১ কোটি লোকে 'আয়ুস্মান ভাৰত' আঁচনিৰ সুবিধা পোৱা বুলি কৰা দাবী সত্যনে? | News Next One\n১ কোটি লোকে 'আয়ুস্মান ভাৰত' আঁচনিৰ সুবিধা পোৱা বুলি কৰা দাবী সত্যনে?\nঅনলাইন প্ৰতিবেদনঃ আয়ুস্মান ভাৰত আঁচনিৰ হিতাধিকাৰীৰ সংখ্যাই ১ কোটি অতিক্ৰম কৰিছে। বুধবাৰে পুৱাই টুইটাৰ একাউণ্টযোগে এই দাবী কৰে প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে। ইয়াৰ পিছতে সকলোৱে আঁচনিখনৰ লগতে মোদী চৰকাৰক এই বৃহৎ সাফল্যৰ বাবে অভিনন্দন জনাবলৈ আৰম্ভ কৰে। অভিনেতা অমিতাভ বচ্চন, অজয় দেৱগণৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিজেপিৰ সৰু-বৰ সকলো নেতাই সেয়া ৰিটুইট কৰে।\nঅসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালেও প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীৰ উক্ত টুইট ৰি-টুইট কৰি এনে সফলতাৰ বাবে ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰে। এনেদৰে বুধবাৰৰ দিনটোত লক্ষ লক্ষ লোকে দাবী কৰে যে কেৱল ভাৰতেই নহয়, ১ কোটি হিতাধিকাৰী থকা আয়ুস্মান ভাৰত আঁচনি বিশ্বৰ ভিতৰতে এক বৃহৎ স্বাস্থ্য বীমা আঁচনি।\nআঁচনিখনৰ প্ৰথমগৰাকী হিতাধিকাৰী কোন?\n২০১৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত আনুষ্ঠানিকভাৱে মুকলি কৰা হৈছিল এইখন আঁচনি। কিন্তু আনুষ্ঠানিকভাৱে মুকলি কৰাৰ পূৰ্বেই আগষ্ট মাহত ট্ৰায়েল হিচাপে এই আঁচনিৰ সুবিধা প্ৰদান কৰা হৈছিল হাৰিয়ানাত। সেই হিচাপত ট্ৰায়েল আঁচনিৰ সুবিধা লাভ কৰি ৰাজ্যখনৰ কৰনালত জন্মগ্ৰহণ কৰা 'কৰিশ্মা’ নামৰ শিশুটিক এই আয়ুস্মান ভাৰত আঁচনিৰ প্ৰথমগৰাকী হিতাধিকাৰী হিচাপে গণ্য কৰি অহা হৈছে।\nএই আঁচনিৰ জৰিয়তে দৰিদ্ৰ লোকসকলৰ প্ৰতিজন সদস্যই আয়ুস্মান কাৰ্ড লাভ কৰে। উক্ত কাৰ্ডৰ জৰিয়তে চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি হ’লে ৫ লাখ টকা পৰ্যন্ত চিকিৎসা ব্যয় চৰকাৰে বহন কৰে।\nদাবী কৰাৰ দৰেকৈ নাই ১ কোটি হিতাধিকাৰী\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে টুইটত যি ১ কোটিৰ কথা উল্লেখ কৰিছে প্ৰকৃততে সেয়া ১ কোটি লোক নহয়। সেয়া হৈছে আঁচনিখনৰ জৰিয়তে কৰা হোৱা মুঠ চিকিৎসাৰ সংখ্যাহে। অৰ্থাৎ বুধবাৰৰ দিনটোলৈকে আঁচনিখনৰ জৰিয়তে ১ কোটি বাৰ চিকিৎসা কৰা হৈছে।\nচিকিৎসাৰ সংখ্যা আৰু হিতাধিকাৰীৰ সংখ্যা, এই দুয়োটাৰে মাজত আছে আকাশ-পাতাল প্ৰভেদ। আয়ুস্মান ভাৰতৰ চিইঅ’ ইন্দু ভূষণে বিবিচিৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত বিষয়টো স্পষ্ট কৰি দি কৈছে যে বুধবাৰলৈকে হিতাধিকাৰীসকলে ১ কোটি বাৰ এই আঁচনিৰ সুবিধা লাভ কৰিছে, ১ কোটি লোকে নহয়। চিইঅ’গৰাকীয়ে জনোৱা মতে আঁচনিখনৰ হিতাধিকাৰীৰ সংখ্যা এতিয়াও ১ কোটি হোৱা নাই।\n'বহুতে ধৰি লৈছে যে আয়ুস্মান ভাৰতৰ সুবিধা ১ কোটি লোকে লাভ কৰিছে। পিছে কথাটো তেনে নহয়। যিটো ১ কোটিৰ কথা কোৱা হৈছে সেয়া হৈছে এই আঁচনিখনৰ জৰিয়তে বুধবাৰলৈকে যিমান চিকিৎসা কৰা হৈছে তাৰ মুঠ সংখ্যাহে।’-ইন্দু ভূষণে কয়।\nকৰ’নাৰ চিকিৎসাত আয়ুস্মান ভাৰত\nআয়ুস্মান ভাৰতৰ জৰিয়তে কৰ’না মহামাৰীৰ এই সময়ত কৰ’নাৰো চিকিৎসা অব্যাহত আছে। জানিব পৰা মতে, এই ২১০০ গৰাকী কৰ’না ৰোগীয়ে আয়ুস্মান ভাৰতৰ জৰিয়তে চিকিৎসা সেৱা লাভ কৰিছে। আনহাতে আঁচনিখনৰ জৰিয়তে কৰ’নাৰ টেষ্ট কৰা হৈছে ৩০০০ লোকৰ।\nচিইঅ’ ইন্দুভূষণে জনোৱা মতে, কৰ’না ৰোগীসকলৰ চিকিৎসা চৰকাৰী হাস্পতালতে কৰা হৈছে। কিন্তু কিছু সংখ্যাক লোকে ব্যক্তিগত চিকিৎসালয়তো চিকিৎসা কৰিছে। যি ২১০০ কৰ’না ৰোগীয়ে এই আঁচনিৰ সুবিধা লাভ কৰিছে বুলি কোৱা হৈছে সেয়া ব্যক্তিগত চিকিৎসালয়ত চিকিৎসা গ্ৰহণ কৰাসকলৰ তথ্য বুলিও জনাইছে আঁচনিখনৰ দায়িত্বত থকা বিষয়াগৰাকীয়ে।\nএইসমূহ ৰাজ্যত নাই আয়ুস্মান ভাৰত\nআয়ুস্মান ভাৰতক এখন যুগান্তকাৰী আঁচনি হিচাপে কেন্দ্ৰ চৰকাৰে দাবী কৰি অহাৰ সময়তে ভাৰতৰ কেবাখনো ৰাজ্যই এই পৰ্যন্ত উক্ত আঁচনিখন কাৰ্যকৰী কৰা নাই। আঁচনিখনত একাধিক সমস্যা আছে বুলি উল্লেখ কৰি কাৰ্যকৰী নকৰা ৰাজ্যকেইখন হৈছে দিল্লী, তেলেংগানা, ওড়িশা আৰু পশ্চিমবংগ।\nদিল্লী বিধানসভা নিৰ্বাচনত আয়ুস্মান ভাৰত কাৰ্যকৰী কৰা নকৰা বিষয়টো নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰৰো অন্যতম বিষয় হৈ পৰিছিল। অৱশেষত দিল্লীৰ আপ চৰকাৰে নিৰ্বাচনৰ পিছত আঁচনিখন কাৰ্যকৰী কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে যদিও এই পৰ্যন্ত সেয়া প্ৰযোজ্য হোৱা নাই। আনহাতে তেলেংগানা, ওড়িশা আৰু পশ্চিম বংগ চৰকাৰে নিজৰ ৰাজ্যত অনুৰূপ আঁচনি আছে বুলি কৈ সেয়া কাৰ্যকৰী নকৰে বুলি স্পষ্ট কৰি দিছে।\nপ্ৰবাসী শ্ৰমিকসকলৰ বাবে সুবিধাদায়ক আঁচনি\nআয়ুস্মান ভাৰত আঁচনি দিল্লীৰ আপ চৰকাৰে কাৰ্যকৰী কৰিবলৈ লোৱা সিদ্ধান্তৰ ফলত বহু প্ৰবাসী শ্ৰমিক উপকৃত হ’ব বুলি আশা কৰা হৈছে। কিয়নো এই আঁচনিৰ কাৰ্ড লাভ কৰা লোকসকলে দেশৰ যি ৰাজ্যতেই নাথাকক কিয় যদিহে সেই ৰাজ্যত উক্ত আঁচনি কাৰ্যকৰী কৰা হৈছে তেন্তে তাৰ পৰা ৫ লাখ টকালৈকে চিকিৎসা লাভ কৰিব পাৰিব।\nসেই হিচাপত দিল্লীত লকডাউনৰ ফলত আৱদ্ধ বাকী ৰাজ্যসমূহৰ শ্ৰমিকসকলৰ যিসকলৰ আয়ুস্মান কাৰ্ড আছে সেইসকলে চিকিৎসা সেৱা লাভ কৰিবলৈ সমৰ্থ হ’ব। অৱশ্যে সমালোচকসকলে ক’ব খোজে যে দাবী কৰা ধৰণে আচলতে আঁচনিখন ইমান ফলপ্ৰসূ নহয়। আঁচনিখনৰ হিতাধিকাৰী নিৰ্বাচনৰ বাবে কৰা নীতি-নিয়মসমূহ অস্পষ্ট বুলিও দাবী কৰি আহিছে সমালোচকসকলে।\nআয়ুস্মানৰ ১ কোটি সংখ্যাক চিকিৎসা কোনে পালে?\nআয়ুস্মান ভাৰত আঁচনিৰ ১ কোটি সংখ্যক চিকিৎসা লাভ কৰা ৰোগীগৰাকীক লৈও বিতৰ্কৰ সূত্ৰপাত হোৱা দেখা গৈছে। যিগৰাকী ৰোগীয়ে ১ কোটি সংখ্যক চিকিৎসা লাভ কৰিছে সেইগৰাকী ৰোগী হৈছে মেঘালয়ৰ পূজা থাপা।\nপূজাই কিডনী ষ্ট’নৰ বিষত ৰ’ব নোৱাৰি কিছুদিন পূৰ্বে চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি হৈছিল। যোৱা ১৮ মে’ত উক্ত আঁচনিৰ অধীনত পূজাৰ কিডনী ষ্ট’নৰ অপাৰেশ্যন কৰা হয়। বৰ্তমানো পূজা চিকিৎসালয়তে আছে।\nপূজাৰ স্বামী ভাৰতীয় সেনা বাহিনীত কৰ্মৰত হোৱাৰ পিছতো কেনেদৰে আয়ুস্মান ভাৰতৰ সুবিধা লাভ কৰিলে সেই লৈ প্ৰশ্ন উত্থাপিত হৈছে। উক্ত প্ৰশ্নৰ উত্তৰত আয়ুস্মান ভাৰতৰ তৰফৰ পৰা কোৱা হৈছে যে এই আঁচনিৰ লাভ ২০১১ চনৰ আৰ্থ সামাজিক পিয়লৰ তথ্যৰ ভিত্তিত দিয়া হৈছে আৰু তেতিয়া পূজাৰ পৰিয়ালটো দৰিদ্ৰ সীমাৰেখাৰ তলত আছিল।\n♦ ১ কোটি সংখ্যক চিকিৎসা সুবিধা লাভ কৰা পূজা\n'পূজা য’ত থাকে তাত সেনাৰ হাস্পতাল নাই। তেওঁ আগৰে পৰা ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য বীমাৰ হিতাধিকাৰী আছিল আৰু আয়ুস্মান ভাৰত আঁচনি ৰূপায়ণৰ পিছত উক্ত ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য বীমাক একত্ৰিত কৰাত পূজাও অন্তৰ্ভুক্ত হৈ পৰে। সেয়ে পূজাৰ স্বামী সেনাবাহিনীত কৰ্মৰত হোৱা সত্বেও এই সুবিধা লাভ কৰিছে।’-এইদৰে সংবাদ মাধ্যমক জনাইছে চিইঅ’ ইন্দু ভূষণে।\nআনহাতে, বিবিচি আৰু মেঘালয়ৰ একাংশ স্থানীয় সংবাদ মাধ্যমৰ আগত পূজাই কৈছে যে তেওঁ আজিলৈকে সেনাৰ হাস্পতাললৈ গৈয়েই পোৱা নাই। 'মই আজিলৈকে আৰ্মি হাস্পতাল দেখাই নাই। মোৰ স্বামী বৰ্তমান মণিপুৰত কৰ্মৰত হৈ আছে। সেয়ে যেতিয়া পেটৰ বিষ অনুভৱ কৰিলো তেতিয়া ঘৰৰ মানুহৰ লগত ইয়ালৈকে গুচি আহিলো আৰু কাৰ্ডখন দেখুৱালো।’-আয়ুস্মান ভাৰতৰ ১ কোটি সংখ্যাক চিকিৎসা সুবিধা লাভ কৰা পূজাই কয়।\nএনেদৰেই একাধিক ভুল-ক্ৰুটিৰ মাজেৰে ভাৰত চৰকাৰে দাবী কৰি অহা বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ স্বাস্থ্য বীমা আঁচনিখনে হিতাধিকাৰীসকলক ১ কোটি বাৰ চিকিৎসা সুবিধা প্ৰদান কৰিবলৈ সমৰ্থ হৈছে। চিইঅ’ ইন্দু ভূষণে বিবিচিৰ সৈতে হোৱা সাক্ষাৎকাৰত এয়া স্বীকাৰ কৰিছে যে আঁচনিখনত বৰ্তমানো যথেষ্ট সমস্যা হৈয়ে আছে। অৱশ্যে শেহতীয়াকৈ বহু নিয়মৰ সালসলনি কৰা হোৱাৰ লগতে অধিক সংখ্যক ব্যক্তিগত চিকিৎসালয়ক ইয়াৰ সৈতে সংযুক্ত কৰা হৈছে বুলি জনায় ইন্দু ভূষণে।


ঘর্ষণ Class 8 (প্ৰশ্ন উত্তৰ) অষ্টম শ্ৰেণীৰ বিজ্ঞান পাঠ 12\nঘর্ষণ Class 8 অষ্টম শ্ৰেণীৰ বিজ্ঞান পাঠ 12 | Class 8 science chapter 12 Question Answer in Assamese | অষ্টম শ্ৰেণীৰ বিজ্ঞান পাঠ 12\nঘর্ষণ Class 8\nপাঠৰ নাম ঘর্ষণ প্ৰশ্ন উত্তৰ\nপাঠৰ নং পাঠ 12\nপ্রশ্ন ১ঃ খালী ঠাই পূৰ কৰা।\n(ক) পৰস্পৰ সংস্পৰ্শত থকা দুখন পৃষ্ঠৰ মাজৰ ___ঘর্ষণে বাধা দিয়ে।\nউত্তৰঃ আপেক্ষিক গতিত\n(খ) পৃষ্ঠৰ ___ৰ ওপৰত ঘর্ষণ নিৰ্ভৰশীল।\n(গ) ঘর্ষণে ___উৎপন্ন কৰে।\n(ঘ) কেৰম ৰ’ৰ্ডৰ ওপৰত পাউডাৰ ছটিয়ালে ঘর্ষণ ___হ্ৰাস হয়।\n(ঙ) স্থিতি ঘর্ষণতকৈ পিছল ঘর্ষণৰ মান___।\nপ্রশ্ন ২ঃ চাৰিজন ছাত্রক ঘূর্ণি, স্থিতি আৰু পিছল ঘর্ষণ বলৰ মান অধঃ ক্ৰমত সজাবলৈ কোৱা হ’ল। তলত উত্তৰ কেইটা উপস্থাপন কৰা হ’ল। কোনটো শুদ্ধ নির্ণয় কৰা।\n(ক) ঘূর্ণি, স্থিতি, পিছল\n(খ) ঘূর্ণি, পিছল, স্থিতি\n(গ) স্থিতি, পিছল, ঘূর্ণি\n(ঘ) পিছল, স্থিতি, ঘূর্ণি।\nউত্তৰঃ (গ) স্থিতি, পিছল, ঘূর্ণি।\nপ্রশ্ন ৩ঃ আলিদাই তাইৰ পুতলা গাড়ীখন মাৰ্বলৰ শুকান মজিয়া, মাৰ্বলৰ তিতা মজিয়া, মজিয়াত পাৰি থােৱা বাতৰি কাকত আৰু টাৱেলৰ ওপৰেৰে চলাইছে। বিভিন্ন পৃষ্ঠত গাড়ীখনৰ ওপৰত ক্রিয়া কৰা ঘর্ষণ বলৰ মান উৰ্দ্ধক্ৰমত লিখিলে শুদ্ধ উত্তৰ হ’ব\n(ক) মাৰ্বলৰ তিতা মজিয়া, মাৰ্বলৰ শুকান মজিয়া, বাতৰি কাকত আৰু টাৱেল।\n(খ) বাতৰি কাকত, টাৱেল, মাৰ্বলৰ শুকান মজিয়া, মাৰ্বলৰ তিতা মজিয়া।\n(গ) টাৱেল, বাতৰি কাকত, মাৰ্বলৰ শুকান মজিয়া, মাৰ্বলৰ তিতা মজিয়া।\n(ঘ) মাৰ্বলৰ তিতা মজিয়া, মাৰ্বলৰ শুকান মজিয়া, টাৱেল, বাতৰি কাকত।\nউত্তৰঃ (ক) মাৰ্বলৰ তিতা মজিয়া, মাৰ্বলৰ শুকান মজিয়া, বাতৰি কাকত আৰু টাৱেল।\nRelated Post: শব্দ Class 8 Question Answer\nClass 8 science chapter 12 Question Answer in Assamese\nপ্রশ্ন ৪ঃ ধৰা হ’ল তােমাৰ লিখা ডেস্কখন কিছু পৰিমাণে হেলনীয়া। ইয়াৰ ওপৰত ৰখা কিতাপ এখন পিছলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। কিতাপখনৰ ওপৰত প্রয়ােগ হােৱা ঘর্ষণ বলৰ দিশ দেখুওৱা।\nউত্তৰ কিতাপখন পিছলাৰ দিশৰ বিপৰীত দিশত ঘর্ষণ বলে ক্রিয়া কৰিব।\nপ্রশ্ন ৫ঃ দুর্ঘটনাবশতঃ মাৰ্বলৰ মজিয়াত তুমি এবাল্টি চাবােন পানী পেলালা। ইয়াৰ বাবে মজিয়াখনত খােজ কাঢ়িবলৈ সহজ হ’ব নে টান হ’ব? কাৰণ দশোৱা।\nউত্তৰ: চাবােন পানী পৰা মাৰ্বলৰ মজিয়াখনত খােজ কঢ়াটো টান হ’ব। কাৰণ চাবােন পানীয়ে মাৰ্বলৰ পৃষ্ঠভাগৰ মশৃণতা বঢ়াই দিয়ে। ফলত তাৰ ঘর্ষণ কমে। গতিকে খােজ কাঢ়িলে পিছলি পৰাৰ সম্ভাৱনা অধিক।\nSee also কিছুমান প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনা - (প্রশ্নোত্তৰ) অষ্টম শ্ৰেণীৰ বিজ্ঞান\nপ্রশ্ন ৬ঃ খেলুৱৈসকলে গজাল থকা জোতা কিয় ব্যৱহাৰ কৰে ব্যাখ্যা কৰা।\nউত্তৰঃ যিমানে পৃষ্ঠবােৰ খহটা হয়, সিমানে ঘর্ষণ বেছি হয়। খেলুৱৈসকলে সমতল পৃষ্ঠ (খেল পথাৰৰ ওপৰেৰে দৌৰিব লাগে। যদি জোতাৰ তলি মিহি হয় তেতিয়া খেলপথাৰৰ পৃষ্ঠৰ লগত ইয়াৰ ঘর্ষণ কম হয়। ফলত বেছি দ্রুতিৰে দৌৰিব নােৱাৰে। যদি গজাল থকা জোতা ব্যৱহাৰ কৰে, তেতিয়া গজালবােৰে ঘৰ্ষণৰ মান বঢ়ায়, অর্থাৎ জোতাযােৰ খেলপথাৰৰ পৃষ্ঠত পিছলি নেযায়। ফলত বেছি দ্রুতিৰে দৌৰিব পাৰে।\nপ্রশ্ন ৭ঃ ইকবালে পাতল বাকচ এটা আৰু সীমাই একেধৰণৰ কিন্তু গধুৰ বাকচ এটা একেখন মজিয়াৰে ঠেলিব লগা হৈছে। কোনে বেছি বল প্রয়ােগ কৰিবলগীয়া হ’ব আৰু কিয়?\nউত্তৰঃ সীমাই ইকবালতকৈ বেছি বল প্রয়ােগ কৰিব লাগিব। কাৰণ যিমানে বস্তুৰ ভৰ বেছি হয়, সিমানে ঘর্ষণ বেছি হয়। সীমাৰ বাকচটোৰ ভৰ ইকবালৰ বাকচটোতকৈ বেছি। গতিকে সীমাৰ বাকচটোৰ ঘর্ষণ বেছি বাবে একেখন মজিয়াৰ ওপৰেৰ সীমাৰ বাকচটো ঠেলিবলৈ বেছি বল প্রয়ােজন হ’ব।\nঘর্ষণ Class 8 Question Answer\nপ্রশ্ন ৮ঃ স্থিতি ঘর্ষণতকৈ পিছল ঘর্ষণ কিয় কম ব্যাখ্যা কৰা।\nউত্তৰ দুখন পৃষ্ঠ যেতিয়া সংস্পৰ্শত থাকে, তেতিয়া পৃষ্ঠ দুখনৰ অসমতা বা খলাবমাবােৰ খাজে খাজে মিলি যায় আৰু পৃষ্ঠ দুখন খাপ খাই ধৰে। গতিকে এখন পৃষ্ঠৰ ওপৰেৰে আনখন পৃষ্ঠ পিছলিবলৈ হ’লে খাপ খাই থকা অৱস্থাৰ পৰা মুক্ত কৰিবলৈ বল প্রয়ােগ কৰিব লাগিব। স্থিৰ অৱস্থাত এই খাপ খাই ধৰা পৰিমাণ বেছি হয়। যেতিয়া এখন পৃষ্ঠ আন এখনৰ ওপৰেৰে গতি কৰে, তেতিয়া খাপে খাপে খাপ খাই ধৰা সময় কম পায়, ফলত ঘর্ষণ বলৰ মান কমি যায়। গতিকে স্থিতি ঘর্ষণতকে পিছল ঘর্ষণৰ মান কমি যায়।\nপ্রশ্ন ৯ঃ উদাহৰণেৰে সৈতে দেখুওৱা যে ঘর্ষণ শত্ৰু আৰু মিত্র দুয়ােটাই।\nউত্তৰঃ ঘর্ষণ আমাৰ শত্ৰু আৰু মিত্র দুয়ােটাই। কাৰণ ঘর্ষণ নহ’লে আমাৰ দৈনন্দিন জীৱন যাত্ৰাত যথেষ্ট অসুবিধা হয় আৰু থাকিলেও কোনাে কোনাে ক্ষেত্ৰত বিপদ হয়।\nউদাহৰণস্বৰূপে গাড়ী মটৰৰ ক্ষেত্ৰত যদি ৰাস্তাটো পিছল বা নিমজ হয় আৰু গাড়ীৰ চকাৰ টায়াৰৰ খাজ নথকা সমান হয়, তেন্তে ৰাস্তাত চকাটো একে ঠাইতে ঘূৰি থাকিব, গাড়ীখন আগুৱাই যাব নােৱাৰিব। আনহাতে গাড়ীৰ চকাটো যিডাল ঘূর্ণদণ্ড (ধূৰা)ত লাগি ঘূৰে, তাত চকাটোৰ মাদলী (কাপ) আৰু ঘূর্ণদণ্ডৰ মাজত বল বিয়েৰিং আৰু গ্ৰীজ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। নহ’লে ঘূর্ণদণ্ডত চকাটোৰ লাগি থকা অংশ ঘর্ষণ বেছি হােৱা বাবে ক্ষয় যাব আৰু প্রচণ্ড তাপ উৎপন্ন হৈ অযথা বহু শক্তি ক্ষয় হ’ব। ফলত যানবাহনৰ আয়ুস অতি সােনকালে টুটি যাব। গতিকে এফালে চকাত খাঁজ কাটি ঘর্ষণ বঢ়াব লগা হয় আৰু আনফালে বল বিয়েৰিং আৰু গ্ৰীজ ব্যৱহাৰ কৰি ঘর্ষণ কমাব লগা হয়। গতিকে ঘর্ষণ শত্রুও মিত্রও।\nপ্রশ্ন ১০ঃ তৰলত গতি কৰা বস্তুসমূহৰ কিয় বিশেষ আকৃতি থাকে ব্যাখ্যা কৰা।\nউত্তৰঃ তৰলত গতি কৰা বস্তুসমূহৰ বিশেষ আকৃতি থাকিব লাগিব। কাৰণ তৰলৰ ঘর্ষণ বল আৰু টনা বল আছে। বস্তুৰ আকৃতিৰ ওপৰত ঘর্ষণ নিৰ্ভৰ কৰে যদি আগ অংশটো বেছি বহল বা ভােটা হয়, তেতিয়া বস্তুটোৱে বেছি তৰল ঠেলি যাব লাগিব। ফলত ঘর্ষণ বেছি হ’ব আৰু তাৰ গতিও কমিব। যদি আগটো জোঙা আৰু গাটো সমমিত চুঙা আকৃতিৰ হয় তেতিয়া তাৰ ওপৰত তৰলৰ ঘর্ষণ কমি যায়। গতিকে বস্তুটোৰ গতি বৃদ্ধি পাব। উৰাজাহাজ, পানীজাহাজ, নাও, জেটপ্লেন, ৰকেট, মাছ আদিৰ সেই বাবে এক বিশেষ আকৃতি থাকে।\nঅষ্টম শ্ৰেণীৰ বিজ্ঞান পাঠ 12\nপ্রশ্ন 1ঃ খালী ঠাই পূৰ কৰা\n(ক) ঘর্ষণে পৰস্পৰ সংস্পর্শত থকা দুখন তলৰ মাজৰ ___গতিক বাধা দিয়ে।\n(খ) দুখন তলৰ মাজৰ ঘর্ষণ বল তল দুখনৰ___ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।\n(গ) পিছল ঘর্ষণ____ঘর্ষণতকৈ কিছু পৰিমাণে___।\nউত্তৰঃ গতি, কম\n(ঘ) ____এটা প্রয়ােজনীয় আপদ।\n(ঙ) ঘর্ষণ কমােৱা পদার্থক ____বােলে।\n(চ) ____ ঘর্ষণে কমায়।\n(ছ) ____আৰু ____ পদার্থক একেলগে তৰল বােলে।\nউত্তৰঃ গেছীয়, জুলীয়া,\n(জ) পৃষ্ঠ ___ কৰি ঘর্ষণ বঢ়াব পাৰি।\nপ্রশ্ন2চমুকৈ উত্তৰ দিয়া।\n(i) ঘর্ষণ মানে কি?\nউত্তৰঃ কোনাে পৃষ্ঠৰ ওপৰেৰে আন এখন পৃষ্ঠ পিছলি গলে পিছলি যােৱা তলখনৰ ওপৰত বিপৰীত বলৰ সৃষ্টি হয়, তাকে ঘর্ষণ বােলে।\n(ii) তৰলৰ ঘর্ষণ আছেনে?\n(iii) তৰল কাক বােলে ?\nউত্তৰঃ গেছীয় আৰু জুলীয়া পদার্থক একেলগে তৰল বােলে।\n(iv) বস্তু ঘূৰণীয়া হ’লে কি সুবিধা হয়?\nউত্তৰঃ ঘর্ষণ কম হয়।\n(v) ঘর্ষণ সম্পূৰ্ণৰূপে আঁতৰাব পাৰিনে?\n(vi) বল বেয়ৰিং কিয় ব্যৱহাৰ কৰা হয়?\n(vii) ঘূর্ণী ঘর্ষণ পিছল ঘর্ষণতকৈ বেছি নে কম?\n(viii) মটৰৰ টায়াৰত কিয় খাঁজ কটা হয়?\nউত্তৰঃ ঘর্ষণ বঢ়াবলৈ।\n(ix) হাতৰ তলুৱা দুখন ঘহিলে কিয় উত্তাপ অনুভৱ কৰা যায়?\nউত্তৰঃ হাতৰ তলুৱা দুখন ঘহিলে ঘর্ষণৰ বাবে শক্তি ক্ষয় হয় আৰু এই শক্তি তাপশক্তি ৰূপে দেখা যায়।\nSee also কৈশােৰ প্রাপ্তি Class 8 Science Chapter 10 Question Answer In Assamese\nপ্রশ্ন 3ঃ ঘর্ষণ বলৰ সংজ্ঞা লিখা। ইয়াৰ একক বলৰ এককৰ লগত একেনে?\nউত্তৰঃ ঘর্ষণঃ পৰস্পৰ সংস্পৰ্শত থকা দুখন তলৰ আপেক্ষিক গতিৰ বাবে এখন তলে আন এখনক যি বিপৰীত বল প্রয়ােগ কৰে, তাকে ঘর্ষণ বল বােলে। ঘর্ষণ বলৰ একক বলৰ এককৰ লগত একে।\nপ্রশ্ন 4ঃ ঘর্ষণ নিৰ্ভৰ কৰা কাৰকবােৰ উল্লেখ কৰা।\nউত্তৰঃ ঘর্ষণ বল নিৰ্ভৰ কৰা কাৰকৰবাৰ হ’ল—\n(i) পৃষ্ঠ দুখনৰ পদাৰ্থৰ প্ৰকৃতিৰ ওপৰত।\n(ii) পৃষ্ঠ দুখনৰ প্রকৃতি (নিমজ নে খহটা, শুকান নে তিতা) তাৰ ওপৰত।\n(iii) পৃষ্ঠ দুখনৰ ক্ষেত্রফলৰ ওপৰত।\n(iv) পিছলি যােৱা বস্তুটোৰ ভৰৰ ওপৰত।\nপ্রশ্ন5স্থিতি ঘর্ষণ কাক বােলে? ইয়াৰ জোখ কিদৰে লােৱা হয় ?\nউত্তৰঃ স্থিতি ঘর্ষণঃ স্থিৰ অৱস্থাত থকা বস্তু এটাৰ ওপৰত প্রয়ােগ হােৱা ঘর্ষণ বলকে স্থিতি ঘর্ষণ বােলে। স্থিতাৱস্থাত থকা বস্তু এটা গতি আৰম্ভ কৰাৰ মুহূৰ্ত্তত ঘর্ষণ অতিক্রম কৰিবলৈ প্রয়ােজন। হােৱা বলেই স্থিতি ঘৰ্ষণৰ জোখ লােৱা হয়।\nপ্রশ্ন 6ঃ গতি ঘর্ষণ কাক বােলে? ইয়াৰ জোখ কিদৰে লােৱা হয়?\nউত্তৰঃ গতিশীল বস্তুৰ ঘর্ষণকে গতি ঘর্ষণ বােলে। বস্তু এটাক সমদ্ৰুতিত গতি কৰাই ৰাখিবলৈ প্ৰয়ােজনীয় বলেই গতি ঘর্ষণ বা পিছল ঘৰ্ষণৰ জোখ।\nপ্রশ্ন 7ঃ ঘর্ষণ নহলে পােৱা তিনিটা অসুবিধা উল্লেখ কৰা।\nউত্তৰঃ ঘর্ষণ নহ’লে পােৱা তিনিটা অসুবিধা হল-\n(i) ঘর্ষণে বস্তুৰ ক্ষয় নিয়ায়।\n(ii) ঘর্ষণে বস্তুৰ বেগ বঢ়ায়।\n(iii) ঘর্ষণে তাপ উৎপন্ন কৰি শক্তিৰ অপচয় ঘটায়।\nস্থিতি ঘর্ষণ কাক বােলে? ইয়াৰ জোখ কিদৰে লােৱা হয় ?\nস্থিতি ঘর্ষণঃ স্থিৰ অৱস্থাত থকা বস্তু এটাৰ ওপৰত প্রয়ােগ হােৱা ঘর্ষণ বলকে স্থিতি ঘর্ষণ বােলে। স্থিতাৱস্থাত থকা বস্তু এটা গতি আৰম্ভ কৰাৰ মুহূৰ্ত্তত ঘর্ষণ অতিক্রম কৰিবলৈ প্রয়ােজন। হােৱা বলেই স্থিতি ঘৰ্ষণৰ জোখ লােৱা হয়।\nঘর্ষণ মানে কি?\nঘর্ষণ সম্পূৰ্ণৰূপে আঁতৰাব পাৰিনে?\nখেলুৱৈসকলে গজাল থকা জোতা কিয় ব্যৱহাৰ কৰে ব্যাখ্যা কৰা।


চিন্তনঃ দুৰ্নীতিঃএক মাৰাত্মক সামাজিক ব্যাধি:: গীতালি দাস - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome ARTICLE CHINTAN GITALI DAS গীতালি দাস চিন্তনঃ দুৰ্নীতিঃএক মাৰাত্মক সামাজিক ব্যাধি:: গীতালি দাস\nচিন্তনঃ দুৰ্নীতিঃএক মাৰাত্মক সামাজিক ব্যাধি:: গীতালি দাস\nxukhdukh.com October 16, 2018 ARTICLE, CHINTAN, GITALI DAS, গীতালি দাস,\nৰাকেশ পালৰ আশীৰ্বাদপুষ্ট হৈ যিসকলে প্ৰশাসনিক বিষয়াৰ চাকৰি লাভ কৰি নিজকে চাৰি পুৰুষলৈ গজগজীয়া কৰি লৈছিল আজি সেইসকলৰ দুৰ্দশাত আমি সকলোৱে হাঁহিছো ঠাট্টা মস্কৰা কৰিছো গৰিহণা দিছো আৰু বহুতে হয়তো অভিশাপো দিছোঁ ৷ হয়েই এইসকল ৰাইজৰ গৰিহণা ককৰ্থনা খোৱাৰ যোগ্য ৷ কিন্তু মই এইসকলক লৈ ইমান হৈ চৈ কৰাৰ কিবা কাৰণ আছে বুলি নাভাবো ৷ কিয়নো এইসকল হ’ল সেইসকলৰ উত্তৰসুৰী যিসকলে এইসকলক লাখ টকাৰ বিনিময়ত চাকৰি কিনিবলৈ সহায় কৰিছে ৷ অকল সহায় কৰাতে ক্ষান্ত থকা নাই সেইসকল, সৰুৰে পৰাই ঘৰখনত এনেকুৱা এক পৰিবেশেৰে ল’ৰা ছোৱালীক ডাঙৰ কৰিছে যাতে ল’ৰা ছোৱালীয়ে কেৱল নিজৰ লাভৰ অংক কৰিবলৈ শিকে ৷ হয়, মই কবলৈ লৈছো চাকৰি কিনি আজি ৰাইজৰ ঘৃণাৰ পাত্ৰ হোৱা, জেলৰ আলহী হোৱা সকলৰ অভিভাৱক সকলৰ কথা ৷\nআমি সৰুৰে পৰা শুনি আহিছো ঘৰখনেই হেনো শিক্ষাৰ প্ৰকৃত কঠিয়াতলি ৷ সন্তান এটা জন্মৰ পৰা মাক দেউতাকৰ তত্ত্বাৱধানত ডাঙৰ দীঘল হোৱাৰ পিছত এখন সমাজৰ অংশীদাৰ হয় ৷ সমাজে তেওঁলোকক গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত প্ৰত্যেকৰে দায়িত্ব হৈ পৰে সমাজৰ উত্তৰণত হাত আগবঢ়োৱা ৷ এয়াই এখন সমাজ এটা জাতি আৰু এখন দেশৰ অঘোষিত নিয়ম ৷ কাৰোবাৰ অৰিহনা যদি দহটকা কাৰোবাৰ হয়তো এশটকা ৷ অৰ্থাৎ সকলোৱে সমভাবে সমাজৰ কাৰণে কিবা কৰিব লাগিব বুলি ধৰাবন্ধা নীতি নাই যদিও প্ৰতিজন ব্যক্তি সমাজখনৰ ভাল বেয়া প্ৰতিটো কথাৰ লগত এক অদৃশ্য সূতাৰে বান্ধ খাই থাকে ৷ তেনেস্থলত যদি কিছুমানে নিজৰ ধনবল অথবা জনবলৰ জৰিয়তে অন্যায় অনীতিৰে যোগ্যতাবিহীন ভাবে সুবিধা গ্ৰহণ কৰে আৰু সেই সুবিধাই যদি দেশ আৰু দহৰ উপকাৰতকৈ অপকাৰ বেছি কৰে, তেতিয়া নিশ্চয় সেইসকল দুৰ্নীতিকাৰীৰ লগতে তেওঁলোকক পদে পদে অসৎ উপায় অৱলম্বন কৰিবলৈ উদগনি যোগোৱা তথা চলে বলে কৌশলে সমাজৰ উচ্চ আসন দখল কৰাৰ কিটিপ শিকাই দিয়া আত্মীয় আৰু অভিভাৱক সকলকো বিচাৰৰ আওতালৈ অনাটো আজিৰ তাৰিখত এটা অতি জৰুৰী সিদ্ধান্ত হব বুলি মনেপ্ৰাণে বিশ্বাস কৰোঁ ৷\nদুৰ্নীতি কেনেকৈ শিপাই মানুহৰ মনত ? একেদিনাই বা হঠাতে এজন মানুহে দুৰ্নীতি কৰিবলৈ সাহস অথবা সুবিধা গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰে ৷ দুৰ্নীতিপৰায়ণ লোকসকলৰ লাজ আৰু ভয় নামৰ অনুভূতি দুটা কম ৷ অপবাদ সেইসকলৰ যেন হাতৰ মলি ৷ পানীৰে ধুই লেতেৰা হাত চাফা কৰাৰ দৰে এওঁলোকেও ভাবে টকাৰে ধুই দিব পাৰি সকলো অপবাদ অথবা কালিমা ৷ প্ৰথম দৃষ্টিত হয়তো পাৰি ৷ ভাৰতবৰ্ষৰ এশকোটিতকৈ অধিক জনসংখ্যাৰ দেশখনত কেতিয়াবা ন্যায়ব্যৱস্থাৰ ওপৰতো মানুহৰ বিশ্বাস হেৰাই যায় ৷ কেৱল ধনবল নোহোৱাৰ কাৰণেই বহুত মানুহ এতিয়াও ন্যায়ৰ আশাত মূৰে কপালে হাত দি জীয়াই আছে ৷ দেশৰ পুলিচ প্ৰশাসন আৰু ন্যায়পালিকাক আজিও মানুহে চকুমুদি বিশ্বাস কৰিবলৈ টান পায় ৷ কিন্তু তাৰমাজতে কেতিয়াবা সময়ে সময়ে কিছুমান নভবা নিচিন্তা অঘটন ঘটি যায় সেইসকলৰ জীৱনত যিসকলে টকাৰে এখন টকা ঘটিব পৰা আসন ক্ৰয় কৰি গজগজীয়া হৈ বহি গৈছিল ৷ হয়তো কেতিয়াও সপোনতো ইমান বেয়াদিনৰ কথা ভবা নাছিল যে যিখন চকীত বহি আনক শাসন কৰিবলৈ যোজা চলাইছিল, যিটো পদবীৰ সুবাদত দোষীক বিচাৰ নকৰাকৈ শাস্তি দিয়াৰ সুবিধা লৈছিল, আজি সেইসকলেই জেলৰ অন্ধকাৰ কুঠৰিত হা-হুমুনিয়াহ কাঢ়ি নিজৰ ভাগ্যক ধিয়াই দিন কটাবলৈ বাধ্য হৈ পৰিছে ৷ পিছে অকল এইসকল ৰাকেশ পাল আশীসধন্য প্ৰশাসনিক বিষয়াকে কিয়, অসমৰ প্ৰায় প্ৰতিটো চৰকাৰী বিভাগত আজিৰ তাৰিখতো চাকৰি কিনাবেচাৰ এক ৰমৰমীয়া ব্যৱসায় পূৰ্ণদ্যমে চলি আছে ৷ অকল চাকৰি কিনা বেচাই নহয় কিছুমান বিভাগত এখন টেবুলৰ পৰা আনখন টেবুললৈ একোটা ফাইল অনা নিয়াৰ নামত চলে এশটকীয়াৰ পৰা হাজাৰ টকীয়া দুৰ্নীতি ৷ জনাই জানি আছে, দেখাই দেখি আছে, ভোগাই ভুগি আছে, খোৱাই খাই আছে, দিয়াই দি আছে আৰু আমিবোৰে চকুমুদা কুলি হৈ নিজৰ নিজৰ জীৱন নাটৰ আখৰাত ব্যস্ত হৈ আছোঁ ৷\nঘোচ খোৱা আৰু দিয়া যে দুয়োটা সমপৰ্যায়ৰ অপৰাধ সেইকথা মানুহে পাহৰি যায় ৷ এইখিনিতে আৰু একশ্ৰেণী মানুহ আছে যিসকলে ভাবে অলপ চলপ ঘোচ খোৱাতো অপৰাধ নহয়, তেওঁলোকৰ মতে কোনোবাই জোৰ কৰি মৰমতে চাহ তামোল খাবলৈ কিবা এটা দিয়াতো ঘোচ নহয় ৷ সৌ সিদিনা তেজপুৰৰ শিক্ষা বিভাগৰ দুজন কৰ্মচাৰীক হাতে লোটে ঘোচ লৈ থাকোতে ধৰা পেলাইছে ৷ কোনোবা এগৰাকী অৱসৰপ্ৰাপ্ত শিক্ষকৰ পেঞ্চনৰ কাম কৰি দিয়াৰ অজুহাতত তাৰে এজনে হেনো "মাত্ৰ" দুহেজাৰ টকাহে বিচাৰিছিল ৷ এইযে "মাত্ৰ" বুলি শব্দটো এইটোৱেই হ’ল আচল চিনাকি মানুহৰ ৷ মই নিজ কাণেৰে কিছুমানক কোৱা শুনিছো যে "মাত্ৰ দুহেজাৰ টকা খাই কিয়নো ধৰা পৰিব লাগে, অলপ বেছিকে খাব পাৰিলেহয়" ৷ যিসকলে এইধৰণৰ আলাপ আলোচনাৰে মেহফিল গৰম কৰি ৰাখিছে সেইসকলৰ মানসিকতাক পুতৌ কৰাৰ বাহিৰে আৰু কি কৰিব পাৰি ? প্ৰকৃত কাৰণটো হ’ল মূল্যবোধ ৷ আমি শিক্ষক মানুহ ৷ ছাত্ৰছাত্ৰীক শ্ৰেণী কোঠাত মূল্যবোধৰ শিক্ষা দি আহি যদি নিজৰ ল’ৰা ছোৱালীক চাকৰিৰ সাচতীয়া ধনেৰে চাকৰি কিনিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰো তেনে জহন্নামে যাওক তেনে শিক্ষকতা, নিপাত যাওক মূল্যবোধৰ সেই পাঠ ৷কোনো মানুহেই জন্মতে ভাল বেয়াৰ পাঠ শিকি নাহে ৷ সেই পাঠ আৰম্ভ হয় জন্মৰ মুহূৰ্তৰ পৰা ৷\nমানুহৰ মানসিকতা গঢ় লয় পাৰিপাৰ্শ্বিক অৱস্থাৰ পৰা ৷ কিন্তু বৰ্তমান পৰিস্থিতিত যেন সেয়াও এক সাধুকথাত পৰিণত হৈছে ৷ মাক দেউতাকে ৰ’দ বৰষুণক আওকাণ কৰি ডাঙৰ কৰা সন্তানো বৰ্তমান সমাজৰ একো একোজন ঘোচখোৰ বিষয়ালৈ ৰূপান্তৰিত হৈছে ৷ তেওঁলোকৰ ভাষ্য হ’ল, তেওঁলোকে নিজৰ সন্তানক তেনেকুৱো এটা জীৱন দিব নিবিচাৰে যি জীৱনে তেওঁলোকক এসাজ খাই আনসাজলৈ চিন্তা কৰিবলৈ বাধ্য কৰে ৷ হয়, সেয়া কোনো পিতৃ মাতৃৰে কাম্য নহয় ৷ কিন্তু তাৰ অৰ্থ এইটোও নহয় যে কেৱল এটা বিলাসী জীৱন কটোৱাৰ অজুহাতত সন্তানক বক্ৰ পথৰ সন্ধান দিব ৷ বহুত পিতৃ মাতৃক গৰ্ব কৰি কোৱা শুনিছো "আমাৰ ল’ৰা -ছোৱালী নাতি -পুতিৰ কাৰণেও চিন্তা কৰিব নলগাকে কৰি থৈছো"৷ এইবোৰে কিহৰ ইংগিত দিয়ে ? কেৱল এটা চাকৰি কৰি নাতি পুতিৰ দিনলৈ টকা ঘটাৰ বাটটো কিমান সৰল ? এইবোৰ প্ৰশ্ন মনলে আহিলে আৰু বহুত কথা কবলে মন যায় ৷ বহু পত্নীক সগৌৰৱে আলোচনা কৰা শুনিছো যিসকলে নিজৰ নিজৰ পতিদেৱতাই কোনটো বিভাগত থাকোতে কিমান মাটি কিনিলে, শেহতীয়া মডেলৰ গাড়ীখন কিনিম কিনিম বুলি ভাবি থাকোতে পতিদেৱে জন্মদিনৰ চাৰপ্ৰাইজ দি দিলে, বিবাহ বাৰ্ষিকীৰ ৰাতি বাৰবজাত মনে মনে পিছপিনৰ পৰা আহি পেটলৈ বৈ পৰা হীৰা খটোৱা হাৰ উপহাৰ দিলে ৷ মন বেয়া লাগিলেই ছপিংমলত বজাৰ কৰিবলৈ যোৱা, সময় সুবিধা পালেই দেশ বিদেশ ভ্ৰমণ কৰিবলৈ যোৱা ইত্যাদি বিভিন্ন অজুহাতত খৰছ কৰা টকাবোৰ কষ্টপাৰ্জিত বুলি মনে মানি লবই নোখোজে দেখোন ৷\nইয়াৰ মাজতো সৎ উপায়েৰে অৰ্জা ধনেৰে বহুতে নিজৰ নিজৰ চখ হয়তো পূৰণ কৰিছে কিন্তু সেয়া দেখিলেই গম পোৱা যায় যে তেনেবোৰ মানুহে অন্ততঃ ওফাইদাং মাৰি কথা নকয় ৷ এদিন কোনোবাই কৈছিল "মানুহক হেনো ডাঙৰ কথাৰে নহয় সৰু সৰু কথাৰেহে চিনি পাব পাৰি" ৷ কথাটো হাড়েহিমজুৱে উপলব্ধি কৰো আজিকালি ৷ মন্দিৰ মছজিদত নিজৰ মঙ্গলৰ কাৰণে লাখ টকা খৰছ কৰা জনে মন্দিৰৰ বাহিৰত হাত পাতি বহি ৰোৱা জনক দহটকা দলিয়াই দিবলৈ টান পায় ৷ তেনেকুৱা বহুত মানুহ সোঁশৰীৰে লগ পাইছো যিয়ে মন্দিৰৰ বাহিৰত বহি থকা ভিক্ষাৰীক দিবলৈ খুচুৰা পইচা যোগাৰ কৰি লৈ যায় ৷ ল’ৰা ছোৱালীৰ বেমাৰ আজাৰত বা জন্মদিনত অনাথ আশ্ৰমৰ ল’ৰা ছোৱালীক মাছে মঙহে এসাজ খুউওৱা মানুহে নিজৰ ঘৰুৱা কামত সহায় কৰা মানুহজনীক কিন্তু নিজৰ লগতে এসাজ মাছে মঙহে খুৱাবলৈ টান পায় ৷\nআজিৰ ভোগবাদী সমাজ খনত বহু যোগ্যজনে ঘোচ দিব নোৱাৰাৰ অপৰাধত যোগাৰ কৰি লব পৰা নাই এটা সাধাৰণ কেৰাণীৰ চাকৰি ৷ অথচ তেওঁতকৈ কম যোগ্য জনে টকাৰ জোৰত কিনি লৈছে এটা লোভনীয় চাকৰি ৷ ল’ৰাই পঢ়িশুনি উপাৰ্জন কৰি ঘৰখন চাব পৰাৰ আশাত আকৌ বহু পিতৃ মাতৃয়ে ভেটি মাটি বন্ধকত থৈ বা বিক্ৰী কৰি এক অনিশ্চিত ভবিষ্যতক ধিয়াই বহি আছে ৷ বহুতে সেইকাৰণেই আকৌ নিজৰ অনিচ্ছা স্বত্বেও পৰিস্থিতিৰ ওচৰত মূৰ দোৱাবলৈ বাধ্য হৈছে ৷ মুঠতে চাৰিওপিনে এক অঘোষিত প্ৰতিযোগিতা কোনে কিমান ঘটিব পাৰে ৷ আমাৰ মনবিলাকত অনবৰত কিলবিলাই থাকে কেনেকৈ এটকাটো এশটকা কৰিব পৰা যায় ৷ এটকাক এশটকা কৰিবলৈ হয়তো দহদিন ৰোৱাৰ ধৈৰ্য্যকণ আমাৰ নোহোৱা হৈ গৈছে ৷ আমি একেদিনাই সাত বনিজৰ মানিক গোটাবলৈ মন কৰোঁ ৷ সেইটো কৰিৱলৈ গৈয়েই এতিয়া সকলোৱে এখন অদৃশ্য জালত ভৰি দিছে ৷ সেই জাল এতিয়া সমাজৰ যত্ৰ তত্ৰ ৷ তাত ভৰি নিদিয়াকৈ জীয়াই থাকিব পৰাটোৱেই এতিয়া মানুহৰ কাৰণে এক ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান হৈ পৰিছে ৷ এই প্ৰত্যাহ্বানক নেওচি আগুৱাব নোৱাৰিলে আমি আমাৰ সন্তানক অন্ধকাৰ জগতৰ বাসিন্দা হবলৈ থেলি দিব লাগিব ৷ সেয়েহে আজি এই লেখাৰ জৰিয়তে সমাজৰ সৰ্বস্তৰৰ অভিভাৱক সকলক অনুৰোধ কৰিছো, সজাগ হওক আপোনালোক ৷ আপোনালোকৰ পাপাগ্নিত সন্তানক জাহ যাবলৈ নিদিব ৷ মাটি ভেটি বিক্ৰী কৰিয়েই হওক বা বক্ৰ পথেৰে উপাৰ্জন কৰা ধনেৰে সন্তানক টকা ঘটা যন্ত্ৰ নসজাব ৷\nমাছ মূৰৰ পৰা গেলে ৷ আমাৰ সমাজো ওপৰৰ পৰাই গেলিছে ৷ তাক ৰোধ নকৰিলে কিন্তু আমাৰ প্ৰজন্মই আমাকে এদিন ধিক্কাৰ দিব ৷ সৎ দক্ষ আৰু কাৰ্যক্ষম বিষয়াক কাম কৰাৰ পৰিবেশ দিয়ক ৷ অন্যায় অনীতি দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ তেওঁলোকক সাহস দিয়ক ৷ এজন ৰাকেশ পালে আমাৰ সমাজৰ কিমানখন ঘৰ আজি অন্ধকাৰ কৰি পেলালে সকলোৱে দেখিছে ৷ তাৰবাবে ৰাকেশ পাল যিমান অপৰাধী তাতকৈ বেছি অপৰাধী কিন্তু আপোনালোক অভিভাৱক সকল ৷ আপোনাৰ সন্তানে আপোনাৰ জৰিয়তে লাখ লাখ টকাৰে চাকৰি কিনি আজি জেলৰ ভিতৰত চকুপানী টুকিছে ৷ আপুনিয়ে বা কি সুখত ঘৰত বহি ভাত খাইছে ? চৰকাৰকো অনুৰোধ কৰিছো সৎ দক্ষ বিষয়াক কাম কৰাৰ সুচল পৰিবেশ দিয়ক, যোগ্যজনক যোগ্যতাৰ ভিত্তিত এটকাও ঘোচ নিদিয়াকৈ চাকৰি পোৱাৰ সুবিধা কৰি দিয়ক আৰু সদৌ শেষত সমগ্ৰ মাতৃ জাতিক কৰযোৰে মিনতি কৰিছো আপোনাৰ সন্তানক ধনবলক নহয় জনগণক ভালপোৱাৰ শিক্ষা দিয়ক ৷\nলেখিকাৰ পৰিচয়: সহযোগী অধ্যাপিকা, অসমীয়া বিভাগ, এছ বি দেওৰা মহাবিদ্যালয়, গুৱাহাটী\nTags # ARTICLE # CHINTAN # GITALI DAS # গীতালি দাস\nBy xukhdukh.com on October 16, 2018\nLabels: ARTICLE, CHINTAN, GITALI DAS, গীতালি দাস


দাৰিদ্ৰ! এসময়ত খেলিছিল দেশৰ হৈ, এতিয়া জাতীয় দলৰ ব্লেজাৰ নিলাম কৰিব এইগৰাকী ফুটবলাৰে... -\nHomeআঞ্চলিকদাৰিদ্ৰ! এসময়ত খেলিছিল দেশৰ হৈ, এতিয়া জাতীয় দলৰ ব্লেজাৰ নিলাম কৰিব এইগৰাকী...\nডিজিটেল ডেস্ক : এসময়ত তেওঁৰ পদছন্দই শিহৰণ তুলিছিল খেলপথাৰত। সকলোকে চমকিত কৰি তেওঁৰ দুভৰিৰ যাদুত টাকুৰি-ঘূৰাদি ঘূৰিছিল ফুটবলটোৱে। গেলাৰীভৰ্তি দৰ্শকে এদিন সমস্বৰে চিঞৰি উঠিছিল দেবুদা… দেবুদা… দেবুদা…, সেই দেবুদা এতিয়া এলাগী। এদিন সেউজ ঘাঁহনি শিহৰণ তোলা ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ ফুটবলাৰগৰাকী এতিয়া নিষ্প্ৰভ-নিষ্প্ৰাণ। চৰম দাৰিদ্ৰই তেওঁক একপ্ৰকাৰ কৰি তুলিছে কোঙা। উপায়ন্তৰ হৈ তেওঁ এক হৃদয়বিদাৰক কাম কৰিবলৈ আগবাঢ়িছে। জলাঞ্জলি দিবলৈ স্বাভিমান। নিজৰ নালাগে ভাৰাঘৰত থাকিবলৈও সম্বল নোহোৱা এইগৰাকী ফুটবলাৰ বাবে এটা এথলেটিক ক্লাবেই হৈ পৰিছে ঠিকনা। নিজৰ সহ্যাতীত দাৰিদ্ৰ্যৰ বোজা লাঘৱ কৰিবলৈ তেওঁ এতিয়া নিলাম কৰিবলৈ ওলাইছে যিকোনো এজন খেলুৱৈৰ বাবে গৌৰৱৰ আকৰস্বৰূপ জাতীয় দলৰ ব্লেজাৰ।\nৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত খ্যাতি অৰ্জন কৰা এইগৰাকী প্ৰাক্তন ফুটবলাৰ হৈছে দেৱাশীষ ৰয়। ৰাষ্ট্ৰীয় ফুটবল দলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা এইগৰাকী খেলুৱৈৰ সকলো খ্যাতি আৰু গৰিমা এতিয়া ম্লান কৰি পেলাইছে চৰম দৰিদ্ৰতাই। গুৱাহাটীৰ ছানৰাইজ এথেলেটিক ক্লাব আজি তেওঁৰ ঠিকনা হৈ পৰিছে। ফুটবলৰ আজন্ম প্ৰেমিকজনে এদিন কৰিমগঞ্জৰ নিজা ঘৰ এৰি গুৱাহাটীত থিতাপি লৈছিল। এতিয়া প্ৰশিক্ষক হিচাপে বিভিন্ন ক্লাবত প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰিয়েই জীৱন ৰথ চলাই নিছে এসময়ৰ জনপ্ৰিয় ফুটবলাৰগৰাকীয়ে। আজি দৰিদ্ৰতাই কোঙা কৰি পেলোৱা এইগৰাকী দেৱাশীষ ৰায়ৰ ক্ৰীড়া জীৱনটো আছিল গৰিমাময় অভিজ্ঞতাৰে সমৃদ্ধ। নিজৰ কেৰিয়াৰৰ ঈর্ষণীয় সফলতাৰে চিৰদিনলৈ তেওঁ ভাৰতীয় ফুটবল মানচিত্ৰত নিজৰ নাম খোদিত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। অসমৰ ফুটবলকো তেওঁ নিজৰ সফলতা আৰু খ্যাতিৰে নতুন মাত্ৰা দিবলৈ সক্ষম হৈছিল।\nএইগৰাকী দেৱাশীষ ৰায়ৰ জন্ম হৈছিল ১৯৫৪ চনৰ ২ ডিচেম্বৰত কৰিমগঞ্জত। সৰুৰে পৰাই ফুটবল খেলিবলৈ লোৱা দেৱাশীষ ৰয়ে পুলক লাহিড়িৰ অনুৰোধত ১৯৭৩ চনত যোগ দিয়ে গুৱাহাটী টাউন ক্লাবত। টাউন ক্লাবত আগবঢ়োৱা আকৰ্ষণীয় প্রদর্শনৰ সুবাদতে ৰায়ে ভাৰতীয় জুনিয়ৰ দলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰে। অসম দলক সন্তোষ ট্ৰফীত প্ৰতিনিধিত্ব কৰা দেৱাশীষ ৰয়ে ১৯৭৮ চনত কলকাতাৰ এৰিয়ান ক্লাবত যোগ দিয়ে। ১৯৮০ চনত তেওঁ বিখ্যাত মহমেদান স্পৰ্টিং ক্লাবত যোগ দিয়ে। ক্লাবটোৰ হৈ খেলি কলকাতা লীগত তেওঁ শীৰ্ষ স্ক’ৰাৰৰ সন্মান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ক্লাবটোৰ হৈ তেওঁ জয় কৰে ছিকিমৰ গভৰ্নছ গোল্ড কাপ। লগতে বিদেশী দলক হৰুৱাই তেওঁ জয় কৰে ৰোভাৰ্ছ কাপ। ইয়াৰ পাছতে প্ৰতিভাৱান এইগৰাকী খেলুৱৈয়ে ১৯৭৭ চনত জাতীয় দলৰ জাৰ্চি পিন্ধাৰ সুযোগ লাভ কৰে। সেইবাৰ তেওঁ ভাৰতীয় দলৰ হৈ অংশ লয় কিংছ কাপত।\nকেৱল অসমৰ হৈয়েই নহয়, দেৱাশীষ ৰয়ে নিজৰ জীৱন কালত বংগৰ হৈও সন্তোষ ট্ৰফীৰ দৰে সম্ভ্ৰান্ত প্ৰতিযোগিতাত অংশ লয়। ‘৭৯, ‘৮০, ৮২,’৮৩,’৮৪,’৮৫ আৰু ‘৮৬ চনত সন্তোষ ট্ৰফীত বংগক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। বংগৰ হৈ পাঁচবাৰকৈ তেওঁ সন্তোষ ট্ৰফী লাভ কৰে। বংগৰ ফুটবল মানচিত্ৰত চিনাকি হৈ পৰা এইগৰাকী অসম সন্তানে পৰৱৰ্তী সময়ত ইষ্ট বেংগল আৰু মোহন বাগানৰ দৰে সম্ভ্ৰান্ত দল দুটাত যোগ দিয়ে। দল দুটাৰ হৈ বিশেষভাৱে সাফল্য অর্জন কৰিছিল এইগৰাকী অসম সন্তানে।\n৫ লাখ টকাত সেই ব্লেজাৰ নিলাম\nকিন্তু এনে গৰিমাময় পৰিক্ৰমা অতিক্ৰম অহা খেলুৱৈগকীয়ে জীৱন ধাৰণৰ বাবে তেওঁৰ সাফল্যৰ চিনস্বৰূপ ভাৰতীয় জাতীয় দলৰ ব্লেজাৰটো নিলাম কৰিবলৈ আগবাঢ়িছে। অন্যথা চলিব কিহেৰে? ৫ লাখ টকাত সেই ব্লেজাৰ নিলাম কৰি তাৰে চাৰি লাখ টকাৰে তেওঁ জীৱনটো চলাৰ কথা ভাবিছে। বাকী এক লাখ টকা তেওঁ খৰচ কৰিব খোজে অসমৰ গাঁৱে-ভূঞে থকা প্ৰতিভাৱান ফুটবলাৰক খেলৰ বুট-জাৰ্চী যোগান ধৰাৰ দৰে কামত। চৰম দৰিদ্ৰতাৰ মাজতো তেওঁ ক্ৰীড়াক লৈ নিজৰ দায়বদ্ধতা নপাহৰাটো এক বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য বিষয়। তেওঁৰ দুৰৱস্থাৰ কথা উল্লেখ কৰি তেওঁ কয়, ‘যোৱা দুবছৰ ধৰি কোচিং বন্ধ হৈ আছে। কোচিং চলি থকা হ’লে অসুবিধা নহ’লহেঁতেন। আনহাতে চৰকাৰে যি পেঞ্চন দিয়ে, সেই পেঞ্চনো মাহে মাহে লাভ কৰা নাই। ফলত আৰু অধিক অসুবিধা হৈছে। সেইবাবে মই এতিয়া ব্লেজাৰটো নিলাম কৰিব বিচাৰিছোঁ। অৰুণাচলৰ এগৰাকী লোকে ইয়াৰ বাবদ ২লাখ টকা দিব বিচাৰিছে যদিও মই ৫ লাখ টকা পালেহে মোৰ কামত আহিব বুলি ভাবিছোঁ।’\nদেশক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত প্ৰতিনিধিত্ব কৰা এগৰাকী ফুটবলাৰে এনেদৰে জাতীয় দলৰ ব্লেজাৰ নিলাম কৰিবলৈ ওলোৱাটো চৰম দুৰ্ভাগ্যজনক হিচাপে বিবেচিত হৈছে। দেশৰ বিভিন্ন খেলপথাৰত এসময়ত আলোড়ন তোলা তথা বিভিন্ন ক্লাবত প্ৰশিক্ষণেৰে ভৱিষ্যতৰ ফুটবলাৰক গঢ় দিয়া এই দুৰৱস্থাই চৰকাৰৰ নীতিৰ ওপৰতো সৃষ্টি কৰিছে প্ৰশ্নবোধকৰ। যি সময়ত ৰাজ্য চৰকাৰখনে ৰাজ্যৰ ক্ৰীড়াবিদসকলক যথোচিত সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰাই নহয়, আৰ্থিকভাৱেও সহযোগিতা আগবঢ়াইছে সেই সময়তে এগৰাকী প্ৰাক্তন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ফুটবলাৰে এনেদৰে ব্লেজাৰ নিলাম কৰিবলৈ ওলোৱা সঁচাকৈয়ে দুৰ্ভাগ্যজনক। এই দাৰিদ্ৰৰ পৰা ফুটবলাৰগৰাকীক মুক্তি কৰাৰ লগতে তেওঁ উপযুক্ত সন্মান যঁচাটোও সময়ৰ দাবী বুলি বিবেচিত হৈছে।\nPrevious articleকেৱল ৰজাঘৰীয়াৰ বাবে ১২৭ কোটিৰ উৰণ সেতু ! দিছপুৰত সাধাৰণ জনতাৰ বাবে মৰণফাণ্ড\nNext articleহিন্দুত্ববাদী নেতা সত্যৰঞ্জনক গ্ৰেপ্তাৰৰ দাবী : চোঁচৰাই আনি দাহ প্ৰতিকৃতি !


'তোক যদি মই কেইটামান জেতুলিপকা দিওঁ, তই বাৰু মোক তোৰ মাছজনী দিবিনে ? '\nএইবাৰ যেন তাইৰ মনটো অকণমান কুমলিল। ' সচাই দিবিনে ? '\n' অ দিম বুলি কৈছোঁ নহয় দিমেই। '\nমুঠতে যেনেতেনে ৰঙক পৰীৰ মাছজনী লাগে। চিচাৰ বটল এটাত পানী ভৰাই আজি এসপ্তাহে পৰীয়ে জীয়াই থোৱা মাছজনী ৰঙক লাগে। যোৱা তিনিদিনে সি কিমান যে কুটুৰিছে তাইক। নাই,তাই কোনোপধ্যেই নিদিয়ে। পুৱা মাকে কেৱল তাৰ কাৰণেই ভাজি দিয়া মালপোৱা দুটা আনি তাইক দিছেহি সি। দেউতাকে টাউনৰ পৰা আনি দিয়া ৰং পেনচিলৰ পেকেটটোও নোখোলাকৈয়ে তাইক আনি দি দিছে। তথাপি তাই তাক মাছজনী নিদিয়ে। চিচাৰ বটলটোৰ ভিতৰৰ পানীখিনিত সাতোটামান ৰঙেৰে তিৰবিৰাই সাতুৰি থকা খলিহনা মাছজনী সি এইকেইদিন সপোনতো দেখিছে। তথাপি পৰীয়ে বুজি নাপায়।\n' তই বাৰু মোক কিমান জেতুলিপকা দিবি ? '\n' তোক যিমান লাগে সিমান '।\nসি একে উশাহে ক'লে।\n' তোক যদি মই এসোপামান জেতুলিপকা বিচাৰো, তইনো মোক ক'ৰপৰা আনি দিবি কচোন ৰঙ ? ' তাৰ চকুযোৰ তিৰবিৰাই উঠে। চকুৰ সন্মুখত জিলিকি উঠে এদৰা জেতুলিপকা।\nসি ফুচফুচাই কোৱাদি কয়- ' যমৰ কাঠনিত লোমালোমে জেতুলিপকা লাগি আছে। তোক ইমান আনি দিম যে তই খাই খাই শেষেই কৰিব নোৱাৰিবি। '\nযমৰ কাঠনি যমৰ কাঠনি । পৰীৰ বনফৰিঙৰ দ'ৰে গাটো আগলি কলাপাত এখনৰ দ'ৰে থৰথৰকৈ কঁপে।\nচকুৰ আগত ফেট তুলি নাচে মচোৱাগোম সাপ এডালে। কৰঙণৰ চুকত বহুদিনৰ পুৰণি বিষ এটা উকাই।\nতাই সেহাই উঠে- ' ৰঙ অ ', যমৰ কাঠনিলে ভুলতো নাযাবি। তাত দিনতে দতে ধৰি থ'ব। ইমান বিষাই '\nবহুদিনৰ মূৰত এটা গল্প লিখিছো- ' ভয় '


July 1, 2020 সংখ্যাটোৰ আঁৰৰ কথা\t20 Comments\nফেচবুকৰ লগত জড়িত হোৱাৰ এটা দশকতকৈও বেছি হ’ল। প্ৰথম এবছৰ মান Feeling very hot বা Nice weather জাতীয় পোষ্ট দিয়েই পাৰ কৰিলোঁ৷ এজন দুজনে কমেণ্ট কৰে Yes, really ইত্যাদি লিখি৷ সেয়াই আৰম্ভণি৷ তাৰ পিছত কিবাকিবি ইংৰাজীত লিখা আৰম্ভ কৰিলোঁ৷ মাতৃ ভাষাত সাত-কুৰি গণ্ডা বানান ভুল হয় বাবে ২০১৮ চন মানলৈকে অসমীয়াত লিখাৰ সাহস গোটাব পৰা নাছিলোঁ। তাৰ পিছত লাহেলাহে অসমীয়া লিপিৰ লগত অভ্যস্ত হ’লোঁ যদিও বানানৰ বিসংগতি আঁতৰি নগ’ল। দুই এজন শুভকাংশীয়ে ইনবক্সত এইটো বানান ভুল হৈ আছে, সেইটো বানান ভুল হৈ আছে বুলি আঙুলিয়াই দিয়ে আৰু ময়ো তৎক্ষণাত শুধৰাই লওঁ৷ ২০১৯ চনৰ মাৰ্চ মাহত ভগ্নীসদৃশ মণিষা কাকতিৰ পৰা ফটাঢোল নামৰ গোট এটাত যোগদান কৰাৰ আহ্বান আহিল। সেয়াই আৰম্ভণি, প্ৰথমতে আনৰ হাস্যমধুৰ লেখাবোৰ পঢ়ি পঢ়ি এটা সময়ত মোৰো কিবাকিবি লিখাৰ আগ্ৰহ জন্মিল আৰু লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিলোঁ৷ কিন্তু কেতিয়াও ভবা নাছিলোঁ যে স্কুলৰ প্ৰাচীৰ পত্ৰিকা এখনৰো সম্পাদনা কৰি নোপোৱা এই অধমে এদিন ফটাঢোলৰ দৰে সন্মানীয় মাহেকীয়া আলোচনী এখনৰ সম্পাদকৰ দৰে গুৰু দায়িত্ব ল’ব লগা হ’ব৷ এই অসাধ্য সাধন হ’ল একমাত্ৰ ৰিণ্টুমণি দত্ত দাই মোৰ ওপৰত দেখুওৱা বিশ্বাসৰ বাবে৷ আচলতে ৰিণ্টু দা যিমান ভাল অভিযন্তা তাতকৈ ভাল চেলচ মেনেজাৰ হ’ব পাৰিলেহেঁতেন বুলি মোৰ পূৰ্ণ বিশ্বাস আছে৷ মোক সম্পাদক হ’বলৈ পতিয়ন নিয়াই নোহোৱা-নোপোজা কাম এটা কৰাই দিলে অ’ এই মানুহজনে৷ জানুৱাৰী মাহৰ কোনোবা এটা দেওবাৰে “ভাইটি ফ্ৰী আছা যদি ফোন এটা কৰোঁ” বুলি দিয়া হোৱাটচআপ মেচেজ এটাৰে আৰম্ভ হোৱা কথোকথনে যে শেষত গৈ মোক সম্পাদক বনাই দিব সপোনতো ভবা নাছিলোঁ। মানুহজনে কি নো মোহিনী বান মাৰিলে বুজিয়েই নাপালোঁ৷ মোৰ দ্বাৰা নহ’ব, পাৰিম জানো, কোনোবা বেলেগক কওক ইত্যাদি বিভিন্ন ৰেডিমেড উত্তৰ আছিল যদিও দাদাক না ক’ব নোৱাৰিলোঁ। ফোনটোৰ সংযোগ বিচ্ছিন্ন কৰি এইবাৰ ফোন লগালোঁ হেমন্ত কাকতি দাক৷ ভাবিলোঁ তেখেতকে মোৰ সীমাবদ্ধতাৰ বিষয়ে বুজাই দিওঁ৷ পিচে ফোনটো উঠাই দেখোন সেইজনে চিধাই অভিনন্দনহে দিলে৷ বুজিলোঁ গোটেইবোৰ এই ষড়যন্ত্ৰৰ অংশীদাৰ৷ আমি আছোঁ নহয়, কিহৰ টেনচন! সম্পাদকীয় লিখিবা, সাক্ষাৎকাৰ সাজু কৰিবা আৰু আমাৰ কথা ভাল ভালকৈ লিখি সংখ্যাটোৰ আঁৰৰ কথা লিখিবা, সেইখিনিয়েই কাম। দুজন জ্যেষ্ঠ সদস্যৰ মোৰ প্ৰতি থকা বিশ্বাসক উলাই কৰাৰ সাহস নহ’ল আৰু নিজকে মানসিকভাবে প্ৰস্তুত কৰিলোঁ৷ জুন মাহৰ আৰম্ভণিতে সম্পাদনা সমিতিৰ হোৱাটচআপ গ্ৰুপত মোক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হ’ল আৰু প্ৰথম দিনাৰ পৰাই দেখিলোঁ প্ৰতিজন সদস্যৰ নিস্বাৰ্থ সহযোগিতাৰ মনোভাৱ৷ এই গোটটোৰ প্ৰতি কিমান সদ্ভাৱ থাকিলে নিজৰ কৰ্মব্যস্ত জীৱনৰ পৰা সময় উলিয়াই ইমান সহায় সহযোগ কৰিব পাৰে সেইটোৰ অনুভৱ প্ৰথম দুদিনতে হ’ল। প্ৰথম কাম হ’ল লেখা বিচাৰি সদস্যসকলক সম্বোধন কৰি লিখিব লগা অনুৰোধ পত্ৰ। এইক্ষেত্ৰত মোতকৈ বেছি আগভাগ ল’লে হিমাংশু ৰাজখোৱা আৰু চন্দন বড়ীয়ে৷ দাদা, এইবাৰ ফাটাফাটি প্ৰচাৰ কৰিব লাগিব বুলি হিমাংশুৰ ফোন আহিলেই। কথা মতে কাম হিমাংশুৰ পৰিকল্পনাৰে মাহৰ প্ৰথম সপ্তাহৰ পৰাই আলোচনীখনৰ প্ৰচাৰে পূৰ্ণ গতি লাভ কৰিলে আৰু শেষলৈকে তুফানি গতিত চলি থাকিল। এই চেগতে প্ৰচাৰ বিভাগৰ দায়িত্বত থকা হিমাংশু আৰু চন্দনক মোৰ আন্তৰিক ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিলোঁ৷\nইতিমধ্যে এটা দুটাকৈ লেখাবোৰ আহিবলৈ আৰম্ভ হৈছিল। লেখাবোৰ নিজে পঢ়ি চাই যদিহে যাৱতীয় সম্পাদনাৰ প্ৰয়োজন সেইখিনি কৰি চিধাই চবিনা, ঋতুপৰ্ণা আৰু প্ৰণীতা বাৰ হোৱাটচআপত খুণ্ডা মাৰে বৰ্ণাশুদ্ধিৰ বাবে৷ আৰু মই ভবাতকৈ বহু সোনকালে বৰ্ণাশুদ্ধি হৈ লেখাবোৰ মোৰ ওচৰলৈ ঘূৰি আহে৷ চবিনাৰ শাৰীৰিক অসুস্থতা আৰু ঋতুপৰ্ণাৰ পৰীক্ষা,পৰিস্মিতা গগৈ আৰু প্ৰণীতা বাইদেউৱে ব্যস্ততাৰ মাজতো যিদৰে সহযোগিতা আগবঢ়ালে তাৰ বাবে ফটাঢোলৰ এই চাৰিও উজ্জ্বল নক্ষত্ৰৰ প্ৰতি চিৰকৃতজ্ঞ হৈ থাকিম। এই সুযোগতে কিয় চবিনাক ফটাঢোলৰ বানান বাইদেউ বুলি কোৱা হয় সেইটোও বুজি পোৱাৰ সুবিধা হ’ল৷\nএইবাৰ আহিল সাক্ষাৎকাৰ গ্ৰহণৰ সময়৷ এজন ক্ৰীড়াবিদক এই মাহৰ অতিথিৰ আসনত বহুৱাম বুলি আগতেই সিদ্ধান্ত লৈ থৈছিলোঁ। যথা সময়ত দেবজিত শৰ্মা আৰু মনিষা কাকতিক সঙ্গী কৰি লৈ আংশিক লকডাউনৰ মাজতে এলভিছ আলি হাজৰিকাৰ সাক্ষাৎ গ্ৰহণ কৰা হ’ল৷ সাক্ষাৎকাৰটো সুচাৰুৰূপে চলাই নিয়াত সহায় কৰাৰ বাবে দেবজিত শৰ্মা আৰু মণিষালৈ ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিলোঁ৷ ৰাইজৰ পৰা ফটাপ্ৰশ্নসমূহ সংগ্ৰহ কৰাত আগভাগ লোৱাৰ বাবে ৰাজশ্ৰী শৰ্মাৰ ওচৰত কৃতজ্ঞ হৈ ৰ’লোঁ।\nআলোচনীখনৰ সবাতোকৈ জৰুৰী কাৰিকৰী দিশসমূহত চকু ৰাখি আপলোডিং কৰা, লিংক কৰা ইত্যাদি বিভিন্ন কামত দিন-ৰাতি একাকাৰ কৰি সহায়ৰ হাত আগবঢ়োৱাৰ বাবে দেবজিত শৰ্মা, ঋতুপৰ্ণ, সঞ্জীৱ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য, হেমন্ত কাকতি দা, ৰিমঝিম বৰঠাকুৰ আৰু ৰিণ্টুমণি দত্ত দালৈ অশেষ ধন্যবাদ থাকিল। PDF বা আন ভিন্ন ফৰ্মেটত অহা লেখাবিলাক ইউনিকডলৈ পৰিবৰ্তন কৰি দি দিম্পল কলিতাই যথেষ্ট সহায় কৰিলে। দিম্পলক ধন্যবাদ যাচিলোঁ\nসম্পাদনাৰ ক্ষেত্ৰত সন্মুখীন হোৱা যিকোনো সমস্যাৰ বিষয়ে বিনা দ্বিধাই আলোচনা কৰিব পৰা ব্যক্তিজন হ’ল অভিজিত কলিতা দা। শলঠেকত পৰাৰ সময়ত তেখেতে দিয়া বহুমূলীয়া পৰামৰ্শসমূহৰ বাবে চিৰকৃতজ্ঞ হৈ ৰ’লোঁ। ফটাঢোলৰ প্ৰতিষ্ঠাপক বিজয় মহন্তৰ নাম নোলোৱাকৈনো কেনেকৈ থাকোঁ! মানুহজন নৈতিক মনোবল দিয়াত বিৰাট ভাল। বাকী তেওঁৰ পৰা লেখা বিচাৰি লাভ নাই৷\nআলোচনীখনৰ অলংকৰণৰ ক্ষেত্ৰত নীৰৱে কাম কৰি যোৱা আৰাধনা বৰুৱা আৰু তেখেতৰ লগত সমানে বেনাৰ, কাৰ্টুন আদি প্ৰস্ততকৰণত হাত উজান দিয়া দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যলৈও ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিলোঁ।চিনেমাৰ বেনাৰখন কম সময়তে কৰি দিয়া বাবে ভাস্কৰজ্যোতি দাসলৈ অশেষ ধন্যবাদ৷\nএই সুযোগতে সম্পাদনা সমিতিৰ প্ৰত্যেকজন সদস্যৰ লগতে এই সংখ্যাত নিজৰ লেখা দি এখন সৰ্বাঙ্গ সুন্দৰ আলোচনী প্ৰকাশত অৰিহণা যোগোৱা সমূহ লেখক-লেখিকাৰ ওচৰত কৃতজ্ঞ হৈ ৰ’লোঁঁ৷ সাধাৰণ এজন পঢ়ুৱৈৰ পৰা সম্পাদকৰ আসন শুৱনি কৰিব পৰাটো মোৰ জীৱনৰ এক উল্লেখযোগ্য সফলতা বুলিয়েই গণ্য কৰিম আৰু ইয়াৰ সমগ্ৰ কৃতিত্ব ফটাঢোল পৰিয়ালৰ।\nহাঁহি থাকক, হঁ‌হুৱাই থাকক৷\n« ফটাপ্ৰেম- জ্ঞানদ্বীপ খনিকৰ\nপঞ্চপদী- হেমেন ডেকা »\nতোমাৰ লগত কাম কৰিও মজা লাগিল সুকুমাৰ৷ সময়খিনি স্মৰনীয় হৈ ৰব৷\nআলোচনীখনৰ ভিতৰৰ এই খবৰবোৰ বৰ মৰম লগা।\nনিশ্চয় লিখিব পাৰিব 😊😊\nআপোনাৰ সফলতাই মোক যথেষ্ট আনন্দ দিলে ।\nঅভিনন্দন সুকুমাৰ দা৷\nঅভিনন্দন জ্ঞাপন কৰিলো দাদা\nআকৌ এবাৰ অভিনন্দন।\nPranita Goswami Barthakur.\nআপোনাৰ সুন্দৰ হাতৰ সম্পাদনাত এখন সৰ্বাংগসুন্দৰ আলোচনী পঢ়িবলৈ পালোঁ। অশেষ ধন্যবাদ আপোনাক। আপোনাৰ লগত কাম কৰি যথেষ্ঠ ভাল লাগিল। এইদৰেই সহযোগিতা ৰাখিব।\nভাল লাগিল আলোচনীখন,কি ঠিকনাত ফটাঢোললৈ লেখা পঠিয়াব লাগে জনাবচোন\nঅভিনন্দন জনালোঁ।পঢ়িবলৈ সাজু\nসুকুমাৰ দা আপোনাৰ লগত পাৰ কৰা সময়বোৰ সদায় মনত থাকিব৷ কাম কৰি ভাল লাগিল৷\nবৰ ধুনীয়াকৈ লিখিলা। আলোচনী খুব সুন্দৰ হৈছে\nঅতি সুন্দৰ আলোচনী এখন উপহাৰ দিছে\nফেৱবুক ডিএক্টিভেট কৰিলোঁ বাবে ৰিন্টুমণি দত্তক PDF version হোৱাটছ্টোঅাপত দিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিলোঁ। তেখেতক ধন্যবাদ। অাপোনাৰ লেখাখিনি পঢ়ি ভাল লাগিল। কিমান মানুহৰ নি:স্বাৰ্থ ত্যাগে অালোচনীখনক এইটো পৰ্যায়লৈ উন্নীত কৰিছে বুজিব পাৰিছোঁ। গোটৰ সদস্য হোৱাৰ পিছৰ পৰা ছপা মাধ্যমৰ প্লেটফৰ্ম এখনত ফটাঢোল গ্ৰুপক লৈ কাম কৰাৰ ইচ্ছা অাছিলো। চেষ্টা কৰি অাছোঁ। সোনকালে অাপোনালোকে দেখিবলৈ পাব।\nLockdown ত অসমীয়া কিবা কিবি পঢ়িব বিচাৰি internet surfing কৰি থকোতেই ইয়াত উপস্থিত হলোহি যোৱা কালি পৰাই নিৰন্তৰ গতিত পঢ়ি আছো সকলো লেখা ইমান সুন্দৰ!!\nফটাঢোল পঢ়ি ভাল পালো,আমিও নিয়মীয়াকৈ লিখিব পাৰিম নে, পুথি আলোচনা,প্ৰবন্ধ আদি লিখিম ভাবিছো


1Sa 21 | AsmULB | STEP | তাৰ পাছত দায়ূদ নোবত থকা অহীমেলক পুৰোহিতৰ ওচৰলৈ আহিল। তাতে অহীমেলকে কঁপি কঁপি দায়ূদৰ লগত সাক্ষাৎ কৰিবলৈ আহিল, আৰু তেওঁক ক’লে, “কিয় তোমাৰ লগত কোনো নাই আৰু তুমি কিয় অকলে আহিছা?”\nনোব আৰু গাতলৈ পলাই যোৱা।\n1তাৰ পাছত দায়ূদ নোবত থকা অহীমেলক পুৰোহিতৰ ওচৰলৈ আহিল। তাতে অহীমেলকে কঁপি কঁপি দায়ূদৰ লগত সাক্ষাৎ কৰিবলৈ আহিল, আৰু তেওঁক ক’লে, “কিয় তোমাৰ লগত কোনো নাই আৰু তুমি কিয় অকলে আহিছা?” 2দায়ূদে অহীমেলক পুৰোহিতক ক’লে, “ৰজাই মোক তেওঁৰ কাৰ্য্যৰ অৰ্থে পঠাইছে, আৰু মোক ক’লে, ‘মই তোমাক যি কাৰ্য্যৰ উদ্দেশে পঠাইছোঁ আৰু তোমাক কি আদেশ দিছোঁ সেই যিষয়ে যেন কোনেও গম নাপাই।’ মই যুৱক সকলক বিশেষ ঠাইলৈ যাবলৈ নিৰ্দেশ দিছোঁ।\n3এতিয়া তোমাৰ হাতত কি আছে? মোক পাঁচটা পিঠা বা ইয়াত যি আছে তাকে দিয়া।” 4পুৰোহিতে দায়ূদক উত্তৰ দি ক’লে, “মোৰ হাতত সাধাৰণ পিঠা নাই, কিন্তু পবিত্ৰ পিঠাহে আছে; যদি যুৱকসকলে নিজকে মহিলাৰ পৰা পৃথকে ৰাখে।”\n5দায়ূদে পুৰোহিতক উত্তৰ দিলে, “নিশ্চয়কৈ এই তিনি দিন আমাৰ পৰা মহিলাসকলক পৃথকে ৰাখিম। যেতিয়া মই ওলাই আহিলোঁ, যুৱকসকলৰ শৰীৰ পবিত্ৰ আছিল, যদিও বা এই যাত্ৰা সাধাৰণ আছিল। আজি তেওঁলোকৰ শৰীৰ আৰু কিমান পবিত্ৰ হ’ব লাগে?” 6তাতে পুৰোহিতে তেওঁক পবিত্ৰ পিঠা দিলে। কাৰণ তাত আন পিঠা নাছিল, কেৱল তাত থকা পিঠা যি যিহোৱাৰ সন্মুখৰ পৰা আঁতৰোৱা হৈছিল যাতে তাৰ ঠাইত গৰম পিঠা ৰাখিব পৰা যায়।\n7সেই দিনা চৌলৰ দাসসকলৰ মাজৰ ইদোমীয়া দোৱেগ নামেৰে এজন লোক যিহোৱাৰ সন্মুখত, তেওঁ চৌলৰ প্ৰধান পশুপালক আছিল।\n8দায়ূদে অহীমেলকক ক’লে, “তোমাৰ এই ঠাইত যাঠি বা তৰোৱাল একো নাই নে? কাৰণ, মই ৰজাৰ জৰুৰী কাৰ্য্য কৰিব লগা হোৱাত, মই নিজৰ তৰোৱাল বা অস্ত্ৰ লগত অনা নহ’ল।” 9পুৰোহিতে ক’লে, “এলা উপত্যকাত তুমি যাক বধ কৰিছিলা সেই ফিলিষ্টীয়া গলিয়াথৰ তৰোৱাল এফোদৰ পাছফালে কাপোৰেৰে মেৰোৱা আছে। যদি তুমি লব খোজা, লোৱা, কাৰণ তাৰ বাহিৰে আন কোনো অস্ত্ৰ ইয়াত নাই।” তাতে দায়ূদে ক’লে, “তাৰ সমান তৰোৱাল আৰু নাই; তাকে মোক দিয়া।”\n10তাৰ পাছত দায়ূদ উঠি চৌলৰ ভয়ত পলাল আৰু সেই দিনাই গাতৰ গজা আখীচৰ ওচৰলৈ গ’ল। 11আখীচৰ দাসসকলে তেওঁক ক’লে, “এই মানুহ জন জানো দেশৰ ৰজা দায়ূদ নহয় নে? তেওঁলোকে নাচি নাচি তেওঁৰ বিষয়ে পৰস্পৰে গান গাই কোৱা নাই নে -\n“চৌলে বধিলে হাজাৰ হাজাৰ লোকক,\nদায়ূদে বধিলে অযুত অযুত লোকক?”\n12তাতে দায়ূদে সেই কথা হৃদয়ত ৰাখি গাতৰ ৰজা আখীচলৈ অতিশয় ভয় কৰিলে। 13তেওঁ নিজৰ আচৰণ সলনি কৰিলে আৰু দুৱাৰত আঁকি-বাকি আৰু নিজৰ ডাঢ়িৰ ওপৰত লালটি বোৱাই তেওঁলোকৰ আগত বলীয়াৰ ভাও ধৰিলে।\n14তাতে আখীচে তেওঁৰ দাসসকলক ক’লে, “চোৱা, এই মানুহজন বলীয়া। তেওঁক মোৰ ওচৰলৈ কিয় আনিছা? মোৰ জানো বলীয়া মানুহৰ অভাৱ হৈছে, যে, মোৰ ওচৰত বলীয়াৰ দৰে ৱ্যবহাৰ কৰিবলৈ তোমালোকে ইয়াক আনিলা, এই মানুহ মোৰ গৃহত সোমাব নে?”


অ’টিজিম : — Vikaspedia\nঅ’টিজিম’ আৰু অ’টিজিম স্পেকট্ৰাম ডিজঅৰ্দাৰ’ কি?\nকিয় হয় অ’টিজিম?\nঅ’টিজিম কেনেকৈ চিনাক্ত কৰা হয়?\nঅ’টিজিমৰ চিকিৎসা কেনেকৈ কৰে?\nপ্ৰতিবছৰে ২ এপ্ৰিলৰ দিনটো সমগ্ৰ বিশ্বতে ‘অটিজিম সজাগতা দিৱস’ৰূপে পালন কৰি অহা হৈছে। এইবছৰৰ(২০১৮) দুই এপ্ৰিল তাৰিখে একাদশ বাৰ্ষিকীৰূপে ‘বিশ্ব অ’টিজিম সজাগতা দিৱস’ পালিত হ’ব। সমগ্ৰ বিশ্বৰ ‘অ’টিজিম সস্থা’ বিলাকে এই দিনটো ‘অটিজিম’ আক্ৰান্ত শিশুসকলৰ সাহায্যৰ বাবে পুঁজি সংগ্ৰহ আৰুজনসাধাৰণৰ মাজত সজাগতা সৃষ্টিৰ কাৰ্যসূচী হাতত লয়।\nঅ’টিজিম’ আৰু অ’টিজিম স্পেকট্ৰাম ডিজঅৰ্ডাৰ’(ASD, এ.এছ.ডি)- দুয়োটাই মাগজুৰ বিকাশজনিত কিছুমান জটগিল বিসংগতি প্ৰকাশ কৰা সাধাৰণ সংজ্ঞা। ব্যক্তিভেদে এই বিসংগতিবিলাকৰ তাৰতম্য ঘটে। প্ৰধানকৈ ৰোগীৰ সামাজিক মিলা-মিচা, মৌখিক বা আংগিক প্ৰকাশভংগী আৰু পৌণঃপৌণিক ব্যৱহাৰ আদি প্ৰকাশ কৰাৰ অসুবিধাই দেখা দিয়ে।\nআগতে ‘অ’টিজিম’ বিসংগতি কেইবাটাও উপশ্ৰেনী বিভাগত ভাগ কৰা হৈছিল যদিও ২০১৩ চনৰ মে’ মাহত প্ৰকাশিত এক মেনুয়েলত(DSM-5Diagnostic Manual)সকলো প্ৰকাৰৰ ‘অ’টিজিম বিসংগতিকে একেলগে ‘অ’টিজিম স্পেকট্ৰাম ডিজৰ্ডাৰ’ নামেৰে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হ’ল। এ.এছ.ডি. নামৰ নতুনকৈ নামকৰণ কৰা বিসংগতিটো প্ৰধানকি বুদ্ধিমত্তাজনিত বিকলাংগতা বা মস্তিষ্কৰ ‘মটৰ’ স্নায়ুতন্ত্ৰৰ সামঞ্জস্য ৰক্ষাত অসুবিধা আৰু মনোযোগ ৰক্ষাত বিফলতা আদিৰ সৈতে জড়িত এক মানসিক বৈকল্যৰ লগতে এনে ৰোগীৰ শৰীৰত আনুষংগিকভাৱে কিছুমান অন্য অস্বাভাৱিকতায়ো দেখা দিয়ে।\nসেইবিলাকৰ ভিতৰত টোপনিত ব্যাঘাত আৰু পাচন তন্ত্ৰৰ আমনিও অন্যতম। এ.এছ.ডি.ত ভোগা কিছুমান ৰোগী আকৌ দৃষ্টি কুশলী, সংগীত, অংকশাস্ত্ৰ আৰু কলা বিসয়ত পাৰ্গত হয়।\nশৈশৱত মস্তিষ্কৰ বিকাশৰ তেনেই চালুকীয়া অৱস্থাতে ‘অ’টিজিম’ৰ উল্লেখযোগ্য আৰু স্পষ্ট লক্ষণ কিছুমান শিশুৰ দুই আৰু তিনি বছৰৰ ভিতৰতে প্ৰকাশ পাবলৈ আৰম্ভ কৰে। সেয়ে এতিয়া চিকিৎসা বিজ্ঞানীসকলে যিমান পাৰি কম বয়সতে ‘অ’টিজিম’ চিনাক্ত কৰাৰ উপায় উদ্ভাৱনৰ বাবে গৱেষণা চলাইছে।\nকাৰণ কম বয়সতে এই ৰোগ ধৰা পেলাই ৰোগীক ‘বিহেভিৰেল থেৰাপি’ প্ৰয়োগ কৰিব পাৰিলে এনে ৰোগী পিছলৈ স্বাভাৱিকভাৱে বিকশিত হৈ উঠিব পৰা হয়গৈ। সেয়ে ‘অ’টিজিম’ৰ বিসয়ে সৰ্বসাধাৰণৰ মাজত ব্যাপক অসজাগতা সৃষ্টিয়ে এই ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট সহায় কৰিব।\nকেইবছৰমানৰ আগলৈকে এই প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ কোনো চিকিৎসা বিজ্ঞানীৰ ওচৰতে নাছিল। অৱশ্যে এতিয়া গৱেষকসকলে এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিব পৰা হৈছেগৈ। চিকিৎসা বিজ্ঞানী গৱেষকসকলে কৈছে যে- অ’টিজিমৰ কোনো এটা নিৰ্দিষ্ট কাৰণ নাই আৰু অ’টিজিমো কেৱল এক প্ৰকাৰৰ বিসংগতি নহয়। যোৱা পাঁচটা বছৰত বিজ্ঞানীসকলে অ’টিজিমৰ সৈতে জড়িত অতি বিৰল ধৰণৰ জিনৰ পৰিৱৰ্তন বা ‘মিউটেচন’ চিনাক্ত কৰিছে।\nইয়াৰে তেনেই কম সংখ্যক জিনে নিজাববীয়াকৈ অ’টিজিমৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। ‘অ’টিজিম’ বিসংগতিৰ আশংকাযুক্ত জিন আৰু পাৰিপাৰ্শ্বিক কাৰণৰ সংমিশ্ৰণৰ ফলত শৈশৱতে মস্তিষ্কৰ বিকাশত প্ৰভাৱ পৰে আৰু তাৰ ফলতে অধিকাংশ ‘অ’টিজিম’ৰ সৃষ্টি হয়।\nজিনগত আশংকাগ্ৰস্ততা থকা অৱস্থাতে অন্যান্য পাৰিপাৰ্শ্বিক চাপ পৰিলেও শৈশৱত এই ৰোগ হোৱাৰ ঘটনা বৃদ্ধি পায়। শিশু এটিৰ জন্মৰ আগতে অৰ্থাৎ মাতৃগৰ্ভত থকা অৱস্থাত আৰু জন্মৰ সময়তো এই ধৰণৰ পাৰিপাৰ্শিকত চাপে ৰোগটো হোৱাত সহায় কৰে।\nএই কাৰক বিলাকৰ ভিতৰত গৰ্ভাৱস্থাত মাতৃৰ অসুস্থতা আৰু প্ৰসৱৰ সময় দীৰ্ঘকাল ধৰি পৰ্যাপ্ত অক্সিজেনৰ পৰা বঞ্চিত হোৱাটোও ইয়াৰ অন্যতম কাৰণ হ’ব পাৰে। অৱশ্যে মনত ৰখা দৰকাৰ যে এই কাৰকবিলাকে নিজে অ’টিজিম’ৰ সৃষ্টি কৰিব নোৱাৰে। জেনেটিক ‘ৰিস্ক ফেক্টৰ’বিলাকৰ সংমিশ্ৰণতহে অ’টিজিমৰ আশংকা বৃদ্ধি পায়।\nশেহতীয়াকৈ গৱেষকৰ এটা দলৱে প্ৰকাশ কৰিছে যে যদি মাতৃগৰাকীয়ে গৰ্ভধাৰণৰ কেইমাহমান আগৰে পৰা গৰ্ভধাৰণৰ পিছলৈকে ফলিক এচিডযুক্ত ভিটামিন খাই থাকে, আৰু পিছতো প্ৰতিদিনে অতি কমেও ৬০০ মাইক্ৰ’গ্ৰাম পৰিমাণত ফলিক এচিডযুক্ত আহাৰ খায়,- তেনেহ’লে তেওঁৰ শিশুটিক অ’টিজিম হোৱাৰ আশংকা বহুগুণে হ্ৰাস পায়।\nগৱেষকসকলে ‘অ’টিজিম’ প্ৰতিৰোধৰ ক্ষেত্ৰত শৰীৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ ক্ষেত্ৰত শৰীৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ ভূমিকা সম্পৰ্কেও অধ্যয়ন অব্যাহত ৰাখিছে।\nকোনোধৰণৰ মেডিকেল পৰীক্ষাৰ(তেজ, মল-মূত্ৰ ইত্যাদি) দ্বাৰা অ’টিজিম ধৰা পেলাব নোৱাৰি। কেৱল বিশেষভাৱে প্ৰশিক্ষিত চিকিৎসক আৰু মনস্তত্ত্ববিদসকলে ৰোগীৰ মানসিক গতি-বিধি নিৰীক্ষণ কৰি অ’টিজিম নিৰ্নয় কৰিব পাৰে।\nবেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে শিশুটিৰ কিছুমান অস্বাৱভাৱিক আচাৰ-আচৰণ লক্ষ্য কৰি এই বিসংগতিত ধৰা পেলোৱা হয়। শিশুটিয়ে যদি আনৰ চকুলৈ চাব নোখোজে, শিশুটিক নাম কাঢ়ি মাতিলে যদি সঁহাৰি নিদিয়ে, খেলিবলৈ দিয়া পুতুলা-খেলনা আদিৰ প্ৰতি আগ্ৰহ নেদেখুৱায়- তেনেহ’লে শিশুটিয়ে ‘অ’টিজিম’ত ভোগা বুলি ধৰিব পাৰি।\nদুৰ্ভাগ্যবশতঃ আমাৰ বহুতো চিকিৎসকে অ’টিজিম নিৰ্ণয় কৰিব নোৱাৰি বা ইয়াৰ লক্ষণবিলাকৰ সৈতে পৰিচিত নোহোৱাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত বহু সময়ত এনে ধৰণৰ বিসংগতিত ভোগা শিশুৰ পিতৃ-মাতৃৰ অনুৰোধ ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰি ঘূৰাই পঠিয়াব। ফলত ৰোগ নিৰ্ণয় প্ৰক্ৰিয়া পলম হয় আৰু সোনকালে পাবলগা চিকিৎসাৰ পৰাও তেওঁলোক বঞ্চিত হয়।\nযদি কোনো শিশুৰ পিতৃ-মাতৃ বা অভিভাৱকে নিজৰ সন্তানটিৰ অস্বাভাৱিক আচৰণৰ বাবে চিকিৎসা বিচাৰি কোনো চিকিৎসকৰ ওচৰলৈ আহে, তেনেহ’লে চিকিৎসকজনে তৎক্ষণাত শিশুটিক কোনো বিশেষজ্ঞৰ চিকিৎসৰ ওচৰলৈ পঠাই দিব লাগে, যাতে তেওঁ অতি সোনকালে প্ৰয়োজনীয় চিকিৎসা আৰু পৰামৰ্শ পায়।\nবেছিসংখ্যক অ’টিজিমত ভোগা লোকেই নিজৰ আবেগ নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখিব নোৱাৰে। আবেগ-অনুভূতি প্ৰকাশৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকে প্ৰায়ে ‘অপ্ৰাপ্তবয়ষ্ক’ৰ দৰে আচৰণ কৰে। তেওঁলোকে পৰিৱেশ নেথাকিলেও য’তে ত’তে কান্দে আৰু সাধাৰণ কথা একোটাতে গিৰ্জনি মাৰি হাঁহে।\nতাৰোপৰি তেওঁলোকে কেতিয়াবা সামান্য কথা এটাতে অতি উগ্ৰ আচৰণ কৰিব পাৰে বা অকাৰণতে আক্ৰমণাত্মক হৈয়ো উঠিব পাৰে। কোনো অ’টিজিম আক্ৰান্ত ৰোগীয়ে হতাশগ্ৰস্ত হৈ নিজৰ মূৰ অ’ত ত’ত খুন্দিয়াব পাৰে, নিজৰ চুলি টানি ছিঙিব পাৰে বা নিজৰ গালতে নিজে চৰিয়াব পাৰে।\nএনেধৰনৰ লক্ষণবিলাকৰ উপৰি অ’টিজিমত ভোগা লোকসকলৰ অধিকংশই(৮৫ শতাংশ শিশু) বিভিন্ন আন্ত্ৰিক সমস্যাত ভোগা। এই সমস্যাবিলাকৰ ভিতৰত দীৰ্ঘদিনীয় কোষ্ঠকাঠিন্য বা ডায়েৰিয়াত ভোগে বা পেটৰ বিষ বা পেট কামোৰণিত ভোগে বা পেটৰ বিষ বা পেট কামোৰণিত ভোগে। পেটৰ অসুখ হৈ থকাৰ বাবে এই ৰোগীসকল খিংখিঙীয়া স্বভাৱৰ হয়। অৱশ্যে উপযুক্ত চিকিৎসা পালে তেওঁলোকৰ এনেবোৰ সমস্যা আঁতৰ হয়।\nঅ’টিজিমত ভোগা ৩৯ শতাংশ লোকেই মৃগীৰোগতো আক্ৰান্ত হয়। সাধাৰণতে অ’টিজিমত ভোগা কম বয়সৰ শিশু বা কিশোৰ অৱস্থাতে মৃগী ৰোগৰ লক্ষন আৰম্ভ হয়। বহুতো অ’টিজিমৰ ৰোগীৰ স্পৰ্শ অনুভূতি অতি প্ৰখৰ হ’ব পাৰে। এওঁলোকৰ শ্ৰৱণ, গোন্ধ আৰু স্পৰ্শ অনুভূতি অতি সংবেদনশীল হব পাৰে।\nঅ’টিজিমত ভোগা শিশুসকলৰ মাজত কিছুমানৰ অখাদ্য সেৱনৰ প্ৰৱণতা থাকে। অৱশ্যে স্বাভাৱিকভাৱে বৃদ্ধি হোৱা শিশু এটিৰো ১৮ৰ পৰা ২৪ বয়সত হাতত যিহকে পায়, তাকে মুখলৈ নি খোৱাৰ প্ৰৱণতা গঢ় লয়। কিন্তু অ’টিজিমত আক্ৰান্ত শিশু তথা প্ৰাপ্তবয়ষ্ক লোকসকলে যিকোনো বয়সতে বোকা মাটি, পোৰা মাটি, ইটা, চক পেন্সিল, ৰঙৰ গুড়ি আদি খায়।\nবহুতে আকৌ অনবৰতে নিজৰ হাতৰ লেতেৰা আঙুলি চুপি থাকে। তেনেধৰণৰ অদ্ভুত অখাদ্য খোৱাৰ খোৱা অটিজিম ৰোগীসকলৰ তেজত বিষাক্ত সীহৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি পোৱা দেখা যায়।\nপ্ৰতিজন অ’টিজিমত আক্ৰান্ত শিশু তথা প্ৰাপ্তবয়স্কৰে সুকীয়া সুকীয়া বৈশিষ্ট্য আছে। সেয়ে অ’টিজিমৰ ৰোগীৰ চিকিৎসাৰ বাবে থকা পৰামৰ্শসমূহ(InterventionPlan) প্ৰতিজন ৰোগীৰ বাবেই সুকীয়া সুকীয়াকৈ সজাই ল’বলগীয়া হয়। এই চিকিৎসা দিহাবিলাকৰ ভিতৰত আছে- আচৰণ সম্পৰ্কীয় চিকিৎসা, ঔষধ আৰু কেতিয়াবা দুয়োটাৰে প্ৰয়োগ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে।\nবহুতো অ’টিজিম আক্ৰান্ত ৰোগীৰ আকৌ অতিৰিক্তভাৱে অন্যান্য শাৰীৰিক সমস্যাও থাকে। সেইবিলাকৰ ভিতৰত টোপনিৰ সমস্যা, মৃগী ৰোগ আৰু আন্ত্ৰিক ৰোগেই প্ৰধান। এইবিলাক সমস্যাৰো চিকিৎসক এজনে আচৰনজনিত বিসংগতিৰ লগতে চিকিৎসা কৰিব লগা হয়।\nলেখক: নীলিম ফুকন(স্বাস্থ্য আৰু দীৰ্ঘজীৱন)


সন্তান তুলি লৈ এই সকল অভিনেতা-অভিনেত্ৰীয়ে দিলে অনন্য পৰিচয়, ছানী\nUpdated: 18-Apr-21 @ 23:00\nগ্লেমাৰাছ পৃথিৱীত ঘুৰি থকা বলীউডৰ অভিনেতা-অভিনেত্ৰী সকল সঘনাই নিজৰ লুক লৈ ব্যস্ত থাকে। তাৰ মাজতে কেতিয়াবা পৰিয়ালৰ লোকৰ লগতো ব্যস্ত থাকে। কিন্তু ইয়ৰ মাজতো বলীউডত এনে কিছু লোক আছে যিয়ে নিজৰ কামৰ জৰিয়তে বহু লোকৰ বাবে আদৰ্শ হৈ পৰিছে।\nঅনাথ শিশু তুলি লৈ আদৰ্শ হৈ পৰিছে কিছু অভিনেতা-অভিনেত্ৰী। এই তালিকাত আছে বহু কেইগৰাকীৰ নাম। ছানী লিয়নী, সুস্মিতা সেন, প্ৰীতি জিণ্টা, মিথুন চক্ৰৱৰ্তী, ছলমান খানৰ পিতৃ সলীম খান, ৰবিনা টেণ্ডন আদি।\nসুস্মিতা সেন- প্ৰাক্তন মিছ ৱৰ্ল্ড এই গৰাকী সুন্দৰীয়ে দুগৰাকীকৈ কন্যা সন্তান তুলি লৈছে। ২০০০ চনত প্ৰথম সন্তান হিচাপে ৰিণি আৰু ২০১০ চনত এলিছাত তুলি লয়। উল্লেখ্য যে. সুস্মিতা সেন এগৰাকী ছিংগল মাদাৰ।\nছানী লিয়নি- বলীউডত ভৰি থৈ এৰি থৈ অহা জীৱনৰ বাবে প্ৰথমে বহু বাধাৰ সন্মুখিন হৈছিল। কিন্তু সকল বাধা নেওচি আগবাঢ়ি গৈছিল নিজৰ কামত। পিছত স্বামী ডেনিয়েলৰ সৈতে এগৰাকী কন্যা সন্তান তুলি লয় আৰু পিছত চাৰোগেচীৰ জৰিয়তে দুটি যমজ পুত্ৰ সন্তানৰো মাতৃ হয়। বৰ্তামানে ছানীৰ তিনি সন্তানেৰে সৈতে এখন সুখৰ সংসাৰ।\nপ্ৰীতি জিণ্টা- এটি দুটি নহয় মুঠ ৩৪ গৰাকী ছোৱালী তুলি লৈছে অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে। ঋষিকেশৰ এখন বিদ্যালয়ৰ ৩৪ গৰাকী ছোৱালী তুলি লৈ কেউজনিৰে সকলো পঢ়াৰ খৰচৰ লগতে লালন পালনৰ খৰচ বহন কৰিছে প্ৰীতি জিণ্টাই।\nসলীম খান- ছলমান খানৰ পিতৃ সলীম খানে ঘৰৰ ওচৰৰে পদপথৰ পৰা এগৰাকী কন্যা সন্তান তুলি লৈছিল। যি পিছলৈ গোটেই খান পৰিলায়ৰে হৃদয়ৰ মণি হৈ পৰে। সেই কন্যা সন্তান গৰাকীয়ে হৈছে অৰ্পিতা খান শৰ্মা। বৰ্তমানে অৰ্পিতা নিজেই দুটি সন্তানৰ মাতৃ।\nমিথুন চক্ৰৱৰ্তী- তিনিটা পুত্ৰ সন্তান থকাৰ পিছতো এটি কন্যা সন্তান তুলি লৈছিল মিথুন চক্ৰৱৰ্তীয়ে। যি কন্যা সন্তান মিথুনৰ অতিকে মৰমৰ। কন্যা সন্তানটিৰ নাম ইশানী।\nৰবীনা টেণ্ডন- নিজৰ দুটি সন্তান জন্মৰ পূৰ্বে দুগৰাকী কন্যা সন্তান তুলি লৈছিল অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে। ২০০৫ চনত প্ৰথম সন্তান আৰু ২০০৮ চনত দ্বিতীয় সন্তান জন্মৰ পূৰ্বে ১৯৯৫ চনত পুজা আৰু ছায়া নামৰ দুগৰাকী কন্যা সন্তান তুলি লৈছিল।\nসমীৰ চুৰী আৰু নীলম কোঠাৰী-বিবাহৰ দুই হছৰ পাছত ২০১৩ চনত এটি কন্যা সন্তান তুলি লয় দুয়ো অভিনেতা-অভিনেত্ৰীয়ে।\nমন্দিৰা বেদী- ৩৯ বছৰ বয়সত ২০১১ চনত পুত্ৰ সন্তান এটি সন্মৰ পাছত ২০২০ চনত অভিনেত্ৰী গৰাকীয়ে এটি কন্যা সন্তান তুলি লৈছিল।\nইয়াৰ বাহিৰেও আছে বহু কেইগৰাকী ছবি নিৰ্মাতা- পৰিচালক প্ৰযোজক আদি। যিয়ে সন্তান তুলি লৈ সংসাৰত খুবেই সুখি।\nআৰু পঢ়ক : ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত জিলিকিছে মৰিগাঁৱৰ সু-সন্তান স্পৃহা ঋষি কাশ্যপ! নৃত্যৰে মুহিছে সকলোৰে মন\n18-Apr-21 @ 18:24\nসন্তান তুলি লোৱা


Govt JSY Scheme: এইসকল মহিলাৰ একাউণ্টলৈ ৩৬০০ টকা পাঠিয়াব কেন্দ্ৰই! বিবাহিত মহিলাৰ বাবে সুখবৰ! জানি লওক সবিশেষ... govt-jsy-scheme-for-married-women-central-govt-to-give-rs-3600-know-details-hb– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »Govt JSY Scheme: এইসকল মহিলাৰ একাউণ্টলৈ ৩৬০০ টকা পাঠিয়াব কেন্দ্ৰই! বিবাহিত মহিলাৰ বাবে সুখবৰ! জানি লওক সবিশেষ...\nGovt JSY Scheme: এইসকল মহিলাৰ একাউণ্টলৈ ৩৬০০ টকা পাঠিয়াব কেন্দ্ৰই! বিবাহিত মহিলাৰ বাবে সুখবৰ! জানি লওক সবিশেষ...\nGovt JSY Scheme: কেন্দ্ৰৰ নৰেন্দ্ৰ মোদী চৰকাৰে দেশৰ মহিলাসকলৰ বাবে বহুকেইখন বিশেষ আঁচনি চলাই আছে। আজি আমি আলোচনা কৰিব বিচৰা আঁচনিখনৰ নাম জননী সুৰক্ষা যোজনা।\n| January 15, 2022, 11:42 IST\nকেন্দ্ৰৰ নৰেন্দ্ৰ মোদী চৰকাৰে দেশৰ মহিলাসকলৰ বাবে বহুকেইখন বিশেষ আঁচনি চলাই আছে। আৰু আজি আমি আপোনাক এনে এখন মহিলাৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত আঁচনিৰ কথা ক'বলৈ ওলাইছো, যিখনে দেশৰ দৰিদ্ৰ মহিলাসকলক আৰ্থিক ভাবে সহায় কৰে। এই আঁচনিৰ অধীনত চৰকাৰে মহিলাসকলক মুঠ ৩৪০০ টকাৰ আৰ্থিক সাহায্য প্ৰদান কৰে।\nদৰিদ্ৰ সীমাৰেখাৰ তলৰ মহিলাসকলৰ বাবে চৰকাৰে নানাভাবে আৰ্থিক সাহায্য আগবঢ়াই থাকে। বৰ্তমান যিটো প্ৰকল্পৰ কথা আলোচনা কৰা হৈছে, তাৰ অধীনত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে গৰ্ভৱতী মহিলাক এই সহায়তা প্ৰদান কৰে। আঁচনিৰ নাম জননী সুৰক্ষা যোজনা। দেশ গৰ্ভৱতী মহিলা আৰু নৱজাতকৰ সৰ্বাংগীন উন্নতিৰ বাবে চৰকাৰে এই আঁচনি চলাই আছে।\nএই আঁচনিৰ অধীনত চৰকাৰে গ্ৰাম্য এলেকাত বসবাস কৰা গৰ্ভৱতী তথা দৰিদ্ৰসীমাৰ তলত থকা মহিলাক ১৪০০ টকাৰ আৰ্থিক সাহায্য প্ৰদান কৰে। ইয়াৰ উপৰিও প্ৰসৱৰ পূৰ্বে সেৱাৰ বাবে আশা সহায়িকাক দুবাৰ ৩০০ আৰু ৬০০ টকা প্ৰদান কৰা হয়।\nইয়াৰ উপৰিও চহৰ এলেকাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাসকলে এই আঁচনিৰ অধীনত প্ৰসৱকালত ১০০০ টকাৰ আৰ্থিক সহায় লাভ কৰে। লগতে প্ৰসৱৰ পূৰ্বে সেৱাৰ বাবে আশা কৰ্মীয়ে দুবাৰকৈ ৪০০ টকাকৈ লাভ কৰে।\nচৰকাৰে নিৰ্ধাৰণ কৰা এই আঁচনিৰ সুবিধা লাভ কৰিবলৈ হলে কিছুমান ডকুমেণ্টৰ প্ৰয়োজন। সেয়া হল- আবেদনকাৰীৰ আধাৰ কাৰ্ড, বিপিএল কাৰ্ড, আবেদনকাৰীৰ ঠিকনা, জননী সুৰক্ষা কাৰ্ড, চৰকাৰী হাস্পতালৰ কৰ্তৃত্ব থকা প্ৰসৱৰ কাৰ্ড, বেংক একাউণ্টৰ পাছবুক, মোবাইল নম্বৰ আৰু পাছপোৰ্ট চাইজ ফটো।\nএই আঁচনিৰ অধীনত দেশৰ গ্ৰামীণ আৰু চহৰ এলেকাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাই আবেদন কৰিব পাৰে। কিন্তু ১৯ বছৰৰ ওপৰৰ গৰ্ভৱতী মহিলাকে এই আৰ্থিক সাহায্য প্ৰদান কৰা হয়।সেইদৰে কেৱল দুটা সন্তানৰ জন্মৰ সময়তহে এই সুবিধা লাভ কৰিব।


কেৱল আৰক্ষীৰ SI পদৰ পৰীক্ষাতে নহয়, বন আৰু জলসিঞ্চনৰ লিখিত পৰীক্ষাতো হৈছিল নেকি অনিয়ম?– News18 assam\nকেৱল আৰক্ষীৰ SI পদৰ পৰীক্ষাতে নহয়, বন আৰু জলসিঞ্চনৰ লিখিত পৰীক্ষাতো হৈছিল নেকি অনিয়ম?\n২০ ছেপ্তেম্বৰত অনুষ্ঠিত হোৱা অসম আৰক্ষীৰ উপ পৰিদৰ্শক পদৰ লিখিত পৰীক্ষাৰ প্ৰশ্ন কাকত ফাদিল হোৱাৰ পিছত এতিয়া চি আই ডিয়ে তীব্ৰতৰ কৰিছে তদন্ত প্ৰক্ৰিয়া\nLast Updated : September 24, 2020, 14:13 IST\n২০ ছেপ্তেম্বৰত অনুষ্ঠিত হোৱা অসম আৰক্ষীৰ উপ পৰিদৰ্শক পদৰ লিখিত পৰীক্ষাৰ প্ৰশ্ন কাকত ফাদিল হোৱাৰ পিছত এতিয়া চি আই ডিয়ে তীব্ৰতৰ কৰিছে তদন্ত প্ৰক্ৰিয়া। অসম আৰক্ষীৰ নিযুক্তি কেলেংকাৰীত ডি আই জি পৰ্যায়ৰ প্ৰাক্তন বিষয়া জড়িত থকাৰো তথ্য লাভ কৰিছে চি আই ডিয়ে। ইফালে বুধবাৰে আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰে পৰীক্ষাৰ প্ৰশ্ন কাকত ফাদিলৰ মূল অভিযুক্ত সঞ্জীৱ শৰ্মাক।\nকেৱল অসম আৰক্ষীৰ লিখিত পৰীক্ষাতে নহয়, ইতিমধ্যে হৈ যোৱা জলসিঞ্চন আৰু বন বিভাগৰ লিখিত পৰীক্ষাটো হৈছিল নেকি অনিয়ম? মূল অভিযুক্ত সঞ্জীৱ শৰ্মাক গ্ৰেপ্তাৰৰ পিছতে এতিয়া বন বিভাগ আৰু জলসিঞ্চনৰ লিখিত পৰীক্ষাত অনিয়ম সংঘটিত হোৱাৰ সন্দেহ প্ৰকাশ কৰিছে বহুতে। কাৰণ বুধবাৰে ধৃত সঞ্জীৱৰ ঘৰত চলোৱা তালাচীত জব্দ কৰা হৈছিল জলসিঞ্চন আৰু বন বিভাগৰ লিখিত পৰীক্ষাৰো বহু প্ৰশ্নকাকত।\nইফালে বন বিভাগৰ পৰীক্ষাৰ ফলাফল আজিলৈকে ঘোষণা কৰা নহ’ল। পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত হোৱাৰ সময়ত বহু খেলিমেলি সৃষ্টি হোৱাৰো অভিযোগ উত্থাপিত হৈছিল। তাৰ সমান্তৰালকৈ জলসিঞ্চন বিভাগৰ পৰীক্ষা হৈ গ’ল যদিও আজি পৰ্যন্ত ঘোষণা কৰা নাই ফলাফল। এতিয়া সঞ্জীৱৰ ঘৰত কিদৰে লিখিত পৰীক্ষাৰ প্ৰশ্ন কাকত ওলাল সেয়া চি আই ডিৰ তদন্তত পোহৰলৈ আহিব বুলি আশা কৰা হৈছে।\nআচলতে কিয় অসম চৰকাৰে অনুষ্ঠিত কৰা চাকৰি পৰীক্ষা সৃষ্টি হৈছে বেমেজালিৰ? এনেবোৰ কৰ্মকাণ্ডই এতিয়া আশাহত কৰিছে ৰাজ্যৰ লাখ লাখ শিক্ষিত নিবনুৱাক।\nFirst published: September 24, 2020, 14:13 IST\nAssam PoliceForest DepartmentIrrigationJob ScamSI Exam


ৰাভাসকল Class 10 Question Answer অসমীয়া বৈচিত্রময় অসম - Sebahslc.In\nFebruary 19, 2022 by sebahslc.in\nৰাভাসকল Class 10 Question Answer\n১। ৰাভাসকলৰ আদি বাসভূমি ক’ত আছিল?\nউঃ Linguistic Survey of India -গ্রন্থৰ মতে, ৰাভাসকলৰ আদি বাসভূমি আছিল গাৰাে পাহাৰ জিলাৰ ফুলবাৰীৰ পৰা দক্ষিণ কামৰূপৰ ৰাণীলৈকে, আৰু গাৰাে পাহাৰ আৰু খাচীয়া পাহাৰ জিলাৰ উত্তৰ সীমান্তৱর্তী কিছু অঞ্চল।\n২। সামাজিক ফালৰ পৰা ৰাভাসকল কি কি শাখাত বিভক্ত?\nউঃ সামাজিক ফালৰ পৰা ৰাভাসকল কেইবাটাও শাখাত বিভক্ত। এইবােৰ হৈছে – ৰংদানী, পাতি, দাহৰী, মায়তৰী, কোচ, বিতলিয়া, হানা, মদাহী আদি।\n৩। ৰাভা সংস্কৃতিৰ প্ৰতীক কি?\nউঃ ৰাভা সংস্কৃতিৰ প্রতীক হৈছে মানচালেংকা বা মাছৰােকা চৰাই।\n৪। ৰাভাসকলৰ প্ৰধানদেৱতা কি?\nউঃ ৰিছি বা মহাদেৱ হৈছে ৰাভাসকলৰ প্রধান দেৱতা।\n৫। ৰাভাসকলৰ প্রধান পূজাটোৰ নাম কি?\nউঃ ৰাভাসকলৰ প্ৰধান পূজাটোৰ নাম বায়খাে পূজা।\n৬। চমুটোকা লিখা :\n(ক) বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা :\nউঃ অসমৰ সাহিত্য-সমাজ জীৱনক নতুন মাত্রা দিয়া এগৰাকী ব্যক্তি হৈছে বিষ্ণুপ্রসাদ ৰাভা । ১৯০৯ চনত বর্তমান বাংলাদেশৰ অন্তৰ্গত ঢাকা মহানগৰীত বিষ্ণুৰাভাৰ জন্ম, হৈছিল। ঢাকাতে প্রাথমিক শিক্ষা গ্রহণ কৰা বিষ্ণুৰাভাই পাছলৈ অসমৰ তেজপুৰ হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত জিলাৰ ভিতৰতে প্রথম হৈ ‘কুইন এমপ্ৰেছ’ পদক লাভ কৰে। চেন্টপল কলেজৰ পৰা প্রথম বিভাগত আই এছ চি উত্তীৰ্ণ হৈ ৰিপন কলেজত বি এছ চি পদার্থ বিজ্ঞানত নামভর্তি কৰে। কিন্তু সেই সময়ত দেশজুৰি প্রবল আন্দোলনৰ জোৱাৰ বলিছিল আৰু বিষ্ণুৰাভাও আন্দোলনত সক্রিয়ভাৱে লাগি পৰিছিল। ফলত ব্রিটিছ প্রশাসনৰ ৰােষত পৰিছিল তেওঁ। সেই কাৰণে শিক্ষাজীবন সম্পূর্ণ কৰাও তেওঁৰ পক্ষে সমস্যা হৈ পৰিছিল। কলেজ সলনি কৰিও তেওঁ স্নাতক সম্পূর্ণ কৰিব নােৱাৰিলে। স্কুল আৰু কলেজীয়া জীৱনত পঢ়াৰ লগতে ফুটবল খেলুৱৈ হিচাপেও বিষ্ণুৰাভা পৰিচিত আছিল। তদুপৰি তেওঁ হকী আৰু ক্রিকেটো খেলিছিল। সুকুমাৰ কলা যেনে গান, নাচ আৰু চিত্রবিদ্যাতত তেওঁ দক্ষ আছিল।\nব্রিটিছ প্রশাসনৰ চকুৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ বিষ্ণুৰাভাই কলকাতাৰ ভিক্টেৰিয়া কলেজত নামভৰ্তি কৰিছিল আৰু সেই কালছােৱাতে তেওঁ ব্রিটিছ শাসনৰ বিৰুদ্ধে কবিতা লিখি আঁৰি দিছিল।বিল্পৱী সত্তাৰ লগতে কলকাতাত থকা কালছােৱাত তেওঁ বাহী আৰু আৱাহনত লিখি সাহিত্যিক দিশটোৰৰ বিকাশ কৰিছিল। ইপিনে, ৰাছিয়াৰ শিল্পী আনা পাভলভা, অসমৰ জ্যোতি প্ৰসাদ আগৰৱালাৰ সান্নিধ্য লাভ কৰি বিষ্ণু ৰাভাৰ শিল্পী প্রাণো উজ্জীৱিত হৈ উঠিছিল আৰু সাংস্কৃতিক দিশততা সমৃদ্ধি লাভ কৰিছিল। ১৯৩৯ চনত কাশী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আমন্ত্রণ ক্রমে বিষ্ণুৰাভাই মহাদেৱৰ তাণ্ডৱ নৃত্য পৰিৱেশন কৰি ড° ৰাধাকৃষ্ণণৰাে ভূয়সী প্রশংসা লাভ কৰিছিল। ‘সােণপাহী’, ‘মিচিং কনেং’, ‘অসমীয়া কৃষ্টিৰ চমু আভাস’ আৰু অতীত অসম’ হৈছে বিষ্ণুৰাভা ৰচিত গ্রন্থাৱলী।\n১৯৬৭ চনত বিপ্লৱী শিল্পীগৰাকী তেজপুৰ সমষ্টিৰ পৰা বিধায়ক নির্বাচিত হয়। তথাপি তেওঁ সাধাৰণ লােকৰ দৰে জীৱন নির্বাহ কৰিছিল। অৱহেলিত আৰু দলিত শ্ৰেণীৰ পক্ষে সংগ্রাম কৰা ৰাভাদেৱে যথেষ্ট দুখ কষ্টৰ জীৱন অতিবাহিত কৰিছিল। তথাপি নিজস্ব প্রতিভাৰে অসমক সমৃদ্ধ কৰাৰ লগতে নিজৰ সৃষ্টিৰ দ্বাৰা তেওঁ মানুহৰ হৃদয়ত ঘৰ সাজি থৈ গ’ল। জনসাধাৰণৰ মাজত তেওঁ কলাগুৰু’ নামেৰে বিখ্যাত। কবি,সাহিত্যিক, নাট্যকাৰ, সংগীতজ্ঞ, নৃত্যবিদ, অভিনেতা বিষ্ণু ৰাভাৰ মৃত্যু হয়। ১৯৬৯ চনত।\n(খ) ৰাজেন ৰাভা :\nউঃ প্রথিতযশা সাহিত্যিক ৰাজেন ৰাভাৰ জন্ম হয় ১৯২০ চনত দুধনৈত। এখন দোকানত কাম কৰি নিজৰ পঢ়াৰ খৰচ উলিওৱা ৰাজেন ৰাভা অসমীয়াৰ স্নাতকোত্তৰ উত্তীর্ণ। ৰাভা আৰু সমাজ-সংস্কৃতিৰ তেওঁ এগৰাকী গৱেষকো। পাছলৈ তেওঁ শিক্ষকতাৰে কর্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। সেই সময়তে ‘উদয়ন’নামৰ এখন তিনিমহীয়া আলােচনী উলিয়ায় তেওঁ ৷ তেওঁ যােৰহাটত এগৰাকী অধ্যক্ষৰ অধীনত এবছৰ কাল সংস্কৃত আৰু বাংলা ভাষা আয়ত্ত কৰে। পাছলৈ তেওঁ হিন্দী বিষয়ত বিশাৰদ ডিগ্রী লাভ কৰে। ড° মহেশ্বৰ নেওগৰ তত্ত্বাৱধানত তেওঁ ৰাভাসকলৰ ভাষা-সংস্কৃতিক লৈ The Rabhas: Their Language and Culture’ শীর্ষক গৱেষণাগ্রন্থৰ কাম কৰিছিল যদিও বিশ্ববিদ্যালয়ত জমা দিয়া নহ’ল। এইখনৰ উপৰি ‘The Rabhas: Their society and culture with special reference to non-sanskritized groups’ শীর্ষক গ্রন্থ দুখন অসমীয়া সাহিত্যৰ আপুৰুগীয়া সম্পদ।\nএইগৰাকী ব্যক্তি অসম সাহিত্য সভাৰ বঙাইগাঁও অধিৱেশনৰ উপসভাপতি আৰু দুধনৈ অধিৱেশনৰ আদৰণি সমিতিৰ সভাপতি আছিল। অসম চৰকাৰৰ সাহিত্যিক পেঞ্চন লাভ কৰা ৰাভাই লাভ কৰিছিল ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষকৰাে বঁটা।তদুপৰি তেওঁ লিখি থৈ গৈছে ৰাভা সাধু, ৰাভা জনজাতি’আদি গ্রন্থৰ উপৰি ৪০ টাৰাে অধিক প্রবন্ধ।\nRelate Post: মণিপুৰী সকল Class 10\n(গ) প্রসন্ন পামঃ\nউঃ ৰাভা সংস্কৃতিৰ সাধক প্রসন্ন পামে ১৯৩২ চনত গােৱালপাৰা জিলাৰ লাতাপাৰ গাঁৱত জন্ম গ্রহণ কৰিছিল। ৰাভা কৃষ্টিৰ মাজতে ডাঙৰ-দীঘল হােৱা পামে সৰুৰে পৰা আনুষ্ঠানিক শিক্ষাত কৈ বেছি চৰ্চা কৰিছিল সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰতহে। তেওঁ নিজে বহু গীত ৰচনা কৰাৰ লগতে সুৰােকৰিছিল। তেওঁৰ ৰচনা আৰু সুৰাৰােপিত গীতসমূহ এতিয়াও জনপ্রিয়। তেওঁ নিজেও অনাতাঁৰ শিল্পীৰূপেও সুখ্যাতি লাভ কৰিছিল। কেইবাখনাে নাটকো তেওঁ লিখি থৈ গৈছে যিবােৰ অপ্রকাশিত। অৱশ্যে তেওঁৰ কেইবাখনাে নাটকো তেওঁ লিখি থৈ গৈছে যিবােৰ অপ্রকাশিত। অৱশ্যে তেওঁৰ প্রকাশিত নাট ‘দদান বীৰ’ জনপ্রিয় নাট। আজীৱন ৰাভা কৃষ্টি-সংস্কৃতিৰ চৰ্চা আৰু সাধনাত নিমজ্জিত এইগৰাকী ৰূপকাৰৰ ১৯৭৮ চনত মৃত্যু হয়।\n(ঘ) বীৰুবালা ৰাভা\nউঃ বীৰুবালা ৰাভা এগৰাকী সংগ্রামী নেত্রী। তেওঁ নিজ কর্মৰ স্বীকৃতিস্বৰূপে ২০০৫ চনত লাভ কৰে IBN18 Network আৰু ৰিলায়েন্স গ্রুপে আগবঢ়োৱা Real Hero সন্মান। ২০১১ চনত তেওঁলৈ আগবঢ়োৱা হয় ‘সমাজপ্রাণ’ বঁটা আৰু ‘উর্মিলা দাস মেমােৰিয়েল বঁটা’। ২০১২ চনত তেওঁলৈ ডিব্ৰুগড় মহিলা ক্লাবে আগবঢ়ায় ‘জয়মতীবঁটা’। ২০১৩ চনত কোকৰাঝাৰৰ ইংখং বেলফেয়াৰ ছ’ছাইটিৰ দ্বাৰা বীৰুৱালা ৰাভা সন্মানিত হয় ‘মেন অৱ ইয়েৰ’ বঁটাৰে। ২০১৪ চনত শিৱসাগৰ সােণাৰী টাই আহােম যুৱ পৰিষদৰ দ্বাৰা বীৰাংগনা মূলাগাভৰু বঁটাৰে তেওঁক সন্মানিত কৰা হয়। ২০১৫ চনত তেওঁক ডক্টৰেট ডিগ্রী প্রদান কৰে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ে। কেইবাখনাে নাটকো তেওঁ লিখি থৈ গৈছে যিবােৰ অপ্রকাশিত। অৱশ্যে তেওঁৰ প্রকাশিত নাট ‘দদান বীৰ’ জনপ্রিয় নাট।\nআজীৱন ৰাভা কৃষ্টি-সংস্কৃতিৰ চৰ্চা আৰু সাধনাত নিমজ্জিত এইগৰাকী ৰূপকাৰৰ ১৯৭৮ চনত মৃত্যু হয়।\nউঃ বীৰুবালা ৰাভা এগৰাকী সংগ্রামী নেত্রী। তেওঁ নিজ কর্মৰ স্বীকৃতিস্বৰূপে ২০০৫ চনত লাভ কৰে IBN18 Network আৰু ৰিলায়েন্স গ্রুপে আগবঢ়োৱা Real Hero সন্মান। ২০১১ চনত তেওঁলৈ আগবঢ়োৱা হয় ‘সমাজপ্রাণ’ বঁটা আৰু ‘উর্মিলা দাস মেমােৰিয়েল বঁটা’। ২০১২ চনত তেওঁলৈ ডিব্ৰুগড় মহিলা ক্লাবে আগবঢ়ায় ‘জয়মতীবঁটা’। ২০১৩ চনত কোকৰাঝাৰৰ ইংখং বেলফেয়াৰ ছ’ছাইটিৰ দ্বাৰা বীৰুৱালা ৰাভা সন্মানিত হয় ‘মেন অৱ ইয়েৰ’ বঁটাৰে। ২০১৪ চনত শিৱসাগৰ সােণাৰী টাই আহােম যুৱ পৰিষদৰ দ্বাৰা বীৰাংগনা মূলাগাভৰু বঁটাৰে তেওঁক সন্মানিত কৰা হয়। ২০১৫ চনত তেওঁক ডক্টৰেট ডিগ্রী প্রদান কৰে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ে।\n১। অতি চমু প্রশ্নোত্তৰ\n(ক) ৰাভাসকল কোনটো জনগােষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত ?\nউঃ ৰাভাসকল মংগােলীয় জনগােষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত।\n(খ) ৰাভা, ইংৰাজী আৰু অসমীয়া ভাষাত পূর্ণাংঘৰূপে প্রকাশিত প্রশাসনীয় পৰিভাষাখনৰ নাম কি?\nউঃ ৰাভা, ইংৰাজী আৰু অসমীয়া ভাষাত পূর্ণাংগৰূপে প্রকাশিত প্রশাসনীয় পৰিভাষাখনৰ নাম “ছামলায়ছিনি ৰাওছামি”।\n(গ) ইতিহাস বা বুৰঞ্জীৰ মতে কাৰ দ্বাৰা বায়খাে পূজাৰ আৰম্ভণি হৈছিল?\nউঃ ইতিহাস বা বুৰঞ্জীৰ মতে ৰজাবীৰ দদানৰ দ্বাৰা বায়খাে পূজাৰ আৰম্ভণি হৈছিল।\n(ঘ) বিষ্ণু ৰাভাৰ ক’ত আৰু কেতিয়া জন্ম হৈছিল ?\nউঃ বিষ্ণু ৰাভাৰ ১৯০৯ চনত বর্তমান বাংলাদেশ ঢাকা চহৰত জন্ম হৈছিল।\n(ঙ) বিষ্ণু ৰাভাৰ পিতৃৰ নাম কি আছিল?\nউঃ বিষ্ণু ৰাভাৰ পিতৃৰ নাম আছিল গােপাল চন্দ্র ৰাভা।\nৰাভা সকল Class 10\n2। চমু প্রশ্নোত্তৰ :\n(ক) ৰাভা ভাষাৰ বিকাশ সম্পর্কে চমুকৈ লিখা।\nউঃ ৰাভা জাতিৰ নিজস্ব ভাষা বা দোৱান আছে যি ব্যাকৰণসন্মত। ‘চাম্পায়’ আৰু ‘প্ৰাক্- চাম্পায়’ৰ সময়ক ৰাভা ভাষা বিকাশৰ সােণালী যুগ বুলি কোৱা হয়।\nসময়ৰ সোঁতত গৱেষণা আৰু চর্চা নােহােৱাৰ বাবে ৰাভা ভাষা পাহৰণিৰ গৰ্ভত লুপ্ত হােৱাৰ উপক্ৰম হৈছিল যদিও পুনৰুদ্ধাৰ আৰু সংৰক্ষণৰ পদক্ষেপে ভাষাটোক ঠন ধৰি উঠাত সহায় কৰিছে। ‘চাম্পায়’ আলােচনীৰ দ্বাৰা জীৱন্ত হৈ উঠা ৰাভা ভাষাত চিঙি খুৰাং নামৰ পষেকীয়া বাতৰি কাকতাে প্রকাশ পাইছিল। দুখন অভিধানাে এই ভাষাত আছে। ‘ছামলায়াছিনি ৰাওছামি’ নামৰ ত্ৰিভাষিক পূর্ণাংগ প্ৰশাসনীয় পৰিভাষা এখনাে পােৱা যায়।পৰিচয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ পর্যায়লৈকে নিখিল ৰাভা সাহিত্য সভাৰ উদ্যোগত ৰাভা ভাষাৰ ডিপ্লমা কোর্চৰ বাবে পাঠ্যপুথিও যুগুত কৰা হৈছে। ৰাভা ভাষাত গাণিতিক সংখ্যাও পৰিপূৰ্ণভাৱে আছে।\n(খ) ৰাভাসকলৰ সমাজ ব্যৱস্থাৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।\nউঃ আগেয়ে ৰাভাসকলৰ সমাজ ব্যৱস্থা মাতৃপ্রধান আছিল। সেয়ে সন্তানাে মাকৰ ‘বাৰায়’ বা গােত্ৰত অন্তর্ভুক্ত হােৱাৰ নিয়ম। মাতৃৰ ফালৰ পৰা জন্ম হােৱা বাৰায়বােৰক ‘মাহাৰী বুলি কোৱা হয়। মাহাৰী সূত্রে নিকটস্থ মাহাৰীয়ে সম্পত্তিৰ উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে দাবী কৰিব পাৰে। কিন্তু সেই দাবী পুৰুষে কৰিব নােৱাৰে, কেৱল মহিলাৰহে সেই অধিকাৰ থাকে মাতৃপ্রধান সমাজ হিচাপে। বর্তমান সময়ত অৱশ্যে ৰাভা সমাজো পিতৃপ্রধান সমাজলৈ ৰূপান্তৰ হােৱা দেখা যায়। সামাজিক একতা ৰক্ষা কৰি চলা ৰাভা জাতিৰ পুৰুষ-মহিলাই বন্যজন্তু বা মৎস্য চিকাৰ একেলগে কৰে। গাঁৱৰ পূজা-পাতল, বিবাহ, শ্রাদ্ধ আদি সমূহীয়া অনুষ্ঠানত সমানে ভাগ লয় । আনকি খেতি-বাতিও সমানে লগ হৈ কৰে।\n(গ) ৰাভাসকলৰ উৎসৱ-পাৰ্বণ তথা পূজা-অর্চনাৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।\nউঃ ৰজা বীৰ দদানে বায়খাে’ পূজা কৰাৰ কথা ৰাভাসকলৰ ইতিহাসে কয়, তাৰ পাছৰ পৰাই পৰম্পৰাগতভাৱে ৰাভাসকলে বায়খাে পূজা পালন কৰি আহিছে। ৰিছি বা মহাদেৱ তেওঁলােকৰ প্ৰধান দেৱতা। বায়-খখাচি নামৰ দুই বাই-ভনী দেৱীৰ পৰা কালক্ৰমত বায়খাে আৰু খােকছি দেৱীৰ পূজা কৰাৰ কথা আখ্যানত প্রচলিত হৈ আহিছে। তদুপৰি লাভা দেৱতা আৰু অইন ভিন ভিন দেৱ-দেৱীৰ পূজাও ৰাভাসকলে কৰি আহিছে। মূলতঃ জড় উপাসক ৰাভাসকলে শিল, গছ-গছনিক পূজা কৰি গাহৰি, কুকুৰা, পাৰ আদি উছৰ্গা কৰা দেখা যায়।\n(ঘ) বিষ্ণু ৰাভাৰ দ্বাৰা ৰচিত কেইখনমান উৎকৃষ্ট গ্রন্থৰ নাম উল্লেখ কৰা।\nউঃ বিষ্ণু ৰাভাৰ দ্বাৰা ৰচিত কেইখনমান উৎকৃষ্ট গ্রন্থৰ নাম হৈছে – ‘সােণপাহী’, ‘মিচিং কনেং’, ‘অসমীয়া কৃষ্টিৰ চমু আভাস’ আৰু ‘অতীত অসম’ ।\n(ঙ) বীৰবালা ৰাভা কোন? তেওঁ বৰ্তমানলৈ কি কি বটা তথা সন্মান লাভ কৰিছে?\nউঃ বীৰুবালা ৰাভা এগৰাকী সংগ্রামী নেত্রী। তেওঁ নিজ কর্মৰ স্বীকৃতিস্বৰূপে ২০০৫ চনত লাভ কৰে IBN18 Network আৰু ৰিলায়েন্স গ্রুপে আগবঢ়োৱা Real Hero সন্মান। ২০১১ চনত তেওঁলৈ আগবঢ়োৱা হয় ‘সমাজপ্রাণ’ বটা আৰু ‘উর্মিলা দাস মেমােৰিয়েল’ বঁটা। ২০১২ চনত তেওঁলৈ ডিব্ৰুগড় মহিলা ক্লাবে আগবঢ়ায় ‘জয়মতী’ বঁটা। ২০১৩ চনত কোকৰাঝাৰৰ ইংখং ৱেলফেয়াৰ ছ’ছাইটিৰ দ্বাৰা বীৰুবালা ৰাভা সন্মানিত হয় ‘মেন অৱ দ্য ইয়াৰ’ বঁটাৰে। ২০১৪ চনত শিৱসাগৰ সােণাৰী টাই আহােম যুৱ পৰিষদৰ দ্বাৰা বীৰাংগনা মূলাগাভৰু বঁটাৰে তেওঁক সন্মানিত কৰা হয়। ২০১৫ চনত তেওঁক ডক্টৰেট ডিগ্রী প্রদান কৰে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ে।\nমণিপুৰী সকল Class 10 – (প্রশ্নোত্তৰ) বৈচিত্র্যময় অসম দশম শ্ৰেণী


পুনৰ এবাৰ ভুৱা প্ৰচাৰৰ বাবে সাজু হৈছে নেকি বিজেপি? - The Cross Current\nপুনৰ এবাৰ ভুৱা প্ৰচাৰৰ বাবে সাজু হৈছে নেকি বিজেপি?\nঅভূতপূৰ্ব প্ৰচাৰ শৈলী আৰু অবাস্তৱ কথাৰ বাবে সদায়েই চৰ্চাত থাকে শাসকীয় দল বিজেপি। এইবাৰ আন এক প্ৰচাৰৰ চমক দিবলৈ সাজু হৈছে বিজেপি। বিজেপিৰ শীৰ্ষ নেতৃত্বই দাবী কৰিছে যে প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীয়ে দেশৰ অৰ্থনীতি পুনৰুদ্ধাৰ কৰিলে। পৰিসংখ্যাই অন্য তথ্য দিলেও এতিয়া এনেদৰেই প্ৰচাৰ কৰিবলৈ সাজু হৈছে শাসকীয় বিজেপি। এই প্ৰচাৰৰ বাবে ইতিমধ্যেই ঢাক-ঢোল প্ৰস্তুত কৰি উলিয়াইছে বিজেপিয়ে। অপেক্ষা মাথো মঙলবাৰৰ সন্ধিয়ালৈ। মঙলবাৰে কেন্দ্ৰই চলিত বিত্তীয় বৰ্ষৰ প্ৰথম তিনি মাহৰ(এপ্ৰিলৰ পৰা জুনলৈ) অৰ্থনৈতিক বিকাশৰ হাৰ মুকলি কৰিব। ৰিজাৰ্ভ বেঙ্ক আৰু বিভিন্ন মূল্যাঙ্কন সংস্থাৰ পূৰ্বানুমান অনুসৰি এইবাৰ অৰ্থনৈতিক বিকাশৰ হাৰে ২০ শতাংশ স্পৰ্শ কৰাৰ সম্ভাৱনা আছে আৰু সেইবাবেই নৰেন্দ্ৰ মোডীয়ে অৰ্থনীতি পুনৰুদ্ধাৰ কৰিলে বুলি প্ৰচাৰ চলাবলৈ সাজু হৈছে মোডী চৰকাৰৰ প্ৰায় সকলো মন্ত্ৰী আৰু বিজেপিৰ শীৰ্ষ নেতৃত্ব।\nঅৱশ্যে অৰ্থনীতিবিদসকলে মনত পেলাই দিছে যে আগৰ বিত্তীয় বৰ্ষত(এপ্ৰিল-জুন) দেশত লকডাউন চলি আছিল আৰু সেই সময়ৰ অৰ্থনীতিৰ লগত তুলনা কৰা বাবেই বিকাশৰ হাৰ বৃহৎ পৰিমাণে বৃদ্ধি পাইছে। দৰাচলতে এইবাৰ অৰ্থনৈতিক বিকাশৰ হাৰ ২০% বৃদ্ধি হোৱাৰ পাছতো অৰ্থনীতি ক’ভিড কালৰ আগৰ সময়ৰ দৰে সুস্থিৰ নহব। কিন্তু কেন্দ্ৰ আৰু বিজেপিয়ে সাধাৰণ মানুহে পৰিসংখ্যাত বেছি গুৰুত্ব নিদিব বুলি ধাৰণা কৰি ভুৱা অতিৰঞ্জিত প্ৰচাৰৰ বাবে প্ৰস্তুতি আৰম্ভ কৰিছে। অৰ্থনীতিবিদসকলৰ মতে বিগত বৰ্ষৰ এপ্ৰিল-জুন মাহৰ তুলনাত চলিত বৰ্ষৰ এপ্ৰিল-জুনত দেশৰ অৰ্থনীতি পৰিমাপ কৰা হ’ব। কিন্তু সেই সময়ত কোভিড আৰু লকডাউনৰ ফলত অৰ্থনীতি ২৪.৪% লৈ হ্ৰাসহে পাইছিল। অৰ্থাৎ বিগত বছৰৰ ৩১ মাৰ্চত জিডিপি ১০০ টকা হৈ থকাৰ বিপৰীতে জুনত ই ৭৫.৬ টকালৈ হ্ৰাস হৈছিল। এতিয়া দেশৰ জিডিপি হৈছে ৯০.৭২ টকা, যাৰ অৰ্থ হৈছে জিডিপি ২০% বৃদ্ধি হৈছে। অৰ্থাৎ এইবাৰৰ বৃদ্ধিয়ে কোনো প্ৰকাৰে দেশৰ অৰ্থনৈতিক পৰিকাঠামো সৱল হোৱাটো নুবুজায়।\nবিত্ত মন্ত্ৰালয়ৰ এজন বিষয়াই কয় যে ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ পূৰ্বানুমান অনুসৰি এপ্ৰিল-জুনত বিকাশৰ হাৰ ১৮.৫ শতাংশত উপনীত হ’ব। আনকি সেই পূৰ্বানুমান সঁচা হ’লেও অৰ্থনীতিয়ে ক’ভিডৰ পূৰ্বৱৰ্তী স্থিতি স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰিব।\nঅৱশ্যে বিজেপি নেতৃত্বই অনুভৱ কৰে যে পৰিসংখ্যাই যিয়েই নকওঁক কিয় বিকাশৰ হাৰে প্ৰকৃততে ১৮-২০ শতাংশ স্পৰ্শ কৰিছে আৰু জনসাধাৰণৰ মাজলৈ যাবলগীয়া বাৰ্তাটো হ’ব যে মৃত অৰ্থনীতি পুনৰ্জীৱিত হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছে। ই জনসাধাৰণৰ মনত ইতিবাচক প্ৰভাৱ পেলাব। এই প্ৰচাৰৰ উদ্দেশ্য হ’ব কৃতিত্ব যাতে নৰেন্দ্ৰ মোডীয়ে পায় সেয়া নিশ্চিত কৰা।\nক’ভিড পৰিস্থিতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ ২০২০ চনৰ ২৫ মাৰ্চৰ পৰা সমগ্ৰ দেশত ৬৮ দিনৰ লকডাউন ঘোষণা কৰা হৈছিল। ইয়াৰ ফলত ২০২০-২১ চনৰ এপ্ৰিলৰ পৰা জুনলৈ জিডিপিৰ ২৪.৪% হ্ৰাস পাইছিল। জুলাই-ছেপ্টেম্বৰত জিডিপি সংকোচন অব্যাহত আছিল আৰু ইয়াৰ স্তৰ ৭.৪ শতাংশলৈ হ্ৰাস পাইছিল।অক্টোবৰ-ডিচেম্বৰত অৰ্থনীতিয়ে অতি নগণ্য বিকাশৰ মুখ দেখিছিল। বিকাশৰ হাৰ আছিল মাত্ৰ ০.৪৬%। জানুৱাৰীৰ পৰা মাৰ্চ মাহৰ ভিতৰত ই সামান্য বৃদ্ধি হৈ ১.৬৪ শতাংশলৈ বৃদ্ধি পাইছিল।\nতালিবান নেতাৰ সাক্ষাৎকাৰ লৈ কিয় দেশ এৰিবলগীয়া হ’ল আফগান মহিলা সাংবাদিকে ?\nবিজেপিৰ হৈ ওকালতি কৰা কোন আইনজীৱী উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হ’ল ?


জন্মাষ্টমী কৃষ্ণাষ্টমী অষ্টমী গকুলাষ্টমী গোপাষ্টমী\nঅসমত জন্মাষ্টমী উদযাপন\nFAQs on জন্মাষ্টমী\nভগৱান শ্ৰীবিষ্ণুৰ অষ্টম অৱতাৰ শ্ৰীশ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্মৰ দিনটোকেই হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলে এই উৎসৱটি পালন কৰে।\nশ্ৰীকৃষ্ণৰ এই জন্ম দিনটো প্ৰতি বছৰে ভাদ মাহৰ কৃষ্ণ অষ্টমী তিথিত পৰে বাবেই ইয়াৰ নাম পৰম্পৰাগত ভাৱে জন্মাষ্টমী বুলি কোৱা হয়।\nশ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্মাষ্টমীক অনেক নামেৰে জনা যায় – কৃষ্ণ জন্মাষ্টমী, কৃষ্ণাষ্টমী, অষ্টমী, গকুলাষ্টমী, শ্ৰীকৃষ্ণ জয়ন্তী, কৃষ্ণ জন্মোৎসৱ, গোপাষ্টমী, জন্মা অষ্টমী তিথি ইত্যাদি।\nবৰ্ষ পঞ্জিকা অনুসৰি এই তিথিটো ভাদ মাহৰ কৃষ্ণ পক্ষত অষ্টমী তিথিত পৰে।\nইংৰাজী বৰ্ষ মতে ই আগষ্ট চেপ্তেম্বৰ মাহত অনুষ্ঠিত হয়।\nঅসমীয়া সমাজত বৰ ধুমধামেৰে এই তিথি ভাগ উদযাপন কৰা হয়।\nসকলো অসমীয়াই ব্যক্তিগত বা ৰাজহুৱাকৈ এই তিথি পালন কৰে।\nএই তিথিৰ দিনা নামঘৰত নাম প্ৰসংগ কৰা হয়।\nসাধাৰণতে এই উ ৎসৱ অসমীয়া সমাজে ৰাতি পালন কৰা দেখা যায়।\nমহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ ৰচিত নাম গীত আদি গাই এই আনন্দোসৱত অসমীয়া লোক সকল মতলীয়া হৈ পৰে।\nএই দৰে নাম কীৰ্তন কৰা ব্যৱস্থাটো বৈষ্ণৱ যুগৰ পৰা চলি অহা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।\nঅসমীয়া লোকবিশ্বাস অনুসৰি ৰাতি বাৰ বজাৰ লগে লগেই শ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্ম হয়।\nসেই সময়ত কেচুৱাৰ কান্দোনৰ শব্দও কিছু কিছু স্থানত সৃষ্টি কৰা দেখা যায়।\nওৰেটো ৰাতি এই নাম কীৰ্তন চলি থাকে।\nএই উৎসৱৰ শেষত মাহ-প্ৰসাদ বিতৰণ কৰা হয়।\nএই মাহ প্ৰসাদৰ লগত গুৰ আৰু পিঠাগুৰি মিহলাই তৈয়াৰ কৰা পকা মিঠৈও দিয়া হয়।\nজন্মোৎসৱৰ পিছ দিনা নন্দোসৱ অনুষ্ঠানৰো আয়োজন কৰা হয়।\nনন্দোসৱৰ দিনা সমাজৰ পুৰুষ সকলে বোকা ভাওনা পতাও দেখা যায়।\nকিছু কিছু স্থানত এই দিনা ভাওনাৰো আয়োজন কৰে।\nপূৰ্বতে কোৱা হৈছে যে, প্ৰায় সকলো লোকেই শ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্ম ৰাতি বাৰ বজাত হৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰে।\nবিশ্বাস অনুসৰি শ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্মৰ সময়ত শিল বৰষুণ, ধুমুহা, মূষলধাৰ বৰষুণ আদি প্ৰাকৃতিক প্ৰলয়ৰ সৃষ্টি হৈছিল।\nএই ধৰণৰ বিশ্বাসৰ কিছু কাৰণো নথকা নহয়।\nকিংবদন্তি অনুসৰি, কংসই বসুদেৱ দৈৱকীৰ সাতোটিকৈ সন্তান শিলত আচাৰি মাৰি পেলাইছিল।\nসেই বাবে অষ্টমটি সন্তান জীয়াই ৰাখিবলৈ, ভগৱান বিষ্ণুৱে চলনা কৰিছিল।\nকংস তথা তেওঁৰ সৈন্য-সামন্তই কৃষ্ণ জন্ম হোৱাটো গম নাপাবলৈ বিষ্ণুৱে এই প্ৰাকৃতিক প্ৰলয়ৰ সৃষ্টি কৰিছিল।\nগোপিনী কীৰ্তনত এই বিষয়ে পোৱা যায়-\nআজি ৰাতি শিলা বৰশিলে এ\nনুশুনি প্ৰজাৰ মাত।\nপালি পহৰীয়া সৱে নিদ্ৰা গৈলে\nউপজিলে জগন্নাথ।। (গোপিনী কীৰ্তন)\nগোপিনী কীৰ্তনৰ এই পদ সুৰ লগাই ৰাতি বাৰ বজাৰ লগে লগে আয়তী সকলে উৰুলি ধ্বনি দি গায়।\nজন্মাষ্টমী কি ?\nভগৱান শ্ৰীবিষ্ণুৰ অষ্টম অৱতাৰ শ্ৰীশ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্মৰ দিনটোকেই হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলে জন্মাষ্টমী হিচাপে পালন কৰে।\nঅসমত জন্মাষ্টমী কেতিয়া উদযাপন কৰা হয় ?\nবৰ্ষ পঞ্জিকা অনুসৰি এই তিথিটো ভাদ মাহৰ কৃষ্ণ পক্ষত অষ্টমী তিথিত পৰে। ইংৰাজী বৰ্ষ মতে ই আগষ্ট চেপ্তেম্বৰ মাহত অনুষ্ঠিত হয়।\nCategories প্ৰবন্ধ Tags অষ্টমী, অসমীয়া লোকবিশ্বাস, অসমীয়া সমাজ, কংস, কৃষ্ণ জন্ম, কৃষ্ণ জন্মাষ্টমী, কৃষ্ণ জন্মোৎসৱ, কৃষ্ণ পক্ষ, কৃষ্ণাষ্টমী, গকুলাষ্টমী, গোপাষ্টমী, জন্মা অষ্টমী তিথি, জন্মাষ্টমী, জন্মাষ্টমী উদযাপন, নন্দোসৱ, নাম কীৰ্তন, নামঘৰ, পকা মিঠৈ, প্ৰাকৃতিক, বিশ্বাস, বিষ্ণু, বোকা ভাওনা, ভাওনা, ভাদ মাহ, মাধৱদেৱ, মাহ-প্ৰসাদ, শংকৰদেৱ, শ্ৰীকৃষ্ণ, শ্ৰীকৃষ্ণ জয়ন্তী, হিন্দু Post navigation


ঙুনৰাও: কন্দৰ্প কুমাৰ নাথ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nঙুনৰাও: কন্দৰ্প কুমাৰ নাথ\nহত্যাকাৰীৰ অভিনৱ শাস্তি\nহাতে হাতে বন্দুক, জোং-যাঠি, তৰোৱাল লৈ মানুহবোৰে হাবিখনৰ এটা বৃহত এলেকা ঘেৰি লৈছে। প্ৰায় এশ ডেৰশ মানুহ। তাৰ পিছত ক্ৰমশঃ আগবাঢ়ি গৈ আছে এখোজ দুখোজকৈ। পাহাৰৰ গেজেপনি মৰা হাবি। এঢলীয়া অসমতল। মাজে মাজে বৃহদাকাৰ বৃহদাকাৰ শিল। মাজে মাজে আকৌ কুলু কুলুকৈ নামি অহা সৰু বৰ নিজৰা। আগফালে – পিছফালে, সোফালে- বাওফালে – কেওদিশে মাথোন মৃত্যুৰ কিৰিলি কেতিয়া কোন মূহুৰ্তত মৃত্যুৱে খাওঁ খাওঁকৈ খেদি আহিব সিহঁতৰ কোনেও নাজানে।\nসিহঁতে মাথো জানে- জীৱনৰ ঘাট-প্ৰতিঘাত, বাধা-প্ৰত্যাহ্বান বোৰ নেওচি লক্ষ্য প্ৰাপ্তিৰ মাদকতা কি। সেয়ে নিজ নিজ পথত দেখা দিয়া সকলো বাধা অতিক্রমি দলটো ক্ৰমশঃ লক্ষ্যৰ দিশে আগবাঢ়ি গৈ আছে।\nসকলো বাধাক অনায়াসে জয় কৰিবলৈয়েতো সিহঁতৰ জন্ম। সিহঁতেতো সেইদিনাই তালৈ অহা নাই। আগতেও আহিছে আৰু আগলৈও আহি থাকিব লাগিব।কাৰণ তাতেই আছে -সিহঁতৰ ভোক, সিহঁতৰ জীৱন।\nলাহে লাহে সিহঁত ওচৰ চাপি আহিছে লক্ষ্যৰ পিনে। হঠাৎ সিহঁতৰ এজনে দেখিলে সন্মুখৰ কিছু দূৰৈত জোপোহা এটিৰ আৰত কিবা এটা লৰচৰ কৰি আছে। মূৰটো কিচকিচিয়া ক’লা। লগে লগে সি বন্দুকৰ ট্ৰিগাৰ টিপি দিলে।\nলক্ষ্যভ্ৰস্ট নহ’ল। বিকট চিঞৰ এটা মাৰি লক্ষ্য ধৰাশায়ী হ’ল।\nবন্দুকৰ শব্দ শুনি সকলোৱে আনন্দত কিৰিলি পাৰি সেইফালে দৌৰি আহিল। ইটো সিটোকৈ সকলো গোট খালে। দেখিলে সিহঁতৰ মাজৰে এজন তেজেৰে তুমুৰলি হৈ নিথৰ হৈ পৰি আছে।\nহায় ! ভাগ্যৰ কি বিড়ম্বনা ! ভোক গুচাবলৈ গৈ জীৱন হেৰুৱালে।\nসেইদিনাৰ বাবে সিহঁতৰ অভিযান সিমানতে শেষ। মৃতদেহটো সকলোৱে ধৰাধৰিকৈ পাহাৰৰ ওপৰলৈ তুলি লৈ আহিল। স্বাভাৱিক মৃত্যু হোৱা লোকৰ দৰেই তিনি দিন মৃতদেহটো বগা কাপোৰেৰে ঢাকি ঘৰৰ ভিতৰতে শুৱাই থৈ দিলে।\nআৰম্ভ হ’ল ভোজ-ভাতৰ আয়োজন। ইফালে ঘৰৰ ভিতৰত মৃতদেহ আনফালে ঘৰৰ বাহিৰত ভোজ। মহাভোজ। গৰু, গাহৰি , মূৰ্গীৰ মাংসৰে মহা ভোজৰ আয়োজন চলিল।\nগাৱঁৰ সকলো মানুহ দলে বলে আহিছে, ঘৰৰ ভিতৰলৈ গৈ মৃতদেহৰ সন্মূখত প্ৰেয়াৰ কৰিছে আৰু যিয়ে যি ভাল পায় সেই মাংসৰে ভোজ খাই গৃহস্থক সামৰ্থনুযায়ী দান বৰঙণি দি ঘৰাঘৰি গুছি গৈছে।\nএকেৰাহে তিনিদিন –\nদিন ৰাতিৰ কথা নাই,\nৰান্ধনীয়ে ৰান্ধি আছে,\nযোৱাবোৰ গুছি গৈছে।\nএক বিশাল আড়ম্বৰপূৰ্ণ আয়োজন। দেখিলে এনে লাগিব যেন বিয়া সবাহৰহে আয়োজন চলি আছে।\nমই যাওঁতে মোক সোধে কি খাব বুলি। নেখালেও সিহঁতে বেয়া পাব বুলি কেৱল সিজোৱা কনী আৰু চালাদেৰে মই সেই মহাভোজত ভাগ লওঁ।\nতিনিদিনৰ দিনা ইতিমধ্যে কফিন সজা শেষ হয়। গাৱঁৰ সকলো মানুহ আহি মৃতদেহ কফিনত ভৰায় আৰু চাৰিওকাষে একগোট হৈ মৃতকলৈ শেষ শ্ৰদ্ধা জ্ঞাপন কৰি আটায়ে আকৌ ভোজ-ভাত খাই লয়। তাৰ পিছত মৃতদেহৰ কফিনটো সকলোৱে ধৰাধৰিকৈ কান্ধত লৈ শ্মশান অভিমূখে ৰাওণা হয়।\nসেয়া আছিল ২০০৭ চনৰ নবেম্বৰ মাহৰ কথা। গাৰ নোম সিয়ৰি উঠা সিহঁতৰ পৰম্পৰাগত ‘ভালুক চিকাৰ'(beh jingim)ৰ এক কৰুণ বাস্তৱ ।\nঙুনৰাওৰ বুকুৰ জীয়া কাহিনী ।\nসেই যে মানুহজন মৰিল তাৰ বাবে কাৰো একো আক্ষেপ নাই । সকলো প্ৰভু যিশুৰ ইচ্ছাতেই হৈছে ।\nআৰু সেই যে হত্যাকাৰী সতীৰ্থজন তেখেতৰো কোনো আইনী শাস্তি নহ’ল। মাথো গীৰ্জাত সকলোৰে সন্মূখত স্বীকাৰ (confess ) কৰিলে যে সি ভুলতে ভালুক বুলি তেওঁক গুলিয়ালে।\nতাৰ সকলো দোষ মাফ হৈ গ’ল ।\nগীৰ্জাৰ ভিতৰত প্ৰতি ৰবিবাৰে প্ৰেয়াৰ কৰে সিহঁতে। আচলতে সেইদিনা সিহঁতৰ খোৱা বোৱা আৰু নৈমিত্তিক নকৰিলে নোহোৱা কাম খিনিৰ বাহিৰে আন কাম মানে উপাৰ্জনমূখী কাম কোনেও নকৰে । সপ্তাহটোৰ প্ৰতিটো দিনৰে নামবোৰ সিহঁতে কামৰ ভিত্তিত ভাগ কৰি লৈছে। শনিবাৰৰ দিনটো কেৱল কাপোৰ ধোৱা আৰু গা ধোৱা দিন আৰু ৰবিবাৰৰ দিনটো কেৱল মাথো ভগৱানক ভবা দিন\nকাপোৰ আৰু শৰীৰৰ সপ্তাহটোৰ ময়লাবোৰ ধুই নিকা কৰে শনিবাৰে নিজৰাত আৰু মনৰ ময়লাবোৰ ধুই নিকা কৰে ৰবিবাৰে গীৰ্জাত। এক ব্যতিক্ৰমী ছন্দোময় জীৱন।\nসেইদিনা ৰাতিপুৱা এক নিৰ্দ্দিষ্ট সময়ত গীৰ্জাৰ ঘন্টা বাজি উঠে আৰু আবাল বৃদ্ধ বনিতালৈ সকলোৱে পৰিস্কাৰ সাজ-পাৰ পিন্ধি গীৰ্জাত হাজিৰ হয়। বিভিন্ন ধৰ্মীয় গীত-বাদ্যৰে গীৰ্জাৰ পৰিবেশটো মূখৰিত হৈ পৰে। মাজতে গীত, তাৰ মাজে মাজে পুৰুহিত বা পাষ্টৰৰ বাইবেলৰ ভাষণ আৰু মাজে মাজে প্ৰেয়াৰ।\nমই লক্ষ্য কৰো – প্ৰেয়াৰ কৰোতে সকলোৱে মূখৰ ভিতৰতে অস্পষ্টকৈ কিবা কিবা কৈ থাকে। কিছু সময় পিছত সিহঁতৰ কিছুমানে কান্দি দিয়ে আৰু কিছুমানে গীৰ্জাৰ মজিয়াতে ঢলি পৰে।\nনিৰৱ দৰ্শকৰ দৰে মই মাথো বিস্ময়াভিভূত হৈ চাই ৰও।\nমূৰ্চা গৈ সকলক পাস্তৰে গাল মুখ পিহি দিয়ে আৰু ৫/১০ মিনিত মানৰ পিছত পুনৰ স্বাভাৱিক অৱস্থালৈ ঘুৰি আহে । আকৌ প্ৰেয়াৰ আৰম্ভ কৰে।\nএক অবুজ কৌতূহলে মোৰ মনত দোলা দি থাকে – সিহঁতে প্ৰেয়াৰ কৰোতে কিয় কান্দে, কিয় ঢলি পৰে?\nদুপৰীয়া এক দুই ঘন্টামান জিৰণি হয়। সকলো ঘৰাঘৰি গুছি আহে আৰু খোৱা বোৱা, ৰন্ধা বঢ়াত ব্যস্ত হৈ পৰে কাৰণ আকৌ যে যাবই লাগিব প্ৰেয়াৰলৈ ।\nকৌতূহল লৈয়েই মইও ঘৰমুৱা হওঁ । বিচনাত বাগৰি তাৰ উত্তৰ ভাবি থাকোতে কেতিয়া যে টোপনি আহে গমকে নাপাওঁ।\nনিশা ৮ মান বজাত সাৰ পাই শুনা পাওঁ বাহিৰত মোৰ ঘৰৰ সন্মূখৰ ৰাস্তাটোৰে মানুহবোৰে কিবা-কিবি আলোচনা, হাঁহি খিকিন্দালি কৰি ঘৰমুৱা হৈছে। মই নিশ্চিত হওঁ যে গীৰ্জাৰ প্ৰেয়াৰ ইতিমধ্যে শেষ হৈছে। মই শুই উঠি ভাত ৰান্ধো আৰু খাই-বৈ ওচৰৰে থেইৰিতহঁতৰ ঘৰলৈ ওলাই যাওঁ।\nইতিমধ্যে সিহঁতৰ পৰিয়ালৰ আটায়ে খাই-বৈ জুহালৰ চাৰিওফালে পীৰা পাৰি বহি বিভিন্ন বিষয়ৰ আলোচনা কৰি আছে। মই যোৱাত মোকো বহিবলৈ পীৰা এখন আগবঢ়াই দিয়ে। বিভিন্ন বিষয়ৰ আলোচনা হয় জুহালত। সিহঁতে সুধিলে মই উত্তৰ দিও আৰু মই সুধিলে সিহঁতে উত্তৰ দিয়ে। গীৰ্জাত গৈ মোৰ কেনেকুৱা লাগিল , আমি ভগৱানক কেনেদৰে প্ৰাৰ্থনা কৰো –এনে ধৰণৰ নানা প্ৰশ্ন।\nতাৰ মাজতেই থেইৰিতক মই সুধিলো গীৰ্জাৰ সেই কৌতূহলৰ কথা । গীৰ্জাত প্ৰেয়াৰ কৰোতে কিছুমানে কিয় কান্দে আৰু কিয় ঢলি পৰে।\nতাই মোক যি উত্তৰ দিলে সচাকৈয়ে মোৰ মন প্ৰাণ ভৰি গ’ল।\nতাই কলে, – ‘ বাবু, আমি প্ৰেয়াৰত ভগবানৰ সন্মুখত সকলো দোষ-পাপ-, কূকৰ্ম আদি অকপতে স্বীকাৰ কৰো। ভগবানে আমাক ক্ষমা কৰি দিয়ে বুলি আমাৰ গভীৰ বিশ্বাস। সেই আনন্দত আমি ইমানেই আত্মহাৰা হওঁ যে আমাৰ দুচকুৱেদি আনন্দৰ লোটক বৈ আহে আৰু কেতিয়াবা পাৰ ভগা আনন্দত আমি মূৰ্চা যাওঁ। ‘\nতাই আৰু কলে,-বাবু , অতীতৰ ভুল স্বীকাৰ কৰা আৰু তাৰ অনুশোচনাত দগ্ধ হোৱাৰ সমান ডাঙৰ শাস্তি কি হব পাৰে ?’\nকিবা এক প্ৰাপ্তিৰ শিহৰণে মোৰ দেহ-মন-প্ৰাণ ভৰাই তুলিলে। কেতিয়া মই সিহঁতৰ পৰা বিদায় লৈ আহিলোঁ, কেতিয়া আহি মই বিচনাত পৰিলোঁ – মোৰ মনত নাই। মাথো পিছদিনা সাৰ পাই ৰাতিপুৱাটো অধিক উজ্জ্বল আৰু সজীৱ সজীৱ লাগিল।\nএপ্ৰিল মাহৰ ঙুনৰাওৰ এটি সন্ধিয়া । ৰুমত সোনকালেই ভাত কেইটা খাই থেইৰিতহঁতৰ ঘৰৰ ফালে ফুৰিবলৈ ওলাই আহিলো ।\nথেইৰিতহঁতৰ ঘৰৰ সকলোৱে তেতিয়া পাকঘৰৰ চৌকাৰ চাৰিওফালে ঘেৰি পিৰা পাৰি বহি আছে। পাকঘৰৰ জুহালত বহি সকলোৱে আড্ডা মৰাটোৱেই সিহঁতৰ স্বভাৱ।\nগাঁৱৰ কোনোবা ফুৰিবলৈ আহিলেও সেই জুহালৰ আড্ডাতেই বহিবলৈ কয় । মাকক ঘৰুৱা কামত আমনি কৰি থকা এমা-ডিমা কেচুৱাবোৰ পিঠিত বান্ধি পুৰুষবোৰে ইঘৰ সিঘৰ ফুৰিবলৈ আহে আৰু কোনোবা এঘৰৰ সেই জুহালতেই বহি সময়বোৰ কটায়। জুইও পুৱাই , বিভিন্ন কথাও পাতে, মিনিতৰ মূৰে মূৰে তামোল বিড়িও খায়, গৃহস্থৰ লগত কেতিয়াবা ভাতো খায় লগতে কেচুৱাও ৰখে। গাঁৱৰ এক্ সদা পৰিচিত দৃশ্য।\nসেইদিনাও থেইৰিতহঁতৰ পাকঘৰৰ জুহালত বহি সিহঁতৰ ঘৰৰ পৰিয়ালৰ লগতে পানীকেচুৱা পিঠিত বান্ধি গাৱঁৰ দুজনমানে বিভিন্ন বিষয়ৰ ওপৰত আলোচনা কৰি আছে। কমলা বিকি কোনে কিমান পালে, পিপেলি বিকি কিমান পালে, ঝাড়ু আৰু অন্যান্য খেতিৰ পৰা কিমান উপাৰ্জন পালে, গাঁৱৰ কোন লৰাই কোন ছোৱালীৰ লগত ঘুৰা ফুৰা কৰে বা নৈশযাপন কৰে, কোন ছোৱালীয়ে কোন লৰাক বিয়া কৰাই আনিলে বা পলুৱাই আনিলে ইত্যাদি বিষয়ৰ নানান আলোচনা।\nতাত ছোৱালীবোৰেহে লৰাবোৰক বিয়া কৰায়। মই যোৱাত ‘চং ন বাবু ‘(মানে বহক বাবু) বুলি সিহঁতে আথে বেথে পীৰা এখন বহিবলৈ আগবঢ়াই দিলে। মইও জুইৰ ওচৰতে পীৰাত বহি সিহঁতৰ আড্ডাৰ আংশীদাৰ হওঁ।\nথেইৰিতৰ মাকে চৌকাৰ পৰা ভাতৰ চৰুটো নমাই চাহৰ কেটলিটো বহুৱাই দিছে। অনিচ্ছা স্বত্বেও মাকে জোৰ কৰাত চাহ খাবলৈ বহিবলগীয়া হ’ল।\nসিহঁতৰ আটায়ে একেলগে এক প্লেটকৈ সুদা ভাত আৰু একাপ একাপ চাহ খাবলৈ সাজু হৈছে। হঠাৎ থেইৰিতৰ মাকে চৌকাটোত এখন তাৱা বহুৱাই ভিতৰৰ পৰা পলিথিনৰ টোপোলা এটি লৈ আহিল আৰু পলিথিনটো ওলোটাই তাৱাখনত কিবা বাকি দিলে। মই দেখিলো সেইবোৰ উই পৰুৱা। পাখি গজা উই পৰুৱা। কিছুমান মৰিছে আৰু কিছুমান আধামৰা হৈছে। মোৰ দেখি চকু কপালত উঠিল। কি কৰে এইবোৰ!\nমই হতবাক হলো আৰু সুধিলো কি কৰিব বুলি। সিহঁতে সেইবোৰ খাব বুলি যেতিয়া কলে মোৰ বিশ্বাস নহ’ল। এনেই ধেমালি কৰা বুলি ভাবিলো।\nইতিমধ্যে সেইবোৰ হেতা এখনেৰে ওলট পালটকৈ লাৰি আছে। উইৰ পাখিবোৰ পুৰি ক’লা হৈ গৈছে আৰু গোটেই ঘৰৰ ভিতৰখন লগতে বাহিৰৰ পৰিবেশটো এটা উটা উৎকট গন্ধই ছানি ধৰিছে। মই দৌৰি যেন ওলাই আহিম – তেনেকুৱা লাগিছে। কিন্তু সিহঁতে বেয়া পোৱাৰ আশংকাত মই মথো নিৰৱে চাই থাকিলো জীৱনৰ এটি নতুন অভিজ্ঞতাৰ সোৱাদ লবলৈ। ক’ৰ পৰা আনিছে বুলি সোধাত থেইৰিতৰ মাকে কলে যে দিনত হাবিত খৰি কাটিবলৈ যাওতে এখন উই হাফলু পাই সেইখন ভাঙি গোটেই উই পৰুৱাবোৰ পলিথিনত ভৰাই লৈ আহিছে ।\nভজা শেষ হ’ল। ইতিমধ্যে উইপৰুৱা ভাজি গৰমে গৰমে পৰিবেশনৰ বাবে সিহঁত সাজু হৈছে। থেইৰিতৰ মাকে প্ৰত্যেকৰে প্লেটত ভাতৰ ওপৰতে এক হেতাকৈ উইপৰুৱা ভাজি দি গৈছে। আটায়ে সমূহীয়া প্ৰেয়াৰ কৰি পৰম তৃপ্তিৰে উইপৰুৱা ভাজিৰে ভাত আৰু লাল চাহ খাবলৈ আৰম্ভ কৰিছে।\nকোনোমতে চাহটুপি খাই মই সিহঁতৰ পৰা বিদায় মাগিলো। গোন্ধটো তেতিয়াও নাকত লাগিয়েই আছে। আহোতে বাটে বাটে ভাবি আহিলো। কি বিচিত্ৰ এই ঙুনৰাও। প্ৰতিটো খোজতেই কৌতূহল , প্ৰতিটো খোজতেই বিষ্ময়। যেন কৌতূহল আৰু বিষ্ময়ৰ অন্য নাম ঙুনৰাও। একেই পৃথিৱী , একেই মানুহ , একেই ভোক। অথচ এই পৃথিৱীৰেই কিছু সংখ্যকে হয়তো এই মূহুৰ্তত পঞ্চতাৰকা হোটেলত সুস্বাদু ব্যঞ্জনৰ জুতিৰে উদৰ পুৰাই খাইছে আৰু এই পৃথিৱীৰেই মেঘালয়ৰ এখন অখ্যাত গাঁও ঙুনৰাওত কিছুসংখ্যকে সামান্য উই পৰুৱাৰ ভাজিৰে পৰম তৃপ্তিৰে উদৰ পুৰাই খাইছে। কিমান আকাশ-পাতাল প্ৰভেদ। সাদৃশ্য মাথো এটাই — সেয়া ভোক। সচাকৈয়ে ভোকতকৈ সুস্বাদু ব্যঞ্জণ আৰু কি হব পাৰে?\nএটা নতুন পাঠ\nবাৰিষা ঠিক আৰম্ভ হৈছেহে মাথোন । মে’-জুন মাহৰ বৰ্ষণমুখৰ এটি আবেলি। মুষালধাৰ বৰষুণ আৰম্ভ হৈছে মৌচিনৰামত। গাজনি-ঢেৰেকণি আৰু ফিৰফিৰিয়া চেচাঁ বতাহ। বাহিৰলৈ ওলাব নোৱাৰি। যিহেতু ঙুনৰাৱো সেই এলেকাৰেই অন্তৰ্গত তাতো সেই একেই অৱস্থা। প্ৰচণ্ড বতাহ-বৰষুণৰ প্ৰকোপত সেইদিনা ৰুমৰ ভিতৰতেই আবদ্ধ হৈ আছো । কলৈকো যাব নোৱাৰি। পাকঘৰত মেইমেইয়ে জুইকুৰা ধৰি লৈছে , মইও বুঢ়ীৰ লগতে জুই পুৱাই আছো।\nহঠাৎ পলিথিন এখন মেৰিয়াই বাদেঙ হেহাঁই-ফোপাই পাকঘৰৰ ভিতৰলৈ হুৰমুৰকৈ সোমাই আহিল। তিতি বুৰি জুৰুলি জুপৰি হৈ আহিছে। পলিথিনৰ পৰা সৰ সৰকৈ পানীৰ টোপালবোৰ পৰি গোটেই মজিয়াখন তিতি গৈছে। আহিয়েই মোক কলেহি,’ হাই ন বাবু, দিহ্ থত জাপি হা খ্লাও।’\nমানে হাবিলৈ জাপি নামৰ কিবা এটা বস্তু বিছাৰি যাবলৈ মোকো লগ ধৰিছে। তাৰ অৱস্থাটো দেখি মোৰ হাঁহি উঠি গ’ল।\n‘ব’লা, কিমান আৰু ঘৰৰ ভিতৰত সোমাই থাকিম।’\nএই সময়ত এনেকুৱা বতৰত ক’ত হাবিলৈ যাব ? ধেমালি কৰা বুলি ভাবি মইও ধেমালিতে যাওঁ বুলি ক’লো।\nমাজে মাজে সি মোক এইদৰে কৰবালৈ যাবলৈ লগ ধৰেই। কেতিয়াবা যাওঁ , কেতিয়াবা নেযাওঁ। মই সচাকৈয়ে যাম বুলি কোৱা বুলি ভাবি সি মোক ওলাবলৈ কলে আৰু লগতে এইটোও কলে যে গাৱঁৰ হেনো বহুত মানুহ আজি জাপি বিচাৰি হাবিলৈ যাব।\n‘বাবু গলে খুব ভাল লাগিব।’- সি ফুৰ্তিতে কলে।\nতেনেহলে ইহঁত যে যাবই সেয়া খাটাং। ‘জাপি’ৰ অৰ্থ কি সেয়া মই তেতিয়ালৈকে জনা নাছিলো। যিহেতু বতৰ বেয়া আৰু সেইবোৰ ঠাইলৈ মই আগতে গৈ পোৱা নাই সেয়েহে মই নেযাওঁ বুলি কৈ তাক যাবলৈ কলো।\nআচলতে সি মোৰ বিষয়ে একোৱেই নাজানে। সি নাজানে মই কি পৰিবেশত ডাঙৰ দীঘল হৈছো , নাজানে মোৰ জীৱন ধাৰণ প্ৰক্ৰিয়া – মোৰ ৰীতি-নীতি , খাদ্যাভাস , ধৰ্ম-সংস্কৃতি এই সকলোবোৰৰ বিষয়ে সি সম্পূর্ণ অজ্ঞ। সি মাথো জানে মই সিহঁতৰ দৰেই এজন সাধাৰণ মানুহ।\nহাবিলৈ জাপি বিচাৰি যাবলৈ অমান্তি হোৱাৰ আগলৈকে মই সিহঁতক কোনোদিনে অনুভৱ কৰিবলৈ দিয়া নাছিলো যে মই এজন বেলেগ পৰিবেশৰ পৰা অহা মানুহ। গাৱঁৰ ৰাস্তা মেৰামতিৰ কামলৈ যোৱাৰ পৰা গীৰ্জাৰ সমূহীয়া প্ৰেয়াৰলৈ , বিয়া সবাহৰ পৰা মৃতকৰ অন্তোষ্টিক্ৰিয়ালৈ , গাঁৱৰ ইঘৰ-সিঘৰৰ পাকঘৰত বহি আদ্দা মৰাৰ পৰা পাহাৰৰ নামনিলৈ নিজৰাত গা ধুবলৈ যোৱালৈকে – সকলোতে মই সিহঁতৰ সৈতে আগভাগ লৈছিলো , সিহঁতৰ সৈতে একাত্ম হৈছিলো। খুব ভাল পাইছিল সিহঁতে। কিন্তু আজি তাক নিৰাশ কৰি মনটো কিছু বেয়াও লাগিছিল। সি হয়তো মোৰ ৰুমত আবদ্ধ হৈ থকা বিৰক্তিকৰ অনুভৱটি বুজি পাইছিল। সেইবাবেই লগ ধৰিছিল।\nসি গুছি যোৱাৰ পিছত মোৰ অনুভৱ হল – কি ধাতুৰে গঢ়া এই আচৰিত মানুহবোৰ! ৰ’দ-বৰষুণ, বতাহ-ধুমুহা, গাজনি-ঢেৰেকণি একোৱেই যেন ইহঁতক টলাব নোৱাৰে। ইমান দূৰ্দান্ত সাহস ইহঁতৰ! সৰুৰে পৰাই আমাকতো মা-দেউতাই এনেকুৱা প্ৰতিকূল বতৰত আমাক ঘৰৰ ভিতৰত সোমাই থাকিবলৈহে শিকালে। কয় – বেছি ৰ’দত নোলাবা , ক’লা পৰিবা , বৰষুণত নিতিতিবা , গা অসুখ হব, ধমুহা-গাজনিত ঘৰৰ বাহিৰলৈ নোলাবা , বিপদ হব – মুঠতে এইটো নকৰিবা , সেইটো নকৰিবা। বতৰৰ প্ৰতিকুল অৱস্থাবোৰৰ প্ৰতিয়েই হওঁক বা জীৱনৰ আন প্ৰত্যাহ্বানবোৰৰ ক্ষেত্রতেই হওঁক এই ‘নকৰিবা’, ‘নাযাবা’বোৰেই হয়তো আমাৰ মনত সৰুৰে পৰাই ভয় বা ত্ৰাসৰ বীজ সিচি থৈ গৈছিল ।\nকিন্তু ইহঁতৰ ক্ষেত্ৰত কথাটো সুকীয়া। মাক-দেউতাকৰ পৰা ইহঁতে কোনোদিন ‘নকৰিবা’, ‘নাযাবা’ , ‘নাখাবা’ জাতীয় শব্দবোৰ শুনিব লগা হোৱা নাই। সম্পূৰ্ণ স্বাধীনভাৱেই সিহঁতে প্ৰকৃতিৰ সৈতে সৰুৰে পৰাই সহবাস কৰিবলৈ শিকিছে। সেইবাবেই হয়তো হাবিলৈ যোৱাতো সিহঁতৰ বাবে ভাতৰ লগত পানী খোৱাৰ লেখিয়া কথা। পাহাৰৰ ওপৰৰ পৰা তললৈ প্ৰায় দুই ঘন্টা পথ হুৰ হুৰকৈ নামি যাব লাগে। লুংলুঙীয়া একা-বেকা শিলৰ খট খটি। অ’ত এটা শিল , ত’ত এটা শিল। এটা শিলৰ পৰা আন এটা শিললৈ জপিয়াই জপিয়াই যাব লাগে। ঠিয় গড়া। তেনে দূৰ্গম পথেৰে ৰাতি কিয়, দিনতো যাব নোৱাৰি , দুই ঘন্টা নেলাগে , দুই মিনিট সময় তললৈ নামি ওপৰলৈ উঠিবলৈ সাহস নহয়। বৰষুণ নেলাগে ফৰকাল বতৰতো যাব নোৱাৰি।\nএদিন এশ মিটাৰ তললৈ নিজৰাত গা ধুবলৈ গৈয়েই মোৰ যিহে অৱস্থা হৈছিল সেয়া মনত পৰিলে আজিও মোৰ বুকু কপি উঠে। নামি যাওতে কিবা এক নতুন অভিজ্ঞতা প্ৰাপ্তিৰ আনন্দত অসুবিধা অনুভৱ কৰা নাছিলো। কিন্তু গা ধুই উঠি যেতিয়া ওপৰলৈ উঠি আহিলো মোৰ অৱস্থাটো চাই বাদেঙ আৰু তাৰ লগৰবোৰে মাথো মোক ইতিকিং কৰি হাঁহিছিল। দহ খোজমান ওপৰলৈ উঠি পাচ মিনিটমান জিৰণি লওঁ। আকৌ দহ খোজ ওপৰলৈ উঠো, পাচ মিনিত জিৰাও। এনেদৰে এঘন্টামানৰ মুৰতহে মই পাহাৰৰ ওপৰলৈ উঠি আহিবলৈ সক্ষম হৈছিলো। ভাগৰত ফোপাই জোপাই ঘৰ পাইছিলোহি। মোক হাঁহি হাঁহি কৈছিল ,\n‘ঐ বাবু , এইখিনি বাট উঠোতেই অৱস্থা কাহিল হৈছে। দুই আঢ়ৈ ঘন্টা উঠি আহিবলগীয়া হলে কি কৰিবি?’\nমই মাথো মুৰ দুপিয়াই মানি লৈছিলো।\nতেনেকুৱা দূৰ্গম পথেৰে ৰাতি, তাতে আকৌ গাজনি ঢেৰেকনীৰে মুষালধাৰে বৰষুণ , হাবিলৈ দুইঘন্টা তললৈ নামি আকৌ দুঘন্টাৰো অধিক ‘জাপি’ নে কি সেয়া বিচাৰি ওপৰলৈ উঠি অহা কথাটো মোৰ বাবে কল্পনাতীত কথা। ভাবিলেই গাৰ নোম সিয়ৰি ডাল ডাল হয়।\nকিন্তু সিহঁতৰ বাবে সেয়া যেন কোনো কথাই নহয়। সৰুৰে পৰাই সিহঁত অভ্যস্ত প্ৰকৃতিৰ সৈতে ওমলাত। হাবিলৈ যোৱা পথৰ প্ৰতিটো শিল , প্ৰতিজোপা গছ , প্ৰতিডাল লতা , প্ৰতিটো নিজৰাই সিহঁতক চিনি পায়। হাবিৰ হিংস্ৰ জন্তুৱেও সিহঁতক দেখিলে বাট এৰি দিয়ে। বিপদ , ভয় , শংকা এই শব্দবোৰ সিহঁতৰ জীৱনৰ অভিধানত নাই। এক কঠিন জীৱন সংগ্ৰামৰ অদম্য সৈনিক সিহঁত। বিলাস কি সিহঁতে নাজানে , সুখ কি সিহঁতে নাজানে , স্বাচ্ছন্দ্য কি সিহঁতে নাজানে। সিহঁতে জানে মাথোন জীৱন আৰু ভোক। এৰা , জীয়াই থাকিবলৈ হলে ভোক নিবাৰণ কৰিবই লাগিব আৰু ভোক নিবাৰণ কৰিবলৈ কঠোৰ সংগ্ৰাম কৰিবই লাগিব। দুয়োটাৰ মাজত আহি পৰা সকলো বাধা , সকলো প্ৰত্যাহ্বান সিহঁতে হেলাৰঙে অতিক্ৰম কৰিবলৈ বদ্ধপৰিকৰ ।\nসেইদিনা নিশা বাদেং আৰু গাৱঁৰ বহুতো লগ লাগি হাবিলৈ ‘জাপি’ৰ সন্ধানত গ’ল । মই এটা নতুন অভিজ্ঞতাৰ সন্ধানত বিচনাত শুই পৰিলো।\nপিছদিনা থেইৰিতে মোক জগাই এটি মুখ বন্ধা মোনা দিলে আৰু সেইটো বাদেঙে দি পঠোৱা বুলি কলে। মই খুলি চাই দেখো সেইবোৰ কেকোঁৰা। মোৰ খুব ভাল লাগিল। মই তাইক সুধিলো, ‘ এইবোৰকেই জাপি বুলি কয় নেকি?’\n‘নহয় বাবু, এইবোৰক আমি ‘থাম’ বুলি কওঁ। জাপি বোৰ ঘৰতেই আছে।\nজাপি মানে কি তাইও মোক বুজাই কব পৰা নাই। হয়তো মোক আকাৰে ইংগিতেৰে বুজালেওঁ মই বুজি পাওঁ। কিন্তু তাই লাজ কৰিলে। মোৰ কৌতুহল বাঢ়ি গ’ল। কেকোঁৰাৰ মোনাটো তেনেকৈয়ে গজালত আৰি থৈ থেইৰিতৰ পিছে পিছে সিহঁতৰ ঘৰলৈ বুলি খোজ ললো। সদায় বহিবলৈ দিয়াৰ দৰে একেবাৰে পাকঘৰৰ ভাত ৰন্ধা চৌকাৰ কাষত বহিবলৈ দিলে।\nমই দেখিলো বাহঁৰ তমালেৰে ডিঙিটো ফুটাই ইটোৰ পিছত সিটোকৈ গথা প্ৰকাণ্ড দুডাল ভেকুলীৰ মালা। এডাল চৌকাৰ জুইৰ ওপৰত ওলোমাই থৈছে আৰু আনডাল তমালত গাথি থকা অৱস্থাতেই ভেকুলীবোৰৰ পেটুবোৰ থেইৰিতৰ মাকে উলিয়াই আছে। প্ৰতি ডাল মালাতেই প্ৰায় এশৰো অধিক ভেকুলী। চৌকাত আৰি থৈ দিয়া ভেকুলীবোৰ জুইৰ তাপত ইতিমধ্যেই কোনো অপৰাধীয়ে অস্ত্ৰ সস্ত্ৰ পেলাই দুই হাত ওপৰলৈ দাঙি আত্মসমৰ্পণ কৰাৰ ভঙ্গীত শুকাই থৰঙা দিছে। মোৰ বুজিবলৈ বাকি নাথাকিল তাই কিয় মোক অভিনয় কৰি বা ইংগিতেৰে বুজাবলৈ টান পাইছিল। টান পোৱাটোৱেই কথা। কেনেকৈনো তাই মোক ভেকুলীৰ দৰে জপিয়াই জপিয়াই জাপিৰ অৰ্থ বুজাব?\nথেইৰিতে মোক চাহ খাই যাবলৈ কৈ ভাতৰ চচটো নমাই চাহৰ কেটলিটো বহুৱাই দিলে। মই না নকৰিলো। এটা নতুন অভিজ্ঞতা লাভৰ আশাৰে মই সিহঁতৰ কাৰু কাৰ্যবোৰ সূক্ষ্ম দৃষ্টিৰে নিৰীক্ষণ কৰি থাকিলো।\nমোক চাহ, বিস্কুট খাবলৈ দি সিহঁতৰ পৰিয়ালৰ আটায়ে সুদা ভাত আৰু লাল চাহ সাজু কৰি লৈছে। তাৰ পিছত শুকাই থৰঙা দিয়া ভেকুলী এটা এটাকৈ পুৰি প্ৰত্যেকৰে প্লেটত দি গৈছে। আটায়ে প্ৰেয়াৰ কৰি পৰম তৃপ্তিৰে এচামুচ ভাত, একামোৰ ভেকুলী আৰু এঢোক লাল চাহ – এইদৰেই প্ৰত্যেকে একপ্লেটকৈ ভাত খাই শেষ কৰিলে।\nসিহঁতৰ লগত চাহ খাই থাকোতে মোৰ মনত প্ৰশ্ন জাগিছিল – বতাহ-বৰষুণ, গাজনি-ঢেৰেকনি, আন্ধাৰ, বিপদ সংকুল পথ – সকলো প্ৰত্যাহ্বান নেওচি বিচাৰি অনা এটি সামান্য ভেকুলীৰে সৈতে পৰম সন্তুষ্টিৰে খোৱা এসাজ ভাতক আমি কি দৃষ্টিভংগীৰে গ্ৰহণ কৰিম? এয়া জানো তেনেই সাধাৰণ এসাঁজ ভাত?\nমোহনভোগৰ প্ৰকৃত সংজ্ঞা কি মই নাজানো। কিন্তু মোৰ উপলব্ধি হ’ল – আচলতে সকলো খাদ্যই পৰম আগ্ৰহেৰে বা মনৰ সন্তুষ্টিৰে খাব পাৰিলে সেয়াই মোহনভোগলৈ পৰিবৰ্তিত হব পাৰে। আমি সকলো খাদ্যকেই সন্মান কৰা উচিত। খাদ্যৰ ভাল বা বেয়া বুলি কোনো কথা নাই। সেয়া মাথো নিৰ্ভৰ কৰে খাওঁতাজনৰ দৃষ্টিভংগীৰ ওপৰতহে।\nজীৱনৰ বাবে এটা নতুন পাঠ শিকি মই সিহঁতৰ পৰা বিদায় লৈ আহিলো।\n← প্ৰস্তুতি: ময়ুৰী দত্ত\nমৌন প্ৰাৰ্থনাঃ কুশল দত্ত →\nমেডিকেল কলেজৰ হাঁহি চকুলো – ২৫


অৰ্কিডৰ চেনেহতে জীৱন কটোৱা হোজাইৰ প্ৰকৃতিপ্ৰেমীজন | News Next One\nSatyajit Borpatra's blog\nঅৰ্কিডৰ চেনেহতে জীৱন কটোৱা হোজাইৰ প্ৰকৃতিপ্ৰেমীজন\nBy Satyajit Borpatra0Comments\nপ্ৰকৃতিক ভাল পোৱা এজন মানুহ। বিনন্দীয়া প্ৰকৃতিৰ মাজত তে়ওঁ বিচাৰি পায় জীয়াই থকাৰ নতুন আশা। প্ৰকৃতিয়ে মানুহক আকাশলৈ মুৰ তুলি চাবলৈ শিকায়, প্ৰকৃতিৰ দৰে উদাৰ আৰু বিশাল মনৰ গৰাকী হবলৈ শিকায়। তেনে এটি সেউজীয়া মনৰ গৰাকীয়ে হৈছে হোজাইৰ লংকাৰ নিবাসী ড. ৰমহত আলী লষ্কৰ।\nদিনে দিনে প্ৰকৃতিৰ ওপৰত জীৱশ্ৰেষ্ঠ মানুহৰ অত্যাচাৰ বাঢ়ি আহিছে। বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ যিমানেই উন্নতি হৈছে সিমানেই বৃদ্ধি হৈছে প্ৰকৃতিৰ ওপৰত মানুহৰ অত্যাচাৰ। তাৰ পৰিপেক্ষিতত ক্ৰমাৎ হেৰাই গৈছে প্ৰকৃতিৰ স্বকীয়তা। এই হেৰাই যোৱা প্ৰাচুৰ্যৰ সন্ধানতে ড. ৰহমত আলীয়ে আৰম্ভ কৰিছিল জীৱনৰ এক বৰ্ণিল যাত্ৰা। এই যাত্ৰাৰ এটাই আছিল উদ্দেশ্য- প্ৰকৃতিৰ হেৰাই যোৱা প্ৰাচুৰ্যৰে অনাগত দিনবোৰত ভৱিষ্যত প্ৰজন্মই গঢ়ি তুলিব এখনি নতুন বসুন্ধৰা।\nজীৱনৰ সংকটময় অৱস্থাতো ভিন্ন প্ৰজাতিৰ গছ পুলি সংগ্ৰহ কৰি বিলুপ্ত প্ৰজাতিৰে সপোনৰ সেউজীয়া বাগিচাখন দিঠকত ৰূপ দিয়া ড.ৰহমত আলী লস্কৰৰ জন্ম ১৯৮১ চনত। হোজাইৰ লংকা ৰাজহচক্ৰৰ অন্তৰ্গত কাকী মৌজাৰ বৰদলৈপথাৰ গাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰা ড. আলীৰ পিতৃ আছিল আব্দুল হান্নান লস্কৰ আৰু মাতৃ চায়াৰন নেছা। সৰুৰে পৰা সেউজ প্ৰকৃতিৰ প্ৰতি আছিল তেওঁৰ অসীম ভালপোৱা। কৈশোৰ কালতে বিভিন্ন গছ পুলি সংগ্ৰহ কৰি তেওঁ বাৰীৰ চুকত সংৰক্ষণ কৰি লাভ কৰিছিল অপাৰ আনন্দ।\n১৯৯৪ চনত পিতৃৰ বিয়োগৰ পিছতে পৰিয়াল পোহ-পালৰ দায়িত্ব মূৰ পাতি লোৱা ৰহমত আলীয়ে দৈনিক ২৫ টকা হাজিৰাৰে এটা চিমেন্ট উদ্যাগত কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে। পৰিয়ালৰ এনে দুৰ্দিনৰ মাজতো সততে নোপোৱা বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ গছৰ পুলি সংগ্ৰহ কৰি সংৰক্ষণ কৰা ৰহমত আলীয়ে কৰ্মদক্ষতা আৰু বুদ্ধিমত্তাৰ বলত ৰেলৱে কোম্পানীৰ পৰিচালক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।\nকৰ্মজীৱনৰ ব্যস্ততা মাজতে এবাৰ ড. আলীয়ে কাশ্মীৰত লগ পাইছিল জিলা বন বিষয়া এম. বি মোগল বচিৰক। এই বচিৰ চাহাবৰ সান্নিধ্যই তেওঁক জীৱনৰ প্ৰকৃত লক্ষ্যত উপনিত হ’বলৈ দুৰন্ত সাহস যোগাইছিল। তেওঁক বচিৰ চাহাবে ভাৰতীয় বন সেৱাৰ উচ্চপদস্থ বিষয়া বি. এম শৰ্মা, ৰৌশ্বন জাগ্গী, বিজ্ঞানী ড. পীৰ জাদা ইছতিয়াক আদিৰ সৈতে চিনাকী কৰাই দিছিল। এই বচিৰ চাহাবৰ আতিথ্যতে তেওঁ গছ-গছনি সম্পৰ্ক ন ন তথ্য আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। এম. বি মোগল বচিৰ দৰে তেওঁৰ জীৱনত প্ৰভাৱ পেলোৱা আন এজন বিশেষ ব্যক্তি হ’ল ড. অৰবিন্দ কুমাৰ ঝা। ''ঝা ছাৰৰ সান্নিধ্যই মোৰ জীৱনত আটাইতকৈ বেছি প্ৰভাৱ পেলাইছিল। এইজন পিতৃতুল্য ব্যক্তি অবিহনে মোৰ যাত্ৰা বহু পিছপৰি থাকিলহেঁতেন।’’-ড. আলীয়ে মন্তব্য কৰে।\nনিজৰ উদ্যানত ১১৬৪টা প্ৰজাতিৰ অৰ্কিড আৰু ২০৬টা প্ৰজাতিৰ বাঁহৰ লগতে একাধিক দুষ্প্ৰাপ্য উদ্ভিদ সংৰক্ষণ কৰা সেউজ মনৰ গৰাকী ৰহমত আলীয়ে শেহতীয়াকৈ ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাজ্যত বহুকেইখন উদ্যানৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰি দিছে। ভাৰতৰ বাহিৰতো তেখেতৰ এই প্ৰচেষ্টাৰ প্ৰতি সন্মান জনাই ECoLE SUPERIOR ROBERT DE SORBON, UNIVERSITY OF FRANCE য়ে ডক্টৰেট সন্মান আগবঢ়াইছে। তাৰোপৰি গীণিজ বুক অব ৱল্ড লিমকা, আইকন আদিত ড. আলীয়ে শীৰ্ষস্থান অধিকাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।\nঅতীজৰেপৰা প্ৰকৃতিৰ লগত মানুহৰ যি নিবিড় সম্পৰ্ক সেই সম্পৰ্কৰ মাজেৰে আধুনিক ধ্যান-ধাৰণাৰ মাজতো নিজকে প্ৰকৃতিৰ ৰক্ষক আৰু প্ৰেমিক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ড. ৰহমত আলী কেৱল অসমৰ অথবা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰেই নহয় সমগ্ৰ বিশ্বৰ বাবে হৈ পৰক এক আদৰ্শৰ সত্বা, এক চিৰসেউজ নাম।


NRCত বাদ পৰা ১৯ লাখ লোকৰ বিষয়টো কেনেকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ নহয়? – CJI ৰঞ্জন গগৈৰ বিৰুদ্ধে সৰৱ তৰুণ গগৈ– News18 Assam\nNRCত বাদ পৰা ১৯ লাখ লোকৰ বিষয়টো কেনেকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ নহয়? – CJI ৰঞ্জন গগৈৰ বিৰুদ্ধে সৰৱ তৰুণ গগৈ\n»NRCত বাদ পৰা ১৯ লাখ লোকৰ বিষয়টো কেনেকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ নহয়? – CJI ৰঞ্জন গগৈৰ বিৰুদ্ধে সৰৱ তৰুণ গগৈ\nUpdated:November 6, 2019, 6:00 PM IST\nমুখ্য ন্যায়াধীশ ৰঞ্জন গগৈয়ে অহা ১৭ নৱেম্বৰত অৱসৰ লোৱাৰ পিছত সাক্ষাৎ কৰিব তৰুণ গগৈয়ে।\nLast Updated: November 6, 2019, 6:00 PM IST\nএইবাৰ দেশৰ মুখ্য ন্যায়ধীশ ৰঞ্জন গগৈৰ বিৰূদ্ধে সৰৱ হৈছে প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈ। News18 ৰে নতুন দিল্লীত হোৱা এক আছুতীয়া সাক্ষাৎকাৰত NRC সন্দৰ্ভত মুখ্য ন্যায়াধীশ ৰঞ্জন গগৈয়ে কৰা মন্তব্যক লৈ সমালোচনামুখৰ হৈ পৰে গগৈ।\nগগৈয়ে কয় – ‘নাগৰিকপঞ্জীৰ পৰা বাদ পৰা ১৯ লক্ষ লোকৰ বিষয়টো তেওঁ কেনেকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ নহয় বুলি ক’ব পাৰে? ভিত্তিবৰ্ষক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱাসকলে যদি জুইৰে খেলিছে তেন্তে CAB আনিব বিচৰাসকলেও জুইৰ লগত খেলিছে। দেশৰ গৃহমন্ত্ৰী অমিত শাহে জুইৰ খেলিছে।’\nতৰুণ গগৈয়ে ৰঞ্জন গগৈলৈ NRCৰ বিসংগতিসমূহ আঙুলিয়াই পত্ৰও প্ৰেৰণ কৰিছিল। কিন্তু মুখ্য ন্যায়ধীশে সেই পত্ৰৰ উত্তৰ নিদিলে বুলি মন্তব্য বৰ্ষীয়ান নেতাগৰাকীৰ।\nতৰুণ গগৈয়ে কয় – ‘তেওঁ মোক মাতিব পাৰিলেহেঁতেন। কিন্তু মতা দূৰৈৰ কথা, ন্যায়াধীশ গগৈয়ে পত্ৰখনৰ প্রাপ্তি স্বীকাৰৰ সৌজন্যতাও প্রদর্শন নকৰিলে।\nFirst published: November 6, 2019, 6:00 PM IST


চেষ্টা (জ্যোতি প্ৰকাশ নাথ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nচেষ্টা (জ্যোতি প্ৰকাশ নাথ)\nইতিমধ্যে দহটামান পাত ফালিলে কিশোৰে, তথাপিও নতুন উৎসাহেৰে আকৌ লিখিব বহিল সি নতুন এটা পাত লৈ । যিকোনো বস্তুৱেই অবাবত খৰছ কৰিবলৈ বেয়া পায় সি তাতে বগা কাগজৰ কথাটো আৰু বেলেগ । স্কুলত পঢ়ি থকা সময়ত তাৰ প্ৰত্যেকটো বহীৰে প্ৰতিটো পাতত অতি সাবধানেৰে লিখিছিল সি । অংকৰ বহীটোলৈহে খুউৱ বেয়া লাগিছিল তাৰ, দুটামান শাৰী দীঘে দীঘে পাতটোৰ আধালৈকে লিখিলেই গোটেই পাতটো ভৰ্তি হৈ যায় । সেই কাৰণেই পূৰণা অংকৰ বহীবিলাক সি মুখষ্ঠ লিখিবলৈ ব্যবহাৰ কৰিছিল যাতে ৰৈ যোৱা খালী ঠাই বিলাক পূৰ হয় আৰু পাতকেইটা ভৰ্তি হয়, আচলতে তাৰ কথাত পাতটোৰ সঠিক ব্যবহাৰ হয় । অৱশ্যে অৰ্থাভাৱত পৰি যে প্ৰতিটো পাতত খুদ চাউলৰ নিচিনা আখৰ লিখিব লগা হৈছিল তেনে নহয়, খোৱা বোৱাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পিন্ধা উৰালৈকে সৰুৰে পৰাই কেতিয়াও কষ্ট পাব লগা হোৱা নাই কিশোৰ । দেউতাক তাৰ ঘৰৰ ওচৰৰে এম পি স্কুলৰ প্ৰধান শিক্ষক, তাৰ মাকও গাওঁখনৰ বিভিন্ন আত্মসহায়্ক গোট আদিৰ লগত জড়িত এগৰাকী সৰবৰহী মহিলা । গতিকে ভনীয়েকৰ সৈতে চাৰিজনীয়া পৰিয়ালটো আৰামত চলি গৈছিল কোনো অভাৱ অভিযোগ অবিহনে । তথাপিও কিয় জানো তাৰ যিকোনো বস্তুৰ প্ৰতিয়েই অত্যধিক মৰম, আনকি সময়ৰ ক্ষেত্ৰতো সি অত্যন্ত সাবধান । প্ৰতিটো মিনিটৰে আগতীয়া হিচাপ অনুসৰিহে কাম কৰে কিশোৰে । আৰু টকা-পইচাৰ কথাতো কবই নালাগে যেনিবা, এক টকালৈকে এৰি নিদিয়ে সি যাৰ কাৰণে বন্ধুমহলত চিকতা কিশোৰ বুলি সি বিখ্যাত । আনে যিয়ে নকওক সি কিন্তু কাৰো কথাত পাত্তা নিদিয়ে আৰু বৰ গৌৰবেৰে নিজকে মিতব্যয়ী বুলি হে কয় আৰু লগৰ কেইটাকো তাৰ নিছিনা হবলৈ উপদেশ দিয়ে ।\nআজি পিছে সি গল্প এটা লিখিবলৈহে ইমান ধুনীয়া বগা বগা কাগজবোৰ নষ্ট কৰিবলগীয়া হৈছে । লিখক হবলৈ সৰুৰে পৰা তাৰ খুউৱ মন আছিল । ডিগ্ৰীটো পাছ কৰি কি কৰো কি নকৰো ভাৱি থাকোতেই একেলগৰ তিলকৰ উৎপাতত দৌৰাদৌৰিকৈ আহি একেলগে গুৱাহাটীৰ নতুনকৈ খুউৱ নাম কৰা প্ৰাইভেট ক’লেজ এখনত এমবিএ ত নামটো লগাইছিল । কামটো ইমান ফতাফট হৈছিল যে কিশোৰে কথা বিলাক গমি পিতি চাবলৈ বিশেষ সময়ে নাপালে । যি হ’ল ভালেই হ’ল আৰু ইমান নামকৰা ক’লেজ যেতিয়া সকলোখিনি ভালেই হ’ব বুলি সি মনপুতি ছাত্ৰানং অধ্যয়নং তপত লাগিছিল । কিন্তু দিন যোৱাৰ লগে লগে লাহে লাহে সি যেতিয়া গ’ম পালে এনেকুৱা প্ৰাইভেট ক’লেজ বিলাকৰ বাহিৰে ৰঙ-চঙ ভিতৰে কোৱাভাতুৰি বৰণ, তাৰ উৎসাহ বিলাক হেৰাই যাবলৈ ধৰা যেন লাগিছিল । তথাপিও নামৰ পিছফালে এমবিএ টো যেনে তেনে লগাম বুলিয়ে কিশোৰ এতিয়ালৈকে ধৈৰ্য্য ধৰি আছে ।\nসিহঁতৰ ডিপাৰ্টমেন্টৰ পৰা বছেৰেকীয়া প্ৰাচীৰ পত্ৰিকা উলিওৱাৰ যোজা চলিছে আৰু তাতেই গল্প এটা লিখিবলৈ কিশোৰক পত্ৰিকাৰ সম্পাদক মনোজ ছাৰে খুউৱ যোৰ দিয়াত সি গল্প এটা লিখিবলৈ বুলি বহিছিল । কিন্তু একো এটা লিখিব নাই পাৰা সি, প্ৰথমে ভাৱিলে নিজৰ জীৱনক লৈ লিখো, কিন্তু সেইটো বৰ ক’ম’ন, পছন্দ নহ’ল । ঘৰখনৰ কথা লৈ লিখো, কিন্তু একোৱেই নিমিলে । আকৌ ভাৱিলে প্ৰথম গুৱাহাটীত আহি ভাৰাঘৰ, হোষ্টেল, পিজি আদিত টিকা চোচৰাই ঘুৰি ফুৰাৰ কথা লিখো কিন্তু, ধেই সেইবিলাক আৰু কোনোবাই পঢ়িব নেকি ? তেনেহ’লে মানুহে পঢ়িব কি ? কি লাগে পাঠকক ? অথনিৰে পৰা সেইবিলাককে ভাৱি ভাৱি মুৰটো গৰম কৰিছে আৰু কাগজ ফলিছে কিশোৰে । মাজতে মনোজ চাৰক ফ’ন কৰি সুধিলেও কি লিখিব লাগে, তেওঁৰ মতে বাস্তৱ জীবনৰ নিস্থুৰ কৰুণ বৰ্ণনা বা যদি ৰসাল দৈনন্দিন জীবনৰ কথা লিখা যায় তেনেহ’লে ৰাইজে পঢ়ি ভাল পায় । বা প্ৰেমৰ বৰ্ণনাও লিখিব পাৰি একেবাৰে কাব্যিক ষ্টাইলত, লগতে অলপ মা-মচলা ট্ৰেজেদি জাতীয় ইত্যাদি । প্ৰেমৰ কথা ভাৱোতেই তাৰ মনলৈ আহিল অদিতীৰ কথা । অদিতী নাথ, দ্বিতীয় বছৰত সিহতৰ ক্লাছত নতুন সংযোগ, তিলকৰ ভাষাত ষ্পষ্টভাৱে এটা নতুন মালৰ আমদানি । ক’লা পেন্ট বগা ছাৰ্টৰ লগত ডিঙিত মেৰুণ ৰঙৰ টাই লগাই যেতিয়া অদিতী ক্লাচত সোমায় আক্ষৰিক অৰ্থতে সিহতৰ ক্লাচটো পোহৰ হৈ উঠে । ধেনুভিৰীয়া চেলাউৰী, কমলা কোহঁৰ লেখিয়া গুলপীয়া ওঁঠ, দালিমগুতীয়া দাঁত আৰু গভীৰ ৰাতিৰ দৰে ক’লা ঘন চুলিটাৰী লগতে দুচকুৰ চাওনি আহ: বিজুলী মৰা বুলিলে যেন কমকৈ হে কোৱা হয়, তাই সচাকে এজনী পৰি ।\nপ্ৰথম দেখাৰ দিনাই চিৰাচৰিতভাৱেই কিশোৰ অদিতীৰ প্ৰেমত পৰিছিল আৰু তাইক প্ৰ’পজেলটো কেনেকৈ দিয়া যায় তাৰেই গুণাগথা চলিছিল প্ৰায় দুসপ্তাহ । প্ৰথমতে চিনাকী, বেছি নাটকীয় নকৰি এদিন চিধাই তাইক মাতি কলে “ মই কিশোৰ, ঘৰ সোণাৰীত আৰু বিষয় ফাইনেঞ্চ, তুমি ডাইৰেক্ট ছেকেণ্ড ইয়াৰত আহিলা ফাৰ্ষ্ট ইয়াৰত ক’ত আছিলা ? তোমাৰ নামটো অদিতী বুলি মই জানো সেয়েহে ব’ৰ নকৰি ডাইৰেক্ট মই জানিব বিছৰা কথাটোহে সুধিলো ।“ আচৰিত হৈ অদিতীয়ে সুধিছিল তুমি মোৰ বিষয়ে জানিবলৈয়ে বা কিয় ইমান আগ্ৰহী । সি ক’লে “তোমাৰ নিছিনা ইমান ধুনীয়া ছোৱালী এজনীৰ প্ৰতিটো কথাই জানিবলৈ মোৰ নিছিনা চফল ডেকা এজন আগ্ৰহী নহয় বুলিলেহে চিন্তনীয় বিষয় হ’ব ।“ ছোৱালী পটোৱা ডায়’লগ বিলাক ইতিমধ্যেই তিলকৰ পৰা শিকি হৃদয়ংগম কৰি থৈছিল কিশোৰে । কিন্তু বৰ দুখ লাগিছিল যেতিয়া তাই কৈছিল মাকৰ আকস্মিক মৃত্যুত কলকাতাৰ চেইন্ট জেভিয়াৰ্ছ ক’লেজত দ্বিতীয় ষান্মাষিকৰ পৰীক্ষা দিয়ে গুৱাহাটীৰ ঘৰলৈ ঘুৰি আহিবলগীয়া হৈছিল কাৰণ তাইৰ দহবছৰীয়া ভায়েকটোক দে‍উতাকে অকলে চম্ভালিব নোৱাৰে । স্বাভাবিকতেই আবেগিক হৈ পৰিছিল কিশোৰ আৰু সহানুভূতি জাগি উঠিছিল অদিতীৰ প্ৰতি আৰু দুদিনতে সেই সহানুভূতিয়ে তীব্ৰ প্ৰেমৰ ৰুপ লৈছিল । ক্লোজ হৈ পৰিছিল সিহঁত লাহে লাহে । কিশোৰৰ অকপট স্বীকাৰোক্তি আৰু ভিতৰত একো লুকুৱাই ৰাখিব নোৱাৰা স্বভাৱটোএ মোহিত কৰা যেন লাগিছিল অদিতীকও । সিতো মনে মনে ঠিকেই কৰি পেলাইছিল হনিমুনত ক’ত ফুৰিবলৈ যাব, কি কি গিফ্ট দিব প্ৰথম চাকৰি পালে অদিতীক । কিন্তু ডাইৰেক্ট কব পৰা নাছিল তাইক “মইযে ভাল পাওঁ তোমাক অদিতী আৰু….”\nআৰু এটা কথা লক্ষ্য কৰিছিল সি, সিহতৰ ক’লেজৰে টুৰিজিমৰ ফেকাল্টি মনোজ ছাৰৰ লগত অদিতীৰ অলপ বেছি হলিগলি, মানে একেলগে অহাযোৱা কৰা, ক্লাছত বেছি গুৰুত্ব দিয়া আনকি কেতিয়াবা দুয়োকে কৰিডৰত একেলগে ভালেখিনি সময় কথাপাতি থকাও দেখিছে সি । সেইবিলাক বৰ বেছি চিন্তা কৰিবলগীয়া কথা নহয় বুলিয়ে আগ্ৰাহ্য কৰি আছিল যদিও সিদিনাহে তাৰ চকু খুলিলে যিদিনা তিলকে অনা খবৰৰ পৰা সি গ’ম পালে অদিতীয়ে কলকাতা যোৱাৰ আগতেই মনোজ ছাৰক তাইৰ হৃদয় খন দি থৈছে আৰু সেইদিনাৰ পৰাই সি তাইৰ কথা ভাবিবলৈ এৰি দিছে । দুখন প্ৰেমাসিক্ত হৃদয়ৰ মাজত সোমাই এটা পবিত্ৰ সম্বন্ধত ফাট মেলোৱাৰ কোনো ইচ্ছা নাই তাৰ লাগিলে জিৱনৰ প্ৰথম প্ৰেম একপক্ষীয় হৈ থকা বুলি কৈয়ে সি পিছত গৌৰৱ কৰিব । আৰু আজি সেই মনোজ ছাৰৰ উচটনিতে গল্প এটা লিখিবলৈ বহি কাগজৰ শৰাধ পাতিছে সি । হঠাতে তাৰ মনলৈ আহিল কিয়নো সি অদিতীৰ প্ৰতি থকা তাৰ একপক্ষীয় প্ৰেমৰ বৰ্ণনা কৰি গ’ল্প এটা নিলিখে । ভৱা মতেই কাম, প্লতটো মনতে জুকীয়াই লৈ সি আৰাম্ভ কৰিলে প্ৰথমটো শাৰী “ইতিমধ্যে দহটামান পাত ফালিলে…………” ।\n← লেডিজ চিট (চন্দ্ৰমা কলিতা) লেডিজ চিট (চন্দ্ৰমা কলিতা)\nসপোন(উদ্দীপ তালুকদাৰ) →\nএটা দুৰ্ঘটনাৰ পম খেদি\nvery good writer yer


অজলা-ককাইৰ বিশ্ব-দৰ্শন – উচ্চজিৎ দশগিৰি – ফটাঢোল\n(প্ৰস্তাৱনাঃ – অজলা-ককাইক অমুকাই ঘটনাক্ৰমে লগ পাইছিলোঁ ২০১০ চনৰ ফুটবল বিশ্বকাপৰ সময়ত ভাৰতৰ দক্ষিণাঞ্চলৰ ৰাজ্য কৰ্ণাটকৰ ৰাজধানী চহৰ বেঙ্গালুৰুৰ এখন ভোজনালয়ত। মই হ’লোঁ লিঅ’নো মেছি আৰু বাৰ্চিলোনাৰ অনুগ্ৰাহী আৰু কথাচক্ৰত গম পালোঁ অজলা-ককাইও মেছিৰ ভক্ত আৰু বাৰ্চিলোনাৰ দুৰন্ত সমৰ্থক। বচ, এপিয়লা এপিয়লা চাহত শোহা মাৰি দুয়োৰে মাজত মিতিৰালি হৈ গ’ল। মিতিৰালি হ’লেও বিশ্বকাপৰ ভিন্নদলৰ সমৰ্থক হিচাপে দুয়োৰে মাজত দলীয় বৈৰিতাও আছিল। ককাই স্পেইনৰ সমৰ্থক আৰু মই মাৰাডোনাৰ দিনৰে পৰা আৰ্জেণ্টিনাৰ। পিছে বিশ্বকাপো শেষ আমাৰ বৈৰিতাও শেষ। ৰৈ গ’ল আমাৰ মাজত মিত্ৰতাৰ অমিয়া মাধুৰী।\nতেতিয়াৰে পৰা ককাই আৰু মই সিকিটোৰ ইপিঠি-সিপিঠি যেন। দাঁতত ভাত লাগিলেও গম পাওঁ। ককাইৰ পৰিভ্ৰমী চৰাইৰ দৰে জীৱনশৈলী। এই বেঙ্গালুৰুত, সেই গুৱাহাটীত। আজি বোলে নেপালত, তিনিদিন পিছত বেঙ্ককত। কেতিয়াবা যদি য়ুৰোপত, কেতিয়াবা আৰৱত আৰু কেতিয়াবা আফ্ৰিকাত। স্যেম খুৰাৰ দেশ আমেৰিকা, ৰাণীৰ দেশ বিলাত, পাতাল পৃথিৱী বুলি জনাজাত ওচেনিয়া আদি সকলোলৈকে তেওঁৰ আহ-যাহ।\nযোৱা প্ৰায় ন বছৰে তেওঁ মোক শুনাই গৈছে তেওঁৰ বাৰে-বৰণীয়া, লোমহৰ্ষক, মনোৰঞ্জক জীৱন-কাহিনীবিলাক। বৰ্ণনা কৰি গৈছে তেওঁৰ অভিজ্ঞতাবোৰ, পৰ্যবেক্ষণবোৰ। শুনি তাৰ পিছত বুজি ভাবিলোঁ আপোনালোক মানে অসমৰ ৰাইজকো তাৰ ভাগ দিয়া উচিত। তাকেই মানস কৰি ককাইৰ সন্মতিক্ৰমে ককাইৰ জীৱনৰ গোটাচেৰেক কাহিনী মাজে মাজে ইণ্টাৰনেটৰ জৰিয়তে য়ুনিক’ডৰ লেজুত ধৰি আপোনালোকলৈ বুলি আগবঢ়াম। ককাই নিজে পৰিকলক মানে কম্পিউটাৰৰ দ্বাৰা অঙ্কীয় লিখন মানে ডিজিটেল ৰাইটিঙত অভ্যস্ত বা পাকৈত এটাও নহয় বাবে মোকেই লিখিবলৈ অনুমতি দিছে। কাহিনীবোৰ কালানুক্ৰমিকতা বৰ্তাই লিখাৰ কথা ভবা নাই। গতিকে যেতিয়াই যিটো মোৰ পৰিকলকৰ অঙ্কীয় দিনলিপি মানে ডিজিটেল ডায়েৰীত লিপিবদ্ধ কৰোঁ সেইটোৱে তৎকালে আপোনালোকৰ বাবে প্ৰকাশ কৰিম। ৰাইজে নিজ গুণে গ্ৰহণ কৰি এই অভাজনৰ লিখনশৈলীৰ দোষ-ত্ৰুটীবোৰ মাৰ্জনা কৰি অজলা-ককাইৰ বিশ্ব-দৰ্শনৰ ৰস আস্বাদন কৰিবলৈ পালে অমুকাই পৰম সন্তোষ লাভ কৰিম।\nঅজলা-ককাইদেৱে তেখেতৰ জন্ম আৰু আগৰছোৱা জীৱনৰ পৰিক্ৰমাও মোক অৱগত কৰাইছে যদিও সেই হালিচা পিছে-পৰে ক’ম। কাহিনীৰ মাজত সময়ে সময়ে আমাৰ অজলা-ককাইৰ জীৱন-বৃতান্তও উদ্ভাসিত হ’ব শৈশৱ, কৈশোৰ কালকে আদি কৰি। থূলে-মূলে এইখিনিয়ে জানি থওক যে ককাইৰ জন্ম আমাৰ অসমৰ গোলাঘাট জিলাত আৰু ককাইদেৱে কোৱামতে তেওঁ কৰা নৃতাত্বিক গৱেষণা অনুসৰি তেওঁ হেনো আমাৰ সেই ৰসৰাজে লিখি থৈ যোৱা ভোকোন্দি ওৰফে ভোকেন্দ্ৰ বৰুৱাৰ ভগ্নী ভুৰ্ভুৰী ওৰফে ভ্ৰমৰিণী আইদেউৰ বংশজাত। সৰুতে পিতৃ-মাতৃহাৰা হোৱাত সম্পৰ্কীয় পেহীয়েক এগৰাকীয়ে ককাইক তুলি-তালি ডাঙৰ কৰি খুঁটি খাব পৰা কৰে। ককাইৰ পেহীয়েক প্ৰদত্ত নাম এটা থকা বুলি কৈছিল। পিছে সেই নাম তল পৰি কালক্ৰমত তেওঁৰ নাম তেওঁৰ জল নসৰকা কথাৰ পাকৰ বাবে “অজলা” আৰু সকলোকে ককায়েকৰ দৰে মৰম-চেনেহ কৰি উপদেশ বা ধমকনি দিয়াৰ গুণত “ককাই” অৰ্থাৎ সাতে-সোতৰই “অজলা-ককাই” ৰূপে চৌদিশে জনাজাত হৈ পৰিল বুলি ককাইদেৱে নিজ মুখে স্বীকাৰ কৰিছে। ককাইৰ জীৱন বৃত্তান্তৰপৰা তলৰ কাহিনীটো আগবঢ়ালোঁ।)\nঅজলা-ককাই স্পেইনত গৈ “লা-এগিটিনা” উৎসৱ সৃষ্টি কৰাৰ পিছত ককাইৰ খবৰ আপোনালোকক জনোৱা হোৱাই নাই।\nককাইৰ অন্য কাহিনীবোৰ পিছে পৰে জনাই থাকিম। পিছে যোৱা মাহত ঘটা সৰু কিন্তু ভাৰতবৰিষৰ বিমান-প্ৰমোদত সুদূৰপ্ৰসাৰী প্ৰভাৱ পেলাব পৰা ঘটনা এটা ককাইদেৱে মোক আপোনালোকক যেনে-তেনে জনাবলৈ জোৰ দি আছে।\n২০ এপ্ৰিল, ২০১৯; দিল্লীৰ ইন্দিৰা গান্ধী বিমান-বন্দৰৰ বিশিষ্ট যাত্ৰী জিৰণি-চ’ৰাত (ভি আই পি লাউঞ্জ) অজলা-ককাই বহি আছিল, হাতত এপিয়লা চাহ। “লে’ট এয়াৰৱেজ” নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটোৰ বিমানবিলাক বাতিল হোৱা মাত্ৰ দুদিন হৈছে, সেই এয়াৰৱেজৰ যাত্ৰীসকলৰ ভীষণ কষ্ট হৈছে। বহুতেই বেছি দাম দি অন্য বিমান প্ৰতিষ্ঠানৰ টিকট কাটিছে। অজলা-ককাইৰো কাটাৰৰ ড’হালৈ যাব লগা বিমানখন চাৰিঘণ্টা পলমকৈহে উৰিব, গতিকে চাহ-স্বেণ্ডুৱিছ্ খাই ইফালে-সিফালে মানুহবোৰ নিৰীক্ষণ কৰি আছে।\nহঠাৎ দেখিলে বিশিষ্ট যাত্ৰী জিৰণি-চ’ৰাৰ চুক এটাৰ পিনে থকা মেজ এখনৰ নিকটত থকা মাচিয়াত (চোফা) বহি চিনাকি চিনাকি লগা দুজন বিশিষ্ট ব্যক্তি কিবা গহীন আলোচনাত ব্যস্ত। অজলা-ককাইদেৱে এই ভাৰস্তৰ আৰু বিদেশৰো কিমানযে বিশিষ্ট ব্যক্তিক চিনি পায় সেয়া আমাৰ দৰে সাধাৰণ মানুহৰ কল্পনাৰো অতীত। তেওঁক চিনি নাপালেও তেওঁ বহতকে চিনি পায়। চুকৰ ফালে বহি থকা দুজনৰ এগৰাকী আছিল “ৰঙা-মছলা এয়াৰলাইনছ”ৰ মালিক বিপৰ্য্যয় সিং আৰু আনজন “আন্তঃনীলা এয়াৰলাইনছ”ৰ মালিক গৰুড় ভাটিয়া। দুয়োজন বৰ্তমান ভাৰতবৰ্ষৰ আকাশ-ভ্ৰমণৰ সৰ্বেসৰ্বা। “লে’ট এয়াৰৱেজ” ডুবাৰ দুদিন পিছতে দুই প্ৰতিদ্বন্দ্বীয়েনো কি কথা পাতিছে, তাকো বিমান-বন্দৰত বহি, সেয়া স্বাভাবিকতে কৌতূহলৰ বিষয়। অইন বহুতে যে মানুহ দুজনক চিনি পোৱা নাছিল সেয়া সহজে অনুমান কৰিব পাৰি কাৰণ দুয়ো অতি সাধাৰণ বেশভূষাত আছিল। হয়তো সংবাদ-সেৱীৰ প্ৰখৰ দৃষ্টিৰপৰা আঁতৰি থাকিবলৈয়ে দুয়ো তেনেকৈ আহি বহিছিল। পিছে আমাৰ অজলা-ককাইৰ শেনচকুৱা দৃষ্টিত দুয়ো ধৰা পৰিল। যদিও আনৰ কথা মনে মনে শুনাটো সিমান এটা ভাল কথা নহয়, তথাপি অজলা-ককাইয়ে কিবা গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘটনাৰ উমান কিজানি পায়েই সেই ভাবি তেওঁলোকৰ পিছফালৰ খালী মেজ এখনৰ কাষত কহি কাণ উনাই থাকিল।\nবিপৰ্য্যয় – বন্ধু গৰুড়, এই লে’ট এয়াৰৱেজো ডুবিলহে। সৌ কিছুবছৰ আগতে মাছৰোকা এয়াৰলাইনছ ডুবিছিল। মোৰ ভয় হৈছে। বিমান-সেৱা উদ্যোগত কি বা শনি লাগিল ?\nগৰুড় – ভাই বিপৰ্য্যয়, মাছৰোকা এয়াৰলাইনছ তাৰ মালিক সম্ৰাট কালিয়াৰ উল্টা-পুল্টা কামৰ বাবে ডুবিছিল। ক’ৰ পইচা ক’ত লগাইছিল পাত্তা নাই। বিমান চালকক দিবলৈ পইচা নাছিল, সেইফালে আকৌ ফাই-ফাই গাড়ী চলোৱা দল কিনিলে। কেলেণ্ডাৰৰ আপীমখাৰ লগত ফটো উঠোঁতে উঠোঁতে সম্ৰাটৰ ভাল দিন উকলি নিজেই কেতিয়া পুৰণি কেলেণ্ডাৰত পৰিণত হ’ল গমেই নাপালে। পিছে আমাৰ ৰমেশ গুৱাল কিয় ডুবিল তাকেহে ভাবি আছোঁ।\nবিপৰ্য্যয় – ৰমেশেও ভালকৈ দেশৰ আকাশ চিনি পোৱাৰ আগতেই বিদেশৰ আকাশ দখল কৰিবলৈ গৈ এই অৱস্থা হ’ল। নিজৰ লগুণ গুঁথিবলৈ চুবুৰীয়াৰ সূতা বিচৰা পণ্ডিতৰ দশাই দশা হ’ল। সেয়ে লে’ট এয়াৰৱেজতো কেণা লাগিল।\nগৰুড় – তাকেহে, আমি কিবা কৰিব লাগিব যাতে আমি দুয়ো নুডুবোঁ। তোমাৰ কি ভাব ?\nবিপৰ্য্যয় – আমি মুঠতে নিজৰ নিজৰ চালন প্ৰণালীবোৰ কম খৰচী কৰিবলৈ যত্ন কৰিব লাগিব। যিমান পাৰি কম দামত টিকট দি থাকিব লাগিব। তেতিয়াহে এই দেশত মানুহ বিমানত উঠি থাকিব।\nগৰুড় – আৰু কিমান কম কৰিবাহে টিকট। এতিয়ালৈকে পানী-দুনি-চাহ-চ’কলেট সকলো দিয়া বন্ধ কৰি দিল্লী-গুৱাহাটীৰ টিকটৰ দাম ২৫০০ টকালৈ নমালোঁ, আৰু তললৈ কেনেকৈ নমাবা?\nবিপৰ্য্যয় – সেইটো হয়, কিন্তু তথাপি আমি চেষ্টা কৰি যাব লাগিব। এতিয়াৰ বিমানকেইখনতে আকাৰ নবঢ়োৱাকৈয়ে একে খৰচতে যাত্ৰীৰ আসন বৃদ্ধি কৰিব পাৰিব লাগিব। ভাবা বন্ধু, তোমাৰ চিন্তাদলক কামত লগোৱা। ময়ো মোৰ কেইজনক কিবা নতুন অভিনৱ ব্যৱস্থা ভাবি উলিয়াবলৈ কওঁ।\nএইখিনিতে অজলা-ককাইৰ ড’হা অভিমুখী বিমানৰ যাত্ৰীৰ বাবে পাৰপত্ৰ আৰু প্ৰব্ৰজন অনুজ্ঞা নিৰীক্ষণৰ বাবে সংকেত আহিল। ফলত অজলা-ককাইদেৱে দুই বিমান-সেৱাৰ সদাগৰৰ কথা শুনা সিমানতে সামৰিব লগা হ’ল। ককাইৰ মনত অৱশ্যে বিপৰ্য্যয় সিং আৰু গৰুড় ভাটিয়াৰ কথাবোৰ দোলা দি থাকিল, কি বা নতুন ব্যৱস্থা লয়। গুৱাহাটী-দিল্লীৰ টিকটৰ দাম কিজানি আৰু কম হয়েই, সেই ভাবি ককাইদেউৰ মুখত মিচিকীয়া হাঁহি এটাও বিৰিঙি উঠিল। তেওঁলোকে আৰুনো কি কথা পাতিলে সেয়া জানিবলৈ নোপোৱাৰ অশান্তি এটায়ো মনত ক্ৰিয়া কৰি থাকিল।\nঅজলা-ককাই ড’হা পালে আৰু পিছদিনাৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা এছিয়ান এথলেটিকছ চেম্পিয়নশ্যিপৰ সকলোবোৰ খেল উপভোগ কৰিলে। তেওঁৰ মুখ্য উদ্দেশ্য আছিল অসমকন্যা হিমাৰ প্ৰদৰ্শন ওচৰৰপৰা চোৱাৰ। পিছে দুৰ্ভাগ্যজনকভাৱে ৪০০ মিটাৰ দৌৰত হিমা আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈ পিছৰ দৌৰবোৰত ভাগ ল’ব নোৱাৰিলে। আমাৰ ককাইদেউ অলপ নিৰাশ হ’ল যদিও তেওঁৰ ক্ৰীড়াস্পৃহাত ই একো প্ৰভাৱ নেপেলালে। এপ্ৰিলৰ ২৫ তাৰিখে তেওঁ ভাৰতলৈ ঘূৰি আহিল।\nতাৰে ঠিক এমাহ পিছত অৰ্থাৎ মে’ৰ ২৫ তাৰিখে অজলা-ককাইদেৱে তেওঁৰ গোলাঘাটৰ ঘৰত আবেলি আৰামকৈ বহি টিভিত অসমৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষাত ষ্টেণ্ড কৰাসকলৰ সাক্ষাৎকাৰ চাই আছিল আৰু মাজে মাজে ৰিম’ট টিপি ৰাষ্ট্ৰীয় চেনেলত ভাবী প্ৰধান মন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীৰ ভাষণো শুনি আছিল। কি ভাল ছাত্ৰ-ছাত্ৰী, কি প্ৰধান মন্ত্ৰী কোনেও খেল-ধেমালিত দেশখন আগুৱাব লাগে, অ’লিম্পিকত ২০টা পদক পাব লাগে আদি বুলি এবাৰো ক’তো নোকোৱাৰ বাবে ককাইদেউ আকৌ অলপ নিৰাশ হ’ল। অৱশ্যে আগদিনা শেষ হোৱা ইণ্ডিয়া অ’পেন বক্সিঙত অসমৰ শিৱ থাপা, যমুনা বড়োই স্বৰ্ণপদক লাভ কৰা বাতৰিত উৎফুল্লিতও হ’ল। তেনেতে ককাইদেউৰ ফোনটো বাজি উঠিল।\nঅজলা-ককাই – হেল্লো, মই অজলাই কৈছোঁ। আপুনি কোনে কৈছে ?\nশুৱলা নাৰীকণ্ঠ – ছাৰ, মই “আন্তঃনীলা এয়াৰলাইনছ”ৰপৰা কৈছোঁ। আপুনি আমাৰ বিশিষ্ট সেৱা-যোগ্য অতিথি। এতিয়া আপোনালোকৰ কাৰণে আমি গুৱাহাটীৰপৰা দিল্লীলৈ ১৫০০ টকাতে বিমানেৰে যাব পৰা ব্যৱস্থা কৰিছোঁ।\nঅজলা-ককাই অবাক। মনতে ভাবিলে, “ৱাও, এমাহমান আগতে তহঁতৰ মালিকে আলোচনা কৰি থকা শুনিলোঁ যে কেনেকৈ টিকটৰ দাম কমাব পাৰে। এমাহতে ১০০০ টকা কমালি, কি কাণ্ড”।\nতথাপি নিজৰ আৱেগ দমন কৰি ককাইদেৱে সুধিলে – কেনেকৈ ?\nনাৰীকণ্ঠ – ছাৰ, আমাৰ প্ৰতিখন বিমানতে নতুনকৈ ৩৮খন আসনৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে। সেইকেইখন আসন বাছনি কৰিলে আপুনি ১৫০০ টকাত গুৱাহাটীৰপৰা দিল্লী পাবগৈ।\nঅজলা-ককাই – ৩৮খন আসন বঢ়াইছে, কিবা নতুন এয়াৰ-বাছ ওলাল নেকি ? আৰু এই আসনবোৰৰ দাম কিয় কম?\nনাৰীকণ্ঠ – মানে ছাৰ, নতুন এয়াৰ-বাছ আদি একো নহয়। পুৰণি বিমানবোৰতে আমি এই আসনকেইখন অভিনৱ উপায়েৰে মিলাই দিছোঁ। একৰপৰা বত্ৰিছ নম্বৰ শাৰীলৈ প্ৰতি শাৰীৰে ক’ৰিডৰত এটা এটাকৈ মুঠ ৩২টা , শৌচালয়ৰ কাষতো এটাকৈ মানে মুঠ ২টা আৰু আমাৰ পৰিচাৰিকাসকলৰ বাবে ৰখা আসনবোৰৰ কাষত আগফালে দুটা, পিছফালে দুটা অৰ্থাৎ সৰ্বমুঠ ৩৮টা মূঢ়া পাৰি দিম। এই মূঢ়াকেইটাত বহি যাব খোজা যাত্ৰীসকলে কমদামী টিকটত যাব পাৰিব।\nঅজলা-ককাই কিবাকৈহে মাচিয়া মানে চোফাৰপৰা বাগৰি নপৰিল। মূঢ়াত বহি বিমান যাত্ৰা। তথাপি নিজকে চম্ভালি ল’লে।\nঅজলা-ককাই – কিন্তু পেটী মানে বেল্ট মৰাটো কি হ’ব ?\nনাৰীকণ্ঠ (লাজ লাজ হাঁহি মাৰি) – ছাৰ, আমি তাৰ ব্যৱস্থাও কৰিছোঁ। চাইকেলৰ চকাৰ পাম যোৱা ফুটা টিউব একোডালেৰে সেই মূঢ়াকেইটা আৰু যাত্ৰীজনক কাষৰ আসনত বান্ধি দিয়া হ’ব। মুঠতে সুৰক্ষাৰ লগত অলপো আপোচ কৰা নহয়।\nঅজলা-ককাই – হে প্ৰভু, কাৰ বুদ্ধি এইবিলাক ?\nনাৰীকণ্ঠ – হে হে, আমাৰ গৰুড়ছাৰৰ বুদ্ধি এইবিলাক। ছাৰ, আশাকৰোঁ আপুনি অনতিপলমে আমাৰ এই অভিনৱ আৰু লাভজনক মূঢ়া-সেৱাৰ সুবিধা গ্ৰহণ কৰিব। আজিলৈ ইমানেই, আন্তঃনীলা এয়াৰলাইনছ সদায় ৰাইজৰ পক্ষত, ধন্যবাদ।\nফোনটো থৈ অজলা-ককাই ঠাইতে বহি ৰ’ল। ভাবিলে কি চমৎকাৰ, ইয়াতকৈ কমদামী বিমান-সেৱা কাৰো পক্ষে সম্ভৱ নহ’ব। মূঢ়া-ফুটা টিউব, উফ……………!!\nএঘণ্টামান পাছত আকৌ ফোনটো বাজি উঠিল।\nশুৱলা নাৰীকণ্ঠ – ছাৰ, মই “ৰঙা-মছলা এয়াৰলাইনছ”ৰপৰা কৈছোঁ। আপুনি আমাৰ বিশিষ্ট সেৱা-যোগ্য অতিথি। এতিয়া আপোনালোকৰ কাৰণে আমি গুৱাহাটীৰপৰা দিল্লীলৈ ১২০০ টকাতে বিমানেৰে যাব পৰা ব্যৱস্থা কৰিছোঁ।\nঅজলা-ককাই (খঙেৰে) – হেৰি এইখন কি পেংলাই কৰিছেহে। অলপ আগতে গৰুড় ভাটিয়াৰ “আন্তঃনীলা”ৰ পৰা ফোন কৰি মূঢ়াত বহি ফুটা টিউবৰ পেটী মাৰি ১৫০০ টকাত যোৱাৰ প্ৰস্তাৱ দিছে। আপোনালোকৰ ৰঙা-মছলাৰ মালিক বিপৰ্য্যয় সিঙে তাৰো তলত নিয়াৰ ব্যৱস্থা কেনেকৈ কৰিছেহে ? পীৰাত বহুৱাই নিব নেকি ?\nনাৰীকণ্ঠ – হে হে, আমাৰ বিপৰ্য্যয় ছাৰে পীৰাৰ কথা ভাবিছিল। পিছে সুৰক্ষা বিভাগে অনুমোদন নজনালে। সেয়েহে আমিও মূঢ়া-ফুটা টিউবেৰে ৩৮খন বৰ্দ্ধিত আসনৰ আঁচনিখনে আগ বঢ়াইছোঁ।\nঅজলা-ককাই – তেন্তে আপোনালোকে আৰু ৩০০ টকা কেনেকৈ কম কৰিছে ?\nনাৰীকণ্ঠ (লাজ লাজকৈ) – হে হে, আমাৰ বিমানৰ এই অভিনৱ আৰু অতি-লাভজনক আঁচনিৰ সুবিধা ল’বৰ বাবে আপুনি মূঢ়া আৰু চাইকেলৰ চকাৰ পাম যোৱা ফুটা টিউবটো\nনিজাকৈ লৈ আহিব লাগিব। আৰু যদিহে সেই মূঢ়া আৰু টিউবটো আমাৰ ৰঙা-মছলা এয়াৰলাইনছক দান দি যায়, তেতিয়া পিছৰবাৰৰ টিকটত আপুনি আৰু ১০০ টকা ৰেহাই পাব। ছাৰ, আজিলৈ ইমানেই, ৰঙা-মছলা এয়াৰলাইনছ সদায় সৰ্বহাৰা ৰাইজৰ পক্ষত, ধন্যবাদ।\nমনৰ শান্তি বিচাৰি অজলা-ককাই বৰ্তমান হিমালয়ত আছেগৈ। মোক ফোন কৰি কথাবোৰ ক’লে। পিছে পৰে তেখেতৰ অন্য খবৰবোৰ আপোনালোকক জনাই থাকিম।\n« বিড়ম্বনা – সুনীল দত্ত\nকুৰিবছৰৰ পাছত (মূল:অ’ হেনৰী) – অনুবাদ: নীলাক্ষি দেৱী ডেকা »\nইমান বিশুদ্ধ অসমীয়া লিখে, বিচুৰ্তিহে আৰু পাই।\nখুব ভাল লাগিল উচ্চজিৎ, আগলৈও এইখন প্লেটফৰ্মত তোমাৰ লেখা পঢ়িবলৈ পাই থাকিম বুলি আশা কৰিলো