ইউৰোপীয়ান ফুটবলত বিদ্ৰোহ: আয়োজন কৰিব পৃথকে বিশ্বকাপ - Olympia Sports\nHomeNewsইউৰোপীয়ান ফুটবলত বিদ্ৰোহ: আয়োজন কৰিব পৃথকে বিশ্বকাপ\nইউৰোপীয়ান ফুটবলত বিদ্ৰোহ: আয়োজন কৰিব পৃথকে বিশ্বকাপ\nৰিয়েল মাদ্ৰিদ, বাৰ্চিলোনা, চেলছী, মানচেষ্টাৰ ইউনাইটেডকে ধৰি মুঠ ১২ টা ক্লাবৰ বিদ্ৰোহ। নতুন ছুপাৰ লীগ আৰু বিশ্বকাপ আয়োজনৰ হুংকাৰ দিছে এই কেইটা ইউৰোপীয় ফুটবল ক্লাবে। যুদ্ধ ঘোষণা কৰিছে উৱেফাৰ বিৰুদ্ধে। এই ক্লাব সমূহে নিজাববীয়াকৈ ছুপাৰ লীগ গঠনৰ কথা ঘোষণা কৰিছে। এই ক্লাব কেইটাই আগন্তুক ছিজনৰ পৰা উৱেফা চেম্পিয়নছ লীগত অংশগ্ৰহণ নকৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে।\nনতুন লীগত যোগদান কৰা ১২ টা ক্লাব হৈছে, ৰিয়েল মাদ্ৰিদ, মানচেষ্টাৰ ইউনাইটেড, লিভাৰপুল, মানচেষ্টাৰ চিটি, আৰ্ছেনাল, টটেনহাম হটস্পাৰ, এ চি মিলান, ইণ্টাৰ মিলান আৰু জুভেণ্টাছ। প্ৰতিটো ক্লাবেই অত্যন্ত নামী-দামী আৰু প্ৰথম শাৰীৰ। এই ক্লাব সমূহৰ ১২ টাই হৈছে ইউৰোপৰ শ্ৰেষ্ঠ আৰু ৩ টা ক্লাবক ছুপাৰ লীগৰ অংশীদাৰ কৰিব। অৰ্থাত ছুপাৰ কাপৰ মুঠ সদস্য দলৰ সংখ্যা হ’ব ১৫ টা। আনহাতে শ্ৰেষ্ঠতকৈও শ্ৰেষ্ঠ আন ৫ টা দলক আমন্ত্ৰণ জনাই আগন্তুক ছিজনৰ পৰা ২০ টা দলৰ এক পৃথক লীগৰ আয়োজন কৰা হ’ব। তাৰ লগতে প্ৰদৰ্শনৰ ভিত্তিত প্ৰতিবছৰে সলনি হ’ব অন্তিম ৫ টা দল। মেচসমূহ অনুষ্ঠিত হ’ব লীগ ফৰ্মেটত। চেম্পিয়ন দলটোক লীগৰ অন্তত নক আউট পদ্ধতিত বাছি উলিওৱা হ’ব। ইয়াৰ পূৰ্বে নিজ নিজ ঘৰুৱা লীগতো অংশগ্ৰহণ কৰিব দলসমূহে।\nইউৰোপীয়ান ছুপাৰ লীগৰ যদি এই পৰিকল্পনা বাস্তৱায়িত হয়, তেন্তে চেম্পিয়নছ লীগৰ অন্ত পৰাটো প্ৰায় নিশ্চিত। প্ৰথমশাৰীৰ দলসমূহে অংশগ্ৰহণ নকৰাৰ অৱস্থাত মেগা টুৰ্ণামেণ্টখন দৰ্শক আৰু টেলিভিছনত মেচ উপভোগ কৰাৰ সংখ্যা অত্যন্ত হ্ৰাস পোৱাটো নিশ্চিত। এই বাবেই ছুপাৰ লীগৰ পৰিকল্পনাৰ তীব্ৰ বিৰোধিতা কৰিছে উৱেফাই। আনকি এই লীগত খেলা দল তথা খেলুৱৈসকলক নিৰ্বাসীত কৰাৰ ভাবুকি প্ৰদান কৰিছে উৱেফা আৰু ফিফাই। এই লীগত অংশগ্ৰহণ কৰিলে খেলুৱৈসকলে বিশ্বকাপত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ পৰাও বঞ্চিত হ’ব লাগিব।\nইয়াৰ বিপৰীতে লীগৰ উদ্যোক্তাসকলেও স্পষ্ট কৰি দিছে, তেওঁলোকেও উৱেফা আৰু ফিফাৰ সমৰ্থন আশা কৰে। আৰু যদি সমৰ্থন নকৰে তেনে প্ৰয়োজনত পৃথকে বিশ্বকাপৰ আয়োজনৰ হুংকাৰ দিছে নতুন লীগৰ উদ্যোক্তাসকলে।\nPrevious articleউভতিল কৰোনা; পুনৰ বন্দী হ’ল সৰুসজাই আৰু নেহৰু ষ্টেডিয়াম\nNext articleমুম্বাইৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিশোধ ল’ব পাৰিবনে দিল্লীয়ে ?\nআই পি এলৰ পূৰ্বে বেয়া খৱৰ : বি চি চি আইয়ে বাতিল কৰিলে কেইবাখনো প্ৰতিযোগিতা\nকিয় ৰাহুল দ্ৰাবিড়ে গালি পাৰিছিল ৰাইনাক\nবিশ্ব দবাত চাঞ্চল্য ! ১৬ বছৰীয়া প্ৰজ্ঞানন্দই ২ বাৰকৈ পৰাস্ত কৰিলে প্ৰথম স্থানৰ দবাৰুক


UFO নে Satellite Crash? ৰহস্যজনক সেউজীয়া ৰশ্মিৰে আলোকিত আকাশ – Pratham Khabar\nঘৰ/আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়/UFO নে Satellite Crash? ৰহস্যজনক সেউজীয়া ৰশ্মিৰে আলোকিত আকাশ\nএই আচহুৱা ঘটনাই এতিয়া আচম্বিত কৰি তুলিছে ইজমিৰ চহৰবাসীক\nMysterious Meteor Falls to Earth With Massive Explosion in Turkey\nউল্কাপিণ্ড নে চেটেলাইটৰ সংঘৰ্ষ? সেউজীয়া ৰশ্মিৰে আলোকিত এখন চহৰৰ আকাশ। ছ’চিয়েল মিডিয়াত বাৰুকৈয়ে ভাইৰেল হৈ পৰা এটা ভিডিঅ’। এই আচহুৱা ঘটনা সংঘটিত হৈছে টুৰ্কীত। উজ্বল সেউজীয়া ৰশ্মিৰে আলোকিত হৈ পৰিছে টুৰ্কীৰ ইজমিৰ চহৰৰ আকাশ। এই আচহুৱা ঘটনাই এতিয়া আচম্বিত কৰি তুলিছে ইজমিৰ চহৰবাসীক।\nহঠাতে আকাশত উদ্ভৱ হোৱা এই পোহৰ আকাশৰ পৰা সৰি পৰা চেটেলাইট নে UFOহয় সেয়া এতিয়াও ৰহস্যৰ আৱৰ্ত্তত।\nশনিবাৰে পুৱতি নিশা ২ বজাত টুৰ্কীৰ চহৰ ইজমিৰত সংঘটিত হয় এই ঘটনা। ভয়ানক বিস্ফোৰণেৰে আকাশৰ পৰা সৰি পৰে এটা উল্কাপিণ্ড অথবা UFO। মাত্ৰ কেই ছেকেণ্ড সময়ৰ বাবে সেউজীয়া ৰশ্মিৰে আলোকিত হয় আকাশখন।\nসমগ্ৰ বিশ্বতে ক্ষণিকতে বিয়পি পৰে এই ভিডিঅ’। অৱশ্যে টুৰ্কীৰ জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক ড০ হাচান আলি দালে এই পৰিঘটনাৰ আঁৰৰ সূত্ৰ সন্দৰ্ভত শ্বেয়াৰ কৰে এক টুইট। টুইটযোগে তেওঁ কয় যে, এই পৰিঘটনাক ফায়াৰবল ‘FIREBALL’ বুলি কোৱা হয়। যেতিয়া বায়ুমণ্ডলত এটা উল্কাপিণ্ড জ্বলিবলৈ আৰম্ভ কৰে, তেতিয়াই এনেধৰণৰ পৰিঘটনাৰ উদ্ভৱ হয়।\nঅৱশ্যে জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান অধ্যাপকগৰাকীৰ এই স্পষ্টীকৰণৰ পাছতে কিছু পৰিমাণে সকাহ পাইছে ইজমিৰ চহৰৰ বাসিন্দাসকলে।\nAssam Astro Physics Massive Explosion in Turkey Mysterious Meteor Falls News Time Assam News Today Pratham Khabar 24x7 Pratham Khabar TV Satellite Crash Turkey Izmir


Mop in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Mop ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nMop के प्रकार चुनें\nMop Eye Drops - ₹56 (₹70, 20% छूट)\nMop ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Mop Price and Pack Size in Assamese - Mop ar mulya aaru pakor size\nMop Eye Drops ₹56.0 दवा खरीदें\nMop की जानकारी\nMop ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Mop Benefits & Uses in Assamese- Mop ar laabh aaru byavaharsamuh\nMop ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Mop Dosage & How to Take in Assamese - Mop ar paali aaru xeya kenedore lobo\nMop ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Mop Side Effects in Assamese- Mop ar parshwakriyasamuh\nMop সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Mop Related Warnings in Assamese- Mop xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Mopৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Mop with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Mop ar gurutor kriya-pratikriya\nMop মতভেদসমূহ- Mop Contraindications in Assamese- Mop nishedhsamuh\nMop ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Mop in Assamese- Mop ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Mop ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Mop Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Mop kriya-pratikriya\nMop ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Mop Benefits & Uses in Assamese - Mop ar laabh aaru byavaharsamuh\nMop তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nMop ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Mop Dosage & How to Take in Assamese - Mop ar paali aaru xeya kenedore lobo\nMop-ৰ উপাদানসমূহ - Mop Active Ingredients in Assamese - Mop-ar upadaansamuh\nMop ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Mop Side Effects in Assamese - Mop ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Mop ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nMop সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Mop Related Warnings in Assamese - Mop xonkranta xatarkatabanisamuh\nMop-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nMop এ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত অপ্ৰয়োজনীয় প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, Mop খোৱা লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে আপোনাৰ চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nMop-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাসকলে Mop ৰ মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। আপুনি যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া লক্ষ্য কৰে লগে লগে Mop গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰে। আপোনাৰ চিকিতসকৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক আৰু আপোনাৰ চিকিতসকে সুৰক্ষিত বুলি কোৱাৰ পিছতহে পিছত ব্যৱহাৰ কৰিব।\nবৃক্কত Mop কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nMopৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে বৃক্ক ক প্ৰভাবিত কৰে।\nযকৃতত Mop কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nMopৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে কলিজা ক প্ৰভাবিত কৰে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Mop ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nMopৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে হৃদয় ক প্ৰভাবিত কৰে।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Mopৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Mop with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Mop ar gurutor kriya-pratikriya\nMop তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nMop মতভেদসমূহ - Mop Contraindications in Assamese - Mop nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Mop লোৱা অনুচিত যাতে -\nMop ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Mop in Assamese - Mop ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Mop-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Mop লোৱাটোৱে কোনো আসক্তিৰ সৃষ্টি নকৰে।\nনহয়, Mop লোৱাৰ পিছত, আপুনি গাড়ী চলাব নালাগে বা গধুৰ মেচিনপাতি চলাব নালাগে, কিয়নো আপোনাৰ টোপনি ভাৱ আহিব পাৰে।\nহয়, আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহ Mop লোৱাটো নিৰাপদ।\nনহয়, Mopয়ে কোনোধৰণৰ মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সা কৰিব নোৱাৰে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Mop ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Mop Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Mop kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Mopৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nMop আৰু খাদ্যৰ প্ৰভাৱৰ ওপৰত কোনো তথ্য নাই কিয়নো এয়া এতিয়ালৈ বৈজ্ঞানিক ভাৱে গৱেষণা কৰা হোৱা নাই।\nমদ আৰু Mopৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nMopৰ সৈতে মদ্যপান কৰাটোৱে আপোনাৰ দেহত হানিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nMop ৰ অনুকল্প - Substitutes for Mop in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Mop লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Mop ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Mop সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Mop ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Mop সেৱন কৰে?


অসম আৰক্ষীক 'হত্যাৰ ভাবুকি' দি বিপদত মিজোৰামৰ সাংসদ ! অনুসন্ধান কৰিব CIDএ– News18 assam\nAssam-Mizoram Border: অসম আৰক্ষীক 'হত্যা কৰাৰ ভাবুকি' দি বিপদত মিজোৰামৰ সাংসদ ! অনুসন্ধান কৰিব CIDএ...\nঅসম আৰক্ষীয়ে (Assam Police) আন্তঃৰাজ্যিক সীমান্ত বিবাদ সন্দৰ্ভত এক বিবৃতিৰ পিছত মিজোৰাম (Mizoram)ৰ এজন সাংসদৰ ভানলালভেনা (K Vanlalvena)ৰ বিৰুদ্ধে ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ প্ৰস্তুতি চলাই আছে। সাংসদজনে ৰাজহুৱাভাৱে অসম আৰক্ষীক মৃত্যুৰ ভাবুকি জাৰি কৰিছিল।\nLast Updated : July 29, 2021, 08:17 IST\nঅসম আৰক্ষীয়ে (Assam Police) আন্তঃৰাজ্যিক সীমান্ত বিবাদ সন্দৰ্ভত এক বিবৃতিৰ পিছত মিজোৰাম (Mizoram)ৰ এজন সাংসদৰ ভানলালভেনা (K Vanlalvena)ৰ বিৰুদ্ধে ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ প্ৰস্তুতি চলাই আছে। সাংসদজনে ৰাজহুৱাভাৱে অসম আৰক্ষীক মৃত্যুৰ ভাবুকি জাৰি কৰিছিল। ৰাজ্যিক আৰক্ষীয়ে কৈছে যে এটা ষড়যন্ত্ৰ আছিল আৰু সাংসদজন জড়িত থকাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰিছিল। ৰাজ্যসভাৰ সাংসদক প্ৰশ্ন কৰিবলৈ ৰাজ্যিক আৰক্ষীৰ এটা দল দিল্লীলৈ ৰাওনা হৈছে।\nসংসদ ভৱনৰ বাহিৰত সাংবাদিকৰ সৈতে বাৰ্তালাপ কৰি ভানলালভেনাই কয়, "২০০ তকৈও অধিক আৰক্ষীয়ে অঞ্চলটোত প্ৰৱেশ কৰিছিল আৰু আমাৰ আৰক্ষীসকলক আমাৰ নিজৰ চৌকিৰ পৰা আঁতৰাই দিছিল আৰু আমাৰ পৰা গুলীচালনা কৰাৰ আগতে প্ৰথম গুলীচালনাৰ নিৰ্দেশ দিছিল। তেওঁলোক ভাগ্যৱান আছিল যে আমি তেওঁলোকক হত্যা কৰা নাছিলো। যদি এয়া পুনৰ হয়, আমি তেওঁলোকক হত্যা কৰিম।"\nবুধবাৰে সন্ধিয়া অসম আৰক্ষীৰ জ্যেষ্ঠ বিষয়া জি পি সিঙে টুইট কৰি কয় যে দলটোৱে ঘটনাটোৰ আঁৰৰ ষড়যন্ত্ৰৰ ওপৰত ব্যৱস্থা লোৱাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে। ভানলালভেনাৰ সাক্ষাৎকাৰৰ কথা উল্লেখ কৰি তেওঁ কয় যে ই ষড়যন্ত্ৰত তেওঁৰ সক্ৰিয় ভূমিকাৰ ইংগিত দিয়ে। তেওঁ এইটোও কৈছিল যে চিআইডিকে ধৰি কিছুমান বিষয়াৰ এটা দল দিল্লীলৈ ৰাওনা হৈছে।\nআন এটা টুইটত সিঙে জানিবলৈ দিয়ে যে অসম আৰক্ষীয়ে মিজোৰাম আৰক্ষীৰ জোৱানসহ স্থানীয় লোকসকলৰ এখন 'পিকচাৰ গেলেৰী' সৃষ্টি কৰিছে যিয়ে তেওঁলোকৰ জোৱানসকলৰ ওপৰত গুলীচালনা কৰিছিল।\nঘটনাটোৰ দুদিন আগতে কেন্দ্ৰীয় গৃহমন্ত্ৰী অমিত শ্বাহে উত্তৰ-পূবৰ ৰাজ্যসমূহৰ মুখ্যমন্ত্ৰীসকলৰ সৈতে এখন বৈঠক তৈয়াৰ কৰে। বুধবাৰেও গৃহ মন্ত্ৰালয়ৰ বিষয়াসকলে অসম আৰু মিজোৰামৰ বিষয়াসকলৰ সৈতে এক বৈঠকত অংশ লয়। দুঘণ্টাতকৈও অধিক সময় ধৰি চলি থকা বৈঠকত অৰ্ধসামৰিক বাহিনীৰ মোতায়েন বৃদ্ধি কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছে।\nFirst published: July 29, 2021, 08:17 IST\nassamAssam PoliceBorder TensionCIDMizoramMP


বিশ্বৰ বৃহৎ সংখ্যক লোকৰ নাই স্বচ্ছতাৰ নিম্নতম সুবিধা! UNICEFৰ এক ভয়ংকৰ তথ্য… – News Time Assam by Pratham Khabar\nঘৰ/বিশ্ব/বিশ্বৰ বৃহৎ সংখ্যক লোকৰ নাই স্বচ্ছতাৰ নিম্নতম সুবিধা! UNICEFৰ এক ভয়ংকৰ তথ্য…\nবৈশ্বিক স্তৰত ২.৩ আৰৱ লোকৰ হাতত নাই হাত ধুবলৈ পানী আৰু চাবোন\nPratham Khabar News Send an email অক্টোবৰ 16, 2021\nUNICEFৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ তথ্য অনুসৰি, বৈশ্বিক স্তৰত ২.৩ আৰৱ লোকৰ হাতত নাই হাত ধুবলৈ পানী আৰু চাবোন। অৰ্থাৎ দহ জন লোকৰ ভিতৰত ৩জনৰেই নাই হাত ধুৱা পানী আৰু চাবোন যোগাৰ কৰাৰ সামৰ্থ্য।\nবিশ্ব ‘হেন্ডৱাছিং দে’ৰ দিনা UNICEFএ সংযুক্ত ৰাষ্ট্ৰৰ এজেন্সিৰ দ্বাৰা জনাই যে, বিশ্বৰ ২.৩ আৰৱ লোকৰ হাতত নুণ্যতম হাতখন পৰিস্কাৰ কৰি ৰাখিব পৰা সুবিধাকনো নাই। উন্নয়নশীল দেশৰ বাবে ই অতিকৈ দুখদায়ক। য’ত দহ জন লোকৰ ভিতৰত ৬ জনৰেই নাই নিজকে পৰিস্কাৰ পৰিচ্ছন্নকৈ ৰখাৰ সুবিধা।\nআনুমানিক, বিশ্বৰ ৫খন স্কুলৰ ভিতৰত ২খন স্কুলতে নাই পানী আৰু চাবোনৰ লগতে বুনিয়াদি স্বচ্ছতা সম্বন্ধিয় সুবিধা। যাৰ ফলত ৮১৮ মিলিয়ন ছাত্ৰ প্ৰভাৱিত হয়। ১০ খনৰ ভিতৰত ৭ খন দেশৰ স্কুলত নাই হাতখন ধোৱাৰো সাধাৰণ সুবিধা।\nবিগত কৰোণাকালীন পৰিস্থিতিত জনতাক কিছু স্বচ্ছতা সম্বন্ধে জাগ্ৰত কৰা হৈছে যদিও বিভিন্ন দেশত এতিয়াও স্থিতি উন্নত হোৱা পৰিলক্ষিত হোৱা নাই।\nClean Hygiene News Time Assam Pratham Khabar UNICEF World\nফিলবাৰী ঘটনাক লৈ অনুস্থিত হোৱা ৰাজহুৱা সভাত লোৱা হ'ল কেইবাটাও গুৰুত্বপুৰ্ণ সিদ্ধান্ত\nদুধনৈত মৄতদেহ উদ্ধাৰক লৈ তীব্ৰ চাঞ্চল্য


দৰিদ্ৰতা হেঙাৰ নহয় সফলতাৰ! অসামৰিক সেৱাৰ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ প্ৰমাণ কৰিলে আছগৰ আলীয়ে|underprivilege-student-passed-uttar-pradesh-civil-service-judge-exam– News18 Assam\nদৰিদ্ৰতা হেঙাৰ নহয় সফলতাৰ! অসামৰিক সেৱাৰ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ প্ৰমাণ কৰিলে আছগৰ আলীয়ে\nUpdated:July 24, 2019, 3:39 PM IST\nমাতৃয়ে ঘৰৰ ছাগলী বিক্ৰী কৰি পঢ়োওৱা পুত্ৰ আজি ন্যায়াধীশ!\nLast Updated: July 24, 2019, 3:39 PM IST\nসফলতা লাভ কৰাত যে দৰিদ্ৰতা কেতিয়াও হেঙাৰ নহয়, সেই কথাষাৰ যেন আকৌ এবাৰ প্ৰমাণ কৰি দেখুৱালে উত্তৰ প্ৰদেশৰ আছগৰ আলীয়ে। ঘৰত নাছিল কোনো ধৰণৰ উপাৰ্জনৰ উৎস। দিন হাজিৰা কৰা মাতৃয়ে ঘৰৰ ছাগলী বিক্ৰী কৰি পৰিশোধ কৰিছিল আছগৰৰ পঢ়াৰ মাছুল। তথাপিও যেন কোনো দিন নিজৰ মনোবল হেৰুওৱা নাছিল আছগৰ আলীয়ে। কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ অন্তত এতিয়া দৰিদ্ৰ ঘৰৰ খনলৈ কিছু পোহৰৰ ৰেঙণী দেখুৱাইছে আছগৰ আলীয়ে। শেহতীয়াকৈ উত্তৰ প্ৰদেশ লোকসেৱা আয়োগে ঘোষণা কৰা ন্যায়াধীশৰ পৰীক্ষাত সফলতাৰে উত্তীৰ্ণ হৈছে আছগৰ আলী।\nআছগৰে লাভ কৰা এই সফলতাত এতিয়া অত্যন্ত সুখী মাতৃ। ইফালে আজগৰৰ ভাতৃয়ে কয় যে– ‘আমাৰ বংশত ন্যায়াধীশ হোৱাটো দূৰৰ কথা আজিলৈ কোনেও সাধাৰণ চৰকাৰী চাকৰি এটাও পোৱা নাছিল। আমাৰ বংশত কোনেও কৰিব নোৱাৰা এটা কাম মোৰ ভাতৃয়ে কৰি দেখুৱালে!’ আছগৰ আলীৰ এই সফলতাই এতিয়া সমগ্ৰ লখিমপুৰ অঞ্চললৈ কঢ়িয়াই আনিছে গৌৰৱ !\nFirst published: July 24, 2019, 3:39 PM IST


দ্য কাশ্মীৰ ফাইলছ্: কিয় এই চৰকাৰী দৰদ?\nMarch 26, 2022 1:49 pm\n‘দ্য কাশ্মীৰ ফাইলছ্’ কি? এক চৰকাৰী নিৰ্দ্দেশনা নে এখন চিনেমা?এতিয়া যেন ভাৰত আৰু অসম চৰকাৰৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কাম হৈছে এই চিনেমাখনৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰ কৰাটো৷সঁচা কথা, আজিৰ পৰা কেইবা দশকৰ আগতে কাশ্মীৰত কাশ্মীৰী পণ্ডিতসকল তাৰ সাম্প্ৰদায়িক শক্তি আৰু উগ্ৰপন্থীসকলৰ হাতত অত্যাচাৰ,উৎপীড়নৰ সন্মুখীন হ’ব লগা হৈছিল৷\nতেওঁলোকক জীৱন-জীৱিকাৰ সুৰক্ষা আৰু নিৰাপত্তা দিয়াত সেই সময়ৰ ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰ চৰকাৰ ব্যৰ্থ হৈছিল৷ কথা হ’ল- এই বিষয়টোলৈ কোনোবাই এখন চিনেমা কৰিব পাৰে৷এখন কিয় বিভিন্ন দৃষ্টিভংগীৰে যাৰ যিমান মন যায় সিমানখন চিনেমা কৰিব পাৰে৷সেই চিনেমাবোৰ যাৰ মন যায় চাব,যাৰ মন নেযায় নাচাব৷চিনেমাবোৰ ভাল হৈছে নে বেয়া হৈছে? কলাসন্মত হৈছে নে হোৱা নাই সেই বিষয়ে চিনেমা সমালোচক সকলে আলোচনা, সমালোচনা কৰিব৷এইখিনিলৈ সকলো ঠিকে আছে৷\nতাত কাৰো একো আপত্তি কৰিবলগীয়া নাই৷কিন্তু, বৰ্তমান বিবেক অগ্নিহোত্ৰী বোলা মানুহজনে কৰা ‘দ্য কাশ্মীৰ ফাইলছ্’ নামৰ চিনেমাখনকলৈ কেন্দ্ৰ আৰু ৰাজ্য চৰকাৰ যেনেকৈ উঠি পৰি লাগিছে তাৰ অৰ্থ কি? প্ৰথম কথা, এই চিনেমাখন এক চৰকাৰী নিৰ্দ্দেশনা নহয়৷ এইখন এজন ব্যক্তিয়ে কৰা এখন চিনেমাহে৷\nকেন্দ্ৰ আৰু ৰাজ্য চৰকাৰে এই চিনেমাখনৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে যি বোৰ কাম কৰিছে সেই বোৰ সম্পূৰ্ণৰূপে পক্ষপাতিত্বমূলক নহয়নে? চৰকাৰী নীতি,বিধিৰ বাহিৰত নহয়নে? ইয়াৰ আগলৈকে কোনো এজন ব্যক্তিয়ে কৰা চিনেমা এখন প্ৰচাৰ কৰিবলৈ চৰকাৰে এনে ব্যৱস্থা লৈছেনে? চিনেমাখন চাবলৈ চৰকাৰী কৰ্মচাৰী সকলক অৰ্ধ ছুটী মঞ্জুৰ কৰাৰ এইটোৱেই প্ৰথম উদাহৰণ৷এতিয়া বিজেপি দল আৰু প্ৰশাসন একহৈ এই চিনেমাখন দৰ্শকক দেখুৱাবলৈ চাৰিওফালে উঠি পৰি লাগিছে৷ বিজেপি দলে সেইটো কৰিব পাৰে৷ কোনোবাই তাক সমৰ্থন কৰিব পাৰে৷ কোনোবাই তাৰ বিৰোধিতাও কৰিব পাৰে৷তাত ধৰিবলগা একো নাই৷ সেইটো এটা দলীয় সিদ্ধান্ত, তেওঁলোকৰ দলৰ ভিতৰৰ কথা৷ কিন্তু, চৰকাৰ, প্ৰশাসন, অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বিত্ত আৰু উন্নয়ন নিগম এই চিনেমাখনৰ প্ৰচাৰত যে লাগিছে তাক আমি কেনেকৈ ব্যাখ্যা কৰিম? ইয়াৰ আগতে কোনো অসমীয়া চিনেমাৰ প্ৰচাৰৰ কাৰণে এওঁলোকে এনেধৰণৰ পদক্ষেপ লৈছিল নে ?\nঅসমীয়া চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগটোৰ বৰ্তমানৰ যি দুৰৱস্থা তাৰ প্ৰতিকাৰৰ কোনো অভিলাষী আঁচনি আৰু পৰিকল্পনা তেওঁলোকৰ আছে নে ? গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় কৰ্তৃপক্ষই কৰ্মচাৰী আৰু অধ্যাপক সকলক এই চিনেমাখন চাবলৈ অৰ্ধ ছুটী মঞ্জুৰ কৰি জাননী জাৰী কৰিছে৷ এইবোৰ আমি কেনেকৈ ব্যাখ্যা কৰিম? এইবোৰ আচলতে কি হৈছে? বিশ্ববিদ্যালয় এখনৰ নীতি আদৰ্শৰ লগত এইবোৰ খাপ খায়নে? সংখ্যাগৰিষ্ঠ ভোট লাভ কৰি চৰকাৰ এখন গঠন কৰাৰ অৰ্থ এইটো নেকি যে চৰকাৰ এখনে সাংবিধানিক প্ৰমূল্য আৰু প্ৰশাসনীয় সকলো বিধি, নিয়ম- নীতি জলাঞ্জলি দি, সেই সকলোবোৰ উলঙ্ঘা কৰি যি মন যায় তাকে কৰিব? আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়? বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বৰ্তমানৰ উপাচাৰ্য আৰু পঞ্জীয়ক? আপোনালোক কি? আপোনালোক দুয়ো যি দুটা গুৰুত্বপূৰ্ণ পদবীত আছে সেই পদবীৰ পদমৰ্যাদা আপোনালোকে বুজি পায়নে? চৰকাৰক অনুকৰণ কৰি আপোনালোকে যিখন জাননী জাৰী কৰিলে, আপোনালোকে জানেনে ইয়াৰ দ্বাৰা আপোনালোকে কি কৰিলে?\nঅসমৰ সংবাদমাধ্যমে নিজৰ স্বাধীনতা বিসৰ্জন দি যেনেকৈ যোৱা ন ডিচেম্বৰৰ দিনা চৰকাৰৰ ওচৰত আঠু লৈছিল, আপোনালোকেও ২৩ মাৰ্চ,২০২২চনৰ Memo No.GU/G/Notification/2022/509-58ৰ যোগেদি গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্বতন্ত্ৰতা বিসৰ্জন দি অসম চৰকাৰৰ ওচৰত আঠু ল’লে৷ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইতিহাসত কি এক কলংক?\nএই চিনেমাখনক লৈ বিজেপি চৰকাৰে কিয় এইবোৰ কৰি আছে?\nএইখিনিতে আমি মনত ৰখা উচিত যে কাশ্মীৰী পণ্ডিত সকলৰ সমস্যা সমাধান কৰাটো বিজেপি আৰু বিজেপি চৰকাৰৰ উদ্দেশ্য নহয়৷বিজেপি চৰকাৰৰ উদ্দেশ্য অতি স্পষ্ট৷তেওঁলোকৰ উদ্দেশ্য হ’ল ভাৰতবৰ্ষত, অসমত ধৰ্মীয় বিভাজন কৰা আৰু সেই বিভাজনৰ পৰিবেশটো বৰ্তাই ৰখা৷আমি সকলোৱে “বহনক্ষম উন্নয়ন’’ৰ (sustainable development) কথা কওঁ৷সম্পদৰ উপযুক্ত, ভাৰসাম্য আৰু পুনৰ ব্যৱহাৰযোগ্য ব্যৱহাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিওঁ যাতে উন্নয়নৰ গতি স্তব্ধহৈ নাযায় আৰু আমাৰ ভৱিষ্যত পুৰুষ তাৰ দ্বাৰা উপকৃত হ’ব পাৰে, জাতি, ধৰ্ম,বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে সমাজৰ সকলো অংশৰ লোকে উন্নয়নৰ সুফল লাভ কৰিব পাৰে৷তাৰ বিপৰীতে এওঁলোকে এতিয়া “বহনক্ষম বিভাজন”(sustainable division)ৰ মতাদৰ্শ প্ৰচাৰ কৰিব ধৰিছে যাতে ভাৰতৰ, অসমৰ জনসাধাৰণ নিৰন্তৰ বিভাজিত হৈ থাকে আৰু তেওঁলোকে এই বিভাজনক মূলধন কৰি চিৰদিন শাসনত বৰ্তি থাকিব পাৰে৷\nসেই কাৰণেই তেওঁলোকে সুশাসনৰ মৌলিক আধাৰবোৰ অৱজ্ঞা কৰি, সেইবোৰ এটাৰ পিছত এটাকৈ পদ্ধতিগত আৰু ধাৰাবাহিকভাবে ধ্বংস কৰি আমাৰ সমাজখনক এক নৈৰাজ্যলৈ লৈ যাব বিচাৰিছে৷ গতিকে এই চিনেমাখন এখন চিনেমা নহয়৷ এই চিনেমাখন হ’ল বিজেপি আৰু বিজেপি চৰকাৰৰ বিভাজনৰ ৰাজনীতি সুদূৰপ্ৰসাৰী কৰাৰ এক ৰাজনৈতিক কৌশল আৰু কাৰ্যসূচী৷ বিজেপি দলে এই কাম কৰিব পাৰে৷ আমি ভাল নাপালেও তেওঁলোকে শান্তিপূৰ্ণভাবে সেই কাম কৰিব পাৰে৷ কিন্তু, তাৰ লগত চৰকাৰ, প্ৰশাসন, বিশ্ববিদ্যালয় কেনেকৈ জড়িতহৈ পৰিব পাৰে? অদূৰ ভবিষ্যতে ইয়াৰ পৰিণাম কি হ’ব? মতাদৰ্শ আৰু দলীয় আনুগত্যৰ উৰ্ধলৈ গৈ আমি এই কথাবোৰ নাভাবিমনে?


কেইটিমান অণু গল্প- পৰিস্মিতা বৰদলৈ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকেইটিমান অণু গল্প- পৰিস্মিতা বৰদলৈ\n: কি ভাগিল বোৱাৰী? ৰূমৰ পৰা কিবা এটা শব্দ হোৱা যেন পালো৷\n: নাই মা টেবুলৰ পৰা তেওঁক চাহ দিয়া কাপটো সৰি পৰিল৷\nবোৱাৰীয়েকৰ কপালৰ কাষৰ ক্ষতচিহ্নটোলৈ চকু যোৱাত শাহুৱেকে ভাবি থাকিল কাপটো টেবুলৰ পৰা তললৈ পৰিছিল নে মাধ্যাকৰ্ষণৰ বিপৰীতে গতি কৰিছিল৷\nচাইকেলখন পিৰালিৰ কাণতে ৰখাই থৈ সি বিজুলীবেগেৰে হাতৰ টোপোলাটো লৈ ভিতৰ সোমাল৷ “পালোগৈ আই৷ চাওঁ মুখমেল৷ একেবাৰে খাটি গাখীৰৰ” বিছনাৰ ওপৰত কাঠ এচটাৰ দৰে শুই থকা মাকৰ মুখত দুটোপাল ৰস চেপি দিলে সি লেবেৰাহাতেৰে৷ কোনেও মানুহগৰাকীক বাধা নিদিলে আজি মিঠা খোৱাত৷ কোৱাৰিয়েদি কিছু বৈ আহিল আৰু মাকৰ দুচকু জঠৰ হৈ ৰ’ল৷ লগতে তাৰ দুহাতো৷\n“আজিলৈকে একোতে তাইৰ লগত ফেৰ মাৰিব পৰা কোনোৱেই ওলোৱা নাই গাঁওখনতে, ছালচটা ক’লাৰ বাদে একোৱেই খুঁত নাই ছোৱালীজনীৰ” নিজৰ আবিয়ৈ জীয়েকজনীৰ গুণ বখানি বখানি নৰেন ঘটকৰ আগত গোলোকী বুঢ়ীয়ে তামোল পকটিয়াই থাকিল৷ চ’ৰাঘৰৰ ইটো মূৰৰ পৰা বাসন্তীয়ে ভাবিলে অকল যে এই এটা খুঁতৰ বাবেই তাই আজি প্ৰথমবাৰৰ বাবে দ্বিতীয় হ’বলৈ ওলাইছে৷\nউৎকট গেলেপা গৰমত বাটকুৰি বাই গৈ, দীঘলীয়া লাইনত শাৰী পাতি শীত-তাপ নিয়ন্ত্ৰিত কোঠাৰ ভিতৰতো ঘাম বাজ হৈ যোৱা প্ৰশ্নৰ সন্মুখীন হৈ এয়া ল’ৰাটো ঘৰমুৱা হৈছে৷ কানিমুনি পৰত ঘৰৰ নঙলামুখ পাওঁতেই তাৰ মোবাইলৰ স্ক্ৰীণখন জিলিকি উঠিল এধানিমান পোহৰত আৰু দুইমিনিটৰ সেই ইথাৰৰ সিপাৰৰ কথোপকথনে তাৰ দিনটোৰ কষ্টখিনি নিমিষতে মষিমূৰ কৰিলে৷ সি মনতে ভাবিলে “প্ৰথমটো দৰমহাৰেই আই পিতাইৰ কোঠাত চিলিং ফেন এখন লগাব লাগিব”৷\nল’ৰাটোৱে লিখা গানটো সিদিনা মুকলি কৰা হ’ল৷ কোনো কোনোৱে গানটোৰ প্ৰশংসা কৰিলে আকৌ কোনোৱে ক’লে “বেলেগৰ গানবোৰ শুনি শুনি তাৰেই আলমত গান লিখাটোনো কি ডাঙৰ কথা”৷ প্ৰশংসা, ভৎৰ্সনা একোৱেই চুব নোৱাৰা ল’ৰাটোৰ মাকজনীয়ে তেতিয়া ভাবি আছিল “প্ৰডাকচনটোৰ স্বত্বাধিকাৰীজনে কোৱামতে ৰাইজে গানটো আদৰি ল’লেই হেনো ল’ৰাটোৱে মাননি এটা পাব আৰু ঠিক তেতিয়াই তাৰ কাণত সেই যন্ত্ৰটোও স্থাপন কৰিব পৰা যাব, তেতিয়ালৈ সি অপেক্ষা কৰিব লাগিব নিজে লিখা গানটো তথা মানুহৰ প্ৰশংসা শুনিবলৈ”৷\nতাই ভালপোৱা ফুলৰ থোপাটো আৰু ডাৰ্ক চকলেটৰ পেকেটটো লৈ সি তাৰ বাইকখন দৌৰাবলৈ ধৰিলে৷ হঠাৎ তীব্ৰবেগী মালবাহী ট্ৰাকখনৰ খুন্দাত চিটিকি পৰিল ফুলৰ থোপা আৰু চকলেটৰ পেকেট৷ শূন্যত ওলমি থকা সি ভাবিলে, “তাই বেয়া নাপাব চাগৈ ফুল, চকলেট ৰ পৰিৱৰ্তে যে এতিয়া মই নিজেই একেবাৰে তাইৰ ওচৰ পামগৈ৷ ”তাৰ তেজেৰে তুমৰলি শৰীৰটো নিথৰ হৈ পৰি আছিল ৰাস্তাৰ দাঁতিত৷ টি ভি স্ক্ৰীনত তেতিয়া ব্ৰেকিং নিউজত দেখুৱাই আছিল “কবৰ স্থানৰ সমীপৱৰ্তী অঞ্চলত বাইক আৰোহী নিহত ট্ৰাকৰ খুন্দাত”৷\nমাকজনীয়ে পুতেকক সদায়ে কয় চুলিখিনি কটোৱাই পেলাবলৈ৷ সি কয় “চাবিচোন এই চুলিখিনিৰ\nকাৰণেই এদিন মোক মানুহে মনত ৰাখিব”৷\nহয় সি ঠিকেই কৈছিল৷ এতিয়া সকলোৱে কয় “চুলি দীঘল ল’ৰাটোৰ সেই দীঘল চুলিখিনিয়েই কাল হ’লগৈ তাৰ বাবে৷ ”\n“ভাই তোমাৰ চোন গাটোও ভাল নহয় যাবা জানো মোৰ লগত? তাতে তাৰ বাট পথো দুৰ্গম৷ ”\n“এঃকি কোৱা য’লৈকে যোৱা মোক লগত লৈ যাবা বুজিছা? নহ’লে বন্ধু কিহৰ? ”\nদুয়ো বন্ধুৰে বগাকাপোৰেৰে ঢকা দেহ দুটাও একেলগেই আহিছিল অবিচ্ছিন্নভাৱে যদিওবা দুয়োটা দেহেই ছিন্নভিন্ন আছিল৷\n(অভিজিৎ নীলোৎপলৰ নামত)\nপুতুকণক মাকে বজাৰ কৰা মোনাটোৰ লগতে পাঁচশটকীয়া নোটখন দি পিছদিনা বৰনামঘৰত ভাদমহীয়া শৰাইৰ বাবে লাগতিয়াল সামগ্ৰীখিনি আনিবলৈ পাচিলে৷\nকিন্তু সি ঘৰলৈ খালী মোনা আৰু মানিবেগটোৰে সৈতে ওভতাত মাক আচৰিত হ’ল৷ সি মাকৰ মনৰ ভাব ধৰিব পাৰি ক’লে “মা বজাৰ বহা ঠাইৰপৰা অলপ আঁতৰতে থকা বস্তিটোৰ সেই শুকান মুখকেইখন আৰু খালী পেটকেইটাৰ কথা ভাবি আজি মই মোনাটো খালী কৰিয়েই ঘূৰি আহিলো৷ এদিনৰ বাবে হ’লেও ল’ছালিকেইটাৰ অন্ততঃ পেট ভৰিব”৷ ■■\n← পেৰালিম্পিকৰ কাহিনী – দিগন্ত চহৰীয়া\nআইফোন আৰু ষ্টীভ জবছ (১৯৫৫-২০১১) – দিগন্ত দাস →\nবায়’লজিকেল ৱেভ – নাজিফ হাজৰিকা


মেথড অভিনয় - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nমেথড অভিনয় (ইংৰাজী: Method acting) হৈছে অভিনয় প্ৰশিক্ষণ আৰু ৰিহাৰ্ছেল কৌশলৰ এক পৰিসৰ যিয়ে আন্তৰিক আৰু আবেগিকভাৱে অভিব্যক্তি প্ৰদৰ্শনক উৎসাহিত কৰিব বিচাৰে। ৰাছিয়ান অভিনেতা-পৰিচালক তথা নাট্যকৰ্মী কনষ্টানিন ষ্টেনিসলাভাস্কিয়ে তেওঁৰ ছাত্ৰসকলক অভিনয়ৰ কলা কৌশল শিকাবৰ বাবে মেথড অভিনয়ক প্ৰথমে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত গ্ৰন্থ এন এক্টৰ প্ৰিপেয়াৰছ, বিল্ডিং এ কেৰেক্টাৰ, আৰু ক্ৰিয়েটিং এ ৰোলত ইয়াৰ উল্লেখ আছে।\nএই পদ্ধতিটোৰ বিকাশত অৰিহনা যোগোৱা সকলৰ ভিতৰত তিনিজন শিক্ষক ইয়াৰ সফলতাৰ মান নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ সৈতে জড়িত। প্ৰতিজনে পদ্ধতিটোৰ বিভিন্ন দিশৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে। এইসকল হৈছে লী ষ্ট্ৰাচবাৰ্গ (মানসিক দিশ), ষ্টেলা এডলাৰ (সমাজতাত্ত্বিক দিশ) আৰু চেনফ'ৰ্ড মেইজনাৰ(আচৰণগত দিশ)। নিউয়ৰ্কৰ থিয়েটাৰ গ্ৰুপ এটাত একেলগে কাম কৰোঁতে এওঁ‌লোকে এই পদ্ধতিটোৰ বিকাশ কৰিছিল।\nমেথড অভিনয় হৈছে ৰাছিয়ান থিয়েটাৰ অনুশীলনকাৰী কনষ্টানিন ষ্টেনিসলাভাস্কিৰ দ্বাৰা বিকশিত অভিনয়ৰ "প্ৰণালী"ৰ এক বিৱৰণ। বিংশ শতিকাৰ প্ৰথম তিনিটা দশকত, ষ্টানিস্লাভস্কিয়ে তেওঁৰ প্ৰশিক্ষণ, প্ৰস্তুতি আৰু ৰিহাৰ্ছেলৰ কৌশলবোৰ এক সুসংগত, প্ৰণালীবদ্ধ পদ্ধতিত আয়োজন কৰিছিল।\nএই পদ্ধতিটো মূলতঃ তিনিটা ধাৰণাৰ ওপৰত নিৰ্মিত (১) মিনিংগেন কোম্পানীৰ পৰিচালক-কেন্দ্ৰিক, একত্ৰিত নান্দনিক আৰু শৃংখলাবদ্ধ, সংযোজক পদ্ধতি; (২) মালিৰ অভিনেতা-কেন্দ্ৰিক বাস্তৱবাদ; (৩) ফৰাচী অভিনেতা এণ্টোইনৰ প্ৰাকৃতিক উপস্থাপন আৰু স্বতন্ত্ৰ থিয়েটাৰ আন্দোলন। মেথড অভিনয়ে এই গোটেইকেইটা ধাৰণাক একত্ৰিত কৰে। \nA diagram of Stanislavski's "system", based on his "Plan of Experiencing" (1935)\nএই পদ্ধতিটোক ষ্টেনিসলাভাস্কিয়ে অভিজ্ঞতাৰ কলা বুলি কয়। ই অভিনেতা এজনৰ সচেতন চিন্তাক একত্ৰিত কৰে আৰু আন কম নিয়ন্ত্ৰণযোগ্য মানসিক প্ৰক্ৰিয়া যেনে আৱেগিক অভিজ্ঞতা আৰু অৱচেতন মনৰ আচৰণক সহানুভূতিশীল আৰু পৰোক্ষভাৱে সক্ৰিয় কৰে। ৰিহাৰ্চেলত, অভিনেতাজনে চৰিত্ৰটোৱে যিকোনো মুহূৰ্তত কি প্ৰাপ্ত কৰিব বিচাৰে তাৰ সংজ্ঞাৰ বাবে অভ্যন্তৰীণ উদ্দেশ্যৰ সন্ধান কৰে। মেথড অভিনয়ত অভিনেতাজনৰ ব্যক্তিগত জীৱনৰ আচৰণ কিছুমানক চৰিত্ৰটোৰ মনস্তত্ত্বৰ মাজত পুনৰ্জীৱিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা হয়। পিছত, ষ্টেনিস্লাভস্কিয়ে "শাৰীৰিক কাৰ্যৰ পদ্ধতি" বুলি জনাজাত এক প্ৰক্ৰিয়াৰ সৈতে এই পদ্ধতিটোক আৰু বিস্তৃত কৰে। তেওঁ এক "সক্ৰিয় বিশ্লেষণ"ক উৎসাহিত কৰিছিল, য'ত নাটকীয় পৰিস্থিতিৰ ক্ৰম উন্নত কৰা হয়।\nমেথড অভিনয়ৰ ধাৰণা আৰু কৌশলবোৰৰ ভিতৰত প্ৰতিষ্ঠাপন, ইন্দ্ৰিয় স্মৃতি, প্ৰভাৱিত স্মৃতি উল্লেখযোগ্য। সমসাময়িক মেথড অভিনেতাসকলে তেওঁলোকৰ চৰিত্ৰটোৰ বিকাশৰ বাবে কেতিয়াবা কেতিয়াবা মনোবিজ্ঞানীসকলৰ সহায় লয়।\nষ্ট্ৰাচবাৰ্গৰ দৃষ্টিভঙ্গীত, অভিনেতাসকলে তেওঁলোকৰ চৰিত্ৰৰ অভিজ্ঞতাৰ ওচৰলৈ আনিবলৈ নিজৰ জীৱনৰ পৰা অভিজ্ঞতাৰ ব্যৱহাৰ কৰে। এই কৌশলত অভিজ্ঞতাৰ সৈতে জড়িত সংবেদনৰ স্মৰণ অন্তৰ্ভুক্ত থাকে যিয়ে অভিনেতাৰ ওপৰত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ আৱেগিক প্ৰভাৱ পেলায়। ইয়াক ষ্টেনিসলাভাস্কিয়ে আৱেগিক স্মৃতি বুলি কৈছিল। জোৰ নকৰাকৈ বা কৃত্ৰিম যেন নলগাকৈ অভিনেতাসকলে সেই সংবেদনবোৰক সহাঁ‌ৰি উদ্দীপিত কৰিবলৈ আৰু নিজকে প্ৰতিহত নকৰিবলৈ চেষ্টা কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে।\n↑ 1.0 1.1 Krasner (2000b, 130).\n↑ Krasner (2000b, 129).\n↑ Benedetti (1989, 5–11, 15, 18) and (1999b, 254), Braun (1982, 59), Carnicke (2000, 13, 16, 29), Counsell (1996, 24), Gordon (2006, 38, 40–41), and Innes (2000, 53–54).\n↑ Benedetti (1999a, 182–183).\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=মেথড_অভিনয়&oldid=282335"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৬ জুন, ২০২১ তাৰিখে ১১:১৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


কে. কে. লৈ শেষ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকে. কে. লৈ শেষ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি\nলেখক- ভাৰ্গৱজ্যোতি ভূঞা\nতেতিয়া ১৯৯৯ চন। কে.কেৰ ‘পল’ কেছেটটো বজাৰলৈ আহিছিল। গানকেইটা প্ৰায় মানুহৰে মুখে-মুখে। তাৰ আগতেও তেওঁ বহুকেইটা গান গাইছিল। কিন্তু, মানুহে ভালকৈ চিনি পাইছিল ‘পল’ কেছেটটোৰ পিছৰ পৰাহে। কি যে গান আছিল সেইকেইটা!!\nসেই সময়ত ডেকত কেছেট লগাই গান বজোৱা হৈছিল। সকলোৰে ঘৰত এটা ডেক, নহ’লে কেছেট প্লেয়াৰ হ’লেও আছিল। আমাৰ দৰে কিছুমানৰ হাতত ‘ৱাকমেন’ও আছিল। ১৯৯৭ চনত আমি কেইজনমান অসমৰ বাহিৰত এবছৰৰ বাবে পঢ়িবলৈ গৈছিলোঁ। উভতি আহোঁতে সকলোৰে হাতত অন্য নহ’লেও এটা ‘ৱাকমেন’ আছিল। দূৰদৰ্শনত সেই সময়ত এটা গানৰ প্ৰগ্ৰেম দিছিল সন্ধিয়া ৫.৩০ মান বজাত। মায়ে ধূনা-চাকি জ্বলায় আৰু সেই সময়ত দূৰদৰ্শনত সেই প্ৰগ্ৰেমটো চলি থাকে। এনেকুৱাও হয়, মায়ে ৰূমটোলৈ ধূনা লৈ সোমাই আহে আৰু সেই সময়তে কে.কে.ৰ সেই বিখ্যাত গানটো বাজি উঠে ‘পল, য়াদ আয়েংগে অ পল’। গানটো সদায় চাওঁ আৰু সদায়ে ভাল লাগে। মাকো কওঁ, আগেদি অহা-যোৱা নকৰিবচোন! গানটোৰ পুৰণি আমেজটো এতিয়াও মনত লাগি আছে। প্ৰতিবাৰেই যেতিয়া গানটো শুনো, নিজকে সেই গানটোৰ নায়ক যেনেই লাগে। সেই সময়ত কিছুমানে গান সংগ্ৰহ কৰে। সেই গায়কৰ ভিতৰত এটা নাম কে. কে.ৰো আছিল। কেছেট কিনিব নোৱাৰিলে ৰেকৰ্ড কৰাইছিলোঁ। আজিও ঘৰত বিচাৰিলে তেনেকুৱা\nকেছেট ওলাব। কিন্তু, আজি বজাবলৈ ডেক আৰু কেছেট প্লেয়াৰহে নাই।\nলাহে-লাহে আমি ডাঙৰ হলোঁ। কে. কে.ৰ গানবোৰো আমাৰ লগতে ডাঙৰ হবলৈ ধৰিলে। ডেকৰ পৰা মিউজিক চিডি প্লেয়াৰ, মোবাইল, আই পড হ’বলৈ ধৰিলে। তাতো এটা ফল্ডাৰ তৈয়াৰ হ’ল কে. কে.ৰ নামত। লাহে-লাহে হাতলৈ কম্পিউটাৰ আহিল। কম্পিউটাৰত প্ৰথম কাম আছিল চিনেমা আৰু গান গোটোৱা। কম্পিউটাৰতো এটা ফল্ডাৰ তৈয়াৰ কৰা হ’ল কে. কে.ৰ নামেৰে। কে. কে.ৰ পুৰণি আৰু নতুন গানবোৰ সেই ফল্ডাৰৰ ভিতৰত সোমাই পৰিল।\nসুখতেই হওক বা দুখতেই হওক, প্ৰেমিক-প্ৰেমিকালৈয়ে মনত পৰক বা বন্ধুলৈ, মন বেয়া লাগক বা ভাল লাগক কে. কে.ৰ গানবোৰ এটাৰ পাছত এটাকৈ বাজিবলৈ ধৰে। আজিৰ প্ৰজন্মই শুনি থকা গানবোৰৰ লগত যেন এই গানবোৰৰ তুলনা কৰিবই নোৱাৰি। সেই দূৰদৰ্শন, কেছেট, চিডিৰ দিনবোৰৰ মাদকতা আজিৰ প্ৰজন্মই হয়তো বুজি নাপাব।\nকে. কে. আমাৰ বাবে কোন আছিল, নতুন প্ৰজন্মক বুজাব নোৱাৰোঁ। কে. কে.ৰ গান আমাৰ হৃদয়ত আছিল, মগজুত আছিল। কিবা এটা অনুভূতিয়ে ক্ৰিয়া কৰিলেই আপোনা আপুনি তেওঁৰ গানবোৰ মনলৈ আহিছিল।\nতেওঁৰ গানে আমাৰ জীৱনত কি প্ৰভাৱ পেলাইছিল, কোকো কোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই। তেওঁৰ মৃত্যুয়ে মনত আঘাত দিলে। কোনোবা নিজৰ মানুহ এজন হঠাৎ নোহোৱা হৈ গ’ল যেনেই লাগিল।\nতেওঁৰ আত্মাৰ চিৰশান্তি কামনা কৰিলোঁ। দুখ লাগিল, বৰ সোনকালে আতৰি গ’ল তেওঁ আমাৰ মাজৰ পৰা।


tablighi-jamaat-3-foreign-women-found-pregnant-at-ranchi-quarantine-centre– News18 assam\nকোৱাৰেণ্টাইন কেন্দ্ৰতে শাৰীৰিক সম্পৰ্ক স্থাপন! গৰ্ভৱতী হ’ল তিনিগৰাকী মহিলা, জিলা উপায়ুক্তৰ তদন্তৰ নিৰ্দেশ\nআশ্বৰ্যকৰ! কোৱাৰেণ্টাইন কেন্দ্ৰত সংঘটিত হ’ল এক আচৰিত ঘটনা।\nLast Updated : July 25, 2020, 10:19 IST\nআশ্বৰ্যকৰ! কোৱাৰেণ্টাইন কেন্দ্ৰত সংঘটিত হ’ল এক আচৰিত ঘটনা। কোৱাৰেণ্টাইন কেন্দ্ৰতে শাৰীৰিক সম্পৰ্ক স্থাপন কৰি গৰ্ভৱতী হ’ল তিনিগৰাকী মহিলা। ঘটনাই এতিয়া সমগ্ৰ দেশতে বিশেষ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিছে। ঝাৰখণ্ডৰ ৰাঁচীৰ কোৱাৰেণ্টাইন কেন্দ্ৰত সংঘটিত হৈছে এই ঘটনা।\nজানিব পৰা মতে, ল’ক ডাউনৰ নীতি উলংঘা কৰাত তবলীগী জামাতৰ লৈ যোৱা প্ৰায় ১৭ গৰাকী লোকৰ বিৰুদ্ধে ৰাঁচীৰ হিন্দীপীড়ী থানাত ৰুজু কৰা হৈছিল গোচৰ। আৰু আটাইকেইজনকে যোৱা ৩০ মাৰ্চত কোৱাৰেণ্টাইন চেণ্টাৰত ৰখা হৈছিল। ইমানলৈকে সকলো ঠিকেই আছিল।\n২০ মে’ত পোহৰলৈ আহে ঘটনাটো। কোৱাৰেণ্টাইনৰ ম্যাদ শেষ হোৱাৰ পিছত আটাইকেইজন লোককে কাৰাগাৰলৈ নিক্ষেপ কৰে। পিছত উচ্চ ন্যায়ালয়ে জামাতি সকলৰ জামিন মঞ্জুৰ কৰাৰ পিছত কৰোৱা হয় স্বাস্থ্য পৰীক্ষা। আৰু স্বাস্থ্য পৰীক্ষাতে তিনিগৰাকী মহিলা এমাহৰ গৰ্ভৱতী বুলি ধৰা পৰে।\nলগে লগে স্পষ্ট হৈ পৰে যে, কোৱাৰেণ্টাইন চেণ্টাৰতে মহিলাগৰাকীয়ে কৰিছিল গৰ্ভধাৰণ। এই ঘটনাৰ পাছতে ৰাঁচীৰ জিলা উপায়ুক্তই তদন্ত ঘোষণা কৰিছে। উল্লেখযোগ্য যে, কোৱাৰেণ্টাইন চেণ্টাৰত থকা আটাইকেইজন জামাতি বিদেশী বুলি জানিব পৰা গৈছে।\nFirst published: July 25, 2020, 10:17 IST\nPregnant WomanQuarantine centre\nFemina Miss India World 2022 : ৩১গৰাকী প্ৰতিযোগীক পৰাস্ত কৰি ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়াৰ মুকুট পিন্ধিলে ২১ বছৰীয়া সুন্দৰী ছিনিয়ে\nৰাজ্যত অব্যাহত গৰুৰ চোৰাং বেহা, কলিয়াবৰত পুনৰ জব্দ গৰুভৰ্তি ট্ৰাক, এজন সৰবৰাহকাৰী আটক\nBadruddin Ajmal : ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনত AIUDF দলে এনডিএ প্ৰাৰ্থীক সমৰ্থন কৰিব পাৰে : বদৰুদ্দিন আজমল


Just Mask: উলংগ হৈ চাইকেল চলাইছে পুৰুষ-মহিলাই, মুখত কেৱল মাস্ক! পিছে কাৰণ কি? mask-must-no-shirts-pants-or-undies-needed-on-bike-ride-in-mexico– News18 Assam\nJust Mask: উলংগ হৈ চাইকেল চলাইছে পুৰুষ-মহিলাই, মুখত কেৱল মাস্ক! পিছে কাৰণ কি?\nভয়ংকৰ! স্বামীৰ যৌনাংগ কাটি ৰিফাইন তেলত ভাজিলে পত্নীয়ে. কেৰাহীত উদ্ধাৰ হ'ল ভাজি থোৱা মাংসৰ টুকুৰা\nOn this day: "তই যা, মই আহিলো"... ! আজিৰ দিনটোতে হৈছিল বিশ্বকাপ ক্ৰিকেটত এটা দলৰ চৰম বিপৰ্যয়...\nFaf Du Plessis: পাকিস্তান প্ৰিমিয়াৰ লীগৰ মেচত গুৰুতৰ ভাবে আঘাত পাই ঢলি ধৰিল ডু'প্লেছি, হাস্পতালত ভৰ্তি\nEuro Cup 2021: খেলপথাৰতে পৰিল ডেনমাৰ্কৰ খেলুৱৈ ক্ৰিষ্টিয়ান এৰিক্সন, লগে লগে স্থগিত খেল...চিকিৎসাধীন এৰিক্সনৰ অৱস্থা স্থিৰ !\nUpdated:June 6, 2021, 3:03 PM IST\nখালী শৰীৰেই চহৰৰ মাজ-মজিয়াত পুৰুষ-মহিলাই চলালে চাইকেল!\nLast Updated: June 6, 2021, 3:03 PM IST\nশৰীৰত নাই কোনো পোছাক। কেৱল মুখতহে আছে মাস্ক! চাইকেল আৰোহীসকলক প্ৰয়োজন নাই কোনো চাৰ্ট, পেণ্ট অখথবা স্কাৰ্ট। আনকি অন্তৰ্বাসো পৰিধান কৰা নাই দলটোৱে। কিন্তু কোৰোণা পৰিস্থতিৰ বাবে নগ্ন হ'লেও মুখত আছে মাস্ক। মেক্সিকোৰ ঘটনা এয়া।\nবাৰ্ষিক ফিলি নেকেড বাইক ৰাইডে জনাইছে যে, চলিত বছৰৰ আগষ্টৰ ২৮ তাৰিখে অনুষ্ঠিত হ'ব এই চাইকেল ৰাইড। কেৱল প্ৰয়োজন হ'ব মাস্কৰ। কোৰোণা ভাইৰাছৰ বাবে মাস্ক পৰিধান কৰাটো বাধ্যতামূলক। কোৰোণা ভেকচিনেশ্যন প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হোৱাৰ পিছত কিছু পৰিমাণে হ'লেও নিয়ন্ত্ৰণলৈ আহিছে কোৰোণা। প্ৰতিদিনে সংক্ৰমণৰ সংখ্যা হ্ৰাস পাইছে। এই অনুষ্ঠানৰ আয়োজকে কোৱা মতে, কোৰোণা পৰিস্থিতিৰ বাবেই চাইকেল ৰাইডত মাস্ক পৰিধান কৰাটো আৱশ্যক।\nযিসকলে এই চাইকেল ৰাইডিঙত অংশগ্ৰহণ কৰিব, সেইসকল এক নিৰ্দিষ্ট ঠাইত গোট খাব লাগিব। আৰু সেই ঠাইতে সকলোৱে খুলি পেলাব লাগিব পৰিধান কৰা কাপোৰ। প্ৰায় ১ হাজাৰ জন লোক গোট খাই এই চাইকেল ৰাইডত। আনকি নগ্ন হৈয়ে চাইকেল লাগিব সকলোৱে। শৰীৰৰ গুৰুত্ব, আৰোহীৰ নিৰাপত্তা প্ৰদানৰ দাবীত আয়োজন কৰা হয় চাইকেল ৰাইডৰ। প্ৰায় ১৬ কিলোমিটাৰ ৰাস্তা অতিক্ৰম কৰে চাইকেল আৰোহীসকলে।\nFirst published: June 6, 2021, 3:03 PM IST\nMexico Nude Cycle Ride\nPost Office: ৯৫ টকা বিনিয়োগ কৰিলেই লাভ কৰিব ১৪ লাখ টকা! জানি লওক পোষ্ট অফিচ\nভাৰতীয় ষ্টেট বেংকৰ গ্ৰাহকৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ খবৰ!\n‘প্লিজ মোৰ কাষলৈ ঘূৰি আহা’ – সুশান্ত সিং ৰাজপুতৰ মৃত্যুবাৰ্ষিকীত ৰিয়া চক্ৰৱৰ্তীৰ আবেগিক পোষ্ট\nCovid-19 in Assam: ৰাজ্যত সোমবাৰে আক্ৰান্ত ৩ সহস্ৰাধিক, সোমবাৰে প্ৰাণ হেৰুৱালে ৪৩ জনে।\nExplained : কিয় আৰোগ্য হৈ উঠা কোভিড ৰোগীয়ে ৩ মাহলৈ পিছুৱাব লাগে টিকাকৰণ প্ৰক্ৰিয়া, জানি লওক সবিশেষ\nCovid Vaccine: ৬ ৰ পৰা ১২ বছৰৰ শিশুৰ ক্ষেত্ৰত Covaxin ৰ পৰীক্ষণৰ বাবে AIIMSত নামভৰ্তি প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ...\n‘প্লিজ মোৰ কাষলৈ ঘূৰি আহা’ – সুশান্তৰ মৃত্যুবাৰ্ষিকীত ৰিয়াৰ আবেগিক পোষ্ট\nসোমবাৰে অসমত Covid-19ত আক্ৰান্ত ৩ সহস্ৰাধিক...\nকিয় আৰোগ্য হোৱা কোভিড ৰোগীয়ে ৩ মাহলৈ পিছুৱাব লাগে টিকাকৰণ প্ৰক্ৰিয়া?\n৬-১২ বছৰৰ শিশুৰ Covaxin ৰ পৰীক্ষণৰ বাবে AIIMSত নামভৰ্তি প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ...\nপৰীক্ষা বাতিলৰ দাবীত উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ দ্বাৰস্থ অসমৰ অভিভাৱক।


কাটাৰৰ ডায়েৰী (-ডা০ ভূপেন শইকীয়া) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকাটাৰৰ ডায়েৰী– ৩০ ড’হাৰ প্ৰাণ কেন্দ্ৰ চৌকৱাকিফ\nযিদৰে অসমৰ ৰাজধানী গুৱাহাটীৰ এক কেন্দ্ৰ বিন্দু হ’ল ফাঁচী বজাৰ, একেদৰে কাটাৰৰ ৰাজধানী চহৰ ড’হাৰ প্ৰাণ কেন্দ্ৰ হ’ল – ‘চৌকৱাকিফ’। চৌকৱাকিফ শব্দটোৰ অৰ্থ হ’ল চলি থকা বজাৰ৷হয়, চৌকৱাকিফৰ বজাৰ শ শ বছৰ ধৰি চলি আছে। কাটাৰী জন-জীৱনৰ উত্থানপতনৰ ইতিহাস বুকুত সাঁচি ৰাখিছে চৌকৱাকিফে। তাহানিৰ অঘৰী বেদুইন জাতিৰ পৰা আজিৰ ধনাঢ্য,মুখত সোণৰ চামুচলৈ ওপজা প্ৰজন্মলৈকে সকলো পৰিবৰ্তনৰ সাক্ষী এই কেইবা শ বছৰ পুৰণি বজাৰখন। মাজতেএটা সময়ত অনেক ইৰানী লোকে নানা বণিজ ইয়াত কৰিছিল বাবে ইয়াক ইৰানী মাৰ্কেট বুলিও মতা হৈছিল কিন্তু এতিয়া সেই নাম অপ্ৰচলিত বা কাটাৰী লোকসকলৰ মাজত অপ্ৰিয়। কাটাৰৰ সমগ্ৰ দেশখনতেই প্ৰায়বিলাক পুৰণি বাসভৱন, বজাৰ,অনুষ্ঠান আদি ভাঙি ন নবহু মহলীয়া আধুনিকভৱনৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য্য অহৰ্নিশে চলি থকাৰ বিপৰীতে ব্যতিক্ৰম হ’ল চৌকৱাকিফ। ২০০৪ চনতসামান্য সালসলনি ঘটোৱাৰ বাহিৰে চৌকৱাকিফৰ বজাৰৰ ভৱন সমূহৰ আন্তঃগাঠনিৰ কোনো পৰিবৰ্তন কৰা হোৱা নাই।\nচৌকৱাকিফ হ’ল কাটাৰ দেশৰ এক মাত্ৰ ঠাই য’ত গ্ৰাহকে দৰ দাম কৰি যি কোনো পছন্দৰ সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰিব পাৰে। অতি প্ৰাচীন কালৰ পৰা, আৰবীসকলে বেদুইনৰ জীৱন কটাবৰ সময়ৰ পৰা এই বজাৰখন বেহা-বেপাৰৰ থল হিচাপে পৰিগণিত হৈ আহিছে। দূৰ দূৰণিৰ পৰা কাটাৰীসকলেনিজৰ তৈয়াৰী বা সংগৃহীত নানা বিধ সামগ্ৰী এই বজাৰখনলৈ বিক্ৰীৰ বাবে লৈ আহিছিল আৰু সেইবোৰ বেচি নিজৰ প্ৰয়োজনীয় সা-সম্পদ কিনি পুনৰ কৰ্মস্থলীলৈ ৰাওনা হৈছিল। সেই লোকসকলে ইয়ালৈ আহি দুই এদিন বিশ্ৰাম লৈ ভাগৰ পলুৱাইছিল। থকাৰ সময়ছোৱাত নিশাৰ ভাগত দোভাগ ৰাতিলৈ গানৰ মেহফিল বহিছিল। সংগীত চৰ্চাই দুখ-বেদনা পাহৰায় । মন আৰু শৰীৰক নতুন কৰ্মশক্তিৰ যোগান ধৰে। গীত-সংগীতৰ মেহফিল আজিও বহে – শুকুৰবাৰ আৰু আন বন্ধৰ দিনত। স্থানীয় বাদ্য যন্ত্ৰৰ সংগতৰেচুফী সংগীতৰ তালত ৰচনা হোৱা সংগীতৰ মায়াজাল ময়ো দুই তিনিবাৰ উপভোগকৰিছোঁ৷\nআপোনপাহৰা হোৱা দৰ্শকৰ একাংশই সংগীতৰ তালে-তালে নাচিবলৈও ধৰে। বিদেশী শ্ৰোতা দৰ্শকসকলে গীতৰ ভাষা নুবুজিলেও তাত অন্তৰ্নিহিত থকা বেদনাৰ কৰুণ ভাৱটো উপলব্ধি কৰিব পাৰে। কোনোবা প্ৰখ্যাত ব্যক্তিয়ে এনেয়ে কৈ যোৱা নাই : আটাইতকৈ মধুৰ সংগীত হ’ল আটাইতকৈ কৰুণ৷সংগীতৰ স্বাদ লোৱাত ভাষা হয়তোপূৰ্ণৰূপে হেঙাৰ হব নোৱাৰে৷\nআকৌ চৌকৱাকিফত নাপায় কি? ইয়াতউপলব্ধ বস্তুৰ তালিকাৰ ভিতৰত প্ৰমুখ কিছুমান হ’ল – মনোহাৰী সামগ্ৰী, ন-পুৰণি গহনা, নানা বিধ মছলা, কিচিমে-কিচিমেড্ৰাইফ্ৰুটচ, নানান সুগন্ধি আঁতৰ, ঘৰ বনোৱা -সজোৱা আৰু মাছ ধৰা সামগ্ৰী, বিভিন্ন খাদ্য পদাৰ্থ, বাদ্যযন্ত্ৰ, কাৰ্পেট,হেণ্ডিক্ৰাফ্ট আৰু পেইন্টিং, পোহনীয়া জীৱ জন্তু আৰু পক্ষীৰ বিক্ৰী কেন্দ্ৰ৷চৌকৱাকিফ অঞ্চলক বহুতে পুৰণি ডোহা বুলিও উল্লেখ কৰে৷ পাৰস্য সাগৰৰ পাৰৰ কৰনীচ ইয়াৰ গাতে লাগি আছে। সমুদ্ৰ তীৰত অৱস্থিত দুই বিখ্যাত স্মাৰক মিউজিয়াম অৱ ইছলামিক আৰ্টচ আৰু ইছলামিক কালচাৰেল চেন্টাৰ চৌকৱাকিফৰ পৰা খোজ-কঢ়া দূৰত্বত৷ ইয়াৰ সন্মুখ ভাগ দেখাত পুৰণি দুৰ্গৰ দৰে৷ অনেক ৰং-বিৰঙৰ পাৰ চৰাইৰ ই আশ্ৰয় স্থল৷ দুই কাষে আছে কেইবা শ গাড়ীৰ বাবে ‘পেইড পাৰ্কিং’ এলেকা৷ চৌকৱাকিফৰ ভিতৰত তিনিখন মহঙা আৰু অত্যাধুনিক সা-সুবিধাযুক্ত হোটেল আছে৷ সেইকেইখন হ’ল- বিচমিল্লাহ, হোটেল চৌকৱাকিফ আৰু অল খৱাইচ৷ দোকানসমূহ আগবেলা দহ বজাৰ পৰা নিশা দহ বজালৈ খোলা থাকে৷ কিছুমান ৰেষ্ট্যুৰাঁ মাজৰাতিলৈকে খোলা থাকে বিশেষকৈ সপ্তাহান্ত আৰু বন্ধৰ দিনত৷ অনেক বিদেশী পৰ্য্যটকৰেচৌকৱাকিফৰ দোকানসমূহ বিশেষকৈ ৰেষ্ট্যুৰাঁসমূহঠাহ খাই থাকে৷ ৰেষ্ট্যুৰাঁসমূহৰ বিশেষ আকৰ্ষণ হ’ল কাটাৰীখাদ্য আৰু দীঘল পাইপ লগোৱা প্ৰকাণ্ড প্ৰকাণ্ডহোক্কা-চিলিমৰ জুতি৷ ক’বলৈ পাহৰিছোঁ নানান ডিজাইনৰ হোক্কা-চিলিমৰ বিক্ৰীৰ দোকানো চৌকৱাকিফ আৰু ডোহাৰ আন আন অঞ্চলত দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ চৌকৱাকিফত থকা নাট্যমন্দিৰ নিচিনা হলঘৰত দেশী বিদেশী শিল্পীৰ সংগীতানুষ্ঠান মাজে মাজে অনুষ্ঠিত হয়৷ কেইবাজনো ভাৰতীয় শিল্পীৰ গজল সন্ধিয়া ইয়াত অনুষ্ঠিত হোৱাৰ খবৰ পাওঁ৷ ইয়াৰ ওপৰিওচৌকৱাকিফত মাজে মাজে অনুষ্ঠিত হয় প্ৰদৰ্শনী,চেমিনাৰ আৰু বসন্ত উৎসৱৰ দৰে নানান প্ৰমোদ মেলাৰ৷ চৌকৱাকিফৰ গাতে লাগি আছে চৰকাৰী বাছষ্টেণ্ড আৰু বিখ্যাত গোল্ডচৌক। গোল্ডচৌক নানান সোণৰ গহনাৰ জিকমিকনিৰেতিৰবিৰাই থাকে৷\nমোখনিত কম তাহানিৰ বেদুইন আজি বুৰঞ্জী হ’ল। বেদুইনৰ ছবি,ফটো,তেওঁলোকৰ ব্যৱহৃত সা-সামগ্ৰীয়ে আজি সাদৰে,সম্ভ্ৰমেৰে মিউজিয়ামত ঠাই পাইছে। আমোদৰ কথা আজিৰ যুগৰ প্ৰজন্মই বেদুইনৰ জীৱন শৈলী অনুভৱ কৰিবলৈ গৈ বাহৰ পাতে মৰুভূমিৰ মাজৰ টেণ্টত৷ য’ত জেনেৰেটতৰসহায়ত থাকে অহৰ্নিশ বিদ্যুত, টেণ্টৰ ভিতৰত এয়াৰ কণ্ডিচনাৰ, ডিচ টিভি, কমোড আৰু শ্বাৱাৰযুক্ত বাথৰুম৷ কোঠাৰ ভিতৰত মহঙা কাৰ্পেট আৰু সুগন্ধি দামী আঁতৰৰ সুবাস৷ কেইবাটিও হোক্কা চিলিমো লগত থাকিবই৷ খোৱা সামগ্ৰী ৰান্ধিবৰ বাবে টেণ্টৰ বাহিৰত জুইশালৰ ব্যৱস্থা। এনে জীৱন শৈলী উপভোগ কৰাত ৰজা প্ৰজা কোনোৱেই পিছ পৰি থকা নাই৷\nকাটাৰৰ ডায়েৰী– ৩১ : ৰমজান মাহত কাটাৰ\nআজিৰ ডায়েৰীৰ পাতত যি লিখিব লৈছোঁ তাক স্ব-কথোপকথন বা ‘লাউডথিংকিং’ আখ্যা দিব পৰা যাব৷ মই নাজানোঁ মোৰ সহৃদয় পাঠকসকলে এই লিখনিক কি ভাবে গ্ৰহণ কৰিব৷ মই কোনো বিখ্যাত লোক বা সাহিত্যিক নহয়৷ মই মাথো এজন কৰ্মসূত্ৰে প্ৰবাসী অসমীয়া৷ ফেচবুকৰ’অসমীয়া কথা বতৰা’ গোট আৰু ‘নিয়মীয়া বাৰ্তা’ৰ প্ৰবাসী অসমীয়া পৃষ্ঠাৰ লিখনিৰ যোগেদি অসমৰ আৰু অসমৰ বাহিৰৰো ভালেকেইজন পাঠকৰ সৈতে মোৰ অন্তৰংগতা বা আন্তৰিকতা গঢ়ি উঠিছে৷ এই অনুভৱে মোৰ হৃদয়ৰ কোনোবা এটা চুকত স্পৰ্শ কৰে যেতিয়া এচ এম এচ বাৰ্তা, টেলিফোন,ই-মেইলত নাইবা ফেচবুকতপ্ৰশংসাসূচক বা নানা আগ্ৰহ-আব্দাৰযুক্ত সংলাপ পাওঁ৷ গতিকে তেনেলোকৰ চেনেহক নেওচি হাজাৰ ব্যস্ততাৰ মাজতো ডায়েৰী নিলিখাকৈ থাকিব নোৱাৰোঁ৷ এটা তেনেই সাধাৰণ ঘটনা কওঁ – কেইদিনমান আগতে গুৱাহাটীৰ ছয়মাইলৰ এখন দোকানত এপদবস্তু কিনিব সোমাওঁতে দেউৰী উপাধিৰ অচিনাকি ডেকা দোকানীজনে ( এই মুহূৰ্তত সম্পূৰ্ণ নামটো মনলৈ অহা নাই) মোলৈ আদৰৰ দৃষ্টিৰে চাই কৈছিল – আপোনাৰ লিখনি নিয়মীয়া বাৰ্তাত সদায়ে পঢ়োঁ৷ হয়,মই দুসপ্তাহৰ ব্যক্তিগত জৰুৰী কামত মুলুকলৈ গৈছিলোঁ৷ বিদেশৰ পৰা স্বদেশলৈ যাত্ৰা কৰাক ইয়াত আন ভাৰতীয়সকলে ‘মুল্ক’ যোৱা বুলিয়ে কয়৷মনত পৰে সৰুতে দেউতাৰ অফিচৰ নেপালী চকীদাৰ আৰু বিহাৰী গোৱালে ঘৰলৈ দীঘলীয়া ছুটিত গ’লে কৈছিল – “দেচলৈ যাওঁ”! নেপালৰ কথা বাদ দিলে ভাৰতৰ ভিতৰতে আকৌ দেশ (দেচ), চিন্তনীয় কথা!\nভাৰতলৈ, অসমলৈ গৈছিলোঁ আমাৰ কনিষ্ঠ কন্যা ইতিৰ কলেজত নাম ভৰ্তি কৰিবলৈ৷ তাইৰ সৈতে গুৱাহাটী-দিল্লী-জয়পুৰ তাঁত-বাঁতি কৰোঁতেই সময়বোৰ পাখি লগা কাঁড়ৰ দৰে পাৰ হ’ল৷ গুৱাহাটীত চি বি এচ ইৰ পৰীক্ষা দি ইতিয়েও মাকৰ সৈতে দুমাহ কাটাৰত থাকি গৈছিলহি৷জয়পুৰৰ তাই মনে বিচৰা ইন্টিৰিয়’ৰ ডিজাইনৰ বিষয় থকা কলেজ এখনত এডমিচন দি মই ঘূৰি আহি কাটাৰ পাবহি এসপ্তাহ হৈছে মাথোঁ৷ উল্লেখ নকৰিলে নহ’ব তাকৰীয়া বন্ধৰ মাজত এদিন খন্তেক সময়ৰ বাবে ‘নিয়মীয়া বাৰ্তা’ৰ কাৰ্য্যালয়লৈ গৈ প্ৰীতিৰেখা ভূঞা আৰু প্ৰাঞ্জল দলৈক লগ পাই মনত এক সুখানুভূতি হ’ল৷ নক’লেও হব কাটাৰলৈ ঘূৰি অহাৰ লগে লগে পুনৰ দৈনন্দিন কৰ্ম ব্যস্ততাৰ মাজত সোমাই পৰিলোঁ৷ ৷ সপ্তাহটোৰ প্ৰতিটো দিনেই মই ৰোগী চাওঁ এদিনো বাদ নপৰাকৈ৷ ছুটী মোৰ বাবে আটকৰ ধন হেন৷ সোমবাৰে এবেলা আৰু শুকুৰবাৰে এবেলা মোৰ ডিউটি অফ থাকে৷ ইয়াৰ বাদে বছৰত এমাহ ছুটী৷ শুকুৰবাৰে ৬ঘন্টাৰ এবেলাত ৮০জনৰো অধিক ৰোগীক পৰীক্ষা কৰি প্ৰতিবিধান দিব লাগে৷\nঅন্য দিনা দিনটোত ৩৫ৰ পৰা ৪০জন ৰোগী চাওঁ৷ কাটাৰী বা আন আৰবী ৰোগী মোৰ ভাগত কমকৈ পৰে৷ সৰহ সংখ্যক ৰোগীয়েই হ’ল ইয়াৰ প্ৰবাসী৷ বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশৰ পৰা কৰ্মসূত্ৰে কাটাৰলৈ অহা সেইলোক সকলৰ দেশৰ নাম মই মোৰ ব্যক্তিগত বহীত টুকি ৰাখোঁ৷ এতিয়া ইছলামসকলৰ পবিত্ৰ ৰমজান মাহ৷ দোকান বজাৰ অফিচ সকলোৰে কামৰ সময় সূচী সলনি হৈছে৷ সকলো অফিচৰ কামৰ সময় ৮ঘন্টাৰ ঠাইত ৬ঘন্টালৈ হ্ৰাস কৰা হৈছে৷ হোটেল, ফাষ্টফুড চেন্টাৰ, নানাবিধ খাদ্য-সামগ্ৰী বিক্ৰীৰ দোকান আৰু ৰেষ্ট্যুৰাঁসমূহ দিনত বন্ধ থাকি ৰাতিহে খোলে৷ মেডিকেল বিভাগ হিচাপে আমাৰ সময় অৱশ্যে হ্ৰাস হোৱা নাই৷ ডিউটি আগবেলা চাৰে চাৰি ঘন্টা আৰু পিছবেলা চাৰে চাৰি ঘন্টা৷ পুৱাৰ সময় একে থাকি সন্ধিয়া ৭বজাৰ পৰা নিশা চাৰে এঘাৰ বজালৈ ডিউটি৷ কিছুমান দোকান দিনটো বন্ধ থাকি ৰাতি দেৰিলৈকে খোলা ৰখাৰ ব্যৱস্থা কৰিছে৷ দিনত বাট-পথত যান-বাহন সেৰেঙা৷ সন্ধিয়া ইফটাৰ হৈ যোৱাৰ পিছৰ পৰা ৰাজপথত গাড়ী মটৰৰ সংখ্যা ক্ৰমে বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰে আৰু নিশা এঘাৰ বজাৰ পিছৰ পৰা দোকান,বজাৰ, হোটেল, ৰেষ্ট্যুৰাঁ, ৰাজপথ লোকাৰণ্য হৈ পৰে৷ উৎসৱমুখৰ পৰিবেশত উজান দিয়ে দোকানবিলাকে ঘোষণা কৰা আকৰ্ষণীয় ৰেহাইৰ ব্যৱস্থাই৷ নক’লেও হব ইয়াৰ চুপাৰমাৰ্কেট,হাইপাৰমাৰ্কেট লেভেল লগোৱা মলসমূহ বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশৰ সৰু-বৰ নানান সামগ্ৰীৰে উভৈনদী৷ যোৱা শুকুৰবাৰে বন্ধু আব্দুল্লাৰ সন্ধিয়াৰ ইফটাৰৰ নিমন্ত্ৰণ ৰক্ষা কৰিবলৈ গৈ তাত কেইবাজনো ন-পুৰণি অসমীয়াক লগ পাই সন্ধিয়াটো ভালদৰেই অতিবাহিত হ’ল৷ এটা দৃশ্য পুৰণিড’হা অঞ্চলত দেখিবলৈ পালোঁ৷ এখন দোকানৰ সন্মুখত দীঘল লাইন৷ দোকানখনে ইফটাৰৰ বাবে একোখনকৈ বিভিন্ন খাদ্য-সামগ্ৰীৰ থাল সাজি বিক্ৰী কৰিছে৷ ব্যৱস্থাটো দেখি ভাল লাগিল৷কাটাৰীসকলৰ মাজত হিন্দী চিনেমা বেচ জনপ্ৰিয়৷ইয়াৰ চিনেমেক্সসমূহত নতুন হিন্দী চিনেমাবৃহস্পতিবাৰে,অৰ্থাৎভাৰতবৰ্ষতকৈ এদিন আগতে মুক্তি পায়৷ বহুত আৰবী দৰ্শকে টিকটৰ বাবে সময়তকৈ আগতে লাইন পাতি থাকে৷ ইয়াত চলা প্ৰতিখন চিনেমাৰ সংলাপ আৰবী ভাষাত লিখা ওলায়৷ বৰ্তমান ‘ৰয়েল প্লাজা’ত চলি থকা ‘ভাগ্মিলখাভাগ্’ বোলছবিখনে দৰ্শকৰ আদৰ পাইছে৷ “উৰন্ত শিখ” মিলখা সিঙৰ জীৱনী ভিত্তিক এই কাহিনী চিত্ৰখন সানমিহলি দৰ্শকৰ সৈতে যোৱা সোমবাৰৰ নিশাৰ দৰ্শনী ময়ো উপভোগ কৰিলোঁ৷\nবৰ্তমান কাটাৰৰ সৰ্বোচ্চ তাপমাত্ৰা ৪৩ ডিগ্ৰী চেলচিয়াচলৈ বৃদ্ধি পাইছে৷ নিশাৰ ভাগত তাপ মান৩৫ডিগ্ৰীলৈকে নামে৷ দুসপ্তাহ আগতে সেই তাপ মান আছিল ৩৯ ডিগ্ৰী৷সকলো সময়তে বলি থকা উষ্ম বতাহে শৰীৰ দেই-পূৰি নিব খোজে৷ কল-কাৰখানা, ৰাজপথ আৰু বিল্ডিং নিৰ্মাণত জড়িত বনুৱাসকলৰ ডিউটি নিশাৰ পৰা পুৱালৈ দুটা চিফ্টত ধাৰ্য্য কৰি দিয়া হৈছে৷বাসস্থান,যানবাহন,কাৰ্য্যালয় সকলোতে বাতানুকুল ব্যৱস্থা থাকিলেও মুকলিত কাম কৰা সকলৰ নিশা ভাগত হ’লেও কষ্ট অনিবাৰ্য্য৷\nকাটাৰী মহিলাসকলৰ পৰিধান ক’লা ৰঙৰ বুৰ্খা৷ বুৰ্খাত নানান ধৰণৰ এম্ব্ৰডায়েৰীৰষ্টাইল কৰা দেখিলে মই বেচ আমোদ পাওঁ৷ কম সংখ্যক কাটাৰীমহিলাইহে মুখখন আবুৰ কৰি ঢাকি ৰাখে৷ পুৰুষসকলৰ সৰু-ডাঙৰ প্ৰায় সকলোৱেই দীঘল বগা বস্ত্ৰ পৰিধান কৰে৷ মূৰত পৰিধান কৰা ‘ঘূৰ্টা’ বেচিভাগৰ ৰঙা-বগা গামোছাৰ নিচিনা আন কিছুমানৰ অৱশ্যে বগা,ক’লা বা মুগাবৰণীয়া৷ কাটাৰী পুৰুষসকলে পিন্ধা শুভ্ৰ বস্ত্ৰ ইমান পৰিষ্কাৰ কৰি কেনেকৈনো ৰাখে মই ভাবি পাৰ নাপাওঁ৷ আজিলৈ ডায়ৰী ইমানেই৷\nকাটাৰৰ ডায়েৰী– ৩২\nএকাগ্ৰতা আৰু পৰিশ্ৰম সফলতাৰ চাবিকাঠী\nআজিৰ কাটাৰৰ ডায়েৰীৰ যোগেদি নিজৰ অধ্যৱসায় আৰু একাগ্ৰতাৰ ফলত উন্নতিৰ ঢাপত বগাবলৈ সক্ষম হোৱা দুজন অসমীয়া যুৱকক পাঠকৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিব খুজিছোঁ৷নিজৰ পৰিশ্ৰম আৰু সফলতাৰ চাবিকাঠী কি দৰে দুয়ো আয়ত্ত কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল সেই বিষয়ে বিতংকৈ নিজ মুখে বহলাই ক’ব আৰু সময়ত সেয়া কাটাৰ অসম সমাজৰ মুখপত্ৰ বা স্মৰণিকাত প্ৰকাশিত হ’ব৷প্ৰথমেই কম ধুবুৰীৰ চাহানুৰ আলিৰ কথা ৷ পিতৃ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ চাকৰিয়াল হোৱা হেতুকে চাহানুৰে সৰুতে অসম আৰু মেঘালয়ৰ বিভিন্ন ঠাইত পিতৃৰ সৈতে ভ্ৰমিলে৷চাকৰিৰ পৰা অৱসৰলৈ ধুবুৰীত ঘৰ বাৰী কৰাত চাহানুৰে তাৰ বি এন কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লয়৷কলিকতালৈ আহি এটা ইন্টাৰনেশ্বনেলবেংকৰ চাকৰিত যোগদান কৰি তেওঁ লক্ষ্য কৰে যে বেংকৰ বহুবোৰ নথি পত্ৰ,যোগাযোগ ফৰাচী ভাষাত চলে৷তেওঁ বেংকৰ উৰ্ধতম কৰ্তৃপক্ষক নিজৰ ফৰাচী ভাষা শিকিবলৈ আগ্ৰহ হোৱাৰ কথা ব্যক্ত কৰে৷বেংকে জনায় যে তেওঁ কলিকতাৰ ফৰাচী দূতাবাসৰ যোগেদি ফৰাচী ভাষা শিকিব পাৰিব আৰু লগতে ফ্ৰান্সৰ কলা-সংস্কৃতিৰ বিষয়েও জ্ঞান আহৰণ কৰিব পাৰিব৷নিশাৰ ভাগৰ আজৰি সময়ত চাহানুৰে ফৰাচী অধ্যয়ন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে আৰু এটা সময়ত পৰীক্ষা দি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়ডিপ্লমা আয়ত্ত কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল৷ইয়াৰ পিছত চাহানুৰৰকৰ্মস্থলী বাংগালোৰলৈ সলনি হ’ল ৷\nবাংগালোৰৰ পৰা এইবাৰ ডুবাইলৈচাহানুৰ আহিল৷ ডুবাইতএমিটি ইউনিভাৰ্চিটি আৰু আন টুৰিজমৰ লগত জড়িত শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানে তেওঁক ফৰাচী ভাষা আৰু ফৰাচী সংস্কৃতিৰ ওপৰত শিক্ষা দিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনাব ধৰিলে৷সদ্যহতে চাহানুৰ আলি ড’হাৰ মডাৰ্ণ ইণ্ডিয়ান স্কুলৰ ফৰাচী ভাষাৰ বিষয় শিক্ষক৷তেওঁৰ মতে ফৰাচী ভাষা শিকাৰ পৰা এদিনো থমকি ৰ’বলগীয়া হোৱা নাই৷\nআনজন যুৱকৰ নাম কামাৰুল আলম৷ গৃহস্থান হোজাইৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লোৱাৰ পিছত কামাৰুলে মনস্থ কৰিলে অসমৰ বা ভাৰতৰ কলেজৰ পৰা নহয় ডুবাইৰ পৰা এম বি এ কৰিব৷ ডুবাইৰ মনিপাল ইউনিভাৰ্চিটিৰ পৰা সফলতাৰে এম বি এ ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পৰা কামাৰুলে আৰু পিছলৈ ঘূৰি চাবলগীয়া হোৱা নাই৷লগে লগেডুবাইৰ এক সম্ভ্ৰান্ত ব্যৱসায়ী প্ৰতিষ্ঠানত চাকৰিত নিযুক্তি লাভ কৰিলে৷\nমধ্যপ্ৰাচ্যৰ দেশকেইখন উপৰিওচীন,ফ্ৰান্স আৰু আফ্ৰিকাৰো কেইবাখনো দেশৰ ব্যৱসায়ৰ দায়িত্ব নিয়াৰিকৈ সম্পন্ন কৰাৰ ফলত আজি তেওঁ নিজে এটা আতৰৰ কোম্পানীৰ মেজৰ শ্বেয়াৰহোল্ডাৰ হ’ব পাৰিছে৷ অলপতে তেওঁ পেৰিচলৈ ৬মহীয়া প্ৰশিক্ষণত যাব৷দুয়োজন ডেকা যুৱকৰ উত্তৰণৰ কাহিনী ৬৷৭বছৰৰ অধিক কালৰ নহয়৷ এওঁলোকৰ পৰা আমাৰ অসমৰ যুৱক যুৱতীয়ে অনুপ্ৰেৰণা লাভ কৰক৷ঘৰতে সোমাই নাথাকি বাহিৰৰ বিশ্বত কৰ্ম অনুসন্ধান কৰক আৰু তাৰ বাবে ন্যূনতমঅৰ্হতা খিনি আহৰণ কৰক৷ ইয়াত মই গম পোৱা মতে কিছুমান ট্ৰেডত সদায় চাকৰিয়ালৰ প্ৰয়োজন হৈয়ে থাকে৷ সেইবিলাকৰ কিছুমান হ’ল এচিটেকনিচিয়ান, ইলেকট্ৰিচিয়ান, ৰেফ্ৰিজিৰেটৰ মেকানিক, কম্পিউটাৰ মেকানিক, অট’মবাইল মেকানিক, কাৰপেন্টাৰ, প্লাম্বাৰ,চেফ আদি৷কিন্তু আটাইতকৈ লাগতিয়াল কথাটো হ’ল- এইবিলাক চাকৰিৰ বাবে কোনো প্ৰতিষ্ঠানৰ ডিপ্লমা আহৰণ কৰিব লাগিব৷তেতিয়া পোন চাতেইচুপাৰভাইজাৰৰ নিযুক্তি পাব আৰু ক্ৰমে পদোন্নতি হব৷ আমাৰ অসমীয়া মানুহৰ বাহিৰে এইবিলাক সুবিধা ভাৰতৰ অইন প্ৰদেশৰ মানুহ ল’ব জানে৷\nদুদিনমানৰ আগতে কাটাৰৰ উত্তৰাখণ্ড সমাজৰ আমন্ত্ৰণ ক্ৰমে এখন সভালৈ গৈছিলোঁ৷ সভা অনুষ্ঠিত হৈছিল ভাৰতীয় দূতাবাসৰ অধীন ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰত৷উত্তৰাখণ্ড সমাজে জনোৱামতে কাটাৰত তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ সংখ্যা পঞ্চাশৰো কম৷ আৰু ইয়াৰ বিপৰীতে আজিৰ তাৰিখত আমাৰ অসম সমাজৰ পৰিয়ালৰ সংখ্যা এশৰো অধিক হব৷উত্তৰাখণ্ড সমাজে নিজৰ প্ৰদেশৰ বৰ্তমানৰ ভয়ংকৰ দুৰ্যোগৰ সময়ত দেহে-কেহে,মনেপ্ৰাণে থিয় দিয়া দেখি মুগ্ধ নহৈ নোৱাৰিলোঁ ৷ ভাবিবলৈ বাধ্য হ’লোঁ আমাৰ সমাজে নিজৰ মাজতে একাত্মীয়তা গঢ়ি তুলিব পাৰিছোঁনে? অধিকাংশইচোন নিজৰ ব্যক্তিগত উন্নত লাইফষ্টাইল, এচিভমেন্ট আদি লৈয়ে ব্যস্ত৷ পৰস্পৰৰ মাজত ভাৱ বিনিময় কৰি সুখ-দুখৰ দুআষাৰপাতিবলৈয়োচোন সময়ৰ ভীষণ নাটনি !\n← চকুৰ অসুখ ‘কনজাংটিভাইটিচ’-(ডা০ ভূপেন শইকীয়া)\nৰক্তপিপাসু : ৬ -( জ্যোতি প্ৰকাশ নাথ :) →\nফাগুনত লিগাং চাবলৈ, ঘূণাসুঁতিলৈ – কবিতা ডেকা


যোগাৰ – সৌমিত্ৰ যোগী – ফটাঢোল\nDecember 1, 2017 ভিন্নস্বাদ\t8 Comments\nমই স্বভাৱতে বৰ লাজকুৰীয়া আৰু উদাৰ। বহুতৰে থকাৰ দৰে মোৰ বৰ ঈৰ্ষা-চিৰ্ষা নাই। কিহক লৈ ঈৰ্ষা কৰিমনো? কাৰোবাৰ সমান বা কাৰোবাতকৈ“মই কিহত কম” বুলি ভাবিলেহে মানুহক ঈৰ্ষা কৰা যায়। কাকো হিংসা কৰিবলগীয়াও নাই মোৰ। কাৰণ জানোৱেই যে মই কোনোপধ্যেই কাৰো সমান হ’ব নোৱাৰোঁ। মই মোৰ সমানহে হ’ব পাৰোঁ। মই মোৰ সৈতেহে তুলনা কৰিব পাৰোঁ। মই মোৰ সৈতেহে বাজী মাৰিব পাৰোঁ। এই কথাকেইটা পঢ়ি মোক নিশ্চয় আপোনাৰ জ্ঞানী মানুহ যেনেই লাগিছে। কোনোবাই হয়তো স্থিতপ্ৰজ্ঞ লোক বুলিও অভিহিত কৰিব। কিন্তু ভুল ধাৰণা। মই মোক এতিয়াও সম্পূৰ্ণৰূপে ঈৰ্ষা বা হিংসাৰ পৰা মুক্ত কৰিব পৰা নাই। খুব চেষ্টা কৰোঁ নিজক সংশোধন কৰিবলৈ। তাৰ কাৰণে যোগ-প্ৰাণায়াম বা ধ্যান-প্ৰাৰ্থনা সকলো কৰোঁ। তথাপি মোৰ মনৰ পৰা হিংসা বা ঈৰ্ষাৰ ভাবটো নগ’ল। এদিনাখনৰ কথা, ভাবিলো এইবিলাক বাদ দি বুদ্ধৰ শৰণ লওঁ। বুদ্ধং শৰণং গচ্ছামি। কেইদিনমান ছান্টিঙো কৰি চালোঁ। নাই। মানুহৰ ওচৰত সকলো ধৰ্ম, সকলো দৰ্শন অসাৰ। মানুহ নিজৰ দৰ্শনৰ খোলাটোৰ পৰা ওলাব নোৱাৰে। সেই খোলাৰ পৰা ওলাব নোখোজা মানুহক বুদ্ধ-হজৰত কোনেও বাহিৰলৈ উলিয়াই আনিব নোৱাৰে।\nমই আনৰ সকলো সুখ আৰু ভোগক সহ্য কৰিব পাৰোঁ। কাৰোবাৰ পৰ্বতসম উন্নতিয়েও মোক টলাব নোৱাৰে। কিন্তু কিয় ক’ব নোৱাৰোঁ, ছোৱালীবোৰলৈ মোৰ বৰ ঈৰ্ষা হয়। ছোৱালী মানে, হায়াৰ ছেকেণ্ডাৰী পাছ কৰা ছোৱালীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি জে আৰ এফ পোৱা ল’ৰা-ছোৱালীৰ মাকপৰ্যন্ত, ভণ্টি বুলি কোৱা ছোৱালীজনীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বৰমা বা জেঠাই বুলি কোৱা ছোৱালীজনীলৈকে, এই সকলোবোৰলৈকে মোৰ ঈৰ্ষা হয়। মই তেওঁলোকৰ ভালখিনি সহ্যই কৰিব নোৱাৰোঁ। প্ৰচণ্ড ঈৰ্ষা হয় মোৰ। ঈৰ্ষাত ছাটি-ফুটি মৰোঁ। কিবা পোৰা পোৰা গোন্ধ এটা নাকত লাগেহি। মোৰ বুকুখনৰ এটা অংশ পোৰা যেনেই লাগে মোৰ। ৰাতি টোপনি নাহে। ইকাটি-সিকাটিকৈ বাগৰ সলাই সলাই ৰাতিটো পাৰ কৰোঁ। মাজনিশা উঠিও যোগ-প্ৰাণায়াম কৰোঁ। মুখখন ঠাণ্ডা পানীৰে তিয়াই লওঁ। মনৰ ভিতৰতে পৰমাত্মাৰ সৈতে মিলি যাবলৈ চেষ্টা কৰোঁ। নাই। তথাপি শান্তি নাই।\nনিজক বুজাওঁ। নাই, মনে বুজি নাপায়।\nনিজক সোধোঁ। কি হৈছে? ইমান নিস্পৃহ মানুহজনৰ ইমান আকুলতা কিয়?\nসকলো বুজি পাওঁ, কিন্তু নিজক বুজাব নোৱাৰোঁ। অবুজন মন। অঁকৰা কলিজা। গোঁৱাৰ হৃদয়। কোনোপধ্যে বুজি নাপায়। মাজে মাজে এনে লাগে যেন লাহে লাহে বুজি উঠিছে। এতিয়াৰ পৰা আৰু চিন্তা নাই। ছোৱালী মানুহৰ কোনো কথাই মোক আমনি কৰিব নোৱাৰে আৰু। ঠিক তেনেতে কোনোবা ধুনীয়া ছোৱালী এজনীয়ে দিলেই নহয় ছেলফি এখন আপলোড কৰি। লগে লগে চৌপাশ ধোঁৱা ধোঁৱা। পোৰা পোৰা গোন্ধ।\nকিয় নাজানো, ছোৱালীবোৰৰ কাৰণে ভগৱানে ইমানবোৰ কাপোৰ স্ৰজন কৰিলে। পেটিকোটৰ পৰা প্লাজ্জোলৈকে – কিমান যে কাপোৰ। আমাৰ সেই ঘেদেলা মৰা সেই একেকেইটাই কাপোৰ। ৰঙো সেই একেকেইটাই। অথচ ছোৱালী মানুহৰ কাৰণে কিমান যে ৰং। আৰু আচৰিত কথা কি, কোনোবা ছোৱালী এজনীৰ গাত দেখি ভাল লগা ৰং এটাৰ কাপোৰ কিনি পিন্ধি দেখা গ’ল ল’ৰা মানুহক মুঠেই ভাল নালাগে। চাওকচোন – পুৰুষসকলৰ প্ৰতি ভগৱানৰ কেনে অন্যায় আচৰণ। ছোৱালীৰ বাবে স্ৰজন কৰা ৰংটোৰো আমি ভাগ ল’ব নোৱাৰোঁ। তাৰ পাছত বাৰু ছোৱালীবোৰক ঈৰ্ষা নকৰাকৈ কেনেকৈ থাকোঁ কওক। ৰঙৰ কথা কওঁতে মনত পৰিছে, আমাৰ এজনে এইবোৰ কথাৰ কাৰণে নিজৰ এটা স্থায়ী ৰঙেই ঠিক কৰি লৈছে। ক’লা পেণ্ট, নীলা ছাৰ্ট। সদায় সেই ৰঙতে দেখিব। নতুন কাপোৰ নে পুৰণি কাপোৰ সেইটোও ধৰিব নোৱাৰি, আৰু দামী কাপোৰেই নে কম দামী কাপোৰেই তাকো ধৰিব নোৱাৰি। গাৰ ৰং হৈছে নিভাঁজ ক’লা। গতিকে নীলা চোলাৰ সৈতে মানুহজনক গাত নীল সানি দিয়া ক’লা খাহী ছাগলীটোৰ দৰেই লাগে একেবাৰে। চাওকচোন পুৰুষৰ কি কপাল।\nআৰু ছোৱালী মানুহৰ কাপোৰো বহুত হে।\nআমাৰ আৰু এযোৰ পিন্ধি ছেলফি দুখন তুলিলোঁ মানে নতুন কাপোৰ নোলোৱালৈকে ছেলফি দিয়া বন্ধ। আৰু আমি লোকৰ ছেলফিত লাভ বা ৱাও ৰিয়েকশ্যন দি দি হৰেক ৰকমৰ, হৰেক কাপোৰৰ আৰু হৰেক ৰঙৰ ছেলফিত লাইক কৰি থাকোঁ। এদিন এজনে ক’লে বোলে আপুনিনো মিছাতে ছোৱালীবোৰক ঈৰ্ষা কৰে কিয়? ছোৱালীবোৰৰ ইজনীৰ লগত সিজনীৰ মিলা-প্ৰীতি আছে, গতিকে ইগৰাকীৰ কাপোৰ সিগৰাকীয়ে নিও ছেলফি উঠে। সঁচা কথা কবলৈ গ’লে এযোৰ কাপোৰতে বহুত মুখৰ ছেলফি হয়। মতা মানুহৰ জানো ইমান মিল আছে?\nমানুহজনৰ কথাখিনি ইমান বিশ্বাসযোগ্য নহয়। ইমান এনে কি গৰজ পৰিছে যে আনৰ কাপোৰ আনি হ’লেও ছেলফি উঠিব আৰু ফে’চবুকত আপলোড কৰিব। আচলতে ছোৱালী মানুহৰ কাপোৰেই থাকে বহুত বহুত। ভগৱানে তেওঁলোকক হাত খুলি দিছে। কিন্তু এটা কথা হয় যে আমাৰ মতা মানুহবোৰৰ মুঠেই মিল নাই।\nআচলতে কি জানে, ওলাওঁতে-সোমাওঁতে ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ ধুনীয়া শ্ৰী-চেহেৰাৰ তন্বী গাভৰু ছোৱালী দেখি থাকিলে বুঢ়া মানুহৰো জীমলৈ যাবলৈ মন যোৱাৰ দৰে মোৰো আনৰ ধুনীয়া ধুনীয়া ছেলফিবোৰ দেখিলে বৰ জোৰকে ছেলফি উঠিবলৈ মন যায়। কিন্তু কৰিম কি? পোৰা কপাল। কাপোৰ সেই একেকেইটাই। অলপমান ক’লা পেণ্ট নীলা ছাৰ্টৰ দৰে। গতিকে ঈৰ্ষাত জ্বলি-পুৰি মৰোঁ। হিংসাত চকুৰে জুই ওলাই থাকে। নাকেদি ফাউচ ফাউচ ক’লা ধোৱা ওলায়।\nআকৌ ভাবিবলৈ ধৰোঁ। কিবা উপায় উলিয়াবলৈ চেষ্টা কৰোঁ। কিবা বুদ্ধিৰ আমদানি হয় নেকি গভীৰভাৱে অপেক্ষা কৰোঁ। যিমানেই দিন যায় সিমানেই হতাশাৰ ক’লীয়া ডাৱৰে মনটো আন্ধাৰ কৰি পেলায়। মই ধ্যানৰ সময়ত পৰমাত্মাৰ কথা নাভাবোঁ। মই নতুন নতুন ছেলফি উঠাৰ কিটিপৰ কথা ভাবোঁ।\nএই হতাশাৰ মাজতে এদিন পূব আকাশত আশাৰ বেলিয়ে দেখা দিয়া যেন পালোঁ। সপোন সাকাৰ হোৱাৰ আনন্দত মই জঁপিয়াই দিলোঁ।\nসপোনত পোৱা ঔষধ সযতনে কঢ়িয়াই অনাৰ দৰেই ময়ো মোৰ ধ্যানপ্ৰদত্ত উপায় অনুসৰি পইচা পোৱাৰ পিছদিনাই দুপৰীয়া গ্ৰাহকৰ বেছি ভিৰ নথকা সময়ত এখন কাপোৰৰ দোকানত সোমালোঁ। খুব গহীনত ক’লোঁ যে মোক ছাৰ্ট লাগে, ভাল ছাৰ্ট কেইটামান দেখুৱাওক।\nমোৰ মোচন দেখি আটাইকেইগৰাকী ছেলছমেনেই বৰ আগ্ৰহেৰে কাপোৰ উলিয়াই দিলে। মেনেজাৰগৰাকী আছিল ছোৱালী। সুধিলে – কেইটা লাগিব ছাৰ্ট?\nময়ো কম নহয়। লগে লগে ক’লোঁ – পছন্দ হ’লে কেইবাটাও ল’ম।\nগ্ৰাহক নোহোৱাৰ সময়ত কেইবাটাও ছাৰ্ট লোৱা কোনোবা গ্ৰাহক সোমালে সি কিমান সন্মান পায় সেইদিনাহে বুজি পালোঁ। ময়ো ভালৰো ভাল ছাৰ্ট চাই চাই বাৰে বাৰে ট্ৰায়েল ৰূমত সোমাওঁ আৰু অলপ দেৰিৰ মূৰত ওলাই আহি মূৰ জোকাৰোঁ – নাই, মোক এটায়ো ছুট কৰা নাই।\nতেওঁলোকে আকৌ দহটামান দিয়ে। মই আকৌ ট্ৰায়েল ৰূমত সোমাওঁ আৰু বহু দেৰিৰ পাছত ওলাই আহি মূৰ জোকাৰোঁ।\nমোৰ মতি-গতি দেখি খুব সম্ভৱ তেওঁলোক আটাইকেইজন অলপ বিৰক্ত হ’ল। এজনে ক’লে – চাই লওক, আপোনাৰ যিটো ভাল লাগে।\nমই দেখিলোঁ যে মোৰ ইমানতে সামৰিব হৈছে আৰু। এইবাৰ কিবাকে বাজেট মিলাই ছাৰ্ট এটা পছন্দ কৰিলোঁ আৰু তাকে লৈ তাৰ পৰা নিৰাপদে ওলাই আহিলোঁ।\nমনটো বৰ ভাল লাগি আহিছে। এটা ছাৰ্ট কিনিবলৈ গৈ এমাহমান একেৰাহে ফে’চবুকত আপলোড কৰি থাকিব পৰাকৈ ছেলফিখিনি যোগাৰ হোৱা কথাটোৱে মনত বৰ আনন্দ দিলে। হতাশাৰ ডাৱৰ আঁতৰি গৈ এতিয়া একেবাৰে মনত দুপৰৰ জলমল ৰ’দ। কেৱল এটাই কাম বাকী থাকিব, ফটোশ্বপত ট্ৰায়েল ৰূমৰ বেকগ্ৰাউণ্ড কাটি বিভিন্ন ঠাইৰ বেকগ্ৰাউণ্ড একোটাহঁত লগাই দিব লাগিব।কথাবোৰ যিমানেই ভাবিবলৈ ধৰিলোঁ সিমানে আনন্দই হিয়া নধৰা হ’ল।\nআৰু বেছি ফূৰ্তি লাগিবলৈ ধৰিলে যেতিয়া এই কথা মনলৈ আহিল যে ছোৱালীবোৰেও কিজানি কাপোৰবোৰ এনেকৈয়ে যোগাৰ কৰে।\nইয়াৰ পাছত খুব সম্ভৱ মোৰ ছোৱালীবোৰৰ প্ৰতি থকা ঈৰ্ষা ভাবটো লাহে লাহে নাইকিয়া হৈ যাব।\n« লীলা গগৈৰ ৰচনাত হাস্যৰস – ডঃ চন্দ্ৰ কমল চেতিয়া\nপদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱাৰ ধেমেলীয়া নাটকত এক বিহংগম দৃষ্টিপাত – ড. দীপশিখা কলিতা »\nবৰ সুন্দৰকৈ লিখিলে , ভাল লাগিল সচাঁই /\nবহুদিনলৈ মনত পৰি মনে মনে হাঁহি উঠি থকা লেখা।\nআইঐ। এতিয়া হে উৰহি গছৰ ওৰ ওলাল। খিয়াল টো মানে লাগে । এই বাৰ আৰু খিয়াল লগাকে দিম। মানে চেলফি।\nআপুনি শেষৰ ফালে বৰ ৰিস্কি কথা লিখিলে চাৰ, এতিয়া নাৰী সমাজৰ ৰোষত পৰিলে কোনে ৰিস্ক লব বাৰু?\nবহুত বহুত ধন্যবাদ৷\nবুদ্ধিত বৃহস্পতি দেই


Nalinidhar Bhattacharya নলিনীধৰ ভট্টাচাৰ্য Archives - SCIENTIA BOOK SHOP\n"নলিনীধৰ ভট্টাচাৰ্য" (ইংৰাজী: Nalinidhar Bhattacharya; ১৯২১ - ) অসমৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ কবি, প্ৰৱন্ধকাৰ,সমালোচক, তথা অনুবাদক। জ্ঞানপীঠ বিজয়ী সাহিত্যিক বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যৰ ভাতৃ নলিনীধৰ ভট্টাচাৰ্যই ৰামধেনুৰ পাতত অনুবাদক হিচাপে নিজৰ সাহিত্য জীৱন আৰম্ভ কৰে। "ননী আছনে ঘৰত" নামৰ কবিতাটি ভট্টাচাৰ্য দেৱৰ অনন্য কৃতি বুলি ধৰা হয়। তেখেতে ১৯৮২ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ ডিফু অধিবেশনৰ কবি সন্মীলনৰ সভাপতিত্ব কৰিছিল ।\nশিক্ষা জীৱন : ১৯৪০ চনত কাকজান উচ্চ মাধ্যমিক বালক বিদ্যালয়ৰ পৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ যোৰাহাট জে. বি. কলেজৰ পৰা আই এ পাছ কৰে। তাৰ পাছত ব্যক্তিগত পৰীক্ষাৰ্থী হিচাপে তেও স্নাতক আৰু তাৰ পাছত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী ( অসমীয়াত)ও লাভ কৰে।\nকৰ্ম জীৱন : আই এ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈয়েই তেখেতে কাকজান উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা আৰম্ভ কৰে। স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত ভট্টাচাৰ্য দেৱে শ্বিলঙৰ চেণ্ট এন্থনীজ কলেজত অসমীয়াৰ প্ৰৱক্তা হিচাপে প্ৰায় তিনি বছৰ কাৰ্য নিৰ্বাহ কৰে। ১৯৬০ চনত তেখেতে গুৱাহাটীৰ আৰ্য বিদ্যাপীঠ কলেজত যোগদান কৰে আৰু ১৯৮৩ চনলৈকে তাতে কৰ্মৰত হয়।\nসাহিত্য কৃতি : ১৯৭৯ চনত তেখেতৰ প্ৰথম কাব্যগ্ৰন্থ " এই কুৱলীতে" প্ৰকাশ পায়। কাব্যৰ লগতে অনুবাদ আৰু সমালোচনাৰেও ভট্টাচাৰ্যই অসমীয়া সাহিত্যৰ ভড়াল চহকী কৰি গৈছে ।\nBHABANI BOOKS ভৱানী বুক্ছ, Nalinidhar Bhattacharya নলিনীধৰ ভট্টাচাৰ্য\nSUNDARAR SAINIK সুন্দৰৰ সৈনিক নলিনীধৰ ভট্টাচাৰ্য অভিনন্দন গ্ৰন্থ সম্পাদক : ড° শিৱনাথ বৰ্মন (BHABANI BOOKS)


গল্পঃ বাজী / এণ্টন চেখভ\nHomeঅসমীয়া অনুবাদ কবিতাগল্পঃ বাজী / এণ্টন চেখভ\nমূলঃ এণ্টন চেখভ\nশৰৎ কালৰ এক গোমা নিশা। পোন্ধৰ বছৰ আগতে তেওঁ দিয়া এটা পাৰ্টীৰ কথা সুঁৱৰি, বয়সস্থ বেঙ্কাৰজনে, নিজৰ পঢ়া কোঠালিৰ ইটো চুকৰ পৰা সিটো চুকলৈ পায়চাৰি কৰি আছিল। বহুতো চতুৰ মানুহ পাৰ্টীটোত গোট খাইছিল আৰু যথেষ্ট আকৰ্ষণীয় কথা বতৰাও চলিছিল। তেওঁলোকে আলোচনা কৰা বিষয় সমূহৰ এটা আছিল মৃত্যুদণ্ড। অভ্যাগত সকলৰ মাজত ভালেকেইজন পণ্ডিত আৰু সাংবাদিকো আছিল আৰু তেওঁলোকৰ সৰহ সংখ্যকে মৃত্যুদণ্ডৰ সপক্ষে নাছিল। তেওঁলোকৰ মতে ই আছিল এক আওপুৰণি শাস্তি যি কোনোমতেই এখন খ্ৰ্ৰীষ্টিয়ান দেশত খাপ নাখায় আৰু অনৈতিকো আছিল। তেওঁলোকৰ কেইজনমানে মত পোষণ কৰিছিল যে সৰ্ব্বত্ৰ মৃত্যুদণ্ডৰ সলনি, যাৱজ্জীৱন কৰাদণ্ড দিব লাগে।\n''মই আপোনালোকৰ লগত সহমত নহওঁ”, গৃহস্থই মাত দিছিল। মোৰ মৃত্যুদণ্ডৰো অভিজ্ঞতা নাই, যাৱজ্জীৱন কাৰাদণ্ডৰো অভিজ্ঞতা নাই। কিন্তু তাত্ত্বিকভাৱে ক’বলৈ হ’লে, মোৰ মতে, মৃত্যুদণ্ড, আজীৱন কাৰাদণ্ডতকৈ বহুত বেছি নৈতিক আৰু মানৱীয়। মৃত্যুদণ্ডই ক্ষন্তেকতে প্ৰাণ হৰি নিয়ে। কাৰাদণ্ডই তিল তিলকৈ মৃত্যুৰ মুখলৈ নিয়ে। কোন বেছি দয়ালু ঘাটক---যিজনে কেই চেকেণ্ডমানতে আপোনাৰ প্ৰাণ নাশ কৰে নে যিজনে বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি আপোনাৰ প্ৰাণবায়ু তিলতিলকৈ উলিয়াই নিয়ে?”\n''দুইটাই সমানেই অনৈতিক”, এজন অভ্যাগতই কৈছিল; “কাৰণ দুয়োটাৰ উদ্দেশ্য একেটাই---কোনো এজনৰ প্ৰাণ কাঢ়ি লোৱা। ৰাষ্ট্ৰতো ভগৱান নহয়। ইয়াৰ কোনো অধিকাৰ নাই যে ইচ্ছা কৰিলেও ঘূৰাই দিব নোৱাৰা বস্তু এটা ই এজনৰ পৰা আজুৰি আনিব।”\nসমাগত সকলৰ মাজন আছিল এজন উকিল; পঁচিশ বছৰমান বয়সৰ এজন তৰুণ। তেওঁক যেতিয়া তেওঁৰ মতামতৰ বিষয়ে সোধা হৈছিল, তেওঁ কৈছিল, “মৃতুদণ্ড আৰু যাৱজ্জীৱন কাৰাদণ্ড, দুয়োটা সমানেই অনৈতিক। কিন্তু মোক যদি দুইটাৰ মাজৰ পৰা বাচি লবলৈ কোৱা হয়, মই নিশ্চিতভাৱে দ্বিতীয়টোহে বাচি ল’ম। সমূলি জীয়াই নথকাতকৈ, কিবা কৰি জীয়াই থকাটো বহুত বেছি ভাল।”\nতাৰ পৰাই এক সজীৱ আলোচনাৰ সূত্ৰপাত হৈছিল। বেঙ্কাৰজন তেতিয়া তুলনামূলকভাৱে ডেকা আছিল আৰু অলপতে নাৰ্ৱাচ হৈছিল। তেওঁ হঠাতে নিজৰ সুস্থিৰতা হেৰুৱাইছিল আৰু হাতৰ মুঠিটোৰে সজোৰে মেজত ঢকিয়াই, উকিলজনৰ ফালে ঘূৰি লৈ চিয়ঁৰি উঠিছিল, “মিছা কথা। মই বিশ লাখৰ বাজী মাৰিব পাৰোঁ যে এটা নিঃসঙ্গ কোঠাত তুমি পাঁ‌চ বছৰো থাকিব নোৱাৰিবা।”\n”আপুনি যদি ধেমালি কৰা নাই, ময়ো বাজী মাৰি ক’ব পাৰোঁ যে মই পাঁচ বছৰ নহয়, পোন্ধৰ বছৰ থাকিম।”\n”পোন্ধৰ বছৰ! ঠিক আছে”, বেঙ্কাৰজনে চিৎকাৰ কৰি উঠিছিল।” ভদ্ৰমণ্ডলী, মই বিশ লাখৰ বাজী লগালোঁ।”\n”সন্মত মই। আপুনি বিশ লাখৰ বাজে লগালে আৰু মই বাজী লগালোঁ মোৰ স্বাধীনতাৰ।”\nএইদৰেই এক উন্মাদ, অসম্ভৱ বাজীটো হৈ গ’ল। বেঙ্কাৰ জনৰ হাতত তেতিয়া আছিল কেবা নিযুত। পইচাই তেওঁক নষ্ট কৰিছিল। তেওঁ আছিল ক্ষণে তুষ্ট, ক্ষণে ৰুষ্ট। তেওঁ আনন্দত আত্মহাৰা হৈছিল।\nনিশাৰ আহাৰৰ সময়ত তেওঁ ধেমালি কৰি উকিলজনক কৈছিল, “অধিক বিলম্ব হোৱাৰ আগতেই, নিজৰ বিচাৰ বুদ্ধি লগাই চোৱা, গোমুৰ্খ। মোৰ বাবে বিশ লাখ একোৱে নহয়। কিন্তু তোমাৰ জীৱনৰ উত্তম সময়ছোৱাৰ তিনি, চাৰি বছৰ তুমি হেৰুৱাবলৈ ওলাইছা। মই তিনি বা চাৰি বুলি কৈছোঁ কাৰণ তাতকৈ বেছিদিন তুমি কোনোমতেই নোৱাৰিবা। হেৰা অসুখী ডেকা, পাহৰি নাযাবা, স্বেচ্ছাই লোৱা কাৰাবাস, দণ্ডিত হৈ লোৱা কাৰাবাসতকৈ বহুত বেছি গধূৰ। তোমাৰ মনত ভাৱ এটাই খেলা কৰি থাকিব যে মন গ’লেই তুমি মুক্ত হৈ ওলাই আহিব পাৰিবা আৰু এই ভাৱেটোৱেই তোমাৰ সমগ্ৰ জীৱন বিষাক্ত কৰি তুলিব। তোমালৈ মোৰ পুতৌ ওপজে।”\nএতিয়া, বেঙ্কাৰজনে ইফালৰ পৰা সিফাললৈ পায়চাৰি কৰি, সেই কথাবোৰ মনত পেলাইছিল আৰু নিজকে সুধিছিল, “কিয় সেই বাজীটো মই মাৰিছিলোঁ। কি ভাল হ’ল তাৰ পৰা? উকিলজনে তেওঁৰ জীৱনৰ পোন্ধৰটা বছৰ হেৰুৱাব আৰু মই দলিয়াই পেলাম বিশ লাখ। ইয়াৰ পৰা মানুহবোৰ জানো পতিয়ন যাব যে মৃত্যুদণ্ড, যাৱজ্জীৱন কাৰাদণ্ডতকৈ বেছি ভাল বা বেয়া? নাই, নাই, একদম বাজে কথা। মোৰ কথা কবলৈ হলে, এজন সম্পদশালী মানুহৰ খেয়াল-খুচিৰ বাবে হ’ল; উকিলজনৰ কথা কবলৈ গ’লে, সোণৰ প্ৰতি তাৰ মৰ খঁকৰ বাবে হ’ল। ।”\nসেই সন্ধিয়া পাৰ্টী শেষ হোৱাৰ পাছত কি ঘটিছিল, তেওঁ মনত পেলাইছিল। সিধান্ত লোৱা হৈছিল যে বেঙ্কাৰজনে কঠোৰৰো কঠোৰ পৰ্যবেক্ষণত, বেঙ্কাৰজনৰ ঘৰৰ, বাগিচাৰ ফালে থকা এটা কোঠাত বন্দীত্ব কটাব। এইটোও সহমতত উপনীত হোৱা হৈছিল যে বন্দীত্বৰ কালছোৱাত তেওঁ দুৱাৰমুখ পাৰ হৈ আহি কোনো মানুহক দেখাৰ অধিকাৰ নাথাকিব, মানুহৰ মাত শুনাৰ বা চিঠি-পত্ৰ, বাতৰি কাগজ পোৱাৰো অধিকাৰ নাথাকিব। তেওঁক এটা বাদ্য যন্ত্ৰ ৰা খিবলৈ, কিতাপ পঢ়িবলৈ, পানী খাবলৈ আৰু ধঁপাত হুপিবলৈ অনুমতি দিয়া হৈছিল। চুক্তি অনুযায়ী তেওঁ বহিৰ্জগতৰ লগত যোগাযোগ ৰক্ষা কৰাৰ বাবে বিশেষভাৱে নিৰ্মাণ কৰা সৰু খিৰিকী এখনেৰেহে, নীৰৱে যোগাযোগ ৰাখিব পাৰিব। তেওঁ বিচৰা সকলো প্ৰয়োজনীয় বস্তু-- কিতাপ, সংগীত, সুৰা-- সেই খিৰিকীখনেৰে টোকা এটা পঠিয়াই দি, যিমান লাগে সিমান পাবলৈ সক্ষম হ’ব। চুক্তিখনত সকলো চৰ্ত্ত পুংখনুপুংখৰূপে বৰ্ণনা কৰা হৈছিল। সেই অনুযায়ী বন্দীত্ব হ’ব কঠোৰভাৱে নিঃসংগ। তদুপৰি চুক্তি অনুযায়ী উকিলজনে ১৮৭০ খৃষ্টাব্দৰ ১৪ নৱেম্বৰৰ বাৰ বজাৰ পৰা ১৮৮৫ খৃষ্টাব্দৰ ১৪ নৱেম্বৰৰ বাৰ বজালৈ বন্দীত্বত থাকিবলৈ বাধ্য থাকিব। এই চৰ্ত্তৰ যদি সামান্যতমো ভঙ্গ হয়, নিৰ্ধাৰিত সময়ৰ দুই মিনিট আগতেও যদি উকিলজন পলায়, বেঙ্কাৰজনে তেওঁক বিশ লাখ দিয়াৰ পৰা মুক্ত হৈ পৰিব।\nপ্ৰথম বছৰৰ বন্দীত্বৰ কালছোৱাত উকিলজনে পঠিওৱা টোকা সমূহৰ পৰা যিমান দূৰ বুজা গৈছিল, তেওঁ ভীষণ নিঃসংগতা আৰু আমনিদায়ক পৰিস্থিতিত ভুগিছিল। তেওঁৰ কোঠাৰ পৰা দিনে, নিশাই মাথোঁন পিয়ানোৰ শব্দ ভাঁহি আহিছিল। তেওঁ ধঁপাত আৰু সুৰা গ্ৰহণ কৰা নাছিল। তেওঁ লিখিছিল, “সুৰাই বাসনাবোৰ জগাই তোলে আৰু বাসনা সমূহেই হ’ল এজন কাৰাবন্দীৰ সবাতোকৈ ডাঙৰ শত্ৰু; তদুপৰি ভাল সুৰা অকলে খাবলগীয়া হোৱাৰ দৰে বিৰক্তিকৰ আন একো হ’ব নোৱাৰে। ধঁপাতে কোঠাৰ বায়ু প্ৰদুষিত কৰে। প্ৰথম বছৰটোত উকিলজনলৈ অলপ পাতল ধৰণৰ কিতাপ পঠিওৱা হৈছিলঃ প্ৰেমৰ পাক লগা কাহিনী থকা উপন্যাস; অপৰাধ আৰু উদ্ভট কল্পনাৰ কাহিনী, ক’মেডী ইত্যাদি।\nদ্বিতীয় বছৰটোত পিয়ানোৰ শব্দ শুনা যোৱা নাছিল। উকিল জনে মাথোঁন কালজয়ী, ধ্ৰুপদী গ্ৰন্থ বিচাৰিছিল। পঞ্চম বছৰত পুনৰ সংগীতৰ ধ্বনি ভাঁহি আহিছিল আৰু বন্দীজনে সুৰা বিচাৰিছিল। যিসকলে তেওঁক পৰ্যবেক্ষণ কৰিছিল, তেওঁলোকে কৈছিল যে সেই বছৰ তেওঁ মাথোঁন খোৱা-পিয়া কৰিছিল আৰু বিছনাত বাগৰিছিল। প্ৰায়ে হামিয়াইছিল আৰু নিজকে খঙেৰে কথা কৈছিল। সেইবছৰ কিতাপ পঢ়া নাছিল। মাজে সময়ে নিশাৰ ভাগত, তেওঁ লিখিবলৈ বহিছিল। বহুত সময় জুৰি তেওঁ লিখিব আৰু ৰাতিপুৱা সেইবোৰ ফালি পেলাব। একাধিকবাৰ তেওঁ উচুপি উঠা শুণা গৈছিল।\nষষ্ঠ বৰ্ষৰ পিছৰ ডোখৰত, বন্দীয়ে প্ৰচণ্ড আগ্ৰহেৰে ভাষা, দৰ্শন আৰু ইতিহাস পঢ়িবলৈ লৈছিল। এই বিষয়সমূহৰ গ্ৰন্থ তেওঁ এনেধৰণে গো-গ্ৰাসে গিলিছিল যে তেওঁৰ প্ৰয়োজন পুৰাব পৰাকৈ বেঙ্কাৰজনে কোনোমতেহে কিতাপ যোগাৰ কৰি দিব পাৰিছিল। তেওঁৰ অনুৰোধ মৰ্ম্মে, চাৰি বছৰত প্ৰায় ছশখন কিতাপ কিনা হৈছিল। গ্ৰন্থৰ প্ৰতি তেওঁৰ এই দুৰ্বাৰ আৱেগ চলি থকাৰ সময়তে বেঙ্কাৰ জনে, তলত দিয়া চিঠিখন বন্দীৰ পৰা পাইছিল।\n”প্ৰিয় জেইলাৰ, মই এই শাৰী কেইটা ছয়টা ভাষাত লিখিছোঁ। কোনো বিশেষ দক্ষ ব্যক্তিক দেখুৱাওক। তেওঁলোকক শাৰীবোৰ পঢ়িবলৈ দিয়ক। তেওঁলোকে যদি এটাও ভুল বিচাৰি নাপায়, আপোনাক অনুৰোধ কৰিছোঁ, আপুনি যাতে বাগিচাত বন্দুকৰ গুলী ফুটাবলৈ আদেশ দিয়ে। গুলীৰ শব্দ শুনিলে মই বুজি পাম যে মোৰ শ্ৰম অথলে যোৱা নাই। সকলো যুগৰ, সকলো দেশৰ প্ৰতিভাৱান ব্যক্তি সকলে, বিভিন্ন ভাষাত কথ কয়; কিন্তু তেওঁলোক প্ৰতি গৰাকীৰ অন্তৰত একেটা শিখা জ্বলে। আঃ, আপুনি যদি জানিলেহেঁতেন তেওঁলোকৰ কথাবোৰ বুজি উঠি মই কি এক স্বৰ্গীয় সুখ লাভ কৰিছোঁ!\nবন্দীৰ ইচ্ছা পূৰণ হৈছিল। বেঙ্কাৰজনৰ আদেশ অনুযায়ী, বগিচাত বন্দুকৰ পৰা দুটা গুলী ফুটোৱা হৈছিল।\nপিছত, দহ বছৰ পাৰ হৈ যোৱাত, উকিলজনে নিজৰ মেজৰ সম্মুখত অলৰঅচৰ ভাৱে বহি লৈ মথোন বাইবেলৰ নতুন ভাগ পঢ়িলে। বেঙ্কাৰজন আচৰিত হৈছিল যে যিজন মানুহে চাৰি বছৰত, ছশ পাণ্ডিত্যপূৰ্ণ কিতাপ অধ্যয়ন কৰিছিল, সেইজন মানুহেই সহজে বুজিব পৰা, সৰু গ্ৰন্থ এখনত এক বছৰ সময় খৰচ কৰিছে। বাইবেলৰ নতুন ভাগৰ পাছত, ধৰ্ম আৰু ধৰ্মতত্ত্বই স্থান পালে।\nবন্দীত্বৰ শেষ দুই বছৰত, বন্দীয়ে অসাধাৰণ সংখ্যক কিতাপ কোনো বাচ বিচাৰ নোহোৱাকৈ পঢ়িলে। এই মুহূৰ্ত্তত যদি প্ৰাকৃতিক বিজ্ঞান পঢ়িছে, পিছ মুহূৰ্ত্তত বায়ৰণ বা শেক্সপীয়েৰলৈ ঢাপলি মেলিছে। তেওঁৰ পৰা এনেকুৱা টোকা আহিছিল য’ত একেলগে ৰসায়ন বিজ্ঞান, চিকিৎসাবিজ্ঞানৰ পথ্যপুথি, উপন্যাস, ধৰ্ম বা ধৰ্মতত্ত্বৰ গৱেষণা গ্ৰন্থ বিচাৰিছিল। তেওঁ এনেকৈ পঢ়িছিল যেন সাগৰত ভগ্ন জাহাজৰ টুকুৰাবোৰৰ মাজত সাঁতুৰি আছিল আৰু নিজৰ জীৱন বচোৱাৰ হেঁপাহতে ইটোৰ পাছত সিটো টুকুৰাক থাপ মাৰি ধৰিছিল।\nবেঙ্কাৰজনে এই অটাইবোৰ মনত পেলাইছিল আৰু ভাৱিছিলঃ\n” কাইলৈ, বাৰ বজাত তেওঁ তেওঁৰ স্বাধীনতা ঘূৰাই পাব। চৰ্ত অনুযায়ী মই তেওঁক বিশ লাখ দিব লাগিব। যদি মই পইচাখিনি দিও, মই শেষ। চিৰদিনলৈ মই সৰ্বস্বান্ত হ’ম।”\nপোন্ধৰ বছৰ আগতে তেওঁৰ হিচাপৰ অতীতত নিযুত, নিযুত আছিল। কিন্তু এতিয়া তেওঁ নিজকে সুধিবলৈ ভয় কৰে--কি তেওঁৰ বেছি---ধন নে ধাৰ? ষ্টক একচেঞ্জত জুৱা খেলা, বিপদ চপাই লৈ ধন বিনিয়োগ কৰা আৰু বৃদ্ধাৱস্থাতো এৰিব নোৱাৰা ধুৱাখুলীয়া স্বভাৱে তেওঁৰ ব্যৱসায় ধ্বংসৰ ফালে লৈ গৈছিল; আৰু সেই নিৰ্ভিক, আত্ম-বিশ্বাসী, অহঙ্কাৰী ব্যৱসায়ীজন হৈ পৰিছিল এজন সাধাৰণ বেঙ্কাৰ যি কঁপি উঠিছিল অৰ্থনৈতিক বজাৰখনৰ প্ৰতিটো উত্থান- পতনত।\nহতাশগ্ৰস্ত হৈ, মূৰটো খামুচি ধৰি বৃদ্ধই ভোৰভোৰাইছিল, “ আঃ অভিশপ্ত বাজীটো।” মানুহটো মৰি নগ’ল কিয়? তেওঁৰ বয়স এতিয়া মাথোঁন চল্লিশ। তেওঁ মোৰ প্ৰতিটো পইচা লৈ যাব, বিয়া কৰাব, জীৱন উপভোগ কৰিব, ষ্টক একচেঞ্জত জুৱা খেলিব আৰু মই ঈৰ্ষাপৰায়ণ ভিখাৰী এটাৰ দৰে চাই থাকিম আৰু একেখিনি কথা প্ৰতিদিনে তেওঁ‌ৰ পৰা শুনিব লাগিবঃ”মোৰ জীৱনৰ সকলো সুখৰ বাবে তোমাৰ ওচৰত ধৰুৱা। তোমাক সহায় কৰিবলৈ মোক সুযোগ দিয়া।” “নাই, নাই, সেইটোহ হ’ব নোৱাৰে! মই দেউলীয়া হোৱাৰ পৰা আৰু অপযশৰ পৰা হাত সৰাৰ এটাই উপায় আছে--- সেই মানুহটো মৰিব লাগিব।”\nঘড়ীৰ পৰা তিনি বজাৰ সঙ্কেত আহিছিল। বেঙ্কাৰজনে কাণ পাতি শুনিছিল। ঘৰখনত প্ৰত্যেকেই শুই আছিল। খিৰিকীৰ বাহিৰত, বৰফত গোটমৰা গছবোৰৰ হোঁ-হোৱনি শুনা গৈছিল। কোনো শব্দ নকৰাৰ চেষ্টা কৰি তেওঁ চন্দুকৰ পৰা সেই দৰ্জ্জাখনৰ চাবিপাত উলিয়াইছিল যিখন দৰ্জ্জা যোৱা পোন্ধৰ বছৰ খুলা হোৱা নাছিল; তেওঁ অ’ভাৰকোটটো পিন্ধিছিল আৰু ঘৰৰ পৰা ওলাই গৈছিল। চেঁচা বাগিছাখন আন্ধৰে আৱৰি আছিল। বৰষুণ দি আছিল। সেমেকা, হাড়লৈকে কঁপাই যোৱা বতাহ এজাকে বাগিচাত হোঁ-হোৱাই আছিল আৰু গছবোৰক অস্থিৰ কৰি তুলিছিল। চকুৰে পিতপাতকৈ চাইও বেঙ্কাৰজনে মাটি, শুকুলা বৰণৰ প্ৰতিমূৰ্তিবোৰ, বাগিচাৰ কোঠাটো বা গছবোৰো দেখা নাছিল। বাগিচাৰ কোঠাটোৰ ফালে আগবাঢ়ি গৈ তেওঁ পহৰাদাৰজনক দুবাৰ মাতিছিল। কোনো উত্তৰ অহা নাছিল। দেখ দেখকৈ বেয়া বতৰৰ বাবে পহৰাদাৰজন গৈ পাকঘৰ বা সেউজগৃহত আশ্ৰয় লৈছিল।\n”যদি মোৰ উদ্দেশ্যটো পূৰ্ণ কৰাৰ সাহসকণ আছে”, বৃদ্ধই ভাৱিছিল, “প্ৰথমে সন্দেহ পহৰাদাৰ জনকে কৰা হ’ব।”\nআন্ধাৰতে তেওঁ খটখটিবোৰ আৰু দুৱাৰখন খেপিয়াই চাইছিল আৰু বাগিচাৰ কোঠাটোৰ হলটো পাইছিল। তাৰ পৰা থেক বাটটোৰে আগবাঢ়িছিল আৰু জুইশলা এডাল জ্বলাইছিল। তাত কোনো জনপ্ৰাণী এটা নাছিল। বিছনাচাদৰ নোহোৱা কাৰোবাৰ বিছনা এখন তাত পৰি আছিল। আন্ধাৰত, চুক এটাত অস্পষ্টকৈ এটা লোহাৰ ষ্টোভ দেখা গৈছিল। বন্দীৰ কোঠালৈ যোৱা দুৱাৰত মৰা মোহৰ অভগ্ন আছিল।\nযেতিয়া জুইশলাডাল নুমাই গৈছিল, উত্তেজনাত কঁপি, কঁপি বৃদ্ধই অকণমানি খিৰিকীখনেৰে ভূমুকি মাৰি চাইছিল।\nবন্দীৰ কোঠাটোত এডাল মম নিষ্প্ৰভভাৱে জ্বলি আছিল। বন্দীজনে মেজৰ কাষত বহি আছিল। কেৱল তেওঁৰ পিঠিখন, মূৰৰ চুলিখিনি, আৰু হাত দুখন দৃশ্যমান হৈ আছিল।\nমেজত, চকী দুখনত, মেজৰ কাষৰ দলিচাত খোলা কিতাপ সিচঁৰতি হৈ পৰি আছিল।\nপাঁ‌চ মিনিট পাৰ হৈ গৈছিল কিন্তু বন্দীজনে মুঠেই লৰচৰ কৰা নাছিল। পোন্ধৰ বছৰৰ বন্দীত্বই তেওঁক লৰচৰ নকৰাকৈ বহিবলৈ শিকাইছিল। বেঙ্কাৰজনে আঙুলিৰে খিৰিকীত টোকৰ মাৰিছিল। কিন্তু সঁহাৰি হিচাপে বন্দীজনে অলপো লৰচৰ কৰা নাছিল। তেতিয়া বেঙ্কাৰজনে সতৰ্কভাৱে দুৱাৰৰ মোহৰ ভাঙিছিল আৰু তলাটোত চাবিপাত ভৰাই দিছিল। মামৰে ধৰা তলাটোৰ পৰা এটা কৰ্কশ শব্দ ওলাইছিল আৰু দৰ্জাখনে কেৰ কেৰ শব্দ কৰিছিল। বেঙ্কাৰজনে লগে লগেই এক আশ্চৰ্যসূচক শব্দ আৰু ভৰিৰ খোজৰ শব্দ শুনিবলৈ আশা কৰিছিল। তিনি মিনিট পাৰ হৈ গৈছিল। আগতে যিধৰণে নিস্তব্ধ হৈ আছিল, সেই ধৰণৰ নিস্তব্ধতা তেতিয়াও আছিল। কোঠাত সোমাবলৈ বেঙ্কাৰজনে মন বান্ধি লৈছিল।\nমেজখনৰ সম্মুখত বহি আছিল এজন মানুহ; তেওঁ মুঠেই সাধাৰণ মানুহৰ দৰে নাছিল। সেইটো আছিল এটা জকা, ছালখন কোঁ‌চ খাই গৈছিল, চুলিবোৰ তিৰোতা মানুহৰ চুলিৰ দৰেই দীঘল আৰু কেকোৰা আছিল। দাঢ়ি দীঘল, অপৰিচ্ছন্ন। মুখৰ বৰণ হৈ পৰিছিল মটীয়া, হালধীয়া; গাল ভাঙি সোমাই গৈছিল, পিঠিখন থেক, দীঘল আৰু যিখন হাতৰ ওপৰত তেওঁ চুলিভৰা মূৰটো থৈছিল, সেই হাতখন এনেকুৱা শীৰ্ণ আছিল যে দেখিলেই বুকু বিষাই যায়। তেওঁৰ চুলি ইতিমধ্যে পকিছিল আৰু তেওঁৰ মুখৰ বাৰ্ধক্যজনিত লেৰেলা অৱস্থাই, সেই মুখ দেখা কোনো মানুহক পতিয়ন নিয়াব নোৱাৰিব যে তেওঁৰ বয়স মাত্ৰ চল্লিশ বছৰ হৈছিল। মেজত, তেওঁৰ ভাঁজ হৈ থজা মূৰৰ আগত, কগজ এখন পৰি আছিল য’ত সৰু, সৰু আখৰেৰে কিবা লিখা আছিল।\n”বেচেৰাটো!” বেঙ্কাৰজনে ভাৱিছিল, “তেওঁ শুই আছে আৰু সপোনত হয়তো নিযুত, নিযুত ধন দেখি আছে। মই কেৱল এই আধামৰা দেহটোক লৈ গৈ বিছনাখনত দলিয়াই দি গাৰুটোৰে এটা মুহূৰ্ত্ত হেঁচা মাৰি ধৰিলে হ’ল আৰু অতি সতৰ্কভাৱে কৰা মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাতো অস্বাভাৱিক মৃত্যুৰ কোনো আচেই নাপাব। কিন্তু প্ৰথমতে তেওঁ কিনো লিখি থৈছে, পঢ়োচোন।”\nবেঙ্কাৰজনে মেজৰ পৰা কাগজৰ টুকুৰাটো লৈ পঢ়িবলৈ ধৰিলেঃ\n“ কাইলৈ নিশা বাৰ বজাত মই মোৰ স্বাধীনতা আৰু মানুহৰ লগত মিলামিচা কৰাৰ অধিকাৰ ঘূৰাই পাম। কিন্তু এই কোঠাটো এৰি গৈ সূৰ্যটো দেখাৰ আগতে আপোনাক দুআষাৰ কোৱাৰ প্ৰয়োজন অনুভৱ কৰিছোঁ। মোৰ সম্পূৰ্ণ সুস্থ বিবেক আৰু যি ভগৱানে মোক দেখি আছে তেওঁৰ আগত মই ঘোষণা কৰোঁ যে মই মুক্তি, জীৱন, স্বাস্থ্য, আৰু গ্ৰন্থসমূহে যাক পৃথিৱীৰ আশীৰ্বাদ বুলি কয়, সেই সকলোবোৰ প্ৰচণ্ডভাৱে ঘৃণা কৰোঁ।”\n”পোন্ধৰ বছৰ জুৰি মই যথেষ্ট কষ্ট কৰি পাৰ্থিৱ জীৱন সম্পৰ্কে পঢ়াশুনা কৰিলোঁ। এইটো সত্য, মই মানুহকো দেখা পোৱা নাছিলোঁ, পৃথিৱীখনকো; কিন্তু আপুনি দিয়া গ্ৰন্থ সমূহৰ মাজেৰেই মই সুবাসিত সুৰা পান কৰিছিলোঁ। গীত গাইছিলোঁ, অৰণ্যত পহু আৰু বনৰীয়া গাহৰি চিকাৰ কৰিছিলোঁ। নাৰীক ভাল পাইছিলোঁ .... আৰু আপোনাৰ কবি সকলে সৃষ্টি কৰা, আপাৰ্থিৱ মেঘৰ দৰে অতি সুন্দৰী নাৰীবোৰে মোক নিশা দৰ্শন দিছিল আৰু মোৰ কাণত অপৰূপ ৰূপকথা কৈছিল যাক শুনি মোৰ মগজু নিচাগ্ৰস্ত হৈছিল। আপোনাৰ কিতাপৰ জৰীয়তেই মই এলব্ৰুজ আৰু মোণ্ট ব্লাঙ্কৰ চূড়াত থিয় হৈছিলোঁ আৰু তাৰ পৰা দেখিছিলোঁ ৰাতিপুৱা কেনেকৈ সূৰ্যটো ওলাই আহে আৰু সন্ধিয়া কেনেকৈ আকাশ, মহাসাগৰ আৰু পৰ্বতৰ শৃঙ্গ সোণালী অভাৰে ভৰাই তোলে। তাৰ পৰাই মই দেখিছিলোঁ কেনেকৈ মোৰ ওপৰত মেঘ ফালি বিজুলী মাৰিছিল; মই দেখিছিলোঁ সেউজীয়া অৰণ্য, পথাৰ, নৈ, হ্ৰদ, মহানগৰ। মই দেৱ-দেৱীৰ সঙ্গীত শুনিছিলোঁ; মই সুন্দৰ শয়তানৰ ডেউকা স্পৰ্শ কৰিছিলোঁ, যি শয়তানে উৰি উৰি মোক ঈশ্বৰৰ কথা কবলৈ আহিছিল .... আপোনাৰ কিতাপৰ মাজেৰেই মই অতল গহ্বৰত সোমাইছিলোঁ, আশ্চৰ্যকৰ কাণ্ড কৰিছিলোঁ, মহানগৰী পুৰি ছাই কৰি দিছিলোঁ, নতুন ধৰ্মৰ বাণী বিলাইছিলোঁ, দেশৰ পাছত দেশ জয় কৰিছিলোঁ।\n” আপোনাৰ গ্ৰন্থসমূহৰ পৰা মই জ্ঞান লাভ কৰিছিলোঁ। কেবা শতাব্দী জুৰি মানুহে আহৰণ কৰা জ্ঞান মোৰ মগজুৰ এটা অকণমানি টেমুনাত সোমাই আছে। মই জানো মই আন সকলোবোৰতকৈ বহুত বেছি বুধিয়ক।”\n”আৰু মই আপোনাৰ গ্ৰন্থসমূহ অতিপাত ঘৃণা কৰোঁ; ঘৃণা কৰোঁ পৃথিৱীৰ সৰ্বস্ব সুখ আৰু জ্ঞান; সকলো বস্তু মহাশুণ্য, দুৰ্বল, মৰিচীকাৰ দৰে, প্ৰহেলীকাময়। মানুহ গৰ্ব্বী, আৰু জ্ঞানী আৰু সুন্দৰ হ’ব পাৰে কিন্তু মৃত্যুয়ে মাটিৰ তলৰ নিগনিবোৰৰ দৰে মানুহকো পৃথিৱীৰ বুকুৰ পৰা নিশ্চিহ্ন কৰিব। অৰু মানুহৰ ভৱিষ্যত, ইতিহাস আৰু মহান মনিষী সকলৰ অমৰত্ব পৃথিৱীৰ বুকুত ছাই হৈ পৰি ৰ’ব।”\n”মানুহ উন্মাদ আৰু বিপথে গৈছে। মিছাক মানুহে সত্য বুলি গ্ৰহণ কৰে, কদৰ্যতাক সৌন্দৰ্য বুলি লয়। যদি আপেল আৰু সুমথিৰা গছত ফলৰ সলনি হঠাৎ ভেকুলী আৰু জেঠী হবলৈ লয়, আৰু গোলাপৰ গোন্ধত যদি ঘামি থকা ঘোঁ‌ৰা এটাৰ গোন্ধ পোৱা, তোমালোক হতভম্ব হ’বা। সেয়ে মই হতভম্ব তোমালোকক দেখি, যিয়ে সৰগৰ বিনিময়ত পৃথিৱী গ্ৰহণ কৰিছা। মই তোমালোকক বুজিবলৈ চেষ্টা নকৰোঁ।”\n”যিহৰ দ্বাৰা আপুনি জীয়াই থাকিবলৈ বিচাৰে তাৰ প্ৰতি যে মোৰ চৰম ঘৃণা আছে তাক দেখুৱাবলৈ যি বিশ লাখক মই এসময়ত সৰগ বুলি বিশ্বাস কৰিছিলোঁ, সেই বিশ লাখক মই এতিয়া ঘৃণা কৰোঁ আৰু মই সেই বিশ লাখ ৰেহাই দিছোঁ। সেই বিশ লাখৰ ওপৰত মোৰ অধিকাৰৰ পৰা মোক নিজকে বঞ্চিত কৰিবলৈ মই চৰ্ত অনুযায়ী নিৰ্ধাৰিত সময়তকৈ পাঁচ মিনিট আগতেই ইয়াৰ পৰা ওলাই যাম আৰু সেইদৰেই চৰ্ত ভঙ্গ কৰিম।”\nকাগজখন পঢ়ি শেষ কৰাৰ পাছত, বেঙ্কাৰজনে কাগজখন মেজৰ ওপৰত থৈ দিছিল আৰু সেই আচৰিত মানুহজনৰ মূৰত চুমা এটা খাই, উচুপিবলৈ ধৰিছিল। কোঠাটোৰ পৰা তেওঁ ওলাই গৈছিল। জীৱনত কাহিনীও, আনকি ষ্টক একচেঞ্জত ভয়ানক লোকচানৰ সম্মুখীন হোৱাৰ পাছতো, তেওঁৰ নিজৰ প্ৰতি ইমান ঘৃণা ওপজা নাছিল। ঘৰলৈ আহি তেওঁ বিছনাত বাগৰি দিছিল কিন্তু অশান্তি আৰু চকুপানীয়ে বহু দেৰিলৈ চকুলৈ টোপনি আহিবলৈ দিয়া নাছিল।\nপিছদিনা ৰাতিপুৱা বেচেৰা পহৰাদাৰজন দৌৰি, দৌৰি তেওঁৰ কাষ পাইছিল আৰু তেওঁক জনাইছিল যে বাগিচাৰ কোঠাত থকা মানুহজনে খিৰিকীৰে বগাই বাগিচালৈ ওলাই যোৱা তেওঁলোকে দেখিছিল। তেওঁ গেটলৈ ওলাই গৈ অদৃশ্য হৈছিল।\nবেঙ্কাৰজনে লগে লগে তেওঁ‌ৰ লগুৱাৰ লগত কোঠাটোলৈ গৈ বন্দীৰ পলায়ন সম্পৰ্কে নিশ্চিন্ত হৈ লৈছিল। অযথা জনৰবৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ বন্দীজনে নাকচ কৰি লিখা কাগজখন মেজৰ পৰা লৈ, ঘূৰি অহাৰ পাছত নিজৰ চন্দুকত সোমাই থৈছিল।


ফ্ৰীজ নোহোৱাকৈ গৰম বীয়েৰৰ বটল কেনেকৈ ঠাণ্ডা কৰিব? জানি লওক… | Asom Live 24\nফ্ৰীজ নোহোৱাকৈ গৰম বীয়েৰৰ বটল কেনেকৈ ঠাণ্ডা কৰিব? জানি লওক…\nগ্ৰীষ্ম আহিলে৷ দিনক দিনে ক্ৰমাৎ গৰম বাঢ়ি গৈ আছে। ঘৰৰ পৰা বাহিৰলৈ গ’লেই ঘামেৰে চিপপিয়া হৈ পৰা দিন আহিল৷\nএনে গৰমত বাহিৰতে হওক বা বাহিৰৰ পৰা ঘৰলৈ উভতি আহিয়ে হওক এগিলাচ ঠাণ্ডা পানী খাবলৈ নাপালে দেহা শাঁত নপৰে।\nসকলোৱে এনে গৰমত দেহা শাঁত পেলাবলৈ এগিলাচ ঠাণ্ডা পানী বা অন্য পানীয় বিচাৰে৷ কিন্তু তেনে অৱস্থাত যদি ফ্ৰীজ নাথাকে তেন্তে কি কৰিব?\nলগতে পঢ়ক প্ৰথমে প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা বৰ্খাস্ত : ছিংগাপুৰস্থিত ষ্টাৰ্টআপৰ সহপ্ৰতিষ্ঠাপকক ধৰ্ষণৰ ভাবুকি!\nঅথবা প্ৰচণ্ড গৰমত এটা বীয়েৰ খাবলৈ ইচ্ছা কৰিছে, কিন্তু ফ্ৰীজ নাই! তেনে ক্ষেত্ৰত বীয়েৰটো কেনেকৈ ঠাণ্ডা কৰিব? ফ্ৰীজ নাথাকিলেও চিন্তা নকৰিব, কাৰণ ফ্ৰীজ নোহোৱাকৈও বীয়েৰ ঠাণ্ডা কৰিব পাৰি৷\nকি উপায়েৰে বীয়েৰ ঠাণ্ডা কৰিব পাৰি? আজি আমি সেই বিষয়ে সংক্ষিপ্তভাৱে ক’বলৈ আগবাঢ়িছো৷\nকিন্তু ফ্ৰীজ নোহোৱাকৈ গৰম বীয়েৰৰ বটল এটা কেনেকৈ ঠাণ্ডা কৰাৰ দুটা উপায়ৰ বিষয়ে ক’ব বিচাৰিছো।\nলগতে পঢ়ক মুখ্যমন্ত্ৰী মানৰ পুনৰ চমক! ৪২৪ ভিআইপিৰ নিৰাপত্তাৰক্ষী তাৎক্ষণিকভাৱে কৰ্তন\nপ্ৰথম উপায়টো হৈছে, বাতৰি কাকতখন ফালি পানীত তিয়াই বটলত লগাব লাগে। পেপাৰেৰে বীয়েৰৰ বটলটো ভালদৰে ঢাক খোৱাকৈ মেৰিয়াব লাগে৷ বীয়েৰৰ বটলটো কাগজেৰে মেৰিয়াই তাৰ পিছত অলপ সময় যিকোনো ছাঁত থৈ দিলে বটলটো ঠাণ্ডা হৈ পৰিব।\nদ্বিতীয় পদ্ধতিত কাঁচৰ টেমা এটা লওক। তাত আন এটা সৰু কাঁচৰ টেমা লৈ লওক। পাত্ৰ দুটাৰ মাজৰ ঠাইখিনি বালিৰে ভৰাই দিব লাগে। এই সময়ত শীতল বটলটো এটা সৰু পাত্ৰত থৈ দিব। ওপৰৰ পৰা বালিৰ ওপৰত পানী ঢালি ভিজা টাৱেলেৰে ঢাকি দিব। বালিয়ে পানী শোষণ কৰাৰ লগে লগে বটলৰ উষ্ণতাও কমি যাব।\nTags: asom live 24assam ka tazza khabarassam live 24axom live 24axom live 24 digitalbeerbest news channel in assamBest news channel of assamBest News Portal in Assam\nছালত হোৱা ভেঁ‌কুৰৰ সংক্ৰামক ৰোগৰ পৰা কেনেকৈ উপশম লাভ কৰিব?\nপপীয়া তৰাৰ দৰে খহি পৰিল কংগনা


মনৰ কথাঃ স্বাস্থ্য আকস্মিকতাৰ পৰিকল্পনাত কিছু বিশ্বাস কিছু সংশয় :: অজয় লাল দত্ত - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome AJOY LAL DUTTA MONOR KATHA MONOR-KATHA RECENT অজয় লাল দত্ত মনৰ কথা মনৰ-কথা মনৰ কথাঃ স্বাস্থ্য আকস্মিকতাৰ পৰিকল্পনাত কিছু বিশ্বাস কিছু সংশয় :: অজয় লাল দত্ত\nমনৰ কথাঃ স্বাস্থ্য আকস্মিকতাৰ পৰিকল্পনাত কিছু বিশ্বাস কিছু সংশয় :: অজয় লাল দত্ত\nxukhdukh.com July 25, 2020 AJOY LAL DUTTA, MONOR KATHA, MONOR-KATHA, RECENT, অজয় লাল দত্ত, মনৰ কথা, মনৰ-কথা,\nস্বাস্থ্য আকস্মিকতাৰ পৰিকল্পনাত কিছু বিশ্বাস কিছু সংশয়\nনবেল বঁটাৰে সন্মানিত বিজ্ঞানী মেৰী কুৰীয়ে কৈছিল-'জীৱনত একো বস্তুলৈ বেছি ভয় কৰিব নালাগে, আমি বুজিবহে লাগে। আৰু এতিয়াৰ সময় বেছিকৈ বুজিবলৈ চেষ্টা কৰাটোহে, যাতে আমি শংকাবোৰ কমাব পাৰো।' এই অতিমাৰী সময়খিনিত উদ্ধৃত কথাষাৰি অতি প্ৰযোজ্য। আমাৰ লাগতিয়াল কথাবোৰ জানি লৈ শংকামুক্ত হব পৰাটোৱেই হৈছে এতিয়া পৰিয়ালবোৰৰ বাবে প্ৰাথমিক কথা হৈ পৰিছে। ক’ৰোনাৰ সৈতে সহ-অৱস্থানৰ বিকল্প নাই বুলি স্বাস্থ্য-বিশেষজ্ঞ সকলৰ মতামতৰ ভিত্তিত, এই সময়ত CONTINGENCY PLANNING বা আকস্মিকতাৰ প্ৰতি পৰিকল্পনা এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা হৈ পৰিছে। পৰিয়ালৰ কোনোবা এজনৰ স্বাস্থ্যৰ অৱনতি ঘটিলে বা অতিমাৰীৰ সংক্ৰমণ ঘটিলে আমি ইমাৰজেন্সি ৰেচপন্স হিচাবে কি কি পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিম সেয়া নিৰ্ধাৰিত কৰি ৰখাটো আমাৰ পৰিয়ালবোৰৰ বাবে সুৰক্ষা নীতি স্বৰূপ হোৱা উচিত। এই পটভূমিতে পাঁচটা দিশ আলোকপাত কৰিবলৈ বিচৰা হৈছে।\nক. শেহতীয়াকৈ ব্যক্তিগত খণ্ডৰ চিকিৎসালয়তো কৰোনা ভাইৰাছ সংক্ৰমিত ব্যক্তিৰ চিকিৎসা কৰাৰ বাবে অনুমতি যোৱা ৭ জুলাইত হোৱা এখন মিটিঙৰ সিদ্ধান্তৰ ভিত্তিতে দিয়া হৈছে। কোনো বিশেষ জাননী, প্ৰট'কল আদি এতিয়াও জাননীৰ ৰূপত দৃষ্টিগোচৰ হোৱা নাই। ৰাইজে সেয়ে সুবিধাজনক ভাৱে নিজৰ পৰিয়ালত স্বাস্থ্যজনিত অসুবিধাৰ সৃষ্টি হ'লে চৰকাৰী নে বেচৰকাৰী হাস্পতালত কোন ক'ত কেনেকৈ চিকিৎসাৰ বাবে ভৰ্তি হব পৰিকল্পনা কৰি ৰখাটো উচিত হব। ঘৰৰ কোনজনৰ অসুখ হ'লে, বাকী সদস্য সকলে কি কি ভূমিকা পালন কৰিব। বৃদ্ধ পিতৃ-মাতৃ, শিশু-কিশোৰৰ ব্যৱস্থা কি হব, ধন-জনৰ ব্যৱস্থাপনা আদিৰ কথাও পৰিয়ালত পৰিকল্পিত ৰূপত পাতি ৰাখিলে উদ্বেগ কমোৱাত নিশ্চয় সহায়ক হব।\nখ. বহুতৰ মনত প্ৰশ্ন হৈছে, পূৰ্বতে থকা মেডি-ক্লেইম পলিচি সমূহৰ দ্বাৰা ব্যক্তিগত খণ্ডত ক'ৰোনা সংক্ৰমণৰ ফলত হস্পিটেলাইজড হ'লে সেই খৰছ ইঞ্চুৰেঞ্চ কোম্পানীবোৰে বহন কৰিবনে নাই? কেচ-লেচ সুবিধা থকা পূৰ্বৰ পলিচিবোৰৰ ক্ষেত্ৰত কি হব? ধৰক কোনো এজনে বেলেগ এটা বেমাৰৰ বাবে হস্পিতেললৈ গ'ল, তাত কৰোনাৰো উপস্থিতি ধৰা পৰিল, তেতিয়া। এতিয়া অৱশ্যে নতুন কিছুমান পলিচি এই ক'ৰোনাজনিত সংক্ৰমণৰ উল্লেখ থকাকৈ বজাৰলৈ আহিছে। এই বিষয়ত পলিচি-বজাৰ.কমত স্পষ্টকৈ লিখিছে যে যাৰ কম্প্ৰিহেনছিভ হেল্থ ইঞ্চুৰেঞ্চ আছে, তেওঁলোকে কৰোনাৰ ক্ষেত্ৰতো সুৰক্ষা লাভ কৰিব লাগে। কিয়নো বেছিভাগ ভাইৰেল ইনফেকচনৰ বেমাৰ এইবোৰ পলিচিত কভাৰ থাকে, যিহেতু কোভিড-১৯য়ো ভাইৰেল ৰোগ, সেয়ে হস্পিতাইলেজন আৰু তাৰ পাছৰ কভাৰখিনি নিশ্চয়কৈ পাব। আৰু যিহেতু ক'ৰোনা এটা নতুন ভাইৰাছ আৰু সেয়ে কোভিড-১৯ বেমাৰটো পূৰ্বৰে পৰা অৱস্থিতিৰ বেমাৰৰ তালিকাতো নাই। বহুত কোম্পানীয়ে আকৌ পুৰণি পলিচিৰ লগত 'টপ-আপ' কভাৰ লোৱাৰ প্ৰসংগও অৱতাৰণা কৰিছে। গতিকে যি সকল কৰ্পৰেট চাকৰিয়াল বা আন সচেতন লোকে এনে স্বাস্থ্য বীমা কৰি ৰাখিছে, তেওঁলোকে এই বিষয়ে ইণ্টাৰনেটত পলিচি দিয়া কোম্পানীৰ পৰা কথাবোৰ স্পষ্টকৈ জানি থওক। আৰু যদি এতিয়াও এনে বীমা নাই, তেন্তে পৰিয়ালৰ বাবে কৰাৰ কথা বিবেচনা কৰক। অসমৰ বেছি ভাগ ৰাজ্যিক কৰ্মচাৰীয়ে স্বাস্থ্য বানচৰ ধন কেইটি এনে পলিচি ক্ৰয় নকৰি মাহে মাহে খৰছ কৰাৰ ফলত, অৱসৰৰ পাছৰ সমুদায় ধন হাস্পতালত দি সৰ্বস্ৰান্ত হব লগাৰ উদাহৰণ বহুত। সেয়ে এই বিষয়ে ৰাইজে উপযুক্ত সজাগতা অৰ্জন কৰি, ভৱিষ্য শংকাৰ পৰা মুক্ত হোৱাৰ কাৰ্যকৰী উপায় স্বাস্থ্য বীমাত মনোনিৱেশ কৰাৰ প্ৰয়োজন আছে।\nগ. টাৰ্ম ইঞ্চুৰেঞ্চৰ কথাটো এই অতিমাৰীৰ দিনত অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰিছে। এয়া হৈছে বিশুদ্ধ জীৱন বীমা, যাৰ প্ৰীমিয়াম অতি বেছি নহয়, কিন্তু স্বাস্থ্যজনিত কাৰণত যদি ঘৰৰ উপাৰ্জন কৰা ব্যক্তিজনৰ প্ৰাণহানি হয়, তেতিয়া পৰিয়ালটোক আৰ্থিক সংকটত নপৰাকৈ ৰাখিবৰ বাবে ই অতি প্ৰয়োজনীয় কথা। মাহে পাঁচশ মান টকাৰ প্ৰিমিয়ামৰ টাৰ্ম ইঞ্চুৰেঞ্চ কৰিলেও পৰিয়ালৰ বাবে ২৫ লাখ টকা মানৰ একোখন টাৰ্ম-প্লেন কিনিব পাৰি। আজিকালি ষ্টেট বেংকৰ জেনেৰেল ইঞ্চিউৰেঞ্চে সৰ্বোচ্চ আশী বছৰ পৰ্যন্ত এনে বীমাৰ সুবিধা দিছে। এনে বীমাত সাধাৰণতে প্ৰীমিয়ামৰ ধন ঘূৰাই নাপায়, কিন্তু নতুনকৈ প্ৰতিযোগিতামূলক বজাৰত বহু কেইটা কোম্পানীয়ে নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ পাছত জমা দিয়া ধন ঘূৰাই দিয়াৰ সুবিধাৰেও পলিচি বজাৰলৈ আনিছে। গতিকে, পৰিয়ালৰ সামাজিক সুৰক্ষাৰ কথাত উদ্বেগ কমাবলৈ এনে ক্ষুদ্ৰ বিনিয়োগৰ বিশুদ্ধ জীৱনবীমাৰ কথা ভবাটো আৰু কৰাটো জৰুৰী, অন্তত ঘৰৰ ভাত-কাপোৰ আৰ্জন কৰাজনৰ নামত।\nঘ. ক'ৰোনা ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণৰ ফলত পূৰ্বৰে পৰা কোনো ৰোগ থকা লোক সকলেই বেছিকৈ প্ৰাণহানি হোৱাৰ তথ্য পোৱা গৈছে। আগৰে পৰা কোনো কাৰণত দেহৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা কমি থকা লোকৰ দেহতহে, বেছিকৈ কোভিড-১৯ৰ লক্ষণে দেখা দিয়া বুলিও জানিব পৰা গৈছে। পিছে, কোভিড-১৯ ৰোগৰ ফলত হোৱা শ্বাস-প্ৰশ্বাস তন্ত্ৰৰ অসুবিধাৰ বাবেহে এনে ৰোগীৰ মৃত্যু হৈছেনে, নে পূৰ্বৰ পৰা থকা ৰোগৰ চলি থকা উপযুক্ত চিকিৎসাৰ পৰা বঞ্চিত হোৱাৰ ফলতহে মৃত্যু হৈছে তাক লৈ ৰাইজ নিশ্চিত হোৱাত অসুবিধা হৈছে।\nবিশেষকৈ সামাজিক মাধ্যমৰ যোগেদি জানিব পৰা বিভিন্ন ৰোগীৰ অভিজ্ঞতা তথা অসুবিধাবোৰৰ পৰা কেইটিমান প্ৰশ্নৰ উদ্ভৱ হৈছে। যেনে ধৰক, মঙ্গলদৈৰ এগৰাকী ৰোগীৰ পূৰ্বৰে পৰা কিডনীৰ অসুবিধাৰ বাবে তেওঁ মাহেকত দুবাৰকৈ ডায়েলাইচিচ কৰি চলি আছিল। সিদিনা ডায়েলাইচিচ কৰি ঘূৰি গৈ জ্বৰ হোৱাত স্বাৱ টেষ্ট কৰালে। তাত ক'ৰোনাৰ উপস্থিতি পোৱাৰ লগে লগে তেওঁক গুৱাহাটীস্থ চৰকাৰী হাস্পতাললৈ পঠাই দিলে। তেখেতৰ পত্নীৰো সংস্পৰ্শৰ সন্দেহত স্বাৱ টেষ্ট কৰি পজিটিভ পোৱাত স্থানীয় চৰকাৰী কোৱাৰাণ্টাইন চেণ্টাৰলৈ পঠাই দিলে। একমাত্ৰ কিশোৰী কন্যাৰ নিগেটিভ অহাত মোমায়েকৰ ঘৰত হোম-কোৱাৰাইণ্টাইনৰ পৰামৰ্শ দিলে। এতিয়া প্ৰশ্ন হ'ল, এই কিডনীৰ অসুখত ভূগি থকা লোকজনৰ সৈতে কোনোবা এটেনডেণ্ট আহিছেনে বা লগত ৰখাৰ অনুমতি দিয়া হৈছেনে? চিকিৎসালয়ৰ অভিজ্ঞতা থকা প্ৰতিজন মানুহেই এই কথা জানে যে, ৰোগীয়ে উপযুক্ত চিকিৎসা পায় এটেনডেণ্টৰ স্মাৰ্টনেচৰ বলতহে। আনকি গুৱাহাটীৰ বিখ্যাত প্ৰাইভেট হাস্পতালতো প্ৰতিটো দৰৱ এটেনডেণ্টে বাৰে বাৰে ফাৰ্মাচীৰ কাউণ্টাৰৰ পৰা নি দিব লগা হয়, লাগিলে বিল পাছত ইন-পেচেণ্টৰ বিলতে আহক। "দেউতাই পানীকনো গিলিব পৰা নাই", এই কথাষাৰ অনুভৱ কৰি জোৰকৈ ডাক্তৰ-নাৰ্চক মাতি নিবলৈ এটেনডেণ্ট লাগিবই। যিজন মানুহে নিজে দুৰ্বল বাবে মুখেৰে একো কব নোৱাৰে, ভাষাৰ সমস্যা থাকিলেতো আৰু অসুবিধা, তেনে ক্ষেত্ৰত জটিলতা বহুত বেছি হয়। তেনে ক্ষেত্ৰত উপযুক্ত চিকিৎসাৰ, যতনৰ নিশ্চিতি কোনে কেনেকৈ নিশ্চিত কৰিব পাৰিব। ফোন ধৰিব পৰালৈ বাৰু ফোনেৰে যোগাযোগ, বেছি দুৰ্বল হ'লে কি কৰিব, বা কি কৰিছে? বে-চৰকাৰী হাস্পতালতো কোভিড’ ৰোগীৰ এটেনডেণ্টৰ ক্ষেত্ৰত কি নিয়ম প্ৰযোজ্য হব, সেয়াও ঘোষিত হোৱা উচিত।\nঙ. অসমৰ চৰকাৰী হাস্পতালত হস্পিটেলাইজেচনৰ অভিজ্ঞতা থকা সকলে জানেই, কিমান শতাংশ দৰৱ চৰকাৰী চাপ্লাইৰ পৰা পায় আৰু কিমান শতাংশ বাহিৰৰ পৰা আনি নিদিলে সময়ত খাবলৈ নাপায়। পূৰ্বৰে পৰা ডায়েবেটিছ, প্ৰেছাৰ, কিডনীৰ অসুখ, কেঞ্চাৰ আদিৰ অসুবিধা থকা সকলক এনেদৰে চৰকাৰী কোভিড কেয়াৰত হস্পিতেলাইজড কৰি দিলে, পূৰ্বৰ অসুখবোৰৰ চলি থকা চিকিৎসা তাতো কন্টিনিউ কৰা হৈছে নে? নে কভিড কেয়াৰ হাস্পতালবোৰত, সকলো ৰোগৰেই সকলো প্ৰকাৰৰ দৰৱ পাতিৰো ব্যৱস্থা, ষ্টক আদি নিশ্চিত হৈছে, যিবোৰ মাৰ্চৰ আগলৈকে সুনিশ্চিত নাছিল। ক'ভিড-১৯ ৰোগৰহে চৰকাৰী খৰছত চিকিৎসা হব বুলি শুনিছো। লগতে বাকীবোৰ ৰোগৰো লগতে হব যে বিনামূলীয়া হব বুলিও কোনো আশ্বস্ত কৰা বাণীও শুনিবলৈ পোৱা নাই বাবেও শংকা হোৱাটো স্বাভাৱিক।\nজানিব পৰা মতে, কম বা মডাৰেট লক্ষণৰ কোভিড-১৯ৰ লক্ষণৰ লোক সকলক জ্বৰ, এণ্টিভাইৰেল, ভিটামিন-চি আদি লক্ষণজনিত নিৰাময় বিধানেই কৰা হৈছে। বহুতেই ভাল হৈ ওলাই আহিছে। কিন্তু প্ৰাণহানি হোৱা সকলৰ বেছি ভাগেই, পূৰ্বৰে পৰা থকা ‘বিশেষ’ বেমাৰৰ বাবে ইহলীলা সম্বৰণ কৰা বুলিহে বাতৰিত আহে। ডেথ অডিট ৰিপৰ্ট বুলি এখন বিশ্লেষণৰ ৰিপৰ্টৰ ভিত্তিত এই ঘোষণা কৰা হয়। তাত ক'ৰোনা দেহত আছিল, কিন্তু মৃত্যু ঘটিল আন কাৰণত বুলিহে আমাৰ দৰে সাধাৰণ মানুহে বুজিবলৈ পাও। সেয়ে প্ৰশ্ন হয়, সংক্ৰমণৰ বেছি সম্ভাৱনাৰ বাবে আছুতীয়াকৈ ৰখাৰ ব্যৱস্থাৰ বাবে পূৰ্বৰে পৰা অসুস্থতা থকা লোক সকলৰ ক্ষেত্ৰত দৰৱপাতি পোৱাত অসুবিধা হোৱাৰ বাবে বা ডায়েলাইচিচ কৰিব লাগিছিল, কিন্তু সময়ত ধৰক সেয়া সম্পন্ন নহ'ল; তাৰ অৰ্থ এয়ে যে পূৰ্বৰ বেমাৰবোৰৰ প্ৰয়োজনীয় ট্ৰিটমেণ্ট কনটিনিউ এই ক'ৰোনাৰ উপস্থিতিয়ে ব্যাহত যে কৰিলে, তাৰ ফলতহে এই প্ৰাণ ত্যাগ কৰিব লগা হ'ল নেকি? এই কথাবোৰ স্পষ্ট নোহোৱাত আন এক উদ্বেগ বা শংকাই মনত বাঁহ লৈছে। ঘৰত যেতিয়া বৃদ্ধ মা-দেউতা থাকে, তাকো পূৰ্বৰে পৰা থকা ৰোগৰ হিষ্ট্ৰিৰ সৈতে, তেতিয়া আৰু শংকা বাঢ়িছে।\nলক-ডাউনে মানসিক, আৰ্থিক ভাৱে মানুহক কোঙা কৰি আনিছেই। চৰকাৰী স্বাস্থ্য নিৰ্দেশনা কঠোৰ ভাৱে পালন কৰি ক’ৰোনাৰ সৈতে সহ-অৱস্থানৰ জীৱন-শৈলী গঢ়িবলৈকে স্বাস্থ্য সম্পৰ্কীয় আকস্মিকতাৰ বাবে সাজু হবলৈ মানসিক প্ৰস্তুতি কৰাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা হৈছে। অতিমাৰীৰ সময়চোৱাত শংকামুক্ত হব পৰাকৈ সঠিক তথ্য, সঠিক সময়ত লাভ কৰাৰ নিশ্চয়তাও যে অতি জৰুৰী কথা, সেই কথাও কিন্তু নিশ্চিত।\nলেখকৰ আন আন প্ৰকাশিত লেখা পঢ়িবৰ বাবে তলৰ সূত্ৰ ক্লিক কৰকঃ


হোষ্টেলৰ মাংসৰ অভিজ্ঞতা – কুকি কল্পিতা মহন্ত – ফটাঢোল\nMarch 1, 2019 লটিঘটি\tLeaveacomment\nহোষ্টেলৰ মাংসৰ অভিজ্ঞতা – কুকি কল্পিতা মহন্ত\nপঢ়া শুনাৰ খাতিৰত আজিলৈকে চাৰিটা হোষ্টেলত জীৱনৰ আঠোটাকৈ বছৰ অতিবাহিত কৰিলোঁ। হোষ্টেলত থকা সময়ছোৱাত বহুত ধৰণৰ অভিজ্ঞতাই গঢ়ি উঠিল। তাৰে মাজত হোষ্টেলৰ মাংসৰ অভিজ্ঞতাও অন্যতম। আচলতে এই অভিজ্ঞতা বিধ বৰ ভিন্নৰঙী নহয়। প্রায় একে বুলি ক’লেও হয়তো ভুল কোৱা নহ’ব।\nপ্ৰথমে আহোঁ যোৰহাটৰ জে.বি কলেজত পঢ়ি থাকোঁতে থকা এটা প্ৰাইভেট হোষ্টেলৰ কথালৈ। এইটোৱে আছিল মোৰ জীৱনৰ প্ৰথম হোষ্টেল। তাত আণ্টীয়ে খানা নিজেই ৰান্ধিছিল। ভাত-পানীবোৰ ঘৰৰ দৰে নহ’লেও বৰ এটা বেয়া নাছিল। দেওবাৰৰ দিনা ৰাতি সদাই মাংস দিয়ে ভাতৰ লগত। সকলোৱে আগ্ৰহেৰে বাট চাই থাকে দেওবাৰৰ ৰাতিৰ ভাত সাজলৈ। পিছে কাঁহি বাটি লৈ ভাত আনিবলৈ গৈ দেখোঁ মাংসৰ জোলেই নে চুপেই ধৰিবই নোৱাৰিছো দেখোন এইয়া। ৰঙটো পাতল হালধীয়া। তিনিটুকুৰা মান মাংস আৰু লগতে দুটুকুৰা মান আলু আৰু একবাটি ধেঙ-ধেঙিয়া জোল। এনেকুৱাই মাংস তিনিবছৰ খালোঁ। এদিনো ইয়াৰ ৰূপ-ৰং তথা “কোৱালিটি” সলনি নহ’ল। “কনষ্টেণ্ট” এনেকুৱাই মাংস খাই থাকিবলৈ পালোঁ। এইবিধ মাংসৰ আমি নাম থৈছিলোঁ “মাছালা ৱাটাৰ চিকেন”! আমাৰ লগৰ এজনীয়ে আকৌ ব্ৰইলাৰ মাংস নাখাইছিল। তাইক আণ্টীয়ে এই স্পেচিয়েল মাংস ৰেচিপিৰ পৰা মাংসখিনি আঁতৰাই বইল ডিম এটা দি দিছিল আৰু ৰেচিপিটো পৰিৱৰ্তন হৈছিল “ডিমৰ ডমলৈ”।\nএইবাৰ আহোঁ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নলিনীবালা দেৱী ছাত্রী নিৱাসৰ মাংসৰ কথালৈ। বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চৰকাৰী হোষ্টেল সমূহৰ “মেছ ডিউছ” ৰ পৰিমাণ প্ৰাইভেট হোষ্টেলসমূহৰ তুলনাত যথেষ্ঠ কম বুলিয়ে ক’ব পাৰি। সেয়েহে তাৰ অনুপাতে মাংসৰ নমুনা কেনেকুৱা হ’ব সেইয়া চাগে নক’লেও হ’ব। দেওবাৰৰ দিনা মাংস দিয়ে। ভাত খাবলৈ গৈ কাঁহী বাটিযোৰ কীটচেনত ভৰাই দিওঁ আৰু ভিতৰৰ পৰা ৰান্ধনি খুড়ায়ে ভাত বাঢ়ি কাঁহী খন ভাত আৰু মাংসৰ বাটিটোৰে সৈতে উলিয়াই দিয়ে। মাংস মানে পহু কুটন বুলিযে কয়, তেনেকুৱা দুই টুকুৰা মাংস আৰু এটুকুৰা আলুৰে ধেঙ- ধেঙিয়া জোল। এয়াও পিছে বৰ কষ্টৰ মূৰত হে পোৱা যায়। হোষ্টেলত ছোৱালী সৰহ হোৱাৰ বাবে প্ৰায়ে হোষ্টেলত মাংস শেষ হৈ যায়। হোষ্টেলত চিনিয়ৰ ছোৱালীয়ে আগত আৰু জুনিয়ৰ ছোৱালীয়ে পাছত খোৱাৰ নিয়ম। গতিকে জুনিয়ৰ হৈ থকা বছৰ খুব কমেইহে এইবিধ মাংসৰ সোৱাদ লবলৈ পাইছিলোঁ। বেছি ভাগ সময় আমি জুনিয়ৰ ছোৱালীখিনিয়ে এটা ডিম ভাজি দুফাল কৰি দিয়া আমলেট খাওঁতেই গ’ল। চিনিয়ৰ হোৱাৰ পৰা যেনিবা মনৰ হেঁপাহ পলুৱাই এইবিধ মাংসৰ সোৱাদ ল’বলৈ পালোঁ।\nইয়াৰ পাছত Ph.D কৰিবলৈ বুলি ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়লৈ পুনৰ যাওঁতে প্ৰথম তিনিমাহ মান সময় এটা প্ৰাইভেট গাৰ্লছ P.G ত আছিলোঁ। তাত আকৌ দেওবাৰৰ দিনা হোষ্টেলৰ ছোৱালীবোৰে লগ লাগি মাংস ৰান্ধে। ছোৱালীবোৰে নিজৰ হেঁপাহ পলুৱাই তেল ঢালে আৰু সুন্দৰকৈ মাংস ৰান্ধে। গতিকে মাংস খাবলৈ যে বৰ বেয়া নহয় সেয়া নক’লেও হ’ব। পিছে পিছদিনা তেলৰ বটলটো দেখিহে চাগে আণ্টীৰ মনটো দুখ লাগি আহে।\nইয়াৰ পাছত আহিলো ইউনিভাৰ্চিটিৰ “ৰিচাৰ্ছ স্কলাৰ” হোষ্টেললৈ। ইউনিভাৰ্চিটিৰ হোষ্টেল যদিও হোষ্টেলৰ মেছটো প্ৰাইভেট মালিকৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আছিল। প্ৰথম হোষ্টেলত সোমাই আমি খানা দেখি অবাক। বাপৰে ইমান ধুনীয়া খানা দিয়ে এইটো হোষ্টেলত! হোষ্টেল হ’লে এনেকুৱাহে হ’ব লাগে। ৰাতিপুৱা গধূলি দেখোন খানাই খানা। খাই খাই আমনি লাগি যায়। মাংস সপ্তাহত দুদিন। বাকী কেইদিনো মাছ, ডিম, আমলেট, পনীৰ, কিবা নহয় কিবা এটাটো থাকেই। মাংস এদিন “ড্ৰাই ফ্ৰাই” আৰু এদিন থাকে মাংসৰ জোল। দুইবিধৰে মানদণ্ড ও উন্নত। গতিকে আমি পুৰা খুচ। হোষ্টেলত থকা ছোৱালীক “ৰেষ্টুৰেণ্ট ষ্টাইল” মাংস হোটেলতে পালে অৰুনো কি লাগিছে। পিচে খুব কম সময়ৰ বাবেহে এনেকুৱা খানা খাবলৈ পালোঁ। অলপ দিনৰ পাছতে খানা বেয়াৰ ফালে ঢাল খালে। ইমানেই বেয়া হ’লগৈ যে এটা সময়ত “এডমিনিষ্ট্ৰেটিভ”য়ে মেছৰ মালিক সলনি কৰিবলৈ বাধ্য হ’ল। এইবাৰ নতুন মালিক আহিল। আহিয়ে মালিকৰ ফটফটনিত ত’তেই নাই এইবাৰ বোলে তেওঁ মাহেকত এবাৰ ছাগলী মাংসও খুৱাব তাকো নিজে বনাই। শুনিয়ে ভাল লাগি আহিল। ৱাহ! এইবাৰ হে এইবাৰ আৰু! প্ৰথম দুই এবাৰ মান বঢ়িয়াকে ছাগলী মাংস খালোঁ। তাৰপাছৰ পৰা ছাগলী ককা নে আইতা আনিবলৈ ল’লে জানো মাংস দেখোন হাড়ৰ পৰা এৰাইয়ে নাহে। যি অৱস্থা! উপাই নাপাই নিজৰ নামটো ছাগলী মাংস খোৱা ছোৱালীৰ নামৰ লিষ্টৰ পৰা আঁতৰাই ব্ৰইলাৰ মাংসৰ লিষ্টত ভৰালোঁগৈ। অলপ দিনৰ পাছত ব্ৰইলাৰ মাংসবোৰও বৰ টান টান পাবলৈ ল’লোঁ। যিমানেই বাছি বাছি মাংস নানো কিয় তাত মস্ত মস্ত চপৰা দুটামান থাকেই ৰবৰৰ নিচিনা টান। সেইকেইটুকুৰা কোনো পধ্যেই পেটলৈ নাযায়। উপায় নাপাই হোষ্টেলৰ মাংস খাবলৈকে বাদ দিলোঁ। পিচে “অলটাৰনেটিভ”ত পোৱা পনীৰ কেইটুকুৰাও একেই দেই যোৱা ৰবৰেই আছিল। একোৱে যেতিয়া খাব নোৱাৰোঁ, মাংস থকাৰ দিনা কিবা এটা নিজে ৰান্ধি খোৱাৰ বাহিৰে গত্যন্তৰ নাছিল। নিজে মাংস আনি কেতিয়াবা ৰান্ধি খাওঁ। পিছে আমি নিজে বনাই খোৱা মাংসবোৰ দেখোন কোমলেই হয়, হোষ্টেলৰবোৰনো কিয় এনেকুৱা হয় বুলি এদিন ৰান্ধনি ল’ৰাটোক সুধিলোঁ, -বোলো তোমালোকৰ মাংসবোৰ কিয় ইমান টান হয় হে?\nসি কওঁ নকওঁ কৈ ক’লে, বোলে সিহঁতৰ মালিকে হেনো ৫ কে.জি ৰ তলৰ ওজনৰ ব্ৰইলাৰ নিকিনেই। হে হৰি, সেইডাল ব্ৰইলাৰ আৰু ৰবৰ নহৈ কি হ’ব হে!\nপুনৰ মেছৰ মালিক সলনি হ’ল অলপ দিনৰ পাছত। নতুন মালিক আহিলে এদিন আকৌ বহুত দিনৰ মূৰত হোষ্টেলৰ মাংস খাবলৈ গ’লো। কোৱা শুনিলোঁ সেইদিনা বোলে মাংস কলডিল দি ৰান্ধিছে। ভাবিলোঁ আজি চাগে মজা মাংস খাবলৈ পাম। নতুন মালিক আহিছে যেতিয়া! অন্ততঃ এক মাহ মানতো ভাল খাবলৈ পামেই। পিছে এই আশা আশা হৈয়েই ৰ’ল আমাৰ। ভাত খাবলৈ গৈ দেখোঁ একেটা কলডিলেৰে এক কেৰাহি মাংস বনাইছে। বাতিটো দেখিয়ে মূৰে কপালে হাত দিলোঁ। ৰাম ৰাম বাটিৰ তলত মাংস দুই টুকুৰা আৰু তাৰ ওপৰতে কলডিলৰ টুকুৰা দুটামানে ধুনীয়াকৈ সাঁতুৰি আছে। কৃষ্ণহে বুলিলো আৰু দেই। ইমানতে হোষ্টেলৰ মাংসৰ ফালে পানী এচলু দি ‘আপোন হাত জগন্নাথ’ বুলি নিজে মাংস আনি বনাই খোৱাই ভাল বুলি ঠিক কৰিলোঁ।\nভবা মতেই কাম হ’ল। কলডিল আনি এইবাৰ নিজে লোকেল মুৰ্গীৰ মাংসৰ সৈতে বনালোঁ। প্ৰথমতে মাংসখিনি চাৰি জনীয়ে মিলি খাই শেষ কৰিব নোৱাৰিম বুলি ভাবি ৰাতিপুৱালৈ ও থোৱাৰ কথা ভাবিছিলোঁ। পিছে খাওঁতে খাওঁতে দেখোন কেৰাহী উদং হৈ গ’ল। ক’ত আৰু ৰাতিপুৱালৈ থোৱা হয়। তেতিয়াৰ পৰা কলডিলৰ লগত মই ৰন্ধা মুৰ্গীৰ মাংস মোৰ লগৰ কেইজনীৰ বৰ প্ৰিয় খাদ্য। মাংস আনিলেই লগত কলডিল বিচাৰি ফুৰা হ’লো। কেতিয়াবা মোৰ পিছে বিলাহীৰ লগত ও মাংস খাবলৈ মন যায়। পিছে লগৰ কেইজনীৰ পৰা আৰু মোৰ সেই আশা পূৰণ ন’হল। সিহঁতৰ ডিমাণ্ডত হোষ্টেলৰ পৰা অহাৰ দিনালৈকে কলডিলৰ লগত মাংস খাওঁতেই গ’ল।\nএইবিলাক হোষ্টেলৰ মাংসৰ অভিজ্ঞতা সদাই মনত থাকি যাব।\n« সাপ – অভিজিত মেধি\nছবিয়ে কি কথা কয়-৪ »


Thailand-doctor-made-corona-virus-vaccine– News18 Assam\nৰক্ষা! কৰোণা ভাইৰাছৰ প্ৰতিষেধক আৱিষ্কাৰৰ দাবী! ৪৮ ঘণ্টাৰ ভিতৰতে সুস্থ হৈ উঠিছে ৰোগী\nUpdated:February 3, 2020, 3:00 PM IST\nথাইলেণ্ডৰ এজন চিকিৎসকে আৱিষ্কাৰ কৰিছে এই প্ৰতিষেধক\nLast Updated: February 3, 2020, 3:00 PM IST\nচীনত মহামাৰীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে কৰোণা ভাইৰাছে। ইতিমধ্যে সমগ্ৰ বিশ্বতে কৰোণা ভাইৰাছত আক্ৰান্ত হৈছে ১৭৩৮৭ জন লোক। ইয়াৰে ভিতৰত ১৭২০৫গৰাকী কেৱল চীনৰ।এই প্ৰৰ্যন্ত কৰোণা ভাইৰাছত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু মুখত পৰিছে ৩৬২জন লোক।\nকৰোণা ভাইৰাছৰ প্ৰতিষেধক আৱিষ্কাৰ কৰিবলৈ এতিয়া চিকিৎসা বিজ্ঞানীসকলে নিৰন্তৰ প্ৰচেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছে। থাইলেণ্ডৰ এজন চিকিৎসকে এতিয়া উদ্ভাৱন কৰিছে কৰোণা ভাইৰাছৰ ঔষধ! HIVৰ ঔষধৰ লগত বহু কেইটা বেমাৰৰ ঔষধ একেলগ কৰি আবিষ্কাৰ কৰা হৈছে কৰোণা ভাইৰাছৰ প্ৰতিষেধক। চিকিৎসকে দাবী কৰিছে, এই ঔষধে ৪৮ ঘণ্টাৰ ভিতৰত ধ্বংস কৰিব কৰোণা ভাইৰাছক।\nচিকিৎসক ক্ৰিয়েনচাকে কৈছে যে, এই নতুন ঔষধ সেৱন কৰি ৭১ বছৰীয়া এগৰাকী কৰোণা ভাইৰাছত আক্ৰান্ত ৰোগী ৪৮ ঘণ্টাৰ ভিতৰত সুস্থ হৈ উঠিছে। চিকিৎসকে লগতে উল্লেখ কৰিছে যে, এই নতুন ঔষধ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে, অণ্টি–ফ্লু ড্ৰাগ ‘Oseltamivir’ক ‘Lopinavir’ আৰু ‘Ritonavir’ ৰ সৈতে একেলগ কৰি। উল্লেখযোগ্য যে, ‘Lopinavir’ আৰু ‘Ritonavir’ HIVৰ চিকিৎসাৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।


ৰাজ্যবাসীৰ মূৰত মাধমাৰ! ১০খন জিলাত শতকৰ ঘৰ স্পৰ্শ কৰিলে পেট্ৰ'ল-ডিজেলৰ মূল্যই assam-petrol-diesel-price-rise-cros-100-in-10-district-tvhirok– News18 assam\nৰাজ্যবাসীৰ মূৰত মাধমাৰ! ১০খন জিলাত শতকৰ ঘৰ স্পৰ্শ কৰিলে পেট্ৰ'ল-ডিজেলৰ মূল্যই\nগুৱাহাটীত বৰ্তমান প্ৰতিলিটাৰ পেট্ৰ’লৰ মূল্য ৯৯.৩১ টকা।\nLast Updated : October 07, 2021, 16:58 IST\nঅসমতো অস্বাভাৱিক হাৰত বৃদ্ধি পাইছে পেট্ৰ’ল-ডিজেলৰ মূল্য। ৰাজ্যখনৰ ১০ খন জিলাত এতিয়া প্ৰতিলিটাৰ পেট্ৰ’লৰ মূল্যই অতিক্ৰম কৰিছে শতকৰ ঘৰ। অসমৰ এই ১০ খন জিলা হৈছে- ধেমাজি, লখিমপুৰ, মাজুলী, বিশ্বনাথ, নগাঁও, পশ্চিম কাৰ্বি আংলং, ডিমা হাচাও, ওদালগুৰি, কৰিমগঞ্জ আৰু শিৱসাগৰ।\nডিজেলৰ মূল্যও বৃদ্ধি হৈ প্ৰতি লিটাৰত ৯১.৪৬ টকা হৈছে। সমগ্ৰ দেশতে একেৰাহে তৃতীয় দিনৰ বাবে ইন্ধনৰ মূল্যবৃদ্ধি পাইছে। সমগ্ৰ ভাৰতত ইন্ধনৰ মূল্য নিয়মীয়াকৈ বৃদ্ধি হৈ আহিছে, যাৰ ফলত কেইবাখনো মুখ্য চহৰত ইয়াৰ মূল্যই ১০০ অতিক্ৰম কৰিছে।\nপেট্ৰ’লৰ মূল্যই ১০০ অতিক্ৰম কৰা দেশৰ প্ৰথম চহৰ আছিল ভূপাল। চহৰখনত মে’ মাহতে ইয়াৰ মূল্যই শতকৰ ঘৰ অতিক্ৰম কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত এই সংখ্যা অতিক্ৰম কৰা চহৰ দুখন হ’ল জয়পুৰ আৰু মুম্বাই। হায়দৰাবাদ আৰু বেংগালুৰুয়ে জুন মাহত এই সংখ্যাত উপনীত হৈছিল। আনহাতে ৰাজধানী দিল্লী, কলকাতা আৰু চেন্নাইয়ে জুলাই মাহত শতকৰ ঘৰ অতিক্ৰম কৰিছিল। উল্লেখযোগ্য যে, পেট্ৰ'ল আৰু ডিজেলৰ মূল্যবৃদ্ধিৰ বাবে এতিয়া প্ৰতিবাদ অব্যাহত ৰাখিছে বিভিন্ন দল -সাংগঠনে।\nFirst published: October 07, 2021, 16:58 IST\nAssam Petrol diesel priceDieselPetrolPetrol diesel price increase


কলি কালৰ মহাভাৰতৰ বীৰ গাঁথা\nচুমিন্দ্র চৌধুৰী নতুন দিল্লী\n২০১৬ চনৰ দীপাৱলী উৎসৱৰ সময়ৰ কথা। ভল্ভো কোম্পানীত কৰ্মৰত হৈ থাকোতে কৰ্মসূত্রে মই মধ্য প্ৰদেশৰ কাইমোৰত থকা এ. চি. চি. চিমেন্ট কোম্পানীৰ চূণশিলৰ খনিত প্ৰায় এসপ্তাহৰ বাবে আছিলোঁ । সচৰাচৰ কয়লা, জিপছাম, গ্ৰেফাইট, বক্সাইত, চূণশিল অথৱা আকৰিক লোৰ খনিবোৰত খনন কাৰ্য্যৰ বাবে ব্যৱহৃত বিশালাকাৰ এক্সাভেটৰ মেছিনবোৰৰ চালক আৰু মেকানিকবোৰক সময়ে সময়ে প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয়। তেনে এক প্ৰশিক্ষণ কাৰ্য্যসূচী হাতত লৈয়েই মই আৰু ভল্ভো কোম্পানীটোৰ ইন্দৌৰৰ ডীলাৰ নবীন ইনফ্ৰা নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটোৰ অভিযন্তা শচীন শৰ্মা গৈ উপস্থিত হৈছিলো গৈ কাইমোৰ চূণশিলৰ খনিত । জবলপুৰ চহৰৰ পৰা কিছু নিলগৰ কাইমোৰত উপযোগী হোটেল নথকাৰ বাবে কোম্পানীটোৰ অতিথি গৃহতে আমাৰ থকা-খোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল । অতিথি গৃহত থকা সেই কেইদিন নিতৌ দোকমোকালিতে দূৰৈৰ গাওঁখনৰ পৰা ভাঁহি অহা দেহ বিচাৰৰ গীতৰ এটা কৰুণ সুৰত টোপনি ভাঙি গৈছিল । দূৰৈৰ পৰা ৰিণিকি ৰিণিকি শুনা সেই গীত কোনোবা বীৰপুৰুষৰ বীৰ গাঁথাৰ ওপৰত আধাৰিত বুলি উমান পাইছিলোঁ । মনৰ অনুসন্ধিৎসুকতা দমাই ৰাখিব নোৱাৰি সহকৰ্মী শচীন শৰ্মাক কথাটো সোধাত সেইয়া বুন্দেলখণ্ডৰ বীৰভূমি মহোবাৰ বীৰযোদ্ধা আহ্লা -উদলৰ জীৱন-গাঁথা (আহ্লা খন্ড)ৰ ওপৰত ৰচিত কনৌজী ভাষাৰ লোকগীত বুলি ক'লে । নৱৰাত্ৰিৰ সময়ত উত্তৰ ভাৰতৰ বিভিন্ন অঞ্চলত সাধু-সন্যাসীবোৰে সেই দুয়োজন প্ৰসিদ্ধ বীৰ যোদ্ধাৰ গুনানুকীৰ্তন কৰি সমাজৰ লোকৰ মাজত দেশপ্ৰেম জগাই তুলিব চেষ্টা কৰে ।\nভবিষ্য পূৰাণত উল্লেখিত আছে যে মহাভাৰতৰ যুদ্ধৰ পৰিসমাপ্তিত অৰ্জ্জুনে ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণক কৈছিল, মাধৱ এই মহাসমৰ একমাত্ৰ তোমাৰ কাৰণে জিনিব পাৰিলোঁ । ভীমে অকলেই সকলো কৌৰৱক বধ কৰিলে। জেষ্ঠ ভ্ৰাতা যুধিষ্ঠিৰে কোনো বিশেষ বীৰযোদ্ধাক হতাহত কৰিব লগীয়া নহ'ল । পাছে এজনো কৌৰৱক হত্যা কৰিব নোপোৱাৰ লিপ্সাই মোৰ মন দিনক দিনে অস্থিৰ কৰি তুলিছে। যুদ্ধ বিজয়ী অহংকাৰী অৰ্জ্জুনৰ কথা শুনি ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই সখীয়েকক পৰাজয়ৰ গ্লানি কিমান অসহ্যকৰ হয় তাৰ অনুভৱ কৰোৱা উচিত হ'ব বুলি ভাবিলে । এইখিনিতেই এটা কথা চিৰন্তন সত্য বুলি মানিবই লাগিব যে ভগৱান শ্ৰীবিষ্ণুৰ চিন্তাধাৰা আৰু দৰ্শন আন দেৱ-দেৱীসকলতকৈ অনন্য । দুষ্টক দমন আৰু সন্তক পালন কৰাৰ লগতে বিপথে যোৱা সন্তক সৎ পথলৈ আনিবলৈ যৎপৰোনাস্তি চেষ্টা কৰে। ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ চকুত শক্র, মিত্র, ভক্ত, অভক্ত, ধনী, দুখীয়া সকলো সমান । তেওঁত ভক্তি আৰু বিশ্বাসৰ সুবিধা লৈ কোনো সাৰি যাব নোৱাৰে । যুদ্ধ বিজয়ৰ পাছতো অৰ্জ্জুনৰ মনৰ ভিতৰত কিলবিলাই থকা অতৃপ্ত আশাবোৰ কলি যুগত পুৰণ হ'ব বুলি ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই বৰদান দিলে ।\nপৰৱৰ্তীকালত বাৰ শতিকাত কালিঞ্জৰৰ চান্ডেল ৰজা পৰিমলৰ ৰাজসভাৰ প্ৰখ্যাত কবি জগনিকে ৰচনা কৰা আহ্লাখন্ড গ্ৰন্থখনৰ পৰিমল ৰস মহাকাব্যত শ্ৰীকৃষ্ণই সৃষ্টি কৰা কলিযুগৰ এই মহাভাৰতখনৰ বিশদ বৰ্ণনা কৰিছে ।\nআপোনালোকক আজি চন্ডেল কবি জগনিকে ৰচনা কৰা এই মহাভাৰত খনৰ দুজন প্ৰসিদ্ধ বীৰযোদ্ধা আহ্লা আৰু উদলৰ বিষয়ে অৱগত কৰাব বিচাৰিম ।\nসম্ৰাট হৰ্ষবৰ্ধনৰ মৃত্যুৰ পাছতে অখন্ড ভাৰতৰ সোণালীযুগৰ সূৰুয অস্তমিত হৈছিল । বিশেষকৈ উত্তৰ ভাৰতখন খন্ড-বিখণ্ড হৈ সৰু সৰু ৰাজ্যলৈ পৰিণত হৈছিল। এঘাৰ শতিকাৰ সময়ত দক্ষিণ ভাৰতৰ শাসন ব্যৱস্থা চোলা ৰাজবংশৰ অধীনত আছিল যদিও উত্তৰ আৰু পূব ভাৰতখন আজমেৰ, হস্তিনাপুৰ, মগধ, কনৌজ, বিঠুৰ, সীৰসাগৰ ( সিৰসা) , মহোবা, মান্ডোগড়, ঊৰৈ, কালিঞ্জৰ, ৰেৱা, ঝান্সী , গোৰক্ষপুৰ, নেনাগড়, কুমাও, ,বিধৰ্ভ, কটক, বংগ, কমতাপুৰ আৰু কামৰূপ নামেৰে বহুতো সৰু-বৰ ৰাজ্যত বিভক্ত হৈ পৰিছিল। সেই সময়ৰ আজমেৰ ( অজয়মেৰু)ৰ সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজ চৌহানক আহ্লাখন্ড গ্ৰন্থত কলিযুগৰ দুৰ্যোধন বুলি উল্লেখ কৰা হৈছিল । অগয়াৰ পানিগ্ৰহন কৰিছিল হস্তিনাপুৰৰ সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজ চৌহানে । ৰানী অগয়া আৰু সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজৰ ঔৰষত জন্ম লাভ কৰা কন্যা বেলাক আহ্লাখন্ডত দ্ৰৌপদীৰ পুনৰ্জন্ম বুলি উদ্ধৃত কৰা হৈছে । সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজ চৌহানে উত্তৰ ভাৰতৰ প্ৰায় সকলোবোৰ ৰাজ্য নিজৰ অধীন কৰিছিল যদিও কালিঞ্জৰ আৰু কনৌজ দখল কৰিব পৰা নাছিল। হস্তিনাপুৰৰ সম্ৰাট অনঙ্গপালৰ দুই জীয়ৰীৰ নাতি সেই সময়ৰ কনৌজৰ সম্ৰাট জয়চন্দ আৰু আজমেৰ সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজ চৌহানৰ মাজত অহি-নকুল সম্পৰ্ক আছিল । ইফালে সম্ৰাট অনঙ্গপালে সৰু নাতি পৃথিৱীৰাজ চৌহানক হস্তিনাপুৰৰ শাসন ভাৰৰ অৰ্পণ কৰাৰ পাছত ৰজা জয়চন্দৰ অন্তৰত হিংসাৰ জুই দপদপাই জ্বলি উঠিছিল । তাতে আকৌ জ্বলা জুইত ঘিউ ঢালি ৰজা পৃথিৱীৰাজে জয়চন্দৰ একমাত্ৰ কন্যা সংযোজিতাক হৰণ কৰি নিয়াৰ পাছত দুয়োজন প্ৰভাবশালী ৰজা ইজনে-সিজনৰ চিৰ বৈৰী হৈ পৰিছিল । এই ব্যক্তিগত বৈৰীত্ব, প্ৰতিশোধ আৰু প্ৰতি হিংসাৰ দাবানলত ভাৰতৰ সোণালীযুগৰ পৰিসমাপ্তি ঘটিছিল। ৰজা জয়চন্দে অখণ্ড ভাৰতৰ সাৰ্বভৌমত্বক চিতাত তুলি তুৰ্কীৰ সম্ৰাট মহম্মদ ঘোৰীৰ লগত ষড়যন্ত্ৰ ৰচি সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজ চৌহানক বধ কৰাৰ লগতে ভাৰতৰ ৰাজনীতিত বিদেশী শক্তিৰ অনুপ্ৰৱেশ সূচল কৰি দিছিল । পৰৱৰ্তীকালত খন্ড-বিখণ্ড হৈ একতাবিহীন ৰাজ্যসমূহৰ মাজত থকা খিয়লা-খিয়লিৰ অজুহাতত ভাৰতৰ শাসন ব্যৱস্থা সম্পূৰ্ণভাৱে মোগলৰ অধীনলৈ হস্তান্তৰিত হৈছিল । ৰজা পৃথিৱীৰাজ চৌহানৰ আনজন চিৰশত্রু কালিঞ্জৰৰ চান্ডেল ৰজা পৰিমলে আকৌ বিবাহ কৰিছিল ঊৰৈৰ সম্ৰাট বাসুদেৱৰ ৰাজকুঁৱৰী মহ্লাল্মনাক। অত্যন্ত সুন্দৰী ৰানী মহ্লাল্মনা আছিল জ্ঞানী আৰু বিদ্যান।\nমহ্লাল্মনাৰ আন দুজনী সৰু ভগ্নী দেৱ কুৱৰী আৰু তিলকাকো ৰজা পৰিমলে নিজৰ সহোদৰ তথা সেনাপতিদ্বয় জচ্চৰাজ আৰু বচ্চৰাজলৈ বিবাহ কৰাইছিল। ৰানী মহ্লাল্মনাই দুই ভনীৰ বিবাহৰ আনন্দত দচ্চৰাজক পূৰ্বা আৰু বচ্চৰাজক সিৰসাৰ ৰাজমহল উপহাৰ দিছিল। ৰজা বাসুদেৱৰ চাৰিজনী ছোৱালীৰ উপৰিও মাহিল আৰু ভূপতি নামৰ দুজন ৰাজকোঁৱৰো আছিল । মহ্লাল্মনাৰ সতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হোৱাৰ পাছতে ৰজা পৰিমলে চান্ডেলৰ ৰাজধানী সীৰসাগৰৰ পৰা মহোবালৈ স্থানান্তৰণ কৰি মাহিলক ঊৰে আৰু ভূপতিক জগনেৰী মহললৈ পঠিয়াই দিছিল । মহ্লানাক ৰজা পৰিমললৈ বিয়া দিয়াৰ পাছত বাসুদেৱ নামতহে ৰজা হৈ থাকিল। ঊৰৈৰ ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত পৰিমলৰ হস্তক্ষেপ বৃদ্ধি পোৱাটো ৰাজকোঁৱৰ মাহিলে সহজ ভাবে ল'ব পৰা নাছিল আৰু পাকে-প্ৰকাৰে মাহিলে নিজৰ ভিনিহিয়েক ৰজা পৰিমলক শলঠেকত পেলাবলৈ চেগ বিছাৰি ফুৰিছিল ।\nকালক্ৰমত সেনাপতি জচ্চৰাজৰ আহ্লা নামৰ এক সুন্দৰ , জ্ঞানী, ধাৰ্মিক আৰু বিদ্যান সন্তানৰ জন্ম হ'ল। জাক আহ্লাখন্ডত ধৰ্মৰাজ যুধিষ্ঠিৰৰ পুনৰ্জন্ম বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। তেওঁ মেইহৰৰ কুলদেৱী মা ভৱানীৰ ঘোৰ ভক্ত আছিল । আহ্লাৰ ভক্তিৰ বলত মা ভৱানীয়ে আহ্লাক সাক্ষাৎ দৰ্শন দিছিল। আহ্লাই সদায়েই ধৰ্মৰ সপক্ষে ঠিয় দিছিল । তেওঁ নেনাগড় ৰাজ্যৰ ৰজা নেপাল সিংৰ সুন্দৰী আৰু বিদ্যান দুহিতা সুলক্ষনাৰ পানিগ্ৰহন কৰিছিল।\nএটা কথা উল্লেখ কৰিব লাগিব যে ধৰ্মৰাজ যুধিষ্ঠিৰ ৰূপী আহ্লাৰ লগতে এই সমসাময়িক কালত কালিঞ্জৰ আৰু কনৌজত আন চাৰিজন মহান যোদ্ধাৰ জন্ম হৈছিল। আহ্লাৰ জন্মৰ পাছতেই দেৱ কুঁৱৰী পুনৰ গৰ্ভৱতী হৈছিল। কিন্ত গৰ্ভধাৰণৰ তিনিমাহৰ পাছতে মান্ডোগড়ৰ ৰজা জম্বেৰ নিৰ্দেশত সেনাপতি কৰিয়া ৰায়ে ৰাতি অতৰ্কিতে কালিঞ্জৰ আক্রমণ কৰি সেনাপতি দচ্চৰাজ আৰু বচ্চৰাজক অপহৰণ কৰি নি পাছত দুয়োজনক শিৰচ্ছেদ কৰিছিল। দুয়োজনৰে কটা মূৰ দুটা সেনাপতি কৰিয়া ৰায়ে মান্ডোগড়ৰ এডাল বিশাল বটগছত ওলোমাই ৰাখিছিল। কথিত আছে যে ৰজা পৰিমলৰ খুলশালী যাক মহাভাৰতৰ শকুনিৰ পুনৰ্জন্ম বুলি বিশ্বাস কৰা হয় সেইজন ঊৰৈৰ ৰজা মাহিলেই ষড়যন্ত্ৰ কৰি জচ্চৰাজ আৰু বচ্চৰাজক মান্ডোগড়ৰ ৰজাৰ দ্বাৰা পৰিকল্পিত ভাৱে হত্যা কৰিছিল। মাহিলে যিকোনো প্ৰকাৰে ৰজা পৰিমলৰ অহিত সাধন কৰিব বিচাৰিছিল।\nএই ঘটনাৰ পাছতেই দেৱ কুঁৱৰীয়ে এক আচৰিত বালকক জন্ম দিছিল । বালকজন ভূমিস্থ হোৱাৰ লগে লগে মাটি আঢ়ৈ হাত বহি গৈছিল । অধিক ওজনৰ সুষ্ঠ-সবল উদল নামৰে পাছলৈ খ্যাতি লাভ কৰা এই মহাবীৰ জনক পুনৰ্জন্ম লাভ কৰা মহাবলী ভীম বুলি কোৱা হৈছিল । জন্মৰ আগতেই পিতৃহাৰা হোৱা এই সন্তান অশুভ বুলি বিশ্বাস কৰি দেৱ কুঁৱৰীয়ে এজনী দাসীৰ হাতত গটাব ওলোৱাত মহাৰাণী মহ্লানাই উদলক নিজে তুলি-তালি ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। উদলক মহোবাৰ ৰাজমহললৈ অনাৰ পাছতেই ৰানী মহ্লানাৰ গৰ্ভত ব্ৰহ্মানন্দ নামৰ অস্ত্ৰ শস্ত্ৰত বিশাৰদ এক তেজস্বী সন্তানৰ জন্ম হৈছিল। আহ্লাখন্ডত তেওঁক পুনৰ্জন্ম ৰূপী অৰ্জ্জুন বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে । তেওঁ ৰাজাধিৰাজ পৃথিৱীৰাজ চৌহানৰ কন্যা তথা দ্ৰৌপদী ৰূপী বেলাক বিবাহ কৰাৰ মানস কৰিছিল । পাছে ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ বৰদান অনুযায়ী অৰ্জ্জুনৰ তৃপ্তি পূৰণ আৰু দৰ্প চূৰ্ণৰ হেতু দুৰ্যোধন ৰূপী পৃথিৱীৰাজৰ হাতত ব্ৰহ্মানন্দৰ মৃত্যু হৈছিল।\nমান্ডোগড়ৰ সেনাপতি কৰিয়া ৰায়ে বচ্চৰাজক অপহৰণ কৰি হত্যাকৰাৰ কিছুদিন পাছতে বচ্চৰাজৰ পত্নী তিলকাই এক সুন্দৰ সুঠাম আৰু বুদ্ধিমান সন্তানৰ জন্ম দিছিল। মলখান নামৰ এই বুদ্ধিমান লৰাজনেই দ্বাপৰ যুগৰ সহদেৱ । জন্মতেই মলখানৰ ভৰিত তলুৱাত এটি গুলপীয়া ৰঙৰ পদুমফুল আছিল। গণকে গণনা কৰি কৈছিল যে মলখানক কোনোৱেই অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ দ্বাৰা বধ কৰিব নোৱাৰিব। ভৰিৰ তলুৱাৰ পদুম ফুলটো যদি কিবা কাৰণত ফুটে তেতিয়াই তেওঁৰ মৃত্যু অৱশ্যম্ভাৱী।\nঠিক এই সময়তেই ৰজা পৰিমলৰ বন্ধু তথা কনৌজৰাজ জয়চন্দৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ বীৰযোদ্ধ ৰতিভানুৰ এক সুন্দৰ সুশীল ৰাজকুমাৰৰ জন্ম হৈছিল যাক নকুলৰ পুনৰ্জন্মৰ ৰূপ বুলি গন্য কৰা হৈছিল।\nএই পাচঁজন বিশেষ বীৰযোদ্ধা আৰু কালিঞ্জৰৰ ৰাজপুৰোহিত চিন্তামণিৰ বিদ্বান পুত্র দেৱকৰ্ণক লৈ মহাৰাজ পৰিমলৰ আনন্দৰসীমা নাইকিয়া হৈছিল। বয়সত ডাঙৰ হোৱাৰ বাবে সকলো কেইজন বীৰ যোদ্ধাই অহ্লাক বহুত শ্ৰদ্ধা আৰু ভক্তি কৰিছিল আৰু মহাবীৰ আহ্লাইয়ো আটাই কেইজনক অত্যন্ত স্নেহ কৰিছিল । বিচক্ষণ দেৱকৰ্ণ আছিল আহ্লাৰ আৰু মহাৰাণী মহ্লানাৰ আতাইতকৈ বিশ্বাসী আৰু প্ৰিয়ভাজন ।\nউদলৰ জন্মৰ আগে আগে জচ্চৰাজৰ পত্নী দেশ কুঁৱৰীৰ আৰু এক সন্তান জন্ম হৈছিল । গনকে গননা কৰি কৈছিল যে এই পুত্রৰ মুখ দৰ্শন কৰিলেই পিতৃৰ মৃত্যু হ'ব আৰু ভবিষ্যতে নিজৰ আত্মীয় স্বজন হত্যাকাৰী আততায়ী হ'ব । এই কথা জানিব পাৰি দেৱ কুঁৱৰীয়ে নিজৰ সন্তানটো এজনী দাসীক দান কৰি যঠেষ্ট ধন-ৰূপ দি বহু নিলগত পঠিয়াই দিছিল। পাছত দৈব্যক্রমে ৰাজাধিৰাজ পৃথিৱীৰাজ চৌহানে এই শিশুটোক তুলি তালি ডাঙৰ দীঘল কৰি দেৱপাল নাম ৰাখিছিল। দেৱপালেই আছিল দ্বাপৰ যুগৰ দূশাসন। এইজন প্ৰতাপীবীৰো চান্ডেল ৰজা পৰিমল আৰু কনৌজ ৰজা জয়চন্দৰ বাবে প্ৰত্যাহ্বান হৈ পৰিছিল।\nমহাৰাণী মহ্লানাৰ চন্দ্ৰাৱলী নামৰ অত্যন্ত ৰূপৱতী আৰু গুনৱতী কন্যা আছিল । বৌৰীগড়ৰ ৰজা বীৰ সিং আৰু ৰাজকুঁৱৰী চন্দ্ৰাৱলীৰ ঔৰসত এজন তেজস্বী পুত্রৰ জন্ম । পাছলৈ জগনিক নামেৰে বিখ্যাত হৈ পৰা এইজন কৰিয়েই কলিযুগৰ মহাভাৰত তথা আহ্লাখন্ড গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল।\nশকুনিৰ স্বাভাৱৰ মাহিলে শান্তি-সমৃদ্ধিৰে পৰিপুষ্ট হৈ পৰা কালিঞ্জৰ ৰাজ্যৰ অৱস্থা দেখি দেই পুৰি মৰিছিল। ইফালে পাচঁজনকৈ বীৰ যুৱকে মুৰ দাঙি উঠা দেখি ভিতৰি ভিতৰি এক অজান আশংকাত ভুগিব ধৰিছিল। যিকোনো উপায়ে মাহিলে পৰিমলৰ ৰাজ্যত পুনৰ অশান্তিৰ বীজ ৰোপণ কৰিব উত্ৰাৱল হৈ পৰিছিল। একো কাৰণ বিচাৰি উলিয়াব নোৱাৰি আল্হা আৰু উদলক নিজৰ পিতৃৰ হত্যাৰ প্ৰতিশোধ পূৰণ কৰিবৰ বাবে মান্ডোগড় ৰাজ্যকে আক্রমণ কৰিবলৈ উচতনি দিলে ।\nমহোবাৰ সৈন্য-বাহিনীৰ বাবে মান্ডোগড়ৰ কিলা আক্রমণ কৰাটো ইমান সহজ কথা নাছিল ।\nপাছে আহ্লা আৰু উদলে বাকী কেইজন বীৰ যোদ্ধাক লগত লৈ মান্ডোগড় আক্রমণৰ বাবে নক্সা তৈয়াৰ কৰি লৈছিল ।\nপৰিকল্পনা অনুযায়ী পাচোঁজন বীৰযোদ্ধা আৰু আহ্লাই সন্যাসীৰ বেশ ধাৰন কৰি সকলো পহৰাদাৰী সৈন্যৰ চকুত ধুলি মাৰি মান্ডোগড়ৰ কিলাত প্ৰবেশ কৰিছিল । আহ্লাই পাচোঁজন সতীৰ্থ বীৰযোদ্ধাক ক্ষত্রিয় ধৰ্ম পালন কৰি যুদ্ধ কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল । ক্ষত্ৰিয় ধৰ্ম মতে নাৰী, শিশু আৰু বৃদ্ধৰ ওপৰত অস্ত্ৰ চালনা কৰা নিষেধ, শক্রৰ ওপৰত প্ৰথম আক্রমণ কৰাটোও নীতিবহিৰ্ভূত, আঘাতপ্ৰাপ্ত আৰু পলায়ন কৰা সৈন্যৰ ওপৰত আক্ৰমণ কৰাটো কাপুৰুষতা মাথোন, আত্মসমৰ্পণ কৰা সৈন্যৰ প্ৰতি দয়া কৰা উচিত । আহ্লাৰ নেতৃত্বত পাচোঁজন প্ৰসিদ্ধ যোদ্ধাই পৰাক্রমৰে পাছদিন ধৰি একেৰাহে যুদ্ধ কৰি মান্ডোগড়ৰ সেনাপতি কৰিয়া ৰায় আৰু ৰজা জম্বেৰ চিন্নমূণ্ড আনি কালিঞ্জৰৰ ৰজা পৰিমলৰ ভৰিত অৰ্পণ কৰিছিল । আহ্লাৰ নেতৃত্বত মান্ডোগড় ৰাজ্য বিজয় কৰা পাছত মহোবাৰ সৈন্যৰ উদ্যম দুগুণ বৃদ্ধি পাইছিল ।\nমান্ডোগড় যুদ্ধৰ পাছত মহোবাৰ পাচোঁজন বীৰযোদ্ধাৰ ৰথৰ ঘোঁৰাই জিৰণী ল'ব নৌপাওঁতেই ধূৰ্ত মাহিল ৰজাই আহ্লা আৰু উদলক হস্তিনাপুৰ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰিবলৈ উচতনি দিলে । মাহিলৰ মুখে বচ্চৰাজক বিয়াৰ উপহাৰ স্বৰূপে প্ৰদান কৰা সীৰসাগৰ ৰাজ্যখন সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজ চৌহানে চলনা কৰিহে কাঢ়ি নিয়া বুলি জানিব পাৰি ৰাজকুমাৰ মলখানৰ খঙে চুলিৰ আগ পাইছিল গৈ । এইবাৰো পাচোঁজন বীৰযোদ্ধাই পৃথিৱীৰাজ চৌহানক এসেকা দিবলৈ দৃঢ সংকল্প লৈ যুদ্ধৰ বাবে ৰজা পৰিমলৰ সন্মতি ল'বলৈ গ'ল। প্ৰথম অৱস্থাত ৰজা পৰিমলে সন্মতি প্ৰদান কৰা নাছিল যদিও অৱশেষত আহ্লাক প্ৰধান সেনাপতিৰ দায়িত্ব প্ৰদান কৰি হস্তিনাপুৰ আক্রমণ কৰিবলৈ আদেশ দিছিল।\nসেই সময়ত সীৰসাগৰৰ শাসক আছিল সেই মহাৰাজ পৃথিৱীৰাজ চৌহানৰ পুত্র পাৰথ । আহ্লাৰ নেতৃত্বত পাচঁজন প্ৰসিদ্ধ বীৰযোদ্ধাই কৰা অতৰ্কিত আক্রমণত পাৰথ হতচকিত হৈ পৰিছিল। দিল্লীৰ পৰা পিতৃ পৃথিৱীৰাজ চৌহানে সেনাপতি চামুণ্ডা ৰায়ৰ নেতৃত্বত পঠিয়াই দিয়া দহহাজাৰ নিপুণ সৈন্যৰ দলেও আহ্লাৰ সেনাক প্ৰতিহত কৰিব বিফল হৈছিল। অৱশেষত পৰাক্রমী মহোবাৰ সৈন্যৰ সন্মুখত টিকিব নোৱাৰি হস্তিনাপুৰৰ সৈন্য ছেদেলি-ভেদেলি দিছিল। পাৰথ আৰু চামুণ্ডাৰায় দুয়োজনেই প্ৰাণ বচাই দিল্লীলৈ পলায়ন কৰিছিল । তিনিদিন একেৰাহে যুদ্ধ কৰি আহ্লাৰ নেতৃত্বত মহোবাৰ সৈন্যই সীৰসাগৰ দখল কৰিছিল । আহ্লা, উদল, ব্ৰহ্মানন্দ, মলখান আৰু দেবাৰ পৰাক্রম দেখি মহোবাৰ জনসাধাৰণ গৰ্বিত হৈ পৰিছিল। এই পাচোঁজন বীৰযোদ্ধাৰ খ্যাতি সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষত বিয়পি পৰিছিল ।\nসীৰসাগৰ যুদ্ধ জয়ৰ পাছত আহ্লাৰ নেতৃত্বত মহোবাৰ সৈন্যই ইখনৰ পাছত সিখনকৈ যুদ্ধত জিকি কনৌজ আৰু কালিঞ্জৰৰ পৰিসীমা দুগুণে বৃদ্ধি কৰি পেলাইছিল। আহ্লা-উদলৰ যশ আৰু বীৰত্বৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ এজন গন্ধৰ্বই পক্ষীৰাজ,মৃ গৰাজ ৰাজসূজান, পবনবেগ আৰু মনবেগ নামৰ পাঁচটা প্ৰচন্ড বেগী ঘোঁৰা উপহাৰ দিছিল।\nইফালে নিজৰ ষড়যন্ত্ৰ সফল নোহোৱাত পেট-কোপটীয়া মাহিল ইৰ্ষাম্বিত হৈ পৰিছিল। ঊৰৈৰ ৰজা মাহিলে যিকোনো উপায় সাজি পৰিমলৰ আৰু আহ্লা-উদলৰ মাজত বিভেদ আনিবলৈ মনতে দৃঢ সংকল্প ল'লে।\nগন্ধৰ্বই উপহাৰ দিয়া ঘোঁৰা কেইটা আছলতে আহ্লা-উদলে ষড়যন্ত্ৰ কৰি ৰজা পৰিমল আৰু ৰাজকোঁৱৰ ব্ৰহ্মানন্দক আক্রমণ কৰিবলৈ ক্রয় কৰিছে বুলি সুবিধা বুজি মাহিলে অপপ্ৰচাৰ চলালে ।\nধূৰ্ত মাহিলৰ পাকচক্ৰত পৰি ৰজা পৰিমলে সেই উৰা-বাতৰিকে সত্য বুলি মানি আহ্লা আৰু উদলক কালিঞ্জৰৰ পৰা নিৰ্বাসিত কৰিছিল । ৰজা পৰিমলৰ এই সিদ্ধান্তত সমগ্ৰ মহোবাবাসীয়ে হিয়া-ঢাকুৰি কান্দি আহ্লা আৰু উদলক বিদায় দিছিল। তেতিয়া আহ্লা আৰু উদলক কনৌজ ৰজা জয়চন্দই নিজৰ নগৰত আশ্ৰয় ল'বলৈ নিয়ন্ত্ৰণ দিছিল। ইফালে আহ্লা আৰু উদলৰ অনুপস্থিতিৰ সুযোগ লৈ কালিঞ্জৰৰ ওপৰত আক্রমণ কৰিবলৈ মাহিলে হস্তিনাপুৰৰ সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজ চৌহানক উচতনি দিলে। চোৰাংচোৱাৰ পৰা আগতিয়াকৈ এই খবৰ পাই ৰজা পৰিমল ভীতিগ্ৰস্ত হৈ পৰিছিল । মহাৰাণী মহ্লানাৰ পৰামৰ্শ মানি ৰজা পৰিমলে কনৌজৰ পৰা আহ্লা আৰু উদলক মহোবাৰ ৰাজমহললৈ উভটাই লৈ গৈছিল।\nযুদ্ধক্ষেত্ৰত অপ্ৰত্যাশিতভাবে আহ্লা -উদলক দেখি সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজৰ সেনাপতি চামুন্ডা ৰায় আৰু পাৰথৰ মনোবল যুদ্ধৰ প্ৰাকক্ষণতেই ভাঙি পৰিছিল। আহ্লা-উদল সমন্বিত পাঁচ মহাযোদ্ধাৰ পৰাক্রমত হস্তিনাপুৰৰ সেনা পিচ হুহকিবলৈ বাধ্য হৈছিল। কীৰ্তিসাগৰৰ এই ৰণত অনাকাংক্ষিত পৰাজয়ৰ সন্মূখীন হৈ সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজে দিল্লীলৈ পলায়ন কৰিছিল ।\nকিন্ত যুদ্ধ অবিহনে যেন ক্ষত্ৰিয় যোদ্ধাই অস্তিত্বৰ সংকটত ভুগিব ধৰে। কনৌজৰ ৰজা জয়চন্দে নিজৰ কন্যা সংযোজিতাক সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজে হৰণ কৰি লৈ যোৱাৰ প্ৰতিশোধ পূৰণৰ বাব মাথোন সুযোগৰ সন্ধানত আছিল । পাছে ৰজা জয়চন্দ আৰু বেচি দিনলৈ সেই সুযোগৰ সন্ধানত অপেক্ষা কৰিব লগীয়া নহ'ল। ৰজা পৰিমলৰ যুৱৰাজ অৰ্জ্জুনৰূপী ব্ৰহ্মানন্দে সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজৰ একমাত্ৰ কন্যা বেলাক গন্ধৰ্ব বিধিমতে বিবাহ কৰাইছিল। পাছে নৱবধু বেলা আহি স্বামীৰ ঘৰ পোৱাৰ আগতেই পৃথিৱীৰাজৰ সৈন্যই বেলাক অপহৰণ কৰি নিছিল। সেই ঘটনাৰ পাছতেই হস্তিনাপুৰ আৰু মহোবাৰ মাজত এক মহাসমৰৰ সূচনা হৈছিল। কনৌজৰ ৰজা জয়চন্দে এই সুযোগ অথলে যাব দিব নিবিচাৰিছিল। ৰজা জয়চন্দে ৰাজকুমাৰ লাখনৰ নেতৃত্বত এক বিশাল সৈন্য বাহিনী ৰজা পৰিমল সৈন্য বাহিনীৰ লগত চামিল হ'বলৈ পঠিয়াই দিলে । দীৰ্ঘ দিন ধৰি চলা হস্তিনাপুৰৰ এই মহাসমৰক দ্বিতীয় মহাভাৰতৰ যুদ্ধ বুলি কোৱা হৈছিল। তয়াময়া ৰণত দুয়োপক্ষৰ বিস্তৰ ক্ষতি হৈছিল। উদল, দেবা, লাখন আৰু ব্ৰহ্মানন্দ সমন্বিত মহোবাৰ বহুটো বীৰযোদ্ধা ৰণত পৰিছিল। সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজৰো প্ৰধান সেনাপতি চামুন্ডা ৰায় পলায়ন কৰিছিল আৰু পুত্র পাৰথ, তোলনীয়া পুত্র দেৱকৰ্ণ আৰু বহুকেইজন প্ৰখ্যাত যোদ্ধাৰ মৃত্যু হৈছিল। ব্ৰহ্মানন্দৰ মৃত্যুৰ বাতৰি শুনি ৰাজকুঁৱৰী বেলাই নিজেই চিতা সাজি সতী গৈছিল বুলিও কথিত আছে । জন প্ৰবাদ আছে যে কুতুবুদ্দিনে বনোৱা বুলি মিছাই প্ৰচাৰ চলোৱা এই সুউচ্চ নিৰীক্ষণ গম্বুজটো সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজে ৰাজকুঁৱৰী বেলাৰ বাবেই সাজিছিল । বেলাই এই গম্বুজত উঠি দোকমোকালিতে যমুনাৰ নৈসৰ্গিক দৃশ্য উপভোগ কৰিছিল ।\nএই মহাসমৰত মূৰ্ছিত হৈ পৰি থকা সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজক শগুণে খুটিয়াই খুটিয়াই খোৱা দেখি গভীৰ আঘাত প্ৰাপ্ত হৈ পৰি থকা দিল্লীৰ সামন্ত চঞ্জম ৰায়ে নিজৰ শৰীৰৰ মাংস কাটি কাটি শগুণবোৰক খাবলৈ দি নিজৰ প্ৰভুক ৰক্ষা কৰি প্ৰাণ আহুতি দিছিল । পৰবৰ্তীকালত প্ৰভুভক্ত চঞ্জম ৰায়ৰ এই নিদৰ্শনৰ কথা সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষতে বিয়পি পৰিছিল ।\nএই মহাসমৰত অতি স্নেহৰ দেৱা, উদল, লাখন আৰু ব্ৰহ্মানন্দক হেৰুৱাই নিজেও আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈ যুদ্ধ ভূমিত পৰি ৰৈছিল । মহাকবি জগনিকৰ ৰচিত আহ্লাখন্ডত উল্লেখ আছে যে যুদ্ধ ভূমিত আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈ পৰি থকা আহ্লাক প্ৰভু গোৰক্ষনাথে স্বচৰূপে আহি নিজৰ আখাড়ালৈ তুলি লৈ গৈছিল আৰু আহ্লা পাছলৈ আখড়াৰ এজন মহন্ত হৈ পৰিছিল।\nজন প্ৰবাদ আছে যে মা ভৱানীৰ বৰদান লাভ কৰা মহাবীৰ আহ্লা আজিও জীৱিত আছে। তেওঁ আজিও পুৱতি নিশা বুন্দেলখণ্ডৰ চটনা জিলাৰ মেয়ৰ পাহাৰৰ ওপৰত থকা মা ভৱানীৰ মন্দিৰলৈ আহে। নিতৌ মা ভৱানীৰ পূজা সেৱা কৰি থৈ যোৱাৰ বহুতো প্ৰমাণ পোৱা গৈছে । আচৰিত কথাটো হ'ল, সন্ধিয়াৰ আগে আগে মন্দিৰৰ দুৱাৰত তলা মাৰি দিয়াৰ লগে লগে পাহাৰৰ ওপৰত থকা জীব-জন্ত, চৰাই-চিৰিকটিও আঁতৰি গুচি যায়। ইতিমধ্যেই বহু অনুসন্ধানকাৰীৰ দলে এই ৰহস্যৰ ভেদ ভাঙিব লৈ নিৰুদ্দেশ হোৱাৰ পাছত প্ৰশাসনেও সন্ধিয়াৰ পাছত কোনো ব্যক্তিকেই মেয়ৰ পাহাৰৰ ওপৰলৈ যোৱাটো নিষেধ কৰি দিছিল ।\nসহকৰ্মী শচীন শৰ্মাৰ মুখে আহ্লাখন্ডৰ কাহিনী আৰু মেয়ৰৰ মা ভৱানী মন্দিৰত কিম্বদন্তিত আহ্লাৰ নিত্য নৈমিত্তিক পূজাসেৱাৰ কথা শুনি নিজৰ মনটোক সামৰি ৰাখিব নোৱাৰি সৌভাগ্যবশত নিজেও এই প্ৰসিদ্ধ মন্দিৰ দৰ্শন লাভ কৰিব সমৰ্থ হৈছিলো। মন্দিৰ দৰ্শন কৰাৰ সময়ত কিম্বদন্তিত আহ্লাৰ এখন কাল্পনিক ছবি মনতে অৱলোকন কৰি পৌৰাণিক ইতিহাসৰ কথাবোৰ ভাবি কল্পনাত বিভোৰ হৈ পৰিছিলোঁ ।