চিংফৌসকলৰ লোক সংস্কৃতি — Vikaspedia\nনৃতাত্ত্বিক ভাৱে মংগোলীয় প্ৰজাতিৰ চিংফৌ সকলৰ আদি বাসস্থান তিব্বতৰ কোনো এক অচিন মালভূমিত আছিল বুলি কোনো কোনোৱে বিশ্বাস কৰে। পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত তেওঁলোকে বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত বিয়পি পৰে. E.A. Gail ৰ মতে চিংফৌ সকলৰ আদি বাসস্থান চিন্দুইন নদী আৰু পাটকাই পৰ্বতৰ মাজৰ অংশ। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰায় ৮০০ ৰ পৰা ৭০০ চনৰ ভিতৰত মংগোলীয়াৰ পৰা প্ৰব্ৰজন হৈ আহি তীব্বতৰ পামিৰ মালভূমিত কেইবাশ বছৰ ধৰি বাস কৰে। দ্বাদশ শতিকাৰ শেষ দশক আৰু ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ প্ৰথম দশকৰ কাল ছোৱাত চিংফৌ জনগোষ্ঠীৰ এচাম লোক হিমালয় পৰ্বত অতিক্ৰম কৰি উত্তৰ-পূব সীমান্তইদি তিব্বতৰ চাম্পো নদীয়েদি ভটিয়াই ব্ৰহ্মপুত্ৰ হৈ সৌমাৰৰ উত্তৰ-পূব খণ্ডত অৰ্থাৎ অসমৰ উজনি খণ্ডত প্ৰৱেশ কৰে। তেওঁলোকে বৰ্তমান উজনি অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাত প্ৰধানকৈ বাস কৰা পৰিলক্ষিত হয়। অসমৰ চুবুৰীয়া ৰাজ্য অৰুণাচলতো চিংফৌ জনগোষ্ঠীয় বহু সংখ্যক লোকে বাস কৰি আহিছে। এই চিংফৌ সকল ম্যানমাৰ, থাইলেণ্ড, চীন, লাওচ আদি পৃথিৱীৰ বিভিন্ন অংশত ব্যাপ্ত হৈ আছে। অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্ৱাঞ্চলত প্ৰৱেশ কৰা চিংফৌ দলটিৰ সমসাময়িকভাৱে এই দেশ সমূহলৈও প্ৰব্ৰজন হৈছিল বুলি ভবাৰ যথষ্ট থল আছে।\nচিংফৌ সকলে বৌদ্ধ ধৰ্মী জনগোষ্ঠী। উজনি অসমৰ টাই বৌদ্ধ ধৰ্মী জনগোষ্ঠী কেইটিৰ দৰে চিংফৌ সকলেও বছৰৰ বিভিন্ন ঋতুত ধৰ্মীয় ৰীতি অনুযায়ী বিভিন্ন উৎসৱ অনুষ্ঠান পালন কৰে। তেওঁলোকৰ মাজত প্ৰচলিত বসন্তকালীন লোক উয়্সৱ পয় ছাংকেনৰ উদ্‌যাপন ৰীতি অসমৰ অন্যান্য বৌদ্ধ ধৰ্মী জনগোষ্ঠী কেইটিৰ দৰে একেই। বৌদ্ধ পূৰ্ণিমাৰ সৈতে সংগতি ৰাখি তেওঁলোকে পয় নৌন হৌক পালন কৰে। পবিত্ৰ বৰ্ষা বাসৰ আৰম্ভ কৰা হয় পয় খাওৱা উৎসৱেৰে। বৰ্ষা ব্ৰত পালন কৰা ব্যক্তি সকলে এই উৎসৱ উদ্‌যাপনৰ দিনৰ পৰা তিনি মাহ ধৰি পৰম্পৰাগত নিয়মেৰে বিভিন্ন ব্ৰতাচাৰ পালন কৰে। বৰ্ষাবাস চলি থকাৰ মাজতে ভাদ মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত বিভিন্ন খাদ্য দ্ৰব্য বৌদ্ধ বিহাৰত দান কৰা হয়। খাদ্য দ্ৰব্য দান কৰাৰ এই পবিত্ৰ উৎসৱটিক চা-লে বোলা হয়। এই উৎসৱৰ পোন্ধৰ দিনৰ পিচত তেওঁলোকে মে-পি উৎসৱ পালন কৰে। পয় অকৱা উৎসৱেৰে তিনিমহীয়া বৰ্ষাব্ৰতৰ সমাপ্তি ঘটোৱা হয়। তেওঁলোকে পয় মৌ হেইং উৎসৱত ভগৱানলৈ এহেজাৰ পাহ পদুম ফুল আগবঢ়াই বৌদ্ধ ধৰ্মৰ ৰীতিৰে কান্ত কৰে। তেওঁলোকৰ সমাজত বৌদ্ধ ভিক্ষু সকলক যথেষ্ট সন্মানৰ চকুৰে চোৱা হয়।\nচিংফৌ সকলে প্ৰতি বছৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ ১৪ তাৰিখে তেওঁলোকৰ জাতীয় উৎসৱ স্বপংয়’ঙ মানাও পয় উদ্‌যাপন কৰে। উৎসৱৰ বাবে কোনো এডোখৰ নিৰ্দিষ্ট স্থান নিৰ্বাচন কৰি অসম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ চিংফৌ লোক সকল একত্ৰিত হৈ তেওঁলোকৰ এই জাতীয় উৎসৱটি পৰম্পৰাগত ৰীতিৰে উলহ-মালহেৰে পালন কৰে। স্বপংয়’ঙ হ’ল চিংফৌ সকলৰ আদিপুৰুষ। তেওঁলোকৰ মাজত প্ৰাপ্ত লোক কাহিনীৰ মতে এই স্বপংয়’ঙ আছিল টিংলিয়ঙৰ দেউতাক। স্বপংয়’ঙৰ পুত্ৰই দেউতাক আৰু বিশ্বৰ সৃষ্টিকৰ্তা ‘মাঠুম মাঠা’ৰ পৰা আশীৰ্বাদ প্ৰাপ্তিৰ বাবে এটি উৎসৱৰ আয়োজন কৰিছিল। কালক্ৰমত এই উৎসৱটিয়েই স্বপংয়’ঙ মানাও পয় নামে জনাজাত হয়। চিংফৌ ভাষাত ‘মানাও’ শব্দৰ অৰ্থ নৃত্য আৰু পয় মানে উৎসৱ। চিংফৌ সকলৰ আদি পুৰুষ স্বপংয়’ঙক স্মৰণ কৰি উদ্‌যাপন কৰিবৰ বাবে নিৰ্বাচন কৰা ঠাই ডোখৰ বৃত্তাকাৰে সজাই তোলা হয়। এই বৃত্তাকাৰ ক্ষেত্ৰখনৰ সোঁমাজত কেইবাডালো দণ্ড সমষ্টিৰে ‘স্বাদুং’ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। এই স্বাদুঙৰ মাজভাগত ‘দুংৱি’ আৰু ‘দুংলা’ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ই পুৰুষ আৰু প্ৰকৃতিৰ প্ৰতীক। দুংৱি আৰু দুংলা শীৰ্ষাংশত বেলি আৰু জোনৰ চিত্ৰ অংকিত কৰা হয়। চিংফৌ সকলৰ লোক বিশ্বাস মতে জোন আৰু বেলিৰ সৃষ্টিৰ পাচতহে পৃথিৱীত জীৱ-জন্ত, ফল-ফুল, গছ-বিৰিখ আদিৰ সৃষ্টি হৈছিল। স্বাদুঙৰ গাত পথালিকৈ এটি ধনেশ পখীৰ প্ৰতীক সংলগ্ন কৰা হয়। ইয়াৰ অন্তৰালতো এটি লোক কাহিনী পোৱা যায়। অতীজতে পীকুলে অৰণ্যত সৃষ্টি হোৱা ফল-মূল খাই সৃষ্টিকৰ্তাৰ গুণ-গৰিমা কৰি নৃত্য-গীতেৰে অৰণ্যত এক উৎসৱ মুখৰ পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰে। পখীবোৰৰ সেই উৎসৱৰ নেতৃত্বত আছিল ধনেশ পখী। পক্ষীকুলৰ এই নৃত্য-গীত সমূহ ‘মাংদিয়াও’ নামৰ এক মানৱ সন্তানে লুকাই লুকাই প্ৰত্যক্ষ কৰে। তেঁৱেই পক্ষীকুলৰ পৰা শিকি অহা নৃত্যশৈলী চিংফৌ সকলক শিকাই দিয়ে। ধনেশ পখীয়ে অৰণ্যৰ নৃত্য উৎসৱত নেতৃত্ব বহন কৰাৰ কাহিনীটিৰ স্মৰণত স্বাদুঙৰ গাত ধনেশ চৰাইৰ প্ৰতীক সংলগ্ন কৰা হয়। এই স্মৃতিৰ সোঁৱৰণতে আজিও স্বপংয়’ঙ মানাও পয়ত নৃত্য পৰিচালনা কৰা ব্যক্তি কেইজনে মূৰত ধনেশ চৰাইৰ ঠোঁট লগোৱা শিৰস্ত্ৰা পৰিধান কৰে। স্বাদুঙৰ গাত অংকিত ৰং-বিৰঙৰ চানেকী সমূহ একো একোটা নৃত্যৰ শৈলী বুলি চিংফৌ সকলে ক’ব খোজে। উৎসৱ স্থলীত স্বাদুঙৰ মুখামুখিকৈ চিংফৌ সকলৰ পৰম্পৰাগত কাৰুকাৰ্যৰে এই গৃহটি সজাই তোলা হয়। এই গৃহটি উৎসৱৰ সময়ত অতিথি আপ্যায়ন, জিৰণী ঘৰ আৰু বহু ক্ষেত্ৰত ৰং-ৰহইচৰ থলী হিচাপেও পৰিগণিত হয়।\nস্বপংয়’ঙ মানাও পায় প্ৰকৃততে চিংফৌ সকলৰ পৰম্পৰাগত নৃত্য উৎসৱ। নৃত্য-গীতৰ মাগেদি সৃষ্টিকৰ্তা ‘মাঠুম মাঠা’ আৰু আদি পুৰুষ স্বপংয়’ঙক তুষ্ট কৰি তেওঁলোকৰ কৃপাদৃষ্টি লাভ কৰা সম্ভৱ বুলি চিংফৌ সকলে বিশ্বাস কৰে।\nউৎসৱৰ দিনা পৰম্পৰাগত পোছাকেৰে চিংফৌ পুৰুষ-মহিলা সকলে দুটা দলত বিভক্ত হৈ শাৰীবদ্ধ ভাৱে নৃত্যৰ বাবে সাজু হয়। নৃত্যত ভাগ লোৱা পুৰুষ সকলে ‘বাকা’ (পৰম্পৰাগত লূঙী), ‘ফুম্বাম’ (পাগুৰি) আৰু ‘প্লং’ (চোলা) পৰিধান কৰে। নৃত্যৰ নেতৃত্ব বহন কৰা মুখিয়াল কেইজনে ‘য়ামপ্লং’ (এবিধ ৰাজকীয় চোলা) পৰিধান কৰে। মূৰত তেওঁলোকে ধনেশ চৰাইৰ ঠোঁট আৰু ম’ৰা চৰাইৰ পাখি লগোৱা শিৰস্ত্ৰা পৰিধান কৰে। তেওঁলোকে হাতত ‘নাপ’ আৰু কান্ধত ‘ম্ফইং’ (মোনা) ওলমাই লয়। নৃত্যত ভাগ লোৱা সহিলা সকলে ‘খাখুখ্ৰিং’ আৰু ‘মানম’খ্ৰিং’ দুয়োবিধ পোছাক পৰিধান কৰে। তেওঁলোকে ‘বুকাং’ (পৰম্পৰাগত ফুলাম মেখেলা), ‘নুৱাত’ (ৰিহা), আৰু ‘চিংকেট’ (পেটী) ব্যৱহাৰ কৰে। হাত চুটি চোলাৰ উপৰি চিংফৌ মহিলা সকলে নৃত্য উৎসৱত ৰুপৰ মণিযুক্ত সুদৃশ্য ‘কুম্ফংপ্লং’ পৰিধান কৰে। হাতত তেওঁলোকে ৰুমাল অথবা ৰঙীন ফুলাম বিচনী লৈ নৃত্যৰ বাবে সাজু হয়। গীত-বাদ্য আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে নৃত্য কৰ্তা পুৰুষ সকলে হাতৰ তৰোৱাল খন ওপৰমূৱাকৈ ধৰি এক বিশেষ ভংগিমাৰে জোকাৰি নৃত্য কৰি কৰি আগ বাঢ়ে। মহিলা সকলে দুহাতেৰে ৰুমাল অথবা ৰঙীন বিচনী নচুৱাই নৃত্য কৰে। নৃত্যৰ গুৰি ধৰোতা পুৰুষ কেইজনক অনুসৰণ কৰি পুৰুষ-মহিলা সকলে স্বাদুঙৰ চপিপাশে বৃত্তাকাৰে নৃত্য কৰে। হেজাৰ হেজাৰ নৰ-নাৰীৰ সমন্বিত নৃত্য-গীতে চৌপাশৰ পৰিবশটো উৎসৱমুখৰ কৰি তোলে। সকলোৱে এক অনাবিল আনন্দত আত্মহাৰা হৈ নৃত্যৰ মাজত যেন নিজকে হেৰুৱাই পেলায়।\nউল্লেখযোগ্য যে চিংফৌ সকলৰ মাজত কেইবাবিধো লোক নৃত্যৰ প্ৰচলন আছে। কোনো লোকৰ মৃত্যু হ’লে তেওঁলোকে মনৰ শোক কাতি কৰি থৈ মৃতকক চি মানাও নৃত্যৰে অন্তিম বিদায় জনায়। চিংফৌ সমাজত কোনো লোকৰ অজস্ৰ ধন-সম্পত্তি হ’লে তেওঁ আনন্দতে উৎসৱ পাতে। সেই উৎসৱত তেওঁলোকে চ্যুৎত মানাও নৃত্য পৰিবেশন কৰি সেই সৌভাগ্যৰ গৰাকি জনক শলাগে। বহু দিনৰ মূৰত অন্তৰংগ বন্ধু-বান্ধৱ লগ পালে আনন্দত তেওঁলোকে কোমৰাল মানাও নৃত্য কৰে। অতিথি অদৰিবৰ বাবে তেওঁলোকে ডুম মানাও নামৰ এটা নৃত্য পৰিবশন কৰে। তেনেদৰে অতিথিক আনুষ্ঠানিক ভাৱে বিদায় জনাবলৈ তেওঁলোকে কোমৰান মানাও নৰৰুত্য কৰে। চিংফৌ সকলে জু মানাও নৃত্যৰ যোগেদি দেৱতাক উপাসনা কৰে। চিংফৌ সকল অতীজত যুদ্ধ প্ৰিয় জাতি আছিল। সেই স্মৃতিৰেই আজিও তেওঁলোকে পাদাং মানাও নৃত্য পৰিবেশন কৰে। তেওঁলোকে খেতি চপোৱাৰ পিচত ন-খোৱা উৎসৱ পালন কৰি থংকা মানাও নৃত্য পৰিবেশন কৰে। চিংফৌ সকলৰ লোক নৃত্যত প্ৰধানকৈ বাউ (বৰ কাঁহ), চিং (বৰঢোল) আৰু পি (বাঁহী) বাদ্যযন্ত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nতেওঁলোকৰ মাজত বিভিন্ন বিধ লোকগীতৰো প্ৰচলন থকা দেখা যায়। ইয়াৰ ভিতৰত চিয়গ’ই গীত, মামুথ, চয়বা, খায়ং, নিংকিন আদি অন্যতম। চিংগ’ই গীত সমূহক ডেকা-গাভৰুৰ প্ৰেমগীত হিচাপে অভিহিত কৰিব পাৰি। এই গীত সমূহৰ মাজত কোনো বুক্তি, প্ৰণয়, বিৰহ, প্ৰকৃতি আদিৰ সহজ-সৰল বৰ্ণনা থাকে। উৰালত ধান বনাৰ সময়ত চিংফৌ মহিলাই নিজৰ প্ৰৰত্যহিক জীৱনটোক লৈয়ে আপোন মনে গীত গায়। এই গীতক মামুথ ছয়ৱা বোলা হয়। এইবিধ গীত শ্ৰমগীত শ্ৰেণীৰ ভিতৰুৱা। চিংফৌ নাৱৰীয়াই নোপিয়েদি নাওঁ বাই যাওঁতে এবিধ গীত পৰিবেশণ কৰে। এই গীতক তেওঁলোকে খায়ং নিংকিন বোলে।\nচিংফৌ মহিলা সকলে পৰিধান কৰা সাজপাৰক প্ৰধানকৈ ‘খাখুখ্ৰি’ আৰু ‘মানমৌখ্ৰিং’ এই দুটা ভাগত ভগাব পাৰি। সমত বাস কৰা চিংফৌ মহিলা সকলে এবিধ ৰঙীন মেখেলা পিন্ধে। এই মেখেলা খনক তেওঁলোকে ‘বুকাং’ বোলে। গাত তেওঁলোকে ‘প্লং’ (চোলা) পৰিধান কৰে। বুকুত তেওঁলোকে নুংৱাত (মেথনি) মাৰে। এই নুংৱাত খন পাঁচ হাত দীঘল আৰু এহাত বহল। তেওঁলোকে কঁকালত মৰা ৰঙীন পেটীডালক ‘চিংকেত’ বোলে। গাভৰু সকলে কঁকালত চিংকেত নামাৰে। চিংফৌ মহিলা সকলে ৰুপৰ মণিযুক্ত এবিধ পৰম্পৰাগত ক’লা চোলা পৰিধান কৰে। এই চোলাক তেওঁলোকে ‘কুম্ফংপ্লং’ বোলে। বিবাহিতা মহিলা সকলে চাদৰ খনৰ (বাপাই) দুই মূৰ কান্ধত পেলাই লয়। আনহাতে গাভৰু ছোৱালীয়ে চাদৰৰ এটা আগ সোঁফালৰ পৰা নি বাওঁ কান্ধত পেলায় লোৱা ৰনিয়ম।\nচিংফৌ পুৰুষ সকলে কঁকালত এবিধ ৰঙীণ সূতাৰে নিৰ্মিত বস্ত্ৰ পৰিধান কৰে এই বস্ত্ৰক তেওঁলোকে বাকা (লুঙী) বোলে। ‘বাকা’ খন ক’লা, সেউজীয়া অথবা নীলা সূতা সমন্বয়ত তৈয়াৰ কৰা হয়। ডাঠ মটীয়া ৰঙৰ ব্যৱহাৰ চিংফৌ সকলৰ বাকাৰ এটা প্ৰধান বৈশিষ্ট্য। তেওঁলোকে গাত প্লং (চোলা) পিন্ধে আৰু মূৰত ৰঙীণ সূতাৰে বোৱা ‘ফুম্বাম’ (পাগুৰি) মাৰে। চিংফৌ সমাজত সম্ভ্ৰান্ত পুৰুষে পৰিধান কৰা ৰাজকীয় চোলাক ‘য়াম প্লং’ বোলে। তেওঁলোকে কান্ধত এখন ‘নাপ’ (তৰোৱাল) আৰু এটা ফুলাম ‘ম্ফই’ (পৰম্পৰাগত মোনা) আৰি লয়। চিংফৌ সমাজত মহিলা সকলে হাতত সোণ অথবা ৰুপেৰে নিৰ্মিত বিভিন্ন শৈলীৰ ‘লুখন’ (খাৰু) পৰিধান কৰে। এই লুখন সমূহৰ ভিতৰত ‘খচমৰা লুখন’ অন্যতম। আঙুলিত তেওঁলোকে বিভিন্ন ধৰণৰ ‘লাকচ’প’ (আঙুঠি) পৰিধান কৰে। চিংফৌ মহিলা সকলে ডিঙিত পৰম্পৰাগত মণি ‘কীচি; পৰিধান কৰে। তেওঁলোকে কাণত বিভিন্ন আকাৰৰ লুকান (কেৰু) আৰু জাংফাই পৰিধান কৰে। চিংফৌ মহিলাই খোপা বান্ধিবৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা ৰুপৰ চেইন ডালক জ-দাং বোলে। চিংফৌ সকলে বুমু আৰু পুংখু নামৰ দুটি চৰু আকৃতিৰ যতনত চেৱাদি কেঁচা কৌপাতেৰে মেৰাই এবিধ টোপোলা ভাত প্ৰস্তুত কৰে। এই খাদ্য বিধক তেওঁলোকে ‘চাত মাকাই’ বোলে। চিংফৌ সমাজত প্ৰচলিত পৰম্পৰাগত খাদ্য সমূহত তেল আৰু বজৰুৱা মা-মছলাৰ প্ৰয়োগ কৰা নহয়। তেওঁলোকে মাছ মাংস পুৰি, খৰিকাত দি, ভাপত সিজাই অথবা পাতত দি খাইহে অধিক তৃপ্তি পায়। চিংফৌ সকলে জলকীয়া, বানজি, মাচাংপাত আদি মিহলাই মাংস চুঙাত দি সিজায়। এই পদ্ধতিক তেওঁলোকে চু’পুং বোলে। চিংফৌ সকলে শাক ৰিচি, কুৱামুক, ডিকচি না-ই আদি নানা বনৰীয়া শাক ব্যৱহাৰ কৰে। তেওঁলোকে কাঠফুলাক এবিধ উপাদেয় খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰে টাই ফাকে সকলৰ দৰে চিংফৌ সমাজতো টেঙা মাছৰ আঞ্জা (ঙা চান চিখি) খোৱাৰ প্ৰথা আছে। চিংফৌ সকলে লাইপাত কেইদিনমান চুঙাত ৰাখি টেঙা কৰা প্ৰক্ৰিয়াক ‘চিংখাংমিখি’ বোলে। চিংফৌ সমাজত মাছ-মাংস জুইত শুকুৱাই সংৰক্ষণ কৰাৰ পম্ম্পৰা প্ৰচলিত। এনেদৰে ৰখা শুকৰি মাছৰ সৈতে তেওঁলোকে মিখিচি (খৰিচা টেঙা) অথবা মিখিচুম্বান (শুকান খৰিচা) দি আংজা ৰান্ধে। চিংফৌ সকলে মছলা হিচাপে মচাংপাত, বানজি, বানখৌবান, নাটাংবান আদি গছা পাত ব্যৱহাৰ কৰে। বিশেষকৈ তেওঁলোকৰ মাজত মাচাংপাত আৰু ইয়াৰ গুটিৰ চাহিদা লেখত ল’বলগীয়া। চিংফৌ সকলে উৰিয়াম পাত, কচু, মানখৌবান, মাচাংগুটি আদিৰ সৈতে পৰম্পৰাগত পদ্ধতিৰে এবিধ মাছৰ আঞ্জা ৰান্ধে। এই ব্যঞ্জন প্ৰস্তুত কৰিবলৈ ডাঙৰ কাইথুমত সংগৃহীত উৰিয়াম গছৰ পাতখিনি ভালদৰে খুন্দি লোৱা হয়। মাছৰ বাকলি আৰু কাঁইট খিনি আঁতৰাই জলকীয়া, মাচাংপাত, বানখৌবান আদিৰ লগত মিহিকৈ ঠাহি দিয়া হয়। কোনো কোনো অঞ্চলত এনেদৰে ঠহাৰ আগতে মাছখিনি জুইত কিছু সময় পুৰি লোৱা হয়। মাছখিনি ঠাহি থাঁকোতে এক নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণে লোণ-পানী দি থকা হয়। এনেদৰে প্ৰস্তুত কৰা মাছ খিনিৰ লগত কচু বা আলু পিটিকা, খুন্দি থোৱা উৰিয়াম পাতৰ মিশ্ৰণ খিনি মিহলাই এই ব্যঞ্জন তৈয়াৰ কৰা হয়। চিংফৌ সকলে পৰম্পৰাগত পদ্ধতিৰে প্ৰস্তুত কৰা পানীয় ফালাপ (চাহ)ৰ সোৱাদ অতুলনীয়। ফালাপে শৰীৰৰ ক্লান্তি দূৰ কৰাৰ লগতে শৰীৰ নীৰোগী কৰি ৰখাটো সহায় কৰে। তেওঁলোকৰ কাজত লাওপানী আৰ্থাৎ ‘চাপুপ’ৰ ব্যৱহাৰো মন কৰিবলগীয়া।\nপ্ৰাকৃতিক ভাৱে উৎপন্ন হোৱা চাহ গছৰ কুঁহি অংশ সংগ্ৰহ কৰি চিংফৌ সকলে জুইৰ ওপৰত একোটা বৃহৎ পাত্ৰত এটা নিৰ্দিষ্ট উত্তাপত উতলায়। এনেদৰে উতলোৱা কেঁচা চাহপাত সমূহ তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত জুই চাঙত মেলি শুকুওৱাৰ ব্যৱস্থা কৰে। ইয়াৰ পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত তেওঁলোকে এক বিশেষ পদ্ধতিৰে বাঁহৰ চুঙাত পাত সমূহ খুন্দি খুন্দি সুমুৱাই পুনৰ জুইৰ চাঙৰ ওপৰত তুলি সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰে। চিংফৌ সকলৰ পৰম্পৰাগত ফালাপ প্ৰস্তুত কৰা প্ৰক্ৰিয়াটো দেখাত অতি সহজ যেন লাগিলেও বাস্তৱিকতে ইয়াৰ বাবে প্ৰচুৰ অভিজ্ঞতাৰ প্ৰয়োজন। উপযুক্ত কুমলীয়া পাত নিৰ্বাচন, কেঁচা চাহপাত উপযুক্ত উত্তাপত উতলোৱাৰ নিৰ্দিষ্ট সময়, সিজোৱা কেঁচা চাহপাত খিনি শুকুওৱাৰ প্ৰণালী আদি প্ৰতিটো দিশৰে জ্ঞান থাকিলেহে উন্নত মানৰ সুস্বাদু ফালাপ প্ৰস্তুত কৰিব পাৰি। আনহাতে চুঙাত সুমুৱাই এই ফালাপ সমূহ ভৱিষ্যতৰ বাবে সংৰক্ষণ কৰা পদ্ধতিৰ বিষয়ে সম্যক জ্ঞান নাথাকিলে প্ৰস্তুত কৰা নতুন ফালাপ সমূহ ভেঁকুৰৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হৈ নষ্ট হোৱাৰ পূৰ্ণ আশংকা থাকে। পৰম্পৰাগত পদ্ধতিৰে প্ৰস্তুত কৰা এনে ফালাপ উপযুক্ত সংৰক্ষণৰ দ্বাৰা কেইবা বছৰলৈও ভালে ৰাখিব পৰা পদ্ধতি প্ৰায় প্ৰতি জন চিংফৌ লোকেই পৰম্পৰাগত ভাৱে আয়ত্ত কৰি লয়। এনেদৰে চুঙাত সংৰক্ষণ কৰা ফালাপ সমূহ শুকুৱাই লদা পতাৰ পাচত এই লদাটোৰ পৰা প্ৰয়োজন মতে এক নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণে ভাঙি পানীত উতলাই তেওঁলোকে পান কৰিবৰ বাবে পৰম্পৰাগত পানীয় ফালাপ প্ৰস্তুত কৰে। বৰ্তমান উজনি অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাৰ মাৰ্ঘেৰিটা অঞ্চলৰ অন্তৰ্গত উলুপত প্ৰাকৃতিকভাৱে উৎপন্ন হোৱা যথেষ্ট সংখ্যক বনৰীয়া চাহ গছ পোৱা যায়। একোজন মুনিহে দুহাতেৰে আঁকোৱালি নোপোৱা, গা-গছত শেলুৱৈ ধৰা এই চাহ গছ সমূহৰ বয়স ৩০০-৪০০ বছৰ বা তাতোধিক বুলি সহজেই অনুমান কৰিব পাৰি। গছ সমূহ ২০-৩০ ফুট পৰ্যন্ত ওখ। এই গছ সমূহৰ পৰা উৎপন্ন হোৱা বীজৰ পৰা উক্ত অঞ্চলটিত ভালে সংখ্যক নতুন চাহ গছ গজি উঠাও পৰিলক্ষিত হৈছে। শিক্ষা-দীক্ষা, ব্যৱসায়-বাণিজ্য, চাকৰি-বাকৰি আদি সকলো দিশৰ পৰা চিংফৌ লোক সকল বহু দূৰ আগুৱাই গৈছে। বিশ্বায়নৰ প্ৰভাৱত পৰি আধুনিকতাক আঁকোৱালি ল’লেও স্বকীয় কৃষ্টি-সংকৃষ্টি, ভাষা-ধৰ্মক আজিও তেওঁলোকে জীয়াই ৰাখিবলৈ সক্ষম হৈছে। পৰম্পৰাগত পদ্ধতিৰে আটক ধুনীয়াকৈ সাজি উলিওৱা চাংঘৰ সমূহৰ সৌন্দৰ্য অতুলনীয়। এই চাংঘৰ সমূহৰ চাল খন টকৌ পাতেৰে নিমজকৈ চাই লোৱাটো চিংফৌ সংস্কৃতিৰ এটি প্ৰধান বৈশিষ্ট্য। এই সাংস্কৃতিক সমল সমূহেৰে আজিও অসমত বৰ্চঢ্য ৰুপত উজলি আছে চিংফৌ সকল। চিংফৌ সকলে নিজৰ কৃষ্টি-সংস্কৃতি অটুট ৰাখি বিশ্ব দৰবাৰলৈ আগুৱাই যাওক- আমি ইয়াকে কামনা কৰিলো।\nলেখক: চন্দ্ৰ কমল চেতিয়া


মহিলা-ছোৱালীৰ হাড়ৰ ক্ষয় : — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / স্বাস্থ্য / মহিলাৰ স্বাস্থ্য / মহিলা-ছোৱালীৰ হাড়ৰ ক্ষয় :\nহাড়ৰ ভিতৰৰ ঘনত্ব বঢ়া-কমা এটি সাধাৰণ প্রক্রিয়া। সাধাৰণতে ১৪ ৰ পৰা ১৮ বছৰ বয়সলৈ হাড়ৰ দৈর্ঘ্য বৃদ্ধি বন্ধ হৈ যায়। কিন্তু ২০ বছৰ বয়সলৈ হাড়ৰ ভিতৰৰ গঠন ও ক্ষয় একেই গতিত চলি থাকে। ৪০ বছৰ অতিক্ৰম হোৱাৰ পিছৰে পৰা হাড়ৰ ক্ষয়ৰ মাত্রা অলপ অলপকে বাঢ়ি গৈ থাকে। পুৰুষৰ তুলনাত নাৰীসকল এই ৰোগত বেছি আক্রান্ত হয়। বিশেষকৈ নাৰীসকলৰ মাহেকীয়া ঋতুস্রাৱ বন্ধৰ পিছত শৰীৰৰ ইস্ট্রোজেন নামৰ হৰমন বিধ কমি যায়, ফলত হাড়ৰ ক্ষয়ৰ মাত্রা বাঢ়ি যায়।\nকি কি কাৰণত নাৰীৰ হাড় ক্ষয় বেছি হয় -\n১.মেনোপজ বা মাহেকীয়া ঋতুস্রাৱ বন্ধ হৈ যোৱাৰ বাবে।\n২.পর্যাপ্ত পৰিমাণে শাৰীৰিক পৰিশ্রম নকৰাৰ বাবে।\n৩.পর্যাপ্ত পৰিমাণে কেলচিয়াম ও ভিটামিন-ডি গ্রহণ নকৰিলে।\n৪.শৰীৰৰ ওজন (বিএমআই অনুযায়ী অতিৰিক্ত কম হলে)।\n৫.অতিৰিক্ত ধূমপান বা এলক'হল পান কৰিলে।\n৬.ইয়াৰ উপৰিও তলত দিয়া ৰোগবোৰত ভোগী থাকিলেও হাড় ক্ষয়ৰ পৰিমাণ বাঢ়ি যায়।\n*শৰীৰত ইস্ট্রোজেন হৰমনৰ মাত্রা কমি গলে।\n*শৰীৰত থাইৰয়ড বা পেৰাথাইৰয়ড হৰমনৰ মাত্রা স্বাভাবিকভাৱে বাঢ়ি গলে।\n৭.যিবোৰ ৰোগত দীর্ঘদিন ধৰি শুই থাকিবলগীয়া হয়....! খোজ নকৰাকৈ থাকিলে হাড়ৰ ক্ষয় বেছি হয়। ব্রেইন স্ট্রোক,কেঞ্চাৰ ইত্যাদি ৰোগত ব্যৱহৃত ঔষধেও হাড় ক্ষয় কৰে।\nহাড় ক্ষয়ৰ লক্ষণসমূহ -\nবয়স বৃদ্ধিৰ লগে লগে হাড় ক্ষয় এটি প্রাকৃতিক প্রক্রিয়া,সেয়ে প্রাথমিক পর্যায়ত তেনে কোনো লক্ষণ দেখা নাযায়। কিন্তু হাড়ৰ ভিতৰৰ উপাদান বা মজ্জা অধিক পৰিমাণে কমি গলে বিভিন্ন উপসর্গ দেখা দিয়ে। যেনেঃ গোটেই শৰীৰত একেলেথাৰিয়াকৈ বিষ অনুভূত হয়। বেছি সময় খোজ বা চলাচল কৰিলে কষ্ট হয়; শৰীৰৰ ভাৰসাম্য কমি যায়। যাৰ ফলত পৰি গৈ হাড় ভাঙি যোৱাৰ সম্ভৱনা বহুত বেছি থাকে।\nহাড় ক্ষয় নির্ণয় কিদৰে কৰিব -\nহাড়ৰ ক্ষয় ৰোগ সহজেই নির্ণয় কৰা যায়। চিকিৎসকে ৰোগীৰ ক্লিনিকেল উপসর্গ পর্যবেক্ষণ, ৰোগীৰ বয়স, পূর্বৰ ৰোগ, হাড়ৰ এক্স-ৰে,এমআৰআই আৰু বিএমডি (ব'ন মিনাৰেল ডেনচিটি) পৰীক্ষাৰ মাধ্যমেৰে হাড়ৰ ঘনত্ব নির্ণয় কৰা হয়।\nহাড় ক্ষয় প্রতিৰোধৰ বাবে কৰণীয় -\n১.সুষম খাদ্যাভ্যাস অনুসৰণ কৰা। প্রচুৰ পৰিমাণে কেলচিয়াম ও ভিটামিন ডি সমৃদ্ধ আহাৰ গ্রহণ কৰা।\n২. নিয়মিত শৰীৰচর্চা ও ব্যায়াম কৰা।\n৩. ধূমপান ও মদ্যপান ত্যাগ কৰা।\n৪. ৫০ ৰ ঊর্ধ্বৰ বয়সৰ প্রত্যেক নাৰীৰ হাড়ৰ ঘনত্ব নির্ণয় কৰোতে চিকিৎসকৰ পৰামর্শ লোৱা।\nহাড় ক্ষয়ৰ প্ৰতিৰোধ চিকিৎসা নকৰিলে তাৰ পৰিণতিঃ\nহাড়ৰ ক্ষয়ত প্রাথমিক অবস্থাত তেনে কোনো উপসর্গ দেখা নাযায়। হাড় ক্ষয়ৰ ফলত হাড়ৰ ঘনত্ব কমি হাড় দুর্বল আৰু ভঙ্গুৰ হৈ যায়। যাৰ ফলত সামান্য আঘাত লাগিলে কিংবা পৰি গলেও হাড়ৰ অনিষ্ট হয়।


মঙলদৈৰ ছাহাদুলৰ ভয়ংকৰ কাণ্ড! ভাঙৰ নিচাত কাটি পেলালে নিজৰ যৌনাংগ assam-man-chops-off-penis-for-greater-good-after-smoking-marijuana-hb– News18 assam\nনিচাই মানুহক কি কৰিব পাৰে! আপুনি হয়টো ভাবিলে আচৰিত হ'ব। গাঞ্জাৰ ৰাগিত উন্মাদ হৈ এজন লোকে নিজৰ যৌনাংগ কাটি পেলায়।\nLast Updated : May 20, 2022, 20:03 IST\nনিচাই মানুহক কি কৰিব পাৰে! আপুনি হয়টো ভাবিলে আচৰিত হ'ব। গাঞ্জাৰ ৰাগিত উন্মাদ হৈ এজন লোকে নিজৰ যৌনাংগ কাটি পেলায়। এই ভয়ংকৰ ঘটনাতো সংঘটিত হৈছে এইখন অসমতে। মহম্মদ ছাহাদুল আলী নামৰ এজন ব্যক্তিয়ে গাঞ্জাৰ প্ৰভাৱত নিজৰ লিংগ কাটি দিয়ে।\nশোণিতপুৰ জিলাৰ ডেকাৰ গাঁৱৰ বাসিন্দা আলী মানসিক বিকাৰগ্ৰস্ত বুলি জানিব পৰা গৈছে। লোকজনে গাঞ্জা সেৱন কৰিছিল আৰু নিচাত নিজৰ লিঙ্গ কাটি পেলায়। আলীয়ে কেৱল গাঁজা সেৱন নকৰে কিন্তু আন নিষিদ্ধ মাদক দ্ৰব্যও গ্ৰহণ কৰে।\nসংবাদ মাধ্যমৰ আগত ঘটনাৰ সন্দৰ্ভত আলীয়ে কয় যে, গাঁজা সেৱন কৰাটো তেওঁৰ ধৰ্মত পাপ বুলি গণ্য কৰা হয়। কিন্তু আলীয়ে ঔষধ অবিহনে এনে কাম কৰিব নোৱাৰে। সেয়েহে, তেওঁ অনুতপ্ত হৈ নিজৰ লিংগটোৱেই কাটি পেলায়।\n"মোৰ ধৰ্মই মোক গাঁজা ল'বলৈ অনুমতি নিদিয়ে। মই ধূমপান কৰাৰ পিছত, মই চিন্তিত হৈছিলো যে সমাজত কিবা বেয়া ঘটিব। মই সকলোৰে ভালৰ বাবে আৰু মোৰ এনে কৰ্মত অনুতপ্ত হৈ নিজৰ লিংগটো কাটি পেলাইছিলো,"- এনেদৰে কয় লোকজনে।\nFirst published: May 20, 2022, 20:03 IST\nAssam NewsMan Chops Off PenisMarijuanaSunitpur


কিয় লিখোঁ - হীৰেন গোহাঁই - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমধ্য বয়সৰ সূৰ্য অস্তাচলৰ পিনে যিমানেই ধীৰে-ধীৰে ধাৱমান হৈছে, সিমানেই ক্ৰমে যোগাযোগ হেৰুৱাই পেলোৱা কনিষ্ঠ প্ৰজন্মৰ বাবে আন কিছুমান লেখকৰদৰে ময়ো এক প্ৰস্তৰ মূৰ্তিত পৰিণত হৈছোঁ বোধহয়- শ্ৰদ্ধেয়, কিন্তু অনাত্মীয়৷ সেয়ে তেওঁলোকে বিভিন্ন পত্ৰ-পত্ৰিকাৰ তৰফৰপৰা সাক্ষাৎকাৰ ল’বলৈ আহি প্ৰশ্ন কৰেঃ আপুনি কিয় লিখে? ডেকা লেখকক কোনেও এই প্ৰশ্ন নকৰে৷ যেনেকৈ ডেকা টেনিছ খেলুৱৈক কোনেও নোসোধে, আপুনি কিয় টেনিছ খেলে? কিন্তু বয়স্ক লেখক এনে প্ৰশ্নৰ সন্মূখীন হয় মাজে-মাজে৷ হয়তো তাৰ মাজত প্ৰচ্ছন্ন হৈ থাকে এক বিস্মিত অসহিষ্ণুতা৷ যেন কোৱা হৈছে, ‘বস! বহুত হ’ল, এতিয়া বন্ধ কৰক৷’ অথবা হয়তো এক নিভাঁজ কৌতুহল – ‘জীৱনটো, জগতখন, সাহিত্যৰ ভাষা, ভাঙি নতুনকৈ গঢ়াৰ যি বয়স, সেই যৌৱন অতীত হোৱাৰ পাছতো কলম এৰা নাই কিয় আপুনি?’\nহয়তো এক বিৰক্তিকৰ অভ্যাস, ইংৰাজীত যাক কয় ‘cussedness’ ৷ অৱসৰৰ নিৰাপত্তাহীনতাৰ দুঃস্বপ্নৰপৰা উপাৰ্জনৰ প্ৰয়াসেৰে উদ্ধাৰ পোৱাৰ আকাংক্ষা! আৰু ক্ৰমে বাঢ়ি অহা শক্তিহীনতাৰ উৎকন্ঠাৰ পৰা পলায়নৰ এক দুৰ্দমনীয় কিন্তু কৰুণ আশা৷\nএই সকলোবোৰেই হয়৷ কিন্তু এইবোৰেই সকলো নহয়৷ এজন বয়োবৃদ্ধ লেখকৰ বিষয়ে তেওঁৰ আত্মীয়ই কয়, ‘ বেটাৰ নাম জাহিৰ কৰাৰ খঁক আৰু নগ’ল৷ দুদিন পাছত ওপৰৰ ডাক আহিব, কিন্তু এতিয়াও বাতৰিকাকতৰ পাতত নাম দেখিলে বুঢ়াই নাচোন দিব খোজে৷’ তেওঁৰ ৰসিক পাঠক এনে নীচ সন্দেহত ক্ৰুদ্ধ হ’ব, কিন্তু হ’লে কি হ’ব? এনে সন্দেহৰ টেঁটুত চেপা দিব নোৱাৰে৷ গতিকে এজন লেখকৰ দুৰ্বলতাৰপৰা তেওঁৰ সৃষ্টিশীলতাৰ বিচাৰ কৰা ভুল৷ এক অৰ্থত সকলোবোৰেইতো পলায়ন – ‘distracted from distraction by distraction’৷ কিন্তু অৰ্থহীনতাৰ, প্ৰেমহীনতাৰ, শূণ্যতাৰ আতংকৰ বিৰুদ্ধে মানুহৰ দুঃসাহসী অভিযানেইতো সভ্যতা৷ মানুহৰ চিন্তা-আৱেগ-কৰ্মই অহৰহ নিৰ্মম আৰু উদাসীন বিশ্বৰ হিমশীতল সুদুৰ নিৰ্লিপ্তিৰ বিৰুদ্ধে সাব্যস্ত কৰিছে তাৰ সাৰ্থকতা৷ সৃষ্টিৰ আনন্দ আৰু বেদনাৰ মহত্ত্বম উৎস তাতেই নিহিত৷\nএনে লেখক আছে যাৰ যশ-খ্যাতি আৰু স্বীকৃতিৰ নিৰ্লজ্জ লোভে আনক বিব্ৰত, লজ্জিত কৰে৷ সকলো মাধ্যমত তেওঁ নিজৰ নাম, আলোকচিত্ৰ, প্ৰশংসা পুৱাৰ সূৰ্যালোকৰদৰে বিচ্ছুৰিত হোৱাটো বিচাৰে৷ অথচ সেইজন লোকৰে সৃষ্টিয়ে এচাম পাঠকক আপ্লুত কৰি সেই লজ্জাকৰ দিশ পাহৰাই দিয়ে, তেওঁলোকৰ উপলব্ধিৰ আকাশ এক অলৌকিক আভাৰে উদ্ভাসিত কৰে৷ ঠেক পৰিধিৰ পৰা মনটো লৈ যায় মহিমামান্বিত দূৰ দিগন্তৰ পিনে৷ কোনো লেখক যশ-খ্যাতিৰ প্ৰতি সঁচাকৈ উদাসীন, কিন্তু তেওঁৰ ৰচনা পঢ়ি পাঠকৰ মনত জাগে প্ৰতাৰণাৰ গ্লানি, এক অসূখী অতৃপ্তি৷ কিন্তু তেৱোঁ পাঠকৰ মূল্যৱান সময় নষ্ট কৰে৷ অসংকোচে আমি আনক উপদেশ দিওঁ, কিয় আৰু সময় নষ্ট কৰিছা? আন কিবা দৰকাৰী কামত ব্যস্ত হৈ নপৰা কিয়? আমাৰ নিজৰ ক্ষেত্ৰত আনৰ এনে উপদেশে অযাচিত অপমানৰদৰে আঘাত কৰে৷\nতথাপি নিজৰ বিবেকৰপৰা শেষ পৰ্যন্ত বাগি দি সাৰিব নোৱাৰি৷ আনৰ সকলো তাচ্ছিল্য, অৱজ্ঞা আৰু উন্নাসিকতাক নিৰস্ত কৰাৰ পাছতো নিজৰ-নিজৰ বিবেকে নিৰ্মম বিচাৰকৰদৰে জিজ্ঞাসু দৃষ্টিৰে চাই প্ৰতীক্ষা কৰে উপযুক্ত সমিধানলৈ৷ কি হ’ব সেই সমিধান?\nভাগৱতপুৰাণতে আছে স্কুল জীৱনযাত্ৰাৰ প্ৰতি মানুহৰ এক চিৰন্তন সংশয় আৰু অতৃপ্তিঃ ইন্দ্ৰিয়ৰ তৃপ্তি আৰু স্বজন-পালনতে মানুহৰ জীৱনৰ সাৰ্থকতা নাই৷ এই চেতনা ধৰ্মশাস্ত্ৰত মোহনিদ্ৰাৰপৰা জাগৰণ ৰূপে উল্লিখিত হৈছে৷ সচেতন, শিক্ষিত, চিন্তাশীল মানুহ মাত্ৰেই এই প্ৰশ্নৰ সন্মূখীন হয়৷ তেন্তে কিহত জীৱনৰ সাৰ্থকতা আহে? এটা স্তৰত সকলো সচেতন মানুহে ভাবে যে নিজৰ কৰ্ম আৰু বৃত্তিত বুৎপত্তিয়েই মানহৰ জীৱন-চৰ্যাৰ সাৰমৰ্ম৷ লেখক হিচাপে সিদ্ধি আৰু সাফল্যও স্থুল ইন্দ্ৰিয় পৰিতৃপ্তিৰ ওপৰৰ স্তৰৰ সাৰ্থকতা৷\nসুনাম হৈছে এই সিদ্ধিৰ স্বীকৃতি৷ মানৱ-সমাজত সৌভাগ্যক্ৰমে বৃত্তি আৰু কৰ্মৰ কুশলতা পুৰুষাৰ্থ ৰূপে স্বীকৃত৷ সেয়ে এনে সুনামত ভকতীয়া ভণ্ডামিৰে ‘ছিঃ ছিঃ’ কৈ উঠাৰ কোনো যুক্তি নাই৷ কিন্তু যিজনলোকে কেৱল এনে এটা বৃত্তত পাকঘুৰণি খাই থাকে, তেওঁ বিচৰা বস্তুটো ক্ৰমাৎ এক অপসৃয়মান মৰীচিকাত পৰিণত হয়৷ গতিকে এইখিনিতে পুনৰ প্ৰশ্ন উঠেঃ তেন্তে সিদ্ধিৰ সাৰ্থকতা ক’ত?\nজুৰিখ চহৰত পেটেন্ট অফিচত অপৰিসৰ কোঠা এটাত কেৰাণীৰ চাকৰি কৰা মহাবিজ্ঞানী আইনষ্টাইনে একক, নিঃসংগ সাধনাত বিভোৰ হৈ প্ৰায় তপস্যাৰত ঋষিৰদৰে বিশ্ব ব্ৰহ্মাণ্ডৰ স্বৰূপ উন্মোচনত এনে কৃতিত্ব অৰ্জন কৰিছিল যে পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ সেই আৱিষ্কাৰে বহু প্ৰচাৰিত বাতৰিকাকতৰ প্ৰথম পৃষ্ঠাৰ শিৰোনামা দখল কৰিছিল৷ খ্যাতিৰ সেই অকুল সমূদ্ৰত ভাহিও আইনষ্টাইনৰ মনীষা সুখনিদ্ৰাত আচ্ছন্ন হৈ পৰা নাছিল৷ বিজ্ঞান-চৰ্চাৰ অন্তিম লক্ষ্য কি, তেনে প্ৰশ্ন তেওঁৰ মনত তেতিয়াৰপৰা উদয় হৈছিল৷ ১৯৩০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত আইনষ্টাইনে Caltech (California Institute of Technology) -ৰ ছাত্ৰসকলৰ এখন সভাত বৈজ্ঞানিক প্ৰগতিয়ে মানৱ-সমাজৰ সুখ-শান্তি কিয় সামান্যও বৃদ্ধি কৰিব পৰা নাই সেই প্ৰশ্ন উত্থাপিত কিৰ কৈছিলঃ “If you want your life’s work to be useful to mankind, it is not to mankind, it is not enough that you understand applied science as such. Concern for man himself must always constitute the chief objective of all technological effort… in suchamanner as to assure that the results of our scientific thinking may be blessing to mankind, and notacurse.” (তোমালোকে যদি তোমালোকৰ জীৱনযোৰা সাধনা মানুহৰ কামত অহা কৰিব খোজা, তেনেহ’লে কেৱল প্ৰায়োগিক বিজ্ঞান বুজি পালেই নচলিব৷ মানুহৰ উদ্বেগ আৰু চিন্তা সকলো প্ৰযুক্তিগত প্ৰয়াসৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য হ’ব লাগিব, যাতে আমাৰ বৈজ্ঞানিক গৱেষণাৰ ফলাফল মানৱজাতিৰ বাবে অভিশাপ নহৈ আশীৰ্বাদ হয়৷’\nঅৰ্থাৎ জীৱনৰ এই পৰ্যায়ত এই মহা মনীষীজনেও মনীষাৰ বা মনৰ চৰ্চাৰ শেষ লক্ষ্য কি হ’ব পাৰে সেই চিন্তা কৰিছিল৷ তেওঁ সিদ্ধান্ত কৰিছিল যে জ্ঞান লাভ নহয়, মানৱ-কল্যাণেই বিজ্ঞান-চৰ্চাৰো প্ৰকৃত অন্তিম লক্ষ্য৷ ব্যক্তিগত সিদ্ধিৰ পৰা তেওঁৰ চিন্তা দূৰতৰ পৰিধিৰ পিনে অগ্ৰসৰ হৈছিল৷ মোৰ ধাৰণা যে সচেতন লেখকৰ বাবেও এই জিজ্ঞাসা বা অন্বেষা অতি প্ৰাসংগিক৷\nএনে চিন্তা নাম জাহিৰ কৰা বা তেনে স্থূল উদ্দেশ্যৰ বহু উৰ্ধত৷ মোৰ বিশ্বাস এনে চিন্তা ময়ো কৰোঁ৷ কিন্তু লেখকে বৈজ্ঞানিকৰদৰে পোনপটীয়াকৈ মানৱ-কল্যাণৰ ব্ৰত ল’ব নোৱাৰে৷ মোৰ ধাৰণা যি প্ৰাথমিক চৈতন্যৰ জাগৰণৰ কথা ভাগৱতত কৈছে, আনকি গীতাৰ ‘বিষাদ যোগ’ত যি মানসিক তথা আত্মিক সংকটৰ কথা কোৱা হৈছে, সাৰ্থক ৰচনাই পাঠকৰ মাজত সেই চৈতন্যৰ উদয় ঘটাব পাৰে৷ পাৰিছোঁ নে নোৱাৰিছোঁ বেলেগ কথা, কিন্তু তেনে আকাংক্ষা মোৰ নোহোৱাকৈ থকা নাই৷ সেইটো মানৱ-কল্যাণৰে এক নিদৰ্শন৷\nডিগবৈত এগৰাকী বোৱাৰীয়ে মোক কৈছিল যে মৃত্যুৰ আগমূহুৰ্তত তেওঁৰ শহুৰেকে মোৰ ‘মানুহ শঙ্কৰদেৱ’ ৰচনাখন পঢ়ি শুনাবলৈ কৈছিল৷ শুনি মই বিমূঢ় হৈ পৰিছিলোঁ৷ কি ঠিক মোৰ নিজৰ অজ্ঞাতে হয়তো মই কোনো-কোনো মানুহৰ এই পৰম উপকাৰ সাধিব পাৰিছোঁ৷ অৱশ্যে পাৰমাৰ্থিক উপাৰ সাধিব খোজাৰদৰে দূৰাকাংক্ষা মোৰ নাই৷ সমাজৰ অভ্যস্ত ধ্যান-ধাৰণাবোৰ নিৰ্বিচাৰে-নিৰ্বিবাদে মানি লোৱাৰ প্ৰমূল্যবোৰৰ বিষয়ে পাঠকৰ মনত সংশয় সৃষ্টি কৰি এক উন্নততৰ, প্ৰশস্ততৰ জীৱন আৰু মানসিকতাৰ পিনে যাবলৈ তেওঁক উদ্বুদ্ধ কৰাই মোৰ লক্ষ্য৷\nভক্তিধৰ্মই যদিও অসমীয়া সমাজৰ এক মৌলিক উত্তৰণ ঘটাইছিল, তথাপি সি সামন্তযুগীয়া মনোভাবতে অসমৰ মানুহক শেষ পৰ্যন্ত আবদ্ধ কৰি ৰাখিলে৷ যুক্তি আৰু বিজ্ঞানৰ চৰ্চা হ’ল তাকৰ৷ ভাৱাবেগৰ শক্তি হ’ল অপৰিসীম৷ এতিয়াও তাৰপৰা আমি বেছি দূৰ আগবাঢ়ি যাব পৰা নাই৷ প্ৰভাৱশালী ধূৰ্তলোকে এতিয়া প্ৰৱঞ্চনা কৰি নানা হুজুগত মানুহক মতলীয়া কৰিব পাৰে৷ সেয়ে যুক্তিনিষ্ঠ চিন্তা প্ৰতিষ্ঠা কৰা দৰকাৰ, যাতে মানুহে আনৰ প্ৰচ্ছন্ন অভিপ্ৰায় পূৰণৰ অচেতন হাতিয়াৰ নোহোৱাকৈ থাকিব পাৰে, আৰু সৎ সুস্থ, সুন্দৰ ব্যক্তিগত তথা সমূহীয়া জীৱন এটা বাছি ল’ব পাৰে৷ ভাবালুতাৰপৰা পাঠকক মুক্ত কৰিবলৈ হ’লে ভাষাৰো পৰিমাৰ্জনা দৰকাৰ৷ অন্যথাই ভাষাৰ যাদুৰে পাঠকক তথা সমাজক মুগ্ধ কৰি ধূৰ্ত লোকে সস্তীয়া মতামততে ‘মহত্ত্বৰ স্পৰ্শ থকা’ দিব্য জ্ঞান বুলি প্ৰচাৰ কৰিব, আৰু কোনো বিধায়ক বা আমোলাৰ সপক্ষে বা বিপক্ষে অৱস্থানকে ন্যস্ত স্বাৰ্থই ৰাইজৰ বাবে জীৱন-মৰণ সমস্যাত পৰিণত কৰিব৷ সামন্ত যুগৰ সভাসদ বা খাটনিয়াৰৰদৰে এচাম ভক্তই অধঃপতিত বা বিকৃত মনস্ক বুদ্ধিজীৱিক সমাজৰ পথপ্ৰদৰ্শকৰ স্থানত অধিষ্ঠিত কৰিব৷\nযুক্তি সেয়ে দৰ্শন বা ন্যায়শাস্ত্ৰৰদৰে বিমূৰ্ত আৰু বিবৰ্ণ হ’ব নোৱাৰে৷ তাৰ মাজত কেতিয়াবা স্বপ্নৰ উত্তাপ, কেতিয়াবা বিদ্ৰুপ-ব্যংগৰ ধাৰ৷ অনিবাৰ্যভাবে তাক আমাৰ ব্যক্তিগত, মানসিকতাৰ বিকৃতি বুলি বিপৰীত শিবিৰৰ ভক্তই প্ৰচাৰ চলাব৷ প্ৰভুভক্তই প্ৰভুৰ পৰা কি প্ৰসাদ পায়, সেইটো তেওঁলোকৰ মাজৰ কথা৷ কিন্তু ‘কৰ্তাই ইচ্ছাই ধৰ্ম’ বুলি দহজনে মানি ল’লে সমাজ কেনে বিভ্ৰান্তিত পৰিব পাৰে যোৱা দশক দুটাত অসম আন্দোলন আৰু সংযুক্ত মুক্তি বাহিনীৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰায় পটন্তৰৰ ৰূপত প্ৰতিষ্ঠিত হৈছে৷ সেইবোৰ মূহূৰ্তত পাৰ্যমানে যুক্তিৰ জোঁৰ ভাবালুতাৰ কল্লোলিত এন্ধাৰৰ মাজত দাঙি ধৰিছিলোঁ৷ সুনামৰ ঠাইত দুৰ্নামৰ ভাগী হৈছিলোঁ৷\nকিন্তু আনক শিকাবলৈ গৈ সৌভাগ্যক্ৰমে নিজেও শিকিছোঁ – কেতিয়াবা যন্ত্ৰণা আৰু কষ্টৰ মাজেদি, কেতিয়াবা বিস্ময়মুগ্ধ অনুৰাগৰ মাজেদি৷ দেখিছোঁ যি বিষয়ে মানুহৰ জ্ঞান বৃদ্ধি কৰিবলৈ গৈছোঁ সেই বিষয়েই মোৰ প্ৰাথমিক জ্ঞান নোহোৱাৰদৰে আৰু মোৰ সদিচ্ছাৰ প্ৰতি পুতৌ জন্মি অশিক্ষিত বা সাধাৰণ শিক্ষাৰে শিক্ষিত লোকেই মোক বহুত মূল্যৱান কথা শিকাইছে৷ সেই শিক্ষাই মোৰ অহং ভাব প্ৰশমিত কৰি মনলৈ বিনম্ৰ শান্তিৰ ভাব আনি দিছে৷ আকৌ দেখিছোঁ বহু বিষয়ত মোৰ মতান্ধ ধাৰণা কৰ্ম বা অনুশীলনৰ চেষ্টাই নস্যাৎ কৰি মনত দিশহাৰা আতংকৰ আৱেগ সঞ্চাৰ কৰিছে আৰু প্ৰকৃত সত্যৰ পথ বিচাৰি যন্ত্ৰণাত দগ্ধ হৈছোঁ৷\nসকলো বিষয়ে মাত মাতোঁ কিয়? ইও কোনো-কোনো পক্ষপাতগ্ৰস্তলোকৰ আপত্তিৰ কাৰণ৷ যি বিষয়ে মই একেবাৰেই নাজানো, সেই বিষয়ে মই মন্তব্য নিদিওঁ৷ কিন্তু ঢুকি পাব পৰা আন সকলো বিষয়তে মাত মাতোঁ৷ কাৰণ সেইবোৰ বিষয়ৰ প্ৰচলিত জ্ঞান বা ধ্যান-ধাৰণাত কৰাল মাৰি ধৰি আছে নান অপৰীক্ষিত সিদ্ধান্ত আৰু ধাৰণাই৷ সেই সকলো বিষয়তে আমি তোলা প্ৰশ্নবোৰ গৱেষকে বিবেচনা কৰি চালে কিছু হ’লেও উপকাৰ পাব৷\nখন্তেকীয়া গ্লেমাৰৰ ৰংচঙীয়া চমককে যিবোৰে মহত্ত্বৰ অব্যৰ্থ প্ৰমাণ বুলি ধৰে, তেনে মানুহে আমাৰ এই অতৃপ্ত, অশান্ত অনুসন্ধানক অবাঞ্ছনীয় বুলি ভবাত আচৰিত হ’বলৈ একো নাই৷ কাৰণ তেনে মানুহৰ বাবে সাহিত্য এক ধৰণৰ আত্মৰতি৷ পাঠকৰ সঁহাৰিত সিহঁতে আৱিষ্কাৰ কৰে নিজৰ ‘মহত্ব’ৰ নিত্য নতুন প্ৰমাণ৷\nকিন্তু কাণ্ড-জ্ঞান থকা লেখকে বুজে যে সাহিত্য একধৰণৰ সঞ্চাৰ আৰু সহযোগ, বিনিময় আৰু বিস্তাৰৰ আহিলা৷ আমাৰ অনুভূতি-উপলব্ধি, আমাৰ অনুমান আৰু সিদ্ধান্ত, আমাৰ জিজ্ঞাসা আৰু সন্তুষ্টি শেষ বিচাৰত আনৰ সঁহাৰিতে সত্য বুলি সাব্যস্ত হয়৷ যদিও সাধনাক নিসংগ বুলি কোৱা হয়, তাৰ সাৰ্থকতাও নিৰ্ণয় হয় আনৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ জৰিয়তে৷ সেয়ে নিৰ্দ্ধিধাই ক’ব পাৰি যে লেখকে লিখাৰ মাজেৰেই বিচাৰে এখন সমাজ – যি সমাজ তেওঁৰ সত্তাৰ অস্তিত্বৰ বাবে জীৱৰ বায়ুমণ্ডলৰদৰে অপৰিহাৰ্য৷\nমই লিখোঁ কিয়? মই মোৰ লিখাৰ উপযুক্ত পাঠক বিচাৰিয়েই লিখোঁ৷ তেনে পাঠকেই জীয়াই ৰাখে মোৰ লেখক-সত্তা৷ ■■\n← অস্কাৰ ৱাইল্ডৰ সমাধিত – বিপুলজ্যোতি শইকীয়া\nগীতিকাৰ, সংগীত পৰিচালক আৰু শব্দযন্ত্ৰী ইবচন লাল বৰুৱাৰ সৈতে হোৱা সাক্ষাৎকাৰ-মীনাক্ষী বৰুৱা →\nফিলিপ জাৰীলিৰ মনোদৈহিক অভিনেতা প্ৰস্তুতিৰ কৌশল : এক অৱলোকন — কিশোৰ ভৰদ্বাজ বৰুৱা


কেনেকৈ জানিব আপুনি কৰ্কট ৰোগত আক্রান্ত হৈছে নেকি? এই মাৰাত্মক ৰোগৰ পৰা পৰিত্রাণ কেনেকৈ পাব\nMonday, 20 September 2021 07:46 PM\nকৰ্কট ৰোগ হৈছে মানুহে ভোগা ৰোগবোৰৰ ভিতৰত আটাইতকৈ মাৰাত্মক। এবাৰ কৰ্কট ৰোগত আক্রান্ত হলে, ৰোগীক ৰক্ষা কৰাৰ সম্ভাৱনা ক্ষীণ হয়। অৱশ্যে, যদি কোনোবাই প্ৰাথমিক পৰ্যায়ত এই মাৰাত্মাক ৰোগটোক চিনাক্ত কৰিব পাৰে, তেন্তে তেওঁক মৃত্যুৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব পাৰে।\n2015 চনৰ তথ্য অনুসৰি, বিশ্বজুৰি কৰ্কট ৰোগীৰ সংখ্যা প্ৰতি বছৰে 14 নিযুত আছিল। কেৱল সেয়াই নহয়, এই সংখ্যা বছৰে বছৰে ক্রমাৎ বাঢ়ি আহিছে। গতিকে চিকিৎসকসকলে শংকিত হৈছে যে যদি এই মাৰাত্মক ৰোগ এই গতিত বৃদ্ধি হয় গৈ থাকে, 2022 চনলৈ, দেশৰ চিকিৎসালয় সমূহত প্ৰতিটো কোঠাত এজনকৈ কৰ্কট ৰোগী থাকিব। এতিয়া প্ৰশ্নটো হ'ল, যেতিয়া কৰ্কট ৰোগে মহামাৰীৰূপ ধাৰণ কৰিব, আপুনি মই কেনেকৈ জীয়াই থাকিম? সেইকাৰণে চিকিৎসকসকলে পৰামৰ্শ দিছে যে ইয়াক লৈ শংকিত হোৱাতকৈ নিজকে স্বাস্থ্যৱান ৰখাটো অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ। সেয়েহে, যদি শৰীৰত কোনো ৰোগ হয়, বিশেষকৈ যদি কোনো উদ্বেগজনক লক্ষণ দেখা পোৱা যায়, আপুনি শীঘ্রেই চিকিৎসকৰ পৰামর্শ ল'ব।\nকিন্তু কৰ্কট ৰোগৰ লক্ষণবোৰ কেনেকৈ জানিব? এটা আন্তৰ্জাতিক স্বাস্থ্য ৱেবছাইটত ১০ টা মূল লক্ষণ উল্লেখ কৰা হৈছিল। যিবোৰৰ দুটা বা তাতোধিক লক্ষণ আপোনাৰ শৰীৰত দেখা দিলে কর্কট ৰোগত আক্রান্ত হোৱাটো নিশ্চিত, কিন্তু আপুনি ভয় আৰু নাৰ্ভাস নোহোৱাকৈ ডাক্তৰৰ প্ৰয়োজনীয় চিকিৎসা আৰু পৰামর্শ গ্রহণ কৰক। গতিকে জানো আহক সেই দহটা মূল লক্ষণ -\n1. দীৰ্ঘসময় ভাগৰ লগা :\nযদি আপুনি দীঘলীয়া সময় ধৰি ভাগৰুৱা বা অৱসাদত ভুগি আছে, ই বহুতো ৰোগ সৃষ্টি কৰিব পাৰে, হয়তো কৰ্কট ৰোগৰো কাৰণ হব পাৰে। মলাশয়ৰ কৰ্কট ৰোগ বা তেজৰ কৰ্কট ৰোগ হ'লে সাধাৰণতে এনে লক্ষণ দেখা যায়। সেয়েহে, যদি আপুনি স্বাভাৱিকতকৈ দীঘলীয়া সময়ৰ বাবে ভাগৰুৱা বা অৱসাদত ভুগিছে, তাৎক্ষণিক চিকিৎসা লওঁক।\n2. হঠাতে ওজন হ্ৰাস:\nযদি আপোনাৰ কোনো কাৰণ নোহোৱাকৈ হঠাতে দ্ৰুত গতিত ওজন হ্ৰাস পাইছে, তেন্তে পৰীক্ষা কৰাই লওঁক।কৰ্কট ৰোগে সাধাৰণতে হুটিং কৰি ওজন হ্ৰাস কৰে। গতিকে সদায় শৰীৰৰ ওজনৰ যত্ন ল'ব।\n3. দীৰ্ঘম্যাদী বিষ:\nযদি আপুনি কোনো কাৰণ নোহোৱাকৈ দীৰ্ঘদিন ধৰি বিষত ভুগি আছে, আনকি ঔষধ খোৱাৰ পিছতো উপশম পোৱা নাই, ইয়াৰ বিষয়ে চিন্তা কৰাৰ কাৰণ আছে। সাধাৰণতে শৰীৰৰ কোন অংশত বিষায় তাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি, ৰোগীজন মস্তিষ্কৰ টিউমাৰ বা ডিম্বাশয়, বা মলাশয়ৰ কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত বুলি চিনাক্ত কৰা হয়।\n4. অস্বাভাৱিক মাংসপিণ্ড বাঢ়ি অহা:\nযদি আপুনি শৰীৰৰ এটা অংশত অস্বাভাৱিক মাংসপিণ্ড বাঢ়ি অহা দেখা পায় বা এনে পৰিৱৰ্তন অনুভৱ কৰে, ই আপোনাৰ বাবে অবাঞ্ছিত কিবা ৰোগৰ লক্ষণ। আনকি আপোনাৰ শৰীৰৰ কোনো পৰিৱৰ্তন স্বাভাৱিক যেন লাগিলেও পৰ্যবেক্ষণ কৰক আাৰু চিকিৎসকক অৱগত কৰক।\n5. সঘনাই জ্বৰ:\nকৰ্কট ৰোগত আক্রান্ত হলে শৰীৰত স্বাভাৱিক ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা হ্রাস পায়। ইয়াৰ ফলত সঘনাই জ্বৰ হয়। দুখজনক কথাটো হ'ল কিছুমান কৰ্কট ৰোগৰ অন্তিম পৰ্যায়ৰ লক্ষণবোৰ হৈছে সঘনাই জ্বৰ। অৱশ্যে, ইয়াৰে ব্লাড কৰ্কট ৰোগত প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত শৰীৰত সঘনাই জ্বৰ হয়।\n6. ছালৰ পৰিৱৰ্তন:\nবহুলোকে ছালৰ কৰ্কট ৰোগৰ বিষয়ে অৱগত নহয়। এনে কৰ্কট ৰোগ চিনাক্ত কৰাৰ বাবে ছালৰ অস্বাভাৱিক পৰিৱৰ্তন হৈছে আটাইতকৈ সহজ উপায়। গতিকে ছালত অতিৰিক্ত তিল বা ফ্ৰিকল বা আঁচিল চাওক। যদি ইয়াৰ ৰং, দেখাত অস্বাভাৱিক পৰিৱৰ্তন হয়, তাৎক্ষণিক চিকিৎসা লওঁক। ৰঙা ছাল, চোকোৰা আৰু ৰক্তক্ষৰণ কৰ্কট ৰোগৰ লক্ষণ।\n7. দীৰ্ঘম্যাদী কাহ:\nযদি আপোনাৰ ঔষধ গ্ৰহণ কৰা পিছতো কাহৰ পৰা আৰোগ্য লাভ কৰা নাই আৰু যদি এই কাহৰ ফলত আপোনাৰ বুকু, পিঠি বা কান্ধত বিষ হয়, চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লওঁক।\n8. মলমূত্র ত্যাগৰ অভ্যাসৰ পৰিৱৰ্তন:\nযদি আপুনি শৌচ বা প্ৰস্ৰাৱৰ বাবে সঘনাই শৌচাগাৰলৈ যাব লগা হয়, ই কৰ্কট ৰোগৰ কাৰণ হব পাৰে। মনত ৰাখিব ডায়েৰিয়া বা কোষ্ঠকাঠিন্যও মলাশয়ৰ কৰ্কট ৰোগৰ লক্ষণ। প্ৰস্ৰাৱৰ সময়ত অন্ত্ৰৰ বিষ বা ৰক্তক্ষৰণ হৈছে প্ৰস্ৰাৱৰ কৰ্কট ৰোগৰ লক্ষণ।\n9. বিনা কাৰণত ৰক্তক্ষৰণ:\nযদি কাহৰ সময়ত ৰক্তক্ষৰণ হয়, ই কৰ্কট ৰোগৰ এক মুখ্য লক্ষণ। এনে ধৰণৰ অন্যান্য অস্বাভাৱিকতা, যেনে- মহিলাৰ গুপ্তঅংগ (যোনি) বা মলদ্বাৰৰ পৰা ৰক্তক্ষৰণ হৈছে কৰ্কট ৰোগৰ লক্ষণ।\n10. খোৱাৰ সমস্যা:\nযদি খাদ্য খোৱাৰ সময়ত নিয়মীয়াকৈ বদহজমত ভোগে, ই পেট, ডিঙিৰ কৰ্কট ৰোগৰ কাৰণ হব পাৰে। অৱশ্যে, এই লক্ষণবোৰ সাধাৰণতে অতি গুৰুত্ব সহকাৰে লোৱা নহয়। তথাপিও আপুনি কেতিয়াও আওকান কৰিব নোৱাৰে।\nশেষত, কৰ্কট ৰোগৰ বহুতো কাৰণ জানিব পৰা হোৱা নাই, আনকি এটা কৰ্কট ৰোগৰ চিকিৎসা কৰি থাকিলে আন এক কৰ্কট ৰোগ দেখা দিয়ে। সেয়েহে, এই মাৰাত্মক ৰোগটিৰ পৰা বাচি থাকিবলৈ শৰীৰৰ যিকোনো ৰোগ গুৰুত্বসহকাৰে ল'ব লাগিব আৰু চিকিৎসা গ্রহণ কৰিব। স্বাস্থ্য পৰীক্ষা প্ৰতি ছয় মাহত বা প্ৰতি বছৰে কৰিব লাগে, বিশেষকৈ 30-40 বছৰ বয়সৰ লোকসকলে। আশা কৰোঁ, প্ৰাথমিক পৰ্যায়ত ধৰা পৰিলে বেছিভাগ কৰ্কট ৰোগৰ চিকিৎসা কৰিব পাৰি।\nKrishi Jagran Assam Symptoms of Cancer How you know if you are affected by cancer Cancer treatment\nক'ৰণাৰ এই সংকট কালত আপোনাৰ দেহত অক্সিজেনৰ মাত্রা কেনেদৰে নিয়ন্ত্রনত ৰাখিব\nডায়েবেটিচ নিয়ন্ত্রণত আচৰিত ধৰণে সহায় কৰে নহৰু চাহে! কেনেকৈ বনাব নহৰুৰ চাহ, জানক সকলো -\nএই সহজ পদ্ধতিবোৰৰ সহায়ত ঘৰতে ফলমূল তথা শাক-পাচলি ৰাসায়নিক মুক্ত কৰক\nহালধি ভেজাল পৰীক্ষা কৰা পাঁচটা সহজ উপায়\nAdusa Plant Benefits: আডুচা উদ্ভিদে জ্বৰৰ পৰা শৰীৰৰ বিষলৈকে সকলোবোৰ দূৰ কৰে, জানক ইয়াৰ5টা লাভালাভ\nএবিধ বনৌষধি পনৌনোৱাৰ স্বাস্থ্যকাৰী গুণ জানো আহক


সম্পাদকীয় - মীনাক্ষী বৰুৱা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nসম্পাদকীয় – মীনাক্ষী বৰুৱা\nআধুনিক জীৱনৰ মহাশত্ৰু মানসিক চাপ-\nএতিয়া ডিজিটেল পৃথিৱীৰ যুগ৷ ডিজিটেল সেৱাই বহুক্ষেত্ৰত পৃথিৱীৰ মানুহৰ শাৰীৰিক কষ্ট কমাই আজৰি সময়ৰ সুপ্ৰয়োগ কৰাৰ বাট মুকলি কৰি দিছে৷ আধুনিক যান্ত্ৰিক সভ্যতাৰ বিকাশৰ লগে লগে সকলো মানুহ যন্ত্ৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হ’বলৈ বাধ্য হৈছে৷ যন্ত্ৰই মানুহৰ দৈনন্দিন জীৱনপ্ৰণালী সুচল হৈ পৰাত সহায় কৰিছে৷ ডাঙৰ ডাঙৰ শ্বপিং মলকে আদি কৰি সৰু সৰু দোকানে-বজাৰে, ঘৰে-অফিচে সকলোতে এতিয়া কম্পিউটাৰৰ সুলভ প্ৰয়োগ৷ কিন্তু এই সঁজুলি সমূহ হঠাতে বিকল হৈ পৰা বা সুদক্ষ পৰিচালনাৰ অভাৱত উপভোক্তাই প্ৰায়ে জ্বালা-যন্ত্ৰণা খাব লগা হয়৷ ডাঙৰ ডাঙৰ চহৰবোৰৰ কথা সুকীয়া৷ সৰু সৰু ঠাইবোৰত এই সুবিধাবোৰে মানুহৰ জীৱনলৈ আকাংক্ষিত সুখ কঢ়িয়াই আনিবলৈ সক্ষম হৈছেনে? সাধাৰণ বস্তু এটা কিনিবলৈ গৈ, টকা কেইটামান বেংকত থ’বলৈ গৈ আপুনি অপ্ৰত্যাশিতভাৱে ঘণ্টাৰ পিছত ঘণ্টা দীঘলীয়া শাৰীত থিয় হৈ পাৰ কৰিব লগা হয় আপোনাৰ জীৱনৰ বহু মূল্যবান সময়৷ এনেবোৰ কথাই সাধাৰণ মানুহৰ দৈনন্দিন জীৱন অভাৱনীয় উদ্বিগ্নতাৰে ভৰাই তুলিছে৷ ফলত দৈনিক জীৱনত সন্মুখীন হোৱা সমস্যাসমূহৰ ৰূপ এতিয়া আগৰদৰে নহয়৷ বিশেষকৈ মোবাইল সেৱাৰ দুৰাৱস্থা আৰু বিদ্যুৎ যোগানৰ অচলাৱস্থাই মানুহক পদে পদে বিপদত পেলায়৷ প্ৰয়োজনৰ সময়ত আপুনি নেটৱৰ্ক নাপাব পাৰে, দৰকাৰী সময়ত ইমূৰৰ নম্বৰটো চুইচ্ অফ হৈ থাকিব পাৰে অথবা সঁহাৰি নজনাব পাৰে ইত্যাদি কথাই মানুহৰ জীৱনলৈ কিছুমান নতুন সমস্যাৰ আমদানি কৰিলে৷ তেনেকৈ বেছিভাগ গাঁৱতে বিজুলী সংযোগ থাকিও নথকাৰ দৰে৷ গৰমৰ দিনত ফেন নুঘূৰে, টেঙ্কত পানী নুঠে, ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে পঢ়িব নোৱাৰে, অফিচ বা হস্পিতালৰ প্ৰয়োজনীয় যন্ত্ৰ-পাতি অচল হৈ পৰে আদি ভিন্ন সমস্যাৰে জৰ্জড়িত আধুনিক মানুহৰ জীৱন৷\nঅনলাইন ব্যৱস্থা সমূহো সকলো ঠাইৰ লোকৰ বাবে এতিয়াও সুবিধাজনক হৈ উঠা নাই৷ যদিও মানুহৰ জীৱনপ্ৰণালীত ইণ্টাৰনেটৰ ব্যৱহাৰ এতিয়া এৰাব নোৱাৰা বিষয় হৈ পৰিল, তথাপিও এই সেৱা কিছুমান বিশেষ অঞ্চলতে সীমাবদ্ধ হৈ আছে৷ নেটৱৰ্কৰ সমস্যা, চাৰ্ভাৰ ডাউন আদি সমস্যাই প্ৰায়ে মানুহক জোলোকা-জোলোকে পানী খুৱায়৷ এই সুবিধাবোৰ জনসাধাৰণৰ বাবে সুলভ হৈ উঠিবলৈ আৰু কিমানদিন অপেক্ষা কৰিব লাগিব সেই কথা সময়েহে ক’ব৷\nহাতে হাতে মোবাইল ফোন সুলভ হৈ উঠাৰ পিছত গৰিষ্ঠ সংখ্যক মানুহ সামাজিক মাধ্যমসমূহৰ সৈতেও জড়িত হৈ পৰিছে৷ এই মাধ্যমসমূহৰপৰা শিকিব লগা বহু কথা থাকে৷ অথচ বাস্তৱত দেখা যায় পুৱাৰপৰা দুপৰ নিশালৈকে মানুহ ব্যস্ত হৈ থাকে কিছুমান তুচ্ছ, অদৰকাৰী আৰু বিৰক্তিকৰ বিষয়ৰ সৈতে৷ মোবাইলত প্ৰয়োজনীয় বাৰ্তাতকৈ অপ্ৰয়োজনীয় কথাৰ প্ৰচলন অধিক৷ অদৰকাৰী বাৰ্তাৰ ভিৰত হেৰাই যায় প্ৰয়োজনীয় তথ্য অথবা বাৰ্তা৷ আজৰি সময়ৰ এনে কু-প্ৰয়োগৰ ফলত মানুহৰ নৈতিক আৰু বৌদ্ধিক বিকাশ স্থবিৰ হৈ পৰিছে৷ বিৰামহীন উদ্বিগ্নতাই বৰ্তমানৰ মানুহক অস্থিৰ কৰি তুলিছে, সকলো কথাতে মানুহ অসহিষ্ণু হৈ পৰিছে৷ মানসিক চাপ আৰু উদ্বিগ্নতাৰ এইবোৰ অদৰকাৰী কাৰক নহয়নে?\nমানসিক চাপ অথবা ষ্ট্ৰেছ বৰ্তমান সময়ৰ এক ভয়ংকৰ অভিশাপ হিচাপে চিহ্নিত হৈছে৷ অতিমাত্ৰা উত্তেজক কথাই মানুহৰ মনলৈ এসময়ত অৱসাদ কঢ়িয়াই আনে৷ আজৰিপৰৰ নিঃসংগতা বা নীৰৱতা এতিয়া শিশুসকলেও উপভোগ কৰিব নোৱাৰে৷ আমাৰ স্নায়ুতন্ত্ৰসমূহৰ সকাহৰ বাবে যে আমি সময়ে সময়ে জীৱনটোক কিছু জিৰণি দিয়াৰ প্ৰয়োজন সেইকথা ভাবিবলৈ আমাৰ কাৰো সময় নাই৷ হকে-বিহকে ইলেকট্ৰনিক মাধ্যমসমূহৰ সৈতে ব্যস্ত হৈ থকাৰ ফলত মানুহ এতিয়া কথাই প্ৰতি খিংখিঙিয়া হৈ উঠিছে৷ ওঁঠৰ সৰল হাঁহি লাহে লাহে হেৰাই যোৱাৰ উপক্ৰম হৈছে৷ ৰসৰাজে কোন কাহানিবাই কৈ গৈছিল, ’অসমীয়া মানুহে হাঁহিব নাজানে৷ “ কিন্তু এতিয়া, কেৱল অসমীয়াই নহয়, পৃথিৱীৰ প্ৰায় সংখ্যক মানুহৰে ওঁঠৰ হাঁহি লাহে লাহে ম্লান হৈ আহিছে৷\nএইবোৰ সমস্যাৰ উপৰিও মানসিক চাপত অৰিহণা যোগোৱা আন কিছুমান বিশেষ উল্লেখনীয় বিষয় হৈছে নগৰে-চহৰে বাঢ়ি অহা শব্দ প্ৰদূষণ, বায়ু প্ৰদূষণ, জলভূমি বিষাক্তকৰণ, প্ৰকৃতিৰ ধ্বংস-যজ্ঞ আদি৷ প্ৰকৃতি ধ্বংসৰ কু-ফল পৃথিৱীৰ মানুহে ইতিমধ্যে পাবলৈ আৰম্ভ কৰিছেই৷ বায়ু প্ৰদূষণৰ ফলত দিল্লীৰ অধিক সংখ্যক কণ কণ শিশু হাপানী ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ খবৰ কাকতত প্ৰকাশ হৈছে৷ বিয়া, পূজা আদিৰ নামত আজিকালি উচ্চস্বৰে দিনে-নিশাই বিজতৰীয়া গীত কিছুমান নবজালেই নহয়! প্ৰতিবাদৰ পথ ৰুদ্ধ৷ অপমানিত হোৱাৰ ভয়৷ এইবোৰ কথাত মানুহৰ সামাজিক দায়বদ্ধতাৰ অভাৱ স্পষ্টকৈ পৰিলক্ষিত হয়৷ নিকটৱৰ্তী কাৰ ঘৰত কেচুৱা জন্মিছে, কাৰ ঘৰত অসুখীয়া লোকে টোপনিৰ বাবে হাহাকাৰ কৰি আছে, কাৰ ঘৰত পৰীক্ষাৰ্থী আছে, এইবোৰ কথা চাবলৈ কাৰো প্ৰয়োজন নাই৷ মানুহৰ প্ৰতি থাকিব লগা ন্যূনতম সন্মান আৰু বিশ্বাসৰ অভাৱে মানুহক দিনে দিনে হৃদয়হীন আৰু স্বাৰ্থপৰ কৰি তুলিছে৷ ব্যক্তিগত স্বাধীনতা আৰু সামাজিক স্বাধীনতাৰ নামত কৰা এই উৎপাতবোৰে নিজৰ লগতে সমাজখনৰ বিকাশতো বাধাৰ সৃষ্টি কৰে৷ বিয়া এখন খাবলৈ গৈ আপুনি বহুদিনৰ মূৰত লগ পোৱা মানুহ এজনৰ সৈতে দুআষাৰ কথা পাতিব নোৱাৰে৷ কাৰো মাত কোনেও নুশুনাকৈ কাণৰ কাষত বাজি থাকিব হিন্দী অথবা অসমীয়া ভাষাৰ কিছুমান নাভূত-নাশ্ৰুত গান৷ কৃত্ৰিম আনন্দৰ পৰিবেশ সৃষ্টি কৰিবলৈ গৈ বাধা দিয়া হয় প্ৰকৃত আনন্দৰ স্বতঃস্ফূৰ্ত প্ৰকাশত৷\nসমাজত চলি থকা এনেবোৰ কথাৰ বাবেই দিনে দিনে মানুহৰ প্ৰতি মানুহৰ খং-ক্ষোভ বৃদ্ধি হ’বলৈ ধৰিছে৷ ইয়াৰোপৰি বানপানীৰ সমস্যা, মূল্যবৃদ্ধিৰ সমস্যা, ভেজাল খাদ্য-সামগ্ৰী, আৱৰ্জনা নিষ্কাশনৰ সমস্যা আদি এশ এবুৰি সমস্যাৰ কথা নকলোৱেইবা৷ প্ৰতি বছৰে বানপানীৰ ফলত দেশত শ শ লোকৰ মৃত্যু হয়৷ এনে মহাপ্ৰলয়ত গৃহহাৰা হোৱা সংকট পীড়িত মানুহৰ দুৰ্দশাৰ ছবিয়ে, ক্ৰমাত বাঢ়ি অহা ধৰ্ষণ-হত্যাৰ খবৰে আজিৰ মানুহক অহৰহ বিষাদগ্ৰস্ত আৰু শংকিত কৰি ৰাখে৷\nঅৱশ্যে এই কথাও সত্য যে, মানসিক চাপ বা ষ্ট্ৰেছ আধুনিক জীৱনত হঠাতে উদ্ভৱ হোৱা চিৰনতুন সমস্যা নহয়৷ ই অনাদিকালৰেপৰা চলি অহা এক নীৰৱিছিন্ন প্ৰক্ৰিয়া৷ চিন্তনীয় এই বাবেই, সময়ৰ লগে লগে ই দ্ৰুত গতিত বৃদ্ধি হ’বলৈ ধৰিছে৷ হানছ্ ছেলি নামৰ এজন ডাক্তৰে বহু বছৰৰ আগতেই স্বীকাৰ কৰি গৈছে, “I can not, and should not be cured of my stress but merely taught to enjoy it.“ হয়, কিছু কিছু ক্ষেত্ৰত ষ্ট্ৰেছ নহ’লেও জীৱন নচলে৷ সীমিত পৰিমাণৰ ক্লান্তি, ভাগৰ, বিৰক্তি বা আমনিও মানুহৰ বাবে প্ৰয়োজনীয়৷ অৰ্থাৎ মানুহৰ জীৱনত এটা পৰ্য্যায়লৈকে সাধাৰণ মানসিক চাপ থকা উচিত৷ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে পৰীক্ষাৰ বাবে কিছু পৰিমাণে মানসিক চাপ নল’লে ফলাফল ভাল কৰিব নোৱাৰে৷ চিন্তা আৰু উদ্বেগৰ ফলতেই পৃথিৱীত বহু অসাধ্য সাধন হৈ আছে৷ জীৱনৰ সফলতা আৰু সাৰ্থকতাৰ বাবে পৰিমিত মানসিক চাপৰ খুবেই প্ৰয়োজন৷ সমস্যা তেতিয়াহে আৰম্ভ হয়, যেতিয়া ক্ষতিকাৰক দুশ্চিন্তাৰ বোজা মগজুত অবিৰামভাৱে বহন কৰিব লগা হয়৷\nযিবোৰ কথাই অযথা আমাৰ দুশ্চিন্তা বঢ়ায়, সেইবোৰৰ পৰা আঁতৰি আহি আমি জীৱনটো কিছু পৰিমাণে চাপমুক্ত কৰি ৰাখিব নোৱাৰোঁনে? উত্তেজনা, উদ্বিগ্নতা, দুশ্চিন্তাৰ পৰা মুক্ত হোৱাৰ উপায় নিশ্চয় আছে৷ কিন্তু মোৰ বোধেৰে প্ৰধান উপায় হৈছে দিনটোত কিছুসময় মৌনতা বা নিঃসংগতাৰ মাজত কটোৱা৷ ইয়াৰ বাবে আমি ধ্যান কৰিব পাৰোঁ অথবা নিৰলে প্ৰাৰ্থনা গৃহত কিছুসময় বহিব পাৰোঁ৷ প্ৰাৰ্থনা মানে ভগৱানক বিচৰা নহয়, প্ৰাৰ্থনা মানে নিজৰ মাজত নিজকে বিচৰা৷জন অৰণ্যৰ এই কোলাহলৰ মাজত প্ৰত্যেক মানুহকে এতিয়া নীৰৱতাৰ খুবেই প্ৰয়োজন৷ আহকচোন তেনে এক চাপমুক্ত জীৱনৰ বাবে আজিৰপৰাই আমি অনুশীলন আৰম্ভ কৰোঁ৷\nশেষত, সকলোলৈকে পৱিত্ৰ ভাদ মাহৰ আন্তৰিক শুভেচ্ছা যাচিলোঁ৷\nসপ্তম বৰ্ষ, পঞ্চম সংখ্যা (ভাদ)\n← গীতিকাৰ, সংগীত পৰিচালক আৰু শব্দযন্ত্ৰী ইবচন লাল বৰুৱাৰ সৈতে হোৱা সাক্ষাৎকাৰ-মীনাক্ষী বৰুৱা\nচিত্ৰ বীথিকা – সুব্ৰত বৰুৱা →\nসম্পাদকীয় – ৰাণা গগৈ\nসম্পাদকীয়, সাহিত্য আহাৰ (জুন,২০১৭) বৰ্ষা বিশেষ সংখ্যা\nপঢ়ি ভাল লাগিছে,,,,,,,


স্নেপশ্বটছ্ (ৰাজীৱ ৰঞ্জন) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n(উভতি আহোঁতে চকুদুটাই আন্ধাৰ সহ্য কৰিব পৰা হৈছিলগৈ। মন কৰিলো গোটেই জেগাখিনিত অসংখ্য (১০০ৰ বেছি) ডেনড্ৰাইটৰ সৰু সৰু খালী টিউব। ল’ৰাকেইজনৰ ফালে ভালকৈ চাই বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল। গোটেইবোৰে তাতে বহি ড্ৰাগছ্ খাই আছে। ইমানবোৰ সৰু সৰু ল’ৰা, ড্ৰাগছৰ কবলত!! জিকাৰ খাই উঠিছিল মনটো। দুখ-খং আৰু মিশ্ৰিত বহু অনুভূতিয়ে আহি আবৰি ধৰিছিল।)\n১) অসমত যথেষ্ট ঠাণ্ডা পৰিছে। ছুৱেটাৰ, জেকেট, মাফলাৰ, টুপীকে ধৰি সক’লোবোৰ নিপিন্ধাকৈ সন্ধিয়া বাহিৰলৈ ওলোৱা অসম্ভৱপ্ৰায়। আমি মানে মই আৰু মোৰ চাৰি-পাঁচজন বন্ধু বহি আছো আমাৰ সোতৰ বছৰ ধৰি চলি অহা পাণদোকান আৰু ফাৰ্মাচীৰ সন্মুখৰ বাৰান্দাৰ আড্ডাত। সন্মুখত ৫২ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ। প্ৰায় ৩০ ফুট নিলগৰ সামৰিক বাহিনীৰ চিনাকী চেকপোষ্টটোত অচিনাকী নতুন মুখৰ কেইজনমান জোৱানে জুইৰ উত্তাপৰ সোৱাদ লৈ বহি আছে। সচৰাচৰ হোৱাৰ দ’ৰেই বিভিন্ন বিষয়ৰ আলোচনা চলি আছিল আমাৰ মাজত। হঠাতে এক বিকট শব্দত আমি গোটেইকেইটা জঁপিয়াই উঠিলোঁ। এনেকুৱা শব্দ এটাৰ অৰ্থ এটাই হ’ব পাৰে। দুৰ্ঘটনা। কিন্তু গোটেইকেইজনে হতবাক হৈ পৰিলো যেতিয়া দেখিলো শব্দৰ উৎসটো। এজন চেঙেলীয়া ডেকা। পিন্ধনত জীনছ আৰু ক’লা ছামৰাৰ জেকেট, মুখ ঢকা হেলমেট্ আৰু জোতা। পালছাৰ ২২০ চিচিৰ মটৰ চাইকেলখনৰ পাছৰ চকাটো শূন্যত উঠাই ঠাইতে ৩৬০ ডিগ্ৰী ঘূৰি তীব্ৰ বেগেৰে গুচি যোৱাৰ দৃশ্যটো চাই শিয়ঁৰি উঠিছিল দেহ-মন। হাঁড় কপোৱা ঠাণ্ডাত কিবা কাৰণত যদি ল’ৰাজনে পৰি যায় কি হ’ব, তাকে ভাবি ভাবিয়েই বহি পৰিছিলো বেঞ্চখনত। কাৰো মুখেৰে একো শব্দ ওলোৱা নাছিল বহু সময়।\n২) তেজপুৰৰ হজৰাপুখুৰীৰ পাৰৰ ষ্টেডিয়ামত(?) ছাব্ জুনিয়ৰ আন্তৰাজ্যিক ভলীবল প্ৰতিযোগিতা। স্থানীয় ৰেঙনী ক্লাবৰ সৌজন্যত অনুষ্ঠিত প্ৰতিযোগিতাখনত বিভিন্ন জিলাৰ মুঠ ২৭ টা দলে অংশগ্ৰহণ কৰিছে। লোকে লোকাৰণ্য গোটেই খেলপথাৰখন। দেখি বৰ ভাল লাগিছিল। ৰেঙনি ক্লাবৰ তিনিজন অন্যতম মুখ্য সদস্য মোৰ বন্ধু। সিহঁতে কৰা কষ্টখিনি ওচৰৰ পৰা দেখি মনটো কেনেকুৱা লাগিছিল মই লিখি বুজাব নোৱাৰিম। সক’লো খেলুৱৈ তথা কৰ্মকৰ্তাৰ কাৰণে (মুঠ ১২০০ মান মানুহ) দিনে দুবেলাকৈ এসপ্তাহ খোৱা তথা শোৱাৰ ব্যৱস্থা অতি নিয়াৰিকৈ কৰিছিল ল’ৰা কেইজনে। ছোৱালীৰ শাখাত গুৱাহাটী আৰু নলবাৰীৰ মাজত ফাইনেল খেলখন হৈছিল। সৰু সৰু ছোৱালীকেইজনীৰ খেল চাই মনটো দেখোন দুখেৰেহে ভৰি পৰিছিল। ভৱিষ্যতে একোগৰাকী সুদক্ষ ভলীবল খেলুৱৈ হৈ পৰাৰ সম্পূৰ্ণ সম্ভাৱনা থকা ছোৱালীকেইগৰাকীৰ সপোনবোৰ সপোন হৈয়ে থাকিব নেকি? প্ৰতিযোগিতাত ল’ৰাৰ শাখাত বজালী আৰু ছোৱালীৰ শাখাত গুৱাহাটী জিলা দল বিজয়ী হয়। পিচত সক’লো খেলুৱৈৰ মাজৰ পৰা ৰাজ্যিক দলৰ কাৰণে খেলুৱৈ বাছনি কৰা হ’ল। তেওঁলোকে যি এতিয়া ৰাজস্থানত আন্তৰাজ্যিক ভলীবল প্ৰতিযোগিতাত অসমক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি আছে।\n৩)খেল চলি থকা অৱস্থাতে বাহিৰ ফুৰিবলৈ যাব লগা হ’ল। কোনোধৰণৰ ব্যৱস্থা চকুত পৰা অৱস্থাত নেদেখি ওলালোঁ ষ্টেডিয়ামৰ সীমাৰ বাহিৰৰ ৰাস্তাটোলৈ। খেলপথাৰৰ পৰা ৰাস্তাটোলৈ তেনেই অকণমান দূৰ, অলপ আন্ধাৰ। আন্ধাৰৰ মাজতে দেখিলো এজাক চেঙেলীয়া ল’ৰাই বহি চাধা-চিগাৰেটজাতীয় কিবা খাই আছে। অতি অশ্ৰাব্য কিছুমান কথা-বতৰাৰ ছিটিকনি আহি কাণত পৰিলহি। উভতি আহোঁতে চকুদুটাই আন্ধাৰ সহ্য কৰিব পৰা হৈছিলগৈ। মন কৰিলো গোটেই জেগাখিনিত অসংখ্য (১০০ৰ বেছি) ডেনড্ৰাইটৰ সৰু সৰু খালী টিউব। ল’ৰাকেইজনৰ ফালে ভালকৈ চাই বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল। গোটেইবোৰে তাতে বহি ড্ৰাগছ্ খাই আছে। ইমানবোৰ সৰু সৰু ল’ৰা, ড্ৰাগছৰ কবলত!! জিকাৰ খাই উঠিছিল মনটো। দুখ-খং আৰু মিশ্ৰিত বহু অনুভূতিয়ে আহি আবৰি ধৰিছিল। খেলৰ অতিথি হিচাপে অহা আৰক্ষীৰ বহুকেইজন উচ্চপদস্থ বিষয়াৰ লগত অহা এজনক মাতি আনি কথাখিনি জনোৱা হ’ল। আৰক্ষীয়ে তাৰে দুজনমানক ধৰি লৈ যোৱা বুলি পাছত গম পালো।\n৪)আমিবোৰ বাৰু ক’লৈ গৈ আছো? কি হ’বলৈ গৈ আছে আমাৰ চাৰিওফালৰ সমাজখন? বাতৰি কাকতত পালোঁ অসমত ২০১১ চনত মুঠ ১৭০০ ধৰ্ষণৰ গোচৰ ৰুজু হৈছিল। ১৭০০!!!!আৰু ৰুজু নোহোৱাকৈ কিমান ঘটনা থাকি গ’ল তাৰ হিচাপ?\n← সোণৰ ব্যৱসায়ীৰ কাৰচাঁজি (নিৰঞ্জন হাজৰিকা)\nভালপোৱা (সত্যজিৎ বৰঠাকুৰ) →


মিথ্যাচাৰৰ জালত ৰাফেল! - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nফ্ৰান্সৰ পৰা ৰাফেল যুদ্ধ বিমান ক্ৰয় কৰি মোডী চৰকাৰ বিপদত পৰিছিল যদিও যোৱা শুকুৰবাৰে সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ে প্ৰদান কৰা ঐতিহাসিক ৰায়ে কেন্দ্ৰক বিপদমুক্ত কৰাৰ এক পৰিবেশ ৰচনা হৈছিল। কিন্তু এইবাৰ সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়কে ভুল তথ্যৰে বিপথে পৰিচালিত কৰাৰ গুৰুতৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈছে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে। দৰাচলতে সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ৰ উক্ত ৰায়টোত কোৱা হৈছিল যে কেন্দ্ৰই সঠিক নীতি-নিয়মৰ মাজেদিয়েই ফ্ৰান্সৰ পৰা ৰাফেল যুদ্ধ বিমান ক্ৰয় কৰিছিল।\nইয়াত মূল্য নিৰ্ধাৰণ, পদ্ধতিগত বিধি-ব্যৱস্থা আৰু অন্যান্য দিশত কোনো পক্ষই দুৰ্নীতি কৰাৰ একো তথ্য-প্ৰমাণ নাই বুলিও সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ে ঘোষণা কৰিছিল। কিন্তু ৰায়টোত ৰাফেল চুক্তিৰ বিত্তীয় সকলো বিষয় সামৰি দেশৰ মহানিয়ন্ত্ৰক আৰু হিচাপ পৰীক্ষক চমুকৈ ‘কেগ’ৰ প্ৰতিবেদন প্ৰস্তুত হোৱাৰ পিচত সংসদৰ দ্বাৰা গঠিত ৰাজহুৱা হিচাপ পৰীক্ষক সমিতি চমুকৈ পি এ চিয়ে তাৰ পৰীক্ষা চলাইছিল বুলি উল্লেখ কৰাৰ পিছতহে সকলোফালেই হুৱাদুৱা লাগে।\nপ্ৰকৃততে কেগৰ প্ৰতিবেদন এতিয়ালৈকে সংসদত দাখিল হোৱাই নাই, তাক পি এ চিয়ে পৰীক্ষা কৰাতো দূৰৈৰ কথা! এতিয়া কংগ্ৰেছ নেতৃত্বই মুকলিভাৱে অভিযোগ আনিছে যে কেন্দ্ৰই সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ক বন্ধ খামৰ জৰিয়তে দাখিল কৰা ৰাফেল চুক্তি বিষয়ক সকলোধৰণৰ বিত্তীয় তথ্য মিথ্যাচাৰৰ বাহিৰে আন একো নহয়। যোৱা শনিবাৰে পি এ চিৰ অধ্যক্ষ তথা কংগ্ৰেছৰ বৰ্ষীয়ান নেতা মল্লিকাৰ্জুন খাৰ্গেই ঘোষণা কৰে যে ‘মই পি এ চিৰ সকলো সদস্যৰ সৈতে এই বিষয়ে কথা পাতিম। যিহেতু কেগৰ কোনো প্ৰতিবেদনেই দাখিল হোৱা নাই আৰু পি এ চিয়ে তাৰ পৰীক্ষা কৰাৰ প্ৰশ্নই অবান্তৰ। আমি এই কথা কেনেকৈ মানি ল’ম।’\nএই বিষয়টোক লৈ অচিৰেই সংসদত যুটীয়া সমিতি গঠন কৰাৰ দাবীও উত্থাপন কৰিছে কংগ্ৰেছ নেতৃত্বই। অৱশ্যে তেওঁলোকে স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে কংগ্ৰেছে সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ক দোষাৰোপ কৰিব বিচৰা নাই। বৰং সকলো দোষক কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ বুলিহে তেওঁলোক ন দি কয়। ইফলাে ৰায়টোত উল্লেখিত ভুলৰ সংশোধনী বিচৰা কেন্দ্ৰই ইতিমধ্যে সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ওচৰত আবেদন দাখিল কৰিছে। সেই আবেদনত কোৱা হৈছে যে ব্যাকৰণগত ভুলৰ বাবেহে বিষয়টোক লৈ খেলিমেলিৰ সৃষ্টি হৈছে। কিন্তু কেন্দ্ৰৰ এই আবেদনক লৈ সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ে সদ্যহতে কোনো ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাৰ অৱকাশ নাই। কাৰণ ইতিমধ্যে বৰদিনৰ ছুটী উপলক্ষে সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয় বন্ধ আছে।\nএই বন্ধৰ সময়চোৱাত ন্যায়ালয়ৰ কোনো বিচাৰপীঠে মুখ্য ন্যায়াধীশৰ দ্বাৰা গঠিত তিনিজনীয়া খণ্ডপীঠে দিয়া ৰায়ৰ সংশোধনী কৰিব নোৱাৰে। সম্প্ৰতি মুখ্য ন্যায়াধীশ দেশৰ বাহিত আছে। সংবাদ মাধ্যমত প্ৰকাশিত খবৰ অনুসৰি তেওঁ ১৯ ডিচেম্বৰতহে নতুন দিল্লী আহি পাবহি। কিন্তু ৰাফেল চুক্তি বিষয়ক গোচৰক লৈ তেওঁৰ নেতৃত্বত গঠিত বিচাৰপীঠৰ আন দুজন ন্যায়াধীশ ক্ৰমে সঞ্জয় কিষাণ কৌল আৰু কে এম যোছেফো সম্প্ৰতি নতুন দিল্লীৰ বাহিৰত আছে। তেওঁলোক দুজনো হেনো ইংৰাজী নৱবৰ্ষৰ সময়তহে আহি কামত যোগদান কৰিব। অৰ্থাৎ সমগ্ৰ বিষয়টো কিছুদিন অন্ততঃ অমীমাংসিত হৈ ৰ’ব।\nসি যি কি নহওঁক, আমাৰ কথা হ’ল- কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ দৰে দেশৰ কাৰ্যপালিকাৰ মূল সংস্থাটোৱে সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ক দাখিল কৰা বন্ধ খামত যদিহে সঁচাকৈ মিথ্যাচাৰমূলক বা বিভ্ৰান্তিকৰ তথ্য-পাতি সন্নিৱিষ্ট কৰিছে, তেন্তে সেয়া নিশ্চয়কৈ কাৰো বাবে বাঞ্ছনীয় হ’ব নোৱাৰে। ই দেশৰ গণতন্ত্ৰৰ বাবেও অশনি সংকেত হিচাপেই প্ৰতিপন্ন হ’ব। সেইদৰে সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ৰায়ৰ পুনৰ লিখন বা সংশোধনীৰ বিষয়টোও সেই অৰ্থতেই অভাৱনীয় তথা বিস্ময়কৰ হ’ব। মুঠতে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে দাখিল কৰা তথ্য-পাতিৰ আধাৰতে সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ে প্ৰদান কৰা ৰায়ক লৈ সৃষ্টি হোৱা বিতৰ্কই সচেতন মহলক জোকাৰি গৈছে। এইক্ষেত্ৰত অচিৰেই সকলো বিষয় পৰিষ্কাৰ ৰূপত ওলাই পৰিলেহে জনসাধাৰণৰ আশংকা দূৰ হ’ব।\nআমেৰিকাৰ ৰাজপথত টকাৰ বৰষুণ, টকা দেখি গাড়ীৰ পৰা নামি আহিল লোক, চাওক ভিডিঅ’


কলকাতাৰ পূজা পেণ্ডেলসমূহক ‘ন’ এন্ট্ৰী’ জ’ন ঘোষণাৰ নিৰ্দেশ\nকি জটিল যুঁজত অৱতীৰ্ণ হৈছে মোদী-ট্ৰাম্প? কি ক’লে জুনিয়ন ট্ৰাম্পে?\nগোৰেশ্বৰৰ কাউৰবাহাত অবড়ো সুৰক্ষা সমিতিৰ উদ্যোগত মত-বিনিময় অনুষ্ঠান\nকৰ’নাৰ চিকিৎসা : ১৪ বছৰীয়া কিশোৰীয়ে লাভ কৰিলে বৃহৎ সফলতা\nফাৰুক আব্দুল্লাৰ সন্মুখত নতুন বিপদ! ‘ৰাজনৈতিক প্ৰতিশোধ’ আখ্যা দলৰ\nবিমানবন্দৰ ব্যক্তিগতকৰণ : কেৰালা চৰকাৰৰ আবেদন অগ্ৰাহ্য ন্যায়ালয়ৰ\nলক্ষ্য- ২০২১ৰ নিৰ্বাচনত সমষ্টি দখল, হাজোত কংগ্ৰেছৰ কৰ্মীসভা\nউত্তৰপ্ৰদেশত পুনৰ ধৰ্ষণ কাণ্ড, পীড়িতা দলিত কন্যা\nক’ভিড আক্ৰান্তৰ সংখ্যা ক্ৰমাৎ নিম্নগামী, মৃত্যুৰ সংখ্যাও হ্ৰাস\nআছুক বিদায় জনাব ডঃ সমুজ্জ্বল কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যই, কি হ’ব পৰৱৰ্তী পদক্ষেপ?\nHome/ৰাষ্ট্ৰীয়/জলপানিৰ প্ৰপত্ৰ পূৰণৰ বাবে গৈছিল যুৱতী, কিন্তু কি হ’ল লখিমপুৰত?\nDigital Desk Send an email August 26, 2020\n55,403 1 minute read\nলক্ষ্ণৌ : অপৰাধ আৰু অপৰাধীৰ ৰম্যভূমিত পৰিণত হৈছে যোগী আদিত্যনাথৰ উত্তৰপ্ৰদেশ। মঙলবাৰে এগৰাকী ১৭বছৰীয়া যুৱতীৰ ক্ষত-বিক্ষত মৃতদেহ ৰাজ্যখনৰ লখিমপুৰ খেৰিত উদ্ধাৰ হোৱাৰ পাছতে সৰ্বত্ৰ চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি হৈছে। যুৱতীগৰাকীক বলাৎকাৰ কৰি হত্যা কৰাৰ কথা প্ৰকাশ কৰিছে আৰক্ষীয়ে। যুৱতীগৰাকীক ডিঙি ৰেপি হত্যা কৰা বুলি আৰক্ষীয়ে প্ৰকাশ কৰিছে।\nআৰু পঢ়িব পাৰিব: ট্ৰাক চালকৰ নৃশংস হত্যা : বহিঃৰাজ্যত গ্ৰেপ্তাৰ হ’ল অপৰাধী\nগাঁওখনৰপৰা ২০০ মিটাৰ আঁতৰৰ এটা পানী নথকা পুখুৰীত যুৱতীগৰাকীৰ মৃতদেহটো উদ্ধাৰ কৰে আৰক্ষীয়ে। খেৰিৰ আৰক্ষী অধীক্ষক সত্যেন্দ্ৰ কুমাৰে কয়, ‘মৰোনোত্তৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰতিবেদনত যুৱতীগৰাকীক বলাৎকাৰ কৰাটো প্ৰমাণ হৈছে। আমি এই ঘটনাৰ সৈতে জড়িতক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ বাবে সম্ভৱপৰ সকলো চেষ্টা চলাই গৈছোঁ। আশা কৰিছোঁ শীঘ্ৰেই উল্লেখযোগ্য সাফল্য লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হ’ম।’\nআৰু পঢ়িব পাৰিব: নীট, জেইই পৰীক্ষা : কেন্দ্ৰীয় শিক্ষামন্ত্ৰীয়ে কৰিলে গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘোষণা\nযুৱতীগৰাকীৰ পৰিয়ালৰ লোকে জনোৱা মতে, যুৱতীগৰাকীয়ে সোমবাৰে পুৱাই ঘৰৰ পৰা সমীপৰে চহৰখনলৈ এখন জলপানিৰ প্ৰপত্ৰ পূৰণৰ বাবে গৈছিল কিন্তু তেওঁ ঘূৰি নাহিল। আৰু তাৰ পাছতে পৰিয়ালৰ লোকে আৰক্ষীক খবৰ দিয়ে। যোৱা ১০ দিনত লখিমপুৰত সংঘটিত হোৱা এয়া দ্বিতীয়টো বলাৎকাৰ-হত্যাৰ ঘটনা। যোৱা ১৫ আগষ্টত এগাৰকী ১৩ বছৰীয়া কিশোৰীক বলাৎকাৰ-হত্যা কৰি কুহিয়াৰৰ খেতিপথাৰত পেলাই থৈছিল দুৰ্বৃত্তই।\nট্ৰাক চালকৰ নৃশংস হত্যা : বহিঃৰাজ্যত গ্ৰেপ্তাৰ হ’ল অপৰাধী\n’২১ত নিৰ্বাচন নেখেলে হিমন্তই! সলনি হ’ব ৰাজনৈতিক সমীকৰণ!\nধৰ্ষণৰ বলি হৈ ছয় মাহৰ অন্তঃসত্ত্বা ১৪ বছৰীয়া কিশোৰী\nবিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি (17)\nব্ৰেকিং নিউজ (976)


D Flaz in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - D Flaz ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nD Flaz ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- D Flaz Benefits & Uses in Assamese- D Flaz ar laabh aaru byavaharsamuh\nD Flaz ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- D Flaz Dosage & How to Take in Assamese - D Flaz ar paali aaru xeya kenedore lobo\nD Flaz ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- D Flaz Side Effects in Assamese- D Flaz ar parshwakriyasamuh\nD Flaz সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- D Flaz Related Warnings in Assamese- D Flaz xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে D Flazৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of D Flaz with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite D Flaz ar gurutor kriya-pratikriya\nD Flaz মতভেদসমূহ- D Flaz Contraindications in Assamese- D Flaz nishedhsamuh\nD Flaz ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about D Flaz in Assamese- D Flaz ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে D Flaz ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- D Flaz Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite D Flaz kriya-pratikriya\nD Flaz ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - D Flaz Benefits & Uses in Assamese - D Flaz ar laabh aaru byavaharsamuh\nD Flaz তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nD Flaz ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - D Flaz Dosage & How to Take in Assamese - D Flaz ar paali aaru xeya kenedore lobo\nD Flaz-ৰ উপাদানসমূহ - D Flaz Active Ingredients in Assamese - D Flaz-ar upadaansamuh\nD Flaz ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - D Flaz Side Effects in Assamese - D Flaz ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, D Flaz ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nD Flaz সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - D Flaz Related Warnings in Assamese - D Flaz xonkranta xatarkatabanisamuh\nD Flaz-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nD Flazএ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত সুতীব্ৰ প্ৰভাৱ দেখুৱায়। এইবাবে ইয়াক চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে গ্ৰহণ কৰিব। আপোনাৰ ইচ্ছা অনুসৰি গ্ৰহণ কৰিলে ই ক্ষতিকাৰক হব পাৰে।\nD Flaz-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nD Flaz প্ৰথমে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ গ্ৰহণ কৰা উচিত নহয় কাৰণ ইয়াৰ ফলত স্তন্যপায়ী মহিলাৰ গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে।\nবৃক্কত D Flaz কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nD Flaz গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত আপোনাৰ বৃক্ক ত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। যদি এয়া হয় তেন্তে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ বন্ধ কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক আৰু তেখেতে কোৱা অনুসৰি কৰক।\nযকৃতত D Flaz কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nD Flaz গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত আপোনাৰ কলিজা ত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। যদি এয়া হয় তেন্তে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ বন্ধ কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক আৰু তেখেতে কোৱা অনুসৰি কৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত D Flaz ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nD Flaz গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত আপোনাৰ হৃদয় ত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। যদি এয়া হয় তেন্তে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ বন্ধ কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক আৰু তেখেতে কোৱা অনুসৰি কৰক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে D Flazৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of D Flaz with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite D Flaz ar gurutor kriya-pratikriya\nD Flaz তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nD Flaz মতভেদসমূহ - D Flaz Contraindications in Assamese - D Flaz nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে D Flaz লোৱা অনুচিত যাতে -\nD Flaz ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about D Flaz in Assamese - D Flaz ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই D Flaz-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, আপনি D Flazৰ প্ৰতি আসক্ত নহয়।\nD Flaz আপোনাক টোপনি নলগায় বা তন্দ্ৰাচ্ছন্ন নকৰে। আপুনি মেচিন আদি চলাব পাৰে।\nহয়, আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহ D Flaz লোৱাটো নিৰাপদ।\nমানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ বাবে D Flaz লৈ কোনো লাভ নাই।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে D Flaz ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - D Flaz Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite D Flaz kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু D Flazৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nD Flaz আৰু খাদ্যৰ প্ৰভাৱৰ ওপৰত কোনো তথ্য নাই কিয়নো এয়া এতিয়ালৈ বৈজ্ঞানিক ভাৱে গৱেষণা কৰা হোৱা নাই।\nমদ আৰু D Flazৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nD Flazৰ সৈতে মদ্যপানৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে একো কোৱাটো এতিয়া কঠিন। কিয়নো এইবিষয়ে এতিয়ালৈ একো গৱেষণা হোৱা নাই।\nD Flaz ৰ অনুকল্প - Substitutes for D Flaz in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই D Flaz লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা D Flaz ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে D Flaz সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি D Flaz ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত D Flaz সেৱন কৰে?


Cabinet meeting outside Guwahati CM replied on it to opposition Cabinet meeting outside Guwahati: ৰাজধানীৰ বাহিৰত কিয় কেবিনেট বৈঠক?মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই দিলে ব্যাখ্যা– News18 assam\nCabinet meeting outside Guwahati: ৰাজধানীৰ বাহিৰত কিয় কেবিনেট বৈঠক?মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই দিলে ব্যাখ্যা\nৰাজধানীৰ পৰা জিলা ব্লক পৰ্যায়লৈ প্ৰশাসনক নিয়াৰ প্ৰয়াসঃ মুখ্যমন্ত্ৰী\nৰাজধানী দিছপুৰৰ বাহিৰত কিয় কেবিনেট বৈঠক? ড° হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ চৰকাৰক বিৰোধীৰ সমালোচনা APCCৰ কাৰ্যকৰী সভাপতি ৰাণা গোস্বামীৰ ৷\nপ্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ কাৰ্যকৰী সভাপতি ৰাণা গোস্বামীৰ এই সমালোচনাৰ সমান্তৰালকৈ বিৰোধী AIUDFয়েও সমালোচনা কৰে ড° শৰ্মাৰ চৰকাৰক ৷ AIUDFৰ বিধায়ক কৰিমউদ্দিন বৰভূঞাই কৈছিল এনেদৰে- “লাকজাৰী চৰকাৰ এইখন ৷ খাই ভাল পায় ৷ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ বাহিৰে বেলেগ মন্ত্ৰীৰ কামেই নাই ৷ কাম নোহোৱা মন্ত্ৰী অৱশ্যে পিকনিক খোৱাবলৈ এনেদৰে গুৱাহাটীৰ বাহিৰত মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে কেবিনেট পাতিছে ৷”\nবিৰোধী কংগ্ৰেছ আৰু AIUDFৰ এনে সমালোচনাৰ উত্তৰ দিলে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে ৷ বঙাইগাঁৱত ৰাজধানীৰ বাহিৰত দ্বিতীয়খন কেবিনেট বৈঠকত অংশগ্ৰহণ কৰি মুখ্যমন্ত্ৰী ড° হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই পূৰ্বে কোন কোন কোন মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে ৰাজধানীৰ বাহিৰত কেবিনেট বৈঠক আয়োজন কৰিছিল? তাৰ ব্যাখ্যা দিলে ৷\nমুখ্যমন্ত্ৰীয়ে ক'লে- “১৯৫১ চনৰ ২৮ ডিচেম্বৰত ৰাজধানী শ্বিলঙৰ বাহিৰত গুৱাহাটীত কেবিনেট পাতিছিল বিষ্ণুৰাম মেধিয়ে ৷ ১৯৭১ চনত মহেন্দ্ৰমোহন চৌধুৰীয়ে শ্বিলঙৰ বাহিৰত গুৱাহাটীত পাতিছিল কেবিনেট ৷ হিতেশ্বৰ শইকীয়াই দুখনকৈ কেবিনেট পাতিছিল বিমান বন্দৰত ৷ সৰ্বানন্দ সোণোৱালেও মাজুলীত পাতিছিল কেবিনেট ৷ এতিয়া আমি ধুবুৰীৰ পিছত দ্বিতীয়খন কেবিনেট পাতিছো বঙাইগাঁৱত ৷ তৃতীয়খন ৰাজধানীৰ বাহিৰত আয়োজন কৰা হৈছে হাফলঙত ৷ হাফলঙত জানুৱাৰীৰ পাঁচ তাৰিখে অনুষ্ঠিত হ'ব ।”\nৰাজধানীৰ বাহিৰত কেবিনেট বৈঠক আয়োজন কৰাৰ উদ্দেশ্য আৰু লক্ষ্য আছে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ৷ সেই সন্দৰ্ভত মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে ক'লে- “ৰাজধানীৰ পৰা প্ৰশাসন জিলা আৰু ব্ল'ক পৰ্যায়লৈ নিয়াৰ প্ৰচেষ্টা কৰা হৈছে ৷”\nৰাজধানীৰ বাহিৰত কেবিনেট বৈঠক আয়োজনৰ ব্যাখ্যা কৰি মুখ্যমন্ত্ৰী ড° শৰ্মাই লগতে ক'লে- “মন্ত্ৰীসকলে পৰিদৰ্শন কৰিছে জিলাৰ চৰকাৰী আঁচনিসমূহ ৷ চৰকাৰী আঁচনিৰ অগ্ৰগতিৰ বুজ ল'ব পাৰিছে ৷ প্ৰতিজন মন্ত্ৰীয়ে কেবিনেটলৈ আহোঁতে এখন জিলা আৰু দিছপুৰলৈ উভতি যাওঁতে এখন জিলাৰ চৰকাৰী আঁচনিসমূহৰ বুজ ল'ব পাৰিছে ৷”\nAIUDFAssam CabinetAssam CongressDr Himanta Biswa Sarma


Baclytic in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Baclytic ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nBaclytic के प्रकार चुनें\nBaclytic ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Baclytic Price and Pack Size in Assamese - Baclytic ar mulya aaru pakor size\nBaclytic Gel ₹96.0 दवा खरीदें\nBaclytic की जानकारी\nBaclytic ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Baclytic Benefits & Uses in Assamese- Baclytic ar laabh aaru byavaharsamuh\nBaclytic ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Baclytic Dosage & How to Take in Assamese - Baclytic ar paali aaru xeya kenedore lobo\nBaclytic ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Baclytic Side Effects in Assamese- Baclytic ar parshwakriyasamuh\nBaclytic সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Baclytic Related Warnings in Assamese- Baclytic xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Baclyticৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Baclytic with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Baclytic ar gurutor kriya-pratikriya\nBaclytic মতভেদসমূহ- Baclytic Contraindications in Assamese- Baclytic nishedhsamuh\nBaclytic ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Baclytic in Assamese- Baclytic ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Baclytic ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Baclytic Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Baclytic kriya-pratikriya\nBaclytic ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Baclytic Benefits & Uses in Assamese - Baclytic ar laabh aaru byavaharsamuh\nBaclytic তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nBaclytic ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Baclytic Dosage & How to Take in Assamese - Baclytic ar paali aaru xeya kenedore lobo\nBaclytic-ৰ উপাদানসমূহ - Baclytic Active Ingredients in Assamese - Baclytic-ar upadaansamuh\nBaclytic ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Baclytic Side Effects in Assamese - Baclytic ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Baclytic ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nBaclytic সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Baclytic Related Warnings in Assamese - Baclytic xonkranta xatarkatabanisamuh\nBaclytic-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nBaclyticএ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত সুতীব্ৰ প্ৰভাৱ দেখুৱায়। এইবাবে ইয়াক চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে গ্ৰহণ কৰিব। আপোনাৰ ইচ্ছা অনুসৰি গ্ৰহণ কৰিলে ই ক্ষতিকাৰক হব পাৰে।\nBaclytic-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাসকলে Baclytic ৰ মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। আপুনি যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া লক্ষ্য কৰে লগে লগে Baclytic গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰে। আপোনাৰ চিকিতসকৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক আৰু আপোনাৰ চিকিতসকে সুৰক্ষিত বুলি কোৱাৰ পিছতহে পিছত ব্যৱহাৰ কৰিব।\nবৃক্কত Baclytic কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক ৰ বাবে Baclytic কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nযকৃতত Baclytic কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ৰ বাবে Baclytic কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Baclytic ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nBaclyticৰ হৃদয় ৰ ওপৰত কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া নাই।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Baclyticৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Baclytic with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Baclytic ar gurutor kriya-pratikriya\nBaclytic তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nBaclytic মতভেদসমূহ - Baclytic Contraindications in Assamese - Baclytic nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Baclytic লোৱা অনুচিত যাতে -\nBaclytic ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Baclytic in Assamese - Baclytic ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Baclytic-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nBaclyticৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nBaclytic য়ে তন্দ্ৰাভাৱ বা টোপনিৰ উন্মেষ নঘটায়, সেয়ে আপনি বাহন চলাব পাৰে বা মেচিন আদি অপৰেট কৰিব পাৰে।\nহয়, কিন্তু Baclytic লোৱাৰ পূৰ্বে ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ লোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Baclyticৰ ব্যৱহাৰ প্ৰভাৱশালী নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Baclytic ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Baclytic Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Baclytic kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Baclyticৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Baclytic লোৱাট নিৰাপদ।\nমদ আৰু Baclyticৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱ হেতুকে, মদৰ সৈতে Baclytic লোৱাৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে তথ্য নাই।\nBaclytic ৰ অনুকল্প - Substitutes for Baclytic in Assamese\nBaclytic के लिए सारे विकल्प देखें\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Baclytic লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Baclytic ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Baclytic সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Baclytic ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Baclytic সেৱন কৰে?


শূণ্যতাৰ সিপাৰে তথাগত। খণ্ড-৬\nAuthor i Entrepreneur I Social Worker I Motivational Speaker\nশূন্যতাৰ সিপাৰে তথাগত (উপন্যাস)\n' তই যে কি অদ্ভুত মানুহ এটা '\nজুনেইদ, বৰুণ, সমীৰণহত আচৰিত হয় তাক লৈ। আচৰিত নহ'বনো কিয় ? তথাগতৰ গাঁৱৰ ঘৰলৈ সিহঁত আটাইকেইটা গৈছে। গাঁৱৰ মানুহৰ মুখে মুখে শুনিছে তথাগতৰ কথাবোৰ।\n' ছবিৰ দৰে আখৰ লিখিছিল সি ' তথাগতক পঢ়ুওৱা শিক্ষকে কয়।\n' বৰ কম সময়তে পাঠবোৰ বুজিছিল সি। '\nতেন্তে কি হ'ল তথাগতৰ ? পঢ়া - শুনা আধাতে এৰি ছন বনাই ফুৰিবলৈ ল'লেনো কিয় ?\nইমান একো ডাঙৰ ঘটনাও হোৱা নাছিল।\nস্কুলত অংক তিনিটা কৰিবলৈ দিছিল। পাৰক - নোৱাৰক সবেই যত্ন কৰিছিল কৰিবলৈ। তথাগতৰ আকৌ সিদিনা কি জানো হ'ল .. তাৰ মুঠেও মন যোৱা নাছিল অংককেইটা কৰিবলৈ। সি থমথমকৈ বহি আছিল। মাষ্টৰে যিমানে কৰিবলৈ কৈছিল, সিমানে বাঢ়ি গৈছিল তাৰ আজল - মঠালিখন।\n' নকৰো ' ৰ পৰা ' কৰিম ' নুবুলিলে সি।\nমাষ্টৰৰো খঙে মূৰৰ চুলিৰ আগ পাইছিলগৈ। মৰিয়াই মৰিয়াই ' আইধা ' পেলালে তাক। সেই যে খঙৰ ভমকত স্কুল এৰিলে, এৰিলেই আৰু। ঘৰৰ মানুহৰ মাৰ - কিল খায়ো তথাগত আৰু স্কুললৈ নগ'ল।\nএদিন দূপৰীয়া বৰনামঘৰৰ কাষৰ বৰপুখুৰীটোত তথাগতই বৰশী টোপাই আছিল। বাৰীৰ আলতিয়া মাটি খান্দি এটোপোলা বোন্দা কেচুৰ টোপ পলিথিন এটাত নুৰা কৰি লৈ গৈছিল। কিমান সময় সি সেইদিনা বৰপুখুৰীৰ পাৰত বহি আছিল সেই হিচাপ কোনেও কৰা নাছিল। আচলতে দিনৰ দিনটো চকুৰ আগত পঙপঙাই থকাতকৈ চকুৰ আগৰ পৰা সি দূৰত থাকিলেই ঘৰৰ মানুহবোৰে ভাল পাইছিল চাগে।\nবেলিটোৰ পোহৰবোৰ ঢুকাও ঢুকাও হোৱাৰ পৰত তথাগতই দেখিছিল আকাশখন ৰঙচুৱা, গোলাপী আৰু সুমথিৰা ৰঙৰ এখন ডাঙৰ ছবিৰ দৰে হৈ উঠিছে। কোনো শিল্পীয়েহে যেন আকাশখনত ৰঙবোৰ আটোমটোকাৰীকৈ সানি গৈছিল।\nমলিন বৰ্তাকে বৰনামঘৰৰ মণিকূটৰ ওচৰত বহি গোৱা প্ৰাৰ্থনাৰ কৰুণ সুৰ এটা তথাগতৰ ওচৰলৈ বৈ আহিছিল-\n' মুক্তিত নিস্পৃহ যিটো\nসেহি ভকতক নমো\nৰসময় মাগোহো ভকতি\nসমস্ত মস্তক মণি নিজ ভকতৰ বৈশ্য\nভজো হেন দেৱ যদুপতি '\nতথাগতৰ বুকুখন কিবা এটাই মুচৰি আনিছিল। এক ভাষাৰে বুজাব নোৱৰা বেজাৰত সেইকণ বয়সতে সি ধাৰাসাৰ চকুলোত উটি গৈছিল।তাৰ এতিয়াও মনত পৰে, বৰপুখুৰীৰ পাৰতে থকা বুঢ়া আহতজোপাৰ তলতে বহি সি সৰ্বচ্চ হেৰুওৱা মানুহৰ দৰে হুৰাহুৰে কান্দিছিল।\nসেই ৰাতি ঘৰলৈ আহি সি ছবি আকিছিল। এখন নহয়, ইখনৰ পিছত সিখন। সি বৰ বেছিকৈ অস্থিৰ হৈ পৰিছিল। যিহকে ৰঙ পাইছিল ,তাৰেই ছবি আকিছিল।\nঘৰৰ মানুহে তাৰ পগলা জক উঠিছিল বুলি ভয় খাইছিল।\nযিমানেই সি ছবিবোৰ আকিছিল, সিমানেই তাৰ বেজাৰবোৰ কমি আহিছিল। সেইদিনাই সি বুজিছিল- ছবি আকিবৰ কাৰণেই তাৰ জন্ম হৈছে।\nহাবিয়ে - বননিয়ে, নদীৰ পাৰে, গছতলে তথাগতই সেই তেতিয়াৰে পৰা কেৱল ছবিকে আকিবলৈ ল'লে।\n' লগৰবোৰ স্কুললৈ যায়। তোমাৰ বেয়া নালাগেনে ? '\nতথাগতই ভাবি নাপায় অদীতি বাইদেউৱে কেতিয়াবা কথাবোৰ ইমান আকৰিৰ দৰে কিয় সোধে।\nস্কুললৈ নগ'ল কি হ'ল। তাৰ বাবে মুকলি হ'ল অন্য এখন পৃথিৱী। এনেকুৱা এখন পৃথিৱী তাৰ বাবে যে পৰম আকাংক্ষিত। যিদিনাই সি সেই বুজাব নোৱৰা দুখটো আপোনা আপুনি তাৰ বুকুত উপলব্ধি কৰিলে আৰু সেই দুখ সহিবৰ বাটটো তাক ৰঙবোৰে দিলে, সেইদিনাৰ পৰাই তথাগত সেইখন পৃথিৱীৰ মানুহ হৈ আছে।\nসেইখন পৃথিৱীত তেতিয়াৰ কিশোৰ তথাগতই আগতকৈও বেছিকৈ সময় দিব পৰা হ'ল তাৰ পোহনীয়া চৰাইবোৰক। কিমান যে চৰাই পুহিছিল তথাগতই। আচলতে পোহা বুলি ক'লে ভুল কোৱা হ'ব। সি মাত্ৰ চৰাইবোৰৰ যতন লৈছিল। আৰু চৰাইবোৰে তাক আপোন বুলি ভাবিছিল। ঘৰচিৰিকা এহালৰো বৰ যত্ন লৈছিল সি। এবাৰ ঠেং ভঙা ডাউক এজনী পাইছিল সি। ঘৰলৈ আনি কেচা হালধি বটা দি দি ভাল কৰিছিল। ভাল হোৱাৰ পিছত চৰাইজনীয়ে আৰু তাক এৰি ক'লৈকো নোযোৱা হ'ল। ভালেদিন তেনেকৈয়ে থকাৰ পিছত চৰাইজনীৰ দুৰ্দান্ত প্ৰেম হ'ল। প্ৰেমিক পখীয়ে এদিন ক'ৰবালৈ লৈ গ'ল তাৰ ডাউকজনীক। সেইদিনাহে তথাগতৰ মনটো বৰ বেয়া লাগিছিল। প্ৰেমিক চৰাইটোক পালে ফৰ্মূতিয়াই মাৰিম বুলিও ভাবিছিল সি। লাহে লাহে সেই দুখ সহিব পৰা হ'ল সি।\nকিন্তু চুতিয়া শালিকা এজনীক হেৰুওৱাৰ যন্ত্ৰণা সি বহুদিনলৈকে পাহৰিব পৰা নাছিল। ক'ৰবাৰ পৰা চো মাৰি উৰি আহিছিল শেণ চৰাই এটা। চুৱা পাতনিত চুৱা খাই ফুৰা শালিকাজনীক ছো - মাৰি আহি নিলেহি যি নিলেই। তথাগতৰ চকুৰ সন্মুখতে চৰাইজনীক থপিয়াই নিলে।সি একোৱেই কৰিব নোৱাৰিলে। ইমান অসহায় যেন সি কাহানিও অনুভৱ কৰা নাছিল। বহুদিনলৈকে সেই নি:কিন চৰাইজনীয়ে কন্দুৱালে তাক .. সি সাজি দিয়া বাহত চৰাইজনীয়ে কণী পাৰি থৈছিল। দুদিনমান আমন জিমনকৈ থাকি মতা চৰাইটো আন ক'ৰবালৈ উৰি গৈছিল। এদিন কণীকেইটা কিহবাই খাই পেলালে। কিয় জানো সেই চৰাইজনীৰ মৃত্যুৰ বাবে তথাগতই আজিও নিজকে দোষী বুলি ভাবে। সাধাৰণ কণমানি চৰাই এজনীকে সি ঘাতক চৰাইটোৰ পৰা বচাব নোৱাৰিলে ..\nশূন্যতাৰ সিপাৰে তথাগত খণ্ড-২৮\n'কোনোবাখিনিত মই একেবাৰেই ভৰষাত ল'ব নোৱাৰো পুৰুষক। ভালপোৱাক আস্থাত ল'ব নোৱাৰো। তুমি জানা। তুমি সকলো জানা। কিজানি মই বৰ প্ৰেমহীন মানুহ।তোমাক হেৰুৱাব বিচৰা নাছিলো।কিন্তু হেৰুৱাই পেলালো।একেবাৰেই হেৰুৱাই প\nশূন্যতাৰ সিপাৰে তথাগত খণ্ড-২৭\nকেইবাদিনৰ মূৰত তথাগত আজি আদিংগীৰিলৈ আহিছে। সি অহা দেখি ল'ৰা ছোৱালী জাক উফৰি অহাদি আহিলে তাৰ ওচৰলৈ। আটাইতকৈ থোপোকাটোৰ Direct complain- 'তই আমাক পাহৰি গ'লি ককাই'। তথাগতই সিহঁতক 'ককাই' সম্বোধনটো শিকাইছিল\nশূন্যতাৰ সিপাৰে তথাগত খণ্ড -২৬\nঅহা যোৱা কৰিব পৰা বাটটোৰ একেবাৰে মাজতে গছজোপা। প্ৰকাণ্ড গা গছেৰে নদীখনৰ ফালে হাউলি গৈছে।গেটৰ মুখত 'সতী ৰাধিকা উদ্যান বা ৰিভাৰ ফ্ৰণ্ট পাৰ্ক' বুলি লিখা আছে যদিও এইখনক পাৰ্ক বুলি ক'বলৈ বৰুণৰ মন নাযায়। '\nWebsite managed by Siddhartha Hazarika\nCopyright © 2020 Archana Borthakur. All rights reserved.


কণপিতৌৰ সমস্যা- বেদব্ৰত বৰা – ফটাঢোল\nOctober 3, 2018 গল্প\t3 Comments\nকণপিতৌৰ সমস্যা- বেদব্ৰত বৰা\nভেকুলীৰ টোৰটোৰণি মাৰ নৌযাওঁতেই নামঘৰত ডবাৰ কোব পৰিল। কণপিতৌৱে খৰকৈ খোজ দিলে। আজিও প্ৰাৰ্থনা পলম হ’লে ডিম্বেশ্বৰ দাইটিৰ গালি শুনিব লাগিব। এই মানুহজনে খালি গালি পাৰোঁ পাৰোঁকৈ থাকে। সুবিধা পালেই ক’বলৈ আৰম্ভ কৰে,“কণপিতৌ তোৰ আৰু নহ’ব। আজিও পলম কৰিলিনে? জীৱনত কেতিয়াবা সময়মতে কাম কৰি পাইছনে? সেইকাৰণে এতিয়ালৈকে তোৰ ঘৈণীয়েৰৰ সন্তান হোৱা নাই বুজিলি”।\nএই গালিটো পাৰিলে তাৰ চুলিবোৰ ঠিয় হৈ যায়। কাণ দুখন ৰঙা পৰি যায় আৰু দুয়োখন কাণেৰে হো হোকৈ কিছুমান শব্দ ওলাবলৈ ধৰে। অলপ দেৰিলৈকে সি একো নুশুনা হয়। তাৰ ঘৈণীয়েকজনীৰ প্ৰতি ডিম্বেশ্বৰ দাইতিৰ ইমান চকু কিয়? বিয়া পতা মাত্ৰ তিনিবছৰ হৈছে। এতিয়াই ল’ৰা-ছোৱালী হ’ব লাগিব বুলি কি কথা আছে? এই জঞ্জালবোৰৰ পৰা সি হাত সাৰি আছে কাৰণেই খেতি পথাৰ সামৰি এইদৰে নামঘৰলৈ আহিব পাৰিছে। খোজ খৰ কৰিবলৈ কণপিতৌৱে ধূতিখন এবাৰ কোঁচাই ল’লে। এবাৰ ভাবিছিল, চেণ্ডেলযোৰ হাতত লৈ ল’ব নেকি। কিন্তু পিছ মুহূৰ্ততে ভাবিলে আন্ধাৰে মুন্ধাৰে কিহত ভৰি দিয়ে ঠিক নাই, সেয়েহে চেণ্ডেলযোৰ খুলি হাতত লোৱাটো সজ কথা নহ’ব। খোজ কাঢ়ি গৈ থাকোতে কণপিতৌৱে নিজৰ বচন কেইথেৱা মনত পেলাবলৈ চেষ্টা কৰে। ক’ত মনত পৰিব? আখৰা আৰম্ভ হোৱা দহ দিন হৈছেহে। বচন মুখস্থ কৰিবলৈ সময়বা পাইছে ক’ত? তাৰ বেয়া লাগে। প্ৰতিবাৰ তাক মহিলাৰ ভাওবোৰ দিয়ে। আজিকালি ভাওনাত গাভৰু ছোৱালীয়ে সাজি কাচি ৰাণী, দেৱী, অপেশ্বৰীৰ ভাও লয়। তাক কিয় বাৰে বাৰে মহিলাৰ ভাও লবলৈ বাধ্য কৰাব লাগে? এইবাৰ সেইবাবে সি আঁকোৰগোজ হ’ল। লাগিলে ভাও নলবই, কিন্তু মহিলাৰ ভাও আৰু নহ’ব। বহু বাক বিতণ্ডাৰ অন্তত গাঁওবুঢ়াই শেষত তাৰ ৰজাৰ দূতৰ ভাওটো দিয়াইছে। দুথেৱা মাত্ৰ বচন। তাকো পিছদিনাৰ ভাওনাত। আগদিনা সি নিজৰ ভাগৰ দেউৰি বিলনীয় কামবোৰ ভালকৈ কৰিব লাগিব। সেই চুক্তিতহে তাক ভাওটো দিয়া হৈছে। ভালেই হৈছে। দুদিন ভাও লোৱাটো কম কষ্ট আৰু খৰচৰ কথা নহয়। ড্ৰেচ-পাতিৰ কথা আছেই তাতে আকৌ বৰঙনিও আছে। কণপিতৌৱে সময়-সুবিধা পালেই অকমান ধৰে। গাৰ বিষ মাৰিবলৈ বুলি এনেকৈ ধৰোতে ধৰোতে এতিয়া অভ্যাসত পৰিণত হৈছে। বিশেষকৈ সন্ধিয়া হাল-কোৰ, গৰু-গাই সামৰি আলিমূৰৰ ফালে অকমান ওলাই গৈ বীৰেণৰ দোকানত দুগিলাচ নাখালে তাৰ গাটো শাঁত নপৰে। নামঘৰৰ দায়িত্ব বঢ়াৰপৰা অৱশ্যে দুই-এদিন এৰা-ধৰা কৰিবলগা হৈছিল। বুঢ়া-মেথাও দাবী ধমকি দি মদ-মাংসৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ উপদেশ দিয়ে। কিন্তু সেইদিনাই সি ৰামায়ণৰ পাঠৰ সময়ত ৰামচন্দ্ৰই নিজে হৰিণা পহুৰ মাংস খোৱাৰ কথা যেতিয়া শুনিলে তেতিয়াই বুজি পালে যে স্বয়ং ভগৱানেও এইবোৰ মুখত দিছিল। ৰামায়ণৰ শ্লোক দুটা তাৰ মুখস্থই হৈ গ’ল। মহেন্দ্ৰ বৰদেউতাই সুৰ লগাই গাইছিল-\nহৰিণেক মাৰিয়া ৰান্ধিয়া তৈতে খাইলা।\nবৃক্ষমূলে লখাই পত্ৰ শয্যাক বিছাইলা।\nমৃগমাৰি লক্ষ্মণে যোগান্ত নিতে আনি।\nসীতা দেৱী ৰান্ধন্ত ভুঞ্জন্ত তিনি প্ৰাণী।\nএই শ্লোককেইটা সি কাৰোবাক কাৰোবাক শুনাইছিল। তাৰ মুখত শুদ্ধকৈ ৰামায়ণৰ শ্লোক শুনি বীৰেণৰ দোকানত গ্ৰাহকবোৰে তবধ মানে। কয়, “তই ভালকৈ পঢ়া-শুনা কৰা হ’লে ডাঙৰ মানুহ হ’লিহেঁতেন। খেতি-বাতি কৰি এইদৰে গাঁৱত থাকিব নালাগিলেহেঁতেন”।\nকণপিতৌৱে মুখতে ধৰে, “হেৰৌ সকলো মানুহ যদি চহৰলৈ যায়, গাঁৱত কোন থাকিব? আৰু চহৰৰ মানুহবোৰ কি সুখত আছে আমি দেখি থকা নাই জানো? আমাৰ গাঁৱৰে কিয় অনন্ত মাধৱৰ ছোৱালীজনী চহৰলৈ বিয়া দিয়া নাছিল জানো? কি হ’ল এতিয়া? মাৰ-পিট কৰি গিৰীয়েকে তাইক খেদি অন্য এজনী অনা নাই জানো? তাই জানো এতিয়া চহৰত পঢ়া-শুনা কৰি আহি গাঁৱতে থাকিব লগা নাই। সেইবোৰ মানুহৰ কপাল বুজিছ। গতিকে কোন ক’ত থাকিব আৰু কেনেকৈ থাকিব সেয়া ওপৰৰজনাই ঠিক কৰি দিছে। টিভি চিৰিয়েলবিলাকত ভগৱানৰ লীলাবিলাক তহঁতে নাচাৱ নেকি? কণপিতৌৰ মুখত আখৈ ফুটা দি উপদেশবাণী শুনি বীৰেণে মাত লগায়, “হেৰৌ ৩০ টকাৰ খালি, এতিয়া ঘৰলৈ যা। ঘৰত গাভৰু ঘৈণীয়েৰজনী অকলে থকা নাই জানো। তই নথকা সময়ত বোলে ডিম্বেশ্বৰ দাইটি তোৰ খবৰ কৰিবলৈ তহঁতৰ ঘৰৰ ফালে যায়। কথাটো অলপ মন কৰিবি”।\nকণপিতৌৱে আৰু দেৰি নকৰে। খৰধৰকৈ ঘৰলৈ ওলায়। হাতত থকা জিঅ’ফোনটোৰে ঘৈণীয়েকৰ ম’বাইললৈ ফোন কৰে। টুইট টুইট শব্দ কৰি ফোনটো ৰৈ যায়। সি কৈ উঠে, নেটৱৰ্ক বোলা বস্তুটো নথকা হ’লেহে কিজানি ফোনবোৰে ভালকৈ কাম কৰিলেহেঁতেন। তথাপিতো এই ম’বাইল ফোনবোৰে সিহঁতক বহুত সহায় কৰিছে। ইণ্টাৰনেট যি স্থানত পায়, সেই স্থানলৈ গৈ সিহঁতে ফোনত কমবোৰ লীলা-খেলা দেখিবলৈ নাপাইছেনে? অৱশ্যে প্ৰায়ে জিঅ’ ফোনৰ ভিডিওবোৰ আৰম্ভ হোৱাৰ আগে আগে কৃষ্ণৰ সুদৰ্শন চক্ৰৰ দৰে নেটৱৰ্কৰ চক্ৰটো ঘূৰি থাকে। সেইটো ঘূৰি ঘূৰি সময়ত চকা-মকাকৈ কিবা এটা বস্তু ওলায়। তাকে চাই সিহঁতে পৰম তৃপ্তি লাভ কৰে। সি ভাবে সেয়াই বোধকৰো ডিজিটেল ইণ্ডিয়া। ইণ্টাৰনেট থকা জিঅ’ ফোনত অহা মেচেজবোৰ পোৱাটো সিহঁতৰ বাবে সৌভাগ্যৰ কথা। কাৰেন্ট নাথাকিলে কি হ’ব? ৰমেশৰ দোকানৰ বেটেৰীত চাৰ্জ দি সিহঁতে হাতে হাতে ফোন লৈ গৌৰৱেৰে ক’ব পাৰে, “ভাৰত মাতা কী জয়। জয় ডিজিটেল ইণ্ডিয়াৰ জয়”। নামঘৰত হৰিধ্বনি দিয়া তাৰ কাণত পৰে, “অ’ আ হৰি অ’ আ ৰাম”। তাৰ আজিও দেৰি হ’ল। এইবোৰ কথা মূৰত সোমাই থাকিলে দেৰি নহয় কি হ’ব। এইবাৰ চেণ্ডেলযোৰ হাতত লৈ সি খৰ খোজেৰে নামঘৰ অভিমুখে যাবলৈ ধৰিলে। আজিও ডিম্বেশ্বৰ দাইটিয়ে নহ’লে সকলোৰে সন্মুখত চিঞৰি উঠিব, “কণপিতৌ আজিও পলম কৰিলি? সেই কাৰণে তোৰ ঘৈণীয়েৰে এতিয়াও……..”\n« দিয়াচলাই : মনালিছা\nডাক্তৰ: ডা° পাৰ্থসাৰথি ভূঞা »\nBohut val lagil..anekua aru assamese comics lagisile muk…kiba app ase neki baru?jonabosun


U can do it.. বেয়াৰ গ্রীলৰ বিষয়ে এইখিনি বাৰু আপুনি জানেনে?\nHomeঅনুপ্ৰেৰণামুলকU can do it.. বেয়াৰ গ্রীলৰ বিষয়ে এইখিনি বাৰু আপুনি জানেনে?\nলৰাটোৰ বয়স ৮-বছৰ , এদিন মাউন্ট এভাৰেষ্টৰ ফটো দেখুৱাই দেউতাকে লৰাজন সুধিছিল , "এই চুড়াত উঠিব পাৰিবা নে তুমি?" লৰাটোৱে সিদিনা কৈছিল "পাৰিম "!\nস্কুল জীবন শেষত লৰাজনে বৃটিছ আৰ্মিৰ এয়াৰ ডিভিজনত যোগ দিয়ে । মনৰ ভিতৰতে হিমালয়ৰ সর্বোচ্চ শৃঙ্গ থিয় হৈ বিজয়ৰ চিৎকাৰ দিয়াৰ ইচ্ছা লৰাজনৰ তেতিয়াও ক্ষান্ত হোৱা নাই । কিন্তু ইয়াৰ মাজতে এদিন দুর্ঘটনা ঘটিল । জাম্বিয়াত ফ্রি ফল পেৰাচ্যুতিং কৰাৰ সময়ত মাৰাত্মক আঘাত পাই , ৰাজহাড় তিনিটা কশেৰুকা ভাঙি যায় । ডাক্তৰৰ মতে আজীৱন পংগু হৈ পৰিব সি । হুইলচেয়াৰত কটাব লাগিব বাকী জীবন ।তেনেদৰে আৰ্মিৰ চাকৰিটোও গুচি গল। আগত থাকিল বাকী জীবন পঙ্গুত্বৰ অভিশাপ লৈ কাটোৱাৰ প্রতীক্ষা।\nকিন্তু অদম্য ইচ্ছাশক্তিৰ এই লৰাজনে ১ বছৰৰ ভিতৰত হুইলচেয়াৰ পৰা উঠি খোজ কাঢ়িবলৈ চেষ্টা কৰিলে। এদিন খোজকাঢ়িব পৰা হ'ল । লাহে লাহে দৌৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। ডাক্তৰৰ সকলো ভবিষ্যত বাণী মিচা বুলি প্রমাণ কৰে লৰাজনে । এনেদৰে সুস্থ হোৱাৰ মাত্ৰ ৬ মাহৰ মুৰত ২৩ বছৰীয়া লৰাজনে মাউন্ট এভাৰেষ্ট জয় কৰিলে ।জানেনে আমি সকলোৱে লৰাজনক চিনি পাওঁ Man Vs Wild অনুষ্ঠানৰ জৰিয়তে বিশ্বত জনপ্ৰিয় হৈ পৰা এই লৰাজনৰ নাম "বেয়াৰ গ্রীলচ "। তেও দেখুৱাই দিছে অদম্য ইচ্ছেশক্তিই যথেষ্ঠ জীবনটো সলনি কৰাৰ বাবে । লগতে ইস্পিত কঠিন সংকল্প আৰু দৃঢ়তা।😊........\nমই আপুনি কি কৰিছো ? জীবনত এটা দুটা ধুমুহা আহিছে , আৰু আমি পাতল পাখি এটাৰ দৰে উৰিছো ।কিছুমানে চাকৰি পোৱা নাই , অথবা ব্যৱসায় কৰি কৰি সৰ্বক্লান্ত হৈ গৈছে , কিচুমানৰ গাৰ্লফ্ৰেণ্ডে এৰি গৈছে নতুবা পত্নীয়ে ডিভোর্স দিছে ,কিচুমানে প্ৰতিতো মুহুৰ্তত ব্যৰ্থতাৰ সন্মুখীন হৈ আছে নতুবা কিছুমানে চুইচাইডৰ কথা ভাবি থাকে। সুখী হব শিকা নাই। 😊 বচ এইখিনিতেই হাৰি গল আপুনি ?এজন মানুহে হুইলচেয়াৰ পৰা উঠি ৬ মাহৰ মুৰত মাউন্ট\nএভাৰেষ্ট জয় কৰিছে । আৰু আপুনি বুদ্ধিমান ঠান্ডা মগজুৰে নিজৰ সমস্যাৰ সমাধান কৰি ৰৈ যাব খোজা জীবনটোত এবাৰো গতি দিব নোৱাৰিলে নে? U can do it.. আপুনিয়েই পাৰিব ।যিদৰে জুইত হাতখন সোমালে আপুনিয়েই আতৰাই দিবলৈ শিকিছে, যিদৰে কষ্ট লৈয়ো হাঁহিব শিকিছে, যিদৰে পোষ্টটো পঢ়ি আপোনাৰ মনত এক শক্তি অনুভৱ কৰিব শিকিছে । প্রয়োজন মাত্ৰ অদম্য ইচ্ছাশক্তি। প্ৰয়োজন মাত্ৰ প্রতিনিয়ত হাবি বন, এডাল গছৰ পৰা সিডাললৈ , সাগৰ , আকাশ তলত প্ৰচন্ড ৰ'দত ঘুৰি ফুৰা কশেৰুকা ভাঙি যোৱা এই মানুহজনৰ দৰে আপোনাৰ মনৰ লুকাই থকা মানুহজনক উলিয়াই লৈ অনাটো ।💗\nচ্যালুট !এশবাৰ চ্যালুট পৃথিৱীক এটা সুন্দৰ জীৱন উপহাৰ দিয়া বাবে ... 😊


অসমীয়া জাতীয়তাবাদৰ অন্তিম দশা\nFebruary 23, 2022 4:51 pm\nঅসমীয়া জাতীয়তাবাদৰ বুলিলে আমি যি বুজোঁ, সেইটো হৈছে অসমীয়াৰ মাতৃভূমি অসমত অসমীয়াৰ আৰ্থিক, সামাজিক, সাংস্কৃতিক অস্তিত্বৰ নিৰাপত্তা আৰু অব্যাহত প্ৰগতি। কিন্তু অসমত এনে আন কিছু সংখ্যক জনগোষ্ঠীও আছে, যিসকলক সেই বাটত নেওচা দি আমি অকলে আগবাঢ়িব পাৰোঁ। ই উদাৰতাৰ কথা নহয়। বাস্তৱ স্বাৰ্থৰ কথা। কাৰণ তেওঁলোকক লগত লৈ আগ নাবাঢ়িলে তেওঁলোকৰ বৰ্ধিত অসন্তোষে আমাৰ পিঠি অতৰ্কিতে পুৰি পেলাব।\nতুলনা কৰক গণতন্ত্ৰৰ কথা। এজন নাগৰিকে তাত কেৱল নিজৰ অধিকাৰক লৈ ব্যস্ত হৈ থাকিলেই নহ’ব। আনৰ অধিকাৰো মানি ল’ব লাগিব, আৰু তাক সাব্যস্ত কৰাৰ অৱকাশো ৰক্ষা কৰিব লাগিব।\nমুঠতে অন্যায়ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি কোনো সমাজ বা ৰাজনৈতিক গোট টিকি থাকিব নোৱাৰে। অথচ সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাই প্ৰায় দমনমূলকভাৱে বহুদিন ধৰি ঘোষণা কৰি আহিছে যে অসমত ‘অসমীয়াৰ প্ৰভুত্ব স্থাপিত হ’ব লাগিব’। তাৰ অৰ্থ যদি আন জনগোষ্ঠীৰ বশ্যতা বা হীনতা হয়, তেনেহ’লে আমি পূৰ্বে উল্লেখ কৰা ন্যায়ৰ ভিত্তিত তাক প্ৰতিষ্ঠা কৰা নাযাব, আৰু সদায় তাৰ পৰা বিপদৰ ভয় থাকিব। তাহানিয়েই ৰাজনীতিৰ পৰিপক্ক দাৰ্শনিক এডমাণ্ড্ বাৰ্কে তেওঁৰ উদাৰপন্থী পৰ্যায়ত কৈছিল যে “বলপ্ৰয়োগৰ দ্বাৰা কিবা নীতি বা শাসন জাপি দিলে সদায় বল প্ৰয়োগৰ প্ৰয়োজন থাকি যাব”। কথাটো গভীৰভাৱে বিবেচনা কৰি চাব লাগিব। সকলোৱে। গতিকে প্ৰভুত্বৰ দ্বাৰা জাতীয়তাবাদ স্থাপন কৰাৰ ক্ষতিকৰ পথ বৰ্জন কৰিব লাগিব।\n“প্ৰভূত্ব”ৰ কথা কোৱা সকলৰ লগত এতিয়া বিজেপি দল আৰু চৰকাৰৰ হলিগলি প্ৰকট। অৰ্থাৎ “প্ৰভূত্ব” স্থাপন কৰাৰ ক্ষমতা তেওঁলোকৰ নিজৰ নাই বুলি প্ৰকাৰান্তৰে স্বীকাৰ কৰি লোৱা হৈছে। বোধহয় বিজেপিৰ পৰাক্ৰমেৰে তেওঁলোকে এই “প্ৰভূত্ব” স্থাপন কৰাৰ কথা ভাবিছে। কিন্তু ই কাণ্ডজ্ঞানৰ কথা যে যি আনৰ সহায়ত তৃতীয় কোনো ব্যক্তি, সমাজ বা গোষ্ঠীক বশ কৰিব খোজে, সি প্ৰথমে আন কাৰোবাৰ বশ্যতা স্বীকাৰ কৰিব লাগিব। তেনেহ’লে “প্ৰভূত্ব” এটা ৰঙীন বেলুন নহয় নে ?\nযি শিবিৰৰ সহায়ত আনৰ ওপৰত “প্ৰভূত্ব” স্থাপন কৰাৰ কথা ভবা হৈছে তাৰ নিজৰ এজেণ্ডা বা কাৰ্যসূচী আছে। অৰ্থাৎ প্ৰভূত্ব-বিলাসী দলটোৰ কাৰ্যসূচী প্ৰধান দলটোৰ অধীন আৰু আজ্ঞাৱহ।\nএতিয়া এইটো আৰু গোপন হৈ থকা নাই যে গেৰুৱা শিবিৰৰ অন্যতম প্ৰধান কাৰ্যসূচী হৈছে মুছলমানৰ ওপৰত দমন-নিৰ্যাতন চলোৱা। হৰিদ্বাৰৰ “ধৰম-সংসদ”ৰ ৰোমহৰ্ষক মুছলমান নিধনৰ আহ্বান, আৰু তাৰ প্ৰতি আইন-শৃংখলাৰ দায়িত্বত থকা উত্তৰাখণ্ড আৰু কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ নিৰ্বিকাৰ মনোভাৱে প্ৰমাণ কৰে যে সেইটো আগন্তুক দিনবোৰত তাৰ অন্যতম প্ৰধান কাৰ্যসূচী হ’ব পাৰে। যেনেকৈ নাৎচী জাৰ্মানীত প্ৰায় নিশাটোৰ ভিতৰতে লাখ লাখ জাৰ্মান ইহুদীক নাগৰিকত্বহীন বিজাতীয় ভেঁজাল মানুহত পৰিণত কৰি সীমাহীন অত্যাচাৰ চলোৱা হৈছিল।আৰএছএছৰ মহানায়ক ‘গুৰুজী’ গোলৱালকাৰে তেওঁৰ ‘We or our nationhood defined” (১৯৩৮) গ্ৰন্থত হিটলাৰৰ এই নৃশংসতাক মুকলি প্ৰসংশা কৰিছিল।\nঅথচ অসমীয়া জাতীয়তাবাদ পূৰ্বে কদাপি ধৰ্মীয় ভিন্নতাৰ আশ্ৰয় লোৱা নাছিল। বংগৰ উপন্যাস-সম্ৰাট বংকিম চন্দ্ৰই তাহানিতে বংগৰ আধুনিক সমৃদ্ধ চিন্তাৰ বঙ্গতো ধৰ্মীয় উগ্ৰতাৰ বিষবৃক্ষ ৰুই দিছিল। কিন্তু আমাৰ ঢেকিয়াল ফুকন, বেজবৰুৱা, চন্দ্ৰকুমাৰ, কোনেও মুশ্লিম বিৰোধী অৱস্থান লোৱা নাছিল। অম্বিকাগিৰীয়েও প্ৰব্ৰজনৰ ধলৰ সমুখতো তেনে অৱস্থান লোৱা নাছিল। আৰু সেই পথৰ পৰা নিপিছলাকৈ আজিৰ জাতীয়তাবাদীয়েও ন্যায়ত: সেই অৱস্থান ল’ব নোৱাৰে। কিন্তু লৈছে। ইয়াৰ অৰ্থ পথভ্ৰষ্ট হোৱা।\nসাহিত্য সভাৰ দুবাৰ সভাপতি হোৱা জন এতিয়া বিজেপিৰ বিধায়ক। আঞ্চলিকতাবাদৰ নামত জাতীয়তাবাদ কৰা অগপ এতিয়া বিজেপিৰ নুমলীয়া সহযোগী। ছাত্ৰ সন্থাৰ নেতা সকলৰ গেৰুৱা দল আৰু চৰকাৰৰ লগত হলিগলি এতিয়া দৃষ্টিকটু।\nঅৰ্থাৎ জাতীয়তাবাদৰ ধ্বনি দিয়াৰ অধিকাৰ সেইবিলাকে হেৰুৱাইছে।\nনতুন নেতৃত্ব ভাপতে নোলায়। মুমূৰ্ষু জাতিৰ মেৰুদণ্ড চিধা কৰিবলৈ অৰ্থনৈতিক সংগ্ৰামৰ জৰিয়তে নতুন সামাজিক ঐক্য আৰু ভিত্তি ৰচনা কৰিবলৈ, নতুন ৰাজনীতি প্ৰতিষ্ঠা নতুন মানুহ ওলাব লাগিব নতুন কাৰ্যসূচী লৈ। ইতিমধ্যে খোপনি পুতি থকা দালাল ন্যস্ত স্বাৰ্থৰ পৰা জনগণক উদ্ধাৰ কৰি তেওঁলোকৰ সংগ্ৰামত নেতৃত্ব দিব পৰা সাহসী, তেজস্বী, ধৈৰ্যৱান মানুহ ওলাব লাগিব। আৰু তৃণমূল পৰ্যায়ত সেই সংগ্ৰাম চলাব পাৰিব লাগিব। নিৰাপদ দূৰত্বত সমাৱেশ পাতি হৈধ্বনি দি তেনে সংগ্ৰাম নচলে। সংগ্ৰাম আন এটি নাম জীৱনৰে।\nজাতি আৰু মাটি\nঅসমৰ মাটি কাৰ ? ব্ৰিটিছৰ পূৰ্বে ৰজা বিলাকৰ আছিল। তাৰ পিছত ব্ৰিটিছৰ হৈছিল। স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ পিছত জনগণৰ হ’ল। চৰকাৰ আছলতে জনগণৰ মাটিৰ চকীদাৰ, মালিক কদাপি হ’ব নোৱাৰে।\nঅসমৰ জনগণৰ প্ৰয়োজন আৰু অধিকাৰ হানি কৰি চৰকাৰে সেই মাটি যাৰে-তাৰে হাতত গটাব নোৱাৰে। স্বাধীনতাৰ পূৰ্বে দেশত ব্ৰিটিছৰ আধিপত্য থকাৰ সময়ত যেতিয়া অসমলৈ অবাধ প্ৰব্ৰজন হ’ব ধৰিছিল, তেতিয়া অসমীয়া নেতা সকলে ব্যৱস্থাপক সভাত (বিধান সভাত) দাবী উত্থাপন কৰিছিল যে অসমীয়া ৰাইজৰ ভৱিষ্যত প্ৰয়োজনৰ বাবে মাটি সংৰক্ষণ কৰিহে প্ৰব্ৰজনকাৰীক মাটি বিলোৱা ন্যায়সংগত হ’ব। দায়িত্বশীল কথা হ’ব।\nআজিৰ চৰকাৰৰ নেতৃত্বৰ মনত সেই ধাৰণা নাই। আজি তেওঁলোকে শ-শ একৰ মাটি সামান্য মূল্যত বহিৰাগত বণিকক বিনা চৰ্তে দান কৰিছে। তদুপৰি চৰকাৰী খৰচত পতা মৃতপ্ৰায় উদ্যোগবোৰৰ লগতে তাত থকা শ-শ বিঘা মাটিও তেনেকৈ বিলাই দিবলৈ ধৰিছে। থলুৱা কিমান লোকে চাকৰি পাব, কিমানে নতুন কামৰ প্ৰশিক্ষণ পাব, এনে কোনো চৰ্ত্ত নোহোৱাকৈ। বহু মেডিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিং কলেজ পতাৰো গূঢ় কাৰণ সেইটোহে হ’ব পাৰে। কেন্দ্ৰই চৰকাৰ চলোৱাৰ খৰচ যেনেকৈ জনগণৰ ওপৰত টেটু-চেপা; কৰ-কাটল বহুৱাই সংগ্ৰহ কৰিছে, তেনেকৈ ৰাইজৰ ধনেৰে গঢ়া ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যোগো বৃহৎ বণিকৰ হাতত এৰি দিছে নামমাত্ৰ মূল্যত। তাৰে চৰকাৰৰ দৈনন্দিন কাৰ্যকলাপ চলাব! অসম চৰকাৰৰো কাৰ্যপন্থা সেয়ে।\nএই কথাষাৰত ঢাকোন দিবলৈকে আগতে চন পৰি থকা চাপৰিবোৰত জাকে-জাকে বহি যোৱা প্ৰব্ৰজনমূলীয় মুশ্লিম খেতিয়কক ৪০/৫০ বছৰৰ স্থায়ী কৃষি আৰু বসবাসৰ পৰা নিষ্ঠুৰভাৱে উচ্ছেদ কৰা হৈছে। বিশাল হৈ-চৈৰ মাজেদি ৰাইজৰ মনত “মিঞা-বিৰোধী” উত্তেজনা সৃষ্টি কৰা হৈছে।\nসত্ৰৰ মাটিত বেদখল কৰাৰ দাবীও অতিৰঞ্জিত। লাখ লাখ বিঘা মাটি “মিঞাই” বেদখল কৰা বুলি চিঞৰি থাকিলেও বিধানসভাত চৰকাৰৰ পিনৰ পৰাই ২০২১ চনত দিয়া পৰিসংখ্যা মতে সেই মাটিৰ সংখ্যা সুবৃহৎ নহয়। (এইটো সম্প্ৰতি কিবা কাৰণত Google ৰ পৰা অন্তৰ্হিত হৈছে!) কিন্তু জনজাতীয় বেষ্টনীৰ বহু মাটি প্ৰব্ৰজনকাৰীৰ বাহিৰে থলুৱা অজনজাতীয় লোকেও দখল কৰিছে।\nঅসম সত্ৰ মহাসভাৰ মতে ৭৭১২ বিঘা সত্ৰৰ মাটি বেদখল হৈছে। যদি সঁচা তাৰ চৰেজমীন তদন্ত কৰি প্ৰকৃত তথ্য উদ্ধাৰ কৰা দৰকাৰ।\nআটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা, চৰকাৰে বহিৰাগত বণিয়াক কি কি চৰ্ত্তত, কি মূল্যত “ভূমিদান” কৰিছে ( বিক্ৰী কৰিছে বা পঞ্চাশ বছৰীয়া লীজত দিছে) সেই বিষয়ে চৰকাৰী দলিল (White paper) উলিওৱা সময়োচিত জৰুৰী কথা হ’ব।\nএইটো জাতিৰ ভৱিষ্যতৰ বাবে বৰ জৰুৰী কথা। কাৰণ সেই মাটিৰ পৰা কেতিয়াও কাকো উচ্ছেদ কৰিব পৰা নাযাব।


LPG Price: এতিয়া ঘৰুৱা LPG চিলিণ্ডাৰৰ মূল্যও বাঢ়িব ! বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ পিছতে এলপিজিৰ মূল্য বৃদ্ধি হ'ব, ৰাছিয়া-ইউক্ৰেইনৰ যুদ্ধই বৃদ্ধি কৰিছে সমস্যা ...– News18 assam\nLPG Price: এতিয়া ঘৰুৱা LPG চিলিণ্ডাৰৰ মূল্যও বাঢ়িব ! বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ পিছতে এলপিজিৰ মূল্য বৃদ্ধি হ'ব, ৰাছিয়া-ইউক্ৰেইনৰ যুদ্ধই বৃদ্ধি কৰিছে সমস্যা ...\nLPG Price: পেট্ৰ'ল আৰু ডিজেলৰ পিছত, এতিয়া ঘৰুৱা এলপিজি চিলিণ্ডাৰৰ (LPG Gas Cylinder Price) মূল্য আচৰিত হ'ব। পাঁচখন ৰাজ্যৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ পিছত তেল কোম্পানীবোৰে LPG ৰ মূল্য বৃদ্ধি কৰিব পাৰে।\nLast Updated : March 03, 2022, 16:03 IST\nপেট্ৰ'ল আৰু ডিজেলৰ পিছত, এতিয়া ঘৰুৱা এলপিজি চিলিণ্ডাৰৰ (LPG Gas Cylinder Price) মূল্য আচৰিত হ'ব। নিৰন্তৰ লোকচানৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত, পাঁচখন ৰাজ্যৰ আগন্তুক বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ পিছত তেল কোম্পানীবোৰে LPG ৰ মূল্য বৃদ্ধি কৰিব পাৰে। ৰাজহুৱা খণ্ডৰ তেল কোম্পানীবোৰে ৰন্ধন গেছৰ মূল্য বৃদ্ধি কৰিছে। বাণিজ্যিক গেছ চিলিণ্ডাৰৰ মূল্য ১০৫ টকা বৃদ্ধি কৰা হৈছে।\nদৰাচলতে, ৰাছিয়া-ইউক্ৰেইন যুদ্ধৰ পিছত খাৰুৱা তেলৰ বৰ্ধিত মূল্যৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত, তেল কোম্পানীবোৰে এতিয়া বাণিজ্যিক গেছ চিলিণ্ডাৰৰ পিছত ঘৰুৱা এলপিজি চিলিণ্ডাৰৰ মূল্য বৃদ্ধি কৰিব পাৰে। পাঁচ কিলোগ্ৰামৰ এলপিজি চিলিণ্ডাৰ মূল্যও ২৭ টকা বৃদ্ধি পাইছে। এনে পৰিস্থিতিত পাঁচখন ৰাজ্যৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ পাছত ঘৰুৱা গেছ চিলিণ্ডাৰৰ লগতে পেট্ৰ'ল আৰু ডিজেলৰ মূল্যও বৃদ্ধি পাব পাৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।\nFirst published: March 03, 2022, 16:03 IST\nAssembly ElectionLPG Gas CylinderLPG Price today


বোলো ভাই প্ৰজাপতয়ে....শুভ বিবাহ (বিজে ৰঞ্জন) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nবোলো ভাই প্ৰজাপতয়ে….শুভ বিবাহ (বিজে ৰঞ্জন)\nবহাগ মাহ। বিয়াৰ তাৰিখেৰে মাহ ভৰি পৰিছে। বৰদৈচিলাই অনা চেঁচা বতাহজাকে বিয়াৰ মিঠা অনুভূতি কঢ়িয়াইছে।\nদিনচেৰেক আগেয়ে বিয়া এখনলৈ গৈছিলোঁ। দুপৰীয়াৰ পৰা প্ৰাক সন্ধ্যালৈ অভ্যৰ্থনাৰ সময় বান্ধি দিয়া আছিল। গোটেই কাৰবাৰটো দিনতীয়া আছিল। নীতি-নিয়মবোৰ আগবেলাতে সামৰি দুপৰীয়াৰ পৰা মানুহক নমস্কাৰ দি আদৰণি জনোৱা মূল গৃহস্থজনক সন্ধিয়া সাজ লগাৰ পিছত দেখা পোৱা গ’ল ডেইলী-বজাৰত, ঘৰৰ বাবে শাক-পাচলি কিনি থকা অৱস্থাত। যিহেতু আগধৰিয়ে হোম পুৰি (বা অন্য নিয়ম কৰি)বিয়াখন সম্পন্ন কৰি থোৱা আছিল, অভ্যৰ্থনাৰ দিনা গধূলি বেলালৈ গৃহস্থ সম্পূৰ্ণ ভাৰমুক্ত, চাপমুক্ত হৈ পৰিছে। যি দেখা গ’ল এনেকৈ বিয়া পাতিলে বিয়াঘৰীয়া সন্ধিয়ালৈ পূৰা-পূৰিকৈ মুক্ত হৈ ফাৰ্ষ্ট-শ্বো নহ’লেও চেকেণ্ড-শ্বো চিনেমা, থিয়েটাৰ বা বিহু ফাংচন আদি চাব যাব পৰা হৈ উঠেগৈ।\nসময়, কষ্ট, ধনৰ অপচয় দূৰ কৰিবলৈ নিসন্দেহে বিয়াবোৰত এনে ধৰণৰ ‘শ্বৰ্টকাট’ প্ৰথাৰ বাহিৰে গত্যন্তৰ নোহোৱা হৈছে।\nবিয়াৰ বতৰত মনলৈ আহে সৰু কালি বিয়াবোৰৰ বৰযাত্ৰী হোৱা কথালৈ। বৰযাত্ৰাৰ নিয়মটো বাৰু এতিয়াও বহুল প্ৰচলিত নিয়ম তথাপি চহৰীয়া বিয়াত এই ধাৰণাটো ক্ৰমে অবান্তৰ যেন গণ্য হ’বলৈ ধৰিছে। কিয়নো মানুহে নিশা দুপৰলৈ ৰৈ, বৰযাত্ৰী হৈ, বিয়া খাবলৈ যাব টান পোৱা হৈছে। দৰা সাজি যোৱা বিয়াত আজিকালি প্ৰায়ে শুনিবলৈ পোৱা কথাংশবোৰ এনেধৰণৰ হৈ পৰিছে-‘বাপৰে! বৰযাত্ৰী? পাগল নেকি? অসম্ভৱ কথা। কালি পুৱাই মোৰ অমুকলৈ যাব আছে, অমুকক লগ নধৰিলে….লাখ টকা দিলেও যাব নোৱাৰোঁ ভাই।’\nবেলেগৰ কথা কি ক’ম, নিজৰে আজিকালি ৰাতি বিয়ালৈ যাবলগীয়া হলে টেনশ্যন চুৰু হৈ পেটে আৰ-পাক লগায়, সাত-কুৰিমান লেঠা একেলগে আহি দেখা দিয়ে, যিমান পৰা যায় বিবিধ আহুকাল দেখুৱাই ফাঁকি-ফুঁকা মাৰিবলৈ চেষ্টা চলাওঁ।\nঅথচ–অথচ সৰু থাকোঁতে বৰযাত্ৰী হ’বলৈ কিমান যে হেঁপাহ নাছিল। বেছি সৰু থাকোঁতে যাবলৈ অনুমতি নাপাই ঘৰত অশান্ত আত্মাৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছিলোঁ। অকণমান পাখী গজি যেতিয়া ডাঙৰ হোৱা যেন পালো-বাচ্, আৰু কোনে পায়। সন্ধিয়া লাগি অহাৰে পৰা আগ্ৰহেৰে ৰৈ থাকোঁ দৰা যোৱা বাছখনলৈ। সকলো ৰাইজেই অতি উত্সাহী আছিল। যাত্ৰাৰ দুঘন্টামান আগতেই বাছৰ চিটবোৰ ‘বুক’ হৈ গৈছিল গামোচা, মাফলাৰ, ৰুমাল আদিৰে। শেষ মুহূৰ্ত্তত দৰাই ৰাইজৰ লগত যাবলৈ যেতিয়া বাছত উঠিছিল তেতিয়াই আৰম্ভ হৈছিল আচল উত্তেজনা। কাৰণ বৰযাত্ৰী ‘চেকন’ প্ৰক্ৰিয়া তেতিয়াই আৰম্ভ হৈছিল। সৰু, কম বয়সীয়া ল’ৰাবোৰক বাছৰ পৰা ‘হুদু-খেদন’ দিয়া হৈছিল। ছোৱালী-মহিলা আদিকো বৰযাত্ৰী হ’বলৈ অনুমতি দিয়া নহৈছিল।\nএবাৰ দেখিছিলোঁ বিয়াত দৰাৰ লগত যাবলৈ অহা ছোৱালী দুজনীৰ শোকলগা অৱস্থা। ঘটনাটো আছিল এনেকুৱা- মাকজনীয়ে বহু সময় ছোৱালীহঁতক বিয়াঘৰত বিচাৰি চলাথ কৰি ক’তো নাপাই ব্যগ্ৰ চিত্তে বাছলৈ লৱৰি আহি তাতে বহি থকা দেখা পাই বাছৰ বাহিৰৰ পৰাই সিহঁতক হুৰামূৰাকৈ গালি পাৰিবলৈ ধৰিলে-‘বান্দৰীহঁত, নামি আহিছনে গাড়ীৰ পৰা? ব’ল ঘৰলৈ, চেণ্ডেলেৰে কোবাম আজি তহঁতক। ভালে ভালে নামি আহ বুলিছোঁ।’\nসুৰসুৰকৈ বাছৰ পৰা নামি সিহঁত ঘৰমুৱা হৈছিল গৈ। বেচেৰীহঁতে এনেকৈয়ে বৰযাত্ৰী হোৱা মনৰ আশা মনতে মাৰ খেদাইছিল।\nবাৰ বছৰমান বয়সত নেকি, মামা এজনৰ বিয়াত প্ৰথমবাৰলৈ বৰযাত্ৰী হোৱাৰ সৌভাগ্য লাভ কৰি চাৰ্টৰ ওপৰৰ বুটাম দুটামান একেচাটে খুলি দিছিলোঁ-মনত অপাৰ আনন্দ আৰু ডাঙৰ হোৱা যেন ভাৱ। দাদা, মামাহঁতৰ লগত পাল্লা মিলাব যাওঁতে বয়স কম বুলি লেই-লেই, চেই-চেই কৰাত লজ্জানত হৈ সিহঁতৰ পিছ এৰিলো যদিও দমি নগৈ আন্ধাৰে-মুন্ধাৰে বাছৰ পিছফালৰ দুজনীয়া চিট এটাৰ খিৰিকীৰ কাষৰ চিটটোত ভালকৈ বহি ল’লোঁ যাত্ৰা-লগ্নৰ দুঘণ্টামান আগৰে পৰা। এসময়ত কাষত কেনেকুৱা যে অদ্ভুত মডেলৰ, পচন্দ নলগা মানুহ এজন আহি বহিলহি, চিনি-জানি নাপাওঁ, বহিয়েই বিড়ি টানাত লাগি গ’ল তেওঁ। “আমাৰ যাত্ৰা শুভ হওঁক” বুলি সময়ত গাড়ী এৰিলে। নিশাৰ আন্ধাৰ ফালি বাছ কোনফালে দৌৰিলে তলকিব নোৱাৰিলোঁ। বিপুল হৰ্ষধ্বনিৰ মাজত জীৱনত প্ৰথম বাৰলৈ বৰযাত্ৰী হোৱাৰ গৌৰৱ আৰু উত্তেজনা উপভোগ কৰিলোঁ। এঘণ্টামান অঁকোৱা পকোৱা ৰাষ্টাৰে গৈ কোনোবা গাঁওৰ ভিতৰুৱা ৰাষ্টাৰ কাষত গাড়ী ৰখোৱাত নামি গৈ দেখিছিলো-ইচ্ কি যে আচহুৱা ঠাই এইখন, কি নক্সাৰ বোকা-পানীময় ৰাস্তা-পদূলি। মানুহ, ৰাস্তা, পৰিৱেশ সব আচহুৱা। ভাৱ হৈছিল- ধেই, কি ঠাই এইখন, ইয়াতো মানুহ থাকেনে। কেনে-কেনে যে লাগিছিল সেই অচিনাকি পৰিৱেশ।\nপিছলৈ ‘ঘাগু’ হৈ বাছৰ ওপৰৰ ‘বডি’ত উঠিও বৰযাত্ৰী হৈ পাইছিলোঁ।\nএতিয়া আকৌ বৰযাত্ৰী হ’বলৈ হ’লে ঘৰৰ বিছনাখন আৰু দাইল-ভাত কেইটালৈহে বেছিকৈ মনক পৰিব ধৰে।\nদেৰিকৈ বিয়া পাতা বন্ধু এজনৰ বিয়াত নিশা দৰাৰ সতে যাবলৈ দিগদাৰী বুলি সংসাৰী বন্ধুবোৰে বৰ্ণোৱা অজস্ৰ অজুহাত শুনি অতিষ্ঠ হৈ এটা সময়ত দৰা-বন্ধুজনে খঙতে গৰ্জি উঠিছিল-‘বেটাহঁত, তহঁতৰ চবৰে বিয়াবোৰত ৰাতি থাকি-মেলি, খাতিছিলোঁ, এতিয়া মোৰ বিয়াত যাবলৈ তহঁতৰ অসুবিধা? লাজ পাব লাগে তহঁতে।’\nবন্ধুৰ উষ্মাভৰা কথা শুনি আমি চুপ হৈ গ’লো-হয়তো, ই আমাৰ চবৰে বিয়াত ইমান হাঁহি ফূৰ্তি কৰি লাগি ভাগি দিছিল, এতিয়া চোন ইয়াৰ বিয়াত ৰাতি যাবলৈ কোনো এজনেও নিবিচাৰে। বন্ধু এজনে কাণৰ কাষত সৰুকৈ ক’লে-‘ভাই, নিজৰ বিয়াৰ পিছত আৰু ৰাতি দৰাৰ লগত গৈ একো মজা নাই।’\nতাহানিৰ বিয়াবোৰত আমি সৰুবোৰে যে ফূৰ্তি কৰিছিলোঁ তেনে নহয়, দেউতাহঁতৰ দৰে বয়সীয়াল লোকসকলেও ইমান দৌৰা-দৌৰি বা তদাৰক কৰিছিল যে নিজৰ ল’ৰা-ছোৱালীবোৰলৈ চকু দিবলৈ তেওঁলোকে মুঠেও আহৰিয়ে পোৱা নাছিল। কেৱল চকুৱে চকুৱে পৰিলে য’তে নাথাকিলেও ডাঙৰকৈ সুধি দিছিল-‘ঐ খালি নে নাই?’\nসমবয়সীয়া এজনে কৈছিল-‘জানানে, আমাৰ দেউতাইও এনেকুৱা কৰে, ইম্মান যে খং উঠে, খাব লাগে বুলি নাজানো নেকি কিবা।’\nৰাইজৰ মাজতে দেউতাই খোৱাৰ কথা সোধা বাবে লাজত মৰি যোৱা যেন পাইছিলোঁ।\nপিছলৈ এই লাজৰ পৰা সাৰিবলৈ দেউতাক দূৰত দেখিলেই পাক মাৰি লুকাই পৰিছিলোঁ।\nএইবাৰ আহক তেতিয়াৰ বিয়াত চলা খোৱা-বোৱালৈ। সৰহভাগ বিয়াতে তেতিয়া খাদ্য বস্তু বিলোৱাৰ এনে নিয়ম আছিল- বিলনিয়ে মাছ, মাংসৰ হেতা এবাৰ যে পাতৰ ওপৰেদি ঘূৰাই দিছিল সেয়াই চূড়ান্ত আছিল, লাগিলে সি মাছৰ বুকুৰ ডোখৰেই হওঁক বা ভগা ফিচাৰ টুকুৰাই হওঁক। সপ্তাহত এদিন বা তাতোকৈ অধিক দিনৰ অন্তৰালতহে মাংস খাবলৈ সুযোগ পাইছিলোঁ বাবে বিয়াত খাবলৈ পাম বুলি আমাৰ জিভাৰে লেলাউতিৰ সোঁত বৈছিল। কোন বিলনীয়াই মাংস বিলাই সেই লৈ বিশেষভাৱে সজাগ দৃষ্টি ৰাখিছিলোঁ। বিলনীয়াবোৰ আছিল কিন্তু মহা চালাক। বিলাই থকা সময়ত সিহঁতে এনে এটা ভাৱ-ভংগী প্ৰকাশ কৰিছিল যেন খাবলৈ বহা কাকো চিনিয়ে নাপায়। কাৰণ এটাই- চিনাকি দেখাবলৈ গ’লে কোৰাচ ঘোঁকা মাৰি বিলাবলগীয়া পৰিস্থিতিৰ উদ্ভৱ হৈ পৰিব। ফলত বস্তুৰ নাটনি হৈ পৰিব, শেষলৈ সিহঁতৰ মূৰতে গৃহস্থৰ গালিবৰ্ষণ হ’ব।\nযি নহওক, ভোকত আৰু খঁকত খোৱা সেই তিনি চাৰি ডোখৰ মঙহ অমৃত যেন বোধ হৈছিল আৰু জিভাত তাৰ সোৱাদ চিৰযুগমীয়া হৈ চিল-মোহৰ মাৰি ৰৈ গৈছিল(কোৱা নিষ্প্ৰয়োজন যে এতিয়া হৰেক ৰকমৰ কণ্টিনেন্টেল, চাইনিজ, দেশী-বিদেশী আধুনিক দামী থালীত সেই সোৱাদৰ বিন্দুমাত্ৰও মিল বিচাৰি নাপাওঁ।)\nমিঠাইৰ কথা উল্লেখ নকৰিলে ‘পাপ’ লাগিব। সবে জনা কথা, তেতিয়া বিয়াৰ মিঠাই বুলিবলৈ মুখ্য আৰু একমাত্ৰ আকৰ্ষণ ৰসগোল্লা। বহুত বিয়াঘৰত ৰসগোল্লা পগোৱা দেখিছিলোঁ। বিয়াৰ সন্ধিয়া ভাগলৈ আলহীবোৰৰ কথা বতৰাৰ অন্যতম বিষয়-বস্তু আছিল কোনে কিমান ৰসগোল্লা উদৰস্থ কৰিলে। কোনোবাই কয় দহটা, কোনোবাই পোন্ধৰটা, পঁচিশ-ত্ৰিশটা পৰ্যন্তলৈ ৰাইজে ‘হাটি’ দিয়া নাছিল। তিৰোতা মানুহখিনিও এই ক্ষেত্ৰত পিছ পৰি থকা নাছিল। আজিকালিৰ তুলনাত কল্পনা কৰকচোন, অথচ কিমান বছৰ আগৰনো কথা।\nকইনাৰ বিয়াত ৰাতি দৰা পক্ষক অভ্যৰ্থনাৰ বাবে খাদ্য বস্তু বিলোৱাৰ বাবে বিশেষ কাৰ্য-পন্থা প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। অভিজ্ঞ দুই-এজনে বিলনিক উপদেশ দিছিল-‘শুনিছনে খগেন, খোজা মাত্ৰকে মাছ, মাংস দিবলৈ দৌৰি নাযাবি। চাৰি-পাঁচবাৰ, দৰকাৰ হ’লে সাত-আঠবাৰলৈ লাব্ৰা, দালি, খাৰ ঘূৰাই থাকিবি। শুনিবলৈ পাইছোঁ দৰাহঁতৰ পৰা হেনো আঠ-দহটামান পালোৱান যেন ডেকেৰা আহিব। ঘন্টাৰ পিছত ঘন্টা বোলে খায়ে থাকিব পাৰে। সাৱধান-চাবি কিন্তু, ডঙুৱাকেইটাই অকলেই সকলো মা-মঙহ সাং কৰি পেলাব।’\nকলেজ পোৱা মণিয়ে তাইৰ দেউতাকৰ লগত বিয়া এখনলৈ গৈ বিয়াঘৰত ৰীতাৰ সৈতে চিনাকি হৈ বান্ধৱী হৈ পৰিল। দুপৰীয়া দুয়োজনীয়ে একেলগে ভাত খাব বহিল। খাই থকাৰ মাজতে ৰীতাই মানুহ এজনলৈ ইংগিত কৰি মণিক কাণে কাণে ক’লে-‘মণি, দেখিছানে সন্মুখৰ শাৰীটোৰ প্ৰথমত বহা মানুজন যে, কেনেকৈ বকাসুৰৰ দৰে সোপাসোপে গিলিব ধৰিছে, একদম ৰাক্ষস দেই।’\nমণিয়ে মানুহজনলৈ ঘুৰি চাই কপালেদি ঘাম ওলাল, লাজত মাত-বোল বন্ধ কৰি তাই তলমূৰ কৰিলে। তাই ৰীতাক ক’ব নোৱাৰিলে যে মানুহজন তাইৰ দেউতাক হয়।\nএনেকৈ ‘বিৰাট’ খাব পৰা মানুহ আজিকালি নেদেখা হ’লো। এটা বহাতে তিনি-চাৰিটা ‘বেটছ’ খাই উঠি যোৱা পৰলৈ চপচপকৈ শব্দ তুলি খাই থকা মানুহৰ দৃশ্য কিন্তু আগতে প্ৰায় প্ৰতিখন বিয়াতে সহজলভ্য দৃশ্য আছিল।\nসৰু থাকোঁতে আমাৰ বাবে বিয়াৰ বিশেষ আকৰ্ষণ আছিল-সন্ধিয়াৰ জলপান। দৈ-চিৰা-কোমল চাউলৰ সলনি লুচি-তৰকাৰি-বুটৰ দাইল খুৱালে ফূৰ্তিতে জঁপিয়াই উঠিছিলোঁ। সময়ত লুচি-তৰকাৰী-দাইলক লুচি-মাংসৰ গ্লেমাৰে গ্ৰাস কৰিলে। বহু বছৰ অদ্বিতীয় হৈ থকা লুচি-মাংসক এটা সময়ত পোলাও-চিকেনৰ গ্লেমাৰে তল পেলালেহি। সময়ৰ সৈতে খোৱাৰো ৰুচিবোধ সলনি হৈ গৈ আছে। আজিকালি বিয়াবোৰত এনেকুৱা বস্তু খাবলৈ পাওঁ যাৰ নামেই নাজানোঁ। চিৰন্তন সত্য- যুগে যুগে নতুন গ্লেমাৰ ওলায় আৰু পুৰণিৰ ঠাই দখল কৰে, তৎসত্বেও কিন্তু পুৰণিৰ মাদকতা বা দৰকাৰ শেষ হৈ নাযায়।\nবিয়াৰ কথা ক’লে যে ওলায়ে থাকে, শেষ নহয়। স্থান, কাল, ব্যক্তি ভেদে বিয়াক কেন্দ্ৰ কৰি যে কিমান হৰেক ৰকমৰ ঘটনা, অনুঘটনা, পৰিঘটনা আদি আছে…।\nবিয়াৰ বতৰত কথাবোৰ মনত পৰিল। মনত পৰি ভাল লাগি অসংলগ্নভাৱে তাকেই কেইশাৰীমান লিখি পেলালোঁ।\nনৱবৰ্ষত পাতিবলৈ বিচৰা সকলো ধৰণৰে বিয়াৰ বাবে এই অধমৰ তৰফৰ পৰা আগতীয়া শুভেচ্ছা-বাৰ্তা জনালোঁ। বিয়াৰ যা-যোগাৰ আদি ভালে কুশলে হওঁক- এই বুলিয়ে কলমটো জপালোঁ।\n← সম্পাদকীয় (মঞ্জিল-দীপাংকৰ)\nচাঁচনিৰ দস্তাবেজ (২) -আকাশৰ নীলাখিনি (দ্বিপেন শইকীয়া) →


এইবাৰ খাদ্যতকৈ অক্সিজেন-ইনজেকচনত অধিক গুৰত্ব প্ৰদান: স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী– News18 Assam\n২০-২৫ দিনৰ ভিতৰত গুৱাহাটীত সম্পূৰ্ণ কৰিব বৃহৎ ক'ভিড হাস্পতাল, এইবাৰ খাদ্যতকৈ অক্সিজেন-ইনজেকচনত অধিক গুৰত্ব প্ৰদান: স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী\nDecoding Long Covid: কোৰোণা ৰোগীক দীঘলীয়া সময়লৈ ষ্টেৰইড দিয়াৰ ফলত ক্ষতিগ্ৰস্ত হয় হাড়\nExplained: কোভিডৰ সমান্তৰালকৈ ক্লিনিকেল স্থিতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি কৰাবলগীয়া হ'ব পাৰে এইসমূহ Test ! জানক এই Testসমূহৰ বিষয়ে ...\nUpdated:April 23, 2021, 7:00 PM IST\nৰাজ্য চৰকাৰে এইবাৰ খাদ্যৰ পৰিৱৰ্তে অক্সিজেন আৰু ইনজেকচনত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিছে বুলি জনাই মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই।\nLast Updated: April 23, 2021, 7:00 PM IST\nক'ভিড সংক্ৰমন নিতৌ বৃদ্ধি পাইছে অসমৰ বিভিন্ন জিলাত। ক'ভিডৰ শেহতীয়া পৰিস্থিতি সম্পৰ্কত স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী ড: হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই শুকুৰবাৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা প্ৰকাশ কৰে। গুৱাহাটীৰ GMCH প্ৰকল্প অথবা খানাপাৰাত এশটা ICUৰ সুবিধা আৰু ৪৬০ টা অক্সিজেন বেডৰ সুবিধাৰে নতুন ক'ভিড হস্পিতাল নিৰ্মাণ কৰিব ৰাজ্য চৰকাৰে।\nপ্ৰস্তাৱিত এই নিৰ্মান কাৰ্য ২০-২৫ দিনৰ ভিতৰত সম্পূৰ্ণ কৰিব গড়কাপ্তানি বিভাগে। এইবাৰ ক'ভিড যোৱা বাৰতকৈ ব্যতিক্ৰম বুলি কয় স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী গৰাকীয়ে। স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী গৰাকীৰ মতে এইবাৰৰ ক'ভিডে পোনপটীয়াকৈ lungsত আক্ৰমণ কৰে। ইফালে কামৰূপৰ শিঙিমাৰী আৰু গুৱাহাটীৰ এম এম চি এইছ, জি এম চি এইছ, যক্ষ্মা হাস্পতালক কভিড কেয়াৰ হাস্পতালৰ বাবে সাজু কৰি তুলিছে চৰকাৰে। দুদিনৰ পিছত ক'ভিড ৰোগীৰ বাবে সৰু-সজাই সাজু হৈ উঠিব বুলিও কয় মন্ত্ৰী গৰাকীয়ে। BPL সকলৰ বাবে আন ক'ভিড আক্ৰান্ত সকলৰ পৰিয়ালে এইবাৰ ঘৰৰ পৰা খাদ্য , পানী ৰোগীৰ বাবে যোগাৰ কৰিব লাগিব। ৰাজ্য চৰকাৰে এইবাৰ খাদ্যৰ পৰিৱৰ্তে অক্সিজেন আৰু ইনজেকচনত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিছে বুলি জনাই মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই।\nFirst published: April 23, 2021, 7:00 PM IST


পিতৃৰ নাই এখন ভৰি, পুত্ৰৰ নাই হাত-ভৰি; এখন বিশেষ ফটোগ্ৰাফৰ বিশ্বজুৰি আলোড়ন -\nHomeআন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়পিতৃৰ নাই এখন ভৰি, পুত্ৰৰ নাই হাত-ভৰি; এখন বিশেষ ফটোগ্ৰাফৰ বিশ্বজুৰি আলোড়ন\nপিতৃৰ নাই এখন ভৰি, পুত্ৰৰ নাই হাত-ভৰি; এখন বিশেষ ফটোগ্ৰাফৰ বিশ্বজুৰি আলোড়ন\nপিতৃৰ নাই এখন ভৰি, পুত্ৰৰ নাই হাত-ভৰি; তথাপি এই আলোকচিত্ৰই কিদৰে তুলি ধৰিছে জীৱনৰ সৌন্দৰ্যক?\nডিজিটেল ডেস্কঃ কিছুমান আলোকচিত্ৰ বা কিছুমান ফটোগ্ৰাফে কথা কয়৷ মানুহৰ জীৱনত কিছুমান আলোকচিত্ৰই, কিছুমান ফটোৱে গভীৰভাৱে ৰেখাপাত কৰে৷ এখন বিশেষ ফটোগ্ৰাফে বৰ্তমান সমগ্ৰ বিশ্বৰে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ কিছুমানক কৰি তুলিছে আৱেগিক৷ যিসকলে নিজক লৈ নিৰুৎসাহিত সেইসকলৰ মনতো উৎসাহ যোগাইছে এই আলোকচিত্ৰখনে। তুৰস্কৰ ফটোগ্ৰাফাৰ মেহমত আছলানে এনে এখন আলোকচিত্ৰ তুলিছে, যিয়ে যিকোনো লোকৰ চকু সেমেকাই তুলিব পাৰে।\nআলোকচিত্ৰখনত দেখা গৈছে এহাল পিতা-পুত্ৰক। আলোকচিত্ৰখনত পিতৃ মুঞ্জিৰ আৰু পুত্ৰ মুস্তাফাৰ মৰম ফুটি উঠিছে। দুয়োৰে মুখত আছে স্বৰ্গীয় হাঁহি। তুৰস্কৰ সীমান্তৰ হেট প্ৰদেশৰ ৰেহনালীত বাস কৰা এজন ছিৰিয়ান শৰণাৰ্থী পিতৃ আৰু পুত্ৰৰ আনন্দক কেমেৰাত বন্দী কৰিছিল মেহমত আছলানে। এই আলোকচিত্ৰখন বছৰটোৰ শ্ৰেষ্ঠ আলোকচিত্ৰ হিচাপে বাছনি কৰা হৈছে। আলোকচিত্ৰখনত দেখা গৈছে পিতা-পুত্ৰ দুয়ো শাৰীৰিকভাৱে অক্ষম কিন্তু তাৰপাছতো দুয়োৰে মুখত আছে হাঁহিৰ স্বৰ্গীয় জ্যোতি। পিতৃ মুঞ্জিৰৰ এখন ভৰি নাই আৰু পুত্ৰ মুস্তাফাৰ হাত-ভৰি একোৱে নাই।\nমানুহক সাহস যোগোৱা সেই বিশেষ ফটোখন\nআৰু পঢ়কঃ কাতি মাহত ৰুৱক এই তিনি জোপা গছৰ পুলি, আহিব সুখ-সমৃদ্ধি\nএই আলোকচিত্ৰখনক চিয়েনা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা ২০২১ত ‘Photo Of the Year’ হিচাপে বাছনি কৰা হৈছে। আলোকচিত্ৰখনত দেখা পোৱা পিতৃজনে ছিৰিয়াৰ বজাৰত সংঘটিত হোৱা বোমা বিস্ফোৰণত এখন ভৰি হেৰুৱাইছিল। আনহাতে গৰ্ভৱতী পত্নী গৃহযুদ্ধৰ সময়ত বিষাক্ত গেছৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিছিল, যাৰ ফলত হাত-ভৰি অবিহনেই জন্ম হৈছিল পুত্ৰৰ। পিতা-পুত্ৰৰ এই হাঁহিয়ে এতিয়াই পোহৰাই তুলিছে অনেক লোকৰে মন। হাজাৰ সমস্যাৰ মাজতো আমি হাঁহিবলৈ শিকিব লাগিব, সেই কথাই যেন বিশ্ববাসীক বুজাইছে এই আলোকচিত্ৰই। এই দৃশ্য দেখাৰ পিছত বহু লোকেই উপলব্ধি কৰিছে ”জীৱন তুমি সঁচাই ধুনীয়া।”\nPrevious articleভাৰতৰ হৈ নিউজিলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিবলৈ সাজু নে হাৰ্দিক পাণ্ডিয়া? শেহতীয়া তথ্য কি?\nNext articleবলীউড তাৰকাৰ ফোন টেপ, ৩৬টা ভুৱা গোচৰ! পুনৰ সমীৰ ৱাংখেৰেৰ বিৰুদ্ধে বিস্ফোৰক অভিযোগ


ৰাজনীতিত যোগদান কৰিব কপিল দেৱে ! মহা তাৰকাৰ ৰাজনীতি গমনৰ খবৰ ভাইৰেল - Olympia Sports\nHomeNewsৰাজনীতিত যোগদান কৰিব কপিল দেৱে ! মহা তাৰকাৰ ৰাজনীতি গমনৰ খবৰ ভাইৰেল\nখেলপথাৰ ত্যাগ কৰাৰ পিছত ৰাজনীতিৰ পথাৰলৈ আহি নতুন ইনিংছ আৰম্ভ কৰা ক্ৰিকেটাৰৰ তালিকাখন ভাৰতত দীঘলীয়া । শাসনাধিস্ত বিজেপি দলৰ লগতে কংগ্ৰেছ, তৃণমূল কংগ্ৰেছত বহু কেইজন প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰ আছে । বহু কেইজন প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰ আকৌ বিধায়ক, সংসদ হোৱাৰ উপৰি মন্ত্ৰীৰ পদো লাভ কৰিছে । উদাহৰণ বহুত আছে । কীৰ্তি আজাদ, নৱজ্যোত সিং সিদ্ধু, গৌতম গম্ভীৰ, হৰভজন সিঙকে ধৰি বহু তাৰকা ক্ৰিকেটাৰৰ নাম আছে এই তালিকাত । লক্ষ্মীৰতন শুক্লা আৰু মনোজ তিৱাৰীৰ দৰে প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰ পশ্চিম বংগৰ ক্ৰীড়া মন্ত্ৰী হৈছে ।\nশেহতীয়াকৈ আন এজন প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰৰ নাম এই ক্ষেত্ৰত খুব চৰ্চাত আছে । ১৯৮৩ চনৰ বিশ্বকাপ বিজয়ী ভাৰতীয় দলৰ অধিনায়ক তথা কিম্বদন্তি ক্ৰিকেটাৰ কপিল দেৱে ৰাজনীতিত যোগদান কৰাৰ খবৰ ভাইৰেল হৈ পৰিছে । প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰ জনে শীঘ্ৰেই জীৱনৰ নতুন ইনিংছ আৰম্ভ কৰিব বুলি খুব চৰ্চা চলিছে । কিন্তু প্ৰকৃততে ইয়াৰ সত্যতা কিমান ? সচাঁকৈয়ে কপিল দেৱে ৰাজনীতিত যোগদান কৰিব নেকি ?\nকোৱা হৈছে কপিল দেৱে অহা সপ্তাহত ৰাজনীতিত আনুষ্ঠানিকভাৱে যোগদান কৰিব । এই খবৰ সামাজিক মাধ্যমত ব্যাপক ৰূপত ভাইৰেল হৈছে । এই খবৰে যিমানে ভাইৰেল হৈছে সিমানেই মানুহৰ মাজত বিষয়টোৱে চৰ্চা লাভ কৰিছে । তেওঁ কোন দলত যোগদান কৰিব, নিৰ্বাচনত অংশগ্ৰহণ কৰিব নে দলৰ আন দায়িত্ব ল’ব সেই বিষয়েও চৰ্চা হৈছে ।\nকিন্তু সামাজিক মাধ্যমৰ এই চৰ্চাৰ বিপৰীতে কপিল দেৱে নিজৰ সামাজিক মাধ্যম হেণ্ডেলৰ জৰিয়তে এই সম্ভৱনাক নস্যাৎ কৰিছে । কপিল দেৱে ৰাজনীতিত যোগদান কৰিব বুলি বিয়পি পৰা খবৰ ভুৱা বুলি তেওঁ স্পষ্ট কৰি দিছে ।\nএইদৰে এক ভুৱা খবৰ বিয়পাই দিয়া বিষয়টোত একেবাৰে সন্তুষ্ট নহয় কপিল দেৱ । তেওঁ নিজৰ অসন্তুষ্টি ব্যক্ত কৰিছে মুকলিকৈ । তেওঁ নিজৰ ইনষ্টাগ্ৰাম ষ্ট’ৰীত লিখিছে, “মই এটা ৰাজনৈতিক দলত যোগদান কৰিবলৈ গৈ আছো বুলি খবৰ পাইছো । এইটো এটা সম্পূৰ্ণ মিছা কথা । মই কোনো দলৰ সৈতে সম্পৰ্কিত নহয় । মানুহে যিধৰণে ভুৱা বাতৰি প্ৰচাৰ কৰি আছে তাৰ বাবে মই অত্যন্ত দুঃখিত । নিশ্চিত হওক, যদি মই ভৱিষ্যতে ইমান ডাঙৰ সিদ্ধান্ত লওঁ, আপোনালোকক জনাম ।”\nউল্লেখ্য যে, কপিল দেৱে ২০০৯ চনতে ৰাজনীতিত যোগদানৰ চৰ্চা চলিছিল । সেই সময়ত কপিল দেৱে নিজেই কৈছিল যে, তেওঁ প্ৰায় প্ৰতিটো ৰাজনৈতিক দলৰ পৰা তেওঁলোকৰ দলত যোগদানৰ প্ৰস্তাৱ পাইছিল । কিন্তু তেওঁ সেই সকলোবোৰ প্ৰস্তাৱ সবিনয়ে প্ৰত্যাখ্যান কৰিছে । এই প্ৰসংগত কপিল দেৱে কৈছিল, “মই বিচাৰো ভাল মানুহে ৰাজনীতিত যোগদান কৰক ।” ২০০৯ চনৰ পিছত এইবাৰ পুনৰ কপিল দেৱে ৰাজনীতিত যোগদান কৰাৰ কথা চৰ্চিত হৈছে । কিন্তু এইবাৰো, কিংবদন্তি তাৰকাজনে ইয়াক খাৰিজ কৰিলে ।\nইয়াৰ পূৰ্বে, নৱজ্যোত সিং সিদ্ধু, গৌতম গম্ভীৰ, হৰভজন সিংৰ দৰে কেইবাজনো ক্ৰিকেটাৰে ২২ গজ এৰি ৰাজনীতিত ভৰি দিছে । শচীন তেণ্ডুলকাৰো ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ হৈছে। অৱশ্যে বহু সুবিধা তথা সুযোগ পায়ো কপিল দেৱে ৰাজনীতিৰ ৰং নিজৰ ওপৰত পৰিবলৈ বৰ্তমানলৈকে দিয়া নাই ।\nPrevious articleচেম্পিয়নৰ কাষত প্ৰধান মন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডী\nNext articleবৰষুণ, ধুমুহা আহিলেও আই পি এলৰ প্লে’ অফৰ মেচ হ’বই ! বি চি চি আইৰ নতুন নিয়ম ঘোষণা..\nগুৱাহাটীত বাহৰ পাতিছে সৌৰভ তিৱাৰী, ছাহবাজ নাদিম, যশ ধুলকে ধৰি বহু প্ৰখ্যাত ক্ৰিকেটাৰে\nহাজৰিকাপাৰাত ভলীবল প্ৰতিযোগিতা সম্পন্ন : ৰেঙণিক পৰাস্ত কৰি হজৰাপাৰ চেম্পিয়ন


চিন্তনঃ নিষিদ্ধ প্ৰান্তৰঃ আধুনিক কাল, যৌনকৰ্মীৰ জীৱিকাৰ বিপন্নতা ইত্যাদি :: ড° দীনেশ বৈশ্য - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome ARTICLE DRDINESHBAISHYA RECENT ডঃ দীনেশ বৈশ্য প্ৰৱন্ধ চিন্তনঃ নিষিদ্ধ প্ৰান্তৰঃ আধুনিক কাল, যৌনকৰ্মীৰ জীৱিকাৰ বিপন্নতা ইত্যাদি :: ড° দীনেশ বৈশ্য\nxukhdukh.com May 31, 2022 ARTICLE, DRDINESHBAISHYA, RECENT, ডঃ দীনেশ বৈশ্য, প্ৰৱন্ধ,\nনিষিদ্ধ প্ৰান্তৰঃ আধুনিক কাল, যৌনকৰ্মীৰ জীৱিকাৰ বিপন্নতা ইত্যাদি\nড° দীনেশ বৈশ্য\nযৌনকৰ্মীৰ জীৱনকলৈ লিখা মোৰ উপন্যাস "নিষিদ্ধ প্ৰান্তৰ" উন্মোচন কৰি তেতিয়াৰ ৰাজ্যপাল প্ৰয়াত জানকী বল্লভ পাটনায়কে কৈছিল- যৌনকৰ্মী সকলৰ অধিকাৰ খৰ্ব কৰা হৈছে। কিন্তু ৩০ মে তাৰিখে ভাৰতৰ ন্যায়ালয়ৰ আঁত ধৰি এই বাতৰিটো প্ৰকাশ পাইছে ফেমিনা.ইনত।\n"Inamajor development, the Supreme Court instructed the police not to intervene with or take criminal action against consensual sex workers. It stated that prostitution isa‘profession’ and that sex workers have the right to dignity and equal legal protection.\nThe bench comprised of three judges led by Justice L. Nageswara Rao issued six directives to protect the rights of sex workers. The court stated, “Sex workers are entitled to equal protection of the law. Criminal law must apply equally in all cases on the basis of age and consent. When it is clear that the sex worker is an adult and is participating with consent, the police must refrain from interfering or taking any criminal action. It need not be gainsaid that notwithstanding the profession, every individual in this country has the right toadignified life under Article 21 of the Constitution.”\nএই ৰায়ৰ বাতৰিয়ে ইংগিত দিছে যেন, ভাৰতীয় উচ্চতম ন্যায়ালয়ে যৌনকৰ্মী সকলক কিছু অধিকাৰ প্ৰদান কৰিলে। তথাপিতো আমি বাস্তৱিক ভাৱে চালে বুজি পাওঁ যে, তেওঁলোকে ভালদৰে জীয়াই থকাৰ অধিকাৰ এতিয়াও পোৱা নাই। সামাজিক অধিকাৰো পোৱা নাই। উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ এই নতুন নিৰ্দেশনাৰ পাছত হয়তো এইসকল লোকৰ ওপৰত এতিয়া অযথা পুলিচী নিৰ্যাতন কমিব।\nযৌনকৰ্ম কৰি জীয়াই থকা সকলক বহুতে বেশ্যা বুলি কয়। তেওঁলোকৰ বৃত্তিটোক বেশ্যা বৃত্তি আৰু বহুতে দেহ ব্যৱসায় বুলিও কয়। চাবলৈ গলে, কিন্তু এইটো কোনো ব্যৱসায় নহয় জীৱিকা হে। জীয়াই থকাৰ বাবেই এই কাম কৰে।\nযৌনকৰ্ম পৃথিৱীৰ অন্যতম প্ৰাচীন বৃত্তি। ইতিহাস চাবলৈ গলে দেখা পাও যে, প্ৰাচীন ভাৰতবৰ্ষত যৌনকৰ্মী সকলক ৰাজকীয় মৰ্যাদা দিয়া হৈছিল । কিন্তু সেইটো ৰাজহুৱা সন্মান প্ৰদৰ্শন নে ৰাজনৈতিক ভাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল সেইটোও এটা প্ৰশ্ন। কোৱা হয় আম্ৰপালী ভাৰতীয় ইতিহাস ৰ এগৰাকী সন্মানীয় যৌনকৰ্মী। আজিৰ তাৰিখত যৌনকৰ্মী সকলক বেয়া দৃষ্টিৰে চোৱা সকলে ইতিহাস ৰ এইসকল নাৰীৰ বিষয়ে জনা উচিত।\nসেয়া খৃ:পূ:৫০০ৰ কথা। প্ৰাচীন ভাৰতবৰ্ষত এখন ৰাজ্য আছিল। নাম বৈশালী। এই ৰাজ্যত এগৰাকী অতি সুন্দৰী গাভৰু আছিল । নাম আম্ৰপালী। সেই সময়ত এক পৰম্পৰা আছিল। ৰাজ্যৰ আটাইতকৈ ধুনীয়া গাভৰু জনীৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট এজন লোকৰ সৈতে বিবাহ হব নোৱাৰে। তেওঁ ৰাজ্য খনৰ সমূহীয়া সম্পদ। তেওঁ হ'ল নগৰবধু অৰ্থাৎ তেওঁ সকলোৰেই বোৱাৰী। আচলতে তেওঁ গণিকা। ৰাজ গণিকা।\nতেওঁ যাকে ভাল পায় তাৰ লগতেই সংগ দিব পাৰে কিন্তু কোনো এজনৰ জীৱন সংগী হব নোৱাৰে। তেওঁ ৰাজ নৰ্তকী। ৰাজ গণিকা। তেওঁৰ সন্মান আছে। কিন্তু স্বাধীনতা নাই। ৰজাক ৰাজন্যবৰ্গক সন্তুষ্ট কৰা তেওঁৰ প্ৰাথমিক কাম। আম্ৰপালী ৰাজহুৱা নাৰী আছিল। কাৰণ তেওঁ আটাইতকৈ ধুনীয়া। এইগৰাকী প্ৰাচীন ভাৰতীয় সৌন্দৰ্য্যময়ী নাৰী যদিও ৰাজহুৱা নাৰী আছিল তেওঁ বিদুষী আৰু সৰ্বকলা বিশাৰদ আছিল। সেয়াই আছিল নাৰীৰ প্ৰতি ভাৰতীয় পৰম্পৰাৰ ধাৰণা তথা ব্যৱহাৰ।\nসেই পৰম্পৰা আজি নাই কিন্তু আজিৰ তাৰিখতো অগণন আম্ৰপালী আছে। তেওঁলোক ৰাজকীয় সন্মান বিহীন।তেওঁলোক দৰিদ্ৰ। তেওঁলোক বঞ্চিত। তেওঁলোক লাঞ্চিত। আজিৰ আধুনিক সমাজৰ আম্ৰপালী সকলৰ কাহিনী বৰ দুখৰ।\nযৌনকৰ্মীৰ সৈতে আমাৰ অভিজ্ঞতাৰ কথা কিছু কব খুজিছো।\nসত্তৰৰ দশকৰ মাজভাগত শৈক্ষিক ভ্ৰমণলৈ গৈ বোম্বাই মহানগৰীৰ এখন পুৰণি হোটেলত আছিলোগৈ।আমাৰ লগৰ সকলে আৱিষ্কাৰ কৰিলে আমাৰ কোঠাটোৰ কাষৰ কোঠাটোত কেইগৰাকীমান যৌনকৰ্মী থাকে। তেতিয়া এই শব্দটো নাছিল। প্ৰস্টিটিউত বুলিয়েই কোৱা হৈছিল। কোঠা দুটাৰ মাজত এখন প্লাইউডৰ বেৰ আছিল। বেৰখনত বহুতো ফুটা আছিল। এই ফুটাৰে জুমি চালে ভিতৰখন দেখা যায়। কোঠাটোত এগালমান ছোৱালী আছিল। সিহতৰ চৰ্দাৰ আছিল এজনী শকত আবত মহিলা। তেওঁ চিগাৰেট আৰু পান খাই থকা দেখিছিলো। আমি মন কৰিছিলো তলত ৰাষ্টাত গাড়ীৰ হৰ্ণ বাজিলেই ওপৰৰ পৰা ছোৱালী ওলাই যায়। সিহঁতৰ লগত এজন পুৰুষ মানুহ থাকে। আমাৰ লগৰ এজনে কথা বিলাক আমাক বুজাই দিলে। বোম্বাইৰ সেই অঞ্চল টো ৰেড লাইট এৰিয়া অৰ্থাৎ ৰঙা পোহৰৰ এলেকাত পৰে। ৰঙা চাকি বা ৰেডলাইট এলেকা মানে সেইবিলাক ঠাই য'ত যৌনকৰ্মী সকল থাকে। জীৱনত প্ৰথম বাৰৰ বাবে যৌনকৰ্মী আৰু যৌনতাক জীবিকা কৰা লোক দেখিলো বোম্বাইত। শেহতীয়াকৈ বলিউডী চিনেমা 'গংগোবাই'ত এই সমাজখনৰ বিষয়ে বিশদ চিত্ৰায়ণ হৈছে।\nপিছলৈ গুৱাহাটীৰ চিনেমা হল একাংশ ৰ ওচৰে পাজৰে ঘুৰি ফুৰা একাংশ নাৰীক সেই শ্ৰেণীৰ নাৰী বুলি বহুতে দেখুৱাই দিলে আৰু তেওঁলোককেই যৌনকৰ্মী বা তেতিয়া লৈ কৈ থকা প্ৰস্টিটিউত কেনেকুৱা জনা হলো। সুদীৰ্ঘ কাল ধৰি মই এটা এনজিঅৰ লগত গুৱাহাটীত জড়িত আছিলো। আমি প্ৰধানকৈ গাঁৱৰ খেতিয়ক আৰু শিপিনী সকলৰ লগতেই কাম কৰিছিলো যদিও আমাৰ সংস্থাৰ সদস্য এজনে এইডছ কন্ট্ৰোল বিভাগৰ প্ৰকল্প এটাত কাম কৰাৰ কথা কলে। আমি এটা প্ৰকল্পত কাম কৰিবলৈ ললো।\nআমাৰ কামটো হল অসমৰ এখন সৰু টাউনত থকা যৌনকৰ্মী সকলক এইডছ ৰোগৰ বিষয়ে সচেতন কৰিব লাগে। টাউন খন মোৰ চিনাকি। প্ৰকল্পৰ টাৰগেট মতে তাত সেইখন টাউনত ৫০০ গৰাকী দেহোপজীৱিনী নাৰী আছে তেওলোকৰ সৈতে আমাৰ কাম। আমি প্ৰথমতে আচৰিত হৈছিলোঁ। ইমান সৰু টাউন খনত ৫০০ দেহোপজীৱিনী আছেনে?\nআমি তেওঁলোকৰ সৈতে কাম কৰি গম পালো এইখন এখন বিস্ময়কৰ পৃথিৱী। টাউনখনৰ মানুহে আমাক আমাৰ অফিচটো খুলিবৰ বাবে ভাৰাঘৰ দিব নোখোজে। কাৰণ হল তেওঁলোকৰ ভাৰা ঘৰলৈ কোনো যৌনকৰ্মী অহাটো নিবিচাৰে। তেওঁলোকৰ কথা হল তেওঁলোকৰ টাউনত কোনো যৌনকৰ্মী নাই। আমি টাউনখনৰ বদনাম কৰিব বিচাৰিছো। কিন্তু চৰকাৰী হিচাপ মতে তাতে ৫০০ যৌন কৰ্মী আছে। আমি যেতিয়া কাম আৰম্ভ কৰিলো তেতিয়া গম পালো সেই ঠাই বিলাকত ৫০০তকৈ বহুত বেছি যৌনকৰ্মী আছে।\nআমাৰ এনজিঅৰ কৰ্মী সকলে মোক যৌনকৰ্মী থকা ঠাই বিলাকলৈ লৈ গল। তেওঁলোকৰ লগত চিনাকি হলো কথা পাতিলো। এক বিস্ময়কৰ অভিজ্ঞতা। মানুহ এনেকৈও জীয়াই আছে বিশ্বাস নহয়। মানুহৰ জীবিকা ইমান নিম্ন আৰু অসন্মান জনক ভাবিব নোৱাৰি। যৌন কৰ্মও বজাৰৰ দৰে দাম দৰ হয়।নগদ অথবা বাকীতো হয়। বাকী কৰা গ্ৰাহকক বিচাৰি যাব লাগে। সিও মাত্ৰ বাৰ পোন্ধৰ টকা। অৱশ্যে সেয়া কুৰি বছৰ আগৰ কথা।\nএই বিষয়টোৱে মোক মগজুত কোবাই থাকিব ধৰিলে। এই সম্পৰ্কীয় কথা জানিবলৈ অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰি গম পালো আমাৰ সমাজত পৃথিৱীৰ সকলো সমাজতে চলি থকা এইটো এটা অতি ভয়ানক কথা।\nএবাৰ এই বিষয়ৰ এখন আন্তৰ্জাতিক ছেমিনাৰলৈ গলো। কলকাতাত হোৱা এই ছেমিনাৰলৈ গৈ ভাৰতবৰ্ষৰ এখন অন্যতম প্ৰাচীন ৰেড লাইট এৰিয়া সোণাগাচিলৈ যোৱাৰ সুবিধা পালো। সোণাগাচিলৈ গৈ তাৰ যৌনকৰ্মী সকলৰ লগত কথা হল। এক বিস্ময়কৰ অভিজ্ঞতা। সোণাগাচিৰ যৌনকৰ্মী সকলে মানব অধিকাৰৰ দাবীত আন্দোলন কৰিছে। তেওঁলোকে সংগঠন কৰিছে। তেওঁলোকৰ সংগঠনৰ মূৰব্বী ভাৰতীয় চিনেমা ৰ এগৰাকী জনপ্ৰিয় নায়িকা। তেওলোকৰ দাবী কৃত্ৰিম যৌনতা বা ভাৰ্চুৱেল তথা ডিজিটেল যৌনতাৰ ব্যৱস্থা বৃদ্ধি হোৱাৰ লগে লগে যৌনকৰ্মী সকলৰ জীৱিকাৰ অৱনতি ঘটিছে। তেওঁলোকৰ গ্ৰাহক কমিছে ফলত তেওলোকে জীয়াই থকাই অসম্ভৱ হৈছে। তেওঁলোকে চৰকাৰৰ ওচৰত দাবী উথ্বাপন কৰিছে তেওঁলোকক জীৱন আৰু জীৱিকাৰ সুৰক্ষা লাগে।\nএনেকুৱা আৰু বহুতো অভিজ্ঞতাৰ ভিত্তিত মই এখন উপন্যাস লিখিছিলো। উপন্যাসখন ধাৰাবাহিক ভাবে প্ৰকাশ হৈছিল দৈনিক জনমভূমি কাকতত। পিছত গ্ৰন্থ আকাৰে প্ৰকাশ কৰিছিল চন্দ্ৰ প্ৰকাশে। উপন্যাস খনৰ নাম আছিল 'নিষিদ্ধ প্ৰান্তৰ'। মই ভাবো অসমীয়া ভাষাত এনেকুৱা এটা বিষয়লৈ উপন্যাস লিখা হোৱা নাই বা অতি নগণ্য সংখ্যকহে আছে।\nসম্প্ৰতি কৰোণা মহামাৰীৰ সময়ত এইশ্ৰেণীৰ নাৰীৰ অৱস্থা অতি শোচনীয় হৈছে। এতিয়া তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ কোনো গ্ৰাহক নাযায়। যোৱাটো সম্ভৱ নহয়। গতিকেই তেওঁলোকৰ কোনো উপাৰ্জন নাই। তেওঁলোকে এনেকুৱা পৰিবেশত জীৱন নিৰ্বাহ কৰে যে তাত স্বাস্থ্যসন্মত কোনো ব্যৱস্থা নাই। বিশেষকৈ মহানগৰীৰ বস্তি অঞ্চলত থকা যৌনকৰ্মী সকলৰ অৱস্থা অতি বেয়া। অমানবীয়।\nসম্প্ৰতি নগৰ মহানগৰ ত যৌনকৰ্মক জীৱিকা হিচাপে লৈ চলি থকা বহুত নাৰী তেওঁলোকৰ পুৰণি গাৱলৈ ঘুৰি আহিছে। কিন্তু তাতো তেওঁলোকে সামাজিক অত্যাচাৰৰ চিকাৰ হৈছে। চৰকাৰী তথ্যমতে ভাৰতবৰ্ষত ৯লাখ পঞ্জীয়ন ভুক্ত যৌন কৰ্মী আছে। চৰকাৰী হিচাপৰ বাহিৰত আৰু বহুত যৌনকৰ্মী আছে বুলি চৰকাৰী স্বাস্থ্য বিভাগে কয়।\nভাৰতবৰ্ষত তৃতীয় লিংগৰ লোক প্ৰায় ৬৫হাজাৰ মান আছে বুলি চৰকাৰী তথ্যত আছে। তৃতীয় লিংগ অৰ্থাৎ পুৰুষ বা নাৰী নহয় তেনেকুৱা তৃতীয় লিংগৰ একাংশ লোকে যৌনকৰ্মী হিচাপে জীবিকা নিৰ্বাহ কৰে। মুঠ ভাৰতীয় তৃতীয় লিংগ জনসংখ্যা ৰ ৬২শতাংশ যৌনকৰ্মী। এই সকলো লোক এতিয়া সম্পূৰ্ণ ভাবে জীৱিকা বিহীন। তেওঁলোকৰ পুনৰসংস্থাপনৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট কাৰ্য্যসূচী চৰকাৰৰ হাতত নাই।\nভাৰতবৰ্ষৰ আটাইতকৈ পুৰণি যৌনকৰ্মীৰ সংস্থা দৰবাৰ মহিলা সমন্বয় কমিটিয়ে উচ্চতম ন্যায়ালয়লৈ পঠিওৱা এখন আবেদনৰ ভিত্তিত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে এইসকল লোকক খাদ্য যোগানৰ নিৰ্দেশ দিছে যদিও তেওলোক ক্ষুধাতুৰ। তেওঁলোক সকলো ধৰণৰ সুবিধাৰ পৰা বঞ্চিত। তেওঁলোক সমাজৰ দৃষ্টিত চৰিত্ৰহীন। তেওঁলোক লাঞ্চিত। কিন্তু কোনে কৰিলে, তেওঁলোকক এনেকুৱা? আজিৰ সময়ত তেওঁলোকৰ সমূখত ভালদৰে জীয়াই থকাৰ সকলো পথ ৰুদ্ধ হৈ গৈছে। তেওঁলোক এইখন আধুনিক সমাজৰ ট্ৰেজেডী। কিন্তু এইখন সমাজৰে অংশ। কথাবোৰ আমি এৰাই চলিলে নহব, সেই কথাও কিন্তু নিশ্চিত।\nলেখকৰ পূৰ্ব প্ৰকাশিত লেখা সমূহ পঢ়িবলৈ ক্লিক কৰক একত্ৰ লিংকঃ https://www.xukhdukh.com/search/label/DRDINESHBAISHYA\nTags # ARTICLE # DRDINESHBAISHYA # RECENT # ডঃ দীনেশ বৈশ্য # প্ৰৱন্ধ\nBy xukhdukh.com on May 31, 2022\nLabels: ARTICLE, DRDINESHBAISHYA, RECENT, ডঃ দীনেশ বৈশ্য, প্ৰৱন্ধ\nচিন্তনঃ নিষিদ্ধ প্ৰান্তৰঃ আধুনিক কাল, যৌনকৰ্মীৰ জী...\nমনৰ কথাঃ বিদ্যালয়ৰ গুণোৎসৱঃ মূল্যাংকন নে উৎকৰ্ষতা...\nচিন্তনঃ অপৰিসীম ৰবীন্দ্ৰনাথ, জাতীয়তাবাদ আৰু স্বাধী...\nভাল খবৰঃ ৰাজ্যিক ভিত্তিত টিকেন্দ্ৰজিৎ গগৈ স্মৃতি ক...\nচিন্তনঃ ‘লেখক’ৰ জীৱিকাৰ প্ৰশ্ন বনাম 'সাহিত্য'ৰ কোট...\nচিন্তনঃ জ্ঞানপীঠ বিজয়ী কাব্যঋষিলৈ নোবেল বঁটা সঁচাই...\nচিন্তনঃ কাঁনৰ ৰেড কাৰ্পেটঃ বিতৰ্ক বনাম বাস্তৱ কথাব...\nপ্ৰৱন্ধঃ ‘ৰাষ্ট্ৰপতিৰ নিচান’ আৰু অসমৰ দুৰ্জেয় চিপা...\nপ্ৰৱন্ধঃ গুগল অনুবাদক, ইণ্টাৰনেটত অসমীয়া আৰু ভাষা-...\nৰূপালী পৰ্দাঃ লোকেল উৎপাত আৰু লোকেল ফ্লেইভাৰ :: কি...\nচিন্তনঃ সঁচাই পৰেশ বৰুৱা এতিয়াও ফেক্টৰ নে? :: সঞ্...\nমনৰ কথাঃ অসমত বৃদ্ধি পাইছে প্ৰকৃতিৰ ধ্বংস লীলাঃ শ্...\nভাল খবৰঃ ব্যৱসায়িক ভিত্তিত দুগ্ধপাম পালন আৰু উদ্যম...\nমনৰ কথাঃ সংবাদ মাধ্যমৰ স্বাধীনতাই নহয় জনপ্ৰিয়তাও ভ...\nচিন্তনঃ হোমেন বৰগোহাঞি আৰু 'জীৱন আৰু প্ৰজ্ঞা'ৰ শিক...\nচিন্তনঃ বৈকল্পিক ৰাজনীতি, বিৰোধিতা আৰু বিৰোধীৰ বিক...