Troyvec in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Troyvec ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nTroyvec ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Troyvec Price and Pack Size in Assamese - Troyvec ar mulya aaru pakor size\nTroyvec की जानकारी\nTroyvec ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Troyvec Benefits & Uses in Assamese- Troyvec ar laabh aaru byavaharsamuh\nTroyvec ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Troyvec Dosage & How to Take in Assamese - Troyvec ar paali aaru xeya kenedore lobo\nTroyvec ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Troyvec Side Effects in Assamese- Troyvec ar parshwakriyasamuh\nTroyvec সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Troyvec Related Warnings in Assamese- Troyvec xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Troyvecৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Troyvec with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Troyvec ar gurutor kriya-pratikriya\nTroyvec মতভেদসমূহ- Troyvec Contraindications in Assamese- Troyvec nishedhsamuh\nTroyvec ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Troyvec in Assamese- Troyvec ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Troyvec ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Troyvec Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Troyvec kriya-pratikriya\nTroyvec ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Troyvec Benefits & Uses in Assamese - Troyvec ar laabh aaru byavaharsamuh\nTroyvec তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nTroyvec ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Troyvec Dosage & How to Take in Assamese - Troyvec ar paali aaru xeya kenedore lobo\nTroyvec-ৰ উপাদানসমূহ - Troyvec Active Ingredients in Assamese - Troyvec-ar upadaansamuh\nTroyvec ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Troyvec Side Effects in Assamese - Troyvec ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Troyvec ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nTroyvec সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Troyvec Related Warnings in Assamese - Troyvec xonkranta xatarkatabanisamuh\nTroyvec-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nTroyvec এ গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত কি প্ৰভাৱ পেলাব সেয়া জনা নাযায় কাৰণ এইটোৰ ওপৰত এতিয়ালৈকে কোনো গৱেষনা কৰা হোৱা নাই।\nTroyvec-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nTroyvecএ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কি প্ৰভাৱ পেলাব এইটোৰ ওপৰত এতিয়ালৈকে কোনো গৱেষনা কৰা হোৱা নাই। গতিকে Troyvec গ্ৰহণ কৰিলে পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব নে নহয় জনা নাযায়।\nবৃক্কত Troyvec কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nTroyvec গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত আপোনাৰ বৃক্ক ত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। যদি এয়া হয় তেন্তে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ বন্ধ কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক আৰু তেখেতে কোৱা অনুসৰি কৰক।\nযকৃতত Troyvec কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nTroyvecৰ দ্বাৰা কলিজা প্ৰভাবিত হব পাৰে। আপুনি যদি এইবিধ ঔষধৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে আপুনি ইয়াক পুনৰাই গ্ৰহণ কৰা উচিত।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Troyvec ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় can be affected by Troyvecৰ দ্বাৰা [Organ] প্ৰভাবিত হব পাৰে। আপুনি যদি এইবিধ ঔষধৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে আপুনি ইয়াক পুনৰাই গ্ৰহণ কৰা উচিত।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Troyvecৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Troyvec with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Troyvec ar gurutor kriya-pratikriya\nTroyvec তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nTroyvec মতভেদসমূহ - Troyvec Contraindications in Assamese - Troyvec nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Troyvec লোৱা অনুচিত যাতে -\nTroyvec ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Troyvec in Assamese - Troyvec ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Troyvec-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Troyvec লোৱাটোৱে কোনো আসক্তিৰ সৃষ্টি নকৰে।\nআপুনি Troyvec লোৱাৰ পিছত টোপনি ভাৱ অথবা অৱসাদগ্ৰস্ত যেন অনুভৱ কৰিব পাৰে। সেয়ে এয়া এৰাই চলাটো ভাল।\nহয়, আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহ Troyvec লোৱাটো নিৰাপদ।\nনহয়, Troyvecয়ে কোনোধৰণৰ মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সা কৰিব নোৱাৰে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Troyvec ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Troyvec Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Troyvec kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Troyvecৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Troyvecৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কোনো তথ্য নাই, এইবিষয়ত গৱেষণাৰ অভাৱৰ হেতু।\nমদ আৰু Troyvecৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nTroyvecৰ সৈতে মদ্যপানৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে একো কোৱাটো এতিয়া কঠিন। কিয়নো এইবিষয়ে এতিয়ালৈ একো গৱেষণা হোৱা নাই।\nTroyvec ৰ অনুকল্প - Substitutes for Troyvec in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Troyvec লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Troyvec ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Troyvec সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Troyvec ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Troyvec সেৱন কৰে?


সোঁতৰ বিপৰীতে- নিবিড় বৰা-দেবজিত শৰ্মা – ফটাঢোল\nJuly 1, 2021 শিল্পী পৰিচিতি\nসোঁতৰ বিপৰীতে- নিবিড় বৰা-দেবজিত শৰ্মা\nআপাত দৃষ্টিত শিক্ষা,এটা নিৰাপদ কৰ্মসংস্থান আৰু পৰিয়াল পোষণ- এজন মানুহৰ জীৱন পৰিক্ৰমা এনেকুৱা এটা চক্ৰৰ মাজেৰেই চলি থাকে৷ প্ৰচলিত ব্যৱস্থাটোৱেই আমাক তাকেই শিকায়,’সময়’ নামৰ মাপকাঠি এডালৰ জোখত কামবোৰ কৰিবলৈ৷ ইচ্ছা কৰা হ’লেও তেখেতেও তাকেই কৰিব পাৰিলেহেঁতেন৷ কি নাছিল তেওঁৰ-এটা অভিযান্ত্ৰিক ডিগ্ৰী,নিজৰ যোগ্যতা অনুসাৰে পোৱা এটা চাকৰি আৰু সময়ে সময়ে পদোন্নতিৰ সম্ভাৱনাৰে প্ৰতিষ্ঠা লাভৰ এটা সেন্দুৰীয়া পথ৷ অথচ আজি কোনোবা এটা মাহত তেখেতৰ দুইচকীয়া বাহনখনৰ মাহেকীয়া কিস্তি দিবলৈকো টনাটনি হৈ যায়৷ তাৰ পাছতো তেখেত থমকি ৰোৱা নাই কিন্তু! ৰুক্ষ কংক্ৰিটৰ দেৱালবোৰ নিজৰ কল্পনাৰ আকাশত উৰি ফুৰা ৰঙেৰে প্ৰাণৱন্ত কৰি গৈছে৷\nতেখেতৰ পৰিচয় দিয়াৰ আগতে চিত্ৰশিল্পৰ বিষয়ে সৰুকৈ আলোচনা অলপ কৰি লোৱা ভাল হ’ব৷ ষ্ট্ৰীট আৰ্ট বা পথৰ চিত্ৰক মানুহে গ্ৰেফিটি আৰ্টৰ লগত ভুলকৈ বুজি একেটা দৃষ্টিভংগীৰে চাব খুজে৷ গ্ৰেফিটি মূলত: অবৈধ আৰু আনৰ অনুমতি অবিহনে কৰা আৰ্ট৷ ষ্ট্ৰীট আৰ্ট মূলত পথত অঁকা অংকন যাৰ কোনো আখৰ নাই৷ এই ষ্ট্ৰীট আৰ্টৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট দৰ্শক নাই৷ ফলত ইয়াৰ লগত পেছাগত ভাবে জড়িত এজন ব্যক্তিৰ ভবিষ্যতৰ সম্ভৱানা একেবাৰেই অস্পষ্ট৷\nনগাঁৱৰ বাইপাছৰ কালভাৰ্ট,দেৱাল আদিক নিজৰ ছবিৰে অংকিত কৰি সৌন্দৰ্য্য বৰ্ধন কৰা এই যুৱকজনৰ নাম হৈছে নিবিড় বৰা৷ পিতৃ স্বৰ্গীয় সুনীল বৰা পেছাত এজন ব্যৱসায়ীৰ লগতে অভিনেতাও আছিল৷ আশীৰ দশকৰ অগ্নিগড়, ৰনাংগিনী, সাঁতোৰ আদি ছবিৰ জৰিয়তে অভিনয়ৰ জগতখনত এক বলিষ্ঠ চিনাকি দি থৈ গৈছিল৷ মাতৃ শ্ৰীমতী জ্যোতিৰেখা বৰা এগৰাকী শিক্ষয়িত্ৰী৷ নিবিড়ৰ স্কুলীয়া শিক্ষা খ্ৰাইষ্টজ্যোতিৰ স্কুলৰ পৰা৷ পৰৱৰ্তী সময়ত বিজ্ঞান শাখাত নাম ভৰ্টি কৰি সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হৈ কোকৰাঝাৰৰ বিনেশ্বৰ ব্ৰহ্ম ইঞ্জিনিয়াৰিং কলেজৰ পৰা কেমিকেল শাখাত অভিযান্ত্ৰিক ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ পৰৱৰ্তী সময়ত এটা চাকৰিত যোগদান কৰে যদিও মাত্ৰ একবছৰ চাকৰি কৰিয়েই অন্তৰৰ আহ্বানত চাকৰি বাদ দি ৰং তুলিকা হাতত তুলি লয়৷\nনিবিড়ে জনোৱা মতে তেখেতৰ ছবি অংকনৰ ক্ষেত্ৰত আনুষ্ঠানিক শিক্ষা নাই৷ চৌপাশৰ পৰিবেশে উদ্ধুদ্ধ কৰিছিল ছবি আঁকিবৰ বাবে৷ পশ্চিমীয়া দেশৰ ষ্ট্ৰীট আৰ্ট আৰু গ্ৰেফিটি সংস্কৃতিয়ে নিবিড়ৰ ভিতৰৰ শিল্পী সত্বাক সদায়েই অনুপ্ৰেৰিত কৰিছিল আৰু সেয়ে হাজাৰ দূৰ্যোগকো নেওচি ছবি আঁকি গৈছে৷ বৰ্তমান নিবিড়ৰ পৰিচয় এজন পেচাদাৰী চিত্ৰশিল্পী আৰু ফটোগ্ৰাফাৰ৷ আই অ’ চি এল, মহামৃত্যুঞ্জয় মন্দিৰ, ট্ৰলচ আদি অনুষ্ঠানৰ লগত সুখ্যাতিৰে কাম কৰা নিবিড়ৰ নিৰ্দিষ্ট কোনো প্ৰিয় চিত্ৰশিল্পী নাই৷ তেখেতৰ মতে চৌপাশৰ প্ৰতিজন শিল্পীয়েই তেখেতৰ প্ৰেৰণাৰ উৎস৷\nঅসমৰ দৰে ৰাজ্য এখনত নিবিড়ৰ ভবিষ্যতৰ বাট আজিও সেন্দুৰীয়া নহয়৷ নহ’লেনো ৰাজপথৰ কোনোবা কালভাৰ্টত আঁকি থৈ অহা সুন্দৰ ছবিৰ ওপৰত কোনোবাই ৰাজনৈতিক দলৰ প’ষ্টাৰ মাৰি থৈ আহে নে! তথাপি নিবিড় ৰৈ যোৱা নাই৷ জীৱনৰ হাজাৰটা চিন্তাৰ মাজতো নিজৰ শিল্পকৰ্মত গতি দি গৈছে প্ৰতিনিয়ত৷ নিবিড়ৰ দৰে শিল্পীক প্ৰয়োজন আপোনাৰ মৰম আৰু আশিৰ্বাদৰ৷ নিবিৰৰ এই যাত্ৰা সফল হওঁক৷\n« শিক্ষাবিদ,সাহিত্যিক,সমালোচক ডঃ লীনা ডেকাৰ সৈতে এটি বৰ্ষণমুখৰ আবেলি আৰু কিছু অন্তৰংগ আলাপ\nকৌতুক-ৰিণ্টুমনি দত্ত »\nভাল লাগিল।নিবিড়ৰ শিল্পী জীৱনৰ উন্নতি কামনা কৰিলোঁ।


মাটিৰ শিল্প — Vikaspedia\nঅসমৰ মাটিৰ শিল্পৰ ইতিহাস দীৰ্ঘদিনীয়া। ধাতৱ শিল্পই গা কৰি উঠাৰ পূৰ্বে মৃৎ শিল্পই বিকাশ লাভ কৰাটো ঐতিহাসিক সত্য। এটা কালত নিত্য-নৈমিত্তিক কৰ্মত ব্যৱহাৰ কৰা সমস্ত সম্ভাৰকে মাটিৰে সাজি উলিওৱা হৈছিল। হীৰা আৰু কুমাৰ সম্প্ৰদায়ৰ লোকে মৃৎশিল্পৰ সম্প্ৰসাৰণত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লোৱাটো উল্লেখযোগ্য। আহোম আৰু কছাৰী ৰাজ্যত ইটা নিৰ্মাণ কৰা শিল্পই প্ৰতিপত্তি লাভ কৰিছিল। কিছুমান ইটা উকা, আন কিছুমান অলংকৃত। জীৱ-জন্তু, চৰাই-চিৰিকটি, দেৱ-দেৱী আৰু মানুহৰ মূৰ্তি কেঁচাতে কাটি তাক পুৰিলে দেখাত সুন্দৰ হৈ পৰে। তেতিয়া সিবোৰ সাধাৰণ ইটাৰ পৰা গৈ টেৰাকটা ভাস্কৰ্যত পৰিণত হয় গৈ। জয়সাগৰৰ ঘনশ্যাম দ’লত আৰু কামাখ্যাৰ এটি মন্দিৰত ভালে সংখ্যক টেৰাকটা ভাস্কৰ্য আজিও বিদ্যমান। টি. দি. লেম্বাৰ্ট চাহাবে মধ্যযুগৰ অসমৰ ইটাক মেনাম নৈৰ উপত্যকাত থকা ইউঠিয়া ৰাজ্যৰ ইটাৰে অবিকল বুলি মন্তব্য দিছে। মধ্যযুগত ইটা ৰঙীন আৰু অধিক কঠিন কৰিবলৈ জোকৰ তেজ ঘঁহি দিয়াটো তাৎপৰ্যপূৰ্ণ। আহোম যুগত মাটিৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল নলা(পাইপ) আৰু পকী নাদৰ পাট। মাটিৰ পাত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ স্থান বিশেষত প্ৰাপ্ত বিশেষ ধৰণৰ মাটিৰ প্ৰয়োজন। এই মাটি ১২০-৬০ চেণ্টিমিটাৰ তলৰপৰা আনি বালি মিহলাই একোটা মাটিৰ নিৰত সাজি চাক অথবা হাতেৰে বিভিন্ন ব্যৱহাৰ্য সামগ্ৰীৰ চাক্ষুস ৰূপ দিয়া হয়। ইয়াৰ পিছত চাৰি-পাঁচ দিন ৰ’দত শুকাই লৈ কিছুমান পাত্ৰৰ গাত ৰং কৰা প্ৰয়োজন। উকা পাত্ৰও নথকা নহয়। ৰ’দত শুকোৱা পাত্ৰসমূহ পাগহেলীত চৌব্বিশ ঘণ্টা দহন কৰিব লাগে। মৃৎশিল্পত ব্যৱহাৰ কৰা সঁজুলিৰ ভিতৰত আফৰী, এথালি, কোৰ, গায়ন, চাক, চোচনী, দান শিল, পিতুন, পেঘালি, মাজুলি, মাটি অনা নাও বা ঠেলা আৰু হাত শিল প্ৰধান। মাটিৰে নিৰ্মিত দ্ৰব্যসম্ভাৰৰ ভিতৰত কটা, কপৌ চাকি, কলহ, কাঁহি-বাতি, খোল, গছা চাকি, গাগৰী, গিলাচ, ঘট, চৰু, চিলিম, জকা, টাৰি, টিপা, টেকেলি, টেজেৰি, ঢোল, দবা, দুণৰি, ধূপদানি, নদীয়াঢৌ, নাও(এনে নাও এখনি গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় চৌহদত উদ্ধাৰ হৈছে), পুতলা, ফুলদানি, বান, ভুৰুকা, ভেতুৱা, মঠীয়া, মাদী, মৃদংগৰ খোলা, মুটকী, শৰাই, সানেকী আদি প্ৰধান।


বিধেয়ক বিৰোধী আন্দোলনত স্থিতি হেৰাল নেকি নেডাৰ?\nবিজেপিৰ কংগ্ৰেছ শূন্য উত্তৰ-পূব কিমান দূৰ: বিধেয়ক বিৰোধী আন্দোলনত স্থিতি হেৰাল নেকি নেডাৰ?\nগুৱাহাটী , February 28, 2019 4:19 pm\nউত্তৰ-পূবক কংগ্ৰেছ শূন্য কৰাৰ লক্ষ্যৰে গঠন হোৱা নৰ্থ ইষ্ট ডেম’ক্ৰেটিক এলাইয়েন্স চমুকৈ নেডাৰ বৰ্তমান নিজৰেই অৱস্থান শূন্য হোৱাৰ দিশে আগবাঢ়িছে যেন দেখা গৈছে। নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক প্ৰসংগকলৈ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বিজেপি নেতৃত্বৰ চৰকাৰ কেইখনৰ লগতে ইয়াৰ সহযোগী দলৰ চৰকাৰৰ নেতৃত্বইয়ো বিধেয়ক বিৰোধী স্থিতি গ্ৰহণ কৰাটো তাৎপৰ্যপূৰ্ণ হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। একমাত্ৰ বিজেপি শাসিত অসম চৰকাৰৰ নেতৃত্বইহে বিধেয়কৰ প্ৰতি সমৰ্থন আগবঢ়াইছে। উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বিজেপি নেতৃত্ব তথা ইয়াৰ সহযোগী দলৰ নেতৃত্বই এই সন্দৰ্ভত গ্ৰহণ কৰা ভূমিকাই নেডাৰ ভৱিষ্যতৰ প্ৰতিও শংকাৰ সৃষ্টি কৰিছে।\nউত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ অসমক বাদ দি বাকী বিজেপি নেতৃত্বৰ লগতে ইয়াৰ সহযোগী দলবোৰে নতুন দিল্লীক এটা কথা স্পষ্টভাৱে বুজাই দিছে যে ই কেন্দ্ৰৰ শ্ৰুতলিপিত চলিবলৈ বাধ্য নহয় আৰু পৰিস্থিতি সাপেক্ষে জাটি-মাটি-ভেটিৰ স্বাৰ্থত যিকোনো সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিবলৈ সাজু আছে।\nনিজৰ জাতীয় স্বাভিমানৰ প্ৰতি দায়বদ্ধ তথা ভৱিষ্যতৰ প্ৰতি দৃষ্টি ৰখা এই নেতাসকলে এটা কথা বুজি উঠিছে যে নতুন দিল্লীৰ সকলো নীতি বিনা প্ৰতিবদে মানি লোৱাটো উত্তৰ-পূবৰ ভৱিষ্যতৰ বাবে শুভদায়ক নহয়। সেয়েহে, খিলঞ্জীয়া জনসাধাৰণৰ স্বাৰ্থত তেওঁলোকে নাগৰিকত্ব বিধেয়কখনক জাতিধ্বংসী বিধেয়ক হিচাপে ধৰি লৈ ইয়াৰ স্পষ্ট বিৰোধিতা কৰিছে।\nনেডাৰ ছাতিৰ তলত সমবেত হোৱা উত্তৰ-পূবৰ এই জাতীয়তাবাদী নেতাসকলে নিজৰ ৰাজ্যখনৰ জনসাধাৰণৰ প্ৰতিবদৰ ভাষা বুজি ইয়াৰ প্ৰতি সমৰ্থন জনাইছে। তদুপৰি, এই নেতাসকলে নিজৰ ৰাজনৈতিক ভৱিষ্যতৰ বাবে শংকিত হৈয়ো জনসাধাৰণৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিয়াৰ সাহস কৰা নাই। সেয়েহে, নেডাৰ আহ্বায়ক হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই এতিয়া নিজেই নেডাৰ দায়িত্বৰ পৰা ছত্ৰভংগ দিয়া যেনহে দেখা গৈছে।\nনেডাক ধৰি ৰখাত ব্যৰ্থ হোৱা নেতাগৰাকীয়ে এতিয়া নিজেই নিৰ্বাচন খেলি নতুন দিল্লীলৈ যোৱাৰ মন মেলিছে। তেওঁ এটা কথা বুজি উঠিছে যে নিজৰ ৰাজনৈতিক ভৱিষ্যত সুৰক্ষিত কৰিব নোৱাৰিলে দলতেই নহয় ৰাজনীতিৰ ক্ষেত্ৰখনতে প্ৰাসংগিকতা হেৰুৱাব লাগিব।\nউল্লেখযোগ্য যে বিধেয়ক বিৰোধী আন্দোলনৰ পাছতেই নেডাৰ কামকাজৰ পৰিসৰো সীমিত হৈ পৰিছে। নেডাৰ আহ্বায়কগৰাকী এতিয়া অসমৰ ৰাজনীতিতে ব্যস্ত হৈ পৰিছে আৰু দলত নিজকে প্ৰতিষ্ঠিত কৰাৰ বাবে কঠোৰ সংগ্ৰামত অৱতীৰ্ণ হৈছে।নিজকে বিজেপিৰ অপৰিহাৰ্য নেতা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰাত ব্ৰতী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই এতিয়া আৰু নেডাৰ বাবে সময় দিব পৰা অৱস্থা নাই।নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হ’লে নিজৰ অস্তিত্বৰ যুঁজত ব্যস্ত থাকিবলগীয়া নেতাগৰাকীয়ে নেডাক ধৰি ৰখাৰ যুঁজত সময় দিব পৰাটো সম্ভৱ নহয়। আনহাতে, উত্তৰ-পূবৰ শেহতীয়া ৰাজনৈতিক পৰিস্থিতিত নেডাৰ আহ্বায়কগৰাকীৰ ভূমিকাও আছিল তেনেই দুৰ্বল।\nনেডাক বাস্তৱতে ধৰি ৰখাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৰ্থ হোৱা নেডাৰ আহ্বায়কগৰাকীৰ উত্তৰ-পূবৰ ৰাজনীতিত গ্ৰহণযোগ্যতা হ্ৰাস পোৱাটোৱে নেডাৰ দায়িত্ব আন কোনো নেতাৰ হাতলৈ যোৱাৰ সম্ভাৱনা নুই কৰিব নোৱাৰি। এইক্ষেত্ৰত অসমৰ বাহিৰে আন এখন উত্তৰ-পূবৰ ৰাজ্যৰ নেতাই এই দায়িত্ব পাব পাৰে। কিয়নো উত্তৰ-পূবৰ বাকী ৰাজ্য কেইখনৰ কোনো এজন জনপ্ৰিয় নেতাক এই দায়িত্ব অৰ্পণ কৰিলে বিজেপিয়ে সুফল লাভ কৰাৰ লগতে কংগ্ৰেছৰ বাবেও শংকা বৃদ্ধি পাব পাৰে।\nআনহাতে,উত্তৰ-পূবৰ বাকী ৰাজ্যকেইখনত কেইবাজনো এনে নেতা আছে যাৰ বিৰুদ্ধে দুৰ্নীতি বা দল বাগৰাৰ ৰাজনীতিৰ অভিযোগ নাই। তদুপৰি, এই মুহূৰ্তত অসমৰ বাহিৰে বাকী কেইখন ৰাজ্যত বিজেপিয়ে নিজৰ স্থিতি সুদৃঢ় কৰি তোলাৰ বাবে এক প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হৈছে।\nআনহাতে, উত্তৰ-পূবত কংগ্ৰেছে পুনৰ ক্ষমতালৈ অহাৰ বাবে যৎপৰোনাস্তি চেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছে। পূৰ্বৰে পৰা এক শক্তিশালী স্থিতি থকা কংগ্ৰেছক শাসন-ক্ষমতাৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখিবলৈ হ’লে বিজেপিয়ে এই ৰাজ্যকেইখনৰ জনজাতীয় নেতাসকলৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব দিব লাগিব আৰু তেওঁলোকক উপযুক্ত স্থানত অধিষ্ঠিত কৰি ঐক্যবদ্ধ শক্তি গঢ়ি তুলিব লাগিব।\nঅসমত বিজেপিৰ মাজত দুটা শিৱিৰত বিভক্ত নেতাসকলৰ ভিতৰত কংগ্ৰেছী শিৱিৰৰ পৰা প্ৰব্ৰজন ঘটা নেতাসকলৰ স্থিতি সন্দেহজনক বুলি জনসাধাৰণে মত ব্যক্ত কৰি আহিছে। আনহাত, জাতীয়তাবাদী শিৱিৰৰ নেতাসকলে অসমত বিজেপিক যি শক্তি আনি দিছে সেয়া অক্ষুন্ন ৰাখিবলগীয়া হ’লে জনগোষ্ঠীয় নেতাসকলক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়াটো অৱশ্যেই গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nবিধেয়ক বিৰোধী আন্দোলনৰ পাছতে প্ৰায় গুৰুত্বহীন হৈ পৰা নেডাৰ দায়িত্বও কোনো এগৰাকী জনগোষ্ঠীয় নেতাক অপৰ্ণ কৰি বিজেপিয়ে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত তেওঁলোকৰ স্থিতি ধৰি ৰখাৰ প্ৰয়াস কৰিব পাৰে। কিয়নো কংগ্ৰেছে বিজেপিক জনজাতীয় বিৰোধী বুলি এবাৰ প্ৰতিষ্ঠিত কৰিব পাৰিলেই উত্তৰ-পূবত বিজেপিৰ ভেটি উছন হোৱাটোও ডাঙৰ কথা নহয়।\nসেয়ে হ’লে, কংগ্ৰেছ মুক্ত উত্তৰ-পূব গঢ়াৰ বিজেপিৰ লক্ষ্য আধৰুৱাই নহয় সুদূৰ পৰাহতও হৈ পৰিব। নেডাৰ আহ্বায়কগৰাকী কংগ্ৰেছ মূলৰ পৰা অহা নেতা হোৱা বাবে পূৰ্বৰে পৰা কংগ্ৰেছবিৰোধী আৰু জাতীয়তাবাদী আঞ্চলিক নেতাসকলে ভৰসা লাভ নকৰিবও পাৰে। যাৰ বাবে শেহতীয়াকৈ নেডাৰ ভূমিকা সীমিত হোৱাৰ লগতে গুৰুত্বহীনো হৈ পৰিছে।


sensational-revelation-after-ex-student-leader-arrested-by-police-in-zoo-road-blast-connection– News18 Assam\n৯ জুনত বায়েকৰ বিয়া, আখৈ তোলা হাতখনত এতিয়া হেণ্ডকাফ\nআলফা স্বাধীনৰ টাৰ্গেট ৰাজ্যৰ মেধাৱী ছাত্ৰ-ছাত্ৰী! প্ৰাক্তন ছাত্ৰনেতা গ্ৰেপ্তাৰৰ পিছতে পোহৰলৈ আহিছে ভয়ংকৰ তথ্য\nUpdated:May 30, 2019, 12:31 PM IST\nUpdated: May 30, 2019, 12:31 PM IST\nগুঞ্জন কলিতা : আলফা স্বাধীনেৰে যোগাযোগ ৰাখি গ্ৰেপ্তাৰ হ’ল গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় স্নাতকোত্তৰ ছাত্ৰ সন্থাৰ প্ৰাক্তন সভাপতি তথা বৰ্তমানৰ উদ্ভিদ বিজ্ঞানৰ গৱেষক ছাত্ৰ সঞ্জীৱ তালুকদাৰ৷ আলফা (স্বাঃ)ৰ মুখ্য সেনাধ্যক্ষ পৰেশ বৰুৱাৰ ট্ৰেপত পৰি আৰক্ষীৰ হাতত গ্ৰেপ্তাৰ হ’ল নেকি ছাত্ৰনেতা সঞ্জীৱ তালুকদাৰ? এই প্ৰশ্নই এতিয়া চৰ্চা লাভ কৰিছে সচেতন মহলত৷ মেধাৱী ছাত্ৰ সঞ্জীৱ তালুকদাৰৰ গ্ৰেপ্তাৰৰ পিছতে আলফা স্বাধীনে বহু শিক্ষাৰ্থীৰে যোগাযোগ অব্যাহত ৰাখিছে বুলি ইতিমধ্যে স্পষ্ট কৰিছে আৰক্ষী আয়ুক্ত দীপক কুমাৰে৷ আৰক্ষী আয়ুক্তগৰাকীয়ে কয় যে আলফা স্বাধীনে এয়া নতুন পৰিকল্পনা কৰিছে যে কেনেকৈ মেধাৱী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক ইনফ্লুৱেঞ্চ কৰি বিভিন্ন কামত লগাব পাৰে৷ অনুসন্ধানত এনে বহু তথ্য আৰক্ষীয়ে লাভ কৰিছে৷\nবৰ্তমানলৈ প্ৰায় ৫-৬ বাৰ পৰেশ বৰুৱাৰে টেলিফোনত কথা পাতিছে মেধাৱী ছাত্ৰ সঞ্জীৱ তালুকদাৰে৷ টিভিৰ টক শ্ব’ত সঞ্জীৱৰ বক্তব্য শুনি ২০১৭ বৰ্ষত পৰেশ বৰুৱাই প্ৰথমটো ফোন কৰিছিল সঞ্জীৱক৷ প্ৰাপ্ত তথ্য অনুসৰি, পৰেশ বৰুৱা-সঞ্জীৱ তালুকদাৰৰ কথা-বাৰ্তাত স্থান পাইছিল অসমৰ জলন্ত সমস্যাসমূহে৷ পৰেশ বৰুৱাৰ কথা শুনি কেইবাজনো দৰিদ্ৰ মেধাৱী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক টিউচনো কৰিছিল সঞ্জীৱে৷ কিন্তু বিজয় অসমক সঞ্জীৱ তালুকদাৰে কেনেকৈ লগ পালে সেই কথা শুনিলেই স্পষ্ট হ’ব মেধাৱী ছাত্ৰক লৈ পৰেশ বৰুৱাই কৰা অভিসন্ধিৰ বিষয়ে৷\nপৰেশ বৰুৱাৰ কথা শুনাৰ ভুল কৰি সহায়ৰ উদ্দেশ্যে ২৭ এপ্ৰিলত গুৱাহাটীত পৰীক্ষা দিবলৈ অহা এজন যুৱকক সাক্ষাৎ কৰিছিল সঞ্জীৱে৷ পৰীক্ষা কেন্দ্ৰ চাম বুলি যুৱকজনে সঞ্জীৱৰ বাইকত উঠি গণেশগুৰি উৰণীয়া সেঁতুৰ তলৰ পৰা জু–ৰোড হৈ গৈছিল জালুকবাৰীলৈ৷ বাৰে বাৰে সোধাৰ পিছতো যুৱকজনে সঞ্জীৱক কোৱা নাছিল পৰীক্ষা আৰু পৰীক্ষা কেন্দ্ৰটোৰ নাম৷ সন্দেহ ওপজাত যুৱকজনৰ সংগ ত্যাগ কৰি যুৱকজনক ১ মে’ মোবাইলত ব্লক কৰিছিল সঞ্জীৱে৷ ১৫ মে’ৰ জু–ৰোডৰ বিস্ফোৰণৰ পিছতে পোহৰলৈ আহিল যে সঞ্জীৱৰ বাইকত উঠা সেই অচিনাকী যুৱকজনেই আছিল বিজয় অসম।\nপৰেশ বৰুৱাৰ কথা শুনিয়ে অচিনাকীক সহায় কৰিবলৈ গৈ এতিয়া ৰঙাঘৰৰ আলহী হ’ল এইজন মেধাৱী ছাত্ৰনেতা৷ ঘৰখনতো নিমাওমাও পৰিৱেশ৷ ৯ জুনত বায়েকৰ বিয়া, আখৈ তোলা হাতখনত এতিয়া হাতকেৰেয়া।


Brugel in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Brugel ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nBrugel ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Brugel Price and Pack Size in Assamese - Brugel ar mulya aaru pakor size\nBrugel ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Brugel Benefits & Uses in Assamese- Brugel ar laabh aaru byavaharsamuh\nBrugel ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Brugel Dosage & How to Take in Assamese - Brugel ar paali aaru xeya kenedore lobo\nBrugel ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Brugel Side Effects in Assamese- Brugel ar parshwakriyasamuh\nBrugel সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Brugel Related Warnings in Assamese- Brugel xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Brugelৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Brugel with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Brugel ar gurutor kriya-pratikriya\nBrugel মতভেদসমূহ- Brugel Contraindications in Assamese- Brugel nishedhsamuh\nBrugel ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Brugel in Assamese- Brugel ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Brugel ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Brugel Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Brugel kriya-pratikriya\nBrugel ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Brugel Benefits & Uses in Assamese - Brugel ar laabh aaru byavaharsamuh\nBrugel তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nBrugel ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Brugel Dosage & How to Take in Assamese - Brugel ar paali aaru xeya kenedore lobo\nBrugel-ৰ উপাদানসমূহ - Brugel Active Ingredients in Assamese - Brugel-ar upadaansamuh\nBrugel ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Brugel Side Effects in Assamese - Brugel ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Brugel ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nBrugel সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Brugel Related Warnings in Assamese - Brugel xonkranta xatarkatabanisamuh\nBrugel-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাসকলে Brugel লোৱাৰ পূৰ্বে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লোৱা উচিত। আপুনিও যদি সেয়া নকৰে তেন্তে আপোনাৰ দেহত ইয়াৰ গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব।\nBrugel-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nআপুনি যদি স্তন্যপায়ী মহিলা তেন্তে Taking Brugel গ্ৰহণে গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। চিকিতসকে প্ৰয়োজনীয় বুলি কোৱাৰ পূৰ্বে Brugel গ্ৰহণ কৰিব নালাগে।\nবৃক্কত Brugel কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nBrugelৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ ফলত বৃক্কৰ ক্ষতি হব পাৰে। গতিকে গ্ৰহণ কৰাৰ পূৰ্বে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ প্ৰয়োজনীয়।\nযকৃতত Brugel কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nBrugelএ কলিজাত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Brugel ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nBrugelৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ ফলত হৃদয়ৰ ক্ষতি হব পাৰে। গতিকে গ্ৰহণ কৰাৰ পূৰ্বে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ প্ৰয়োজনীয়।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Brugelৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Brugel with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Brugel ar gurutor kriya-pratikriya\nBrugel তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nBrugel মতভেদসমূহ - Brugel Contraindications in Assamese - Brugel nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Brugel লোৱা অনুচিত যাতে -\nBrugel ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Brugel in Assamese - Brugel ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Brugel-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nBrugelৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nBrugel আপোনাক টোপনি নলগায় বা তন্দ্ৰাচ্ছন্ন নকৰে। আপুনি মেচিন আদি চলাব পাৰে।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Brugel লওক।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Brugel ব্যৱহৃত নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Brugel ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Brugel Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Brugel kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Brugelৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nBrugelৰ সৈতে খাদ্য খোৱাৰ বিষয়ে কোনো গৱেষণা উপলব্ধ নহয়।\nমদ আৰু Brugelৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nমদৰ সৈতে Brugel সেৱন কৰাটো বিপজ্জনক হ'ব পাৰে।\nBrugel ৰ অনুকল্প - Substitutes for Brugel in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Brugel লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Brugel ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Brugel সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Brugel ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Brugel সেৱন কৰে?


HOME/ BHARAT/PM MODI ARRIVES IN NEW YORK FOR FINAL LEG OF US VISIT\nPublished on: Sep 25, 2021, 1:00 PM IST\nনেশ্যনেল ডেস্ক, 25 ছেপ্তেম্বৰ : শুকুৰবাৰে সন্ধিয়া (স্থানীয় সময় অনুসৰি) নিউয়ৰ্কত উপস্থিত হয় প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডী ৷ শনিবাৰে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ সভা সম্বোধন কৰিব প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডীয়ে ৷ কোৱাডৰ সন্মিলনত অংশগ্ৰহণৰ পিছত মাৰ্কিন ৰাষ্ট্ৰপতি জ’ বাইডেনৰ সৈতে বৈঠকত মিলিত হৈছে প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডী আৰু এই বৈঠকৰ পিছতেই ৱাশ্বিংটন অভিমুখে ৰাওনা হয় প্ৰধানমন্ত্ৰী ৷\nনিউয়ৰ্কত উপস্থিত প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডী\nবৈদেশিক পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰণালয়ৰ মুখপাত্ৰ অৰিন্দম বাগছীয়ে ৱাশ্বিংটনক ধন্যবাদ জনাই প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ নিউয়ৰ্ক যাত্ৰা সন্দৰ্ভত টুইটযোগে কয়, "Thank you, Washington! Onward bound for New York. Afterahistoric Quad Leaders' Summit and bilateral engagements with USA, Australia and Japan, PM Narendra Modi departs for the New York leg of his visit,"\nবুধবাৰে তিনিদিনীয়া ভ্ৰমণসমূচীৰে ৱাশ্বিংটনলৈ আহিছিল প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডী ৷ ক’ভিড 19 মহামাৰী আৰম্ভ হোৱাৰ পিছত চুবুৰীয়া ৰাষ্ট্ৰৰ বাহিৰে অন্য ৰাষ্ট্ৰলৈ এয়াই প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ প্ৰথমটো ভ্ৰমণ ৷\nলগতে পঢ়ক: কমলা হেৰিছ আৰু প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডীৰ প্ৰথমখন বৈঠক\nভ্ৰমণকালত প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে মাৰ্কিন ৰাষ্ট্ৰপতি জ’ বাইডেন আৰু কমলা হেৰিছৰ সৈতে দ্বি-পাক্ষিক আলোচনাত মিলিত হৈছিল ৷ ইয়াৰ উপৰিও প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডীয়ে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী স্কট মৰিচন আৰু জাপানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী য়োশীহিড়ে চুগাকো সাক্ষাৎ কৰিছিল ৷ ইয়াৰ উপৰিও প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে কোৱাডৰ সন্মিলনতো অংশগ্ৰহণ কৰে ৷\nবৃহস্পতিবাৰে প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে ভাৰতত বিনিয়োগৰ বাবে পাঁচগৰাকী গ্ল’বেল চি ই অ’ক সাক্ষাৎ কৰে ৷ প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডীৰ এই ভ্ৰমণ 25 ছেপ্তেম্বৰত সমাপ্ত হ’ব ৷ ভ্ৰমণৰ শেষৰটো দিনত প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ সভা সম্বোধন কৰি ক’ভিড 19 ৰ ফলত বিশ্ববাসীয়ে সন্মুখীন হোৱা বিভিন্ন সমস্যা, সন্ত্ৰাসবাদ নিৰ্মূলকৰণ, জলবায়ু পৰিৱৰ্তন আৰু কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়ৰ ওপৰত আলোকপাত কৰিব ৷\nৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ সভাৰ এই বৰ্ষৰ বিষয়বস্তু হ’ল- 'Building Resilience through hope to recover from COVID-19, rebuild sustainably, respond to the needs of the planet, respect the rights of people, and revitalise the United Nations'.\nলগতে পঢ়ক : কমলা হেৰিছক কি উপহাৰ দিলে প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডীয়ে ?


গণিত জগতৰ ‘লেডী গগা’ আৰু ফ্ৰান্সৰ সৃষ্টিশীল পৰিৱেশ - গণিত চ’ৰা\n21 Aug গণিত জগতৰ ‘লেডী গগা’ আৰু ফ্ৰান্সৰ সৃষ্টিশীল পৰিৱেশ\nPosted at 16:20h in জীৱনী, নিবন্ধ, পৰ্যালোচনা by পংকজ জ্যোতি মহন্ত0Comments\n“আপুনি জানিছিলনে যে পৃথিৱীৰ অন্য যিকোনো চহৰৰ তুলনাত পেৰিছতে সকলোতকৈ অধিক সংখ্যক গণিতজ্ঞ আছে? আৰু গণিতজ্ঞৰ নামেৰে বিশ্বৰ আন যিকোনো চহৰতকৈ অধিক সংখ্যক পথো আছে বুলি? আৰু যদি আপুনি ফিল্ডছ মেডেলৰ পৰিসংখ্যালৈ চায়— যিটোক প্ৰায়ে গণিতৰ ন’বেল বঁটা বুলিও কোৱা হয় আৰু সদায় চল্লিছ বছৰতকৈ কম বয়সৰ গণিতজ্ঞক প্ৰদান কৰা হয়— তেন্তে আপুনি পাব যে ফ্ৰান্সত অন্য যিকোনো দেশৰ নিৱাসীৰ তুলনাত অধিক সংখ্যক ফিল্ডছ মেডেল-ধাৰী আছে।” — এইয়া আছিল ২০১০ চনত ফিল্ডছ মেডেল বিজয়ী চিডৰিক ভিলানি নামৰ বিখ্যাত গণিতজ্ঞগৰাকীৰ বক্তব্য।\nকেতিয়াবা ভুল তথ্য প্ৰচাৰ নকৰাৰ পাছতো কিছুমান তথ্যৰ অত্যাধিক প্ৰচাৰে আন কিছুমান গুৰুত্বপূৰ্ণ তথ্যক খুৱ অনিষ্টদায়কভাৱে ঢাক খুৱাই ৰাখে। আমাৰ অসমত গান-বাজানা, গল্প-পদ্য-চিত্ৰ-কথাছবি আদিলৈ মানুহৰ বেছি ৰাপ (সেই ৰাপ পঠনৰ অভ্যাসৰ দৰে দৰকাৰী ৰাপো নহয়) বাবে বিজ্ঞান তথা উদ্ভাৱণ সংক্ৰান্তীয় বৌদ্ধিক আলোড়ণৰ প্ৰতি আমাৰ সমাজখন খুৱ নিৰ্লিপ্ত বুলি প্ৰায়ে অভিযোগ শুনা যায়। সেই কাৰণেই ওপৰৰ কথাষাৰ পঢ়ি বহুতেই আচৰিতেই হ’ব, কাৰণ তেওঁলোকে পেৰিছক পুৰণি চিত্ৰ-ভাস্কৰ্য, যাদুগৃহ, ৰোমাঞ্চ আদিৰহে এখন ৰমণীয় চহৰ বুলি অত্যাধিক পৰিমাণে শুনি আহিছে।\nআজি পৃথিৱীৰ যিকোনো কোণলৈকে যোগাযোগৰ উন্নত প্ৰযুক্তিৰ যুগত নতুন যুগৰ মহান গণিতজ্ঞ-বিজ্ঞানীসকলৰ বহুতে নিজৰ উদ্ভাৱনৰ লগতে আবদ্ধ নাথাকি বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ শিক্ষাৰ্থীক অনুপ্ৰাণিত কৰাৰ বাবে এনে কাৰ্য্যসমূহ খুৱ তৎপৰতাৰে কৰি থাকে। চিডৰিক ভিলানিও তেনে এজন গণিতজ্ঞ। বৰ্তমান ৪৩ বছৰীয়া এই গণিতজ্ঞগৰাকীয়ে নতুন প্ৰজন্মক উদ্বুদ্ধ কৰিবলৈ বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত ঘূৰি বক্তৃতানুষ্ঠান, চেমিনাৰ আদিত ভাগ লৈ ফুৰে। তাৰোপৰি তেওঁ গণিত-বিজ্ঞান জনপ্ৰিয়কৰণৰ ভিডিঅ’ প্ৰস্তুত কৰি প্ৰচাৰ কৰে, জনপ্ৰিয় গ্ৰন্থ লিখে, তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণত জড়িত হয়। বৰ্তমান তেওঁ বিশ্ববিখ্যাত প্ৰতিষ্ঠান Institut Henri Poincare (IHP)ৰ পৰিচালকো। শেহতীয়াভাৱে তেওঁ ৰাজনীতিতো জড়িত হৈছে।\nএই সকলোখিনিৰ উপৰি চিডৰিক ভিলানিৰ আন এটা সম্পূৰ্ণ ব্যতিক্ৰমী পৰিচয় আছে। ভিলানিয়ে পৰিধান কৰে এক পৃথক ধৰণৰ পোচাক, আৰু মূৰত ৰাখে গলধনলৈকে পৰাকৈ ঢৌ-খেলা ষ্টাইলিছ চুলি। তেওঁ পৰিধান কৰে ওঠৰ-ঊনৈছ শতিকাৰ কিছুসংখ্যক চৌখিন চিত্ৰকৰ বা যাদুকৰৰ ফটোত আমি দেখাৰ দৰে ডাঙৰ ডাঙৰ বুটাম লগোৱা চাৰ্ট, তাৰ ওপৰত কোট, ডিঙিত মাফলাৰ বন্ধা ধৰণেৰে বন্ধা চিল্কৰ টাই, আৰু কোটৰ বাওঁকাষে সদায় থাকে বিশেষভাৱে ডিজাইন কৰা এটা ডাঙৰ মকৰাৰ ব্ৰোচ (brooch)। এই সাজসজ্জাৰে তেওঁ বিশ্বৰ গণিতজ্ঞসকলৰ মাজৰ পৰা এটা নতুন, ব্যতিক্ৰম আৰু স্বতন্ত পৰিচয় লাভ কৰিছে, আৰু বিখ্যাত ফেচন মেগাজিনেও তেওঁক বেটুপাতত স্থান দিছে।\nবিশ্বৰ তাৰকাসকলৰ ভিতৰত যিসকলে খুৱ ব্যতিক্ৰমী সাজপাৰেৰে সততে পৃথক পৰিচয় দাঙি ধৰে তেওঁলোকৰ ভিতৰত অন্যতম হ’ল লেডী গগা। সেই বাবেই ভিলানিক কোৱা হয়— গণিত জগতৰ লেডী গগা।\nপ্ৰসংগৰ বাহিৰৰ যদিও এইখিনিতে, ৬টা গ্ৰেমী লাভ কৰা ৩১ বছৰীয়া গায়িকাগৰাকীৰ এষাৰ কথা কৈ থওঁ। লেডী গগাই ইমান প্ৰসিদ্ধি লাভ কৰাটো তেওঁৰ সহজাত প্ৰতিভাৰ বাবে তেনেই সহজ কথা যেন দেখাত লাগিলেও সেয়া ইমান সহজ নাছিল। বহুতো চিনাকী মানুহে, আনকি তেওঁৰ প্ৰাক্তণ প্ৰেমিকেও তেওঁ এদিন সফল হ’ব বুলি ভবা নাছিল। কেইবছৰমান আগতে তেওঁ কৈছিল— মোৰ এজন প্ৰেমিক আছিল, যি মোক কৈছিল মই কেতিয়াও সফল হ’ব নোৱাৰিম, কেতিয়াও গ্ৰেমীৰ বাবে মনোনয়ন নাপাম, মোৰ কোনো গান হিট নহ’ব, আৰু সি আশা কৰিছিল যে মই বিফল হ’ম। মই তাক কৈছিলোঁ, “এদিন যেতিয়া আমি একেলগে নাথাকিম, তুমি সেই …. দোকানখনত একাপো কফি মোৰ কণ্ঠ নুশুনাকৈ বা মোক নেদেখাকৈ অৰ্ডাৰ দিবলৈ সক্ষম নহ’বা।”\nগণিত চ’ৰাই (gonitsora.com) কেইমাহমান পূৰ্বে চিডৰিক ভিলানিৰ এটা সাক্ষাৎকাৰ লৈছিল। তেতিয়া তেওঁক সোধা হৈছিল যে তেওঁ কোৱাৰ দৰে পেৰিছত সেই গাণিতিক সৃষ্টিশীল পৰিৱেশ-পৰম্পৰা কেনেকৈ গঢ়ি উঠিছে। তাৰ উত্তৰত তেওঁ কোৱা কথাখিনিৰ সাৰাংশ ইয়াত আগবঢ়োৱা হ’ল। তেওঁ কৈছিল—\nএইটো এটা বহু পূৰ্বৰে পৰা চলি অহা পৰম্পৰা। বিজ্ঞানৰ পৰম্পৰাসমূহ সংস্কৃতি বা কলাৰ দৰে সময়ৰ লগে লগে সুস্থিৰ হৈ থাকে, আৰু এই পৰ্যায়টো বা এই সময়টো বহু যুগ ধৰি বৰ্তি থাকে। পেৰিছ, দৰাচলতে ফ্ৰান্স, ইতিমধ্যেই ১৭ শতিকাতে গণিতত বলিষ্ঠ আছিল। ১৭ শতিকাৰ প্ৰথম অৰ্ধত বিশ্বৰ আটাইতকৈ গণ্যমান্য গণিতজ্ঞসকল আছিল ফাৰ্মা, পাস্কেল, ডেকাৰ্ট আৰু মাৰ্ছেন; তেওঁলোকৰ তিনিজনেই ফ্ৰান্সৰ আৰু আনসকল ফৰাচীসকলৰ পৰা বহু প্ৰভাবিত হৈছিল। গতিকে ফ্ৰান্স ইতিমধ্যেই গণিতত বহু মজবুত আছিল। আৰু তাৰ পিছত কেনেবাকৈ এটা বিৰতি আহিছিল, কিন্তু পিছৰ শতিকাটোত ডৰ্জন ডৰ্জন সংখ্যক মহান ফৰাচী গণিতজ্ঞ ওলাইছিল।\nযেতিয়া মই বিজ্ঞান-বুৰঞ্জী পঢ়িছিলোঁ তাত মই পাইছিলোঁ, কি কাৰণত ১৮ শতিকাটোত ইমান সংখ্যক গণিতজ্ঞ পোৱা গৈছিল। মই মূল কাৰণখিনি ক’ম। ইয়াৰ কাৰণ আছিল, ই সংস্কৃতিৰেই অংশ আছিল, ই যেন বায়ুতে মিহলি হৈ আছিল। এইটো আলোকপ্ৰাপ্তি অধ্যায়ৰ অংশ আছিল আৰু মানুহে জ্ঞানাৰ্জনৰ প্ৰতি বহু অনুপ্ৰাণিত হৈছিল; সত্য উপলব্ধিৰ বাবে, বিশ্বজনীন সত্য জনাৰ বাবে অত্যন্ত আগ্ৰহান্বিত হৈ উঠিছিল। এয়া সাহিত্যত আছিল, সমাজ অধ্যয়নত আছিল, মনুষ্য-প্ৰকৃতি অধ্যয়নত আছিল। এয়া আছিল দৰ্শনত। আৰু সেইগতিকে গণিতো ইয়াত সোমাই পৰিছিল। জ্যোতিৰ্বিদ্যা ফ্ৰান্সত বহু জনপ্ৰিয় আছিল, Observatoire de Paris দৰে মহাকাশ পৰ্যবেক্ষণাগাত অতিশয় গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰ্চা গঢ়ি উঠিছিল। আৰু এনেধৰণে এখন বৃহৎ সমাজ আছিল।\nআকৌ, সেইসকল ৰাজনীতিতো প্ৰভাৱশালী হৈ পৰিছিল, আৰু গণিতজ্ঞকে ধৰি কিছুসংখ্যক প্ৰমুখ্য বিজ্ঞানীৰ ৰাজনৈতিক প্ৰতিপত্তি আছিল, তেওঁলোকৰ কিছুসংখ্যক ফৰাচী বিপ্লৱৰ পৰিনামত কাৰ্যনিৰ্বাহকত পৰিণত হৈছিল। মহান মাৰ্কুৱেছ ডে কণডুৰ্চেটে আত্মহত্যা কৰিলে, নহ’লে তেওঁ কাৰ্যনিৰ্বাহকত পৰিণত হ’লহেঁতেন। আৰু সেই সময়তেই কিছুমান প্ৰতিষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল, যিসমূহ এতিয়াও আছে আৰু সেইসমূহ সদায়েই গণিতৰ একোটা মহৎ অনুষ্ঠানৰূপে ব্যপ্ত হৈ আছে। উদাহৰণস্বৰূপে, সেই সময়তে ইক’ল নৰ্মাল চুপেৰিয়ৰৰ উন্নতিসাধন হৈছিল। স্বয়ং নেপোলিয়ন ফ্ৰেন্স অকাডেমী অব চায়েঞ্চেছৰ সদস্য আছিল। কাৰ্য্যবশতঃ ই বতাহত বিয়পি আছিল, আৰু ই দৃঢ় পৰ্যবেক্ষিত আৰু প্ৰবল আছিল, আৰু সেই সময়ৰ পৰাই এই ধাৰা নিৰবচ্ছিন্নে বৈ আছে।\nইয়াৰ শিপাসমূহ আছিল বিশ্বজনীনতাৰ, সাৰ্বজনীনতাৰ স্বাদত আৰু দাৰ্শনিক ধাৰণাত, আৰু ইয়াৰ কাৰক এইটোও আছিল যে ফৰাচী মানুহে সদায়েই বিমূৰ্ততা আৰু পৰম চিন্তাৰ সোৱাদ ল’ব বিচাৰিছিল। এইটো অৱশ্যে ফ্ৰান্সৰ এটা দুৰ্বলতাও— ব্যৱহাৰিক আৰু বাস্তৱধৰ্মীতাৰ পৰিৱৰ্তে পৰম শ্ৰেষ্ঠটোৰ সন্ধান কৰাটো। কিছু ক্ষেত্ৰত ই খুৱ ভাল ফল দিছিল আৰু কিছুমান ক্ষেত্ৰত ভাল ফল দিয়া নাছিল।\nআৰু সেইবাবে, ফৰাচীসকলে গোটেই জগতে কি কৰা উচিত তাক ক’ব বিচাৰে বাবে তেওঁলোকক সকলোৱে হাঁহেও। কিন্তু গণিত হ’ল কি কৰা উচিত তাৰ ভালটো বিচাৰি উলিওৱাৰ এটা মাধ্যমো। ফৰাচী বিপ্লৱৰ পিছত ফৰাচীসকলে ক’বলৈ ধৰিলে যে সকলোবিলাক পুনৰ্নিৰ্মাণ কৰা যাওক, আনকি আমাৰ জোখ-মাখৰ ধৰণবিলাকো সলনি কৰা যাওক…। তাৰেই ফলত তেওঁলোকে মিটাৰ (metre) উদ্ভাৱণ কৰিলে। মিটাৰ আছিল ফৰাচী বিপ্লৱে দিয়া এটা উদ্ভাৱণ। তেওঁলোকে কৈছিল, “ই সকলো মানুহৰ উদ্দেশ্যে বিশ্বজনীন হ’ব লাগিব। গতিকে আমি ইয়াৰ সংজ্ঞা সমগ্ৰ পৃথিৱীক ধৰি দিব লাগিব। আৰু ‘মিটাৰ’ৰ সংজ্ঞাটো ঠিক এনেকুৱা ধৰণৰ হ’ব যে পৃথিৱীৰ পৰিধিৰ এক চতুৰ্থাংশৰ এক কোটি ভাগৰ এভাগ।” তেওঁলোকে কৈছিল, “এইয়া সকলোৰে বাবে”, আৰু তেওঁলোকে সেয়া নিজে কৰি দেখুৱাব বিচাৰিছিল— “অন্য দেশলৈ চাই অপেক্ষা কৰিবলৈ নাই, আমি নিজেই আৰম্ভ কৰোঁ। এইটো কৰাটো আমাৰ অভিযান হিচাপে লওঁ…।” আৰু তেওঁলোকে সেইটো নিজে কৰি দেখুৱাই প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ইংৰাজসকল সিমান সন্তুষ্ট হোৱা নাছিল, আমেৰিকানসকল হোৱা নাছিল, কিন্তু শেষত মিটাৰে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিছিল, সকলোৱে তাক গ্ৰহণ কৰিবলৈ লৈছিল আৰু আনুষ্ঠানিকভাৱে অৱলম্বন কৰা হৈছিল; তেতিয়া মাথোঁ আমেৰিকা আৰু দুই-এখন দেশ ৰৈ গৈছিল।\nকিন্তু ফৰাচীসকলে কিছুমান উন্মাদসদৃশ কামো কৰিছিল। দেশখনক বিভিন্ন অঞ্চলত ভাগ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত বৰ্গাকৃতি কৰি সকলো ভাগ কৰিব বিচাৰিছিল। এইটো কিন্তু একদম চূড়ান্ত পৰ্যায় পাইছিলগৈ আচলতে। কিছুক্ষেত্ৰত আমি আনকি সময়ৰ জোখো সলাব বিচাৰিছিলোঁ। তেওঁলোকে কৈছিল, “এটা সপ্তাহ দহ দিনীয়া কৰা যাওক।” ফ্ৰান্সত এইটো কেইবাবছৰ কিছু ক্ষেত্ৰত কৰাও হৈছিল। আৰু আমি আনকি এটা দিন চৌব্বিছ ঘণ্টীয়া পৰিৱৰ্তে দহ ঘণ্টীয়া হিচাপতো লৈছিলোঁ। এইটো একদম কামত খটুৱাব পৰা নগৈছিল, অকণো জনপ্ৰিয় হোৱা নাছিল, আমি পুৰণি পদ্ধতিলৈ ঘূৰি যাব লগা হৈছিলোঁ। কিন্তু, আচল কথাটো হ’ল, আমাৰ এই সমস্ত প্ৰতিবন্ধকতা আৰু ভাল দিশেৰে সৈতে এইটো হ’ল ফ্ৰান্সৰ আদৰ্শ— যে চূড়ান্ত আৰু বিমূৰ্ত পৰ্যায়টোলৈকে আগবাঢ়ি যোৱা। ই গাণিতিক স্বাদৰ সৈতে খুৱ সুন্দৰকৈ চালিত হয়।\nপংকজ জ্যোতি মহন্ত\nচিডৰিক ভিলানি, চেডৰিক ভিলানি, পেৰিছ, ফ্ৰান্স, লেডী গগা, সৃষ্টিশীল পৰিৱেশ\nACM Turing Award 2020\nWebinar: What is the Riemann Hypothesis, and why does it matter? by Prof. Ken Ono (Univ. of Virginia)\nLaszlo Lovasz and Avi Wigderson share the 2021 Abel Prize\nRamanujan Graphs and the Matrix Completion Problem\nWebinar: Ramanujan Graphs and the Matrix Completion Problem by Prof. Mathukumalli Vidyasagar FRS (IIT Hyderabad)\nAn Introduction to Minimal Surfaces


আৰক্ষীৰ হাতত কি কি ক্লু? মাৰ্চি বৰাৰ ৰহস্যজনক আত্মহত্যাৰ পিছতে ডকমকা আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰিলে স্বামী প্ৰণৱ বৰাক– News18 Assam\nআৰক্ষীৰ হাতত কি কি ক্লু? মাৰ্চি বৰাৰ ৰহস্যজনক আত্মহত্যাৰ পিছতে ডকমকা আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰিলে স্বামী প্ৰণৱ বৰাক\nভাৰতীয় দণ্ডবিধিৰ ধাৰা ৩০৬ৰ অধীনত গোচৰ নম্বৰ ৯/২০২০ৰ ভিত্তিত আৰক্ষীয়ে তদন্ত অব্যাহত ৰাখিছে।\nNews18 Assam | News18 Assam | February 20, 2020, 9:56 PM IST\nনিজৰ বিয়াত নৃত্য কৰি ছচিয়েল মিডিয়াত চৰ্চালৈ অহা প্ৰতিভাশালী নাৰী মাৰ্চি বৰাই কিহৰ তাড়নাত বিয়াৰ দুমাহ নৌহওতেই নিজৰ জীৱনৰ মোহ এৰিলে? চিনেমাত কাম কৰিবলৈ আশা বান্ধি ৰখা, গীত–নাচ সকলোতে পাকৈত মাৰ্চি বৰাই মাকৰ ঘৰলৈ যাম বুলি সাজু হৈ আছিল। নিজৰ প্ৰতিভা সকলোৰে আগত তুলি ধৰাৰ হেঁপাহ পুহি ৰখা মাৰ্চিয়ে হঠাৎ কি কাৰণে ভেলেণ্টাইনছ ডে’ৰ দিনা নিজৰ শোৱনীকোঠাত চিলিং ফেনত ওলমি দিলে?\nসকলোকে হতভম্ব কৰা এই ‘আত্মহত্যা’ৰ পিছত বন্ধুবৰ্গই প্ৰশ্ন তুলিছিল স্বামী প্ৰণৱ বৰাৰ বিৰুদ্ধে। শৈশৱৰ পৰাই মাৰ্চিৰ সৈতে প্ৰেমপাশত বান্ধ খাই থাকিলেও মাৰ্চিৰ স্বামী আছিল অত্যন্ত সন্দেহপৰায়ণ, মাৰ্চিক হোৱাই–নোহোৱাই মানসিক নিৰ্যাতন কৰিছিল স্বামী প্ৰণৱ বৰাই। অত্যন্ত আশাৰে দীৰ্ঘদিনৰ প্ৰেমিকৰ সৈতে জীৱন আৰম্ভ কৰা মাৰ্চিৰ কাৰণে স্বামী হৈ পৰিছিল বেদনা দিয়া এজন অসুৰ।\nসহি সহি এটা সময়ত নোৱাৰা হৈ পৰা মাৰ্চিয়ে ওলাই অহাৰ বাট বিচাৰি পোৱা নাছিল। মৃত্যুৰ আগমুহূৰ্তত কোনো ধৰণৰ ছুইচাইড নোট আদি নিলিখাকৈ, সকলো ছচিয়েল মিডিয়া একাউণ্ট ডিএক্টিভেট কৰি মাৰ্চিয়ে চিৰবিদায় লয়। টিকটকত মাৰ্চিয়ে এটা দিন পূৰ্বে ৰংমনে আপলোড কৰিছিল নৃত্য–অভিনয়ৰ ভিডিও।\nৰাজ্যবাসীক হতভম্ব কৰা এই ৰহস্যজনক আত্মহত্যাৰ পিছতে মাৰ্চিৰ পৰিয়ালে ১৭ ফেব্ৰুৱাৰীত স্বামী প্ৰণৱ বৰাৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ ৰুজু কৰে। অগ্নিনিৰ্বাপক বাহিনীৰ চাকৰিয়াল প্ৰণৱ সেই সময়ত ছমহীয়া প্ৰশিক্ষণত মুম্বাইত আছিল।\nআৰক্ষীয়ে তদন্ত আৰম্ভ কৰিলে আৰু তদন্তত স্বামী প্ৰণৱ বৰাৰ বিৰুদ্ধে মাৰ্চিক আত্মহত্যা কৰিবলৈ উচতনি (Abetment of suicide) ৰ যথেষ্ট ক্লু লাভ কৰে। ভাৰতীয় দণ্ডবিধিৰ ৩০৬ধাৰাৰ অধীনত গোচৰ নম্বৰ ৯/২০২০ৰ ভিত্তিত ডকমকা আৰক্ষীয়ে তদন্ত চলাই স্বামী প্ৰণৱ বৰাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে। এই গোচৰত আদালতত দোষী সাব্যস্ত হ’লে মাৰ্চিৰ স্বামীৰ দহবছৰ পৰ্যন্ত জে’ল বা জৰিমনা অথবা দুইটাই হ’ব পাৰে। শাস্তিৰ ম্যাদ যিয়ে নহওক এপাহ ফুলকলি হেন এজনী ছোৱালী হেৰাই গ’ল কেৱল সন্দেহৰ নামত! ইয়াতকৈ দুৰ্ভাগ্যজনক আৰু কি হ’ব পাৰে!


চাইকেলৰ কেৰিয়াৰত পিতৃক লৈ ১২শ কিঃমিঃৰ সেই শিহৰণকাৰী যাত্ৰা এইবাৰ অভিনয়ৰ ৰূপত... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nঅসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা Jul 1, 2020 ত শেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে\nডিজিটেল ডেস্কঃ জ্যোতি কুমাৰীক মনত আছেনে? এইবাৰ বিহাৰৰ জ্যোতিক দেখিবলৈ পোৱা যাব ৰূপালী পৰ্দাত। এই খবৰ লাভ কৰাৰ পাছতে তেওঁ কৈছিল, ‘মই সুখী হৈছো। মোৰ দৰে ছোৱালীৰ বাবে চিনেমা চোৱাটো বিলাসিতাৰ কথা। কিন্তু নিজে অভিনয় কৰাৰ কথা সপোনতো ভবা নাছিলো। মই যি কাম কৰিছিলো সেয়া মোক পৰিস্থিতিয়ে বাধ্য কৰিছিল। এগৰাকী কন্যা হিচাপে সেয়া আছিল মোৰ দায়িত্ব। মোৰ দেউতাক ঘৰলৈ উভতাই অনাৰ বাবে মই সুযোগ পাইছিলো। অৱশ্যে এই কামে মোৰ লগতে আমাৰ পৰিয়াল আৰু সম্পৰ্কৰ ক্ষেত্ৰতো কিবা যেন নতুনত্ব আনিলে।’\nলকডাউনৰ সময়ত জ্যোতিৰ পিতৃ আবদ্ধ হৈ পৰিছিল হাৰিয়ানাৰ গুৰুগ্ৰামত। অসুস্থ পিতৃৰ খবৰ লবলৈ গৈ পিতৃৰ সৈতে তেওঁ আবদ্ধ হৈ পৰিছিল। ১২০০ টকা দি বিহাৰৰ ঘৰলৈকে গাড়ী ভাড়া কৰি অনাটো তেওঁৰ বাবে কোনোমতে সম্ভৱ নাছিল। যাৰ বাবে এখন চাইকেল যোগাৰ কৰি তেওঁ সেই চাইকেলতে অসুখীয়া পিতৃক ঘৰলৈ আনিছিল। এই খবৰে সেই সময়ত সংবাদমাধ্যমত শিৰোনামা দখল কৰিছিল।\nউইমেক ফিল্মজ নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটোৱে জ্যোতিৰ জীৱনৰ ভিত্তিত ছবিখন নিৰ্মাণ কৰাৰ বাবে আগবাঢ়ি আহিছে। কলিযুগৰ শ্ৰৱণ কুমাৰ ৰূপে সকলোৰে মাজত চৰ্চিত এইগৰাকী যুৱতীয়ে নিজৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলগীয়া ছবিখনৰ নাম দিয়া হ’ব ‘আত্মনিৰ্ভৰ’। অহা আগষ্টৰ পৰা ছবিখনৰ শ্বুটিং আৰম্ভ হ’ব।\nদেউতাকৰ সৈতে তেওঁ গুৰুগ্ৰামৰ পৰা বিহাৰৰ দাৰভাংগালৈকে চাইকেলেৰে যোৱা সমগ্ৰ পথচোৱাৰ বিভিন্ন স্থানত দৃশ্যগ্ৰহণ কৰিব। ছবিখন পৰিচালনা কৰিব শ্বাইন কৃষ্ণই। বৰ্তমান সময়ত ছবিখন হিন্দী, ইংৰাজী আৰু মৈথেলী ভাষাত মুক্তি পাব। পৰৱৰ্তী সময়ত প্ৰায় কুৰিটা ভাষালৈ এইখন ছবি ডাব কৰা হ’ব। উল্লেখ্য যে, লকডাউনত কেনেদৰে বিভিন্ন লোক অসুবিধাৰ সন্মুখীন হোৱাৰ লগতে বিভিন্ন পৰস্থিতিৰে মোকাবিলা কৰিবলগীয়া হৈছে তাকো এইখন ছবিত প্ৰদৰ্শন কৰা হ’ব।\nআন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় দৰ্শকৰ বাবে ছবিখনৰ নাম দিয়া হ’ব ‘এ জাৰ্নি অব্ এ মাইগ্ৰেন্ট’। জ্যোতিয়ে পিতৃক কেনেদৰে চাইকেলত নি ঘৰ পাইছিলগৈ সেই সম্পৰ্কে অসমীয়া প্ৰতিদিনৰ ডিজিটেল সংস্কৰণত বিস্তৃততভাৱে প্ৰতিবেদনযোগে প্ৰকাশ পাইছিল। পঢ়ক সেই প্ৰতিবেদন\nসমগ্ৰ দেশৰ বাবেই “জ্যোতি” হৈ বিয়পিল আমাৰ জ্যোতি, এবাৰ পঢ়ক আৰু দিয়ক চেল্যুট…\nআন এজনী হিমা দাস! দৌৰিবলৈ এৰি এতিয়া পাহাৰ বগাই বিক্ৰী কৰি ফুৰে গাখীৰ…\nবিশ্বনাথৰ উপায়ুক্তৰ কাৰ্যালয়ত হাহাকাৰঃ এগৰাকী কৰ্মচাৰীৰ দেহত কোৰোনা…


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - मार्च 8\nগণনা পুস্তক 13:1-33\n1. তেতিয়া যিহোৱাই মোচিক ক’লে,\n2. “মই ইস্ৰায়েল সন্তান সকলক যি দেশ দিম, সেই কনান দেশ গুপুতে চাবলৈ তুমি কেইজনমান মানুহ পঠোৱা। তোমালোকে তেওঁলোকৰ নিজ নিজ পিতৃ-বংশৰ প্রত্যেকখন ফৈদৰ পৰা এজন এজন অধ্যক্ষক পঠোৱা।”\n3. তেতিয়া যিহোৱাৰ আজ্ঞা অনুসাৰে মোচিয়ে পাৰণ মৰুভূমিৰ পৰা তেওঁলোকক পঠিয়ালে। তেওঁলোক সকলোৱে ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলৰ মূল মানুহ আছিল।\n4. তেওঁলোকৰ নাম এই এই; ৰূবেণ ফৈদৰ মাজৰ জক্কূৰৰ পুত্ৰ চম্মুৱা।\n5. চিমিয়োন ফৈদৰ মাজৰ হোৰীৰ পুত্ৰ চাফট।\n6. যিহূদা ফৈদৰ মাজৰ যিফুন্নিৰ পুত্ৰ কালেব।\n7. ইচাখৰ ফৈদৰ মাজৰ যোচেফৰ পুত্ৰ যিগাল।\n8. ইফ্ৰয়িম ফৈদৰ মাজৰ নুনৰ পুত্ৰ হোচেয়া।\n9. বিন্যামীন ফৈদৰ মাজৰ ৰাফূৰ পুত্ৰ পল্টী।\n10. জবূলূন ফৈদৰ মাজৰ চোদীৰ পুত্ৰ গদ্দীয়েল।\n11. যোচেফ ফৈদৰ অৰ্থাৎ মনচি ফৈদৰ মাজৰ চুচীৰ পুত্ৰ গদ্দী।\n12. দান ফৈদৰ মাজৰ গমল্লীৰ পুত্ৰ অম্মীয়েল।\n13. আচেৰ ফৈদৰ মাজৰ মীখায়েলৰ পুত্ৰ চখূৰ।\n14. নপ্তালী ফৈদৰ মাজৰ বফচীৰ পুত্ৰ নহ্বী।\n15. গাদ ফৈদৰ মাজৰ মাখীৰ পুত্ৰ গূৱেল।\n16. এই এই নামৰ লোকসকল মোচিয়ে গুপুতে দেশ চাবলৈ পঠিয়ালে। মোচিয়ে নুনৰ পুত্ৰ হোচেয়াৰ নাম যিহোচূৱা ৰাখিলে।\n17. কনান দেশ চাবলৈ পঠোৱা সময়ত মোচিয়ে তেওঁলোকক ক’লে, “তোমালোক এই দক্ষিণ অঞ্চলেদি গৈ পৰ্ব্বতত উঠাগৈ।\n18. আৰু সেই দেশ কেনেকুৱা আৰু তাত বাস কৰা লোকসকল বলী নে নিৰ্ব্বলী আৰু তাকৰ নে সৰহ।\n19. আৰু তেওঁলোক যি দেশত বাস কৰিছে, সেই দেশ কেনেকুৱা, ভাল নে বেয়া আৰু যি যি নগৰত তেওঁলোকে বাস কৰিছে, সেইবোৰ নগৰ কেনেধৰণৰ, মুকলি নে গড়েৰে আবৃত হোৱা?\n20. আৰু সিহঁতৰ মাটি কেনেকুৱা, সাৰুৱা নে অসাৰোৱা, তাৰ মাজত গছ-গছনি আছে নে নাই, এই সকলোকে তোমালোকে চাবা। তোমালোকে সাহিয়াল হোৱা আৰু সেই দেশৰ কোনো কোনো ফল লগত আনিবা।” তেতিয়া প্ৰথমে পকা দ্ৰাক্ষাফলৰ সময় আছিল।\n21. তাতে তেওঁলোকে উঠি গৈ, ছিন মৰুভূমিৰ পৰা ৰহোবলৈ, হমাতৰ প্ৰৱেশস্থানলৈকে দেশখন গুপুতে চালে।\n22. তেওঁলোক দক্ষিণ অঞ্চলেদি গৈ, হিব্ৰোণলৈকে উঠিল, সেই ঠাইতে অহিমন, চেচয় আৰু তল্ময়, এই তিনিজন অনাক’ৰ সন্তান আছিল। মিচৰ দেশত থকা চোৱন নগৰ স্থাপন কৰাৰ সাত বছৰৰ আগেয়ে হিব্ৰোণ স্থাপন কৰা হ’ল।\n23. পাছত তেওঁলোকে ইষ্কোল উপত্যকালৈ আহি সেই ঠাইতে এথোপা দ্ৰাক্ষাফল থকা দ্ৰাক্ষালতাৰ এটা ডাল কাটি, কানমাৰি লগাই দুজনে সাঙ্গী কৰি ল’লে আৰু কিছুমান ডালিম আৰু ডিমৰু ফলো লগত ললে।\n24. ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলে সেই ঠাইতে সেই দ্ৰাক্ষাৰ থোপা কাটিলে দেখি, সেই ঠাইৰ নাম ইষ্কোল উপত্যকা ৰখা হ’ল।\n25. চল্লিশ দিনৰ পাছত, তেওঁলোকে দেশ চাই উলটি আহিল।\n26. পাছত তেওঁলোকে পাৰণ মৰুভূমিৰ কাদেচলৈ, মোচি, হাৰোণ আৰু ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলৰ গোটেই মণ্ডলীৰ গুৰিলৈ আহি, তেওঁলোকক আৰু গোটেই সমাজক সম্বাদ দিলে আৰু সেই দেশৰ ফল তেওঁলোকক দেখুৱালে।\n27. আৰু তেওঁলোকে মোচিক ক’লে, “আপুনি যি দেশলৈ আমাক পঠাইছিল, আমি সেই দেশলৈ গৈছিলোঁ। সঁচাকৈ সেই দেশ গাখীৰ আৰু মৌজোল বৈ থকা দেশ। চাওঁক এইয়া তাৰ ফল।\n28. সেই দেশত থকা লোকসকল বলী আৰু নগৰবোৰ গড়েৰে আবৃত আৰু অতি ডাঙৰ। আৰু সেই ঠাইতে আমি অনাকীয়া সন্তান সকলকো দেখিলোঁ।\n29. দক্ষিণ অঞ্চলত অমালেকে বাস কৰিছে। আৰু পৰ্ব্বতত হিত্তীয়া, যিবুচীয়া, আৰু ইমোৰীয়া লোকসকলে বাস কৰিছে। সমুদ্ৰৰ দাঁতিত আৰু যৰ্দ্দনৰ পাৰত কনানীয়া লোকসকলে বাস কৰিছে।”\n30. পাছত কালেবে মোচিৰ আগত লোকসকলক শান্ত কৰিবৰ অৰ্থে ক’লে, “আহা, আমি একেবাৰে উঠি গৈ, তাক অধিকাৰ কৰোঁ; কিয়নো তাক জয় কৰিবলৈ অৱশ্যে আমাৰ অধিক শক্তি আছে।”\n31. কিন্তু যি লোকসকল তেওঁৰ লগত গৈছিল, তেওঁলোকে ক’লে, “আমি সেই লোকসকলৰ বিৰুদ্ধে উঠি যাব নোৱাৰোঁ, কিয়নো আমাতকৈ সিহঁত বলী।”\n32. এইদৰে, তেওঁলোকে যি দেশ চাবলৈ গৈছিল, ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলৰ আগত সেই দেশ দুৰ্যশ কৰি ক’লে, “আমি যি দেশৰ মাজেদি চাই চাই গৈছিলোঁ; সেই দেশ নিজৰ নিবাসীসকলক গ্ৰাস কৰোঁতা দেশ। আৰু তাৰ মাজত আমি যিমান মানুহ দেখিলোঁ, তেওঁলোক অতি ওখ ওখ লোক।\n33. আৰু তাৰ নাফিল বংশ অনাকৰ সন্তান নাফিলসকলক দেখি, আমাৰ মানত আমি ফৰিঙৰ নিচিনা হ’লো; আৰু সিহঁতৰ দৃষ্টিতো তেনেকুৱাই আছিলোঁ।”\nগণনা পুস্তক 14:1-45\n1. পাছত গোটেই সমাজে বৰকৈ ক্রন্দন কৰিলে; সেই ৰাতি তেওঁলোকে সকলোৱে চকুলো টুকিলে।\n2. আৰু ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলৰ সকলোৱে মোচি আৰু হাৰোণৰ অহিতে নিন্দা কৰিবলৈ ধৰিলে। আৰু গোটেই সমাজে তেওঁলোকৰ আগতে ক’লে, “হায় হায়, আমি এই মৰুভূমিত মৰাতকৈ মিচৰ দেশতেই মৰা হ’লে কেনে ভাল আছিল!\n3. যিহোৱাই আমাক তৰোৱালৰ আগত পেলাবলৈ আৰু আমাৰ পত্নীসকল আৰু আমাৰ কনমানি সকলক লুট কৰাবলৈ এই দেশলৈ আমাক কিয় আনিছে? মিচৰ দেশলৈ উলটি যোৱা জানো আমাৰ পক্ষে ভাল নহয়?”\n4. পাছত তেওঁলোকে ইজনে সিজনক ক’লে, “আহাঁ, আমি কোনো এজনক প্ৰধান কৰি লৈ মিচৰ দেশলৈ উলটি যাওঁ ব’লা।”\n5. তেতিয়া মোচি আৰু হাৰোণে ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলৰ সমাজৰ, আৰু তেওঁলোকৰ গোটেই গোট খোৱা সমাজৰ আগত উবুৰি হৈ পৰিল।\n6. দেশ গুপুতে চাই অহাসকলৰ মাজত নুনৰ পুত্ৰ যিহোচূৱা আৰু যিফুন্নিৰ পুত্ৰ কালেবে নিজ নিজ কাপোৰ ফালিলে।\n7. ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলৰ গোটেই সমাজক ক’লে, “আমি যি দেশ চাবলৈ দেশৰ মাজেদি গৈছিলোঁ সেয়ে যাৰ পাৰ নাই উত্তম দেশ।\n8. যিহোৱাই যদি আমাত সন্তোষ পায়, তেন্তে তেওঁ আমাক সেই দেশলৈ নিব, গাখীৰ আৰু মৌজোল বোৱা সেই দেশ আমাক দিব।\n9. কেৱল তোমালোকে কোনো ধৰণৰ যিহোৱাৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ আচৰণ নকৰিবা, সেই দেশৰ লোকসকললৈ ভয়ো নকৰিবা। কিয়নো তেওঁলোক আমাৰ ভক্ষ্যনস্বৰূপ। সিহঁতৰ আশ্ৰয় সিহঁতৰ পৰা গুচিল, কাৰণ যিহোৱা আমাৰ সঙ্গত আছে; তেওঁলোকলৈ ভয় নকৰিবা।”\n10. কিন্তু গোটেই সমাজে তেওঁলোকক শিল দলিয়াই বধ কৰিবলৈ ক’লে, তাতে সাক্ষাৎ কৰা তম্বুত যিহোৱাৰ প্ৰতাপ ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলৰ আগত প্ৰকাশিত হ’ল।\n11. পাছত যিহোৱাই মোচিক ক’লে, “এই লোকসকলে কিমান দিন মোক হেয়জ্ঞান কৰিব? আৰু তেওঁলোকৰ মাজত মই দেখুউৱা আটাইবোৰ চিন দেখিও, তেওঁলোকে কিমান কাল মোত অবিশ্বাস কৰি থাকিব?\n12. মই মহামাৰীৰ দ্বাৰাই তেওঁলোকক আঘাত কৰিম আৰু তেওঁলোকৰ আধিপত্য গুচাম আৰু তেওঁলোকতকৈ তোমাকেই ডাঙৰ আৰু বলৱান জাতি কৰিম।”\n13. মোচিয়ে যিহোৱাক ক’লে, “তেনে কৰিলে, মিচৰীয়াসকলে তাক শুনিবলৈ পাব; কিয়নো সিহঁতৰেই মাজৰ পৰা তুমি নিজ শক্তিৰ দ্বাৰাই এই লোকসকলক উলিয়াই আনিলা।\n14. আৰু তেওঁলোকে এই দেশ নিবাসীসকলকো সম্বাদ দিব। তেওঁলোকে শুনিছে, যে, তুমি যিহোৱা এই লোকসকলৰ মাজত আছা, তুমি যিহোৱাই সন্মুখা-সন্মুখিকৈ তেওঁলোকক দৰ্শন দি থাকা, তোমাৰ মেঘ তেওঁলোকৰ ওপৰত আছে আৰু তুমি দিনত মেঘ-স্তম্ভ আৰু ৰাতি অগ্নি স্তম্ভত তেওঁলোকৰ আগে আগে যোৱা।\n15. এতিয়া যদি তুমি এই লোকসকলক এজনক মৰাৰ দৰে মাৰা, তেন্তে এই যি আন জাতি সমূহে তোমাৰ যশস্যাৰ কথা শুনিছে, সিহঁতে ক’ব,\n16. ‘যিহোৱাই এই লোকসকলক যি দেশ দিবলৈ শপত কৰিছিল, সেই দেশলৈ তেওঁলোকক নিবলৈ তেওঁ অসমৰ্থ হ’ল, এই কাৰণে অৰণ্যত তেওঁলোকক মাৰিলে।\n17. এতিয়া মই এই নিবেদন কৰোঁ, যে, যিহোৱা ক্ৰোধত ধীৰ আৰু দয়াতো মহান, অপৰাধ আৰু আজ্ঞা-লঙ্ঘন ক্ষমা কৰোঁতা, তথাপি তেওঁ অৱশ্যে দোষীক নিৰ্দ্দোষী নকৰে আৰু তৃতীয় চতুৰ্থ পুৰুষলৈকে সন্তান সকলক পিতৃসকলৰ অপৰাধৰ প্ৰতিফল দিওঁতা,\n18. তুমি এই কথা কোৱামতে প্ৰভুৰ মহৎ প্ৰভাৱ দেখা যাওঁক।\n19. বিনয় কৰোঁ, তুমি মিচৰ দেশৰ পৰা এতিয়ালৈকে এই লোকসকলক যেনেকৈ ক্ষমা কৰি আহিছা, তেনেকৈ তোমাৰ মহৎ কৃপাৰ দৰে তেওঁলোকৰ এই অপৰাধ ক্ষমা কৰা।”\n20. তেতিয়া যিহোৱাই ক’লে, “তোমাৰ বাক্যমতে মই তেওঁলোকক ক্ষমা কৰিলোঁ।\n21. তথাপি মই যদি সঁচাকৈ জীৱন্ত ঈশ্বৰ হওঁ আৰু গোটেই পৃথিৱী যদি যিহোৱাৰ প্ৰতাপেৰে পৰিপূৰ্ণ হয়,\n22. তেন্তে তেওঁলোকৰ মাজত যিমান লোকে মোৰ প্ৰতাপ আৰু মিচৰত ও মৰুভূমিত দেখুউৱা মোৰ চিন দেখিও, এই দহবাৰ মোক পৰীক্ষা কৰিছে আৰু মোৰ বাক্যলৈ কাণ নকৰা হৈছে।\n23. তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষ সকলক মই যি দেশ দিবলৈ শপত কৰিছিলোঁ, তেওঁলোকৰ কোনেও সেই দেশ দেখিবলৈ নাপাব, মোক হেয়জ্ঞান কৰা সকলৰ কোনেও তাক দেখা নাপাব,\n24. কিন্তু মোৰ দাস কালেবৰ মন বেলেগ, তেওঁ সম্পূৰ্ণকৈ মোৰ আজ্ঞামতে চলিলে; এতেকে কেৱল তেওঁ যি দেশত সোমাল, সেই দেশৰ ভিতৰলৈ মই তেওঁক নিম আৰু তেওঁৰ বংশই তাক অধিকাৰ কৰিব।\n25. অমালেকীয়া আৰু কনানীয়া লোকসকলে উপত্যকাত বাস কৰিছে; কাইলৈ তোমালোকে মুখ ঘূৰাই চূফ সাগৰৰ বাটেদি মৰুভূমিলৈ যাবা।”\n26. পাছত যিহোৱাই মোচি আৰু হাৰোণক ক’লে। তেওঁ ক’লে,\n27. “মোৰ বিৰুদ্ধে নিন্দা কৰি থকা এই দুষ্ট সমাজৰ ভাৰ মই কিমান কাল সহিম? ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলে মোৰ বিৰুদ্ধে যি যি বকিছিল, তাক মই শুনিলোঁ।\n28. তুমি তেওঁলোকক কোৱা, যিহোৱাই এই কথা কৈছে, ‘মোৰ জীৱনৰ শপত’, ‘তোমালোকে মোৰ কাণত যি ক’লা, অৱশ্যে মই তোমালোকলৈ তাক কৰিম\n29. তোমালোকৰ সম্পূৰ্ণ সংখ্যা অনুসাৰে গণিত হোৱা বিশ বছৰ আৰু তাতকৈয়ো অধিক বয়সীয়া তোমালোকৰ যি সকলো লোকে মোৰ অহিতে বকিছিল, তোমালোকৰ সেই সকলোৰ শৱ এই মৰুভূমিত পতিত হ’ব।\n30. মই তোমালোকক যি দেশত বাস কৰাবলৈ শপত কৰিছিলোঁ, সেই দেশত তোমালোকে সোমাবলৈ নাপাবা; কেৱল যিফুন্নিৰ পুত্ৰ কালেব আৰু নুনৰ পুত্ৰ যিহোচূৱা সোমাব।\n31. কিন্তু তোমালোকে নিজৰ যি ল’ৰা-ছোৱালীবোৰৰ বিষয়ে লুটদ্ৰব্য হ’ব বুলি কৈছিলা, মই তেওঁলোকক তাত সোমোৱাম; আৰু তোমালোকে যি দেশ অগ্ৰাহ্য কৰিলা, তেওঁলোকে তাৰ পৰিচয় পাব।\n32. কিন্তু তোমালোকৰ বিষয়ে হ’লে, তোমালোকৰ শৱ এই মৰুভূমিত পতিত হ’ব।\n33. আৰু তোমালোকৰ সন্তান সকলে চল্লিশ বছৰ এই মৰুভূমিত ভ্ৰমি ফুৰি, মৰুভূমিত তোমালোকৰ শৱৰ সংখ্যা পূৰ নহয়মানলৈকে তোমালোকৰ ব্যভিচাৰৰ ফল সিহঁতে ভোগ কৰিব।\n34. তোমালোকে যি চল্লিশ দিন দেশ চাই ফুৰিছিলা সেই দিনৰ লেখ অনুসাৰে চল্লিশ বছৰ অৰ্থাৎ এক এক বছৰ তোমালোকে নিজ নিজ অপৰাধৰ ফল ভোগ কৰিবা; আৰু মোৰ বিপক্ষতা কেনে তাক জানিবলৈ পাবা।\n35. মই যিহোৱাই ইয়াক ক’লোঁ। মোৰ বিপৰীতে গোট খোৱা এই গোটেই দুষ্ট সমাজলৈ মই ইয়াক অৱশ্যে কৰিম; এই অৰণ্যত তেওঁলোক নিচেইকৈ বিনষ্ট হ’ব, এই ঠাইতে তেওঁলোক মৰিব’।”\n36. পাছত দেশ চাবলৈ মোচিয়ে পঠোৱা যি লোকসকলে উলটি আহি সেই দেশৰ কুযশ কৰি তেওঁৰ অহিতে গোটেই সমাজক বকাইছিল,\n37. দেশৰ কুযশ কৰা সেই লোকসকল যিহোৱাৰ আগত মহামাৰীৰ দ্বাৰাই মৰিল।\n38. দেশ চাবলৈ যোৱা সেই লোক সকলৰ মাজত কেৱল নুনৰ পুত্ৰ যিহোচূৱা আৰু যিফুন্নিৰ পুত্ৰ কালেব জীয়াই থাকিল।\n39. মোচিয়ে ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলক সেই সকলো কথা যেতিয়া জনালে, লোকসকলে অতিশয় শোক কৰিলে।\n40. পাছত তেওঁলোকে ৰাতিপুৱাতে ওলাই পৰ্ব্বতৰ টিঙলৈ উঠিবলৈ উদ্যত হৈ ক’লে, “চোৱা, এইয়া আমি আছোঁ, যিহোৱাই যি ঠাইৰ বিষয়ে প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল, আমি সেই ঠাইলৈ যাওঁ; কিয়নো আমি পাপ কৰিলোঁ।”\n41. তাতে মোচিয়ে ক’লে, এতিয়া যিহোৱাৰ আজ্ঞা কিয় লঙ্ঘন কৰিছা? তোমালোকৰ সেই কাৰ্য সাম্ফল নহ’ব।\n42. তোমালোকে উঠি নাযাবা, কাৰণ যিহোৱা তোমালোকৰ মাজত নাই; গ’লে শত্ৰুৰ আগত পৰাজয় হ’বা।\n43. কিয়নো অমালেকীয়া আৰু কনানীয়া লোকসকল সেই ঠাইত তোমালোকৰ আগত আছে আৰু তোমালোক তৰোৱালৰ ধাৰত পতিত হ’বা। তোমালোক যিহোৱাৰ পাছত চলিবলৈ বিমুখ হোৱাত যিহোৱা তোমালোকৰ লগত নাথাকিব।”\n44. তথাপি তেওঁলোকে কুসাহ কৰি, পৰ্ব্বতৰ টিঙলৈ উঠি গ’ল; কিন্তু যিহোৱাৰ নিয়ম চন্দুক আৰু মোচি ছাউনিৰ পৰা নগ’ল।\n45. তেতিয়া সেই পৰ্ব্বতত থকা অমালেকীয়া আৰু কনানীয়া লোকসকল নামি আহি তেওঁলোকৰ কিছুমানক বধ কৰিলে, আৰু হৰ্মালৈকে তেওঁলোকক আঘাত কৰি কৰি খেদিলে।\n19. অহ! তোমাৰ মঙ্গল কিমান যে মহান! যি মঙ্গল তুমি তোমাক ভয় কৰোঁতা লোকসকলৰ বাবে সঞ্চয় কৰি থৈছা; তোমাত আশ্ৰয় লোৱা সকলোৰে সন্মুখতে তুমি সেই মঙ্গল সিদ্ধ কৰি থাকা।\n20. তুমি তেওঁলোকক তোমাৰ উপস্থিতিৰ আশ্রয় স্থানত ৰাখি, মানুহৰ কুমন্ত্ৰণাৰ পৰা লুকুৱাই ৰাখা; বিতর্কমূলক জিভাবোৰৰ পৰা তোমাৰ নিৰাপদ আশ্রয় স্থানত তুমি তেওঁলোকক আঁতৰাই ৰাখা।\n21. যিহোৱা ধন্য হওঁক; যেতিয়া মই ঘেৰি থকা এখন নগৰৰ মাজত আছিলোঁ, তেওঁ মোলৈ আশ্চর্যজনক ভাৱে তেওঁৰ গভীৰ প্রেম দেখুৱালে।\n22. মই আতঙ্কিত হৈ যদিও কৈছিলোঁ, “তোমাৰ দৃষ্টিৰ পৰা মই বিছিন্ন হৈ পৰিলো”; তথাপিও মই তোমাৰ আগত সহায়ৰ বাবে কাতৰোক্তি কৰাত, তুমি মোৰ কাকুতি শুনিলা।\n23. হে যিহোৱাৰ ভক্ত লোকসকল, তোমালোকে তেওঁক প্ৰেম কৰা; যিহোৱাই বিশ্বাসীসকলক ৰক্ষা কৰে, কিন্তু অহংকাৰীবোৰক তেওঁ অধিক প্ৰতিফল দিয়ে।\n24. তোমালোক যিসকলে যিহোৱালৈ অপেক্ষা কৰা, তোমালোক বলৱন্ত হোৱা, তোমালোকৰ হৃদয় সাহিয়াল হওঁক।\n15. যিজনে অচিনাকী লোকৰ জামিন হয়, তেওঁৰ নিশ্চয় অনিষ্ট হ’ব; কিন্তু যিজনে জামিন হ’বলৈ ইচ্ছা নকৰে, তেওঁ নিৰাপদে থাকে।\n32. তাৰ পাছত তেওঁলোকে যিৰূচালেমলৈ যোৱা বাটেৰে যাত্ৰা কৰি আছিল; আৰু যীচু তেওঁলোকৰ আগে আগে গৈ আছিল৷ এনেতে শিষ্য সকলে বিস্ময় মানিলে, আৰু পাছে পাছে যোৱা সকলৰো ভয় লাগিল। তেতিয়া তেওঁ আকৌ বাৰ জন পাঁচনিক চপাই লৈ, নিজ জীৱনত যিবোৰ ঘটনা অলপতে ঘটিবলগীয়া আছে, সেই বিষয়বোৰ তেওঁলোকক ক’বলৈ ধৰিলে,\n33. “চোৱা, আমি যিৰূচালেমলৈ যাত্ৰা কৰিছোঁ; আৰু মানুহৰ পুত্ৰক প্ৰধান পুৰোহিত আৰু বিধানৰ অধ্যাপক সকলৰ হাতত শোধাই দিয়া হ’ব৷ তেওঁলোকে তেওঁক দোষী কৰি প্ৰাণদণ্ডৰ আজ্ঞা দি অনা-ইহুদী সকলৰ হাতত শোধাই দিব৷\n34. তেওঁলোকে তেওঁক বিদ্ৰূপ কৰিব, আৰু তেওঁৰ গাত থুই পেলাব, তেওঁক চাবুকেৰে কোবাব আৰু বধ কৰিব; কিন্তু তিন দিনৰ পাছত তেওঁ পুনৰায় উঠিব।”\n35. পাছত চিবদিয়ৰ পুতেক যাকোব আৰু যোহনে তেওঁৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে, “হে গুৰু, আমি আপোনাক যিহকে খোজো, তাকে যেন আপুনি আমাৰ বাবে কৰিব আমি এনে ইচ্ছা কৰোঁ।”\n36. তেওঁ তেওঁলোকক ক’লে, “মই তোমালোকৰ বাবে কি কৰাতো তোমালোকে ইচ্ছা কৰা?”\n37. তেওঁলোকে ক’লে, “আপোনাৰ প্ৰতাপৰ ৰাজত্বত আমাৰ এজনে যেন আপোনাৰ সোঁ হাতে আৰু এজনে যেন বাওঁহাতে বহিবলৈ পায়, এনে অনুমতি দিয়ক।”\n38. কিন্তু যীচুৱে তেওঁলোকক উত্তৰ দি ক’লে, “তোমালোকে কি খুজিছা, সেই বিষয়ে নাজানা। মই যি পাত্ৰত পান কৰোঁ, তোমালোকে সেই পাত্ৰত পান কৰিব পাৰিবা নে? নতুবা মই যি বাপ্তিস্মৰে বাপ্তাইজিত হওঁ, তোমালোকেও তাৰে বাপ্তাইজিত হ’ব পাৰিবা নে?”\n39. তেওঁলোকে তেওঁক ক’লে, “আমি পাৰিম।” তেতিয়া যীচুৱে তেওঁলোকক ক’লে, “মই যি পাত্ৰত পান কৰোঁ, তাত তোমালোকেও পান কৰিবা; আৰু মই যি বাপ্তিস্মেৰে বাপ্তাইজিত হওঁ, তোমালোকেও তাৰে বাপ্তাইজিত হ’বা।\n40. কিন্তু কোন জন মোৰ সোঁ হাতে বা বাওঁহাতে বহিব, সেই বিষয়ে কবলৈ মোৰ ক্ষমতা নাই, কিন্তু যি সকলৰ বাবে যুগুত কৰা হৈছে, তেওঁলোককহে দিয়া হ’ব।”\n41. আন দহ জনে এই কথা শুনি, যাকোব আৰু যোহনলৈ কুপিত হ’ব ধৰিলে।\n42. যীচুৱে তেওঁলোকক ওচৰলৈ মাতি ক’লে, “অনা-ইহুদী সকলৰ শাসনকর্তা ৰূপে যি সকল গণ্য, তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ ওপৰত প্ৰভুত্ব কৰে; আৰু বিষয়া সকলে তেওঁলোকৰ ওপৰত ক্ষমতা চলায়, ইয়াক তোমালোকে জানা।\n43. কিন্তু তোমালোকৰ মাজত তেনে নহয়৷ তোমালোকৰ মাজত যি কোনোৱে মহান হ’বলৈ ইচ্ছা কৰে, তেওঁ তোমালোকৰ পৰিচাৰক হওক,\n44. আৰু তোমালোকৰ মাজত যি কোনোৱে শ্ৰেষ্ঠ হ’বলৈ ইচ্ছা কৰে, তেওঁ সকলোৰে দাস হওক।\n45. কিয়নো মানুহৰ পুত্ৰ সেৱা শুশ্ৰূষা পাবৰ বাবে নহয়, কিন্তু সেৱা শুশ্ৰূষা কৰিবলৈ আৰু অনেকৰ মুক্তিৰ মূল্যৰ অৰ্থে নিজৰ প্ৰাণ দিবলৈহে আহিল।”\n46. তাৰ পাছত তেওঁলোক যিৰীহো নগৰলৈ আহিল। তেওঁ যি সময়ত নিজৰ শিষ্য সকলৰ সৈতে বহু লোকৰ লগত যিৰিহো নগৰৰ পৰা গৈ আছিল, সেই সময়ত পথৰ দাঁতিত তীময়ৰ পুতেক বাৰতীময় নামৰ এজন অন্ধ ভিখাৰী বহি আছিল।\n47. সেই বাটেদি নাচৰতীয়া যীচু আহি থকা বুলি শুনি, তেওঁ আটাহ পাৰি ক’বলৈ ধৰিলে, “হে দায়ুদৰ সন্তান যীচু, মোক দয়া কৰক!”\n48. তাতে অন্ধ মানুহ জনক মনে মনে থাকিবলৈ অনেক লোকে ডবিয়ালে; কিন্তু তেওঁ অধিককৈ আটাহ পাৰি ক’লে, “হে দায়ুদৰ সন্তান, মোক দয়া কৰক!”\n49. তেতিয়া যীচুৱে থমকি ৰৈ তেওঁক মাতি আনিবলৈ আজ্ঞা দিলে৷ তেতিয়া লোক সকলে সেই অন্ধক ক’লে- “ভয় নকৰিবা, উঠা! তেওঁ তোমাক মাতিছে।”\n50. তাতে তেওঁ নিজৰ কাপোৰ পেলাই, জাঁপ মাৰি উঠি, যীচুৰ ওচৰলৈ আহিল।\n51. তেতিয়া যীচুৱে তেওঁক উত্তৰ দি সুধিলে, “মই তোমাৰ বাবে কি কৰাতো তোমাৰ ইচ্ছা?” তাতে সেই অন্ধই তেওঁক ক’লে, “ৰব্বুণি, মই যেন দেখিবলৈ পাওঁ।”\n52. তেতিয়া যীচুৱে তেওঁক ক’লে, “যোৱা৷ তোমাৰ বিশ্বাসেই তোমাক ৰক্ষা কৰিলে।” তেওঁ তেতিয়াই দৃষ্টি পালে আৰু তেওঁ গৈ থকা পথেৰে তেওঁক অনুসৰণ কৰি যাব ধৰিলে।


বিভীষণ-ৰাজ – সোণটো ৰঞ্জন বৰুৱা – ফটাঢোল\nবিভীষণ-ৰাজ – সোণটো ৰঞ্জন বৰুৱা\nHome /দৈনন্দিন/বিভীষণ-ৰাজ – সোণটো ৰঞ্জন বৰুৱা\nৰাম আৰু ৰাৱণৰ মাজত তয়াময়া যুদ্ধ । প্ৰথমকেইদিনৰ যুদ্ধ চাই কোন জিকিব-সেইয়া অনুমান কৰিবলৈ কঠিন হৈছিল । এক ৰোমাঞ্চকৰ যুদ্ধৰ পাছত অৱশেষত ৰামৰ জয় হ’ল । ভাৰতৰ সেইসময়ৰ যিমান কবি আছিল; সকলোৱে যুদ্ধৰ অসম্ভৱ আকৰ্ষণীয় বৰ্ণনাৰে পেপাৰবোৰ ভৰাই পেলালে । মানুহে ৰামৰ বিজয়ক এনে ঐতিহাসিক ক্ষণৰূপে কল্পনা কৰিলে যেন তেতিয়াৰেপৰা সময়ৰ গতিও সলনি হৈ যাব । সেই যুঁজযেন অন্ধকাৰৰ লগত পোহৰৰ বিজয়, অধৰ্মৰ ওপৰত ধৰ্মৰ বিজয় ! মুঠতে সকলোৰে মনত এনে অনুভৱ যেন ক্ৰিকেট খেলত ভাৰতে পাকিস্তানৰ বিৰুদ্ধে বিজয় সাব্যস্ত কৰিলে !\nসেই সময়ত লঙ্কাত ক’লম্বো নামৰ গাঁও এখনত এজন দৰিদ্ৰ কৃষকে বাস কৰিছিল । তেখেতৰ সম্পত্তি বুলিবলৈ মাত্ৰ তিনিবিঘামান খেতি মাটি আছিল,য’ত তেখেতে খেতি কৰিছিল । চৰকাৰক কৰ-কাটল দিয়াৰ পাছত তেখেতৰ হাতত যিখিনি বাচিছিল তাৰেই আনৰ আগত হাত নপতাকৈ চলি গৈছিল । কিন্তু যুদ্ধৰ বাবে যেতিয়া ৰাৱণে সুৰক্ষা টেক্স লগাই দিলে,কৃষকজনৰ অৱস্থা কাহিল হৈ আহিল । যুদ্ধৰ শেষত ৰাজগাদী বিভীষণৰ হাতলৈ আহিল । যুদ্ধৰ আগতেই বিভীষণে ৰামৰ লগত মিত্ৰতা কৰি লৈছিল৷ গতিকে যুদ্ধৰ শেষত এইটো থিৰাং হ’ল যে বিভীষণ ৰজা হ’ব আৰু ৰামসেঁতুৰ ওপৰেৰে পাৰ হোৱা যান-বাহনৰ যি টুলটেক্স হ’ব,সকলো অযোধ্যালৈ পঠিয়াব লাগিব৷\nসেই কৃষকজনে ভাবিছিল যে বিভীষণ ৰজা হ’লেই সকলো সমস্যাৰ সমাধান হ’ব । যুদ্ধৰ আগৰেপৰাই বিভীষণ পাৰ্টিৰ সমৰ্থকসকলে জনসাধাৰণৰ মাজত বিভীষণৰ অবিৰাম গুণ-গান গাবলৈ লৈছিল । কৃষকজনে এইবুলিও শুনিছিল যে এবাৰ যদি কেনেবাকৈ বিভীষণ ৰজা হয় তেন্তে তেওঁৰ গাঁৱত চৰকাৰী স্কুল কলেজ খুলিব,গাঁৱলৈ অহা ৰাস্তাটো পকী কৰি দিব । গাঁওৰ সীমাৰ বাহিৰত থকা,বন্ধ হৈ থকা উদ্যোগটো আকৌ সক্ৰিয় হ’ব । সেইটো আকৌ খুলিলে অন্ততঃ গাঁৱত কেইটামান নিবনুৱা কম হ’ব-কৃষকজনে ভাবিলে । গতিকে কৃষকজনেও যুদ্ধৰ সময়ত ৰামৰ বিজয়কে কামনা কৰিছিল ।\nযেতিয়া বিভীষণ ৰাজগাদীত বহিল-দেখিলে যে ৰাজকোষৰ আৰু ৰাজ্যৰ অৱস্থা দেখোন শোচনীয় । এফালে হনুমানে লংকাৰ গোটেই উল্লেখনীয় উদ্যোগ আৰু ভৱনবোৰ জুই লগাই শেষ কৰিলে; আনফালে অসময়ত যুদ্ধৰ বাবে ৰাজকোষৰো তলি উদং । অতদিনে ৰাৱণৰ ৰাজত্ব-কালত হোৱা কেলেংকাৰীবোৰ উদ্ঘাটন কৰাটোও বিভীষণৰ সন্মুখত বিৰাট সমস্যাৰূপে থিয় দিলেহি,যিটো বিভীষণে গাপ দি থোৱাই উত্তম বুলি বিবেচনা কৰিলে । ইফালে লঙ্কাৰ ভৱিষ্যত-সুৰক্ষাৰ কথাও আছে,কাৰণ বান্দৰৰ হাতত পৰাজিত হৈ বাচি থকা সেনাবাহিনীৰ মনোবল একেবাৰে লোপ পালে বুলিব পাৰি । নতুন অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰেহে যদি সেই মনোবল আকৌ ঘূৰি আহে ৷ গতিকে নতুনকৈ অত্যাধুনিক অস্ত্ৰও কিনিব লাগে । সকলো জাতিকে সামৰি এখন নতুন মন্ত্ৰীমণ্ডল গঠন,নিবনুৱা সমস্যা সমাধান, কানুন-ব্যৱস্থালৈ পুনৰ সুস্থিৰতা অনা,আগৰ ৰাৱন আৰু কুম্ভকৰ্ণৰ মূৰ্তিসমূহ ভাঙি ৰাইজৰ মনৰপৰা সেই আতংক আঁতৰাই তাৰ ঠাইত ৰাম,লক্ষ্মণ আৰু হনুমানৰ মূৰ্তি বহুউৱা,নগৰ-ৰাস্তা-বিদ্যালয়সমূহৰ পুনৰাই নামকৰণ কৰা আদি কামবোৰ বিভীষণে তালিকাৰ প্ৰথম সূচীত ঠাই দিলে ।\nএইবোৰ কৰিবলৈতো ধন লাগিব৷ পিছে ধন ক’ত ? যুদ্ধৰ শেষত বান্দৰসেনাই চব লুটি নিলে । ৰামসেঁতুৰ টোলটেক্সো অযোধ্যালৈ দিব লাগে,তাত হেৰা-ফেৰিৰো উপাই নাই ৷ ৰামে নিজা মানুহ বহাই দিছে । বজাৰত ‘হাপ্তা’ ল’বলৈও উপায় নাই । মুঠৰ ওপৰত কথাটো এনেকুৱা হ’লগৈ যে-ধন লাগে কিন্তু ধনাগমনৰ কোনো পথ নাই ।\nশেষত বিভীষণৰ উপদেষ্টাসকলে ‘আম জনতা’ৰ ওপৰত আকৌ টেক্স লগাবলৈ উপদেশ দিলে । লগতে ৰাৱণৰ শাসন-কালত আম জনতাক দিয়া ‘ছাবচিডি’বোৰো এটা এটাকৈ আঁতৰাই যাবলৈ উপদেশ দিলে । ফলত জনতাৰ ওপৰত পুৰণা টেক্সৰ উপৰিও নতুন কিছু টেক্স জাপ খালে । সুলভ মুল্যত একো নোপোৱা হ’ল । জনতা চৰকাৰৰ এই সিদ্ধান্তৰ বাবে সেই কৃষকজনকে ধৰি বহু মানুহ ক্ষুব্ধ হৈ উঠিল,যদিও লাভৰ পিনে একো নহ’ল । গাঁৱৰ সেই ‘নিবনুৱা’ নিৱনুৱাই হৈ থাকিল,নতুনকৈ আৰু চলি থকা উদ্যোগো বন্ধহে হ’বলৈ লৈছে৷ নতুন পকী ৰাস্তা নিৰ্মাণতো বাদেই,আগৰ পকী ৰাস্তাও জহি-খহিহে গৈছে । উন্নতি হোৱাৰ নামত বোলে বিভীষণ পাৰ্টিৰ বেংকবেলেঞ্চহে হুৰাহুৰে বাঢ়িছে । কৃষকজনে এতিয়া উপলব্ধি কৰিছে যে তেওঁৰ বাবে ৰাৱণৰাজ আৰু বিভীষণৰাজৰ মাজত একো পাৰ্থক্য নাই ।\nMitali Saharia says:\nRintumoni Dutta says:\nভাল লাগিল সোনটো, তোমাৰ লিখন-শৈলী দিনক-দিনে ধুনীয়া হৈ গৈ আছে\nHimadri Sarma says:\nবৰ ধুনীয়াকৈ কথাখিনি বুজাই দিলে\nবঢ়িয়া! তীব্ৰ শেল!!


ভঁইশাসুৰ : মহিষাসুৰ - ভাৰতৰ প্ৰথম ধাতুবিজ্ঞানী অসুৰ সম্প্ৰদায়\nHomearticleভঁইশাসুৰ : মহিষাসুৰ - ভাৰতৰ প্ৰথম ধাতুবিজ্ঞানী অসুৰ সম্প্ৰদায়\nভঁইশাসুৰ : মহিষাসুৰ\nভাৰতৰ প্ৰথম ধাতুবিজ্ঞানী অসুৰ সম্প্ৰদায়\nমূল : শৰ্মিষ্ঠা দাস\nচাদ্ৰী ভাষালৈ অনুবাদ : ৰবচন তাঁতী\nঅসমীয়া অনুবাদ: স্ৰোতস্বিনী তামুলী\nযোৱা আঢ়ৈ বছৰ ৰাঁচী চহৰৰ প্ৰতি এক মায়াই বান্ধি ৰাখিছে। চকু মুদিলেই মন মুহি নিয়া ছোটনাগপুৰ পাহাৰৰ ছবি মনলৈ আহে। আৰু আহে ... নোমাডিক, ছেমি নোমাডিক আদিম জনগোষ্ঠীৰ বাসস্থানৰ কথা। সকলোৰে শেষত 'অসুৰ' সকলৰ কেইঘৰমান মানুহ আছে ঝাৰখণ্ডত।\nহিনু ৰাঁচীৰ বাঙালী সম্প্ৰদায়ৰ লোকে বাস কৰা সবাতোকৈ পুৰণা ঠাই। ৰাঁচীৰ দুৰ্গাবাৰী আৰু হিনুৰ পুৰণা দুৰ্গাপূজাৰ মণ্ডপলৈ গ'লে বহুতো পুৰণা চিনাকি মুখ দেখিবলৈ পোৱা যায়। ২০১২ চনত হিনুৰ দুৰ্গা পূজাই এশ বছৰ অতিক্ৰম কৰিলে। স্থায়ী পকা মঞ্চ, সুন্দৰ প্ৰতিমা আৰু সাংস্কৃতিক মঞ্চ। আটাইকেইটা দিনতে ল'ৰা-বুঢ়া সকলোৱে মিলি খুব আনন্দ কৰে। তাতে চানা-বাদাম খাই থাকোঁতে এজন অসুৰ ভাইক লগ পালোঁ। তেওঁ খাটি অসুৰৰ বংশধৰ। তেওঁ পূজাত চানা-বাদাম বিক্ৰী কৰিবলৈ আহিছে। আমি জানিছিলো যে মহিষাসুৰ এটা নৃশংস দানৱ আছিল। মাৰ্কেণ্ডয় পুৰাণতো মহিষাসুৰক এক অশুভ শক্তি হিচাপে আখ্যা দিয়া হৈছিল।\nলাহে-লাহে জানিব পাৰিলোঁ ঝাৰখণ্ডতে দুই-এখন অসুৰ সম্প্ৰদায়ৰ লোকৰ গাওঁ আছে। এটা কথা প্ৰমাণসহ ক'ব পাৰি যে অসুৰসকল ভাৰতৰ প্ৰাচীন ধাতু বিজ্ঞানী। মানুহবোৰে পহিলাতে কোনো কথাকে ক'ব বিচৰা নাছিল। যেতিয়া মোৰ ওপৰত তেওঁলোকৰ বিশ্বাস জন্মিল মোক ক'লে -" লোহাৰ খনি ক'ত পাই কোনে জানে? অসুৰ সকলে জানে। লোহা কেনেকৈ গলাই কোনে জানিছিল? অসুৰসকলে জানিছিল। গৰম লোহাৰ ৰস কেনেকৈ উলিয়াই? অসুৰ সকলে জানে। অসুৰসকলে লোহাৰ খনিৰ পৰা লোহা উলিয়ায় নিষ্কাষণ কৰি বিভিন্ন সামগ্ৰী তৈয়াৰ কৰিছিল। এতিয়া তেনেকুৱা কষ্টসাধ্য আন বেলেগ কিবা কাম কৰিব পাৰি জানো!\nমৌৰ্য যুগৰ লোহাৰ সৰঞ্জাম সমূহ অসুৰ সকলে তৈয়াৰ কৰিছিল। অসুৰসকলে নিৰ্মাণ কৰা বহু অস্ত্ৰৰে বহু ৰজা যুদ্ধত জয়ী হৈছিল। গৱেষণা হ'লেহে ধৰা পৰিলহেতেন যে কেতিয়াবা কিছুমান কাহিনী বা মিথ অৰ্থনীতি আৰু ধৰ্মৰ পাকচক্ৰত মিছাকৈ সৃষ্টি হৈ যায়।\nমই এদিন বাদাম খাবলৈ আহোঁতে বিক্ৰেতাজনৰ পুত্ৰ উপস্থিত আছিল। তেওঁক মই তেওঁৰ নামটো সুধিলত তেওঁ " সঞ্জয় টপ্পো" বুলি ক'লে। মই তেওঁক তেতিয়া ওলোটাই প্ৰশ্ন কৰিলোঁ - " তোমাৰ দেউতাৰা দেখোন অসুৰ!তুমি টপ্পো কিয়?" তাৰ দুচকুৰ ৰঙা হৈ পৰিছিল আৰু মোক কৈছিল - " এইবোৰ সব অদৰকাৰী মিছা কথা। অসুৰ ফসুৰ একো নাই। বুঢ়া মানুহ বাবে যি তি কৈ থাকে। "\nগৰম বাদাম হাতত লৈ মই পুনৰ মণ্ডপলৈ ঘূৰি আহিছিলোঁ। হঠাৎ মন কৰিলোঁ যে মই দহ টকাৰ বাদাম লৈছিলোঁ। খুচুৰা পইচা নাছিল বাবে মই ল'ৰা জনক পঞ্চাছ টকাৰ নোট এখন দিছিলোঁ আৰু আচৰিত কথাটো হ'ল সি মোক ঘূৰাই দিছে ষাঠি টকা। মোৰ তালৈ বেয়া লাগিল। ইমান কম বুদ্ধিৰে কেনেকৈ যে সিহঁতে দোকান দি পইচা উপাৰ্জন কৰিব!\nমই পইচা ঘূৰাবলৈ যাওঁতে দোকানত সঞ্জয়ৰ দেউতাক আছিল। তেওঁ মোক ক'লে-" অথনি আপুনি সুধা কথাটোৰ অন্তৰালত বহুত দীঘল কাহিনী আছে। আজিকালিৰ ল'ৰা-ছোৱালী বোৰে 'অসুৰ'ৰ পৰিচয়টোৰ পৰা আঁতৰি থাকিব বিচাৰে। " সেই সময়তে সঞ্জয় আহি উপস্থিত হ'ল আৰু আমাৰ কথা সিমানতে অন্ত পৰিল। সেইদিনা অষ্টমী আছিল।\nমোৰ হাতত সময় তেনেই তাকৰ আছিল। মই পিছদিনা আকৌ গ'লো। এইবাৰ মানুহজনে বিৰক্ত হৈ মোক ক'লে-" বাতৰি কাকতৰ মানুহ নেকি আপুনি? মোৰ পিছত কিয় ইমান লাগি আছে?" পিছে ময়ো এৰি দিয়া ভকত নহয়। মই বাৰে বাৰে প্ৰশ্ন কৰিলোঁ। তেনেতে নাক-মুখ মচি মচি তেওঁৰ পুত্ৰ সঞ্জয় টপ্পো আহি উপস্থিত হ'ল। তেওঁৰ দুচকু ৰঙা হৈ আছিল। মই পহিলাতে তেওঁক দেখি তেওঁ মদ্যপান কৰি আহিছে বুলি ভাবিলোঁ।\nতেনেতে বিৰজা চাচাই মোক ক'লে-"মই যাওঁ এইবাৰ।"\nতেতিয়া মই সঞ্জয়ৰ ৰঙা চকুৰ কাৰণ বুজিব পাৰিলোঁ। দুৰ্গাপূজাৰ আটাইকেইদিন তেওঁলোকে কান্দে।ঘৰত সোমাই দুৱাৰ জপাই কান্দে। তেওঁলোকৰ দয়ালু ৰজা মহিষাসুৰৰ বাবে কান্দে। প্ৰকৃতিৰ লোহাৰ ভাণ্ডাৰ তেওঁৰ হাতত আছিল। যথেষ্ট বুদ্ধিমান এই মানুহজনক মানুহে দেৱতাৰ দৰে জ্ঞান কৰিছিল। এগৰাকী সুন্দৰী মহিলাই হেনো তেওঁক ছল কৰিলে। গাত লোহাৰ দৰে বৰ থাকিলে কি হ'ব? তেওঁ সেই সুন্দৰী মহিলাৰ জালত পৰিল। সুবিধা বুজি তেওঁক মাৰি পেলালে বোলে সেই সুন্দৰীয়ে।\nলাহে লাহে সঞ্জয়ে ক'বলৈ ধৰিলে- " অসুৰ উপাধিৰ বাবে স্কুল, খেতি-বাৰী, দোকান-বজাৰ সকলোতে আমাক মানুহে দৈত্য-দানৱ বুলি ভাবিবলৈ ল'লে। আমাৰ ক'তো যাবলৈ মন নোযোৱা হৈছিল। সেয়ে আমি আমাৰ উপাধি সলাই পেলালো। এটা-দুটা জেনেৰেশ্যনৰ পিছত কোনেও আৰু নিজকে অসুৰ বুলি নোকোৱা হ'ব। "\n " আপোনালোকে আজি কালি লোহাৰ সামগ্ৰী তৈয়াৰ কৰেনে?" - মই সুধিলো।\n"হুঃ! এৰিলোঁ সব" - তেওঁ উত্তৰ দিলে।\nবাদামৰ লগত নিমখ, জলকীয়া মিহলাই থাকি তেওঁ পুনৰ কৈ গ'ল ---\n" আমি এতিয়া কোনেও লোহা নিষ্কাষণ কৰিব নাজানোঁ। আমি সকলো পাহৰি পেলাইছোঁ। কেতিয়াৰ পৰা পাহৰিবলৈ ধৰিছোঁ জানে? ১৯০৭ চনৰ পৰা। যেতিয়াৰ পৰা টাটা ষ্টিল ফেক্টৰীয়ে কম সময়ত অধিক লোহা উৎপাদন কৰিবলৈ ধৰিলে তেতিয়াৰ পৰা।"\n" পিছে, তোমালোকে আৰু কিমান দিনলৈ ৰজাৰ বাবে কান্দি থাকিবা?"\n" হয়। কান্দি থাকিলে জীৱন নাযায়। "--- সঞ্জয়ে ক'লে\n" বিৰজা চাচাই কয় যে আমি কোনোকালে কেতিয়াও বগী ছোৱালী বিয়া নাপাতোঁ। এবাৰ সঞ্জয়ে স্কুলত পঢ়ি থাকোতে বগী ছোৱালী এজনীৰ লগত কথা-বতৰা পাতিছিল। মই তাক স্কুল এৰুৱাই দিলোঁ সেই কথাৰ বাবে।" --- কথাষাৰ কৈ তেওঁ এটি গীত জুৰিলে ---\n  হায়ৰে হায়ৰে\nআকয় গুৰু হোয় ধৰায় আদা\nসিঞ বীৰদ হাঁসায় ডিগিৰ\nধৰম গুৰু দয় ধৰাও আদা\nবুজিব পাৰি যে এইয়া আৰ্য-অনাৰ্যৰ মাজৰ সংঘাত। অসুৰসকলৰ মূলতঃ অষ্ট্ৰো-এচিয়াটিক সম্প্ৰদায়ৰ লোক। কিন্তু তেওঁলোকৰ মাজতো নিয়ম-কানুন, উৎসৱ-অনুষ্ঠান আৰু অতীতৰ ভিত্তিত বিভাজন আছে। তেওঁলোকৰ তিনিটা ভিন্ন ঠাল হ'ল --- বীৰ অসুৰ, আগাৰি অসুৰ, বিৰজা অসুৰ। ইন্টাৰনেটত বিচাৰ-খুচাৰ চলাই " অসুৰ সম্প্ৰদায় আৰু মেটালাৰ্জি" সম্পৰ্কে বিশেষ তথ্য-পাতি পোৱা নাছিলো‌ঁ যদিও এজন ইন্টাৰনেছনেল ৰিচাৰ্ছ পেপাৰ দেখিছিলোঁ। গৱেষণাৰ পটভূমি হৈছে -- ঝাৰখণ্ডৰ গুমলা, লাতেহাৰ, লহাৰডাগা ইত্যাদি গাওঁ। ২০১৫ চনত গৱেষণাৰ হিচাপ অনুসৰি অসুৰ সকলৰ জনসংখ্যা প্ৰায় ৭,৭৮৩জন। উল্লেখযোগ্য যে অসুৰসকলৰ বিষয়ে ১৯৬৩ চনত প্ৰকাশিত পদ্মশ্ৰী K K Leuvaৰ গ্ৰন্থ " The Asur- A Study of Primitive Iron Smelters" ত বহু কথা পোৱা যায়।\n( নিজা সংযোজন --- শৰ্মিষ্ঠা দাসে ফেচবুকত লিখা কথাখিনিক ৰবচন মুণ্ডাই চাদ্ৰী ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছিল। অসুৰ, ৰাক্ষস আদি অভিধাৰে অপমানিত ভাৰতৰ আদিম অধিবাসীসকলৰ ইতিহাসৰ এইয়া হৈছে সামান্য এটি অংশ। তেওঁলোকৰ লুপ্তপ্ৰায় ইতিহাসে এটা কথাই প্ৰমাণ কৰে যে -- " Untill dear have their own historian, histories of the hunt will always glorify the hunters." অৰ্থাৎ হৰিণাৰ ইতিহাসবিদ নোলোৱালৈকে চিকাৰীৰ কাহিনীকে সঁচা বুলি মানি থাকিব লাগিব। )


i-am-so-used-to-men-treating-me-terribly-or-only-using-me-for-sex-swpb-skd– News18 Assam\nসম্পৰ্ক কেৱল যৌনতাতে আবদ্ধ থাকিব নে আগুৱাব? কিদৰে বুজিব, ক’লে বিশেষজ্ঞই\nUpdated:March 22, 2021, 3:46 PM IST\nএই সমস্যাৰ আটাইতকৈ বেছি মুখামুখি হয় যুৱতীসকল, কিয়নো তেওঁলোকক সুযোগ ল’বলৈ বহু পুৰুষে সুযোগ বিচাৰি থাকে। অপ্ৰিয় হ’লেও এয়াই সামাজিক সত্য।\nআমাৰ সমাজত যৌনতাক লৈ যিসকলৰ মনোভাৱ আৰু আচৰণ খোলা, তেওঁলোকে প্ৰায়েই এক সমস্যাৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হয়। সম্পৰ্কৰ আনফালে যিজন থাকে, তেওঁ আনজনক কিদৰে গ্ৰহণ কৰিছে, তাক লৈ অনিশ্চয়তাৰ সৃষ্টি হয় বহু সময়ত। ইয়াৰ ফলত সেই মানুহজনে সঁচাই ভাল পায় নে চাহিদা কেৱল যৌনতাতে সীমাবদ্ধ আছে, সেয়া বুজিবলৈ বহু সময় লাগি যায়। এই সমস্যাৰ আটাইতকৈ বেছি মুখামুখি হয় যুৱতীসকল, কিয়নো তেওঁলোকক সুযোগ ল’বলৈ বহু পুৰুষে সুযোগ বিচাৰি থাকে। অপ্ৰিয় হ’লেও এয়াই সামাজিক সত্য।\nএই সম্পৰ্কে বিশেষজ্ঞ পল্লৱী বাৰ্নৱালে এগৰাকী পাঠিকাৰ চিঠিৰ সূত্ৰ ধৰি এই সমস্যাক লৈ আলোচনা কৰিছে। সেই পাঠিকাগৰাকীয়ে জনাইছে যে তেওঁ বুজিব পৰা নাই কোনে তেওঁক কেৱল ব্যৱহাৰ কৰিব শাৰীৰিকভাৱে আৰু কোনে যৌনতাৰ বাহিৰেও টিকি থাকিব। পল্লৱী বাৰ্নৱালে কি কৈছে চাওক।\nপ্ৰথমে পল্লৱীয়ে আলোচনা কৰিছে এই ব্যৱহৃত হোৱা দিশটোক লৈ। তেওঁ স্পষ্টকৈ জনাইছে যে আমাৰ সন্মতি অবিহনে কোনেও আমাক ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰে। গতিকে, আন পক্ষৰ মানুহজনক লৈ যদি কোনো সন্দেহ থাকে, তেন্তে মুখ খুলিব লাগিব। তেওঁৰ আচৰণৰ প্ৰতিবাদ কৰিব লাগিব। সহজভাৱে ক’লে তেওঁক একপক্ষীয় সুযোগ লোৱাৰ পৰা আঁতৰাব লাগিব। এইক্ষেত্ৰত পন্থা এটাই – যাক সুবিধাবাদীৰ দৰে ভাৱ হৈছে, তেওঁৰ সৈতে শাৰীৰিক সম্পৰ্কলৈ যোৱাৰ কোনো কাৰণ নাই। অন্যথা সি আমাৰ মানসিক স্বাস্থ্যত নেতিবাচক প্ৰভাৱ পেলাব।\nপিছত পল্লৱীয়ে আলোচনা কৰিছে কিদৰে সম্পৰ্ক যৌনতাৰ বাহিৰেও টিকি থাকিব নে নাই তাক লৈ। তেওঁৰ দাবী, এইক্ষেত্ৰত যৌনতালৈ নগৈ বিপৰীত লোকজনক অলপ বুজি চালেই হয়! তেওঁৰ সৈতে কফি বা ডিনাৰ ডেটত যাওঁক, নানা বিষয়ক লৈ কথা পাতক। যদি তেওঁৰ সম্পৰ্কে কিবা জানিবলগীয়া থাকে, সেয়া সোধক। যদি দেখা যায় যে লোকজনে এই সকলো কথোপকথন এৰাই চলিব বিচাৰিছে, তাৰ পৰাই সম্পৰ্কৰ ভৱিষ্যৎ স্পষ্ট হৈ যাব। অৰ্থাৎ তেওঁ যৌনতাৰ বাহিৰে আৰু একো নিবিচাৰে সেয়া স্পষ্ট হৈ যাব। সেইদৰে পদক্ষেপ ল’লেই এই সমস্যা নাথাকিব বুলি জনাইছে পল্লৱীয়ে। অৱশ্যে তাৰ আগত নিজে শক্তিশালী হ’ব লাগিব বুলিও কয় বিশেষজ্ঞগৰাকীয়ে।\nFirst published: March 9, 2021, 9:24 PM IST


প্ৰেম - Prangon\nমোৰ স্পর্শকাতৰ কম্পিত হাতখনৰ আঙুলিকেইটা জয়ন্তৰ উষ্ণ হাতখনে অকণমানকৈ স্পর্শ কৰিলে ৷ বিদ্যুৎ শক্তিৰ দৰে শিহৰণ এটা মোৰ সমগ্ৰ শৰীৰৰ শিৰাই উপশিৰাই বাগৰি গ’ল ৷ প্ৰেমৰ কোনো পূর্বানুমান মোৰ নাছিল ৷ মোৰ বাবে সেই শিহৰণ হৈ পৰিল প্ৰেমৰ অন্য এক নাম ৷ সেই শিহৰণে মোৰ সমগ্ৰ সত্বা এনেকৈ গ্ৰাস কৰি পেলালে যে মই নিমিষতে জয়ন্তৰ ওচৰত আত্মসমর্পন কৰিছিলো ৷ মোৰ শৰীৰৰ প্ৰতিটো লোমকূপে কৈ উঠিছিল— “মই তোমাৰেই” ৷ মই লাজ, সংকোচ আৰু অপ্ৰত্যাশিত আনন্দত তলমূৰ কৰি ৰৈছিলো ৷ জয়ন্তই দুই হাতেৰে মোৰ মুখখন তুলি ধৰিছিল আৰু আকুলতাৰে সুধিছিল-\n: মোক ভালপোৱা অন্তৰা ?\nঅষ্ফুট স্বৰেৰে মই কৈছিলো-\nআমি দুয়ো এক হৈ পৰিছিলো মুহূর্ত্বতে ৷ মোৰ বাবে সেই নিবিড় আলিঙ্গনৰ অন্য এক নাম প্ৰেম…মাথো প্ৰেম ৷ সেইদিন ধৰি জয়ন্ত আৰু মোৰ অবাধ মিলামিছা ৷ মোৰ বাইদেউ উত্তৰাৰ সহপাঠী বন্ধু ডা: জয়ন্ত আৰু মোৰ মাজত প্ৰেমৰ সম্পর্কই গঢ় লৈ উঠা বৰ বেচিদিন হোৱা নাই ৷ প্ৰেমৰ সম্পর্কৰ লগে লগে আমি বিবাহৰ পৰিকল্পনাও কৰিছিলো ৷ দুয়ো পক্ষৰ কাৰো কোনো ওজৰ আপত্তি উঠাৰ প্ৰশ্নই নাছিল ৷ বৰঞ্চ সকলো খুবেই সুখী হৈছিল ৷ বাধাহীন উর্মিমালাৰ দৰে আমি উফন্দি উঠিছিলো …দিগন্ত বিয়পি পৰিছিলো…বাৰিষাৰ বৰষুণৰ দৰে বৰষিছিলো ৷ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰাৱস্থাৰ অন্তহীন ব্যস্ততাভৰা দিনবোৰ বৰপেৰাত সামৰি থৈ কিছুদিন ব্যক্তিগত খণ্ডৰ চিকিৎসালয়ত চাকৰি কৰাৰ পিচত চৰকাৰী চিকিৎসক হিচাবে স্থানীয় চিকিৎসালয় এখনত চাকৰিত যোগদান কৰি জীৱনটো উপভোগ কৰিবলৈ লৈছিল জয়ন্তই ৷ মই ইতিমধ্যে স্নাতক হৈ উঠিছো ৷ জীৱন নামৰ ৰঙ্গমঞ্চ খনলৈ আচম্বিতে আহি পৰা “প্ৰেম” নামৰ দৃশ্যপটত আঁৰ কাপোৰ টানি পুণৰাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যয়ণৰ ভাৰখন কান্ধ পাতি লোৱাৰ ইচ্ছা মোৰ মুঠেও হোৱা নাই ৷ বৰঞ্চ মই বিচাৰো জীৱনটো এই খণ্ডতেই ৰৈ যাওক ৷ মই অহর্নিশে প্ৰেমৰ স্বপ্নময় মায়াসনা সমুদ্ৰত সাতুৰি নাদুৰি থকা জলপৰী এজনী হৈ পৰোঁ ৷\nজয়ন্ত যিমানেই মোৰ ওচৰ চাপি আহিল সিমানেই গোটেই পৃথিৱীখন মোৰ পৰা বহু দূৰলৈ গুচি যাবলৈ ধৰিলে ৷ প্ৰিয় বন্ধু বান্ধৱীহতঁক মই এৰাই চলিবলৈ ধৰিলো ৷ আমনি পাওঁ সিহঁতৰ ফোন আহিলে; সিহঁতৰ লগত কেনিবা ওলাই যাবলৈ ৷ কাৰণ যি কোনো মুহূর্ত্বত জয়ন্তৰ ফোন আহি যাব পাৰে , বা জয়ন্তই মোক মাতিব পাৰে তাৰ ফ্লেটলৈ বা অন্য কোনো নিৰিবিলি ঠাইত অকলশৰে লগ পাবলৈ ৷ মোৰ মোবাইল ফোনটোৰ ওপৰত জয়ন্তৰ বাদে যেন কাৰো কোনো অধিকাৰেই নাই ৷ স্ক্ৰীনত জয়ন্তৰ নামটো দেখাৰ লগে লগে মই যেতিয়া বান্ধৱী হতঁৰ পৰা দূৰলৈ গৈ বহুসময় কথাপাতি কটাইছিলো আৰু জয়ন্তৰ ওচৰলৈ যাবলৈ উত্ৰাৱল হৈ পৰি সিহঁতক অৱজ্ঞা কৰিছিলো তেতিয়া কিছুদিনলৈ সিহঁতে আমোদ পাইছিল, মোক জোকাইছিল ৷ কিন্তু পিছলৈ সিহঁতে আমনি পোৱা হ’ল আৰু মোক এৰাই চলা হ’ল ৷ মইতো তাকেই বিচাৰিছিলো ৷ মা দেউতাৰ লগত দিনে দিনে মোৰ কথা বতৰা কমি আহিছে ৷ তেওঁলোকক এৰাই নচলিলে মই সকলো সময়তে জয়ন্তৰ লগত ফোনৰ জৰিয়তে সংলগ্ন হৈ থাকিব নোৱাৰো ৷ বাইদেউ ভাইটি ভন্টি হঁতৰ লগত হাই কাজিয়া, চুপতা চুপতিবোৰো ভাল নলগা হৈছে ৷ জিদ কৰি ভন্টি জুপিতৰা আৰু মোৰ কোঠাটোও মই অকলে কাঢ়ি লৈছো ৷ তাইক আলহীৰ বাবে ৰখা কোঠাটোত থাকিবলৈ দিছো ৷ তাই কলেজীয়া ছাত্ৰী ৷ সেয়েহে অজুহাত দেখুৱাইছো যে তাই বহু ৰাতিলৈকে ভুনভুনাই পঢ়ি থাকিলে মোৰ টোপনি নাহে ৷ টোপনি কম হ’লে মোৰ গা বেয়া লাগে আৰু মোৰ “পিগমেন্ট্যেশ্যন”ৰ সমস্যা হয়। কিন্তু আচলতে বহু নিশালৈ জয়ন্ত আৰু মই ফোনত ব্যস্ত থাকো ৷ হোৱাটচ্ এপ, ইন্সট্ৰগ্ৰাম ভিডিঅ কনফাৰেন্স কিমান যে মাধ্যম আমাৰ মাজত ; জয়ন্ত আৰু মোৰ মাজত যিবোৰ কথা বতৰা হয় তাৰ অধিকেই শৰীৰ সর্বস্ব ৷ এখন কায়াহীন পৃথিৱীত সোমাই পৰি আমি স্ত্ৰী পুৰুষৰ শাৰীৰিক মিলনৰ ৰহস্যৰ আঁৰৰ কথাবোৰ পাতিছিলো ৷ আমাৰ দৰে যুৱচামৰ এই “ভার্চুৱেল” পৃথিৱীখন খুবেই জনপ্ৰিয় ৷ সেই পৃথিৱীখন আমি বিচৰা ধৰণেৰেই চলে , বাধ্যবাধকতা, শাসন, অনুশাসন একো নাই ইয়াত ৷ এই পৃথিৱীখনত পদার্পন কৰা প্ৰত্যেকজন ব্যক্তিয়েই ইয়াৰ সম্ৰাট আৰু সাম্ৰাজ্ঞী ৷ এই পৃথিৱী একপ্ৰকাৰ আমাৰ মানসিক বিভ্ৰান্তিলৈ পৰিণত হৈছে ৷ বাস্তৱ জীৱনৰ সমস্ত জটিলতা পৰিহাৰ কৰি কল্পজগতত আপোন বিভোৰ হৈ থকা নিসাসক্ত পৃথিৱী এইখন ৷\nযি বিষয়েৰেই কথাৰ আৰম্ভ নহওক কিয় এসময়ত অজানিতে আমি শৰীৰৰ পৃথিৱীত প্ৰৱেশ কৰিছিলো ৷ শৰীৰ তত্বৰ জ্ঞানেৰে ভৰপূৰ চিকিৎসক জয়ন্ত দত্তই মোক বৰ মনোগ্ৰাহীকৈ স্ত্ৰী পুৰুষৰ মিলনৰ নিবিড় মুহূর্ত্বৰ বিজ্ঞানবোৰৰ কথাবোৰ কৈছিল আৰু মই মোহাচন্ন হৈ পৰিছিলো ৷ শেষ ৰাতিলৈ টোপনি আহিছিল আৰু পুৱা সাৰ পাওঁতে পলম হৈছিল ৷\nজয়ন্তৰ সুসজ্জিত অকলশৰীয়া ফ্লেটৰ প্ৰতিটো সাক্ষাততে আমাৰ শাৰীৰিক মিলন হৈছিল ৷ আমাৰ বিয়া হ’বই ৷ এদিন আমি আমাৰ সন্তানৰ পিতৃ মাতৃ হ’ম ৷ গতিকে বিবাহ বহির্ভূত মিলনত দোষ কি ? আমাৰ অকাট্য যুক্তি ৷ শাৰীৰিক মিলন জীৱনৰ এক অনাবিল আনন্দৰ উৎস ৷ জীৱনৰ উদ্দেশ্যই হ’ল আনন্দ আহৰণ ৷ তেন্তে যৌৱনৰ ভৰ দুপৰীয়া প্ৰিয়জনৰ সৈতে নিষ্পাপ আনন্দৰ জোৱাৰত উটি ভাহি যোৱাত কি দোষ ? কোনেও বিচৰা নাছিল চাফাই ৷ এনে অনেক যুক্তিৰে আমি নিজক পতিয়ন নিয়াইছিলো ৷ আমি কিয় ইমান সঘনাই লগ হওঁ মোৰ মা দেউতা হঁতেও কেতিয়াও সোধা নাছিল ৷ যেন আমি এযোৰ মুক্ত বিহঙ্গ আৰু পৃথিৱীখন আমাৰ মুক্ত বিচৰণ ভূমি ৷ আকাশত উৰি ফুৰা পক্ষী হালক কোনোবাই জানো কিবা প্ৰশ্নবানেৰে থকা সৰকা কৰে ; তাতে পক্ষী হাল অত্যন্ত সুন্দৰ, সকলো ফালৰ পৰাই পৰিপূর্ণ আৰু সফল ৷ সকলোৱে দূৰৰ পৰা চাই মাথোঁ মুগ্ধ হয় ৷ হয়তোবা মা দেউতাই হঁতে, বিশেষকৈ মায়ে হয়তো আমাৰ মাজত হোৱা শাৰীৰিক সম্পর্কৰ উমান পাইছিল বা সন্দেহো কৰিছিল ৷ কিন্তু, জয়ন্ত এজন চিকিৎসক হোৱাৰ বাবেই হয়তো তেওঁ বেপৰোৱা হৈ আছিল ৷ তাতে আমাৰ শীঘ্ৰেই বিবাহ হোৱাৰ কথা ৷ হয়তো তেওঁৰ ভয়ো আছিল ৷ কিজানিবা সুদর্শন ডাক্তৰ জোৱাঁই কেনেবাকৈ হাতৰ পৰা হেৰাই যায় ৷\nৰোমাণ্টিক চলচিত্ৰ এখনৰ দৰে দিনবোৰ বোৰ পাৰ হৈ গৈছিল ৷ মধুৰ সপোনৰ দৰে হৈ পৰিছিল জীৱনৰ শ্বট্ বোৰ ৷ অদৃশ্য পৰিচালকে কোনো দৃশ্যতেই কৰা নাছিল “কাট্” ৷ সকলো সুন্দৰ বিসংগতি বিহীন ৷ কিন্তু আমি পাহৰি গৈছিলো যে খলনায়ক অবিহনে মাথো নায়ক নায়িকাৰে কেতিয়াও এখন চলচিত্ৰ হ’ব নোৱাৰে ৷ লাগিলে নাটক বাস্তৱ জীৱনৰেই হওক বা ৰূপালী পর্দাতেই হওক ৷ আমাৰ মাজতো হঠাৎ ভুমূকি মাৰিলে খলনায়কে ৷ খলনায়ক আহিল বহু দূৰৰ পৰা ৷ সুদূৰ চীনৰ উহান চহৰৰ পৰা ৷ বিশ্ববাসীয়ে ক’লে চীনৰ উহান চহৰতেই জন্ম এই খলনায়কৰ ৷ খলনায়কৰ নাম ৰখা হ’ল “কভিড নাইনটিন” ওৰফে “নভেল কৰ’না” ৷ নামকেইটি সুন্দৰ ৷ জন্মহৈ চালুকীয়া হ’ল কি নহ’ল খলনায়ক ফুৰিবলৈ ওলাল ৷ কোনেও বান্ধি ৰাখিবলৈ সক্ষম হ’ল ৷ ইটালী, ৰাচিয়া, স্পেইন, ইউনাইটেড ষ্টেটছ্, ইউনাইটেড কিংদম, ব্ৰাজিল, ফ্ৰান্স, জার্মানী, তুর্কী, বেলজিয়াম ….উস্ ফুৰাৰ যে ইমান চখ এই খলনায়কৰ ৷ বিশ্বৰ এশ চয়ষষ্ঠিখনতকৈ অধিক দেশত ঘূৰিফুৰিও তেওঁৰ হেঁপাহ নপলাল ৷ অৱশ্যে তেওঁৰ চখ ফুৰাতে সীমাবদ্ধ থাকিলে কথা নাছিল ৷ খলনায়কে প্ৰথমে তেওঁৰ জন্মস্থানতে নিজৰ প্ৰকোপ দেখুৱালে ৷ এটা বৰ নির্লজ চৰিত্ৰলৈ জন্ম লৈছিল এই খলনায়কে ৷ কোনেও গম নোপোৱাকৈ হঠাৎ কাৰোবাক বৰ আলফুলে সাৱটি ধৰে ৷ তাৰ পিছত সেইজনৰ পৰা আন এজনলৈ…দ্বিতীয় জনৰ পৰা তৃতীয় জনলৈ…. আলফুলে স্পর্শ কৰে হাতত..বা নাকত…বা চকুত ৷ হাতৰ পৰা নাকৰে বা চকুৰে বা মুখেৰে বৰ সন্তপর্নে গতি কৰে ডিঙিলৈ ৷ কেইদিনমান ডিঙিতে মহা উলাহেৰে বাহৰ পাতে ৷ ডিঙিৰ ভিতৰতে লোদোৰ পোদোৰহৈ বাঢ়ি আহে ৷ যাৰ গাত লম্ভে তেওঁৰ আৰম্ভ হয় পানীলগা জ্বৰ ৷ তাৰ পিছত লাহেকৈ চেপি ধৰে শ্বাস-তন্ত্ৰত ৷ আৰম্ভ হয় শুকান কাঁহ ৷ উশাহ নিশাহ লোৱাত কষ্ট হয় ৷ নহ’বই বা কিয় ; যি দুখনহে অদৃশ্য হাতোৰাৰে চেপি ধৰে শ্বাস-তন্ত্ৰ ৷ নিউম’নিয়াৰ লক্ষণে দেখা দিয়ে ৷ বৃক্ক হৈ পৰে বিকল…আৰু ইমানখিনিৰ পিছত তেওঁ প্ৰানটো কাঢ়িলৈ উধাও হয় ৷ ৷ কিন্তু যাওঁতে যাওঁতে খলনায়কে তেওঁৰ অস্তিত্ব বহুজনৰ মাজত এৰি যায় ৷ যিমান কেইজন ব্যক্তি তেওঁ প্ৰান কাঢ়ি নিয়া জনৰ বা তেওঁ গাত লম্ভা জনৰ সম্পর্কলৈ আহিছিল তেওঁলোকৰ মাজত, সমাজত আৰু চিকিৎসা বিভাগত হুলস্থল লাগে ৷ সম্পর্কলৈ অহা সকলোকে বিচাৰি উলিওৱা হয়..তাৰ পিছত কিছুমান শব্দৰ ধৌ উঠে…কোৱাৰেণ্টাইন…কনটেইনমেন্ট …আইচ’লেশ্যন..ৰেপিড টেষ্ট… আই চি এম আৰ ইত্যাদি ইত্যাদি ৷ চৈধ্যদিন কোৱাৰেণ্টাইনত আর্থাৎ অসংক্ৰাম্যক আৱেষ্টনীৰ মাজত অকলশৰে ৰখাৰ সময়চোৱাত কোনোবা পজিটিভ, আকৌ কোনোবা নিগেটিভ হয় ৷ কোনোবা ভাল হয়…কোনোবা জীৱনৰ সিপাৰলৈ গুচি যায়গৈ ৷ অৱশ্যে প্ৰাননাশৰ হাৰ বৰ বেচি নহয় ৷ চেপি খুন্দি এৰিথৈ যোৱাৰ হাৰহে বেচি ৷ বৰ খেয়ালী মনৰ মালিক এই খলনায়কটো ৷ কাৰোবাৰ ভিতৰত সোমাই আকৌ নিৰৱে নিমাতে বহি থাকে ৷ সেইজনক কোৱা হয় “এচিম্পটমেটিক”। কিন্তু মনে মনে তেওঁ মাৰাত্মক বীজাণু ইজনৰ পৰা সিজনলৈ বিলাই থাকে ৷ মন উফৰিলেই কাৰোবাক একো নকৰাকৈ এৰি থৈ গুচিও যায় ৷ এই অহৌ বলীয়া খলনায়কটোক লৈ গোটেই পৃথিৱীতে হুৱাদুৱা লাগিছে ৷\nকিছুদিনৰ পৰা জয়ন্তই মোক এৰাই চলিব বিচৰা যেন ভাৱ হৈছে ৷ যেতিয়াৰ পৰা পৃথিৱীত এই কভিড নাইনটিনৰ আবির্ভাব হৈছে তেতিয়াৰে পৰা জয়ন্ত মাথোঁ লেপটপ ইণ্টাৰনেট কিতাপৰ দুনীয়াত মগ্ন হৈ থকা হৈছে ৷ আনকি বৰ কষ্টৰেহে ফোন উঠায় ৷ মই কেইবাদিনো গৈ নিৰাশ হৈ উভতি আহিলো ৷ মোৰ প্ৰতি কোনো গুৰুত্বই নাই জয়ন্তৰ ৷ মোৰ বাবে চাহ কৰিবলৈ চিঞৰি আদেশ দিয়ে কাম কৰা ল’ৰাটোক ৷ দুই এষাৰ কথা লেপটপৰ পৰা মূৰ নোতোলাকৈয়ে কয় ৷ মই আহত হ’লো ৷ কিমানবাৰ লেপটপ কাঢ়ি লৈছো জয়ন্তৰ হাতৰ পৰা ৷ জয়ন্তই লেপ্টপ এৰি মোৰ লগত কিছু সময় কটাবলৈ বহে ৷ কিন্তু অন্যমনস্ক হৈ থাকে ৷ এনে লাগে যেন চটফটাই থাকে ৷ মই অৱহেলিত অনুভৱ কৰো ৷ এনে কি হ’ল ? কোন আহি পৰিল জয়ন্ত আৰু মোৰ মাজত হঠাৎ ? মই দুখ কৰো, অভিমান কৰো ৷ কিন্তু মোৰ অভিমানৰ প্ৰতিও জয়ন্তৰ ভ্ৰূক্ষেপ নোহোৱা হ’ল ৷ মই জয়ন্তক কাষত বিচাৰো ৷ বুকুৰ মাজত বিচাৰো ৷ দুটি শৰীৰ এটি হৈ যোৱাতো বিচাৰো ৷ যৌৱন উপভোগ কৰিব বিচাৰো ৷ কিন্তু জয়ন্তই যে এখন বেলেগ পৃথিৱীত বাস কৰিবলৈ লৈছে ৷ কেইবাবাৰো ৰিং হৈ হৈ কাটি যোৱাৰ পিছত এবাৰ জয়ন্তই ফোন উঠায় ৷ মোৰ আত্মাভিমান জাগি উঠে ৷ মইতো জয়ন্তক ক’ব নোৱাৰো..মোক তোমাক নিচেই কাষত লাগে…মোক তোমাৰ শৰীৰৰ পৰশ লাগে… তোমাৰ আজৰি সময়বোৰ মাথো মোৰ বাবে হ’ব লাগে …৷ মই কান্দি পেলাওঁ ৷ জয়ন্তও নাৰাজ হয় ৷ কাজিয়া হয় আমাৰ ৷ কাজিয়া শাম নকটাকৈয়ে কোনোবা এজনে ফোন কাটি দিওঁ ৷ মাজে মাজে জয়ন্তই মোক বুজাবলৈ যত্ন কৰে ৷ আমাৰ মাজলৈ অন্য কোনো অহা নাই ৷ জয়ন্ত সদায় মোৰেই ৷ মাথোঁ জয়ন্ত এতিয়া ব্যস্ত ৷ কাৰণ, গোটেই পৃথিৱী এতিয়া ৰোগাক্ৰান্ত ৷ জয়ন্তই এতিয়া নিৰৱধি “কৰ’নাৰ” বিষয়ে অধ্যয়ন কৰিছে ……হয়তো কেইদিনমানৰ পিছত জয়ন্ত কৰ’না ৰোগীৰ লগত ব্যস্ত হৈ পৰিব লাগিব ৷ জয়ন্ত এতিয়া কভিড নাইনটিনৰ বংশোদ্ধাৰ কৰাত ব্যস্ত ৷ আজিকালি, নিজাকৈ পাতি লোৱা সৰু গৱেষণাগাৰটোত শেষ নিশালৈকে জয়ন্ত ব্যস্ত হৈ পৰে ৷ কেতিয়াবা নিগনিয়েও সিংহক জালত বন্দী হোৱাৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিব পাৰে ৷ কিজানি, এই দুখীয়া দেশ খনৰ, নিচলা ৰাজ্যখনৰ নতুনকৈ ডাক্তৰ হৈ উঠা নৱ যুৱক এজনে এদিন আৱিস্কাৰ কৰি পেলাই এই মহামাৰীৰ প্ৰতিষেধক। হয়তোবা জয়ন্তই একো কৰিব নোৱাৰিব ৷ বিফল হ’ব এই সময়বোৰ ৷ তথাপি এদিন এই সাধনা জয়ন্তৰ মানসিক শান্তিৰ কাৰক হ’ব ৷ এদিন যে কৰ’নাক জয় কৰাৰ কাৰনে জয়ন্তই দিন ৰাতি একাকাৰ কৰিছিল সেই কথা সুৱঁৰি জয়ন্ত আহ্লাদিত হ’ব ৷ হয়তো কভিড নাইনটিনৰ প্ৰতিষেধক উলিয়াব নোৱাৰিলেও কিছুমান নতুন নতুন কথা শিকা হৈ যাব ৷ এইবোৰ জয়ন্তৰ কথা…বুজনি ..৷ আৰু মোৰ মূৰৰ বিষৰ কাৰণ ৷ মূল্যহীন কথা মোৰ বাবে ৷ জয়ন্তৰ বাবে সবাতোকৈ ডাঙৰ দেশ । মই বুজি উঠিছিলো, সবাতোকৈ সৰু মূল্যহীন… অর্থহীন অন্তৰা নামৰ ছোৱালীজনী ৷ জয়ন্তই নিজক মানসিক ভাবে সাজু কৰিছে কৰ’না আক্ৰান্ত ৰোগীৰ চিকিৎসাৰ বাবে ৷ শাৰীৰিক ভাবেও সাজু কৰিছে ৷ এজন সুস্থ সৱল চিকিৎসকেহে ৰোগীক ভাল চিকিৎসা দিব পাৰে ৷ নিজৰ খোৱাবোৱাৰ যত্ন লয় জয়ন্তই ৷ আমাৰ মাজত যোগাযোগ , কথোপকথন যেনেকৈ কমি আহিল তেনেকৈ কথাবতৰাৰ সুৰ আৰু বিষয়ো সলনি হৈ পৰিল ৷ কথাবতৰা হ’লেই জয়ন্তই কৰ’নাৰ ভাষণ দিয়ে…আজি ক’ত কিমান সংক্ৰমিত হ’ল…ক’ত কিমান ভাল হ’ল…কিমানে মৃত্যুবৰণ কৰিলে ৷ মই বৰ অস্বস্তি অনুভৱ কৰো ৷ কোনোবা চিকিৎসক হ’ব পাৰে কিন্তু তাৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে তেওঁ খাওঁতে শোওঁতে উঠোতে বহোঁতে মাথো বেমাৰৰ কথাই পাগুলী থাকিব ৷ আমাৰ ব্যক্তিগত ৰোমান্টিক জীৱনটো দিনে দিনে নোহোৱা হৈ পৰিল ৷ মোৰ বিষাদ ভৰা মুখ দেখি মা দেউতা হঁতৰ চিন্তা হৈছে ৷ অৱশ্যে তেওঁলোকৰ জয়ন্তৰ ওপৰত পূৰামাত্ৰাই বিশ্বাস আছে ৷ বিশ্বাস নাই মোৰ ওপৰত ৷ মায়ে মোক বাৰে বাৰে বুজায়, ডাক্তৰ মানুহ …ইফালে বিশ্বখন মহামাৰীয়ে গ্ৰাস কৰিছে ..৷ তেওঁলোকৰতো চিন্তা বাঢ়িবই ৷ মায়ে মোৰ বাইদেউ উত্তৰাৰ উদাহৰণ দিয়ে ৷ উত্তৰাৰো খাৱন শোৱন নোহোৱা হৈছে ৷ মাথোঁ লেপটপ, ইণ্টাৰনেট, নিউজ, চিকিৎসা বিজ্ঞান সম্পর্কীয় গধুৰ গধুৰ কিতাপ আৰু কথা ক’লেই মাথোঁ …নভেল কৰ’না ভাইৰাছ ৷ এনে লগা হৈছে যেন ভাইৰাছৰ বাদে প্ৰেম প্ৰীতি , মিলন আলিংগন, স্পর্শ চুম্বন এই সকলোবোৰ পৃথিৱীৰ পৰা অন্তর্ধান হৈ গৈছে ৷ মোৰ সলনি আজিকালি জয়ন্তই কথা পাতে উত্তৰাৰ লগত ৷ দুয়োৰে মাজত কথা জমি উঠে ৷ উঠাৰ কথাই ৷ কাৰণ তেওঁলোকৰ কথাৰ মাজত ভাইৰাছে প্ৰান পাই উঠে ৷ মোৰ যেন কোনো অস্তিত্বই নাই জয়ন্তৰ পৃথিৱী খনত ৷\nইতিমধ্যে কৰ’নাই ভাৰতত প্ৰৱেশ কৰিছে ৷ ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাজ্যত নিজৰ অস্তিত্ব জাহিৰ কৰি লাহে ধীৰে এদিন অসম পালেহি ৷ ৰাজ্যখনত হুৱা দুৱা লাগিল ৷ জয়ন্তই মোক হোৱাটচ এপত এটা মেচেজ দিলে, “ অসমৰ প্ৰথমজন কভিড নাইনটিন পজিটিভ ….সাৱধানে থাকিবা অন্তৰা, বাৰে বাৰে চাবোনেৰে হাত ধুবা…চেনিটাইজাৰ ব্যৱহাৰ কৰিবা..মাস্ক পিন্ধিবা……” মই কোনো উত্তৰ নিদি মোবাইলটো চুইটচ্ অফ কৰি থ’লো ৷ মাৰ মোবাইলত আহিল উত্তৰাৰ মেচেজ…মা অসমত ধৰা পৰিল কভিড নাইনটিন…..৷ মা উধাতু খাই মোৰ ওচৰ পালেহি৷ উস্ কভিড নাইনটিন…নভেল কৰ’না ভাইৰাছ…নাই..নাই…মোৰ বাবে এই ভাইৰাছৰ নাম এটাই ৷ “খলনায়ক” ৷ আমাৰ প্ৰেমৰ চলচিত্ৰখনৰ “খলনায়ক “৷ জয়ন্ত আৰু মোৰ প্ৰেমৰ মাজত বাধাৰ প্ৰাচীৰ ৰূপে থিয় দিয়া কিম্ভূত কিম্বাকাৰ “খলনায়ক” ৷\nঅসমত কভিড নাইনটিন পজিটিভৰৰ সংখ্যা দিনে দিনে বাঢ়ি আহিবলৈ ধৰিলে আৰু মোৰ পৰা দিনে দিনে দেখা নোপোৱা দূৰলৈ গুচি গ’ল জয়ন্ত ৷ জয়ন্ত আৰু উত্তৰা হঁতৰ হস্পিটেলখন “কৰ’না” হস্পিটেল ঘোষণা কৰা হ’ল ৷ তাতে এটা কোৱাৰেন্টাইন শিবিৰ হ’ল ৷ জয়ন্ত উত্তৰা হঁত এইবাৰ হাতেকামে কৰ’নাৰ লগত ব্যস্ত হৈ পৰিল ৷ ঘোষণা হ’ল ২১ দিনীয়া প্ৰথম পর্যায়ৰ লক-ডাউন ৷ সামাজিক দূৰত্ব ৰক্ষা কৰিবলৈ দেশ বন্ধ, ৰাজ্য বন্ধ, প্ৰায় গোটেই বিশ্ব বন্ধ ৷ বিশ্বৰ ইতিহাসত আটাইতকৈ দীঘল টলা-বন্ধ ৷ মোৰ হাতত মোবাইল আছে…কিন্তু মোৰ মোবাইল ফোনটোৰ ওপৰত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিবলৈ জয়ন্ত নাই। কিমান আৰু টি ভি চাম…নিউজ চাম ৷ শুমেই বা কিমান ৷ টোপনি আহিলেই দুচকুলৈ সপোন নামি আহে ৷ সপোনত জয়ন্ত মোৰ কাষলৈ আহে ৷ বৰ অসহ্যকৰ এই যন্ত্ৰণা ৷ নিচেই কাষলৈ ৷ আমি হেৰাই যাওঁ প্ৰেম আৰু মিলনৰ পৃথিৱীত ৷ সাৰ পাই মই জয়ন্তক বিচাৰি ফুৰো…টোপনিয়েই বা কিমান আহিব ? কেতিয়াবা নিদ্ৰাহীনতাত কাটি যায় একো একোটা বিয়াগোম ৰাতি ৷ তেতিয়া মোক অন্য কিছুমান আতংকই খুলি খুলি খায় ৷ আমাৰ প্ৰেমৰ ছবি খনত নায়কৰ হাতত খলনায়কৰ কেতিয়ালৈ মৃত্যু হ’ব ? আমাৰ ক্ষেত্ৰত খলনায়কৰ আধিপত্য কল্পনাতীত হৈছে কিয় ? খলনায়ক নোহোৱা হোৱাৰ পিছত জয়ন্ত আকৌ জানো আগৰ দৰে উভতি আহিব মোৰ ওচৰলৈ ? ইতিমধ্যে আমাৰ সম্পর্কৰ মধুৰতাবোৰত ঘূনে ধৰিছে ৷\nনতুনকৈ ডাক্তৰ হৈ উঠাৰ আমেজটো উপভোগ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰোতেই জয়ন্ত উত্তৰা হঁতৰ ওপৰত আহি পৰিল গুৰু দায়িত্ব ৷ আহি পৰিল কৰ’নাৰ সৈতে এটা সুমীমাংসা বা চুক্তি কৰাৰ দায়িত্বভাৰ ৷ কৰ’না আৰু কৰ’না আক্ৰান্ত দুয়ো পক্ষৰে যুজবাগৰ, বাক বিতণ্ডা, মৰম চেনেহ, বুজাবুজিৰে সৈমান কৰাৰ দায়িত্ব আহি পৰিল মূলত: জয়ন্ত উত্তৰা হঁতৰ দৰে যুৱ চিকিৎসক চামৰ ওপৰত ৷ ফলস্বৰূপে মোৰ দৰে সুন্দৰী প্ৰেমিকাক এৰি জয়ন্ত কৰ’নাৰ সৈতে ব্যস্ত হৈ পৰিল ৷ আৰু মোৰ দিনবোৰ হৈ পৰিল হতাশা নি:সংগতা উদাসীনতাৰে ভৰা ৷ কৰ’নাক বিদায় দিবলৈ আৰম্ভ হ’ল দেশজোৰা টলাবন্ধ বা জনপ্ৰিয় শব্দ হ’ল লক-ডাউন ৷ জৰুৰীকালীন সেৱাৰ বাদে বিদ্যালয়, কার্যালয়, কাৰখানা সকলো বন্ধ ৷ সময়বোৰ ভাবিব নোৱাৰা ধৰণে স্থবিৰ হৈ পৰিল ৷ যেন এটা অনন্ত ট্ৰেফিক জামতহে আৱদ্ধ হৈ পৰিলো ৷ আগৰ পিছৰ এখনো গাড়ী এক বিন্দু আগবঢ়া নাই ৷ আগবঢ়াতো বাদেই , নতুন নতুন মটৰ গাড়ীৰে যাঁনজটটো আৰু বাঢ়ি গৈ আছে ৷ এই ভয়ানক যাঁনজটটো কেতিয়ালৈ শেষ হ’ব কোনেও নাজানে ৷ কেতিয়াবা এনে লাগে, যেন এই ভয়ানক যাঁনজটৰ শাৰীটোৰ শেষত মোৰ বাবে অধীৰ অপেক্ষা কৰি আছে জয়ন্তই ৷ নাজানো সেই শুভ সন্ধিক্ষণ কেতিয়ালৈ সমাগত হ’ব আৰু আমি দুয়ো পুণৰ এক হৈ পৰিম ৷ কেতিয়াবা আকৌ এনে লাগে শাৰীটোৰ এমূৰত জয়ন্তই মোৰ বাবে অপেক্ষা কৰি থকাটো মোৰ এটা ভ্ৰান্ত ধাৰণা ৷ আমাৰ মিলনৰ শুভক্ষণ আৰু কোনোদিনেই সমাগত নহ’ব ৷\nজয়ন্ত বিহীন লক-ডাউনৰ বিৰক্তিকৰ সময়বোৰৰ পৰা নিস্তাৰ পাবলৈ মায়ে মোক ঘৰুৱা কাম কিছুমানত ব্যস্ত ৰখাৰ যত্ন কৰিছে ৷ মাৰ লগত কাম কৰি থাকোতে মায়ে মোক মহামাৰীৰ ইতিহাসৰ কথা ৰহণ লগাই কয় ৷ কলেৰা…বসন্ত…পলিঅ’….প্লেগ..৷ প্ৰথমে মাৰ কথাবোৰ মোৰ কাণত সোমোৱাই নাছিল ৷ কিন্তু পিছলৈ কথাবোৰ শুনিবলৈ মোৰ আগ্ৰহ জন্মিছে ৷ সাধুকথাৰ দৰে লগা হৈছে কথাবোৰ ৷ তাতকৈয়ো ডাঙৰ কথা হ’ল, মাৰ মুখত কথাবোৰ শুনি মোৰ মনলৈ সাহস আহিবলৈ লৈছে ৷ সেই মহামাৰীৰ দিনবোৰ এদিন নোহোৱা হ’ল ৷ তাৰমানে এই মহামাৰীও এদিন নোহোৱা হ’ব ৷ দিনবোৰ আকৌ সহজ হৈ পৰিব। মাৰ পৰা মই নতুন নতুন খোৱা বস্তু বনাবলৈ শিকিছো ৷ ভাল লগা হৈছে ৷ সকলোৱে মোৰ হাতেৰে তৈয়াৰী খাদ্য সম্ভাৰৰ প্ৰশংসা কৰিছে ৷ দেউতাৰ কথা যে ক’বই নালাগে ৷ আজৰি সময় পালে উত্তৰাই মাৰ পৰা মোৰ খবৰ লয় ৷ মই সুস্বাদু মিঠাই বনোৱাৰ কথা শুনি তাই উৎফুল্লিত হৈ পৰে ৷ এদিন মই আমাৰ ফুলনি খনত সোমালো ৷ এসময়ত আমাৰ ফুলনিখন বৰ সুন্দৰ আছিল ৷ বাটৰুৱায়ো দৃষ্টি নেপেলোৱাকৈ যাব পৰা নাছিল ৷ তেতিয়া ফুলবোৰৰ আপদাল কৰিব পৰাকৈ মাৰ শৰীৰত শক্তি আছিল ৷ এতিয়া মাৰ বয়সে ষাঠিৰ ঘৰ চুইছে ৷ ফুলনিখন নামতহে ফুলনি হৈ আছে ৷ মাৰ হাতৰ পৰশত ৰং বিৰঙী ফুলে জকমকাই থকা ফুলনি খনলৈ মোৰ মনত পৰিল ৷ মোৰ লগে লগে ভাইটি ৰাজ আৰু ভন্টিও জুপিতৰাও ফুলনিত সোমাল ৷ মাৰ মুখখন পূর্ণচন্দ্ৰৰ দৰে উদ্ভাষিত হৈ উঠিল ৷ আমি শুকাই যাবলৈ ধৰা..হাউলী পৰা ফুলগছ বোৰ পোনাই পাজৰাই দিলো ৷ কাষৰে বৰমা খুৰীদেউ হঁতৰ পৰাও আনিলো কিছু ফুলৰ পুলি ৷ ৰুলো। আৰু ফুলগছ বোৰত পানী দিবলৈ লৈ আমাৰ তিনিওটাৰে মাজত জিঞ্জিৰিটো লৈ টনা আজোৰা লাগিল ৷ টনা আজোৰাত মই বাগৰি পৰি মাটিয়ে পানীয়ে লুতুৰী পুতুৰী হ’লো ৷ খেদা মাৰি গ’লো ভাইটিক ৷ পানীৰ জিঞ্জিৰিটো জুপিতৰাৰ গালৈ দলিয়াই পেলাই ভাইটিয়ে দিলে দৌৰ ৷ দৌৰি দৌৰি আমি তিনিওটা মাৰ ওচৰ পালোগৈ ৷ মাক মাজত লৈ তিনি ভাই ভনীৰ খেদা খেদি ৷ বহুদিনৰ মূৰত ল’ৰা ছোৱালী কেইটা শৈশৱলৈ উভতি যোৱা দেখি মাৰ আনন্দই পাৰ ভাঙি গ’ল।\nমই আদেশ জাৰি কৰিলো, লক-ডাউন বুলি কোনো বেলি এপৰলৈকে শুই থাকিব নোৱাৰিব ৷ সোনকালে উঠি ফুলৰ বাগিছাত কাম কৰিব লাগিব ৷ দেউতাই ঘোষণা কৰিলে প্ৰথমে উঠাজনে লক ডাউন খুলিলেই দুযোৰকৈ কাপোৰ পাব ৷ আমাক আৰু কোনে পায়..মই বেলি এপৰলৈকে শুই থকা গাধী ছোৱালীজনী পুৱতি নিশাতে উঠো…..\nপুৱতিৰ প্ৰকৃতিয়ে মোৰ মন প্ৰান কাঢ়ি নিয়ে ৷ আস্ কি ৰিবৰিব মলয়া ৷ চৰাইৰ সুমধুৰ সংগীত ৷ চৰাই হঁত বৰ সোনকালে শুই উঠে ৷ মই সিহঁতৰ লগত জিদ্ ধৰো ৷ কওঁ, “ৰ’বা, তোমালোকক হৰুৱাম ৷ কাইলৈ মই তোমালোকতকৈয়ো আগত উঠি মিঠা মিঠা গীত গাম “ ৷ ফুলবোৰৰ লগতো ফেপেৰী পাতো ৷ কওঁ, “তোমালোকে ভাবিছা, তোমালোক বৰ একোজনী ৷ ৰ’বা, তোমালোকতকৈয়ো ৰঙীন হৈ মই ৰাতি নৌপুৱাওঁতেই ফুলিম “ ৷ মই প্ৰাত:ভ্ৰমণত ওলাওঁতে ফুলবোৰে হালি জালি নাছি থাকে, আমালৈ সুঘ্ৰান চটিয়ায় ৷ মই ভাবো, তাৰমানে প্ৰকৃতি পুৱতি নিশাতে উঠে ৷ ভাবো, ইমানদিনে জীৱনৰ কিমানবোৰ সুন্দৰ পুৱা যে মই অপচয় কৰা নাই ৷\nজনশূণ্য পথটোত জুপিতৰা, ৰাজ আৰু আৰু মই খোজকাঢ়ো..দৌৰো ৷ পাহৰি যাওঁ খলনায়কৰ কথা ৷ পাহৰি যাওঁ জয়ন্তৰ প্ৰতি পুহি ৰখা খং অভিমান আক্ষেপবোৰ …৷ সতেজ অনুভৱ কৰো আৰু গোটাই দিনটো ইটো সিটো কাম কৰো ৷ বেচিদিন নালাগিল ৷ আমাৰ মৰমৰ পৰশত ফুলপুলিবোৰে ক’লি পেলালে ৷ আমাৰ আনন্দ চায় কোনে ; ভাইটিয়ে এদিন ক’লে, – এইবাৰ দেউতাৰ শাকনি বাৰীখনত আমি কাম কৰিলে কেনে হয় ? আমি লগেলগে সমর্থন কৰিলো ৷ কথা মতেই কাম ৷ আমি শাকনি বাৰীত লাগি গ’লো ৷ দেউতাই মাথোঁ তদাৰক কৰে আৰু আমাক দিহা দিয়ে ৷ কেইদিনমানতে কণকণ শাকে চকু মেলিলে ৷ আমাৰ আনন্দই নধৰা হিয়া ৷ আমাক সৃ্‌ষ্টিৰ মাদকতাই বাৰুকৈয়ে চুই গৈছে ৷\nএদিন আমি শাকনিবাৰীত কাম কৰি থাকোতে মায়ে চিয়ঁৰিলে, “ অন্তৰা..অন্তৰা…পূর্নিমাই ফোন কৰিছে” ৷ মই হাতৰ খন্তি দলিয়াই দৌৰ মাৰিলো ৷ কিমান দিনৰ মূৰত যে পূর্ণিমাৰ মাত ; মাথো পূর্ণিমাই নহয়, তাইৰ লগত আছিল গীতা, শলিতা , ডিম্পল , ৰাধিকা আৰু সসীম আকাশ দ্বীপক হঁতো ৷ মোৰ আটাইকেইটা মহা দগাবাজ বন্ধু বান্ধৱী ৷ বহুদিনৰ মূৰত সিহঁতৰ মাতবোৰ শুনি মোৰ দুচকু ভৰি আহিল ৷ সিহঁতে কিছুমান আঁচনি হাতত লৈছে ৷ সিহঁতে নিজা উপার্জনেৰে লক-ডাউনৰ সময়ত আর্ত সকলক সহায়ৰ হাত আগবঢ়াবলৈ লৈছে ৷ বিনামূল্যে মাস্ক বিতৰণ কৰিছে ৷ ময়ো হয়ভৰ দিলো ৷ ময়ো যাম সিহঁতৰ লগত ৷ মোৰ নিজা উপার্জন নাই ৷ মায়ে মোক চিলাই মেচিনটো উলিয়াই মচি কাচি দিলে ৷ ইউ-টিওৱৰ যোগৱদি বহুলোকে মাস্ক বনোৱা বিভিন্ন কৌশল শিকাইছে ৷ মাৰ সহায়ত সহজেই মই এশটা মাস্ক তৈয়াৰ কৰি মোৰ ফালৰ পৰা বিনামূল্যে বিতৰণ কৰিবলৈ সাজু হ’লো ৷\nবন্ধু বান্ধৱী হঁতৰ লগত মই এখন নতুন পৃথিৱীত প্ৰৱেশ কৰিলো ৷ সহায়ৰ হাত আগবঢ়োৱা এয়া মোৰ প্ৰথম প্ৰয়াস…প্ৰথম অভিজ্ঞতা ৷ এসাজ খাই এসাজলৈ চিন্তা কৰা লোকসকলৰ মাজলৈ সোমাই গ’লো ৷ আবেগত অভীভূত হৈ পৰিল মন ৷ ঘৰত আহি কথাবোৰ মাক ক’লোহি ৷ মায়ে পুৰনি কবিতাৰ ক’লি আওঁৰালে… ”আনৰ কাৰণে কান্দিব জানিলে কন্দোনতো সুখ পায়” ৷ সঁচাকৈ প্ৰথম বাৰৰ বাবে মানুহৰ দুখ দেখি মই কান্দিছিলো ৷\nৰাতি বিচনাত পৰি মই ভাবিছিলো, কেনেকৈ মাথো জয়ন্তৰ প্ৰেমৰ আৱেষ্টনীত সোমাই পৰি মই সকলো সম্পর্কৰ বান্ধোন ত্যাগ কৰিছিলো ৷ কিমান স্বার্থপৰ হৈ পৰিছিলো মই ৷ ভাইটি ভন্টি..মা দেউতা..মোৰ বন্ধু বান্ধৱী সকলোকে ইমান দূৰলৈ ঠেলি দিছিলো মই ৷ নাই, জয়ন্তই মোক কোনোদিন কোনো সম্পর্ক ত্যাগ কৰিবলৈ কোৱা নাছিল ৷ নকৰিবলৈয়ো কোৱা নাছিল ৷ কিন্তু মই কৰিছিলো ৷ সেইসকল আত্মীয়ক মই এৰাই চলিছিলো যি সকলে আজি মোক নি:সংগ হ’বলৈ, হতাশ হ’বলৈ এৰি দিয়া নাই ৷ মৰমৰ উমেৰে যি সকলে মোক সদায় আৱৰি আছে ৷ মই অনুশোচনাত ভুগো ৷\nপ্ৰথম পর্যায়ৰ লক-ডাউনত উত্তৰা আৰু জয়ন্তৰ ডিওটি হস্পিটেলৰ প্ৰৱেশ দ্বাৰতে ৷ তেওঁলোকে ৰোগী সকলৰ আৰু ৰোগীৰ লগত অহা সকলোৰ অত্যাধুনিক থার্মোমিটাৰেৰে উত্তাপ জোখে ৷ তাৰ পিছত প্ৰয়োজন হ’লে কোনো ৰোগীক স্ক্ৰীনিং কক্ষলৈ পঠিয়ায় ৷ কর্তব্যৰ শেষত চুটি কৰি ঘূৰি আহি উত্তৰাই আমাক কথাবোৰ কয়হি ৷ জয়ন্তৰ খবৰো দিয়ে ৷ মই অভিমান কৰি জয়ন্তৰ খবৰ একো নোসোধো ৷\nএদিন জয়ন্তৰ মেচেজ আহিল ৷ সি মাথো লিখিছে, “ অন্তৰা, তোমাক এবাৰ চাবলৈ মন গৈছে “ ৷ উত্তৰ দিবলৈ মন গৈছিল ৷ বহুত কথা লিখি পেলাবলৈ মন গৈছিল … “মাথো চাবলৈ…? হয়তো তুমি এতিয়া কাম কৰি কৰি ভাগৰি পৰিছা ৷ হয়তো, কভিড নাইনটিনৰ বিষয়ে তোমাৰ জিজ্ঞাসা এতিয়া নিতাল মাৰিছে ৷ হয়তো, তোমাৰ ব্যক্তিগত গৱেষনাগাৰ…তোমাৰ হস্পিটেল…তোমাৰ ৰোগীয়ে তোমাক আমুৱাইছে ৷ এক ঘেয়ামী জীৱনৰ পৰা তোমাক কিছু বিৰতি লাগে ৷ তোমাক এতিয়া প্ৰয়োজন হৈছে অকণমান বিনোদনৰ , আৰু সেই বিনোদন হ’লো “মই” ৷ সেয়েহে আজি তোমাৰ মোক লগ পাবলৈ মন গৈছে ৷ তোমাক কাষত পাবলৈ কিমানটা নিশা মই উন্মাদৰ দৰে উজাগৰে কটাইছো তাৰ হিচাব জানো তুমি ৰাখিছিলা জয়ন্ত ? ” মই কিন্তু কোনো উত্তৰ দিয়া নাছিলো ৷ মোৰ কিমান মেচেজৰ যে মই জয়ন্তৰ পৰা উত্তৰ পোৱা নাছিলো ৷ উত্তৰ হিচাবে পাইছিলো মাথো এষাৰি বাক্য “চৰী..আই এম বি জি”৷ জয়ন্তক মোৰো লগ পাবৰ মন যায় ৷ কিন্তু মোৰ অভিমান ভাগিব নোখোজে ৷ অভিমান ভাগিলেই যে মই সৰু হৈ যাম ৷\nব্যস্ততা আহি পৰাৰ পিচৰে পৰা মই যে সলনি হ’বলৈ ধৰিছো সেই কথা মই নিজেই অনুভৱ কৰিছো ৷ আজিকালি, গলিৰ মলি আবর্জনাৰ মাজত ডাঙৰ হোৱা অর্ধনগ্ন ল’ৰা ছোৱালীবোৰে মোৰ মন প্ৰান কাঢ়ি নিয়ে ৷ ভোকত চেৰেলা লগা ৰাষ্টাৰ কুকুৰবোৰলৈ মোৰ মৰম ওপজে ৷ মই আজিকালি ফুলবোৰৰ বাবে, গছ বোৰৰ বাবে, সুন্দৰ সতেজ পুৱাবোৰৰ বাবে জীয়াই থাকিব খোজো ৷ মাৰ লগত বহি দূৰদর্শনত বাতৰি চাওঁতে কৰ’না আক্ৰান্ত ৰোগী সকলৰ যন্ত্ৰণা দেখি মোৰ দুচকু ভৰি উঠে ৷ হাজাৰ হাজাৰ মাইল পদব্ৰজে বাটবুলি নিজ ঘৰলৈ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰা শ্ৰমিক সকলক দেখি কি কৰিম..কি নকৰিম একো ভাবিব নোৱাৰা হওঁ ৷ মই মোৰ সুকোমল সযত্নপালিত ভৰি দুখন চাওঁ ৷ পাৰিমনে মই ইমান…ইমান…ইমান দূৰ বাটকুৰি বাব..? কৰ’না ৰোগীৰ চিকিৎসা কৰি কৰি আক্ৰান্ত হোৱা চিকিৎসক সকলক দেখি বুকুখন ভাগি পৰিব খোজে ৷ লগে লগে মোবাইলটো লৈ উত্তৰালৈ মেচেজ কৰো, “ তোমালোক ভালে আছা নহয় ? সময়মতে খাই ল’বা দেই “ ৷ কেতিয়াবা লগে লগে উত্তৰাৰ উত্তৰ আহে, “ ডন্ট ৱৰি , উই আৰ অলৰাইট “ ৷ কেতিয়াবা বহু দেৰিলৈকে উত্তৰাৰ পৰা মেচেজ নাহে ৷ বুকুখন দুৰু দুৰুকৈ কঁপি থাকে ৷\nপ্ৰথম পর্যায়ৰ একৈশ দিনীয়া লক-ডাউন শেষ হৈছে ৷ দ্বিতীয় পর্যায়ৰ দুসপ্তাহজোৰা লকডাউন আৰম্ভ হৈছে ৷ এইবাৰো উত্তৰা আৰু জয়ন্তৰ ডিওটি একেলগে ৷ বর্তমান সিহঁৰে স্ক্ৰীনিং শাখাত কাম কৰি আছে ৷ পি পি কীট পৰিধান কৰে ৷ এইবাৰ সিহঁতে কৰ’না আক্ৰান্ত ৰোগীৰ চিকিৎসা কৰিব ৷ উত্তৰা মানসিক ভাবে সাজু ৷ অৱশ্যে এতিয়াও আমাৰ জিলাখন গ্ৰীন জ’নত আছে ৷ কৰ’না আক্ৰান্ত ৰোগীৰ সংখ্যা অনুযায়ী দেশখনৰ সকলো জিলা তিনিটা জ’নত ভাগ কৰিছে ৷ ৰেড্ অৰেঞ্জ আৰু গ্ৰীন ৷ য’ত এটাও কৰ’না কেচ নাই সেই ঠাই গ্ৰীন জ’ন ৷ কিন্তু কোনোবা “গ্ৰীন জ’ন” নিশাটোৰ ভিতৰতে “অৰেঞ্জ বা ৰেড জ’ন”লৈ পৰিণত হৈছে ৷ অর্থাৎ খলনায়ক আমাৰ মাজতে “ইনভিজিবল মেন্” হৈ টিঘিলঘিলাই ঘূৰি ফুৰিছে ৷ ৰেড জ’ন বুলিলেই দুটা ট ট কৈ ৰঙা চকুৱে আমালৈ চাই থকা যেন লাগে ৷ ভগৱানৰ পৰা এতিয়া আমাক সেউজীয়াৰ বাদে আন একো নালাগে ৷\nশেষ হ’ল দ্বিতীয় পর্যায় দুসপ্তাহৰ লক ডাউন ৷ পুণৰ তৃতীয় পর্যায় ৷ তৃতীয় পর্যায়ত আমাৰ বাবে বিপদ ঘন্টা বাজিল ৷ এজন ব্যক্তিৰ দেহত “কভিড নাইনটিন” ধৰা পৰিল ৷ আমি যেতিয়া টিভিৰ পর্দাত সেই বুকুকপি যোৱা বাতৰিটো দেখিছিলো তেতিয়া উত্তৰা হস্পিটেলত আছিল ৷\nউত্তৰা ঘৰলৈ আহিব পৰা নাই ৷ হস্পিটেল কতৃপক্ষই থকা খোৱা সকলো ব্যৱস্থা কৰিছে ৷ এজন এজনকৈ কৰ’না ৰোগীৰ সংখ্যা বাঢ়ি আহিবলৈ ধৰিছে ৷ উত্তৰা হঁতে সাতদিন ডিওটি কৰি চৈধ্য দিন কোৱাৰেন্টাইনত থাকিব লাগে ৷ ফোনত কথা হয় আমাৰা ৷ ভিডিঅ’ কলো হয় ৷ তথাপি হেঁপাহ নপলায় ৷ কাষত পাবলৈ মন যায়…চুবলৈ মন যায় ৷ মাৰ মনে নামানে ৷ উত্তৰা এনেয়েও মাৰ আলাসৰ লাৰু ৷ আমি তিনিটাতকৈ বৰ জীয়েকৰ প্ৰতি মাৰ টান বেচি ৷ মায়ে উত্তৰাক এবাৰ চাব খোজে ৷ মোবাইলৰ যোগেদি নহয় ৷ কাষৰ পৰা স্বচক্ষে চাব খোজে ৷ বয়সৰ প্ৰতি লক্ষ ৰাখি আমি মাক যাবলৈ দিব নোৱাৰো ৷ স্বাস্থ্য মন্ত্ৰণালয়ে বয়সস্থ সকলৰ প্ৰতি বিশেষ গুৰুত্ব দিবলৈ সকীয়াই আাছে ৷ তাতে মা উচ্চৰক্ত চাপত আক্ৰান্ত ৷ মাক বুজালো ৷ মাৰ হৈ মই স্বচক্ষে উত্তৰাক চাই আাহিমগৈ ৷ এদিন মই উত্তৰাক দূৰৰ পৰা চাবলৈ গ’লো ৷ ওচৰলৈ যাব নোৱাৰি ৷ দূৰৰ পৰা চাব লাগিব ৷ মই হস্পিটেল কমপাউণ্ডৰ বাহিৰত ৷ যি ঠাইলৈকে ভিজিটৰ সকলৰ অহাৰ অনুমতি আছে মই তাতেই ৰ’লো ৷ উত্তৰা ওলাই আহিল ৷ পি পি ই কীট পিন্ধা উত্তৰাই মোলৈ চাই হাত জোকাৰিলে ৷ ময়ো ৷ ওচৰলৈ আহিবলৈ নিদিয়াৰ বাবে ভালেই পালো ৷ নহ’লে বাগৰি অহা মোৰ চকুৰ পানী দেখি তাইও কান্দি পেলালে হেতেন ৷ এই সময়ত মই তাইক দুর্বল হ’বলৈ দিব নোৱাৰো ৷ তাই মোক সোঁহাতৰে “ভি” আখৰটো দেখুৱালে ৷ ময়ো প্ৰত্যুত্তৰ দিলো ৷ তাই ইংগিতেৰে বুজাই দিলে যে তাই সম্পূর্ণ ঠিকেই আছে ৷ ময়ো বুজালো, আমি সকলো ঠিকেই আছো ৷ মই দেখিলো আৰু এজন পি পি ই কীট পিন্ধা মানুহ উত্তৰাৰ ওচৰলৈ আহিছে ৷ উত্তৰাই মোলৈ আঙুলিয়া দিলে ৷ হাত জোকাৰি মোৰ পৰা বিদায় লৈ তাই হস্পিটেলৰ ভিতৰলৈ সোমাই গ’ল ৷ পি পি ই কীট পিন্ধা মানুহজনে মোলৈ চাই ৰ’ল ৷ ময়ো তেওঁলৈ চাই ৰ’লো ৷ জয়ন্ত ৷\nজয়ন্তই মোলৈ হাত এখন প্ৰসাৰিত কৰি দিলে ৷ ময়ো ৷ ইমান দূৰে দূৰে থাকিও আজি আমি দুয়োকো চুলো ৷ নিচেই কাষত মই শুনা পালো জয়ন্তৰ মাত ৷ জয়ন্তই সুধিছে-\n: অন্তৰা…কেনে আছা ?\n: ভালে আছো ৷ তুমি কেনে আছে জয়ন্ত ?\n: ময়ো ভালে আছো ৷ ৰোগী সকলক সুস্থকৰি তুলিবলৈ প্ৰানেপনে যত্ন কৰিছো ৷\n: মোৰ শুভেচ্ছা তোমালোকৰ লগত আছে জয়ন্ত ৷ তোমালোক এদিন সফল হ’বা ৷\n: কি ? এই কথা তুমি কৈছা অন্তৰা..?\n: বিশ্বাস হোৱা নাই ? কেনেকৈ বিশ্বাস হ’ব মই বৰ নির্দয় নহয় জয়ন্ত ?\n: কেতিয়াও নহয়, মই তোমাক নিজতকৈয়ো বেচি বিশ্বাস কৰো অন্তৰা ৷ তোমাৰ অন্তৰখন কমোৱা তুলাৰ দৰে কোমল….আৰু উৰণীয়াও ৷\nআমি দুয়ো হাঁহিলো ৷ জয়ন্তই সুধিলে—\n: কেনেকৈ সময় পাৰ কৰিছা অন্তৰা ?\n: সময়…ব্যস্ততাৰে জয়ন্ত ৷ মাৰ পৰা সুস্বাদু আহাৰ বনাবলৈ শিকিছো…ফুলনি পাতিছো জানা ৷ ফুলবোৰে ক’লি পেলাইছে ৷ দেউতাৰ শাকনিবাৰী এতিয়া আমি চম্ভালো ৷ পূর্ণিমা, গীতা, শলিতা , ডিম্পল , ৰাধিকা আৰু সসীম আকাশ দ্বীপক হঁতৰ লগত দৰিদ্ৰ সকলৰ মাজত খাদ্য আৰু প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী বিতৰণ কৰিছো ৷ গলিৰ চেৰেলা পৰা কুকুৰ কেইটাকো আমি খাদ্য খুৱাওঁ…মাস্ক চিলাই কৰো, বিনামূল্যে বিতৰণ কৰো…আৰু ঈশ্বৰক প্ৰার্থনা কৰো বিশ্বৰ বুকুৰ পৰা এই সন্ত্ৰাস দূৰ হওক…\n: বা: অন্তৰা…খুওব ভাল ৷ তেন্তে তুমি এতিয়া কৰ’নাক খলনায়ক নুবুলি নায়ক বুলিব পাৰা ৷ প্ৰতিটো ঘটনাই কিবা নহয় কিবা কাৰণত ঘটে ৷ কোনে জানে, কৰ’নাৰো কিজানি কিবা এটা সুন্দৰ পৰিকল্পনা আছে ..চোৱা, তোমাৰ পৰা দূৰলৈ গুচি যোৱা কিমানবোৰ সম্পর্ক তোমাৰ কাষ চপাই আনিলে এই খলনায়কে ৷ মোৰ ওপৰত তোমাৰ এতিয়াও খং আছে অন্তৰা ?\n: নাই …জয়ন্ত..\n: আজি আমি ইমান দূৰে দূৰে আছো…পিপিই কীটৰ মাজত তুমিতো মোক দেখাও নাই ৷ কি অনুভৱ কৰিছা অন্তৰা ? মই কিন্তু তোমাক আজি প্ৰথম বাৰৰ বাবে ইমান ভাল পাই পেলাইছো অন্তৰা…মই তোমাৰ প্ৰেমত পৰিছো অন্তৰা..দূৰে দূৰে থাকিও আজি তুমি মোৰ ইমান কাষ চাপি আহিছা..\n: কোনে কয় মই তোমাক দেখা নাই ৷ আজিহে মই তোমাক ভালকৈ দেখা পাইছো ৷ আজি প্ৰথমবাৰ মই তোমাক হৃদয়ত ধাৰণ কৰিছো ৷\n: তেন্তে ইমানদিন আমাৰ মাজত যি আছিল সেয়া কি আছিল ?\n: ইমানদিন আমাৰ মাজত মাথো শাৰীৰিক আকর্ষণ আছিল ৷ নাছিল কোনো আত্মিক টান ৷ আমি কোনো দিনেই ইজনে সিজনৰ আত্মা স্পর্শ কৰি চোৱা নাছিলো ৷ প্ৰেমৰ স্বর্গীয় অনুভূতি শৰীৰত নাথাকে, থাকে হৃদয়ত ৷ প্ৰেমৰ বাবে দুটা শৰীৰৰ প্ৰয়োজন নাই …প্ৰয়োজন দুটি আত্মাৰ…দুখন হৃদয়ৰ ৷ আজি যদি আমি দুয়ো দুয়োৰে পৰা হাজাৰ হাজাৰ মাইল দূৰলৈও গুচি যাওঁ তথাপি আমাৰ প্ৰেম কেতিয়াও শেষ নহয় জয়ন্ত ৷ কাৰণ, আজি মই তোমাক মোৰ হৃদয়ত ধাৰণ কৰিছো জয়ন্ত…৷\nপি পি ই কীটৰ মাজত ডা:জয়ন্তক আমাৰ কল্পনাৰ পৃথিৱীত বাস কৰা এলিয়েন এটাৰ দৰে দেখা গৈছে ৷ তেওঁৰ শৰীৰৰ বিন্দু এটাও প্ৰকট হোৱা নাই৷ কিন্তু অতি আচৰিতজনক ভাবে মই জয়ন্তক মাথোঁ দেখা পোৱাই নহয় অনুভৱ কৰিছো জয়ন্তৰ শৰীৰৰ সুঘ্ৰান…দেখিছো, হঠাৎ উজ্জল হৈ উঠা দুচকুৰ তিৰবিৰণি … আনন্দত আতুৰ হৈ পৰা মুখৰ অভিব্যক্তি…আৰু…আৰু প্ৰার্থনা কক্ষ পোহৰাই ৰখা বন্তি গছিৰ দৰে ডাক্তৰ জয়ন্তৰ হৃদয় কক্ষ অহৰহ পোহৰাই ৰখা দীপ্ত সূর্য এটি ৷ অনুভূতিৰ সহশ্ৰ আঙুলিৰে মই আজি জয়ন্তক চুই চাইছো ৷ মই লাহে লাহে অন্য এখন পৃথিৱীত প্ৰৱেশ কৰিলো ৷ সেইখন, শৰীৰৰ মায়া বিহীন এখন অনুভৱৰ পৃথিৱী ৷ এখন নিষ্কাম প্ৰেমৰ পৃথিৱী…য’ত কোনো স্বার্থ নাই….কোনো .প্ৰতিশ্ৰুতি নাই…কোনো দাবী নাই…কোনো অপ্ৰাপ্তি নাই…কোনো ভুল নাই…কোনো পণ নাই..নাই হেৰোওৱাৰ বেদনা..নাই পোৱাৰ আনন্দ…দূৰ দিগন্ত বিয়পি আছে মাথো প্ৰেম প্ৰেম মাথো প্ৰেম ৷ এইখন সনাতন সত্যৰ পৃথিৱী ৷ এয়াযে অনুভৱৰ অন্য এক নাম ৷ এই পৃথিৱী খনৰ নাম “প্ৰেম” ৷\nK sarma November 1, 2020 At 2:27 pm\nKrishna November 2, 2020 At 11:52 am


ঐকতান - জীৱনৰ গান: 'শহুৰৰ ঘৰ'\nস্বৰ্গসুখ কাক কয় মই নাজানো কিন্তু বিয়াৰ পিছত প্ৰথমবাৰৰ বাবে শহুৰৰ ঘৰত দুদিনমান থকাকৈ গৈ যি সুখ-আনন্দ পাইছিলোঁ সেয়া চাগে স্বৰ্গসুখতকৈ কোনোগুণে কম নাছিল। শহুৰৰ ঘৰৰ পদূলিত আমাৰ বাবে সকলো ৰৈ আছে। উৎসাহ-আনন্দৰ সীমা নাই। সেই সময়ত পেপাৰে-পত্ৰই কেৱল ফ্ৰান্সৰ ফুটবল টীমটোৰ ফ'টো। দুদিনমান আগতে ফ্ৰান্সে ব্ৰাজিলক হৰুৱাই বিশ্বকাপ জয় কৰিছে। মোৰ নিজকে ফ্ৰান্সৰ জিডান যেন লাগিল। কান্ধত মোৰ সেয়া ফাঁচীবজাৰৰ ফুটপাথত কিনা নকল 'নাইকি'ৰ বেগ নহয়, যেন বিশ্বকাপ ট্ৰফীটোহে!\nসৰিয়হেৰে ভাপত দিয়া ইলিছ, চিতল মাছৰ কালিয়া, পাৰৰ মাংস - বিধে বিধে ব্যঞ্জন প্ৰতিটো সাঁজতে! শাহুআয়ে আদৰ-সাদৰকৈ ভাত বাঢ়ে, সকলো ৰৈ থাকে মোৰ কাৰণে। কাঁহ এটা মাৰিলেও শহুৰদেউতাই 'কফ ছিৰাপ' এচামুচ লৈ লৰি আহে। ৰাতি খুলশালী ধন আৰু কণৰ জেদ লাগে। মই হেনো সিহঁতৰ বিচনাত শুব লাগে। 'মোৰ তুলিখন বৰ ভাল', 'তাৰ বিচনাত উৰহ আছে' - সিহঁতৰ কাজিয়া। দুয়োৱে নিজৰ নিজৰ বিচনা যতনাই থয় ধুনীয়াকৈ মোৰ কাৰণে। আনন্দত মোৰ চকুপানী ওলাও ওলাও হয়। শ্ৰীমতীয়ে ইংগিতেৰে বুজায় -'দেখিছা, এনে শহুৰৰ ঘৰ ভাগ্যৰ বলতহে পায়'।\n'সঘনাই আহি থাকিবা দেই' -শাহুহঁতৰ অনুৰোধমৰ্মে দুইমাহৰ মূৰে মূৰে এবাৰ যোৱা হ'লোঁ।\nলাহে লাহে ভাতৰ পাত চিতল-ইলিছৰপৰা চালানী ৰৌৰ সেৰেকা জোলখিনিয়ে ঠাই ল'লে। ৰাতিপুৱা চাহৰ লগত ডাবল অমলেট, লুচীভাজি নোহোৱা হৈ মেৰী বিস্কুট আহিল। খুলশালীকেইজনে 'ভিনদেউক দ্ৰয়িং ৰুমতে বিচনা এখন কৰি দে মা, মোৰ বিচনা সলালে টোপনি নাহে' বুলি কোৱা আৰম্ভ কৰিলে। খুলশালী দুজনৰ বিয়াৰ সময়ত 'জোৱাই অংকত ভাল, মেট্ৰিকত বোলে মাত্ৰ পঁচিশ নম্বৰৰ বাবে লেটাৰ পোৱা নাছিল। ভঁৰালঘৰ তেওঁৱেই চম্ভালক, বস্তুবোৰৰ ভালকৈ হিচাপ ৰাখিব পাৰিব' বুলি আদেশ দিলে শহুৰ দেউতাই। ৰসগোল্লা, দৈৰ টেকেলীৰ হিচাপ ৰাখোতে বিয়া কেনেকৈ পাৰ হ'ল গমেই নাপালোঁ। শহুৰৰ ঘৰত কাম কৰা নৰহৰিৰ লগত একেলগে ভঁৰালঘৰতে বিচনা কৰি শুবলগা হ'ল। মাজৰাতি নৰহৰিয়ে টোপনিআৰু গেলাৰ নিচাত 'পদুমী, তই মোক এৰি ক'লৈ গৈছিলি ঐ? আজি আকৌ আহিলি, মই বৰ সুখী' বুলি মোৰ গালে-মূৰে হাত ফুৰাই মুখখন আগবঢ়াই আনোতে সাৰ পাই বহি বহিয়েই কটালোঁ উজাগৰী নিশা।\nবিয়াৰ পিছৰ বছৰৰ বিহুত গামোচাৰ সৈতে ছাৰ্ট-পেন্টৰ টোপোলা উপহাৰ পাইছিলোঁ। তাৰ পিছত লাহে লাহে অকল গামোচা, পিছৰ কেইবছৰমান ৰুমাল এখন, তাৰ পিছত এছএমএছ। দুবছৰ মানৰপৰা বিহুৰ দিনা খুলশালীজনে নাচনীৰ ফ'টো এখন ফে'চবুকত আপলোড কৰি 'হেপ্পী বিহু' বুলি মোক টেগ কৰি দিয়ে।\nশ্ৰীমতীক শহুৰৰ ঘৰৰ মৰমবোৰ কমি অহাৰ কথা ক'লে জকি উঠে -'প্ৰথমতে দেখোন তিনি-চাৰিটা মিঠাইৰ টোপোলা নিছিলা আমাৰ ঘৰলৈ। এতিয়া বিয়াৰ পোন্ধৰ বছৰৰ পিছত ভাইৰ ল'ৰাকেইটাৰ কাৰণে দুটকাৰ চকলেট এটাও নিবলৈ পাহৰা। একেই সকলো!'\nশহুৰ-শাহু ঢুকোৱাৰ পিছত শহু্ৰৰ ঘৰলৈ যোৱাটো কমি আহিল। গৈয়ো ভাল নালাগে। খুলশালী দুইজনে এটা ঘৰতে বেলেগকৈ পাগ জুৰিলে। আগৰ ডাঙৰ পাকঘৰটো এতিয়া 'ষ্টোৰৰুম' হ'ল।\nকিছুদিন আগতে কিবা কামত শহুৰৰ চহৰলৈ যাওঁতে সোমালো সন্ধিয়া।\nমোক দেখি দুই খুলশালীয়ে বাহিৰলৈ গৈ কিবা কথা আৰম্ভ কৰিলে।\nকাৰ পাগত খাম, কোনজনৰ ৰুমত থাকিম, কি কি খুৱাব - সেয়াই চাগে আলোচনা কৰিছে। মনটো আনন্দেৰে ভৰি উঠিল। মই গৈ শুনাৰ চেষ্টা কৰিলোঁ।\n'আমাৰ এওঁৰ গা ভাল নহয়। আজি তোৰ তাতে খাওক দে ভিনদেৱে'- সেয়া ডাঙৰ খুলশালী ধন।\n'নাই নাই, যোৱাবাৰ আহোতে মোৰ ইয়াতে খাইছিল। এইবাৰ তোৰ তাতহে খুৱাব লাগিব' - খুলশালী কণে ক'লে এইবাৰ।\n'কথা হ'ল নেকি? যোৱাবাৰ বৃহস্পতিবাৰে আহিছিল। সিদিনা তেওঁ নিৰামিষ খায়। তহঁতে আলু আৰু বেঙেনা ভাজি খুৱায়েই সাৰিছিলি..'\n'কিয় পনীৰ খুৱাইছিলোঁ কিজানি..'\n'থ তোৰ পনীৰ। ঘনাইৰ দোকানৰ গোন্ধোৱা পনীৰ আনিছিলি কিজানি এশ গ্ৰাম দহটকাত। আজি শনিবাৰ। মাছ-মাংস নুখুৱালে ভাল নহ'ব। চালানী ৰৌ মাছৰে দেখোন দুশ টকা কিলো। না: না: মই নোৱাৰো দেই, এওঁ শুনিলে হাঁহাকাৰ লগাই দিব'।\n'ধন-কণ, মোৰ লগৰ এজন থাকে টাউনৰ ফালে। বহুদিনৰপৰা সি মাতি আছে। তাৰ ঘৰৰপৰা আহো অলপ ...আৰু মোৰ কাৰণে ভাতৰ যোগাৰ নকৰিবি দেই। তাৰ ঘৰতে খাম' - মই লাহে লাহে আগবাঢ়িলোঁ টাউন অভিমুখে।\nটাউনৰ সোঁমাজতে এখন ধুনীয়া ৰেষ্টুৰেন্ট। ভিতৰলৈ সোমায়েই মই অৰ্ডাৰ কৰিলোঁ - 'ভাইটি, ফুল তন্দুৰী চিকেন এটা আনা। সোনকালে আনিবা, খুউব ভোক লাগিছে!'\nPosted by Diganta Kumar Bhattacharya at 22:40\n"কবি নৃপতি বৰ্মনৰ আদ্যশ্ৰাদ্ধ"


শুই থকা অৱস্থাত বনকৰা শিশুৰ দেহত ঢালি দিলে গৰমপানী! পলাতক চিকিত্‍সক স্বামী, মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষা পত্নী|highly-educated-couple-throw-hot-water-to-child-labour-in-dibrugarh– News18 assam\nশুই থকা অৱস্থাত বনকৰা শিশুৰ দেহত ঢালি দিলে গৰমপানী! পলাতক চিকিত্‍সক স্বামী, মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষা পত্নী\nডিব্ৰুগড়ত সংঘটিত হৈছে এক ভয়ংকৰ ঘটনা\nLast Updated : September 02, 2020, 20:38 IST\nডিব্ৰুগড়ত সংঘটিত হৈছে এক ভয়ংকৰ ঘটনা। ডিব্ৰুগড় চিকিত্‍সা মহাবিদ্যালয়ৰ চিকিত্‍সক ডা০ সিদ্ধি প্ৰসাদ দেউৰী আৰু মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষা মিতালী কোঁৱৰে শুই থকা অৱস্থাত ঘৰৰ ১২ বছৰীয়া বনকৰা শিশুৰ দেহত ঢালি দিলে উতলা গৰমপানী। ঘটনাই এতিয়া সৰ্বত্ৰ ব্যাপক চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি হৈছিল।\nশিশুটিক অত্যাচাৰ কৰা ভিডিঅ’ ছচিয়েল মিডিয়াতো ভাইৰেল হৈ পৰিছিল। পিছত শিশু কল্যান সমিতিয়ে উচ্চ শিক্ষিত দম্পতিটোৰ বিৰুদ্ধে ডিব্ৰুগড় আৰক্ষী চকীত এজাহাৰ দাখিল কৰে। কিন্তু এজাহাৰ দাখিল কৰাৰ ২৪ ঘণ্টাৰ পিছতো আৰক্ষীয়ে চিকিত্‍সক আৰু অধ্যক্ষাৰ বিৰুদ্ধে কোনো ব্যৱস্থা নোলোৱাৰ অভিযোগ উঠে।\nকিন্তু সংবাদমাধ্যমত বিষয়টোৱে চৰ্চা লাভ কৰাৰ পিছতে বুধবাৰে সিদ্ধিপ্ৰসাদ দেউৰীৰ বাসগৃহত আৰক্ষীয়ে তালাচী চলায়। লগত আহে দুজন দণ্ডাধীশ। কিন্তু আৰক্ষী অহাৰ খবৰ পাই পলায়ন কৰে চিকিত্‍সক সিদ্ধিপ্ৰসাদ আৰু মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষা মিতালী কোঁৱৰে। বৰ্তমানো উচ্চ শিক্ষিত দম্পতিটোক বিচাৰি আৰক্ষীয়ে চলাই আছে অভিযান।\nশিশু কল্যান সমিতিক শিশুটিয়ে জনোৱা মতে, দুবছৰৰ পূৰ্বে তেওঁক যোৰহাটৰ পৰা আনিছিল সিদ্ধিপ্ৰসাদ আৰু তেওঁৰ পত্নীয়ে। দু‍বছৰে শিশুটিৰ ওপৰত অকথ্য শাৰীৰিক নিৰ্যাতন চলাইছে দম্পতিটোৱে। আনকি শুবলৈ দিয়া নাই এখন বিচনা, এখন কাপোৰো।\nFirst published: September 02, 2020, 20:30 IST\nChild LabourDibrugarhphysically Assault


এজন নাস্তিক বিজ্ঞানীৰ জীৱন-গাথা : মেঘনাদ সাহাৰ আয়নীকৰণ তত্ব আৰু নাস্তিকতাবাদ - গণিত চ’ৰা\n03 Mar এজন নাস্তিক বিজ্ঞানীৰ জীৱন-গাথা : মেঘনাদ সাহাৰ আয়নীকৰণ তত্ব আৰু নাস্তিকতাবাদ\nPosted at 18:30h in জীৱনী, বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তি by ভাৰ্গৱ বৰঠাকুৰ0Comments\n১৮৫৩ চনৰ পূব পাকিস্তানৰ (বৰ্তমানৰ বাংলাদেশ) এটা দৰিদ্ৰ পৰিয়াল৷ দুবেলা-দুসাঁজ খাবলৈ চিন্তা কৰিবলগীয়া সেই পৰিয়ালটোৰ উপাৰ্জনৰ ৰাস্তা আছিল কেৱল এখন গেলামালৰ দোকান৷ এনে এক দৰিদ্ৰতাৰ বতাহজাকৰ মাজতে আকৌ সেই পৰিয়ালটোলৈ আলহী হৈ আহিল পঞ্চমটি সন্তান৷ সাধাৰণ গেলামালৰ দোকানখনেৰে পৰিয়াল পোহ-পাল দি থকা দেউতাকে পঞ্চমটি সন্তানৰ পৰা বিশেষ আশা কৰা নাছিল, বৰঞ্চ বিদ্যালয়ৰ পৰা নাম কটাই দোকান চলোৱাৰ কথাহে ভাবিছিল৷ কিন্তু স্থানীয় প্ৰাইমেৰী স্কুলৰ শিক্ষকসকলৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি স্থানীয় এজন শুভাকাংক্ষীৰ মাচুল সাহায্যৰে তেওঁ অনিচ্ছা-পূৰ্বক ল’ৰাটোক চৈধ্য কিলোমিটাৰৰো অধিক দূৰলৈ স্কুল যোৱাটো মঞ্জুৰ কৰিছিল৷ এইদৰে প্ৰত্যেকদিনাই তৰুণ ল’ৰাজনে সেই দূৰত্ব খোজ কাঢ়ি স্কুললৈ অহা-যোৱা কৰিছিল৷ বিভিন্ন ঘাট-প্ৰতিঘাটৰ মাজেৰে স্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰি, ১৯১৫ চনত প্ৰায়োগিক গণিত বিজ্ঞানত (applied mathematics) প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ হৈ কলিকতাৰ বিজ্ঞান কলেজ এখনত প্ৰবক্তা হিচাপে নিযুক্তি পায়৷ সেই সময়তেই তেওঁ বহু কেইখন গৱেষণা-পত্ৰ প্ৰকাশ কৰাৰ লগতে সহকৰ্মী প্ৰবক্তা এছ. এন. বষুৰ লগত যুটীয়াভাবে বহু কেইখন জাৰ্মান ভাষাৰ ‘জাৰ্নেল’ ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছিল৷ ১৯১৮ চনত ইলেক্ট্ৰ’মেগনেটিক তত্ব আৰু বিকিৰণ তত্বৰ বাবে কলিকতা ইউনিভাৰ্চিটিয়ে তেওঁক ডক্টৰ অৱ ছায়েন্স সন্মানেৰে বিভূষিত কৰে আৰু পাছলৈ কলিকতা ইউনিভাৰ্ছিটিৰ পদাৰ্থবিজ্ঞান বিষয়ৰ মুৰব্বী অধ্যাপক হিচাপেও কাৰ্যনিবাহ কৰে৷ ইয়াৰ পাছত তেওঁৰ তাপভিত্তিক আয়নীকৰণ আৰু নক্ষত্ৰ আয়নীকৰণ তত্বৰ গৱেষণা-পত্ৰখন প্ৰকাশ পোৱাৰ পাছতেই সেই দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ পঞ্চমটি সন্তান মেঘনাদ সাহাৰ নাম বিশ্বৰ বিজ্ঞানীসকলৰ মাজত জনপ্ৰিয় হৈ পৰিল৷ জ্যোৰ্তিপদাৰ্থবিজ্ঞান বিষয়ত আগবঢ়োৱা অনবদ্য অৱদানৰ বাবে বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয়-আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সন্মানেৰে সন্মানীত মেঘনাদ সাহা ১৯২৭ চনত লণ্ডনৰ ‘ৰ’য়েল চ’ছাইটিৰ সভ্য’ লৈ নিৰ্বাচিত হয়৷ পদাৰ্থবিজ্ঞানত ন’বেল পুৰস্কাৰৰ বাবে সাহাক কেইবাবাৰো মনোনীত কৰা হৈছিল যদিও ন’বেল কমিটিৰ বিশেষ কিছুমান চৰ্তৰ কাৰণে তেওঁ পুৰস্কৃত ন’হল৷ ন’বেল কমিটিৰ এই প্ৰসংগত স্পষ্টীকৰণ এনেধৰণৰ— “It was seen asauseful application, but notadiscovery.”\nভাৰতৰ বিজ্ঞান ক্ষেত্ৰখনলৈ আমূল পৰিৱৰ্তন অনা বিজ্ঞানীসকলৰ ভিতৰত মেঘনাদ সাহাৰ অৱদানো উল্লেখযোগ্য৷ নিউক্লীয় পদাৰ্থবিজ্ঞান বিষয়টো উচ্চশিক্ষাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰাকে ধৰি ‘নিউক্লীয়াৰ ফিজিক্স ইনষ্টিটিউড’ স্থাপনৰ গুৰি ধৰোতা বিজ্ঞানীজনৰ নামেই আছিল মেঘনাদ সাহা৷ ‘নিউক্লীয়াৰ ফিজিক্স ইনষ্টিটিউড’ৰ নাম পাছলৈ সাহাৰ সন্মানৰ্থে ‘সাহা ইনষ্টিটিউড অৱ নিউক্লীয়াৰ ফিজিক্স’ হিচাপে ৰখা হয়৷ ভাৰতীয় গৱেষকসকলৰ গৱেষণা-পত্ৰসমূহ প্ৰকাশ তথা প্ৰচাৰৰ ক্ষেত্ৰত ‘The Indian science news association’ স্থাপন কৰাটো সাহাৰ এক উল্লেখযোগ্য অৱদান৷ ভাৰত চৰকাৰৰ মুখ্য নদী পৰিকল্পনা বিভাগৰ আৰ্কিটেক্ট আৰু ইণ্ডিয়ান ছায়েঞ্চ কংগ্ৰেছৰ সভাপতিৰ দৰে উচ্চ আসনৰ কাৰ্যনিৰ্বাহক আছিল সাহা৷ উল্লেখযোগ্য যে দামোদৰ ভেলী প্ৰজেক্টৰ প্ৰথম পৰিকল্পনা কৰিছিল সাহাই৷\nভাৰতবৰ্ষ তথা বিশ্বৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ বিজ্ঞানী মেঘনাদ সাহা যদিও বিজ্ঞান মহলত এটা জনপ্ৰিয় নাম, ঠিক সেইদৰে আন এচামৰ কাৰণে তেওঁ আছিল ঘৃণাৰ পাত্ৰ৷ সম্ভৱতঃ হক কথা কোৱাৰ স্বভাৱ আৰু ভণ্ডামিৰ সম্পৰ্কত অসহিষ্ণুতাৰ কাৰণে অসংখ্য কথাত সাহাক মানুহে ভুল বুজিছিল৷ তদুপৰি ধৰ্মৰ সম্পৰ্কত তেওঁৰ দৰ্শন আছিল নাস্তিকতাবাদ৷ ভাৰতবৰ্ষৰ দৰে দেশত নাস্তিক শব্দটো অধিকাংশ লোকৰ বাবেই বদহজমী৷ তদুপৰি আজিৰ নাস্তিক সমাজৰ যি পৰিসৰ তাৰ তুলনাত সেই সময়ত এই পৰিসৰ বহুগুণে কম আছিল৷ যাৰ কাৰণেও ধাৰ্মিক সমাজৰ বাবে তেওঁ কলংক-স্বৰূপ হৈ পৰিছিল৷ জীৱনকালত হিন্দু দৰ্শন আৰু বৈদিক শিক্ষাৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ জনোৱা হেতুকে সাহাক সঘনে দোষী সাব্যস্ত কৰা হৈছিল৷ বিজ্ঞান-ছাত্ৰ হিচাপেই যে ধৰ্মৰ বিৰুদ্ধে বা জ্যোতিষ-শাস্ত্ৰৰ বিৰুদ্ধে সাহা প্ৰতিবাদমুখৰ হৈছিল তেনে নহয়, এগৰাকী আধুনিক বিজ্ঞানভিত্তিক ধাৰণাৰে পৰিপুষ্ট ব্যক্তি হিচাপেও সাহাই প্ৰাচীন কীৰ্তি বা ধৰ্ম-শাস্ত্ৰ, বেদ, উপনিষদ, জ্যোতিষ-শাস্ত্ৰৰ বিষয়বোৰ ভালকৈ পঢ়িছিল৷ যাৰ জ্ঞানেৰেই তেওঁ পৰম আত্মপ্ৰত্যয় আৰু আক্ৰমণাত্মক ৰচনাশৈলীৰে যুক্তিবাদী যুঁজাৰু ব্যক্তিত্বক গঢ় দিছিল৷ সাহা আছিল অত্যন্ত অধ্যয়নপুষ্ট, শান্ত, সৎ-নিষ্ঠাৱান ব্যক্তিত্বৰ ব্যক্তি৷ তাপভিত্তিক আয়নীকৰণ সম্বন্ধীয় কৃতিৰ বাবে সুখ্যাতি অৰ্জন কৰাৰ পাছত এবাৰ সাহা বিলাতৰ পৰা ঢাকালৈ গৈছিল৷ ঢাকাৰ এগৰাকী উকীলে তেওঁৰ বিজ্ঞানভিত্তিক কৃতিত্বৰ কথা জানিব বিছাৰিলে৷ সাহাই উৎসাহ আৰু আত্মপ্ৰত্যয়েৰে নিজৰ গৱেষণাৰ সম্পৰ্কত কৈ গ’ল৷ উকিলজনৰ মনত এইবোৰ কথাই কোনো সাঁচ বহুওৱা যেন সাহাৰ অনুভৱ নহ’ল, প্ৰতিটো মিনিটতে এনে কিছুমান মন্তব্যৰে বিজ্ঞানীজনৰ কথাত ব্যাঘাত জন্মাইছিল— “কিন্তু এইটো কোনো ডাঙৰ কথা নহয়, আমি সমস্ত বেদতেই পাওঁ৷” তেতিয়া জ্ঞানপিপাসু সাহাই বিনয়ৰে সুধিলে— “আপুনি দয়া কৰি জনাবনে বেদৰ কোনখিনি ঠাইত আমি নক্ষত্ৰ আয়নীকৰণ তত্ব পাওঁ?” উকিলজনে ইয়াৰ একো উত্তৰ দিব নোৱাৰিলে; কাৰণ উকিলজনে নিজেই বেদ পঢ়া নাছিল৷ মেঘনাদ সাহাই পৰৱৰ্তী কালত এই আমোদজনক অভিজ্ঞতাৰ বিৱৰণ দি “মেঘনাদ ৰচনা সংকলন”ত লিখিছে যে কুৰি বছৰ ধৰি উপনিষদ, বেদ, পুৰাণ, হিন্দু জ্যোতিষ তথা অন্যান্য বিজ্ঞান সম্বন্ধীয় পুৰণি গ্ৰন্থসমূহ তন্ন-তন্নকৈ পঢ়ি আৱিষ্কাৰ কৰিব নোৱাৰিলোঁ যে এই প্ৰাচীন গ্ৰন্থত বৰ্তমানৰ বিজ্ঞানৰ মূলতত্ব নিহিত আছে৷ শিক্ষিতৰ পৰা অশিক্ষিতলৈ সেইসময়ত বিজ্ঞানৰ আৱিষ্কাৰসমূহক প্ৰাচীন ভাৰতীয় ধৰ্ম গ্ৰন্থৰ লগত সানমিহলি কৰি মন্তব্য আগবঢ়োৱা এনেকুৱা আৰু বহু উদাহৰণ আছে৷ মেঘনাদ সাহাৰ গৱেষণাসমূহো সেইসময়ত এনে কিছুমান মানুহৰ পৰা সাৰি যোৱা নাছিল৷\nধৰ্ম আৰু ঈশ্বৰক লৈ সৃষ্টি হোৱা যি ৰাজনীতিৰ উন্মাদ, হিংসা, মৃত্যু, অৰাজকতা তাক সাহাই উষ্ম শব্দৰে বিৰোধিতা কৰিছে৷ ঈশ্বৰ যে কল্পনাৰ-প্ৰসূত সেই কথা মেঘনাদ সাহাৰ স্বচ্চ-স্বাধীন, দ্ব্যৰ্থহীন ভাষাত স্পষ্টকৈ পাওঁ৷ মেঘনাদ সাহাৰ পুত্ৰ অজিত কুমাৰ সাহাও দেউতাকৰ দৰেই নাস্তিক আছিল৷ ধৰ্ম সম্পৰ্কে সোধা এক প্ৰশ্নত অজিত কুমাৰ সাহাই কৈছে— “ধৰ্ম বুলিলে যদি ঈশ্বৰক পোৱা উপায় বুজায়, তেনেহ’লে মোৰ ধৰ্ম সেইটো নহয়, কাৰণ ঈশ্বৰ আছে নে নাই সেই কথাই মই নাজানো৷ গতিকে তেওঁক লাভ কৰিবলৈ মোৰ কোনো ব্যাকুলতা নাই৷” (প্ৰসেনজিৎ চৌধুৰী, ধৰ্ম আৰু বিজ্ঞান, পৃ: ১০২)৷ এদিন পুতেকে— অৰ্থাৎ অজিত কুমাৰে ধাৰ্মিক মাকৰ আগত ৰাম আৰু কৃষ্ণক লৈ কিছু ঠাট্টা-মস্কৰা কৰাত মাকে মুখেৰে একো নামাতিলে যদিও অত্যন্ত মৰ্মাহত হৈছিল৷ ঘটনাটো দেউতাক মেঘনাদ সাহাই লক্ষ্য কৰি আছিল৷ এনেতে উত্যক্ত হৈ সাহাই পুতেকক ক’লে— “চোৱা ময়ো ভগৱান নামানো৷ তোমাৰ মনত অন্য বিশ্বাস থাকিব পাৰে, ঠিক আছে, কিন্তু সেই বুলি আনৰ বিশ্বাসত আঘাত দিয়াৰ কোনো অধিকাৰ তোমাৰ নাই৷” (লেনিন, ধৰ্ম প্ৰসংগে, কলিকতা, ১৯৯৩, পৃ:১০)৷ এনে কিছুমান উদাহৰণে সাহাৰ সৰল ব্যক্তিত্ব তথা ঈশ্বৰ-মুক্ত মননৰ বহু কথাৰ উমান পাব পাৰি৷ ধৰ্ম আৰু ঈশ্বৰৰ নামত সমাজখনক দুফাল কৰিব চেষ্টা কৰা মানুহবোৰে মেঘনাদ সাহাৰ বিজ্ঞানসুলভ অখণ্ড ব্যক্তিত্বৰ আদৰ্শ লোৱা উচিত৷\nসাহা আছিল এজন স্পষ্টবাদী, স্বাধীন মনৰ ব্যক্তিত্বসম্পন্ন দেশপ্ৰেমিক৷ কলেজত পঢ়ি থকা সময়তেই সাহাই Freedom fighting movementত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল৷ আৰু সেই সময়তেই তেওঁ নেতাজী সুভাস চন্দ্ৰ বষুৰ সান্নিধ্য পাইছিল৷ জীৱনৰ শেষৰ কালচোৱাত সাহাৰ ব্যতিক্ৰমী মনটোৱে ৰাজনীতিলৈয়ো উৰা মাৰিছিল৷ কাৰণ সেই সময়ত ভাৰতৰ নদী-প্ৰকল্পসমূহৰ নিয়ন্ত্ৰণ সঠিক হোৱা নাছিল আৰু ইয়াৰ পৰিকল্পনাবোৰতো ব্যাপক খেলিমেলি দৃষ্টিগোচৰ হৈ তেওঁ উদ্বিগ্ন হৈ পৰিছিল৷ “ছায়েঞ্চ এণ্ড কালচাৰ” নামৰ আলোচনীখনত উগ্ৰ-সম্পাদকীয়বোৰতে নিজৰ প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত বেছিদিন সীমাবদ্ধ কৰি ৰখাটো সাহাৰ পক্ষে সম্ভৱপৰ নহ’ল৷ তেওঁ বুজিলে, নিজৰ প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত আৰু সেইবোৰৰ প্ৰতি চৰকাৰৰ যথাযথ দৃষ্টি আৰ্কষণ কৰা উপযুক্ত ঠাই হ’ল সংসদৰ মজিয়া৷ যাৰ কাৰণে ১৯৫২ চনত সাহাই প্ৰথম সংবিধান সভাৰ নিৰ্বাচনৰ বাবে প্ৰাৰ্থীৰূপে থিয় হৈ জয়লাভ কৰিছিল৷\nভাৰতবৰ্ষক বিজ্ঞানৰ জ্ঞানেৰে বিশ্ববাসীৰ আগত দাঙি ধৰিবলৈ সাহাই অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল৷ ঈশ্বৰমুক্ত মনৰ অধিকাৰী সাহাই সমাজত বিজ্ঞান শিক্ষাৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰচলিত অন্ধবিশ্বাসসমূহৰ বিৰুদ্ধে বিভিন্ন ধৰণেৰে উষ্ম প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰিছিল৷ বহুকেইখন উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থেৰে বিজ্ঞানৰ পুথিভঁৰাল চহকী কৰা বিশিষ্ট বিজ্ঞানী মেঘনাদ সাহাই ১৯৫৬ চনত হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হৈ আকস্মিক মৃত্যু বৰণ কৰে৷ কায়িকভাবে নাথাকিলেও সাহাৰ ব্যক্তিত্ব তথা তেওঁ দি যোৱা অমূল্য অৱদানসমূহ সদায় ভাৰতবৰ্ষৰ মানুহৰ মাজত অমৰ হৈ ৰ’ব৷ যি অনাগত দিনবোৰতো বিজ্ঞান জগতলৈ নতুন দিগন্তৰ সন্ধান দিব পাৰে৷\nআয়নীকৰণ, নাস্তিক, নাস্তিকতা, নাস্তিকতাবাদ, নিউক্লীয় পদাৰ্থবিজ্ঞান, মেঘনাদ সাহা