – তাৰ বাইকৰ লোন, মাকৰ অসুখ ইত্যাদি। তাৰ কথাবোৰ সম্পূৰ্ণকৈ বিশ্বাস নকৰিলেও জীৱনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ক্ৰেডিট কাৰ্ডৰ এজেন্ট এজনে তাৰ ব্যক্তিগত কথাৰ জোলোঙাটো মোৰ আগত খুলি দিবলৈ চেষ্টা কৰা বাবে ভাবিলোঁ ইয়াক সহায় কৰিব পাৰিলে বেয়া নহ’ব। তাক ৰাতিপুৱা আহি দ’কুমেন্টবোৰ লৈ যাবলৈ ক’লোঁ। দুই ছেকেণ্ডত দহবাৰ ‘থেংক ইউ’ কৈ সি ফোনটো ৰাখিলে।\nপাপনৰ গানটোৱে সচাঁকৈ আইলৈ মনত পেলাই দিলে। পৰহিলৈ মাৰ গল-ব্লাডাৰৰ অ’পাৰেচন। কাইলৈ হ’স্পিটালত ভৰ্তি কৰোৱাৰ সময়তে সমূদায় ধন জমা দিব লাগিব। দেউতাৰ একাউন্টলৈ পইচা ট্ৰান্সফাৰ কৰিব লাগে, কিন্তু আবেলিৰ পৰা চেষ্টা কৰিও পৰা নাই। ‘ছিকিউৰিটি কোড’ৰ কিবা অমিল হৈছে হেনো। তেতিয়াই কমপ্লেইন দিছিলো কাষ্ট’মাৰ কেয়াৰত। এতিয়ালৈকে একো খা-খবৰ নাই। বোধকৰো কোনোবা এজনে সেই প্ৰ’ব্লেমটোৰ সমাধান বিচাৰি মূৰ ঘমাইছে, ঠিক মোৰ দৰেই। আকৌ কাষ্ট’মাৰ কেয়াৰৰ নম্বৰ লগালো।\n‘হিন্দী মে সুননে কেলিয়ে এক ডবাইয়ে..মাৰাঠী মে সুননে কেলিয়ে দো ডবাইয়ে…’ নিৰ্দেশানুযায়ী নম্বৰবোৰ টিপি গ’লোঁ। দুইমিনিটমানৰ পিছত কানত বাজি উঠিল নাৰীকন্ঠৰ সেই স্বয়ংক্ৰিয় কন্ঠস্বৰ – সকলো এক্সিকিউটিভ আন আন টেলিফোনত ব্যস্ত, ‘প্লিজ্, ডায়েল আফ্টাৰ ছাম টাইম’। শুৱলা কন্ঠস্বৰ! নাৰীৰ সুমধুৰ কন্ঠই কেতিয়াবা জ্বলা জুইত পানীও ঢালে। সেইকাৰনে যিমান খং উঠিব লাগিছিল, নুঠিল।\nঘড়ীটোলৈ চালোঁ, আঠ বাজি গৈছে। আকৌ এবাৰ পত্নীলৈ ফোন লগালো। ৰিং হৈ আছে, ৰিচিভ কৰা নাই। অভিমানবোৰ চাগে এতিয়া খঙলৈ ৰূপান্তৰ হ’ব ধৰিছে লাহে লাহে।\nআকৌ আৰম্ভ কৰিলোঁ আমাৰ আমেৰিকান ক্লায়েন্টৰ প্ৰ’ব্লেমটোৰ অনুসন্ধান।\nহঠাতে পেটটোৱে এক মৃদু বিষৰ সৃষ্টি কৰি মনত পেলাই দিলে দুপৰীয়াৰ পৰা একো নোখোৱা কথাটো। অ’ফিচৰ কেন্টিনখন বন্ধ হ’ল কিজানি। অলপ আগতে ক্লায়েন্টে ই-মেইল কৰি জনাইছে পুৱা চাৰে ন’ বজাত এখন টেলি-ক’নফাৰেন্স হ’ব। মই থাকিব লাগিব। আমেৰিকাৰ মাউন্টেইন ভিউ’ৰ ক্লায়েন্ট। তাৰমানে আমাৰ নিশা এঘাৰ বজাত হ’ব এই ক’নফাৰেন্সিং। ঘড়ীলৈ চালো- এঘাৰ বাজিবলৈ পোন্ধৰ মিনিট আছে। অ’ফিচৰ তলতে বহা পাটিলৰ ঠেলাগাড়ীতে কিবা এটা খাই অহা ভাল হ’ব।\n‘পাটিল ভাউ, বড়া-পাউৰ আগৰ দৰে সেই সোৱাদ নাই দেখোন’।\n‘আৰে চাহাব, আপুনিতো জানেই মোৰ প্ৰ’ব্লেমৰ কথা’। সি মাৰাঠীতে ক’লে।\nহয়, বহুত সমস্যাই একেলগে আহি লগ দিছে পাটিলক। কিছুদিন আগতে তাৰ ঘৈণীয়েকজনী পলাই গ’ল ওচৰৰ তেলেগু পাণদোকানীজনৰ লগত। আগতে, বড়া-ৰুটি-চব্জি তাই ৰান্ধিছিল। এতিয়া সকলো কাম পাটিলে কৰিবলগা হৈছে। সি ভালকৈ নাজানে। থানাত এজাহাৰ দিছে। পুলিচেও বহুত টকা খালে। মুঠতে হাজাৰটা সমস্যা তাৰ।\n‘পাটিল ভাউ, সমস্যাবোৰৰ সমাধান বিচৰা লাহে লাহে’।\n‘হয় চাহাব’, লাহেকৈ হাঁহি এটা মাৰিলে সি। এক নিঃশব্দ আৰু সেমেকা হাঁহি।\nআকৌ উভতি আহিলো অ’ফিচৰ ডেস্কলৈ। পত্নীৰ ফোন অ’ফ এইবাৰ। খঙবোৰ এতিয়া কিজানি দুখহৈ দুগাল টিয়াই নিগৰিছে চকুলোৰ ৰূপত।\nহ’ব, কথা নাই। একাষাৰ কথাতেই নাৰীৰ অভিমান জাগে, দুআষাৰত অভিমান ভাগে। অলপ পিছতে ক্লায়েন্টে ফোন কৰিব। বাৰ বজাৰ আগত কল শেষ কৰি ঘৰ যাব পাৰিলে চিন্তা নাই। নহ’লে পত্নীক বুজাম ‘হ’ব দিয়া, তোমাক হোমৰ গুৰিত সেন্দুৰ পিন্ধাইছিলো মাজ ৰাতিহে, এতিয়াও বাৰ্ষিকিৰ সময় উকলি যোৱা নাই’।\nডেস্কৰ ফোনটো বাজি উঠিল। ইমান কৰ্কশ ইয়াৰ শব্দ! প্ৰব্লেমটোৰ একো তলা-মূধা নাপালো বুলি কোৱাৰ পিছত ক্লায়েন্টৰ সাম্ভাব্য কথাৰ বিস্ফোৰণ শুনিবলৈ নিজকে সাজু কৰিলো।\n‘হেই দিগেন্তা, হাউ আৰ ইউ?’\n‘হাই গাইজ, আই এম ডুইং গ্ৰেট………’ কথাখিনি কওঁতে এক নিঃশব্দ আৰু সেমেকা হাঁহি বিৰিঙি উঠিল মোৰ দুই ওঠত। হয়, ঠিক সেই পাটিল ভাউৰ হাঁহিটোৰ দৰে!!\n← হাহেঁ হাঁহে (উজ্জ্বল ফুকন)\nনীৰৱ ভাগ্য ( দেবব্ৰত গগৈ) নীৰৱ ভাগ্য ( দেবব্ৰত গগৈ) →\nকৌতুহল (পিনাকপাণি বৰুৱা)


আজি পবিত্ৰ গণেশ চতুৰ্থী! গণেশ বন্দনাৰে মুখৰিত সমগ্ৰ দেশ - Pragjyotish\n🤝 অন্যান্যঃ📡 BREAKING NEWS🌎 অসমঃ\nআজি পবিত্ৰ গণেশ চতুৰ্থী! গণেশ বন্দনাৰে মুখৰিত সমগ্ৰ দেশ\nগণেশ বন্দনাৰে মুখৰিত সমগ্ৰ দেশ\nগণেশ! হিন্দু ধৰ্মৰ ৩৩কোটি দেৱ-দেৱতাৰ ভিতৰত প্ৰথম পূজ্য দেৱতাৰ আখ্যা পোৱা গণেশ হ’ল ভগৱান শিৱ আৰু মা পাৰ্বতীৰ সু-পুত্ৰ।\nআজি পবিত্ৰ গণেশ চতুৰ্থী। গণেশ বন্দনাৰে মুখৰিত আজি সমগ্ৰ দেশ। ক’ভিডৰ জটিল পৰিস্থিতিৰ মাজতে ভক্তপ্ৰাণ ৰাইজে আজি পালন কৰিছে গণেশ চতুৰ্থী। ভগৱান গণেশক আৰাধনা কৰি নিজৰ ঘৰ সংসাৰৰ লগতে ক’ভিডৰ জটিল পৰিস্থিতিৰ বাবে সকলোৱে সেৱা প্ৰাৰ্থনা কৰিছে।\nহিন্দু ধৰ্মাৱলম্বীৰ মতে যিকোনো পূজাৰ আৰম্ভণি ভগৱান গণেশৰ নামেৰেই আৰম্ভ হয়। হিন্দু ধৰ্মত গণপতিৰ মহত্ব সৰ্বাধিক। শাস্ত্ৰৰ মতে, আজিৰ দিনটোতে জন্ম লাভ কৰিছিল গণেশ ভগৱানে। গণেশ মহোৎসৱ গণেশ চতুৰ্থীৰ দিনটোত আৰম্ভণি হয় অনন্ত চতুৰ্দশীত সমাপ্ত হয়।\nকোৱা হয় যে, গণেশে সকলো অপায় অমংগল দূৰ কৰি শান্তি আৰু সুখ কঢ়িয়াই আনে। গণেশ পূজাৰ পাছতে আৰম্ভণি হয় হিন্দু ধর্মৰ সকলো পূজা পাৰ্বন তথা উৎসৱৰ। তাৰ লগতে আৰম্ভণি হয় আনন্দৰ।\nবিভিন্ন বিদি-বিধান আৰু গণেশ বন্দনাৰে ভক্তপ্ৰাণ ৰাইজে গণেশৰ পূজা কৰাৰ লগতে গণেশ ভগৱানৰ প্ৰিয় খাদ্য ম’দক আৰু লাড়ু গণেশৰ নামত উৎসৰ্গা কৰে আৰু প্ৰসাদ হিচাপে গ্ৰহণ কৰে। গণেশ চতুৰ্থীৰ দিনটোত যিসকলে নিজৰ ঘৰৰ থাপনাত ভগৱানৰ মূৰ্তি স্থাপন কৰে, সেইসকলক গণেশ বাবাই আশীৰ্বাদ দি ধন-ধানেৰে ঘৰ পৰিপূৰ্ণ কৰে বুলি বিশ্বাস কৰে ভক্তপ্ৰাণ ৰাইজে।\nমহাৰাষ্ট্ৰত এই উৎসৱৰ মহত্ব বহু বেছি। অতি উলহ মালহেৰে মহাৰাষ্ট্ৰত পালন কৰা হয় গণেশ চতুৰ্থী।\nগুৱাহাটী মহানগৰীতো গণেশ মন্দিৰত আজি ভক্তৰ লানি-নিছিগা ভিৰ। গণেশ ভগৱানক পূজা-অৰ্চনা কৰিবলৈ গণেশ মন্দিৰত ভিৰ কৰিছে অগণন ভক্তই।\nPrevious articlePragjyotish September 8\nNext articleকেবিনেট বৈঠকৰ গ্ৰহণ কৰা হয় নিমাতীঘাটৰ নাও দুৰ্ঘটনা সন্দৰ্ভত বিশেষ সিদ্ধান্ত\nপ্ৰাগজ্যোতিষ|| সাপ্তাহিক বাতৰিকাকত - September 18, 2021


চিবিএছইৰ পাঠ্যক্ৰমৰ পৰা বাদ পৰিল ধৰ্মনিৰপেক্ষতা, গণতান্ত্ৰিক অধিকাৰ, জাতীয়তাবাদ! | নতুন সময়\nHome শিক্ষাঃ চিবিএছইৰ পাঠ্যক্ৰমৰ পৰা বাদ পৰিল ধৰ্মনিৰপেক্ষতা, গণতান্ত্ৰিক অধিকাৰ, জাতীয়তাবাদ!\nকৰোনাৰ কাৰণে চিবিএছইয়ে মঙ্গলবাৰেই জনাইছিল যে নৱম আৰু দ্বাদশ শ্রেণীৰ চিলেবাছত কিছু কৰ্তন কৰা হ’ব। কৰোনাত সমগ্ৰ দেশত স্কুল, শিক্ষা প্রতিষ্ঠান বন্ধ হোৱাৰ কাৰণে ছাত্র-ছাত্রীসকলৰ বহু ক্ষতি হৈছে আৰু সেই কাৰণেই চিবিএছইয়ে এই সিদ্ধান্ত লৈছে বুলি জনাইছে। এইবাৰ ইয়াতকৈও আগুৱাই গৈ বুধবাৰে জনাইছে যে, ৰাষ্ট্রবিজ্ঞান আৰু অর্থনীতিৰ ছিলেবাছৰ পৰা গুৰুত্বপূর্ণ অধ্যায় বাদ পৰিছে। ফলত ইয়াক লৈ এতিয়া সৃষ্টি হৈছে নতুন বিতর্ক।\nউল্লেখযোগ্য যে চিবিএছইয়ে জনাইছিল যে, ২০২০-২১ শিক্ষাবর্ষৰ বাবে ৩০ শতাংশ ছিলেবাছ বাদ দিয়া হ’ব। আৰু এতিয়া দেখা গৈছে যে, ছিলেবাছৰ পৰা ভাৰতৰ গণতান্ত্রিক অধিকাৰ, খাদ্য নিৰাপত্তা আৰো যুক্তৰাষ্ট্ৰীয় গাঁঠনিৰ দৰে গুৰুত্বপূর্ণ অধ্যায় আৰু ধর্মনিৰপেক্ষতাও বাদ দিয়া হৈছে। এই ঘটনাৰ পিছত বহুতেই কৈছে যে, ৰাজনৈতিক উদ্দেশ্যতেই এই সিদ্ধান্ত লৈছে চিবিএছইয়ে। এই ঘটনাৰ পিছত ক্ষোভৰ উদ্গীৰণ ঘটিছে দেশৰ চৌদিশে।\nউল্লেখযোগ্য যে একাদশ শ্রেণীৰ ৰাষ্ট্রবিজ্ঞান পাঠ্যৰ পৰা যুক্তৰাষ্ট্রীয় গাঁঠনিক সম্পূর্ণ বাদ দিয়া হৈছে। ইয়াৰ উপৰি নাগৰিকত্ব, জাতীয়তাবাদ আৰু ধর্মনিৰপেক্ষতাৰ দৰে পাঠ্যক্ৰমো বাদ দিয়া হৈছে। ইয়াৰ উপৰি স্থানীয় প্রশাসন সংক্রান্ত অধ্যায়ৰ পৰাও দুটি অংশ বাদ গৈছে। দ্বাদশ শ্রেণীৰ ৰাষ্ট্রবিজ্ঞানৰ পৰা সমসাময়িক বিশ্ব নিৰাপত্তা, পৰিবেশ আৰু প্রাকৃতিক সম্পদ সমন্বিতে ভাৰতৰ সামাজিক ন্যায় আৰু নতুন সামাজিক আন্দোলনৰ বিষয় বাদ দিয়া হৈছে।\nইয়াৰ উপৰি অর্থনীতিৰ পৰা পৰিকল্পনা উন্নয়ন অর্থনীতিৰ উন্নয়নৰ ধাৰা সলনিৰ লগতে গণতন্ত্র আৰু বৈচিত্র্য, জাতি-ধর্ম-লিঙ্গ অধ্যায়টি বাদ দিয়া হৈছে। চিবিএছইৰ এই সিদ্ধান্তক লৈ এতিয়া চৌদিশে প্রশ্ন উঠিছে। বহুতেই কৈছে যে, ৰাজনৈতিক কাৰণতেই এই সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছে। তেওঁলোকৰ অভিযোগ, বিজেপি আৰু সংঘ পৰিয়ালৰ আদর্শক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা অধ্যায়সমূহকেই বাদ দিয়া হৈছে। অৱশ্যে চিবিএছইয়ে জনাইছে, এই ছিলেবাছ কেৱল ২০২০-২১ শিক্ষাবর্ষতেই কার্যকৰী হ’ব।\nPrevious articleকৰোনা বিধ্বস্ত দেশৰ তালিকাত শীর্ষ স্থানৰ দিশে ভাৰত!\nNext articleবলিউডৰ ‘চুৰমা ভূপালি’ আৰু নাই\n৩০ ছেপ্টেম্বৰৰ ভিতৰত হ’বই লাগিব সকলো চূড়ান্ত পৰীক্ষা : ছুপ্রিম কোর্টৰ নিৰ্দেশ\nউচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ কলা শাখাৰ শীর্ষত দৰঙৰ পূবালী ডেকা আৰু নগাঁৱৰ শ্ৰদ্ধা বৰগোঁহাই\nবিদ্যালয় পুনৰ খোলাৰ ক্ষেত্ৰত এনচিইআৰটিৰ নিৰ্দেশাৱলী\nমেট্ৰিকৰ শীর্ষ ১০ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী


মহানগৰীত যানবাহনৰ নিত্য নতুন সমস্যাই উপেক্ষা কৰিছে স্মাৰ্ট চিটীৰ সপোনক\n| 12 Jun 2019 10:33 AM GMT\nমহানগৰীত যানবাহনৰ নিত্য নতুন সমস্যাই উপেক্ষা কৰিছে স্মাৰ্ট চিটীৰ সপোনক ৷ গুৱাহাটীক সকলো ফালৰ পৰা স্মাৰ্ট চিটীক পৰিণত কৰিবলৈ চৰকাৰে সৰ্বতো প্ৰকাৰে চেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছে ।চৰকাৰে মহানগৰীখনক ব্যৱসায় বানিজ্যৰ লগতে সকলো ফালৰ পৰা আন্তৰাষ্ট্ৰীয় কেন্দ্ৰ হিছাপে গঢ়ি তুলিবলৈ পৰ্যাপ্ত পৰিমাণৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিছে ৷কিন্তু তাৰ মাজতে মহানগৰীৰ যান বাহনে সৃষ্টি কৰা পৰিস্থিতিয়ে যেন স্মাৰ্ট চিটীৰ নিৰ্মাণ কৰাৰ সপোনক যেন উপেক্ষা কৰিছে ৷\nঅৱশ্যে কামৰূপৰ পৰিবহন বিভাগে যান বাহন নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ কাৰণে কেতবোৰ নীতি নিৰ্দশনা জাৰি কৰিছিল ৷এই নীতি নিয়মৰ দ্বাৰা মহানগৰীত যান বাহনৰ সংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ কাৰণে চেষ্টা কৰা হৈছিল।ইফালে যান বাহন বিভাগৰ ডি চি পি প্ৰশান্ত শইকীয়াৰ মত অনুসৰি চিটী বাছৰ কমিটীয়ে নতুন নীতি নিৰ্দেশনাসমূহ তৈয়াৰ কৰিছে।\nকিন্তু ইয়াৰ মাজতে সদা ব্যস্ত পথ এ বি চিৰ ট্ৰেফিক পইন্টত দেখা গৈছে যান বাহনৰ সমস্যা ৷উল্লেখ্য যে এই অঞ্চলটো দুৰ্ঘটনাৰ সম্ভাৱনা থকা অঞ্চল ৷ বিগত সময়ত এই ঠাইত থকা ট্ৰেফিক পইন্টৰ এটা লাইট বিকল হয়। কিন্তু বিকল হোৱা লাইটটো এতিয়াও কোনেও মেৰামতি কৰাৰ কথা উত্থাপন কৰা নাই ৷সম্প্ৰতি সেই ঠাইত ব্যাপকভাৱে যান বাহনৰ সমস্যাই দেখা দিয়ে ৷\nচিগনেলটো বিকল হৈ যোৱাৰ কাৰণে সেই অঞ্চলটোত যান বাহন নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ যান বাহন আৰক্ষীৰ বহু অসুবিধা সন্মুখীন হয় ৷ দ্য চেন্টিনেলৰ লগত হোৱা কথা বাৰ্তাত এজন যান বাহন নিয়ন্ত্ৰণ কৰা আৰক্ষীয়ে কয় যে সমগ্ৰ দিন ট্ৰেফিক নিয়ন্ত্ৰণ কৰাটো প্ৰকৃততে সহজ কথা নহয় ৷ ইফালে ট্ৰেফিকৰ পৰা প্ৰায়ে বাহন চালকসকলে নীতি নিয়ম অমান্য কৰে । যাৰ ফলত ভয়ংকৰ দূৰ্ঘটনা সংঘটিত হয়।\nঅন্যহাতে চিগনেলৰ মেৰামতি সম্পৰ্কত আৰক্ষী প্ৰশাসনক প্ৰশ্ন কৰোঁতে আৰক্ষী বিভাগে কয় যে এনে ধৰণৰ বিষয়সমূহ আমাৰ নহয়। এই বিষয়টোক পৰ্যবেক্ষণ কৰে গুৱাহাটী পৌৰ নিগমে। কিন্তু এই ক্ষেত্ৰত প্ৰশ্ন হয় যে এনে ধৰণৰ কাৰ্যকলাপৰ কাৰণে দায়ী কোন? এনেধৰণৰ প্ৰাথমিক পৰিৱৰ্তন সমূহেই যদি নহয়, তেন্তে গুৱাহাটীক স্মাট চিটী হিছাপে গঢ়ি তুলিব কেনেকৈ? গতিকে সম্প্ৰতি বিভাগীয় কৰ্তৃপক্ষই এই ক্ষেত্ৰত কি ব্যৱস্থা ল’ব সেয়া হ’ব গুৰুত্বপূৰ্ণ ৷


Causes behind low vision problem in your child আপোনাৰ সন্তানৰ চকু কি কি কাৰকে বেয়া কৰিব পাৰে জানি লওঁক ?– News18 assam\nHome » photogallery » health-well-being »Causes behind low vision problem among children : আপোনাৰ সন্তানৰ চকু কি কি কাৰকে বেয়া কৰিব পাৰে জানি লওক ?\nCauses behind low vision problem among children : আপোনাৰ সন্তানৰ চকু কি কি কাৰকে বেয়া কৰিব পাৰে জানি লওক ?\nজীৱনশৈলীৰ সমস্যা, অত্যাধিক পৰ্দাৰ সময়কে ধৰি বিভিন্ন কাৰণত এই সমস্যাটো ঘটিছে। (Causes behind low vision problem among children)\n| February 08, 2022, 08:45 IST\nশেহতীয়াকৈ শিশুৰ দৃষ্টিশক্তি অতি সচৰাচৰ আৰু সাধাৰণ সমস্যা হৈ পৰিছে। জীৱনশৈলীৰ সমস্যা, অত্যাধিক পৰ্দাৰ সময়কে ধৰি বিভিন্ন কাৰণত এই সমস্যাটো ঘটিছে। কিছুমান ক্ষেত্ৰত, অৱশ্যে, শিশুৰ দৃষ্টিশক্তিত জন্মগত বিকাৰো আছে। (Causes behind low vision problem among children)\nপঢ়াত অসুবিধা, অস্পষ্ট দৃষ্টিশক্তি, ৰং পৃথক কৰাত অসুবিধা, মূৰৰ বিষ, চকুৰ ৰঙা পৰা, দুৰ্বল দৃষ্টিশক্তিৰ লক্ষণ হিচাপে বিভিন্ন লক্ষণ আছে। শিশুটোৰ দৃষ্টিশক্তি কিহৰ বাবে বিচলিত হয় আহক।\nস্নায়বিক সমস্যাৰ ফলত যুৱ লোকৰ চকুৰ সমস্যা হ'ব পাৰে। কম বয়সতে স্নায়ুৰ আঘাতৰ ফলত দৃষ্টিশক্তি দুৰ্বল হ'ব পাৰে, আনকি অন্ধত্বও হ'ব পাৰে।\nযদি পৰিয়ালত চকুৰ ৰোগ আৰু দৃষ্টিশক্তি দুৰ্বল হয়, শিশুটোৰ ক্ষেত্ৰত এই সমস্যা হ'ব পাৰে।\nযদি গ্লুকোমা, ছানি, ৰেটিনোব্লাষ্টোমা আৰু ৰেটিনাৰ অন্যান্য ৰোগৰ সঠিক চিকিৎসা কৰা নহয়, তেনেহ'লে চকুৰ যথেষ্ট ক্ষতি হ'ব পাৰে, যাৰ ভিতৰত আছে অন্ধত্ব।\nগৰ্ভাৱস্থাৰ ২০ ৰ পৰা ৪০সপ্তাহৰ ভিতৰত, কেঁচুৱাটোৰ চকুত ৰেটিনা পৰিপক্ক হ'বলৈ আৰম্ভ কৰে। এই সময়ত, যদি ভ্ৰূণটো আঘাতপ্ৰাপ্ত হয়, দৃষ্টিশক্তিত জন্মগত বিকাৰ হ'ব পাৰে।\nঅনিয়ন্ত্ৰিত আহাৰ, আহাৰত পাচলিৰ ফলৰ অভাৱ, স্ক্রিনটাইম বৃদ্ধি হোৱাকে ধৰি কেইবাটাও কাৰকৰ বাবে শিশুৰ দৃষ্টিশক্তি বাধাগ্ৰস্ত হ'ব পাৰে। মায়োপিয়া, হাইপাৰমেট্ৰপিয়াৰ দৰে সমস্যাও ঘটিব পাৰে। সেয়েহে সামান্য লক্ষণবোৰো অৱহেলা নকৰাকৈ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ ল'ব পাৰে।


'নিকা' চৰকাৰত পুনৰ দুৰ্নীতিৰ চেকা! পৰিবহন নিগমত ব্যাপক অনিয়ম - NK TV 24x7\n‘নিকা’ চৰকাৰত পুনৰ দুৰ্নীতিৰ চেকা! পৰিবহন নিগমত ব্যাপক অনিয়ম\nগুৱাহাটী, ১৫ জুন, NKTV: দুটাকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ বিভাগৰ দুৰ্নীতিৰ পিছত এইবাৰ পৰিবহন বিভাগত অনিয়ম। অনীতিয়েই যেন এতিয়া নীতি ASTCত। পেট্ৰল পাম্প আৱন্তন আৰু পদোন্নতিৰ নামত অনিয়ম অসম ৰাজ্যিক পৰিবহন নিগমত। তথ্য অনুসৰি যোৱা ২১ মে’ত অনুষ্ঠিত হৈছিল অসম ৰাজ্যিক পৰিবহন নিগমৰ বৰ্ড মিটিং। এই বৈঠকতে ASTCৰ ৰাজ্যিক আৰু মহকুমা পৰ্যায়ত থকা ভূমিত হিন্দুস্তান পেট্ৰ’কেমিকেল কৰ্পোৰেচন লিমিটেডৰ ১৮টাকৈ তেল ডিপো একাংশ লোকক দিয়াৰ বাবে লোৱা হৈছে সিদ্ধান্ত।\nদৰাচলতে Engagement of labour operation for running new petrol pumpsৰ ভিত্তিত এই ১৮ টা ডিপো আৱন্তনৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে ASTCয়ে। পিছে ASTCৰ নিয়ম অনুসৰি নিবিদা আহ্বান নকৰাকৈ গ্ৰহণ কৰা এই সিদ্ধান্ত সম্পূৰ্ণ অবৈধ। তথ্য অনুসৰি কোনোধৰণৰ নিবিদাৰ আহ্বান নকৰাকৈয়ে দীপিকা দাসৰ নামত ধিংত এটা, হিমাদ্রি দাসৰ নামত হাইলাকান্দি আৰু বদৰপুৰত দুটা, অঞ্জন কুমাৰ জৈনৰ নামত ধুবুৰী, চাপৰ আৰু বিলাসীপাৰাত তিনিটা, মৃদুল কুমাৰ কলিতাৰ নামত লেঙেৰীপাৰা, শিলঘাট আৰু উলুবাৰীত তিনিটা, অৰুণ ভাগৎৰ নামত বিজনী আৰু গোৱালপাৰাত দুটা, বিনীতা জৈনৰ নামত ডিমাৰুগুৰি আৰু ধূপধৰাত দুটা, তপন দাসৰ নামত বঙাইগাঁও আৰু অভয়াপূৰত দুটা, ৰাস্না জৈনৰ নামত দুমুনিচকী আৰু বালিপাৰাত দুটা, ৰাজেশ কুমাৰ কংকাৰীয়াৰ নামত তেজপুৰত এটা ললিত কুমাৰ বাৰ্মাৰ নামত কৰিমগঞ্জত এটাকৈ তেল ডিপো আৱন্তন দিয়াৰ বাবে ASTC য়ে প্ৰায় সম্পূৰ্ণ কৰিছে প্ৰস্তুতি। আৰু এই অনিয়ম সংঘটিত হৈছে ASTCৰ পৰিচালন সঞ্চালক আনন্দ প্ৰকাশ তিৱাৰীয়ে অসম এৰি যোৱাৰ ঠিক প্ৰাকক্ষনত।\nকেৱল এইয়াই নহয়, তিৱাৰীয়ে অসম এৰি যোৱাৰ পূৰ্বে পদোন্নতিৰ নামতো সংঘটিত কৰিছে এক বৃহৎ কেলেংকাৰী। ২০২৩ চনত হ’বলগীয়া পদোন্নতিৰ অৰ্ডাৰ কঁপি দুবছৰ পূৰ্বেই উলিযায় থৈ গ’ল তিৱাৰীয়ে। প্ৰায় আঢ়ৈ বছৰ পূৰ্বে UDA হিচাপে নিযুক্তি প্ৰাপ্ত অংগনা বৰুৱা নামৰ কৰ্মচাৰী গৰাকীক বিভাগীয় নীতি নিয়মক জ্বলাঞ্জলি দি ২০২৩ৰ এক ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা পদোন্নতি দিয়া হ’ল অধীক্ষক পদত। লগতে বৰ্তমান ASTCৰ MDৰ সচিব হোৱাৰ বাবেই কৰ্মচাৰী গৰাকীৰ দৰমহাৰ ক্ষেত্ৰত দৈনিক ভিত্তিত ৩৭০ টকাকৈ বৃদ্ধিৰ অনুমোদন জনায় ২১ মে’ৰ বৰ্ড মিটিঙে। পিছে এই বিষয় সন্দৰ্ভত মন্তব্য প্ৰকাশ কৰিব নোখোজে ASTCৰ চেয়াৰমেন অশোক কুমাৰ ভট্টৰায়ে।\nকেৱল ইমানেই নহয়। বিভাগৰ আন এগৰাকী কৰ্মচাৰী ৰঞ্জীত কুমাৰ লাহনক অকৰ্তৃত্বশিল ভাবে দায়িত্ব অৰ্পণ কৰাৰ লগতে মহানগৰীৰ এক বিশেষ স্থানত থকা ASTCৰ এবিঘা মাটি অসম INDOOR গেমছ এছোচিয়েচন নামৰ এক সংস্থাক আৱন্তন দিয়াৰ সিদ্ধান্তও নিয়ম বহিৰ্ভূত ভাবে গ্ৰহণ কৰা হৈছে এই বৈঠকতে। পিছে এই সন্দৰ্ভত এতিয়া মুখ্যমন্ত্ৰী গৰাকীৰ ভূমিকা কি হ’ব? মুখ্যমন্ত্ৰীৰ অতি ঘনিষ্ঠ বুলি চৰ্চা চলা ASTCৰ চেয়াৰমেন অশোক ভট্টৰায়ৰ অধ্যক্ষতাত থকা ব’ৰ্ডৰ এই সিদ্ধান্তবোৰৰ বিৰুদ্ধে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে তদন্ত ঘোষণা কৰিব নে?\nঅসম ৰাজ্যিক পৰিবহন নিগম\nআনন্দ প্ৰকাশ তিৱাৰী\nPrevious article২২ জুনলৈকে বন্ধ আন্তঃজিলা যাতায়াত | নতুন SOPৰ সৱিশেষ\nNext articleদুগ্ধজাত সামগ্ৰী,পশুধনৰ উৎপাদন বৃদ্ধিত গুৰুত্ব আৰোপ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ


তুমি পাকিস্তানৰ পৰা কিমান টকা পালা ? পৰাজয়ৰ পিছত একাংশই টাৰ্গেট কৰিলে ছামীক– News18 assam\nটীম ইণ্ডিয়াৰ অনুৰাগীসকলে (India vs Pakistan) ছচিয়েল মিডিয়াত পাকিস্তানৰ হাতত ১০ উইকেটত পৰাজিত হোৱাৰ বাবে ক্ষোভ উজাৰিছে। আটাইতকৈ বেয়া ঘটনাটো হৈছে অৱশ্যে মহম্মদ ছামীৰ ক্ষেত্ৰত (Mohammed Shami) আৰু সেয়াও কেৱল তেওঁৰ ধৰ্মীয় পৰিচয়ৰ বাবে!\nLast Updated : October 25, 2021, 19:42 IST\nঅনুৰাগীসকলে টুইটাৰ আৰু ছামীৰ ইনষ্টাগ্ৰাম একাউণ্টত মন্তব্য কৰিছে যে ছামীয়ে ইচ্ছাকৃতভাৱে পাকিস্তানৰ পৰা ধন লৈ ভাৰতক হেৰুৱাইছে। তদুপৰি, ছামী সন্দৰ্ভত কিছু লোকে কুৎসিত মন্তব্য কৰিছে, যাৰ ওপৰত ছামীয়ে কোনো মন্তব্য কৰা নাই, কিন্তু প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰসকলে ভাৰতীয় স্পিডষ্টাৰৰ কাষত থিয় হৈ আছে৷ আকাশ চোপ্ৰাৰ পৰা হৰভজন, ইৰফান পাঠানলৈকে সকলোৱে ছামীৰ কাষত থিয় হৈ আছে৷ তেওঁলোকৰ সকলোৰে একেই মন্তব্য আছে, যিবোৰ গ্ৰহণযোগ্য নহয়!\nFirst published: October 25, 2021, 19:42 IST\nIndia Vs PakistanMohammad ShamiTeam India