এজন সংগীত প্ৰেমীৰ কথাৰে | NE FOCUS\nHome উদ্যমী এজন সংগীত প্ৰেমীৰ কথাৰে\nএজন সংগীত প্ৰেমীৰ কথাৰে\nতিনিচুকীয়াৰ টিলিঙা মন্দিৰ,\nঠাইৰ নাম হ’ল বৰডুবি\nবিচাৰি পাবা, মনৰ মানুহ\nজ্বলালে চাকি গছি।\nএসময়ত এই গানে জনপ্ৰিয়তাৰ শিখৰত আৰোহন কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা “ব্ৰক্ষ্মপুত্ৰৰ ওপৰত দেহা ঐ দলং হ’ব কিজানি” এই জনপ্ৰিয় বিহুকেইটাৰ আঁৰৰ ব্যক্তি জন কোন জানেনে? এই বিহুকেইটাৰ ৰচক হ’ল দুলিয়াজানৰ অমল পাঠক। বহুসময়ত বিভিন্ন কাৰণত মানুহজনক প্ৰচাৰৰ অথবা প্ৰকাশৰ পৰা দুৰত ৰখা হয়। সেয়েহে আজি আপোনালোকক তেখেতক পৰিচয় কৰি দিব ওলাইছো। প্ৰিয় পাঠক, NE Focus.com আৰম্ভ হোৱাৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য আছিল আমাৰ সমাজৰ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰৰ লগত জড়িত সকলক আপোনাৰ সন্মুখত দাঙি ধৰা। তেনে এটা মহান উদ্দেশ্যৰে আজি NE Focus.com ত এক লেখা প্ৰকাশ কৰা হ’ল। আহকচোন লাহে লাহে আগুৱাই যাও কাহিনীভাগৰ মাজলৈ।\nকোনো এটা শিল্প কৰ্ম সৃষ্টি হ’বলৈ হ’লে সুস্থ সামাজিক পৰিবেশৰ অত্যন্ত আৱশ্যক। তেনে এটা সুস্থ সামাজিক পৰিবেশৰ পৰাই অমল পাঠকে বিভিন্ন ক্ষেত্ৰৰ লগত জড়িত হৈও বিহুগীত ৰচনা কৰিছিল। অমল পাঠকৰ ভাষাত ক’বলৈ হ’লে- মই নিৰিবিলি পৰিবেশত গান লিখো। সুৰ কৰি, ৰেৰ্কড কৰি লগৰবোৰক শুনাও। আৰু যেতিয়া লগৰবোৰে ভাল হৈছে বুলি কয়, তেতিয়া কোনো গায়কৰ লগত যোগাযোগ কৰি ৰাইজৰ মাজলৈ নিয়াৰ প্ৰয়াস কৰো। মই বিশেষকৈ মাটিৰ গোন্ধ থকা, প্ৰকৃতিৰ ওপৰত গান লিখো। বৰ্ত্তমান সময়ত গান বোৰত পয়োভৰ হোৱা বিৰ্তকিত শব্দবোৰে খুবেই হতাশ কৰে। আমাৰ নিজৰ ভাষাটো খুবেই চহকী ভাষা। এই ক্ষেত্ৰত মই ভাবো, বেবেৰিবাং শব্দ ধাৰ কৰি গান লিখা কোনো অৰ্থই নাথাকে। এই মন্তব্য অমল পাঠকৰ।\nউল্লেখযোগ্য যে অমল পাঠকে ২০০৩ চনৰ পৰা বৰ্ত্তমানলৈকে প্ৰায় ৩৬ টা গান লিখিছে। তেখেতৰ প্ৰতিটো গানতে সমাজৰ বাবে কিবা নহয় কিবা এটা বাৰ্ত্তা থাকে। ২০০৩ চনৰৰ পৰা ৰঙামণি নামৰ এলবামৰ জৰিয়তে বিহুপ্ৰেমী ৰাইজক ন ন বিহু গান উপহাৰ দিবলৈ সক্ষম হৈছে। এইবছৰ লুইত আৰু ৰঙামণি এলবাম মুকলি কৰিছে। উল্লেখযোগ্য যে ৰঙামণি আৰু লুইতত কণ্ঠদান কৰিছে ডিগবৈৰ বিশ্বজিতে।\nসংস্কৃতিপ্ৰেমী শিল্পীজনে অনাগত সময়ত জেং বিহু লৈ কাম কৰাৰ পৰিকল্পনা ৰাখিছে। কৃষ্টি পথাৰখনত সৃষ্টিৰ বীজ সিঁচি নতুন নতুন গান উপহাৰ দিবলৈ আগবাঢ়ে যেন, সকলোৰে লগতে আমাৰো থাকিল বহু শুভকামনা।\nPrevious articleআইদেউ টকীজ- যাৰ নামেই পৰিচয়\nNext articleউত্তৰ পূৰ্বাঞ্চল খাদী গ্ৰামোদ্যোগ মহাসংঘৰ সহযোগত বস্ত্ৰ মেলা\nTapan khaund January 5, 2017 at 7:16 PM\nঅমল পাঠকৰ বিষয়ে জানি ভাল লাগিল\nRupjyoti Saikia Gogoi January 5, 2017 at 10:17 PM\nVery energetic.Got inspiration.\nনিবিড় প্ৰণয় January 6, 2017 at 12:26 AM\nভাল লাগিল কথাবোৰ জানি।\nRupam Dutta January 6, 2017 at 7:41 AM


Home DALIM-DAS RUPALI-PARDA ডালিমদাস ৰূপালী পৰ্দা ৰূপালী পৰ্দা\nxukhdukh.com March 06, 2018 DALIM-DAS, RUPALI-PARDA, ডালিমদাস, ৰূপালী পৰ্দা,\nকেলেণ্ডাৰঃ চিনেমা হিচাবে কিমান সফল?\n'কেলেণ্ডাৰ' নতুন বৰ্ষৰ এখন উল্লেখযোগ্য ছবি। ইয়াৰ জৰিয়তে হিমজ্যোতি তালুকদাৰ অসমীয়া চিনেমাৰ শেহতীয়া নতুন তৰংগৰ ভাগীদাৰ হৈ পৰিল l পৰিচালকৰ সামগ্ৰিক (পৰি)কল্পনা পৰিষ্কাৰ, কাহিনী কথনৰ কৌশল সহজ, সীমাৰ ভিতৰত পৰিস্থিতিৰ পৰ্যৱেক্ষণ আৰু ৰূপায়ন মন কৰিবলগীয়া । অৰুণ নাথ, ৰিমঝিম ডেকা আৰু মলয়া গোস্বামীৰ অভিনয় সাৱলীল , জথৰতাবিহীন । ইয়াতে অসমীয়া মধ্যবিত্তৰ প্ৰাত্যহিক জীৱনৰ ছবি--যাক ক'ব পাৰি জীৱন যাপনৰ চিত্ৰ (image of living) --বিশ্বাসযোগ্যভাৱেই ফুটি উঠিছে । তেনেই পৰিচিত আৱাহাৱা আৰু পৰিস্থিতিৰ ৰূপায়নৰ বাবেই ছবিখন কিছুদূৰ দৰ্শকৰ দৰ্পন হ'বগৈ পাৰিছে ।\nগতি কিছু মন্থৰ হ'লেও পৰিচালকৰ পৰিমিতিবোধ আৰু শৈল্পিক নিয়ন্ত্ৰণৰো কিছু উমান নিদিয়াকৈ নাথাকে; আৰু এনেকৈ হয়তো তেওঁ পিছলৈ নিজা এটা শৈলীও গঢ় দিব পাৰে । কিন্তু শিল্পৰ অৰ্থ নিশ্চয় 'টেকনিক'ৰ প্ৰয়োগতেই সীমিত নহয়, মানৱীয় অভিজ্ঞতাৰ ৰূপায়নৰ সামগ্ৰিকতালৈ ই ব্যাপ্ত । এই ৰূপায়নৰ অনিবাৰ্য পদ্ধতি বাস্তৱবাদ বুলি ভৱাৰ সকাম নাই, কিন্তু শিল্পী /স্ৰষ্টাৰ বাস্তৱবোধ ইয়াৰ যে অন্যতম চৰ্ত, সেই কথা নুই কৰা নাযায় l 'কেলেণ্ডাৰ'ৰ বাস্তৱবোধ সীমিত l কাহিনীৰ সৰলতা এনে সীমাৱদ্ধতাৰ সাধাৰণ কাৰণ নহ'ব পাৰে; আপাতঃ সৰল কাহিনী বা ঘটনাৰ মাজেৰেও ৰসোত্তীৰ্ণ শিল্পৰ ঐশ্বৰ্য ফুটি উঠিব পাৰে। কেলেণ্ডাৰত এই সীমাৱদ্ধতা কাহিনীৰ দুৰ্বলতাৰ মাজেৰে ওলাই পৰিছে।\nএকধৰণৰ সমালোচনামূলক দৃষ্টিভংগীৰে হয়তো পৰিচালকে এই সীমা ডেই গভীৰ শিল্প-দৃষ্টি অৰ্জন কৰিব পাৰিলেহেতেন। উদাহৰ্ণস্বৰূপে 'কেলেণ্ডাৰ'ত মানুহৰ অপূৰ্ণ হৈ ৰোৱা সৰু সৰু প্ৰত্যাশা ফুটি উঠিছে, কিন্তু ইয়াৰ মধ্যবিত্তীয় পৰিমণ্ডলটো আওকান কৰিব নোৱাৰি ।\nপৰিয়ালৰ ভৰণ-পোষণ আৰু সামাজিকতাৰ ঘেৰৰ মাজতেই সৰু সৰু আশা-স্বপ্নৰ সন্ধানেৰে মধ্যবিত্ত সীমাৱদ্ধ; নিজৰ আশা-আকাংক্ষাক লৈ যিমান উদ্বিগ্ন, সেই অনুপাতে কৰ্কশ বাস্তৱৰ বোধৰ মাজেৰে সাহসেৰে নিজক অতিক্ৰমি যোৱাৰ তাগিদা তাকৰ। কেলেণ্ডাৰ'ৰ প্ৰথম ভাগত উপস্থাপিত হৈছে কাকতি দম্পতিৰ একাকীত্বৰ সমান্তৰালকৈ পুত্ৰৰ জীৱিকাৰ সংকট। এই সংকটেই আছিল কাহিনীৰ প্ৰথমাৰ্ধৰ আৱেগিক ভাৰকেন্দ্ৰ। কিন্তু সেই সংকট সংবেদনশীল ৰূপত মূৰ্ত হৈ নুঠিল, যাৰ বাবে হয়তো প্ৰয়োজন আছিল পৰিস্থিতিৰ অধিক সূক্ষ্ম অনুধাৱন , details আৰু ভিন্ন ব্যঞ্জনাৰ জৰিয়তে ইয়াৰ ৰূপায়ন। এইখিনিৰ অভাৱৰ বাবে পুত্ৰৰ স্বীকাৰোক্তিৰ অভিঘাত সেৰেঙা। মাকৰ সমুখত ৰাজাৰ (গুঞ্জন ভৰদ্বাজ) অসহায় স্বীকাৰোক্তিয়ে কাহিনীক এটি শীৰ্ষবিন্দুত ( climax) উপনীত কৰোৱাইছে সঁ‌চা, কিন্তু পতি-পত্নীৰ পাৰস্পৰিকতাই যেন পুত্ৰৰ সমস্যাক সামৰি সুতৰি থৈ দিলে! মনোৰমা কাকতিয়ে ৰোগাতংকত ভোগা গিৰিয়েকক ল'ৰাৰ আচল অৱস্থাৰ কথা কৈ 'টেনশ্যন' দিব নুখুজিলে l কাহিনীটোৰ ঠিক এই কেঁ‌কুৰীতেই পৰিচালকে বাস্তৱানুৱৰ্তীতাৰ পথ এৰি সমাহিত মেল'ড্ৰামাৰ বাট ল'লে l আনহাতে ৰাজাৰ অৱস্থাটো ভালদৰে মূৰ্ত হৈ নুঠিল, এনেকি পৰিয়ালটোৰ ওপৰত ইয়াৰ প্ৰভাৱ আংশিক হৈয়েই ৰ'ল।\nপ্ৰশ্ন হ'ব পাৰেঃ পুত্ৰৰ সংকট চিনেমাখনৰ মূল বিষয় নহয়, মূল সমস্যাটো মাক-দেউতাকৰ নিঃসংগ-অসহায় অৱস্থাটো। কিন্তু পুত্ৰ-সান্নিদ্ধ্যৰ প্ৰত্যাশাতকৈও পুত্ৰৰ অৱস্থাৰ জ্ঞান অধিক বেদনাদায়ক; কিন্তু এনেকৈয়ে দম্পতিহালে এক সামাজিক সংকটৰ মুখামুখী হ'লহেতেন, আৰু ই চিনেমাখনক অন্য, অপ্ৰত্যাশিত গতি দিলেহেতেন; এই কৰ্কশ বাস্তৱৰ মোকাবিলা কৰোঁ‌তে মধ্যবিত্ত জীৱন আৰু চিন্তাৰ দ্বন্দ্ব-পৰিহাস উন্মোচিত হৈ পৰিলেহেতেন।\nএতিয়া অন্য এটা প্ৰসংগলৈ আহোঁ। অতীত সমাজৰ যি কাঠামোৱে জৈৱিক বান্ধোনৰ কেতবোৰ প্ৰমূল্য সজীৱ কৰি ৰাখিছিল, বিশ্বায়ন-উত্তৰ আৰ্থ-সামাজিক পৰিস্থিতিত সেইবোৰত বহুলাংশে বস্তুতঃ অকাজী হৈ পৰিল। জীৱিকাৰ বৰ্ধনশীল চাপ, বস্তুগত প্ৰয়োজনৰ ভীৰ আৰু পূঁ‌জিকেন্দ্ৰিক জীৱনৰ দাবীয়ে পাৰিবাৰিক সম্পৰ্কসমূহত অভূতপূৰ্ব ধৰণে আউল লগালে। ইয়াৰেই এটা সূঁ‌তি--পিতৃ-মাতৃৰ প্ৰতি অনাদৰ-অৱজ্ঞাৰ ক্ৰমবৰ্ধমান পৰিঘটনা। এইখিনিতেই বৃদ্ধাশ্ৰমৰ সামাজিক তাৎপৰ্য ; বৃদ্ধাশ্ৰমৰ ধাৰণাৰ সৈতেই সন্তানৰ অৱহেলাৰ একোটা প্ৰাক-ইতিহাস সাঙোৰ খাই থাকে (বৃদ্ধাশ্ৰমৰ ব্যৱহাৰিক উপযোগিতাৰ কথা কবলৈ যোৱা নাই)। আনধৰণে ক'বলৈ হ'লে, বৃদ্ধাশ্ৰম সেই অৱহেলাৰ সূচক বা স্মাৰক । 'কেলেণ্ডাৰ'ত মনোৰমা কাকতিয়ে সেই সামাজিক ইংগিত / অৰ্থ বুজি পায়, সেয়ে নিতান্তই ব্যৱস্থাপনা-সূলভ ব্যৱহাৰিক বিচাৰেৰে বৃদ্ধাশ্ৰমৰ প্ৰস্তাৱ আগ নবঢ়াই পুত্ৰ-বোৱাৰীৰ ভৱিষ্যত অনাদৰৰ (মিছা) আশংকা এটা প্ৰকাশ কৰিছে; অৰ্ণৱ কাকতিয়ে এই প্ৰস্তাৱ পোনচাটেই নাকচ কৰিছে, কাৰণ তেনে আশংকা অমূলক l যি কাৰণতেই নহওক, দম্পতিহালে বৃদ্ধাশ্ৰমৰ এই সামাজিক ইংগিত ব্যৱহাৰ কৰিছে বা ইয়াক স্বীকৃতি দিছে। কিন্তু কাকতি সম্পূৰ্ণ সংশয়মূক্ত নে? বহু উদগ্ৰীৱ আয়োজনৰ পিছত বোৱাৰী নাহিব বুলি জানি তেওঁ খেদ প্ৰকাশ কৰিছে--"আজিকালি সময়বোৰ নিমিলাই হ'ল কাৰো "। পুত্ৰই অকস্মাত দিল্লীলৈ উভতিব লগীয়া হ'লত তেওঁ উৰুকাৰ আয়োজন নাকচ কৰিছে। জুই পুৱাই থকা উৰুকাৰ ৰাতিৰ দৃশ্যত বিচ্ছুৰিত ফিৰিঙতি আৰু অৰুণ নাথৰ মুখৰ অভিব্যক্তিয়ে একধৰণৰ বিপন্নতাকেই ফুটাই তুলিছে। সন্তানৰ উষ্ণ সান্নিধ্যৰ অভাৱৰ এটা অব্যক্ত খেদ চিনেমাখনত বিয়পি আছে; বৃদ্ধাশ্ৰমৰ সামাজিক ইংগিত এই প্ৰেক্ষাপটত অপাংক্তেয় নহয় ; আৰু এনেকৈয়ে ক'ব নোৱৰাকৈয়ে চিনেমাখনত সন্তানৰ অনাদৰৰ এটা অধিপাঠ ৰচিত হৈছে l সমস্যাটো হ'ল, পুত্ৰৰ জীৱিকাৰ সংকট আৰু বৃদ্ধশ্ৰমৰ সামাজিক ইংগিত কাহিনীৰ দুই অপাংক্তেয় উপাদান। অৱস্থাৰ বিচাৰে বৃদ্ধাশ্ৰমৰ এই ইংগিত নাকচ কৰে, আনহাতে বৃদ্ধাশ্ৰমে পুত্ৰৰ অৱস্থাৰ বিচাৰ অপ্ৰাসংগিক কৰি তোলে। যদি বৃদ্ধাশ্ৰমৰ এই ইংগিতটো অপ্ৰাসংগিক, পৰিচালকে অন্য এটা সামাজিক সমস্যাৰ পৰা আঁ‌তৰি আহিছে। আনহাতে বৃদ্ধাশ্ৰম আৰু দিল্লীস্থিত পুত্ৰৰ মাজত সহৃদয়, সমস্যাবিহীন যোগাযোগ কাহিনীৰ মূল দ্বন্দ্ব নিৰসনৰ বাবে ব্যতিক্ৰমী উদ্ভাৱন! (এই প্ৰশ্ন অমূলক নহয়--পুত্ৰৰ সংকট দূৰ হ'ল নে?)\nআমাৰ মন্তব্যঃ বাস্তৱৰ যধাৰ্থ অন্বেষণ আৰু সজীৱ জীৱনবোধে কাকতি-দম্পতিৰ দৈনন্দিনতাৰ অলপীয়া ফ্ৰেমতেই আমাক অনন্য চলচিত্ৰ-অভিজ্ঞতা প্ৰদান কৰিলে l পৰিচালকৰ নিষ্ঠা আৰু যোগ্যতাৰ যি ইতিবাচক চানেকি 'কেলেণ্ডাৰ'ত পাওঁ, ক'ব পাৰি যে এই প্ৰত্যাশা ভিত্তিহীন নহয় । নিঃ সন্দেহে আমি বাট চাই ৰ'ম ভৱিষ্যতলৈ ।\nTags # DALIM-DAS # RUPALI-PARDA # ডালিমদাস # ৰূপালী পৰ্দা\nBy xukhdukh.com on March 06, 2018\nLabels: DALIM-DAS, RUPALI-PARDA, ডালিমদাস, ৰূপালী পৰ্দা


জামিয়া মিলিয়া ইউনিভাৰ্চিটিৰ হোষ্টেলৰ পৰা মাৰণাস্ত্ৰ উদ্ধাৰ হোৱা নাই - Factcrescendo Assamese\nযিসময়ত নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইনৰ বিৰুদ্ধে প্রতিবাদে অসমৰ লগতে সমগ্ৰ দেশকে ছানি ধৰিছে আৰু ভাৰতৰ বিভিন্ন আগশাৰীৰ ইউনিভাৰ্চিটিত আন্দোলনে তীব্ৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে, সেই সময়তে ছচিয়েল মিডিয়াত এখন বিশেষ ফটো ভাইৰেল হৈ পৰিছে । ফটোখনত কিছু বন্দুক-বাৰুদ দেখা গৈছে য’ত লগতে লিখা হৈছে যে এই অবৈধ মাৰণাস্ত্ৰবোৰ জামিয়া মিলিয়া ইউনিভাৰ্চিটিৰ হোষ্টেলৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰা হৈছে ।\nদৰাচলতে শেহতীয়াকৈ জামিয়া মিলিয়া ইউনিভাৰ্চিটিত হোৱা ‘কা’ বিৰোধী আন্দোলনক মষিমূৰ কৰিবলৈ পুলিচ বাহিনী ইউনিভাৰ্চিটিখনৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ ওপৰত জঁপিয়াই পৰিছিল আৰু ইয়াৰ বিৰুদ্ধে ছচিয়েল মিডিয়াত বিভিন্নজনে গৰিহণা দিছিল । ইয়াৰ পাছতেই উপৰোক্ত ফটোখন ভাইৰেল হৈ পৰিছিল কাৰণ পুলিচ তালাচীৰ যুক্তিযুক্ততা আছে বুলি কোৱা সকলে এই ফটোখন বহুল ভাৱে শ্বেয়াৰ কৰিছিল ।\nউল্লেখযোগ্য যে জামিয়া মিলিয়া ইউনিভাৰ্চিটিৰ ওপৰত বিভিন্নজনে বিভিন্ন সময়ত প্ৰশ্ন তুলি আহিছিল । কিন্তু সঁচাকৈ এই ইউনিভাৰ্চিটিখনৰ হোষ্টেলৰ পৰা অবৈধ মাৰণাস্ত্ৰ উদ্ধাৰ কৰা হৈছিল নেকি? সত্য কি? জানোঁ আহক ।\nপ্ৰথমতে আমি এই বিশেষ ফটোখন গুগলত ৰিভাৰ্ছ ইমেজ চাৰ্ছ কৰিলোঁ আৰু ডন নামৰ পাকিস্তানৰ পৰা প্ৰকাশিত ইংৰাজী নিউজ পেপাৰ এখনৰ এটা বাতৰি দেখা পালোঁ । বাতৰিটোৰ শিৰোনামা আছিল ‘মাশাল হত্যাৰ পাছত মাৰ্ডান ইউনিভাৰ্চিটি পুনৰ আৰম্ভ, হোষ্টেল চাৰ্ছ কৰোঁতে মাৰণাস্ত্ৰ উদ্ধাৰ’ । এই ৰিপোৰ্টটো যোৱা মে’ ২২, ২০১৭ তাৰিখে প্ৰকাশ হৈছিল ।\nৰিপোৰ্টটোৰ মতে পাকিস্তানৰ মাৰ্ডান নামৰ ঠাইখনত থকা আব্দুল ৱালী খান ইউনিভাৰ্চিটিৰ পৰা এক পুলিচ চাৰ্ছত উক্ত মাৰণাস্ত্ৰখিনি উদ্ধাৰ কৰা হৈছিল । মাছাল খান নামৰ এজন ইউনিভাৰ্চিটি ছাত্ৰৰ হত্যাৰ পাছত উক্ত চাৰ্ছটো কৰা হৈছিল । সম্পূৰ্ণ বাতৰিটো ইয়াত পঢ়ক ।\nএকেখন ফটো ৯২ নিউজ নামৰ এটা পাকিস্তানী নিউজ চেনেলৰ ৰিপৰ্টতও প্ৰকাশ পাইছিল । সবিশেষৰ বাবে ইয়াত চাওক ।\nউল্লেখযোগ্য যে উক্ত ফটোখন ভাৰতৰ জামিয়া মিলিয়া ইউনিভাৰ্চিটিৰ লগত কোনো সম্পৰ্ক নাই বৰঞ্চ এইখন পাকিস্তানৰ ফটো বুলি সৰ্বপ্ৰথমে ফেক্ট ক্ৰেছচেণ্ড মালায়লামত ফেক্ট চেক কৰা হৈছিল । এই ৰিপোৰ্টটো পঢ়ক ইয়াত ।\nইয়াৰ উপৰিয়ো আমি মূলসুঁতিৰ বিভিন্ন নিউজ গোষ্ঠীৰ ৱেবছাইটত এই বিষয়ে চাৰ্ছ কৰিছিলোঁ কিন্তু ক’তো জামিয়া মিলিয়া ইউনিভাৰ্চিটিৰ পৰা মাৰণাস্ত্ৰ উদ্ধাৰ হোৱা বাতৰি দেখা নাপালোঁ ।\nভাইৰেল ফটোখনৰ ভাৰতৰ ‘কা’ বিৰোধী আন্দোলন বা জামিয়া মিলিয়া ইউনিভাৰ্চিটিৰ লগত কোনো সম্পৰ্ক নাই বৰঞ্চ এইখন পাকিস্তানৰ এক ইউনিভাৰ্চিটিৰ ফটো । জামিয়া মিলিয়া ইউনিভাৰ্চিটিৰ হোষ্টেলৰ পৰা মাৰণাস্ত্ৰ উদ্ধাৰ হৈছে বুলি প্ৰচাৰ কৰি জনসাধাৰণক বিপথে পৰিচালিত কৰা হৈছে ।\nTitle:জামিয়া মিলিয়া ইউনিভাৰ্চিটিৰ হোষ্টেলৰ পৰা মাৰণাস্ত্ৰ উদ্ধাৰ হোৱা নাই\nTagged DelhiHostelJamia Milia IslamiaPakistanProtestStudentsWeapons Recovered


new-political-party-and-non-bodo-organisation-in-btad– News18 Assam\nBTC আমি চৰকাৰ গঠন কৰিম, চৰকাৰ গঠন কৰিলেই BTCৰ পৰা অবড়ো গাঁও কৰ্তন কৰাৰ প্ৰস্তাৱ ল’ম – নৱ শৰণীয়া\nনৱ কুমাৰ শৰণীয়াই কয় যে শিৱ সেনা, অসম সেনা, লাচিত সেনা আছে। শিৱ সেনাৰ বিধায়ক, সাংসদ আছে। তেন্তে BTAD সেনা কিয় হ’ব নোৱাৰে? ৰাইজে BTAD সেনা গঠন কৰাতো বিচাৰিছে।\nUpdated:September 22, 2019, 1:21 PM IST\nUpdated: September 22, 2019, 1:21 PM IST\nআজিৰে পৰা BTAD আৰ্মীৰ আৰম্ভ হ’ব। BTAD আৰ্মী কোনো জাতিৰ বা জনগোষ্ঠীৰ নহয়৷ সকলোৰে বাবে এই সেনা। পাঠশালাত এই ঘোষণা সাংসদ নৱ কুমাৰ শৰণীয়াৰ। পেটত গাঁঠি মাৰি কোনো আন্দোলন বা সংগ্ৰাম নচলে বুলিও মন্তব্য কৰে শৰণীয়াই৷ চাৰিটা বেটেলিয়নত গঠন হ’ব BTAD আৰ্মী। বিশ হাজাৰ সেনা আমাৰ প্ৰথম লক্ষ্য৷ দেশ সেৱাৰ কোনো সময় বা বয়স নাই৷ কিন্তু শাৰীৰিকভাৱে সক্ষম হ’বই লাগিব। এজন সচিবৰ অধীনত হ’ব BTAD সেনা৷ সচিবৰ তলত যুটীয়া সচিব থাকিব৷\nBTCৰ চৰকাৰ আমাৰ হ’ব৷ চৰকাৰ হ’ব বুলি কোৱাতো ভাতৰ লগত পানী খোৱাৰ কথা নহয়৷ সকলোৱে কষ্ট কৰিব লাগিব। সভাত মন্তব্য সাংসদ নৱ শৰণীয়াৰ। সাংসদগৰাকীয়ে কয় – BTCত আমি চৰকাৰ গঠন কৰিলেই প্ৰস্তাৱ ল’ম, BTCৰ পৰা অবড়ো গাঁৱসমূহ কৰ্তন কৰিব লাগে।\nবিটিএডিত নতুন ৰাজনৈতিক দল আৰু বিটিএডি সেনা গঠন সন্দৰ্ভত আয়োজিত সভাত সাংসদ নৱ কুমাৰ শৰণীয়াই কয় যে BTAD সেনা গঠনক লৈ বিতৰ্কৰ সূচনা কৰা হৈছে। শিৱ সেনা, অসম সেনা, লাচিত সেনা আছে। শিৱ সেনাৰ বিধায়ক, সাংসদ আছে। তেন্তে BTAD সেনা কিয় হ’ব নোৱাৰে? ৰাইজে BTAD সেনা গঠন কৰাতো বিচাৰিছে।\n২০১৪ৰ নিৰ্বাচনৰ পিছত BTADত হাজাৰ হাজাৰ AK47, পিষ্টলৰ শব্দ বন্ধ হৈ যাব বুলি কোনেও ভৱা নাছিল৷ ৰাইজে জিকিল নিৰ্বাচন৷ আগতে চাহ জনগোষ্ঠীয়, ৰাজবংশীয় লোকক অত্যাচাৰ কৰিলে প্ৰতিবাদেই কৰিবলৈ সাহস কৰা নাছিল৷ এতিয়া হাত তুলিবলৈ সাহস নকৰে। সভাত এই মন্তব্য সাংসদ নৱ শৰণীয়াৰ। ৰাইজক একত্ৰিত হ’বলৈ আহ্বান জনাই সাংসদগৰাকীয়ে কয় যে এতিয়া অস্ত্ৰৰ কথা কোনেও নাভাৱিব।


Lopez in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Lopez ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nLopez की जानकारी\nLopez ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Lopez Benefits & Uses in Assamese- Lopez ar laabh aaru byavaharsamuh\nLopez ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Lopez Dosage & How to Take in Assamese - Lopez ar paali aaru xeya kenedore lobo\nLopez ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Lopez Side Effects in Assamese- Lopez ar parshwakriyasamuh\nLopez সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Lopez Related Warnings in Assamese- Lopez xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Lopezৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Lopez with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Lopez ar gurutor kriya-pratikriya\nLopez মতভেদসমূহ- Lopez Contraindications in Assamese- Lopez nishedhsamuh\nLopez ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Lopez in Assamese- Lopez ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Lopez ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Lopez Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Lopez kriya-pratikriya\nLopez ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Lopez Benefits & Uses in Assamese - Lopez ar laabh aaru byavaharsamuh\nLopez তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nLopez ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Lopez Dosage & How to Take in Assamese - Lopez ar paali aaru xeya kenedore lobo\nLopez-ৰ উপাদানসমূহ - Lopez Active Ingredients in Assamese - Lopez-ar upadaansamuh\nLopez ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Lopez Side Effects in Assamese - Lopez ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Lopez ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nLopez সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Lopez Related Warnings in Assamese - Lopez xonkranta xatarkatabanisamuh\nLopez-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nLopezৰ গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। যদি গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Lopez ৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকে, ইয়াক লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nLopez-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাই Lopez সেৱন কৰিব পাৰে। ইয়াৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰায় নাই বুলিলেই হয়।\nবৃক্কত Lopez কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক ৰ বাবে Lopez ক্ষতিকাৰক নহয়।\nযকৃতত Lopez কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nLopez গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত কলিজা ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Lopez ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nLopezৰ হৃদয়ত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই [হৃদয় ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Lopezৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Lopez with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Lopez ar gurutor kriya-pratikriya\nLopez তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nLopez মতভেদসমূহ - Lopez Contraindications in Assamese - Lopez nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Lopez লোৱা অনুচিত যাতে -\nLopez ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Lopez in Assamese - Lopez ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Lopez-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nহয়, Lopezক আসক্তি হিচাপে জনা যায়। আপোনাৰ ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শতহে এয়া লওক।\nনহয়, মগজু খটাবলগা কোনো কাম আপুনি কৰাটো অনুচিত, আপুনি Lopez লোৱাৰ পিছত সেয়া সক্ৰিয় কিয়নো আৰু সতৰ্ক থকাটো প্ৰয়োজনীয়।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Lopez লওক।\nহয়, Lopez লৈ মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰিব পাৰি।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Lopez ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Lopez Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Lopez kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Lopezৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nLopez সৈতে লোৱা কেতবোৰ খাদ্যই প্ৰতিক্ৰিয়াত সালসলনি ঘটাব পাৰে। এয়া ডাক্তৰৰ সৈতে আলোচনা কৰি লওক।\nমদ আৰু Lopezৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nLopez লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰাৰ আগতে আপোনাৰ ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ কৰি লওক যিহেতু ইয়ে পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।\nLopez ৰ অনুকল্প - Substitutes for Lopez in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Lopez লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Lopez ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Lopez সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Lopez ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Lopez সেৱন কৰে?


শৈশৱৰ ফাকুৱা উৎসৱৰ স্মৃতি - ৰিতুপৰ্ণ শৰ্মা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nফাগুন মানেই যেন পচোৱা,ফাগুন মানেই যেন শিমলু ফুলাৰ বতৰ।ফাগুনৰ ধূলিময় বতাহে মনটো উৰুৱাই লৈ যায় শৈশৱলৈ।\nসৰুতে ফাগুনৰ আগমনে মনটো আনন্দিত কৰি তুলিছিল অন্য এক উৎসৱৰ বাবে। সেয়া হৈছে ফল্গু উৎসৱ। প্ৰতি বছৰে ফাকুৱা উৎসৱৰ দিন দুটা যেন পূৰ্ব নিৰ্ধাৰিত হৈয়েই আছিল। প্ৰথম দিনা সকলোৰে লগত ফাকুৱা খেলিম আৰু দ্বিতীয় দিনা যাম বৰদোৱা থানত অনুষ্ঠিত হোৱা ফাকুৱা উৎসৱলৈ। সেই উৎসৱৰ অন্য এক আকৰ্ষণ আছিল তাত অনুষ্ঠিত হোৱা মেলা। কি যে পোৱা নাছিলো সেই মেলাত।শিশু মনটো আনন্দিত কৰি তুলিছিল সেই বস্তুবোৰে।\nমই তেতিয়া তৃতীয় শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ। অন্য বাৰৰ দৰে সেইবাৰো ওলালো বৰদোৱা থানলৈ। জগত গুৰু শ্ৰী শ্ৰী শংকৰদেৱৰ জন্ম স্থান বৰদোৱাত প্ৰায় এসপ্তাহ জুৰি হোৱা ফাকুৱা উৎসৱলৈ। আমি যোৱা গাড়ী খনত সকলোৱে খোল তাল বজাই নাম গাই ভক্তি ৰসত মগ্ন হৈ গৈছিল যদিও মোৰ মন কিন্তু অন্য এটা কথাতহে পুলকিত হৈ আছিল। কাৰণ সেই মেলাত মই এখন কাঠৰ পুতলা গাড়ী লোৱাৰ কথা আছিল।\nমূল থানত নাম প্ৰসংগ হৈ যোৱাৰ পিছত মাহ প্ৰসাদ গ্ৰহণ কৰাৰ পিছতে আহিল আমাৰ পোৱালি সন্থাৰ বহু প্ৰত্যাশিত মেলা দৰ্শণ। কোনে পায় আৰু। এফালৰপৰা চাই গৈছোঁ মেলা।খুৰায়ে বাৰে বাৰে কৈছে তেওঁৰ হাতৰ পৰা যাতে এৰি নিদিওঁ। যিহে জনসমুদ্ৰ। মোৰ পিছে সেইবোৰলৈ মন নাই। কেৱল এফালৰ পৰা চাই গৈছোঁ মোৰ সেই সপোনৰ বস্তুটো। কাঠৰ পুতলা গাড়ী।”পাই গ’লো,পাই গ’লো “! একেকোবে গৈ মই সেই গাড়ী খন থাপ মাৰি ধৰিলোঁ। দোকানীক সুধিলোঁ দাম কিমান? দোকানীয়ে কোৱা দামটো দৰদাম কৰিবলৈ খুৰাক কবলৈ পিছফালে চালোঁ। পিছে এয়া কি?খুৰা দেখোন নাই। ইফালে সিফালে চালোঁ।খুৰা নালাগে আমাৰ লগৰ চোন কোনেও নাই। মোৰ সকলো আনন্দ যেন পানী হৈ গ’ল। চকুৰ পানীৰে বাট নেদেখা হ’লো। তাৰ পিছত কি হ’ল মই আৰু গম নাপাওঁ।\nপিছত শুনামতে মই হেনো কান্দি কান্দি মুৰ্ছা গ’লো। মানুহে পাই মোক মেলা সমিতিৰ কাৰ্যালয়লৈ লৈ আহিছিল। আমাৰ খুৰাহঁতেও মোক বিচাৰি নাপাই কাৰ্যালয়ত যোগাযোগ কৰিছিল আৰু মোক তাতে পাইছিল। মনত এটাই দুখ থাকি গ’ল সেই গাড়ী খন আৰু কিনা নহ’ল।\nৰমজান মাহ: দুই এটা আনুষংগিক চিন্তা — আৰ্মাণ হাজৰিকা


প্ৰাক-ঐতিহাসিক যুগত বিজ্ঞানৰ বিকাশ — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / শিক্ষা / শিশুসকলৰ ক্ষেত্ৰ / প্ৰাক-ঐতিহাসিক যুগত বিজ্ঞানৰ বিকাশ\nপ্ৰাক-ঐতিহাসিক বিজ্ঞান বুলি কওঁতে প্ৰথম দৃষ্টিত দুটা পৰস্পৰবিৰোধী শব্দৰ সমষ্টি আমাৰ চকুত পৰে, কাৰণ আচৰণগত আৰু শাৰীৰিকভাৱে মানৱ প্রজাতিয়ে আধুনিক মানৱৰ ৰূপ পোৱাৰপৰা বুৰঞ্জীৰ লিপিবদ্ধকৰণ আৰম্ভ হোৱাৰ সময়লৈকে এই বিস্তৃত যুগটোকে প্ৰাক-ঐতিহাসিক যুগ বুলি কোৱা হয় অথবা আমাৰ সাধাৰণ জ্ঞান অনুযায়ী সেই সময়ৰ কথা বুজো, যি সময়ত মানৱ জাতি অজ্ঞানতা আৰু আদিমতাৰ আন্ধাৰত বুৰ গৈ আছিল আৰু মানৱীয় বুদ্ধিমত্তাৰ স্তৰ তেনেই নিম্ন আছিল৷ আনহাতেদি, বিজ্ঞানৰ বিকাশ বুলি ক’লে সভ্য মানৱৰদ্বাৰা প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনাৰ বৈজ্ঞানিক বিশ্লেষণ আৰু তাৰ আলমত হোৱা নিত্য-নতুন আৱিষ্কাৰৰ কথা মনলৈ আহে৷ কিন্তু অলপ গভীৰভাৱে বিশ্লেষণ কৰিলে এটা সত্য পোহৰলৈ আহে যে কোনো এক নিৰ্দিষ্ট সময়ৰপৰা সভ্যতা আৰু বিজ্ঞানৰ বিকাশ আৰম্ভ হোৱা নাছিল৷ অর্থাৎ ইতিহাসে ঢুকি পোৱা সময়ৰ বহু আগৰেপৰাই মানুহ সভ্য আৰু জ্ঞানমুখী হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল৷ ইয়াৰ সমান্তৰালভাৱেই বিজ্ঞানৰ বিকাশমুখী যাত্ৰাও আৰম্ভ হৈছিল৷ গতিকে প্ৰাক-ঐতিহাসিক বিজ্ঞানৰ বিকাশ বুলি ক’লে প্ৰাক-মানৱৰ সময়ৰপৰা ইতিহাসে ঢুকি পোৱা সময়লৈকে বিজ্ঞানৰ যি বিকাশ হৈছিল তাকেই বুজোৱা হয়৷ এই বিষয়ত এটা পৰিষ্কাৰ ধাৰণা পাবৰ বাবে আমি নিজকে সুধিব লাগিব, বিজ্ঞান মানেনো কি? আমাৰ চৌপাশে বিজ্ঞান শব্দটো যিধৰণে ব্যৱহাৰ হোৱা দেখা যায় তাৰপৰা বিজ্ঞানৰ প্ৰকৃত সংজ্ঞা বিচাৰি পোৱা নাযায়৷ তথাপিতো উত্তৰটো ইমান কঠিনো নহয়৷ বিজ্ঞান বুলি ক’লে সৰ্বপ্ৰথমে আমি পৰ্যবেক্ষণৰপৰা সংগ্ৰহ কৰা জ্ঞানৰ কথা বুজো৷ দ্বিতীয়তে, সেই জ্ঞানৰ শ্ৰেণী বিভাজন কৰাৰ লগতে সাধাৰণ আৰু মূল নীতিৰ শৃংখলাবদ্ধ বিকাশ হোৱাটোকে সূচায়৷ হার্বাৰ্ট স্পেনচাৰৰ মতে বিজ্ঞান হ’ল সংঘবদ্ধ জ্ঞান৷\nএই কথা স্পষ্ট যে আদিম সময়ৰপৰাই মানুহে প্ৰকৃতিক ওচৰৰপৰা পৰ্যবেক্ষণ কৰি আহিছে৷ কিন্তু এই কথা আমি নিশ্চিতকৈ কৈ দিব নোৱাৰো যে প্ৰতিজন পৰ্যবেক্ষকেই তেওঁ আহৰণ কৰা জ্ঞানসমূহ শ্ৰেণী বিভাজন কৰিব পাৰিছিল অথবা জ্ঞানসমূহ শংখলাবদ্ধভাৱে সংগ্ৰহ কৰিব পাৰিছিল৷ কিন্তু অলপ ৰেখাপাত কৰিলেই পৰ্যবেক্ষণ আৰু জ্ঞানৰ শ্ৰেণী বিভাজন অথবা সংঘবদ্ধতাৰ মাজৰ ওচৰৰ সৰ্ম্পক এটা চকুত পৰে৷ আনহাতেদি, চৌপাশৰ অচিনাকি পৰিঘটনাসমূহ আগ্ৰহেৰে পৰ্যবেক্ষণ কৰাৰ একক সত্তাৰ গুণ বা মানসিকতাতকৈ তেনেধৰণৰ পৰ্যবেক্ষণৰপৰা আহৰণ কৰা উপলব্ধিসমূহ বেছিকৈ প্রভাৱশালী হয়৷ উদাহৰণস্বৰূপে, এটা পহুৱে এখন হাবিৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যাওঁতে যদি হঠাতে এটা গোন্ধ পায় তেতিয়া তাৰ মনত এটা ধাৰাবাহিক ধাৰণাৰ উদ্ৰেক হয়৷ আৰু যদিহে সেই পহুটো কম বয়সীয়া হয়, তেন্তে তাৰ অভিজ্ঞতাৰপৰা এই কথা কোনোপধ্যেই আৱিষ্কাৰ কৰিব হয়তো নোৱাৰিব পাৰে যে সেই গোন্ধটো এটা বাঘৰ হয়৷ আৰু বাঘ এটা ভয়ানক জন্তু। তেতিয়া পহুটো আঁতৰি নগৈ একে ঠাইতে ৰৈ থাকিব আৰু তাৰ ফলত হয়তো সি বাঘৰ আক্রমণৰ বলি হ’ব।যদি কেনেবাকৈ সেই পহুটো বাঘৰ আক্রমণৰপৰা বাচি আহিব পাৰে তেতিয়া হয়তো সি সেই ঘটনাটোৰপৰা পিছৰ পর্যায়ত এটা অভিজ্ঞতাকৃত আত্মৰক্ষাৰ জ্ঞান আহৰণ কৰে যে তাৰ জীৱনৰ পৰৱৰ্তী পর্যায়ত তেনে একেই গোন্ধ এটা পালে অনুভৱ কৰিব পাৰিৱ যে সেই গোন্ধটো এটা ভয়ানক জন্তুৰ, গতিকে তাৰপৰা আঁতৰি যোৱাই উচিত হ’ব৷ অতীতত লাভ কৰা অভিজ্ঞতাৰপৰাই পহুৱে পৰ্যবেক্ষণমূলক সেই জ্ঞান আহৰণ কৰে যে পিছৰ পর্যায়ত কেৱল গোন্ধ পালেই বিপদজনক জন্তুৰপৰা আঁতৰি থকাৰ সিদ্ধান্ত ল’ব পাৰে৷ আৰু সেয়াই সেই বিশেষ প্ৰজাতিটোৰ বাবে সেই বিশেষ পৰিঘটনা পৰ্যবেক্ষণৰপৰা আহৰণ কৰা নীতি, তাকে সেই পৰ্যায়ৰ বৈজ্ঞানিক বিকাশ বুলিব পাৰি৷ পহুটোৱে বিজ্ঞানৰ জ্ঞান সংঘবদ্ধ কৰিব নোৱাৰে, কিন্তু অভিজ্ঞতাৰপৰা আহৰণ কৰা জ্ঞানৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে, সেই বিজ্ঞান আৰু বৰ্তমানৰ আমাৰ দৃষ্টিত বিজ্ঞানৰ মাজত বহুত দূৰত্ব থাকিব পাৰে, অথবা পহুটোৱে বিকাশ কৰা বিজ্ঞানসুলভ মূলনীতি আৰু নিউটনৰ দৰে বিজ্ঞানীৰ পৰীক্ষালদ্ধ মূলনীতি মানগত ভিত্তিত বেলেগ স্তৰৰ হ’ব পাৰে। কিন্তু পহুটোৰ প্ৰজাতিৰ বুদ্ধিমত্তাৰ প্ৰেক্ষাপটত সেয়াই বৈজ্ঞানিক আহৰণ, যদিও মানৱীয় দৰ্শন, বুদ্ধিমত্তাতকৈ নিম্নখাপৰ অথচ সেয়াও নিভাঁজ বিজ্ঞানকৃত জ্ঞানৰ ফলেই হয়৷ আনহাতে, এই কথা কোনেও নুই নকৰে যে যিবিলাক প্ৰাণীয়ে নিজৰ চৌপাশৰপৰা বিজ্ঞানৰ জ্ঞান আহৰণ কৰি নিজকে পৰিৱৰ্তিত সময় আৰু প্ৰত্যাহ্বানমূলক পৰিস্থিতিত খাপ খুৱাব নোৱাৰে সেইবোৰ জীৱই শীঘ্ৰেই তাৰ ফল ভুগিবলগা হয়৷\nইতিহাসে ঢুকি পোৱা সেই সময়খিনিৰ আগৰপৰাই নিয়মীয়াকৈ মানৱ জাতিয়ে বিকাশৰ এটা গতিপথ নিৰ্ণয় কৰি লৈছিল, সামাজিক জীৱন গ্ৰহণ কৰাৰ পিছৰেপৰাই মানুহে এক সভ্য আৰু শৃংখলিত জীৱনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় প্ৰতিটো উপাদান আহৰণ কৰিছিল৷ আমি জানো যে প্ৰস্তৰ যুগতেই মানুহে বনৰীয়া প্ৰাণী ঘৰচীয়া কৰি ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিছিল আনকি ভূমি ব্যৱহাৰ কৰি কৃষিকৰ্মৰ পাতনি মেলিছিল৷ পৰৱৰ্তী সময়ত সন্দেহাতীত শ্ৰম, ত্যাগ আৰ যন্ত্ৰণা পাৰ কৰি মানুহে ধাতুৰ আহৰণ তথা ব্যৱহাৰ, ব্ৰঞ্জৰপৰা সামগ্ৰী নিৰ্মাণ অথবা লোৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ জ্ঞান আহৰণ কৰিছিল৷ অতুলনীয় কৌশলগত জ্ঞানৰ গৰাকী হৈ সেই যুগতেই মানুহ ভাল কাৰিকৰ হ’ব পাৰিছিল৷\nনিজতকৈ বহুগুণে আকাৰত ডাঙৰ প্ৰাণীক বধিব পৰা নিখুঁত কাঁড়, অথবা আদিম মানৱে প্ৰকৃত ব্যৱহাৰিক বিজ্ঞানৰ উন্নত মূলনীতি নজনাকৈ, নুবুজাকৈ নিৰ্মাণ কৰা কুঠাৰ অথবা ব্ৰঞ্জৰ কটাৰী নিশ্চয়কৈ সেই কৌশলপূৰ্ণ কাৰিকৰী জ্ঞানৰ বাহক৷ বিজ্ঞানৰ জটিল মূলনীতি সর্ন্দভত অবোধ হৈ ৰ’লেও তেওঁলোকে সেই সম্পদবোৰৰ ব্যৱহাৰিক মূল সন্দৰ্ভত নিজৰ পৰ্যবেক্ষণৰপৰা ক্ৰমান্বয়ে যি জ্ঞান আহৰণ কৰিছিল সেই বিষয়ে বিশ্লেষণ কৰাটো বিজ্ঞানৰ বিকাশৰ প্ৰকৃত গতিপথ অধ্যয়নৰ বাবে অতি প্ৰয়োজনীয়৷\nএই কথা গ্ৰহণ কৰা আৰু বুজি পোৱাটো প্ৰয়োজনীয় যে আদিম মানৱে আহৰণ কৰা সেই জ্ঞান অথবা কলাসমূহ সন্দৰ্ভত আমি এটা যৌক্তিক অনুমানহে কৰিব পাৰো৷ আমি সেই বিকাশৰ এটা প্ৰকৃত লেখ অংকন কৰিব নোৱাৰো, অথবা নিশ্চয়কৈ ক’ব নোৱাৰো যে সেই সময়খিনিৰ সন্ধানসমূহ অথবা আৱিষ্কাৰসমূহ কোনে, কেতিয়া কেনেকৈ কৰিছিল৷ তাৰেই কিছু অংশ মানুহে পিছৰ আদিম সময়ৰ আগৰ অ-মানৱীয় অৱস্থাৰ পৰা বংশগতি সূত্ৰে (উল্লেখ্য যে এটা প্রজন্মৰপৰা সেইখিনি গুণহে পিছৰ প্ৰজন্মলৈ যায় যিখিনি গুণ বা লক্ষণ জিনত সঞ্চিত হৈ থাকে, জীৱন কালত আহৰণ কৰা অভিজ্ঞতালব্ধ জ্ঞান বা আচৰণ বংশগতি সূত্রে প্রৱাহিত নহয়) পোৱা আৰু বাকীখিনি নিজেও তুলনামূলকভাৱে এক উন্নত অৱস্থা পোৱাৰ পিছত আহৰণ কৰে৷ কিন্তু ওপৰত উল্লেখ কৰা সেই বিজ্ঞানৰ আদিম মূলনীতিসমূহ নিশ্চয়কৈ মানৱ জাতিয়ে ইজিপ্ট সভ্যতা অথবা বেবিলনৰ সভ্যতাৰ আগতেই আহৰণ কৰা জ্ঞানৰ অংশ৷ ইতিহাসে ঢুকি পোৱা সময়ৰ আগলৈকে মানৱজাতিয়ে কিদৰে প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনা অথবা প্ৰকৃতি দৰ্শনৰপৰা বৈজ্ঞানিক চিন্তাপুষ্ট জ্ঞান আহৰণ কৰি জ্ঞানৰ বিকাশ ঘটাইছিল তাৰেই কেইটামান আনুমানিক দৃশ্যপট তলত উল্লেখ কৰা হ’ল :\nআদিম মানৱে সূৰ্যৰ গতিবিধিৰ লগত ঋতুৰ পৰিৱৰ্তনৰ যি সম্পৰ্ক তাৰ প্ৰকৃত বৈজ্ঞানিক কাৰণ বর্তমানৰ বিজ্ঞানৰ দৰে নিশ্চয়কৈ বিশ্লেষণ কৰিব নোৱাৰিছিল৷ তথাপিতো তেওঁলোকৰ জীৱন ধাৰণ পক্ৰিয়াটোক গ্ৰীষ্ম অথবা শীতকালৰ লগত খাপ খুৱাই চলাই নিব পাৰিছিল৷ এই কথা সত্য যে আকাশত সূৰ্য, চন্দ্ৰ অথবা তৰাবিলাকৰ গতি লক্ষ্য কৰি সেই মহাজাগতিক বস্তুবোৰৰ সন্দৰ্ভে একো একোটা ধাৰণাৰ সৃষ্টি আটাইতকৈ প্ৰাচীন বৈজ্ঞানিক পৰ্যবেক্ষণ আছিল৷ উল্লেখযোগ্য যে যিহেতু সেই পৰ্যবেক্ষণসমূহ কেৱল চাক্ষুষ অভিজ্ঞতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিছিল, সেয়ে আকাশত দেখা দিয়া প্ৰতিটো বস্তুৱেই স্থিৰ পৃথিৱীৰ চাৰিওফালে ঘূৰে বুলি ধাৰণা কৰা হৈছিল৷ সেই আদিম বুদ্ধিমত্তাই কিদৰে সূৰ্যই পূবৰপৰা পশ্চিমলৈ গতি কৰি থাকোতে দিন আৰু পৃথিৱীৰ তলেদি পশ্চিমৰপৰা পূবলৈ গতি কৰোঁতে ৰাতি হয় বুলি কৰা ধাৰণাটো বর্তমান সময়ত এক হাস্যকৰ বিষয় হ’ব পাৰে৷ কিন্তু সেই সময়ৰ মানৱজাতিৰ বুদ্ধিমত্তা অনুযায়ী সেয়াই যে বৈজ্ঞানিক চিন্তা-চর্চাৰ যাত্ৰাৰ আৰম্ভণি হৈছিল তাক আমি অগ্ৰাহ্য কৰিব নোৱাৰো৷ চন্দ্ৰৰ দ্বৈত গতিৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰোতে বর্তমান এই কথা অনুধাৱন কৰাটো উদ্ভট যেন লাগিব পাৰে যে বুৰঞ্জীয়ে ঢুকি পোৱাৰ বহু আগতেই মানৱে বেলেগ বেলেগ নিশাৰ আকাশত চন্দ্ৰৰ বেলেগ বেলেগ আকৃতি দেখি ইয়াৰ দ্বৈত গতি সম্বন্ধে ধাৰণা কৰিব পাৰিছিল৷ আনহাতে,অন্য তৰাবোৰৰ ক্ষেত্ৰতো একে কথাই খাটে আৰু নিশ্চয়কৈ ভ্ৰাম্যমাণ তৰাবিলাকৰ গতিবিধি অথবা তৰাবিলাকৰ পৰস্পৰ নিৰ্ভৰশীল স্থিতি আৰু বৃহস্পতি আৰু শুক্ৰ গ্ৰহৰ অৱস্থিতি (অৱশ্যেই মহাজাগতিক শ্ৰেণী বিভাজন অবিহনে) সেই যুগৰ মানুহৰ দৃষ্টিৰ অগোচৰে থকা নাছিল৷\nনিৰাপদ দূৰত্বত অৱস্থান গ্ৰহণ কৰি ওপৰত উল্লেখ কৰি অহা প্ৰাক-ঐতিহাসিক সময়ত মানুহে প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনাসমূহৰ ওপৰত কৰা পৰ্যবেক্ষণসমূহক আনুমানিক বুলি অভিহিত কৰি সেইসমূহ কোনোপধ্যেই বৈজ্ঞানিক পৰ্যবেক্ষণ নহয় বুলি দাঠি ক’ব পাৰি৷ কিন্তু তাৰপৰাই যে বিজ্ঞানৰ বিকাশ আৰম্ভ হৈছিল সেই কথাও আমি নস্যাৎ কৰিব নোৱাৰো৷\n৩. আদিম মানৱে সভ্য হোৱাৰ বহু আগতেই মাটি আৰু পানীৰ প্ৰভেদ বুজি পাইছিল৷ গতিকে তেনে পৰ্যায়ত আহৰণ কৰা জ্ঞানৰ তুলনাত উন্নত মানৰ কিছুমান বৈজ্ঞানিক চিন্তা-চৰ্চা প্ৰাক-ঐতিহাসিক সময়ত আৰম্ভ হৈছিল৷ তেনে এটা পৰ্যবেক্ষণ হ’ল যে সকলো বস্তুৱেই ওপৰৰপৰা এৰি দিলে পোনপটীয়াকৈ তললৈ গতি কৰে আৰু মাটিত পৰে৷ আৰু এই পৰিঘটনাটোৱে নিশ্চয়কৈ আদিম মানৱক আকৰ্ষণ কৰিছিল৷\nইতিহাসে ঢুকি পোৱা সময়ৰ আগতেই মানুহে মাধ্যাকৰ্ষণিক শক্তিৰ বিষয়ে ধাৰণা কৰিছিল বুলি ক’লে উদ্ভট যেন লাগে, কিন্তু মাধ্যাকৰ্ষণিক শক্তিৰ নীতি-নিয়ম অথবা ভূ-কেন্দ্ৰমুখী আকৰ্ষণৰ প্ৰকৃত বৈজ্ঞানিক কাৰণ বিশ্লেষণ কৰিব নোৱাৰিলেও এই কথা নিশ্চয়কৈ তেওঁলোকে পৰ্যবেক্ষণ কৰিছিল যে বিপৰীত দিশত বল প্ৰয়োগ কৰি অথবা ঢোকা দি নৰখা প্ৰতিটো বস্তুৱেই ভূমিৰ দিশে গতি কৰে৷ কাৰণ, নিশ্চয়কৈ আপেলটো তললৈ সৰি পৰা দেখিহে নিউটনে ভূ-কেন্দ্ৰমুখী গতিৰ অৱস্থিতিৰ কথা আৱিষ্কাৰ কৰাটো গ্ৰহণযোগ্য নহয়, অৰ্থাৎ মানৱজাতিয়ে তাতকৈ বহু যুগ আগতেই এই সত্যটো আৱিষ্কাৰ কৰিছিল আৰু নিউটনে তাৰ বৈজ্ঞানিক মূলনীতি প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, আনহাতেদি অঘৰী মানৱে ধৰাৰ বিভিন্ন পৃষ্ঠত পানীৰ একেই ধৰণ দেখি যিদৰে এই ধাৰণা কৰিব পাৰিছিল যে সকলো স্থানতেই পানীৰ পৃষ্ঠ স্থিৰ অৱস্থাত একেদৰেই থাকে, তেনেদৰে ভূ-কেন্দ্ৰমুখী সেই বলৰ অৱস্থিতি সকলোতেই (যিহেতু সেই সময়ৰ মানুহে পৃথিৱীৰ পৰিধি অসীম বুলি ভাবিছিল) আছে বুলি নিশ্চয়কৈ ধাৰণা কৰিছিল৷ এই বলৰ আধুনিক বিজ্ঞানমতে গাণিতিক বিশ্লেষণ কৰিব নোৱাৰিলেও বিভিন্ন প্ৰভাৱে ক্ৰিয়া কৰা মাধ্যাকৰ্ষণৰ প্ৰভাৱক নিশ্চয়কৈ আনুমানিক ভিত্তিত ঠাৱৰ কৰিব পাৰিছিল৷ তাৰ প্ৰমাণস্বৰূপে তেওঁলোকে নিখুঁতভাৱে নিৰ্মাণ কৰি উলিওৱা ধনুৰ কাঁড়, শিল বা ব্ৰঞ্জৰ যাঠি আদিৰ গঠন আৰু কি কৌশলেৰে, কিমান বল প্ৰয়োগ কৰি আৰু কিমান ঊৰ্ধ্বমুখীকৈ মাৰিলে বা দলিয়ালে এটা নিৰ্দিষ্ট দূৰত্বত ভূমিৰ ওপৰত থকা লক্ষ্যবস্তু এটাক হানিব বা খুঁচিব সেই অনুমান কৰিব পাৰিছিল৷ তেনেদৰেই তেওঁলোকে হয়তো মাধ্যাকৰ্ষণিক বল সন্দৰ্ভে কৰা ধ্যান-ধাৰণাৰ বিকাশ ঘটাইছিল৷\nপ্ৰাকৃতিক বিজ্ঞানৰ অন্য ধ্ৰুৱক সত্যসমূহো মানৱজাতিয়ে সভ্য হোৱাৰ আৰম্ভণিৰেপৰাই নিশ্চয় লক্ষ্য কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল৷ উদাহৰণস্বৰূপে,কঠিন বস্তুৰ জড়তা, জুলীয়া বস্তুৰ প্ৰবাহিতা ধৰ্ম অথবা উষ্ণতাৰ পৰিৱতৰ্নৰ ফলত পদাৰ্থৰ অৱস্থাৰ পৰিৱৰ্তন ইত্যাদি তেওঁলোকে পৰ্যবেক্ষণ কৰিছিল৷ ইতিহাসে ঢুকি পোৱা বহু সময়ৰ আগতেই কিদৰে ধাতু গলাব লাগে, পানী গৰম কৰিব পাৰি, দাহ্য-অদাহ্য পদাৰ্থ আদি সন্দৰ্ভত জ্ঞান আহৰণ কৰিব পাৰিছিল৷ গতিকে আমি বিনাদ্বিধাই ক’ব পাৰো যে তাৰো বহু আগতেই মানুহেই জুইৰ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল, তাৰ সমসাময়িকভাৱে নিশ্চয় ঘৰ্ষণ বল সন্দৰ্ভতো জ্ঞাত হৈছিল৷ তেওঁলোকে স্বাভাৱিকতেই লক্ষ্য কৰিছিল যে দুটা বিশেষ বস্তু ঘঁহালে জুই সৃষ্টি হ’ব পৰাকৈ তাপ উৎপন্ন হয়৷\n৪. বৰ্তমান আধুনিক বিজ্ঞানৰ যিখন ক্ষেত্ৰক আমি জীৱবিজ্ঞান বুলি কওঁ সেই ক্ষেত্ৰখনৰ লগত জড়িত বিভিন্ন উপাদানসমূহ আদিম মানৱে বহল পৰিসৰত আৰু ওচৰৰপৰা পৰ্যবেক্ষণ কৰাত সুবিধা পাইছিল৷ উদাহৰণস্বৰূপে,জীৱ আৰু জড়ৰ মৌলিক পাৰ্থক্য সন্দৰ্ভে উদ্ভৱ হোৱা মৌলিক ধৰ্মসমূহ৷ তেওঁলোকে নিশ্চয়কৈ এটা শিল আৰু এটা চৰাইৰ মাজৰ মৌলিক পাৰ্থক্যসমূহ লক্ষ্য কৰিছিল৷ আৰু এইদৰেই পৰ্যবেক্ষণ কৰি চৌপাশৰ বস্তুবোৰক দুটা বহল শ্ৰেণীত বিভক্ত কৰিছিল, চেতন আৰু অচেতন৷ তেওঁলোকে নিশ্চয় লক্ষ্য কৰিছিল যে শিল এটাৰ ওচৰ চাপি গ’লে বা চুবলৈ গ’লে সি আঁতৰি নাযায়, একে ঠাইতে পৰি থাকে, কিন্তু অন্যহাতেদি চৰাই এটাৰ ওচৰ চাপি গ’লে সি ৰৈ নাথাকি উৰা মাৰে৷ এই পৰ্যবেক্ষণৰপৰাই তেওঁলোকে নিশ্চয় চেতনাবোধৰ ধাৰণা গ্ৰহণ কৰিছিল৷ আদিম মানৱে চৌপাশৰ বস্তুবোৰ এইদৰে শ্ৰেণী বিভাজন কৰোতে আৰু এটা কথা লক্ষ্য কৰিছিল নিশ্চয় যে কিছুমান বস্তুৱে নিজেই লৰ-চৰ কৰিব পাৰে আৰু অন্য কিছুমান বস্তুৱে নোৱাৰে।কিন্তু এইদৰে শ্ৰেণী বিভাজন কৰোতে তেওঁলোকে কৰা দুটা প্ৰধান ভুল হ’ল যে তেওঁলোকে সূৰ্য, চন্দ্ৰ, বতাহ, বিজুলী, বৰষুণ আদিকো চেতন অথবা জীৱ বুলিয়েই গণ্য কৰিছিল,কিন্তু উদ্ভিদক অচেতন বা জড় বুলি গণ্য কৰিছিল৷ কাৰণ, তেওঁলোকে গ্ৰহ-নক্ষত্ৰবোৰে গতি কৰা দেখিছিল,কিন্তু গছ এজোপা একে ঠাইতে ৰৈ থকা কথাটো লক্ষ্য কৰিছিল৷ তাৰ প্ৰমাণ আজি আধুনিক পৃথিৱীতো বহু লোকে সূৰ্য, চন্দ্ৰ, বৰষুণ আদিক দেৱতা বুলি গণ্য কৰি পূজা কৰাৰ পৰম্পৰা বিচাৰি পোৱা যায়৷\nচিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰখনতো সেই প্ৰাক-ঐতিহাসিক যুগত চিন্তা-চৰ্চা,আৰু জ্ঞানৰ বিকাশ হৈছিল৷ আমি জানো যে ইতৰ প্ৰাণীসমূহেও নিজস্ব ভোজন-যোগ্য খাদ্য চিনাক্ত কৰিব পাৰে৷ বিভিন্ন প্ৰাণীৰ ওপৰত চলোৱা এক গৱেষণাৰপৰা ইতৰ প্ৰাণীসমূহে নিজৰ সাধাৰণ খাদ্যবোৰৰ উপৰিও কেতিয়াবা হঠাতে অন্য ঔষধি গুণসম্পন্ন খাদ্য চিনাক্ত কৰি গ্ৰহণ কৰাৰ গুণ যে বংশগতিৰ সূত্ৰে আহে সেই কথা জানিব পৰা গৈছে৷ মেকুৰীৰ ‘কেটমিন্ট’ নামৰ ফুলবিধৰ প্ৰতি থকা আসক্তিয়ে এই কথাকেই প্ৰমাণিত কৰে৷ এই কথা নিশ্চিত যে এই গুণসমূহ জীৱসমূহে বংশগতি সূত্ৰে লাভ কৰে৷ আটাইতকৈ আদিম মানৱসমূহেও প্ৰজাতিগতভাৱে বিশেষ কিছুমান বনৌষধৰ বিষয়ে বংশগতি সূত্ৰে জ্ঞান বহন কৰিছিল৷ বিশেষকৈ বিষাক্ত খাদ্য গ্ৰহণ কৰাৰপৰা নিজকে বাৰণ কৰিব পৰাকৈ বিষাক্ত খাদ্য চিনাক্ত কৰিব পৰা জ্ঞানো তেওঁলোকে বহন কৰিছিল৷ তাৰ ফলতেই নিচেই কমসংখ্যক ফল-মূল বা শস্যহে পৃথিৱীত আছে যাক খাদ্য বা অখাদ্য হিচাপে চিনাক্ত কৰিব নোৱাৰে৷ এই চিনাক্তকৰণ প্ৰক্ৰিয়া এদিনতে হঠাতে আৰম্ভ হোৱা নাছিল, নিশ্চয়কৈ প্ৰাক-ঐতিহাসিক সময়ৰপৰাই ইয়াৰ বিকাশ হৈছিল৷\nখাদ্য চিনাক্তকৰণ প্ৰক্ৰিয়াৰ লগতেই বিশেষ কিছুমান ৰোগৰ প্ৰতিকাৰক হিচাপে কিছুমান উদ্ভিদৰ ব্যৱহাৰযোগ্যতা তেওঁলোকে লক্ষ্য কৰিছিল৷ আমি জানো যে বুৰঞ্জীয়ে ঢুকি পোৱা সময়ৰপৰা আনকি আজিৰ তাৰিখতো বহু মানুহে ৰোগ নিবাৰণৰ বাবে পোনপটীয়াকৈ বনৌষধ ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে৷ এই ক্ষেত্ৰত সৰহভাগ বনৌষধৰ আৱিষ্কাৰ বা চিনাক্তকৰণ বহু দীঘলীয়া সময়ৰ মূৰে মূৰে ঘটনাক্ৰমে অথবা কাকতালীয়ভাৱে হৈছিল বুলি অনুমান কৰা হয়৷ কিন্তু বিভিন্ন ৰোগৰ প্ৰতিকাৰক বিচৰাতো আজিৰ দৰে বিজ্ঞানসুলভ মানসিকতাৰে তেতিয়া হয়তো হোৱা নাছিল, প্ৰাকৃতিক ৰোগ বা প্ৰাকৃতিক মৃত্যু বুলি ক’লে যি ধাৰণা আমাৰ মনলৈ আহে আদিম মানৱে সেয়া নিশ্চয়কৈ উপলব্ধি কৰিব পৰা নাছিল৷ যিকোনো বয়সতে বা যিকোনো কাৰণবশতঃ হোৱা মৃত্যুক তেওঁলোকে অলৌকিকতাৰ দৃষ্টিকোণৰপৰাহে বিচাৰ কৰিছিল আৰু মানুহে যে মৰণশীল সেই সত্যও তেওঁলোকে প্ৰাকৃতিকভাৱে নিশ্চয়কৈ গ্ৰহণ কৰা নাছিল৷ উদাহৰণস্বৰূপে,কোনো এজন মানুহ গছৰ ওপৰৰপৰা পৰি ডিঙি ভাগি মৃত্যু হোৱা ঘটনাটোক প্ৰাকৃতিক বুলি গণ্য নকৰি কোনোবা দেৱতাৰ অভিশাপ অথবা শক্ৰৰদ্বাৰা কৰা যাদুমন্ত্ৰৰ ফল বুলিহে বিবেচনা কৰিছিল৷ আদিম সমাজৰ সেই চিন্তা-ধাৰণাসমূহ আজিৰ যুগতো বিভিন্ন অন্ধবিশ্বাস আৰু কু-সংস্কাৰৰ ৰূপত বৰ্তি আছে৷\n৫. বর্তমান সময়ত মানৱজাতিয়ে নিজকে যিসমূহ জ্ঞানৰ অধিকাৰী বুলি গৌৰৱ কৰে, যেনে – বিজ্ঞান, গণিত, ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক বিজ্ঞান ইত্যাদিৰ বিকাশৰ আৰম্ভণিও প্ৰাক-ঐতিহাসিক যুগতেই আৰম্ভ হৈছিল৷ ভোক, নিৰাপত্তা, প্ৰেম, ঘৃণা আদি মৌলিক আবেগসমূহে আদিম মানৱক নিশ্চয়কৈ আত্মপৰ্যবেক্ষণৰ সমতলত থিয় কৰাইছিল৷ ইয়াৰ প্ৰভাৱতেই তেওঁলোকৰ বুদ্ধিমত্তাৰো বিকাশ হৈছিল৷ যেনে,অতি কমেও চাৰি বা পাঁচলৈকে গণনা কৰাৰ জ্ঞান তেওঁলোকে আহৰণ কৰিছিল৷ তাৰ লগে লগেই আৰু এঢাপ আগুৱাই হাতৰ আঙুলি, ভৰিৰ আঙুলিৰ সংখ্যা হিচাপ কৰিবলৈ শিকিছিল৷ অৰ্থাৎ অতি কমেও পাঁচ, দহ আৰু বিশলৈকে গণনা কৰিব পাৰিছিল৷ সেইদৰেই আদিম মানৱে সংখ্যাতত্ত্বৰ জ্ঞান আহৰণ কৰিছিল৷\nৰাজনৈতিক ধাৰণা বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত আমি ক’ব পাৰো যে আটাইতকৈ আদিম মানৱৰ মাজতো মালিকীস্বত্ব অথবা ব্যক্তিগত সম্পত্তি আৰু সম্পদৰ ওপৰত থকা অধিকাৰবোধৰ চেতনা আছিল৷ অঘৰী মানৱে খাদ্য অথবা চিকাৰৰ সন্ধানত এঠাইৰপৰা আন ঠাইলৈ গৈছিল আৰু এইদৰেই তেওঁলোকে হয়তো গোট পাতি বসতি স্থাপন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল, আৰু তেওঁলোকে বসতি স্থাপন কৰা সেই বিশেষ অঞ্চলটোৰ জল, স্থল, অৰণ্য, পশু আদিক নিজৰ ব্যক্তিগত সম্পত্তি বুলি গণ্য কৰিছিল৷ তেনেস্থলতেই ঠিক একেদৰে অন্য স্থানত বসতি স্থাপন কৰা অন্য এটা মানৱ গোটক তেওঁলোকৰপৰা জাতিগতভাৱে ভিন্ন অথবা বহিঃসমাজৰ লোক বুলি গণ্য কৰিছিল৷ তাৰ ফলতেই প্ৰাথমিক স্তৰত মানৱৰ মাজৰ শ্ৰেণীবিভাজন আৰম্ভ হৈছিল৷ এইদৰে ভিন্ন স্থানত ভিন্ন সমলক কেন্দ্ৰ কৰি বসতি স্থাপন কৰা মানৱ গোটসমূহৰ স্বকীয় জীৱনশৈলী অথবা উন্নত ভাষাত ক’বলৈ গ’লে,নিজস্ব সামাজিক সংস্কৃতিৰ বিকাশ হৈছিল৷ সেইদৰেই সেই মানৱ গোটসমূহে ভিন ভিন জাতিৰ ৰূপ লৈছিল৷ কেতিয়াবা হয়তো এটা মানৱ গোটে অন্য এটি মানৱ গোটৰ দখলত থকা অৰণ্যত চিকাৰ কৰিবলৈ গৈছিল।তাৰ ফলস্বৰূপে নিশ্চয়কৈ দুয়োটা গোটৰ মাজত সংঘাত আৰু সংঘৰ্ষৰ সৃষ্টি হৈছিল৷ সেই অৰণ্যখন আগৰেপৰা দখল কৰি থকা মানৱ গোটটোৱে নিজৰ বিচৰণভূমিক অথবা নিজৰ সম্পত্তিক বহিঃজাতিৰ আক্ৰমণৰপৰা ৰক্ষা কৰিবৰ বাবে নিজৰ মাজতে একগোট হৈছিল৷ সেইদৰেই হয়তো তেওঁলোকৰ মাজত আদিম জাতীয় চেতনাবোধৰ অংকুৰণ হৈছিল৷ কিন্তু এইদৰে আৰম্ভ হোৱা ঐক্যও মাজে-সময়ে বিঘ্নিত হৈছিল৷ একো একোটা মানৱ গোটত যিমানেই সদস্য সংখ্যা বাঢ়ি যাবলৈ ল’লে সিমানেই অন্তৰ্কন্দল আৰু আভ্যন্তৰীণ সংঘাত বাঢ়ি যাবলৈ ল’লে৷\nএনেদৰে গোট বান্ধি থকা মানৱ সমষ্টিৰ মাজত দেখা দিয়া অন্তৰ্কন্দলৰ এটা ঘাই কাৰণ হ’ল ক্ষমতাৰ লোভ৷ এই গোটসমূহক একোজন দলপতিয়ে নেতৃত্ব দিয়ে আৰু তেওঁৰ অধীনতেই বাকীসকল সদস্যই নিৰ্ধাৰিত নিয়ম-নীতি অনুসৰি জীৱন নিৰ্বাহ কৰে৷ কেতিয়াবা সেই নিয়ম-নীতি অনুসৰণ কৰাক লৈ অথবা ভংগ কৰাক লৈ পাৰস্পৰিক সংঘাতৰ সৃষ্টি হয়৷ য’ত নিত্য-নতুন কূটনৈতিক কৌশল আৰু প্ৰাথমিক পৰ্যায়ৰ ৰাজনৈতিক বিজ্ঞানৰ ভেটি এটা গঢ় লৈ উঠে৷\nওপৰৰ আলোচনাখিনিত প্ৰাক-ঐতিহাসিক যুগত কিদৰে বিজ্ঞানৰ বিকাশৰ সূত্ৰপাত হৈছিল তাৰেই সম্যক বিশ্লেষণ আগ বঢ়োৱা হ’ল৷ কিন্তু মৌলিক বিজ্ঞানৰ বিকাশৰ আলমত কিদৰে আদি মানৱে সেই স্তৰৰ প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ বিকাশ ঘটাইছিল সেয়া বিশ্লেষণ নকৰিলে এই আলোচনাটো আধৰুৱা হৈ ৰ’ব৷ কেইবাটাও বিশেষ কাৰকৰ ধাৰাবাহিক আৰু পাৰস্পৰিক সংযোগপ্ৰদত্ত প্ৰভাৱৰ ফলতেই প্ৰাক-ঐতিহাসিক প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ বিকাশ সম্ভৱ হৈছিল৷ তেনে এটা কাৰক হ’ল – হ’মছেপিয়েনছৰ উন্নতভাৱে বিকশিত মগজুপ্ৰভূত ‘‘আচৰণগত আধুনিকতা” (BEHAVIORAL MODERNITY),যাৰ বাবেই মানৱৰদ্বাৰা তুলনাত্মক বিচাৰ কৰাৰ ক্ষমতা, ভাষাৰ সৃষ্টি আৰু ব্যৱহাৰ, আত্মদৰ্শন আৰু সমস্যা সমাধান কৰাৰ গুণ বিকশিত হৈছিল৷ কৃষিকৰ্মৰ বিকাশৰ লগে লগেই ঘৰচীয়া প্ৰাণী, কৃষিৰ বাবে ব্যৱহৃত মাটি আৰু বিভিন্নধৰণৰ বিচিত্ৰ উন্নত মানৰ সা-সঁজুলিৰ সৈতে মানুহে অঘৰী জীৱন ত্যাগ কৰি ঘৰ পাতি বাস কৰিবলৈ শিকিছিল৷ তাৰ লগে লগেই প্ৰাক-ঐতিহাসিক যুগৰ বিভিন্ন পৰ্যায়ত কলা, স্থাপত্য, শিল্প, সংগীত আৰু ধৰ্মৰ উদ্ভৱ হৈছিল৷ প্ৰাক-ঐতিহাসিক সময়ৰ কেইটামান বিশেষ যুগত মানুহে কিদৰে বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ বিকাশ ঘটাইছিল তাৰেই এক চমু অৱলোকন তলত আগ বঢ়োৱা হৈছে৷\nচিত্র: ‘ভেনাছ অব উইলেনড’ৰ্ফ’\nপ্ৰস্তৰ যুগ বুলি ক’লে প্ৰাক-ঐতিহাসিক যুগৰ সেই সময়ৰ কথা বুজোৱা হয় যেতিয়া মানুহে বহল পৰিসৰত শিলৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷ বিশেষকৈ জোঙা মুখ আৰু ধাৰ থকা কাষৰ সা-সঁজুলি, অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ অথবা মসৃণ তলসমৃদ্ধ সমতল থকা সা-সঁজুলিৰ বিকাশ হৈছিল৷ আনুমানিকভাৱে ২.৫ মিলিয়ন বছৰ আগতে এই যুগ আৰম্ভ হৈছিল আৰু বিশেষকৈ মানৱ প্রজাতিয়ে আদি- হমিনিডছৰ (Hominids)পৰা প্লেইষ্ট’ছিন (PLEISTOCENE) যুগৰ শেষৰ ফাললৈ হ’মছেপিয়েনছ ৰূপ পোৱালৈকে এই যুগ বৰ্তি আছিল৷ আনুমানিকভাৱে প্ৰায় ছহেজাৰৰপৰা প্ৰায় চাৰি হেজাৰ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ ভিতৰত প্রাচীন প্রাচ্যত সুমেৰীয় সভ্যতাৰ উত্থানৰ লগে লগে প্ৰস্তৰ যুগৰ অন্ত পৰিছিল, কাৰণ সেই সময়খিনিয়েই ধাতুৰ (ব্রঞ্জ) ব্যৱহাৰ আৰম্ভ হৈছিল৷ প্ৰস্তৰ যুগত মানুহৰ জীৱনশৈলী সাধাৰণতে চিকাৰকেন্দ্ৰিক আছিল৷ কিন্তু তুষাৰ যুগৰ সময়ত কিছুমান বৃহৎ জন্তু,যেনে, মামু’থ আৰু বাইচন আদি জন্তুৰ প্ৰায় বিলুপ্তি ঘটিছিল৷ ফলত মানুহে বেছি দূৰলৈ চিকাৰ বিচাৰি যোৱাৰ পৰিবৰ্তে স্থানীয়ভাৱে উপলব্ধ খাদ্যসম্ভাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল৷ ইয়াৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত নতুন নতুন উদ্ভিদ বা সৰু সৰু প্ৰাণী খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু তাৰ ফলশ্ৰুতিতেই মানৱজাতিয়ে বনৰীয়া শস্য আৰু প্ৰাণী ঘৰচীয়া কৰা আৰম্ভ কৰিছিল আৰু স্থায়ী বাসস্থান অথবা ঘৰ পাতি বাস কৰাৰ অভ্যাস গঢ় লৈ উঠিছিল৷ সেই সময়খিনিৰ কোনো লিখিত প্ৰমাণ পোৱা নাযায়,কিন্তু কিছুমান প্ৰাচীন সা-সঁজুলি, অংকিত চিত্ৰ বা অন্য প্ৰাক-ঐতিহাসিক কলা, যেনে, ‘ভেনাছ অব উইলেনড’ৰ্ফ’ (VENUS OF WILLENDORF),জীৱাশ্ম, মানৱ দেহৰ থাকি যোৱা বিভিন্ন অপচনীয় অংশ, যেনে – হাড় আদিৰ ওপৰত কৰা পৰীক্ষা আৰু ‘মামি’ৰ ওপৰত কৰা অধ্যয়নৰপৰা কিছু তথ্য পোৱা যায়৷ যদিও সেই সময়খিনিৰ নিখুঁত আৰু স্পষ্ট প্ৰমাণ নাই তথাপিতো বিজ্ঞানী আৰু বুৰঞ্জীবিদসকলে কৰা তুলনাত্মক অধ্যয়নৰপৰা সেই যুগৰ মানুহৰ জীৱন প্ৰণালী আৰু জীৱনশৈলীত প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ গুৰুত্ব সম্বন্ধে এক ধাৰণা কৰিব পাৰি৷\nপ্রস্তৰ যুগক মূলতঃ চাৰিটা ভাগত ভাগ কৰা হৈছে:\n১) পেলিঅ’লিথিক যুগ\n২) মেছ’লিথিক যুগ\n৩) নিঅ’লিথিক যুগ\n৪) কৃষি যুগ।\nপেলিঅ’লিথিক যুগক সাধাৰণতে তিনিটা উপভাগত ভাগ কৰা হৈছে,\n(ক) নিম্ন পেলিঅ’ লিথিক যুগ\n(খ) মধ্য পেলিঅ’লিথিক যুগ আৰু\n(গ) উচ্চ পেলিঅ’লিথিক বিপ্লৱ।\nক) নিম্ন পেলিঅ‘লিথিক যুগ\nনিম্ন পেলিঅ’লিথিক যুগ প্ৰাচীন প্ৰস্তৰ যুগৰ এক উপ-শ্ৰেণীবিভাগ৷ এই যুগ আৰম্ভ হৈছিল প্ৰায় ২.৫ মিলিয়ন বছৰ আগত, যেতিয়া হমিনিডসকলে (প্ৰাক মানৱ)শিলৰ সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰাৰ তথ্য বৰ্তমান উপলব্ধ আছে৷ সেই যুগত মানুহে (হমিনিদ)শিলৰদ্বাৰা নিৰ্মিত হাতকুঠাৰ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ শিকিছিল আৰু সেই মানুহখিনিৰ বুদ্ধিমত্তাৰ স্তৰ বৰ্তমান যুগৰ তিনিৰপৰা পাঁচ বছৰ বয়সৰ শিশুৰ সমান বুলি ক’ব পাৰি৷ তাৰ পিছতেই শিল কাটি নিৰ্মাণ কৰি উলিওৱা ‘অল্ডোৱান’ নামৰ হাতেৰে ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা সজুঁলি তেওঁলোকে নিৰ্মাণ কৰিব পাৰিছিল৷ আজিৰপৰা প্ৰায় ২.৫ৰপৰা ১.৭ মিলিয়ন বছৰ আগত পূব আৰু দক্ষিণ আফ্ৰিকাত বাস কৰা হম’ এৰগাষ্টাৰসকলে তুলনামূলকভাৱে তেওঁলোকৰ আগৰ প্ৰাক-মানৱতকৈ উন্নত মানৰ আৰু বিচিত্ৰধৰণৰ শিলৰ সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷ হম’ এৰগাছষ্টাৰৰ পূৰ্বসূৰি হম’হেবিলিছ (আজিৰপৰা ২.৪ৰপৰা ১.৫ মিলিয়ন বছৰ আগত)সকলে ‘একিউলিয়ান’ নামৰ কুঠাৰ নিৰ্মাণ কৰি উলিয়াইছিল৷\nআজিৰপৰা ১.৫ মিলিয়ন বছৰৰ আগত এছিয়া আৰু ইউৰোপৰ বিভিন্ন অংশত ‘হম’ এৰেক্টাছ’সকলে নিয়ন্ত্ৰিত জুই ব্যৱহাৰ কৰিছিল বুলি ধাৰণা হয়৷ আনহাতে, ইজৰাইলৰ উত্তৰ অংশতো প্ৰায় ৬,৯০,০০০ ৰ পৰা ৭,৯০,০০০ বছৰ আগতে মানুহে জুই ব্যৱহাৰ কৰাৰ অনুমান কৰা হৈছে৷ আনুমানিকভাৱে ৫ লাখ বছৰ আগতে ‘হম’ হেইডেলবাৰজেনছিছ’ সকলে পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে মৃতদেহ জ্বলোৱা প্ৰথা আৰম্ভ কৰিছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়৷\n(খ) মধ্য পেলিঅ‘লিথিক যুগ\nচিত্র : ‘মৌষ্টেৰিয়ান’\nমধ্য পেলিঅ’লিথিক যুগ প্ৰায় ৩ লাখৰপৰা ২৮ হাজাৰ বছৰ আগতে ইউৰোপ আৰু প্ৰাচ্যত বৰ্তি আছিল৷ সেই সময়খিনিতেই নিয়েনডাৰথেলছ প্ৰাক-মানৱসকলে তাত বিচৰণ কৰিছিল৷ এওঁলোকে মৌষ্টেৰিয়ান নামৰ পথালি শিলৰপৰা কাটি উলিওৱা প্ৰায় ত্ৰিভুজাকৃতিৰ শিলৰ সঁজুলি নিৰ্মাণ কৰিছিল৷ তাৰ উপৰিও আকাৰত সৰু কটাৰী বা খন্তিৰ দৰে সঁজুলিও শিলৰপৰা নিৰ্মাণ কৰি উলিয়াইছিল৷ এই প্ৰাক-মানৱ গোটে কাৰোবাৰ মৃত্যু হ’লে তেওঁ ব্যৱহাৰ কৰা শিলৰ সঁজুলিসমূহো তেওঁৰ লগতে সমাধিস্থ কৰিছিল৷\n(গ) উচ্চ পেলিঅ‘লিথিক বিপ্লৱ\nচিত্র : ‘ঔৰেগনেছিয়াম’\n‘আচৰণগত আধুনিকতা’ৰ প্ৰভাৱত হমিনিডসকলক অতিক্ৰমি হম’ছেপিয়েনছৰ যি বুদ্ধিমত্তাৰ বিকাশ হৈছিল তাৰ প্ৰভাৱতেই আজিৰপৰা প্ৰায় ৬০,০০০ৰপৰা ৩০,০০০বছৰ আগত উচ্চ পেলিঅ’লিথিক বিপ্লৱৰ সূচনা হৈছিল৷ তাৰ সমসাময়িকভাৱে মানুহে ‘ঔৰেগনেছিয়াম’ নামৰ সা-সঁজুলি, শিলৰপৰা নিৰ্মিত তৰোৱালসদৃশ অস্ত্ৰ আৰু হাড়ৰপৰা নিৰ্মিত সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল৷ তাৰ লগে লগে মানুহে বস্ত্ৰৰ আৱিষ্কাৰ আৰু ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷ আজিৰপৰা প্ৰায় ৪০,০০০ বছৰ আগতে মানুহে চিলোৱা বেজিৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল বুলি ধাৰণা হয়৷ জৰ্জিয়াৰ এটা প্ৰাক-ঐতিহাসিক গুহাত ৩৬,০০০ হাজাৰ বছৰ আগতে ব্যৱহাৰ কৰা বস্ত্ৰ নিৰ্মাণ সঁজুলি উদ্ধাৰ কৰা হৈছে৷ অনুমান কৰা হয় যে আজিৰপৰা প্ৰায় ৯০,০০০ বছৰ আগতে মানুহে নিজৰ দেহ ঢাকিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল৷\nউচ্চ পেলিঅ’লিথিক বিপ্লৱৰ সময়ত অকল প্ৰযুক্তিগতভাৱেই নহয় সাংস্কৃতিকভাৱেও যথেষ্ট বিকাশ হৈছিল৷ যেনে,গুহাৰ অংকিত চিত্ৰ, সংকেত চিহ্ন, হাড় আৰু শিলৰপৰা বনোৱা অলংকাৰ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ শিকিছিল৷ এই সময়খিনিত বিকাশ হোৱা প্ৰায়বিলাক কলাৰেই মূল বিষয়বস্তু আছিল সেই যুগত অতিকৈ চিকাৰ কৰা প্ৰাণীসমূহ৷ উত্তৰ স্পেইনৰ অন্টামিৰা গুহাৰ চিত্ৰশিল্প আৰু ক’ৱা উপত্যকাৰ পেলিঅ’লিথিক কলা আদি তেনে সাংস্কৃতিক বিকাশৰ উদাহৰণ৷ এই সময়খিনিতে বাঁহীসদৃশ বাদ্যযন্ত্ৰৰো নিৰ্মাণ হৈছিল৷\n২) মেছ‘লিথিক যুগ\nমেছ’লিথিক যুগ হ’ল পেলিঅ’লিথিক যুগ আৰু নিঅ’লিথিক যুগৰ মাজৰ সময়খিনি৷ এই সময়খিনি আৰম্ভ হৈছিল প্ৰায় ১১,৬৬০ বি:পি:(Before Present ত হ’লকেন গ্ৰীষ্মযুগৰ সৈতে যেতিয়া চিকাৰি গোটকেন্দ্ৰিক মানৱ জীৱন বৰ্তি আছিল আৰু এই যুগ শেষ হৈছিল নিঅ’লেথিক যুগত কৃষিকৰ্মৰ পাতনি মেলাৰ লগে লগে৷ অৱশ্যে বেলেগ বেলেগ ভৌগোলিক অৱস্থানত এই সময়সীমা বেলেগ বেলেগ হৈছিল৷ মেছ’লিথিক যুগতেই ‘‘মাইক্ৰলিট” শিলৰপৰা নিৰ্মিত সূহ্ম আকৃতিৰ সঁজুলি আৰু জোং বা যাঠিৰ ব্যাপক ব্যৱহাৰ হৈছিল৷ উল্লেখযোগ্য যে মেছ’লেথিক যুগত সংঘটিত হোৱা এক চিকাৰকেন্দ্ৰিক যুদ্ধৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছে য’ত ব্যৱহাৰ কৰা জোং, যাঠি বা কাঁড়ৰ দৰে জোঙা দীঘলীয়া অস্ত্ৰৰ অৱশেষ আৱিষ্কাৰ কৰা হৈছে৷\n৩) নিঅ‘লিথিক বিপ্লৱ\nনিঅ’লিথিক বিপ্লৱেই হ’ল প্ৰথম কৃষি বিপ্লৱ৷ এই সময়খিনিতেই মানুহে অঘৰী জীৱন ত্যাগ কৰি স্থায়ী বসতি স্থাপন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। প্ৰায় ৮,০০০ ৰ পৰা ৫,০০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ ভিতৰত বিশ্বৰ ছ-টা বেলেগ বেলেগ স্থানত এই বিপ্লৱৰ সূচনা হৈছিল৷ যেনে– দক্ষিণ-পশ্চিম আৰু দক্ষিণ এছিয়া, উত্তৰ আৰু কেন্দ্ৰীয় আফ্ৰিকা আৰু কেন্দ্ৰীয় আমেৰিকাত এই বিপ্লৱৰ সূচনা হোৱাৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছে৷ এই যুগতেই প্ৰথমবাৰৰ বাবে নাঙল, মাটি খন্দা সঁজুলি আৰু কোৰৰ ব্যৱহাৰ আৰম্ভ হৈছিল৷ গৰু, ছাগলী আদি জন্তুক ঘৰচীয়া কৰি কৃষিকৰ্মত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল৷ এই যুগৰ অন্য এক বিশেষত্ব হ’ল মাটিৰপৰা নিৰ্মাণ কৰা সা-সঁজুলি আৰু বৰ্তন৷ নিঅ’লিথিক যুগৰ শেষৰ ফালে ঘূৰাব পৰা চকা ব্যৱহাৰ কৰি মাটিৰ বাচন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল৷ নিঅ’লিথিক স্থাপত্য শিল্পৰ মূল বিশেষত্ব আছিল গৃহ নিৰ্মাণ আৰু বোকাৰপৰা নিৰ্মিত ইটা আৰু মাটি, গোবৰ, খেৰ আদিৰ মিশ্ৰণত তৈয়াৰ কৰা সামগ্ৰীৰে নিৰ্মাণ কৰা গাঁওসমূহ৷ আনকি সেই সময়খিনিতে ভঁৰাল ঘৰ আৰু মূৰ্তি নিৰ্মাণৰ কামো আৰম্ভ হৈছিল৷ প্ৰায় ৯,০০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত মধ্য প্ৰাচ্যত তামৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছে৷ প্ৰায় ৮,০০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত সুমেৰত সংখ্যাৰ ব্যৱহাৰ কৰি তথ্য লিপিবদ্ধ কৰা অৰ্থাৎ সূক্ষ্ম গণনাৰ বিকাশ হৈছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়৷\n৪) কৃষি যুগ\nঅৰণ্য-বাগিছাকৰণৰ যোগেদি কৃষি যুগৰ পাতনি হৈছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়।গর্ডন চ্চাইল্ডৰ মতে প্রায় ১০,০০০ খ্রী.পূ.ত বনৰীয়া প্রাণী ঘৰচীয়া কৰি স্থায়ী ভূমিত কৃষিকৰ্মৰ সূচনাৰ যোগেদি এক কৃষি বিপ্লৱৰ আৰম্ভ হৈছিল।প্রায় ৯,৫০০ খ্রী.পূ.ত সুমেৰত, প্রায় ৭,০০০ খ্রী.পূ.ত ভাৰত আৰু পেৰুত, ৬,০০০খ্রী.পূ.ত ইজিপ্টত আৰু ৫,০০০খ্রী.পূ.ত চীনত এই কৃষি বিপ্লৱৰ সূচনা হৈছিল।উল্লেখ্য যে প্রায় ৫,০০০খ্রী.পূ.ত সূমেৰত কৃষিকর্মত জলসিঞ্চন ব্যৱস্থাৰ আৰু শ্রমিক দলৰ নিয়োগ আৰম্ভ হৈছিল।অৱশ্যে তেতিয়াও প্রায়বিলাক সা-সঁজুলি শিলেৰেই নির্মিত আছিল। প্রায় ৩,৩০০ খ্রী.পূ.ত ইউৰ’ছিয়াত তাম,ব্রঞ্জ আদি ধাতুৰপৰা নির্মিত কৃষি সঁজুলিৰ ব্যৱহাৰ আৰম্ভ হৈছিল। ব্রঞ্জৰ ব্যৱহাৰ হোৱাৰ পিছতেই পূব মধ্যসাগৰীয় অঞ্চলসমূহত, মধ্য প্রাচ্যত আৰু চীনত লোৰ ব্যৱহাৰ আৰম্ভ হৈছিল।\nলিঅ’লিথিক বিপ্লৱৰ পাছতেই ব্ৰঞ্জ যুগৰ সূত্ৰপাত হৈছিল৷ এই যুগতেই মানুহে তামৰ পৰিশোধন কৰিবলৈ শিকিছিল আৰু টিন আৰু তাম মিহলি কৰি ব্ৰঞ্জ ধাতুৰ সৃষ্টি কৰিছিল৷ তাৰ লগে লগেই কৃষিকৰ্ম আৰু বিভিন্ন দৈনন্দিন কামত শিলৰ সঁজুলিৰ পৰিৱৰ্তে ব্ৰঞ্জৰদ্বাৰা নিৰ্মিত সঁজুলি ব্যৱহাৰ হ’বলৈ ল’লে৷ তথাপিও টিনৰ দৰে ধাতু সকলোতে সহজতে উপলব্ধ নাছিল বাবে তেতিয়াও যথেষ্টসংখ্যক শিলৰ সঁজুলি ব্যৱহাৰ হৈ আছিল৷\nযেতিয়াৰপৰা মানুহে লো-তীখা শোধন কৰি, উত্তপ্ত কৰি আৰু সাঁচত ঢালি প্ৰয়োজনীয় সা-সঁজুলি নিৰ্মাণ কৰিবলৈ শিকিলে, তেতিয়াৰপৰাই লৌহ যুগৰ আৰম্ভণি হয়৷ যিহেতু লোৰপৰা নিৰ্মিত সঁজুলিসমূহ পাতল, শক্তিশালী আৰু সহজতে নিৰ্মাণ কৰিব পৰাবিধৰ হয় সেয়েহে ব্ৰঞ্জৰ সঁজুলিৰ সলনি মানুহে লোৰ সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে৷ লৌহ যুগৰ আৰম্ভণিৰ লগে লগে কলা, ধৰ্ম আৰু কৃষি কৰ্মৰ প্ৰভূত বিকাশৰ সূত্ৰপাত হয়৷ লৌহ যুগকেই প্ৰাক-ঐতিহাসিক যুগৰ শেষ সময় বুলি গণ্য কৰা হয়৷ কাৰণ ইয়াৰ পিছতেই লিখিত ভাষাৰ বিকাশ হৈছিল আৰু বুৰঞ্জী লিপিবদ্ধকৰণ আৰম্ভ হৈছিল৷ প্ৰায় ৬,০০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত মধ্যপ্ৰাচ্যত ব্ৰঞ্জৰ সঁজুলিৰ পৰিবৰ্তে লোৰ সঁজুলিৰ ব্যৱহাৰ আৰম্ভ হৈছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়৷ চীনত প্ৰায় ৫,০০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত লোৰ পৰিশোধনৰ তথ্য পোৱা গৈছে৷ কিন্তু ঐতিহাসিক যুগ আৰম্ভ নোহোৱালৈকে এছিয়াত লোৰ ব্যৱহাৰৰ কোনো প্ৰমাণ হোৱা নাই। আনহাতে,১১০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত ইউৰোপত প্ৰথমবাৰৰ বাবে লোৰ ব্যৱহাৰ আৰম্ভ হৈছিল৷ উল্লেখযোগ্য যে লৌহ যুগেই ইউৰোপৰ প্ৰাক-ঐতিহাসিক যুগৰ শেষ সময় আছিল আৰু তাৰ পিছতেই মধ্য যুগৰ আৰম্ভণি হয়৷\nএই লেখাৰ আৰম্ভণিতেই এই কথা উল্লেখ কৰা হৈছে যে প্ৰাক-ঐতিহাসিক যুগ বুলি ক’লে সেই সময়খিনিৰ কথা কোৱা হয়, যিখিনি সময়ক ইতিহাসে ঢুকি নাপায়৷ গতিকে সেই সময়খিনিত হোৱা মানৱ প্ৰজাতিকেন্দ্ৰিক বিকাশ সন্দৰ্ভত ইতিমধ্যে উদ্ধাৰ হোৱা কিছুসংখ্যক প্ৰত্নতাত্ত্বিক সমলৰ ওপৰত কৰা গৱেষণা আৰু ঘাইকৈ অনুমান আৰু ধাৰণাভিত্তিক পৰ্যালোচনাৰপৰাহে জ্ঞান আহৰণ কৰিব পাৰি৷ কিন্তু বৰ্তমান মানৱে যি উন্নত অৱস্থিতি লাভ কৰিছে ইয়াৰ আৰম্ভণি যে প্ৰাক-ঐতিহাসিক সময়ত বিকাশ হোৱা জ্ঞান-বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ ফলতহে সম্ভৱ হৈছে সেই কথা কোনেও নুই কৰিব নোৱাৰে৷\nলিখক: আৰহান ইনামূল।


'ব্রেইন এনুৰিজম’ত আক্ৰান্ত চীনৰ ৰাষ্ট্ৰপতি জিনপিংঃ এইবিধ কি ৰোগ... - নিয়মীয়া বাৰ্তা\nবিশেষ বাৰ্তা,১১ মেঃ চীনৰ ৰাষ্ট্রপতি ঝি জিনপিঙৰ স্বাস্থ্যক লৈ কিছুদিন ধৰি নানা ধৰণৰ খবৰ শুনা গৈছে। এইবাৰ খবৰ ওলাইছে জিনপিং আক্রান্ত হৈছে ‘চেৰিব্রেল এনুৰিজম’ বা ‘ব্রেইন এনুৰিজম’ত। সূত্রৰ খবৰ মতে, অস্ত্রোপচাৰ নহয়, ৰোগ কমাবলৈ প্রাচীন চীনা পদ্ধতিত চিকিৎসা চলিছে।\nব্রেইন এনুৰিজম কি?\nবিশেষজ্ঞসকলৰ মতে, এই ৰোগত মস্তিষ্কৰ কোনো ৰক্তবাহ বেলুনৰ দৰে ফুলি উঠে। কিছু কিছু ক্ষেত্রত এই ফুলি উঠা অংশখিনি গছত ওলমি থকা ফলৰ দৰে দেখিব পাৰে। এই বেলুনৰ দৰে অংশ ফাটি গ’লে মস্তিষ্কৰ ৰক্তক্ষৰণৰ আশংকা বৃদ্ধি হয়। ফলত হ’ব পাৰে ষ্ট্ৰোক। বেছি ক্ষেত্রতে এই ৰক্তক্ষৰণ ঘটে মস্তিষ্ক আৰু মস্তিষ্কক আবৃত কৰি ৰখা কলাৰ মধ্যৱর্তী অংশত। এই ধৰণৰ ৰক্তক্ষৰণক বিজ্ঞানৰ ভাষাত ‘ছাব এৰাকনয়েড হেম’ৰেজ’ বুলি কয়।\nএই ৰোগৰ উপসর্গ কি?\nএটা চকুৰ পিছপিনে বিষ, চকুৰ মণি প্রসাৰিত হোৱা, দৃষ্টিৰ সমস্যা তথা মুখৰ এটা ফাল অসাৰ লগা এই ৰোগৰ লক্ষণ হ’ব পাৰে। বিশেষজ্ঞই কৈছে, বেলুনৰ দৰে অংশটি নাফাটিলে এই ৰোগৰ কোনো উপসর্গ দেখা নিদিবও পাৰে। কিন্তু যদি বেলুনৰ দৰে অংশটি ফাটি যায়, তেন্তে প্রাণলৈ ভাবুকি অহাটোও ডাঙৰ কথা নহয়।\nকিয় হয় এই ৰোগ?\nনির্দিষ্টকৈ ক’ব নোৱাৰিলেও বার্ধক্য, উচ্চ ৰক্তচাপ, ধূমপান আৰু মদ্যপানৰ অভ্যাসে এই ৰোগৰ আশংকা বঢ়ায়। সমান্তৰালকৈ জন্মৰ সময়ত সদ্যোজাত শিশুৰ বিশেষ কিছু ৰোগ থাকিলে ভৱিষ্যতে এই ৰোগৰ আশংকা থাকি যায়। পৰিসংখ্যা অনুসৰি পুৰুষৰ তুলনাত মহিলাৰ এই ৰোগৰ আশংকা বেছি।\nশ্বাহৰুখ-ছলমানক পিছ পেলাই শীৰ্ষত দক্ষিণী তাৰকা প্ৰভাস, পাৰিশ্ৰমিক কিমান জানেনে


অম্বিকাচৰণ চৌধুৰী - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nঅম্বিকাচৰণ চৌধুৰী (ইংৰাজী: Ambika Charan Choudhuri) অসমৰ এজন সাহিত্যিক, ইতিহাস গৱেষক তথা সমাজকৰ্মী আছিল তেখেতক কামতা সাহিত্য ৰত্ন উপাধিৰে সন্মান জনোৱা হয়। তেখেত অসমৰ জনসাধাৰণৰ মাজত কামতাৰত্ন ৰূপে পৰিচিত আছিল।।\n১৬ আগষ্ট, ১৯৩০\nবৰপাৰা গাঁও, বঙাইগাঁও, অসম\n৪ ডিচেম্বৰ, ২০১১\nসাহিত্যিক, ইতিহাস গৱেষক, সমাজকৰ্মী\nকোচ ৰাজবংশী জনগোষ্ঠীৰ ইতিহাস আৰু সংস্কৃতি\nচিলাৰায় বঁটা, ২০০৯\nসমাজসেৱক হিচাপে চৌধুৰী "অন্যান্য পিচপৰা শ্ৰেণী"ৰ সাহিত্য সভাৰ গোৱালপাৰা জিলা সমিটিৰ যুটীয়া সম্পাদক, ১২ বছৰ কোঁচ ৰাজবংশী সন্মিলনীৰ সম্পাদক আৰু ৩ বছৰৰ কাৰণে অসম সাহিত্য সভাৰ কাৰ্য্যবাহী সদস্য হিচাবে কাম কৰিছিল। তেখেতে নিজৰ জীৱনকালত প্ৰায় ১২৩ টা গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰবন্ধ আৰু প্ৰায় ২৯ খন গ্ৰন্থ লিখি থৈ গৈছে। তেখেতেই অসম সাহিত্য সভাৰ ধুবুৰী অধিবেশনত অসমীয়াক অসমৰ ৰাজ্যভাষাৰ মৰ্য্যদা দিব লাগে বুলি সৰ্বপ্ৰথমে  প্ৰস্তাব উত্থাপন কৰিছিল। গুৱাহাটীৰ আমিনগাৱঁত স্থাপিত বীৰ চিলাৰায়ৰ মুৰ্তিৰ প্ৰতিস্থাপনতো তেখেতৰ যথেষ্ট ভূমিকা আছিল। তেখেত বঙাইগাঁও শিক্ষক প্ৰশিক্ষণ বিদ্যালয় স্থাপনকে ধৰি কেইবাখনো শিক্ষা সংস্থান আৰু কেইবাটাও সংগঠন স্থাপন কৰি থৈ গৈছে।\nইয়াৰ আগতে তেখেতে শ্বিলঙকে আদি কৰি ভিন ভিন ঠাইত চৰকাৰী চাকৰি কৰিছিল। তেখেতে বঙাইগাওঁ শিক্ষক প্ৰশিক্ষণ বিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।\n2.1 অম্বিকাচৰণ চৌধুৰীদেৱৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত গ্ৰন্থৰাজী\n3 অন্যান্য কৰ্মৰাজী\nঅম্বিকাচৰণ চৌধুৰী অসমৰ বঙাইগাঁৱৰ এটি কৃষক পৰিয়ালত ১৯৩০ চনৰ ১৬ আগষ্টত জন্মগ্ৰহন কৰিছিল। তেখেতৰ পিতৃ নৰেশ্বৰ চৌধুৰী আৰু মাতৃ কাশীশ্বৰী চৌধুৰী। মুঠ পাঁচ সন্তানৰ ভিতৰত তেখেত জ্যেষ্ঠ আছিল।\nবঙাইগাঁৱতে প্ৰাথমিক, মাধ্যমিক আৰু উচ্চ মাধ্যমিক শিক্ষা সমাপ্ত কৰে।\nগুৱাহাটীস্থিত কটন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক উপাধি লাভ কৰে।\nশ্বিলংত বি.টি. শিক্ষা গ্ৰহন কৰে।\nঅসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি পদৰ বাবে তিনিবাৰকৈ প্ৰতিদ্বন্দিতাত আছিল অম্বিকাচৰণ চৌধুৰী। বিভিন্ন সাহিত্যৰ অনুষ্ঠানৰ সৈতে তেখেত জড়িত হৈ আছিল।\n১৯৬১ চনত গুৱাহাটীৰ লয়াৰ্ছ বুক ষ্টলে তেওঁৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থ "ৰত্নপীঠত এভূমুকি" প্ৰকাশ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত এখনৰ পিছত সিখন গ্ৰন্থ তেওঁ প্ৰকাশ কৰি গৈছে। মৃত্যুৰ আগলৈকে তেওঁ ৩৩ খন গ্ৰন্থ লিখি থৈ গৈছে। ইয়াৰে সাতখন ইংৰাজী ভাষাৰ গ্ৰন্থ। তেওঁৰ প্ৰায়সংখ্যক গ্ৰন্থই ইতিহাস আৰু বুৰঞ্জী সমৃদ্ধ। অসমৰ বহুকেইখন কাকত আলোচনীত অম্বিকাচৰণ চৌধুৰীৰ লেখা প্ৰকাশ পাই আহিছে। তেওঁৰ প্ৰকাশিত প্ৰবন্ধৰ সংখ্যা ডেৰ শতাধিক।\nঅম্বিকাচৰণ চৌধুৰীদেৱৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত গ্ৰন্থৰাজীসম্পাদনা কৰক\nৰত্নপীঠত এভূমুকি (১৯৬১)\nবিচিত্ৰা ১ম (প্ৰকাশিত প্ৰবন্ধ কেইটামানৰ সংকলন, ১৯৬৫)\nকমতাপুৰত শ্ৰী মন্ত শংকৰদেৱ (১৯৮২)\nনৰৰূপে নাৰায়ণ (১৯৯১)\nসংগ্ৰামসিংহ চিলাৰায় (১৯৮৩)\nইতিহাস অধ্যায়নৰ নৱদিগন্ত (১৯৯১)\nকল্কি অৱতাৰ শ্ৰী শ্ৰী অনুকুল চন্দ্ৰ (১৯৮৮)\nবঙাইগাঁৱৰ জীৱন কাহিনী (১৯৮৩)\nযুৱৰাজ শুল্কধ্বজৰ সাহিত্য প্ৰতিভা (১৯৯২, ২০০৯)\nকোচ-ৰাজবংশী সন্মিলনীৰ সমীক্ষাত্মক ইতিহাস (১৯৯৩)\nতপস্বীনি ৰাণী অভয়েশ্বৰী (১৯৯৩)\nমহাপুৰুষ শ্ৰী চৈতন্যদেৱৰ জীৱন আৰু দৰ্শন (১৯৬৫)\nশান্তিৰ দূত হজৰত মহম্মদ (১৯৬৫)\nআহ্বান (কেইটামান প্ৰকাশিত কবিতাৰ সংকলন, ১৯৯৫)\nমহাৰাজ নৰনাৰায়ন আৰু সেতু (১৯৯৮)\nশব্দাৰ্থৰ মৈলিক বিশ্লেষণ (১৯৯৯)\nশ্ৰী শ্ৰী কালিমাৰ তাত্ত্বিক পৰিচয় (২০০২)\nৰাংটা গাৰো, ৰাজা মহেন্দ্ৰ নাৰায়ণ আৰু অম্বিকাচৰণ চৌধুৰীৰ জীৱন কৃতি (২০০৪)\nকাছাৰ ৰাজ্যৰ খাছু ছা আৰু ডিমাছাৰ কৰুণ ইতিহাস (২০০৪)\nবড়ো-কছাৰীৰ সাংস্কৃতিক পৰিচয়, বিজনী-চিদলী-মেছপাৰা আৰু পৰ্বত জোৱাৰৰ ইতিহাস, আমাৰ বক্তব্য (২০০৪)\nআমাৰ বক্তব্য (২০০৪)\nকোচ ৰাজবংশী জনগোষ্ঠীৰ ইতিহাস আৰু সংস্কৃতি (২০১১)\nকোঃ পন্থা, অভিনন্দন গ্ৰন্থ, কুত্তি যাঙতে এলা, Satsang-ataglace, whithher the Koches of Chilarai (১৯৮৪)\nwhither the Koches of Chilarai? (১৯৮৪)\nGlory : Thy Name is Goalpara (১৯৯৭)\nThe Koches Around the World (১৯৯১)\nVarities (কিছুমান প্ৰকাশিত প্ৰবন্ধৰ সংকলন, ১৯৯৩)\nKoch Rajbongshies Betrayed, (২০০৯)\nA Peep into Rajbonshi Language\nSatsang: ataglance\nঅন্যান্য কৰ্মৰাজীসম্পাদনা কৰক\nএজন সমাজকৰ্মী হিচাপেও অম্বিকাচৰণ চৌধুৰী সুপৰিচিত আছিল। তেওঁ যেতিয়া বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ আছিল তেতিয়াই ১৯৪৮ চনৰ পৰা ১৯৫০ চনলৈ গোৱালপাৰা জিলা ছাত্ৰ কংগ্ৰেছৰ সভাপতি আছিল। কটন কলেজত অধ্যয়নৰত সময়ত তেখেতে বিভিন্ন সামাজিক কাম কাজত জঢ়িত হৈ বিভিন্ন সামাজিক সংস্থাৰ সৈতেওঁ যোগাযোগ ৰক্ষা কৰিছিল। কটন কলেজত থকা সময়তে তেওঁ মাদুৰাইৰ গান্ধীগ্ৰামত অনুষ্ঠিত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ছাত্ৰ আৰু যুৱ সন্মিলনত অংশ লৈছিল। মৃত্যুৰ আগমূহুৰ্তলৈকে তেখেত বঙাইগাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ পৰিচালনা সমিতিৰ সভাপতি হৈ আছিল। শংকৰদেৱ শিশু নিকেতন, বঙাইগাঁও, বঙাইগাঁও আইন মহাবিদ্যালয়, বঙাইগাঁও সৎসঙ্গ বিহাৰৰ উপৰি স্থানীয় কেইবাখনো শিক্ষানুষ্ঠানৰ পৰিচালনা সমিতিৰ সভাপতিৰ কামো কৰিছিল। এন এফ ৰেলৱেৰ বঙাইগাঁও গোটৰ স্থানীয় নিয়োগ বৰ্ডৰ সৈতেওঁ সাত বছৰ জড়িত হৈ আছিল।\nভাৰতীয় সাহিত্য অকাডেমিয়ে অসমীয়া সাহিত্যৰ বাবে অকাডেমি বঁটা নিৰ্বাচক পেনেলত অম্বিকাচৰণ চৌধুৰীক স্থান দিছিল।\nউত্তৰবংগ সাংস্কৃতিক মঞ্চ‍ই তেওঁক "কামতা সাহিত্যৰত্ন" উপাধি প্ৰদান কৰিছিল।\nঅসম সাহিত্য সভাই দুধনৈ সাহিত্য অধিবেশনত তেওঁক ৰত্নপীঠৰ ৰত্ন উপাধি প্ৰদান কৰিছিল।\nসদৌ অসম শিক্ষক সংস্থাই তেওঁক শিক্ষক বান্ধৱ উপাধি প্ৰদান কৰে।\nদিল্লী পোণ্ড্ৰ সংঘ‍ই ২০০৩ চনত তেওঁক "মহেন্দ্ৰ নাথ কৰণ" উপাধি প্ৰদান কৰে।\n১৯৯৪ চনৰ ১৫ আগষ্টত অম্বিকাচৰণ চৌধুৰীক অসম চৰকাৰে আজীৱন সাহিত্যিক পেঞ্চন দিয়াৰ ঘোষনা কৰে।\nঅসম চৰকাৰে বীৰ চিলাৰায়ৰ নামত প্ৰৱৰ্তন কৰা "চিলাৰায় বঁটা" ২০০৯ ত অম্বিকাচৰণ চৌধুৰীক প্ৰদান কৰিছিল।\n২০১১ চনৰ ৪ ডিচেম্বৰ তাৰিখে অসমৰ চুবুৰীয়া ৰাজ্য পশ্চিমবঙ্গৰ জলপাইগুৰি জিলাৰ কামাখ্যাগুড়ি সংলগ্ন ৩১ (ছি) নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ তেঁতুলতলা চাৰিআলিত সংঘটিত এক শোকাবহ পথ দূৰ্ঘটনাত তেখেতে অকাল মৃত্যু সাৱটি লয়।\n↑ 1.0 1.1 অসমীয়া প্ৰতিদিন, দিনাংক ৫ ডিচেম্বৰ, ২০১১(পৃষ্ঠা নং- ১)\n↑ People gather for last glimpse of Ambika Charan Choudhury, The Sentinel, Guwahati, India, Dec 6, 2011.\n↑ Historian Ambika Charan Choudhury dies in accident, Dy365 News Channel, Guwahati, India, Dec 7, 2011.\n↑ Bongaigaon pays last respects to scholar, The Telegraph, Kolkata, India, Dec 6, 2011.\n↑ ‘Kamataratna’ Ambika Charan Choudhuri dies, The Sentinel, Guwahati, India, Dec 5, 2011.\n↑ 6.0 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 6.7 6.8 অসমীয়া প্ৰতিদিন, দিনাংক-৫ ডিচেম্বৰ, ২০১১ (পৃষ্ঠা নং-৮)\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=অম্বিকাচৰণ_চৌধুৰী&oldid=234041"ৰ পৰা অনা হৈছে\nLast edited on2June 2020, at 10:29\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=6923।\nএই পৃষ্ঠাখন ০২ জুন, ২০২০ তাৰিখে ১৫:৫৯ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


অপৰাধ প্রৱণতা চিকিৎসকৰ ওপৰত আক্রমণ | নিয়মীয়া বাৰ্তা\nসদ্য সংঘটিত চিকিৎসকৰ ওপৰত আক্রমণৰ ঘটনাটো দুর্বৃত্তই কৰা এটা গর্হিত কার্য৷ পুলিচ আৰু আইনে ক্ষিপ্রতাৰে বিহিত ব্যৱস্থা লৈছে৷ নোলোৱা হ’লে জনসাধাৰণে প্রতিবাদ কৰিলেহেঁতেন৷ কিন্তু লোৱা সত্ত্বেও সামাজিক আৰু দৃশ্য–শ্রাব্য মাধ্যম উত্তাল হৈ আছে৷ গৰিষ্ঠসংখ্যক লোকেই চিকিৎসকৰ ওপৰত হোৱা আক্রমণ অসহনীয় পাইছে৷ কিন্তু এইসকলৰ মাজৰ বুজনসংখ্যকে এইটোৱেই নহয় এনে বহু অপৰাধৰ সৈতে এটা বিশেষ ধর্মৰ লোকহে জডিত হৈ আছে সেইটোহে প্রধান সমস্যা এই ধৰণে মত দিছে৷ এইটো এটা জটিল বিষয় আৰু এক সুচিন্তিত ৰাজহুৱা আলোচনা কাম্য৷ কিন্তু বিষয়টো মানুহৰ স্বাভাৱিক তাৎক্ষণিক সিদ্ধান্তত উপনীত হোৱাৰ প্রৱণতাই ধূসৰ কৰিছে৷ তাৎক্ষণিক সিদ্ধান্তত উপনীত হোৱাৰ দুর্বলতা আমাৰ সকলোৰে আছে৷ পৃথিৱীৰ প্রতিজন মানুহেই পক্ষপাতদুষ্ট৷ আনকি বিজ্ঞানীসকলো৷ কিন্তু বিজ্ঞানীসকলে নিজৰ এই দুর্বলতা জানে বাবে সিদ্ধান্তত উপনীত হোৱাৰ ক্ষেত্রত প্রণালীবদ্ধভাৱে সাৱধানতা লয়, যাতে নিজৰ পূর্ব–ধাৰণা বা পক্ষপাতিত্বই পর্যবেক্ষণ বা সিদ্ধান্ত কলুষিত নকৰে৷ কিন্তু ৰাজহুৱা আলোচনা বিজ্ঞান চর্চা নহয়– ই সাধাৰণতে দুটা পক্ষৰ মাজত এক বিবাদৰ ৰূপ লয়৷ এই ঘটনাটোও ব্যতিক্রম হোৱা নাই৷ মই মোৰ নিজৰ পূর্ব–ধাৰণা বা পক্ষপাতিত্ব এৰাব নোৱাৰিম৷ কিন্তু মই এই সম্পর্কে সচেতন বাবে হয়তো কিছু স্পষ্ট আৰু নিৰপেক্ষ হ’ব পাৰিম৷ বৰং মতামত আৰু সিদ্ধান্তৰ সলনি পর্যবেক্ষণহে দিম৷\nচিকিৎসক আৰু ৰোগীৰ সংঘাত প্রতিখন দেশতে আছে৷ ক’ৰবাত যেনে আমেৰিকাৰ দৰে দেশত ই আইনী যুদ্ধৰ ৰূপ লয়, আন ক’ৰবাত যেনিবা যেনে ইংলেণ্ডত কর্তৃপক্ষক দিয়া অভিযোগ৷ আমাৰ দেশত এই দুটা পথেই জনসাধাৰণৰ কাৰণে সৰল নহয়৷ সেয়ে মাৰপিট বা গণৰোষৰ ৰূপ মাজে–সময়ে লয়, কিন্তু অধিক ক্ষেত্রত নীৰৱ অসন্তুষ্টিৰ মাজেৰেই ৰোগী বা আত্মীয়ই দুর্ভাগ্য মানি লয়৷ কিন্তু এইটোও নহয় যে ইংলেণ্ড–আমেৰিকাত মাৰপিটৰ ঘটনা নহয়৷ সদ্য সংঘটিত অসমৰ ঘটনাটো ঘটাৰ এদিন কি দুদিনৰ পিছতেই মই পুৱাই বি বি চিত এটা বাতৰি শুনি হতভম্ব হ’লোঁ৷ যোৱা বছৰ ইংলেণ্ডত এম্বুলেঞ্চ কর্মীৰ ওপৰত ৩,৫৬৯বাৰ আক্রমণ হৈছিল৷ এই সংখ্যা পাঁচ বছৰৰ পূর্বৰ তুলনাত ৩০ শতাংশ বৃদ্ধি হৈছে৷ সাধাৰণতে নিচাসক্ত লোক এই ধৰণৰ কাণ্ডত জডিত থাকে৷ অভিযোগ কৰাৰ সম্পূর্ণ সুযোগ থকাৰ পিছতো কোনো কোনো ৰোগী বা আত্মীয় হিংসাত্মক হৈ উঠে৷ আমি চিকিৎসক, নার্ছ আৰু চিকিৎসা কর্মীয়ে এনে পৰিস্থিতি আমি কেনেকৈ এৰাই চলিব পাৰোঁ বা আমাৰ কৰণীয় কি বছৰেকত এবাৰকৈ বাধ্যতামূলকভাৱে পাঠ ল’ব লাগে৷ বৃত্তিগতContinuous Medical Education৷ ইয়াৰ উপৰি আমি এনে বিভিন্ন বিষয় যেনে সমতা আৰু বিবিধতা(Equality and Diversity), ৰোগীৰ গোপনীয়তা ৰক্ষা(Patient Confidentiality) সম্বন্ধীয় আইন আদি সম্পর্কে বাধ্যতামূলক পাঠ ল’ব লাগে৷\nমাৰপিট আৰু গণৰোষৰ ঘটনা ঘটিলে দেশৰ আইন অনুযায়ী ক্ষিপ্রতাৰে ব্যৱস্থা লোৱাটো নিয়ম৷ সকলোৰে বাবে কর্মস্থলীত সম্পূর্ণ নিৰাপত্তা থাকিব লাগে৷ এনে একোটা হিংসাত্মক ঘটনা ঘটিলে ভৱিষ্যতে পুনৰাবৃত্তি নহ’বলৈ কর্তৃপক্ষই কর্মস্থলীত নিৰাপত্তাৰ অভাৱ পর্যলোচনা কৰি যাৱতীয় ব্যৱস্থা গ্রহণ কৰিব লাগে৷ এইখিনি সচৰাচৰ নিয়ম৷\nকিন্তু সদ্য সংঘটিত ঘটনাটোত আন এটা মাত্রা জডিত হৈ পৰিছে৷ একাংশ লোকে পর্যবেক্ষণ কৰিছে যে এইধৰণৰ আন আন বহু অপৰাধজনিত ঘটনাত এটা বিশেষ ধর্মীয় সম্প্রদায়ৰ লোকহে জডিত হৈ আছে, সেয়ে নিশ্চয় ইয়াৰ কাৰণ তেওঁলোকৰ মাজতহে আছে, আমাৰ মাজত নাই৷ এনেধৰণে পর্যবেক্ষণৰ পৰা সিদ্ধান্তত উপনীত হোৱা প্রণালীক ‘লজিক’ বা যুক্তিৰ ফালৰ পৰা আৰোহ(Inductive) প্রণালীভিত্তিক বুলি কোৱা হয়৷ এই ধৰণৰ যুক্তি ভ্রান্তিকৰ হ’ব পাৰে, কাৰণ যদি কাইলৈ আন এটা সম্প্রদায়ৰ লোকে এনে ধৰণৰ গর্হিত কার্য কৰে তেনেহ’লে এই যুক্তি মুহূর্ততে খহি পৰিব৷ কিন্তু আমাৰ সামাজিক বিতর্কৰ ধাৰাটোৱেই হ’ল আৰোহ প্রণালীভিত্তিক৷ ২০১৭ চনৰ ‘নিয়মীয়া বার্তা’ৰ ২৭ আগষ্টৰ ১১ পৃষ্ঠাত ড০ হীৰেন গোহাইকে ধৰি কেইবাজনো বিশিষ্ট ব্যক্তিয়ে স্বাক্ষৰ কৰা বুলি উল্লিখিত এটা বিবৃতিত তেওঁলোকে ‘নগাঁৱত সংঘটিত ঘটনাই অসমীয়া জাতিক চূডান্তভাৱে অপমান কৰিছে’ বুলি সিদ্ধান্ত দি ৰাজ্যবাসীক প্রতিবাদ কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল৷ ঘটনাটো আছিল কেইজনমান হিন্দু বাঙালীয়ে সন্ত্রাসবাদী এটা সংগঠনৰ হৈ চান্দা দাবী কৰা কোনো যুৱকক কৰা প্রহাৰ৷ এই ঘটনাটোৰ পৰা তেওঁলোকে ততালিকে সিদ্ধান্ত কৰি পেলালে যে এইটো সমগ্র বাঙালী শৰণার্থী হিন্দু সম্প্রদায়টোৰ অতপালি৷ চান্দা তুলিব যোৱা যুৱকক প্রহাৰ কৰা মানে সমগ্র অসমীয়া জাতিটোৰ প্রতি প্রদর্শন কৰা স্পর্ধা৷ তাৰিখ–পৃষ্ঠা আন এটা লেখাত আছিল৷ থিতাতে পাই আৰোহ প্রণালীভিত্তিক যুক্তিৰ দুর্বলতাটো প্রকাশ কৰিবলৈ উদাহৰণটো ব্যৱহাৰ কৰিলোঁ৷ নাভাবিব যে মই বিবৃতি সংৰক্ষণ কৰি ৰাখোঁ৷ সেই সময়ত বাঙালী শৰণার্থী হিন্দুবিৰোধী এটা বাতাৱৰণ চলি আছিল৷ আজি সদ্য সংঘটিত ঘটনাটোৰ পৰিণতিত বাতাৱৰণটো বিপৰীত হৈছে, কিন্তু গুণগত পার্থক্য নাই৷ আমি নিমিষতে বিযয় একোটা সাধাৰণীকৰণ কৰোঁ বা ঘটনা এটা বা ব্যক্তি কেইজমানকে গোষ্ঠী বা সম্প্রদায়ৰ সৈতে একাকাৰ কৰি পেলাওঁ৷\nএকেখন ভূমিখণ্ডত থকা দুটা গোষ্ঠী–সম্প্রদায়ৰ মাজত উত্তেজনা থাকিব পাৰে৷ সময়ে সময়ে এনে একোটা ঘটনাৰ পিছত উত্তেজনা উতলি উঠে৷ শাম কাটিবলৈও অধিক সময় নালাগে, কাৰণ আমাৰ সামগ্রিক মনোযোগিতাৰ সময়কাল চুটি৷ আমি আন এটা বিষয়লৈ অচিৰে ধাৱমান হওঁ৷ উত্তেজনাৰ মূল কাৰণবোৰ মোকাবিলা কৰাৰ যি প্রয়োজনীয়তা সেইটো এইধৰণৰ বিতর্কত গৌণ ৰূপ লয়৷\nআমাৰ মাজত জনগাঁথনিৰ পৰিৱর্তনক লৈ উদ্বিগ্ণতা আছে৷ ই এক বাস্তৱ সমস্যা কল্পনাপ্রসূত নহয়৷ এই উদ্বিগ্ণতা বিদ্বেষৰ ৰূপ ল’ব পাৰে, এই সম্ভাৱনা স্বীকাৰ কৰিব লাগিব৷ সেয়ে নিৰাময়ৰ বাবে আমি ৰাজনৈতিক সমাধান যেনে বিধানসভা সমষ্টিসমূহৰ সীমা পুনঃনির্ধাৰণ আদি কার্যকৰী ব্যৱস্থা বিচাৰিব লাগিব৷ ইয়াৰ বাবে বিক্ষোভ–আন্দোলনো কৰিব লাগিব৷ কিন্তু নিজৰ অধিকাৰ সুৰক্ষাৰ বাবে কোনো গোষ্ঠী বা সম্প্রদায়ক অসন্মান কৰাৰ প্রয়োজন নাই৷ এনে কৰিলে আমাৰ স্বাভিমানহে দৰাচলতে ঘুণীয়া হয়৷ সভ্যতা–সংস্কৃতিৰ পৰিপন্থী হয়৷ আমি আমাৰ নিজৰ সত্তাটোকে হেৰুৱাই পেলাওঁ৷ আচল অস্তিত্ব ৰক্ষাৰ সংগ্রামখন ক্ষতিগ্রস্ত হয়৷ মূল বিষয়ৰ পৰা আঁতৰি আন এটা বিষয়ত সময় নষ্ট কৰা হয়, যিটো হয়তো আইন–শৃংখলা বা অনগ্রসৰতাৰ সমস্যা৷ আইন–শৃংখলা বা অনগ্রসৰতাৰ সমস্যাৰ সমাধানো আমাক লাগিব৷ কিন্তু জনগাঁথনিৰ মূল সমস্যাটোৰ সৈতে আন সমস্যা একাকাৰ কৰিলে ক্ষতিহে হ’ব৷\nবুজনসংখ্যকৰ ধাৰণা যে এটা বিশেষ সম্প্রদায়ৰ মাজত অপৰাধ প্রৱণতা বেছি, সেয়া সঁচা নে মিছা পৰিসংখ্যা ল’লে ওলাই পৰিব৷ ইয়াৰ কাৰণ ধর্ম দায়ী নহয়৷ কোনো কোনো সম্প্রদায়ৰ মাজত বা অঞ্চলত অপৰাধ প্রৱণতা বা প্রাদুর্ভাৱ নতুন কথা নহয়৷ আমেৰিকাত কৃষ্ণাংগ অধ্যুষিত অঞ্চলত অপৰাধ বেছি বুলি ধাৰণা আছে৷ তেওঁলোকৰ বৰণটোহে ইয়াৰ বাবে দায়ী বুলি কোনেও যুক্তি দিব নোৱাৰে৷ ইয়াৰ আন আন কাৰণ আছে যেনে– অনগ্রসৰতা, শিক্ষাৰ অভাৱ ইত্যাদি৷\nএই সন্দর্ভত সামাজিক মাধ্যমত প্রকাশিত দুটা অভিমত মই তলত দাঙি ধৰিলোঁ৷ এটা সুকইনা ফুকনৰ আৰু আনটো আবু চুফিয়ানৰ৷ দুয়োজনে আৱেগিক কিন্তু যুক্তিসহকাৰে নিজৰ ভাব প্রকাশ কৰিছে যে সম্প্রদায়টোৰ মাজত অপৰাধ প্রৱণতাৰ একাধিক দিশ আছে৷ দুয়োজনৰে প্রতি কৃতজ্ঞতাৰে মই লেখা দুটা হুবহু তুলি দিলোঁ, কাৰণ সঁচাকৈয়ে দুয়োজনে বাস্তৱৰ একোখন চিত্র দাঙি ধৰিছে৷\nমুছলমান সমাজক কোনে নেতৃত্ব দিব? সুকইনা ফুকন\nমুছলমান সমাজৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ সমস্যাটো হ’ল নেতৃত্বৰ সমস্যা৷ ইয়াৰ প্রধান কাৰণ হ’ল নগৰীয়া মধ্যবিত্ত মুছলমান সমাজখনৰ সৈতে খাটিখোৱা বহল মুছলমান সমাজখনৰ সম্পর্কহীনতা৷ নগৰীয়া মুছলমান মধ্যবিত্ত হ’ল বর্তমানৰ বিশ্বায়িত বিশ্ব–নাগৰিকীয় সংস্কৃতিৰ সদস্য৷ মুছলমান হিচাপে তেওঁলোকেও বৈষম্যৰ বলি হ’ব লগা হৈ থাকে, কিন্তু সেইটোৱে তেওঁলোকৰ সৰহভাগকে বাকী খাটিখোৱা মুছলমান জনসাধাৰণৰ কাষ চপাই নিনিয়ে৷ আনহাতে, ভিতৰুৱা গাঁৱত–চৰত বাস কৰা একাংশ খাটিখোৱা মুছলমান জনসাধাৰণ হ’ল দৰিদ্রতা–পশ্চাৎপদ্ কোঙা কৰা৷ গতিকে নগৰীয়া মুছলমান মধ্যবিত্তই সেইখন সমাজৰ প্রতি আত্মীয়তাৰ সলনি দূৰত্ব আৰু ঘৃণা অনুভৱ কৰাই স্বাভাৱিক৷ ইয়াৰ লগত জডিত হৈ আছে সামাজিক নিৰাপত্তাৰ প্রশ্ণ– মধ্যবিত্তীয় নাগৰিকে নিৰাপত্তা বিসর্জন দি কোনে খাটিখোৱা জনসাধাৰণৰ সৈতে একে সমদলত ভৰি দিবলৈ যাব? আনহাতে, অসমৰ সমাজ জীৱনত যিসকল মুছলমান লোকে নিজৰ জীৱনজোৰা কষ্টৰ বলত ‘জাতীয় জীৱন’ৰ অগ্রণী ব্যক্তি হিচাপে নিজকে প্রতিষ্ঠা কৰিব পাৰিছে, সেইসকলে খাটিখোৱা মুছলমানৰ হৈ ৰাজনৈতিক প্রশ্ণ উত্থাপন কৰাৰ অর্থই হ’ল নিজৰ ‘জাতীয়’ স্থান তথা মর্যাদা বিসর্জন দিয়া – কাৰণ তেনে কৰাৰ লগে লগেই তেওঁলোক নিজক মুছলমানত পৰিণত হ’ব৷ ইয়াত মুছলমান লোক এজনে বহু অধ্যৱসায় কৰিহে ‘জাতীয়’ চৰিত্র লাভ কৰিব পাৰে, কিন্তু সেইটোও টিকি থাকে এক তেনেই ঠুনুকা ভেটিৰ ওপৰত, যিকোনো মুহূর্ততে সেই ভেটি খহি পৰি তেওঁক মুছলমানলৈ পর্যবসিত কৰিব পাৰে৷ সেইবাবেই ‘জাতীয়’ স্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা মুছলমান লোকসকলে জাতীয়তাবাদৰ বিৰুদ্ধে থিয় দি মুছলমান সমাজক নেতৃত্ব দিবলৈ ওলাই আহিব বুলি আশা কৰাটো ভুল৷ তেনেহ’লে মুছলমান সমাজৰ নেতৃত্ব দিবলৈ বাকী থাকিল কোন? ধর্মৰ ধ্বজাধাৰীসকল৷ এইটো মুছলমান সমাজৰ ধর্মীয় ৰক্ষণশীলতাৰ এটা প্রধান কাৰণ৷ এই ধর্মৰ ধ্বজাধাৰীসকল নেতৃত্বত থকালৈকে মুছলমানৰ মুক্তি নাই৷ গতিকে মুছলমান সমাজে প্রথমে অত্যাধিক ধর্মান্ধ ধর্মৰ ধবজাধাৰীসকলক সামাজিক নেতৃত্বৰ স্থানৰ পৰা আঁতৰাই পঠিয়াব পাৰিব লাগিব৷ সেই কাম নিশ্চয়কৈ নতুন প্রজন্মৰ প্রগতিশীল যুৱক–যুৱতীসকলেই কৰিব লাগিব৷ আধুনিকীকৰণৰ কোনো বিকল্প নাই৷ আমি আশা কৰোঁ, মুছলমান সমাজৰ ভিতৰৰ পৰাই জোৰদাৰ আধুনিকীকৰণ হওক আৰু ধর্মৰ পৰিসীমা ক্রমান্বয়ে সংকুচিত কৰি অনা হওক৷ যিসকলে অহৰহ ইছলামৰ নাম লৈ থাকে, ইছলামৰ দোহাই দি খোৱা–পিন্ধাকে আদি কৰি জীৱনৰ সকলো ক্ষেত্রতে বাধা–নিষেধ আৰোপ কৰিব বিচাৰে, তেওঁলোকক মতাদর্শগতভাৱে পৰাস্ত কৰি একাষৰীয়া কৰা হওক৷ ইছলামৰ উদাৰবাদী ব্যাখ্যাৰ মাজেৰে সংস্কাৰৰ ভালেমান পদক্ষেপ হাতত ল’ব পাৰি৷ কিন্তু ধর্মৰ ধর্মভিত্তিক সংস্কাৰ কৰি কেতিয়াও সামাজিক মুক্তিৰ বাটত আগবাঢ়িব নোৱাৰি– তাৰ বাবে ধর্মক মতাদর্শগতভাৱে পৰাস্ত কৰিব লাগিব৷ ইয়াৰ অবিহনে সর্বসাধাৰণ জনতাক সাম্প্রতিক সামাজিক বাস্তৱতা সম্পর্কে ৰাজনৈতিকভাৱে সচেতন কৰি তুলিব পৰা নাযায়৷\nবিদ্রঃ বৰ দুখ পাওঁ যেতিয়া কোনো ঘটনা–পৰিঘটনাৰ বাবে উপাধিবোৰক গুৰুত্ব দিলে৷ গোটেই কথাখিনি ধর্মৰ বিৰোধিতাৰ উদ্দেশ্য নহয়, কোনেও ভুলকৈ নল’ব৷ ক’ৰবাত ভুল হ’লে শুধৰাই দিব বুলি আশা কৰিছোঁ৷ বিতর্কৰ বিপৰীতে আলোচনা হোৱাটো মোৰ একান্তই কামনা৷\nচিন্তা নকৰিবলগীয়া চিন্তা, কেইটামান প্রশ্ণঃ আবু চুফিয়ান\nবিগত প্রায় এমাহমানৰ পৰা অসমৰ প্রতিখন জিলাত ড্রাগ্ছ, নিচাযুক্ত দ্রব্য আদিৰ বিৰুদ্ধে আৰক্ষীৰ অভিযান চলি আছে, সেই অভিযানত কাক কাক গ্রেপ্তাৰ কৰি আছে মন কৰিছেনে? মন কৰিলে স্পষ্টকৈ বুজি পাব বুজনসংখ্যকে আলী, ইছলাম, খান, ৰহমান আদি উপাধিৰ৷ এই তথ্যৰ পৰা বিভিন্নজনে কৈ আছে ড্রাগ্ছ সৰবৰাহকাৰী এটা জনগোষ্ঠীৰ৷ হয়, কথাটো মিছা জানো? বুজনসংখ্যকেই তথাকথিত মুছলমান বা সংখ্যালঘু মিঞা৷ এই ‘মিঞা’ শব্দটো উল্লেখ কৰি সামাজিক মাধ্যমত প্রচাৰ কৰি থকাত একাংশ পাবতগজা স্বয়ম্ভু বুদ্ধিজীৱীয়ে জাঙুৰ খাই উঠাটো লক্ষ্য কৰিছোঁ৷ প্রকৃত সত্যৰ পৰা যেনিবা ফালৰি কাটি অত্যুক্তি অলপ কৰিলেই তাত জাঙুৰ খাই কি কৰিব? প্রকৃত কাৰণ উলিয়াই আত্মসমালোচনা কৰাৰ প্রয়োজন নাইনে?\nগোলাঘাটৰ পৰা মানকাচৰলৈ, লখিমপুৰৰ পৰা শ্রীৰামপুৰলৈ যিমানবোৰ ড্রাগ্ছৰ কেছ ধৰা পৰিছে, এইবোৰত আশী শতাংশ এটা জনগোষ্ঠীৰ পেডলাৰ নহ’বনে? মহানগৰ বা চহৰবোৰত কিছু ইফাল–সিফাল হ’লেও গ্রামাঞ্চলত ধৰা পৰাবোৰ কোন? গাত চিকুট মাৰি চাওকচোন৷ কিয় এই অৱস্থা পাইছে? কেতিয়াবা ইয়াৰ কাৰণ বিচাৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছেনে? নে এই কাম কৰিবলৈ মূৰত থকা সামান্য ঘিউকণ কোনোবা তথাকথিত জাতীয় অনুষ্ঠান বা ৰাজনৈতিক দলৰ নেতা (?)বোৰক লীজত দি থৈছে?\nবহুতে জাতি, ধর্ম বুলি ডিঙি ফুলাই ভাষণ দিয়ে৷ ভোটৰ ৰাজনৈতিক প্রচাৰ সভাত ঘৰ–সংসাৰ এৰি উবুৰি খাই পৰাসকলে ড্রাগ্ছৰ কবলত পৰা নতুন প্রজন্মক ৰক্ষা কৰি মানুহ কৰিব পাৰিব বুলি ভাবিছেনে? এইদৰে চলিলে দহ বছৰো নালাগে এটা প্রজন্ম ধ্বংস হ’বলৈ৷\nএতিয়া মোক এটা কথা কওক৷ ডাঙৰ ডাঙৰ মুফতি, মৌলানা দেওবন্দ, আলিগড, বাংলাদেশৰ পৰা আনি যে বিৰাট ধর্মীয় জলচা পাতে তাত সেইসকলে কলিমা, নামাজ, ৰোজা, হজ্জ, জাকাত আৰু দান–খয়ৰাতৰ বাহিৰে চৰিত্র গঠনৰ কথা কয়নে? শুদ্ধ মানৱ জীৱন যাপন কৰাৰ পদ্ধতি শিকায় নে নিশিকায়৷ তেওঁলোকৰ জীৱিকা কেৱল ধর্মীয় ওৱাজ৷ কোনোবা মাদ্রাছাৰ নামত সাহায্য সংগ্রহ কৰিবৰ বাবে এনে মোল্লাৰ আমদানি কৰি সংগ্রহ হোৱা ধনৰ একাংশ তেওঁলোকক দিয়া হয়৷ মই জনাত অসমৰ পৰাও বৃত্তিগত হিচাপে কিছু হাফিজ, মৌলানা বাংলাদেশলৈ যায় ওৱাজ কৰিবলৈ৷ জীৱিকাই ধর্মীয় বেপাৰ৷ এইসকলৰ আওপুৰণি বত্তৃণতা আৰু সুৰ লগাই কোৱা কথাই সমাজ পৰিৱর্তন কৰিব নোৱাৰিব৷ নামাজ নপঢ়িলে, ৰোজা নাৰাখিলে ৰৌ ৰৌ নৰকৰ ভয় দেখুৱায়৷ মদ খালে, ভাং খালে, ড্রাগ্ছ খালে কি হ’ব নকয়ো, নাজানেও৷\nনিম্নলিখিত প্রধান কাৰণৰ বাবেই যুৱপ্রজন্মৰ বুজনসংখ্যক হয় ড্রাগ্ছ আসক্ত হৈছে নহ’লে ইয়াৰ ব্যৱসায়ত নামিছে৷\n(১) বিশ্বায়নৰ অনৈতিক বজাৰ ব্যৱস্থাই এই দ্রব্যবোৰ সহজলভ্য কৰিছে আৰু কাম বা কষ্ট নকৰাকৈ ধন ঘটাৰ সুবিধা কৰি দিছে৷ ফার্মাচীসমূহত ‘ৰেষ্ট্রিক্টেড ড্রাগ্ছ’ প্রেছক্রিপচন নোহোৱাকৈ বিক্রী কৰিব নালাগে বুলি জানিও অধিক মূল্য পাই বিক্রী কৰি আছে৷ ইয়াতো একপ্রকাৰ হোম ডেলিভাৰীৰ ব্যৱস্থা হৈছে৷ সহজলভ্য হোৱা বাবে আসক্তৰ পৰিমাণ বাঢ়িছে৷\n(২) জীৱন–জীৱিকাৰ হতাশা, সামাজিক নিৰাপত্তাহীনতা, ৰাজনৈতিক অৰাজকতা আদিয়ে এই আসক্তি আৰু ব্যৱসায়ৰ পৰিমাণ বঢ়াইছে৷ ইয়াৰ ফলত আন আন অপৰাধৰ পৰিমাণ বাঢ়ি গৈছে৷\n(৩) এতিয়ালৈকে অসমত যিমান ‘পপী’ বা ভাঙৰ খেতি পুলিচে ধ্বংস কৰিছে সকলোবোৰেই নামনি অসমৰ সেইবোৰ বিশেষ অঞ্চলত৷ এইবোৰৰ খেতি অধিক মুনাফাৰ আশাত কৰা নাইনে?\n(৪) ব্রাউন ছুগাৰ, হেৰ’ইন আদি যদিও ম্যানমাৰৰ পৰা মণিপুৰৰ চাণ্ডেল জিলা হৈ যোগান ধৰি আছে আৰু আমাৰ ফালে সিঁচৰতি হৈ পৰিছে, পাণমচলা–নাইড্র’জেপাম কেপছুল–আন আন টেবলেট–কফ ছিৰাপ–ভাং–ব্রাউন ছুগাৰ–হেৰ’ইন–জোতাৰ পলিছ–ডেনড্রাইট ক্রমত আগবাঢ়ি এটা সময়ত ঘৰত লুটপাত, মাৰপিট, চুৰি–ডকাইতি আৰু শেষত বাহিৰত অপৰাধ৷ কাৰণ নিচা নহ’লে পাগল হৈ যায়৷ টকা লাগে ড্রাগ্ছ ক্রয় কৰিবলৈ৷ টকাৰ বাবেই যিকোনো অপৰাধ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে৷ চেইন, ম’বাইল চুৰিৰ পৰা ডকাইতি, হত্যালৈকে৷\n(৫) হেৰৌ, ধর্মৰ ঠিকাদাৰসকল, ইছলাম ধর্মত মদ অলপ গাত লাগিলে শৰীৰৰ সেই অংশ কাটি পেলাব লাগে৷ বহুত আৰব্য পোছাকৰ কাঠমোল্লা, মোল্লা, ধর্মৰ বেপাৰীসকলে দিনটোত দুটা পাণমচলা মিহলি কৰি যে কিমানবাৰ খায় নিজক সোধকচোন৷ ৰচিদ বহি লৈ চান্দা তোলা, কমিছন খোৱা, মানুহৰ ঘৰত উপযাচিয়ে দোৱা কৰি বৰঙণি আদায় কৰা, কোৰান খতম পঢ়াৰ ৰেট বান্ধি দিয়া কোন হাদিছ–কোৰানত পাইছে আমাক জনাবচোন৷ যুৱপ্রজন্মক ধার্মিক কৰিব নালাগে, নোৱাৰে, অন্ততঃ চৰিত্র গঠন কৰাৰ চেষ্টা কৰক৷ কিন্তু আপোনালোকৰে জীৱিকা, কর্মত নিজৰে সন্দেহ আছে, তেন্তে কেৱল অবৈজ্ঞানিক কল্পকাহিনী কৈ দোজখৰ ভয় দেখুৱাই জীৱিকা অর্জন কৰাৰ বাহিৰে একো কৰিব নোৱাৰে৷ কাঠমোল্লাসকল দোজখ আছে যদি আপোনালোকেই সকলোতকৈ আগতে দোজখত সোমাব এইবোৰ কাম কৰি থাকিলে৷\n(৬) মই জানো, এই পেছাধাৰী কাঠমোল্লা, মৌলবীসকলে যুৱপ্রজন্মক যুক্তিবাদী, বিজ্ঞানমনস্ক সুনাগৰিক কেতিয়াও কৰিব নোৱাৰে৷\nএনে প্রেক্ষাপটত সমাজৰ বৰবিহৰ ব্যৱসায় আৰু সেৱনৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ শিক্ষিত, যি সামান্য বিজ্ঞানমনস্ক, যুক্তিবাদী লোক আছে, সেইসকলে আগভাগ ল’ব লাগিব৷ ইয়াৰ বাবে প্রতিটো অঞ্চলত গোট গঠন কৰি আৰক্ষীৰ চলি থকা অভিযানৰ অংশীদাৰ হওক৷ খবৰ দিয়ক৷ পিতৃ–মাতৃ সজাগ হওক৷ নিচাসক্তক পুনঃসংস্থাপন কেন্দ্র(Rehabilitation Centre)ত চিকিৎসা কৰাওক৷\nদাডি–টুপী, আৰব্য পোছাক পিন্ধি সমাজ আৰু নৱপ্রজন্ম ধ্বংস কৰা কার্য চাই থাকি একো নকৰিলে মিঞা চোৰ, মিঞা ডকাইত, মিঞা নাৰী নির্যাতনকাৰী এইবোৰ শুনি থাকিব লাগিব আৰু ওৱাজ কৰিবলৈ এটা সময়ত আপোনাৰ সন্মুখত মনে মনে বহি থকা দহ–বিশজন লোকো নাপাব আৰু আপোনালোকৰো জীৱিকাৰ মূধা মৰিব৷\nনির্বাচন শেষ হ’ল৷ যি কৰিলে কৰিলে৷ নির্বাচনৰ সময়ত সভাবোৰত দেখা জনসমাগমৰ সামান্য এটা অংশও যদি এই কামটোত মনেপ্রাণে লাগে মই ভাবোঁ এই ভয়াৱহ সমস্যা বহু পৰিমাণে নিয়ন্ত্রণলৈ আনিব পাৰিব৷ বিষয়টো যদিও আন্তর্জাতিক, আমাৰ নিজৰ ঠাইত ক্রেতা আৰু যোগান ধৰোঁতা কমাব পাৰিলে আন্তর্জাতিক যোগানতো লেকাম লগাব পৰা যাব৷\nমোৰ এই কথাখিনিৰ কাৰণে কোনোবা মোল্লাই যদি কিবা ফতোৱা জাৰি কৰে তাৰ মুখামুখি হ’বলৈ প্রস্তুত আছোঁ৷ ড্রাগ্ছৰ কবলত পৰি এটা পৰিয়াল কেনেকৈ শেষ হৈ যায় সেয়া প্রত্যক্ষদর্শী আৰু ভুক্তভোগীয়েহে জানে৷ মোল্লাই এঘৰীয়া কৰিলে কৰক, দুজন সচেতন হৈ আৰক্ষীক সহায় কৰিলে সেয়াই এই পোষ্টৰ চৰমপ্রাপ্তি হ’ব৷\n‘‘Say No to Drugs’’\nবিঃ দ্রঃ যিমান পাৰে শ্বেয়াৰ কৰক৷ কপী–পেষ্ট কৰিও শ্বেয়াৰ কৰিব যাতে মানুহৰ মাজত ক্রিয়া–প্রতিক্রিয়াৰ সৃষ্টি হয়৷\n(‘হোৱাটছ এপ’যোগে প্রাপ্ত)\nবিভ্রান্তিকৰ যুক্তি–তর্ক পৰিহাৰ কৰি সঁচা উদ্বিগ্ণতাৰ কাৰণসমূহৰ নির্মোহ আৰু মুকলি বিচাৰৰ পৰিৱেশ হ’ব সেই আশাৰে সামৰিছোঁ৷\nমঙলবাৰে ২.৯৬ শতাংশলৈ হ্রাস পাইছে ক’ভিডত আক্রান্তৰ হাৰ


জীৱন বীক্ষণ- : ভৰিৰ তলৰ মাটি » Gana Adhikar\nHome মতামত জীৱন বীক্ষণ- : ভৰিৰ তলৰ মাটি\nকেৰামত আলী শ্বেখ\nকালাম ভাই মানুহজন কেতিয়া কেনে মেজাজত থাকে ধৰিবই নোৱাৰি। তেওঁ তুষ্ট নে ৰুষ্ট সেয়াও বুজি পোৱা মস্কিল। আচলতে জীৱনৰ নানা তিতা কেঁহাই মানুহজনক ব্যতি-ব্যস্ত কৰি ৰাখে।\nমাজে সময়ে তেওঁ মোৰ বহালৈ আহে। সাধাৰণতে কম কথা কোৱা মানুহজন কেতিয়াবা অকলশৰে আহে আৰু কিছু সময় প্ৰায় নীৰৱে অতিবাহিত কৰি গুচি যায়। নিৰীহ নিপানী- নিঃজঞ্জাল মানুহজনৰ প্ৰতি মই বিশেষ আগ্ৰহ অনুভৱ কৰোঁ তেনে নহয়। পিছে কেইদিনমান তেওঁ নহাকৈ থাকিলে মনটোত কেনে জানো কিবা এটা অস্থিৰতাৰ উমান পাওঁ। তেওঁ আহিলে যথা ৰীতি দুই এক সঁহাৰি সূচক মাতৰ বাহিৰে মই নীৰৱ শ্ৰোতা। তেওঁ যে মোক ভাল পায় সেয়া ভাবিও মোৰ কিয় জানো ভালেই লাগে। তেওঁ মোক মাতে মানু বুলি। প্ৰথমৰ ফালে মৃদু প্ৰতিবাদ কৰিছিলোঁ- ‘কালাম ভাই, মোৰ নাম আমিনহে- মানু নহয়।‘\nতেওঁৰ উত্তৰ আছিল- ‘মানবেন্দ্ৰ নামৰ আমাৰ এজন বন্ধু আছিল। আমি বন্ধুবোৰে তাক ঘৰুৱা নামেৰে মাতিছিলোঁ মানু বুলি। চতুৰ্থ শ্ৰেণীৰ পৰা ষষ্ঠ শ্ৰেণীলৈকে আমি একে লগে পঢ়িছিলোঁ। তাৰ পিছত বন বিভাগত কাম কৰা তাৰ দেউতাকৰ বদলি হোৱাত সিহঁত গুচি গৈছিল। আমি নৱম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে তাৰ মৃত্যুৰ খবৰ আহিছিল। দুদিনৰ জ্বৰতে হেনো চোকা বুদ্ধিদীপ্ত তজবজীয়া ল’ৰাটো গুচি গ’লগৈ। আমি বন্ধুবোৰে বৰ দুখ পাইছিলোঁ। তোমাক দেখি নাজানো কিয় মানুৰ কথা মনলৈ আহে…’\nঅলপ অস্বস্তি বোধে ক্ৰিয়া কৰিলেও মানুহজনৰ বন্ধু বাৎসল্য় সমৃতিৰ প্ৰতি ময়ো শ্ৰদ্ধাশীল হৈছিলোঁ।\nসাধাৰণতে নীৰৱ কালাম ভাই মানুহজন হঠাতে কেতিয়াবা কোনোবা দিনা অৱশ্যে প্ৰলগভ হৈ উঠে। তেওঁৰ বক্তব্যৰ প্ৰতি মই সমৰ্থন দিছোঁ নে নাই- সেয়াও তেওঁৰ জ্ঞাতব্য বিষয় নহয়। মই জানোঁ- তেওঁৰ মনলৈ অহা ভাৱনাবোৰ আঁৰ বেৰৰ বাধা নোহোৱাকৈ ব্যক্ত কৰিবলৈ পালে তেওঁ সকাহ অনুভৱ কৰে। সিদিনাও তেওঁ কথাৰ লাচতে আৰম্ভ কৰিলে-\nবুজি পালা মানু, ঊনৈশ শ ছয়সত্তৰ চনত মেট্ৰিক পাছ কৰিবলগীয়াটোৱে মাজতে পঢ়া শুনা বাদ দি- ফেইল কৰি লটি ঘটি খাই ঊনৈশ শ ঊনাশী চনত পাছ কৰিলোঁ। দ্বিতীয় বিভাগটো পালোঁ। বি এছচি শিক্ষক দেখি নোপোৱা ভেঞ্চাৰ স্কুল। বিপাঙত পৰি আৰ্টচৰ ছাৰে অংক শিকাইছিল। সেয়া যে কেনে তেওঁৰ বিব্ৰতৰ অৱস্থা! আমি গাধাবোৰে চাৰৰ প্ৰতি সহানুভূতিশীল হৈ অনানুষ্ঠানিক সিদ্ধান্তলৈ আহিলোঁ- লাগিলে আমি যেনিবা অংক বাৰু নিশিকিলোৱেই, ক্লাচ ল’বলৈ আহি ঘামি জামি ক্লান্ত হোৱা চাৰক সকাহত থাকিলৈ দিয়া হওঁক। তাৰ মাজতো আমাৰ ত্ৰিশ জনীয়া বেট্চৰ দুটাই অংকত গ্ৰেচত পাছ নম্বৰ কেইটা নোপোৱাকৈ থকা নাছিল। অংকত পাছ কৰা মানেইতো জপনাৰ সিপাৰ হোৱা। চাৰৰো ভেঞ্চাৰ চাকৰি বাহাল থাকিছিল।\nগৌৰৱেৰে ক’ব পাৰোঁ যে- অংকত বৰ বেয়া ধৰণে ফেইল মাৰিলেও প্ৰথম, দ্বিতীয়, তৃতীয় বিভাগৰ পাৰ্থক্য বুজিব পৰা হিচাপখিনি জানিছিলোঁ। কিন্তু তাৰ গুৰুত্ব বুজি পোৱা নাছিলোঁ। অভিভাৱক-শিক্ষক কোনোৱে আমাৰ প্ৰতি বৰ মন কাণ কৰিছিল বুলি আমাৰ মনে নধৰে। আমাৰ প্ৰায়বোৰেই বিন্দাচ আছিলোঁ। বছৰি ফেইল কৰা সংখ্যা বাঢ়ি আহিছিল। আমিও বেচ উৎসাহেৰে হিচাপ মিলাইছিলোঁ- আৰু তিনিটা হ’লে প়ঞ্চাশটা হ’ম।\nআমাৰ ছয়সত্তৰৰ বেট্চৰ এইবোৰৰ পিছে তেতিয়া বাল্য বিবাহৰ মেৰ পেচ নথকা কালত বিয়া হৈ যোৱা কৃষ্ঞা-কল্পনা-আনোৱাৰা-আকাশীহঁতৰ পাঁচজনীমানৰ বাহিৰে প্ৰত্যেকে পিছলৈ এঢাপ এঢাপকৈ উন্নতি লাভ কৰিবলৈ সমৰ্থ হৈছিল। দুবাৰ তিনিবাৰ এনেকি চাৰিবাৰকৈ একেটা শ্ৰেণীৰে অপাৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰি তেওঁলোক বেচ পৰিপক্ক হৈ উঠিছিল। আজি দুহেজাৰ একৈছ চনৰ প্ৰথম ভাগৰ সময়লৈকে আমাৰ প্ৰায় সকলোৱে প্ৰমাণ পত্ৰৰ বয়স ষাঠি বছৰ অতিক্ৰম কৰিলে। তাৰে দুই একে অৱশ্যে এতিয়াও চাকৰিত আছে। দুমাহমান পিছত তেওঁলোকৰো বয়স উকলিব।\nএনে লাগে যেন সৌ সিদিনাৰ কথা- আমি মেট্ৰিক ফেইল কৰিও ধিতিঙালি কৰি ফুৰিছিলোঁ। আমাৰ বাবে তেনেকৈ কোনেও চিৰিয়াছ হোৱা নাছিল। সেই আমিবোৰ সকলোৱে ক্ৰমে দায়িত্বশীল হ’লোঁ। নিজৰ ল’ৰা-ছোৱালীৰ প্ৰতি অত্যাধিক সচকিত হৈ পৰিলোঁ। কোনো কোনোৱে সামাজিক কাম কাজতো জড়িত হৈ পৰিলোঁ। কিছুমানে অৱশ্যে সেই তেতিয়াই সামাজিক কামত জড়িত নহৈ ৰ’ব পৰাৰ উপায় নাছিল। সুদীৰ্ঘ ছ বছৰীয়া অসম আন্দোলনৰ সময়খিনিত আমি আছিলোঁ উৎসাহী ডেকা-গাভৰু। বিশেষকৈ মজলীয়া আৰু গেধা মাৰ্কা ছাত্ৰবোৰেই সাধাৰণতে প্ৰত্যক্ষ সামাজিক কাম কাজত জড়িত থাকে। আমিও জড়িত হ’লোঁ ছাত্ৰ আন্দোলনৰ সৈতে। পোনতে একেটা মঞ্চতে- পিছলৈ আদৰ্শৰ টনা আঁজোৰাত বিভিন্ন মঞ্চত বিভক্ত হৈ। নিজৰ নিজৰ মতৰ সপক্ষে উষ্ঞ তৰ্ক-বিতৰ্ক, বাক বিতণ্ডাও কৰিলোঁ। এতিয়া পিছে অৱসৰী বয়সত প্ৰায় সকলো শান্ত। যেন অল কোৱাইট ইন দ্য় ৱেষ্টাৰ্ণ ফ্ৰণ্ট। দুজনমানে ইতিমধ্য়ে গুচিও গৈছে চিৰ অজানাৰ বাট বাই।\nহয় বাৰু, মই দ্বিতীয় বিভাগত মেট্ৰিক পাছ কৰি এক সমস্য়াৰেই সন্মুখীন হ’লোঁ। দ্বিতীয় বিভাগত পাছ কৰিলেও তেতিয়া সাধাৰণ ছাত্ৰ বৃত্তি দিয়া হৈছিল। কিছুমান সম্প্ৰদায় বা জনগোষ্ঠীৰ ধনী-দৰিদ্ৰ নিৰ্বিশেষে সকলো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে বিশেষ ছাত্ৰ বৃত্তি পাইছিল। নেজানোঁ ব্যৱস্থাবোৰ কিহৰ ভিত্তিত বিভাজিত কৰা হৈছিল- সাধাৰণ শ্ৰেণীৰ লোক হত দৰিদ্ৰ হ’লেও অনেক সা সুবিধাৰ পৰা বঞ্চিত হয়নো কিয় তাৰ কোনো সদুত্তৰ পাবলৈ নাছিল। মোৰ এজন ব্ৰাহ্মণ বন্ধু- আৰ্থিক অৱস্থা তেনেই শোচনীয়। সাহিত্য়-সংস্কৃতিত বিশেষ ৰাপ থকা সত্বেও আৰ্থিক অসুবিধাৰ বাবে হতাশাত ভুগিবলগীয়াত পৰিছিল। বিশেষ শ্ৰেণীৰ নোহোৱা বাবে চৰকাৰী কোনো আঁচনিৰো সুবিধা পোৱা নাছিল। ঘটনা ক্ৰমত দেখিছোঁ তাকে লৈ তেওঁ উৰহৰ খং ভগা ঢাৰিত জৰাৰ দৰে- বিশেষ কিছুমানলোকৰ সৈতে তৰ্ক-বিতৰ্কতো জড়িত হৈ ক্ষোভ উজাৰিব বিচাৰিছিল।\nবন্ধুয়ে খং উজাৰিলেও মোৰ সেই উপায় নাছিল। মোৰ অসহায়তা মই হাড়ে হিমজুয়ে উপলব্ধি কৰিবলগীয়া হৈছিল। স্কলাৰশ্বিপ ফৰ্ম পূৰণ কৰিবলৈ মাটিৰ হাকিমৰ প্ৰমাণ পত্ৰৰ প্ৰয়োজন। তাৰ বাবে অভিভাৱকৰ নামত মিয়াদী মাটি থকা দৰকাৰ।\nমই হতাশ হৈ হাত দাঙি দিছিলোঁ। আমি আছিলোঁ অনেকবাৰ খহনীয়াত সৰ্বস্বান্ত হোৱা-হত দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ সন্তান। সততে হীনমন্য়তাই আমাক খুলি খুলি খাইছিল। অভিভাৱকৰ নামত মিয়াদী পট্টা মাটি থাকিব পাৰে সেয়া ভবাও টান। সেয়ে এই বিষয়ে আৰু ঘৰত আলোচনা আগ নবঢ়ালোঁ। অনাহকত মনোকষ্ট। বৃত্তিৰ পৰা বঞ্চিত হ’লোঁ। এটা চোলাৰ অভাৱত পৰীক্ষাত বহিব নোৱৰা ল’ৰাটোৱে সময়ত সেই টকা কেইটা পোৱাহেঁতেন কি হ’লহেঁতেন- সেয়া আৰু ভাবিবলৈ সত নেযায়। কিন্তু এই শোক যে এসময়ত দ্বিগুণ বিষাদত পৰিণত হ’ব ভাবিব পৰা নাছিলোঁ।\nএদিনাখন লগৰে ল’ৰা এটাই লগ ল’লে- সি পি আৰ চি উলিয়াব। মাটিৰ হাকিমৰ চহী ল’ব লাগে। সি কিটিপ মতে মাটিৰ মণ্ডলৰ সৈতে কথা পাতি তেওঁক সন্মত কৰি পেলালে। মণ্ডলে যেতিয়া মাটিৰ নথি পত্ৰখিনি উলিয়াবলৈ ল’লে মোৰ বুকু ভেদি হুমনিয়াহ ওলাই আহিল। আমাৰ দেউতাৰো যদি নাম মাটিৰ নথিত থাকিলেহেঁতেন! কিন্তু সেই অলীক কল্পনা কৰিনো কি লাভ? মই মাথোঁ একান্ত মনেৰে মণ্ডলে ওলোটাই থকা পাতবোৰত লিখি থোৱা নামবোৰ চাই যাবলৈ ধৰিলোঁ। কেনে সৌভাগ্য়বান এইসকল মানুহৰ সতি-সন্ততি! বিচাৰিলেই তেওঁলোকে যেন পাই যাব পাৰে সৰগৰ চাবি কাঠি… আৰু বিশ্বাস কৰক, সঁচাকৈয়ে এটা অকল্পনীয় দৃশ্য় মোৰ চকুত ভাস্বৰ হৈ উঠিল। সেই মুহূৰ্তত মণ্ডলজনক এজন মহাপুৰুষ আৰু মোৰ লগৰ ল’ৰাজনক এজন দেৱদূত যেন ধাৰণা হ’ল। মই আনন্দত বিহ্বল হৈ পৰিম যেন লাগিল। দেউতা আৰু ককাহঁতক মই অফুৰন্ত ধন্য়বাদ দিলোঁ। মুহূৰ্তৰ এক ভগ্নাংশ সময়ৰ মাজতে মোৰ ভিতৰত অলেখ ভাৱনাই দোলা দি গ’ল। মইয়ো যে মানুহৰ শাৰীৰে এজন মানুহ তাকে ভাবি চকুপানী ওলাই আহিব খুজিলে। নিজকে সম্বৰণ কৰিলোঁ। কাকো জানিবলৈ নিদিলোঁ মোৰ মনৰ অপাৰ আৱেগৰ উত্তাল আনন্দৰ অনুভৱৰ বিষয়ে। মই গম পাইছিলোঁ- আন কাৰো বাবে মোৰ আৱেগৰ সৈতে একাকাৰ হোৱাৰ মানসিকতা হয়তো নাই। নাই থাকক বাৰু- এই অমূল্য় অনুভৱখিনি আপাততঃ মোৰ নিজৰ হৈয়ে।\nহয়, মণ্ডলে ওলোট পালট কৰি থকা নথিত দেউতাৰ নাম দেখিবলৈ পালোঁ। হতচকিত দৃষ্টিৰে একে লগে বৰদেউতা, খুৰা আৰু ককাহঁতৰ কেবাজনৰো নাম দেখি আশ্বস্ত হ’লোঁ- মই ভুল দেখা নাই।\nপিছত পি আৰ চিখন মইয়ো উলিয়াব পাৰিলোঁ। দুখ থাকি গ’ল- সময় উকলি যোৱা বাবে স্কলাৰশ্বিপ আৰু কৰিব পৰা নহ’ল।\nতেতিয়াও ভাবিছিলোঁ আৰু এতিয়াও ভাবি ওৰ নেপাওঁ- আমাৰ ৰাজ্য়ৰ অলেখ মানুহ হত দৰিদ্ৰ-ভূমিহীন- তেওঁলোকৰ বাবে চৰকাৰী ৰঙা ফিটাৰ মেৰপাকবোৰ সহজ কৰা নহয় কিয়? অৰ্থনৈতিক ভাৱে আধা মৰা মানুহবোৰকে সামান্য় সা-সুবিধাবোৰৰ পৰাও বঞ্চিত কৰা হয় কিয়?\nদৰিদ্ৰ মানুহবোৰ যে কিমান আত্মবিশ্বাসহীনতাত ভোগে- জীৱনৰ হীনতা-দীনতাই তেওঁলোকক যে কেনে জীৰ্ণতালৈ লৈ যায় সেয়া মোৰ জীৱনেৰে মই হাড়ে হিমজুয়ে উপলব্ধি কৰিছোঁ। উপলব্ধি কৰিছোঁ- দৰিদ্ৰ জীৱন এটাৰ উত্তৰণৰ বাবে আন আনুষংগিকতাৰ লগতে তাৰ মানসিকতা সবল কৰি তোলাৰ প্ৰক্ৰিয়াটোৱেই আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কাম।\nমোৰ জন্মৰ প্ৰায় একে সময়তে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ খহনীয়াই দেউতাহঁতৰ মাটি ভেটি সৰ্বস্বান্ত কৰিছিল। দেউতাহঁতৰ ভাই-ককাই সকল সিঁচৰতি হৈ পৰিছিল। দৰিদ্ৰ সকলৰ আপোন জনেই পৰ হৈ পৰে। আমি সৰুৰে পৰাই আত্মীয় সকলৰ পৰা প্ৰায় বিচ্ছিন্ন হৈ আছিলোঁ। যদিও মাথোঁ ত্ৰিছ চল্লিছ কিলোমিটাৰ দূৰত্বৰ ভিতৰতে আমাৰ বসবাস আছিল। দেউতাই হয়তো আমাক এসময়ৰ তেওঁলোকৰ আৰ্থিক স্বচ্ছলতাৰ কথা- সুখময় সু দিনৰ কথা কৈছিল। কিন্তু সেয়া বিশ্বাস কৰিবলৈকো টান লাগিছিল। লঘোনৰ পেটত সেয়া যেন তেওঁৰ ৰূপক কথাহে লাগিছিল।\nদেউতাৰ মিয়াদী মাটিৰ নথিত নাম আছিল- ইয়ালৈকে আমাৰ সান্ত্বনা। সেই মাটি আৰু নৈয়ে ওভতাই দিয়া নাছিল। আমি দেউতাৰ সন্তান সকল জীৱনৰ জটিলতাত দীৰ্ঘ দিনে ক’বলৈ গ’লে ভূমিহীন। এচিকূট মিয়াদী পট্টা মাটি কিনিবলৈ আমাৰ সুযোগ আৰু সামৰ্থ হোৱা নাই। ককা আৰু দেউতা আছিল ভূ সম্পত্তিৰ অধিকাৰী- সতি সন্ততি সকল কাৰ্যতঃ ভূমিহীন।\nভূমিহীন-মাটি বিহীন মানুহ এজনেহে বুজি পায় ভৰিৰ তলত মাটি নোহোৱা কাক বোলে!\nলেখকৰ ফোন নম্বৰ : ৭০০২৫৪১৬০৩\nPrevious articleE-Paper 21-06-2021\nNext articleকভিড প্ৰতিৰোধৰ বাবে উজনিত গাৰ্জেন মিনিষ্টাৰ হিচাপে কৃষি মন্ত্ৰী অতুল বৰাৰ পদক্ষেপ গ্ৰহণ\nবিশ্বনাথৰ ইটাখোলাস্থিত বালিজুৰি ভানুপুৰৰ এটা সন্তানহীন দুৰ্ভগীয়া দৰিদ্ৰ পৰিয়াল । বৰ্তমান একমাত্ৰ সাৰথি হৈছে...\nমূল্যবৃদ্ধিৰ প্ৰতিবাদত নগাঁৱত কংগ্ৰেছৰ প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী\nE-Paper 27-06-2021 (Sunday)


পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী পাৰমাণৱিক বোমাৰ বিস্ফোৰণৰ লাইভ ভিডিঅ', নিমিষতে মৃত্যু হ’ব ৫০ লক্ষাধিক লোকৰ!russia-releases-tsar-bomba-test-footage-of-the-most-powerful-nuclear-bomb-blast– News18 Assam\nপৃথিৱীৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী পাৰমাণৱিক বোমাৰ বিস্ফোৰণৰ লাইভ ভিডিঅ', নিমিষতে মৃত্যু হ’ব ৫০ লক্ষাধিক লোকৰ!\nUpdated:September 11, 2020, 12:12 AM IST\nএই ভয়ংকৰ বোমা বিস্ফোৰণটো ঘটোৱা হৈছিল ১৯৬১ চনতে\nকিছুদিন পূৰ্বে বেইৰুটত এমনিয়াম নাইট্ৰেট ভৰ্তি এখন জাহাজত সংঘটিত বিধ্বংসী বিস্ফোৰণৰ লাইভ দৃশ্য নিশ্চয় আপুনি দেখিবলৈ পাইছিল বিভিন্ন মাধ্যমত! কিন্তু আজিৰ তাৰিখত সচাকৈয়ে যদিহে এটা পাৰমাণৱিক বোমা বিস্ফোৰণ ঘটোৱা হয়, তেন্তে সেই দৃশ্য দেখিবলৈ কেনে হ’ব? তেনে ঘটনা যদিহে সংঘটিত হয়, তেন্তে বেইৰুটৰ দৰে সেই দৃশ্য বন্দী কৰাটো সম্ভৱ নহ’ব। কাৰণ ধাৰণা কৰা মতে, বৰ্তমানলৈকে নিৰ্মাণ কৰা পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী পাৰমাণৱিক বোমাটো লণ্ডনৰ দৰে এখন চহৰত বিস্ফোৰণ ঘটালে মুহুৰ্তৰ ভিতৰতে প্ৰায় ৫৮ লাখ মানুহৰ মৃত্যু হ’ব।\nএই ভয়ংকৰ বোমা বিস্ফোৰণটো ঘটোৱা হৈছিল ১৯৬১ চনতে। ৰাছিয়াই বিস্ফোৰণ ঘটোৱা পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ বৃহৎ পাৰমাণৱিক বোমাটোৰ বিস্ফোৰণৰ অ-গোপনীয় ভিডিঅ'সমূহ শেহতীয়াকৈ ইউটিউবত কেইবা দশকৰ পিছত মুকলি কৰি দিছে। প্ৰায় ৫০ মেগাটন টি এন টি বিস্ফোৰকৰ সমান শক্তিশালী এই ‘RDS 220’ নামৰ বোমাটো ৰাছিয়াই ১৯৬১ চনৰ ৩০ অক্টোবৰত পৰীক্ষামূলক ভাবে বিস্ফোৰণ ঘটাইছিল। এই বোমাটো ‘জা বোম্বা’( Tsar Bomba ) নামেৰে পৰিচিত ।\n‘Tsar Bomba’ৰ বিস্ফোৰণ জাপানৰ নাগাচাকি আৰু হিৰোচিমাত সংঘটিত বিস্ফোৰণতকৈ ১৫শ গুণ অধিক শক্তিশালী আছিল। ৰাছিয়াৰ এই বিস্ফোৰণ ১০০ কিলোমিটাৰ দূৰৰ পৰা অনুভৱ কৰা হৈছিল। বিস্ফোৰণৰ দৃশ্য ৯৬৫ কিলোমিটাৰ নিলগৰ পৰা দেখা পোৱা গৈছিল। এই বোমাটো উত্তৰ মহাসাগৰৰ ‘Novaya Zemlya Island’ ৰ ‘Mityushikha Bay Nuclear Testing Centre’ ত বিস্ফোৰণ ঘটোৱা হৈছিল। প্ৰায় ছয় দশক ধৰি এই বিস্ফোৰণৰ ভিডিঅ’ গোপনে ৰখাৰ পিছত শেহতীয়াকৈ ৰাছিয়াই এই মহা বিস্ফোৰণ প্ৰক্ৰিয়াৰ ৪০ মিনিটৰ ভিডিঅ মুকলি কৰি দিছে। যি বৰ্তমান ইউটিউবত উপলব্ধ।\nবোমাটো বিস্ফোৰণ হোৱাৰ পূৰ্বে ভিডিঅ'টোত দুখন ৰাছিয়ান উৰাজাহাজ টেষ্টিং ছাইটলৈ গৈ থকা অৱস্থাত দেখা যায়। প্ৰথম বিমানখনত পাৰমাণৱিক বোমাটো কঢ়িয়াই নিয়া হয় আৰু দ্বিতীয় খন বিমানৰ পৰা বিস্ফোৰণৰ দৃশ্য গ্ৰহণ কৰা হয়। মাটিৰ পৰা ১৩ হাজাৰ ফুট উচ্চতাৰ পৰা এটা পেৰাচুটৰ জৰিয়তে বোমাটো তললৈ নিক্ষেপ কৰা হয়।\nৰাছিয়াই দৰাচলতে ১০০ মেগাটন টি এন টি ক্ষমতাৰ পাৰমাণৱিক বোমা নিৰ্মাণ কৰিবলৈ বিচাৰিছিল যদিও তেজস্ক্ৰিয় বিকিৰণৰ ভয়াৱহতাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি বিজ্ঞানীসকলে তেনে ক্ষমতাৰ বোমা নিৰ্মাণ কৰাৰ পৰা বিৰত থাকে। ১৯৫৪ চনত আমেৰিকাই ১৫ মেগাটন ক্ষমতাৰ কেষ্টল ব্ৰেভো নামৰ পাৰমাণৱিক বোমাৰ পৰীক্ষণ কৰিছিল।\nFirst published: September 10, 2020, 11:47 PM IST


অসমত সঁচাকৈয়ে বাৰু বিদ্যুতৰ নাটনি হৈছেনে? — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / গ্ৰামীণ শক্তি / শক্তিৰ বুনিয়াদসমূহ / অসমত সঁচাকৈয়ে বাৰু বিদ্যুতৰ নাটনি হৈছেনে?\nসঁচাকৈয়ে বাৰু বিদ্যুতৰ নাটনি হৈছেনে…?? প্ৰকৃত্বতে বিদ্যুত অপচয় কৰিছে কোনে…?? এনে বিৰক্তিকৰ সংলাপ প্ৰায়ে প্ৰতিঘৰ মানুহৰ মুখত শুনা পোৱা যায়।\nবিগত কেইবা বছৰে অসমৰ ৰাইজে বিদ্যুত্ বিভাগৰ মাচুল বৃদ্ধি, সঘনাই হোৱা বিদ্যুত্ কৰ্তনকে আদিকৰি জলা-কলা খাই অতিষ্ঠ হৈ পৰা পৰিলক্ষিত হৈছে। বিভাগীয় মন্ত্ৰী জনেও যোৱা কেইবা দশক জুৰি বিভাগটোৰ অলপো উন্নতি সাধন কৰিব পৰা নাই যে সেয়া এতিয়া সকলোৱে বুজি উঠিছে। প্ৰতিবছৰে উত্কত গৰমৰ দিনকেইটাতেই বিদ্যুতৰ নাটনি, বিভাগটো লোকচানৰ সন্মোখীন আদি অনেক আজুহাত দেখুৱাই বিভাগীয় মন্ত্ৰীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিষয়া-কৰ্মচাৰী সকলোৱে গা-এৰা মন্তব্যৰে মুৰ-পুলোকা মাৰি আহিছে। কিন্তু কথা হৈছে সঁচাকৈয়ে বিদ্যুতৰ নাটনি হৈছেনে…?? সঁচাকৈয়ে বিভাগটোৱে লোকচান সন্মোখীন হৈছেন…? এনে বহু কথা সাধাৰণ ৰাইজে নজনাকৈয়ে থাকি যায়। এই সকলোবোৰ কথা ৰাইজে তেতিয়াহে গম পাব, যেতিয়া ইয়াৰ আঁৰৰ কথাবোৰ পোহৰলৈ আহিব।\nকেইদিনমানৰ আগতে হঠাতে পাৱাৰ-গ্ৰীড কৰ্পাৰেচনৰ এজন দক্ষ অভিযন্তাক হঠাতে লগ পোৱাৰ সৌভাগ্য ঘটিছিল, চেগ চাই এই বিষয়ে দু-আষাৰ জানিব পাৰিম বুলিয়েই কথাৰ মাজতে বিষয়টো উলিয়াইছিলো। তেখেতে মোক ব্যক্তিগত ভাবে জনোৱা মতে— পাৱাৰ গ্ৰীড কৰ্পাৰেচন এটা সম্পূৰ্ণ পৃথক কোম্পানী, ইয়াৰ লগত অসম ৰাজ্যিক বিদ্যুত পৰিষদৰ কোনো মিতিৰালি নাই। তেখেতৰ তথ্য মতে পাৱাৰ-গ্ৰীড কৰ্পাৰেচনত বিদ্যুতৰ নাটনি ঘটা নাই আৰু বৰ্তমানেও প্ৰয্যপ্ত পৰিমানৰ বিদ্যুত মজুত আছে। পাৱাৰ-গ্ৰীডে বিদ্যুত পৰিষদ বোৰক বিদ্যুত্ যোগান ধৰে, অৰ্থাত্ অসম ৰাজ্যিক বিদ্যুত পৰিষদে পাৱাৰ গ্ৰীডৰ পৰা এক নিদিষ্ট ধনৰ বিনিময়ত বিদ্যুত ক্ৰয় কৰিব লগা হয়। কিন্তু ৰাজ্যত প্ৰয়োজনীয় বিদ্যুতৰ চাহিদা পুৰণ কৰিবলৈ অসম ৰাজ্যিক বিদ্যুত পৰিষদে পাৱাৰ-গ্ৰীডৰ পৰা বিদ্যুত ক্ৰয় কৰিব পৰা নাই।\nমাজে-সময়ে অসম ৰাজ্যিক বিদ্যুত্ বিভাগে বিদ্যুতৰ নাটনি পুৰণ কৰাৰ উদ্দেশ্যে অবৈধ ভাবে ব্যৱহাৰ কৰা বিদ্যুতৰ অপব্যৱহাৰ ৰোধ কৰিবলৈ কঠোৰ স্থিতি গ্ৰহণ কৰা দেখা যায়। ৰাইজৰ মাজতো প্ৰায়ে বিজ্ঞাপন আদিৰে সজাগতা সৃষ্টিৰ জৰিয়তে বিভাগটোৱে প্ৰতিঘৰ মানুহৰ নিজা বাসগৃহৰ অপ্ৰয়োজনীয় ভাবে জ্বলি থকা লাইট, ফেন আদি বন্ধ কৰি বিদ্যুত্ ৰাহি কৰিবলৈ আহ্বান জনোৱা দেখা য়ায়। ৰাইজেও পূৰ্ব্বতকৈ বৰ্তমানে বিদ্যুত্ ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট মৃত্যব্যয়ী হোৱা দেখিবলৈ পোৱা গৈছে।\nকিন্তু সাধাৰণ জনতাৰ মনলৈ অহা প্ৰশ্নটো হৈছে……বিগত কেইবছৰত পৰিষদে লোকচান পুৰণ কৰিবলৈ সাধাৰণ জনতাৰ মূৰত ৰাম-টাঙোন সোধাই প্ৰতি ইউনিট বিদ্যুতৰ মাচুল নিজা ইচ্ছা মতেই বৃদ্ধি কৰাৰ পাছতো কিয় বিদ্যুতৰ সংকট বৰ্তমানেও মাৰ যোৱা নাই….? তাৰোপৰি খাটিখোৱা সাধাৰণ ৰাইজে প্ৰতি মাহৰ বিদ্যুতৰ মাচুল নিদিষ্ট তাৰিখৰ আগতেই পৰিশোধ কৰা দেখা যায়। তেনেহলে কেৰুণটো লাগিছে ক’ত……??\nৰাইজে শুনিলে আচৰিত হৈ পৰিব যে প্ৰায়বোৰ চৰকাৰী বিভাগে, বিদ্যুত পৰিষদক বছৰ বছৰ ধৰি ব্যৱহাৰ কৰা বিদ্যুতৰ মাচুল আজি কোপটি আনাদায় হৈ আছে আৰু এই বিভাগবোৰৰ অনাদায় মাচুলৰ পৰিমান লাখৰ ঘৰ অতিক্ৰম কৰি কোটিৰ ঘৰ চুইছেগৈ। সাধাৰণ ৰাইজে একেলেঠাৰীয়ে যদি এমাহ-বা দুমাহৰ বিদ্যুতৰ বিল পৰিশোধ নকৰাকৈ থাকে, তেনেহলে তৃতীয় মাহত বিভাগীয় কৰ্মচাৰীয়ে জখলা লৈ চোঁচা মাৰি আহে সংযোগ বিচিন্ন কৰিবলৈ। কিন্তু একেই বিদ্যুত বিভাগ, একেই বিদ্যুতৰ বিল পৰিশোধ নকৰা এই চৰকাৰী বিভাগ সমূহৰ বিদ্যুত সংযোগ বিচিন্ন কৰিবলৈ কিয় আজিলৈকে বিভাগীয় কৰ্মচাৰী জখলা লৈ অহা দেখা নাযায়…? এই অনাদায় বিল সমূহ আদায়ৰ ক্ষেত্ৰত বিদ্যুত বিভাগৰ পৰাও কোনো ধৰণৰ কঠোৰ প্ৰদক্ষেপ লোৱা দেখা পোৱা নাই আৰু চৰকাৰ বা বিভাগবোৰও এই অনাদায় মাচুল সমূহ পৰিশোধৰ কোনো আগ্ৰহো প্ৰকাশ কৰা নাই। আনহাতে সাধাৰণ জনতাতকৈ চৰকাৰী বিভাগ বোৰত বিদ্যুতৰ অপব্যৱহাৰ বা অপচয় সৰ্বাধিক, নিজে দেখিশুনি পোৱা অভিজ্ঞতাৰ পৰা কওঁ- চৰকাৰী বিভাগবোৰত প্ৰায়ে দেখা পোৱা যায়, পুৱা ১০ বজাৰ আগতেই চকীদাৰে আহি কাৰ্য্যালয়ৰ প্ৰতিটো লাইট, ফেন, বিষয়া কৰ্মচাৰী অহাৰ আগতেই সকলোবোৰ চলাই থৈ যায় আৰু দিনৰ দিনটো কাৰ্য্যালয়ৰ কোঠাবোৰত বিষয়া কৰ্মচাৰী থাকক বা নাথাকক সেই লাইট, ফেন বোৰ অৰ্হনিশে চলিয়েই থাকে, সেই চলি থকা লাইট, ফেনবোৰ একেবাৰে সন্ধিয়া চকীদাৰে কাৰ্য্যালয় বন্ধ কৰাৰ সময়তহে বন্ধ কৰেহি। আন বিভাগ বা কাৰ্য্যলয়ৰ কথা নকলোৱেই বা খুদ বিদ্যুত্ বিভাগৰ কৰ্মচাৰীয়ে চহৰৰ প্ৰতিটো পথত থকা ষ্ট্ৰীট লাইট বোৰ বেলিদুপৰলৈকে অফ কৰিবলৈ নাহে। গতিকে বিদ্যুত্ অপচয় সাধাৰণ ৰাইজতকৈ চৰকাৰী বিভাগবোৰে অতিৰিক্ত ভাবে অপচয় কৰিছে বুলি ভাবো।\nবিদ্যুতৰ নাটনি, বিদ্যুতৰ লুকাভাকু, পাৱাৰ প্ৰজেক্ট, আদি এশ এবুৰি আলোচনা প্ৰায়ে হোৱা দেখা যায় যদিও এই ধৰণৰ আশোঁৱাহ বোৰৰ বিষয়ে কেতিয়াও আলোচনাও হোৱা দেখা নায়ায়। নে কথাবোৰ এনেকুৱা নেকি— যে কেৱল চৰকাৰী বিভাগ হোৱা বাবেই বিদ্যুত মাচুল অনাদায়, বিদ্যুতৰ অপচয় কৰাৰ আদি সকলো দোষৰ পৰা মুক্ত…??\nএতিয়া দেখা যায় যে বিদ্যুত নাটনিৰ যিখন নাটক আজি অ’ত দিনে চলি আহিছে, এই সকলোবোৰ সমস্যা দেখোন চৰকাৰী বিভাগ বোৰৰ অনাদায় বিলসমূহ পৰিশোধ কৰিলেই বা আদায় কৰিব পাৰিলেই নিমিষতে নিস্পতি হৈ পৰিব।\nইক্ৰামুল হক Sep 03, 2015 11:39 PM\nএইবোৰক ৰোধ কৰাৰ উপায় আছেনে ?\nবিদ্যুতৰ বাবে সৌৰশক্তিৰ ব্যৱস্থা আছাম ৰাইফলছৰ


Ecc5| AsmULB | STEP | তুমি ঈশ্বৰৰ গৃহলৈ যোৱা কালত তোমাৰ ভৰি সাৱধানে ৰাখিবা; কাৰণ অজ্ঞানবোৰৰ দৰে বলিদান কৰাতকৈ, শুনিবলৈ ওচৰ চপাই ভাল; কিয়নো সিহঁতে যে বেয়া কাম কৰিছে, তাক সিহঁতে নাজানে।\n1তুমি ঈশ্বৰৰ গৃহলৈ যোৱা কালত তোমাৰ ভৰি সাৱধানে ৰাখিবা; কাৰণ অজ্ঞানবোৰৰ দৰে বলিদান কৰাতকৈ, শুনিবলৈ ওচৰ চপাই ভাল; কিয়নো সিহঁতে যে বেয়া কাম কৰিছে, তাক সিহঁতে নাজানে।\n2তোমাৰ মুখেৰে অবিবেচনাৰূপে কথা নকবা, আৰু ঈশ্বৰৰ আগত কথা উচ্চাৰণ কৰিবলৈ তোমাৰ মনক বেগী হব নিদিবা; কিয়নো ঈশ্বৰ স্বৰ্গত আৰু তুমি পৃথিবীত আছা; এই হেতুকে তোমাৰ কথা অলপ হওক। 3কিয়নো অধিক কাৰ্য্যৰ দ্বাৰাই সপোন দেখা যায়, আৰু অধিক বাক্যৰ দ্বাৰাই অজঞানৰ মাত বুজা যায়।\n4ঈশ্বৰৰ আগত সংকল্প কৰিলে, তাক সিদ্ধ কৰিবলৈ পলম নকৰিবা; কিয়নো তেওঁ অজ্ঞান বোৰত সন্তোষ নাপায়; তুমি যি সংকল্প কৰা, তাক সিদ্ধ কৰা।। 5সংকল্প কৰি সিদ্ধ নকৰাতকৈ সংকল্প নকৰাই ভাল।\n6তুমি শৰীৰৰ অধীনে থাকি পাপ কৰিবলৈ তোমাৰ মুখক নিদিবা; আৰু সেইটো ভুল হ’ল; এনে কথা দূতৰ আগত নকবা; ঈশ্বৰে কিয় তোমাৰ বাক্যত ক্ৰোধ কৰি তোমাৰ হাতৰ কাৰ্য্য নষ্ট কৰিব? 7কিয়নো অধিক সপোন আৰু অসাৰতাত, আৰু বাক্যৰ বাহুল্যত এনে ঘটে। কিন্তু তুমি ঈশ্বৰক ভয় কৰা।\n8তুমি প্ৰদেশত দৰিদ্ৰক অত্যাচাৰ কৰা, বলেৰে বিচাৰ আৰু ন্যায় দুৰ কৰা দেখিলে, সেই কথাত আচৰিত নামানিবা; কিয়নো ওখ পদত থাকোঁতা লোকতকৈয়ো ওখ পদত থাকোঁতা আন এজনে চকু দিয়ে; আকৌ তেওঁবিলাকতকৈয়ো আৰু ওখ পদত থকা লোক আছে। 9কিন্তু খেতি নিৰ্ভৰ কৰা ৰজা সকলোভাবে দেশৰ মঙ্গলস্বৰূপ।\n10যি মানুহে ৰূপ ভাল পায়, তেওঁ ৰূপত তৃপ্ত নহয়; নাইবা যি মানুহে অধিক ধন-সম্পত্তি ভাল পায়, সি আয়ত তৃপ্ত নহয়। ইও অসাৰ। 11ধন-সম্পত্তি বাঢ়িলে তাক খাওঁতাও বাঢ়ে; এতেকে তাক চকুৰে দেখাৰ বাহিৰে তাৰ গৰাকীবিলাকৰ কি লাভ ?\n12বনুৱা লোকে সৰহ বা অলপ আহাৰ কৰিলেও, তাৰ টোপনি সন্তোষজনক; কিন্তু ধনৱানৰ অধিক ধন-সম্পত্তিয়ে তাক টোপনি যাব নিদিয়ে।\n13মই সুৰ্য্যৰ তলত যন্ত্ৰণাদায়ক এই অনিষ্ট দেখিলোঁ, যে, ধনৰ গৰাকীৰ অপকাৰলৈহে ধন ৰখা হয়। 14সেই ধন দুৰ্ঘটনাত নষ্ট হয়; আৰু পুত্ৰ এটি জন্মিলে তাৰ হাতত একোৱেই নাথাকে।\n15মাকৰ গৰ্ভৰ পৰা যেনেকৈ সি বিবস্ত্ৰে আহে, তেনেকৈ পুনৰায় সেই অহাৰ দৰে বিবস্ত্ৰে যায়, আৰু সি নিজ পৰিশ্ৰমৰ মাজত হাতত লৈ যাব পৰাখিনিও লগত লৈ যাব নোৱাৰে। 16সি যেনেকৈ আহে, সকলোভাবে তেনেকৈয়ে যায়; ইও যন্ত্ৰণাদায়ক অনিষ্ট। তেন্তে বতাহক ধৰিবলৈ পৰিশ্ৰম কৰাত তাৰ কি লাভ? 17সি জীৱন সকলো কালতেই অন্ধকাৰত আহাৰ কৰে, আৰু তাৰ অধিক বেজাৰ, নৰিয়া, আৰু ক্ৰোধ হয়।\n18চোৱা, ঈশ্বৰে মানুহক জীৱনৰ যি কেইটো দিন দিছে, সেই সমস্ত দিন সুৰ্য্যৰ তলত কৰা সকলো পৰিশ্ৰমৰ ভিতৰত ভোজন-পান আৰু সুখভোগ কৰাকেই মই উত্তম আৰু সুন্দৰ দেখিলো, কিয়নো এয়েই তাৰ পাবলগীয়া ভাগ।\n19ঈশ্বৰে যি যি লোকক ধন-সম্পত্তি আৰু বহুমুল্য বস্তু দান কৰি তাক ভোগ কৰিবলৈ, আৰু নিজ ভাগ লবলৈ, আৰু নিজৰ পৰিশ্ৰমত আনন্দ কৰিবলৈ ক্ষমতা দিয়ে, সেই সকলো লোকলৈ ইও ঈশ্বৰৰ দান। কিয়নো ঈশ্বৰে তাৰ মনত আনন্দ জন্মায় তাক উত্তৰ দিয়াত, সি নিজৰ আয়ুসৰ দিন কেইটা বিস্তৰ সোঁৱৰণ নকৰে।\nধনীৰ প্ৰকৃত সুখ নাই।


অবৈধ সম্পৰ্কক লৈ সন্দেহ, স্ত্ৰীৰ যৌনাংগ আঠাৰে বন্ধ কৰাৰ চেষ্টা সন্দেহপৰায়ণ স্বামীৰ!– News18 Assam\nঅবৈধ সম্পৰ্কক লৈ সন্দেহ, স্ত্ৰীৰ যৌনাংগ আঠাৰে বন্ধ কৰাৰ চেষ্টা সন্দেহপৰায়ণ স্বামীৰ!\nকেনিয়াৰ ব্যৱসায়ী ডেনিছ মুনোৱে সন্দেহ কৰিছিল যে তেওঁৰ পত্নীয়ে আনৰ সৈতে সম্পৰ্ক ৰক্ষা কৰিছিল।\nNews18 Assam | News18 Assam | February 18, 2020, 7:19 PM IST\nকেনিয়াৰ ব্যৱসায়ী ডেনিছ মুনোয়ে সন্দেহ কৰিছিল যে তেওঁৰ পত্নীৰ একাধিক লোকৰ সৈতে সম্পৰ্ক আছে। সেইকাৰণে তেওঁ মনে মনে পত্নীৰ ফোন চাই থাকিছিল। আৰক্ষীৰ আগত ডেনিছে কয়, পত্নীয়ে চাৰিজন ব্যক্তিক বেলেগে অশ্লীল মেচেজ, নগ্ন ছবি আদি পঠিয়াইছিল। ইয়াৰ পিছতে এক অদ্ভূত কাণ্ড কৰে ডেনিছে।\nনিজৰ অফিচৰ কামত বাহিৰলৈ যাবলগীয়া আছিল ডেনিছৰ। তাৰ আগে আগে ‘ছুপাৰ গ্লু’ৰে স্ত্ৰীৰ যৌনাংগ বন্ধ কৰি দিব খুজিছিল তেওঁ, যাতে আন কোনো ব্যক্তিৰ সৈতে স্ত্ৰীয়ে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিব নোৱাৰে!\nএই কাণ্ডক লৈ আৰক্ষীৰ ওচৰত ডেনিছৰ স্বীকাৰোক্তি, ‘মোৰ আৰু একো উপায় নাছিল, মই এতিয়াও পত্নীক ভালপাওঁ। মই নিবিচাৰো আমাৰ দাম্পত্য জীৱনত বিচ্ছেদ ঘটক। মই নিজে দেখিছিলো নিজৰ নগ্ন ছবি প্ৰেৰণ কৰি প্ৰেমিকলৈ মোৰ পত্নীয়ে লিখিছিল, অহা সপ্তাহত ফটকা ফুটাম।’\nএই ঘটনাৰ পিছতে ডেনিছৰ পত্নীৰ শাৰীৰিক অৱস্থা শোচনীয় হৈ পৰে। আনকি তেওঁ শৌচ পৰ্যন্ত কৰিব নোৱাৰা হৈ পৰে। আৰক্ষীয়ে ডেনিছক এই কাণ্ডৰ পিছতে গ্ৰেপ্তাৰ কৰি আদালতত হাজিৰ কৰিছে।\nগাৰ্হস্থ্য হিংসাৰ অধীনত ডেনিছৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ ৰুজু কৰা হৈছে আনহাতে ডেনিছৰ পত্নীৰ বিৰুদ্ধেও গোচৰ ৰুজু কৰা হৈছে অবৈধ সম্পৰ্ক ৰক্ষা কৰাৰ কাৰণে।


উত্তৰ প্ৰদেশত গাদী হেৰুৱাব মুখ্যমন্ত্ৰী যোগী আদিত্যনাথে!\nদেশৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক চৰ্চিত ৰাজ্য চৰকাৰখনেই হৈছে যোগী আদিত্যনাথৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ বিজেপি চৰকাৰ।\nশাসনলৈ অহাৰ পিছতে বিভিন্ন জনবিৰোধী নীতি, সাম্প্ৰদায়িক নীতি গ্ৰহণ, ধৰ্মীয় সংখ্যালঘুৰ লোকৰ ওপৰত নিগ্ৰহ আৰু হত্যা, বৰ্ধিত নাৰী ধৰ্ষণ, নিৰ্যাতন আৰু হত্যা, অক্সিজেনৰ অভাৱত চিকিৎসালয়ত শিশুৰ মৃত্যু, সাংবাদিকৰ ওপৰত নিগ্ৰহ, গো-সুৰক্ষাৰ আইন বলৱৎ, মোগল সাম্ৰাজ্যৰ স্মৃতি বিজৰিত পুৰণি চহৰসমূহৰ নাম সলনি আদিৰ বাবে সদায় চৰ্চাত আছে উত্তৰ প্ৰদেশৰ বিজেপি চৰকাৰ তথা মুখ্যমন্ত্ৰী যোগী আদিত্যনাথ।\nনৰেন্দ্ৰ মোদীৰ পিছতে দেশৰ ভৱিষ্যতৰ বিজেপিৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীত্বৰ প্ৰধান দাবীদাৰ বুলিও দেশৰ ৰাজনীতিত চৰ্চা লাভ কৰি আহিছে যোগী আদিত্যনাথে।\nএতিয়া এই যোগী আদিত্যনাথৰ মুখ্যমন্ত্ৰীত্বৰ চকী আৰু বেছি দিনলৈ সুৰক্ষিত নহয় বুলি চৰ্চা লাভ কৰিছে।\nবিশেষকৈ নিজৰ টোগলকী কাণ্ড আৰু কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ জনবিৰোধী নীতিৰ বাবেই আগন্তুক নিৰ্বাচনত ক্ষমতাচ্যুৎ হ’ব পাৰে যোগী আদিত্যনাথ!\nউল্লেখ্য যে আৰু কিছু মাহৰ পিছতে অনুষ্ঠিত উত্তৰ প্ৰদেশ বিধানসভাৰ নিৰ্বাচন। নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে যোগী আদিত্যনাথক অস্বস্তিত পেলাইছে উত্তৰ ভাৰতত অব্যাহত থকা কৃষক আন্দোলনে। আৰু এই কৃষক আন্দোলনৰ ফলতে যোগী আদিত্যনাথে ক্ষমতা হেৰুওৱাৰ আশংকাত ভুগিছে।\nস্মৰ্তব্য যে কেন্দ্ৰৰ তিনি বিতৰ্কিত কৃষি আইন বাতিলৰ দাবীত যোৱা ৯ মাহে ৰাজধানীৰ দিল্লীৰ লগতে উত্তৰ ভাৰতত অব্যাহত আছে অদমনীয় কৃষক আন্দোলন।\nকেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে কৃষকৰ আন্দোলনৰ প্ৰতি গুৰুত্ব প্ৰদান নকৰাত কৃষক আন্দোলনৰ যৌথ সংগঠন সংযুক্ত কিষাণ মৰ্চাই উত্তৰ প্ৰদেশৰ পৰা বিজেপিৰ চৰকাৰ উৎখাত কৰিবলৈ সংকল্পৱদ্ধ হৈছে।\nইতিমধ্যে সংযুক্ত কিষাণ মৰ্চাই উত্তৰ প্ৰদেশত আৰম্ভ কৰিছে বিজেপি উৎখাত অভিযানৰ কুচকাৱাজ। যোৱা দেওবাৰে সংযুক্ত কিষাণ মৰ্চাই উত্তৰ প্ৰদেশৰ মুজাফ্ফৰনগৰত তিনি বিৰ্তকিত কৃষি আইন বাতিলৰ দাবী আয়োজন কৰে বিশাল মহাপঞ্চায়ত। য’ত উপস্থিত হৈছিল লক্ষাধিক প্ৰতিবাদী কৃষক।\nউক্ত মহাপঞ্চায়তত দেশৰ কৃষক সংগঠনসমূহে উত্তৰ প্ৰদেশৰ পৰা বিজেপিক ক্ষমতাচ্যুৎ কৰিবলৈ পণ লৈছে।\nমহাপঞ্চায়তত কৃষক নেতা ৰাকেশ টিকাইটে স্পষ্টভাৱে ঘোষণা কৰিছে যে উত্তৰ প্ৰদেশৰ মানুহে দেশৰ গৃহমন্ত্ৰী অমিত শ্বাহ, প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদী আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰী যোগী আদিত্যনাথক আৰু সহ্য নকৰে।\nউক্ত পঞ্চায়ততে অন্য এজন কৃষক নেতা বলবীৰ সিং ৰাজেৱালে উদ্দাত্ত কণ্ঠেৰে কয় যে চৰকাৰে ভোটৰ ৰাজনীতিৰ বাহিৰে একো বুজি নাপালে কৃষকে ভোটত আঘাত কৰিব অৰ্থাৎ বিজেপিৰ বিৰুদ্ধে ভোটদান কৰিব। তেওঁৰ মতে কৃষকে বিজেপিৰ বিৰুদ্ধে ভোটদান কৰাৰ বাবে পশ্চিমবংগত বিজেপি বিধ্বস্ত হ’ল।\nআনহাতে কৃষক নেতাসকলে আগন্তুক বিধানসভাক লক্ষ্য কৰি উত্তৰ প্ৰদেশৰ প্ৰতিখন জিলাতে সংযুক্ত কিষাণ মৰ্চাৰ শাখা গঠন কৰিবলৈ অহা মাহত লক্ষ্ণৌত বৈঠক অনুষ্ঠিত কৰিব।\nMission UPৰ অংশ হিচাপে সংযুক্ত কিষাণ মৰ্চাই উত্তৰ প্ৰদেশৰ বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনক লক্ষ্য কৰি বিজেপিৰ বিৰুদ্ধে ৰাজ্যখনত আৰু অধিক তথা বৃহৎ পৰিমাণৰ কৃষক সমাৱেশো অনুষ্ঠিত কৰিব।\nউল্লেখ্য যে উত্তৰ প্ৰদেশৰ প্ৰায় ১৪.০৫ কোটি ভোটাৰৰ ভিতৰত ৮ কোটিৰো অধিক কৃষক ভোটাৰ আছে। এই ৮ কোটি কৃষক ভোটাৰে বিজেপি বিৰুদ্ধে ভোটদান কৰিব বুলিও তেওঁলোকে স্পষ্টভাষাৰে প্ৰকাশ কৰিছে।\nএই ৮ কোটি কৃষক ভোটাৰে বিজেপিৰ বিৰুদ্ধে ভোটদান কৰিলে উত্তৰ প্ৰদেশত বিজেপিয়ে ক্ষমতা হেৰুৱাটো প্ৰায় নিশ্চিত।\nইফালে আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হৈছে দেশৰ কৃষক আন্দোলনৰ প্ৰতি সৰ্মথন ব্যক্ত কৰিছে উত্তৰ প্ৰদেশৰ প্ৰায়বোৰ বিৰোধী ৰাজনৈতিক দলে।\nইতিমধ্যে কংগ্ৰেছে আৰু সমাজবাদী পাৰ্টিয়ে কৃষক আন্দোলনৰ প্ৰতি সমৰ্থন জনাই বিতৰ্কিত তিনি কৃষি আইন বাতিল দাবী কৰি আহিছে। এই তালিকাত এতিয়া চামিল হৈছে উত্তৰ প্ৰদেশৰ পূৰ্ব মুখ্যমন্ত্ৰী মায়াৱতীৰ বহুজন সমাজবাদী পাৰ্টি।\nমায়াৱতীৰ বিএছপিৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ দলিত সম্প্ৰদায়সমূহৰ মাজত বিশেষ প্ৰভাৱ আছে। ইতিমধ্যে এক টুইটযোগে বিএছপিৰ নেত্ৰী মায়াৱতীয়ে কৃষক আন্দোলনৰ প্ৰতি সমৰ্থন ব্যক্ত কৰিছে।\nআনহাতে দেওবাৰৰ মহাপঞ্চায়তৰ সাফল্য দেখি উৎফুল্লিত হৈ পৰিছে উত্তৰ প্ৰদেশৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তথা সমাজবাদী পাৰ্টিৰ নেতা অখিলেশ সিং যাদৱে।\nযাদৱে এক টুইটযোগে কয় পশ্চিম উত্তৰ প্ৰদেশৰ কৃষক, সাধাৰণ ৰাইজৰ অভূতপূৰ্ব সংহতিয়ে দেখুৱাই দিছে যে বিজেপিৰ দৰে অত্যাচাৰী, বিভাজনকাৰী, অহংকাৰী শক্তি আৰু কেতিয়াও ঘূৰি নাহে। তেওঁ লগতে ইয়াক বিজেপিৰ ধ্বংসৰ বিৰুদ্ধে জনমতৰ ঢৌ বুলিও অভিহিত কৰিছে।\nউত্তৰ প্ৰদেশৰ আগন্তুক বিধানসভা নিৰ্বাচনত ৮ কোটিৰো অধিক কৃষক ভোটাৰে বিজেপিৰ বিৰুদ্ধে অৱস্থান ল’ব পাৰে!\nকৃষকসকলে বিজেপিৰ বিৰুদ্ধে অৱস্থান লৈ বিৰোধী ৰাজনৈতিক দলৰ সৈতে নতুন ৰণনীতিৰে নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হ’লে আগন্তুক বিধান সভা নিৰ্বাচনত উত্তৰ প্ৰদেশত বিজেপি ক্ষমতাচ্যুৎ হ’ব বুলিয়ে ধাৰণা কৰিছে ৰাজনৈতিক বিশ্লেষকসকলে।