নাগৰিকপঞ্জীৰ খচৰা আৰু মিঠাই – Mahabahoo\nHome/Assam News & Articles/নাগৰিকপঞ্জীৰ খচৰা আৰু মিঠাই\nঅসম আন্দোলনৰ আৰম্ভণিৰো আগৰে পৰাই অসমৰ জাতীয় জীৱনৰ সমস্যাৰ সৈতে কলমেৰে তথা অন্যান্য ধৰণে জড়িত হৈ আছিলো হেতুকেই ১৯৮৫ চনৰ ‘অসম চুক্তি’ খনক লৈ মুঠেও সুখী হোৱা নাছিলো বাবেই শ্ৰদ্ধাৰ সৌৰভ কুমাৰ চলিহা ওৰফে সুৰেন্দ্ৰ নাথ মেধিৰ সৈতে (আৰু ডঃ আনন্দ বৰবৰাদেৱো আছিল) অসম চুক্তিৰ বিৰোধীতা কৰি The Sentinel কাকতত চুক্তিখন স্বাক্ষৰিত হোৱাৰ পিছতেই লেখা প্ৰকাশ কৰিছিলো আৰু সম্ভৱতঃ সেয়াই আছিল প্ৰথম লিখিত প্ৰতিবাদ। অসম চুক্তিৰ দৰে এখন চুক্তিৰ বাবে ৮৫৫ জন শ্বহীদ হোৱা নাছিল বা এখন আই-আই-টি, এটা শোধনাগাৰ, দুখন বিশ্ববিদ্যালয়, এখন কলাক্ষেত্ৰ, এখন অগপ চৰকাৰ ইত্যাদিৰ বাবে অসম আন্দোলনটোও হোৱা নাছিল। সমগ্ৰ অসম সেইসময়ত এক অবুজ উন্মাদনাত উটি গৈছিল, গতিকে আমাৰ প্ৰতিবাদ, নিবাৰণ বৰাৰ প্ৰতিবাদ, অতুল বৰাহতৰ প্ৰতিবাদ কাৰো কাণত পৰা নাছিল। অসম চুক্তিৰ ফলাফল আমি দেখিবলৈ পালো বাবে এতিয়া চৰ্চা নকৰো। এইখিনি কথা এইকাৰণেই উল্লেখ কৰিলো- যিহেতু এতিয়া নাগৰিকপঞ্জীৰ খচৰাৰ প্ৰকাশ হোৱাৰ পিছত এক অন্য অবুজ উন্মাদনাত অসম উটি-ভাহি আছে আৰু সেই সময়তেই নাগৰিকপঞ্জী সম্পৰ্কে দুষাৰ কবলৈ ওলাইছো; আৰু ভাবিছো- অকাৰণত মিঠাই বিতৰণ হৈ থকা অসমত মই কবলৈ ওলোৱা কথাখিনিৰ কোনোবাই জানো গুৰুত্ব দিব!! তথাপিও কৈ থব বিচাৰিছো ।\nনাগৰিকপঞ্জীৰ খচৰা প্ৰকাশ হোৱাৰ লগে লগেই অসমত হুলস্থুল নহলেও অসমৰ বাহিৰত অসমৰ বিষয়ে কোনোকালে চিন্তা নকৰা বিভিন্ন সংগঠন, দল, ব‍্যক্তি আদিয়ে অসমৰ ৪০ লাখ ‘নাগৰিকত্বহীন’ লোকক লৈ অৰণ‍্যৰোদন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে তথা এইসকলক কেন্দ্ৰ কৰি ‘ৰোহিংগা’সদৃশ সমস্যাৰ উদ্ভৱ হ’ব, বিশ্বই হাঁহিব, ইত্যাদি মতামত ডাঙি ধৰি এক অন্য পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ বিচাৰিছে; আৰু অসমত আমি আনন্দত উটি গৈছো তথা কোন কোন কৃতিত্বৰ পাত্ৰ – সেইবিষয়ে গৱেষণা আৰম্ভ কৰিছো। ইয়াৰ মাজতে মূল বিষয়টো তল পৰি গৈছে আৰু সেই বিষয়টো হ’ল-এইধৰণৰ নাগৰিকপঞ্জীৰ বাবে অসম আন্দোলন হোৱা নাছিল, যিদৰে ‘অসম চুক্তি’ৰ দৰে এখন চুক্তিৰ বাবে অসম আন্দোলন হোৱা নাছিল বা ৮৫৫ জন শ্বহীদ হোৱা নাছিল।\nমূল বিষয়টো হ’ল- যি ৪০ লাখ লোক নাগৰিকপঞ্জীৰ পৰা বাদ পৰিছে, তেওঁলোক কোন? এই প্ৰশ্ন উঠিলেই উচ্চতম ন‍্যায়ালয়ৰ নাম লৈ কোৱা হয় যে উচ্চতম ন‍্যায়ালয়ৰ তত্ত্বাৱধানত নাগৰিকপঞ্জী প্ৰস্তুত কৰা হৈছে বাবে এনেবোৰ প্ৰশ্ন কোনেও নকৰাই ভাল! উচ্চতম ন‍্যায়ালয়ে নাগৰিকপঞ্জী প্ৰস্তুত কৰা নাই, উচ্চতম ন‍্যায়ালয়ে তত্ত্বাৱধানৰ নামত ‘Content’ আৰু ‘Process’ পৰ্যবেক্ষণ হে কৰিছে, ঘৰে ঘৰে ন‍্যায়াধীশৰ অধীনস্থ বিষয়া-কৰ্মচাৰী যোৱা নাই, ন‍্যায়াধীশে নিযুক্তি দি ‘Data Entry’ কৰোৱা নাই, ইত্যাদি। শুনামতে, Data Entry Operatorৰ বাবে ধাৰ্য কৰা ১৫০০০ টকাৰ পৰা Wipro জাতীয় প্ৰতিস্থানে ৬০০০ টকা কাটি ৰাখি ৯০০০ টকা হে দিছিল প্ৰতিজনৰ নামত আৰু তাৰেপৰা মাজৰ মধ‍্যভোগীয়ে ৪০০০ টকা নিজৰ জেপত থৈ মাত্ৰ ৫০০০ টকাহে প্ৰতিজন অপাৰেটৰক দিছিল; অৰ্থাৎ ১৫০০০/- টকাৰ ঠাইত ৫০০০/-টকা!! উচ্চতম ন‍্যায়ালয়ে হয়তো এইবোৰো চোৱা নাই। Data Entry কিমান মানদন্ডপূৰ্ণ হ’ব পাৰে অনুমান কৰিব পাৰি আৰু অনুমান কৰিব পাৰি যে অইনবোৰ বিষয়তো কেনেধৰণৰ ‘বিত্তীয় ঘটনা’ সংঘটিত হৈছে। এইবোৰৰ বিচাৰ হয়তো মহাগাণনিকৰ কাৰ্যালয়ে কৰিব (যদিহে উচ্চতম ন‍্যায়ালয়ৰ নাম লৈ বাধা দিয়া নহয়), আৰু ১০ বছৰমানৰ পিছত আমি গম পাম (তেতিয়ালৈ মানুহে পাহৰি যোৱাই স্বাভাৱিক, যিদৰে এতিয়াৰ বহু মন্ত্ৰী যে কংগ্ৰেছৰ আছিল-সেয়া পাহৰাৰ দৰেই)!\nযি কি নহওক, নাগৰিকপঞ্জীৰ ৪০ লাখ সংখ‍্যাটোলৈ চোৱা যাওক। অসমৰ বাহিৰৰ ৰাজ‍্যবোৰলৈ অসমত বাস কৰা মাৰোৱাৰী, বিহাৰী, তামিল, বঙালী ইত‍্যাদিৰ নথি-পত্ৰ বিচাৰি প্ৰেৰণ কৰা পত্ৰৰ বিপৰীতে উত্তৰ অথবা নথি-পত্ৰ নহা নাগৰিকৰ সংখ্যা প্ৰায় ৬০০০০০ মান হ’ব বুলি জানিব পৰা গৈছে। গতিকে সংখ্যাটো হৈ পৰিল ৩৪০০০০০ নাগৰিক। এতিয়া ২০১৪ চনলৈ অহা হিন্দু নেপালী, বৌদ্ধ, শিখ আদিক নাগৰিকত্ব প্ৰদান কৰিবলৈ ভাৰত চৰকাৰে দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ হেতুকেই অসমত পুনৰ ১৫০০০০০ হিন্দু বঙালী লোকে নাগৰিকপঞ্জীত অন্তৰ্ভুক্ত হ’ব, অৰ্থাৎ ৩৪ লাখৰ পৰা ১৫ লাখ বাদ দিলে সংখ্যা হৈ পৰিল ১৯ লাখ! অসমৰ ধেমাজি, জোনাই আদিৰ বানবিধ্বস্ত অঞ্চলবোৰৰ বহু লোকৰ ভূমি নাই, কোনো নথি পত্ৰ নাই; এনে খিলঞ্জীয়া লোকৰ সংখ্যা হ’ব প্ৰায় ১২ লাখ বা অধিক। গতিকে সংখ্যা হৈ পৰিল মাত্ৰ ৯ লাখ!! সন্দেহজনক বিদেশী মাত্ৰ ৯ লাখ??\nআকৌ, ২০১১ চনৰ লোকপিয়লৰ পিছত ২০১৫ চনত অসমৰ Projected জনসংখ্যা হ’ব লাগিছিল প্ৰায় ৩৪৬০০০০০ (২% Growth per year); কিন্তু নাগৰিকপঞ্জীৰ বাবে আবেদন কৰিছিল প্ৰায় ৩২৯০০০০০ জন লোকেহে! অৰ্থাৎ ১৭ লাখ লোকে আৱেদন কৰা নাই! এই ১৭ লাখৰ ভিতৰত সন্দেহজনক বিদেশী আছে বুলি আমি নাভাবো, এইসকল আমাৰ খিলঞ্জীয়া লোকেই হ’ব- যিসকলক বাতৰিকাকত, ইলেক্ট্ৰনিক মেডিয়া, মোবাইল আদিয়ে ঢুকি নাপায় তথা অজ্ঞ আৰু জ্ঞাত হ’লেও উদাসীন। গতিকে এইখন নাগৰিকপঞ্জীৰ খচৰাৰ নামত অদৰ্কাৰী উন্মাদনাত মত্ত হৈ লাভ নাই। অসম চুক্তিৰ নামত ১৯৭১ চনলৈ কিমানক বৈধতা দিয়া হ’ল তাৰো হিচাপ আমি যিদৰে নাজানিলো, এইখন নাগৰিকপঞ্জীৰ পৰাও আমাৰ অসমৰ কিবা যে লাভ হ’ব-সেই আশা নকৰাই ভাল। তাতে মুখ‍্যমন্ত্ৰী, ভাৰতৰ গৃহমন্ত্ৰী সকলোৱে কৈ আছে নাগৰিকপঞ্জীৰ পৰা বাদ পৰাসকলে ভয় খাবলৈ একো নাই!! গতিকে যদি কোনোবাই ভয় খাব লাগে, সেয়া হলো আমি। কিন্তু আমি ভয় খোৱা নাই। আমি নায়ক, মহানায়ক নিৰ্বাচন কৰি আছো।\nবেছিদিন নাই, এইখন নাগৰিকপঞ্জীৰ বিৰোধিতা কৰি পুনৰ এক ঐতিহাসিক আন্দোলন আৰম্ভ কৰিব লাগিব। গতিকে হাজেলা মহোদয়ে বা উচ্চতম ন‍্যায়ালয়ে নাগৰিকপঞ্জীৰ খচৰাৰ পৰা নাম বাদ পৰাসকলৰ তালিকাখন প্ৰকাশ কৰিব লাগে, তেতিয়াহে গম পাম-কি হৈছ আৰু কি হ’ব, আৰু দেখিলেহে লেখিম। আজি সেয়েহে আমি অনাহক উন্মাদনাত জাপ মাৰি একো লাভ নাই আৰু অসমৰ বাহিৰতো বিভিন্ন লবীয়ে হুলস্থুল কৰিও একো লাভ নাই। অনতিপলমে আমি গম পাম যে এনে এখন নাগৰিকপঞ্জীৰ বাবে অসম আন্দোলন হোৱা নাছিল।\nআমি সকলোৱে এখন খিলঞ্জীয়া নাগৰিকপঞ্জীৰ বাবে প্ৰস্তুত হোৱাৰ এয়াই প্ৰকৃত সময়। লগতে নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিল, ২০১৬ খনক সৰ্বপ্ৰকাৰে প্ৰতিৰোধ কৰাৰো এয়াই প্ৰকৃত সময়। দেখা যাওক, এই নাগৰিকপঞ্জীৰ খচৰাক লৈ উচ্চতম ন্যায়ালয়ে কি পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰে; কি পদক্ষেপ উচ্চতম ন‍্যায়ালয়ে মতিউৰ ৰহমানৰ গোচৰৰ ক্ষেত্ৰত গ্ৰহণ কৰে! অসম আন্দোলন সচাই এক ট্ৰেজেদী হিচাপেই ইতিহাসৰ বক্ষত লিপিবদ্ধ নহওক বুলিয়েই মনৰ ভাব ব‍্যক্ত কৰিলো, কোনো বিতৰ্কৰ বাবে নহয়। কাৰণ, আমি অসম আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰোতে আমাৰ বয়স আছিল ১৮/১৯ বছৰ, আৰু এতিয়া ষাঠীৰ দেওনা ষ্পৰ্শ কৰিবলৈ বেছি দিন নাই; কিছুমান মন্ত্ৰী হ’ল, মুখ‍্যমন্ত্ৰী হ’ল-কিন্তু অসম আন্দোলনৰ বা আপোচমূলক অসম চুক্তিখনৰ দ্বাৰা অসমৰ মৌলিক সুফল একো চকুত নপৰিল, এতিয়াও একেবোৰ বিষয়ক লৈ আন্দোলন চলিয়েই আছে। কংগ্ৰেছে আৰম্ভ কৰা বিদেশী সমস‍্যা বিজেপিয়ে নতুন মাত্ৰা প্ৰদান কৰি অসম আন্দোলনৰ মূল ভিত্তিয়েই উছন কৰিবলৈ বদ্ধপৰিকৰ। গতিকে এই নাগৰিকপঞ্জীৰ খচৰাক লৈ মিঠাই খালে মধুমেহ ৰোগৰ বলি হব লাগিব বুলিয়েই মনৰ ভাব ব‍্যক্ত কৰিলো।৪০ লাখক লৈ অসমৰ বাহিৰৰ হুলস্থলৰ যিদৰে অৰ্থ নাই, আমাৰো আনন্দৰ অৰ্থ নাই(সেইবাবেই অসমৰ ভিতৰতো হুলস্থুল-হুমুনিয়াহ সেইসকলৰ নাই-যিসকলৰ আগ্ৰাসনৰ বিৰুদ্ধে অসম আন্দোলন কৰা হৈছিল)। প্ৰকৃততে কি হৈছে-সময়ে প্ৰমাণ কৰিব। প্ৰণাম। (০৫/০৮/২০১৮)\nImpact of Covid-19 on India’s Differently Abled\n‘কেব’ৰ পৰা ‘কা’লৈ ঘটনাক্ৰম\nমই যদি অসমৰ জাতীয় নায়ক হলোহেতেন- (বিশেষ পুৰস্কাৰ )


Submitted by পাৰ্থ সাৰথি বৰুৱা on Sat, 08/09/2014 - 17:24\n" হেই অনুৰাগ , লাইব্ৰৰীলৈ যাওঁ ব'ল ।"\n"অ, ব'ল , মোৰো ফৰ্ম- ফিলাপ কৰিবলগীয়া আছিল ।"\nক্লাছকেইটা একেৰাহে থকাত একেবাৰে আমনি লাগি গৈছিল । ইফালে স্ক'লাৰশ্বিপৰ ফৰ্ম দিছে । আজি পূৰ কৰিব লাগে । কাইলৈ শেষ দিনাংক ।\nকলেজলৈ অহাৰ পৰাই জীৱন যন্ত্ৰৰ দৰে হৈ পৰিছে । ইয়ালৈ আহি দেখিলোঁ , সাংঘাতিক ৰেচ । প্ৰতিযোগিতাৰ দৌৰ । এক চেকেণ্ড পলম হ'লেই বাহিৰ হ'ব লাগিব ।\n" মোৰখনো পূৰাই দিবি দেই !" জ্যোতিষে ক'লে । " ঠিক আছে ।" মই ক'লোঁ ।\nসকলোবোৰেই কেৱল ইয়াত ভাল ৰিজাল্ট , ভাল পাৰ্চেন্টেজ , স্ক'লাৰশ্বিপৰ কথাহে কয় । ইংৰাজী সাহিত্য পঢ়িছোঁ , যেন পৰীক্ষাত মাৰ্কছ পোৱাৰ পিছত সকলো শেষ । পৰীক্ষা শেষ হোৱাৰ পিছত দৰকাৰ নাই যেন সেই শিক্ষাৰ ! তাৰেই উৎসাহ দিয়ে স্কলাৰশ্বিপে ।\n" তোৰ দেউতাৰে কি কৰে অ' ?" জ্যোতিষৰ প্ৰশ্নত মই যেন অপ্ৰস্তুত হ'লোঁ।\n" কিয় লাগে তোক ?"\n" হাৰে !! ফৰ্মত লিখিব লাগিব occupation of father :"\n"মই হে পূৰাম । দে সোধাৰ ঠাইত লিখিম ।"\nআচলতে এনেকৈ কোনোবাই মোক মোৰ দেউতাৰ বৃত্তিৰ বিষয়ে সুধিলে বৰ বেয়া পাওঁ । কাৰণটো বৰ শক্তিশালী নহয় । কোনোবাই ইয়াৰ কাৰণটো জানিলে মোক ক'ব পাৰে ঠেক মনৰ বুলি । আচলতে দেউতা এজন খেতিয়ক । আগতে কোনোবাই সুধিলে গৌৰৱেৰে কৈছিলোঁ মোৰ দেউতা খেতিয়ক বুলি । দেৰিকৈ জানিলোঁ এইখন দেশত খেতিয়কৰ মূল্য নাই বুলি । শ্ৰমৰ মূল্য নাই বুলি ।\n" আমাৰ দেশত চিগাৰেট নাখালেও জীৱন চলি যায় , অথচ , চিগাৰেট কোম্পানীৰ মালিক কোটিপতি । মোবাইল ফোনটো আমাৰ দৰে দেশত ইমান প্ৰয়োজনীয় নহয় , অথচ, আম্বানীৰ দৰে মানুহ টকাৰে স্নান কৰে । কিন্তু নহ'লে নোহোৱা খাদ্য শস্য উৎপাদন কৰা খেতিয়ক আজিও লাওলোৱা ।"\nগতিকে খেতিয়কৰ ল'ৰা বুলিলে ক'তো অকণো গুৰুত্ব নাপাওঁ । কোনোবাই বন্ধুত্ব কৰিলেও গম পালে লাহে লাহে বন্ধুত্ব আতৰাই নিয়ে । নক'লেও বুজি পাওঁ , আমাৰ পকেট গৰম হৈ নাথাকে তো !!\nসেইকাৰণেই মই সকলোৰে আগত মোৰ দেউতাৰ পৰিচয় দিবলৈ লাজ কৰোঁ । মাজে মাজে অনুভৱ হয় , মই যেন ভুল কৰিছোঁ ! কিন্তু সমাজখনে চোন ধনকহে আগস্থান দিয়ে ।\nবাছত গৈ আছোঁ শিৱসাগৰলৈ । মনত সেইবোৰ কথাই খুন্দিয়াই আছে ।\nশৈশৱলৈ মনত পৰিলে মোৰ দুচকু সেমেকি আহে । মোৰ বৰমা-বৰদেউতা কোনেও মোক কোলাত লৈ মৰম কৰাই নাছিল । কাৰণ মোৰ দেউতা খেতিয়ক । লাগ বুলিলে টকাৰ জনজননি নাবাজে মোৰ দেউতাৰ ঘামেধোৱা গামোচাত ।আয়ে আঘোণ মহীয়া ধান চপোৱাৰ দিনবোৰত পথাৰত কাপোৰেৰে ছাঁ দি মোক শুৱাই থৈ দিয়ে । মোক একোলা কোঁচত ল'বলৈও গাঁৱৰ মানুহবোৰৰ মন যোৱা নাছিল । সেইকাৰণেই চিনাকি দিবলৈ লাজ - ভয় !\nমোৰ সম্ভৱ চকুৱেদি পানী বিৰিঙিছিল । মোৰ কাষৰ যাত্ৰীজনে মোলৈ কৌতুহলেৰে চোৱা যেন মন কৰিলোঁ । এজন আদহীয়া মানুহ । সম্ভৱ কিবা ভাল চাকৰিয়ে কৰে " কি হে ডেকা , গাটো বেয়া লাগিছে নেকি ? " অলপ কথাচহকী যেন লাগিল । মই মুৰ জোকাৰি নহয় বুলি হাঁহি এটা মাৰিলোঁ সৌজন্যতাৰ খাতিৰত ।\nতেওঁ সুধিবলৈ ল'লে নাম , ধাম, পঢ়া-শুনাৰ বিষয়ে আৰু মোৰ বাবে সেই চিৰ আচৰিত প্ৰশ্নটো ।\n" দেউতাৰাই কি কৰে??"\nমই জানোঁ , মই যেতিয়াই উত্তৰটো দিম, তেওঁ অলপ দেৰি মনে মনে থাকিব , আৰু সুধিব , খাবলৈ জুৰে নে !?\nতথাপি অনিচ্ছা মিহলি মাতেৰে ক'লোঁ , " খেতি কৰে।"\nহাৰে !!তেওঁচোন প্ৰায় চিঞৰি উঠিল , " তুমি তেনেহ'লে বহুত ভাগ্যৱান !"\nমই আচৰিত চাৱনিৰে তেওঁলৈ চালোঁ । মিছা কোৱা যেন নালাগিল । প্ৰথমবাৰৰ কাৰণে অলপ বুকুখনে হঁহা যেন লাগিল ।\n"গাড়ীত ধাক্কা দিয়ে কিয় হে !? মুখেৰে মাতিলে গাড়ী ৰখাম নহয় ।" কণ্ডাক্টৰৰ কাৰোবাক দিয়া গেঙেৰিত হাঁহি উঠিল । কেতিয়াবা কোন শুদ্ধ , কোন ভুল ধৰিবলৈ টান হয় !...\nমানুহজনে মোক সুধিছিল মোৰ দেউতাই কি কৰে । আৰু কৈছিল মই ভাগ্যৱান !!\nতেওঁ সুধিছিল আৰু মই শুনিছিলোঁ আৰু লাহে লাহে ক'বলৈ চেষ্টা কৰিছিলোঁ ।\n" তুমি ভাবা নেকি খেতিয়ক সকল দুৰ্ভগীয়া !"\n"তোমাৰ মুখৰ ৰং দেখি তেনেকৈয়ে ভাবা যেন লাগিছে ।"\n" কিনো ক'ম ?"\n" চোৱা , আমাৰ ধনী-দুখীয়া শৱদ দুটাৰ ধাৰণাই ভুল । হ'ব লাগিছিল ধনী-নিধনী আৰু দুখীয়া - সুখীয়া ।"\n" অলপ বুজাই ক'বনে?"\n" ধন থাকিলেই যে সুখ থাকিব , তাৰ কোনো মানে নাই !! আকৌ ধন নাথাকিলেই যে দুখ থাকিব তেনেকুৱা তু নহয় ! গতিকে ধনীৰ বিপৰীত নিধনী আৰু দুখীয়া বিপৰীতে সুখীয়া হ'ব লাগে !!"\nতেখেতৰ কথাৰ মাজত এটা আঁত বিচাৰি পালোঁ । তেখেতে আৰু কৈছিল ,\n"আৰু এটা কথা , খেতিয়কে মুৰ সদায় ওপৰলৈ কৰি খোজ পেলাব পাৰে । যিটো মোৰ দৰে মানুহে নোৱাৰোঁ ।"\n"আপুনি বৰ পাকলগা কথা কৈছে ।"\n"সঁচা কথা কৈছোঁ , মোৰ দৰে মানুহে কেতিয়াও সমাজত মুৰ দাঙি কথা ক'ব নোৱাৰোঁ । "\nইমান কম সময়ৰ চিনাকিতে তেখেতৰ ব্যক্তিগত জীৱনৰ কথা ক'বনে??? কিন্ত......\nতেখেতে ক'লে , "আমাৰ দৰে মানুহবোৰে সদায় খেতিয়কৰ কামৰ ফচল খাই আছোঁ । তোমাৰ দেউতাৰাৰ দৰে মই পৰিশ্ৰম নকৰোঁ । কিন্তু দুইনম্বৰৰ টকাৰে বহুত কিবাকিবি কৰিলোঁ । কিন্তু মই অসুখী ।"\n"আপুনি আপোনাৰ সেইবোৰ কথা মোক কৈছে যে??"\n"তুমি বুজি পাবা । মোৰ ল'ৰাই আজি মোৰ চিনাকি দিবলৈ লাজ কৰে । তাৰ সুখৰ বাবেই সকলো কৰিছিলোঁ যদিও সি কয় তাক সেইবোৰ নালাগে । তাক লাগে মাথো অলপ আনন্দ । জীয়াই থকাৰ আনন্দ । মই মোৰ ল'ৰাৰ পৰা শিকিলোঁ ।"\nহঠাৎ মোৰ মন আনন্দেৰে ভৰি পৰিল । মই দুখ কৰিবলগীয়া তু একোৱেই নাই ।! মই মাথোঁ মোৰ দুখৰ কথা ভাবি ভাবি মোৰ দুখ বঢ়াই আছিলোঁ।এতিয়া চিঞৰি চিঞৰি ক'ব পাৰিম ,"অ,মোৰ দেউতা এজন খেতিয়ক"।।\n.....মানুহজন বাছৰ পৰা নামি জনসমূদ্ৰত মিলি গৈছিল ।\nএজন অশুদ্ধ মানুহে মোক শুদ্ধ কথা শিকাই থৈ গ'ল ।


১০০ কোটি টিকাকৰণ ৰ সাফল্য! প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে চিকিৎসক, নাৰ্ছ আৰু কোভিড ফ্ৰণ্টলাইন কৰ্মচাৰীৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰে - অসম newsbazar24\nHome » ১০০ কোটি টিকাকৰণ ৰ সাফল্য! প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে চিকিৎসক, নাৰ্ছ আৰু কোভিড ফ্ৰণ্টলাইন কৰ্মচাৰীৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰে\n১০০ কোটি টিকাকৰণ ৰ সাফল্য! প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে চিকিৎসক, নাৰ্ছ আৰু কোভিড ফ্ৰণ্টলাইন কৰ্মচাৰীৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰে\nby admin October 21, 2021 71 views\nnews bazar24: “ভাৰতে ইতিহাস সৃষ্টি কৰিছে। আজি প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডীৰ টুইটাৰ হেণ্ডেলৰ পৰা একেধৰণৰ বাৰ্তা টুইট কৰা হৈছিল। এক টুইটযোগে প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে কয়, “আমি ভাৰতীয় বিজ্ঞান, উদ্যোগআৰু ১৩০ কোটি ভাৰতীয়ৰ সামূহিক মনোভাৱৰ বিজয় প্ৰত্যক্ষ কৰিছো। ১০০ কোটি টিকাকৰণ অতিক্ৰম কৰাৰ বাবে ভাৰতক অভিনন্দন। আমাৰ চিকিৎসক, নাৰ্ছ আৰু যিসকলে এই কৃতিত্ব অৰ্জনৰ বাবে কাম কৰিছিল তেওঁলোকৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞ”।\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী শ্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে বৃহস্পতিবাৰে চিকিৎসক, নাৰ্ছ আৰু সকলো কোভিড-১৯ ফ্ৰণ্টলাইন কৰ্মীৰ প্ৰতি আন্তৰিক কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰে কিয়নো কৰোনাভাইৰাছ মহামাৰীক পৰাস্ত কৰাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰচেষ্টাৰ অংশ হিচাপে ভাৰতক ১০০ কোটি টিকাকৰণৰ কৃতিত্ব দিয়া হৈছে।\nআজি ৰাতিপুৱা এই মাইলৰ খুঁটি উপলক্ষে প্ৰধানমন্ত্ৰী শ্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদী আৰু কেন্দ্ৰীয় স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী মনসুখ মাণ্ডৱিয়া দিল্লীৰ ৰাম মনোহৰ লোহিয়া চিকিৎসালয়ত উপস্থিত হয়। প্ৰধানমন্ত্ৰী আৰু স্বাস্থ্য মন্ত্ৰীয়ে তাত চিকিৎসক আৰু নাৰ্চিং কৰ্মচাৰীৰ সৈতে কথা পাতিভাৰতৰ লোকসকলক টিকাকৰণ ৰখাৰ প্ৰচেষ্টাৰ বাবে ফ্ৰণ্টলাইন কৰ্মচাৰীসকলক ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰে।\nকেৱল এয়াই নহয় কেন্দ্ৰই শনিবাৰে দেশৰ টিকাকৰণ সংগীত মুকলি কৰিছিল। প্ৰখ্যাত গায়ক আৰু পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰাপ্ত কৈলাশ খেৰে গোৱা দৃশ্য-শ্ৰাব্য গীতটো নতুন দিল্লীৰ শাস্ত্ৰী ভৱনত উদ্বোধন কৰা হয়।\nকেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী হৰদীপ সিং পুৰী আৰু মনসুখ মাণ্ডৱিয়াই গানটো মুকলি কৰিছিল। কেন্দ্ৰীয় সম্পাদক ৰামেশ্বৰ তেলী, পিএনজি তৰুণ কাপুৰ, মন্ত্ৰালয়ৰ জ্যেষ্ঠ বিষয়াসকল উপস্থিত আছিল। গানটো তেল আৰু গেছ পিএছইউৰ দ্বাৰা ৰচনা কৰা হৈছে।\nশিলচৰত অসমীয়া আখৰৰ কলা ছাই সনা কাৰ্যত অগপ বিধায়ক ৰমেন্দ্ৰ নাৰায়ণ কলিতাৰ গৰিহণা ; দোষীৰ বিৰুদ্ধে চৰকাৰক আইনগত ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ আহ্বান\nদ্ৰুতবেগী ট্ৰেভেলাৰে বাহনে মহতিয়াই নিয়াত এজন কিশোৰ থিতাতে নিহত, উত্তপ্ত পৰিস্থিতি\nস্থানীয় পৰ্যটকসকলে দেৱালত লিখি সহায়ৰ বাবে কান্দি আছে!...


সমকামিতাৰ বিষয়ে কিছু কথা — Vikaspedia\nইয়াৰ ফলত হ'ব পৰা স্বাস্থ্য জনিত বিপদ সমূহ:-\nগে ব’ৱেল চিণ্ড্ৰোম:-\nসমকামী হোৱাৰ কাৰণ :-\nসমকামিতানো কি? আধুনিক যুগ সমগ্ৰ বিশ্বতে, সমগ্ৰ দেশত, লগতে আমাৰ অসমতো ন-ন চিন্তাধাৰাই খোপনি পুতিব ধৰিছে৷ সেই সূত্ৰে সমকামিতাৰ বিষয়ে কিছু লাগতিয়াল কথা চিকিৎসকৰ দৃষ্টিৰে দাঙি ধৰিব লৈছোঁ৷ আস্তিকতা-নাস্তিকতা, নৈতিকতা, যৌনতা আদিৰ সংজ্ঞা দিনে দিনে সলনি হ’ব ধৰিছে৷ বিবাহৰ ঠাই লিভ-ইন-টুগেদাৰ জাতীয় চিন্তাধাৰাই লোৱাটো আৰু বিবাহ-বিচ্ছেদ তেনেই সাধাৰণ কথা হৈ পৰাতো সমাজ ব্যৱস্থাৰ প্ৰতি ভাবুকি যেন হোৱাৰ পথত অগ্ৰসৰ হৈছে৷ ফাষ্ট ফুড, ফাষ্ট লাইফ ষ্টাইলৰ সৈতে নতুন ব্যতিক্ৰমী চিন্তাধাৰাক নতুন প্ৰজন্মৰ এচামে অনায়াসে গ্ৰহণ কৰিবলৈ লোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে৷\nএতিয়া স্বাস্থ্য জনিত বিপদ সমূহৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰাৰ আগতে দুটিমান প্ৰাসংগিক কথা কৈ লওঁ৷ সমকামিতা পুৰুষ পুৰুষৰ মাজত হ’লে গে বুলি কোৱা হয় আৰু মহিলা মহিলাৰ মাজত হ’লে তাক লেচবিয়ান বুলি কোৱা হয়৷ কিন্তু দেখা যায় এই সম্বন্ধ সাধাৰণতে মাত্ৰ দুজন পুৰুষ বা দুগৰাকী মহিলাৰ মাজতে সীমাবদ্ধ হৈ নাথাকে৷ এবছৰৰ পৰা ৫ বছৰৰ ভিতৰত তেওঁলোকৰ ৯০ শতাংশৰো অধিকেই বহুগামী হৈ পৰে৷ আনকি এজনী সমকামী নাৰীৰ জীৱন কালত শতাধিক নাৰীৰ সৈতে সম্পৰ্ক ঘটে৷ আকৌ বহু সংখ্যক সমকামীয়েই উভয় লিংগৰ সৈতে যৌন কৰ্মত লিপ্ত হয়৷ এনে অনিয়ন্ত্ৰিত স্বচ্ছন্দ যৌন সম্ভোগৰ ফলতেই স্বাস্থ্য জনিত ৰোগ সমূহ বিস্তাৰিত হয়৷ মেডিকেল পৰিভাষা ব্যৱহাৰকাৰী সকলে এই দুটা শব্দ সততে ব্যৱহাৰ কৰে- MSM (পুৰুষে পুৰুষে যৌন সম্বন্ধ কৰিলে),WSM (মহিলাই মহিলাই যৌন সম্বন্ধ কৰিলে)৷ইউৰোপ, আমেৰিকা, অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু চীনৰ অধিকাংশ অঞ্চলত MSM আৰু WSM ব্যক্তিৰ ৰক্ত দানত বাধা আৰোপ কৰা আছে৷ অনায়াসে সমকামীৰ মাজত বিয়পা যৌন ব্যাধিসমূহ হ’ল- গ’নৰিয়া, চিফিলিচ, চালমাইডিয়া, হাৰপিজ, এইচ আই ভি৷ ইয়াৰ ওপৰি ৯৯ শতাংশই আক্ৰান্ত হয় হিউমেন পেপিলমা ভাইৰাচৰ দ্বাৰা৷ কমেও ৭০ বিধ এনে ভাইৰাচে জননেন্দ্ৰিত আচিনাই বা ৱাৰ্ট উৎপন্ন কৰে৷ ইয়াৰে ২৫ বিধ ভাইৰাচৰ কোনো চিকিৎসা নাই৷ কেতিয়াবা ৰোগাক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ লক্ষণ সমূহ সুপ্ত হৈ থাকে৷ গুহ্যদ্বাৰৰ কেঞ্চাৰ আৰু চাৰভিক্সৰ কেঞ্চাৰৰ উৎপত্তি হিউমেন পেপিলমা ভাইৰাচৰ পৰাই হয়৷ হেপাটাইটিচ বি আৰু হেপাটাইটিচ চি ৰোগত সমকামী সহজে আক্ৰান্ত হয়৷ এই দুই ৰোগৰ নিৰাময় নহ’লে লিভাৰ কেঞ্চাৰলৈ পৰিবৰ্তিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে৷ আকৌ যিকোনো ভাইৰাচ বা বেক্টেৰিয়াৰ দ্বাৰা সমকামী সকল সহজে আক্ৰান্ত হয়৷\nসমকামী সকলে ভোগা ক’লাইটিচ, প্ৰক্টাইটিচ, এন্টাৰাইটিচ আদি আন্ত্ৰজনিত ৰোগ| শাৰীৰিক অপকাৰিতা সমূহ- বেক্টেৰিয়েল মেনিজাইটিচ, জননেন্দ্ৰিয়- গুহ্যদ্বাৰৰ জখম, ফেৰিন্সত হোৱা গ'নৰিয়া, জিয়াৰডিয়া বা আন পৰাশ্ৰয়ী জীৱই কৰা ৰোগ৷ মানসিক ৰোগ - ডিপ্ৰেচন, হিংসাবৃত্তি, আত্মহননৰ মনোভাৱ, মাদক দ্ৰব্য বা অইন ড্ৰাগছৰ সেৱন৷ লেচবিয়ান মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত মানসিক ৰোগৰ সম্ভাৱনা তিনি গুণ বেচি দেখা যায়৷ জীৱনৰ আয়ু কমেও কুৰি বছৰ হ্ৰাস পোৱা - ইন্টাৰনেশ্বনেল জাৰ্ণেল অৱ ইপিডেমিঅ'লজিৰ তথ্য মতে ইয়াৰ ঘাই কাৰণ শৰীৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা (ইমিউনিটি) হ্ৰাস পোৱা৷\nএতিয়া অলপ ইতিহাস আৰু আন পৌৰাণিক নথি খুচৰি চাওঁ৷ ভাৰতীয় গ্ৰন্থ সমূহত হিজৰা বা নপুংসক, শিৱৰ অৰ্ধনাৰীশ্বৰ ৰূপ, বিষ্ণুৰ মোহিনী ৰূপ ধাৰণ, ইন্দ্ৰৰ ঋষি পত্নীৰ ধৰ্ষণ, কৃষ্ণৰ ৰাসলীলা, মহাভাৰতৰ কুন্তীকে ধৰি অনেক পাত্ৰ-পাত্ৰীৰ অবৈধ যৌন সম্পৰ্কৰ বিষয়ে কাহিনী পোৱা গলেও সমকামিতাৰ বৰ্ণনা চকুত পৰা নাযায়৷ বংশৰক্ষাৰ হেতু কৃত্ৰিম প্ৰজননক মান্যতা দিয়াতো প্ৰমাণিত হ’লেও ভাৰতীয় সভ্যতাই সমকামীক প্ৰশ্ৰয় দিয়া জনা নাযায়৷ ইয়াৰ বিপৰীতে ইজিপ্ত আৰু চীন দেশত খৃষ্ট জন্মৰ বহু বছৰ আগৰ পৰাই সমকামিতাৰ প্ৰচলন থকাৰ তথ্য পোৱা যায়৷ আজি ইজৰাইলৰ ৰাজধানী তেল আভিভ হ'ল গে লোকসকলৰ অঘোষিত ৰাজধানী৷ ইয়াৰ বিপৰীতে চৌডি আৰব, ইৰাণ, চুডান, নাইজেৰিয়া, য়েমন আদি মুছলিম দেশত সমকামীক মৃত্যুদণ্ডৰে দণ্ডিত কৰা হয়৷ আইনৰ দৃষ্টিত পোলেণ্ড, নেডাৰলেণ্ড, চুইডেন, কিউবেক আৰু ব্ৰিটেইন সমকামী সকলৰ প্ৰতি অতি সদয়৷ পশ্চিমীয়া দেশ আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ সমাজ ব্যৱস্থাই সমকামী সকলক সহজভাবে গ্ৰহণ কৰাৰ বিপৰীতে এচিয়াৰ দেশসমূহে বিশেষকৈ ভাৰতবৰ্ষ আৰু আফ্ৰিকাৰ কিছুমান দেশে সমকামী সকলৰ প্ৰতি বিৰূপ মনোভাৱ পোষণ কৰে৷ ১৮৬৯ চনত কাৰ্ল মেৰিয়া কেৰ্টবেনিৰ জাৰ্মান উপন্যাসত পোন প্ৰথম বাৰৰ বাবে সমকামীৰ বৰ্ণনা প্ৰকাশলৈ আহে৷ ইয়াৰ পিছত ১৮৮৬ চনলৈ ভিন্ন ভিন্ন কেইবাজনো পশ্চিমীয়া লিখকৰ লিখনিত সমকামিতাৰ কথা লিপিবদ্ধ হয়৷ ৰিচাৰ্ড ভন ক্ৰাফ্ট- এবিংগ নামৰ চেস্কোলজিষ্ট এজনে দুই শতাধিকৰ অধিক ৰোগীৰ তথ্য দাখিল কৰি ১৮৮৬ চনত সমকামিতাক পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে এবিধ জন্মগত ৰোগ বুলি মতামত ব্যক্ত কৰে৷ মনোবিজ্ঞান জগতৰ পুৰোধা ব্যক্তি চিগময়ুণ্ড ফ্ৰয়েডৰ (১৮৫৬- ১৯৩৯) মতে সমকামিতা হ'ল এক মানসিক ভ্ৰম অৱস্থা৷ ১৯৫২চনত আমেৰিকাৰ (ডায়েগন’ষ্টিক এণ্ড ষ্টেটিছটিকেল মেনুৱেল অব্ মেণ্টেল ডিছঅৰ্ডাৰ) সমকামিতাক এক মানসিক ব্যাধি বুলি লিপিবদ্ধ কৰা হয়৷ কিন্তু ১৯৭৩ চনত ব্যাপক হেঁচাৰ সন্মুখীনহৈ ব্যাধি শব্দটো আতৰাই ইয়াক 'ভুল নিৰ্ণয়' বুলি ঠাৱৰ কৰা হয়৷ বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই ১৯৭৭ চনত (আই চি ডি-৯) সমকামিতাক মানসিক ব্যাধি বুলি লিখি ১৯৯০ চনত (আই চি ডি-১০) লিষ্টৰ পৰা আঁতৰাই দিয়ে৷ হিটাৰোসেক্সুৱেল-হ’ম’ছেক্সুৱেল ৰেটিং স্কেল (কিনছে স্কেল)- ১৯৫৩ চনত ডাক্তৰ আলফ্ৰেড কিনচেই ০ ৰ পৰা ৬ লৈ এক যৌনতা নিৰ্ণায়ক মানদণ্ড নিৰুপন কৰে৷ বিপৰীত লিংগৰ প্ৰতি পূৰ্ণ আসক্তি থকা সকল ০ আৰু একে লিংগৰ প্ৰতি পূৰ্ণ আসক্তি থকা সকল ৬ শ্ৰেণীত পৰে৷ কোনো যৌন আসক্তি নথকা সকল X শ্ৰেণীত পৰে৷\nবিজ্ঞানী সকলে সমকামী হোৱাৰ কাৰণ জানিবলৈ নিৰন্তৰ প্ৰয়াস কৰি আহিছে৷ এতিয়ালৈকে জ্ঞাত হোৱা তথ্য খিনি তলত দিয়া হ’ল ৷\n.মানুহৰ ওপৰিও ভেড়া ছাগলি, গাহৰি, সিংহ, ৰাজহাঁহ, পেংগুইণ আদি জীৱৰ মাজতো সমকামিতা বিজ্ঞানী সকলৰ চকুত ধৰা পৰিছে৷\n.জেনেটিক বা বংশ গতিৰ ওপৰিও আন কাৰকো নিশ্চিত ভাবে জড়িত৷\n.সমকামী লেচবিয়ানে পিতৃৰ পৰা বংশগতি লাভ কৰে৷\n.সমকামী গে পুৰুষে মাতৃৰ পৰা বংশগতি লাভ কৰে|\n.দুজন যঁজা সন্তানৰ দুয়োটি সন্তানৰ যৌন ৰুচিবোধ পৃথক-পৃথকো হ’ব পাৰে৷\n.প্ৰসিদ্ধ জীৱ বিজ্ঞানী ৱিলিয়াম ৰাইচৰ মতে (এপি-জেনেটিক্স থিয়ৰী) মাতৃগৰ্ভত সন্তান থকা সময়ত ডি এন এত পৰিবৰ্তন নঘটাকৈ, টেষ্ট’ষ্টেৰন হৰমোনৰ প্ৰভাৱত সন্তানৰ যৌন স্বভাৱৰ নিৰূপণ হয়৷ পিতৃৰ টেষ্ট'ষ্টেৰন লেভেল কম হ’লে নাইবা মাতৃৰ টেষ্ট'ষ্টেৰন লেভেল অধিক হ’লে গৰ্ভস্থ সন্তান সমকামী হৈ ওপজাৰ সম্ভাৱনা৷\n.১৯৩৩ চনৰ এটা থিয়ৰি মতে X ক্ৰমচমত Xq28 নামৰ জেনেটিক মাৰ্কাৰ থাকিলে সন্তান গে হৈ ওপজে৷ সেয়ে সময় মতে এই জিন ধৰা পৰিলে গে সন্তান প্ৰসৱ দিয়াৰ সলনি গৰ্ভপাত কৰাব পাৰি৷\n.১৯৯১ চনৰ পৰা ২০০১ চনলৈ হোৱা বিভিন্ন প'ষ্টমৰ্টেমত দেখা গৈছে যে সমকামী সকলৰ হাইপোথেলামাচৰ নাইবা মস্তিষ্কৰ এন্টিৰিয়ৰ কমিচৰ অইনৰ তুলনাত ডাঙৰ৷ এইটো সকলোৰে জ্ঞাত যে হাইপোথেলমাচে পিটিওটৰিৰ মাধ্যমেৰে শৰীৰৰ হৰম'নৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ কৰে৷\nএতিয়া প্ৰশ্ন হয় পাৰি-পাৰ্শ্বিকতা, পৰিয়াল-সমাজৰ শিক্ষা- দীক্ষা আদিৰ কি একো ভূমিকা নাথাকে এজন ব্যক্তিৰ যৌন স্বভাৱ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত? সমকামিতা প্ৰাচীনকালৰ পৰাই এক বিতৰ্কিত বিষয় হৈ আহিছে৷ সন্মানৰ বা আদৰৰ চকুৰে সমাজত সমকামীসকলক চোৱা নহয়৷ সমকামী সকলে নিজকে যিমান ‘নৰ্মাল’ বুজাবলৈ চেষ্টা নকৰক কিয় আগতে উল্লেখ কৰা হৈছে যে তেওঁলোকৰ শাৰীৰিক আৰু মানসিক সমস্যা প্ৰায় সকলৰ থাকেই৷ ৮০শতাংশ সমকামীয়ে নিজে বা অভিভাৱকৰ দ্বাৰা মনোচিকিৎসকৰ সহায় বিচাৰে৷ কিন্তু কুৰি শতাংশ সমকামী হ’ল বেপৰোৱা৷ এইডচত আজিকালি সহজে নমৰে বুলি জনাৰ পিছত সমকামী সকলৰ দ্বাৰাই এচিয়াত এইচ আই ভি পজিটিভ লোকৰ সংখ্যা বাঢ়িছে বুলি ২০০৯ চনতেই বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই সতৰ্কবাণী শুনাই থৈছে৷ প্ৰায় বেচিভাগ সমকামীয়েই নিজৰ এইচ আই ভি ষ্টেটাচ নিজৰ যৌন সংগীক নজনায়৷ কন্ডোম, গ্লোভচ আদি ব্যৱহাৰ নকৰে৷ সমকামিতা কোনো গৌৰবৰ বা আধুনিকতাৰ পৰিচায়ক নহয়৷ আনহাতে তেওঁলোক কোনো কাৰণতে পুতৌৰ পাত্ৰ হ’ব নালাগিব৷ সমকামিতা এনে এক অৱস্থা যাক বংশগতিৰ ওপৰিও বাতাবৰণ আদিয়ে নিয়ন্ত্ৰিত কৰে৷ মদ, চিগাৰেট এৰিব পাৰিলে অবাধ যৌনাচাৰো ত্যাগ কৰাটো অসম্ভৱ নহয়৷ গে' বা লেচবিয়ান অৱস্থা ত্যাগ নকৰিলেও নিজৰ আৰু সমাজৰ স্বাস্থ্যৰ খাতিৰত এজন মাত্ৰ যৌনসংগীতেই জীৱন অতিবাহিত কৰক৷ কপিকেট চিনড্ৰমৰ বশবৰ্তীহৈ বলপূৰ্বক নিজকে সমকামী সজাবলৈ নাযাব৷ সুদীৰ্ঘ ৩৫বছৰ নিৰবিচ্ছিন্নভাবে মনোবিজ্ঞানৰ চিকিৎসাত জড়িত এই চিকিৎসক জন খৃষ্ট ধৰ্মাৱলম্বী লোক৷ খৃষ্টান ধৰ্মই সমকামিতাক সমৰ্থন নকৰে৷ কিন্তু তেওঁৰ উল্লেখিত বক্তব্যসমূহ চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ দৃষ্টিত নিৰপেক্ষ মন্তব্য৷ মোখনিত ইমানেই কম যে এক চমু লিখনিৰ মাধ্যমেৰে ইমান বিতৰ্কিত বিষয় এটাত সকলো দিশ সামৰা সম্ভৱপৰ নহয়৷ তাৰোপৰি মোৰ এই লিখনিৰ উদ্দেশ্য কাৰো মনত আঘাত দিয়া বা কাকো হেয় প্ৰতিপন্ন কৰা কাহানিও নহয়৷\nলেখক:- ডা° ভূপেন শইকীয়া


ধাৰাবাহিক উপন্যাস আৰ্তনাদ খণ্ড নং ১০ - বিটুমনি কোঁছ\nজীৱনৰ বাটত স্বচ্ছন্দে সন্তান দুটি বুকুত বান্ধি আগবাঢ়ি যাবলৈ দিশহীন চিন্তাই মোক আৱৰি ধৰিলে।\nমন্দিৰৰ একেবাৰে তলৰ চিৰিটোত মই বহি পৰিলোঁ। ভগৱানৰ মন্দিৰত সোমাবলৈ মোৰ সাহস নহ'ল। এক অদৃশ্য ভয়ত মই কোচখাই ৰৈ গ'লোঁ।নিজকে অপৰাধী আৰু অপবিত্ৰ ভাবটোৱে মোক অস্থিৰ কৰি তুলিলে।\nমাজনী ভাইটিক লৈ যা। ওপৰত ভগৱানৰ মূৰ্তি ধূপ জ্বলাই দুয়োটাই ভগৱানক প্ৰাৰ্থনা কৰিবি । এই সময়ত একমাত্ৰ ভগৱানেই আমাৰ সহায়।\nমা ,আপুনিও যাব লাগিব। ল'ৰা ছোৱালী দুটাই জেদ ধৰিলে।\nমোৰ মূৰটো ঘূৰাইছে মই ইয়াতেই বহি থাকিম। সিহঁত দুটা চিৰি বগাই ওপৰলৈ উঠি গ'ল।\nমন্দিৰৰ পৰা এজন-এজনকৈ ভক্ত উভতি আহিছে।কোনোবাজন ভগৱানৰ দৰ্শনৰ হেতু উত্ৰাৱল হৈ ঢাপলি মেলিছে।কোনেও অসুবিধা নোপোৱাকৈ মই একেবাৰে তলত থকা চিৰি ডালৰ এটা কোণত নিজকে লুকুৱাই বহি আছোঁ।\nআপোনাৰ কিবা অসুবিধা হৈছে নেকি ? হঠাৎ মোৰ সন্মুখত এজন ভক্তই কোৱা কথাষাৰত চিন্তাত গধুৰ মূৰটো দাঙি মাত্ৰ মূৰ জোঁকাৰি একো হোৱা নাই বুলি তেওঁক বুজালোঁ।\nতেনেহ'লে এই স্থানত ইমান বিষন্নমনেৰে বহি আছে কিয়?\nঅচিনাকি মানুহজনৰ ওপৰত প্ৰচণ্ড খং এটা উঠি আহিল। যদিও নিজকে সংযত কৰি উত্তৰ দিলোঁ।\nমোৰ ল'ৰা ছোৱালী হাল মন্দিৰত ধূপ জ্বলাবলৈ গৈছে।\nদায়িত্বত মহত্ব আছে।ল'ৰা ছোৱালী হালৰ লগত আপুনিও ভগৱানৰ দৰ্শন কৰা কথা নাভাবিলে।\nএজন অচিনাকি মানুহৰ আগত কোনো ধৰণৰ কথা কোৱা মই প্ৰয়োজনীয়তা অনুভৱ কৰা নাই। হ'লেও তেওঁৰ কথাত যুক্তি আছে।সেয়েহে নীৰৱতা অৱলম্বন কৰি বহা ঠাইতে বহি থাকিলোঁ।\nজীৱন যুদ্ধত ব্ৰতী হ'ব খোজা মানুহৰ মনত দায়বদ্ধতা থাকিব লাগিব। কথাষাৰ কৈ মানুহজন আঁতৰি গ'ল।\nকি আচৰিত এই পুৰুষ জাতিটো। নাৰী দেখিলেই কাষ চাপি আহে। ল'ৰা ছোৱালী হাল ইমান দেৰি আহিব লাগিছিল। বুকুৰ মাজত এটা ডাঙৰ শব্দ হ'ল।\nদায়িত্বত মহত্ত্ব আছে।এইয়াই যদি সঁচা হয়।ভগৱানৰ ওচৰলৈ মই যোৱাত অপৰাধ কি থাকিব পাৰে।\nওপৰলৈ মূৰ তুলি মন্দিৰৰ তোৰণ খনলৈ চালোঁ। বতাহত হালিছে জালিছে। তপত চকুলোঁ বৈ আহিল। বুকুত হাত দি ভগৱানক স্মৰণ কৰি কলোঁ, প্ৰভূ তোমাৰ এই পবিত্ৰ স্থানত মোৰ স্থান নাই।মোৰ সন্তান দুটিৰ বাবে এপলক তোমাৰ চৰণত বহিছোঁ। মোক ক্ষমা কৰিবা।\nমোৰ কাষেৰে ওপৰলৈ উঠি যোৱা গেৰুৱা বস্ত্ৰ পিন্ধা পূজাৰী জনৰ হাতৰ ৰূদ্ৰাক্ষ মালা ডালৰ পৰা এটা মণি বাগৰি বাগৰি মোলৈ আগবাঢ়ি আহিছে।\nধন্য প্ৰভু ! মণিটো বুকুত সযতনে সাৱটি মই আৱেগিক হৈ পৰিলোঁ।\nমা, মা ল'ৰা ছোৱালী হাল তললৈ নামি আহিছে। বহুত দিনৰ মূৰত যেন সিহঁতৰ মুখত হাঁহি দেখা পালোঁ। ছোৱালীজনীয়ে দিয়া ভগৱানৰ প্ৰসাদ হাত পাতি ললোঁ। নতুন আলহীজনে মোৰ পেটত হাত ভৰি মাৰি আক্ষেপ প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে।জীৱনৰ তাগিদাত মই অৱহেলিত কৰা মোৰ তৃতীয় সন্তানে নিজৰ উপস্থিতি জাহিৰ কৰিলে।


হিমাচলত চকুৰ সন্মুখতে খহি পৰিল পাহাৰৰ আধা ! কথমপি প্ৰাণৰক্ষা পর্যটকৰ | ASSAM TIMES POST\nহিমাচলত চকুৰ সন্মুখতে খহি পৰিল পাহাৰৰ আধা ! কথমপি প্ৰাণৰক্ষা পর্যটকৰ\nনিশাতেই ভূমিস্খলনত মাটিৰ তলত চেপা খাই মৃত্যুৰ খবৰ বিয়পি পৰাত গাড়ী লৈ ৰাস্তা পাৰ হোৱাৰ সাহস কৰা নাছিল কোনোৱে। সেই মাটি পৰীক্ষা কৰি চাবলৈ গাড়ীৰ পৰা নামোতেই চকুৰ সন্মুখতে পাহাৰৰ আধা অংশ খহি পৰা প্ৰত্যক্ষ কৰে পর্যটকসকলে। ডাৱৰ বিস্ফোৰণৰ ফলত হোৱা বানত বিধ্বস্ত হিমাচল প্ৰদেশত যেন মৃত্যুৰ মুখৰ পৰা ঘূৰি আহিল এদল পৰ্যটক!\nYour average landslide in Himalaya-s, this is in Sirmaur near Paonta Sahib. pic.twitter.com/vRJzzfN2aO\n— Now Unleashed अतीन्द्रियो ಅತೀಂದ್ರಿಯೋ 🥺🥺 (@Ateendriyo) July 30, 2021\nউল্লেখ্য, বিগত কেইটামান দিনত হোৱা নেৰানেপেৰা বৰষুণত শোচনীয় অৱস্থা হিমাচল প্রদেশত। ঠায়ে ঠায়ে হৈছে ভূমিস্খলন। বৃহস্পতিবাৰে নিশা গাড়ীসহিতে খাদত পৰি এগৰাকী মহিলাৰ মৃত্যু হয়। গুৰুতৰভাৱে আহত হয় অতিকমেও ১০ জন। তেনে পৰিস্থিতিত শুক্রবাৰে পুৱা পাহাৰ খহি পৰা লোমহর্ষক দৃশ্য ধৰা পৰিল কেমেৰাত।\nশুক্রবাৰে পুৱা নাহানৰ ওচৰত পন্টা চাহিব আৰু চিল্লাই-হাটকোৰিৰ সংযোগস্থলত এই ঘটনা ঘটে। নেৰানেপেৰা বষুণত প্রায় ১০০ মিটাৰ ৰাস্তাসহ পাহাৰৰ একাংশ খহি যায়। ইয়াৰ ফলত হিমাচলৰ ৭০৭ নম্বৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ অৱৰুদ্ধ হৈ পৰে। পাহাৰৰ কাষত পর্যটক লৈ আবদ্ধ হৈ আছে বহু গাড়ী। সেইবোৰ অন্য ৰাস্তাৰে পাৰ কৰাৰ চেষ্টা কৰিছে আৰক্ষী আৰু ও উদ্ধাৰকাৰী দলে। লাহুল-স্পীতিতো প্রায় ২০০ পর্যটক আবদ্ধ হৈ আছে।\nTotal views : 2981503


no-recruitment-examination-of-state-transport-department-after-one-year-of-publishing-advertisement– News18 Assam\nনিযুক্তি প্ৰদানৰ নামত নিবনুৱাক ৰামঠগন পৰিবহন বিভাগৰ, প্ৰ-পত্ৰ দাখিলৰ এবছৰ পিছতো নহ'ল পৰীক্ষা\n২০১৮ বৰ্ষৰ জুলাই মাহত ৰাজ্যৰ শিক্ষিত নিবনুৱাৰ পৰা চাকৰিৰ আবেদন বিচাৰি আজিলৈকে পৰিবহণ বিভাগে অনুষ্ঠিত নকৰিলে কোনো পৰীক্ষা৷\nUpdated:June 28, 2019, 9:56 AM IST\nUpdated: June 28, 2019, 9:56 AM IST\nগুঞ্জন কলিতাঃ নিযুক্তি প্ৰদানৰ নামত নিবনুৱাক এবছৰে একপ্ৰকাৰ ৰামঠগন দিছে ৰাজ্যৰ পৰিবহণ বিভাগে৷ ২০১৮ বৰ্ষৰ জুলাই মাহত ৰাজ্যৰ শিক্ষিত নিবনুৱাৰ পৰা চাকৰিৰ আবেদন বিচাৰি আজিলৈকে পৰিবহণ বিভাগে অনুষ্ঠিত নকৰিলে কোনো পৰীক্ষা৷ প্ৰ-পত্ৰ পূৰণ কৰি বিগত এটা বছৰে পৰীক্ষাৰ বাবে অপেক্ষাৰত ৰাজ্যৰ শিক্ষিত যুৱক-যুৱতী৷\nপৰিবহণ বিভাগৰ মুঠ ৩৮টা পদৰ বাবে ২০১৮ বৰ্ষৰ ১৯ জুলাইত প্ৰকাশ কৰা হৈছিল বিজ্ঞাপন৷ বিজ্ঞাপনত উল্লেখ কৰা অনুসৰি Jr. Asstt.(HQ)ৰ ১১টা পদ, Jr. Asstt.(Dist.)ৰ ৯টা পদ, Stenographerৰ ১টা, Computerৰ ১টা, Asstt. Enforcement Inspectorৰ ৮টা পদ আৰু Enforcement Checkerৰ ৮টা পদৰ বাবে ৰাজ্যৰ নিবনুৱাৰ পৰা এবছৰ পূৰ্বে বিচৰা হৈছিল আবেদন৷\n২০১৮ বৰ্ষৰ ১৬ আগষ্ট আছিল আবেদনৰ অন্তিম সময়সীমা৷ বিজ্ঞাপন লাভ কৰাৰ পিছতে ৰাজ্যৰ শিক্ষিত নিবনুৱাসকলেও পৰিবহণ বিভাগৰ এই চাকৰিৰ বাবে জনাইছিল আবেদন৷ কিন্তু বিজ্ঞাপন প্ৰকাশৰ এটা বছৰ হ’ল, এতিয়ালৈ পৰিবহণ বিভাগে আগবঢ়াব নোৱাৰিলে নিৱনুৱা সংস্থাপনৰ গাড়ী৷\nকিছুদিন পূৰ্বে পৰিবহণ বিভাগৰ আয়ুক্তৰ দ্বায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছে কামৰূপ মহানগৰৰ পূৰ্বৰ উপায়ুক্ত তথা IAS বিষয়া বীৰেন্দ্ৰ মিট্টালে৷ এতিয়া বিষয়াগৰাকীৰ তত্বাৱধানত শীঘ্ৰে পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত হ'ব বুলি আশা প্ৰকাশ কৰিছে শিক্ষিত নিবনুৱাসকলে ৷


কথা-বাৰ্তাঃ নাগৰিকৰ শ্ৰেণীবদ্ধকৰণ নহব নাগৰিকপঞ্জীত, সাক্ষাতকাৰতঃ প্ৰতীক হাজেলা, অৰুণাভ শইকীয়াৰ সৈতে... - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome ARUNABH-SAIKIA INTERVIEW KOTHA-BARTA NRC অৰুণাভ-শইকীয়া কথা-বাৰ্তা কথা-বাৰ্তাঃ নাগৰিকৰ শ্ৰেণীবদ্ধকৰণ নহব নাগৰিকপঞ্জীত, সাক্ষাতকাৰতঃ প্ৰতীক হাজেলা, অৰুণাভ শইকীয়াৰ সৈতে...\nকথা-বাৰ্তাঃ নাগৰিকৰ শ্ৰেণীবদ্ধকৰণ নহব নাগৰিকপঞ্জীত, সাক্ষাতকাৰতঃ প্ৰতীক হাজেলা, অৰুণাভ শইকীয়াৰ সৈতে...\nxukhdukh.com January 06, 2018 ARUNABH-SAIKIA, INTERVIEW, KOTHA-BARTA, NRC, অৰুণাভ-শইকীয়া, কথা-বাৰ্তা,\nনাগৰিকৰ শ্ৰেণীবদ্ধকৰণ নহব নাগৰিকপঞ্জীত\nসাক্ষাতকাৰতঃ প্ৰতীক হাজেলা\nনতুনবৰ্ষৰ দুৱাৰদলিতে অসমত বহুপ্ৰতীক্ষিত নাগৰিকপঞ্জীৰ আংশিক খচৰা প্ৰকাশ কৰা হৈছে। অসমত নাগৰিকপঞ্জীৰ উন্নীতকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া ১৯৫১চনৰ পাছত প্ৰথমবাৰৰ বাবে চলোৱা হৈছে। প্ৰশাসনে এই প্ৰক্ৰিয়াক ‘বৈধ নাগৰিক’ সকলৰ চিনাক্তকৰণ আৰু ‘অবৈধ নাগৰিক’ৰ শিপা উঘলাৰ এক প্ৰক্ৰিয়া বুলি অভিহিত কৰিছে। এই প্ৰক্ৰিয়া ১৯৮৫চনৰ অসম চুক্তিৰ দফা অনুসৰি চলোৱা হৈছে। যিসকলে ১৯৭১চনৰ ২৪ মাৰ্চৰ মাজনিশাৰ আগতে নিজে বা পূৰ্বজ সকলে অসমত প্ৰৱেশ কৰাৰ প্ৰমাণ দাখিল কৰিব পাৰিব, তেওঁলোককে নাগৰিক হিচাবে গণ্য কৰা হব। আংশিক খচৰাত ৰাজ্যৰ ৩.৩কোটি মানুহৰ ভিতৰত প্ৰায় ১.৯কোটি মানুহৰ নাগৰিকপঞ্জীত নাম অন্তৰ্ভুক্তিৰ বাবে দাখিল কৰা আবেদন প্ৰত্যায়িত(ভেৰিভাই) কৰিছে। বাকী সকলৰ নাম এতিয়াও প্ৰত্যায়িত কৰিবলৈ বাকী আছে।\nস্ক্ৰল.ইনৰ প্ৰতিবেদকে নাগৰিকপঞ্জী উন্নীতকৰণৰ ৰাজ্যিক সমন্বয়ক আৰু সম্পূৰ্ণ প্ৰক্ৰিয়াটোৰ দায়িত্বত থকা জ্যেষ্ঠ বিষয়া প্ৰতীক হাজেলৰ সৈতে কথা-বাৰ্তাত মিলিত হৈছিল, তাৰেই অসমীয়া অনুবাদ অনুমতিমৰ্মে সুখ-দুখৰ পাতত অসমৰ ৰাইজৰ বাবে আগবঢ়োৱা হৈছে।\nসাংবাদিকৰ প্ৰশ্নঃ প্ৰথম আংশিক খচৰাত নাম থকাৰ আচলতে অৰ্থ কি? এতিয়াও ১.৪কোটি এনে মানুহ আছে যাৰ নাম এই খচৰাত নাই। এয়া তেওঁলোকৰ কাগজপত্ৰৰ খেলিমেলিৰ বাবে হৈছে নে তেওঁলোকৰ কাগজপাতি এতিয়াও ভেৰিফিকেচন সম্পূৰ্ণ নোহোৱাৰ বাবে হৈছে?\nহাজেলা ডাঙৰীয়াৰ উত্তৰঃ আমি এই কথা আমাৰ প্ৰচাৰ অভিযানৰ জৰিয়তে স্পষ্টকৈ কৈছো যে ভেৰিফিকেচন এতিয়া পেণ্ডিং হৈ আছে (সেই সকলৰ যাৰ নাম প্ৰথম আংশিক খচৰাত নাই)। ভেৰিফিকেচনটো এক অবিৰত প্ৰক্ৰিয়াহে। মই আপোনাক এটা উদাহৰণ দিও-\nধৰা হওক যে মোৰ পৰিয়ালত চাৰিগৰাকী সদস্য আছে, মোৰ পিতৃ, পত্নী, কন্যা আৰু মই। মোৰ পিতৃ, মই আৰু মোৰ কন্যাই যদি লিগেচী মোৰ ককাদেউতাৰ পৰা প্ৰমাণ কৰো, তেন্তে মোৰ পত্নীয়ে লিগেচিৰ তথ্য তেওঁৰ দেউতাক বা ককাদেউতাকৰ সৈতে যোগসূত্ৰ দেখুওৱা হব লাগিব। মোৰ পিতৃয়ে মোৰ ককাদেউতাৰ সৈতে সম্পৰ্কৰ তথ্যগত প্ৰমাণ দিলে, মই পিতৃৰ সৈতে লিংকেজ আৰু মোৰ কন্য়াই মোৰ দেউতাৰ সৈতে তাইৰ লিংকেজৰ তথ্য দিব লাগিব। গতিকে চাৰিখন ডকুমেণ্ট হব, মোৰ দেউতাৰ, মোৰ, মোৰ কন্যাৰ আৰু শেষত মোৰ ককাদেউতাৰ ডকুমেণ্ট।\nআৰু ধৰা হওক যে মোৰ পত্নীয়েও এখন ডকুমেণ্ট জমা দিলে তেওঁৰ পিতৃৰ সৈতে লিংকেজৰ আৰু এখন তেওঁৰ দেউতাকৰ লিগেচিৰ কাগজ।\nএতিয়া, মোৰ পিতৃয়ে, ধৰক, মেট্ৰিকৰ এডমিট কাৰ্ড দিলে, মই পেন কাৰ্ড দিলো, মোৰ কন্যাই স্বাস্থ্য বিভাগৰ যুটীয়া নিৰ্দেশকে চহী কৰা জন্মগত প্ৰমাণ পত্ৰ দিলেআৰু মোৰ পত্নীয়ে দিলে তেওঁৰ পাছপৰ্ট। এই সকলো কাগজেই ভেৰিফিকেচনৰ বাবে বেলেগ বেলেগ ঠাইলৈ পঠিওৱা হয়। মেট্ৰিকৰ কাগজ ছেবাৰ অফিচলৈ, মোৰ পেনকাৰ্ড ফাইনেন্স মিনিষ্ট্ৰিলৈ, মোৰ কন্যাৰ জন্মৰ প্ৰমাণপত্ৰ স্বাস্থ্য বিভাগৰ অফিচলৈ আৰু পত্নীৰ পাছপৰ্টৰ কপি যাব বৈদেশিক পৰিক্ৰমাৰ কাৰ্যালয়লৈ প্ৰত্যায়িতকৰণৰ বাবে।\nএতিয়া ধৰক, মেট্ৰিকৰ এডমিট, পেনকাৰ্ড আৰু জন্মৰ প্ৰমাণপত্ৰবোৰ ভেৰিফাইড হৈ আহিল। তেন্তে, মোৰ কন্যাৰ লিংকেজ মোৰ সৈতে, মোৰ লিংকেজ দেউতাৰ সৈতে আৰু দেউতাৰ লিংকেজ মোৰ ককাদেউতাৰ সৈতে প্ৰত্যায়িত হোৱা বুলি গণ্য কৰা হব। কিন্তু, মোৰ ককাদেউতাৰ লিগেচী ডাটা কিন্তু এতিয়াও ভেৰিফাইড হোৱাই নাই। একে সময়তে, মোৰ পত্নীয়ে জমা দিয়া দুয়োখন কাগজ প্ৰত্যায়িত হৈ আহিল। তেতিয়া মোৰ দেউতা, মই আৰু কন্যাৰ নাম বাদ পৰিব, কিন্তু আংশিক খচৰাত কেৱল পত্নীৰ নামহে অন্তৰ্ভুক্ত হব। গতিকে কিছুমানৰ নাম আছে, আৰু বাকী কিছুমানৰ পেণ্ডিঙেই হৈ আছে। এই হৈছে প্ৰথম অংশ।\nতাৰ পিছৰ কথাটো হৈছে যে, আমি বহুত বেছি পৰিমানৰ ডকুমেণ্ট চম্ভালি আছো। যদি, মই ফাইনেন্স মিনিষ্ট্ৰিৰ পৰা মোৰ পেনকাৰ্ডৰ ভেৰিফিকেচন লাভ কৰিছো, তেন্তে মই ফিল্ডত থকা অফিচাৰজনক এই কথা আপডেট কৰিব বা জনাব লাগিব। এই কামটো মই প্ৰতিদিনে কৰাটো সম্ভৱ নহয়। সেয়ে বেলেগ বেলেগ বেটচ(batch)ত কামটো কৰিব লগা হব। কাৰণ, অফিচাৰজনৰ ওপৰত ইতিমধ্যেই কামৰ বোজা আছেই। এই অফিচাৰজনে এতিয়া মোৰ দেউতাৰ কাগজ, মোৰ ককাদেউতাৰ কাগজ চাব, যে কৰবাত বংশলতা (Family tree) ত আঁসোৱাহ বা অমিল দেখিবলৈ পায় নেকি, বা কোনো ডি ভোটাৰ(সন্দেহজনক ভোটাৰ)নেকি! প্ৰতিজন মানুহৰ বাবেই তেওঁ এটা অনুসন্ধানৰ ভিত্তিত সিদ্ধান্তত উপনীত হব। এই কামটো বা প্ৰক্ৰিয়াটো তেওঁক দিয়া এলেকাটোৰ প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ বাবেই কৰিব লাগিব।\nআৰু এয়া বহুত বেছি কাগজৰ কাম। তোমাক আৰু অলপ পটভূমি বুজাব পাৰি এইধৰণে যে কেৱল ২৫০০ অফিচাৰহে আছে, প্ৰায় ৩.৩কোটি জনসংখ্যাৰ বিপৰীতে। আৰু এই কামটো অতি দায়িত্বসহকাৰে কৰিব লাগিহ। নহলে, এই তালিকাত অযোগ্য ব্যক্তিৰ নাম এই তালিকাত সোমাব আৰু যোগ্য ব্যক্তিৰ নামেই থাকি যাব। আৰু তেওঁ কামটো নিজে কায়িকভাৱে (manually) কৰিব লাগিব। কম্পিউটাৰ বোৰে কেৱল আমাক ডকুমেণ্ট চাবমিট কৰাৰ বাবে আৰু ইছুৱিং অথৰিটিবোলৰলৈ সেইবোৰ পঠিওৱাৰ কামহে কৰিব। বেছিভাগ ঠাইতে সেইকাম হোৱাৰ পাছত সেইবোৰ কামতনহা হৈ পৰে। বেছিভাগ চাৰ্টিফিকেট ইছ্যু কৰা ইছুৱিং অথৰিটিত কম্পিুটাৰাইজড ডাটাবেচ নাই, কেৱল পেন কাৰ্ডৰ বাহিৰে।\nসাংবাদিকৰ প্ৰশ্নঃ এই গোটেই প্ৰক্ৰিয়াটোৰ মেৰুদণ্ড হৈছে লিগেচী ডাটা যিয়ে বংশৰ ইতিহাস প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যেনেকৈ আপুনি কলে। কিন্তু কিছুমনা কেচ আছে যত মানুহজনৰ নাম আহিছে অথচ দেউতাকৰ নাম তালিকাত নাই, সেইটো কেনেকৈ সম্ভৱ?\nহাজেলা ডাঙৰীয়াৰ উত্তৰঃ ইয়াৰ অৰ্থ এয়াও হব পাৰে যে মানুহজনে মাতৃৰ ফালৰ পৰা লিগেচী প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে। এজন মানুহ লিগেচি দেউতাৰ অথবা মাতৃৰ পৰিয়ালৰ পৰাও প্ৰতিষ্ঠা কৰিব পাৰে। কিন্তু ২০০৪ চনৰ পাছত জন্ম হোৱা লোকসকলৰ বাবে মাক আৰু দেউতাকৰ দুয়োটা বংশলতাই প্ৰতিষ্ঠা কৰিব লাগিব।\nমানুহৰ মাজত এই ধাৰণা হৈছে যে, যিহেতু ডকুমেণ্টবোৰ পৰিয়াল হিচাবে জমা কৰা হৈছে, গতিকে ফলাফলো পৰিয়ালগত হিচাবে ওলাব। সাধাৰণে, যিকোনো ভেৰিফিকেচনৰ প্ৰক্ৰিয়াত কি হয় জানে, আমি পৰিয়াল এটালৈ যাও আৰু আমি প্ৰতিখন ডকুমেণ্ট এখন এখনকৈ পৰীক্ষা কৰো আৰু তাৰ পাছতহে হয় বা নহয়, তাৰ নিশ্চিতি দিও। ইয়াত আমি প্ৰথম পদক্ষেপটো লৈছোহে। কিন্তু, তাৰোপৰি আমি এই ডকুমেণ্টবোৰ লৈছো আৰু কাগজ ইছ্যু কৰা অফিচলৈ সেইবোৰ পঠিওৱা হৈছে। ইয়াতেই পৰিয়ালগত ধাৰণাটো ভাগি গৈছে আৰু প্ৰতিজন মানুহে একক ব্যক্তি হিচাবে পৰিগণিত হৈছে। আৰু যেতিয়াই প্ৰত্যায়িতকৰণৰ ফলাফল আহিব, মই তেতিয়া মোৰ অফিচাৰলৈ বেটচ হিচাবত সেইবোৰ পঠাব পাৰিম। আৰু তেওঁ তেতিয়া সেইবোৰ কম্পিউটাৰাইজ তথ্যকোষত সেইবোৰ লিপিবদ্ধ কৰিব।\nউচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ নিৰ্দেশ যেতিয়া আহিল যে প্ৰথমখন খচৰা ৩১ ডিচেম্বৰতে প্ৰকাশ কৰিব লাগিব, তেতিয়াই মই প্ৰক্ৰিয়াটো সাময়িকভাৱে ৰখাই দিব লগা হ’ল। গতিকে বহুত বেছি পৰিমানৰ তথ্যই এতিয়া অফিচাৰে লিপিবদ্ধ কৰালৈ অপেক্ষা কৰালৈ ৰৈ থাকিব লগা হৈছে। গতিকে কোনো পৰিয়ালৰ কাৰোবাৰ নাম সোমাইছে, আৰু কাৰোবাৰ নাম হয়তো বাদ পৰিছে।\nসাংবাদিকৰ প্ৰশ্নঃ উজনি অসমৰ জিলা, শিৱসাগৰ আৰু যোৰহাটত, ৮০শতাংশতকৈ অধিক লোক তালিকাত সোমাইছে। নামনি অসম যি বেংগলী মুছলিম সম্প্ৰদায়ৰ বসতিস্থলী, তাত কিন্তু এই সংখ্যা ৪০শতাংশৰ তলতহে হে কিছু বিশেষ জিলাত। আপুনি এই অসমতাপূৰ্ণ অৱস্থাটো কিদৰে বাখ্যা কৰিব?\nহাজেলা ডাঙৰীয়াৰ উত্তৰঃ উজনি অসমত, বহু বেছি সংখ্যকেই Original Inbibitant কেটেগৰীৰ যোগে পঞ্জীকৃত হব, যাৰ নাগৰিকত্ব আমি কোনো সন্দেহৰ উৰ্ধত বুলি ক্ষেত্ৰভিত্তিক ভেৰিফিকেচনযোগে প্ৰতিষ্ঠা কৰিব পাৰিছো।\nআপুনি যদি চুপ্ৰীমকৰ্টৰ চূড়ান্ত অৰ্ডাৰটো পঢ়ে(অৰিজেনেল ইনহেবিটেন্টৰ বিষয়ত), ধাৰা ৩(৩), যিয়ে ‘খিলঞ্জীয়া বাসিন্দা(Original Inhabitant)’ৰ কেটেগৰীটো নিৰ্ণয় কৰে, তাত কোৱা হৈছে যে, ‘ই ধাৰা ৩(২)দিয়া ধৰণকৈ বেলেগ ধৰণে চিনাক্ত কৰিও নাগৰিকপঞ্জীত অন্তভুৰ্ক্ত কৰাৰ সুবিধা প্ৰদান কৰিছে’। ধাৰা ৩(৩)ত অলপ কম কঠিন আৰু কম বাহুল্যৰ প্ৰক্ৰিয়াৰে অসমৰ খিলঞ্জীয়া বাসিন্দাৰ নাম অন্তৰ্ভুক্তিৰ দাবীক সিদ্ধান্ত লোৱাৰ বাট মুকলি কৰিছে।“\nসেয়ে, সেই সকল লোকৰ মই কাগজ পত্ৰ সংগ্ৰহ কৰিছো। কিন্তু প্ৰাৰম্ভিক সোধপোছ(prima facie) তে যদি সেইবোৰ বিশ্বাসযোগ্য বুলি পতিয়ন গৈছো। যিহেতু তেওঁলোকৰৰ নাগৰিকত্ব সন্দেহৰ উৰ্ধত বুলি স্থানীয় অনুসন্ধানৰ জৰিয়তে দেখা গৈছে, তেতিয়া আৰু তেওঁলোকে বেলেগৰ নাগৰিকত্ব প্ৰমাণৰ বাবে দীঘলীয়া প্ৰত্যায়িতকৰণ প্ৰক্ৰিয়াৰ মাজেৰে যাব লগা হোৱা নাই। সেয়ে, আপুনি হয়তো এইসকলৰ বাবে প্ৰয়োজন হোৱা সময় অতি কম যে সেই কথা বুজিব পাৰিছে।\nহাজেলা ডাঙৰীয়াৰ উত্তৰঃ চাওক, যদিও এনে লাগে যে এইটো কম কঠিন অথবা বাহুল্যবিহীন প্ৰক্ৰিয়া, কিন্তু আন এটা ফালৰ পৰা ই বেছি সুক্ষ্মতৰ আৰু কঠিনহে। হয়, নাগৰিকপঞ্জীৰ স্থানীয় পঞ্জীয়কজনে সিদ্ধান্ত লয়, কিন্তু সেই সিদ্ধান্তবোৰ প্ৰতিটোতে স্থানীয় ৰাজহ চক্ৰ বিষয়াই সহমত প্ৰকাশ কৰি চহী কৰিব লাগিব আৰু তাত পাছত জিলা উপায়ুক্তয়ো সহমতি দিব লাগিব। এজনৰ একচেতিয়া সিদ্ধান্তই শেষ কথা হোৱাটো বাৰণ কৰিবলৈকে এই ব্যৱস্থা লোৱা হৈছে। যেতিয়া এটা বিশেষ কেচত বিশেষ ব্যৱস্থা লোৱাৰ নিৰ্দেশনা আছেই, গতিকে আমি তাকেই কাৰ্যকৰী কৰিছো।\nসাংবাদিকৰ প্ৰশ্নঃ চূড়ান্ত নাগৰিকপঞ্জীত, খিলঞ্জীয়া থলুৱা বাসিন্দা আৰু বাকী সকলৰ মাজত কোনো প্ৰভেদ নাথাকিব। কিন্তু আপুনি নাভাবেনে যে ৰাজ্যখন এতিয়া অসম হিচাবে পৰিচয়ৰ বাবে স্পৰ্শকাতৰ, প্ৰশাসনে সেই তথ্য চৰকাৰী ৰেকৰ্ডছত লিপিবদ্ধ কৰি ৰাখিব, যদিও এইয়া ৰাজহুৱা নহয়, কিন্তু ই এক hierarchy of citizenship সৃষ্টি কৰিব- যেনে কিছুমান মানুহ বেছি খিলঞ্জীয়া বাকীসকলতকৈ?\nহাজেলা ডাঙৰীয়াৰ উত্তৰঃ উচ্চতম ন্যায়ালয়ে এই দিশটোটোও চাইছে। কেচটোৰ আবেদনকৰ্তাই কৈছিল যে ই এক Superior class of citizens ৰ সৃষ্টি কৰিব যাৰ নিয়োগ, শিক্ষা আদি বিষয়ত বেছি সুবিধা থাকিব। কিন্তু সেই অৰ্ডাৰটোৱে স্পষ্টকৈ কৈছে যে, তেনে কোনো সম্ভাৱনীয়তাৰ কোনো ভিত্তি নাই। মই কৰ্টকো জনাইছো আৰু অৰ্ডাৰো পাছ কৰিছো আৰু এখন অফিচ মেমোৰেণ্ডামো বিষয়টোত ইচ্যু কৰিছো।\nএই তথ্য কোনো আন প্ৰক্ৰিয়াৰ বাবে প্ৰাসংগিক নহব। এই প্ৰক্ৰিয়াটো আচলতে কোন খিলঞ্জীয়া বা থলুৱা তাক বিচাৰকৰাৰ প্ৰক্ৰিয়াই নহয়, ই কেৱল নাগৰিকত্বৰহে। সেয়ে তেওঁলোকে কেচটোকে নামঞ্জুৰ কৰি দিলে, কাৰণ ই কাকো উচ্চ খাপৰ নাগৰিক নবনায়। সকলোৱে এক সমান পৰ্যায়ৰ নাগৰিক হব। আপুনি যদি তালিকাখন দেখিছে, তেন্তে ই সকলোৰে বাবে এখনেই তালিকা। তাত কোনো ভাগ বা কেটেগৰী নাই।\nসাংবাদিকৰ প্ৰশ্নঃ যিসকল মহিলাই পঞ্চায়তৰ নথি তেওঁলোকৰ লিংকেজ ডকুমেণ্ট ৰূপে জমা কৰিছিল, তেওঁলোকৰ নাম তালিকাত অহা নাই, কেৱল থলুৱা খিলঞ্জীয়া বুলি চিনাক্ত হোৱা সকলৰ নামহে প্ৰথম খচৰাত আহিছে। উচ্চতম ন্যায়ালয়ে যিহেতু এই নথিক বৈধ বুলি ঘোষণা কৰিলে, তেওঁলোকে দ্বিতীয় তালিকাত সহজেই নাম অন্তৰ্ভুক্তি কৰিবলৈ সক্ষম হবনে?\nহাজেলা ডাঙৰীয়াৰ উত্তৰঃ হয়, যি সকল মহিলাই কেৱল পঞ্চায়তৰ নথিক ভৰসা কৰি তাৰ বাহিৰে কোনো বিকল্প নথি জমা দিয়া নাই, তেওঁলোকৰ নাম প্ৰথম খচৰাত নাই। সন্মানীয় কৰ্টে এইকথাও কৈছে যে এনেবোৰ কেচত সুক্ষ্মভাৱে পৰীক্ষা কৰিহে লিংকেজ প্ৰতিষ্ঠা কৰিব পৰা যাব। এতিয়াও আমি সেইবোৰৰ ভেৰিফিকেচনৰ প্ৰক্ৰিয়াটো আৰম্ভ কৰা নাই। কাৰণ, উচ্চতম ন্যায়ালয়ে এইবুলিও নিৰ্দেশনা দিছিল যে মই প্ৰথমে ১ ডিচেম্বৰ পৰা ইনভেষ্টিগেচন আৰম্ভ কৰা ৩৮লাখ কেচহে প্ৰথমে মীমাংসালৈ আনিব লাগিব।\nসাংবাদিকৰ প্ৰশ্নঃ অনাগত কেইটিমান মাহতো আপোনালোকে বিশাল গণনা প্ৰক্ৰিয়া চলাব লাগিব, যদিও উচ্চতম ন্যায়ালয়ে অহা ২০ফেব্ৰুৱাৰীত চূড়ান্ত সময়সীমাক লৈ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিব। তাৰ বাবে পৰিকল্পনা কেনে?\nহাজেলা ডাঙৰীয়াৰ উত্তৰঃ আটাইতকৈ কঠিন কামটো আছিল ৬.৬কোটি ডকুমেণ্ট সংগ্ৰহ কৰা আৰু ৭৫০০০ তকৈ বেছি বিভিন্ন প্ৰান্তৰ ইছুৱিং অথৰিটিলৈ ভেৰিফিকেচনৰ বাবে সেইবোৰ পঠিওৱাটো। সেই অংশটোৰ বেছি ভাগ সম্পূৰ্ণ হৈছে।এতিয়া, মই কোৱাৰ দৰেই, আমি সেই ভেৰিফিকেচনৰ ফলাফল সমূহ প্ৰতিটো কেচৰ বাবে কায়িকভাৱে লিপিবদ্ধ কৰিব লাগিব। ই নিশ্চয়কৈ যথেষ্ট সময় লব, কিন্তু মই এইবিষয়ে নিশ্চিত নহয় বুলি কবলগীয়াকৈ ইমানো বেছি নহয়!\nসাংবাদিকৰ প্ৰশ্নঃ যিহেতু প্ৰক্ৰিয়াটোৰ সৈতে বাংলাদেশ জড়িত নাই, এনে ধাৰণাও পোষণ কৰা দেখা গৈছে যে নাগৰিকপঞ্জীৰ উন্নীতৰণ প্ৰক্ৰিয়াটো এক ধৰণৰ ফলপ্ৰসূতাহীন প্ৰক্ৰিয়া(Exercise in futility) হে! আপোনাৰ মন্তব্য।\nহাজেলা ডাঙৰীয়াৰ উত্তৰঃ এয়া বাস্তৱিকতে মোৰ অধিকাৰক্ষেত্ৰৰ কথা নহয়। কিন্তু, কথাটো হৈছে, আইনগত ভাৱে যিটো কাৰ্যকৰী কৰিব লাগিব, সেয়াটো কৰিবই লাগিব। মই যদিও আইআইটিৰ স্নাতক, যদিও আমেৰিকালৈ যাও আৰু তেওঁলোকৰ অৰ্থনীতিলৈ যথেষ্ট অৰিহণাও যোগাবলৈ আৰম্ভ কৰে, কিন্তু তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ নিৰ্বাচনত মোক ভোট দিবলৈ দিবনে?\nমোৰ জানো কাৰ্যকৰীকৰণৰ বাবে ন্যায়িত ব্যৱস্থা নাই? সেইটো বেছি গুৰুত্বপূৰ্ম কথা। আমি প্ৰথমে অবৈধ নাগৰিকৰ সংখ্যা কিমান তাক নিৰূপণ কৰি লওচোন। There is so much speculation going around but we do not know. কিন্তু যেতিয়া আমি নিশ্চিত হম যে আমাৰ হাতত কি আছে, এটা পলিচি বা নীতি নিশ্চয় বনোৱা হব। আমি কিয় আইন কাৰ্যকৰীকৰণত ভয় খাইছো, ইযে কঠিন কাম, কেৱল সেইবাবেইনে?\nসাংবাদিকৰ প্ৰশ্নঃ শেষত, যদি ‘নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিল-২০১৬’ সংদত পাছ হয়, ই আপোনাৰ ইমান বিশাল কামকো গুৰুত্বহীন কৰি তুলিব, কাৰণ ই কিছুমান ধৰ্মৰ বাবে নাগৰিকত্বৰ নীতি-নিয়ম সহজ কৰি তুলিব। এই বিষয়ে আপোনাৰ অনুভৱ কি?\nহাজেলা ডাঙৰীয়াৰ উত্তৰঃ আইন এক নিজা ধৰণেৰে বিবৰ্তিত হয়। আইন ৰাইজৰ প্ৰয়োজন অনুসাৰে বনোৱা হয়। পুনৰ, এই সম্পূৰ্ণ প্ৰক্ৰিয়াটো উচ্চতম ন্যায়ালয়েই মনিটৰ কৰি আছে, চাওচোন বাৰু কি হয়গৈ।\nভাষান্তৰ কৰিলেঃ মনালী চি দত্তই\nTags # ARUNABH-SAIKIA # INTERVIEW # KOTHA-BARTA # NRC # অৰুণাভ-শইকীয়া # কথা-বাৰ্তা\nBy xukhdukh.com on January 06, 2018\nLabels: ARUNABH-SAIKIA, INTERVIEW, KOTHA-BARTA, NRC, অৰুণাভ-শইকীয়া, কথা-বাৰ্তা\nUnknown January 6, 2018 at 7:40 PM


হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক অপসাৰণ কৰিবলৈ প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীক দাবী জনালে তেলেংগানাৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে\nতেলেংগানাৰ মুখ্যমন্ত্ৰী কে চন্দ্ৰশেখৰ ৰাও। ফাইল ফটো: নিউ ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছৰ সৌজন্যত।\nকংগ্ৰেছ নেতা ৰাহুল গান্ধীক অপমানসূচন মন্তব্য কৰাৰ অভিযোগত অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক অপসাৰণ কৰিবলৈ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীক দাবী জনালে তেলেংগানাৰ মুখ্যমন্ত্ৰী কে চন্দ্ৰশেখৰ ৰাও (কেচিআৰ)য়ে।\nমুখ্যমন্ত্ৰী শৰ্মাৰ বক্তৱ্য সন্দৰ্ভত প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰি ৰাওৱে প্ৰশ্ন কৰে, ‘’মোদীজী! এয়া আমাৰ ভাৰতীয় সংস্কৃতিনে? এয়াই আমাৰ বেদ, মহাভাৰত, ৰামায়ন আৰু ভগৱদ গীতাই শিকাইছেনে? মই বিজেপিৰ সভাপতি নাড্ডাজীক সুধিছো, এয়া আমাৰ ভাৰতীয় সংস্কৃতিনে?’’\nতেওঁ লগকতে কয়,’’এখন ৰাজ্যৰ এগৰাকী মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে এনেদৰে কথা ক’ব পাৰেনে? আপুনি শীঘ্ৰেই তেওঁক অপসাৰণ কৰক। এটা সীমা থকা উচিত। আপুনি অহংকাৰী নেকি? তামাচা কৰিছে? আপুনি মানুহে মনে মনে থাকিব বুলি ভাৱে?’’\nউল্লেখ্য যে শুকুৰবাৰে মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই উত্তৰাখণ্ডত এক নিৰ্বাচনী সভাত ৰাহুল গান্ধীৰ বিৰুদ্ধে কিছু ‘আপত্তিজনক’ মন্তব্য কৰিছিল।\nতেলেংগানাৰ মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে লগতে কয়,’’এয়া বিজেপিৰ সংস্কৃতি নেকি? এয়া হিন্দু ধৰ্ম আৰু ভাৰতীয় সংস্কৃতি? মই এগৰাকী ভাৰতীয় হিচাপে দাবী কৰিছো। মই লজ্জিত অনুভৱ কৰিছো। এয়া দেশখনৰ বাবে ভাল নহয়। আপুনি ভাবে নেকি যে আমি হাত সাৱটি বহি থাকিম?’’


বাংলাদেশৰ চিলেট অঞ্চল – Mahabahoo\nNew AI could….\nঅসমৰ বুৰঞ্জী- (৩)\nHome/ Assam News & Articles/বাংলাদেশৰ চিলেট অঞ্চল\nচিলেট সময়ে সময়ে পুৰণি কামৰূপৰ অন্তৰ্গত হৈছিল। কিন্তু ১৮১৪ খৃ: ৰ আগেয়ে এই অঞ্চলটো অসমৰ অধীনত থকাৰ প্ৰমাণ পোৱা নাযায়। অসমত চীফ কমিছনাৰৰ শাসন প্ৰৱৰ্ত্তিত হোৱাত চিলেটখনো অসমৰ ভিতৰত ধৰা হয়। সেয়ে, চিলেটৰ পুৰণি ইতিহাস উদ্ঘাটন কৰাৰ আৱশ্যকাতাই দেখা দিছে। কিন্তু দুৰ্ভাগ্যবশত: চিলেটৰ বিষয়ে স্পষ্ট ধাৰণা দিব পৰা সমলৰ অভাৱ। পৌৰাণিক আখ্যানসমূহতো ছিলহেটৰ বিষয়ে উল্লেখ প্ৰায় নায়েই। চিলেটৰ উত্তৰ আৰু দক্ষিণ উভয় অঞ্চলতে বড়ো ভাষী জনজাতীয় লোক কেতবোৰে বাস কৰাৰ বাবে পুৰণিকালত সেই ঠাইত বড়োসকলে বাস কৰিছিল আৰু ঠাইখনো বড়ো ৰজাসকলৰ অধীনস্থ আছিল যেন অনুমান হয়। কুশীয়াৰা নৈৰ উত্তৰৰ সমতল ভূমিখণ্ডত এসময়ত তিনিখন ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ ৰাজ্য আছিল- জয়ন্তীয়া, লৌৰ আৰু গৌড় বা চিলেটৰ প্ৰধান অঞ্চল। ঘগ্ৰাৰ পৰা কাছাৰৰ ৰাজনগৰ পৰগণাৰ বৰাক উপত্যকালৈকে ‘গোৱাৰাৰ জঙ্গল’ বুলি এটা প্ৰকাণ্ড গড়খাৱৈ আছে। এই গড়খাৱৈ কেইটাৰ তলৰ ভাগ কোনো ঠাইত ১০০ ফুট বহল আৰু ১০ ফুট ওখ। তদুপৰি ইয়াৰ লগতে ১৪০ ফুট দিঘল আৰু ৬ ফুট বহল এখন ইটাৰ প্ৰাচীৰো আছিল। গোৱাৰ নামেৰে কোনোবা আক্ৰমণকাৰী এদলে এই গড়খাৱৈ কেইটা সাজিছিল বুলি কিংবদন্তী আছে।\nকুশীয়াৰাৰ দক্ষিণাঞ্চলৰ ভূখণ্ডত প্ৰায়ে তিপ্পেৰা ৰজাসকলৰ অধীনত আছিল। এজন ব্ৰাহ্মণৰ হাতত পুৰণি দুখন তাম্ৰ্লিপি( বৰ্তমান হেৰাই গৈছে)স্ংক্ৰান্ত কেতবোৰ তথ্য পাতি পোৱা গৈছে। সেইমতে, এই ব্ৰাহ্মণজনৰ পূৰ্বপুৰুষে তিপ্পেৰাৰ ৰজাৰ পৰা ভূমিদান পাইছিল। তিপ্পেৰাৰ পাৰ্বত্য অঞ্চলৰ ৰজা ধৰ্ম্মফা আৰু সুধৰ্ম্মফাই হেনো কেইজনমান ব্ৰাহ্মণক ভুমি দান কৰিছিল। সেই মৰ্মে ধৰ্ম্মফাই কুশীয়াৰা, বৰাক আৰু হাসকাতা নৈৰ মাজৰ অঞ্চল আৰু সুধৰ্ম্মফাই মনুনৈৰ দুয়ো পাৰে ভুমিদান কৰিছিল বুলি কোৱা হয়। ৰেভাৰেণ্ড্ জে লঙে ৰাজমালাৰ পৰা স্ংগ্ৰহ কৰা তথ্যমতে এওঁলোক যথাক্ৰমে অষ্টম আৰু নৱম তিপ্পেৰা ৰজা আছিল।\nভাতৰাবাজাৰৰ ওচৰৰ এটা পাহাৰত থকা ভগ্ন প্ৰাসাদৰ পৰা দুখন তাম্ৰফলি উদ্ধাৰ কৰা হৈছে। স্থানীয় সুত্ৰমতে সেই প্ৰাসাদটো আছিল ৰজা গৌৰগোবিন্দৰ। স্বৰ্গীয় ৰাজেন্দ্ৰ মিত্ৰই এই তাম্ৰফলি দুখনৰ পাঠোদ্ধাৰ কৰিছে। চন্দ্ৰবংশৰ দুজন ৰজাই ভুমিদান কৰাৰ বিষয়ে এই ফলি দুখনে বৰ্ণনা দিছে। এই ৰজা দুজন হ’ল গোবিন্দ বা কেশৱ দেব আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ ঈশান দেব। তেওঁলোকৰ বংশতালিকা:-\n(১) নৱজীৰবণ (নৱজীৱন?) বা খাৰৱান\n(৪) গোবিন্দ বা কেশব দেব\n(৫) ঈশান দেব\nঈশান দেবৰ লিপিয়ে কেৱল তেওঁৰ ৰাজপাট আৰোহনৰ চনটোহে দিছে। গোবিন্দ দেবৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা চনটো সম্বন্ধে সন্দেহ আছে। লিপিত তেওঁৰ সময়ছোৱাক কলিযুগ বুলি উল্লেখ কৰিছে। কিন্তু লিপি পাঠোদ্ধাৰ কৰা পণ্ডিতৰ মতে সেইটো ১২৪৫ খৃ: হে। পণ্ডিতজনে চিলহেট আক্ৰমণকাৰী জালালুদ্দিন খানীক ছাহজালাল বুলি ভুল কৰাৰ বাবেই এই চন দুটাৰ ক্ষেত্ৰত এনে ধৰণৰ খেলি-মেলিৰ সৃষ্টি হৈছে যেন লাগে। গোবিন্দ দেবে শিৱ মন্দিৰ আৰু ঈশ্বানদেবে বিষ্ণু মন্দীৰৰ বাবে ভূমিদান দিয়াৰ কথা তাম্ৰফলি দুখনত উল্লেখিত আছে। দুয়ো ক্ষেত্ৰতে মাটিৰ জোখ –মাখৰ ক্ষেত্ৰত ‘হাল’ শব্দটো ব্যৱহৃত হৈছে। আজিও সুৰমা উপত্যকাৰ কোনো ঠাইত মাটি জোখোতে একৰ বা বিঘা আদি জোখ-মাখ ব্যৱহাৰ নকৰি হাল হিচাবত জোখ-মাখ কৰা হয়। হাল মানে এক একৰৰ চাৰি ভাগ বা পাচভাগৰ চাৰিভাগ।\nঈশানদেবৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী আছিল বৈদ্য আৰু লিপিৰ লেখক জন দাস বা কৈৱৰ্ত। ৰাজেন্দ্ৰলাল মিত্ৰৰ মতে এই ৰজাসকল সাৰ্ব্বভৌম আছিল। পাণ্ডুকোৱৰ ভীমে ৰাক্ষসৰ ৰজা হিদিম্বা বা হিড়িম্বাক বিয়া কৰাইছিল। তেওঁলোকৰ সন্তান আছিল ঘটোটকচ। ঈশানদেবকে আদি কৰি সেই বংশৰ ৰজা সকল হেনো এই ঘটোটকচৰেই বংশোদ্ভৱ। ৰাজেন্দ্ৰলাল মিত্ৰই কছাৰীসকলেও নিজকে হিড়িম্বাৰ সন্তান বুলি কোৱা কথালৈ আঙুলিয়াই দিছে। কিন্তু এনে ধৰণৰ তথ্যসমূহ গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰি। ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত নৰক আৰু ভগদত্তক ব্যৱহাৰ কৰাৰ দৰে সুৰমা উপত্যকাৰ ৰজাসকলক হিন্দুধৰ্মত দীক্ষিত কৰিবলৈ গৈ ব্ৰাহ্মণসকলে তেওঁলোকক এইদৰে ভীম, হিড়িম্বা, ঘটোটকচ আদি নামৰ সৈতে জড়িত কৰিছিল যেন লাগে।\nয়েমেণৰ ছাহজালালে গৌড় বিজয় কৰিছিল বুলি পুৰণি সাহিত্যই কয়। এই বিষয়ে থকা আখ্যনসমূহ সৰ্ব্বজন বিদিত হ’লেও তাৰ ঐতিহাসীক মূল্য নাই। ছাহজালাল এজন সাধু লোক(পীৰ) আছিল আৰু ১১৮৯ খৃ:ত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল বুলি কোৱা হয়। আনহাতেদি আকৌ এইবুলিও কোৱা হয় যে তেওঁ চুলতান আলাউদ্দিনৰ দিনতহে (১২৩৬ ৰপৰা ১৩১৬ খৃ:ৰ ভিতৰত) দিল্লীলৈ আহিছিল। দিল্লীৰ পৰা চুলতানৰ ভাগিন ছিকাণ্ডৰ ছাহৰ সৈতে তেওঁ হেনো চিলেটলৈ আহিছিল। ১৫১২ খৃ:ৰ এখন শিলালিপিয়ে এই তথ্য সমৰ্থন কৰিছে। সেই তথ্যমতে ফিৰোজছাহে বঙ্গত ৰাজত্ব কৰাৰ সময়ত ১৩০৩ খৃ:ত ছিকণ্ডৰছাহ ঘাজীয়ে চিলেটত অভিযান চলাইছিল। এই তথ্যৰ পৰা ১৪ শ শতাব্দীৰ আৰম্ভণীত চিলেটৰ উত্তৰ-পশ্চিম অঞ্চল মুছলমান সকলৰ হাতত পৰিছিল বুলি আমি ধৰিব পাৰো।\nছাহজালালৰ সৈতে জড়িত আখ্যানসমূহৰ মতে সেই সময়ৰ হিন্দু ৰজাজনৰ নাম আছিল গৌড় গোবিন্দ। তেওঁৰ ৰাজ্য আৰু ৰাজধানী উভয়ৰে নাম আছিল গৌড় বা গোড়। ৰাজেন্দ্ৰ লাল মিত্ৰই এই ৰজাজনক ভাটেৰা তাম্ৰফলিত উল্লেখিত গোবিন্দ দেব বুলি অভিহিত কৰিব খুজিছে যদিও সি সমৰ্থনযোগ্য নহয়।\nচিলেটৰ বিখ্যাত ছাহজালালৰ দৰগাহৰ ভিতৰত থকা এখন শিলালিপিয়েই এইকালৰ বিষয়ে বৰ্ণনা থকা আটাইতকৈ পুৰণি লিপি। ১৪৭৪ খৃ: ৰ পৰা ১৪৮১ খৃ: লৈ বঙ্গদেশত ৰাজত্ব কৰা ছামছুদ্দিন ইউছুফ ছাহৰ দিনত এই শিলালিপি খোদিত হৈছিল। কিন্তু দুৰ্ভাগ্যবশত: বৰ্তমান ইয়াৰ ভগা-ছিগা অৱস্থাৰ বাবে এই শিলালিপিৰ সম্পুৰ্ণ পাঠ উদ্ধাৰ সম্ভৱ হোৱা নাই।\nমুছলমানৰ এই অভিযান যেতিয়াই নহওক কিয়, ই যে গৌড়লৈ সম্প্ৰসাৰিত হোৱা নাছিল সেইটো ধুৰুপ। সুৰমা নৈৰ উত্তৰত এই ৰজাসকলে আগৰ দৰে ৰাজত্ব কৰি আহিছিল আৰু একে সময়তে এই নৈৰ দক্ষিণৰ এটা বৃহত্ অংশ তিপ্পেৰাসকলৰ অধীনত আছিল। বৃটিছ সকলে বিজয় কৰাৰ সময়লৈকে জয়ন্তীয়া ৰজাসকলো মুছলমানৰ তলতীয়া নাছিল। সম্ৰাট আকবৰৰ ৰাজত্বকালত মোঘলসকলে বঙ্গত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰাৰ পিছতহে লৌড়ৰ ৰজাই সম্ৰাটৰ ওচৰত নতি স্বীকাৰ কৰিছিল। তেওঁ মোগলক সীমান্ত অঞ্চল পাহাৰীয়া জনজাতীয় লোকৰ পৰা সুৰক্ষিত কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰতি দিছিল। তেওঁ মোগলক কোনো কৰ দিব নালাগিছিল। ঔৰঙ্গজেবৰ দিনত সেই সময়ৰ গৌড়ৰ ৰজা গোবিন্দক তেওঁৰ ৰাজদৰবাৰলৈ মাতি নিয়া হৈছিল। গোবিন্দই দিল্লিলৈ গৈ নিজে মুছলমান ধৰ্মত দীক্ষিত হৈছিল। তেওঁৰ নাতিয়েক হেনো বানিয়াচাঙলৈ পৰিয়ালটো উঠাই নি তাতেই বসবাস কৰিছিল। ইয়াৰ পিছতহে হেনো তেওঁলোকৰ সা-সম্পত্তি আদিৰ হিচাব-নিকাচ হৈছিল।\nমুছলমানসকলৰ সৈতে তিপ্পেৰাসকলৰ ভাল সম্বন্ধ নাছিল। ৰাজমালাসমূহত তিপ্পেৰা আৰু মুছলমানসকলৰ মাজত ভালেমান স্ংঘৰ্ষৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰি তিপ্পেৰাসকল বিজয়ী হৈছিল বুলি কোৱা হৈছে। কোনো কোনো সময়ত তেওঁলোকে চিলেট বিজয় কৰিছিল বুলিও ৰাজমালাত দাবী কৰা হৈছে। কিন্তু অৱশেষত মুছলমানসকলে সমগ্ৰ সমতল ভুখণ্ড নিজৰ দখললৈ নিয়ে আৰু তিপ্পেৰাৰ ৰজাই তেওঁলোকক কৰ দিবলৈ বাধ্য হয়।\nবঙ্গদেশৰ স্বাধীন ৰজাসকলৰ দিনত চিলেটৰ গভৰ্ণৰে নৱাব উপাধি লভিছিল। মোগলৰ তলত চিলেটৰ প্ৰশাসনৰ বাবে এজন আমিৰ নিযুক্ত হৈছিল। এই আমিৰজনক স্থানীয় লোকে নবাব বুলি সম্বোধন কৰিলেও দৰাচলতে তেওঁ ঢাকাৰ নবাবৰ তলতীয়া আছিল। এই আমিৰজনক সঘনে বদলি কৰা হৈছিল। সেইসময়ৰ চিলমোহৰৰ পৰা এনে ৪০ জন মান আমিৰৰ নাম পোৱা যায়। তেওঁলোকৰ ভিতৰত ফাছাদ খাঁ নামৰ এজন আমিৰে ১৭ শতিকাৰ শেষৰ ফালে চিলেটত ভালেমান বাট-পথ, দলং আদি নিৰ্মাণ কৰিছিল। এনে এখন দলঙৰ ওচৰত পোৱা শিলালিপি মতে তেওঁ ১৮০৫ হিজৰী অৰ্থাত্ ১৬৭৩ খৃ; ত এই দলং নিৰ্মাণ কৰিছিল।\nবঙ্গৰ প্ৰখ্যাত বৈষ্ণৱ স্ংস্কাৰক চৈতন্যদেবে চিলেটত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। অদ্বৈত নামৰ এজন সুবিখ্যাত বৈষ্ণৱ গুৰুৰো জন্মভুমি আছিল চিলেট। তৰ্কশাস্ত্ৰৰ প্ৰসিদ্ধ পণ্ডিত ৰঘুনাথ শিৰোমণিও চিলেটৰ লোক। অন্যান্য স্মৰণীয় লোকৰ ভিতৰত ব্যকৰণবিদ বাণীনাথ বিদ্যাসাগৰৰ নাম উল্লেখযোগ্য।\nপুৰণি দিনত চিলেটৰ পৰা ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইলৈ হিজৰা বা নপুংসক লোক যোগান ধৰা হৈছিল। মোগল সম্ৰাট জাহাঙ্গীৰে এই প্ৰথাৰ বিৰুদ্ধে আইন জাৰি কৰিছিল।\nবঙ্গদেশৰ অন্যান্য অঞ্চলৰ সৈতে চিলেটো ১৭৬৫ খৃ:ত বৃটিছৰ হাতলৈ গৈছিল। ১৩ বছৰৰ মূৰত ৰবাৰ্ট লিণ্ডছে নামৰ এজন কলেক্টৰ চিলেটত নিযুক্ত হৈছিল। চিলেট সেই সময়ত ঢাকা কাউন্সিলৰ অন্তৰ্গত আছিল। লাইভস অব লিণ্ডছেছ নামৰ পুথিত সেই সময়ৰ বিৱৰণ পোৱা নাযায়। সেই সময়ত ৰূপ বা তামৰ মুদ্ৰাৰ বিশেষ প্ৰচলন নাছিল। ২,৫০,০০০ টকা মুল্যলৈকে জিলাসমূহৰ কৰ কড়িৰ মাধ্যমেৰে শোধ কৰা হৈছিল। এনেদৰে কৰ গ্ৰহণ কৰাটো বৰ জঞ্জালৰ কাম আছিল। কড়িবোৰ ৰখা বা অনা-নিয়া কৰাৰ ক্ষেত্ৰতো বহু অসুবিধা হৈছিল। ঢাকাত কড়িৰ নীলামৰ ব্যৱসায় আছিল আৰু কড়ি বেচি টকা ল’ব পৰা গৈছিল। কিন্তু তাকে কৰিবলৈ যাওতে কেতিয়াবা শতকৰা দহভাগ দাম বেছিকৈ দিব লাগিছিল। তাৰোপৰি কড়িবোৰ কঢ়িয়াই নিওঁতে নষ্ট হোৱাৰ জঞ্জালো আছিল। সেই সময়ত কোম্পানীৰ বিষয়াসকলক ব্যৱসায় কৰিবলৈ বাধা দিয়া নহৈছিল। লিণ্ডছেই চূণশিলৰ ব্যৱসায়ত নামি প্ৰচুৰ অৰ্থ উপাৰ্জন কৰিছিল। চেৰাপুঞ্জীৰ পাহাৰৰ নামনিভাগত থকা চূণশিলৰ কাৰখানাবোৰ তেওঁ খাছিয়ালোকৰ পৰা লীজ লৈছিল। তেওঁ কাৰখানাবোৰত শিল জ্বলোৱা আদি কামৰ বাবে কড়িবোৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। তাৰ পিছত চূণশিল বঙ্গদেশত নি ঢাকাৰ মাধ্যমত বেচিছিল। সেয়ে, ঢাকাৰ কৰ বিভাগক তেওঁ ১২৮০ লাখ কড়িৰ এখন জাহাজ নিদি টকাৰ মাধ্যমেৰে কৰ সোধাই সকাহ দিব পাৰিছিল।\nলিণ্ডছেই নীল অৰু পাটপলুৰ খেতি আৰু ব্যসায় কৰিবলৈ বিছাৰিছিল যদিও বানপানীৰ বাবে সফল হ’ব নোৱাৰিলে। তেওঁ কফিৰ ব্যৱসায়ৰ কথাও ভাবিছিল, কিন্তু কফি খেতি ভাল নহ’ল। এবাৰ তেওঁ বিদেশৰ পৰা উতকৃষ্ট ঘেহুৰ বীজ আনি কেবাজনো জমিদাৰক ঘেহুখেতি কৰিবলো উৎসাহ দিছিল যদিও তেওঁলোকে বিশেষ আগ্ৰহ নেদেখুৱালে। লিণ্ডছেৰ দিনত চিলেটৰ খেতি-বাতি নদন–বদন হৈছিল। কিন্তু ১৭৮১ খৃ: ত হোৱা অভূতপূৰ্ব বানপানীয়ে পথাৰৰ শস্য নষ্ট কৰাৰ উপৰিও শস্যৰ ভৰালসমূহৰো এনে ক্ষতি কৰিছিল যে তিনিভাগৰ এভাগ মানুহৰ অকালত মৃত্যু ঘটিছিল।\nলিণ্ডেছৰ দিন্ত প্ৰায় এশ উত্তৰ ভাৰতৰ লোকেৰে গঠিত সৈন্যদল এটা চিলেটত আছিল। কিন্তু এই অঞ্চলৰ জলবায়ু তেওঁলোকৰ বাবে অনুকুল নোহোৱাত নানা অসুখ-বিসুখ হৈ এই সৈন্যসকলৰ কেবাজনৰ প্ৰাণ নাশ ঘটিছিল। সেয়ে লিণ্ডছেই এই সৈন্যসকলৰ ঠাইত স্থানীয় এটা ফৌজ গঠনৰ অনুমতি লৈছিল। প্ৰয়োজন অনুসৰি তেওঁ এই ফৌজৰ দ্বাৰাই কাম-কাজ চলাইছিল। এবাৰ মহৰমৰ সময়ত চিলেটৰ এচাম মুচলমান লোকে ভালেমান ঠাইত অগ্নিস্ংযোগ কৰিছিল। সেই সময়ত লিণ্ডছেৰ মাত্ৰ ৫০ জন স্থানীয় সৈন্যহে আছিল। তেওঁলোকক লৈ লিণ্ডছেই উন্মত্ত সাম্প্ৰদায়িক স্ংঘৰ্ষকাৰীসমূহৰ সন্মুখত থিয় দিছিলগৈ। সফলতাৰে তেওঁ সেই লোকসকলক ছত্ৰভঙ্গ কৰিছিল। তেওঁলোকৰ দলপতিজনে উন্মুত্ত তৰোৱালেৰে লিণ্ডছেক খেদি অহাত তেওঁ নিজে পিস্তলৰ গুলিৰে তেওঁক নিহত কৰিছিল।\nঅসমৰ অন্যতম খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠী- নাথযোগী সম্প্ৰদায়\nস্বাগতম স্বাধীন কাটালান


১০৮ত পুন: মুকলি চাকৰি । এইদৰে কৰক আবেদন । Assam 108 Jobs in 2020 - Dimpu Baruah\nHome COMPANY JOB ১০৮ত পুন: মুকলি চাকৰি । এইদৰে কৰক আবেদন । Assam 108 Jobs in 2020\n১০৮ত পুন: মুকলি চাকৰি । এইদৰে কৰক আবেদন । Assam 108 Jobs in 2020\nDATA ONE July 22, 2020 COMPANY JOB,\nGVK EMRI Vacancies\n1. খালী পদৰ নাম - EMTs'(Emergency Medical Technician)\n2. খালী পদৰ নাম - Pilot\nশিক্ষাগত অৰ্হতা- হায়াৰ ছেকেণ্ডেৰী পাছ । লগতে ড্ৰাইভিংৰ অভিজ্ঞতা ।\nইচ্ছুক প্ৰাৰ্থীসকলে অনলাইন আবেদন কৰিব পাৰে । অনলাইন আবেদনৰ বাবে recruitment_hr@emri.in ত আপোনাৰ বায়ডাটা মেইল কৰিব পাৰে ।\nWritten by DATA ONE at July 22, 2020


Barbee in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Barbee ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nBarbee ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Barbee Benefits & Uses in Assamese- Barbee ar laabh aaru byavaharsamuh\nBarbee ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Barbee Dosage & How to Take in Assamese - Barbee ar paali aaru xeya kenedore lobo\nBarbee ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Barbee Side Effects in Assamese- Barbee ar parshwakriyasamuh\nBarbee সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Barbee Related Warnings in Assamese- Barbee xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Barbeeৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Barbee with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Barbee ar gurutor kriya-pratikriya\nBarbee মতভেদসমূহ- Barbee Contraindications in Assamese- Barbee nishedhsamuh\nBarbee ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Barbee in Assamese- Barbee ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Barbee ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Barbee Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Barbee kriya-pratikriya\nBarbee ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Barbee Benefits & Uses in Assamese - Barbee ar laabh aaru byavaharsamuh\nBarbee তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nBarbee ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Barbee Dosage & How to Take in Assamese - Barbee ar paali aaru xeya kenedore lobo\nBarbee-ৰ উপাদানসমূহ - Barbee Active Ingredients in Assamese - Barbee-ar upadaansamuh\nBarbee ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Barbee Side Effects in Assamese - Barbee ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Barbee ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nवर्टिगो translation missing: as.common\nBarbee সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Barbee Related Warnings in Assamese - Barbee xonkranta xatarkatabanisamuh\nBarbee-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nBarbee এ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত অপ্ৰয়োজনীয় প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, Barbee খোৱা লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে আপোনাৰ চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nBarbee-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত Barbee এ গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে, গতিকে এই ঔষধটো চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোহোৱাকৈ ব্যৱহাৰ নকৰিব।\nবৃক্কত Barbee কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nBarbeeৰ বৃক্ক ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nযকৃতত Barbee কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nBarbeeৰ কলিজা ৰ ওপৰত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Barbee ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nBarbeeএ হৃদয়ত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Barbeeৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Barbee with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Barbee ar gurutor kriya-pratikriya\nBarbee তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nBarbee মতভেদসমূহ - Barbee Contraindications in Assamese - Barbee nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Barbee লোৱা অনুচিত যাতে -\nBarbee ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Barbee in Assamese - Barbee ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Barbee-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nহয়, Barbeeসেৱনৰ এটা অভ্যাস গঢ় লৈ উঠিব পাৰে। এয়া লোৱাৰ আগেয়ে ডাক্তৰৰ সৈতে কথা পাতক।\nনহয়, Barbee লোৱাৰ পিছত, আপুনি গাড়ী চলাব নালাগে বা গধুৰ মেচিনপাতি চলাব নালাগে, কিয়নো আপোনাৰ টোপনি ভাৱ আহিব পাৰে।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Barbee লওক।\nমানসিক ৰোগ থকা ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত Barbee ৰ যোগাত্মক প্ৰভাৱ থকা দেখা গৈছে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Barbee ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Barbee Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Barbee kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Barbeeৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Barbee লোৱাটো স্বাভাৱিক।\nমদ আৰু Barbeeৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nBarbeeৰ সৈতে মদ্যপান কৰাটোৱে আপোনাৰ দেহত হানিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nBarbee ৰ অনুকল্প - Substitutes for Barbee in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Barbee লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Barbee ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Barbee সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Barbee ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Barbee সেৱন কৰে?


Candid Chronicles ..বিক্ষিপ্ত : ফটহুৰ আত্মজীৱনী- (অক্টোবৰ-২০১৭ 'ফটাঢোল'ত প্ৰকাশিত)\nআজোককাৰ এজনেই পুতেক আছিল৷ তেওঁৰ নাম আছিল লীলাৰাম!\nআজোককা মিলাৰাম এম এল এ হোৱাৰ পাছতে ককা লীলাৰাম গাৰ্হস্থ্য জীৱনলৈ ঘূৰি আহে৷ তেওঁৰ নিজৰ কোনো বিশেষ আনুষ্ঠানিক শিক্ষা নাছিল, তেওঁ আছিল প্ৰকৃতিপ্ৰদত্ত জ্ঞানৰ অন্বেষণকাৰী৷ এম এল এ দেউতাকে তেওঁৰ অপৰিসীম প্ৰতিভাৰ উমান পাই তেওঁক ঠিকাৰ কামত লগাই দিয়ে, আৰু দ্বায়িত্বশীল পিতৃৰ তেওঁক সন্ধি বুদ্ধি কৰি কেইবাটাও ডাঙৰ ডাঙৰ কাম দিয়ে৷ তেতিয়াৰ পৰাই লীলাৰামৰ প্ৰতিভা দিনত দুগুণ আৰু ৰাতি চাৰি গুণ কৈ প্ৰকাশ পায়৷ তেওঁ যদিও অশিক্ষিত ঠিকাদাৰ আছিল, কিন্তু ডাঙৰ ডাঙৰ ডিগ্ৰীধাৰী ইঞ্জিনিয়াৰক তেওঁ বহুত অত্যাধুনিক প্ৰযুক্তিৰ কথা শিকাইছিল বুলি কথিত আছে৷ এবাল্টি চিমেণ্টত পচিশ বাল্টি বালি মিহলাই কিদৰে কেইবামহলীয়া অট্টালিকা সাজিব পাৰি, সেই প্ৰযুক্তিৰ পেটেণ্ট আজিও লীলাৰামৰ নামতে আছে৷ তদুপৰি একেগাড়ী শিলগুটিকে দিনত ৰাষ্টাত দি, ৰাতি উঠাই আকৌ আন এঠাইত দি কিদৰে ৫০ গাড়ী শিলৰ দাম উঠাব পাৰি, কলগছেৰে কিদৰে মাথাউৰি সাজিব পাৰি, এমাহতে বানপানীত উটি যোৱা কংক্ৰীটৰ দিচপ’জেবল দলং কেনেকৈ সাজিব পাৰি, একট্ৰাক কাঠৰ ৰয়েলিটি দি কিদৰে এখন সম্পূৰ্ণ জংঘল ধূলিসাৎ কৰিব পাৰি; এনে সকলো প্ৰযুক্তিৰ উদ্ভাৱক আছিল মোৰ ককা লীলাৰাম৷ আজিকালি বহুল প্ৰচলিত 'চিক্সটি ফৰ্টি' নামৰ পৰম্পৰাও তেৱেঁই আৱিষ্কাৰ কৰিছিল৷ কিন্তু আপোনালোকৰ দৰে ’খাই পাত ফলা’ অসমীয়া ৰাইজে আজি ককাৰ অৱদানৰ কথা নেজানে, আৰু জানিলেও স্বীকাৰ কৰিব নোখোজে৷ সেইটো কথাত এই ফটহুৰ দুখ লাগিব নে নাই আপোনালোকেই কওক৷\nকিন্তু যি হ’ল হ’ল, সেয়া নিয়তিৰ বিধান আছিল৷ আজি দুখ কৰি কি লাভ? ককাৰ জীৱন সফল আছিল! কাৰণ তেওঁ এই মানৱ জাতিৰ কল্যাণৰ বাবে থৈ গৈছিল, তেওঁৰ নুমলীয়া সন্তান ফটিকেশ্বৰক!\nসৰুৰে পৰাই দেউতাৰ এই ধন সম্পত্তি, প্ৰতিপত্তি, সাংসাৰিক মায়ামোহ আদিৰ প্ৰতি কোনো আসক্তি নাছিল৷ দেউতাক ককা লীলাৰামে জোৰকৈ পাঠশালাত নাম লগাই দিছিল যদিও, ইংৰাজে শিকাই যোৱা এই তথাকথিত শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ কেৰোণবোৰ তেওঁ সৰু কালতেই বুজি উঠিছিল৷ ভোগবাদী আধুনিক শিক্ষাক নস্যাৎ কৰি দেউতাই সন্ধান কৰিছিল আধ্যাত্মিক জ্ঞানৰ, যি জ্ঞান চকুৰ আগত পৰি আছিল, কিন্তু বিচাৰি বুটলি লওতা কোনো নাছিল৷ চতুৰ্থ মান শ্ৰেণীতে তেওঁ এৰাবাৰীৰ মাজত থকা এটা মন্দিৰত এজন সাধুবাবাক লগ পায়, আৰু সেই সাধুবাবাৰ দিক দৰ্শণত মহাদেৱৰ প্ৰসাদৰ সোৱাদ লয়৷ সেয়েই আৰম্ভণি, তাৰ পাছত দোপত দোপে জ্ঞানাৰ্জন কৰি দেউতাই বাদছাহ খানৰ দয়াত কাণি আৰু শেষত দেৱভোগ্য সোমৰসত নিজকে সমৰ্পন কৰে৷ এই দেৱভোগ্য খাদ্যবোৰৰ প্ৰভাৱত সৰু কালৰ পৰাই দেউতাই এক অধিবাস্তৱিক মানসিক স্থিতিৰ মাজেৰে জীৱন নিৰ্বাহ কৰিছিল৷ তেওঁৰ চকু দুটা সদায় দেৱতাৰ দৰে উজ্জ্বল ৰঙা হৈ থাকিছিল৷\nআচলতে দেউতা এই সোমৰসত ব্ৰতী হোৱাৰ আঁৰতো এক মহৎ কাৰণ আছে৷ সেই সময়ত সমগ্ৰ ভাৰত জুৰি সুৰা নিবাৰণৰ ঢৌ উঠিছিল৷ প্ৰধান মন্ত্ৰী মোৰাৰজী দেশাইৰ নেতৃত্বত এক সুৰা বিৰোধী আন্দোলনে গা কৰি উঠিছিল৷ সুৰাৰ অপকাৰিতা সম্পৰ্কে সৰুৰে পৰা সোমৰস পান কৰি অভ্যস্ত হোৱা দেউতাতকৈ কোনেও ভালকৈ নেজানিছিল বুলি কমন চেন্সৰ পৰাই ক’ব পাৰি৷ দেশৰ নতুন প্ৰজন্মক যে সুৰাই শেষ কৰি দিব, সেয়া দেউতাই নিজৰ অভিজ্ঞতাৰ পৰাই বুজিছিল৷ গতিকে সমগ্ৰ অঞ্চলটোত যিমান সুৰা আছে সকলো নিজেই খাই শেষ কৰি নতুন প্ৰজন্মক ইয়াৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ দেউতা বদ্ধ পৰিকৰ হৈ পৰিছিল৷ দিনে নিশাই তেওঁ দেশী বিদেশী সুৰা পোৱা স্থানবোৰত থাকি সেই সুৰা খাই শেষ কৰিবলৈ যত্ন কৰিছিল৷ তাৰ বাবে তেও দেউতাকে দি যোৱা অপাৰ ধন-সম্পত্তি ব্যয় কৰিবলৈয়ো পিছ হুঁহোকা নাছিল৷\nকিন্তু সুৰা সুৰাই, ই মানুহৰ হৃদয়ক জোখতকৈ বেছি বহল আৰু উদাৰ কৰি তোলে৷ এই সুৰা নিবাৰণৰ বাবেই দেউতাই ককাই ঘটি যোৱা ধন সম্পত্তি তিল তিলকৈ নিঃশেষ কৰি পেলাব লগা হৈছিল৷ কথিত আছে, মহান হৃদয়ৰ দেউতাই কেতিয়াবা মাজনিশা কেৱল এবটল সুৰাৰ বাবেই এপুৰা মাটি আনৰ নামত লিখি দিছিল৷ ইমানেই আছিল দেউতাৰ সুৰা নিবাৰণৰ প্ৰতি নিষ্ঠা।\nকিন্তু দেউতাৰ বাকী দহজন ককায়েক বায়েক আছিল নিতান্তই স্বাৰ্থপৰ আৰু হিংসাকুৰীয়া৷ তেওঁলোকে দেউতাৰ উদাৰ স্বভাৱ আৰু দেশসেৱাৰ মনোভাৱক বক্ৰ দৃষ্টিৰে চাইছিল। তেওঁলোক আছিল নিতান্তই নীচ মনোবৃত্তিৰ ধন-সম্পত্তি সৰ্বস্ব লোক৷ দেউতাৰ স্বভাৱক ধোঁৱাখুলীয়া মদাহী বুলি বদনাম দি তেওঁলোকে সম্পত্তি ভাগ কৰি দেউতাক অকলশৰীয়াকৈ এৰি দিছিল৷ দেউতাই কিন্তু সেই নিম্নস্তৰৰ লোকসকলক উপেক্ষা কৰি নিজৰ কৰ্মত লাগি থাকিছিল৷ তেওঁ বিবাহ কৰিছিল যদিও নিজৰ পৰিয়াল সন্তানতকৈ তেওঁ সামাজিক কৰ্মক সদায় আগস্থান দিছিল৷ তেওঁৰ এই বদান্যতাৰ বাবে শেষত এনে অৱস্থা হৈছিলগৈ যে আমি পেট ভৰাই এসাজো খাবলৈ নোপোৱা হৈছিলোগৈ৷\nদেউতাৰ পদাংক অনুসৰণ কৰি এই দেশ-জাতিক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ থাকি গ’লো আমি তিনিটা সন্তান, দাদা, বাইদেউ আৰু মই৷ দুখৰ কথা আমাৰ মায়ে দেউতাৰ মহৎ স্বভাৱক স্বীকৃতি নিদিছিল৷ ধনীঘৰৰ ছোৱালী হৈয়ো কদৰ্পকহীণ ঘৰখনত আমি তিনিটাক দুসাজ খুৱাবলৈ মায়ে আনৰ ঘৰত দিন ৰাতি কাম কৰিছিল৷ ত্যাগৰ মহিমাৰ কথা তেওঁ নুবুজিছিল, আৰু দেউতাক সদায় আমাৰ দুৰৱস্থাৰ বাবে দায়ী কৰিছিল৷ কিন্তু আমি বুজিছিলোঁ৷ দেউতাক নিজৰ কাম কৰিবলৈ এৰি দি আমি ভোক ভোক বুলি মাক সদায় আপত্তি কৰিছিলোঁ৷ মায়ে আমাক ন মাহ পেটত লৈ জন্ম দিছে গতিকে আমাক খুওৱা পিন্ধোৱা কেৱল মাৰ দ্বায়িত্ব বুলি আমি তেতিয়াই বুজিব পাৰিছিলোঁ৷ কিন্তু মা আছিল অবুজন বংশৰ মানুহ, গতিকে তেওঁ অতি সোনকালেই আমাক এৰি আঁতৰি গৈছিল৷\nদেউতাৰ পাছত মোৰ ডাঙৰ ককাইদেউ, ফটিকেশ্বৰৰ জ্যেষ্ঠ সন্তান, ভিকহুৱে আমাৰ বংশৰ গৌৰৱ-ধ্বজ্জ্বা নিজৰ সবল কান্ধত তুলি লৈছিল৷ পুথাও পুলিনৰ পৰম্পৰা ৰক্ষা কৰি ককাইদেৱে দেশ জাতিৰ কাৰণে নিজৰ মন প্ৰাণ উৎসৰ্গিত কৰিছিল৷ তেওঁ আছিল অসমৰ প্ৰথম ব্যৱসায় ভিত্তিক মানে প্ৰফেচনেল দেশপ্ৰেমিক৷ তেওঁ নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল ’বৃহত্তৰ’ শব্দৰে আৰম্ভ হোৱা কিছুমান সংগঠনৰ যোগেৰে৷ ’বৃহত্তৰ বিৰুবাৰী’, ’বৃহত্তৰ আগীয়া’ আদি নামৰ সংগঠনবোৰে পতা এনে কোনো বিহু বা পূজা নাছিল য’ত ককাইদেউ ধনভঁৰালী বা সাংস্কৃতিক সম্পাদক নাছিল৷ চান্দা তোলাৰ অতুলনীয় দক্ষতাৰ বাবে ককাইদেউ নহ’লে এই সংগঠনবোৰ চলিব নোৱাৰিছিল৷ সোনকালেই ককাইদেউৰ এনে প্ৰতিভা ৰাইজৰ চকুত পৰে আৰু তেওঁ ’বৃহত্তৰ’ৰ পৰা ’সদৌ’ শব্দৰে আৰম্ভ হোৱা সন্থা বা পৰিষদ বোৰৰ এৰাব নোৱাৰা সদস্য হৈ পৰে৷\nককাইদেৱে নিজে দেশৰ ৰাইজৰ বাবে কাম কৰাই নহয়, তেওঁৰ দৰে আন দেশ প্ৰেমিক সকলকো সৰ্বতোপ্ৰকাৰে সহায় কৰিছিল৷ লাষ্ট গে’টত ধৰ্ণা দিবলৈ মেনপাৱাৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি গণেশগুৰি ফ্লাইঅ’ভাৰৰ তলত ব’ম ফিট কৰাৰ চাৰ্ভিচলৈকে, ককাইদেৱে সকলো প্ৰভাইড কৰিছিল৷ তাৰ বিনিময়ত ককাইদেৱে মাথো নামমাত্ৰ বৰঙণি লৈছিল৷ মুঠতে এনে এটা সময় আছিল যে ককাইদেউৰ সহায় নহ’লে কোনো অভাৰগ্ৰাউণ্ড বা আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ড সংগঠনে গুৱাহাটী মহানগৰীত খোজ এটাও দিব নোৱাৰিছিল৷ প্ৰফেচনেল দেশপ্ৰেমেৰে জীৱিকা নিৰ্বাহ কৰিব খোজাসকলৰ বাবে ককাইদেউ আছিল আদৰ্শস্বৰূপ৷\nআমাৰ বংশৰ সকলোৰে দৰে বাইদেউও আছিল পৰৰ দুখত কান্দিব জনা মানুহ৷ তেওঁ একাদশ শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোতেই আমাৰ ঘৰৰ সন্মুখৰ ৰাষ্টাটো সাজিবলৈ এজন কণ্ট্ৰেক্ট’ৰ আহিছিল৷ আদবয়সীয়া কণ্ট্ৰেক্ট’ৰজন বেহিচাপ ধনী আছিল যদিও তেওঁৰ জীৱন আছিল দুখেৰে ভৰা৷ তেওঁৰ পত্নী আৰু তিনিটা সন্তানৰ পৰা তেওঁ কেতিয়াও মৰম চেনেহ আৰু সন্মান পোৱা নাছিল৷ তেওঁক লগ পোৱাৰ দুদিনতে বাইদেৱে তেওঁৰ মনৰ দুখৰ কথা গম পালে আৰু বাইদেউৰ দৰদী হৃদয় গলি পানী হৈ বৈ গ’ল৷ তাৰে কিছুদিনৰ পিছতে কণ্ট্ৰেক্ট’ৰজনৰ পত্নীৰ আচৰিত ধৰণে অপঘাত মৃত্যু হ’ল৷ সেই বেয়া মানুহজনীৰ কৱলৰ পৰা মুক্তি পাই তেখেতে লগে লগে বাইদেউক নিজৰ জীৱন আৰু গৃহলৈ আঁদৰি নিলে৷ বাইদেৱেও নিজৰ স্বাৰ্থ পাহৰি সেই ভাঙিবলৈ ধৰা পৰিয়ালটোৰ ধৰণি ধৰিলে৷ পোন প্ৰথমতেই তেওঁ তেখেতৰ ল’ৰা-ছোৱালী কেইটাৰ স্বভাৱ চৰিত্ৰ শুধৰাবলৈ সিহঁতক ঘৰৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিলে৷ কাৰণ তেওঁ জানিছিল, তেওঁৰ স্বামীৰ অপৰম্পাৰ ধন সম্পদে ল’ৰা ছোৱালী কেইটাক বিপথে নিব পাৰে৷ তেওঁলোকে অভাৱ কি বস্তু বুজি নেপালে জীৱনত কেতিয়াও উন্নতি কৰিব নোৱাৰে৷ ল’ৰা-ছোৱালী কেইটাক নিষ্ঠুৰ সংসাৰৰ লগত মুখামুখি কৰাৰ ইমান মহান উদ্দেশ্যৰে কৰা কামটো কিন্তু সমাজে কেতিয়াও ভাল ভাবে নল’লে৷ আমাৰ পৰিয়ালক কেতিয়াও কোনেও বুজিবলৈ চেষ্টা নকৰিলে৷\nমোক দেখোন কোনেও কোনো ফালে পেলাব নোৱাৰে! চেহেৰা, স্মাৰ্টনেছ, জ্ঞান, বুধি, ধন-সম্পত্তি, বংশ গৰিমা, …………… কিন্তু না!! নাই নাই৷ নিলিখোঁ মই! ! অহংকাৰ কৰা হ’ব৷ আৰু অহংকাৰেই পতনৰ মূল৷ মই মোৰ পতন হবলৈ দিব নোৱাৰো৷ না না… ইয়াতকৈ আগলৈ আৰু মই নিলিখোঁ৷ দৰকাৰ হ’লে আনক পইচা দি লিখাম৷ কিন্তু নিজে অহংকাৰৰ পাপ নকৰোঁ৷ আৰু এবাৰ যেতিয়া মই কমিটমেণ্ট কৰি লওঁ, তাৰ পাছত…………..\nPosted by abhijitK at 10:27 PM


বাদ-ভীতি - (সমুদ্ৰ কাজল শইকীয়া) - মুক্ত চিন্তা\nবাদ-ভীতি - (সমুদ্ৰ কাজল শইকীয়া)\n১৯৯৭ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত তেজপুৰৰ দৰং মহাবিদ্যালয়ৰ সোণালী জয়ন্তী উদযাপন উপলক্ষে সমাবেত হোৱা মামণি ৰয়ছম গোস্বামী আৰু হোমেন বৰগোহাঞিদেৱৰ সান্নিধ্য লাভ কৰিছিলোঁ অলপ সময়ৰ বাবে। ডঃ লক্ষ্মী গোস্বামীৰ বাসভৱনত কটোৱা অন্তৰংগ মুহূৰ্তখিনিৰ কথা দৰং মহাবিদ্যালয় আলোচনী “দৰঙিয়ান”ত পাছত প্ৰকাশ কৰা হৈছিল।\nমামণি ৰয়ছম গোস্বামীৰ প্ৰতি এটা প্ৰশ্ন আছিল এনে - “আপুনি নিজকে লেখক হিচাপে চিনাকি দিবলৈ বিচাৰে নে এগৰাকী লেখিকা হিচাপে?” আচলতে আমি সুধিব বিচাৰিছিলোঁ, মহিলা লেখিকা হ’ল বুলিয়েই ‘নাৰীবাদী’ বা নাৰীকেন্দ্ৰিক বুলি গণ্য কৰাৰ আমাৰ প্ৰৱণতা আছে, তেখেতে নিজকে নাৰীবাদী বুলিব বিচাৰে নেকি? কিন্তু তেখেতে ক’লে, “নাই, লেখক লেখিকা বুলি কোনো কথা নাই। লেখক মানে লেখকেই। মই নাৰীবাদী নহয়। মইতো কেৱল নাৰীৰ চৰিত্ৰকেই অংকন কৰা নাই, পুৰুষৰ চৰিত্ৰও সমানেই অংকন কৰিছোঁ। কেৱল নাৰীৰ কথাৰে, নাৰীবাদেৰে কোনো লেখিকা প্ৰকৃতাৰ্থত লেখক হ’ব নোৱাৰে”।\n“প্ৰকৃততে মই সৰু সৰু মানুহবোৰৰ জীৱনৰ দুখ-কষ্টবোৰৰ বুজ লৈ তাৰ কথা লিখিছোঁ। বৃন্দাবনেই হওক, দিল্লীয়েই হওক বা অসমেই হওক, বহুতো ‘তলৰ শ্ৰেণীৰ’ মানুহৰ সংস্পৰ্শৰ মাজেৰে মই জীৱনৰ দুখ-কষ্ট উপলব্দ্ধি কৰিছোঁ আৰু তাকে লিখিছোঁ”। (এইখিনি ‘দৰঙিয়ান’ত প্ৰকাশিত ৰূপৰ একাংশ)।\nমামণি বাইদেৱে নিজকে ‘নাৰীবাদী’ নহয় বুলি স্বীকাৰ কৰাত সেই সময়ত কোনো কোনো ব্যক্তিয়ে আশ্চৰ্য প্ৰকাশ কৰিছিল। কথাষাৰে আমাৰ মনতো আজিও খুন্দিয়াই থাকিল কে’বাটও কাৰণত। আজি মনত পেলাই কথাষাৰক সদৰ্থক আৰু নঞৰ্থক দুয়োধৰণেৰেই চাব পাৰোঁ। যিহেতু নাৰীবাদী বুলিব পৰাকৈ এটা পদ্ধতিগত সক্ৰিয় ৰাজনৈতিক আন্দোলন বা এক্টিভিজমৰ সৈতে তেখেতে নিজকে জড়িত নহয় বুলি ভাবিছিল, সেয়েহে সেই আখ্যাটো তেখেতে পৰিহাৰ কৰাই শ্ৰেয় বিবেচনা কৰিছিল। কিন্তু মামণি বাইদেউৰ সৈতে আমাৰ সময়ৰ লেখক-লেখিকাসকলৰ এটা প্ৰজন্মৰ ব্যৱধান। বহু কথাই সলনি হ’ল। সমাজজীৱনত, ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত আৰু সাহিত্যৰ পথাৰতো বহুতো উত্থান-পতন ঘটিল এই সময়ছোৱাত। কিন্তু আজিলৈকে সকলো লেখিকাৰ মুখতে সময়ে সময়ে এই একেষাৰ স্পষ্টীকৰণেই শুনিবলৈ পাই থাকিলোঁ - “মই নাৰীবাদী নহয়, মানৱতাবাদীহে”।\nকিছুমান বিশেষ প্ৰসংগ সংগতি সাপেক্ষে কিছুমান শব্দই তাৰ পূৰ্বাপৰ নিৰ্ধাৰিত অৰ্থৰপৰা মুক্ত হৈ এটা পৰিভাষাৰ ৰূপ লয়। পাৰিভাষিক শব্দ একোটাক তাৰ নিৰ্দিষ্ট প্ৰসংগৰপৰা আঁতৰাই চাব নোৱাৰি। এতিয়া কোনটো শব্দ কেৱল এটা শব্দ আৰু কেতিয়া এটা শব্দ মাত্ৰ নহৈ এটা পৰিভাষা, সেইটো অলপ সূক্ষ্মভাৱে চালেহে ঠাৱৰ কৰিব পৰা যাব। কিছুমান ক্ষেত্ৰত সিবোৰ বুজিবলৈ সহজ। এটা উদাহৰণ দিওঁ। যিবোৰ শব্দৰ সৈতে “বাদ” (-ইজম) প্ৰত্যয় যুক্ত হৈ থাকে সেইবোৰ পৰিভাষা বুলি পোনছাটেই কৈ দিব পাৰোঁহঁক। মানৱতা এটা সাধাৰণ শব্দ যি এক বিশেষ গুণক চিহ্নিত কৰে। কিন্তু মানৱতাবাদ বুলি ক’লে সি আৰু এটা সাধাৰণ শব্দ মাত্ৰ হৈ নাথাকে, সি এটা পৰিভাষালৈ ৰূপান্তৰিত হয়। মাৰ্ক্স মানে এজন ব্যক্তিৰ নাম। কিন্তু মাৰ্ক্সবাদ এটা পৰিভাষা। এক বিশেষ চিন্তা পদ্ধতিৰ সমৰ্থক আৰু বিশ্বাসী সকলহে মাৰ্ক্সবাদী। ব্যক্তি হিচাপে কাৰ্ল মাৰ্ক্স নামৰ মানুহজনৰ লগত জড়িত যিকোনো কথাই আকৌ মাৰ্ক্সবাদী বুলি কোৱাটোও ভুল হ’ল। কাৰ্ল মাৰ্ক্স নিজেই মাৰ্ক্সবাদী নাছিল বুলি খুহুতীয়াকৈ কোৱা কথাষাৰ এইখিনিতে গুৰুত্বপূৰ্ণ। আধুনিক বা আধুনিকতা দুটা অসমীয়া শব্দ। কিন্তু যেতিয়াই এই দুটা শব্দক আধুনিকতাবাদ নামৰ কথাষাৰৰ প্ৰসংগতহে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, তেতিয়া এইবোৰেই হৈ উঠে পাৰিভাষিক। তেতিয়া আমি যিকোনো নতুন, এই সময়ৰ অথবা সমসাময়িক কথাকে এই অভিধাৰ মাজলৈ সুমুৱাই আনিব নোৱাৰিম। শব্দ ‘আধুনিক’ মানে যুগ-নিৰপেক্ষভাৱে এই সময়ৰ, বর্তমান, নতুন, সাম্প্রতিক, নৱ, অধুনাকালীন, নব্য, জীৱন্ত, চলতি, নবীন, অদ্যাপি প্রচলিত, অর্বাচীন আদি; কিন্তু পাৰিভাষিক ‘আধুনিক’ মানে এটা বিশেষ যুগ-সাপেক্ষহে। সেয়ে যদি নহ’লহেঁতেন নৱকান্ত বৰুৱাক আজিৰ তাৰিখত এজন ‘আধুনিক কবি’ বুলি নক’লোঁহেঁতেন।\nপৰিভাষালৈ পৰিৱৰ্তিত হোৱা এটা শব্দই কেনেকৈ তাৰ চিৰাচৰিত অৰ্থৰপৰা মুক্তি লাভ কৰি অন্য অৰ্থ বা অন্য পৰিসৰ লাভ কৰে সেইটো সহজভাৱে বুজাবলৈ অসমীয়া ব্যাকৰণত থকা “বহুব্ৰীহি সমাস”ৰ কথা মনত পেলাই দিব খুজিছোঁ। বহুব্ৰীহি সমাসত সমস্যমান পদসমূহৰ অৰ্থ প্ৰতীত নহৈ অন্য পদৰ অৰ্থহে মুখ্যৰূপে প্ৰতীয়মান হয়। যেনে পীতাম্বৰ, দশভুজা, দশানন ইত্যাদি। পীতাম্বৰ মানে পীত (হালধীয়া) বস্ত্ৰ পৰিহিত। কিন্তু হালধীয়া বস্ত্ৰ পৰিধান কৰিলেই যিকোনো মানুহকেই আমি পীতাম্বৰ নোবোলোঁ। আমি পীতাম্বৰ বুলিলে কেৱল শ্ৰীকৃষ্ণকহে বুজোঁ। তেনেকৈয়ে দশভুজা বুলিলে বুজোঁ দুৰ্গাক আৰু দশানন বুলিলে বুজোঁ ৰাৱণক। যিকোনো এজন ব্যক্তিয়েই ডিঙিত নীলা ৰং সানি ল’লেই তেওঁক আমি নীলকণ্ঠ বুলিম জানো? এইখিনি কথা পতাৰ পিছত হয়তো আৰু বুজিবলৈ অসুবিধা নহ’ব যে খেনোৱে নাৰীৰ দুখ-দুৰ্দশাৰ কথা বৰ্ণনা কৰিলেই অথবা নাৰীৰ মুক্তিৰ কথা পাতিলেই তেখেতক নাৰীবাদী বুলি কৈ দিব পৰা নাযায়।\nঅসমীয়া সাহিত্য, সংস্কৃতি আৰু সামাজিক জীৱনত অসাৱধানতাজনিত কিছুমান মনোবৃত্তিয়ে যথেষ্ট ক্ষতি সাধন কৰি আহিছে। এই অসাৱধানতাখিনি কেতিয়াবা অজ্ঞতাপ্ৰসূত, কেতিয়াবা সামাজিক স্তৰত স্থিতিহীনতা আৰু সুবিধাবাদৰ ফলশ্ৰুতি স্বৰূপ। সামগ্ৰিকভাৱে অসমীয়া মানুহৰ ঔদাসীন্য আৰু বৌদ্ধিক অনীহা যে জগৰীয়া এই কথাটো আগতে আমি বহুবাৰ পাতি আহিছোঁ।\nযিকোনো পৰিভাষা আৰু ‘বাদ’ৰ প্ৰতি অসমীয়া সমাজত বিৰাট অনীহাসূচক মনোভাব পৰিলক্ষিত হৈ আহিছে। বিশেষকৈ কেইটামান ‘বাদে’ যথাৰীতি আতংকৰ সৃষ্টি কৰি আহিছে। আটাইতকৈ ডাঙৰ আতংকবাদী বাদটো সম্ভৱ মাৰ্ক্সবাদ। মাৰ্ক্সবাদ সম্পৰ্কে এটাও শব্দ নজনা এজনেও একে আষাৰতে কৈ দিবলৈ কুণ্ঠাবোধ নকৰে – মাৰ্ক্সবাদ বেয়া। দ্বিতীয়টো নাৰীবাদ। এইটো কেৱল আতংকজনিতই নহয়, একপ্ৰকাৰে অস্পৃশ্যও। শব্দটো উচ্চাৰণ কৰিলেও একপ্ৰকাৰে জাত যোৱাৰ লেখীয়া অৱস্থা হয়। আজিৰপৰা দুই দশকমানৰ আগতে উত্তৰ-আধুনিকতাবাদ সম্পৰ্কীয় কিছু লেখা-মেলা হোৱা দেখিছিলোঁ; তেতিয়াও দেখিছিলোঁ লেই লেই ছেই ছেই কৰি মানুহে সাত জাঁপ মাৰিছিল। কাৰণ তাতো এটা “বাদ” আছিল। এই বাদ-ভীতিৰ কাৰণ বা উৎস কোনখিনিত? ই এক গুৰুতৰ প্ৰশ্ন।\nঅলপ গমি চালেই বুজিবলৈ অসুবিধা নহয় যে বাদ ব্যতিৰেকে গত্যন্তৰ নাই। বাদ মানেই মতবাদ, আৰু তাতোকৈ বহুত কিবা। বাদ মানে এক স্কুল অফ থটছ (School of Thoughts)। পদ্ধতিগত চিন্তাপ্ৰণালীৰ বাবেই বাদবোৰৰ অস্তিত্ব আছে। একোটা ঐতিহাসিক প্ৰেক্ষাপট নিৰ্মাণ, এটা আনুক্ৰমিক ধাৰাবাহিকতা আৰু উত্তৰণৰ পথ নিৰ্ণয় কৰিবৰ বাবে কথা এষাৰৰ প্ৰসংগায়িতকৰণৰ বাবেও, আৰু এই সকলোবোৰৰ ঊৰ্ধ্বত এটা আন্দোলনৰ ৰূপত এটা চিন্তাক প্ৰতিপালন কৰিবৰ বাবেই এই “বাদ” বস্তুটোৰ প্ৰয়োজন হয়। অসমীয়াৰ মাজত বাদ-ভীতিয়ে এইটোকে সূচায় যে পদ্ধতিগত চিন্তাৰ বা চৰ্চাৰ অভাৱ। তেনেহ'লে এইটো কথাই প্ৰতীয়মান হয় যে কথা-বাৰ্তাত বা চিন্তা-চৰ্চাত এটা ইতিহাসসন্মত পদ্ধতি প্ৰয়োগ কৰিবলৈ আমি অপাৰগ। এই গোটেইখিনিৰ মূলতে আছে একধৰণৰ ৰাজনৈতিক অপৰিপক্বতা। অৱস্থান গ্ৰহণৰ প্ৰতি থকা ভয় আৰু তুমুল আত্মবিশ্বাসহীনতাই লেখক বা চিন্তকসমূহক “মই কিন্তু এনেকুৱা নহয় দেই, মই তেনেকুৱাহে” – এনেধৰণেৰে এটা আপোচকামী কৈফিয়ৎসূচক সুৰেৰে কথা ক'বলৈ প্ৰৰোচিত কৰি আহিছে।\nউদাহৰণস্বৰূপে, নাৰীবাদ এটা ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক আন্দোলনপ্ৰসূত বস্তু। ইয়াৰ অন্তৰ্গত কথা আলচিবলৈ হ’লে সেই ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক প্ৰেক্ষাপটক অনুধাৱন কৰিব লাগিব। তাকে বুজি নোপোৱাৰ ফলত সময়ে সময়ে যেতিয়াই নাৰী অথবা নাৰীবাদ সম্পৰ্কে কথা কোৱা হয় তেতিয়াই সামগ্ৰিকভাৱে নাৰীৰ সমস্যা, লিংগ-বৈষম্য আৰু নাৰীবাদ গোটেইখিনিকে একাকাৰ কৰি পেলোৱা হয়। কিন্তু জনাই জানে যে জেণ্ডাৰ (Gender) আৰু ফেমিনিজম (Feminism) দুটা বেলেগ কথা।\nওচৰ-চুবুৰীয়াই কি বুলিব?\nভ্ৰূণহত্যাৰেপৰা আৰম্ভ কৰি ছোৱালী সন্তান আৰু ল’ৰা সন্তানৰ প্ৰতিপালনৰ ক্ষেত্ৰত থকা বৈষম্য, স্বাস্থ্যজনিত সমস্যা, যৌতুক, ঘৰুৱা নিৰ্যাতন, ডাইনীৰ নামেৰে হত্যা, আৰু ধৰ্ষণলৈকে এশ-এবুৰি নাৰী-সংক্ৰান্তীয় দুৰ্ভাগ্যজনক সমস্যাৰে জৰ্জৰিত আমাৰ এইখন দেশত নাৰীবাদ নামৰ বস্তুটোৱে এটা নতুন ৰূপত গঢ় লৈ উঠিব লাগিছিল। কিন্তু কাৰ্যক্ষেত্ৰত হৈ থাকিল ওলোটাটো। এই সমস্যাবোৰ আমি যেন দৈনন্দিন জীৱনৰ অৱধাৰিত অংগ বুলিয়েই মানি ল’বলৈ মান্তি হ’লোঁ। কেনেবাকৈ আমাক কোনোবাই নাৰীবাদী বুলি কৈ দিব পাৰে বুলি ভয়ত আমাৰ মাজৰ কিমানে সংযম মানি থাকোঁ? যেনিবা নাৰীবাদী মানেই ‘পুৰুষ-বিৰোধী’, ‘পাৰিবাৰিক জীৱনৰ ধ্বংসকাৰী’, ‘উঠি অহা যুৱতীসকলৰ মনত বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলাব পৰা’ কিবা এটা। আটাইতকৈ ডাঙৰ সন্ত্ৰাসটো হ’ল - যদি কোনোবাই নাৰীবাদী বুলি ষ্টাম্প এটা লগাই দিয়ে তেতিয়া কি হ’ব? বাকী কোনো লেবেলৰ প্ৰতিয়েই ইমান ভয় নাই। উজনিৰ লেবেল, নামনিৰ লেবেল, নবীন বা উদীয়মানৰ লেবেল, প্ৰবীণৰ লেবেল, গ্ৰাম্য জীৱনৰ লেবেল, নাগৰিক জীৱনৰ লেবেল – এনেকুৱা দেধাৰ লেবেলৰ সৈতে কোনো মনান্তৰ নাই। তাঁতি আৰু তাঁতী উপাধিৰ দুজন সন্মানীয় কবিৰ পিছত ‘চাহপতীয়া কবি’ বুলিও লেবেল এটা লাগিল। কিন্তু “বাদ” ছাফিক্স থকা কোনো লেবেল নচলিব।\n“আমাৰ মাজৰে কিমানে নাৰীবাদৰ লেবেলটো গাত লাগি পৰাৰ নামত ভয় খায়?” এইখিনি কথা মহিমা মনচন্দা নামৰ পি এইচ ডি পৰ্যায়ৰ গৱেষক এগৰাকীয়ে “Why do we fear being labeled asaFeminist in India?” নামৰ এটা ব্লগত সোধা কথা। তেখেতৰ বক্তব্য - “মোৰ নাৰীবাদী স্থিতিয়ে, অন্তঃকৰণেৰে সমাজত নাৰীসত্তাৰ অৱস্থান উন্নীতকৰণ কৰিবৰ প্ৰয়াসে মোক পুৰুষ-বিৰোধী কৰি তোলে নেকি? মোৰ উত্তৰটো হ’ল – না। মই এগৰাকী নাৰীবাদী, কাৰণ মই বিশ্বাস কৰো পুৰুষ মহিলা উভয়ে একত্ৰে মিলি সমাজত নাৰীৰ অৱস্থান উন্নীতকৰণৰ হকে কাম কৰিব পাৰে। মই এক নাৰীবাদী এই কাৰণেই যে মই বিচাৰোঁ নাৰী হিচাপে মই ভুক্তভোগী হোৱা মানসিক চাপখিনি অইনেও যাতে আৰু ভুগিবলগীয়া নহয়। সকলো নাৰী যে এই যুঁজত ঐক্যবদ্ধ মই সেয়া নাভাবোঁ। মই মানি লওঁ যে কেৱল পুৰুষেই নহয়, পুৰুষৰ লেখীয়াকৈয়ে মহিলাসকলেও কিন্তু পুৰুষতন্ত্ৰৰ সমস্যাখিনিক প্ৰতিপালন কৰিহে আহিছে। মই বিশ্বাস কৰোঁ, এজন পুৰুষেও মহিলাৰ দৰেই নিজকে নাৰীবাদী বুলি ঘোষণা কৰিব পাৰে। নবেল বঁটা বিজয়ী অমৰ্ত্য সেনেও নিজকে নাৰীবাদী বুলি ঘোষণা কৰি থৈছে!! মজাৰ কথা এইটোও যে “Let Her Live” (তাইক জীয়াই থাকিবলৈ দিয়া) নামৰ উদ্যোগটো হাতত লৈ লিংগ বৈষম্যৰ ফলত হৈ থকা ভ্ৰূণহত্যাৰ বিৰুদ্ধে আৰু ন্যায়িক সমতাৰ কাৰণে কাম কৰি থকা ছল্ট ইনিচিয়েটিভছ নামৰ অনুষ্ঠানটোৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য আটাইকেইজন কিন্তু পুৰুষহে।” মনচন্দাই ব্লগটো শেষ কৰিছে এটা আহ্বানেৰে - “আমি সকলোৱে মিলিতভাৱে নাৰীবাদক আঁকোৱালি লওঁ আহক - যিসকলৰ বাবে পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়ৰে সম-অধিকাৰ কাম্য। জাতি, বৰ্ণ, ধৰ্ম, লিংগ আৰু ভৌগোলিক অৱস্থান নিৰ্বিশেষে আমি সকলোৱে নিজৰ অভিজ্ঞতাখিনি আদন প্ৰদান কৰোঁ আহক।” [দ্ৰষ্টব্য - http://letherlive.in/…/why-do-we-fear-being-labeled-feminis…_]\nকথাখিনি আমাৰ দেশৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত কৈ থকা হৈছে মানে এইটো নহয় যে অন্য দেশৰ অৱস্থা বেলেগ। পশ্চিমীয়া দেশতো নাৰীবাদ শব্দটো সমানেই অপৃশ্য। জেছিকা বেৰন নামৰ মহিলা গৰাকীয়ে “The Modern F-Word: Why People Are So Afraid Of Feminism” বুলি কিয় লিখিব লগীয়া হ’ল সেইটো ভাবিলেই অৱস্থাটো প্ৰকট হৈ পৰে। “Well, apologies in advance for the strong language: I'maf*minist. I know, I know, I shouldn't use suchaword. I could give men the impression I just irrationally hate them withafiery passion, and want to kick them off the corporate ladder. And then I'll just end up alone, as an old spinster cat lady”. [http://elitedaily.com/…/call-me-the-f-word-feminism/1059133/].\nআমি কৈ থকা বা ক’ব খোজাধৰণৰেই ‘নাৰীবাদ’ আৰু ‘নাৰীবাদী’ কথাদুষাৰলৈ মানুহে কিয় ভয় খায় সেই কথাত প্ৰশ্ন কৰি কেথেৰিন কেলিহাৰেও অজ্ঞানতাৰ কথাটো উল্লেখ কৰিছে। “I find it disgraceful that people fear the words ‘feminism’ and ‘feminist.’ What gives me hope is that the cause of fear is ignorance, and ignorance can be solved with knowledge and education. The concept of feminism has been around for centuries. Humanitarians, philosophers, journalists, professors and theologians have written and spoken-out about the term on numerous points. It is an ideology –asystem of ideas. If you look up the term ‘feminist’ inadictionary, the term ‘man-hater’ does not appear. In fact, the definition will discuss the idea of equal rights between men and women. [Katherine Kelliher, Why fear ‘feminism’?]\nএই গোটেই লেখাটো লিখিবলগা হ’ল দুটা কাৰণত। প্ৰথমটো হ’ল আমাৰ অসাৱধানতা আৰু অজ্ঞতাজনিত কিছুমান ভুলৰ ফলত আমি একো একোখন ক্ষেত্ৰৰ বিস্তৰ ক্ষতি সাধন কৰি থাকোঁ। ধৰা হওক, মই নাৰীবাদৰ সমৰ্থন নকৰোঁ, অথবা নাৰীবাদী চৰ্চা সম্পৰ্কে পঢ়া-শুনা নাই বাবে নিজকে সেইসমূহ কথা-বাৰ্তাৰ সৈতে নিজকে সাঙুৰিবলৈ নিবিচাৰোঁ। ঠিক আছে, কোনো কথা নাই বাৰু। কিন্তু “মই আকৌ নাৰীবাদী নহয় দেই, মই কোনো বাদত নাই” বুলি বাৰে বাৰে কৈ থকাৰ ফলত বিশাল জনমানসত এটা নঞৰ্থক বাতাবৰণৰ সৃষ্টি কৰা হৈ থাকে। এই দায়ভাগ স্বীকাৰ কৰি লোৱা ভাল। কাৰণ কথাষাৰ শুনাতহে সৰল বা সহজ। আচলতে কিন্তু ইমান সহজ নহয়। তাত এটা বাদ বা এটা বিশেষ চিন্তা-প্ৰণালীৰ প্ৰতি তাচ্ছিল্যৰ সুৰ এটা নিহিত থকা দেখা পাওঁ।\nদ্বিতীয় কাৰণটো হ’ল, সম্প্ৰতি মহিলা লেখকৰ এটা জাগৰণ দেখা পাইছোঁ অসমীয়া সাহিত্যত যিটো আগৰ সময়খিনিত নাছিল। মহিলা লেখকসকলৰ কথা নোকোৱাকৈ এই সময়ৰ অসমীয়া গল্প আৰু উপন্যাসৰ কথা পাতিবই নোৱাৰি। নাৰী-মনৰ নাৰী জীৱনৰ কথাই সেইবোৰত প্ৰকাশিত হোৱাটো একো অস্বাভাৱিক নহয়। কিন্তু সেইবোৰত বহুলাংশে চকুত পৰা বস্তুটোৱেই হৈছে স্থিতিহীনতা। হুজুগতে অলপতে প্ৰাঞ্জল কুমাৰ শৰ্মা বশিষ্ঠৰ মন্তব্য এষাৰ তুলি দিলোঁ। তেখেতে লিখিছিল – “সাম্প্ৰতিক অসমীয়া গল্পৰ ভালেখিনি মন-মন্থনেৰে, বিশেষকৈ নাৰীৰ মন-মন্থনেৰে আৰু অতি বিশেষকৈ লেখিকাৰ আত্ম-মন্থনেৰে ভৰি উঠিছে । অসমীয়া গল্পৰ ক্ষেত্ৰখনত আচলতে মন-মন্থনসম্বলিত গল্পৰ ধাৰা এটাৰে বিকাশ সাধিত হৈছে । কুৰি বছৰমানৰ আগতে শিলনিৰ মাজৰ নিজৰাৰ দৰে বাট লৈছিল ধাৰাটোৱে । যোৱা দহ বছৰমান ধৰি তাত বৰ্ষাৰ উদ্দাম সোঁত । গভীৰ-অনুভূতিসিক্ত আত্মনিষ্ঠা, সংস্কৃতীয়া ভাষা আৰু চুটি চুটি দফাত আবদ্ধ গাইগুটীয়া প্ৰতীতিৰ উপৰি-পাতন ধাৰাটোৰ গল্পকাৰসকলৰ কেইটিমান উল্লেখযোগ্য শৈলীগত বৈশিষ্ট্য । ধাৰাটোৰ বিকাশ ইলেইন শ্বোৱাল্টাৰে কোৱা গাইনোক্ৰিটিকছ, অৰ্থাৎ নাৰী-সমালোচনাৰ ফালৰপৰা তাৎপৰ্যপূৰ্ণ । শেহতীয়াকৈ ধাৰাটোৰ প্ৰতি আগ্ৰহী লেখিকাৰ সংখ্যাধিক্য আৰু তেওঁলোকৰ উদ্দেশ্যৰ একমুখিতা আৰু বিষয়ী তথা দৃষ্টিকোণৰ নিকট সামঞ্জস্য ধাৰাটোৰ প্ৰবাহৰ প্ৰতি ভাবুকি-স্বৰূপ হৈ উঠিছে । প্ৰবাহৰ স্বাৰ্থতে ধাৰাটোত বিভিন্নতাসন্ধানী সম্পৰীক্ষা চলিব লাগিব, লগতে সি বহল সামাজিক ক্ষেত্ৰখনকো গভীৰভাৱে স্পৰ্শ কৰিব পাৰিব লাগিব ।” (উৎস - ফে’চবুক, ৩ নৱেম্বৰ, ২০১৬)।\nনিজৰ নাৰীবাদী স্থিতি স্বীকাৰ কৰা কোনোবা লেখিকা, মহিলা লেখক দেখা পাওঁ বা নাপাওঁ, “মই কিন্তু কোনো বাদত নাই, মই মানৱতাবাদীহে” বুলি উপৰুৱাকৈ কৈ দিয়া যে কে’বাগৰাকীকো পাইছোঁ সেই কথা হয়তো দোহৰাৰ প্ৰয়োজন নাই। কথাষাৰ উপৰুৱা বুলি এই কাৰণেই ক’লোঁ যে মানৱতাবাদ এটা বাদ হ’ব নোৱাৰে। এই কথাষাৰৰ কোনো তাত্ত্বিক ভিত্তি নাই আৰু চাবলৈ গ’লে কোনো মানেও নাই। পৃথিৱীত হয়তো এনে কোনো মানুহ নোলাব যি নিজকে মানৱতাবাদী নহয় বুলি ক’ব। বাদ থাকিলেই বিবাদ থাকিব, বিসম্বাদ থাকিব, প্ৰতিবাদ থাকিব। এটা বাদৰ খণ্ডন হৈ আন এটা বাদৰ সৃষ্টি হয় অথবা সেই বাদটোৰেই নৱনিৰ্মাণ হয়। মানৱতাবাদ-বিৰোধী কোনো বাদ নাই। আনকি ধৰ্মৰ নামত বা আন কিহবাৰ নামত মানুহ মাৰি থকাসকলেও কিবা নহয় কিবা এটা যুক্তি দৰ্শাই সেই হত্যাকাণ্ডৰো “মানৱতাবাদী” সমৰ্থন বিচাৰিয়ে উলিয়াব। ‘জেহাদী’য়েও মানৱ কল্যাণৰ স্বৰ্থতেই ‘জেহাদ’ কৰি থকা বুলি নকয় জানো? গতিকে বেছিভাগ মহিলা লেখকৰ অৱস্থানটো হৈ থাকে ‘জলে নামবো ছুল ভেজাবো না’, অথবা সাপো মাৰক লাঠিও নাভাগকধৰণৰ। বলিষ্ঠ নাৰী-চৰিত্ৰৰ ৰূপায়ণ কৰা বুলি, নাৰী-মনৰ নাৰী সমস্যাৰ কথা কোৱা বুলি কৃতিত্বখিনি লাগিব, কিন্তু নিজকে নাৰীবাদী বুলি ঘোষণা কৰি তাৰ দায়িত্বভাগ বহন কৰা নচলিব।\nপশ্চিমত ৰেনেছাঁ বা নৱজাগৰণ অহাৰ আগলৈকে শিল্প-কলাত কেৱল দেৱ-দেৱীৰ ছবিহে অঁকা হৈছিল। পোৰ্ট্ৰেইট বা মুখাৱয়ব আঁকিলেও তাৰো ধৰ্মীয়কৰণ কৰি লোৱা হৈছিল। লিওনাৰ্ডো দা ভিন্সিৰ মনলিছা ছবিখন এইবাবেই বিখ্যাত যে পশ্চিমৰ শিল্পৰ ইতিহাসত এইখনেই প্ৰথম ছবি য’ত এক মনুষ্যক মনুষ্যৰ ৰূপতেই মনুষ্যৰ স্বকীয় পৰিচয়তেই অঁকা হৈছিল। সেয়েহে এইখিনি সময়তে হিউমেনিজম বুলি কথা এষাৰ ওলাইছিল। সেই বিশেষ প্ৰসংগ-সংগতিক বাদ দি আন ক’ৰবাত কেতিয়াবা কেনেবাকৈ ‘মানৱতাবাদ’ কথাষাৰে এটা বাদৰ ৰূপ যদি লৈছিল আমি নাজানোঁ। কিন্তু এইখিনি কথা জানো যে নিজৰ স্থিতি সম্পৰ্কে সন্দিহান, নিজৰ ৰাজনৈতিক অৱস্থান সম্পৰ্কে অনবৰতে সুবিধাবাদী ভূমিকা ল’ব খোজাসকল, আৰু “নাৰীবাদ” শব্দটো শুনিলেই “ওচৰ-চুবুৰীয়াই শুনিলে কি ক’ব” বুলি ভাবি থকা মধ্যবিত্তীয় মানসিকতাৰ লোকসকলৰ বাবে “মানৱতাবাদ” এটা সঘন উচ্চাৰিত শব্দ।\nপলমকৈ হ’লেও অসমৰ যুৱ সমাজৰ মাজত ৰাজনৈতিক সক্ৰিয়তা বৃদ্ধি পাইছে। লেখক-সাহিত্যিকসকলো ক্ৰমাগতভাৱে নিজৰ ৰাজনৈতিক স্থিতি সম্পৰ্কে সচেতন হ’বলৈ লৈছে। এই সমসাময়িক অৱস্থাটো আইডেণ্টিটি পলিটিক্সৰ যুগ বুলিও ক’ব পৰা যায়। লগতে এতিয়া হ’ল এক্টিভিজমৰ (Activism) যুগ। আগৰ কালৰ “মই আকৌ লেখিকা নহয় দেই” বুলি বৈষ্ণৱী বিনয় দেখুওৱাৰ পৰম্পৰাৰ বিপৰীতে এতিয়া “হয় মই লেখিকা” বুলি আত্মপ্ৰত্যয় সাব্যস্ত কৰাৰহে যুগ সেয়া দেখা পাইছোঁ। এনে এটা সময়তো এজন লেখকে মুক্তকণ্ঠে নিজৰ নাৰীবাদী স্থিতি ঘোষণা কৰিবলৈ যদি ওলাই অহা দেখা নাপাওঁ, তেনেহ’লে বুজিব লাগিব সামাজিক স্তৰতেই, জাতিগত পৰ্যায়তেই সমূহীয়া চেতনাৰ (Collective Consciousness) মাজত কোনোবাখিনিত এক বিৰাট কেৰোণ ৰৈ গৈছে।\nNo Comments : "বাদ-ভীতি - (সমুদ্ৰ কাজল শইকীয়া)"


#আবিৰ খণ্ড (৫৮) – আবিৰ\nMay 21, 2021 Indranee Sharma\nসুখবোৰ উপচি পৰিছে প্ৰথমবাৰৰ কাৰণে।থুপুক কাষতে পাম,চুই চাব পাৰিম,সাৱটি ৰাখিব পাৰিম।\nইয়াতকৈ বেছি কিবা জানো বিচাৰিছিলোঁ।\nজীৱনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ইমানবোৰ ভাল লগা একেলগে।মন কৰিলোঁ,মই দুখতেই নহয়, সুখতো কথা ক’ব নোৱাৰোঁ।ককা আৰু আয়ুয়ে ইমান কথা কৈছে,মই একোৱেই শুনা নাই,ক’বও পৰা নাই।অলপ দেৰিৰ পাছত কলিং বেল বাজিল।আয়ুয়ে দৰ্জাখন খুলি দিলে।\nএকেবাৰে পাতল গুলপীয়া ৰঙৰ চাৰ্ট আৰু ব্লেক কালাৰৰ পেণ্ট পিন্ধি মুখত এমুকুৰা হাঁহি লৈ সোমাই আহিছে তেওঁ।\nবুকুখন জুৰ পৰি যোৱা প্ৰশান্তিৰ এজাক বতাহ লৈ।\nচাই ৰৈছোঁ মাথোঁ।মন গৈছিল, সাৱটি লৈ কৈ যাম মোৰ সুখৰ কথা, দি যাম মোৰ প্ৰাপ্তিৰ বতৰা।\nতেওঁ ককাৰ ভৰি চুই সেৱা কৰিলে।এইটো তেওঁলোকৰ ফালে প্রচলিত নিয়ম।যেতিয়াই লগ পাই ডাঙৰক এনেকৈয়ে সন্মান দিয়ে ।\n:মই অহাৰ দিনা ইমান সহায় কৰিলা, আজি এসাঁজ খুৱাইহে ভাল লাগিব মোৰ।\nতেওঁ মোৰ ফালে ফলমূলৰ টোপোলা এটা আগবঢ়াই দিলে।ককাৰ কাৰণে।\nআয়ুয়ে তাৰ পৰাই আপেল এটা উলিয়াই খাবলৈ লাগিল,ধোৱা মেলাৰ নিয়ম নাই।\nআলপদেৰিৰ পাছত গোটেইবোৰ একেলগে খাবলৈ বহিলো।ককা আৰু মই খাব পৰা সৰু টেবুলখনত সবলৈকে নোজোৰে।ককাক ভালকৈ দি আমি হাতে হাতেই লৈছোঁ।অনিৰুদ্ধই নিৰামিষ খায়।ধনীয়া,নেমুটেঙা আৰু বিলাহী দিয়া মছুৰ দাইল,হিবাই বনোৱা ছাহি পনীৰ, আয়ু আৰু ককাই মিলি বনোৱা আলুৰ পিটিকা,দৈ দি বনোৱা পটলৰ তৰকাৰী,ভেন্দীৰ শুকান ভাজি আৰু তৰাই দি পঠোৱা আচাৰৰ সৈতে একেবাৰেই সাধাৰণ এসাঁজ ভাত।মই বেছি একো ৰান্ধিবও নাজানো।হিবাই মাংসও বনাব লগীয়া হৈছে, কিমান কৰিব তাই।swiggy কৰি গোলাব জামুন আৰু আইচক্ৰীম অৰ্ডাৰ কৰিলোঁ।বছ সিমানেই।\nসৱকে খাবলৈ দি নিজেও বহিলো।\n:Can I haveaspoon, please?\nমই ককা আয়ু তিনিওটাই চিঞৰ মাৰিয়েই দিয়াৰ দৰে হ’ল।চামুচ দি আকৌ কোনে ভাত খায়!\n:তই শেষ জাপৰী, ভাল হ’ল আৰু…\nহিবাই চামুচ এখন আনি অনিৰুদ্ধক দিলে।\nআচলতে আমি হাতেৰে খোৱাটো হে তেওঁৰ কাৰণে ডাঙৰ কথা আছিল।\n:এই হেৰি নহয় অনিৰুদ্ধ,ইয়াত ভাল চাই ফ্লেট এটা লওঁ বুলি ভাবিছোঁ, ক’ত কেনেকৈ কি কৰিব লাগিব।\nযিটোলৈ ভয় খাই আছিলোঁ,সেইয়াই হ’ল।মোৰ ঘৰৰ আৰ্থিক অৱস্থা তেওঁ নাজানে।খুব কষ্টত চলোঁ বুলিয়েই ভাবে।মোৰ কাপোৰ কানিৰ পৰা থকাৰ ধৰণত কোনোদিন অভিজাত্য দেখা নাই তেওঁ।টেপ মাৰি থোৱা মোবাইলৰ ভঙা স্ক্ৰীণৰ পৰা পইচা বচাবলৈ বাছত ওলমি যোৱালৈকে সকলো লক্ষ্য কৰে তেওঁ।কিন্তু আজি যে তেওঁ সৱ জানিব সেইয়া মই নিশ্চিত ।\nককাৰ কথাত অনিৰুদ্ধ ও আচৰিত হ’ল।\n:আপোনাক কিমান মান বাজেটৰ ভিতৰত লাগে?\n:তেনেকুৱা কথা নাই,ঠাইখন ভাল আৰু অলপ সেউজীয়া পৰিবেশ হ’লেই হ’ব।\nঅনিৰুদ্ধই মোৰ ফালে চালে,অলপ সন্দেহ দেখিলো মই।\n:নহয় মানে লোণৰ কাৰণে সুধিলোঁ, অনন্যা কিমান পাব এতিয়া..\n:তাই একো কৰিব নালাগে,মই কৰিম নহয়।\n:ককা বহুত ধনী আছে, গোটেইটো cash দি পেলাই লৈ ল’ব ন ককা।\nআয়ুয়ে টেপেচ কে মাত মাতিলে।\n:আপুনি চাৰ্ভিছ কৰিছিল?\n:মই।মোৰ ব্যৱসায়।আমাৰ চাহৰ বাগান,ফেক্টৰী এইবিলাক আছে।আমাৰ বাগানৰ চাহৰ সোৱাদেই বেলেগ বুজিছা।\nমোৰ পেটলৈ ভাত নোযোৱা হ’ল।অনিৰুদ্ধই খাবলৈ এৰি একেথৰে মোৰ ফালেই চাই আছে।মই বাৰে বাৰে তেওঁৰ চকুৰ পৰা চকু আঁতৰাই নিবলগীয়া হৈছে।\n:তাৰমানে আপোনাৰ ডাঙৰ বিজিনেছ আছিল।\n:আছিল নহয়,আছে।এতিয়া সৱ এইৰ নামত দি দিছোঁ।পিছত তাইয়ে চাব সকলোবোৰ।মনটো ভাল লাগিবলৈ চাকৰি কৰিছে, কৰক।\nখাই থকা ভাত খিনি ডিঙিত সোপা মাৰি ধৰিলে।কি কয় ককাই।তাৰমানে ককাই সেইদিনা উইল কৰি সকলোবোৰ মোৰ নামত দি থৈছে।\n:মোৰ ব্যৱসায়ৰ কামত বহুত ঘূৰিলো আগতে বুজিছা। লণ্ডনলৈ গৈছোঁ দুই তিনিবাৰ।মোৰ গাড়ীৰ চখ আছিল।কণ্টেছাৰ এখন এতিয়াও আছে মোৰ ঘৰত।ইহঁতবোৰে বেলেগ গাড়ী কিনিলে,মই কিন্তু সেইখনহে লৈ যাওঁ।\nতাৰ পিছত ককা আৰু ৰোৱা নাই।আমাৰ ঘৰত ক’ত কি আছে,ককাই কেনেকৈ ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰি কি কি কৰিলে,বাগানত কিমান মানুহে কাম কৰে,চাহ গছত কেতিয়া কলম দিয়ে, কেতিয়া দৰৱ দিয়ে,দৰৱ দিয়াৰ পাছত বৰষুণ দিলে কি হয় সকলো এফালৰ পৰা গাই গ’ল।অনিৰুদ্ধইও যিমান পাৰে সুধি সুধি আমাৰ ঘৰৰ বিষয়ে,মা দেউতাৰ বিষয়ে ককাৰ মুখৰ পৰা উলিয়াই ল’লে।\nখোৱা শেষ কৰি আইচক্ৰীম দিওঁতে তেওঁ জানি বুজি মোৰ হাতখন কোনেও নেদেখাকৈ চেপি ধৰিলে\n:You lied to me!\nখং আৰু অভিমানত কঠোৰ এখন মুখ।মই মিছা কোৱা নাই,কিন্তু সচাঁও কোৱা নাই কেতিয়াও।আচলতে সেইয়া মই জৰুৰী বুলিও ভৱা নাছিলোঁ কেতিয়াও।অনিৰুদ্ধই ভুল বুজিছে।ইটো সিটো কথা সৱেই কৈ আছে যদিও আমি দুয়োটা মনে মনে আছোঁ।মাজতে মই উঠি আহি পাকঘৰটো ঠিক কৰিলোঁ,বাচনবোৰ ধুলো।মনটো অস্থিৰ,তেওঁ সুধিলে কি উত্তৰ দিম মই।\nবাহিৰত হিবা আৰু আয়ুৰ লগতে ককাই কথা পাতিবলৈ লাগিল।সৱৰে কথাৰ মাজতে হঠাৎ অনিৰুদ্ধই কৈ উঠিল\n:ককা,ব’লক অলপ ফুৰি আহোঁ,ইয়াতে নন্দীহিলছ বুলি জেগা এটা আছে,খুব ধুনীয়া,বেছি দূৰ নহয়।\n:তিনিটা বাজিলেই দেখোন,দেৰি হোৱা নাই জানো।\n:একো দেৰি হোৱা নাই,মানুহ সন্ধিয়া সময়তে যায় তালৈ।ব’লক।আয়ুষ্মান,যাওঁ ব’লা।\nওলাই আহি ককাৰ ওচৰতে ৰৈছোহি।\nমোক তেওঁ একো কোৱা নাই।মোৰফালে চোৱাও নাই।ককাক উলিয়াই নিম বুলি কোৱাত ভালেই পাইছো।মানুহজনে ইচ্ছাও কৰে খুউব।\n:অ’ মাজনী, ভাল চোলা এটা উলিয়াই দে,এওঁ ফুৰাবলৈ লৈ যাওঁ বুলি কৈছে।\nককাৰ কাৰণে কাপোৰ উলিয়াই দি নিজেও ভাল কুৰ্তী এটা উলিয়াই পিন্ধিলো।বটল গ্ৰীণ কুৰ্তী টোৰ লগত বগা প্লাজ’ পেন্টটো ভাল দেখি।মুখত ক্ৰীম আৰু লিপবামটো লগালেই মোৰ প্ৰসাধন হৈ যায়।কাজল আগতেই লগাই ৰাখিছিলোঁ।\nচুলিখিনি বিশেষ একো নকৰি মেলি ৰাখিলোঁ।\nবতৰটো সেমেকা।গাড়ীৰ আগফালে ককা বহিল।\nমই হিবা আৰু আয়ু পিছফালে।হিবা মাজতে বহিল।গোটেই বাটটো ককাই তেওঁক কিবাকিবি সুধি আহিছে, মোৰফালে চোৱা নাই এবাৰো।মই যেন নায়েই তাত।\nনন্দীহিলছ ঠাইখন খুব ধুনীয়া।ওপৰলৈ উঠি আহোঁতে শ্বিলঙৰ ৰাস্তাবোৰলৈ মনত পৰে।সৰু পাহাৰ এটাৰ দৰে ঠাইখন।বেংগালুৰুৰ ব্যস্ততাৰ পৰা আঁতৰত প্ৰকৃতিৰ নিবিড় পৰিৱেশ, ঘন সেউজীয়া, ওলমি থকা শুকুলা মেঘৰ পাতল আস্বাদন।\n:বৰ ধুনীয়া ঠাইলৈ আনিছা হে।\nতেওঁ ককাৰ হাতত ধৰি নমাত সহায় কৰিলে।আয়ু আৰু হিবা অলপ আগবাঢ়িল।\nমই ককাৰ হাতত ধৰি গৈ আছোঁ।তেওঁ গাড়ীখন ভালকৈ পার্ক কৰি অলপ পিছত আমাৰ লগ হ’লহি।নন্দীহিলছৰ সেউজীয়া দেখি ককাৰ হাঁহি ওলাই আহিল।খোজকাঢ়ি যিমান পাৰে সিমান চালে, অনিৰুদ্ধই আমাক এৰি আনফালে গুচি গ’ল।মন কৰিলোঁ,চিগাৰেট জ্বলাই শূন্যৰ ফালে চাই কিবা ভাবি আছে।\nককাৰ ভাগৰ লগাত বেঞ্চ এখন পাই বহিলো, অলপ পিছত হাতত চাহ আৰু গোমধান লৈ আয়ুহঁত ওলালহি।\n:অনিৰুদ্ধক মাতি দে আকৌ,চাহ একাপ খাওক।\n:আয়ু ফোন কৰ চোন।\n:মই কেলেই কৰিম,তই কৰ।\n:সৱ ঠিক হে না অনন্যা?\nহিবাই বুজিছে, তাই আহি মোৰ কাষতে ৰৈছে।ফোনটো উলিয়াই তেওঁলৈ ফোন কৰিলোঁ।\n:ককাই মাতিছে আপোনাক।\n:তুমি আহিব নোৱাৰা কিয় ইয়ালৈ?কথা আছে মোৰ।\n:নোৱাৰোঁ মই যাব।আহক ককা ৰৈ আছে।\n:You just wait and watch.\nঅলপ পিছত তেওঁ আহিল।\n:ক’ত হেৰাই গৈছিলা হে,ফুৰিবলৈ আনি এনেকৈ এৰি দিলে নহ’ব নহয়।চাহ খাওঁ আহা।আমাৰ আয়ুয়ে আনি দিছে।\n:ককা অনন্যাই আপোনাক কিবা ক’ব।\n:কি কথা,কিবা ক’বি মাজনী।\nহিবাই ইংগিত দি আঁতৰাই লৈ গ’ল আয়ুক।মই একো ক’ব পৰা নাই।ককাই চাই আছে মোলৈ, মই অনিৰুদ্ধলৈ,তেওঁৰ চকুত একো নাই আজি।একেবাৰেই উকা।\n:ককা, মোৰ একো ক’বলগীয়া নাই।\nতেওঁ নিজেই কৈ উঠিল\n:অনন্যা আৰু মই…\n:Stop it Anirudh.\n:বুজিছোঁ মই, আৰু বুজাব নালাগে।\n:মই অনন্যাক বিয়া পাতিব খোজোঁ ককা।এনেকৈ ক’ম বুলি ভবা নাছিলোঁ কিন্তু..\n:তাই বিয়া নহয়,মই নিদিওঁ হ’বলৈ।মোৰ ঘৰ খন শেষ হৈ যাব।তাইৰ ওপৰত দায়িত্ব আছে বহুত।তুমি ভুল নুবুজিবা।\nককাৰ ফালে চাই আছোঁ মই…\nএজন অচিনাকি মানুহ..\nমোক ভাল নোপোৱা মানুহ..\nমোৰ কথা নুবুজা মানুহ…\nইমান স্বাৰ্থপৰ, ইমান বেছি…\n:Say something Ananya please.\n:আমি ঘৰলৈ যাওঁ,থৈ আহক প্লিজ।\nদূৰৰপৰা চাই থকা আয়ু আৰু হিবাক তাতে এৰি আগবাঢ়িছোঁ..\nআগে আগে বাৰে বাৰে হাতৰ টান মুঠি এবাৰ খুলি এবাৰ বন্ধ কৰি অনিৰুদ্ধ।\nমই তেতিয়াও এৰি দিয়া নাই ককাৰ হাতখন, মই যে নোৱাৰোঁ।এবাৰ ধৰা মানুহক দলিয়াই দিব পৰা নাই কেতিয়াও।\nসম্পূৰ্ণ নীৰৱতা আৰু নোকোৱা কথাৰ ভৰত কোঙা বুকুৰ বোজা লৈ ঘূৰি আহিছোঁ আমি।\nৰাস্তাত আয়ু আৰু হিবাক নমাই থৈ আহিছোঁ মই ককা আৰু অনিৰুদ্ধ।\nনামি যাওঁতে ককাই তেওঁক মাত লগোৱা নাই।তেওঁ কিন্তু নামি আহি একেদৰেই ককাৰ হাতত ধৰি নমাই দিছে।\nগেইটখন খুলি সোমাই আহোঁতে হাহাকাৰ কৰি উঠিছে বুকুখনে, নভবা কথাবোৰ হৈ যায় কেতিয়াবা…..\nঘূৰি চাব পৰা নাই মই।\nPrevious Post #আবিৰ খণ্ড (৫৭)\nNext Post #আবিৰ খণ্ড (৫৯)\n10 thoughts on “#আবিৰ খণ্ড (৫৮)”\nবুকুখন বিষয়াই গৈছে ।কিয় জানো আজি মনটো আটাইতকৈ বেছি বেয়া লাগিছে। Seriously I want to cry🥺🥺😭😭😭😭😭😭\nআজিৰ খণ্ডটো পঢ়ি চকু পানী ওলাই গল বা । নাজানো কিয় মনটো বহুত বেয়া লাগিছে। প্ৰকাশ নকৰাকৈ ও অনন্যা জনীৰ মনৰ অৱস্থাটো বুজি বহুত বহুত বেয়া লাগিছে।\nকিয় তাইৰ লগত সদায় এনেকুৱা হয়?😥😥😢😢কিয়?………\nককাই কিয় এনেকুৱা কৰিছে?…..\nআজিৰ খণ্ডটিৰ শেষলৈ হাজাৰটা প্ৰশ্নৰ উদয় হ’ল।\nপিছৰ খণ্ডটিলে আশাৰে বাট চাই ৰলো।\nJst speechless 😔😔😔😔😔\nNext episode?? 🤤\nDimpi Phukan says:\nWaoo. So interesting❤ gutei keita part Moi klir pra phi aji hkh krisu ba💖💖💖agr khini puhiboloi bht hepah…….❤Tumi aru aguwai juwa😘