পাগলাদিয়াত কোনে কেনেকৈ বিসৰ্জন দিব অস্থি? কাৰ মানস কন্যা ডাঃ সুকৃতি? | News Next One\nপাগলাদিয়াত কোনে কেনেকৈ বিসৰ্জন দিব অস্থি? কাৰ মানস কন্যা ডাঃ সুকৃতি?\nবিশেষ ছ'চিয়েল মিডিয়া প্ৰতিবেদনঃ হঠাৎ ছ’চিয়েল মিডিয়া ভৰি পৰিল অশ্ৰু-অঞ্জলিৰে। সকলো মৰ্মাহত। অথচ কোনেও তেওঁক কাষৰ পৰা দেখা নাছিল। সকলোৱে ইস-আস কৰি উঠিছে। মৃত্যুৰ কোলাত ঢলি পৰিবলৈ বয়সনো কিমান হৈছিল? মাত্ৰ ২৮ বছৰ। কিন্তু মহামাৰীৰ সমুখত ডাঙৰ-সৰু বুলি কোনো কথা নাই। সেয়ে পোষ্ট ক’ভিডত শনিবাৰে নিশা এই পৃথিৱীক চিৰ বিদায় জনালে কোনেও নেদেখা, কোনেও এষাৰ মাত দি নোপোৱা অচিনাকি হৈয়ো চিনাকি ছোৱালীজনীয়ে।\nসকলোকে এনেদৰে শোকৰ অথাই সাগৰত পেলাই থৈ যোৱা এই ছোৱালীজনীয়েই হৈছে ডাঃ সুকৃতি চৌধুৰী। নামটো যিদৰে সুকৃতি তেওঁৰ কামবোৰো তেনেকুৱাই আছিল। কাকো এষাৰিও বেয়াকৈ কৈ পোৱা নাছিল সুকৃতিয়ে। কোনোৱে দোভাগ নিশা ফেচবুকৰ মেছেঞ্জাৰত মেছেজ কৰি সমস্যাৰ কথা সুধিলেও তপৰাই সুন্দৰকৈ উত্তৰ দিছিল সুকৃতিয়ে। ফেচবুকৰ ভিন্ন গ্ৰুপ আৰু পেজত সুকৃতিয়ে কেৱল ভাল ভাল কথাবোৰেই লিখিছিল। হত্যা-হিংসা, মহামাৰীৰে ভৰি থকা এই পৃথিৱীত বহুজনৰ বাবে সুকৃতিয়ে সহজ-সৰল আৰু শুৱলা ভাষাৰে অসমীয়াতে লিখা ফেচবুক পোষ্টসমূহ আছিল সঞ্জীৱনী সদৃশ।\nসেয়ে কোনেও মানি ল’ব পৰা নাছিল অসম এৰি থৈ সুদূৰ জাপানত বাস কৰা নলবৰীয়া যুৱতীগৰাকীৰ মৃত্যুৰ সেই সংবাদ। টিভিত ব্ৰেকিং নিউজ হৈ বজা নাছিল সেই সংবাদ। নিউজ চেনেলৰ ক’তোৱেই নাছিল সুকৃতিৰ মৃত্যুৰ খবৰৰ সবিশেষ। কিন্তু দেওবাৰে বিয়লিলৈকে সমগ্ৰ অসমৰ লক্ষ লক্ষ নেটিজেনৰ মাজত বিয়পি পৰিছিল এই দুঃসংবাদ। সকলোৱে টিভিলৈ চাইছিল, নিউজ ৱেবছাইটসমূহৰ ফেচবুক পেজলৈ চাইছিল কিজানিবা ডাঃ সুকৃতি চৌধুৰীৰ মৃত্যুৰ খবৰৰ সবিশেষ ওলায়েই। কিন্তু দুই এটা অসম্পূৰ্ণ খবৰৰ বাদে ক’তোৱেই ওলোৱা নাছিল সেই খবৰ।\nক’ত কেনেকৈ পাৰ হৈছিল সুকৃতিৰ শৈশৱ-কৈশোৰ?\nপাগলাদিয়া পাৰৰ জীয়ৰী ডাঃ সুকৃতি চৌধুৰী। পাগলাদিয়াৰ পৰা জাপানৰ ওছাকালৈ সুকৃতিৰ যাত্ৰা মুঠেই মসৃণ নাছিল। নব্বৈ দশকৰ শেষৰ ফালে অসমৰ ভিন্ন জিলাৰ লগতে নলবাৰীকো চুই গৈছিল গুপ্তহত্যাই। সুকৃতিৰ মাত-ফুটা নুফুটা বয়সতেই গুপ্তঘাতকৰ হাতত প্ৰাণ হেৰুৱাইছিল সুকৃতিৰ পিতৃয়ে। একাংশৰ মতে আকৌ সুকৃতিৰ পিতৃক আলফাই হত্যা কৰিছিল। এই ঘটনাৰ পিছতে মানসিক ভাৰসাম্য হেৰুৱাই পেলাইছিল সুকৃতিৰ মাতৃয়ে। তাৰ মাজতে একলা-দুকলাকৈ ডাঙৰ হোৱা সুখ্যাতি বিদ্যালয়লৈ যাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।\nপিতৃহাৰা সুকৃতিৰ পৰিয়ালটোৰ ওপৰত চলিছিল ওচৰ-চুবুৰীয়া আৰু আত্মীয়সকলৰো অকথ্য নিৰ্যাতন। তেনেতে এদিন বিদ্যালয়ৰ পৰা ঘৰলৈ আহি দেখে যে মাকৰ মৃতদেহ ওচৰৰ পুখুৰীত ওপঙি আছে। নিচেই কম বয়সতে ঘাট-মাউৰা হোৱা সুকৃতিক অৱশেষত সেনা বাহিনীত কৰ্মৰত এজন বিষয়াই নিজৰ লগত লৈ যায় আৰু পঢ়া-শুনাৰ সমস্ত দায়িত্ব মূৰ পাতি লয়।\nএনেদৰে পাগলাদিয়াৰ পাৰ এৰি থৈ অন্যস্থানত পঢ়া-শুনা কৰি চিকিৎসক হোৱাৰ মন মেলে মেধাৱী সুকৃতিয়ে। অৱশেষত একাংশই দাবী কৰা মতে কাণপুৰত মনোৰোগ বিষয়ত অধ্যায়ন কৰি জাপানৰ ওছাকালৈ উৰা মাৰিছিল ডাঃ সুকৃতি চৌধুৰীয়ে। ক’ভিড কালত জাপানৰ ওছাকাৰ পৰাই বিভিন্ন বিষয়ত অসমৰ একাধিক ফেচবুক পেজ আৰু গ্ৰুপত লেখা-মেলা কৰি গৈছিল ডাঃ সুকৃতিয়ে। কোনো এটি লেখাত নিজেও ক’ভিডত আক্ৰান্ত হোৱাৰ কথাও কৈছিল সুকৃতিয়ে।\nমৃত্যুৰ পূৰ্বে কি লিখি থৈ গৈছে সুকৃতিয়ে?\nতেনেই কম বয়সতে মৃত্যুক আকোৱালি লোৱা প্ৰতিজনেই আগতেই যেন উমান পাইছিল মৃত্যুৰ কথা। সুৱদী কণ্ঠৰ অধিকাৰী জয়ন্ত হাজৰিকায়ো গাই গৈছিল মৃত্যু চেতনাৰ সেই কালজয়ী গান, 'মই নাথাকিলেও সাজৰ তৰাই মোৰেই কথাকেই ক’ব।’ হঠাৎ মঞ্চত গীত গাই চিৰদিনৰ বাবে ঢলি পৰা কেকেয়ো গাইছিল মৃত্যুৰ গান। অনুৰূপ মৃত্যু চেতনা দেখা গৈছে সুকৃতিৰ ফেচবুক পোষ্টটো।\nশতাধিক ফেচবুক পোষ্টত 'জীৱন জিন্দাবাদ’ বুলি কৈ অহা সুকৃতিয়েও যেন মৃত্যুৰ পূৰ্বে শুনিছিল মৃত্যু চেতনাৰে ভৰা শব্দহীন সেই গান। সেয়ে তেওঁ লিখিছিল, 'অসুস্থতা বাঢ়ি গৈছে। উশাহ ল’বলৈকো কষ্ট। কেতিয়াবা যদি নোহোৱা হৈ যাওঁ মোক যেন পাহৰি যায়। এয়াই হাতযোৰ কৰি অনুৰোধ। ভাবি ল’ব যে এই নামৰ কাকো লগ পোৱাই নাছিল।’\nপাগলাদিয়াৰ প্ৰতি আছিল সুকৃিতৰ অপৰিসীম ভালপোৱা। সেয়ে মৃত্যুৰ পূৰ্বে তেওঁ লিখিছিল, 'সম্ভৱ হ’লে মোৰ অস্থি যেন পাগলাদিয়াত বিসৰ্জন দিয়া হয়। সম্ভৱ নহ’লে নালাগে। মই অকণো বেয়া নাপাও।’ সমাজৰ নীতি-নিয়মক লৈও যেন বীতশ্ৰদ্ধ আছিল সুকৃতি। শেষ পোষ্টটোতো দি গৈছে তাৰেই উমান।\n'মোৰ বাবে কোনো শ্ৰাদ্ধৰ আয়োজন নালাগে। নালাগে কোনো স্মৃতি সভা। জীয়াই থাকোতে যদি কোনো এক মুহূৰ্তত মোৰ শব্দবোৰে আপোনাক চুইছিল কেৱল সেই ক্ষণটোকেই মনত ৰাখিব।’- জমা টকাখিনি অনাথালয়ত দিয়াৰ কথা উল্লেখ কৰি শেষ পোষ্টটোত এইদৰে লিখিছিল সুকৃতিয়ে।\nকিয় নিউজ চেনেলত বজা নাছিল সুকৃতিৰ মৃত্যুৰ খবৰ?\nপুৱা ১০ বজাৰ পূৰ্বেই ছ’চিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰিছিল জাপানত কৰ্মৰত প্ৰবাসী অসমীয়া চিকিৎসক এগৰাকীৰ মৃত্যুৰ দুঃসংবাদ। এগৰাকী জনপ্ৰিয় প্ৰবাসী অসমীয়া চিকিৎসকৰ মৃত্যুৰ খবৰ সাধাৰণতেই নিউজ চেনেল আৰু নিউজ পৰ্টেলসমূহৰ বাবে এটি বিশেষ খবৰ। সেয়ে খবৰটো পোৱা মাত্ৰকে প্ৰায় প্ৰতিটো সংবাদ প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা সুকৃতিৰ সবিশেষ বিচাৰি নলবাৰীৰ স্থানীয় সাংবাদিকলৈ ফোন গৈছিল।\nমুখ্য কাৰ্যালয়ৰ পৰা ফোন পাই নলবাৰীৰ প্ৰতিজন স্থানীয় সাংবাদিকে বিচাৰি ফুৰিছিল সুকৃতিৰ খবৰ। কোনোৱে কৈছিল সুকৃতিৰ ঘৰ নিজ পকোৱা গাঁৱত। কিয়নো শেষ ফেচবুক পোষ্টটোত পাগলাদিয়াৰ পাৰৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল সুকৃতিয়ে। নলবাৰীৰ কেবাজনো সাংবাদিক উপস্থিত হৈছিল নিজ পকোৱাত। সকলোকে সুধি সুধিও নলবাৰীৰ সাংবাদিকসকলে উলিয়াব পৰা নাছিল সুকৃতিৰ সম্ভেদ। গাঁৱখনৰ কোনো পৰিয়ালৰেই জাপানত ডাক্তৰী কৰা কোনো ছোৱালী নাই বুলি সাংবাদিকসকলক স্পষ্টকৈ জনাইছিল গাঁওবাসীয়ে।\n'নলবাৰীৰ বহু মানুহক ফোন কৰিলো। নলবাৰীৰ পুৰণি কথা জনা মানুহকো সুধিলো। কোনেও সুকৃতিৰ কথা নাজানে। নিজ পকোৱালৈ গৈ আহিছো। বহু মানুহক সুধিলো। সুকৃতি চৌধুৰীক চিনি পোৱা কোনো এজনো মানুহ নাপালো। হেড অফিচৰ পৰা কৈছিল ছোৱালীজনীৰ দেউতাকক হেনো আলফাই মাৰিছিল। কিন্তু আলফাৰ হাতত নিহত কোনো মানুহৰে ছোৱালীয়ে জাপানত ডাক্টৰী কৰি থকাৰ খবৰ নাপালো। শেষত অফিচত ফোন কৰি নহ’ব বুলি হাত দাঙি দিলো।’-এইদৰে কয় গুৱাহাটীৰ পৰা সম্প্ৰচাৰিত এটা জনপ্ৰিয় নিউজ পৰ্টেলৰ জনৈক বৰ্মন উপাধিৰ এগৰাকী সাংবাদিকে।\nসুকৃতিৰ জীৱন-মৃত্যুক লৈ ৰহস্য\nদুপৰীয়াৰ ভাগলৈকে সুকৃতিৰ মৃত্যুত শোকত ভাগি পৰা অসমৰ নেটিজেনসকলৰ মনোজগত হঠাৎ সলনি হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। কোনো স্মৃতি সভা নালাগে বুলি কোৱা সুদূৰ জাপানত থকা অসমীয়া ছোৱালীজনীৰ জীৱনৰ বিষয়ে আন একো তথ্য নাপাই ভিন্নজনৰ মনত উদয় হ’বলৈ লৈছিল ভিন্ন প্ৰশ্ন। কম সময়ৰ ভিতৰতে জনপ্ৰিয় হৈ পৰা এগৰাকী সুলেখিকা তথা চিকিৎসক। তাৰপিছতো তেওঁৰ বিষয়ে কোনোৱে বিতঙকৈ একোৱেই নাজানে। এই নজনাখিনিয়েই যেন দিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল বহু প্ৰশ্নৰ উত্তৰ।\nঅমৰেন্দ্ৰ ডেকা নামৰ এজন ফেচবুক ইউজাৰে এই লৈ প্ৰশ্ন কৰিছিল, 'ডঃ সুকৃতি চৌধুৰী কি সঁচাকৈয়ে এটা myth? ডঃ সুকৃতি চৌধুৰীক ব্যক্তিগত ভাবে কোনে কোনে লগ পাইছে? মই virtual world ৰ কথা কোৱা নাই। কায়িক ভাবে লগ পোৱা কোনোবা আছে নেকি মোৰ বন্ধু তালিকাত? শৈশৱত, কৈশোৰত, স্কুল অথবা কলেজীয়া জীৱনত? বিগত কেইবাটাও বর্ষত চিকিৎসক হৈ ওলোৱা বহু বন্ধু বান্ধৱী মোৰ আছে। তেওঁলোকৰ কোনোবাই? আশ্চৰ্যকৰ!!!’\nসুকৃতিৰ নামত ভাইৰেল হৈ পৰা ফটোখন\nসুকৃতিৰ মৃত্যুক লৈ শোক চৰ্চা চলি থকাৰ সময়তে দেৱব্ৰত গগৈ নামৰ আন এজন ফেচবুক ইউজাৰে দুপৰীয়াৰ ভাগতে কথাবোৰক লৈ সন্দেহ ব্যক্ত কৰি এটি পোষ্ট কৰিছিল। তেওঁৰ পোষ্টটোক লৈ একাংশ সুকৃতিৰ অনুৰাগীয়ে আপত্তিয়ো দৰ্শাইছিল। তেওঁ লিখিছিল, 'জাপানত কৰ্মৰত চিকিৎসক ডাক্তৰ সুকৃতি চৌধুৰীৰ মৃত্যুৰ খৱৰ আজি পুৱাৰে পৰা প্ৰায় বিছজনমান মানুহে পষ্ট কৰিছে। ইয়াৰ আগতে তেখেতৰ বিষয়ে মই একো জনা নাছিলো। পষ্টবোৰত লিখা মতে তেখেত এগৰাকী মানৱদৰদী আৰু সুলেখিকা আছিল আৰু জন্মসূত্ৰে তেখেত নলবাৰীৰ হয় বুলি গম পাইছো। ইমান এগৰাকী ভাল মানুহৰ বিষয়ে আগতে নজনাৰ বাবে বেয়া লাগিছে। তেখেতৰ বিষয়ে জানিবলৈ বিচাৰি তেখেতৰ ফেচবুক প্ৰফাইলটো চাই বিফল হলো কাৰণ প্ৰফাইলটো লকড। কোনোবাই এইগৰাকী সুলেখিকাৰ বিষয়ে সবিশেষ জনাব নেকি? অৱশ্যে মই তেখেতৰ লেখা আজিলৈকে এটাও পঢ়া নাই। তেখেতৰ নলবাৰীৰ ঘৰখনৰ বিষয়েও অলপ জানিবলৈ মন গৈছে। তেখেতৰ কেতিয়া মৃত্যু হ'ল আৰু সেই মৃত্যুৰ বতৰা প্ৰথমে কোনে কেনেকৈ পালে কোনোবাই জানে নেকি? চিকিৎসক সুকৃতি চৌধুৰীক কায়িকভাবে লগ পোৱা বা তেখেতৰ লগত ফোনত কথা পতা কোনোবাই আমাক সৱিশেষ এই বিষয়ে জনালে কৃতজ্ঞ হ'ম।’\nঅৱশেষত ৰহস্যৰ অৱসান...\nপ্ৰায় ১২ ঘণ্টাৰ এক শ্বাসৰুদ্ধকৰ ছ’চিয়েল মিডিয়াৰ জীৱন। সুকৃতিক লৈ সকলোৰে মাজত বাঢ়ি গৈছিল উৎকণ্ঠা। তেনেতে ফেচবুকৰ এটা বিশেষ পোষ্টে দৃষ্টি কাঢ়িছিল সকলোৰে। পোষ্টটো আওপকীয়া আছিল যদিও তাতেই যেন আছিল সকলো কথা। এই পোষ্টটো কৰিছিল ৰাজ্যখনৰ এগৰাকী বিশিষ্ট গল্পকাৰ তথা জ্যেষ্ঠ সাংবাদিক মনোজ গোস্বামীয়ে।\nনিশা প্ৰায় ৮ বজাত আপলোড কৰা পোষ্টটোত গোস্বামীয়ে লিখিছিল, 'লিখি লিখি আমনি লগাত the final problem গল্পত ছাৰ্লক হোমছক হত্যা কৰিছিল স্বয়ং স্ৰষ্টা আৰ্থাৰ কনান দয়েলে। Three Masketeers ক্ৰমাগত সফলতাত ভাগৰ লগাত এজন এজনকৈ তিনিওজন মস্কেটিয়াৰ্ছক নিজ হাতেৰে মাৰি পেলাইছিল আলেকজেণ্ডাৰ দুমাই। সাহিত্যত killing off বুলি এটা বস্তু আছে।’\nএই পোষ্টটোৰ পিছতেই অৱসান ঘটিছিল সকলো ৰহস্যৰ। পুৱাৰ পৰা সুকৃতি চৌধুৰীৰ মৃত্যুৰ শোকত ভাগি পৰা প্ৰতিজন নেটিজেন এইবাৰ হৈ পৰিছিল হতবাক। সঁচাকৈয়ে এনে হ’ব পাৰেনে? সঁচা সঁচা যেন লাগি থকা এগৰাকী মানুহ আচলতে তেজ-মঙহৰ নাছিল? সঁচা বুলি ভাবি থকা, সমাজ সলনিৰ সপোন দেখা, মানৱতাৰ কথা কোৱা পাগলাদিয়াৰ পৰা জাপানৰ ওছাকালৈ যোৱা মানৱ দৰদী তেনেই কম বয়সীয়া ট্ৰেজিক কাহিনীৰে ভৰি থকা জীৱনৰ গৰাকী চিকিৎসকৰগৰাকী আচলতে এটি কাল্পনিক চৰিত্ৰহে আছিল?\nসুকৃতিৰ ভাইৰেল হৈ পৰা ফটোখনৰ প্ৰকৃত গৰাকী কোন?\nগল্পকাৰ মনোজ গোস্বামীৰ পোষ্টটোৰ কিছু সময় পূৰ্বে ডিএক্টিভেট হৈ পৰিছিল সুকৃতি চৌধুৰীৰ লকড ফেচবুক প্ৰফাইলটো। ডিএক্টিভেট হৈ পৰিছিল ভিন্নজনে দাবী কৰি থকা সুকৃতিক ওচৰৰ পৰা লগ পোৱা তথা সুকৃতিৰ অভিভাৱক স্বৰূপ প্ৰাণ প্ৰতিম বৰুৱাৰ ফেচবুক একাউণ্টটো। তেনেতেই ভাস্কৰ বাপুকণ গগৈ নামৰ মনোজ গোস্বামীৰ মিচুৱেল ফেচবুক ফ্ৰেইণ্ড এজনে ইংৰাজীতে দিছিল এটা বিশেষ পোষ্ট।\nপোষ্টটোত তেওঁ সুকৃতিৰ সত্য উদ্ঘাটনৰ বাবে ধন্যবাদ জনাইছিল গল্পকাৰ মনোজ গোস্বামীক। ইংৰাজীতে দিয়া পোষ্টটোত তেওঁ লিখিছে, 'মনোজ গোস্বামী ডাঙৰীয়াৰ অনুসন্ধানৰ কৌশলক ধন্যবাদ জনাইছো। এতিয়াহে জানিব পাৰিছো যে ওছাকাৰ সুকৃতি চৌধুৰীৰ দুখজনক কাহিনী আৰু মৃত্যুৰ খবৰ আচলতে মিছা। সুকৃতিৰ কথাবোৰে মোক একপ্ৰকাৰ কন্দুৱাই পেলাইছিল। কিন্তু আচল কথা এয়েই যে আচলতে সুকৃতি চৌধুৰী বাস্তৱত নাছিলেই। ক’ভিড কালত কেইজনমান ল’ৰাই এই প্ৰফাইলটো ক্ৰিয়েট কৰিছিল আৰু এতিয়া ক’ভিড শাম কটাত আকৌ চাকৰিত ব্যস্ত হ’বলগীয়া হোৱাত তেওঁলোকে চৰিত্ৰটোক হত্যা কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে।’\nএই পোষ্টটোৰ কিছু সময় পিছতে ভাস্কৰ বাপুকণ গগৈ নামৰ একেজন ইউজাৰে এগৰাকী যুৱতীৰ সৈতে দুজন কম বয়সীয়া লোকে খাদ্য গ্ৰহণ কৰি থকা এখন বিশেষ ফটো পোষ্ট কৰিছে। ফটোখনৰ কেপশ্যনত লিখিছে, 'সুকৃতি চৌধুৰীৰ মৃত্যুৰ দুখত মা-দেউতাৰ সৈতে কিবা এটা খাবলৈ আহিছো।’ এই ফটোখনৰ তলত মনোজ গোস্বামীয়ে কমেণ্ট কৰিছে, 'তোমাৰ মা-দেউতা তেনেই ডেকা হৈ আছেহে!’ উক্ত কমেণ্টত গগৈয়ে আকৌ ৰিপ্লাই দি কৈছে, 'আচলতে তেওঁলোক সুকৃতিৰ মৃত্যুৰ শোকত ভাগি পৰিছে। তেওঁলোকে পাগলাদিয়ালৈ যাব বিচাৰিছে। মই কৈছো আগতে কিবা অলপ খাই লও আহা।’\nলক্ষণীয় যে, ফেচবুক একাউণ্ট ডিএক্টিভেট কৰাৰ পূৰ্বে এখনো ফটো বিচাৰিবলৈ নোপোৱা সুকৃতি চৌধুৰীৰ নামত এখন ফটোও ভাইৰেল হৈ পৰিছিল। বহুতেই এই ফটোখনেই সুকৃতিৰ ফটো বুলি ভাবি সেয়া শ্বেয়াৰ কৰি শোক প্ৰকাশ কৰিছিল। হাতত কলম লৈ বিশেষ ভংগীমাৰে থকা ছোৱালীজনীৰ ফটোখন ৰিভাৰ্ছ ইমেচ ছাৰ্চ কৰিলেও বিচাৰি পোৱা নাযায়। অৰ্থাৎ এয়া স্পষ্ট যে সুকৃতিৰ নামত ভাইৰেল হৈ পৰা ফটোখন ইণ্টাৰনেটৰ পৰা লোৱা ফটো নহয়।\nৰহস্যৰ শেষত পোষ্ট কৰা ফটোখন...\nফেচবুকত এখনো ফটো পোষ্ট নকৰা সুকৃতিৰ নামত ভাইৰেল হৈ পৰা ফটোখন যদিহে ইণ্টাৰনেটৰ পৰা লোৱা ফটো নহয় তেন্তে এই ফটোখনৰ গৰাকী কোন? এই প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ যেন লুকাই আছে ভাস্কৰ বাপুকণ গগৈয়ে পোষ্ট কৰা বিশেষ ফটোখনতে। ফটোখনত থকা যুৱতীগৰাকীলৈ চালে স্পষ্টকৈ ধৰা পৰে যে সুকৃতি বুলি ভাইৰেল হৈ থকা ফটোখনৰ সৈতে এই ফটোখনত থকা যুৱতীগৰাকীৰ হুবহু মিল আছে।\nফটোখনত থকা যুৱক দুজনৰ এজন হয়তো ভাস্কৰ বাপুকণ গগৈ আৰু আনজনে হয়তো ক্ৰিয়েট কৰিছিল সেই ৰহস্যময়ী ট্ৰেজিক কাহিনীৰে ভৰা ডাঃ সুকৃতি চৌধুৰীৰ সমগ্ৰ জীৱন বৃত্তান্ত থকা ফেচবুক প্ৰফাইল। লগতে এই প্ৰফাইলটোৰ পঢ়িলে আৰু পঢ়িবলৈ মন যোৱা প্ৰতিটো লেখাৰ আঁৰত হয়তো সংগোপনে আন এটা মূৰত আছিল অসমৰ এজন জনপ্ৰিয় গল্পকাৰ। অৱশেষত সেই গল্পকাৰজনেই ফেচবুকত কলেমেৰে হত্যা কৰিলে কম সময়ৰ ভিতৰতে অসমৰ প্ৰতিজন নেটিজেনৰ হৃদয় জয় কৰিবলৈ সমৰ্থ হোৱা ডাঃ সুকৃতি চৌধুৰীক। সঁচাকৈয়ে বাস্তৱ দুনীয়াৰ দৰেই এতিয়া যেন বিচিত্ৰ হৈ পৰিছে ছ’চিয়েল মিডিয়াৰ এই দুনীয়া!\nগল্পকাৰ মনোজ গোস্বামীৰ মানস কন্যা নেকি সুকৃতি?\nদেওবাৰৰ গোটেই দিনটো সকলোৱে সুকৃতি পাগলাদিয়া পাৰৰ এগৰাকী তেজ-মঙহৰ ছোৱালী বুলিয়েই ধাৰণা কৰি লৈছিল। দুই-এজনে ইয়াক লৈ প্ৰশ্ন কৰিছিল যদিও সেই সম্পৰ্কে নিশ্চিত হব পৰা নাছিল। এনেদৰে দেওবাৰৰ দিনটো প্ৰতিজন নেটিজেনেই একপ্ৰকাৰ ৰহস্যৰ মাজত সোমাই পৰিছিল। কিন্তু প্ৰায় ১২ ঘণ্টাজোৰা সেই ৰহস্যাৰ যৱনিকা পৰিছিল গল্পকাৰ মনোজ গোস্বামীৰ ওপৰত উল্লেখ কৰা পোষ্টটোৰ পিছত। ইয়াৰ পিছতেই স্বাভাৱিকতে প্ৰশ্ন উত্থাপিত হৈছে যে সুকৃতি চৰিত্ৰটোৰ আঁৰৰ মূল ব্যক্তিগৰাকী গল্পকাৰ মনোজ গোস্বামীয়েই নেকি? এই সন্দৰ্ভত গল্পকাৰগৰাকীৰ সৈতে NNOৰ তৰফৰ পৰা যোাগাযোগৰ চেষ্টা চলোৱা হৈছিল যদিও সবিশেষ স্পষ্টকৈ জানিব পৰা নগল।\nঅৱশ্যে গল্পকাৰ গোস্বামীৰ ফেচবুকৰ মিচুৱেল ফ্ৰেইণ্ড ভাস্কৰ পাপুকণ গগৈৰ শেহতীয়া ফেচবুক পোষ্টত যেন তাৰেই ইংগিত পোৱা গৈছে। পোষ্টটোত গগৈয়ে লিখিছে, 'সুকৃতি চৌধুৰীৰ স্ৰষ্টা নিশ্চয় এজন অতি উচ্চ খাপৰ লেখক। এক social experiment ৰ অন্ত পৰিল। স্ৰষ্টা কিন্তু এতিয়াও সুস্থ হৈয়ে আছে। নতুন সৃষ্টি নিশ্চয় আহিব পাঠকৰ মাজত। হয়টো নিজৰ নামত বা আন কোনো ছদ্মনামত। ইয়াত দুখ কৰিব লগীয়া একো নাই। এজন যাদুকৰৰ এক masterpiece illusion-ত বিভ্ৰান্ত হ’ল বহুজন।' উল্লেখ্য যে কভিড কালত ভাইৰাছ শীৰ্ষক এটি উচ্চমানৰ গল্প পাঠকসকলক উপহাৰ দিছিল 'এলুমিনিয়ামৰ আঙুলি' 'সমীৰণ বৰুৱা আহি আছে'ৰ দৰে মননশীল গল্পৰ স্ৰষ্টা মনোজ কুমাৰ গোস্বামীয়ে। সেয়ে ভাস্কৰ পাপুকণ গগৈয়ে উল্লেখ কৰা উচ্চ খাপৰ লেখকগৰাকীক বহুতেই গল্পকাৰ মনোজ গোস্বামী বুলিয়েই ধৰি লৈছে।\n'আচলতে এয়া মনোজ গোস্বামীৰ দৰে লেখকৰেই সৃষ্টি হ'ব লাগিব। ছচিয়েল মিডিয়াৰ জৰিয়তে তেওঁ অসমীয়া সাহিত্যক লৈ এক সুন্দৰ সম্পৰীক্ষা চলাইছে। এয়া অসমৰ সাহিত্য জগতৰ বাবে এক ইউনিক খবৰ বুলিব পাৰি। ইয়াৰ আগতে কেইজনমানে মিলি মোমাই বৰুৱা নামৰ এটা ছচিয়েল মিডিয়াকেন্দ্ৰিক চৰিত্ৰ সৃষ্টি কৰিছিল। কিন্তু সুকৃতি চৌধুৰী তাৰ তুলনাত যথেষ্ট ব্যতিক্ৰম। ইয়াৰ সৈতে সাহিত্যৰ কথা জড়িত হৈ আছে। মানুহক বাদ দি সাহিত্য সৃষ্টি হব নোৱাৰে। সাহিত্যক বাদ দিও সমাজে ধাৰাবাহিকতা ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰে। এয়া হৈছে সময়ৰ সৈতে খোজ মিলোৱা সাহিত্যৰ এক অনন্যা ৰূপ। ইয়াৰ আঁৰৰ প্ৰতিগৰাকী ব্যক্তি আচলতে ধন্যবাদৰ পাত্ৰ। হয়তো সোনকালেই ইয়াৰ সমস্ত ৰহস্য ভেদ হব আৰু সুকৃতি চৌধুৰী অসমীয়া সাহিত্যৰ এটি কালজয়ী চৰিত্ৰ হৈ পৰিব।'-NNOৰ আগত এইদৰে কয় নাম প্ৰকাশত অনিচ্ছুক মনোজ গোস্বামীৰ এগৰাকী সহযোগীয়ে।\nসুকৃতিৰ আঁৰত আছে নেকি লেখক অৰ্ণৱজান ডেকা?\n'সুকৃতি ছেনছেশ্যন'ৰ মাজতেই আন একাংশ নেটিজেনে আকৌ সুকৃতি চৰিত্ৰটোৰ আঁৰত লেখক, ঔপন্যাসিক অৰ্ণৱজান ডেকা থকাৰ সম্ভাৱনা ব্যক্ত কৰিছে। সুকৃতিৰ মৃত্যুৰ বাতৰি বিয়পি পৰাৰ সময়তেই এটি দীঘলীয়া পোষ্ট শ্বেয়াৰ কৰা দেখা গৈছে লেখক অৰ্ণৱাজান ডেকাক। সুকৃতিয়ে লিখা লেখা বুলি উল্লেখ কৰি সেয়া পোষ্ট কৰিছে ডেকাই। একেদৰে ডেকাই নিজৰ ফেচবুক একাউণ্টৰ প্ৰফাইল পিকচাৰত সুকৃতি বুলি ভাইৰেল হৈ পৰা ফটোখন লগাই থোৱাও দেখা গৈছে। অৰ্ণৱজান ডেকাৰ পোষ্টৰ তলত অধিকাংশই সুকৃতিৰ আঁৰত তেঁৱেই আছিল বুলিও দাবী কৰা দেখা গৈছে।\nডেকাৰ পোষ্টত এজনে কমেণ্ট কৰিছে এইদৰে, 'এই একাউণ্টৰ মালিক অন্তত: এজন অৰ্ণৱজান ডেকাই হয়। যিকোনো লেখাৰ আৰম্ভণিতে নিজৰ বা পৰিয়ালৰ বিষয়ে দীঘলীয়াকৈ লিখাটো ডেকাৰ অভ্যাস। যিটো সুকৃতিৰ লিখাখিনিৰ সৈতে মিল আছে। প্ৰথম পেৰাগ্ৰাফটোৰ বাক্যগাঁথনি, লিখনশৈলী সম্পূৰ্ণ ডেকাৰ সৈতে একে। ১৯৯৪ জন্ম ছোৱালী এজনীয়ে যাদৱ ডায়েৰীৰ চাহৰ কথা ইমান নষ্টালজিক হৈ নিলিখে। এজন বয়সীয়া মানুহে লিখিব। গতিকে এই একাউণ্টৰ এজন চালক অন্ততঃ ডেকাই হয়।’\nএনেদৰে এতিয়া সুকৃতি নামৰ কোনো প্ৰকৃততে নাছিল বুলি চৰ্চা চলি থকাৰ মাজতে ইয়াৰ আঁৰত কোন আছিল আৰু সুকৃতি চৰিত্ৰটো কাৰ মানস কন্যা তাক লৈ আন এক চৰ্চা চলা দেখা গৈছে। অৱশ্যে এই প্ৰতিবেদন যুগুতোৱা পৰ্যন্ত ছচিয়েল মিডিয়াত অসমৰ নেটিজেনসকলৰ মাজত সুকৃতিক লৈ অব্যাহত আছে ৰহস্য আৰু চাঞ্চল্য।


মাজত মাত্ৰ এটা দিন! Modi চৰকাৰৰ বাম্পাৰ প্লেন! ঘৰতে বহি উপাৰ্জন কৰক ১৫ লাখ টকা... earn-rupees-15-lakh-by-suggesting-name-tagline-and-logo-finance-ministry-invites-all-check-details-hb– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »মাজত মাত্ৰ এটা দিন! Modi চৰকাৰৰ বাম্পাৰ প্লেন! ঘৰতে বহি উপাৰ্জন কৰক ১৫ লাখ টকা...\nমাজত মাত্ৰ এটা দিন! Modi চৰকাৰৰ বাম্পাৰ প্লেন! ঘৰতে বহি উপাৰ্জন কৰক ১৫ লাখ টকা...\nকেন্দ্ৰীয় বিত্ত মন্ত্ৰণালয়ে এটা নতুন কম্পিটিশ্যন আৰম্ভ কৰিছে।\n| August 14, 2021, 09:50 IST\nআপুনি ঘৰতে বহি লাখ টকা ৰোজগাৰ কৰিব বিচাৰিছে নেকি? আপোনাৰ বাবে আছে অন্যতম সুযোগ। সুযোগ দিছে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে। আচলতে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে সাধাৰণ মানুহক ১৫ লাখ টকা উপাৰ্জনৰ সুযোগ দিছে। কেন্দ্ৰীয় বিত্ত মন্ত্ৰণালয়ে এটা নতুন কম্পিটিশ্যন আৰম্ভ কৰিছে। ইয়াত ক্ৰিয়েটিভ লোগো, চৰকাৰৰ এটা সংস্থাৰ নাম, লোগো ডিজাইন, আৰু টেগলাইন দিব লাগিব। যদি আপোনাৰ কাম পছন্দ কৰে, তেন্তে প্ৰাইজ লাভ কৰিব।\nসম্প্ৰতি মাই গভ ইণ্ডিয়াৰ পৰা টুইট কৰি এই বিষয়ে জনোৱা হৈছে। আপুনি এই প্ৰতিযোগিতাত অংশ ল'লে ১৫ আগষ্টৰ ভিতৰত নিজৰ এণ্ট্ৰী পঠিয়াব লাগিব। জানি লওক কিদৰে অংশ লব পাৰিব?\nMy Gov India-ই টুইটত নিজৰ ক্ৰিয়েটিভ নাম, টেগলাইন আৰু লোগো বনাব লাগিব। প্ৰতিযোগিতাখনত উন্নয়ন বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠানৰ (DFI) বাবে৷ যি প্ৰথম পুৰষ্কাৰ লাভ কৰিব , তেওঁ ৫ লাখ টকা পাব। ডিপাৰ্টমেণ্ট অৱ ফাইনেন্সিয়েল চাৰ্ভিচেচ, বিত্ত মন্ত্ৰণালয়ক লোগো ডেভেলপমেণ্ট ফাইনেন্সিয়েল ইন্সটিটিউশ্যনৰ নাম আৰু এটা টেগ লাইনৰ প্ৰস্তাৱ দিব লাগিব। লোগোৰ বাবে ডিজাইন বিচাৰিছে তেওঁলোকে। সংস্থাৰ নাম, লোগো আৰু টেগলাইন তেওঁলোকৰ কাম অনুযায়ী হ'ব।


যাদু তেৰী নজৰ – মধুমিতা বৰুৱা শইকীয়া – ফটাঢোল\nযাদু তেৰী নজৰ – মধুমিতা বৰুৱা শইকীয়া\nপূজাৰ সময়ৰ কথা। শাৰদ উন্মাদনাই মহানগৰীখনকো চুই গৈছে। ব্যস্ত প্ৰাত্যহিকতাৰ পৰা সুৰুঙা কাটি মহানগৰীৰ বাসিন্দাই শৰতৰ মাধুৰীমাক উপভোগ্য কৰি তুলি, বজাৰে-সমাৰে এটি উৎসৱমুখৰ পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰিছে।বিলাসী গাড়ীৰ সমদলৰ মাজতো কিন্তু চিটিবাছ কেইখনে নিজৰ স্থিতি অক্ষুন্ন ৰাখিছে। সকলোৰে বাবে গাড়ী ঘোঁৰাৰ সুখ লিখি থোৱা নাথাকে। বহুতৰ আকৌ প্ৰথম পছন্দও এই বাছকেইখন।ইমান সুলভ যাত্ৰা, সুচল বাহনৰ সুখ পোৱা বাছকেইখন। বাছকেইখনত যেন উমলি থাকে নগৰীয়া জীৱনৰ কথকতা।\nগমপাইছেই নিশ্চয় পাঠকে যে আন একো নহয়, সেইখন মধ্যবিত্তৰ সকাহ-চিটিবাছ। একপ্ৰকাৰ মহানাগৰিকৰ উশাহ।\nশাৰদীয় বতৰ। হৰ্ডিঙে, দোকানে, আনকি আনন্দোচ্চল পথাচাৰীৰ পদ সঞ্চালনিত ফুট-পাথবোৰো মেলা হৈ পৰিছে। ৰেহাই, অফাৰ আদি শব্দৰে বাছবোৰৰ ভিতৰতো যেন উলাহবোৰ ওফৰি পৰিছে। এনেই হেণ্ডিমেনৰ অহেতুক চিঞৰ বাখৰ আৰু চঞ্চলতাৰ শেষ নাই, তাতে পূজাৰ ভিৰ।ভালপাওঁ এনে জীৱনমুখি সময়বোৰ উৎসৱবোৰে একো নকৰিলেও মনটোক সজীৱ কৰে। চেগ বুজি এপাক মাৰোঁ বুলি বাছষ্টপ পালোঁহি। দেখি চকু কপালত উঠিল। গিজগিজাই এজাক মানুহৰে বাছখন ভৰ্তি। সাধাৰণতে তৎভত হেৰুৱাই বাছত উঠো মানে, চকা প্ৰায় ঘূৰেই। তাতে আকৌ পূজাৰ উথপ-থপ। কোনে পায় কণ্ডাক্টৰক, কোনে পায় হেণ্ডিমেনক।\nবাছষ্টপৰ ওচৰতে থাকো বাবে বাছকেইখন প্ৰায় চিনাকি। তাৰোপৰি মানুহৰ মাজত থাকি থাকি, কণ্ডাক্টৰে মনৰ ডাক্টৰৰ মন পঢ়া ক্ষমতাও আয়ত্ব কৰিব পৰা হ’য়। সেয়ে নেকি ঢিলা কুৰ্তী আৰু হাৱাই চেণ্ডেলৰে জাঁপ মাৰি উঠা মোক দেখিলেই তেওঁলোকে গম পায়, বাইদেৱেকৰ অনাহক লৰালৰি স্বভাৱ। যেনেকৈ হ’লেও চিট এটা প্ৰায় দিয়ে। সাধাৰণতে চান্দমাৰীলৈ যোৱা মই এতিয়া, কণ্ডাক্টৰৰ চকুৰ চিনাকি য়েই হৈ থকা নাই।\n…..বাইদেউ, বহি লওক ভালকৈ বুলি কোৱাৰ লগে লগে বাছ গৈ অনুৰাধা পায়গৈ। বামুনীমৈদাম ত এবাছ মানুহ ইতিমধ্যে উঠাই লৈ গপছ হৈ পৰা ড্ৰাইভাৰে ফুল ভলিউমত লগাই দিয়ে কুমাৰ চানুৰ গান। “…ধীৰে ধীৰে প্যাৰ ক বঢ়ানা হে,হাসকে গুজৰ জানা হে….মে’ ত’ বাচ তুমছে দিল লগনা হে…হাচকে গুজৰ যানা হে..”।কালিও ব্যতিক্ৰম নাছিল। কণ্ডাক্টৰক নিজেই ক’লোঁ, চান্দমাৰী নহয় পানবজাৰ যাম। কাম সৰু, বাহনা ডাঙৰ। গান শুনা আৰু মানুহ পঢ়া।\n……অনুৰাধাত পূজাৰ বজাৰ কৰি, হোৰা-হোৰকৈ এজাক মানুহ উঠিল। কম বয়সীয়া কোমল মুখৰ মানুহ এহাল মোৰ পাছত বহিল।এপাকত গিৰিয়েক উঠি মানুহজনীৰ কাষত হাউলি থিয় হ’ল। লেডিজ চিট, কণ্ডাক্টৰে উঠায় দিলে। তাৰ পাছত এজাকমান ছোৱালী।খিকখিকাই হাঁহিছে নিজৰ মাজত। কোনোবা এজনীয়ে দোকানীয়ে নেদেখাকৈ দামী লিপষ্টিক এটা আনিলে। ছোৱালী জনীৰ ওঁঠৰ ওপৰত ৰসাল মন্তব্য দি সিহঁতে খিকখিকাই ক্ষান্ত নহৈ প্ৰায় অট্টহাস মাৰিলে। ইফালে, কমবয়সীয়া দম্পতীহালৰ পত্নীয়ে গিৰিয়েকৰ ওপৰত নজৰ ৰাখিছে। হয়তো আকৌ, যিহে ৰম্ভাহঁতৰ পখিলা খেদা আবেদন।মই বহি গৈ আছোঁ বিৰাট গহীনকৈ। একোৱেই যেন গমপোৱা নাই মই ভাবত মগ্নহৈ, সকলোকে উপেক্ষা কৰি মই মোৰ নিজৰ মাজত। মনে মনে পিৰিক-পাৰাককৈ মন কৰি আছোঁ।ক্ষন্তেক পাছতে, অই..নামোঁ আহ, আহ বুলি সিহঁতৰ মাজত লৰা-ধপৰা লাগিল। ডাঙৰকৈ ব্ৰেক এটা মাৰি বাছখন ৰৈ গ’ল।\n….. শিলপুখুৰীত ছোৱালী জাক গিৰগিৰাই নামি গ’ল। চেগবুজি মানুহহালৰ মানুহটো আহি মানুহজনীৰ কাষত বহিল। অভিমান অকণ লৈ কিঞ্চিত উষ্মাৰে মানুহ জনীক ক’বলৈ ধৰিলে, তুমি মোক ইমান কাঢ়াকৈ কিয় চাই আছিলা? মই নাই দেখা বুলি ভাবিছিলা নেকি?মানুহজনী য়ে শুন নুশুনকৈ গিৰিয়েকক উভতি ধৰিলে, “ইস্ কিয় নাচাম? পহৰা দিম দৰকাৰ পৰিলে।” গিৰিয়েকে ঘোপাকৈ মানুহজনীলৈ চাই ভোৰভোৰাই উঠিল। ইতিমধ্যে বাছখন পানবজাৰ পাওঁ পাওঁ হৈছে। ড্ৰাইভাৰে গানৰ চিডিখন সলাই দিছে। বাছত বাজিবলৈ লৈছে,. “..যাদু তেৰি নজৰ…তু হাঁ কৰ য়্যা না কৰ ,তুহে মেৰি কিৰণ ,তুহে মেৰি কিৰণ।”মই স্বগোক্তি কৰিলোঁ, উস্ গানো মিলি গৈছে হালৰে মাজত। কাৰণ কাকতালীয় ভাবেই গানটোও আছিল আপোনজনৰ আধিপত্য জাহিৰ কৰা এটা প্ৰেমগীত। কিৰণৰ প্ৰেমত মচগুল শ্বাহৰুখ। এটা অনন্য সুন্দৰ গান। এৰা, গানে কি নানে? গানটোৱে যেন সিহঁতৰ মাজলৈও লৈ আহিল শৰতৰ জোনাক গলা কোমল অনুভৱ। ইতিমধ্যে সিহঁতহাল সিহঁতৰ মাজত সোমাই পৰিছে। মানুহটোৱে কিবা এটা কৈছে। মানুহ জনীয়ে হাঁহি হাঁহি উত্তৰ দিছে।বাছখনত তেতিয়া ঝেং নাছিল। বাটৰ বগৰী ঝেংবোৰ শিলপুখুৰীৰ ষ্টপেজত নামি গৈছিল।\n« সেই নিৰ্বাচনী কোঠালিটোত – পৰিস্মিতা দাস\nকবিতা লিখা ৰাইজৰ আঙুলিৰ ফাঁকেৰেহে এনে সাৱলীল শব্দ বাহিৰ হয় !!!!!\nমিছা ক’লো যদিও নাজানোঁ | ভাল পালো পঢি |\nভাল পালোঁ পঢ়ি


মেজিৰ জুই (কনচেং বৰগোহাঁই) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n(গোটা বাহঁবোৰে জুইত ডাঙৰকৈ শব্দ কৰিবলৈ ধৰিলে । ৰৈ ৰৈ অন্য দিশৰ পৰা তেনে শব্দ আহিল । শব্দৰ যেন এক প্রতিযোগিতাহে । একেখন গাৱঁতে কেইবাটাও মেজি জ্বলোৱা হৈছে –বুকুখন কৰবাত অকণমান বিষাব ধৰিলে । মেজিত সেৱা কৰোতে মনতে প্রার্থনা কৰিলো এই মেজিৰ জুইকুৰাই যেন গাঁওখনৰ মানুহবোৰৰ মনৰ হিংসা-দ্বেষ আদি পুৰি ছাই কৰি পেলায়। …)\nঘৰৰ সন্মুখৰ শিলগুটি দিয়া ৰাস্তাটোৱেদি অন্যদিনতকৈ অলপ বেছি মানুহে আহ-যাহ কৰিছে । ঘৰলৈ ঘূৰি অহা মানুহৰ হাতত মস্ত মস্ত টোপোলা, বেগ। মই জানো টোপোলাবোৰত কি আছে। সৰু হৈ থাকোতে দেউতাক এনেধৰণৰ টোপোলাভৰা বেগ অনা দেখিছিলো। বেগবোৰত অকণিহঁতৰ হাঁহিবোৰ সোমাই আছে ।\nএইবাৰ মই মাঘৰ বিহুত দুদিনমান থকাকৈ ঘৰলৈ আহিবলৈ ছুটী পাইছো। অসমৰ বাহিৰলৈ যোৱাৰ পাচত মাঘ বিহুত ঘৰলৈ যাবলৈ সুবিধাকে পোৱা নাছিলো। ল’ৰা দুটাই অসমত থকা ঘৰলৈ যাবলৈ বৰ ভাল পায়। সিহঁতক মাঘ বিহুত নো কি কি কৰে সেইবোৰ দেখুওৱাৰ ইচ্ছা আছিল। লগতে পুৰণা বন্ধু দুজনমানকো লগ ধৰাৰ আশাৰে গাঁৱলৈ আহিছো ।\nদুপৰীয়া জিৰাই-অতাই সন্ধিয়া বিহুৰ যা-যোগাৰ সর্ম্পকে বুজ লবলৈ পুৰণি নামঘৰৰ ফালে ওলাই গলোঁ। অৱশ্যে নোযোৱা হ’লেই ভাল আছিল। কাৰণ গাঁৱৰ কাণ্ড-কাৰখানা দেখি মনটো একেবাৰে দমি গল। বাটতে চিনাকী এজনক মেজিৰ কথা সোধাত ক’লে-‘জানো দাদা, খৰি, কাঠ গোটাইছে নে নাই গ’মেই পোৱা নাই। মইও কামৰ লেঠাত ল’ৰাহঁতৰ খবৰ এটাও ল’ব পৰা নাই।’ আন এজনে ক’লে-‘এইবাৰ বুইছে আমি এইটো চুকত ঘৰৰ মানুহখিনিয়ে একেলগে খোৱাৰ দিহা কৰিছো।’ আগেয়ে পৰিয়ালৰ মানুখিনিয়ে কিয় একেলগে খোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰা নাছিল, সেইটোহে বুজি নাপালোঁ। মুখেৰে একো নক’লো। মাথোঁ বেঙা ধৰণৰ হাঁহি এটা মাৰি তেওঁৰ পৰা বিদায় ললোঁ। কথাবোৰ ভাবি ভাবি পুৰণা স্কুলীয়া বন্ধু এজনৰ ঘৰ ওলালোগৈ । সৰুতেই তেওঁৰ দেউতাক ঢুকোৱাৰ বাবে খেতি-খোলাত ধৰিব লগা হোৱাত পঢ়া-শুনা স্কুল পর্যায়তে সামৰণি পৰিল। তেওঁ ঘৰখনৰ একমাত্ৰ ল’ৰা, সেয়ে ঘৰখনৰ ভাৰ সম্পূর্ণ তেওঁৰ ওপৰতে পৰিল। বহুদিনৰ মূৰত সেই বন্ধুৱে মোক দেখি হাঁহি এটা মাৰি মোৰ কুশল বার্তা ল’লে। কথাৰ লগে লগে মুঢ়া এটা আনি পিৰালিতে বহিব দিলে আৰু নিজেও বহি ল’লে । সুখ-দুখৰ কথাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ল’ৰা-ছোৱালী পঢ়া শুনালৈকে বহু কথা পাতিলোঁ । কথা প্রসংগত বন্ধুৱে ক’লে—‘তোমালোক নগৰত আছা, মানে দূৰৈত থাকি ভালেই কৰিছা । সুখত আছা, শান্তিত আছা। আজিকালি গাঁওতহে শান্তি নোহোৱা হ’ল। আমাৰ গাঁওখনো আগৰ দৰে হৈ থকা নাই। মানুহৰ মাজত মিলাপ্রীতি, মৰম, চেনেহ আদি নোহোৱা হ’ল। আগৰ চাম মানুহৰ এজনো নোহোৱা হ’ল, তেওঁলোকে পুৰণি নীতি-নিয়ম অনুসৰণ কৰি গাঁওখন ধৰি ৰাখিছিল। থানবান হ’বলৈ এৰি দিয়া নাছিল। এতিয়া আমাৰ এই চুবুৰীৰ কেইঘৰৰ বাদে বাকী সকলো ভাগ ভাগ। তোমাকনো কি ক’ম? দুদিনমান থাকিলে নিজেই সকলো গম পাবা।’— বন্ধুজনে বৰ দুখেৰে কথাখিনি ক’লে । ‘তুমিতো পৰিয়াল লৈ আহিছা, ক’লৈনো যাবা? আমাৰ ইয়ালৈকে আহিবা।’—বন্ধুজনে একপ্রকাৰ জোৰ কৰিয়ে কথাষাৰ ক’লে। ল’ৰা-ছোৱালীহালেও ভাল পাব। তুমি ফ্রী যেতিয়া আমাৰ ইয়াতে লাগি ভাগি দিবও পাৰিবা। ল’ৰাবোৰে খৰি, কাঠ গোটাইছে। মইতো আছোৱেই। ডাঙৰ-সৰু সকলোৱে আহিব ভোজলৈ।\nমই ল’ৰাহঁতৰ কথা ভাবিয়েই সন্মতি জনালো যদিও অকণো উৎসাহ অনুভৱ নকৰিলো ।\nযি কি নহওঁক যথাসময়ত ৰং-তামাচাৰ মাজেৰে মেজিৰ জুই জ্বলিল। গোটা বাঁহবোৰে জুইত ডাঙৰকৈ শব্দ কৰিবলৈ ধৰিলে। ৰৈ ৰৈ অন্য দিশৰ পৰা তেনে শব্দ আহিল। শব্দৰ যেন অঘোষিত প্রতিযোগিতাহে। একেখন গাৱঁতে কেইবাটাও মেজি জ্বলোৱা হৈছে—বুকুখন ক’ৰবাত অকণমান বিষাব ধৰিলে। মেজিত সেৱা কৰোতে মনতে প্রার্থনা কৰিলো এই মেজিৰ জুইকুৰাই যেন গাঁওখনৰ মানুহবোৰৰ মনৰ মাজত থকা হিংসা-দ্বেষ আদি ছাই কৰি পেলায় ।\nডেভিদ স্বৰ্গীয়াৰী— মেজিৰ জুইৰ উত্তাপে নিকা কৰি তোলক আমাৰ কলুষিত মনবোৰ ৷ লেখাটি পঢ়ি ভাল পালোঁ ৷\nসূৰ্য কুমাৰ বৰা — লেখাটোত অসমৰ বেছি সংখ্যক গাঁৱৰে বর্তমানৰ ছবিখন ওলাই পৰিছে। নিশা ভোজৰ সলনি কেনেকৈ মদ আৰু মাংসৰ খানা হয় তেনে দৃশ্যও আপুনি দেখিব। পঢ়ি ভাল লাগিল।\nদিপুল হালৈ— এতিয়া গাঁৱৰ ঘৰে ঘৰে মেজি । ২০বছৰৰ আগেয়ে গোটেই গাঁৱখনে একেলগে মেজি সাজিছিল।\nপাৰ্শ্ব নেওগ— আপুনি ইয়াত মেজিৰ শব্দৰ প্ৰতিযোগিতাৰ কথাহে কৈছে। কিন্তু আমাৰ ফালে আকৌ মাঘৰ বিহুৰ উৰুকাৰ দিনা কাৰ ঘৰত কিমান জোৰেৰে ‘হোম-থিয়েটাৰ’ত গান বজাব পাৰে, কোনে কিমান মদ খাব পাৰে তাৰহে প্ৰতিযোগিতা চলে।\nনিৰঞ্জন হাজৰিকা— আমাৰ গাৱঁত যেনিবা আমাৰ মনত পৰা দিনৰ দৰেই মেজি জ্বলে।\nবৰা নিতুল— কথাখিনি পঢ়ি দুধাৰি চকুলো বৈ আহিল ক’ব নোৱাৰাকৈয়ে। এনে এখন গাঁৱৰ ছবি কেতিয়াও আশা নকৰো। বিশেষকৈ উজনিত। উজনি মোৰ বৰ প্ৰিয়। অন্তত অসমীয়াৰ সকলো আশা উজনিতে আছে বুলি মোৰ বিশ্বাস আছিল। কিন্তু লিখাটো পঢ়ি দুখ পালোঁ, বাস্তৱৰ ছবিখন দাঙি ধৰা বাবে আপোনালৈ ধন্যবাদ থাকিল। কিন্তু এতিয়াও আমি মেজি সাজি সকলোৱে একেলগে ভোগালি বিহু আদৰি আহিছো। নাজানো এই ধাৰা কিমান দিনলৈ ৰক্ষা কৰিব পৰা যাব। এটা কথা সঁচাকৈ কৈছে যে আজিৰ চামে উৰুকাৰ নিশা কিমান মদ খাব পাৰি, কোনে কিমান জোৰেৰে গান বজাব পাৰে তাৰেই যেন প্ৰতিযোগিতা চলে।


ব্যৱহাৰিক ভূগোল - দশম শ্ৰেণী - ভূগোল - ELECTIVE GEOGRAPHY - SEBA - CLASS X - Gorajan Goodluck Tutor Centre\nHome Class 10 SEBA দশম শ্ৰেণী ভূগোল ব্যৱহাৰিক ভূগোল - দশম শ্ৰেণী - ভূগোল - ELECTIVE GEOGRAPHY - SEBA - CLASS X\nব্যৱহাৰিক ভূগোল - দশম শ্ৰেণী - ভূগোল - ELECTIVE GEOGRAPHY - SEBA - CLASS X\nAdmin August 20, 2020 Class 10, SEBA, দশম শ্ৰেণী, ভূগোল,\n১। মানচিত্র কি? ইয়াৰ প্রধান উপাদানবােৰৰ এখন তালিকা প্রস্তুত কবি প্রত্যেকৰে চিত্র আঁকি বুজাই দিয়া।\nউত্তৰঃ উপযুক্ত স্কেল ব্যৱহাৰ কৰি সমতল ক্ষেত্ৰত ভূ-পৃষ্ঠৰ যিকোনাে এটা অংশ উপস্থাপন কৰাকেই মানচিত্র বােলে। ভূগােল অধ্যয়নৰ বাবে মানচিত্র অপৰিহাৰ্য। মানচিত্রক এখন অভিধানৰ সৈতে তুলনা কৰিব পাৰি। মানচিত্রৰ অধ্যয়ন আৰু বিশ্লেষণৰ জৰিয়তে কোনাে এটা অঞ্চলৰ প্রাকৃতিক, ৰাজনৈতিক, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক অৱস্থানৰ বিষয়ে জানিব পাৰি।\nবিভিন্ন প্রকাৰৰ মানচিত্রৰ অধ্যয়নৰ বাবে মানচিত্রৰ উপাদানবােৰৰ বিষয়ে জনাটো প্রয়ােজনীয়। মানচিত্ৰৰ কেইটামান অপৰিহার্য উপাদান হ’লঃ\n(ক) মানচিত্রৰ নাম, (খ) মানচিত্রৰ সীমাৰেখা, (গ) মানচিত্ৰৰ মাপনী, (ঘ) সাংকেতিক চিহ্ন, (ঙ) দূৰত্ব, (চ) দিশ, (ছ) মাটিকালি আৰু (জ) মানচিত্রৰ আকৃতি আৰু আকাৰ।\nতলৰ চিত্ৰত মানচিত্ৰৰ উপাদানবােৰ উপস্থাপন কৰি দেখুওৱা হ’লঃ\n২। মানচিত্রত প্রাকৃতিক অৱয়বসমূহ উপস্থাপন কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা যিকোনাে পাঁচোটা প্রচলিত সাংকেতিক চিহ্ন আঁকি সিহঁতৰ নাম লিখা\nউত্তৰঃ সাধাৰণতে এখন মানচিএত তিনিটা উপাদান থাকে। সেইকেইটা হ'ল পৰিচিতিমুক বিৱৰণ, প্রাকৃতিক পৰিৱেশৰ বিৱৰণ আৰু সাংস্কৃতিক পৰিৱেশৰ বিৱৰণ। প্রাকৃতিক পৰিৱেশৰ অতি প্রাকৃতিক অৱয়বসমূহ হৈছে পাহাৰ, পর্বত, নদী, সমতল, উপত্যকা, অৰণ্য, জলাশয় ইত্যাদি। প্রাকৃতিক অৱয়বসমূহ উপস্থাপনৰ বাৰে কিছুমান প্রচলিত সাংকেতিক চিহ্ন ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তলত পাঁচটা প্রাকৃতিক অৱয়বৰ প্রচলিত সাংকেতিক চিহ্ন আঁকি সিহঁতৰ নাম উল্লেখ কৰা হ'ল ?\nপ্রাকৃতিক অৱয়বৰ প্রচলিত সাংকেতিক চিহ্ন\n৩। মানচিত্রত সাংস্কৃতিক অৱয়বসমূহ উপস্থাপন কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা যিকোনাে পাঁচোটা প্রচলিত সাংকেতিক চিহ্ন আঁকি সিহঁতৰ নাম লিখা।\nউত্তৰঃ সাধাৰণতে সাংস্কৃতিক পৰিৱেশৰ উপাদানবােৰ মানৱসৃষ্ট। মানচিত্রই প্রাকৃতিক অৱয়বসমূহ বুজাত সহায় কৰাৰ উপৰিও বহুতাে সাংস্কৃতিক অৱয়ব যেনেঃ ঘৰ, পথ, মন্দিৰ, গীর্জা, মছজিদ, জনবসতিপূর্ণ স্থান, খেতিপথাৰ, গাঁও, নগৰ, চহৰ ইত্যাদি বিষয়ে জনাত সহায় কৰে। মানচিত্রত এই সাংস্কৃতিক উপাদানবােৰ কিছুমান প্রচলিত সাংকেতিক চিহ্নৰ সহায়ত উপস্থাপন কৰা হয়। প্রচলিত সাংকেতিক চিহ্নৰ সহায়ত তলত পাঁচটা সাংস্কৃতিক অৱয়ব উল্লেখ কৰা হ’লঃ\n(i) পকী পথঃ\n(ii) মন্দিৰ, মছজিদ, গীর্জা ইত্যাদিঃ\n(iv) ব্রডগজ ৰে'লপথ (ষ্টেচনৰ সৈতে):\n(v) সুৰংগ থকা ৰে'লপথঃ\nমানচিত্রত সাংস্কৃতিক অৱয়বসমূহ উপস্থাপন\n৪।আন্তর্জাতিক, ৰাজ্যিক, জিলা আৰু মহকুমাৰ প্ৰচলিত সাংকেতিক চিহ্ন অংকন কৰি নামকৰণ কৰা।\nউত্তৰঃ মানচিত্র অধ্যয়নৰ জৰিয়তে পৃথিৱীৰ লগতে বিভিন্ন অঞ্চল, মহাদেশ, দেশ, ৰাজ্য আদিৰ প্ৰাকৃতিক, ৰাজনৈতিক, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক অৱস্থাৰ বিষয়ে জানিব পাৰি। কিছুমান প্রচলিত সাংকেতিক চিহ্নৰ জৰিয়তে মানচিত্ৰত বিভিন্ন সীমা যেনে আন্তর্জাতিক, ৰাজ্যিক, জিলা আৰু মহকুমা অংকন কৰা হয়। তলত সীমা বুজাবলৈ ব্যৱহৃত কিছুমান প্রচলিত সাংকেতিক চিহ্ন উল্লেখ কৰা হ'ল ঃ\n(i) আন্তর্জাতিক সীমা\n(ii) আন্তঃৰাজ্যিক সীমা\n(iii) আন্তঃজিলা সীমা।\n(iv) মহকুমাৰ সীমা।\nআন্তর্জাতিক, ৰাজ্যিক, জিলা আৰু মহকুমাৰ প্ৰচলিত সাংকেতিক চিহ্ন\n৫। তলত উল্লেখ কৰা অৱয়বসমূহৰ প্ৰচলিত সাংকেতিক চিহ্ন আঁকা।\n(ক) পকী নকৰা ৰাস্তা (unmetalled road), (খ) নিজৰা (spring),\n(গ) পর্ণপাতী উদ্ভিদ (deciduous forests), (ঘ) দুর্গ (fort), (ঙ) কুঁৱা (well),\n(চ) জুপুৰি (hut) আৰু (ছ) জনবসতিপূর্ণ গাঁও (inhabited village)।\nউঃ (ক) পকী নকৰা ৰাস্তা\n(গ) পর্ণপাতী উদ্ভিদ।\n(ছ) জনবসতিপূর্ণ গাঁও\nঅৱয়বসমূহৰ প্ৰচলিত সাংকেতিক চিহ্ন\n৬। তােমাক যােগান ধৰা অসমৰ সীমাৰেখাৰ মানচিত্রখন জালিকা পদ্ধতিৰে (grid system) বেলেগ কাগজত অংকন কৰা আৰু প্রধান আবশ্যকীয় উপাদানবােৰ সন্নিৱিষ্ট কৰা।\nউত্তৰঃ পদক্ষেপ ১ঃ জালিকা পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰি অংকন কৰা অসমৰ মানচিত্র ।\nঅসমৰ সীমাৰেখাৰ মানচিত্র\n৭। তােমাক যােগান ধৰ' তােমার জিলা অথবা ৰাজ্যখনৰ মানচিত্ৰখনত প্রধান নদৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ, ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান বা অভয়াৰণ্য, জলাশয়, ৰে'লপথ আদি অৱয়ববােৰ সাংকেতিক চিহ্নৰ সহায়ত উপস্থাপন কৰিবলৈ অভ্যাস কৰা।\n৮। তােমাৰ ৰাজ্যৰ মানচিত্রখনত আন্তর্জাতিক আৰু ৰাজ্যিক সীমাৰেখা সাংকেতিক চিহ্নৰ দ্বাৰা শুদ্ধকৈ অংকন কৰা।\n৯। তোমাক দিয়া মানচিত্ৰখনৰ এটি বিৱৰণ তিনিটা পর্যায়ত দাঙি ধৰাঃ\n(খ) প্রাকৃতিক অৱস্থাৰ বিৱৰণ,\n(গ) সাংস্কৃতিক অৱস্থাৰ বিৱৰণ।\nউত্তৰঃ (ক) পাতনিঃ এখন মানচিত্ৰৰ পাতনিত তলৰ কথাখিনি উল্লেখ কৰিব লাগেঃ\n(i) দেশ, ৰাজ্য, জিলা, অঞ্চল ইত্যাদি নাম।\n(i) মানচিত্ৰখনৰ অক্ষৰেখা আৰু দ্রাঘিমাৰেখাৰ বিস্তৃতি, মাপনী আৰু চাৰিসীমাৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিব লাগে।\n(খ) প্রাকৃতিক অৱস্থাৰ বিৱৰণঃ মানচিত্র উপস্থাপন কৰা অঞ্চলটোৰ প্রাকৃতিক অবয়বৰ বৰ্ণনা কৰোঁতে তলৰ কথাকেইটা বিবেচনা কৰা উচিতঃ\n(i) মানচিত্ৰত ব্যৱহৃত প্রতীকবােৰৰ চিনাক্তকৰণ\n(ii) অঞ্চলটোৰ সামগ্রিক বর্ণনা দিবৰ বাবে প্রাকৃতিক অৱয়ব যেনেঃ বোৱতী নৈ,\nশুকান নৈ, নিজৰা, জলাশয়, সংৰক্ষিত বনাঞ্চল, ঘাঁহনি, পর্ণপাতী উদ্ভিদ,\nসৰলবর্গীয় উদ্ভিদ আদি চিনাক্ত কৰিব লাগিব।\n(iii) মানচিত্রৰ ভু-প্রাকৃতিক বৈশিষ্ট্য জানিবলৈ দুই প্রকাৰৰ চিহ্নৰ সহায় লােৱা\n(ক) সমােচ্চ ৰেখাঃ ই হ’ল এডাল ৰৈখিক চিহ্ন।\n(খ) উচচতা বিন্দু ও ই হ'ল এটা বিন্দু চিহ্ন।\n(গ) সাংস্কৃতিক অৱস্থাৰ বিৱৰণঃ সাংস্কৃতিক পৰিৱেশৰ উপাদানবােৰ মানবসৃষ্ট। কিছুমান সাংস্কৃতিক পৰিৱেশৰ উপাদান হৈছে -বাট-পথ, ঘৰ-দুৱাৰ, বসতি, খেতিপথাৰ, গাঁও, নগৰ-চহৰ, বজাৰ, শিল্প-উদ্যোগ ইত্যাদি মানচিত্রত এই অৱয়ববােৰ সাংকেতিক চিহ্নৰ সহায়ত উপস্থাপন কৰা হয়। এই চিহ্নবােৰৰ জৰিয়তে সাংস্কৃতিক অৱয়ববােৰ চিনাক্ত কৰি সেইবােৰ অৱস্থান আৰু বৈশিষ্ট্য সম্পর্কে জানি লৈ অঞ্চলটোৰ অর্থনৈতিক, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক অৱস্থাৰ বিষয়ে জ্ঞান লাভ কৰিব পাৰি।\nউদাহৰণস্বৰূপে, অঞ্চলটোৰ উচ্চতা, ভূ-প্রকৃতি, যাতায়ত ব্যৱস্থা, বজাৰ, নগৰচহৰ আৰু উদ্যোগৰ অৱস্থান আৰু বিতৰণ, নদ-নদীৰ অৱস্থান, গছ-গছনিৰপ্রকাৰ আৰু বনাঞ্চলৰ অৱস্থিতি আদি বহুতাে তথ্য আমি মানচিত্ৰৰ পৰা পাব পাৰোঁ।\n১০। মানচিত্র অধ্যয়নৰ গুৰুত্ব আৰু প্রয়ােজন সম্পর্কে চমুকৈ লিখা।\nউত্তৰঃ ভূ-পৃষ্ঠ বা ইয়াৰ কোনাে এটা অংশ এখন সমতলত এক নির্দিষ্ট মাপনী অনুসৰি কৰা উপস্থাপন বা অংকনকে মানচিত্র হিচাপে জনা যায়। ভূগােল অধ্যয়নত এক গুৰুত্বপূর্ণ। সামগ্রী হৈছে মানচিত্র। সেয়ে, ভূগােল অধ্যয়ন কৰা ছাত্র-ছাত্রীয়ে মানচিত্র কেনেকৈ অধ্যয়ন কৰিব লাগে সেয়া জনা উচিত কিয়নাে মানচিত্রই বিভিন্ন ভৌগােলিক বৈশিষ্ট্য। যেনে-পাহাৰ, পর্বত, উপত্যকা, সমভূমি, মালভূমি,বনাঞ্চল, তৃণভূমি, খেতিপথাৰ, ঘৰ, নগৰ, চহৰ ইত্যাদি ভৌগােলিক বৈশিষ্ট্যবােৰ বুজি পােৱাত সহায় কৰে। পৃথিৱীৰ আকাৰ বিশাল সেয়ে ইয়াৰ প্ৰতিটো অংশ চোৱাটো আমাৰ বাবে সম্ভৱপৰ নহয়। সেইবাবে, মানচিত্র অধ্যয়ন এক গুৰুত্বপূর্ণ বিষয়। কাগজৰ ওপৰত অংকিত মানচিত্রক ক্ষুদ্র পৃথিৱী বােলা হয় য'ত বিভিন্ন ভৌগােলিক বৈশিষ্ট্যবােৰ সৰু আকৃতিত মানচিত্রত উপস্থাপন কৰা হয়। সেয়ে, মানচিত্রই ভূগােল শিকন সহজ, দ্রুত আৰু কোনাে ধৰণৰ খােকোজা নলগাকৈ বুজাত সহায় কৰে। ই পৃথিৱী বা কোনাে এটা অঞ্চলৰ বিভিন্ন বৈশিষ্ট্যবােৰ বুজাত সহায় কৰে। সম্প্রতি মানচিত্র অধ্যয়ন ভূগােলৰ এটা। অন্যতম দৰকাৰী বিষয় হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। সকলাে পর্যায়ৰ লােকৰ বাবে মানচিত্ৰৰ অধ্যয়ন আৰুব্যৱহার নিতান্তই প্রয়ােজনীয় বিষয়। সেইদৰে দেশৰ প্রতিক্ষা সভাণ- নিয়ােজিত সেনাবাহিনীৰ জোৱানসকলৰ বাবেও মানচিত্ৰৰ ব্যৱহাৰ আৰু অধ্যয়ন অত্যন্ত গুরুত্বপূর্ণ।\n৭.০২ঃ মানচিত্ৰৰ স্কেলঃ\n১। মাপনী কাক বােলে ? ই কেই প্ৰকাৰৰ আৰু কি কি ?\nউত্তৰঃ পৃথিৱীৰ উপৰিভাগৰ আচল দূৰত্বক যি অনুপাতত মানচিত্রত কম বা চুটি কৰি লােৱা হয় তাকে মানচিত্র বিদ্যাত স্কেল বা মাপনী বােলা হয়। অন্যার্থত স্কেল বা মাপনী হৈছে এক গাণিতিক উপায় যাৰ সহায়ত পৃথিৱী বা ইয়াৰ যিকোনাে অংশক প্রয়ােজন।\nসাপেক্ষে সৰু কৰি দেখুৱাব পাৰি। সেয়ে মানচিত্ৰবােৰক পৃথিৱীখনক সৰু কৰি চোৱাৰ এটি কৌশল বুলি ক'ব পাৰি।\nউদাহৰণস্বৰূপে, যদি প্রকৃত দূৰত্ব ১০ কিঃমিঃ ক ১ ছেঃমিঃ দূৰত্বত উপস্থাপন কৰা হয় তেনেহ'লে মানচিত্ৰৰ দূৰত্ব আৰু প্রকৃত দূৰত্বৰ অনুপাতেই হ’ব মানচিত্রৰ স্কেল।।স্কেল বা মাপনী তিনি প্রকাৰৰ। সেইকেইবিধ হ’লঃ\n(i) ভাষাৰ স্কেল (Scale in statement) : কেতিয়াবা মানচিত্ৰত দুখন ঠাইৰ।মাজৰ দূৰত্ব আৰু ঠাই দুখনৰ মাজৰ প্ৰকৃত দূৰত্ব ভাষাৰ সহায়ত প্রকাশ কৰা হয়। এনেধৰণে প্ৰকাশ কৰা অনুপাতক ভাষাৰ স্কেল বােলা হয়।\nউদাহৰণস্বৰূপেঃ ১ ছেঃমিঃ = ৫ কিঃমিঃ\n১ ইঞ্চি ১০ মাইল\n২ ছেঃমিঃ = ১ কিঃমিঃ ইত্যাদি।\n(ii) নিৰূপক ভগ্নাংশৰ স্কেল (Scale in representative fraction) : মানচিত্রত দুখন ঠাইৰ মাজৰ দূৰত্ব আৰু ভূ-পৃষ্ঠত সেই একে ঠাই দুখনৰ মাজৰ দূৰত্বৰ অনুপাতক যেতিয়া এক বিশেষ ভগ্নাংশৰ জৰিয়তে প্রকাশ কৰা হয় তেতিয়া সেই স্কেলক নিৰূপক ভগ্নাংশৰ স্কেল বােলা হয়। যেনেঃ ১ঃ ১০০০০ বা\n১/১০০০০। এই ভগ্নাংশটোৰ লব ১ এ মানচিত্রৰ দূৰত্ব আৰু ১০০০০এশভূ-পৃষ্ঠৰ প্রকৃত দূৰত্বক বুজায় (এই ভগ্নাংশটোৰ বিশেষত্ব হ'ল ইয়াৰ লব সদায়-১)\n(iii) ৰৈখিক স্কেল (Graphical scale) : যেতিয়া মানচিত্র আৰু ভূ-পৃষ্ঠৰ দূৰত্বৰ অনুপাতক এডাল সৰলৰেখাৰ সহায়ত প্রকাশ কৰা হয় তাকে ৰৈখিক স্কেল বা মাপনী বােলে।\n২। মানচিত্র অংকনত মাপনীৰ ভূমিকা উদাহৰণসহ বুজাই লিখা।\nউত্তৰঃ মানচিত্ৰত দুখন ঠাইৰ মাজৰ দূৰত্ব আৰু ভূ-পৃষ্ঠত সেই একে ঠাই দূখনৰ মাজৰ প্রকৃত দূৰত্বৰ অনুপাতেই হৈছে সেই মানচিত্ৰখনৰ স্কেল বা মাপনী। উদাহৰণস্বৰূপে, যদি প্রকৃত দূৰত্ব ১০ কিঃ মিঃ ক মানচিত্রত ১ ছেঃ মিঃ দূৰত্বত উপস্থাপন কৰা হয়,\nতেনেহ'লে মানচিত্রৰ দূৰত্ব আৰু প্রকৃত দূৰত্বৰ অনুপাতেই হ'ব মানচিত্ৰৰ স্কেল। বিশাল পৃথিৱীৰ উপৰিভাগত থকা সক েশকৃতিক আৰু মানৱসৃষ্ট উপাদানবােৰক একেলগে চোৱাটো সম্ভৱপৰ নহয়৷ হয়। ২ সম্ভৱপৰ কৰিব পাৰি মানচিত্র\nজৰিয়তেহে। কাৰণ এখন মানচিত্রত সম্পূর্ণ ভূ-পৃষ্ঠ বা ইয়াৰ যিকোনাে অংশৰ ভৌগােলিক উপাদানবােৰ উপস্থাপন কৰি পুংখানুপুংখভাৱে তাক অধ্যয়ন কৰিব পৰা যায়। অৱশ্যে এয়া কৰিবলৈ যাওঁতে প্রয়ােজন সাপেক্ষে পৃথিৱীৰ আকাৰ সৰু\nকৰিবলগীয়া হয়। সাধাৰণভাৱে ক'বলৈ গ'লে যি অনুপাতত পৃথিৱীৰ উপৰিভাগৰ প্রকৃত দূৰত্বক কম বা চুটি কৰি লােৱা হয় তাকেই মানচিত্র বিদ্যাত স্কেল বা মাপনী বােলা হয়। অর্থাৎ স্কেল হৈছে এক গাণিতিক উপায় যাৰ সহায়ত পৃথিৱীবা ইয়াৰ\nযিকোনাে অংশক প্রয়ােজন সাপেক্ষে সৰু কৰি দেখুৱাব পাৰি। সেয়ে মানচিত্রক পৃথিৱীখনক সৰু কৰি চোৱাৰ কৌশল বুলিও কোৱা হয়। উদাহৰণস্বৰূপে, যদি আমি ভাৰতৰ দৰে এখন দেশ যিয়ে ৩.২৮ নিযুত বর্গ কিঃ মিঃ আগুৰি আছে তাক মানচিত্রত দেখুৱাব লাগে তেন্তে আমি ইয়াৰ আকাৰ স্কেলৰ জৰিয়তে হ্ৰাস কৰিব লাগিব। সেইদৰে যদি কোনাে এখন ঠাইৰ প্ৰকৃত দূৰত্ব মানচিত্ৰত ২৫০ কিঃমিঃ দেখুৱাব লাগে তেতিয়া আমি মানচিত্ৰত ঠাইখনৰ আকাৰ হ্ৰাস কৰিব লাগিব। যদি আমি ১ছেঃ মিঃ = ৫০ কিঃমিঃ স্কেল ধৰা হয় তেন্তে ২৫০ কিঃমিঃ দূৰত্ব মানচিত্রত ৫ ছেঃ মিঃ ৰৈখিক দূৰত্বত প্রকাশ কৰিব পৰা যাব।\n৩। ভাষাৰ মাপনী কাক বােলে। উদাহৰণসহ আলােচনা কৰা।\nউত্তৰঃ মানচিত্ৰত দুখন ঠাইৰ মাজৰ দূৰত্ব আৰু ভূ-পৃষ্ঠত সেই একে ঠাই দুখনৰ দূৰত্বক ভাষাৰে প্ৰকাশ কৰাকে ভাষাৰ মাপনী বােলে।\nউদাহৰণস্বৰূপে, ১ ছেঃমিঃ= ১০ কিঃমিঃ, ১ ইঞ্চি = ৫ মাইল ইত্যাদি।\nঅর্থাৎ মানচিত্র এখনৰ স্কেল ১ ছেঃমিঃ = ১০ কিঃমিঃ বুলিলে মানচিত্রৰ ১ ছেঃমিঃ য়ে ভূ-পৃষ্ঠৰ ১০ কিঃমিঃ দূৰত্বক বুজায়।\n৪। নিৰূপক ভগ্নাংশৰ মাপনী বুলিলে কি বুজা? ইয়াৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ উল্লেখ কৰা।\nউত্তৰঃ মানচিত্ৰত দুখন ঠাইৰ মাজৰ দূৰত্ব আৰু ভূ-পৃষ্ঠত সেই একে ঠাই দুখনৰ মাজৰ প্রকৃত দূৰত্বৰ অনুপাতক এক বিশেষ ভগ্নাংশৰ সহায়ত প্ৰকাশ কৰা মাপনীক নিৰূপক ভগ্নাংশৰ মাপনী হিচাপে জনা যায়। এই ভগ্নাংশৰ লবৰ মান সদায় ১। গতিকে, কেৱল হৰৰ মানেহে মানচিত্ৰৰ মাপনী নির্ধাৰণ কৰে। এই মাপনীৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূর্ণ সুবিধাটো হ'ল ইয়াত দূৰত্বৰ যিকোনাে একক বহুৱালেও ইয়াৰ মান ঠিকে থাকে।\nউদাহৰণস্বৰূপেঃ ১ ছেঃমিঃ ৰে ১ কিঃমিঃ বুজালে ইয়াক ১ঃ১,০০,০০০ আকাৰে প্রকাশ কৰিব পাৰি (১ কিঃমিঃ ১০০০০০ ছেঃ মিঃ) নিৰূপক ভগ্নাংশৰ মাপনীত কিছুমান গুৰুত্বপূৰ্ণ বৈশিষ্ট্য হলঃ\n(i) এই মাপনীত লবই মানচিত্রৰ এক একক দূৰত্ব আৰু হবই ভূ-পৃষ্ঠৰ প্রকৃত দূৰত্ব বুজায়।\n(i) এই ভগ্নাংশৰ লবৰ মান সদায় ১ একক। সেয়ে ভগ্নাংশত থকা হৰৰ মানে মাপনী নির্ধাৰণ কৰে।\n(iii) ই যিকোনাে একক বহুৱালেও শুদ্ধ হৈ থাকে।\n৫। ৰৈখিক মাপনীৰ বৈশিষ্ট্য আৰু প্রয়ােজনীয়তাসমূহ লিখা।\nউত্তৰঃ যেতিয়া মানচিত্র আৰু ভূ-পৃষ্ঠৰ দূৰত্বৰ অনুপাতক এডাল ৰেখাৰ সহায়ত প্রকাশ কৰা হয় তাক ৰৈখিক মাপনী বােলা হয়।\nউদাহৰণস্বৰূপে, যদি মানচিত্ৰখনৰ ভাষাৰ মাপনী ১ ছেঃমিঃ = ২৫০ কিঃমিঃ হয়, তেন্তে ৪ ছেঃমিঃ দৈৰ্ঘ্যৰ এডাল সৰলৰেখাই ভূ-পৃষ্ঠৰ ১০০০ কিঃমিঃ দূৰত্বক বুজাব।\nস্কেলঃ ১ ছেঃমিঃ = ২৫০ ছেঃ মিঃ\nৰৈখিক মাপনীৰ প্রধান বৈশিষ্ট্য আৰু প্রয়ােজনীয়তাসমূহ হ'ল ?\n(i) ৰৈখিক মাপনী সদায় এডাল অনুভূমিক ৰেখা বা দণ্ডত দেখুওৱা হয় ।\n(i) এই ৰেখা বা দণ্ডৰ কোনাে নির্দিষ্ট দৈর্ঘ্য নাথাকে। সাধাৰণতে ইয়াৰ দৈর্ঘ্য ৮ ছেঃ মিঃৰ পৰা ১৫ ছেঃ মিঃৰ ভিতৰত হয়।\n(i) এই মাপনীৰ সহায়ত মানচিত্ৰত থকা যিকোনাে দুখন ঠাইৰ মাজৰ আচল দূৰত্ব সহজে নির্ধাৰণ কৰিব পাৰি।\n(iv) এই পদ্ধতিৰ আন এই সুবিধা হ’ল যান্ত্রিক পদ্ধতিৰে যেতিয়া মানচিত্র এখনক দুটা অনুপাতত সৰুবা ডাঙৰ কৰা হয় সেই একে অনুপাততেই ৰৈখিক মাপনীৰ দৈর্ঘ্য চুটি বা দীঘল হয়। ইয়াৰ পিছতাে মানচিত্র এখনৰ মাপনী শুদ্ধ হৈ থাকে।\n৬। মানচিত্র এখনৰ নিৰূপক ভগ্নাংশৰ মাপনী ১ ও ২৫০,০০০। ইয়াক ভাষাৰ মাপনীলৈ ৰূপান্তৰ কৰা।\nউত্তৰঃ নিৰূপক ভগ্নাংশ ১ঃ ২৫০,০০০\n১ ছেঃ মিঃ = ২,৫০,০০০ ছেঃমিঃ\n১ ছেঃ মিঃ = ২.৫ কিঃমিঃ (১ কিঃমিঃ = ১,০০,০০০ ছেঃমিঃ)\nগতিকে, নির্ণেয় ভাষাৰ মাপনী হৈছে ১ ছেঃমিঃ = ২.৫ কিঃ মিঃ\n৭। মানচিত্র এখনৰ ভাষাৰ মাপনী ২ ছেণ্টিমিটাৰ = ৩৫ কিলােমিটাৰ। ইয়াক নিৰূপক ভগ্নাংশলৈ ৰূপান্তৰ কৰা।\nউত্তৰঃ ভাষাৰ মাপনী ২ ছেঃমিঃ = ৩৫ কিঃমিঃ\n= ৩৫,০০,০০০ ছেঃমিঃ\n১ কিঃমিঃ = ১,০০, ০০০ ছেঃমিঃ)\n১ ছেঃমিঃ = ১৭,৫০,০০০ ছেঃমিঃ\nগতিকে, নিৰূপক ভগ্নাংশত ইয়াৰ মাপনী হ'ব\n১ঃ ১৭, ৫০,০০০ বা ১/১৭,৫০,০০০\n৮। অতি কমেও ১ কিলােমিটার পর্যন্ত জোখ ল’ব পৰাকৈ নিৰূপক ভগ্নাংশ ১৪৫০০,০০০ ৰ বাবে এটি ৰৈখিক মাপনী অংকন কৰা।\nউত্তৰঃ প্রদত্ত স্কেল অনুযায়ী\nমানচিত্র ১ একক দূৰত্ব = ভূ-পৃষ্ঠৰ ৫০০ একক\nবা, ১ ছেঃমিঃ = ৫ কিঃমিঃ (১ কিঃমিঃ = ১০০,০০০ ছেঃমিঃ)\nনিৰূপক ভগ্নাংশৰ বাবে ৰৈখিক মাপনী ১ঃ ৫০০, ০০০\n৯। ২ ইঞ্চি = ৫ মাইল ভাষাৰ মাপনী ব্যৱহাৰ কৰি অতি কমেও ১ মাইল পর্যন্ত জোখ ল’ব পৰাকৈ এটি ৰৈখিক মাপনী অংকন কৰা।\nউত্তৰঃ দিয়া আছে, ভাষাৰ মাপনী ২ ইঞ্চি = ৫ মাইল\nভাষাৰ মাপনীৰ বাবে ৰৈখিক মাপনী ২ ইঞ্চি = ৫ মাইল\n১০। চমু টোকা লিখা ৷\n(খ) দণ্ড লেখচিত্র।\n(গ) ৰৈখিক লেখচিত্র\n(ঘ) বৃত্ত লেখচিত্র\n(ঙ) ৰৈখিক মাপনী\nউত্তৰঃ লেখচিত্র ও যেতিয়া ভৌগােলিক তথ্যবােৰ লেখচিত্র বা ছবিৰ সহায়ত প্রকাশ কৰা হয় তেতিয়া তথ্যবােৰ সহজবােধ্য হয়। সেয়ে জলবায়ু, ভূমি ব্যৱহাৰ, জনসংখ্যা আৰু উৎপাদন ইত্যাদি সম্পর্কীয় বিভিন্ন ভৌগােলিক তথ্য লেখচিত্ৰৰ সহায়ত উপস্থাপন কৰা হয়। লেখচিত্রই তলত দিয়া ধৰণে সহায় কৰেঃ\n(i) সময় সম্বন্ধীয় তথ্য উপস্থাপনৰ বাবে লেখচিত্র উপযােগী।\n(ii) ই এটাৰ লগত আনটোৰ সম্পৰ্ক থকা তথ্যবােৰৰ লৈখিক উপস্থাপন কৰে।\n(i) ই ভূগােল অধ্যয়নক আকর্ষণীয় আৰু বিজ্ঞানভিত্তিক কৰি তােলে।\n(iv) লেখচিত্রই ভূ-পৃষ্ঠৰ প্রকৃতি, আকৃতি হ্রাস কৰি এনে এটা আকৃতি প্রদান কৰে যাক এটা চিত্র বা মানচিত্ৰত সহজে উপস্থাপন কৰিব পাৰি। সাধাৰণতে, ভৌগােলিক তথ্যসমূহ তিনি প্রকাৰৰ লেখচিত্ৰৰ দ্বাৰা উপস্থাপন কৰা হয়। সেইকেইটা হ'ল দণ্ডচিত্র, ৰৈখিক লেখচিত্ৰ আৰু\n(খ) দণ্ড লেখচিত্রঃ\nকোনাে এখন ঠাইৰ জনসংখ্যা বা উৎপাদনৰ এক দীঘলীয়া সময়ৰ ধাৰা বা কেইবাখনাে ঠাইৰ এটা নির্দিষ্ট সময়ৰ জনসংখ্যা বা উৎপাদন আয়তাকাৰ দণ্ডৰ জৰিয়তে প্রদর্শন কৰা লেখচিত্রক দণ্ড লেখচিত্র বােলা হয়। দণ্ড লেখচিত্ৰত বিভিন্ন ধৰণৰ দণ্ডচিত্র ব্যৱহাৰ কৰা হয় কিন্তু প্রতিটোৰে প্রস্থ সমান হয়। সাধাৰণতে দুই প্রকাৰৰ দণ্ড লেখচিত্র পােৱা যায় ।\n(ক) সাধাৰণ দণ্ড লেখচিত্র\n(খ) বহু অংশবিশিষ্ট দণ্ড লেখচিত্র।\nসাধাৰণ লেখ দণ্ডচিত্র এটা চলক প্রতিনিধিত্ব কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সময়, স্থান,সামগ্রী ইত্যাদিক আয়তাকাৰ দণ্ডৰ সহায়ত উপস্থাপন কৰা হয়। বহু অংশবিশিষ্ট লেখ দণ্ডচিত্র আন্তঃ সম্পর্ক থকা দুটা বা অধিক তথ্যক উপস্থাপন কৰা হয়। লেখ। দণ্ডচিত্ৰৰ দুটা অক্ষ থাকে। 'x' অক্ষই সময় বা মৌলিক তথ্যক প্রতিনিধিত্ব কৰে আৰু পৰিবর্তনশীল তথ্যবােৰ 'y' অক্ষই প্রতিনিধিত্ব কৰে।\n(গ) ৰৈখিক লেখচিত্রঃ\nকোনাে এখন ঠাইৰ জনসংখ্যা, উৎপাদন আদিৰ একদীঘলীয়া সময়ৰ ধাৰা ৰেখাৰ সহায়ত প্রদর্শন কৰা ৰৈখিক চিত্ৰক ৰৈখিক লেখচিত্র বােলা হয়। ই হৈছে লেখচিত্ৰত সর্বাধিক ব্যৱহৃত ৰূপ। ইয়াক সাধাৰণতে বিভিন্ন তথ্য যেনে— জনসংখ্যা বৃদ্ধি, উৎপাদন হ্রাস বা বৃদ্ধি, বিভিন্ন অর্থনৈতিক খণ্ডৰ বৃদ্ধি, জনমুৰি আয় বৃদ্ধি, কৃষিজাত সামগ্রী আৰু ঔদ্যোগিক বৃদ্ধি, দুটা বস্তুৰ মাজত তুলনা ইত্যাদি দেখুৱাবৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয় । দণ্ড লেখচিত্ৰৰ সৈতে ৰৈখিক লেখচিত্র প্রায় একেই। দণ্ডচিত্রত সাধাৰণতে আয়তাকৃতিৰ দণ্ড ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু ৰৈখিক লেখচিত্রত তথ্য উপস্থাপনৰ বাবে সাধাৰণ ৰেখা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ৰৈখিক লেখচিত্র পৰিসাংখ্যিক তথ্যৰ তুলনাৰ ক্ষেত্ৰত অধিক ব্যৱহাৰ হয়।\n(ঘ) বৃত্ত লেখচিত্রঃ\nই হৈছে এনে এবিধ লেখচিত্র য'ত কোনাে এটা ভৌগােলিক উপাদানৰ অংশভিত্তিক মানবােৰ আনুপাতিক হিচাপেবৃত্তৰ সহায়ত দেখুওৱা হয়। বৃত্ত লেখচিত্রৰ জৰিয়তে এখন ঠাইৰ ভূমিৰ ব্যৱহাৰ, জনসংখ্যাৰ গাঁথনি ইত্যাদি তথ্য অনায়াসে উপস্থাপন কৰিব পাৰি। ইয়াৰ তথ্যবােৰ সহজে বুজি\nপােৱা যায়। একেই ধৰণৰ ক্ষুদ্ৰ তথ্যৰ বাবে বৃত্ত লেখচিত্র অধিক উপযােগী। এই লেখচিত্রক ঘূৰণীয়া লেখচিত্র বুলিও কোৱা হয়।\n(ঙ) ৰৈখিক মাপনীঃ\nযেতিয়া মানচিত্র আৰু ভূ-পৃষ্ঠৰ দূৰত্বৰ অনুপাতক এডাল ৰেখাৰ সহায়ত প্রকাশ কৰা হয় তাক লৈখিক মাপনী বােলা হয়। ৰৈখিক মাপনী সদায় অনুভূমিক সৰলৰেখা বা দণ্ডত দেখুওৱা হয়। এনে ৰেখা বা দণ্ডৰ কোনাে নির্দিষ্ট দৈর্ঘ্য নাথাকে। অৱশ্যে ইয়াৰ দৈর্ঘ্য ৮ ছেণ্টিমিটাৰৰ পৰা ১৫।ছেণ্টিমিটাৰৰ ভিতৰত ৰখা হয়। ৰৈখিক মাপনীৰ সহায়ত আমি\nযিকোনাে দুখন ঠাইৰ প্রকৃত দূৰত্ব অনায়াসে নির্ধাৰণ কৰিব পাৰে। ইয়াৰ আন এটা সুবিধা হ’ল যান্ত্রিক পদ্ধতিৰে যেতিয়া মানচিত্র এখনক এটা অনুপাতত।সৰু বা ডাঙৰ কৰা হয় সেই একে অনুপাততেই ৰৈখিক মাপনীৰ দৈর্ঘ্য চমু বা দীঘল হয়। সম্প্রতি ৰৈখিক মাপনীৰ গুৰুত্ব আৰু ব্যৱহাৰ বৃদ্ধি হােৱা দেখা গৈছে।\n১১। তলত দিয়া ভৌগােলিক তথ্যসমূহ উপযুক্ত লেখচিত্ৰৰ দ্বাৰা উপস্থাপন কৰা।\n(ক) নিবনুৱাৰ সংখ্যা\nভৌগােলিক তথ্যসমূহ উপযুক্ত লেখচিত্ৰৰ দ্বাৰা উপস্থাপন\n(খ) মৰাপাট উৎপাদন\nউৎপাদনৰ পৰিমাণ( টন হিচাপত)\n(গ)আঞ্চলিক পর্যায়ত জনসংখ্যা\nজনসংখ্যা (লাখ হিচাপত )\n(১) উত্তৰ অঞ্চল\n(২) দক্ষিণ অঞ্চল\n(৩) পূৱ অঞ্চল\n(৪) পশ্চিম অঞ্চল\nআঞ্চলিক পর্যায়ত জনসংখ্যা\n(ঘ) গাঁও আৰু নগৰৰ জনসংখ্যা\nগাঁও আৰু নগৰৰ জনসংখ্যা\n(ঙ) কৃষিভূমিৰ বিতৰণ\nকৃষিভূমিৰ পৰিমাণ (হেজাৰ হেক্টৰ হিচাপত)\n⚫ তলৰ প্ৰশ্নসমূহৰ উত্তৰ দিয়াঃ\n১। মানচিত্রৰ কেইটামান ব্যৱহাৰ উল্লেখ কৰা।\nউত্তৰঃ তলত মানচিত্ৰৰ কেইটামান ব্যৱহাৰ উল্লেখ কৰা হ’ল—\n(ক) যিকোনাে এখন দেশৰ অৱস্থিতি, বিস্তৃতি আৰু আপেক্ষিক অৱস্থান বুজাত মানচিত্রই সহায় কৰে।\n(খ) মানচিত্ৰৰ সহায়ত পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ঠাইৰ অৱস্থিতি বা আপেক্ষিক অৱস্থান।আৰু ঠাইসমূহৰ মাজৰ দূৰত্ব আৰু দিশ নিৰূপণ কৰিব পাৰি।\n(গ) এখন ঠাইৰ প্ৰাকৃতিক, ৰাজনৈতিক তথা আর্থ-সামাজিক তথ্যসমূহৰ উদ্ঘাটন মানচিত্র অধ্যয়নৰ জৰিয়তে সম্ভৱ হয়।\n(ঘ) পৃথিৱীৰ উপৰিভাগৰ বা ভূ-পৃষ্ঠৰ যিকোনাে এটা অংশৰ বাবে বিভিন্ন সময়ৰ তথ্যৰে যদি মানচিত্র এখন প্রস্তুত কৰা হয়, তেতিয়া সেই ঠাইখনত হােৱা পৰিৱৰ্তনবােৰ সহজে উলিয়াব পাৰি।\n(ঙ) ভূ-পৃষ্ঠৰ বিভিন্ন উপাদানসমূহৰ বিতৰণ আৰু গুণাগুণৰ স্থানিক তাৰতম্যৰ সহজ মূল্যায়নত মানচিত্রই সহায় কৰে।\n(চ) এখন ডাঙৰ স্কেলৰ সাধাৰণ মানচিত্ৰৰ পৰা ভালেমান মধ্যমীয়া আৰু সৰু স্কেলৰ বিষয়ভিত্তিক মানচিত্র প্রস্তুত কৰিব পাৰি।\n(ছ) মানচিত্ৰৰ সহায়ত জটিল ভৌগােলিক পৰিঘটনা সহজে বর্ণনা কৰিব পাৰি আৰু বুজিব পাৰি।\n(জ) বহুক্ষেত্ৰত নিৰক্ষৰ আৰু ন-শিকাৰুৰ বাবে মানচিত্র অতিশয় উপযােগী।\n২। চমুটোকা লিখা ঃসমােচচ ৰেখা\nউত্তৰঃ প্রাকৃতিক অৱয়ব যেনে - বােৱতী নৈ, পাহাৰ, পর্বত, উপত্যকা, সমতল, নিজৰা, জলাশয়, ঘাঁহনি ইত্যাদি সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা কিমান উচ্চতাত অৱস্থিত সেইকথা বুজাবলৈ সমােচ্চ ৰেখা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সমােচ্চ ৰেখা হৈছে এডাল কাল্পনিক ৰেখা যিয়ে একেই উচ্চতাত থকা ঠাইসমূহক সংযােগ কৰে। প্রায় আটাইবােৰ মানচিত্ৰৰে সমােচ্চ।ৰেখা থাকে। সাধাৰণতে, মানচিত্ৰত বিভি. ব্যৱহাৰ কৰি সমােচ্চ ৰেখাক নির্দেশ কৰা হয়। প্রত্যেক সমােচ্চ ৰেখাৰে এটা নির্দিষ্ট মান থাকে। কোনাে নির্দিষ্ট মানৰ সমােচ্চ ৰেখা এডাল মানচিত্ৰৰ যিবােৰ ঠাইৰ ওপৰেদি আঁকা হয় সেইবােৰ ঠাইৰ উচ্চতা (সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা) সমােচ্চ ৰেখাডালৰ মানৰ সমান হয়।\n⚫ শুদ্ধ বিকল্পটো বাছি উলিওৱা ঃ\n(i) ভূ-পৃষ্ঠ বা ইয়াৰ কোনাে এটা অংশ এখন সমতলত এক নির্দিষ্ট মাপনী অনুসৰি কৰা উপস্থাপন বা অংকনক_________বুলি জনা যায়।\nউত্তৰঃ (ক) মানচিত্র\n(ii) সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা সমান উচ্চতাৰ ঠাইবােৰক সংযােগ কৰা ৰেখাড়াল হৈছে____________।\n(ক) সমােচ্চ ৰেখা\n(ঘ) প্রচলিত সাংকেতিক চিহ্ন\nউত্তৰঃ (ক) সমােচ্চ ৰেখা।\n(ii) বনাঞ্চল পৰিৱেশৰ শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্গত।\nউত্তৰঃ (খ) প্রাকৃতিক\n(iv) প্রচলিত সাংকেতিক চিহ্ন + -এ কিহক প্রতিনিধিত্ব কৰে?\n(খ) শুকান নদী\nউত্তৰঃ (ঘ) নিজৰা\n(v) মানচিত্ৰত দুখন ঠাইৰ মাজৰ দূৰত্ব আৰু ভূ-পৃষ্ঠত সেই একে ঠাই দুখনৰ মাজৰ দূৰত্বৰ অনুপাতক যেতিয়া এক বিশেষ ভগ্নাংশৰ সহায়ত প্ৰকাশ কৰা হয় তেতিয়া সেই মাপনীক কি বােলে ?\n(ক) ভাষাৰ মাপনী\n(খ) নিৰূপক ভগ্নাংশৰ মাপনী\n(গ) ৰৈখিক মাপনী\n(ঘ) ইয়াৰে এটাও নহয়\nউত্তৰঃ (খ) নিৰূপক ভগ্নাংশৰ মাপনী\n(vi) নিৰূপক ভগ্নাংশৰ বিশেষত্ব হৈছে ইয়াৰ লৰৰ মান সদায় ___________ হয়।\nউত্তৰঃ (গ) ১\n(vii) মানচিত্র আৰু ভূ-পৃষ্ঠৰ দূৰত্বৰ অনুপাতক যেতিয়া এডাল সৰলৰেখাৰ সহায়ত প্রকাশ কৰা হয় তাক কি বােলা হয় ?\n(ক) নিৰূপুরু ভগ্নাংশ মাপনী\n(খ) ভাষাৰ মাপনী।\n(ঘ) লেখ দণ্ডচিত্র।\nউঃ (গ) ৰৈখিক মাপনী\n⚫ খালী ঠাই পূৰ কৰা ঃ\n(i) ব্যৱহাৰিক ভূগােলত মানচিত্র অংকন আৰু মানচিত্র________\nহৈছে এক গুৰুত্বপূর্ণ বিষয়।\n(ii) প্রত্যেক সমােচ ৰেখাৰে ___________ ৰ নির্দিষ্ট মান থাকে।\n(ii) হৰৰ মান যিমানেই বেছি হয়, সিমানেই মানচিত্র _________ হয়।\n(iv) __________ মাপনীক অনুভূমিক ৰেখা বা দণ্ডচিত্ৰৰ সৈতে দেখুওৱা হয়।\n(v) বিভিন্ন ভৌগােলিক পৰিঘটনা সম্পর্কীয় বিভিন্ন তথ্য যেতিয়া উপযুক্তভাৱে চিত্ৰৰ সহায়ত উপস্থাপন কৰা হয় তাক __________ বােলা হয়।\n(vi)_________লেখচিত্ৰৰ সহায়ত কোনাে এটা ভৌগােলিক উপাদান আনুপাতিক হিচাপে বৃত্তৰ সহায়ত দেখুৱাব পাৰি।\n(vii) নিৰূপক ভগ্নাংশৰ মাপনীত________ ৰ মানে মানচিত্র স্কেল নির্ধাৰণ কৰে।\n(viii) এখন মানচিত্রৰ স্কেল ১ ছেঃমিঃ = ৫ কিঃমিঃ ৰ অৰ্থ হ'ল মানচিত্রৰ ১ ছেঃমিঃ________ দূৰত্বই ৫ কিল'মিটাৰ দূৰত্ব নির্দেশ কৰিছে।\nTags # Class 10 # SEBA # দশম শ্ৰেণী # ভূগোল\nBy Admin at August 20, 2020\nTags: Class 10, SEBA, দশম শ্ৰেণী, ভূগোল


নকৰিবলগীয়া চিন্তা – লখিমী হাজৰিকা – ফটাঢোল\n১) বনকৰা ছোৱালীজনীয়ে মূৰত লেপি দিয়া হেনাসোপাৰে সৈতে শইকীয়ানী শীতৰ ৰ’দজাকৰ উম লোৱাত ব্যস্ত।\n: বাইদেউ চিলিণ্ডাৰ শেষ হ’ল।\n: ঐ মৰতী, কি অদৰকাৰী কথা কৈ থাকহি। চাৰলৈ ফোন নকৰ কিয়?\n: কৰিছিলো। চাৰ বিজি আছে বোলে।\n: এইসৱৰপৰা শান্তি নাই! কিবা এটা সুস্থিৰে কৰিব নোৱাৰি৷\nবুলি ভোৰভোৰাই শইকীয়ানীয়ে নিজৰ ফোনটো আনিলেগৈ।\n: হেৰা, তুমি কেতিয়ামানে আহিবা?\n: মই অলপ ব্যস্ত হৈ আছোঁ। পুৱাটো তোমাৰ লেকচাৰ লিখোঁতেই গ’ল! চিলিণ্ডাৰটো খুৱাই ল’ব নোৱাৰিবানে?\nটিইট ..টিইট.. টিইট.. শইকীয়াই পুৱাই লিখি থৈ যোৱা “নাৰী সৱলীকৰণত আজিৰ সমাজৰ ভূমিকা” শীৰ্ষক বক্তৃতাটোত আকৌ এবাৰ চকুফুৰালে শইকীয়ানীয়ে। তেনেতে ড্ৰাইভাৰ ৰামু আহি হাজিৰ।\n: অ আহিলি?\n: যা যা গাড়ীখন ৰেডী কৰ। মই সাজুহৈ আহোঁ।\nআধাঘন্টামানৰ ভিতৰত শইকীয়ানী সাজুহৈ গাড়ীত বহি ফেচবুক, হোৱাটচ্এপত আপডেটটো দি আজৰি হৈ ল’লে।\n: ৰামু যাওঁতে কে.এফ.চিত ৰখাবি।\n: হ’ব বাইদেউ।\nইফালে শইকীয়ানীৰ ঘৰত পাৰ্ট টাইম কৰা বডোছা ওলালহি। কাপোৰসোপা ধুইলৈ বনকৰা মিনিক মাত দিলে-\n: কি ঐ, আজি চাহ-তাহ একো নেদা নাকি?\n: গেছ শেষ হ’ল, কেনেকৈ খাবি?\n: তই নাজান লগাব? কি শিকছা ঐ এনামদিনে? চাওঁ ব’ল পাকঘৰলৈ। তাহাঁতে এ.চি হোটেলত খাই ল’ব। তই শুকাই মৰবি নাকি? ঐ! যা তই যোগাৰ কৰ। নহলি চাৰটুইও ভাত খাব নাপাৱ!\nদুয়ো আৰামত চাহটোপা খাই আজৰি হওঁতেই শইকীয়া আহি ওলাল অফিচৰপৰা চিলিণ্ডাৰ খুৱাবলৈ। মিনিয়ে আগবঢ়াই দিয়া চাহকাপত চুমুক দি ভাৱি থাকিল ….সাৱলীকৰণ কোন দিশে….\n২) সি কথাবোৰ ক’লে তাক ছক্ৰেটিছ বুলি জোকায়। কোনোবাই বুদ্ধিজীৱী বুলি কয়। সি ভাবি নাপাই এনেকুৱা চিন্তা কৰিলে বেয়া হ’বই নেকি? হেমলক খুৱাই মাৰিব নে গুপ্তঘাটকে মাৰিব? তীখৰে বহু কথাই বুজি নাপায়। যেনে- ‘ইয়াত একো নিলিখিব ‘ বুলি কথাষাৰ বেৰখনতে কিয় লিখে? গেলা আঙুৰ, আপেলৰ ৰসেৰে তৈয়াৰ কৰাখিনিত লাইচেন্স পায়; সন্মানজনক পেছা। কিন্তু কোনোবাই পেটৰ তাড়নাত গেলাভাতৰপৰা বনালে খেদা খায়, আচলতে নীতিটো কি? তীখৰে নুবুজে।\nআকৌ, আগদিনা সন্ধিয়াৰ বাতৰিত “কুখ্যাত অমুক কেলেংকাৰীৰ মালিকে অসমক লুটি-পুটি খালে” বুলি টকশ্বোত ডিঙিৰ সিৰ ফুলাই চিঞৰি থকা চেনেলৰ মালিকৰ বাতৰি কাগজত পিছদিনা প্ৰথম পৃষ্ঠাতে বৰ বৰ হৰফেৰে বিজ্ঞাপন ওলায়, ” অমুক বিস্কুট খাওক, জিভাই পাহৰি যাব আনবোৰৰ সোৱাদ”\nমুঠতে তীখৰে তৌবা তৌবা দেখে।\nতীখৰৰ খাৰখোৱা মগজুৱে বহুত কথাই বুজি নাপায়। অন্ধবিশ্বাস সম্পৰ্কে আয়োজন কৰা সজাগতা সভালৈ অহা বক্তাজনৰ ডিঙিত বগা চাৰ্টৰ মাজেৰে জিলিকি থকা ধাতুৰ চাৰিচুকীয়া বাকচটোৰ ভিতৰত এনে কি শক্তি আছিল, আজিও নুবুজিলে তীখৰে। সেই সজাগতা সভাৰ আঁতধৰা থোলোক গোস্বামীৰ হাতৰ ৰঙীন সূতাকেইডালৰ পাকবোৰ আহি তীখৰৰ মনটো পকাই ধৰেহি। মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰবক্তা শইকীয়া বৰদেউতাই তীখৰৰ দোকানলৈ চিগাৰেট কিনিবলৈ আহি ভূঞা মাষ্টৰক ভাষণ দিয়ে-\n“আমাৰ এই অসমীয়া লেংগুৱেজটোৰ বিৰাট ক্ৰাইছিছ চলি আছে বুইছেনে ভূঞা! “\nতীখৰৰ চকুকেইটা কাৰ্টুনত দেখুওৱাৰ দৰে বাহিৰলৈ ওলমি আহিব খোজে। ভূঞাৰ পুতেকে চাধা কিনিবলৈ আহে দেউতাকলৈ। নিজলৈ শিখৰ কিনে। আঁহে আঁহে কেশৰৰ গোন্ধ থকা। সি আহি তীখৰক কয়-\n“এইসোপা লুকুৱাই থ’বি ঐ ল’ৰা…কাইলৈ আহিব পাৰে জিলাৰ মানুহ।”\nকাইলৈ ..? কিয়…?”\n“এহ কাইলৈ ধূম্ৰপান দিৱস আছে নহয়! চেকিঙত আহিব পাৰে।”\n“অ’হ! ধূম্ৰপান দিৱস!”\nতীখৰে সোধা নহ’ল। ধূম্ৰপান দিৱস নে ধূম্ৰপান বৰ্জন দিৱস? আকৌ ধূম্ৰপানত এই পেকেটবোৰ ধৰে জানো? ধোঁৱাটো নোলায় ন পেকেটৰপৰা! চুম’জাতীয় গাড়ী এখনৰপৰা এজনে পিকাই থৈ গ’ল। দেখিলে গাড়ীখনৰ গোটেই গাতে এসোপামান ৰঙীন পোষ্টাৰ-\nস্বচ্ছভাৰত! হয়তো হ’ব পাৰে সি স্বচ্ছভাৰতৰ গাড়ীহে চলাইছে। সিটো আৰু ডাইৰেক্ট অভিযানত ভাগ লোৱা নাই ন! অভিযানত ভাগ ল’বলৈ দহ ফুট ঠাইতে বিশজনমানে ঝাৰু একোটা লৈ ফটো উঠিব পাৰিব লাগিব। এম্বুলেঞ্চো ৰখাই দিয়ে মন্ত্ৰীৰ গাড়ী গ’লে, তেনে মন্ত্ৰীয়ে নিশ্চয় দেশৰ উন্নতিয়ে কৰিব! সময়ৰ মূল্য বুজা দেশৰক্ষক যিহেতু।\nতীখৰে বাট ল’লে।\n« ভদ্ৰদাৰ চাৰ্জিকেল ষ্ট্ৰাইক – বিদ্যুত বিকাশ দত্ত\nযোৰানাম গাবলৈ ওলাবি দেই – সদানন্দ দত্ত »\nচিন্তনীয়, সুন্দৰ উপস্থাপন


গামোচা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(গামোছাৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nএখন পূৰ্ণাঙ্গ ৰূপত গামোচা\nগামোচা অসমীয়াৰ সমাজ জীৱনৰ অতি আদৰৰ বস্ত্ৰ। সাধাৰণতে গামোচা চাৰিওফালে ৰঙা সূঁতাৰে (সেউজীয়া ৰঙো থাকে) পাৰি দি বোৱা এখন বগা দীঘলীয়া কাপোৰ। কপাহী সূঁতাৰে বিশেষভাৱে গামোচা তৈয়াৰ কৰা হয় যদিও পাট আদি সূঁতাৰেও ইয়াক তৈয়াৰ কৰা হয়। গামোচা অসমীয়াৰ বাহিৰেও বঙালী, বিহাৰী আৰু উৰিয়া মানুহেও ব্যৱহাৰ কৰে, অৱশ্যে অসমীয়া গামোচাৰ লগত তেওঁলোকৰ গামোচাৰ বহুখিনি পাৰ্থক্য আছে আনহাতে অসমীয়া মানুহে গামোচাখনক এক সাংস্কৃতিক তথা সন্মানৰ প্ৰতীক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে কিন্তু আন ঠাইত ইয়াক অকল নিত্য ব্যৱহাৰ্য্য সামগ্ৰী হিচাপেই ব্যৱহাৰ হোৱা দেখা যায়। নামনি অসমত গামোচাক 'গাম্‌চা', 'মুক্‌চা' বা 'দুহেইটা' আদি নামেৰে জনা যায়।\nঅসমীয়া শিপিনীয়ে গামোচাত ফুল বাচি থকাৰ দৃশ্য।\n1 নামৰ উৎস\n5 সাংস্কৃতিক বিশেষত্ব\nনামৰ উৎস[সম্পাদনা কৰক]\n“গা ধুই পানী টুকা কাপোৰ, এতেকে তামোল বন্ধা বা মূৰত মৰা সৰু কাপোৰ।” উক্তি:- হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা\nগামোচাৰ নাম আৰু উৎপত্তি সম্পৰ্কে কোনো ঐতিহাসিক সমল পোৱা নাযায়। সাহিত্যিকভাৱে ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে কোনো বস্ত্ৰৰে শৰীৰ মচা কাৰ্য। (গা-শৰীৰ + মচ্)। গতিকে অসমীয়া সংস্কৃতিত গা-মচা বস্ত্ৰখক গামোচা হিচাপে নামকৰণ কৰা হৈছে। এইটো নিশ্চিত যে ভাৰতৰ আন ঠাইৰ পৰা অসমলৈ গামোচা অহা নাছিল বা ভাৰতৰ আন ঠাইত গামোচাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাছিল।\nজাপি ৰখা হাতে বোৱা গামোচা\nঅসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীয়ে নিজ নিজ গামোচা ব্যৱহাৰ কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে কছাৰী আৰু কোচসকলৰ গামোচা হালধীয়া ৰঙৰ, তিৱা সকলৰ কমলা ৰঙৰ বা ৰাভাসকলৰ ৰঙা। বগা ৰঙৰ গামোচাখন উজনি অসমত সৃষ্টি হৈছিল[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন] আৰু ইয়াৰ থলুৱা ভূমিপুত্ৰ চুতীয়া/বৰাহী, দেউৰী, মৰাণ, ইত্যাদি জনগোষ্ঠীৰ লোকে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। এই গামোচাৰ ৰং বগা হোৱাৰ এটা বিশেষ কাৰণ আছে। প্ৰাচীন কালত উজনি অসমত জনজাতীয় তান্ত্ৰিক ধৰ্মৰ প্ৰচলন আছিল আৰু এই থান সমূহত দেউৰী পূজাৰীয়ে পূজা কৰিছিল। দেউৰী নীতি-নিয়ম অনুসৰি থানৰ ভিতৰত বগা ৰঙৰ বস্ত্ৰ সলনি আন ৰঙৰ বস্ত্ৰ পৰিধান কৰি সোমোৱা নিষেধ আছিল। লোক বিশ্বাস মতে দেৱীয়ে বগা বাহিৰে অন্য ৰঙৰ কাপোৰ সহ্য নকৰে। সেইবাবেই দেৱীক সন্তুষ্ট ৰাখিবলৈ গামোচাৰ লগতে মন্দিৰলৈ পিন্ধি যোৱা সাজপাৰো বগা ৰঙৰ হে আছিল। আজিও দেউৰী জনগোষ্ঠীৰ সমাজত এই নিয়ম কঠোৰ ভাবে পালন কৰা হয়। চাৰিশাল গোসানীৰ দেশ শদিয়াৰ লগত গামোচাৰ এক বিশেষ সম্পৰ্ক আছে। এই সম্পৰ্কৰ কথা বিহুগীতত শুনিবলৈ পোৱা যায়। শদিয়াৰ গামোচাৰ বিষয়ে বিহু নামত এনেদৰে উল্লেখ পোৱা যায়।\n"গাত লৈ ফুৰালে বতাহে ফালিব।\nমুঠিত লৈ ফুৰাহে ভাল।\nএআগে বাছিলোঁ সেউতী মালতী\nএআগে বাছিলোঁ ফুল।\nএআগে বাছিলোঁ বাঘে ভালোকে।\nবাটে মানুহ ধৰি খাই।\nএআগে বাছিলোঁ চৰাই হালধীয়া\nউৰি শদিয়ালৈ যায়। "\nইতিহাসবিদ ড॰ লীলা গগৈৰ মতে, আহোম সাম্ৰাজ্যৰ দিনতো অসমত গামোচাৰ প্ৰচলন আছিল। কিন্তু চুকাফাই অসমলৈ গোমোচা লৈ অহা ইতিহাস পঢ়িবলৈ পোৱা নাযায়। মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ সময়তো গামোচাৰ প্ৰচলন হোৱাৰ কথা জনা যায়। আজিও নামঘৰৰ থাপনাত গামোচা ব্যৱহাৰ কৰা দেখিবলৈ পোৱা যায়। এডোৱাৰ্ড গেইটৰ 'A History Assam' গ্ৰন্থত উল্লেখ কৰা মতে ১৮ শতিকাত এখন গামোচাৰ মূল্য ৫ পইচা আছিল। ইয়াৰ দ্বাৰাই ঠাৱৰ কৰিব পৰা যায় যে অসমত কামৰূপ ৰাজ্যৰ দিনৰে পৰা গামোচাৰ প্ৰচলন হৈছিল।\nতাঁতৰ ফুলৰ চানেকী\nঅসমৰ এখন বস্ত্ৰ বিপনীত গামোচা পৰিহিত এজন বিক্ৰেতা\nতাঁতশালত এগৰাকী গাভৰু বোৱনী\nঅসমীয়া সমাজত বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত গামোচাৰ ব্যৱহাৰ হোৱা দেখা যায়। এক কথাত অসমীয়া সমাজ-সংস্কৃতি, আচাৰ-নীতি সকলো ক্ষেত্ৰতে গামোচাৰ বিশেষ অৱদান আছে।\nগামোচাক দৈনিক কাৰ্যত গা-ধোঁৱাৰ পিছত শৰীৰ মোচিবৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nনামঘৰৰ থাপনাত কোনো শাস্ত্ৰ ঢাকি ৰাখিবৰ বাবে ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nখেতিয়কে ইয়াক কঁকালত বন্ধা টাঙালি বা কঁকালত পিন্ধা কাপোৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।\nনামঘৰত প্ৰাৰ্থনা কৰাৰ সময়ত ইয়াক ডিঙিত ওলোমাই ৰখা হয়।\nকোনো সভাত বিশিষ্ট ব্যক্তিক সন্মান জনাবৰ বাবে গামোচাৰে সন্মান জনোৱা হয়।\nঅসমীয়া সমাজত গামোচাৰ ব্যৱহাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ইয়াক:-\nবিহুৱান আদি নামেৰে নামকৰণ কৰা হয়।\nনামনি অসমত প্ৰচলিত গামোচাৰ আন এটা ৰূপ হ'ল আনাকাটা গামোচা। আনকাটা মানে হৈছে যিখন গামোচা কাটি উলিওৱা নহয়। অৰ্থাৎ তাঁতশালত বৈ উঠাৰ পিছত দুখন গামোচা পৃথক কৰিবলৈ কেচিঁ বা ব্লেড বা কটাৰি ব্যৱহাৰ নকৰি হাতেৰে সূতাবিলাক চিঙি নাইবা শিলত থেতেলিয়াই উলিওৱা গামোচা। ইয়াক সাধাৰণতে বিয়া আদিত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nসাংস্কৃতিক বিশেষত্ব[সম্পাদনা কৰক]\nবিহুৱানত থকা ফুলৰ পাৰিৰ আৰ্হি\nগামোচা আৰু জাপি\nগামোচা আৰু বিহুৱান/বিচুবান দুয়োখন পৃথক বস্ত্ৰ। দুয়ো মুৰে ৰঙা আচুৰ থকা বস্ত্ৰখন হৈছে গামোচা আৰু এটা মুৰত ফুল থকাখন হৈছে বিচুৱান। আজিৰ দিনত অবশ্যে বহুতে দুয়ো মুৰে ফুল থকা বিহুৱানো ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ লৈছে। প্ৰকৃততে এই বিচুৱান বা ফুলাম গামোচাখন হে সন্মানৰ বস্ত্ৰ হয়। গামোচাখন সাধাৰণতে দৈনিক কামৰ কাৰণে ব্যৱহাৰ কৰা বস্ত্ৰ। বিহু, বিবাহ অনুষ্ঠান বা অন্যান্য যিকোনো সামাজিক অনুষ্ঠানত বিহুৱানক সন্মানৰ প্ৰতিক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। অসমৰ সকলো শ্ৰেণীৰ জাতি-জনজাতিয়েই গামোচা ব্যৱহাৰ কৰে। অসমৰ বিহু উৎসৱৰ লগত গামোচাৰ বিশেষ সম্পৰ্ক আছে। বিহু নৃত্যৰ সময়ত যুৱকসকলে গামোচাক মুৰত মাৰি বিহু নৃত্যত অংশ গ্ৰহণ কৰে। বিচুৱানত থকা ফুল বোৰৰ বিশেষ মহত্ত্ব আছে। এই ফুল বোৰ প্ৰেম আৰু সন্মানৰ লগতে বসন্ত ঋতুৰ প্ৰতিক। ছোৱালীয়ে ভাল পোৱা ল'ৰাক বিহুৰ বতৰত বিচুৱানখন দি নিজৰ প্ৰেম প্ৰকাশ কৰে আৰু ল'ৰা বোৰে সেইখনকে মুৰত মাৰি ছোৱালীজনীক সন্মান কৰে। ইয়াৰোপৰি সৰুৱে ডাঙৰক সন্মান জনাবলৈ বা নামঘৰ/থানত সন্মানৰ প্ৰতীক হিচাপে বিচুৱানখনকে ৰখা হয়। আনহাতে বিবাহ অনুষ্ঠানতো সকলো ক্ষেত্ৰতে বিহুৱান উপহাৰ দিয়াৰ লগতে সন্মান জনোৱাৰ বাবেও গামোচা ব্যৱহাৰ কৰে।\n↑ Boruah, J., & Chakrabarty, N. (2019). Gamosa, An Identity of the Assamese Community: Extent of Legal Recognition in India. Traditional Knowledge and Traditional Cultural Expressions: National and Community Perspectives,, Pg, 71-80.\n↑ মৰমৰ দীঘ আৰু চেনেহৰ নাণি দি বোৱা বিহুৱানখন, লেখিকা: দীপশিখা গগৈ, অসমীয়া প্ৰতিদিন, বুধবাৰ, ১১ এপ্ৰিল, ২০১২\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত গামোচা সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\nGamosa -Its Undeniable Importance In Assam, Posted by kavita at Tuesday, June 23, 2009\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=গামোচা&oldid=292366"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৫ আগষ্ট, ২০২১ তাৰিখে ০৬:০৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


কৰ’নাৰ চিকিত্‍সাত এইবাৰ ভাইপাৰ ভেনমৰ বিষ! কি কয় গৱেষকে? -\nHomeবিশ্বকৰ’নাৰ চিকিত্‍সাত এইবাৰ ভাইপাৰ ভেনমৰ বিষ! কি কয় গৱেষকে?\nকৰ’নাৰ চিকিত্‍সাত এইবাৰ ভাইপাৰ ভেনমৰ বিষ! কি কয় গৱেষকে?\nকৰ’নাৰ চিকিৎসাত এইবাৰ ভাইপাৰ ভেনমৰ বিষ! কি কয় গৱেষকে?\nব্ৰাজিলঃ কৰ’না নামৰ এই মাৰণ ভাইৰাছবিধে বিগত ডেৰটা বছৰে নাজল-নাথল অৱস্থাৰ সৃষ্টি কৰা প্ৰলয়ংকাৰী ছবিখন সকলোৱে দেখিছে। কৰ’নাৰ দ্বিতীয় ঢৌৰ শংকা মাৰ নাযাওতেও উদ্বিগ্ন কৰি তুলিছে তৃতীয় ঢৌৰ আগজাননীয়ে। দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত এই মাৰন ভাইৰাছবিধক ৰুধিবলৈ বিজ্ঞানী-গৱেষকসকলে নিৰন্তৰ প্ৰচেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছে। কেইবাপ্ৰকাৰৰ ক’ভিড প্ৰতিষেধক বজাৰত ইতিমধ্যে সুলভ হৈছে যদিও কৰ’নাৰ আতংক মাৰ যোৱা নাই বা ভাইৰাছবিধক সম্পূৰ্ণৰূপে নিৰ্মূল কৰিব পৰা নাই।\nএনে সময়তে আহিছে এক চাঞ্চল্যকৰ খবৰ। কৰ’নাক প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ বিষাক্ত সৰ্পৰ বিষৰ পৰা দৰব প্ৰস্তুত কৰাত নামিছে এদল গৱেষকে। আনকি বিষাক্ত সাপৰ বিষেৰে জটিল ৰোগৰ চিকিৎসা সম্ভৱ বুলিও প্ৰমাণ কৰিছে ব্ৰাজিলে। ব্ৰাজিলৰ চাও পাওলো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গৱেষকৰ এটা দলে কৰ’না চিকিৎসাত সাপৰ বিষৰ প্ৰয়োগৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰি আছে বুলি প্ৰকাশ পাইছে। সাপৰ বিষৰ এটা বিশেষ পদাৰ্থই জোনোচিছত কৰ’না সংক্ৰমণ প্ৰতিহত কৰা বুলি তেওঁলোকৰ পৰীক্ষাই সদৰী কৰিছে। গৱেষকসকলে ব্ৰাজিলৰ নিৰ্দিষ্ট প্ৰজাতিৰ বিষাক্ত সাপৰ বিষৰ জৰিয়তে পৰীক্ষাটো চলোৱা বুলি জানিব পৰা গৈছে।\nপ্ৰতিবেদনত প্ৰকাশ পোৱা অনুসৰি, প্ৰাথমিক পৰীক্ষাত এই বিষাক্ত উপাদানখিনি পৰীক্ষামূলকভাৱে বান্দৰৰ কোষত প্ৰয়োগ কৰিছিল গৱেষকৰ দলটোৱে। পৰৱৰ্তী সময়ত এই প্ৰয়োগে প্ৰাণীকোষত কৰ’না ভাইৰাছৰ দ্ৰুত সংক্ৰমণৰ প্ৰৱণতা যথেষ্ট হ্ৰাস কৰে বুলি মতপোষণ গৱেষকৰ। উল্লেখ্য যে, কৰ’না ভাইৰাছে সাধাৰণতে প্ৰাণীৰ কোষত প্ৰৱেশ কৰাৰ পাছত ইয়াৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰি সংক্ৰমণ বিয়পায়। কিন্তু এই বিষাক্ত সাপৰ দ্বাৰা প্ৰস্তুত কৰি উলিওৱা উপাদানবিধৰ প্ৰয়োগে কৰ’না সংক্ৰমণ প্ৰতিৰোধ কৰাৰ লগতে ভাইৰাছৰ সংখ্যাবৃদ্ধিৰ বিকাশৰ হাৰ ৭৫ শতাংশ লৈকে হ্ৰাস কৰা বুলি জনাইছে গৱেষকে। জানিবলৈ পোৱা মতে, ব্ৰাজিলিয়ান সৰ্পবিধৰ নাম ভাইপাৰ ভেনম। প্ৰকৃতিগতভাৱে বিষাক্ত এই প্ৰজাতিৰ সাপবিধ। সাপবিধৰ বিষৰ ক্ষুদ্ৰ অণুই কৰ’না ভাইৰাছক প্ৰতিৰোধৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্পাইকে প্ৰ’টিন অকেজো গঢ়ি তুলিবলৈ সক্ষম বুলি চাও পাওলোৰ গৱেষকসকলে দাবী কৰিছে।\nBrazilian Viper Venom


Places in india where diwali is not celebrated here is the reason sankri - ভাৰতৰ এই ঠাইত দেৱালী উদযাপন কৰা নহয়, জানক ইয়াৰ কাৰণ কি ?– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »ভাৰতৰ এই ঠাইত দেৱালী উদযাপন কৰা নহয় ! নহয় লক্ষ্মী পূজা, নজ্বলে চাকি-বন্তি, জানক ইয়াৰ কাৰণ কি ?\nভাৰতৰ এই ঠাইত দেৱালী উদযাপন কৰা নহয় ! নহয় লক্ষ্মী পূজা, নজ্বলে চাকি-বন্তি, জানক ইয়াৰ কাৰণ কি ?\nভাৰতত (India) দেৱালী (Diwali 2021)ৰ উছাহ বৃদ্ধি পাইছে। দেৱালী বজাৰৰ পৰা ঘৰবোৰত সকলোতে আদৰাৰ প্ৰস্তুতি, পৰিষ্কাৰ পৰিচ্ছন্নতা কৰা কামবোৰ প্ৰায় সম্পূৰ্ণ হৈছে। মা লক্ষ্মীৰ উপাসনা কৰিবলৈ দেৱালী উদযাপন কৰা হয়। ঘৰটোত যাতে ধন আৰু শস্যৰ অভাৱ নহয় তাৰ বাবে দেৱালী উদযাপন কৰা হয়। এতিয়া বিদেশতো দেৱালী উদযাপন কৰা হৈছে। কিন্তু আপুনি জানেনে যে ভাৰতত এনে কিছুমান ঠাই আছে য'ত দেৱালী উদযাপন কৰা নহয় (Indian States Where Diwali Is Not Celebrated)।\n| November 02, 2021, 15:03 IST\nযদিও ভাৰতৰ সকলো ঠাইতে দেৱালী উদযাপন কৰা হৈছে, কিছুমান ক্ষেত্ৰ আছে য'ত উৎসৱ উদযাপন কৰা নহয়। এই ঠাইত কোনো লক্ষ্মী পূজা নহয় বা ফটকা নুফুটে।\nযদিও সকলো ঠাইতে ফটকা বিস্ফোৰিত হয়, এই ঠাইত চাকি জ্বলোৱা নহয়। আমি কেৰালাৰ কথা কৈছো৷ হয়, ভাৰতৰ কেৰালা ৰাজ্যত দেৱালীৰ উৎসাহ দেখা নাযায়৷\nএয়া কিয় বুজাই দিও আহক। কেৰালাত ওনামৰ পৰা খ্ৰীষ্টমাছ আৰু শিৱৰাত্ৰিলৈ আনন্দেৰে উদযাপন কৰা হয়। কিন্তু যদি আপুনি দেৱালীৰ কথা কয়, ইয়াত কোনো গুঞ্জন নাই।\nদেৱালী কেৱল কেৰালাৰ কোচিত উদযাপন কৰা হয়। তাতেই আপুনি ঘৰৰ বাহিৰত চাকি জ্বলি থকা দেখিব। তাৰ বাহিৰে, আপুনি ক'তো কোনো দেৱালী উদযাপন দেখা নাপাব।\nইয়াৰ আঁৰত বহুতো কাৰণ আছে। মূলটো হ'ল কেৰালাত মহাবলিৰ ৰাজত্ব। মহাবলী এজন অসুৰ আছিল আৰু তেওঁক ইয়াত পূজা কৰা হয়। দেৱালী উদযাপনৰ কাৰণ হ'ল ৰাৱণৰ ওপৰত ৰামৰ বিজয়। কেৰালাৰ মানুহে এটা ৰাক্ষসৰ পৰাজয় উদযাপন নকৰে।\nকেৰালাত হিন্দু ধৰ্ম মুখ্য নহয়। ইয়াত খুব কম হিন্দু আছে, সেয়েহে দেৱালী নাই। লগতে, এই সময়ত বাৰিষা কেৰালালৈ ঘূৰি আহে। তাত বহুত বৰষুণ হয়। ইয়াৰ বাবে, ক্ৰেকাৰ আৰু চাকি জ্বলি নুঠে।\nলগতে আন এটা কাৰণ আছে। দৰাচলতে, দেৱালীৰ ঠিক আগতে ওনাম উদযাপন কৰা হয়। ইয়াক তাত ধুমধামেৰে উদযাপন কৰা হয়। এনে পৰিস্থিতিত, মানুহে ইয়াৰ ওপৰত তেওঁলোকৰ সঞ্চয় ব্যয় কৰে। ইয়াৰ বাবে, দেৱালীত তেওঁলোকৰ ওচৰত একো নাথাকে।\nকেৰালাৰ বাহিৰেও তামিলনাডুতো দেৱালীৰ উছাহ নাই। দেৱালীৰ আগতে তাত নৰক চতুৰ্দশী উদযাপন কৰা হয়। তামিলনাডুৰ মানুহে দেৱালীৰ পৰিৱৰ্তে নৰক চতুৰ্দশী উদযাপন কৰে।


সু:খবৰ !!! এতিয়াৰ পৰা এটিএম কার্ড লগত নাথাকিলেও উলিয়াব পাৰিব নগদ ধন; জানক কেনেকৈ -\nSaturday, 03 April 2021 08:13 PM\nWithrew cash without debit card\nকৃষি জাগৰণ ডিজিটেল ডেক্স: বেংকত স্লিপ পূৰণ কৰি বা এটিএমত কাৰ্ড স্ৱাইপ কৰি নগদ ধনৰ উলিওৱা পদ্ধতি এতিয়া পুৰনা হ'ল। কাৰণ এতিয়াৰ পৰা আপুনি ডেবিট কাৰ্ডখন আপোনাৰ সৈতে নাৰাখিলেও আপুনি এটিমৰ পৰা টকা উলিয়াব পাৰিব I আপুনি সহজে ফোনৰ পৰা টকা উলিয়াব পাৰে।\nএটিএম কোম্পানী এনচিআৰ কৰ্পোৰেচনে শেহতীয়াকৈ কাৰ্ডবিহীন নগদ ধন প্ৰত্যাহাৰ কৰিবলৈ UPl ৰ ওপৰত আধাৰিত কৰি এটা প্ৰণালী আনিছে। নতুন প্ৰণালীৰ জৰিয়তে আপুনি আপোনাৰ ফোনৰ যিকোনো UPI পৰিশোধ এপ যেনে- গুগল পে, ফোন পে, আমাজন পে, পেটিএম, Bhim আদিৰ সহায়ত নগদ টকা উলিয়াব অনুমতি পাৰিব।\nএতিয়াৰ পৰা ইউ.পি.আই. এপৰ জৰিয়তে QR কোড স্কেন কৰি এটিএমৰ পৰা টকা উলিয়াব পাৰিব। চিটিইউনিয়ন বেঙ্কে ইতিমধ্যে এই সুবিধাৰ সৈতে ১৫০০ এটিএম উন্নীত কৰিছে।\nডেবিট কাৰ্ড অবিহনে কেনেকৈ নগদ ধন উলিয়াব লাগে প্রনালীটো জানক\n1.প্ৰথমে আপুনি আপোনাৰ স্মাৰ্টফোনত যিকোনো UPI পৰিশোধ এপ খুলিব লাগিব। 2. তাৰ পিছত QR কোডটো ATM স্ক্ৰীণত স্কেন কৰিব লাগিব। 3. আপুনি ফোনত ইউ.পি.আই. এপত কিমান টকা উলয়াব পৰিমাণ দিয়ক।\nমনত ৰাখিব বৰ্তমান আপুনি এই সুবিধাৰ জৰিয়তে সৰ্বাধিক 5,000 টকালৈ উলিয়াব বেংকে অনুমতি প্রদান কৰিছে। 4. তাৰ পিছত Process বুটামত ক্লিক কৰি নিশ্চিত কৰক। 5. এতিয়া4বা6সংখ্যাৰ ইউ.পি.আই. পিন নম্বৰ প্রবিষ্ট কৰক। 6. এটিএমৰ পৰা নগদ ধন ওলাই আহিব।\nWithrew cash without debit card Upi cash withdrawal ATM Debit card


অনুত্তীৰ্ণসকল আৰু ‘জাবৰৰ সোণ’ৰ বাস্তৱ গল্প – প্ৰথম খবৰ\nHome/ সাহিত্য/ গল্প/অনুত্তীৰ্ণসকল আৰু ‘জাবৰৰ সোণ’ৰ বাস্তৱ গল্প\nঅনুত্তীৰ্ণসকল আৰু ‘জাবৰৰ সোণ’ৰ বাস্তৱ গল্প\nপ্ৰতিবাৰেই হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত স্থান লাভ বা ভাল ফলাফলেৰে উত্তীৰ্ণসকলৰ প্ৰশংসাত আমি ফলাফল ঘোষণাৰে পৰা পঞ্চমুখ হৈ পৰোঁ ৷ তেওঁলোকৰ মেধাক লৈ গৌৰৱ কৰোঁ, সম্ভাষণ জনাওঁ ৷ উচ্চ নম্বৰেৰে ভৰা তেওঁলোকৰ মাৰ্কশ্বিটৰ দোহাই দি আমি কওঁ-এওঁলোক আমাৰ দেশৰ ভৱিষ্যত ৷ কিন্তু একেখিনি সময়ত আমি অনুত্তীৰ্ণসকললৈ চকু নিদিওঁ৷ যিসকলে দিওঁ,সেই দৃষ্টিতো লুকাই থাকে পুতৌ,বিৰাগ ভাব আদিহে ৷ পৰিয়ালে,সমাজেও ৷ সেই দৃষ্টিয়ে ক’ব খোজে-তেওঁলোক জাবৰ,ভৱিষ্যতহীন অনুত্তীৰ্ণসকল! হাইস্কুল শিক্ষান্তৰ দৰে সদৃশ ছবিখন দেখা যায় উচ্চতৰ মাধ্যমিক চূড়ান্ত পৰীক্ষাৰ ফলাফল ঘোষণাৰ দিনটোতো ৷\nঅনুত্তীৰ্ণসকল সঁচাকৈয়ে সমাজৰ জাবৰ? ভৱিষ্যতহীন তেওঁলোক? ওহোঁ,নহয় ৷ উত্তৰৰ সমৰ্থনত আগবঢ়াইছোঁ মাথোঁ দুটা ‘success after failure’গাঁথা, যি দুটা ‘বাস্তৱ গল্প’ তেনেই নতুন ৷ দুয়োটা ঘটনা মুম্বাইৰ ৷\nমায়ানগৰীৰ শ্যেম্বুৰ নিবাসী ২৯ বছৰীয়া শ্ৰীনিবাসী মাক্কানীয়ে দ্বাদশ শ্ৰেণীত অনুত্তীৰ্ণ হৈছিল ৷ দুবাৰকৈ ৷ মাক্কানিক তেওঁ পঢ়া নৱীৰ মহাবিদ্যালয়খনৰ পৰা বহিষ্কৃত কৰা হৈছিল ৷ কিন্তু তেওঁ তথাপি ভাগৰি পৰা নাছিল ৷ মাক-দেউতাকক বুজাইছিল-তেওঁ পাৰিব৷ ঘৰৰ লোকে মাক্কানিৰ কথা মানিছিল৷ অন্য এখন শিক্ষায়তনত নামভৰ্তি কৰাইছিল তেওঁৰ,মাক্কানিৰ ইচ্ছামতে বিজ্ঞান শাখাত ৷ কথা ৰাখিছিল শ্ৰীনিবাস মাক্কানীয়ে ৷ সুখ্যাতিৰে স্নাতক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ তেওঁ ৰসায়ন বিজ্ঞান আৰু জীৱ বিজ্ঞান বিষয়ত পৃথকে দুবাৰকৈ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে ৷ দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষাত দুবাৰকৈ fail কৰা শ্ৰীনিবাস মাক্কানি সম্প্ৰতি মুম্বাইৰ ‘ঘেটক’প্পাৰ কলেজ’ত অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মৰত ৷\nৰিদ্ধি মেমায়াৰ বৰ্তমান বয়স ২৭ বছৰ ৷ ছেল্ফি উঠি ভাল পোৱা, অনবৰতে মুখত হাঁহি কঢ়িয়াই ফুৰা ৰিদ্ধি আজিৰ মুম্বাইৰ এটা চিনাকি নাম ৷ কিন্তু ৰিদ্ধিয়েও নৱম আৰু দশম শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষাত অনুত্তীৰ্ণ হৈছিল ৷ নৱমত অনুত্তীৰ্ণ হোৱাত private institution এখনৰ পৰা তেওঁ দশম শ্ৰেণীৰ চূড়ান্ত পৰীক্ষা দিছিল, কিন্তু সফলতা পোৱা নাছিল ৷ তাৰ পিচতো ভাঙি নপৰা ৰিদ্ধিয়ে পুনৰ পৰীক্ষা দি ‘কিবাকৈ’ উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত KC College of Management Studies নামৰ শিক্ষানুস্থানখনৰ পৰা জনসংযোগ বিষয়ত স্নানকোত্তৰ ডিগ্ৰী লয় ৷ তাৰ পিছতে নিজাববীয়াকৈ event managementৰে জড়িত হোৱাৰ উপৰি তেওঁ ‘ইণ্ডাছ কমিউনিকেছন’ত জনসংযোগ বিষয়া হিচাপে চাকৰি লাভ কৰে ৷ তাৰ পিছত কেইমাহমান ‘দ্য আইডিয়া বক্স কমিউনিকেছন’তো একেই পদত চাকৰি কৰা যুৱতীগৰাকী সম্প্ৰতি মুম্বাইৰ বিখ্যাত PR Agency ‘দে টেল্ছ’ৰ জ্যেষ্ঠ জনসংযোগ বিষয়া হিচাপে কৰ্মৰত ৷\nৰিদ্ধি আৰু শ্ৰীনিবাসৰ জীৱনযাত্ৰাই কয় যে পৰীক্ষাত অনুত্তীৰ্ণ হোৱাটোৱেই সফলতাৰ হেঙাৰ নহয় ৷ মাথোন থাকিব লাগে মনোবল,একাগ্ৰতা,সুনিৰ্দিষ্ট লক্ষ্য আৰু লক্ষ্যপ্ৰাপ্তিৰ বাবে কৃচ্ছ্ৰ সাধনা কৰিবৰ মানসিক শক্তি ৷ সমান্তৰালভাৱে বিশ্বাস কৰোঁ যে জাবৰ, ভৱিষ্যতহীন বুলি পৰীক্ষাত অনুত্তীৰ্ণসকলক ককৰ্থনা কৰাতকৈ অলপ প্ৰেৰণা, মানসিক সাহস দিলেই সম্ভাৱনা নথকা নহয় তেওঁলোকৰ মাজৰ বহুজনো জীৱনৰ পৰৱৰ্তী খোজত উজলি উঠাৰ, হৈ পৰাৰ ‘জাবৰৰ জীৱন্ত সোণ’ ৷\nঅৱশেষত গ্ৰেপ্তাৰ ৰুবুল শইকীয়া\nকাইলৈ মুক্তি পাব দিক্ষুৰ কণ্ঠত “ইপাৰ-সিপাৰ”\nস্মাৰ্টফোনৰপৰা ফটো অথবা ভিডিঅ’ ডিলিট হৈছে নেকি? চিন্তা নকৰিব\nশিৱসাগৰ নাট্য মন্দিৰত ১০দিনীয়া উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চল নাট সমাৰোহ আৰম্ভ


অকাঁফকীয় মেটামৰ্ফচিচ – অভিজিত কলিতা – ফটাঢোল\nকাঁফকাৰ মেটামৰ্ফচিচ পঢ়িছোঁ, কেইবাবাৰো। কিন্তু পঢ়ি বৰ সুবিধা পোৱা নাই, বুজিও যে পাইছোঁ সন্দেহ, প্ৰত্যেক বাৰ পঢ়োঁতেই বেলেগ অৰ্থ বুজোঁ। কাঁফকাৰ নায়ক, ট্ৰেভেলিং চেলছমেন গ্ৰেগৰে হঠাৎ এদিন পুৱা শুই উঠি গম পাই যে তেওঁ ইতিমধ্যে এটা পলুলৈ পৰিৱৰ্তন হৈ গৈছে। ঘৰৰ মানুহে ভয় খাই, গ্ৰেগৰেও মনৰ ভাৱ বুজাব নোৱাৰে, চাকৰিৰ ওপৰৱালাই ঘৰত আহি ধমকি দি যায়হি, কিন্তু গ্ৰেগৰৰ অৱস্থা দেখি পলাই যায়। ঘৰখন অৰ্থ সংকটত পৰে। কিন্তু লাহে লাহে পৰিবেশ সলনি হৈ আহে, ঘৰৰ মানুহে গ্ৰেগৰৰ এই পৰিৱৰ্তনক মানি লয়। ভনীয়েকে গ্ৰেগৰৰ তত্বাৱধানো লয়। ঘৰৰ একমাত্ৰ উপাৰ্জনশীল সদস্য গ্ৰেগৰৰ এনে অৱস্থাৰ বাবে উদ্ভৱ হোৱা নতুন পৰিস্থিতিৰ সৈতে ঘৰখনে সহাৱস্থান কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। সকলো ঠিক ঠাক হোৱালৈ কিন্তু সকলোৰে আমনি লাগে, কিমান আৰু পলুৰূপী গ্ৰেগৰৰ তদাৰকী কৰি থাকিব। মানুহৰ মৰম চেনেহবোৰ কমি আহে, আৰু মনে মনে সকলো দেখি, বুজি থকা গ্ৰেগৰে ঘৰখনক দ্বায়িত্বমুক্ত কৰিবলৈ এদিন মৃত্যুক আঁকোৱালি লয়। গ্ৰেগৰৰ মৃত্যুৱে ঘৰখনক সকাহ দিয়ে, সকলো আকৌ আগৰদৰে, আনকি আগতকৈ ভালকৈহে থাকিবলৈ লয়।\nমই সিমানখিনিয়ে বুজিলোঁ, এই যে আমি নিজকে ইমান গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি ভাবোঁ, আমি নহ’লে সকলো গণ্ডগোল হৈ যাব বুলি ভাবোঁ, সেয়া আচলতে এক বৃহৎ মিছা, ধূলিকণা মই। মই নহ’লেও নিজ বাটে নক্ষত্ৰ ঘূৰিব, পৰিয়াল চলিব। তাকে হয়তো বুজাইছিল কাঁফকাই। এই চিৰন্তন সত্যটো বহুতে বহুবাৰ কৈছে। কাঁফকাৰ ষ্টাইলটো আছিল নতুন, অপৰম্পৰাগত; মানুহে পঢ়ি সোৱাদ পাইছিল। আচলতে সেয়াই সাৰ্থকতা, নতুনকৈ আৰু ক’বলৈ, লিখিবলৈ একো নাই, সকলো কোৱাও হ’ল, লিখাও হ’ল। এতিয়া মাথো সেই কথাকেইটা কোৱাৰ শৈলী অদল বদল কৰি থকাৰ সময়। কিন্তু আচল কথা হ’ল- মোৰো মেটামৰ্ফচিচ হৈছে, মই গম পাইছোঁ। মই নিশ্চিত যে মোৰ ৰূপান্তৰ হৈ আছে, কেৱল সি গ্ৰেগৰৰ দৰে একেৰাতিতে হোৱা নাই, হৈছে তিল তিলকৈ, লাহে লাহে, আনৰ চকুত নপৰাকৈ। কিন্তু আনে নেজানিলে কি হ’ব? মইতো জানো। গ্ৰেগৰ ৰূপান্তৰ হোৱাৰ কাৰিকৰী কাৰণবিলাক কাঁফকাই নক’লে, কিন্তু মই মোৰ মেটামৰ্ফচিচ হোৱাৰ কাৰণবিলাক হয়তো জানো, জানি শুনিয়েই মই ৰূপান্তৰ হৈ গৈ আছোঁ, এই প্ৰক্ৰিয়া বন্ধ কৰা মোৰ ক্ষমতাৰ বাহিৰত বুলিও জানো। জানি শুনিয়েই মই তিলে তিলে ৰূপান্তৰ হৈ গৈ আছোঁ- এটা ধাতৱ ৰবটলৈ।\nমোৰ হাত ভৰিবোৰ, বা বাহিৰত দেখা পোৱা অংগ প্ৰত্যংগবোৰ এতিয়ালৈকে ধাতুৰ হোৱা নাই, কিন্তু আৰু কিছুদিনৰ ভিতৰতে হ’ব। কিন্তু ভিতৰৰ দৰকাৰী-অদৰকাৰী কল কব্জাবোৰ ইতিমধ্যে ধাতুৰ সৰঞ্জামেৰে ভৰি পৰিছে। নট বল্টু, লোহা লক্কৰ ইফাল সিফাল হোৱাৰ কঠুৱা ধাতৱ শব্দ মই অনবৰত শুনি থাকোঁ আজিকালি। কেৰেক…টিং টাং…ঘেটেং!\nএই ৰূপান্তৰৰ প্ৰক্ৰিয়াটো ঠিক কেতিয়া আৰম্ভ হ’ল মোৰ মনত নাই, কিন্তু মোৰ ঠিক মনত আছে, এই ৰূপান্তৰ বাবে মই সন্মতি দিছিলোঁ, কেৱল সন্মতিয়েই নহয়, তাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰীবিলাকো মই নিজেই নিজৰ গাঁঠিৰ ধন ভাঙি কিনি আনিছিলোঁ। আজিও কিনি আছোঁ। এটা এটাকৈ মোৰ অংগবিলাক ধাতৱ যন্ত্ৰৰে প্ৰতিস্থাপন কৰিবলৈ মই প্ৰাণপণে চেষ্টা কৰি আছোঁ। মোৰ সকলো সাঁচতীয়া ধন মই ইয়াৰ বাবে খৰছ কৰিছোঁ। এইবোৰ কিনিবলৈ দিনক দিনে ধনৰ প্ৰয়োজন বাঢ়ি যোৱাৰ বাবে মই দিনে ৰাতিয়ে কাম কৰিছোঁ, তাৰেও নোজোৰাত দূৰ্নীতি কৰিছোঁ, কেতিয়াবা ডকাইতিও কৰিছোঁ, চুৰি কৰিছোঁ। যেনে তেনে মোক ধন লাগে যাতে মই অতি সোনকালেই এটা সম্পূৰ্ণ ধাতৱ ৰবটলৈ পৰিৱৰ্তিত হ’ব পাৰোঁ। অ’ত ত’ত চেগা চোৰোকাকৈ লাগি থকা মানুহৰ চিনখিনি মোৰ সহ্য হোৱা নাই। সেইবোৰৰ পৰা গোন্ধ ওলায়, গেলিছে হয়তো। মোৰ মৰণশীল কোষবোৰ অত্যাধুনিক এলয় ধাতুৰ সৈতে মিলি থাকিব পৰা নাই, সেয়ে সেইবোৰ ক্ৰমাৎ গেলিছে, নিজে নিজে মৰি গৈছে। মই আৰু গেলা মাংসপেশীৰ ভাৰ কঢ়িয়াই ফুৰিব নোৱাৰা হৈছোঁ।\nআপুনি হয়তো আচৰিত হৈছে, মই কিয় ৰবট হোৱাৰ সিদ্ধান্ত ল’লোঁ। মানুহৰ দেহাটোনো কি বেয়া আছিল? শাস্ত্ৰত কৈছে “সহস্ৰ জনমৰ পুণ্যৰ ফলত মানৱী জনম পায়”, মই কিয় সেই অমূল্য মানৱী জনমটো এটা ধাতুৰ ৰবট হৈ পাৰ কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল’লোঁ? আচৰিত যেন লাগিলেও সেইটো কিন্তু মই সজ্ঞানে, সুস্থ শৰীৰে লোৱা এটা সচেতন সিদ্ধান্ত আছিল। মোৰ চেতনা বোলা বস্তুটো জীয়াই থাকোঁতে লোৱা সেইটো মোৰ শেষ সিন্ধান্ত আছিল। আজিকালি সেইবোৰ সমস্যা নাই, মই নিজৰ সুদক্ষ প্ৰগ্ৰামাৰে মোৰ বিবেক নামৰ প্ৰগ্ৰামটোত লিখি দিয়া মতে সিদ্ধান্ত লওঁ। মোৰ প্ৰগ্ৰামাৰজন কোন নেজানো, কিন্তু তেওঁ যে অতি দক্ষ তাত কোনো সন্দেহা নাই। মোৰ আগতে থকা মগজুটোৰ পৰা স্মৃতিৰ সকলো তথ্য উলিয়াই, তাৰ লগত সামাজিক, ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক সকলো ট্ৰেণ্ড মিহলাই তেওঁ কেইবাশ বিলিয়ন পৰিস্থিতি সাপেক্ষে সকলোতকৈ উত্তম কাৰ্যপন্থাটো মোৰ প্ৰগ্ৰামত লিখি থৈছে। গতিকে আজিকালি মোৰ সিদ্ধান্ত লওঁতে একো সমস্যা নহয়।\nআচলতে মই কষ্টত আছিলোঁ, কষ্ট পাইছিলোঁ এই মিছা মানবতাৰ বাবে, দুখ শোক, আবেগ, মৰম, চেনেহ, প্ৰেম, খং- ৰাগ, অভিমান, এই সকলোবোৰৰ বাবে। এই কথা কিন্তু আপুনিও অস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰে, এই অপ্ৰয়োজনীয় আবেগবোৰেই আমাৰ দুখ-শোকৰ মূল কাৰণ। এই আবেগবোৰে মোক বৰ কষ্ট দিছিল, পদে পদে উজুটি খাইছিলোঁ মই। সকলোফালে যেন সকলো বেয়া হৈ আছে, সমাজখন অধঃপাতে যোৱাৰ বাবে দুখী হৈছিলোঁ। চকুৰ আগতে হৈ থকা, সকলোৱে মানি লোৱা কথাবোৰ সহ্য কৰিব নোৱাৰাছিলোঁ। পৰাজয় নিশ্চিত বুলি জানিও যুঁজিছিলোঁ। এক অহেতুক মানবতাৰ অহংকাৰে মোৰ সমগ্ৰ সত্ত্বা গ্ৰাস কৰি ৰাখিছিল। বাৰে বাৰে পৰাজিত হৈছিলোঁ, তথাপিও আকোৰগোঁজকৈ একেটা কথাতে লাগি আছিলোঁ। কথাবোৰ ভাবিলে আজি বৰ হাঁহি উঠে। মই যে মানুহটো ইমান মূৰ্খ আছিলোঁ, আজি মোৰ বিশ্বাসেই নহয়। মই গল্প, কবিতা, লিখিছিলোঁ, ছবি আঁকিছিলোঁ, সততাৰে নিজৰ কাম কৰি হোৱা উপাৰ্জনখিনিৰেই এক নিৰীহ সাধাৰণ জীৱন কটাম বুলি ভাবিছিলোঁ। ভাবিছিলোঁ একো ডাঙৰ কাম কৰিব নোৱাৰিলেও সমাজখনৰ বাবে কিছু পজিটিভ শক্তি এৰি যাম। মোৰ এই হাস্যকৰ সিদ্ধান্তবোৰৰ কাৰণ আছিল মোৰ অপৰিপক্কতা। মই নিজকে বৰ জ্ঞানী আৰু আনতকৈ পৃথক বুলি ভাবিছিলোঁ।\nশেষত যি হ’ব লগা আছিল তাকে হ’ল- সকলো দিশতে মই পৰাজয় স্বীকাৰ কৰিব লগা হ’ল। লগতে বহুত সময়ো নষ্ট হ’ল- মই অন্ধকাৰ দেখিলোঁ। আগুৱাই যোৱাৰ কোনো পথ নাইকিয়া হ’ল। যাক মই মোৰ সকলোতকৈ আপোন বুলি ভাবিছিলোঁ, যাৰ বাবে মই সকলো ত্যাগ কৰিবলৈ প্ৰস্তুত আছিলোঁ, সকলোৱেই মোক ত্যাগ কৰিলে। তাৰে বহুতে হাঁহিলে, তেওঁলোকে হেনো জানিছিলেই এইবোৰ মোৰ বলিয়ালি বুলি, এদিন মই নিঃশেষ হ’মেই বুলি। কিন্তু, যিহেতু তেওঁলোকৰ বাবে মই কিছু পৰিমাণে প্ৰয়োজনীয় আছিলোঁ তেতিয়াও, গতিকে তেওঁলোকে নেদেখাৰ ভাও ধৰি আছিল। মানুহে মোক হাঁহিছিল। মানুহবোৰ সকলোফালে মোতকৈ আগুৱাই গৈছিল, মই তলৰ পৰা অঁকৰাৰ দৰে তেওঁলোকক চাই আছিলোঁ, উৰি থকা, ধুনীয়া কাপোৰ পিন্ধা, সুস্বাস্থ্যৰ কিছুমান সফল মানুহ। নিজকে ধিক্কাৰ দিয়াৰ বাদে মোৰ কোনো উপায় নাছিল।\nসেইখিনি সময়তে এই কোম্পানীটো মোৰ ওচৰলৈ আহিছিল, তেওঁলোকৰ অফাৰটো অস্বীকাৰ কৰাৰ সাহস, ইচ্ছা, ক্ষমতা একোৱেই নাছিল মোৰ ওচৰত। মই লগে লগে সিদ্ধান্ত লৈ পেলাইছিলোঁ, কাৰণ এগ্ৰীমেণ্টত মই স্ব-ইচ্ছাৰে সন্মতি দিয়া বুলি লিখি দিব লগা আছিল। আচলতে তেতিয়াই মোৰ ইচ্ছা অনিচ্ছা, বিবেক আদি একেবাৰে অপ্ৰয়োজনীয়, সেই কথাটো মই জানিছিলোৱেই, সেইবিলাকক গুৰুত্বও দিয়া বন্ধ কৰিছিলোঁ; হ’লেও অফিচিয়েল কথাত লিখিবই লাগিব। লিখি দিছিলোঁ, গোট গোট আখৰেৰে নাম লিখি তলত চহী কৰি দিছিলোঁ।\nতেতিয়াৰ পৰাই মোৰ এই ৰূপান্তৰকৰণ প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হৈ গৈছিল। কোম্পানীটোৱে গুৰুত্ব দিছিল যে তেওঁলোকে এই প্ৰক্ৰিয়া পৰ্যায়ক্ৰমে সমাপ্ত কৰিব যাতে মানুহৰ চকুত লগাকৈ একো নাটকীয় ঘটনা নহয়। তেওঁলোকৰ মতে কাঁফকাৰ গ্ৰেগৰৰ ৰূপান্তৰকৰণ বৰ বেছি ‘ৰেডিকেল’ আৰু নাটকীয়, যি তেওঁলোকৰ কোম্পানী পলিচিৰ সৈতে নিমিলে। কিন্তু কোনোবাই ইচ্ছা কৰিলে তেনেকৈয়ো কৰিব পাৰে, কেৱল খৰচ বেছি হ’ব। আনকি তেওঁলোকৰ ওচৰত মাতৃগৰ্ভত থাকোঁতেই শিশুক ৰবটলৈ সলনি কৰি দিব পৰা প্ৰযুক্তিও আছে। বহুত ধনী মানুহে তেনেকুৱা কৰিছেও।\nতেওঁলোকে মোক ৰবট হোৱাৰ সা-সুবিধাবিলাকো ফঁহিয়াই বুজাই দিলে। প্ৰথম সুবিধাটোৱেই হ’ল- এই আবেগ অনুভূতি জাতীয় অদৰকাৰী বস্তুবোৰ মোৰ মাজৰ পৰা একেবাৰে নোহোৱা হৈ যাব, গতিকে মোৰ দুখ নেলাগিব, মোৰ ভয় নেলাগিব, মই শংকিত নহ’ম। ভিতৰত কোনো সৰু যন্ত্ৰ অকামিলা হ’লে লগে লগে দোকানৰ পৰা কিনি আনি লগাই দিব পাৰিম। মই প্ৰেমত পৰিব নোৱাৰিম, কাকো ভাল পাব নোৱাৰিম, কাৰো পৰা একো আশা নকৰিম, গতিকে মোক কোনেও মানসিক কষ্ট দিব নোৱাৰিব, দুখ দিয়াৰ প্ৰশ্নই নুঠে। মই কেৱল মোৰ মালিকৰ নিৰ্দেশ মতে কাম কৰিম, কোনো ওজৰ আপত্তি নকৰি; তেতিয়া মালিকেও মোক ভাল পাব, আৰু মোক বহুত পইচা দিব। সেই পইচাৰে মই আৰু উন্নততৰ কল–কব্জা কিনি মোৰ গাত লগাব পাৰিম, দিনক দিনে মই বেছি ভাল আৰু দক্ষ ৰবট হৈ গৈ থাকিম। মোৰ কামৰ দক্ষতা বাঢ়িব, ভুল নহ’ব, দিনে ১৬-১৭ ঘণ্টাকৈ মই মালিকৰ সেৱাত নিজকে উচৰ্গা কৰিব পাৰিম। মালিকৰো ভাল হ’ব, মোৰতো কথাই নাই।\nমই কেৱল প্ৰয়োজনীয় সুষম খাদ্যখিনিহে খাম, মোৰ ৰুচি বুলি কোনো বস্তু নেথাকিব, গতিকে মোৰ কল-কব্জাবোৰ বহুদিন ভাল হৈ থাকিব। মোৰ অভিৰুচিও নেথাকিব, মোক সুখী হ’বলৈ প্ৰেমিকাৰ সৈতে বৰষুণত তিতাৰ প্ৰয়োজন নহ’ব। মোৰ এলাহ নেলাগিব, মালিকৰ ঘড়ী মতে মই উঠিম, বহিম, খাম, শুম। মালিকে মোক বুজাই দিব কি ভাল কি বেয়া, সেই মতে মই নিৰ্বাচনত ভোট দিম, তেওঁৰ পচন্দ মতে মই কাপোৰ পিন্ধিম, গাড়ী কিনিম। মুঠতে কোম্পানীৰ মানুহবোৰৰ মতে ৰবট নোহোৱাকৈ থকাৰ সমান মূৰ্খামি নাই, ইমানবোৰ সুবিধা চকুৰ আগত দেখিও মুখ ঘূৰাই দিয়াজন জধামূৰ্খ নহয় আৰু কি?\nকোম্পানীৰ মানুহবোৰে কোৱা মতে এই ৰবট বনোৱা প্ৰক্ৰিয়াটো আচলতে এক সুচিন্তিত সমাজবাদী ভাবধাৰাৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত। আৰু মানুহবোৰ মানুহ হৈ থকাটো এক পূঁজিবাদী কথা। মানুহবোৰ মানুহ হৈ থাকিলে প্ৰত্যেকেই কেৱল নিজৰ মতে চিন্তা কৰে, নিজৰ উন্নতিৰ কথা ভাবে। স্বাৰ্থপৰ হৈ পৰে, সেয়ে কষ্টও পায়। ৰবট হৈ গ’লে সকলো সমান, সকলোৰে সমান অধিকাৰ, সকলোৰে একে চিন্তা-চৰ্চা। আচলতে মানুহৰ মনৰ পৰা এনে ব্যক্তিকেন্দ্ৰিক পূঁজিবাদী ভাবধাৰা আঁতৰোৱাৰ বাবেহে তেওঁলোকৰ এই প্ৰচেষ্টা।\nহয়, ময়ো এসময়ত গাইগুটীয়া মনোভাব বেয়া পাইছিলোঁ, বহু ভাল কাম কৰিব খোজোঁতে মানুহৰ গাইগুটীয়া চিন্তা আৰু স্বাৰ্থপৰতাৰ বাবে কষ্ট পাইছিলোঁ। মানুহটোৱে প্ৰতি মনটো, কাক কিমান বুজাম, প্ৰত্যেকজন মানুহক বুজাই বুজাই পতিয়ন নিয়াওঁতেই মোৰ সময়বোৰ নষ্ট হৈছিল। কিন্তু সেইবোৰ যদি মানুহ নহৈ ৰবট হ’লহেঁতেন? বচ, প্ৰগ্ৰেমটো অলপ আপডেট কৰি দিলোহেঁতেন, সকলোৱে মই ভবা মতেই ভাবিলেহেঁতেন, কৰিলেহেঁতেন। মই ভবা কামবোৰ কিমান সহজতে হ’লহেঁতেন। মই কিয় আগতে এইটো কথা নেভাবিলোঁ? হয়, আচলতে মোৰ ক্ষমতাই নাই এনেদৰে বিশাল মন এটা লৈ ভাবিবলৈ, কোম্পানীটোৱে পাৰিছে, সেয়ে তেওঁলোক সফল হৈছে।\nকোম্পানীটোৱে মোক আৰু এটা গোপন কথা ক’লে- তেওঁলোকে দেখুৱালে সেই যে সফল মানুহবিলাক দেখিছোঁ মই, সেই সকলোৱেই আচলতে একোটা ৰবট। বহু আগতেই তেওঁলোক ধাতৱ ৰবটলৈ ৰূপান্তৰ হৈ গৈছে, কিন্তু কোম্পানীৰ ৰবট নিৰ্মাণ প্ৰযুক্তি ইমান উন্নত যে, কোনেও ধৰিবই নোৱাৰে, আনকি ৰবট হোৱাজনেও কিছুদিনৰ ভিতৰতে পাহৰি যায় যে তেওঁ আচলতে এটা ৰবটহে। কি মজাৰ কথা। এতিয়া মই সুখী, এই পূঁজিবাদ সমাজবাদ আজিকালি মই নেভাবোঁ। সকলোতকৈ ভাল কথা মোৰ এজন মালিক আছে, মই কেৱল তেওঁ কোৱা কামকেইটা কৰিলেই হ’ল। বেলেগ কোনো চিন্তা কৰাৰ দৰকাৰ নাই আৰু চিন্তা কৰোঁ বুলিলেও মোৰ উপায় নাই, কাৰণ মোক ৰবটলৈ ৰূপান্তৰ কৰাৰ প্ৰথম ঢাপতে মোৰ মস্তিষ্ক বোলা অংগটো গুচাই তাৰ ঠাইত তেওঁলোকৰ অতি সফল আৰু ‘বাগ ফ্ৰী’ ‘অপাৰেটিং চিষ্টেম’ এটা প্ৰতিষ্ঠাপন কৰিছে। এতিয়া শেষ বাচি থকা মানুহৰ চিনখিনি সোনকালে নাইকিয়া হ’লেই মই ৰক্ষা পৰোঁ।\n« বগৰী বৰুৱা – মণিকুন্তলা ভট্টাচাৰ্য\nফটাপ্ৰেম – তবিবৰ ৰহমান »\nআমি সকলোৱে যন্ত্ৰ হৈছোৱেই, অলপহে বাকী৷ Apocalypse আহি আছে!\nকিছু লিখিছে অভিজিত দা। চেল্যুট\nবৰ ভাল লাগিল…এনে exectional লেখাৰ বাবেই অপুনি বহুতৰে প্ৰিয়\nবৰ মনযোগেৰে পঢ়িলোঁ ,\nমন্তব্য দিবলৈ একোৱেই নাই দাদা, সকলো সেই দিশেই অগ্ৰসৰ হৈছে😊\nপৃথিৱীত এতিয়া যন্ত্ৰৰ ৰেই জয়, জয়কাৰ\nআপুনি কৈছিল, এইটো লিখি আপুনি নিজেই সন্তুষ্ট নহয়। এনেই জনাই থওঁ, মোৰ দৰে সাধাৰণ পাঠক জোখতকৈ বহুত বেছি সন্তুষ্ট\nধন্যবাদ। কিন্তু এই লেখাটো মই জোৰ কৰি লিখা, স্বতঃস্ফুৰ্ত নহয়। মই নিজে বুজি পাইছো। তথাপিও পাঠকে কণমান ৰস পালে ভাল লাগিব।\nআপোনাৰ লিখনি সদায়ে অনন্য। এইটোও ব্যতিক্ৰম নহয়। সাংঘাতিক ভাল লাগিল।\nহয় দিয়া কেতিয়ানো ৰবট হৈ গ’লো গমেই নাপালো !


পাকিস্তানৰ কৰাচীত প্ৰাচীন হনুমান মন্দিৰসহ ২০ হিন্দু পৰিয়ালৰ বাসগৃহ ধ্বংস : চাওক llVIDEOll\nগুৱাহাটী , August 24, 2020 4:26 pm\nক্ৰমাৎ ধৰ্মোদ্মাদ বৃদ্ধি পাইছে দেশে বিদেশে। যেন পাহৰি গৈছে মানৱতাই পৰম ধৰ্ম! কি জনতা! কি শাসক! সকলোৱে যেন একে পথৰে পথিক!\nবিশ্বত ক’ৰ’নাই মানৱ সভ্যতালৈ নমাই অনা দুৰ্যোগৰ মাজতো ভাৰত, পাকিস্তান, তুৰস্ক আদি কিছুমান দেশত বৃদ্ধি পায়ে আছে সাম্প্ৰদায়িক মনোবৃত্তি।\nকিছুদিন পূৰ্বে কোভিড সন্ত্ৰাসৰ মাজতে ভাৰতত প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ দ্বাৰা ভূমি পূজন কৰা হ’ল ৰাম মন্দিৰৰ। উল্লেখ্যে যে এই ৰাম মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে কেবা শতিকাজুৰি থিয় দি থকা বাবৰি মছজিদক ধ্বংস কৰি।\nইয়াৰ কিছুদিন পূৰ্বে তুৰস্কত এটা ঐতিহাসিক গীৰ্জাক মছজিদলৈ ৰূপান্তৰ কৰিছে দেশখনৰ শাসকে।\nকোভিড সন্ত্ৰাসৰ মাজতে সেই তুৰস্কৰে বন্ধু ৰাষ্ট্ৰ পাকিস্তানৰ কৰাচীস্থিত হিন্দুসকলৰ ঐতিহ্যপূৰ্ণ এটা হনুমান মন্দিৰ ধ্বংস কৰা হৈছে।\nAncient Hanuman Mandir Liyari Karachi Sindh was destroyed inanight byaPathan settler and he buildingahouse . Ancient antiques and valuable statues are missing . #StopDestroyingMandirs #stopReligiousOppression @pragnabharati @TarekFatah @USCIRF @State_SCA @StateDept @ANI pic.twitter.com/SjUXCrtpLY\n— Zafar Sahito (@widhyarthi) August 17, 2020\nকৰাচী চহৰৰ লিয়াৰি অঞ্চলত অৱস্থিত প্ৰাচীন হনুমাদ মন্দিৰটো ভাঙি দিয়া হৈছে বুলি প্ৰকাশ পাইছে পাক সংবাদ মাধ্যমত।\nইমানেই নহয়, মন্দিৰৰ আশে পাশে থকা ২০ টা হিন্দু পৰিয়ালৰ বাসগৃহও ভাঙি দিয়া হৈছে বুলি দাবী কৰিছে পাক সংবাদ মাধ্যমে।\nস্থানীয় হিন্দু লোকৰ উদ্ধৃতিৰে পাক সংবাদ মাধ্যমসমূহে প্ৰকাশ কৰিছে যে, উক্ত হিন্দু মন্দিৰটোৰ চাৰিও কাষৰ ভূমি ক্ৰয় কৰি এজন নিৰ্মাতাই তাত এক বৃহ আট্টালিকা নিৰ্মাণ কৰিবলৈ বিচাৰিছে।\nনিৰ্মাতাজনে স্থানীয় হিন্দু লোকসকলক প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল যে তাত থকা হনুমান মন্দিৰটোৰ কোনো ধৰণৰ ক্ষয়-ক্ষতি কৰা নহয়, মন্দিৰটো নিৰাপদে থাকিব।\nকিন্তু কোভিড মহামাৰীৰ বাবে দেশখনত লকডাউন চলি থকাৰ সময়তে উক্ত নিৰ্মাতাজনে বুলড’জাৰেৰে প্ৰাচীন হনুমান মন্দিৰটোৰ লগতে তাৰ আশে পাশে থকা ২০ টা হিন্দু পৰিয়ালৰ বাসগৃহও ভাঙি পেলাইছে।\nইয়াৰ পিছতে স্থানীয় হিন্দুসকল এই কাৰ্যৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদমুখৰ হৈ উঠিছে। প্ৰাচীন মন্দিৰটোৰ ধ্বংসস্তুপৰ চাৰিও কাষে স্থানীয় হিন্দু লোকসকলে প্ৰতিবাদ সাৱ্যস্ত কৰে।\nপ্ৰতিবাদৰ পিছতে স্থানীয় আৰক্ষীয়ে পৰিস্থিতি শান্ত কৰোৱাৰ স্বাৰ্থত উক্ত নিৰ্মাণ কাৰ্য বন্ধ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়াৰ লগতে বিবাদমান অঞ্চলটো ছীল কৰি দিছে।\nইফালে পাক প্ৰশাসনৰ এক প্ৰশাসনিক বিষয়াই কৈছে যে, উক্ত অঞ্চলটোত এটাই নহয় দুটা হিন্দু মন্দিৰ আছিল আৰু পূৰ্বে এটা মন্দিৰ ধ্বংস কৰা হৈছিল।\nইফালে স্থানীয় হিন্দুসকলৰ প্ৰতিবাদৰ ফলস্বৰূপে প্ৰশাসনে নিৰ্মাতাৰ বিৰুদ্ধে তদন্ত আৰম্ভ কৰাৰ লগতে হিন্দুসকলক সুৰক্ষা দিয়া হ’ব বুলি প্ৰকাশ কৰিছে।


খাল কাটি ঘৰিয়াল চপাব বিচাৰিছে গেৰুৱা ‘বদন’সকলে - SANGBAD PRAHARI\nHome মুক্ত আলাপ মুক্তকণ্ঠ সম্পাদকীয় খাল কাটি ঘৰিয়াল চপাব বিচাৰিছে গেৰুৱা ‘বদন’সকলে\nখাল কাটি ঘৰিয়াল চপাব বিচাৰিছে গেৰুৱা ‘বদন’সকলে\nSangbad Prahari September 26, 2016\n১৯৭১ চনৰ ২৪ মাৰ্চৰ পিছত অসমলৈ অহা জাতি, ধৰ্ম, বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে সকলো মানুহক বিদেশী বুলি গণ্য কৰা হ’ব--- এয়া অসমৰ ৰাইজৰ এক ঐতিহাসিক সহমত। অসম আন্দোলনৰ বহু শ্বহীদ, বহু ৰক্তপাত, বহু সাম্প্ৰদায়িক ঘটনা স্বত্তেও, সকলো দল-সংগঠন, সকলো সম্প্ৰদায়ৰ মানুহৰ মাজত অসমৰ বাবে অতি গুৰুত্তপুৰ্ণ বিষয়টোত গঢ়ি উঠা এই সহমতেই বোধহয় অসম আন্দোলনৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ প্ৰাপ্তি। কিন্তু সম্প্ৰতি কেন্দ্ৰৰ বি জে পি চৰকাৰে ইতিমধ্যে থকা নাগৰিকত্ব আইনৰ সংশোধন কৰি বাংলাদেশৰ পৰা ১৯৭১ চনৰ পিছত অহা এটা বিশেষ ধৰ্মৰ মানুহক ভাৰতীয় নাগৰিকত্ব দিব বিচাৰিছে। সেই সম্প্ৰদায়ৰ মানুহ আগন্তুক সময়ত ভাৰতলৈ আহিলেও নাগৰিকত্ব পাব। তেনে মানুহ বাংলাদেশত অতি কমেও ৫৫ লাখ আছে। সেই সকলো মানুহ অসমলৈ আহিলে হ’ব পৰা ভাষাগত বা আন সামাজিক বিসঙ্গতিৰ কথা যদি বাদো দিও, ইমানবোৰ মানুহক ভৰণ-পোষণ কোনে দিব? পাৰিবনে অসমে?\nইতিমধ্যেই নিৱনুৱা সমস্যাৰে জৰ্জৰিত অসম। নিয়োগ কেন্দ্ৰৰ পঞ্জীকৰণ অনুসৰি প্ৰায় ২৬ লাখ নিবনুৱা আছে অসমত। অভিযন্তাৰ শিক্ষা শেষ কৰিও বেঙ্কৰ সহায়কৰ চাকৰিৰ বাবে কোচিং কৰি আছে বহু শিক্ষিত নিবনুৱাই। বাংলাদেশৰ পৰা আহিবলগীয়া বিদেশী মানুহখিনি যি সম্প্ৰদায়, যি ধৰ্মৰেই নহওক কিয়, ভাৰতীয় নগৰিকত্ব পোৱাৰ পিছত তেওঁলোকেও অসমত নিবনুৱাৰ শাৰীত থিয় হ’বহি। তেতিয়া অসমৰ থলুৱা নিবনুৱা সকলৰ কি হব? চাকৰি বিচাৰি হাবাথুৰি খাই থকা প্ৰতিজন অসমবাসী নিবনুৱাই এই কথা চিন্তা কৰি চোৱা উচিত। যোৱা ২০ বছৰে নুমলীগড় শোধানাগাৰ বাদ দি কোনো বৃহৎ উদ্যোগ অসমত স্থাপন হোৱা নাই। অসমৰ থলুৱা উদ্যোগবোৰৰো মৰো মৰো অৱস্থা। ক্ষুদ্ৰ চাহ খেতি কৰি আত্মসংস্থাপন পোৱাসকলে মুক্ত বজাৰ অৰ্থনীতিত অ-সম প্ৰতিযোগিতাত পৰি ককবকাই আছে। তেনেস্থলত এই অতিৰিক্ত নিবনুৱাসকলে অসমত অথন্তৰ নঘটাবনে? অসমত যোৱা কেইবছৰত যিখিনি সংস্থাপন হৈছে, ব্যক্তিগত খণ্ডৰ উদ্যোগত অস্থায়ী শ্ৰমিক ৰূপে হৈছে। এই প্ৰতিষ্ঠানবোৰৰ বাহিৰত নিৱনুৱাৰ শাৰী যিমনেই বেছি হ’ব তেওঁলোকৰ ওপৰত মালিকৰ অত্যাচাৰো বাঢ়িব, বিশেষকৈ তেওঁলোকৰ মজুৰী বৃদ্ধিৰ সম্ভাৱনা কমিব। কিয়নো তেওঁলোকে অধিক দৰমহা বিচাৰিলেই ঘপকৈ তেওঁলোকক কামৰ পৰা বিদায় দি নিৱনুৱাৰ শাৰীৰ পৰা কাৰোবাক একেই দৰমহাতেই নিয়োগ কৰিব পাৰিব। ব্যক্তিগত খণ্ডত কাম কৰাসকলেও এই কথা চিন্তা কৰি চোৱা উচিত।\n২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি অসমৰ জনবসতিৰ ঘনত্ব প্ৰতি কিলোমিটাৰত ৩৯৮ জন, ই সৰ্বভাৰতীয় হাৰ প্ৰতি কিলোমিটাৰত ৩৬৮জনতকৈ ইতিমধ্যেই বহুত বেছি। আনহাতে অসমত পাহাৰ, নদ-নদী, বনাঞ্চল আদিৰ সংখ্যাও বেছি। বহু মাটি ইতিমধ্যেই গৰাখহনীয়াত জাহ গৈছে। অসম চৰকাৰৰ বাজেট নথিৰ তথ্য মতেই ইতিমধ্যে চাৰি লাখ হেক্টৰ মাটি কেৱল ব্ৰহ্মপুত্ৰতেই জাহ গৈছে বহু মাটি চাহ বাগান আৰু সত্ৰৰ দখলত আছে। গতিকে বাসযোগ্য আৰু কৃষিযোগ্য মাটি গাইপ্ৰতি তেনেই কম। বৰ্তমান ২৮,১১ লাখ হেক্টৰহে কৃষিযোগ্য মাটি আছে, যিখিনি ঘৰে প্ৰতি ১.১ হেক্টৰহে মাথোঁ। অৰ্থাৎ অসমৰ প্ৰতি ঘৰ মানুহৰ ভাগত এক বিঘাকৈও নপৰে। নিজা মাটি নথকা পৰিয়াল অসমত ২০১৫ চনতো ৫৭% (আর্থ-সামাজিক তথা জাতিগত লোকপিয়ল)। তেনেস্থলত নতুনকৈ বিদেশীক আশ্ৰয় দিবলৈ ঠাই ক’ত?\nবাংলাদেশৰ পৰা মানুহ আহিলে আমাৰ ভাগৰ খাদ্য খুৱাব লাগিব। ২০১৪-১৫ চনৰ অৰ্থনৈতিক সমীক্ষা মতে ২০১৩-১৪ চনত অসমত মুঠ খাদ্য শস্য উৎপাদন হৈছে ৫,৩০২ লাখ মেট্ৰিক টন। আনহাতে সেই বছৰেই অসমত মুঠ খদ্য শস্যৰ প্ৰয়োজন আছিল ৫,১৭৭ লাখ মেট্ৰিক টন। অৰ্থাৎ অসমত যিখিনি উৎপাদন হয় সেই খিনিৰে অসমৰ মানুহক টানি আজুৰি কিবাকৈ খাবলৈ হয়। তাকো খাদ্যশস্য বুলি কওতে ইয়াত চাউল, ঘেহু আৰু মাহ জাতীয় শস্যক হে ধৰা হৈছে। আলু, পিয়াজ, মাছ আদি সকলো বাহিৰৰ পৰা আমদানি কৰিব লগা হয় অসমে। চাৰিওফালে নদ, নদী, খাল বিলেৰে আৱৰা অসমে ২০১৪-১৫ চনতো ১২,৬০০ টন মাছ আমদানী কৰিছে। ২০১৪ চনত পশ্চিমবঙ্গৰ পৰা ট্ৰাক বোৰ আহিব নোৱাৰা হওতে অসমত আলু পিয়াজৰ নাটনিত কি অৱস্থা হৈছিল ৰাইজে নিশ্চয় পাহৰা নাই। তেনে স্থলত বাংলাদেশৰ পৰা মানুহবোৰে অসমত অমাৰ ভাগৰ খাদ্য আজুৰি খোৱাৰ বাদে কি উপায় থাকিব? বি জে পি কৰ্মী সমৰ্থক সকলে কিমান দিন নিজৰ ভাগৰ খুৱাই থাকিব পাৰিব?\n‘অর্থ-সামাজিক তথা জাতিগত লোকপিয়ল’ৰ প্রতিবেদন মতে। অসমৰ গাঁও নিৱাসী দুই তৃতিয়াংশ পৰিয়ালৰে এক মাহৰ মুঠ আয় পাচ হাজাৰ (৫০০০) টকাত কৈ কম। অর্থাৎ এটা পৰিয়ালত গড়ে পাচ জন মানুহ আছে বুলি ধৰিলে অসমৰ গাওঁত বা্স কৰা ৭৭% মানুহৰ এমাহৰ আয় ১০০০ টকাও নহয়। প্রায় ৯২% গ্রাম্য পৰিয়ালৰ এমাহৰ মুঠ আয় ১০,০০০ টকাত কৈ কম। অসমৰ গাঁওত ৭৫.০৭% মানুহ এতিয়াও কেচা ঘৰত বাস কৰে। নতুনকৈ কেইবা লাখ মানুহ আহিলে আমাৰ নিজৰ মাটি ভেটিৰ কি হ’ব? অথচ নিৰ্বাচনৰ আগে আগে এওলোকেই মাটি ভেটিৰ কথা শুনাই শুনাই কাণ ঘোলা কৰি দিছিল। অৱশ্যে সেয়া আছিল নিৰ্বাচনী ৰটনা। নিৰ্বচনী ইস্তাহাৰত গৰুও গছত উঠিব পাৰে। অলঙ্কৰণতো সাহিত্যৰেই অংশ।\nসচাকৈ ৫৫ লাখ নালাগে, যদি আৰু কেইবা লাখ বাংলাদেশী মানুহ আহি অসমত নাগৰিকত্ত্ব লাভ কৰে তেন্তে নিঃসন্দেহে অসমত অসমীয়া মাতৃভাষাৰ মানুহ স্ংখ্যালঘুত পৰিণত হব। পৃথিৱীৰ কোনো সজীৱ জাতিসত্ত্বা এটাক এইদৰে সাম্প্ৰদায়িক ৰাজনৈতিক স্বাৰ্থ পুৰণ কৰিবলৈ গৈ বিপদত পেলোৱাটো অতি ভয়ানক কথা। অহাকালি যদি অসমতেই অসমীয়া ভাষাটো আকৌ অস্তিত্ত্বৰ স্ংকটত পৰে তেন্তে কোন দায়ী হব। অসমীয়া ভাষাৰ সেই অৱস্থাৰ বাবে তেতিয়া “সৰ্বানন্দ”, ‘হিমন্ত’ কে আদি কৰি বি জে পি ৰ নেতা সকলকে ‘বদন’ বুলি কব নালাগিব নে?\nধৰ্মৰ দোহাই দি এই বিদেশী সকলক আপুনি গ্ৰহণ কৰিলেই বাৰু নিজৰ ভেটিৰ মাটিৰ আধা এৰি দিব পাৰিবনে আপুনি? নিজৰ বা নিজৰ সন্ত্বানৰ প্ৰাপ্য চাকৰিটো নতুনকৈ নাগৰিকত্ত্ব পোৱা এজনক এৰি দিব লগা হব পাৰে; এই পৰিৱৰ্তনেই বিচাৰিছিল নেকি আপুনি?\nযদি বিচৰা নাছিল তেন্তে অহা ৩০ চেপ্টেম্বৰৰ আগতে এই আইনী সংশোধনৰ বিৰুদ্ধে নিজৰ মতামত প্ৰেৰণ কৰক।\nTags # মুক্ত আলাপ # মুক্তকণ্ঠ # সম্পাদকীয়\nBy Sangbad Prahari at September 26, 2016\nLabels: মুক্ত আলাপ, মুক্তকণ্ঠ, সম্পাদকীয়


অন্য এক পৃথিৱী- মাধুৰীমা ঘৰফলীয়া - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nঅন্য এক পৃথিৱী- মাধুৰীমা ঘৰফলীয়া\nApril 14, 20170Comments\nঠিক ফাগুন মাহৰ দৰেই বতাহ এজাক বলি আছে৷ বতাহ লাগি গছবোৰত জৰ-জৰকৈ শব্দ এটা হৈছে যদিও চৰাইৰ কলকলনিয়ে সেই শব্দক তল পেলাই দিছে৷ মাজে মাজে বান্দৰ একোটাই আহি চৰাইবোৰক ভয় খুৱাই দিছে৷ এনে এটা পৰিৱেশ মহানগৰীত সতকাই পোৱা নাযায়৷ গতিকে ল’ৰা ছোৱালীকেইটা আনন্দত আত্মহাৰা হৈ পৰিছে৷ মমীয়ে বাৰে বাৰে কপালৰ আগলৈ আহি থকা চুলি কেইডাল সামৰি আছে৷ পপীয়ে অভিক কিবা কিবি কৈ আহিছে৷ অৰুণে সমুখত বহি যোৱা বৰ্ণাক বাৰে বাৰে কিবা এটা বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিছে৷ পিছে বৰ্ণাই তাক পাত্তা দিয়া নাই৷ পাছৰ চিটত বহি একলব্য, ৰিকি আৰু পুনিয়ে তাল-ফাল লগাই আড্ডা মাৰি আহিছে৷ গোটেই গাড়ীখনত ড্ৰাইভাৰজন আৰু গাৰ্ডজনহে ঠাণ্ডা হৈ আছে৷ ড্ৰাইভাৰজনে তথাপিও মাজে মাজে এষাৰ দুষাৰকৈ অৰণ্যৰ বৰ্ণনা দি আহিছে৷ গাৰ্ডজনে তাকো কোৱা নাই৷\nঅৰণ্যৰ এই ভ্ৰমণ যাত্ৰাটোৰ বাবে সিহঁত ফাইনেল পৰীক্ষাৰ আগৰ পৰাই সাজু হৈ আছিল৷ কিমান আৰু পঢ়াৰ নামতে সময়বোৰ যাবলৈ দিব৷ তাতে এইবাৰ পৰীক্ষাৰ পাছতে গোটেই কেইটা ভাগ ভাগ হ’ব৷ ৰিকিৰ বাহিৰে বাকী গোটেইকেইটাই ৰাজ্যৰ বাহিৰলৈ যোৱাৰ কথা ভাবি আছে৷ গতিকে এইয়া চাগৈ একেলগে সিহঁতৰ শেষ ভ্ৰমণ৷ সিহঁতে এই সময়খিনি সম্পূৰ্ণকৈ উপভোগ কৰিব খুজিছে৷\nঅকস্মাৎ গাড়ীখন ৰৈ যোৱাত সকলোৰে মনোযোগ সলনি হ’ল৷ ড্ৰাইভাৰজনে আঙুলি এটা দেখুৱাই সৰুপানী চুবলৈ কাষৰ জোপোহা এটাৰ ফালে গুছি গ’ল৷ ৰিকিয়ে গাড়ীৰ আগলৈ ভূমুকিয়াই চালে, কেঁকুৰি এটাত গাড়ীখন ৰখাই থোৱা আছে৷ গাড়ীখন ৰখাই থোৱা ঠাইখিনিৰ সমুখত এধলীয়াকৈ খাৱৈ৷ গাড়ী যাব পৰা ৰাস্তাটো সোঁফালে আছে৷\n-এখেতে গাড়ীখন ক’ত ৰখাইছে চোৱা৷\nৰিকিয়ে ভোৰভোৰাই নিজৰ চিটত বহিবলৈ লওঁতেই ভূতৰ দৰেই জানো ক’ৰপৰা জধলা বনৰীয়াৰ দৰে মানুহ এটা ওলালহি৷ মানুহটোক দেখি ল’ৰা ছোৱালী কেইটাৰ লগতে গাৰ্ডজনো চক খাই উঠিল৷ মানুহটোৱে অদ্ভুতভাৱে গাড়ীখনলৈ চালে, তাৰপাছত গাৰ্ডজনলৈ আৰু এবাৰ ল’ৰা ছোৱালী কেইটালৈ৷\n-এইয়া কিমান চন?\nফুটা নুফুটা মাতেৰে মানুহটোৱে সুধিলে৷\nমূৰটো আগলৈ উলিয়াই অভিয়েই উত্তৰ দিলে\n– ২০১৬৷ অভিয়ে মাতষাৰ দিয়াৰ সময়তে জানো মানুহটোৰ কি হ’ল বিকট চিঞৰ এটা মাৰি জাঁপ মাৰি দিলে৷ ঠিক সেই সময়তে প্ৰলয়ৰ দৰেই বনৰীয়া হাতীৰ পাল এটাই আহি গাড়ীখনত বিৰাট জোৰেৰে খুন্দা মাৰি দিলে৷ গাড়ীখন তীব্ৰ বেগেৰে খাৱৈটোৰ ফালে চলি গ’ল৷ সকলোৱে হাহাকাৰ কৰি উঠিল৷ গাড়ীখন চলি যোৱা বাবে নহয়, পাছফালে যে যমদূতৰ দৰে বনৰীয়া হাতীৰ পাল এটা আছে সেইটো ভাবিহে৷ খাৱৈটোৰে টলং-ভটং কৈ আহি বিৰাট আকাৰৰ গছ এজোপাত খুন্দা মাৰি গাড়ীখন ৰৈ গ’ল৷\nড্ৰাইভাৰজনে গাড়ী ৰখাই নামি যোৱাৰ পৰা বৰ্তমান মুহূৰ্তলৈকে দুইমিনিটমান সময়ো হোৱা নাছিল৷ সেই অকণমান সময়তে ভূতৰ দৰে মানুহটো, হাতীৰ পালটো আৰু শেষত এই অৱস্থা৷ ল’ৰা-ছোৱালীকেইটা থক-থককৈ কঁপিবলৈ ধৰিলে৷ ছোৱালী কেইজনীয়ে চকু মেলি চাবলৈও ভয় কৰিলে৷ গাড়ীখনৰ সমুখৰ আইনাখন ভাঙি গৈছিল৷ গাৰ্ডজনৰ কপালৰ পৰা অলপমান তেজ ওলাইছিল৷ সেইবোৰলৈ ভ্ৰূক্ষেপ নকৰি তেওঁ হাতত থকা দুনলীয়া বন্দুকটো জোৰেৰে খামুচি ধৰি আছিল৷ অপেক্ষা কৰি আছিল হাতীৰ দলটোৱে আকৌ আক্ৰমণ কৰালৈ৷\nএক… দুই.. পাঁচ… দহ মিনিট৷ নাই হাতীৰ দলটো অহাৰ গম গতিয়েই নাই৷ চাৰিওফালে মাথোঁ এক ভয়ানক নীৰৱতাই বিৰাজ কৰি আছে৷ গাৰ্ডজনে গাড়ীৰ ভিতৰতে মূৰটো ঘূৰাই অৰণ্যখনৰ ইফালে সিফালে চালে৷ কিবা এটা ভাবি তেওঁ গাড়ীৰ দুৱাৰত হাত দিলে৷\n-গাড়ীৰ পৰা নামি নাযাব খুৰা৷\nএকলব্যই কঁপা কঁপা মাতেৰে বাধা দি কলে৷\nগাৰ্ডজনে একো উত্তৰ নিদি লাহেকৈ দুৱাৰখন খুলি বাহিৰত ভৰি থলে৷\nগাৰ্ডজনে গাড়ীৰ পৰা নামিয়েই ড্ৰাইভাৰজনক চিঞৰিলে৷\n-খুৰা, তেনেকৈ কিয় চিঞৰিছে৷ হাতীৰ দলটোৱে যদি শুনা পায়? ৰিকিয়ে ভয়াৰ্ত চাৱনীৰে ক’লে৷\n-হাতীৰ দল নাই৷ কেনিবা গুচি গ’ল চাগৈ৷ তোমালোকো নামি আহিব পাৰা৷ এতিয়াতো আমি এইখন গাড়ীত ঘূৰি যাম বুলি আশা কৰিব নোৱাৰোঁ৷\nগাৰ্ডজনৰ অভয় বাণী শুনি ল’ৰা ছোৱালীকেইটা চুচুক-চামাক কৈ নামি আহিল৷ তেতিয়াহে প্ৰত্যেকে নিজৰ দেহলৈ চালে৷ সকলোৱে ক’ৰবাত নহয় ক’ৰবাত অকণমান হ’লেও দুখ পাইছে৷ সিহঁতৰ অৰণ্যৰ ভ্ৰমণৰ নিচা ফাটিল৷\n-আমি কোনফালৰ পৰা আহিছিলোঁ?\nএকলব্যৰ প্ৰশ্নতহে সকলোৰে সম্বিত ঘূৰি আহিল৷ তেতিয়াহে সকলোৱে মন কৰিলে গাড়ীখনৰ অলপ পাছতে দুজোপা প্ৰকাণ্ড গছ৷ হওতে ঠাইখিনি এঢলীয়া কিন্তু দুজোপা গছে বাট ভেটি আছে৷ গাড়ীখন ৰৈ আছে এজোপা গছত লাগি৷ তেন্তে এই কেইজোপা গছৰ মাজত গাড়ীখন কেনেকৈ সোমালহি!! সিহঁতে প্ৰশ্নবোধক দৃষ্টিৰে গাৰ্ড জনলৈ চালে৷ গাৰ্ডজন যেন তেতিয়া অন্য এক পৃথিৱীত আছিল৷ তেওঁ যেন সিহঁতৰ অস্তিত্বই পাহৰি গৈছিল৷\nৰিকিয়ে গাৰ্ডজনৰ গাত ধৰি জোকাৰি দিলে৷ তেওঁ থতমত খাই উঠিল৷\n-আমি উভতি যাব লাগে নহয়৷\nঅন্যমনস্কভাৱেই গাৰ্ডজনে উত্তৰ দিলে৷ সকলোৱে গাড়ীত থকা নিজৰ বস্তুবোৰ লৈ ল’লে৷ গাৰ্ডজনেও নিজৰ লিংখালিংখি বস্তুৰে ভৰা মোনাটো কান্ধত ওলোমাই লৈ অহাৰ বাটেৰেই আগবাঢ়িল৷\nপ্ৰায় দহ মিনিটমান খোজ কঢ়াৰ পাছতেই অভিয়ে আগে আগে যোৱা গাৰ্ডজনক আগভেটি ধৰি অলপ দম দিয়াৰ সুৰতেই ক’লে\n– আমি এইটো ৰাস্তাৰে অহা নাছিলোঁ৷ আমি অহা ৰাস্তাটো মুকলি আছিল৷ আপুনি আমাক ভুল পথেৰে নিছে৷ আপোনাৰ অভিপ্ৰায় কি?\nঅভিৰ দৰে মতগজ ডেকা এজনে আগচি ধৰাত গাৰ্ডজনে অলপ ভয়ো খালে৷ আজিকালিৰ ডেকাৰ কথা কি ঠিক৷ তাতে তেওঁ অকলশৰীয়া৷ তেওঁ অভিৰ চকুলৈ চালে৷ তাৰ পাছত একদম শান্ত সৰুৰে ক’লে- আচলতে বাটটো মোৰো চিনাকি নহয়৷ আমি বাট হেৰুৱালোঁ৷\nগোটেই কেইটা ল’ৰা ছোৱালীয়ে একেলগে চিঞৰি উঠিল৷ অভিৰ চকু দুটা খঙত ৰঙা হৈ আহিল৷ সি গাৰ্ডজনৰ কাষলৈ গৈ তেওঁৰ চাৰ্টৰ কলাৰত খামুচি ধৰি আগতকৈ বেছি জোৰেৰে দম দিলে\n– কি কথা ক’বলৈ আহিছে? আপুনি এইখন অৰণ্যতে সদায় ঘূৰি ফুৰে আৰু আজি ইয়াৰে বাট চিনি পোৱা নাই! আমাৰ ধৈৰ্যৰ পৰীক্ষা নল’ব৷ ভালে ভালে আমাক বাট দেখুৱাই নিয়ক৷\n-আৰে তুমি ইমান খং কৰিছা কিয়? তোমাৰ দেউতাৰ বয়সৰ মই৷ তোমালোকক বিপদত পেলালে মোৰ কি লাভ হ’ব৷ মই কৈছোঁ নহয় মোৰ নিজৰো বাট ভুল হৈছে৷\nগাৰ্ডজনে অভিৰ হাতখন আঁতৰাই কলে৷ কথা বেয়াৰ ফালে ঢাল খোৱা দেখি পুনি আগবাঢ়ি আহিল৷\n-অভি, অলপ শান্ত হোৱা৷ তেওঁ কৈছেইচোন তেওঁৰো ভুল হৈছে বুলি৷\nতাই অভিক গাৰ্ডজনৰ কাষৰ পৰা অলপ আঁতৰাই আনিলে৷ তাৰ পাছত গাৰ্ডজনলৈ চাই ক’লে\n– বাৰু খুৰা কওঁকচোন, এতিয়া আমি কি কৰিলে ঘৰলৈ যোৱা বাট বিচাৰি পাম?\nপুনিৰ হস্তক্ষেপত গাৰ্ডজনে অলপ উশাহ পোৱা যেন লাগিল৷ তেওঁ লগে লগে ক’লে\n– মই নিশ্চিত যে আমাৰ গাড়ীখন যি ঠাইত ৰৈ আছে তাৰপৰা উত্তৰ দিশে গ’লে এটা জুৰি পাম৷ সেইযে আহোঁতে তোমালোকে দলং এখন পাৰ হৈছিলা, সেইটো জুৰি৷ আৰু আমি যদি জুৰিটোৰ গৰাৰ কাষেদি আগবাঢ়ি গৈ থাকো অৰণ্যৰ পৰা ওলাব পাৰিম৷\nতেওঁৰ কথা শুনি সকলোৰে মুখ উজলি উঠিল৷ লগতে সকলোৱে পুনিলৈ প্ৰশংসা দৃষ্টিৰে চালে৷ তাইৰ এইটোৱেই আটাইতকৈ ডাঙৰ গুণ যে তাই যিকোনো পৰিস্থিতি চম্ভালিব পাৰে৷ আৰু কেতিয়াও সহজে হতাশ নহয়৷ একলব্যই লাহেকৈ পুনিৰ হাতখনত ধৰিলেগৈ৷ তাই তালৈ চাই মিচিকিয়াই হাঁহি এটা মাৰিলে৷\nপুনৰ ওভতনি যাত্ৰা৷ গাড়ীৰখনৰ কাষ পাই সকলোৱে উত্তৰ দিশে খোজ ল’লে৷ আধাঘণ্টামান খোজ কঢ়াৰ পাছত সকলোৱে জুৰি এটা দেখা পালে৷ শেষ হৈ যোৱা ভ্ৰমণৰ নিচা যেন পুনৰ ঘূৰি আহিল, ৰিকি আৰু অৰুণে উকি এটা মাৰি জুৰিটোৰ কাষ পালেগৈ৷ গাৰ্ডজন আৰু পুনিৰ বাহিৰে গোটেইকেইটাই শিলৰ ফাঁকে ফাঁকে বৈ যোৱা পানীৰ লগত খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰি দিলে৷\nপুনিয়ে চাৰিওফালে চালে৷ চৰাই আৰু জন্তুৰ মাতে মুখৰ কৰি ৰখা এক অপৰূপ পৰিৱেশ৷ জুৰিটোৰ সিপাৰে এক আন্ধাৰ অৰণ্য৷ এইখন অৰণ্যত ইমান ডাঙৰ ডাঙৰ গছ আছে বুলি পুনিয়ে শুনা নাছিল৷ ভ্ৰমণৰ আগমুহূৰ্তত অৰণ্যখনৰ বিষয়ে ভালদৰেই পঢ়ি লৈছিল৷ তাত এই জুৰিটোৰ বিষয়েও ইমান সুন্দৰকৈ বৰ্ণনা কৰা নাছিল, যিমান দেখিছে৷ তাই গাৰ্ডজনলৈ চালে৷ মানুহজন যেন আকৌ অন্যমনস্ক হৈ পৰিছে৷ পুনিৰ কপালখন কোঁচ খাই আহিল৷ তেওঁৰ কাষলৈ গৈ তাই লাহেকৈ কলে\n– খুৰা, এতিয়া কোনফালে যাম?\nমানুহজন আকৌ উচপ খাই উঠিল৷\n-আমি কোনফালে আগবাঢ়িম৷\nএইবাৰহে যেন তেওঁ পুনিৰ প্ৰশ্নটো বুজি পালে৷\nতেওঁ জুৰিৰ ভটিয়নি সোঁতৰ ফালে আঙুলিয়াই দিলে৷\nকিমান দেৰি জানো খোজ কাঢ়িলে হিচাপ নাই৷ এটা সময়ত ভৰি নচলা যেন পাই বৰ্ণাই মাত লগালে\n– অলপ সময় বহি ল’ব নোৱাৰিনে? মোৰ ভৰিকেইটা নচলা হৈ পৰিছে!\nবৰ্ণাৰ চলচলীয়া চকুকেইটা দেখি পুনি তাইৰ কাষ চাপি গ’ল৷ জোতাযোৰ খুলি বৰ্ণাৰ কাষতে থকা শিলটোত বহি তাই ফোঁপাই উঠিল৷ বাকীসকলেও য’তে পায় তাতে বহি ফোঁপাবলৈ ধৰিলে৷ গাৰ্ডজনে তেতিয়াও নিমাতে বহি কিবা এটা ভাবি আছিল৷\n-আৰু কিমান দূৰ যাব লাগিব বাৰু খুৰা?\n-হিচাপ মতে আমি মূল আলিবাট পাবহি লাগিছিল, কিন্তু…\n-বাৰু তোমালোকৰ ফোনবোৰ চোৱাচোন৷ নেটৱৰ্ক পাইছে নে নাই৷\n-নাই সেই তেতিয়াৰ পৰাৰে চেষ্টা কৰি আছোঁ৷ ক’তো নেটৱৰ্ক নাই৷ ইমান ভিতৰুৱা ঠাই এইবোৰ৷ টাৱাৰ এটাই ঢুকি নাপায়৷\nঅভিয়ে মনৰ উষ্মাখিনি প্ৰকাশ কৰি কলে৷ তাৰ আচলতে এইটো ট্ৰীপলৈ আহিবলৈ মনেই নাছিল৷ এই পপীয়ে জোৰ কৰাতহে আহিল৷ এনেও সি এই গছ গছনি এইবোৰক ভাল নাপায়৷ ইণ্টাৰনেট মোবাইল, কম্পিউটাৰৰ মাজতে ব্যস্ত হৈ থকা ল’ৰা সি৷ কিহে যে পাইছিল তাক৷\nপপীয়েও অভিক লক্ষ্য কৰি আছে৷ তাৰ যে খঙ উঠিছে তাই গম পাইছে৷ বেচেৰীয়েনো কি জানে এনেকুৱা কিবা এটা হ’ব বুলি!\nআধাঘণ্টামান বহাৰ পাছত গাৰ্ডজনে মাত লগালে৷ লগা-লগ গোটেইকেইটা উঠিল৷ ইতিমধ্যে সকলোৰে পেট ভোকত কলমলাবলৈ ধৰিছিল৷ সেইবাবেই যিমান পাৰে সিমান খৰখোজেৰে আগবাঢ়িল৷\nখোজবোৰ খৰৰ পৰা লাহে লাহে ধীৰ হৈ আহিল৷ কিন্তু থমকি নৰ’ল৷ আগবাঢ়ি থাকিল৷ লগে লগে জুৰিটোও ডাঙৰ হৈ গৈ থাকিল৷ গভীৰ হৈ থাকিল অৰণ্যখনো!\nশিল এটাত উজুটি খাই মমী আৰ্তনাদ কৰি উঠিল৷ সকলোৱে তাইৰ কাষলৈ লৰি আহিল৷ বুঢ়া আঙুলিৰ নখ এটা উভতি হৰহৰাই তেজ ওলাই আছে৷ বৰ্ণাৰ তেজ দেখিলে মূৰ ঘূৰাই যায়৷ তাই চকু দুটা মুদি দিলে৷ গাৰ্ডজনে হাবিৰ ফালে সোমাই গৈ কিবা বনৰীয়া পাত অলপ আনি পিহি লৈ নখটোত লগাই দিলে৷ অলপ সময়ৰ পাছত তেজ ৰ’ল৷ কিন্তু মমী তেতিয়াও উচুপি আছিল৷\n-মায়ে মানা কৰিছিল৷ মই মাৰ কথা নুশুনি আহিছিলোঁ৷ কিয় যে মাৰ কথা নুশুনিলোঁ৷\nমমীয়ে উচুপনিৰ মাজে মাজে কৈ থকা কথাবোৰ শুনি বাকীবোৰৰ মনটোও সেমেকি উঠিল৷ আনকি সাহসী পুনিৰো চকু দুটা চলচলীয়া হৈ উঠিল৷ একলব্যই হাতৰ ঘড়ীটোলৈ চালে৷ তিনিটা বাজিল৷ মানে পুৰা চাৰি ঘণ্টা সিহঁতে খোজ কাঢ়িলে৷ ইমান সময়তো কোনোবা এটা ফালেও অৰণ্যখন শেষ হ’ব লাগিছিল! ইমান ডাঙৰ অৰণ্যনে এইখন!\n-মই এটা কথা ভাবিছোঁ …\n-আমি পুনৰ গাড়ীখনৰ কাষলৈ উভতি যোৱাই ভাল হ’ব৷ ইতিমধ্যে আমাৰ দুৰ্ঘটনাৰ খবৰ চাগৈ কুশলে অফিচত জনাবগৈ পায়৷ আৰু অফিচৰ মানুহে আমাক বিচাৰি আহিলে তালৈকে আহিব৷\nইমানদূৰ আহি উভতি যোৱাৰ কথা ভাবি সকলোৰে মনবোৰ কোঁচ খাই গৈছিল যদিও হাবিৰ পৰা ওলোৱাৰ হেঁপাহত গাত বল বান্ধি পুনৰ খোজ ল’লে৷ মমীয়ে একলব্যৰ কান্ধত ধৰি লাহে লাহে আগবাঢ়িল৷\nসিহঁতে গৈ যেতিয়া গাড়ীখনৰ কাষ পালেগৈ তেতিয়া ৰাতি দহ বাজিছিল৷ ল’ৰাকেইটাই দৌৰি গৈ গাড়ীখনৰ ইফালে সিফালে চালে কিজানি সিহঁত নথকাত কোনোবা আহিছিলেই৷ নাই কোনো অহাৰ চিন-চাব নাছিল৷ ৰিকিয়ে গাৰ জোৰেৰে চিঞৰ দুটামান মাৰিলে কিন্তু প্ৰত্যুত্তৰত দূৰৈৰ পৰা বাঘৰ গোঁজৰণি শুনি কেউটা ভয়ত পেপুৱা লাগিল৷ আজি ৰাতিটো যেনেতেনে পাৰ হলেই হয় আৰু বুলি ভাবি গাড়ীৰ ভিতৰতে লেপথেপকৈ গোটেইকেইটা শুই পৰিল৷ সাৰে থাকিল মাথো গাৰ্ডজন৷ তেওঁ তেতিয়াও ক’ৰবাত হেৰাই গৈছিল!\nপুৱা প্ৰথম সাৰ পালে মমীয়ে৷ তাই ভৰিৰ আঙুলিটো ফুলি গৈছিল যদিও বিষ কমিছিল৷ তাইৰ গাতে ভেজা দি শুই থকা পপীক ঠেলা এটা মাৰি দিয়াত সাৰ পালে৷ বেচেৰীয়ে চাগৈ ঘৰত শুই আছিল বুলিয়েই ভাবিছিল৷ প্ৰথমে মুখখন উজ্জ্বল হৈ আছিল কিন্তু পাছমুহূৰ্ততে পৰিস্থিতিৰ গুৰুত্ব বুজি মুখখনত ডাৱৰ এসোপাই বিৰাজ কৰিলেহে৷ দুইজনীয়ে লাহেকৈ গাড়ীৰ নামি আহিল৷ জুই একুৰা জ্বলাই ড্ৰাইভাৰজন বহি আছিল৷\n-আহা আহা৷ মই তোমালোক সাৰ পোৱালৈকে বাট চাই আছিলোঁ৷ অভিহঁতকো তুলি দিয়া৷\nঅভিহঁতক পিছে তুলিব লগা নহ’ল সিহঁত সাৰ পাইছিলেই৷ গাড়ীৰ পৰা নামিয়েই সিহঁতৰ মনটো ভাল লাগি গ’ল৷ সমুখৰ জুইকুৰাত হৰিণা এটা ওলমি আছিল৷\n-খুৰা আপুনি এইটো কেতিয়া মাৰিলে?\nমুখত মাংসৰ ডাঙৰ টুকুৰা এটা ভৰাই অৰুণে সুধিলে৷\n-এন্ধাৰ হৈ থাকোঁতে৷\n-কিন্তু হৰিণা মাৰিলে চৰকাৰে জেলত নভৰাব নে?\nবৰ্ণাই খাম নেখামকৈ মাংস এটুকুৰা হাতত তুলি সুধিলে! পিছে উত্তৰ অভিয়েহে দিলে\n-জেলত ভৰালেও ভৰাব৷ এই সময়ত কিবা এটা খাবলৈ নাপালে আমিকেইটা যে জীয়াই নাথাকিম সেইটো ধূৰূপ৷\nঅভিৰ কথাত বাকীকেইটাৰো যি অলপ সংকোচ ভাৱ আহিছিল সেয়াও নোহোৱা হৈ গ’ল৷ অলপ সময় মুখৰ চপচপনীৰ বাহিৰে আৰু একো শব্দ নোলাল৷\nপেট গধুৰ হোৱাৰ পাছত সকলোৰে মনবোৰ অলপ হ’লেও ফৰকাল লাগিল৷\n-আমি একদম বনৰীয়া জীৱনৰ সোৱাদ পাই গলোঁ দেই৷\nৰিকিয়ে দাঁতৰ মাজত লগা মাংস এটুকুৰা এৰুৱাবলৈ যত্ন কৰি কৰি কলে৷\n-ভাবি চা আমি যদি কেনেবাকৈ ইয়াতে হেৰাই যাওঁ…\n-আস তেনেকুৱা ভয়ানক কথা নকবা দেই অভি৷ দেখা নাই কালি বাঘে চিঞৰিছে৷\nপপীয়ে কান্দোনমুৱা হৈ কলে৷\n-মোৰ মতে আমি সঁচাকৈয়ে বাট হেৰুৱালোঁ৷\nগাৰ্ডজনৰ কথাত ল’ৰা-ছোৱালীকেইটা পুনৰ চক খাই উঠিল৷\n-খুৰা বাৰে বাৰেনো হেৰুৱালোঁ বুলি আমাক কিয় ভয় খুৱাই আছে!\n-নহয় একলব্য মই সঁচাকৈয়ে কৈছোঁ এইখন ঠাই মোৰ চিনাকি নহয়!\n-চিনাকি নহয় মানে?\n-মানে যিখন অৰণ্যলৈ বুলি তোমালোকক মই লৈ আনিছিলোঁ তাৰ প্ৰতিজোপা গছেই মোৰ চিনাকি কিন্তু এইখন ঠাই নহয়৷\n-আপুনি বলিয়া হ’ল নেকি হে!\n-তোমালোকে বুজিবলৈ চেষ্টা নকৰা কিয়! তোমালোক শুই থাকোঁতে প্ৰায় দুঘণ্টা সময় মই অৰণ্যখনৰ ইফালে সিফালে ঘূৰিলোঁ। কিন্তু কতো চিনাকি চিন এটাও দেখা নাপালোঁ৷ আৰু এইযে হৰিণাটো মাৰিলোঁ, এইটো একেবাৰেই সহজেই মাৰিলোঁ৷ ইমান হৰিণা আগতে মই কেতিয়াও দেখা নাছিলোঁ৷ এই অৰণ্য মোৰ চিনাকি অৰণ্যখন নহয়৷\nগাৰ্ডজনৰ কথাবোৰ শুনি অভিৰ ধৈৰ্য্যৰ সীমা চেৰাই গ’ল৷ সকলোৰে অতৰ্কিতে সি লাঠি এডাল লৈ গাৰ্ডজনক মাৰিবলৈ লওঁতেই ধোঁৱা এখিনিয়ে আহি ঠাইখন বেৰি ধৰিলে৷ আৰু এটা এটাকৈ গোটেইকেইটা টোপনিত ঢলি পৰিল৷\nজিলমিল পোহৰ এটা অভিৰ চকুত পৰিলহি৷ পোহৰটোৰ মাজেৰে চাওঁতে সি নিজৰ ৰুমটো দেখিলে৷ দেখিলে মাকে তাৰ কিতাপবোৰ চুই চুই কান্দি আছে৷ মাকক দেখি সি চিঞৰ মাৰি উঠিল৷ কিন্তু চিঞৰটো ডিঙিৰ পৰা বাহিৰলৈ ওলাই নাহিলে৷ সি চটফটাই উঠিল৷ সি মাকৰ ইমান কাষতে আছে অথচ মাকে তালৈ উভতিও চোৱা নাই৷ তাৰ চটফটনি বাঢ়ি গ’ল৷ আস্ অৱশেষত মাকে তালৈ চালে৷ কান্দি কান্দি চকু উখহাই পেলোৱা মাকলৈ সি হাতখন আগবঢ়াই দিলে৷ কিন্তু তাক আচৰিত কৰি মাক তাৰ গাৰ মাজেৰেই কান্দি কান্দি পাৰহৈ গ’ল৷\nচিঞৰটো এইবাৰ ডিঙিৰ পৰা ওলাই আহিল৷ লগতে অভিও সপোনৰ পৃথিৱীৰ পৰা বাস্তৱত ধুপুচকৈ পৰিলহি৷ চকুকেইটা মেলি ইফালে সিফালে চালে৷ বুজিবলৈ চেষ্টা কৰিলে আচলতে সিহঁতৰ কি হৈছিল? অলপ অলপকৈ মনত পৰিল ধোঁৱা এখিনিয়ে সিহঁতক আগুৰি ধৰিছিলহি৷ এটা এটাকৈ সিহঁত ঢলি পৰিছিল৷ বেহুচ হোৱাৰ আগে আগে মানুহৰ অস্পষ্ট মাত কথা সিহঁতৰ কাষ চাপি অহা গম পাইছিল৷ কোনোবাই হাত ভৰি বান্ধি পেলাইছিল৷ তাৰ মানে কি সিহঁত কোনোবা উগ্ৰপন্থীৰ কবলত পৰিল !! হে ভগৱান!\nইতিমধ্যে তাৰ চিঞৰত বাকীকেইটাও সাৰ পাইছিল৷ প্ৰত্যেকে ভয়াৰ্ত চাৱনিৰে ইটোৱে সিটোক চালে৷ কিন্তু তাৰ মাজত গাৰ্ডজন নাছিল!\n-মই কোৱা নাছিলোঁনে? এই গাৰ্ডটোৱেই যত কূটৰ ঘাই৷ ই আমাক আনি কোনোবা উগ্ৰপন্থীক গতাই দিলেহি৷\nগোটা বাঁহেৰে সজা সৰু অথচ মজবুত কোঠাটোৰ বেৰখনত গুৰিয়াই গুৰিয়াই চিঞৰি উঠা অভিক একলব্যই সাবটি ধৰিলেহি৷\n-ৰহচোন অভি ইমান অধৈৰ্য্য নহ’বি৷ তই ভবাৰ দৰে নহ’বও পাৰেচোন!\n-নহ’ব মানে আমাক এই কোঠাটোৰ মাজত এনেকৈ বন্দী কৰি থোৱাৰ পাছতো তই বেলেগ কিবা ঘটিছে বুলি ভাবিছ নেকি? মোক যে কিহে পাইছিল অ’ এইবোৰলৈ আহিবলৈ৷\nপোন্ধৰ মিনিটমান ইননি-বিননি কৰাৰ পাছত কেৰ কেৰ শব্দ এটা কৰি কোঠাটোৰ একমাত্ৰ দৰ্জাখন খোল খালে৷\nসমুখত গাৰ্ডজনৰ সৈতে এজন ওখ পাখ ব্যক্তি৷ খহটা অথচ পৰিপাটিকৈ পিন্ধা ধুতি আৰু চোলাটোৰ সৈতে মানুহজনক কোনোবা মুখীয়াল যেন লাগিল৷ স্থিতপ্ৰজ্ঞৰ দৰে ব্যক্তিজনক দেখি গাৰ্ডজনৰ প্ৰতি থকা আক্ৰোশবোৰ অলপ সময়ৰ বাবে পাহৰি গ’ল৷ মানুহজন আহি কোঠাটোত থকা একমাত্ৰ চকীখনত বহিলহি৷ কাষতে মূৰে কঁপালে হাত দি গাৰ্ডজনো বহি পৰিল৷\n-এইবাৰৰ সৈতে তিনিবাৰ মই তোমালোকৰ কাষলৈ আহিলোঁ৷ আগৰ দুবাৰ তোমালোক অজ্ঞান হৈ আছিলা মাত্ৰ এখেতেহে জ্ঞান ঘূৰাই পাইছিল৷\nমানুহজনে সিহঁতৰ ফালে চাই গহীন গহীনকৈ কলে৷ আৰু সিহঁতে মাত মাতিব নোৱাৰা মানুহৰ দৰে তেওঁলৈ ভেবা লাগি চাই থাকিল৷\n-তোমালোকৰ গা বেয়া লাগিছে নেকি?\nআকৌ এবাৰ বৰ আন্তৰিকতাৰে মানুহজনে সুধিলে৷\nপুনিয়ে কোনোমতে মাতষাৰ উলিয়াই কলে৷\n-অহ তোমালোকৰ যে ভোক পিয়াহ লাগিব পাৰে মই পাহৰিছিলোৱেই৷ ৰ’বা মই ব্যৱস্থা কৰোঁগৈ৷\nমানুহজন ওলাই গ’ল৷ উশাহটো ঘূৰাই সকলোৱে গাৰ্ডজনলৈ চালে৷ অভিয়ে হাতখন মুঠি মাৰি লৈও ৰৈ গ’ল৷ গাৰ্ডজনে কান্দিছে!\nহয়, প্ৰয়োজন হলেহে এষাৰ দুষাৰ কথা কোৱা মানুহজনে কান্দিছে৷ ল’ৰা-ছোৱালীকেইটাৰ তেওঁৰ প্ৰতি থকা খঙবোৰ ঠাণ্ডা হৈ গ’ল৷\n-খুৰা নাকান্দিব৷ আমাৰ দেতা ডাঙৰ চাকৰিয়াল৷ কিবা এটা কৰি হ’লেও আমাক এইসকল লোকৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰি নিব৷\nবৰ্ণাই মানুহজনৰ কান্ধত হাত থৈ সৰু ছোৱালীৰ দৰে বুজনি দিবলৈ চেষ্টা কৰিলে৷ মানুহজনে কিবা এটা কম বুলি লৈছিলহে। তেনেতে গাভৰু ছোৱালী এজনী সোমাই আহিল৷\n-আপোনালোকৰ বাবে বৰমাই ভাত বাঢ়িছে৷ আহক হাত মুখ ধুই ল’ব৷\nগাৰ্ডজনৰ বাহিৰে গোটেইকেইটা বিনাবাক্যই ছোৱালীজনীৰ পাছে পাছে কোঠাটোৰ পৰা ওলাই আহিল৷ বাহিৰলৈ ওলায়ে মূৰ তুলি ইফালে সিফালে চালে৷ পলকতে মন ভাল লগাই তুলিব পৰা এখন পৰিষ্কাৰ আৰু ধুনীয়া গাঁও৷ গাঁও বুলি নকৈ চুবুৰি বুলি কলেহে চাগৈ মিলিব৷ আঁতৰে আঁতৰে আঙুলি মূৰত গণিব পৰা কেইটামান বাঁহ আৰু কাঠেৰে সজা ঘৰ৷ দেখিলেই ধৰিব পাৰি আধুনিকতাই এতিয়াও এই গাঁওখনক চুব পৰা নাই৷ প্ৰতিটো ঘৰৰ কাষতে একোটাকৈ ভঁৰাল আৰু গোহালি৷ গোহালিবোৰত পিছে গৰুৰ বাহিৰে ম’হ হৰিণা আৰু বাকী জীৱ-জন্তুও দেখিলে৷ চকুৰে চেলেকি চাব পৰাখিনি চাই চাই সিহঁত পুখুৰী এটাৰ পাৰত ৰ’লগৈ৷ পুখুৰীত সাজি থোৱা কণমানি দলংখনত বহি মুখ হাতবোৰ ধুলে৷ তাৰ পাছত আকৌ ছোৱালীজনীৰ পাছে পাছে আহি ঘৰ এটাত সোমালহি৷\nগৰম ভাতৰ সৈতে বিভিন্ন ধৰণৰ আঞ্জাই মলমলীয়াকৈ গোন্ধাই সিহঁতৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছিল৷\nবহুদিন খাবলৈ নোপোৱা ভোকাতুৰৰ দৰে গোটেইকেইটা গো-গ্ৰাসে ভাত খাবলৈ লাগিল৷ খাই বৈ উঠাৰ পাছত পুনৰ ছোৱালীজনীৰ পাছে পাছে আহি সিহঁত আগৰ কোঠাটোত সোমালহি৷ আচৰিতভাৱে এই গোটেই সময়খিনিত কোনেও সিহঁতৰ সৈতে কথা পাতিবলৈ চেষ্টা নকৰিলে৷ আনকি সিহঁতৰ মুখৰ পৰাও এটা শব্দ নোলাল৷\n-বহা৷ ভাত পানী ভালকৈ খালা নহয়৷\nআগৰে পৰা গাৰ্ডজনৰ সৈতে তাত বহি থকা গাঁওবুঢ়াজনে মাত লগালে৷ সিহঁতে পিছে তেওঁৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়াৰ প্ৰয়োজনবোধ নকৰিলে৷\n-আপোনালোকে আমাক কিয় ধৰি আনিলে? আমাৰ পৰা আপোনালোকক কি লাগে?\nগোটেইকেইটাৰ হৈ একলব্যই সুধিলে৷\n-তোমালোকৰ পৰা আমাক একোকে নালাগে৷ আৰু তোমালোকক যদি আমি ধৰি নানিলোহেঁতন কোনোবা সময়ত বাঘ সিংহৰ পেটত সোমালাগৈহেঁতেন৷\nমানুহজনে হাঁহি এটা মাৰিবলৈ চেষ্টা কৰি উত্তৰ দিলে৷\n-যদি একোৱেই নালাগে তেন্তে আমাক তেনেকৈ অজ্ঞান কৰি কিয় আনিছিল?\n-অজ্ঞান নকৰাহঁলে তোমালোকে আমাৰ সৈতে যুঁজিবলৈ চেষ্টা কৰিলাহেঁতেন৷\n-আমাক ঘৰলৈ যাবলৈ দিয়ক৷\n-ঘৰলৈ!! হুমমম… ঘৰলৈ৷\nমানুহজনে এইবাৰ কোঠাটোতে পায়চাৰি কৰিবলৈ ধৰিলে৷ তেওঁ যে কথাবোৰ জুকিয়াইছে তেনে লাগিল৷\n-মই যেতিয়া ইয়ালৈ আহিছিলোঁ ময়ো তোমালোকৰ দৰে খঙত চিঞৰ বাখৰ কৰিছিলোঁ৷ ঘৰলৈ যাবলৈ বুলি উৎপাত লগাইছিলোঁ৷ আৰু যেতিয়া গম পালোঁ এই ঠাইৰ পৰা আমাৰ ঘৰলৈ কোনো পথ নাই তেতিয়া হতাশ হৈ পৰিছিলোঁ৷ আৰু এটা সময়ত ইয়াতে মিলি গৈছিলোঁ৷ এতিয়া এইখনেই মোৰ ঘৰ৷ এটা সময়ত তোমালোকৰো ঘৰ হ’বগৈ৷\n-আপোনাৰো আচল ঘৰ ইয়াত নহয়?\n-এই ঠাইৰ পৰা ঘৰলৈ যাবলৈ বাট নাই?\n-বাট যদি নাই নদীৰে যাব লাগে? আপুনি নগ’ল নাই আমি যাম৷ অভিহঁতে ওপৰা-উপৰিকৈ কৰা প্ৰশ্নবোৰ মানুহজনে মৌনভাৱে শুনি গ’ল৷ আৰু গোটেইকেইটাৰ প্ৰশ্নবোৰ শেষ হোৱা যেন অনুমান কৰাৰ পাছত তেওঁ কলে\n– এই ঠাইৰ পৰা আমাৰ সেই পুৰণি ঠাইলৈ কোনো বাট নাই৷ সেয়া লাগিলে মাটিৰে হওক বা পানীৰে হওক৷ কাৰণ এইয়া সেইখন পৃথিৱী নহয়৷ এইয়া অন্য এক পৃথিৱী!! এইয়া অক্ৰাম৷\n← ফাগুন যেতিয়া কণমানি আছিল -কণক চন্দ্ৰ ৰায়\nৰাম সেতুৰ তীৰ্থ ভূমিত- পৰী শ‍্যামলী ভূঞা →\nবৃন্দাবনৰ প্ৰেম (১০) – কংস বধ- প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা\nৰাধিকা – কুসুমাঞ্জলি শৰ্মা\nবিক্ষিপ্ত ভাৱৰ বুৰবুৰণি (১৮): (অনামিকা বৰুৱা)


মেট্ৰিক-HSপৰীক্ষা বাতিলৰ দাবীৰে ১ মিলিয়নৰো অধিক টুইট...– News18 assam\nAssam Board Exams 2021: মেট্ৰিক, হায়াৰ ছেকেণ্ডাৰী পৰীক্ষা বাতিলৰ দাবীৰে টুইটাৰত টুইটৰ ধুমুহা, ছাত্ৰ প্ৰতিবাদক সমৰ্থন NSUIৰ...\nAssam board exam 2021: একাংশই ছচিয়েল মিডিয়া প্লেটফৰ্মত বিশেষকৈ twitterত আৰম্ভ কৰিছে কেম্পেইন, তেওঁলোকক HSLC and HS board exams নালাগে।\nLast Updated : June 07, 2021, 15:54 IST\nএকাংশই ছচিয়েল মিডিয়া প্লেটফৰ্মত বিশেষকৈ twitterত আৰম্ভ কৰিছে এক কেম্পেইন। কিন্তু বৰ্তমান সময়ত এই কেম্পেইন কিয় ?\nতেওঁলোকে ডিমাণ্ড কৰিছে Board of Secondary Education Assam (SEBA) ই অনুষ্ঠিত কৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষা আৰু Assam Higher Secondary Education Council (AHSEC)এ অনুষ্ঠিত কৰা হায়াৰ ছেকেণ্ডাৰী পৰীক্ষা বাতিল কৰিব লাগে। তেওঁলোকে উল্লেখ কৰিছে যে Central Board of Secondary Education (CBSE) আৰু আন আন কেইবাখনো ৰাজ্যৰ ব'ৰ্ড পৰীক্ষা বাতিল কৰা হৈছে। তেনে স্থলত ক'ৰোনা মহামাৰীৰ এই ক্ষণত অসমৰো এই পৰীক্ষাসমূহ বাতিল কৰিব লাগে বুলি দাবী উত্থাপন কৰিছে ছাত্ৰ আৰু ছাত্ৰ সংগঠনে। NSUIএ টুইটাৰত তেওঁলোকৰ official statementত শীঘ্ৰেই পৰীক্ষা বাতিল কৰাৰ দাবী কৰিছে। লগতে একেই দাবীৰে টুইট কৰিছে আন একাংশই। ইতিমধ্যে #CancelAssamBordExams এ টুইটাৰত পাৰ কৰিছে ১ মিলিয়ন টুইটৰ সংখ্যা...\nমাননীয় @ranojpegu ডাঙৰীয়া অৱশেষত 1M পাৰ হ'ল । হাজাৰ হাজাৰ ছাত্ৰ- ছাত্ৰী পৰীক্ষা বাতিলৰ দাবী কৰাৰ পিছটো আপুনি এতিয়ালৈ একো সিদ্ধান্ত দিব নোৱাৰিলে । আপুনি যদি এজন শিক্ষা মন্ত্ৰী হৈ একো সিদ্ধান্ত দিব নোৱাৰে কৈ দিয়াক ।#CancelAssamBordExams pic.twitter.com/EL6Sg4tGrl\n— Prashanna Dutta (@PrashannaDutta) June 6, 2021\nচৰকাৰেও এই সন্দৰ্ভত চিন্তা-চৰ্চা নকৰা নহয় ! ইতিমধ্যে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে উল্লেখ কৰিছিল যে পৰীক্ষা নহলেও কিবা এটাৰ ভিত্তিত নম্বৰ দিবই লাগিব। CBSE ৰ নিচিনাকৈ অসমত internal assessment নাই, গতিকে অসুবিধা থকাৰ কথা হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই উল্লেখ কৰিছিল।\nএতিয়া প্ৰশ্ন হৈছে কিহৰ ভিত্তিত নম্বৰ দিব ? ৰিজাল্ট লাভ কৰি যদি আকৌ কিছুমানে অসন্তুষ্ট হয় ? নম্বৰ দিব পৰা ভিত্তিও নাই ছেবাৰ ! নাইনৰ পৰীক্ষাৰ নম্বৰ মেট্ৰিক পৰীক্ষাত দিয়াটো সম্ভৱ জানো ! সম্প্ৰতি চৰকাৰৰ কোৰ্টত বল ! সকলোৱে আশা কৰিছে দোদুল্য়মান স্থিতি পৰিহাৰ কৰক চৰকাৰে, সোনকালেই দিয়ক সিদ্ধান্ত।\nassamHS 2nd Year Final ExaminationHSLC examStudentTwitter