উমা শৰ্মা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nধ্ৰুপদী নৃত্যশিল্পী, নৃত্য পৰিচালক, শিক্ষক\nউমা শৰ্মা (ইংৰাজী: Uma Sharma; জন্ম: ১৯৪২) হৈছে কথক নৃত্যৰ এগৰাকী ধ্ৰুপদী শিল্পী। ইয়াৰ উপৰি তেখেত এগৰাকী নৃত্যপৰিচালক আৰু শিক্ষক। নতুন দিল্লীত থকা 'ভাৰতীয় সংগীত সদন'ৰো তেখেত নেতৃত্বপ্ৰদানকাৰী। এইখন হৈছে ধ্ৰুপদী নৃত্য আৰু সংগীতৰ একাডেমী। তেখেতৰ পিতৃয়ে ১৯৪৬ চনত এই প্ৰতিষ্ঠানখন স্থাপন কৰিছিল। ধ্ৰুপদী নৃত্যৰ'নটৱাৰী' বা 'বৃন্দাবনৰ ৰাসলীলা' নামৰ এক পুৰণি শৈলী পুনৰুদ্ধাৰৰ বাবে তেখেত সৰ্বপৰিচিত। পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত এইটো শৈলী 'কথক'লৈ বিৱৰ্তিত হয়।\nউমা শৰ্মাৰ পৰিয়ালে বাস কৰিছিল ৰাজস্থানৰ ধোলপুৰত। অৱশ্যে ১৯৪২ চনত নতুন দিল্লীতহে উমা শৰ্মাই জন্ম লাভ কৰে। গুৰু হীৰালালজী আৰু গীৰভৰ দয়ালৰ পৰা উমা শৰ্মাই নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰে। তেওঁলোক জয়পুৰ ঘৰাণাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেত পণ্ডিত সুন্দৰ প্ৰসাদৰ এগৰাকী শিক্ষাৰ্থী হৈ পৰে। সুন্দৰ প্ৰসাদো জয়পুৰ ঘৰানাৰে এগৰাকী নেতৃস্থানীয় শিল্পী। উমা শৰ্মাই নতুন দিল্লীস্থ ছেইণ্ট থ'মাছ স্কুলৰ পৰা পঢ়াশালীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তাৰ পাছত নতুন দিল্লীৰে লেডি শ্ৰীৰাম কলেজ ফ'ৰ ৱমেনৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।\nশিল্পৰ পৰম্পৰাগত সমলৰ উপস্থাপনশৈলীৰ লগত পৰিচয় হোৱাৰ পিছত, তেখেতে বিভিন্ন থিম বা বিষয়বস্তুত নতুন নৃত্য আৰু সম্পূৰ্ণ দৈৰ্ঘ্যৰ নৃত্য-নাটক সংৰচনা কৰিছে। ইয়াৰ জৰিয়তে কথক নৃত্যৰ বিস্তৃতি বাঢ়িছে। তেখেতৰ নৃত্যনাটিকা 'স্ত্ৰী' (Woman) শক্তিশালী বিষয়গত ভাববস্তু আৰু শৈল্পিক উপস্থাপনৰ বাবে পৰিচিত।\nউমা শৰ্মাই দেশৰ প্ৰায়বোৰ ঠাইতে নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছে। ইয়াৰ লগতে দেশীয় আৰু আন্তঃদেশীয় বিভিন্ন উৎসৱ-মহোৎসৱতো তেখেতে অংশগ্ৰহণ কৰিছে। আৰৱ, নিউজিলেণ্ড, অষ্ট্ৰেলিয়া, আমেৰিকা, কানাডা, মধ্য প্ৰাচ্য, জাপান আৰু চীন দেশত তেখেতে নৃত্যৰ নিমন্ত্ৰণ ৰক্ষা কৰিছে। ভাৰতীয় সংস্কৃতি সম্পৰ্কৰ সংসদৰ এগৰাকী প্ৰতিনিধি হিচাপেও তেখেতে কিছু অনুষ্ঠানত অংশ লৈছে।\nউমা শৰ্মাই নিজৰ এখন বিদ্যালয়ত নৃত্য শিকায়। নতুন প্ৰজন্মৰ আগ্ৰহী শিল্পীসকলে এইখন বিদ্যালয়ত নৃত্য আৰু কলাৰ লগত পৰিচয় গঢ়াৰ সুযোগ পাইছে।\n১৯৭৩ চনত উমা শৰ্মা ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা পদ্মশ্ৰী সন্মান লাভ কৰা সৰ্বকনিষ্ঠ নৃত্যশিল্পী হিচাপে পৰিগণিত হয়। ২০০১ চনত তেখেতে পদ্মভূষণ লাভ কৰে। তেখেতে সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা আৰু সাহিত্য কলা পৰিষদ বঁটাও লাভ কৰিছে। ২০১৩ চনৰ ২৭ জানুৱাৰীত তেখেতক 'সৃজন মনিষী' উপাধি প্ৰদান কৰা হয়। কাশীৰ অখিল ভাৰতীয় বিক্ৰম পৰিষদে তেখেতক এই সন্মান প্ৰদান কৰে আৰু কথন নৃত্যলৈ আগবঢ়োৱা বৰঙনিৰ বাবে তেখেতক সন্মানীত কৰে।\n↑ 1.0 1.1 Uma Sharma Profile\n↑ Shukla, Vandana (22 Mar 2003). "Two expressions in the medium of dance". The Times of India. http://timesofindia.indiatimes.com/city/Two-expressions-in-the-medium-of-dance/articleshow/40999493.cms.\nউমা শৰ্মাৰ ৱেবছাইট\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=উমা_শৰ্মা&oldid=262115"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৭ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে ১৮:২৪ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


নমস্কাৰ , মই ধৰ্ষিতাই কৈছো...\nনমস্কাৰ , মই ধৰ্ষিতাই কৈছো…\nUpdated: 17-Jun-21 @ 12:58\nনমস্কাৰ , মই ধৰ্ষিতাই কৈছো….মই অপৰাধী! আপোনালোকেই সজাইছে মোক অপৰাধী। কিয়নো মোক ধৰ্ষণ কৰা হল। কিন্তু মোৰ অপৰাধ কি আছিল?\nকেৱল ধৰ্ষণেই নহয়.. বাটে পথে ওলালেই দেখোন বহুতো হাত, বহুতো চকুই খেদি ফুৰে মোক। কিয় ? মোৰ ওচৰত উপভোগৰ শৰীৰ এটা আছে নেকি। খোজ কাঢ়োতে, বাছত বহিলে..বিভিন্ন ঠাইত, বিভিন্ন সময়ত। আনকি মন্দিৰ মছজিদ গীৰ্জাঘৰতো মোৰ শৰীৰত চকুৰে ধৰ্ষণৰ চেষ্টা চলাই। সকলো সময়তে মই ধৰ্ষিত হও কাৰোবাৰ নহয় কাৰোবাৰ ওচৰত।\nবেটি বচাও, বেটি পঢ়াও, লৰাতকৈ ছোৱালী কম নহয় আদি শ্লোগান থকা পিছতো ছোৱালী সুৰক্ষিত নহয় আজিৰ দিনত। জন্মৰ পৰা বৃদ্ধ অৱস্থাৰ মৃত্যুলৈ সুৰক্ষিত নহয় এগৰাকী ছোৱালী বা এগৰাকী মহিলা। লিংগ সেয়া বুজাৰ আগতেই, আইতাকৰ দৰে এগৰাকী মহিলাকো ধৰ্ষণ কৰা হয় এইখন দেশত।\nতেন্তে অপৰাধ কাৰ!\nধৰ্ষণ কৰা নে এজনী ছোৱালী হৈ জন্ম লৈ ধৰ্ষণৰ বলি হোৱা। অন্য দেশত বহু শাস্তি বিধান আছে ধৰ্ষণ কাণ্ডৰ যাৰ বাবে এনে অপৰাধ আমাৰ দেশৰ তুলনাত বহু কম। কিন্তু এইখন দেশত…\nসেয়ে আজি কালি প্ৰায় যুৱতীৰ মুখত এক সাধাৰণ কথা হৈ পৰিছে অপৰাধৰ পিছৰ প্ৰকৃত সজ্ঞা বিচাৰি। সকলোৰে মুখত এটাই কথা অপৰাধ, এক ডাঙৰ অপৰাধ। ধৰ্ষণ কৰি হত্যা কৰাটো নহয় ছোৱালী জন্ম দিয়াটোহে ডাঙৰ অপৰাধ।\nভাৰতৰ দৰে এখন দেশত ধৰ্ষণ কৰাটো একেবাৰে সামান্য কথা। শাস্তি হিচাপেও লাভ হে হয়, জেলৰ নামত পায় বিনামূলীয়াকৈ জীৱন ভৰ খাদ্য আৰু মুৰৰ ওপৰত এখন ছাঁদ।\nকোনো কোনো লোকৰটো মানসিকতাই বহু উন্নত, সহায় কৰা দূৰৰ কথা, ওলোতাই সেই ছোৱালীৰ ওপৰত মন্তব্য,- এহঃ আমাৰ ঘৰৰ ছোৱালী নহয় বা কাপোৰ পিন্ধাৰ ঢং ছোৱা।\nতেন্তে জন্মৰ পিছতে বা নেপকিন পিন্ধি থকা নাঙঠ শব্দ আৰু লৰা ছোৱালীৰ অৰ্থ বুজি নোপোৱা কন্যা শিশুহতঁৰ দোষ কত? বাটেৰে গৈ থকা সাধাৰণ ছুৰিদাৰ কামিজ পিন্ধা যুৱতী গৰাকীৰে বাৰু দোষ কত?\nনিজ গৃহতেই সুৰক্ষিত নহয় আজিৰ কন্যা শিশু, নিকট আত্মীয় তথা কেতিয়াবা নিজ পিতৃৰ হাততেই ধৰ্ষিত হ’ব লগা হৈছে অবুজ কন্যা সকল। এনে বহু ঘটনা পোহৰলৈ আহিছে যে, নিজ মাতৃয়েই লুকুৱাই থয় পিতৃ অথবা ভাতৃয়ে প্ৰত্যেক নিশাই যে পুত্ৰীৰ দেহ উপভোগ কৰে।\nহৰিণাৰ মাংসই বৈৰী হোৱাৰ দৰে নিজৰ শৰীৰটো লৈয়ে সুৰক্ষীত নহয় কন্যা শিশু সকল। দিল্লীৰ নিৰ্ভয়া, কঠুৱাৰ আচিফা, আলিগড়াৰ টুইংকল, হাথৰছৰ বাল্মিকি পৰিয়ালৰ যুৱতীৰ দৰে দেশৰ আন বহুতো।\nকেতিয়াবা যদি নগাঁওৰ পঞ্চম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰী কেতিয়াবা কাৰ্বি আংলঙৰ ৫ বছৰীয়া শিশু। কৰিমগঞ্জতো দুই ভগ্নীক অকলে পাই ৰাক্ষসৰ দলটোৱে সৰ্বস্ব আজুৰিলে।\nতেন্তে ৰক্ষক কোন?\nদেশৰ আইনত সঠিক শাস্তিয়েই নাই নেকি সেই কৰ্মকাণ্ড কৰা সকলৰ বাবে.. ভুক্তভোগীক ন্যায় লাগে। চিঞৰি ভাগি পৰা কণ্ঠবোৰে পুনৰ শক্তি সঞ্চয় কৰি চিঞৰি কয় ন্যায় লাগে। কেৱল ফাঁচি বা যাৱজ্জীৱন কাৰদণ্ড লাভতো দেখোন বহু পলম হৈ পৰে।\nতেন্তে শাস্তিৰ নিম্ন মাপকাঠিৰ বাবেই দিনে দিনে বাঢ়ি গৈছে নেকি এনে নিৰ্লজ ভয়াবহ কাণ্ড। নতুন আইন প্ৰণয়ন কৰিব নোৱাৰিনে …সকলো কন্যা, ছোৱালী, যুৱতী, মহিলা, বৃদ্ধাৰ আহ্বান শুনিবনে ন্যায় দান কৰোতাই!\nতাতোকৈয়ো ডাঙৰ কথা সজাগতা। এদিন দুদিনৰ নহয় স্থায়ী সজাগতা। দেশৰ জনসাধাৰণৰ মাজত সেইটোৰেই অভাৱ। কঠুৱা কাণ্ড পাহৰণি, কিছুদিন পিছত টুইংকল পাহৰণি আৰু এতিয়া হাথৰছৰ বাল্মীকি পৰিয়ালৰ দলিত যুৱতী সকলোৰে পাহৰণি।\nকেৱল মমবাতি লৈ সমদল উলিয়ালেই ন্যায় পায়নে! দুদিনৰ চিঞৰেও ন্যায় দিয়েনে ভুক্তভোগীক! কেৱল নিজ পত্নী, ভগ্নী, জীয়ৰীয়েই প্ৰধান নেকি.. সকলোৰে বাবে সমানে ঠিয় দিলে হে ক্ষীপ্ৰতৰ হৈ উঠিব নেকি ন্যায় ব্যৱস্থা।\nসকলো পাহৰণিৰ গৰ্ভত যোৱাৰ আগতেই, পুণৰ আন এটি শিশু বা গাভৰুৰ নিথৰ দেহ পোৱাৰ আগতেই মাত দিব লাগিব সকলোৱে। সলাব লাগিব মানসিকতা। তেহে যদি এগৰাকী হলেও ৰক্ষা পৰিব কন্যা, নাৰী।\nআৰু পঢ়ক : শুই থাকোতেই স্বামীয়ে সন্তানৰ সমুখতেই হানিখুচি হত্যা কৰিলে পত্নীক\n17-Jun-21 @ 11:02


শ্ৰীদেৱীৰ দুই কন্যাৰ মাজত লাগিছে কাজিয়া! খুছিৰ সৌন্দৰ্য দেখি জ্বলিছে জাহ্নৱী কাপুৰ, তোলপাৰ ছচিয়েল মিডিয়া sridevis-elder-daughter-janhvi-kapoor-comment-after-she-saw-the-stunnig-pictures-of-her-sister-khushi-kapoor-hb– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »শ্ৰীদেৱীৰ দুই কন্যাৰ মাজত লাগিছে কাজিয়া! খুছিৰ সৌন্দৰ্য দেখি জ্বলিছে জাহ্নৱী কাপুৰ, তোলপাৰ ছচিয়েল মিডিয়া\nশ্ৰীদেৱীৰ দুই কন্যাৰ মাজত লাগিছে কাজিয়া! খুছিৰ সৌন্দৰ্য দেখি জ্বলিছে জাহ্নৱী কাপুৰ, তোলপাৰ ছচিয়েল মিডিয়া\nখুছিৰ নতুন লুকে আকৰ্ষিত কৰিছে অনুৰাগীক। সকলোৱে কৰিছে প্ৰশংসা।\n| July 12, 2021, 16:56 IST\nবনি কাপুৰ আৰু শ্ৰীদেৱীৰ সৰু কন্যা খুছি কাপুৰে এণ্ট্ৰি মৰা নাই কোনো চিনেমাত। কিন্তু ছচিয়েল মিডিয়াত অত্যন্ত জনপ্ৰিয় খুছি। এক্টিভ খুছিৰ আছে ঈৰ্ষণীয় ফলোৱাৰ্ছ। মাজে মাজে শ্বেয়াৰ কৰে ফটো, ভিডিও। সম্প্ৰতি খুছিয়ে নিজৰ গ্লেমাৰ পৰিপূৰ্ণ বহু ফটো শ্বেয়াৰ কৰিছে ছচিয়েল মিডিয়াত। যি দেখি এতিয়া জ্বলিছে ভগ্নী জাহ্নৱী কাপুৰ!\nসম্প্ৰতি খুছিয়ে নিজৰ আকৰ্ষণীয় ফটো ইনষ্টাগ্ৰামত শ্বেয়াৰ কৰিছে।\nজাহুৱী-খুছিৰ সৰু খুড়াক সঞ্জয় কাপুৰ আৰু তেওঁৰ পত্নী মহিপ কাপুৰে খুছিয়ে আপলোড কৰা ফটো দেখি প্ৰশংসা কৰিছে।\nখুছিৰ এনে আকৰ্ষণৰ মাজতে ভগ্নী জাহ্নৱী কাপুৰৰ ফালেও চাইছে একাংশই!\nখুছিৰ ফেশ্বন চেন্স অত্যন্ত ভাল। ইনষ্টাগ্ৰামত ফলোৱাৰ্ছ প্ৰায় ৫ লাখ ১৮ হাজাৰ।


‘পৰিকল্পিতভাৱে হত্যা কৰা হ’ল ৰমেন বনজাঙক’, হেঙেৰাবাৰীৰ পৰিয়ালে আৰু কি ক’লে?|not-an-accident-but-an-planned-murder-alleges-deceased-excise-employees-family-who-died-in-golaghat-accident– News18 Assam\n‘গোলাঘাটত পৰিকল্পিতভাৱে হত্যা কৰা হ’ল আবকাৰী বিষয়া–কৰ্মচাৰীকেইজনক’, গুৱাহাটীৰ পৰিয়ালে আৰু কি ক’লে?\nএকাংশই সুৰা মাফিয়াৰ পৰিকল্পনা মতে হত্যা কৰাৰ সন্দেহ প্ৰকাশ কৰাৰ পিছতে একেই দাবী পৰিয়ালৰ।\nUpdated:September 26, 2019, 12:47 PM IST\nUpdated: September 26, 2019, 12:47 PM IST\nগোলাঘাটৰ মৰঙীসাৰ গাঁৱত দুৰ্ঘটনা নহয় ষড়যন্ত্ৰৰে পৰিকল্পিত ভাবে হত্যা কৰা হ’ল আবকাৰী চোৰাংচোৱা বিভাগৰ ৩ বিষয়া–কৰ্মচাৰীক! এই অভিযোগ গোলাঘাটৰ দুৰ্ঘটনাত নিহত হৰেকৃষ্ণ কুমাৰ আৰু ৰমেন বনজাঙৰ পৰিয়ালৰ। দুয়োৰে ঘৰ গুৱাহাটীত। হৰেকৃষ্ণ কুমাৰৰ ঘৰ জালুকবাৰীত আনহাতে হেঙেৰাবাৰীত ঘৰ ৰমেন বনজাঙৰ। দুয়োৰে ঘৰত বিৰাজ কৰিছে শোকাকুল পৰিৱেশ। চকুলো টুকি পৰিয়ালৰ দাবী এয়া হত্যাকাণ্ড।\nনিশা দুৰ্ঘটনাত নিহত হৈছিল আবকাৰী চোৰাংচোৱা বিভাগৰ বিষয়া চামু মাইবংচা আৰু ৰমেন বনজাং। নিশা টাটা ছুম’ আৰু ডাম্পাৰৰ মুখামুখি সংঘৰ্ষত বাহনৰ ভিতৰতে জ্বলি ভস্মীভূত হয় আবকাৰী চোৰাংচোৱা বিভাগৰ এজন বিষয়া আৰু কনিষ্টবল। দুৰ্ঘটনাৰ পিছতে ৰাজপথতে দপদপকৈ জ্বলি ভস্মীভূত হয় টাটা ছুম’খন। অগ্নিদগ্ধ গৈ মৃত্যু হয় আবকাৰী চোৰাংচোৱা বিভাগৰ বিষয়া চামু মাইবংচা আৰু কনিষ্টবল ৰমেন বনজাঙৰ। মহানগৰীৰ হেঙেৰাবাৰীৰ নৱজ্যোতি ক্লাবত ঘৰ নিহত ৰমেন বনজাঙৰ।


Tips To Relieve Skin Burn: আপোনাৰ ছাল পুৰিলে কি কি ঘৰুৱা প্ৰতিকাৰৰ জৰিয়তে ইয়াৰ চিকিৎসা কৰিব ?– News18 assam\nআপোনাৰ ছাল পুৰিছে নেকি ? চিন্তিত নহ'ব, ঘৰতে চিকিৎসা কৰিব পাৰিব ! পুৰিলে এইসমূহ ঘৰুৱা প্ৰতিকাৰ ব্যৱহাৰ কৰক...\nTips To Relieve Skin Burn. -Image/shutterstock\nTips To Relieve Skin Burn: বৈদ্যুতিক সঁজুলি (Equipment) যেনে গৰম হিটাৰ, এমৰেচন ৰড বা ষ্টেটনাৰ ব্যৱহাৰ কৰোঁতে জ্বলা-পোৰা কৰাটোও এক সচৰাচৰ সমস্যা। কিন্তু যদি ইয়াক সময়মতে চিকিৎসা কৰা নহয় (treatment) সমস্যাটো ডাঙৰ হৈ পৰে।\nLast Updated : July 13, 2021, 07:52 IST\nHome Remedies For Skin Burn: পাকঘৰত ৰন্ধাৰ সময়ত, কুকাৰৰ ভাপ, চাহৰ দ্বাৰা, গৰম পেনত হাত স্পৰ্শ কৰি বা গৰম তেল ছটিয়াই মানুহৰ ছাল প্ৰায়ে জ্বলি যায় (Skin burn)। গতিকে বৈদ্যুতিক সঁজুলি (Equipment) যেনে গৰম হিটাৰ, এমৰেচন ৰড বা ষ্টেটনাৰ ব্যৱহাৰ কৰোঁতে জ্বলা-পোৰা কৰাটোও এক সচৰাচৰ সমস্যা। কিন্তু যদি ইয়াক সময়মতে চিকিৎসা কৰা নহয় (treatment) সমস্যাটো ডাঙৰ হৈ পৰে। কেতিয়াবা পোৰাৰ ফলত পানীৰে ভৰ্তি ছালত ফোঁহা ওলায়। যেতিয়া সিহঁত ফাটি যায় আৰু যেতিয়া পোৰা ছালখন সিহঁতৰ পৰা নামি আহে, সমস্যাটো আৰু ডাঙৰ হৈ পৰে। ছাল জ্বলিলে কি ঘৰুৱা প্ৰতিকাৰ সোনকালে গ্ৰহণ কৰা উচিত হ'ব জানি লও আহক।\nপানীৰ বৰফেৰে ধুব বা প্ৰয়োগ কৰিব\nজ্বলাৰ পিছত প্ৰথম কামটো হ'ল পোৰা ছালখন ঠাণ্ডা পানীৰে ধুই দিয়া। ই সংক্ৰমণৰ আশংকা যথেষ্ট হ্ৰাস কৰে। আপুনি জ্বলা-পোৰা হ্ৰাস কৰিবলৈ বৰফ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে, কিন্তু ছালত পোনপটীয়াকৈ বৰফ প্ৰয়োগ নকৰাকৈ কাপোৰত মেৰিয়াই বৰফ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। যদি আপুনি বিচাৰে তেন্তে আপুনি বৰফৰ সলনি আইচ পেক ল'ব পাৰে।\nনাৰিকল তেল প্ৰয়োগ কৰক\nপানীৰে ধোৱাৰ পিছত, পাতল হাতেৰে ছাল শুকুৱাই জ্বলা ঠাইত নাৰিকল তেল প্ৰয়োগ কৰক। ই কেৱল জ্বলা-পোৰা হ্ৰাস কৰাত সহায় নকৰে, ইয়াৰ এণ্টিঅক্সিডেণ্ট আৰু ভেঁকুৰ-প্ৰতিৰোধী গুণাগুণৰ বাবে আঘাতবোৰ দ্ৰুতভাৱে আৰোগ্য কৰাত সহায় কৰিব।\nমৌ ব্যৱহাৰ কৰক\nছাল জ্বলিলে আপুনি জ্বলা ঠাইত মৌ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। ই সংক্ৰমণৰ আশংকাও হ্ৰাস কৰে। মৌৰ সংক্ৰমণ-প্ৰতিৰোধী, প্ৰদাহ-প্ৰতিৰোধী, এণ্টিঅক্সিডেণ্ট আৰু ক্ষত নিৰাময়ৰ গুণাগুণ আছে। ইয়াৰ ব্যৱহাৰে আঘাতটো সোনকালে আৰোগ্য কৰে।\nকেঁচা আলু ব্যৱহাৰ কৰিব\nছাল জ্বলাৰ পিছত জ্বলা-পোৰা আৰু ফোঁহা সমস্যাবোৰ যথেষ্ট বিৰক্তিকৰ হয়। এই সমস্যাটো হ্ৰাস কৰিবলৈ আপুনি আলুৰ সহায় ল'ব পাৰে। ইয়াৰ বাবে, আলুবোৰ পোৰা ঠাইৰ মাজত কাটি লওক আৰু পাতল হাতেৰে ছালত ঘঁহি দিয়ক। যদি আপুনি বিচাৰে, আপুনি আলুৰ ৰস লাগাব পাৰে আৰু ইয়াক জ্বলা ঠাইত প্ৰয়োগ কৰিব পাৰে। ই জ্বলা-পোৰা হ্ৰাস কৰিব আৰু ফোঁহা প্ৰতিহত কৰিব।\nএলোভেৰা প্ৰয়োগ কৰক\nযেতিয়া ছাল জ্বলে, ইয়াক পানীৰে ধোৱাৰ পিছত শুকুৱাওক আৰু ইয়াত এলোভেৰা জেল ব্যৱহাৰ কৰক। যদি আপোনাৰ ঘৰত এলোভেৰা গছ আছে, ইয়াক সতেজকৈ কাটি লওক আৰু ইয়াৰ মণ্ড আঁতৰাওক। তাৰ পিছত ইয়াক পাতল হাতেৰে ছালত ঘঁহি দিয়ক। ই ছালত শীতলতাৰ অনুভৱ কৰিব আৰু জ্বলা-পোৰাৰ পৰা সকাহ দিব। (Disclaimer: এই প্ৰবন্ধৰ তথ্য সাধাৰণ তথ্যৰ ওপৰত আধাৰিত। নিউজ১৮ অসমে এয়া নিশ্চিত নকৰে। এইবোৰ কাৰ্যকৰী কৰাৰ আগতে সংশ্লিষ্ট বিশেষজ্ঞৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক।)\nFirst published: July 13, 2021, 07:52 IST\nBurningHealth Tipshome remedieslifestyleSkin care


এটা সংকল্প-(নিৰুপমা ডেকা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n: : : : : : : : : এটা সংকল্প: : : : : : :\nবিকলাংগ বিদ্যালয় খনৰ আবাসিক ঘৰটোলৈ গেট খন খুলি সোমাই যাওঁতে অণুৰ মনটো সেমেকি আহিল৷ কিমানদিন পিছত তাইৰ মিনু বা জনীক দেখিব তাই৷ বাহিৰত ৰৈ থকা কেইটামান শিশুৱে তাইলৈ চাই হাঁহিলে৷ পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ নিষ্পাপ হাঁহি৷ জীৱনৰ কঠিনতাই সিহঁতক চুব পৰা নাই বাবেই এই নিৰ্মল হাঁহি শিশুৰ মুখত জিলিকে৷ প্ৰতুত্তৰত তায়ো হাঁহিলে৷ মনটো অলপ পাতল লাগিল৷ তাই বেগৰ পৰা ফোনটো উলিয়াই বিদ্যালয়খনৰ শিক্ষয়ত্ৰী তথা আবাসিক গৃহটোৰ পৰিচালিকা মিনু বাইদেউলৈ ফোন লগালে৷\n’হেল্ল বাইদেউ মই অণুলেখা’\n’অ অ অণু পালাহি নে’\nবাইদেউৰ উতৎকণ্ঠিত মাত৷\n’পালোহি মানে গেটৰ ভিতৰ সোমাই ফোন কৰিছো৷ কোন ফালে যাম? ’\n’ৰবা মই ছোবালী দুজনী পঠিয়াই দিছোঁ ’\nবাওঁফালৰ ঘৰটোৰ সন্মুখত দুজনী ছোবালী দেখি অণু নিশ্চিত হ’ল তেওঁলোকে তাইক আগুবাই নিবলৈ আহিছে৷ তাই সেইফালে খোজ ল’লে৷ ওচৰ পায়ে দুয়োজনীয় সম্ভাষণ জনাই কলে বাইদেৱে আপোনালৈ আগ্ৰহেৰে ৰৈ আছে৷ অণুৰ খোজটো গম নোপোৱাকৈয়ে খৰ হৈ গ’ল৷ তাৰ মাজতে অণুৱে গোটেই চৌহদটোত চকু ফুৰালে৷ ওহো কোনো ধৰণৰ বিশেষ সা সুবিধা ছাত্ৰ ছাত্ৰীসকলৰ বাবে চকুত নপৰিল৷ তেনেই সাধাৰণ শ্ৰেণীকোঠা আৰু আবাস সমূহ৷ দেওবাৰ বাবে নিমাওমাও হৈ আছে চৌপাশ৷\nভিতৰলৈ সোমায়ে এটা শৌচ প্ৰস্বাবৰ মিশ্ৰিত গোন্ধ তাইৰ নাকত লাগিল৷ তাইক লৈ যোৱা কোঠাটোৰ, ঠিক কোঠা বুলিলে ভুল হ’ব মাজতে পাৰ্টিচন দি ভাগ কৰা আৰু সন্মুখত খোলা, একমাত্ৰ বিছনাখনত বহি আছে মিনু বাইদেউ৷ চকুৱে চকুৱে পৰাত দুয়োৰো চকু সেমেকি উঠিল৷ অণুৱে আবেগেৰে মিনুক সাৱটি ধৰিলে৷ আৰু দুয়ো নিজকে ৰখাৰ নোবাৰি উচুপি উঠিল৷ মিনুক এৰি দি অণুৱে দেখিলে সিহঁতৰ চাৰিওফালে বহু ল’ৰা- ছোৱালী৷ তাই হাতযোৰ কৰি সম্ভাষণ জনালে৷ মুখেৰে নমস্কাৰ বুলিও কলে৷ সকলোকে একে লাগিল তাইৰ৷ বিভন্ন শাৰীৰিক অসুবিধাৰ লগত যুঁজি থকা বীৰ পুৰুষ আৰু নাৰী\n৷ মিনু বাইদেবে কলে–’ইয়াত আমাৰ একো দুখ নাই অণু৷ আমি প্ৰত্যেকেই সুখী৷ সাধাৰণ মানুহবোৰৰ স’তে আমি অলপ অসুবিধাত ভোগো৷ হীনমান্যতাৰ জ্বৰত কেঁকাও৷ ইয়াত থাকিলে কোনো কাকো হেয় জ্ঞান নকৰে৷ কাৰণ প্ৰত্যেকেই প্ৰত্যেকৰ সহায়ক হ’ব পাৰো৷ কোনো কাকো দয়া কৰিছে বুলি ভাবিবলৈ ঠাই নাই ইয়াত৷\nমই তোমাক সকলোৰে লগত চিনাকি কৰাই দিছোঁ —– এইয়া আমাৰ সুকণ্ঠি গায়িকা লিপি, এইয়া জিতা, বিএ থাৰ্ড চেম …এইয়া…..নিভা…..\nএনেদৰে আটাইবোৰৰ লগত চিনাকি পৰ্বৰ সামৰণি পৰিল৷\nমিনু বাইদেউৰ কথাৰ পিছতে লিপিয়ে কলে -’আপোনাক চকুৰে দেখাৰ সৌভাগ্য নাই যদিও মই আপোনাক মিনু বাইদেউৰ চকুৰে দেখিছো৷ তেখেতে প্ৰায়ে আপোনাৰ কথা কয়৷ কিদৰে স্কুলত মিনুবাক জোকালে ফেঁপেৰি পাতি আহে সেইবোৰ কৈ আমাক খুব হঁহুৱাই মাজে মাজে৷ ইমান মৰমিয়াল বাইদেউ এজনী আমাকো লাগে পায়৷ ’\n’অ…মিনুবাই মোৰ অঁকৰামি বোৰৰ কথা কৈ মোক চিনাকি কৰি থৈছে৷ মোৰো ভাল লাগিব তোমালোকৰ লগত সময় কটাবলৈ, আজি কিন্তু মোক গান এটা শুনাব লাগিব লিপি৷ ’\n’উম কিয় নুশুনাম, আৰু আমিও শুনিম আপোনাৰ যাদুকৰী হাতৰ লিখা কবিতা আপোনাৰ কণ্ঠত৷ প্ৰায়ে আমি শুনোঁ৷ নতুন কিবা আহিলেই মিনুবাই আমাক শুনায়৷ ’ নিভা বোলাজনীয়ে কলে৷\n’ হ’ব হ’ব আজি তোমালোকৰ স’তে উমলিম এটা তেজাল পুৱাত, হৃদয় ভৰাই গাম সুখৰ দিনৰ গান’….অণুৱে কবিতাৰ সুৰতে কলে৷\n’জানে বাইদেউ আমাৰ বৰ দুখ অ, পাৰিব জানো আমাৰ স’তে সুখ ভগাব? জীৱন আমাৰ বাবে কলংক৷ আমি একো একোটা সমাজৰ আবৰ্জনা৷ কিয় বা দেহাবোৰত আমাৰ জীৱন থাকে, দৰাচলতে আমিচোন নিজক মৃত বুলিয়েই ভাবোঁ.……………’\n’তেনেকৈ কিয় কৈছা জিতা! তোমালোকে ভাবিছা নেকি অংগ সম্পূৰ্ণ থকা সকল বিকলাংগ নহয়? সকলো থকা বোৰৰ মাজতো অন্তত এশটাত দহটা তোমালোকতৈ বেছি হাৰত বিকলাংগ হোৱা মানুহ ওলাব৷ সেইবোৰহে অপদাৰ্থ৷ তোমালোক নহয়৷ তোমালোকে এনে দুখৰ পাহাৰ আৰু যন্ত্ৰণা কঢ়িয়াই ও হাঁহিব পাৰা, সেইটো বাৰু কম ডাঙৰ কথা নে? ’\nহয়টো হয় নতুবা নহয়৷ আমাক সান্ত্বনা দিবলৈ বহুতে বহুত কথা কয় অণু, কিন্তু আমাৰ দুখবোৰৰ উপলব্ধিৰ সামৰ্থ কাৰো চাগে নহ’ব৷ কাৰণ আমাৰ সমস্যাবোৰৰ স’তে জীয়াই থকা ভুক্তভোগীজনে হে আমাক বুজিব৷’\nমিনুবাইদেৱে এটা হুমুনিয়াহ পেলাই কলে৷ ’চাচোন মোৰ ভৰি দুখন আগতকৈও অকৰ্মণ্য হৈ পৰিছে৷ হতাশ নহওঁ বুলিও হৈ পৰোঁ৷ কোনোবা এটা নহ’লে বিছনাৰ পৰা নামিব নোৱাৰা হ’লো৷ এইজনী ইৰা৷ তাইৰ মুখখন চালেই মৰম লাগি যায়৷ তাইৰ দুয়োখন হাত নায়েই৷ লগোৱা হাত দুখনে তাইৰ সৌন্দয্যক প্ৰহসন কৰে৷ প্ৰেমিকে তাইৰ বাট ভিৰ কৰে অথচ তাইৰ হাতৰ কথা গম পালেই পলায়ন কৰে …………এনে আৰু বহু কথা, বহু সপোনৰ মুখ থেকেচা নিশাবোৰৰ নিৰৱতা ভাঙি ইয়াত দুখৰ ৰোল তোলে, পিছত আহিলে শুনাম এনে বহু কাহিনী, আহিবি নহয় অণু?’\nঅণু বাকৰুদ্ধ হ’ল৷ এৰা এইষাৰে সঁচা কথা৷ কেৱল উপলব্ধিৰে কাৰোবাৰ কুৰুকি কুৰুকি খোৱা দুখবোৰ জানো দূৰ কৰিব পাৰি? সমবেদনা সূচক তাই একো কথা আৰু নকয় সিহঁতক৷ একো দিব নোঁবাৰিলেও আজি সিহঁতক অলপ হাঁহি দি যাব৷ অণুৱে তাকে ঠিক কৰি কলে –’উম আহিম মিনু বা, মই জীৱনৰ পাঠ ইয়াতে শিকিব আহিম৷ ’\nকিছু সুখৰ সময় তাইৰ গাঁৱৰ মৰমৰ মিনুবাইদেউ আৰু আন আন সকলৰ লগত কটাই অণুলেখা যাবলৈ উঠিল পুনৰ অহাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰে৷\nমনত এটা দৃঢ় সংকল্প আৰু এটা ফৰকাল মন লৈ অণুই বিদাই ললে৷ যদি পাৰে এই স্কুলখনৰ সুবিধাবোৰ পোৱাই দিয়াৰ যুঁজত তাই ব্ৰতী হ’ব আগলৈ …………\nসিহঁতৰ প্ৰাপ্যৰ যুঁজত তাই সহযোগী হৈ আগুৱাব আজীৱন৷\n← =ডাইনী -(নীত কাশ্যপ)\nহেৰোৱা সুবাস -( ইন্দিৰা দিগন্ত) →


সুবোধ বিশ্বাসৰ পাছত আছুক জোকাই ল’লে এইবাৰ হিমন্ত বিশ্বই\nগণতান্ত্ৰিক আন্দোলনক দমনৰ চেষ্টা কিয়? আছুৰ সৈতে বিজেপিৰ সংঘাতৰ পৰিণাম কি হ’ব পাৰে?\nগুৱাহাটী , January 31, 2019 4:48 pm\nঅসমত নানা বিতৰ্কৰ মাজতো জাতীয়তাবাদী ধাৰাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি অসমীয়া জাতীয় সত্ত্বাক ধৰি ৰখাৰ চেষ্টাত ব্ৰতী হৈ থকা সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা চমুকৈ আছুক অসমৰ জলন্ত সমস্যাৰ বিষয়ৰ পৰা অঁতৰাই ৰখাৰ অপচেষ্টা কৰাটো মুৰ্খামিৰ নামান্তৰ বুলিহে ক’ব পাৰি।হয়, আছুৰ ইতিহাস আন্দোলনৰ ইতিহাস। কিন্তু সেই আন্দোলনৰ ভাষা ভাৰতীয় ঐতিহ্য-পৰম্পৰা বহন কৰা অহিংসা নীতিৰে পৰিচালিত গণতান্ত্ৰিক প্ৰতিবাদৰ আন্দোলন।ক’বলৈ গ’লে আছুৰ শক্তিশালী স্থিতিৰ সেয়াও এক অন্যতম কাৰণ।\nঅসমত বিজেপিৰ উত্থানৰ আঁৰত আছুৰ ভূমিকা অনস্বীকাৰ্য। অৱশ্যে, সেয়া প্ৰত্যক্ষভাৱে নহয় যদিও পৰোক্ষভাৱে সম্পূৰ্ণ সত্য। আছুৰ ইতিহাসত যিমান আন্দোলন কৰা হৈছে তাৰ প্ৰায় সকলোখিনিয়েই তদানীত্বন শাসনাধীষ্ঠ কংগ্ৰেছ চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে হৈছে। সেয়েহে, কংগ্ৰেছ বিৰোধী হিচাপে আছুৰ এক প্ৰতিষ্ঠিত পৰিচয় গঢ়ি উঠিছে। আনহাতে,বিজেপিৰ সৈতে আছুৰ সম্পৰ্ক সংঘাতপূৰ্ণ নাছিল যদিও আঞ্চলিকতাবাদক নি:শেষ কৰাৰ বিজেপিৰ যি লক্ষ্য তাতেই আছুৰ লগত বিজেপিৰ সংঘাতৰ সূত্ৰপাত ঘটিছে। চাবলৈ গ’লে কংগ্ৰেছ আৰু বিজেপিৰ দৃষ্টিভংগীৰে আঞ্চলিক জাতীয়তাবাদ কোনোপধ্যেই সুৰক্ষিত নহয়।\nস্বাভাৱিকতেই নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক ২০১৬’ অসমৰ আঞ্চলিক জাতীয়তাবাদৰ পৰিপন্থী। ভাৰতীয় সংবিধানৰ কাঠামোত আঘাত সনাৰ সমান্তৰালকৈ ই অসমীয়া আঞ্চলিক জাতীয়তাবাদকো সংকটৰ মাজলৈ ঠেলি দিব। অসমৰ জনসাধাৰণৰ ভীতি-শংকাক আওকান কৰি কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে গৃহীত কৰিব খোজা নাগৰিকত্ব বিধেয়কক লৈ এতিয়া আছু আৰু বিজেপিৰ সংঘাত বৃদ্ধি পোৱাই নহয়, বহুসময়ত দুয়োপক্ষই সন্মুখ সমৰত অৱতীৰ্ণ হোৱাও দেখা গৈছে। বিজেপিয়ে সংসদীয় ৰাজনীতিৰ সংখ্যাৰ শক্তিৰে অসমীয়া জনসাধাৰণক উপহাস কৰিবলৈ আগবাঢ়িছে। ইয়াৰ পৰিণতি এক সৰ্বনাশী গোষ্ঠী সংঘাতৰ দিশে গতি কৰিছে।\nবিজেপিয়ে আছুক লক্ষ্য কৰি লোৱাৰ উদ্দেশ্য হৈছে এই সংগঠনটোৱে সুদীৰ্ঘদিন ধৰি অসমৰ জাতীয় জীৱনক ব্যাপকভাৱে প্ৰভাৱিত কৰি আহিছে। তদুপৰি, ৰাজ্যখনৰ বিভিন্ন জলন্ত সমস্যাৰ ক্ষেত্ৰত আছুৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰি আহিছে। সম্পূৰ্ণ গণতান্ত্ৰিক আন্দোলনেৰে জনসাধাৰণৰ অভূতপূৰ্ব সঁহাৰি লাভ কৰা আছুৱে অসমৰ বিদেশী বহিস্কাৰৰ দাবীত কৰা আন্দোলনটোৱে সমগ্ৰ বিশ্বৰে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। সেই সময়ৰে পৰা আছুক অসমৰ জাতীয় জীৱনৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰা মূল শক্তি হিচাপে গণ্য কৰি অহা হৈছে।\nবিগত ২০১৬’ৰ বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনত বিজেপিয়ে অসমত ক্ষমতা লাভৰ ক্ষেত্ৰত আছুৰ ভূমিকা নি:সন্দেহে প্ৰণিধানযোগ্য। পৰিৱৰ্তনৰ আহ্বানৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাই আছুৱেও প্ৰতিষ্ঠান বিৰোধী পক্ষত মাত মাতিছিল। আছুৰ স্থিতিৰ বাবে বিজেপিয়ে এই নিৰ্বাচনত অভূতপূৰ্ব সফলতা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল। তদুপৰি, এই আছুকে প্ৰতিনিধিত্ব কৰি অহা মুখ্য মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ নেতৃত্বৰ প্ৰতি আছুৰ সমৰ্থনৰ যুক্তিসংগত কাৰণো আছিল। অসমৰ দীৰ্ঘদিনীয়া বিদেশী সমস্যাটোৰ এটা সফল সমাপ্তি বিচাৰিছিল আছুৱে। কিয়নো পৰিৱৰ্তনকামী চৰকাৰখনে অসমৰ এই সমস্যাটোৰ জৰিয়তে অসমৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ জনসাধাৰণৰ মনক শংকিত কৰি ৰখা বিষয়টো সন্দৰ্ভত সঠিক পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিব বুলিও আশা কৰিছিল।\nবিজেপিয়ে নোৱাৰিলে। অসমৰ জাতীয়তাবাদী চিন্তা চেতনাৰে পুষ্ট জনসাধাৰণক লগত লৈ আগবাঢ়িব বুলি ভবা বিজেপি থমকি ৰ’ল। হিন্দুত্বৰ এজেণ্ডাক আগবঢ়াই লৈ যাবলৈ বাঙালী হিন্দু বাংলাদেশীৰ সংস্থাপনৰ দিশত বিজেপি অধিক তৎপৰ হৈ পৰিল। বিজেপিৰ এনে কাৰ্যসূচীক আগবঢ়াই নিয়াৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকে আছুক প্ৰধান বাধা হিচাপে চিনাক্ত কৰিলে। সেয়েহে, আছুৰ শক্তি নিশকটীয়া কৰাৰ বাবে আৰম্ভ কৰা হ’ল এক কৌশলী অভিযান। প্ৰথমতে উজনি অসমৰ চিলাপথাৰত এই অভিযানৰ পাতনি মেলিলে এজন আমদানিকৃত বাঙালী নেতা সুবোধ বিশ্বাসৰ জৰিয়তে। আছুৰ কাৰ্যালয় ভাঙি বীৰত্ব প্ৰদৰ্শনেৰে যেন সকীয়াই দিলে আমি আহি আছো, আছু সাৱধান।\nসেইবাৰ বিজেপি চৰকাৰৰ মুখ্য মন্ত্ৰী তথা গৃহ মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে গ্ৰহণ কৰা দৃঢ় স্থিতিৰ বাবে সুবোধ সৰকাৰৰ কৌশল ব্যৰ্থ হ’ল। কিন্তু সেই অভিযান গোপনে, সন্তৰ্পণে চলি থাকিল আৰু আজি মুকলিকৈ বিজেপিয়ে আছুক প্ৰত্যাহ্বান জনাবলৈ সাজু হৈ পৰিল। এটা গণতান্ত্ৰিক পৰম্পৰাৰে ক’লা পতাকা প্ৰদৰ্শনেৰে প্ৰতিবাদ সাৱ্যস্ত কৰা আছু কৰ্মীক আৰক্ষী আৰু বিজেপি কৰ্মীয়ে আক্ৰমণৰ লক্ষ্য কৰি ল’লে। নেতৃত্বত এইবাৰ সুবোধ বিশ্বাসৰ স্থানত হিমন্ত বিশ্ব। তাৎপৰ্যপূৰ্ণভাৱে এইবাৰ পৰিস্থিতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ পৰিৱেশটো মুখ্য মন্ত্ৰী সোণোৱালৰ সপক্ষে নাথাকিল। বৰঞ্চ সোণোৱালক আছু তথা অসমৰ জাতীয়তাবাদী শিৱিৰত অপ্ৰাসংগিক কৰি তোলাৰ এক ষড়যন্ত্ৰহে যেন ৰচিত হ’ল, তেনে লাগিল।\nশেহতীয়াকৈ সংঘটিত হোৱা বিজেপি-আছুৰ সংঘাতৰ বাবে চৰকাৰখনত থকা প্ৰাক্তন জাতীয়তাবাদী নেতাসকলো জগৰীয়া। আছু-সৃষ্ট অগপক ৰাজপথলৈ উলিয়াই পঠোৱাৰ পাছত এইবাৰ আছুৰ বিৰুদ্ধে লাগি পৰিছে বিজেপি।কিন্তু এই কথাও বিজেপিয়ে মনত ৰখা ভাল হ’ব যে অগপ এটা ৰাজনৈতিক দল হোৱাৰ বিপৰীতে আছু হৈছে এটা শক্তিশালী ছাত্ৰ সংগঠন। আছুক নি:শেষ কৰাটো সিমান উজু নহয়। সংকটৰ সময়ত আছুৱে অসমৰ জনসাধাৰণক লগত লৈ সদায়েই গণ আন্দোলনৰ নেতৃত্ব দি আহিছে। বিজেপিত থকা জাতীয়তাবাদী শিৱিৰৰ নেতাসকলে এইক্ষেত্ৰত মৌনতা অৱলম্বন কৰি দৰাচলতে এক আত্মঘাতী কাৰ্য কৰা যেনহে বোধ হয়। মনত ৰখা ভাল, দিন বেয়া আহিলে কাইলৈ তেওঁলোকৰ সৈতে থাকিবলৈ কোনো জাতীয়তাবাদী শক্তিয়েই সাজু নাথাকিব।\nবৰ্তমান পৰিস্থিতিত বিজেপি-আছুৰ সংঘাতে অসমৰ পৰৱৰ্তী ৰাজনৈতিক পট পৰিৱৰ্তনৰ ক্ষেত্ৰতো প্ৰভাৱ পেলাব। বিজেপিৰ যিসকল নেতাই শৰাইঘাটৰ ৰণ বা পানিপথৰ যুদ্ধৰ কথা কৈ আছে তেওঁলোকে বুজা উচিত যে সেয়া শৰাইঘাটেই হওক বা পানিপথেই হওক তাৰ নেতৃত্ব কিন্তু আছুৰ দৰে জাতীয় সংগঠনেহে দিব লাগিব। কিয়নো অসমৰ অসমীয়াই জাতীয় পৰিচয়ক বাদ দি দেচোৱালী সংস্কৃতি আকোঁৱালি ল’বলৈ কেতিয়াও বাধ্য নহয়।


এজাক বৰষুণৰ অপেক্ষাত (দ্বিতীয় অধ্যায়) - ০১\n৬ মাহৰ পাছত।\nঋতু আহে, ঋতু যায়। দিনৰ পাছত দিন গৈ থাকিল। আজি ৬ মাহ হল। এতিয়া মই ঘৰৰ পৰা বহুত দূৰত। Hs ৰিজাল্ট বৰ এটা ভাল নহল। বিচৰা মতে এটা ভাল ফলাফল কৰি দেখুৱাব নোৱাৰা কাৰণে দেউতাই অন্য এখন কলেজত নাম লগাই মোক একেবাৰে হোষ্টেল লৈ পঠাই দিলে। ৰিজাল্ট বেয়া হোৱা লৈ মোৰ অলপো আক্ষেপ নাই। বেয়া নহব নো কিয় ৰিজাল্ট। পৰীক্ষাৰ আগত মোৰ জীৱনলৈ এজাক ধুমুহা আহি মোক একেবাৰে শেষ কৰি থৈ গল। মানসিভাবে যেন মই ভাগি পৰিছিলো। মা দেউতাৰ কেঁটেৰা মাত শুনি শুনি মোৰ ঘৰ খনৰ পৰা একেবাৰে আঁতৰি যাবলৈ মন গৈছিল। আৰু এতিয়া যদি ৰিজাল্ট বেয়া নহলে হেঁতেন হয়টো মই ঘৰৰ পৰা আঁতৰত থাকিব নাপালো হেঁতেন।\nএতিয়া মই অন্য এখনত কলেজৰ হোষ্টেলত থাকি ডিগ্ৰী পঢ়ি আছো। প্ৰথমে ইয়ালৈ আহি একেবাৰে ভাল লগা নাছিল। আগৰ কলেজৰ কথা মনলৈ আহিলেই কান্দি পেলাও। ওচৰত বুজনি দিবলৈও কোনো নাছিল। কাৰো লগত কথা বতৰা পাতিবলৈ নিবিচাৰোঁ। লগ বোৰ মোৰ হেৰাই গৈছিল। তাৰ পাছত মোৰ লগত থাকিবলৈ বা এজনী আহিল।পাখি নামটো। বয়সত ডাঙৰ যদিও মই তাইক নাম কাঢ়িয়ে মাতো। খুব কম দিনতে তাই মোৰ নিজৰ হৈ পৰিল।\nবহুত ভাল, মোৰ প্ৰতিটো কথাই তাই বুজি পাই। মোৰ সুখ দুখ সকলো সময়তে লগত থাকে। বহুত বুজাই মোক, মা দেউতাৰ নিচিনাকৈ। তাইৰ জীৱনটো মোৰ নিচিনাই কাহিনী ঘটিছিল। কিন্তু এতিয়া তাই আন এজনৰ লগত সম্পৰ্কত আছে। দুয়োটাই ফোনত সৰু সৰু কথাত কেতিয়াবা খুব কাজিয়া কৰে মই মনে মনে শুনি হাঁহি থাকো। পিছে কাজিয়াও যেনেকৈ কৰে মৰমো আছে দুইটাৰে। সিহঁতৰ সম্পৰ্ক দেখি কেতিয়াবা মোৰ অজানিতে চকুপানী ওলাই। কি হৈ গল মোৰ জীৱনত? কাৰোবাক পাইয়ো হেৰুৱাই পেলালো মই একমাত্ৰ ঘৰৰ কাৰণে।\nপাখি মোৰ লগত থকাৰে পৰা মই আকৌ আগৰ জীয়া জনী হৈ থাকিব ল'লো। তাইৰ শাসন, মৰম আৰু বুজনি বোৰ বৰ্ষাৰ নিচিনা।\nOh,,,,, বৰ্ষাৰ কথা কোৱাই নাই নহয়। তাইৰ hs ৰিজাল্ট বহুত ভাল হল।তাই এতিয়া তাতে পঢ়ে। তাইক শেষ বাৰৰ কাৰণে পৰীক্ষাতে লগ পোৱা তাৰ পাছৰ পৰা আৰু তাইৰ লগত কথা পতা সকলো সুবিধা নাইকিয়া হৈ গৈছিল। মই বেলেগ এখন কলেজলৈ যোৱা বুলি গম পাই তাই এদিন দেউতাৰ ফোনলৈ ফোন কৰি বহুত কান্দিছিল। কিন্তু মোৰো হাতত উপাই নাইকিয়া হল। দেউতাই জোৰ কৰি মোক এইখন কলেজত নাম লগাই দিছিল। তাৰ আগত দেউতাক কিমান কাকুতি মিনতি কৰিলো যে মই ভাল দৰে পঢ়িম,,, সকলো কথা শুনিম কিন্তু দেউতাই মোৰ কথা নুশুনিলে। এতিয়া ইয়ালৈ আহি মোৰ শান্তি। ঘৰৰ অশান্তি খিনিৰ পৰা আঁতৰি আছো। বহুত মনত পৰে বৰ্ষালৈ,,,, তাইও মোৰ ওচৰৰ পৰা নোহোৱা হৈ পৰাত মই আৰু অকলশৰীয়া হৈ গ'লো। এতিয়া মই তাইলৈ মাজে মাজে পাখিৰ ফোনৰ পৰা ফোন কৰো। কিন্তু ফোন কৰি আমাৰ কন্দাৰ বাহিৰে বেলেগ একো কথা পতা নহয়। তাইক এতিয়া লগ পাবও নোৱাৰো। আমাক হোষ্টেলৰ পৰা তেনেকৈ ক'তো যাবলৈ নিদিয়ে মাত্ৰ দেওবাৰে হে বজাৰ বা অন্য কিবা দৰকাৰী কামত কৰবাত যাবলৈ দিয়ে আৰু দেওবাৰে তাইক লগ কৰা কথা কওঁ যদিও তাইৰ কেতিয়াবা সময় সুবিধা নিমিলে। এনেকৈয়ে থাকি যায়। আজিকালি ঘৰৰ মানুহৰ লগতো মই কথা নাপাতো ফোনত, দেউতাই মোৰ ফোন টো লৈ লোৱা পাছত আৰু সেইটো ঘূৰাই নিদিলে মোক। কেতিয়াবা মায়ে পাখিৰ ফোনলৈ ফোন কৰে যদিও মই অলপ কথা পাতি কাটি দিওঁ, পাখিৰ ঘৰৰ মানুহে ফোন কৰিছে বুলি। হোষ্টেল অহাৰ পৰা ঘৰৰ কোনেও মোক এদিনো লগ ধৰিব নাহিলে। আমাৰ ঘৰৰ পৰা এইখন কলেজ বহুত দূৰ।সেইকাৰণে তেনেকুৱা কিছুমান অজুহাত উলিয়াইয়ে মা দেউতা ইয়ালৈ নাহে। হোষ্টেলত থাকিলে হেনো একো চিন্তা নাথাকে মা হঁতৰ তেনেকৈ কয়। আনকি মই যিদিনা ঘৰৰ পৰা হোষ্টেল আহিছো সেইদিনা মাৰ অলপো বেয়া লগা নাই বৰঞ্চ ভাল হে পাইছে। সেইকাৰণে মইয়ো আজিকালি মনটো অলপ ডাঠ কৰি তুলিছো। কিছুমান কথাৰ পৰা মই আজিকালি বহুত জিদ্দি হৈ গৈছো।অলপ কথাতে খং উঠে, সৰু কথাতে কান্দি দিওঁ, ডাঙৰ সৰু নাচাওঁ যুক্তি দেখুৱাই কথা কওঁ আজিকালি সেইকাৰণে মায়ে খুব বেয়া পাই মোক মুখে মুখে কথা কব লৈছো কাৰণে। মা হঁতৰ কথা ভাবি নাথাকো আজিকালি ইমান । মোৰ কথাই যেতিয়া চিন্তা নকৰে মইনো কিয় ভাবি থাকিম বুলিয়ে নিজৰ মতে চলো এতিয়া। ......\nপতককৈ বাহিৰলৈ চালো বতৰ টোৱে আজি বৰ গাজি গুমৰি আছে। বৰষুণ আহিব নেকি? এতিয়া এই নবেম্বৰ মাহত কিনো আপদিয়া বৰষুণ জাক আহিব জানো। খং হে উঠে। এতিয়া বৰষুণ খুব বেয়া পাওঁ মই। বৰষুণ জাক আহিলেই মোৰ কাৰণে যেন এসোপা মান বিষাদ লৈ আনিছে তেনেকুৱা লাহে মোৰ। খুব কান্দে অন্তৰ খনে। এদিন এইজাক বৰষুণেই মোৰ বাবে সকলো আছিল। বৰষুণত তিতাটো তেতিয়া এটা ছখ আছিল আৰু তেওঁ...........?\n" অই কি কৰি আছ"ডায়েৰীয়েই লিখি থাকিবি নে তললৈ আহিবি।"\nইফালে চালো দৰ্জা খনৰ ওচৰত পাখি ৰৈ চিঞৰি আছে।\n______ অ গৈছো ৰ" কিমান দেৰি হল অ গম পাৱ নেকি?\nপাখি______ এতিয়া সন্ধিয়া ৬ টা বাজিলে মোৰ আই।\n________ কি...... ৬ বাজিলে অথনিৰ পৰা মানে মই দায়েৰীয়েই লিখি আছিলো।\nপাখি______ আৰু কি? ইমান মাতি আছো তই শুনাই নাই। আৰু তোৰ চকুত চকুপানী যে?\n______ নাই এনেই। ডায়েৰী লিখিলে চকুপানী ওলাবই আৰু। হব ব'ল এতিয়া।\nনৱেম্বৰ মাহ চলি এতিয়া। ঠাণ্ডা পৰিছে অলপ অলপ। সদাই আমি ইমান সময়ত হোষ্টেলৰ কেইজনী মান ছোৱালী লগ হৈ হোষ্টেলৰ বাহিৰলৈ যাওঁ।ওচৰতে দোকান আছে।লগৰ বোৰে সন্ধিয়া দোকানৰ পৰা খোৱা বস্তু আনেগৈ। লগতে অলপ ফুৰাও হয়। আৰু হোষ্টেলৰ ৱাৰ্দেনেও একো নকয়। তেওঁ আমাৰ লগত খুব ভাল লগৰ নিচিনাকৈ কথা বতৰা পাতো আমি। হোষ্টেলৰ সব ছোৱালীৰ ভিতৰত মইয়েই বয়সত অলপ সৰু আৰু সৰু সৰু কথাতে কান্দি দিওঁ কাৰণে মোক ইয়াতো সবেই পোৱালি, তিকলি ধেৰ নাম দি লৈছে। ৱাৰ্দেন বাউদেৱেও মোক বহুত ভাল পাই। মা দেউতাৰ পৰা আঁতৰি আছো যদিও ইয়াত মা দেউতাৰ অভাৱ বোৰ অনুভৱ নহয়। গাত ঊলৰ কাপোৰ এখন লৈ মই বাকী কেইজনীৰ লগত ওলাই গ'লো। দোকানৰ ভিতৰত সোমাব লওঁতেই_____\nপাখি______ অই তোৰ লগৰ জনীয়ে ফোন কৰিছে। হো ল' কথা পাত।\n_______ কোন বৰ্ষা নেকি?\nপাখি_______ ওম হয়।\nঅলপ আঁতৰি আহি কথা পাতিছো।\nবৰ্ষা______ কি হল আজি অলপ দিনৰ পৰা তই যে ফোন নকৰা হ'লি? এতিয়া তোৰ লগৰ জনীৰ নম্বৰটো ছেভ কৰি থৈছিলো বুলি হে....\n______ মোৰ নিজৰ ফোন নাই তই জানই দেখোন। তোৰ লগত কথা পাতিলেই আগৰ সময় বোৰলৈ মনত পৰে সেইকাৰণে ধৈৰ্য্য ধৰি থাকো অ।\nবৰ্ষা______ মোৰো এতিয়া বহুত মনত পৰিছে সেইকাৰণে ভাবিলো ফোন এটাকে কৰো। তই গুচি যোৱাৰ পৰা মোৰো একেবাৰে লগ নাইকিয়া হৈ গল জান'!\n______ ওম ক' কি কৰিছ" এতিয়া?\nবৰ্ষা____ বহি আছো এনেই। কথা এটা নহয়.....\n______ কি কথা?\nবৰ্ষা_____ মোৰ ৰিজাল্ট দিয়া পাছতো মায়ে খবৰ এটাও নকৰিলে তোক আগতে এবাৰ কৈছিলো,,, এতিয়া কি হল কালি মা মামাৰ ঘৰলৈ নিজেই আহি কান্দি কান্দি ক্ষমা বিচাৰিছে নহয়। এতিয়া বুজি পাইছে নিজৰ ভুল বোৰ। মোক নিজৰ ঘৰলৈ যাবলৈ লগ ধৰিছিল যদিও মই নাযাওঁ বুলি ক'লো।\n_______ হে বহুত ধুনীয়া খবৰ এটা দিছ' চোন। ভালেই হল দে এতিয়া যে তেওঁ নিজৰ ভুলটো বুজি পাইছে।\nবৰ্ষা______ ওম আৰু মায়ে তোৰ কথা সুধিছিল মই কথা খিনি কৈ দিলো তোৰ,বহুত দুখ কৰিছিল।জান"! আৰু সেইদিনাও আইতাই তোৰ কথা সুধিছিল তোক বহুত দেখা নাই বুলি কান্দিছিল।\n________ ওম কি হৈ গল চা চোন পতককৈ। তই আইতাক দুখ কৰিবলৈ মানা কৰিবি।\nবৰ্ষা_____ মই কেতিয়াবা তোৰ মালৈ ফোন কৰিম বুলি ভাবো কিন্তু ভয় লাগে গালি পাৰিব বুলি।\n_______ নাই নাই তই মা লৈ ভুলটো ফোন নকৰিবি। ধেৰ যিটি কবও পাৰে তোক।মোকেই এতিয়া চিনি নোপোৱা হল। ইমান এতিয়া সৰু কথাতে । শপত! মই কেতিয়াও ভৱাই নাছিলো মোৰ মা দেউতাও যে এদিন এনেকৈ সলনি হব।\nবৰ্ষা_____ তই কান্দিছ নেকি?\nমোৰ মাত টো তাই বুজি পালে।\n______ uhu নাই কন্দা মই।\nবৰ্ষা_____ হব দে সময়ত সব ঠিক হব। দুখ নকৰিবি তই। আৰু শুন চোন কথা এটা সুধো তোক।\nবৰ্ষা_______ তোৰ এতিয়া প্ৰান্তিক দা লৈ মনত পৰে নে? তোক প্ৰান্তিক দাৰ কথা বহুত কবলৈ আছে। তই বেয়া পাৱ বুলিয়েই কোৱা নাই। তই জান' নে? তই নথকাত তেওঁ এটা এটা দিন কেনেকৈ পাৰ কৰিছে। তই ঘূৰি আহ না আকৌ তেওঁৰ ওচৰলৈ।\nকথা বোৰ শুনি মই চকুপানী ৰখাব পৰা নাই।তাইক কান্দি কান্দি কৈ আছো।\n_______ তই এতিয়াও তেওঁৰ কথা কিয় সুধি আছ"? তেওঁৰ নামটো শুনিলেই মোৰ দুখ লাগে। তেওঁক\nভাল পাওঁ মই কিন্তু কি কৰিম ,,, আকৌ যদি ঘৰত গম পাই। তেওঁৰ বাবে মোৰ অন্তৰে এতিয়াও কান্দে। বেলেগৰ সম্পৰ্ক দেখিলে মোৰ চকুপানী ওলাই এতিয়া। এদিন টো ময়ো তেনেকৈ এটা সম্পৰ্কত আছিলো। বহুত কথা অ তোক কৈ কৈ শেষ নহব।\nবৰ্ষাইও কান্দিছে শেষত।\nৰৈ আছো দুই জনী। একো কোৱা নাই।\nবৰ্ষা______ প্ৰান্তিক দা তুমি কিবা কবা নে?\nঅ শেষ। থত- মত খাই গ'লো। বৰ্ষাই আকৌ প্ৰান্তিক দাক পতককৈ ক'ৰ পৰা মাতিলে।\n________ কি হল? প্ৰান্তিক দাক ক'ৰ পৰা মাতিলি?\nবৰ্ষা______ ওম ৰ'!\n" Hey miss Jiya Boruah"\nইফালৰ পৰা ফোনত মাতিলে।\nবুকু খন ধকধক কৰিছে। প্ৰান্তিক দাৰ মাত এইটো। ফোন টো চালো। বৰ্ষালৈকে কলটো লাগি আছে। তাৰ মানে অথনিৰ পৰা আমি conference ত আছিলো। তেওঁৰ মাতটো শুনাৰ লগে লগে ফোন টো কাটি দিলো। কঁপিবলৈ লাগিছো গোটেই জনী। তেওঁৰ মাত টো শুনিয়েই আকৌ কান্দিব লৈছো।


09.02.19 Morning Assame Murli Om Shanti BapDada Madhuban\n" মৰমৰ সন্তানসকল – তোমালোকে তন - মন - ধনেৰে সঁচা আত্মিক সেৱা কৰিব লাগে , আত্মিক সেৱাৰ দ্বাৰাহে ভাৰত গ ’ ল্ডেন এজ ত ( সোণালী যুগ ত ) পৰিণত হ ’ ব ”\nনিচিন্ত হৈ থাকিবলৈ সদায় কোনটো কথা মনত ৰাখিব লাগে ? তোমালোক নিচিন্ত হৈ কেতিয়া থাকিব পাৰিবা ?\nনিচিন্ত হৈ থাকিবলৈ সদায় যাতে এইটো স্মৃতিত থাকে যে এই ড্ৰামা (নাটক) একেবাৰে এক্যুৰেট (সঠিককৈ) ৰচি থোৱা আছে। ড্ৰামা অনুসৰি যি চলি আছে সেয়া একেবাৰে এক্যুৰেট। কিন্তু এতিয়া তোমালোক সন্তানসকল নিচিন্ত হৈ থাকিব নোৱাৰা, যেতিয়া তোমালোকৰ কৰ্মাতীত অৱস্থা হ’ব, তেতিয়া তোমালোক নিচিন্ত হৈ যাবাগৈ, তাৰ বাবে যোগ বহুত ভাল হোৱা উচিত। যোগী আৰু জ্ঞানী সন্তানসকল লুকাই নাথাকে।\nপতিত-পাৱন শিৱ ভাগৱানুৱাচ। পিতাই বুজাই দিছে যে দেহধাৰী মনুষ্যক কেতিয়াও ভগৱান বুলি ক’ব নোৱাৰি। মনুষ্যই এয়াও জানে যে পতিত-পাৱন ভগৱানেই হয়। শ্ৰীকৃষ্ণক পতিত-পাৱন বুলি কোৱা নহ’ব। বেচেৰাসকল বহুত বিভ্ৰান্ত হৈ আছে। ভাৰতত যেতিয়া সূতা জোট লাগে (বিভ্ৰান্তিৰ অৱস্থা হয়) তেতিয়া শিৱবাবা আহিবলগীয়া হয়। পিতাৰ অবিহনে আন কোনেও সেই জট ভাঙিব নোৱাৰে। তেওঁৱেই পতিত-পাৱন শিৱবাবা, যাক মাথো তোমালোক সন্তানসকলেহে জানা। সেয়াও পুৰুষাৰ্থৰ ক্ৰম অনুসৰি। যদিও ইয়াত বহি আছা, নিতৌ শুনিও আছা তথাপিও এইটো কথাৰ প্ৰতি ধ্যান নাথাকে যে আমি শিৱবাবাৰ ওচৰত বহি আছো, তেওঁ এওঁৰ শৰীৰত বিৰাজমান হৈ আছে, আমাক পঢ়াই আছে, পাৱন কৰি আছে, উপায় শুনাই আছে।\nতোমালোক স্বদৰ্শন চক্ৰধাৰী হৈ ৰচোতা আৰু ৰচনাৰ জ্ঞান প্ৰাপ্ত কৰি কামক জয় কৰি জগতজীৎ হোৱা। সেয়েহে সেইজন পিতা পতিত-পাৱনো হৈ গ’ল। নতুন ৰচনাৰ ৰচোতাও হৈ গ’ল। এতিয়া বেহদৰ ৰাজ্য পাবলৈ তোমালোকে পুৰুষাৰ্থ কৰা। প্ৰত্যেকে বুজি পায় আমি শিৱবাবাৰ পৰা ৰাজ্য-ভাগ্য লৈ আছো। এয়াও যথাৰ্থভাৱে বুজিব নোৱাৰে। কোনোৱে অলপ জানে, কোনোৱেটো একেবাৰেই নাজানে। শিৱবাবাইতো কয় পতিত-পাৱন মই হওঁ। কোনোবাই আহি যদি মোক সোধে তেন্তে মই নিজৰ পৰিচয় দিব পাৰো। তোমালোককো জানো পিতাই নিজৰ পৰিচয় দিয়া নাই। শিৱবাবাই কয় মই সাধাৰণ শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰো। এয়া সাধাৰণ শৰীৰ। বৃক্ষৰ অন্তত থিয় হৈ আছে। পতিত দুনিয়াত থিয় হৈ আছে আৰু একেবাৰে তলত তপস্যা কৰি আছে। এওঁলোককো তপস্যা শিৱবাবাই শিকাই আছে। ৰাজযোগ শিৱবাবাই শিকায়। তলত আদি দেৱ, ওপৰত আদি নাথ। তোমালোক সন্তানসকলে বুজাব পাৰা যে আমি ব্ৰাহ্মণ শিৱবাবাৰ সন্তান হওঁ। তোমালোকো শিৱবাবাৰ সন্তান কিন্তু সেইটো নাজানা। ভগৱান এজনেই, বাকী সকলো ভাই-ভাই। পিতাই কয় - মই নিজৰ সন্তানসকলকে পঢ়াওঁ। যিয়ে মোক চিনি পায় তেওঁলোককে পঢ়াই দেৱতা কৰি তোলো। ভাৰতেই স্বৰ্গ আছিল, এতিয়া নৰক। যিয়ে কামক জিনিব, তেওঁৱেই জগতজীৎ হ’ব। মই গ’ল্ডেন ৱল্ডৰ (সোণালী বিশ্বৰ) স্থাপনা কৰি আছো। অনেক বাৰ এই ভাৰত গ’ল্ডেন এজত (স্বৰ্ণিম যুগত) আছিল, তাৰ পিছত আইৰণ এজত (লৌহ যুগত) আহিল - এয়া কোনেও নাজানে। ৰচয়িতা আৰু ৰচনাৰ আদি, মধ্য, অন্তক কোনেও নাজানে। মই নলেজফুল (জ্ঞানেৰে পৰিপূৰ্ণ) হওঁ। এয়া হৈছে লক্ষ্য-উদ্দেশ্য। মই এওঁৰ সাধাৰণ শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰি জ্ঞান দিওঁ। এতিয়া তোমালোকো পবিত্ৰ হোৱা। এই বিকাৰসমূহক জিনিব পাৰিলে তোমালোক জগতজীৎ হ’বাগৈ। ইয়াৰ বাবে সকলো সন্তানে পুৰুষাৰ্থ কৰি আছে। তন-মন-ধনেৰে আত্মিক সেৱা কৰে, পাৰ্থিৱ সেৱা নহয়। ইয়াক স্পিৰিচুৱেল ন’লেজ (আধ্যাত্মিক জ্ঞান) বুলি কোৱা হয়। এয়া ভক্তি নহয়। ভক্তিৰ যুগ হৈছে দ্বাপৰ-কলিযুগ, যাক ব্ৰহ্মাৰ ৰাতি বুলি কোৱা হয় আৰু সত্যযুগ-ত্ৰেতাক ব্ৰহ্মাৰ দিন বুলি কোৱা হয়। কোনোবা গীতাৰ পাঠক আহিলে তেওঁকো বুজাব লাগে গীতাত ভুল আছে। গীতা কোনে শুনালে, ৰাজযোগ কোনে শিকালে, কোনে ক’লে কামৰ ওপৰত বিজয়ী হ’ব পাৰিলে তোমালোক জগতজীৎ হৈ যাবা? এই লক্ষ্মী-নাৰায়ণো জগতজীৎ হৈছে নহয় জানো। এওঁলোকৰ 84 জন্মৰ ৰহস্য বুজায়। যিয়েই নহওক কিয় জ্ঞান ল’বলৈতো ইয়ালৈ আহিব লাগিব নহয় জানো। মইতো সন্তানসকলক পঢ়াও। কিন্তু তোমালোকৰ মাজতো কিছুমানে ইমানখিনি বুজি নাপায়, সেইবাবে গায়নো আছে কোটিৰ মাজত কোনোবা.................। মই যি হওঁ, যেনেকুৱা হওঁ সেয়া কিছুমানেতো5শতাংশও নাজানে। তোমালোকে পিতাক জানি লৈ সম্পূৰ্ণ ৰীতিৰে স্মৰণ কৰিব লাগে। মামেকম্(মনে মনে কেৱল মোক) স্মৰণ কিয় নকৰা? তেতিয়া এনেকৈ কয় যে বাবা স্মৃতি পাহৰি যাওঁ। হেৰ’, তোমালোকে বাবাক মনত পেলাব নোৱাৰানে। অৱশ্যে বাবাই বুজি পায় যে ইয়াৰ বাবে বহুত চেষ্টাৰ প্ৰয়োজন তথাপি পুৰুষাৰ্থ কৰাবলৈ জোৰ দি থাকে। হেৰ’ যিজন পিতাই তোমালোকক ক্ষীৰ সাগৰলৈ লৈ যায়, বিশ্বৰ মালিক কৰি তোলে, তেওঁক পাহৰি যোৱা! মায়াই পাহৰাইও নিশ্চয় দিব। সময় লাগিব। এনেকুৱাও নহয় যে মায়াইতো পাহৰাই দিবই, সেইকাৰণে ঠাণ্ডা হৈ বহি যাবা। নহয়, পুৰুষাৰ্থ নিশ্চয় কৰিব লাগে। কামৰ ওপৰত জয়ী হ’ব লাগে। মামেকম্স্মৰণ কৰিলে বিকৰ্ম বিনাশ হ’ব। যেনেকৈ তোমালোক সন্তানসকলক কওঁ তেনেকৈ কোনোবা বহুত ডাঙৰ জজ্(বিচাৰপতি) আহিলেও তেওঁকো পিতাই ‘সন্তান’ বুলিয়েই নক’ব জানো কিয়নো মই উচ্চৰো উচ্চ ভগৱান হওঁ। উচ্চৰো উচ্চ শিক্ষা ময়েই দিওঁ, প্ৰিন্স-প্ৰিন্সেচ (ৰাজকুমাৰ-ৰাজকুমাৰী) পদ পাবৰ বাবে। পিতাই কয় - মই এওঁক পঢ়াই আছো। এওঁৱেই আকৌ কৃষ্ণ হয়গৈ।ব্ৰহ্মা-সৰস্বতী, তেওঁলোকেই আকৌ লক্ষ্মী-নাৰায়ণ হ’বগৈ। এই প্ৰবৃত্তি মাৰ্গ চলি আহিছে। নিবৃত্তি মাৰ্গৰ লোকসকলে ৰাজযোগ শিকাব নোৱাৰে। ৰজা-ৰাণী দুয়োটাই লাগে। বিলাতলৈ গৈ কয় - আমি ৰাজযোগ শিকাওঁ। কিন্তু তেওঁলোকেতো সুখক কাগ বিষ্টাৰ সমান বুলি কয় তেন্তে আকৌ ৰাজযোগ কেনেকৈ শিকাব! গতিকে সন্তানসকল উৎসাহিত হোৱা উচিত। কিন্তু সন্তানসকল এতিয়াও সৰু হৈ আছে, পৈণত হোৱা নাই। পৈণত হ’বলৈ সাহস লাগে।\nপিতাই শুনায় - এইয়া হ’ল ৰাৱণৰ সম্প্ৰদায়। তোমালোকে আহ্বান কৰা - হে পতিত-পাৱন আহা। তেন্তে এইখন পতিত দুনিয়া নে পবিত্ৰ দুনিয়া? তোমালোকে বুজি পোৱা নহয় যে আমি নৰকবাসী হওঁ। এই দৈৱী সম্প্ৰদায় আছে জানো? ৰাম ৰাজ্য আছে জানো? তোমালোক ৰাৱণ ৰাজ্যৰ নোহোৱা জানো? এতিয়া ৰাৱণ ৰাজ্যত সকলোৰে আসুৰি বুদ্ধি। এতিয়া আসুৰি বুদ্ধিক দৈৱী কৰি তোলোঁতাজন কোন? এনেকৈ 4-5 টা প্ৰশ্ন সুধিলে তেতিয়া মনুষ্য চিন্তাত পৰি যাব। তোমালোক সন্তানসকলৰ কাম হৈছে পিতাৰ পৰিচয় দিয়া। বৃক্ষজোপাটো লাহে লাহে বাঢ়ে। পিছত বহুত বৃদ্ধি হৈ যাব। মায়াইও চক্ৰ লগাই একেবাৰে অধঃপতিত কৰি দিয়ে। বক্সিঙতো (মুষ্টি যুদ্ধ) বহুতৰে মৃত্যু হয়, ইয়াতো বহুতৰে মৃত্যু হয়। বিকাৰলৈ যোৱা মানেই মৃত্যু হোৱা। পুনৰ আৰম্ভণিৰ পৰা নতুনকৈ পুৰুষাৰ্থ কৰিবলগীয়া হয়। বিকাৰে একেবাৰে মাৰি পেলায়। যি অলপ মামৰ আতৰাই পতিতৰ পৰা পবিত্ৰ হৈছিল, সেই উপাৰ্জন খিনিও শেষ হৈ যায়। পুনৰ আৰম্ভণিৰ পৰা চেষ্টা কৰিবলগীয়া হয়। এনেকুৱা নহয় যে তেওঁলোকক আহিবলৈ অনুমতি দিব নালাগে। নহয়, তেওঁলোকক বুজাব লাগে যে যি অলপ স্মৰণৰ যাত্ৰা কৰিছিলা, অধ্যয়ন কৰিছিলা সেই সকলোবোৰ শেষ হৈ গ’ল। একেবাৰে অধঃপতিত হৈ পৰিলা। অৱশ্যে যদি বাৰে বাৰে অধঃপতিত হৈ থাকে তেতিয়া কোৱা হ’ব – “বাহিৰ হৈ যোৱা”। এবাৰ বা দুবাৰ ক্ষমা কৰা হ’ব। দুবাৰ ক্ষমা কৰিবলগীয়া হ’লে তাৰ পিছত মামলা হ’পলেচ (আশাহীন) হৈ যায়। আকৌ আহিবও কিন্তু একেবাৰে ডাৰ্টি ক্লাচত (নিকৃষ্ট শ্ৰেণীত)। তুলনাত্মক ভাৱে এনেকৈয়ে কোৱা নহ’ব জানো। যিয়ে একেবাৰে কম পদ পায় তেওঁলোকক কোৱা হ’ব ডাৰ্টি ক্লাচ। দাস-দাসী, চণ্ডাল, প্ৰজাৰো চাকৰ সকলো শ্ৰেণীৰে হ’বগৈ নহয় জানো। পিতাইতো জানে মই এওঁলোকক পঢ়াই আছো। প্ৰত্যেক5হাজাৰ বছৰৰ পিছত পঢ়াওঁ। তেওঁলোকে লাখ বছৰ বুলি কৈ দিয়ে। আগলৈ গৈ এইটো কথাও ক’বলৈ আৰম্ভ কৰি দিব যে যথাযথ5হাজাৰ বছৰৰ কথা। সেয়াই মহাভাৰতৰ যুদ্ধ। কিন্তু স্মৃতিৰ যাত্ৰাত থাকিব নোৱাৰে। দিনে-প্ৰতিদিনে টু লেট্(বহুত পলম) হৈ গৈ থাকিব। গায়নো আছে - বহুত গ’ল অলপ আছে….। এই সকলোবোৰ এই সময়ৰে কথা। বাকী পবিত্ৰ হ’বৰ বাবে অলপ সময় আছে। যুদ্ধ সমাগত। নিজৰ অন্তৰক সুধিব লাগে – মই স্মৃতিৰ যাত্ৰাত আছোনে? যেতিয়া কোনোবা নতুন লোক আহে তেতিয়া সন্তানসকলে ফ’ৰ্ম নিশ্চয় পূৰ কৰিবলৈ দিব লাগে। যেতিয়া ফ’ৰ্ম পূৰাব তেতিয়া তেওঁলোকক বুজাব পাৰা। যদি কোনোবাই বুজিবই নিবিচাৰে তেনেহ’লে তেওঁ ফ’ৰ্ম পূৰাবই বা কি? এনেকুৱাতো বহুত আহে। কোৱা, পিতাক আহ্বান কৰা - পতিত-পাৱন আহা তেন্তে নিশ্চয় এইখন পতিত দুনিয়া, সেইবাবেতো কোৱা যে আহি পবিত্ৰ কৰি তোলা। তাৰ পিছত কোনোবা হয়, কোনোবা নহয়। বাবাৰ ওচৰলৈ পত্ৰতো বহুত আহে। সকলোৱে লিখে শিৱবাবা ওৰফে ব্ৰহ্মা। শিৱবাবাইও কয় – মই সাধাৰণ শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰোঁ। এওঁক 84 জন্মৰ কাহিনী শুনাও। অন্য কোনো মনুষ্যই ৰচয়িতা আৰু ৰচনাৰ আদি-মধ্য-অন্তক নাজানে। এতিয়া পিতাইহে তোমালোকক শুনাইছে। এই চিত্ৰ আদিও বাবাই দিব্য দৃষ্টি দান কৰি সকলো অংকন কৰোৱাইছে।\nবাবাই তোমালোক আত্মাসকলকহে পঢ়ায়। আত্মাসকল তৎক্ষণাৎ অশৰীৰী হৈ যায়। এই শৰীৰৰ পৰা নিজকে পৃথক বুলি বুজিব লাগে, বাবাই কয়- সন্তানসকল, দেহী-অভিমানী হোৱা, অশৰীৰী হোৱা। মই আত্মাসকলক পঢ়াওঁ। এয়া হৈছে আত্মা আৰু পৰমাত্মাৰ মেলা, ইয়াক সংগমৰ মেলা বুলি কোৱা হয়। বাকী কোনো পানীৰ গংগাই পবিত্ৰ কৰি নোতোলে। সাধু, সন্ত, ঋষি, মুনি আদি সকলোৱে স্নান কৰিবলৈ যায়। এতিয়া গংগা পতিত-পাৱনী কেনেকৈ হ’ব পাৰে? ভগৱানুৱাচ (ভগৱানে কয়)-কাম মহাশত্ৰু হয়, ইয়াৰ ওপৰত জয়ী হ’লেই তোমালোক জগতজীৎ হৈ যাবাগৈ। গংগা বা সাগৰেতো এনেকৈ নকয়। এনেকৈতো জ্ঞান সাগৰ পিতাই বুজায়, ইয়াৰ ওপৰত জয়ী হ’বৰ বাবে মামেকম্ (মনে মনে কেৱল মোক স্মৰণ) কৰা তেতিয়া তোমালোক পবিত্ৰ হৈ যাবা। দৈৱীগুণ ধাৰণ কৰা, কাকো দুখ নিদিবা। প্ৰথম নম্বৰৰ দুখ হৈছে কাম কটাৰী চলোৱা। ইয়েই আদি, মধ্য, অন্ত দুখ দিওঁতা হয়। সত্যযুগত এয়া নাথাকে। সেইখন হ’ল পবিত্ৰ দুনিয়া, তাত কোনো পতিত নাথাকেই। যেনেকৈ তোমালোকে যোগ বলেৰে ৰাজ্য লোৱা, তেনেকৈ তাত যোগ বলেৰে সন্তান জন্ম হয়। ৰাৱণ ৰাজ্যই নাথাকে। তোমালোকে ৰাৱণক জ্ব্লোৱা, গমেই নোপোৱা যে কেতিয়াৰ পৰা জ্বলাই আহিছা। ৰাম ৰাজ্যত ৰাৱণ নাথাকে। এইবোৰ অতিকৈ বুজিবলগীয়া কথা, যি পিতাই বুজাইছে। বহুত ভালকৈ বুজায় কিন্তু কল্পই-কল্পই যিয়ে যিমান পঢ়ে, সিমানেই পঢ়িব। পুৰুষাৰ্থৰ পৰা সকলো কথা গম পোৱা যায়। স্থূল সেৱাৰো বিষয় আছে, মনেৰে নহ’লে বাণীৰে, কৰ্মৰে। বাণীৰেতো বহুত সহজ। প্ৰথমতে হৈছে মনৰে অৰ্থাৎ মনমনাভৱ, স্মৃতিৰ যাত্ৰাত থাকিব লাগে। নিজকে আত্মা বুলি বুজি পিতাক স্মৰণ কৰিব লাগে। পিতাৰ পৰা শিক্ষা ল’ব লাগে।\nবহুত আছে যিয়ে পিতাক স্মৰণ কৰিব নোৱাৰে। এনেকৈ কোৱা নহ’ব যে জ্ঞানক স্মৰণ কৰিব নোৱাৰে। মামেকম্ স্মৰণ কৰিব নোৱাৰে। স্মৰণ নকৰিলে তেন্তে শক্তি কেনেকৈ পাবা। পিতা হৈছে সৰ্বশক্তিমান, তেওঁক স্মৰণ কৰিলেহে শক্তি আহিব, ইয়াকে ‘ধাৰ’ বুলি কোৱা হয়। কৰ্মৰেও কোনোবাই ভালকৈ সেৱা কৰিলে তেতিয়াও পদ পাব। কৰ্মৰেও যদি নকৰে তেন্তে কি পদ পাব। বিষয় থাকে নহয় জানো। এয়া হ’ল গুপ্ত বুজিবলগীয়া কথা। তেওঁলোকে যোগ-যোগ বুলি কৈ থাকে কিন্তু এইটো বুজি নাপায় যে যোগৰ দ্বাৰা তোমালোকে বিশ্বৰ বাদশ্বাহী (সাম্ৰাজ্য) লোৱা। যোগবলৰ দ্বাৰাই তাত সন্তান জন্ম হয়। এয়াও কোনেও নাজানে। তোমালোকক বুজোৱা হয় তথাপিও আধাকল্পৰ পিছত তোমালোক মায়াৰ বান্দা (গোলাম) হৈ যোৱা। আকৌ মায়াই তোমালোকক এতিয়াও এৰি নিদিয়ে। এতিয়া তোমালোক শিৱবাবাৰ বান্দা হ’ব লাগে। কোনো দেহধাৰীৰ বান্দা হ’ব নালাগে। ভাই-ভনী বুলিও এতিয়াহে কোৱা হয়- পবিত্ৰ হ’বৰ বাবে। আকৌ ইয়াৰো উৰ্দ্ধত যাব লাগে। ভাই-ভাই বুলি বুজিব লাগে। ভাই-ভনীৰ দৃষ্টিও নহয়। ড্ৰামা অনুসৰি যি চলে, সেয়া একেবাৰে এক্যুৰেট (সঠিক)। ড্ৰামা একেবাৰে এক্যুৰেট। পিতাতো নিচিন্ত, এওঁৰতো চিন্তা নিশ্চয় থাকিব। নিচিন্ত তেতিয়াহে হৈ থাকিব যেতিয়া কৰ্মাতীত অৱস্থা হ’ব, তেতিয়ালৈকে কিবা নহয় কিবা হৈ থাকিব। যোগ ভাল হোৱা উচিত। যোগৰ বাবে বাবাই এতিয়া জোৰ দিয়ে। ইয়াৰ বাবে কয় - বাৰে বাৰে পাহৰি যাওঁ। পিতাই অভিযোগ কৰে, যিজন পিতাই তোমালোকক ইমান খাজনা দিয়ে তেওঁক তোমালোকে পাহৰি যোৱা। পিতাই জানে কাৰ জ্ঞান আছে, কাৰ নাই। জ্ঞানী কেতিয়াও লুকাই থাকিব নোৱাৰে। তেওঁ তৎক্ষণাৎ সেৱাৰ প্ৰমাণ দিব। গতিকে এই সকলোবোৰ বুজিবলগীয়া কথা। ভাল বাৰু!\nধাৰণাৰ বাবে মুখ্য সাৰ :-\n(1) মায়াৰ বক্সিঙত (মুষ্টি যুদ্ধত) পৰাজিত হ’ব নালাগে। পুৰুষাৰ্থত ঠাণ্ডা হৈ বহি যাব নালাগে। সাহসেৰে সেৱা কৰিব লাগে।\n(2) এই ড্ৰামা এক্যুৰেট (সঠিক) ভাৱে ৰচা হৈছে, সেয়েহে কোনো কথাৰ বাবে চিন্তা কৰিব নালাগে। কৰ্মাতীত অৱস্থা প্ৰাপ্ত কৰিবলৈ এজন পিতাৰহে স্মৃতিত থাকিব লাগে, কোনো দেহধাৰীৰ বান্দা (গোলাম) হ’ব নালাগে।\nবেহদৰ বৈৰাগ্য বৃত্তিৰ দ্বাৰা সকলো মোহৰ ( আসক্তিৰ ) পৰা মুক্ত হৈ থাকোঁতা সঁচা ৰাজঋষি হোৱা\nৰাজঋষি অৰ্থাৎ এফালে ৰাজ্য আনফালে ঋষি অৰ্থাৎ বেহদৰ বৈৰাগী। যদিহে নিজৰ প্ৰতি, ব্যক্তিৰ প্ৰতি, বস্তুৰ প্ৰতি মোহ (আসক্তি) আছে তেন্তে ৰাজঋষি নহয়। যাৰ সংকল্প মাত্ৰতো অলপো যদিমোহ আছে তেওঁৰ দুই নাওঁত দুই ভৰিৰ দৰে হ’ল, তেতিয়া ইফালৰো নহ’ব আৰু সিফালৰো নহ’ব, সেইবাবে ৰাজঋষি হোৱা, বেহদৰ বৈৰাগী হোৱা অৰ্থাৎ এজন পিতা দ্বিতীয় কোনো নাই - এইটো পাঠ দৃঢ় কৰা।\nক্ৰোধ অগ্নি ৰ ৰূপ হয় যিয়ে নিজকো জ্বলায় আৰু আনকো জ্বলাই দিয়ে।


এটুকুৰা ৰুটিৰ কাহিনী- মৃদুল নাথ – ফটাঢোল\nMay 3, 2022 দৈনন্দিন\nএটুকুৰা ৰুটিৰ কাহিনী- মৃদুল নাথ\nদুখোজ আগবাঢ়িয়ে বৰুৱা ৰৈ গ’ল। যাত্ৰা কৰাৰ সময়ত পিছফালৰ পৰা মাত দিলে অমংগল হয় বুলি বৰুৱাই ভবাই নহয় অন্তৰেৰে বিশ্বাস কৰে। মুখৰ অসন্তুষ্টিৰ চিন লুকুৱাই বৰুৱাই ঘূৰি চাই ক’লে,\n: আজি অফিচৰ পৰা অলপ সোনকালে আহিব। কাম আছে আপোনাৰ।\n: কৰবালৈ যাবা?\n: সন্ধিয়া লেডিজ ক্লাবৰ মিটিং আছে। একেবাৰে ডিনাৰ কৰি আহিম। মাজনীক এপাক ফুৰাই অনাৰ পাছত ইভিনিং স্নেকচৰ পৰা ডিনাৰ লৈকে আজি সকলোখিনি আপুনিয়ে ৰেডি কৰিব লাগিব।\nবৰুৱানীৰ কথা ঘৰখনত শিলৰ ৰেখা। ‘হাকিম লৰিলেও হুকুম নলৰে’ কথাষাৰ বহু সংসাৰী মানুহৰ ‘ঘৰ ঘৰ কি কাহানি’, বৰুৱাৰ ঘৰখনো ব্যতিক্ৰম নহয়। বৰুৱাই একো নক’লে, মাথো সন্মতিসূচক ভাবে মূৰটো দপিয়াই অফিচলৈ বুলি আগবাঢ়িল। পিছফালৰ পৰা দিয়া মাতষাৰ যে অমংগলৰ চিন সেই কথাষাৰে বৰুৱাক ৰাস্তাত আমনি দিব ধৰিলে।\nঅফিচ পায়ে বৰুৱাই হৰেণক কাঢ়াকৈ চাহ একাপ দিবলৈ ক’লে।বৰুৱাই চাহ সাধাৰণতে কমেই খায়। হৰেণ অলপ আচৰিত হ’ল যদিও বৰুৱাৰ মুখমণ্ডলৰ বৰণ আৰু কপালত থুপ খাব খোজা ৰেখা বোৰ দেখি একো সুধিবলৈ সাহ নকৰিলে।\nবৰুৱাৰ টেবুলত পাঁচটাকৈ ফাইল, প্ৰতিটোৰে ওপৰত হালধীয়া ষ্টিকাৰ, য’ত ডাঙৰ ডাঙৰকৈ লিখা আছে ‘মষ্ট আৰ্জেন্ট’।\nচাহকাপত চুমুক দি বৰুৱাই চিন্তা কৰিবলৈ ধৰিলে। কথাবোৰ আগৰ দৰে হোৱা হেঁতেন বৰ বিশেষ চিন্তাৰ কথা নাছিল। সন্ধিয়া মাজনীক ফুৰাবলৈ নি ৰেষ্টোৰেণ্টত ইভিনিং স্নেকচেৰে উদৰ পুৰাই ঘূৰি আহোঁতে ডিনাৰ পাৰ্চেল লৈ আনিব পৰা গ’ল হেঁতেন। বৰ্তমান পৰিস্থিতি ইয়াৰ অনুকুল নহয়। যোৱা সপ্তাহত মাজনীৰ ফুড পয়েজনিং হোৱাৰ পাছৰে পৰা তাইৰ বাহিৰত খোৱা মানা। তাৰোপৰি ৰাতি অকল ৰুটি সব্জি হে খাবলৈ দিছে। অৱশ্যে ইভিনিং স্নেকচৰ বাবে বিশেষ সমস্যা নহয়, কৰ্ণফ্লেস্কচ আৰু গাখীৰেৰে কাম চলাব পৰা যাব। সমস্যা হ’ল ৰুটি কেইখনক লৈ, আজিলৈকে বৰুৱাই সেয়া গোলাকাৰ আকৃতি দিব পৰা নাই। ৰুটি কেইখন গোলাকাৰ নহ’লে মাজনীয়ে ৰুটিৰ ফালে নাচাবই চাগে!দৃশ্যটো কল্পনা কৰি মাজনীৰ মেমেৰামুৱা মুখখন দেখি বৰুৱাৰ বেয়া লাগিল। হঠাতে বৰুৱাৰ মনত খেলালে, ৰুটিকেইখনক সঠিক আকৃতি দিবলৈ ডাঙৰ ষ্টীলৰ বাটিটোৰ সদব্যৱহাৰ কৰিলেই সমস্যাৰ সমাধান হৈ যাব। এইবাৰ বৰুৱাৰ মনটো ভালেখিনি ফৰকাল লাগিল। এবাৰ বাথৰুমলৈ গৈ মুখ হাত ভালকৈ ধুই অলপ ফ্ৰেশ হৈ ফাইলটোৰ কামত ধৰা ভাল হ’ব। বৰুৱা বাথৰুমলৈ বুলি দুখোজ দিওঁতেই পিছফালৰ পৰা হৰেণে মাত দিলে,\n: বৰুৱা চাৰ, শুনকচোন….\nবৰুৱাৰ এইবাৰ টিঙিচকৈ খংটো উঠিল।\n:হেৰৌ, কিমানবাৰ কৈছোঁ তোক পিছফালৰ পৰা নামাতিবি, একমিনিট ৰলেই মোক সন্মুখৰ পৰা মাত দিব পাৰ।\n: নহয় মানে চাৰে আপোনাক মাতিছিল, আৰ্জেন্ট।\n: চাৰক কৈ দেগৈ যা, সদ্যহতে বাথৰুমলৈ যোৱাটোহে মোৰ বাবে বেছি আৰ্জেন্ট।\nবৰুৱাই ভোৰভোৰাই বাথৰুমলৈ আগবাঢ়িল।হৰেণে বুজিলে, আজি বৰুৱা ছাৰৰ পৰা অলপ আঁতৰি থকাই ভাল হ’ব।\nবাথৰুমৰ পৰা বাহিৰে বাহিৰে বৰুৱা বছৰ কেবিনলৈ গ’ল।\n: গা বেয়া নেকি আপোনাৰ?\n: নাই নহয়তো, এই হৰেণে কিবা লগালে হবলা?\n: নাই, তেনে নহয়। ঘৰুৱা সমস্যা অলপ হৈ আছে, মই চম্ভালি ল’ম।\n: বাৰু বাৰু, বেছি ষ্ট্ৰেছ নল’ব।আপোনাৰ টেবুলত থকা ফাইল কেইটা খুব আৰ্জেন্ট। সোনকালে ক্লীয়াৰ কৰাটো দৰকাৰ।\n: চেষ্টা কৰিম বাৰু।\nবৰুৱাই উভতি দুখোজ দিছেহি, তেনেতে বছে পিছফালৰ পৰা আকৌ মাতিলে,\n: বৰুৱা শুনকচোন…\nবৰুৱাই বিৰক্তিত নাক মুখ কোচাই ঘূৰি ক’লে,\n: অহা সপ্তাহত মই নাথাকিম, ছুটীত যাম। তাৰ আগতে ভাল্ভ আৰু ইন্সট্ৰুমেন্ট কেবুলৰ অৰ্ডাৰ দুটা হ’ব লাগিব যেনেতেনে।\n: হৈ যাব ছাৰ।\nবৰুৱা আৰু নৰল, চিধাই গৈ টেবুলৰ ফাইল এটা খুলি কম্পিউটাৰটোৰ লগত ব্যস্ত হৈ পৰিল।\nআবেলি ঠিক পাঁচ বজাতে কাম সামৰি বৰুৱা চকীৰ পৰা উঠা দেখি অফিচ বয় হৰেণ আচৰিত হ’ল। যদিও পাঁচ বজাতে অফিচ ছুটী হয়, বৰুৱা ইমান সোনকালে অফিচ এৰা ভকত নহয়। ফলস্বৰূপে হৰেণো লগতে হামিয়াই হিকুটিয়াই থাকিব লাগে। আজি বৰুৱাই সোনকালে অফিচ সামৰা দেখি হৰেণে ভালেই পালে। বৰুৱাই তামোল খাই ভাল পায়। যোৱাৰ সময়ত হৰেণে নিজলৈ বুলি ৰাখি থোৱা তামোল খন বৰুৱাক যাঁচিবলৈ মন গ’ল। বৰুৱা দুৱাৰমুখলৈ বুলি দুখোজ দিওঁতেই পিছফালৰ পৰা হৰেণে মাত দিলে,\n: বৰুৱাছাৰ শুনকচোন….\nচৰম বিতৃষ্ণাত বৰুৱাই ঘূৰি চাই ক’লে,\n: এইবাৰ আকৌ কি হ’ল?\nবৰুৱাৰ ৰূপ দেখি আগবঢ়াই দিয়া তামোলখন হাততে ৰাখি সেপ ঢুকি হৰেণে কোনোমতে ক’লে,\n: আপোনালৈ এয়া তামোল….\n: তয়ে খা।\n: হ’ব বাৰু… নালাগে… গুড নাইট ছাৰ।\nঘৰলৈ আহি বৰুৱাই কলিং বেলটো বজাবলৈ লওঁতেই বৰুৱানীয়ে দৰ্জাখন খুলি দিলে। মানুহজনীৰ গালত প্ৰসাধনৰ মৃদু প্ৰলেপ। কিছু সময় বৰুৱাই মানুহজনীৰ মুখলৈ চাই ৰ’ল।\n: ইয়াতে থাকিব নে ভিতৰলৈ সোমাব?\n: মই অহা কেনেকৈ গম পালা? কলিং বেল বজাব নাপালোৱে চোন..\n: আপুনি অহাৰ বতৰা বতাহে দিলেহি মোক… হ’বনে ইয়াতকৈ ৰোমান্টিক কিবা শুনিবলৈ মন আছে?\n: হ’ব হাঁহিব নালাগে, বাৰ বছৰ পুৰণা গাড়ীখনৰ ব্ৰেক মৰা শব্দটো এক কিলোমিটাৰ দূৰতে ধৰিব পাৰি।\nবৰুৱাৰ মুখৰ হাঁহি নিমিষতে নোহোৱা হ’ল। ভিতৰলৈ সোমাই ফ্ৰেশ হৈ আহি বৰুৱা মাজনীৰ কাষত বহিল, মাজনী ভিডিঅ’ গেম খেলাত ব্যস্ত। মাজনীৰ মূৰত হাত বুলাই মৰম কৰিলে। মাজনীয়ে হাঁহি এটা মাৰি দেউতাকৰ বুকুত সোমাল। এই সময়খিনিত বৰুৱাই দিনটোৰ সমস্ত ক্লান্তি পাহৰি যায়।\n:শুনক, মই আটা মাৰি থৈ দিছোঁ। পনীৰৰ সব্জি দিনৰে ফ্ৰীজত থৈ দিয়া আছে, গৰম কৰি ল’ব। ৰুটি কেইখন বনাই ল’ব পাৰিব নহয়?\n:পাৰিম দিয়া।মেনেজ কৰি ল’ম।তোমাৰ সময় হ’ল যদি ক্লাবত ড্ৰপ কৰি আমি ফুৰি আহোঁ।\nবৰুৱানীক ক্লাবৰ মুখতে নমাই দি বৰুৱা মাজনীক লৈ ওলাই গ’ল। ৰাস্তাত মাজনীয়ে ইটোৰ পিছত সিটো বেবেৰিবাং প্ৰশ্ন সুধি যায়, বৰুৱাই উত্তৰ দি যায়। লাহে লাহে আকাশ হেঙুলীয়া হয়, এটা সময়ত আন্ধাৰ নামি আহে। ঘৰমুৱা পখীৰ দৰে দুয়ো উভতি আহে। এই সময়খিনি বৰুৱাই সাধাৰণতে আনৰ লগত বাগবতৰা কৰিব নিবিচাৰে।\nঘৰ সোমাই হাত ভৰি ধুই মাজনী পঢ়া টেবুলত বহে, বৰুৱা পাকঘৰত সোমায়।গাখীৰ অলপ গৰম কৰি কৰ্ণফ্লেস্কৰ লগত মাজনীক খাবলৈ দিয়ে, তাই আপত্তি নকৰে। বৰুৱাই স্বস্তিৰ নিশ্বাস পেলায়।\n:দেতা ভোক লাগিছে।\nমাজনীৰ এষাৰ মাততে পঢ়ি থকা আলোচনী খন থৈ বৰুৱা বিচনাৰ পৰা জাপ মাৰি চিধাই পাকঘৰত সোমাল। ফ্ৰীজৰ পৰা পনীৰৰ সব্জিখিনি উলিয়াই গৰম হ’বলৈ দি বৰুৱাই বেলনাখন বিচাৰিবলৈ ধৰিলে।নাই, কতো বিচাৰি পোৱা নাই। হাতত মাৰি থোৱা আটাৰ লোডাটো পিটিকি পিটিকি বৰুৱাই এবাৰ ভাবিলে, মানুহজনীক ফ’ন কৰি সোধা যাওক। কিন্তু নোৱাৰিলে, নিজৰ পাকঘৰত বস্তু এপদ বিচাৰি উলিয়াব নোৱৰা কথাটো যিমান লাজৰ কথা, তাতকৈ লাজৰ কথা সেয়া মানুহজনীক ফ’ন কৰি সোধাটো। কিন্তু বৰুৱাই মানক বা নামানক, দৰাচলতে লাজতকৈ বেছি জাগ্ৰত হোৱা তেওঁৰ ‘মেল ইগ’ টোৱে ফ’নটো কৰাত বেছি হেঙাৰ হৈ উঠিছিল। এইবাৰ বৰুৱাৰ মনত অদ্ভুত জেদ এটা আহি সোমালহি, তেওঁ ৰুটি বনাইহে এৰিব, তাকো গোলকৈ। মাজনীৰ ভোক লাগিছে। পাকঘৰত ইটোৰ পিছত সিটো বস্তু লুটিয়াই শেষত এটা কাম কৰিলে। লোহাৰ কেৰাহী এটা লৈ ভালকৈ মোহাৰি লুটিয়াই দি তাৰ ওপৰত আটাৰ লাৰু এটা লৈ পিটিকি পিটিকি চেপেটা কৰি যিমান পাৰি গোলাকাৰ আকৃতি দিবলৈ চেষ্টা কৰিলে। অলপ চেষ্টাৰ পাছত ষ্টীলৰ বাটিটোৰে ধুনীয়াকৈ কাটি উলিয়ালে। হাতত গোলাকাৰ ৰুটিখন লৈ বৰুৱাই সন্তুষ্টিৰ হাঁহি মাৰিলে। একেটা পদ্ধতিৰে বৰুৱাই আৰু তিনিখন ৰুটি বনাই পেলালে।মাজনীয়ে খালে এখন বা খুব বেছি আৰু এটুকুৰা খাব। ৰৈ যোৱা খিনিৰে বৰুৱাৰ হৈ যাব। মাজনীয়ে ঘিউ বৰ ভাল পায়। ৰুটি কেইখন ভাজোতে ৰুটিৰ ওপৰত এচামুছ ঘিউ ঢালি দিলে, ঘিউৰ গোন্ধটো আহি বৰুৱাৰ নাকত লাগিল।\nমাজনীয়ে আজি দুখন ৰুটি খাই আৰু বিচাৰিলে।আনকালে তাই খুব বেছি ডেৰ খন ৰুটি খায়। তিনি নম্বৰ ৰুটিখনৰ আধা খাই মাজনীয়ে ক’লে,\n: দেতা, বহুত টেষ্টি হৈছে ।তুমি মাজে মাজে মোক ৰুটি বনাই দিবা দেই।\nমাজনী খাই উঠি শুবলৈ গ’ল।ৰৈ যোৱা এটুকুৰা ৰুটিৰে বৰুৱাৰ পেট নভৰিব। তাতে ঘিউৰ গোন্ধই গোটেইখন আমোলমোলাই আছে। বৰুৱাই হাতত আটাৰ লাৰু এটা লৈ কেৰাহীটো পুনৰ লুটিয়াই দিলে\n« লটিঘটি : পদ্মলোচন ভৰদ্বাজ\nবয়সৰ অভিজ্ঞতা : জয়ন্ত দাস »


Atorvastatin in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Atorvastatin ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nAtorvastatin ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Atorvastatin Benefits & Uses in Assamese- Atorvastatin ar laabh aaru byavaharsamuh\nAtorvastatin ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Atorvastatin Dosage & How to Take in Assamese - Atorvastatin ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAtorvastatin ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Atorvastatin Side Effects in Assamese- Atorvastatin ar parshwakriyasamuh\nAtorvastatin সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Atorvastatin Related Warnings in Assamese- Atorvastatin xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Atorvastatinৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Atorvastatin with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Atorvastatin ar gurutor kriya-pratikriya\nAtorvastatin মতভেদসমূহ- Atorvastatin Contraindications in Assamese- Atorvastatin nishedhsamuh\nAtorvastatin ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Atorvastatin in Assamese- Atorvastatin ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Atorvastatin ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Atorvastatin Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Atorvastatin kriya-pratikriya\nAtorvastatin ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Atorvastatin Benefits & Uses in Assamese - Atorvastatin ar laabh aaru byavaharsamuh\nAtorvastatin তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nAtorvastatin ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Atorvastatin Dosage & How to Take in Assamese - Atorvastatin ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAtorvastatin-ৰ উপাদানসমূহ - Atorvastatin Active Ingredients in Assamese - Atorvastatin-ar upadaansamuh\nAtorvastatin ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Atorvastatin Side Effects in Assamese - Atorvastatin ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Atorvastatin ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nAtorvastatin সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Atorvastatin Related Warnings in Assamese - Atorvastatin xonkranta xatarkatabanisamuh\nAtorvastatin-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nAtorvastatinএ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত সুতীব্ৰ প্ৰভাৱ দেখুৱায়। এইবাবে ইয়াক চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে গ্ৰহণ কৰিব। আপোনাৰ ইচ্ছা অনুসৰি গ্ৰহণ কৰিলে ই ক্ষতিকাৰক হব পাৰে।\nAtorvastatin-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nAtorvastatin ৰ স্তন্যপায়ীসকলৰ ক্ষেত্ৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অতি কম বা নায়েই। গতিকে আপুনি ইয়াক চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনেই গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nবৃক্কত Atorvastatin কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক can be affected by Atorvastatinৰ দ্বাৰা [Organ] প্ৰভাবিত হব পাৰে। আপুনি যদি এইবিধ ঔষধৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে আপুনি ইয়াক পুনৰাই গ্ৰহণ কৰা উচিত।\nযকৃতত Atorvastatin কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAtorvastatinৰ দ্বাৰা কলিজা প্ৰভাবিত হব পাৰে। আপুনি যদি এইবিধ ঔষধৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে আপুনি ইয়াক পুনৰাই গ্ৰহণ কৰা উচিত।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Atorvastatin ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAtorvastatinৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে হৃদয় ক প্ৰভাবিত কৰে।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Atorvastatinৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Atorvastatin with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Atorvastatin ar gurutor kriya-pratikriya\nAtorvastatin তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nAtorvastatin মতভেদসমূহ - Atorvastatin Contraindications in Assamese - Atorvastatin nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Atorvastatin লোৱা অনুচিত যাতে -\nAtorvastatin ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Atorvastatin in Assamese - Atorvastatin ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Atorvastatin-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Atorvastatinয়ে অভ্যাসৰ সৃষ্টি নকৰে।\nহয়, Atorvastatin লোৱাৰ পিছত এনে কাৰ্যকলাপ বা কাম কৰা নিৰাপদ যিহেতু ই আপোনাক তন্দ্ৰাচ্ছন্ন নকৰে।\nহয়, কিন্তু Atorvastatin লোৱাৰ পূৰ্বে ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ লোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nমানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ বাবে Atorvastatin লৈ কোনো লাভ নাই।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Atorvastatin ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Atorvastatin Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Atorvastatin kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Atorvastatinৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nAtorvastatin য়ে প্ৰভাৱ পেলোৱাৰ ক্ষেত্ৰত কেতোৰ খাদ্যৰ সেৱনে সময়ৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি এইবিষয়ে ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ কৰি লোৱা উচিত।\nমদ আৰু Atorvastatinৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nAtorvastatinৰ সৈতে মদ্যপান কৰাটোৱে আপোনাৰ দেহত হানিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nAtorvastatin ৰ অনুকল্প - Substitutes for Atorvastatin in Assamese


ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন (IRV) আচামিচ - 20192চমূৱেল 24 অধ্যায়\n1 পাছত ইস্ৰায়েলৰ বিৰুদ্ধে যিহোৱাৰ ক্ৰোধ পুনৰায় জ্বলি উঠিল আৰু তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে দায়ূদৰ প্ৰবৃত্তি জন্মাই তেওঁ ক’লে, “ইস্ৰায়েল আৰু যিহূদাক গৈ গণনা কৰা”।2তাতে ৰজাই তেওঁৰ ওচৰত থকা প্ৰধান সেনাপতি যোৱাবক ক’লে, “মই ইস্ৰায়েলৰ লোকসকলৰ সংখ্যা জানিবৰ বাবে, তুমি দানৰে পৰা বেৰ-চেবালৈকে ইস্ৰায়েলৰ সকলো ফৈদৰ মাজত যোৱা আৰু তোমালোকে লোকসকলক গণনা কৰা।”3তেতিয়া যোৱাবে ৰজাক ক’লে, “এতিয়া যিমান লোক আছে, আপোনাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই তাৰ এশ গুণ বৃদ্ধি কৰক আৰু মোৰ প্ৰভু মহাৰাজে তাক চকুৰে চাওক; কিন্তু মোৰ প্ৰভু মহাৰাজে এনে কাৰ্যত কিয় সন্তোষ পাইছে?”4তথাপি যোৱাব আৰু সেনাপতিসকলৰ আগত ৰজাৰ বাক্য প্ৰবল হ’ল; তাতে যোৱাব আৰু সেনাপতিসকলে ইস্ৰায়েলৰ লোকসকলক গণনা কৰিবলৈ ৰজাৰ আগৰ পৰা গ’ল।\n5 পাছত তেওঁলোকে যৰ্দ্দন পাৰ হৈ অৰোয়েৰৰ মাজত থকা নগৰ খনৰ সোঁফালে ছাউনি পাতিলে; আৰু তেওঁলোকে গাদ ও যাজেৰলৈকে গ’ল।6তাৰ পাছত তেওঁলোকে গিলিয়দ আৰু দানযানলৈ গৈ ঘুৰি আহি চীদোনলৈ গ’ল।7তেওঁলোকে তূৰ দুৰ্গলৈ গ’ল আৰু হিব্বীয়া ও কনানীয়াসকলৰ সকলো নগৰলৈও গ’ল; আৰু শেষত তেওঁলোকে আহি যিহূদাৰ দক্ষিণ অঞ্চল বেৰ-চেবাত উপস্থিত হ’ল। 8 এইদৰে তেওঁলোকে দেশৰ সকলো ঠাইতে ফুৰি ন মাহ বিশ দিনৰ মুৰত যিৰূচালেমলৈ উভটি আহিল।9পাছত যোৱাবে গণনা কৰা লোকসকলৰ সংখ্যা ৰজাৰ ওচৰত আনি দিলে; তাৰ মুঠ, ইস্ৰায়েলৰ তৰোৱাল ধৰোঁতা আঠ লাখ বলৱান লোক, আৰু যিহূদাৰ পাঁচ লাখ লোক।\n10 এইদৰে দায়ূদে লোকসকলক গণনা কৰোঁৱাৰ পাছত, তেওঁৰ মনে তেওঁক দোষী কৰিলে। তেতিয়া দায়ূদে যিহোৱাক ক’লে, “এই কৰ্ম কৰি মই মহা পাপ কৰিলোঁ; কিন্তু হে যিহোৱা বিনয় কৰোঁ, নিজ দাসৰ অপৰাধ ক্ষমা কৰা, কিয়নো মই অতিশয় অজ্ঞানৰ কৰ্ম কৰিলোঁ।” 11 দায়ুদ ৰাতিপুৱাতে উঠিল, দায়ূদৰ দৰ্শক গাদ ভাববাদী ওচৰলৈ যিহোৱাৰ বাক্য আহিল, বোলে, 12 “তুমি গৈ দায়ূদক কোৱা: ‘যিহোৱাই এই কথা কৈছে, মই তোমাৰ আগত তিনিটা দণ্ড ৰাখিছো; তাৰ মাজৰ এটা বাচি লোৱা, মই তাকেই তোমালৈ কৰিম’।”\n13 তাতে গাদে দায়ূদৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁক ক’লে, “তোমাৰ দেশত সাত বছৰ আকাল হ’ব লাগে নে? বা তোমাৰ শত্ৰুবোৰ পাছে পাছে খেদি যাওঁতে, তুমি সিহঁতৰ আগে আগে তিনি মাহলৈকে পলাই থাকিবা? নাইবা দেশত তিনি দিনলৈকে মহামাৰী হ’ব? এতিয়া মোক পঠোৱা জনাক মই কি উত্তৰ দিম, তাক এতিয়াই বিবেচনা কৰি চোৱা।” 14 তাতে দায়ূদে গাদক ক’লে, “মই বৰ ঠেকত পৰিছোঁ৷ আমি যিহোৱাৰ হাতত পৰা ভাল, কিয়নো তেওঁৰ দয়া প্ৰচুৰ, কিন্তু মোক মানুহৰ হাতত পৰিবলৈ নিদিয়ক।”\n15 গতিকে সেই ৰাতিপুৱাৰে পৰা নিৰূপিত সময়লৈকে যিহোৱাই ইস্ৰায়েললৈ মহামাৰী পঠিয়ালে; তাতে দানৰে পৰা বেৰ-চেবালৈকে সত্তৰ হাজাৰ লোকৰ মৃত্যু হ’ল। 16 পাছত যেতিয়া দূতে যিৰূচালেমক বিনষ্ট কৰিবলৈ তাৰ ফাললৈ হাত মেলিলে, তেতিয়া যিহোৱাই সেই আপদৰ বাবে খেদ কৰি সংহাৰক দূতক ক’লে, “এয়ে জুৰিছে! এতিয়া তোমাৰ হাত কোঁচোৱা।” সেই সময়ত যিহোৱা সেই দূত যিবুচীয়া অৰৌণাৰ মৰণা মৰা খলাৰ ওচৰত আছিল। 17 পাছত যি দূতে সংহাৰ কৰিছিল, দায়ূদে সেই দূতক দেখি যিহোৱাক ক’লে “মইহে পাপ কৰিলোঁ, মইহে অপৰাধী হলোঁ; কিন্তু এই মেৰ-ছাগবোৰে কি কৰিলে? মই বিনয় কৰোঁ, তোমাৰ হাত মোৰেই বিৰুদ্ধে আৰু মোৰ পিতৃ-বংশৰ বিৰুদ্ধে হওক!”\n18 সেই দিনা গাদে দায়ূদৰ ওচৰলৈ আহি তেওঁক ক’লে, “তুমি উঠি গৈ যিবুচীয়া অৰৌণাত মৰণা মৰা খলাত যিহোৱাৰ উদ্দেশে এটা যজ্ঞবেদী স্থাপন কৰাগৈ।” 19 তাতে যিহোৱাৰ আজ্ঞা অনুসাৰে গাদৰ নিৰ্দেশ মানি দায়ুদ উঠি গ’ল। 20 পাছত অৰৌণাই চাই দেখিলে যে, তেওঁৰ ফালে ৰজা আৰু তেওঁৰ দাসবোৰ আহি আছে, তাতে অৰৌণাই আহি ৰজাৰ আগত মাটিত উবুৰি হৈ প্ৰণিপাত কৰিলে।\n21 আৰু অৰৌণাই ক’লে, “মোৰ প্ৰভু মহাৰাজৰ নিজৰ দাসৰ ওচৰলৈ কি কাৰণে আহিল?” দায়ূদে ক’লে, “লোকসকলৰ মাজৰ পৰা মহামাৰী গুচিবৰ বাবে যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে এটা যজ্ঞবেদী নিৰ্ম্মাণ কৰিবৰ অৰ্থে মই তোমাৰ পৰা এই মৰণা মৰা খলা কিনিবলৈ আহিছোঁ।” 22 তেতিয়া অৰৌণাই দায়ূদক ক’লে, “মোৰ প্ৰভু মহাৰাজৰ দৃষ্টিত যি ভাল হয়, তাকে লৈ উৎসৰ্গ কৰক; চাওঁক, হোম-বলিৰ বাবে এই গৰুবোৰ আৰু খৰিৰ বাবে মৰণা মৰা যন্ত্ৰ আৰু গৰুবোৰৰ যুৱঁলি আছে৷ 23 হে মহাৰাজ অৰৌণাই মহাৰাজক এই সকলোকে দিছে।” অৰৌণাই ৰজাক পুনৰ ক’লে, “আপোনাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই আপোনাক গ্ৰহণ কৰক।” 24 ৰজাই অৰৌণাক ক’লে, “সেয়ে হ’ব নোৱাৰে, মই মূল্য দি তোমাৰ পৰা সকলো কিনিহে লম; মই নিজ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ উদ্দেশে বিনামূল্যে হোম-বলি উৎসৰ্গ নকৰোঁ।” এই বুলি দায়ূদে পঞ্চাশ চেকল ৰূপ দি, সেই মৰণা মৰা খলা আৰু গৰুবোৰ কিনি ল’লে। 25 আৰু দায়ূদে সেই ঠাইতে যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে এটা যজ্ঞবেদী নিৰ্ম্মাণ কৰি, হোম-বলি আৰু মঙ্গলাৰ্থক বলি উৎসৰ্গ কৰিলে। তাতে যিহোৱাই দেশৰ পক্ষে প্ৰাৰ্থনা শুনিলে আৰু ইস্ৰায়েলৰ পৰা মহামাৰী গুচিল।


ৰাছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পুটিনৰ আছে দুই ‘গোপন’ পুত্ৰ সন্তান! সন্ধান দিলে ছুইচ সংবাদ মাধ্যমে\nৰাষ্ট্রপতি পুটিন আৰু এলিনা কাবাইভা।\nইয়াৰ পূৰ্বে ৰাছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ভ্লাডিমিৰ পুটিৰ ‘গোপন’ কন্যা সন্তানকলৈ ব্যাপক চলিছিল। এইবাৰ পোহৰলৈ আহিছে পুটিনৰ হেনো দুটি ‘গোপন’ পুত্ৰ সন্তানো আছে। দেওবাৰে আন্তৰ্জাতিক সংবাদ মাধ্যমত এই চৰ্চাই চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি কৰিছে।\nবাতৰি অনুসৰি, পুটিনৰ সৈতে দীঘলীয়া সম্পৰ্ক আছে জিমনাষ্ট এলিনা কাবাইভাৰ। বৰ্তমান তেওঁৰ বয়স ৩৮বছৰ। তথ্য অনুসৰি ২০১৫ আৰু ২০১৯ চনত ক্ৰমে তেওঁ দুটি পুত্ৰ সন্তানৰ জন্ম দিছিল।\nশিশু দুটিৰ জন্ম হৈছিল কোনো এক প্ৰসিদ্ধ তথা ব্যয়বহুল ক্লিনিকত। এলিনাৰ সেই দুই শিশুৰ পিতৃ ৰাষ্ট্ৰপতি পুটিন বুলি কোৱা হৈছে।\nলগতে পঢ়ক: যুদ্ধৰ আঁৰৰ খৱৰ: ডলাৰৰ বিপৰীতে অবিশ্বাস্যভাৱে বৃদ্ধি পাইছে ৰাছিয়াৰ মুদ্ৰাৰ মূল্য!\nছুইজাৰলেণ্ডৰ সংবাদ মাধ্যমত প্ৰথম এই খৱৰ প্ৰকাশ পাইছিল। দাবী কৰা হৈছিল যে এলিনা আৰু পুটিনৰ প্ৰথমটো সন্তানৰ জন্ম ছুইজাৰলেণ্ডতেই হৈছিল। কিন্তু দ্বিতীয়টো সন্তানৰ জন্ম হয় মস্কোত।\nসূত্ৰসমূহৰ মতে ২০০৭ চনৰ পৰাই পুটিনৰ সৈতে এলিনাৰ সম্পৰ্ক গঢ় লৈ উঠিছিল। এলিনা এগৰাকী খ্যাতনাম ক্ৰীড়াবিদ। অলিম্পিকত তেওঁ স্বৰ্ণপদকো অৰ্জন কৰিছে।\nপিচে, পুটিন বা এলিনা কোনেও কেতিয়াও তেওঁলোকৰ প্ৰেমৰ সম্পৰ্কৰ কথা স্বীকাৰ কৰা নাছিল। দুয়োজনৰে বয়সৰ পাৰ্থক্যও চকুত লগা। পুটিনৰ বৰ্তমান বয়স ৬৯বছৰ। সেইদৰে এলিনাৰ বয়স তেওঁৰ প্ৰায় আধা।\nআনহাতে, পুটিনে তেওঁৰ ৰাজনৈতিক জীৱনত প্ৰভাৱ পৰাৰ আশংকাৰ বাবেই এলিনাৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্কৰ কথা গোপন ৰখা বুলি অনুমান কৰা হৈছে। সেইদৰে, এলিনায়ো তেওঁ যে দুই সন্তান ৰ মাতৃ সেই কথা জানিব দিয়া নাই। দুয়োজনকে বহুসময়ত ঘনিষ্ঠভাৱে সময় কটোৱা দেখা গৈছিল। কিন্তু সেয়া কেবল মাত্ৰ সৌজন্যমূলক বুলি দাবী কৰি অহা হৈছিল।\nলগতে পঢ়ক: বেইজিঙত পুনৰ আৰম্ভ কোভিডৰ সংহাৰ, বন্ধ কৰি দিয়া হৈছে হোটেল-ৰেষ্টুৰেণ্ট\nইপিনে, ছুইচ সংবাদ মাধ্যমে তেওঁলোকৰ তথ্য সত্য বুলি দৃঢ়তাৰে দাবী কৰিছে। পুটিন আৰু এলিনাৰ যে গোপন সংসাৰ আছে তাত কোনো সন্দেহ নাই। মাত্ৰ এটা কথাতেই কিছু খুদুৱনি আছে আৰু সেয়া হৈছে ২০১৯ চনত এলিনাই এটাই মাত্ৰ পুত্ৰ সন্তান জন্ম দিছিল নে তেওঁৰ যমজ সন্তান হৈছিল সেয়া নিশ্চিত কৰিব পৰা নাই।\nসেয়ে, তৃতীয় সন্তানৰ স্থিতি নিশ্চিত নোহোৱালৈ সাংবাদিকসকলে পুটিন আৰু এলিনাৰ দুটি পুত্ৰ সন্তান থকাৰ কথাটোতে সীমা টানিছে।


আবকাৰী বিষয়াই সুৰাপান কৰি পথ দুৰ্ঘটনা সংঘটিত কৰাৰ অভিযোগ! ৰাইজৰ দাবীত আৰক্ষীয়ে কৰিলে সুৰাপান কৰা, নকৰাৰ পৰীক্ষা drink-and-drive-jorhat-excise-officer-detained-by-police-tvgautom-hb– News18 assam\nআবকাৰী বিষয়াই সুৰাপান কৰি পথ দুৰ্ঘটনা সংঘটিত কৰাৰ অভিযোগ! ৰাইজৰ দাবীত আৰক্ষীয়ে কৰিলে সুৰাপান কৰা-নকৰাৰ পৰীক্ষা\nস্থানীয় লোকে দুৰ্ঘটনা সংঘটিত কৰা বিষয়াগৰাকীৰ ৰেহৰূপ চাই সুৰাপান কৰি গাড়ী চলোৱাৰ সন্দেহ প্ৰকাশ কৰে।\nLast Updated : August 15, 2021, 18:05 IST\nযোৰহাট নগৰৰ ৰাজপথত শনিবাৰে নিশা সংঘটিত এক পথ দুৰ্ঘটনাই বিশেষ চৰ্চা লাভ কৰিছে। যোৰহাটৰ এগৰাকী আবকাৰী বিষয়াই চলাই অহা বিভাগীয় গাড়ীখনে নগৰৰ জেইলৰোডত নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুৱাই ফুটপাথৰ কাষত থকা এখন দোকান মহতিয়াই লৈ যায়। ঘটনাত গাড়ীখনৰো বিস্তৰ ক্ষতিসাধন হয়। দৈৱক্ৰমে দুৰ্ঘটনাটোত কোনো লোক হতাহত নহ'ল ।\nআন দহটা সাধাৰণ দুৰ্ঘটনাৰ দৰে হ'লেও এই ঘটনাই বিশেষ চৰ্চা লাভ কৰিছে এটা বিশেষ কাৰণত। স্থানীয় লোকে দুৰ্ঘটনা সংঘটিত কৰা বিষয়াগৰাকীৰ ৰেহ-ৰূপ চাই সুৰাপান কৰি গাড়ী চলোৱাৰ সন্দেহ প্ৰকাশ কৰে। AS-03-T-4899 নম্বৰৰ বিভাগীয় গাড়ীখন চলাই আহি দুৰ্ঘটনা সংঘটিত কৰিছিল যোৰহাটৰ আবকাৰী পৰিদৰ্শক ইমতিয়াজ আলীয়ে। সেয়েহে স্থানীয় লোকে বিষয়াগৰাকীৰ সুৰাপান কৰা নকৰাৰ পৰীক্ষা কৰিবলৈ দাবী জনায়। অবৈধ সুৰাৰ বিৰুদ্ধে অভিযানৰ দায়িত্বত থকা এগৰাকী দায়িত্বশীল বিষয়াৰ এনে কাণ্ডৰ বাবে স্থানীয় লোকসকলে প্ৰতিক্ৰিয়া ব্যক্ত কৰিছে। কিন্তু ৰাইজৰ অভিযোগৰ বিপৰীতে বিষয়াগৰাকীয়ে এই অভিযোগ নাকচ কৰিছে। বিষয়াগৰাকীয়ে কয় যে, তেওঁ সুৰাপান কৰা নাই আৰু লগৰ কৰ্মচাৰীসকলক থৈ উভতি আহোতে হঠাৎ এই দুৰ্ঘটনা সংঘটিত হয়।\nসৌভাগ্যবশতঃ দুৰ্ঘটনাটোত কোনো লোক আঘাতপ্ৰাপ্ত হোৱা নাই যদিও গাড়ীখন আৰু গুমটিখন বিধ্বস্ত হৈ পৰে। আৰক্ষীয়ে বিষয়াগৰাকীক আটক কৰি স্বাস্থ্য পৰীক্ষা কৰোৱাৰ লগতে তদন্ত প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ কৰিছে।\nআৰক্ষীয়ে জানিবলৈ দিয়া মতে, বিষয়াগৰাকীৰ ওপৰত আইন অনুসৰি ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা হ'ব। সুৰাপান কৰাৰ অভিযোগ উঠাৰ বাবে বিষয়াগৰাকীৰ স্বাস্থ্য পৰীক্ষা কৰোতে এলকহলৰ মাত্ৰা পৰীক্ষা কৰিবলৈয়ো দিয়া হৈছে বুলি জানিবলৈ দিছে যোৰহাট আৰক্ষীৰ যানবাহন শাখাই। ক'ভিড প্ৰটকলৰ বাবে ব্ৰেথ এনালাইজাৰৰ জৰিয়তে পৰীক্ষা কৰিব পৰা নগ'ল বুলি আৰক্ষীয়ে।\nFirst published: August 15, 2021, 18:05 IST\nExcise InspectorjorhatJorhat PoliceRoad accident


নংগ্ৰিয়াট লিভিং ৰুট ব্ৰিজ আৰু ৰেইনবো ফল-জিতাদিত্য নাৰ্জাৰী - The Cross Current\nBy The CrossCurrent Bureau\t On Aug 23, 2020\n“মই যিমান পাৰি দ্ৰুত গতিৰে নামি গৈ আছোঁ কিন্তু আৰু কিমান যাব লাগিব বুজি পোৱা নাই। সন্মুখত এখন ওলোমা দলং আৰু দলঙৰ ওপৰত দুজনী স্থানীয় (যেন লগা) ছোৱালী। তেওঁলোকেও মোৰ পিনে ঘূৰি চাই আছে। গতিকে মই আগবাঢ়ি গৈ সুধিলোঁ, আৰু কিমান দূৰ?\nতেতিয়াহে বুজি পালোঁ যে তেওঁলোকো স্থানীয় নহয়। মালয়াছিয়াৰ পৰা অহা! তেওঁলোকেও মোক স্থানীয় লোক বুলি ভাবি একেটা প্ৰশ্ন কৰিবলৈ ৰখি আছিল!”\nনংগ্ৰিয়াটলৈ যোৱাটো চক্ৰব্যুহত সোমোৱাৰ দৰে। গৈ পোৱাটো ইমান টান নহয় কিন্তু বহু তললৈ নামি যাব লগে আৰু উভতি কেনেকৈ আহিব সেই চিন্তাই মনটো ভাৰক্ৰান্ত কৰি তোলে। আন ট্ৰেকত আপুনি ওপৰলৈ উঠি যায়, ইয়াত নামি যায় আৰু উঠি অহাটো বেছি কষ্টকৰ যেন লাগে। যিকিনহওক, মই ৰাতিপুৱা চেৰাপুঞ্জীৰ হমষ্টেটোত ব্ৰেকফাষ্ট কৰি শ্বেয়াৰ্ড গাড়ী এখন ধৰি টিৰ্ণা বুলি ঠাইখন পালোঁ। এইখিনি ৰাস্তা ৪০-৪৫ মিনিটমান লাগে আৰু ট্ৰেক ইয়াৰ পৰা আৰম্ভ হয়।\nমই ট্ৰেক আৰম্ভ কৰি নামি গৈ গাঁও এখন পাৰ হৈ নীলা সেউজীয়া নদীখন পালোঁ যত উপৰোক্ত মালয় পৰ্য্যটক দুজনী ৰৈ আছিল। দলং খন পাৰ হোৱাৰ পিছত অৱশ্যে বেছি সময় নালগিল আৰু আমি ১৫-২০ মিনিটত নংগ্ৰিয়াট পাই গলো ।\nআগতে ইয়ালৈ বেছি মানুহ নাহিছিল যদিও যোৱা ৪-৫ বছৰত নংগ্ৰিয়াটৰ জনপ্ৰিয়তা যথেষ্ট বৃদ্ধি পাইছে। গাঁৱৰ মানুহখিনিও পৰ্য্যটনৰ বাবে লাভবান হৈছে। মই এখন হমস্টেত ৰূম এটা লৈ বেগটো থৈ ওলাই অহিলো।\nগোটেই গাঁওখন গঢ়ি উঠিছে এখন সৰু নদী আৰু তাৰ উপৰত ওলমি থকা লিভিঙ ৰুট ব্ৰীজ খনৰ চৌপাশে। মেঘলয়ৰ আন বহু ঠাইত এইধৰণৰ গছৰ শিপাৰে বনোৱা দলং আছে কিন্তু নংগ্ৰিয়াটৰখন হল দুখলপীয়া আৰু সেইকাৰণে বহুতে তাকে চাবলৈ ইয়ালৈ আহে।\nমই ৰুট ব্ৰিজখন চাই কেইটামান ফটো তুলিলো কিন্তু ভিৰ যথেষ্ট আছিল, বিশেষকৈ সপৰিয়ালে অহা লোকসকলে গোটেই ঠাইখিনি ভৰাই পেলোৱাজেন লাগিল। কথাটো কলে বহুতে ভাল নাপায় কিন্তু মই সাধাৰণতে সৰু লৰা ছোৱালীৰ লগত মিলিব নোৱাৰোঁ। গতিকে সেই ঠাইত বেছি সময় নাথাকি মই পিছদিনা কৰিম বুলি ভবা কামফেৰা সেইদিনাই কৰি পেলোৱাটোৱে ঠিক যেন লাগিল।\nগতিকে, এতিয়া আৰম্ভ হল দ্বিতীয় পৰ্য্যায়, ৰেইনবো ফলছ লৈ। এই জলপ্ৰপাত টো গাঁৱৰ পৰা ৪ কিলোমিটাৰ দূৰত আৰু এইবাৰ নামি যোৱাৰ সলনি ট্ৰেকিং কৰি উঠি যাব লাগিব। সেইবাবেই ৰুট বৃজত থকা বেছিভাগ পৰিয়াল এইফালে যোৱাৰ সম্ভাৱনা কম।\nমই প্ৰথমে এখন দোকানত কিবা অলপ খাই লৈ দোকানিজনকে এই বিষয়ে সুধিলো। তেওঁ কলে ডেৰ ঘণ্টামান গৈ পাওঁতে লাগিব। সাধাৰণতে ভিতৰুৱা ঠাইত সঠিক ইনফৰ্মেশন পোৱা নাযায়। ইতিমধ্যে ১ টা বাজি ছিল। তথাপি মই তাত বহি পিছদিনালৈ অপেক্ষা কৰাতকৈ ৰিস্ক লৈ আগবাঢ়ি গলোঁ।\nনংগ্ৰিয়াটৰ পিছত আৰু কোনো গাওঁ চকুত নপৰিল। ক্ৰমান্বয়ে ওপৰলৈ উঠি যোৱা বাটটোৰ কাষেৰে বৈ আহিছে এখন নদী। আচলতে এই নদীখনেই আহে জলপ্ৰপাতৰ পৰা। গতিকে নদীৰ পাৰে পাৰে উঠি গৈ থাকিলে আপুনি গন্তব্য স্থান পাই যাব।\nপৰ্বতীয় নদী বোৰৰ এটা বিশেষ নীলা সেউজীয়া ৰং থাকে। সেইটো মই বহু ঠাইত দেখা পাইছোঁ কিন্তু মেঘালয়ত এই ৰং সকলোতকৈ বেছি উজ্জ্বল যেন লাগে। গতিকে ট্ৰেকটো অলপ কষ্টকৰ হলেও মই সেই দৃশ্য উপভোগ কৰি আগবাঢ়ি গৈ থাকি লোঁ। মাজতে এঠাইত নদীখনে অলপমান বহল জাগা পাই “চুইমিং পুল” এখন গঢ়ী তুলিছে। বহুতে ইয়াত সাতুৰিব আহে (ফটো বহুত দেখিছোঁ) কিন্তু সেই সময়ত কোনো নাছিল। ময়ো তাত সময় নষ্ট নকৰি আগবাঢ়ি গলোঁ।\nদোকানিজনৰ খবৰ কিন্তু ভুল নাছিল। ঠিক ডেৰ ঘণ্টাৰ পিছত মই শব্দ এটা শুনিবলৈ আৰম্ভ কৰিলোঁ। এই শব্দৰ মানে হল জলপ্ৰপাত এটা কাষতে আছে। আৰু ৫ মিনিটমান পিছত অৱশেষত চকুত পৰিল সেই বিশাল জলপ্ৰপাত।\nৰেইনবো ফল নামটো দিয়া হৈছে কাৰণ বতৰ ফৰকাল হলে ইয়াৰ ওপৰত এটা ৰামধেনু দেখা যায়। কিন্তু সেই সময়ত আকাশখনৰ ডাৱৰীয়া হৈ পৰাত মই ৰামধেনু দেখা নাপালোঁ যদিও জলপ্ৰপাতৰ দৃশ্যই মোৰ কাৰণে যথেষ্ট আছিল। ইতিমধ্যে আৰু দুই এজন পৰ্য্যটক আহি পাইছিল যদিও বেছি মানুহ নাছিল। গতিকে শান্তিৰে মই তাত দুঘণ্টা মান বহি থাকিলো।\nউভতি অহাটো ইমান কঠিন নাছিল আৰু মই আবেলি ৫ টা মানত ঘূৰি আহি নংগ্ৰিয়াটৰ হমস্টে পালোঁ। সেই ৰাতি কাৰেণ্ট নাছিল কিন্তু দিনটোৰ পৰিশ্ৰমৰ পিছত ভাল টোপনি আহিল।\nপিছদিনা পুৱা অলপ কষ্ট হল যদিও মই বেছি সমস্যা নোহোৱাকৈ উঠি আহি টির্ণা পালোঁ কিন্তু আছল সমস্যা তাৰ পিছতহে আৰম্ভ হল। নংগ্ৰিয়াটত ফোন বা ইণ্টাৰনেট ভালকৈ কাম নকৰে গতিকে বাহিৰত কি হৈ আছে গম পোৱা নাযায়। এতিয়া ওপৰলৈ উঠিহে গম পালো যে আগদিনা শ্বিলঙত সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষ আৰম্ভ হৈছে। গতিকে যাতায়াত বন্ধ আৰু ইণ্টাৰনেট কাটি দিয়া হৈছে!\nআন কিছুমান পৰ্য্যটকক লৈ অহা অসমীয়া ড্ৰাইভাৰ এজনে মোক চেৰাপুঞ্জীলৈ লিফট দি দিলে আৰু মই আকৌ ৰাতিটো তাতে কটালো। পিছদিনা কেইজনমান দক্ষিণ ভাৰতীয় পৰ্য্যটকৰ গাড়ীত লিফট লৈ মই গুৱাহাটী পালোঁ। মোৰ আন কিছুমান প্লেন আছিল যিবোৰ বাদ দিব লগা হল। কিন্তু অকলশৰীয়া বেকপেকিঙত এনেকুৱা ঘটনা হৈ থাকে।\n(জিতাদিত্য নাৰ্জাৰী এজন প্ৰতিস্থিত ভ্ৰমণ লেখক। তেখেতৰ অন্যান্য লেখা সমূহ পঢ়িবলৈ এই লিংকটোত ক্লিক কৰক https://travellingslacker.com/nongriat-trek-double-decker-living-root-bridge-rainbow-falls/)\nশ্বাহীনবাগৰ প্ৰতিবাদকাৰীৰ বিজেপিত যোগদানক লৈ অস্বস্তিত গেৰুৱা দলটো


ককা৷-“মোৰ বাপুকণ ঔ?”\nককা৷-“আজি এটা ৰাক্ষসৰ সাধু শুনিবি নে?”\nনাতি৷-“শুনিম শুনিম,কোৱা ককা-দেউতা কোৱা৷”\nককা৷-“ভয় নেখাৱ তো?”\nনাতি৷-“নাখাওঁ ককা-দেউতা কোৱা৷”\nককা৷-“শুন তেন্তে”বুলি ককাই আৰম্ভ কৰিলে,- এহাল বুঢ়া-বুঢ়ী আছিল৷ সিহঁতৰ বহুত ধন-সম্পত্তি আছিল, কিন্তু ল’ৰা-ছোৱালী নাছিল৷ সেইদেখি সিহঁতৰ মনত বৰ দুখ৷ এক-দিনা-প্ৰতি এটা ৰাক্ষসে পণ্ডিতৰ ভেশ ধৰি সেই বুঢ়া-বুঢ়ীৰ ঘৰত ওলালহি৷ বুঢ়াই পণ্ডিতক বহিবলৈ ডুখৰি-পীৰা এখন দি বহুৱালে৷ বুঢ়াৰ ল’ৰা-ছোৱালী নোহোৱাৰ কথা শুনি পণ্ডিতে গণিবলৈ ধৰিলে৷ ভালেখিনি পৰ সি গণি-পঢ়ি ক’লে যে, তেওঁক বুঢ়াই এটা দমৰা গৰু দান কৰিলেই বুঢ়াৰ যঁজা ল’ৰা হ’ব, আৰু তাৰে বৰ ল’ৰাটো সিহঁতে তেওঁক দিব লাগিব৷ পণ্ডিতৰ কথা শুনি হৰ্ষ-বিষাদ দুইকো লভি পণ্ডিতক দমৰা গৰু এটা দিলে আৰু উপজিলে বৰ ল’ৰাটো দিবলৈ সইত খাই সৈ কাঢ়িলে৷ পণ্ডিত ৰাক্ষসে দমৰা গৰুটো লৈ গুচি গৈ তাৰ ঘৰ পাই পেট ভৰাই খালে৷\nইয়াৰ এবছৰৰ মূৰত বুঢ়ীৰ যঁজা ল’ৰা দুটা উপজিল৷ ল’ৰা দুটা ডাঙৰ হ’লত চহকী বুঢ়াই অনেক ধন ভাঙি দুইকো লেখা-পঢ়া শিকোৱালে৷ লেখা-পঢ়াৰ লগে লগে সিহঁতে কাঁড়, ধনু, যাঠি, জোং আদি ধৰিবলৈকো শিকিলে আৰু অলপ কালৰ ভিতৰতে সেই বিদ্যাতো সিহঁত পৈণত হৈ উঠিল৷ সৰু ল’ৰাটোৱে সেইবোৰ বিদ্যাৰ উপৰিও ৰাক্ষসী বিদ্যাও শিকিলে৷\nদুইটা ল’ৰা ডাঙৰ-দীঘল হ’ল৷ এদিন সেই পণ্ডিত বুঢ়া-বুঢ়ীৰ আগৰ কথা সুঁৱৰি অগত্যা তেওঁক ল’ৰাটো দিলে৷ পণ্ডিতৰ লগত ল’ৰাটো যাবৰ সময়ত সি ভায়েকক কৈ গ’ল, যে “মই এজোপা তুলসী গছ ৰুই থৈছো৷ তই যেতিয়া দেখিবি যে সেই তুলসীজোপাৰ পাতবোৰ জঁয় পৰি মৰি গৈছে তেতিয়াই বুজিবি যে মই মৰিলোঁ৷” ইয়াকে ভায়েকক কৈ সি পণ্ডিতৰ লগত গুচি গ’ল৷\nপণ্ডিতে ল’ৰাটো লগত লৈ গৈ গৈ এখন মহা অৰণ্য পালেগৈ৷ সেই অৰণ্যৰ ভিতৰতে সেই পণ্ডিত ৰাক্ষসৰ ঘৰ৷ তাৰ ঘৰ পাবলৈ অলপমান বাট থাকোঁতেই, পণ্ডিতে লৰাটোক এজোপা বৰ গচৰ তলত বহুৱাই থৈ ক’লে, “বোপা তুমি এইখিনিতে অলপ বহি জিৰোৱাঁ, ওচৰতে মোৰ এটা কাম আছে, মই সাউৎকৰে সেইটো কৰি আহোঁ৷” এই বুলি ৰাক্ষস গ’লতে ল’ৰাটোৱে কি কথা কি বতৰা বুলি উৱাদিহ লবলৈ, পণ্ডিতে নেদেখাকৈ তাৰ পাছে পাছে গ’ল৷ কিছুমান দূৰ গৈয়েই ল’ৰাটোৱে কিছুমান মানুহ, গৰু আৰু ঘোঁৰা হাড়-মূৰ দেখিবলৈ পালে৷ সেইবোৰ দেখি তাৰ মনত সন্দেহ হ’ল, যে কথা কিবাহে; পণ্ডিত মানুহ নহয়, ৰাক্ষসহে৷ তেতিয়া সি ভয়ত ঠক্‌ঠক্ কৰে কঁপিবলৈ ধৰিলে৷ এনেতে মৰা মানুহৰ মূৰবিলাকে ল’ৰাটোক মাত লগালে-“ক’ৰ মানুহ ক’লৈ আহিছ?” ল’ৰাটোৱে আচৰিত হৈ মূৰবোৰৰ ফালে চাই থাকিলত, মূৰবোৰে আকৌ মাত লগালে, “ক’ৰ মানুহ ক’লৈ আহিছ, বেগেতে ক; নহলে মৰিবি এতিয়া৷” ল’ৰাটোৱে এই কথা শুনি সিহঁতক আগৰপৰা গুৰিলৈকে তাৰ সকলোবিলাক কথা ক’লত মূৰবিলাকে তাক ক’লে,-“এইখন ৰাক্ষসৰ দেশ৷ তই যিটো পণ্ডিতৰ লগত আহিছ, সি মানুহ নহয়, ৰাক্ষস হে৷ সি আমাকো তোৰ দৰে ছলি আনি খালে৷ সি নৈত গা ধুবলৈ গৈছে, এতিয়াই উভতি আহি তোক খাই পেলাব৷ যদি তই তৎক্ষণাৎ পলাই যাব পাৰ, তেন্তে সাৰিব পাৰিবি; নহলে তোৰো আমাৰ দশাই লগ হব যদি লৰালৰিকৈ পলাব নোৱাৰ, তেন্তে আৰু এটা বুধি আছে৷ তই জানো সাহ কৰি ৰাক্ষসটো কাটিব পাৰিবি? তোৰ গাত বল আছে নে? যদি আছে, তেন্তে কওঁ শুন,- সেই ঘৰটোৰ ভিতৰতে বেৰত আঁৰি থোৱা খাণ্ডা এখন আছে৷ তাৰেই সি আমাৰ মূৰ কাটিছিল, তোৰও কাটিব৷ তই যদি সেই খাণ্ডাখন লৈ সেই ঘৰৰ দুৱাৰচকুত লুকাই থাকি, সি ঘৰ সোমাওঁতেই তৰ্কিব নোৱাৰাকৈ কোব মাৰি তাৰ মূৰটো কাটিব পাৰ, তেন্তে ৰক্ষা পৰিবি, নতুবা তোৰ ফালে সাং৷” মূৰবোৰৰ কথা শুনি ল’ৰাটোৱে পাৰিম বুলি ক’লত, সিহঁতে আকৌ ক’লে, “তেন্তে তই ৰাক্ষসটোক কাটিয়েই তাৰ মূৰৰ তেজ অলপমান আনি যদি আমাৰ মূৰতও চটিয়াই দিয়, তেন্তে আমিও জী আগৰ নিচিনা হ’ম৷” ল’ৰাটোৱে সেইতোও কৰিবলৈ গাত লৈ ঘৰ সোমা খাণ্ডাকন লৈ দুৱাৰ-চুকত লুকাই থাকিল৷ এনেতে ৰাক্ষসে গা-পা ধুই আহি ঘৰ সোমাবলৈ গ’ল৷ যেই সি দুৱাৰদলিত ভৰি দিলে, ল’ৰাটোৱে বিজুলীসঞ্চাৰে আহি খাণ্ডাখনেৰে কোব মাৰি তাৰ মূৰটো কাটি মাটিত পেলালে; আৰু তেতিয়াই তাৰ তেজ লৈ সেই মূৰবোৰৰ ওপৰত চটিয়াই দিলত, সিহঁত একোটা দিব্য পুৰুষ হৈ উঠি বহিল৷ তেতিয়া সিহঁত আটাইবোৰে ল’ৰাটোক আকোঁৱাল মাৰি ধৰি সন্তোষ জনাই তাৰ শলাগ লৈ নিজৰ নিজৰ ঘৰলৈ গুচি গ’ল৷\nইয়াৰ পিছত ল’ৰাটোৱে ৰাক্ষসৰ ঘোৰাশালৰ পৰা তাজী ঘোৰা এটা লৈ তাৰ পিঠিত উঠি সেই অৰণ্যৰ মাজেদিয়েই আহিবলৈ ধৰিলে৷ আহি থাকোঁতে আহি থাকোঁতে সি আৰু এখন ৰাক্ষসৰ ঠাই পালেহি৷ সেই ঠাইৰ গৰাকিয়নী এজনী ৰাক্ষসী৷ তাই মানুহ দেখিলে হৰিণাপহু এটা হৈ ওচৰ চাপে, আৰু পহুটো ধৰিবৰ মন কৰি মানুহজন আগবাঢ়ি গ’লেই পহুটোৱে ধৰিবৰ মন কৰি মানুহজন আগবাঢ়ি গ’লেই পহুটোৱে ধৰা নিদি আগে আগে লৰি পলাই যায়৷ এইদৰে পহুটোৱে মানুহটো লৈ গৈ পৰ্ব্বতৰ ঘোপ এটাত সুমায়গৈ৷\nসেই ঘোপত মানুহ সোমালেই সোমাওঁতাজন উশাহ-নিশাহ লব নোৱাৰি পৰি মৰি যায়; আৰু তেতিয়া ৰাক্ষসীয়ে নিজ ৰূপ ধৰি ৰং মনেৰে শটো খায়৷ ল’ৰাটোকো এতিয়া তাই সেইদৰে ভুলাই লৈ গৈ সেই ঘোপত সুমাই মাৰি পেলালে৷ ৰাক্ষসীয়ে, “আজি ইয়াৰ ঘোঁৰাটোকে খাওঁ, কাইলৈ ইয়াক খাম” বুলি সেই দিনা ঘোঁৰাটো খাই, ল’ৰাটো পিছদিনাখন খাবলৈ থৈ দিলে৷\nইফালে ল’ৰাটোৰ ঘৰত তুলসীগছজোপা জঁয় পৰি যোৱা দেখি ভায়েকে বুজিলে যে তাৰ ককায়েকৰ মৃত্যু হ’ল৷ সি ৰাক্ষসীবিদ্যা ভালকৈ জানে বুলি আগেয়ে কৈ আহিছোঁ৷ তৎক্ষণাৎ সি গণিপঢ়ি জানিলে যে, তাৰ ককায়েক ক’ত কেনেকৈ মৰিল৷ জানিব পাৰিয়েই সি ততালিকে ঘোঁৰা এটাত উঠি ধনু কাড় লৈ সেই ৰাক্ষসীৰ চোং পালেহি; ৰাক্ষসীয়ে দূৰৰপৰা আৰু এটা মানুহ অহা দেখি ন চিকাৰ মিলিছে ভাবি বৰ ৰং পাই হৰিণাপহু এটা হৈ তাক দেখা দিলে৷ ল’ৰাটোৱেও পহুটো দেখিয়েই সেইজনী ৰাক্ষসী বুলি বুজি ৰাক্ষসী বিদ্যাৰে মায়া হৈ, বাঘ এটা হ’ল৷ তেতিয়া ৰাক্ষসীয়ে বুজিলে যে এইবাৰ সমানে সমানে পৰিছে৷ তাই তেতিয়াই এটা দুৰ্জ্জয় অজগৰ সাপ হৈ মুখ মেলি বাঘটো গিলিবলৈ খেদি আহিলত, বাঘটোৱে বৰ ডাঙৰ নেউল এটা হৈ তৎক্ষণাতে সাপটো ডোখৰ ডোখৰ কৰি মাৰি পেলালে৷\nৰাক্ষসীক মাৰি অঁতাই গুহালৈ গৈ ভায়েকে মন্ত্ৰ মাতি ককায়েকক জীয়ালে, আৰু দুয়ো ৰঙেৰে আকোঁৱলা-আকোঁৱালি কৰি, ঘোৰাত উঠি নিজৰ ঘৰলৈ উভতি আহিল৷ পুতেকহতঁক পাই বুঢ়া-বুঢ়ীৰ নথৈ ৰং লাগিল৷


কামাখ্যাৰ দুখ – বি জে ৰঞ্জন – ফটাঢোল\nমাগুৰ মাছৰ মাথা, চিতল মাছৰ মাথা আদি তিৰোতা মানুহে খায়। কাৰণ, সেইবোৰ মাথাত একো নাথাকে, কাঠ! মাইকী মানুহে যিহেতু মগজ খটোৱা কাম কৰিব নালাগে বা নোৱাৰে, সেইবাবেই আছিল এই ব্যৱস্থা।\nকথাবোৰ সৰুতে শুনা। দেউতাহঁতে ধেমালি কৰি কৈছিল। দেউতাহঁতৰ দেউতাকহঁতৰ মুখেৰে বাগৰি অহা কথা আছিল এইবোৰ। এনেবোৰ ভাৱ-ধাৰাৰ তিলমাত্ৰও যে বাস্তব অস্তিত্ব নাই আজিৰ যুগত তাক আৰু বুজাব লাগিছেনে? মাইকী মানুহে কি কৰিব নোৱাৰে এতিয়া? এনেবোৰ প্ৰশ্ন কৰাও অবান্তৰ হৈ পৰিছে। কিন্তু সঁচাকৈয়েনে? স্ববিৰোধ কথা কিছুমানে নিৰন্তৰ দন্দ-খৰিয়ালৰ সৃষ্টি কৰি থকা দেখা গৈছে যে এতিয়াও?\nকোনোবা চৰকাৰে দেশত ভাল দিন আনক বা নানক তাক লৈ আমাৰ দৰে বহুতো মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ মাথা মৰাৰ বিশেষ দৰকাৰ আছে বুলি বহুতে নাভাবে। কিন্তু এমুঠিমান দূৰদৃষ্টিসম্পন্ন মানুহে যে গোটেই চিষ্টেমটো নাকত ধৰি চাকত ঘূৰাব পাৰে, তাক চাই ভাল দিনৰ দিক দৰ্শন হোৱাটো নিশ্চিত বুলিব পাৰি। তাৰেই শেহতীয়া উদাহৰণ- উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ চবৰিমালা ৰায় আৰু স্থিতি, এশ সাতাৱন্ন বছৰ পুৰণি ঔপনিবেশিক যুগৰ 377 নিয়ম নস্যাৎ, এশ আঠাৱন্ন বছৰ পুৰণি 497 অসাংবিধানিক ঘোষণা, এন.আৰ.চিৰ স্থিতি ইত্যাদি। গতিকে ভাবিব পাৰি এটা চিষ্টেম সলনি কৰিবলৈ কেইটামান সুস্থিৰ-জ্ঞানী মগজুৱেই যথেষ্ট।\nইয়াৰ বাৰু বাকীবোৰ এৰিলোঁ। আহকচোন এইবাৰ কেৰেলাৰ চবৰিমালা মন্দিৰলৈ। বিপক্ষৰ যুক্তি দেখিছেই সকোলোৱে।\nৰজস্বলা অৱস্থাত ৰক্তেৰে লেতু-সেতু হৈ আমি যিহেতু আমাৰ বন্ধুৰ ঘৰলৈ নাযাওঁ, কি যুক্তিত ভগৱানৰ ঘৰলৈ যাম। পিচে, অন্যান্য পূজা (যেনে শিব পূজা, দূৰ্গা পূজা, কালি পূজা, বিষ্ণুপূজা) বা অন্যান্য মন্দিৰ আদিত (বাবা বৈদ্যনাথ ধাম, বৈষ্ণোদেৱী আদিত) নিয়মটো কিয় প্ৰচলিত নহ’ল? তাত নাখাটে নেকি নিয়মটো?\nআমাৰ দেশৰ কোনোবা তিৰোতা মানুহে মাহেকীয়া ৰক্তেৰে লেতু-সেতু হৈ মন্দিৰত পূজা-অৰ্চনা কৰিবলৈ সোমাব? সিমানখিনি সাহস তেওঁলোকৰ নাই, কাৰণ মানুহবোৰ আচলতে ভীষণ ধৰ্মভীৰু। পাপ লাগি ৰৌ-ৰৌ নৰকত পচিব লাগিব- এই ধৰণৰ চিন্তা-ধাৰাতে অভ্যস্ত সৰহ সংখ্যক আমাৰ মানুহ।\nসেইসকললৈ এটা দীঘলীয়া নমস্কাৰ যিবোৰে মাতৃ গৰ্ভৰ নিচিনা বিভৎস আৰু লেতেৰা ঠাইত জন্ম নল’লে। তেওঁলোকতো মাটি ফুটি হে ওলাইছিল। স্বয়ং ভগৱানে বোলে ধৰালৈ আহি পবিত্ৰ ভূমিত কিছুমান গুটি সিঁচি দিছিল। তাৰ পৰাই সেই মহামানৱ সকলৰ জন্ম হৈছিল যিবোৰে ৰজস্বলা তিৰোতাক দূৰৰ পৰা চাবলৈও ঘিণ কৰে বা চকুত চকু পৰিলেও গংগা-স্নান নকৰাকৈ শান্তি নাপায়। গতিকে মাগুৰ বা চিতল মাছৰ মাথা আচলতে কাক খুৱাব লাগে ভাবিবৰ হ’ল।\n“টয়লেট-এক প্ৰেম কথা” চাই প্ৰশংসাত পঞ্চমুখ হৈ পৰা বিশেষ কিছুমানক সুধিবলৈ মন যায়- ঘৰতে লাগি থাকে পায়খানাৰ পাইপবোৰ, যিবোৰে ময়লা কঢ়িয়াই থাকে অনবৰত, সেইবোৰ পাইপৰ ভিতৰ পিনে ময়লা লাগি ধৰি কেনে হৈ থাকিব পাৰে বুলি কল্পনা কৰাটোও যি প্ৰায় অসম্ভৱ, তেনেস্থলত ঘৰত টয়লেট স্থাপন কৰা কিমান দায়লগা বা অপবিত্ৰ কৰ্ম-কাণ্ড হ’ব পাৰে কওকচোন। নায়কৰ পিতাকে ঠিকেই কৰিছিল-পাঁচ মাইল দূৰলৈকে নৈৰ পাৰত কাম ফেৰা সম্পন্ন কৰি ঘৰত শুচিবায়ুগ্ৰস্ত হৈ থাকিব পাৰিছিল নিশ্চতভাৱে। এইটো সুধিলে নিশ্চিত যে তেওঁলোকে এটাই উত্তৰ দিব মোক,\n: তই পাগল হ’লি।\nঠিকেই, পগলা হোৱা কথায়ে।\n“নেপকিন -এক প্ৰেম কথা” কিয় হ’ব নোৱাৰে বুজাই কওকচোন বন্ধুসকল? আজি লক্ষ্মী পূজা। মা-লক্ষ্মীও মাইকী মানুহ। পিচে তেওঁ হ’ল ধন-দৌলতৰ দেৱী। গতিকে মোৰ অকণো সন্দেহ নাই, কোনোবাই এই কথাখিনি মানক বা নামানক লক্ষ্মী পূজা কিন্তু ঠিকমতে মানিবই।\nযিয়েই নহওক, দিনৰ পোহৰতে হওক বা টিউব, চি.এফ.এলৰ পোহৰতে হওক, বা পূৰ্ণিমাৰ পোহৰতে হওক মুঠতে মনবোৰ ফটফটিয়া হৈ জিলিকি পৰক সকলোৰে-এয়াই আমাৰ কামনা৷\n« পৰীবাৰ দ্বিতীয় বিবাহ – পৰী পাৰবীন\nপূজাৰ সাজ-পাৰ – সুশান্ত কৃষ্ণ শৰ্মা »


তুহিনাৰ তিনিটা সপোন ( অজয়লাল দত্ত ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nতুহিনা বগী, খুৱ ধুনীয়া আৰু মৰম লগা ছোৱালী আছিল ৷ সৰু সৰু জাপখোৱা চকু, ভেটেকী নাক, বতাহত ফিৰফিৰকৈ উৰি ফুৰা দীঘল চুলি ৷ আন শিশুৰ দৰেই তাইৰ শৈশৱ ৷ পখিলা খেদা, শিলগুটি লৈ হেতালি খেলা, কেতিয়াবা কাবাডী আৰু পাছলৈ ঘৰৰ সমুখৰ পথাৰত বেডমিণ্টন ৷\nতাইৰ মাক-দেউতাক অধ্যাপক ৷ সেয়ে আন গাঁৱৰ সৰু ল’ৰা-ছোৱালীৰ পৰা নতুন আভিজাত্যৰ দাবীৰে তাইক আঁতৰাই ৰখা হৈছিল ৷ ফলত তাই পোৱা নাছিল, খালত মাছ ধৰাৰ সুখ, শিঙি মাছৰ বিষৰ অনুভৱ ৷ তাই পোৱা নাছিল উজানৰ পানীত দু-ভৰিৰে খেদ-খেদাই থকাৰ সুখ ৷ আলাসৰ লাড়ু ৰূপে তুলিবলৈ চাইছিল তাইক ৷ তাইৰ লগৰীয়া বুলিবলৈ তিনিবছৰ সৰু তাইৰ কণমানি ভাইটিতো ৷ আৰু খেলিবলৈকো চৰকাৰী চাকৰিয়াল প্ৰতিবেশীৰ দুগৰাকীমান সমনীয়া ৷ তাইৰ পৃথিৱীখন সৰু আছিল ৷ তথাপি তাতে তাই পখিলাৰ দৰে ডেই দি ৰঙীন পাখিৰে উৰি ফুৰা সপোন দেখিছিল ৷\nতুহিনাই নাচিব পৰা বয়স হোৱাৰ পৰতে মাকে ধুনীয়াকৈ বিহু শিকাইছিল ৷ বিহুগীতৰ তালে তালে তাইৰ লয়-লাসতাত তাইৰ সপোনবোৰে উৰাৰ বাট বিচাৰি পাইছিল ৷ কৰ্টৰ ফিল্ডৰ বিহুতলীত মৌ-কুঁৱৰী নাচিবৰ বাবে মৰম লগা নাচনীজনীৰ ৰূপত তুহিনাই মাকৰ আঙুলিত ধৰি প্ৰথমবাৰ উঠো-নুঠোকৈ গৈ ধুনীয়াকৈ দুপাক মান নাচি দিছিলগৈ ৷ মৰম লগা কণমানিজনীৰ নাচত বিচাৰকৰ মনত ৰং লাগিছিল ৷\nপ্ৰথমবাৰ নাচোতেই তাইক উদগনি পুৰষ্কাৰ এটা দিয়া হৈছিল ৷ ইয়েই যেন তুহিনাৰ সপোনত ৰং সানিলে ৷ তাই সপোন দেখা হ’ল ৷ বিহুৱতী হোৱাৰ সপোন ৷ ঢোল পেপাঁৰ তালত নিজকে হালি-জালি প্ৰকৃতিৰ বাসন্তী উচাহৰ লয়ত ঢৌ তোলাৰ বাসনা এটা বুকুৰ মাজত গঢ় লৈ উঠিল ৷ মাক-দেউতাকেও মফচলীয় চহৰ খনৰ আটাইতকৈ ভাল বিহু শিকোৱা শিল্পী গৰাকীকে মাতি আনি ঘৰতে অভ্যাস তথা প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ উপায় কৰা হ’ল ৷ তাই মনপুতি নাচিলে মনৰ উলাহত ৷ এপাহ নিষ্পাপ ফুলৰ দৰে তাই লহপহকৈ বঢ়াৰ লগে লগে তাইৰ প্ৰতিভাৰ সুগন্ধে সকলো ফালেই সুৱাস চটিয়াবলৈ ধৰিলে ৷ মৌ-কুঁৱৰী, বিহু-কুঁৱৰীৰ খিতাপ, শ্বিল্ডেৰে তাহাঁতৰ আলহী কোঠা শুৱনি কৰিবলৈ ধৰিলে ৷\nপিছে তাই সময়ৰ সতে গাভৰু হ’ল ৷ মাক-দেউতাকেও শৈশৱ-কৈশোৰৰ দুৱাৰ দলিত তাইক ঠন ধৰিবলৈ দিয়া নাচৰ সেই মঞ্চখনৰ পৰা আকৰ্ষণটো দূৰ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে ৷ মাক-দেউতাকৰ ইচ্ছা, নাচি কি হব, আমাৰ ছোৱালী ডাক্তৰ হব ৷গাভৰু হলি, এতিয়া আৰু ডনডনাই সেই ডেকা ল’ৰাৰ লগত নাচি ফুৰিবলৈ তোৰ লাজ নালাগে ? আন প্ৰফেচৰৰ জীয়েক-পুতেক ডাক্তৰ ইঞ্জিনীয়াৰ হব, আৰু তই বিহু-নাচনী ! এইবোৰ গালিৰে, এইবোৰ কথাৰে তাইৰ ঘৰত বিহু নচাৰ কথাটো দোহৰাৰ বাটটোও বন্ধ কৰি দিয়া হ’ল ৷\nকিন্ত তুহিনা সপোন দেখা ছোৱালী ৷ তাই মৌচাক পঢ়ে, তাই সফুঁৰা পঢ়ে ৷ তাই বাতৰি-কাকতৰ ইমূৰৰ পৰা সিমূৰলৈ কৰে প্ৰতি-নিয়ত একোটা অন্বেষাৰ যাত্ৰা ৷ তাইৰ সপোনবোৰে মনৰ মাজতে লহপহকৈ বাঢ়ি আহিবলৈ ধৰিলে ৷ তাইৰ বিহু-সম্ৰাজ্ঞী হোৱাৰ সপোন ৷ এচিয়া, ইউৰোপৰ দেশে বিদেশে সংস্কৃতি তথা সমন্বয়ৰ কাৰ্যসূচীৰ মাজেৰে তাইৰ প্ৰতিভাৰ স্বাক্ষৰ দানৰ সপোন ৷ তাই বিহু নাচি, তাই পাৰফৰমিং আৰ্টচ পঢ়ি সেই বিষয়ৰে বিশেষজ্ঞা হোৱাৰ সপোনে মনৰ মাজতে উকমুকাই থাকিবলৈ ধৰে ৷\nক্লাছ এইটৰ পাছতে মেট্ৰিকৰ নম্বৰৰ লক্ষ্য ৷ তাৰ পাছত উচ্চতৰ মাধ্যমিকত বিজ্ঞান শাখাত নাম-ভৰ্ত্তি ৷ তাই যে বাধ্য সন্তান ৷ অথচ বুকুত কলমলাই থাকে, সেই অবাধ্য সপোন ৷ যাক তাই কব নোৱাৰে, যাক তাই পাব নোৱাৰে ৷\nতুহিনাই মিঠাই খায় ভাল পাইছিল ৷ জিলেপী তাইৰ প্ৰিয় মিঠাই ৷ জিলেপীৰ ৰং আৰু সোনাৰুৰ ৰং তাই মিলাই থাকে ৷ কোনটো বাৰু বেছি মোহনীয়া ? অৱশেষত তাই সিদ্ধান্ত লয়, জিলেপীয়েই ভাল, দেখিবলৈকো ধুনীয়া, তাতে ইমান সোৱাদ লগা ৷ তাই সৰুৰে পৰাই গৰম জিলেপী আনিবৰ বাবে কৰ্টৰ সমুখৰ সুকুমাৰহঁতৰ মিঠাইৰ দোকানখনলৈকে যায় ৷ কেতিয়াবা তাইৰ স্কুলৰ সহপাঠী সুকুমাৰলৈ হিংসা লাগে ৷ সি চাগে ঘৰৰ দোকান বাবে বিনা-পইচাতে জিলেপী খায় থাকিব পাৰে !\nএলপি স্কুলৰ পৰা লগতে পঢ়া সুকুমাৰে বয়জ স্কুলত নাম লগালে পঞ্চম শ্ৰেণীত ৷ আৰু তুহিনাই ছোৱালী হাইস্কুলত ৷ একেটা বাটৰ স্কুললৈ সিহঁতৰ ঘৰৰ পৰা প্ৰায় দুই কিল’মিটাৰ ৷ চিক্স-মান পোৱাৰ পাছতে সুকুমাৰে এখন ৰঙা চাইকেল কিনিলে ৷ ঘৰৰ ওচৰৰ লৰা-ছোৱালীবোৰ একেলগেই স্কুল যোৱাৰ নিয়ম বাবে, সিঁহতো জাক-পাতি খোজ-কাঢ়িয়েই স্কুললৈ গৈছিল ৷ পিছে সুকুমাৰে চাইকেল কিনা দেখি, তাইকো দেউতাকে এখন নীলা চাইকেল কিনি দিলে ৷ তেতিয়াৰ পৰা সিহঁত জাকটোৰ পৰা আতঁৰ হ’ল ৷\nসুকুমাৰৰ ৰঙা চাইকেলৰ কাষে কাষে তুহিনাৰ নীলা চাইকেলে স্কুলৰ বাটত ভৰি দিলে ৷ ৰঙা-চাইকেল , নীলা-চাইকেল একেলগে যোৱা দেখি দুষ্ট-ল’ৰাবোৰে সিহঁতক জোৰা দি জোকাবলৈ লাগিলে ৷ জোকালেই সুকুমাৰে তাইৰ চকুলৈ চোৱা হল, লাহে লাহে তুহিনাইও তাৰ চকুলৈ চাবলৈ শিকিলে ৷ তাইৰ গাল দুখন তেনে মুহূৰ্তত সুকুমাৰৰ চাইকেলখনৰ দৰেই ৰঙা পৰা হ’ল ৷ এদিন কোনো এটা দুষ্ট ল’ৰাই -চা চা তুহিনাৰ গালত সুকুমাৰৰ চাইকেলৰ ৰং বুলিও জোকালে, তেতিয়া তুহিনাৰ গালেদি দুধাৰি চকুলো বৈ আহিল ৷ চাইকেল ৰাখি সুকুমাৰ নামি আহিল ৷ স্কুলৰ ইউনিফৰ্মৰ নীলা চোলাটোৰে তাইৰ চকুপানী খনি মচি দিলে ৷\nতুহিনা যেন লাহে লাহে গহীন হবলৈ ধৰিলে, সিদিনাৰ পৰা ৷ সুকুমাৰৰ চকুলৈ চাবলৈ লাজ লাজ ভাৱ ৷ তাই গাভৰু হোৱাৰ পৰা সুকুমাৰ স্কুললৈ যোৱাৰ সময়ত চাইকেল লৈ নোযোৱা কৰিলে ৷ দেউতাকৰ নতুন বাজাজ স্কুটাৰখনে তাইক থৈ অহা হ’ল, তাইক লৈ অহা হ’ল ৷ মাক-দেউতাকে এইটৰ পৰা তাইক আৰু তীব্ৰ বেগত লৈ যোৱাৰ চেষ্টা চলালে ৷ বেচেৰা সুকুমাৰ চাইকেলৰ গতিতে ৰৈ গল ৷ তাই হাত-বাউল দিলেও বেচেৰাই সেই গতিৰ ফেৰ মাৰিব নোৱাৰা হ’ল ৷\nতুহিনাই বিহু কুঁৱৰী হ’লে, সুকুমাৰে লগৰ ল’ৰাক চাহ-মিঠাই খুওৱাৰ বাটো বন্ধ হ’ল ৷ কাৰণ এতিয়া তুহিনা ৰুদ্ধ ঘৰৰ মাক-দেউতাকৰ সপোন খেদা ছোৱালী ৷ তাই আৰু সুকুমাৰ, সিহঁতৰ ভালপোৱাৰ অনুভৱ অদূৰত ওলমিবলৈ ধৰিলে, সৰাৰ কোনো সম্ভাৱনা নোহোৱাকৈ…..৷\nপিছে বাণিজ্য শাখাত উচ্চতৰ মাধ্যমিকত প্ৰথম বিভাগ পোৱা সুকুমাৰে সিদিনা স্ফুৰ্তি কৰিব পৰা নাছিল ৷ কাৰণ তুহিনাই বিজ্ঞান শাখাত ৰিজাল্ট বেয়া কৰিছে ৷ তাই আচলতে বিজ্ঞান পঢ়া ছোৱালীয়েই নাছিল ৷ তাই নাচি ভাল পোৱা ছোৱালী ৷ সুৰ তালৰ লয়ত দেউ দি উৰি ফুৰা পখীজনী ধৰি, বিজ্ঞানাগাৰৰ পইঁতাচোৰা কাটিবলৈ লগোৱাৰ মাক-দেউতাকৰ যি টোগলকী কাৰবাৰ, সেইবোৰ দেখি সুকুমাৰৰ এনেয়েও বিতৃষ্ণা উপজিছিল ৷ তথাপি অধ্যাপক-অধ্যাপিকাই নিজৰ সন্তানৰ বাবে ভালেই চিন্তা কৰিব বুলি সিও নিজকে প্ৰবোধ দিছিল ৷ প্ৰবোধ নিদিওনো সি কৰিব কি ? স্কুটাৰত বহিবলৈ লোৱাৰ পৰাই তুহিনাৰ সতে তাৰ সপোন দেখাৰো ভয় লগা হৈ পৰিছিল । তাৰ এনে লগা হ’ল যেন, তাৰ শৈশৱৰ সেই বান্ধৱী যেন হঠাত দূৰ আকাশৰ তৰা হৈ পৰিছে ৷\nতথাপি এতিয়া তাইৰ ৰিজাল্ট বেয়া হোৱাত, অথচ সি ফাৰ্ষ্ট ডিভিজন পোৱাত তাৰ মনটো দুখৰ মাজতো যেন অকন ফৰকাল লগা হ’ল ৷ অত ডাৱৰীয়াৰ পাছত যেন সেইকণ ফৰকালতে তাৰ আকাশত পুনৰ তুহিনাই ভুমুকি মাৰিলে ৷\nসি সাহস কৰি এদিন তুহিনাহঁতৰ ঘৰ পালেগৈ ৷ তাইক মাত লগাবৰ বাবে, সাহস দিবৰ বাবে ৷ তুহিনাই সিদিনা কান্দিছিল, মাক-দেউতাকেও লাজতে মুখ দেখুৱাবলৈ নহা বাবে আলহী কোঠাত সি কেইবা বছৰৰ পাছত তাইক নিৰলে কাষত পালে ৷ তাইৰ চকুলৈ চালে ৷ তাইক চকু পানী মচি পুনৰ আগুৱাই যাবলৈ প্ৰেৰণা দিলে ৷ তুহিনাৰ মাকেও তাক দুষাৰ ভালকৈ মাত দিয়াত সাহস দিবলৈ যোৱা সুকুমাৰৰ বুকুতহে নকৈ সাহ সোমাল ৷ সি সিদিনা ৰাতি পুনৰ তুহিনাৰ সপোন দেখিবলৈ লাগিল ৷ তাইৰ চকুলৈ চোৱাৰ সপোন, তাইৰ দুহাতত ধৰাৰ সপোন ৷ সি মনে মনে তাইক মনৰ কথাখিনি সুযোগ বুজি জনাবলৈকে ঠিক কৰিলে ৷\nহঠাত এদিন সুকুমাৰক মিঠাইৰ দোকানৰ পইচা লোৱা কাউণ্টাৰত বহি থকাৰ পৰা তুহিনাৰ দেউতাকে গৈ চোঁচৰাই আনিলে ৷ সন্ধিয়াৰ বেলিকা, চাহ-তাহ খাবৰ বাবে মানুহ দুনুহেৰে ভৰা সময় ৷ অধ্যাপককো সকলোৱে চিনিয়ে পায় ৷ সকলোৱে ধৰি সুকুমাৰক তেখেতৰ হাতৰ পৰা এৰুৱালে ৷\nপাছত গম পোৱা গ’ল সুকুমাৰে দিয়া প্ৰেমৰ চিঠি এখন তুহিনাৰ কিতাপৰ মাজত পোৱা গৈছে ৷ সিদিনা সুকুমাৰে চৰ খায়ো যিমান দুখ পোৱা নাছিল , তাতোকৈ বেছি মানুহৰ আগত সি বা তাৰ দেউতাকে পোৱা লাজটোহে দুখৰ ডাঙৰ কথা হৈ পৰিল ৷\nতথাপি এটা কথা সি বুজি নাপালে, সি দিয়া একমাত্ৰ চিঠিখনৰ উত্তৰটো তুহিনাই নিদিলেই, সিতো তাইক সেইখন ফালি পেলাবলৈকো কৈছিল, কিন্তু তাই চিঠিখন যোৱা এবছৰে ধৰি কিতাপৰ মাজত কঢ়িয়াই লৈ ফুৰাৰ কি কাৰণ থাকিব পাৰে ৷ তাই আচলতে তাক ভাল পায় নে নাপায় ? কোনো এটা কথাই সুকুমাৰৰ মনত পৰিস্কাৰ হৈ নুঠিল ৷ তাৰ দেহ-মন ভালপোৱাৰ পোৱা-নোপোৱাৰ দোমোজাৰ অনুভূতি খিনিৰ মাজতে দুলি থাকিল ৷\nৰিজাল্ট বেয়া কৰাৰ বাবেটো তুহিনাৰ মন বেয়া আছিলেই ৷ তাইৰ প্ৰেমৰ একমাত্ৰ সপোনটোক ৰং দিয়া সেই সুকুমাৰৰ একমাত্ৰ চিঠিখন পাই দেউতাকে যি ধৰণৰ প্ৰতিক্ৰিয়া দেখুৱালে তাকে লৈ তাই ভাগি পৰিল ৷ এজন অধ্যাপকৰ ছোৱালী হৈ এটা মিঠাই দোকানীৰ পুতেকৰ লগত প্ৰেম কৰ, জনজাতীয় ছোৱালী হৈ এটা সাধাৰণ বঙালী ল’ৰাৰ লগত প্ৰেম কৰ , তাৰ বাবেই সকলো ডুবিছ, পঢ়া শুনাত নাক-কান কাটিলি, দেউতাকৰ ৰুদ্ৰমূৰ্তি, খং, দুগালত চৰ আদিৰ মাজত তুহিনা হঠাত ধুমুহা এটাত বিধস্ত হৈ পৰা যেন হ’ল ৷ তাইৰ সকলো বিফলতাৰ দোষ নিৰ্দোষ সুকুমাৰৰ ওপৰত পৰাটোৱে তাইক দোষী দোষী ভাৱ এটাত ডুৱাই পেলালে ৷ দোকানত গৈ দেউতাকে মাৰ-পিট কৰা, সাধাৰণ কথা এটাকে ৰাজহুৱা কৰি লাজত পেলোৱা কথাটোৱে সৰল তুহিনাজনীক ফাঁট মেলা বসুমতী পাতালে লুকাও অৱস্থা কৰিলে ৷\nতাইটো কোনো দোষ কৰা নাছিল ৷ এবছৰ আগতে সুকুমাৰে দিয়া ভালপোৱাৰ প্ৰস্তাৱত তাই মাক-দেউতাকৰ সন্মানৰ খাতিৰতে হা-কৰা নাছিল ৷ তাইৰ মনৰ ৰাজকুমাৰজনকো তাই মন দিয়া নাছিল ৷ মাথো ভালপোৱাৰ সেই সোঁৱৰণিক তাইৰ দুখৰ সময়ৰ অকন সুখৰ ছাঁ বুলিহে সাঁচি ৰাখিছিল ৷ অথচ এইয়া কি হৈ গ’ল ৷ বিফলতাৰ পাছত বিফলতা, জীৱনত আৰু পাবলৈ চাবলৈ তুহিনাৰ যেন একোৱেই নাই, কবলৈ যেন একোৱেই নাই, কোনোৱেই যেন তাইৰ আপোন নহয় ৷ ভালপোৱাৰ সপোনটোৰ সমাধিত তুহিনা মুৰ্চা যোৱাৰ উপক্ৰম হ’ল ৷ তাই চেতন হেৰুৱাই পৰি গ’ল তাইৰ কোঠাৰ মজিয়াতে ৷\nতুহিনাৰ মনৰ অৱস্থা দিনক দিনে বেয়াৰ ফাললৈ ঢাল খালে ৷ অনেক পূজা-পাতল, পাথৰ আদিৰ পৰিধান আদিৰে চেষ্টা কৰা হ’ল ৷ তথাপি একো ভাল হোৱাৰ উমঘাম নোহোৱা হ’ল ৷ সেই ধুনীয়া গোলাপ যেন ছোৱালীজনীৰ ৰং ৰূপ শুকাই যাবলৈ ধৰিলে ৷ তাই কথা নকয়, নামাতে, অলস, অৱশ দৃষ্টিৰে মাথো তাই চাই থাকে, মুকলি আকাশ ৷\nতুহিনাই মনে মনে ভাবে তাইক মুক্তি লাগে ৷ এই আপোন মানুহ বোৰৰ পৰা ৷ ইঁহত তাইৰ-জীৱন যৌৱন সকলো কথাৰ শত্ৰু, সকলো আশা-আকাংক্ষাৰ শত্ৰু ৷ গাঁৱৰ ঘৰৰ পৰা অহা আইতাকে খালি তাইৰ শৈশৱৰ সেই মৌ-কুঁৱৰী দিনৰ সেই কোমল মনা, পখিলাজনীৰ চঞ্চলতাক তাইৰ মাজত বিচাৰি বাৰে বাৰে হতাশ হৈছে ৷\nপৰিয়ালৰ মানুহবোৰৰ লগতে সদাশয় শুভাকাংখীয়ে আলোচনা কৰি তেখেত সকলৰ ধৰ্ম গুৰুৰ আশ্ৰমলৈকে অলপ দিনৰ বাবে তুহিনাৰ মনৰ শান্তি প্ৰাপ্তিৰ বাবে পঠাবলৈ ঠিক কৰিলে ৷ সেই মতে মাক-দেউতাকে তাইক বৃহৎ আশ্ৰমখনৰ বুকুত থৈ আহিলে ৷ তাই গুৰুৰ চৰণত আশ্ৰয় পালে ৷ তাই যেন মুক্তিৰ এটা পথো পালে ৷ তুহিনাৰ মনলৈ এটা প্ৰশান্তিৰ ভাৱ আহিল ৷ অন্ততঃ তাৰ শত্ৰু সকলৰ পৰা আঁতৰি আহি তাই যেন এক অনাবিল প্ৰশান্তিৰ সন্ধান পাইছে ৷ বহুদিন টোপনিৰ ৰেশ নহা চকু দুটালৈ যেন টোপনি আহিবলৈ লৈছে ৷ মুকুতিৰ সপোনে যেন তাইক আকোঁৱালি লবলৈ দুহাত মেলিছে ৷\nপুৱাৰ পৰাই ভজন, কীৰ্তন, প্ৰাৰ্থনা ৷ লগতে সেৱা কৰ্মৰ বাবে চৌহদতো সাৰি পুচি আশ্ৰমৰ বাসিন্দা সকলেই সকলো কৰিব লাগে ৷ খোৱা-বোৱাও সুষম ৷ দিনটোৰ দীঘল কৰ্ম-ব্যস্ততাৰ মাজত লাহে লাহে যেন তুহিনাই অন্য এক জীৱন বিচাৰি পালে ৷ তাইৰ মনৰ বিশৃংখল ভাৱনাবোৰ গুৰুৰ চৰণতে সমৰ্পন কৰি যেন তাই মুকলি হব পাৰিছে ৷ সুকুমাৰৰ প্ৰতি কৰা দেউতাকৰ অন্যায় দু-ব্যৱহাৰ, তাইৰ ভালপোৱাৰ সপোন, তাইৰ নাচৰ সপোন এইবোৰ যেন এই আধ্যাত্মিক পৃথিৱীৰ বিশালতাৰ তুলনাত খুৱেই ক্ষুদ্ৰাদিক্ষুদ্ৰ ৷ তাই অন্য এক জীৱন যাত্ৰাত, অন্য এক পৃথিৱীত লাহে লাহে নিজক বিলীন কৰিবলৈ ধৰিলে ৷\nতাইৰ মনৰ লগতে স্বাস্থ্যটোও ঠন ধৰি আহিল ৷ তাইৰ গাভৰু দেহটোত লাৱণ্যতাই ভৰ কৰি ধৰিলেহি ৷ ঘৰৰ পৰা মাক-দেউতাক অহা স্বত্বেও তাই তেওঁলোকক দেখা নকৰিলে ৷ খিৰিকীৰে তাইৰ ভাল হোৱা উজ্বলি উঠা মুখনি চায়েই গুৰুৰ আশীষ বুলি মাক-দেউতাকেও প্ৰশান্তিৰে চাই ঘূৰি গলগৈ ৷\nএবছৰমান যোৱাৰ পাছত এক খবৰে আমাৰ ক্ষুদ্ৰ চহৰ খন কঁপাই তুলিলেহি ৷ আহিল তুহিনাৰ আত্ম-হননৰ খবৰ ৷ আশ্ৰমৰ ভিতৰুৱা কৰ্ম-কাণ্ডৰ বহুতো মুখ-ৰোচক বাতৰিও ওলাল ৷ তাত হেনো পুৰণি ভক্ত সকলৰ ৰাতি সেৱা নামৰ এক নিয়ম প্ৰচলন আছে ৷ ৰাতিৰ গভীৰ অন্ধকাৰত একোটা কোঠাত এই সকল আশ্ৰমৰ সেৱক আৰু সেৱকীয়ে গুৰুজনাৰ সতে একেলগে ভক্তিৰ সাগৰত বিলীন হৈ যায় ৷ তেতিয়া হেনো সকলোৰে গাত দেৱী-দেৱতাই স্থিতি লয় ৷ তেতিয়া কোনো গুৰু, কোনো সেৱক-সেৱকীৰ পাৰ্থক্য নাথাকে ৷ ইয়াৰ মাজতে তেওঁসৱৰ মাজত দৈহিক মিলন পৰ্যন্ত হয় ৷ এইয়া হেনো স্বৰ্গীয় অনুভূতি প্ৰাপ্তিৰ এক মাধ্যমহে ৷\nখবৰবোৰ পাই হতাশ হলো ৷ মানসিক শান্তি বিচাৰি, পীড়াৰ পৰা মুক্তি বিচাৰি যোৱা তুহিনাও সেই ভোগৰ বলি হ’ল ৷ সেই কোমল অৱলা নাৰীয়ে সেই ঘটনাক স্বৰ্গীয় অনুভূতিৰ বাহক ৰূপে গণ্য কৰিব নোৱাৰিলে ৷ ভালপোৱাৰ সমাধিত মূৰ্ছা যোৱা তুহিনাই, তাইৰ সৰ্বস্ব হেৰুৱা বুলি মানসিক ভাৱে ভাগি পৰিল ৷ তাইৰ মুক্তিৰ বাটত তাইৰ দেহৰ পৰা কোনোৱে সোলকাই নিয়া চাদৰখন আৰু অকণ উশাহ দিবলৈ ওপৰত ঘুৰি থকা চিলিঙ ফেনখনেই সাৰথি হ’ল ৷ তুহিনাই সপোন সাৱতিয়ে পৃথিৱীৰ মাজত লুকাই পৰিল ৷\nকিন্তু জনশ্ৰুতি মতে, আত্ম-হননে হেনো মুক্তিৰ বাট নিদিয়ে, সেয়া যদি সঁচা হয়, তেন্তে কোনোবাই বিহু কুঁৱৰী নাচি ৰাতি ঘূৰি অহাৰ পথত, অথবা ভালপোৱাৰ ঘাটত অথবা শান্তি আশ্ৰমৰ কোনো কোণত তাইৰ আত্মাৰ সতে মুখামুখি নহবতো ৷ উত্তৰ মোৰ ওচৰত নাই, আপোনাৰ ওচৰত আছেনে?\nউপসংহাৰঃ তুহিনাক মই ভালদৰে জানিছিলো ৷ তাইৰ মৌ-কুঁৱৰী ৰূপৰ খোপা শুৱনি কৰিছিল আমাৰ বাৰীৰ বগা তগৰে, প্ৰতিটো বছৰেই৷ উজনীৰ ফালে আহিলে আমাৰ চহৰলৈ আহিব ৷ চহৰ পোৱাৰ আগে আগেই তুহিনাৰ সমাধিস্থ কৰা ঠাই ৷ তাতেই কেতিয়াবা আপুনিও তিনিপাহ বগা তগৰ দিবহি, অন্ততঃ তুহিনাৰ তিনিটা সপোনৰ সমাধিত!\nপষ্টমৰ্টেমঃ জীয়াই থকাটোৱেই প্ৰাথমিক কথা ৷ জীয়াই থাকিহে খেদিব লাগে পাব পৰা সপোন ৷ অভিভাৱকৰ সপোনতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কণমানিৰ আপোন সপোন ৷ সেয়া বুজক, আৰু তাতেই আপোনাৰ সপোনৰো প্ৰাপ্তি হব ৷ সকলোৰে নিজা এক জীৱন-ভালপোৱা-সপোন থাকে ৷ এইবোৰ একান্তই ব্যক্তিগত ৷ গতিকে, সেই কথাক সন্মান কৰাই মংগল ৷\nমানসিক ৰোগ বা ডিপ্ৰেচনৰ প্ৰাথমিক দৰৱ বুজাবুজি, সান্নিধ্যতা আৰু বিশ্ৰাম ৷ আজি মানসিক চিকিৎসা পদ্ধতি বহু আগুৱাইছে৷ তাতেই শৰণাপন্ন হওক ৷


15+ চিৰতাৰ উপকাৰিতা আৰু পাৰ্শ্বক্ৰিয়া - Health Benefits of Chirata - Helthy Leaf\n15+ চিৰতাৰ উপকাৰিতা আৰু পাৰ্শ্বক্ৰিয়া – Health Benefits of Chirata\nচিৰতাৰ উপকাৰিতা আৰু পাৰ্শ্বক্ৰিয়া – Health Benefits, Uses and Side Effects of Chirata\nআয়ুৰ্বেদ হৈছে বিশ্বৰ আটাইতকৈ পুৰণি ঔষধ প্ৰণালী/চিকিৎসা প্ৰণালীবোৰৰ ভিতৰত এটা আৰু বহু শতাব্দী ধৰি ভাৰতত ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে। আমাৰ চাৰিওফালে বহুতো বনৌষধি আছে যি ৰোগৰ সৈতে যুঁজিবলৈ উপকাৰী। তাৰে এটা হৈছে চিৰতা (Chirata) । বহুলোকে চিৰতা সেৱন নকৰে কাৰণ ইয়াৰ সোৱাদ তিতা। অৱশ্যে, ই যিমানে তিক্ত নহওক কিয়, ই ৰোগৰ সৈতে যুঁজ দিয়াত সিমানেই উপকাৰী হয়।\nচিৰতাৰ উপকাৰিতা আৰু পাৰ্শ্বক্ৰিয়া\nএই প্ৰবন্ধটোৰ জৰিয়তে, আপোনালোকে বুজিব পাৰিব যে, শাৰীৰিক সমস্যা প্ৰতিৰোধ কৰাত চিৰতাৰ গুণাগুণবোৰ কিমান লাভজনক।\nপ্ৰথমতে, আমি জানো আঁহক যে, চিৰতা কি ?\nচিৰতাৰ বৈজ্ঞানিক নাম (Scientific Name of Chirata) – Swertia chirayita (Roxb. ex Fleming) Karst. (স্বৰ্টিয়া চিৰতা)\nSyn – Gentiana chirayita Roxb. ex Fleming।\nচিৰতাৰ গোত্ৰ (Plant Family of Chirata) – Gentianaceae।\nচিৰতাক বিভিন্ন ভাষাত এইবুলিও কোৱা হয়:\nHindi – চিৰাইটা, চিৰেটা, চিৰাটা, নেপালিনিম।\nEnglish – Brown chireta, White chireta, Chiretta।\nBengali – চিৰাতা, চিৰেতা, মহাতিতা।\nচিৰতা হৈছে মূলতঃ হিমালয়ত পোৱা এক ঔষধি ভেষজ, যাক পৰম্পৰাগত ঔষধত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ ঔষধীয় ব্যৱহাৰ ভাৰতীয় (Indian), ব্ৰিটিছ (British), আমেৰিকান (American) আৰু গ্ৰীক (Greek) ঔষধ সম্পৰ্কীয় কিতাপতো উল্লেখ আছে। ইয়াত বিভিন্ন ধৰণৰ Bioactive Compound থাকে যি শৰীৰক স্বাস্থ্যৱান ৰখাত সহায় কৰিব পাৰে। এই ভেষজ জ্বৰ (Fever), মধুমেহ (Diabetes) আৰু মেলেৰিয়া (Malaria) আদি ৰোগৰ আয়ুৰ্বেদিক চিকিৎসাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nচিৰতাৰ উপকাৰিতা (Health Benefits of Chirata)\nহেপাটাইটিছ (Hepatitis), প্ৰদাহ (Inflammation) আৰু পাচন ৰোগ (Disease related to Digestion) ৰ চিকিৎসাৰ বাবে চিৰতা (Chirata) বছৰ বছৰ ধৰি ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে। আমি এই লাভালাভবোৰৰ কিছুমান তলত বিতংভাৱে বৰ্ণনা কৰিছোঁ। কেৱল মন কৰিব যে গুৰুতৰ ৰোগত আক্ৰান্ত ব্যক্তি এজনে চিৰতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰাৰ সলনি চিকিৎসাৰ বাবে চিকিৎসকৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিব লাগে।\nকাহ, জ্বৰ আৰু চৰ্দিৰ বাবে (For Fever, Cough and Cold)\nঘৰুৱা প্ৰতিকাৰৰ বাবে চিৰতা (Chirata) ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। দৰাচলতে, এই সকলোবোৰ সমস্যা ভাইৰেল সংক্ৰমণৰ ফলত হয়। এই ক্ষেত্ৰত, চিৰতাত থকা এণ্টি–ভাইৰেল (Anti-Viral) গুণাগুণবোৰ লাভজনক হ’ব পাৰে। কোৱা হয় যে চিৰতাৰ গুৰিয়ে কাহ, জ্বৰ আৰু চৰ্দি উপশম কৰিব পাৰে৷\nকৰোনা (Corona) ত জ্বৰ আৰু কাহৰ দৰে লক্ষণো দেখুৱাইছে। চিৰতায়ে এই সকলো বোৰ লক্ষণ নিৰাময় কৰাত সহায় কৰিব পাৰে। ভাৰত চৰকাৰৰ আয়ুষ মন্ত্ৰাল (Ministry of Ayush) এ নিজেই চিৰতা ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিছে।\nRead Also: দুবৰি উপকাৰিতা আৰু ইয়াৰ ব্যৱহাৰ – Health Benefits of Dubori\nৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰাত (For Boosting Immunity)\nশৰীৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰাতো চিৰতাৰ উপকাৰিতা দেখা যায়। Mangiferin (মাংগিফেৰিন) হৈছে চিৰতাৰ এক Bioactive Compound বা জৈৱসক্ৰিয় যৌগ। এই যৌগটোৱে Immunomodulatory প্ৰভাৱ প্ৰদৰ্শন কৰে। এই প্ৰভাৱৰ সহায়ত, ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাই শৰীৰৰ প্ৰয়োজনীয়তা অনুসৰি কাম কৰিব পাৰে।\nমধুমেহ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে (Controls Blood Sugar/Diabetes)\nNCBI (National Center for Biotechnology Information) দ্বাৰা প্ৰকাশিত এক গৱেষণা পত্ৰত এই কথা উল্লেখ কৰা হৈছে যে ৰক্ত শৰ্কৰাৰ স্তৰ (Blood Sugar Level) হ্ৰাস কৰাত চিৰতাৰ উপকাৰিতা লক্ষ কৰিব পৰা যায় । গৱেষণা অনুসৰি, Aamarogentin হৈছে চিৰতাৰ এক Bioactive Compound। এই যৌগটোৱে ডায়েবেটিচ প্ৰতিৰোধী প্ৰভাৱ প্ৰদৰ্শন কৰে। সেয়েহে এইটো বিশ্বাস কৰা হয় যে চিৰতায়ে ৰক্ত শৰ্কৰা হ্ৰাস কৰিব পাৰে।\nৰক্তহীনতাৰ বাবে চিৰতা (Chirata for Anemia)\nচিৰতাক আয়ুৰ্বেদত ভেষজ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ই শৰীৰক ৰক্তহীনতাৰ পৰাও সুৰক্ষিত কৰিব পাৰে। ইয়াৰ পাতত থকা ভিটামিন (Vitamin) আৰু খনিজ পদাৰ্থ (Mineral) বোৰৰ Haematinic প্ৰভাৱ থাকে। এই প্ৰভাৱে শৰীৰত তেজ তৈয়াৰ কৰাত সহায়ক হ’ব পাৰে, সেয়েহে ৰক্তহীনতাৰ বাবে ঘৰুৱা প্ৰতিকাৰত চিৰতা (Chirata) ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।\nলিভাৰৰ বাবে উপকাৰী (Beneficial for the Liver)\nযকৃত (Liver) ৰ বিকাৰ আঁতৰাবলৈ চিৰতা উদ্ভিদটো বহু বছৰ ধৰি ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে। এক গৱেষণাই পৰামৰ্শ দিয়ে যে চিৰতাত Swerchirin যৌগ থাকে, যি hepatoprotective কাৰ্যকলাপ প্ৰদৰ্শন কৰিব পাৰে। এই প্ৰভাৱটোৱে যকৃতক ক্ষতিৰ পৰা সুৰক্ষিত কৰাত সহায় কৰিব পাৰে। ই যকৃতৰ ৰোগ যেনে হেপাটাইটিছ (Hepatitis), হেপাটাইটিছ বি আৰু চি (Hepatitis B & C) প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰে।\nহজম স্বাস্থ্য উন্নত কৰে (To Improve Digestion)\nচিৰতাৰ ব্যৱহাৰে হজম স্বাস্থ্য উন্নত কৰিব পাৰে। এই ভেষজৰ তিক্ততাই শৰীৰত লেলাৱতি (saliva) আৰু গেষ্ট্ৰিক ৰস (Gastric Juice) উদ্দীপিত কৰি বদহজমৰ সমস্যা (Indigestion) হ্ৰাস কৰিব পাৰে। লগতে, চিৰতায়ে Gastric Enzyme প্ৰস্তুত কৰি হজম কৰাত সহায় কৰিব পাৰে। ই হজম উন্নত কৰিব পাৰে আৰু পিত্তৰ নিষ্কাশন বৃদ্ধি কৰি কোষ্ঠকাঠিন্যৰ পৰা সকাহ দিব পাৰে।\nতেজ পৰিস্কাৰ কৰে (Helpful in Cleaning Blood/Blood Purification Process)\nচিৰতাৰ গুণাগুণবোৰে তেজ পৰিষ্কাৰ কৰে৷ ইয়াক আয়ুৰ্বেদিক ঔষধ তৈয়াৰ কৰিবলৈও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nচিৰতাই ভোক বৃদ্ধি কৰে (Helpful in Improving Appetite)\nভোক বঢ়াবলৈও চিৰতা (Chirata) ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। এক গৱেষণা পত্ৰত কোৱা হৈছে যে, ই পিত্ত বা Bile বৃদ্ধি কৰে, যি ভোক বৃদ্ধি কৰিব পাৰে। সেয়েহে বছৰ বছৰ ধৰি ভোক বঢ়াবলৈ চিৰতা ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে৷\nমেলেৰিয়া জ্বৰ প্ৰতিৰোধ কৰে (Prevents Malaria Fever)\nচিৰতা (Chirata) পৰম্পৰাগতভাৱে মেলেৰিয়া জ্বৰ প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈও ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। চিৰতাত Swerchirin নামৰ এটা উপাদান থাকে, যি Anti-malaria দৰে কাম কৰিব পাৰে। এই প্ৰভাৱটোৱে মেলেৰিয়া আৰু ইয়াৰ সৈতে সম্পৰ্কিত লক্ষণবোৰৰ পৰা সকাহ দিব পাৰে। ইয়াৰ বাবে, চিৰতা কাঢ়া (Chirata Decoction) হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি৷\nদৃষ্টিশক্তি উন্নত কৰে (Improves Vision)\nচিৰতাক চকুৰ টনিক (Eye tonic) বুলি কোৱা হয়, সেয়েহে চকুৰ স্বাস্থ্যৰ বাবে চিৰতা (Chirata) সেৱন কৰা উচিত। দৰাচলতে, ভিটামিন চি (Vitamin C) এ দৃষ্টিশক্তি উন্নত ৰাখিব পাৰে আৰু বয়স-সম্পৰ্কীয় চকুৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰে। আনহাতে, চিৰতা উদ্ভিদটোত ভিটামিন চি থাকে। সেইকাৰণে চকুৰ বাবেও চিৰতাৰ উপকাৰিতা আছে বুলি গণ্য কৰা হয়।\nপেটৰ পেলু নাশ কৰে (Kills Stomach Worms)\nচিৰতাৰ Anthelmintic প্ৰভাৱ আছে। ই হৈছে Antiparasitic এক পদ্ধতি যি পাকস্থলী আৰু অন্ত্ৰত পোক-পতংগ ধ্বংস কৰাত সহায় কৰিব পাৰে। সেইকাৰণে এই ভেষজটো পেটৰ পেলু মাৰিবলৈ উপায় হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷\nগাঠিৰ বিষত উপকাৰী (Beneficial for Joint Pain)\nচিৰতাৰ গুৰিয়ে গাঁঠিৰ বিষ উপশম কৰিব পাৰে। দৰাচলতে, চিৰতাত Swertiamarin যৌগ থাকে, এই যৌগটোৱে আৰ্থ্ৰাইটিছৰ সমস্যা হ্ৰাস কৰিব পাৰে। আৰ্থ্ৰাইটিছৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ লক্ষণ হৈছে গাঁঠিৰ বিষ। এইকাৰণে এইটো বিশ্বাস কৰা হয় যে চিৰতাই গাঁঠিৰ বিষ কাৰ্যকৰীভাৱে হ্ৰাস কৰিব পাৰে ৷\nছাল স্বাস্থ্যৱান ৰাখিবলৈ (Beneficial for Skin Health)\nছালক স্বাস্থ্যৱান ৰাখিবলৈও চিৰতা (Chirata) ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। ইয়াৰ Antioxidant প্ৰভাৱ আছে। এই কাৰ্যকলাপে Photoaging হ্ৰাস কৰিব পাৰে অৰ্থাৎ সূৰ্যৰ পোহৰৰ পৰা বয়স বৃদ্ধি হ্ৰাস কৰিব পাৰে। ইয়াক ছাল পৰিষ্কাৰ কৰাত সহায়ক বুলিও গণ্য কৰা হয় । ইয়াৰ উপৰিও, চিৰতাৰ ছালৰ ৰোগ নিৰাময় কৰাত সহায় কৰিব পাৰে৷\nকেন্সাৰৰ বাবে উপকাৰী (Good for Cancer)\nচিৰতা (Chirata) কৰ্কট ৰোগৰ দৰে ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈও ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। দৰাচলতে, চিৰতাত Amarogentin যৌগ থাকে। এই যৌগটোৱে কৰ্কট ৰোধী কাৰ্যকলাপ প্ৰদৰ্শন কৰে, যি কৰ্কট ৰোগৰ কোষবোৰ বৃদ্ধি হোৱাত প্ৰতিহত কৰাত সহায় কৰিব পাৰে৷ মন কৰিব যে চিৰতা কৰ্কট ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰাৰ এক উপায় হ’ব পাৰে, কিন্তু ই ৰোগটোৰ নিৰাময় নহয়। ইয়াৰ চিকিৎসাৰ বাবে চিকিৎসকৰ সৈতে যোগাযোগ কৰাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nহিকটিৰ বাবে উপকাৰী (Beneficial in Hiccups)\nNCBI দ্বাৰা প্ৰকাশিত এক গৱেষণা পত্ৰত কোৱা হৈছে যে বমি আৰু হিকটি প্ৰতিৰোধ কৰাত চিৰতাৰ গুণাগুণ সহায়ক হ’ব পাৰে। কোৱা হয় যে চিৰতাৰ তিক্ততাই লেলাৱতি আৰু পিত্ত উদ্দীপিত কৰি হিকটি হ্ৰাস কৰিব পাৰে।\nযোনিৰ অত্যাধিক স্ৰাৱ (Helps to Prevent abnormal Vaginal Discharge)\nগোটেই চিৰতা (Chirata) উদ্ভিদটো যোনিৰ অত্যাধিক স্ৰাৱ প্ৰতিহত কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। NCBI ৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত এটা গৱেষণাত এইকথা উল্লেখ কৰা হৈছে। যদিও ই লাভজনক, গৱেষণাত এইটো স্পষ্ট যে ইয়াত থকা উপাদানটো কেনেদৰে সহায়ক হয় তাৰ ওপৰত অধিক গৱেষণাৰ প্ৰয়োজন।\nপ্ৰবন্ধটোৰ পৰৱৰ্তী অংশত, আমি চিৰতা কেনেদৰে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি সেই বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিম।\nচিৰতাৰ ব্যৱহাৰ (How to Use Chirata)\nচিৰতা (Chirata) গছজোপা আৰু চিৰতাৰ শিপা দুয়োটায়ে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। চিৰতাৰ পদ্ধতি আৰু পৰিমাণৰ বিষয়ে জানো আঁহক:-\nখোৱাৰ আগতে দিনত দুবাৰ 60 মি.লি. চিৰতাৰ ৰস টনিক হিচাপে খাব পাৰি। ই শাৰীৰিক দুৰ্বলতা আঁতৰাব পাৰে।\nআপুনি গৰম পানী আৰু লং বা দালচেনিৰে চিৰতা প্ৰস্তুত কৰি 15মি.লি. ৰ পৰা 30 মি.লি. বা 1ৰ পৰা2টেবুল চামুচ খাব পাৰে।\nচিৰতাৰ গুৰি হিকটি আৰু বমিত উপকাৰী হ’ব পাৰে। ইয়াক পালি হিচাপে মৌৰ সৈতে 0.5 ৰ পৰা2গ্ৰামলৈ খাব পাৰি।\nআপুনি চিৰতাৰ পাতৰ ৰস (Chirata leaf juice) উলিয়াব পাৰে আৰু ইয়াক খাব পাৰে। ই তিতা, সেয়েহে ইয়াত মৌ যোগ দিব পাৰি।\nRead Also: নীমৰ উপকাৰিতা ব্যৱহাৰ আৰু পাৰ্শ্বক্ৰিয়া – Benefits of Neem\nচিৰতাৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়াসমূহ (Side Effects of Chirata)\nযদিও চিৰতা (Chirata) দীৰ্ঘদিন ধৰি আয়ুৰ্বেদিক ঔষধ (Ayurvedic Medicine) হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হৈছে, ইয়াৰ অত্যাধিক সেৱনৰ ফলত চিৰতাৰ ক্ষতি হব পাৰে। অৱশ্যে, গৱেষণাই কয় যে মানুহৰ ক্ষেত্ৰত চিৰতাৰ কোনো গুৰুতৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া নাই। তথাপিও, আপুনি তলত চিৰতাৰ ফলত হোৱা সাধাৰণ ক্ষতিৰ বিষয়ে জানি সাৱধানতা অৱলম্বন কৰিব পাৰে৷\nনিম্ন ৰক্তচাপত ভোগা আৰু ইয়াৰ ঔষধ গ্ৰহণ কৰি থকা সকলে চিৰতা খোৱা পৰিহাৰ কৰিব লাগে কিয়নো ই ৰক্ত শৰ্কৰাৰ স্তৰ হ্ৰাস কৰিব পাৰে।\nGastricৰ সমস্যাত ভোগী থকা সকলে চিৰতা খোৱা পৰিহাৰ কৰিব লাগে। কিয়নো এনে শাৰীৰিক অৱস্থা(Health Condition) ত চিৰতাই যকৃতৰ ক্ষতি সাধিব পাৰে।\nগৰ্ভৱতী মহিলা আৰু স্তন্যপান কৰাই থকা মাতৃসকলে ইয়াক খাব পাৰিব নে নাই সেয়া স্পষ্ট নহয়, সেয়েহে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে ইয়াক গ্ৰহণ নকৰিব।\nইয়াৰ সোৱাদ তিতা, যিয়ে খোৱাৰ পিছত মুখখন তিতা দেখাব পাৰে।\nএতিয়া আপুনি নিশ্চয় চিৰতাৰ উপকাৰিতা আৰু পাৰ্শ্বক্ৰিয়া দুয়োটা বুজি পাইছে। চিৰতা (Chirata) হৈছে আয়ুৰ্বেদিক ঔষধ যাক বহু শতাব্দী ধৰি বহুতো ৰোগৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। ওপৰত দিয়া তথ্য অনুসৰি, আপুনি বুদ্ধিমত্তাৰে চিৰতা সেৱন কৰি ইয়াৰ সুবিধা লব পাৰে। কেৱল মন কৰিব যে যিকোনো বস্তু অত্যাধিক সেৱন কৰাটো ক্ষতিকাৰক হ’ব পাৰে। চিৰতাৰ ক্ষেত্ৰতো একেধৰণৰে কথা কʼব পাৰি, সেয়েহে ইয়াক সীমিত পৰিমাণত সেৱন কৰক আৰু স্বাস্থ্যৱান হৈ ৰওঁক।\nCategories Benefits of Leaf In Assamese Tags Chirata, Hair, Health, Immune System, Increasing Concentration, Pain, Side Effects, Skin, চিৰতা, চিৰতাৰ উপকাৰিতা


কাটাৰৰ ডায়েৰী - ১২ (ডা০ ভূপেন শইকীয়া) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nড’হা, কাটাৰ ৯ মে, বুধবাৰ ২০১২\nযোৱা মাহত মোৰ শ্ৰদ্ধেয় পিতৃদেৱৰ বিয়োগ হোৱাত কাটাৰৰ ডায়েৰী লিখাৰ সময় ওলিয়াব নোৱাৰিলোঁ ৷ এপ্ৰিল মাহৰ মাজ ভাগত ঘৰৰ পৰা ঘূৰি আহি দেখো বতৰ বেচ উষ্ণ হৈ পৰিছে৷ এতিয়া মে মাহ সোমোৱাত পাৰাস্তম্ভ ২৮ আৰু ৩৮ ডিগ্ৰী চেলচিয়াচৰ মাজত দোদূল্যমান হৈ আছে৷ আগষ্টলৈকে আৰু তাপমান বৃদ্ধি হবলৈ আছেই৷ পাৰাস্তম্ভই দেখুওৱাতকৈ বতৰ আৰু বহুত বেচি গৰম যেন অনুভৱ হয় ৷\nএনে বতৰত নিজা যান-বাহন নহলে বাহিৰত চলাচল কৰাটো সম্ভৱপৰ নহয়৷ আগতেই উল্লেখ কৰিছো কাটাৰত সকলো পথত সকলো সময়ত বাচ আৰু টেক্সিৰ যাতায়াত এতিয়ালৈকে সুলভ হৈ উঠা নাই৷ ভাগ্যে বেংক এটাৰ সৌজন্যত সোণকালেই কাৰল’ন এটি পালো৷ কাটাৰত কাৰল’নৰ সূতৰ হাৰ মাত্ৰ ৪%৷ আবেদন কৰাৰ এসপ্তাহৰ ভিতৰত গাড়ীখনো মোৰ হাতত পৰিল৷ ক’ৰিয়াত নিৰ্মিত এচেন্ট হোণ্ডাই৷ ইয়াত প্ৰায়বিলাক বস্তুৰ দৰে গাড়ীটো টেক্স নালাগে৷ প্ৰায়বিলাক সৰু গাড়ীয়েই অট’মেটিক গিয়েৰৰ৷ অৰ্থাৎ গাড়ীত ক্লাট্চ্ নাথাকে ৷ ৰাস্তাসমূহত খোজকঢ়া মানুহৰ তুলনাত গাড়ীৰ সংখ্যা বেচি৷ দিনটোৰ কামৰ আৰম্ভণি আৰু ছুটিৰ সময়তহে বাটপথত মানুহৰ চলাচল চকুত পৰে৷ অৱশ্য সন্ধিয়া পৰত সাগৰৰ পাৰত অনেক খোজ কঢ়া মানুহ দেখা যায় ৷\nড’হা চহৰৰ আন এটা মূৰত থকা B.B.I. নামৰ ইন্টাৰনেচনেল কোম্পানী এটাৰ কেম্পত এদিন ৰোগী চাবলৈ গৈছিলো ৷ কাটাৰত গাড়ী মটৰ পথৰ সোঁ-হাতে চলে৷ ড্ৰাইভিং চিট থাকে বাওঁ হাতে৷ পথবিলাক দূৰলৈকে ডিভাইডাৰেৰে ভাগ কৰা – এফালে এটা দিশৰ গাড়ীহে চলাচল কৰে৷ গাড়ী ঘূৰাবলৈ হলে ডিভাইডাৰৰ শেষ নাইবা ৰাউণ্ড এবাউট পাব লাগিব৷ ৰাউণ্ড এবাউটত আৰু অইন ঠাইটো অট’মেটিক ট্ৰেফিক লাইটে যানবাহন নিয়ন্ত্ৰণ কৰে৷ ক’তো এটাও ট্ৰেফিক পুলিচ দেখা পাবলৈ নাই৷ অৱশ্যে পুলিচৰ পেট্ৰলিং গাড়ী কেতিয়াবা চকুত পৰে৷ ড’হাৰ সৰু-ডাঙৰ প্ৰত্যেকটো আলি-গলিৰেই একোটা নাম আছে আৰু এই অসংখ্য ৰাস্তাৰ প্ৰত্যকটোৱেই ভালদৰে পকী পিচ কৰা৷ ডিভাইডাৰসমূহত ফুল আৰু খেজুৰ বা তালগছ সুন্দৰকৈ ৰোপন কৰা হৈছে৷ ৰাউণ্ড এবাউটবিলাক, এয়াৰপৰ্ট, বেংক, বাচষ্টেচন, মিউনিচিপেলিটি, হোটেল আৰু আন আন কাৰ্য্যালয় সমূহৰ পৰিবেশ বতৰৰ ফুলে বছৰটো শুৱনি কৰি থাকে ৷ প্ৰায় ২০কিলোমিটাৰ গৈ ইণ্ডাষ্ট্ৰিয়েল এৰিয়া পালোগৈ৷ এটা সময়ত ড’হাৰ ধুনীয়া আৰু ডাঙৰ ডাঙৰ বিল্ডিংবিলাক শেষ হ’ল, গছ-গছনিৰ সংখ্যা কমি আহিল, চকুত পৰিল – অৰ্ধ নিৰ্মিত অনেক কল-কাৰখানা য’ত দিনে -নিশাই কাম চলি আছে৷ দেখা পালো চূন-শিল বালিৰে ভৰা মাটি আৰু বিশাল মৰু অঞ্চল – য’ত মৰুক মৰুদ্যানলৈ ৰূপান্তৰিত কৰাৰ অহৰ্নিশ প্ৰয়াস চলি আছে৷ ইণ্ডাষ্ট্ৰিয়েল এৰিয়াৰ বেংক আৰু দোকান-বজাৰ পাৰহৈ কিছু কম মসৃণ, কম বহল পথেৰে আগুৱাই গৈ কেম্প এৰিয়া পালোগৈ৷ এই এলেকাত দোকান প্ৰায় নায়েই, আছে কেইবাটিও বহু মহলীয়া সাধাৰণ শ্ৰেণীৰ ঘৰ – য’ত যেনিতেনি অসংখ্য কাপোৰ মেলি থোৱা আছে৷ সহজে অনুমেয় সেইবিলাক ঘনবসতি পূৰ্ণ বনুৱাৰ ফ্লেট৷\nমই উপস্থিত হলোগৈ “চানেইয়াৰ” শেষ প্ৰান্তত৷ আৰবী ভাষাত চানেইয়াৰ অৰ্থ হ’ল – ইণ্ডাষ্ট্ৰিয়েল এৰিয়া ৷ B.B.I.ৰ কেম্পটোৰ অৱস্থা কিছু উন্নত৷ কেম্পৰ বেচিভাগ ঘৰেই এমহলীয়া যদিও বনুৱাৰ থকা -মেলা আৰু খোৱা-লোৱাৰ ব্যৱস্থা কিছু ভাল৷ কেম্পটোত থকা এটা মেডিকেল চেন্টাৰ যোৱা ৩বছৰে এজন মেল নাৰ্চেই কৰি আহিছে৷ বনুৱা সকলে তেওঁকে ডাক্তৰ যেন জ্ঞান কৰে৷ এই কেম্পত আছে ৫০০০জন কৰ্মচাৰী, তাৰে ৪৫০০জন হ’ল ভাৰতীয়৷ বাকীসকল নেপাল, বাংলাদেশ, শ্ৰীলংকা আৰু ফিলিপাইনৰ পৰা অহা৷ এই ইন্টাৰনেচনেল কনষ্ট্ৰাকচন কোম্পানীটোৰ মেনেজাৰজন হ’ল ইউৰোপিয়ান ৷ পুৱা ৫টা নৌ বাজোতেই বাচেৰে লেবাৰ সকলক কামৰ ঠাইলৈ লৈ যায় আৰু সন্ধিয়া প্ৰায় ৮বজাত ঘূৰাই আনি কেম্প পোৱায়হি৷\nমেল নাৰ্চজন কেৰেলাৰ পৰা অহা ৷অবিবাহিত৷ বৰ্তমান কেৰেলাত ঘৰ বনাই আছে৷ ঘৰৰ কাম শেষ হলে বিয়া পাতিব৷ মোক অসমৰ বুলি জনি কলে- তেওঁৰ ঘৰৰ নিৰ্মাণৰ লগত জড়িত প্ৰায় আটাইকেইজন বনুৱাই অসমীয়া৷ কেৰেলাত কোনো স্থানীয়লোকে হাজিৰা কাম নকৰে ৷শিক্ষিত,অৰ্ধশিক্ষিত প্ৰায় প্ৰতি ঘৰৰ কোনোবা নহয় কোনোবাই বিদেশত চাকৰি কৰে৷ সেই কাৰণে ক্ষুদ্ৰ প্ৰদেশখনৰ আটাইকেইটা এয়াৰপৰ্টেই হ’ল ইন্টাৰনেচনেল৷ মালয়ালম জনা অসমীয়া যুৱকে এজেন্টৰ ভূমিকা লৈ ত্ৰিবান্দ্ৰম এক্সপ্ৰেছ ৰেলেৰে নিয়মীয়াকৈ অসমৰ পৰা বনুৱা সৰবৰাহ কৰে বুলি মোক নাৰ্চজনে জনালে৷\nপুনৰ কাটাৰলৈ ঘূৰি আহোঁ ৷ কেতিয়াবা বনুৱাৰ দূৰ্গতি দেখিলে মনটো সেমেকি উঠে৷ এজন দুকুৰি বছৰীয়া নেপালী ৰোগী মোৰ চেম্বাৰলৈ আহিল ৷ সপ্তাহটোৰ ভিতৰত দুবাৰ ফিট হৈছে৷ৰাতি টোপনি নাহে৷বুকু ঢপঢপাই থাকে৷ মাজে মাজে প্ৰেচাৰ উচ্চ হৈ যায়৷ মোক দেখুৱাবলৈ প্ৰেচাৰৰ ৰিডিংসমূহ লৈ আহিছিল৷ ভালকৈ কথা পাতি বেমাৰৰ উৎসটো ওলিয়ালোঁ৷ দুমাহ আগতে ঘৰৰ পৰা আহিছে – নেপালৰ ভৰতপুৰ মেডিকেল কলেজত ২লাখ টকা খৰচ কৰিও টিবি মেনিনজাইটিচ হোৱা এঘাৰ বছৰীয়া পুত্ৰক বচাব নোৱৰাৰ সন্তাপলৈ৷ এতিয়া এসপ্তাহ আগতে ঘৈণীয়েকৰ ফোন পালে – দ্বীতিয় সন্তানটো অসুস্থ বুলি৷ তাৰ পিছত বহুত চেষ্টা কৰিও ঘৰৰ সৈতে যোগাযোগ স্থাপন কৰিব পৰা নাই৷\nআকৌ আন এজন দূৰ্ভগীয়া কৰ্মচাৰীৰ কথা কওঁ৷ সদায় ককালৰ বিষত চৰকাৰী চিকিৎসালয়লৈ গৈ থকা এজন বনুৱাৰ ডাক্তৰে লেমিনেক্টমি অপাৰেচন কৰি ৩দিন পিছত ডিচচাৰ্জ দিয়াত কেম্পলৈ ঘূৰি আহিল৷ কেম্পত দিনটো অকলে বিচনাত কেঁকাই- গোথাই পৰি থাকে৷ অপাৰেচন কৰা ঠাইত বিষ বেচি হোৱাত কোম্পানীৰ এম্বুলেঞ্চেৰে দুই তিনিবাৰ চিকিৎসালয়লৈ পথালে৷ তাত প্ৰত্যেকবাৰেই বিষৰ বেজী এটা লগাই পথাই দিয়ে কিন্তু ভৰ্তি নকৰে৷ নিৰুপায়ত পৰি বনুৱাজনে কাম বাদ দি স্বদেশলৈ ঘূৰিবলৈ বাধ্য হ’ল৷\nএই বনুৱা সকলে বতৰৰ প্ৰতিকুল পৰিবেশৰ মাজতো দিনটোত ১২ঘন্টাই, সপ্তাহত এদিনো বিৰতি নোহোৱাকৈ শ্ৰম কৰে৷ দেহাই টানিলে ৩৷৪ঘন্টা অভাৰ টাইম কৰি অতিৰিক্ত উপাৰ্জন কৰাৰ প্ৰয়াস কৰে৷ শৰীৰ অসুস্থ অনুভৱ কৰি কামলৈ নাহি জিৰণী ললে দৰ্মহা কটা যায়৷ ডাক্টৰক অসুখ দেখুৱাই প্ৰমাণ পত্ৰ আনিলে এদিন বা বৰ বেচি দুদিন ছুটি পায়৷ মাহিলি দৰ্মহা ১২০০ৰ পৰা ১৮০০ৰিয়াল ৷ এক ৰিয়াল ভাৰতীয় ১৪.৫ টকাৰ সমান – গতিকে মাহিলি ১৭৫০০ টকাৰ পৰা ২৬২০০লৈকেহে উপাৰ্জন কৰে৷ দুবেলাৰ ভাত-ৰুটি অৱশ্যে বিনামূলীয়াকৈ পায়৷ এই বনুৱা সকলৰ তুলনাত ফ্লেটসমূহত বা চুপাৰ মাৰ্কেটসমূহ কাম কৰা তৃতীয় শ্ৰেণীৰ কৰ্মচাৰী সকলৰ দৰ্মহা কম (১o০০ৰ পৰা ১৫০০ৰিয়াল)যদিও সদায় এচিত থাকে,শাৰীৰিক কষ্টও কম৷ ছুটি দুবছৰৰ মূৰত দুমাহ, সেই দুমাহত আধা দৰ্মহা পায়৷ ড্ৰাইভাৰৰ চাকৰি এই দুয়োবিধৰ মাজত পৰে ৷\nকাটাৰ বিশ্বৰ ভিতৰতে আটাইটকৈ ধনী দেশ হলেও বাহিৰৰ পৰা জীবিকাৰ সন্ধানত অহা এই সাধাৰণ শ্ৰেনীৰ লোকসকলে শ্ৰমৰ উচিত মূল্য পাইছে বুলি মনে নধৰে৷ ইয়াৰ সুউচ্চ আৰু সুন্দৰ বিশাল ভৱন, মসৃণ বাট-পথ সকলোৰে সৃষ্টিকৰ্তা এই লোকসকলেই নহয় জানো ? অশিক্ষিত,অল্পশিক্ষিত,অৰ্ধশিক্ষিত লোকে জীবিকাৰ তাৰণাত কোনো পৰিস্থিতেই বিদেশলৈ অহাটো শুদ্ধ বুলি মই নাভাবো৷ বিদেশত যি কোনো বিপদত নিজ দেশৰ দূতাবাসৰ সহায়ৰ আশা কৰাটো ভুল৷ পৰিস্থিতি আৰু শোচনীয় হব পাৰে যদিহে ব্যক্তিজনে লাখৰ ওপৰত টকা নিজ দেশৰ এজেন্টক দি বিদেশলৈ আহিছে৷\n(মই নাজানো মোৰ এই লিখনিৰ প্ৰতি পাঠকৰ দৃষ্টিভংগী কেনেকুৱা হব- কিন্তু মই উপলব্দ্ধি কৰা জীৱনৰ এখন অবিকল ছবি সহৃদয় পাঠকক জনোৱাটোৱেই হ’ল মোৰ লক্ষ্য৷)