চকু নমা বা জয়বাংলা\nশীতত প্ৰয়োজন ফলমূল আৰু শাক – পাচলি-\nচুলি সৰাৰ কাৰণ :\nশীতত সজীৱ আৰু উজ্জ্বল ছালৰ বাবে\nকেঁচুৱাৰ চকু নামিলে বা জয়বাংলা হ’লে মাকৰ গাখীৰতকৈ উৎকৃষ্ট দৰৱ একো নাই। মাকৰ গাখীৰ চামুচত লৈ নহয়, চকুটো মেলি লৈ চেপি দিব লাগে। এনেদৰে ২/৩ দিন দিলে ভাল হৈ যায়। আনকি ডাঙৰ মানুহৰ চকুতো তেনেদৰে চেপি দিলে ভাল হৈ যায়।\nলেখিকা : চম্পাৱতী দেৱী।\nউৎস : নন্দিনী।\nকমলা : শীতকালৰ এই ফালে আমাৰ শৰীৰত যথেষ্ট ইন্ধন যোগায়। শৰীৰটোক ঠাণ্ডাৰ পৰা বচাই ৰখাত সহায় কৰাৰ উপৰিও কমলাত থকা এণ্টি অক্সিডেণ্টৰ বাবে ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰা ক্ষমতাও বৃদ্ধি হয়।\nপালেং শাক : এই বতৰত আন আন শাকৰ উপৰিও পালেং শাক যথেষ্ট পৰিমাণে ওলোৱা দেখা যায়। পালেং শাকত যথেষ্ট পৰিমাণে লৌহ পদাৰ্থ মজুত থকাৰ উপৰিও পুষ্টিকাৰক উপাদান পোৱা যায়।\nমধুৰিআম : শীতত হৃদযন্ত্ৰৰ শক্তি বঢ়াবলৈ মধুৰিআম খাওক। লৌহ পদাৰ্থৰ উপৰিও লাইক’পিন থকা বাবে আমাৰ শৰীৰৰ বাবে অতি প্ৰয়োজনীয়।\nগাজৰ : গাজৰত ভিটামিন এ, বি, চি, ডি, ই আৰু কে আদি সকলো ভিটামিনেই পোৱা যায়। কেঁচাকৈ খোৱাৰ উপৰিও হালোৱা তৈয়াৰ কৰিও খাব পাৰে।\nকিৱি : বিদেশী ফল হ’লেও আজিকালি ইয়াৰ খেতি ভাৰততো কৰা হয়। প্ৰচুৰ পৰিমাণে ভিটামিন চি থকা হেতুকে ই আমাৰ শৰীৰৰ বাবে অতি প্ৰয়োজনীয়।\nআপেল : প্ৰতিদিনে এটাকৈ খালে নানা ধৰণৰ ৰোগৰ পৰা হাত সাৰিব পৰা যায়। আপেলত এণ্টি অক্সিডেণ্ট থকাৰ উপৰিও প্ৰ’টিনেৰে ভৰপূৰ, যাৰ দ্বাৰা শৰীৰ মজবুত হয়।\nইয়াৰোপৰি শীতত ওলোৱা সকলো ধৰণৰ শাক খোৱাৰ উপৰিও পাচলিৰ ভিতৰত ৰঙালাউ আৰু পিঁয়াজ প্ৰচুৰ পৰিমাণে খাব লাগে। আকৌ বাদাম তেলত ভজা হওক্ বা শুকান – শৰীৰটো গৰমাই ৰাখিবলৈ ইয়াক খাব লাগে। বজাৰত কিনিবলৈ পোৱা বাদাম টফী লগত ৰাখিব পাৰে।\nশীতৰ চেঁচা আৰু শুকান বতাহে আমাৰ ছাল খন নষ্ট কৰে, ফলত ছাল তথা হাত – ভৰি আদিৰ যতন ল’ব লগা হয়। আকৌ অধিক খাদ্য গ্ৰহণৰ উপৰিও এলাহৰ বাবে ব্যায়াম, খোজকঢ়া কমি যোৱাৰ বাবে ওজন বাঢ়িবলৈ ধৰে, কিন্ত উপায় নোহোৱা হয়।\nকেইটিমান ভেষজ টিপ্‌চ ছালৰ বাবে :\nআধা চামুচ সৰিয়হৰ তেল, এচামুচ বেচন, অকণমান গাখীৰেৰে এটা পেষ্ট তৈয়াৰ কৰি মুখত সানক। কিছুসময় ৰাখি লাহে লাহে ঘঁহি এৰুৱাই পেলাওক। পৰিষ্কাৰ পানীৰে ধুই পেলাব। মুখ মণ্ডল বগা, কোমল হ’ব।\nব্ৰাউন চুগাৰ আৰু অলিভ অইল মিহলাই লাহে লাহে মুখ খনত মালিচ কৰাৰ দৰে লগাওক। পৰিষ্কাৰ পানীৰে ধোৱক, মুখ খন সুন্দৰকৈ পৰিষ্কাৰ হ’ব।\nএই বতৰত বজাৰত ষ্ট্ৰ’বেৰি পোৱা যায়। এটা ষ্ট্ৰ’বেৰি ভাঙি মুখ মণ্ডলত সানক, চকুৰ গুৰিত নলগাব। দহ মিনিট সময়ৰ পিছত ধুই ময়শ্বাৰাইজাৰ লগাব। এই পেকে মৃত কোষবোৰ আঁতৰ কৰে। ফলত মুখলৈ উজ্জ্বলতা আনে।\nবিলাহীৰ ৰসত বাদাম পিহি এটা পেষ্ট তৈয়াৰ কৰি ল’ব। এই পেষ্ট শৰীৰত সানি দহ মিনিট মান ৰখাৰ পিছত ঘঁহি ঘঁহি ধোৱক, ছাল মিহি হ’ব।\nছানবাৰ্ণৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ মাটিদাইল পিহি দৈৰ সৈতে মিহলাই লগাওক। বিশ মিনিটমান ৰখাৰ পিছত ঠাণ্ডা পানীৰে ধোৱক।\nব্লেকহেড্‌চৰ পৰা মুক্তি পাবলৈ হালধি গুড়িৰ লগত ধনিয়া শাকৰ পেষ্ট মিহলাই লগাওক।\nমুখৰ ছালৰ স্থিতিস্থাপকতা বজাই ৰাখিবলৈ মাকৈ-আটাৰ লগত গাখীৰৰ সৰ মিহলাই লেপ তৈয়াৰ কৰি সানি থওক। শুকালে ধুব। এই লেপে মৃত কোষবোৰ আঁতৰই ছালখন কোমল কৰে।\nএচামুচ (সৰু) মিল্ক পাউডাৰ, কণীৰ বগা অংশ আৰু আধা চামুচ মৌ মিহলাই মুখমণ্ডলক লগাওক। ই সৰু সৰু বলিৰেখা দূৰ কৰিব।\nচকুৰ তলৰ ক’লা দাগ আঁতৰ কৰিবলৈ বাদাম এৰাতি তিয়াই থৈ ৰাতিপুৱা পিহি নেমুৰ ৰসৰ সৈতে মিহলাই প্ৰভাৱিত হোৱা ঠাইৰ ওপৰত লেপ লগাই কিছু সময় ৰাখি ধোৱক।\nহাত-ভৰিৰ যতন কেনেদৰে ল’ব ?\nশীতৰ এই বতৰত মুখ মণ্ডলৰ যতন আমি যেনেতেনে লওঁ, কিন্ত হাত আৰু ভৰি দুখন অৱহেলিত হৈ পৰে। হাত আৰু ভৰিৰ ছালত তৈল গ্ৰন্থি কম, সেয়ে শীতত ইয়াৰ যতন বেছিহে ল’ব লাগে। তাতে আকৌ মহিলা সকলে চাবোন আৰু পানীৰ কাম বেছি কৰিব লাগে।\nবাচন, কাপোৰ আদি ধোৱাৰ পৰত চাৰ্জিকেল গ্ল’ভছ পিন্ধি ল’ব পাৰে।\nহাত-ভৰি অধিক শুকান হ’লে বাদাম তেল অলপ গৰম কৰি মালিচ কৰিব পাৰে।\nবেচন, দৈ আৰু হালধি একেলগে মিহলাই স্নান কৰিবলৈ যোৱাৰ আগতে পেষ্ট তৈয়াৰ কৰি সানি থওক। বিশ মিনিটমানৰ পিছত লাহে লাহে ঘঁহি কুহুমীয়া পানীৰে ধোৱক।\nকেতিয়াবা হাতখন কোমল কৰিবলৈ গৰম পানীত কিছু সময় ডুবাই থওক।\nএই বতৰত কমলা যথেষ্ট পৰিমাণে পোৱা যায়। এটা কমলা কাটি ৰসবোৰ হাত – ভৰিত লগালে দেখিব ছালখন কোমল হৈছে।\nনখবোৰলৈ উজ্জ্বলতা আনিবলৈ নেমুৰ বাকলিৰে ঘঁহি দিব।\nনখবোৰ বাৰে বাৰে ভাঙি গ’লে ডাক্টৰৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি কেলছিয়াম গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nবাহিৰলৈ ওলাই গ’লে সদায় বন্ধ জোতা পিন্ধিব লাগে।\nবহু মহিলাৰে ঘৰত খালী ভৰিৰে থকা অভ্যাস, কিন্ত শীতৰ এই সময় ছোৱাত ঠাণ্ডা তথা শুকান বতৰৰ বাবে অধিক ক্ষতিহে কৰিব। অৰ্থাৎ ছাল শুকান তথা টান হৈ পৰে।\nবাহিৰৰ পৰা অহাৰ পিছত কুহুমীয়া গৰম পানীৰে ভৰি দুখন ভালকৈ ধুই ফুটক্ৰীম সানিব পাৰে।\nকপাহী মোজা পিন্ধিব যাতে ধূলি – মাকতি সোমাব নোৱাৰে।\nখোজকঢ়াৰ অভ্যাস কৰক, কাৰণ ইয়াৰ দ্বাৰা তেজ চলাচল ভালকৈ হয়।\nশীতত বাঢ়ি অহা ওজন – আন এক সমস্যা :\nসাধাৰণতে শীত কালত খোৱা – বোৱাৰ প্ৰতি অধিক আগ্ৰহ হয়। আনহাতে উৎসৱ – পাৰ্বণ আদিৰ উপৰিও খ্ৰীষ্টমাছ, নতুন বছৰত বিবাহ আদিৰ আনন্দতো ভিন্ন ধৰণৰ খাদ্য আমাৰ খোৱা হয়। তাতে আকৌ শীত বুলি আমাৰ এলাহো কিছু বৃদ্ধি হয়, ফলত শুই – বহি থকাৰ সময় বাঢ়ি গৈ লাহে লাহে আমাৰ ওজন বাঢ়িবলৈ ধৰে। কিন্ত অকণমান সতৰ্কতা অৱলম্বন কৰিলে মনৰ পছন্দ অনুসৰি খালেও আমাৰ ওজন বৃদ্ধি নোহোৱাকৈ ৰাখিব পাৰি।\nশীতকালত অনেক বিবাহ হয়। সাধাৰণতে এখন বিয়াত অনেক ধৰণৰ খাদ্যৰ উপৰিও অধিক তেল-মছলা, মাছ-মঙহ, ড্ৰাই ফ্ৰুটচ্‌যুক্ত ডিচ, মিঠাই আদিৰ সমাহাৰ ঘটে। যিকোনো এজনে এনে খাদ্যৰ পৰা নিজকে দূৰৈত ৰাখিব নোৱাৰে। ফলত এনে খাদ্যই ওজন বৃদ্ধিত অৰিহণা যোগায়। গতিকে এই জাতীয় খাদ্য প্ৰয়োজনতকৈ অলপ কমাই খাবলৈ যত্ন কৰক।\nঅধিক ঠাণ্ডাৰ সময়ছোৱাত সাধাৰণতে ব্যায়াম কৰি থকা সকলেও ব্যায়াম কৰা বন্ধ কৰে। খোজকঢ়া বন্ধ কৰে। ফলত ফেট বাৰ্ণ হোৱা সকলো পথেই বন্ধ হৈ পৰে। সেয়ে এনে অভ্যাস সমূহ আগৰ দৰেই চলাই থাকিবলৈ যত্ন কৰক।\nশীতকালত সাধাৰণতে আমাৰ পানী খোৱা একেবাৰে কমি যায়। পানী কমাই খোৱাও শকত হোৱাৰ আন এক কাৰণ, কিয়নো শৰীৰটোৰ পৰা বিভিন্ন কাৰণত হোৱা টক্সিনসমূহ ওলাই যাবলৈ নাপায়।\nশীতকালত ব্যায়াম আমাৰ বাবে অতি দৰকাৰী। ব্যায়ামৰ দ্বাৰা কেৱল আমাৰ ওজনহে সীমিত কৰি ৰাখিব পাৰি এনে নহয়, শৰীৰটো গৰম কৰি ৰখাটো সহায় কৰে। কিয়নো ব্যায়ামৰ দ্বাৰা বেজল মেটাবলিক ৰেট BMR নিয়ন্ত্ৰণত থকাৰ ফলত অনাৱশ্যকীয় চৰ্বি আঁতৰ কৰাত সহায় কৰে।\nকম কেল’ৰিৰ খাদ্য খাওক। মিঠা খাদ্যৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ ৰাখক। ঘিউ, মাখন, ক্ৰীম জাতীয় খাদ্য খোৱাৰ ক্ষেত্ৰত সাৱধানতা অৱলম্বন কৰিব লাগিব।\nআঁহযুক্ত আহাৰ খোৱাৰ দৰকাৰ।\nগোটেই বছৰটোৰ ভিতৰত শীতকালতেই অধিক ফলমূল, শাক-পাচলি আদিৰে বজাৰ ভৰি পৰে, গতিকে আপুনিও ইয়াৰ পৰা সম্পূৰ্ণ লাভাম্বিত হ’বলৈ যত্ন কৰক। গাজৰ, মূলা, শাক-পাচলি সম্পূৰ্ণৰুপে গ্ৰহণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰক। এই সমূহৰ চূপ তথা চালাড তৈয়াৰ কৰি খাব পৰা যায়।\nইয়াৰোপৰি বিলাহী, পালেং, নহৰু, কমলা আৰু অমিতা আদি কেৱল মাথোন আমাৰ ছালৰ বাবে নহয়, সঠিক মাত্ৰাত ওজন ধৰি ৰখাতো সহায় কৰে। তাৰোপৰি পালেং শাকৰ দ্বাৰা কেলছিয়াম তথা হিমগ্ল’বিন দুয়োটাই পোৱা যায়।\nওজন কমাবলৈ শকত নহ’বলৈ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা হ’ল – কোনো ধৰণৰ ক্ৰছডায়েট বা বহু দীঘলীয়া সময়লৈকে নোখোৱাকৈ নাথাকিব। এনে উপযুক্ত নিয়ম পালন কৰিলে মেটাবলিজিম সঠিক হো থকাৰ উপৰিও ওজন নিয়ন্ত্ৰিত হোৱাৰ উপৰিও স্বাস্থ্যবান হৈ থাকিব।\nমুঠতে শীতৰ সময়ছোৱাত সম্পূৰ্ণ আনন্দ লাভ কৰক, কেৱল অলপ সতৰ্কভাৱে।\nকেইটিমান জৰুৰী টিপচ্ :\nসেউজীয়া শাক – পাচলি আহাৰত সন্নিবিষ্ট কৰক।\nফল আৰু শাক – পাচলি প্ৰচুৰ পৰিমাণে খাওক।\nসদায় আঁহযুক্ত খাদ্য খাওক।\nবাদাম আদি তেলেৰে নাভাজি সেকি অৰ্থাৎ শুকানকৈ ভাজি খোৱাত গুৰুত্ব দিয়ক।\nখাদ্যত কম তেল ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ যত্ন কৰিব লাগে।\nঅধিক সময়লৈ ভোকত নাথাকিব।\nশীতৰ দিন কেইটাত কুহুমীয়া পানী খাবলৈ যত্ন কৰক।\nচুলি সৰাৰ কাৰণ বহুত হ’ব পাৰে। উফি, বীজাণু সংক্ৰমণ, ৰাসায়নিক পদাৰ্থৰ ব্যৱহাৰ, অতি বেছি গৰম বা ঠাণ্ডা পোৱাটো। ড্ৰায়াৰৰ ব্যৱহাৰ, ষ্ট্ৰং আয়ৰণ আদি ব্যৱহাৰ কৰিলেও চুলি সৰিব ধৰে। ষ্ট্ৰেইটেনিং, স্মুথনিং, ৰিবণ্ডিং আদি বেছিকৈ কৰিলেও চুলি ঋব পাৰে। শাৰীৰিক অসুস্থতা যেনে প্ৰসূতি ৰোগ, কৰ্কট ৰোগ, থাইৰয়ড, ৰক্তচাপ, হৃদৰোগ, মধুমেহ, বহুমূত্ৰ আদি ৰোগত চুলি সৰিব পাৰে। ইয়াৰ উপৰিও জণ্ডিচ, টায়ফয়ড, গেষ্ট্ৰিক আদিত চুলি সৰিব পাৰে। অইন নেলাগে পানী লগা জ্বৰ বা গ্ৰহণীৰ ৰোগতো চুলি সৰাৰ ভয় থাকে। ভয় লাগি যায় নহয়নে? এয়া শৰীৰৰ পৰিৱৰ্তনৰ ফল। মানসিক অশান্তি, টোপনি নোহোৱা আদি কাৰণতো চুলি সৰিব পাৰে। আনকি খাদ্যৰ অসন্তলনৰ কাৰণেও চুলি সৰে।\nসাধাৰণতে চুলি সৰিলে অৱশ্যে লা কেৰাটিন প্লাছ আৰু পাৰ্ল নেচাৰেল ব্যৱহাৰ কৰিলেই ভাল হয়। ইয়ৰ উপৰিও নৰসিংহ পাতৰ ৰস আৰু সৰিয়হ পিহা সমান পৰিমাণত ল’ব। ইয়াক কাপোৰেৰে এটা টোপোলা বান্ধিব। নাৰিকল তেল আৰু তিলতেল গৰম কৰিব। এই টোপোলাটো তাতে ডুবাই থ’ব। ইয়াক ৮-১০ ঘণ্টা এনেকৈ ৰাখিব। এই তেল চুলিত ৰাতি লগাব।ৰাতিপুৱা ঔটেঙাৰ বীজেৰে ধুব। ইয়াক তিনি মাহ কৰিব। সুফল পাব।\nচুলিৰ আগ ফাটিলে :\nচিঞ্জিং কৰালে ভাল পাব। ঘৰতে লা কেৰাটিন প্লাছ ৰাতি লগাব। ৰাতিপুৱা পাৰ্ল নেচাৰেল চেম্পুৰে ধুব। পিত্ৰইছ বেলেঞ্চ ২ মিনিট লগাই চুলি অঁতাব। ভাল পাব। ইয়াৰ উপৰিও ২ টা কণী সম্পূৰ্ণ ৰুপে ফেটিব, ২ চামুচ মৌৰ লগত মিহলাই চুলিৰ গুড়িৰ পৰা আগলৈ লগাব। ১ ঘণ্টা ৰাখি পাৰ্ল নেচাৰেল শ্বেম্পুৰে ধুব। স্বাভাৱিক শুকাবলৈ দিব।\nইয়াৰ উপৰিও যিমান পাৰে খাদ্য গ্ৰহণ কৰাত অধিক মনোযোগ দিব। বতৰৰ ফলমূল যেনে ৰবাৰ টেঙা, কমলা, ঢুপকণা, চকলা আদি খাব। ইয়াত যথেষ্ট পৰিমাণত খাদ্যপ্ৰাণ খ, গ থাকে। আৰ্দ্ৰতা থাকে আৰু অত্যাৱশ্যকীয় সুগন্ধি তেল থাকে, যিয়ে চুলিৰ স্বাস্থ্য ভাল কৰে। চুলি বৃদ্ধি কৰে। জলফাই, বগৰীত যথেষ্ট খাদ্যপ্ৰাণ থকাৰ উপৰিও কলাজেন থাকে বাবে চুলিৰ গুৰি মজবুত কৰে। উফি আদি হোৱাত বাধা দিয়ে।\nগাখীৰ, ঘিউ, মৌ ইত্যাদি নিয়মিত ৰুপত খালে চুলিৰ কোনো সমস্যাই নহয়। মাছ, চয়াবিন চুলিৰ বাবে বৰ ভাল। গাজৰ, পালেং, বন্ধাকবি, মূলা আদি খালে চুলিৰ বাবে অত্যন্ত ভাল। ইয়ত যথেষ্ট পৰিমাণত খাদ্যপ্ৰাণ আৰু খনিজ থাকে, যাৰ ফলত চুলিৰ স্বাস্থ্য উন্নত হয়। বিটা কেৰাটিন থাকে গাজৰত, যাৰ ফলত চুলি বঢ়াৰ লগতে সৰা বন্ধ কৰে আৰু স্বাভাৱিক জ্যোতি বাঢ়ে।\nচুলিৰ উফি :\nচুলিৰ উফি নোহোৱা কৰিবলৈ টি ট্ৰী চিকিৎসা কৰাব পাৰে। নাইবা বৈদ্যুবুতী কটিকা আয়ুৰ্বেদিক তেল ৰাতি লগাই থওক। ৰাতিপুৱা পাৰ্ল নেচাৰেল চেম্পুৰে ধুব। একেৰাহে সাত-দহ দিন কৰিলে ভাল পাব। ঘৰতে পোৱা পদিনা পাতৰ ৰস আৰু টেঙেচি পাতৰ ৰস সম পৰিমাণত মিহলাই লগালেও সুফল লাভ কৰিব পাৰিব।\nলেখিকা : মধুমিতা শইকীয়া।\nশীতকালত ল’বলগীয়া ছালৰ যতনৰ কেইটিমান কিটিপ উল্লেখ কৰা হ’ল :\nএটা কল পিটিকি লৈ তাত দুচামুচ মৌ মিলাওক। কলত প্ৰচুৰ পৰিমাণৰ ভিটামিন থাকে আৰু ই এবিধ এণ্টি এজিং এজেণ্ট (Anti aging agent) হিচাপে কাম কৰে। মৌ ছালৰ এবিধ প্ৰাকৃতিক ময়শ্বাৰাইজাৰ। এই মিশ্ৰণৰ ব্যৱহাৰে আপোনাৰ ছাল খন পুনৰুজ্জীৱিত কৰাত সহায় কৰে।\nএটা পকা কল পিটিকি তাৰ লগত একাপ অ’টমিলৰ গুড়ি আৰু অলপ মান কুহুমীয়া গাখীৰ মিলাই লওক। এই মিহি মিশ্ৰণটো আপোনাৰ মুখ মণ্ডলত লগাই ১০-১৫ মিনিট থৈ দিয়ক। পিছত ঠাণ্ডা পানীৰে মিশ্ৰণটো ধুই পেলাওক। সপ্তাহত এবাৰকৈ এই মিশ্ৰণটো ব্যৱহাৰ কৰক।\nঠাণ্ডা বতৰে আপোনাৰ চুলি খিনি শুকান আৰু ঠুনুকা কৰে। তলত শীত কালত ল’ব লগা চুলিৰ যতনৰ কেইটিমান উপায় উল্লেখ কৰা হ’ল :\nআপোনাৰ চুলি খিনি গৰম পানীৰে ধোৱাৰ পৰা আঁতৰি থাকক। পানী খিনিৰ উষ্ণতা কুহুমীয়াৰ পৰা মধ্যমীয়া কৰি লওক।\nপ্ৰতিবাৰ চুলি ধোৱাৰ পিছত কণ্ডিচনাৰ ব্যৱহাৰ কৰাটো নিশ্চিত কৰক।\nHair Straighteners, Curlers আৰু হেয়াৰ ড্ৰায়াৰৰ ব্যৱহাৰ সীমিত কৰক। অগত্যা যদি Hair styling কৰিব লগা হয়, এবিধ ধুব নলগা কণ্ডিচনাৰ চুলিত প্ৰথমে লগাই লওক।\nনিয়মীয়াকৈ চুলিৰ আগ কটাওক (Trim)। আপোনাৰ চুলি খিনি শুকান আৰু ফাটি যোৱা চুলিৰ আগ খিনি নোহোৱা কৰিবলৈ ই এক সহজ উপায়।\nঠাণ্ডা আৰু বতাহ বলি থকা বতৰত চুলি খিনি এটা টুপী অথবা এখন স্কাৰ্ফেৰে ঢাকি ৰাখক।\nচুলি আৰ্দ্ৰতা পূৰ্ণ কৰি ৰাখিবলৈ হেয়াৰ ছিৰাম ব্যৱহাৰ কৰক।\nসপ্তাহত দুবাৰকৈ মূৰটো (Scaip) অলিভ অইলেৰে মালিচ কৰক। ই আপোনাৰ মূৰৰ তেজ চলাচল বৃদ্ধি কৰাৰ লগতে চুলিৰ গুৰিত থকা প্ৰাকৃতিক তেলৰ ক্ষতিপূৰণত সহায় কৰে।\nঠাণ্ডা বতৰে আপোনাৰ হাত আৰু ভৰিৰ ছালো শুকান কৰি তোলে। এই সমস্যাৰ কিছু প্ৰতিকাৰ তলত উল্লেখ কৰা হ’ল :\nআপোনাৰ ভৰি খন নিয়মীয়াকৈ নানান দুৰ্ব্যৱহাৰৰ সন্মুখীন হয়। ইয়াৰ প্ৰতিক্ৰিয়া হিচাপে ভৰিৰ গোৰোহাৰ ছাল খন টান হো পৰে। এনে হোৱাৰ সকলোতকৈ উল্লেখযোগ্য কাৰণ হ’ল খালী ভৰিৰে খোজ কঢ়া। আপোনাৰ ভৰি খনৰ উপযুক্ত যতন নল’লে গোৰোহাৰ এই টান ছাল খন ফটাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায়। ইয়াক ৰোধ কৰিবলৈ ভৰিৰ উপযুক্ত যত্ন লোৱাৰ লগতে মোজা পিন্ধি থকাটো বাঞ্ছনীয়।\nৰাতি শোৱাৰ আগতে ৩-৫ টা ভিটামিন ‘E’ Capsule ফালি লৈ অন্তৰ্বস্তু (Content) খিনি এটা বাটিত লৈ লওক। ইয়াৰ লগত এচামুচ অলিভ অইল লৈ এটা মিশ্ৰণ তৈয়াৰ কৰক। হাত – ভৰি কুহুমীয়া পানীৰে ভালকৈ ধুই এই মিশ্ৰণটোৰে মালিচ কৰক। ৰাতিপুৱা হাত – ভৰিৰ ছালত পাৰ্থক্যটো নিজেই অনুভৱ কৰিব।\nলেখিকা : কৃষ্ণা ভাগৱতী, সৌন্দৰ্য বিশেষজ্ঞ।


অসমীয়া মাধ্যমৰ শিক্ষানুষ্ঠান - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n(অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰসাৰ, প্ৰচলন আদিৰ ক্ষেত্ৰত ‘অসমীয়াত কথা-বতৰা’ সদায়েই ইতিবাচক ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি আহিছে। বৈদ্যুতিন মাধ্যমত অসমীয়া লিপিৰে অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰসাৰৰ ক্ষেত্ৰত গোটটোৰ সংগ্ৰাম, অৱদান প্ৰাতঃস্মৰণীয়। এইবাৰ অ ক পৰ মঞ্চত চৰ্চিত হৈছিল বহিঃৰাজ্যত অসমীয়া মাধ্যমৰ শিক্ষানুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠাৰ প্ৰসংগ। তেলুগু, বাঙালী ভাষীৰ দৰে বহিঃৰাজ্যত বসবাস কৰা অসমীয়াসকলেও যদি তেওঁলোকৰ সতি-সন্ততিক অসমীয়া মাধ্যমৰ বিদ্যালয়ত পঢ়ুওৱাৰ দিহা কৰিলেহেঁতেন! এয়াই আছিল হিমজ্যোতি তালুকদাৰ স্বপ্ন। তেওঁৰ স্বপ্নৰ আঁত ধৰি বিভিন্নজনে নিজৰ নিজৰ মন্তব্য প্ৰকাশ কৰি কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ উন্মোচিত কৰিছে। এইখিনিতে কৈ থওঁ, প্ৰকাশিত নিৰ্বাচিত মন্তব্যবোৰৰ সংশ্লিষ্ট ব্যক্তিৰ ব্যক্তিগত মন্তব্য। মন্তব্যবোৰৰ বাবে কোনো ক্ষেত্ৰতে সম্পাদক দায়ী নহ’ব।)\nহিমজ্যোতি তালুকদাৰঃ দিল্লীত মোৰ বাসস্থানৰ নাতিদূৰত এখন বিদ্যালয় আছে। বিদ্যালয়খন আন্ধ্ৰা এডুকেচন ছ’চাইটিৰ অন্তৰ্গত। আন্ধ্ৰা এডুকেচন ছ’চাইটিৰ অন্তৰ্গত তেলুগু মাধ্যমৰ বিদ্যালয়সমূহৰ মূল উদ্দেশ্য হ’ল দিল্লীবাসী তেলুগুভাষী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ মাজত মাতৃভাষাৰ প্ৰসাৰ ঘটোৱা। আজিৰ পৰা প্ৰায় ষাঠি বছৰ পূৰ্বে মাথোঁ এগৰাকী শিক্ষক আৰু বিশগৰাকী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰে আৰম্ভ হোৱা আন্ধ্ৰা এডুকেচন ছ’চাইটিৰ তেলুগু ভাষাৰ এখন বিদ্যালয় পাছলৈ দিল্লীৰ বিভিন্ন অঞ্চললৈ প্ৰসাৰিত হৈ পৰে। বৰ্তমান এই ছ’চাইটিৰ উদ্যোগত দিল্লীৰ কেইবাঠাইত সুদৃশ্য অট্টালিকাৰে তেলুগু মাধ্যমৰ বিদ্যালয় আছে, য’ত মাতৃভাষাত বহুসংখ্যক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে অধ্যয়ন কৰি আছে। তেলুগুৰ লগতে বাঙালী ভাষাতো ভালেকেইখন উচ্চ আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় দিল্লীত আছে।\nএইবোৰ দেখি শুনি কেতিয়াবা এটা সপোন দেখোঁ, তেলুগু আৰু বাংলা ভাষাৰ লগতে যদি ওচৰতে আন এখন বিদ্যালয়ো থাকিলহেঁতেন, য’ৰ মুখ্যদ্বাৰত অসমীয়াত লিখা থাকিব “নতুন দিল্লী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, লাজপট নগৰ”।\nকিন্তু অলপ পাছতে স্বপ্নভংগ হৈ যায়। অসমতে মাতৃভাষাৰ পাঠ্যক্ৰমৰ ইমান অনাদৰ! নতুন দিল্লীত অসমীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে অসমীয়া মাধ্যমত পঢ়িব? যেন কল্পলোকৰ কাহিনীহে!\nবৰা নিতুলঃ এটা হুমুনিয়াহ ওলাই আহে ক’ব নোৱাৰাকৈয়ে, এইয়া আমাৰ চাগৈ কল্পনাৰো অগোচৰ যেন হ’ব।\nদেৱ প্ৰতিমঃ আজিকালিৰ মাক দেউতাকৰ ফেচন—মোৰ ল’ৰাই বা ছোৱালীয়ে অসমীয়া পঢ়িব নাজানে। এনেকে ক’ব পাৰিলেহে যেন তেওঁলোক সমাজৰ ডাঙৰ মানুহ হৈ পৰে।\nসত্যকাম দত্তঃ দিল্লীৰ অসমীয়া সমাজে নিজৰ ল’ৰা-ছোৱালীক হিন্দী শিকাইহে গৌৰৱ অনুভৱ কৰে । তেওঁলোকৰ ল’ৰা-ছোৱালীৰ মুখত হিন্দী-ইংৰাজী আখৈ ফুটাদি ফুটে । “আমাৰ ল’ৰাই হলে অচমীয়া নাজানে বুলি গৌৰৱ কৰে।\nহিমজ্যোতি তালুকদাৰঃ মাধ্যম প্ৰকৃততে কোনো কাৰণতে অন্তৰায় নহয়। হিন্দী, ইংৰাজী সকলো শিকক। কিন্তু অসমীয়া ভাষা, নিজৰ মাতৃভাষাটোক লৈ ইমান অৱহেলা কিয় অসমীয়া লোকসকলৰ?\nনীলাঞ্জনা মহন্তঃ এইটো সচাঁকৈয়ে ভাবিবলগীয়া আন ভাৰতীয় ভাষীৰ মাজত ভাষা-সংস্কৃতিৰ প্ৰতি সজাগতা আমাতকৈ বহ বেচি…কিন্তু হয়তো দুজনমান অসমীয়াই হ’লেও আৰম্ভণিতো কৰি দিব লাগে সৰু বিদ্যালয়খনিৰ কাম যদি সম্ভৱ হয়, এজন বা দুজন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক লৈয়ে, কাইলৈ তিনিজন হ’ব, পৰহিলৈ চাৰিজন, এনেকৈয়ে আৰু দহ’বছৰৰ পিছত হয়তো সপোনটো ফলিয়াবগৈ।\nশান্তিছায়া শইকীয়াঃ সপোনটো সাকাৰ কৰিবলৈ হ’লে অসমীয়াসকলক কিছুদিনৰ বাবে ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাজ্যবিলাকলৈ গৈ সেই ৰাজ্যসমূহে নিজৰ ভাষাৰ বিকাশ, প্ৰসাৰৰ বাবে তেওঁলোকে কিদৰে ফলপ্ৰসু ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিছে তাৰ উদাহৰণবোৰ প্ৰত্যক্ষ কৰিবলৈ দিব লাগিব। প্ৰত্যেক অচমীয়াই (?) আচামিজ নজনা শিশুক সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ প্ৰতি ধাউতি বঢ়োৱাৰ কাৰ্যব্যৱস্থা ল’ব লাগিব।\nহিমজ্যোতি তালুকদাৰঃ এইবোৰ অলীক সপোন। লেখা-মেলা, কথা-বতৰাৰ মাজত সীমাৱদ্ধ সকলো। এখন বিদ্যালয় খোলা হ’লেই যেনিবা, কিন্তু কোন আহিব পঢ়িবলৈ তালৈ? কোনো নাহে!\nমাধুৰীমা ঘৰফলীয়াঃ সঁচায়ে অলীক সপোন!\nঅনুপমা বৰগোহাঞিঃ এনে এটা চিন্তা ময়ো বহুত দিনৰ পৰা কৰি আছিলো । অন্ধ্রপ্রদেশৰ ৰাজামুন্দ্রিত ২০০৩ চনত আমাৰ কিছু অসমীয়া গৃহিনীয়ে এনে প্রচেষ্টা হাতত লৈছিল, পিচে সেই প্ৰচেষ্টা অব্যাহত আছেনে নাজানো। হিমজ্যোতি, তোমাৰ এই সপোন কাৰ্যকৰী কৰিবলৈ মোৰ ফালৰ পৰা সম্পূৰ্ণ সহায় পাবা আৰু অহা ৬ জানুৱাৰীৰ অ ক বৰ দিল্লীৰ আড্ডাত এই বিষয় লৈ আলোচনা কৰিব পৰা যাব । ধন্যবাদ এনে এটা চিন্তা, এনে এটা সপোন দেখাৰ বাবে।\nমাধুৰীমা ঘৰফলীয়াঃ বঢ়িয়া । ময়ো আপোনালোকৰ সৈতে আছো দেই । পিছে আশা কম যেন লাগিছে। অসমীয়া অসমীয়া বুলি জহাই ফুৰাসকলৰ ঘৰতে দেখোন অসমীয়া নচলে! মাতৃভাষা শিকিবলৈ বাৰু বেলেগকৈ প্ৰশিক্ষণ ল’ব লাগে নেকি? নাজানো দেই । নিজৰ ঘৰত যদি অসমীয়াত কথা-বতৰা পাতে ল’ৰা-ছোৱালীয়ে সহজেই সেই ভাষা শিকিব।\nঅভিজিৎ কলিতাঃ মূল কথাটো হ’ল আমাৰ অসমীয়া ভাষাটোক লৈ গৌৰৱবোধ আছে নে নাই? এই গৌৰৱবোধ আহিলেই দ্বায়িত্বৰ কথা আহিব, দ্বায়িত্ববোধ আহিলেই এই সপোনো পূৰা হ’ব। মোৰ সপোনটো হ’ল কিছুদিনৰ পাছত লৰা-ছোৱালীয়ে কেৱল মাতৃভাষা শিকিব আৰু কিবা কিবা অনুবাদক, স্পীচ্ছ ৰিকগনিচন, টেক্সট টু স্পীচ্ছ মেকাৰ আদি যন্ত্ৰৰ সহায়ত পৃথি্ৱীৰ যিকোনো লোকৰ লগতে ভাব বিনিময় কৰিব। প্ৰযুক্তি ইতিমধ্যে বিকশিত হৈছে, এতিয়া তাৰ সুবিধা লোৱাৰহে কথা।\nহিমজ্যোতি তালুকদাৰঃ গৌৰৱবোধ আছে, দায়িত্ববোধহে নাই। এতিয়া দিল্লীত অসমীয়া মাধ্যমৰ বিদ্যালয় খোলাটো এক প্ৰত্যাহ্বান। এই কামটো আজিৰ পৰা ত্ৰিশ চল্লিশ বছৰ আগতেই অসম এছ’চিয়েছন আদিৰ দৰে সংগঠনসমূহে আৰম্ভ কৰিব পাৰিলেহেঁতেন। কিন্তু এতিয়া ই অতি জটিল বিষয়। তদুপৰি আমাৰ অসমীয়া সমাজৰ মনোভাৱবোৰো বুজিবলৈ অতি কঠিন । অসমীয়া ভাষাৰ উন্নতিৰ কাৰণে বক্তৃতা দিয়া বেছিভাগেই আকৌ নিজৰ সন্তানক অসমীয়া নিশিকায়। সৰু সৰু ল’ৰা-ছোৱালীকেইটাই যে শিকিবলৈ খুব আগ্ৰহী সেইটোও ভালদৰে জানো। কিন্তু অভিভাৱকসকল সচেতন নহয়।\nদেৱব্ৰত গগৈঃ দিল্লী বহুদূৰ, অসমতে অসমীয়া বিদ্যলয় এখন ভালদৰে আৰম্ভ কৰাটো এতিয়া এক প্ৰত্যাহবান হৈ উঠিছে।\nদেৱাশিস শৰ্মাঃ অসমত থকা কিছুমান অসমীয়াই অসমীয়া ভাষাটোক অৱহেলা কৰা দেখিলে বৰ দুখ লাগে। কিন্তু ব্যস্ততাৰ মাজতো প্ৰবাসী অসমীয়াই অসমীয়া ভাষা চৰ্চা কৰা দেখিলে ম’নটো কিমান যে ভাল লাগে তাক আখৰৰে প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰি।\nমনোহৰ দত্তঃ নিজৰ ঘৰতে যেতিয়া মাতৃভাষাৰ আদৰ কমিছে, বাহিৰত সেই কাম হোৱাটো সহজ নহয় যদিও উপযুক্ত লোকে বিষয়টোত মনোযোগ দিলে কামটো হৈ উঠাৰ সম্ভাৱনা নুই কৰিব নোৱাৰি।\nনীলাঞ্জনা মহন্তঃ যিয়েই নহওক সপোনটো কিন্তু ধুনীয়া৷ শুভেচ্ছা থাকিল যাতে সোনকালেই গজালি মেলি সি এজোপা পৈণত বৃক্ষৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে, যাৰ ছাঁয়াত দুৰ্ভগীয়া ভাষাটোৱে কেতিয়াবা এখন্তেক জিৰাব পাৰিব।\n← গল্পকাৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা: অঞ্জনা তামুলী\nআধৰুৱা স্মৃতি (প্ৰশান্ত ঋতু কাকতি) →


প্লাষ্টিক-থাৰ্ম’কলৰে হেলমেট প্ৰস্তুত! নকল হেলমেট প্ৰস্তুত কৰা প্ৰতিষ্ঠানত আৰক্ষীৰ অভিযান - NEWS8 NorthEast\nপ্লাষ্টিক-থাৰ্ম’কলৰে হেলমেট প্ৰস্তুত! নকল হেলমেট প্ৰস্তুত কৰা প্ৰতিষ্ঠানত আৰক্ষীৰ অভিযান\nJanuary 12, 2021\t0\tBy NEWS DESK\nনিউজ ডেস্ক। বাইক আৰােহীৰ জীৱনক লৈও হেতালি খেলিছে একাংশ অসাধু লােকে। যি সময়ত কেন্দ্ৰীয় পথ পৰিবহণ বিভাগে বাইক আৰােহীৰ বাবে BIS এ নিৰ্ধাৰণ কৰি দিয়া উচ্চ মানদণ্ডৰ হেলমেট পৰিধান কৰাটাে বাধ্যতামূলক কৰিছে, তেনে সময়তে দেশৰ ভিন্ন ঠাইত তৈয়াৰ কৰা হৈছে নিম্নমানদণ্ডৰ নকল হেলমেট।\nসোমবাৰে নিম্নমানদণ্ডৰ হেলমেট নিৰ্মাতা চক্ৰ উৎখাত কৰে হাইডৰাবাদৰ চাইবাৰবাদ আৰক্ষীয়ে।\nএই সন্দৰ্ভত চাইবাৰবাদ আৰক্ষীৰ যান-বাহন শাখাৰ ডিচিপি এছ এম বিজয় কুমাৰে কয় যে, ধীৰাজ কুমাৰৰ AASHIRWAD HELMETS & ACCESSORIES আৰু অনিল কুমাৰৰ Welfare Enterprises of Ghaziabad নামৰ দুই প্ৰতিষ্ঠানে প্ৰস্তত কৰি আহিছিল নিম্ন মানদণ্ডৰ হেলমেটসমূহ। যিসমূহ প্ৰস্তুত কৰাৰ লগতে বিক্ৰীও কৰে তেওঁলোকে। দুই অভিযুক্তক উত্তৰ প্ৰদেশৰ গাজিয়াবাদত আটক কৰি চহৰলৈ লৈ অনা হয়।\nচাইবাৰবাদ আৰক্ষীয়ে কিছুদিনৰ পৰা অঞ্চলটোত নিম্ন মানদণ্ডৰ হেলমেট বিক্ৰী আৰু ব্যৱহাৰ হৈ থকাৰ তথ্য লাভ কৰে। সেয়েহে এই হেলমেট নিৰ্মাতা প্ৰতিষ্ঠান কেইটাক ছীল কৰাৰ উদ্দেশ্যে আৰক্ষীয়ে এক তদন্ত্ৰকাৰী দল গঠন কৰি দিয়ে। সেই অনুসৰি সোমবাৰে এই দুই প্ৰতিষ্ঠানক হাতে লুটে ধৰা পেলাই ছীল কৰে দলটোৱে। প্ৰায় ১০ টি কৈ গোচৰ ৰুজু কৰা হৈছে নিৰ্মাতা প্ৰতিষ্ঠানৰ বিৰুদ্ধে।\nপ্লাষ্টিক-থাৰ্ম’কলৰে হেলমেট প্ৰস্তুত! চাইবৰাবাদ আৰক্ষীৰ ছীল কৰিলে নকল হেলমেট প্ৰস্তুত কৰা দুই প্ৰতিষ্ঠান pic.twitter.com/dQFVcGekvk\n— NEWS8 Northeast (@news8northeast) January 12, 2021\nবিষয়াজনে লগতে কয় যে, এই নিম্ন মানদণ্ডৰ হেলমেট পৰিধান কৰাৰ ফলত দুৰ্ঘটনাত পতিত হৈ হোৱা মৃত্যুৰ হাৰ বৃদ্ধি পাইছে। এনে হেলমেট দেশৰ বহুতো ঠাইত নিৰ্মাণ হৈ আছে।\nএনেধৰণৰ হেলমেট সমূহৰ নিৰ্মাণ খৰচ ১০০-২০০ টকাৰ ভিতৰত হয়। কিন্তু এইসমূহ বিক্ৰী কৰা হয় ৫০০ টকা দৰত। সেয়েহে নিজৰ জীৱন সুৰক্ষিত ৰখাৰ স্বাৰ্থত এই হেলমেট ব্যৱহাৰৰ পৰিৱৰ্তে উন্নত মানৰ হেলমেটহে চালক সকলে পৰিধান কৰিব লাগে বুলি সকলোকে আহ্বান জনায় বিষয়া গৰাকীয়ে।\nবিষাক্ত সুৰা সেৱন কৰি ১০ জনৰ মৃত্যু! গুৰুতৰভাৱে অসুস্থ ৭\nচেল্ফী তুলিবলৈ গৈ প্ৰাণ গ’ল যুৱতীৰ! ২২ ঘণ্টাৰ পিছত উদ্ধাৰ মৃতদেহ


Danazol - ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Danazol in Assamese\nDanazol ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Danazol Benefits & Uses in Assamese- Danazol ar laabh aaru byavaharsamuh\nDanazol ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Danazol Dosage & How to Take in Assamese - Danazol ar paali aaru xeya kenedore lobo\nDanazol ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Danazol Side Effects in Assamese- Danazol ar parshwakriyasamuh\nDanazol সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Danazol Related Warnings in Assamese- Danazol xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Danazolৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Danazol with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Danazol ar gurutor kriya-pratikriya\nDanazol মতভেদসমূহ- Danazol Contraindications in Assamese- Danazol nishedhsamuh\nDanazol ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Danazol in Assamese- Danazol ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Danazol ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Danazol Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Danazol kriya-pratikriya\nDanazol ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Danazol Benefits & Uses in Assamese - Danazol ar laabh aaru byavaharsamuh\nDanazol তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nDanazol ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Danazol Dosage & How to Take in Assamese - Danazol ar paali aaru xeya kenedore lobo\nDanazol-ৰ উপাদানসমূহ - Danazol Active Ingredients in Assamese - Danazol-ar upadaansamuh\nDanazol ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Danazol Side Effects in Assamese - Danazol ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Danazol ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nDanazol সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Danazol Related Warnings in Assamese - Danazol xonkranta xatarkatabanisamuh\nDanazol-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nDanazolএ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত সুতীব্ৰ প্ৰভাৱ দেখুৱায়। এইবাবে ইয়াক চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে গ্ৰহণ কৰিব। আপোনাৰ ইচ্ছা অনুসৰি গ্ৰহণ কৰিলে ই ক্ষতিকাৰক হব পাৰে।\nDanazol-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nDanazol এ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। Danazol গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত যদি আপুনি যদি অচিনাকি লক্ষণ দেখা পায়, তান্তে ইয়াক পুনৰ ব্যৱহাৰ নকৰিব আৰু আপোনাৰ চিকিতসকক লগে লগে কল কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকে আপোনাক সঠিক বিকল্পটো কব।\nবৃক্কত Danazol কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nDanazolৰ বৃক্ক ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nযকৃতত Danazol কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nDanazolৰ দ্বাৰা কলিজা প্ৰভাবিত হব পাৰে। আপুনি যদি এইবিধ ঔষধৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে আপুনি ইয়াক পুনৰাই গ্ৰহণ কৰা উচিত।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Danazol ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nDanazolৰ হৃদয়ত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই [হৃদয় ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Danazolৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Danazol with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Danazol ar gurutor kriya-pratikriya\nDanazol তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nDanazol মতভেদসমূহ - Danazol Contraindications in Assamese - Danazol nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Danazol লোৱা অনুচিত যাতে -\nDanazol ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Danazol in Assamese - Danazol ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Danazol-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nDanazolৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nDanazol লোৱাৰ পিছত আপুনি গা়ড়ী চলাব নালাগে অথবা গধুৰ মেচিন চলাব নালাগে। এয়া বিপজ্জনক হ'ব পাৰে, যিহেতু Danazolয়ে আপোনাক তন্দ্ৰাচ্চন্ন কৰিব পাৰে।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Danazol লওক।\nনহয়, Danazolয়ে কোনোধৰণৰ মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সা কৰিব নোৱাৰে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Danazol ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Danazol Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Danazol kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Danazolৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Danazol আৰু খাদ্য একেলগে লোৱাটোৰ পিছৰ পৰ্যায়ৰ বিষয়ে একো ক'ব পৰা নাযায়।\nমদ আৰু Danazolৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Danazol লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰা সম্পৰ্কত একো ক'ব পৰা নাযায়।\nDanazol ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Danazol Price and Pack Size in Assamese - Danazol ar mulya aaru pakor size


Assam Archives - Factcrescendo Assamese\nSeptember 9, 2021 January 28, 2022 Manjori BorkotokyLeaveaComment on FACT CHECK: বাংলাদেশৰ ২০২০চনৰ ফেৰী দুৰ্ঘটনাৰ ফটো নিমাতীঘাটৰ নাওঁ দুৰ্ঘটনাৰ ফটো বুলি প্ৰচাৰ!\nMay 21, 2021 January 29, 2022 Manjori BorkotokyLeaveaComment on FACT CHECK: নিৰ্বাচনৰ সময়ত ফেচবুকত অসমৰ টাইম৮ পে’জটো ‘ভিডিঅ’ ভিউজ’ৰ ভিত্তিত বিশ্বৰ ভিতৰত প্ৰথম স্থানত নাছিল\nMay 8, 2021 January 28, 2022 Manjori BorkotokyLeaveaComment on FACT CHECK: অসমৰ পৰবৰ্তী মুখ্যমন্ত্ৰী বিজেপি বিধায়ক গণেশ লিম্বু বুলি ভূৱা স্ক্ৰিনশ্বট ভাইৰেল!\nDecember 29, 2020 March 12, 2022 Manjori BorkotokyLeaveaComment on Fact Check: অসমত বৰ্তমানলৈকে ব্ৰিটেইনৰ নতুন প্ৰজাতিৰ ক’ৰনা ভাইৰাছ ধৰা পৰা নাই!\nNovember 11, 2020 March 12, 2022 Manjori BorkotokyLeaveaComment on FACT CHECK: এইগৰাকী হিন্দুৰ বিৰুদ্ধে হত্যাৰ ষড়যন্ত্ৰ কৰাৰ অপৰাধত গ্ৰেপ্তাৰ হোৱা কংগ্ৰেছ নেতা নহয়!\nOctober 15, 2020 March 12, 2022 Manjori BorkotokyLeaveaComment on FACT CHECK: গণপ্ৰহাৰৰ এই ভিডিওটো অসমৰ নহয়!\nAugust 12, 2020 March 12, 2022 Manjori BorkotokyLeaveaComment on এই ভাইৰেল ফটোখন বোকাখাটৰ কাজিৰঙা অভয়াৰণ্যত থকা এখন চাহ বাগিছাৰ নহয়!\nফেচবুক লিংক | সংৰক্ষিত লিংক শেহতীয়াকৈ অসমত ফেচবুকৰ জৰিয়তে এখন বিশেষ ফটো ভাইৰেল হৈ পৰিছে । ফটোখনত এখন চাহ বাগানৰ মাজত এটুকুৰা মনমোহা মুকলি ঠাই দেখা গৈছে আৰু নাতি দূৰত এখন পাহাৰ দেখা গৈছে । দাবী কৰা হৈছে যে এই ফটোখন বোকাখাটৰ কাজিৰঙা অভয়াৰণ্যত থকা এখন চাহ বাগিছাৰ হয় । ‘আছামিজ অনলাইন’ নামৰ এক ফেচবুক […]


গ্ৰন্থমেলা বন্ধ কৰাৰ বাবে উঠপৰি লাগিবলৈ চৰকাৰে লাজ পোৱা উচিত : জুবিন গাৰ্গ\nকিতাপ নথকা জাতি এটাক গামোচাই বচাব নোৱাৰে : জুবিন গাৰ্গ\nগুৱাহাটী , September 1, 2018 6:58 pm\nহিমাৰ সৈতে শিল্পী জুবিন গাৰ্গ।\nযোৱা ১৯-২০ বছৰে ধাৰাবাহিকভাৱে আৰু সফলভাৱে অনুষ্ঠিত হৈ অহা তথা সমগ্ৰ ৰাজ্যৰ গ্ৰন্থপ্ৰেমীৰ আগ্ৰহৰ কেন্দ্ৰ হৈ পৰা উত্তৰ-পূব গ্ৰন্থমেলা আয়োজনত স্বয়ং চৰকাৰে বিধি-পথালি দিয়া কাৰ্য্যত এইবাৰ সৰৱ হৈ পৰিছে জনপ্ৰিয় গায়ক জুবিন গাৰ্গ।\nগ্ৰন্থমেলাক লৈ খেলিমেলি নকৰিব বুলি আহ্বান জনাই চৰকাৰলৈ বুলি সম্বোধন কৰি এটা চমু লেখা নিজৰ ফেইচবুকৰ টাইমলাইনত প্ৰচাৰ কৰিছে জুবিনে।\nলেখাটোত জনপ্ৰিয় শিল্পীজনে প্ৰশ্ন কৰিছে, ২০ বছৰে পাতি অহা গ্ৰন্থমেলা অনুষ্ঠিত কৰিবলৈ দিয়াত চৰকাৰে বেয়া পাইছে কিয়?\nআনহাতে প্ৰসংগটোত তাৎপৰ্য্যপূৰ্ণ আৰু অতি মহত্ত্বপূৰ্ণ মন্তব্যও কৰে জুবিনে, “কিতাপ নথকা জাতি এটাক গামোচাই বচাব নোৱাৰে।”\nজুবিন গাৰ্গৰ চমু লেখাটো।\nঅহা বছৰৰ মাৰ্চলৈকে চানমাৰিৰ ফিল্ডখন বুক কৰি থোৱা বাবে চৰকাৰক সমালোচনা কৰে শিল্পীজনে। ইয়াক তেওঁ উত্তৰ-পূব গ্ৰন্থমেলাৰ প্ৰতি চৰকাৰখনৰ ষড়যন্ত্ৰ আখ্যা দিছে।\nমানুহে কিতাপ কিনাটো চৰকাৰে নিবিচাৰে নেকি? নে মানুহে কেৱল সেইবোৰ কিতাপ কিনিব পাৰিব, যিবোৰ চৰকাৰে ভাল পায়? মানুহে চিন্তা-চৰ্চা নকৰিব নেকি? গ্ৰন্থমেলাৰ নামত কাজিয়া কৰি এখন প্ৰতিষ্ঠিত গ্ৰন্থমেলা বন্ধ কৰাৰ ষড়যন্ত্ৰ কৰি চৰকাৰে খুবেই বেয়া কাম কৰিছে আৰু ইয়াৰ বাবে তেওঁলোকে লাজ পোৱা উচিত।\nতেওঁ চৰকাৰক ‘প্ৰত্যেকখন জিলাৰ প্ৰতিটো মহকুমাৰ প্ৰতিখন সদৰ ঠাইত একে সময়তে একেলগে গ্ৰন্থমেলা পাতি দেখুওৱাক’ বুলি প্ৰত্যাহ্বান জনায়।\nতেওঁ প্ৰকাশন পৰিষদৰ গ্ৰন্থমেলা আৰু উত্তৰ-পূব গ্ৰন্থমেলা, এই দুয়োখন গ্ৰন্থমেলা পতাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ আহ্বান জনায়। তেওঁ আজি উত্তৰ-পূব গ্ৰন্থমেলা সদৌ অসম পুথি প্ৰকাশক আৰু বিক্ৰেতা সংস্থাই দীঘলীপুখুৰীৰ পাৰত অনুষ্ঠিত কৰা চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে ধৰ্মঘট কাৰ্য্যসূচীলৈ সমৰ্থন আগ বঢ়ায়। তেওঁ ভাৰতৰ বাহিৰত থকা বাবে এই ধৰ্মঘট কাৰ্য্যসূচীলৈ আহিব নোৱৰা বুলি স্বীকাৰ কৰে।


গল্প - জীৱন সংগ্ৰাম-জয়ন্ত কুমাৰ নাথ\nডাঁৱৰে ভৰা আকাশখনি গুমাই থাকে বৰষিবলৈ প্ৰকৃতিৰ বুকুলৈ । নৈ পৰীয়া ৰাইজেও বাট চাই থাকে এজাক মূষলধাৰ বৰষুণ আহিব , নৈখনিৰ পানীয়েও নাচি উঠিব, ধাৰাসাৰে ঢল ব'ব । উজাই আহিব জাকে জাকে বনৰীয়া মাছ । সপোনবোৰ যেন চকুৰ আগতে চলবলীয়া হৈ ভাঁহি থাকে ।\nৰহিমৰ ফটা কামিজটোৰ ভৰ ৰ'দালিয়েহে উমান পায় । গাত ৰ'দ নলগা,বৰষুণ নপৰা মানুহৰ দৰেই দিনে নিশাই নৈখনৰ বুকুত উমান জোখে পানীৰ । টুলুঙা নাওখন আকৌ ভাড়ালৈ লয় মহলদাৰ ৰামলালৰ পৰা, দিনটোৰ বিনময়ত মাছ দুই কিলোগ্ৰাম দিবই লাগিব । কেতিয়াবা খালী মোনাটোৰ কোণত লাগি থকা মোৱা-দৰিকাকেইটাও প্ৰতিশ্ৰুতিৰ দাস হৈ পৰে । মাছবোৰেও ৰহিমৰ ফটা জালখনলৈহে বাট চাই ৰয় । আনৰ জালতকৈ ৰহিমৰ জাল সদায় এখোপ ওপৰত থাকে । বোলে ' মাছমৰীয়াকহে চিনি পায় মাছে' । ৰাতি কি দিন, নাই ভেদাভেদ । জীৱন সংগ্ৰাম মাথোঁ জীৱন সংগ্ৰাম । পেটৰ তাড়ণাত পৰি জিভাৰ লোভৰ মাছবোৰো চকুৰ আগতে বিক্ৰী কৰি মোকলাব লগা হয় ভাত মুঠি ।\nজোৎস্নাইও ৰাতিৰ আন্ধাৰত চাকিটোৰ সাৰথিৰে বাট চাই ৰয় কণমানি বিটুক কাষতে লৈ । আকাশৰ তৰা গণা ছালৰ জলঙাবোৰেও জোনাকী পোহৰ বিলাই ঘৰৰ মজিয়াত । ভগা বেৰবোৰ নো কিমান বাতিব , বুকু কঁপে শিয়ালী বাইৰ ৰাঁওত ।\nথৰক বৰক খোজেৰে মাকৰ আঁচল ধৰি পেটকণি বিটুক মৰমলগা হাঁহিটোৰে বৰ পুতৌ লাগে । ৰঙীন সপোন দেখা পায়, তাৰ মুখলৈ চাই । আশাবোৰ তাৰ ভাগ্যতে এৰি বেকাঁকৈ এচেৰেঙা সুখৰ হাঁহি মাৰে দুয়ো । ৰ'দালিৰ পোহৰেৰে সপোন জিলিকাই তুলিব যেতিয়া সি এদিন ডাঙৰ হ'ব ।\nবেলি এপৰ হ'বৰ হ'ল । জোৎস্না এতিয়াও আহি নোলাল হি ! আজি ৰ'দো বৰ প্ৰখৰ । মাছবোৰো গৰমৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ দ' ঠাইলৈ গতি কৰিলে চাগে । মৰতি জনীৰ আজি ইমান দেৰিলৈ দেখা দেখিয়ে নাই । উৎকট গৰমৰ প্ৰকোপত পিয়াহত কণ্ঠ শুকাই গৈছে মোৰ ।\nৰ'দত ৰঙা-চিঙা পৰি পেটুকুণ্ডা পোনাটি বোকোচাত লৈ এখুজীয়া খোজেৰে ভাত কেইটা লৈ আহি ওলোৱা জোৎস্নাক দেখি ৰহিম খঙতে জ্বলি-পকি উঠিল , যদিও বেচেৰাৰ ভোকৰ ভাত কেইটা পেট ভৰাই খোৱাৰ বাহিৰে অন্য একোৱেই উপায় নাই ।\nআজিও জালত মাছেই নাপালোঁ,, ইফালে মহাজনক মাছ নিদিলে ৰাতিৰ সাজ যোগাৰ কৰিম কেনেকৈ মৰমী । মাছ নিদিলেও কেটেৰা মাত । 'সৰু মানুহৰ সৰু কথা, পেটৰ ভাতকেইটা মোকলাবলৈ কিমান যে সংগ্ৰাম কৰিব লগা হয় ! তথাপিও জানো নিজৰ জীৱন লগৰী জনীৰ মৰমক এধানিও কম কৰিব পাৰো ? '\nভগৱানে সকলো ঠিক কৰি দিব । কালিলৈ মাছ দিম বুলি অলপ টকা ধাৰলৈ ল'ব নোৱাৰিনে ? জোৎস্নাৰ কথাত ৰহিমৰ কণ্ঠলৈ অলপ পানী আহিল । কিন্তু.....\nআকাশখনিত আজি মেঘালীয়ে বৰণ সলাইছে । গুমগুমাই গাজি উঠিছে ,ঢোলৰ গুমগুমনি শব্দৰ দৰেই আকাশ বতাহ । নৈৰ পাৰৰ দুষ্ট বলিয়া বতাহজাকো অশান্ত হৈ উঠিছে । বৰষুণজাক আহিলে কণমানিটোক লৈ কেনেকৈ বাধা দিব ফুটা ছালৰ পৰা সৰকা টোপালবোৰক । সেই ৰহিম আজি মাছলৈ নাযায় কিন্তু নদীত পাতি থৈ অহা জালখনৰ বাবেহে চিন্তা হয় । তথাপিও ৰাতিতো পাৰ কৰিলে পানীবোৰক কোনোমতে বাধা দি ।\nৰহিমৰ দুখৰ বুৰবুৰণিবোৰে যেন বুকুতে খুন্দিয়ালে । পুৱাই বেয়া খবৰটোৱে দুচকু চলবলীয়া কৰিলে । বহুত শ্ৰমৰ বিনিময়ত কোনোমতে জাল এখন লৈ মাছ ধৰি পৰিয়ালটি পোহপাল দি আছিল । কিন্তু চকুচৰহা বোৰৰ বাবে সেয়াও সহ্য নহ'ল ।\n'হে ভগৱান ! কিয় এনে কৰিলা ? এতিয়া কেনেকৈ চলিম ? ' জাল খন লৈ মাছ মাৰিয়েই পৰিয়ালটো চলাই আছিলোঁ , তাকো লৈ গ'ল চোৰে ।\nমই তোমাৰ একো অজুহাত শুনিব নিবিচাৰোঁ । টকা ধাৰলৈ লৈছা যিহেতু মাছ দিবই লাগিব । মাত্ৰ এদিনৰ সময় দিলোঁ , মাছ দিব নহ'লে টকা ঘূৰাই দিবা ।মহাজনৰ ভেকাহি মৰা কথাত ৰহিমৰ চকু পানী টুকাৰ বাহিৰে অন্য একো উপায় নাই ।\nএনেই দুখে জুৰুলা কৰি ৰাতিবোৰ নাযায় পাৰ হৈ । তাতে আকৌ ভূতৰ ওপৰত দানৱ পৰা দি বিপদ বোৰে দিয়ে দেখা । জীৱন সংগ্ৰামৰ কাঁইটীয়া পথবোৰ কঁপালৰ পৰা নুগুচিবই নেকি ।\nমহাজনৰ তাগিদাত জোৎস্নাইও মহাজনৰ ঘৰত কাম কৰি টকাকেইটা পৰিশোধ কৰাৰে সিদ্ধান্ত ল'লে । আনৰ ঘৰত গৈ কাম বিচাৰি যেনে তেনে পেটৰ আহাৰ কেইটা মোকলাই গ'ল । তেওঁলোকৰ জীৱন সংগ্ৰামৰ পৰিচয় হৈ ৰ'ল কণমানি বিটু ।\nTags: গল্প জয়ন্ত কুমাৰ নাথ


ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ ‘এজাক জোনাকীৰ জিলমিল’ (মৃণালজ্যোতি গোস্বামী) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nআধুনিক অসমীয়া সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ পথাৰলৈ উল্লেখযোগ্য বৰঙণি আগবঢ়োৱা এগৰাকী স্বনামধন্য অসমীয়া হ’ল ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া৷ চুটিগল্প, উপন্যাস, নাটক, শিশুসাহিত্য, চিনেমা, আত্মজীৱনীকে ধৰি অসমীয়া সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ প্ৰায় সকলোবোৰ দিশেই তেওঁ অমূল্য চিন্তা-ভাবনাৰে সমৃদ্ধ কৰি গৈছে৷ প্ৰথম অৱস্থাত তেওঁ অপেচাদাৰী মঞ্চৰ বাবে নাটক ৰচনা কৰিছিল যদিও পৰৱৰ্তী সময়ত অৰ্থাৎ ১৯৮১ চনৰ পৰা মাথোঁ অসমৰ ভ্ৰাম্যমাণ মঞ্চৰ বাবে নাটক ৰচনা কৰিবলৈ ধৰে। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ বাবেও কেইবাখনো নাটক লিখিছিল৷\nভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াই ৰচনা কৰা নাটকসমূহৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য কেইখন হ’ল- এজাক জোনাকীৰ জিলমিল, ৰামধেনু, অন্ধকূপ, বন্দীশাল, অম্ৰপালী, মণিকূট, নীলকণ্ঠ, বিষকুম্ভ, অমৃত, জন্মভূমি, দীনবন্ধু, প্ৰতিবিম্ব, গধূলি, গহ্বৰ, মহাৰণ্য, বৃন্দাবন, স্বৰ্গৰ দুৱাৰ, পৰমানন্দ, সমুদ্ৰ মন্থন, পাণ্ডুলিপি, স্বণৰ্জয়ন্তী, ৰম্যভূমি, বণৰ্মালা, শতাব্দী, শুভ সংবাদ, অৰণ্যৰ গধূলি আদি৷ ষাঠিৰ দশকতে নাটক ৰচনাত হাত দিয়া এইগৰাকী নাট্যকাৰৰ এখন উল্লেখযোগ্য নাটক হ’ল—‘এজাক জোনাকীৰ জিলমিল’৷ ১৯৯৯ চনত প্ৰকাশিত ‘এজাক জোনাকীৰ জিলমিল’ (জাৰ্ণেল এম্পৰিয়াম, নলবাৰী) নামৰ নাট্য সংকলনখনত পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই নাটকখন সংকলিত হৈছে৷ এই সংকলনখনত সন্নিবিষ্ট হোৱা আন নাটককেইখন হ’ল- পুতলা-নাচ, তীৰ্থ, বাওনা আৰু অৱৰোধ৷ গোটেইকেইখন নাটক ১৯৬১ চনৰ পৰা ১৯৭০ চনৰ ভিতৰত ৰচিত৷ ইয়াৰে এজাক জোনাকীৰ জিলমিল নাটকখন তিনিটা আংকৰ আৰু বাকী কেইখন একাংকিকা৷ নাট্যকাৰৰ ভাষাৰে- ‘পুতলা-নাচ, তীৰ্থ, বাওনা আদি একাংক নাটক আৰু এজাক জোনাকীৰ জিলমিল তিনিটা দৃশ্যৰ নাটককেইখনখন মোৰ সেইসময়ৰ ৰচনাৰ নমুনা আছিল৷’ (উদ্ধৃতঃ গোস্বামী, ২০০৩, পৃ. ১৮)। মন কৰিবলগীয়া যে অসমীয়া নাটক পৰিৱেশনৰ ইতিহাসলৈ লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায় যে সেই সময়ছোৱা আছিল মূলতঃ একাংকিকা আৰু তিনিৰ পৰা পাঁচ অংকৰ নাটকৰ সময়৷ সেইবাবেও হয়তো ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াই সময়ৰ দাবী মানি তেনে নাটক ৰচনা কৰিছিল৷ বিষয়টোত পোনা মহন্তই এইদৰে কৈছিল—‘এয়া ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ ‘বৈজ্ঞানিক মন, সময় সচেতনতা আৰু বিষয়বস্তুৰ ওপৰত অভিনিৱেশৰ (কনচেনট্ৰেশ্বন) প্ৰকাশ যেন লাগে’ (মহন্ত, ২০০৩, পৃ. ৪৪)৷’ ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া আছিল বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিভংগী তথা মনৰ গৰাকী, তেওঁ সকলো কথা বিজ্ঞানসন্মতভাৱে বিচাৰ-বিশ্লেষণ কৰাৰ লগতে সময় সচেতনতাত অতি গুৰুত্ব দিছিল৷ সেইবাবেই তেখেতৰ নাটকটো এই বৈশিষ্ট্যটো ৰক্ষিত হৈছে বুলি নাট্য সমালোচক পোনা মহন্তই ধাৰণা কৰিছে বুলি ক’ব পাৰি৷ এই নাটকখন পৰৱৰ্তী সময়ত জগদীশ পাটগিৰীৰ সম্পাদনাৰে অসম সাহিত্য সভাই প্ৰকাশ কৰা আধুনিক অসমীয়া নাট্য সম্ভাৰ (২০০৫) গ্ৰন্থখনটো সন্নিবিষ্ট হৈছে৷\nসাধাৰণভাৱে নাটকত দেখা পোৱা কোনো ধৰণৰ দৃশ্য বিভাজন এই নাটকখনত পৰিলক্ষিত নহয়৷ নাটকখনৰ কাহিনীভাগ তিনিটা অংকত বিভাজন কৰা হৈছে৷ অৱশ্যে নাটকখনত গতানুগতিক ধৰণে ‘অংক’ শব্দটো উল্লেখ কৰি নাট্যমুহূৰ্তৰ বিভাজন কৰা হোৱা নাই৷ নাট্যকাৰে প্ৰতিটো নাট্যমুহূৰ্তৰ পাছত এটি দীঘলীয়া টোকাৰে নাট্যক্ষণৰ সময় পৰিৱতৰ্নৰ কথা উল্লেখ কৰিছে৷ তাৰ আধাৰতেই নাটকখনত তিনিটা অংক আছে বুলি মত পোষণ কৰা হয়৷ নাটকখনৰ কাহিনীভাগ গঢ় লৈ উঠিছে এখন ছোৱালী মহাবিদ্যালৰ এটা শ্ৰেণীকোঠাৰ ভিতৰত৷\nনাটকখনৰ প্ৰথম নাট্য ক্ষণত দেখা যায় যে ছোৱালী মহাবিদ্যালয়খনৰ চকীদাৰ আৰু তেখেতৰ পৰিবাৰে পুৱতি নিশা মহাবিদ্যালয়খনৰ শ্ৰেণীকোঠা এটা ঠিক কৰি থাকে৷ তেওঁলোকৰ কথোপকথনৰ পৰা গম পোৱা যায়-কেইজনমান ব্যক্তি আহি তাত উপস্থিত হৈ দিনটোৰ বাবে থাকিবৰ বাবে কোঠা এটা বিচাৰিছে৷ অৱশ্যে সেইদিনা কলেজ বন্ধ। সেয়ে চকিদাৰেও একো আপত্তি কৰা নাছিল৷ কিছু সময়ৰ পাছতে সেই তিনিওজন অচিনাকী আলহী আহি সেই কোঠাটোত প্ৰবেশ কৰে৷ প্ৰাৰম্ভিক কথা-বতৰাৰ মাজতে চকীদাৰ-চকীদাৰনীয়ে তেওঁলোকৰ বিজুলী নামৰ ছোৱালী এজনী থকাৰ কথাও সেই ব্যক্তি তিনিজন ক্ৰমে- ভাস্কৰ, মৃণাল আৰু মনোহৰক জনায়৷ অলপ পাছতে বিজুলীয়ে হাতত জ্বলি থকা লেম্প এটা লৈ কোঠাটোত প্ৰৱেশ কৰে৷ বিজুলী সেইখন কলেজৰে চতুৰ্থ বৰ্ষত অধ্যয়নৰত৷ চকীদাৰ-চকীদাৰনী তথা বিজুলীৰ সৈতে তেওঁলোকৰ কথোপকথনত প্ৰকাশ পায় যে সেই ব্যক্তিকেইজন যুদ্ধৰ পৰা উভতি অহা সৈনিক৷ চকীদাৰৰ পৰিয়ালটোৱে তেওঁলোক দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পৰা ঘৰলৈ ঘূৰি অহা সৈনিক বুলি ভাবি লয়৷ সেই অচিনাকী ব্যক্তিকেইজনে চকীদাৰৰ পৰিয়ালটোক কলেজখনৰ ওলোৱা-সোমোৱা বাট কেনি, কলেজৰ প্ৰাংগণত কোন কোন থাকে, বন্ধৰ দিনত কলেজখনলৈ কোনোবা আহে নেকি আদিৰ খবৰ লয় আৰু বিজুলীৰ সৈতেও বিভিন্ন কথা-বতৰা পাতে৷ তেওঁলোকৰ সৈতে হোৱা কথা-বতৰাৰ মাজতে বিজুলীয়ে তেওঁলোকক – ‘যুদ্ধৰ কটা-কটি, মৰা-মৰি, চিঞৰ-বাখৰৰ বাহিৰেও এখন মৰম কৰিব পৰা শান্ত পৃথিৱী আছে’ (শইকীয়া, ২০০৫, পৃ. ১৩৯) বুলি কৈ তেওঁলোকৰ মনত এখন নতুন পৃথিৱীৰ বীজ ৰোপণ কৰে৷ তাৰ পাছতে সকলোৱে একাপকৈ চাহ খায় আৰু ব্যক্তি তিনিজনে দুপৰীয়াৰ আহাৰৰ বাবে কিবা এবিধ যোগাৰ কৰিবলৈ কিছু ধন চকীদাৰক দিয়ে৷ ক্ষন্তেক আগেয়ে ওলাই যোৱা বিজুলীয়ে আহি বাপেকে ধন লোৱা দেখি অলপ ইতস্ততঃবোধ কৰে আৰু তেতিয়ালৈ সম্পূৰ্ণৰূপে পোহৰ হোৱাত বিজুলীয়ে লেম্পটো নুমুৱাই দিয়ে৷ এনেদৰেই নাটকখনৰ প্ৰথম নাট্য মুহূৰ্তটোৰ সামৰণি পৰিছে৷\nদ্বিতীয় নাট্যক্ষণৰ বৰ্ণিত সময়ছোৱা হ’ল দুপৰীয়া৷ বিজুলীয়ে খৰাহি এটাত বিভিন্ন ধৰণৰ ফল-মূল লৈ কোঠাটোত উপস্থিত হোৱাৰ পৰাই সেই নাট্যক্ষণৰ আৰম্ভ হৈছে৷ সেই সময়তে তাই ভাস্কৰহঁতে বাপেকক ফল-মূল আনিবলৈ দিয়া টকাখিনিও ঘূৰাই দিয়ে৷ তাই ফল-মূলখিনি তেওঁলোকক খাবলৈ কৈ পানী আনিবলৈ উভতি যায়৷ বিজুলী ওলাই যোৱাৰ পাছতে ভাস্কৰে মনোহৰ আৰু মৃণালক ফাইল উলিয়াই কাম কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দি কয়—‘পৰহিলৈ আমি যিকণ সময় পাম তাৰ প্ৰত্যেকটো মুহূৰ্ত কামত লগাব লাগিব৷ তাৰ লগত অন্তত বিশটা ৰাইফল আৰু পাঁচটা ৰিভলভাৰৰ প্ৰশ্ন জড়িত হৈ আছে৷’ (শইকীয়া, ২০০৫, পৃ. ১৪২) এনেতে বিজুলীয়ে পানী লৈ পুনৰ সোমাই আহি তেওঁলোকে আহাৰ গ্ৰহণ নকৰা দেখি নিজ হাতে সকলোকে পৰিৱেশন কৰে। বিজুলীৰ আচৰণত সকলো অভিভূত হৈ পৰে৷ তাই পুনৰ কটাৰী এখন আনিবলৈ ওলাই যায়৷ ভাস্কৰে তেখেতৰ সংগী দুজনক কাম কৰিবলৈ কৈ বিজুলীয়ে অহিব নোৱাৰাকৈ দুৱাৰখন বন্ধ কৰি দিব বিচাৰে৷ মনোহৰ আৰু মৃণালে কাম কৰিবলৈ মন নকৰে৷ বিজুলী কটাৰীখন লৈ সোমাই আহি চাহ আনিবলৈ পুনৰ ওলাই যায়৷ যোৱাৰ আগতে তাই গাত লৈ থকা স্কাৰ্ফখনে কাম কৰাত আমনি কৰিছে বুলি থৈ যায়৷ বিজুলীয়ে সকলোকে অন্তৰিকতাৰে, চেনেহেৰে আদৰ-সাদৰ কৰা কামটো ভাস্কৰে বৰ ভাল পোৱা নাছিল৷ মনোহৰে বিজুলীয়ে থৈ যোৱা স্কাৰ্ফখন গাত মেৰিয়াই লৈ তেওঁ এৰি থৈ যোৱা তেখেতৰ একমাত্ৰ ছোৱালীজনীৰ কথা কৈ থাকে৷ ভাস্কৰে মনোহৰক সেইবাবে গালি পাৰি তেখেতৰ ছোৱালীজনী মৰিল বুলি কয়৷ এনেদৰে ভাস্কৰৰ সৈতে কথা পাতি থাকোতেই বিজুলী পুনৰ সোমাই আহে৷ মনোহৰে তাইৰ আগতো তেখেতৰ ছোৱালীজনীৰ কথা কয়৷ এই কথোপকথনতে প্ৰকাশ পায় যে মনোহৰৰ কন্যাজনী মৰা নাই আৰু তাই সেইখন কলেজতে বিজুলীৰ সৈতে পঢ়ি আছে৷ উল্লেখযোগ্য যে তাই মনোহৰহঁতে বতৰ্মান থকা কোঠাটোতে ক্লাছ কৰে৷ এনে সময়তে চকীদাৰো কোঠাটোত প্ৰৱেশ কৰে৷ মনোহৰে নিজৰ কন্যাজনীক লগ ধৰিবলৈ মন কৰাৰ কথাটো লৈয়েই ভাস্কৰৰ সৈতে মনোমালিন্য আৰম্ভ হয় আৰু প্ৰকাশ পায় যে তেওঁলোক দ্বিতীয় মহাযুদ্ধৰ পৰা উভতি অহা সৈনিক নহয়৷ প্ৰকৃততে দেশ স্বাধীন কৰিবলৈ সশস্ত্ৰ সংগ্ৰাম কৰা গোটৰ সদস্যহে৷ মনোহৰৰ জীয়েক বতৰ্মান তাইৰ মোমায়েক ডি এছ পি অৰবিন্দ দাসৰ ঘৰত থাকে৷ এই কথা শুনি ভাস্কৰে মনোহৰক ঠাট্টা কৰে যে- ‘ অৰবিন্দ দাসক কৈ আহিবি, ছোৱালী কলেজৰ সৰু কোঠালি এটাত ভাস্কৰ আৰু মৃণাল আছে৷ কৈ আহিবি গোটেই দেশজুৰি সিহঁতৰ এনেকুৱা এটা দল আছে৷’ (শইকীয়া, ২০০৫, পৃ. ১৪৮) বিজুলীয়ে তাইৰ মনৰ পোহৰেৰ ভাস্কৰৰ মনতো পোহৰৰ বিলাবলৈ যত্ন কৰে, তাইৰ বাপেকেও ভাস্কৰক এইবোৰ পথ এৰি এক সুস্থ জীৱন কটাবলৈ আহ্বান কৰে৷ কিন্তু ভাস্কৰে সকলো কথা অগ্ৰাহ্য কৰি নিজৰ মতত অটল হৈ থাকে৷ উল্লেখযোগ্য যে এই সময়খিনিতে ভাস্কৰেও যে সংসাৰ কৰিছিল, তেখেতৰো যে এটা সন্তান আছে সেই কথা জনায়৷ ভাস্কৰৰ কথা শুনি সকলো আচৰিত হৈ পৰে, কাৰণ ভাস্কৰে কোনো দিন এই বিষয়ে কাকো কোৱা নাছিল৷ এইবোৰ কথাৰ বাবে বিজুলী আৰু বাপেকে তেওঁৰ সংসাৰলৈ ঘূৰি আহিবলৈ আহ্বান কৰে৷ কিন্তু তেওঁ নিজৰ মতত অচল৷ তেতিয়া মনোহৰে তেখেতৰ কন্যাজনীক এবাৰ চোৱাৰ হেঁপাহৰ বাবে ভাস্কৰক বুজাবলৈ যত্ন কৰিও মান্তি কৰিব নোৱাৰি ভাগি পৰি কান্দি উঠে৷ বিজুলীয়ে তেওঁলৈ সহায়ৰ হাত আগবঢ়াই ওচৰ চাপি আহে৷ এনেদৰে নাটকীয় সংঘাতে শীৰ্ষত অৱস্থান কৰোঁতেই নাটকখনৰ দ্বিতীয় নাট্যক্ষণৰ সামৰণি পৰিছে৷\nনাটকখনৰ তৃতীয় নাট্যক্ষণৰ সময় হ’ল আবেলিৰ পৰা গধূলিলৈকে৷ নাট্যক্ষণটোৰ আৰম্ভণিতে গম পোৱা যায় যে কলেজ চৌহদত থকা খেলপথাৰখনত সৰু সৰু ল’ৰা-ছোৱালীবোৰে খেলি আছে৷ ভাস্কৰে এই সকলোবোৰ দেখি অতিষ্ঠ হৈ মৃণালক কামখিনি শেষ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে৷ মৃণালে সেয়া কৰিবলৈ মান্তি নহয়৷ বোধহয় মৃণালো বিজুলীৰ মনৰ পোহৰেৰে উদ্ভাসিত হৈ উঠিছে৷ মৃণালেও এনে কৰা দেখি ভাস্কৰে বিজুলীক সেই কোঠাটোৰ পৰা ওলাই যাবলৈ কয়, কিন্তু মৃণালে সেই কাৰ্যত বাধা প্ৰদান কৰে৷ মৃণালেও এনে কৰাত ভাস্কৰ খঙতে কৈ উঠে যে—‘তোমাৰ ৰূপ আছে, যৌৱন আছে, মৰম আছে, সেয়ে তোমাৰ এটা অপূৰ্ব শক্তিও আছে৷ কিন্তু সেই শক্তিৰ জালেৰে আমাক মেৰিয়াই ধৰাৰ তোমাৰ কোনো অধিকাৰ নাই৷ তুমি মনত ৰাখিবা বিজুলী, আমি দুদিনীয়া বস্তুৰ ব্যৱসায় কৰিবলৈ গোটেই জীৱন উছৰ্গা কৰি ওলাই অহা নাই৷’ (শইকীয়া, ২০০৫, পৃ. ১৫১) বিজুলীয়ে ভাস্কৰৰ কথাখিনিত আহত হয় আৰু তাইৰ যৌৱনক অপমান কৰিছে বুলি ব্যক্ত কৰে৷ ভাস্কৰে অৱশ্যে তাইৰ যৌৱনক অপমান কৰা নাই বুলি কয়৷ তাই তাৰ পাছত ওলাই যাবলৈ উদ্যত হয়, এনেতে কম্বলৰ তলত সোমাই উচুপি থকাৰ পৰা ওলাই আহি মনোহৰে তেখেতৰ কন্যাজনীৰ কথা কৈ দুখ কৰে৷ বিজুলীয়ে মৃণালকো যাওঁ বুলি কৈ ওলাই যাব বিচাৰে৷ মৃণালে তাইক বাধা প্ৰদান কৰে৷ মৃণালে তেতিয়া সি আৰু ভাস্কৰৰ লগত নগৈ নতুনকৈ জীৱন আৰম্ভ কৰিব বিচাৰে বুলি ব্যক্ত কৰে৷ সেই কথা শুনি ভাস্কৰৰ লগত পুনৰ মৃণালৰ তৰ্ক আৰম্ভ হয় আৰু শেষত এটা চৰ মাৰে৷ তথাপিতো মৃণাল মান্তি নহয়৷ মনোহৰেও পুনৰ সংসাৰলৈ উভতি যাবলৈ বিচাৰে৷ কথাৰে মান্তি কৰিব নোৱাৰি ভাস্কৰে ৰিভলভাৰ উলিয়াই দুয়োকে মাৰিবলৈ উদ্যত হয়৷ সেই সময়তে চকীদাৰ-চকীদাৰনীয়ে প্ৰৱেশ কৰি জনায় যে মনোহৰৰ জীয়েক আহি তেওঁলোকৰ ঘৰত উপস্থিত হৈছেহি, লগত পিছে মোমায়েকো আহিছে৷ এই কথা শুনি ভাস্কৰে তেওঁলোকক ধৰাই দিবৰ বাবে চকীদাৰে পুলিচক খবৰ দিছে বুলি ভাবি গুলীয়াবলৈ উদ্যত ৰিভলভাৰ টোঁৱায়৷ চকীদাৰে সেয়া কৰা নাই বুলি জনায়৷ ভাস্কৰ বলীয়াৰ দৰে হৈ পৰে, বিজুলীয়ে বাপেক-মাকক কোঠাটোৰ পৰা উলিয়াই পঠিয়ায়৷ মনোহৰে সকলো কথা অনুধাৱন কৰি মৃণাল আৰু ভাস্কৰৰ সৈতে তাৰ পৰা আঁতৰি যাবলৈ উদ্যত হয়৷ যাবৰ পৰত ভাস্কৰে ইমান পৰে লুকুৱাই ৰখা মৰম আকলুৱা হৃদয়খনৰ বতৰা বিজুলীক দি ওলাই যায়৷ বিজুলীয়ে তেওঁলোক ওলাই যোৱাৰ ফালে চাই থাকি বেঞ্চ এখনত বহি পৰে৷ কিছু সময়ৰ পাছত হাতত লেম্প এটা লৈ তাইৰ মাক সোমাই আহে৷ কোঠাটোত কাকো নেদেখি তেওঁলোক গ’ল নেকি সেই বিষয়ে জানিব বিচাৰে। তাই গ’ল বুলি জনায়৷ তাৰ পাছত মাকে ‘যি হ’ল, হ’ল’ বুলি কোঠাটো ক্লাছ কৰিবৰ বাবে ঠিক কৰিবলৈ বিচাৰে৷ বিজুলীয়ে তাই ঠিক কৰিব বুলি মাকক পঠিয়াই দিয়ে আৰু লাহে লাহে কোঠাটোৰ ব্লেক বৰ্ডখন মচিবলৈ ধৰে৷ লাহে লাহে পোহৰ কমি আহে আৰু শেষত কেৱল লেম্পটো লি থাকে৷ এনেদৰেই নাটকখনৰ যৱনিকা পৰে৷\n← শিক্ষা বিভাগৰ অশিক্ষা (ৰাজীৱ ৰঞ্জন)\nকাকনো বুলিম ককা…জীৱনৰ মৌগুটি কথা ৫ (ললিত চন্দ্ৰ বৰা) →\nঅসমীয়া সাহিত্যত ধাইনাম নিচুকনি গীত\nসৰ্বভাৰতীয় পৰ্য্যায়ৰ চাকৰিবোৰ- প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা\nFebruary 28, 2017 March 10, 2021 0\nবিষয় : কবিতা – অঞ্জল বৰা


মনৰ নিজানত – প্ৰথম খবৰ\nHome/ মহিলা/মনৰ নিজানত\nমৌচুমী বৰিৰ ধাৰাবাহিক উপন্যাস\nগধূলিৰ নামি অহা এন্ধাৰখিনিৰ মাজত বহি আছে কাকলি ৰাজনন্দিনী৷ হু হু শূন্যতাৰ এন্ধাৰখিনিয়ে আগুৰি আছে তাইক৷ যি খিনি এন্ধাৰৰ লগত তাইৰ আছিল নিবিড় আত্মীয়তা আজি সেই এন্ধাৰে যেন তাইক ভেঙুছালি কৰিছে, তথাপি তাই বহি আছে এন্ধাৰৰ মাজত এৰি থৈ অহা সময়ৰ স্মৃতি সুঁৱৰি৷বুকুত তাইৰ বিষাদৰ এজাক কপৌ!!\nএনেকুৱা বহু গধূলী পাৰ কৰিছে তাই বিক্ৰমৰ লগত৷ দুকাপ চাহৰ চুমুকেৰে ঘৰৰ বেলকনিত ধুনীয়া গধূলীবোৰ পাৰ হৈছিল বিক্ৰমৰ লগত৷ এইসময়ত বিক্ৰমে তাৰ ভাল লগা গীতবোৰ গায় কাকলিক শুনাইছিল৷ বিক্ৰমৰ গীত,কথাবোৰৰ মাজত হেৰাই গৈছিল কাকলি! বিক্ৰমৰ হাতৰ মুঠিত হাত গুজি দুয়ো দূৰলৈ চাই ৰৈছিল একেলগে জীৱনৰ বাট বুলিম বুলি! বিক্ৰমৰ কান্ধত মূৰ থৈ অনুভৱ কৰিবলৈ শিকিছিল তাই পৰম আশ্বাসৰ নিৰাপত্তা৷ এৰা,সমাজত মূৰ তুলি জীয়াই থাকিবলৈ যেন নিৰাপত্তাৰ প্ৰয়োজন !!এখনি উত্তাপিত হাতৰ প্ৰয়োজন যিখন হাতে ওৰেটো জীৱন কাষত থকাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে৷বিক্ৰমৰ স’তে কটোৱা সান্নিধ্যবোৰক তাই তেনেকৈয়ে সজাই লৈছিল৷ সজাই ল’বলৈ যত্ন কৰিছিল৷\nএকমাত্ৰ পুত্ৰ সোনমানু শুই যোৱাৰ পিছত বিক্ৰমে তাইক কোলাত লৈ ধকধকীয়া বগা বিচনাখনত আলফুলে শুৱাই দিছিল আৰু তাইৰ মেঘালী চুলিত হাত বুলাই চকুত চকু থৈ কৈছিল ভালপোৱাৰ কথা ৷ তাৰপিছত দুয়োৰে উশাহ-নিশাহবোৰ এক হৈ পৰিছিল, দুয়ো দুয়োৰে মাজত যেন হেৰাই গৈছিল আৰু দুটি ভাগৰুৱা দেহা অৱশ হৈ পৰিছিল৷বিক্ৰম শুই পৰিছিল তাইক সাৱটি কিন্তু বিক্ৰমক সকলো উজাৰি দিও যেন শুব পৰা নাছিল তাই!!\nকম্প্ৰমাইজ!! তাই কম্প্ৰমাইজ কৰিছে নেকি বিক্ৰমৰ লগত!! কৰবাত যেন ৰৈ গৈছিল বিক্ৰম আৰু তাইৰ মাজৰ আত্মিক মুহূৰ্তৰ ব্যৱধান! ! বিক্ৰমে হয়তো সেয়ে মাজে মাজে অনুযোগ কৰে — “তুমি মোক কমকৈ ভালপোৱা!” বিক্ৰমৰ কথা-বতৰাত কেতিয়াবা সন্দেহ প্ৰকাশ পায়!! কাকলিৰ এনে লাগে — বিক্ৰম যেন সংশয়ত থাকে তাৰ অৰ্ধাংগিনীয়ে আন কাৰোবাক ভাল পাই বুলি!! তাইৰ পুৰণি বন্ধু-বৰ্গ ঘৰলৈ আহিলে বিক্ৰমে বেয়া পায়৷ ল’ৰা বন্ধুলৈ ফোন কৰিলে বিক্ৰমে বেয়া পায়৷ বিক্ৰমে বিচাৰে তেওঁক লৈয়ে কাকলি ব্যস্ত হৈ থাকক৷ বিক্ৰমে তাইক কয়– “তুমি এতিয়া এজন ইঞ্জিনীয়াৰৰ পত্নী৷ নিজৰ গাম্ভীৰ্য ৰাখিবা৷ নিজৰ ষ্টেটাছ বজাই ৰাখিবা সমাজত৷ পাতল নহ’বা৷” বিক্ৰমৰ কথাবোৰ মানি লয় তাই৷ নিজৰ আচল ৰূপটো ঢাকি গাম্ভীৰ্যৰ আৱৰণ বোলাই লয় তাই নিজৰ মুখত৷ লগৰবোৰে ৰাস্তাই-পদূলিয়ে লগ পালে কয় — “তই সলনি হ’লি!” গম্ভীৰ হাঁহি এটাৰে সামৰি থয় তাই সকলোবোৰ ৷সঁচাই গম্ভীৰতাৰ মুখা পিন্ধি তাই প্ৰাণখুলি হাঁহিবলৈ পাহৰি যায়!!বিক্ৰম আৰু সোনমানুৰ মাজতে তাইৰ জীৱনৰ মাকো ঘূৰি থাকে৷\nবিক্ৰমে ফুৰি ভাল পায়৷ ব্যস্ততাময় কামৰ ফাকে ফাকে বিক্ৰমে প্ৰায়ে ফুৰাবলৈ লৈ যায় কাকলি আৰু দুবছৰীয়া পুত্ৰ সোনমানুক৷ কাকলিৰ মনত পৰে — এবাৰ সিহঁতে কাশ্মীৰ ফুৰিবলৈ গৈছিল৷ কাশ্মীৰৰ ডাল লেকৰ হাউচ ব’টত আছিল সিহঁত!! সন্ধ্যা পৰত বাহিৰৰ বেঞ্চএখনত বহি তাই ডাল লেকৰ সৌন্দৰ্যৰ মাজত মুগ্ধ হৈ আছিল৷ফেৰফেৰীয়া ঠাণ্ডা বতাহেও তাইক আমনি কৰিব পৰা নাছিল৷তেনেসময়তে বিক্ৰমে আহি পিছফালৰ পৰা তাইক সাৱটি ধৰিছিল আৰু সুধিছিল — “লি, এই ঠাণ্ডাখনত বাহিৰত কিয় বহি আছা?”\nতাই কৈছিল–“ঠাণ্ডাখিনি অনুভৱ কৰিছো ৷ তুমিও অনুভৱ কৰাচোন! কিমান ভাল লাগিব!! তোমাক ধন্যবাদ, তুমি মোক ভূ-স্বৰ্গ দেখুৱালা!” বিক্ৰমে তাইক দুবাহুৰ মাজত সাৱটি লৈ কৈছিল–” তুমি সপোন দেখিবা আৰু মই তোমাৰ সপোনবোৰ পূৰা কৰিম৷” পিছদিনা পুৱা চিকাৰাত নাৱৰীয়াই ফুল বেছিবলৈ আহিছিল৷ নাৱৰীয়া জনে কাকলিক এথোপা সতেজ ফুল উপহাৰ দিছিল৷\nএনেকুৱা এথোপা সতেজ ফুল কাকলিক উপহাৰ দিছিল অংকুশে যিদিনা কাকলিয়ে তাক প্ৰতিভালপোৱাৰ সঁহাৰি দিছিল৷ অংকুশ আছিল তাইৰ ক্লাছফ্ৰেণ্ড৷ তেতিয়া সিহঁত দুটাই হায়াৰ চেকেণ্ডেৰী উত্তীৰ্ণ হৈ বি এত নাম লগাইছে মাথোঁ৷ কাকলি ৰাজনন্দিনীৰ বাবে মনবোৰ পখিলা হৈ উৰাৰ বয়স তেতিয়া!কল্পনাৰ সাগৰত যেন উটি-ভাঁহি ফুৰাৰ বয়স!! অনৰ্গল কথা কৈ থকাৰ বয়স!! বৰষুণ বৰ ভাল পাই তাই!! বৰষুণ এজাক দিলেই অংকুশ কাষত থাকিলে হাতত ধৰি টানি লৈ যায় তাক আৰু তিতি তিতি গুণগুণায়-\nচিপচিপ বৰষুণত তিতাৰে পৰা/ ঢিপ ঢিপ বুকুখনি কঁপিছে জানা/কিনো আবেগতে/ মিঠা সুবাসতে/ মন আজি উতলা/ বহাগৰে বতৰা/ ক’তে মৰো মৰো/ ক’তেনো গৈয়ে মৰো/ বুকুখন কঁপিছে/মিঠা আবেগতে …\nঅংকুশে তাইৰ এই ৰূপ দেখি সৰুকৈ কৈ উঠে– ধ্যেৎ পাগলীজনী!!\nঅংকুশৰ ঘৰলৈও যায় তাই আৰু অংকুশৰ মাকক পিছফালৰ পৰা সাৱটি ধৰি ভয় খোৱায়!! অংকুশৰ ঘৰখনেও তাইক বৰ মৰম কৰে৷ লাহে লাহে সিহঁত দুটাৰ মিলা-জুলাবোৰ দুয়োখন ঘৰে গম পালে৷ অংকুশৰ ঘৰে তাইক বোৱাৰী কৰিবলৈ মান্তি হৈছিল কিন্তু সমস্যা আহিল কাকলিৰ ঘৰখনৰ পৰাহে৷ চাকৰি-বাকৰি নথকা অংকুশলৈ বিয়া দিবলৈ মান্তি নহয় কাকলিৰ মাক-দেউতাক ৷ অংকুশক লগ কৰিবলৈ মানা কৰে তেওঁলোকে৷ আৰু সেইসময়তে অভিযন্তা বিক্ৰমৰ ঘৰৰ পৰা অহা বিয়াৰ প্ৰপজেলটো তেওঁলোকে গ্ৰহণ কৰে৷ নিজৰ জীয়ৰীৰ পৰা কোনোধৰণৰ মনৰ খবৰ নিবিচৰাকৈ বিক্ৰমৰ লগত বিয়া ঠিক কৰি পেলায় তেওঁলোকে৷ উৰি ফুৰা হিয়াৰ পখিলাজনী হঠাৎ যেন হেৰাই যায়৷ তথাপি তাই মনে মনে অংকুশক লগ কৰে আৰু কয় — ” মোক লৈ যোৱা অংকুশ৷ মই তোমাৰ হাতত ধৰি গুছি যাম!! আমাৰ ভালপোৱাৰ বিচ্ছেদ হ’ব নিদিওঁ৷” কিন্তু অংকুশ হঠাতে দূৰ্বল হৈ পৰে ৷ কাকলিক এতিয়াই বিয়া পতাৰ ব্যৰ্থতা প্ৰকাশ কৰে সি৷ ভালপোৱাৰ বা-মাৰলি জাকক নীৰৱে সাৱটি কোনোদিন চিনি নোপোৱা, অচিন-অজান তাইতকৈ বিশ বছৰে ডাঙৰ বিক্ৰমৰ লগত বিয়াত বহিবলৈ মান্তি হয় তাই৷\nতাইৰ বয়স উনৈশ মাথোঁ আৰু বিক্ৰম দুকুৰি চুওঁ চুওঁ কৰা এজন ডেকামানুহ — কাকলিয়ে ভাবে ৷ বয়সৰ ব্যৱধান বেছি হোৱা বাবেও কাকলি ৰাজনন্দিনীৰ মনত অলপ সংকোচ থাকি যায়!! তথাপি তাই ভাবে — সজাই ল’ব সকলোবোৰ৷ মনৰ নাটনিবোৰক নাটনি হৈ থাকিবলৈ নিদিয়ে তাই৷\nফুলশয্যাৰ নিশা বিক্ৰমে যেতিয়া তাইক দুবাহুৰ মাজত সাবটি লয় তাই কিবা এক সংশয়ত নীৰৱ হৈ ৰয়৷ তথাপি তাই সেপঢুকি বিক্ৰমক কয় — “আমি বিয়াৰ তিনিবছৰৰ পিছতহে সন্তানৰ কথা ভাবিম দেই৷ মই প্ৰথমে ডিগ্ৰীটো কমপ্লিট কৰি লওঁ ৷” বিক্ৰমে কাকলিৰ কথাৰ উত্তৰ নিদিয়ে, কাকলিৰ মেলা চুলিত মুখ গুজি শুই যায় তেওঁ৷ আৰু কাকলি ৰাজনন্দিনীৰ তেনে মুহূৰ্ততে মনত পৰে অংকুশলৈ৷ অংকুশে এদিন তাইক গালতে চুমা এটা দিছিল আৰু ভয় খাই তাই অংকুশক কৈ উঠিছিল — “মোৰ যদি পেটত কেচুৱা হৈ যায় অংকুশ!!” কাকলিৰ কথাত অংকুশ হাঁহি হাঁহি বাগৰি পৰিছিল ৷ ছি: কি যে ভাবিছে তাই এনেকুৱা এটা শুভ নিশা!! টোপনি যাবলৈ যত্ন কৰে তাই৷\nবিক্ৰমে এদিন তাইক কয় – “লি,মোৰ বচৰ পত্নীয়ে ইমান ধুনীয়াকৈ শাৰী পিন্ধি সজাই পৰাই থাকে, বৰ ধুনীয়া লাগে দেখিবলৈ৷ তুমিও থাকিবাচোন!এতিয়া তুমি মোৰ পত্নী৷ মোৰ সকলো অধিকাৰ তোমাৰ ওপৰত , তোমাক মই মোৰ ভাল লগাৰে সজাই ভাল পাম৷ ” বিক্ৰমৰ কথাত ক্ষুন্ন হয় কাকলি ৰাজনন্দিনী৷ উত্তৰত তাই কয় উঠে– “আনৰ পত্নীয়ে কি পিন্ধে কি নিপিন্ধে সেইয়া চাই ফুৰিবলৈ তোমাৰ কি দৰকাৰ পৰিছে৷ মোৰো নিজস্বতা আছে৷ আনৰ স’তে মোক তুলনা কৰিলে মই বেয়া পাওঁ৷ মোৰোটো ভাল লগা বেয়া লগা থাকিব পাৰে !! এনেকুৱা মনেৰে তুমি সুখী হ’ব পাৰিবা জানো! মই তোমাৰ পত্নী হ’লেও মোৰ নিজৰ মতে জীয়াই থকাৰো অধিকাৰ আছে ৷” কাকলিৰ কথাত যেন বিক্ৰম অলপ আহত হয়৷ মুখেৰে একো নোকোৱাকৈ কোঠাৰ পৰা ওলাই যায় তেওঁ৷ বিক্ৰমৰ এনে ঠেক গণ্ডীৰ মানসিকতা কাকলিয়ে আশা কৰা নাছিল৷ মনটো বেয়া লাগে তাইৰ৷ অংকুশলৈ মনত পৰে ৷ অংকুশে কৈছিল –” তোমাক মই তোমাৰ ধৰণেৰে ভাল পাওঁ৷ তোমাক মই মোৰ মতে সজাই ল’ব নিবিচাৰোঁ৷ তুমি সদায় সুখী হোৱা, শান্তিত থাকা৷ আমি আমাৰ বিশ্বাসৰ ডোলেৰে আমাৰ ভালপোৱাৰ সম্পৰ্কটোক জীয়াই ৰাখিম৷ মই তোমাক সন্দেহ নকৰোঁ, আনে তোমাৰ লগত কথা পাতিলে মই নজ্বলো৷ মই জানো-তুমি সদায় মোৰেই হৈ আছা আৰু মোৰেই হৈ থাকিবা৷”\n“অংকুশ, ইমানখিনি কোৱাৰ পিছতো তুমি মোক তোমাৰ জীৱনৰ পৰা আঁতৰাই পঠালা কিয়? চোৱাচোন, বিক্ৰমে মোক সজাত বন্দী পখীৰ দৰে ৰাখিছে৷ উৰিব বিচাৰিলেই পাখী কাটি দিব!!” কাকলিয়ে কথাবোৰ ভাবি চকুৰ পানীৰে গাল তিয়ালে৷\nগধূলী বিক্ৰম অফিচৰ পৰা অহাৰ পিছত দুয়োৰে মাজত মৌনতা বিৰাজ কৰিলে ৷অংকুশে কৈছিল– “sorry বুলি ক’লে কোনো সৰু হৈ নাযায়৷ sorry মানে সদ্ভাৱ আৰু শান্তি৷ তুমি মোৰ ওপৰত যিমানেই অভিমান নকৰা মই সদায় আগেয়ে তোমাক sorry কৈয়েই ভাল পাম৷ এইয়া চোৱা কাণত ধৰিছোঁ — sorry, এতিয়াতো অভিমান এৰা মিচ কাকলি ৰাজনন্দিনী! ” অৱশেষত কাকলিয়েও বিক্ৰমক মনাবলৈ অংকুশে কোৱা কথাবোৰ দোহাৰিব খুজিও ৰৈ গ’ল যদিও\nমৌনতাৰ যুদ্ধখনৰ অন্ত পেলাবলৈকে কাকলিয়ে বিক্ৰমক sorry বুলি কয় আৰু বিভিন্ন কথাৰে মনাব লগা হয় ৷ মৌনতাৰ যুদ্ধখনত বিক্ৰমে নিজকে জয়ী অনুভৱ কৰে আৰু ভাবে – তেওঁৰ একো ভুল নাছিল৷ ভুল আছিল কাকলিৰ, তেওঁৰ কমবয়সীয়া পত্নী লিৰ ৷\nসেইদিনা ৰাতি কাকলিক মৰমেৰে বুৰাই পেলায় বিক্ৰমে আৰু এটি সন্তানৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে ৷\nমৰিগাঁৱত সদৌ অসম আন্তঃজিলা শক্তি উত্তোলক প্ৰতিযোগিতা\nআদৰ্শবান ব্যক্তি আছিল অৰুণ জেটলী - বনদীপ ডেকা নলবাৰী জিলা বিজেপিৰ স্মৰণ\nগ্লেমাৰ গাৰ্ল যুথিকা


এগৰাকী অসহায় যুৱতীৰ কৰুণ গাথা : ৮ বছৰে সৌভাগ্য হোৱা নাই সূৰুযৰ কিৰণ দেখাৰ\nসদ্যহতে ৰুমীৰ সপোন এখন হুইলচেয়াৰৰ! এখন হুইলচেয়াৰ হ’লেই চাব পাৰিব তাই সূৰযৰ কিৰণ\nনিজৰ ভগা বিছনাখনত দুৰ্ভগীয়া ৰুমী শৰ্মা।\nবিগত ৮ বছৰে ৰক্তিম সূৰুযৰ কিৰণ নেদেখাৰ দৰে দুৰ্ভাগ্য হৈছে এগৰাকী যুৱতীৰ। যুৱতীগৰাকীৰ দিন-ৰাতি পাৰ হয় এটা জুপুৰিৰ এটা সৰু কোঠালিত। অনৱৰতে এখন ভগ্নপ্ৰায় শেতেলিত পৰি দিন অতিবাহিত কৰা এই যুৱতী গৰাকীৰ নাম ৰুমী শৰ্মা। নগাঁৱৰ শিঙিয়া পুতনিৰ বিৰহীগাঁ‌ৱঁৰ ডিম্বেশ্বৰ শৰ্মা আৰু নিৰলা শৰ্মাৰ একমাত্ৰ সন্তান ৰুমী শৰ্মা।\n৮ বছৰৰ পূৰ্বে ৰুমীৰ আছিল এটা স্বাভাৱিক চপল জীৱন। আছিল জীৱনৰ স্বাভাৱিক ছন্দ-গতি, চকুত অলেখ সপোন। কিন্তু ভাগ্যৰ পৰিহাসত আজি ৰুমী পৰিণত হৈছে এটা কৰুণগাথাত।\n৮ বছৰৰ পূৰ্বে ঘৰৰ ভিতৰতে বিদ্যুৎস্পৃষ্ট হৈ কঁ‌কালত বেয়াকৈ আঘাত পায় ৰুমীয়ে। ওচৰৰ চিকিৎসালয়লৈ নিয়া হৈছিল যদিও চিকিৎসকে উন্নত চিকিৎসাৰ বাবে বাহিৰৰ চিকিৎসালয়লৈ নিয়াৰ পৰামৰ্শ দিয়ে।\nঅৱশেষত ৰুমীক গুৱাহাটীলৈ নিয়া হয়। গুৱাহাটীত চিকিৎসকে ৰুমীৰ কঁ‌কাল ভগাৰ কথা প্ৰকাশ কৰে। অত্যন্ত দুখীয়া পৰিয়ালৰ হোৱা বাবে ৰুমীৰ চিকিৎসা আধৰুৱা কৰি ঘৰলৈ ওভতাই অনা হয়। তাৰ পিছত ৰুমী হৈ পৰিল এখন বিছনাৰ নিত্য সংগী। যোৱা আঠ বছৰে একেই অৱস্থাৰে এখন বিছনাক সাৰথি কৰি দিন কটাব লগীয়া হৈছে ৰুমীয়ে।\nৰুমীৰ কৰুণগাথা ইমানতে শেষ হোৱা নাই। ৰুমীক উন্নত চিকিৎসা দিব পৰাকৈ ঘৰখন মুঠেই সচ্ছল নহয়। ৰুমীৰ বৃদ্ধা মাতৃয়ে কাণেৰে নুশুনে। তাৰোপৰি তেওঁৰ এখন ভৰি অক্ষম প্ৰায়। এইদৰেই তেওঁ ঘৰৰ সকলো কাম কৰাৰ লগতে ৰুমীৰ সমস্ত কামো কৰিব লগা হয়।\nআনফালে যথেষ্ট বয়স হোৱা বাবে দেউতাকেও দুয়োটা চকুৰে প্ৰায় নেদেখাই হৈছে।\nএই অৱস্থাতো ৰুমীৰ আছে জীয়াই থকাৰ অদম্য হেঁপাহ। দুচকুত আছে এদিন ভাল হোৱাৰ সপোন। আছে মন পুৱাৰ সূৰুযৰ কিৰণৰে কথা পাতিবলৈ।\nসদ্যহতে ৰুমীৰ সপোন এখন হুইল চেয়াৰৰ। চৰকাৰৰ কোনো আঁ‌চনিয়ে ঢুকি নোপোৱা ৰুমীয়ে কাতৰ অনুৰোধ জনাইছে- কোনো হৃদয়ৱান ব্যক্তিয়ে তেওঁক অকণমান দয়াৰ চকুৰে চোৱাটো।\nঅসমৰ কোনো সদাশয় ব্যক্তি, দল-সংগঠনৰ সময় হ’বনে ৰুমীৰ বাবে অকণমান ভাবিবলৈ? অকণমান সহায়ৰ হাত আগ বঢ়াবলৈ? বেছি ডাঙৰ সহায় নহয়, মাথোঁ এখন হুইলচেয়াৰ। এই সপোন পূৰ কৰিবলৈ ৰুমী, তাইৰ মাক-দেউতাকৰ লগতে অঞ্চলটোৰ ৰাইজৰ কাতৰ আহ্বান।


অবিশ্ৰান্ত / AVISHRANTA - an Assamese Blog : খং\nঅগ্নিৰ অফিছৰ সন্মুখত ৰৈ আছো ৷ কিবা এটা কামত দুয়ো একে লগে নীৰজৰ তালৈ যোৱাৰ কথা ৷ ৰৈ ৰৈ অকনমান বিৰক্তি লগাৰ বাবে ওচৰৰে দোকানখনলৈ গৈ ছিগাৰেট এটা জ্বলাই ল’লো ৷ ছিগাৰেটৰ প্ৰথম হুপাটোৰ আমেজ লৈছোহে মাথো সন্মুখত ওলাল মোৰ ছাত্ৰ অভিজ্ঞানম ৷\nঅপ্ৰস্তুত হৈ গ’লো ৷ মোৰ মুখত থকা ছিগাৰেটটোৰ বাবে মই অপ্ৰস্তুত হোৱা নাই ৷ মোৰ কি কৰো কি নকৰো অৱস্থা এটা হৈছে কাৰন অভিজ্ঞানমৰ হাতত এটা মদৰ বটল !! উচ্চ মাধ্যমিকৰ দ্বিতীয় বৰ্ষত পঢ়ি থকা ল’ৰা এটা যেতিয়া শিক্ষাগুৰুৰৰ আগত মদৰ বটল হাতত লৈ ধৰা পৰিব সেই ল’ৰাচোৰ বাৰু কেনে অৱস্থা হ’ব ?\nঅভিজ্ঞানমে মোক দেখি প্ৰশ্ন কৰিলে, ‘‘চাৰ আপুনি ইয়াত ’’ ? প্ৰশ্ন কৰোতে সি চকুৰে সোমৰস নামৰ মদৰ দোকানখনৰ দিশে ইংগিত এটা কৰিলে ৷ মই হাতত থকা ছিগাৰেটটো লুকুৱাই কোনোমতে ক’লো, ‘‘মই মানে হেৰি মানে মোৰ বন্ধু এটাক লগ কৰিব আহিছো ৷’’ অভিজ্ঞানমে বৰ অৰ্থপূৰ্ন যেন ভাব হোৱা হাঁহি এটা মাৰি ক’লে, ‘‘হ’ব চাৰ ! আপুনি ‘ইয়াতে’ ৰখক, মই যাওঁ ৷’’ সি কথাখিনি কওঁতে ‘ইয়াতে’ শব্দটোত লগাতকৈ অকনমান বেছি জোৰ দিয়া যেন ভাব হ’ল ৷\nসি কি বুজালে বাৰু ? সি কিয় তেনেকৈ ক’লে বাৰু ?\nঅগ্নিলৈ ৰৈ থকা সময়খিনিত বাৰে বাৰে মোৰ মনলৈ এই প্ৰশ্ন কেইটা বাৰে বাৰে আহিবলৈ ধৰিলে ৷ মই ধৰিব নোৱাৰিলো কোন বেছি অপ্ৰস্তুত হ’ল – ছিগাৰেট হুপি থকা শিক্ষকজন মানে মই নে হাতত মদৰ বটল লৈ থকা ছাত্ৰজন মানে অভিজ্ঞানম ! বাৰে বাৰে মোৰ চকুৰ আগত ভাহি উঠিল অভিজ্ঞানমৰ সেই অৰ্থপুৰ্ন যেন লগা হাঁহিটো !\nমই মদ খাওঁ মাজে মাজে, নোখোৱা নহয় ৷ পাছে কলেজত পঢ়ি থকা দিনৰ কথা বাদ দিলো প্ৰথম প্ৰথম চাকৰি কৰি থকা অৱস্থাতো মোৰ কোনো চিনাকিজনে মোক মদৰ দোকানৰ ওচৰত ৰৈ থকাও দেখা নাছিল ৷ আকৌ মনত পৰিল অভিজ্ঞানমৰ প্ৰশ্নটো ‘‘চাৰ আপুনি ইয়াত’’ ?\nঅগ্নি আহি ওলাল ৷ তাক কথাখিনি ক’লো ৷ ‘‘হয়ে দাদা তেনেকুৱা ৷ আজিকালিটো ল’ৰাৰ কাৰনে সাধাৰণ কথা দিয়ক এইবোৰ ৷ বাদ দিয়ক, বাদ দিয়ক ৷ নীৰজৰ তালৈ যাওঁ সোনকালে ৷ ’’\nপালো গৈ নীৰজৰ অফিছ ৷ আমি কামৰ কথা পাতি আছো ৷ পাছে মোৰ মুৰত কিন্তু অভিজ্ঞানমৰ অৰ্থপূৰ্ণ হাঁহিটো আৰু তাৰ সেই ‘‘চাৰ আপুনি ইয়াত’’ প্ৰশ্নটোৱে ক্ৰিয়া কৰি আছে ৷ মই অন্যমনস্ক হৈ থকা দেখি নীৰজে সুধিলে, ‘‘দাদা কি হ’ল ?’’\n‘‘এহ্ নক’বা আৰু হে ! মোৰেই ছাত্ৰ এটাৰ কথা ভাবি আছো ৷’’\n‘‘কি হ’ল ? আই.আই.টি.ত ছিট পালে নেকি ?’’\nঅগ্নিয়ে হাঁহি হাঁহি ক’লে, ‘‘আচল আই.আই.টি.তে ছিট পালে ৷’’ সি নীৰজক শুনালে গোটেই কাহিনী ৷ কথাবোৰ আকৌ এবাৰ শুনি মই খঙে মুৰৰ চুলিৰ আগ পালে গৈ ৷\nজকজকাই উঠিলো, ‘‘চাল্লা কি বুলি ভাবিছে ? মোক সুধিব আহিছে – ‘চাৰ আপুনি ইয়াত’ ? কি বুলি ভাবিছে সি ?’’\nনীৰজে মোক শান্ত কৰিবলৈ ক’লে, ‘‘দাদা আপুনি মাষ্টৰ মানুহ ৷ নাপায় ইমান খং কৰিব ৷ নকৰিব ৷ এই চাল্লা-তাল্লা কৈ নাথাকিব ৷ বেয়া দেখি ৷’’\nতাৰ কথা শুনি মোৰ খং আৰু উঠিল, ‘‘কিয় নাপায় হে ? মাষ্টৰ হ’লো বুলি মানুহ নহয় নেকি ? কি বুলি ভাবিছে মোক ? ৰ’হ তাক আজি দেখুৱাই দিম মই ! কিয় সুধিব তেনেকৈ ?’’\nঅগ্নি আৰু নীৰজে ভয়ে ভয়ে সুধিলে, ‘‘দাদা কি বুলি সুধিলে ?’’\n‘‘কিয় মনত নাই নেকি ? সি কুকুৰে সুধিছে – ‘চাৰ আপুনি ইয়াত?’ আজি ফালি দিম চিনি পোৱা নাই মোক ! ব’লা, ব’লা ৷’’ এই বুলি কৈয়ে দুয়োটাকে টানি আনি মোৰ গাড়ী পালো গৈ ৷\nগাড়ী চলাই দিলো অগ্নিৰ অফিচৰ দিশে ৷ গাড়ী ৰখিল গৈ সোমৰসৰ সন্মুখ ৷ দূৰৰ পৰাই চকুত পৰিল অভিজ্ঞানম আৰু কেইটামানে ফুটপাথৰ কাষতে ঠিয় হৈ ‘পাৰ্টী’ কৰি আছে ৷ মই গাড়ীৰ পৰা নামিবলৈ লওঁতেই নীৰজে বুজাবলৈ যত্ন কৰিলে, ‘‘দাদা এই ডেকাল’ৰাবোৰৰ লগত লাগি নোলোৱাই ভাল ৷’’\n‘‘এটা কথা কোৱা’’, আগ্নি আৰু নীৰজৰ ফালে চাই, ‘‘তোমালোক দুটা মোৰ লগত আছা নে নাই ?’’\n‘‘আছো দাদা, আছো’’, দুয়ো হয়ভৰ দিলে ৷\n‘‘ঠিক আছে তেনেহ’লে ৷ আজি ময়ো দেখুৱাম বাপ্পেকে মই কোন ৷ মই কিয় ৰৈ আছিলো ৷ চিনি পোৱা নাই মোক !’’\n‘‘দাদা আমি কি কৰিব লাগিব ?’’ নীৰজ আৰু অগ্নিয়ে প্ৰশ্ন কৰিলে ৷\n‘‘তোমালোকে একো কৰিব নালাগে ৷ যি কিব লাগে ময়ে কৰিম ৷’’\nএই বুলি কৈয়ে মই গাড়ীৰ পৰা নামি সোমৰসৰ অভিমুখে খোজ ল’লো ৷ নীৰজ আৰু অগ্নিয়ে একেলগে চিঞৰ মাৰিলে, ‘‘দাদা অলপ চাই-চিতি ল’ব ৷’’\n‘‘একো চিন্তা কৰিব নালাগে ৷ আজি কাকো কেয়াৰ নকৰো ৷ একো চাবলৈ নাই ৷ তোমালোক ফুটপাথতে বহা মই আহি আছো ৷’’\nসোমৰসৰ সন্মুখত ঠিয় হৈ সকসোৱে শুনাকৈ চিঞৰ মাৰি ক’লো, ‘‘এটা ব্লেন্ডাৰ্ছ প্ৰাইড ফুল আৰু দুবটল ছ’ডা দিয়া ৷ প্লাচতিকৰ গিলাছ আছে নে ? আজি ফুটপাথতে বহি খাম !’’\nPosted by প্ৰতিভু / Pratibhu at 18:33


Sarbananda Sonowal : মুখ্যমন্ত্ৰী পদ ত্যাগ কৰা সৰ্বানন্দ সোণোৱালক কি বিশেষ পদ দিব বিজেপিয়ে? সকলো জানে হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই!– News18 assam\nSarbananda Sonowal : মুখ্যমন্ত্ৰী পদ ত্যাগ কৰা সৰ্বানন্দ সোণোৱালক কি বিশেষ পদ দিব বিজেপিয়ে? সকলো জানে হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই!\nকেন্দ্ৰীয় নেতৃত্বৰ লগত ১ ঘণ্টা ১০ মিনিট আলোচনা হৈছে সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ : ৰণজিত কুমাৰ দাস\nLast Updated : May 11, 2021, 11:11 IST\nপ্ৰাক্তন বিজেপি মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালক(Sarbananda Sonowal) বিজেপিয়ে দিব বিশেষ পদ মৰ্যাদা। সোণোৱালক ক’ত কেনেদৰে সংস্থাপিত কৰিব সেয়া সিদ্ধান্ত কেন্দ্ৰীয় নেতৃত্বই ইতিমধ্যেই গ্ৰহণ কৰিছে। আজি এই গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্তব্য কৰে কেবিনেট মন্ত্ৰী ৰণজিত কুমাৰ দাসে (Ranjit Kumar Das)।\nৰণজিত কুমাৰ দাসৰ মন্তব্য, "কেন্দ্ৰীয় নেতৃত্বৰ লগত ইতিমধ্যেই ১ ঘণ্টা ১০ মিনিট এই সন্দৰ্ভত আলোচনা হৈছে সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ।"\nৰণজিত কুমাৰ দাসে আৰু কয় যে "বৰ্তমানৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাও (Himanta Biswa Sarma) সম্পূৰ্ণ জ্ঞাত যে সোণোৱালক ক’ত সংস্থাপিত কৰা হ’ব।"\nলক্ষণীয়ভৱে অচিৰেই ৰাজ্যিক বিজেপিৰ সভাপতি সলনি নহয় বুলি গুৰত্বপূৰ্ণ মন্তব্য কৰে ৰণজিত কুমাৰ দাসে। অহা ৬ মাহলৈ সভাপতি সলনি নহয় বুলি স্পষ্ট কৰি দিয়ে বৰ্তমানৰ সভাপতি তথা কেবিনেট মন্ত্ৰী দাসে। এই সন্দৰ্ভত সোমবাৰে ৰাষ্ট্ৰীয় সভাপতি জেপি নড্ডা(JP Nadda) আৰু কেন্দ্ৰীয় সাংগঠনিক সম্পাদকৰ সৈতে ৰণজিত দাসে আলোচনা কৰা বুলিও জনায়।\nFirst published: May 11, 2021, 11:11 IST\nAssam BJPAssam CM Himanta Biswa sarmaRanjit Kumar DasSarbananda Sonowal


দৈনন্দিন - সুৰেশ কুমাৰ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nদৈনন্দিন – সুৰেশ কুমাৰ\nপাৰৰ মাংস মোৰ বৰ প্ৰিয়৷ ঘৰত তিনি-চাৰিযোৰ পোহনীয়া পাৰ থাকে৷ মাহে মাহে পোৱালি৷ পোৱালি মানেই পাৰৰ জোল৷ পাৰকেইযোৰ মাৰ সম্পত্তি৷ মাজে মাজে বিক্ৰী কৰি মাই মাহেকীয়া সঞ্চয়ৰ পইচাকেইটা উলিয়ায়৷ তথাপি পাৰ মাংসৰ মোহময় গোন্ধটোৱে প্ৰায় সঘনাই পাকঘৰটো আমোলমোলাই থাকে৷ মইহে পিছে গুৱাহাটীয়া হোৱাৰ পৰা খাবলৈ নোপোৱা হলো৷ ঘৰলৈ যোৱা দিনকেইটাত হয় পাৰ পোৱালি ডাঙৰ নহয়, নহয় কোনোবাদিনা মাই বাহৰ পৰা গধূলিৰ আগে আগে ধৰিব পাহৰে নাইবা কেতিয়াবা জ্ঞাতি কুটুম্বৰ ঘৰতেই কাৰোবাৰ মৃত্যু হয়৷ অশৌচ! আৰু গুৱাহাটীত? সকলো বস্তু পোৱা মহানগৰখনত পাৰ বাচি কুটি দিয়া বেপাৰী আজিলৈ লগ পোৱা নাই৷ গতিকে পাৰ খোৱা বন্ধ৷\nএতিয়া আচল কথাটো শুনক৷ কেইমাহমানৰ আগৰ কথা৷ কেইবাদিনো লক্ষ্য কৰিলো এযোৰ পাৰই আমাৰ চৰকাৰী আবাস চৌহদৰ ইঘৰ সিঘৰৰ বেলকনিত ঘূৰি ফুৰে৷ অঘৰী পাৰ৷ মাজে মাজে মোৰ চতুৰ্থ মহলাৰ বেলকনিতো পৰেহি৷ সিহঁতৰ আচৰণ বিধি নিৰীক্ষণ কৰি বুজি পালো যে পাৰহালে বাহ পাতিব বিচাৰিছে৷ তথাপি কথাটোত বিশেষ গুৰুত্ব দিয়া নাছিলো৷ পিছে এদিন দেখিলো মোৰ বিপৰীত দিশৰ মানুহ এঘৰৰ বেলকনিত পৰি থকা ডাঠ কাগজৰ বাকচ এটাত সোমাই পাৰহালে কিবা গহীন ধৰণৰ আলচ কৰিছে৷ ময়ো গহীন হলো৷ এটা সক্ৰিয় চিন্তা মোৰ মূৰত সোমাল৷ পাৰহালে সঁচাকৈয়ে এটা বাহৰ প্ৰয়োজন জৰুৰীভাবে অনুভৱ কৰিছে৷ ভাল বাহৰ অভাৱত বেচেৰাহঁতে কাগজৰ বাকচটোকে বাচি লৈছে৷ তাৰো ভৰসা নাই৷ গৃহস্থই কোনদিনা দলিয়াই পেলায় ঠিকনা নাই৷ গুৱাহাটীয়া মানুহ! মোৰ মনত মহৎ চিন্তা এটাই দোলা দি থাকিল৷ পাৰ দুটাক এটা বাহ সাজি দিব পৰা হলে! হয়তো সেই মহৎ চিন্তা লাহে লাহে মাৰ গ’লহেতেঁন৷ পিছে এদিন লক্ষ্য কৰিলো যাযাবৰী পাৰযুৰিৰ এটা মই নথকা যেন পাই কোঠাত সোমাইছে৷ হয়তো আবাসস্থলীৰ সন্ধান৷ এইবাৰ মই দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ হলো৷ পাৰহালক বাহ এটা যোগাৰ কৰি দিবই লাগিব৷ মহৎ চিন্তাটোৰ লগত আৰু এটা চিন্তা যোগ হ’ল৷ পাৰ মাংস খাবলৈ নোপোৱা মোৰ জিভাখন এইবাৰ লক্লকাই উঠিল৷ যদিহে পাৰহালক বাহ এটা সাজি দিব পাৰো, সিঁহতে মাহে মাহে পোৱালি দিব৷ আৰু মই ঘৰতে বহি বিনা পইচাই পাৰৰ জোল খাব পাৰিম৷ নিজকে অলপ বেপাৰী বেপাৰীও লাগিল৷ তথাপি ভাবি ললো মোৰ উদ্দেশ্য পাৰযুৰিৰ সংসাৰখন থানথিত্ লগোৱাহে৷ এদিন আপেলৰ বাকচ এটা কিনি আনি ভালদৰে দুৱাৰ খিৰিকি লগাই আটোমটোকাৰি বাহ এটা সাজি উলিয়ালো৷ পাৰহালে চাগে তাৰেই অপেক্ষাত আছিল৷ দুদিনমান পিছতে দুয়ো আহি বেলকনিত পাতি দিয়া বাহটোত সোমাল৷ ময়ো উচাহতে পোলাও খাবলৈ আনি থোৱা বাচমতি চাউল কেইটামান ছটিয়াই দিলো৷ লাহে লাহে সিঁহতে খেৰ-কুটা কোচাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে৷ মোৰ মনত বেপাৰী অংকটোৱে ঘনকৈ খুন্দিয়াব ধৰিলে৷ মাজতে ঘৰলৈ যাওতে দুই এজনক কথাটো কলো৷ নকম নে? গুৱাহাটীত পাৰ পুহিছো৷ তাকো চাৰি মহলাত৷ লগৰ এজনে কলে-\n: তোৰ কিন্তু ভাগ্য ফুলিছে দেই৷ কত মানুহে পাৰ পুহিও ৰাখিব নোৱাৰে, নামানে৷ তোৰ ঘৰত পাৰ উপযাচি আহি বাহ লৈছে৷ তোৰ দিন ভাললৈ আহিল, বুজিছ? ঘৰলৈ লক্ষ্মী আহিল৷\nআন এজনৰ মন্তব্য-\n: ভালেই দে৷ পাৰ খাবলৈ হলে খবৰ দিবি৷ মই কুটি বাচি দিম বাৰু৷\nএইদৰে দিন গৈ আছে৷ আপেলৰ বাকচটোৰ ভিতৰখন বিবিধ তৰহৰ বস্তুৰে ভৰি পৰিল-গছৰ সৰু ডাল, ঝাড়ুৰ ছিগা অংশ, বাল্ব সংযোগী তাঁৰৰ টুকুৰা, পলিথিনৰ ফটা টুকুৰা ইত্যাদি৷ হওক তেও৷ সিহঁতৰ সংসাৰ, সিহঁতেই সজাই পৰাই লওক৷ লাহে লাহে শ্ৰীমতীয়ে চাউলৰ লগতে মুগ মচুৰ দালিৰেও আমাৰ গৃহলক্ষ্মীৰ আপ্যায়ন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে৷ মই দিন গণি আছো, ক্ষণ চাই আছো – কোনদিনা সিহঁতৰ সংসাৰলৈ নতুন আলহী আহে৷ মানে কণীৰ কথা কৈছো৷ পিছে দিন গৈ আছে৷ পাৰহালে কণী নাপাৰেহে নাপাৰে৷ মানুহে কয় নহয় ধৈৰ্যৰ ফল মিঠা৷ ময়ো তাকেই আশা পালি বহি আছো৷ এনেতে এদিন মন কৰিলো পাৰযোৰ দুদিনমান এব্ছেণ্ট্৷ মোৰ বুকুখন ঢিপিংকৈ মাৰিলে৷ নাই৷ পিছৰ দুদিনমানো নাই৷ কিবা ডাঙৰ পৰীক্ষাত ফেইল মাৰা যেন অনুভৱ হ’ল৷ মোৰ সকলো জল্পনা কল্পনা চূৰমাৰ কৰি পাৰযোৰ কিয় ক’লৈ গুছি গ’ল বুজি নাপালো৷ এই হতাশাই ম্লান কৰি ৰখাৰ সময়তে এদিন আকৌ সিহঁত দুটা আহিল৷ শ্ৰীমতীয়ে আকৌ আগচাউল ছটিয়াই সিহঁতক আদৰিলে৷ মোৰ মনটো আকৌ ভাল লাগিবলৈ ধৰিলে৷ পিছে একেই কাহিনী৷ কণীও নাপাৰে, পোৱালিও নজগায়৷ এইবাৰ মোৰ খং উঠিল৷ আদেশ জাৰি কৰা হ’ল-\n: আজিৰ পৰা ইহঁতক চাউল দালি একো নিদিবা৷ বাহত সোমাব আহিলেই খেদি দিবা৷ অকৃতজ্ঞ ক’ৰবাৰ৷\nএদিন মোৰ বন্ধু মহলত প্ৰসংগটো ওলাল৷ কিয় পাৰ হালে কণী নাপাৰে? পোৱালি নিদিয়ে? এজনে বিশেষজ্ঞৰ দৰে উত্তৰ দিলে-\n: ধেৎতেৰি! এইযোৰ পাৰই কিয় কণী পাৰিব? ইহঁত নিশ্চয় গাৱঁৰ পৰা খেদা খোৱা পাৰ৷\n: খেদা খোৱা মানে?\n: আৰে ভাই, আউটকাষ্ট্৷ গাঁৱত ইহঁতক লগৰবোৰে পাত্তা নিদিয়েতো!\n: ইহঁতহাল চাগে হ’ম’ আকৌ!\nহ’ম’… … মানে সমকামী! হে প্ৰভু! এইহালেও মোক এনেদৰে ৰাম ঠগন দিব লাগেনে!\n← মমতা – সুনীল দত্ত\nবাঁহ গাজৰ স’তে ইলিচ মাছ – ভায়লেট মুনমুন দাস →


পিতাই আৰু আই – Mahabahoo\nHome/Assam News & Articles/পিতাই আৰু আই\nতেতিয়া পিতায়ে চাইকেল লৈ ঢোল বজাবলৈ যায় । বাৰিষাৰ বৰষুণত ৰাস্তাৰ অৱস্থা নাইকিয়া হয় ( ২০১৭ চন মানলৈকে গাঁৱৰ ৰাস্তাটো পকী হোৱা মাছিল ) । চাইকেলত তিনিটা ঢোল বান্ধি ঠেলি ঠেলি পিতাই ঢোল বজাবলৈ যায় । কেতিয়াবা পিচলি পৰে । এবাৰ পদূলিতে পৰিছিল । মই সেইদিনা খুব কান্দিছিলো । গোটেই ৰাতি বিয়াত পিতায়ে ঢোল বজায় । পুৱতি নিশা উভতি আহে । অলপ শুই মই স্কুললৈ ওলোৱাৰ সময়তে আকৌ সাৰ পায় আৰু দিনত খেতিৰ কামত লাগে । আনহাতে, পুৱাৰ পৰা গধূলিলৈকে মা কামতে ব্যস্ত হৈ থাকে । মই মাজে মাজে অবুজন হৈ পৰোঁ । শিশু আছিলো । আব্দাৰ কৰিছিলো । পিতায়ে যেনে-তেনে হ’লেও সকলো আব্দাৰে পূৰণ কৰিছিল । চকুৰ আগত এপদ এপদকৈ বস্তুবোৰ গোটাইছিল । মই হাইস্কুল পোৱালৈকে পিতায়ে কাপোৰো ৰিডাকচনৰহে কিনিছিল । মই আপেল খাই ভাল পাইছিলো । পিতায়ে আনি দিছিল : মই খুৱাই দিব খুজিলে কৈছিল, “তুমিয়ে খোৱা ,মই বৰ ভাল নাপাওঁ ।” এতিয়া পিতায়ে কেতিয়াবা ঘৰলৈ আপেল আনে । আচলতে, আপেল পিতাইৰ অপ্ৰিয় নাছিল । এতিয়া ভাবো, কিমান কষ্টৰ আছিল পিতাৰ সেই দিনবোৰ । তথাপি মোৰ হাঁহিতে হাঁহি থাকিছিল । কোনোবাই ঘৰখনত ল’ৰা এটাও লাগিছিল বুলি ক’লেই দপদপাই উঠিছিল,”মোৰ ছোৱালীয়ে হ’ব । তাই কৰিব । তাই পাৰিব ।” আই-পিতাইৰ হাজাৰ ত্যাগত এতিয়া ঘৰখন অলপ চিজিল লাগিছে । তথাপি পিতাইৰ অজস্ৰ জোৰা-টাপলি ,দৌৰা-দৌৰি । ইপিনে কাম কৰি কৰি আইৰ অসুখ । তথাপি বাৰীখন আইৰ মনৰ সন্তান । এতিয়াও কাম কৰিয়ে থাকে । হয়তো ৰৈ গ’লেই মোৰ কষ্ট হ’ব বুলি মনত ভয়!!!\nআমাৰ সকলোৰে আই-পিতাই একেই অ’ । অজস্ৰ ত্যাগ : অজস্ৰ মৰম ।\nমোৰ ওপজা গাঁও তিতাবৰৰ “নামচুঙী ভগনীয়া”ৰ মানুহে কোৱা শুনিছিলো, আইতা হেনো বৰ সাদৰী আছিল । এখন মহিলা বিদ্যালয় আমাৰ গাঁৱত পাতিছিল । পিতাইহঁতক ভাত দিওঁতে কেতিয়াবা নিজলৈও নৰৈছিল । গেষ্ট্ৰিক হৈয়ে হঠাতে এদিন আইতা ঢুকাইছিল । জীৱন এনেকুৱাই… আমি ৰৈ যাব নোৱাৰো ।\nপুৱাই আইৰ ফোন , “পঢ়া-শুনা কৰিছানে সোণ ?” কমিছে…পঢ়াবোৰ কমিছে । টাকুৰি ঘূৰাদি ঘূৰি থকা হৈছে । সেইয়াও কৰ্তব্য , এইয়াও কৰ্তব্য ! কামবোৰ থাকি যাবলৈ দিব নোৱাৰি । স্বৰচিত কবিতাৰ কিতাপখনো শেষ কৰিব লাগিব! সোনকালেই…..।\nআই-পিতাইৰ প্ৰিয় ছবিখনো ইয়াতেই দিলো…


ক্রীড়া-জগত Archives - Page6of7- Dainandin Barta- দৈনন্দিন বাৰ্তা\nসম্ভুনাথ গোহাঁই সোঁৱৰণী চলন্ত ফুটবল প্ৰতিযোগিতাৰ আৰম্ভনি\nদৈনন্দিন বাৰ্তা\t Nov 28, 2020 0\nটি এম পি কেৰ ৪৯ তম প্ৰতিষ্ঠা দিৱস ; প্ৰাইজমানি ফুটবল…\nকপিল দেৱ, শচীন তেণ্ডুলকাৰ, বিৰাট কোহলিৰ নামত মেলবৰ্ণত ৰাস্তা ।\nদৈনন্দিন বাৰ্তা প্ৰতিবেদন : ভাৰতীয় ক্রিকেটাৰ কপিল দেৱ, শচীন তেণ্ডুলকাৰ আৰু বিৰাট কোহলি, এই তিনি তাৰকাৰ নামত ৰাস্তাৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। কিন্তু ভাৰতৰ নহয় বিদেশৰ ৰাস্তাহে নামকৰণ কৰা হৈছে৷ ভাৰতীয় এই তিনি তাৰকাৰ লগতে আছে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ…\nঋতু সলনি হ’ল ভাৰতীয় ফুটবলৰ\nক’ৰোনা মহামাৰীৰ বাবে পিছুৱাই গ’ল ভাৰতীয় ফুটবলৰ সময়সূচী তথা ঋতু৷ দুমাহ পিছুৱালে এই ঋতু৷ ১ জুনত আৰম্ভ হয় ভাৰতীয় ফুবটবলৰ ঋতু৷ কিন্তু এইবাৰ আৰম্ভ হ’ব ১ আগষ্ট৷ এই কথা ইতিমধ্যে ঘোষণা কৰা হৈছে৷ এই ঋতু অহা বছৰৰ ৩১ মে’ত শেষ হ’ব৷ সেয়ে ফুটবল…\n‘কালু’ : আইপিএলত বর্ণবৈষম্য ।\nদৈনন্দিন বাৰ্তা ক্ৰীড়া মার্কিন কৃষ্ণাংগ নাগৰিক জর্জ ফ্লয়েডৰ হত্যাকাণ্ডৰ পাছত গৰিহণা দি সৰৱ হৈ পৰিছে ক্ৰিছ গেইল৷ ছচিয়েল মিডিয়াত তেওঁ উজাৰিছে ক্ষোভ৷ ৱেষ্ট ইণ্ডিজৰ এই কিংবদন্তি ক্রিকেটাজনে জনায় যে কেৱল ফুটবলতে নহয় ক্ৰিকেট খেলতো…\n৭২ দিন বিমানবন্দৰত বন্দী ঘানাৰ ফুটবল খেলুৱৈ ।\nদৈনন্দিন বাৰ্তা\t Jun 8, 2020 0\nদৈনন্দিন বাৰ্তা ক্ৰীড়া সংবাদ এদিন বা দুদিন নহয়, ৭২ দিন বিমানবন্দৰতে বন্দী হৈ থাকিল এজন ফুটবলাৰ৷ ক’ৰোনা ভাইৰাছ সংক্ৰমণৰ লগতে বহু লোকৰ দুৰ্ভোগৰ কথা ইতিমধ্যে পোহৰলৈ আহিছে৷ তেনে এক কাহিনী সদ্যহতে পোহৰলৈ আহিছে৷ ঘানাৰ ৰাণ্ডী জুৱান মুলাৰ…\nঘৰতে বহি কোটিপতি ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলৰ অধিনায়ক বিৰাট কোহলি ।\nদৈনন্দিন বাৰ্তা\t Jun 6, 2020 0\nদৈনন্দিন বাৰ্তা স্প’ৰ্টছ ডেস্ক ক’ৰোনা ভাইৰাছৰ বাবে দিয়া লকডাউনৰ ফলত সকলো ক্ষেত্ৰতে বন্ধ৷ এতিয়া কিছু শিথিল হ’লেও বহু উদ্যোগ খণ্ড এতিয়াও বন্ধ হৈ আছে৷ আনহাতে যি সময়ত অৰ্থনৈতিক অৱস্থা বেয়াৰ দিশে গতি কৰিছে সেই একে সময়তে ভাৰতীয় দলৰ…\nস্থগিত হ’ব নেকি টি-২০ বিশ্বকাপ ?\nবিশ্ব ক্ৰীড়াংগণত মহামাৰী ক’ৰোনা ভাইৰাছৰ দুঃপ্ৰভাৱ৷ ২০২০ চনটো বিশ্ব ক্ৰীড়াৰ বাবে গৌৰৱোজ্বল হোৱাৰ আশা আছিল৷ এই বৰ্ষতে আয়োজন কৰা হয় কেবাখনো মেগা ইভেণ্ট৷ কিন্তু ক’ৰোনা মহামাৰীৰ বাবে এতিয়া ইখনৰ পাছত সিখন প্ৰতিযোগিতা স্থগিত কৰিবলৈ বাধ্য হৈ…\nবাতিল হ’ব টকিঅ’ অলিম্পিক !\nবিশ্ব ক্ৰীড়াৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ মহাৰণ অলিম্পিক আয়োজন কৰাৰ সৌভাগ্য হেৰুৱাব নেকি টকিঅ’ই? জাপান চৰকাৰ আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অলিম্পিক কমিটি (আই অ’ চি)ৰ অধ্যক্ষই সেই ইংগিতেই দিছে৷ বিশ্ব মহামাৰী ক’ৰোনা ভাইৰাছৰ আতংকৰ বাবে ইতিপূৰ্বে গোলকীয় ক্ৰীড়া…\nফুটবলপ্ৰেমীৰ বাবে আহিল সুখবৰ : ২০২১ চনৰ ১৭ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা মহিলা বিশ্ব কাপ ফুটবল ভাৰতত\nঅনলাইন বাৰ্তা ভাৰতীয় ফুটবলপ্ৰেমীৰ বাবে আহিল সুখবৰ৷ এবছৰ বাতিল হ’লেও ১৭ বছৰ অনুৰ্দ্ধ মহিলা বিশ্ব কাপ ফুটবল অহা বছৰ ভাৰতত অনুষ্ঠিত হ’ব৷ আজি এই টুৰ্ণামেণ্টৰ নতুন দিন ঘোষণা কৰিলে আয়োজকে৷ এই প্ৰসংগত জনায় যে এই টুৰ্ণামেণ্টখন ভাৰতীয় মহিলা…


T Zox in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - T Zox ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nT Zox ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- T Zox Benefits & Uses in Assamese- T Zox ar laabh aaru byavaharsamuh\nT Zox ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- T Zox Dosage & How to Take in Assamese - T Zox ar paali aaru xeya kenedore lobo\nT Zox ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- T Zox Side Effects in Assamese- T Zox ar parshwakriyasamuh\nT Zox সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- T Zox Related Warnings in Assamese- T Zox xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে T Zoxৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of T Zox with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite T Zox ar gurutor kriya-pratikriya\nT Zox মতভেদসমূহ- T Zox Contraindications in Assamese- T Zox nishedhsamuh\nT Zox ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about T Zox in Assamese- T Zox ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে T Zox ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- T Zox Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite T Zox kriya-pratikriya\nT Zox ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - T Zox Benefits & Uses in Assamese - T Zox ar laabh aaru byavaharsamuh\nT Zox তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nT Zox ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - T Zox Dosage & How to Take in Assamese - T Zox ar paali aaru xeya kenedore lobo\nT Zox-ৰ উপাদানসমূহ - T Zox Active Ingredients in Assamese - T Zox-ar upadaansamuh\nT Zox ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - T Zox Side Effects in Assamese - T Zox ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, T Zox ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nT Zox সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - T Zox Related Warnings in Assamese - T Zox xonkranta xatarkatabanisamuh\nT Zox-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nT Zox ৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া নাই।\nT Zox-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nT Zox স্তন্যপায়ী মহিলাৰ বাবে সম্পূৰ্ণৰূপে সুৰক্ষিত।\nবৃক্কত T Zox কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক ৰ বাবে T Zox কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nযকৃতত T Zox কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nT Zoxৰ ব্যৱহাৰে কলিজা ৰ ওপৰত কোনো ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ নেপেলায়।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত T Zox ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nT Zoxৰ ব্যৱহাৰে হৃদয় ৰ ওপৰত কোনো ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ নেপেলায়।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে T Zoxৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of T Zox with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite T Zox ar gurutor kriya-pratikriya\nT Zox তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nT Zox মতভেদসমূহ - T Zox Contraindications in Assamese - T Zox nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে T Zox লোৱা অনুচিত যাতে -\nT Zox ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about T Zox in Assamese - T Zox ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই T Zox-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, T Zox লোৱাটোৱে কোনো আসক্তিৰ সৃষ্টি নকৰে।\nT Zox লোৱাৰ পিছত আপোনাৰ টোপনিভাৱ আহিব পাৰে। সেয়ে এনে কাম কৰাটো নিৰাপদ নহয়।\nহয়, কিন্তু আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে T Zox লোৱা উচিত।\nনহয়, T Zoxয়ে কোনোধৰণৰ মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সা কৰিব নোৱাৰে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে T Zox ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - T Zox Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite T Zox kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু T Zoxৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে T Zox লোৱাটোৱে একো সমস্যাৰ সৃষ্টি নকৰে।\nমদ আৰু T Zoxৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, T Zox লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰা সম্পৰ্কত একো ক'ব পৰা নাযায়।\nT Zox ৰ অনুকল্প - Substitutes for T Zox in Assamese\nT Zox ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - T Zox Price and Pack Size in Assamese - T Zox ar mulya aaru pakor size\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই T Zox লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা T Zox ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে T Zox সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি T Zox ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত T Zox সেৱন কৰে?


মানৱতাৰ স্খলন-মেহেনাজ সৰকাৰ\nচাৰিওফালে ভাৱনাৰ বুৰবুৰণি ছটিয়াই ইয়াশে প্ৰয়াস কৰিলে মানৱতাৰ স্খলন হোৱা সমাজৰ বাবে এটি বাস্তৱসন্মত গল্প উপহাৰ দিয়াৰ বাবে । কিন্তু গল্পটো কি ভাষাৰে , ক’ৰ পৰা, কেনেকৈ আৰম্ভ কৰিব ভাবি পোৱা নাই ।সেয়ে একান্তমনে ইয়াশে আবেলিৰ দূৰ দিগন্তৰ নীলাভ মেঘবোৰ চাই আছে । মৃদু মলয়া বতাহে বাৰে বাৰে ইয়াশক চুই গৈছে বিনা সংশয়ে । নিৰৱতাৰ বোকোচাত সময় গৈ থাকিল । লাহে লাহে ৰঙা বেলিটোৱে বিদায় মাগিলে অহাকালি পুনৰ অহাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দি , ঘৰমূখী পখীজাক ডেউকা কোবাই গুচি গ’ল ইয়াশৰ মূৰৰ ওপৰেদি , জন-শূন্য বিস্তৃৰ্ণ পথাৰটো ক্ৰমশঃ এন্ধাৰে গিলি পেলালে । কিন্তু ইয়াশে কোনো ভাৱনাতে সঠিককৈ মন বহাব নোৱাৰিলে । অস্থিৰ কৰি থকাৰ মুহূৰ্ততে পিছফালৰ পৰা কাৰোবাৰ মাত ভাহি আহিল ।\n— ইয়াশ তই ইয়াত , তোক কিমান সময় ধৰি বিচাৰি আছো । ব’ল ব’ল সোনকালে যাব লাগিব ।\n— অনিমেশ ক’ত যাব লাগিব আৰু ইমান সোনকালে কিয় ?\n— ভাৱনা জগতত অলপ কমকৈ থাক ভাই । এই বয়সত মূৰটো গ’লে তোলৈ কোনেও ছোৱালী নিদিব । গোটেই জীৱন চিৰ কুমাৰ হৈ থাকিব লাগিব।\n— ধেৎ বাদ দেচোন সেইবোৰ । মই এটা গল্পৰ কথা ভাবি আছো । বাস্তৱসন্মত গল্প। কিবা আইডিয়া থাকিলে দে নহ’লে তোৰ ১২০৯ মডেলৰ ভঙা মোবাইলটো বন্ধ কৰি থʼ।\n— জান কেতিয়াবা কেতিয়াবা পূৰণি ভঙা মোবাইলটোও বৰ দৰকাৰী হৈ পৰে।\n— কেনেকৈ ?\n— মানে গল্পৰ সকলো উপাদান পাই যাবি তাৰ আগত ব’ল সৌৰভ আৰু তাৰ বৌদিৰ ৰাইজমেললৈ । বিচাৰটো ভালকৈ চা আৰু সেইটোত নিমখ আৰু তেল ছটিয়াই দি আঞ্জা বনাই লবি । তাৰ পিছত দেখিবি ভাল গল্প হৈ গৈছে ।\n— তই অলপ মাথামোটা হ’লেও মোৰ লগত থাকি থাকি তোৰো কিন্তু বুদ্ধি প্ৰখৰ হৈ আছে মানিব লাগিব ভাই ।\n— অৱশেষত মোৰ বুদ্ধিৰ প্ৰসংশা কৰিলিতো । ব’ল এতিয়া । নহ’লে পিছত বহিব লাগিব।\nইয়াশ আৰু অনিমেশ দুয়ো আগবাঢ়ে ৰাইজমেললৈ ।\nসৌৰভ আৰু তাৰ নিজৰ বৌদি সীমাৰ সৈতে থকা অবৈধ সম্পৰ্কৰ কথা গাঁৱৰ প্ৰায় সকলো মানুহে জানে কিন্তু উপযুক্ত প্ৰমাণ নথকাৰ বাবে গাঁৱৰ মানুহে ইমান দিনে একো কোৱা নাছিল । কিন্তু যোৱা নিশা সৌৰভৰ খুড়ীয়েকে নিজে সৌৰভ আৰু সীমাক একেলগে নাঙঠ হোৱা দেখি চিঞৰি উঠে । তাৰ পিছত ভালেখিনি হৈ চৈ হৈ যায় । সৌৰভ কোনোমতে পলাই সাৰে যদিও বিচাৰৰ বাবে ৰাইজে একগোট হোৱাৰ কথা আজি ৰাতি ।\nৰাতি প্ৰায় ন মান বাজিছে । মানুহৰ সমাগম ক্ৰমশঃ বাঢ়িয়েই চলিছে । বিশেষকৈ এনেকুৱা ৰাইজমেলত মানুহ নামাতিলেও যেন সভাস্থলীত মানুহ এনেয়ে ভৰি পৰে । মানুহ গোট খোৱাত শ্ৰীমান কাকতিয়ে সভাপতিৰ আসন শুৱনি কৰি ঘটনাৰ আঁতি-গুৰি সকলো শুনি ৰাইজৰ পৰামৰ্শ বিচাৰিলে —\n— শ্ৰদ্ধেয় ৰাইজ যোৱাকালি সৌৰেভ যিটো কাম কৰিলে সেয়া সঁচাই সমাজৰ বাবে জঘন্যতম নিন্দনীয় কাণ্ড । ইয়াক পুলিতে উঘালি পেলাব নোৱাৰিলে আমাৰ মা , ভনী , সন্তান , স্ত্ৰী কোনোৱে নিৰাপদ নহয় অথবা আমাৰ উঠি অহা প্ৰজন্মৰ বাবেও অশনি সংকেত। গতিকে আপোনালোকে হুলস্থুল নকৰি শান্তিপূৰ্ণ ভাৱে এনেকুৱা কিছুমান পৰামৰ্শ দিয়ক যাৰ জৰিয়তে এখন শৃংখলিত তথা অবৈধ সম্পৰ্ক মুক্ত সমাজ গঢ়িব পাৰি নাইবা সৌৰভৰ আজিৰ শাস্তিৰ কথা শুনি আমাৰ ভৱিষ্যতৰ প্ৰজন্মই বিপদে যাবলৈ ভয় কৰে বা ভয়ত শৰীৰৰ নোমবোৰ ডাল ডাল হয় ।\nশ্ৰীমান কাকতিৰ কথাত উপস্থিত ৰাইজে নিজৰ মাজতে বিভিন্ন কথাৰ গুনাগাথা কৰিব ধৰিলে । দেৱজিত খুড়াই ক’লে –\n— আগতে সৌৰভৰ ভায়েকক এশিকনি দিয়া হওঁক মহোদয় । চাল্লা নিজৰ স্ত্ৰীক শাসন কৰিব নোৱাৰে , পুৰুষৰ নামত কলংক ৰাবিচ । অতুলানন্দই ক’লে –\n—প্ৰথমবাৰৰ বাবে দুয়োজনকে দুই-চাৰিটা চৰ-থাপৰ দি ক্ষমা কৰি দিয়া হওঁক মহোদয়।\nৰাজনাথে ক’লে –\n—অতুলানন্দই নিজৰ মা- ভনীক দ্বিতীয় বাৰৰ বাবে ধৰ্ষিতা হোৱাৰ সুযোগ দিব পাৰে কিন্তু আমি নিদিওঁ । মাননীয় মহোদয় দুয়োজনক বিয়াপাতি সমাজৰ পৰা এঘৰীয়া কৰি সমাজক বীজাণু মুক্ত কৰক ।\nসকলোৰে নানু দীপক হাজৰিকাই ক’লে –\n— ডাঙৰটোৱে যেতিয়া নিজৰ তিৰিক সন্তষ্ট কৰিব নোৱাৰিলে তেনে ক্ষেত্ৰত সৰুটোৱে সহায় কৰিলে ভালেই হ’ল দিয়া । এতিয়া দুয়োজনক বিয়া পাতি দিয়া আমি চাহ নাস্তা খাই ঘৰলৈ যাওঁ ।\nনানুৰ কথাত সকলোৱে হাঁহিলে। ইয়াশ আৰু অনিমেষে একো কথা নক’লে মাথো শুনি গ’ল । সভাপতি মহোদয়ে চিগাৰেট হুপি হুপি চিন্তা কৰিব ধৰিলে ইমানবোৰ পৰামৰ্শৰ মাজত কোনটো সঠিক বুলি ক’ব । এনেতে কোনোবাই জোৰকৈ চিঞৰিলে –\n— সৌৰভ নাই , সৌৰভ নাই ক’ৰবাত পলাই গ’ল .. আহা তোমালোক সোনকালে আহা ।\nনাই , লাভ নহল অলপতে সৌৰভ পলাই সাৰিলে । সভাপতিয়ে আকৌ সকলোকে উদ্দেশ্যি ক’লে –\n—আপোনালোক সকলোৱে সৌৰভৰ ওপৰত কঢ়া চকু দি ৰাখক সি কেতিয়া ঘৰলৈ আহে । তাক শিক্ষা দিবই লাগিব নহ’লে আমাৰ উঠি অহা প্ৰজন্মই অবাটে গতি কৰিব আৰু ৰিদীপ বদমাচটো ক’ত গ’ল এই চাল্লাৰ তিৰীতোও খুব বদমাচ , এখনহাতে কেতিয়াও তালি নাজাজে। এই সকলোৰে চুড়ান্ত বিচাৰ কৰিব লাগিব। আজি যিহেতু আচামী সৌৰভেই নাই তেন্তে উঠো আৰু সৌৰভক পালেই আমি আকৌ বহিম ।\nশেষত নানুৰ কথাত সকলোৱে হাঁহিলে –\n— চাল্লা সৌৰভে মাৰিলে মজা আমি মিছাতে আধা মৰা ।\nৰাইজমেলৰ পৰা আহি ইয়াশে ভাবিলে – গল্পটো লিখিবই লাগিব । এনেকৈ চলিব দিয়াটো ঠিক নহ’ব । বিচাৰটোও অসম্পূৰ্ণ হৈ ৰ’ল । আনফালে ধৰ্ষণকাৰী প্ৰদীপৰ একো খবৰ নোলোৱা হ’ল । সমাজখনো যে কোনফালে গতি কৰিছে সেয়া ঈশ্বৰে ভালদৰে জানে ।\nৰাতিপুৱা ব্ৰাছডাল লৈ ঘৰৰ পদূলিতে ইয়াশে দাঁত মাজি থাকতে পথৰ মানুহৰ মুখত শুনিলে –\n—প্ৰদীপক এৰেষ্ট কৰিছে আৰু তিনি মাহত জামিন নিদিব । হয়তো চাৰি পাঁচ বছৰৰ বাবে জেলত পচিব লাগিব।\nখবৰটো শুনি ইয়াশে এক স্বস্তিৰ নিশ্বাস এৰিলে ।সমাজৰ এটি আৱৰ্জনা শেষ হ’ল । ইয়াশে মনে মনে ঈশ্বৰক ধন্যবাদ জনাই অনিমেষলৈ ফোন কৰিলে –\n– হেল্ল’ অনিমেষ ক’ত আছʼ ? অ’ প্ৰদীপৰ কথা কিবা শুনিলিনে ?\n– মই চাৰিআলিত । শুনিলো চাল্লাক বোলে এৰেষ্ট কৰিছে। তিনি মাহত জামিন নাই । ভালেই হ’ল দে । নাৰীসকল অলপ হ’লেও শান্তিত টোপনি যাব পাৰিব।\n– মইও বাটৰ মানুহৰ মুখত তাকেই শুনিলো । অই প্ৰদীপৰ ঘটনাটো অলপ কচোন লিখিবলৈ চেষ্টা কৰিম ।\nঅনিমেষে কৈ গ’ল ঘটনাটো —\nপ্ৰদীপ ... তিনিজন সন্তান আৰু এজনী ধুনীয়া পত্নীৰ সৈতে সুখী হৈও এজন অসুখী ব্যক্তি । চৰকাৰী খণ্ডৰ কিবা এটা চাকৰি কৰে । বহুত টকা থকা মানুহ। টকাৰ গৰমত যি ইচ্ছা তাকেই যেন কৰিব বিচাৰে । সেয়ে চৰিত্রটো ঘূনে খোৱা অৰ্থাৎ নাৰী পিপাসু । কুৎসিত বা ধুনীয়া বুলি কোনো কথা নাই কেৱল তাৰ লাগে নতুন নতুন নাৰীদেহ বিনিময়ত দিয়ে টকা । কিছুমানক টকা দি সহজে কিনিব পাৰে আৰু যিসকলক টকা দি কিনিব নোৱাৰে সিহঁতক ছলে বলে কৌশলে বলৎকাৰ কৰি এৰি দিয়ে । এনেকৈ বহুতো ছোৱালীক তেওঁ বলাৎকাৰ কৰিলে । বহুত অভিযোগ তেওঁৰ নামত কিন্তু সেই অনুপাতে তেওঁৰ শাস্তি হোৱা নাই । সকলো দোষ টকাৰে ঢাকি ৰাখিছে। এইবাৰ চাল্লাৰ চকুত পৰিল হেমান ঠেলা চালকৰ ছোৱালী পুষ্পাৰ ওপৰত । বহু চেষ্টা কৰিও বলাৎকাৰ কৰিব নোৱাৰাত হেমানৰ ঘৰত বিয়াৰ প্ৰস্তাব দিছিল। কিন্তু জানি বুজি এজন চৰিত্ৰহীন তথা সতীনি থকা ঘৰত নিজৰ ছোৱালীক কোনে বিয়া দিব । সেয়ে হেমানে পোনে পোনে বিয়াৰ প্ৰস্তাব নাকচ কৰি দিয়ে । বিয়াৰ প্ৰস্তাব নাকচ কৰাত খঙত অগ্নিশৰ্মা শৰ্মা হৈ প্ৰদীপে হেমানক মুকলিকৈ প্ৰত্যাহ্বান জনাই কৈছিল –‘‘ যদি তোৰ ছোৱালীক মোৰ লগত বিয়া নিদিয়া তেন্তে পুষ্পাক মই অইন কাৰো হ’ব নিদিওঁ , এৰাতিৰ বাবে হ’লেও তাইক মই বিয়া কৰিম, মিলাই লবি হেমান ঠেলা চালক । ’’ – এইবুলি কৈ প্ৰদীপে গুচি যায়। প্ৰদীপে প্ৰত্যাহ্বান জনোৱাৰ সেই নিশাতেই পুষ্পা নিখোজ হৈ যায়। গোটেই ৰাতি হৈ চৈ কৰি গাঁৱৰ মানুহে পুষ্পাৰ একো খবৰ উলিয়াব নোৱাৰিলে। পুষ্পাৰ লাশটো পোৱা যায় পিছদিনা ৰাতিপুৱা শালিধানৰ মাজত । মেডিকেল ৰিপʼৰ্টত পোৱা যায় অতিৰিক্ত ধৰ্ষণৰ ফলত পুষ্পাৰ মৃত্যু হৈছে।\n— ইয়াৰ পিছত হেমানে কি কৰিলে ?\n— ইয়াৰ পিছত হেমানে প্ৰদীপৰ বিৰুদ্ধে থানাত গোচৰ তৰিলে আৰু চাহ জলপান খোৱাৰ বাবে হেমানে পুলিচক অলপ টকাও দিলে যাতে পুলিচে অপৰাধীক সোনকালে ধৰিব পাৰে। কিন্তু কাম নহ’ল । প্ৰদীপে অচিৰ মুখখন টকাৰে বন্ধ কৰি দিয়ে। হেমানে উপায় নাপায় গাঁওবাসীৰ ওচৰত সাহাৰ্য্য বিচাৰিলে । গাঁৱৰ মানুহে হেমানৰ চকুপানী দেখি বহি থাকিব নোৱাৰিলে । গাঁৱৰ সকলোৱে মিলি থানাত ধৰ্না দি প্ৰদীপৰ কেছটো কʼৰ্টত পঠাই দিয়ে । এতিয়া যিটো শুনিলো সেইটো কʼৰ্টৰ ৰায় ।\nসংযোগ বিচ্ছিন্ন হোৱাৰ পিছত ইয়াশে ভাবিলে গল্পটো লিখিবই লাগিব। সমাজক সচেতন কৰিবই লাগিব । বৰ্তমান সমাজত চলি থকা অন্ধবিশ্বাস , কুসংস্কাৰ , বাল্যবিবাহ আদিৰ বিষয়েও লিখিব লাগিব ।তাৰোপৰি ভূতক লৈ ( বিশেষ কৈ গাওঁ অঞ্চলত ) যি ভণ্ডামি, কবিৰাজৰ যি ভূত হাজিৰ নামৰ নাটকৰ আখৰা সেয়া মষিমূৰ কৰিব লাগিব নহ’লে এই ভণ্ডামি বিলাকে এদিন বট বৃক্ষ হ’ব তেতিয়া হয়তো ইয়াক মষিমূৰ কৰাত কষ্ট হ’ব ।\nইয়াশে সমাজৰ কৰুণ অৱস্থাৰ বিষয়ে ভাবি চকুলো টুকিলে আৰু ভাবিলে কোনদিশে গতি আজিৰ মানৱতা । টকাৰ গৰমত মানুহক হত্যা কৰিব পাৰি জানো ? এতিয়া বিজ্ঞানৰ যুগ মানুহে ক্ৰমশঃ জ্ঞান বিজ্ঞান তথা যুক্তিৰ সহায়ত আগুৱাই গৈছে সফলতাৰ শীৰ্ষস্থান লৈ । ইয়াৰ পিছতো মানুহে মানুহক হত্যা কৰিব পাৰে কেনেকৈ নাইবা অন্ধবিশ্বাস , কুসংস্কাৰ, ভূতৰ নামত নাটক এইবিলাক বিশ্বাস কৰে কেনেকৈ ...। নাই আৰু পলম কৰা নাযাব । লগে লগে ইয়াশে হাতত কলম তুলি ল’লে। গুণ্ডাৰাজৰ পৰা মুক্ত কৰিবই লাগিব সমাজক । নহ’লে এদিন গোটেই দেশতে গুণ্ডাৰাজে ছানি ধৰিব । মা , ভনী , স্ত্ৰী কোনোৱে নিৰাপদ নাথাকিব । দেশ ৰসাতলে যাব ।গতিকে সময় থাকোতেই সাৱধান হ’ব লাগিব। প্ৰয়োজন হ’লে ইহঁতক মৃত্যু দণ্ড দি হ’লেও দেশক ৰক্ষা কৰিব লাগিব ।\nইয়াশে গল্পটোৰ কথা ভাবি ভাবি সপোন দেখিলে — ডাৱৰ কাটি ক্ৰমশঃ ফৰকাল হ’ব ধৰিছে আকাশ , এটি দুটি তৰাৰ সৈতে ভাসমান হ’ব ধৰিছে জোনাক । পুৱাৰ হেঙুলীয়া বেলিটোৱে কঢ়িয়াই আনিছে আশাৰ বতৰা , সেউজীয়াৰ পৰা সেউজীয়ালৈ গতি কৰিছে মানুহৰ সম্পৰ্কবোৰ , তেওঁ দেখিছে মানুহে এজনে আনজনক সাৱটি ধৰিছে মানৱতাৰ জয়গান গাই , ক’ৰবাৰ পৰা ভাহি আহিছে ভূপেনদাৰ সেই কালজয়ী গীত —\n"মানুহে মানুহৰ বাবে যদি অকণো নেভাবে , কোনেনো ভাবিব কোৱা অ’ সমনীয়া ?"\nTags: প্রবন্ধ মেহেনাজ সৰকাৰ


সেই ছোৱালীজনী (দীপাঙ্ক বৰা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nডাঙৰ হৈ কেতিয়াও নেদেখা জানকী পেহীৰ ছোৱালীজনীৰ কথা মাৰ মুখত কিমানবাৰ শুনিছিলোঁ হিচাপ নাই৷ আমি গাঁৱলীয়া মানুহ৷ পিতাই আছিল খেতিয়ক৷ একমাত্ৰ ল’ৰা হিচাপে মোক যথাসাধ্য পঢ়ুৱালে৷ ময়ো এপোৱা মগজৰে যিকণ পাৰো জ্ঞান অৰ্জন কৰি গাঁৱৰে চাল-বেৰ নোহোৱা প্ৰাইমেৰী স্কুলখনত মূৰটো গুজি এসময়ত মাৰ কেনকেননি শুনি শুনি বিৰক্তি লগাত সংসাৰী হ’লোঁ৷ পিতাই কাহানিবাই ঢুকাল৷ বৰ্তমান বৃদ্ধা মা, মই, ঘৈণী আৰু তিনি বছৰীয়া ল’ৰা এটাৰে সৈতে আকালো নাই ভঁৰালো নাই ধৰণৰ সুখৰেই সংসাৰ বুলিব পাৰি৷\nকি কৈ আছিলোঁ ..অঁ ..জানকী পেহীহঁতৰ কথা৷ মোৰ জন্ম হোৱাৰ সময়ত বোলে জানকী পেহীহঁত আমাৰ গাঁ‍ৱৰ অলপ আঁতৰতে থকা ব্লক অফিচৰ কোৱাৰ্টাৰতে বহুদিন আছিল৷ উজনিৰ ফালৰ মানুহ৷ গিৰিয়েকে সেইটো ব্লকতে কেইবছৰমান চাকৰি কৰিছিল৷ আৰু মা আছিল অকলশৰীয়া জানকী পেহীৰ একেবাৰে মনৰ ওচৰৰ মানুহ৷ তেজৰ সমন্ধ নাথাকিলেও নিজৰ মানুহ৷ মোৰ আৰু জানকী পেহীৰ ছোৱালীজনীৰ মাজত হেনো এসপ্তাহৰ তফাৎ৷ মোৰ মনত থকা কালৰ পৰা মাই আমাক শুনাই অহা কাহিনীটো হ’ল.. জন্ম দিলেও কিবা বেমাৰৰ বাবে জানকী পেহীয়ে নিজৰ ছোৱালীক গাখীৰ খুৱাব পৰা নাছিল৷ মায়েই হেনো মোৰ ভাগৰ পৰা চান কাঢ়ি নিশকতীয়া ছোৱালীজনীক দুবছৰলৈকে নিজৰ গাখীৰ খুৱালে৷ নাৰী হিচাপে তাকেলৈ মাৰ বৰ গৌৰৱ৷ অৱশ্যে কৃতজ্ঞতাৰ চিনস্বৰূপে তেওঁলোকেও আমাক বোলে যথেষ্ট সহায় কৰিছিল৷ তেওঁলোক বদলিহৈ আমাৰ তাৰ পৰা গুচি যোৱাৰ পাছতো অলপদিনলৈ কিবা প্ৰকাৰে যোগাযোগ ৰাখিছিল৷\nসময় বাগৰাৰ লগে লগে যোগাযোগো নোহোৱা হ’ল৷ পয়ত্ৰিশ-চল্লিশ বছৰৰ আগৰ সমন্ধ চকুৰ আঁতৰত থাকিলে কাৰনো মনত থাকিব৷ কিন্তু মাৰ মনৰ পৰা সেই সোণোৱালী দিনবোৰৰ কথা নাতৰিল৷ মাজে মাজে মোৰ পত্নীক হুমুনিয়াহ কাঢ়ি …মৰাৰ আগতে নিজৰ বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই ডাঙৰ কৰা ছোৱালীজনী এবাৰ চাবলৈ থকা হেঁপাহৰ কথা কয়৷ সেই সৰু ছোৱালীজনীৰ ফুট-ফুটীয়া ফ্ৰক এটা পিন্ধি উঠা মৰম লগা ক’লা-বগা ফটো এখন আমাৰ ঘৰৰ বেৰাত আয়নাৰে বন্ধাই ওলোমাই থোৱা আছে৷ প্ৰায়েই সময়ৰ দাগ লাগি ক্ৰমাৎ অস্পষ্ট হৈ অহা তাহানিতেই তোলা সেই ফটোখন হাতেৰে মোহাৰি কিবা কিবি ভাবি থকা মাক দেখি বেয়াও লাগে কেতিয়াবা৷ তাইক মোৰ ভনী বুলিয়েই কয় সদায়৷ এই মাইকী মানুহবোৰ বৰ আবেগিক৷ সিফালে বা কাহিনীটোৰ নায়িকা মাৰ গাখীৰ খোৱা ছোৱালীজনীয়ে সেই কথা জানে নে নাই!\nব্লক অফিচত পিয়নৰ চাকৰি কৰা মোহনেহে গাঁৱত কথাটো উলিয়ালে… নতুনকৈ কামত যোগদান কৰা জিলা গ্ৰামোন্নয়নৰ প্ৰকল্প সঞ্চালকগৰাকী মহিলা আৰু তেখেতৰ দেউতাকে বোলে বহুদিন আগতে আমাৰ ব্লকটোতে চাকৰি কৰিছিল৷ ঘুনুক ঘানাককৈ মাৰ কাণতো কথাটো পৰাত মোক কুতুৰিবলৈ লাগিল.. এবাৰ লৈ যাব লাগে… সেই ছোৱালীজনীৰ ওচৰলৈ৷ ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ আগত… “তাই বিয়াগোম বিষয়া হ’ল… নহ’বনো কিয়… সৰুতে কাৰ বুকুৰ গাখীৰ খাইছিল…” জাতীয় ফিতাহি মৰা কথা পতাও শুনিলোঁ দুই এদিন৷\nমই স্কুলৰ কামত সদৰলৈ মাজে মাজে নোযোৱা নহয়৷ আৰু চহৰৰ অফিচবিলাকত আমাৰ নিচিনা সাধাৰণ মানুহক কেনেকুৱা ব্যৱহাৰ কৰে সেইটোও মোৰ অজানা নহয়৷ তেনেস্থলত আগ-পিছ নভবাকৈ পোনে পোনে আজলী মাক লগতলৈ প্ৰশাসনৰ মুৰব্বী এগৰাকীক লগ ধৰিবলৈ যোৱাটো যে বৰ সুবিধাজনক নহ’ব ভালদৰেই জানো৷ আজি নিম ..কালি নিমকৈ পিছুৱাই আছিলোঁ৷ এদিন শোৱাপাটীত ঘৈণীয়েহে ক’লে বোলে.. কিনো সদায় মাক আশা দি থাকা.. এদিন মানুহগৰাকীৰ তালৈ লৈ নোযোৱা কিয়!\nঅৱশেষত থিৰাং কৰিলোঁ.. মই অকলে গৈ মানুহগৰাকী সেই জানকী পেহীৰ ছোৱালী হয়নে নহয় প্ৰথমতে সেইটো জানি আহি পাছতহে মাক লৈ যাম৷ উপায় নাপাই মা সেই কথাত মান্তি হ’ল অৱশ্যে৷ এদিন ৰাতিপুৱাতে ব্লক অফিচৰ পিয়ন মোহনৰ লগত ওলালোঁ জিলালৈ৷ চহৰৰ অফিচৰ বৰমূৰীয়াক একো কাম নোহোৱাকৈ পোনে পোনে গৈ লগ ধৰাটো সহজ নহয় বুলিয়েই সেইটো অফিচৰ তলা-নলা জনা মোহনক লগত ল’লোঁ৷ বাৰে বাৰে মানা কৰা স্বত্বেও মায়ে নাৰিকলৰ লাডুকেইটামান বান্ধি দিলে নিজৰ বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই ডাঙৰ কৰা আনৰ ছোৱালীজনীক দিবলৈ৷\nডি.আৰ.ডি.এ’ৰ পি.ডি.ৰ অফিচ৷ গাঁৱৰ সৰু মানুহৰ উন্নয়নৰ বাবে থকা অফিচত ডাঙৰ ডাঙৰ মানুহৰ ভিৰ৷ শীত-তাপ নিয়ন্ত্ৰিত পি.ডি.ৰ কোঠাৰ বাহিৰতো কাকো ৰৈ থাকিব নিদিয়ে৷ ব্যক্তিগত কাৰণত কাকো লগ ধৰিবলৈকো নিদিয়ে৷ অৱশেষত মোহনৰ কোনোবা চিনাকীৰ যহত দুপৰীয়া সময়ত পাঁচমিনিটৰ কাৰণে লগ ধৰাৰ অনুমতি পালোঁ৷\nদেখিলেই ধনী-মানি ঘৰৰ যেন লগা সৰুৰে পৰা মায়ে ভনী বুলি কৈ অহা মানুহগৰাকীয়ে ভ্ৰু কোঁচাই গহীন সুৰত সোধা “সোনকালে কওক.. কিয় আহিছে” বুলি সোধা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত কৰ যোৰে নমস্কাৰ কৰি বাইদেউ বুলি সম্বোধন কৰি দুটামান বাক্যৰ ভিতৰত পৰিচয়সহ আমাৰ মা আৰু তেখেতৰ মাকৰ সমন্ধৰ কথাটো উনুকিয়ালোঁ৷ মাৰ বুকুৰ গাখীৰ খাই ডাঙৰ হোৱা আনৰ ছোৱালীজনীয়ে কথাবোৰ মনত পেলোৱাৰ নিচিনা কৰি কথাৰ সুৰত যেন বিৰক্তি ঢালি কৈ উঠিল… “সেইবোৰ কথা মায়ে সৰুতে গাই-বাই আছিল… মাৰ বেমাৰ হোৱা কাৰণে মোক হেনো কোনোবা গাঁৱৰ মানুহ এজনীয়ে অলপ দিন গাখীৰ খুৱাইছিল বুলি৷ সেইজনী আপোনাৰেই মা নেকি.. জীয়াই আছে নে! সেইটো কথা ক’বলৈকে আহিছিল নে.. বেলেগ কিবা কাম আছিল..! এই বছৰ কিন্তু বিনামূলীয়া ঘৰ-চৰ একো দিব নোৱাৰিম দেই…”\nক’বলৈ আৰু একো নথকাত মায়ে ভনী বুলি কৈ থকা ছোৱালীজনীক ..নাই বাইদেউ..বেলেগএকো নালাগে.. মায়ে এবাৰ চাব খুজিছিল বুলি কৈ থাকোঁতেই তেখেতে ফোনত তেওঁৰ কোঠাত সোমাবলৈ অনুমতি দিয়া ব্যক্তিগত সহায়িকাগৰাকীক ..“কি.. কামৰ সময়ত যাকে তাকে ৰুমত সোমাবলৈ দিয়া” বুলি গালি পৰা শুনি নিশব্দে ওলাই আহিলোঁ৷ আমিও চাগৈ ধনী-মানি হোৱা হ’লে নাইবা ময়ো তেখেতৰ দৰে বিয়াগোম বিষয়া হোৱাহ’লে তেখেতে চাগৈ সেই পুৰণা চিনাকীত উৎফুল্লিত হৈ পৰিলহেঁতেন!\nঘৰলৈ ঘূৰি গৈ আশাৰে বাট চাই থকা মাকহে কি বুলি কওঁগৈ জানো! বাটত মোহনক ক’লোঁ.. মায়ে কৈ থকা মানুহজনী এইগৰাকী নহয়৷ মাকো তেনেকৈয়ে ক’ব লাগিব৷ মাৰ বুকুৰ গাখীৰ খাই ডাঙৰ হোৱা ছোৱালীজনী সেই ওলোমাই থোৱা মৰম লগা ফটোখন আৰু মাৰ বুকুৰ ভিতৰতে ফুটুকা-ফুটুকী ফ্ৰক পিন্ধা সৰু ছোৱালীজনী হৈ সোমাই থাকক৷\n← লখিমী (জয়ন্ত কুমাৰ ডেকা)\nপ্ৰশংসা, সমালোচনা আৰু আত্মসন্মানবোধ – এক মানসিক অৱতৰণ (ড° লোচন শইকীয়া) →


গলব্লাডাৰ ষ্টনৰ পৰা ৰক্ষা পোৱাৰ কিটিপ- Gallbladder stone treatment in Assamese - fitassam\nলেখকঃ ডা:মনোজ কুমাৰ শইকীয়া (আয়ুৰ্বেদ)\nবৰ্তমান সময়ত গলব্লাডাৰ ষ্টন ৰোগৰ ব্যাপকতা অসমত দিনক দিনে বৃদ্ধি পাব ধৰিছে। পুৰুষৰ তুলনাত মহিলা এই ৰোগত অধিক আক্ৰান্ত হয়। সাধাৰণতে বয়সস্থ সকলৰ এই ৰোগ হয় যদিও আজিকালি অসমত যথেষ্ট পৰিমাণে সৰু সৰু ল’ৰা-ছোৱালীৰ গলব্লাডাৰ ষ্টন হোৱা দেখা যায়। ইয়াৰ মূলকাৰণ খাদ্যাভ্যাসৰ পৰিৱৰ্তন আৰু পৰিশ্ৰম বিহীন জীৱন নিৰ্বাহ। আজি এই সম্পৰ্কে কিছু অৱগত কৰিব বিছাৰিছো।\nগলব্লাডাৰ কি? What is Gall Bladder?\nপিত্তাশয়ত পিত্তৰস সঞ্চিত হৈ থাকে। পিত্তৰস ক্ষাৰকীয় আৰু ইয়াত ৮৬% পানী বাকী ১৪% কলেষ্টৰল, পিত্ত লৱন (bile salt) পিত্ত ৰঞ্জক (bile pigments) , মিউচিন ইত্যাদি পদাৰ্থ থাকে। আহাৰ খোৱাৰ আধাঘন্টাৰ ভিতৰত জুলীয়া খাদ্য বৃহৎ অন্ত্ৰৰ ডিওডেনামত প্ৰৱেশ কৰাৰ লগে লগেই পিত্তাশয় স্বয়ংক্ৰিয় ভাৱে সঙ্কুচিত হ’বলৈ ধৰে। এই সঙ্কোচনৰ বাবেই পিত্তাশয়ৰ পৰা পিত্তৰস চিষ্টিক নলী আৰু পিত্তনলীৰে গতি কৰি বৈ আহি ডিওডেনামত থকা খাদ্যৰ লগত মিহলি হয়। পিত্তৰসৰ মুখ্য কাম হৈছে খোৱা খাদ্যত থকা চৰ্বী হজম কৰা।\nগলব্লাডাৰ ষ্টন কি? What is Gall Bladder Stone\nচমুকৈ কবলৈ গলে, পিত্তনলীত সঞ্চিত হৈ থকা পিত্তৰসত কলেষ্টেৰল থাকে। নানা কাৰণত এই কলেষ্টেৰল পিত্তাশয় বেৰত গেদ পৰি তৰপে তৰপে জমা হয় আৰু কালক্ৰমত কঠিন হৈ পিত্তপাথৰ বা গলব্লাডাৰ ষ্টন হয়।\nঅৰ্থাৎ যেতিয়া পিত্তথলীত তৰলৰ পৰিমাণ শুকাবলৈ আৰম্ভ কৰে, ইয়াত থকা চেনী-নিমখ আৰু অন্যান্য মাইক্ৰনিউট্ৰিয়েণ্ট(micronutrients)\nউপাদানবোৰ একেলগে জমা হৈ পিত্তত পাথৰৰ দৰে সৰু শিলৰ টুকুৰা গঠন কৰে।\nকেতিয়াবা পিত্তথলীত কলেষ্টেৰল, বিলিৰুবিন আৰু পিত্ত লৱণ জমা হয়। ৮০ শতাংশ পাথৰ কলেষ্টেৰলৰ দ্বাৰা গঠিত। লাহে লাহে এইবোৰ কঠিন হৈ পৰে আৰু পিত্তথলীৰ ভিতৰত শিল হৈ পৰে। কলেষ্টেৰলৰ পাথৰ হালধীয়া-সেউজীয়া ৰঙৰ হয়\nযেতিয়া মূত্ৰাশয়ত ক’লা বা মুগা ৰঙৰ পাথৰ দেখা যায়, সেইবোৰক pigment stone বুলি কোৱা হয়। কেতিয়াবা যেতিয়া পিত্তথলীত (unconjugated bilirubin) বিলিৰুবিন নামৰ উপাদান সংগ্ৰহ হব ধৰে, ই pigment stone সমস্যা সৃষ্টি কৰে। পিত্তথলীৰ বিভ্ৰান্তিৰ ফলত কেতিয়াবা পিত্ত নলীত পিত্ত জমা হয়, যাৰ ফলত জণ্ডিচও(jaundice) হব পাৰে।\nযদি পিত্ত অন্ত্ৰলৈ যোৱাৰ পৰিৱৰ্তে অগ্ন্যাশয়লৈ যায়, ই ক্ৰনিক পেনক্ৰিয়াটাইটিছ নামৰ এক গুৰুতৰ সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। যদি সঠিক সময়ত চিকিৎসা কৰা নহয়, ইয়াৰ ফলত পিত্তথলীত কৰ্কট ৰোগ (cancer) হ’ব পাৰে।\nপিত্তথলীত পাথৰ গঠন এক ভয়ানক বেদনাদায়ক ৰোগ। কলেষ্টেৰল আৰু পিগমেন্ট (pigment) নামৰ দুই প্ৰকাৰৰ পিত্ত আছে। কিন্তু প্ৰায় ৮০ শতাংশ পাথৰ কলেষ্টেৰলৰ দ্বাৰা গঠিত। পিত্ত যকৃতত সৃষ্টি হয় আৰু গলব্লাডাৰত সংৰক্ষণ কৰা হয়। এই পিত্তয়ে চৰ্বি থকা খাদ্য হজম কৰাত সহায় কৰে। কিন্তু যেতিয়া পিত্তত কলেষ্টেৰল আৰু বিলৰুবিনৰ পৰিমাণ অধিক হয়, পাথৰ সৃষ্টি হয়।\nগলব্লাডাৰ ষ্টনৰ লক্ষণসমূহ- Symptoms of Gall Bladder Stone in assamese\nসোঁফালৰ ওপৰ পেটত তীব্ৰ ধৰণৰ বিষ হয়। ক্ৰমে এই বিষ পিঠি আৰু কান্ধলৈকে বিস্তাৰিত হয়।\nএকেটা সময়তে বমি, বুকু জ্বলা-পোৰা,\nগেছৰ কাৰণে পেট ফুলা, বদহজম, টেঙা উগাৰ,\nশীতল ঘাম নিৰ্গত হোৱা,\nশ্বাস-প্ৰশ্বাস কষ্ট আদি লক্ষণ দেখা যায়।\nএই ৰোগ পুৰণি হ’লে অৱৰোধ কামলা বা জণ্ডিচ (obstructive jaundice) হোৱাৰ উপৰিও কেঞ্চাৰ হোৱাৰ অধিক সম্ভাৱনা থাকে।\nসাধাৰণতে মানুহৰ ধাৰণা যে এবাৰ গলব্লাডাৰ ষ্টন অষ্ট্ৰোপচাৰ কৰাৰ পিছত এই ৰোগ পুনৰ হোৱাৰ সম্ভাৱনা নাথাকে। অষ্ট্ৰোপচাৰ কৰাৰ পিছত খোৱা-বোৱাত সাৱধানতা অৱলম্বন নকৰিলে পুনৰ পাথৰ হয়। পিছৰ পৰ্যায়ত এই পাথৰ পিত্তনলী, যকৃতনলী আৰু যকৃতৰ ভিতৰত পুনৰ হোৱাৰ অধিক সম্ভাৱনা থাকে।যকৃতৰ ভিতৰত পাথৰ হ’লে গুৰুতৰ ভাৱে আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে।\nগলব্লাডাৰ ষ্টন হোৱাৰ কাৰন -Causes of Gall Bladder Stone in assamese\nকিছুমান কাৰক আছে যি পিত্তৰ পাথৰৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে যেনে-\n– ডায়েবেটিচ বা ডায়েবেটিচ (Diabetes)\n-মেদবহুলতাৰ অস্ত্ৰোপচাৰৰ পিছত (Post bariatric surgery)\n-কিছুমান ঔষধৰ ব্যৱহাৰ\n– দীৰ্ঘম্যাদী ৰোগৰ কাৰণ\nআন কিছুমান কাৰণ আছে:\n(১) বিয়াৰ পিছত মহিলা সকলে গৰ্ভনিৰোধক বড়ী ব্যৱহাৰ কৰে। এই গৰ্ভনিৰোধক বড়ী খোৱাৰ ফলত গলব্লাডাৰ সঙ্কোচন কমকৈ হোৱা বাবে সম্পূৰ্ণকৈ পিত্তৰস ওলাই আহিব নোৱাৰে। এই দৰে সঞ্চিত পিত্তৰসৰ গেদ জমা হৈ অতি সহজে পিত্তপাথৰ বা গলব্লাডাৰ ষ্টন হয়। সেয়েহে ৪০-৪৫ বছৰীয়া মহিলা সৰ্বাধিক আক্ৰান্ত হয়। মহিলা সকলে গৰ্ভনিৰোধক বড়ী একেৰাহে তিনিমাহৰ অধিক কাল নাখাব। পৰাপক্ষত সুৰক্ষিত সময়ত সহবাস কৰিব আৰু অসুৰক্ষিত সময়ত সহবাসৰ পৰা বিৰত থাকিলে গলব্লাডাৰ ষ্টন হোৱাৰ সম্ভাৱনা কমে।\n(২) উপচিতি আৰু অপচিতিৰ ওপৰতো এই ৰোগ হোৱাটো নিৰ্ভৰ কৰে। শাৰীৰিক পৰিশ্ৰম কমকৈ কৰা মধ্যবিত্ত আৰু ধনী ব্যক্তিৰ শৰীৰত কলেষ্টৰল বৃদ্ধি স্বাভাৱিকতে বাঢ়ে। শৰীৰত বৰ্ধিত কলেষ্টৰল ক্ৰমে গলব্লাডাৰত সঞ্চিত হৈ ষ্টন গঠন হয়। সেয়েহে শাৰীৰিক পৰিশ্ৰম, সাঁতোৰা , প্ৰতিদিনে অন্তত ১০ কিলোমিটাৰ চাইকেল চলালে এই ৰোগ হোৱাৰ সম্ভাৱনা কমে।\n(৩) আজিকালি অসমত বিক্ৰী হোৱা খোৱাতেল প্ৰায় সকলোখিনি ভেজাল। এই ভেজাল খোৱাতেলৰ কাৰণে অসমত গলব্লাডাৰ ষ্টন বৃদ্ধি পাইছে। সেয়েহে এই ভেজাল তেলৰ ব্যৱহাৰ কমকৈ কৰিল গলব্লাডাৰ ষ্টন হোৱাৰ পৰা ৰক্ষা পাব ।\n(৪) ফাষ্ট ফুড, কণী, ব্ৰইলাৰ মাংস, ঘৰচীয়া জন্তুৰ মাংস, ঘিউ, মাখন, পনীৰ ইত্যাদি বিভিন্ন প্ৰকাৰ চৰ্বীজাতীয় খাদ্য বেছিকৈ খোৱাৰ ফলত শৰীৰ লোদোৰ-পোদোৰ হোৱাৰ উপৰিও কলেষ্টেৰল বৃদ্ধি হয়। এই বৰ্ধিত কলেষ্টেৰলৰ কাৰণে গলব্লাডাৰ ষ্টনত আক্ৰান্ত হোৱাৰ উপৰিও উচ্চ ৰক্তচাপ আৰু হৃদৰোগ হোৱাৰ অধিক সম্ভাৱনা। সেয়েহে এই ধৰণৰ খাদ্য কমকৈ খালে এই ৰোগৰ পৰা হাত সাৰিব পাৰিব।\n(৫) ৰাতিপুৱা খালী পেটেৰে থাকি দূপৰীয়া উদৰপুৰাই খোৱা স্বভাৱৰ কাৰণেও শৰীৰত কলেষ্টেৰল বৃদ্ধি হৈ এই ৰোগ হয়। সেয়েহে ৰাতিপুৱা সদায় সামান্য গধুৰ আহাৰ খালে কলেষ্টেৰল নাবাঢ়ে। সদায় আহাৰ কমকৈ দিনটোৰ ভিতৰত ছবাৰ খালে কলেষ্টেৰল বৃদ্ধি নহয়। এইদৰে আহাৰ খালে গলব্লাডাৰ ষ্টনৰ উপৰিও গেষ্ট্ৰিকৰ ৰোগ, বদহজম ইত্যাদি অন্যান্য বহুতো ৰোগৰ পৰা ৰক্ষা পাব।\n(৬) অত্যাধিক প্ৰানীজ প্ৰটিন খোৱাৰ বাবেও গলব্লাডাৰ ষ্টন হয়৷ দৰাচলতে, জীৱ-জন্তুৰ পৰা পোৱা প্ৰ’টিনে কেলচিয়াম পাথৰ আৰু ইউৰিক এচিড পাথৰৰ আশংকা বৃদ্ধি কৰে। মাছ, মাংসত প্ৰটিনৰ সৈতে কেলচিয়াম অধিক থাকে, সেয়েহে সেইবোৰ অত্যাধিক গ্ৰহণ নকৰিব। যদি আপোনাৰ পিত্তথলী বা বৃক্কৰ পাথৰ আছে, আপুনি সেইবোৰ একেবাৰে গ্ৰহণ কৰা উচিত নহয়।\nগলব্লাডাৰ ষ্টনৰ বাবে প্ৰতিকাৰ- Prevention of Gall Bladder Stone in assamese\n(১) ৰাতিপুৱা খালী পেটত ৪-৫ ফুট নহৰু বাকলি সহ গিলি খালে শৰীৰৰ অতিৰিক্ত কলেষ্টেৰল কমি এই ৰোগৰ পৰা সুৰক্ষিত হ’ব পাৰিব। নহৰুৰ বাকলি আৰু সাৰভাগৰ মাজত থকা ভলেতাইল অইল নামৰ এবিধ তেলে শৰীৰৰ অতিৰিক্ত কলেষ্টেৰল কমায়।\n(২) সদায় কল খোৱাৰ অভ্যাস কৰিব। কলত থকা মেগনেছিয়ামে শৰীৰৰ কলেষ্টৰল নিয়ন্ত্ৰণ কৰি ৰাখিব পাৰে। সেয়েহে সহজে কলখোৱা ব্যক্তিৰ গলব্লাডাৰ ষ্টন নহয়।\n(৩) খাৰখোৱা অসমীয়াই আজিকালি কলাখাৰ চিনি নোপোৱা হ’ল। কলাখাৰ খালে হজম আৰু বিপাক সুচাৰুভাৱে হয় বাবে শৰীৰত কলেষ্টেৰল বৃদ্ধি হোৱাটো নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। তাৰোপৰি সদায় যথেষ্ট পৰিমাণে আহজাতীয় খাদ্য খাব লাগে। আহজাতীয় খাদ্যৰ কাৰণে খাদ্যত থকা চৰ্বী কমকৈ শোষিত হয় বাবে শৰীৰত কলেষ্টেৰল নিয়ন্ত্ৰণ হয় আৰু গলব্লাডাৰ ষ্টন হোৱাৰ সম্ভাৱনা কমি যায়।\n(৪) তেতেলিত টাৰটাৰিক এচিড থাকে। তেতেলি খালে যকৃত বা লিভাৰৰ কাৰ্যক্ষমতা আৰু গলব্লাডাৰৰ সঙ্কোচন কাৰ্য্য ২০-২৫% বৃদ্ধি হয়। অতিৰিক্ত ভাৱে গলব্লাডাৰ সঙ্কুচিত হোৱাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত গলব্লাডাৰৰ ভিতৰত থকা পিত্তৰস সম্পূৰ্ণৰূপে বাহিৰহৈ পিত্তাশয় বা গলব্লাডাৰ পৰিস্কাৰ কৰি ৰাখিব পাৰে। সেয়েহে তেতেলি নিয়মীয়াকৈ খালে গলব্লাডাৰ ষ্টন হোৱাৰ সম্ভাৱনা নাথাকে।\n(৫) ভূজঙ্গাসন বা সৰ্পাসন, অৰ্ধচক্ৰাসন, চক্ৰাসন আৰু ময়ুৰাসন আদি যোগাসন কৰিলে পেটত অতিৰিক্ত চৰ্বী জমা হ’ব নোৱাৰে। তাৰোপৰি গলব্লাডাৰ অধিক সক্ৰিয় হোৱাৰ বাবে সহজে গলব্লাডাৰ ষ্টন নহয়।\n(৬) কেতিয়াবা ঘূৰণীয়া পেলুৰ সৰু সৰু পলুবোৰ গলব্লাডাৰলৈ প্ৰৱেশ কৰি থিতাপি লয়। এই ঘূৰণীয়া পেলুৰ কাৰণেও গলব্লাডাৰ উখহি বিষাবলৈ (cholecystitis) ধৰে। এই লক্ষণ সমূহ গলব্লাডাৰ ষ্টনৰ লক্ষণৰ সৈতে একেই। সেয়েহে বহুতো সময়ত ভুল চিকিৎসা হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে। ইয়াৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পোৱাৰ বাবে ছমাহৰ অন্তৰত সকলোৱে পেলুৰ ঔষধ খাব লাগে।\nআশাঁ কৰো উপৰোক্ত লিখনিৰদ্বাৰা আপোনালোক উপকৃত হল৷🙏\nঅধিক জানিবলৈ আৰু আয়ুৰ্বেদিক/এলোপেথিক/হমিঅপেথী চিকিৎসকৰ সৈতে কথা পাতিবলৈ তলৰ 𝐁𝐎𝐎𝐊 𝐀𝐍 𝐀𝐏𝐏𝐎𝐈𝐍𝐓𝐌EN𝐓 𝐅𝐎𝐑𝐌 খন 𝐅𝐈𝐋𝐋𝐔𝐏 কৰি পৰামৰ্শ লওঁক৷\n𝐄𝐦𝐚𝐢𝐥 𝐮𝐬: 𝐟𝐢𝐭𝐚𝐬𝐬𝐚𝐦@𝐠𝐦𝐚𝐢𝐥.𝐜𝐨𝐦\n← আৰ্থ্ৰাইটিছৰ বাবে5টা সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ আয়ুৰ্বেদিক প্ৰতিকাৰ-5 Best Ayurvedic Remedies For Arthritis\nপচতীয়া গছৰ উপকাৰিতা, কিদৰে ব্যৱহাৰ কৰিব আৰু পাৰ্শ্বক্ৰিয়া- Pochotia Benefits, uses and Side effects -Pochotia in Assamese →\nSenior Medical officer at BORKOLA MPHC


ভাল খবৰঃ ২১ গৰাকী বাংলাদেশীক আজি প্ৰত্যাৰ্পণ বাংলাদেশলৈ: এয়াই শেষ বাতৰি হব নেকি বিদেশী বহিস্কাৰৰ? - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome TAJA KHABAR তাজাখবৰ ভাল খবৰঃ ২১ গৰাকী বাংলাদেশীক আজি প্ৰত্যাৰ্পণ বাংলাদেশলৈ: এয়াই শেষ বাতৰি হব নেকি বিদেশী বহিস্কাৰৰ?\nভাল খবৰঃ ২১ গৰাকী বাংলাদেশীক আজি প্ৰত্যাৰ্পণ বাংলাদেশলৈ: এয়াই শেষ বাতৰি হব নেকি বিদেশী বহিস্কাৰৰ?\nxukhdukh.com January 19, 2019 TAJA KHABAR, তাজাখবৰ,\nবাংলাদেশী অনুপ্ৰৱেশকাৰীলৈ ধৰ্মৰ ভিত্তিত ভাৰতীয় নাগৰিকত্বৰ প্ৰসংগই উত্তৰ-পূৱৰ ৰাজনীতি গৰমাই ৰখাৰ মাজতে প্ৰকাশ পাইছে এটি সুখবৰ। আজি কৰিমগঞ্জ জিলাৰ সুতাৰকান্দি সীমান্তইদি শনিবাৰে বাংলাদেশলৈ বিতাড়ন কৰা হৈছে ২১গৰাকী লোকক। এই তালিকাত আছে- লিতন আলী, নাছিৰ হুছেইন, খাইৰুল, জাহিদা বেগম, ছুফিয়া বেগম, মিহিৰ পেবেল মিঞা, চফিক ইছলাম, চাভিল ইছলাম, ৰমজান আলী, বাবলু আহমেদ, চুমন ফকীৰ, মৌচম আহমেদ, নাজিম উদ্দিন, আশ্ৰাফুল আলম চৌধুৰী, মঃ তফিক আলী, মঃ ৰাজু আহমেদ, দিলৱাৰ হুছেইন, চুকুৰ, চমিম আহমেদ আৰু ৰুবেল আহমেদ।\nবিতাড়িত হোৱা বাংলাদেশীকেইগৰাকী অসমৰ সীমান্তইদি নহয়, প্ৰৱেশ কৰিছিল চুবুৰীয়া মেঘালয়ৰ ডোনা, ডাউকি আৰু ত্ৰিপুৰা সীমান্ত হৈ। তেওঁলোকে ধৰা পৰাৰ পাছত শিলচৰৰ ডিটেনচন কেম্পত দুবছৰৰ পৰা চাৰি বছৰৰ শাস্তিৰ ভোগ কৰিব লগা হয়। সেই ম্যাদ ওকলাৰ পাছতে প্ৰচলিত নিয়ম অনুসৰি তেওঁলোকক বাংলাদেশক গতোৱা হৈছে। বাংলাদেশৰ ব’ৰ্ডাৰ গাৰ্ডৰ হাতত গতাই দিয়া হয় ১৯জন পুৰুষ আৰু দুগৰাকী মহিলাক। অৱশ্যে বাংলাদেশৰ সীমান্তৰ সীপাৰে বিতাড়িত লোক সকলৰ পৰিয়ালৰ লোক সকলেও তেওঁলোকক ঘৰলৈ ঘূৰাই নিবলৈ ৰৈ থকা বুলি সূত্ৰত প্ৰকাশ পাইছে।\nঅসম চুক্তিৰ আধাৰত এই বিদেশী বহিস্কাৰ হোৱা বুলিও বাতৰি প্ৰকাশ পাইছে। উল্লেখনীয় যে, এই সকলো বিতাড়িত ব্যক্তি ইছলামধৰ্মী। কিন্তু নাগৰিক সংশোধনী বিধেয়ক পাছ হোৱাৰ পাছত ধৰ্মৰ বিচাৰ কৰিলে বিদেশীক বহিস্কাৰ কৰাটো সহজ নহব। কাৰণ, এই বিধেয়কৰ যোগে, কাগজ-পাতি নোহোৱাকৈয়ো হিন্দু শৰণাৰ্থীকে ধৰি ভিন্ন প্ৰতিবেশী দেশৰ প্ৰায় কেইবাটাও ধৰ্মীয় সংখ্যালঘুৱে ভাৰতত নাগৰিকত্ব লাভ কৰিব। এই ব্যৱস্থা হ'লে, ডকুমেণ্ট নোহোৱা মানুহক কি ধৰ্মৰ কি ভিত্তিত চিনাক্ত কৰিব, স্থানীয় উকিল ধৰি শপতনামা যোগে নিজৰ ধৰ্ম কেৱল ইছলাম নহয় বুলি শপতনামা দিলেই নাগৰিকত্ব বিষয়ত যিকোনো গোচৰৰ পৰা বাট মুকলি কৰিব এই নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কে। এই স্পৰ্শকাতৰ বিষয়টোক লৈয়ে অসমৰ তথা উত্তৰ-পূৱৰ ৰাইজ সন্ধিহান হৈ পৰিছে।\nঅনাগত ৰাজ্য সভাৰ অধিৱেশনত CAB বিধেয়ক পাছ হ'লে এইদৰে বিদেশী বহিস্কাৰৰ বাতৰি পুনৰ দেখা চাগৈ সম্ভৱেই নহব বুলিও সচেতন মহলে মত প্ৰকাশ কৰিছে।


অভ্যাস সৃষ্টিৰ লক্ষ্যৰে আপুনি বিপণন কৰে নেকি?\nআমি দৈনিক কৰা কামৰ ৪০ৰ পৰা ৫০ শতাংশ আমাৰ স্বভাৱ সম্ভুত নহয়। সেয়া দৰাচলতে অভ্যাসৰহে বহিঃপ্ৰকাশ। এই মন্তব্য অভ্যাস বিশেষজ্ঞ চাৰ্লছ ডিউহিগৰ। অভ্যাস সৃষ্টি কৰাটো প্ৰত্যেক ব্যৱসায়ীৰ বাবে এক বহুমূলীয়া কঠিন কাম লগতে জটিল।\nএইবোৰৰ বিষয়ে ভাবি চাওক\n১) নাইকিয়ে ইচ্ছাশক্তিক অভ্যাস হিচাপে গঢ়ি তুলিবলৈ ভাল পায়।\n২) মিলিটেৰীৰ প্ৰশিক্ষণতো ইচ্ছাশক্তিক অভ্যাস হিচাপে গঢ়ি তোলাৰ ওপৰত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা হয়।\n৩) ইচ্ছাশক্তিক অভ্যাস হিচাপে গঢ়ি তোলাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীলতাই ‘ষ্টাৰ বাকছ’ৰ গ্ৰাহক সেৱাৰ মূল মন্ত্ৰ।\nপ্ৰতিষ্ঠানবোৰে কৰ্মচাৰী আৰু গ্ৰাহকৰ অভ্যাস সৃষ্টি কৰাৰ চেষ্টা কৰিব পাৰে। অভ্যাসগত বিপণন বিনিময়ৰ এটা শক্তিশালী মাধ্যম।\nপ্ৰায় এটা দশক পূৰ্বে ১৯৭৫ চনত মই যেতিয়া আমেৰিকান এক্সপ্ৰেছৰ বিজ্ঞাপন বিভাগত অভ্যাস বিপণনৰ বৈজ্ঞানিক ভিত্তি দেখিছিলো তেতিয়াই মই আৱিষ্কাৰৰ আনন্দ অনুভৱ কৰিছিলো। এটা বিজ্ঞাপনত কোৱা হৈছিল ‘এইটো অবিহনে ঘৰ নেৰিবা’। অভ্যাস এটা গঢ়ি তুলিবৰ সামৰ্থ্য থকা এক সহজ, শক্তিশালী আৰু দৈনন্দিন উপদেশ।\nতেতিয়াৰ দিনত মানুহৰ জেপত ক্ৰেডিট কাৰ্ড নাছিল। কিন্তু আজিকালি ক্ৰেডিট, ডেবিট কাৰ্ড লৈ ফুৰাটো এক এৰাব নোৱাৰা অভ্যাস। এয়া একবিংশ শতিকাৰ একেবাৰে শেহতীয়া অভ্যাস।\nএৰাব নোৱাৰা অভ্যাসৰ আন কেইটামান উদাহৰণ হ’ল -\n(১) হেপি বাৰ্থডে’ শীৰ্ষক গীতটি আৰু ইয়াৰ অপৰিহাৰ্য সুৰটো।\n(২) জন্মদিনত কেক কটাটো।\n(৩) শৰীৰ চৰ্চা কৰা বা নকৰা।\n(৪) অতিথিক জলপান আগবঢ়োৱাতো\nবৈজ্ঞানিক ভিত্তিত ক’ব পাৰি যে আপুনি যদি অভ্যাসবশতঃ কিবা কাম কৰে তেন্তে তাত চিন্তা কৰিবলগীয়া বিশেষ একো নাথাকে। অভ্যাস গুছোৱাটো কঠিন। স্নায়ু বিশেষজ্ঞসকলে অভ্যাসক মগজুৰ এক অংশ হিচাপে ধৰি লয়। যাক basal ganglia বুলি কোৱা হয়। ই আৱেগ, স্মৃতি শক্তিৰ উন্নতিৰ প্ৰধান কাৰক হিচাপে কাম কৰে। অভ্যাস নিজে নিজে গঢ় লয়। সেইবাবেই অভ্যাসগত বিপণন বৰ লোভনীয়। অভ্যাসগত বিপণন সফল ব্যৱসায়ৰ নতুন বাৰ্তাবাহক।\nঅভ্যাস বিপণন হ’ল সফল ব্ৰেণ্ড মেছেজৰ অংশবিশেষ। অন্যান্য ধৰণবোৰৰ ভিতৰত আছে আশা সঞ্চাৰী, সামগ্ৰীকেন্দ্ৰিক, পৰোপকাৰী, আৱেগিক প্ৰতিফলন আৰু ‘আমি বনাম তেওঁলোক’ আদি বিপণন শৈলী।\nসেয়ে যদি ‘অভ্যাসকেন্দ্ৰিক’ ব্ৰেণ্ড মেছেজিং প্ৰগ্ৰেমলৈ যোৱাৰ বাবে আপুনি সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে তেন্তে যোগাযোগৰ নতুন পৰিকল্পনা ৰচনাৰ বাবে আপুনি নিজকে কিছু প্ৰশ্ন সুধিব পাৰে।\n(১) মোৰ টেগ লাইনটোৱে ‘অভ্যাস’ক লক্ষ্য কৰি হৈছেনে?\nউদাহৰণস্বৰূপে নাইকিৰ ‘জাষ্ট ডু ইট’ টেগ লাইনটো লওক। তুমি মাথোঁ এইটো কৰিলেই হ’ল। এই উপদেশেৰে অভ্যাস সৃষ্টি কৰাৰ সফল চেষ্টা চলোৱা হৈছে য’ত সেইটো কৰিলেই হয়। অতিথিক জলপান বা শীতল পানীয়ৰে স্বাগতম জনোৱাতো অভ্যাসৰেই আন এটা শক্তিশালী দিশ। যাৰ দ্বাৰা সুন্দৰভাৱে অতিথিৰ সৈতে নিজৰো তৃষ্ণা নিবাৰণৰ অভ্যাস গঢ়ি উঠে।\n(২) মই সম্ভাৱনাপূৰ্ণ হয়নে?\nবিপণনত জড়িতসকলৰ কামটো কঠিন। তেওঁলোকে অনিচ্ছুক গ্ৰাহকক নিজৰ উৎপাদিত সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰিবলগীয়া হয়। সেইসকল গ্ৰাহকে মেইল ডিলিট কৰি পেলায় আৰু পুস্তিকাবোৰ ডাষ্টবিনলৈ দলিয়াই দিয়ে। অভ্যাস বিপণনে এয়া সলাই পেলাব পাৰে। এনেধৰণৰ গ্ৰাহকে নিজৰ মতটোতে লাগি থাকে। এই চকুত নপৰে যে আপুনি কিবা এটা বিক্ৰী কৰিবলৈ গৈছে। উদাহৰণস্বৰূপে এটা কেচিন’ৰ শ্ল’ট মেচিনে বহু লোকৰ অলপৰ কাৰণে লক্ষ্যচ্যুত হোৱাটো দেখুৱায় আৰু সেয়ে জুৱাত আসক্ত লোকসকলে ভাবি লয় যে জয়লাভ অৱশ্যাম্ভাৱী। আৰু তাৰ আশাত তেওঁলোকে বাজি ধৰি যায়। বাৰে বাৰে জুৱাত বাজি ধৰিবলৈ নিমন্ত্ৰণ জনোৱা পোষ্টাৰ কেচিন’ত কেতিয়াও দেখিবলৈ পোৱা নাযায়।\n(৩) মোৰ প্ৰডাক্ট জীৱনৰ স্তৰকেন্দ্ৰিক নে?\nঅভ্যাস আহে আৰু যায়। ই জীৱনৰ বিভিন্ন স্তৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। সকলোবোৰ অভ্যাস জীৱনৰ সকলো স্তৰতে নহয়। প্ৰতি দেওবাৰে ১১ বজাত আপোনাৰ ৭ বছৰীয়া কণমানিটোৰ সৈতে ডিস্ক’ভাৰী চেনেল চোৱাৰ আপোনাৰ অভ্যাসটো চিৰদিনলৈ নাথাকে। সেইবাবে অভ্যাসৰ পৰামৰ্শৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিবলগীয়া হয়। জীৱনৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘটনাবোৰ - ঘৰ সলোৱা, সন্তানসম্ভৱা হোৱা অথবা বিবাহ এইবোৰ নতুন অভ্যাসৰ সৈতে চিনাকি হোৱাৰ ডাঙৰ সুযোগ।\n(৪) মই এটা জোৰদাৰ কাহিনী কৈছোনে?\nঅভ্যাসৰ কিছুমান অহা-যোৱা দিশ থাকে। এইবোৰে নতুনকৈ কাহিনীৰ মাধ্যমেৰে পুনৰাৱৰ্তন বিচাৰে। যেনে টিভিৰ ধাৰাবাহিকবোৰ। সেইবোৰে তোমাক নিজৰ ফালে আকৰ্ষণ কৰে যে সেইবোৰ সদায় চোৱাটো এক অভ্যাসত পৰিণত হয়।\n(৫) মই বঁটাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছোনে?\nৰুটিনখন সুন্দৰ কিন্তু তাৰ শেষত আমি এটা পুৰস্কাৰ লাভ কৰি ভাল পাওঁ। এইটো এটা লক্ষ্যত পৰিণত হয়। সামাজিকৰ পৰা ব্যক্তিগত দিশলৈ পুৰস্কাৰে মানুহক বিভিন্ন ধৰণে সহায় কৰে। চাৰ্লছ ডিউহিগৰ বিশ্ববিখ্যাত 'cue-routine-reward' চক্ৰটো অভ্যাস বিপণনৰ বাবে অতি জৰুৰী। আনকি নাক খুচৰি থকা বা নখ কামুৰি থকা অভ্যাসৰো সৰু-সুৰা পুৰস্কাৰ তাত সংলগ্ন হৈ আছে।\n(৬) মই সামগ্ৰিক মূল্য আগবঢ়াইছোনে?\nকেতিয়াবা যেতিয়া পুৰস্কাৰ লগে লগে পোৱানাযায় বা শাৰী পতা আৰু পুৰস্কাৰ লাভৰ মাজত দূৰত্ব থাকে তেতিয়া অভ্যাস সৃষ্টিৰ প্ৰয়োজনীয়তা থকা প্ৰডাক্টৰ লক্ষ্যটো সময় বাঢ়ি যোৱাৰ লগে লগে ব্যৱহাৰকাৰীজনৰ বাবে বৰ মূল্যৱান যেন লাগে। যিহেতু ব্যৱহাৰকাৰীজনে সেই সামগ্ৰীবিধত বিনিয়োগ কৰিয়ে থাকে। ব্লগিং বা ব্যায়ামৰ অভ্যাসৰ ক্ষেত্ৰত এয়া অধিক সত্য।\nসকলো পৰিকল্পিত অভ্যাস সৃষ্টিৰ প্ৰচেষ্টাৰ মাজতে আহে এক সংহতিনাশকাৰী অভ্যাস যি এটা প্ৰজন্মৰ চিন্তাৰ ধৰণ আৰু কাম-কাজ সলায় পেলায়। উদাহৰণস্বৰূপে হোৱাটছএপ মেছেজ বা টুইটাৰ ফিড চাই থকাৰ অভ্যাসটো আগতে নাছিল আৰু যিটো হ’ব গুৰুতৰভাৱে ‘আসক্তি’ সম্পৰ্কীয় আৰু যি স্বভাৱবোৰেই সলাই পেলাব পাৰে।\nআপোনাৰ অভ্যাস বিপণনে এনে যুগান্তকাৰী প্ৰচলিত অভ্যাসক নোহোৱা কৰি নতুন অভ্যাস সৃষ্টিৰ পৰিঘটনাৰ সৈতে ফেৰ মাৰি আগবাঢ়িব লাগিব। পুৱাৰ বাতৰি কাকতখন, চাহ-বিস্কুটৰ ৰুটিন আছিল ১৯৯০ আৰু ২০০০ চনৰ অভ্যাসৰ সাৰ্বজনীন ছবি। ২০১৫ চনৰ অভ্যাসৰ এনে ছবিখনত থাকিব লাগিব এটা স্মাৰ্টফোন আৰু তাৰ ব্যৱহাৰকাৰীয়ে তাতে ধ্যানস্থ হৈ থকাৰ মুহূৰ্ত।\nমূলঃ ৰীতা গুপ্তা


কণটিলৌ মালিতা – প্ৰশান্ত কুমাৰ বৰা – ফটাঢোল\nকণটিলৌ মালিতা – প্ৰশান্ত কুমাৰ বৰা\nকণটিলৌ চহৰত থাকে। পা-পইচা নাই বাবে ঘৈণীয়েকে ক্ৰিকেট খেলৰ কমেণ্টেটৰৰ নিচিনাকৈ ননষ্টপ বলকি থকাত খঙতে ঘৰ এৰি গুচি গ’ল পৰহি পুৱাতে। নগদ ২৪ ঘণ্টাৰ বাবে দুয়োপক্ষৰে যোগাযোগ বিচ্ছিন্ন। হাজাৰ হ’লেও ঘৈণীয়েকৰ মনহে। মানুহটো বা ক’ত আছে, কি খাইছে! হাতততো টকা-সিকা একো এটা নায়েই! সকলো অভিমান নেওচি তাই উচুপি উচুপি ফোন লগালে গিৰিয়েকলৈ – “হেৰি ক’ত আছে হয়নে! আৰু গালি-চালি নাপাৰোঁ। ঘূৰি আহক ঘৰলৈ।”\nকণটিলৌৱে ৰিলেক্সড্ হৈ মাত দিলে – “এ. টি. এমত আছো।”\nভুলতে ক’ৰবাতহে ফোন লাগিলেগৈ বুলি ঘৈণীয়েকে ফোনটো কাটি দিলে। নাম্বাৰটো ভালকৈ চাই আকৌ লগালে।\nকনটিলৌৰ সেই একেই উত্তৰ – “কোৱা নাই জানো এ. টি. এম.ত আছো বুলি। মিছাতে ডিষ্টাৰ্ব কৰি নাথাকিবা।”\nঘৈণীয়েকে বিচূৰ্তি খালে। একেদিনাই মানুহটোৱে ইমানগাল টকা ঘটিলেনে! জেদত ঘৰ এৰি গুচি গৈ বহুদিনৰ মূৰত ধনী হৈ ঘূৰি অহা মানুহৰ বহুতো কাহিনী তাই আগতে শুনিছে বা সাধুৰ কিতাপত পঢ়িছে। কিন্তু তাইৰ মানুহটোৱে এদিনতে সেই কাম কৰি দেখুৱালে! তাই সঁচাকৈয়ে ভাগ্যৱতী। মাকে এনেই কোৱা নাছিল – “জোঁৱাইৰ বুদ্ধিটো বৰ চোকা। আনে নকৰা চিন্তাবোৰ ফটকৈ তাৰ মনত খেলায়। চাবিচোন আই, এদিন সি বহুত ওপৰলৈ যাব।” মাকৰ কথা আখৰে আখৰে ফলিয়ালে। শনিবাৰে শনিবাৰে ব্ৰত কৰা মানুহ যে!\nগিৰিয়েকৰ প্ৰতি তাইৰ মনটো মৰমত উথলি উঠিল। লগতে সঁচাই-মিছাই গালি পাৰি থকাৰ বাবে নিজৰ গালতে দুখ নোপোৱাকৈ দুবাৰমান চৰিয়ালেও। মনৰ মানুহটোৰ খবৰ এটা ল’বলৈ মৌ-সনা মাতেৰে আবেলি আকৌ এবাৰ ফোন লগালে তাই – “ক’ত আছা, জান!”\nকণটিলৌৰ নিৰ্বিকাৰ ৰিলেক্সড্ উত্তৰ – “শ্বপিং মলত আছো।”\nকণটিলৌৰ ঘৈণীয়েক এতিয়া “সাতৱে আচমান”ত। টোকোনা জেপটোলৈ চাই চাৰিআলিৰ গেলামালৰ দোকানখনতে সোমাবলৈ ভয় কৰা মানুহটোৱে আজি শ্বপিং মলতহে বজাৰ কৰে! এ. টি.\nএম.ৰপৰাহে টকা উলিয়ায়! তাইৰ মাকৰ কথাবোৰ সঁচাকৈয়ে বৰ ফলিয়ায়। কণটিলৌ আজি সঁচাকৈয়ে ডাঙৰ মানুহ হ’ল।\nমনৰ ফূৰ্তিতে তাই ৰ’ব নোৱৰা হ’ল। মৰমেৰে বুজাই-বঢ়াই গিৰিয়েকক পাছদিনা ঘৰলৈ আহিবলৈ মান্তি কৰালে। তাইৰ মানুহটো এতিয়া আগৰ দৰে হৈ থকা নাই। তাৰ এটা ষ্টেণ্ডাৰ্ড আছে। গিৰিয়েকক আদৰিবৰ বাবে তাই জোৰদাৰ আয়োজন কৰিলে।\nগাঁওবুঢ়াৰ ঘৰৰপৰা টকা এহেজাৰ ধাৰলৈ আনি মাছে-মঙহে ঢেৰ বজাৰ কৰিলে। ওচৰৰে ল’ৰা এটাক টকা পঞ্চাছটা হাজিৰা দি পদূলি মূৰত কলপুলি দুটাও পোতালে। আটাইতকৈ ডাঙৰ কথা – গিৰিয়েকৰ খংটো ঠাণ্ডা পেলোৱাৰ বাবে ক’ল্ড ড্ৰিংকছৰ ডাঙৰ বটল এটাও আনি ওচৰৰে এঘৰৰ ফ্ৰীজত থৈ দিলে। ফ্ৰীজৰ ভাড়া হিচাপে কিবা এটা খুজিছে মানুহঘৰে। তাইৰ চিধা কথা – চিন্তা কৰিব নালাগে, দি দিব যিমান টকা লাগে। তাহাঁতৰনো এতিয়া কিহৰ টকাৰ অভাৱ! ইচ্ছা কৰিলেই তাইৰ গিৰিয়েকে তেনেকুৱা দহটা ফ্ৰীজ কিনিব পাৰে। হুহ্! সামান্য ফ্ৰীজ এটাৰ বাবে দম দেখুৱাবলৈ আহে!\nযথা সময়ত গিৰিয়েক আহিল। তাই প্ৰথমতে আচৰিতেই হৈছিল। নিজকে চিকুটিও চালে এবাৰ। তাইৰ গিৰিয়েকেই হয়নে এইটো! ইমানকৈ ধন ঘটি, শ্বপিং মলত বজাৰ কৰিওচোন সেই একেযোৰ কাপোৰকে পিন্ধি আহিছে। ভৰিত সেই একেই পিং মাৰি জোৰা দিয়া হাৱাই চেণ্ডেলযোৰ। একেই জধলা চেহেৰা। হাততো মোনা-চোনা একো নাই। যোৱা ভাগেই উভতি আহিছে। কথাটো কি!\nউৰহী গছৰ ওৰ ওলাবলৈ বেছি পৰ নালাগিল।\nতাইৰ মাকে ঠিকেই কৈছিল। জোঁৱাইৰ বুদ্ধিটো বৰ চোকা। আনে নকৰা চিন্তাবোৰ ফটকৈ তাৰ মনত খেলায়। সেয়েহে বেংকত একাউণ্ট বোলা বস্তুটোৱেই নথকা সত্ত্বেও সি গোটেই আগবেলাটো এ.টি.এম.ত সোমাই আছিল। পাছবেলাটো পাৰ কৰিছিল শ্বপিং মল এটাত।\nতাকে নকৰি সি কৰিবনো কি! যি হে গৰম কালিৰ দিনটো! এ.টি.এম. আৰু শ্বপিং মলৰ বাদেনো ফ্ৰীকৈ এ.চি.ৰ হাৱা খুওৱা জেগা চহৰখনত আছে ক’ত? গধূলি বেলি পৰাৰ পাছতহে ষ্টেচনলৈ গৈ প্লেটফৰ্মত শুব পাৰিছিল সি।\nকণটিলৌৰ শাহুৱেকে একেবাৰে ঠিক কথাই কৈছিল। জোঁৱায়েক এদিন বহুত ওপৰলৈ যাব। ঘৈণীয়েকৰ বেলনা মাৰিৰ কোবত এই টিকাফটা ৰ’দত চোতালত লাই খাং পৰি থাকি এতিয়া সি সঁচাকৈয়ে ওপৰলৈ যোৱাৰ ৰাষ্টা বিচাৰি ফুৰিছে – “উঠা লে ৰে ভগৱান! উঠা লে…”\n« অসমীয়া কবিতাৰ বৰ্তমান আৰু উত্তৰ আধুনিকতাবাদ — পৰশমণি কাশ্যপ\nবিভিন্নজনৰ একলম – ৰিতুপৰ্ণ বৰা »\nহাঃ হাঃ উঠা লে ৰে ভগৱান, ভাল লাগিল।