কাগজৰ বাঘ, চেনেলৰ ডন! – নিশিকুটুম্ব লেখাৰু – ফটাঢোল\nকাগজৰ বাঘ, চেনেলৰ ডন! – নিশিকুটুম্ব লেখাৰু\n: চলিবলৈ বৰ অসুবিধা হৈছে। আপোনালোকে জানেই সকলো। – মই তলমুৰ কৰি হাতৰ কলমটো পিটিকি পিটিকি লাহে লাহে কৈ গলো। পেটটো কলমলাই উঠিল।\n: এনেদৰে কিছুদিন গলে মোৰেই খাব-ববলৈকো অসুবিধা হ’ব। – অকণো নোৰোৱাকৈ আকৌ একেলেথাৰিয়ে কৈ গলো। মোৰ সমুখত ঠিয় দি থকা মানুহকেইজনৰ মুখত ভাৱলেশহীন অভিব্যক্তি। মই অলপ বিৰক্ত হ’লো। ভোক লাগিছে। কিন্তু কথাখিনি আজিয়েই কৈ শেষ কৰিব লাগিব। নহলে দেৰী হৈ যাব। পিছলৈ সুযোগ নাপাম। আকৌ আৰম্ভ কৰিলো।\n: মই নোৱাৰিম আৰু। গতিকে আপোনালোকে নিজেই ভবিষ্যতৰ কথা ভাবক। কাইলৈৰ পৰা আপোনালোকে কাকতৰ অফিচলৈ আহিব নালাগে। মই অফিচৰ বাকীবোৰক কৈ দিম। সিদিনা মন্ত্ৰীৰ সৈতে বিলোৱা সাহায্যৰ টোপোলাকেইটামান আমাৰ অফিচৰ গাড়ীতেই ৰৈ গৈছিল। চাউল, দাইল, নিমখ আনকি আলুও আছে। মই নিজেই ফাঁচীবজাৰৰ জৈনৰ পৰা ভাল আলুৰ বস্তা অনাইছিলো। এটা টোপোলা লৈ যাওক। যাওক এতিয়া! ঐ মিণ্টু, চাই দে অল্প!\nশেষৰ কথাখিনি অলপ টানকৈয়ে কৈ মই মোৰ বিশ্বাসী বঙালী লগুৱাটোৰ ফালে চালো। মই বাহিৰত যিমানেই জাতীয়তাবাদী দেখুৱালেও বঙালী মানুহৰ সৈতে কথা কবলৈ হ’লে মুখত আধাভঙা বঙালীহে ফুটে। আনকি অসমতে চাৰিপুৰুষ পাৰ কৰা কোনোবা বিহাৰী, মাৰোৱাৰী আদি লোকৰ সৈতেও ‘খাতাহে-যাতাহে’কৈ হলেও হিন্দী দুফাকিমান গালেহে মোৰ দেহাটো সুত পৰে।\n: ছাৰ, ছাৰ! মানে মানে… – নলবাৰীৰ ছোৱালীজনীয়ে কিবা এষাৰ কব খুজিলে। আনকেইজনেও হয়ভৰ দি কিবা দুষাৰমান কবলৈ খুজিলে।\n: চাল্লা……! ওলাই যা এতিয়াই! মোৰ কথা ফাইনেল! চাল্লা……- মোৰ মুখেৰে অশ্লীল গালি দুষাৰমান ওলাই আহিলেই। কিমান আৰু ভদ্ৰলোকৰ ভাওঁ দিম? মোৰ মুখত তেনে কথা শুনি লগুৱাটোৰ বাহিৰে আনবোৰ হতভম্ব হ’ল। কাৰো মুখত মাত নোলাল।\n: চলৌ! – লগুৱাটোৱে সি এই সুযোগতে সকলোকে ঠেলি-হেচি কোঠাটোৰ পৰা উলিয়াই নিলে। হেঁচা-ঠেলা কৰোঁতে সি ছোৱালীজনীৰ গাত দৃষ্টিকটুভাৱে হাত দিয়া কথাটোত মোৰ চকু পৰিলেও মই মুখেৰে একো নকলো।\n: পা মজা এতিয়া! মই কিমানদিন চেষ্টা কৰিলো, ধৰা নিদিলি। ধৰা দিলে আজি এনে অৱস্থা নহলহেঁতেন। পিছে এতিয়া কেনে মজা! – মনে মনে ভাবিলো।\nছোৱালীজনীৰ ঘৰ নলবাৰী জিলাত। দেউতাক নাই। বৃদ্ধা মাকৰ সতে দুটাকৈ বেমাৰী ভায়েকৰ আলপৈচানো তায়েই ধৰিব লাগে। বয়স প্ৰায় ভাটি দিলেই। নিজৰ বিয়া-বাৰুৰ কথা নাভাবি এই সৰু চাকৰিটোও কৰিয়েই কোনোমতে চলি আছিল। পিছে আজি ময়েই চাকৰিটোৰ মুদা মাৰি দিলো। উপায় নাই। কম্প্ৰমাইজ নকৰিলে সকলো এদিন এনেকৈযে শেষ হ’ব।\nআকৌ পেটটোৱে কলমলাই উঠিল। ভোকত প্ৰাণ যোৱা যেন অৱস্থা হৈছে। পুৱাও ভালকৈ একো খোৱা নহল। যোৱানিশা পাৰ্টি এটা আছিল। তাতেই খোৱা। কালি নিশা মনজিতৰ ফাৰ্ম হাউচলৈ গৈছিলো। নিশাৰ সাজ খাবলৈ সি নিমন্ত্ৰণ কৰিছিল। এইহেন আকালৰ সময়তো তাৰ ফাৰ্ম হাউচত বিধে বিধে খাদ্যৰহে পয়োভৰ। সি অৱশ্যে এনেয়ে ৰঙীন মানুহ। নিশা হলেই সি সুন্দৰী যুৱতী-মহিলাৰ সান্নিধ্য বিচাৰি ছচিয়েল মিডিয়া তোলপাৰ কৰি দিয়ে। লেনিয়াই লেনিয়াই নিশা মেচেজ কৰে, তাৰ ফাৰ্ম হাউচলৈ বিশেষ কথাৰ বাবে মাতে। পিছে বহুকেইবাৰ সি এইবোৰৰ বাবে বহুতৰে পৰা কিল-গতা-ভুকু-থলামুৰিও খাইছে। বহু সাংবাদিকেই তাৰ এইবোৰ কথা জানে। পিছে কি হ’ব। জাতীয়তাবাদী নাম লিখা বাঘৰ ছাল এখন গাত লৈ সি ভেড়াৰ দৰে বেবাই থাকিলেও বেছিভাগেই তাক বাঘ বুলিয়েই প্ৰতিপন্ন কৰিব খোজে। সেয়ে সিয়ো নিজৰ বেপাৰ চলাই যাবলৈ সুবিধা পাইছে।\nএতিয়া সমগ্ৰ দেশজুৰি লকডাউন, পুলিচৰ পহৰা, বয়বস্তুৰ নাটনি। গধূলি হলেই কোনেও বাটলৈ ওলাব নোৱাৰে। পিছে আমাৰ দৰে কাকত, টিভি চেনেলৰ বৰমুৰীয়াৰ বাবে এইবোৰ অৰ্থহীন কথা। কাজেই কালি নিশা মই তাৰ ফাৰ্মহাউচতে নিশাৰ সাজ খাওঁ বুলি ওলাই গৈছিলো। সিয়ো আপ্যায়নত কোনো ত্ৰুতি ৰখা নাছিল। ফৰেষ্ট ডিপাৰ্টমেণ্টৰ কোনোবা এজন দুৰ্নীতিপৰায়ণ বিষয়াৰ হতুৱাই সি তাৰ ফাৰ্মহাউচত হৰিণৰ মাংসৰো যোগাৰ কৰিছিল। একেদৰে চৰকাৰৰ পৰ্য্যটন আৰু সাংস্কৃতিক বিভাগৰ বাৰাণ্ডাতে বেছিভাগ সময় লেটি লৈ থকা ভকতীয়া ঠিকাদাৰ এটাৰ হতুৱাই কেইজনীমান হৰিণীনয়নাও যোগাৰ হৈছিল। মুঠতে পাৰ্টিটো ভালেই চলিছিল। নিশা ঘৰ আহি পোৱাৰ সময়ত মোৰ হুচ নাছিল।\nআন সময়ত নিশা কোনোবা ‘বেচেৰা’ক এনে অৱস্থাত পোৱা হ’লে মোৰেই চেনেল আৰু কাকতকেইখনে একেবাৰে বাৰ বজাই দিলেহেতেন! আনকি দুগৰাকী প্ৰাপ্তবয়স্ক প্ৰেমিক-প্ৰেমিকাৰ একান্ত অন্তৰংগ মুহূৰ্তখিনিকো ‘ব্ৰেকিং নিউজ’ বুলি মা-মছলা সানি পৰিবেশন কৰাত মোৰেই চেনেলটোৰ প্ৰায় আটাইবোৰেই সিদ্ধহস্ত।\nআন নালাগেই। মোৰেই চেনেলৰ শ্ৰীমান নিচুকনি শইকীয়াৰ কথা সকলোৱে জানে। টিভিৰ পৰ্দাত তেৰা সাক্ষাত বিনয়ৰ অৱতাৰ, পিছে পৰ্দাৰ আঁৰত ৰুক্ষ, বদমেজাজী, অভদ্ৰ। সকলোৱেই জানে, কোনেও ফুটাই নকয়। কেতিয়াবা পিছে কথাৰ ফাকতে অভদ্ৰামিবোৰ ওলাই যায়। তেৰাই এবাৰ অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সংগীত শিল্পীক সুধিছিল, “আপোনাৰ বিয়া হোৱা ইমান দিন হ’ল। এতিয়াও কেঁচুৱা হোৱা নাই যে! কিয়?”\nএনেবোৰ একান্ত ব্যক্তিগত কথা মুকলিকৈ সুধিবলৈ ঘোকোট গাঁৱৰ পদূলিশুঙাকেইটাইও সাহস নকৰে। পিছে গুৱাহাটীৰ টিভিৰ ষ্টুডিঅ’ নহৈ আন ঠাইত হলে তেৰাৰ নাক-মুখ ভাঙি, মহাভাৰতৰ জয়দ্ৰথৰ দৰে আধাকেচেলুৱাকৈ মুৰৰ চুলি খুৰাই, ধৰা পৰা গৰুচোৰৰ দৰে চুণৰ ফোট দি, ডিঙিত ভঙা টিন আঁৰি ভালকৈ এসেকা দিহে এৰি দিলেহেঁতেন।\nপিছে সেইবোৰ বাদ দিলো। ইতিমধ্যে মোৰ দুপৰীয়াৰ আহাৰ আহি মোৰ কোঠালিত উপস্থিত হৈছিল। মোৰ দুপৰীয়াৰ আহাৰ দুবিধ। এবিধ পেটৰ, আনবিধ দেহ-মন সকলোৰে! হেঃ হেঃ!\n: আহা! বহা। ভোক লাগিছে, সোনকালে আৰম্ভ কৰো! – মই ‘খাদ্য’ আৰু ‘খাদ্যধাৰিণী’লৈ চাই মিচিকিয়াই হাঁহি কলো।\nবঙালী লগুৱাটোৰেই কাম এইবোৰ। একো নোকোৱাকৈয়েই বহু বুজে আৰু সেইমতে আয়োজন কৰে। জীৱনত বহু কষ্ট কৰিলো। এতিয়া আৰামৰ দিন। এতিয়া কাকো খাতিৰ কৰিবলৈ নাই। সকলোৰে লগত মিলামিছা কৰি থাকো। আনকি দেখাক দেখুৱাই মহাপ্ৰতাপী মন্ত্ৰীজনাৰ সৈতে অহি-নকুল সম্পৰ্ক। প্ৰতিদিনেই কাকতৰ প্ৰথম পৃষ্ঠাত মন্ত্ৰীজনাৰ কথাই প্ৰতি সমালোচনা, প্ৰতিদিনেই মোৰ চেনেলৰ প্ৰাইম টাইমত মহাপ্ৰতাপী মন্ত্ৰীজনাৰ কিবা নহয় কিবা ক্ষুদ্ৰ কথাক লৈ থকাসৰকা আলোচনা।\nপিছে জনাসকলে জানে, যে তেখেতৰ সৈতে মোৰ ভিতৰপকীয়া সম্পৰ্কভাগি বেলেগ। মানে লোককে দেখুৱাই কেটেৰাই মাতিবা, ভিতৰি নেৰিবা বেথা। আনকি মোৰ পৰিয়ালৰ বিবাহ-সম্প্ৰদান-কাজ-কৰ্ম আদি সকলো অনুষ্ঠানতে তেখেত বিশেষভাৱে নিমন্ত্ৰিত অতিথি। এনেধৰণৰ কোনো অনুষ্ঠানতে তেখেতৰ অনুপস্থিতি দেখা নাই। মানে মহাপ্ৰতাপী মন্ত্ৰীজনাই কোনো দিনেই সুৰসুৰকৈ আহি মনে মনে বাতি-চেট এটা দি বিলনীয়াই থালত তুলি দিয়া দুই এপদ খোৱাবস্তু গোগ্ৰাসে গিলি ৰভাৰ পিছফালেৰে পলায়ন কৰাৰ লেখিয়া নহয়। পৰিয়ালৰ সৈতে আহি সকলোকে মাত লগাই থালখন চেলেকি চেলেকি উদং কৰি বীৰদৰ্পে প্ৰস্থান কৰা মহাপ্ৰতাপী মন্ত্ৰীজনাৰ কথাই বেলেগ!\nএইবোৰ ভাবি ভাবি মোৰো দুপৰীয়াৰ খাদ্যখিনি খোৱা শেষ হ’ল। ‘খাদ্যধাৰিণী’ৰ মিচিকিয়া হাঁহি। ইয়াৰ পিছৰ সময়খিনি মোৰ বাবে জিৰণিৰ সময়। এইবাৰ ‘খাদ্যধাৰিণী’য়ে কোঠাটোৰ দুৱাৰখনৰ খিলিটো লগাই দি মোৰ ওচৰলৈ আহি কাষতে বহি ল’লে। আঃ! কি যে প্ৰশান্তি। মই ভাৱনাৰ সাগৰত বুৰ গলো।\nএই যে আমাৰ দৰে কাকত, চেনেল, আলোচনীৰ মালিকবোৰ! কিমান যে ক্ষমতা, কিমান যে প্ৰতাপ। পিছে মোৰো বহু কথা এনেকৈয়ে কবলৈ থাকি যায়। কেতিয়াবা মোৰো মহাপ্ৰতাপী মন্ত্ৰীৰ দৰে সাক্ষাৎকাৰ দিবলৈ মন যায়। মহাপ্ৰতাপী মন্ত্ৰীজনাৰ জৰী এডালৰ দৰে লেহুকা মেৰুদণ্ডৰ লেমটৌ এগৰাকী আছে। তেৰাক দেখিলেই ‘টম এণ্ড জেৰী’লৈ মনত পৰে, পিছে এখেত নিগনি হলেও ‘জেৰী’ৰ দৰে স্মাৰ্ট নহয়, তাৰ ওলোটাহে! মহাপ্ৰতাপী মন্ত্ৰীয়ে মেলে-মিটিঙে নিজৰ কথাখিনি মন খুলি কবলৈ সুবিধা নাপালেই নিগনি মানে ‘জেৰী’ৰ আগত বহি লয়। তাৰ পাছত এফালৰ পৰা বলকি যায়। ইফালে সাক্ষাৎকাৰগ্ৰহণকাৰী ‘জেৰী’য়ে ফান্দত পৰা অকণমানি বটা নিগনিটোৰ দৰে ভয়ে ভয়ে ‘ও’, ‘হয়’, ‘ঠিকেই’, ‘একেবাৰে ঠিক’, ‘একদম’ আদি শব্দকেইটামান কৈয়েই সময়খিনি কটাই দিয়ে।\nআচলতে এই খবৰ বা বাতৰিৰ ব্যৱসায়ত ইমানদিনে থাকি মই পকি গৈছো। এই কাৰবাৰটোৰ নাড়ী-নক্ষত্ৰ মোৰ আঙুলিৰ মুৰত। আনহে নালাগে মোৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ দৰমহাভোগী বহু সাংবাদিকেই ‘প্ৰেছ’ লিখা ষ্টিকাৰ এটাৰ বলতেই অনবৰতে ‘ফ্ৰেছ’ টকা, ৰমণী, সম্পত্তি ভোগ কৰিব পাৰে। প্ৰতিদিনেই ‘নিউজ’ সমূহৰ দৰদাম চলে।\n: “হেল্ল’! আপোনাৰ এটা নিউজ আছে, দিম নেকি?” – এইষাৰেই সোণসেৰীয়া কথা।\nখবৰ প্ৰকাশ নকৰিলে বেছি লাভ। কেতিয়াবা খবৰ প্ৰকাশ কৰিলেও বিপৰীত পক্ষৰ পৰা গধূৰ টোপোলা লাভ হয়। ব্লেকমেইল, সুবিধাবাদী ৰাজনীতি, কেলেংকাৰী গাপ দিয়া, কোনোবা নিৰপৰাধীৰ নামত ভুৱা খবৰ উলিয়াই সামাজিক জীৱন ধ্বংস কৰা আদি কাম আমাৰ বাবে বাওঁহাতৰ খেল।\nযদি কোনোবা সাধাৰণ মানুহে বৃক্ষৰোপণ, নিস্বঃজনক সহায়, দুখীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক সাহায্য প্ৰদান আদি কাম কৰে, তেন্তে আমাৰ কাকত চেনেল আদিত এইবোৰ বাতৰি ওলোৱাৰ কথাও নুঠে। পিছে কোনোবা বিশেষ ব্যক্তিয়ে দুই কেজি চাউল, এককেজি আলু বিলায় বা শিলনীয়া শুকান ঠাইত এটা গছপুলি ৰুই ভেঁকোভাওনা এখন কৰে আমাৰ চেনেল, কেমেৰা, কাকতত সকলো বাতৰি পাব।\nআমাৰ কামকাজত হকাবধা কৰিবলৈও কোনো নাই। সকলো হাতৰ মুঠিত। আনহে নালাগে গুৱাহাটীৰ মাজমজিয়াতে সকলো বাঘা বাঘা, চোকা টেকেলা সদৃশ বাতৰি বুটলি ফুৰা সকলৰ এটা ক্লাৱ মানে মিটিংঘৰ আছে। পিছে সৌ সিদিনালৈকে মিটিংঘৰটোৰ সম্পাদকৰ তুলনাত তাৰে চৌহদৰ কেণ্টিনখনৰ ৰান্ধনিজনৰহে সন্মান বেছি আছিল! সেই মিটিংঘৰটোৰ চৌহদৰ কেণ্টিনৰ ছাগলী মাংসৰ জোলখনৰ সোৱাদেই সুকীয়া!\nসৰিয়হৰ ডুলিতেই ভুত! মানে চাৰিওদিশে খবৰ বিচাৰি ফুৰা সত্যসন্ধানীসৱৰ মিটিংঘৰটোৰ কমিটিখনে ১৮ বছৰলৈ নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত নকৰি নিজৰ খেয়ালখুচিমতে চলি আছিল হেনো। কিবা কিবি কুৰুং কাৰাং চলাৰ পাছত সৌসিদিনা প্ৰায় ডেৰযুগৰ পাছত নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হ’ল। তাকো কৰিবলৈ লোৱাৰ সময়ত মিটিংঘৰটোৰ নতুন কমিটি আহিলে ইনকামত কিবা হীন-দেঢ়ি হব বুলি বিধি পথালি দিয়া মানুহজন কোন আছিল জানেনে? ছাগলী মাংসৰ থপথপীয়া জোল বিলাই ফুৰা কেণ্টিনখনৰ পোৱালিটো নহয়, সাক্ষাৎ মিটিংঘৰৰ পুৰণি সম্পাদকজন!\nমানে মিটিংঘৰৰ কেণ্টিনৰ মাংসৰ জোল বিলনীয়াজনে এটা কথাত নিশ্চিত আছিল যে তেওঁ ইমান দিনে ‘ইমানদাৰী’ৰেই কেণ্টিনখন চলাইছিল। তেখেতৰ চকী নলৰে। মাংসৰ জোলখনেই তেখেতৰ কামৰ প্ৰমাণ। পিছে মিটিংঘৰৰ সেই সময়ৰ সৰ্বেসৰ্বা তথা হাত দীঘল ‘নৱ ঠাকুৰ’ৰ হাত দুখন দুৰ্নীতিৰ বোকাত পঁচি গেলি শ্বোলেৰ ‘ঠাকুৰ’ৰ দৰে নোহোৱা হবলৈ অকণো বাকী নাছিল!\nগতিকে এনেবোৰ সংগঠনে মোৰ কিডাল কৰিব?\nআজি মোৰ পুৰণি সাপ্তাহিক কাকত এখন বন্ধ কৰি দিলো। দৈনিকখন ভালকৈয়ে চলি আছে, টিভি চেনেলটোও ৰমৰমীয়া, ৱেব-পৰ্টেলটোও ঠিকেই চলি আছে, আলোচনী এখনো আছে। তথাপিও মহামাৰী, আকালৰ দিনত এনে এটা সিদ্ধান্ত লবলৈ মোৰ অকণো সময় নালাগিল।\nমোৰো বহু কষ্ট হৈছে, প্ৰতি বছৰে এখনকৈ কোটি টকীয়া গাড়ী কিনো৷ আজি বহু বছৰৰ পৰা এই কথাটোৰ অকণো সলনি হোৱা নাই। পিছে এইবাৰ এতিয়ালৈ নোৱাৰিলো। হয়, মোৰ চেনেল, ৱেৱ-পৰ্টেল আৰু দৈনিক কাকতখনে ইনকাম কৰি আছে। পিছে এই সাপ্তাহিকখনহে গলগ্ৰহ হৈছিল। সেয়ে বন্ধ কৰি দিলো। এই লকডাউনত মিছামিছি এমখাক পুহি ৰখাৰ দৰকাৰ নাই।\nছচিয়েল মিডিয়াত কেইদিনমান গৰম গৰম কথা চলিব। জীৱনত কোনোদিনেই সাপ্তাহিকখনৰ কপি এটা কিনি নোপোৱা কেইটামানেও বৰ বৰ কথা কব। পিছে ময়ো কম নহয়। দুদিনমান পিছতেই মই এখন বগা কাগজত সাপ্তাহিকখন যে বন্ধ হোৱা নাই, সকলো ঠিকেই আছে বুলি এবকলা লিখুৱাই কৌশলেৰে ছচিয়েল মিডিয়াতে প্ৰচাৰ কৰাই দিম। তলত কাৰো নাম পদবী নথকা কাগজখন দেখিও সকলোৱে সেইফালেই তাপ মাৰিবই। মই জানো।\nআজিয়েই সাপ্তাহিকখনৰ কৰ্মচাৰীকেইজনক বিদায় দিলো। মই পিছে সিমান বেয়া মানুহ নহও। পৰোপকাৰী, দয়ালু। সেয়ে সকলোকে এসেৰকৈ চাউল, আধাপোৱা দাইল, নিমখ এজেবা আৰু চাৰিটাকৈ আলু দিহে সন্মানসহকাৰে বিদায় দিছো। বস্তুখিনি ফাঁচীবজাৰৰ জৈনৰ পৰা বিলাবলৈ অনা, অৱশ্যে ফ্ৰিকৈ। এইবোৰ কামত মই পইচা দিয়া মনতেই নপৰে! বিধায়কে যদি বানপীড়িতক গাইপতি চাৰিটাকৈ আলু, সাংসদ মহোদয়ে এপেকেটকৈ বিস্কুট, আন এজনে এপেকেটকৈ ভুজিয়া বিলায়েই ৱাহ ৱাহ লব পাৰে তেন্তে মই কিয় বেছিকৈ দিম? দুদিনমান বু-বু বা-বা চলিব। পিছত সকলো শান্ত হ’ব।\nকোনেও এইবোৰ নলগা জেঙত লাগি নুফুৰে। আনকি এই যে টিভিত ডিঙিৰ সিৰ ফুলাই চিঞৰি ফুৰা এংকৰি-বেংকৰিবোৰ, বাতৰি কাকতৰ প্ৰথম পৃষ্ঠাতেই সম্পাদকীয় ষ্টাইলত জোৰদাৰ লেখা লিখা বাঘা বাঘা সকলৰো নিজৰ সহকৰ্মীসকলৰ সপক্ষে মাত মাতিবৰ পৰত কিয় দুই ভৰিৰ মাজত নেগুৰ সোমায় সেইটোহে আচৰিত কথা! সৰু সৰু কথাতে নিতৌ টিভিত মুখৰ ফেন বাহিৰ কৰাসকল বা কাকতৰ পৃষ্ঠাত বিদ্ৰোহৰ অগনি সৃষ্টি কৰা ভদ্ৰলোকগণে নিজৰ প্ৰতিষ্ঠানত কম দৰমহাত খটুৱাই থকা কৰ্মীসকলৰ কথা জানিও নজনাৰ ভাওঁ জোৰা কথাবোৰত মই বৰ আমোদ পাওঁ। সৰু সৰু কথাতে সংবাদ প্ৰতিষ্ঠানৰ সাধাৰণ কৰ্মচাৰীসকলক চাকৰিৰ পৰা খেদা, আনকি গৰ্ভৱতী হোৱা বাবেই চাকৰিৰ পৰা খেদা আদি কথাৰো মুখ ফুটাই প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ এইসৱৰ কলিজাত যে দম নাই সেয়া মই ভালকৈ জানো।\nসেয়ে মই কাকো কেৰেপ নকৰো। মাফিয়া ডনৰ দৰে থাকো। বুঢ়া হলেও নতুন নতুন ষ্টাইল মাৰিবলৈ যত্ন কৰো। আজিকালি অনবৰতে ক’লা চশমা আৰু এটা ফেল্টহেট পিন্ধি থাকিবলৈ লৈছো। মানে মাফিয়া ষ্টাইলৰ আদব-কায়দাত চলিবলৈ লৈছো। নিজৰ বাবে অসমীয়া নাম এটাও ভাবিছো।\n“অসমীয়া প্ৰতাপী দন ”\n« ভাবীপত্নী – নীলাক্ষী কাকতি\nএইটো কি, বাপ ৰে।\nবিন্ধি যাব, ডেই-পুৰি যাব দেই\nতামাম লাগিল দেই৷ একদম ফালি দিয়া বুলি কয় যে৷ সেইটো!\nকটা ঘাঁত চেঙা তেল দিয়াদি দিছে। উচ্চ স্তৰীয় ব্যংগ। চেল্যুট হে দিলোঁ দেই।\nঅতি বাস্তৱ আৰু সাহসী ব্যংগ। চৰিত্ৰবোৰ চকুৰ আগতে দেখা পালোঁ। সংবাদ জগতৰ ভিতৰুৱা দুৰ্নীতি অনীতিবোৰ মুকলিকৈ লিখা বাবে আপোনাক ধন্যবাদ। এই বিলাক লিখনি ফটাঢোলৰ সম্পদ


Sofradex F in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Sofradex F ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nSofradex F in Assamese\nSofradex F ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Sofradex F Price and Pack Size in Assamese - Sofradex F ar mulya aaru pakor size\nSofradex F ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Sofradex F Benefits & Uses in Assamese- Sofradex F ar laabh aaru byavaharsamuh\nSofradex F ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Sofradex F Dosage & How to Take in Assamese - Sofradex F ar paali aaru xeya kenedore lobo\nSofradex F ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Sofradex F Side Effects in Assamese- Sofradex F ar parshwakriyasamuh\nSofradex F সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Sofradex F Related Warnings in Assamese- Sofradex F xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Sofradex Fৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Sofradex F with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Sofradex F ar gurutor kriya-pratikriya\nSofradex F মতভেদসমূহ- Sofradex F Contraindications in Assamese- Sofradex F nishedhsamuh\nSofradex F ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Sofradex F in Assamese- Sofradex F ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Sofradex F ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Sofradex F Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Sofradex F kriya-pratikriya\nSofradex F ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Sofradex F Benefits & Uses in Assamese - Sofradex F ar laabh aaru byavaharsamuh\nSofradex F তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nSofradex F ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Sofradex F Dosage & How to Take in Assamese - Sofradex F ar paali aaru xeya kenedore lobo\nSofradex F-ৰ উপাদানসমূহ - Sofradex F Active Ingredients in Assamese - Sofradex F-ar upadaansamuh\nSofradex F ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Sofradex F Side Effects in Assamese - Sofradex F ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Sofradex F ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nSofradex F সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Sofradex F Related Warnings in Assamese - Sofradex F xonkranta xatarkatabanisamuh\nSofradex F-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nSofradex F ৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া নাই।\nSofradex F-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nSofradex F ৰ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া নাই।\nবৃক্কত Sofradex F কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nSofradex Fৰ ব্যৱহাৰে বৃক্ক ৰ ওপৰত কোনো ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ নেপেলায়।\nযকৃতত Sofradex F কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ৰ বাবে Sofradex F সম্পূৰ্ণৰূপে সুৰক্ষিত।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Sofradex F ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ৰ বাবে Sofradex F ক্ষতিকাৰক নহয়।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Sofradex Fৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Sofradex F with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Sofradex F ar gurutor kriya-pratikriya\nSofradex F তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nSofradex F মতভেদসমূহ - Sofradex F Contraindications in Assamese - Sofradex F nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Sofradex F লোৱা অনুচিত যাতে -\nSofradex F ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Sofradex F in Assamese - Sofradex F ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Sofradex F-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Sofradex F আসক্তি সৃষ্টি কাৰক বুলি কোনো সাক্ষ্য নাই।\nSofradex F আপোনাক টোপনি নলগায় বা তন্দ্ৰাচ্ছন্ন নকৰে। আপুনি মেচিন আদি চলাব পাৰে।\nহয়, Sofradex F লোৱাৰ কোনো পাৰ্শ্চক্ৰিয়া নাই।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Sofradex F ব্যৱহৃত নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Sofradex F ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Sofradex F Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Sofradex F kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Sofradex Fৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Sofradex F লোৱাট নিৰাপদ।\nমদ আৰু Sofradex Fৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nSofradex F লৈ থকা অৱস্থাত মদ্যাপন কৰাটোৱে পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি নকৰে। যাহওক, আপুনি সাৱধান হোৱাটো আপোনাৰ বাবে মংগলজনক।\nSofradex Fৰ পৰিপূৰকসমূহ - Substitutes for Sofradex F in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Sofradex F লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Sofradex F ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Sofradex F সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Sofradex F ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Sofradex F সেৱন কৰে?


আইন আদালত - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome LAW MONALI-C-DUTTA আইন আদালত মনালী-চি-দত্ত আইন আদালত\nxukhdukh.com February 25, 2018 LAW, MONALI-C-DUTTA, আইন আদালত, মনালী-চি-দত্ত,\nআশুমলৰ পৰা পাপনলৈঃ আচৰণ আৰু আইন\nঅধিবক্তা মনালী চি দত্ত\nমানুহৰ আচৰণ আৰু চৰিত্ৰ একেদিনাই গঢ় নলয়। এয়া এক অবিৰত প্ৰক্ৰিয়া। ঘৰ পৰিয়ালৰ পৰিবেশ, সংস্কাৰ, জ্যেষ্ঠ জনৰ প্ৰভাৱ আদিৰ দ্বাৰা মানুহ এজনৰ জীৱনৰ গতিৰ লগে লগে সমান্তৰালভাৱে আচৰণবোৰ গঢ় লয়। চৰিত্ৰ এজোপা গছ বুলিলে সুনাম তাৰ ছাঁ বুলিও কব পৰা যায়।\nআচলতে প্ৰতিজন মানুহেই দেৱশিশু হিচাবে জীৱন আৰম্ভ কৰে, একদম নিস্পাপ ৰূপত। জীৱনৰ পদে পদে পোৱা ঠেকা-শিকা আদিয়ে মানুহজনকো গঢ়ি পিটি নি থাকে। বহুতেই জীৱনত কৰা সফলতাৰ সাধনাৰ বাবে বহুতো উচ্চ স্তৰ আৰোহণ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। কিন্তু হঠাতে কোনো অসতৰ্ক মুহূৰ্তত ধৰা পৰা কিছুমান কথাই মানুহজনৰ বৰ্হিঃ ছবিখন ধ্বংস কৰি পেলোৱাৰ নানা ঘটনা ইতিহাসে প্ৰত্যক্ষ কৰি আহিছে। একোটা এনে দাগেই এটা বগা চাৰ্টক মলিন কৰি পেলোৱাৰ দৰে মানুহ এজনৰ জীৱনকো মলিন বুলি পৰিগণিত কৰে। আৰু এনে ঘটনা সাধাৰণতে সংঘটিত হয় চৰিত্ৰগত পতনৰ ক্ষেত্ৰত। আৰু মানুহৰ চৰিত্ৰ একে দিনাই গঠনো নহয়, বা পতনো নহয়। প্ৰমাণ সহ ধৰাহে হঠাতে এদিনা পৰে। বিশেষকৈ নাৰী সক্ৰান্তীয় ভিন্ন আচৰণ তথা ঘটনাৰ ক্ষেত্ৰৰ কিছু ঘটনা ইয়াত আলোচনা কৰিবলৈ লোৱা হৈছে আৰু তাৰ সৈতে আইনী দিশটোও উল্লেখ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে।\nদৃশ্যপট-১: আমি এঘৰ মানুহৰ ঘৰলৈ সোমাই গলো, তেখেত আমাৰ সহকৰ্মী মহাৰাষ্ট্ৰৰ। তেওঁৰ আলহী বহা কোঠাতে ডাঙৰ এখন লাইফ চাইজ ফটোত ধুপ ধূনা জ্বলাই থোৱা আছে, সেয়া তেওঁলোকৰ গুৰু। আমিও ঘৰৰ পৰিবেশলৈ দৃষ্টি ৰাখি প্ৰণাম কৰিলো। সহকৰ্মীয়ে ভাল পালে আৰু গুৰুৰ ঐশ্বৰিক শক্তি আদিৰ গুণানুকীৰ্তন কৰিবলৈ ধৰিলে। তেওঁলোকৰ পৰিয়ালে বন্ধৰ দিনত কেনেকৈ আশ্ৰমলৈ যায়গৈ। বহুতো দুখীয়া ভক্তই এসাঁজ খাবলৈ পাব, পঢ়িবলৈ পাব বুলি গুৰুৰ আশ্ৰমলৈকে পঠাই দিয়ে। কিন্তু এমাহৰ পাছতে সেই গুৰুৰ বিৰুদ্ধে নাবালিকা নিৰ্যাতনৰ গোচৰ ৰুজু হ’ল। তেওঁৰ পুত্ৰৰ বিৰুদ্ধেও গোচৰ ৰুজু হ’ল। তাৰ পাছত এদিন আমি পুনৰ সহকৰ্মীগৰাকীৰ ঘৰলৈ গলো, কিন্তু তেওঁলোকৰ গুৰু ধৰ্ষণৰ অভিযোগত পুত্ৰ সহ জেলত বন্দী হৈ থকাৰ পাছতো কোনো ভক্তি কম হোৱা নাই। তেওঁলোকৰ অনুগামী সকলৰ মতে সেয়া ৰাজনৈতিক ষড়যন্ত্ৰহে। একেদৰেই অসমৰ এখন বিখ্যাত বাবাৰ আশ্ৰমত থাকি পঢ়িবলৈ যোৱা ষোড়ষী বাইদেউ এগৰাকীয়ে ‘অজান’ কাৰণত আত্মহত্যা কৰিলে। সেইখন আশ্ৰমৰ কথাও বহুত বেয়াকৈ ওলাইছিল যদিও, পিতৃ-মাতৃৰ গুৰুৰ প্ৰতি অকুণ্ঠ শ্ৰদ্ধা কম নোহোৱাত জীয়ৰী হেৰুৱাইয়ো কোনো আইনী প্ৰক্ৰিয়ালৈ নগ’ল। বাবা ৰামৰহিমৰ ক্ষেত্ৰতো একেই নিৰ্যাতনৰ কাহিনী পোহৰলৈ অনা বাতৰি কাকতৰ সম্পাদকজনৰেই হত্যা সংঘটিত হ’ল। কিন্তু বহু দেৰিকৈ হলেও তেওঁৱো এতিয়া জেলত আছে। সময়ে হেনো সত্যক পোহৰলৈ অনাৰ বাট নিজেই উলিয়াই।\nদৃশ্যপট-২: তেহেলকা.কমৰ প্ৰতিষ্ঠাপক মুখ্য সম্পাদক তৰুণ তেজপালৰ বিৰুদ্ধে এগৰাকী নতুনকৈ যোগ দিয়া সহকৰ্মীয়ে যৌন আতিশয্যৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰিলে ২০১৩চনত। গোৱাত হোৱা থিংক সন্মিলনলৈ যাওতে এই ঘটনা সংঘটিত হৈছিল। এই বিষয়টোক লৈ দেশৰ অন্য এজন অনুসন্ধানী সাংবাদিক মহীৰুহ স্বৰূপ লোকে এটা প্ৰৱন্ধত লিখিলে, যে তেজপালৰ দৰে উচ্চ স্তৰৰ লাইফ ষ্টাইলত অভ্যস্ত লোকৰ জীৱনত কোনো নাৰীৰ সৈতে সন্ধিয়াই ক্লাৱে বাৰে পাবে চিনাকি হোৱা আৰু ৰাতিলৈ কৰবাত গাড়ী পাৰ্ক কৰি তাতেই ‘কনচেচুৱেল চেক্স’ উপভোগ কৰাটো একো নতুন কথা নহয় আৰু সেইবোৰ তেনে লাইফষ্টাইলৰ এক অংগই। গতিকে সেই আচৰণৰ অভ্যাসৰ ফলতে চাগৈ মানুহজনৰ মনত এক বেলেগ ধৰণৰ আত্মবিশ্বাসে বাঁহ লয় বা ললে। সেয়ে তেওঁ নিজ কন্যাৰ শ্ৰেষ্ঠ বান্ধৱী গৰাকীকো একেই ‘মত নিদিয়াৰ প্ৰশ্নই নুঠে’ শাৰীলৈ মনতে তুলি ধৰিলে। তাৰ ফলতে লিফটত জোৰকৈ অন্তঃবাস পৰ্যন্ত খুলি, কেইচেকেণ্ডমানৰ ভিতৰতে নাৰীগৰাকীৰ যৌনাংগত আঙুলি ভৰাই দিয়াৰ দৰে ঘটনা ঘটিল। যিটো নাৰী নিৰ্যাতন আইনৰ ২০১৩ৰ সংশোধনীমতে ধৰ্ষণ আৰু নাৰীৰ মৰ্যদাহানি কৰাৰ একে সমান অপৰাধ। প্ৰথম দিনাৰ এনে নিৰ্যাতনত আৰু আগবাঢ়িবলৈ নিদিয়াৰ বাবে ৰাতিলৈ তেজপালে নাৰীগৰাকীলৈ ‘ফিংগাৰটিপচ’ বুলি এটি এচএমএচ পঠালে। দ্বিতীয় দিনাই একেই পুনৰাবৃত্তি। কিন্তু ক্লজ চাৰ্কিট কেমেৰাৰ ফুটেজ আৰু এই এটা শব্দৰ এচএমএছৰ জৰিয়তেই নাৰীগৰাকীয়ে কৰা অভিযোগ প্ৰমাণিত হয় আৰু তৰুণ তেজপালে জেলৰ ভাত খাবলগীয়া হয়। দেশৰ আইন ব্যৱস্থাই কৰ্মস্থলীত নাৰীৰ সুৰক্ষাৰ বাবে বিশাখা গাইডলাইন মতে এক নীতি নিয়ম তৈয়াৰ কৰি ৰাখিছে। তৰুণ তেজপালৰ দৰে মালিকৰ বিৰুদ্ধ কোম্পানীৰ এনে বিশাখা গাইডলাইনৰ কমিটিয়ে একো কৰিব নোৱাৰে বা নোৱাৰিলে। ফলত সেই কমিটিৰ দায়িত্বত থকা নাৰীগৰাকীয়ে পদত্যাগ কৰি ধনবল আৰু উচ্চ পদত আসীন সকলে কৰা নিৰ্যাতনৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ যে কিমান এতিয়াও ব্যৱস্থা অসহায় তাকেই প্ৰমাণ কৰিলে। তেজপাল এতিয়া জামিনত আছে যদিও তেওঁৰ বিৰুদ্ধে under IPC sections 354-A (sexual harassment), 376 (rape), 376(2)(k) (rape ofawoman byaperson being in position of control or dominance over the woman). Police later added charges under IPC sections 341 (wrongful restraint) and 342 (wrongful confinement), 376 (2) (f) (person in position of trust or authority over women, committing rape of such women), 376 C (sexual intercourse by person in authority) and section 354 (assault or criminal force to woman with intent to outrage her modesty) ৰ অধীনত ন্যায়িক প্ৰক্ৰিয়া চলি আছে।\nদৃশ্যপট-৩ ৱিকিলিকচৰ প্ৰতিষ্ঠাতা জুলিয়াচ আচাঞ্জৰ বিৰুদ্ধে ডেনমাৰ্কত দুটাকৈ যৌন নিৰ্যাতনৰ গোচৰ ৰুজু হয়। এই গোচৰৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰিলে এই কথা বুজি পোৱা যায় যে ‘কনচেচুৱেল চেক্স’ৰ ক্ষেত্ৰতো নাৰী এগৰাকীয়ে যি কোনো মুহূৰ্ততে নিজৰ সন্মতি উইড্ৰ কৰিব পাৰে। যেনে প্ৰথমটো গোচৰৰ ক্ষেত্ৰত যদিও কনচেচুৱেল চেক্স আছিল, কিন্তু নাৰীগৰাকীয়ে অসুৰক্ষিত ভাৱে এই কাৰ্যত লিপ্ত হব খোজা নাছিল। অনিচ্ছা স্বত্তেও আচাঞ্জে নিৰোধ পৰিধান কৰিলেও এটা মুহূৰ্তত সেয়া ফাটি যোৱা বুলি গোচৰীয়া পক্ষই অভিযোগ কৰে। এই মুহূৰ্তত নাৰীগৰাকীয়ে যৌনকাৰ্য বন্ধ কৰিবলৈ কয় যদিও পদকীয়াই সেইকথা মানি নলৈ নিজৰ খেয়াল খুচি অব্যাহত ৰাখে। এই ক্ষেত্ৰত সেইখন দেশৰ আইনে মেজৰ ৰেপ, মাইনৰ ৰেপ আদি কেইবাটাও ভাগত ভাগ কৰি তাৰ বাবে দণ্ড বিধান কৰি ৰাখিছে। একেদৰেই দ্বিতীয়টো কেচত, গোচৰীয়া নাৰীগৰাকীয়ে পুৱতি নিশা টোপনিত থাকোতেই পদকীয়াই যৌনকাৰ্য কৰে আৰু সাৰ পাই দেখি গোচৰীয়াই তাত আপত্তি দৰ্শায়। এই কেচতো গোচৰীয়াক বিনাঅনুমতিত স্পৰ্শ কৰি যৌনকাৰ্য কৰাৰ বাবে গোচৰ চলাবলৈ ন্যায়াধীশে অনুমতি দিয়ে।\nদৃশ্যপট-৪ এগৰাকী জুনিয়ৰ মহিলা অধিবক্তাই এগৰাকী চিনিয়ৰৰ তাত সন্ধিয়া চেম্বাৰ কৰিবলৈ যায়। বয়সীয়াল জ্যেষ্ঠ অধিবক্তাই প্ৰায়েই তেওঁৰ সংসাৰত পত্নীৰ সৈতে মনোমালিন্য আদিৰ কথা উল্লেখ কৰি থাকে। জুনিয়ৰ নাৰীগৰাকীয়ে কথাটো ইমান মন নকৰে। যেতিয়া জ্যেষ্ঠ অধিবক্তাই তেওঁ সংগীহীনতাত ভূগিছে, শাৰিৰীক ভাৱে সুখী নহয়, এইবোৰ গাবলৈ ধৰে আৰু কথাৰ চলেৰে জুনিয়ৰৰ হাত ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। তেতিয়া জুনিয়ৰে চৰমাৰি দিয়াৰ বাহিৰে উপায় নাথাকে। বাহিৰত কবলৈকো অসুবিধা কাৰণে বহু ক্ষেত্ৰতে কেচ তৰা নাযায়, যাৰ বাবে এনে নিৰ্যাতনকাৰীৰ সাহস ধাৰাবাহিকভাৱে বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰে। কৰ্মস্থলীত নাৰীৰ সুৰক্ষাৰ বাবে থকা বিশাখা গাইডলাইনচৰ সবিশেষ এই লিংকত পাবঃ Sexual Harassment of Women at Workplace (Prevention, Prohibition and Redressal) Act, 2013, www.iitg.ac.in/iitgicc/docs/Vishaka_Guidelines.pdf মহিলা কৰ্মীৰ প্ৰতি এনে মনোভাৱ কেৱল অ ধিবক্তাৰ ক্ষেত্ৰতে নহয়। যি কোনো ব্যক্তিগত খণ্ডত কাম কৰা ৰিচেপচনিষ্ট, পিএ আদিক যেন সহজ টাৰ্গেট হিচাবে মনতে ভাৱ পোষণ কৰি চলি থাকে সমাজ। সন্ধিয়া অকলে চেম্বাৰত একেলগে কাম কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া মানেই যে যৌন অনুগ্ৰহ দিবৰ বাবে ৰাজী হৈছে সেই কথা কেতিয়াও ভাবিব নালাগে। ৰিজৰ্টলৈ ল’ৰাৰ লগত যোৱা মানেই যে শাৰীৰিক ভাৱে স্পৰ্শ কৰাৰ অনুমতি দিয়া হৈছে সেয়া কেতিয়াও নহয়। এই স্পৰ্শকাতৰ বিষয়টোক লৈয়ে ‘পিংক’ চিনেমাখন নিৰ্মাণ হৈছে।\nদৃশ্যপট-৪: কাহানী-২ নামৰ সুজিত চিৰকাৰৰ পৰিচালিত আৰু বিদ্যা বালন অভিনীত চিনেমাখনত এগৰাকী শিশুক যৌন নিৰ্যাতন চলোৱাৰ কাহিনী ফুটাই তোলা হৈছে। তাত শিশু গৰাকীয়ে নিৰ্যাতনৰ কথা শিক্ষকৰূপী বিদ্যা বালনক বুজাই দিয়াৰ পাছতো সেই কথা আইতাকক কওতে সেয়া মানি লবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছে। খুড়াকে ভাল পায় কাৰণে মৰম কৰিবই, তাইক মৰম নকৰি কাক কৰিব ধৰণৰ কথাৰে স্বভাৱসিদ্ধ ভাৱে ঘটনাটোক তৰল কৰিব দিবলৈ বিচৰা হৈছিল। শিশু নিৰ্যাতনৰ ঘটনাৰ ক্ষেত্ৰত সেয়ে কথাবোৰ অতি জটিল আৰু সেয়ে ভাৰতত বৰ্তমানে থকা পচকো আইনখন যথেষ্ট কঠোৰ। তাত নিৰ্যাতিতাই নিৰ্যাতন হৈছেনে নাই চাৰ্টিফাই কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই বা মাক-দেউতাকে নিৰ্যাতিতাৰ ওপৰত নিপীড়ন হৈছেনে নাই তাক চাৰ্টিফাই কৰাৰো অধিকাৰ দিয়া হোৱা নাই। সেয়ে এইখন আইনৰ কঠোৰতাৰ দিশটো চাই ষড়যন্ত্ৰমূলক ব্যৱহাৰ হয় বুলি বহুতেই বিৰোধিতাও কৰিছিল। কিন্তু আজিৰ তাৰিখত ধাৰা ৭,৮,৯ অধীনত নাবালিকা নিৰ্যাতনৰ ঘটনাত কেৱল সৰু প্ৰমাণৰ ভিত্তিতে গুৰু শাস্তি হোৱাৰ উদাহৰণ আছে। আনকি দৃশ্যপট-১ত উল্লেখ কৰাৰ আশুমল ওৰফে আছাৰাম বাপুৰ ক্ষেত্ৰতো প্ৰথমে পচকো আইনৰ প্ৰয়োগ কৰাতেই তেওঁ গ্ৰেপ্তাৰ হব লগা হৈছিল। কিন্তু পাছত যেনিবা নিৰ্যাতিতাৰ বয়সৰ চাৰ্টিফিকেট যোগে আছাৰাম বাপুৰ উকিলে, সেই আইনৰ sections 23 & 26 of Juvenile Justice Act and Section 5(f)/6, 5(g)/6 and 7/8 of Protection of Children from Sexual Offences Act. ৰ আওতাৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰি বয়স্কাৰ যৌন নিৰ্যাতনৰ আইনৰ আওতালৈ কেচটো নিবলৈ সক্ষম হয়। বৰ্তমান তেখেত sections 342, 354A, 370(4), 376(2)f, 376D, 506, 509/34 and 120 (B) of IPC ৰ অধীনত বিচাৰধীন হৈ আছে।\nদৃশ্যপট-৫ এগৰাকী বালক-বালিকাক সৰুৰে পৰা এজন শিক্ষকে ঘৰুৱা টিউচন কৰে। সময়ৰ লগে লগে ল’ৰা ছোৱালী হালো ডাঙৰ হৈ আহিছে, ছাৰৰ তত্ত্বাৱধানত ৰিজাল্টো ভাল হৈ আহিছে। সেয়ে মাক দেউতাকে ছাৰক লৈ নিশ্চিন্ত। কিন্তু ছোৱালীৰ কন্যাকালৰ পাছতে এদিন হঠাত মাকে আৱিস্কাৰ কৰিলে যে, হাতৰ চেকনিৰে শিক্ষকজনে কন্যাৰ অন্তৰ্বাস টনাটনি কৰে। লগে লগে হুলস্থুল, ৰাইজ চাপি আহি ঘৰুৱা শিক্ষকক ঘৰতে পিটন দি বিদায় দিলে। বপুৰা সিমানতে ৰক্ষা পৰিলে, কেচ দিয়া হ’লে জেলৰ ভাল খোৱাটো নিশ্চিত আছিল। আজিকালি সেয়ে মানুহে ঘৰত শিশু থাকিলে, আন কাৰোবাৰ সৈতে থৈ আহিব লগা হ’লে চিচিটিভি কেমেৰা লগোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিছে। শিশুৰ মানসিক জীৱৰ সুৰক্ষাৰ বাবে এয়া কৰাটো চাগৈ সময়ৰ আহ্বানেই। প্ৰফেচনেল চাৰ্ভিছত সদায়েই প্ৰফেচনেলিজমক গুৰুত্ব দিব লাগে। আমাৰ সন্তানক যদি গান শিকাবলৈ মাষ্টৰ মাতো, তেতিয়া তেওঁ গান শিকাব আৰু ফীজ লৈ গুচি যাব। গুৰু দক্ষিণা লৈছো বুলি শিশুৰ দ্বাৰা মাথা মালিচ কৰোৱা, দেহ মালিচ কৰোৱা যদি দেখিবলৈ পাও, আমি জানো সহ্য কৰিম। শেহতীয়াকৈ বিতৰ্কলৈ অহা অংগৰাগ পাপন মহন্তৰ ক্ষেত্ৰত চুমাৰ ভিডিঅ’টোতকৈ গুৰু দক্ষিণা বুলি মালিচ লোৱাৰ ভিডিঅ’ যিটো তেওঁ কেনেদৰে ঘোল মিলি থাকে, তাকে দেখুৱাবলৈ এগৰাকী প্ৰতিযোগী শ্ৰুতি গোস্বামীয়ে ফেচবুকত শ্বেয়াৰ কৰিছে। সেইটোৱেহে বেছি বিপদত পেলাব যেন লাগে। কাৰণ শাৰিৰীক সান্নিধ্যতা বা স্পৰ্শ কৰা বা লোৱাৰ অধিকাৰ কোনোও গুৰুক কেতিয়াও প্ৰদান কৰা নাই। নাৰ্চ এগৰাকীয়ে চেম্বাৰত কাম কৰিবলৈ লোৱা মানেই জানো ডাক্তৰ চাৰক মূৰ মালিচ কৰি থাকিব, বা সেই দৃশ্য দেখিলে নাৰ্ছৰ পৰিয়ালে সহজ ভাৱে লব। এইবোৰ হৈছে আচৰণ আৰু অভ্যাসে গঢ় দিয়া কথা আৰু যেতিয়া দৃষ্টিকটু হয়, তেতিয়াই অসুবিধাৰ সৃষ্টি হয়।\nযিকি নহওক, যদিও দেশত কেইবাখনো আইনে নাবালিকাৰ পৰা সাবালিকালৈকে সকলো নাৰীৰ প্ৰতি নিৰ্যাতন ৰোধ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে। নাৰী সুৰক্ষা কোষ, শিশু সুৰক্ষা কোষ আদিতো চহৰে নগৰে দপ্তৰ খোলা হৈছে। তথাপি, মাক-দেউতাকৰ সহযোগ অবিহনে আৰু শিশুক সজাগ নকৰালৈ বা নাৰীক যুঁজিবলৈ সাহস নিদিয়ালৈ এই প্ৰচেষ্টাবোৰ সফল হব যেন নালাগে। ৰিয়েলিটি শ্বৰ দ্বাৰা সন্তানৰ গ্লেমাৰেৰে নিজৰ পৰিচয় গঢ়িবলৈ যোৱা বুলি বহুতেই তাত অংশলোৱা বহুতো পিতৃ-মাতৃক সমালোচনা কৰিছে। 'চাৰে তোক আনবোৰতকৈ ভাল পায় কাৰণেহে বেছি মৰম কৰে'-ধৰণৰ কথাকোৱা অভিভাৱকেও বিপদত পেলায়।\nকাহিনী-২ৰ নিৰ্দেশক সুজিত চিৰকাৰে শিশুৰ ৰিয়েল্টি শ্ব বন্ধ কৰি তেওঁলোকক পবিত্ৰতাক কলুষিত কৰাৰ পৰিবেশৰ পৰা বচাবৰ বাবেও আহ্বান জনাইছিল। ৰিয়েল্টি শ্বৰ শিশুৰ অংশগ্ৰহণৰ বাবেও চৰকাৰে কিছুমান গাইডলাইন স্থিৰ কৰি দিছে। এয়া বিজ্ঞাপন বা চিনেমাত অংশ লোৱাৰ বাবেও প্ৰযোজ্য। সবিশেষ এই লিংকত পাবঃ http://mib.gov.in/sites/default/files/pc7.pdf এই গাইডলাইনৰ সৈতে চাগৈ পাপনৰ দৃষ্টিকটু আচৰণ প্ৰাৰম্ভিক অনুসন্ধানতে শোভা নোপোৱা বুলি পৰগণিত হৈছে, সেইবাবেই জিটিভিৰ মালিকে হয়তো তেওঁক শ্বৰ পৰা অপসাৰণ কৰিছে।\nঅসমীয়াত এষাৰ কথা আছে, এশ গৰু মাৰিলে বাঘৰো মৰণ হয়। তাত চাগৈ তাৰ দ্বাৰা বৰ্ধিত আত্ম-বিশ্বাসকে বুজাবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে। যেনেকৈ বাবা ৰাম ৰহিম, আচাৰাম আদিক মানুহে দিব্য স্পৰ্শৰে কৰুণা দিবৰ বাবে নিজ কন্যা বা সন্তানক গতাই থৈ আহে, তেতিয়া চাগৈ লাহে লাহে বাবাবোৰে সৰ্বস্ব উচ্চৰ্গা কৰিলেই যেতিয়া যিকোনো কৰিব পাৰি বুলি ভাবিবলৈ লয়। যেতিয়া নব্বৈটা ঘটনাত ধৰা নপৰে বা কোনেও মুখ নুখুলে, তেতিয়া অপৰাধীমনত আৰু সাহসে বাঁহ লয়। ভাবি লয় যে, কোনেও আপত্তি নকৰিব। কিন্তু সেই আত্মবিশ্বাসেই কাল হয়গৈ। প্ৰথমে সাৱধানে কৰা দুস্কাৰ্যবোৰলৈ সেই ডেমকেয়াৰ মানসিকতাই আনি দিয়ে কেজুৱেল এপ্ৰোচ আৰু সেই অসতৰ্ক মুহূৰ্ততে ধৰা পৰে এই আচৰণৰ প্ৰমাণবোৰ।\nতৰুণ তেজপালে গোৱাৰ কেচত ধৰা পৰোতে বাৰে বাৰে এইটোৱেই কৈছিল যে তাইৰ সৈতে পাঁচ মিনিট অশ্লীল কথা বতৰা পাতিছিলো, সেয়ে তেওঁৰ কাৰ্য কনচেনচুৱেল! কনচেনচুৱেল নহবও পাৰে বুলি হেনো তেওঁ ভবাও নাছিল, যেতিয়া সেই কন্যাসম সাংবাদিক গৰাকীয়ে কৈছিল যে আপোনাৰ জ্যেষ্ঠা কন্যা মোৰ শ্ৰেষ্ঠ বান্ধৱী, এয়া ভাল কৰা নাই! তেতিয়াও তেওঁৰ মনলৈ শ্ৰীমতী, কন্যাৰ ছবি নাহিল, নিজকে সম্বৰণ নকৰিলে, দ্বিতীয় দিনাও একেই পুনৰাবৃত্তি। আৰু তাৰ ফলত জেলৰ ভাত। একেদৰেই মানুহে আচৰণৰ অভ্যাস গঢ়াৰ সময়ত ঘৰ পৰিয়াললৈ মনত নপৰে। ধৰা হওক, যদি শিল্পীয়ে ফাংচন বা পাবত টিছু পেপাৰত সন্ধিয়া চিনাকি হোৱা গুণগ্ৰাহী নাৰীয়ে লিপষ্টিকেৰে ফোনৰ নম্বৰ লিখি দিলে, সযতনে জেপত সুমুৱাই লৈ যায়, কি কৰিবলৈ। ইয়েই তেওঁৰ জীৱনধাৰাক বুজাবলৈ যথেষ্ট নহয়নে? তেওঁৱো যদি কোনো দুস্কাৰ্যত ধৰা পৰে, তেন্তে তেঁৱোটো দাবী কৰিব বাৰ বছৰতকৈ অধিক সুখ সংসাৰ আছে বুলি। সেয়ে যেতিয়া মানুহ এজনৰ দীৰ্ঘদিনৰ আচৰণ আদি পৰ্যবেক্ষণলৈ আনে তেতিয়াহে এনে কেচত দোষী সাব্যস্ত কৰাটো সম্ভৱপৰ হয়। যৌন নিৰ্যাতনৰ ঘটনাৰ অপৰাধীৰ কোনো অচিন মুখ নাথাকে, সকলো চিনাকি মুখ। কাৰ কেতিয়া জান্তৱ জিনে ক্ৰিয়া কৰে আৰু তাকেই আচৰণত প্ৰতিফলিত হয়, তাতেই সৃষ্টি হয় অপৰাধমূলক নিৰ্যাতনৰ। সেয়ে ঘটনা গাপ দিয়াৰ মনোবৃত্তি পৰিহাৰ কৰি আইনী পথ লোৱাই হৈছে উত্তম পন্থা।\nTags # LAW # MONALI-C-DUTTA # আইন আদালত # মনালী-চি-দত্ত\nLabels: LAW, MONALI-C-DUTTA, আইন আদালত, মনালী-চি-দত্ত\nRobsonBarua'r KUKI February 26, 2018 at 9:03 AM\nধন্যবাদ। বহুত নজনা তথ্য জনাইছে।


Private Employee: প্ৰাইভেট চাকৰিয়ালৰ বাবে ভাল খবৰ! ১ অক্টোবৰৰ পৰা Basic Salary ১৫,০০০ৰ পৰা বাঢ়ি ২১,০০০ হোৱাৰ সম্ভাৱনা, জানি লওক নিয়ম...– News18 Assam\nPrivate Employee: প্ৰাইভেট চাকৰিয়ালৰ বাবে ভাল খবৰ! ১ অক্টোবৰৰ পৰা Basic Salary ১৫,০০০ৰ পৰা বাঢ়ি ২১,০০০ হোৱাৰ সম্ভাৱনা, জানি লওক নিয়ম...\n»Private Employee: প্ৰাইভেট চাকৰিয়ালৰ বাবে ভাল খবৰ! ১ অক্টোবৰৰ পৰা Basic Salary ১৫,০০০ৰ পৰা বাঢ়ি ২১,০০০ হোৱাৰ সম্ভাৱনা, জানি লওক নিয়ম...\nUpdated:July 20, 2021, 2:14 PM IST\nLabour Code Rules: গ্ৰেচুইটী আৰু পিএফত টকা বাঢ়িলে, ৰিটায়াৰমেণ্টৰ পিছত পাব লগীয়া ধন ৰাশিৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি পায়।\nLast Updated: July 20, 2021, 2:14 PM IST\nমিডিয়া ৰিপৰ্টছ মতে, চৰকাৰে ১ জুলাইৰ পৰাই লেবাৰ কোডৰ নিয়ম আৰম্ভ কৰাৰ কথা আছিল। কিন্তু ৰাজ্য চৰকাৰসমূহ প্ৰস্তুত নোহাৱাৰ বাবে এতিয়া ১ অক্টোবৰৰ পৰা কাৰ্যক্ষেত্ৰত ৰূপায়ন হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে। লেবাৰ কোডৰ নিয়ম অনুসৰি, ১ অক্টোবৰৰ পৰা কৰ্মচাৰীৰ বেচিক চেলাৰী ১৫ হাজাৰৰ পৰা বাঢ়ি ২১,০০০ হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে।\nদৰমহাত হ'ব পৰিৱৰ্তনঃ\nFirst published: July 20, 2021, 2:14 PM IST\nPrivate Employee Salary


অসমৰ বিজেপি মিত্ৰজোঁট চৰকাৰখনৰ ভিতৰত সিন্ধি দিছে কোনে ?\nঅসমৰ বিজেপি চৰকাৰ অস্থিৰ হৈ পৰিছে নেকি? বিসম্বাদৰ উকমুকনিৰ ইংগিত বহন কৰিছে নেকি শেহতীয়া কিছু ঘটনাৱলীয়ে? এই প্ৰশ্নবোৰে বৰ্তমানৰ বিজেপি নেতৃত্বাধীন চৰকাৰখনৰ ভিতৰত চলি থকা এখন ক্ষমতাকেন্দ্ৰিক শীতল যুঁজৰ ইংগিত বহন কৰিছে। চাবলৈ গ’লে বৰ্তমান অসমৰ মিত্ৰজোঁট চৰকাৰখনৰ বিজেপি দলটোক নেতৃত্ব দিয়াসকলৰ মাজত পূৰ্বৰ আঞ্চলিকতাবাদী দল আৰু কংগ্ৰেছী নেতাৰ পয়োভৰেই বেছি। বাকী যিকেইজন বিজেপিৰ পতাকা কঢ়িয়াই জীৱন পাত কৰিলে তেওঁলোক দলটোত বৰ্তমান এলাগী। মন্ত্ৰীসভাত স্থান লাভ কৰাৰে পৰা বিভিন্ন দিশত তেওঁলোকেহে এতিয়া পিছৰ শাৰীত থিয় হ’বলগীয়া হৈছে।\nক্ষমতাৰ ৰাজনীতিত অৱশ্যে এইবোৰ কথা গুৰুত্বহীন।কিন্তু ৰাইজো এতিয়া সচেতন হৈ পৰিছে আৰু কোনে কি উদ্দেশ্যেৰে ৰাজনীতি কৰে সেয়া সহজেই বুজি উঠে। সেয়েহে নেতাসকলে নিজকে যিমানেই চতুৰ বুলি নাভাৱক কিয় ৰাইজৰ চকুত সেয়া সময়ত ধৰা পৰিবই। অসমত বিজেপি চৰকাৰ গঠনৰ আঁৰত বহুতেই ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘক কৃতিত্ব দিয়াৰ লগতে আন কিছুমানে কংগ্ৰেছ ত্যাগী প্ৰভাৱশালী নেতা এগৰাকীৰ ভূমিকাকে কৃতিত্ব দিব খোজে। কিন্তু ৰাজনৈতিক পৰিৱৰ্তনৰ এই পৰিঘটনা দৰাচলতে কংগ্ৰেছৰ বিকল্প বিচৰা ৰাইজৰ সঁহাৰিৰ ফচলহে। এতিয়া ইয়াকে বিজেপিয়ে নিজৰ কৃতিত্ব বুলি শিৰত তুলি লৈ একনায়কত্ববাদী সিদ্ধান্ত কিছুমানেৰে জনতা-জনাৰ্দনৰ ৰোষৰ বলি হৈছে।\nবিজেপি চৰকাৰখনৰ মাজত এতিয়া সৰু সৰু ঠাল ঠেঙুলিবোৰে পোখা মেলিব বিচাৰিছে। সকলো ৰাজনৈতিক দলৰ মাজতে এই ধৰণৰ ক্ষমতাকেন্দ্ৰিক অৰিয়াঅৰি থাকে যদিও মাত্ৰ দুবছৰ কাৰ্যকাল সমাপ্ত কৰা অসমৰ বিজেপি চৰকাৰখনৰ প্ৰতি ৰাইজৰ মোহভংগ হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছে। চৰকাৰখনৰ ভিতৰত চলি থকা ক্ষমতাকেন্দ্ৰিক সংঘাতৰ পৰিনাম ভূগিছে ৰাইজে। উন্নয়নৰ কাম প্ৰায় শূন্য হৈ পৰাটোৱে এই চৰকাৰৰ ডাঙৰ ব্যৰ্থতা হিচাপে ধৰা দিছে। বিকাশৰ ৰাজনীতিৰে ক্ষমতা দখল কৰা দলটোৰ কাৰ্যসূচীত বিকাশৰ সূচকাংক নিম্নগামী হৈ পৰিছে। ৰাজ্যৰ বিত্ত বিভাগটোৰ অক্ষমতাৰ বাবে বিকাশ কাৰ্যসূচী প্ৰায় স্থবিৰ হৈ পৰিছে। সকলো বিভাগে বিত্ত বিভাগৰ ওপৰতে নিৰ্ভৰ কৰি থাকিবলগীয়া হোৱাৰ বাবে বিত্ত বিভাগৰ কৰ্ম তৎপৰতা ক্ষিপ্ৰ হোৱা বাঞ্চনীয় আছিল যদিও অজ্ঞাত কাৰণত সেয়া হোৱা নাই আৰু বিভাগবোৰে উন্নয়নৰ কাৰ্যসূচী আগবঢ়াই নিয়াত বিফল হৈছে।\nকিন্তু এইবোৰ কিয় হৈছে তাৰ কাৰণ স্পষ্ট। এপিনে আঞ্চলিক ৰাজনীতিৰ কাণ্ডাৰীসকল আৰু আনহাতে কংগ্ৰেছী সংস্কৃতিৰ ছত্ৰছায়াত ৰাজনীতিৰ পাঠ লোৱা নেতাসকলৰ অৱস্থান। এই দুই ক্ষমতা কেন্দ্ৰৰ মাজত কেৱল নীৰৱ দৰ্শক হৈ আছে তত্ত্বদৰ্শী বিজেপি নেতাসকল। চৰকাৰখন গঠন হোৱাৰ পিছৰে পৰা দুই ক্ষমতাকেন্দ্ৰিক গোটৰ মাজত অঘোষিত যুঁজ এখন চলিয়েই আছে। ইয়াৰ লগতে আছে আৰ এছ এছৰ শ্ৰুতলিপি আৰু বিজেপিৰ দিল্লীৰ নেতাসকলৰ নীতি-নিৰ্দেশনাৰ বোজা। এনেকৈ চৰকাৰখন চলি আছে ঠিকেই, কিন্তু এক চাপৰ মাজত।\nপ্ৰথমবাৰ মন্ত্ৰীসভা সম্প্ৰসাৰণৰ পিছত বিজেপি বিধায়ক প্ৰশান্ত ফুকনকে ধৰি আন কেইবাগৰাকীও নেতাই অসন্তুষ্টি ব্যক্ত কৰিছিল। সেই অসন্তুষ্টিৰ মাজতো বিজেপিৰ দলীয় স্থিতিৰ দুৰ্বল দিশটো উন্মোচিত হৈ পৰিছিল। এতিয়া বিজেপিৰে বিধায়ক ঋতুপৰ্ণ বৰুৱাই দলৰ ভিতৰতে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ বিৰুদ্ধে ষড়যন্ত্ৰ হোৱাৰ কথা কৈ বিষয়টো ৰাইজৰ বাবে পৰিস্কাৰ কৰি দিলে। দলীয়ভাৱে বৰুৱাৰ বিৰুদ্ধে কি ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰে সেয়া অইন এটা বিষয় কিন্তু বৰুৱাৰ বিস্ফোৰণে বিজেপিৰ ভিতৰচৰাত চলি থকা এটা ভয়ংকৰ সত্য যেন উন্মোচিত কৰি দিলে। এয়া চৰকাৰখনৰ বাবে এটা সতৰ্কীকৰণ বাৰ্তা বুলিও ধৰি ল’ব পাৰি।\nঅসমত বিজেপিৰ ক্ষমতালাভৰ আঁৰত যিসকল ব্যক্তিৰ অৱদান আছে সেইসকলক যদি যথোপযুক্ত মৰ্যাদা দিয়া নহয় তেতিয়াহ’লে দলটোৰ বাবে বিপদ অনিবাৰ্য। আমদানিকৃত নেতাৰ হাতত দলৰ বাঘজৰী এৰি দি বিজেপিয়ে খাল খান্দি ঘঁৰিয়াল চপোৱাৰ দৰে হ’ব। শেহতীয়াকৈ নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক ২০১৬’ক লৈ দলটোৰ মাজতে মতান্তৰ হোৱাৰ কথা প্ৰায় স্পষ্ট হৈছে। বিজেপিৰ একাংশ নেতাই মুকলিকৈ বিধেয়কখনৰ বিৰোধিতা কৰাৰ বিপৰীতে আন একাংশই ইয়াৰ সমৰ্থনত বক্তব্য দাঙি ধৰিছে। এতিয়া অসমৰ গৰিষ্ঠ সংখ্যক জনসাধাৰণে বিধেয়কখনৰ বিৰুদ্ধে মতামত দিয়াৰ পিছত চৰকাৰখনৰ বাবে এটা ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান আহি পৰিছে।\nঅসমত বিজেপিৰ নেতৃত্বত চৰকাৰ গঠনৰ ক্ষেত্ৰত মুখ্য ভূমিকা পালন কৰা খিলঞ্জীয়া অসমীয়া জনসাধাৰণৰ মতক উলাই কৰি যদি বিজেপিয়ে বিধেয়কখন গৃহিত কৰে তেতিয়াহ’লে অসমত যে বিজেপিৰ চাউল উকলিব সেয়া প্ৰায় নিশ্চিত। তাৎপৰ্যপূৰ্ণভাৱে বাংলাদেশৰ হিন্দুসকলৰ এখন মঞ্চই অলপতে এখন সভাত প্ৰকাশ কৰিছে যে তেওঁলোকে ভাৰতত আশ্ৰয় বিচৰা নাই বৰঞ্চ বাংলাদেশতহে তেওঁলোকক সুৰক্ষিতভাৱে থকাৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে আৰু ভাৰতে এইক্ষেত্ৰত ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিব লাগে। তেওঁলোকৰ এই বক্তব্যই বিজেপিৰ বিধেয়কখন গৃহিত কৰাৰ দাবীৰ যুক্তিযুক্ততাকে অসাৰ প্ৰতিপন্ন কৰিছে।\nঅসমত বহু চেষ্টাৰ ফলত বিজেপিয়ে এখন চৰকাৰ গঠনৰ সুযোগ লাভ কৰিছে। যদিহে বিজেপিয়ে এই সুযোগ হাতৰ পৰা যাবলৈ এৰি দিয়ে তেন্তে গোটেই উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ লগতে সমগ্ৰ দেশতে ইয়াৰ প্ৰভাৱ পৰাটো নিশ্চিত। অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, বিহাৰ, উৰিষ্যা আৰু মহাৰাষ্ট্ৰত বিজেপিৰ সহযোগী দলে এই দলৰ নীতিৰ প্ৰতি আগ্ৰহ হেৰুৱাবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। এতিয়া অসমৰ ক্ষেত্ৰতো যদি অনুৰূপ ঘটনা ঘটে তেতিয়াহ’লে সমগ্ৰ দেশতে বিজেপিৰ প্ৰভাৱ সীমিত হৈ পৰিব। অসমত বিজেপি চৰকাৰ প্ৰতিষ্ঠিত হৈ থকাটো দলটোৰ বাবে অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি বিবেচিত হৈছে।ইয়াৰ বাবে দলটোৱে দলৰ মাজত থকা সুবিধাবাদী, ক্ষমতাকাংক্ষী নেতাক নিয়ন্ত্ৰন কৰাটো জৰুৰী হৈ পৰিছে।


আপুনি সুযোগ পালেই পৰচৰ্চা কৰে নেকি? জানক ইয়াৰ ৫ টা লাভালাভ | নিয়মীয়া বাৰ্তা\nআপুনি সুযোগ পালেই পৰচৰ্চা কৰে নেকি? জানক ইয়াৰ ৫ টা লাভালাভ\nপৰনিন্দা বা পৰচৰ্চা কৰাটো বেয়া নহয়। বিশেষজ্ঞসকলে কয় যে পৰচৰ্চা কৰাৰ লাভালাভ আছে। গতিকে যদি আপুনি যেতিয়াই সুযোগ পায় কাৰোবাৰ কথা পাতিব বিচাৰে, তেন্তে নিজকে ৰখাই থোৱাটো উচিত নহয়। আপুনি হয়টো এই কথা ভাবি আচৰিত হৈছে। কিন্তু এয়া আমাৰ কথা নহয়, বিশেষজ্ঞসকলে জনাইছে এই কথা। বিশেষজ্ঞসকলে বৰঞ্চ কৈছে যে পৰচৰ্চাই আপোনাৰ শৰীৰ আৰু মন শক্তিশালী কৰি ৰাখিব। জানো আহক কি কয় বিশেষজ্ঞসকলে-\n১) পৰচৰ্চায়ে মনটো পাতল কৰে। আমি আমাৰ দৈনন্দিন জীৱনত বহুতো লোকৰ সৈতে বাৰ্তালাপ কৰোঁ। কিন্তু সকলোৱে সদায় হৃদয় জিনিব নোৱাৰে। কেতিয়াবা তেওঁ অপছন্দ কৰা ব্যক্তি এজনৰ সৈতে কথা পাতিবলৈ বাধ্য হয়। বিশেষজ্ঞসকলে কৈছে এই পৰিস্থিতিত, কিছুমান ব্যক্তিৰ ওপৰত খং দমন কৰাৰ পৰিৱৰ্তে, তেওঁৰ নামত বিন্দাছ পৰচৰ্চা কৰক। আপুনি দেখিব যে আপুনিও পাতল হ’ব।\n২) মুকলিকৈ পৰচৰ্চা কৰক, কিন্তু সচেতনভাৱে শব্দ প্ৰয়োগ কৰিব। বিপৰীত ফালৰ মানুহজন কেনেকুৱা সেয়া বুজিবলৈ পৰচৰ্চাতকৈ ভাল একো নাই।\n৩) কাৰ্যালয়ত পৰচৰ্চা কৰাৰ সুবিধাৰ লগতে অসুবিধাও আছে। কাৰ্যালয়ৰ পৰিৱেশ বুজিবলৈ পৰচৰ্চাত অংশ লওক। কিন্তু নিজৰ বিষয়ে সজাগ হ’ব। আপুনি এইটোও জানিব যে বিপৰীত ফালৰ মানুহজনৰ মনোভাৱ কেনেধৰণৰ সেয়া পৰচৰ্চাৰ জৰিয়তে জানিব।\n৪) পৰচৰ্চা হৈছে আনলোকৰ ভুলৰ পৰা শিক্ষা লোৱাৰ এক উৎকৃষ্ট সঁজুলি। যদি আপুনি নিজকে আপুনি কথা পাতি থকা ব্যক্তিজনৰ অৱস্থাত ৰাখে, আপুনি আপোনাৰ ভুলবোৰ ধৰিবলৈ সক্ষম হ’ব।\n৫) খং, ৰাগ, চাপ- এইবোৰ পৰিহাৰ কৰিবলৈ এনে এজন বন্ধু বাছনি কৰক, যাৰ সৈতে পতা কথা-বতৰাই আপোনাৰ মন পাতল কৰিব।\nশেষত, বিশেষজ্ঞসকলে কয় যে পৰচৰ্চা হৈছে এক প্ৰকাৰৰ চাপ নিয়ন্ত্ৰণকাৰী। কিন্তু মনত ৰাখিব যে যদি কোনোবাই আপোনাৰ কথা-বতৰাৰ দ্বাৰা গভীৰভাৱে আঘাত পায়, তেন্তে সেই চৰ্চা একেবাৰে ভাল নহয়! ইয়াৰ বিপৰীতে, ই বিপদজনক হ’ব পাৰে।\nএইডছৰ হটস্পটত পৰিণত হৈছে কাৰাগাৰঃ মাত্ৰ এমাহতে ৮৫ গৰাকী কয়দীৰ দেহত এইচ আই ভি চিনাক্ত\nযোগীঘোপাত তীৰ এজেণ্টক গ্ৰেপ্তাৰঃ জেল হাজোতলৈ প্ৰেৰণ


ডেল্টা প্লাছ : মহাৰাষ্ট্ৰত নতুন সংশয়ৰ ডাৱৰ -\nHomeৰাষ্ট্ৰীয়ডেল্টা প্লাছ : মহাৰাষ্ট্ৰত নতুন সংশয়ৰ ডাৱৰ\nডেল্টা প্লাছ : মহাৰাষ্ট্ৰত নতুন সংশয়ৰ ডাৱৰ\nমুম্বাই : ক’ভিড আঁতৰি যোৱাৰ আশা এতিয়াও সুদূৰ পৰাহত হৈ ৰৈছে বিশ্ববাসীৰ বাবে। ভাৰতত শেহতীয়াকৈ আকস্মিক সংক্ৰমণ বৃদ্ধিয়ে উদ্বেগৰ সৃষ্টি কৰিছে। দেশৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক ক্ষতিগ্ৰস্ত মহাৰাষ্ট্ৰত এইবাৰ সৃষ্টি হৈছে নতুন উদ্বেগৰ। এই উদ্বেগ সৃষ্টি কৰিছে ডেল্টা প্লাছ সংক্ৰমণে। সম্পূৰ্ণ টিকাকৰণ কৰাৰ পাছতো ভালেমান লোক ডেল্টা প্লাছত আক্ৰান্ত হোৱা তথা এজনৰ মৃত্যু হোৱাৰ তথ্যই সৃষ্টি কৰিছে সংশয়ৰ।\nমুম্বাইত ডেল্টা প্লাছ ক’ভিডত প্ৰথমজন লোকৰ মৃত্যু হোৱাৰ তথ্য প্ৰকাশ পাইছে। ২১ জুলাইত ক’ভিড পজিটিভ চিনাক্ত হোৱা এগৰাকী ৬৩বছৰীয়া মহিলাৰ বিগত ২৭জুলাইত মৃত্যু হয়। তেওঁ ডায়েবিটিছকে ধৰি আন ভালেমান দুৰাৰোগ্য ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ আছিল বুলি জানিব পৰা গৈছে। মহাৰাষ্ট্ৰত ডেল্টা প্লাছ প্ৰকাৰৰ সংক্ৰমণৰ ফলত মৃত্যু হোৱা এয়া দ্বিতীয়জন কোভিড ৰোগী। ইয়াৰ পূৰ্বে ৰাজ্যখনৰ ৰত্নগিৰিৰ এগৰাকী ৮০ বছৰীয়া মহিলাৰ অনুৰূপ সংক্ৰমণৰ ফলত যোৱা মাহত মৃত্যু হৈছিল।\nআনহাতে মুম্বাইত মৃত্যু হোৱা মহিলাগৰাকীয়ে সম্পূৰ্ণ টিকা গ্ৰহণ কৰাৰ পাছতো ডেল্টা প্লাছ প্ৰকাৰৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হয়। তেওঁৰ লগতে সম্পূৰ্ণ টিকাকৰণ কৰা আন সাতগৰাকী লোকো ডেল্টা প্লাছ প্ৰকাৰৰ সংক্ৰমণত ভোগা বুলি জানিব পৰা গৈছে। বুধবাৰে এইসকল আক্ৰান্তৰ নমুনা পৰীক্ষাৰ ফলাফল প্ৰকাশ হয়। বৃহন মুম্বাই মিউনিচিপাল কৰ্প’ৰেচনে ইতিমধ্যে আটাইকেইগৰাকী ডেল্টা প্লাছ আক্ৰান্তৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিছে আৰু প্ৰয়োজনীয় সতৰ্কতামূলক ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিছে।\ncovid cases in maharashtra\ndelta plus varient\nPrevious articleচন্দ্ৰপুৰবাসীলৈ ন্যায়, আঁতৰিব ডাম্পিং গ্ৰাউণ্ড\nNext articleমহানগৰীত ৫ সৰবৰাহকাৰীসহ বৃহৎ পৰিমাণৰ ড্ৰাগছ জব্দ\nপত্নীৰ এটেকত উফৰিল স্বামীৰ দাঁত! কি অপৰাধ কৰিছিল স্বামীয়ে?\nঅধিবক্তাৰ বেশেৰে প্ৰৱেশ কৰিছিল হত্যাকাৰী, দিল্লীৰ আদালতৰ ভিতৰতে গুলীয়াই হত্যা গেংষ্টাৰক\nবিলাসী হোটেলৰ চেলুনে নষ্ট কৰিছিল মডেলৰ হেয়াৰ ষ্টাইল, ২ কোটিৰ ক্ষতিপূৰণ দিয়াৰ নিৰ্দেশ আদালতৰ


Pindolol + Clopamide - ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Pindolol + Clopamide in Assamese\nPindolol + Clopamide ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Pindolol + Clopamide Benefits & Uses in Assamese- Pindolol + Clopamide ar laabh aaru byavaharsamuh\nPindolol + Clopamide ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Pindolol + Clopamide Dosage & How to Take in Assamese - Pindolol + Clopamide ar paali aaru xeya kenedore lobo\nPindolol + Clopamide ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Pindolol + Clopamide Side Effects in Assamese- Pindolol + Clopamide ar parshwakriyasamuh\nPindolol + Clopamide সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Pindolol + Clopamide Related Warnings in Assamese- Pindolol + Clopamide xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Pindolol + Clopamideৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Pindolol + Clopamide with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Pindolol + Clopamide ar gurutor kriya-pratikriya\nPindolol + Clopamide মতভেদসমূহ- Pindolol + Clopamide Contraindications in Assamese- Pindolol + Clopamide nishedhsamuh\nPindolol + Clopamide ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Pindolol + Clopamide in Assamese- Pindolol + Clopamide ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Pindolol + Clopamide ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Pindolol + Clopamide Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Pindolol + Clopamide kriya-pratikriya\nPindolol + Clopamide ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Pindolol + Clopamide Benefits & Uses in Assamese - Pindolol + Clopamide ar laabh aaru byavaharsamuh\nPindolol + Clopamide তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nPindolol + Clopamide ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Pindolol + Clopamide Dosage & How to Take in Assamese - Pindolol + Clopamide ar paali aaru xeya kenedore lobo\nPindolol + Clopamide-ৰ উপাদানসমূহ - Pindolol + Clopamide Active Ingredients in Assamese - Pindolol + Clopamide-ar upadaansamuh\nPindolol + Clopamide ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Pindolol + Clopamide Side Effects in Assamese - Pindolol + Clopamide ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Pindolol + Clopamide ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nPindolol + Clopamide সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Pindolol + Clopamide Related Warnings in Assamese - Pindolol + Clopamide xonkranta xatarkatabanisamuh\nPindolol + Clopamide-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Pindolol + Clopamideএ মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক, আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Pindolol + Clopamide পুনৰাই গ্ৰহণ নকৰিব।\nPindolol + Clopamide-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nPindolol + Clopamide এ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। Pindolol + Clopamide গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত যদি আপুনি যদি অচিনাকি লক্ষণ দেখা পায়, তান্তে ইয়াক পুনৰ ব্যৱহাৰ নকৰিব আৰু আপোনাৰ চিকিতসকক লগে লগে কল কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকে আপোনাক সঠিক বিকল্পটো কব।\nবৃক্কত Pindolol + Clopamide কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nPindolol + Clopamideৰ বৃক্ক ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nযকৃতত Pindolol + Clopamide কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nPindolol + Clopamideৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে কলিজা ক প্ৰভাবিত কৰে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Pindolol + Clopamide ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপুনি হৃদয় ৰ ক্ষতিৰ কোনো আশংকা নকৰাকৈ Pindolol + Clopamide গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Pindolol + Clopamideৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Pindolol + Clopamide with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Pindolol + Clopamide ar gurutor kriya-pratikriya\nPindolol + Clopamide তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nPindolol + Clopamide মতভেদসমূহ - Pindolol + Clopamide Contraindications in Assamese - Pindolol + Clopamide nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Pindolol + Clopamide লোৱা অনুচিত যাতে -\nPindolol + Clopamide ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Pindolol + Clopamide in Assamese - Pindolol + Clopamide ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Pindolol + Clopamide-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nPindolol + Clopamideৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nPindolol + Clopamide লোৱাৰ পিছত আপুনি গা়ড়ী চলাব নালাগে অথবা গধুৰ মেচিন চলাব নালাগে। এয়া বিপজ্জনক হ'ব পাৰে, যিহেতু Pindolol + Clopamideয়ে আপোনাক তন্দ্ৰাচ্চন্ন কৰিব পাৰে।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Pindolol + Clopamide লওক।\nPindolol + Clopamide য়ে মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰাত বা নিৰাময় কৰাত অক্ষম।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Pindolol + Clopamide ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Pindolol + Clopamide Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Pindolol + Clopamide kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Pindolol + Clopamideৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nআপনি খাদ্যৰ সৈতে Pindolol + Clopamide ল'ব পাৰে।\nমদ আৰু Pindolol + Clopamideৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nমদ আৰু Pindolol + Clopamide একেলগে সেৱন কৰাটোৱে আপোনাৰ স্বাস্থ্যত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Pindolol + Clopamide লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Pindolol + Clopamide ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Pindolol + Clopamide সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Pindolol + Clopamide ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Pindolol + Clopamide সেৱন কৰে?


বাট-ঘাটৰ উদ্যমী চৰিত্ৰ (অৰিন্দম তালুকদাৰ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকৰ্ম সংস্কৃতি, স্ব-নিয়োজন, দক্ষতা ইত্যাদি শব্দ বোৰ এতিয়া আমাৰ বহুতৰে মাজত বৰকৈ চৰ্চিত শব্দ,একপ্ৰকাৰ buzzword যদিও দৰাচলতে আমি এই বিষয়বোৰনো কিমান গুৰুত্ব সহকাৰে জীৱনত প্ৰয়োগ কৰিছোঁ সেয়াহে অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা। অসমৰ ইমূৰৰ পৰা সিমূৰ ঘুৰি ফুৰোঁতে বাটে- পথে হঠাৎ এনে একো একোজন ব্যক্তি লগ পাওঁ যি সকল প্ৰকৃতাৰ্থত একোজন প্ৰকৃত কৰ্ম সংস্কৃতি বা স্বনিয়োজনৰ জ্বলন্ত উদাহৰণ।\nসেয়া আছিল ২০০১ চন মানৰ কথা। গুৱাহাটীৰ নাৰেংগী অঞ্চলৰ এজন যুৱকে ঘৰুৱা আৰ্থিক দুৰ্বলতাৰ বাবে নৱম মান শ্ৰেণীতে পঢ়া-শুনা সামৰি জীৱিকাৰ সন্ধান আৰম্ভ কৰিলে আৰু সেই সময়তে তেওঁ ফাঁচী বজাৰলৈ অহা-যোৱা কৰোঁতে ফাঁচী বজাৰৰ ফুটপাথৰ সৰু-সৰু চাহৰ গুমটি বোৰলৈ চকু গল। ঘাইকৈ অনা অসমীয়া লোকে চলাই থকা এই চাহৰ দোকানৰ ব্যৱসায়টোৰ বিষয়ে জানিবৰ বাবে তেওঁ কেইবাদিনো ফাঁচী বজাৰলৈ গল আৰু ইয়াৰ সমান্তৰালকৈ তেওঁ এই লোক সকলে কিদৰেনো চাহ বনাই সেয়াও আয়ত্ব কৰিব যত্ন কৰিলে। কেৱল চাহ বিক্ৰী কৰিয়েই এনে একোজন চাহৰদোকানীয়ে যদি একোখন ঘৰ চলাই থাকিব পাৰিছে তেন্তে তেওঁনো নোৱাৰিব কিয় ? বুকুত সাহ বান্ধি তেওঁ নাৰেংগী তিনিআলিৰ বাছষ্টেণ্ড, ট্ৰেকাৰ ষ্টেণ্ডৰ ওচৰতে সৰু গুমটি এখনত চাহৰ দোকান এখন আৰম্ভ কৰিলে। ৰাইজক ফাঁচী বজাৰৰ দোকানবোৰৰ নিচিনা শুদ্ধ গাখীৰৰ থপথপীয়া চাহ খুৱাবলৈ তেওঁ প্ৰচেষ্টা আৰম্ভ কৰিলে অৱশ্যে অনাঅসমীয়া সকলৰ লেখিয়াকৈ তেওঁ কমকৈ চাহপাত আৰু সৰহকৈ গাখীৰ আৰু গৰম-মচলা দি বনোৱা চাহৰ পৰিৱৰ্তে সৰহকৈ চাহপাত,গাখীৰ আৰু মিঠা কমকৈ দি কাঢ়াকৈ চাহ বনাবলৈ ল’লে। কাৰণ তেওঁ গম পাইছিল যে অসমীয়া মানুহে গাখীৰ মছলা দিয়া চাহৰ সলনি এনে লিকাৰ থকা চাহহে খাবলৈ ভাল পায়। নতুনকৈ দোকান খন আৰম্ভ কৰোঁতে কিছু দিন তেওঁ বৰ ভাল দৰে চাহ বনাব পৰা নাছিল,লাহে লাহে তেওঁৰ হাতত চাহৰ পাগ উঠিল আৰু আজি পাথৰ কুৱেৰীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি একেবাৰে ফৰেষ্ট গেটলৈ প্ৰায় চাৰি কি.মি. এলেকাত তেওঁৰ চাহৰ সৰবৰাহ হয়।\nএদিনাখন নাৰেংগীৰ পিনৰ পৰা আহি থাকোঁতে মোৰ গা়ডী চালক বিপুলে মোক তেওঁৰ দোকানলৈ চাহ খুৱাবলৈ লৈ গৈছিল, চাহৰ প্ৰতি মোৰ দুৰ্বলতাৰ কথা মোৰ লগত ঘুৰা গাড়ী চালক সকলে ভালদৰে জানে আৰু তেওঁলোকৰ জৰিয়তে মই অসমৰ বহু ঠাইৰ বাটৰ কাষৰ ভাল ভাল চাহৰ দোকানৰ লগত পৰিচিত হৈছোঁ।\nনাৰেংগীৰ ডেকা জনৰ চাহৰ দোকানখন আৰু তাৰ চাহৰ সোৱাদতো মোৰ ভাল লাগিল। সেইপিনে গলে মই মাজে মাজে গাড়ীখন ৰখাই তেওঁৰ দোকানত চাহ একাপ খাওঁ আৰু লক্ষ্য কৰো তেওঁৰ কাম-কাজ বোৰ… সদা ব্যস্ত তেওঁ। গুমটি খনৰ ভিতৰত টুল এখনত বহি গেছটোত এফালে চাহ আৰু আনফালে ২০ লিটাৰ মান গাখীৰ ডাঙৰ চচপেন এটাত গৰম কৰি থাকে। ইয়াৰ সমানকৈ দোকানলৈ অহা গ্ৰাহক সকলক চাহৰো যোগান ধৰি থাকে। মাজে মাজে কাপ, চচপেনো ধুই আনেগৈ। কি এক ব্যস্ত জীৱন। আমি পুণেত পঢ়ি থাকোঁতে এনে সৰু সৰু চাহৰ দোকান বোৰ দেখিছিলোঁ… একো একোজন মাৰাঠীলোকে সৰু সৰু দোকানবোৰত কেৱল চাহকেই বনাই বিক্ৰী কৰে… সেই দোকান বোৰত জ্বলি থকা পাম্প দিয়া ষ্টোভ বা ক্লিক গেছৰ শব্দৰ লগতে চাহত দিবলৈ সৰু সৰু উৰলত ইলাচি খুন্দি থকা শব্দবোৰ এতিয়াও কাণত ভাহি থাকে। সেই দোকানী বোৰে সকলো কাম নিজাকৈ কৰি অতি চাফ-চিকুণকৈ সুন্দৰ বগা পিৰিচ-পিয়লাত গ্ৰাহকক আগবঢ়াই দিয়ে ইলাচি দিয়া একো পিয়লা চাহ যাৰ সোৱাদ আজিও আমাৰ জিভাত লাগি আছে। নাৰেংগী তিনি আলিৰ উল্লিখিত চাহৰ গুমটিখন দেখি সেয়ে ভাল লাগিছিল, হওক তেওঁ অসমীয়া যুৱক এজনেও যে এনে দৰে চাহৰ দোকান এখন দি প্ৰতিষ্ঠিত হব পাৰিছে। মানুহ জনৰ বিষয়ে মোৰ ভালদৰে জানিবৰ মন গল। আজি কেইদিন মান আগতে তেওঁ বনোৱা চাহ একাপ হাতত লৈ মৃণাল মালাকাৰৰ সৈতে কথা পাতি জানিলোঁ মৃণালৰ কৰ্মজীৱনৰ সংগ্ৰাম খনৰ কথা। এৰা, তেওঁৰ নাম মৃণাল মালাকাৰ, ঘৰ নাৰেংগীৰ কমলাবাগানত। ঘৰুৱা অৱস্থাৰ বাবে পঢ়া-শুনা আধাতে এৰি মৃণালে চৈধ্য বছৰ মান আগতে আৰম্ভ কৰা সৰু চাহৰ দোকানখন এতিয়া যথেষ্ট ডাঙৰ হল। ৰাতি পুৱা ৬ বজাৰে পৰা নিশা ৯ বজালৈ মৃণালৰ চাহৰ চৰু জ্বলি থাকে। মাজত দুপৰীয়া কিছু সময়ৰ বাবে মৃণালে ভাত খোৱাৰ লগতে অকণ জিৰণি ল’বলৈ ঘৰলৈ যায়। যোৰাবাটৰ পৰা মৃণালৰ দোকানলৈ নিতৌ ৮০-৯০ লিটাৰ গাখীৰ আহে, দৈনিক দুই কেজি চাহ –পাত আৰু আঢ়ৈ কিলো মান চেনীৰে মৃণালে ১২০০-১৩০০ কাপ মান চাহ বনায়। সন্ধিয়া আকৌ পিছ দিনাৰ বাবে গাখীৰ আহে আৰু আহে বেকাৰীৰ বিস্কুট, মিঠাই ইত্যাদি। দিনটোৰ খা-খৰচ বাদ দি মৃণালৰ হাতত ৭০০ মান টকা ৰয়গৈ। বাছ ট্ৰেকাৰত অহা যাত্ৰী, আন আন লোককে আদি কৰি তেওঁৰ দোকানলৈ যিমান গ্ৰাহক আহে তেনেদৰে ওচৰ- পাজৰৰ দোকান, বেংক , অফিচ ইত্যাদিলৈ বহুতেই তেওঁৰ দোকানৰ পৰা চাহ লৈ যায়। “কি আছে তোমাৰ চাহত? কিয় ইমান প্ৰিয় তোমাৰ চাহ?-“- প্ৰশ্ন কেইটাৰ উত্তৰ আমি জানো যদিও তেওঁৰ মুখেৰে কথাখিনি শুনিবলৈ আমি তেওঁক প্ৰশ্ন কৰিছিলোঁ। “কোৱালিটি! মই চাৰ লাভ কমকৈ লৈছোঁ কিন্তু মোৰ চাহৰ সোৱাদ আৰু গুণাগুণ সলনি হব দিয়া নাই। মই চাহ বনাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা গাখীৰ ভাল, চাহ পাত ভাল, পানী পৰিষ্কাৰ, বাচন-বৰ্তন চাফাকৈ ধুই পখালি চাহ বনাওঁ সেয়ে চাহ খিনি মানুহে ভাল পায়।“ মাতৃ, তিনিজন ভাই ,পত্নী আৰু ডেৰ বছৰীয়া পুত্ৰৰ সৈতে মৃণালে একেলগে আছে। ককায়েককো কিছুদিন আগতে এখন চাহৰ দোকান খুলি দিছে, সৰু ভায়েকক কলেজত পঢ়াই আছে। ভৱিষ্যতে ইয়াতকৈ ভাল আৰু ডাঙৰকৈ দোকান এখন খোলাৰ মন আছে মৃণালৰ… ইতিমধ্যে বেংকৰ বিষয়াই মৃণালক ঋণ দিবলৈ আগবাঢ়ি আহিছে যদিও উপযুক্ত স্থানৰ অভাৱত মৃণালে তেনে এক প্ৰকল্প হাতত ল’ব পৰা নাই। তথাপিও সোনকালেই আৰু উন্নত ধৰণে তেওঁৰ ব্যৱসায়তো আগবঢ়াই লৈ যাব পাৰিব বুলি তেওঁ আশাবাদী। “এই যে অসমীয়া ল’ৰাবোৰে কাম-কাজ কৰি খাব নোখোজে বুলি কোৱা হয় এই বিষয়ত তোমাৰ মতামত কি?- মৃণালক আমি শেষটো প্ৰশ্ন কৰিছিলোঁ। “চাওক সকলোৱে যে এনেকুৱা সেইটো সত্য নহয়। গুৱাহাটীত আজি-কালি এনে সৰু সুৰা ব্যৱসায় কৰি আমাৰ দৰে বহুত মানুহে পৰিয়াল চলাই আছে- কিন্তু আমাৰ লৰা বোৰ অলপ এলেহুৱা বুলি মই নভবা নহয়। আমাৰ লৰা বোৰে কিন্তু জীৱিকাৰ সন্ধানত এনেই অনাই বনাই ঘুৰি থকাতকৈ হাতে –কামে কাম কৰি খাবলৈ যত্ন কৰা হে ভাল। নহ’লে আমাৰ হাতত যিখিনি আছে সেয়াও নোহোৱা হব। স্ব-নিয়োজনৰ যথাৰ্থতাক এই দৰে প্ৰমাণ সহ ব্যাখ্যা কৰি দি মৃণাল আকৌ কৰ্মত ব্ৰতী হল। মৃণাল মালাকাৰৰ লগত কটোৱা সময় খিনিৰ মধুৰ স্মৃতি বুকুত লৈ আমি লাহে লাহে গৃহাভিমুখী হলো।\n← জীৱনটোৰ নিজাকৈ কোনো অৰ্থ নাই – সমিৰণ বৰুৱাৰ সৈতে অতনু ভট্টাচাৰ্যৰ বাৰ্তালাপ (ইউনিক’ডকৰণ- প্ৰাণজ্যোতি নাথ)\nৰঙালী বিহুৰ অনুষ্ঠান : কিছু ব্যক্তিগত অনুভৱ (- প্ৰৱাল পাতৰ আমছি) →


Assam-Meghalaya Border: assam-meghalaya-border tension for erect electricity polesআন এক সীমান্ত সংঘাত! বশিষ্ঠৰ গণেশনগৰৰ অসম–মেঘালয় সীমান্তত অৰ্ধসামৰিক বাহিনী মোতায়েন– News18 assam\nAssam-Meghalaya Border: আন এক সীমান্ত সংঘাত! বশিষ্ঠৰ দক্ষিণ গণেশনগৰৰ অসম–মেঘালয় সীমান্তত অৰ্ধসামৰিক বাহিনী মোতায়েন\nঅঞ্চল পৰিদৰ্শন কৰে মহানগৰ আৰক্ষী আয়ুক্ত আৰু জিলা উপায়ুক্তই।\nঅসম–মিজোৰাম সীমান্তৰ সংঘাতৰ সমান্তৰালভাৱে কালি অসম–মেঘালয় সীমান্ততো সৃষ্টি হৈছিল উত্তেজনাময় পৰিস্থিতি। কিন্তু মিজোৰাম প্ৰশাসনৰ দৰে মেঘালয় প্ৰশাসনে কঠোৰ স্থিতি গ্ৰহণ নকৰি ইয়াক নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।\nঅসম–মেঘালয় সীমান্তৰ বশিষ্ঠৰ দক্ষিণ গণেশনগৰত দুই ৰাজ্যৰ মাজত সীমাক লৈ চলি আছিল দীৰ্ঘদিন ধৰি সংঘাত। কালি মেঘালয় ইলেকট্ৰিচিটি কৰ্পোৰেচন লিমিটেডে এই অঞ্চলত বিদ্যুতৰ খুঁটা পোতাক লৈ স্থানীয় নাগৰিকৰ সৈতে অসম আৰক্ষীৰ বাকযুদ্ধৰ লগতে হৈছিল হতাহতি।\nএনে পৰিস্থিতি আজি এই অঞ্চল পৰিদৰ্শন কৰে মহানগৰ আৰক্ষী আয়ুক্ত আৰু জিলা উপায়ুক্তই। ইতিমধ্যে সমগ্ৰ বিষয়টো মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে গৃহ বিভাগ আৰু জিলা উপায়ুক্তক পৰ্যালোচনা কৰাৰ নিৰ্দেশ প্ৰদান কৰিছে। এতিয়া এই অঞ্চলতো কোনো অপ্ৰীতিকৰ পৰিৱেশ নহ'বলৈ অৰ্ধসামৰিক বাহিনী মোতায়েন কৰা হৈছে।\nউল্লেখ্য, কালি অসম আৰক্ষীক বিদ্যুতৰ খুঁটা পোতাত বাধা দিয়াৰ বাবে হোৱা উত্তেজনাময় পৰিস্থিতিত মেঘালয়ৰ ম'হাতি সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা জিলা পৰিষদৰ স্থানীয় সদস্য চাৰ্লছ মাৰ্গনাৰো শাৰীৰিকভাৱে অপদস্থ হৈছিল। কিন্তু ঘটনাই চৰম ৰূপ লোৱাৰ পৰা কোনোমতে ৰক্ষা দুই ৰাজ্য।


পৃষ্ঠা:গল্পাঞ্জলি.pdf/৬২ - ৱিকিউৎস\nভৰিৰ আধ্যা নোহোৱা কৰিছে! নিশা মহৰ কামোৰত তত নাপাই থুপাৰ ধোঁৱা দি বৰষুণৰ টোপালত ভিজা মজিয়াত কিছুমান আধা-ভিজা খেৰৰ ওপৰত ভিজা কানি এখন পাৰি আৰু তেনে বিধৰে কাপোৰ এখন পিন্ধি ধনীৰামৰ নবোঢ়া বধূ! গত দহ্ দহ্ কৰে জ্বৰ! এয়ে দুখীয়াৰ প্ৰণয়ৰ উপহাৰ! এয়ে দুখীয়াৰ প্ৰাণৰ পুতলীৰ আদৰ! হায় দাৰিদ্ৰ্য! এইজনী সুন্দৰী— যাৰ নিপোটল সুঠাম দেহ, স্বৰ্ণ-গৌৰকান্তি, অনিন্দিত শৰীৰৰ লাবণ্যই ৰাজপাটো শুৱনি কৰিব পাৰিলেহেতেন, বামুণৰ বন্ধা দৰিদ্ৰ ধনীৰমৰ হাতত পৰি তেওঁৰ এই দশা!\nকম দুখত কবিয়ে কোৱা নাই— “দাৰিদ্ৰ্য-দোষো গুণৰাশি-নাশী”। গিৰীয়েকে দিনে ৰাতিয়ে খাটি টেপু-বাপুৰ ঘৰতে থাকে— ঘৰত যে সুন্দৰী ষোড়শী গাভৰু ছোৱালী এজনীয়ে একান্ত নিৰ্ভৰ কৰি তাৰেই ফালে চাই আছে— ভোক গুচাবৰ বাবে, লাজ গুচাবৰ বাবে, আশ্ৰয় পাবৰ বাবে— সেই কথা ভাবিবলৈ ধনীৰামৰ অবসৰ নাই। থাকিলেও, দীঘল হুমুনিয়াটোকো চেপা মাৰি ধৰি সি নিৰ্ব্বাক নিষ্পন্দ হৈ সকলো আঁতৰাই থয়।\nআজি তিন দিন ঘৈণীয়েকে খাবলৈ পোৱা নাই; পিন্ধিবলৈ কাপোৰ নাই; ঘৰটো বৰষুণত উৰুষে। চাৰিওফালে বোকা-পানী। ঘৈণীয়েকৰ পুৱাৰপৰা জ্বৰ। কোনে খবৰ কৰে দুখীয়াৰ প্ৰণয়িনীৰ! সেই সময়তে সংসাৰত কিমান সহস্ৰ-কোটি টকা খেলা বা আমোদত নাইবা অনাৱশ্যকীয় স্বচ্ছন্দতাত\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=পৃষ্ঠা:গল্পাঞ্জলি.pdf/৬২&oldid=74778"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ২৫ জুলাই ২০২০ তাৰিখে ২২:০৯ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


হেকাৰৰ কৱলত টুইটাৰ! চিকাৰ প্ৰাক্তন মাৰ্কিন ৰাষ্ট্ৰপতিকে ধৰি শীৰ্ষস্থানীয় ব্যক্তি\nHome/বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি/হেকাৰৰ কৱলত টুইটাৰ! চিকাৰ প্ৰাক্তন মাৰ্কিন ৰাষ্ট্ৰপতিকে ধৰি শীৰ্ষস্থানীয় ব্যক্তি\nৱাশ্বিংটন : হেকাৰৰ কৱলত পৰিল বিশ্বৰ বহুকেইজন শীৰ্ষ নেতা আৰু ব্যক্তি৷ আমেৰিকাৰ কেইবাগৰাকীও নেতাৰ টুইটাৰ একাউণ্ট হেক্ কৰিছে কোনো দুষ্টচক্ৰই৷ প্ৰাক্তন মাৰ্কিন ৰাষ্ট্ৰপতি বাৰাক ওবামাকে ধৰি ধৰ্নাধ্য ব্যক্তি বীল গেইট্‌ছ, কেনি ৱেষ্টৰ একাউণ্ট হেক্ কৰিছে বুলি জানিব পৰা গৈছে৷\nআৰু পঢ়িব পাৰিব: বলিয়া বানে চাৰখাৰ কৰিলে কৃষকৰ সপোন-সম্ভাৱনাক\nইয়াৰ লগতে হেক্ হ’ল কিম কাৰ্ডছিয়ান, এলন মাস্কৰ টুইটাৰ একাউণ্টো৷ আমেৰিকাৰ আগন্তুক ৰাষ্ট্রপতি নিৰ্বাচনৰ সম্ভাব্য প্ৰাৰ্থী জ’ বিডেনৰো একাউণ্ট হেক্ কৰা হৈছে৷ মহামাৰীৰ মাজতে ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনৰ প্ৰস্তুতি তুংগত থকাৰ সময়তে শীৰ্ষস্থানীয় ব্যক্তিৰ একাউণ্ট হেক্ হোৱাক লৈ যথেষ্ট চিন্তিত হৈছে টুইটাৰ কৰ্তৃপক্ষ৷\nআৰু পঢ়িব পাৰিব: বিশ্বনাথত ভয়াৱহ পথ দুৰ্ঘটনা! নিহত ২জন\nঅৱশ্যে ঘটনা সন্দৰ্ভত টুইটাৰ কৰ্তৃপক্ষই তাৎক্ষণিক ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিছে বুলি জানিব পৰা গৈছে৷\nবলিয়া বানে চাৰখাৰ কৰিলে কৃষকৰ সপোন-সম্ভাৱনাক\nবন্ধন বেংকৰ সভাৰ পাছতে গহপুৰৰ যুৱকৰ দেহত ক'ভিড ১৯


৩১ আগষ্টত কুলধৰ শইকীয়াই ল’ব অৱসৰ, কোন হ’ব পৰৱৰ্তী সঞ্চালক প্ৰধান? - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nঅসম সৌৰভ বঁটা গ্ৰহণৰ বাবে লাভলীনাক আনুষ্ঠানিক নিমন্ত্ৰণ অসম চৰকাৰৰ... • সীমাৰ ভাগ-বাটোৱাৰা • সীমাৰ ভাগ-বাটোৱাৰা • ৰঙাপৰাত আবকাৰী বিভাগৰ অভিযানত অৰুণাচলী সুৰাসহ এজনক আটক... • গোগামুখত পুৱাই উদ্ধাৰ সুগৰি পহুঃ সোৱণশিৰি বনাঞ্চলৰ পৰিৱৰ্তে কাজিৰঙাত কৰিব মুকলি... • গোৱালপাৰাৰ লক্ষীপুৰ আৰক্ষীৰ জালত দুই হত্যাকাৰী... • সোণৰ খনিৰ বাবে বিস্ফোৰক কঢ়িয়াই অনা ট্ৰাকত বিস্ফোৰণঃ ১৭ জন নিহত ৬০ জন আহত... • মঙলদৈ প্ৰেছ ক্লাৱত ঐতিহাসিক পথৰুঘাট ৰণ বিষয়ক আলোচনা চক্ৰৰ আয়োজন... • ৫০ বছৰীয়া হ'ল অৰুণাচলঃ সোণালী জয়ন্তী বৰ্ষৰ স্মৃতি যুগমীয়া কৰাৰ বাবে বিভিন্ন পদক্ষেপ গ্ৰহণ... • প্ৰকৃতি সুৰক্ষা আৰু ৰক্ত দানৰ প্ৰতি সজাগতা সৃষ্টিৰ বাবে পদযাত্ৰাঃ টীয়কত উপস্থিত দৰংৰ যুৱক...\n৩১ আগষ্টত কুলধৰ শইকীয়াই ল’ব অৱসৰ, কোন হ’ব পৰৱৰ্তী সঞ্চালক প্ৰধান?\nঅসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা\t Jul 23, 2019 ত শেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে\nডিজিটেল ডেস্কঃ অসম আৰক্ষীৰ পৰৱৰ্তী সঞ্চালক প্রধান কোন হ’ব? ৩১ আগষ্টত অন্ত পৰিব বৰ্তমানৰ আৰক্ষী সঞ্চালক প্ৰধান কুলধৰ শইকীয়াৰ কাৰ্যকাল। তাৰপাছত অসম আৰক্ষী সঞ্চালক প্ৰধান ৰূপে কাক নিযুক্তি দিব ৰাজ্য চৰকাৰে?\nইতিমধ্যে চৰ্চালৈ আহিছে কেইবাটাও নাম। তথ্য অনুসৰি, গৃহ বিভাগে আৰক্ষী সঞ্চালক প্রধানৰ বাবে ৫ জনীয়া এখন তালিকা প্ৰস্তুত কৰিছে। পাঁচজনকৈ আৰক্ষী বিষয়াৰ নাম আছে এই তালিকাত। এই তালিকাৰ শীৰ্ষত আছে অনিল কুমাৰ ঝা।\nবৰ্তমান চি আই ডিৰ বিশেষ আৰক্ষী সঞ্চালক ৰূপে কৰ্মৰত অনিল কুমাৰ ঝা। ১৯৮৬চনৰ আই পি এছ বিষয়া অনিল কুমাৰ ঝাৰ চাকৰিৰ কাৰ্যকাল অৱশ্যে ৮ মাহহে আছে। সেয়েহে ৮ মাহৰ বাবে তেওঁক এই পদত নিযুক্তি দিব নে নাই তাক লৈ সন্দেহ আছে।\nআৰক্ষী সঞ্চালক প্ৰধানৰ বাবে চৰ্চালৈ অহা আন এটা নাম হৈছে ১৯৮৬চনৰে আই পি এছ বিষয়া জ্যোতিৰ্ময় চক্ৰৱৰ্তী। বৰ্তমান ডেপুটেশ্যনত আছে এইগৰাকী আৰক্ষী বিষয়া। তালিকাত থকা আন এটা নাম হ’ল- মেঘালয়ৰ বৰ্তমানৰ আৰক্ষী সঞ্চালক প্ৰধান চন্দ্ৰনাথন।\nইতিমধ্যে এখন ৰাজ্যত আৰক্ষী সঞ্চালক প্রধান ৰূপে কৰ্মৰত এইগৰাকী বিষয়াকো অসমৰ আৰক্ষী সঞ্চালক প্ৰধান ৰূপে নিযুক্তি দিয়াৰ সম্ভাৱনা কিমান তাক লৈও সন্দেহ আছে। আনহাতে তালিকাত থকা আন দুগৰাকী আৰক্ষী বিষয়া হ’ল- এ কে সিনহা কাশ্যপ আৰু ভাস্কৰজ্যোতি মহন্ত।\nএ কে সিনহা কাশ্যপ বৰ্তমান অসম আৰক্ষীৰ বিশেষ আৰক্ষী সঞ্চালক প্ৰধান ৰূপে কৰ্মৰত হৈ আছে। ইফালে, ১৯৮৬চনৰে আই পি এছ বিষয়া ভাস্কৰজ্যোতি মহন্ত বৰ্তমান সীমান্ত শাখাৰ বিশেষ আৰক্ষী সঞ্চালক প্ৰধান।\nএই পাঁচোজনৰ মাজৰ পৰাই নিৰ্বাচন কৰা হ’ব অসম আৰক্ষীৰ পৰৱৰ্তী সঞ্চালক প্ৰধান। তালিকাত থকা সকলৰ ভিতৰত ভাস্কৰজ্যোতি মহন্ত বা জ্যোতিৰ্ময় চক্ৰৱৰ্তীক আৰক্ষী সঞ্চালক প্ৰধান ৰূপে নিযুক্তি দিয়াৰ সম্ভাৱনাও নথকা নহয়। কিয়নো অসম আৰক্ষীত দীৰ্ঘসময় ধৰি নিষ্ঠাৰে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা ভাস্কৰজ্যোতি মহন্তৰ লগতে এই তালিকাত থকা আনজন অসমীয়া আই পি এছ বিষয়া হ’ল জ্যোতিৰ্ময় চক্ৰৱৰ্তী।\nঅসম আৰক্ষীৰ সংস্কাৰ আৰু আধুনিকীকৰণৰ ক্ষেত্ৰত পূৰ্বৰে পৰা এক দায়িত্বশীল ভূমিকা পালন কৰি আহিছে ভাস্কৰজ্যোতি মহন্তই। সেয়েহে ৰাজ্য চৰকাৰে বিশেষভাৱে এইগৰাকী বিষয়াৰ নাম আৰক্ষী সঞ্চালক প্ৰধানৰূপে বিবেচনা কৰাৰ সম্ভাৱনা আছে। অৱশ্যে কোনে শেষ মুহূৰ্তত এই দায়িত্ব লাভ কৰে সেয়া সময়তহে গম পোৱা যাব।\nকামপুৰত বাল্যবিবাহ! ১২ বছৰীয়া কন্যাক ৪০ বছৰীয়া লোকলৈ বিয়া দিয়াৰ যো-জা পিতৃৰ, VIDEO\nবানত ডুবিল বঙাইগাঁও চহৰ


Home JIBANAR-ANUBHAV JYOTI-RUPAM-DUTTA জীৱনৰ অনুভৱ জ্যোতিৰূপম দত্ত জীৱনৰ অনুভৱ\nxukhdukh.com December 09, 2016 JIBANAR-ANUBHAV, JYOTI-RUPAM-DUTTA, জীৱনৰ অনুভৱ, জ্যোতিৰূপম দত্ত,\nমাজুলীৰ চকুপানী আৰু প্ৰত্যাশা\nমোৰ কাৰ্য্যালয়ৰ দুটিমান কামৰ সংক্ৰান্তত কেইমাহমান আগতে মাজুলীলৈ গৈছিলো ৷ নিমাতীঘাটৰ পৰা কমলাবাৰী ঘাটলৈ বুলি পুৱাবেলাৰ আঠ বাজি ত্ৰিশ মিনিটত এৰিবলগীয়া ফেৰীখন কোনোমতে ধৰিবলৈ পাৰিলো ৷ ফেৰীখনৰ তলে ওপৰে অজস্ৰ মানুহ৷ বহাৰ কথাটো বাদেই থিয় হবলৈকো এডুখৰি ঠাই নাই ৷ কতো অকণো ঠাই নেদেখি ফেৰীখনৰ ওপৰৰ অংশলৈকে উঠি গলো ৷ তিনিখন ডাঙৰ গাড়ী আৰু বহু বাইক-চাইকেলেৰে থাহ খোৱা ফেৰীখনে সময়মতেই যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলে ৷ ক্ষন্তেকতে পুৱাবেলাৰ শান্ত লুইতৰ পৰা বলা এচাটি বতাহত গা-মন জুৰ পৰিল ৷ ফেৰীখনৰ চালকৰ কেবিনৰ কাষতে ৰেলিং এডালতে হেলান দি লুইতৰ অপুৰ্ব সুষমা চকুৰে পান কৰা আৰম্ভ কৰিলো ৷ এপাকত ফেৰীখনৰ চালকৰ কেবিনৰ চিচাৰ খিৰিকীখনেৰে ভিতৰলৈ ভুমুকিয়াই চাই দেখো চালকৰ সমুখত এডাল তেনেই সাধাৰণ ষ্টিয়েৰিং ৷ আন একো নাই ৷ ফেৰীখনৰ তলৰ অংশত থকা প্ৰকাণ্ড ইঞ্জিনটোৰ দায়িত্বত থকা মানুহজনক ইঞ্জিনটো চলোৱা বা বন্ধ কৰিবলৈ ইংগিত দিয়াৰ বাবে এটা সামান্য কলিংবেল ৷ অলপ দূৰ ভটিয়াই গৈয়েই ফেৰীখনৰ চালকে ইঞ্জিন বন্ধ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে ৷ ইঞ্জিন বন্ধ হলেও ভটিয়নি সোঁতত ফেৰীখন লাহে লাহে আগুৱাই গৈ থাকিল ৷ এনেতে ফেৰীখনৰ সমুখৰ ফালে এজনে বিজুলী বাঁহ এডালেৰে পানী জুখি জুখি ফেৰীখনৰ চালকৰ উদ্দ্যেশি চিঞৰি চিঞৰি গভীৰতা আৰু দিশৰ বিষয়ে কৈ গ’ল ৷ এপাকত শুনিলো, “আঢ়ৈ ফুট ! মাত্ৰ আঢ়ৈ ফুট ৷ বাওঁফালে যা !”\nদুজনমানে ক’লে এয়া এক প্ৰতিদিনেই ঘটি থকা ঘটনা ৷ সদায়েই এই একেই পৰিস্থিতি ৷ লুইতৰ বুকু দিনে দিনে বাম হৈ আহিছে ৷ বালিত প্ৰায়েই নাওঁ বা ফেৰী লাগি ধৰে ৷ তেনে পৰিস্থিতিত কোনোবা বেলেগ ফেৰী বা নাওঁ আহিহে যাত্ৰীসকলক উদ্ধাৰ কৰে বা বিপদগ্ৰস্ত ফেৰী বা নাওখন মেৰামতি কৰিহে পাৰলৈ নিয়ে ৷ নতুন চৰকাৰৰ প্ৰস্তাবিত মাজু্লী-যোৰহাট সংযোগী দলংখনক লৈ সকলোৱেই আশাবাদী ৷ পিছে দলংখন সম্পুৰ্ণ হোৱালৈ কিছুসময়ৰ প্ৰয়োজন হ’ব ৷ এই সময়খিনিৰ বাবেই মাজু্লী-যোৰহাট সংযোগী জলপথৰ পৰিবহণৰ ক্ষেত্ৰত এক সুচিন্তিত তথা বিজ্ঞানভিত্তিক হ্ৰস্বম্যাদী পৰিকল্পনাৰ প্ৰয়োজন হৈছে ৷ নিশাৰ যাত্ৰা বা কুঁৱলীৰ সময়ৰ যাত্ৰাৰ কথা বাদেই দিলো, ফটফটীয়াকৈ পোহৰ থকা সময়ৰ দিনৰ যাত্ৰাও নিৰাপদ তথা সময়সুচী অনুসৰি সুনিশ্চিত নহয় ৷ দুই-একৰ সৈতে কথা পাতি গম পালো যে প্ৰতিকুল বতৰত ফেৰী বা নাওঁৰ চালকে কেবল অভিজ্ঞতা বা আন্দাজমতেহে যাত্ৰী তথা বয়বস্তুৰ মেটমৰা সম্ভাৰৰ ফেৰী বা নাওঁ ইপাৰ-সিপাৰ কৰে ৷ অত্যাধুনিক জিপিএছ বা আণ্ডাৰৱাটাৰ ছ’নাৰৰ ব্যৱহাৰৰ কথা বাদেই দিলো, সেই যাত্ৰাত এটি সামান্য কম্পাছৰ ব্যৱহাৰো নেদেখিলো ৷ অসমৰ পথ-পৰিবহনৰ ক্ষেত্ৰত যাত্ৰীৰ সুবিধাৰ অৰ্থে বহু অত্যাধুনিক দ্ৰুতবেগী তথা আৰামদায়ক বাছৰ আগমন ঘটিছে কিন্তু জলপথৰ পৰিবহনৰ ক্ষেত্ৰত এতিয়াও তাহানিৰ পুৰণি ফেৰী বা নাওঁকেইখনেই সাৰথি হৈয়েই আছে ৷ এফালে গুৱাহাটী তথা অসমৰ আন বহু চহৰ-গাওঁ-ভুঁইত সস্তীয়া জি.পি.এছ. লগোৱা বাহনৰ টিঘিলঘিলনি আনফালে অসমৰ এক ব্যস্ততম জলপথত কৌটিকলীয়া প্ৰযুক্তি !\nযা হওক, কোনো বাধা-বিঘিনি নোহোৱাকৈ কমলাবাৰী ঘাট পালোহি ৷ মাজুলীত মই কোনো হোটেল বা চাৰ্কিট হাউছত নাথাকি চিনাকি এজনৰ ঘৰতেই থাকিম বুলি ঠিক কৰা আছিল ৷ মোৰ কৰ্মসুত্ৰে চিনাকি ল’ৰাজনে কিবা এৰাব নোৱাৰা ব্যস্ততাৰ বাবে তেখেতৰ মাজু ককায়েকজনকেই মোক ঘাটৰ পৰা তেখেতসকলৰ ঘৰলৈ নিয়াৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰিছিল ৷ যথাবিধি তেখেতৰ সৈতে সাক্ষাত হ’ল ৷ মাজুলীৰ এজন অমায়িক সুঠাম ডেকাল’ৰা ৷ ডেকাজনৰ মাৰ্জিত ব্যৱহাৰে মোক ক্ষন্তেকতে মুগ্ধ কৰিলে ৷ সেই সময়তে মোৰ বাবে অন্য এক বিস্ময় ৰৈ আছিল ৷ মোক নিবলৈ অহা সেই ডেকাজনৰ বৰ্তমানৰ কৰ্মক্ষেত্ৰ হ’ল আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ফ্লৰিডা ৷ কথা পাতি গম পালো বসন্ত শৰ্মা নামৰ মাজুলীৰ সেই কৰ্মঠ ডেকাজন বিশ্বৰ এক অন্যতম পঞ্চতাৰকা ‘ক্ৰুইজ’ কোম্পানীৰ এজন অভিজ্ঞ ‘চেফ’ ৷ মাজুলীৰ বিদ্যালয়তে শিক্ষাজীৱনৰ পাতনি মেলি যোৰহাটৰ ‘NEIMS’ প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা হোটেল মেনেজমেন্ট বিষয়ত কাৰিকৰী শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি কিছুবছৰ বাংগালোৰৰ পঞ্চতাৰকা হোটেলত কাম কৰাৰ পাছত আমেৰিকাৰ এই বিখ্যাত ‘কাৰ্ণিভেল ক্ৰুইজ’ কোম্পানীত যোগ দিয়ে ৷ লুইতৰ বুকুত সাতুৰি-নাদুৰি ডাঙৰ হোৱা মাজুলীৰ এই সু-সন্তানজনে ইতিমধ্যে সমুদ্ৰৰ নীলা পানীত সৰ্বসাধাৰণৰ বাবে আকাশ-কুসুম সদৃশ অৱসৰ বিনোদনৰ প্ৰকাণ্ড তৰী বা অত্যাধুনিক ‘ক্ৰুইজ’ জাহাজত পৃথিৱীৰ বহু দেশ ভ্ৰমিছে ৷ অবিবাহিত এই ডেকাজনে মাজু্লীত নিজৰ পিতৃ-মাতৃ তথা পৰিয়ালৰ সৈতে ছুটী কটাবলৈ অহা সময়খিনিতে মোৰো এই যাত্ৰাৰ সময় মিলি যোৱাত যথেষ্ঠ আনন্দিত হ’লো ৷ মাজুলীত থকা সেই দুদিন এই ডেকাজনৰ সৈতে বহু সময় কটোৱাৰ সৌভাগ্য হ’ল ৷ অত্যাধুনিক প্ৰকাণ্ড প্ৰমোদ-তৰী এখনত উঠি সসাগৰা পৃথিৱী ভ্ৰমি ফুৰা কালচোৱাটো এই ডেকাজনে হেনো ইন্টাৰনেটৰ মাধ্যমেৰেই কাকত-পত্ৰ পঢ়ি নিয়মীয়াকৈ অসমৰ খবৰ-পাতি লৈ থাকে ৷ কথাত গম পালো এইজন ডেকা ফেচবুকৰ ‘অসমীয়াত কথা বতৰা’ গোটৰো সদস্য ৷\nসেই নিম্ন-মধ্যবিত্ত পৰিয়ালটোৰ তিনিওজন সন্তানে অশেষ কষ্টেৰে বৰ্তমান সমাজত প্ৰতিষ্ঠিত হৈছে ৷ এই ডেকাজনেও নিজৰ উপাৰ্জনৰ এক বুজন অংশ ককায়েক তথা ভায়েকৰ ব্যৱসায়ৰ বাবে ব্যয় কৰা কথাটোৱে মোক আপ্লুত কৰিলে ৷ আজিৰ যৌথ পৰিয়ালত পৰিয়ালৰ এজন সহোদৰে আনজনক আৰ্থিকভাৱে সহায় কৰা কথাবোৰ যেন লাহে লাহে নোহোৱা হৈ আহিছে ৷ তাৰ মাজতেই এই ডেকাজনৰ কথা আৰু কামবোৰ অলপ হলেও ব্যতিক্ৰম যেন অনুভুত হ’ল ৷ সচাকৈয়ে, সামাজিক জীৱনত বতৰ্মান সৰ্বত্ৰে দেখা পোৱা নৈতিকতাৰ অৱক্ষয়ৰ ছাঁ মাজুলীৰ জনজীৱনত এতিয়ালৈকে পৰা নাই ৷\nবসন্ত, মানে মাজুলীৰ সেই উদ্যমী ডেকাজনৰ লগত কথা পাতি মাজুলীৰ বৰ্তমানৰ পৰিস্থিতিৰ বিষয়ে বাৰুকৈয়ে জ্ঞাত হ’লো ৷ ডেকাই অত্যন্ত ক্ষোভেৰে জনালে, “মাজু্লীৰ গৰাখহনীয়া ৰোধৰ নামত আজিলৈকে বহু হেজাৰ কোটি খৰচ কৰা হ’ল ৷ পিছে বালিৰ বস্তাৰ নামত উটি যোৱা টকাবোৰ চহৰত আকাশলংঘী অট্টালিকা আৰু ৰাজপথত দৌৰা অত্যাধুনিক গাড়ীলৈহে ৰূপান্তৰিত হয় ৷ কেতিয়াবা ভাবো যে, বস্তাত বালি নভৰাই গৰাখহনীয়া ৰোধৰ আবন্টিত টকাৰে পাঁচটকীয়া মুদ্ৰা ভৰাই মাজুলীৰ চৌকাষে পাঁচটকীয়া মুদ্ৰাৰ পাহাৰসদৃশ মথাউৰি বান্ধি মাজুলীক ৰক্ষা কৰিব পৰা গ’লহেতেন !”\nডেকাজনৰ ক্ষোভৰ মৰ্মবেদনা অনুভৱ কৰি ব্যথিত হ’লো ৷ সৌ সিদিনাৰ কথা ৷ প্ৰায় দুমাহৰ আগতে প্ৰলয়ংকৰী বানে বনগাওঁ অঞ্চলৰ মথাউৰি খহাই পাঁচটি পৰিয়ালৰ ভেটি-মাটি উটুৱাই নি সমগ্ৰ মাজুলীৰ বাবেই বিপদৰ সৃষ্টি কৰিছিল ৷ এই কথা জ্ঞাত হোৱা মাত্ৰকে অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তথা মাজুলীৰ বিধায়ক সৰ্বানন্দ সোণোৱালদেৱে বনগাওঁৰ মথাউৰি তথা ৰিং-বান্ধটোৰ মেৰামতিৰ বাবে ১.৮০ কোটি টকা তৎকালীনভাৱে মোকোলাই দি জলসম্পদ বিভাগক যথোপযুক্ত ব্যৱস্থা লবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল ৷ পিছে পৰিতাপৰ কথা যে প্ৰায় দুই কোটি টকাৰ ব্যয়সাপেক্ষ সেই মথাউৰিটোত যোৱা কেইদিনমান আগতে অহা মজলীয়া বানতেই পুনৰ আগৰ অৱস্থাপ্ৰাপ্ত হয় ৷ নৈপৰীয়া সদাশয় ৰাইজৰ প্ৰচেষ্টাত বালিৰ বস্তাৰে মথাউৰিটোৰ ফুটা হোৱা অংশ কেনেবাকৈ ঢাকি এক বৃহৎ অঘটন হোৱাৰ পৰা সমগ্ৰ মাজুলীবাসী ৰক্ষা পৰে ৷ প্ৰতিবাৰেই মুষ্টিমেয় কিছু অসাধু তথা দুৰ্নীতিপৰায়ণ লোকৰ বাবেই সমগ্ৰ মাজুলীলৈ ধ্বংসৰ অশনি সংকেত নামি আহে ৷\nমাজুলীবাসীৰ বাবে আন এটা সমস্যা হ’ল চিকিৎসাসেৱা ৷ চৰকাৰীভাৱে যৎপৰোনাষ্টি চেষ্টা চলালেও সৰ্বসাধাৰণৰ বাবে মাজুলীত এতিয়াও চিকিৎসাসেৱা সুচল নহয় ৷ উন্নত চিকিৎসাসেৱাৰ বাবে মাজুলীবাসীয়ে এতিয়াও যোৰহাট চহৰৰ চিকিৎসক বা চিকিৎসালয়ৰ ওপৰতে নিৰ্ভৰশীল ৷ মাজু্লীবাসীৰ বাবে এক অত্যাধুনিক সা-সুবিধাযুক্ত চিকিৎসালয়ৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ কথা কোনেই দুনাই কৰিব নোৱাৰে ৷ সুখৰ কথা যে বৰ্তমানৰ স্বাস্থ্যমন্ত্ৰীয়ে এই বিষয়ত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা পৰিলক্ষিত হৈছে ৷\nএইবোৰ সমস্যাৰ ওপৰতে ভূতৰ ওপৰত দানহ পৰাদি যাতায়াতৰ কথাটোও আহি পৰে ৷ সৰ্বসাধাৰণৰ বাবে সহজলভ্য তথা এক সুচল পৰিবহনৰ ব্যৱস্থা মাজুলীবাসীৰ বাবে বৰ্তমান অতীব প্ৰয়োজনীয় হৈ পৰিছে ৷ উল্লেখযোগ্য যে ইতিমধ্যে অসমৰ পৰিবহন নিগমৰ তৰফৰ পৰা গুৱাহাটীলৈ ঢকুৱাখনা হৈ শীতাতপ নিয়ন্ত্ৰিত বাছসেৱা আৰম্ভ হৈছে ৷ কিন্তু পথৰ দুৰৱস্থাৰ হেতু এই পথছোৱা অতিক্ৰম কৰোতে প্ৰায় দহ-বাৰঘণ্টা সময়ৰ দৰকাৰ হয় ৷ অথচ মাজুলীৰ দক্ষিণপাৰৰ চহৰ যোৰহাটৰ পৰা গুৱাহাটীলৈ স্থলপথেৰে যাত্ৰাৰ সময় মাথো পাঁচৰ পৰা ছয়ঘন্টা ৷ গতিকেই যোৰহাট-মাজু্লী সংযোগী দলঙৰ দৰে দীৰ্ঘম্যাদী পৰিকল্পনাৰ সমানুপাতিকভাৱে হ্ৰস্বকালীনভাৱে প্ৰতিকুল পৰিবেশতো দিনে-নিশাই চলিব পৰা অত্যাধুনিক দ্ৰুতবেগী ফেৰী বা ‘হোভাৰক্ৰাফট’ সেৱা অতিকৈ প্ৰয়োজনীয় হৈছে ৷\nএসময়ত মাজুলীৰ খাল-ডোঙাত বোকা-পানী খচি বৰ্তমান মহাসমুদ্ৰৰ ঢৌত উটি-ভাহি ফুৰা মাজু্লীৰ পাহোৱাল ডেকা বসন্তৰ দৰে নতুন প্ৰজন্মৰ অনেকজনৰ ওচৰত মাজুলীৰ প্ৰগতিৰ বাবে আমি প্ৰত্যেকজন অসমীয়াই দায়বব্ধ হোৱা উচিত ৷ অসম আৰু অসমীয়াৰ বাবে মাজুলী যেন এক সুজলা-সু্ফলা তথা চিৰ-যুগমীয়া সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ বাহকৰূপে অনন্তকাললৈ অক্ষুন্ন থাকে তাৰেই কামনা কৰিলো ৷\nলেখকৰ ঠিকনাঃ হাতীশিলা, চন্দ্ৰপুৰ, গুৱাহাটী ৷ ফোন : ৯৮৬৪০১১৮১১\nTags # JIBANAR-ANUBHAV # JYOTI-RUPAM-DUTTA # জীৱনৰ অনুভৱ # জ্যোতিৰূপম দত্ত\nBy xukhdukh.com on December 09, 2016\nhomoyopojogi lekha .


corona-vaccination-drive-in-schools-of-assam-to-begin-from-monday-ghy-balen– News18 assam\nCorona Vaccine: সোমবাৰৰ পৰা বিদ্যালয়ে বিদ্যালয়ে দিয়া হ'ব ভেকচিন, মুঠ ২০ লাখ যুৱক-যুৱতীক প্ৰতিষেধক প্ৰদানৰ লক্ষ্য!\nAssam Corona Vaccination: ৯ জানুৱাৰীৰ ভিতৰত ১৫ৰ পৰা ১৮ বছৰৰ ভিতৰৰ লোকক ১০০% ভেকচিন প্ৰদানৰ লক্ষ্য চৰকাৰৰ!\nLast Updated : January 02, 2022, 18:34 IST\nসোমবাৰৰ পৰা বিদ্যালয়ে বিদ্যালয়ে ভেকচিন (Corona Vaccine) প্ৰদান কৰিব ৰাজ্যৰ স্বাস্থ্য বিভাগে ৷ বিদ্যালয় মহাবিদ্যালয়ৰ ১৫ৰ পৰা ১৮ বছৰ বয়সৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক স্বাস্থ্য বিভাগে প্ৰদান কৰিব ভেকচিন ! ৭ দিনত ২০ লাখ ভেকচিন প্ৰদানৰ লক্ষ্য লৈছে স্বাস্থ্য বিভাগৰ ৷\nজিলাভিক্তিত উপাযুক্তসকলে দৈনিক প্ৰদান কৰিব ভেকচিন ৷ ৭ দিনৰ ভিতৰত ১৫ ৰ পৰা ১৮ বছৰৰ শিক্ষাৰ্থীসকলক ভেকচিন প্ৰদান কাৰ্য্য সম্পন্ন কৰাৰ লক্ষ্য নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে ৷ মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা (Himanta Biswa Sarma)ই দুলীয়াজানত আৰু স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী কেশৱ মহন্ত (Keshab Mahanta)ই গুৱাহাটীত শুভাৰম্ভ কৰিব এই ভেকচিন প্ৰদান অনুষ্ঠানৰ ৷ চৰকাৰী-বেচৰকাৰী কোনো এগৰাকী শিক্ষাৰ্থী যাতে ভেকচিন লাভৰ পৰা বঞ্চিত নহয় তাৰ প্ৰতি বিশেষ লক্ষ্য থাকিব স্বাস্থ্য বিভাগৰ ৷\nইপিনে বিদ্যালয়ৰ বাহিৰত থকা ১৫ বছৰৰ উৰ্ধৰ যুৱক-যুৱতীক পূৰ্বৰ কেন্দ্ৰসমূহত ৩ জানুৱাৰীৰ পৰা প্ৰদান কৰা হ'ব ভেকচিন ৷\nউল্লেখ্য যে হাইস্কুল আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক চূড়ান্ত পৰীক্ষাৰ প্ৰাকক্ষণত দ্বিতীয় পালি ভেকচিন সম্পন্ন কৰাৰ কঠোৰ নিৰ্দেশ স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী কেশৱ মহন্তৰ ৷\nFirst published: January 02, 2022, 18:34 IST\nCorona VaccineCovid vaccineHimanta Biswa Sarma


দক্ষ-যজ্ঞ - ৱিকিউৎস\nশ্ৰীবেণুধৰ ৰাজখোৱা, বি-এ,\n৬ নং কলেজ-স্কোয়াৰ, সাম্য যন্ত্ৰত,\nসেখ আবদুল লতিফ দ্বাৰা মুদ্ৰিত ও\nবেচ্ আধলি মাথোন\nপ্ৰথম দৰ্শন। দক্ষ ৰাজাৰ সভা।\n(দক্ষ, মন্ত্ৰী, সভাসদবৰ্গ উপবিষ্ট )।\nদক্ষ।— এটি গুৰুতৰ বিষয়ে আজি মই তোমালোকেৰে সৈতে পৰামৰ্শ কৰিব খোঁজো। তোমালোকে সদপৰামৰ্শ দি মোৰ বুকুৰ শেল উভালিব লাগে।\nমন্ত্ৰী।—মহাৰাজ, আপোনাৰ ইঙ্গিততে অনেক অনেক মহৎ ব্যাপাৰ সংঘটিত হব লাগিছে। কি এনে বিষয় আছে, যাক আপুনি হেন মহাপুৰুষে কৰিব নোৱাৰে। আমি ইমান বিলাক আপোনাৰ আজ্ঞানুবৰ্ত্তী থাকোঁতে আপোনাৰ মনত কিহৰ দুখ হব পাৰে। হে প্ৰজাপতি, আপোনাৰ কথা শুনি দৰাচলে মই বৰ আচৰিত মানিছোঁ। আপোনাৰ কি কব লগিয়া আছে, শীঘ্ৰে [ ৬ ] কওক। আামি প্ৰাণটাকি আপোনাৰ আদেশ প্ৰতিপালনৰ চেষ্টা কৰিম।\nদক্ষ।—ত্ৰিদশ দেৱতাৰ কল্যাণাকাঙ্খী মহাযজ্ঞত মই উপস্থিত হোৱা মাত্ৰে সভাস্থলীৰ সকলোৱে উঠি মোক সম্ভ্ৰম কৰিলে, কিন্তু শিৱই আন কি আসন পৰিত্যাগ নকৰিলে। ইয়াত্‌কৈ আৰু দুখৰ বিষয় কি হব পাৰে?\nমন্ত্ৰী।—ৰাজন, যদি সেয়ে হয় তেনেহলে বেজাৰ কৰিবৰ নিমিত্তে আপোনাৰ সম্পূৰ্ণ অধিকাৰ মাছে। আপুনি সকলো প্ৰকাৰেৰে শিৱতকৈ শ্ৰেষ্ঠ। আপোনাৰ প্ৰতি শিৱৰ এনে দুৰ্ব্ব্যৱহাৰ কম্মিন্ কালেও উপেক্ষণীয় নহয়।\nদক্ষ।— কোৱা মন্ত্ৰী, তেনেহলে এতিয়া আমাৰ কি উপায় আছে। প্ৰতিহিংসা জুইয়ে মোক পুৰি দেই মাৰিব লাগিছে। হে মতিমান্, অপমানতকৈ মৃত্যু শতগুণে শ্ৰেয়ঃ\nমন্ত্ৰী।—সভাসদ্ সকল, তোমালোকে কোৱাছোন, কি উপায় অৱলম্বন কৰিলে মহাৰাজাৰ অপমানৰ প্ৰকৃত প্ৰতিশোধ লোৱা হব।\n১ম সভাসদ্।—শিৱক অনাচাৰী বুলি ত্ৰিভুবনে জানে। তেওঁ বাহিৰত সাধু বোলাই ফুৰে, কিন্তু ভিতৰি জঘন্যয কাৰ্য্য কৰিবলৈও কুণ্ঠিত নহয়। তেওঁ অমাবস্যা ৰাতি খেৰেচ ভূত পিশাচ বিলাকেৰে সৈতে নাঙ্গঠ হৈ শ্মশানশালিত অতি বীভৎস নৃত্য কৰে। মহাৰাজ, কোনো গুৰুতৰ বিষয়ৰ ফাঁকতি কৰি, আপুনি আৰু মহাৰাণী যদি হঠাৎ কোনোৱে গম নোপোৱাকৈ সেই ঠাইত উপস্থিত হয় গৈ আৰু সেই মুহূৰ্ত্ততে পূৰ্ণকলাবিশিষ্ট হৈ চন্দ্ৰ দেৱতাক আকাশত [ ৭ ] আবিৰ্ভূত হবলৈ আজ্ঞা দিয়ে, তেনেহলে ভাবি চাওক অপমানত শিৱ মৰণান্তিক নহবনে।\n২য় সভাসদ্।—হে ৰাজশ্ৰেষ্ঠ, বিষ্ণু আপোনাৰ পৰম সুহৃদ। ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু, শিৱ তিনিওকো এদিন কোনো কাৰ্য্যোপলক্ষে নিমন্ত্ৰণ কৰক। বিষ্ণুৰ বাহন গৰুড়-পক্ষীক দেখা মাত্ৰে শিৱৰ কঁকালৰ টঙ্গালি সৰ্পৰাজ উদ্ধৰ্শ্বাসে পলায়ন কৰিব। তেতিয়া বাঘ ছালৰ কৌপীন খহি পৰিব। বাঘছাল দেখা মাত্ৰে তেওঁৰ বলদটিয়ে ভিৰাই ধৰি লৰ মাবিব। তেতিয়া তেওঁ উল্লঙ্গঠ হৈ ঢাঁচ কৰে মাটিত পৰিব। মহাৰাজ, শিৱই এনে অপমান ক’ত থব।\n৩য় সভাসদ্।—হে প্ৰজাপতি, শিৱ জিতেন্দ্ৰীয় বুলি প্ৰখ্যাত। আপুনি বহুমায়ী বিষ্ণুক অনুৰোধ কৰক, তেওঁ যেন অনুপম জগদ্ভাসন মোহিনীৰূপ ধাৰণ কৰি যোগীবৰ শিৱক মদন বিহ্বল কৰে। তেতিয়া তেওঁ নিতান্ত বহুবিধ কাম চেষ্টা প্ৰকাশ কৰিব। তেনেতে বিষ্ণু অন্তৰ্হিত হৈ তেওঁৰ চৈতন্য উৎপাদন কৰিব। তেতিয়া শিৱৰ যি অপমান বোধ হব, মহাৰাজ, তাৰ তুলনা নহব।\nমন্ত্ৰী।—হে ৰাজন, মোৰ মনেৰে এই বিলাক এটিও প্ৰতিহিংসাৰ প্ৰকৃষ্ট উপায় নহয়। শিৱই শ্মশানত নাচি ফুৰে, সঁচা কথা, কিন্তু তেওঁ চুৰ কৰি এই কাৰ্য্য নকৰে—শ্মশানশালিলৈ আন কোনো লোকৰ যাবৰ বাধা নাই। আন কোনো লোকে সেই নাচ দেখিলে কেতিয়াও তেওঁ তাত অপমান বোধ নকৰে। আৰু শিৱৰ গাৰ ভস্ম-ধূলি পৰি তেওঁৰ সাপৰ চকুত নিশ্চয় দোষ ঘটিছে— পক্ষী দেখি সি কেতিয়াও নপলায়। তৃতীয় [ ৮ ] উপায়টিৰ বিষয়ে কবলগীয়া কথা মোৰ এয়ে আছে, যে দেৱাগ্ৰগণ্য ভগবান্ বিষ্ণুৱে স্বয়ং মোহিনীৰূপ ধৰি তেওঁক বিমুগ্ধ কৰিব, তাত আৰু তেওঁৰ অপমান কি?\nদক্ষ।—মন্ত্ৰী, কোৱাঁচোন, তোমাৰ মনেৰে বিশিষ্ট উপায় কি?\nমন্ত্ৰী।—হে দেৱপতি, কোনো উৎসবোপলক্ষে এটি নৃত্য-ক্ৰিয়াৰ অনুস্থান কৰক। তালৈকে সকলো দেৱতাক নিমন্ত্ৰণ কৰক। অপ্সৰীবিলাকে দিব্য বেশ-ভূষাৰে নাচ কৰিব। আনন্দ-মণ্ডপ মনোহৰ লতা-পুষ্পেৰে সুসজ্জিত হব স্বয়ং ৰতি আৰু মদন উপস্থিত থাকি কামভাব সঞ্চালন কৰিব। মৃদু বায়ু বলি থাকিব। আকাশত পূৰ্ণচন্দ্ৰৰ প্ৰকাশ হব। শিৱক অতিশয় সমাদৰ কৰিব লাগে। তেওঁ বহিবৰ নিমিত্তে সাগৰ ফেনৰ নিচিনা কোমল আসন দিব লাগে। দুপিনে দুজনা পৰি থিয় হৈ চন্দনৰ বিচনীৰে বিচি থাকিব। গন্ধৰ্ব্বৰ সুললিত বাদ্যধ্বনি কৰ্ণকুহৰ ভেদ কৰি মম্মস্থান অধিকাৰ কৰিব। নাচোনৰ উশাহত অপ্সৰীৰ পিন্ধা কাপোৰ উৰিবলৈ ধৰি অঙ্গ-লাৱণ্য বিজুলী চমকৰ দৰে গোটেই ঠাই পোহৰ কৰিব। এনে অৱস্থাত মহাযোগী শঙ্কৰৰো ধৈৰ্য্যচুতি ঘটিব — তাত কোনো সন্দেহ নাই। সেই সময়ত কাম চেষ্টা প্ৰকাশ কৰিলে, তেওঁ দেৱ সমাজৰ অতীব হাস্যাস্পদ হব। তেতিয়া তেওঁৰ পক্ষে বহুগৰ্ব্বী 'জিতেন্দ্ৰীয়’ নাম কেৱল ঘৃণা ব্যঞ্জক গালি হব।\nদক্ষ|—মন্ত্ৰীবৰ, তোমাৰ বুদ্ধি প্ৰশংসনীয় বুলিব লাগে। কিন্তু যদি সিমানতো শিৱ বিচলিত নহয়, তেতিয়া আমাৰ সকলো চেষ্টা পণ্ড হব। মই প্ৰতিহিংসাৰ এটি উপায় ভাবি উলিয়াইছোঁ — কিমান কাৰ্য্যকৰ হব, কব পৰা নাই। মই ভাবিছোঁ, শিৱই [ ৯ ] যেনেকৈ অসংখ্য লোকৰ আগত যজ্ঞ স্থলত মোক অপমান কৰিলে, ময়ো তেনেকৈ মহাযজ্ঞ পাতি ততোধিক তেওঁৰ অপ মান কৰিম। যজ্ঞলৈ স্বৰ্গ মৰ্ত্ত্য পাতাল ত্ৰিভূবনবাসীক নিমন্ত্ৰণ কৰিম–কেৱল শিৱক নিমন্ত্ৰণ নকৰোঁ।\nসভাসদবৰ্গ।—মহাৰাজ, আমাৰ মনেৰে ইয়াতেকৈ আৰু ভাল উপায় হব নোৱাৰে।\nমন্ত্ৰী।—এয়ে বিশিষ্ট উপায়। এতেকে, হে ৰাজন, আপুনি শিবহীন যজ্ঞৰ আয়োজন কৰক।\n(গান গাই গাই নাৰদৰ প্ৰবেশ।)\nজয় জগ-তাৰণ, জগত-জীৱন, জগদীশ জগ-মোহন হে।\nতুমি পৰাৎপৰ, পৰম-ঈশ্বৰ, পৰমাত্মা পৰ-কাৰণ হে।\nবিশ্ব-বিয়াপক, বিভূতি-নায়ক, বিপদ ভয়-বাৰণ হে।\nতুমি দেবোত্তম, সত্ব ৰজতম, গুণগণ অবলম্বন হে॥\nদক্ষ।—দেবৰ্ষি মোৰ বৰ ভাগ্য, তুমি এনে সময়ত আহি উপস্থিত হলাহি। তোমাক এটা কামৰ ভাৰ দিওঁ, আশা কৰোঁ তুমি অলপ কষ্ট স্বীকাৰ কৰি মোৰ অনুৰোধ ৰক্ষা কৰিবা। বোপা, দেৱ যজ্ঞত শিৱই মোৰ যি অপমাননা কৰিলে, তাৰ প্ৰতিশোধ লবৰ নিমিত্তে মই এটি শিৱহীন যজ্ঞ পাতিছোঁ। শিৱত বাজে ত্ৰিভুবন বাসীক সেই যজ্ঞলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰিম। তুমি অনুগ্ৰহ কৰি সকলোকে নিমন্ত্ৰণ কৰিবগৈ লাগে। তোমাত বাজে এনে গুৰুতৰ বিষয় সম্পাদন কৰোঁতা আৰু আন কোনো নাই।\nনাৰদ।—আপোনাৰ আজ্ঞা অৱশ্যে মই প্ৰতিপালন কৰিম। কিন্তু, হে [ ১০ ] ৰাজন্, শিৱহীন যজ্ঞৰ নাম শুনি মোৰ মন বিচলিত হৈছে। পৰাক্ৰান্ত প্ৰমথাধিপতি শিৱক অপমান কৰিলে কিজানি অমঙ্গল ঘটে, মোৰ মনত এনে আশঙ্কাই ঠাই পাইছে। বিশেষকৈ তেওঁ যজ্ঞেশ্বৰ, তেওঁ নহলে আপোনাৰ যজ্ঞ ফল অসম্পূৰ্ণ হব। তেওঁ আপোনাৰ জোৱাঁই হয়, তেওঁক নিমন্ত্ৰণ নকৰাটো প্ৰশংসনীয় কাৰ্য্য নহব। এনে মহোৎসৱত আপোনাৰ কন্যা সতী নাহিলে মহাৰাণী মৰ্ম্মাহতা হব। মহাৰাজ, এই যজ্ঞৰ দ্বাৰা শিৱৰ হানি হব পাৰে, কিন্তু আপোনাৰ হানি ততোধিক হব। নিজৰ জীয়েক আৰু জোৱাঁয়েকক অপমান কৰাত আপোনাৰ একো যশস্যা নাই। মান-ৰক্ষাৰ নিমিত্তে কুটুম্বৰ আৱশ্যকতা, শিৱই অপমান কৰাৰ বাবে আপুনিও তেওঁক অপমান কৰিব এইটি প্ৰশস্ত হৃদয়ৰ কাম নহয়। হিংসাৰ প্ৰকৃত প্ৰতিশোধ ধৈৰ্য্য, ক্ষমা আৰু প্ৰেম। নহলে এদিন অকলে শিৱক আপোনাৰ অপমানৰ বিষয় ভাঙ্গি কব, আৰু আৱশ্যক হলে ভৰ্ৎসনাও কৰিব কিন্তু এই দৰে ত্ৰিভুবনবাসীৰ আগত তেওঁক অপমান নকৰিব। তেওঁক সকলো বিবৰণ জানিবলৈ দিলে, তেওঁ কোনো উপায়েৰে ত্ৰিভুবনবাসীৰ আগত আপোনাক বিশিষ্ট সন্মান পুনৰ প্ৰতিপন্ন কৰিব পাৰে। মহাৰাজ, ধুৰুপ বুজিব, শিৱই ইচ্ছা কৰি আপোনাক অপমান দিয়া নাই। তেওঁ কেতিয়াও নেজানিছিল যে সেই কাৰ্য্যৰ দ্বাৰা আপোনাৰ অপমান হব।\nদক্ষ।—নাৰদ, মই সকলো বুজিছোঁ। এই বিষয়ে তুমি আৰু একো কব নেলাগে। মই ভাল কৈ জানো, শিৱই মোক জানি-শুনি অপমান দিছে। যি যেনে কাৰ্য্য কৰে, সি তাৰ ফলভোগ [ ১১ ] কৰিব। তাত মোৰ কি দোষ হব? যি নিজৰ মান -ৰক্ষাৰ নিমিত্তে পৰিযত্ন নকৰিব, তাৰ জীৱন তৃণবৎ-তুচ্ছ। আত্মসন্মান অক্ষুন্ন ৰাখিব নোৱাৰিলে প্ৰণধাৰণ মিছা। সমাজ-বিধি সৰ্ব্বতোমুখী হব লাগে — কুটুম্ব বুলি মই শিৱৰ দোষ কেতিয়াও ক্ষমা কৰিব নোৱাৰোঁ। কুটুম্বৰ প্ৰতিও দোষৰ সমুচিত দণ্ড বিধান কৰাটো বীৰোচিত কাৰ্য্য। মই দৃঢ়সঙ্কল্প কৰিছোঁ, শিৱহীন যজ্ঞ পাতিম, ব্ৰহ্মা বিষ্ণু ইন্দ্ৰ আদি সমুদায় দেৱতা মোৰ সহায় থাকোঁতে, প্ৰেতাধিপতি শিৱৰ পৰা মোৰ কি অনিষ্টৰ আশঙ্কাঁ হব পাৰে? মই ঠিক কৰিলোঁ, শিৱই কেতিয়াও যজ্ঞ ভাগ নেপায়। মানিছোঁ যজ্ঞেশ্বৰ নহলে যজ্ঞফল অসম্পূৰ্ণ হব পাৰে; কিন্ধ মই ফলাকাঙ্ক্ষী নহওঁ। শিৱৰ অপমান হলেই মোৰ মনোৰথ পৰিপূৰ্ণ হব।\nনাৰদ।—মহাৰাজ, আপুনি যেতিয়া যজ্ঞ পাতিবলৈ ঠাৱৰ কৰিলে, তেনেস্থলত মোৰ অধিক বাক্যব্যয়ৰ একো প্ৰয়োজন নাই। আপোনাৰ আদেশ মই অৱশ্যে মানিম। ত্ৰিভুবনবাসীক অনতিবিলম্বে নিমন্ত্ৰণ কৰি, পুনৰ আপোনাৰ গুৰিত উপস্থিত হম হি।\nদক্ষ।—এতিয়া সভা-ভঙ্গ কৰা যাওক। মন্ত্ৰী, এটি বিচিত্ৰ যজ্ঞ-ঘৰ সাজিব লাগে। আৰু সমুদায় যজ্ঞসম্ভাৰ যুগুত কৰিব লাগে। সভাসদ সকল, তোমালোকে সকলোৱে এইবিলাক কাৰ্য্যত মন্ত্ৰীক বিশেষৰূপে সাহায্য কৰিবা।\nমন্ত্ৰী।—ভাল মহাৰাজ, আপোনাৰ অভিলষিত যজ্ঞ মণ্ডপ প্ৰস্তুত হব। আৱশ্যকীয় সকলো যজ্ঞ-সম্ভাৰ অতি শীঘ্ৰে মই আহৰণ কৰিম। [ ১২ ] সভাসদবৰ্গ।—হে প্ৰজাপতি, আমি প্ৰাণপনে আপোনাৰ কাৰ্য্যত সাহায্য কৰিম।\n[ দক্ষ মন্ত্ৰী আৰু সভাসদবৰ্গৰ প্ৰস্থান।\nনাৰদ।—মহাৰাণীয়ে শিৱহীন যজ্ঞৰ কথা শুনি আজি মৰণান্তিক হব। মই যোৱাৰ পূৰ্ব্বে তেওঁক এবাৰ দেখা কৰি অলপ আশ্বস্তা কৰিব লাগে।\nদ্বিতীয় দৰ্শন। — অন্তঃপুৰ।\n(দক্ষ আৰু প্ৰকৃতি উপবিষ্ট।)\nৰাগিণী মনহৰসই মিশ্ৰিত — তাল ঠেকা।\nকি দাৰুণ বাতৰি॥\nসুৰ অসুৰ, আহি ই স্থানে,\nমহাযজ্ঞ চাব, সুখ-প্ৰাণে,\nবিষাদ-বিহবলা, সতী হায় অজলা,\nযাব খোজে মোৰ বুকু বিদৰি॥\nপ্ৰসূতি।—হে প্ৰাণনাথ, মহাযজ্ঞত মোৰ সতী নাহিব, এই চিন্তাই মোৰ বুক সাতফাল কৰিছে। নাথ, এনে নিদাৰুণ যজ্ঞ কিয় পাতিলে?\nদক্ষ।—ৰাণী, ইয়াৰ কাৰণ অপমানৰ প্ৰতিশোধ, মানীৰ মান ৰক্ষা দোষীৰ সমুচিত দণ্ড। মই এই বাবে একো জগৰীয়া নহওঁ। [ ১৩ ] প্ৰসূতি।—মহাৰাজ, নুমলীয়া জী সতী নাহিলে মোৰ প্ৰাণ অন্ত হব।\nদক্ষ।—দেবী, কাৰ্য্যক্ষেত্ৰত বেজাৰৰ ঠাই নাই।\nপ্ৰসূতি।—ৰাজন, আপুনি এবাৰ ভাবি চাওক, এনে মহোৎসবত নিজৰ জীয়েক নেথাকিলৈ মাকৰ মনত কেনে গভীৰ পৰিতাপ হব পাৰে।\nদক্ষ।—প্ৰসূতি, ভাবৰ সোঁতত কাৰ্য্য শিথিল হয়—কাৰ্য্যপ্ৰবাহত ভাব মন্দীভূত হয়। মোৰ দৃঢ় প্ৰতিজ্ঞা হল, শিৱহীন যজ্ঞ হব — ৰাণী মোৰ সিদ্ধান্তৰ বিৰুদ্ধে তুমি আৰু একো কথা উত্থাপন নকৰিবা। মই এতিয়া যাওঁ, পুৰোহিত ভৃগুমুণিক মতাই আনি তেওঁক যজ্ঞানুষ্ঠানৰ ভাৰ দিব লাগে।\n[ দক্ষৰ প্ৰস্থান।\nৰাগিণী পিল্ — তাল যৎ।\nনেজানে৷ কপালে মোৰ বিধিয়ে কি লিখিলে,\nএনুৱা যাতনা হাঁয় হৃদয়ত থাপিলে।\nপ্ৰাণসম তুনি সতী, হব কি তোমাৰ গতি,\nনিদাৰুণ মোৰ পতি এনে যজ্ঞ পাতিলে।\n( নাৰদৰ প্ৰবেশ। )\nবোপা, তোমালোকে শিৱইীন যজ্ঞ পাতিছা। মোৰ সতী যজ্ঞলৈ নাহিলে মোৰ প্ৰাণ অথিৰ হব।\nনাৰদ।—বৌদেও, মই কি কৰিম। শিৱক নিমন্ত্ৰণ কৰিবৰ নিমিত্তে দাদাক ইনান কৈ খাটিলোঁ তথাপি তেওঁ আমাৰ কথা নুশুনিলে। মোক ত্ৰিভুবনবাসীক নিমন্ত্ৰণ কৰিবলৈ পঠি[ ১৪ ] য়াইছে। দদাৰ আজ্ঞা পালিবই লাগিব। এই যজ্ঞৰ পৰিণাম কি হব গৈ, কোনে কব পাৰে।\nপ্ৰসূতি।—দেৱৰ্ষি, যদিও দদাৰে তোমাক কৈলাসলৈ যাবলৈ হাক দিছে, তথাপি একেসাৰ মোৰ কথা শুনি, এবাৰ সতীৰ ঘৰলৈ যাবা। মোৰ সতীক ইয়াকে কবা, “যজ্ঞত তোমাক নেদেখিলে, তোমাৰ মাৰ আৰু জীয়াই নেথাকে।" মাকৰ ঘৰলৈ জীয়েক আহিবৰ নিমিত্তে একো নিমন্ত্ৰণ নেলাগে।\nৰাগিল ভৈৰবী—তাল আড়াঠেকা।\nনাৰদ, ৰাখিবা মোৰ এই মিনতি,\nজনাবা সতীক দুখিণীব কি গতি।\nপৰাণৰ জবী বোব, ছিগি-ভাগি যাব মোৰ,\nযদি নেদেথিম মই চেনেহী সতী।\nৰাগিণ জলা —তাল যৎ।\nনোবোলাঁ নোবোলাঁ এনে কাতৰ-বাণী।\nযাওঁ মই কৈলাশলৈ, ই বাতৰি জনাওঁ গৈ,\nনেকান্দা নেকান্দা, মোছাঁ চকুৰপাণী।\n[ নাৰদৰ প্ৰস্থান।\nপ্ৰসূতি।—গাটো অবশ লাগিছে — অলপপৰ বিছনাত পৰি থাকেোঁ গৈ।\n⸺⸺ [ ১৫ ]\nপ্ৰথম দৰ্শন ।—কৈলাসপুৰী।\n(যোগ-ধ্যানত শিৱ উপবিষ্ট।)\nগীত গাই গাই নাৰদৰ প্ৰবেশ।\nৰাগিণী খাম্বাজ—তাল এক তালা।\nহৰি-প্রেমত নাচিছে অন্তৰ,\nবাজিছে প্রেমৰ বীণা।\nচিঞৰি চিঞৰি গোৱাঁ হৰি নাম,\nআজি আনন্দৰ দিনা॥\nতৰু তৃণ লতা, দেখোঁ যত মান,\nউল্লসিত হেৰা গাই প্রেম-গান,\nবিশ্ব-জগতত প্ৰেমৰ তৰঙ্গ,\nএকো নাই প্রেম বিনা ৷\nশিৱ।—( ধ্যান ভঙ্গ হৈ )।\nৰাগিণী মিশ্ৰিত-তাল একতালা।\nগোলোক-পতি পৰমেশ্বৰ প্ৰেম-আনন্দ হৰি।\nজগত জন তাৰিছা মহিমা প্ৰকাশ কৰি॥\nকৃষ্ণনাম কৃষ্ণনাম, কৃষ্ণনাম হোঁৱা মোৰ মন।\nমঙ্গলকাৰী পাপ তাপ হাৰী পতিত জন পাবন।\nনাৰদ, সংবাদ কি ?\n[ ১৬ ] নাৰদ।—প্ৰভু এটী দুখৰ বাতৰি আছে। মহাৰাজা দক্ষই এটি যজ্ঞ\nপাতিছে। ত্ৰিজগতবাসীক নিমন্ত্ৰণ কৰিছে। হে যজ্ঞেশ্বৰ, কেৱল আপোনাক সেই যজ্ঞলৈ নিমন্ত্ৰণ নকৰে।\nশিৱ।—দেৱৰ্ষি ই একো দুখৰ বাতৰি নহয়।\nৰাগিণী জংলা—তাল যৎ।\nহৃদয়ত অবিৰাম, জপোঁ মই হৰিনাম,\nহৰি জগতৰ সাৰ, ধৰ্ম্ম অৰ্থ মোক্ষ কাম॥\nহৰি শান্তি হৰি গতি, হৰি মোৰ বুদ্ধিমতি,\nহৰি হে পৰমানন্দ, হৰি মোৰ স্বৰ্গধাম॥\nহৰি মোৰ যজ্ঞকুণ্ড, হৰি মোৰ ঘৃত-ভাণ্ড,\nহৰি মহা যজ্ঞ মোৰ, হৰিৰ অন্তৰে চাম॥\nহৰি শ্ৰুব-শ্ৰুচ জোৰ, হৰি পুৰোহিত মোৰ।\nযজ্ঞৰ সম্ভাৰ হৰি, হৰি যজ্ঞফল পাম॥\nনাৰদ।—প্ৰভু, যথাৰ্থ কথা, হৰি বিনে আন যজ্ঞ কেলৈ? হে চিদানন্দ এতিয়া বিদায় মাগিলোঁ। আপোনাক দেখি আজি মোৰ হৃদয় প্ৰেমৰ সোঁতত উটি গৈছে।\nশিৱ।—ভাল নাৰদ, যোৱাঁ। [শিৱৰ পুনৰ্ব্বাৰ ধ্যান আৰম্ভ।\nৰাগিণী খাম্বাজ—তাল একতালা।\nপ্ৰেম-কানাই, মুখে ফুৰাঁ গাই,\nনাচি নাচি বাহু তুলি।\nবিশ্ব কৰি দিয়াঁ, প্ৰেম-মতলীয়া,\nহৰি হৰি হৰি বুলি॥\nদ্বিতীয় দৰ্শন।—শিৱালয় (অন্তঃপুৰ)\n(সতী উপবিষ্টা। নাৰদৰ প্ৰবেশ।)\nসতী।—দেবৰ্ষি, আহাঁ আসন গ্ৰহণ কৰাঁ। আমাৰ বৰ ভাগ্য, আজি তুমি কৈলাশলৈ আহিলা। ঋষিৰাজ, কিবা বাতৰি আছেনে কি?\nনাৰদ।—হে মাতৃ, মহাৰাজা দক্ষই এটি যজ্ঞ পাতিছে। তালৈকে চৰাচৰ জগতক নিমন্ত্ৰণ কৰিবৰ নিমিত্তে মোক পাঠাই দিছে।\nসতী।—নাৰদ, শুভ বাতৰি। আহা, কেনে সুখৰ সম্বাদ। মই মোৰ আইক্ চাবলৈ পামগৈ, ইয়াতকৈ আৰু আনন্দৰ বিষয় কি আছে।\nনাৰদ।—হে দেবী, অপৰাধ মাৰ্জনা কৰিব। আপোনাৰ পিতাই শিৱহীন যজ্ঞ পাতিছে। শিৱক নিমন্ত্ৰণ কৰিবলৈ মহাৰজাই মোক হাক্ দিছে।\nকিয় হে নাৰদ মোৰ সুখ-স্বপ্ন কাঢ়ি নিলা।\nদাৰুণ বাতৰি হায় কিয় আহি মোক দিলা।।\nকি কথা শুনালা মোক, দহিছে বিষম শোক,\nজানো অন্ত হব মোৰ এই জীৱনৰ লীলা।\nহে মহামুনি, কোৱাঁচোন, কি কাৰণে পিতাই এনে আচৰণ কৰিছে।\nনাৰদ।—ভূত ৰাজৰ যজ্ঞ মহাদেৱে উপাসন অধিক বৰ কৰাত দক্ষ [ ১৮ ] ৰাজে অপমান বোধ কৰিলে। সেই অপমানৰ প্ৰতিশোধৰ নিমিত্তে এই যজ্ঞৰ অনুষ্ঠান।\nসতী।—দেবৰ্ষি, আইক চাবৰ নিমিত্তে বৰ আশা কৰিছিলোঁ। হায়, হায়, আৰু মোৰ সেই আশা পূৰ্ণ নহয়! এনে মহোৎসৱত মই আইৰ ঘৰলৈ যাবলৈ নেপাওঁ—ইয়াতকৈ আৰু বেজাৰৰ কথা কিবা আছেনে। এই বিষয়ে কাৰো দোষ নাই। সকলো যে নিজৰ কপালৰ লিখন। কিন্তু হে মুনিবৰ, এনে শুভ দিনত মই আইৰ চৰণ-সেৱা কৰিবলৈ নেপাম, ই অতি দুখৰ বিষয়। ঋষিৰাজ, ত্ৰিদশ দেৱতাই যজ্ঞ ভাগ পাব, কেৱল মোৰ স্বামী যজ্ঞ ভাগৰ পৰা বঞ্চিত থাকিব, এই কথা ভাবি মোৰ মন একেবাৰে উচাটন হৈছে। হায়, এই অনাথিনীৰ কপালত আৰু বা কি আছে, কোনে জানে!\nনাৰদ।—হে ভগৱতী, আপোনাৰ মাত দেবীয়ে শিৱহীন যজ্ঞৰ কথা শুনি নিতান্ত কাতৰ হৈছে। আপোনাৰ নিমিত্তে ভাবি ভাবি একেবাৰেই তেওঁ অবশ হৈ পৰিছে। আপুনি যাবৰ নিমিত্তে আপোনাক জনাবলৈ মোক অনুনয় বিনয় কৰি কৈ পঠিয়ইছে।\nসতী—নাৰদ, নিমন্ত্ৰণ নোহোৱাকৈ কেনেকৈ যাম।\nনাৰদ।—মাকৰ ঘৰলৈ জীয়েক যাবব নিমিত্তে একো নিমন্ত্ৰণ নালাগে। গুৰু জনৰ ঘৰলৈ যোৱাত একো অপমান নাই। আই, মই, আৰু বেলি কৰিব নোৱাৰোঁ। ত্ৰৈলোক্য ফুৰিবলৈ লাগে। এতিয়া বিদায় মাগিলোঁ।\nসতী।—ভাল, নাৰদ যোৱা।\n[ ১৯ ] আইক চাবৰ নিমিত্তে মোৰ মন ব্যাকুলিত হৈছে। বিষম\nসমস্যাত পৰিলোঁ। গুৰুজনৰ ঘৰলৈ যোৱাত একো অপমান নাই, সঁচা কথা। কিন্তু পিতাই যদি মোক আদৰ নেদেখুৱায়, সকলোৰে আগত যদি মোৰ পতি নিন্দা কৰে, তেনেহলে মই কেতিয়াও সহিব নোৱাৰিম।\n(কৃত্তিকা, অশ্বিনী আৰু ৰোহিণীৰ প্ৰবেশ।)\nৰাগিণী পিলু—তাল যৎ।\nপিতাৰ যজ্ঞলৈ যাওঁ, মিলি বাই ভনী হে।\nএকে লগে ৰঙ্গ-মনে, আহাঁ কেও জনী হে।\nআইৰ চৰণ চাম, প্ৰেম-হিয়া চেটিয়াম\nউলাহ অন্তৰে আমি পিম প্ৰেম-পানী হে॥\nৰাগিণী স্বৰট -তাল ঝঁপতাল।\nতাকে গুণো হাঁয়, নিমন্ত্ৰণ নাই।\nযাওঁ বাৰু মই যজ্ঞলৈ কি বুলি।\nতোমালোকে তাত, পাবা মিঠা মাত,\nনেচায় পিতা মোক উলটি সমূলি॥\nমোৰ কপালত, হেৰা বিধতাই,\nযত দুখ আছে, লিখিছিল হাঁয়!\nশিব-নিন্দা যদি কৰে পিতা মোৰ,\nজানো ই প্ৰাণ পৰিব হে ওৰ॥\nঅশ্বিনী।—সতী তুমি একো চিন্তা নকৰিবা। তোমাক দেখিলে পিতাই কেতিয়াও অনাদৰ নকৰে। এতিয়া তেওঁৰ মনত ক্ৰোধ [ ২০ ] পাৰিলেও, তোমাৰ মুখখানি দেখা মাত্ৰ তেওঁ সকলো পাহৰি পেলাব। অপত্য-স্নেহ অদ্ভুত বস্তু।\nৰোহিণী।—মৰমৰ ভনী, তুমি নগলে আইয়ে কান্দি-কাতি বলিয়া হব। তুমি কোন্‌টো সতেৰে তেওঁক জীয়া-জুইত পেলাব খুজিছা।\nসতী।—বাইদেও হঁত, আইক চাবব নিমিত্তে মোৰ মন উতলা হৈছে। কিন্তু পিতাই আমাক নিমন্ত্ৰণ কৰা নাই। এনে অৱস্থাত মোৰ স্বামীয়ে মোক যাবলৈ অনুমতি দিবনে। বাৰু তেওঁক মই কাকুতি মিনতি কৰি জনাওঁগৈ। তোমালোকে আগধৰি যোৱাহক – আইক কোৱাঁগৈ, স্বামীৰ অনুমতিলৈ মই অলপতে যাম।\n( কৃত্তিকা, অশ্বিনী, ৰোহিণীৰ প্ৰবেশ।)\nযাওঁ স্বামীৰ অনুমতি লওঁ গৈ।\n(শিৱ আৰু সতী উপবিষ্ট।)\nশিৱ।—“সতী, বাৰে বাৰে কিয় মোৰ অনুমতি খুজিছা। অনিমন্ত্ৰিত হৈ যজ্ঞলৈ যোৱাটো কেতিয়াও প্ৰশংসণীয় নহয়।\nসতী।—হে প্ৰাণনাথ, জীয়েকে মাক বাপেকৰ ঘৰলৈ অনিমন্ত্ৰিত হৈ যোৱাত একো অপমান নাই।\nশিৱ।—কন্যা-স্বৰূপে পিতৃ ঘৰত অবস্থিতি-কালত মাক বাপেকৰ কথাত জীয়েকৰ অপমান হব নোৱাৰে। কিন্তু যেতিয়া তেওঁ বিবাহিতা হয়, তেতিয়া স্বামী গৃহহে তেওঁৰ যথাৰ্থ ঘৰ হয় পিতৃ- মাতৃ মিতিৰ কুটুমৰ সাৰিত গণ্য হয়।\nসতী।—হে স্বামী, যদিও কন্যাৰ এনে অৱস্থান্তৰ ঘটে, তথাপি মাক বাপেকৰ মানত তেওঁ সেই পূৰ্ব্বৰ মৰমৰ কন্যা।\nশিৱ।—চোৱাঁচোন, স্বামী আৰু তিৰোতা সকলো বিষয়তে অভিন্ন। মোৰ অপমান আক তোমাৰ অপমান দুয়ো একে কথা। তিৰোতা স্বামীৰ সুখ দুঃখানুবৰ্ত্তিনী।\nশিৱ।—কিয় তুমি মোৰ হৃদয়ৰ বৈপৰীত্য আচৰণ কৰিব খুজিছা?\nসতী।—হে ত্ৰিকালজ্ঞ, মোৰ বাই দেওহঁত সকলোটি যজ্ঞলৈ গৈছে। মই যাবলৈ নেপালে মোৰ মনত যেনে ভাবোচ্ছ্বাস হব, তাক আপুনি অৱশ্যে জানিছে। প্ৰাণনাথ, অভাগিনীক যাবলৈ অনু- মতি দিয়ক [ ২২ ] শিৱ।—প্ৰেয়সী, তোমাৰ বালিকা-স্বভাৱ-সুলভ চাঞ্চল্য এতিয়াও গুচা নাই। সতী ভাবি চোৱাঁ, গৃহস্থ-ধৰ্ম্মত চঞ্চলতাৰ বসতি নাই।\nসতী।—হে যজ্ঞেশ্বৰ, ত্ৰিদশ দেৱতা যজ্ঞলৈ নিমন্ত্ৰিত হৈছে, কেৱল আপুনি যজ্ঞ-ভাগ নেপাব, ইয়াতকৈ পৰিতাপৰ বিষয় আৰু কি আছে। মই নিজে পিতাক সুধিম গৈ আপোনাক কিয় এনে সম্ভ্ৰমৰ পৰা বিচ্যুত কৰিব।\nশিৱ।—হে দেবী, তুমি একান্ত পতিপ্ৰাণা সতী। দক্ষৰাজে তোমাৰ আগত মোৰ নিন্দা কৰিলে তোমাৰ প্ৰাণে কেনেকৈ সহিব।\nসতী।—নাথ, কাকুতি কৰিছোঁ মোৰ ইচ্ছাত বাধা নজন্মাব। মোক দেখিলেই পিতা প্ৰসন্ন হব। তেতিয়া আপোনাক অৱশ্যে যজ্ঞলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰি পঠাব।\nশিৱ।—সতী নিমন্ত্ৰণৰ নিমিত্তে মোৰ অভিলাষ নাই। মোৰ যদি বাস্তৱতে মান নাই, তুমি কিয় মোৰ নিমিত্তে মান বিচাৰিব লাগিছা\n[সতীৰ কালীমূৰ্ত্তি ধাৰণ।\nদিগম্বৰী কালীমূৰ্ত্তি ভয়াঙ্কৰ বেশ—\n[সতীৰ তাৰা-মূৰ্ত্তী ধাৰণ।\nশিৱ।—ব্যাঘ্ৰচৰ্ম্ম পৰিধান, যটায়ুত কেশ—\n[সতীৰ ষোড়ষী মূৰ্ত্তী ধাৰণ।\nশিৱ।—বালাৰ্ক মণ্ডল জিনি লাবণ্য দেহৰ—\n[সতীৰ ভুবনেশ্বৰী মূৰ্ত্তি ধাৰণ।\nশিৱ।—পদ্মাসন, দিব্য বস্ত্ৰ ভূষণ সুন্দৰ–\n[সতীৰ ভৈৰবী মূৰ্ত্তি ধাৰণ।\nশিৱ।—ৰক্তালিপ্ত পয়োধৰ, কণ্ঠে মুণ্ডহাৰ—\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=দক্ষ-যজ্ঞ&oldid=35363"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ৫ আগষ্ট ২০১৯ তাৰিখে ২০:১৪ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


দদাইৰ পজা/পঞ্চম অধ্যায় - ৱিকিউৎস\nদদাইৰ পজা/পঞ্চম অধ্যায়\n13370দদাইৰ পজাহ্যাৰিয়েট বীচৰ ষ্টোজ্ঞানদাভিৰাম বৰুৱা১৯৩০\n[ ৫৫ ] [ ৫৬ ] আহে যে, সেই ঘৰৰ গৰাকী কি গৰাকীয়ণী সকলো কামকে নিয়মে কৰে। এই ঘৰৰে ৰান্ধনি ঘৰৰ এখন “ইয়াত বহাঁহি, ইয়াত বহাঁহি” বুলি মতা হাওলা মাচিয়াত এজনী ছোৱালী বহি কিবা সি আছে। এই ছোৱালীজনী কোন কোৱা- চোন? এওঁ আমাৰ সেই আগৰ চিনাকী ইলাইজা।\nএওঁৰে ওচৰতে বহি আছে আৰু এজনা মহিলা। তেওঁ এটি সুন্দৰ জকমকিয়া পাত্ৰত শুকান পীচ্ ফল ভৰাই আছিল। বেয়াবোৰ পেলাই দিছিল আৰু ভালবোৰ সেই পাত্ৰত ভৰাইছিল। সুগৃহিণীৰ যেনে কাম। এখেতৰ বয়স তিনি কুড়িমান হ’ব। কিন্তু তেখেতৰ বয়স বঢ়াৰ লগে লগে সৌন্দৰ্য্যও বাঢ়িছে। বুঢ়া হলেই মানুহ অসুৱনী নহয়। যাৰ হৃদয়ত সত্য ভাৱ, সুন্দৰ ভাৱ, তেনে মানুহ বয়সৰ লগত বুঢ়া নহয় আৰু সুন্দৰ হে হয়। এই মহিলাজনও সেই ভাৱৰ।\nকুৱেকাৰৰ (quaker) বিষয়ে কিতাপৰ পাছ ফালে লেখিম। কুৱেকাৰ সকলে মানুহৰ সৈতে “দী” (thee) আৰু “দাউ” (thou) বুলি কথা কৈছিল। যেনেকৈ আমাৰ ভকত সকলে “এখেত” “তেখেত” বুলি কয়। “এখেত” “তেখেত” অলপ ওখ ভাবৰ, দূৰৈ ভাবৰ কিন্তু “দী” “দাউ” বুলিলে আৰু ওচৰ ভাবৰ। এই কুৱেকাৰ সকল ধৰ্ম্মভীৰু মানুহ। এই মহিলাজনে ইলাইজাক শুধিলে :⸺ ( “দী” আৰু “দাউ” বুলি কথা কৈছে দেই। মই কেতিয়াবা “তই” লেখিম, কেতিয়াবা “তুমি” লেখিম।) [ ৫৭ ] “ইলাইজা, তেনেহলে তই ক্যানাডালৈ যাবিয়েই হয় নে?” এই মহিলাজনৰ নাম ৰেচেল্ হ্যালিডে।\n“হয়, আই, মোৰ যাবই লাগিব। মোৰ ইয়াত থাকিবলৈ সাহ নহয় আই।”\n“তাত গৈ কি কৰিবি মোৰ আই, কচোন্। তই সেই কথা ভালকৈ ভাবি চিন্তিহে যাবি দেই।”\nইলাইজাৰ চকুৰ লো ওলাল। সেই চকুৰ লো তেওঁৰ হাতৰ সুতাৰ কামত পৰিল। হাত কঁপিল। এনে এজন মানুহৰ ওচৰৰ পৰা দূৰৈলৈ যাবলৈ লগাত বেয়া লাগিল কিন্তু তাই ডাঠকৈ কলে, “আই, যিহকে পাওঁ তাকে কৰিম। আপোনাৰ আশীৰ্বাদ থাকিলে কিবা কাম পাম।”\nৰেচেলে ক'লে, “তই জাননে আই, তোৰ যিমান দিন ইচ্ছা যায়, তই ইয়াত থাকিব পাৰ। আৰু তই যদি ইয়াত থাক মোৰ ভালহে লাগিব।”\n“আই, মই জানোঁ। আপুনি মোৰ সঁচাসঁচিকৈয়ে আই মাতৃ। কিন্তু (হেৰিক দেখুৱাই) তাৰ নিমিত্তে মই অকণকে শুব নোৱাৰোঁ। ৰাতি টোপনী নাহে। কালি ৰাতিয়েই সপোন দেখিছিলোঁ যেন সেই মানুহটোৱে তাক লৈ যাবলৈ আহিছে।”\n“আইঔ দেহি” ৰেচেলে চকুৰ লো মচি ক'লে, “তুমি তেনেবোৰ কথা নেভাবিবা মোৰ আই। প্ৰভুৰ আদেশ যে, আমাৰ এই গাঁৱৰ পৰা কাকো কোনোৱে এনেকৈ ধৰি লৈ [ ৫৮ ] যাব নোৱাৰে। তোমাৰেই ল'ৰাকে প্ৰভূয়ে এনেকৈ ধৰাই লৈ যাবনে?”\nএনে খিনি সময়ত দুৱাৰখন কোনোবাই মেলিলে। পকা আপেল ফলৰ দৰে ৰঙ্গচীয়া, চুটী শকত, প্ৰফুল্লময়ী এজনী তিৰুতা দুৱাৰ মুখত থিয় দিলে হি।\n"ৰুথ, ষ্টেডম্যান।” ৰেচেলে সানন্দে আগ বাঢ়ি আগন্তু- কৰ দুয়োখন হাত ধৰি কলে, “তুমি কেনে আছা, ৰুথ্?"।\n“সুন্দৰে আছোঁ।” বুলি মুৰৰ সৰু টুপিটি খুলি উত্তৰ দিলে।\n“ৰুথ, এই বন্ধুজনেই ইলাইজা হেৰিস্। আৰু এই সৰু ল’ৰাটীৰ কথাকে তোমাক কৈছিলোঁ, ৰুথ।”\nইলাইজাৰ হাত জোকাৰি ৰুথে এনে ভাবেৰে কথা ক'লে, যেন ৰুথৰ সৈতে বহুত দিনৰ চিনাকী “তোমাৰ সৈতে দেখা হোৱাত বৰ ৰং পালোঁ, ইলাইজা—এইটিয়েই তোমাৰ ল’ৰা, নহয় নে? মই তালৈ পিঠা এখন আনিছোঁ।” এই বুলি পিঠাখনি লৰাটিক দিলে। ল’ৰাটি সকলো ল’ৰাৰ দৰে লাহে লাহে আগ বাঢ়ি আহি কেঁকোৰা চুলিৰ মাজেদি লাজ- কুৰীয়া চকুৰে চাই পিঠা ডোখৰ ললেহি।।\nৰেচেলে ৰুথক বেবীটী ক’ত শোধাত ৰুথে উত্তৰ দিলে, “সি আহিছে, কিন্তু তোমাৰ ম্যাৰিয়ে তাক দেখি আন ল'ৰা-ছোৱালীবিলাকক দেখুয়াবলৈ গৈছে।”\nএইখিনি সময়তে মাকৰ দৰে সুন্দৰ চকু থকা ম্যাৰিয়ে বেবীটিক কোলত লৈ ওলালহি। ল’ৰাটিক দেখিয়েই ৰেচেলে [ ৫৯ ] আহি কোলাত ল’লেহি। তাক মৰম কৰিলে। ৰেচেলৰ মনতো আনন্দ, ৰুথৰ মনতো আনন্দ। মাকে ম্যাৰিক চাহৰ পানী তপতাবলৈ কলে। ম্যাৰিয়ে ততালিকৈ কুয়ালৈ গৈ কেতেলিত পানী ভৰাই আনি “ষ্টোভত" বহাই দিলে। আৰু জুইৰ তাপ পাই পানী সোনকালে উতলিল। পীচ্‌ফলবিলাকো তপতোৱা হল।\nস্বাইমন হেলিডে আহিল। এওঁয়েই ঘৰৰ গৰাকী। দীঘল, বলী, হৃষ্টপুষ্ট মানুহ। ৰুথক দেখিয়েই হাত জোকাৰি সকলোৰে কুশল বাৰ্ত্তা শুধিলে। কুশল বাৰ্ত্তা শোধাশুধি হোৱাৰ পাছত ৰেচেলে কিবা বা-বাতৰি আছে নে শুধিলে।\nস্বাইমনে মুখ ধোওঁতে ধোওঁতে ক'লে, “পীটাৰ ষ্টেবিন্সে আজি মোক ক'লে যে, আজি ৰাতিমানে সিহঁত বন্ধুৰ লগ পাবহি।”\n“হয় নে” এই বুলি ৰেচেলে ইলাইজাৰ ফালে চালে, স্বাইমনে ইলাইজাক কলে, “তোমাৰ নাম হ্যাৰিস্ বুলি কৈছিলা, নহয় নে?” ৰেচেলে গিৰীয়েকৰ চকুৰ ফালে চালে, এই প্ৰশ্নৰ অৰ্থ কি জানিবলৈ। ইলাইজাই ভয়ে ভয়ে “হয়” বুলি উত্তৰ দিলে। অন্তৰত ভয় যদি বা সিহঁতে তাৰ পৰা কিবা জাননী চাৰিউফালে পঠাইছে।\nতেতিয়া স্বাইমনে ৰেচেলক কলে, “সেই ল’ৰাটিৰ বাপেক আজি কুৱেকাৰ বস্তি পাইছেহি আৰু আজি ৰাতি আমাৰ ঘৰ পাব হি।” [ ৬০ ] ৰেচেলৰ মনৰ আনন্দ চাই কোনে? গিৰীয়েকক শুধিলে ‘সঁচাই নে?”\n“সঁচাই, পীটাৰে কালি নগৰৰ গাড়ী লৈ যাওঁতে আমাৰ নগৰৰ ওচৰৰ বজাৰ খনত দুটা মানুহ আৰু এজনী বুঢ়ীক দেখি আহিছে। তাৰে এজনে কলে যে, তাৰ নাম হাবিস্। আৰু সিয়েই যে এই ল’ৰাৰ বাপেক হ্যাৰিস্ ই নিশ্চয়।”\nস্বাইমনে শুধিলে, “তাইক এতিয়াই ক'ম নে?”\nৰেচেলে ক'লে, “বাৰু আগৈয়ে ৰুথক কৈ চাওঁ। ৰুথ, ৰুথ, এই ফালে আহাঁ।”\nৰুথ্ তৎক্ষণাৎ আহি পালেহি। “ৰুথ, ৰুথ, শুনিছানে? ম্যাৰিৰ বাপেকে কৈছে ইলাইজাৰ গিৰীয়েক বোলে শেহ দলৰ মানুহৰ লগত আছে। আৰু আজি এই খিনি আহি পাবহি।”\nৰুথে আনন্দত চিয়ঁৰিব ধৰিলে। ৰেচেলে কলে, “ৰুথ, মনে মনে থাক্ আই। ক চোন্ বাৰু এই বাতৰিৰ কথা এতিয়াই তাইক কম নে?”\n“কম নে? অৱশ্যে কবি, এই মুহুত্ততে কবি। চা চোন্ বাৰু মোৰ জন্ যদি এনেকৈ একে অৱস্থাতে আহি ওলাল হি হেতেন, তেনেহলে মই এনে এটা বতৰা শুনি কেনে আনন্দ পালোঁ হয়, ভাবি চা চোন! এতিয়াই কবিতো।”\nৰেচেলে ভিতৰৰ বাৰাণ্ডাৰ পৰা ৰান্ধনি ঘৰলৈ গল। তাৰে ওচৰৰ এটি শোৱা খোটালী লৈ ইলাইজাক মাতি লৈ [ ৬১ ] গ’ল। ইলাইজাই ভয়ত কঁপিবলৈ ধৰিলে—ভাবিলে এওঁ বা কি বাতৰি আকৌ দিয়ে। তাইৰ অৱস্থা দেখি ৰুথে কলে, “ভয় নাই ইলাইজা, সুখবৰ, বৰ'ভাল খবৰ, ভিতৰলৈ যা।” এই বুলি তাইক লাহেকৈ ভিতৰলৈ লৈ গৈ দুৱাৰখন মাৰি ওলাই আহিল। আহিয়েই হেৰিক কোলাত লৈ চুমা খাই নাচিব ধৰিলে। “আজি তোমাৰ দেউতাৰা আহিব, সোণাই। জানা নে, হেৰি? তোমাৰ দেউতাৰা আহিব। ল’ৰাটিয়ে বাৰে বাবে এই কথা শুনাত অবাক্ হৈ ৰুথৰ ফালে চাই থাকিল।”\nসিপিনে আকৌ খোটালিৰ ভিতৰত কি হৈছে শুনা। ৰেচেলে ইলাইজাক নিজৰ ওচৰত মৰম কৰি বহুয়াই এই আষাৰ কথা ক’লে, “প্ৰভুয়ে তোমাক কৃপা কৰিছে, ইলাইজা। তোমাৰ গিৰীয়েৰা দাসত্ব শৃঙ্খলৰ পৰা পলাল।”\nএই কথা শুনি ইলাইজা মুচকচ্ হোৱাৰ দৰে হ’ল।\n“সোণাই, ধৈৰ্য্য ধৰ। সাহী হ।” ৰেচেলে ইলাইজাৰ মুৰত মৰমেৰে হাত দি “তেওঁ বন্ধুৰ লগত। একো ভয় নাই। আজি ৰাতি তেওঁ এই খিনি পাবহি।”\n“আজি ৰাতি, আজি ৰাতি” ইলাইজাই মুঠেই এই কথা সপোনত কোৱা কথাৰ দৰে ক'লে। আৰু কি শুনিছে, কি কৈছে ততকে নাই।\nসেই নিশা জৰ্জ হ্যাৰিস্ আহি স্বাইমন হেলিডেৰ ঘৰ পালে হি। [ ৬২ ] সেই কুয়েকাৰ পৰিয়ালৰ ঘৰত তাৰ পাছদিনা বৰ আনন্দ। ল'ৰা-ছোৱালী, মুনিহ-তিৰুতা সকলোৰে আনন্দ। ম্যাৰিৰ মাকে দোক্‌মোকালিতে উঠি আটাইকে জগালে। সকলোৱে গৃহিণীৰ একাষাৰ মাততে বিছনা এৰি উঠিল। যাৰ যাৰ যি কাম সকলোৱে কৰিবলৈ ধৰিলে। সেই ইণ্ডিয়ানা ৰাজ্যত ব্ৰেকফাষ্ট (ৰাতি পুৱাৰ প্ৰথম খোৱা) বহু আড়ম্বৰৰ কাম। বহুত ৰকম বস্তু খোৱা হয়। বহুত ৰকমৰ ৰন্ধা-বঢ়া হয়।\nমেজ, মেজৰ চাদৰ, ছুৰি, কাঁটা, মাচিয়া, সেই খোটালিৰ সকলো সৰঞ্জামৰেই যেন আজি আনন্দ। কিমান যে বস্তু ৰন্ধা হৈছিল। সকলোৰে আনন্দ। যেতিয়া জৰ্জ আৰু ইলাইজা হেৰিকলৈ শোৱা খোটালীৰ পৰা ওলাই আহিল, তেতিয়া সকলোৱে আভিবাদন কৰি আনন্দ ধ্বনি কৰিবলৈ ধৰিলে। আনন্দ প্ৰকাশ কৰাৰ পাছত সকলোৱে একেলগে খাবলৈ বহিল। এয়ে জৰ্জৰ বগা মানুহৰ লগত একে লগে বহি প্ৰথম খোৱা। পোনতে অলপ হেহোঁ নেহোঁ ভাব আহিছিল। পাছত জৰ্জৰ সেই ভাব কলৈ উড়ি গ'ল। মনৰ আনন্দৰ সন্মুখত সেই ভাব পলাল—কেনেকৈ পলাল? যেনেকৈ কুঁয়লি পলায় বেলিৰ সন্মুখত--আমি গুৱাহাটীত সেই তেনে প্ৰাকৃতিক ক্ৰিয়া জাৰকালি দেখোঁ নহয়। জৰ্জৰ মনৰ ভাব হৈছে কুঁয়লি আৰু বেলি হৈছে ৰেচেল আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ মৰম দয়া, সৰলতা।\nবৰ সুন্দৰ পৰিয়াল। এই পৰিয়াল ধৰ্ম্মভীৰু। এই [ ৬৩ ] পৰিয়ালে এনেকৈ গোলামক কেবাবাৰো সহায় কৰিছে। এই নিমিত্তে দায়ো লাগিছে।\nৰং মনেৰে খাঁওতে খাঁওতে নানান্ ৰকমৰ কথা হৈছে, এনেতে ৰেচেলৰ ডাঙ্গৰ পুতেকে শুধিলে “দেউতা, তোক যদি আকৌ ধৰে?”\nবাপেকে উত্তৰ দিলে, “মই জৰিমনা দিম।”\n“তোক যদি ফাটকত দিয়ে দেউতা?”\n“তহঁতৰ আইয়েৰ আৰু তহঁতে খাত পাম চলাব নোৱাৰিবি নে?”\nবাপেকে হাঁহি হাঁহি শুধিলে।\nল’ৰাটিয়ে উত্তৰ দিলে। কি মাতৃভক্তি। “আইয়ে সকলো ভাল কামকে কৰিব পাৰে। আই আমাৰ দেবী।”\nএনে কথা শুনি—নানান্ কথাৰ মাজত—জৰ্জে, মাত লগালে “দেউতা, মোৰ নিমিত্তে আপোনাসকলৰ কিবা বিপদৰ কি ভয়ৰ কাৰণ আছে নে কি? কওক, দেউতা।”\n“জৰ্জ, একো ভয় নকৰিবা, মুচলুমে ভয় নকৰিবা। ঈশ্বরে আমাক কিয় পঠিয়াইছে জানা নে? ভাল কাম কৰিবলৈ। যদি আমি দেখোঁ যে কামটো ভাল, ভালকৈ গমি পিটি চাই যদি দেখোঁ যে কামটো সঁচাসঁচিকৈয়ে ভাল, তেনেহলে আমাৰ সেই কামটো কৰা উচিত। যদি আমি এনে ভাল কাম কৰিব নোৱাৰোঁ, আমি মানুহ নামৰ যোগ্যয়েই নহওঁ।” [ ৬৪ ] “কিন্তু দেউতা, মোৰ নিমিত্তে আপোনা সকলে কিয় ইমান কষ্ট পাব? এই কথা অশোভন হব। আপোনা সকলে মোক ইমান দয়া কৰিছে, তাৰ পাছত যদি মোৰ নিমিত্তে আপোনাসকলৰ বিপদ হয়, তেনেহলে মই কেনেকৈ নিজক মানুহ বুলি কম?”\nস্বাইমনে ক'লে, “বন্ধু জৰ্জ” তেনেহলে অকণো ভয় নকৰিবি। তহঁতৰ নিমিত্তে আমি এনে কাম নকৰোঁ। ঈশ্বৰৰ কাম বুলিহে এনে কাম আমি কৰোঁ। আৰু মানুহ জাতিৰ নিমিত্তে আমি এই কাম কৰোঁ। জৰ্জ, এতিয়া দিনটো বিশ্ৰাম কৰ। শোগৈ যা। ৰাতি দহ বজাত ফিনিএস্ ফ্লেচাৰ আহি তহঁতক আনটো আড্ডালৈ লৈ যাব কিয়নো তহঁতৰ পাছে পাছে তহঁতক বিচৰা মানুহেবোৰ আহিছে, মই জানোঁ।”\n“তেনেহলে আমি সাঁজলৈ নো কিয় ইয়াত থাকোঁ?”\n“দিনত তহঁতৰ কোনো ভয় নাই। এই বসতিত তহঁতৰ সকলোৱেই বন্ধু। তহঁত বন্ধুৰ মাজত। আটায়ে তহঁতৰ উপকাৰী আৰু তেওঁলোকে তহঁতৰ কেতিয়াও অপকাৰ হবলৈ নিদিয়ে। ৰাতি অহা-যোৱা কৰাই ভাল। তহঁতে ৰাতিতেই যাবি। এতিয়া যা বিশ্ৰাম কৰ গৈ।”\nসেই দিনা আবেলি ৰেচেল হেলিডেই পথিকবিলাকৰ নিমিত্তে বস্তু-বেহাণী গোটাই একেলগ কৰি থৈছিল। গৃহিণীয়ে যেনেকৈ আমাৰ ভাৰতত ঘৰৰ ই সি চাই ফুৰে তাতো সেই তেনে। ইলাইজাহঁতে লগত কি লৈ [ ৬৫ ] যাব, কি খাব সেই তেনেবোৰ কথাকে ৰেচেলে সেই দিনা ভাবিছিল।\nবেলি মাৰ যাঁও যাঁও হৈছে এনে সময়ত জৰ্জ আৰু ইলাইজাই তেওঁলোকৰ খোটালীত বহি কথা পাতি আছে। দুইয়ো যেন কান্দিছিল এনে অনুমান হয়।\n“হয়, ইলাইজা, তুমি বৰ ভাল ছোৱালী” জৰ্জে ক'লে,- “মোৰকৈ শতগুণে ভাল। ইলাইজো তুমি কোৱা কথা মই শুনিম। বাইবৈল দিনৌ পঢ়িম আৰু মনৰ পৰা সকলো অসদ্ভাব দূৰ কৰিম। ইলাইজা মই তোমাৰ উপযুক্ত স্বামী হবলৈ চেষ্টা কৰিম।”\nইলাইজাই ক'লে, “মই কাপোৰ-কাণি সিব জানোঁ, তৈয়াৰ কৰিব জানোঁ। কাপোৰ-কানি ধুবও জানোঁ আৰু ইস্ত্ৰি কৰিবও জানো। কেনেডালৈ গৈ আমি দুয়ো দুইৰো সহায় হৈ দিন কটাম, দেই।”\n“হয় ইলাইজা, তুমি, হেৰি আৰু মই একে লগে থাকিব পাৰিলেই হয়।”\nস্বাইমন হেলিডেই জৰ্জক বাহিৰলৈ মাতি লৈ গ'ল। তেওঁৰ লগত ফিনিএস ফ্লেচাৰ বুলি আৰু এজন কুয়েকাৰ আছিল।\nস্বাইমনে ক'লে, “বন্ধু ফিনিসে তোমালোকৰ সম্পৰ্কীয় বিশেষ এটা বাতৰি লৈ আহিছে। তোমালোকৰ সেই বিষয়ে শুনা ভাল। শুনা।”\n[ ৬৬ ] ফিনিত্ৰসে ক'লে “এৰা, মই শুনি আহিছোঁ। মই কোনো কোনো ঠাইত যেতিয়া শোঁও মই মোৰ এখন কাণসাৰে থৈ শোঁও।” ই যে ভাল কথা মই সদাই কওঁ। কালি ৰাতি এটি খাদ্যাশ্ৰমত ( টেভাৰ্ণ ) জিৰাইছিলোঁ। গোটাই দিন গাড়ী চলাই চলাই বৰ ভাগৰ লাগিছিল। ৰাতি খাই বৈ বস্তা কেত বোৰৰ ওপৰত বহি থাকোঁতে থাকোঁতে এনে টোপনী আহিল যে, মই বাগৰ দিলোঁ।”\n“এখন “কাণ সাৰে থৈ,” ফিনি এস্?”\nনহয় এই বাৰ মোৰ কাণেও শুইছিল। ইমান যে ভাগৰ লাগিছিল কি ক'ম।” দুঘণ্টামান পৰৰ পাছত সাৰ পাই শুনোঁ যে, কেটামান মানুহে ওচৰৰ খোটালী এটাতে মদ খাই কথা পাতি আছে। সিহঁতে “কুয়েকাৰ” “কুয়েকাৰ" বুলি কোৱা শুনিলোঁ হেনে জানি মই ভাবিলোঁ যে, অলপ পৰ তলকা মাৰি থাকোঁ চোন্ বাৰু কি হয় শুনোঁ। তাৰ পাছত শুনিলোঁ, ‘তেনেহলে সিহঁত কুয়েকাৰ বস্তিত’। তেতিয়া মই এখন কাণেৰে শুনা এৰি দুখন কাণেৰে শুনিবলৈ ধৰিলোঁ।\nশুনিলোঁ এই। এই ডেকা-লৰাটীক কেণ্টাকিৰ তাৰ গৰা- কীৰ ওচৰলৈ পঠাই দিয়া হব। গৰাকীয়ে তাক উপযুক্ত শাস্তি দি আনবোৰ নিগাৰক পলোৱাৰ কি ফল দেখুয়াব। আৰু তাৰ ঘৈণীয়েকক সিহঁতৰে ভিতৰত দুজনে নিউ অৰলীন্সত [ ৬৭ ] বেচিব গৈ। তাইক বেচি সিহঁতে ষোল শ কি ওঠৰ শ ডলাৰ পাব বুলি ভাবিছে। এই সৰু লৰাটীক যি তাক কিনি- ছিল তালৈ পঠিয়াই দিয়া হ'ব। জিম্ আৰু তাৰ মাকক কেন্টাকিলৈ সিহঁতৰ গৰাকীৰ ঘৰলৈ পঠোৱা হব। সিহঁতে দুটা কনিষ্ঠবলকো লগত আনিব। সিহঁতৰে এজনে জজৰ ওচৰলৈ গৈ শপত খাই কব যে, এই ছোৱালী তাৰ গোলাম। সিহঁতৰ কথা বতৰাৰ দ্বাৰাই গম পালোঁ, আমি কোন বাট্ট আজি ৰাতি লম সিহঁতে জানে। আঠ জন মানুহ, আমাৰ পাছ লব। এতিয়া কি কৰা ভাল তাকেহে আমাৰ আলচা ভাল।” এই কথা শুনি আটায়ে স্তম্ভিত হ’ল। সকলোৱে নিশ্চল, নিৰ্ব্বাক্। ইলাইজাই গিৰীয়েকৰ সাবট মাৰি ধৰি মুখৰ ফালে চালে। জৰ্জে হাত দুখন মুঠা কৰি উত্তেজিত ভাবে থিয় হৈ ৰ'ল। এই ছবিটি চিত্ৰকৰৰহে উপযুক্ত। কাপৰ উপযুক্ত নহয়।\nইলাইজাই জৰ্জৰ মুখৰ ফালে চাই কলে, “জৰ্জ, আমি এতিয়া কি কৰিম?”\nজৰ্জে নিজৰ খোটালীলৈ গৈ পিস্তল দুটা লাৰি চাই ক'লে, “মই জানোঁ কি কৰিম।”\nফিনিএসে স্বাইমনক ক'লে, “চোৱা এতিয়া স্বাইমন চোৱা—কি হয় এতিয়া চোৱা।”\nহুমুনিয়াহ এটা কাঢ়ি ইমনে ক'লে, “মই ঈশ্বৰৰ চৰণত এই ভিক্ষা মাগোঁ যেন কোনো দুৰ্ঘটনা নঘটে।” [ ৬৮ ] জৰ্জে কলে, “মোৰ নিমিত্তে যেন কাৰো কোনো ক্ষতি নহয়। মই কাকো মোৰ উদ্ধাৰৰ নিমিত্তে বিপদত পেলাবলৈ নোখোঁজো। আপোনাসকলৰ কোনো চিন্তা নাই। জিম্ আৰু মোৰ গাত বল আছে। জিমৰ অসুৰৰ দৰে বল। মোৰো বল কম নহয়। আপোনাসকলে যদি গাড়ী এখন দি আমাক ইয়াৰে পৰাই বাট দেখুৱাই দিয়ে আমাৰ কাম হ’ব। আপোনাসকলে কিয় কষ্ট কৰি আহে?”\nফিনিএসে কি উত্তৰ দিলে চোৱা। শুনা।\nফিনিএসে ক'লে “বন্ধু তহঁত বীৰ হ’লেও, তহঁতৰ গাত অসুৰৰ দৰে বল থাকিলেও তহঁতৰ এজন সাৰথী লাগিব তো। নহলে কোনে গাড়ী চলাব? তহঁতৰ যিমান ইচ্ছা যায় তহঁতে যুজিবি। মই তহঁতৰ ৰথখন ডকাই যাম বোপাই। তহঁত থিৰ হৈ থাক। যুজ কৰিবৰ সকাম হলে ময়ো পাৰোঁ। কিন্তু তহঁতেই যুজ কৰ। মই কিন্তু সাৰথী দেই।”\n“মই আপোনাক কিয় বিপদত পেলাম?” জৰ্জে ক'লে।\n“বিপদত পেলাবি? তই যেতিয়া মোক বিপদত পেলাব খোজ, মোক কবি, দেই।"\nএতিয়া কথা হৈছে, এই আমাৰ ফিনিএস্ “কুয়েকাৰ হোৱাৰ আগৈয়ে হৃষ্টপুষ্ট বলিষ্ঠ, কৰ্ম্মী মানুহ আছিল। তেওঁ যুক্তৰাজ্যৰ অৰণ্যবাসী আছিল। যুক্তৰাজ্যৰ অৰণ্যত থাকিলে মানুহ সবল সুস্থ হব লাগে। কিয়নো পদে পদে বিপদ। এনে বিপদৰ ঠাইত থাকি আহি বন্ধু ফিনিএসে [ ৬৯ ] বিপদক বিপদ বুলিয়েই নেভাবে। কুয়েকাৰ মানুহবিলাক ধৰ্ম্ম- ভীৰু, ভগবান-প্ৰেমিক, ফিনিএসেও ঠিক তেনে। কিন্তু শৰীৰৰ বল আৰু মনৰ বল কলৈ যায়? এই বিপদৰ কথা শুনি ফিনিএসে বিপদক আকোৱালি লব যেন। আনবোৰ কুয়েকাৰে (quaker) ফিনিএসৰ কোনো দোষ ক’তো নেপায়। তেওঁ এজন ভক্ত। কিন্তু শাৰীৰিক বল ক'লৈ যায়? তেওঁ এজন পুৰুষসিংহ বন্দুক মাৰাত তেওঁ পকা। তেওঁৰ কুয়েকাৰ হোৱাৰো ইতিহাস বৰ মিঠা। এটি সুন্দৰী তিৰুতা দেখি তেওঁ সেই কন্যাক বিয়া কৰালে। তেওঁ কুয়েকাৰ। সেই দেখি তেওঁও সেই অৰণ্য বাস এৰি ছোৱালীটিৰ লগত থাকিলহি। ফিনিএসৰ মন ভাল, ভাব ভাল। কুয়েকাৰ বুঢ়া সকলে একো দোষ ধৰিব নোৱাৰে দেই। দোষ নেথাকিলে এনে ধৰ্ম্মভীৰু মানুহ সকলে কেনেকৈ দোষ উলিয়ায়—কিন্তু বুঢ়া সকলে তেওঁক পুৰাপুৰি ভকত বুলি নেভাবে। কিয়নো তেওঁ বলিষ্ঠ, যুজপ্ৰিয় ( ভাল কামত অবশ্যে )।\nৰেচেলে ক'লে, “বন্ধু ফিনিএসে যি ভাবে তাকে কৰিব আমি জানোঁ। কিন্তু তেওঁ যে সজ মানুহ আমি আটায়ে জানোঁ।”\nজৰ্জে এই খিনি সময়তে মাত লগালে “তেনেহলে আমি বেগাবেগিকৈ এতিয়া যাওঁ, পাছত গলে বেয়া হব পাৰে।”\n“মই চাৰিটা বজাত উঠি বেগাবেগিকৈ আহিলোঁ। সিহঁতে সাৰ পোৱাৰ মই দুই তিনি ঘন্টা আগৈয়ে সেই ঠাই এৰিলোঁ। [ ৭০ ] কিন্তু আমাৰ আন্ধাৰ হোৱাৰ আগৈয়ে ওলোৱা ভাল নহয়। বহুত বেয়া মানুহ বাটত থাকিব পাৰে। আমাৰ “ৱেগন” খন দেখিলে সিহঁতে আমাক বলেৰে ৰখাব পাৰে আৰু সিহঁতৰ সৈতে তৰ্ক কৰোঁতে বা যুজোঁতে মিছাকৈয়ে সময় ক্ষতি হব। দুঘণ্টামান পাছত আমি যাব পাৰোঁ। মই মাইকেল ক্ৰশৰ তালৈ যাওঁ। তাৰ ভাল ঘোড়া আছে, সি ঘোড়া দৌড়াই আমাৰ পাছে পাছে যাব আৰু যদি কোনো মানুহ আমাৰ পাছ সঁচাসঁচিকৈয়ে লয়, তেনেহলে সি আমাক জনাই থাকিব পাৰিব। তাৰ ঘোড়াৰ যেনে দৌড় বন্দুকৰো তেনে। এতিয়া তেনেহলে জিম্ আৰু তাৰ মাকক মই তপতৈয়াৰ হৈ থাকিবলৈ কৈ আহোঁ গৈ। কোনো ভয় নাই, আমাৰ সিফালৰ বস্তি আমি, শত্ৰু হঁতৰ আগৈয়ে পাম গৈ। কোনো ভয় নাই। বন্ধু জৰ্জ, ভয় নেখাবি দেই। তহঁতৰ জাতৰ মানুহৰ নিমিত্তে মই আগৈয়ে বহুবাৰ এনে কাম কৰিছোঁ। এয়ে প্ৰথম নহয়। ভয় নেখাবি দেই।”\nস্বাইমনে ক'লে যে, ফিনিয়েসৰ দৰে মানুহ যেতিয়া জৰ্জৰ লগত আছে, জৰ্জৰ অকণকে ভয় নাই। কিন্তু জৰ্জৰ উত্তৰ চোৱা “আপোনা সকলৰ লিমিত্তেহে মোৰ দুখ হয়, কিমান কষ্ট এতিয়াই দিছোঁ। আৰু কিমান বিপদ আমাৰ আগত।”\nস্বাইমনে ক'লে, “বন্ধু জৰ্জ আৰু নকবা, কোনো কথা নকবা। আমাৰ বিবেক বুলি এটা বস্তু আছে, সেই বিবেকেই আমাক আদেশ দিছে। তোমালোকক আমি [ ৭১ ] সাহায্য কৰিবই লাগিব। তোমাৰ কোনো এক্তিয়াৰ নাই, আমাৰো কোনো এক্তিয়াৰ নাই।” এই বুলি কৈ ঘৈণীয়েকক মাত লগাই ক'লে, “ঘৈণী, বেগাবেগি কৰা, এওঁলোকক আমি যেন লঘোণে ইয়াৰ পৰা নপঠিয়াও।”\nৰেচেল আৰু তেওঁৰ ল'ৰা; ছোৱালীবিলাকে সকলো বস্তু ঠিকঠাক্ কৰি মেজত সজালে। ৰেচেলে ইলাইজাৰ হাতখন ধৰি টেবিলৰ ওচৰৰৰ মাচিয়াত বহুৱালে গৈ। সকলোৱে খাবলৈ বহিছে এনেতে ৰুথ্ সোমালহি।\nতেওঁ ক'লে, ( আহা, এই কুয়েকাৰ মানুহবিলাক কেনে মৰমিয়াল ) “গৰম উলৰ মোজা কেজোৰমান এই লৰাকণলৈ বুলি আনিছোঁ। তিনি জোৰ—কেনেডাত যিমান জাৰ। লৰাটীয়ে বৰ কষ্ট পাব।” ইলাইজাৰ ওচৰলৈ গৈ হাত জোকাৰি কলে, “ইলাইজা, মনত বল ৰাখিবি। হেৰিৰ নিমিত্তে অলপ কিবাকিবি খাবলৈ আনিছোঁ। ল'ৰা- হতঁৰ যেনে ভোক্। হোঁ, আই, ল।”\nইলাইজাই ধন্যবাদ দি কলে, “আই, আপোনাৰ মৰম কেতিয়াও নেপাহৰোঁ।”\n“ৰুথ, আঁহা, অলপ খোৱাহি ৰেচেলে ক'লে।\n“ও, মই কেনেকৈ খাম? সৰু ল'ৰাটীক জনৰ কোলাত দি আহিছোঁ আৰু কেখনমান পিঠাও বহাই আহিছোঁ। মই এখন্তকো বহিব নোৱাৰোঁ। মই বহিলে কি হব জানানে,,\nজনে এই বিষ্কুটবোৰ পুড়ি পেলাব আৰু বেবীয়ে কান্দিলে [ ৭২ ]\nবেবীক নিচুকাবৰ নিমিত্তে বাটীৰ গোটাই চেনি খিনি বেবীক খুৱাব। তেতিয়া কি হ’ব কোৱাচোন? মই যাওঁ দেই। ইলাইজা, গুড বাই (ভগবান তোমাৰ লগত সকলো সময়তে থাকক), জৰ্জ, গুড বাই। প্ৰভুয়ে যেন তোমালোকক নিৰাপদে ৰাখি তোমালোকৰ উদ্দেশ্য সিদ্ধি কৰে।” ৰুথ, তুমি দয়াশীলা ৰমণী। তোমাৰ দৰে ৰমণী যেন সকলো সময়তে এই পৃথিবীত বিৰাজ কৰে। ৰেচেলৰ কথা কি ক’ম? এনে ৰমণী, তিৰুতা, মহিলা আছে দেখিয়েই আমি ভাৰতবৰ্ষত দেবী পূজা কৰোঁ।\nভাত পানী খোৱাৰ পাছত এখন ৱেগন দুৱাৰমুখলৈ আহিল। ভগবানৰ কি ইচ্ছা। সেই দিনা এইবোৰ মানুহে দাসত্বৰ পৰা মুক্তি পাব বুলিয়েই নে কি তেওঁ প্ৰকৃতিক আদেশ দিলে যে, চন্দ্ৰ তাৰকামালা সাক্ষী হৈ সকলোকে কব যে, দাসত্ব ভগবানৰ বিধান নহয়। সি বাৰু যি হওক—এই কথা ফেৰি এই অনুবাদকৰ সপোন মাথোন\nফিনিয়েসে সকলো ঠিক‌্ঠাক্ কৰিলে। জৰ্জ ওলাই আহিল। এফালে ঘৈণীয়েক, এফালে হেৰি। মুখত একণকে ভয়ৰ চিন্ নাই, ভৰিৰ খোজ বীৰৰ দৰে। এনে বিপদত পৰিলে যেন সকলোৰে এনে পুৰুষসিংহৰ ভাব হয়। বেচেল, স্বাইমন ওলাই আহিল। সেই বসতিৰ সকলোৱেই এই দুৰ্ভগীয়া পথিক সকলক আশীৰ্ব্বাদ দিবলৈ ওলাই আহিল। [ ৭৩ ]\nবস্তু-বেহানী ৰখা হ’ল। ৱেগন্ খন্ ঠিকঠাক কৰা হল। ৰেচেলে গাড়ীৰ তত্ত্বাৱধান কৰিছে, ক’ত কি থাকিব, কেনেকৈ থাকিব। ফিনিয়েসে তিৰুতা আৰু শিশু সকলৰ বহাৰ বন্ধবস্ত কৰিলে।\nজিমক জৰ্জে শুধিলে “জিম তোৰ পিস্তল কেটা ঠিক আছে তো?”\nজিমে কলে, “ঠিক আছে। আকৌ আইক সিহঁতক লৈ যাবলৈ দিম নে? সিহঁতে আমাক ধৰিবলৈ আহিলে কি কৰিব লাগিব, আমি জানোঁ নহয়।” এই দুটী ল’ৰাই দুখ পাই পাই আৰু সহিব নোৱাৰি এই শেষ অৱস্থালৈ আহিছে, ধৰিবলৈ আহিলে ধৰা নিদিওঁ। হয় মৰিম, নহলে মাৰিম।\nইলাইজাই সকলোৰে সৈতে কথা কৈ বিদায় ল’লে। আন সকলোৱেও বিদায় ল’লে। স্বাইমনে ক’লে, “বন্ধুসকল, বিদায়”(Farewell my friends). চোৱা, ধাৰ্ম্মিক মানুহ হ’লে সকলোকে বন্ধু বুলি ভাবে। কিন্তু স্বাইমন, আমি যাক ধাৰ্ম্মিক বুলি কওঁ তেনে ধাৰ্ম্মিক নাছিল। আমি ধাৰ্ম্মিক বুলিলেই সংসাৰ ত্যাগী, গৈৰিকধাৰী আৰু আন এনে বসনধাৰী মানুহৰ কথাহে ভাবোঁ। কিন্তু স্বাইমনে ধৰ্ম্ম আৰু কৰ্ম্ম দুয়োৰো উপাসক আছিল।\nস্বাইমনৰ কথা শুনি গাড়ীৰ ভিতৰৰ পৰা সকলোৱে ক’লে, “ভগবানে অপোনালোকৰ মঙ্গল কৰোক।” [ ৭৪ ]\nবৰফে ঢাকা বাটে দি গাড়ীখন ঘৰ্ঘৰ গৰ্গৰ কৰি হেলি দুলি নিজৰ যাব লগীয়া বাটে দি গ’ল।\n↑ ইংৰাজীত আছে "Sleep with one ear open” ইয়াৰ মানে কাণ সাৰ কাণ সঁহাৰি মাৰি শোৱাও হয়।\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=দদাইৰ_পজা/পঞ্চম_অধ্যায়&oldid=31420"ৰ পৰা অনা হৈছে\n১৯৩০ চনৰ সাহিত্যকৰ্ম\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ১৪ জুন ২০১৯ তাৰিখে ০৭:২৮ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


বাইক আৰোহীক খুন্দিয়াই খাৱৈত বাগৰিল ট্ৰাক: থিতাতে নিহত ১ -\nHomeআঞ্চলিকবাইক আৰোহীক খুন্দিয়াই খাৱৈত বাগৰিল ট্ৰাক: থিতাতে নিহত ১\nবাইক আৰোহীক খুন্দিয়াই খাৱৈত বাগৰিল ট্ৰাক: থিতাতে নিহত ১\nডিজিটেল ডেস্ক : ৰাজ্যত পথ সুৰক্ষাৰ ওপৰত প্ৰশাসনে সৰ্তকতামূলক জাননী জাৰি কৰিলেও ঘাইপথৰ দুৰ্ঘটনাই প্ৰাণ কাঢ়ি নিয়ে বহুজনৰ৷ ৰাজ্যত সঘনাই সংঘটিত হয় পথদুৰ্ঘটনা৷ আজি পুৱাৰ ভাগতো দৰং জিলাৰ দলগাঁৱত ভয়ংকৰ পথদুৰ্ঘটনা সংঘটিত হৈছে৷ এই দুৰ্ঘটনাত থিতাতে নিহত হৈছে দলগাঁৱৰ গাঁওৰক্ষী বাহিনীৰ সম্পাদক। দলগাঁৱৰ ১৫নং ৰাষ্ট্রীয় ঘাইপথত সংঘটিত হয় ভয়ংকৰ দুৰ্ঘটনাটো৷\nবাইক আৰোহীক খুন্দিয়াই দ – খাৱৈত বাগৰি পৰে এখন ট্ৰাক৷ ফলত থিতাতে নিহত হয় বাইক আৰোহী আমিৰ হুছেইন নামৰ লোকজন৷ জানিব পৰা মতে, গাঁওৰক্ষী বাহিনীৰ সম্পাদক আছিল হুছেইন৷ তেওঁ দলগাঁৱৰ শ্বাহী নগৰৰ বাসিন্দা আছিল বুলি জানিবলৈ পোৱা গৈছে৷\nপ্ৰত্যক্ষদৰ্শীৰ ভাষ্য অনুসৰি, ১৫ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথত এছ ১৩ বি ৮৪৩৭ নম্বৰৰ বাইকখনৰে হুছেইন দলগাঁৱৰ পৰা খাৰুপেটীয়া অভিমুখে গৈ আছিল৷ আৰু এনে সময়তে খাৰুপেটীয়া পৰা তেজপুৰ অভিমুখে এএছ-০১-এলচি- ৩৫২২নম্বৰৰ ট্ৰাকখনে তীব্র বেগেৰে আহি বাইকখনত খুন্দিয়াই দ-খাৱৈত বাগৰি পৰে। উক্ত ঘটনাত সমগ্ৰ দলগাঁৱতে শোকৰ ছাঁ পৰিছে।\nPrevious articleআৰিয়ান নহয় টাৰ্গেট শ্বাহৰুখ! জাহাজত এনচিবিৰ তালাচীৰ সময়ত কি কৰিছিল বিজেপি নেতাই?\nNext articleমানসিকভাবে ভাগি পৰিছে শ্বাহৰুখ খান! নাকচ কৰি গৈছে ইটোৰ পিছত সিটো প্ৰ’জেক্ট