কোনেও নুশুনে কাৰো কথা! অসম-মিজোৰাম সীমা বিবাদ আৰু ভুৱা কৃষকক লৈ উত্তাল বিধানসভা– News18 assam\nকোনেও নুশুনে কাৰো কথা! অসম-মিজোৰাম সীমা বিবাদ আৰু ভুৱা কৃষকক লৈ উত্তাল বিধানসভা\nহাতে হাতে প্লেকাৰ্ড লৈ বিৰোধীৰ প্ৰতিবাদ, অখিল গগৈক অধ্যক্ষৰ কটাক্ষ\nLast Updated : August 04, 2021, 14:15 IST\nBIJU KUMAR DEKA\nহুলস্থূল ! কোনেও কাৰো কথা নুশুনে ! এক অনিয়ন্ত্ৰিত পৰিৱেশ ৷ বুধবাৰৰ অসম বিধানসভাৰ মজিয়াত এনে পৰিৱেশৰে সূচনা হয় ৷ মিজোৰামৰ লাইলাপুৰ সীমান্তত কি পৰিস্থিতিত অসম আৰক্ষীৰ ৬ জোৱান গুলীবিদ্ধ হৈ মৃত্যুমুখত পৰিল? তাৰ উত্তৰ বিচাৰি সদনত উত্তাল পৰিৱেশৰ সূচনা কৰিলে বিৰোধী কংগ্ৰেছ, AIUDF, CPI-M আৰু ৰাইজৰ দলৰ অখিল গগৈয়ে ৷ হাতে হাতে প্লেকাৰ্ড লৈ নিজ নিজ আসন এৰি অধ্যক্ষৰ আসনৰ সন্মুখলৈ গৈ প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে বিৰোধীয়ে ৷\nইয়াৰ পূৰ্বে সংসদীয় পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰী পীয়ুষ হাজৰিকাই বিৰোধীৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিবলৈ চেষ্টা কৰি কয়- “অত্যন্ত দুখজনক আছিল লাইলাপুৰৰ ঘটনা ৷ আমি আমাৰ মাটি এক ইঞ্চিও কাকো এৰি নিদিও ৷ আমাৰ আৰক্ষীক আমি শক্তিশালী কৰিম ৷ ১৯৭২ চনৰ পৰা কংগ্ৰেছৰ দিনত সীমান্তত ৩৪জন আৰক্ষী নিহত হৈছে ৷”\nকিন্তু সংসদীয় পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰীৰ উত্তৰত সন্তুষ্ট নহৈ বিৰোধীয়ে প্লেকাৰ্ড হাতি হাতে লৈ প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে ৷ এনে পৰিস্থিতিত অধ্যক্ষই বাৰম্বাৰ বিৰোধী সদস্যসকলক নিজ নিজ আসন গ্ৰহণ কৰিবলৈ আহ্বান জনায় ৷ কিন্তু বিৰোধীয়ে প্ৰতিবাদ বন্ধ নকৰাত শাসক পক্ষৰ সদস্যসকলেও নিজ নিজ আসন এৰি বিৰোধী পক্ষৰ বিধায়কসকলক বাধা দিবলৈ অধ্যক্ষৰ আসনৰ কাষলৈ যায় ৷ এনে অনিয়ন্ত্ৰিত পৰিৱেশত শেষত অধ্যক্ষ বিশ্বজিত দৈমাৰীয়ে সদন ৪০ মিনিটৰ বাবে স্থগিত ৰাখিবলৈ বাধ্য হয় ৷\nশূন্যকালীন ঘণ্টাত সীমা বিবাদকলৈ সৃষ্টি হোৱা পৰিৱেশৰ পূৰ্বে প্ৰশ্নকালীন ঘণ্টাটো আন এক হুলস্থূলীয়া পৰিৱেশৰ সূচনা কৰে বিৰোধী পক্ষই ৷ প্ৰধানমন্ত্ৰী কৃষক নিধিত ভুৱা কৃষকৰ ওপৰত বিৰোধীয়ে প্ৰশ্নৰ অৱতাৰণা কৰে বিৰোধী পক্ষই ৷ বিৰোধী দলপতি দেৱব্ৰত শইকীয়াই ভুৱা কৃষকৰ কেলেংকাৰী সন্দৰ্ভত CBI তদন্তৰ দাবী কৰে ৷\nকিন্তু এই ক্ষেত্ৰত বিভাগীয় মন্ত্ৰী অতুল বৰাৰ পৰা বিশেষ সহাৰি নোপোৱাত বিৰোধী পক্ষই হাতে হাতে প্লে-কাৰ্ড লৈ সদনৰ মজিয়াত প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে ৷ এনে পৰিৱেশত অধ্যক্ষই পৰিৱেশ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে ৷ কিন্তু সততে সকলো সময়তে সদনত প্ৰশ্নৰ অৱতাৰণা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা অখিল গগৈয়ে কৃষি মন্ত্ৰীয়ে ভুল তথ্য দিয়া বুলি সদনত দাবী কৰে ৷ অখিল গগৈৰ এই দাবীক অধ্যক্ষই প্ৰতিমূহূৰ্তত কিয় অখিল গগৈয়ে কাজিয়া কৰিবলৈ বিচাৰে বুলি প্ৰশ্ন কৰে ৷ অধ্যক্ষই মন আৰু চৰিত্ৰ ভাল হোৱাৰ বাবেই সদনলৈ বিধায়কসকল নিৰ্বাচিত কৰি পঠিওৱাৰ পিছতো কিয় সদনত এনে পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰে বুলিও অধ্যক্ষই মন্তব্য কৰে ৷\nমুঠতে সীমা বিবাদ আৰু ভুৱা কৃষকৰ বিষয়কলৈ বুধবাৰে সদনত দুবাৰকৈ উত্তপ্ত পৰিৱেশৰ সৃষ্টি হয় ৷ অৱশ্যে সদনৰ আৰম্ভণিতে মিজোৰামৰ সীমান্তত নিহত ৬ আৰক্ষীৰ আত্মাৰ সদগতি আৰু আহতসকলৰ আশু আৰোগ্য কামনাৰে এক মিনিট মৌন প্ৰাৰ্থনা কৰা হয় ৷ লগতে শিক্ষাবিদ নীৰু হাজৰিকা আৰু সাহিত্যিক, নাৰীবাদী সংগঠক ড° অনিমা গুহৰ মহাপ্ৰয়াণৰ সন্দৰ্ভতো দুয়োগৰাকীৰ আত্মাৰ সদগতিৰ বাবে আন এক মিনিট মৌন প্ৰাৰ্থনা কৰে সদনে ৷\nFirst published: August 04, 2021, 14:12 IST\nAssam Assembly 2021Assam GovernmentAssam Mizoram Border DisputebjpcongressPM Kishan Sanman Nidhi\nগোৱালপাৰা জিলাত জাৰি সতৰ্কবাণী ! মোবাইলে মোবাইলে আহিল এটা বিশেষ SMS ...\nবিধায়কে আনৰ পিঠিত উঠি গ'লে নহ'ব, বিধায়কে নিজৰ পিঠিত আনক উঠাই নিবলৈ সাজু থাকিব লাগিব: বিধায়কে বোকোচাত উঠা কাৰ্যৰ প্ৰতিক্ৰিয়া মুখ্যমন্ত্ৰীৰ\nভাৰতে মহিলা বক্সিঙত বিশ্ব জিকিছে ! নিখাত জাৰিনে ৫২ কিলোগ্ৰামত স্বৰ্ণ জয় কৰে ...\nFlood in Assam: ষষ্ঠ দিনাও অপৰিবৰ্তিত নগাঁৱৰ বান পৰিস্থিতি। কপিলী, বৰপানী, নিশাৰী নৈৰ পাছত এতিয়া বাগৰিছে কলং নৈৰ পানী\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী মোডীয়ে ২৪ মে'ত টকিঅ'ত অনুষ্ঠিত হ'বলগীয়া কোৱাড সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ কৰিব, জাপান আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সৈতে অংশগ্ৰহণ কৰিব দ্বিপাক্ষিক আলোচনাত ...


Azofit in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Azofit ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nAzofit ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Azofit Benefits & Uses in Assamese- Azofit ar laabh aaru byavaharsamuh\nAzofit ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Azofit Dosage & How to Take in Assamese - Azofit ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAzofit ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Azofit Side Effects in Assamese- Azofit ar parshwakriyasamuh\nAzofit সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Azofit Related Warnings in Assamese- Azofit xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Azofitৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Azofit with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Azofit ar gurutor kriya-pratikriya\nAzofit মতভেদসমূহ- Azofit Contraindications in Assamese- Azofit nishedhsamuh\nAzofit ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Azofit in Assamese- Azofit ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Azofit ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Azofit Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Azofit kriya-pratikriya\nAzofit ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Azofit Benefits & Uses in Assamese - Azofit ar laabh aaru byavaharsamuh\nAzofit তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nAzofit ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Azofit Dosage & How to Take in Assamese - Azofit ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAzofit-ৰ উপাদানসমূহ - Azofit Active Ingredients in Assamese - Azofit-ar upadaansamuh\nAzofit ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Azofit Side Effects in Assamese - Azofit ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Azofit ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nAzofit সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Azofit Related Warnings in Assamese - Azofit xonkranta xatarkatabanisamuh\nAzofit-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nAzofitএ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত সুতীব্ৰ প্ৰভাৱ দেখুৱায়। এইবাবে ইয়াক চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে গ্ৰহণ কৰিব। আপোনাৰ ইচ্ছা অনুসৰি গ্ৰহণ কৰিলে ই ক্ষতিকাৰক হব পাৰে।\nAzofit-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nAzofit গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত স্তন্যপায়ী মহিলাসকলে গম্ভীৰ সমস্যাত ভূগিব পাৰে। গতিকে প্ৰথমে আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ এই ঔষধটো গ্ৰহণ নকৰিব, নহলে এইটো আপোনাৰ বাবে বিপদজনক হব পাৰে।\nবৃক্কত Azofit কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAzofitএ বৃক্কত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nযকৃতত Azofit কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAzofitৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ ফলত কলিজাৰ ক্ষতি হব পাৰে। গতিকে গ্ৰহণ কৰাৰ পূৰ্বে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ প্ৰয়োজনীয়।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Azofit ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAzofitৰ ব্যৱহাৰ হৃদয় ৰ বাবে ক্ষতিকৰ হব পাৰে। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে গ্ৰহণ নকৰিব।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Azofitৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Azofit with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Azofit ar gurutor kriya-pratikriya\nAzofit তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nAzofit মতভেদসমূহ - Azofit Contraindications in Assamese - Azofit nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Azofit লোৱা অনুচিত যাতে -\nAzofit ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Azofit in Assamese - Azofit ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Azofit-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nAzofitৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nহয়, আপুনি Azofit লোৱাৰ পিছত বাহন অথবা গধুৰ মেচিন অপাৰেট কৰিব পাৰে যিহেতু ই কোনোধৰণৰ তন্দ্ৰাভাৱৰ সৃষ্টি নকৰে।\nহয়, কিন্তু Azofit লোৱাৰ পূৰ্বে ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ লোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Azofit ব্যৱহৃত নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Azofit ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Azofit Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Azofit kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Azofitৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Azofitৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কোনো তথ্য নাই, এইবিষয়ত গৱেষণাৰ অভাৱৰ হেতু।\nমদ আৰু Azofitৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nAzofit আৰু মদ একেলগে পান কৰাৰ ফলত আপোনাৰ দেহত গুৰুতৰ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nAzofit ৰ অনুকল্প - Substitutes for Azofit in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Azofit লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Azofit ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Azofit সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Azofit ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Azofit সেৱন কৰে?


গান্ধীৰ বাবে গান্ধী | নীলা চৰাই: অনলাইন অসমীয়া সাহিত্য, কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ\nগান্ধীৰ বাবে গান্ধী\nOctober 4, 2017 October 5, 2017 অংশুমান শইকীয়া0Comments অহিংসা, গান্ধীবাদ, মহাত্মা গান্ধী\n২০১৩ চনত কৰ্মসূত্ৰে বাৰানসীত থাকোঁতে অধ্যাপক ডঃ ৰাম প্ৰকাশ দ্বিবেদী (Prof. Dr Ram Prakash Dwivedi) নামৰ এজন মানুহক লগ পোৱাৰ সৌভাগ্য হৈছিল। তেখেত আছিল বাৰানসীৰ গান্ধী অধ্যয়ন পীঠ (Gandhi Adhyayanpith, Mahatma Gandhi Kashi Vidyapith,\nVaranasi)ৰ অধ্যক্ষ। মোৰেই সৌভাগ্য বুলি ক’ম যে তেখেতৰ দৰে বিশিষ্ট গান্ধীবাদী মানুহজনে এতিয়াও মোৰ মেইলৰ বা ফোনৰ উত্তৰ দিয়ে।\nঅধ্যাপক ডঃ ৰাম প্ৰকাশ দ্বিবেদী\n(ছবিৰ উৎস: ফেচবুক)\nদেশত ক্ৰমবৰ্ধমান গান্ধীৰ চৰিত্ৰ হননত দুখী হৈ এই বিষয়ত আমাৰ পদক্ষেপ কি হ’ব বুলি এদিন তেওঁলৈ এখন মেইল কৰিলো। তেখেতে উত্তৰ দিলে— “Don’t bother fighting for Gandhi. The best tribute to him is to practice Ahimsa in our lives”।\nকথাটো মিছা নহয়। যিজন ব্যক্তিৰ অনুগামীৰ তালিকাত মাৰ্টিন লুথাৰ কিং জুনিয়ৰ, নেলচন মেণ্ডেলা, আইনষ্টেইন, টলষ্টয়, দালাই লামা, বাৰাক অবামা, ষ্টিভ জবচৰ দৰে মানুহৰ নাম থাকে; যাৰ অহিংস আৰু বৰ্ণবাদ বিৰোধী নীতি দক্ষিণ আফ্ৰিকা, ইণ্ডোনেছিয়া, ভিয়েটনাম, আমেৰিকা আদি দেশৰ আদৰ্শ হয়, সেইজন মানুহৰ বাবে আমি যুদ্ধ কৰাৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই।\n“মোৰ জীৱনেই মোৰ বাৰ্তা”,— তেখেতৰ আদৰ্শ আমি জীৱনত পালন কৰাটোৱেই হ’ব তেখেতৰ প্ৰতি আমাৰ সৰ্বোত্তম শ্ৰদ্ধা।\nকেইবছৰমান আগেয়ে মহাৰাষ্ট্ৰৰ সেৱাগ্ৰামত থকা গান্ধী আশ্ৰমখনতো দুদিন দুৰাতি কটোৱাৰ সৌভাগ্য হৈছিল। দেশৰ বিভিন্ন ৰাজ্যৰ বন্ধু-বান্ধৱীৰ লগত কটোৱা সেই মধুৰ সময়ছোৱাত এনে কিছুমান কথা শিকিলো, যি মোৰ জীৱনৰ গতিপথেই সলনি কৰি দিলে। এটা সৰু অভিজ্ঞতাৰ কথা কওঁ: সেই দুদিনৰ কাৰ্যসূচীৰ কিছুমান অংশ আছিল— স্বচ্ছতা অভিযান, গোহালি চাফা কৰা (গোহালিৰ গৰুবোৰৰ আকাৰ দেখিলেই ভয় লগা বিধৰ আছিল) আৰু ৰাজহুৱা পায়খানা চাফা কৰা ইত্যাদি। মোৰ সঙ্গী আছিল তামিলনাডু আৰু কৰ্ণাটকৰ দুজন বন্ধু। বয়সো কম, তাতে এড্ৰিনেল হ’ৰমনৰ উপদ্ৰৱ আছিলেই। গোহালি চাফা কৰি উঠি আমি পায়খানাত হাৰপিক দি ব্ৰাছেৰে ঘঁহি ঘঁহি চাফা কৰিছোঁ। কামটো সমাপ্ত কৰি মই বন্ধু দুজনক ক’লো— “দেখ’ মেৰা টয়লেট তুমলগ’ চে জ্যাদা চমক ৰ’হে হ্যেঁ”। ওচৰতে ৰৈ থকা তত্ত্বাৱধায়কজনে লগে লগে কৈ উঠিল— “য়হিত’ অহঙ্কাৰ হ্যেঁ মেৰে ভাই। ইচক’হী ত’ মিটানা হ্যেঁ।”\nবাপু কুটীৰৰ বতাহজাকে যেন নতুন শিক্ষা দি গ’ল। অন্যতকৈ শ্ৰেষ্ঠ বুলি দেখুৱাবলৈ মই কিয় চেষ্টা কৰিছোঁ? এয়াইতো মোৰ অহঙ্কাৰ। পায়খানাটোহে হাৰপিক দি চাফা কৰিলো, মনটো দেখোঁ লেতেৰা হৈয়েই থাকিল!\nদূৰৈত ৰিণিকি ৰিণিকি বাজি আছিল বুল্লে শ্বাহৰ এইক অলিফ (aik alif)—\n“জ্ঞানী হ’বলৈ বহু কিতাপ পঢ়িলা\nনিজকে কিন্তু কেতিয়াও নপঢ়িলা।\nমন্দিৰ মচজিদলৈ দৌৰ মাৰি যোৱা\nনিজৰ হৃদয়খন কিন্তু কেতিয়াও নাচালা।\nচয়তানৰ লগত যুদ্ধ কৰিবলৈ সদায়ে উদ্যত হৈ থাকা\nনিজৰ অহঙ্কাৰক কিন্তু কেতিয়াও নেদেখা।”\n← বাওঁপন্থী জুবিন গাৰ্গ আৰু সোঁপন্থীৰ আচৰণ\nযতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰাৰ একুকি কথা-কবিতা →


শিক্ষক জীৱনৰ কিছু অনুভৱ (নিবেদিতা বৰি) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nশিক্ষক জীৱনৰ কিছু অনুভৱ (নিবেদিতা বৰি)\nশিক্ষক জীৱনৰ কিছু অনুভৱ\nআজি হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাৰ ফলাফল ওলাব। এইবাৰ দিনৰ ১২ বজাতহে বোলে ফলাফল ওলাব !\nশিৱানীৰ অসুখ। চাৰিদিন নাৰ্ছিং হ’মত চিকিৎসাধীন হৈ আহি এতিয়া ছুটি লৈ ঘৰতে আছে। কিন্তু আজিৰ দিনটো তাই কেনেকৈ ঘৰত থাকে? অকলে ঘৰতে বহি থাকি নিজৰ স্কুলখনৰ ফলাফলৰ আনন্দ কেনেকৈ উপভোগ কৰে? ঘৰত সকলোৰে বাধা নেওচি অৱশেষত তাই ১২ বজাৰ আগে আগে স্কুল পালেগৈ। ফলাফল বাহিৰ হ’ল—শিৱানীহঁতৰ স্কুলৰ ৩০ জন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সকলোৱে উত্তীৰ্ণ হৈছে। দুজন তৃতীয় বিভাগত ,বাকীসকল প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় বিভাগত, তিনিজনে ষ্টাৰ সহ ডিষ্টিংচন। স্কুলত আনন্দৰ জোৱাৰ বৈছে। বাতৰি কাকত বিলোৱা হ’কাৰ জনৰ ল’ৰা মৃন্ময়ে ডিষ্টিংচন পোৱা বাবে স্কুলত আটাইতকৈ বেছি আনন্দৰ জোৱাৰ উঠিছিল। মৃন্ময়ৰ দেউতাকে আচাৰ্য্যসকলক ঘৰলৈ বুলি নিমন্ত্ৰণ কৰি থৈ গ’ল। প্ৰধান আচাৰ্য্যইও আনন্দৰ মুহুৰ্ত্তত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক ক্ষন্তেক দেখা দিব পৰাকৈ দুখন টেম্পোৰ ব্যৱস্থা কৰি দিলে। শিৱানীয়ে নিজৰ শাৰীৰিক অসুস্থতাৰ বাবে ঘৰলৈ উভতি আহিল। মৰমৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ লগত আনন্দৰ সমভাগী হ’ব নোৱাৰাত শিৱানীৰ মনটো দুখেৰে ভৰি পৰিল ।\nএই শিক্ষান্ত পৰীক্ষাৰ্থী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ লগত তাইৰ নিবিড় সম্পৰ্ক আছিল। অক্টোবৰৰ প্ৰথম সপ্তাহতে বাছনি পৰীক্ষা হোৱা বাবে সিহঁতক বিজ্ঞানৰ পাঠ দুটামান পঢ়ুৱাবলৈ থাকি গৈছিল। শিৱানীয়ে ওপৰঞ্চি ক্লাছ কৰি সিহঁতৰ পাঠ শেষ কৰিব লগা হৈছিল। কেতিয়াবা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ ঘৰলৈ গৈও পঢ়াৰ বুজ লৈছিল। এই ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ স’তে শিৱানীৰ বহু স্মৃতিও জড়িত হৈ আছে। বিশেষকৈ ছাত্ৰীসকলৰ লগত…শিৱানীয়ে ঘৰলৈ আহি ঈশিতাহঁতৰ কথাকে ভাবি থাকিল। আচাৰ্য্য সকলৰ মাজত শিৱানীক নেদেখি এই ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে বাৰু তাইৰ অনুপস্থিতি অনুভৱ কৰিবনে? তাই যিদৰে সিহঁতক নিজৰ সন্তানৰ দৰে স্কুলৰ দিনবোৰত সিহঁতে আপত্তি দর্শোৱা সমস্যা সমাধান কৰি দিবলৈ যিমান পাৰে চেষ্টা কৰিছিল—আজি বাৰু বিশেষকৈ ছাত্ৰীসকলে তাইক মনত পেলাবনে?\nহোজাইত হোৱা “বিজ্ঞান মেলা”ৰ সেই দিনবোৰলৈ শিৱানীৰ মনত পৰিল। ঈশিতাহঁতক “বিজ্ঞান কুইজ” প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে নি শিৱানী কেনে সমস্যাৰ সন্মুখীন হ’ব লগা হৈছিল। নিয়ম আছিল প্ৰতিটো বিভাগৰ পৰা জয়ী হৈ অহা দলটোৱেহে ৰাজ্যিক ভিত্তিত পতা প্ৰতিযোগিতাত যোগদান কৰিব পাৰিব। কিন্তু দুর্ভাগ্যবশত শিৱানীহঁতৰ জিলাখনত প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত নোহোৱাত দুটা দল ৰাজ্যিক ভিত্তিত যোগদান কৰিবৰ বাবে আহিল। যেতিয়া কথাটো জনাজাত হ’ল প্ৰতিনিধিত্ব কৰা শিক্ষক দুজনক কোৱা হ’ল যে দুয়োটা দলৰ মাজত প্ৰতিযোগিতা পাতি এটা দল পাছদিনাৰ বাবে সাজু কৰাব লাগে। অৱশেষত “বিজ্ঞান মেলাৰ” লগত জড়িত কর্মী সকলেই শিৱানীহঁতৰ বিভাগৰ দল দুটাৰ প্ৰতিযোগিতাখন পাতি দিবলৈ মান্তি হ’ল। সেইদিনা ঈশিতাহঁতৰ কি যে অৱস্থা হৈছিল কাৰণ প্ৰতিযোগিতাত হাৰি গ’লে ৰাজ্যিক ভিত্তিত পতা প্ৰতিযোগিতাত অংশ ল’ব নোৱাৰিব আৰু ঘৰলৈ বুলি উভতিব লাগিব। নিজৰ আত্মসন্মান হেতু ঈশিতাহঁতে শিৱানীৰ সহযোগত আপ্ৰাণ চেষ্টাৰে প্ৰতিযোগিতাত সফল হৈছিল। তথাপিও দুটা ৰাউণ্ড ড্ৰ হৈ তৃতীয় ৰাউণ্ডতহে জয়ী হ’ব পাৰিছিল আৰু ৰাজ্যিক ভিত্তিৰ প্ৰতিযোগিতাত একে কষ্টেৰে ঈশিতাহঁতে তৃতীয় স্থান দখল কৰিছিল। সেই দিন চাৰিটাই বহন কৰিছিল একো একোটা স্মৰণীয় মুহুৰ্ত। ৰাতি ৰাতি টোপনি খতি কৰি কিতাপ পঢা, ৰাতি দহবজাত হুইচেল বজাৰ লগে লগে লাইটবোৰ বন্ধ হয় আৰু শুব লাগে। ঈশিতাহঁতে মম জ্বলাই কিতাপ পঢ়িছিল। সুভাশ্রীয়ে ৰাতি শিবানীয়ে মুখ হাত ধুই শুবলৈ অহাৰ আগতেই তাইৰ বিচনাখন ধুনীয়াকৈ পাৰি আঁঠুৱা তৰি থৈছিল। বেলেগ বিদ্যালয়ৰ পৰা অহা ল’ৰা কেইটামানে বৰকৈ সিহঁতক জোকোৱাত শিৱানীৰ ওচৰত সিহঁতে নিৰাপত্তা বিচাৰিছিল। এদিনতো ৰ’জ বোলা ছাত্ৰীগৰাকীয়ে এটা ডাঙৰ আপত্তি তাইক দিছিল। অংকৰ শিক্ষক জনে তাইক কাষলৈ মাতি ফুচফুচাই বেয়া ইংগিত দিছিল। এই কথাষাৰ শুনাৰ পিছত শিৱানীয়ে ঈশিতাহঁতক ছোৱালী হোৱা বাবেই যে বহুতো সাৱধানতাৰে জীৱনৰ বাটত খোজ দিব লাগিব তাৰ বিষয়ে এটা ভাষণেই গোটাব লগা হৈছিল। অংক শিক্ষক জনক শিৱানীয়ে শুনাই দিছিল—“কি হে ডেকাল’ৰা, তুমি অংক শিকালে বোলে ক্লাছ টেনৰ ছাত্ৰীসকলে প্ৰয়োজনতকৈ বেছি বুজি পোৱা হৈছে হেনো ?” শিক্ষকজন একেবাৰে চুপ হৈ গৈছিল। এনেকৈয়ে এই বেট্চটোৰ লগত শিৱানীৰ এক নিবিড় সম্পৰ্ক গঢ লৈ উঠিছিল। শিৱানীৰ বেছি ভাল লাগিছিল ঈশিতাহঁতে স্কুলত পোৱা যিকোনো অসুবিধা বিনাদ্বিধাই আন কোনো শিক্ষকক আপত্তি নিদি শিৱানীক জনাই হে যেন এক নিৰাপত্তা অনুভৱ কৰিছিল। এই মৰমৰ ছাত্ৰীসকলৰ ফলাফলৰ খবৰ ল’বলৈ , আনন্দৰ সমভাগী হ’বলৈ আজি শিৱানী যাব নোৱাৰিলে। আমন-জিমনকৈ তাই ঘৰতে বহি থাকিল। একোবাৰ তাই নিজকে শান্তনা দিছে—“আমি স্কুলৰ প্ৰতিজন ছাত্ৰৰ হৈ চিন্তা কৰোঁ, অভিভাৱক সকলৰ লগত সম্পৰ্ক কৰোঁ কিন্তু তেওঁলোকে বাৰু আমাৰ কথা ভাবেনে ?”\nপিছদিনা পুৱা ৭ বাজিছে, ম’বাইলত এটা অচিনাকি নম্বৰত ফোন আহিল। শিৱানীৰ ল’ৰা ধুনে ফোনটো ধৰি চিঞৰিলে—“মা, ফোন আহিছে”। শিৱানীয়ে ফোনটো ধৰিলে, সিফালৰ পৰা ঈশিতাৰ মাতটো ভাঁহি আহিল— আচাৰ্য্য,নমস্কাৰ। মই ঈশিতাই কৈছোঁ। কালি আপুনি আচাৰ্য্যসকলৰ লগত নাহিল যে! আপোনাক নেদেখি মনটো বৰ বেয়া লাগিল। আচাৰ্য্য সকল ক’লে, আপোনাৰ বোলে অসুখ! ভাল পাইছেনে?” শিৱানীৰ দুচকু পানীৰে উপচি পৰিল। এইয়া এক বুজাব নোৱাৰা আনন্দৰ চকুলো। এগৰাকী ছাত্ৰীয়ে যে সুখৰ মুহুৰ্ত্তত তাইক মনত পেলাইছে। সেইদিনা পিছবেলা প্ৰিন্সুপ্ৰিয়াৰ দেউতাকো আহি ঘৰ ওলাল। আপোনাৰ অসুখ বুলি গম পাই ছোৱালীজনীয়ে আমাৰ জান খাই দিছে—এতিয়াই খবৰ লৈ আহিব লাগে বোলে! তাইৰ আপত্তিত ওলাই আহিবলৈ বাধ্য। কি হৈছিল? ভাল পাইছেনে?\nশিৱানীৰ মনটো ফৰকাল লাগিল;তাই অনুভৱ কৰিলে মনৰ বেজাৰৰ বাবে শৰীৰটো যেন বেছি দুৰ্বল হৈ পৰিছিল। আজি তাই উপলব্ধি কৰিলে-ছাত্ৰ, শিক্ষক আৰু অভিভাৱকৰ মাজত যি যোগ সূত্ৰৰ ত্ৰিবেণী সংগম গঢি উঠে সেইয়া যেন একমাত্ৰ ছাত্ৰজনৰ জীৱন সফল কৰিবলৈকে নহয়, এইয়া এক স্নেহ, প্ৰীতি তথা এইয়াই মহানুভৱতা।\n← ভেকোঁভাওনাৰ আহ্বায়ক, শিক্ষাজগতৰ উঁই পৰুৱাবোৰ আৰু উচ্চশিক্ষা (পংকজ জ্যোতি মহন্ত)\nকাটাৰৰ ডায়েৰী (১৯) (ডা০ ভূপেন্দ্ৰ শইকীয়া) →


ভেদেলতা পুৰাণ – চিকু শৰ্মা – ফটাঢোল\nMay 1, 2018 লটিঘটি\tLeaveacomment\nভেদেলতা পুৰাণ – চিকু শৰ্মা\nআগষ্ট মাহ ৷ বাৰটো আছিল শুক্ৰবাৰ । মই তেতিয়া নৱম শ্ৰেণীত । শুক্ৰবাৰে তৃতীয় পিৰিয়দৰ পিছতে এঘণ্টা জিৰণি দিয়ে। মোৰ ঘৰটো বিদ্যালয়ৰ ওচৰতে, সেইকাৰণে মই জিৰণিৰ সময়ত ঘৰলৈকে আহি কিবা অলপ খাই যাওঁ। সেইদিনাও খাবলৈ ঘৰলৈ আহিলোঁ। মোৰ লগৰ দুজনীমান ছোৱালীয়ে তামোল খাই বহুত ভাল পায়। সেইকাৰণে সিহঁতৰ কাৰণে দুখনমান তামোলো লৈ ল’লোঁ৷ লগতে ময়ো মুখত এখন ভৰাই ল’লোঁ৷\nমই চিধাই আমাৰ শ্ৰেণীকোঠাৰ ভিতৰলৈ গ’লোঁ আৰু সিহঁতকেইজনীক তামোল এখন-এখন খাবলৈ দিলোঁ৷ তাৰপিছত সিহঁতৰ লগত বিয়নি-মেলত বহি গ’লোঁ। জিৰণি শেষ হ’বলৈ আৰু ৪০ মিনিটমান বাকী আছে । যিহেতু জিৰণি এঘণ্টীয়া, সেয়েহে ল’ৰাবোৰে বাহিৰত অলপ ঘূৰা-ফুৰা কৰিবলৈ গৈছে। মই হ’লে ফুৰিবলৈ যোৱা নাছিলোঁ জিৰণিৰ সময়ত৷ তাৰ পৰিৱৰ্তে ছোৱালীবোৰৰ লগতে ২০ মিনিটমান মেল মাৰিলোঁ ৷\nতেনেতে দুজন ল’ৰাই ক’ৰবাৰ পৰা ভেদেলতাৰ পাত কেইটামান লৈ আহি মোৰ কাষতে বহিল। এই ভেদেলতাৰ পাতকেইটা দেখি মোৰ মনত এটা দুষ্ট বুদ্ধিৰ জন্ম হ’ল৷ পাত লৈ অহা এটাক ক’লোঁ-“পাত দুটামান মোহাৰি পেলাই ছোৱালীকেইজনীৰ কাষত থৈ আহচোন৷”\nমোৰ কথামতে বেচেৰাই ছোৱালীকেইজনীৰ কাষতে ভেদেলতাৰ পাত মোহাৰি থৈ আহিলে৷ কিন্তু মোহাৰি অহাৰ পাছত তাৰ যে এনে দশা হ’ব সি সপোনতো ভবা নাছিল।\nএজনীয়ে ক’লে, “ঐ, কোনোবাই বেয়াকৈ গেছ এৰিছে ঔ!”\nমই লাহেকৈ ইংগিতেৰে ছোৱালী এজনীক কৈ দিলোঁ-‘ভেদেলতা মোহাৰি দিয়া’ বুলি।\nবেচেৰা লʼৰাজনৰ ওপৰত লগে লগে ‘এটেক’ কৰি দিলে মহিলা সমিতিয়ে৷\n“ছাৰৰ আগত বিচাৰ দিম আজি ফাইনেল, ক্লাছত যি এইবোৰ পাগলামি কৰি থাক!”\nসি বেচেৰা ৰঙা-চিঙা পৰি গʼল। মই বোলোঁ-মই নফচিলেহে ৰক্ষা। মই তাক লাহেকৈ ক’লোঁ, “ঐ মোৰ কথা নক’বি দেই৷ ৰাজুৰ দোকানত পৰঠা খুৱাম যা কালি!”\nসি মোৰ কথাত মান্তি হৈ গʼল। আকৌ তাক লাহেকৈ ক’লোঁ, “ঐ, তইতো মাৰ খাবিয়ে৷ এনেও এটা মাৰ্ডাৰৰ শাস্তিও ফাঁচী, দহটা মাৰ্ডাৰৰ শাস্তিও ফাঁচী! গতিকে এটা কাম কৰ, তই ভেদেলতাৰ পাতকেইটা মোহাৰি ছাৰৰ টেবুলৰ তলত থৈ আহ।”\nমোৰ কথা মতে এইবাৰ ছাৰৰ টেবুলত সি ভেদেলতা থৈ আহিল।\nচতুৰ্থ পিৰিয়দ আছিল শুকণ্ঠ ছাৰৰ বিজ্ঞান। ছাৰ আহিল আৰু ধুনীয়াকৈ চকীত বহি ল’লে। কিন্তু বহাৰ পাছতেই ছাৰে নাকটো কোঁচাব ধৰিলেচোন৷ এবাৰ-দুবাৰ নাকটোত আঙুলিকেইটা লগাবলৈ ধৰিলে । ছোৱালীকেইজনীক উদ্দেশ্যি কʼলে, “কিবা এটা বেয়া গোন্ধ পাই আছোঁ ঔ !! তহঁতে চিপচ্‌বিলাক খাবি আৰু ইয়াত…. ধেই!”\nএজনীয়েতো একেবাৰে খঙত ক’লে, “ছাৰ আমাক মিছা-মিছি দোষ নিদিব দিয়ক৷ সি ভেদেলতা আনি মোহাৰি থৈ দিছে, সেইকাৰণে গোন্ধ পাইছে!”\nছাৰে ভেদেলতা অনা লʼৰাজনক কʼলে, “ঐ কʼত ভেদেলতা মোহাৰি থৈছ ৷ উলিয়াই আন আৰু পেলাই থৈ আহ।”\nবেচেৰাই ছাৰৰ টেবুলৰ তলৰপৰা ভেদেলতাৰ মোহৰা পাতটো আনি বাহিৰত পেলাই থৈ আহিল।\n– “ঐ অভিজিৎ, বেতৰ চেকা এডাল লৈ আহ!”\nছাৰৰ কথামতে মই চেকা আনিব গʼলোঁ আৰু সকলোতকৈ ডাঙৰ চেকাডাল লৈ আহিলোঁ৷ পৰঠাটোৰ মূল উঠাব লাগিবয়ে দিয়কচোন৷ দহটকাতো এনে নাহে৷ দুইকোব মাফ হোৱাৰ বাবেই দহটকা দিব নোৱাৰিতো, দুইকোব তাক বেছিকৈ খুৱাবও লাগিব৷\nবেচেৰাক ছাৰে উধাই-মুধাই কোৱালে,লগতে ‘বাই ওৱান গেট ওৱান ফ্ৰি’ও দি দিলে। মানে কোবৰ লগতে তাক ৰʼদত কাণত ধৰাইও থ’লে!\nমই বোলোঁ- “১০ টকাৰ মূল উঠিল দে!”\n(এটা সত্য ঘটনাৰ আধাৰত)\nখটাসুৰ নাতিনীয়েক আৰু আজলী বুঢ়ীমাক – ৰিমঝিম বৰঠাকুৰ »


মমতা বেনাৰ্জী আৰু পশ্চিমবংগৰ দুই নৱ-নিৰ্বাচিত বিধায়কৰ শপত গ্ৰহণ -\nHome ৰাষ্ট্ৰীয় মমতা বেনাৰ্জী আৰু পশ্চিমবংগৰ দুই নৱ-নিৰ্বাচিত বিধায়কৰ শপত গ্ৰহণ\nমমতা বেনাৰ্জী আৰু পশ্চিমবংগৰ দুই নৱ-নিৰ্বাচিত বিধায়কৰ শপত গ্ৰহণ\nডিজিটেল ডেস্কঃ পশ্চিমবংগৰ উপ-নিৰ্বাচনত ভৱানীপুৰ সমষ্টিৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দিতা আগবঢ়াইছিল মুখ্যমন্ত্ৰী মমতা বেনাৰ্জীয়ে। উপ-নিৰ্বাচনত মমতা বেনাৰ্জীয়ে লাভ কৰে ৮৫,২৬৩ টা ভোট৷\n৫৮ হাজাৰ ভোটৰ ব্যৱধানত বংগৰ দিদিয়ে পৰাজিত কৰে বিজেপি প্ৰাৰ্থী প্ৰিয়ংকা টিব্ৰুৱালক। বিজেপি প্ৰাৰ্থী প্ৰিয়ংকা টিব্ৰুৱালে ২৬,৪২৮ টা ভোট লাভ কৰে আৰু ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ (CPI) প্ৰাৰ্থী শ্ৰীজিব বিশ্বাসে লাভ কৰে ৪,২২৬ টা ভোট।\nজংগীপুৰৰ পৰা নিৰ্বাচিত হয় জাকিৰ হুছেইন আৰু আমিৰুল ইছলাম পশ্চিমবংগৰ চামচেৰগঞ্জ বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচিত হৈছে। ৭ অক্টোবৰ, বৃহস্পতিবাৰে মমতা বেনাৰ্জীসহ তিনিওগৰাকী বিধায়কে শপত গ্ৰহণ কৰে। পশ্চিমবংগৰ ৰাজ্যপাল জগদীপ ধনখৰৰ উপস্থিতিত শপত গ্ৰহণ কৰে নৱ-নিৰ্বাচিত বিধায়ককেইগৰাকীয়ে।\nPrevious articleপ্ৰেম প্ৰত্যাখ্যান যুৱতীৰ, হাতত দা লৈ ৰাজপথত প্ৰেমিকৰূপী ঘাতক, তাৰ পাছত?\nNext articleঅভাৱত স্বভাৱ নষ্ট! পাৰিতোষিক লাভ নকৰি চুৰিকাৰ্যত কৰ্মচাৰী


প্ৰসঙ্গঃ অখিল গগৈ; অসমীয়াৰ শত্ৰু অসমীয়াই! – Mahabahoo\nHome/Assam News & Articles/প্ৰসঙ্গঃ অখিল গগৈ; অসমীয়াৰ শত্ৰু অসমীয়াই!\n১) কা- বিৰোধী আন্দোলন চলিল। জোৰদাৰ গতিত। অখিল গগৈ জেলত সোমাল। আন্দোলন চলি থাকিল, মিহি মিহিকৈ গান-বাজনাও চলি থাকিল। (ৰাইজে বৰ মৰম কৰা কিছু কিছু এই সময়ত বৰ দোধোৰ মোধোৰত পৰিল। নামাতিলেও ৰাইজৰ ৰোষ, মাতিলেও লাগে ৰজাৰ দোষ।) লাহে লাহে চিনেমাৰ ফেড-আউট শ্বটৰ দৰে মঞ্চৰ পোহৰ কমি গৈ থাকিল। উদ্দাত্ত সংলাপেৰে মঞ্চ কঁপোৱা ভাৱৰীয়াবোৰো ঘৰাঘৰি যোৱা আৰম্ভ কৰিলে। ঘৰ মানে আন কাৰোবাৰ ঘৰো হ’ব পাৰে দেই, আন্ধাৰে মুন্ধাৰে নিজৰে বুলি সোমালগৈ। (কোন কাৰ ঘৰত সোমাল পোহৰ হ’লে ওলাব আৰু) মুঠতে ঘৰাঘৰি যোৱাটো হ’ল, যোৱা নহ’ল মাথোঁ অখিল গগৈৰ। নহ’ল মানে, যাব নোৱাৰিলে, যাবলৈ দিয়া নহ’ল— আনকি বছৰেকৰ বিহুৰ দিনটোতো।\n২) এসময়ত অখিল গগৈ নহ’লে টক শ্বো নোহোৱা টিভি চেনেলকেইটায়ো তেওঁক পাহৰিলে। পাহৰিবই দিয়কচোন — অখিল গগৈয়ে চিঞৰি চিঞৰি চৰকাৰক কৰিবলৈ বাধ্য কৰা কামবোৰৰ পৰা উপকৃত হোৱা ৰাইজেই পাহৰিলে যেতিয়া ব্যৱসায়িক গোষ্ঠীৰ পৰিচালিত চেনেলৰনো কি? আজি জুবিন গাৰ্গৰ বাবে সকলোৱে চিন্তিত হৈছে; অখিল গগৈৰ বাবেও অলপ হ’লেও হওকচোন। দুয়োজনেই অসমীয়া, অসমৰ বাবে কাম কৰা মানুহ। অসমীয়াই অসমীয়াৰ হৈ নামাতিলে মাতোতা আৰু নাই। অসুস্থ মানুহজনক লগ কৰিবলৈ গৈ বিমুখ হৈ অহা পত্নী, অসুখৰ চিকিৎসা কৰাবৰ বাবে আদালতে ৰায় দিয়াৰ পিছতো জেলতে চিকিৎসা কৰাব বুলি নাচোৰবান্দা চৰকাৰ, দল সংগঠনৰ উদাসীনতা — এইবোৰৰ মাজত গগৈৰ পত্নী আৰু সন্তানৰ কি অৱস্থা হৈছে এবাৰ হ’লেও অসমৰ ৰাইজে ভবা ভাল।\n৩) চৰকাৰত থকা মানুহবোৰ, অশ্লীল ভাষাৰে অসমীয়াকে গালি-শপনি পৰা আই. টি. চেলৰ মানুহবোৰ — সকলো দেখোন অসমীয়া। আনকি বিজেপিৰ আধাখিনিয়েই বোধকৰোঁ আন দলৰ পৰা হনুমন্ত জাপ দিয়া মানুহ। (কা অসমৰ বাবে ভাল বুলি বুজোৱা কৰ্মীসকলো অসমীয়া।) মূল চাবি পকোৱা মানুহবোৰ কি নীতিৰে চলে, তেওঁলোকৰ এজেণ্ডা কি — এইবোৰ আওকাণ কৰি অসমীয়াই অসমীয়াকে হানি কৰি থাকিলে কফিনত শেষ গজালটো পৰিবলৈ বেছি দিন নাথাকিব। মানুহবোৰ নাইকিয়া হৈ নাযায়, কিন্তু উপৰিপুৰুষে তিলতিলকৈ গঢ়া এই মাটি, অসমীয়া নামৰ সত্তা — এইবোৰ হেৰাই যাব। পাৰিবনে তেতিয়া নিজৰ ঠাইতে মূৰ তল কৰি থাকিবলৈ?\n৪) ব্ৰিটিছে সৌ তাহানিতে কৈছিল অসমীয়া উজনিৰ দুখনমান জিলাতহে ৰ’বগৈ। সেই কথা সঁচা হ’বলৈ গৈ আছে। অসমীয়া নিধনৰ যজ্ঞ অনা অসমীয়াই কেৱল কৰা নাই, কৰিছে অসমীয়াইয়ো। পুৰোহিতৰ মন্ত্ৰৰ তালে তালে পূৰ্ণাহুতি দিয়াসকলো অসমীয়াই দেখোন।


হায়দৰাবাদ ধৰ্ষণ কাণ্ডঃ প্ৰথম নিশা জেইলত বলাৎকাৰীক খাবলৈ দিয়া হ’ল ছাগলীৰ মাংস–ফ্ৰাইড ৰাইচ!– News18 Assam\nহায়দৰাবাদ ধৰ্ষণ কাণ্ডঃ প্ৰথম নিশা জেইলত বলাৎকাৰীক খাবলৈ দিয়া হ’ল ছাগলীৰ মাংস–ফ্ৰাইড ৰাইচ!\nUpdated:December 3, 2019, 2:20 PM IST\nএই ঘটনাক কেন্দ্ৰ কৰি সৃষ্টি হৈছে তীব্ৰ ক্ষোভৰ।\nLast Updated: December 3, 2019, 2:20 PM IST\nযুৱতী চিকিৎসকক দলৱদ্ধ বলাৎকাৰ কৰি জ্বলাই দিয়া ঘটনাক লৈ সমগ্ৰ দেশ ক্ষোভত জ্বলিলেও যেন নিৰ্বিকাৰ আমাৰ আইন ব্যৱস্থা। আনকি এটা অভিযুক্তৰ মাতৃয়ে নিজৰ অপৰাধী পুত্ৰক হত্যা কৰিবলৈও আহ্বান জনাইছে।\nআদালতৰ নিৰ্দেশত চাৰিওটা অভিযুক্তক ৰখা হৈছে তেলেংগানাৰ চেৰাপল্লীৰ চেণ্ট্ৰেল জেইলত। এই জেইলত প্ৰথম নিশা অভিযুক্তক দিয়া খাদ্যই দেশবাসীৰ ক্ষোভৰ জুই দুগুণে বৃদ্ধি কৰিছে। পাশৱিক অপৰাধী কেইটাক খাবলৈ দিয়া হৈছে মাটন কাৰী আৰু ফ্ৰাইড ৰাইচ। যিসময়ত সংসদৰ মজিয়াতে ধৰ্ষকক ৰাজহুৱাকৈ হত্যা কৰাৰ দাবী উত্থাপন কৰি জয়া বচ্চনৰ দৰে সাংসদে নিজৰ মুকলি ক্ষোভ প্ৰকাশ কৰিছে সেই সময়ত ধৰ্ষণকাৰীক ৰজাৰ দৰে আতিথ্য দিয়া কাৰ্য কিমান যুক্তিসংগত? প্ৰশ্ন কৰিছে সাধাৰণ ৰাইজে।\nছচিয়েল মিডিয়াত এই জঘন্য বলাৎকাৰ কাণ্ডক লৈ চলিছে তীব্ৰ প্ৰতিবাদ। কোনোবাই লিখিছে,\nএইখন কেনে দেশ য’ত সাধাৰণ নাগৰিকৰ এটা বৃহৎ অংশই খালী পেটে, খালী গাৰে ৰাজপথত শুই থাকে সেইখন দেশত এনে পৈশাচিক অপৰাধৰ অপৰাধীক জেইলত বিশেষ নিৰাপত্তা প্ৰদান কৰি মাটন কাৰী–ফ্ৰাইড ৰাইচ দিয়া হৈছে।\nকোনোবাই কোনোবাই ২৬/১১ৰ আক্ৰমণকাৰী সন্ত্ৰাসবাদী আজমল কাছভৰ প্ৰসংগও টানি আনিছে। বিচাৰৰ সময়চোৱাত অন্য খাদ্য খাব নোৱাৰাৰ কাৰণে কাছভক মাটন বিৰিয়ানী খাবলৈ দিয়া হৈছিল।\nএই বিতৰ্কৰ মাজতে জেইল কৰ্তৃপক্ষৰ তৰফৰ পৰা যি প্ৰতিক্ৰিয়া পোৱা গৈছে সেই অনুসৰি জেইলত কোনে কি খাব? তাৰ মেনু আগতেই ঠিক কৰা হয়। সেই মতে জেইলত প্ৰথম নিশা ধৰ্ষককেইটাই মাটন কাৰী–ফ্ৰাইড ৰাইচ পালে। লগতে পুৱা, দুপৰীয়া আৰু ৰাতিৰ সাজতো বিধে বিধে খাবলৈ পাইছে যুৱতীৰ হত্যাকাৰীকেইটাই।\nকালনিশাটোত ক্লিনিকৰ পৰা ঘৰলৈ উভতাৰ পথত স্কুটিখন বেয়া হৈছিল পশু চিকিৎসকগৰাকীৰ। টোলপ্লাজাৰ সন্মুখত স্কুটিখন ৰখাই ওচৰৰ দোকানত সহায় বিচাৰিছিল তেওঁ। পিছদিনা সেই ঠাইৰ পৰা ২৫কিলোমিটাৰ দূৰৈত পোৱা গ’ল যুৱতীগৰাকীৰ অৰ্ধদগ্ধ মৃতদেহ। ধৰ্ষণ কৰি হত্যা কৰি যুৱতীগৰাকীক জ্বলাই পেলাইছিল অভিযুক্তকেইটাই। যুৱতীগৰাকীৰ স্কুটীৰ পৰা তেল উলিয়াই যুৱতীগৰাকীক জ্বলোৱা হৈছিল।\nপ্ৰত্যক্ষদৰ্শীৰ মতে যুৱতীগৰাকীৰ সৈতে দুজন যুৱক আহি স্কুটিখন লৈ গৈছিল। তেওঁ অভিযুক্তকেইটাৰ সৈতে আছিল, সম্ভৱতঃ স্কুটিখন ভাল কৰাৰ কথা দিয়াৰ কাৰণে তেওঁ সন্মত হৈছিল। স্কুটিখন ভাল কৰিবলৈ ওচৰৰে এখন দোকানলৈ নিয়াৰ কথা নিজৰ ভগ্নীক কৈছিল যুৱতীগৰাকীয়ে। ইয়াৰ পিছতেই তেওঁৰ ম’বাইল ফোন বন্ধ হৈ পৰে।\nFirst published: December 3, 2019, 12:16 PM IST


মিতভাষ’ৰ স্রষ্টাৰ সৈতে এক কথোপকথনঃ প্রসংগ মিতভাষ তথা অন্যান্য | Xahitya.Org\nমিতভাষ’ৰ স্রষ্টাৰ সৈতে এক কথোপকথনঃ প্রসংগ মিতভাষ তথা অন্যান্য\nby সাহিত্য ডট অৰ্গ\tFebruary 1, 2017 1 comment\nঅ’নলাইন ছ’চিয়েল মিডিয়াৰ জৰিয়তে সাহিত্য চৰ্চাৰ গোট ‘‘অসমীয়াত কথা-বতৰা’’ৰ প্রশাসকমণ্ডলী আৰু মাহেকীয়া বৈদ্যুতিন পত্রিকা ‘‘সাহিত্য ডট্ অৰ্গ’’ৰ এই মাহৰ সম্পাদক জয়ন্ত আকাশ বৰ্মনৰ সমূহীয়া সিদ্ধান্তযোগে প্রদান কৰা দায়িত্ব বহন কৰি পূৰ্বনিৰ্ধাৰিত সাক্ষাতৰ সময় অনুযায়ী যোৱা ১৭ জানুৱাৰী ২০১৭ তাৰিখ, শিল্পী দিৱসৰ দিনা পুৱা ১০ বজাত উপস্থিত হৈছিলোঁগৈ ‘মিতভাষ’ৰ স্রষ্টা স্বনামধন্য সাহিত্যিক ড০ নগেন শইকীয়া ছাৰৰ বাসগৃহ ‘বৰ্ণমালা’ত। উদ্দেশ্য আছিল ‘‘মিতভাষ’’ সম্পৰ্কে যুগুতাবলগীয়া এক কথোপকথন। প্রাথমিক পৰিচয় পৰ্বৰ পিছতেই ছাৰৰ সৈতে বহিছিলোঁগৈ ছাৰৰ পুথিভঁৰাল সংলগ্ন কাৰ্যালয় তথা অধ্যয়ন কক্ষত। তাৰ পিছতেই ছাৰক তেখেতৰ অমূল্য সাহিত্য কৃতি তথা বৰ্ণাঢ্য জীৱন পৰিক্রমাৰ বাবে সাহিত্য ডট্ অৰ্গৰ সমূহ কৰ্মকৰ্তাৰ হৈ আন্তৰিক অভিনন্দন তথা শুভকামনা জ্ঞাপন কৰি আৰম্ভ কৰিছিলোঁ আমাৰ বাৰ্তালাপ।\n(সাহিত্য ডট অৰ্গৰ হৈ এই সাক্ষাৎকাৰ গ্ৰহণ কৰিছে শ্ৰীমতী অনিতা গগৈয়ে)\nসাহিত্য ডট অৰ্গ: নমস্কাৰ ছাৰ। মিতভাষ সম্পৰ্কে বিভিন্ন আলোচনা আৰু আপোনাৰ ৰচিত মিতভাষৰ সংকলন ‘মিতভাষ সমগ্র’ত সংযোজিত ‘অমিতভাষ’ পঢ়ি আমি জানিব পাৰোঁ যে, ‘মিতভাষ’ক গল্প, কবিতা, কথা কবিতা , প্রৱন্ধ, উপন্যাস আদিৰ দৰে প্রথাসিদ্ধ কোনোটো ধাৰাতে সন্নিবিষ্ট কৰিব পৰা নাযায়। তেনেক্ষেত্রত আপোনাৰ দ্বাৰা সৃষ্ট স্বয়ংসম্পূৰ্ণ এক ধাৰা হিচাপে ‘মিতভাষ’ৰ নিৰ্দিষ্ট সংজ্ঞা কি? অথবা মিতভাষক সংজ্ঞাৱদ্ধ কৰা সম্ভৱনে?\nড০ নগেন শইকীয়া: খুব সহজ কথাত ক’বলৈ হ’লে ‘মিতভাষ’ হ’ল প্রকৃতি আৰু মানুহৰ সৌন্দৰ্য আৰু নশ্বৰতাই জীৱন আৰু জগত সম্পৰ্কে মোৰ মনৰ মাজত তোলা প্রতিটো আনুভূতিক আলোড়নে বিচৰা চমু আত্মপ্রকাশ। যতীন্দ্রনাথ দুৱৰাই ক’বৰ দৰে “সুখৰ সোঁতত ভাঁহে …/ দুখৰ নাৱত / ছয়াময়া ভিখাৰী।” জীৱন আৰু জগতে সেইবাবে প্রাপ্তিৰ আনন্দ আৰু প্রাপ্তি হেৰুওৱাৰ বিষাদ দুয়োটা কঢ়িয়াই আনে।\nসাহিত্য ডট অৰ্গ: ছাৰ, যদি অধিকাংশ মিতভাষৰে নেপথ্যত অনুৰণিত হয় কাৰুণ্যবঞ্জিত অভিব্যক্তি, তথাপি মিতভাষসমূহ পঢ়ি যাওঁতে আমি অনুভৱ কৰোঁ হৃদয় ৰঞ্জিত কৰা অনিবৰ্চনীয় পুলকানুভূতি। মন মস্তিকক আলোড়িত কৰি আত্মাক প্রফুল্লিত কৰিব পৰা চেতনাসমৃদ্ধ ‘মিতভাষ’ৰ মূল উৎস কি? এইসমূহৰ শ্রেণীবিভাগ কেনেধৰণৰ?\nড০ নগেন শইকীয়া: ‘মিতভাষ’ক শ্রেণীবদ্ধ নকৰিবলৈকে ‘মিতভাষ’ নামটো মোৰ মনলৈ আহিছিল। মই ভাবোঁ যে লেখকসকলে নিজৰ ভাবানুভূতি প্রকাশ কৰিবলৈ আৰ্হি ল’বও পাৰে নল’বও পাৰে। মানুহে নিজৰ আনুভূতিক উপলব্ধি নিজৰ বাবেই সংৰক্ষণ কৰি থ’ব খোজে। একপ্রকাৰে এই কাম ব্যক্তিগত ডায়েৰীৰ একো একো পৃষ্ঠাৰ দৰে বা নিজেই নিজলৈ লিখা একোখন চিঠিৰ দৰে।\nসাহিত্য ডট অৰ্গ: ছাৰ, ‘মিতভাষ’ অসমীয়া ভাষা সাহিত্যলৈ আপোনাৰ একক তথা অনুপম অৱদান। নিজস্ব গৰিমা আৰু স্বকীয় বৈশিষ্ট্যৰে মিতভাষসমূহ ভাৰতীয় সাহিত্যতে এক মৌলিক তথা নব্যতম সংযোজন। উচ্চ প্রমূল্যবোধ সম্পন্ন সাহিত্য গুণেৰে সমৃদ্ধ মিতভাষসমূহে যেনেদৰে প্রসাৰ, প্রচাৰ তথা জনপ্রিয়তাৰ শীৰ্ষত উপনীত হোৱাৰ সম্ভাৱনা বিদ্যমান, সেইধৰণে কিন্তু আজিকোপতি সম্ভৱ হৈ উঠা নাই। যাৰ মূলতে হয়তো আমাৰ অকাৰণ হীনমন্যতাবোধ তথা সৰ্বগ্রাসী অনীহাই দায়ী। ছাৰ, এইবিষয়ে আপোনাৰ অভিমত?\nড০ নগেন শইকীয়া: এই বিষয়ে মোৰ কোনো বক্তব্য বা প্রতিক্রিয়া নাই।\nসাহিত্য ডট অৰ্গ: ছাৰ, ‘মিতভাষ’ৰ স্রষ্টা হিচাপে আপোনালৈ শ্রদ্ধা নিবেদি আমাৰ এই প্রশ্ন যে, আপোনাৰ অনুসৰণত যদি মিতভাষৰ বহুল চৰ্চা হয়, সেইবিষয়ে আপোনাৰ মনত কিবা অসন্তুষ্টি বা আপত্তি? আপোনাৰ ‘মিতভাষ‘ৰ শৈলী অনুসৰণ কৰি চৰ্চা কৰা সেইলানি লিখাৰ নাম ‘মিতভাষ’ হোৱা উচিত নে আন যিকোনো হ’ব পাৰে?\nড০ নগেন শইকীয়া: ‘মিতভাষ’ক এটা শৈলী হিচাপে আপোন অনুভৱ প্রকাশ কৰিবলৈ কোনোবাই ব্যৱহাৰ কৰিলে অনৌচিত্য ঘটিব পাৰে বুলি মোৰ ভাব নহয়। কিন্তু কোনো এজনে এই ৰচনাশৈলী ব্যৱহাৰ কৰি লিখা ৰচনাসমূহৰ প্রতিটো এটা নামেৰে বা একোটি সংকলন একোটি বিশেষ নামেৰে নামকৰণ কৰিলে খেলি–মেলিৰ সম্ভাৱনা নাথাকিব।\nসাহিত্য ডট অৰ্গ: মিতভাষৰ প্রতি আগ্রহান্বিত হৈয়ে অথবা ক্ষণিকৰ হৃদয়ানুভূতিৰ তাগিদাত সংখ্যাত কমকৈ হ’লেও এচাম লিখকে আপোনাৰ পদানুসৰণ কৰি মিতভাষ চৰ্চাৰ বাবে আগবাঢ়ি আহিছে যদিও পিছলৈ সেই ধাৰাবাহিকতা অক্ষুণ্ণ ৰখাৰ প্রয়াস পৰিলক্ষিত নহয়। ছাৰ, এইক্ষেত্রত ‘মিতভাষ’ সম্বন্ধে প্রণালীবদ্ধ চৰ্চাৰ অভাৱ এক মুখ্য কাৰক হ’ব পাৰে নেকি? সেই সম্বন্ধে আপোনাৰ দিক্ নিৰ্দেশনা কেনেধৰণৰ?\nড০ নগেন শইকীয়া: শৈলীটো কোনো এজন লেখকে নিজৰ বাবে ব্যৱহাৰ উপযোগী বুলি গ্রহণ কৰিলে সেই শৈলীৰ চৰ্চা হ’ব, নহ’লে সেই শৈলী ব্যৱহৃত নহ’ব। এই বিষয়েও মোৰ কোনো বেলেগ বক্তব্য নাই।\nসাহিত্য ডট অৰ্গ: মিতভাষৰ এচাম অনুৰাগীৰ বক্তব্য অনুসৰি শংকৰ-মাধৱ বিৰচিত ‘বৰগীত’সমূহ, অথবা জ্যোতিপ্রসাদৰ ‘জ্যোতিসংগীত’ আদিৰ দৰেই ‘মিতভাষো’ কেৱল স্রষ্টাতে সীমিত থকা উচিত। কিন্তু ছাৰ, মিতভাষ যিহেতু সাহিত্যৰ এক নব্য ‘ধাৰা’; তথা ‘বৰগীত’, ‘জ্যোতিসংগীত’ আদিৰ দৰে যিহেতু এইসমূহৰ পাঠ অথবা গুৰু-শিষ্যৰ পৰম্পৰাৰে চৰ্চা তথা পৰিবেশনৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট মঞ্চ অথবা সুবিন্যস্ত পৰিবেশ নাই, তেনেস্থলত স্বসাধনালব্ধ উপলব্ধিৰ কৰ্ষণ সমৃদ্ধ নিৰৱধি লিখিত চৰ্চাৰ অবিহনে ‘ধাৰা’ হিচাপে মিতভাষৰ প্রৱাহ কেনেদৰে সম্ভৱ?\nড০ নগেন শইকীয়া: ব্যক্তিভেদে দৃষ্টিভংগী পৃথক হ’ব পাৰে। মই মোৰ কোনো ধাৰণা কাৰো ওপৰত জাপি দিব নোখোজোঁ।\nসাহিত্য ডট অৰ্গ: ছাৰ, মিতভাষ চৰ্চাৰ বাবে আগবাঢ়ি অহাসকলে মূল বিনষ্ট নোহোৱাকৈ কেনেধৰণৰ সাৱধানতা অৱলম্বন কৰি আগবঢ়া উচিত?\nড০ নগেন শইকীয়া: প্রত্যেক মানুহৰে অনুভূতিৰ মাত্রা আৰু প্রকৃতি একে হ’ব বুলি আশা কৰিব নোৱাৰি আৰু আশা কৰা উচিতো নহয়। শৈলীক আমি অন্তৰ্প্রকৃতিৰ লগত মিলা এটা আৱৰণ বুলিও ভাবিব পাৰোঁ কিন্তু আৱৰণৰ লগত ভাব আৰু ভাবানুষংগ পৃথক হ’লে আবৰণ কেতিয়াবা খাপ নাখাব পাৰে।\nমিতভাষ-অনুৰাগীসকললৈ মোৰ প্রীতি আৰু শুভেচ্ছা জনালোঁ ।\nসাহিত্য ডট অৰ্গ: ছাৰ, অন্য প্রসংগৰে আন এটা প্রশ্ন –বৰ্তমানে ছপা মাধ্যমৰ দৰেই বৈদু্তিন কাৰিকৰী প্রকাশ মাধ্যমো যথেষ্ট প্রভাৱশালী হৈ উঠিছে। ব্যক্তিগত চিন্তা তথা অভিমত প্রকাশৰ লগতে গঠনমূলক বিভিন্ন পদক্ষেপ গ্রহণৰ উপৰিও সাহিত্য তথা শিল্প-সংস্কৃতি চৰ্চাৰ এক নিৰ্ভৰযোগ্য মাধ্যম হিচাপে বিশেষকৈ নবপ্রজন্মৰ মাজত অত্যধিক জনপ্রিয়তা লভিছে। ইয়াৰ ফলত কেনেধৰণৰ ইতিবাচক অথবা নেতিবাচক প্রভাৱ পৰিব পাৰে?\nড০ নগেন শইকীয়া: বৈদ্যুতিন কাৰিকৰী প্রকাশ মাধ্যম সৰ্বব্যাপ্ত হৈ পৰাৰ লগে লগে এতিয়া ব্যক্তিগত যোগাযোগৰ উপৰি সীমিতভাবে হ’লেও সামাজিক যোগাযোগৰো ই মাধ্যম হৈ উঠিছে। এই মাধ্যম যিদৰে ব্যক্তিগত, সেইদৰে সীমা ভাঙি সমষ্টিগত জীৱনকো সামৰি ল’বলৈ ধৰিছে। এতেকে এই মাধ্যম ব্যৱহাৰত পাৰদৰ্শীসকলৰ মাজত সাহিত্য আৰু শিল্প সংস্কৃতি সম্পৰ্কীয় সৃষ্টিশীল, চিন্তাশীল আৰু ব্যক্তিগত ধ্যান-ধাৰণা প্রকাশৰ এটা জনপ্রিয় মাধ্যম হৈ উঠিছে। এতেকে এনে মাধ্যম ব্যৱহাৰত আপত্তিৰ কথা নুঠে। কিন্তু এই মাধ্যমৰ ব্যৱহাৰ দেশৰ জনসাধাৰণৰ অতি ক্ষুদ্র অংশইহে এই পৰ্যন্ত ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। সময়ত হয়তো ই ব্যাপ্তি লাভ কৰিব।\nসাহিত্য ডট অৰ্গ: আন্তৰিক কৃতজ্ঞতাসহ অশেষ ধন্যবাদ ছাৰ। আপোনাৰ দীৰ্ঘায়ু তথা মহত্তম জীৱনৰ শুভকামনা জনালোঁ।\nমানস কলিতাৰ সাক্ষাৎকাৰ-(ধ্ৰুৱজ্যোতি শৰ্ম্মা, দীপু মেধী)\nএভাৰেষ্টৰ শিখৰত বিশ মিনিট অতিবাহিত কৰা মনীষ ডেকাৰ সৈতে সাক্ষাৎকাৰ (আবিদ আজাদ্)\n#1 Sankar 11 February, 2017, 14:20\nMitbhasar sostar spite kothupokothon bhal lagil


দায়িত্ববোধ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nলেখক- সঞ্জীৱ কুমাৰ বৰা\n“অৰ্পণা বাইদেউহঁতৰ ঘৰত যিটো ৱাশ্বিং-মেচিন আছে সেইটোত বেছি কিটিপ-কাটাপ নাই, প্ৰথমবাৰ চলোৱা মানুহেও পতকৈ শিকিব পাৰিব। তেনেকুৱা এটাহে চাব লাগিব।”\nঅচ্যুতৰ সমুখত থকা টেবুলখনত চাহকাপ থৈ প্ৰীতিয়ে ক’লে। হয়তো এই কথাখিনিৰ আগত প্ৰীতিয়ে আৰু কিবা কৈছিল। কিন্তু হাতত ম’বাইলটো লৈ একাণপতীয়াকৈ ‘ফুড ব্লগাৰ’জনৰ কথাখিনি শুনি থকা অচ্যুতৰ কাণত সেইখিনি নপৰিল।\n” বাৰু, ঠিক আছে। “- অচ্যুতে চাহ কাপত শোহা মাৰিলে।\nসি অলপ আচৰিতো হ’ল। তাৰ মনত থকাত কোনোদিনে সিহঁতৰ ৱাশ্বিং-মেচিন এটা কিনাৰ কথা আলোচনা হোৱা নাছিল। ৱাশ্বিং-মেচিন এটা নথকাৰ কাৰণে সিহঁতৰ কি কি অসুবিধা হৈছে সেই বিষয়েও আলোচনা হোৱা তাৰ মনত নপৰে। অচ্যুতে ৰাতিপুৱা দৌৰা-দৌৰিকৈ ওলাই যোৱাৰ সময়ত নিজৰ কাপোৰকেইটাকে ধুবলৈ নাপায় যদিও আবেলি ডিউটিৰ পৰা আহি প্ৰায়ে সি কাপোৰ ধোৱে। আৰু তেতিয়া নিজৰ কাপোৰৰ লগতে মুন্নাৰ দুই-এয়োৰ কাপোৰো ধোৱে। বন্ধৰ দিনবোৰতো সি সুবিধা পালেই ঘৰখনৰ নিত্য ব্যৱহাৰ্য্য কাপোৰ দুই-এপদ ধুই প্ৰীতিক সহায় কৰি দিয়ে। গতিকে হঠাৎ প্ৰীতিয়ে অৰ্পণা বাইদেউহঁতৰ নিচিনা ৱাশ্বিং-মেচিন এটা ল’বলৈ বিচৰা কথাটোত সি আচৰিত নোহোৱা প্ৰশ্নই নুঠে।\n“বকুলে আজিকালি গাখীৰত বেছি পানী দিয়ে। ভালকৈ বনালেও চাহকাপ ভাল নহয়।” – নিজৰ চাহকাপ হাতত লৈ প্ৰীতিয়ে অসন্তুষ্টিৰে ক’লে।\nঅচ্যুতে একো মন্তব্য নিদিলে। এনেকুৱা প্ৰসংগবোৰত সি আজিকালি বিশেষ একো নকয়। চাহকাপ বেয়া হোৱা কথাটোত যদি সিও হয়ভৰ দিয়ে পিছদিনা ৰাতিপুৱা গাখীৰ দিবলৈ অহা বকুলক হয়তো প্ৰীতিয়ে খোলাখুলিকৈ কৈয়েই দিব, “তোমাকতো গাখীৰৰ পইচা দিয়াত আমি কোনোদিনে খেলিমেলি কৰা নাই, দিনে দিনে তোমাৰ গাখীৰ বেয়া হৈছে কিয়?” সেইটো শুনাৰ পাছতে বকুলে সেমেনা সেমেনি কৰি তলমুৱাকৈ গুচি যাব। তাৰ পাছত দুই এদিন গাখীৰ দিয়াত খেলি-মেলি কৰি কোনোবাদিনা সি একেবাৰেই গাখীৰ দিয়া বন্ধ কৰি দিব। সেইদিনা আবেলি অফিচৰ পৰা আহি গাখীৰ চাহ একাপৰ আশাত বোন্দাপৰ দি বহি থকা অচ্যুতৰ হাতত প্ৰীতিয়ে মুন্নাৰ ভাগৰ হৰলিক্স মিহলাই দেখাত গাখীৰ-চাহ যেন লগা নকলী গাখীৰ-চাহ একাপ তুলি দিব।.. না… না।.. এনেকুৱা বিতৰ্কিত বিষয়বোৰত মন্তব্য দিয়াৰ পৰা আঁতৰি থকাটোৱেই বুদ্ধিমান মানুহৰ কাম।\nফুড ব্লগাৰজনে চুৰাটৰ “স্পেচিয়েল মহাৰাজা পৰাঠা”ৰ স্বাদ সম্পৰ্কে বৰ্ননা কৰিলে। ইমান আকৰ্ষণীয়কৈ কথাখিনি ক’লে যে সাধাৰণতে পৰাঠা খাই বেয়া পোৱা মানুহেও বিশেষ মহাৰজা পৰাঠাৰ স্বাদ ল’বলৈ ব্যগ্ৰ হৈ পৰিব।\n” পাঁচ-ছহেজাৰমান টকা মোৰ হাততো ওলাব।…. কাইলৈ পিছবেলা তোমাৰ বেলেগ কাম নাই যদি ওলাবাচোন, ঘোষ মাৰ্কেটত এল জিৰ নতুন শ্ব’ ৰূম এটা খুলিছে হেনো। তাতে চাম প্ৰথমে।”\nমহাৰাজা পৰাঠাৰ প্ৰতি অচ্যুতৰ মনত সৃষ্টি হোৱা অনুৰাগখিনি নিমিষতে নোহোৱা কৰি বাস্তৱ পৃথিৱীলৈ ঘূৰাই আনিবলৈ প্ৰীতিৰ এইষাৰ বাক্যই যথেষ্ঠ আছিল।\nৱাশ্বিং-মেচিনৰ কথাটো ওলাইছিলেহে, তৎক্ষণাত কাইলৈকে শ্ব’ ৰূমলৈ যোৱাটোৱেই ঠিক কৰি পেলালে যে প্ৰীতিয়ে! নতুনকৈ খোলা এল জি ৰ শ্ব’ ৰূমটোৰ ওপৰতে খং উঠি আহিল তাৰ। ধনী ধনী মানুহবোৰে মন গ’লেই অমুক শ্ব’ ৰূম, তমুক শ্ব’ৰূম এগালমান খুলি অচ্যুতহঁতৰ নিচিনা পৰিয়ালবোৰলৈ সমস্যা কঢ়িয়াই আনে।… আৰে, সি দৰমহা পাই কিমান? সেইকেইটা টকাৰে ঘৰভাড়া লাইটৰ বিল, টিভি ৰিচাৰ্জ, ম’বাইল ৰিচাৰ্জ এইবোৰ নিয়মীয়া খৰচবোৰ কৰাৰ পাছত ঘৰ চলাবলৈ থাকে কেইটকা? বাইকৰ তেলৰ খৰচ, চিলিণ্ডাৰৰ দাম এইবোৰ হিচাপ কৰিলে মূৰ আচন্দ্ৰাই কৰাৰ ভয়ত সি হিচাপ কৰিয়েই নাচায়।\nচৰকাৰে যেন অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰীৰ দাম বৃদ্ধিৰ প্ৰতিযোগিতা এখনহে আয়োজন কৰিছে! কোনে কিনিব পাৰিছে, কোনে খাব পাৰিছে তালৈ চৰকাৰৰ ভ্ৰুক্ষেপ নাই, লক্ষ্য কেৱল মূল্য বৃদ্ধিৰ!\nইফালে যোৱা বছৰেই পাবলগীয়া এৰিয়াৰটো এইবছৰো পোৱাৰ কোনো লক্ষণ নাই। সেইটো পোৱা হ’লেও সি অলপ সকাহ পালেহেঁতেন।\nআগতে সি সৰু হৈ থাকোঁতে দেউতাকে কথাই কথাই মানুহক কৈছিল, “ইহঁতহাল অলপ ডাঙৰ হ’লেই আটাইকেইটা এবাৰ পুৰীখন চাই আহিমগৈ।”\nকিন্তু টানি-টুনি সিহঁতক পঢ়ুৱাই-শুনাই ডাঙৰ কৰি থকা সময়ছোৱাত দেউতাকে সেই সপোনটো পূৰ কৰিবলৈ নাপালে। অচ্যুতৰ বায়েকক বিয়া দিয়াৰ পাছত হয়তো দেউতাকে নিজেও সেই সপোনটো পাহৰি পেলালে। সেয়েহে অচ্যুতে মাজে মাজে ভাবি থাকে মাক-দেউতাকৰ স্বাস্থ্য ভাল হৈ থাকোঁতেই ভাগিনিয়েকজনীৰ লগতে বায়েককো সিহঁতৰ লগতে লৈ পুৰীৰ পৰা এবাৰ আহিবগৈ।\nপিছে কথাবোৰ অচ্যুতে ভবাতে থাকে। দুখন ঘৰ হোৱা বাবে সিহঁতৰ খৰচো অলপ বেছি হয়। সি আৰু প্ৰীতিয়ে মাক-দেউতাকক সিহঁতৰ লগলৈকে আনিবলৈ কেইবাবাৰো কৈ চাইছে। কিন্তু মাক-দেউতাক নাচোৰবান্দা। দেউতাকৰ চিধা কথা, “গাঁৱৰ সমাজখন আৰু নামঘৰটো এৰিব লাগিলে মই আধামৰা হৈ পৰিম। মাৰেও বাৰীখনত ইটো- সিটো কামত লাগি থাকে কাৰণে স্বাস্থ্য ভাল হৈ আছে। তহঁতৰ সেইখনত সোমালে আমি বেমাৰীহে হ’মগৈ। এতিয়ানো কি বেয়া হৈছে? মাহেকে-পষেকে তহঁত আহি থাকই। আমি আটাইকেইটা ভাড়াঘৰত সোমাই থাকিলে এইখন এৰাবাৰীহে হ’ব। আমাৰ একো অসুবিধা হোৱা নাই নহয়। দত্তহঁতৰ ঘৰৰ মিনতি বোলা ছোৱালীজনী দিনটোত এপাক হ’লেও আহেই, মাৰক ইখন-সিখন কামত লাগি দিয়েহি।”\nমাক-দেউতাকে একো অসুবিধা হোৱা নাই বুলি ক’লেও সি সদায় অপৰাধবোধত ভোগে। বজাৰত ওলোৱা ভাল মাছ এটা কিনি আনি খাই থকাৰ সময়ত সদায় তাৰ শোকটোৱে খুন্দা মাৰি ধৰে। সদায় মাছ খাই ভালপোৱা দেউতাকে বা কি খাইছে? দিনটো অকণো জিৰণি নোলোৱাকৈ ইটো-সিটো কাম কৰি থকা মাকজনীৰ যদি ভাতকেইটা ৰন্ধাৰ সময়তে ভাগৰে হেঁচা মাৰি ধৰিছে?\nসেইবোৰ চিন্তাই বেছিকৈ আমনি কৰিলে মোনা ভৰাই বজাৰ কৰি সি ঘৰ ওলাইগৈ।\nমাকে খেচখেচনি আৰম্ভ কৰে, “দুটা মানুহক খাওঁতে কিমান বস্তু লাগেনো? সিদিনা অনা ঘিঁউ টেমাটোৰ আধাও যোৱা নাই, আজি আক’ এটা কেলে’ আনিলি?”\nসি একো নকয়। মনে মনে তলমূৰকৈ থাকে।\nকিবা এপদ বস্তুৰ দুটা দুটাকৈ কিনাটো তাৰ নিয়মেই হৈ পৰে। তাৰ মাজতো কেতিয়াবা পাহৰণতে কিছুমান বস্তু মাক-দেউতাকলৈ নিবলৈ পাহৰি যায়।\nঅলপ দিনৰ আগত মাক-দেউতাক ভাড়াঘৰলৈ আহোঁতে দেউতাকে মুন্নাই খোৱা ভীমভিটাৰ টেমাটোৰ লেবেলখন একান্ত মনে পঢ়ি থকা দেখি সি বৰ লাজ পাইছিল। পিছৰবাৰ ঘৰলৈ যাওঁতে দেউতাকৰ হাতত ভীমভিটাৰ টেমা এটা দি সি কৈছিল, “সিদিনা তহঁত যাওঁতেই এইটো দিম বুলি উলিয়াই থৈছিলোঁ, দিবলৈহে পাহৰিলোঁ।”\nদেউতাকে সেইটো সেইদিনাও ভালকৈ লিৰিকি বিদাৰি চাইছিল।\nকোনোদিনে মাক-দেউতাকে অচ্যুতক অমুকটো লাগে বুলি কৈ পোৱা নাই। কি ক’ত নাই সিহে খুঁচৰি খুঁচৰি সুধি উলিয়াই। তেওঁলোকৰ কাপোৰ-কানিৰ হিচাপ অৱশ্যে প্ৰীতিয়েহে ৰাখে। বিহুৱে সংক্ৰান্তিয়ে তাই প্ৰথম শহুৰেক-শাহুৰেকৰ কি কি কাপোৰ-কানি প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে সেইখিনি হিচাপ-নিকাচ কৰিহে বাকী বজাৰ-সমাৰৰ লিষ্ট তৈয়াৰ কৰা হয়।\nইমানখিনি কথা বুজি পোৱা প্ৰীতিৰ হঠাৎ ৱাশ্বিং-মেচিন এটাৰ প্ৰতি ইমান আগ্ৰহ হ’লনে? দুয়োখন ঘৰৰ কাৰণে ৱাশ্বিং-মেচিনটোতকৈ বেছি লাগতিয়াল আৰু বহুত বস্তু ল’বলগীয়া হৈ আছিল।\nসেই কথাটোতো তাই ভাবিব পাৰিলেহেঁতেন! ইয়াত সিহঁত ডেকা-গাভৰুহালে ৱাশ্বিং-মেচিনত কাপোৰ ধুব আৰু গাঁৱত বুঢ়ী মানুহজনীয়ে কাপোৰ থুকুচি থাকিব! কথাটো ভাবিয়েই কিবা লাগি গ’ল তাৰ!\n” একো নক’লা যে তুমি? কাইলৈ পিছবেলা আজৰি পাবা নে?” – প্ৰীতিৰ মাতত তাৰ ভাৱনাত যতি পৰিল।\n” হাঁ… অঁ…. চাওঁচোন।”\n” চাওঁচোন নহয় ভালকৈ কোৱা। পৰহিলৈ দেওবাৰ। সেইদিনাই গাড়ী এখন ভাড়া কৰি সেইটো থৈ আহিমগৈ। পিছৰ দেওবাৰটোত গাঁৱলৈ যোৱা নহ’বই, সোমবাৰে অহল্যা নবৌৰ ভতিজাকৰ বিয়া, মোক বিয়া কেইদিন অলপ সহায় কৰিবলৈ কৈ থৈছে।” – প্ৰীতিয়ে কৰ্তৃত্বৰ সুৰত ক’লে।\n” ৰ’বাচোন । মেচিনটো দি থৈ অহাৰ কথা ক’লা যে? মানে …? “\n” হে’ প্ৰভু, অথনিৰে পৰা কি কৈ আছো্নো? ম’বাইলটো পালে একো কথাতেই গুৰুত্ব নিদিয়া তুমি। ” প্ৰীতিয়ে খঙতে ভোৰভোৰাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।\n” মানে কথাটো ভালকৈ কোৱাচোন। “\n” আজি কাপোৰ ধুবলৈ লওঁতে মা বাথৰূমত পিছল খাই পৰিছিল। ভাগ্য ভাল সেই সময়ত মিনতিও মাৰ ওচৰতে আছিল। থাপ মাৰি ধৰিলে তাই। আমাৰ ঘৰৰ বাথৰূমটো এনেও অলপ পিছল, সেইকাৰণে মাক ৱাশ্বিং মেছিন এটা লৈ দিয়াৰ কথা কৈছোঁ।… এইটো বয়সত যদি মা বাথৰুমত পৰে কমখন ঝামেলা হ’ব নে বাৰু!” ◾


খ্বন মৗঙ | The Spirit of The State : November 2016\nWe Are Assamese & Tai Nation (The Theme Song of Doi Patkai by Chao Bani Bailung\nThe theme song of Doi Patkai "We Are Assamese & Tai Nation.mp3" Has been released by Khwon-Muong Magazinne on Today.\nTitle: We Are Assamese & Tai Nation\nSinger(s): Chao Bani Bailung & Neha Bharati\nLyrics: Chai Ong Lee Mo Hung\nMusic: Kukil Sinha\nজেৰঙাৰ আলতীয়া আঠা (কৃষ্ণকান্ত দোলাষৰীয়া)\nজেৰেঙা পথাৰ বুলিলে সকলোৱে জয়মতীক শাস্তি দিয়া বুলিহে জানে। বহুতে হয়তো নাজানে ইয়াৰ চাৰিওফালে এক সুন্দৰ সামাজিক সভ্যতাও আছে। এই জেৰঙা পথাৰৰ দক্ষিণ পাৰতে আমাৰ মৰমৰ গাওঁবোৰ। নিকট দূৰত্বৰ ব্যৱধানত কেইবাখনো ৰজাদিনিয়া গাওঁ। ডাউকী আলিৰ দূয়োকাষে, নামদাং নৈৰ দূয়োপাৰে, নামতকৌ বিলৰ পাৰে পাৰে চিনাকী মূখৰ শুৱলা মাতৰ আপোন মানুহৰ ঘৰ আৰু গাওঁ। সকলো ছবি মনলে আহিলে সাউতকৈ মনটো মগৰাহাট পাইগৈ।(মগৰাহাটৰ বিষয়ে শুকীয়াকৈ লিখিম কেতিয়াবা)\nএই সকলো মানুহৰে প্ৰাণকেন্দ্ৰ জেৰেঙা পথাৰ। খেতিৰ মাটি কেইদৰা ইয়াতেই। ধান ৰোৱাৰ দিনৰ পৰিৱেশ আৰু দোৱা দিনৰ পৰিৱেশবোৰ সচাই ভাল লগা। জেৰেঙাত বছৰি পানী উঠে, মানে বানপানী। বছৰি তিনিটাকৈ সৰু বৰ বানপানীত আক্ৰান্ত হয় জেৰেঙাৰ খেতিয়ক। পিছে যদি পানীয়ে আলৈ আঠানি নকৰে তেন্তে ৰাইজক কোনে বলে পাৰে।\nএই জেৰেঙাৰ সোঁমাজতে 'মাজৰ আলি' য়ে পথাৰখনক দূভাগ কৰিছে। মাজ'আলি ইমুৰৰ কাঠনিপাৰত তাহানিৰ ৰজাই বনোৱা শিয়ালচুং আছিল ঠিক সিমুৰৰ পহুগড়ৰ পোনে পোনে। মাজ'আলিৰ উত্তৰলে আছে আহোম ৰজাই কৃত্ৰিমভাবে খন্দোৱা আইলা আৰু কেনাম পয়-পনালী। ডিমৌজানক, কেনাম আৰু আইলাই সংযোগ কৰিছে নামদাঙত। ধান ৰোৱা শেষ কৰি মগৰাহাটৰ ৰাইজে আইলাত সমুহীয়াকৈ মাছ ধৰাৰ পৰ্ব আৰম্ভ কৰে। প'ল, জুলুকী, টাঙনি, খেৱালী, মণিপুৰী জালৰ সমাহাৰে আইলা ঘোলা কৰি মাছ মৰাৰ মজাই সুকীয়া। কাৰ কপালত বৰালি, শল, খৰীয়া, চিতল পৰে কোনে জানে, কলীয়াজৰাক কোনে পুছে।আমিও এই ৰঙ ৰসৰ অধিকাৰী হৈছিলো। সৰুমাছে খালৈ ভৰি পৰে। বেতৰ জোতাত ডাঙৰ মাছৰ লানী। চাইয়ে ভাল লাগে। নামদাং, নামটকৌটো এই পৰ্ব চলে। নামদাং ৰ মাছৰ সোৱাদ বেছি। আগতে নামটকৌৰ কৰতীমাছ বৰ বিখ্যাত।\nআমি সৰুমখাই মোৱাজাল চোচো, সৰু মাছবোৰ পাতত দি খাবলৈ। দণিকনা মাছ পাতত দিলে বৰ ভাল লাগে।\nজেৰেঙাত গৰু চৰাবলৈ গ'লে অঘাইতং কামবোৰ কৰো। মানে চুৰত খোৱা, কেতিয়াবা ম'হখূটীৰ গাখীৰ চুৰ কৰি খোৱা আৰু বহুতো। মাজআলিৰ লুৰত বা বড়াজানৰ লুৰত মাছ সেপিওৱা, সৰিয়হনি টুপত দৌৰি ফুৰা নিত্য নৈমতিক কাম আছিল। গৰখীয়া লৰাক ভোগ/প'মান দিলে কথাই নাই। "পহুগড়" ৰ গাখীৰক কোনে ফেৰ মাৰিব পাৰিব। আজিকালি বহুত বষ্ত্তুৰ সোৱাদ নতুনচামে নাইপোৱা। গাহৰীনুমীয়া বনবোৰ পাতলকৈ এৰোৱাই গাত পিন্ধি চাও, মাটিত পাৰি বহিবলৈও ভাল। চেচু খান্দি উদৰপুৰাই খাও। নপুখূৰীৰ পাৰৰফাল গৈ সেলুক টুপুলা বান্ধি আনো।\nমাজতে কৰপৰানো আহি কলমৌৱে জেৰেঙাত বাহৰ পাতিলে নাজানো। জেৰেঙাৰ এফাল চানি ধৰিলে। চৰকাৰীভাৱেও কলমৌ নিৰ্মুল অভিজান চলিল যদিও সিমান সফল নহ'ল। শুনিবলৈ পোৱামতে সেই ধনৰ সৰাধ হ'ল। আজিকালি কলমৌ কমিছে নতুন আচনিৰ দ্বাৰা। আমি আশা কৰিছো আগৰদৰেই গোটেই জেৰেঙাখন সেউজীয়া, পকাধানৰ দিনত সোনালী আৰু সৰিয়হৰ দিনত হালধীয়া হৈ জিলিকি পৰক। ম'হৰ খুটিবোৰে আকৌ প্ৰাণ পাই উঠক, গৰু-চাগলীয়ে জেৰেঙাখন চিলা-পখৰা কৰি তুলক।সদম্ভে আকৌ ক'ব পাৰিম, জেৰেঙা পথাৰত অকল জয়মতীক বিচাৰি নাহিব, ইয়াৰ ওপৰিও বহুত উপাদান আছে তাৰ সোৱাদ লবলৈও আহিব।\nছয় জনগোষ্ঠীৰ জনজাতিৰ প্ৰাসংগিকতা তথা চৰকাৰী পক্ষৰ মিথ্যাচাৰ : জনমানসত বন্ধৰ প্ৰভাৱ — চাও সঞ্জীৱ বৰুৱা, শিৱসাগৰ\nসাম্প্ৰতিক অসমৰ চচিয়েল মিডিয়াৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বাতৰিকাকতলৈকে গৰম হৈ থকা দুটা বাতৰি হ'ল ছয় জনগোষ্ঠীকৰণৰ দাবীত চৰকাৰী পক্ষৰ হেমাহী আৰু চৰকাৰী পক্ষৰ হিন্দু বাংলাদেশীক আদৰিবলৈ যত্ন কৰা কুচ কাৱাচ ৷\nদুইটা সমস্যাৰ সৃষ্টিৰ প্ৰধান কাৰক চৰকাৰী পক্ষ ৷ এই বিষয়ে পাছত আলোচনা কৰিম ৷\nবৰ্তমান অসমত ভাৰতীয় সংবিধানৰ গণ্ডীৰে জনগোষ্ঠীয় এলেকাত সামৰি লোৱা জিলা কেইখন হ'ল উত্তৰ কাছাৰ, কাৰ্বি আংলং, বাক্সা, কোকৰাঝাৰ, চিৰাং , ওদাল গুৰি ৷ এই জিলা কেইখনত কোনো বহিৰাগত লোকে সম্পত্তিৰ কিনাবেচাত প্ৰত্যক্ষভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰে তথা সকলো সুবিধা থলুৱাসকলৰ বাবে সুৰক্ষিত ৷ অসমৰ ছয় জনগোষ্ঠীৰ দাবীদাৰৰ ভিতৰত থকা সকল হ'ল— কোঁচ ৰাজবংশী, টাঈ আহোম, মৰাণ, মটক, চুতীয়া আৰু চাহ জনজাতিসকল ৷ কোঁচ ৰাজবংশীসকলৰ বসতি স্থলৰ ভিতৰত গোৱালপাৰা, বঙ্গাইগাঁও, ধুবুৰীৰ কিছু অঞ্চল, বৰপেটাৰ কিছু অঞ্চল, বাকী পাঁচটা জনগোষ্ঠীৰ বসতিস্থল উজনি অসমৰ আটাইকেইখন জিলাই সামৰি লব ৷ কম বেছি পৰিমাণে নগাঁও আৰু মৰিগাঁওৰ কিছু অঞ্চল জনজাতীয় ক্ষেত্ৰৰ ভিতৰত অন্তৰ্ভুক্ত হ'ব ৷ এই জনগোষ্ঠীকেইটাৰ দাবী কাৰ্যকৰী কৰিলে অসমৰ ৯০ শতাংশ ভূমি জনজাতীয় লোকৰ বসতিস্থল হিচাপে পৰিগণিত হ'ব ফলস্বৰুপে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে অসমক জনজাতীয় ৰাজ্য হিচাপে ঘোষণা কৰিবলৈ বাধ্য হব আৰু বহিৰাগতৰ বাবে ইনাৰ লাইন পাৰমিট প্ৰস্তুত কৰিবলৈ বাধ্য হ'ব ৷ নিতান্তই সাময়িক পৰিস্থিতিত চৰকাৰে খিলঞ্জীয়া ভূমি সুৰক্ষা তথা অসমৰ মাটিভেটিৰ সুৰক্ষাৰ বাবে ছয় জনগোষ্ঠীৰ দাবীটোক সৰ্মথন জনাই কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক হেঁচা প্ৰয়োগ কৰিব লাগিছিল ৷ এইটো নিৰ্বাচনী ইছ্যুলৈয়ে চৰকাৰে শাসনৰ গাদীলৈ আহিছিল ৷ কিন্তু উগ্ৰ হিন্দুত্ববাদৰ শৰনাপন্ন সৰ্বানন্দ চৰকাৰৰ বিধায়কৰ লগতে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ মুখত ব্লেকটেপ লাগি গ'ল ৷ গগৈ ছাৰৰ দৰে পাঠ আওৰাইছে, বাদ দিয়াহে জনজাতি, আগতে আমাৰ হিন্দু বাংলাদেশী বন্ধুখিনিক আনি লোৱা ৷ তাৰ পাছত দেখিবা ৷\nঅসমৰ সাম্প্ৰতিক পৰিস্থিতিত ছয় জনগোষ্ঠীৰ জনজাতিকৰণ জৰুৰী হৈ পৰিছে ৷ ইয়াৰ কাৰণে সৰ্বসাধাৰণ জনসাধাৰণক বিপদত নেপেলাই অইন প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী গ্ৰহণ কৰক সকলোৱে ৷ অসমত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ উৎপাদনমুখী যিমান অনুষ্ঠান, প্ৰতিষ্ঠান আছে সেইবোৰ বিৰুদ্ধে কাৰ্যসূচী ৰুপায়ণ কৰক ৷ তেতিয়াহে যদি মোদীৰ চকু মেল খাই ৷ সৰ্বহাৰাক অতিষ্ঠ কৰি গ্ৰহণ কৰা প্ৰতিবাদৰ ভাষা বহুতৰে বাবে প্ৰতিবাদৰ সুৰ প্ৰতিবাদী নহৈ লঘোণীয়া পেটৰ সুৰহে হবগৈ ৷\nএতিয়া আহোঁ অইন এটা বিষয়লৈ ৷ আমি জনজাতিৰ দাবী কৰিছোঁ সঁচা কথা ৷ কিন্তু বৰ্তমানৰ সময়ছোৱাত ভাৰতীয় সংবিধানৰ সাংবিধানিক ব্যৱস্থাৰেহে ছয় জনগোষ্ঠীৰ জনজাতিকৰণ সম্ভৱ আৰু সেই সাংবিধানিক ব্যৱস্থাৰ নিদিষ্ট চৰ্ত কেইটা ছয় জনগোষ্ঠীৰ ক্ষেত্ৰত বৰ্তমানেও সংৰক্ষিত হৈ আছেনে? বিশেষকৈ ভাৰতীয় সংবিধানৰ ষষ্ঠ অনুসূচিত লিপিবদ্ধ জনজাতীয় বৈশিষ্ট্য এই ছয় জনগোষ্ঠীৰ আছেনে? এটা ডাঙৰ প্ৰশ্ন এইখিনিতে নেতাসকলৈ এৰিলো ৷ এটা কথা মনত ৰাখিব, হিন্দু ধৰ্ম, হিন্দু সংস্কৃতিৰ হাৱাপানী খাই, বগাচাৰ্ট পিন্ধি শ্লোগান দিলেই নহ'ব লগে লগে নিজক জনজাতিৰ উপযুক্ত ৰুপত পৰিবেশন কৰাৰ লগতে উঠি অহা প্ৰজন্মক স্বাৱলম্বী হবলৈ শিকাওক ৷\nছয় জনগোষ্ঠীৰ জনজাতিকৰণ প্ৰক্ৰিয়াৰ সম্পৰ্কত বৰ্তমানলৈকে চৰকাৰে প্ৰকাশ কৰা কোনো তথ্যই সঁচা নহয় ৷ প্ৰথম কথা এই প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভণি কৰিবলৈ হ'লে চৰকাৰে সংসদত ষষ্ঠ অনুসূচীৰ সংশোধনী প্ৰস্তাৱ দাখিল কৰিব লাগিব ৷ দাখিল কৰা প্ৰস্তাৱ গৃহিত হোৱাৰ পাছত বিধেয়ক প্ৰস্তুত, আলোচনা, সমালোচনা, লোকশুনানি, আৰু কিমানখন জটিলতা আছে ঠিক নাই ৷ ভাৰতীয় সংবিধানৰ ষষ্ঠ অনুসূচীৰ সংশোধনী প্ৰক্ৰিয়া কৰ্মচাৰীৰ দৰমহা বিল নহয় যে একে সপ্তাহে পাছ হব ৷ ভাৰতৰ দৰে দেশত শিক্ষাৰ অধিকাৰ আইন ২০০৫ চনত গৃহিত হৈ ২০১০ চনৰ পৰা কাৰ্যকৰী হৈছে যিটো নাগৰিকৰ এটা মৌলিক অধিকাৰৰ লগত জড়িত বিষয় আছিল ৷ আৰু ষষ্ঠ অনুসূচীৰ সংশোধনী? ??????????\nঅথচ আমি বুজিবলৈ চেষ্টা কৰা নাই বা নুবুজিলো যে ইমান দিনে বিজেপি চৰকাৰে গোকাট মিছা প্ৰতিশ্ৰুতিৰে আমাক আভুৱা তৰি আছে ৷ গতিকে সচেতন হওক সকলো, অসমৰ সুৰক্ষা কৱচৰ ক্ষেত্ৰত নহ'লে অনাগত দহবছৰতো ছয় জনগোষ্ঠীকৰণ সম্ভৱ নহ'ব ৷\nইতিহাসৰ পম খেদি ঐতিহাসিক গড়গাওঁ (চাও কল্পজ্যোতি বৰগোহাঁই)\nগড়গাঁৱৰ পুৰণি নাম চে–হুং। চে– ৰ অৰ্থ নগৰ আৰু হুং– ৰ অৰ্থ গড় , অৰ্থাৎ গড়ৰ নগৰ বা গড়েৰে মেৰাই লোৱা নগৰ। স্বৰ্গদেৱ গড়গঞা ৰজাই (১৫৫৩–৬২ খৃঃ) গড়গাঁৱত ৰাজধানী পাতে। তিনি শতিকা ব্যাপি পূৰ্ণ পয়োভৰেৰে অসমত তেওঁলোকৰ সাম্ৰাজ্য শাসন কৰিছিল। তেওঁলোকৰ শৌৰ্য, বীৰ্য , বীৰত্ব , যশ ,গৌৰৱ কেউপিনে সমগ্ৰ ভাৰত আৰু ব্ৰহ্মদেশত বিয়পি পৰিছিল। সেয়েহে গড়গাওঁ সাথৰত পৰিণত হৈছিল।\nঐতিহাসিক আহোম ৰাজ্যৰ ৰাজধানী গড়গাঁৱৰ ফকৰা–যোজনা আজিও অসমীয়াৰ মুখে মুখে প্ৰচলিত হৈ আছে। আন আন ঠাই সমূহৰ কটাৰীৰ ধাৰেহে কাটে , কিন্তু অতুলনীয় “গড়গঞা কটাৰীৰ ডাবেও কাটে।” ক্ষন্তেকতে গোটেই সাম্ৰাজ্যৰ বা–বাতৰি গড়গাঁৱত যোগাওঁতা সুদক্ষ চোৰাংচোৱা আছিল। “ইয়াতে মাৰিলে টিপা , গড়গাওঁ পালেগৈ শিপা।” গড়গাঁৱৰ বতৰা চমকপ্ৰদ আছিল। “গড়গাঁৱৰ বতৰা কোৱা।” জোৰা দিয়া কথা কওঁতাক উদেশ্য কৰি কোৱা হৈছিল–“নগৈ গড়গাঁৱৰ বাতৰি কোৱা।” বিচিত্ৰ গড়গাঁৱৰ মাটি যেন পিছল , তাৰ কথা–কাণ্ড , আইন–কানুন , হাব–ভাবো পিছল। “গড়গাঁৱৰ পিছল বাট , ল’ৰাকো নিচিনি বুঢ়াকো নিচিনি , হাতে পতি লাখুটিপাত।” নগৰীয়াৰ মুখে–পেটে একে নহয় — “গড়গঞা মিতিৰৰ ভাও , মুখেদি থাক থাক , ভৰিয়ে ঠেলে নাও।”\nস্বৰ্গদেৱে দিখৌ নৈৰ সোঁহাতে হেমেনাবাৰী নামেৰে ঠাইত ৰাজধানী পাতিছিল। “দিখৌ কোখে সীমা পাটমালি ভিতৰ কৰি নগৰ মেৰাই গড় বান্ধি লৈ তাতে এঘৰ মানুহ গুচাব নোৱাৰিলে। তাক হেমেনা বুলি মাতিছিল। সি কঙ্গনাথাওমুঙ্গ নাতি , বাঁজীৰজা ৰজাকো বৰ কথা মাতে। সি বোলে , মোৰ আৰাকটা মাটি ,ৰজা কি ? এই নিমিত্তে নামফালে গড় কিছু , খণ্ড হৈ থাকিল। সি মৰিলতহে গড় বান্ধিব পাৰিছিল। এতেকেহে হেমনবাৰী বোলা হয় আৰু বৰ্তমানেও এই নামেৰে পৰিচিত। ৰজায়ে নগৰৰ গড়গ্ৰাম নাম দিলে।\nছু্ক্লেনমুঙ স্বৰ্গদেউক গড়গঞা ৰজা বুলিও কয়। তেওঁৰ বৰৰাণী নৰা ৰজাৰ ৰাজকুমাৰী নাঙ্–ত্যেপ্–খাম্ ওৰফে চাও চিং কুঁৱৰীৰ পৰামৰ্শ ক্ৰমে স্বৰ্গদেৱে গড়গাঁৱৰ চাৰিওফালে খাৱৈ খান্দি ওখ গড় বান্ধি ৰাজধানীখন লৈছিল বুলি সুকুমাৰ মহন্তৰ ঘৰত পোৱা অসম বুৰঞ্জীয়ে কয়। নগৰৰ চাৰিওফালে খাৱৈ খান্দি গড় মৰা প্ৰথা টাই আহোমৰ মাজত খুনলুঙ্ আৰু খুনলাইৰ দিনৰ পৰা প্ৰচলিত। তেওঁলোকে দলে—বলে স্বৰ্গৰ পৰা নামি আহি মুঙ্—ৰি—মুঙ্ ৰামত (পৰিত্যক্ত বা জনপ্ৰাণী শূণ্য দেশ) হোলোংঘৰৰ চাৰিওফালে খাৱৈ খান্দি ,গড় মাৰি ৰাজধানী স্হাপন কৰিছিল। এই কাৰণে বোধহয় ,কুঁৱৰীয়ে নগৰৰ কেউফালে গড় মাৰিবলৈ স্বৰ্গদেৱক উপদেশ দিছিল। গড় মাৰি ৰাজধানী পতাৰ বাবেই এই ঠাইৰ নাম গড়গাওঁ হ’ল। গড়ৰ বাহিৰফালে সদায় পানী থকা দ আৰু বহল খাৱৈ থাকে আৰু গড়ৰ ওপৰত সাধাৰণতে ডাঠকৈ কোটোহা বাঁহ ৰোৱা হয়। কোটোহা বাঁহে বৰষুণে মাটি খহাব নোৱাৰাকৈ গড়টোক ধৰি ৰাখিব আৰু তাৰ মাজেদি সতকাই কোনো চোৰাংকৈ গড়ৰ ভিতৰত সোমাব নোৱাৰে। ইয়াত তিনিখাপৰ গড় — বাজ গড় , ভিতৰ গড় আৰু ইটা গড় বান্ধি লৈছিল। বাজগড় তিনিখন দুৱাৰ— দক্ষিণলৈ প্ৰধান দুৱাৰখন হ’ল বৰদুৱাৰ , পূবৰখন পানীদুৱাৰ আৰু পশ্চিমৰ খন চোণপোৰা দুৱাৰ।পূৰ্বে ৰজাৰ কাৰেংঘৰ কাঠ–বাঁহৰ এটা প্ৰকাণ্ড দুমহলীয়া চাংঘৰ আছিল। সপ্তদশ স্বৰ্গদেৱ প্ৰতাপ সিংহই (১৬০৩—৪৩খৃঃ) গড়গাওঁ নগৰ সুৰক্ষিত কৰিবৰ উদ্দেশ্যে নগৰৰ চাৰিওকাষে বাঁহগড় নিৰ্মাণ কৰাই দহখন দুৱাৰ আৰু তিনিখন সিংহদুৱাৰ স্হাপন কৰালে। ত্ৰিংশৎ স্বৰ্গদেৱ ৰুদ্ৰ সিংহই (১৬৯৬—১৭১৪খৃঃ) গড়গাঁৱত পকী পূজা—ঘৰ আৰু গোবিন্দৰ দৌল নিৰ্মাণ কৰাইছিল।\nগড়গাঁৱৰ প্ৰাধান্য — স্বৰ্গদেৱ গড়গঞা ৰজাৰ দিনৰ পৰা (১৫৩৯–৫২খৃঃ) যোৰহাটলৈ ৰাজধানী স্হানান্তৰিত (১৭৯৪—৯৫খৃঃ) কৰা সময়ৰ ভিতৰত যদিও কেইবাজনো স্বৰ্গদেৱে কেইবা ঠাইতো ৰাজধানী আৰু নগৰ পাতিছিল , তত্ৰাচ গড়গাওঁহে স্হায়ী ৰাজধানী আছিল। স্বৰ্গদেৱ ৰুদ্ৰ সিংহৰ দিনৰ পৰা (১৬৯৬—১৭১৪খৃঃ) স্বৰ্গদেৱ গৌৰীনাথ সিংহৰ দিনলৈকে (১৭৮০—৯৫খৃঃ) গড়গাওঁ আৰু ৰংপুৰ দুয়োখনেই আহোমৰ ৰাজধানী আছিল। ৱেদ চাহাবে “A Geographical Sketch of Assam”ত লিখিছে যে , ৰংপুৰ অসমৰ ৰাজধানী বা প্ৰকৃত ৰাজধানী গড়গাঁৱৰ সেনা—নিৱাস আছিল। গড়গাঁৱত ৰাজধানী থকাৰ প্ৰায় আঢ়ৈশ বছৰত আহোম সাম্ৰাজ্য অসমৰ কেউফালে বিস্তাৰিত হৈছিল। কিছু বছৰৰ বাবে হ’লেও গোৱালপাৰা , জয়ন্তীয়া , কাছাৰ আদি আহোম সাম্ৰাজ্যত ভূক্ত হৈছিল , অসম উপত্যাকাৰ তিনিওফালে থকা পৰ্বতীয়া জাতিসকলে আহোম শক্তিক মানি লৈছিল আৰু মণিপুৰ ,নৰা , কোচবিহাৰ , কোচহাজো ,কাছাৰ ,জয়ন্তীয়া আদি দেশ বৈবাহিক সুত্ৰে মিত্ৰতা পাশত আৱদ্ধ হৈছিল। ভাৰত বিজয়ী মোগল শক্তি অসমত পৰাজিত হৈছিল। দৌল ,দেৱালয় ,আলি , পুখুৰী , পকী আট্টালিকা ,মথাউৰি , গড় আদি নিৰ্মাণ হৈছিল। নগৰ ,চকী ,হাট ,ফাট , ঘাট , সত্ৰ আদি স্হাপন হৈছিল। শৃংখলাকৈ গাওঁ — ভুই পতা হৈছিল , বিদ্ধান , বৃত্তিয়াল , শিল্পী আদি স্হাপিত হৈছিল। ভাগৱতী বৈষ্ণৱ ধৰ্ম অসমৰ সীমা পাৰহৈ গৈছিল , শাক্ত ধৰ্মই পুনৰ ৰাজঅনুগ্ৰহ পাইছিল , শিল্প— কাৰুকাৰ্যৰ উন্নতি সাধন হৈছিল। বিদেশী ৰাজ্যৰ লগত বেপাৰ—বাণিজ্য চলিছিল। দেশ—বিদেশৰ কটকীৰ আদান—প্ৰদান হৈছিল , দেশীয় আৰু বিদেশী সংস্কৃতিৰ সংঘাতহৈ নতুন অসমীয়া সংস্কৃতি গঢ়ি উঠিছিল, পুথি প্ৰণয়ন , সাহিত্য চৰ্চা , শিল্পোন্নতি আদি বহুলভাৱে হৈছিল। অসমীয়া ভাষাই কেৱল যে পৰ্বতেই আৰোহণ কৰিছিল এনে নহয়— দেশৰ সীমাও পাৰহৈ গৈছিল। পৰ্বত—ভৈয়ামৰ সংমিশ্ৰণত ধৰ্ম নিৰপেক্ষ অসমীয়া জাতি গঢ়ি উঠিছিল।\nমুছলমান ইতিহাসবিদ চিহাবুদ্দিন তালিচৰ বৰ্ণনা মতে—\nমিৰজুমলাৰ লগত অসমলৈ অহা ঐতিহাসিক চিহাবুদ্দিনে ১৬৬২খৃঃ ত গড়গাৱৰ বিষয়ে লিখা বিৱৰণ গেইট চাহাবৰ বুৰঞ্জীৰ পৰা তুলি দিয়া হ’ল — “গড়গাঁও নগৰত মাটিত লগাই ৰখা চাৰিখন শিলৰ দুৱাৰ । প্ৰত্যেক দুৱাৰৰ পৰা ৰজাৰ কাৰেঙলৈ মানুহ অহা—যোৱা কৰিবৰ বাবে তিনিক্ৰোশকৈ দীঘল , ওখ আৰু মজবুত আলি । নগৰৰ চাৰিওফালে গড়ৰ পৰিৱৰ্তে তিনিক্ৰোশমান ডাঠ বাঁহনি। নগৰৰ ভিতৰত মানুহৰ বসতি শৃংখলাৱদ্ধ নহয়। আলিৰ দাঁতিত বাঁহনিৰ মাজত অ’ত ত’তকৈ মানুহৰ ঘৰ। প্ৰত্যেক ঘৰৰ মুখত খেতি কৰা মাটি আৰু ফল—মূলৰ বাৰী। এনে খেতিৰ মাটিৰ এটা মূৰে আলি পাইছেগৈ আৰু আনটো মূৰে ঘৰ ছুইছেগৈ। ৰজাৰ কাৰেঙৰ ওচৰত দিখৌৰ দুইপাৰে ঘন বসতি। তাতে এটা ঠেক বজাৰৰ আলি । বজাৰলৈ কেৱল পাণ বেপাৰীহে আহে। খোৱা বস্তু বজাৰত কিনা—বেচা কৰাৰ নিয়ম নাই । মানুহে বছৰেকৰ জোখাৰে সকলো বস্তু ভঁডালত সাঁচি থয় , গতিকে কোনো কাৰণত তেওঁলোকে খোৱা বস্তু কিনা বেচা কৰিবৰ আৱশ্যক নহয়।\n“মুঠতে গড়গাওঁ আমাৰ মনত ঘূৰণীয়া আহল—বহল আৰু কিছুমান গাঁৱৰ সমষ্টি। ৰজাৰ কাৰেং ঘৰৰ কেউফালে গড় আৰু তাৰ ওপৰত ডাঠকৈ বাঁহ ৰোৱা। ই প্ৰাচীৰৰ কাম দিয়ে। ইয়াৰ চাৰিওফালে মানুহ তল যোৱা , সদায় পানীৰে পূৰহৈ থকা খাৱৈ । পৰিধি এক ক্ৰোশ , চৈধ্য শিকলি । ইয়াৰ ভিতৰতে ওখ আৰু আহল—বহল খেৰৰ ঘৰ বিলাক।\nহোলোং ঘৰ— “হোলোং নামৰ ৰজাৰ ৰাজচ’ৰাত ভিতৰফালে দীঘলে ১২০ হাত আৰু পথালিয়ে ৩০ হাত। ইয়াৰ খুটা ৬৬ টা। প্ৰত্যেক খুটাৰ পৰিধি ৪ হাত । এই প্ৰকাণ্ড খুটাবিলাক তেওঁলোকে এনেদৰে মিহি কৰি ৰাখিছে যে প্ৰথমে দেখিলে কুণ্ড কটা যেন লাগে। হোলোঙৰ কাৰ্যবিলাক সন্মুখৰফালে নানা ধৰণৰ কাৰুকাৰ্যপূৰ্ণ ঘৰ সম্ভৱতঃ পৃথিৱীৰ কোনেও কৰিব পৰা নাই।\n১২০০০ মানুহে এবছৰত এই ঘৰ নিৰ্মাণ কৰাইছিল। হেলোঙৰ এমুৰে মুখামুখিকৈ চাৰিটা খুটা আৰু প্ৰত্যেক খুটাতে ন—ডালকৈ খাৰুৱা পিন্ধোৱা। ৰজাই এই ঘৰত থাকিবলৈ ইচ্ছা কৰিলে এই চাৰিটা খুটাৰ মাজত সিংহাসন স্হাপন কৰি ওপৰত পৃথক–পৃথক ধৰণৰ ন–খন চন্দ্ৰতাপ তৰা হয়। ৰজা চন্দ্ৰতাপৰ তলত সিংহাসনত বহে , ঢুলীয়াই ঢাক—ঢোল আৰু দান্দ বজায়। দান্দ আমাৰ কাঁহৰ দৰে ঘূৰণীয়া আৰু চেপেতা বাদ্য। ৰজাই যেতিয়া কাছাৰী কৰে বা ওলাই যায় বা নতুনকৈ মকৰল কৰা বিষয়াসকল নিজৰ এলেকালৈ যাত্ৰা কৰে , তেতিয়া ঢাক—ঢোল আৰু দান্দ বজোৱা হয়।\nএই ৰাজধানীৰ বেৰাৰ বাহিৰে ৰজা থাকিবৰ কাৰণে অতি চাফ—চিকুণ এটি ঘৰ। ৰাজবাতিৰ ওচৰত বিষয়াসকলৰ ঘৰ বিলাক মজবুত আৰু অতি ধুনীয়া।\nৰজাৰ জোঁৱায়েক বৰফুকনৰ টোলৰ মাজত , এটি ধুনীয়া পুখুৰীৰ কেউকাষে এখনি সুন্দৰ নতুন বাগিছা। বাস্তৱিকতে ঠাইখন অতি আনন্দদায়ক , মমোৰম আৰু পৱিত্ৰ। এই ৰাজ্যত জেকনি বেছি হোৱাৰ কাৰণে মানুহবিলাকে ঘৰৰ ভেঁটি মাটিৰ ওপৰত নকৰি কাঠৰ খুটাৰ ওপৰত মাচাঙত কৰে।\nৱেদ চাহাবৰ বিৱৰণ—\nৱেদ চাহাবে ‘A Geographical Sketch of Assam’— ত লিখিছে — “দিখৌ পাৰত দহ কি পোন্ধৰ মাইল ব্যাপি দক্ষিণে পৰ্বতত লগাকৈ মথাউৰি । ৰদা আৰু উচ্চ বিষয়াসকলৰ ঘাই বাসস্হান গড়গাওঁ ৰক্ষা কৰিবৰ অৰ্থে এই মাথাউৰি অতীজতে বন্ধোৱা হৈছিল। ৰংপুৰৰ পৰা গড়গাৱলৈ প্ৰায় দহ মাইল । গড়গাওঁ দীঘলে দহ মাইল আৰু পথালিয়ে পাঁচ মাইল।”\nগড়গাঁৱৰ ধ্বংস সাধন—\n১৬৬৩খৃঃ ত মোগল সেনাপতি মিৰজুমলাই গড়গাওঁ দখল কৰি কিছুকাল তাত বসতি কৰিছিল। স্বৰ্গদেৱ লক্ষ্মী সিংহৰ দিনত ১৭৬৯ খৃঃ ত বিদ্ৰোহী মায়ামৰীয়া আৰু মৰাণে গড়গাওঁ কিছুকাল দখল কৰিছিল।\nআহোম ৰাজত্বৰ শেষ ৰাজধানী যোৰহাটৰ ওপৰত এটি আলোকপাত (জিন্তু জোনাক বৰুৱা)\nআহোম ৰাজত্বৰ বেলি মাৰ যোৱাৰ পৰত শেষ ৰাজধানী আছিল যোৰহাট । এই চহৰে আজিও বহন কৰে আহোমৰ ঐতিহ্য, পুৰণি অসমৰ সম্ভ্রান্ত ইতিসাহ । ব্রহ্মপুত্রৰ দক্ষিন পাৰে ২৬.৪৪-৪৬ উত্তৰ অক্ষাংশ আৰু ৯৬.১২-১৪ পূৱ দ্রাঘিমাংশত অৱস্থিত যোৰহাট চাওলুং চ্যুকাফাই সৌমাৰত প্রতিষ্ঠা কৰা আহোম ৰাজত্বৰ শেষ ৰাজধানী হিচাপে চিৰকালে ইতিসাহৰ পৃষ্ঠাত খোদিত থাকিব । ব্রহ্মপুত্রৰ উপত্যকাৰ মধ্যস্থলত অৱস্থিত যোৰহাট চহৰখন ৰাজধানী হোৱাৰ পূৰ্বে কিছুমান বছাপথাৰ আৰু বাকী অংশ ডাঠ হাবিৰে পৰিপূৰ্ণ অঞ্চল আছিল বুলি ইতিহাসে ক’ব খোজে । বসবাসৰ বৰ উপযোগী অঞ্চল নাছিল বাবেও জনবসতিও সেৰেঙা আছিল বুলি জনা যায় ।অৱশ্যে ইয়াৰ বছাপথাৰসমূহত উৎপাদিত শস্যসমূহ ৰাজপৰিয়ালৰ লোকসকলেই ব্যৱহাৰ কৰিছিল । স্বৰ্গদেউ প্রতাপ সিংহ(১৬০৩-১৬৪১)ই তেওঁ ৰাজত্বকালত এই অঞ্চলতে নগা পাহাৰৰ পৰা হাতী খেদি আনি সহস্রাধিক হাতীৰ গৰাকী হোৱাৰ উপৰিও ‘হস্তিনাপুৰ’ নামেৰে এখন নগৰ পৰিকল্পনা কৰাৰ কথা বুৰঞ্জীয়ে কয় । এই হাতী ধৰা পৰিকল্পনাৰ অংশ স্বৰূপে ব্রহ্মপুত্রৰ পৰা নগাপাহাৰলৈকে হাবিৰে পূৰ্ণ অঞ্চলেদি পাহাৰৰ নামনিলৈকে এটা গড়(হাতীগড়) বন্ধাইছিল যাৰ অৱশিষ্ট এতিয়াও পাহাৰৰ নামনিৰ পৰাই ব্রহ্মপুত্রৰ ওচৰলৈকে খণ্ড-বিখণ্ডকৈ আছে আৰু হাতীগড়, গজপুৰীয়া, হাতীশাল আদি ঠাইসমূহে সাক্ষ্য প্রদান কৰি আছে ।ৰাজধানী হোৱাৰ পূৰ্বে এই বছাপথাৰ অঞ্চলটোৰ পৰা ৰাজধানী ৰংপুৰলৈ অহা-যোৱা কৰা দুটা আলি আছিল । ইয়াৰে এটা চেউনী আলি, আনটো বৰআলি । চেউনী আলিটো স্বৰ্গদেউ জয়ধ্বজ সিংহ(১৬৪৮-৬৩)ৰ দিনত বাদুলি বৰফুকন(লাচিত বৰফুকনৰ জেষ্ঠ্য ভাতৃ)ৰ দ্বাৰা নিৰ্মান কৰোৱাইছিল । আনহাতে বৰআলিটো ব্রহ্মপুত্রৰ পাৰে-পাৰে গড়গাঁৱলৈ স্বৰ্গদেউ চুহুংমুঙে(১৪৯৭-১৫৩৯)নিৰ্মান কৰোৱাইছিল । অৱশ্যে পিছলৈ ১৬৮১-৯৬ খ্রীঃ ভিতৰৰ সময়চোৱাত স্বৰ্গদেউ গদাধৰ সিংহই ধোদবোৰক কামত লগাই কমাৰগাৱঁৰ পৰা মৰিয়নী হৈ ডিব্রুগড়ৰ জয়পুৰলৈকে আন এটি পথ নিৰ্মান কৰোৱাইছিল ।তেখেতৰ উত্তৰসুৰী স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহইও খৰিকটীয়া আলি বন্ধাইছিল । ৰাজধানী হোৱাৰ পূৰ্বে স্বৰ্গদেউ গদাধৰ সিংহই তেখেত ল’ৰা ৰজাৰ কোপদৃষ্টিৰ পৰা পলাই ফুৰাৰ সময়ত তেখেতক কৰা অৱজ্ঞাৰ ফলস্বৰূপে কিছুমান সন্ত-মহন্তক টোকলাইৰ দক্ষিনপাৰে বৰ্তমানৰ চিনামৰাৰ ওচৰৰ বচাত পাতিছিল । একেদৰে ব্রহ্মপুত্রৰ উত্তৰপাৰৰ পৰা বেবেজীয়াসকলক আনি টকলা অৰ্থাৎ অনুৰ্বৰ হাবিপূৰ্ণ ঠাইখণ্ডত সংস্থাপিত কৰিছিল । যোৰহাটৰ নামটোৰ লগতো এই অঞ্চলটোৰ বিশেষত্ব সোমাই আছে ।এই অঞ্চলত থকা দুখন হাট বা বজাৰৰ পৰাই যোৰহাট নামটোৰ উৎপত্তি ঘটিছে ।এই হাটদুখন হ’ল চকীহাট আৰু মাছৰহাট । মাছৰহাট অঞ্চলটোত ব্রহ্মপুত্র আৰু দিচৈ নদীৰ উপৰি বৰচলা, পটীয়াচলা বিলৰ পৰা মাছ বিক্রী কৰা হৈছিল । অঞ্চলটোত ৰাজধানী হোৱাৰ পাছতে বিভিন্ন লোকে বসতি আৰম্ভ কৰিছিল আৰু কালক্রমত বৃহৎ গাঁৱৰ ৰূপ পালে । আনহাতে ৰজাঘৰে পতা শুল্ক বা তালাচী চকীৰ কাষতে বহাৰ ফলত আনখন বজাৰক চকীহাটৰূপে জনা গৈছিল ।যোৰহাটলৈ ৰাজধানী অহাৰ পটভূমি বিশ্লেষণ কৰিলে দেখা যায়- ১৬ শ শতিকাতে শ্রী অনিৰুদ্ধদেৱে প্রতিষ্ঠা কৰা মায়ামৰা সত্রৰ অনুগামীসকলৰ লগত ৰজাঘৰৰ দীৰ্ঘদিনীয়া সংঘাতৰ ফলস্বৰূপে উৎপন্ন হোৱা মোৱামৰীয়া বিদ্রোহেই ৰাজধানী স্থানান্তৰৰ মুল কাৰণ । কিয়নো মোৱামৰীয়াসকলে(মায়ামৰা সত্রৰ অনুগামী ভকতসকলক মোৱামৰীয়া বুলি বিভিন্ন বুৰঞ্জীৰ পৰা জনা যায়)গুৰুক ৰজাতকৈ উচ্চ আসন দিছিল আৰু মানি চলিছিল বাবে ৰজাঘৰে এই প্রতিপত্তি মষিমুৰ কৰাৰ বাবে দীৰ্ঘদিন চেষ্টা কৰিছিল ।ফলস্বৰূপে মায়ামৰা মহন্ত নিত্যান্দদেৱক স্বৰ্গদেউ জয়াদিত্য(১৬৪১-৪৪)ৰ শাসনকালত মৃত্যুদণ্ড দি এই বিদ্রোহৰ পাতনি মেলিছিল ।ইয়াৰ পিছত নামমাত্র ৰজা স্বৰ্গদেউ শিৱসিংহ(১৭১৪-৪৪)ৰ দিনত শাসনভাৰ চলোৱা বৰৰজা ফুলেশ্বৰীয়ে(প্রমথেশ্বৰী) বৈষ্ণৱ আদৰ্শৰে চলা সন্ত-মহন্ত্সকলক তেখেতৰ প্রিয় শাক্তধৰ্মৰ ওচৰত শিৰনত কৰোৱাবলৈ দূৰ্গা গোহাঁনীৰ আগত বলপূৰ্বক সেৱা কৰোৱাছিল ।পূৰ্বৰ আহোম শাসকসকলৰ ধৰ্ম নিৰপেক্ষ নীতিৰ বিপৰীতে যোৱা এই কাৰ্যই ৬০০ বছৰীয়া আহোম শাসনৰে পশ্চাদগণনাৰ সুত্রপাত ঘটাইছিল । মোৱামৰীয়াসকলৰ অন্তৰত দীৰ্ঘদিন ৰজাঘৰৰ প্রতি উকমুকাই থকা ক্ষোভ আৰু তেওঁবিলাকৰ শক্তি একত্রিত কৰাৰ মানসেৰে যোৰহাটৰ পশ্চিমে সৰুচৰাই হাবিত সপ্তভুজ মহন্তৰ নেতৃত্বত বৰভেটি আৰু মজিয়াভেটি সাজি সত্র প্রতিস্থা কৰিছিল ।ইতিহাসৰ পাতৰ পৰা জানিব পাৰি ১৭৬৯ খ্রীঃৰ অক্টোৱৰত স্বেচ্ছাচাৰী আহোম ৰাজবিষয়া কীৰ্তিচন্দ্র বৰবৰুৱাৰ বাবে যোগান ধৰা হাতী দূৰ্বল বুলি মায়ামৰা শিষ্য নাহৰ খোৰা আৰু ৰাঘৱ মৰাণক বেয়াকৈ প্রহাৰ আৰু অপদস্থ কৰা হয় । ইয়াৰ পৰিনতিতে অতদিনে সংযম প্রদৰ্শন কৰি অহা অথচ ক্রমবৰ্দ্ধমান শক্তি মোৱামৰীয়াসকলে আহোমৰ বিৰুদ্ধে অস্ত্র তুলি ধৰে । মোৱামৰীয়াসকলক আহোমৰ নিৰ্বাসিত তিনি ৰাজকুমাৰ আহোমসকলৰ মাজত জনপ্রিয় ৰুদ্ৰসিংহৰ তৃতীয় পুত্র মোহনমালা গোহাঁই, ৰাজেশ্বৰ সিংহৰ পুত্র চাৰু সিংহ আৰু ৰত্নেশ্বৰ সিংহইও সহায় কৰিছিল । বিনিময়ত তেওঁলোকৰ এজনক ৰজা পতাৰ আশ্বাস দি কাৰ্যত প্রতাৰণাৰে উদ্দেশ্য সিদ্বিৰ পাছত তিনিওকে মোৱামৰীয়াসকলে হত্যা কৰিছিল । বিদ্রোহীসকলে ৰাজধানীৰ পৰা ৰজাকে প্রমুখ্যে কীৰ্তিচন্দ্র বৰবৰুৱাসহ উৎখাত কৰি, জয়দৌলত বন্দী কৰি নিজৰ ফালৰ নাহৰৰ পুত্র ৰমাকান্তক ৰজা পাতিলে । মোৱামৰীয়াসকল ৰাজকাৰ্যত দক্ষ নাছিল বা অভিজ্ঞতা সম্পন্ন নাছিল বাবেই খামখেয়ালিৰ সৃষ্টি হোৱাৰ সুযোগত ৰাজেশ্বৰ সিংহৰ বিধৱা পত্নী মনিপুৰী কণ্যা কুৰঙ্গনয়নীৰ চক্রান্তৰে মোৱামৰীয়া সেনাপতি ৰাঘৱক হত্যা কৰি পুণৰ আহোমে ৰাজপাট উদ্ধাৰ কৰে ।ৰাজপাট ঘুৰাই পাই স্বৰ্গদেউ লক্ষ্মীসিংহই মোৱামৰীয়াসকলক কঠোৰ হাতেৰে দমন কৰাৰ প্রয়াস কৰিছিল । তেখেতৰ মৃত্যু(১৭৮০)ৰ পিছত গৌৰীনাথ সিংহ (১৭৮০-৯৪) ৰজা হয় । কিন্তু ৰজাঘৰীয়া দূৰ্বলতাৰ হেতু তেখেতৰ ৰাজঅভিষেকৰ পিছতেই বিদ্রোহীসকলে পুণৰবাৰ সজোৰে আত্মপ্রকাশ কৰি শিঙৰি ঘৰত জুই দিয়া, ৰাজকাৰেং জ্বলাই দিয়াৰ দৰে পদক্ষেপ হাতত লয় । স্বৰ্গদেউ গৌৰীসিংহই কোনোমতে গড়গাৱঁৰ পৰা ৰংপুৰলৈ পলাই সাৰে । গোটেই ৰাজ্যজুৰি বিদ্রোহে শিপাই ৰাজ্যখন অস্থিৰ কৰাৰ সময়তে প্রধান মন্ত্রী ঘনশ্যাম বুঢ়াগোহাঁইৰ মৃত্যু হোৱাত তেখেতৰ পুত্র তথা আহোম ৰাজত্বৰ আটাইতকৈ দূৰদৰ্শী পুণানন্দ বুঢ়াগোহাঁই মন্ত্রী হয় । তেওঁ স্বৰ্গদেৱক পৰামৰ্শ দিছিল বুজাবুজিৰে মোৱামৰীয়াসকলক শান্ত কৰিবলৈ যদিও মানি নোলোৱাত বিদ্রোহে চুড়ান্ত ৰূপ পায় ।বিদ্রোহৰ মাজতে কিন্তু দূৰদৰ্শী পুৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁয়ে ভৱিষ্যত চিন্তি ১৭৮৬-৮৭ খ্রীঃত প্রথমবাৰৰ বাবে যোৰহাটৰ উত্তৰে দিচৈত এটা কোঠ নিৰ্মান কৰিছিল । ইফালে বিদ্রোহীয়ে ৰাজধানী দখল কৰি ভৰথ সিংহক ৰজা ঘোষণা কৰে । দিচৈ কোঠৰ পৰাই বুঢ়াগোহাঁয়ে ৰাজধানী উদ্ধাৰৰ প্রচেষ্টা চলাই থাকে সকলো প্রচেষ্টা বিফল হোৱাত যোৰহাটতে ন-কৈ আহোমৰ ৰাজধানী পতাৰ কথা চিন্তা কৰে ।মোৱামৰীয়াসকলৰ পৰা ৰাজ্য উদ্ধাৰৰ বহুতো চেষ্টা বিফলে যোৱাত শেষত তেতিয়া গোৱালপাৰাত বাণিজ্য চলাই থকা ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ সহায় বিচাৰে । কেপ্তেইন ৱেলচৰ অসম আগমনো ইয়াৰ ফলতে ঘটিল আৰু ১৭৯৪ খ্রীঃৰ ২১ মাৰ্চত কোম্পানীৰ সহযোগত আহোমে ৰাজধানী পুণৰ দখল কৰে । কিন্তু ৱেলচ উভতি যাবৰ পৰত(২৫ মাৰ্চ, ১৭৯৪ খ্রীঃ)পূৰ্বৰ অভিজ্ঞতাৰে ভীত হৈ থকা স্বৰ্গদেউ গৌৰীনাথ সিংহই পিছদিনাখনেই ৰাজধানী স্থায়ী ৰূপে যোৰহাটলৈ স্থানান্তৰিত কৰিলে ।ফলত আহোম শাসনৰ শেষ সময়ছোৱাত ৰাজধানীৰূপে যোৰহাট ইতিহাসত লিপিবদ্ধ থাকিল । স্বৰ্গদেউ গৌৰীসিংহই বা-বিষয়াৰে প্রস্থান কৰাত বিদ্রোহীয়ে ৰংপুৰ দখল কৰি অৰাজকতা সৃষ্টি কৰে । ৰজাই দিচৈকোঠৰ পৰাই ৰাজকাৰ্য চলাই যোৱাৰ উপৰিও নতুনকৈ ফ্লিন্ট লক বন্দুকধাৰী সেনাবাহিনী তৈয়াৰ কৰাত মনোনিৱেশ কৰে । কোম্পানীৰ পৰা বন্দুক আনি যোৰহাটৰ চিপাহীখোলাত প্রশিক্ষন দিয়াইছিল । ১৭৯৫ খ্রীঃত এইজনা স্বৰ্গদেউ স্বৰ্গী হোৱাত কমলেশ্বৰ সিংহক ৰজা পতা হয় । এইজনাৰ স্বৰ্গদেৱে যোৰহাটখনক নগৰ কৰি তোলাৰ আগ্রহেৰে মনোনিৱেশ কৰে । তেখেতৰ ৰাজকাৰেং নগৰখনৰ ঠিক মাজময়িয়াত (বৰ্তমান বিষ্টুৰাম বৰুৱা ৰাজ্যিক চিকিৎসালয়, চক বজাৰৰ সমীপত) নিৰ্মান কৰাইছিল । এই কাৰেঙৰ সন্মুখত চেউনী আলিৰ ফালে এখন স্থায়ী তোৰণ সাজিছিল । আহোম ৰাজত্ব শেষ পাঁচজন ৰজাই ইয়াৰ পৰাই ৰাজত্ব কৰিছিল আৰু ব্রিটিছৰ আমোলত ৰাজকাৰেঙটোৰ ক্ষতি কৰে যদিও তোৰণখন অক্ষত হৈ থাকে । যোৰহাটৰ দক্ষিনে ৰাজপৰিয়ালৰ বিভিন্ন উদ্যানশস্যৰ বাবে বাগিছা পতা হৈছিল বাবে ৰজাবাৰী বোলা হৈছিল । পাৰদৰ্শী প্রধান মন্ত্রী পুৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁইৰ সু-পৰিকল্পিত আঁচনিৰে যোৰহাট নগৰখনৰ বাট-পথ সমূহ নিৰ্মান কৰিছিল । তেখেতে নগৰখন মুখ্য পথসমূহ নিৰ্মান কৰোঁতে প্রতিটো পথে আন এটা পথক সমকোণীয়াকৈ অতিক্রম কৰাকৈ নিৰ্মান কৰিছিল । এই বাট-পথসমূহৰ এতিয়াও ব্যৱহৃত উল্লেখযোগ্যসমূহ হ’ল-ম’হবন্ধা আলি, কমাৰবন্ধা আলি, চোলাধৰা আলি, বৰপাত্র আলি, ৰূপহী আলি, ম’হগড় আলি, ৰজাবাহৰ আলি, বাবু আলি, সৰ্বাইবন্ধা আলি, তন্ত্রী আলি, সুশান্দেবন্ধা আলি, ফাঁচি আলি ইত্যাদি । ৰাজধানী হোৱাৰ পিছতে যোৰহাটত শিক্ষাৰ প্রসাৰ হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে । বিভিন্নজন বিষয়াই ৰাজধানীৰ সমীপত বসবাস কৰিবলৈ লোৱাৰ উপৰিও পুখুৰী আদি খন্দাইছিল । তৰাজান পূজা মন্দিৰৰ ওচৰত বৰগোহাঁইৰ বাসস্থান আছিল আৰু বৰগোহাঁই পুখুৰী খন্দোৱাইছিল ।ৰজাৰ কটকী কৃষ্ণকান্ত কটকীয়ে নাতিদূৰৈত আন এটা পুখুৰী খন্দাইছিল বাবে কটকী পুখুৰী বুলি জনা যায় । সৰুচৰাইত প্রধান মন্ত্রীৰ আবাস আছিল । বৰপাত্রগোহাঁইৰ বাবে বৰ্তমানৰ জে.বি কলেজৰ স্থানত সজোৱা হৈছিল বুলি জনা যায় । বৰবৰুৱাৰ বাসগৃহ আছিল বৰ্তমান পলিটেকনিক হাইস্কুলৰ ওচৰত । তামুলী ফুকনৰ ঘৰ আৰু পুখুৰী বৰ্তমান শংকৰদেৱ চেমিনাৰীৰ ওচৰত আছিল । আনহাতে চোলাধৰা ফুকনৰ চোলাধৰাত, গংগাৰাম বৰগোহাঁইৰ তৰাজানৰ ওচৰত বাসস্থান আছিল । ক্রমাৎ নগৰখনে গা কৰি উঠাত পানীৰ চাহিদা পুৰণৰ বাবে প্রধান মন্ত্রী পুৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁয়ে সু-পৰিকল্পনাৰে পূৱ দিশৰ নগা পাহাৰৰ পৰা নামি অহা দিচৈ বনাঞ্চলৰ মাজেদি গতি কৰা দিচৈ নদীখন খান্দি যোৰহাটৰ মাজেদি বোৱাই অনাৰ কাৰ্যকৰী কৰে । ভোগ আগবঢ়াই নগৰৰ মাজেদি বোৱাই অনাৰ বাবে এইখনেই ভোগদৈ নামে জনাজাত হ’ল । অসমৰ ইতিহাসত এইখনেই মানুহৰ দ্বাৰা খান্দি উলিওৱা নদী হিচাপে খ্যাতি থাকি যাব । ইয়াৰ উপৰিও ১৮০১ খ্রীঃত স্বৰ্গদেউ কমলেশ্বৰ সিংহই বুঢ়ীগোসাঁনী দেৱালয়ৰ নৈবদ্য ধুবলৈ এটা পুখুৰী (মিঠাপুখুৰী) খন্দায় । স্বৰ্গদেউজনাই তিতাবৰত এটা ন-বাহৰ পাতিছিল । তালৈ যাবলৈ বন্ধোৱা আলিটোকে ন-আলি নামেৰে জনা যায় । ৰজাৰ লগত সঘনাই যোৱা বৰ-কুৱঁৰী (মহাৰাণী)য়ে এটা পুখুৰী খন্দাইছিল । ইয়েই কুৱঁৰী পুখুৰী বুলি জনা যায় । যোৰহাট নগৰখন গঢ় লৈ উঠাৰ সমান্তৰালকৈ বিভিন্ন কুটীৰ শিল্পইও গঢ় লৈ উঠিছিল ইয়াৰ সমীপবৰ্ত্তী অঞ্চলসমূহত । গুৰ যোগান ধৰাসকলক গুৰযোগনীয়াত, কুমাৰসকলক কুমাৰ গাঁৱত, পাটী-দৈ কামকৰাসকলক পটীয়াগাঁৱত, সোণাৰীসকলক সোণাৰীগাঁৱত, কাঁহ শিল্পৰ লগত জড়িত লোকক কহাঁৰগাঁৱত, কমাৰশিল্পৰে জড়িতসকলক কমাৰ গাঁৱত এইদৰে সংস্থাপিত কৰা হৈছিল । স্বৰ্গদেউ কমলেশ্বৰ সিংহৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ ভাতৃ চুডিংফাই চন্দ্রকান্ত সিংহ ৰাজপাটত উঠে । এখেতৰ মাতৃ ৰাজমাও নুমলীয়ে যোৰহাটত এটা বৃহৎ পুখুৰী খন্দাইছিল যাক ৰাজমাও পুখুৰী বুলি জনা যায় । ১৮১৬ খ্রীঃত বুঢ়াগোহাঁয়ে হাতীগড়ত শিৱদৌল আৰু পুখুৰী খন্দাইছিল । ১৮১৭ খ্রীঃত গুৱাহাটীৰ চকীত কলীয়াভোমোৰাৰ বৰফুকনৰ মৃত্যুৰ পাছত বৰফুকনৰ দায়িত্ব পোৱা স্বাৰ্থাম্বেষী বদনে ব্রহ্মদেশৰ পৰা মান সেনা লৈ আনি অসম আক্রমন কৰে । মানে কঠালগুৰি যুদ্ধত আহোমক পৰাজিত কৰি ৰাজধানী দখল কৰে । কিন্তু চন্দ্রকান্ত সিংহকে ৰজা মানি বদনচন্দ্রই নিজে মন্ত্রীফুকন উপাধি লৈ প্রকাৰন্তৰে দেশ শাসন কৰিবলৈ ধৰে । কিন্তু বদনৰ পৰা ক্ষতিপুৰণ লৈ মান উভতি যোৱাৰ পাছতে দেশৰ দায়িত্বৰ প্রতি সচেতন তথা হিতৈষী নুমলী ৰাজমাওৱে ৰূপসিং নামৰ হিন্দুস্তানী চিপাহীৰ হতুৱাই বদনচন্দ্রক হত্যা কৰোৱায় ।এই বঙাল চিপাহীজনৰ সন্মানাৰ্থে বঙাল পুখুৰী নামে এটা পুখুৰীও খন্দোৱা হয় । কিন্তু বদনচন্দ্রই পুৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁইৰ মৃত্যুৰ পিচত মন্ত্রী হোৱা পুত্র ৰুচিনাথৰ মনত সন্দেহৰ বিষবাষ্প এটা এৰি যোৱাত তেওঁ ৰজাক অপসাৰন কৰি ব্রজনাথ সিংহক ৰজা পাতে । কিন্তু আহোম বিষয়াসকলে তেওঁক ৰজা মানি নোলোৱাত নাবালক পুত্র পুৰন্দৰ সিংহক ৰজা পাতে । তেওঁ চন্দ্রকান্ত সিংহক তৰাতলিলৈ নিৰ্বাসন দণ্ড দিছিল। ১৮১৯ খ্রীঃত মানে পুণৰবাৰ অসম আক্রমন কৰি পুণৰ এবাৰ চন্দ্রকান্ত সিংহক ৰজা পাতে । কিন্তু ১৮২০ খ্রীঃত মান সেনাপতি মিঙিমাহা ঘূৰি যোৱাত বৰবৰুৱা পটলঙে অসমক মানমুক্ত বুলি ঘোষণা কৰে । কাৰ্যত মিঙিমাহা পুণৰ উভতি আহি যোগেশ্বৰ সিংহক নামমাত্র ৰজা পাতেহি । উপায়ন্তৰ হৈ আহোম স্বৰ্গদেউ চন্দ্রকান্ত সিংহই ম’হগড়ত নিৰ্ণায়ক যুদ্ধ এখন তৰিছিল । য’ত আহোম সেনা শোচনীয় ভাবে পৰাজিত হৈছিল । ইয়াৰ পাছতে আহোমৰ শেষৰক্ষাৰ বাবে সহায় আগবঢ়াবলৈ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ সহায় বিচৰা হ’ল । ১৮২৫ খ্রীঃৰ ১৭ জানুৱাৰীত কেপ্তেইন নিউভিলৰ নেতৃত্বত মানসেনাক পৰাজিত কৰি ব্রিটিছে অসমক মানৰ কুশাসনৰ পৰা মুক্ত কৰে । কিন্তু গোজেই গজাঁলি হোৱা সাম্রাজ্যবাদী বগা বঙালসকলে কিন্তু ঠিকেই অসমৰ সম্পদ লুণ্ঠন আৰু স্বাধীনতা খৰ্বৰ বাট মোকলাই ল’লে । ২৪ ফেব্রুৱাৰী ১৮২৬ খ্রীঃৰ ইয়াণ্ডাবু সন্ধি মৰ্মে মানসকলে অসমক ব্রিটিছৰ হাতত শোধাই গুচি যায় ।সেইদিনাই ৬০০ বছৰীয়া আহোম ৰাজত্বৰো বেলি মাৰ গ’ল । এটা অভিজাত সাহসী জাতিৰ শাসন জৰীৰ বান্ধ শিথিল হোৱা ক্ষনৰ বহু উথ্থান-পতনৰ সাক্ষী হৈ ৰ’ল ৰাজধানী যোৰহাট। শিক্ষা-সংস্কৃতিৰ প্রাণকেন্দ্রৰ স্বৰূপ নগৰখন কিন্তু আজিও ইয়াৰ নাগৰিকসকলৰ আপোন আৰু হিয়াৰ আমঠু হৈ ৰ’ল । জয়তু যোৰহাট, জয় আই অসম ।\nটাই আহোমৰ ধৰ্ম (ধৰিত্ৰী গগৈ ফুকন)\nত্তাঈ আহোমৰ ধৰ্ম কি ? এটা আলোচনা কৰিবলগীয়া বিতৰ্কত বিষয় ।\nপ্ৰথম কথাটো হ’ল , আহোমসকল বাস্তৱবাদী মানুহ । জীৱিতসকলক পাপ্য অনুসাৰে সন্মান জনোৱাত কোনেও কৃপণালি নকৰে আৰু সম্বন্ধবোৰ সদায় নিয়াৰিকৈ পালন কৰে । যেনে - নিজৰ পিতৃ-মাতৃতকৈ জেষ্ঠ্যজনক আপাদেউ-নিচাদেউ আৰু কনিষ্ঠজনক দদাইদেউ-খুৰীদেউ , পেহীদেউ আদি সম্বোধন , নিজতকৈ জেষ্ঠ্যজনক বাইদেউ-ককাইদেউ আৰু কনিষ্ঠজনক ভাইটি-ভন্টি আদি সম্বোধনেৰে শ্ৰদ্ধা-মৰম প্ৰদৰ্শন কৰে । নিজৰ বংশৰ ডাঙৰ পৰিয়ালৰ হ’লে বয়সত সৰু হ’লেও ডাঙৰ সম্বন্ধ ধৰি মাতে । সৰু পৰিয়ালৰ হ’লে বয়সত ডাঙৰ হ’লেও সৰু সম্বন্ধ ধৰি মাতে ।\nদ্বিতীয় কথা হ’ল , আমি আহোমসকল জন্মান্তৰবাদত বিশ্বাসী নহয় । বৰ্তমানৰ মনুষ্য জনমৰ আগতে কিবা জীৱ হৈ জন্ম লোৱা বা মৃত্যুৰ পাছতো কিবা জীৱ-জন্তুৰ ৰূপ লৈ জন্ম লোৱা কথাটো আমি বিশ্বাস নকৰোঁ । এই কথাতে হিন্দু ধৰ্ম আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মৰ লগত পাৰ্থক্য পৰিলক্ষিত হয় ।\nআমি পূৰ্বজন্ম-পৰজন্ম বিশ্বাস নকৰাৰ প্ৰমাণ কি ?\nআহোম মানুহ বুলি নিজকে চিনাকি দি গৌৰৱ অনুভৱ কৰাসকলে বছেৰেকৰ উৎসৱ-পাৰ্বনসমূহত নিশ্চয় নিজৰ মৃত পিতৃ-মাতৃ তথা আইতাক-দৌতিয়েকৰপৰা ঢুকি পোৱা ওপৰলৈকে পূৰ্বপুৰুষসকলৰ উদ্দেশ্যি নিৰ্দিষ্ট উপাচাৰসহ উৎসৰ্গা আগবঢ়ায় । কিয় আগবঢ়ায় ? কাৰণ তেওঁলোকে মনুষ্যশৰীৰ ত্যাগ কৰিলে যদিও শৰীৰবিহীনভাৱেই ঘাইঘৰৰ নিৰ্দিষ্ট স্থানত ৰৈ থাকি ঘৰখনৰ আমি দেখি নোপোৱা অপায়-অমঙ্গলবোৰৰপৰা ৰক্ষা কৰি থাকে । যদি তেওঁলোকে তেনেদৰে আমাৰ ঘৰখনৰ ৰক্ষাকৰ্তাৰ ভূমিকা লয়েই থাকে তেন্তে আন জীৱৰ জন্ম লবগৈ কেনেকৈ ? ৰহস্য ভেদ কৰিব নোৱাৰা সত্যটো যিয়েই নহওঁক , মৃতকসকলৰ অস্তিত্ব আমাৰ বাবে সদায় গুৰুত্বপূৰ্ণ । তেওঁলোকেই আমাৰ বাবে দেৱতাও ।\nআমি যে কওঁ , ফুৰাৰ আৰ্শীবাদ লওঁ বুলি ; সেই “ফুৰা”নো কোন , কি ?\nআহোম মানুহে পূৰ্বপুৰুষক উৎসৰ্গা কৰাৰ বাহিৰেও আন এটা অদৃশ্য মহান প্ৰাকৃতিক শক্তিক বিশ্বাস কৰে যিটোক “আল্লা , গড্ , ইশ্বৰ” বা যি বুলিয়েই কোৱা নহওঁক কিয় ! আমি কেতিয়াবা সেই শক্তিক বিশ্বাস কৰোঁ আৰু কেতিয়াবা নকৰিবলৈয়ো বিচাৰোঁ । মানুহৰ আয়ত্বৰ বাহিৰত থকা সেই নেদেখা মহান শক্তিকে আমি “ফুৰা” বুলি কওঁ । গছ-লতা , পাহাৰ-সমতল ,সূৰ্য্য-চন্দ্ৰ ,গ্ৰহ-উপগ্ৰহ , পৃথিৱীকে আদি কৰি যিমানবোৰ জীৱ-জড় আছে সকলো তেওঁৰেই সৃষ্টি বুলি আমি মানো । সেয়ে নিৰ্দিষ্ট দিন-বাৰ অনুসৰি আমি নিজৰ ঘৰত “ফুৰালুঙ” নামেৰে এটা অনুষ্ঠান পাতো যিটো অনুষ্ঠানত সেই মহান “ফুৰা”জনক উদ্দেশ্যি অৰ্চনা-বন্দনা কৰা হয় ।\nজীৱিতজনৰপৰা মৃতজনলৈকে আৰু সমাজ-প্ৰকৃতিৰ প্ৰতি সন্মান জনোৱা বা কৰ্তব্য পালন কৰা যি নিয়ম সেই নিয়মসমূহক পূৰ্বতে এটা নিৰ্দিষ্ট নামেৰে নামাকৰণ কৰা হোৱা নাছিল । কিন্তু ৰজাঘৰীয়াৰ আদৰ্শৰে প্ৰজায়ো হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰাৰ ওপৰিও বৈষ্ণৱ আদৰ্শ গ্ৰহণ কৰাৰ ফলত সমাজখনত যি ধৰ্মীয় বিশৃংখলতাই দেখা দিলে সেয়া লক্ষ্য কৰি ১৯৭৩চনত “সদৌ অসম মহন-দেওধাই-বাইলুঙ সন্মিলন” আৰু আহোম সমাজৰ শুভচিন্তক বুদ্ধিজীৱীৰ আলোচনামৰ্মে আহোম মানুহে পালন কৰা পৰম্পৰাসমূহক “ফুৰালুঙ” বুলি নামাকৰণ কৰা হ’ল । যদিও ফুৰাৰ অস্তিত্বক মানি লৈ এই “ফুৰালুঙ” নামাকৰণ কৰা হ’ল , শেষতীয়াকৈ দেখা গৈছে আহোমৰ বাকী পৰম্পৰাসমূহ “তাও” দৰ্শনৰ অন্তৰ্গত । সেয়ে কিছুমানে ধৰ্মটোৰ নাম “তাও” বুলি কব বিচাৰে । “তাও” এটা প্ৰাচীন দৰ্শন । অধ্যয়ণ কৰাসকলে মতামত প্ৰকাশ কৰে “তাও”ৱেই হ’ল পৃথিৱীৰ সৰ্বোত্তম বিজ্ঞানসন্মত ধৰ্ম ।\nআমাক এতিয়া এটা সদুত্তৰ লাগে যে আহোমৰ ধৰ্মটোৰ নাম কি হ’লে আমাৰ জাতিটোৰ লাভ হব । আমাৰ ব্যক্তিগত পচন্দ-অপচন্দক অগ্ৰাধিকাৰ নিদি আমি জাতীয় স্বাৰ্থক আগস্থান দি উৎকৃষ্ট প্ৰাচীন আদৰ্শক স্বীকাৰ কৰিলে ক্ষতি আছে নেকি ?\nএই চিন্তা পঢ়ুৱৈসকলৰ ওপৰত জাপি দি সদুত্তৰ আশা কৰিলোঁ । এই ছেগতে আমাৰ মনোভাৱো ব্যক্ত কৰা ভাল বুলি ভাৱিলোঁ ।\n“বৌদ্ধ ধৰ্ম বুলি কলে যিদৰে হীনযান আৰু মহাযান বুলি দুটা ভাগ আছে , খ্ৰীষ্টান বুলি কলে যিদৰে বেপ্তিষ্ট আৰু কেথলিক বুলি দুটা ভাগ আছে , একেদৰে সমগ্ৰ আহোমক “”তাও””ধৰ্মীয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰি ফুৰাৰ অস্তিত্ববিশ্বাসী আৰু বিশ্বাস নকৰা দুটা ভাগ আছে বুলি মানি ললে নিশ্চয় জাতিটোৰ বাবেই মঙ্গল বুলি অনুভৱ হয় । ইয়াৰ জৰিয়তে আমি এতিয়াও বৌদ্ধ ধৰ্ম গ্ৰহণ নকৰা আন তাওবাদী ত্তাঈসকলৰ লগতো এক হৈ যাব পাৰিম ।”\nএই কথাখিনি বিবেচনা কৰিলে জাতিটো সুস্থিৰতালৈ আহিব বুলি আমাৰ দুজনৰ ব্যক্তিগত দৃষ্টিৰে লিখিলোঁ ।\nসদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ ‘অসমীয়া’ৰ সংজ্ঞা গ্ৰহণযোগ্য নে? (দীপাংকৰ মল্ল বৰুৱা)\nঅলপতে সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাই ২৬ টা খিলঞ্জীয়া সংগঠনৰ সৈতে হোৱা আলোচনাৰ পিছত কেৱল সাংবিধানিক ৰক্ষা কবচৰ বাবে ‘অসমীয়া’ৰ সংজ্ঞা নিৰূপন কৰিছে। এই সংজ্ঞা অনুসৰি ১৯৫১ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জীত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা বিভিন্ন জাতি জনজাতি সম্প্ৰদায়ৰ লোকৰ পিছৰ প্ৰজন্ম বা সতি সন্ততি সকলক ‘অসমীয়া’ বুলি সংজ্ঞাবদ্ধ কৰা হৈছে। এই সংজ্ঞা অনুসৰি জনজাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত আসন সমূহ বাদ দি অসমৰ সংসদীয় অসমৰ সংসদীয় সমষ্টি, বিধান সভা সমষ্টি, স্থানীয় নিকায় সমূহত ১০০% আসন ‘অসমীয়া’ৰ বাবে সংৰক্ষণৰ দাবী উত্থাপন কৰা হৈছে। সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাই এনে সংৰক্ষণৰ জৰিয়তে অসম চুক্তিৰ ষষ্ঠ দফাৰ সাংবিধানিক ৰক্ষা কবচৰ ব্যৱস্থা কাৰ্যকৰী কৰাৰ পোষকতা কৰিছে।\nউল্লেখ্য যে অসম চুক্তিত অসমীয়া মানুহৰ বাবে সাংবিধানিক, ৰাজনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক ৰক্ষাকবচ প্ৰদান কৰাৰ বিধান দিয়া হৈছে যদিও ব্যৱহাৰিক ক্ষেত্ৰত এই ৰক্ষা কবচ কেনেকৈ দিয়া হ’ব, অসমীয়াৰ সংজ্ঞা কি হ’ব, এই ক্ষেত্ৰত চৰকাৰৰ দ্বায়িত্ব কি হ’ব আদি বিষয়ত চুক্তিখনত বহলাই একো কোৱা হোৱা নাই। কেন্দ্ৰীয় গৃহ মন্ত্ৰণালয়ৰ যুটীয়া সচিবৰ অধ্যক্ষতাত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ, অসম চৰকাৰ আৰু সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ প্ৰতিনিধিৰে গঠিত ত্ৰিপাক্ষিক উপ-সমিতিয়েহে স্থানীয় নিকায়, বিধানসভা আৰু সংসদত খিলঞ্জীয়া লোকৰ বাবে আসন সংৰক্ষণৰ জৰিয়তে সাংবিধানিক ৰক্ষাকবচ প্ৰৱৰ্তন কৰাৰ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল। এই পৰামৰ্শ কাৰ্যকৰী কৰিবলৈ হ’লে দেশৰ সংসদৰ অনুমোদনৰ প্ৰয়োজন হ’ব। এই অনুমোদন লাভ কৰিবলৈ হ’লে প্ৰয়োজন হ’ব ৰাজনৈতিক সদিচ্ছাৰ। ভোটৰ অংকত ব্যস্ত অধিকাংশ ৰাজনৈতিক দলে কেৱল অসম চুক্তি ৰূপায়নৰ স্বাৰ্থত একোটা সমষ্টিৰ জনবিন্যাসক আওকাণ কৰি এনে এক সংৰক্ষণ ব্যৱস্থাৰ সমৰ্থন কৰিব বুলি কেতিয়াও আশা কৰিব নোৱাৰি। তদুপৰি অসমত অসমীয়া মানুহৰ বাবে আসন সংৰক্ষণ কৰিলে দেশজুৰি বিভিন্ন ৰাজ্যত জাতিগত ভিত্তিত আসন সংৰক্ষণৰ দাবী উত্থাপিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে। হয়তো বংগত বঙালী সকলে, মহাৰাষ্ট্ৰত মাৰাঠী সকলে বা গুজৰাটত গুজৰাটী সকলেও যে নিজৰ নিজৰ ৰাজ্যত এনে সংৰক্ষণৰ দাবী তুলিব। সেয়েহে অসম চুক্তিত থাকিলেও অসমীয়া বা খিলঞ্জীয়া মানুহৰ বাবে আসন সংৰক্ষণ ব্যৱস্থা কাৰ্যকৰী হোৱাৰ আশা ক্ষীণ।\nএতিয়া এনে অনুভৱ হয় যে অসম চুক্তিৰ ষষ্ঠ দফাটো অসম আন্দোলনৰ নেতৃবৰ্গক আভুৱা ভাৰিবলৈহে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। এই দফাটো কাৰ্যকৰী কৰিবলৈ আজি প্ৰায় তিনিটা দশক জুৰি কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ বা ৰাজ্য চৰকাৰ কোনেও আন্তৰিকতা বা সদিচ্ছা প্ৰদৰ্শন কৰা নাই। আন্দোলনৰ নেতৃবৰ্গই অসম গণ পৰিষদ চৰকাৰ গঠন কৰিও এই বিষয়টোৰ একো মীমাংসা কৰিব নোৱাৰিলে। ৰাজ্য চৰকাৰে সদায় অসমীয়া সংজ্ঞা স্থিৰ নোহোৱাৰ অজুহাত প্ৰদৰ্শন কৰি আহিছে। এই দফাটোত ‘খিলঞ্জীয়া’ৰ সলনি ‘অসমীয়া’ শব্দটো ব্যৱহাৰ হোৱাৰ বাবে এই বিষয়ত বিভ্ৰান্তিৰ সৃষ্টি হৈছে আৰু এটা ষ্পষ্ট সিদ্ধান্তত উপনীত হ’বলৈ অসুবিধা হৈছে। এতিয়া বিধান সভাৰ অধ্যক্ষ প্ৰণৱ গগৈৰ তত্পৰতাত অসমীয়াৰ সংজ্ঞা নিৰূপনৰ বাবে এক কুচ কাৱাজ আৰম্ভ হৈছে। সেইদৰে অসম সাহিত্য সভাৰ তৰফৰ পৰাও অসমীয়াৰ সংজ্ঞা আগবঢ়োৱা হৈছে। সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থায়ো নিজাববীয়াকৈ অসমীয়াৰ সংজ্ঞা আগবঢ়াইছে। কিন্তু মন কৰিবলগীয়া কথা এয়ে যে কোনো এটা সংজ্ঞাই এতিয়ালৈ সৰ্বজনগ্ৰাহ্য হোৱা নাই। প্ৰতিটো সংজ্ঞাই একাংশ মানুহক বঞ্চিত আৰু প্ৰতাৰিত কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপিত হৈছে।\n(চিন্তাৰ পথিকৃৎ "সাম্প্রতিক অসম"ৰ চতুৰ্থ সংখ্যাত প্রকাশিত দীপাংকৰ মল্ল বৰুৱাৰ প্রবন্ধ)


ধৰ্মৰ নামত উপাসনাৰ সলনি উন্মাদনা কিয় ? - The Cross Current\nBy The CrossCurrent\t On Apr 19, 2022\nকোনে ধূলিস্যাৎ কৰিছে ভাৰতৰ বিশ্বগুৰু হোৱাৰ স্বপ্ন ? কোনে বিচাৰিছে জনতা ধৰ্মৰ নামত উন্মাদ হৈ পৰাটো? কিয় ঘৃণা বিয়পোৱাসকলৰ বিৰুদ্ধে লোৱা নহয় ব্যৱস্থা?\nকংগ্ৰেছৰ বাবে প্ৰশান্ত কিশোৰে প্ৰস্তুত কৰা চাৰিটা M কি ?


May 1, 2021 কৌতুক\t2 Comments\nকৌতুক- পদ্মলোচন ভৰদ্বাজ\nপত্নী : কোন আছিল সেইজনী? ৰঞ্জিত : কলেজীয়া দিনৰ পুৰণি বান্ধৱী! পত্নী : তোমাক কাণে কাণে কি কৈ গ’ল? ৰঞ্জিত : একো নাই, মাত্ৰ এইটো ক’লে যে : মোক বিয়া কৰোৱা হ’লে তোমাক মই এনেকৈ মোনাটো ল’ব নিদিলোঁ হয়! পত্নী : ডাইনী ক’ৰবাৰ, চাওঁ দিয়া মোনাটো মোক! ☆ ★ ☆ ★ ☆\nদুলাল : তোমাৰ ব্ৰেকআপ কেনেকৈ হ’বলৈ পালে৷ সকলো ঠিকেই আছিলচোন! অভিজিত : সকলো ঠিকেই আছিল৷ ভেলেণ্টাইন ডে’ৰ কেইদিনমান আগতে তাই মোক ক’লে “ফুল মোৰ বৰ প্ৰিয়।” দুলাল : তাৰপাছত? অভিজিত : মই জোশতে কৈ দিলোঁ, ময়ো ফুল ভালপাওঁ, হাফবোৰ সোনকালে শেষ হৈ যায়। তাৰপাছৰেপৰা হোৱাটচএপ, ফেচবুক ক’তো তাইক নেদেখা হ’লোঁ‌৷ ☆ ★ ☆ ★ ☆\nApril 1, 2021 কৌতুক\t5 Comments\nকৌতুক – ভাস্কৰজ্যোতি আৰান্ধৰা\nপতি আৰু পত্নীয়ে টিভিত আই.পি.এল. চাই আছে। পাঁচ মিনিটৰ পিছত পত্নী: এইটো ব্ৰেটলী নেকি? পতি: নহয়, ক্ৰিছ গেইল। পত্নী: ব্ৰেটলীটো বহুত স্মাৰ্ট হয়, ভায়েকৰ দৰে সিয়ো চিনেমাত অভিনয় কৰিব লাগে। পতি: ব্ৰেটলীৰ কোনো ভায়েকে চিনেমাত অভিনয় নকৰে। পত্নী: তেতিয়া হ’লে ব্ৰুচলী কোন? পতি:- ব্ৰেটলী হৈছে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ এজন ক্ৰিকেটাৰ আৰু ব্ৰুচলী এজন কেৰাটেৰ অভিনেতা আছিল। দুই মিনিটৰ পিছত পত্নী: আৰে ৱাহ, আৰু এটা উইকেট গ’ল। পতি: আৰে নহয়, ৰিপ্লেহে দেখুৱাইছে। পত্নী:\nApril 1, 2021 কৌতুক\t9 Comments\nএবাৰ কৃষ্ণ দায়ে বহুত অংক পংক কৰি জ্যোতিষীৰ ওচৰলৈ গ’ল৷ জোত্যিষীয়ে কিবা কিবি আঁকি বাঁকি হিচাপ নিকাচ কৰি মাত লগালে “আপোনাৰ এনেই কপাল খন বেয়া নহয়৷ কিন্তু কথা হ’ল,আপোনাৰ ঘৰৰ তলত বহুত সা-সম্পত্তি আছে,যি বোৰ আপুনি কেতিয়াও উপভোগ কৰিবলৈ নাপাব৷” কৃষ্ণ দা: একদম ঠিক কথা৷ মোৰ ঘৰৰ গ্ৰাউন্ড ফ্ল’ৰটো বেংক এটাক ভাৰালৈ দিছো৷ ☆ ★ ☆ ★ ☆\nমাংস খাই মই কিয় বেয়া পাওঁ -জয়ন্ত দত্ত\nMarch 1, 2021 কৌতুক\t3 Comments


Home DIPANKAR MALLA BARUAH HASYA-BYANGA দীপাংকৰ মল্ল বৰুৱা হাস্য ব্যংগ হাস্য ব্যংগ\nxukhdukh.com February 03, 2018 DIPANKAR MALLA BARUAH, HASYA-BYANGA, দীপাংকৰ মল্ল বৰুৱা, হাস্য ব্যংগ,\nমৌকাবাদ আৰু অসমীয়া মুৰ্দাবাদ\n: হেৰা, তুমি দিনৰ দিনটো শুয়েই থাকিবা নেকি হে? দেশৰ খবৰ কিবা ৰাখিছানে?\n: এই হেন দেওবাৰটো পাইছোঁ। বোপা ককাৰ দিনৰ অভ্যাসটো পাইছোঁ। মই নুশুই কি কৰিমহে?\n: শুনিছানে নাই, পেপাৰত পালোঁ কোনোবাই বোলে 'অসমীয়া মুৰ্দাবাদ' শ্লোগান দিছে। কিযে দিন কাল আহিল।\n: কি হ'বহে একো নহয় দিয়া। তুমিও এঘুমতি মাৰি লোৱা।\n: তোমাৰ নিচিনা মতা মানুহ বোৰৰ কাৰণেই অসম আৰু অসমীয়া ৰসাতলে গ'ল। আমি মাইকী মানুহ বোৰে চিন্তা কৰিলেও কি হ'ব? একো কৰিব নোৱাৰোঁ।\n: হেৰা 'অসমীয়া মুৰ্দাবাদ' বুলি কওঁতে তোমাৰ ইমান গাত লাগিছে কিয়হে? আমাৰ ঘৰতে চোৱা, মই আহোম, তুমি কছাৰী। চুবুৰীয়া কোনোবা দেউৰী, কোনোবা বড়ো, কোনোবা মুছলমান। ক'তনো তুমি অসমীয়া দেখিলাহে?\n: কি কোৱাহে?\n: ঠিকেই কৈছোঁ বুজিছা। অসমীয়াক জিন্দাবাদ মুৰ্দাবাদ যিহকে পাই তাকে কৈ থাকিবলৈ দিয়া। আমাৰ নিজৰ নিজৰ পৰিচয়, নিজৰ নিজৰ সংগঠন আছে নহয়। আমি আকৌ কিয় নলগা জেঙত লাগিবলৈ যাম?\n: তুমি নিজকে অসমীয়া বুলি নাভাবা নেকিহে? হে ভগবান, ক'তে মৰোঁ মই।\n: কিয় নাভাবিম? ভাবো কাৰণেই কৈছোঁ। এইহেন দুপৰীয়াটোত এঘুমতি শুই লওঁ। এলাহ আৰু টোপনিত অন্তত: মই আজিও অসমীয়া।\n: হেৰা, সদায় ডিঙিত গামোচা লোৱা দেখোঁ, আজি ৰঙীণ কাপোৰ ল'লা যে?\n: এয়া নতুন ফেশ্বন দাদা। বগা গামোচা পিন্ধি পিন্ধি আমনি লাগিল আৰু, গেৰুৱা কাপোৰকে ল'লোঁ। এনেয়ো ৰঙীণ কাপোৰৰ যুগ এতিয়া।\n: শুনিছোঁ আজিকালি বোলে তুমি 'জয় আই অসম' বুলি চিঞৰিবলৈ বাদ দিলা।\n: ধেই দাদা। সেইবোৰ অসমীয়া মিডিয়ামৰ শ্লোগান আজিকালি চলে নেকি? আজিকালি ইংৰাজী নহ'লে হিন্দী মিডিয়ামৰ যুগ। সেই কাৰণে আজিকালিৰ হিট শ্লোগান, 'ভাৰত মাতা কি জয়'।\n: তোমালোকে ইমানদিনে এয়া কৰিবলৈহে জাতীয়তাবাদ কৰি আছিলা নেকিহে?\n: এইবোৰ ছেণ্টি ফালি লাভ নাই দাদা। এইবিলাক জাতীয়তাবাদ, ৰাষ্ট্ৰীয়তাবাদ সকলো নাটক। আচল কথা হ'ল মৌকাবাদ।\n: কি ক'লাহে? মৌকাবাদটো আকৌ ক'ৰ পৰা ওলাল?\n: এইটোৱেই আচল কামৰ বস্তু দাদা। পেটত গামোচা বান্ধি জাতীয়তাবাদ কৰি আজিলৈকে কিডাল হ'ল? সদায় আৰু কিমান চান্দা খুজি চলি থাকিম? মৌকাবাদ কৰিলে কি ঠিক, ৰাজভোগ খোৱাৰ মৌকা পায়ো যাব পাৰোঁ।\n: হেৰা তুমি ৰাতিখন আকাশৰ পিনে চাই কি কৰি আছাহে?\n: ৰ'বাহে। UFO ওলাইছে নেকি চাইছোঁ। টিভিত দেখা নাই। ডিব্ৰুগড়, নাহৰকটীয়াত ওলালেই বোলে।\n: হেৰা UFO ওলাল বা ওলাল, তুমি কৰিবলৈ কিটো আছে। এনেয়ে কিয় নলগা জেঙত লাগি ফুৰা?\n: তুমি নুবুজাহে? সঁচাকৈয়ে যদি UFO ওলাইছে, আমি আৰু এটা আন্দোলন কৰাৰ সুযোগ এটা পাই যাম বুজিছা।\n: আৰু এটা আন্দোলন? কিহৰ আন্দোলনহে?\n: অসমৰ ওপৰত আন গ্ৰহৰ বাসিন্দাৰ আগ্ৰাসনৰ বিৰুদ্ধে তীব্ৰ জংগী আন্দোলন গঢ়ি তুলিম বুজিছা। UFO অসমৰ আকাশত ওলোৱাটোৰ আঁৰত নিশ্চয় এই চৰকাৰ আৰু মোদী চৰকাৰৰ ষড়যন্ত্ৰ আছে।\n: কেনে যড়যন্ত্ৰ হে?\n: বাংলাদেশীবোৰক কোনোবাই মুছলিম ভোট বেংক বুলি, কোনোবাই হিন্দু ভোট বেংক বুলি অসমৰ মাটিত বহুৱাবলৈ দেখোন ষড়যন্ত্ৰ গগৈ -সোনোৱাল আৰু মোদী চৰকাৰে নেৰানেপেৰাকৈ কৰিয়েই আছে। আগতে বেলেগ দেশৰ মানুহক অসমৰ মাটিত বহুৱাইছিল, এতিয়া বেলেগ গ্ৰহৰ মানুহক বহুৱাব। এইটো এটা কম ডাঙৰ ষড়যন্ত্ৰনে?\nTags # DIPANKAR MALLA BARUAH # HASYA-BYANGA # দীপাংকৰ মল্ল বৰুৱা # হাস্য ব্যংগ\nBy xukhdukh.com on February 03, 2018\nLabels: DIPANKAR MALLA BARUAH, HASYA-BYANGA, দীপাংকৰ মল্ল বৰুৱা, হাস্য ব্যংগ


সুৰাপান কৰি শুই থকা মহিলাক কৰিলে গণধৰ্ষণ, যৌনাংগত ভৰাই দিলে বিয়াৰৰ বটল– News18 assam\nHome » photogallery » nation »শুই থকা মহিলাক সুৰাপায়ীৰ দলৱদ্ধ বলাৎকাৰ, যৌনাংগত ভৰালে বিয়েৰৰ বটল\nশুই থকা মহিলাক সুৰাপায়ীৰ দলৱদ্ধ বলাৎকাৰ, যৌনাংগত ভৰালে বিয়েৰৰ বটল\nহাৰিয়ানাত সংঘটিত হৈছে এই ভয়ংকৰ ঘটনা।\n| July 20, 2020, 16:23 IST\nভয়ংকৰ ঘটনা। হাৰিয়ানাত সংঘটিত হৈছে এই ঘটনা। সন্তানৰ সৈতে নিশা ভাড়াঘৰৰ চাঁদত শুই আছিল এগৰাকী মহিলা। Photo- Representative\nকিন্তু হঠাত্ কেইটামান পাষণ্ডই দুৰ্ভগীয়া মহিলাগৰাকীৰক চাঁদৰ পৰা নমাই ভাত-ভৰি বান্ধি এটা ঘৰলৈ লৈ আহে। আৰু মদৰ নিচাত কৰে দলৱদ্ধ বলাৎকাৰ। Photo- Representative\nপিছত ঘটনাৰ সম্বন্ধে বেলেগক ক’বলৈ সাহস কৰিব পৰা নাছিল মহিলাগৰাকীয়ে। কিন্তু হঠাত্ শৰীৰিক ভাবে অসুস্থ হৈ পৰাত মহিলাগৰাকীয়ে পিতৃগৃহৰ লোকক ঘটনাৰ বিষয়ে বিৱৰি কয়। গুৰুতৰ ভাবে অসুস্থ হৈ পৰাত মহিলাগৰাকীক এতিয়া হাস্পতালত ভৰ্তি কৰা হৈছে।\nমহিলাগৰাকীয়ে জনাই যে, তেওঁৰ যৌনাংগত বিয়েৰৰ বটল সোমোৱাই দিয়ে ধৰ্ষণকাৰীয়ে। আৰু অন্য লোকক ঘটনাৰ বিষয়ে ক’লে, মহিলাগৰাকীক প্ৰাণে মৰাৰ ভাবুকি দিয়ে। ১২ জুলাইৰ দিনা সংঘটিত হৈছিল এই ভয়ংকৰ ঘটনাটো।Photo- Representative\nবৰ্তমান চিকিত্‍সাধীন মহিলাগৰাকীৰ কথাখিনি ৰেকৰ্ড কৰিছে আৰক্ষীয়ে। অভিযুক্ত দুটা পাষণ্ডৰ বিৰুদ্ধে ৰুজু কৰা হৈছে গোচৰ।\nBollywood Gossip: আকৌ চৰ্চাত Sunny Leone, পোছাক-Photoshoot ৰ ক্ষেত্ৰত সদা সতৰ্ক ছানী ! চাওক সুন্দৰী ছানীৰ Super Viral ছবি...\nLandslides in Darjeeling: সংকটত উত্তৰবংগ, খহি পৰা পাহাৰ, ফাঁট মেলা পথ ! দাৰ্জিলিং-ছিকিমৰ আজি কি অৱস্থা ? কি কি পথ মুকলি কৰা হৈছে ?\nমোবাইলত পৰ্ণগ্ৰাফী চোৱাৰ পৰিণতিত ভয়ংকৰ ঘটনা! নগাঁৱৰ SP আনন্দ মিশ্ৰৰ উগ্ৰমূৰ্তি, Video\nZodiacs: ভালপোৱা অতুলনীয়! আলিংগন কৰাত এই কেইটা ৰাশিৰ জাতক-জাতিকাক কোনেও টক্কৰ দিব নোৱাৰে!


আসাম বন্ধু - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nকলিকতা, ১০০ নম্বৰ ৰৌৰাজাৰ ষ্ট্ৰীট, কলিকতা\nআসাম বন্ধু (ইংৰাজী: Assam Bandhu) হ'ল গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশিত অসমৰ প্ৰথম মাহেকীয়া আলোচনী। ১৮৮৫ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ পৰা ১৮৮৬ চনৰ এপ্ৰিল মাহলৈকে প্ৰকাশিত এই আলোচনীখনক আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ ভেটি গঢ়োতা বুলি কোৱা হয়। নগাঁওত সম্পাদিত আৰু কলিকতাত ছপা হোৱা আলোচনীখনত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, লম্বোদৰ বৰা, হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীকে আদি সাহিত্যিক সকলৰ বিবিধ বিষয়ক লিখনি প্ৰকাশ হৈছে।\n১৮৮৫ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ পৰা আসাম বন্ধু নামৰ মাহেকীয়া আলোচনীখন প্ৰকাশ হয়। ১৮৮৫ চনত বাৰটা সংখ্যা আৰু ১৮৮৬ চনত জানুৱাৰীৰ পৰা এপ্ৰিললৈকে দুটা সংখ্যা প্ৰকাশিত হয়। অৰ্থাৎ আসাম বন্ধুৰ জীৱনকাল ষোলমাহ হ’লেও বাৰটা সংখ্যাহে প্ৰকাশ হয়। ১/১৬ ক্ৰাউন আকাৰৰ আলোচনীখনৰ প্ৰথম বছৰত ৪৩২টা পৃষ্ঠা আৰু দ্বিতীয় বছৰত ১৪২টা পৃষ্ঠা সৰ্বমুঠ ৫৭৪ পৃষ্ঠা প্ৰকাশিত হয়। ‘কলিকতা, ১০০ নম্বৰ ৰৌৰাজাৰ ষ্ট্ৰীট’ ঠিকনাৰ পৰা প্ৰকাশিত হোৱা আলোচনীখনৰ আদৰ্শ আছিল ‘ন চ জ্ঞানাৎ পৰং বলম’। পূৰ্বসূৰী অৰুণোদই, আসাম বিলাসিনি, আসাম নিউচ এই আটাইকেইখনেই সংবাদ পত্ৰ হোৱাৰ বিপৰীতে আসাম বন্ধু এখন মাহেকীয়া আলোচনীহ আছিল। আসাম বন্ধুৰ পিছত ১৮৮৬ চনত প্ৰকাশ হোৱা মৌ দ্বিতীয় আৰু জোনাকী তৃতীয় মাহেকীয়া আলোচনী। ১৮৭২ চনত কলিকতা হাইকোৰ্টে অসমৰ ন্যায় পালিকা আৰু ৰাজহৰ সকল কাম অসমীয়া ভাষাত হ'ব বুলি ঘোষণা কৰাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত অসমীয়া সমাজত সেই সময়ত গা কৰি উঠা জাতীয় চেতনাই অসমীয়া ভাষা আৰু ঐতিহ্যৰ প্ৰতি প্ৰতিমানুহৰ প্ৰীতি বঢ়াই তোলে। ইয়াৰ উপৰিও অৰুণোদইক ভেটি কৰি এক সাহিত্য চেতনা গঢ়ি উঠাত আসাম বন্ধুৱে কম সময়তে সফলতা অৰ্জন কৰে। এই সাহিত্য চেতনাই মানুহক কাহিনী লিখিবলৈ, গ্ৰন্থ সমালোচনা কৰিবলৈ, নাট ৰচনা কৰিবলৈ প্ৰেৰিত কৰে আৰু ইয়াৰ ফলশ্ৰুতিত ডেৰ বছৰকালত আসাম বন্ধুত প্ৰকাশ হোৱা লিখনিসমূহে অসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জীত বিশেষ অৱদান আগবঢ়াবলৈ সক্ষম হয়।\nআসাম বন্ধুৰ সম্পাদকীয়ত 'বতৰা কোৱা আমাৰ বাব নহয়' বুলি কোৱা হৈছে। প্ৰথম বছৰৰ প্ৰথম সংখ্যাৰ 'আৰম্ভন'ত গুণাভিৰাম বৰুৱাই লিখিছে, “আন আন দেশত সাধাৰণৰ উন্নতিৰ নিমিত্তে অনেক পন্থা আছে। বৈজ্ঞানিক সভা, শিল্পকৰ্মৰ মেলা আৰু সাময়িক পত্ৰিকা- এইবিলাকৰ দ্বাৰাই সভ্য দেশত সাধাৰণৰ বৰ উপকাৰ হয়। কিন্তু দুৰ্ভগীয়া আসাম দেশত এই বিলাকৰ অনুষ্ঠান নোহোৱা বাবে ইয়াৰ মানুহৰ মন নীচেই সঙ্কীৰ্ণ।” তেওঁ আকৌ লিখিছে, “আমি এই পত্ৰত সাহিত্য, বিজ্ঞান আৰু শিল্প সম্বন্ধে আলোচনা কৰিম। এই বিষয়ে সকলোৱে নিজৰ মত ইয়াত প্ৰকাশ কৰিব পাৰিব। অনুকূল প্ৰতিকূল সকলো প্ৰকাৰৰ মতে ইয়াত ঠাই পাব। কোনো শ্ৰেণী বা কোনো বিশেষ সমাজৰ মানুহৰ আমি মুখপাত্ৰ নহওঁ।”\nআসাম বন্ধুৱে লেখক-লেখিকাসকল্ৰ সম্পূৰ্ণ নাম নিদি নাম-সংকেত ব্যৱহাৰ কৰি অৰুণোদইৰ নিয়ম অনুসৰণ কৰিছিল। কিন্তু ইয়াৰ কিছুসংখ্যক সংকেতৰ সম্পূৰ্ণ নাম অনুমান কৰা কঠিন। এই লেখাসমূহৰ বহুসংখ্যকেই গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ ৰচনা বুলি অনুমান কৰা হয়। আন আন লেখক-লেখিকাবোৰৰ ভিতৰত কমলাকান্ত ভট্টাচাৰ্য্য, ভোলানাথ দাস, ৰত্নেশ্বৰ মহন্ত, ৰুদ্ৰৰাম বড়দলৈ, লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, সত্যনাথ বৰা, স্বৰ্ণলতা বৰুৱা, লম্বোদৰ বৰা, হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী আদি উল্লেখযোগ্য। সংখ্যাৰ ফালৰ পৰা ৰত্নেশ্বৰ মহন্তৰ ৰচনা সৰ্বাধিক।\nআসাম বন্ধুত ছপা হোৱা লেখা সমূহৰ ভিতৰত বিভিন্ন বিষয়ত প্ৰকাশ হোৱা কবিতাসমূহ প্ৰধান। জোনাকীত পৰিপূৰ্ণতা লাভ কৰাৰ আগেয়ে আসাম বন্ধুত অসমীয়া কবিতাৰ ভেটি স্থাপন হয়। দেশপ্ৰেমমূলক, ঈশ্বৰবিশ্বাসমূলক, ভাৱমূলক, চিন্তামূলক, নাট্যধৰ্মী, প্ৰকৃতি বিষয়ক আদি বিভিন্ন ভাগত আসাম বন্ধুৰ কবিতাসমূহ ভগাব পাৰি। তাৰ ভিতৰত ভোলানাথ দাসৰ 'আসামবাসী', 'মধুহাঁসি', 'ৰজনী', 'কাৰাবন্ধ ৰাজপুত্ৰ', 'মেঘ' আদি, লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ 'সন্ধ্যা', 'মৃত্যুশয্যা', সত্যনাথ বৰাৰ 'ফুলনি', 'শান্তি আৰু আশা', 'ধুমুহা বতাহ', 'মোৰ চিন্তা', 'ডেকা কাল' আদি, ৰত্নেশ্বৰ মহন্তৰ 'দুপৰ নিশা', 'পত্নী বিলাপ', কমলাকান্ত ভট্টাচাৰ্য্যৰ 'মনৰ ভাব' আদি কবিতা প্ৰধান। আসাম বন্ধুত অৰুণোদইৰ ৮.৬ মাত্ৰাৰ পয়াৰ ছন্দৰ বিপৰীতে পয়াৰ আৰু দুলড়ি ছন্দৰ ব্যৱহাৰ আৰু নতুন সম্পৰীক্ষাৰে ছন্দ-স্তৱকত লিখা কবিতাই অসমীয়া কবিতাৰ বিৱৰ্তনত বিশেষ ভূমিকা লয়।\nআসাম বন্ধুত প্ৰকাশিত গদ্য সমূহৰ ভিতৰত 'বিবেক', 'প্ৰমীলা', 'প্ৰকৃত লাজ কি' এইবোৰৰ কথা ক’ব পাৰি। এই লেখাসমূহৰ মাজেৰে গল্পৰ লক্ষণ বোৰ ফুটি উটিছে।\nনাটকৰ ভিতৰত আসাম বন্ধুত গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ ৰাম নৱমী নাট ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশ হয়। দ্বিতীয় বছৰত 'বিবাহ ৰহস্য' নাটকৰ প্ৰথম অংকৰ প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় দৰ্শন প্ৰকাশিত হয়। এই নাটখন প্ৰাচীন সংস্কৃত নাটকৰ শৈলীত লিখা।\nবিশেষ কোনো আলোড়নকাৰী যুগৰ সৃষ্টি নকৰিলেও এই আলোচনীয়ে অসমীয়া আলোচনী সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰত এক মচিব নোৱাৰা স্বাক্ষৰ ৰাখি থৈ গৈছে।\n- চন্দ্ৰপ্ৰসাদ শইকীয়া, পাতনি, আসাম বন্ধু\nআসাম বন্ধুত প্ৰকাশ হোৱা লেখা সমূহৰ ভিতৰত সাহিত্য সমালোচনাই উল্লেখযোগ্য স্থান দখল কৰিছে। ইয়াৰ ভিতৰত প্ৰথম বছৰত প্ৰকাশ হোৱা 'ৰিপুঞ্জয়কৃত পূৰ্ণচন্দ্ৰ নামক প্ৰায়শ্চিত্ত নিৰূপণ', কালীৰাম বৰুৱাই কৰা গীত-গোবিন্দৰ অনুবাদ গ্ৰন্থৰ, ৰত্নৰথ চৌধুৰীৰ 'চাণক্য শ্লোক' গ্ৰন্থৰ সমালোচনা উল্লেখযোগ্য। গোবিন্দৰাম চৌধুৰীয়ে পদ্যছন্দত লিখা 'ধাত্ৰীশিক্ষাৰ চমু পৰিচয়' আৰু যজ্ঞৰাম দাস দ্বাৰা সংগৃহীত 'ডাক-ভণিতা' গ্ৰন্থৰ বিস্তাৰিত সমালোচনাও উল্লেখনীয়। ইয়াৰ উপৰিও আসাম বন্ধুত শংকৰদেৱৰ 'সীতা সয়ম্বৰ' নাট আৰু কীৰ্তনৰ আলোচনাও প্ৰকাশ হয়।\nআসাম বন্ধুত কেতবোৰ বুৰঞ্জীমূলক লেখাও প্ৰকাশিত হয়। অজ্ঞাত লেখকে লিখা 'অসমীয়া ভাষা বুৰঞ্জী' লেখাটিত অসমীয়া ভাষাৰ এক পদ্ধতিগত ৰচনা। ইয়াত শংকৰদেৱৰ পৰা আৰম্ভ কৰি অসমত বঙালী ভাষাৰ প্ৰচাৰ হোৱালৈকে এক চমু ইতিহাস ৰচিত হৈছে। আকৌ গুনাভিৰাম বৰুৱাৰ 'আগৰ দিন এতিয়াৰ দিন'ত অসমৰ ৰাজকীয়, সামাজিক, সাংস্কৃতিক দিশ ফুটি উঠিছে। ইয়াৰ লগতে 'পুৰণি গুৱাহাটী নগৰ', 'কটকী উকীল তোলা', 'পৌৰাণিক আৰু তান্ত্ৰিক কামৰূপ' আদি ৰচনাতো ইতিহাসৰ বিভিন্ন দিশ প্ৰকাশ পাইছে।\nআসাম বন্ধুত প্ৰকাশিত ব্যংগাত্মক ৰচনাৰ ভিতৰত লম্বোদৰ বৰাৰ 'সদানন্দৰ কলাঘুমটি', 'সদানন্দৰ সানমিহলি টোকা', 'সদানন্দৰ সমাচাৰ' আদি উল্লেখযোগ্য। এই সদানন্দ চৰিত্ৰটি বেজবৰুৱাৰ কৃপাবৰ বৰবৰুৱাৰ পূৰ্বৰূপ বুলি কোৱা হয়।\nসামাজিক ৰচনাৰ ভিতৰত 'স্বাধীনতা নে স্বেচ্ছাচাৰ', 'নাৰীৰ মুক্তাৱস্থা' আদি উল্লেখযোগ্য। আসাম বন্ধুত কোনো সাম্প্ৰদায়িক লেখা প্ৰকাশ কৰা হোৱা নাই। গুণাভিৰামেও ধৰ্মীয় ঐতিহ্য, ব্ৰাহ্মধৰ্ম আদি সম্প্ৰৰ্কে কোনো লেখা লেখা নাই।\nবিজ্ঞান বিষয়ক ৰচনাৰ ভিতৰত 'ভূমিকম্প', 'উন্নতিৰ চাৰিখান দুৱাৰ', 'কৈশিকাকৰ্ষণ', 'ৰাসায়নিক আকৰ্ষণ বা সম্বন্ধ', 'চৌম্বকাকৰ্ষণ' আদি লেখা আসাম বন্ধুত প্ৰকাশ হৈছে। এই লেখাসমূহৰ দ্বাৰা আলোচনীখনৰ উদ্দেশ্য সফল হৈছে। দেশৰ মানুহৰ মাজত এই বিষয় সমূহৰ প্ৰচাৰৰ দ্বাৰা নতুন জ্ঞানৰ প্ৰসাৰ ঘটাবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে। অন্যান্য বিষয়ক ৰচনাৰ ভিতৰত 'ক্ষেতি', 'শাৰীৰিক শ্ৰম', 'কৃষক', 'পিয়াহ মৰা বস্তু', 'সমাজিক' আদি উল্লেখযোগ্য।\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 নগেন শইকীয়া (২০০৩). "ভূমিকা". In নগেন শইকীয়া. আসাম বন্ধু. অসম প্ৰকাশন পৰিষদ.\n↑ ড॰ বসন্ত কুমাৰ গোস্বামী (November 18, 2017). "গুণাভিৰাম বৰুৱাক আমি পাহৰিলোঁ নেকি?". জনমভূমি. https://janambhumi.in/VFZSVk0wMUVVVDA9/%E0%A6%97%E0%A7%81%E0%A6%A3%E0%A6%BE%E0%A6%AD%E0%A6%BF%E0%A7%B0%E0%A6%BE%E0%A6%AE-%E0%A6%AC%E0%A7%B0%E0%A7%81%E0%A7%B1%E0%A6%BE%E0%A6%95-%E0%A6%86%E0%A6%AE%E0%A6%BF-%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%B9%E0%A7%B0%E0%A6%BF%E0%A6%B2%E0%A7%8B%E0%A6%81-%E0%A6%A8%E0%A7%87%E0%A6%95%E0%A6%BF%7C%7C%7C%7C.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 21 April 2020.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=আসাম_বন্ধু&oldid=300184"ৰ পৰা অনা হৈছে


দীপাৱলীত এই ৬ টা বস্তু খালে সৌভাগ্য হয়, জীৱন হয় সমৃদ্ধিশালী! -\nHomeজীৱন শৈলীদীপাৱলীত এই ৬ টা বস্তু খালে সৌভাগ্য হয়, জীৱন হয় সমৃদ্ধিশালী!\nদীপাৱলীত এই ৬ টা বস্তু খালে সৌভাগ্য হয়, জীৱন হয় সমৃদ্ধিশালী!\nডিজিটেল ডেস্কঃ কাইলৈ ৪ নৱেম্বৰ ২০২১ত সমগ্ৰ দেশবাসীয়ে পালন কৰিব পোহৰৰ উৎসৱ দীপাৱলী। গৃহসজ্জা, সুস্বাদু মিঠাই, সুন্দৰ উপহাৰ আৰু পৰিয়ালৰ সৈতে উদযাপন কৰা হয় এই আনন্দময় উৎসৱ। দীপাৱলীত এন্ধাৰ বিনাশী নামি আহে পোহৰৰ ঢল। দীপাৱলীত ধন, স্বাস্থ্য,সৌভাগ্য আৰু সমৃদ্ধিৰ বাবে মাতৃ লক্ষ্মী দেৱীৰ পূজা কৰা হয়। আপুনি জানেনে দীপাৱলীৰ দিনা ৬ বিধ বিশেষ ভোজন কৰিলে সৌভাগ্য উদয় হয়। ৬ বিধ খাদ্যবস্তুৰ যিকোনো এবিধ খালেই ভাগ্য সুপ্ৰসন্ন হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। আহকচোন জানো এই ৬ বিধ খাদ্যবস্তুৰ বিষয়ে।\n১)নৈবদ্যঃ দীপাৱলীত দেৱী লক্ষ্মীক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ নৈবেদ্য আগবঢ়োৱা হয়। এই নৈবদ্য নিজ ঘৰতহে প্ৰস্তুত কৰিব লাগে। ইয়াত বিভিন্ন ধৰণৰ বস্তু অন্তৰ্ভুক্ত থাকে। গাখীৰ, চেনী, মিচিৰি, নাৰিকল, গুড়, ফলেৰে ক্ষীৰ ৰান্ধি নৈবদ্য প্ৰস্তুত কৰা হয়। এই নৈবদ্য দীপাৱলীত খোৱাটো অতি শুভ বুলি গণ্য কৰা হয়।\n২)আটাৰ হালোৱাঃ দীপাৱলীৰ দিনটোত, মাক লক্ষ্মীক ভাৰতৰ পূব আৰু উত্তৰ অংশত আটা বা ময়দাৰ হালোৱা আগবঢ়োৱা হয়। বিশ্বাস কৰা হয় যে এই দিনটোত বিশুদ্ধ ঘিঁউ আৰু গাখীৰৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা আটা বা ময়দাৰ হালোৱা খোৱাটো অতি উত্তম। এই হালোৱা সুস্বাদু, স্বাস্থ্যকৰ হোৱাৰ লগতে ই আনি দিয়ে সৌভাগ্য।\n৩)পঞ্চামৃতঃ দীপাৱলীৰ সন্ধিয়া আপুনি পঞ্চামৃতৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা প্ৰসাদ গ্ৰহণ কৰিব পাৰে। পঞ্চামৃত প্ৰসাদ মৌ, দৈ, গাখীৰ, ঘিউ আৰু চেনীৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। দীপাৱলীত পঞ্চামৃত খালে জীৱন সমৃদ্ধিশালী হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।\n৪)লাপচিঃ সমগ্ৰ উত্তৰ ভাৰততে লেপচি খোৱা হয়। ই ৰাজস্থান আৰু হাৰিয়ানাতো অধিক বিখ্যাত। লাপচি ঘেঁহুৰ গুড়ি, বিশুদ্ধ ঘিঁউ চেনী আৰু খিচমিচ, বাদাম আদিৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। দীপাৱলীৰ সন্ধিয়া লেপচি খোৱাটো শুভ বুলি গণ্য কৰা হয়।\n৫)বুন্দিয়াৰ লাড়ুঃ ভগৱান গণেশৰ প্ৰিয় বুন্দিয়াৰ লাড়ুক সুখৰ প্ৰতীক বুলি গণ্য কৰা হয়। দীপাৱলীৰ সন্ধিয়া বুন্দিয়াৰ লাড়ু ভোগ হিচাপে দেৱী লক্ষ্মীলৈ আগবঢ়োৱাৰ পিছত ইয়াক প্ৰসাদ হিচাপে মানুহৰ মাজত ভগাই দিব পাৰে। বুন্দিয়াৰ লাড়ু নিজে খোৱাৰ লগতে আনকো যদি দিব পাৰে তেন্তে জীৱন মধুময় হৈ পৰে বুলি বিশ্বাস প্ৰচলিত।\n৬)গুড়ৰ ক্ষীৰঃ দীপাৱলীৰ দিনটোত গুড়ৰ ক্ষীৰকো অতি শুভ বুলি গণ্য কৰা হয়। সন্ধিয়া পূজাৰ সময়ত মা লক্ষ্মীক প্ৰসাদ হিচাপে গুড়ৰ ক্ষীৰ আগবঢ়াওক আৰু পাছত এই গুড়ৰ ক্ষীৰ পৰিয়ালৰ সৈতে ভগাই খাওক। এনে কৰাৰ ফলত ঘৰখনত সুখ,সমৃদ্ধি ভৰি পৰে আৰু টকা-পইচাৰ নাটনি দূৰ হয় বুলি ভবা হয়।\nPrevious articleইমান দামী কাৰ্তিক আৰিয়ান! নতুন ছবিৰ পাৰিশ্ৰমিক জানিলে অবাক হ’ব আপুনিও!\nNext articleকোহলীৰ বিদায় নিশ্চিত; খঙে-দুখে কম্পমান বিচিচিআই-এ নতুন কান্ধত দিব দলৰ ভাৰ!


এয়াৰপৰ্টৰ ছোৱালীজনী - মূলঃ- দিব্যাংশ মুণ্ড্ৰা, অনুবাদঃ- অভিজিত কলিতা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nএই কেইদিনমানৰ আগতে বিমানত মোৰ কাষত এজনী ধুনীয়া ছোৱালী বহিল।\nসেইদিন মোৰ বাংগালোৰৰ পৰা মুম্বাইলৈ যাব লগা বিমানখন পলম হৈছিল। সেয়েহে আদহীয়া দম্পতি আৰু টোপনিগধূৰ যাত্ৰীবিলাকৰ মাজত বিমানলৈ অপেক্ষা কৰি থকাৰ সময়খিনিতে মোৰ দুচকু আন এযোৰ অতীৱ সুন্দৰ চকুত পৰিল।\nতাই কমেও উচ্চতাত ৫’৯” হ’ব, পিংক যোগা পেণ্ট আৰু লুজ কটন টপ এটা পিন্ধি আছিল তাই ( মোৰ ভালদৰে মনত নাই অৱশ্যে)!- আৰু লাউঞ্জৰ কিতাপৰ ষ্টলখনত তাই কিতাপ চাই আছিল।\nআপুনি বাজি লগাব পাৰে যে মোৰ মনত ইতিমধ্যে ভায়’লিন বজা আৰম্ভ হৈছিল।\nমই চকীৰ পৰা উঠি একো নজনাৰ দৰে কিতাপৰ ষ্টলখনৰ ফালে গ’লোঁ, সাৱধানে, যাতে কোনোবাই মোক মন কৰি থাকিলেও মোৰ উদ্দেশ্যৰ কথা গম নাপায়; আৰু তাইৰ বিপৰীতৰ বুক ৰেকখনৰ কিতাপবোৰ লাৰি-চাৰি চোৱা আৰম্ভ কৰিলোঁ। (ধেমালি নাই কৰা, সঁচাকে)\nমোৰ যদি ভালকৈ মনত আছে, তেনে তাই হাতত লৈ থকা কিতাপখন আছিল-“দ মিনিষ্ট্ৰি অৱ আটমষ্ট হেপ্পীনেছ”- মই তাইলৈ বাৰে বাৰে চাই থকা তাইৰ চকুত পৰিছিল হয়তো, সেয়ে এসময়ত তাই কৈ উঠিল,-\nকিতাপ পঢ়ি থকা ছোৱালীজনীঃ- আপুনি কিতাপ পঢ়ি ভাল পায়?\nদিব্যাংশঃ- ( চাৰিওফালে চাই আৰু – ধুৰ, নেপাওঁ বুলি কৈ উঠাৰ ইচ্ছাটোক নিয়ন্ত্ৰণ কৰি)- হয় হয়! আপুনিও ভাল পায়?\nকিতাপ পঢ়ি থকা ছোৱালীজনীঃ- হয়, ময়ো ভাল পাও। আৰু সেয়ে আপুনি পঢ়াত মন দিয়া উচিত, এনেকৈ ছোৱালী চাই থকাতকৈ।\nপ্ৰচণ্ড গৰম বতাহ এজাকে যেন কোবাই গ’ল মোক।\nসুন্দৰীয়ে কথাষাৰ কৈয়ে ঘুৰিল আৰু অলপ আঁতৰলৈ গ’লগৈ। মোৰ কাণ-মূৰ ৰঙা পৰি থাকিল।\nকি ভাৱি নেজানো, কিন্তু মই কিতাপখন কিনি পেলালোঁ- অৰূন্ধতী ৰয়ৰ লিখনি স্বৰ্গীয়, তেওঁৰ ৰাজনৈতিক ভাৱ‌ধাৰাৰ একেবাৰে বিপৰীত।\nভাগ্যই বোলোঁ বা কাকতালীয় সংযোগেই বোলোঁ, আমি দুজন বিমানত একেটা শাৰীতে পৰিলো, মই খিৰিকীৰ কাষত আৰু তাই এইল ছিটটোত।\nএজন মাজবয়সীয়া খুৰা আমাৰ মাজত ছিটটোত মই আৰু মোৰ প্ৰেমৰ মাজত চীনৰ প্ৰাচীৰ হৈ বহি থাকিল, তেওঁ প্ৰায় শুবলৈ সাজুৱেই- ডিঙিত গাৰু লগাই লৈছে, আৰু বিমানখন উৰাৰ প্ৰায় লগে লগেই এখন হাতেৰে ছিটবেল্ট খুলিবলৈ চেষ্টা কৰিছে আৰু আনখন হাতেৰে প্ৰকাণ্ড পেটটো খজুৱাইছে।\nসি যি কি নহওক, বিমান উৰাৰ লগে লগেই মই উপন্যাসখন মেলি ল’লোঁ, ৰীডিং লাইটটোও জ্বলালোঁ। তাই নিশ্চয় দেখিলে, সেয়ে কেই মুহুৰ্তমানৰ পাছতে তাই খুৰাজনক তাইৰ ছিটটো দি তাই মোৰ কাষত বহাৰ অনুমতি বিচাৰিলে।\nখুৰাই মোৰ ফালে খঙেৰে চালে, কিন্তু তাইৰ মিঠা মাতৰ অনুৰোধক উপে‍ক্ষা কৰা তেওঁৰ বাবে সম্ভৱ নাছিল।\nকিতাপ পঢ়ি থকা ছোৱালীজনীঃ- (ছিটত বহিয়েই) হাই!\nকিতাপ পঢ়ি থকা ছোৱালীজনীঃ- তুমি কিতাপখন কিনিলা?\nদিব্যাংশঃ- অঁ, হয়।\nকিতাপ পঢ়ি থকা ছোৱালীজনীঃ- কেনেকুৱা পাইছা?\nদিব্যাংশঃ- মই জাষ্ট আৰম্ভ কৰিছোঁহে আচলতে; কিন্তু মই পঢ়া সাতটা শাৰীতে প্ৰায় দহবাৰ অভিধান খোলাৰ প্ৰয়োজন বোধ কৰিছোঁ।\nকিতাপ পঢ়ি থকা ছোৱালীজনীঃ- (হাঁহি)- হাঁ, বুজিছো মই!\nদিব্যাংশঃ- সঁচাকে কৈছোঁ।\nকিতাপ পঢ়ি থকা ছোৱালীজনীঃ- বিশ্বাস কৰিছোঁ\nকিছু সময়ৰ নীৰৱতা।\nকিতাপ পঢ়ি থকা ছোৱালীজনীঃ-তুমি কিয় পঢ়া?\nদিব্যাংশঃ- ভাল পাওঁ কিতাপ পঢ়ি সেয়ে..!\nকিতাপ পঢ়ি থকা ছোৱালীজনীঃ-বুজিছোঁ, কিন্তু কিয় ভাল পোৱা? মই পঢ়োঁ কাৰণ মই চৰিত্ৰবোৰৰ দৰে অনুভৱ কৰিব খোজোঁ।\nদিব্যাংশঃ-ৱাও, বঢ়িয়া। কিতাপ পঢ়াৰ এক আকৰ্ষণীয় কাৰণ এইটো!\nকিতাপ পঢ়ি থকা ছোৱালীজনীঃ-বুজা নাই তুমি কি কৈছা?\nদিব্যাংশঃ- মানে এই যে কিতাপৰ চৰিত্ৰবোৰৰ দৰে অনুভৱ কৰা…!\nকিতাপ পঢ়ি থকা ছোৱালীজনীঃ- মই কিন্তু একেবাৰে আক্ষৰিক অৰ্থটো বুজাইছোঁ।আচলতে মোৰ অনুভৱ কৰিব পৰা ক্ষমতা নাই, এক শাৰিৰীক বিসংগতিৰ বাবে!\nদিব্যাংশঃ- কি কোৱা?\nকিতাপ পঢ়ি থকা ছোৱালীজনীঃ-হয়। মোৰ মনে দুখস সুখ মৰম আদি অনুভৱবোৰ প্ৰছেচ কৰিব নোৱাৰে।\nদিব্যাংশঃ- সঁচাকৈ কৈছা?\nকিতাপ পঢ়ি থকা ছোৱালীজনীঃ-উমম! সৰুৰে পৰাই।\nকিতাপ পঢ়ি থকা ছোৱালীজনীঃ- সেয়ে সৰুৰে পৰা কিতাপ পঢ়িবলৈ মোক মোৰ ডাক্তৰে উপদেশ দিছিল, মানে যাতে কিতাপত লিখা অনুভৱবোৰৰ প্ৰতিক্ৰিয়া কৰি কৰি মই নিজেও অনুভৱ কৰিবলৈ অনুশীলন কৰিব পাৰোঁ।\nদিব্যাংশঃ- (আমোদ পাই), তেনে সেইকাৰণেই তুমি এয়াৰপৰ্টৰ কিতাপৰ দোকাখনত মোৰ প্ৰতি ইমান ৰূঢ় ব্যৱহাৰ কৰিছিলা?\nকিতাপ পঢ়ি থকা ছোৱালীজনীঃ- কেতিয়া?\nদিব্যাংশঃ- কিয়, বাংগালোৰ এয়াৰপৰ্টত? সেই বুকষ্টলখনত?\nকিতাপ পঢ়ি থকা ছোৱালীজনীঃ- ..উমমম… মই কোনো বুকষ্টললৈ যোৱা নাছিলোঁ…!\nদিব্যাংশঃ- কি আচৰিত, গৈছিলা তুমি। মই তোমাক এইখন কিতাপ পঢ়ি থকা দেখিছিলোঁ, আৰু তুমি মোক প্ৰায় গালিয়েই দিছিলা….!\nকিতাপ পঢ়ি থকা ছোৱালীজনীঃ- মিছা কথা। সঁচাকে ক’বলৈ গ’লে মই এইমাত্ৰহে তোমাক লগ পাইছোঁ, জী্ৱনত প্ৰথম বাৰৰ বাবে..!\nকিতাপ পঢ়ি থকা ছোৱালীজনীঃ-…..\nদিব্যাংশঃ- অহ! তুমি মোৰ কিবা গণ্ডগোল লগাব খুজিছা, হয়নে?\nকিতাপ পঢ়া ছোৱালীজনীঃ-…….\nদিব্যাংশঃ- আৰু, এই কিতাপখনক লৈয়ে আমাৰ কথা-বতৰা আৰম্ভ হৈছিল, তুমিয়ে আৰম্ভ কৰিছিলা।\nকিতাপ পঢ়া ছোৱালীজনীঃ- মই কৰিছিলোঁ?\nদিব্যাংশঃ- অঁ,তুমিয়েই কৰিছিলা।\nকিতাপ পঢ়া ছোৱালীজনীঃ- ৰ’বা, কোনখন কিতাপৰ কথা কৈছা তুমি?\nদিব্যাংশঃ- (আঙুলিয়াই)এইখন। অৰূন্ধতী ৰয়ৰ “দি মিনিষ্ট্ৰী অৱ আটমষ্ট হেপ্পীনেছ”\nকিতাপ পঢ়া ছোৱালীজনীঃ-কিন্তু তুমি দেখোন ছালমান ৰাশ্বদীৰ “চাটানিক ভাৰ্চেচ” হে পঢ়ি আছা।\nদিব্যাংশঃ- (ইতিকিঙেৰে)_ হয় হয়! চোৱা এইখন (তেওঁ কিতাপখন ছোৱালীজনীৰ চকুৰ আগত ডাঙি ধৰে, কিন্তু দেখে ..সেইখন দেখোন সঁচাকৈয়ে চাটানিক ভাৰ্চেচ)!\nকিতাপ পঢ়া ছোৱালীজনীঃ-…………\nদিব্যাংশঃ- এয়া পাগলামি! মই এইখন কিতাপ কিনা নাছিলো।\nকিতাপ পঢ়া ছোৱালীজনীঃ-…\nদিব্যাংশঃ- চাটানিক ভাৰ্ছেচ ভাৰতত নিষিদ্ধ কৰা হৈছে। এয়াৰপৰ্টৰ কিতাপৰ দোকানত এইখন কিতাপ পোৱাৰ প্ৰশ্নই নুঠে।\nদিব্যাংশঃ-(কিতাপখন লুটিয়াই) কি হৈছে মোৰ!\nএই মুহুৰ্তত তাই তাইৰ নীলা চকু দুটাৰে মোৰ বাদামী চকু দুটালৈ চাই আছিল, তাইৰ চকুত বগুৱা বাই ফুৰা এক অজান অশুভ দ্যুতি জিলিকি উঠিছিল।\nদিব্যাংশঃ- শপত খাই কৈছোঁ, মই এয়াৰপৰ্টত এইখন কিতাপ কিনা নাছিলো।\nকিতাপ পঢ়া ছোৱালীজনীঃ- তুমি এয়াৰপৰ্টত আছিলা?\nদিব্যাংশঃ- মেডাম, বিমানত উঠিবলৈ এয়াৰপৰ্টলৈ যাবই লাগিব নহয় জানোঁ?\nকিতাপ পঢ়া ছোৱালীজনীঃ- উহহ!! আমি এতিয়া বিমানত উঠা নাই দিব্যাংশ।\nমই হাঁহি পেলালোঁ। কিন্তু হঠাত দেখিলোঁ, মোৰ বাওঁফালে দেখোন বিমানৰ সৰু গোলাকাৰ খিৰিকীখন নাই, তাৰ ঠাইত মই ৰেষ্টোৰাৰ প্ৰশস্ত খিৰিকী এখনেৰে বাহিৰলৈ চাই থকা অৱস্থাত নিজকে আৱিষ্কাৰ কৰিলোঁ।\nদিব্যাংশঃ- হে ভগৱান!! হৈছে কি এইবোৰ?\nকিতাপ পঢ়া ছোৱালীজনীঃ- ……….\nদিব্যাংশঃ- মই ইয়াত কি কৰি আছোঁ? ৰ’বা, তুমি মোৰ নাম জানিলা কেনেকৈ?\nকিতাপ পঢ়া ছোৱালীজনীঃ- কি পাগলৰ দৰে কথা কৈছা তুমি। মই তোমাৰ গাৰ্লফ্ৰেণ্ড, মই তোমাৰ নাম নাজানিম?\nগাৰ্লফ্ৰেণ্ডঃ- তুমি মোক আৰু এৰি দিব নোৱাৰিবা। মোৰ ভাল লাগিছে এই ৰেষ্টোৰাঁখন।\nদিব্যাংশঃ- আৰে, মইটো প্লেনত আছিলো।\nগাৰ্লফ্ৰেণ্ডঃ- অসস! সেয়া দুদিনৰ আগৰ কথা।\nদিব্যাংশঃ- অসম্ভৱ। মই প্লেনত বহি আছিলোঁ, কিতাপ পঢ়িছিলোঁ, আৰু আমাৰ কথা-বতৰা আৰম্ভ হৈছিল, মোৰ সকলো মনত আছে। আৰু মই দেখোন তোমাক ভালকৈ চিনিয়েই নেপাওঁ! কি হৈ আছে এইবোৰ?\nগাৰ্লফ্ৰেণ্ডঃ- হমমম! মোৰ সৈতে ব্ৰেক আপ কৰাৰ নতুন বুদ্ধি হা? আৰু শুনা, মই একো অনু্ভৱ কৰিব নোৱাৰোঁ, মোৰ মস্তিষ্কত অনুভৱ কেন্দ্ৰটো নায়েই! অনুভৱ বিকলাংগ মই।\nদিব্যাংশঃ- জানোঁ, তুমি কৈছিলা মোক ফ্লাইটত।\nগাৰ্লফ্ৰেণ্ডঃ- কি ক’ব খুজিছা তুমি? মই এইটো কথা তোমাক কেতিয়াও কোৱা নাই, আচলতে যোৱা এমাহ ধৰি মই প্লেন জাৰ্নি কৰাই নাই। মোক অত্যাচাৰ নকৰিবা দিব্যাংশ। আমি ইজনে-সিজনক ভালকৈ সময়েই দিব পৰা নাই, আৰু তুমি ব্ৰেক আপ কৰাৰ চেষ্টা কৰি আছা?\nদিব্যাংশঃ- মই .. মই….কি? মই তোমাৰ নামেই নেজানোঁ!\nগাৰ্লফ্ৰেণ্ডঃ- এয়া অপমান। কি বুলি ভাৱিছা তুমি। জহন্নামে যোৱা, ইমান ইমমেচিয়ৰড তুমি। ডাঙৰহৈ উঠি ফোন কৰিবা মোক।\nগাৰ্লফ্ৰেণ্ডঃ- মই যাওঁ।\nদিব্যাংশঃ- ঠিক আছে।\nগাৰ্লফ্ৰেণ্ডঃ- সঁচাকৈয়ে যাম কিন্তু, চিৰদিনৰ বাবে..!\nদিব্যাংশঃ- যোৱা আকৌ।\nদিব্যাংশঃ- তোমাৰ নামটো কি আছিল সেইটোতো কৈ যোৱা।\n(গাৰ্লফ্ৰেণ্ডে এটা প্ৰকাণ্ড চৰ মাৰে, আৰু হঠাতে মই পুনৰ নিজকে বিমানৰ ছিটত পাওঁ।\nদিব্যাংশঃ- কি হৈছিল এই মুহুৰ্তত?\nকিতাপ পঢ়া ছোৱালীজনীঃ- তুমি শুই গৈছিলা।\nদিব্যাংশঃ- ৰ’বা, তুমিতো মোৰ গাৰ্লফ্ৰেণ্ড!\nকিতাপ পঢ়া ছোৱালীজনীঃ- ওহোঁ নহয়। কিন্তু তোমাৰ আত্মবিশ্বাসক পুৰা নম্বৰ দিব পাৰি।\nদিব্যাংশঃ- কিন্তু তুমি তো! … মই যে….আৰু মই চাটানিক ভাৰ্ছেচ কিনা নাছিলোঁ।\nকিতাপ পঢ়া ছোৱালীজনীঃ- অফ কৰ্চ! সেইখনচোন ভাৰতত নিষিদ্ধ, কেনেকৈ কিনিবা।\nদিব্যাংশঃ- মই তাকেতো কৈ আছিলোঁ।\nকিতাপ পঢ়া ছোৱালীজনীঃ- কি হৈছে তোমাৰ, মতিভ্ৰম হৈছে নেকি?\nকিতাপ পঢ়া ছোৱালীজনীঃ- …………\nদিব্যাংশঃ- মোক এটা চৰ মাৰাচোন।\nকিতাপ পঢ়া ছোৱালীজনীঃ- কি?\nদিব্যাংশঃ- অ’, জোৰকে চৰ মাৰা মোক।\nকিতাপ পঢ়া ছোৱালীজনীঃ- মই হয়তো নিজৰ ছিটলৈ ঘুৰি যোৱাই ভাল হ’ব।\nদিব্যাংশঃ নহয়। প্লীজ চৰ মাৰা মোক।\n(কিতাপ পঢ়া ছোৱালীজনীয়ে ভয়ে ভয়ে ইফালে সিফালে চাই, আৰু এসময়ত তাইৰ কোমল হাতখন উঠাই মোৰ গালত এটা চৰ মাৰে।)\nআৰু লগে লগে মই আকৌ নিজকে এয়াৰপৰ্টৰ লাউঞ্জত আৱিষ্কাৰ কৰোঁ, সমুখৰ কিতাপৰ দোকাখনত থকা ধুনীয়া ছোৱালীজনীক ৰ’ লাগি চাই থকা অৱস্থাত।\n( গল্পটো দিব্যাংশ মুণ্ড্ৰাৰ Quora.com ৰ পৃষ্ঠাত উপলব্ধ)\n← প্ৰসংগ: কৰ’না, লকডাউন আৰু আমি…. – ড° চয়নিকা বৰুৱা\nথপ্পড়ঃ আত্মমৰ্যাদা আৰু নিজস্বতাৰ হকে এক শক্তিশালী যুঁজ- ঈশানজ্যোতি বৰা →


মেক্সৱেলৰ বাগদত্তা বিনি ৰমনক ট্ৰল, বিনিৰো উচিত প্ৰত্যুত্তৰ - Olympia Sports\nHomeNewsমেক্সৱেলৰ বাগদত্তা বিনি ৰমনক ট্ৰল, বিনিৰো উচিত প্ৰত্যুত্তৰ\nইণ্টাৰনেটত সততে ট্ৰলৰ সন্মুখীন হয় চেলিব্ৰেটিসকল। সেয়া কোনো নতুন কথা নহয়। ক্ৰিকেটাৰসকলো এই ক্ষেত্ৰত ব্যতিক্ৰম নহয়। কিন্তু বহু সময়ত দেখা যায় কেৱল ক্ৰিকেটাৰগৰাকীয়েই নহয়, তেওঁৰ প্ৰেয়সীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পৰিয়ালৰ সদস্যলৈ কোনোৱেই ট্ৰলৰ পৰা সাৰি নাযায়। বহুতে তেনে ট্ৰলক আওকাণ কৰে। কেতিয়াবা আকৌ বহুতকে তেনে ট্ৰলৰ প্ৰত্যুত্তৰ দিয়াও দেখা যায়।\n১৯ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা আৰব এমিৰাটছত চলি আছে আই পি এলৰ ত্ৰয়োদশ সংস্কৰণৰ খেলসমূহ। এইবাৰ আই পি এলত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ তাৰকা বেটছমেন গ্লেন মেক্সৱেল আছে কিংছ ইলেভেন পঞ্জাৱ দলত। বহুতেই হয়তো জানে যে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ক্ৰিকেটাৰগৰাকী ভাৰতীয় মূলৰ ফাৰ্মাচিষ্ট বিনি ৰমনৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হ’ব। ইতিমধ্যে বাগদান সম্পন্ন হৈ গৈছে দুয়োৰে। সেই বিনি ৰমনৰ এটা ইনষ্টাগ্ৰাম পোষ্টক লৈ এতিয়া হৈছে বিশেষ চর্চা।\nশেহতীয়াকৈ বিনি ৰমনক প্ৰেমিক মেক্সৱেলৰ সৈতে এখন ফটো আপলোড কৰা দেখা পোৱা গৈছিল তেওঁৰ ইনষ্টাগ্ৰাম একাউণ্টৰ পৰা। ফাটোখনৰ তলত বিনিয়ে উদ্ধৃতি দিছিল এইদৰে, “পুনৰ এটা সপ্তাহ পাৰ হ’ল লকডাউনত, মই যদি এতিয়া ইউ এ ইত থাকিলোঁহেঁতেন!!”\nফটোখনে বহু অনুৰাগীৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। হাজাৰ হাজাৰ কমেণ্টৰে ভৰি পৰে পোষ্ট। তাৰ মাজৰে এটা দৃষ্টিকটু মন্তব্যই ভিনি ৰমনক ক্ষুদ্ধ কৰি তোলে। ঘৃণা বিয়পোৱা পোষ্টটোত এজনে উল্লেখ কৰে যে, “মানসিকভাৱে অস্থিৰ শ্বেতাঙ্গ ল’ৰাজনক বাদ দিয়া। তুমি তেওঁৰ বাবে সহানুভূতি দেখুওৱাব নালাগে। বিপৰীতে, এগৰাকী ভাৰতীয়ক বাচি লোৱা।”\nলোকজনৰ এনে নিন্দনীয় মন্তব্যৰ উত্তৰ দি পিছত বিনিয়ে লিখে, ” আপোনালোকৰ দৰে মই মানুহৰ ৰঙ নাচাওঁ। মই জাতীয়তাক বাদ দিও কাৰোবাক ভাল পাব পাৰো আৰু সেয়া মোৰ একান্তই ব্যক্তিগত সিদ্ধান্ত। মই নিজৰ জীৱনৰ সিদ্ধান্ত ইন্টাৰনেটৰ কোনো ব্যক্তিৰ পৰামৰ্শমতে নলও।” ইণ্টাৰনেটত সন্মুখীন হোৱা ট্ৰলৰ প্ৰতি এনেদৰে সোচ্চাৰ হৈ পৰা বিনিৰ সাহহিকতাক এতিয়া সকলোৱে প্ৰশংসা কৰিছে।\nPrevious articleঅসম ক্ৰিকেট সন্থাৰ প্ৰশংসনীয় পদক্ষেপ; প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰলৈ আগবঢ়ালে অৰ্থ সাহাৰ্য্য\nNext articleমহাত্মা গান্ধী আৰু ফুটবল!!\nAssam cricket Association delegation calls on the Honorable chief Minister of Assam


প্ৰভু ভগৱান মানে কি ?\nঈশ্বৰ, ভগৱান এইবোৰ বৰ কেবেজীয়া কথা, বহুতে বহুত কথা কৈছে, বুদ্ধদেৱে সেয়ে এই বিষয়ে কথা পতাকে বন্ধ কৰি দিছিল। অৱশ্যে এই বিষয়ে মোৰো নিজস্ব মত আছে। ভগ মানে যোনি আৰু ভোগ, ৱান মানে আছে অৰ্থাৎ সংসাৰত যিয়ে জন্ম লৈ ভোগ কৰে তেওঁলোকে ভগৱান। সেই কাৰণে আমাৰ সমাজত অনেক ভগৱান ওলাই থাকে । কিছুমানে নিজক ভগৱান বুলি দাবীও কৰে.জাহিৰ কৰে,প্ৰচাৰ কৰে। ধৰ্মৰ নামত বিলাসবহুল জীৱন যাপন কৰেে। পঞ্চমকাৰৰ সেৱাত , মছগুল হৈ থাকে। পঞ্চ মকাৰ মানে মদ, মাংস, মৎস্য, মুদ্ৰা আৰু মৈথুন। সাধাৰণ মানুহক এইবোৰৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ দিনে ৰাতি পৰামৰ্শ দিয়ে। কিছুমান নিৰামিষ ভোজী ভগৱানো আছে। তেওঁ লোকে মাছ মাংস নাখালেও পনীৰ, ঘিউ, মৌ, গাখীৰ, আপেল, কাজু, কিচমিচ আদি প্ৰচুৰ পৰিমাণে ভক্ষণ কৰে । মুখৰ বৰণ ৰঙা চিঙা হয়, মানুহে সুধিলে যোগ সাধনাৰ বাবে হোৱা বুলি কয়। নানা যাদু দেখুৱাই তাক ঐশ্বৰিক শক্তি বুলি প্ৰচাৰ কৰে। সাধাৰণ মানুহেও নিজৰ স্বাৰ্থ পূৰণ কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ চৰণত আহি পৰি থাকে।\nএক শ্ৰেণীৰ ভগৱান আছে তেওঁলোকৰ শৰীৰত শিৱ, দুৰ্গা, কালী, মনসা আদি দেৱ-দেৱী ভৰ কৰা বুলি কয়, প্ৰচাৰ কৰে আৰু দৰ্শনাৰ্থীসকলৰ নানা সমস্যাৰ সমাধান দিয়ে। তাবিজ, কবচ, মাদুলি, গ্ৰহৰত্ন আদি প্ৰদান কৰে।\nআন একশ্ৰণীৰ ভগৱান আছে তেওঁলোক প্ৰায় নীৰৱ, মহা সাধক, কাম, ক্ৰোধ, লোভ মোহৰ উৰ্দ্ধৰ মহাপুৰুষ। নিজৰ সাধনাৰ কথা প্ৰায়ে আনক নজনায়। আন মানুহো তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ নাযায়, অলৌকিক শক্তিৰ অধিকাৰী কিন্তু আনক নজনায়, চিনাকিও নিদিয়ে, সদায় আনৰ কল্যাণ কৰে , বিনিময়ত একো নিবিচাৰে।\nপ্ৰভু আত্মা কি?\nশুনা বাপুকণ এই বোৰ কথাত মূৰ ঘমাই থাকিব নালাগে। সকলোৱ এটা কথা জানে যাক নেদেখি, ওজনো নাই, কাটিব নোৱাৰি, খাবও নোৱাৰি, কোবাব নোৱাৰি, জেলত দিব নোৱাৰি, ফাঁচী দিব নোৱাৰি, শৰীৰটো চুৰি ডকাইতি হ’লেও আত্মাটো হেনো পবিত্ৰ ইত্যাদি। কিন্তু মই এটা কথা ভাবি উলিয়াইছো। কোনোৱে কাৰোবাৰ অপৰাধৰ বিৰুদ্ধে মাতিলে তাক মাৰি দিয়া যায়, সৈন্য বাহিনীয়ে উগ্ৰপন্থীক মাৰে, উগ্ৰপন্থীয়ে সৈন্য বাহিনীক মাৰে, সাধাৰণ মানুহকো মাৰে, মৰাজনে একো কৰিব নোৱাৰে , ক’বও নোৱাৰে। সেয়ে চোৱা আ মানে আমি, ত মানে ততালিকে আৰু মা মানে মাৰো এয়াই হ’ল আত্মা। (আগলৈ)\nকণ্ঠশিল্পী বৰ্ণালী কলিতাৰ সৈতে অন্তৰংগ আলাপ »


অক্ষয় কুমাৰৰে নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ বিশেষ সাক্ষাৎকাৰ|pm-narendra-modi-in-candid-interview-with-akshay-kumar– News18 Assam\nঅক্ষয় কুমাৰৰে নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ বিশেষ সাক্ষাৎকাৰ, মাকক লৈ সোধা প্ৰশ্নত কি ক’লে প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে?\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে দিলে চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা অক্ষয় কুমাৰক দিলে বিশেষ সাক্ষাৎকাৰ, প্ৰধানমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে নিজৰ ব্যক্তিগত জীৱনৰ কথা বিৱৰিলে অক্ষয় কুমাৰৰ আগত\nUpdated:April 24, 2019, 4:50 PM IST\nজনপ্ৰিয় অভিনেতা অক্ষয় কুমাৰৰ সৈতে প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ বিশেষ সাক্ষাৎকাৰ\nUpdated: April 24, 2019, 4:50 PM IST\nনিৰ্বাচনৰ সময়ত প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদী ৰাজনৈতিক বিষয়ৰ পৰা আঁতৰি বলীউড অভিনেতা অক্ষয় কুমাৰক ক’লে মনৰ কথা। অক্ষয় কুমাৰৰ সৈতে হোৱা সাক্ষাৎকাৰত প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে ক’লে মনৰ কথা, মাকৰ লগতে পৰিয়ালৰ কথাও ক’লে প্ৰধানমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে।\nঅসমৰ গামোচা কিয় ভাল পায় মোদীয়ে:\nঅক্ষয় কুমাৰৰ প্ৰশ্ন, প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ কি উত্তৰ?\nঅক্ষয় কুমাৰ : সাক্ষাৎকাৰৰ সময়ত অক্ষয় কুমাৰে প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীক সুধিছিল যে, যেনেকৈ মই মোৰ মাৰ লগত থাকো, আপুনি নিবিচাৰে নেকি আপোনাৰ মাতৃ, আপোনাৰ ভাতৃ আৰু আপোনাৰ পৰিয়াল আপোনাৰ লগত থাকক।\nনৰেন্দ্ৰ মোদী : এই প্ৰশ্নত প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ক’লে যে মোৰ মায়ে কয় যে মোক লৈ ব্যস্ত থাকি সময় কিয় নষ্ট নকৰিবি।\nঅক্ষয় কুমাৰ : আপুনি কেৱল ৩.৩০ ঘণ্টাহে শুৱে। অক্ষয় কুমাৰে ক’লে যে ৭ ঘণ্টা শুৱই লাগে কাৰণ এয়া শৰীৰৰ কাৰণে বহুত প্ৰয়োজন।\nনৰেন্দ্ৰ মোদী : যেতিয়া আমেৰিকাৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি বৰাক ওৱামাই মোক প্ৰথমবাৰৰ বাবে সাক্ষাৎ কৰিব আহিছিল তেতিয়া তেওঁও এই কথাটোত প্ৰথমে আচৰিত হৈছিল। তেওঁ কৈছিল যে মোদী জী আপুনি এনেকুৱা কিয় কৰে?\nঅক্ষয় কুমাৰৰ আম খোৱা প্ৰশ্নত প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ক’লে যে মই সৰুৰে পৰা আম খাই বহুত ভাল পাও। বাল্যকালত মই আম নুধুৱাকৈয়ে আম খাইছিলো, কিন্তু এতিয়া মই নিয়ন্ত্ৰণ কৰো। এতিয়া মই ভাবো আম খোৱাৰ পূৰ্বে।\nখং উঠা প্ৰশ্ন সন্দৰ্ভত প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে ক’লে– মই ইমান দীঘলীয়া সময়লৈ মুখ্যমন্ত্ৰী আছিলো কিন্তু মই কেতিয়াও খং প্ৰকাশ কৰিব সুবিধা নাপালো। মই কঠোৰ, মই অনুশাসিত কিন্তু কেতিয়াও কাকো হেয় প্ৰতিপন্ন কৰা নাছিলো। বেছিভাগ এইটোৱে চেষ্টা কৰো যে কিবা কাম কৰিব দিলে তাত মই ১০০ শতাংশ দিও। শিকো আৰু শিকাও আৰু একতাত বিশ্বাস কৰো।\nঅক্ষয় কুমাৰৰ টুইট :\nঅক্ষয় কুমাৰে টুইটাৰত লিখিলে, ‘দেশত চাৰিওফালে নিৰ্বাচন আৰু ৰাজনীতিৰ আলোচনা হৈ আছে, ইয়াত আপুনি শান্তিত উশাহ ল’ব পাৰিব। আমাৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ সৈতে নিৰপেক্ষ আৰু অৰাজনৈতিক বাৰ্তালাপৰ সুবিধা লাভ কৰি গৌৰৱ অনুভৱ কৰিছো।’


৫০ ৰাউণ্ড পৰ্যন্ত গণনা! বিহাৰৰ চূড়ান্ত ফলাফল লাভ কৰিবলৈ নিশালৈকে অপেক্ষা কৰিব লাগিব, জনালে নিৰ্বাচন আয়োগে election-commission-makes-it-clear-that-vote-counting-in-bihar-will-continue-till-late-night– News18 Assam\n৫০ ৰাউণ্ড পৰ্যন্ত গণনা! বিহাৰৰ চূড়ান্ত ফলাফল লাভ কৰিবলৈ নিশালৈকে অপেক্ষা কৰিব লাগিব, জনালে নিৰ্বাচন আয়োগে\nUpdated:November 10, 2020, 4:02 PM IST\n২০১৫ চনত বিহাৰত বুথৰ সংখ্যা আছিল ৬৫ হাজাৰৰ ওচৰা-ওচৰি। কোৰোণাৰ বাবে বুথত ভিৰ কম হ’বলৈ এই সংখ্যা ১ লাখ ৬ হাজাৰলৈ বৃদ্ধি কৰা হৈছিল।\nLast Updated: November 10, 2020, 4:02 PM IST\nআমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনৰ ভোট গণনাৰ চূড়ান্ত ফলাফল লাভ কৰিবলৈ চাৰি দিন অপেক্ষা কৰিবলগীয়া হৈছিল। সেইদৰে বিহাৰৰ চূড়ান্ত ফলাফল লাভ কৰিবলৈ মঙলবাৰে নিশালৈকে অপেক্ষা কৰিব লাগিব। এই কথা জনাইছে নিৰ্বাচন আয়োগৰ ফালৰ পৰা।\n২০১৫ চনত বিহাৰত বুথৰ সংখ্যা আছিল ৬৫ হাজাৰৰ ওচৰা-ওচৰি। কোৰোণাৰ বাবে বুথত ভিৰ কম হ’বলৈ এই সংখ্যা ১ লাখ ৬ হাজাৰলৈ বৃদ্ধি কৰা হৈছিল। অৰ্থাত্ ১ লাখ ৬ হাজাৰ ইভিএমৰ গণনা কৰিব লাগিব এইবাৰ। বিহাৰৰ মুখ্য নিৰ্বাচন আয়ুক্ত এইচ এন শ্ৰীনিৱাসে জনাইছে যে, ‘সাধাৰণতে ২৫ৰ পৰা ২৬ ৰাউণ্ডৰ গণনা হয়। সেই ঠাইত এইবাৰ প্ৰতিটো বিধানসভা কেন্দ্ৰত ৫০ৰ পৰা ৫১ ৰাউণ্ড পৰ্যন্ত গণনা হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে। প্ৰতিটো কেন্দ্ৰত গড়ে ৩৫ ৰাউণ্ডত ভোট গণনা হ’ব পাৰে বুলি জনািছে নিৰ্বাচন আয়ুক্তই। সেয়েহে ভোটৰ চূড়ান্ত ফলাফল লাভ কৰিবলৈ নিশালৈ অপেক্ষা কৰিব লাগিব।’\nইফালে বিহাৰত ভোটগণনা এইপৰ্যন্ত যি হৈছে তাৰ পৰা ক’ব পৰা যায় যে বৃহত্তম শক্তিৰ দাবীদাৰ হোৱাৰ দিশত আগবাঢ়িছে বিজেপি। এনডিএ জোঁট তথা নীতিশৰ দল একপ্ৰকাৰ ম্লান। ইয়াৰ মাজতে যুঁজিছে আৰজেডিয়ে। সংখ্যাগৰিষ্ঠতা কোনে লাভ কৰিব সেয়া এতিয়াই সম্পূৰ্ণ স্পষ্ট নহয় যদিও একক দল হিচাপে বিজেপি আগে আগে গৈ আছে।\nবিহাৰত মুঠ যুঁজ চলিছে ২৪৩খন আসনত। চৰকাৰ গঢ়াৰ মেজিক অংক ১২২। যিসকলে এইসংখ্যক আসন আগত দখল কৰিব পাৰিব বিহাৰৰ মচনদ তেওঁলোকেই দখল কৰিব পাৰিব। শেষ আপডেট অনুসৰি এনডিএ জোঁট ১২৪খন আসনত আগবাঢ়ি আছে। এইখিনি ৰাখি দিব পাৰিছে আসনত চতুৰ্থবাৰলৈ বহিব নীতিশ কুমাৰ। এই বাজীমাতত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা ল’ব বিজেপিয়ে।