বেজবৰুৱাৰ নাটকত গীতৰ প্ৰভাৱ: এটি আলোচনা (অঞ্জল বৰা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nপুৰণি কালৰ পৰা নাটকত গীত এটা বিশেষ উপাদান হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আহিছে৷ প্ৰাচীন অসমীয়া সাহিত্য মূলতঃ আছিল ছন্দ বা ৰাগ-তালত ৰচিত৷ অংকীয়া নাটসমূহৰ মাজত গীতক চৰিত্ৰ একোটাৰ মনৰ ভাৱ প্ৰকাশ কৰাৰ মাধ্যম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল৷ ইয়াৰোপৰি চৰিত্ৰসমূহৰ মুখত দিয়া বিভিন্ন বিলাপসমূহৰ মাজেৰেও চৰিত্ৰসমূহৰ মনৰ অৱস্থাৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছিল৷ সূত্ৰধাৰেও বহু সময়ত গীতৰ মাধ্যমেৰে নাটকৰ কাহিনী আগবঢ়াই নিছিল৷ কিন্তু প্ৰকৃতাৰ্থত নাটকৰ মাজত গীতৰ নতুনত্বৰ প্ৰভাৱ আৰম্ভ হয় জোনাকী যুগৰ পৰা৷ জোনাকী যুগৰে অন্যতম নাট্যকাৰ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ আটাইকেইখন নাটকতে তেওঁ বিভিন্ন ধৰণৰ গীতৰ ব্যৱহাৰ কৰিছে৷ কিন্তু নাটকসমূহৰ বিষয়বস্তু আৰু সম্ভৱতঃ বেজবৰুৱা সাহিত্যৰ হাস্যৰসাত্মক আৰু ব্যঙ্গাত্মক ৰচনাসমূহে সাধাৰণ পাঠকক অধিক আকৰ্ষণ কৰাৰ বাবেই গীতিকাৰ বেজবৰুৱাই বিশেষ প্ৰকাশ লাভ কৰিব নোৱাৰিলে৷ সেয়ে তেওঁৰ গীতৰ কথা আৰু বিষয়বস্তুৰ বিষয়ে একেবাৰে আলোচনা হোৱা নাই৷ আমাৰ এই আলোচনাত কেৱল তেনে গীতসমূহ আলোচনাৰ মাজলৈ অনা হৈছে, সমালোচনা বা বিশ্লেষণ আগবঢ়োৱা হোৱা নাই৷\nলক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ সময় আছিল পুৰণি ধ্যান-ধাৰণাৰ পৰিৱৰ্তন হৈ নতুন ধ্যান-ধাৰণাৰ আগমণৰ সময়৷ বৃট্ৰিছৰ আগমনে অসমীয়া সমাজ আৰু সংস্কৃতিলৈ ইতিমধ্যে ব্যাপক পৰিৱৰ্তন কঢ়িযাই আনিছিল৷ বেজবৰুৱাই এই সময়তে উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে কলিকতালৈ গৈছিল৷ কলিকতাৰ পৰিৱেশ আৰু বৈবাহিক সূত্ৰে ৰৱীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ পৰিয়ালৰ লগত সম্পৰ্ক আছিল বেজবৰুৱাৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ মাইলৰ খুটি৷ বেজবৰুৱাৰ সংগীত চৰ্চ্চাৰ পৰিৱেশ সৰুতেই ঘৰতে গঢ় লৈ উঠিছিল৷ মহাপুৰুষ শংকৰ-মাধৱদেৱৰ কীৰ্ত্তন-নামঘোষা, বৰগীত, ভটিমা আৰু বিহুনাম, বনগীত, বিয়ানামৰ মাজত ডাঙৰ দীঘল হোৱা বেজবৰুৱাৰ মনৰ মাজত সংগীতৰ কথা আৰু সুৰ জীপাল হৈ উঠিছিল৷ পিছল ‘কবিতা হয় যদি হওক, নহয় যদি নহওক’ বুলি ৰচনা কৰা কিছুমান কবিতাৰ শেষত তেওঁ ‘গীত’ বুলি লিখি ৰাখিছিল৷ আনকি বহু তেনে গীতি-কবিতাত সুৰ-তালো বান্ধি দিছিল৷ নাটকসমূহৰ মাজতো তেওঁ অসমৰ বিভিন্ন লোক-সংগীতক স্থান দিয়াৰ লগতে নিজস্ব ব্যঙ্গাত্মক শৈলীত অনেক ‘কীৰ্ত্তন-নামঘোষা’ৰ পদৰ আৰ্হিত গীত ৰচনা কৰিছিল৷ “তথাপি গীতিকাৰ বেজবৰুৱাক চিনি পাবলৈ সময় লাগিছিল৷ ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদে অসমীয়া গীত-মাতৰ নৱজন্ম দিয়াৰ আগতে আৰু জয়মতী কুঁৱৰী নাট মঞ্চস্থ হোৱাৰ পিছত ডালিমীয়ে ৰূপালী পৰ্দাত ৰাইজক গীত গাই শুনোৱাৰ আগতে লক্ষ্মীনাথৰ গীতত থকা কালিকাৰ কথা আমাৰ মানুহে তৎ ধৰিব পৰা নাছিল” (বেজবৰুৱা-গ্ৰন্থাৱলী, দ্বিতীয় খণ্ড, জোৰণি, পৃষ্ঠা-১)৷\nবেজবৰুৱাই নাটকৰ মাজত ৰচনা কৰা গীতিসমূহক আমি প্ৰয়োগৰ স্থান আৰু গীতৰ কথালৈ লক্ষ্য ৰাখি আমি প্ৰধানত বিদ্ৰুপাত্মক গীত আৰু হাস্যৰসাত্মক গীত এই দুটা ভাগত ভাগ কৰিলেও ইয়াৰে বহুতো গীতৰ মাজত অসমীয়া লোক-সংগীতৰ প্ৰভাৱ দেখা পোৱা যায়৷ বেজবৰুৱাই প্ৰধানকৈ সোৰোপা, উদ্যমহীন অসমীয়া জাতীক উন্নতিৰ পথত অগ্ৰসৰ কৰিবলৈ অহোৰাত্ৰি চেষ্টা কৰিছিল৷ সেয়ে তেওঁ নাটকসমূহৰ মাজতো গীতৰ মাধ্যমেৰে অসমীয়া জাতিৰ উদ্যমহীনতাক ব্যঙ্গ কৰিছিল৷ ইয়াৰ বাবে তেওঁ নাটকৰ মাজত কিছুমান ব্যঙ্গাত্মক ভাৱৰ গীতি ৰচনা কৰি অসমীয়া জাতীৰ মনত আত্মশুদ্ধিৰ ভাৱ জাগ্ৰত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল৷ এনে বেছিভাগ গীতেই বৰগীত আৰু কীৰ্ত্তনৰ পদৰ আৰ্হিত ৰচিত৷\nবেজবৰুৱাই তেওঁৰ ‘বেলিমাৰ’ নাটকখনৰ মাজতো বৰগীতৰ আৰ্হিত এটা\nব্যাঙ্গাত্মকভাৱৰ গীত ব্যৱহাৰ কৰিছে৷ সেইটো হ’ল-\n“উঠা উঠা বাপু কানীয়া হে\nউখহা-নয়ন বুলি ঘনে ঘনে\nবৰ আয়ে মাতিবে লৈল৷৷\nমোৰ প্ৰানধন কানীয়া বাপুকণ\nগামূৰি দি ত্যঁজ নিন্দ৷৷\nকানীয়া ভকতে শিৰত তুলি লয়\nকানিৰ পদ অৰবিন্দ৷৷ (বেজবৰুৱাৰ গ্ৰন্থাৱলী-দ্বিতীয়, পৃ. ১১৮২)\nবৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ গাম্ভীৰ্যপূৰ্ণ ৰচনাৰীতিৰ পৰা আঁতৰি আহি বেজবৰুৱাই পোন-প্ৰথমবাৰৰ বাবে সঠিক অৰ্থত সাহিত্যৰ মাজেৰে বিমল হাস্যৰসৰ সোৱাদ দিছিল৷ তেওঁৰ ব্যঙ্গাত্মক ৰচনাসমূহ বাহ্যিক দৃষ্টিত হাঁহি উঠা হ’লেও তাৰ অন্তৰালত এক গভীৰ স্বদেশপ্ৰেম আৰু সামাজিক দায়বদ্ধতাই ক্ৰিয়া কৰিছিল৷ কিন্তু কোনো কোনো সময়ত বেজবৰুৱাই কেৱল বিমল হাস্যৰসৰ বাবেই কিছুমান ৰচনা লিখিছিল৷ ইয়াৰ ভিতৰত হাস্যৰসাত্মক গীতিসমূহ অন্যতম৷\n‘চক্ৰধ্বজ সিংহ’ নাটকৰ মাজত তেওঁ ‘টকৌ’, ‘গজপুৰীয়া’ আৰু ‘ৰূপহী’ চৰিত্ৰ কেইটাৰ মুখত সৰু-বৰ একাধিক গীত ব্যৱহাৰ কৰিছে৷ তলত এনে গীতৰ প্ৰথম অংশ উল্লেখ কৰা হ’ল৷ যেনে-\n(১) “পুহমহীয়া পকা আঙঠা কাৰো ভাগ্যত হয়৷ কাৰো ভাগ্যত আঠীয়া\nকল, চেঁচা পানী বয়” (পৃ. ১৪)৷\n(২) “সাগৰৰ পানী জাক বান্দৰে, দিনে-ৰাতিয়ে খায়৷ সগৰ ৰজাৰ তথাপি\nসাগৰত পানী চপচপায়” (পৃ. ১৫)৷\n(৩) “মৰমৰ চিন চেলেকা-চেলেকি, (তাৰ) সৰু ভায়েক চুমা, চুমা মৰিল\nবিঘিনিত পৰি, দদায়েক আহিল শুঙা” (পৃ. ১৭)৷\n(৪) ভিনিহি ঐ লৈ যা মোক৷ ফুলৰ হাঁচটি বৈ দিম তোক৷৷ ফুলৰে\nহাঁচটি মাজতে ফটা৷ ভিনিহিৰ নাকটো গুৰিতে কটা” (পৃ. ৬৬)৷\n‘জয়মতি কুঁৱৰী’ নাটকত ‘খুহুটীয়া’ৰ মুখত দুই-এটা ধেমেলীয়া গীত ব্যৱহাৰ কৰিছে৷ যেনে-\n“হুকি মাৰি সুধিলো সৰ্গদেৱ ৰজাই,\nভেকুৰি এথোপে থোপ, এই পাঁজি-\nপুথিত কিনো কৈছে ভাঙি কথা কোৱা মোক” (পৃ. ৭৪)৷\n‘বেলিমাৰ’ নাটকৰ মাজত বেজবৰুৱাই ব্যৱহাৰ কৰা এনে গীত হ’ল-\n(১) “মঞি সোৰোঁহো ফটিকা চৰণ দুজা৷ কাহে কৰোহোঁ হামু আৱৰ\nপূজা” (বেজবৰুৱাৰ গ্ৰন্থাৱলী-দ্বিতীয়, পৃ. ১১৮২)৷\n(২) “ৰজা-প্ৰজা খৰিভাৰী ফুকন ডাঙৰীয়া, প্ৰেম-প্ৰয়াগত চুলি খুৰাই\nসকলো বলিয়া” (বেজবৰুৱাৰ গ্ৰন্থাৱলী-দ্বিতীয়, পৃ. ১১৮৩)৷\nবেজবৰুৱাই ৰচনা কৰা নাটককেইখনৰ মাজত একাধিক গীত ব্যৱহাৰ কৰিছে৷ গীতসমূহৰ মাজত অসমৰ সোণসেৰীয়া লোকগীতৰ বাচকবনীয়া অংশবোৰ ব্যৱহাৰ কৰিছে বা লোকগীতৰ আৰ্হিত নিজে ৰচনা কৰিছে৷ বেজবৰুৱাই পোন-প্ৰথমবাৰৰ বাবে অসমীয়া বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ বিভিন্ন পদ আৰু লোকগীতৰ আৰ্হিত নিজস্ব শৈলীৰে অসমীয়া গীতি-সাহিত্যত ন ন পৰীক্ষা চলাই আৰু নব্য শিক্ষিতৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে৷\n“জয়মতী কুঁৱৰী” নাটকৰ মাজত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ লোকগীতৰ আৰ্হিত ৰচিত গীত দেখা পোৱা যায়৷ তলত এনে গীতৰ প্ৰথম অংশ উল্লেখ কৰা হ’ল৷ যেনে-\n(১) সখী হে! কি কম দুখৰ কথা, অমৃত মথোঁতে/বিষ উপজিল/মিঠা মৌ\nহ’ল তিতা (পৃ. ১১)৷\n(২) “বৰচ’ৰাৰ মুখতে/বকুল ফুল ফুলিছে, নিতৌ তিনিপাহ সৰে৷ সৰ্গদেউৰ\nচকুলৈ/চাবকে নোৱাৰি, হীৰা কি মুকুতা জ্বলে”(ধাইনাম),(পৃ. ৩০)৷\n(৩) “গা হেলিমেলি কৰিছে বোপাদেওৰ, হলে শয়নৰে বেলি৷ চকু\nতিৰেবিৰে কৰিছে বোপাদেওৰ, লোৱাঁহি পাটীতে লেটি” (নিচুকনি গীত), (পৃ. ৪৩)৷\n(৪) “পৰ্বতৰ ঢেকীয়া/লিহিৰিপতীয়া, বতাহতে হালেজালে৷ ক’লা\nআকাশত/বগে জাক পাতি/উৰা মাৰে কৰবালে” (বিহুগীত),(পৃ. ৪৬)৷\n(৫) “ল’ৰা বুঢ়া কাক কয়/ডালিমী নুবুজে তাক৷ পৰ্বতে হাঁহে, নৈয়ে নাচে,\nউৰিছে পখিলাজাক” (শিশুগীত),(পৃ. ৪৭)৷\n“চিকৰপতি নিকৰপতি” নাটকৰ মাজত বিয়ানামৰ আৰ্হিত ৰচিত দুটা গীত আছে-\n(১) “তুলিতে তলিচা, বহিছে আইদেউ, শৰাই লৈ মেলিছে চুলি হে ৰাম”\n(বেজবৰুৱাৰ গ্ৰন্থাৱলী-দ্বিতীয়, পৃ. ১০৬৪)৷\n(২) “চন্দ্ৰও চিকুণ এ, সূৰুযো চিকুণ এ, চিকুণ সৰগৰে তৰা হে ৰাম”\n(বেজবৰুৱাৰ গ্ৰন্থাৱলী-দ্বিতীয়, পৃ. ১০৬৫)৷\n“বেলিমাৰ” নাটকৰ মাজত বেজবৰুৱাই বহুতো চুটি চুটি গীত ব্যৱহাৰ কৰিছে৷ গীতসমূহৰ মাজত কেইবাটাও সুখপাঠ্য আৰু গভীৰ ভাৱব্যঞ্জক গীত আছে৷ ইয়াৰে দুই-এটা গীত বেজবৰুৱাই বৰগীতৰ আৰ্হিতো ৰচনা কৰিছে৷ তলত গীতসমূহৰ প্ৰথম শাৰী তুলি দিয়া হ’ল-\n(১) “বৰঘৰৰ মূঁধতে/লোকাপাৰ যুৰি, ইটিয়ে সিটিলৈ চাই, হিয়াত\nসাঁচতীয়া/মৰমবোৰ ঢালিছে মুখতে মুখ লগায়” (প্ৰথম অঙ্ক, চতুৰ্থ দৰ্শন), (বেজবৰুৱাৰ গ্ৰন্থাৱলী-দ্বিতীয়, পৃ. ১১৮২)৷\n(২) “হায়! জীৱনটো জলৰ ৰেখ, এটি হুমুনিয়া, একেটি কান্দোন, চকুলো\nএটুপিৰ লেখ” (দ্বিতীয় অঙ্ক, দ্বিতীয় দৰ্শন), (বেজবৰুৱাৰ গ্ৰন্থাৱলী-দ্বিতীয়, পৃ. ১১৯৮)৷\n(৩) “আৰু কাকো নোবোলোঁ পিতা/তেজ-মঙহক পিতা বুলি, গোটেই হিয়া\nহ’ল তিতা” (তৃতীয় অঙ্ক, পঞ্চম দৰ্শন), (বেজবৰুৱাৰ গ্ৰন্থাৱলী-দ্বিতীয়, পৃ. ১২০৫)৷\n(৪) “কায়াতে লাগিয়েই ছায়াটি থাকিব, দুইৰো এৰা-এৰি নাই, গোলাপৰ\nলগতে হাঁহিটি থাকিব কোনে কাক এৰি যায়?” (চতুৰ্থ অঙ্ক, তৃতীয় দৰ্শন), (বেজবৰুৱাৰ গ্ৰন্থাৱলী-দ্বিতীয়, পৃ. ১২১১)৷\n(৫) “অতি হেঁপাহেৰে ৰচিলোঁ শয্যা, কোমল কুসুম পাতি, আঁহা প্ৰিয়তম!\nআহা বন্ধু মোৰ! নিদ্ৰাত কটাম ৰাতি” (চতুৰ্থ অঙ্ক, তৃতীয় দৰ্শন), (বেজবৰুৱাৰ গ্ৰন্থাৱলী-দ্বিতীয়, পৃ. ১২১১)৷\n(৬) “হায়! ইকৰাৰ মৰণ৷ দুই ম’হৰ যুঁজ লাগে, জোল হ’ল বন”\n(চতুৰ্থ অঙ্ক, চতুৰ্থ দৰ্শন), (বেজবৰুৱাৰ গ্ৰন্থাৱলী-দ্বিতীয়, পৃ. ১২১৪)৷\n(৭) “মেলি দে নাও নাৱৰীয়া কাই৷ লুইতৰ সোঁত ধীৰে বলি যায়”\n(পঞ্চম অঙ্ক, পঞ্চম দৰ্শন), (বেজবৰুৱাৰ গ্ৰন্থাৱলী-দ্বিতীয়, পৃ. ১২২৪)৷\n(৮) “সখা সুশীতল জল- জুলীয়া ফটিক চোৱাঁ কৰে টলমল” (পঞ্চম\nঅঙ্ক, অষ্টম দৰ্শন), (বেজবৰুৱাৰ গ্ৰন্থাৱলী-দ্বিতীয়, পৃ. ১২২৬)৷\n(৯) “কোনে কয় নুপুৱাই আঁউসীৰ ৰাতি? আঁউসীয়ে আগবঢ়ায় পূৰ্ণিমাৰ\nৰাতি” (পঞ্চম অঙ্ক, দশম দৰ্শন), (বেজবৰুৱাৰ গ্ৰন্থাৱলী-দ্বিতীয়, পৃ. ১২২৯)৷\nঅসমীয়া সংগীতৰ লগত বেজবৰুৱাৰ সম্পৰ্ক আছিল শৈশৱ কালৰ পৰাই৷ অসমত বাংলা ভাষা প্ৰচলনৰ দৰে বাঙালী সংস্কৃতিয়েও এটা সময়ত গোটেই অসমযুৰি প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছিল৷ আনকি অসমীয়া সত্ৰসমূহৰ গোঁসাই, মহন্তসকলেও গুৰুসকলৰ নাট-গীত-মাত পৰিহাৰ কৰি আধা কেচেলুৱা বঙালীৰে যাত্ৰা-গান ৰচনা কৰি তিথি-সংক্ৰান্তিয়ে অভিনয় কৰিছিল৷ বেজবৰুৱাৰ এই বিষয়ে ‘মোৰ জীৱন সোঁৱৰণ’ত নিজেই উল্লেখ কৰিছিল যে “আমি শিৱসাগৰলৈ যোৱাৰ কিছুদিনৰ আগতে হেনো বৰপেটাৰ বিখ্যাত তিথিৰাম বায়নে তেওঁৰ বঙ্গলা ‘যাত্ৰা-গানৰ-পালা’ লৈ উজনি দিগ্বিজয় কৰি ফুৰিছিল৷…বঙ্গলা ভাষা, বঙ্গলা গান, বঙ্গালীৰ নিচিনাকৈ চুলি কটা, চুৰিয়া-চোলা পিন্ধা, মুঠতে বঙ্গালী ‘ফেশ্যন’ (fashion) আৰু everything Bengali অৰ্থাৎ যি-কি নহওক সকলো বঙ্গালী আমাৰ অসমীয়াতকৈ যে শ্ৰেষ্ঠ, এই ৰোগে তেতিয়াৰ ডেকা তৰপৰ গাত ভালকৈয়ে ধৰিছিল (পৃষ্ঠা- ৪২)৷” কিন্তু বেজবৰুৱাই এই ঢৌত উটি নগৈ কীৰ্ত্তন-নামঘোষা-বৰগীতৰ আদৰ্শৰে নিজৰ লগতে অসমীয়া সাংগীতিক জগতখনকো উজ্বলাই তুলিছিল৷ বেজবৰুৱাৰ স্বদেশপ্ৰেমমূলক গীত কেইটাৰ বাহিৰে অন্যান্য প্ৰায়কেইটা গীতেই কীৰ্ত্তন-নামঘোষা-বৰগীতৰ লগতে অসমীয়া লোক-সংগীতৰ সুৰ শুনা যায়৷ তেওঁ মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ “উঠৰে উঠ বাপু গোপালহে নিশি পৰভাত ভৈল” গীতটোক “উঠহে উঠ বোপা অসমীয়াহে, নিশি পৰভাত হ’ল” ৰূপত ব্যঙ্গ কৰিছিল৷ একেদৰে “তেজৰে কমলাপতি পৰভাত নিন্দ” বৰগীতটোক “এৰ অসমীয়া কাই ৰাতিপুৱা নিন্দ৷ তোৰ উখহা মুখ চাওঁ উঠ হেৰ ঢোদ” হিচাপে ব্যঙ্গ কৰি সুপ্ত সমাজখনক জাগ্ৰত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল৷ তেখেতে অসমৰ সোণসেৰীয়া লোক-সংগীতৰ সুৰ আৰু শব্দচয়ন বুটলি আনি নিজস্ব ষ্টাইলেৰে তাক প্ৰকাশ কৰিছিল আৰু নৱ্য-শিক্ষিতৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল৷ উদাহৰণ স্বৰূপে “জয়মতী কুঁৱৰী” নাটকৰ মাজত ব্যৱহাৰ কৰা “সখী হে! কি কম দুখৰ কথা, অমৃত মথোঁতে/বিষ উপজিল/মিঠা মৌ হ’ল তিতা৷” গীতটোৰ কথাখিনিলৈ মন কৰিলে দেখা যায় যে তাৰ শাৰীকেইটাৰ মাজতো বৰগীতৰ সুৰ শুনা যায়৷ গীতটোৰ “কি কম দুখৰ কথা” শাৰীকেইটা “আলো মাই, কি কহবো দুখ” হৈ ধ্বনিত হয়; তাত ৰোমাণ্টিকতাৰ আৱেশ নাই (লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, ভৱেন বৰুৱা, পৃষ্ঠা-৪৯)৷ বেজবৰুৱাই ‘মোৰ জীৱন সোঁৱৰণ’ৰ মাজত নিজেই “অসমত প্ৰচলিত পুৰণি ৰাগ-ৰাগিণীৰে সৈতে অসমীয়া সংগীত পুনৰ্জ্জীৱিত হৈ উঠাটো দেখি গ’লে মোৰ জীৱন ধন্য হ’ব বুলি…” (পৃষ্ঠা-২৩২) উল্লেখ কৰিছিল৷ বেজবৰুৱা পেচাত গীতিকাৰ নাছিল কিন্তু তেওঁৰ গীত আৰু সংগীতৰ প্ৰতি এটা এৰাব নোৱাৰা টান আছিল৷ সেয়ে তেওঁ সামাজিক দায়বদ্ধতাৰ এক অংশ হিচাপেও সংগীতক বাচি লৈছিল৷ গীতৰ মাজেৰেই তেওঁ স্বদেশপ্ৰেমৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ব্যঙ্গলৈকে সকলো ক্ষেত্ৰতে এজন সম্ভাৱনাপূৰ্ণ গীতিকাৰ হিচাপেও নিজৰ পৰিচয় দিব পাৰিছিল৷ এই বিষয়ে অধিক বিশ্লেষণ, গৱেষণা হোৱাৰ প্ৰয়োজন আছে৷\n(১) নাথ, কুমাৰ প্ৰফুল্ল (সম্পা.): চক্ৰধ্বজ সিংহ, বাণী মন্দিৰ, (২০০৪)\n(২) নাথ, কুমাৰ প্ৰফুল্ল (সম্পা.): জয়মতী কুঁৱৰী, বাণী মন্দিৰ, (২০০৪)\n(৩) বেজবৰুৱা, লক্ষ্মীনাথ: মোৰ জীৱন সোঁৱৰণ, বাণী মন্দিৰ, (২০০৫)\n(৪) শইকীয়া, চন্দ্ৰপ্ৰসাদ (সম্পা.): লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, অসম প্ৰকাশন পৰিষদ, (১৯৮১)\n(৫) শইকীয়া, নগেন (সম্পা.): বেজবৰুৱা ৰচনাৱলী, তৃতীয় খণ্ড, (২০১০)\n(৬) হাজৰিকা, অতুল চন্দ্ৰ (সম্পা.): বেজবৰুৱা গ্ৰন্থাৱলী (প্ৰথম খণ্ড), সাহিত্য প্ৰকাশন, (১৯৬৮)\n(৭) হাজৰিকা, অতুল চন্দ্ৰ (সম্পা.): বেজবৰুৱাৰ গ্ৰন্থাৱলী (দ্বিতীয় খণ্ড), সাহিত্য প্ৰকাশ, (১৯৭০)\n(৮) বৰা, অঞ্জল: প্ৰান্তিক (প্ৰবন্ধ: বেজবৰুৱাৰ গীতিকবিতা আৰু তেখেতৰ কবিতাত লোকসংগীতৰ প্ৰভাৱ), ৩২শ বছৰ, ১৮শ সংখ্যা, ১৬-৩০ জুন (২০১৩)\n← আই. আই.টি.ৰ চেণ্ডেল (প্ৰতিভূ দত্ত)\nগীত (কঙ্কনা বৰুৱা) →\nজ্যোতিষ : এক অনুসন্ধান – (জিতেন বেজবৰুৱা)\nনামনি অসমৰ তিনিটা লোক উৎসৱ – অনুশ্ৰী দাস


বন্ধ হ’ব ৰয়েল এনফিল্ডৰ তিনিটা জনপ্ৰিয় ম’ডেল! বুকিং বন্ধ কৰিছে প্ৰতিষ্ঠানটোৱে\nকি কি ম’ডেল বুকিং বন্ধ ৰাখিছে প্ৰতিষ্ঠানটোৱে?\nগুৱাহাটী , February 26, 2020 2:51 pm\nভাৰতৰ জনপ্ৰিয় মটৰ চাইকেল নিৰ্মাতা প্ৰতিষ্ঠান ৰয়েল এনফিল্ডৰ অনুৰাগীৰ বাবে দুঃখবৰ।\nএই ৰয়েল এনফিল্ডে ঘোষণা কৰিছে যে ইয়াৰ তিনিটা জনপ্ৰিয় ম’ডেলৰ নিৰ্মাণ বন্ধ কৰিব।\nপ্ৰতিষ্ঠানটোৱে বন্ধ কৰিব নিজৰ অতি জনপ্ৰিয় তিনিটা ম’ডেলৰ বিক্ৰী।\nইতিমধ্যে প্ৰতিষ্ঠানটোৱে ম’ডেল তিনিটাৰ বুকিং বন্ধ কৰিছে।\nবুকিং বন্ধ কৰা ম’ডেলকেইটা হৈছে ক্ৰমে ৫০০ চিচি বুলেট, ৫০০ চিচিৰ ক্লাছিক আৰু ৫০০ চিচিৰ থাণ্ডাৰবাৰ্থ।\nঅৱশ্যো সূত্ৰটোৰ মতে প্ৰতিষ্ঠানটোৱে আনুষ্ঠানিক ঘোষণা কৰা নাই যদিও এই সিদ্ধান্ত সামৰিকভাৱে লৈছে বুলি জানিব পৰা গৈছে।\nপ্ৰতিষ্ঠানটোৱে ৫০০ চিচি বাইকৰ বিক্ৰী লেহেমীয়া হোৱাৰ বাবে এই সামৰিক সিদ্ধান্ত লোৱা বুলি জানিব পৰা গৈছে।\nসূত্ৰটোৰ মতে সেয়ে প্ৰতিষ্ঠানটোৱে ৩৫০ চিচি ম’ডেলৰ বাইকবোৰক ৫০০ চিচিৰ সমতূল্য কৰি বিক্ৰীৰ বাবে সিদ্ধান্ত লৈছে।\nশেহতীয়া খবৰ মতে প্ৰতিষ্ঠানটোৱে ৩৫০ চিচিৰ ম’ডেলবোৰক BS6 ইঞ্জিনলৈ উন্নত কৰিছে। ইয়াৰ পিছত ৫০০ চিচি ইঞ্জিনকো BS6 ইঞ্জিনলৈ উন্নত কৰিব যদিও সদ্যহতে ৩৫০ চিচি ম’ডেলৰ বাইকতহে প্ৰতিষ্ঠানটোৱে গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিছে।\nৰয়েল এনফিল্ডে ৫০০ চিচি ম’ডেলবোৰত এয়াৰ কুল্ড ইঞ্জিন ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে। এই ম’ডেলবোৰৰ দাম ১.৮৯ লাখৰ পৰা ২.১৫ লাখৰ ভিতৰত।\nপ্ৰতিষ্ঠানটোৱে ৫০০চিচিৰ ম’ডেলবোৰ বন্ধ কৰিলেও নতুন ম’ডেলৰ বাইক নিৰ্মাণৰ পৰিকল্পনা কৰিছে। প্ৰতিষ্ঠানটোৱে কিছুদিন পূৰ্বে নতুন নাম পঞ্জীয়ন কৰা বুলিও জানিব পৰা গৈছে। ৫০০ চিচিৰ বাইক নিৰ্মাণ বন্ধ কৰি ৩৫০ চিচি আৰু ৬৫০ চিচি বাইক নিৰ্মাণত গুৰুত্ব দিব বুলি জানিব পৰা গৈছে প্ৰতিষ্ঠানটোৱে।


মাত্ৰ ৫ টকাতে ক্ৰয় কৰক সোণ! অবিশ্বাস্য সুযোগ দিছে Amazon Pay-এ, আৰম্ভ হ’ল ‘গোল্ড ভল্ট’ সেৱা|Amazon Pay allows users to invest in digital gold– News18 Assam\nমাত্ৰ ৫ টকাতে ক্ৰয় কৰক সোণ! অবিশ্বাস্য সুযোগ দিছে Amazon Pay-এ, আৰম্ভ হ’ল ‘গোল্ড ভল্ট’ সেৱা\n‘চেফগোল্ড’ৰ সৈতে ব্যৱসায়িক চুক্তি কৰি নিজৰ গ্ৰাহকৰ বাবে ডিজিটেল গোল্ডৰ সেৱা লন্স কৰিছে ‘ Amazon Pay-এ\nNews18 Assam | News18 Assam | August 21, 2020, 11:18 AM IST\nই-কমাৰ্চ আমাজ’ন ইণ্ডিয়াৰ ফিনাঞ্চিয়েল চাৰ্ভিচ কোম্পানীয়ে আমাজ’ন পেৰ গ্ৰাহকৰ বাবে লন্স কৰিলে ডিজিটেল গোল্ড বিনিয়োগ সেৱা-‘গোল্ড ভল্ট’। ‘চেফগোল্ড’ৰ সৈতে ব্যৱসায়িক চুক্তি কৰি নিজৰ গ্ৰাহকৰ বাবে ডিজিটেল গোল্ডৰ সেৱা লন্স কৰিছে ‘ Amazon Pay-এ।আমাজ’ন পেৰ এই সেৱাৰ জৰিয়তে গ্ৰাহকৰ নূন্যতম মাত্ৰ ৫ টকাতে ডিজিটেল সোণ ক্ৰয় কৰিব পাৰিব।\nএই সেৱাৰ জৰিয়তে গ্ৰাহকে অতি সহজেই ভাৰ্ছুৱেল সোণ বিনিয়োগ কৰিব পাৰিব। এই ডিজিটেল প্লেটফৰ্ম আমাজ’ন গ্ৰাহকে যিকোনো মূল্যৰ বিনিময়ত সোণ ক্ৰয় আৰু বিক্ৰী কৰিব পাৰিব। ইয়াৰ বাবে পৃথককৈ কোনো ডিজিটেল লকাৰ ভাড়াত লোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই গ্ৰাহকে।\nএই সেৱা মুকলি কৰাৰ লগে লগেই পে টি এম, ফোন পে, গুগ’ল পে, মোবি-কুইক , এক্সিছ বেংকৰ ফ্ৰী ৰিচাৰ্জৰ দৰে কোম্পানীক তীব্ৰ প্ৰত্যাহ্বান জনাইছে Amazon Pay-এ। উল্লেখযোগ্য যে, এই প্ৰতিষ্ঠান সমূহে ডিজিটেল সোণৰ ভল্টৰ সেৱা বহু আগতেই আৰম্ভ কৰিছিল।\nসম্প্ৰতি লাইভ মিণ্টৰ খবৰ অনুসৰি,কোৰোণা ভাইৰাছৰ ফলত বলৱত্ হোৱা ল’কডাউনৰ ফলত অনলাইন পেমেণ্ট ফাৰ্মসমূহে লেনদেন বৃদ্ধি কৰিবলৈ ডিজিটেল গোল্ড অফাৰিঙত বিশেষ গুৰুত্ব দিছে। আনকি চীনৰ ‘<span lang="en">Xiaomi’ দৰে প্ৰতিষ্ঠানেও এম আই প্লেটফৰ্মত ডিজিটেল সোণৰ সেৱা আৰম্ভ কৰি দিছে। </span>\nউল্লেখ্য যে, এখন ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ পত্ৰৰ খবৰ অনুসৰি, পে টি এমে দাবী কৰিছে যে, তেওঁলোকে প্ৰায় ৩৭ কেজি ডিজিলেট সোণ বিক্ৰী কৰিছে। ফোন পেই দাবী কৰিছে যে, ২০২০ৰ প্ৰথম ভাগত তেওঁলোকে ১০০ কেজি ডিজিটেল সোণ বিক্ৰী কৰিছে।


ফচঙৰ শনিৰ দশা ( মাধুৰিমা ঘৰফলীয়া ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nফচঙৰ শনিৰ দশা ( মাধুৰিমা ঘৰফলীয়া )\nকিচিম কিচিম ভাৱনাই অ’\nধৰেনো হেঁচা মাৰি\nতেতিয়া মই বিচনাত পৰোঁ…\nএঙামুৰি এটা দি ফচঙে ইফালে সিফালে চালে । হয় সি ভবাৰ দৰেই সৰুপোনাৰ কোঠাতেই গানটো বাজিছে । ফচঙে আকৌ এবাৰ কানপাতিলে\nধৰেনো হেঁচা মাৰি…\nআয়ৈ দেহী গায়কজনৰো চাগৈ তাৰ দৰেই দুখে কুলাই পাচিয়ে নধৰা হৈছে ! এইহেন ধুনীয়া বতৰতো কিচিম কিচিম গোন্ধ আৰু চিন্তা কিছুমানে ফচঙৰ টোপনি কাঢ়ি নিছিল । সেইবাবেই এইসময়ত এই গানটো তাৰ নিজৰ লগত মিলি যোৱা যেন লাগিল । সি গোন্ধ আৰু চিন্তাবোৰ আঁতৰাই গানটোত মন দিবলৈ চেষ্টা কৰিলে । নাই নোৱাৰিলে । খোৱা টেবুলৰ পৰা উৰি অহা মলমলীয়া মাছৰ গোন্ধটোৱে তাক একোতে মন বহাবলৈ নিদিলে । আনকালে হোৱা হ’লে সি ইমানপৰে গৈ নেজ ডাল পোন কৰি টেবুলৰ তলত সকলোৰে ভৰিত গা ঘঁহাই মেও মেও কৰি থাকিলহেঁতেন । কিন্তু আজিৰ কথা বেলেগ । আজি যদি টেবুলৰ তলত মেও মেও কৰিবলৈ যায় গচকত পেটু ওলাবলৈও আছে । সেই ভয়তে ফচং সেইমুৱা হোৱা নাই ।\nআচলতে ফচঙৰ শনিৰদশা চলিছে । বগীবুঢ়ীয়েও অলপতে ফচঙক সঁকিয়াই দিছে –বোলো বোপা ভালে ভালে থাকিবি দেই । তোৰ বাবে আমি ডেউকা ভাঙিব নোৱাৰোঁ ।\nবুঢ়ীয়ে অৱশ্যে ঠিকেই কৈছে । অলপতে ফচঙৰ গালৈ বুলি শনিয়ে নিক্ষেপ কৰা টাঙোন এডালে বুঢ়ীৰ সৰু বোৱাৰীয়েকক আঘাত কৰি লেঙেৰা কৰি থৈছে । সেই তেতিয়াৰে পৰা শনিৰ দশাতকৈ ফচঙৰ সংগহে সকলোৰে বাবে বিপদজনক বুলি গণ্য কৰা হৈছে । কোনে জানে কেতিয়া ফচঙৰ গাত শনি লম্ভে !!\nএই শনিৰদশা আৰম্ভ হৈছিল এমাহ মানৰ আগত । সেইদিনা যিদিনা ফচঙৰ সকলোতকৈ প্ৰিয় সৰু আইদেউ ঘৰলৈ আহিছিল । আৰু লগত লৈ আহিছিল আইদেউৰ থুনুক-থানাককৈ মাত ফুটা কনমানীটো । এইগৰাকী সৰু আইদেৱেই বিয়াৰ আগলৈকে ফচঙক আতোলতোলকৈ ৰাখিছিল । আৰু ফচঙেও অনবৰতে সৰু আইদেউক পাছে পাছে ঘুৰি ফুৰিছিল । গতিকে সৰু আইদেউ ঘৰলৈ অহা দেখি ফচঙৰ বিৰাট আনন্দ লাগিছিল । কিন্তু ফচঙৰ সেই আনন্দ চেঁচা পৰিবলৈ বেছি সময় নালাগিল । সৰু আইদেউৰ কোলাৰ নামি আহি কনমানীটোৱে যেতিয়া তাৰ নেজডালত গচকি দিলেহি তেতিয়াই সি অনুমান কৰিলে আগন্তুক দিনকেইটা যে তাৰ ভালে কুশলে নাযাব । হওঁতে কনমানীটোৰ ভাল নাম এটা আছে কিন্তু তাৰ কৰ্ম কাণ্ডই ফচংহঁতৰ সমাজত শনি নামেৰেহে কুখ্যাত কৰি তুলিলে ।\n-জেতুকী তোৰ কলাফুলত সেই চাট কোনে মাৰিলে ?\n-বগী বুঢ়ী ,পুৱাই কিয় ইমান টেঁটু ফালিছিলি ?\n-এহ কিনো কবি আৰু, শনিয়ে সৰু বোৱাৰীজনীয়ে পাৰি থোৱা কণীকেইটা গচকি পেলালেহি । তাকে গালি দি আছিলোঁ ।\nমুঠতে শনিয়ে সকলোৰে জীৱন খেলিমেলি কৰি পেলাইছিল । আৰু এই ক্ষেত্ৰত সকলোতকৈ বেছি দুৰ্গতি হৈছিল ফচঙৰ । ফচঙে ভাত খাবলৈ ল’ব শনিয়ে আহি তাক নেজত ধৰি চোঁচৰাই লৈ ফুৰিব । ফচং শুবলৈ ল’ব ক’ৰবাৰ পৰা ওফাৰ-উফৰিকৈ আহি শনি গাতে পৰি দিবহি । সৰু আইদেউৰ ল’ৰাৰ বাবে ওলোটাই আঁচোৰ এটাও মাৰিব নোৱাৰি আৰু সেই সুবিধাতে শনিয়ে ফচঙৰ জীৱন তচ-নচ কৰি পেলালে ।\n-আস নোৱাৰি বুজিছ পাখৰু এনেকৈ আৰু নোৱাৰি । ইয়াৰ কিবা এটা গতি লগাবই লাগিব ।\nফচঙে কাষতে শুই থকা পখৰালৈ চাই ক’লে ।\n-কিহৰ গতি লগোৱাৰ কথা কৈছে অ’ । অকনমানী ল’ৰা । তাতে আলহী । দুদিনমান থাকি গুচি যাব । অলপ সহি থাকচোন ।\nপখৰাৰ কথা শুনি ফচঙৰ খং উঠি গ’ল ।\n-কি সহ্য কৰা কথা কৈছে ! যোৱা এমাহ ধৰি মই তাৰ অতপালি সহি আছোঁ । সৰু আইদেউ পুতেক বুলি কামোৰা এটাও মৰা নাই । আনকি কেনেবাকৈ ভুলতে নখ লাগে বুলি মাজে মাজে নখৰ ধাৰবোৰ শিলত ঘঁহি নাইকিয়া কৰিছোঁ । আৰু কিমান কৰিম ক ? আজি সিহঁতি মাছে ভাত খাই আছে আৰু মই সেই শনিটোৰ ভয়ত বাহিৰত বহি আছোঁ । এটা বোন্দাৰ বাবে ইয়াতকৈ আৰু দুখৰ কথা কিবা হ’ব পাৰেনে ?\nশেষৰ ফালে ফচঙৰ মাতষাৰ থোকা-থুকিকৈ ওলাল ।\n-তই যি কৰিব খুজিছ কৰি থাক । কিন্তু কনমানীটোৰ যাতে একো অনিষ্ট নহয় সেইটো মন কৰিবি ।\nএইবাৰ ফচঙে একো নকলে মাথো ডাঢ়িকেইডাল পকাই পকাই হাঁহি এটা মাৰি ভোৰভোৰালে-মইটো ভাবিয়েই থৈছোঁ ,মাত্ৰ শনিয়ে জালত ভৰি থলেই হ’ল !\nএইফালে গৃহস্থ ভাত খাই উঠিল সেইফালে ফচং নিজৰ পৰিকল্পনাত লাগি গ’ল । সি প্ৰথমেই সৰুপোনাৰ কোঠাৰ বিচনাখনৰ ওচৰলৈ গ’ল । বিচনাখনৰ উচ্চতা চাই তাৰ মন ভাল লাগি গ’ল । ঠিক ইমানখিনি উচ্চতাই তাক দৰকাৰ । যাতে সাপো মৰে লাঠিও নাভাগে । ফচঙৰ পৰিকল্পনাৰ মতে সি শনিৰ আগত অলপ সময় ইফাল-সিফাল কৰি দেখুৱাব আৰু তাক দেখি শনিয়ে খেদি আহিব । শনিয়ে খেদাৰ লগে লগে ফচং আহি সৰুপোনাৰ বিচনাত উঠিবহি । পাছে পাছে শনিটো আহিবই । সি যেতিয়া বিচনাত উঠিব তেতিয়াই ফচঙে আচল অস্ত্ৰ পাত ব্যৱহাৰ কৰিব । ফচং আহি বিচনাৰ একেবাৰে কাষত ৰৈ দিব । আৰু শনিয়ে তাক ভুকু মাৰিবলৈ ল’লেই সি মাটিলৈ জাঁপ মাৰি দিব । লগে লগে ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰি শনিও বিচনাৰ পৰা লুটি খাই পৰিব । সৰু পোনাৰ বিচনাখন ইমান বেছি ওখ নহয় যে লুটি খাই পৰি শনিয়ে বেছিকৈ দুখ পাব । কিন্তু ইমান চাপৰো নহয় যে শনিয়ে ভয় নাখাব । বচ,ফচঙৰ প্ৰতিশোধ লোৱাও হৈ যাব লগতে শনিয়েও ফচঙক অত্যাচাৰ কৰাটো যে ভাল কাম নহয় সেইটো গম পাই যাব ।\nভবা মতেই কাম । ফচং গৈ কটাৰীৰে দুৱাৰডলি কাটি থকা শনিৰ আগত অহা-যোৱা কৰিলেগৈ । শনিয়ে হাতত কটাৰীখন লৈয়ে খেদা মাৰি আহিল । কটাৰীখন দেখি একমুহূৰ্তৰ বাবে ফচঙে পৰিকল্পনাটো বাদ দিওঁ বুলি ভাবিছিল যদিও পাছত যি হয় দেখা যাব বুলি বিচনাত উঠিলগৈ । শনিয়ে কেইবাৰো চেষ্টা কৰি বিচনাত উঠিল । ফচং বিচনাৰ কাষলৈ গ’ল । শনিও । শনিয়ে কটাৰীখন জোকাৰি ফচঙৰ গাত মাৰো বুলি লওঁতেই ফচঙে জাপ মাৰি দিলে । ফচঙে ভবাৰ দৰেই ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰি শনি লুটি খাই পৰিল । লগে লগে এটা টেঁটুফলা চিঞৰে শুই থকা বগীবুঢ়ীকো জগাই দিলে ।\nচিঞৰটোৰ লগে লগে ঘৰ সদস্যসকলৰ দুপদুপকৈ লৰাৰ শব্দ শুনা গ’ল । পখৰাই কি হৈছেনোঁ বুলি জুমি চাওঁতেই তাৰ চকুৰ আগদি বায়ু বেগেৰে ফচং ওলাই গ’ল । আৰু সেই একে বেগেৰে অহা ফৰ্মুঠি এটাই পখৰাক লুটি খোৱাই পেলাই দিলে । তাৰপাছত বহু সময়লৈকে ঘৰখনত হুলস্থুল হৈ থাকিল যদিও ফচঙক হ’লে কোনেও বিচাৰি নাপালে ।\nপিছদিনাখন ফচঙক দেখা গ’ল । ঘৰ মূধচত বহি সি মাথো ভাবি আছিল তাৰ লগতে কিয় এনেবোৰ হয় । গোটেই ঘৰখনেই আজি তাৰ শত্ৰু হৈ পৰিছে । সকলোৱে মাথো তাক গালি পাৰিছে । সৰু আইদেৱেটো কৈ দিছে হয় ফচং এইখন ঘৰত থাকিব নহয় তেওঁ । আস ! সৰু আইদেৱে এনেকৈ ক’ব পাৰেনে ? আৰু তাৰ লগ-বন্ধুবোৰে…সৌটো পখৰা তলত ৰৈ আছে । ফচং নামি গলেই কামুৰিম বুলি । ফচঙৰ গালৈ কোনোবাই মৰা ফৰ্মুঠি এডালে পখৰাৰ আঁঠুৰ জোৰা লৰাই দিলে । সেইবাবে পখৰাই এই ৰূপ ধাৰণ কৰিছে । কিন্তু সি জানো কৰোঁ বুলি কৰিছিল । তাৰ অংকৰ মতেতো সকলো ঠিকেই আছিল । সকলোবোৰ সি ভবামতেই হৈ গৈ আছিল । মাত্ৰ লুটি খাই পৰোতে গণ্ডগোলটো লাগিল । ফচঙে জাঁপ মাৰি লৰ দিবলৈ নাপালেই শনি গৈ তাৰ ওপৰতে পৰিল । গাহৰি হেন শনিটো গাত পৰোঁতে তাৰ কঁকালটোৱে বিহু দেখি গ’ল । লগতে কটাৰীখন কাণৰ কাষেদি পাৰহৈ যোৱা যেন অনুভৱ কৰি সি চিঞৰ মাৰি উঠিছিল । তাৰ চিঞৰ শুনি শনিয়েও ভয় খাই চিঞৰি দিলে । ফলত ঘৰৰ মানুহবোৰে সি শনিক কামোৰা বুলি ভাবি যিটোহে খেদা দিলে এমাইল মান বাট দৌৰিহে সি নিজলৈ উভতি চাইছিল । নিজলৈ চায়েই ফচং কান্দোনত ঢলি পৰিছিল । বিষ আৰু শোকে তাক খুন্দা মাৰি ধৰিছিল । তেতিয়াৰে পৰা সি কান্দিয়েই আছে । লগৰ বোন্দাবোৰে বাৰু তাক কি বুলি ক’ব ! ফচঙে হাতোৰাখনে তাৰ কাণখন চুই চালে । শনিৰ কটাৰীৰ আঘাতত আধা কাট খোৱা কাণখনত তেতিয়াও অলপ অলপ তেজ বিৰিঙি আছিল । উহ উহ উহ ! লগৰবোৰে তাক কাণকটা ফচং বুলি ক’ব । ইয়াতকৈ আৰু লাজৰ কথা কিবা হ’ব পাৰে নে !!!\n← বাঁহী ( দেবাংগ পল্লৱ শইকীয়া )\nমিলন-প্ৰিয়া (ৰূপাঙ্কৰ চৌধুৰী) →


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - अक्टूबर 15\n1. তেতিয়া যিহোৱাই মোক ক’লে, “যদিও মোচি আৰু চমূৱেল মোৰ আগত থিয় হয়, তথাপি মোৰ মন এই জাতিলৈ সদয় নহ’ব; তুমি মোৰ আগৰ পৰা তেওঁলোকক বিদায় কৰা, তেওঁলোক ওলাই গুচি যাওঁক।\n2. আৰু আমি ক’লৈ ওলাই যাম বুলি যেতিয়া তেওঁলোকে ক’ব, তেতিয়া তুমি তেওঁলোকক ক’বা, যিহোৱাই এই কথা কৈছে: মৃত্যুলৈ নিৰূপিত লোক মৃত্যুলৈ; তৰোৱাললৈ নিৰূপিত লোক তৰোৱাললৈ। আকাললৈ নিৰূপিত লোক আকাললৈ, বন্দী-অৱস্থালৈ নিৰূপিত লোক বন্দী-অৱস্থালৈ ওলাই যাওঁক।’\n3. আৰু যিহোৱাই কৈছে, মই তেওঁলোকক বধ কৰিবলৈ তৰোৱাল, ছিৰিবলৈ কুকুৰ, খাবলৈ আৰু বিনষ্ট কৰিবলৈ আকাশৰ পক্ষী আৰু পৃথিৱীৰ জন্তু, এই চাৰি বিধক মই তেওঁলোকৰ ওপৰত নিযুক্ত কৰিম।\n4. আৰু হিষ্কিয়াৰ পুত্ৰ যিহূদাৰ ৰজা মনচিয়ে যিৰূচালেমত কৰা কাৰ্যৰ কাৰণে, পৃথিৱীৰ আটাই ৰাজ্যৰ মাজত মই তেওঁলোকক ত্ৰাসৰ বিষয় কৰিম।\n5. কিয়নো হে যিৰূচালেম, কোনে তোমাক দয়া কৰিব, আৰু তোমাৰ বাবে বিলাপ কৰিব? বা তোমাৰ মঙ্গল সুধিবলৈ কোনে এফলীয়া হৈ যাব?\n6. যিহোৱাই কৈছে, তুমি মোক ত্যাগ কৰিলা, তুমি পাছ হুঁহকি গ’লা। এই কাৰণে মই তোমাৰ অহিতে মোৰ হাত মেলি তোমাক নষ্ট কৰিলোঁ; মই ক্ষমা কৰি কৰি আমনি পাইছোঁ।\n7. মই তেওঁলোকক দেশৰ দুৱাৰবোৰত কুলাৰে জাৰিলোঁ। তেওঁলোকক সন্তানহীন কৰিলোঁ। মোৰ জাতিক বিনষ্ট কৰিলোঁ; তেওঁলোক নিজৰ পথৰ পৰা নুলটিল।\n8. মোৰ আগত তেওঁলোকৰ বিধৱাসকল সমুদ্ৰৰ বালিত্কৈয়ো অধিক হৈছে; মই তেওঁলোকৰ মাজৰ ডেকাসকলৰ মাকৰ বিৰুদ্ধে দুপৰবেলাত এজন সংহাৰক আনিলোঁ, তাইলৈ অকস্মাতে দুখ আৰু ত্ৰাস উপস্থিত কৰিলোঁ।\n9. সাত পুত্ৰ প্ৰসৱ কৰা মাতৃয়ে ক্ষীণাই প্ৰাণত্যাগ কৰিলে। দিন থাকোঁতেই তাইৰ বেলি মাৰ গ’ল। তাই লাজ পাই বিবৰ্ণ হ’ল, মই তেওঁলোকৰ অৱশিষ্ট ভাগক শত্ৰূ আগত তৰোৱালত সমৰ্পণ কৰিম এইয়েই যিহোৱাৰ ঘোষণা।\n10. হায় হায়, হে মোৰ মাতৃ! সমস্ত পৃথিৱীত বিবাদ আৰু কন্দল কৰাকৈ তুমি মোক প্ৰসৱ কৰিলা। মই কাকো সুতলৈ ধাৰ দিয়া নাই, বা মোকো কোনেও সুতলৈ ধাৰ দিয়া নাই; তথাপি সকলোৱে মোক শাও দিয়ে।\n11. যিহোৱাই ক’লে: “মই নিশ্চয়ে তোমাক মঙ্গলৰ কাৰণে সবল নকৰিম নে? নিশ্চয়ে সঙ্কটৰ কালত আৰু দুৰ্দ্দশাৰ সময়ত মই শত্ৰূ তোমাৰ আগত নিবেদন কৰাম।\n12. কোনো মানুহে জানো লোহাক গুড়ি কৰিব পাৰে? এনে কি, উত্তৰ দেশীয় লোহা, আৰু পিতল ভাঙিব পাৰে?\n13. মই তোমাৰ সম্পত্তি আৰু তোমাৰ বহুমুল্য বস্তু বিনামূল্যে লুটদ্ৰব্যস্বৰূপে দিম। এনে কি, তোমাৰ পাপ সমূহৰ কাৰণে তোমাৰ সীমাৰ সকলো ফালে তাক কৰিম।\n14. তেতিয়া শত্রুৱে সৈতে তুমি নজনা দেশলৈ সেইবোৰ নিয়াম, কিয়নো মোৰ ক্ৰোধাগ্নি জ্বলিছে, সেয়ে তোমালোকৰ ওপৰত জ্বলি থাকিব।\n15. হে যিহোৱা, তুমিয়েই জানি আছা! মোক সোঁৱৰণ কৰা, মোলৈ কৃপা দৃষ্টি কৰা। আৰু মোৰ অৰ্থে মোৰ তাড়ণাকাৰীৰ প্ৰতিকাৰ সাধা। তোমাৰ দীৰ্ঘ সহিষ্ণুতাত মোক বিনষ্ট হব নিদিবা। মই যে তোমাৰ কাৰণে অপমান সহন কৰিলোঁ, তাক তুমি মনত পেলোৱা।\n16. মই তোমাৰ বাক্যবোৰ পোৱা মাত্ৰকে অতি আগ্ৰহেৰে গ্ৰহণ কৰিলোঁ, আৰু তোমাৰ বাক্যবোৰ মোৰ পক্ষে মোৰ মনৰ আনন্দ আৰু উল্লাসজনক হল, কিয়নো হে বাহিনীসকলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা, মই তোমাৰ নামেৰে প্ৰখ্যাত।\n17. মই আমোদকাৰী সকলৰ সভাত বহি উল্লাস কৰা নাই। তোমাৰ হাতৰ কাৰণে মই অকলেই বহোঁ, কিয়নো তুমি মোক ক্ৰোধেৰে পৰিপূৰ্ণ কৰিলা।\n18. মোৰ বেদনা কিয় চিৰকলীয়া? আৰু মোৰ ঘা কিয় সুস্থ হব নোৱাৰে? সেয়ে ভাল হব নোখোজে? তুমি জানো সচাঁকৈয়ে মোৰ আগত মিছা জুৰি আৰু অস্থায়ী জল স্বৰূপ হবা?\n19. এই হেতুকে যিহোৱাই এইদৰে কৈছে: তুমি যদি উলটি আহাঁ, তেন্তে মোৰ আগত থিয় হব পৰাকৈ মই তোমাক আকৌ আনিম। আৰু যদি অধম বস্তুৰ মাজৰ পৰা ৰত্ন বাহিৰ কৰি লোৱা, তেন্তে মোৰ মুখস্থৰূপ হ’বা; তেওঁলোক তোমালৈ ঘুৰি আহিব, কিন্তু তুমি তেওঁলোকলৈ নুঘুৰিবা।\n20. মই এই জাতিৰ আগত তোমাক পিতলৰ দৃঢ় গড়স্বৰূপ কৰিম; তেওঁলোকে তোমাৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিব, কিন্তু তোমাক পৰাজয় কৰিব নোৱাৰিব। কিয়নো, যিহোৱাই কৈছে, তোমাৰ ত্ৰাণ আৰু উদ্ধাৰৰ অৰ্থে মই তোমাৰ লগত আছোঁ।\n21. আৰু দুষ্টবোৰৰ হাতৰ পৰা মই তোমাক উদ্ধাৰ কৰিম, আৰু ভয়ানকবোৰৰ হাতৰ পৰা তোমাক মুক্ত কৰিম।”\n1. এয়েই যিহোৱাৰ বাক্য মোৰ ওচৰলৈ আহিল আৰু ক’লে,\n2. বোলে, “তুমি বিবাহ নকৰিবা, এই ঠাইত তোমাৰ পো-জী হবলৈ নিদিবা।”\n3. কিয়নো, এই ঠাইত ওপজা পো-জীৰ বিষয়ে আৰু এই দেশত তেওঁলোকক প্ৰসৱ কৰা মাতৃসকলৰ, আৰু তেওঁলোকক জন্ম দিয়া পিতৃসকলৰ বিষয়ে যিহোৱাই এইদৰে কৈছে:\n4. “তেওঁলোকে কষ্টদায়ক মৃত্যুত প্ৰাণত্যাগ কৰিব। আৰু তেওঁলোকৰ কাৰণে কোনেও বিলাপ নকৰিব। তেওঁলোক মাটিৰ ওপৰত সাৰৰ নিচিনাকৈ পৰি থাকিব। আৰু তেওঁলোকক মৈদাম দিয়া নাযাব; ‘তেওঁলোক তৰোৱাল ও আকালৰ দ্বাৰাই হত হ’ব আৰু তেওঁলোকৰ শৱ আকাশৰ চৰাইৰ আৰু পৃথিৱীৰ জন্তুৰ আহাৰ হ’ব।\n5. কিয়নো যিহোৱাই এইদৰে কৈছে: “তুমি শোকৰ কোনো ঘৰত নোসোমাবা। তুমি বুকু ভুকুৱাবলৈ নাযাবা, আৰু তেওঁলোকৰ কাৰণে বিলাপ নকৰিবা। কাৰণ, মই এই জাতিৰ পৰা মোৰ শান্তি, এনে কি, দয়া আৰু অনুগ্ৰহ দূৰ কৰিলোঁ!” যিহোৱাই এইদৰেই কৈছে।\n6. “এই দেশত থকা বৰ আৰু সৰু লোক মৰিব। তেওঁলোকক মৈদাম দিয়া নাযাব আৰু তেওঁলোকৰ কাৰণে কোনেও বুকু নুভুকুৱাব। আৰু তেওঁলোকৰ কাৰণে কোনেও নিজ ঘা কাট-কুট নকৰিব, বা মূৰ নুখুৰাব।\n7. লোক সকলে মৃত লোকৰ কাৰণে তেওঁলোকক শান্তনা দিবলৈ শোক কৰোঁতে তেওঁলোকক পিঠা নিবিলাব, নাইবা তেওঁলোকৰ পিতৃ কি মাতৃৰ কাৰণে পান কৰিবলৈ লোক সকলে তেওঁলোকক শান্তনাদায়ক পান-পাত্ৰ নিদিব।\n8. তুমি তেওঁলোকৰ লগত ভোজন-পান কৰিবৰ অৰ্থে, তেওঁলোকৰ লগত বহিবলৈ ভোজৰ ঘৰত নোসোমাবা।”\n9. কিয়নো ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ বাহিনীসকলৰ যিহোৱাই এইদৰে কৈছে: “চোৱা, মই তোমালোকৰ চকুৰ আগতে আৰু তোমালোকৰ দিনতে এই ঠাইৰ পৰা উল্লাসৰ ধ্বনি, আনন্দৰ ধ্বনি, আৰু দৰা-কন্যাৰ ধ্বনি লুপ্ত কৰিম।\n10. আৰু তেতিয়া তুমি এই জাতিৰ আগত এই সকলো কথা প্ৰচাৰ কৰিবা, আৰু তেওঁলোকে তোমাক ক’ব, যে, ‘যিহোৱাই আমাৰ বিৰুদ্ধে এই মহা বিপদৰ কথা কিয় ক’লে? বা আমাৰ অপৰাধ কি? আমি আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ বিৰুদ্ধে কৰা আমাৰ পাপ কি?’\n11. তেতিয়া তুমি তেওঁলোকক ক’বা, ‘যিহোৱাই কৈছে, তোমালোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে মোক ত্যাগ কৰিলে,’ ইতৰ দেৱতাবোৰৰ পাছত চলিলে, সেইবোৰক সেৱাপূজাও কৰিলে আৰু সেইবোৰৰ আগত প্ৰণিপাত কৰিলে। কিন্তু মোক হ’লে ত্যাগ কৰিলে, মোৰ ব্যৱস্থা পালন নকৰিলে।\n12. আৰু তোমালোক হ’লে তোমালোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলতকৈয়ো অধিক কদাচৰণ কৰিছা, কিয়নো চোৱা! তোমালোক প্ৰতিজনে নিজ নিজ দুষ্ট মনৰ কঠিনতা অনুসাৰে চলি মোৰ কথাত কাণ নিদিয়া।\n13. এই হেতুকে তোমালোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে আৰু তোমালোকেও যি দেশ জনা নাই, এনে এক দেশলৈ মই এই দেশৰ পৰা তোমালোকক দূৰ কৰি দিম; সেই ঠাইত তোমালোকে দিনে-ৰাতিয়ে ইতৰ দেৱতাবোৰক সেৱাপূজা কৰিবা; কিয়নো মই তোমালোকক অনুগ্ৰহ নকৰিম।\n14. এই হেতুকে চোৱা! এনে কোনো দিনবোৰ আহিছে “যিহোৱাই কৈছে”, সেই দিনা লোকসকলে আৰু নক’ব, যে, যি জনাই ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলক মিচৰ দেশৰ পৰা আনিলে, সেই যিহোৱাৰ জীৱনৰ শপত।’\n15. কিন্তু এনেকৈ কব, যে, যি জনাই ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলক উত্তৰ দেশৰ পৰা, আৰু যি যি দেশলৈ তেওঁলোকক খেদিছিল, সেই সকলো দেশৰ পৰা আনিলে, সেই যিহোৱাৰ জীৱনৰ শপত। মই তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলক যি দেশ দিছিলোঁ, সেই দেশলৈ পুনৰায় তেওঁলোকক আনিম।\n16. চোৱা! মই অনেক মাছ-মৰিয়া অনাম, “যিহোৱাই কৈছে”, তেওঁলোকে মাছ ধৰাদি তেওঁলোকক ধৰিব। পাছে মই অনেক ব্যাধ অনাম, তেওঁলোকে চিকাৰীৰ দৰে চিকাৰ কৰি প্ৰত্যেক পৰ্ব্বত, প্ৰত্যেক গিৰি আৰু শিলবোৰৰ খোৰোঙৰ পৰা তেওঁলোকক উলিয়াব।\n17. কিয়নো তেওঁলোকৰ সকলো পথত মোৰ চকু আছে, তেওঁলোক মোৰ পৰা গুপুতে নাথাকিব বা তেওঁলোকৰ অপৰাধ মোৰ দৃষ্টিত অগোচৰ নহ’ব।\n18. মই প্ৰথমে তেওঁলোকৰ অপৰাধ আৰু পাপৰ দুগুন প্ৰতিফল দিম; কিয়নো তেওঁলোকে নিজৰ ঘিণলগীয়া বস্তুৰ শৱেৰে মোৰ দেশ অশুচি কৰিলে, আৰু তেওঁলোকৰ ঘৃণনীয় পদাৰ্থৰে মোৰ আধিপত্য পৰিপূৰ্ণ কৰিলে।\n19. হে মোৰ বল, হে মোৰ কোঁঠ, আৰু সঙ্কটৰ কালৰ মোৰ আশ্ৰয় হে যিহোৱা, পৃথিৱীৰ অন্তৰ পৰা জাতিবোৰে তোমাৰ ওচৰলৈ আহি ক’ব, “আমাৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে মিছা, এনে কি অসাৰ আৰু অনুপকাৰী বস্তুৰ বাহিৰে একো অধিকাৰ কৰা নাই।\n20. যি ঈশ্বৰ নহয়, মানুহে নিজলৈ জানো এনে দেৱতাবোৰ সাজিব?\n21. এই হেতুকে চোৱা! মই তেওঁলোকক জনাম, মোৰ হাত আৰু মোৰ পৰাক্ৰম তেওঁলোকক একেৰাহে জ্ঞাত কৰাম, তাতে মোৰ নাম যে যিহোৱা, ইয়াকে তেওঁলোকে জানিবলৈ পাব।\n21. মই তোমাৰ ধন্যবাদ কৰোঁ; কিয়নো তুমি মোক উত্তৰ দিলা; তুমি মোৰ পৰিত্ৰাণ থ’লো।\n22. ঘৰ নির্মাণকাৰীসকলে যি শিলক অগ্ৰাহ্য কৰিলে, সেয়ে সকলোতকৈ দৰকাৰী চুকৰ প্ৰধান শিল হৈ উঠিল।\n23. এইয়া যিহোৱাৰেই কার্য, আমাৰ দৃষ্টিত অতি আচৰিত লাগে।\n24. এয়ে সেই দিন, যি দিন যিহোৱাই নিৰূপণ কৰিলে; আহাঁ, আমি এই দিনত আনন্দ কৰোঁ আৰু উল্লাস কৰোঁ।\n10. তোমাৰ বন্ধু আৰু তোমাৰ বন্ধুৰ পিতৃক পৰিত্যাগ নকৰিবা, আৰু তোমাৰ বিপদৰ দিনত ভায়েকৰ ঘৰলৈ নাযাবা। দূৰত থকা ভায়েকতকৈ ওচৰত থকা চুবুৰীয়াই ভাল।\n১ থিচলনীকীয়া 2:1-20\n1. প্ৰিয় ভাইসকল, আপোনালোকে নিজেই জানে যে, আপোনালোকৰ ওচৰলৈ আমাৰ যোৱা অৰ্থহীন নহ’ল;\n2. আপোনালোকে এই কথাও জানে যে, আমি আগেয়ে ফিলিপী নগৰত অনেক দুখভোগ কৰিছিলোঁ আৰু আমাক অপমানিত কৰা হৈছিল। তেতিয়া নানা বিৰোধিতাৰ মাজতো আমি আপোনালোকৰ আগত শুভবাৰ্তা কবলৈ আমাৰ ঈশ্বৰত সাহস পালোঁ।\n3. কিয়নো আমাৰ উপদেশ ভুল শিক্ষাৰ পৰা নহয়, অশুচিতামূলক উদ্দেশ্যৰ পৰাওঁ নহয় বা ছলনাযুক্ত নহয়;\n4. কিন্তু যেনেকৈ ঈশ্বৰে আমাক বিচাৰ কৰি বিশ্বাসী গণ্য কৰিলে আৰু শুভবার্তা জনোৱাৰ ভাৰ দিলে; তেনেকৈ আমি মানুহক সন্তুষ্ট নকৰি আমাৰ হৃদয়ৰ পৰীক্ষা কৰোঁতা ঈশ্বৰকহে সন্তুষ্ট কৰি কওঁ।\n5. আপোনালোকে জানে যে, আমি কোনো কালে তোষামোদ কৰা বাক্য কোৱা নাই বা লোভ ঢাকিবলৈ ছলনা কৰি কোনো কথা কোৱা নাই; ঈশ্বৰ ইয়াৰ সাক্ষী।\n6. আমি আপোনালোকৰে হওক বা আনৰে হওক, কোনো মানুহৰ পৰা পাঁচনি হিচাপে মান মৰ্যদা বিচৰা নাই; অৱশ্যে খ্ৰীষ্টৰ পাঁচনি হোৱা বাবে আমি কোনো বিষয় দাবী কৰিব পাৰিলোহেঁতেন৷\n7. মাকে নিজৰ সন্তানক লালন-পালন কৰাৰ নিচিনাকৈ আমিও আপোনালোকৰ ওচৰত অতি মৃদুশীলতাৰে আছিলোঁ।\n8. এইদৰে আপোনালোকৰ প্ৰতি আমি অধিক স্নেহশীল আছিলোঁ। আপোনালোকক কেৱল ঈশ্বৰৰ শুভবাৰ্তা দিয়াতে সন্তুষ্ট নাছিলো, কিন্তু আপোনালোকৰ কাৰণে নিজৰ প্ৰাণ দিবলৈও আমি সন্মত আছিলোঁ; কাৰণ আমাৰ বাবে আপোনালোক অতি প্ৰিয়।\n9. ভাই, আপোনালোকে সোঁৱৰণ কৰক; আমাৰ পৰিশ্ৰম আৰু কষ্ট নিশ্চয় মনত আছে৷ আপোনালোকৰ কাৰো ওপৰত বোজা নহবলৈ, আমি দিনে-ৰাতিয়ে কাম কৰি আপোনালোকৰ আগত ঈশ্বৰৰ শুভবাৰ্তা ঘোষণা কৰিছিলোঁ।\n10. আপোনালোকৰ দৰে বিশ্বাসী সকলৰ মাজত আমি কেনে পবিত্ৰ, ধাৰ্মিক, আৰু নিৰ্দোষ আচৰণকাৰী আছিলোঁ, তাৰ সাক্ষী আপোনালোক আছিল আৰু ঈশ্বৰো আছে।\n11. আপোনালোকে জানে, পিতৃয়ে নিজৰ সন্তান সকলক ব্যৱহাৰ কৰাৰ দৰে আমিও আপোনালোকৰ প্ৰতিজনক উপদেশ, উৎসাহ আৰু সান্ত্বনা দৃঢ়ভাবে দিছিলোঁ যাতে,\n12. যিজন ঈশ্বৰে আপোনালোকক তেওঁৰ ৰাজ্য আৰু মহিমালৈ আমন্ত্ৰণ কৰিলে, সেই জন ঈশ্বৰৰ দৃষ্টিত আপোনালোকে যেন যোগ্য জীৱন-যাপন কৰে।\n13. এই কাৰণতে আমি সকলো সময়তে ঈশ্বৰক ধন্যবাদ জনাওঁ; ঈশ্বৰৰ বাক্য যেতিয়া আপোনালোকে আমাৰ পৰা পাইছিল, তেতিয়া মানুহৰ বাক্য বুলি নহয়, কিন্তু ঈশ্বৰৰ বাক্য বুলিহে গ্রহণ কৰিছিল, আৰু এই বাক্য স্বৰূপেই ঈশ্বৰৰ বাক্য। এই বাক্যই বিশ্বাস কৰা সকলোৰে মাজত কাৰ্য সাধন কৰি আছে।\n14. হে ভাইসকল, যিহূদা ত খ্ৰীষ্ট যীচুত ঈশ্বৰৰ যি মণ্ডলী সমূহ আছে, আপোনালোকে সেই মণ্ডলী সমূহৰ অনুকাৰী হ’ল; ইহুদী সকলৰ পৰা তেওঁলোকে যিবোৰ দুখ-কষ্ট ভোগ কৰিছে, সেই একে নিৰ্যাতন আপোনালোকেও স্বজাতীয় লোকৰ হাতত ভোগ কৰি আছে।\n15. ইহুদী সকলে প্ৰভু যীচুক আৰু ভাববাদী সকলক হত্যা কৰিছিল আৰু এতিয়া আমাকো তাড়না কৰি আছে। তেওঁলোকে ঈশ্বৰক সন্তুষ্ট নকৰে আৰু সকলো মানুহৰ বিপক্ষত থাকে।\n16. আমি অনা-ইহুদী সকলক পাপৰ পৰা উদ্ধাৰ পাবৰ বাবে শিক্ষা দিওঁ, কিন্তু তেওঁলোকে আমাক পৰিত্ৰাণৰ কথা কবলৈ যাওতে বাধা আৰোপ কৰে; এইদৰে তেওঁলোকে বাৰে বাৰে পাপ কৰি ঈশ্বৰৰ সীমা পাৰ আছে। সেয়েহে ঈশ্বৰৰ ক্ৰোধ চূড়ান্ত ৰূপত তেওঁলোকলৈ নামি আহিছে৷\n17. হে ভাইসকল, মনৰ পৰা নহলেও, আপোনালোকৰ পৰা কিছুদিনৰ কাৰণে আমি শৰীৰিৰিক ভাবে আতৰত আছোঁ; কিন্তু আপোনালোকৰ মুখ পুণৰ দেখা পাবলৈ আমি অতি উৎসুক হৈ আছোঁ; সেয়েহে আপোনালোকৰ ওচৰলৈ আহিবলৈ অধিক চেষ্টা কৰিছিলোঁ।\n18. এই কাৰণে আমি, বিশেষকৈ মই পৌলে দুই এবাৰ আপোনালোকৰ ওচৰলৈ যাব খুজিছিলোঁ; কিন্তু চয়তানে আমাক বাধা জন্মালে।\n19. কিয়নো আমাৰ প্ৰভু যীচুৰ আগমণৰ দিনা তেওঁৰ সাক্ষাতে আপোনালোকেই জানো আমাৰ আশা, আনন্দ আৰু গৌৰৱৰ মুকুট নহ’ব?\n20. বাস্তৱিকতে আপোনালোকেই আমাৰ গৌৰৱ আৰু আনন্দ।


উড়িয়া গল্পৰ অসমীয়া অনুবাদ / মুচিক : এক প্ৰেম কথা\nHomeঅনূদিত গল্পউড়িয়া গল্পৰ অসমীয়া অনুবাদ / মুচিক : এক প্ৰেম কথা\ntranslatorsassam July 11, 2021\nমুচিক : এক প্ৰেম কথা\nমূল (উড়িয়া) : শশাংক প্ৰিয়সখা\nঅনূবাদ: নৱকুমাৰ মিশ্ৰ\nআটাইয়ে নিদ্ৰামগ্ন হোৱাৰ পিছত নিস্তব্ধতাই আৱৰি ৰখা গভীৰ নিশাবোৰত উজাগৰে থাকি আমি কবি-লেখকসকলে চিত্ৰকল্প, প্ৰতীক, ৰূপক, প্ৰতিচ্ছবি আদি বিচাৰি ফুৰোঁ। নিশা উজাগৰে কটাই এই বিচাৰি ফুৰা অভ্যাসটোৰ বাবে মই গেংটকত থকা সময়চোৱাত কেবাবাৰো সমস্যাত পৰিবলগীয়া হৈছিলোঁ। সেই শীতপ্ৰধান পাহাৰীয়া জনবসতিপূৰ্ণ এলেকাত স্ত্ৰী-পুৰুষ নিৰ্বিশেষে সৰহভাগ লোকে নিচাযুক্ত পানীয় সেৱন কৰে। অধিকাংশই নিশাৰ প্ৰথম প্ৰহৰতে বিছনাত শুই পৰে আৰু গভীৰ টোপনিত লালকাল দিয়ে। ঠিক তেতিয়াই আৰম্ভ হয় মোৰ উজাগৰী যাত্ৰা। এবাৰ এনে এক গভীৰ নিশা শুনিবলৈ পাইছিলোঁ পাৰ চৰাইৰ দীঘলীয়া ৰুণ। কিন্তু মই জানিছিলোঁ, তাত পাৰ চৰাই মুঠেও নাছিল। এবাৰ নহয়, দুবাৰ নহয় একেৰাহে কিছুসময়লৈ হৈছিল সেই শব্দ। পিছত অৱশ্যে গম পাইছিলোঁ, মোৰ ভাড়াঘৰটোৰ মালিকৰ শাহুগৰাকীয়ে বৃদ্ধাৱস্থাৰ বাবে অতিপাত শীত সহ্য কৰিব নোৱাৰি এনে শব্দৰ সৃষ্টি কৰিছিল।\nসেই ভয় মনৰপৰা আঁতৰাৰ আগতেই আৰু এদিন মাজৰাতি শুনিবলৈ পালোঁ এক বিকট শব্দ। সেই নিশাটো আজিলৈকে মোৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ ভয়ংকৰ নিশা আছিল।\nবাহিৰত পোহৰ জ্বলি আছিল। সেই বিকট শব্দটো মোৰ ঘৰৰ ফালে ক্ৰমশঃ আগুৱাই আহিছিল আৰু কিহবাই মোৰ ঘৰৰ দুৱাৰত টুকুৰিয়াবলৈ আৰম্ভ কৰা যেন লাগিছিল। প্ৰচণ্ড শীতৰ সেই নিশাতো মোৰ শৰীৰৰপৰা ঘাম বৈছিল । মই ঘৰৰ ভিতৰত জ্বলি থকা লাইট নুমাই দিছিলোঁ। ক্ৰমশ: শব্দটো আঁতৰলৈ যোৱা যেন অনুমান কৰি সাহস গোটাই পৰ্দাখন আঁতৰাই কাঁচৰ খিৰিকীৰে বাহিৰলৈ চাই দেখিলোঁ- এটা ভূত। গোটেই দেহত ক'লা-বগা দাগ। লগে লগে বিভিন্ন ধৰণৰ দুশ্চিন্তাই মোক অৱশ কৰি পেলালে। উপায় নাপাই ঘটনাটো মনৰ পৰা আঁতৰাবৰ বাবে টিভিৰ পৰ্দাত মনোনিৱেশ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ আৰু ৰিমোটটোৰে টিভিৰ চেনেল সলনি কৰিব ধৰোঁতেই এটা হৰৰ দৃশ্য মোৰ চকুৰ সন্মুখত উদ্ভাসিত হ'বলৈ আৰম্ভ কৰিলে। মই টিভিৰ ভলিউমটো বঢ়াই দি কম্বলৰ তলত মুখ গুজি শুই পৰিলোঁ।\nপিছদিনা কথাটো মই অফিচত আটাইৰে সন্মুখত উলিয়ালোঁ। মোৰ কথা শুনি আমাৰ অফিচৰ পিয়ন টাচি ভূটিয়াই যেন হাঁহি হাঁহি বাগৰিহে পৰিব! ভূতৰ\nহাঁহিৰ দৰেই আছিল দাঁত নিকটাই হঁহা তাৰ সেই হাঁহি। আগদিনা ৰাতি বিকট শব্দ কৰি অহা ভূতটো আচলতে হেনো এজন তান্ত্ৰিকহে। সিহঁতে শৰীৰটো অতি বিকৃতভাৱে সজাই, দেহত ৰং সানি, এখন হাতত মৃত ম'হৰ লাওখোলা আৰু আনখন হাতত ম'হৰ শিং লৈ মুখেৰে শিঙা বজাই বিকট শব্দ সৃষ্টি কৰি গভীৰ নিশা হেনো এনেদৰে ভূত খেদে।\nমই মনে মনে সেই তান্ত্ৰিকজনক উদ্দেশ্যি 'চালা', 'গাহৰি' আদি কেইটামান গালি নিক্ষেপ কৰিলোঁ আৰু বিৰক্ত হোৱাৰ দৰে\nসুধিলোঁ- "সেই ভূত খেদাৰ ঠিকাটো তাক কোনে দিলে?"\nতাচি ভূটিয়াই ক'লে- "এই পাহাৰত এনেধৰণৰ বহু তান্ত্ৰিক আছে। ভূত খেদাটো তেওঁলোকৰ এক নৈতিক দায়িত্ব বুলি তেওঁলোকে ভাৱে। ৰাতি যিঘৰত পোহৰ জ্বলি থাকে, সেই ঘৰতে ভূত থাকে বুলি তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে।"\nইমানতে মোৰ ৰাতি উজাগৰে থাকি প্ৰতিবিম্ব, চিত্ৰকল্প আদিৰ সন্ধানত যতি পৰিল। মোৰ লেখিবলগীয়া কথাখিনি এতিয়া নিতৌ দিনৰ ভাগতে সৰল ভাষাৰে, পোনপটীয়াকৈ লেখিবলৈ ললোঁ আৰু পাহাৰৰ অধিবাসীসকলৰ দৰে সাজ লগাৰ পাছতে শুবলৈ আৰম্ভ কৰিলোঁ।\nএনেতে এদিন কাৰোবাৰ পদধ্বনি শুনিবলৈ পালোঁ। মোৰ টিভিৰ কেৱলৰ তাঁৰডাল হালি পৰে, টেলিফোনৰ তাঁৰডাল ডুলি থাকে। টেবুলৰ ওপৰত হঠাৎ কিবা এটা সৰি পৰাৰ শব্দ হয়। মই ভয়তে বেড চুইচটো অন কৰোঁ। দেখোঁ- নিগনি!, চালা, চুটিয়া নিগনি!!\nএই গল্পটো পঢ়ি এতিয়ালৈকে প্ৰতিবিম্ব আৰু চিত্ৰকল্পৰ পিছত লাগি থকা আমাৰ ভাষা-সাহিত্যৰ আলোচক, সমালোচক আৰু বিশাৰদসকলে নিগনি এবিধ অমুক, নিগনি এবিধ তমুক, নিগনি এবিধ হেন, নিগনি এবিধ তেন ইত্যাদি পৰস্পৰ বিৰোধী মন্তব্য দিবলৈ হয়তো আৰম্ভ কৰিব। মই কিন্তু কৈ থৈছোঁ, নিগনি এবিধ প্ৰতিবিম্ব বা তেনেধৰণৰ একো নহয়। মই চিধা ভাষাত লেখোঁ। মই নিগনিক নিগনি বুলিয়েই লিখিছোঁ। তথাপি ফপজহী প্ৰজাতিৰ একাংশ বিশাৰদে মোৰ কথাক গ্ৰাহ্য নকৰি নিগনিক প্ৰেম বা কাম কিম্বা অহংকাৰ- কিবা নহয় কিহবাৰ স'তে জড়িত কৰিব বুলি মোৰ ধাৰণা। তেওঁলোকৰ প্ৰতি আগতীয়াকৈ মোৰ এক মিনিটৰ মৌন প্ৰাৰ্থনা।\nকিন্তু এই গল্প সম্পূৰ্ণ পঢ়ি অঁতাই কোনো কোনো পাঠকে নিশ্চয় এই কথা ক'ব - আৰে বাবা, নিগনিয়ে তোমাক যদি\nইমানেই জ্বলালে, তেন্তে খাদ্যবস্তুত বিষ দি তাৰ নিধনৰ ব্যৱস্থা নকৰা কিয়?\nহৰি ৰাম! হৰি ৰাম! কি ক'লা প্ৰভু? আমি হ'লোঁ লেখক! কবি! পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ অধিক সংবেদনশীল প্ৰাণী! আমি\nকেনেকৈ বিষ দিব পাৰিম? অৱশ্যে হয়, কাঠখৰিৰে টঙনিয়াই তাৰ মূৰটো দুফাল কৰাটো অৱশ্যে সুকীয়া কথা!\nনিগনিটোৱে টিভি কেৱলৰ তাঁৰডালৰ ওপৰত বহি মোলৈ ৰ' লাগি চাই আছিল। পিছফালৰ ভৰি দুখনেৰে বহি, সন্মুখৰ\nদুখনেৰে হাতযোৰ কৰি সি যেন মোক প্ৰথম লগ পোৱাৰ দৰে নমস্কাৰহে কৰিছিল! কেৱলৰ তাঁৰডালৰ ভিতৰেৰে টিভিলৈ অহা 'টম-জেৰী' চিৰিয়েলৰ টমে হয়তো টিভিৰ ভিতৰত জেৰীক বিচাৰি আছে আৰু এইফালে জেৰীয়ে টিভিলৈ নাহি প্ৰতাৰণা কৰি আদবাটতে তাঁৰডাল কাটি দি কেৱলৰ তাঁৰডালৰ ভিতৰৰপৰা বাহিৰলৈ ওলাই দাঁত নিকটাই হাঁহি আছে।\nআৰু মই যাতে টমক এই কথা নজনাওঁ, সেইবাবে তাৰ সেই নমস্কাৰ। তাৰ পাছত বোধকৰোঁ নিজকে আকৃতিত সৰু কৰি\nআনকি সুতা এডালৰ মাজেৰে সোমাই যাব পৰাকৈ সৰু কৰি টমে কেৱলৰ তাঁৰডালৰে সোমাই গৈছে আৰু দুষ্ট জেৰীয়ে জাপ মাৰিছে টেলিফোনৰ তাঁৰডালৰ ওপৰত। আহা:! এনেকুৱাতো নহয়- যে টমে টিভিৰ ভিতৰলৈ সোমাই গৈছে আৰু মই টিভিৰ চুইচ অফ কৰি দিছোঁ? জানোচা অন্ধকুপৰ ভিতৰত বেচেৰা টমৰ নগুৰনাকটি হৈছে? মই উঠি গৈ যেতিয়া টিভিৰ চুইচটো অন কৰিলোঁ, জেৰী আৰু নাই। মই শুই পৰিলোঁ।\nমই সপোনত দেখিলোঁ, সেই নিগনিটোৰ সৈতে মই কৈলাশ পৰ্বতলৈ গৈছোঁ। সম্পূৰ্ণ বৰফাবৃত সেই পাহাৰ। বৰফৰ\nওপৰত স্কেটিং কৰিছে সেই নিগনিটোৱে। শিৱ, পাৰ্বতী, গণেশ আৰু তেওঁলোকৰ সহযোগীসকলে সেই দৃশ্য প্ৰাণভৰি উপভোগ কৰিছে আৰু টমেও সেই ঠাই গৈ ওলাইছেগৈ। তেনেতে মোৰ টোপনি ভাঙি গ'ল। চকু দুটা দুহাতেৰে মোহাৰি মোহাৰি মই বাহিৰলৈ ওলালোঁ। পুৱাৰ সূৰ্যৰ সোণালী আভাৰ পৰশত এক পাহাৰী কন্যাৰ হাঁহিৰ দৰে অপূৰ্ব দেখা গৈছিল গেংটক চহৰখন। কাঞ্চনজংঘা গিৰিশৃংগই ইতিমধ্যে সূৰ্যস্নান কৰি উঠিছিল। মেঘাচ্ছন্ন দিনকেইটাক বাদ দি এনে দৃশ্য বেলকনিৰ পৰা মই প্ৰায়ে উপভোগ কৰোঁ।\nমাজে মাজে মোৰ এনে লাগে যেন মই কাঞ্চনজংঘাৰ শৃংগত গৈ উপস্থিত হৈছোঁ। তাত মই অকলশৰীয়া। সেয়ে তাত\nকোনো প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা নাই। আপেক্ষিকতাবাদো নাই। সুখ-দুখ আটাইকে একাকাৰ কৰি বিধাতাই তাত বৰফৰ শুকুলা বিচনা পাৰি থৈছে আৰু মোক যেন কৈছে- আহা বাপু, ধ্যানত প্ৰৱিষ্ট হোৱা।\nসিদিনা অফিচৰপৰা উভতি আহোতে পলম হৈছিল। অধিকাংশ লোকৰ ঘৰৰ বিজুলী চাকিসমূহ ইতিমধ্যে নুমাই গৈছিল। মোৰ ঘৰৰ দুৱাৰ খোলাৰ সময়ত এটা শব্দ শুনিবলৈ পালোঁ। মই লাইটৰ চুইচ অন কৰিলোঁ। টিভিৰ চুইচটো দি দিলোঁ। টিভিৰ পৰ্দাত কিন্তু একো নাহিল। দুই-চাৰিটা চাপৰ মাৰি চালোঁ। গাঁৱতো আমাৰ এনে টিভি এটা আছিল, যিটো চাপৰ মাৰিলেহে চলে। কিন্তু মোৰ এই টিভিটোৰ পৰা কোনো মাত নোলাল। ভালকৈ চাই গম পালোঁ, কেৱলৰ তাঁৰডাল ইতিমধ্যে নিগনিটোৱে কুটিলেই।\nআগৰ দিনা এই নিগনিটোক যি সংৱেদনশীল দৃষ্টিৰে চাইছিলোঁ, সি ইতিমধ্যে মোৰ মনত অসন্তুষ্টিত পৰিণত হৈছিল।\nমই পকেটৰপৰা মোবাইলটো উলিয়াই থোৱাৰ লগে লগে তৎক্ষণাত নিগনিটোৰ আবিৰ্ভাৱ হ'ল আৰু মুহূৰ্ততে বিচনাৰ\nতলত ই অন্তৰ্ধানো হ'ল। মই দেখিলোঁ, ই ইতিমধ্যে মোৰ ডায়েৰীখনৰ এটা কোণ কুটিলেই। ৰাতি অনিদ্ৰাত ভুগি, যন্ত্ৰণাত চটফট কৰি মই যি লিখিছোঁ, তাক যদি কোনোবাই নষ্ট কৰে, মই কেনেকৈ সহ্য কৰোঁ? মোৰ ৰাগ পঞ্চমত চৰিল।\nমই মাৰি এডাল হাতত তুলি ললোঁ। বিচনাৰ তলত মাৰিচালনা কৰিলোঁ, কিন্তু নিগনিটো নোলাল। বিচনাখনকে টানি\nআনিলোঁ। এটা কোণত নীৰৱে বহি আছে নিগনিটো। মই এটা ব্ৰহ্মমাৰ সোধালোঁ। নিগনিটো পলাই সাৰিল কিন্তু মাৰিডালহে\nভাঙি থাকিল। এইবাৰ সি টেবুলৰ ওপৰত থকা টিভিটোৰ কাষতে ক'ৰবাত লুকাল। মোৰ হাতত তেতিয়া আছিল কাপোৰ\nওলোমাই থোৱা এপাত হেংগাৰ। সেই পাতকে নিগনিটোলৈ ফৰ্মুটিয়াই পঠিয়ালোঁ। হেংগাৰপাত তলত পৰি ভাঙিল আৰু নিগনিটো ক'ৰবাত লুকাল। পাছে ময়ো এৰি দিয়া ভকত নহয়। সোঁ হাতেৰে জাৰুপাত লৈ আক্ৰমণৰ বাবে মই প্ৰস্তুত হৈছিলোঁ আৰু গেছ চিলিণ্ডাৰটো টানি আনিছিলোঁ। জাৰুৰ কোবটো এইবাৰ নিগনিৰ ওপৰত পৰিল ঠিকেই, কিন্তু এইবাৰো সি নিমিষতে পলাল।\nধেৎতেৰি, মহা সমস্যাত পৰিলোঁ দেই। কি আজব শব্দৰ নগৰীত আহি পৰিলোঁ! পুনৰ দুৱাৰত মৃদু কৰাঘাত, কাহিলিপুৱাতে ফুল তোলাৰ অচিলাৰে আহি কোনো প্ৰেমিকাই যেনেদৰে দুৱাৰত টুকুৰিয়ায় সন্তৰ্পনে.... ঠিক তেনেকুৱা শব্দ। মই প্ৰথমে বাহিৰৰ লাইটটো জ্বলাই দিলোঁ আৰু তাৰ পিছত দুৱাৰখন খুলিলোঁ।\n"ভৈয়া, মাই কৈছে, তলত পেচেণ্ট আছে, সেয়ে বেছি শব্দ নকৰিব, অসুবিধা হৈছে..."\nতাই ঘৰৰ মালিকনীৰ জীয়েক। বেছি নেপালী, কম হিন্দীৰে হাঁহি হাঁহি তাই কথাখিনি কৈছিল। পাহাৰৰ শীতকো তুচ্ছজ্ঞান কৰি তাই পিন্ধিছিল এটা হাফপেণ্ট আৰু এটা হাতকটা গেঞ্জী।\nমই ক'লোঁ, "নিগনিয়ে মোৰ কেৱলৰ তাঁৰডাল কুটিলে। কিতাপ কুটিলে, ডায়েৰীৰ পাত কুটিলে। কাইলৈ সি মোৰ\nবিচনা-পত্ৰ কুটিব, তাৰ পিছত তোমালোকৰ বিল্ডিংটো... । তাকে নিধন কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিলোঁ...।"\nসেই মুহূৰ্ততে নিগনিটো কৰবাৰ পৰা দৌৰি আহি তাইৰ আৰু মোৰ ভৰিৰ ওপৰেৰে বগাই নিৰুদ্দেশ হৈ গ'ল। অগত্যা ছোৱালীজনী মোৰ ৰুমটোৰ ভিতৰলৈ সোমাই আহিল। পিছে পিছে ময়ো। আমি দুয়ো নিগিনটোলৈ চোপ ললোঁ। মোৰ হাতত চেণ্ডেল এপাট। পাকঘৰৰপৰা তাই এমুঠা চজিনা হাতত তুলি ল'লে। ভীতিগ্ৰস্ত হৈ নিগনি পোৱালিটো এইবাৰ বহিছেহি মোৰ\nগেছ ষ্টোভটোৰ তলত। তাই ষ্টোভটো অলপ টানি আনি দিলে এক মস্ত প্ৰহাৰ। চজিনাৰ মুঠিটো ছিন্ন-ভিন্ন হ'ল, গেছ\nষ্টোভটো তললৈ সৰি পৰি ভাঙি থাকিল। নিগনি এইবাৰো পলাল। এইবাৰ বেডৰুম। মই এইবাৰ জাৰুপাত ওলোটাকৈ লৈছোঁ, তাইৰ হাতত এটা পানীৰ বটল। আমি দুয়ো এইবাৰ মুখামুখিকৈ বহি লৈছোঁ। যেন আমি কিবা এবিধ খেলৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছোঁ। আৰু যেনিবা যিজনে নিগনিটো মাৰিব পাৰিব, সিয়েই প্ৰথম হ'ব। কিন্তু নহ'ল। এইবাৰো পানীবটলটো গ'ল। নিগনিটো পুনৰ পাকঘৰত সোমাল। এইবাৰ তাই মোক বুজালে- তাই এনেখন কৰিব, মই তেনেখন কৰিব লাগিব, এইবাৰ\nআৰু নিগনিৰ ৰক্ষা নাই। জাৰুপাত এতিয়াও মোৰ হাতত, তাইৰ হাতত মিচ মেৰী প্ৰেচাৰ কুকাৰত ঢাকনিখন। অতি\nসন্তৰ্পনেৰে তাই বহি ৰ'ল এক চিকাৰী বাঘিনীৰ দৰে- চিকাৰৰ অপেক্ষাত। মুখেৰে কথা নকৈ তাই মোক চকুৰে নিৰ্দেশ দিছে সেনাবাহিনীৰ কামাণ্ডাৰৰ দৰে, পজিচন লোৱা... ৰেডি হৈ থকা... ফায়াৰ....।\nসঁচা কথা কবলৈ গ'লে এই নিগৰি মৰাৰ মিচনটো পিছলৈ মোৰ বাবে মাথো এক অজুহাততহে পৰিণত হৈছিল। মোৰ বাবে\nই হৈ পৰিছিল পাহাৰী কন্যাৰ ৰূপসুধা পান কৰা মিচনহে! কিন্তু মোৰ যিমানদূৰ অনুমান, সেই পাহাৰী কন্যাৰ মিচন কিন্তু\nনিগনি বধনেই আছিল আৰু মিচন সফল কৰিবৰ বাবে তাইৰ প্ৰচেষ্টাও আছিল সন্দেহাতীত। তাইৰ অতি টেকনিকেল ভাষা বুজিবলৈ মোৰ পাৰদৰ্শিতাৰ অভাৱৰ বাবে আমাৰ দুয়োৰে মাজত এক শক্তিশালী মুখামুখি খুন্দা লগা স্বত্বেও তাই পূৰ্বৰ দৰে অবিচলিত আছিল আৰু নিগনিটোও পূৰ্তবৎ সেই ঠাইতেই অৱস্থান কৰিছিল। তাৰ পিছতো তাই বাওঁহাতত পুনৰ আন এমুঠি চজিনা আৰু সোঁহাতত মিচ মেৰী প্ৰেচাৰ কুকাৰৰ ঢাকনিখন লৈ 'অব আয়া চুহা জমীন পৰ' বুলি পুনৰ এক প্ৰহাৰ কৰিলে।\nহাৰামী নিগনিটো এইবাৰো ক'ৰবাত উধাও হ'ল। জেৰীৰ ভূমিকাত তাৰ অভিনয়ে আপোনাক বিমোহিত কৰিব। আপুনি, মই আৰু সেই পাহাৰী কন্যা - আমি মাথো একো একোজন দৰ্শক।\nমই ক'লোঁ- "মোৰ মিচ মেৰী যে টপলেচ হৈ গ'ল!"\nতাই তৎক্ষণাত নিজৰ শৰীৰটোৰ প্ৰতি নজৰ দিলে।\nমই ক'লোঁ, "নাই নাই, মই মিচ মেৰী প্ৰেচাৰ কুকাৰটোৰ কথাহে কৈছোঁ। ঢাকনিখনটো ভাঙি গ'ল, এতিয়া ভাত খাম কেনেকৈ?"\nভৈয়া, তুমি আজি এতিয়ালৈ খোৱা নাই নেকি?"\n"মোৰ ভাতসাজ টেবুলৰ ওপৰতে আছে। মই পঢ়ি উঠিহে খাওঁ। আৰু অলপ পাছত আমাৰ ঘৰৰ আটায়ে বিচনাত শুই পৰিব। মই ভাতসাজ ইয়ালৈ লৈ আহিম আৰু দুয়ো ভগাই খাম। দুৱাৰখন খোলা ৰাখিবা।"\nএনেদৰে কৈ তাই গুচি গ'ল। মই তাইৰ পিছফালে চাই স্বগোতক্তি কৰিলোঁ- "হে দেৱী, আজি তুমি মোৰ ঘৰত যি তাণ্ডৱ\nচলালা, কেৱল তুমি নাৰী আৰু সুন্দৰী হোৱা বাবে তোমাৰ ওপৰত খং কৰিব নোৱাৰিলোঁ।"\nযথাসম্ভৱ চেষ্টা কৰি ঘৰটো পুনৰ সজাই ললোঁ। তাই পুনৰ আহি উপস্থিত হ'ল। ভাত, দাইল, ইচকচৰ তৰকাৰী আৰু\nজলকীয়াৰ চাটনি। তাই এখন থালত অলপমান ভাত লৈ তাৰ ওপৰতে দাইল-তৰকাৰী লৈ চামুচ এখনেৰে থিয়ৈ থিয়ৈ খাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। মই খাদ্যৰ সোৱাদৰ প্ৰশংসা কৰিলোঁ।\n"তুমি বাৰু নিগনিটোক দেখিলে ইমান এগ্ৰেচিভ হৈ পৰা কিয়?" -মই সুধিলোঁ।\n"এই নিগনিয়ে মোৰ কেৰিয়াৰ বৰবাদ কৰি দিছে। দুবছৰ আগৰেপৰা মই 'মিচ টিন নৰ্থ-ইষ্ট' কনটেষ্টত ভাগ লৈছিলোঁ।\nপ্ৰথম ৰাউণ্ডতে মই টপ হৈছিলোঁ। চুইম চ্যুট ৰাউণ্ডৰ পোচাক পিন্ধিবৰ সময়ত বেগ খুলি দেখিলোঁ, বেগৰ ভিতৰৰ মোৰ\nপোচাকজোৰ নিগনিয়ে কুটি পেলাইছে। উপায়হীন হৈ মই কণ্টেষ্টৰ পৰা আঁতৰি আহিলোঁ।"\n"চুইম চ্যুট ৰাউণ্ডতো তুমি টপ হ'লাহেঁতেন।"\nমই নিলাজৰ দৰে তাইক সেই সান্ত্বনাটো দিলোঁ, অৱশ্যে সচেতন ভাৱেৰেই।\nশুভৰাত্ৰিৰ অভিবাদন জনাই তাই গুচি গ'ল। মোৰ কিয় জানো ৰাতিটো টোপনি নাহিল।\nপ্ৰেম নামৰ বস্তুবিধ ইমান সস্তীয়া নহয়, অন্ততঃ মোৰ বাবে। সেই পাহাৰী কন্যাৰ স'তে মই মুখামুখি খুন্দা খালোঁ বুলিয়েই\nযে মোৰ স'তে তাইৰ প্ৰেম হৈ যাব বা বেচ কিছু সময় ধৰি তাইৰ দেহৰ সুষমা মই উপভোগ কৰিলোঁ বুলিয়েই যে প্ৰেম হৈ গ'ল, ঘটনাটো মুঠেও তেনে ধৰণৰ নহয়।\nবৰং গোটেই ৰাতি মই শুনিবলৈ পাইছিলোঁ নিগনিয়ে কিবা কুটি থকাৰ শব্দ। দেৱাল ঘড়ীৰ বেটাৰী খুলি দিয়াৰ পাছতো মই শব্দৰপৰা পৰিত্ৰাণ পোৱা নাছিলোঁ। হাতঘড়ীৰ চেকেণ্ডৰ কাটাডালৰ শব্দও ইমান কৰ্কশ হ'ব পাৰে! ইমান নীৰৱতা? শব্দইহে মাথো জুখিব পাৰে এই নীৰৱতাক। মই হাতঘড়ীৰ চলনো বন্ধ কৰি দিলোঁ। কিন্তু তাৰ পিছতো নিগনিয়ে কুটি থকাৰ শব্দটো মোৰ হৃদয়তন্ত্ৰীত তেতিয়াও বাজি থাকিল। সেই শব্দ বন্ধ কৰাৰ ক্ষমতা মোৰ হাতত নাছিল।\nপুৱা শুই উঠাৰ পৰত কাঞ্চনজংঘাৰ বুকুত এবুকু বৰফ। সেই শুভ্ৰ গিৰিশৃংগৰ স্ৰষ্টা বিধাতাই যেন মোক কৈছিল- "হেৰ,\nতই এতিয়া ইয়াত ধ্যানত বহিবৰহে কথা।"\n"হে বিধাতা, তুমি মোৰ বাবে তাত শুভ্ৰ চাদৰ পাৰি দিছা আৰু ইফালে অপ্সৰাজনীক পঠিয়াই দিছা? মই ধ্যানত বহাৰ আগতেই তুমি মোক লক্ষ্যভ্ৰষ্ট কৰোৱাইছা। তোমাৰ এয়া কি লীলা প্ৰভু?"\nদেখিলোঁ, এচপৰা পাহাৰীয়া মেঘে মোৰ গাত খুন্দা খাই আকাশৰ ওপৰলৈ উঠি গ'ল আৰু তাৰ পাছতে ই নিগনিৰ ৰূপ\nপৰিগ্ৰহ কৰি কাঞ্চনজংঘাৰ ফালে ধাৱমান হ'ল। সঁচাকৈয়ে যেন দেৱাদিদেৱ মহাদেৱ কৈলাশাধিপতি ভোলানাথে নিগনিটোক মেঘৰ বেশেৰে কৈলাশ পৰ্বতৰপৰা কাঞ্চনজংঘালৈ পঠিয়াইছে ৰিপোৰ্ট দিবৰ বাবে যে সেই ঠাইৰ বতৰটো ভাঙৰ খেতিৰ বাবে উপযুক্ত হয়নে নহয়।\nএনে অবান্তৰ কথাবোৰ সময়ে সময়ে মোৰ মনলৈ আহে । মই কবি হোৱা বাবে এনে ধৰণৰ অবান্তৰ কথাবোৰে অন্তৰত\nপাখি মেলে। যেনে- মই ভাবোঁ, মই কাঞ্চনজংঘাৰ শিখৰ পাইছোঁগৈ আৰু ভোলানাথে মোক ফঁচাই দি ভাঙৰ খেতিত লগাই দিছে। ঘৰলৈ যাবলৈ ছুটী বিচাৰিলে কৈছে- "ফচলখিনি তুলি দি পোন্ধৰ দিনৰ বাবে ছুটীত যাবা বাৰু।" মই ভীতিগ্ৰস্ত হৈ\nআকাশলৈ চাই থাকোঁ আৰু ওপৰত মেঘৰ বেশত নিগনিটোৱে মোলৈ চাই হাঁহি থাকে।\nদুৱাৰৰ শব্দৰপৰা গম পাই গলোঁ যে সেই পাহাৰী সুন্দৰী পুনৰ মোৰ দুৱাৰমুখত দেখা দিছে।\n"ভৈয়া, কুৰি মিনিট হ'ল, মই ইয়াত দুৱাৰত টুকুৰিয়াই আছোঁ।"\n"অহ: চৰি। মই কিবা ভাৱত বিভোৰ হৈ আছিলোঁ- তোমালোকৰ এই পাহাৰ, জংগল আৰু কাঞ্চনজংঘাৰ...।"\n"তুমি এজন কবি নেকি?"\n"এৰা, এই ধৰা সৰুসুৰা বিধৰ এজন কবি। কোৱা কি ক'ব খুজিছিলা।"\n"কব খুজিছিলোঁ, আজি সন্ধিয়া আমাৰ ঘৰত এটা সৰু পাৰ্টি আছে। সেয়ে ডিনাৰ আজি আমাৰ স'তে কৰিব লাগিব। ড্ৰিংক\nসিদিনা অফিচৰপৰা উভতি আহি দেখোঁ, মোৰ মোবাইলৰ চাৰ্জাৰৰ তাঁৰডাল নিগনিয়ে কুটি পেলাইছে। মোৰ ধৈৰ্য্যচ্যুতি\nঘটিল। ইয়াৰ আগৰবাৰ মোৰ বিফলতাৰ বাবে মই তাক ক্ষমা কৰি দিছিলোঁ। কাৰণ, নিগনিৰ উপদ্ৰৱৰ বাবে মই যি যি\nহেৰুৱাইছিলোঁ, তাৰ বিপৰীতে মই পাইছিলোঁ সেই সুন্দৰী পাহাৰী কন্যাৰ স'তে কিছু ৰমণীয় মুহূৰ্ত। সেয়ে সেইবাৰৰ হিচাপৰ ৰফা-দফা হৈ গৈছিল আৰু মই অস্ত্ৰবিৰতি ঘোষণা কৰিছিলোঁ ।অস্ত্ৰবিৰতি উলংঘন কৰিলে পৰিণতি ভয়াবহ হ'ব বুলি মই সঁকিয়াই দিছিলোঁ।\nমই সঁচাকৈয়ে এইবাৰ কম্বিং অপাৰেচন আৰম্ভ কৰি দিলোঁ। মোৰ এই কোলাহলময় অপাৰেচনে তলৰ মহলাত চলি থকা পাৰ্টিত বিশেষ প্ৰভাৱ নেপেলাব বুলি থকা মোৰ মনৰ বিশ্বাসটো অৱশ্যে বেছি সময় টিকি নাথাকিল। দুৱাৰৰ মৃদু\nকৰাঘাতে বুজাই দিলে- সেই পাহাৰী সুন্দৰীৰ পুনৰ আগমনৰ বতৰা। এই আটাইবোৰ যেন প্ৰভু ভোলানাথৰে মায়া! মোৰ এই অত্যাচাৰী নিগনিটোৰ মূলোচ্ছেদ কৰাৰ অংগীকাৰ ৰূপত মোৰ তপস্যাক ভংগ কৰিবৰ বাবেই যেন তেওঁ বাৰে বাৰে পঠিয়াই দিয়ে এই অপ্সৰাজনীক।\nদুৱাৰ খুলি দিলোঁ। সেই পাহাৰী কন্যা। যিপদ মই লুকাই-চুৰকৈ চলে বুলি কৈছিলোঁ, সেইপদকে লৈ আহিছে এক সম্ভ্ৰান্ত কাঁচৰ পাত্ৰত। চিকিমত এইবিধৰ অবাধ প্ৰচলন। তাৰ স'তে কিছু চাটনি। কুকুৰাৰ পেটৰ ভিতৰৰ নাড়ীবোৰ ভালদৰে পৰিষ্কাৰ কৰি কুচি কুচিকৈ কাটি তেল-পিয়াজ-মছলা দি ভাজিলে হৈ পৰে এই প্ৰিয় চাটনি কৰ্চ্চিমৰ্চ্চি।\nসেইখিনি মোৰ টেবুলৰ ওপৰত থৈ তাইও মোৰ স'তে নিগনি বধৰ অভিযান চলাবলৈ আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিলে। তাই মিনিস্কাৰ্ট পিন্ধি মোৰ স'তে নিগনি মাৰিলে মোৰ মিচনটো যে পূৰ্ণত: বিফল হ'ব, এই আশংকা কৰি মই তাইক পৰামৰ্শ দিলোঁ যে পাৰ্টিৰ পৰিৱেশৰ এই ড্ৰেচযোৰ লেতেৰা নকৰি তাই বৰং পাৰ্টিত যোগ দিয়াই ভাল হ'ব। কিন্তু তাই নাচোৰবান্দা। কোৱা বাহুল্য যে এক অবিৰাম সংঘৰ্ষৰ পাছত এইবাৰো নিগনিটো পলাই যাবলৈ সক্ষম হ'ল আৰু সেই পাহাৰী কন্যাৰ ৰণকৌশলৰ পৰিণতিত এইবাৰো মোৰ ঘৰৰ কিছু সামগ্ৰী বিনষ্ট হ'ল আৰু ঘৰখন দেখিবলৈ উনবিংশ দিনৰ কুৰুক্ষেত্ৰ ৰণৰ ৰণাংগনৰ দৰে হৈ পৰিল। সেই পাহাৰী সুন্দৰী যাবলৈ ওলাল আৰু তাৰ আগমুহূৰ্তত মোক পুনৰ মনত পেলাই দি গ'ল যাতে মই আধাঘণ্টা পাছতে ডিনাৰত উপস্থিত হওঁগৈ।\nনদীৰ সোঁতৰ দৰে জীৱন প্ৰৱাহিত হৈ আছিল। সময়ে যি ক্ষত সৃষ্টি কৰে, সেই ক্ষত সময়েই পূৰণ কৰে। সেই পাহাৰী কন্যাৰ জীৱনত নিগনিয়ে যি ক্ষতি কৰিছিল, সেই ক্ষতিও সময়ে পূৰাই দিছিল। এই মাজৰ সময়ছোৱাতে তাই কেবাখনো নেপালী বোলছবিত নায়িকা হিচাপে অভিনয় কৰিছে। সেই তুলনাত নিগনিয়ে মোৰ জীৱনত যি ক্ষতি কৰিছে সি নগন্য। তাৰ পাছতে মোৰ ট্ৰেনস্ফাৰো হৈ গৈছিল- গেংটকৰপৰা খড়গপুৰলৈ।\nখড়গপুৰলৈ অহাৰ পাছত মই নিগনিটোৰ অভাৱ বৰকৈ অনুভৱ কৰিছিলোঁ। গেংটকৰ দৰে এখন শীতপ্ৰধান ৰাজ্যত মোৰ মন্থৰ জীৱনক বেছ প্ৰাণচঞ্চল কৰি তুলিছিল এই নিগনিটোৱে। মোক ই আৱেগবিহ্বল কৰিছিল। কৈলাশ পৰ্বতৰপৰা কাঞ্চনজংঘালৈ ই মোক ঘূৰাই লৈ ফুৰিছিল। গেংটকৰপৰা খড়গপুৰলৈ এই হাজাৰোধিক কিলোমিটাৰ দূৰত্বত থাকিও মই সেই নিগনিয়ে কুঁটি থকা শব্দ শুনিবলৈ পাইছিলোঁ। মোৰ হৃৎপিণ্ডৰ শব্দ, হাত ঘড়ীৰ শব্দ, দেৱাল ঘড়ীৰ শব্দ, ৰেলগাড়ীৰ শব্দ, অফিচৰ জেনচেটৰ শব্দ, এচি পাৱাৰ চাপ্লাইৰ শব্দ আদিক অৱদমিত কৰি নিগনিয়ে কুটি থকা শব্দই মোৰ হৃদয় জগত মুখৰিত কৰি ৰাখিছিল।\nমই গেংটকৰপৰা গুচি অহাৰ তিনিদিন পিছত মোৰ মোবাইলত কোনো এক অজান নম্বৰৰপৰা কেবাখনো ফটো আহিছিল আৰু তাৰ তলত আছিল এটা দীঘলীয়া মেছেজ। সেই নম্বৰৰ প্ৰফাইল পিকচাৰ চাই গম পালোঁ, সেয়া অন্য কোনো নহয়, সেই পাহাৰী কন্যা। মেছেজটো আছিল-\n"ভৈয়া, মোক ক্ষমা কৰি দিবা। আমাৰ দুয়োৰে নিগনি মৰা সেই অভিযানক মই স্পাই কেমেৰাৰে বন্দী কৰি ৰাখিছিলোঁ। সেই ভিডিঅ'ৰ কেইটামান স্ক্ৰীণশ্বট আজি মই পঠিয়ালোঁ, য'ত তুমি অতি নিৱিষ্ট হৈ কিবা চাই আছিলা। তুমি কি চাইছিলা তাক তুমিও জানা, ময়ো জানো। ইয়াত মোৰ আপত্তিৰ কোনো কাৰণ নাই। সেয়া তোমালোকৰ পুৰুষসুলভ দৃষ্টি। আৰু তাৰ উপৰিও তুমি এজন কবি। ইমান লোভনীয় সম্পদবিধ ইমান ওচৰতে পাইও কিন্তু তুমি এবাৰো মুখ খুলি, হাত পাতি নুখুজিলা। তোমাৰ ব্যক্তিত্বৰ সেই স্বাভিমান আৰু ভদ্ৰতাই মোক তোমাৰ প্ৰতি বিশেষভাৱে আকৰ্ষণ কৰাইছে। তোমাৰ অজ্ঞাতে ভিডিঅ' কৰাৰ বাবে পুনৰ তোমাৰ ওচৰত ক্ষমা বিচাৰিছোঁ।"\nমই তাইক উত্তৰ দিলোঁ- "তুমি জীৱনত উন্নতি কৰা। আকাশ চুৱাৰ তোমাৰ সপোন সাকাৰ হওঁক।"\nতাৰ পিছদিনা তাই মোলৈ পুনৰ মেছেজ আৰু ফটো পঠিয়ালে। লেখিলে- "মিচন চাকচেচফুল।"\nফটোখন ডাউনলোড কৰি মই দেখিলোঁ- সেই পাহাৰী কন্যা, হাতেৰে সেই নিগনিটোৰ নেজডালত ধৰি আছে। তাইৰ হাতত মৃত নিগনিটো ওলমি আছে।\nহায় হায়! মই ঠিক সেইটো বিচৰা নাছিলোঁ। ইতিমধ্যেই মই সলনি কৰি পেলাইছিলোঁ মোৰ মিচন ষ্টেটমেণ্ট। নিগনিটোৰ প্ৰতি মোৰ মনত গঢ় লৈ উঠিছিল বুজাব নোৱৰা এক ভালপোৱা। তাৰ প্ৰতি মোৰ অন্তৰত জাগি উঠিছিল মৰম আৰু শ্ৰদ্ধা। যেনেদৰে জীৱনৰ স'তে সন্ধি কৰা হয়, সময়ৰ স'তে সন্ধি কৰা হয়, তেনেদৰে ময়ো নিগনিটোৰ স'তে সন্ধি কৰিছিলোঁ।\nসেই পাহাৰী কন্যাৰ জীৱনত নিগনিয়ে কৰা ক্ষতিক সময়ে পূৰাই দিয়া স্বত্বেও তাই প্ৰতিশোধৰ জ্বালাক পাহৰিব পৰা নাছিল। কিন্তু মোৰ বাবে সেই নিগনিটো মৰা নাই, সি এতিয়াও বাছি আছে। মোৰ হৃৎপিণ্ডৰ ভিতৰত সি চিত্ৰকল্প হৈ, প্ৰতিবিম্ব হৈ, ৰূপক হৈ, প্ৰতীক হৈ বাছি আছে আৰু বাছি থাকিব।\nবহুদিন হ'ল, ডায়েৰী লেখা নাছিলোঁ। নতুন ডায়েৰীখনৰ জানুৱাৰীৰ পাঁচ তাৰিখটো উলিয়াই- গেংটকক লৈ, কাঞ্চনজংঘাক লৈ, নিগনিটোক লৈ পৃষ্ঠা এটা লেখিবলৈ বহোঁতে সেই পাহাৰী কন্যাৰ অনুপ্ৰৱেশক মই কোনোপধ্যে বন্ধ কৰিব নোৱাৰিলোঁ। সেয়ে সেই তাৰিখৰ এই পৃষ্ঠাটো মই পুনৰ মোৰ বিশেষ ডায়েৰীখনতো লেখিব লাগিব। মোৰ সেই বিশেষ ডায়েৰীখন গেংটকৰপৰা আহিবৰেপৰা বাকচটোৰ ভিতৰতে আছিল। মোৰ জীৱনত এই পৰ্যন্ত যিসকল নাৰীক মই প্ৰেমৰ দৃষ্টিৰে চাইছিলোঁ, সেই মানস প্ৰেমিকাসকলক লৈ মোৰ সেই বিশেষ ডায়েৰীখন। সেই ক্ৰমত এই পাহাৰী কন্যা হ'বগৈ সপ্তম বালিকা। বাকচটো খুলি সেই বিশেষ ডায়েৰীখন টানি আনিবলৈ গৈ দেখিলোঁ, টমৰ কবলৰপৰা পলাবলৈ সকলো চেষ্টা কৰিও বিফল হোৱাৰ পাছত যেনেদৰে বহি থাকে ত্ৰস্ত জেৰী, ঠিক তেনেদৰে বহি মোলৈ অপলক দৃষ্টিৰে চাই আছিল সেই সন্ত্ৰস্ত নিগনিটোৱে।\nশশাংক প্ৰিয়সখা (১৯৮০) নৱপ্ৰজন্মৰ উড়িয়া কথা আৰু কাব্য সাহিত্যৰ অন্যতম ভাৱপূৰ্ণ স্বৰ। তেওঁৰ প্ৰতিটো উচ্চাৰণ যদিও প্ৰেমমনস্ক, তাত আউজি থাকে দৈনন্দিন জীৱনৰ পোৱা-নোপোৱাৰ বহু আবেগময় মুহূৰ্ত। আশে-পাশে দেখা ঘটনা আৰু বাটে-পথে লগ পোৱা চৰিত্ৰবোৰক তেওঁ মন আৰু\nমস্তিস্কৰে পৰিশীলিত কৰি গঢ়ি তোলে গল্পৰ আয়তন। উৰিষ্যাৰ সুপ্ৰতিষ্ঠিত সাহিত্যালোচনীবোৰৰ পৃষ্ঠাত শশাংকৰ সঘন উপস্থিতি চকুত পৰে।\nতেখেতৰ এতিয়ালৈকে প্ৰকাশিত গ্ৰন্থসমূহ হ'ল, কথাহানাৰ বেলাড (গল্প সংকলন), প্ৰেমৰে পৰিবা দিনচবু (কবিতা সংকলন), কবিৰ' কেনভাচ (কবিতা সংকলন)।\nবালেশ্বৰ জিলাৰ দহিচাৰাত জন্মা এইগৰাকী লেখক বৰ্তমান ভূৱনেশ্বৰত বি এচ এন এলত গাণনিক বিষয়া হিচাপে কৰ্মৰত।\nTranslatorsAssam অসমীয়া অনুবাদ সাহিত্যৰ উত্‍কৰ্ষ সাধন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰা এক বহুভাষিক প্ৰকল্প। এই প্ৰকল্পটোৰ যোগেদি অনুবাদিত কবিতা, অনুবাদিত গল্প, অনুবাদিত প্ৰবন্ধ, অনুবাদিত জনজাতীয় সাহিত্য, অনুবাদিত চিঠি-পত্ৰ, ডকুমেন্ট আৰু ঐতিহাসিক বক্তৃতা আদিসমূহৰ অসমীয়া অনুবাদ আৰু অসমীয়া সাহিত্যৰ ইংৰাজী অনুবাদ প্ৰকাশ কৰোঁ।


নৰ্থ ইষ্ট নাওৰ ‘আপোনাৰ মোৰ কথাৰে’ শীৰ্ষক মনোজ্ঞ আলোচনা; কি ক’লে অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে?\nনৰ্থ ইষ্ট নাওৰ ‘আপোনাৰ মোৰ কথাৰে’ শীৰ্ষক মনোজ্ঞ আলোচনাত গণতন্ত্ৰ আৰু বাকস্বাধীনতা সম্পৰ্কত কি ক’লে অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে?\nনৰ্থ ইষ্ট নাওত আজি ‘আপোনাৰ মোৰ কথাৰে’ শীৰ্ষক এটা ভাৰ্চুৱেল আলোচনা অনুষ্ঠান হৈ যায়। এক ঘণ্টাজোৰা অনুষ্ঠানটোৰ আঁত ধৰে বিশিষ্ট বুদ্ধিজীৱী ৰণেন কুমাৰ গোস্বামীয়ে। অংশগ্ৰহণ কৰে স্তম্ভলেখক পদ্মলোচন নাথ, অধ্যাপক ৰাজীৱ সন্দিকৈ, নৰ্থ ইষ্ট ছ’চিয়েল ট্ৰাষ্টৰ চেয়াৰমেন তচদ্দুক আৰিফুল হুছেইন আৰু নৰ্থ ইষ্ট নাওৰ মুখ্য সম্পাদক তথা বুদ্ধিজীৱী পৰেশ মালাকাৰে।\nমনোজ্ঞ আলোচনা অনুষ্ঠানটোত দেশৰ সাম্প্ৰতিক পৰিস্থিতি, গণতন্ত্ৰ আৰু বাক স্বাধীনতাৰ বিষয়ে আলোকপাত কৰা হয়। অনুষ্ঠানটোৰ প্ৰথমতে পদ্মলোচন নাথে গণতান্ত্ৰিক প্ৰমূল্যবোধৰ বিষয়ে বক্তৃতা আগবঢ়ায়। তেওঁ ভিন্ন মতৰ সহাৱস্থান সহনশীলতা অবিহনে এখন দেশ গণতান্ত্ৰিক হৈ থাকিব নোৱাৰে বুলি মত আগবঢ়ায়। বৰ্তমান চৰকাৰে গণতন্ত্ৰক আঘাত কৰা বুলি তেওঁ কয়।\nমোদী চৰকাৰে দেশৰ ইতিহাস বিকৃতকৰণৰ ওপৰত অধ্যাপক ৰাজীৱ সন্দিকৈয়ে আলোকপাত কৰে। তেওঁ কয় যে বৰ্তমান চৰকাৰে বুৰঞ্জীক গেৰুৱাকৰণ কৰে। ই চৰকাৰৰ সাম্প্ৰদায়িকতাবাদী ৰাজনীতি বুলি তেওঁ অভিমত প্ৰকাশ কৰে। লগতে তেওঁ কয় যে বৰ্তমান গণতন্ত্ৰৰ চতুৰ্থ স্তম্ভ সংবাদ মাধ্যমত ঘূণে ধৰিছে।\nআনহাতে, তচদ্দুক আৰিফুল হুছেইনে কয় যে চৰকাৰে নতুন বাগধাৰাৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ ওলাইছে। এয়া হৈছে হিন্দুত্বৰ বাগধাৰা। তেওঁ অভিমত প্ৰকাশ কৰে যে এয়া ধৰ্মৰক্ষাৰ বাবে কৰা হোৱা নাই। বৰঞ্চ ক্ষমতাৰ ৰাজনীতিৰ বাবে হিন্দুত্বৰ ৰাজনীতি কৰা হৈছে।\nঅনুষ্ঠানটোৰ শেষত নৰ্থ ইষ্ট নাওৰ মুখ্য সম্পাদক পৰেশ মালাকাৰে আটাইকেইজন বক্তাৰ বক্তব্যসমূহ পুনৰ আওঁৰায়। তেওঁ কয় যে আটাইকেইজন বক্তাৰেই বক্তব্যসমূহ ইটোৰ স’তে সিটোৰ সম্পৰ্ক আছে।\nঅনুষ্ঠানটোত বৰ্তমান অসমত কাৰাৰুদ্ধ হৈ থকা গুজৰাটৰ দলিত বিধায়ক জিগনেশ মেৱানী সন্দৰ্ভতো আলোচনা হয়।


পিণ্ডণ দিয়া নিয়ম... !!! - সন্ধান\nYou are at:Home»প্ৰথা-পৰম্পৰা»পিণ্ডণ দিয়া নিয়ম… !!!\nBy অলকেশ শৰ্মা on May 1, 2013 প্ৰথা-পৰম্পৰা\nসাধাৰণতে হিন্দু ধৰ্মাম্বলী লোকসমাজত কোনো আত্মীয়ৰ মৃত্যুৰ পিছত তেৰদিন পৰ্যন্ত মৃতকৰ আত্মাৰ চিৰশান্তি লাভ্যাৰ্থ্যে কৰ্ম কৰি যোৱা হয় ৷ উক্ত কৰ্মৰ মাজতে মৃতকক পিণ্ড দিয়া কাৰ্য্যও অতি নিয়াৰিকৈ পালন কৰা হয় ৷\nপ্ৰতি দিনে মৃতকৰ আত্মাক আহ্বান জনাই পিণ্ড দান কৰা হয় ৷ প্ৰথম দহ দিন পিণ্ডত তিল-চাউল দি আত্মাক সেই পিণ্ড গ্ৰহণ কৰিবলৈ আহ্বান জনোৱা হয় ৷\nএতিয়া জানিবলগীয়া কথা হ’ল পিণ্ডদান কৰোতে প্ৰধান পিণ্ডটোৰ উপৰিও অতিৰিক্ত দুটা পিণ্ড যথাক্ৰমে কাউৰি আৰু কুকুৰক দন দিয়া হয় ৷\nএই বিষয়ে আমি শাস্ত্ৰজ্ঞ পুৰোহিত দেৱক সোধোতে গম পালো যে মৃতকৰ আত্মাই স্বৰ্গৰ পৰা পৃথিৱীলৈ কৰা আগমন যাতে বাধাগ্ৰস্ত নহয় তাৰে প্ৰাতি লক্ষ্য ৰাখি অতিৰিক্ত দুটা পিণ্ড দান কৰা হয় ৷\n“ওঁ যমোহসি যমোদৃতোহসি বায়োঃ শোষি মহাত্মনঃ ৷\nঅগ্ৰ পিণ্ডং ময়া দত্তং কথত্যাং ধৰ্মৰাজতঃ ৷\nঐন্দ্ৰবৰুণাবয়ব্যা যামাশ্চ নৈঋতাশ্চ যে ৷”\nএই মন্ত্ৰ উচ্ছাৰণ কৰিয়ে কাউৰীক পিণ্ডৰ প্ৰতি আহ্বান জনোৱা হয় আৰু লগতে আত্মাৰ সুৰক্ষাৰ প্ৰতি মিনতি কৰা হয় |\nঠিক একেদৰে কুকুৰক পিণ্ডদান কৰোতে\n“ওঁ দ্বৌ শ্বানৌ শ্বেতসবলৌ বৈবস্ব্তকুলোদ্ভবৌ ৷\nঅভ্যাং পিণ্ডং প্ৰযচ্ছামি ৰক্ষেথাঃ প্ৰেতকৎ পথি ৷”\nবেদৰ মতে কুকুৰটো বগাৰঙৰ হয় আৰু কুকুৰটোৱে আত্মাক এই ধৰালৈ বাট দেখুৱাই দিয়াত সহায় আগবঢ়াই .. ৷\nএনেকৈয়ে মৃতকৰ আত্মাৰ প্ৰতি সন্মান জনাই পিণ্ডদান কৰা হয় ৷\n( ইয়াতে নিয়মটোৰ এটি থুল মুল আভাস চমু আকাৰত দিয়া হ’ল ৷ গতিকে সৰু সুৰা বহু ধৰণৰ ভুল ইয়াত থাকি যোৱাতো অস্বাভাবিক নহয় ৷ তাৰ বাবে আমি ক্ষমাপ্ৰাৰ্থী ৷)\n(উক্ত প্ৰথাৰ বিষয়ে সবিশেষ জনোৱাৰ বাবে ৰঙিয়াৰ জ্যেষ্ঠ শাস্ত্ৰজ্ঞ মাননীয় ভবেন শৰ্মা মহোদয়লৈ “সন্ধান- এক নতুন দিগন্তৰ” ও সংগ্ৰহকৰ তৰফৰ পৰা আন্তৰিক শ্ৰদ্ধা জ্ঞাপন কৰিলো ৷ তেখেতে দিয়া বহুমুলীয়া সময় খিনিৰ বাবে আমি তেখেতৰ ওচৰত চিৰ কৃতজ্ঞ ৷)\n– অলকেশ শৰ্মা, ৰঙিয়া\nPrevious Articleবিদায় দিয়া মোক বিষাদ গহ্বৰৰ পৰা\nNext Article বিষাদ


ৰহস্য: ১১ পেট’মস্কি ক্ৰেটাৰ, দ্য বাৰ্ণিং ঈগল নেষ্ট (কৰুণা ফুকন) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n১৯৪৯ চনত ভূতত্ববিদ ভাদিম কলপাক’ভ এক বিশেষ অভিযানত চাইবেৰিয়ালৈ যায়৷ স্থানীয় য়াকুটসকলৰ সাৱধানবাণীক আওকাণ কৰি অভিযানকাৰীৰ দলটো গভীৰ অৰণ্যত সোমাই পৰে৷ য়াকুটসকলে তেওঁলোকক সাৱধান কৰি দিছিল যে অৰণ্যৰ মাজত এক দৈত্যৰ বাসস্থান আছে যাক জীৱ জন্তুবোৰেও এৰি চলে৷ স্থানীয়ভাৱে সেই বিশেষ ঠাইডোখৰক “জলন্ত ঈগল চৰাইৰ বাঁহ” বুলি কোৱা হৈছিল আৰু স্থানীয় লোকসকলৰ বিশ্বাস আছিল যে সেই বিশেষ ঠাইখিনিলৈ যোৱা মানেই মৃত্যুক মাতি লোৱা৷\nবিজ্ঞানৰ অণুগামী হিচাপে কলপাক’ভ স্থানীয় লোকসকলৰ কথাত পতিয়ন নগ’ল যাৰ ফলস্বৰূপে গভীৰ অৰণ্যৰ মাজত আৱিস্কৃত হ’ল প্ৰায় ২৫ মহলীয় ঘৰৰ সমান এক দৈত্যাকায় সাঁচ বা চাপ (crater)৷ প্ৰায় ৩০০ৰ পৰা ৩৫০ বছৰৰ আগয়ে সৃষ্টি হোৱা বুলি কলপাক’ভে গণনা কৰি উলিওৱা সাঁচটোৰ ব্যাস ১৬০ মিটাৰ আৰু উচ্চতা ৪০ মিটাৰ আছিল৷ প্ৰথম দৃষ্টিত জ্বালামুখীৰ মুখ যেন লগা বিশেষ সাঁচটোৱে অভিযানকাৰীৰ দলটোক বিস্ময়াবিভূত কৰি ৰাখিলে কাৰণ ভূতত্ববিদ কলপাক’ভে ভালদৰে জানিছিল যে যোৱা কেইবা হাজাৰ বছৰ ধৰি সেই অঞ্চলটোত জ্বালামুখীৰ কোনো দৃষ্টান্ত নাছিল৷ তদুপৰি, crater টোৰ আশে পাশে লাভাৰ সোঁতৰো কোনো চিন নাছিল৷\nপেট’মস্কি ক্ৰেটাৰটো কিদৰে গঠিত হ’ল সেই সম্বন্ধে একাধিক মতবাদ আছে৷ আগ্নেয়গিৰি, উল্কাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি এলিয়েনৰ যানলৈকে অনেকজনে অনেক মত আগবঢ়াইছে যদিও প্ৰকৃত কথা এতিয়াও ৰহস্য হৈয়ে আছে৷\n২০০৫ চনত চাইবেৰিয়ালৈ এক নতুন অভিযানকাৰীৰ দল ৰাওণা হয়; কিন্তু দুখৰ কথা, নিৰ্দিষ্ট ঠাইখনলৈ মাত্ৰ কেই কিলোমিটাৰমান বাকী থকা অৱস্থাতে অভিযানকৰীসকলৰ দলপতি Eugeny Vorobiev ৰ আকস্মিকভাৱে মৃত্যু হয়৷ স্থানীয় য়াকুটসকলে দাবী কৰে যে দৈত্যৰূপী সাঁচটোৱেই দলপতিজনৰ মৃত্যুৰ কাৰণ আছিল৷\nSaint Petersburg Mining Institute য়ে পাঁচবছৰ আগেয়ে “Patom crater-2010” শীৰ্ষক এক আলোচনাচক্ৰৰ আয়োজন কৰিছিল৷ Russian Academy of Sciences ৰ মুৰব্বী বিজ্ঞানী ভিক্টৰ এন্টিপিনে মত আগবঢ়াইছিল যে নিতান্তই ভূতাতাত্বিক কাৰণত পেট’মস্কি ক্ৰেটাৰটোৰ গঠন হৈছে৷ কিন্তু এচাম বিজ্ঞানীয়ে এন্টিপিনৰ মতামতক বিৰোধিতা কৰি কৈছে যে পেট’মস্কি ক্ৰেটাৰটো ভূতাত্বিক কাৰণত গঠিত হোৱা হ’লে আমি পৃথিৱীৰ আন ঠাইতো অনুৰূপ প্ৰাকৃতিক গঠন দেখা পাব লাগিছিল৷\nIrkutsk State Technical University ৰ জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী আৰু ভূপদাৰ্থবিদসকলে বিস্বাস কৰে যে পেট’মস্কি ক্ৰেটাৰটো এটা ডাঙৰ উল্কাপিণ্ডৰ ফল৷ বহুতে আকৌ টুংগুষ্কাৰ বিস্ফোৰণটোৰ কাৰণ হিচাপেও ক্ৰেটাৰটোক বৰ্ণনা কৰে৷ তেওঁলোকৰ মতে টুংগুষ্কাৰ বিস্ফোৰণটোৰ কাৰণ আছিল এক বৃহৎ উল্কাপিণ্ড যিটোৱে পেট’মস্কি ক্ৰেটাৰটো গঠন কৰে৷ ওপৰে ওপৰে চালে কথাটো সঁচা যেন লাগে৷ কিন্তু কথাটো হ’ল টুংগুষ্কাৰ ঘটনাটো (১৯০৮চন) মাত্ৰ ১০৬ বছৰ পুৰণি যিটো পেট’মস্কি ক্ৰেটাৰটোৰ গঠনৰ সময়তকৈ ২০০ বছৰমান পিছৰ৷\nসাঁচটিৰ স্থানীয় নাম “জলন্ত ঈগল বাঁহ” ক বিশ্লেষণ কৰিবলৈ গ’লে ক্ৰেটাৰটোৰ সৃষ্টিৰ কাৰণ উল্কাপিণ্ড যেন লাগে ৷ সম্ভৱত, স্থানীয় লোকসকলে আকাশৰ পৰা জ্বলি থকা কিবা এটা পৰি অহা দেখিছিল আৰু সেইটোক ঈগল চৰাই বুলি ধৰি লৈ উল্কাটো ভূপতিত হোৱা ঠাইখিনিক জ্বলন্ত ঈগলৰ বাঁহ বুলি নামকৰণ কৰিছিল৷\nবিজ্ঞানীসকলক খোকোজা লগোৱা আন এটি কথা হ’ল, crater টো যদিও চাইবেৰিয়াৰ এক চিৰসেঁউজ বনাঞ্চলত অৱস্থিত, তথাপি crater টোৰ কেইবা মিটাৰ আঁতৰলৈকে বহু বছৰ ধৰি কোনো গছ-গছনি গজা নাই৷ কাষৰীয়া গছবোৰৰ ওপৰত কৰা অধ্যয়নে এইটো প্ৰমাণিত কৰিছে যে এটা সময়ত ঠাইখনত উচ্চ তেজষ্ক্ৰীয়তা আছিল৷ সেয়ে বহুতে crater টোক জন্মৰ কাৰণ এক natural nuclear fission reactor বুলি ভাৱে৷ সেইয়াও নিশ্চয় সম্ভৱ৷\nবহুতে আকৌ মত আগবঢ়ায় যে ক্ৰেটাৰটোৰ কাৰণ এখন crash-landed UFO৷ আমি সচৰাচৰ কল্পনা কৰা কাঁহীসদৃশ alien—ship ৰ ধাৰণাটো crater টোৰ গঠনৰ লগত সুন্দৰকৈ খাপ খায়৷\nআগ্নেয়গিৰি নে উল্কা? ভূতাত্বিক গঠন নে আণৱিক ৰিয়েক্টৰ ? নে, পৰগ্ৰহীৰ যান?? পেট’মস্কি ক্ৰেটাৰ আজিও ৰহস্য৷\n← সম্পাদকলৈ চিঠি (অজয়লাল দত্ত)\nচাকনৈয়া (মৌচুমী বৰি) →


অল এবাউট দ্য লেটাৰ – পৰীস্মিতা দাস – ফটাঢোল\nহয়, অল এবাউট দ্য ডগ গল্পটোৰ আৰ্হিতেই শিৰোনামটো ললোঁ৷ কিন্তু ক’বলৈ ওলাইছোঁ চিঠি এখনৰ কাহিনী৷ এখন চিঠিয়ে কেনেকৈ মোহাৰি পেলাব পাৰে বুকুত ফুলিব খোজা গোলাপ ফুলপাহ, ভাঙি তচনচ কৰিব পাৰে চকুৱে চকুৱে গঢ়ি উঠা সপোন সাম্ৰাজ্য৷\nজানুৱাৰী পাৰ হৈ ফেব্ৰুৱাৰীৰ বুকুৰ গোলাপ ফুলাৰ সময় সমাগত৷ ফেব্ৰুৱাৰী! প্ৰেমৰ মাহ! বতৰটোৱেই যেন প্ৰেমৰ বতৰ৷ এফালে ফেব্ৰুৱাৰীৰ গোলাপৰ বোলসনা আৱেশ, আনফালে বিয়াৰ বেণ্ডপাৰ্টীৰ মাত৷ এই আৱেশত বুৰ গৈয়েই হৃদয়ে যেন ৰৈ থাকে কাৰোবালৈ৷ তেওঁ আহিব আৰু উৰুৱাই লৈ যাব হৃদয়খন ফাগুনৰ পছোৱাৰ সতে৷ ময়ো তেওঁৰ হৃদয়খন ৰাখি থ’ম প্ৰেমৰ আলফুলীয়া কুঠৰীত৷ প্ৰেমৰ নীলা আখৰে তেওঁ মোলৈ লিখিব চিঠি৷\nবতাহে তেওঁৰ হৃদয়খন উৰুৱাই আনিব নোৱাৰিলে৷ তাৰ পৰিবৰ্তে বাজি উঠিল চোতালত চাইকেলৰ বেল৷\nমানুহজনে মালৈ চিঠি এখন আগবঢ়াই দিলে৷ মায়ে দিয়া চাহ-জলপান খাই, দেউতাৰ সতে বাৰ্তালাপ কৰি তেওঁ গ’লগৈ৷ চিঠিখন হাতত লৈ মই তেওঁ যোৱাৰ ফালে চাই থাকিলোঁ৷\nঠিকনাত কাৰো নাম নথকা, বহু টকা খৰচ কৰি বনোৱা এখন বিয়াৰ চিঠি৷ কিমান পাৰ্থক্য এইচিঠিখন আৰু সেই চিঠিখনত! অথচ কিমান একে দুয়োখন চিঠিৰ বিনিময়তে দিব লগা মূল্য৷\nহাইস্কুলৰ দুখন বেঞ্চ আৰু দুযোৰ চকু; মিলিবলৈকে যেন সুযোগ বিচাৰি ফুৰে ইযোৰ চকুৱে সিযোৰৰ স’তে৷ নাজানো কি বিচাৰি পাওঁ তাৰ চকুযুৰিত, মিচিকিয়া হাঁহিটোত৷ কুমলীয়া মনটোৰ তাতকৈ বেছিকৈ একো জানিবলগীয়াও নাছিল৷ মনৰ হেঁপাহবোৰ উবুৰিয়াই পঢ়ামেজত বহি লিখি পেলাইছিলোঁ চিঠি এখন৷ তাক দিবলৈ নহয়, মনৰ আবেগবোৰ প্ৰকাশ নাপাই মনতে উকমুকাই থকাৰ বাবেহে৷ সেয়ে কাৰো নাম লিখা নাছিলোঁ তাত৷\nকিন্তু বতাহত উৰি থকা চঞ্চল মনটোৱে এইখিনিতেই এটা ভুল কৰি দিলে৷ পঢ়াৰ মেজত বহি যিখন বহীৰ পাতত চিঠিখন লিখিলোঁ, সেই বহীখন আছিল মোৰ প্ৰিয় বান্ধৱীৰ বহী৷ টিউচনৰ চাৰে তাইৰ বহীত পাতি দিয়া গণিতটো কৰিবলৈ বহীখন লৈ আহিছিলোঁ৷ সেই বহীখনেই দুদিন পাছত লৈ গ’ল মোৰ প্ৰিয় ল’ৰাজনে৷\nআৰু তাৰ এসপ্তাহ পাছতেই পালোঁ প্ৰচণ্ড শীততো মোক ঘমাই পেলোৱা সেই খবৰটো৷ খবৰটো পালোঁ মোৰ প্ৰিয় বান্ধৱীজনীৰ মুখেৰে, যেতিয়া তাই ক’লে,\n: অই, তই যে মোৰ বহীত চিঠি এখন লিখি থৈছিলি, চিঠিখনে এটা ডাঙৰ কাম কৰিলে জান৷ তইতো গমেই পাৱ তই মোক দিয়াৰ পিছতেই বহীখন অৰূপে নিছিল৷ সি মোক চিঠিখনৰ উত্তৰ দিছে৷ সি ভাবিছে চিঠিখন মই লিখিছিলোঁ৷ মই তাক মনে মনে ভাল পাই আছিলোঁ জান৷ সেয়ে মই উত্তৰ দি দিলোঁ৷ এতিয়া আমি দুয়ো দুয়োকে ভালপাওঁ৷\n: অই কচোন চিঠিখন কালৈ লিখিছিলি৷\nএকোকে নক’লোঁ মই৷ ৰৈ থাকিলোঁ বহাগৰ বৰদৈচিলা আৰু ফাগুনৰ পছোৱা বুকুত একেলগে ব’বলৈ দি৷\nতাৰ পিছত আৰু বহুদিন তাৰ চকুলৈ চাব পৰা নাছিলোঁ৷ কিন্তু এদিন হঠাৎ যেতিয়া চকুৱে চকুৱে পৰিল, চমকি উঠিলোঁ মই৷ সেই একেই আকুলতা তাৰ দুচকুত৷ আকৌ ভাবিবলৈ বাধ্য হৈছিলোঁ, ভুল কাৰ হৈছিল, মোৰ, তাৰ নে মোৰ বান্ধৱীজনীৰ৷\nসেইজন প্ৰিয় পুৰুষ আৰু সেইজনী প্ৰিয় বান্ধৱীৰেই বিয়া ফেব্ৰুৱাৰীত৷ দুটা পখিলা পৰি থকা চিঠিখন হাতৰ মুঠিত লৈ মই ৰৈ থাকিলোঁ বহাগৰ বৰদৈচিলা আৰু ফাগুনৰ পছোৱা বুকুত একেলগে ব’বলৈ দি৷\n« ‘দাদা’ সমীপেষু – জ্যোতিৰূপম দত্ত\nএই যে আপগ্ৰেড নোহোৱা সাধুবোৰ– বাসৱদত্ত দাস »\nNice story val lagil


লংলেঙক চিনি পাই নে? ১১১৭ দিন উৰি আহি আকৌ পালেহি অসম– News18 Assam\nলংলেঙক চিনি পাই নে? ১১১৭ দিন উৰি আহি আকৌ পালেহি অসম\n»লংলেঙক চিনি পাই নে? ১১১৭ দিন উৰি আহি আকৌ পালেহি অসম\nUpdated:November 27, 2019, 5:10 PM IST\nসুদীৰ্ঘ ১১১৭ টা দিন উৰি উৰি লংলেঙে আহি উপস্থিত হ'লহি অসমত ৷ অসম মানে উমৰাংচুত আহি পালেহি\nসুদীৰ্ঘ ১১১৭ টা দিন উৰি উৰি লংলেঙে আহি উপস্থিত হ'লহি অসমত ৷ অসম মানে উমৰাংচুত আহি পালেহি। লংলেঙৰ এইটো এটি ৰেকৰ্ড ৷ কিয়নো তিনি বছৰ বাইশ দিন বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশৰ আকাশ মাৰ্গেৰে উৰি উৰি আহিল লংলেং ৷\nলংলেং- সেইটো চৰাই, যিটো চৰাইক চেটেলাইট ট্ৰেকিঙৰ জৰিয়তে মণিটৰ কৰি আছিল ৱাইল্ড লাইফ ইনষ্টিটিউটত অৱ ইণ্ডিয়া (WII)য়ে ৷ WIIৰ বিজ্ঞানী আৰ সুৰেশ কুমাৰে সদৰী কৰা মতে পৰিভ্ৰমী চৰাই লংলেঙে এতিয়াও সুন্দৰভাৱে কাৰ্যক্ষম ৷ চলিত বছৰত নিৰন্তৰভাৱে উৰি আহি উমৰাংচুত উপস্থিত হয় লংলেং ৷\nনাগালেণ্ডৰ লংলেং জিলাৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা পৰিভ্ৰমী মাইকী চৰাইটো চলিত বৰ্ষৰ মে'ৰ পহিলা ভাগত ভাৰত উপমহাদেশত উপস্থিত হয় ৷ সুদূৰ আফ্ৰিকান দেশসমূহত শীতকাল পাৰ কৰাই হাজাৰ হাজাৰ কিলোমিটাৰ দূৰ অতিক্ৰম কৰি ভাৰত উপমহাদেশত উপস্থিত হোৱা লংলেঙে ঘণ্টাত ৪৫ কিলোমিটাৰ উৰি আহে বুলি সদৰি কৰিছে WIIৰ বিজ্ঞানী আৰ সুৰেশ কুমাৰে ৷ কুমাৰে সদৰি কৰা মতে, বিগত ২৫ মে'ত লংলেঙে ব্ৰিডিং এৰিয়া উত্তৰ চীনত উপস্থিত হৈছিল ৷\nউল্লেখযোগ্য যে বিগত ২০১৬ৰ অক্টোবৰত পৰিভ্ৰমী চৰাইৰ ওপৰত গৱেষণা কৰাৰ এক প্ৰকল্পৰ অংশ হিচাপ লংলেং নামৰ চৰাইটোৰ দেহত সংস্থাপন কৰা হৈছিল এটা মেচিন ৷ যিটো মেচিনৰ জৰিয়তে ট্ৰেকিং কৰা হয় লংলেঙৰ ৷


আমাৰ ধৈৰ্য্যগুণ কমিছে নেকি? (অনামিকা চলিহা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nতাই গৈ উপস্থিত হওঁতে তাত চাৰিটা শাৰীৰ অতিকমেও দুশ মানুহ বিভিন্ন বেমাৰ দেখুৱাবলৈ আহি ৰৈ আছিল। বহিঃ-বিভাগত দেখুৱাবৰ বাবে যি নাম অন্তঃভুক্তিকৰণ কাগজৰ দৰকাৰ হয় সেয়া ইতিমধ্যে শেষ হৈছিল। কাগজ যোগান ধৰা প্ৰেছটোৰ মালিক আৰু প্ৰেছটো থকা মাটিটুকুৰাৰ মালিকৰ মাজত মাটিটুকুৰাৰ লৈ দুয়োপক্ষৰে আইনী যুঁজ লগাত আৰক্ষী প্ৰশাসনে প্ৰেছটোত তলা ওলোমাই দিলে, যাৰ ফলত প্ৰেছৰ মালিকক কাগজ শেষ হোৱাৰ কথা অৱগত কৰাৰ পাছতো তেওঁ সময়মতে কাগজ যোগান ধৰিব নোৱাৰাত এই সমস্যাৰ উদ্ভৱ হ’ল। কাউণ্টাৰটোৰ ভিতৰলৈ তাই সোমাই গ‘ল। কম্পিউটাৰ অপাৰেটৰ কেইজনে যে তেওঁলোকক সমস্যাটোৰ কথা অৱগত কৰিছে তাইক জনালে। পিছে তাই সোমাই যোৱা দেখি বাহিৰ শাৰীত থিয় হৈ থকা বিভিন্নজনৰ পৰা বিভিন্ন প্ৰশ্নৰ টুকুৰা উফৰি আহিল। তেওঁলোক যেন লাহে লাহে ৰৈ থাকিবলৈ অধৈৰ্য হৈ পৰিছে। শান্তভাৱে ৰৈ তাই তেওঁলোকক সমস্যাটোৰ কথা পুনৰ অৱগত কৰি অলপ সময় অপেক্ষা কৰিব ক‘লে। ৰোগী তথা ৰোগীৰ লগত অহা বিভিন্নজনৰ কথা-বাৰ্তা, চিঞৰ-বাখৰ শুনি বিব্ৰত হোৱাই নহয়, আচৰিত হৈছিল তাতকৈও বেছি। শাৰীত থিয় হৈ থকা কিছুলোকৰ চিন্তা-ধাৰা, ভাৱনা শুনি, মানসিকতা দেখি আচৰিত হ’ল তাই। অকল পুৰুষসকলৰ কিছুৰ তেনে মানসিকতা আছে বুলি ক’লে ভুল কোৱা হ’ব, নাৰীসকলৰো কিছুৰো তেনে মানসিকতা দেখি হতচকিত হ’ল ।\nমহিলাসকলৰ মাজৰপৰা কোনোবাই চিঞৰি উঠা শুনা গ’ল- “নিউজ লাইভক ফোন কৰা কতৃপক্ষ ইমান দায়িত্বজ্ঞানহীন. সাধাৰণ ৰোগীৰ কিমান হাৰাশাস্তি হৈছে, সৱে দেখক”।\nপুৰুষসকলৰ মাজৰপৰাও কমবয়সীয়া ল’ৰা কেইটামানে চিঞৰি উঠিল- ‘দৰব নাই, ডাক্তৰ নাই, এইবোৰ ভাঙি পেলাব লাগে’।\nতাইৰ ধৈৰ্য্যৰ সীমা হেৰাই যোৱাৰ উপক্ৰম হৈছিল। তাই সকলোৱে শুনাকৈ চিঞৰি উঠিছিল – ‘আপোনালোকে অলপ সময় অপেক্ষা কৰিব নোৱাৰনে? নিজৰ ঘৰখনতো জানো সমস্যাৰ উদ্ভৱ নহয়। তেতিয়া আমি এনেদৰে চিঞৰ-বাখৰ কৰোঁনে বা ঘৰখন ভাঙি পেলোৱাৰ কথা কওঁ জানো। নিউজ লাইভক মতাত গুৰুত্ব দিওঁ যে তেওঁলোকে কিমান শুদ্ধ বাতৰি পৰিবেশন কৰে তাৰ খবৰ ৰাখোনে?” কৰ্তৃপক্ষও ইতিমধ্যে এই সমস্যা সমাধান বাবেই ব্যস্ত হৈ আছে। তেখেতসকলো আহি ইতিমধ্যে শাৰীত থিয় হৈ থকা ৰোগী তথা অন্যান্যসকলক সসম্যাটোৰ কথা বুজাই কৈছে।\n“চিকিৎসালয়খন ভাঙিব লাগে বুলি কৈছে কিন্তু সেইখনতো আপোনালোকৰেই সম্পত্তি। ভঙাতো খুব সহজ কাম। কিন্তু গঢ়াটো তাতকৈ বহুত টান কাম।“\nহয়তো নতুনকৈ আৰম্ভ হোৱা মেডিকেল কলেজখনে ৰোগীক আশা কৰা মতে সেৱা আগবঢ়াব পৰা নাই। তথাপি কিঞ্চিত হ’লেও যে সকাহ দিছে সেয়া তাই নিচিন্ত। কলেজখনৰ ওচৰ-পাজৰৰ ৰোগীসকল আগৰদৰে ডিব্ৰুগড়, গুৱাহাটী দৌৰিব লগা হোৱা নাই।\n“আপোনালোকে যদি ভাঙিব খুজিছে ভাঙক। কিন্তু মনত ৰাখিব এইয়া আপোনালোকৰেই সম্পত্তি, অপকাৰ আপোনালোকৰেই হ’ব। সেইকাৰণেই আমাৰ মাজৰে কিছুমানৰ এনে মানসিকতাৰ বাবে আজিকালি ৰাজহুৱা খণ্ডৰ অনুষ্ঠানবিলাক ধ্বংস হ’বলৈ ধৰিছে ।“\nইতিমধ্যে তাই অপাৰেটৰ এজনক পঠিয়াই কাম চলাব পৰাকৈ কাগজ আনিব পঠাই দিছিল। অপাৰেটৰজন আহি পোৱালৈ ১৫/২০ মিনিট লাগিব। চিৰিয়াচ ৰোগীসকলক বাহিৰত থকা ষ্টাফ তথা আন জেষ্ঠজন, অনাথ, বিকলাংগ আদিৰ বাবে সংৰক্ষিত কাউণ্টাৰটোৰপৰা ডাক্তৰক দেখুৱাবৰ বাবে টিকট দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হ’ল। সময়ত কাগজ আহি পালেহি। পুনৰ টিকট দিয়া কামটো আৰম্ভ হ’ল। ৰোগীসকলে বেমাৰ দেখুৱাবলৈ ডাক্তৰৰ ওচৰলৈ যাব পৰা হ’ল। লাহে লাহে দীঘলীয়া শাৰীকেইটা নোহোৱা হৈ গ’ল।\nচাৰিআলিটোত হঠাতে নঘটিবল’গীয়া ঘটনা এটা ঘটি গল। স্কুললৈ চাইকেলখন লৈ ওলাই অহা নৱম শ্ৰেণীৰ কাষৰ গাওঁৰ ছোৱালীজনীয়ে চাইকেলখনৰ পৰা নামিব খুজি পিচলি যোৱাত ৰাস্তাটোৱেদি আহি থকা বোজাই ট্ৰাংকখনৰ পাছৰ চকাত সোমাই গৈ লগে লগে মৃত্যুবৰণ কৰিলে। ৰাস্তাটো পাৰ হৈ এশ গজমান দূৰতে হাইস্কুলখন। চাৰিআলিটো লোকে লোকাৰন্য হৈ পৰিল। মানুহৰ ভিৰ দেখি ভয়তে ট্ৰাংকখন লৈ পলাই যাব খোজা ড্ৰাইভাৰটোক মানুহখিনিয়ে ট্ৰাংকৰপৰা নমাই আনি উত্তম মধ্যম দিয়াত লাগিল। কিন্তু ছোৱালীজনীৰ মৃত্যুত ড্ৰাইভাৰজনৰ দোষ নাছিল বুলিয়েই ক’ব পাৰি। চাৰিওফালে মাথোঁ ধৰ ধৰ মাৰ। ড্ৰাইভাৰজনৰ দোষ নাই বুলি জানি তেওঁক বচাব খোজা বাকী লোকসকলো ৰাইজৰ ৰোষৰ বলি হল। পুলিচ আহিল। পৰিস্থিতি সম্ভলা ইতিমধ্যে টান হৈ পৰিছিল। ড্ৰাইভাৰৰ অৱস্থা ৰাইজৰ চৰ, ভুকু, ঘোচাত তথৈবচ হৈ পৰিছিল। অৱশেষত পুলিচৰ হস্তক্ষেপত ড্ৰাইভাৰজনক হস্পিতেলত ভৰ্তি কৰা হ’ল। পিছে ড্ৰাইভাৰজনৰ পিছদিনা হস্পিতেলতেই মৰি থাকিল। দুখৰ বিষয় যে যিসকল লোক ড্ৰাইভাৰজনৰ মৃত্যুৰ বাবে দায়ী তেওঁলোকৰ সৰহ সংখ্যকেই নাজানিছিল যে ড্ৰাইভাৰজনৰ গাত যে দোষ নাছিল। অচিন অজান ড্ৰাইভাৰজনক মাৰ-পিট কৰি মানুহখিনিয়ে যেন এক আসুৰিক তৃপ্তি পাইছিল। পিছে তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ পৰিয়ালটোৰ কি গতি হ’ব, সেই কথা ভবা মানুহ আছেনে? আমি প্ৰায়েই ড্ৰাইভাৰে মদ খাই, জোৰত গাড়ী চলোৱাৰ ফলত বিভিন্ন দুৰ্ঘটনা হোৱা শুনিবলৈ বা দেখিবলৈ পাওঁ। যাৰ ফলত আমাৰ বদ্ধমূল ধাৰণা হৈ পৰিছে যে দুৰ্ঘটনা সদায়েই ড্ৰাইভাৰৰ ভুলৰ বাবেই হয়। পিছে এই ধাৰণা আচলতে কিমান দূৰ সত্য?\nএইয়া মাত্ৰ দুটা সৰু উদাহৰণহে। আমাৰ বৰ্তমান ৰাজ্যখনৰ বিভিন্ন পৰিস্থিতিলৈ লক্ষ্য কৰিলে এইবোৰ সহজতে ঘটি থকা ঘটনা। অসম বন্ধ দিছে, কোনোবাই যদি ইয়াৰ প্ৰতিবাদ কৰিছে, বন্ধ দিয়াসকলে বন্ধৰ প্ৰতিবাদ কৰি ওলাই অহাসকলক বাধা প্ৰদান কৰাই নহয়, চলন্ত বাছ, ট্ৰাংক তথা অন্যান্য বাহন জ্বলাই দিছে। অফিছ কাছাৰী, স্কুল-কলেজ বন্ধ হৈ গৈছে বন্ধ দিয়াৰ ফলত। ইয়াৰ ফলত লোকচানেই লোকচান। ইমানবোৰ লোকচান হোৱাৰ পাছতো বন্ধকাৰীসকলৰ ওচৰত বন্ধৰ সপক্ষে বহু যুক্তি। আনহাতে বিভিন্ন সমস্যা সমাধানৰ দাবীত আৰম্ভ কৰা প্ৰতিবাদতো অধৈৰ্য্য হৈ প্ৰতিবাদকাৰীয়ে নিজ দেহত অগ্নি সংযোগ কৰি মৃত্যুক আকোঁৱালি লোৱা উদাহৰনো আমাৰ অসমত আছে। এইবোৰৰ মূলতে হ’ল আমাৰ ধৈৰ্য্য গুণৰ অভাৱ। যাৰ ফলত আমাৰ অসমৰ সামাজিক, ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক, ব্যক্তিগত জীৱনত বহু অথন্তৰ ঘটিছে। ধৈৰ্য্যহীনতাৰ বাবেই দোষ-বিদোষ বিচাৰ কৰাৰ ক্ষমতা আমি লাহে লাহে হেৰুৱাই পেলাবলৈ ধৰিছোঁ। ইয়ে আমাৰ এক ভয়াবহ ভৱিষ্যত জীৱনৰেই ইংগিত বহন কৰে।\n← আপোনাৰো ভাগৰ লাগিছে নেকি? (পন্নবী মেধি)\nমোৰ কল্পনাৰ ৰং তুলিকাৰ সৈতে নৈ পাৰৰ এটি সন্ধিয়া →


আই মোৰ বুকু কুটেকুটাই - স্বাগতা শইকীয়া - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nট্ৰাংকটো খুলি চাৰি চুকলৈ চাৰিটা পইচা দলিয়াই চাৰিওজনী তিৰোতাই উৰুলি এজাউৰি দিলে৷\n:ভৰাই দে! বোৱা গামোচা গোটেইকেইখন দি দে! নহ’লে আকৌ মানুহবোৰে ক’ব নহয় মাহী মাকজনীৰ মোহে ধৰিলে বুলি৷\nদুৱাৰখনতে ভেঁজা দি ৰৈ থকা ৰুনুমীৰ গালত তপত জুলীয়া দুধাৰিয়ে চুই গ’ল অজানিতে৷ এইখিনি সময় এজনী ছোৱালীৰ কাৰণে সকলোতকৈ মধুৰ! কিন্তু নাই, ৰুনুমীৰ সেই উৎসাহ সেই হেঁপাহ নাই৷ অৱশ্যে অকল তাইৰে নহয় ঘৰখনতো সেই আনন্দ-উল্লাস নাই৷ অগত্যা সমাজৰ আগত দায় সৰাৰ খাতিৰত কিম্বা মুক্তিৰ স্বাৰ্থতে সকলোৱে দায়িত্ব পালন কৰি গৈছে৷ পাঁচ দিনৰ পিছত ৰুণুমীৰ বিয়া! চোতালত গাঁৱৰ ডেকাকেইটাই ৰভা খুটা পুতি আছে৷ খুটা পুতিবলৈ মাটিত পৰা কোৰৰ প্ৰতিটো চাব যেন তাইৰ বুকুতে পৰিছে৷ অসহায় হৈ পৰিছে তাই! বুকুত বাৰিষাৰ ঢল এটা কঢ়িয়াই কামবোৰ কৰি গৈছে৷ ক’বলৈ, শুনিবলৈ বুকুৰ কাষৰ এজনো নাই, যাৰ মৰমৰ হেঁচাত ভেটা ভাঙি দুখবোৰ বুকুৰপৰা ওলাই যাব! মাকজনীলৈ ৰুণুমীৰ ঘনে ঘনে মনত পৰিছে৷ তাইৰ হাতৰ তলুৱাত সনা জেতুকাৰ ফুৰফুৰিয়া গোন্ধটোৱে মাকৰ মুখখনিলৈ বাৰে বাৰে মনত পেলাই দিছে৷ মাকৰ হাতৰ আঙুলিৰ নখত সদায় জেতুকাৰ অৰ্দ্ধচন্দ্ৰ এটা অঁকা আছিল৷ শোকটো উজাই আহে তাইৰ! তেতিয়াই ঘৰৰ পিছফালৰ গেজেপনি হাবিৰ মাজৰ মাকৰ মৰিশালিটোৰ ওচৰলৈ দৌৰ মাৰে৷ লেপেটা কাঢ়ি বহি এসোঁতা কান্দে, অভিমান কৰে, খং কৰে মাকক-\n“কিয় মোকো লগতে লৈ নগ’লি আই? পেটৰ পোৱালিৰ চকুপানী দেখি বুকুখন নকঁপেনে তোৰ? সহিব পাৰেনে হিয়াই? মোৰ বুকু কুটেকুটাই আই৷ “\nৰুণুমী গাভৰু হোৱাৰ আগতেই মাকজনী অকালতে ঢুকাইছিল৷ আহাৰ মহীয়া দুপৰীয়া এটাত ভূঁই ৰুবলৈ গৈ নিথৰ দেহ এটা হৈ মাক ঘৰলৈ ঘূৰি আনিছিল৷ তাই প্ৰায়ে মাকৰ লগত পথাৰলৈ গৈছিল৷ তাইক আলিতে বহুৱাই মাকে কঠীয়া তুলিছিল৷ নিজে খাওঁ খাওঁ কৈ থকা বেলিটো মুৰত লৈ নিজৰ মুৰৰ গামোচাখনেৰে ৰুণুমীৰ মুৰটো ঢাকি দিছিল৷ সেইদিনা তাই দেউতাকৰ লগত মোমায়েকৰ ঘৰলৈ গৈছিল৷ পিছত তাইৰ কাণসমনীয়া মুনুকণে ক’লে তাইৰ মাকক হেনো ভৰ দুপৰীয়া পথাৰত অকলে পাই মুৰ নথকা বাহিৰা এবিধে পালে৷ তাই কান্দিছিল, সেইদিনা যদি মোমায়েকৰ ঘৰলৈ নগৈ মাকৰ লগতে পথাৰলৈ গ’লহেতেন তেতিয়া মাকজনীক তাই নেহেৰুৱালেহেঁতেন৷\nমাক নোহোৱা হোৱাৰ এবছৰৰ পিছতেই দেউতাকে মাহীমাকক বিয়া কৰাই আনিলে৷ সতিনীৰ জীয়েক চকুৰ কুটা দাঁতৰ শাল! দেউতাকৰ মৰমবোৰৰো ভাগ বতৰা হ’ল৷ মাহীমাকৰ যমজ ল’ৰাহাল হোৱাৰপৰা তাইৰ ভাগৰকণো কাঢ়ি নিলে৷ তাই যেন নিজৰ ঘৰখনতেই অনাহুত! মাকীমাকৰ চৰ-ভুকু-ককৰ্থনা, দেউতাকৰ অৱহেলাত পেন্দুকণা ৰুণুমীজনী হঠাৎ গহীন হৈ পৰিল৷\nৰুণুমীৰ কাৰণে ল’ৰা মাহীমাকেই ঠিক কৰিছে৷ কোনেও এবাৰো তাইৰ অনুমতি লোৱাৰ প্ৰয়োজনবোধ নকৰিলে৷ তাই মৰসাহ কৰি দেউতাকক কৈছিল বিয়াত বহিবলৈ মন নাই বুলি৷ দুৱাৰৰ চুকত কাণ উনাই থকা মাহীমাকে তাইৰ কথা শুনি চোঁচা মাৰি আহি তীব্ৰ ভাষাৰে ভৰ্ৎসনা কৰিছিল তাইক-\n“আৰু কিমান বাপেৰটোৰ বুকুত বহি খাৱ? দুটাকৈ ল’ৰা তুলিবলৈকে ইমান কষ্ট আকৌ সতিনীৰ জীয়েকৰ পেট পুহিবলৈ ধনৰ বৰপেৰা আছে বুলি ভাৱিছ?“\nমাহীমাকৰ কথাবোৰ কোঁটকোৰা কাঁইটে বিন্ধাৰ দৰে লাগিছিল৷ সেইদিনাও তাই মাকৰ মৰিশালিটোলৈ দৌৰ মাৰিছিল৷\nৰুণুমীহঁতৰ আগখন গাঁৱৰ ল’ৰা “প্ৰশান্ত“ মাহীমাকৰ দূৰসৰ্ম্পকীয় ভাগিনীয়েক৷ প্ৰশান্তহঁতৰ ঘৰখন তাই সৰুৰেপৰা চিনি পাই৷ প্ৰায়ে সিহঁতৰ গাঁৱৰ তিনিআলিত আড্ডা দিয়া দেখে তাক৷ মাক আৰু বিয়া দি উলিয়াই দিয়া বায়েকজনীৰ বাহিৰে ঘৰখনত আৰু মানুহ নাই৷ আগতে মাহীমাকৰ মুখত প্ৰশান্তৰ মাকৰ কথা প্ৰায়ে শুনে ৰুণুমীয়ে-\n“সেইজনী মানুহৰ লগত বোৱাৰীয়েকে এসাজো খাব নোৱাৰে৷“\nনিকৰুণ মানসিক যাতনাবোৰ বুকুতে সংগোপনে সামৰি নতুন ঘৰখনলৈ যাবলৈ ওলাল ৰুণুমী৷ মাহীমাকৰ চকুত এক সকাহৰ চিকমিকনি দেখিছিল৷ দেউতাকক, ঘৰখনক এৰি যোৱাৰ দুখত মৰ্মাহত হোৱা নাই তাই৷ তিলতিলকৈ অন্তৰখন অনামী ভয়ে দহি হিতাহিত জ্ঞান হেৰুৱাই পেলাইছিল মাথোঁ৷ তাইৰ আগে আগে ঘৰৰ দুৱাৰদলি পাৰ হোৱা প্ৰশান্তক তাতেই এৰি বাৰীৰ পিছফালৰ গেজেপনি হাবিলৈ দৌৰ মাৰিছিল, মাকৰ ওচৰলৈ-\n“মই যাবলৈ ওলালো আই৷ বিষবোৰ মাথোঁ সলনি হ’ব, কণ্ঠ একেটাই থাকিব৷ আই মোৰ বুকু কুটেকুটাই৷“\nঅচিনাকি পৰিবেশ, শাহুআইৰ গুৰুগম্ভীৰ মাত-কথাত বুকুখন দুৰু দুৰু কঁপি আছে ৰুণুমীৰ৷ মাহীমাকে কৈছিল নহয় এইজনী মানুহৰ বোৱাৰীয়ে চকুপানী টুকি ভাত খাব বুলি! চকুপানীবোৰে দুগাল শুকাবলৈ দিয়া নাই৷ ৰুণুমী কোঠাটোৰ বিছনাখনৰ এচুকতে বহি থাকিল৷ তেনেতে কোঠাৰ দুৱাৰখন “ধাম“ কৈ শব্দ কৰি খুলি প্ৰশান্ত সোমাই আহে৷ বুকুখন চিৰিংকৈ উঠে তাইৰ৷ প্ৰশান্ত বহো নবহোকৈ তাইৰ কাষতে বহে-\n“তিনিআলিত আড্ডা মাৰি থকা ল’ৰা এটালৈ বিয়া হৈ তোমাৰ মনত কিমান সংশয় জন্ম হৈছে ময়ো নুবুজাকৈ থকা নাই৷ এতিয়াই বিয়া পাতিবলৈ মোৰো মন নাছিল, কিন্তু মাৰ কথা পেলাবলৈ সাহস নহ’ল৷ আড্ডাৰ লগৰীয়াকেইটা মিলি নতুনকৈ ব্যৱসায় এটা আৰম্ভ কৰিছো৷ আগতে ঘৰখনলৈ ঘূৰি আহোঁতে মোৰ হাতলৈ মুখলৈ চাবলৈ মানুহ নাছিল, এতিয়া আছে৷ কথা দিলো সুখী ৰাখিম তোমাক৷“\nপ্ৰশান্তৰ কথাবোৰে কপৌলতা-কুঁৱৈলতাৰ দৰে মেৰিয়াই ধৰিলে ৰুণুমীৰ হিয়াখন৷\nবায়েক “কল্পনা“ আৰু বিয়াঘৰৰ বাকী মহিলাসকলে কইনাই মান ধৰা কাপোৰ চাইছে৷ চুচুক-চামাককৈ তাই সিহঁতৰ কোঠাটোলৈ সোমাই গ’ল৷\n“এইবোৰ কাপোৰ মই তিয়নিও নকৰো৷ হ’ব পাৰে ভাই বোৱাৰীয়ে দিয়া সেইবুলি লেন ধৰিব নোৱাৰো৷ নহ’লে মুৰৰ ওপৰত উঠি নাচিব৷“\nদুৱাৰ মুখ পাইয়ে কল্পনাৰ কথাকেইষাৰ শুনি দুখোজ পিছুৱাই আহিল ৰুণুমী৷ নিজৰ ওপৰতেই প্ৰচণ্ড ঘৃণা উপজিল৷ কাৰো আপোন হ’ব নোৱাৰিলে তাই, নোৱাৰে কেতিয়াও কাৰো মৰম বুটলিব! তেনেতে শাহুয়েকৰ শীতল কিন্তু কঠিন কণ্ঠস্বৰ ৰুণুমীৰ কাণত পৰিল-\n“কল্পনা বিয়া দিয়া ছোৱালী বেছি দিন মাকৰ ঘৰত আলহী হ’ব নাপায়৷ তোৰো নিজৰ এখন ঘৰ আছে৷ মই জোঁৱাইক কৈছো কাইলৈ দুয়ো যাবিগৈ৷ মাহেকে-পষেকে দেখা দিবিহি৷ এতিয়া তই এইখন ঘৰৰ আলহী, নতুনজনীহে গৃহস্থ৷ তাইৰ কথা বেয়াকৈ কোৱাৰ আগতে দহবাৰ ভাৱিবি৷ নহ’লে মাৰৰ ঘৰৰ পদূলি পাহৰিবি৷“\nগিৰগিৰকৈ সকলো কোঠাৰপৰা ওলাই গ’ল৷ ৰুণুমীয়ে মনত হাজাৰ শংকা আৰু বিস্ময়লৈ শাহুয়েক বহি থকা কোঠাটোলৈ সোমাই গ’ল-\n“আহ সোমাই আহ! তই এইবোৰ কথা বুকুত নল’বি৷ নিজৰ পৰিয়াল, নিজৰ মানুহৰ লগত এৰা-ধৰাকৈ নচলিলে সংসাৰ কেনেকৈ কৰিবি৷ এইখন ঘৰত ভৰি দিয়াৰ পিছৰপৰা তই মোৰ ছোৱালী, ঘৰখন ঘৰ কৰি ৰাখ জীৱনটো সহজ হ’ব৷ মই নমৰালৈকে তোৰ ঢাল হৈ থাকিম তই চিন্তা নকৰিবি৷“\nৰুণুমীৰ বুকুখনত ভয়-বিস্ময়, প্ৰশান্তিৰ আৱেগ এইসকলোবোৰ অনুভূতিয়ে আহি ক্ষন্তেকতে থিতাপি ল’লেহি৷ হৰহৰাই চকুলো নিগৰি আহিল৷\n“আহ সোণজনি মোৰ বুকুতে এসোঁতা কান্দ৷“\nৰুণুমীৰ ধৈৰ্য্যৰ বান্ধ হেৰাই গ’ল৷ অতবছৰে তাইৰ দুখৰ ভেটা ভাঙিবলৈ হাবাথুৰি খাই বিচাৰি ফুৰা বুকুখন অৱশেষত তাই যেন বিচাৰি পালে! দৌৰিগৈ শাহুয়েকৰ বুকুত সোমালেগৈ তাই৷ উচুপি উচুপি কান্দি ৰুণুমীয়ে কৈ থাকিল-\n“আই, আই মোৰ বুকু কুটেকুটাই!“\n← মাছ ধৰাৰ আনন্দ – কৰবী দত্ত\nআকাশৰ সাধুকথা ২০৪০ – ধ্ৰুৱজ্যোতি শৰ্মা →\nহেমন্তত বসন্তৰ গান — বৰ্ণালী পাঠক


মনৰ কথাঃ সন্দেহযুক্ত নাগৰিক আৰু গেৰুৱা প্ৰপাগাণ্ডাৰ পেটাৰ্ন :: ডা° নভনীল বৰুৱা - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome ARTICLE MONOR KATHA MONOR-KATHA RECENT ডাঃ নভনীল বৰুৱা প্ৰৱন্ধ মনৰ কথা মনৰ-কথা মনৰ কথাঃ সন্দেহযুক্ত নাগৰিক আৰু গেৰুৱা প্ৰপাগাণ্ডাৰ পেটাৰ্ন :: ডা° নভনীল বৰুৱা\nমনৰ কথাঃ সন্দেহযুক্ত নাগৰিক আৰু গেৰুৱা প্ৰপাগাণ্ডাৰ পেটাৰ্ন :: ডা° নভনীল বৰুৱা\nxukhdukh.com August 08, 2020 ARTICLE, MONOR KATHA, MONOR-KATHA, RECENT, ডাঃ নভনীল বৰুৱা, প্ৰৱন্ধ, মনৰ কথা, মনৰ-কথা,\nসন্দেহযুক্ত নাগৰিক আৰু গেৰুৱা প্ৰপাগাণ্ডাৰ পেটাৰ্ন\nডা° নভনীল বৰুৱা\nযোৱা চাৰি দশক জুৰি অসমত এটা জনপ্ৰিয় শব্দ হৈছে 'সন্দেহযুক্ত'। তাৰ পাচত লগোৱা হয় বাংলাদেশী নাইবা নাগৰিক -ইয়াৰে যি কোনো এটা শব্দ। মই এই সন্দেহযুক্ত নাগৰিক বা বাংলাদেশী সম্পৰ্কে কিছু কব খুজিছো। নামনি আৰু মধ্য অসমৰ এক বৃহৎ জনগোষ্ঠী মিঞা সকল। এই সন্দেহযুক্ত শব্দতো তেওঁলোকৰ ক্ষেত্ৰ্তেই ব্যৱহৃত হয় কিন্তু হিন্দু বঙালীৰ ক্ষেত্ৰত নহয়। অৰ্থাৎ, এক নিৰ্দিষ্ট ছবি গঢ়ি উঠিছে যে লুঙি, টুপি পৰিহিত, দাড়ি থকা মানুহ এজনক সহজেই সন্দেহযুক্ত নাগৰিক বুলি লেবেল এখন মাৰি stereotype কৰিব পৰা যায় ।\nমিঞা সম্প্ৰদায়ৰ বাবে যদি আটাইতকৈ স্পৰ্শকাতৰ বিষয় আছে সেইতো হৈছে তেওঁলোকৰ নাগৰিকত্ব! এজন মিঞাই তেওঁক জিহাদী বা ক্ৰিমিনেল বুলি গালি পাৰিলেও হয়তো সহ্য কৰিব কিন্তু বাংলাদেশী বুলি ক'লে খুবেই আঘাত পায়। ইয়াৰ কাৰণ হ'ল তেওঁলোকৰ পুৰ্বপুৰুষ প্ৰবজন কৰাৰ মূল্য দি দি ভাগৰি গৈছে। এইবাৰ এন.আৰ.চি পাচত তেওঁলোকে এক আশা পুহি ৰাখিছিল যে এই অপবাদৰ পৰা তেওঁলোক চিৰ দিনৰ বাবে মুক্ত হ'ব, কিন্তু সেই আশা ও সফল নহল। গেৰুৱা বাহিনীৰ কুটিল ৰাজনীতিৰ আহিলা এই প্ৰপাগাণ্ডা থমকি ৰোৱাক চাৰি দিনক দিনে দৃষ্টিকটু হৈ বৃদ্ধি হবলৈহে ধৰিছে। তাৰ ফলশ্ৰুতি কিন্তু ভয়ংকৰ হ'বলৈ গৈ আছে ।বিশেষকৈ নামনি আৰু মধ্য অসমত ইয়াৰ প্ৰভাৱ বাৰুকৈ পৰিব ।\nআপুনি মিঞাক বেয়া পায়। পাবও পাৰে , হয় আপুনি মিঞাৰ হাতত অপকৃত হৈছে বা আপোনাৰ এটা perception আছে। মই সেই বিষয়ে একো ওকালতি কৰিবলৈ নেযাও। কাৰণ মই কোনো নিৰ্বাচন খেলিবলৈকো নেযাও যে মিঞাৰ ভোটৰ আশাত তেওঁলোকৰ হৈ ওকালতি কৰি তেওঁলোকৰ আস্থাভাজন হ'বলৈ যাম,স্পষ্ট কথা নেযাওঁ। দ্বিতীয়তে, এতিয়া মিঞা সমাজক কোনো উকিলৰ প্ৰয়োজন নাই , তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ স্বাৰ্থ নিজেই ৰক্ষা কৰিবলৈ সক্ষম । আপুনি মই হিন্দু মুছলমান খেলি নিৰ্বাচনী বৈতৰণীৰ কথা ভাবি থাকোতে তেওঁলোকে কষ্ট কৰি আৰ্থিক ভাবে টনকীয়াল হৈ আহিছে আৰু শিক্ষা দিক্ষাতো বহু আগ বাঢ়ি গৈছে । মই সেই সমাজখন ওচৰৰ পৰা পৰ্যবেক্ষণ কৰিছো বাবেহে কৈছো ।\nঅসম চুক্তিৰ আধাৰত এন.আৰ.চিয়ে কোন মিঞা স্বদেশী কোন বিদেশী স্পষ্ট কৰি দিছে। এন.আৰ.চি.ত আপত্তি দৰ্শোৱাৰ সুবিধা হৈছিল আৰু লাখ লাখ মিঞাই সেই আপত্তিৰ সন্মুখীন হৈছিল। তেওঁলোকৰ নাম এন.আৰ.চি ত অন্তৰ্ভুক্তকৰা মানুহ বোৰ কোনো মিঞা নাছিল। তেওঁলোক আছিল মিঞা বিদ্বেশী এখন চৰকাৰ বহতীয়া কৰ্মচাৰী। যি কৰ্মচাৰীয়ে অখিলৰ হৈ চাকি জ্বলাওতেই পোতাশালত সুমুৱাই, সেই কৰ্মচাৰীয়ে বিদেশী মিঞাক স্বদেশী কৰিব পাৰে বুলি আপুনি বিশ্বাস কৰিব পাৰে নে ? আৰু বিদেশী মিঞাক স্বদেশী কৰি এই চৰকাৰৰ হাতৰ পৰা ৰক্ষা পৰিব পাৰে নে ?\nকিছু মিঞাই আইন ভংগ কৰে। যিয়ে যতেই আইন ভংগ কৰিছে , তাত কঠোৰ কঠোৰ পদক্ষেপ লওক। কাৰণ ইণ্ডিয়ান পেনেল কোড সকলোৰে বাবে একে (বাকী বিয়া বাৰু সম্পত্তিৰ ভাগ বতৰোৱাৰ বাবেহে পাৰ্চনলে ল' বেলেগ হয়)। মই তাতো মাত মাতিবলৈ নেযাও, কিন্তু লগতে তেওঁলোকৰ প্ৰতি হোৱা অন্যায় বোৰতো আইনে বা প্ৰশাসনে পদক্ষেপ লওক।\nআপুনি যদি মিঞাক বেয়া পাই, মিঞা বুলি গালি পাৰক , কিন্তু এই সন্দেহযুক্ত শব্দটো নিজৰ স্বাৰ্থতে বাদ দিয়ক ।প্ৰব্ৰজন বিৰোধী মঞ্চই মিঞাক মিঞা বুলিয়েই গালি পাৰে। আপোনালোকৰ ইমান ভয় কিয়? মিঞা বেয়া পাই যদি মিঞা বুলি কবলৈ ভয় কিয় ? কিহৰ সন্দেহযুক্ত ? ইমান বছৰ শাসন কৰাৰ পাচত অসমত সন্দেহজনক নাগৰিক ঘূৰি ফুৰিছে কেনেকৈ? কেনেকৈ মাটি দখল কৰিব পাৰিছে বা বেআইনি কাম কৰিব পাৰিছে ? যদি সন্দেহজনক হয়, ট্ৰাইবুনেল ডিটেঞ্চন কেম্পত নেথাকি ঘৰত কেনেকৈ আছে ? তাৰ নিশ্চয়তা দিয়াৰ দায়িত্ব থকা চৰকাৰ প্ৰশাসনৰ প্ৰতি কিন্তু এই প্ৰপাগাণ্ডা চলোৱা সকলে প্ৰশ্ন নকৰে, বা দায়বদ্ধ কৰাৰ কথাত সাংঘাতিক ভাৱে নিশ্চুপ।\nসাহস দেখুৱাওক -হয় মিঞাক accept কৰক নহয় মিঞা বুলি গালি পাৰক। এই সন্দেহযুক্ত জাতীয় শব্দ নিজৰ ভালৰ বাবেই বাদ দিয়ক। বেছিকৈ জোকালে মেকুৰী ও বাঘৰ দৰে খঙালহৈ পৰে । আৰু তাৰ ফল কাষৰ মানুহে বা প্ৰতিবেশী জনগণেহে ভোগে, দূৰত্বৰ পৰা ৰাজনৈতিক লাভালাভ উঠোৱাকেইজনে নহয়।\nকেতিয়াবা মন কৰিছে নে যে গেৰুৱা বাহিনীৰ প্ৰপাগাণ্ডাৰ এক সুন্দৰ পেটাৰ্ণ আছে আৰু বিভিন্ন জনে একে সময়তে একেটা বিষয়ত পোষ্ট দিয়ে যাতে এটা ভ্ৰান্ত নেৰেটিভ আৰম্ভ হৈ যায়? আৰু কথা বিলাক সুচতুৰ নিৰ্বাচন কেন্দ্ৰীক নহয় নে?\nআছু আৰু অখিল অলপ ওচৰ চাপিল কি নাই, পেনিক ধৰ্মী প্ৰচাৰ আৰম্ভ হৈ গল! ক'ৰ পূৰণা ভিডিঅ' ক্লিপ খুঁচৰি অখিলক আহোমতকৈ বেছি মুচলমান প্ৰেমী বুলি কেম্পেইনৰ শুভাৰম্ভই কৰি দিয়ে। পিচে সেইটো কৰিবলৈ গৈ খিলন্জীয়া মুচলমানৰ ইতিহাস বিকৃত কৰাৰ ৰোষৰ ভয়ত আকৌ ব্ৰেক মাৰিলে! সঁচা ইতিহাসক স্বীকাৰ নকৰি, সু-কৰ্ম নতুন ভৱিষ্যত লিখাৰ সলনি, ইতিহাস বিকৃতিৰ অভিলাস কৰা সকলক সকলোৱেই সাৱধানে পৰ্যবেক্ষণ কৰি থকা উচিত।\nমাজতে হঠাৎ মনত পৰিল আমছুৱে কৰা বৰপেটা কাণ্ডৰ কথা । এনেকুৱা কে হৈচৈ কৰিছে যেন অসমীয়া খিলন্জীয়াৰ বিৰুদ্ধে সেইটো হে এক মাত্ৰ ঘটনা! কিন্তু সেই সকলেই নাম নলয় ৰন্জিৎ বৰপূজাৰীক কোনে গুলিয়াইছিল, অনিল বৰা, মোজাম্মিল হকক কোনে হত্যা কৰিছিল ? গজেন আৰু পুতুল কোন বনিয়াৰ বাবে খাদ্য আন্দোলন কৰি শ্বহীদ হৈছিল? কাৰণ এই ভাষিক গোষ্ঠী সমূহ তেওঁলোকৰ ভোট বেংক!!\nএইবাৰ আৰম্ভ কৰিলে যে কাঁ-ৰ নামত লাখে লাখে বাংলাদেশী আহিব পাৰে বুলি যে কাঁ বিৰোধী সকলে কৈছিল, ক’ত আহিলে? হঠাৎ এই কেম্পেইন কিয় জানেনে ? এওঁলোকে ভালকৈ জানে যে অহা নিৰ্বাচনত কাঁ আন্দোলন এটা বিষয় হব আৰু কাঁ আন্দোলনৰ সময়ত এওঁলোক কেনেকৈ গাতত সোমাব লগীয়া হৈছিল , সেয়াও মনত আছে! কাঁ লৈ এওঁলোকৰ ইমান ভয় যে সেই ইচুটোকে নিস্ক্ৰিয় কৰিবলৈ যেনে তেনে চেষ্টা কৰিছে !\nএইটো কথা কিয় নকয় যে কাঁক আইন বনালে কিন্তু তাৰ অধিনিয়ম বনাই কা কাৰ্য্যক্ষম কৰিবলৈ সাহসেই কিয় নকৰিলে! তেনেহ’লে কাঁ’ৰ জৰিয়তে এজনো বিদেশী কেনেকৈ আহিব ? আৰু কাঁ পাচ কৰি এতিয়াওঁ কাৰ্য্যক্ষম নকৰি বাংলাভাষী সকলক যে ৰাম ঠগন দিলে , সেই কথাও লুকুৱাব লাগিল নহয়! তেতিয়াহে আকৌ কাঁ কাৰ্যকৰীকৰণৰ গাজৰৰ লোভ দি অনাগত ভোটৰ বৈতৰণী পাৰ হব পাৰিব!!\nতাতে আকৌ ভূতৰ ওপৰত দানৱ পৰিল যে, আমি যিটো কথা কৈছিলো যে বিদেশী মুছলমানে ধৰ্মান্তৰন কৰি কাঁৰ সুবিধা লব বিছাৰিব , সেইয়া সত্য বুলি ৰিপোৰ্ট ওলালেই !! বিদেশত ধৰ্মান্তৰণ কৰি ভাৰতলৈ সোমোৱাৰ প্ৰচেষ্টাৰ কথাবোৰ বাতৰিত ওলোৱাৰ লগে লগে লগেই সেই বিষয়টো আলোচনালৈ যাতে নাহে, তাৰ বাবে ব্যাপক হেডলাইন মেনেজ হোৱাকৈ অনাহূত 'শিলাদিত্য টাইপ' বিতৰ্কৰে টিআৰপি দিয়াৰ মছলা খবৰৰ অৱতাৰণা কৰা হব, বা হৈছেই। মুঠতে এওঁলোকে ভালকৈ জানে যে ২০১৬ টো সন্মিলিত বিৰোধীৰ ভোট বেছি আছিল । কেনেবাকৈ সঁচাই বিৰোধী ঐক্য হ’লে যে বিপদ, ভালকৈ বুজিছে !! এতিয়া মাথো লক্ষ্য, কেনেকৈ এই বিৰোধী ঐক্য গঠন হোৱাতকৈ কাঁ-বিৰোধী, বিজেপি বিৰোধী ভোট সমূহ পকেট কৰিবলৈ কিছুমান Dummy প্ৰতিদ্বন্দী নিৰ্বাচনলৈ সাজু কৰিব পাৰি। ৰাইজে সুক্ষ্ম ভাৱে দৃষ্টি ৰাখিলে, এই কথাবোৰ জলজল পটপটকৈ লোকচক্ষুত পৰিবই, সেই কথাও কিন্তু নিশ্চিত।\nTags # ARTICLE # MONOR KATHA # MONOR-KATHA # RECENT # ডাঃ নভনীল বৰুৱা # প্ৰৱন্ধ # মনৰ কথা # মনৰ-কথা\nBy xukhdukh.com on August 08, 2020\nLabels: ARTICLE, MONOR KATHA, MONOR-KATHA, RECENT, ডাঃ নভনীল বৰুৱা, প্ৰৱন্ধ, মনৰ কথা, মনৰ-কথা


ৰুণজুন (খণ্ড -২৭) ধাৰাবাহিক উপন্যাস\nby©AdminPosted at Thursday, September 24, 2020\nজীৱনতো য'ত উচ্ছৰ্গা কৰিছিলো, তাৰ আজি যেন একো মূল্যই নোহোৱা হ'ল । মােৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিবলৈ ৰিহণে গুৰুত্ব দিয়া নাই বা দিব লাগে বুলিও ভৱা নাই - তাৰ মানে তেওঁ (ৰিহণৰ)মনৰ পৰা মােক একপ্ৰকাৰ এৰিয়েই দিয়াৰ দৰেই হৈছে\nযদিও মুখেৰে কোৱা নাই । মানুহৰ অভিব্যক্তিত ফুটি উঠা আচাৰবােৰে - নীৰৱে কথা কয়, তাতেই বুজিৱ পাৰি !!\nৰুণৰ এতিয়া আৰু একো আশা নাই । আশাৰো এটা সীমা আছে । ৰুণ, আশাৰ সীমাৰ পৰা ওলাই আহিল । মান, অভিমান, দুখ , শোক, আশাবােৰ - শক্তিলৈ ৰূপান্তৰ কৰি নীৰলে - নীৰৱে টিউচন চেণ্টাৰৰ কামবােৰ আৰু উন্নীত কৰিবলৈ দিল্লীলৈ গৈ কি দৰে আৰু কেনেকৈ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়ৰ মানৰ কৰ্চলৈ নিব পাৰি সেইবােৰ শিকি ল'লে । প্ৰতিটাে বিষয়ৰ বাবে বিশেষ জ্ঞানসম্পন্ন অধ্যাপক বা শিক্ষিত স্নাতকোত্তৰধাৰী শিক্ষকক লৈ কৰ্চ বিলাকৰ বাবে আলোচনা কৰি চেণ্টাৰতো উন্নীত কৰিলে । চহৰ খনৰ ভিতৰত এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ চেণ্টাৰ হিচাবে গঢ়ি উঠিছিল ।\nমন শূণ্য !!\nআশা আকাশলংঘী । কামৰ একাগ্ৰতাকে জীৱনৰ সংগী কৰি - আগুৱাই যাবলৈ\nদৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ হ'ল । নিজকে কামত মগ্ন হৈ থাকিবলৈ নিজেই ঠিক কৰি ল'লে ।\nনেলচন মেণ্ডেলাই কৈছিল,-\n"Education is the most powerful weapon, which you can use to change the World "\nবুলি কোৱাৰ দৰেই ৰুণৰ গুণগত শিক্ষাৰ মানদণ্ডই এই কামখিনি ভালদৰে কৰাত সহায়ক হৈছিল ।\nকামত ধৰাৰ পিছত তাই আৰু পিছলৈ চাব লগীয়া হোৱা নাছিল । কামৰ মাজত মানুহজনী সোমাই গ'ল আৰু এৰি দিয়াৰ কথা নাভাৱে । ইমান দিনে গৃহিণী হিচাবে আছিল যদিও এতিয়া শিক্ষা বিষয়ৰ বহু কথাই বুজি ল'বলৈ বেছি পৰ নালাগিল ।\nপ্ৰয়োগবাদী দাৰ্শনিক সকলৰ কোৱা মতৰ দৰেই ৰুণজুনে - শিক্ষক জ্ঞানৰ অসীম ভাণ্ডাৰ, তীক্ষ্ণ বুদ্ধিসম্পন্ন, সামৰ্থৱান আৰু ব্যৱহাৰিক হ'ব লাগে বুলি তাই বুজি উঠিছিল । সেয়ে টিউতৰ সকলক বাচোতে অলপ গুৰুত্ব দিছিল ।\nসেয়ে প্ৰায়ে ৰুণে দিল্লীলৈ গৈ প্ৰয়োজনীয় টিউটৰিয়েল গাইডবুক বোৰ গোটোৱাত লাগিছিল । তাইৰ চেন্টাৰত টিউচন লওঁতে প্ৰথমে টেষ্ট লৈহে এডমিচন দিছিল । নহ'লে চেন্টাৰৰ বদনাম হয় । সেইদৰে প্ৰথম বছৰতে দশম মানৰ ছাত্ৰ সকলৰ আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ প্ৰতিজন ছাত্ৰই ভাল ৰিজাল্ট কৰিছিল । সেইখনে জিলাখনৰ ভাল চেন্টাৰ বিলাকৰ দৰেই ভাল ফল দেখুৱাবলৈ ধৰিলে । ৰুণে কাৰো পৰা হাত পাতিব লগীয়া হোৱা\nতাৰ পিছৰবাৰ দিল্লীত যাওঁতে তাইৰ ইউনিভাৰচিটিৰ বান্ধৱী পল্লৱীক লগ পালে । পাই ভালেই লাগিছিল । কিন্তু, পল্লৱীয়ে বিয়াৰ কথা তাই এবাৰো নজনালে ৰুণ ভিতৰি ভিতৰি ক্ষুণ্ণ হ'ল । তথাপিওঁ লগৰ বান্ধৱীক পাই মনতো ভাল লাগিছিল । মিষ্টাৰৰ নামটাে শুধাত নক'লে । উত্তৰত ক'লে পাছত পাতিম দে সেইবােৰ বিয়া কেনেকৈ হ'ল । ৰুণেও ভাৱিলে হ'ব পাছত পাতিম । পল্লৱীয়ে কৈছিল, মােৰ ল'ৰা-ছােৱালী নাই ॥ তাই দিল্লী কলেজতে প্ৰবক্তা হিচাবে কাম কৰি আছে ॥ দুয়াে এৰা - এৰি হ'ল সেইদিনা ॥


এতিয়া কিমান দিনৰ মূৰত ল'ব পাৰিব Covishieldৰ দ্বিতীয় পালি ?– News18 assam\nচৰকাৰে আকৌ Covishieldৰ দুয়োটা পালিৰ মাজত ব্যৱধান সলনি কৰিলে ! এতিয়া কিমান দিনৰ মূৰত ল'ব পাৰিব ভেকচিনৰ দ্বিতীয় পালি ?\nএতিয়া, ২৮ দিনৰ পাছতো, কভিশ্বিল্ডৰ আন এটা পালি প্ৰয়োগ কৰিব পাৰি। অৱশ্যে, কোভেক্সিনৰ (Covaxin) বাবে দুটা পালিৰ মাজৰ পাৰ্থক্য এতিয়াও ২৮ দিন হৈ আছে ।\nকেন্দ্ৰীয় স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ মন্ত্ৰালয়ে (Mohfw) আকৌ এবাৰ কভিশ্বিল্ডৰ (covishield) প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় পালিৰ মাজৰ ব্যৱধান হ্ৰাস কৰিছে। দ্বিতীয় পালিৰ ব্যৱধান দুবাৰ বৃদ্ধি কৰা হৈছিল, কিন্তু এইবাৰ ব্যৱধান হ্ৰাস কৰা হৈছে। এইটো কেৱল তেওঁলোকৰ বাবে যি বিদেশ ভ্ৰমণলৈ গৈ আছে। নতুন নিৰ্দেশনাৰ পিছত কিছুমান শ্ৰেণীৰ বাবে ৮৪ দিন অপেক্ষা কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই। এতিয়া, ২৮ দিনৰ পাছতো, কভিশ্বিল্ডৰ আন এটা পালি প্ৰয়োগ কৰিব পাৰি। অৱশ্যে, কোভেক্সিনৰ (Covaxin) বাবে দুটা পালিৰ মাজৰ পাৰ্থক্য এতিয়াও ২৮ দিন হৈ আছে । ইয়াত কোনো পৰিৱৰ্তন হোৱা নাই।\nএইটো তৃতীয়বাৰৰ বাবে যে কভিশ্বিল্ডৰ দুয়োটা পালিৰ ব্যৱধান সলনি কৰা হৈছে। ১৬ জানুৱাৰীত আৰম্ভ হোৱা টিকাকৰণৰ ব্যৱধান আছিল ২৮ ৰ পৰা ৪২ দিন আগতে। তাৰ পিছত, ২২ মাৰ্চত, ব্যৱধানটো ৬-৮ সপ্তাহলৈ বৃদ্ধি কৰা হৈছিল। ইয়াৰ পিছত ১৩ মে'ত ১২-১৬ সপ্তাহৰ ব্যৱধান আছিল।\nনতুন নিৰ্দেশনাত কি কোৱা হৈছে?\nস্বাস্থ্য মন্ত্ৰালয়ৰ নতুন নিৰ্দেশনা তেওঁলোকৰ বাবে যিসকলে কোভিশ্বিল্ডৰ প্ৰথম পালি লাভ কৰিছে আৰু বিদেশ ভ্ৰমণ কৰিব লগা হৈছে। এইটো বিদেশ ভ্ৰমণ অধ্যয়ন, নিযুক্তি আৰু অলিম্পিক দলৰ বাবে হ'ব পাৰে। এনে লোকসকলে কভিশ্বিল্ডৰ দ্বিতীয় পালিৰ বাবে ৮৪ দিন অপেক্ষা কৰিব নালাগিব। তাৰ আগতে তেওঁক আন এটা পালিও প্ৰদান কৰিব পাৰি।\nইয়াৰ পূৰ্বে, পঞ্জাৱৰ স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী বলবীৰ সিং সিদ্ধুৱে মঙলবাৰে কৈছিল যে যিসকলে বিশেষ কাৰণত বিদেশলৈ যাব লাগিব তেওঁলোকক কভিশ্বিল্ডৰ প্ৰথম পালিৰ ২৮ দিনৰ ব্যৱধানৰ পিছত দ্বিতীয়টো পালি দিয়া হ'ব। সিদ্ধুৱে কৈছিল যে জিলা প্ৰশাসনৰ দ্বাৰা মনোনীত যোগ্য কৰ্তৃপক্ষই ৮৪ দিনৰ নিৰ্ধাৰিত ব্যৱধানৰ আগতে দ্বিতীয় পালিটো দিয়াৰ অনুমতি দিয়াৰ আগতে তদন্ত কৰিব।\nFirst published: June 11, 2021, 10:50 IST\nCovid vaccineCovishieldIndia Covid 19Sanjeevani


Luk 12 | AsmULB | STEP | এনেতে অসংখ্য লোক গোট খোৱাত, লোক সকলৰ মাজত গচকা-গচকি হ’ল৷ তেতিয়া যীচুৱে প্ৰথমে তেওঁৰ শিষ্য সকলক কবলৈ ধৰিলে, “যি কপট, সেই ফৰীচী সকলৰ খমিৰলৈ সাৱধান হবা।”\n1এনেতে অসংখ্য লোক গোট খোৱাত, লোক সকলৰ মাজত গচকা-গচকি হ’ল৷ তেতিয়া যীচুৱে প্ৰথমে তেওঁৰ শিষ্য সকলক কবলৈ ধৰিলে, “যি কপট, সেই ফৰীচী সকলৰ খমিৰলৈ সাৱধান হবা।”\n2কিন্তু যি প্ৰকাশিত নহব এনে কোনো ঢাকি থোৱা বস্তু নাই আৰু যি জানিব পৰা নহব, এনে লুকুৱা বস্তু নাই। 3এতেকে তোমালোকে আন্ধাৰত যি যি কথা কলা, সেইবোৰ পোহৰত শুনা যাব আৰু ভিতৰৰ কোঠালিত তোমালোকে কাণে কাণে যি কথা কৈছা, সেয়া ঘৰৰ ওপৰৰ পৰা ঘোষণা কৰা হব।\n4হে মোৰ বন্ধু সকল, মই তোমালোকক কওঁ, যি সকলে শৰীৰক বধ কৰে আৰু তাৰ পাছত একো কৰিব নোৱাৰে, তেওঁলোকলৈ ভয় নকৰিবা। ▼\n▼12:4 যিচ ৫১:৭-১৩ ; যিৰি ১:৮ ; মথি ১০:২৮\n5কিন্তু কোন জনক ভয় কৰিব লাগে সেই বিষয়ে মই তোমালোকক জনাওঁ৷ ভয় সেই জনক কৰিবা, যি জনৰ বধ কৰাৰ পাছত নৰকতো পেলাবৰ ক্ষমতা আছে৷ হয়, মই তোমালোকক কওঁ; তেওঁলৈকে ভয় কৰা।\n6পাঁচোটা ঘৰ-চিৰিকা দুই পইচালৈ বিক্ৰি নকৰে নে? তথাপি সেইবোৰৰ এটাকো ঈশ্বৰৰ আগত পাহৰা নাযায়। 7কিন্তু তোমালোকৰ মূৰৰ সকলো চুলিও গণনা কৰা হৈছে। ভয় নকৰিবা; কিয়নো তোমালোক অনেক ঘৰ-চিৰিকাতকৈ বহুমূলীয়া।\n8মই তোমালোকক পুনৰ কওঁ, মানুহবোৰৰ আগত যি জনে মোক স্বীকাৰ কৰে, মানুহৰ পুত্ৰয়ো ঈশ্বৰৰ দূতবোৰৰ আগত তেওঁক স্বীকাৰ কৰিব। 9কিন্তু মানুহবোৰৰ আগত যি জনে মোক অস্বীকাৰ কৰে,ঈশ্বৰৰ দূতবোৰৰ আগত তেওঁকো অস্বীকাৰ কৰা হব। 10যি কোনোৱে মানুহৰ পুত্ৰৰ অহিতে কথা কয়, তেওঁক ক্ষমা কৰা হব। কিন্তু পবিত্ৰ আত্মাৰ অহিতে নিন্দা কৰা জনক ক্ষমা কৰা নহব।\n11যেতিয়া তেওঁলোকে নাম-ঘৰবোৰত আৰু আধিপত্য আৰু ক্ষমতা পোৱা সকলৰ সন্মুখত তোমালোকক হাজিৰ কৰাব, তেতিয়া কেনেকৈ কি উত্তৰ দিব লাগে বা কি কথা কব লাগে, সেই বিষয়ে চিন্তা নকৰিবা৷ 12কিয়নো যি যি কথা সেই সময়ত কবলগীয়া হব, সেয়া পবিত্ৰ আত্মাই সেই মু্‌হুর্ত্ততেই তোমালোকক শিকাই দিব।”\n13তাৰ পাছত লোক সকলৰ মাজৰ পৰা এজনে তেওঁক কলে, “হে গুৰু, পৈতৃক সম্পত্তি মোৰ সৈতে ভাগ কৰিবলৈ, মোৰ ককাইক আজ্ঞা দিয়ক।” 14কিন্তু যীচুৱে তেওঁক কলে, “হে ভাই, মোক কোনে তোমালোকৰ ওপৰত বিচাৰক বা ভাগ কৰোতা পাতিলে?” 15তেওঁ তেওঁলোকক পুনৰ কলে, “সকলো লোভৰ পৰা নিজকে দুৰত ৰাখি সাৱধানে থাকিবা; কিয়নো উপচি পৰিলেও মানুহৰ জীৱন তেওঁৰ সম্পত্তিৰ ওপৰত নির্ভৰ নহয়।”\n16পাছত যীচুৱে তেওঁলোকক এটা দৃষ্টান্ত দি কলে, “এজন ধনী মানুহৰ মাটিত বহু শষ্য উৎপন্ন হৈছিল । 17তাতে তেওঁ মনতে ভাবি কলে, ‘মোৰ শষ্য সামৰিবলৈ ঠাই নাই; মই এতিয়া কি কৰিম?’ 18পাছত তেওঁ নিজকে কলে, “মই ইয়াকে কৰিম যে, আগৰ ভড়ালবোৰ ভাঙিম আৰু এটা ডাঙৰ ভড়াল সাজিম৷ সেই ভৰালত মোৰ সকলো শষ্য আৰু ভাল বস্তু সামৰি থম। 19তাৰ পাছত মই মোৰ প্ৰাণক কম, “হে প্ৰাণ, অনেক বছৰলৈ তোমাৰ বহুত ভাল বস্তু সাঁচি থোৱা হৈছে৷ জিৰাই-সতাই থাকা আৰু ভোজন পান কৰি আনন্দ কৰা।”\n▼ 12:20 যাক ৪:১৩-১৬\nকিন্তু ঈশ্বৰে তেওঁক কলে, “হে নির্ব্বোধ লোক, আজি ৰাতি তোমাৰ প্ৰাণ নিয়া হব৷ ▼\n▼12:20 ইয় ২৭:৮ ; গীত ৫২:৭\nতাতে যিবোৰ বস্তু যুগুত কৰি থলা, সেইবোৰ কাৰ হব? 21ঠিক এইদৰে যি জনে ঈশ্বৰলৈ ধনৱান নহয়, কেৱল নিজলৈ ধন সাঁচি থয়, ▼\n▼12:21 মথি ৬:২০ ; ১তীম ৬:১৭-১৯ ; যাক ২:৫\nতেওঁ তেনেকুৱা লোক।”\n22পাছত যীচুৱে তেওঁৰ শিষ্য সকলক কলে, “সেই বাবে মই তোমালোকক কওঁ, তোমালোকে কি খাম বুলি প্ৰাণৰ কাৰণে আৰু কি পিন্ধিম বুলি শৰীৰৰ কাৰণে চিন্তা নকৰিবা। 23কিয়নো আহাৰতকৈ প্ৰাণ আৰু বস্ত্ৰতকৈ শৰীৰ শ্ৰেষ্ঠ।\n24“ঢোঁৰা কাউৰীবোৰলৈ চোৱা, সিহতে নবয় বা নাদায়; সিহতৰ ভৰাল বা মেৰ নাই; তথাপি ঈশ্বৰে সিহঁতক আহাৰ দিয়ে। তোমালোক চৰাইতকৈ কিমান বহুমূলীয়া! 25আৰু তোমালোকৰ মাজত কোনে চিন্তা কৰি নিজৰ আয়ুস এহাতকে বঢ়াব পাৰে? 26এতেকে তোমালোকে যদি আটাইতকৈ সৰুটোৱে কৰিব নোৱাৰা তেন্তে আনবোৰ বিষয় কিয় চিন্তা কৰা?\n27পথাৰৰ কনাৰি ফুল কেনেকৈ বাঢ়ে, সেই বিষয়ে চিন্তা কৰি চোৱা; সেইবোৰে শ্ৰম নকৰে আৰু সূতাও নাকাটে৷ মই তোমালোকক কওঁ, চলোমন তেওঁৰ সকলো ঐশ্বর্য্যৰে সৈতেও সেইবোৰৰ এটাৰ নিচিনাও বিভূষিত নাছিল। 28কিন্তু পথাৰত থকা যি বন আজি আছে কাইলৈ জুই শালত পেলোৱা হব, তাকো যদি ঈশ্বৰে এইদৰে ভূষিত কৰে, তেন্তে হে অল্পবিশ্বাসী সকল, তোমালোকক তাতকৈয়ো কিমান বেছি ভূষিত কৰিব!\n29তোমালোকে কি খাবা, কি পান কৰিবা এইবোৰ তোমালোকে নিবিচাৰিবা আৰু অস্থিৰ নহবা। 30কিয়নো জগতৰ সকলো জাতিয়ে এইবোৰ বিচাৰে; আৰু এইবোৰ তোমালোকৰো প্ৰয়োজন আছে বুলি তোমাৰ পিতৃয়ে জানে।\n31কিন্তু তোমালোকে তেওঁৰ ৰাজ্য বিচাৰা; তাতে এইবোৰ তোমালোকক দিয়া হব। ▼\n▼12:31 গীত ৩৪:১০ ; ৰো ৮:৩১,৩২ ; ফিলি ৪:১৯\n32হে তাকৰ জাকটি, ভয় নকৰিবা, কিয়নো তোমালোকক ৰাজ্য দিবলৈ, তোমালোকৰ পিতৃ প্ৰসন্ন হৈছে।\n33তোমালোকৰ যি যি সম্পত্তি আছে, সেইবোৰ বিক্ৰী কৰি দৰিদ্ৰ সকলক দান কৰা আৰু যি ঠাইত চোৰ নাযায়, পোকেও নষ্ট নকৰে; এনে স্ৱর্গত নিজৰ কাৰণে পুৰণি হৈ নোযোৱা মোনা যুগুত কৰি অক্ষয় ধন সাঁচি থোৱা৷ 34কিয়নো য’তে তোমালোকৰ ধন, ত’তে তোমালোকৰ মনো হব।\nপৰ দি থকা\n35তোমালোকে কঁকাল বান্ধা আৰু ▼\n▼12:35 ইফি ৬:১৪ ;১ পি ১:১৩\nতোমালোকৰ চাকি জ্বলি থাকক, 36আৰু বিয়াৰ পৰা আহি দুৱাৰত টুকুৰিয়ালেই দুৱাৰ মেলি দিবলৈ নিজ নিজ প্ৰভুলৈ বাট চাই থকা মানুহবোৰৰ নিচিনা তোমালোকো হোৱা৷ ▼\n▼12:36 মথি ২৪:৩৬-৫১\n37প্ৰভু অহাৰ পাছত যি দাস সকলক তেওঁ পৰ দি থকা দেখে, তেওঁলোক ধন্য৷ মই তোমালোকক স্বৰূপকৈ কওঁ, তেওঁ নিজৰ কঁকাল বান্ধি, তেওঁলোকক ভোজনত বহুৱাই, নিজেই তেওঁলোকক সেই আহাৰ বাঢ়ি দিব। 38তেওঁ দ্বিতীয় বা তৃতীয় পৰতো যদি আহি তেওঁলোকক সেইদৰেই দেখে তেন্তে তেওঁলোক ধন্য।\n39কোন সময়ত চোৰ ▼\n▼12:39 ১ থি ৫:২-৮ : ২ পি ৩:১০-১২ : প্ৰ ৩:৩ ; ১৬:১৫\nআহিব, সেই বিষয়ে ঘৰৰ গৰাকীয়ে জনা হলে, পৰ দি থাকি সিন্ধি দিবলৈ নিজৰ ঘৰ এৰি নিদিলেহেতেন; ইয়াক তোমালোকে জানা। 40তোমালোকো যুগুত হৈ থাকা; কিয়নো যি ক্ষণত তোমালোকে নাভাবা, সেই ক্ষণতে মানুহৰ পুত্ৰ আহিব।”\n41তেতিয়া পিতৰে কলে, “হে প্ৰভু, এই দৃষ্টান্ত অকল আমাৰ বাবে কলে নে, নাইবা সকলোকে কৈছে?” 42তাতে প্ৰভুৱে কলে, “নিজৰ ভৃত্য সকলক উচিত সময়ত নিৰূপিত আহাৰ দিবলৈ, প্ৰভুৱে সিহঁতৰ ওপৰত যাক গৰাকী পাতিব এনে বিশ্বাসী আৰু বুদ্ধিমান ঘৰগিৰী কোন? 43প্ৰভু অহা সময়ত যাক এনে কৰা দেখে সেই দাস ধন্য। 44মই তোমালোকক সচাঁকৈ কওঁ, তেওঁ নিজৰ সর্ব্বস্বৰ ওপৰত তাক ঘৰগিৰী পাতিব।\n45কিন্তু সেই দাস জনে যদি নিজৰ মনতে কয়, “মোৰ প্ৰভু অহাত পলম আছে,” আৰু এনেদৰে আন বন্দী বেটিক যদি কোবাবলৈ ধৰে, আৰু ভোজন পান কৰি তেওঁ মতলীয়া হয় । 46তেন্তে যি দিন আৰু সময়ৰ কথা তেওঁ অলপো চিন্তা নকৰে, সেই দিন আৰু সময়তে তেওঁৰ প্ৰভু আহি হাজিৰ হব৷ তাতে প্ৰভুৱে তেওঁক কাতি টুকুৰা টুকুৰ কৰিব আৰু অবিশ্বাসী সকলৰ কাৰণে যি ঠাই যুগুত কৰা হৈছে, তেওঁৰ স্থান তাতেই হব৷\n47যি দাসে তাৰ প্ৰভুৰ ইচ্ছা জানিও যুগুত হৈ নাথাকে আৰু তেওঁৰ ইচ্ছাৰ দৰে নকৰে, সেই দাসে ভালেমান কোব খাব। 48কিন্তু যি জনে নাজানি ▼\n▼12:48 লে ৫:১৭ ; ১ তী ১:১৩\nকোবৰ যোগ্য কর্ম কৰে সি তাকৰ কোব খাব৷ যি জনক অধিক দিয়া হৈছিল, তেওঁৰ পৰা অধিক বিচৰা হব; লোক সকলে যি জনক সৰহকৈ গোটাই দিলে, তেওঁৰ পৰা অধিককৈ খুজিব।\n49মই পৃথিবীত জুই পেলাবলৈ আহিলো আৰু অহ! যদি এই আশা পূর্ণ হৈ আগতেই প্ৰজ্বলিত হলহেতেন। 50কিন্তু মই এটা বাপ্তিস্মৰে বাপ্তাইজিত হব লাগে, ▼\n▼12:50 মথি ২০:২২ ; মার্ক ১০:৩৮\nআৰু সেয়া সম্পন্ন নোহোৱালৈ মই বহুত কষ্ট পাই আছো!\n51মই পৃথিবীত শান্তি দিবলৈ আহিছো বুলি ভাবিছা নে? মই তোমালোকক কওঁ- তেনে নহয়, কিন্তু বিভেদহে দিবলৈ আহিলো। 52এতিয়াৰ পৰা ঘৰৰ পাঁচ জন ভিন ভিন হৈ, দুজনৰ বিপক্ষে তিনি জন , তিনি জনৰ বিপক্ষে দুজনহে হব। 53পুতেকৰ বিপক্ষে বাপেক; বাপেকৰ বিপক্ষে পুতেক; জীয়েকৰ বিপক্ষে মাক, মাকৰ বিপক্ষে জীয়েক; বোৱাৰীৰ বিপক্ষে শাহুৱেক, শাহুৱেকৰ বিপক্ষে বোৱাৰী ভিন ভিন হৈ যাব।”\n54ইয়াৰ পাছত যীচুৱে লোক সকলৰ ফালে চাই কলে, “পশ্চিম দিশত ডাৱৰ এচটা উঠা দেখিলেই, আপোনালোকে কয় “বৰষুণ আহিব” আৰু পাছত সেইদৰে হয়। 55দক্ষিণ ফালৰ বতাহ বুলিলে কয় ‘বৰ জহ হব’; পাছত সেই জনো সেইদৰে ঘটে। 56হে কপটীয়া সকল, আপোনালোকে পৃথিবীৰ আৰু আকাশৰ ৰূপ নির্ণয় কৰিব জানে; কিন্তু এই কালৰ বিষয়ে কিয় আপোনালোকে নির্ণয় কৰিব নাজানে?\n57নিজৰ বিষয়ে যথার্থ বিচাৰ কি কাৰণত কৰিব নোৱাৰে? 58কিয়নো আপোনাৰ গুচৰিয়াৰ সৈতে আপুনি যেতিয়া বিচাৰকৰ ওচৰলৈ যায়, তেতিয়া বাটতেই তেওঁৰ পৰা মুক্ত হবলৈ চেষ্টা কৰে যাতে তেওঁ আপোনাক বিচাৰকর্তাৰ সন্মুখলৈ বলেৰে টানি নিনিয়ে আৰু বিচাৰকর্তাই দাৰোগাৰ হাতত শোধাই নিদিয়ে; তেতিয়া দাৰোগায়ো বন্দীশালত সোমাই থব নোৱাৰিব। মই আপোনালোকক কওঁ, শেষ পইচাটোও পৰিশোধ নকৰালৈকে কোনো প্ৰকাৰে আপুনি কাৰাগাৰৰ পৰা মুক্ত হব নোৱাৰিব৷”


চন্দ্ৰযানৰ ব্যৰ্থতাৰ বাবে ৰসগোল্লা খাই বাংলাদেশীৰ মৃত্যু হোৱাতো সত্যনে? | News Next One\nচন্দ্ৰযানৰ ব্যৰ্থতাৰ বাবে ৰসগোল্লা খাই বাংলাদেশীৰ মৃত্যু হোৱাতো সত্যনে?\nচন্দ্ৰযান-২ৰ বিফলতাৰ ফূৰ্তিত ৰসগোল্লা খাওতে ডিঙিত লাগি মৃত্যু বাংলাদেশীৰ। এটা বাতৰিৰ শিৰোনাম। বাতৰিটো ইতিমধ্যে অসমৰ নেটিজেনসকলৰ মাজত একপ্ৰকাৰ ভাইৰেল হৈ পৰিছে। হয়তো বাতৰিটো আপুনিও শ্বেয়াৰ কৰিছে। বাতৰিটোত আৰু কোৱা হৈছে যে চন্দ্ৰযান–২ৰ বিফলতাক লৈ ভাৰতত নিৰাশাৰ পৰিৱেশে বিৰাজ কৰাৰ বিপৰীতে বাংলাদেশত একাংশ লোকে উৎসৱ পালন কৰিছে। পিছে এই বাতৰি কিমান সত্য? মানুহৰ মৃত্যু ঘটিব পৰাকৈ ৰসগোল্লা সঁচাকৈয়ে ডিঙিত লাগি ধৰিব পাৰেনে?\nক’ত প্ৰকাশ পাইছে এই বাতৰি?\nঅসমত ফেচবুক আৰু হোৱাটছএপ ব্যৱহাৰকাৰীসকলৰ মাজত ভাইৰেল হৈ পৰা বাতৰিটো প্ৰকাশ পাইছে ভাৰতৰ সৰ্ববৃহৎ নিউজ নেটৱৰ্ক বুলি দাবী কৰি অহা নিউজ চেনেল News18ৰ ৱেবছাইটটোৰ অসমীয়া সংস্কৰণত। ৮ ছেপ্টেম্বৰৰ সন্ধিয়া ৭.৩১ বজাত প্ৰকাশিত বাতৰিটোত কোৱা হৈছে যে চন্দ্ৰযান–২ৰ বিফলতাৰ আনন্দত আত্মহাৰা হৈ বন্ধুৰ সৈতে সমীপৰ দোকানত নিশা ২ বজাত গৰম ৰসগোল্লা খাবলৈ গৈছিল বাংলাদেশৰ ৰেজাউল শ্বেখ নামৰ লোকজনে। কিন্তু দুৰ্ভাগ্যজনকভাৱে দোকানত গৰম ৰসগোল্লা খাই থকাৰ সময়তে ৰস ডিঙিত লাগি ধৰাত অচেতন হৈ পৰে ৰেজাউল। ততালিকে লোকজনক হাস্পতাললৈ নিয়া হয় যদিও মৃত ঘোষণা কৰে চিকিৎসকে। চেনেলটোৰ অসমীয়া সংস্কৰণটোৱে বাতৰিটোৰ উৎস 'ইণ্ডিয়া টুডে’ বুলিও উল্লেখ কৰিছে।\nবাতৰিটো প্ৰকাশ কৰাৰ লগে লগে অসমৰ চেনেলসমূহৰ ভিতৰত অফিচিয়েল ফেচবুক পেজত সৰ্বাধিক লাইক থকা চেনেলটোৰ হাজাৰ হাজাৰ ভিউৱাৰ্ছে সেয়া সত্য বুলি ভাবি লৈ নিজৰ নিজৰ টাইমলাইনত শ্বেয়াৰ কৰাৰ লগতে হোৱাটছএপযোগেও ফৰৱাৰ্ড কৰা দেখা গৈছে। ৯ ছেপ্টেম্বৰৰ দিনৰ ১২ বজা পৰ্যন্ত বাতৰিটো ফেচবুক পেজৰ পৰা শ্বেয়াৰ কৰিছে ২৩০০ৰো অধিক লোকে। বাতৰিটো অসমৰ আন কোনো কোনো কাকত-চেনেল-পৰ্টেলসমূহে প্ৰকাশ কৰিছে নে নাই সেয়া স্পষ্টকৈ জানিব পৰা হোৱা নাই। কিন্তু এয়া স্পষ্ট স্ক্ৰীণশ্বট ভাইৰেল হৈ পৰা বাতৰিটো প্ৰকাশ পাইছে নিউজ-১৮অসমত। বাতৰিটো পঢ়ি অধিকাংশই সেয়া সত্য বুলিয়েই মানি লোৱাতো স্পষ্ট কৰি তুলিছে চেনেলটোৰ ফেচবুক পেজত পঢ়ুৱৈসকলে কৰা কমেণ্টসমূহে।\nNews18ৰ এই বাতৰিটো সত্যনে?\nবাতৰিটোত চেনেলটোৱে স্পষ্টকৈ কৈছে যে সেয়া তেওঁলোকৰ নিজৰ সৰ্ববৃহৎ নেটৱৰ্কৰ নিউজ নহয়, 'ইণ্ডিয়া টুডে’ৰ হে নিউজ। বাতৰিটো য’তেই প্ৰকাশ নাপাওক কিয় প্ৰথমে আমি বিশ্লেষণ কৰিব লাগিব বাতৰিটোৰ সত্যাসত্য। সত্য কথা এয়ে যে বাতৰিটো হৈছে সম্পূূৰ্ণৰূপে ভিত্তিহীন অৰ্থাৎ ফেক নিউজ। ভাৰতৰ চন্দ্ৰযান-২ৰ অভিযান আশা কৰা ধৰণে সফল নোহোৱাত বাংলাদেশত ক’তো বাতৰিটোত কোৱাৰ দৰেকৈ উৎসৱ পালন কৰা হোৱা নাই।\nআন এটা সকলোৱে জনা কথা হৈছে যে কঁঠাল খাওতে ডিঙিত লাগি ধৰিব পাৰে। তামোল ডিঙিত লাগি চৰ্চৰণি খাই মানুহৰ মৃত্যু হ'ব পাৰে। কিন্তু ৰসগোল্লাৰ দৰে পিছল ৰসেৰে পৰিপূৰ্ণ হৈ থকা কোমল বস্তু এটা ডিঙিত লাগি ধৰি সাধাৰণতে মানুহ নমৰে। বাতৰিটোত গৰম ৰসগোল্লাৰ কথা কোৱা হৈছে যদিও ডিঙিত লাগি ধৰিব পৰাকৈ বা খাদ্যনলী পুৰিব পৰাকৈ ইমান গৰমে গৰমে কোনোৱে ৰসগোল্লা নাখায়।\n'ইণ্ডিয়া টুডে’ৰ দৰে আগশাৰীৰ সংবাদ প্ৰতিষ্ঠানে কিয় প্ৰকাশ কৰিছে এনে ফেক নিউজ?\nনিউজ-১৮ অসমে ফেক বাতৰি প্ৰচাৰ কৰিয়েই ক্ষান্ত থকা নাই। লগতে আন এটা সংবাদ প্ৰতিষ্ঠানক বদনামো কৰিছে। News Next Oneৰ Fact চেকিঙত পোহৰলৈ আহিছে যে দেশৰ আগশাৰীৰ সংবাদ প্ৰতিষ্ঠান 'ইণ্ডিয়া টুডে’ই অফিচিয়েল ৱেবছাইটৰ ক’তো এনেধৰণৰ বাতৰি প্ৰকাশ কৰা নাই। প্ৰকৃততে বাতৰিটো প্ৰকাশ পাইছে এটা ফেক নিউজ বিয়পোৱা বাংলা ব্লগছাইটত। এই ব্লগছাইটটো হৈছে indiatodaydailynews.blogspot.com। ইণ্ডিয়া টুডেৰ লগো ব্যৱহাৰ কৰা এই ফেক ছাইটোত বাতৰিটো প্ৰকাশ কৰা হৈছে 'চন্দ্রযান2বিফলের খুশিতে মিষ্টি খেতে গিয়ে গলায় রসগোল্লার রস আটকে মৃত্যু বাংলাদেশির’ শিৰোনামেৰে। এই ফেক ছাইটটোৰ বাতৰিটোকে নিউজ-১৮ অসমে অনুবাদ কৰি নিজৰ ৱেবছাইটত প্ৰকাশ কৰি ফেক নিউজ বিয়পোৱাসকলক এক প্ৰকাৰ উৎসাহিত কৰিছে।\nবাতৰিটোত সন্নিবিষ্ট লোকজনৰ ফটোখন কাৰ?\nবাংলা ফেক ব্লগছাইটটোৱে বাতৰিটোৰ সৈতে প্ৰকাশ কৰা ফটোখন তাত উল্লেখ কৰাৰ দৰে কোনো ৰেজাউল শ্বেখৰ নহয়। এই ফটোখন তুলিছিল বাংলাদেশ ভ্ৰমণলৈ অহা আমেৰিকাৰ গৱেষকৰ এটা দলে। গৱেষক দলটোৰ এজন সদস্যই ৱৰ্ডপ্ৰেছ ব্লগত iacobelli09 একাউণ্টেৰে লিখা ব্লগ এটাত আছে এই ফটোখন। ব্লগাৰজনে ব্লগটোত লিখা মতে ছাইট ভিজিট কৰি থকা স্থানলৈ ঘূৰি অহাৰ সময়ত ২০১০ চনৰ বসন্তৰ কোনো এটা দিনত ভাৰত-বাংলাদেশ সীমান্তৰ এখন বাংলাদেশী গাঁৱত এজন বৃদ্ধ লোকে তেওঁলোকক হাত-বাউলি মাতিছিল আৰু আকাৰে-ইংগিতে কোন ঠাইৰ বুলি প্ৰশ্ন কৰিছিল। লোকজনৰ প্ৰশ্ন শুনি ব্লগাৰজনে আমেৰিকা বুলি কৈ কাষ চাপি আহিছিল বৃদ্ধজনৰ।\nবৃদ্ধজনে আমেৰিকান ব্লগাৰ গৱেষকজনক আৰু তেওঁৰ বন্ধুসকলক ঘৰলৈ লৈ যায় আৰু ঘৰতে তৈয়াৰ কৰা পিঠা-পনাৰে আপ্যায়িত কৰে। লোকজনৰ ব্যৱহাৰত ব্লগাৰ আৰু তেওঁৰ বন্ধুসকল ইমানেই আকৃষ্ট হয় যে এখন ফটো কেমেৰাত আৱদ্ধ কৰি সেয়া ব্লগত আপলোড কৰে। ফটোখনৰ তলত ব্লগটোত প্ৰকৃত পৰিচয় গোপন কৰি ৰখা ব্লগাৰজনে কেপশ্যন দি লিখিছে, 'Nice old man who invited us into his home.’ (আমাক নিজৰ ঘৰলৈ নিমন্ত্ৰণ জনোৱা সুদৰ্শন বৃদ্ধজন)। অৱশ্যে অতিথিক আপ্যায়ন কৰি ভালপোৱা বাংলাদেশী বৃদ্ধজনৰ নামটো উল্লেখ কৰা নাই ব্লগাৰজনে।\nআমেৰিকান গৱেষকৰ দলক নিজ ঘৰলৈ মাতি নি চাহ-পিঠা খুৱাই পঠিওৱা বাংলাদেশৰ কোনো এখন প্ৰত্যন্ত গাঁৱৰ এই বৃদ্ধজনকে এতিয়া ফেক নিউজ ৱেবছাইটটোৱে প্ৰচাৰ কৰিছে ভাৰতৰ চন্দ্ৰ অভিযানৰ ব্যৰ্থতাত উৎফুল্লিত হৈ নিশা ২ বজাত গৰম ৰসগোল্লা খাই ডিঙিত লাগি ধৰা এজন বিকৃত মানসিকতাৰ লোক হিচাপে। আচৰিত ধৰণে সেই বাতৰিটোকে গুৰুত্বসহকাৰে কোনোধৰণৰ অনুসন্ধান নকৰাকৈ প্ৰকাশ কৰিছে অসমৰ এটা আগশাৰীৰ টিভি চেনেলে।\nফেক নিউজ আৰু সংবাদ মাধ্যম\nইণ্টাৰনেটৰ এই যুগত ফেক নিউজে এখন সমাজ, এখন দেশক নিমিষতে ছাৰখাৰ কৰি দিব পাৰে। অভি-নীলৰ হত্যাকাণ্ডৰ লগতে ফেক নিউজৰ প্ৰভাৱত সংঘটিত অনেক কৰুণ ঘটনা আমি সকলোৱে প্ৰত্যক্ষ কৰি আহিছো। এনে ফেক নিউজৰ বিৰুদ্ধে মাত মতাৰ দায়িত্ব সংবাদ মাধ্যমৰ। পিছে সেই সংবাদ মাধ্যমে নিজেই যদি ফেক নিউজ প্ৰচাৰ কৰে তেন্তে তেনে সংবাদ মাধ্যমৰ পৰা ৰাইজে আশা কৰিবই বা কি? নিজেই ফেক নিউজ প্ৰচাৰত আগভাগ লোৱা সংবাদ মাধ্যমে ফেক নিউজৰ ফলত সংঘটিত অঘটনৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতিবই বা কেনেকৈ?\nআৰু এবাৰ ফেক নিউজ প্ৰচাৰ কৰিছিল এই চেনেলটোৱে\nনিউজ-১৮ অসমে ফেক নিউজ প্ৰচাৰ কৰা ঘটনা এয়ে প্ৰথম নহয়। ইয়াৰ পূৰ্বেও যোৱা জানুৱাৰী মাহত এটা ফেক নিউজ সম্প্ৰচাৰ কৰিছিল চেনেলটোৱে। উক্ত বাতৰিটোত ফেচবুক-ইউটিউবত উপলব্ধ বাংলাদেশৰ গাত ভূতে লম্ভা মহিলাৰ আসুৰিক চিকিৎসাৰ ভিডিঅ'ক অসমত সংঘটিত Love জেহাদৰ ঘটনা আখ্যা দি অসম আৰক্ষীক তদন্ত কৰিবলৈ দাবী জনাইছিল চেনেলটোৱে।\nফেক নিউজৰ বিৰুদ্ধে জনসাধাৰণক সচেতন কৰিবলৈ প্ৰথম প্ৰচেষ্টা হাতত লৈছিল কেইজনমান ইউটিউবাৰে৷ ফেচবুক, হোৱাটছএপৰ লগতে মুখ্যধাৰাৰ হিন্দী আৰু ইংৰাজী নিউজ চেনেলসমূহে প্ৰপাগাণ্ডামূলক ফেক নিউজ প্ৰচাৰ কৰালৈ চাই সেই সম্পৰ্কে জনসাধাৰণক সচেতন কৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহিছিল এইসকল ইউটিউবাৰ৷ ইয়াৰ পিছতে ফেক নিউজৰ বিৰুদ্ধে পোনপটীয়াকৈ যুদ্ধত নামে বিশিষ্ট সাংবাদিক প্ৰতীক সিনহা৷ এইগৰাকী সাংবাদিকে altnews.in নামৰ বেৱছাইটটোৰ জৰিয়তে ভাৰতত ফেক নিউজৰ বিৰুদ্ধে আৰম্ভ কৰে জেহাদ৷ ইয়াৰ বাবে সাংবাদিকজনে ফেক নিউজ মেকাৰসকলৰ পৰা যথেষ্ট ভাবুকিৰো সন্মুখীন হ’বলগীয়াত পৰিছে৷ পৰৱৰ্তী সময়ত মুখ্যধাৰাৰ সংবাদ প্ৰতিষ্ঠান কেইটাও ভাইৰেল পড়তাল আদি নাম দি ফেক নিউজৰ বিৰুদ্ধে সজাগতামূলক অনুষ্ঠান সম্প্ৰচাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে যদিও সেয়া সঠিক ৰূপত কৰা দেখা পোৱা হোৱা নাই৷\nঅসমতো ইতিমধ্যে ফেক নিউজে নিজৰ পৰিসৰ বৃদ্ধি কৰিবলৈ সমৰ্থ হৈছে৷ ফেক নিউজৰ পৰা যাতে অসমৰ নেটিজেনসকলক ৰক্ষা কৰিব পৰা যায় তাৰ বাবে News Next One-এ হাতত লৈছে বিশেষ পদক্ষেপ৷ আমাৰ Fact-চেকিং শিতানত পঢ়িবলৈ পাব প্ৰতিটো ফেক নিউজৰ সত্যাসত্য৷ ফেচবুক, হোৱাটছএপ, আনকি টিভি চেনেলত পোৱা বাতৰিক লৈয়ো যদি আপোনাৰ সন্দেহ ওপজে তেন্তে বাতৰিটোসহ আমালৈ মেইল ([email protected]) কৰিব পাৰে৷ আমাৰ Fact-চেকিং টীমে তেনে বাতৰিৰ প্ৰকৃত সত্য অসমবাসী ৰাইজক জনাবলৈ সংকল্প গ্ৰহণ কৰিছে৷