মেডামৰ চোদন যাত্ৰা , বাৰিচোদন - New Assamese Real Sex | MyIndianSexStories\nমেডামৰ চোদন যাত্ৰা , বাৰিচোদন - New Assamese Real Sex\nDiscussion in 'Assamese sex stories' started by SexStories, Jan 8, 2017.\nnew year assamese sex\nnew year me chudai\nমই তেতিয়া ক্লাচ নাইনত ৷ আমাৰ ঘৰৰ ওচৰতে এজনী ইংৰাজীৰ প্ৰফেছৰ থাকে ৷ বয়স ৪০ মান হব ৷ শকত ওখ হুষ্ট পুষ্ট ৷ পেটতো অলপ ওলোৱা ৷ তেওঁৰ ঘৰ বাইহাটাত ৷ ইয়াৰ কলেজখনত চাকৰি কৰে ৷ আমাৰ ওচৰতে ভাৰাত থাকে ৷ মোক ইংৰাজী শিকাই ৷ মেখেলা চাদৰ পিন্ধি কলেজত যাই পেটতো ওলাই থাকে ৷ মই সদাই যাও আবেলি পঢ়িব ৷ তেওঁ ঘৰত ট্ৰেক পেন্ট আৰু টি চার্ট পিন্ধি থাকে ৷ মস্ত মস্ত পিয়াহদুটা ওলমি থাকে ৷ কেতিয়াবা স্লিভলেছ নাইটি পিন্ধে ৷ কাষলতি তলটো ক'লা নোমেৰে ভৰা ৷ হাতখন দাঙিলে পিয়াহকিতাৰ কিছু অংশ দেখো ৷ থলথলীয়া খোজ কাঢ়িলে লৰি থাকে ৷ পঢ়িব নোৱাৰিলে মোক ঠিয় কৰাই তপিনাত চপৰিয়াই ৷ পাৰিলে গালত টিপি মৰম কৰে ৷ মোক দেখাকে বুছখন খুজাই নাইটিৰ ওপৰেদি ৷ পেটতোত মোৰ হাতখন লগাই দি সোধে " মই আৰু শকত হৈছো নেকি অ ?" মই পেটত হাত ফুৰাও ইমান কোমল ৷ মোৰ দাং খাই যাই তলফালে ৷ মই কওঁ "নাই হোৱা মেম মৰম লগা হৈ আছে " তাই খুব ভাল পাই মোৰ গালত চুমা খাই দিয়ে ৷ চুমা খাওতে মোৰ বাহুত মেমৰ বুকুখন হেচা খাই যাই৷\nhttp://myindiansexstories.com/index.php?forums/telugu-sex-stories-తెలుగు-సెక్స్-కథలు.4/তেওঁ ক'লে নিজে চুই কোৱাচোন ৷ এইবুলি মোৰ এখন হাত টানি নিলে তললৈ তেওঁ আনখন হাতেৰে নাইটিটো উজাই আনিলে আৰু মোৰ হাতখন নিজৰ গোপন ঠাইখিনিত লগাই দিলে ৷ মই হাতখন হেচি ধৰিলো ৷ মস্ত যোনি বহুত বাল আছিল ৷ ফুটাটো অলপ ভিজি আছিল ৷ মই আঙুলি কেতা ইফালে সিফালে কৰি দিয়াত তেওঁ ভৰিদুখন কোচাই দিলে ফলত ফুটাটো মেল খাই গ'ল ৷ মই সুধিলো ইমান গৰম কিয়? তেওঁ ক'লে ভিতৰত আৰু গৰম আঙুলি এটা সোমাই চোৱাচোন ৷ মই তেওঁতকৈ চাপৰ বাবে ভালকৈ লগ পোৱা নাছিলো ৷ তেওঁ ক'লে লেপৰ তলত সোমাই লোৱা তেতিয়া ভালকে দেখা পাবা ৷ মই লেপখনৰ তলত সোমাই গ'লো ৷ তেওঁ নাইটি তেতিয়া ককালঁত ৷ মস্ত কলগছ হেন উৰু ৷ পেটতো বগা ওখ ৷ তেওঁ এখন ভৰি নমাই দিলে দেখিলো ক'লা ক'লা বালেদি ভৰা বুছখন ৷ শকত বাবে বুছখন অলপ তলমুৱা ৷ এটা আঙুলি মেমৰ বুছৰ ফুটাত সোমাই দিলো ৷ মেমে ক'লে দুটা সোমাই দিয়া ৷ মই দুটা আঙুলি ভৰাই দিলো ৷ পোককৈ সোমাই গ'ল ৷ মেমে আআহ কৈ উঠিল ৷ মোক সুধিলে কেনে লাগিছে পুছি নে ভেজিনা ? মই ক'লো ভেজিনা ৷ মেমে হাঁহিলে আৰু ক'লে "ধেই কি যে কোৱা মোৰ এতিয়া ভেজিনা হৈ থকা নাই "৷ মই সুধিলো কিয় ? তেওঁ ক'লে কাৰন মই বহুতবাৰ সংগম কৰিছো ৷ ল'ৰামানুহৰ চুচুটো আমাৰ ফুটাটোত সোমাই ওলোৱা সোমোৱা কৰিলে তাক() সংগম কৰা বুলি কয় আৰু তেতিয়া ছোৱালীৰ খন পুছি হৈ যাই আৰু ল'ৰাৰদাল ডিক হৈ যাই ৷ তেতিয়া ল'ৰা আৰু ছোৱালী দুজনে পৰম সুখ পাই ৷ মই ক'লো মেম মোকো ডিক বনাই দিয়ক ৷ তেওঁ ক'লে তুমি কিন্তু কাকো কব নোৱাৰা আৰু মই যি কওঁ মানিব লাগিব ৷ মই ক'লো হব ৷ তেতিয়া তেওঁ মোক মোৰ পেন্ট আৰু জাঙিয়া খুলিব দিলে ৷ খুলি দিলো ৷ মোৰ বাৰিদাল তেওঁ হেপাহ পলাই লাৰিলে তাৰ পিছত মোক ক'লে তুমি এতিয়া মোৰ পুছিখন খোৱা ৷ মই আকৌ লেপৰ তলত সোমালো তেওঁ দুইখন ভৰি আঠুলৈ কোচাই মেলি দিলে ৷ মই দুভৰিৰ মাজতে শুই তেওঁৰ মস্ত বুছখন খাব ধৰিলো ৷ মাজে মাছে ককালঁখন দাঙি দিয়ে তেতিয়া বালবোৰ মোৰ নাকে মুখে সোমাই যাই ৷ কিছুসময় এনেকে চেলেকাৰ পিছত তেওঁ মানুহজনী ওলোটাকৈ শুই লেপৰ তলতে তপিনাখন যিমান পাৰে ওপৰলৈ দাঙি দি ক'লে এইবাৰ এনেকৈ খোৱা ৷ ইমান দাঙৰ কতি মই আগতে কেতিয়াও দেখা নাই ৷ মোৰ থু লাগি গোটেই বুছখন ঠেপঠেপিয়া পোকৰৰ ফুটাটো মেল খাই আছে ক'লা ৷ বালবোৰ পোকৰৰ ফুটালৈ বিস্তাৰিত ৷ মোৰ ঘিন লাগিছিল কিন্তু মেমে বেয়া পাই বুলি আকৌ তেওঁৰ যোনিত মুখখন গুজি দিলো ৷ তেওঁ ঠেলি ঠেলি দিয়ে পিছফালে পোকৰখন ৷ তেতিয়া ফোফটো মোৰ নাকতে হেচা খাই ৷\nএবাৰ তেওঁ ক'লে - তুমি এটা কাম কৰা মোৰ পুছিখন খাই থাকোতে এখন হাতেদি নিজৰ লিংগটো লাৰি থাকা ৷ মই আঠুকঢ়া যেন হৈ ল'লো আৰু তেওঁৰ বুছখন খাই খাই এখন হাতেৰে মোৰ বাৰিদাল লাৰি থাকিলো ৷ সচাঁই মজা লাগিছিল ৷ কিছুসময় মজাটো লওতেই মোৰ মাল গুচি গ'ল মেমৰ লেপখনতে ৷ মেমে গম পাই উঠি বহিল ৷ মোৰ ভয় লাগিছিল মেমে গালি দিয়ে বুলি ৷ লেপখনৰ বহুঅংশ মোৰ মালেৰে ভিজি গৈছিল ৷ মেমে হাতেৰে সেইবোৰ লাৰি চাই শুঙিলে ৷ তাৰ পিছত মোৰ বাৰিদালত লাগিথকা বোৰ তেওঁ হাতখনেদি মচি হাতখন মুখত সোমাই আঙুলিবোৰ চেলেকি ()চেলেকি খালে ৷ কিন্তু খং নকৰিলে ৷ হাঁহি হাঁহি ক'লে এইবোৰ এনেই পেলাব নালাগে আমাৰ ফুটাতোত ভৰাব লাগে তেতিয়া মজা লাগে ৷ একো নাই যোৱা এতিয়া ধুই আহা ৷ মই বাথৰুমত গ'লো ৷ পেচাৱ কৰি ধুব লওতে দেখিলো মেমৰ পেটিকোট এটা পকাতে পৰি আছে ৷ মই উঠাই থবলৈ দাঙি দিউতে দেখিলো পেটিকোটতোৰ তলত এটা মস্ত ভোলাবেঙেনা ৷ সেইটো আনি শুঙি চাই মই সব বুজি পালো ৷ একে গোন্ধ মেমৰ বুছৰ লগত ৷ মানে আজি মেমে বেঙেনা মাৰিছে ৷ সেইবাবে ইমান গৰম হৈ আছে ৷ পেটিকোট আৰু বেঙেনা আগৰ জাগাতে থৈ মই বিছনাত আহিলো ৷ ঠান্ডা লাগিছিল কাৰন মই লেংটা হৈ আছিলো ৷ মেমে এগিলাচ গাখীৰ আৰু বিস্কুট আনি খাব দিলে মোক ৷ নিজেও বিস্কুট খালে ৷ তেতিয়াও মেমে নাইটি পিন্ধি আছিল ৷ গাখীৰৰ গিলাচটো টেবুলত ঠৈ তেওঁ এইবাৰ নাইটিটো খুলি দিলে মোৰ চকুৰ সন্মুখতে ৷ কি মস্ত বলডাৰ বগা বগা ওলমি পৰা ৷ নিপুল দুটাও মস্ত ৷ ৰঙচুৱা ৷ মোক ক'লে আহা মোৰ গাখীৰ খোৱা ৷ এইবুলি কৈ এটা পিয়াহ হাতেৰে দাঙি আগটো মোৰ মুখত সোমাই দিলে ৷ মই হেপাহ পলাই খালো ৷ এইবাৰ আনটো সোমাই দিলে ৷ মই গাৰু এটাত শুই আছিলো মেম মোৰ ওপৰত আঠুকাঢ়ি লৈ ওলমি থকা স্তন মোক খুৱাই আছিল ৷ অলপ তেনেকৈ তেওঁ খুৱাই মোৰ মুখৰ ওপৰত বহি বুছখন মোৰ ওঠঁত লগাই ক'লে তেতিয়া খুব মজা লাগিছে আৰু এবাৰ খোৱাচোন ৷ এতিয়া তেওঁৰ বুছখন আৰু মেল খাই গৈছিল ৷ ভিতৰৰ ৰঙা ৰঙা মাংসবোৰ দেখা গৈছিল ৷ বগা বগা বিজল কিছুমান ওলাই আছিল ৷ সব খাই দিলো মই ৷ কিছুসময় খোৱাৰ পিছত তেওঁৰ বুছৰ ফুটাদি এসোপা মান ৰস বব ধৰিলে ৷ খুব তীব্ৰ গোন্ধ সেইবোৰৰ ৷ মই মুখখন গুচাই দিব খুজিছিলো কিন্তু মেমে মোৰ মুখখন ধৰি জোৰকৈ মোৰ মুখত বহি দিলে ৷ ক'লে মেলি দিয়া মুখখন ৷ মই মেলি দিয়াত বুছখনৰ বালসহিতে আধা মোৰ মুখত সোমাই() গ'ল আৰু তাৰ পৰা ওলোৱা বিজল বিজল বোৰ মোৰ গল পালে ৷ মেমে ক'লে একো নহয় খাই দিয়া শক্তি পাবা ৷ মই সব খাই দিলো ৷ তেতিয়া মেমে তেওঁৰ বুছখনেদি মোৰ গোটেই মুখখনত ঘহাবঁ ধৰিলে ৷ নিজৰ ওলমি পৰি পেটতো হাতখনেদি হেচি ধৰি মোৰ মুখখনলৈ চাই চাই মোৰ চকু ,কপাল ,নাক ,ওঠঁ ,ঠুটুৰি ,গাল সবতে তেওঁৰ বুছখন ঘহাই ঘহাই মোৰ গোটেই মুখখনতে বুছৰ ৰসেদি আঠা আঠা কৰি দিছিল ৷ তাৰ পিছত তেওঁও মোৰ কাষত শুই মোৰ গোটেই মুখতে চেলেকিব ধৰিলে ৷ সব আঠাবোৰ তেওঁ চেলেকি চেলেকি চাফা কৰি দিলে ৷ মোক ক'লে কেনেকুৱা লাগিছে মোৰ পুছিখন খাই ৷ মই ক'লো নিমখিয়া ৷ তেওঁ ক'লে এইবাৰ মোৰ জিভাখন খোৱা ৷ এইবুলি তেওঁৰ জিভাখন মোৰ মুখত সোমাই দিলে ৷ মই চুহি চুহি খালো ৷ তেওঁ জিভাখনেদি মোৰ মুখৰ ভিতৰত ঘটালি দিলে ৷ মোৰ সব থু তেওঁ চেলেকি খালে ৷ মোক সুধিলে কিবা হৈছেনে? এইবুলি মোৰ বাৰিদালত মুঠা মাৰি ধৰি অগাপিছা কৰিব ধৰিলে ৷ তাৰ পিছত তেওঁ লেপৰ তলত সোমাই গ'ল ৷ তেওঁ পঠালিকৈ থকা বাবে লেপখনত তেওঁক অটাঁ নাছিল ফলত তপিনাৰ আধা অংশ লেপৰ বাহিৰত ওলাই আছিল ৷ দৃশ্যতো দেখি মোৰ বাৰি টিংটিঙাই গ'ল ৷ মস্ত দাঙৰ পোকৰটোৰ আধা ওলাই থকাত দাৰুন ছেক্সি লাগিচিল ৷ ইফালে লেপৰ তলত মেমে মোৰ বাৰিদাল গুৰিলৈ মুখত ভৰাই চুহি আছিল ৷ মাজে মাজে আগৰ ছালচটা নমাই লৈ আগটোত জিভাদি সুৰসুৰাই দিয়ে ৷ এখন হাতেদি মোৰ সৰু সৰু গুটিদুটা আলফুলে লাৰি আছে ৷ এবাৰ আঙুলি এটাত থু লগাই মোৰ কতিৰ ফুটাটোত সোমাই দিলে ৷ মোৰ কিবা লাগি গ'ল ৷ বুছত আঙুলি মাৰাৰ দৰে মেমে মোৰ পোকৰত আঙুলি মাৰিব ধৰিলে ৷ আৰু মুখত মোক বাৰিদালেদি খুন্দিয়াব দিলে ৷ মজ্জা লাগিছিল মেমৰ আদহীয়া মুখত বাৰিচোদন দি ৷ মেমৰ চাগৈ পুৰা গৰম উঠিছিল ৷ কাৰন এইবাৰ তেওঁ মোৰ পোকৰত দুটা আঙুলি গুৰিলৈ হেচি হেচি ভৰাই দিলে ৷ দুখ পালেও একো নকৈ মেমক মুখচোদা দি থাকিলো ৷ অলপ পিছত তেওঁ থাকিব নোৱাৰা হৈ লেপখন দলিয়াই দিলে ৷ আমি দুয়ো বিছনাত সর্ম্পুর্ণ নাঙঠ ৷ মেমৰ প্ৰকান্ড শকত শৰীৰ আৰু মোৰ ক্ষীন চাপৰ দেহা ৷ মেম মোৰ ওপৰত উঠি ()ল'লে ৷ এখন হাতেদি মোৰ বাৰিদাল ধৰি নিজৰ বুছখনত লগাই তললৈ হেচি ধৰিলে ৷ হৰহৰাই সোমাই গ'ল মেমৰ প্ৰকান্ড বুছত মোৰ সৰু বাৰিদাল ৷ তাৰ পিছত আৰু কি চোদন নেদেখিলে বিশ্বাস নহব ৷ হাতীহেন তপিনাখনেদি মেমে ইমান স্পীডত কেনেকে ঠাপ মাৰিব পাৰে নেদেখিলে বিশ্বাস নহব ৷ পটাক পট্টাক শব্দই বাহিৰৰ বৰষুনৰ শব্দকো তল পেলাইছিল ৷ পিয়াহ কিতাৰ নাচন আৰু চাৰ আছিল ৷ মেমৰ চকু মুখ ৰঙা হৈ গৈছিল ৷ বগা মানুহজনী ৰঙা হোৱাত আপেলহেন দেখাইছিল ৷ মাজে মাজে তেওঁ চাই তলত কেনেকৈ সোমাই আছে ৷\nচোদনের পর প্রেম\nSexStories, Feb 26, 2017, in forum: Bangla Sex Stories - বাংলা যৌন গল্প\nSexStories, Dec 22, 2016, in forum: Bangla Sex Stories - বাংলা যৌন গল্প\nপ্ৰিয়মৰ লগত চোদনৰ মজা.\nSexStories, Dec 6, 2016, in forum: Assamese sex stories


Rajasthan Royalsৰ পোছাক কিয় পৰিধান ক'লে জুবিনে? জুবিনে ৰিয়ানৰ কথা কি ক'লে?– News18 assam\nRajasthan Royalsৰ পোছাক কিয় পৰিধান ক'লে জুবিন-গৰিমাই ? জুবিনে কি ক'লে অসমৰ সন্তান ৰিয়ান পৰাগৰ কথা ?\nঅসমৰ জনপ্ৰিয় কণ্ঠশিল্পী জুবিন গাৰ্গে (Zubeen Garg) পিন্ধিলে ৰাজস্থান ৰয়েলছৰ (Rajasthan Royals) জাৰ্ছী। জাৰ্ছী পিন্ধি জুবিনে ক'লে মই এইবাৰ ছিজনত ৰাজস্থানক সমৰ্থন কৰিছো। লগতে ৰাজস্থান ৰয়েলছৰ হৈ চলিত IPLত খেলা ৰিয়ান পৰাগক শুভেচ্ছা জনাই জনপ্ৰিয় কণ্ঠশিল্পীগৰাকীয়ে।\nLast Updated : September 21, 2021, 16:16 IST\nঅসমৰ জনপ্ৰিয় কণ্ঠশিল্পী জুবিন গাৰ্গে (Zubeen Garg) পিন্ধিলে ৰাজস্থান ৰয়েলছৰ (Rajasthan Royals) জাৰ্ছী। জাৰ্ছী পিন্ধি জুবিনে ক'লে মই এইবাৰ IPLৰ চলিত ছিজনত ৰাজস্থানক সমৰ্থন কৰিছো। লগতে ৰাজস্থান ৰয়েলছৰ হৈ চলিত IPLত খেলা অসম সন্তান ৰিয়ান পৰাগক শুভেচ্ছা জনাই জনপ্ৰিয় কণ্ঠশিল্পীগৰাকীয়ে।\nA post shared by Zubeen Garg (@zubeen.garg)\nজুবিনৰ লগতে পত্নী গৰিমা শইকীয়া গাৰ্গেও ৰিয়ান পৰাগক জনালে শুভেচ্ছা।\nউল্লেখ্য যে দেওবাৰৰ পৰা IPLৰ চলিত ছিজনৰ বাকী থকা খেলসমূহ পুনৰ আৰম্ভ হৈছে।\nFirst published: September 21, 2021, 16:13 IST\nGarima Saikia GargIPLRAJASTHAN ROYALSRIYAN PARAGZubeen Garg


শব্দৰ সমদল : প্ৰেমৰ বিষয়ে একলম\nকোনোবা এজন প্ৰচাৰবিমুখ মহান অসমীয়াই সম্পূৰ্ণ সুস্থ মগজুৰে মান্ধাতাযুগতে এষাৰ কথা কৈছিল-‘এটা সময় আহিব যেতিয়া অসমৰ নগৰে-গাঁৱে,বিদ্যালয়ে-মহাবিদ্যালয়ে,বাটে-পথে,পাকঘৰে-শৌচাগাৰে,চুবুৰীয়ে-গলিয়ে,দোকানে-হাটে,জংঘলে-পাৰ্কে,বাছে-ৰেলে,উৰাজাহাজে-চাবমেৰিনে,ভাওনাই-থিয়েটাৰে,শ্বপিং মলে-গেলামালৰ দোকানে,ফেচবুকে-টুইটাৰে কেৱল এবিধ বিশেষ বস্তুকেই দেখা যাব৷ সেইবিধৰ নাম হ’ল :প্ৰেম ৷ অলপ সহজ ভাষাত ক’বলৈ গ’লে সেই অতি চমৎকাৰী অথচ আজিকালি য’তে-ত’তে উপলব্ধ বিশেষ বস্তুবিধৰ নাম হৈছে –‘লাভ্’৷\nএতিয়া,প্ৰচাৰবিমুখ মানুহজন কোন আছিল বা তেওঁ প্ৰেম কৰিছিল নে নাই ,যদি কৰিছিল কোন আছিল তেওঁৰ গাৰ্লফ্ৰেণ্ড,যদি নকৰিছিল তেওঁ কিবা বেলেগ প্ৰজাতিৰ আছিল নেকি, –আদি টান-টান বিষয়ত বেছি মাথা নামাৰি যদি আমি তেখেতৰ উক্তিটোৰ ওপৰত মনোনিৱেশ কৰোঁ তেন্তে আমি খুব সোনকালেই বুজি উঠিম যে মানুহজনে সৌ তাহানিতে কৈ যোৱা কথাবোৰ আজিৰ একবিংশ শতিকাত সঁচাকৈয়ে সঁচা হৈ গ’ল৷\nবহুতো মানুহেই অতি দুখেৰে কয় আজিকালি হেনো প্ৰেম বোলা বস্তুটো খুবেই বজৰুৱা হৈ গৈছে , প্ৰেম নামৰ শব্দটোক বহুতেই অপৱিত্ৰ কৰিছে,নৱপ্ৰজন্মই প্ৰেম কৰিবই নাজানে ইত্যাদি ইত্যাদি৷ ‘প্ৰেম কৰিবলৈ আজিকালি বহুত টকা লাগে’-বহুতো ফ্ৰাছট্ৰেটেড ছিংগল ল’ৰাৰ মন্তব্য এইষাৰ৷ আকৌ দুই-এক গাভৰুৰ মতে ‘ আজিকালি প্ৰেম কৰিবলৈ ভাল ল’ৰাই নাই’৷ মুঠৰ ওপৰত সকলোৰে ভিন ভিন মন্তব্য ৷ সঁচা প্ৰেম বিচাৰি নাপাই সকলোৰে কিমান যে আক্ষেপ-দুখ-অভিমান !\nকিন্তু অলপ যদি পজিটিভলি কথাবোৰ ভাবি চোৱা যায় তেন্তে এটা মন্তব্য দৃঢ়তাৰে কৰি দিব পাৰি যে প্ৰেম কৰাৰ ক্ষেত্ৰখনত অসম আৰু অসমবাসী কোনোদিনে পিছ পৰি থকা নাছিল ,পিছ পৰা নাই আৰু পিছ পৰি নাথাকেও ৷ এইটো কথা সুকীয়া যে আধুনিক অসমীয়াই জয়মতী-গদাপানি,জংকী-পানেইক নিজৰ ‘আইডল্’ বুলি নাভাবে ৷ সেইবোৰ লাভষ্ট’ৰীত হেপ্পী এণ্ডিং নাই ৷ ‘প্ৰেম কৰি মানুহ মৰে নেকি’ –প্ৰেমত হাবু-ডাবু খাই থকা যুৱতী এগৰাকীৰ প্ৰশ্ন ৷ নিৰুত্তৰ যুৱক ৷\nযিখন অসমত ৰুমী-জেকিৰ দৰে মানুহে প্ৰেম কৰি নিউজ-চেনেলত দপদপাই ফুৰিব পাৰে ,যিখন অসমত শিক্ষকে ছাত্ৰীক ‘দেহা,জান,ছুইটহাৰ্ট’ আদি নামেৰে মৰম লগাকৈ মাতিব পাৰে ,যিখন মুলুকত ৮০ বছৰীয়া বৃদ্ধই ১৮ বছৰীয়া ছোৱালীৰ লগত ‘ডাৰ্টি-পিকছাৰ’ৰ ও-লা-লা নাচিব পাৰে ,সেইখন অসমৰ জনসাধাৰণ কিমান প্ৰেম-আকলুৱা হ’ব সেইটো আৰু নতুনকৈ কোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই ৷\nতথাপিও মনে নামানে ৷ ক’বলৈ বাধ্য ৷ প্ৰেম কৰাত অসমীয়া মানুহবোৰ ইমানেই প্ৰতিভাশালী যে ক’ব নুখুজিলেও মুখৰ পৰা আপোনা-আপুনি ওলাই আহে ৷ আজিকালি প্ৰেম বস্তুটো সাংঘাটিকধৰণে আপডেটেদ্ হৈ গৈছে ৷\nআগৰ দিন নাই আৰু এতিয়া ৷ ভঙা-ছিঙা চাইকেলেৰে ক’ত সেই বিজুফুকনৰ ‘চাইকেল নহয় টিলিঙা’ আৰু ক’ত আজিৰ সেই গ্লেমাৰাছ,ষ্টানিং ‘ৰিকি বেহেল ভাৰচেছ লেদীচ’ ৷ ক’ত সেই ভূপেনদাৰ ‘নাকান্দিবা,নাকান্দিবা মোৰে নতুন কইনা’ আৰু ক’ত আজিৰ ছেইফ-দীপিকাৰ ‘ছেকেণ্ড-হেণ্ড জৱানী’ ৷ দিন সলনি হ’লে প্ৰেম কৰাৰ ষ্টাইলো সলনি হয় ৷ ই এক ধ্ৰুৱসত্য ৷\nআগৰ দিনত ল’ৰাই ছোৱালীলৈ চাই চকুটিপ মাৰে ৷ আজিকালি ওলোটাটো হৈছে ৷ আগৰ দিনত এজনী ছোৱালীয়ে কেৱল এটা ল’ৰাক নিজৰ মন-প্ৰাণ সকলো দি দিয়ে ৷ তাৰ লগতেই বিয়াত বহে ৷ যদি ঘৰৰপৰা বিয়া নিদিয়ে তেতিয়া কৃষ্ণ-ৰুক্মিনীৰ লাভষ্টৰীৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰেৰিত হৈ ল’ৰাই তাৰ সপোণকুঁৱৰীক পলুৱাই নিয়ে ৷ প্ৰেমৰ নামত কি এদভেন্সাৰ !\nআজিকালি মন-প্ৰাণ দিয়াটো দূৰৰে কথা ৷ প্ৰেমক উচিত মূল্য দিব বিচৰা আজিকালিৰ ৰাধা-লক্ষীহঁতে মন আৰু প্ৰাণক যিমান পাৰি ঠেলি-হেঁচি ধোঁৱাচাঙত তুলি থয় ৷ দুৰ্ভাগ্যবশত: যদি কেতিয়াবা বিয়াত বহিবলগা হয় তেতিয়াহে নমাও-ননমাওকৈ নমাই আনে ৷ আজিকালি এজনী এজনীৰ পিছফালে খুব কমেও পাঁচ-ছয়টা ঘূৰি ফুৰে ৷ স্থান-কাল-পাত্ৰ বিশেষে এই সংখ্যা কম-বেছি হ’ব পাৰে ৷ এই পাঁচ-ছটাৰ ভিতৰত তেওঁলোকে বাছি বাছি তিনিটা বা তাতোকৈয়ো কমসংখ্যাৰ এখন শ্বৰ্টলিষ্ট তৈয়াৰ কৰে ৷ এই ‘ছিলেক্টেড আইটেম’ কেইটাৰ ভিতৰত যিজনে সিহঁতৰ ৰিকুৱাৰমেন্টছ বোৰ পূৰাব পাৰিব সেইজনক ‘আই লাভ ইউ’ কয় ৷ কিন্তু তেতিয়ালৈকে বিয়াত বহিম বুলি ভুলতো নকয় ৷ চাই থাকে ,কোনোবা তাতকৈয়ো ‘ভাল’ এটাক ‘বকৰা’ বনাব পাৰি নেকি ৷ দুই-তিনিবছৰৰ অপেক্ষাৰ অন্তত যেতিয়া ‘ চুইটেবেল বকৰা’ বিচাৰি বিচাৰি সিহঁতৰ চকুৰ গুৰি ক’লা পৰি যাব ,ঠিক তেতিয়াই,মন কৰিব ঠিক তেতিয়াই তেওঁলোকে নিজৰ অনিচ্ছাসত্বেও মামী-পাপাৰ আগত গৈ ক’বগৈ –পাপ্পা,মাম্মী,মই বিয়াত বহিম (এই আইটেমডালৰ লগত)৷ ‘এই আইটেমডালৰ লগত’ শব্দকেইটা আকৌ চাইলেন্ট কৰি থয় ,মুখেৰে উচ্চাৰণ নকৰে ৷মনে মনে ভাবে-‘উপায় নাই আৰু ৷ এতিয়া এইডালৰ লগতে “হ’ল লাইফ্” কামোৰ খাব লাগিব ৷ ছিট্ !! ’\nযেনেতেনে বিয়া হৈ গ’ল ৷ বিয়াৰ পিছত তাৰপিছত কথাই-কথাই মিছ্ আন্ডাৰষ্টেন্দিং ,মিছ্ বিহেভ,মিছ্ কমিউনিকেশ্যন ৷ কাজিয়া-পেচালৰ অন্ত নাই ৷ আজি বোলে ইটো,কাইলৈ বোলে সিটো ৷ কাইলৈ বোলে কেৰাহী ফুটিল ,পৰহিলৈ বোলে চৰিয়া হেৰাল ৷ ৰাতিপুৱা গোমা আকাশ,সন্ধ্যা ফৰকাল বতৰ ৷ আবেলি বিনামেগে বজ্ৰপাত ৷ ৰাতিলৈ ধাৰাষাৰ বৰষুন ৷ দোকমোকালি টিকাফটা ৰ’দ ৷ মুঠতে নানানটা ৰূপ ৷ দুই-এজন চফল ডেকা ঘৈনীয়েকৰ অত্যাচাৰত ইমানেই উৎসাহিত হৈ পৰে যে কিতাপ পৰ্যন্ত লিখি পেলায় ৷ প্ৰেম কৰাৰ যাদু দেখিলে ! একেচাতেই আপোনাক বনাই দিলে নে সাহিত্যিক ?\nসেইদিনা গুৱাহাটীলৈ যাঁওতে দেখিলো বহুহাল দুৰ্দান্ত প্ৰমিক-প্ৰেমিকাক ৷ কি আনন্দ ! কি উল্লাস ! কি ফুৰ্তি ! এহালে যদি ছিটিবাছৰ ভিতৰত হাঁহি-মাতি টোপিত লালকাল হৈ পৰিছে ,কোনোহালে আকৌ ফুচকাৱালাটোৰ ওচৰত ৰৈ একেটা ফুচকাকে দুটা ভাগ কৰি খাইছে ৷ কোনোবাই যদি গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কৃষ্ণচুড়াৰ আৰঁত লুকাই প্ৰেম কৰিছে,কোনোবাই আকৌ সন্দিকৈ কলেজত সাগৰিকা,মালবিকাহঁতৰ লগত ভাৱৰ আদান-প্ৰদান কৰিছে ৷\nনিজৰ প্ৰেমিকৰ প্ৰতি ইমান মৰম ! মাটিত থলে পৰুৱাই খাব আৰু ওপৰত থ’লে ওকনিয়ে চোবাব ৷ অতিকৈ মৰমৰ দেহাটোক প্ৰেমিকাজনীয়ে নিজৰ কাষৰ ছিটিবাছৰ লেডিছ চিটটোতে বহুৱাই লয় ৷ –বহাচোন মোৰ কাষতে ৷ কোনে কি কয় চাওঁ মই ৷’এই আশ্বাসবাণী শুনাৰ পিছত বেটাও চুপচাপ বহি থাকে ৷\nৰাস্তাৰ গৈ থাকিলে কেতিয়াবা আপুনি দেখিব কোনোবা ল’ৰা বা ছোৱালীয়ে এখন হাত কাণত লগাই আনখন হাতেৰে এবাৰ আকাশলৈ,এবাৰ সোঁ-ফালে,এবাৰ বাওঁ-ফালে কিবা-কিবি বুজি নোপোৱা আকাৰ-ইংগিত দেখুৱাই আহিছে ৷ তেওঁক পাগল বুলি ভবাৰ সন্দেহটো আপোনাৰ তেতিয়াহে মাৰ যাব যেতিয়া আপুনি তেখেতৰ কাষ পাবগৈ ৷ সেয়া ভ’দাফোন বা ৰিলায়েন্সৰ ফ্ৰি কলিংৰ বাহাদুৰী ৷ ফেভীকল্ কা জোৰ হ্যে ৷ টুটেগা নহী ৷\nগুৱাহাটী পাৰ্কবোৰ দেখিবলৈ সঁচায়ে ধুনীয়া ৷ আৰু বেছি ধুনীয়া লাগে তেতিয়া, যেতিয়া জোপোহাৰ আঁৰে আঁৰে আপুনি সেই ৰোমান্টিক দৃশ্যবোৰ খালী চকুৰে দেখা পাব ৷ কোনো-কোনো হাইলী ইন্টাৰেষ্টেড মানুহে নিজৰ উৎকন্ঠা দমাব নোৱাৰি জুমি জুমি তাকে চায় আৰু নিজৰ ঘৰত গৈ ঘৈণীয়েকৰ আগত গৰ্বেৰে কয়-হেৰা শুনিছা --আজি প্ৰেম কৰা চাই আহিলো ৷ ৷ঘৈনীয়েকেও মন দি শুনি থাকে ৷ ‘তুমিহে প্ৰেম কৰিব নাজানা ’-শুনাৰ পাছত মিছেছৰ দুখভৰা মন্তব্য ৷\n‘ছোৱালী আৰু বাছ একেই ৷ এখন গ’লে এখন আহে ’৷ এই বিশেষ সু্‌ত্ৰ ফল’ কৰি বহুতো অসমীয়া বাহুবলী ডেকাই অসমৰ ইমূৰৰ পৰা সিমূৰলৈকে দপ্‌দপাই আছে ৷ একেলগে তিনি-চাৰিজনী গাভৰুক নিজৰ প্ৰেমৰ জালেৰে কাৱৈ-গৰৈ মাছ ধৰাদি ধৰে আৰু তাৰ সোৱাদ লৈ থাকে বহু দিন,বহু মাহ ৷ তিনিজনী-চাৰিজনী একেলগে চম্ভালি থকাটো কম বাহাদুৰীৰ কথানে !\nকাৰোবাৰ যদি এজন বা এজনীয়েই প্ৰেমিক বা প্ৰেমিকা থাকিল তাৰ বা তাইৰ অৱস্থা কাহিল ৷ মানে সংকটজনক --‘তেওঁ সেইয়া কি প্ৰেম কি কৰিছে ? ব’ম ব’ৰ দেই ! মোক চা ৷ একেলগে তিনিজনী কন্ট্ৰল কৰি আছো ৷ ’\nনিজৰ বন্ধুমহলত হাঁহিয়াতৰ পাত্ৰ হোৱাৰ ভয়তে বহু ডেকা-ডেকেৰীয়ে সাহসেৰে নিজৰ প্ৰেমৰ কথা নকয় ৷ জানোছা “হেভি ইনচাল্ট” হৈ যায় ! নিৰৱতাই তেওঁলোকৰ বাবে উত্তম ভাষা হৈ পৰে৷\nবিশেষ দক্ষতা আৰু অভিজ্ঞতা থকা বহু সুদৰ্শন যুৱক-যুৱতীয়ে প্ৰেম কৰিবলৈ ইণ্টাৰনেটৰ সহায় লৈছে ৷ হাই-টেক প্ৰেম ইয়াকে কয়৷ তেৰ বছৰীয়া পিলিঙাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ৬০ বছৰীয়া বুঢ়া এটালৈকে সকলোৱে এতিয়া ফেচবুক নামৰ সাংঘাটিক বস্তুটোত মগ্ন ৷ ফেচবুকক প্ৰেম কৰাৰ মঞ্চ হিচাপে ইতিমধ্যে বহুতেই গ্ৰহন কৰিছে ৷\nলাইকত চুমাৰ পৰশ ,কমেন্টত স্মাইলীৰ খলকনি ৷ মানে ক’বলৈ গ’লে একপ্ৰকাৰৰ ৰোমান্টিক পৰিৱেশ ৷ মেছেজ বক্সত প্ৰেম , গোটত প্ৰেম,ৱালত প্ৰেম,ব্ল’গত প্ৰেম , ই-মেগাজিনত প্ৰেম ৷ প্ৰেমেই প্ৰেম ৷\nফেচবুকত নিজৰ বয়সটো দহ-বিশ বছৰমান কৰি ল’লে কোনেও গম নাপায় ৷ গম পালেই যেনিবা ৷ তাতে কিডাল হ’ল ? কোনোবাই তুৰি-মুৰি কৰিলে ফেক্ একাউন্ট বনাই বেলেগৰ লগত প্ৰেম কৰিম ৷ নতুনজন বা নতুনজনীৰ লগত দুদিনমান কথা পাতিম ৷ ভাল লাগিলে ৰিলেশ্বনশ্বিপ ষ্টেটাছ আপ-টু-ডেট কৰিম ৷ পছন্দ নহ’লে ছিংগল ৰাখিম ৷ কিমানবাৰ প্ৰেম কৰোঁ মোৰ কথা ৷ মোৰহে লাইফ৷ তঁহত কোন বে ! হু কেয়াৰছ !!’\nকোনো কোনো মহানে আকৌ এনে এটা গোট খুলি লৈছে য’ত কেৱল তেওঁ আৰু তেওঁৰ প্ৰিয়তমা থাকিব ৷ ঠিক ধ্বংস হৈ যোৱা পৃথিৱীত থকা বাচি যোৱা শেষ দুটা প্ৰাণীৰ দৰে ৷ কি মজা ! ইটোৱে-সিটোক লৈ হাঁহিব,হহুঁৱাব, মন গ’লে ঠেহ পাতিব,লুকাভাকু খেলিব আৰু কিমান যে কি কি কৰিব ! কেইটামান ছাকছেছফুল কাপলেটো বিয়া-চিয়া পাতি তমস্কাৰ ৷ দুই-এক চকুচৰহাৰ তাকে দেখি কমেন্ট-‘কোন কিমান ছাকচেছফুল ,দুবছৰৰ পাছতেই চব দুধ কা দুধ আৰু পানী কা পানী হৈ যাব ৷ হুহ !!’\nঅভাৰ অল ক’বলৈ গ’লে অসমত এতিয়া প্ৰেমৰ বিষ্ফোৰণ ৷ নিউক্লিয়াৰ চেইন ৰিয়েকচনৰ লেখিয়াকৈ প্ৰেম বাগি গৈছে ইজনৰ পৰা সিজনলৈ ৷ সোঁৱে-বাৱে ,পূৱে-পশ্চিমে-উত্তৰে-দক্ষিনে,ওপৰে-তলে-আগফালে-পিছফালে কেৱল প্ৰেম আৰু প্ৰেম ৷ কৈ থাকিলে শেষ নহয় ৷\nঅসম দেশৰ প্ৰেমে এতিয়া দেশে-বিদেশে নাম কৰিছে ৷ চীন,জাপান দেশৰ কাপল্ বোৰে টিপছ্ বিচাৰি অসমীয়া ই-মেগাজিনৰ কবিতা-গল্প পঢ়ি শেষ কৰি দিছে ৷ সঁচা প্ৰেম বিচাৰি হাবাথুৰি খোৱা বহু আমেৰিকান কাপল্ এ আহি অসমত বাহৰ পাতিছে বুলি কালিৰ কোনোবাটো নিউজ-চেনেলৰ ব্ৰেকিং নিউজত দেখিলো ৷ সঁচা কথা কওঁ ৷ মনটো সচাঁকৈয়ে ভৰি গ’ল ৷\nPosted by ঈশানজ্যোতি বৰা (Ishan Jyoti Bora) at 02:31


নাইকিয়া হৈ যাব নেকি টকা! আহি আছে ডিজিটেল মুদ্ৰা... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nনাইকিয়া হৈ যাব নেকি টকা! আহি আছে ডিজিটেল মুদ্ৰা…\nবৰ্তমান সময়ত বহুলভাৱে চৰ্চিত এটা শব্দ হৈছে ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সী বা ডিজিটেল মুদ্ৰা। ভাৰতত এই ডিজিটেল মুদ্ৰাৰ প্ৰচলন ব্যাপক নহয় যদিও ইতিমধ্যে ভাৰততো ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সীক লৈ ব্যাপক হাৰত চৰ্চা হৈছে। ১ ফেব্ৰুৱাৰী মঙ্গলবাৰে বিত্তমন্ত্ৰী নিৰ্মলা সীতাৰমণে সংসদত ২০২২-২৩ বিত্তীয় বৰ্ষৰ বাবে বাজেট পাঠ কৰাৰ সময়ত এই ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সী বা ডিজিটেল মুদ্ৰাৰ বিষয়ে উত্থাপন কৰিছে। তেওঁ ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সীৰ ওপৰত ৩০ শতাংশ কৰ আৰোপ কৰাৰ কথাও ঘোষণা কৰিছে।\nকি এই ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সী?\nক্ৰিপ্টোকাৰেন্সী বিত্তীয় লেনদেনৰ এক মাধ্যম। এই মুদ্ৰা অদৃশ্য বা ইয়াক আপুনি ভাৰতীয় টকা বা আমেৰিকান ডলাৰৰ দৰে স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰে। আপুনি এই মুদ্ৰাক আপোনাৰ পাৰ্ছত ৰাখিব নোৱাৰে। ডিজিটেল মাধ্যমত প্ৰচলিত হোৱাৰ বাবেই এই মুদ্ৰাক ডিজিটেল মুদ্ৰা বুলি কোৱা হয়। ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সী বা ডিজিটেল মুদ্ৰাৰ সকলো লেনদেন অনলাইন মাধ্যমৰেই কৰা হয়। যিকোনো এখন দেশৰ প্ৰচলিত মুদ্ৰাৰ লেনদেনৰ মাজত এজন মধ্যস্থতাকাৰী থাকে। যেনে ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় বেংক। কিন্তু ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সী ব্যৱসায়ত কোনো মধ্যস্থতাকাৰী নাথাকে। ইয়াক এটা নেটৱৰ্কৰ দ্বাৰা অনলাইন পৰিচালনা কৰা হয়। সেয়েহে ইয়াক অনিয়মীয়া বজাৰ বুলি কোৱা হয়। কাৰণ এই মুদ্ৰাই কাৰোবাক মুহূৰ্ততে ধনী কৰি তোলে আৰু এবাৰতে কোনোবাই সৰ্বোচ্ছ হেৰুৱাব পাৰে। কিন্তু এই উত্থান-পতনৰ মাজতো কিন্তু ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সীৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি পাই আহিছে।\nডিজিটেল মুদ্ৰা এটাই নেকি!\nবৰ্তমান বিশ্বত বহু হাজাৰ বিধ ডিজিটেল মুদ্ৰা প্ৰচলিত হৈ আছে। কিন্তু ইয়াৰ ভিতৰত আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় আৰু মূল্যৱান ডিজিটেল মুদ্ৰাটোৱেই হ’ল বিটকইন। ইয়াৰ পিছতে আছে ইথেৰিয়াম নামৰ আন এক ডিজিটেল মুদ্ৰা। বিশ্বৰ শীৰ্ষ ১০ টা ডিজিটেল মুদ্ৰাৰ বিষয়ে কবলৈ হ’লে, সেইবোৰৰ ভিতৰত থাকিব পোলকাডট, টিথাৰ, লাইটকুইন, ডজকুইন আদি ডিজিটেল মুদ্ৰা।\nআৰম্ভণিতে, ক্ৰিপ্টো বজাৰত বিটকইন প্ৰভাৱশালী আছিল। কিন্তু সময়ৰ লগে লগে এই বজাৰ বৃদ্ধি পাই আৰু হাজাৰ হাজাৰ ডিজিটেল মুদ্ৰা প্ৰচলিত হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছে। ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সী বা ডিজিটেল মুদ্ৰাৰ ব্যৱসায়ৰ পৰিসৰ পৃথিৱীৰ সকলো দেশলৈ বিয়পি পৰিছে।\nপূৰ্বেই উল্লেখ কৰা হৈছে ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সী হৈছে এক অদৃশ্য মুদ্ৰা। ইয়াক হাতেৰে স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰি। ই সম্পূৰ্ণৰূপে এক ডিজিটেল প্ৰণালী। আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ’ল ডিজিটেল মুদ্ৰাৰ ওপৰত কোনো দেশৰ নিয়ন্ত্ৰণ নাই। বিশ্বৰ বহু কেইখন দেশে ডিজিটে মুদ্ৰাৰ বৈধতা প্ৰদান কৰিছে যদিও বহু কেইখন দেশে এতিয়াও ইয়াৰ লেনদেনৰ ক্ষেত্ৰত এতিয়াও এক সঠিক সিদ্ধান্ত ল’ব পৰা নাই। অৱশ্যে অবৈধ বুলিও ঘোষণা কৰা হোৱা নাই।\nভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকে জাৰী কৰিব ডিজিটেল মুদ্ৰাঃ\nমঙ্গলবাৰে বাজেট পাঠ কৰাৰ সময়ত বিত্তমন্ত্ৰী নিৰ্মলা সীতাৰমণে ঘোষণা কৰিছে যে ২০২২-২৩ বৰ্ষতে ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ ডিজিটেল মুদ্ৰাৰ প্ৰচলন কৰিব বুলি ঘোষণা কৰিছে। নতুন বিত্তীয় বৰ্ষৰ আৰম্ভণিতে ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ ডিজিটেল মুদ্ৰা মুকলি কৰিব।\nভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকে নতুনকৈ মুকলি কৰিবলৈ লোৱা এই ডিজিটেল মুদ্ৰাৰ সম্পূৰ্ণ নাম হৈছে চেণ্ট্ৰেল বেংক ডিজিটেল কাৰেন্সী। ইয়ক চমুকৈ চিবিডিচি বুলি কোৱা হৈছে। এই নতুন ডিজিটেল মুদ্ৰাৰ বাবে আইনৰ কিছু সালসলনি কৰিব লাগিব।\nডিজিটেল মুদ্ৰাৰ প্ৰচলন আৰম্ভ কৰাৰ লগে লগে মুদ্ৰা আইন, বৈদেশিক মুদ্ৰা ব্যৱস্থাপনা আইন চমুকৈ ফেমা আৰু তথ্য প্ৰযুক্তি আইনৰ সংশোধনৰ প্ৰয়োজন হ’ব। অৱশ্যে বাজেট পাঠৰ সময়ত এই আইন সংশোধনৰ বিষয়ে কোনো কথা উল্লেখ কৰা হোৱা নাই।\nউল্লেখ্য যে, ভাৰত চৰকাৰে পৰিকল্পনা কৰিছিল যে ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সীৰ ওপৰত ‘ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সী এণ্ড ৰেগুলেশ্যন অফ অফিচিয়েল ডিজিটেল মুদ্ৰা বিধেয়ক, ২০২১’ সংসদৰ শীতকালীন অধিৱেশনত উত্থাপন কৰিব। এই বিধেয়কখনৰ বিষয়ে প্ৰকাশিত বিৱৰণ অনুসৰি, বিধেয়কখনে দেশৰ সকলো ব্যক্তিগত ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সী নিষিদ্ধ কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল। অৱশ্যে এই আইনখনত এইটোও প্ৰস্তাৱ আছে যে কিছুমান ব্যতিক্ৰম ডিজিটেল মুদ্ৰাক অন্তৰ্নিহিত প্ৰযুক্তি আৰু ইয়াৰ ব্যৱহাৰ সম্পৰ্কে প্ৰচাৰ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া হ’ব। এই বিধেয়কখনে ৱাৰেণ্ট অবিহনে আইন উলংঘনকাৰীসকলক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা আৰু জামিন নোপোৱাৰ বিষয়েও উল্লেখ কৰিছিল। ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ দ্বাৰা জাৰী কৰিবলগা চৰকাৰী ডিজিটেল মুদ্ৰা সৃষ্টিৰ বাবে এটা পৰিকাঠামো সৃষ্টি কৰাৰো প্ৰস্তাৱো দিয়া হৈছিল।\nঅৱশ্যে এই আইন উত্থাপন কৰা নহ’ল। কিয়নো কেন্দ্ৰীয় কেবিনেট বৈঠকত এই বিলখনক লৈ মতানৈক্যৰ সৃষ্টি হয়। ইয়াৰ কাৰণ আছিল ক্ৰিপ্টো এক্সচেঞ্জকে ধৰি বিভিন্ন বিশেষজ্ঞ আৰু শাখাই ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সীৰ বাবে এটা মধ্যম পথ বিচাৰি উলিয়াবলৈ দাবী জনাইছিল। ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সীত ব্যৱসায় সম্পূৰ্ণৰূপে নিষিদ্ধ কৰাৰ পৰিৱৰ্তে, ইয়াক নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ বিষয়ে বিবেচনা কৰাৰ দাবী আছিল।\n১ কোটি ভাৰতীয়ই বিনিয়োগ কৰিছে ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সীত\nতথ্য অনুসৰি প্ৰায় ১ কোটি ভাৰতীয়ই ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সীত বিনিয়োগ কৰিছে। এই ১ কোটি বিনিয়োগকাৰীৰ ভিতৰত আছে ১০ লাখ ব্যৱসায়ী। তেওঁলোকৰ সকলোৰে মুঠ ১০ হাজাৰ কোটি টকাৰ অধিক ডিজিটেল সম্পত্তি আছে। ইয়াৰ আগতেও, ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সী এণ্ড ৰেগুলেশ্যন অফ অফিচিয়েল ডিজিটেল মুদ্ৰা বিধেয়ক, ২০২১, বিগত বছৰৰ বাজেট অধিৱেশনৰ বাবে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছিল যদিও এই বিষয়ত কেবিনেটৰ সৰ্বসন্মত সিদ্ধান্ত নথকাৰ বাবে উত্থাপন কৰা হোৱা নাছিল।কোৱা হৈছিল এই সম্পৰ্কে অধিক অধ্যয়ন তথা বিশেষজ্ঞৰ পৰামৰ্শৰ প্ৰয়োজন আছিল।\n২০২২-২৩ বৰ্ষৰ বাবে বিত্তমন্ত্ৰীয়ে পাঠ কৰা বাজেটত আৰু কি কি আছে\nশিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ কয় যে, ডিজিটেল বিশ্ববিদ্যালয় সৃষ্টি কৰা হ’ব আৰু বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিটো শ্ৰেণীত টিভি স্থাপন কৰা হ’ব। দক্ষতা ভাৰত অভিযানৰ জৰিয়তে আৰু দক্ষ শ্ৰমিক বনোৱাৰ ক্ষেত্ৰত চৰকাৰী আঁচনিৰ অধীনত যুৱ শক্তিৰ কাম কৰা হ’ব। চৰকাৰী প্ৰকল্পৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰা হ’ব যাতে মানুহৰ জীৱিকাৰ উপায় বৃদ্ধি কৰিব পৰা যায়।\nবিত্ত মন্ত্ৰীয়ে ঘোষণা কৰিছে যে বাজেট আৱণ্টনৰ ২৫ শতাংশ চৰকাৰে প্ৰতিৰক্ষাৰ গৱেষণা বা গৱেষণাৰ বাবে কৰিব। এই বাজেটত, প্ৰতিৰক্ষাৰ প্ৰতি যথেষ্ট মনোযোগ দিয়া হৈছে কিয়নো সীমান্তত অতিৰিক্ত চৰ্ত আছে।এই বাজেটত সৌৰ শক্তি উৎপাদনৰ বাবে আৱণ্টন ১৯,৫০০ কোটি টকা বৃদ্ধি কৰা হৈছে আৰু দেশত বৈদ্যুতিক বাহনৰ বাবে নতুন চাৰ্জিং ষ্টেচন স্থাপন কৰা হ’ব। দেশত সৌৰ শক্তিৰ বাবে সৌৰ পেনেল-আধাৰিত শক্তি প্ৰকল্পৰ বিকাশৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হ’ব।\nনগৰবেৰাত পঞ্চায়ত আৰু গ্ৰামোন্নয়ন বিভাগৰ ঠিকাভিত্তিক কৰ্মচাৰীৰ কৰ্ম বিৰতি-অৱস্থান ধৰ্মঘট…\nশীঘ্ৰে আৰম্ভ হ’ব গুৱাহাটী ক্লাৱ-বামুণীমৈদাম সংযোগী উৰণীয়া সেতুৰ কামঃ নিজে পঢ়া বিদ্যালয়লৈ ৩ কোটিৰ অনুদান মুখ্যমন্ত্ৰীৰ…


ড’নাল্ড ট্ৰাম্পলৈ আহিছে হত্যাৰ ভাবুকি, কোনে ‘হিটলাৰ’ আখ্যা দিছিল ট্ৰাম্পক ? -\nHomeআন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়ড’নাল্ড ট্ৰাম্পলৈ আহিছে হত্যাৰ ভাবুকি, কোনে ‘হিটলাৰ’ আখ্যা দিছিল ট্ৰাম্পক ?\nড’নাল্ড ট্ৰাম্পলৈ আহিছে হত্যাৰ ভাবুকি, কোনে ‘হিটলাৰ’ আখ্যা দিছিল ট্ৰাম্পক ?\nৱাশ্বিংটনঃ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি ড’নাল্ড ট্ৰাম্পক অপহৰণ আৰু হত্যাৰ ভাবুকি দিয়াৰ অভিযোগত এজন ৭২ বছৰীয়া বৃদ্ধাক আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত আটক কৰা হৈছে। অভিযুক্ত থমাছ ৱেলনিস্কিক সোমবাৰে নিউয়ৰ্কৰ পৰা ইউএছ ছিক্ৰেট ছাৰ্ভিচৰ সদস্যসকলে আটক কৰে। প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতিগৰাকীক অপহৰণ আৰু হত্যাৰ ভাবুকি দি একাধিকবাৰ ছিক্ৰেট ছাৰ্ভিচলৈ বৃদ্ধাগৰাকীয়ে ফোন কৰিছিল বুলি জানিবলৈ পোৱা গৈছে। নিউয়ৰ্কত ব্ৰুকলিনৰ কাৰ্যবাহী সকলে কয়,‘আটকাধীন বৃদ্ধাজনে ইচ্ছাকৃতভাৱে প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি ড’নাল্ড ট্ৰাম্পক অপহৰণ আৰু হত্যাৰ ভাবুকি দিছিল।’ কেৱল সেয়াই নহয় থমাছ ৱেলনিস্কিৰ বিৰুদ্ধে আছে আন এটা গুৰুতৰ অভিযোগ।\nৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনত যদি ট্ৰাম্প পৰাজিত হয় আৰু ক্ষমতা ত্যাগ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে তেন্তে তেওঁ ট্ৰাম্পক গুলীয়াই হত্যা কৰিব বুলিও ২০২০ চনৰ জুলাই মাহত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কেপিটল হিলত আৰক্ষীৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত স্পষ্ট কৰি দিছিল। জানিবলৈ পোৱা মতে, থমাছ ৱেলনিস্কিয়ে বিগত বৰ্ষৰ জানুৱাৰী মাহত নিউয়ৰ্কৰ লং আইলেণ্ডৰ ছিক্ৰেট ছাৰ্ভিচৰ কাৰ্যালয়লৈ দুটা ভইচ মেছেজ প্ৰেৰণ কৰিছিল আৰু ট্ৰাম্পক হত্যাৰ ভাবুকি দিছিল। প্ৰকাশতি প্ৰতিবেদন অনুসৰি, অভিযুক্ত থমাছ ৱেলনিস্কি আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কুইঞ্চৰ বাসিন্দা। ট্ৰাম্পক হত্যাৰ ভাবুকি দিয়া বাৰ্তাত তেওঁ কৈছিল, ‘মই ভাবুকি দি আছো। যদি পাৰে মোক গ্ৰেপ্তাৰ কৰক। মই ড’নাল্ড ট্ৰাম্পক হত্যা কৰিবলৈ যিকোনো প্ৰকাৰে প্ৰস্তুত।’ ট্ৰাম্পক ‘হিটলাৰ’ বুলিও সম্বোধন কৰিছিল এইগৰাকী বৃদ্ধাই।\nPrevious articleনিৰ্বাচনৰ পূ্ৰ্বেই খহনীয়া আৰম্ভ বিজেপিত; চাৰি মন্ত্ৰী বিধায়ক কাষ চাপিছে সমাজবাদী পাৰ্টী\nNext articleখিচিৰি খাই ভাল পোৱা কোন এই জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰী!


Penvir in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Penvir ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nPenvir ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Penvir Price and Pack Size in Assamese - Penvir ar mulya aaru pakor size\nPenvir की जानकारी\nPenvir ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Penvir Benefits & Uses in Assamese- Penvir ar laabh aaru byavaharsamuh\nPenvir ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Penvir Dosage & How to Take in Assamese - Penvir ar paali aaru xeya kenedore lobo\nPenvir ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Penvir Side Effects in Assamese- Penvir ar parshwakriyasamuh\nPenvir সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Penvir Related Warnings in Assamese- Penvir xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Penvirৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Penvir with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Penvir ar gurutor kriya-pratikriya\nPenvir মতভেদসমূহ- Penvir Contraindications in Assamese- Penvir nishedhsamuh\nPenvir ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Penvir in Assamese- Penvir ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Penvir ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Penvir Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Penvir kriya-pratikriya\nPenvir ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Penvir Benefits & Uses in Assamese - Penvir ar laabh aaru byavaharsamuh\nPenvir তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nPenvir ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Penvir Dosage & How to Take in Assamese - Penvir ar paali aaru xeya kenedore lobo\nPenvir-ৰ উপাদানসমূহ - Penvir Active Ingredients in Assamese - Penvir-ar upadaansamuh\nPenvir ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Penvir Side Effects in Assamese - Penvir ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Penvir ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nPenvir সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Penvir Related Warnings in Assamese - Penvir xonkranta xatarkatabanisamuh\nPenvir-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাই Penvir পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কখা চিন্তা নকৰাকৈ গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nPenvir-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nPenvir গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত স্তন্যপায়ী মহিলাসকলে গম্ভীৰ সমস্যাত ভূগিব পাৰে। গতিকে প্ৰথমে আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ এই ঔষধটো গ্ৰহণ নকৰিব, নহলে এইটো আপোনাৰ বাবে বিপদজনক হব পাৰে।\nবৃক্কত Penvir কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nPenvirৰ বৃক্কত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই বৃক্ক ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nযকৃতত Penvir কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ৰ বাবে Penvir ক্ষতিকাৰক নহয়।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Penvir ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপুনি হৃদয় ৰ ক্ষতিৰ কোনো আশংকা নকৰাকৈ Penvir গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Penvirৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Penvir with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Penvir ar gurutor kriya-pratikriya\nPenvir তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nPenvir মতভেদসমূহ - Penvir Contraindications in Assamese - Penvir nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Penvir লোৱা অনুচিত যাতে -\nPenvir ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Penvir in Assamese - Penvir ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Penvir-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, আপনি Penvirৰ প্ৰতি আসক্ত নহয়।\nনহয়, Penvir লোৱাৰ পিছত, আপুনি গাড়ী চলাব নালাগে বা গধুৰ মেচিনপাতি চলাব নালাগে, কিয়নো আপোনাৰ টোপনি ভাৱ আহিব পাৰে।\nহয়, কিন্তু আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Penvir লোৱা উচিত।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Penvirৰ ব্যৱহাৰ প্ৰভাৱশালী নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Penvir ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Penvir Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Penvir kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Penvirৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Penvir লোৱাটোৱে একো সমস্যাৰ সৃষ্টি নকৰে।\nমদ আৰু Penvirৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Penvir লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰা সম্পৰ্কত একো ক'ব পৰা নাযায়।\nPenvir ৰ অনুকল্প - Substitutes for Penvir in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Penvir লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Penvir ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Penvir সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Penvir ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Penvir সেৱন কৰে?


ধেই-হেমেন নাথ – ফটাঢোল\nSeptember 1, 2020 লটিঘটি\t12 Comments\nইমিগ্ৰেচন কাউণ্টাৰত থকা অফিচাৰজনে কল্পনাও কৰিব নোৱাৰে মই কিমান পানীৰ মাছ! অসংখ্য ইউটিউব ভিডিঅ’, গুগলৰ অলেখ তথ্য, বিদেশত থকা একাধিক বন্ধুৰ পৰামৰ্শৰে মই যে পকি আহিছোঁ, ই বেটাই জানেনে? ক’ৰবাত পাইছিলোঁ, ইহঁতে হেনো যাত্ৰীৰ চকুৰ ফালে চায়েই বহুকথা গম পায়। মোৰ ফালে চাই যাতে একো ধৰিব নোৱাৰে মানে মই যে এই প্ৰথম বিমানযাত্ৰা কৰিছোঁ সেয়া গম নাপাবলৈ আৰু অইন যাত্ৰীৰ দৰে নিজকে স্মাৰ্ট দেখাবলৈ দামী পাৰ্লাৰ এখনত নিজকে সলনি কৰি লৈ আহিছোঁ। অৱশ্যে নিজৰ জাতীয়তাবোধো এৰি দিয়া নাই, ‘খাটি অসমীয়া’ লিখা থকা টি-চাৰ্ট পিন্ধিছোঁ৷ অফিচাৰজনে “মে’ আই চি ইয়ৰ পাচপৰ্ট” বুলি ক’বলৈ নৌপাওঁতেই মই পাচপৰ্ট, ব’ৰ্ডিং পাছ আদি যাৱতীয় কাগজ তেওঁলৈ আগবঢ়াই দিলোঁ।\n: ক’লৈ যাব, কিমানদিনৰ বাবে? (মুখস্থ কৰিছোঁ ৰে বাবা!)\n: কেলিফ’ৰ্ণিয়া। পাঁচদিনৰ বাবে।\n: আপোনাৰ যাত্ৰাৰ উদ্দেশ্য?\nগুগলৰ ইনভাইটেশ্যনখন দেখোন দিছোৱেই! ইহঁতে মানে নাটক কৰি ভাল পায়।\n: গুগলৰ কানেক্ট লাইভ ২০১৯ ত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ।\nএতিয়া বুজিলি? তই গৈ পাইছ গুগলৰ মুখ্য কাৰ্যালয়লৈ কেতিয়াবা? মুঠতে মুখস্থৰ বাহিৰৰ প্ৰশ্ন এটাও নাই। মোৰ মতে ই সেইকেইটা প্ৰশ্নই জানে কেৱল। ব’ৰ্ডিং পাছখনত চিকিউৰিটি আৰু ইমিগ্ৰেছন ষ্টাম্প লগাই বহিলোঁ ৱেইটিং লাউঞ্জত। ইমান দেৰি আগতেই ইয়াত উপস্থিত হ’বলৈ কিয় নিৰ্দেশ দিয়ে এতিয়া বুজিছোঁ। ইহঁতৰ ধান্দা হ’ল বস্তুবোৰ অধিক দামত বিক্ৰী কৰা। এক প্লেট চাওমিনৰ দাম এশ আশী টকা! পাগল নেকি? এশ আশী টকাত চোন মই চ’কৰ পৰা এক কিলো ব্ৰইলাৰ নিব পাৰিম! একো এটাও কিনা নাই মই। এহ, টুইষ্ট আছে ইয়াত। মানে অলপ চাছপেন্সত ৰাখিলোঁ আৰু৷ লগত আছে অনুসূয়া।\nঅনুসূয়া আৰু ময়েই এই অনুষ্ঠানলৈ আমন্ত্ৰণ পোৱা একমাত্ৰ ভাৰতীয় এই বছৰ। সুখৰ কথা যে অনুসূয়া কিছুদিনৰ বাবে অসমত আছিল, কিছু অসমীয়া জানে। তাতোকৈ সুখৰ কথা, অনুসূয়া বৰ ধুনীয়া। মানে বেছিয়েই ধুনীয়া। তাইৰ লগত এয়াৰপৰ্টত দেখাদেখি যদিও ফোনত আগতেই কথাবাৰ্তা হৈছোঁ, যিহেতু আমি একেই অনুষ্ঠানলৈ গৈ আছোঁ। আমাৰ বিমানৰ চিটো একেলগে ঠিক কৰি দিছে গুড়গাঁওস্থিত গুগল কাৰ্যালয়ে। এই কাৰ্যালয়ে আমাৰ যাত্ৰাৰ যাৱতীয় সকলো কাম ঠিক কৰি দিছে, তাকো সকলো বিনামূল্যে।\nএয়াৰপৰ্টত সাধাৰণতে ইগৰাকীয়ে সিগৰাকী যাত্ৰীক গুৰুত্ব নিদিয়ে খুব; কিন্তু ৱেইটিঙত সকলোৰে চকু অনুসূয়াৰ ওপৰত। তাৰ পিছত চকুবোৰ মোৰ ফালে। আৰে ভাই, ধুনীয়া ছোৱালী লগত ঘূৰাবলৈ মাথাত মাল লাগিব অ’, দেখাত য়’ য়’ হানী হ’লে নহ’ব৷ অনুসূয়াৰ লগত খুব লেকচাৰ। কৈ দিছোঁ যে মই আগতে বিমানত উঠি পোৱা নাই। কৈ দিছোঁ, ইমিগ্ৰেছনৰ প্ৰশ্ন মুখস্থ কৰাৰ কথা, ভিজা অফিচত মোৰ দৌৰাদৌৰি, চব।\nতায়ো কৈ গৈছে নিজৰ কথা। মই কেৱল তাইৰ পৰিয়ালৰ কথা সোধা নাই। নহ’লে যে অমুকাৰ সংসাৰখন জলজল পটপট হৈ যাব আকৌ৷ সেইবোৰ পিছতো ক’ব পাৰিম, নে কি? উভতোঁতে ক’ম। ইয়াক কয় মাথা৷\nচেলফি লৈছোঁ তাইৰ লগত, অৱশ্যে ফটোবোৰ লগে লগে গোপন ফ’লদাৰলৈ গৈছে। সেইবোৰ পিছত বেলনা মাৰিৰ গৰাকিনীৰ মুড চাইহে প্ৰকাশ কৰা হ’ব৷\nযথাসময়ত বিমানৰ চিটত বহিলোঁ। ভিতৰখন দেখি মূৰ ঘূৰি গ’ল। কি ইলাহী কাৰবাৰ! মই দেখোন গুৱাহাটীলৈ গ’লে টেম্পোৰ পিছফালে ওলমি যাওঁ কেতিয়াবা! ইয়াত মোৰ চিটটোৰ সমুখত এখন স্ক্ৰিণ, তাত হেনো চিনেমা চাব পাৰিম৷ হেঃ হেঃ! কৈছো ন পুৰা প্ৰস্তুত হৈ আহিছোঁ৷ মোৰ বেগটো অনুসূয়াই ওপৰৰ কেবিনত ভৰাই দিলে। উৰণৰ বাবে সাজু হ’ল বিমান। মোৰ বুকু ঢপঢপাবলৈ ধৰিলে। বেছিভাগ বিমান দুৰ্ঘটনা হেনো উৰণ আৰু অৱতৰণৰ সময়তে ঘটে৷ ইউটিউবে মোৰ ভয়ৰ প্ৰতি লক্ষ্য নাৰাখি সেইটোও দেখুৱাই দিছিল৷\nচকু মুদি কাণ দুখন হেঁচি ধৰিলোঁ। বিমান যেতিয়া স্থিৰ হ’ল, দেখোঁ অনুসূয়াই মোৰ পিনে চাই মিচিকিয়াই আছে। পাৰ্লাৰৰ এঘাৰশ টকা পানীত পৰা নাই৷ বিমানৰ খিৰিকীৰে বাহিৰলৈ চালোঁ। তলত দিল্লী চহৰৰ লাইট। আকাশত একো নেদেখিলোঁ। এয়াৰ হ’ষ্টেজ আহিল। ক’ৰবাত পাইছিলোঁ, এইটো এয়াৰলাইন্সৰ এয়াৰ হ’ষ্টেজবোৰ হেনো ধুনীয়া নহয়। কিন্তু এইজনী খুব ধুনীয়া। তথাপি অনুসূয়াৰ বাবে চাব নোৱাৰোঁ, অনিচ্ছাস্বত্বেও আওকাণ কৰিলোঁ।\n: ছাৰ, হোৱাট উড ইউ লাইক টু হেভ ইন মিল? ভেজ অৰ ননভেজ? ইউ প্ৰিফাৰ ইণ্ডিয়ান?\nমই আঁ কৈ মুখ মেলি থাকিলোঁ। এইটো ইউটিউবত পোৱা মনত নপৰে। আৰু দাম বা কিমান! অনুসূয়াই বুজি পালে মোৰ অৱস্থা। তাই ক’লে,\n: কি খাব কওক, এয়া কমপ্লিমেণ্টেৰী।\nদুজনী ধুনীয়া ছোৱালীৰ মাজত পৰি মই বেঙে মূতা গৰু হ’লোঁ। অনুসূয়াই মোৰ বাবেও অৰ্ডাৰ কৰি দিলে। মোৰ ফালে হাউলি এয়াৰ হ’ষ্টেজজনীয়ে লাহেকৈ সুধিলে,\n: আপুনি অসমৰ পৰা আহিছে?\nহাৰে! কেনেকৈ গম পালে? অ’হ হ’, টি-চাৰ্টটোৰ বাবে।\n: হয় হয়, মই গুৱাহাটীৰ পৰা।\nমোক বেছি উৎফুল্লিত হ’বলৈ সুযোগ নিদি গুচি গ’ল তাই। এহ তাই অনুসূয়াতকৈ বহুত কম ধুনীয়া। খাদ্য খাই চিটত আউজি দিলোঁ। টিভিটোত চব হলিউড চিনেমা। নাই নাই হলিউড চাওঁ, কিন্তু ডাবিঙ চাওঁ। অক্ষয় কুমাৰৰ চিনেমাক হলিউডে পাট্টা নাপায়৷ সেয়ে নাচালোঁ। কাষত অনূসূয়া। চকু মুদ খাই আহিল।\nএয়াৰ হ’ষ্টেজজনীয়ে মোক গাত হেঁচুকি জগাইছে, তাকো তুমি বুলি কৈছে? সাৰ পাই দেখো এওঁ!\n: মাইনাক পঢ়াই দিয়া। ওঁ উঠা।\nদুপদুপাই এয়াৰ হ’ষ্টেজগৰাকী চ’ৰি এওঁ ওলাই গ’ল।\nযাওঁতে ফেনখনৰ চুইছটোও অফ কৰি থৈ গ’ল।\n« সোণাৰুৰ হালধীয়া হাঁহি-মৃদুল নাথ\nপুলিচগিৰি – অভিজিৎ গোস্বামী »\nআকৌ পঢ়িলো ভাল লাগিল।\nবঢ়িয়া লাগিল। মজ্জা সপোন আছিল\nসপোন বোৰ এনেকুৱাই জানে! দিঠকলৈ নি ঠেকেচা মাৰি দিয়ে। জমনি হৈছে। বঢ়িয়া।


ঘৰ-সংসাৰ (চুটি গল্পৰ চিৰিজ ২) (প্ৰদ্যুতজ্যোতি শইকীয়া) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nযা দেৱী সৰ্বভূতেষুঃ\nশক্তি ৰৄপেন সংস্থিতা\nমাতৄ ৰৄপেন সংস্থিতা\nনমস্ত্ছৈ নমস্ত্ছৈ নমো নমঃ\nআমাৰ সহকৰ্মী ভট্টাচাৰ্যীৰ ভ্ৰাম্যভাষটো স্বয়ং কম্পনত ধৰফৰাই বাজি উঠিল ভক্তিমূলক ৰিংটনেৰে । বুজিলোঁ । মানে মোৰো ঘৰত স্বামীৰূপে সংস্থাপিত হৈ পূজাৰ বজাৰফাকি সমাপন কৰাৰ সময় আহি পৰিছে । দৰমহাটো কেইহাজাৰমান বাঢ়িলে কি হ’ব ? ইফালে ঘৰতো ডিমাণ্ডবোৰ বাঢ়ি গৈ আছে । কথাতে কয় নহয় বোলে “ৰবৰ টানিলে দীঘল হৈ গৈয়েই থাকে…খাল খান্দিলেও দীঘল হৈ গৈয়েই থাকে ” । কিবা এটা কৰিব লাগিব । পোনাকনৰ আগলৈ সহায় হ’ব বুলি সেই লাইফ ইনঞ্চিওৰ এটা খুলিছিলোঁ সেইটোৰো টকা দিব পৰা নাই । অলপ বজাৰৰ খৰচ কমাব লাগিব । পিছে গৃহমন্ত্ৰীক কেনেকৈ পতোৱা যায় ? হস্পিতালৰ পৰা চিধাই পান দোকানত সোমাই চকলেট দুটা লৈ ল’লো । পোনাকনৰ লগতে মাকলৈও । গাড়ীখন গেৰেজত সোমোৱাই গুনগুনাই গলো বিহুৰ যোজনা এটা:\nসাউতকৈ ওলালে ৰঙাকৈ বেলিটি\nতুমিও ওলালা পূজালৈ বুলি ।\nতোমাক অনাৰ পৰাই নিগমে মৰিছোঁ\nবেঙ্ক একাউন্ট হ’ল খালি ।\nগুণগুণনি ধৰিব পাৰি শ্ৰীমতীয়ে উভতিয়েই ধৰিলে ।\n-হেৰি , মিছা কথা নক’ব দেই । মোক অনাৰ পাছতহে এতিয়া আপোনাৰ টকা শেষ হ’ল নেকি ?\n-এহ তোমাক কোৱা নাই অ’ মৰমজান । তেনেকৈ নক’বাচোন । বিহুগীততহে আছে সেইবুলি ।\n-হেৰি, মোক ইমান ভুচুং পহু বুলি নাভাবিব বুজিছে । কোনো বিহুগীত নাই তেনেকোৱাকৈ । মোক লৈয়েই গাইছে আপুনি । হোঃ\nশ্ৰীমতীৰ নাকৰ ফোচফোচনিৰ সৈতে গংগা যমুনা ব’বলৈ আৰম্ভ কৰিছিলেই । লাহেকৈ সৰু হ’লো ।\n-এহ তুমিও যে আৰু । বুজিছা তোমাক এইবাৰ পূজাত ….\n-একো নালাগে মোক…উহু..মাৰ ঘৰলৈ গুচি যাম ম‍ই…উহু…\n-সঁচাকৈ ..তোমাক এইবাৰ পূজাত ম‍ই কি দিম চাই থাকা ।ক’ত ফুৰাম চাই থাকা তুমি । কি বুলি ভাবিছা তুমি….\nমিঠা মিঠা কথা কেইষাৰ শেষ নহ’লেই দুৱাৰত টক টক শব্দ পৰিল । খুলি দিয়াৰ লগে লগেই এপাল ডেকা ল’ৰা সোমাই আহিল ।\n-ছাৰ, আমি ৰূপহীবাৰীৰ পূজা কমিটীৰ । পূজাৰ চান্দা দিয়ক ছাৰ ।\n– কিমান লিখিছা হে ?\n– একেবাৰে কম লিখিছোঁ ছাৰ । ছয় হাজাৰ ।\nছয় হাজাৰ শুনিয়েই অণ্ঠ-কণ্ঠ শুকাই গ’ল । বৰাক ভেলীত পূজাৰ কিমান আদৰ এতিয়াহে বুজিছোঁ ।\n-ছয় হাজাৰ । মাৰিব খুজিছা নেকি হে ??\n-ছাৰ আপুনি দিব‍ই লাগিব । অন্য কালী পূজা, মনসা পূজা এইবোৰত আপোনাক আমনি নকৰোঁৱেই ।\n-“আচ্ছা” ঠিক আছে । দিম বাৰু পাছত ।\nছয় হাজাৰ চান্দাৰ নাম শুনি পেটতে হাত ভৰি লুকালে । আৰু পাৰ্টি আহিবলৈ বাকী আছেই । শ্ৰীমতীৰ পূজাৰ বজাৰ আছেই । হে হৰি । নাই উপায় এটা উলিয়াব লাগিব । সাপো মৰক লাঠিও নাভাগক । শ্ৰীমতীকো অসম চৰকাৰৰ দৰে শিলচৰত পূজা দেখুৱাম বুলি ১১০% আশ্বাস এটা দি শুই পৰিলোঁ ।\nশ্ৰীমতীক অলপ চলপ দ্ৰাইভিং শিকাই দিছোঁ পুৱাই । পাৰিছে । তাৰ পাছতে পোনাকনক লৈ বাৰাণ্ডাতে বহি আছিলোঁ । হঠাতে গপগপাই সোমাই আহিল ডেকাল’ৰা এসোপা । খোজকাঢ়ি অহাৰ ভঙ্গী দেখিয়েই বুজিলোঁ । চান্দা পাৰ্টি । এতিয়া দেখিছোঁ চান্দা পাৰ্টিৰ পৰা আত্মগোপন কৰিব লাগিব । আহিয়েই কথা আৰম্ভ কৰিলেই ।\n-ছাৰ পূজা পালেহিয়েই । আপোনাৰ পৰা অলপ সহায় লাগিছিল ।\n-কিমান লিখিছা কোৱাচোন বাৰু.. বুজিছা ..আমাৰ আকৌ বৰ অসুবিধা চলি আছে দেই..\n-ছাৰ ছাৰ , চান্দা নালাগে .. অলপ বেলেগ সহায়হে লাগে..\nকথাষাৰ শুনিয়েই মুখলৈ পানী আহিল । শ্ৰীমতীক চিঞৰিলোৱেই\n-হেৰা আমাৰ …..\nনামটো নাজানো কাৰণে ল’ৰাটোৰ মুখলৈ চালো । সিও একে উশাহতে বুজি পাই উত্তৰ দিলে ।\n-পিনাক চক্ৰৱৰ্ত্তী , আপোনাৰ কোৱাৰ্টাৰৰ কাষতে থাকোঁ ছাৰ । পূজাও আমাৰ হস্পিতালৰে ।\nঅ চিনি পাইছোঁ হে । এনেই “ব্লাইণ্ড” মাৰি দিলোঁ । শ্ৰীমতীক আকৌ চিঞৰিলোঁ\n-হেৰা আমাৰ পিনাক আহিছে । চাহ কেইকাপমান কৰাচোন ।\nশ্ৰীমতীয়ে ৰাতিৰ বাচন ধুই থকাৰ পৰাই দুখন দুৱাৰৰ মাজেদি অলপ কেঞাকৈ চালে । বুজিলোঁ । মানে চাহ তৈয়াৰ নকৰোঁ । কি কৰি আ্ছো দেখা নাই নেকি ? নকৰোঁ ।কি কৰা চাওঁচোন । উপায় নাপাই নিজেই উঠিলোঁ।\n-পিনাক অলপ বহা হে। তেওঁ ব্যস্ত আছে অলপ । ম‍ইয়েই চাহ অলপ বনাওঁ ।\n-নালাগে খুৰা । আপুনি বহক । চাহ নাখাওঁ । কথাখিনিহে শুনক ।\nখুৰা ????হেৰা তোমাতকৈ ম‍ই তিনি বছৰমানহে ডাঙৰ হ’ম নেকি … খুৰা ক’বলৈ আহিছে । অ’ কম বয়সত ঘৰ সংসাৰৰ বোজা কঢ়িওৱাৰ বাবে অলপ দুদাল এদাল দাড়ি নপকা নহয় .. সেইবুলি আৰু.. নেপাই দেই..অলপ খঙটো উঠিয়েই আহিছিল । তথাপিও খঙটো সামৰি ক’লো\n-কোৱা এতিয়া, কি সহায় লাগে ???\n-এইবাৰ আপুনি আমাৰ পূজা কমিটীৰ সম্পাদক ।\nকথাষাৰ শুনিয়েই একো নোখোৱাকৈয়ে অলপ চৰচৰণি খালো ।\n-হেৰা ধেমালি নকৰিবাচোন ? বিশেষ অতিথি বা নিমন্ত্ৰিত অতিথি ইত্যাদি হ’লে বেলেগ কথা আছিল..চিধাই সম্পাদক .. মোৰ দেখোন সময়েই নাই ।\nশ্ৰীমতীলৈ চালো । চায়েই বুজি পালো । মানে , মোক শিলচৰত পূজা দেখুৱাবলৈ সময় নহ’লে কথা বিষম্ হ’ব । জানি লোৱা । হোঃ । পিনাকে আকৌ পেনপেনাই উঠিল ।\n-পাৰিব ছাৰ ।\n-নোৱাৰোঁ বুজিছা, কাম ধেৰ ।\n-কাম কৰিব নালাগে নহয় খুৰা …. মাত্ৰ নামত থাকক । পূজাৰ তিনিদিন থাকিব । পাছৰ দায়িত্ব আমাৰ । হেঃ হেঃ হেঃ ।\nযুৱ কংগ্ৰেছৰ আঞ্চলিকৰ সম্পাদক পদ খোৱাৰ সুবাদত হোৱা ৫২ ইঞ্চিমানৰ পেটতো মোহাৰি মোহাৰি ক’লে পিনাকে । চিন্তা কৰি চালো কথাষাৰ । সম্পাদক হ’লে অন্ততঃ বহুত কেইহাজাৰমানৰ চান্দাৰ টকা বাচি যোৱাটো খাটাং । শ্ৰীমতীৰ ফালে আকৌ এবাৰ কেঁৰাকৈ চালো । চাৱনিয়েই বহুত কথা ক’লেই । বুজিলোঁ । পোনাকনক কোনে চাব ? আৰু পূজাত ঘূৰা মেলা । ম‍ই কি ঘৰত সোমাই থাকিম নেকি ???? শ্ৰীমতীৰ মনৰ ভাৱ । কোনো মতে শ্ৰীমতীৰ তেৰা চাৱনিকো নেওচি হয়ভৰ দিলোঁ । কিন্তু এটা চুক্তিত । নামতহে থাকিম ম‍ই । পিনাক হাঁহি মুখেৰে ওলাই গ’ল । শ্ৰীমতীৰ বাচন বৰ্তন থওঁতে হোৱা অস্বাভাৱিক শব্দবোৰে বাৰে বাৰে সোঁৱৰাই দিলে মোক । পূজা শিলচৰত নেদেখুৱালে চাবা । কথা বিষম হ’ব ।\nপিনাকে কাম নাই বুলি ক’লেহে । দুদিন পিছতেই আৰম্ভ হ’ল । প্ৰথমেই চান্দা পৰ্ব । বোলে “চিলেক্টিভ” মানুহৰ পৰা চান্দা উঠাবলৈ ম‍ই যাব লাগে । আৰম্ভ কৰিলোঁ আমাৰ ৰাইজৰ সেৱকৰ ঘৰৰ পৰাই । মানে স্থানীয় বিধায়কৰ পৰা ।\nজয় আই অসম বুলিছা\nৰাইজৰ সেৱা কৰিছা\nসোঁৱে বাঁৱে লুটিছা\nবিদেশত ঘৰ বান্ধিছা ।\nতিনিঘণ্টামান বাহিৰত বহাৰ পাছত হাত দুখন ওপৰমুৱা কৰি বাহিৰলৈ ওলাল আমাৰ ৰাইজৰ সেৱকজন । পোনচাটেই নমস্কাৰ এটা দি ২০,০০০ টকাৰ চান্দা লিখা ৰচিদখন আগবঢ়াই দিলোঁ ।\n-ছাৰ, হস্পিতালৰ পূজাৰ বাবে কিবা এটা লিখি দিছোঁ । দিব আৰু ।\nকপালৰ ৰেখা কেইডাল কোঁচখুৱাই হঠাতে আকৌ ধেকধেকাই হাঁহি উঠিল ।\n-হেঃ হেঃ হেঃ হেঃ । ২০,০০০ । হেঃ হেঃ । অলপ কম কৰিব নোৱাৰানে ?? আমি ৰাইজৰ সেৱক । এনেও জেপ ফুটা । ৰাইজক বিলাওঁতে বিলাওঁতে সকলো শে্ষেই হয় দেখোন ।\n– হেঃ হেঃ ছাৰেও যে কয় আৰু । আধলি-চাধলি যি এটা জেপত পৰি আছে তাকেই দিয়ক আকৌ । হেঃ হেঃ ।\nযেনে তেনে ১৫,০০০ মান তুলি এম এলৰ ঘৰৰ পৰা ওলাইছিলোহে । মোবাইলটোৱে কম্পনেৰে ভূমিকম্প তুলিলে জেপৰ ভিতৰত । “কনমাণি ভন্টী তোলৈ..মনতে পৰিছে “.. । শ্ৰীমতী ।\n-হেৰি পূজা চাবলৈ শিলচৰলৈ দ্ৰাইভাৰ ৰতনকে কওঁনে ?\n-এহ থোৱাহে , ৰ’বা ম‍ই চান্দাৰ কামত লাগি আছো । মোৰ এইফালে কাম তোমাৰ আকৌ শিলচৰৰ পূজাৰ চিন্তা । হ’ব দিয়া ।অলপ খঙেৰেই কাটিলোঁ ।\nতাৰ পাছত ওলালোঁ ভট্টাচাৰ্যী ঠিকাদাৰৰ ঘৰলৈ । প্ৰবাদ আছে হেনো গড়কাপ্তানি বিভাগৰ ঠিকাদাৰী কৰা ভট্ট‍ই সজা এখন দলঙো হেনো পাঁছবছৰত্কৈ ওপৰত যোৱা নাই । লাগে সেয়া পকা হওক বা কাঠৰেই হওক । ইমান সুনাম তেৰাৰ । হয়তো । ইমান দিন এখন দলঙেৰে মানুহ অহা যোৱা কৰিব পাৰে নেকি ??? ইজ্জত বুলিতো এটা কথা আছে । মানুহে এটা চোলা দুবছৰেই নিপিন্ধে ।তাতে ৰাজহুৱা দলং এখন আৰু । নমস্কাৰ এটা দি সোমাই গ’লো বিয়াগোম অট্টালিকাটোলৈ । মোক দেখিয়েই আগুৱাই আহিল ভট্ট বাবু\n-কি হে ডাক্তৰ বাবু , আমাৰ ঘৰত যে ?? মোক কোৱা হ’লে ম‍ইয়েই গ’লো হেঁতেন । কওক কি কৰিম\n-দাদা, হস্পিতালৰ পূজা .. কিবা অলপ দিয়ক …\n-কিমান লিখিছে … ধৰক পঁচিশমান ।\nপিনাকে মোলৈ চাই হাঁহি এটা মাৰিলে । ম‍ইও এতিয়াহে বুজিলোঁ মোক কিয় চেক্ৰেটাৰী পাতিছে ইহঁতি । মানে মোটা চান্দা । বাহ বেটা বাহ । আগলৈ নেতা হোৱাৰ দুৱাৰখন তোৰ ভালকৈয়েই খোল খাইছে ।\nপূজাৰ কামত দেৰি কৰি ঘৰ সোমাই ৰাতিলৈ শ্ৰীমতীৰ এবকনি খাই শুই থাকিলোঁ । ফোনত টানকৈ কোৱাৰ বাবেও চাগৈ । একসপ্তাহমান তেনেকৈয়েই গ’ল । লাহেকৈ পূজাৰ ওচৰ চাপিল । শ্ৰীমতী আৰু পোনাকনক সময়েই দিব পৰা নাই । শেষত পূজাৰ দশমীৰ দিনা শ্ৰীমতীক পূজা দেখুওৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিলোঁ । তাকো “ভাৰ্বেল” প্ৰতিশ্ৰুতি । পূজাৰ ষষ্ঠীৰ পৰাই শ্ৰীমতীক আৰু দেখাৰ সময় নহ’ল । মাজে মাজে ফোন আহিলেও উঠাব নোৱাৰো । এই পূজা দিয়া। সেৱা কৰা । মূৰ্তি প্ৰতিষ্ঠা । তিলক লোৱা । মাজে মাজে নিমন্ত্ৰিত অতিথিবোৰ আছেই । যিমানেই দশমীৰ ওচৰ চাপিছে সিমানেই শ্ৰীমতীৰ পূজা চোৱাৰ হেঁপাহ আৰু ওলাহ বাঢ়িছে , আৰু মোৰ পেটত হাত ভৰি মূৰ সকলো লুকাইছে । শ্ৰীমতী বজাৰলৈ ওলোৱা মানেই জেপটো অলপ শুকাই খীণাই যোৱা । একেবাৰে জোলোঙাৰ মেকুৰী জোলোঙাত সোমোৱাৰ দৰে অৱস্থা মোৰ এইবাৰ । এফালে হস্পিতাল , এফালে পূজা । মাজতে আকৌ ভূতৰ ওপৰত দানহ পৰাদি শ্ৰীমতীৰ মাহেকীয়া লেঠাভাগিয়ে পালে । মানে পাকঘৰত ন’ এন্ট্ৰী । ম‍ই আকৌ এবাৰ চতুৰ্ভূজ ৰৄপ ধাৰণ কৰিবলগীয়া হ’ল । এহাতে যদি ষ্টেথ’স্কপ এহাতত থাকে পূজা কমীটীৰ হিচাপৰ বহী । এহাতত যদি থাকে ভাতৰ হেতা আনখন হাতেৰে কোলাত পোনাকন । এইকেইদিনতে গম পাইছোঁ নাৰায়নৰ চাৰিখন হাত কিয় থাকে ?? মাজে মাজে আকৌ পূজা চাবৰ বাবে শ্ৰীমতীৰ শিলচৰলৈ যোৱা ৰিমাইণ্ডাৰটো আছেই ।\nনৱমীৰ দিনা শ্ৰীমতীলৈ বুলি ভাল বস্তু দুপদ ল’লো । পূজা চাবলৈ গ’লেও চাৰপ্ৰাইজ গিফট বুলি কথা এটাও থাকে দিয়কচোন ৰাইজ । দিব লাগিব সুযোগ বুজি । এনেও এই সম্পাদকডাল হোৱাৰ পাছত দুইসপ্তাহমান শ্ৰীমতীৰ লগত ভালকৈ দেখা শুনাই হোৱা নাই । পূজাও ভালকৈ দেখুৱাব লাগিব ।\nদশমীৰ দিনা পুৱাৰ পৰাই শ্ৰীমতীৰ গাত উখল মাখল । শ্ৰীমতীক পাই কোনে ??? গা একেবাৰে উনৈশখন বিশখন লাগি আছে যেন পাওঁ । ম‍ইহে পূজাৰ কামত তত পোৱা নাই । সন্ধিয়ালৈ দহ পোন্ধৰবাৰমান ফ’ন আহিলেই । এবাৰ যদি কৈছে “আপুনি আহক আকৌ ” এবাৰ ক’ব ম‍ই ওলালোঁ দেই ” আকৌ এবাৰ সোঁৱৰাব “ৰতন আহিল দেই ” । ইফালে পূজাত শকত চান্দা দিয়া শকত আৱত ৰাইজৰ সেৱকসকলৰো ভিৰ লাগিছে । পোনচাটে আহিয়েই সম্পাদককহে খবৰ কৰে । উপায় নাপাই একেবাৰে শেষত শ্ৰীমতীৰ আশাত চেচাঁপানী ধালিলোঁ । বোলো নোৱাৰোঁ যাব । খচক কৰে ফ’নটো কাটি দিলে । বুজিলোঁ । আজি মোৰ মূৰত কেইপাটমান বজ্ৰপাত পৰাটো খাটাং । অলপ সময়ৰ পাচত শ্ৰীমতীয়ে নিজেই দ্ৰাইভ কৰি গাড়ীখন লৈ আহিল । ৰাম ৰাম ।মোৰ বসন্তীখনৰ আজি কি অৱস্থা হ’ব ভগৱানেহে জানে । পিছে গাড়ীৰপৰা নমাৰ পাছত দেখিলো শ্ৰীমতীৰ দেখোন একেবাৰে দূৰ্গা দেৱীৰ ২০১২ৰ আপডেটেড ৰৄপ । পিন্ধনত জিনচ- টি চাৰ্ট । হে হৰি । এই বোৰ্খা আৰু শাৰীৰ মাজত একেবাৰে “মোহিনী” ৰৄপ । লগত গণেশহেন বডীগাৰ্ড ৰৄপী পোনাকন । ভি আই পি কেইজনক এৰি আগুৱাই গ’লো । ম‍ই কথা পাতিবলৈ নাপালোৱেই । পিনাকে টানি লৈ গ’ল শ্ৰীমতীক । ষ্টাফৰ গোটেইমখাই হা কৈ মুখ মেলি চাই আছে শ্ৰীমতীৰ ফালে । মানে শ‍ইকীয়ানীক আজি কিহে পালে ?? সদায় পিন্ধা মেখেলা চাদৰৰ পৰা শাৰী আৰু চুৰিদাৰক বাইপাছ কৰি ইমান উন্নতি যে । ৰাম ৰাম । ম‍ই ভাল দেখিলেও কি হ’ব । হায় হায় । দুবছৰীয়া ল’ৰাৰ মাক । এইবাৰ আকৌ শ্ৰীমতী হাতত আৰতি লৈ । পিনাকো কম নহয় । মাইকত এনাউণ্স কৰিলেই ” এইবাৰ দশমীৰ পূজা দিব শ্ৰীগৌৰীৰ…..” । তলৰ পৰা দুটামান ম‍ই চিনি পোৱা চেঙেলীয়াই চিঞৰিলেই “মেডাম , হট লাগিছে দেই “। ক’তে মৰো ম‍ই । প্ৰতিশোধো প্ৰতিশোধ , একেবাৰে ষোল্ল অন্না পূৰাই লৈছে । পূজা শেষ কৰি মোলৈ বিয়াগোম কেচাঁখাইতী গোসাঁনী টাইপৰ চাৱনিটো মাৰি ফোঁফোঁৱাই আকৌ গুছি গ’ল শ্ৰীমতী । চাৱনিটোতে আকৌ গম পালো ” বোপা আহা আজি ঘৰলৈ । মজা পাবা । পূজা ভাল দেখুৱালা । সম্পাদক ওলাইছে । হোঃ “। শেষৰ হোঃটো যেন দহবাৰমান বাজিল কানত । নিজেই দ্ৰাইভ কৰি গুছি গ’ল ফোঁফোঁৱাই । ম’বাইল লগাই চালো । ম’বাইল চুইটছ অফ ।\nৰাতি তিনিটামান বজাত ঘৰ সোমালোহি । দৰ্জা খোলাই আছিল । গেৰেজত সোমাই গাড়ীখন চালো । লাইটৰ ওচৰত দুটুকুৰামান ঘাঁ । মোক দেখি গাড়ীখনেও যেন ভেকাহি মাৰিলে ” বোপাই , ত‍ই যোৱা হ’লে মোৰ আজি এই অৱস্থা নহয় ” । ততাতৈয়াকৈ গা পা ধুই শ্ৰীমতীৰ কাষ চাপিলোঁ । শ্ৰীমতী শুই আছে । এনেও ৰামায়ানৰ এক অধ্যায়ৰ সমান গালি খাবলৈ সাজু আছো । দেখিয়েই শ্ৰীমতীয়ে মুখ ঘূৰালে । মানে লাভ নাই বোপাই ।আৰু দুমাহমানলৈ মোৰ কাষ নাচাপিবা । লাহেকৈ মাত এষাৰ দিলো\n-হেৰা, সম্পাদক হোৱাৰ পৰা কিমানদিন যে তোমাৰ কাষলৈ অহা নাই । আগৰ দৰে কিমান দিন যে কথা পাতি পাতি উজাগৰী নিশা কটোৱা নাই । কেতিয়া আছিল মনত আছেনে ?\nশ্ৰীমতীয়ে খোচ মাৰিয়েই উত্তৰ দিলে\n-ৰাতি তিনিটা বজাত কবিতা মাতি লাভ নাই ।\nছয়বাৰমান চেষ্টা কৰি নোৱাৰিলোঁ । শেষত আমোঘ অস্ত্ৰপাট এৰিলোঁ ।\n-হেৰা , তোমাক পূজা দেখুৱাবলৈ নিনিলে কি হ’ল । তোমাৰ কাৰণে একো নোলোৱাকৈ আছো বুলি ভাবিছা নেকি হে ??? চোৱাচোন ..\nকৈয়েই নৱমীৰ দিনা কিনা শাৰীখন আৰু নেকলেছডাল শ্ৰীমতীৰ আগত দিলোঁ ।\nঅস্ত্ৰপাটে কামত দিলে শ্ৰীমতীৰ নাকৰ ফোচফোচনি শব্দৰ মাজতে আধাফুলা গোলাপৰ দৰে হাঁহিটো দেখিলো ।। চাঞ্চটো লওঁ বুলি শ্ৰীমতীৰ ফালে….।শ্ৰীমতীয়ে ঠেলা মাৰি দিলে মোক লাজতে ।\n-ধেত এইডাল , যাওক । পোনাকনে সাৰ পাব এতিয়া ।\nযা দেৱী সৰ্বভূতেষু\n“ৱাইফ” ৰৄপে সংস্থিতা\nশাৰী দিছো নেকলেছ দিছো\nএইবাৰলৈ মাফ কৰা ।\n← এখন ডায়েৰীৰ ইতিবৃত্ত (অনামিকা বৰুৱা)


উইলিয়াম ছকলে : ছিলিকনৰপৰা ছিলিকন ভেলিলৈ - (ভাৰ্গৱ বৰঠাকুৰ) - মুক্ত চিন্তা\nউইলিয়াম ছকলে : ছিলিকনৰপৰা ছিলিকন ভেলিলৈ - (ভাৰ্গৱ বৰঠাকুৰ)\nনিউক্লীয় পদাৰ্থবিজ্ঞানত গৱেষণা কৰাৰ উদ্দেশ্যে এবাৰ এজন ছাত্ৰই বিজ্ঞানী ৰাডাৰফ'ৰ্ডৰ কাষ চপাত, ৰাডাৰফ'ৰ্ডৰ নিৰাশাজনক উত্তৰটো আছিল এনেধৰণৰ – " গৱেষণাৰ বেলেগ ক্ষেত্ৰ বিচাৰা…”। এইক্ষেত্ৰত গৱেষণা সম্পূৰ্ণ হৈছে। কিন্তু ভৱিষ্যতৰ গৱেষণাই এইটো ভুল প্ৰমাণিত কৰিলে, আৰু ন-ন অধিক তথ্যৰ আৱিষ্কাৰ হ'ল। বিজ্ঞানৰ লক্ষ্যই হ'ল অন্বেষণ। আৰু এই লক্ষ্যটো কাৰ্যত পৰিণত হয় এচাম অনুসন্ধিৎসু মানুহৰ প্ৰণালীবদ্ধ অধ্যয়ন আৰু বিভিন্ন পৰীক্ষাৰ যোগেদি। সেইকাৰণে ন'বেল বঁটা বিজয়ী ব্ৰিটিছ বিজ্ঞানী পিটাৰ মেডৱাৰে কৈ গৈছে, বিজ্ঞানৰ উদেশ্য সূচিত কৰিব পাৰি জ্যামিতিৰ অসীমস্পৰ্শী (asymptote) এডালৰ লগত, যি বক্ৰৰেখা একোডালৰ ক্ৰমে কাষ চাপি থাকে কিন্তু কেতিয়াও লগ নালাগে। অৰ্থাৎ বিজ্ঞানৰ কোনো সৰ্বশেষ সিদ্ধান্ত নাই, বিজ্ঞানৰ দৃষ্টি নিবদ্ধ থাকে সদায় সমুখত। অন্বেষণৰ পথ সদায় মুক্ত।\nবৰ্তমানৰ মাইক্ৰ'ইলেক্ট্ৰনিছ জগতখনৰ হৃদপিণ্ডস্বৰূপ এক প্ৰযুক্তি হৈছে "ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ"। ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ হৈছে বৈদ্যুতিক বৰ্তনীত ব্যৱহৃত এবিধ 'অৰ্ধ পৰিবাহী', যাক বৈদ্যুতিক সংকেত পৰিবৰ্ধন, দোলন আৰু ৰিলে কৰিব ব্যৱহাৰ কৰা হয়। পি-এন-পি আৰু এন-পি-এন দুইপ্ৰকাৰৰ ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ আছে। প্ৰথমবিধত বিদ্যুত প্ৰবাহ হোলৰদ্বাৰা আৰু দ্বিতীয়বিধত ইলেক্ট্ৰনৰদ্বাৰা বিদ্যুত প্ৰবাহ হয়। ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ আৱিষ্কাৰ হোৱাৰ আগতে টিভি, ৰেডিঅ' আদি ইলেক্ট্ৰনিকছৰ সামগ্ৰীসমূহত 'ভেকুৱাম টিউব' নামৰ যি প্ৰযুক্তি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, তাতকৈ নৱ আৱিষ্কৃত ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ প্ৰযুক্তি আছিল অধিক উন্নত আৰু উচ্চমানৰ। ট্ৰেঞ্জিষ্টৰৰ প্ৰযুক্তিৰ সহায়ত অতি নিম্নমানৰ বৈদ্যুতিক শক্তিৰে অতি জটিল গাণিতিক সমাধান কৰিব পৰা হৈছিল। বিশেষকৈ জনপ্ৰিয়তাৰ মূলতে আছিল গঠনত 'ভেকুৱাম টিউব’তকৈ ই বহুগুণে সৰু আছিল। ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ এটাই বৈদ্যুতিক বৰ্তনী এটাত বিদ্যুৎ প্ৰবাহৰ বাবে সৰু অফ-অন ছুইটচ এটাৰ দৰে কাম কৰিব পাৰে। আধুনিক ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ এটাই প্ৰতি ছেকেণ্ডত অনায়সে তিনিশ বিলিয়নবাৰ পৰ্যন্ত অফ্-অন্ হ'ব পাৰে। 'ভেকুৱাম টিউব'ত কৈ বহু গুণে উন্নত মানৰ প্ৰযুক্তি ট্ৰেঞ্জিষ্টৰৰ আৱিষ্কাৰে ইলেক্ট্ৰনিকছৰ জগতখনলৈ এক নতুন গতিৰ সূচনা কৰিব সক্ষম হৈছিল। ট্ৰেঞ্জিষ্টৰৰ দৰে প্ৰযুক্তিৰ আৱিষ্কাৰ নোহোৱাহেঁতেন বৰ্তমানৰ কম্পিউটাৰ, লেপটপ, স্মাৰ্টফ'ন আদিৰ দৰে বিজ্ঞানৰ চমৎকাৰী অৱদানসমূহৰ আমি কাষ চাপিব নোৱাৰিলো হয় ! ! বৰ্তমানৰ 'ডিজিটেল ৱৰ্ল্ড'খনৰ আঁৰতেই আছিল ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ আৱিষ্কাৰ !!\nএই 'ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ'ৰ ধাৰণাটো প্ৰথমভাগত বহুকেইজন বিজ্ঞানীয়ে থূলমূলভাৱে আৱিষ্কাৰ কৰিছিল যদিও কোনো এজনেই সফল হোৱা নাছিল। কিন্তু তেতিয়াই যদি গৱেষণাসমূহ থমকি যোৱা হ'লে বৰ্তমানৰ মাইক্ৰ' ইলেক্ট্ৰনিকছৰ জগতখন আমি হয়তো আৰু অলপ পলমকৈ পালো হয়। কিন্তু বিজ্ঞানে অতীতৰ ধাৰণাবোৰকে খামুচি ধৰি নাথাকে। বিজ্ঞানৰ প্ৰগতি অবিৰাম। যি সকল লোক ইয়াৰ লগত জড়িত তেওঁলোকে উদ্ভাৱন কৰে তেওঁলোকৰ অনুসন্ধানৰ ভিন ভিন ৰীতি আৰু প্ৰণালী। অতীতৰ জটিল কেৰোণ ভাঙি অনুসন্ধিৎসু বিজ্ঞানীসকলৰ গৱেষণাই সময়ে সময়ে নতুন যুগৰ সূচনা কৰি আহিছে। 'ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ'ৰ আৱিষ্কাৰৰে এনে এটা যুগৰে জন্ম দি গৈছিল উইলিয়াম ব্ৰেডফ'ৰ্ড ছকলে নামৰ আধুনিক মনৰ এজন বিজ্ঞানীয়ে। প্ৰায় ১৯৪৭-৪৮ চনত 'বেল লেব'ত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা উইলিয়াম ছকলেৰ তত্ত্ৱাৱধানত প্ৰথমবাৰৰ বাবে আৱিষ্কাৰ হোৱা 'ট্ৰেঞ্জিষ্টৰে' বিশেষভাৱে সমাদৰ লাভ কৰিছিল। উইলিয়াম ছকলে আৱিষ্কৃত 'ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ' ব্যৱসায়িকভাৱে জনপ্ৰিয়তাৰ তুংগত উঠিছিল। লাহে লাহে ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ ব্যৱহাৰে 'ভেকুৱাম টিউব প্ৰযুক্তি'ৰ ব্যৱসায়িক বজাৰখনৰ অগ্ৰগতিত বাধা আহি পৰিছিল। বিজ্ঞানী তথা বৈদ্যুতিক অভিযন্তা উইলিয়াম ছকলেৰ আৱিষ্কৃত ট্ৰেঞ্জিষ্টৰে জনপ্ৰয়িতাৰ সকলো পাৰ ভাঙি ইলেক্ট্ৰনিছৰ জগতখনলৈ এক নতুন গতিৰ সূচনা কৰিছিল।\n১৯১০ চনৰ লন্ডনত এহাল আমেৰিকান দম্পতীৰ ঘৰত উইলিয়াম ছকলেৰ জন্ম হয়। পেছাগতভাৱে উইলিয়াম ছকলেৰ পিতৃ আছিল এজন 'মাইনিং ইঞ্জিনিয়াৰ' আৰু মাক আছিল আমেৰিকাৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা 'মাইনিং ছাৰ্ভেয়ৰ'। বিজ্ঞানীজনৰ জন্মৰ ঠিক তিনি বছৰৰ পাছতেই পৰিয়ালটো চাকৰিসূত্ৰে লন্ডনৰপৰা আমেৰিকাৰ কেলিফৰ্নিয়াৰ 'Palo Alto'লৈ উভতিছিল। শৈশৱৰপৰা কৈশোৰলৈ জীৱনৰ বেছিভাগ সময় তেওঁ কেলিফৰ্নিয়াতে কটাইছিল। ১৯৩২ চনত 'কেলিফৰ্নিয়া ইনষ্টিটিউট অব টেকন'লজি'ৰপৰা পদাৰ্থবিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰীৰে উত্তীৰ্ণ হয়। ছাত্ৰ অৱস্হাতেই তীক্ষ্ণ বুদ্ধিৰ পৰিচয় দিয়া উইলিয়াম ছকলে খুব কম সময়ৰ ব্যৱধানতেই জটিল গণিতৰ সমাধানসমূহ চকুৰে চায়ে কৈ দিব পাৰিছিল। এনে কিছুমান ব্যতিক্ৰমী আচৰণে তেওঁ শিক্ষাগুৰু আৰু সমনীয়াসকলক বাৰুকৈয়ে চমক খুৱাইছিল। ১৯৩৬ চনত এম.আই.টিৰপৰা 'ইলেক্ট্ৰনিক বেণ্ডছ ইন্ ছ'ডিয়াম ক্ল'ৰাইড' শীৰ্ষক গৱেষণা পত্ৰখনেৰে সফলতাৰে ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ক্লিনটন ডেভিছনৰ তত্ত্বাৱধানত 'বেল লেব'ত গৱেষক হিচাপে উইলিয়াম ছকলেৰ কৰ্মজীৱনৰ প্ৰথম আৰম্ভণি হৈছিল। সেই সময়তেই ছকলেৰ অনুসন্ধিৎসু মনটোলৈ বহু নতুন ব্যতিক্ৰমী চিন্তাৰ সঞ্চাৰ ঘটিছিল। 'বেল লেব'ত গৱেষক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা সময়তেই তেওঁৰ বহুকেইখন গৱেষণপত্ৰ 'ফিজিক্স ৰিভিউ' প্ৰকাশ পাইছিল। আৰু সেই গৱেষণাপত্ৰৰ নতুন নতুন তথ্যই 'ছলিড ষ্টেট ফিজিক্স'ৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ চিন্তাৰ খোৰাক জগাবলৈ সক্ষম হৈছিল। ১৯৩৮ চনত 'ইলেক্ট্ৰন ডিছাৰ্জ ডিভাইচ' গৱেষণাৰ বাবে প্ৰথম 'পেটেন্ট' লাভ কৰিছিল। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত ছকলেই 'ৰাডাৰ' গৱেষণাৰ লগতো জড়িত হৈ পৰিছিল। ১৯৪২ চনত 'বেল লেব'ৰপৰা সাময়িকভাৱে অব্যাহতি লৈ 'কলম্বিয়া ইউনিভাৰ্ছিটিৰ 'এন্টি ছাবমেৰিন ৱেলফেয়াৰ অপাৰেচন গ্ৰুপ'ৰ গৱেষণাৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে য'ত তেওঁ বিভিন্ন কাৰিকৰী দিশৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি সফলতাৰে নিজৰ দক্ষতাৰ প্ৰমাণ দিছিল। ১৯৪৬ চনত তেওঁক 'মেডেল ফ'ৰ মেৰিট' সন্মানেৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল।\n'ছিলিকন' ইলেক্ট্ৰনিক ডিভাইচসমূহ নিৰ্মাণত সৰ্বাধিক ব্যৱহাৰ কৰা এক বিশেষধৰণৰ অৰ্ধপৰিবাহী মৌল। সেই কাৰণেই কোৱা হয় 'ছিলিকন ইজ দ্যা হাৰ্ট অব ইলেক্ট্ৰনিক ডিভাইচ'। বৰ্তমানৰ অৰ্ধপৰিবাহী আৰু ট্ৰেঞ্জিষ্টৰসমূহ সৰ্বাধিক ছিলিকনেৰে বনোৱা হয়। এই ছিলিকন নামৰ অৰ্ধপৰিবাহী মৌলবিধক এক বিশেষধৰণৰ উচ্চ মানৰ প্ৰযুক্তিৰে তৈয়াৰ কৰা একো একোটা সুৰ স্ফটিক 'ছিলিকন চিপ' বোলা হয়, যি বৈদ্যুতিক বৰ্তনী এটাত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ বৈদ্যুতিক সংকেতসমূহৰ মুখ্য বাহক বা সংগ্ৰাহক হিচাপে কাম কৰে। উইলিয়াম ছকলেৰ এই ছিলিকন আৰু 'ছিলিকন চিপ'ৰ গৱেষণাই 'ছলিড ষ্টেড ফিজিক্স'লৈ নতুন গতিৰ সঞ্চাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ছিলিকনৰ ব্যৱহাৰে কিদৰে ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ এটাক কাৰ্যকাৰী আৰু ব্যৱসায়িকভাৱে সফল কৰিব পাৰে তাক লৈ গভীৰভাৱে গৱেষণা কৰা বিজ্ঞানীজনেই আছিল উইলিয়াম ছকলে যাৰ বাবেই বিজ্ঞানৰ সোণালী বুৰঞ্জীত ছকলেই এক সুকীয়া আসন গ্ৰহণ কৰি আছে।\nগভীৰ আত্মবিশ্বাসী তথা নিজৰ কৰ্মক লৈ সদায় নিষ্ঠাৱান ছকলেৰ জীৱনলৈও বহু বাধা, প্ৰতিবন্ধকতা আহিছিল। বিশেষকৈ 'বেল লেব'ত গৱেষণা কৰা সময়ছোৱাত তেওঁ এনে বহু তিক্ত অভিজ্ঞতাৰ সন্মুখীন হৈছিল যদিও নিজকে এগৰাকী শ্ৰেষ্ঠ বিজ্ঞানী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত কৰিব নিজৰ কৰ্মত কোনো সুৰুঙা ৰখা নাছিল। বিফলতাও ছকলেৰ আত্মপ্ৰত্যয়ত ফাট মেলাব পৰা নাছিল। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পাছত ছকলে পুনৰ 'বেল লেব'লৈ ঘূৰি আহিছিল। নিজৰ কৰ্মদক্ষতাৰে বিশ্বৰ বৌদ্ধিক মহলৰ মাজত জনপ্ৰিয় হৈ পৰা ছকলেৰ তত্ত্বাৱধানত সেইবাৰ এটা বিশেষ গৱেষক দলৰ গঠন কৰা হৈছিল। সেই সময়তেই তেওঁ ১৯৪৭-৪৮ চনত ব্যৱসায়িকভাৱে সফল 'ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ'ৰ আৱিষ্কাৰে বিজ্ঞানীসকলৰ মাজত খলকনি তুলিছিল। আৱশ্যে এই বিখ্যাত গৱেষণাৰ সময়তেই ছকলেৰ লগত সহকৰ্মীৰ বহু ক্ষেত্ৰত মনোমালিন্যও ঘটিছিল। ছকলেৰ তত্ত্বাৱধানত কাম নকৰি কেইবাজনেও 'বেল লেব' ত্যাগ কৰিছিল। ইয়াৰ বিভিন্ন কাৰণসমূহৰ ভিতৰত আছিল, তত্ত্বাৱধায়ক হিচাপে ছকলেৰ লগত আলোচনা নকৰাকৈ গৱেষণাৰ বহু কাম সহকৰ্মীৰ এটা দলে গোপনীয়তাৰে কৰা কাৰ্য। বিশেষকৈ 'ইলেক্ট্ৰ'লাইটিক-ৱেইজড ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ' আৰু 'পইন্ট-ৱেইজড ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ'ৰ আৱিষ্কাৰক হিচাপে সহকৰ্মী বাৰ্ডেন, ব্ৰেইটাইন, গিবনেৰ লগত 'পেটেন্ট'ত ছকলেৰ নাম উল্লেখ নকৰা। যিটো ঘটনাই স্পষ্টবাদী ছকলেক ক্ৰোধিত কৰি তুলিছিল, যাৰ কাৰণে তেওঁ গোপনে কিছুমান গৱেষণা কৰিব বাধ্য হৈছিল। ছকলেই বিশেষকৈ 'কমাৰ্চিয়েলি ভাইয়্যাবল ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ'ৰ গৱেষণাত গুৰুত্ব দিছিল। যিটো তেওঁৰ মতে বনাবলৈ অতি সহজ। কিন্তু ১৯৪৮ চনত আকৌ এটা বেলেগ গৱেষকৰ দলে ব্ৰঞ্জ আৰু জাৰ্মেনিয়ামযুক্ত বিশেষ ধৰণৰ 'পইন্ট কনটেক্ট ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ'ৰ আৱিষ্কাৰ কৰে, যিটো আছিল ছকলেৰ কাৰণে এটা ডাঙৰ মূৰ কামোৰণি। কিন্তু ছকলেৰ অনুসন্ধিৎসু মনটো ইয়াতে ক্ষান্ত থকা নাছিল। তেওঁ কিছু মাহৰ পাছতেই এটা নতুন ধৰণৰ 'ছেন্ডউইজ ষ্ট্ৰাকচাৰ'ৰ এটা বিশেষ ধৰণৰ 'ট্ৰাঞ্জিষ্টৰ'ৰ আৱিষ্কাৰ কৰে। এইধৰণৰ 'ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ'য়ে পাছলৈ সৰ্বাধিকভাৱে ইলেক্ট্ৰনিকছৰ বজাৰ দখল কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। 'ছ'নি'ৰ দৰে প্ৰতিষ্ঠিত কোম্পানিসমূহে 'ভেকুৱাম টিউব'ৰ প্ৰযুক্তি বাদ দি এইধৰণৰ ট্ৰেঞ্জিষ্টৰৰ ব্যৱহাৰেৰে টেলিভিছনৰ বনোৱা আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৫৬ চনত 'পইন্ট-কনট্যেক্ট ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ'ৰ যুগান্তৰাৰী আৱিষ্কাৰৰ বাবে উইলিয়াম ছকলেৰ লগতে তেওঁৰ সহকৰ্মী বাৰ্ডেন আৰু ব্ৰেইটাইনকো যুটীয়াভাৱে ন'বেল বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়।\nন'বেল বঁটাৰে সন্মানিত ছকলেৰ জনপ্ৰিয়তা বিশ্বৰ চুকে-কোণে বিয়পি পৰিল। বিশ্ববন্দিত বিজ্ঞানীসকলৰ ভিতৰত ছকলেৰ নামো অন্তৰ্ভুক্ত হ'ল। বহু গৱেষণা কেন্ত্ৰই তেওঁক আমন্ত্ৰণ কৰিলে। কিন্তু সকলোকে আচৰিত কৰি ছকলে 'বেল লেব' ত্যাগ কৰি 'বেকমেন ইঞ্চট্ৰুমেন্ট'ৰ এটা শাখা হিচাপে 'ছকলে ছেমিকন্ডাক্টৰ' নামেৰে নিজাকৈ এটা গৱেষণাগাৰ কেলিফৰ্নিয়াৰ, 'মাউনটেইন ভিউ'ত আৰম্ভণি কৰিছিল। য'ত নতুন ধৰণৰ 'ফ'ৰ লেইয়াৰ ডাইয়ড'ৰ ওপৰত গৱেষণা কৰাই মূলত ছকলেৰ প্ৰধান লক্ষ্য আছিল। ছকলে পূৰ্বে 'বেল লেব'ত কাম কৰা বিখ্যাত সহকৰ্মী গৱেষকসকলকো তেওঁৰ কোম্পানিলৈ নিমন্ত্ৰণ দিছিল যদিও সেইসকলৰ কোনো এজনেই ছকলেৰ অনুৰোধ কৰা নাছিল। বৰঞ্চ 'বেল লেব'ৰপৰা অব্যহতি লোৱা 'ট্ৰেট্ৰৰিয়াছ এইট্' খ্যাত ছকলেৰ বিখ্যাত সহকৰ্মী আঠজনেও ১৯৫৭ চনত কেলিৰ্ফনিয়াত বহুকেইজন বিখ্যাত গৱেষক আৰু যুৱ অভিযন্তাক লগত লৈ "ফেয়াৰচাইল্ড ছেমিকন্ডাক্টৰ" নামেৰে নিজাকৈ এটা কোম্পানিৰ আৰম্ভণি কৰে। 'কমাৰ্চিয়েল ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ'ৰ ওপৰত গুৰত্ব আৰোপ কৰা 'ফেয়াৰচাইল্ড' নামৰ কোম্পানিটোৱে এটা দশকৰ পাছতেই নতুন নতুন প্ৰযুক্তি আৰু উদ্ভাৱনেৰে 'ছকলে ছেমিকন্ডাক্টৰ'ক চেৰ পেলাই ধুমুহাৰ গতিত আগুৱাই গ'ল। 'ইনট্ৰিগ্ৰেটেট চাৰ্কিট্' আৰু 'ট্ৰেঞ্জিষ্ট'ৰ নিৰ্মাণেৰে ইলেক্ট্ৰনিকছৰ বজাৰত সুকীয়া স্হান অধিকাৰ কৰিলে। আৱশ্যে পাছলৈ 'ট্ৰেট্ৰৰিয়াছ এইট্' গ্ৰুপৰ লব্ধপ্ৰতিষ্ঠিত বিজ্ঞানী Gordon Moore আৰু Robert Noyceয়ে 'ফেয়াৰচাইল্ড ছেমিকন্ডাক্টৰ' ত্যাগ কৰি 'ইনটেল'ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ইতিমধ্যই Palo Alto আৰু তাৰ ওচৰৰ চহৰকেইখনত নতুন নতুন ঔদ্যোগিক প্ৰতিষ্ঠানেৰে জাকত জিলিকা হৈ পৰিছিল। 'ছিলিকন চিপ'ৰে মাইক্ৰ' ইলেক্ট্ৰনিকছ যুগৰ সূচনা কৰা ঠাইডোখৰৰ নামো 'ছিলিকন ভেলি' হৈ পৰিছিল। বৰ্তমানও বিশ্বৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক চৰ্চিত ব্যৱসায়িক কেন্দ্ৰ। 'ছিলিকন ভেলি'য়ে আমেৰিকাৰ অৰ্থনীতি নিয়ন্ত্ৰণত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈ আহিছে। আনফালে 'কমাৰ্ছিয়েল ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ'ৰ আৱিষ্কাৰে মাইক্ৰ' ইলেক্ট্ৰনিকছ ক্ষেত্ৰখননৈ যুগান্তকাৰী অৱদান আগ বঢ়োৱা অৰ্থাৎ 'ছিলিকন ভেলি' উদ্যোগৰ অনুঘটকস্বৰূপ উইলিয়াম ছকলে কিন্তু 'ফ'ৰ লেইয়াৰ ডাইয়ড'ৰ গৱেষণাৰ ওপৰতে লাগি থাকিল। অৱশেষত কোনো বিশেষ লাভৰ মুখ নেদেখা 'ছকলে ছেমিকন্ডাক্টৰ' ১৯৬০ চনত এজন ব্যৱসায়ীক বিক্ৰী কৰা হৈছিল। ব্যৱসায়িক হিচাপে বিফলতাৰ মুখ দেখা ছকলেই পাছলৈ ইলেক্ট্ৰিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিং আৰু প্ৰায়োগিক বিজ্ঞানৰ প্ৰবক্তা হিচাপে 'ষ্টানফৰ্ড ইউনিভাৰ্ছিটি'ত যোগদান কৰিছিল। ১৯৬২ চনত আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ বিজ্ঞান উপদেষ্টা হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।\nজীৱন্ত কালতেই 'আমেৰিকান ছ'চাইটি অব মেকানিকেল ইঞ্জিনিয়াৰ্ছ'ৰপৰা Holley Medal, 'নেচনেল একাডেমি অব ছাইঞ্চ'ৰপৰা পদাৰ্থবিজ্ঞানত Comstock prizeঅৰ দৰে বহু সন্মানীয় বঁটাৰে সন্মানিত বিজ্ঞানীজনৰ ধৰ্মীয় দৰ্শন আছিল নাস্তিকতাবাদ। ১৯৮৯ চনত কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ বিশ্ববিশ্ৰুত বিজ্ঞানীজনৰ মৃত্যু হৈছিল। ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ তথা ছিলিকনৰপৰা ছিলিকন ভেলিৰ সৃষ্টিলৈ উইলিয়াম ছকলেৰ যি অৱদান, বিজ্ঞানৰ সোণালী বুৰঞ্জীত অমৰ হৈ ৰব।\nNo Comments : "উইলিয়াম ছকলে : ছিলিকনৰপৰা ছিলিকন ভেলিলৈ - (ভাৰ্গৱ বৰঠাকুৰ)"


আকাশী গঙ্গা বিচৰা নাই ( জোনা নায়ক ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nৰাতিপুৱা সোনকালে শুই উঠাটো তাইৰ এটা পুৰণি অভ্যাস। আৰু সেয়ে এলাৰ্ম নোহোৱাকৈয়ে সদায় সেই নিৰ্দ্দিষ্ট সময়খিনিত তাইৰ টোপনি ভাঙি যায়৷ সেইদিনাও কোনো ব্যতিক্ৰম নহ’ল। দেওবাৰ হেতুকে বাগৰটো সলাই বিচনাখনৰ ইটো ফালে মুখ কৰি তাই আকৌ শুই পৰিল৷ বোধকৰো তাই সপোন দেখিছিল, সেউজীয়া ঘাঁহনি এডৰাত বহি বৰ মনোযোগেৰে ছবি আঁকি আছিল৷ কোন সময়ত জানো ছবিখন সলনি হৈ এটা কবিতা হৈ পৰিল!\nহয়তো তোমাৰো এনে হৈছিল এদিন –\nঠিক যেন এনেকুৱা এটা মূহুৰ্ত কৰবাৰ পৰা উফৰি আহিছিল\nজীৱনৰ সকলো সিদ্ধান্তই ভুল যেন লাগিছিল\nসীমাবদ্ধতাৰ দেৱালখনে হেঁচুকি থৈ গৈছিল আকৌ এবাৰ\nউপায়বিহীনতাত জঠৰ হৈ পৰিছিল ব্যস্ততাৰ প্ৰতিটো আঙুলি\nজঁকাটোৰ কৰিডৰত নিৰৱে অহা যোৱা কৰিছিল মাথো উশাহ আৰু নিশাহৰ ছাঁ, সময়ৰ একান্ত বাধ্য ছাত্ৰৰ দৰে\nভুল শুদ্ধৰ মাপকাঠিত আঁচবোৰ উৱলিব ধৰিছিল\nকুঁৱলীয়ে আৱৰা ডাঠ অৰণ্যত লাহে লাহে ৰাস্তাটো হেৰাইছিল\nআৰু হেৰাইছিল উভটি যাবলৈ প্ৰয়োজন হোৱা সকলো শক্তি…\nআৰু ঠিক তেনে এটি মূহুৰ্ততেই তাই অনুভৱ কৰিছিল সপোনৰ হাতখনত কাৰোবাৰ এক মৃদু স্পৰ্শ। মধুৰ কণ্ঠ এটাই যেন কাণে কাণে কৈছিল- চিত্ৰলেখা, ছবি আঁকি আঁকি ভাগৰি পৰিছা তুমি? ইজেলৰ পৰা মুৰ তুলি চাইছিল তাই। ভাৱিছিল, আৰু কিমান দিন! নেপথ্যত বাজি ৰৈছিল ভুপেনদাৰ সেই গীতটি- আকাশী গংগা বিচৰা নাই …\nচিলমিল টোপনিৰ পৰা খকমককৈ সাৰ পাইছিল তাই৷\nআজি বহুত দিনৰ মূৰত … এনে নহয় যে মই সকলো পাহৰি গৈছোঁ৷ কিন্তু সময়ে যেন আঁতৰাই লৈ গৈছে মোৰ পৰা মোক৷ পখীৰ কাকলিৰ সতে কৰা ৰাতিপুৱাৰ ৰেৱাজবোৰ… সৰাপাত গচকি বাঁহনিৰ মাজৰ কেঁচা আলিটোৰে দিয়া দৌৰবোৰ… পুখুৰীৰ পাৰত বহি দুভৰিৰে পানীৰ সতে খেলা খেলবোৰ … বিচ্ছুৰিত বৰ্ণালীৰ ৰঙত প্ৰাণ পাই উঠা ডাৱৰৰ ছবিবোৰ আৰু আবেলিৰ নীলা কেনভাচখনত তাকে চাই চাই মগ্ন হোৱা মূহুৰ্তবোৰ…\nজীৱনৰ কেঁকুৰিত হেৰাই গৈছে সপোন আৰু নিজৰ সতে আলাপ কৰি কৰি বিচনাত ওপৰমুৱাকৈ শুই চিলিং ফেনখনত চকু থৈ ক’ৰবাত হেৰাই গৈছে তাই৷ দৃষ্টিৰ সীমাৰ ভিতৰত ফেনখনৰ বাঁওফালেৰে চিলিঙৰ সতে বেৰ দুখনৰ সংযোগস্থলৰ চুকটোত মকৰা এটাই বাৰে বাৰে সূতাডাল ইখন বেৰৰ পৰা নি সিখন বেৰত লগোৱাৰ চেষ্টা কৰিছে৷ এনেয়ে সদায় তাই ৰাতিপুৱা সোনকালে শুই উঠে৷ আজি কিন্তু খুব ভাগৰ লাগিছে৷ যোৱা নিশাৰ পাৰ্টিটোত ইমান দেৰীলৈকে থাকিব নালাগিছিল৷এনে নহয় যে তাই অকলে থাকি ভাল নাপায়৷ বেছ কিছুদিনলৈ চলি যায়৷ কিন্তু লাহে লাহে যেন কিবা এটাৰ অভাৱ অনুভৱ কৰে৷ নিজৰ ওচৰত নিজকে হেৰুওৱাৰ ভয়ত আনৰ সতে সময় ভগাবলৈ পলায়ন কৰে তাই৷ কিমান ওচৰলৈ গ’লে উমান লব পাৰি মানুহ হোৱাৰ সীমাবদ্ধতা? তাৰ উত্তৰ বিচাৰিয়েই যেন তাইৰ এই যাত্ৰা৷\nডাঙৰ কাপটোৰে জোখা আধাকাপ পানীৰে চাহৰ চচপেনটো গেছত বহাই দি দাঁত ঘঁহা কামটো শেষ কৰি আহিল তাই৷ আদা অকণ কটাৰীখনৰ নালটোৰে দুবাৰমান থেকেচি চচপেনটোত পেলাই দিলে৷ আদাৰ ৰসকণ পানীৰ সতে মিহলি হোৱাৰ পিচত গাখীৰ আধাকাপ দি এক উতল অহাত চাহপাত এচামুচ দি দিলে৷ চাহ উতলাৰ পিচত জুই কমাই দি চাহৰ ৰঙটো তাইৰ পচন্দৰ হোৱালৈকে ৰৈ গেছটো বন্ধ কৰি দিলে৷ ছাকনিখন পুৰণি হৈছে, এতিয়াহে তাইৰ চকুত পৰিল৷ তাই বাৰু চেনি অলপ সৰহকৈ খায় নেকি, চামুচখনেৰে চাহখিনি লৰাই থাকোতে ভাৱে তাই৷ উপায় নাই৷ কেতিয়াবা যদি ডায়বেটিচত ভুগি চেনি এৰিব লগা হয়, চাহ খাবলৈকে এৰি দিব৷ চেনি নোহোৱাকৈ চাহ খোৱাৰ কথা ভাবিব নোৱাৰি৷\nপ্লেট এখনত চাহকাপ আৰু খাস্তা বিস্কুটকেইখন লৈ তাই খিৰিকিখনৰ কাষৰ চ’ফাখনত বহি ল’লে৷ দেওবৰীয়া ৰাতিপুৱাটোৰ গাখীৰ দি বনোৱা চাহকাপৰ অবিচ্ছিন্ন সংগী হ’ল এই খাস্তা বিস্কুট৷ সেই দুটাৰ এটাও নাথাকিলে দিনটোৰ বাবে তাইৰ মুড বেয়া হৈ যায়৷ মুৰটোত কিবা খিংখিঙিয়া ধৰণৰ ফিলিং এটা হৈ থাকে৷ গৰম চাহত বিস্কুটখন ডুবাই খোৱাৰ জুতিটো এবাৰ যি লাগিল আজিলৈকে যোৱা নাই৷ কি যে আমেজ, মাত্ৰ মাজে মাজে উঠি গৈ ঠাণ্ডা হৈ যোৱা চাহকাপ গৰম কৰি আনিবগৈ লাগে৷ মাইক্ৰৱেভ ওভেনটো অকল এইটো কাৰণতেই তাইৰ ভাল লাগে৷\n… ৱিকএণ্ডৰ পাৰ্টি এটাতে লগ পাইছিল তেওঁক৷ এজন দুজনকৈ মানুহবোৰ আহি উপস্থিত হৈছিল৷ আলহীবোৰৰ মাজত কাৰো কোনো চা-চিনাকি নাছিল৷ গৃহস্থই তেওঁলোকক ইজনে সিজনৰ লগত সহজ হবলৈ সহায় কৰিছিল৷ পাৰ্টিলৈ অহা বহুতৰে লগত তাইৰ চিনাকি পৰ্ব্ব বৰ উৎসাহেৰে আৰম্ভ হৈছিল৷ খুব উপভোগ কৰিছিল তাই সকলোৰে লগত কথা পাতি, তেওঁলোকৰ কেইটামান মূহুৰ্তৰ ৰঙেৰে তাইৰ উকা কাগজখন আঁকি৷ আৰু তেনেকৈয়ে চিনাকি হৈছিল তেওঁৰ সতে৷ আকৌ এবাৰ ঘুৰি চাব মন যোৱা চেহেৰাটোৱে নহয়, গভীৰ কণ্ঠটোৱেহে তাইক আকৰ্ষণ কৰিছিল৷ ক’লা কেঁকোৰা চুলিখিনি কান্ধত পৰাকৈ কটা আছিল৷ সকলো ধৰণৰ মুখাবয়বত এই হেয়াৰকাট ভাল নালাগে; পিছে তেওঁৰ তিৰবিৰাই থকা চকু দুটাৰে সৈতে দুগালৰ হনু দুটাই গঢ় দিয়া আকৃতিৰ সতে বেয়া লগা নাছিল৷ মুঠতে সকলো মিলি এক ধৰণৰ আৰ্টিষ্টিক লুক এটা আছিল৷ ৰেড ৱাইনৰ আকৰ্ষণীয় গ্লাচটো সোঁহাতৰ পৰা বাওহাতলৈ নি দীঘল চিল্কি চুলিকোচা পিছলৈ পেলাই দি সোঁহাতখন আগবঢ়াই নিজৰ নামটো উচ্ছাৰণ কৰিছিল তাই৷\nষ্ট্ৰং কুইক শ্বেক এটা দি তেওঁ কৈছিল,\n: অনিৰুদ্ধ শইকীয়া ৷\n:: নাইচ টু মিট ইউ ৷\n: চেম হিয়্যৰ ৷\nলাহে লাহে দুয়ো কথাৰ সাগৰখনত ডুব মাৰিছিল৷ সৰু সৰু কথা৷ ছবি আৰু গানৰ কথা৷ তুলিকা আৰু গীটাৰৰ কথা৷ ভাল লগা ছবি, ভাল লগা গান ইত্যাদি ইত্যাদি৷ আকৌ লগ হোৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰে ইজনে সিজনৰ ফোন নম্বৰ বিনিময় কৰিছিল …\nচাহকাপ খাই উঠি চ’ফাখনত অলসভাৱে গাটো এৰি দি তাই খিৰিকিৰ বাহিৰৰ দৃশ্যটো উপভোগ কৰি আছিল৷ কাউৰীৰ জাক এটাই একান্তমনে বাগিছাৰ মাটিত ৰাতিপুৱাৰ আহাৰ বিচাৰি আছিল৷\n… দহটা সংখ্যাৰ নম্বৰ এটা লাহে লাহে মনত থকা হৈছিল৷ ভাল লগা ৰিংটোন এটাই মোবাইলটোত সেই নম্বৰটো আন সকলো নম্বৰৰ পৰা পৃথক কৰিছিল৷ মগজুত তেওঁৰ নাম লিখা ভাৱবোৰে অগা-দেৱা কৰিলে তাইৰ ক্লান্তিবোৰ কম হোৱা যেন লাগিছিল৷ তেওঁৰ উপস্থিতিয়ে দেওবৰীয়া আবেলিৰ চাহকাপৰ তৃপ্তি বঢ়াইছিল৷ কবিৰ সুমনৰ ’তোমাকে চাই’ গানটো তেওঁ খুব সুন্দৰকৈ গাইছিল ৷ বাওঁহাতেৰে গীটাৰ বজোৱা কাৰোবাক তাই প্ৰথমবাৰৰ বাবে ওচৰৰ পৰা পাইছিল ৷ গীটাৰখনেৰেই যেন তেওঁ নিজকে বিচাৰিছিল! সময়ৰ আলিবাটটোৰে কিছু দূৰ গৈ ইজনে সিজনৰ নামবোৰ চুটি কৰি পেলাইছিল৷ অনিৰুদ্ধ হৈ পৰিছিল ৰুদ্ধ্ আৰু চিত্ৰলেখা বৰুৱা হৈ পৰিছিল লেখা৷ নিসঙ্গতাৰ সাগৰখনত ওপঙি থকা দুটা দ্বীপৰ মাজৰ দূৰত্ব ক্ৰমান্বয়ে কমি যোৱা যেন ভাৱ হৈছিল৷ আৰু এদিন কোঠাটোৰ নৈঃশব্দখিনি উঠি গৈ দুৱাৰখনৰ সিটো ফালে জিৰাইছিল৷ মানুহ নামৰ প্ৰজাতিটোৰ দুই প্ৰতিনিধিয়ে পৰস্পৰে পৰস্পৰক জনাৰ প্ৰয়াস কৰিছিল৷\nজানিব পাৰিছিল জানো কোনোৱে কাকো?\n:: কাইলৈ দেওবাৰ৷ সোনকালে আহিবা, পেপাৰ দোচা খাবলৈ যাম৷\nএপাৰ্টমেণ্টটোৰ বাৰাণ্ডাৰ ৰেলিঙত আউজি, খটখটীৰে তললৈ নামি গৈ থকা অনিৰুদ্ধৰ ফালে চাই কয় তাই৷\n: সেয়া তোমাৰ প্ৰিয় মই জানো৷ আৰু কি খাবা?\nঅনিৰুদ্ধই চকুত হাঁহি এটা বিৰিঙাই মুৰটো ঘুৰাই তাইৰ ফালে চায়৷\n:: আৰু কি কি জানা?\nঈষৎ হাঁহিৰে তাই সোধে৷\n: অকল তুমি ভগোৱাখিনিহে, চকুৰ হাঁহিটো ওঁঠলৈ বিয়পাই সি কয়৷ চিন্তা নকৰিবা, তাৰ ভিত্তিত মই তোমাক কেতিয়াও জ্যাজ নকৰোঁ৷\n:: কোৱা সহজ ৰূদ্ধ্৷ এজাম্পশ্বন, জ্যাজমেণ্ট এইবোৰ আনক নকৰিবলৈ উপদেশ দিয়া যিমান সহজ নিজে এৰাই চলিবলৈ সিমানেই কঠিন৷\n: চেষ্টা কৰো যিমান দূৰ পাৰো ৷\n:: আই ৰিয়েলি এপ্ৰিশ্বিয়েট ইওৰ এটেম্পট; থেংক ইউ ৷\nনাছিল৷ বহু চেষ্টা কৰিও এজাম্পশ্বন, জ্যাজমেণ্টৰ পৰা কোনো আঁতৰি থাকিব পৰা নাছিল৷ সেউজীয়া সুন্দৰ ঘাঁহনিখনত ভূমিকম্প নহাকৈয়ে ফাঁট মেলিছিল৷ জিজ্ঞাসাৰ ধামখুমীয়াত মুখ থেকেচা খাই লাহে লাহে ইজনে সিজনৰ পৰা আঁতৰি আহিছিল৷ অকস্মাৎ হাত লাগি টেবুলত থকা গিলাচটোৰ পানীবোৰ পৰি গৈছিল৷ টেবুলখনৰ ওপৰত শুকাবলৈ দি থোৱা ৱাটাৰকালাৰ পেইণ্টিংখনৰ ৰঙবোৰ মচ খাই গৈছিল৷\nআজি আৰু কলৈকো ওলাই নাযায় বুলি ভাবি থৈছে তাই৷ দুপৰীয়াৰ সাজ খাই উঠি আবেলিটো আধা পঢ়া কিতাপখনৰ লগতেই কটাব৷ কিতাপৰ সঙ্গই ভাল; নো এজাম্পশ্বনচ, নো জ্যাজমেণ্ট!\n← তিনিটা স্তৱক ( নৱ কোঁৱৰ )\nপেটৰ গ্ৰেড →\nঅপৰাধ -(মল্লিকা শৰ্মা বৰদলৈ)\nৰূপান্তৰৰ গদ্য–হিৰন্ময়ী গগৈ কোঁৱৰ


সত্তা..... এক অবিৰত যাত্ৰা…..: February 2012\nএটি সপোনৰ সমাধিত\nধুমুহা আনে কোনে----\nএটি কবিতাৰ সমাধিত\nএখন হৃদয়ৰ সমাধিত\nকৃষ্ণচূড়াৰ আল্পনা অঁকা বাটত\nPosted by Mitali at 11:57 AM No comments:\nএটি তৰা ফুল ফুলে...”\nঠিকেইতো, আজিতো অনুৰাগ আহি পোৱাৰ কথা ! গীতিমালিকাৰ মৰমৰ অনুৰাগ ! অনুৰাগেইতো তাইৰ বুকুত ৰুই দিছিল এজোপা গোলাপ ! এন্ধাৰ নিশাৰ জোনাকী হৈয়েইতো পোহৰ দেখুৱাইছিল তেওঁ ! বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সোণাৰুবুলীয়া দিনবোৰতে এই অচিনাকী ল’ৰাজনে চিনাকী হৈ আগবঢ়াইছিল বন্ধুত্বৰ হাত । তেওঁ ৰোৱা বন্ধুত্বৰ শিপাডালেই প্রগাঢ় হৈ এজোপা গোলাপৰ ৰূপ ল’লে তাইৰ বুকুৰ মাজত । গোলাপজোপাৰ পৰশত তাই পাহৰি পেলায় পোৱা-নোপোৱাৰ আলেখ্য... সৰুৰে পৰা যোগ অংক শুদ্ধকৈ কৰিলেও বিয়োগৰ হিচাপত খেলিমেলি কৰা গীতিমালিকাই খেলিমেলি কৰি যায় জীৱনৰ পাটীগণিতৰ হিচাপ নিকাচ ! সেয়ে তাই নিচিন্তে এৰি দিছে তাইৰ জীৱনৰ সৰল-জটিল সকলোবোৰ অংক অনুৰাগৰ ওপৰত । এতিয়া তাই মাথোঁ সাহিত্য পঢ়িব, কবিতা লিখিব, গান গাব আৰু তাইৰ বুকুত ফুলি উঠা গোলাপজোপাৰ আপডাল কৰিব । উদং দুভৰিৰে লুইতৰ পানীত খেলি অনামিকা আঙুলিৰ সোণৰ আঙুঠিটো ঘূৰাই ঘূৰাই তাই এই সকলোবোৰ কৈছিল অনুৰাগক, শুক্লেশ্বৰ ঘাটৰ সন্ধিয়াত । সেই সন্ধিয়াতে অনুৰাগৰ তপত ওঁঠৰ পৰশ তাইৰ কপালত লাগিছিল । মিচিকিয়া হাঁহিৰে তাইৰ দুগালৰ টোলদুটা গভীৰ কৰি কুচি-মুচি অনুৰাগৰ চেক দিয়া চোলাত মুখ লুকুৱাই গীতিমালিকাই বিচাৰি ফুৰিছিল তাইৰ বুকুৰ গোলাপজোপাৰ শিপা... সেইদিনাও উভতি আহি নিশা বাৰান্দাৰ হেলনীয়া চকীখনত বহি তাই গুণগুণাইছিল----\nমোৰ বুকুত শুলে...”\nতথাপি কিয় আজি এই অস্থিৰতা ! বিয়ালৈ আৰু মাথোঁ কেইটামান মাহ বাকী । ব’হাগতে মাহ-হালধিৰ গোন্ধে উপচাই পেলাবহি তাইৰ বুকুৰ গোলাপজোপা । হোমৰ জুইৰ ৰঙা শিখাই বান্ধি পেলাব তাইক কিছুমান নতুন শব্দৰে...! ৰঙা জুইকুৰাৰ পোহৰত গীতিমালিকাৰ কপালত দগমগাই উজলি থাকিব ৰঙা বেলি আৰু কাজলসনা দুচকুত উমলি থাকিব সপোনবোৰ... পুৰোহিতৰ মন্ত্রৰ মাজতে অনুৰাগে সানি দিব এজেবা ৰঙা সেন্দুৰ তাইৰ শিৰত... গোলাপজোপাৰ শিপা আৰু মজবুত হ’ব ! তৰাবচা আকাশৰ তলত অনুৰাগৰ আব্দাৰত তাই জোকাৰি দিব গোলাপজোপা । সুৱাসত মতলীয়া হ’ব তৰাবচা নিশা । বাহিৰৰ পৃথিৱীখন শুই পৰিলেও সেই নিশাবোৰত তাইৰ ভয় নালাগিব । তাইৰ পৃথিৱী যে তাইৰ লগত... আকৌ তাই গুণগুণাই গাব অনুৰাগৰ প্রিয় গীতৰ কলি----\nহৃদয় কোনে চুলে...”\nহঠাৎ দেৱাল ঘড়ীটোৱে তাইৰ চিন্তাত খেলিমেলি লগাই যেন চিৎকাৰ কৰি উঠিল । টং টং কৈ সাতটা কোব মাৰিলে । অসহ্য লাগিল তাইৰ । প্রতিটো কোবেই হাতুৰীৰ কোব যেন লাগিল গীতিমালিকাৰ । উঠি আহি তাই আয়নাৰ সমুখত বহি নিজকে চালে এবাৰ । ইমান উকা উকা, উদাস উদাস লাগিছে তাইক নিজক ! অলপ পাচতে অনুৰাগ আহি পোৱাৰ কথা । কাজল অলপ সানি উজ্জ্বল কৰি ল’লে তাইৰ দুচকু । দীঘল চুলিখিনি আঁচুৰি ঠিক-ঠাক কৰি ল’লে । মাকে প্রায়েই তাইক কয়, ফোঁট অবিহনে নাৰীৰ শৃংগাৰ সম্পূর্ণ নহয় । সেয়ে আজিও মাকে কিবা কোৱাৰ আগতেই তাই কপালত পিন্ধি ল’লে এটি সৰু ৰঙা ৰঙৰ টিপ ফোঁট । এতিয়া তাই সাজু অনুৰাগক আদৰিবলৈ । “ট্রেইনত উঠিয়েই ফোন কৰিছিল অনুৰাগে । ইমান পৰে হয়তো ষ্টেচন আহি পালেহি তেওঁ” মনতে ভাবিলে গীতিমালিকাই । আয়নাৰ মুখৰ আগৰ পৰা উঠি আহি আকৌ বাৰান্দা পালেহি গীতিমালিকাই । “ক’ত আছা” বুলি সুধিবলৈ এতিয়া দেখোন অনুৰাগৰ ফোনত নেটৱর্কো নাই । সঁচাকৈয়ে নেটৱর্ক নাই নে নিজেই কিবা বদমাচি কৰি নেটৱর্ক নাইকিয়া কৰি থৈছে কি ঠিক ! যোৱাবাৰো যে কাকোৱেই একো আগজাননী নিদিয়াকৈ আহি তাইক বিচাৰি চিধাই উপস্থিত হৈছিল তাইৰ কলেজৰ শ্রেণীকোঠাৰ বাৰান্দাত, গোটেই কলেজখনৰ আগত তাই কম লাজ পাইছিলনে ! সিদিনা আৰু গীতিমালিকাৰ ক্লাচ লোৱা নহ’ল । তাৰ পাচৰ কেইবাদিনো তাইৰ এনে লাগিছিল যেন তাই ওচৰেৰে পাৰ হৈ গ’লেই সকলোৱে তাইৰ আদ্-বলীয়া প্রেমিকজনৰ কথা কৈ মুখ টিপি হাঁহি আছে । সহকর্মী ৰুণুমী বাইদেৱে তাইক জোকাইছিল “গীতিমালিকা, সোনকালে বিয়াখন পাতা ।” লাজত তাইৰ গাল ৰঙা পৰি উঠিছিল আৰু বুকুৰ গোলাপজোপায়ো যেন ব্যস্তভাৱে লৰচৰ কৰি উঠিছিল । অভিমান কৰি গীতিমালিকাই কথাবোৰ অনুৰাগক কৈছিল । টোল পৰি যোৱা তাইৰ গালখনলৈ চাই চাই অনুৰাগে কৈছিল “এয়াইতো চাৰপ্রাইজ ।” কথাটো মনত পৰি হাঁহি উঠি গ’ল তাইৰ । “আজি বা আকৌ কি চাৰপ্রাইজ দিয়াৰ মন !” গালৰ টোল দুটা গভীৰ হৈ পৰিল... ঘড়ীটোৱেও এখোজ আগুৱাই গৈ আঠৰ ডেওনা চুলে... ৰৈ ৰৈ আমনি লাগি আহিল গীতিমালিকাৰ ! বাটেৰে পাৰ হৈ যোৱা কোনো বাটৰুৱাৰ মোবাইল এফ.এম.ত বাজি গ’ল এটি গীতৰ কলি----\nসন্ধ্যাৰ আকাশ আন্ধাৰে চুমি বেদনা গধুৰ কৰি গ’ল...”\nভাল নালাগিল তাইৰ । বাৰান্দাৰ পৰা আহি টি.ভি.টো অন কৰি দিলে গীতিমালিকাই । চেনেলবোৰ ঘূৰাই থাকোঁতে এঠাইত লাগি ধৰিলে তাইৰ হাতত থকা ৰিমোটকণ্ট্র’লৰ বুতাম । নিউজ চেনেল এটাত সাংবাদিক এজনে খুব উৎকণ্ঠাৰে কিবা এটা বাতৰি কৈ আছে । “এহ্ ইহঁতসোপাই কিনো চিঞৰ-বাখৰ কৰি বাতৰিবোৰ কয়, মিছাতে ভাল মানুহকো হার্ট এটেক দিব কেতিয়াবা । টি.ভি.টোতো আজিকালি চাবলগীয়া একো নোহোৱা হ’ল।” বুলি পাচফালৰ পৰা মাকে মাত দিলে । কিছুপৰ পাচত এক অষ্ফুট গেঙনি ওলাই আহিল গীতিমালিকাৰ । হাতৰ পৰা সৰি পৰিল টি.ভি.ৰ ৰিমোটকণ্ট্র’ল ! বিকল হৈ গৈছে যেন তাইৰ চকু আৰু কাণ, বন্ধ হৈ গৈছে যেন হৃদস্পন্দন... তাইৰ সকলো সপোন ধুলিস্যাৎ কৰি সাংবাদিকজনে নির্মমভাৱে কৈ আছে সেই সর্বনাশীয়া সংবাদটো “আঠগাঁৱৰ ৰেল দুর্ঘটনাত যুৱকৰ মৃত্যু । মৃত যুৱকজনক অনুৰাগ কাকতি বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে । উল্লেখযোগ্য যে ভোগালি বিহু উপভোগ কৰিবলৈ আহি চলন্ত ৰেলৰ পৰা পিচলি এই কৰুণ মূত্যুক সাৱতি ল’লে অনুৰাগ কাকতিয়ে...” উস্ উস্ আৰু শুনা নাযায়... তাইৰ বুকুৰ গোলাপজোপা... এন্ধাৰ নিশাৰ জোনাকী পৰুৱা... শুক্লেশ্বৰ ঘাটৰ সন্ধিয়া... হোমৰ শিখাৰে বন্ধা শব্দবোৰ... তাইৰ তৰা বচা আকাশ... তাইৰ পৃথিৱী... তাচপাতৰ ঘৰৰ দৰে জৰজৰকৈ জহি খহি গ’ল সপোনবোৰ... গোলাপজোপাই বিদ্রোহ কৰিছে, হাহাকাৰ কৰিছে শিপা ক’ত, শিপা ক’ত ! কি কৰিব তাই, কেনে লাগিছে তাইৰ ! খং উঠিছে ? অভিমান হৈছে ? ক্ষোভ উজাৰিবলৈ মন গৈছে ?... টান মাৰি চিঙি পেলাবলৈ মন গৈছে দুৱাৰমুখৰ পর্দা ?... ঠাঁচ ঠাঁচকৈ দুটা পূর্ণহতীয়া দিবলৈ মন গৈছে সাংবাদিকজনক ?... কি হৈছে তাইৰ !! ঠাইতে ঢলি পৰিল গীতিমালিকা ।\nতেনেতে দূৰৈত আকৌ ক’ৰবাত বাজি উঠিছে----\n(গল্পটোত ব্যৱহৃত গীতাংশৰ বাবে গীতিকাৰদ্বয়লৈ কৃতজ্ঞতাৰ শৰাই অর্পণ কৰিলোঁ)\nPosted by Mitali at 1:21 PM No comments:


নাই, বহুতে ভবাৰ দৰে আটাৰ পেকেটত দুখীয়াক ১৫০০ টকা দিয়া নাছিল আমিৰ খানে\nHome > নাই, বহুতে ভবাৰ দৰে আটাৰ পেকেটত দুখীয়াক ১৫০০ টকা দিয়া নাছিল আমিৰ খানে\nফেক্ট চেকঃ টিকটকৰ এটি ভিডিঅ’। পিছত সেই ভিডিঅ’টো ফেচবুকৰ লগতে আন একাধিক ছ’চিয়েল মিডিয়াত ভিন্ন ৰূপত ভাইৰেল হৈ পৰে। কোনোৱে যদি লিখি বৰ্ণনা কৰিছে, কোনোৱে আকৌ ফটো আকাৰে পোষ্ট কৰিছে। হিন্দী, ইংৰাজীকে আদি কৰি প্ৰায় সকলো ভাষাতে ভাইৰেল হৈ পৰিছে টিকটকৰ ভিডিঅ’টোৰ চমু বৰ্ণনাত্মক ৰূপ।\nঅসমতো হাজাৰ হাজাৰ লোকে ফেচবুকত আপলোড কৰা দেখা গৈছে ভাইৰেল টিকটক ভিডিঅ’টোৰ ওপৰত আধাৰিত পোষ্টটো। কিন্তু কি এই পোষ্ট? এনেও হ’ব পাৰে যে পোষ্টটো আপুনিও শ্বেয়াৰ কৰিছে। ভাইৰেল পোষ্টবোৰ সাধাৰণতে সমাজত বিষবাষ্প বিয়পোৱা ধৰণৰ হয়। পিছে এই পোষ্টটোৱে আকৌ সমাজলৈ সুন্দৰ বাৰ্তা এটাহে লৈ গৈছে। বাৰ্তা সুন্দৰেই হওক বা ভয়াৱহ হওক, যেতিয়া সেয়া অসত্য হয় তেন্তে তেনে বাৰ্তাক ভাল বুলিব নোৱাৰি।\nআপুনি অথবা আপোনাৰ বন্ধুবৰ্গই শ্বেয়াৰ কৰা সুন্দৰ অথচ ভয়ংকৰ এই ভাইৰেল বাৰ্তাটো তলত উল্লেখ কৰা হ’লঃ\n''কেতিয়াবা কিছুমান কথাই মোৰ শৰীৰ আৰু বিবেকক জোকাৰি যায়। আপোনালোকৰ আগত সেয়েহে শ্বেয়াৰ কৰিলো। মিষ্টাৰ পাৰ্ফেকশ্যনিষ্ট আমিৰ খানে অলপতে সৰু গাড়ী এখনত অতি দুখীয়া মানুহৰ বাবে প্ৰায় ৫০০ কেজি আটা ১ কেজি ১ কেজিৰ পেকেট কৰি পঠালে। লগে লগে তেওঁ জনাই দিলে যে যিসকল দুখীয়া মানুহৰ প্ৰয়োজন তেওঁলোকে এই ১ কেজিৰ পেকেট গাড়ীখনৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰক।\n১ কেজিহে আটা। বহুতেই আনিবলৈ নগ’ল। কিন্তু অত্যন্ত দুখীয়াবোৰে গৈ সেই ১ কেজি আটাকে শাৰী পাতি সংগ্ৰহ কৰিলেগৈ। দুখীয়া এজনৰ এসাঁজৰ বাবে সেয়াই বহুত। সেয়ে ঘৰলৈ গৈয়েই ৰুটি বনাবলৈ পেকেট খুলিলে। পিছে সেই ১ কেজি আটাৰ লগত কি পালে জানেনে? নগদ ১৫০০ টকা। মানে লকডাউনৰ ৩ মাহৰ খোৰাকি। প্ৰকৃত দুখীয়াসকলক সহায় কৰিবৰ বাবেই এই উপায় গ্ৰহণ কৰিলে ব্যতিক্ৰমী আমাৰ সকলোৰে প্ৰিয় অভিনেতাজনে। সঁচাকৈয়ে হিৰো হ’লে এনে হ’ব লাগে।’’\nসঁচাকৈয়ে আটাৰ পেকেটত ১৫০০ টকা দিছেনে আমিৰ খানে?\nভাইৰেল বাৰ্তাটোত থকা সমগ্ৰ কথাখিনি অসত্য হ’লেও শেষৰ কথাষাৰ পিছে বেছ গুৰুত্বপূৰ্ণ। হিৰো হ’লে এনে হ’ব লাগে! হয় 'হিৰো হ’লে এনে হ’ব লাগে’ বাবেই অভিনেতা আমিৰ খানে নিজৰ নামত ইমান ভাল আৰু মহান কথা এটি মিছাকৈ প্ৰচাৰ হৈ থকাৰ কথা জানিব পাৰি লগে লগে টুইটযোগে সকলোকে জনাই দিয়ে যে প্ৰকৃততে তেওঁ লক্ষ লক্ষজনে শ্বেয়াৰ কৰাৰ দৰেকৈ এনেধৰণৰ অভিনৱ উপায়েৰে লকডাউনৰ সময়ত কাকো সহায় কৰা নাই।\nআজি পুৱা প্ৰায় ১০ বজাত এক টুইটযোগে তেওঁ কয়, 'বন্ধুসকল, আটাৰ বেগত টকা ভৰাই দিয়া মানুহজন মই নহয়দেই। এইটো হয়তো এটা সম্পূৰ্ণৰূপে উৰাবাতৰি, নহ’লে ভাল কামবোৰ কৰি নিজৰ পৰিচয় ৰাজহুৱা কৰিব নিবিচৰা কোনো ৰবিন হুডো হ’ব পাৰে! সুৰক্ষিত হৈ থাকক। সকলোলৈকে ভালপোৱা জনালো।’\nএনেদৰেই আটাৰ বেগত দুখীয়া লোকক লকডাউনত সহায় কৰিবলৈ টকা ভৰাই দিয়া লোকজন ভাইৰেল হৈ পৰা পোষ্টটোত কোৱাৰ দৰেকৈ আমিৰ খান যে নহয় সেয়া স্পষ্ট কৰি দিয়ে অভিনেতাগৰাকীয়ে। ইফালে এই সত্য প্ৰকাশ কৰাৰ পিছতে হাজাৰ হাজাৰ টুইটাৰ ইউজাৰে আমিৰ খানক সেয়া সঁচাকৈয়ে কৰি দেখুৱাবলৈ দাবী জনাইছে। বহুতে আকৌ আমিৰ খানক লকডাউনৰ সময়ত কোনো লোককে সহায় নকৰা বুলিও ককৰ্থনা কৰা দেখা গৈছে।\nসি যি নহওক, আমিৰ খানৰ টুইটটোৰ পিছত এয়া স্পষ্ট হৈ পৰিছে যে উৰাবাতৰি সৃষ্টি কৰিবলৈ সৃজনিশীলতাৰো প্ৰয়োজন। অভিনেতাজনৰ নামত যিজন অত্যুৎসাহী আমিৰ অনুৰাগীয়ে অথবা কুটবুদ্ধিৰ লোকে এই কাহিনীটো ভাবি উলিয়ালে আৰু টিকটকত তাক ভিডিঅ’ ৰূপ দিলে সেইজনে নিজৰ কল্পনাশক্তিক এনে মিছা বাতৰি এটা প্ৰস্তুত কৰাত ব্যৱহাৰ কৰাৰ পৰিৱৰ্তে আন কোনো ইতিবাচক কামত ব্যৱহাৰ কৰিলে সকলোৱে প্ৰশংসাৰে উপচাই দিলেহেতেন!\nএনেও হ’ব পাৰে যে আমিৰ খানে কোৱাৰ দৰেকৈ কোনো দৰদী লোকে সঁচাকৈয়ে তেনেকৈ দৰিদ্ৰ লোকক সাহায্য বিতৰণ কৰিছে আৰু লোকজন দেখিবলৈ সাইলাখ আমিৰ খানৰ দৰেই! অৱশ্যে তেনে হোৱাৰ সম্ভাৱনা নিচেই তাকৰ। সঁচাকৈয়ে কোনো লোকে তেনেধৰণে সাহায্য বিতৰণ কৰক বা নকৰক, সত্য এয়াই যে আমিৰ খানৰ নামত যিটো পোষ্ট আৰু ভিডিঅ’ ভাইৰেল হৈ পৰিছে সেয়া ১০০ শতাংশই মিছা। কেৱল বাকী ফেক নিউজতকৈ পাৰ্থক্য ইয়াতেই যে এই ভাইৰেল পোষ্টটোৱে সমাজত বিষপাষ্প বিয়পোৱা নাই, কিন্তু ভুল কথা এটা বিয়পাই দিছে। শেষত ইয়াকে ক’ব পাৰি যে ভুল কথা বিয়পাই দিয়াটোৱেই হৈছে মহাভুল!\nআমিৰ খানে লকডাউনত চৰকাৰক সহায় কৰিছেনে?\nআটাৰ পেকেটত ৰবিন হুডৰ দৰেকৈ দুখীয়াক ১৫০০ টকা (একাংশৰ মতে ১৫ হাজাৰ) দিয়াতো সত্য নহ’লেও এয়া সত্য যে অভিনেতা আমিৰ খানে পিএম কেয়াৰ ফাণ্ডৰ লগতে মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ সাহায্য পুঁজিলৈকেও ধন দান কৰিছে। মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ কাৰ্যালয়ৰ সূত্ৰই এই সন্দৰ্ভত জানিব বিচৰাত 'বুমলাইভ’ৰ আগত কয় যে আমিৰ খানে সাহায্য আগবঢ়োৱাতো সত্য। অৱশ্যে আমিৰ খানে পিএম কেয়াৰ ফাণ্ড আৰু মুখ্যমন্ত্ৰী সাহায্য পুঁজিলৈ কিমান ধন আগবঢ়াইছে সেয়া ৰাজহুৱা কৰা নাই। বুমলাইভৰ আগত আমিৰ খানৰ টীমৰ এগৰাকী সদস্যই কয় যে দান কৰা ধন ৰাজহুৱা কৰাৰ মুঠেই পক্ষপাতী নহয় অভিনেতাজন।\nশ্বেয়াৰ কৰাৰ আগত হওক সাৱধান\nএই ঘটনা এক মাথো উদাহৰণ। এনেকৈয়ে বহুত মিছা কাহিনী সত্য বুলি এচামে প্ৰচাৰ কৰে আৰু এচামে তাকে সত্য বুলি ভাবি শ্বেয়াৰ কৰি বিষবাষ্প বিয়পোৱাত সহায় কৰে। সমাজত আছেই এনে এচাম মানুহ(!) যিয়ে সমাজখনক কেনেকৈ বিপথে পৰিচালিত কৰিব পাৰি, কেনেকৈ ভাতৃঘাতী সংঘৰ্ষ বৃদ্ধি কৰিব পাৰি, নানা উদ্বেগজনক বাতৰি বিয়পাই দি কেনেকৈ সমাজখনক অস্থিৰ কৰি ৰাখিব পাৰি তাৰ চিন্তাতে থাকে আৰু হাতে কামেও লাগে। গতিকে আপুনি তেনে অপকৰ্মত সাৰপানী যোগোৱাৰ পৰা বিৰত থাকক। ছ’চিয়েল মিডিয়াত কিবা এটা শ্বেয়াৰ কৰাৰ আগত হাজাৰবাৰ চিন্তা কৰক, প্ৰকৃত সত্য কি তাৰ তদন্ত কৰক তাৰপাছতহে সহজতে উপলব্ধ শ্বেয়াৰ অপশ্যনটো ক্লিক কৰক। আপোনাৰ এটা ক্লিকটো খাণ্ডৱ দাহ হ’ব পাৰে... গতিকে সাৱধান...।\nSource URL: https://newsnextone.com/no-amir-khan-doesnot-distribute-money-with-atta


মৰমৰ বুজনি - দিপশিখা ৰাজকোঁৱৰ\nসন্ধিয়া হোৱাৰ লগে লগে প্ৰশান্তই বায়েকক ওলাই যাওঁ বুলি কৈ বাইক খন লৈ গেট খুলি ওলাই গ'ল । বৰ্ণালীয়ে "ভাইটি ক'লৈ যাবলৈ ওলাইছ" বুলি সুধিলে । কিন্তু সি বায়েকৰ মাতষাৰ নুশুনিলেই ।ঘৰখনত সিহঁত দুটা আৰু মাক-দেউতাক । দেউতাকে চাকৰি কৰে । গধূলি ঘৰ পায়হি । কিন্তু বেছিভাগ সময় প্ৰশান্তক ঘৰত নেদেখে ।আজলী মাকজনীয়ে ল'ৰাটো আহিব বুলি গভীৰ নিশালৈকে সাৰে থাকে । প্ৰশান্ত কেতিয়াবা ঘৰলৈ আহে আৰু কেতিয়াবা কোনোবা বন্ধুৰ ঘৰতে ৰাতিটো থাকি ৰাতিপুৱা ঘৰ সোমাইহি । মাকে বৰ আদৰেৰে ৰন্ধা ভাত টেবুলত ঢকা ভাগেই থাকি যায় । কিবা সুধিলেও সি মুখেৰে একো নামাতে ।\nপ্ৰশান্তক সৰুৰে পৰা মাক-দেউতাকে যি বিচাৰে তাকে আনি দিয়ে । এটা ল'ৰা বুলি বৰ মৰম কৰে । ডাঙৰ হৈ অহাৰ লগে লগে সি সলনি হ'বলৈ ধৰিছে । কলেজলৈ কেইদিনমান যোৱাৰ পাছতে দেউতাকক বাইক এখন লাগে বুলি ক'লে । দেউতাকেও আনি দিলে । বাইক খন আনি দিয়াৰ লগে লগে সি কলেজৰ পৰা দেৰিকৈ আহে আৰু সন্ধিয়া ওলাই যায় । বৰ্ণালীয়ে মাক-দেউতাকক ভায়েক সলনি হোৱাৰ কথাটো ক'লে । বহুত বাৰ আনৰ মুখৰ পৰা ভায়েকৰ কিছুমান বেয়া কামৰ কথা শুনাৰ কথাও ক'লে । তাক ইমানকৈ মৰম নকৰি অলপ শাসন কৰিবলৈ , সময় দিবলৈ ক'লে । কিন্তু মাক-দেউতাকে তাইৰ কথা কোনোদিনে গুৰুত্বই নিদিলে ।তাইয়ো ভায়েকক বৰ মৰমেৰে কয় - "ভাইটি ,তই কিয় এনেকুৱা হলি ? তইতো আগতে এনেকুৱা নাছিলি ।তই কিয় মা-দেউতাৰ কথা এবাৰো নাভাব । তেওঁলোকে তোক কিমান ভালপায় । তোৰ পৰা কিমান আশা কৰে ।"\nকিন্তু সি সেইবোৰ বুজিবলৈ চেষ্টাই নকৰে । বায়েকক কয় - "বা , তই মোৰ কথা চিন্তা কৰিব নালাগে" । বৰ্ণালীৰ শোকে খুন্দা মাৰি ধৰে । যেতিয়া আনে ভায়েকৰ কথা কয় , তাই একো নোকোৱাকৈ নিৰৱে গুচি আহে । ঘৰলৈ আহি কোনেও নেদেখাকৈ কান্দে । যদি মাক-দেউতাকে প্ৰশান্তক ওলাই যোৱাৰ কথা সুধিলেহেঁতেন ! সি ক'লৈ যায় , কি কৰে ? তেতিয়া হয়তো সি এনে নহ'লহেঁতেন । প্ৰশান্তৰ এতিয়া আগৰ চেহেৰা নাই ।তাৰ মনটো সলনি হ'ল । ৰাতি যেতিয়া ঘৰ সোমায়হি , বৰ্ণালীয়ে ভায়েকৰ মুখৰ পৰা বেয়া বস্তুৰ গোন্ধ পায় । সি স্থিৰ হৈ নাথাকে । সঁচাকৈ বহুতেই সলনি হৈ গ'ল প্ৰশান্ত ।\nমাক-দেউতাকে তাক একো কৰিবই নোৱাৰে । বৰ্ণালীয়েই তাৰ আগৰ ভায়েকটোক ঘূৰাই আনিব লাগিব । কাৰণ তাই জানে পৰিৱেশ আৰু পৰিস্থিতিয়ে বাধ্য কৰাইছে তাক সলনি হ'বলৈ । বৰ্ণালীয়ে মাক-দেউতাককো কথাটো ক'লে । প্ৰশান্তক মাক-দেউতাকে সময় দিলে । বৰ্ণালীয়ে তাক বহুত বুজালে ।আগৰ সকলো কথাই তাক ক'লে । বৰ্ণালীৰ মৰমৰ বুজনিত সি নুবুজাকৈ নাথাকিল । বহুত সময় লাগিল সি সলনি হ'বলৈ ।\nএতিয়া আগৰ দৰে সি ওলাই নাযায় , বেয়া বস্তু নাখায় । মাকে ৰন্ধা ভাত-আঞ্জাবোৰ বৰ তৃপ্তিৰে খায় । আগৰ দৰে বায়েকৰ লগত ধেমালি কৰে , কাজিয়া কৰে । সন্ধিয়া প্ৰাৰ্থনা কৰি পঢ়া টেবুলত বহে । দেউতাক অহাৰ লগে লগে ওলাই আহি কথা পাতে ।\nবৰ্ণালীৰ আনন্দৰ সীমা নাইকিয়া হ'ল । আচলতে মৰমেৰে বুজালে সকলোৱে বুজি পায় । সলনি হ'বলৈ বেছি সময় নালাগে


ইঞ্জিনিয়াৰিং কলেজৰ দ্বিতীয় বৰ্ষ পাইছো ৷ ইঞ্জিনিয়াৰিং কলেজত সোমালো বুলি মনত অকনমান শান্তি, অকনমান গৰ্ব ৷ একো নহ’লেও ইঞ্জিনিয়াৰ এজন হৈ ওলাম বুলি মনতে অকনমান সকাহ ৷\nকেনেকৈ জানো মনলৈ ভাব এটা আহিল কেনেবাকৈ যদি গাৰ্লফ্ৰেন্ড এজনী গোটাব পাৰিলো হেতেন বৰ ভাল হ’ল হয় ৷ ইতিমধ্যেই লগৰ বহুতৰে গাৰ্লফ্ৰেন্ড গোট খালে ৷ কিছুমানৰ কেইবছৰমান পুৰণি, কিছুমানৰ নতুন নতুন, কিছুমানৰ গোট খাওঁ খাওঁ অৱস্থা ৷ আকৌ প্ৰতিভূ, পদুম, সংলাপহঁতৰ দুই-তিনিজনীকৈয়ো গাৰ্লফ্ৰেন্ড আছে ৷ মোৰো যদি এজনী থাকিল হয় !\nএবাৰ কিবা কাৰণত তেজপুৰৰ মামাহঁতৰ ঘৰলৈ গৈছিলো ৷ চকুত পৰিল মামাহঁতৰ কাষৰ ঘৰত থকা দিপলিপ গাভৰুজনী ! উফ্ কি অপৰূপ সুন্দৰী ! প্ৰথম দৃষ্টিতেই প্ৰেমত পৰি গ‘লো যেন লাগিল ৷ মোৰ ভাব হ’ল তেওঁক যেন ভগবানে মোৰ কাৰণেই সৰজিলে ৷ অকনে যত্ন কৰি, বুদ্ধি কৰি সুন্দৰীৰ নামটো সংগ্ৰহ কৰিলো ৷ মোৰ ইমান সাহস নাছিল যে পোনপটিয়াকৈ তেওঁক কিবা এটা কব পাৰি ৷ চকুৱে চকুৱে চাবলৈকো মই সক্ষম নহ‘লো ৷ প্ৰেম সিমানতে সিমানতে সামৰি হোষ্টেললৈ উভটি আহিলো ৷\nপৰি গ‘লো নেকি নাজানো আৰু ! পৰিলো মানে প্ৰেমৰ কথা কৈছো ৷ অনবৰতে সেই সুন্দৰীৰ কথাই মনলৈ আহি থকা হ‘ল ৷ হোষ্টেলত আকৌ আড্ডা সাংঘাতিক ধৰণৰ হয় ৷ অসমৰ প্ৰায়বোৰ নগৰ-চহৰৰ দিপলিপ সুন্দৰীৰ ওপৰতো কেতিয়াবা আলোচনা হয় ৷ কথাই কথাই আবিস্কাৰ কৰিলো যে মোৰ ‘প্ৰেমিকা’ৰ ককায়েক মানে পেহীয়েকৰ ল’ৰা এজন মোৰ লগত একে লগে পঢ়ে ৷ একে লগে পঢ়ে বুলি ক’লে ভুলেই হ’ব ৷ মোৰ সাংঘাতিক ভাল বন্ধু ৷\n‘‘ডোষ্টি ! তই কথাটো বেয়া পাইছ নেকি ?’’, মই সুধিলো ৷\nবন্ধুৱে হাঁ-না, ভাল পোৱা- বেয়া পোৱাৰ মাজতে কিবা এটা কৈ থ’লে ৷\nময়ো কথাটো বুজিছো যে হাজাৰ হওক বন্ধুৰ ভনীয়েক, গতিকে অলপ .............\nবন্ধুৰ পৰায়ে গম পালো যে মোৰ প্ৰেমিকাতে তেতিয়া পঢ়ি আছে ক্লাছ নাইনত ৷\nক্লাছ নাইন ????\nনবম শ্ৰেণী ????\nধেৎ তেৰিকা ! বৰ সৰু হ’ল নেকি বাৰু ? এতিয়াই যদি প্ৰেম মায়াজাললৈ টানি আনো তেওঁ পঢ়া শুনা কৰিব কেনেকৈ ? অহা বছৰ মেট্ৰিক দিব লাগিব ৷ তাৰ আগতে প্ৰেমিকাৰ মন মোৰ প্ৰেমলৈ ‘ডাইভাৰ্ট’ কৰি দিয়াটো ভাল নহব নেকি বাৰু ? পাছে মোৰ মনটোৱ সুবিধা পালেই মোক কয়, ‘‘ভগৱানে প্ৰেমিকাক মোৰ কাৰণেই সৰজিছে !’’\nমনটো অনবৰতে খুদুৱাই থকা হ’ল ৷ মোৰ কথা হ’ল যেনে তেনে প্ৰেমিকাক মোৰ প্ৰেমৰ বিষয়ে অবগত কৰাব লাগে আৰু লগতে তেওঁৰ পৰা এটা নিশ্চিত ‘ৰিটাৰ্ণ প্ৰেম’ পাব লাগে ৷\nখবৰ আহক তেজপুৰত থকা সৰুমামাৰ বিয়া ৷ মোক আৰু কোনে পায় ? শপত খালো, ‘‘এইবাৰ একো নহ’লেও চিনাকি হৈহে এৰিম !’’ মনতে ধাৰণা অকনমান কথা-বতৰা পাতিলে এনেও বুজাবুজি বাঢ়িব ৷\nওলালো গৈ বিয়া ঘৰ ৷ মাজে মাজে দেখা হয় ৷ দেখিলেই মন আৰু হৃদয়ৰ ওপৰত মোৰ কাবু নোহোৱা হৈ যায় ৷ ইমান দিনে ইঞ্জিনিয়াৰিঙত পৰা কথা কিছুমান বুজিবলৈ আৰম্ভ কৰিছো ৷ হৃদয়ৰ ইঞ্জিন অভাৰৰাণ(over run)ত, ছাট ডাউন(Shut down) হ‘বৰ উপক্ৰম হৈছে ৷\nপাছে আউটপুট(output) হ‘লে শুণ্য ! না চিনাকি হ‘ব পাৰিছো, না কথা এষাৰ পাতিব পাৰিছো ৷\nজিতু হৈছে মাহীৰ ল‘ৰা ৷ মোৰ ভাইটি ৷ জিতুৱে ক‘লে, ‘‘দাদা ব‘লাচোন কাষৰ ঘৰৰ পৰা কিবা এটা আনিব লাগে ৷’’ মই একে জাপে ৰাজী হ’লো ৷\nওলালোগৈ প্ৰেমিকাৰ ঘৰ ৷ কলিং বেল বজালো ৷ বাহিৰলৈ প্ৰেমিকাই ওলাই আহিল ৷\nসেয়ে প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰেমিকাক ওচৰৰ পৰা দেখিলো ৷ মই জীৱনত ইমান ধুনীয়া ছোৱালী আগতে কেতিয়াও দেখা নাছিলো ৷ মোৰ হৃদযন্ত্ৰ বন্ধ হ’বৰ উপক্ৰম হ’ল ৷\nজিতুৱে চিনিকি কৰি দিলে, কিবা-কিবি কথা ক’লে, যি বস্তুটো আনিবলৈ বুলি গৈছিলো সেইটো ল’লে ৷ মই অপলক নয়নেৰে প্ৰেমিকালৈ চাই থাকিলো ৷\nঘুৰি আহোঁতেহে গম পালো আমি তাৰ পৰা আহি ঘুৰি আহিলো !\nযিমানেই সময় আগবাঢ়িছে মোৰ মনটোও সিমানেই অশান্ত হৈ গৈছে ৷ মনৰ মাজত এটাই কথা ৷ ‘‘যেনে তেনে প্ৰেমিকাক কথাটো ক’ব লাগিব ৷’’\nমই ভাবি ভাবি পালো গৈ লব্ধ বলটো নিৰ্ণয় কৰি থকা সবাতোকৈ ডাঙৰ বল দুটা হৈছে ভয় আৰু সন্দেহ !\nকেনেবাকৈ কিবা এটা হওঁক বুলি জেঠাইৰ ছোৱালী মাতুবাকে কথাটো ক’লো ৷\nলগৰবোৰৰ পৰা প্ৰায়ে শুনি আছিলো যে এইবোৰ কামত ছোৱালীৰ সহায় ল’ব নাপায় ৷ মই ভাবিলো মাতুবা আকৌ কিহৰ ছোৱালী, মোৰ বাইদেউহে !\nমাতুবাৰ পৰা মই আশা অলপ বেছিয়ে কৰিছিলো নেকি জানো পায় !\n‘‘ৰহ্ চবকে কৈ দিম ! তই ইঞ্জিনিয়াৰিং পঢ়িবলৈ গৈ এএইবোৰ কৰিছ ? তই আমাৰ জুলীক লাইন মাৰিছ ? তোৰ লাজ নাই ’? চবকে ক’ম ৰ !’’, মাতুবায়ে চিঞৰিবলৈ ধৰিলে ৷\nমই একো বুজি নাপালো ইঞ্জিনিয়াৰিং পঢ়িবলৈ গৈ এইবোৰ কৰিছ মানে কি ? আমাৰ লগৰ বেছি ভাগে দেখোন এইটোকেই কৰে ৷ মই কৰোতে আকৌ কি অসুবিধা ?\nমাতুবাৰ চিঞৰত উপায় নাপায় ভৰিতে পৰি দিলো ৷\nঅৱশেষত বুজিলো গৈ যে মোৰ দ্বাৰা নহ’ল, নহ’ব !\nসৰুমামাৰ বিয়া শেষ হ‘ল ৷ মই আহো নাহোকৈ আহি গুৱাহাটিৰ বাছত বহিলো ৷\nমানসিক অৱস্থাৰ কথা নকওঁ আৰু ! নিজৰ ওপৰতেই ধিক্কাৰ, খং, ক্ষোভ !\nঘুৰি আহি মানসিক অৱস্থাৰ আৰু অৱনতি ঘটিল ৷ পঢ়া শুনাত মন বহাব পৰা নাই ৷ এবাৰ ভাবিলো ইঞ্জিনিয়াৰিং পঢ়া বাদ দি তেজপুৰতে পান-দোকান এখন দিওঁ গৈ নেকি বাৰু ? সদায় অন্ততঃ দেখি থাকিম ৷\nকথাটো ৰূমমেটক জনালো ৷ সি জাঙুৰ খাই আহিল ৷ মই তাক বুজালো যে মোৰ মানসিক যি অৱস্থা গোটেই কেইখন পেপাৰতে ফেইল মাৰিম ৷ তাতকৈ পঢ়া বাদ দিয়াই ভাল ৷\nৰূমমেটে ক’লে, ‘‘বেপাৰটো কিবা এটা হেস্ত-নেস্ত কৰিব লাগিব ৷’’\nপালো গৈ আমি দুয়ো মোৰ প্ৰেমিকাৰ ককায়েক তথা আমাৰ সহপাঠীৰ ওচৰ ৷\n‘‘চা ডোষ্টি, মই তোক এখন প্ৰপোজেল লেটাৰ দিম ৷ প্ৰেপোজেল লেটাৰ মানে প্ৰস্তাব পত্ৰ ৷ মই সেইখনত মোৰ প্ৰেমৰ প্ৰস্তাব লেখি দিম ৷ তই গৈ সেইখন ভন্তিক দিবি গৈ ৷ কিবা এটা ফাইনেল হ‘ব লাগে ৷’’, মই মোৰ হ‘ব লগা জেঠেৰীক মানে বন্ধুক বুজালো ৷\nবন্ধুৱে হোহোকা-পিচলা কৰিলে, ‘‘মই তাইৰ ককায়েক ৷ মই কেনেকৈ তাইক প্ৰেপোজেল লেটাৰ দিম আকৌ !’’\nমোৰ ৰূমমেটে বুজালে, ‘‘আৰে ভাই সেইটো কি বেয়া কথা ? সেইটো ভাল কথাহে ! ভাল জোৱাই এটা পাবি ৷ ইয়াৰ দে খাটি ল’ৰা ক’ত পাবি ? অন্নপূৰ্ণা ঘিঁ কেতিয়াবা ১০০% খাটি নহ‘ব পাৰে ই হয় কিন্তু দে ! মোৰ গেৰান্টি আছে !’’\nমোৰ ৰূমমেটে যি যি কথা কৈ ভাবী জেঠেৰীৰ ব্ৰেইন ৱাছ কৰিবলৈ ধৰিলে যে এটা সময়ত মোৰ নিজৰ ওপৰত নিজকে লৈ গৰ্ব হ‘ব ধৰিলে, ‘‘মই ইমান ভাল নে ? ১০০ % খাটি নে ?’’\nশেহত প্ৰেমিকাৰ ককায়েক, আমাৰ বন্ধু ৰাজী হ‘ল প্ৰপোজেল লেটাৰ কঢ়িয়াই নিবলৈ ৷\nএদিন ৰাতিপুৱা বহিলো প্ৰেমৰ প্ৰপোজেল লেটাৰ লিখিবলৈ বুলি ৷ বেছ দীঘল হৈছে যেন লাগিল ৷ পাছে উপায় নাই ৷ সকলো কথা লিখিব লগা হৈছে ৷ মোৰ পৰিচয়, কেনেকৈ প্ৰেমত পৰিলো, তাৰ পাছত কি কি হ’ল গোটেই প্ৰক্ৰিয়াটো লিখিব লগা হৈছে ৷ সেই প্ৰেমৰ প্ৰপোজেল লেটাৰত সাহিত্য বা ৰোমাঞ্চ বা প্ৰেমৰ প্ৰকাশ বিশেষ একো নাথাকিলেও মোৰ মতে লেখাটো ইমান বেয়াও হোৱা নাছিল ৷ একে বহাই লিখা শেষ হ’ল ৷\nৰূমমেটে চাই ক’লে, ‘‘আমাৰ প্ৰজেক্ট ৰিপোৰ্টত কৈ ভাল হৈছে ৷ তোৰ কথাখিনি বুজি পাব লাগে ৷ হেৰি কৰি দিবি নেকি ?’’\nমই তাৰ ফালে চালো, ‘‘কি হেৰি ?’’\n‘‘মানে এটা ডায়েগ্ৰাম আকি দিবি নেকি ? ধৰ হাৰ্ট এখন আকি তাৰ মাজেৰে কাঁড় চিন এডাল !’’\nৰূমমেটে কাট মাৰিছে নে সঁচা উপদেশ দিছে ধৰিব নোৱাৰিলো ৷ প্ৰতিভূৰ কথা এনেও ধৰিব নোৱাৰি ৷\nপ্ৰেমৰ প্ৰপোজেল লেটাৰ লৈ পৰীক্ষাৰ পাছৰ বন্ধত বন্ধু গ’ল তেজপুৰলৈ বুলি ৷ ময়ো গ’লো নিজৰ ঘৰলৈ ৷\nঅন্তহীন অপেক্ষা !\nঅনেক আশংকা !\nকি বা হ’ল ? চিঠিখন দিব পাৰিলে নে নাই বা ? কি উত্তৰ দিলে বা ?\nতেতিয়া নব্বৈৰ দশকৰ আগ ভাগ ৷ বন্ধুক যোগাযোগ কৰাৰ উপায় নাই ৷\nবন্ধৰ শেষত মই আৰু ৰূমমেট একেদিনাই আহি হোষ্টেল পালো ৷ তেজপুৰৰ পৰা মোৰ প্ৰপোজেল লেটাৰ বাহক উভটি অহা নাই ৷ পাছদিনা ক্লাছ কৰি হোষ্টেললৈ উভটিয়ে ৰূমমেটক সুধিলো, ‘‘আহিল নে ?’\n‘‘আহিল ৷ তোৰ লগত কথা আছে !’’’\n‘‘কথা ? কি কথা ? ইয়েছ নে নো ? ’’\nৰূমমেটে সকলো কথা খুলি ক’লে, ‘‘সি গৈ ছিঠিখন তাইক দিলে গৈ ৷ তাই পঢ়িলে ৷ একো নক’লে ৷ তাৰ পাছত বায়েকক দিলে পঢ়িবলৈ ৷ সেইখন পঢ়ি বায়েক ফায়াৰ হৈ গ‘ল ৷ আমাৰ ইয়াক যাতা গালি পাৰিলে ৷ বোলে এইবোৰ কি ? তই ককায়েক হৈ এইবোৰ কৰিছ ? আৰে তাক বোলে যেনেকৈ গালি পাৰিলে যেন সি কিবা এটা অপৰাধহে কৰিছে ৷ কথাটো এতিয়া তাহাতৰ পৰিয়ালৰ বাকী মানুহৰ মাজতো জনাজনি হোৱাৰ পথত ৷’’\n‘‘ডোষ্টিয়ে কি ক’লে তেতিয়া ?’’, মই সুধিলো ৷\n‘‘কিবা ক’লে আৰু ৷ কি ক’লে নাজানো ৷ গালি তামাম খালে বোলে !’’\nডোষ্টিৰ ভনীয়েক হেনো মোৰ প্ৰেমিকাৰ সৈতে একে শ্ৰেণীতে পঢ়ে ৷ মোৰ প্ৰেমৰ প্ৰপোজেল লেটাৰখন প্ৰেমিকাই ডোষ্টিৰ ভনীয়েকৰ হাতত দিলে ৷ ভনীয়েকে সেই কথা ডোষ্টিক জনাওঁতে সি জোৰজবৰদস্তি কৰি যেনিবা প্ৰপোজেল লেটাৰখন নিজৰ কব্জালৈ আনিলে ৷\nকথাটো জানি ময়ো স্বস্তিৰ নিশ্বাস পেলালো ৷\nৰূমমেটে পেন্টৰ জেপৰ পৰা সেই প্ৰেমৰ প্ৰপোজেল লেটাৰখন উলিয়াই মোৰ ফালে আগবঢ়াই দিলে ৷\nধেই !!!!!!!! অৱস্থাটো বুজাবলৈ ভদ্ৰভাষাত মোৰ ওচৰত শব্দ নাই ৷\nআমি হোষ্টেলত এনে পৰিস্থিতিত পৰিলে, ‘‘বি... হৈ গ‘লো বে’’ বুলি কওঁ ৷\nমই বুজি নাপালো তাই কিয় একো নক’লে ৷ মনলৈ বাৰে বাৰে আহি থাকিল, ‘‘ৰিজেক্ট হৈ গ‘লো বে !’’\nকিন্তু কিয় ৰিজেক্ট কৰিলে বাৰু ?\nনিজকে বৰ অপদাৰ্থ যেন লাগিল ৷\nপাছদিনা পুৱা প্ৰেমৰ প্ৰেপোজেল লেটাৰখন উলিয়াই ল’লো ৷ সেইখনৰ য’ত য’ত প্ৰেমিকাৰ নাম আছিল সেইবোৰ ব্লেড এখনেৰে কাটি আতৰালো ৷\nৰূমমেটে সুধিলে, ‘‘কি ফালিছ, কিয় ফালিছ ?’’\nমই বুজালো মানুহৰ নাম জ্বলাব নাপায় বাবে তাইৰ নামবোৰ আতৰাই পেলাইছো ৷\nতাৰ পাছত জুইশলা কাঠি এডাল জ্বলাই লৈ মোৰ জীৱনৰ প্ৰথম প্ৰেমৰ প্ৰপোজেল লেটাৰখন জ্বলাবলৈ ধৰিলো ৷\nকাগজ জ্বলাবলৈ যে ইমান কষ্ট সেইদিনাহে বুজি পালো ৷ বাৰে বাৰে নুমাই যায় ৷\nৰূমমেটে সান্তনা দিলে, ‘‘তই যে তাত সকলো সঁচা কথা লিখিছিলি সেই কাৰণে জুয়েও জ্বলাব পৰা নাই ৷ তোৰ প্ৰেম সঁচা আছিল, প্ৰকৃত আছিল ৷’’\nশেহত গৈ জ্বলিল গৈ যেনিবা ৷\nমোৰ আকৌ ডোষ্টিলৈকো বৰ বেয়া লাগিল ৷ বেচেৰাই মোৰ বাবেই বৰ বেয়া পৰিস্থিতিত পৰিল ৷\nযি নহওঁক সেই অধ্যায়টো সিমানতে অন্ত পৰিল ৷ বহুতেই মোক বহু ধৰণে সহায় কৰিলে ৷ মই ভাবিলো কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰা উচিত ৷ সকলোকে লৈ পালো গৈ পানবজাৰৰ অশোকা ৰেষ্টুৰেন্ট৷ আনোবৰে প্ৰেমত সফল হোৱাৰ পাটী দিয়ে মই বিফল হোৱাৰ পাৰ্টী দিলো ৷\nকাহিনীটো ইমানতেই শেষ হ‘ল বুলি ভাবিলো ৷ পাছে বিধিৰ বিধান কোনে সলাব পাৰিব ?\nবছৰ বাগৰিল ৷ মই আকৌ এবাৰ প্ৰেমত পৰিবলৈ ওলালো ৷ ৰূমমেটে বুজালে, ‘‘তই এইটো বাদ দে ৷ এই লাইনটো তোৰ বাবে নহয় ৷ ঘৰৰ পৰা চাই দিব বিয়া পাতি প্ৰেম কৰিবি ৷’’\nকথাটো গাত লাগিছিল যদিও মানি ল’লো ৷\nসোনকালেই ইঞ্জিনিয়াৰিং পাছ কৰি যোৰহাট ইঞ্জিনিয়াৰিং কলেজত অস্থায়ী শিক্ষক হিচাবে যোগ দিলো ৷ কলেজৰ চাকৰি কৰি আছো যদিও স্থায়ী চাকৰিৰ সন্ধান চলি আছে ৷\nএদিন গম পালো মোৰ সেই প্ৰাক্তন প্ৰেমিকাৰ দেউতাক চাকৰি সূত্ৰে আহি যোৰহাটত যোগ দিলে ৷ তেওঁলোক আকৌ থাকে মই ভাড়া থকা ঘৰটোৰ ওচৰতে ৷\nহঠাতে এদিন খবৰ আহিল তেল কোম্পানীত চাকৰি পালো ৷ সাংঘাতিক ফুৰ্তি লাগিল ৷ ভাবিলো মোৰ ইজীৱন সাৰ্থক হ‘ল ৷ যোগ দিবলৈ সময় আছে ৷ যোগ নিদিয়ালৈ ইঞ্জিনিয়াৰিং কলেজৰ শিক্ষকতা চলি থাকিব ৷ ওলালো কলেজলৈ বুলি ৷ ডবা-পিটা বৰষুণ ৷\nৰেইনকোট পিন্ধি, এহাতে ছাটি ধৰি আন হাতে ছাইকেলৰ হেন্ডেল ধৰি ইঞ্জিনিয়াৰিং কলেজলৈ বুলি পেডেল মাৰি দিলো ৷\nচাকৰি পোৱাৰ আনন্দতে গুণগুনাই আছো,\n‘‘পিয়্যাৰ হুৱা ইকৰাৰ হুৱা\nপিয়্যাৰ ছে ফিৰ কিউ\nডৰ টা হ্যায় ডিল..........’’\nদূৰৈত মন কৰিলো এজনী ছোৱালী মোৰ বৰষউণত তিতি তিতি আহি আছে ৷ মনিব পৰা দূৰত্বত মন কৰিলে এইয়া দেখোন তাই !!!!\nমোৰ প্ৰাক্তন প্ৰেমিকা !!!\nহাতত ছাটি নাই ৷ বেচেৰী একেবাৰে তিতি জুৰুলী-জুৰুৰী !\nমোৰ চিন্তা লাগিল মই কেনে দৰে প্ৰতিক্ৰিয়া কৰা উচিত হ‘ব বাৰু ?\nমানে চাম নে নাচাম ? হাঁহিম নে নাহাঁহিম ? কি কৰিম ?\nফাট মেলা বসুমতী পাতালে লুকাওঁ ধৰণৰ অৱস্থা মোৰ !\nমই চোৱা নোচোৱা, হঁহা, নহঁহা , দেখা –নেদেখাৰ মাজতে কিবা এটা কৰি তাৰ কাষেৰে পাৰ হৈ গ‘লো ৷\nয’ত দূৰ মোৰ চকুত পৰিল তাই যেন মোৰ ফালে চাই হাঁহি এটা মাৰিছিল ৷ হাঁহিলে তাইৰ বেৰীয়া গজা কুকুৰ দাঁতটো ওলাই পৰে ৷ তেতিয়া সাংঘাতিক ধুনীয়া দেখি !\nমোৰ মনটো বেয়া লাগিল ৷ মই বাৰু বেছি ৰুক্ষ হৈ দেখুৱালো নেকি ? বেছি অভদ্ৰামী কৰা হ‘ল নেকি ?\nআজি মই তেল কোম্পানীত চাকৰি পোৱাৰ দিনা বৰষুণত তিতি বুৰি জুৰুলী জুপুৰী হোৱা মোৰ প্ৰাক্তন প্ৰেমিকাক মোৰ হাতৰ ছাটিটো অন্ততঃ মানবীয়তাৰ খাতিৰতে দিব লাগিছিল ৷\nআচলতে মই তাই ছাটিটো দিবলৈ বুলি ৰখিবলৈ লৈছিলো ৷\nতেতিয়া চকুত পৰিল বৰষুণৰ পানীত কপালেৰে বৈ অহা তাইৰ সেন্দুৰখিনি ৷\nভাবিলো আনৰ বিবাহিতা স্ত্ৰীক ছাতি দি মাৰ খাবলৈ নাই দেই !\nPosted by প্ৰতিভু / Pratibhu at 11:382comments:\nএওঁ আৰু প্ৰাপ্তিক স্কুলত নমাই মই পালোগৈ বান্ধবীৰ ঘৰ ৷ তাৰ পৰা দুয়ো ৰাওনা হ ’ লো সোনাপুৰ অভিমুখে ৷ আধা বাটত ক ’ লো ,‘...\nএইটোকেই ‘ধৰা’ বুলি কয়\nযোৱাকালিৰ কথা ৷ মই বেলতলাৰ ওচৰতে হোটেল এখনত বহি কিবা কিবি খাই আছো ৷ মোৰ কাষৰ টেবুলখনত বহি তিনিজনমানে কথা পাতি আছে ৷ মোৰ আনৰ কথা শুনা...


EMI ৰ ক্ষেত্ৰত পুনৰ সকাহ গ্ৰাহকলৈঃ RBIৰ গৱৰ্নৰে কি ঘোষণা কৰিলে চাওঁ আহক…. | বিতৰ্ক\nEMI ৰ ক্ষেত্ৰত পুনৰ সকাহ গ্ৰাহকলৈঃ RBIৰ গৱৰ্নৰে কি ঘোষণা কৰিলে চাওঁ আহক….\nডিজিটেল ডেস্ক, বিতৰ্ক, ২২ মে, গুৱাহাটী :: আৰবিআইৰ গৱৰ্নৰ শক্তিকান্ত দাসে প্ৰেছ কনফাৰেন্সৰ জৰিয়তে সাধাৰণ লোকক এটা সকাহ প্ৰদান কৰিছে। এই সকাহত প্ৰথমে EMIৰ মৰটেৰিয়াম অৰ্থাৎ EMI আগষ্ট মাহলৈকে আদায় নিদিয়াৰ সকাহ প্ৰদান কৰিছে। ইয়াৰ আগতে লকডাউনৰ আৰম্ভণিত তিনি মাহৰ মানে এই সুবিধা লাভ কৰিছিল গ্ৰাহকসকলকলে। ইয়াৰোপৰি ৰেপ’ ৰেটত ০.৪০শতাংশ কৰ্তন কৰা হৈছে। ইয়াৰ দ্বাৰা সাধাৰণ লোকৰ ইএমআই কম হ’ব। লগতে RBI–এ ৰিভাৰ্চ ৰেপ’ ৰেট ৩.৭৫শতাংশ হ্ৰাস কৰি ৩.৩৫ শতাংশ কৰিছে। আৰবিআইৰ গৱৰ্ণৰ গৰাকীয়ে কয় যে, মূল্যবৃদ্ধিৰ এতিয়াও ৪শতাংশৰ তলত থকাৰ সম্ভাৱনা আছে। কিন্তু লকডাউনৰ কাৰণে বহু সামগ্ৰীৰ মূল্যবৃদ্ধি হ’ব পাৰে।\nজিডিপি গ্ৰ’থ ৰেট হ্ৰাস হোৱাৰ কাৰণে চিন্তা প্ৰকাশ কৰি তেওঁ কয়, চলিত বিত্তীয় বৰ্ষৰ জিডিপি গ্ৰ’থ ৰেট নিগেটিভ থাকিব। উল্লেখযোগ্য যে বিশ্বৰ বহুকেইটা বৃহৎ প্ৰতিষ্ঠানেও ইতিমধ্যে এই কথাৰ ঘোষণা কৰিছে। দেশৰ শীৰ্ষ ৬খন ৰাজ্য কোৰোণা ভাইৰাছৰ কাৰণে আৰ্থিকভাৱে সৰ্বাধিক ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছে। এয়া দেশৰ অৰ্থব্যৱস্থাৰ ৬০শতাংশ। এই ৰাজ্যসমূহৰ বেছিভাগ ক্ষেত্ৰ ৰেড বা অ’ৰেঞ্জ জ’নত আছে। নিজৰ ক্ষেত্ৰত Consumption সকলোতকৈ কম হৈছে। সুতৰ হাৰত ০.৪০শতাংশ কৰ্তন কৰি ৪শতাংশ কৰা হৈছে। এই সিদ্ধান্তৰ ফলত হোমলোন, কাৰলোন, পাৰ্চনেল লোন সহ সকলো ধৰণৰ ঋণৰ ওপৰত ইএমআই সস্তা হৈ পৰিব। উল্লেখযোগ্য যে ইয়াৰ পূৰ্বে মাৰ্চ মাহতো ৰেপ’ ৰেট ০.৭৫শতাংশ কৰ্তন কৰা হৈছিল।\n← ঘন্টাত ১৬০ কি:মি: বেগেৰে আহি আছে আমফানঃ পশ্চিমবংগত বিস্তৰ ক্ষতি সাধন\nশিৱসাগৰত বায়তুল মালৰ সাহাৰ্য্য বিতৰণ →


বিষাদ Archives - Fahujali\n✍ অৰুন্ধতী কোঁৱৰ গোঁহাই\nবৃদ্ধাশ্ৰমৰ সন্মুখত থকা বিভিন্ন ৰঙৰ সমাহাৰ ফুলনি খন একান্তমনে চাই আছে বংশীধৰ বৰুৱাই। তেওঁৰ কাষত যে আৰু কোনোবা আছে সেয়া তেওঁ লক্ষ্যই কৰা নাই। একান্তমনে দুটা বছৰৰ আগতে পৃথিৱীৰ পৰা বিদায় লোৱা পত্নী সৰলাৰ কথা ভাবি আছিল। যোৱাকালি আহি ভৰ্তি হোৱা বৃদ্ধাশ্ৰমৰ নতুন আবাসী মুহিধৰ চলিহাৰ মাততহে তেওঁৰ তন্ময় ভাগিল।\nকিহে বৰুৱা ইমান চিন্তা কৰি নাথাকিব। আমাৰ এয়াই প্ৰাপ্য বুলি ধৰি লওক। মুহিধৰ চলিহাই গলগলীয়া মাতেৰে অলপ ডাঙৰকৈয়ে ক’লে।\nনাই নাই, পুৰণি কথা দুটামানহে মনত পৰিছিল। বংশীধৰ বৰুৱাই বেদনামিহলি সুৰ এটাৰে কথাখিনি ক’লে। যিমানেই নতুন পৰিবেশটোত খাপ খোৱাৰ কথা চিন্তা কৰে সিমানেই এৰি অহা কথাবোৰে বৰুৱাক আমনি কৰিবলৈ ধৰিলে।\nবৰুৱা, বহক মই অকণমান গাটো তিওৱাৰ ব্যৱস্থা কৰোঁগৈ বুলি কৈ মুহিধৰ চলিহা আঁতৰি গ’ল। এইটো সময়ত আশ্ৰমৰ প্ৰতিজন ব্যক্তিয়েই অলপ সময় জিৰণি লয়। কোনোবাই কিতাপ এখন পঢ়ে, কোনোবা অলপ সময় শুৱে, কোনোবাই গানকে গুণগুণাই। বংশীধৰ বৰুৱাই কিন্তু আজি এইটো সময়ত অতীতৰ কথাবোৰৰ মাজত বুৰ যাবলৈ ধৰিলে। তাতে আজি সেই পুৰণা পেটৰ বিষটো ওক দিছে। এনে অসুখ বিসুখৰ সময়ত সৰলাই আহি গহীন মাতেৰে প্ৰায়ে কৈছিলহি ‘সময়মতে দৰৱবোৰ খালেনে?’ সৰলাৰ সেই চিনাকী কণ্ঠটোৱে বাৰে বাৰে তেওঁৰ কৰ্ণকুহৰত আমনি দিবলৈ ধৰিলে। বদমেজাজী বৰুৱা মানুহজনে যিমানেই টান কথা বা কটু কথা সৰলাক নকওক লাগে সৰলাই কিন্তু সদায় ধীৰ স্থিৰ হৈ জীৱনটো পাৰ কৰিছিল। চাৰিটাকৈ ল’ৰা-ছোৱালীক মানুহ কৰিছিল। নিজৰ স্কুলৰ চাকৰি জীৱনটো সুখ্যাতিৰে পাৰ কৰিছিল। বংশীধৰ বৰুৱাই চাকৰি নকৰি স্বাধীনভাৱে সৰুসুৰা ব্যৱসায় কৰিছিল। বদমেজাজী মানুহজন কতোৱে সফল হ’ব নোৱাৰিছিল। আনকি নিজৰ ল’ৰা-ছোৱালী কেইটাৰ লগতো মুকলিমুৰীয়াকৈ কথাবতৰা নাপাতিছিল। সৰলা ঢুকুৱাৰ পাছত বংশীধৰ বৰুৱাই নিজে নিজে বেছি অকলশৰীয়া অনুভৱ কৰিবলৈ ধৰিলে। তিনিজনী ছোৱালীক সৰলা জীয়াই থাকোতেই সুপ্ৰতিস্থিত কৰি বিয়া দিছিল। মাথোন একমাত্ৰ ল’ৰাটোৱেহে নিজৰ ইচ্ছামতে বিয়া পাতিছিল। পঢ়াশুনাত আধাৰুৱা কৰিলে। এনেয়ে মানুহটো বেছিকৈ খঙাল হৈ সৰলা যথেষ্ট শাস্তি দিছিল। পুতেকৰ লগত তেতিয়াৰ পৰাই ভাল সম্পৰ্ক নোহোৱা হ’ল। পুতেক বোৱাৰীয়েকক ঘৰত সোমাবলৈ নিদিছিল। বহুদিন সিহঁত দুটাই অ’ত ত’ত থাকি দিনবোৰ পাৰ কৰিছিল। এদিন যেনিবা নিজৰ ঘৰখনলৈ ঘুৰি আহিল। ঘুৰি আহিল যদিও বংশীধৰ বৰুৱাৰ লগত পুত্ৰ বোৱাৰীৰ সম্পৰ্ক স্বাভাৱিক নহ’ল। সৰলাই নিজৰ সৰল স্বভাৱটোৰে বোৱাৰীয়েকৰ সৈতে সহজ সম্পৰ্ক এটা গঢ়িয়েই মৃত্যুৰ দিনালৈকে পাৰ কৰিলে। মৃত্যুৰ আগমুহূৰ্তত সৰলাই বংশীধৰ বৰুৱাক কৈছিল- ল’ৰাটোক এৰি থৈ নাযাব। পুত্ৰ বোৱাৰীৰ লগত মিলা- প্ৰীতিৰে থাকিব। কিন্তু পত্নীৰ শেষ কথাষাৰো তেওঁ ৰাখিব নোৱৰিলে। সৰলা ঢুকুৱাৰ পাছত তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কই অধিক জটিল ৰূপ ধাৰণ কৰিলে। যাৰ বাবে বৃদ্ধাশ্ৰমৰ খালী বেঞ্চখনৰ এমূৰত বহি কথাবোৰ জুকিয়াই চাব লগা হৈছে।\nহয়নে,শুনিছে? ঠিক সৰলাই মতাৰ দৰে শব্দ শুনিলে। ছোৱালী কেইজনী বিয়া দিয়াৰ পাছত উকা ঘৰখনত যেতিয়া সৰলা আৰু বংশীধৰ বৰুৱাই কেইমাহমান অকলশৰীয়াকৈ থাকিব লগা হৈছিল তেতিয়া প্ৰায়ে সৰলাই দূৰৰ পৰা তেনেকৈ চিঞৰিছিল। পাছফালে ঘূৰি চাই বৰুৱাই দেখে যে বৰুৱাই দেখে যে সৰলাটো নায়েই, সৰলাৰ সৈতে কটোৱা ঘৰটোও নহয়। বুকুখন খামুচি বহুতপৰ তভক মাৰি বহি থাকিল। পানীৰ পৰা তুলি অনা মাছৰ দৰে, সৰলাৰ সতে আজিৰ এই অৱস্থাৰ বিষয়ে কথা পাতিবলৈ, সৰলাক জনাবলৈ মনটো ধৰফৰাই থাকিল বংশীধৰ বৰুৱাৰ।\nআবেলি তিনি বাজিবৰ হ’ল। আবাসৰ আবাসীসকলে চাহ খাবলৈ চিঞৰ বাখৰ কৰিলে। এনেয়ে কিবা এটা খোৱাৰ যা-যোগাৰ কৰোঁতে ৰু-ৰুৱনি এটা হয়েই। এই কোলাহল খিনি প্ৰতিজন আবাসীৰ ভাল লাগে। প্ৰত্যেকেই বুকুত এসোপা বেদনা লৈও স্ফূৰ্তি কৰে। ইজনে সিজনক জোকায়।\nঅন্য এজন আবাসী বাসব দত্তই বৰুৱাক এক প্ৰকাৰ খং কৰাৰ দৰেই ক’লে ‘ইমান চিন্তা কৰি থকাৰ কি প্ৰয়োজন আছে এতিয়া? ইয়ালৈ যেতিয়া আহিলো প্ৰত্যেকেই হাঁহি তামাচাৰে দিনবোৰ কটাব লাগে।’\nবংশীধৰ বৰুৱাই সেমেকি থকা চকু দুটা মোহাৰি মোহাৰি ক’লে ‘ইয়াত অলপ আনন্দত কটাম বুলিয়েই আহিছো। তথাপি সৰলালৈ বৰকৈ মনত পৰিল। আজি তেওঁৰ চতুৰ্থ মৃত্যু বাৰ্ষিকী।’\nলাহে লাহে উঠি গৈ কাপোৰৰ মাজৰ পৰা সৰলাৰ ফটোখন উলিয়াই হাতত তুলি ল’লে। অস্ফুট স্বৰেৰে ক’লে ‘সৰলা মোক ক্ষমা কৰি দিবা। তুমি মই বন্ধা ঘৰখন মই ধৰি ৰাখিব নোৱাৰিলো। মৃত্যুৰ আগমুহূৰ্তত তুমি কৈ যোৱা কথাষাৰো মই ৰাখিব নোৱাৰিলো।’ বংশীধৰ বৰুৱাই উচুপি উঠিল। সকলোৱে তেওঁৰ ফালে ঘূৰি চালে।\nTagged বিষাদ\tLeaveacomment


১যিহোৱাৰ গৃহৰ প্ৰধান অধ্যক্ষ ইম্মেৰৰ পুতেক পুৰোহিত পচহুৰে যিৰিমিয়াৰ এইবোৰ ভাববাণী প্ৰচাৰ কৰা শুনি,\n২তেওঁ যিৰিমিয়া ভাববাদীক প্ৰহাৰ কৰি, যিহোৱাৰ গৃহত থকা ওপৰ-দুৱাৰৰ কুন্দাত বন্ধ কৰি ৰাখিলে।\n৩পাছদিনা পচহুৰে যিৰিমিয়াক কুন্দৰ পৰা মুকলি কৰি উলিয়াই আনিলত, যিৰিমিয়াই তেওঁক ক’লে, “যিহোৱাই তোমাৰ নাম পচহুৰ ৰখা নাই, কিন্তু মাগোৰ-মিছাবীব ৰাখিলে।\n৪কিয়নো যিহোৱাই এই কথা কৈছে: ‘চোৱা!, মই তোমাৰ পক্ষে, আৰু তোমাৰ আটাই বন্ধুৰ পক্ষে তোমাক ত্ৰাসৰ বিষয় কৰিম; কিয়নো তেওঁলোক শত্ৰূবোৰৰ তৰোৱালত পতিত হ’ব, আৰু তুমি তাক নিজ চকুৰে দেখিবলৈ পাবা। আৰু মই গোটেই যিহূদাক বাবিলৰ ৰজাৰ হাতত সমৰ্পণ কৰিম। তেওঁ তেওঁলোকক বন্দী কৰি বাবিললৈ নিব, বা তৰোৱালেৰে আক্রমণ কৰিব।\n৫ইয়াত বাজে মই এই নগৰৰ সকলো সম্পত্তি আৰু তাৰ আটাই পৰিশ্ৰমৰ ফল, আৰু আটাই বহুমুল্য বস্তু, এনে কি, যিহূদাৰ ৰজাসকলৰ সমস্ত ভঁৰালৰ উত্তম দ্ৰব্য তেওঁলোকৰ শত্ৰূবোৰৰ হাতত সমৰ্পণ কৰিম; তেওঁলোকে সেইবোৰ লুট কৰি বাবিললৈ লৈ যাব।\n৬আৰু হে পচহুৰ, তুমি আৰু তোমাৰ গৃহবাসী সকলোৱেই বন্দী-অৱস্থালৈ যাব, আৰু তুমি বাবিললৈ গৈ তাত মৰিবা; আৰু তাত তোমাক, আৰু তুমি যিসকলৰ আগত মিছাকৈ ভাববাণী প্ৰচাৰ কৰিছিলা, তোমাৰ সেই সকলো বন্ধুক পোতা যাব।\n৭হে যিহোৱা, তুমি মোৰ প্ৰবৃত্তি জন্মোৱাতহে মোৰ প্ৰবৃত্তি জন্মিল; তুমি মোতকৈ বলৱান, এই কাৰণে তুমি মোক বলে পাৰিলা। মই ওৰে দিনটো হাঁহিয়াতৰ বিষয় হৈছোঁ, সকলোৱে মোক ঠাট্টা কৰে।\n৮কিয়নো মই যিমানবাৰ কথা কওঁ, সিমানবাৰ মই চিঞৰোঁ, ‘মই অত্যাচাৰ আৰু অপহৰণ’ বুলি চিঞৰোঁ। কাৰণে যিহোৱা বাক্য মোৰ পক্ষে ওৰে দিনটো নিন্দা আৰু উপহাসৰ কাৰণ হৈছে।\n৯আৰু যদি মই কওঁ, যে, ‘মই যিহোৱাক আৰু উল্লেখ নকৰোঁ; বা তেওঁৰ নামেৰে আৰু নকওঁ’, তেনেহ’লে মোৰ হাড়বোৰত বন্ধ কৰা জ্বলি থকা জুই যেন মোৰ অন্তৰত লাগে; মই সহি সহি ক্লান্ত হ’লো, সহি আৰু থকিব নোৱাৰোঁ।\n১০কিয়নো অনেকে দুৰ্ণাম কৰা মই শুনিলোঁ; চাৰিওফালে ত্ৰাস: ‘তোমালোকে তাৰ বিৰুদ্ধে কথা কোৱা, আৰু আমিও তাৰ বিৰুদ্ধে কথা কম,’ মই উজুটি খাবলৈ বাট চাই থকা মোৰ সকলো বন্ধু কয়, “কিজানি তাক ভুলুৱা যাব, তাতে আমি তাক বলে পাৰিম, আমি তাৰ ওপৰত প্ৰতিকাৰ সাধিম।’\n১১কিন্তু যিহোৱা ভয়ানক বীৰৰ নিচিনাকৈ মোৰ সঙ্গত থাকে, সেইবাবে মোৰ তাড়নাকাৰীসকলে উজুটি খাব। আৰু তেওঁলোক কৃতকাৰ্য্য নহ’ব। তেওঁলোকে জ্ঞানেৰে সৈতে ব্যৱহাৰ নকৰাত অতিশয় লাজ পাব; সেই অপমান কেতিয়াও পাহৰা নাযাব, চিৰকাললৈকে থাকিব।\n১২কিন্তু ধাৰ্মিকক পৰীক্ষা কৰোঁতা, মৰ্ম্ম আৰু হৃদয় দেখোঁতা হে বাহিনীসকলৰ যিহোৱা, তেওঁলোকৰ ওপৰত তেওঁলোকে সধা প্ৰতিকাৰ তুমি মোক দেখিবলৈ দিয়া; কিয়নো তোমাৰ আগতহে মোৰ গোচৰ সমৰ্পণ কৰিলোঁ।\n১৩তোমালোকে যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে গান কৰা! যিহোৱাৰ প্ৰশংসা কৰা! কাৰণ তেওঁ দুৰাচাৰীবোৰৰ হাতৰ পৰা দৰিদ্ৰ লোকৰ প্ৰাণ উদ্ধাৰ কৰিলে।\n১৪মই যি দিনা জন্মিছিলোঁ, সেই দিন অভিশপ্ত হওঁক। মোৰ মাতৃয়ে যি দিনা মোক প্ৰসৱ কৰিছিল, সেই দিন আশীৰ্ব্বাদহীন হওঁক।\n১৫তোমাৰ পুত্ৰ সন্তান জন্মিল বুলি যি মানুহে মোৰ পিতৃক সম্বাদ দি আনন্দ কৰিছিল, তেৱোঁ অভিশপ্ত হওঁক।\n১৬সেই মানুহ, যিহোৱাই ক্ষমা নকৰি উৎপাত কৰা নগৰ কেইখনৰ নিচিনা হওঁক। তেওঁ ৰাতিপুৱা চিঞঁৰ আৰু দুপৰ বেলা উচ্চ-ধ্বনি শুনক।\n১৭কাৰণ সি গৰ্ভতে মোক মাৰি নেপেলালে; তাকে কৰা হ’লে, মোৰ মাতৃয়েই মোৰ মৈদাম হ’লহেতেন, আৰু তেওঁৰ গৰ্ভ সদায় ভাৰী হৈ থাকিলহেতেন।\n১৮মোৰ দিন লাজেৰে অন্ত হবৰ বাবে, পৰিশ্ৰম আৰু শোক দেখিবলৈ মই কিয় গৰ্ভৰ পৰা বাহিৰ হলোঁ?”


মই আৰু মোৰ পৃথিৱী: November 2013\nৱৰ্ল্ড চামিট এৱাৰ্ড আৰু কিছু অনুভৱ\nনতুন দিল্লীৰ ইন্দিৰা গান্ধী আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰৰ পৰা শ্ৰীলংকান এয়াৰলাইনচৰ বিমানখন ৰাণৱেৰ পৰা লাহে লাহে ওপৰলৈ উৰা মাৰিছিল। সৰু খিড়িকীখনেৰে এবাৰ বাহিৰলৈ ভুমুকিয়াই চালো। হাতখন মেলি দিলেই যেন আকাশৰ নীলাখিনি চুই দিব পাৰিম। সৰুৰে পৰাই আকাশখন লৈ আছিল অলেখ হেঁপাহ! ‘স্কাই ইজ দা লিমিট’ বুলি সৰুৰে পৰা শুনি থকা বাক্যশাৰী মনত পৰি গ’ল। লক্ষ্য আছিল কলম্বো, য’ত ২৩ অক্টোবৰৰ পৰা চাৰিদিনীয়া কাৰ্যসূচীৰে আৰম্ভ হৈছিল ‘ৱৰ্ল্ড চামিট এৱাৰ্ড ২০১৩’। এই অনুষ্ঠানতে অসমৰ এটা ইন্টাৰনেট প্ৰকল্পই প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল ভাৰতবৰ্ষক, কলা-পৰ্যটন শিতানত বিশ্বৰ পাঁচটা শ্ৰেষ্ঠ ই-প্ৰকল্পৰ মাজৰ এটা হিচাবে। সেয়াই আছিল আকাশ চোৱাৰ সপোন, যি দিঠকত পৰিণত হৈছিল।\nকলম্বো আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰৰ পৰা ওলায়েই দেখিছিলো আমাৰ বাবে ৰৈ থকা গাড়ীখন। মোৰ যাত্ৰাৰ সংগী হৈছিল এনাজৰী ডট কমৰে এগৰাকী সক্ৰিয় সদস্য আদিত্য ৰঞ্জন দত্ত। এগৰাকী যুৱকে আথে বাথে আমাক আগবঢ়াই লৈ গৈছিল আমাৰ বাবে ৰৈ থকা গাড়ীখনৰ দিশে। গাড়ীখনতে বহি আছিল আব্দুল্লা,সম্পূৰ্ণ নাম আব্দুল্লা আনৱৰ ইউচেফ , E-Inclusion & Empowerment শাখাত বিজয়ী হৈ ছৌদি আৰৱক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি চামিটলৈ অহা এগৰাকী প্ৰতিনিধি। হোটেললৈ যোৱাৰ বাটত কথা পাতি গৈছিলো ছৌদি আৰৱৰ বিষয়ে, তাত চলি থকা ই-প্ৰকল্প আৰু আব্দুল্লাৰ প্ৰকল্পটোৰ বিষয়ে। লগতে উপভোগ কৰি গৈছিলো কেইবাটাও দশকৰ মূৰত শান্তি ঘূৰি ন কৈ ঠন ধৰি উঠা ৰাজধানী চহৰ কলম্বোৰ দৃশ্যাৱলী। ইতিমধ্যে হোটেলখনত গোট খাইছিল বিভিন্ন দেশৰপৰা অহা শতাধিক প্ৰতিনিধি। চিনাকি হৈছিলো বিভিন্ন দেশৰ পৰা অহা প্ৰতিনিধিসকলৰ সৈতে। তাৰ পাছতে সাজু হৈছিলো সন্ধিয়া ৰাষ্ট্ৰপতি সচিবালয়ত হ’বলগীয়া উদ্বোধনী অনুষ্ঠানৰ বাবে। উদ্বোধনী সভা অনুষ্ঠিত হৈছিল শ্ৰীলংকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি সচিবালয় তথা পুৰণি সংসদ ভৱনত। সুসজ্জিত সংসদ ভৱনত শ্ৰীলংকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি মহিন্দা ৰাজাপকচেই উদ্বোধন কৰিছিল ৱৰ্ল্ড চামিট ২০১৩ ৰ। বিশ্বৰ প্ৰখ্যাত তথ্যপ্ৰযুক্তিবিদ সকলৰ সাৰগৰ্ভ ভাষণসমূহেৰে মুখৰিত হৈ পৰিছিল সংসদ ভৱনটো। ২৪ তাৰিখে আছিল আমাৰ প্ৰকল্প এনাজৰী ডট কমৰ উপস্থাপনৰ দিন। প্ৰকল্প উপস্থাপনৰ পাছত যেতিয়া ‘মোবাইল মানডে’ নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটোৰ মুখ্য গৱেষক চিংগাপুৰ নিৱাসী মদনমোহন ৰাৱে কাণৰ কাষতে আহি কৈছিল ‘ব্ৰেভো’ বুলি তেতিয়া মুখত মাথোঁ বিৰিঙি উঠিছিল এক আত্মসন্তুষ্টিৰ হাঁহি। ই-কলা পৰ্যটন শিতানত কেৱল এনাজৰী ডট কমেই আছিল অ-বাণিজ্যিক প্ৰকল্প। স্বাভাৱিকতে জুৰী সদস্যই প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছিল এনে এটা বৃহৎ প্ৰকল্প কেনেদৰে পৰিচালিত হয় অ-বাণিজ্যিক ৰূপত। বুজাই দিছিলো কৰ্মদলটোৰ কৰ্মপদ্ধতি; যেতিয়া নিজৰ কলা-সংস্কৃতিক ৰক্ষা কৰিবলৈ সদা উত্সাহিত হৈ থাকে তেতিয়া স্বত:স্ফুৰ্তভাৱে কাম কাজো হৈ থাকে সম্পূৰ্ণ স্বেচ্ছামূলক ভাবে। অতিকে উত্সাহিত হৈ পৰিছিলো যেতিয়া ‘ঘানা-ইণ্ডিয়া কফি আন্নান তথ্য প্ৰযুক্তি কেন্দ্ৰ’ৰ মুখ্য নিৰ্দেশক ডৰথী গৰ্ডনৰ লগত পৰিচয় হওঁতে চিঞৰি উঠিছিল, “O’ I know Assam, I know enajori”. এয়াই আছিল হয়তো এনাজৰীৰ সাফল্যৰ মুল চাবিকাঠি। ৱৰ্ল্ড চামিট এৱাৰ্ড অনুষ্ঠানটোত অংশগ্ৰহণ কৰি অনুভৱ কৰিছিলো বিশ্বখন তথ্যপ্ৰযুক্তিৰ দিশত বহু দূৰ আগবাঢ়ি গ’ল। নিউজিলেণ্ড, চীন, ফ্ৰান্স, চুইজাৰলেণ্ড, গ্ৰীচ, ফিনলেণ্ড, ইটালী আদি দেশত তথ্যপ্ৰযুক্তিৰ বিপ্লৱ দেখি তবধ মানিছিলো। কিন্তু একে সময়তে উৎফুল্লিতও হৈছিলো উত্তৰ পূব ভাৰতৰ ৰাজ্য এখনে দেশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি একেখন মঞ্চত থিয় দিয়াৰ সুযোগ পোৱাৰ বাবে। ২৬ অক্টোবৰ তাৰিখে অনুষ্ঠিত হৈছিল ৱৰ্ল্ড চামিট এৱাৰ্ডৰ বঁটা বিতৰণী সভা। সাগৰ তীৰত অনুষ্ঠিত এই সভাত যেতিয়া বঁটা গ্ৰহণ কৰিবলৈ মুল মঞ্চলৈ আমন্ত্ৰণ কৰিছিল এক অজান শিহৰণে শিহৰিত কৰি তুলিছিল সমগ্ৰ দেহ মন। কেতিয়াও কল্পনা কৰিব নোৱাৰা এক সন্মান গ্ৰহণৰ দিশে খোজ দিছিলো। প্ৰশস্তি পত্ৰ আৰু ট্ৰফী লওঁতে হোৱা অনুভৱখিনি হয়তো ইয়াত বৰ্ণনা কৰিব নোৱাৰিম। কিছু সময়ৰ বাবে হলেও এক কলাজ ৰূপত উদ্ভাসিত হৈ উঠিছিল এনাজৰীৰ লগত জড়িত দৃশ্যপটসমূহ।\n২০০৯ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহৰ কোনোবা এটা সন্ধিয়া। গুগল টকৰ যোগেদি এজন অনা অসমীয়া বন্ধুৰ সৈতে কথা পাতি আছিলো, কথা প্ৰসংগত ওলাল অসমৰ কথা, অসমৰ বিভিন্ন তথ্য পাতি সমূহ ইন্টাৰনেটত উপলব্ধতাৰ কথা। মোক সি কৈ আছিল মোৰ হাতত ইমানবোৰ সংগ্ৰহ আছে, তেন্তে মই এটা অসম সংক্ৰান্তীয় ব্লগ এটাকে নোখোলো কিয়? কথাটো ময়ো ভাবি চালো ব্লগ এটা নিশ্চয় খুলিব পাৰি। কিন্তু মুৰত খেলাই আছিল অইন এটা কথা হে। এটা ৱেবচাইট আৰম্ভ কৰাৰ কথা, অসম সংক্ৰান্তীয়। কাৰণ সেই সময়ত ইন্টাৰনেটৰ জগতখনত অসম সংক্ৰান্তীয় তথ্যৰ অভাৱ ঘটিছিল বাৰুকৈয়ে। সন্ত্ৰাস,হিংসা,বন্ধ,আন্দোলন আদিৰে ভাৰাক্ৰান্ত অসম খনক এক বেলেগ ৰূপত উপস্থাপন কৰাৰ সপোন দেখিছিলো বহু দিনৰেপৰা। সমস্যাৰ কথা আলোচনা কৰি থকাতকৈ সমাধানৰ এক অংশ হোৱাৰ পন লৈছিলো। ভবামতে কাম, ছচিয়েল নেটৱৰ্কিং চাইট অৰ্কূটৰ যোগেদি চিনাকি হোৱা কেইবাগৰাকীও বন্ধু-বান্ধবীৰ লগত আলোচনা কৰিলো। এওঁলোকো যথেষ্ট আগ্ৰহৰে আগবাঢ়ি আহিল এই প্ৰকল্পত সেৱা আগবঢ়াবলৈ। বাচি ল’লো - এনাজৰী নামটো। সহজ, মিঠা আৰু অৰ্থপুৰ্ণ! আৰ্থিক ভাৱে কাৰো পৰা সহায় নোলোৱাকৈ নিজৰ পকেটৰ ধনেৰেই আৰম্ভ কৰিলো এনাজৰী ডট কমৰ প্ৰাৰম্ভিক কাম কাজ। যিহেতু প্ৰায়খিনি কাম আমাৰ এনাজৰী পৰিয়ালৰ সদস্য সকলে স্বেচ্চাই আৰম্ভ কৰিলে, সেইবাবে আৰ্থিক ভাৱে সিমান সমস্যাৰ সন্মুখীন নহ’লো। হাতত সময় বান্ধি ল’লো দুমাহ; দুমাহৰ ভিতৰত আমি এনাজৰী সাজু কৰি উলিয়াম। কথামতে কাম, দিন ৰাতি একাকাৰ কৰি আমি কেইজনমান লাগি গ’লো কামত। তাৰ পাছতে দিল্লীৰ পৰা আহি গুৱাহাটীত আৰম্ভ হৈছিল উন্মোচনী সভাৰ কাম কাজবোৰ। অৱশেষত ২০১০ চনৰ ১৩ মাৰ্চ তাৰিখে গুৱাহাটী প্ৰেচ ক্লাবত শুভ উদ্বোধন কৰা হ’ল এনাজৰী ডট কমৰ। তাৰ পাছতে ইন্টাৰনেটৰ ৰাইজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া আছিল চমকপ্ৰদ। কাহানিও আশা কৰা নাছিলো এনাজৰী ডট কমে ইমান সোনকালে সকলোকে মৰমেৰে বান্ধি পেলাব বুলি!\nতিনিবছৰীয়া পৰিক্ৰমাটোত কেইবাটাও সফলতাৰ ঢৌৱেও চুই গ'ল এনাজৰী ডট কমক। প্ৰথম সাফল্য আহে ই নৰ্থ ইষ্ট বঁটাৰ যোগেদি, য'ত এনাজৰী ডট কমে লাভ কৰে ‘জুৰীৰ বিশেষ' বঁটা। আনহাতে তাৰ কিছুদিনৰ পাছতে আহে আন এক বৃহৎ সাফল্য, মন্থন ছাউথ এছিয়া আৰু এছিয়া পেচিফিক ২০১২ বঁটা এনাজৰী ডট কমৰ বাবে হৈ পৰে এক বৃহৎ সাফল্য। ৱৰ্ল্ড চামিট এৱাৰ্ড ২০১৩ বঁটাৰে যেন এনাজৰী ডট কমে আকাশখন চুলে।\nএনাজৰী ডট কম যোগে বিভিন্ন প্ৰকল্পৰ কাম ইতিমধ্যেই চলি আছে। ‘লিপ্যন্তৰ প্ৰকল্প’ৰ অধীনত অনুবাদ কৰ্মদলৰ সহায়ত বিভিন্ন অসমীয়া লেখা মেলাৰ ইংৰাজীলৈ অনুবাদৰ কাম তথা ইউনিকোড কৰ্মদলৰ কামো সমানে চলি আছে। লগতে সংৰক্ষণ চলি আছে অসমীয়া গীত-মাত,আলোকচিত্ৰ, পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থৰ ডিজিটেল ৰূপ আৰু বহুতো। বৰ্তমান সম্পূৰ্ণৰূপে কাম কাজ কেন্দ্ৰীভূত কৰা হৈছে এনাজৰী ডট কমৰ অভিলাষী আঁচনি সাহিত্যৰথী ডট কমৰ ওপৰত, য’ত ৰসৰাজৰ সমগ্ৰ ৰচনাসমূহ ডিজিটেল ৰূপত প্ৰকাশ কৰাৰ প্ৰস্তুতি তুংগত। ইতিমধ্যে মুক্তি দিয়া এই ৱেবচাইটটো অহা এবছৰৰ ভিতৰত সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে। সুৰৰ এনাজৰী ডট ইনফোত অন্তৰ্ভূক্তকৰা হৈছে তেৰশৰো অধিক পুৰণি গীত। ইয়াৰে শতাধিক গীত গ্ৰামোফোন যুগৰ।\nব্যক্তিগত ৱেবচাইট হিচাবে আৰম্ভ কৰিম বুলি ভবা এনাজৰী ডট কম এতিয়া এটা সামাজিক সংগঠন। এনাজৰীৰ তিনিবছৰীয়া যাত্ৰাত দেশ-বিদেশৰ আলোচনী-পত্ৰিকাসমূহে যিদৰে এই প্ৰকল্পটোক প্ৰশংসাৰে ওপচাই দিলে সেয়া অকল্পনীয়। পঢ়ুৱৈৰ এই উত্সাহ সমুহেই এনাজৰী ডট কমৰ মূল চালিকা শক্তি। যিমানেই বাধা সম্মুখত থিয় দি নাথাকক কিয়, এনাজৰীৰ বান্ধোনডাল কেতিয়াও সোলোক ঢোলোক হৈ নপৰে। অসমত এই ই-বিপ্লৱ চলি থাকিব,ই আমাৰ তৰফৰ পৰা আপোনালোকলৈএক প্ৰতিশ্ৰুতি!\nPosted by হিমজ্যোতি at 11:04 PM3comments:\nবিষয়বস্তুঃ ব্যক্তিগত, সংগীত, সমাজ