बाइबिल छंद विषय पर: ड्रग्स -> अतिरिक्त\nদ্ৰাক্ষাৰসেৰে মতলীয়া নহব; কিয়নো তাত নষ্টামি আছে; কিন্তু পবিত্ৰ আত্মাৰে পৰিপূৰ্ণ হওক;\n এতিয়া মাংসৰ কাৰ্যবোৰ দৃশ্যমান৷ সেয়ে ব্যভিচাৰ, অশুচি কাৰ্য, লম্পট আচৰণ, মূৰ্তিপূজা, মায়াকৰ্ম্ম, নানা বিধ শত্ৰুতা, বিবাদ, ঈৰ্ষা, খং-ৰাগ, বিৰোধ বিভেদ, নানামত অসূয়া, মত্ততা, হিংসুক, মতলীয়া, মতলীয়া হৈ হাই-কাজিয়া কৰা, আৰু এইবোৰৰ নিচিনা আন আন অপৰাধ কৰ্ম; এই সকলো বিষয়ৰ ওপৰত মই যেনেকৈ পূৰ্বতে আপোনালোকক সাৱধান কৰি কৈছিলোঁ, তেনেকৈ এতিয়াও কৈছোঁ, যি সকলে এনে আচৰণ কৰে, তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যত অধিকাৰ নাপাব।\n১ পিতৰ 5:8\nসচেতন হওক, পৰ দি থাকক। আপোনালোকৰ শত্ৰু চয়তানে গুজৰি থকা সিংহৰ নিচিনাকৈ যি কোনো এজনকে গ্ৰাস কৰিবলৈ গোপনে উপায় বিচাৰি ফুৰিছে।\n১ কৰিন্থীয়া 5:11\nমই এতিয়া আপোনালোকলৈ লিখিছোঁ যে, খ্রীষ্টত ভাই বা ভনী বুলি পৰিচিত কোনো মানুহ যদি ব্যভিচাৰী, লুভীয়া, মূৰ্তিপূজক, নিন্দক, মতলীয়া, প্রৱঞ্চক হয়, তেনেহলে তেওঁৰে সৈতে আলাপ-ব্যৱহাৰ, এনে কি, খোৱা বোৱাও নকৰিব।\n১ তীমথিয় 5:23\nতুমি কেৱল পানী নাখাবা, কিন্তু তোমাৰ পেটৰ কাৰণে আৰু সঘনাই হৈ থকা অসুখৰ কাৰণে অলপ দ্ৰাক্ষাৰস পান কৰিবা।\nদ্ৰাক্ষাৰস নিন্দক, আৰু সুৰা দ্বন্দ্ব-কাজিয়া কৰা লোক; যি কোনোৱে সুৰা পান কৰি মতলীয়া হয়, তেওঁ জ্ঞানী নহয়।\nপ্ৰকাশিত বাক্য 21:8\nকিন্তু যি সকল ভয়াতুৰ, অবিশ্বাসী, ঘিণলগীয়া, নৰবধী, ব্যভীচাৰি, মায়াবী, মূৰ্তিপূজক আৰু সকলো মিছলীয়া সকলে জ্বলি থকা গন্ধক আৰু জুইৰ সৰোবৰত নিজ নিজ ভাগ পাব৷ সেয়াই দ্বিতীয় মৃত্যু।”\nপ্ৰকাশিত বাক্য 9:21\nতেওঁলোকে নৰ-বধ, মায়া কৰ্ম, ব্যভিচাৰ, চুৰ, সেইবোৰৰ পৰাও মন-পালটন নকৰিলে।\n১ পিতৰ 4:7\nকিন্তু সকলোৰে শেষ ওচৰ চাপিছে; এতেকে প্ৰাৰ্থনাৰ কাৰণে সুবোধ আৰু সচেতন হৈ থাকক;\nসকলো অধ্যৱসায়ৰ দ্বাৰাই তোমাৰ হৃদয়ক অধিক যত্নেৰে ৰক্ষা কৰা, কিয়নো তাৰ পৰাই জীৱন উৎপন্ন হয়।\n১ পিতৰ 1:13\nএতেকে মনৰ কঁকাল বান্ধক৷ আপোনাৰ চিন্তা শান্ত হওক৷ যীচু খ্ৰীষ্ট প্ৰকাশিত হোৱা কালত আপোনালোকলৈ যি অনুগ্ৰহ দিয়া হ’ব, সেই অনুগ্ৰহত সম্পূৰ্ণৰূপে ভাৰসা ৰাখক৷\nপ্ৰকাশিত বাক্য 18:23\nচাকিৰ পোহৰ তোমাৰ মাজত কেতিয়াও দেখা নাযাব৷ দৰা আৰু কন্যাৰ মাত তোমাৰ মাজত কেতিয়াও শুনা নাযাব, কিয়নো তোমাৰ সদাগৰ সকল পৃথিৱীৰ ৰাজকুমাৰ আছিল, আৰু তোমাৰ মায়াকৰ্ম্মৰ দ্বাৰাই সকলো জাতিবোৰ ভ্ৰান্ত হ’ল।\nতাতে তেওঁলোকে তেওঁক তিতাৰে মিহলি দ্ৰাক্ষাৰস পান কৰিবলৈ দিলে; কিন্তু তেওঁ তাক চেকি চাই পান কৰিবলৈ ইচ্ছা নকৰিলে।\n১ কৰিন্থীয়া 6:9-19\n যি সকলে অধর্ম আচৰণ কৰে তেওঁলোক যে ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ অধিকাৰী নহ’ব, সেই সেই বিষয়ে নাজানে নেকি? আপোনালোক ভ্ৰান্ত নহ’ব; যি সকল অনৈতিক যৌনাচাৰত ব্যভিচাৰী, অধৰ্মি, মূৰ্তিপূজক, পৰস্ত্ৰীগামী, পুৰুষ বেশ্যা, পুংমৈথুনী আদি অভ্যাসত লিপ্ত হয়, যি সকল চোৰ, লুভীয়া, মতলীয়া, পৰনিন্দাকাৰক আৰু প্রতাৰক, তেওঁলোক ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ অধিকাৰী নহ’ব। আপোনালোকো কোনো কোনো তেনেকুৱা লোক আছিল; কিন্তু এতিয়া আমাৰ প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্টৰ নামেৰে আৰু ঈশ্বৰৰ আত্মাৰে আপোনালোক ধৌত হ’ল, পবিত্ৰীকৃত হ’ল, আৰু ধাৰ্মিক বুলি গণিত হ’ল। “মোলৈ সকলো বিধান সন্মত”, কিন্তু সকলোৱেই হিতজনক নহয়। সকলো কৰিবলৈ মোৰ অধিকাৰ আছে, কিন্তু একোৰে মই দাস নহ’ম। “পেটৰ কাৰণেই আহাৰ; আহাৰৰ কাৰণেও পেট”; কিন্তু ঈশ্বৰে এই দুয়োকো লোপ কৰিব। তথাপি শৰীৰ ব্যভিচাৰৰ কাৰণে নহয়, প্ৰভুৰ কাৰণেহে আৰু প্রভুও শৰীৰৰ কাৰণেহে; ঈশ্বৰে নিজৰ শক্তিৰে প্ৰভুক তুলিলে আৰু আমাকো তুলিব। আপোনালোকৰ শৰীৰ যে, খ্ৰীষ্টৰ অঙ্গ-প্ৰত্যঙ্গ, ইয়াক আপোনালোকে নাজানে নে? তেনেহলে, খ্ৰীষ্টৰ অঙ্গ-প্ৰত্যঙ্গবোৰ লৈ, বেশ্যাৰ দেহৰ সৈতে যুক্ত কৰিব নে? এনে নহওক। যি জন বেশ্যাত আসক্ত লোক, তেওঁ তাইৰে সৈতে এক দেহ হয়, ইয়াক আপোনালোকে নাজানে নেকি? কিয়নো শাস্ত্রত আছে, “তেওঁলোক দুয়ো এক দেহ হ’ব”। কিন্তু যি জন প্ৰভুত আসক্ত লোক, তেওঁ তেৱেঁ সৈতে এক আত্মা হয়। ব্যভিচাৰৰ পৰা পলাওক। মানুহে যি পাপ কার্য কৰে, সেইবোৰ তেওঁৰ শৰীৰৰ বাহিৰত কৰে; কিন্তু যি কোনোৱে যৌনপাপ কৰে, তেওঁ নিজৰ শৰীৰৰ বিৰুদ্ধেই পাপ কৰে। আপোনালোকৰ শৰীৰ যে ঈশ্বৰৰ মন্দিৰ আৰু ঈশ্বৰৰ পৰা পোৱা পবিত্ৰ আত্মা যে আপোনালোকৰ অন্তৰত থাকে, ইয়াক আপোনালোকে নাজানে নে কি? আপোনালোক এতিয়া নিজৰ নহয়।\n১ থিচলনীকীয়া 5:6-8\n এই হেতুকে আহক, আমি আন লোকবোৰৰ নিচিনাকৈ টোপনিয়াই নাথাকি, পৰ দি আৰু সংযত হৈ থাকোহঁক। কিয়নো যি সকলে টোপনিয়াই, তেওঁলোকে ৰাতিহে টোপনিয়ায়; যি সকল মদ্যপায়ী, তেওঁলোক ৰাতিহে মাতাল হয়। কিন্তু আমি হলে দিনৰ সন্তান হোৱাত, আহক আমি সংযমী হওঁ; বিশ্বাস আৰু প্ৰেমৰ বুকুবৰি পিন্ধি, মূৰত পৰিত্রাণৰ আশাৰূপ নিশ্চয়তাৰ টকয়া পিন্ধোহঁক।\n১ কৰিন্থীয়া 10:13\nযি যি প্ৰলোভন মানুহবোৰৰ মাজলৈ আহে, সেইবোৰৰ বাহিৰে আন পৰীক্ষা আপোনালোকলৈ ঘটা নাই; কিন্তু ঈশ্বৰ বিশ্বাসী; তেওঁ আপোনালোকলৈ শক্তিৰ অতিৰিক্ত পৰীক্ষা ঘটিবলৈ নিদিব; কিন্তু আপোনালোকে যেন সহিব পাৰিব, তাৰ কাৰণে পৰীক্ষাৰ সৈতে সাৰিবলৈ তেওঁ উপায়ো কৰি দিব।\n কাৰ দুৰ্দশা আছে? কাৰ দুখ আছে? কোনে কাজিয়া কৰে? কোনে অভিযোগ কৰে? কোনে অকাৰণে মাৰ খায়? কাৰ চকু ৰঙা হয়? যিসকলে বহুদিন দ্ৰাক্ষাৰসত লিপ্ত থাকে, আৰু যিসকলে দ্ৰাক্ষাৰসৰ মিহলাবলৈ চেষ্টা কৰে। যেতিয়া দ্ৰাক্ষাৰস ৰঙা হৈ থাকে, পাত্ৰত দগমগায়, আৰু সহজে পেটলৈ যায়, তেতিয়া তালৈ দৃষ্টি নকৰিবা। শেষতে সেয়ে সাপৰ নিচিনাকৈ কামুৰিব, আৰু বিষাক্ত সাপৰ দৰে ইয়াৰ দংশন। তোমাৰ চকুৱে আচৰিত বস্তু দেখিব, আৰু তোমাৰ হৃদয়ে মন্দ কথা কব; প্রচণ্ড সমুদ্ৰৰ ওপৰত শোৱা জনৰ দৰে, বা জাহাজৰ মাজস্থলৰ ওপৰত শোৱা লোকৰ দৰে হবা; তুমি কবা, “তেওঁলোকে মোক মাৰিলে!” কিন্তু মই আঘাত পোৱা নাই, তেওঁলোকে মোক প্ৰহাৰ কৰিলে, কিন্তু মই অনুভব কৰা নাই। মই যেতিয়া সাৰ পাম? তেতিয়া মই পুনৰ দ্রাক্ষাৰস পান কৰিম।”\nচোৰে কেৱল চুৰ, বধ, আৰু বিনাশ কৰিবলৈহে আহে; কিন্তু মই হ’লে, তেওঁলোকে যেন জীৱন পায় আৰু তাকেই যেন প্ৰচুৰকৈ পায়, এই কাৰণে আহিলোঁ।\n১ থিচলনীকীয়া 5:6\nএই হেতুকে আহক, আমি আন লোকবোৰৰ নিচিনাকৈ টোপনিয়াই নাথাকি, পৰ দি আৰু সংযত হৈ থাকোহঁক।\n১ কৰিন্থীয়া 6:10\nযি সকল চোৰ, লুভীয়া, মতলীয়া, পৰনিন্দাকাৰক আৰু প্রতাৰক, তেওঁলোক ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ অধিকাৰী নহ’ব।\nআৰু দ্ৰাক্ষাৰসেৰে মতলীয়া নোহোৱালৈকে বহু ৰাতিলৈকে বহি থাকে তেওঁলোকৰ সন্তাপ হ’ব।\n অধ্যক্ষকৰ বাবে এয়ে প্ৰয়োজনীয়, যিহেতু তেওঁ ঈশ্বৰৰ লোক সকলৰ পৰিচাৰক; সেয়েহে, তেওঁ নিষ্কলংক হোৱা উচিত৷ তেওঁ অহংকাৰী, অলপতে ক্ৰোধী, মদপী, প্ৰহাৰক আৰু কুচ্ছিত, লাভ বিচৰা হব নালাগে৷ কিন্তু অতিথি সেৱক, সাধুক প্ৰেম কৰোঁতা, বিবেচক, ন্যায় কৰোঁতা, পবিত্ৰ আৰু আত্মসংযমী হ’ব লাগে৷\nতুমি তেখেত সকলক সোঁৱৰাবা; তেখেত সকলে যেন শাসনকৰ্তা আৰু ক্ষমতা পোৱা লোক সকলৰ বশীভুত হৈ তেওঁলোকৰ আজ্ঞা পালন কৰে, সকলো সৎকর্ম্মত যুগুত হয় থাকে, আৰু\nএই বাক্য আদিতে ঈশ্বৰে সৈতে আছিল।\nৰঙ্গৰস, মত্ততা, লম্পট আচৰণ, কামাভিলাষ, বিবাদ আৰু ঈৰ্ষা, এইবোৰ ত্যাগ কৰি, দিনৰ উপযুক্ত শিষ্টাচৰণ কৰোঁহক।\nকিন্তু মই কওঁ, আপোনালোকে আত্মাৰে চলক; তাতে কোনোমতে আপোনালোকে মাংসৰ অভিলাষ পুৰ নকৰিব।\n প্ৰত্যেক ব্যক্তিয়ে শাসনকৰ্তা সকলৰ বশীভূত হওক; কিয়নো ঈশ্বৰৰ পৰা নাহিলে, কোনোৱে কতৃত্ব নাপায়; আৰু যি যি আছে, সেইবোৰ ঈশ্বৰৰ দ্বাৰাই নিৰূপিত। এতেকে যি জনে সেই ক্ষমতাৰ প্ৰতিৰোধ কৰে, তেওঁ ঈশ্বৰৰ আজ্ঞাৰ প্ৰতিৰোধ কৰে; আৰু যি সকলে প্ৰতিৰোধ কৰে, তেওঁলোকে নিজেই নিজলৈ দণ্ডাজ্ঞা মাতি আনে।\n১ কৰিন্থীয়া 6:9-10\n যি সকলে অধর্ম আচৰণ কৰে তেওঁলোক যে ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ অধিকাৰী নহ’ব, সেই সেই বিষয়ে নাজানে নেকি? আপোনালোক ভ্ৰান্ত নহ’ব; যি সকল অনৈতিক যৌনাচাৰত ব্যভিচাৰী, অধৰ্মি, মূৰ্তিপূজক, পৰস্ত্ৰীগামী, পুৰুষ বেশ্যা, পুংমৈথুনী আদি অভ্যাসত লিপ্ত হয়, যি সকল চোৰ, লুভীয়া, মতলীয়া, পৰনিন্দাকাৰক আৰু প্রতাৰক, তেওঁলোক ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ অধিকাৰী নহ’ব।\n১ পিতৰ 5:10\nআপোনালোকে অলপ সময় দুখভোগ কৰাৰ পাছত, সকলো অনুগ্ৰহৰ ঈশ্ৱৰ, যি জনে অনন্ত গৌৰৱৰ বাবে আপোনালোকক খ্ৰীষ্টত আমন্ত্ৰণ কৰিছে, তেৱেঁই আপোনালোকক সিদ্ধ, সুস্থিৰ আৰু বলৱন্ত কৰিব।\nএতেকে আপোনালোকে যেন পবিত্ৰ আত্মাৰ শক্তিৰে আশাত উপচি পৰিব পাৰে, তাৰ বাবে আশাৰ আকৰ ঈশ্বৰে আপোনালোকক আৰু বিশ্বাস কৰাৰ সকলোকে আনন্দ আৰু শান্তিৰে পৰিপূৰ্ণ কৰক।\nধাৰ্মিক লোকে সহায়ৰ কাৰণে কাতৰোক্তি কৰিলে যিহোৱাই শুনে; যিহোৱাই সকলো সঙ্কটৰ পৰা তেওঁলোকক ৰক্ষা কৰে।


Clinzit in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Clinzit ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nClinzit ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Clinzit Price and Pack Size in Assamese - Clinzit ar mulya aaru pakor size\nClinzit ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Clinzit Benefits & Uses in Assamese- Clinzit ar laabh aaru byavaharsamuh\nClinzit ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Clinzit Dosage & How to Take in Assamese - Clinzit ar paali aaru xeya kenedore lobo\nClinzit ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Clinzit Side Effects in Assamese- Clinzit ar parshwakriyasamuh\nClinzit সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Clinzit Related Warnings in Assamese- Clinzit xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Clinzitৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Clinzit with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Clinzit ar gurutor kriya-pratikriya\nClinzit মতভেদসমূহ- Clinzit Contraindications in Assamese- Clinzit nishedhsamuh\nClinzit ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Clinzit in Assamese- Clinzit ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Clinzit ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Clinzit Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Clinzit kriya-pratikriya\nClinzit ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Clinzit Benefits & Uses in Assamese - Clinzit ar laabh aaru byavaharsamuh\nClinzit তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nClinzit ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Clinzit Dosage & How to Take in Assamese - Clinzit ar paali aaru xeya kenedore lobo\nClinzit-ৰ উপাদানসমূহ - Clinzit Active Ingredients in Assamese - Clinzit-ar upadaansamuh\nClinzit ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Clinzit Side Effects in Assamese - Clinzit ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Clinzit ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nClinzit সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Clinzit Related Warnings in Assamese - Clinzit xonkranta xatarkatabanisamuh\nClinzit-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nClinzit গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত গৰ্ভৱতী মহিলাই বহুতো অসুবিধাৰ সমুখীন হৈছে। গতিকে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে কোনোপধ্যেই গ্ৰহণ নকৰিব।\nClinzit-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nClinzit এ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। Clinzit গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত যদি আপুনি যদি অচিনাকি লক্ষণ দেখা পায়, তান্তে ইয়াক পুনৰ ব্যৱহাৰ নকৰিব আৰু আপোনাৰ চিকিতসকক লগে লগে কল কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকে আপোনাক সঠিক বিকল্পটো কব।\nবৃক্কত Clinzit কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nClinzitৰ বৃক্ক ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nযকৃতত Clinzit কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nClinzitৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে কলিজা ক প্ৰভাবিত কৰে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Clinzit ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ৰ বাবে Clinzit ক্ষতিকাৰক নহয়।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Clinzitৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Clinzit with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Clinzit ar gurutor kriya-pratikriya\nClinzit তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nClinzit মতভেদসমূহ - Clinzit Contraindications in Assamese - Clinzit nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Clinzit লোৱা অনুচিত যাতে -\nClinzit ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Clinzit in Assamese - Clinzit ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Clinzit-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Clinzit আসক্তি সৃষ্টি কাৰক বুলি কোনো সাক্ষ্য নাই।\nহয়, আপুনি আৰামত মেচিনেৰী চলাব পাৰে বা বাহন চলাব পাৰে, যিহেতু Clinzit লোৱাৰ পিছত ই আপোনাৰ টোপনি ভাৱ নানে।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Clinzit লওক।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Clinzit ব্যৱহৃত নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Clinzit ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Clinzit Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Clinzit kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Clinzitৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Clinzit লোৱাটো স্বাভাৱিক।\nমদ আৰু Clinzitৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nএই বিষয়ত এতিয়ালৈ কোনো গৱেষণা হোৱা নাই। সেয়ে Clinzitৰ সৈতে মদ্যাপন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভাৱক লৈ এতিয়ালৈ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে জনা হোৱা নাই।\nClinzit ৰ অনুকল্প - Substitutes for Clinzit in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Clinzit লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Clinzit ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Clinzit সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Clinzit ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Clinzit সেৱন কৰে?


প্ৰদূষণ সৃষ্টি কৰাৰ বাবে আম্বানীক গতোৱা হ'ল নেকি দুটাকৈ ব্লেক পান্থাৰ? মুখ্যমন্ত্ৰীৰ কাণ্ডত সৰ্বত্ৰে প্ৰতিক্ৰিয়া\nপ্ৰদূষণ সৃষ্টি কৰাৰ বাবে আম্বানীক গতোৱা হ’ল নেকি দুটাকৈ ব্লেক পান্থাৰ? মুখ্যমন্ত্ৰীৰ কাণ্ডত সৰ্বত্ৰে প্ৰতিক্ৰিয়া\nগুৱাহাটী , April 5, 2021 8:16 pm\nধৰি লওক আপুনি কাৰোবাক প্ৰশ্ন কৰিছে আপুনি কিয় অবিবাহিত? তেওঁৰ পৰা উত্তৰ আহিল নহয়, মই নিৰামিষভোজী।\nএই কথাৰ অৱতাৰণা আমি এনেই কৰা নাই। মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালেই এই কথাৰ অৱতাৰণা কৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছে। চ’ছিয়েল মেডিয়া এতিয়া এটা বিষয় লৈ তালফাল লাগিছে।\nৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ এটা টেলিভিছন চেনেল Times Nowত মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ এটা সাক্ষাৎকাৰত সাংবাদিকে চিধা প্ৰশ্ন আৰু মুখ্যমন্ত্ৰী সোণোৱালে দিয়ে সংগতিহীন উত্তৰ।\nসাংবাদিকৰ প্ৰশ্ন ‘কেনেকৈ অসম ৰাজ্যিক চিৰিয়াখানাৰ দুটাকৈ ঘোং আম্বানীৰ চিৰিয়াখানালৈ পঠিয়ালে? তথা আম্বানীৰ হাতত অসম চিৰিয়াখানা গতোৱা বুলি অভিযোগ উঠিছে, এই সন্দৰ্ভত আপুনি কি ক’ব।’\nমুখ্যমন্ত্ৰীৰ উত্তৰ ‘আমি প্ৰদুষণমুক্ত অসম গঢ় দিছো, কাজিৰঙাত পূৰ্বতকৈ বহু উন্নয়ন হৈছে, আমি ১০ কোটি নতুন নতুন উদ্ভিদ ৰোপন কৰিছো, জংঘলত জীৱ-জন্তুৰ সংখ্যা বাঢ়িছে।‘\nবাৰেপতি সাংবাদিকগৰাকীয়ে তেওঁক এই প্ৰশ্ন কৰি গ’ল যদিও মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীৰ পৰা এই সন্দৰ্ভত কোনোধৰণৰ উত্তৰ নাপালে সাংবাদিকৰগৰাকীয়ে। অৱশেষত সাংবাদিকৰ প্ৰশ্নক কংগ্ৰেছৰে ৰিজালে মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে।\n‘আপুনি কৰা প্ৰশ্নটো কংগ্ৰেছৰ প্ৰশ্ন। এইবোৰৰ কিছুমান নীতি নিয়ম থাকে। আমি জীৱ-জন্তুক সুৰক্ষা দিছো।\nইয়াক লৈ এতিয়া সৰ্বত্ৰে তুমুল প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি হৈছে। গৰম হৈ উঠিছে ফেচবুকৰ টাইমলাইন। ‘অসমখনক প্ৰদুষণমুক্ত কৰিবলৈ সোণোৱালে ঘোং দুটাক আম্বানীৰ চিৰিয়াখানালৈ পঠালে নেকি?’ সোণোৱালক লৈ ছ’চিয়েল মেডিয়াত এনেদৰেই উপলুঙা কৰিলে বিভিন্নজনে।\nসোণোৱালৰ কথাৰ পৰাই যেন আওপকীয়াকৈ হ’লেও এই কথা স্পষ্ট হৈ পৰিছে। মুখ্যমন্ত্ৰীৰ কাণ্ডক লৈ ক্ষোভ উজাৰিছে চিৰিয়াখানা সুৰক্ষা মঞ্চই। মুখ্যমন্ত্ৰীৰ এই কাণ্ডক ‘চৰম অসভ্যালি’ আখ্যা চিৰিয়াখানা সুৰক্ষা মঞ্চৰ’। ‘ঘোং দুটাই প্ৰদুষণমুক্ত অসম গঢ়াত বিঘিনি ঘটাইছিল নেকি?\nমঞ্চৰ মতে জাৰ্মানীৰ শাসক ‘হিটলাৰ’ৰ ভুমিকা ল’লে সৰ্বানন্দ সোণোৱালে। চিৰিয়াখানাক আম্বানীৰ হাতলৈ যোৱাত বুকু পাতি বাধা দিব চিৰিয়াখানা সুৰক্ষা মঞ্চই।\nইপিনে, ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদমাধ্যমত এই কাণ্ড সংঘটিত কৰি মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে সমগ্ৰ অসমবাসীক দেশবাসীৰ ওচৰত লজ্জানত কৰা বুলিও একাংশই চ’ছিয়েল মেডিয়াত কটাক্ষ কৰিছে।


মূৰৰ বিষৰ বিষয়ে আমি কিমান জানো? — Vikaspedia\nমূৰৰ বিষৰ কিছুমান অতি গতানুগতিক কাৰক\nঅধিক জটিলতালৈ নগৈ থোৰতে মূৰৰ বিষক দুটা গোটত ভগাব পাৰি:\nমাইগ্ৰেইনৰ উপশম ঘটাবলৈ ব্যৱহৃত ঔষধসমূহ হ’ল:\nমূৰৰ বিষৰ সঘনাই দৰৱ খোৱাসকলৈ এটি সতৰ্কবাণী:\nমূৰৰ বিষক কেতিয়া গুৰুতৰ (চিৰিয়াচ) বুলি গণ্য কৰিব?\nমূৰৰ বিষৰ কেইটিমান প্ৰাথমিক প্ৰতিবিধান:\n‘মূৰ থাকিলে মূৰৰ বিষ হ’বই’- কোনোবাই এনেকৈ ক’লে বা ভাবিলেও মূৰৰ বিষক নজনাকৈ অৱজ্ঞা কৰা মুঠেই সমিচীন নহয়৷ ‘সাধাৰণ’ বুলি ভৱা মূৰৰ বিষৰ অন্তৰালত কেতিয়াবা গুৰুতৰ ৰোগ লুকাই থাকিব পাৰে৷ কিশোৰৰ পৰা বৃদ্ধাৱস্থালৈ জাতি-ধৰ্ম, দেশ-কাল নিৰ্বিশেষে পুৰুষ-মহিলা উভয়ৰে কেতিয়াবা নহয় কেতিয়াবা মূৰৰ বিষ হয়েই৷ আমাৰ লাওখোলাটোৰ ভিতৰৰ সিংহ ভাগ আৱৰি আছে মগজুৱে৷ কিন্তু আমোদজনক ভাবে মগজুৰ কোনো বিষ অনুভৱ কৰিব পৰা কেন্দ্ৰ (Pain receptor) নাই৷ বিষ অনুভৱ কৰিব পৰা কেন্দ্ৰ থাকে মস্তিস্ক আৰু ডিঙিৰ মাংসপেশীত, মগজুৰ আৱৰণিত (মেনিঞ্জ), ফস্ক চেৰিব্ৰাইত, মস্তিস্কৰ পৰা ওলোৱা নাৰ্ভসমূহত, ৰক্তনলীসমূহত, কাণ-নাক-চকু-দাঁত-মুখত আৰু ব্ৰেইনষ্টেমত৷ এইবিলাকত থকা বিষৰ কেন্দ্ৰসমূহৰ মাধ্যমেৰে মানুহে মূৰৰ বিষ অনুভৱ কৰে৷ এই বিষ পাতল বা গভীৰ, মূৰতো হেঁচা মাৰি ধৰা ধৰণৰ বা ধপধপাই থকা বা ফাটো-ফাটো কৰা বা নানাধৰণৰ হ’ব পাৰে৷ চিকিৎসকসকলে দুশৰো অধিক প্ৰকাৰৰ মূৰৰ বিষৰ ৰোগীৰ সন্মুখীন হয়৷ ইয়াৰে কিছুমান নিৰীহ বা কম অপকাৰী, কিন্তু আন কিছুমান অতি বিপদৰ বাৰ্তাবাহক হ’ব পাৰে৷ সঘনাই হোৱা মূৰৰ বিষে ব্যক্তিজনৰ কাৰ্য্যদক্ষতা, পাৰস্পৰিক সম্বন্ধ আৰু সামাজিক জীৱনত বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে৷ এনেও হ’ব পাৰে যে তেওঁ শাৰীৰিক-মানসিকভাৱে ক্লান্ত হোৱাৰ উপৰিও হতাশাত (ডিপ্ৰেচন) ভুগিব পাৰে৷\nমূৰৰ বিষৰ কিছুমান অতি গতানুগতিক কাৰক এইবিলাক হ’ব পাৰে যেনে- শাৰীৰিক-মানসিক চাপ, নিদ্ৰাহীনতা, চকুৰ সমস্যা, দাঁতৰ অসুখ, চাইনাচৰ-নাক-কাণৰ সমস্যা, ভাইৰাচৰ সংক্ৰমণ, মদ্য-ধূম্ৰৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া, দৰৱৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া, আকস্মিক জলবায়ুৰ পৰিবৰ্তনৰ সন্মুখীন হোৱা, বৰ খৰখেদাকৈ শীতল পানীয় গ্ৰহণ কৰা, মস্তিষ্কৰ আঘাত আদি৷ মূৰৰ বিষৰ চিকিৎসাও সেয়ে কাৰণ বুজিহে কৰা সমিচীন৷\nবাৰে বাৰে হোৱা কিন্তু নিৰীহ, যাৰ অন্তৰ্নিহিত কোনো বিশেষ ৰোগ নাথাকে৷ ইয়াৰ উদাহৰণ হ’ল- মাইগ্ৰেইন, টেনচন হেডএক, ক্লাষ্টাৰ হেডএক৷ সঠিক কিদৰে এই ধৰণৰ মূৰৰ বিষ উৎপন্ন হয় তাক বিজ্ঞানীসকলে ঠাৱৰ কৰিব পৰা নাই, মাথোঁ অনুমানত কিছু ‘থিয়ৰি’ আগবঢ়াইছে৷ সাধাৰণতে ১৫ বছৰৰ পৰা ৪০ বছৰ বয়সত প্ৰাইমেৰী হেডএকৰ পোনপ্ৰথম আৰম্ভণি হয়৷\nযাৰ অন্তৰ্নিহিত কোনো ৰোগ বা পৰিঘটনা থাকে৷ ইয়াৰ উদাহৰণ হ’ল মস্তিস্কৰ আঘাত, ষ্ট্ৰ’ক, সংক্ৰমণ (এনকেফেলাইটিচ, মেনিনজাইটিচ), গ্লুকোমা, মগজুৰ টিউমাৰ, এঅ’ৰ্টিক এনিউৰিজম, টেম্পৰেল আৰ্টাৰাইটিচ আদি৷ অৱশ্যে চেকেণ্ডেৰী হেডএক সকলো সময়তে জটিল ৰোগৰ পৰিচায়ক নহ’বও পাৰে৷\nসাধাৰণতে মাইগ্ৰেইনত মূৰৰ সন্মুখ ভাগত নতুবা মূৰৰ এফালত ফাটি যাব খোজা যেন বা ধপ-ধপোৱা ধৰণৰ বিষ অনুভৱ হয়৷ বমি-ওকালিও অনুভৱ হয়৷ ৰোগীয়ে শব্দ আৰু পোহৰ সহ্য কৰিবলৈ কষ্ট অনুভৱ কৰে৷ কোনো কোনোজন ৰোগীয়ে অসুখ হোৱাৰ পূৰ্বানুমান কৰিব পাৰে- যাক Aura বুলি কোৱা হয়৷ মাইগ্ৰেইনে কামত ব্যাঘাত জন্মায় আৰু কেইবাঘণ্টাজুৰি চলি থাকে৷ কিশোৰ-কিশোৰী আৰু প্ৰাপ্তবয়স্ক সকলোৰে মাইগ্ৰেইন হ’ব পাৰে৷ পুৰুষৰ তুলনাত মহিলাই মাইগ্ৰেইনত বেছিকৈ ভোগা পৰিলক্ষিত হয়৷ মগজুৰ স্নায়ুৰ বিজুতিৰ ফলত মাইগ্ৰেইন হয় বুলি বিজ্ঞানীসকলে ভাবে৷\nবিষনাশক- এচপ্ৰিণ, আইব্ৰুপ্ৰফেন, পেৰাচিটামল, মেফেনেমিক এচিড, নেপ্ৰস্কেন, ইণ্ডোমিথাচিন আদি৷\nট্ৰিপ্নান আৰু আৰ্গোটামিন জাতীয় ঔষধে ৰক্তপ্ৰৱাহী নলীৰ সংকোচন ঘটাই বিষৰ উপশম ঘটায়৷\nবমিৰোধক দৰৱ- মেটক্লপামাইড, ডমপেৰিডন৷\nনাৰ্ক’টিক- পেথেডিন, মৰফিন, ফৰ্টৱিন আদি৷ সতৰ্ক নহ’লে এইবিলাকৰ ৰোগী অভ্যস্ত (Addict) হ’ব পাৰে৷\nষ্টেৰইড- ডেস্কামিথাচন, প্ৰেডনিচলন৷\nকেলচিয়াম চেনেল ব্লকাৰ\nবিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ মতে প্ৰতি কুৰিজনৰ ভিতৰত এজন ব্যক্তিয়ে টেনচন- হেডএকত ভোগে৷ গোটেই মূৰটো টানকৈ কিহবাই বান্ধি ৰাখিছে যেন ৰোগীয়ে অনুভৱ কৰে৷ ৰোগীৰ কামত ব্যাঘাত সৃষ্টি হয় আৰু কেই মিনিট মানৰ পৰা কেইবা ঘণ্টালৈ টেনচন হেডএক চলি থাকিব পাৰে৷ ডিহাইড্ৰেচন, মানসিক- শাৰীৰিক চাপ, অনাহাৰ, অনিদ্ৰা, অতিমাত্ৰা বিষনাষক দৰৱৰ ব্যৱহাৰ আদিৰ ফলত সচৰাচৰ টেনচন হেডএক হোৱা দেখা যায়৷ উল্লেখযোগ্য যে টেনচন হেডএকৰ তুলনাত মাইগ্ৰেইনত ভোগা ৰোগীৰ সংখ্যা কম৷\nঅতি কম সংখ্যক লোক এই প্ৰকাৰৰ মূৰৰ বিষত ভোগে৷ সাধাৰণতে এটা চকুৰ চৌদিশে তীব্ৰ বিষ অনুভৱ হয় আৰু একে সময়তে নাকৰ আৰু চকুৰ পানী আপোনা-আপুনি বয়, নাক সোপা মাৰি ধৰে, চকু ৰঙা পৰে৷ নিতৌ দিনটোৰ একে সময়তে ৩০ৰ পৰা ৯০মিনিট ধৰি এনে অৱস্থা চলি থাকে৷ কাচিৎ কোনোজন ৰোগীৰ দিনটোত একাধিকবাৰ এনে হয়৷ কিশোৰ অৱস্থাত আৰম্ভ হোৱা এই ৰোগ মধ্য বয়সলৈকে চলি থাকে৷ মাজে মাজে কেইবামাহো অসুখ নোহোৱা অৱস্থা একোটা অতিবাহিত হয়৷ কিছুমান পৰিয়ালত এই ৰোগ চলি থকালৈ চাই ক্লাষ্টাৰ হেডএকৰ সৈতে বংশগতিৰ সম্ভাৱনা নুই কৰিব নোৱাৰি৷ ৰোগী যন্ত্ৰণাকাতৰ হৈ অধৈৰ্য্য হৈ পৰে৷ বিষত অতিষ্ঠ হৈ নিজৰ মূৰটো পকীবেৰত খুন্দিয়াবৰ উপক্ৰম হয়৷ আনকি এনে কষ্ট খাই থকাতকৈ মৰি যোৱাই ভাল বুলিও কিছুমান ৰোগীয়ে ভাবে৷ মদ, চিগাৰেট, চকলেট, নাইট্ৰগ্লিচাৰিন দৰৱ আদিৰ ব্যৱহাৰ কৰোঁতাই ক্লাষ্টাৰ হেডএকত বেছিকৈ ভোগে৷ ক্লাষ্টাৰ হেডএকৰ চিকিৎসা আন মূৰৰ বিষৰ তুলনাত কঠিন৷ প্ৰেডনিচলন, আৰ্গটামিন আৰু লিথিয়াম ব্যৱহাৰ কৰি অসুখ প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰি৷ আনহাতে অক্সিজেন, ট্ৰিপ্টামাইন, লিগনকেইন এনাচথেটিক বেজীৰ দ্বাৰা ৰোগীক চিকিৎসা কৰা হয়৷\nমহিলাসকলৰ মূৰৰ বিষৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰায়বিলাকৰ হৰ্মনৰ প্ৰভাৱ পৰিলক্ষিত হয়৷ গৰ্ভাৱস্থা, ৰজোনিবৃতি (মেনুপ’জ) আৰু গৰ্ভনিৰোধক পিল খাই থকা মহিলাৰ মূৰৰ বিষ সহজে হোৱাৰ কাৰণ হ’ল হৰ্মনৰ প্ৰভাৱ৷\nবজাৰত উপলব্ধ মূৰৰ বিষৰ দৰৱৰ পৰা হ’ব পৰা পাৰ্শ্বক্ৰিয়া –এচপ্ৰিন, ডিচপ্ৰিন, এনাচিন, চেৰিডন\nগেষ্ট্ৰাইটিচ, পাকপ্ৰণালীৰ ৰক্তক্ষৰণ৷ শিশুৰ লিভাৰ আৰু মগজুৰ ক্ষতিসাধন কৰা ৰেই’জ চিনড্ৰম ৰোগ৷\nইফিড্ৰিন, কেফেইনবুকুৰ ধপধপনি, মানসিক অস্থিৰতা৷\nএণ্টি এলাৰ্জিক দৰৱমূৰ ঘূৰণি, নিদ্ৰা৷\nগতিকে যি কোনো দৰবেই চিকিৎসকৰ সৈতে পৰামৰ্শ কৰিহে সেৱন কৰাটো নিৰাপদ৷\nমূৰৰ বিষৰ ধৰণ (পেটাৰ্ণ) আগৰ তুলনাত সলনি হোৱা৷\nসময়ত অতিবাহিত হোৱা স্বত্বেও মূৰৰ বিষ নকমি বাঢ়ি যোৱা\nমস্তিষ্কৰ আঘাতৰ ফলত হোৱা মূৰৰ বিষ৷\nডিঙিৰ জঠৰতা, বমি, ওকালি, জ্বৰ, চকুৰ বিষ লগত থাকিলে৷\n২৪ঘণ্টা অতিবাহিত হোৱা মূৰৰ বিষ৷\nকেন্দ্ৰীয় স্নায়ুতন্ত্ৰৰ লগত জড়িত লক্ষণ থকিলে\n(যেনে স্মৃতিশক্তি লোপ পোৱা, ভ্ৰম, বাকশক্তিৰ বিজুতি, দৃষ্টিৰ বিজুতি, দুৰ্বলতা, পেৰালাইচিচ, অতিমাত্ৰা জ্বৰ আদি৷\nৰোগীৰ হিষ্ট্ৰী আৰু প্ৰাথমিক পৰীক্ষাৰ যোগেদি চিকিৎসকে এটি আভাস ঠাৱৰ কৰি মূৰৰ বিষৰ কাৰণ থিৰাং কৰাৰ উদ্দেশ্যে যাৱতীয় তেজ, প্ৰস্ৰাৱ, চেৰিব্ৰস্পাইনেল ফ্লোইড, এক্সৰে, ইচিজি, আলট্ৰাচাউণ্ড, চিটি-এমআৰআই স্কেন আদি পৰীক্ষাৰ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে৷\nধ্যান আৰু যোগৰ সহায়ত মানসিক চাপ কমাবৰ প্ৰয়াস কৰক৷\nনিজৰ খং, উত্তেজনা, দুশ্চিন্তা কোনো নিৰ্ভৰযোগ্য ব্যক্তিৰ সৈতে শ্বেয়াৰ কৰক৷\nনিতৌ সন্তুলিত আহাৰ আৰু পৰ্য্যাপ্ত পৰিমাণৰ পানী খাওক৷\nমদ্যপাণ, ধূম্ৰপাণ আৰু যি কোনো ৰাগিয়াল দৰৱ পৰিহাৰ কৰক৷\nএকে সময়তে নিতৌ ৭-৮ ঘণ্টা টোপনিওৱাৰ অভ্যাস কৰক৷\nনিয়মীয়া চকু পৰীক্ষা কৰাব৷\nম’বাইল আৰু কম্পিউটাৰৰ কামৰ মাজৰ পৰা চকু আৰু দেহক বিশ্ৰাম দিয়াৰ অভ্যাস গঢ়ি তোলক৷\nদৰৱৰ অতিমাত্ৰা সেৱন পৰিহাৰ কৰি চলক৷\nসুস্বাস্থ্যৰ বাবে অসমীয়া ঘৰুৱা বনৌষধি, শাক-পাত, থলুৱা খাদ্য মাজে মাজে গ্ৰহণ কৰক৷\nনিৰাশাবাদী নহ’ব, সদায় যোগাত্মক চিন্তা কৰক৷\nসুস্থ জীৱনশৈলী মানি চলক৷


নীতি শিক্ষা, সন্তান আৰু অভিভাৱক - TET Qualified Forum, Assam\nHome / নীতি শিক্ষা / সন্তান আৰু অভিভাৱক / নীতি শিক্ষা, সন্তান আৰু অভিভাৱক\nনীতি শিক্ষা, সন্তান আৰু অভিভাৱক\nJanuary 03, 2021 নীতি শিক্ষা, সন্তান আৰু অভিভাৱক\nনীতি শিক্ষা, সন্তান আৰু অভিভাৱকঃ\n✍বিন্দু কলিতা ৰাজবংশী\nসময়ৰ পৰিবৰ্তনক বাধা দি ৰাখিব পৰা শক্তি হয়তো কাৰোৰে হাতত নাই। সময়ৰ সতে খোজ মিলাই চলিবলৈ আমিবোৰো কৰবাত বাধ্য। তথাপিও মাজে মাজে মনটো বিষাদেৰে ভৰে। তীব্ৰ গতিত সময়ৰ পৰিবৰ্তনে যেন কিছুমান মধুৰ সময়ৰ প্ৰতিচ্ছবি সময়ৰ বুকুত জাহ নিয়ালে। হয়তো সেই সময় আৰু কেতিয়াও ঘুৰি নাহে।\nসময়ৰ পৰিবৰ্তনক বাধা দি ৰাখিব পৰা শক্তি হয়তো কাৰোৰে হাতত নাই। সময়ৰ সতে খোজ মিলাই চলিবলৈ আমিবোৰো কৰবাত বাধ্য। তথাপিও মাজে মাজে মনটো বিষাদেৰে ভৰে। তীব্ৰ গতিত সময়ৰ পৰিবৰ্তনে যেন কিছুমান মধুৰ সময়ৰ প্ৰতিচ্ছবি সময়ৰ বুকুত জাহ নিয়ালে। হয়তো সেই সময় আৰু কেতিয়াও ঘুৰি নাহে। বহুতেই অনুভৱ কৰি আহিছে, লিখিছেও পিয়নজনৰ পিঠিত কঢ়িয়াই অনা মৰম, ভালপোৱা, বিষাদ আৰু প্ৰেমৰ টোপোলাটোৰ সেই ছবিখন। পিয়নজনৰ কথা ভাৱি নষ্টালজিহৈ পৰিছো। মই আজি আৰু এটা কথা কব বিচাৰিছোঁ; দেখা পোৱা যায় যে নৱ-প্ৰজন্মৰ শিশুসকলকলৈ বৰ্তমানৰ পিতৃ-মাতৃয়ে আজি বিভিন্ন সমস্যাত ভূগিছে। এচাম কম বয়সীয়া ল’ৰা-ছোৱালীয়ে মোবাইলৰ প্ৰভাৱত পৰি এখন কদৰ্য জগতত সোমাই পৰিছে। তাৰ পৰা সিহঁতৰ নৈতিক চৰিত্ৰৰ স্খলন ঘটিছে, কথাই কথাই পিতৃ-মাতৃক ফাঁকি দিয়া, নিচা জাতীয় দ্ৰব্য সেৱন কৰা, উগ্ৰ মানসিকতা, অপৰাধ প্ৰৱণতাই মন মগজুত থিতাপি লৈছে। বহুক্ষেত্ৰত নিজেই দেখিছো, পৰামৰ্শদাতাৰ ওচৰলৈ নি ও কৃতকাৰ্য হব পৰা নাই বহু অভিভাৱক। ইয়াৰ বাবে কেৱল ল’ৰা-ছোৱালীহঁতকে দায়ী কৰা উচিত নে বাৰু? সঁচাকৈয়ে চিন্তনীয়। আজি মাত্ৰ কেইটামান বছৰ আগতে আমিও শিশু আছিলোঁ, সেইসময়ত পিতৃ-মাতৃসকলক শিশুসকলে ভয় কৰিছিল, সন্মান কৰিছিল। শিক্ষাগুৰুসকলক দেখিলে দূৰৈতে ভয়ত থৰহৰি কম্পমান হৈছিল। আমি ভুল কৰিব বা ফাঁকি দিব ভয় কৰিছিলোঁ, নকৰিমেই বা কিয়? আমাক মা-দেউতাই শিক্ষা দিছিল যম ৰজাৰ শাস্তিৰ কথাকৈ। এই সংসাৰত মাক-দেউতাকক মিছা ক’লে, বেয়া কাম কৰিলে কিদৰে নৰকত পৰিব লাগে তাকে কৈ, যমৰ দূতে কেনেকৈ ডাঙৰ ডাঙৰ কেৰাহিত তেল অউতলাই আমাক জাপি দিব, কেনেকৈ হুল জোং, ভঙা আইনাৰ বৃহ্ৎ গাঁতৰ ওপৰেৰে এডাল এৱা সূতাৰ সাঁকো বনাই তাৰ ওপৰেৰে খোজকঢ়াই পৰীক্ষা লব। আৰু আমি সেইবোৰ সঁচা বুলি মানিছিলো, ভয়ত পেপুৱা লাগিছিলো। মা-দেউতাক মিছা কোৱা, বেয়া কাম কৰাৰ কথা ভাৱিব নোৱাৰিছিলোঁ। “মিছা কথাৰ ঠেং ছুটি” এই প্ৰৱচনে আমাক বাৰুকৈয়ে প্ৰভাৱিত কৰিছিল। ক’ৰবাত লেঙেৰা মানুহ দেখিলে(যদিওবা মিছা কথা কোৱাৰ বাবে ভৰি ছুটি হোৱা নাই) সেই প্ৰৱচন ফাঁকিৰ সত্যতাক মানি লৈছিলোঁ। সন্ধিয়া হোৱাৰ লগেলগে মুকলি আকাশৰ তলত আইতা-ককাৰ সৈতে চোতালৰ মাজত মুক্তভাৱে সাধু শুনিছিলো। তৰাৰে ভৰা আকাশৰ তলত আইতাৰ সাধু শুনি শুনি টোপনি গৈছিলো। মুক্তভাৱে উশাহ লৈ নীতি-শিক্ষা লৈছিলো। আইতাই গোৱা নিচুকনি গীতৰ “কানেখোৱা” নামৰ চৰিত্ৰটোক কল্পনা কৰি এক অদ্ভুত অনুভুতিয়ে জোকাৰি গৈছিল মন-প্ৰাণ। দুৰ্ভাগ্যৰ কথা এয়ে যে নৱ-প্ৰজন্মৰ শিশুৱে আজি সেই সমূহ ছবি অথবা সেই পৰিৱেশৰ পৰা বঞ্চিত। জন্মৰ পিছত ডিঙি পোন হোৱাৰ পিছৰে পৰা পিতৃ-মাতৃয়ে মোবাইল হাতত তুলি দিয়ে। কবলৈ গ’লে এচাম অভিভাৱকে নৈতিক দ্বায়িত্বৰ পৰা অব্যাহতি লৈছে। অলপ জনা হোৱাৰে পৰা মোবাইলৰ পৃথিৱীখনত সোমাই সাধাৰণজ্ঞান খিনিৰ পৰা বঞ্চিত হৈছে।\nআমি এটা সময়ত স্কুললৈ গৈছিলো ৰেডিঅ’ৰ গীতিমালিকাৰ সুললিত কণ্ঠৰ গীতবোৰ পান কৰি। গাইছিলো ৰাভা, জ্যোতি অথবা ভূপেন্দ্ৰ সংগীত। আৰু আজিৰ সন্তানে গাইছে হনি সিঙৰ “চাৰ বটল ভোডকা, কাম মেৰা ৰোজ কা”, অভিভাৱকে নিজৰ সন্তানৰ এই প্ৰতিভা দেখি গৌৰৱত হাঁহিছে। আজি বহুতো অভিভাৱকে সন্তানক নীতিশিক্ষা দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত চৰম ভাৱে ব্যৰ্থ হৈছে। সন্তানৰ শিষ্টাচাৰৰ অভাৱত আনৰ সন্মুখত লজ্জিত হবলগীয়া পৰিস্থিতিৰ মুখামুখি হৈছে। এয়া এটি সাংঘাটিক বিপৰ্যয়ৰ কথা। এয়া সাৱধান হোৱাৰ সময়, অভিভাৱক সকল অধিক পৰিমানে দ্বায়িত্বশীল আৰু সংযমী হোৱাৰ সময়। নহলে অভিভাৱকৰ এনে ব্যৰ্থতাই ভয়াবহ ৰূপ লবলৈ বেছি দিন নালগিব।\nনীতি শিক্ষা, সন্তান আৰু অভিভাৱক Reviewed by Administrator on January 03, 2021 Rating: 5\nসন্তান আৰু অভিভাৱক\nPrakash January 3, 2021 at 7:12 PM\nসময়োপযোগী।। আশা কৰিছোঁ এনে লেখা আৰু অধিক পঢ়িব পাম


এজেকিয়েল 17 - पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (এজে 17)\nযিহোৱাৰ বাক্য মোৰ ওচৰলৈ আহিল আৰু ক’লে,\n“হে মনুষ্য সন্তান, তুমি ইস্ৰায়েল বংশৰ আগত এটা সাঁথৰ বাক্য প্ৰকাশ কৰা আৰু এটা দৃষ্টান্ত কোৱা।\nতুমি কোৱা, ‘প্ৰভু যিহোৱাই এই কথা কৈছে: “ডাঙৰ ডেউকা থকা আৰু ডেউকাত দীঘল পাখি থকা এটা ডাঙৰ ঈগল পক্ষীয়ে, আৰু যি নানা বৰণৰ পাখিৰে ভৰা, সি লিবানোনলৈ আহি এৰচ গছজোপাৰ ওপৰত আহি বহিল।\nসি সেই গছৰ আটাইতকৈ ওপৰত থকা আগডালদোখৰ ছিঙি বাণিজ্য দেশলৈ লৈ গ’ল। সি বেপাৰীসকলৰ নগৰত তাক ৰুই হ’ল।\nসি সেই দেশৰ মাজৰ গুটিবোৰৰ পৰা এটি গুটি লৈ উৰ্ব্বৰা মাটিত ৰুলে। সি বিজল সমূহৰ কাষত তাক থলে; সি বাইশী গছৰ দৰে তাক ৰুলে।\nতেতিয়া সেয়ে গজি বাঢ়ি, মাটিৰ তললৈ ব্যাপি যোৱা এক দ্ৰাক্ষালতা হ’ল। তাৰ ডালবোৰে সেই ঈগল পক্ষীৰ ফালে মুখ কৰিছিল আৰু শিপাবোৰ তাৰ তলত গজিছিল। সেয়ে এইদৰে দ্ৰাক্ষালতা হৈ ডালবোৰ উৎপন্ন হ’ল আৰু পোখাবোৰ মেলিলে।\nকিন্তু বহুত পাখি আৰু ডাঙৰ ডেউকা থকা আন এটা ঈগল পক্ষী আছিল। আৰু চোৱা! এই দ্ৰাক্ষালতাৰ শিপাবোৰে নিজকে সেই ঈগল পক্ষীটোৰ ফালে শিপা মেলিলে, আৰু যি ভেটিটোত ৰোৱা হৈছিল, সেই ঠাইৰ পৰা সি পানী দিবৰ বাবে তাৰ ফালে ডালবোৰ বিয়পি গ’ল।\nসেয়ে বহু জল সমূহৰ কাষত আৰু উৰ্ব্বৰা মাটিত তাক ৰোৱা হৈছিল। যাতে সেয়ে ডাল মেলিব আৰু ফল উৎপন্ন কৰি এখন উত্তম দ্ৰাক্ষালতা হ’ব’!”\nতুমি লোকসকলক কোৱা: ‘প্ৰভু যিহোৱাই এই কথা কৈছে: সেয়ে উন্নতি লাভ কৰিব নে? তেওঁ জানো তাৰ শিপাবোৰ উঘালি নল’ব নে বা তাৰ ফলবোৰ ছিঙি নল’ব নে যাতে তাৰ নতুনকৈ ওলোৱা আটাই পাতবোৰ শুকাই লেৰেলা হৈ পৰে? তাৰ শিপা উঘালিবলৈ অধিক বল কি আনকি অনেক মানুহ নালাগিব।\nসেই কাৰণে চোৱা! সেয়ে আকৌ ৰোৱাৰ পাছত তাৰ উন্নতি হ’ব নে? পূৱৰ বতাহ তাত লগা মাত্ৰে সেয়ে একেবাৰে শুকাই নাজাব নে? সেয়ে তাৰ গজা ভেটিতে সম্পূৰ্ণৰূপে শুকাই যাব’।”\nতাৰ পাছত যিহোৱাৰ বাক্য মোৰ ওচৰলৈ আহিল আৰু ক’লে,\n“তুমি সেই বিদ্ৰোহী বংশক কোৱা: ‘এইবোৰৰ অৰ্থ কি, সেই বিষয়ে তোমালোকে নাজানা নে? চোৱা! বাবিলৰ ৰজাই যিৰূচালেমলৈ আহি তাৰ ৰজাৰ সৈতে তাৰ বিষয়াসকলক ধৰি বাবিললৈ নিজৰ ঠাইলৈ লৈ আনিলে।\nতাৰ পাছত তেওঁ ৰাজবংশীয় এজনক ল’লে আৰু তেওঁৰ লগত এটি নিয়ম স্থাপন কৰিলে।\nৰাজ্যখন যেন সামান্য হয় আৰু নিজকে যেন বৰ বুলি নামানে আৰু তেওঁৰ নিয়মটি পালন কৰিলে হে দেশখন স্থিৰেৰে থাকিব পাৰিব, সেই কাৰণে তেওঁ দেশৰ বীৰ সকলক আঁটৰাই লৈ গ’ল।\nকিন্তু যিৰূচালেমৰ ৰজাই মিচৰীয়াসকলৰ পৰা ঘোঁৰা আৰু অনেক মানুহ পাবৰ কাৰণে মিচৰলৈ নিজ দূতবোৰক পঠিয়াই দিলে আৰু তেওঁৰ অহিতে বিদ্ৰোহ কৰিলে। তেওঁ উন্নতি লাভ কৰিব নে? এনে কৰ্ম কৰা জনে জানো ৰক্ষা পাব? তেওঁ যদি এই নিয়মটি ভাঙে, তেওঁ ৰক্ষা পাব নে?\nঅনেক লোকক বধ কৰিবলৈ হাদাম বান্ধা আৰু কোঁঠ সজা সময়ত, ফৰৌণেও তেওঁৰ পৰাক্ৰমী সৈন্য-সামন্ত আৰু মহাদলৰ সৈতে ৰণত তেওঁক ৰক্ষা কৰিবলৈ নোৱাৰিব।\nকিয়নো ৰজাই নিয়মটি ভাঙি শপতটো তুচ্ছ কৰিলে; চোৱা, তেওঁ হাতযোৰ কৰি শপত লোৱাৰ পাছতো, এই আটাই কাৰ্য কৰিলে; তেওঁ ৰক্ষা নাপাব।\nএই কাৰণে ‘প্ৰভু যিহোৱাই এই কথা কৈছে - ‘মোৰ জীৱনৰ শপত, মোৰ শপত আৰু তেওঁ ভঙা মোৰ নিয়মটিৰ তুচ্ছ কৰা নাছিল নে? এই কাৰণে তেওঁ পাবলগীয়া শাস্তি মই তেওঁৰ ওপৰত ফলিওৱাম।\nমই তেওঁৰ ওপৰত মোৰ জাল মেলিম আৰু তেওঁ মোৰ ফান্দত ধৰা পৰিব। তেতিয়া মই তেওঁক বাবিললৈ নি তেওঁ মোৰ অহিতে কৰা তেওঁৰ অপৰাধৰ কাৰণে সেই ঠাইত তেওঁৰ ওপৰত গোচৰ কৰিম।\nতেতিয়া তেওঁৰ সকলো দলৰ আটাই আশ্রয়প্রাৰ্থী সকল তৰোৱালত মৰা পৰিব আৰু অৱশিষ্ট থকা সকলোকে চাৰিওফালে বায়ুত উড়ুৱাই নিয়া হ’ব; তেতিয়া মই যিহোৱায়েই যে এই কথা ক’লোঁ, সেই বিষয়ে তোমালোকে জানিবা।”\nপ্ৰভু যিহোৱাই এই কথা কৈছে: “ময়েই এৰচ গছজোপাৰ ওখত থকা আগডোখৰৰ এটা ডাল লৈ তাক ৰোম; এনে কি, সকলোতকৈ ওপৰত থকা তাৰ পোখাবোৰৰ মাজৰ পৰাই মই এটি পোখা ছিঙি এখন ওখ আৰু উন্নত পৰ্ব্বতত ৰোম!\nইস্ৰায়েলৰ ওখ পৰ্ব্বতখনতেই মই তাক ৰুম; তেতিয়া সি ডাল মেলিব আৰু ফল ধৰি এজোপা উত্তম এৰচ গছ হ’ব; যাতে সকলো বিধৰ চৰাইয়ে তাৰ তলত বাস কৰিব আৰু তাৰ ডালবোৰৰ ছাঁত সিহঁতে বাস কৰিব।\nতেতিয়া মই যে যিহোৱা সেই বিষয়ে পথাৰত থকা সকলো গছবোৰে জানিব। মই ওখ গছজোপা চাপৰ, চাপৰ গছজোপা ওখ কৰোঁ; মই কেঁচাপতীয়া গছজোপা শুকান আৰু শুকান গছজোপা জকমকীয়া কৰোঁ! মই যিহোৱা; এই কথা ঘোষণা কৰিলোঁ আৰু ইয়াক সিদ্ধও কৰিলোঁ!”


বদলা পদ্ম আতা সত্ৰ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nবদলা পদ্ম আতা সত্ৰ\n(বদলা সত্ৰৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\n26°59′47″N 93°53′49″E / 26.99639°N 93.89694°E / 26.99639; 93.89694\nবদলা পদ্ম আতা\nবদলা পদ্ম আতা সত্ৰ লখিমপুৰ জিলাৰ নাৰায়ণপুৰ অৱস্থিত। মহাপুৰুষ মাধৱদেৱৰ শিষ্য বদলা পদ্ম আতাই ১৬৩৬ চনত এই সত্ৰখন স্থাপন কৰে। প্ৰবাদ আছে যে বদলা পদ্ম আতাই মাধৱদেৱৰ অধীনত উজনি অসমত বৈষ্ণৱ ধৰ্ম চোৱা চিতাৰ ভাৰ পাইছিল, তেখেতে জমদগ্নিৰ ভূমিত এই সত্ৰখন স্থাপন কৰিছিল। এসময়ত এই স্থান বৈষ্ণৱ ধৰ্ম চৰ্চাৰ মূখ্য কেন্দ্ৰ হৈ পৰিছিল। শংকৰ-মাধৱৰ মহাপ্ৰয়ানৰ পাছত বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰত বদলা পদ্ম আতাই গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল। সত্ৰ খন অনেক পুৰণি গ্ৰন্থৰ সংগ্ৰহেৰে সমৃদ্ধ। বদলা সত্ৰৰ লগতে আছে "ফুলনিথান"।\n2 নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মত গুৰুত্ব\n3 অৱস্থিতি আৰু সত্ৰৰ বৰ্ণনা\n4 মাধৱদেৱ কলাক্ষেত্ৰ\nমহাপুৰুষ শ্ৰী শ্ৰী মাধৱদেৱৰ গাৰ বদলেৰে তিতা চোমধৰৰ পুত্ৰ শ্ৰী বদলা পদ্ম আতাই বৰনদীৰ পৰা ব্ৰহ্মকুণ্ডলৈকে উজনিৰ ধৰ্মাচাৰ্যৰ দায়িত্ব পাইছিল। তেওঁ নাৰায়ণপুৰৰ পিঠিকটা মুকুণ্ডৰ ফুলনিবাৰীত শ্ৰীশ্ৰী ফুলনিথান আৰু জমদগ্নী ব্ৰাহ্মণৰ পৰা এটোলা সোণৰ বিনিময়ত কিনাভেটিত ১৬৩৬ চনত শ্ৰীশ্ৰী বদলা সত্ৰ স্থাপন কৰে।\nনৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মত গুৰুত্ব[সম্পাদনা কৰক]\nএই দুখন থানে এসময়ত বৰনাৰায়ণপুৰক কেন্দ্ৰ কৰি সমগ্ৰ উজনি অসমত নাম ধৰ্মৰ বাণী প্ৰচাৰৰ যোগেদি ধৰ্মসমাজক সমৃদ্ধ কৰি তুলিছিল। অসমৰ নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ মূল হোতা মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু তেৰাৰ প্ৰিয় শিষ্য মহাপুৰুষ শ্ৰীমাধৱদেৱৰ পাচতে যিসকল ধৰ্মাধিকাৰে নৱবৈষ্ণৱ আন্দোলনৰ বাঘজৰী হাতত লৈ অসমৰ ইমূৰৰ পৰা সিমূৰলৈ শংকৰ-মাধৱৰ কীৰ্তন ঘোষা নাম প্ৰসংগৰে ঝংকাৰিত কৰি তুলিছিল সেই অগ্ৰণীসকলৰ অন্যতম আছিল বৰনাৰায়ণপুৰৰ শ্ৰীশ্ৰী ফুলনিথান, শ্ৰীশ্ৰী বদলা সত্ৰ আৰু মাজুলীৰ কমলাবাৰী সত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠাতা শ্ৰীশ্ৰী বদলা পদ্ম আতা। "কথাগুৰু চৰিত" আৰু দীননাথ বেজবৰুৱাৰ "বৰচৰিত"ত এই দুই থানৰ সুন্দৰ বিৱৰণ আছে।\nঅৱস্থিতি আৰু সত্ৰৰ বৰ্ণনা[সম্পাদনা কৰক]\nনাৰায়ণপুৰ চহৰৰ এলেকাৰ কাষতে বহু বিঘা মাটিৰ নিজা মাটিৰ নিজা চৌহদত সত্ৰ আৰু থানখন অৱস্থিত। সত্ৰলৈ সোমাই যোৱা সোঁফালে খোলচোৱা পুখুৰী দেখা পোৱা যায়। আতাই সত্ৰৰ খোল চাবৰ বাবে এই পুখুৰীৰ কাষতে এঘৰ মানুহ বহুৱাইছিল সেইয়ে এই পুখুৰীৰ নাম খোলচোৱা পুখুৰী হয়।\nমাধৱদেৱ কলাক্ষেত্ৰ[সম্পাদনা কৰক]\nসত্ৰৰ বিশাল চৌহদৰ ভিতৰতে নিৰ্মাণ হ’ব লগা মাধৱদেৱ কলা ক্ষেত্ৰৰ বাবে সত্ৰই ইতিমধ্যে মাটি দান কৰিছে। আধাৰশিলা স্থাপন হৈ যোৱা কলাক্ষেত্ৰ খনৰ নিৰ্মাণৰ কাম বৰ্তমান চলি আছে[শীঘ্ৰেই পুৰণা হ’ব পৰা তথ্য]।\n↑ 1.0 1.1 1.2 শিৱ শৰ্মা. বাৰ বৈষ্ণৱৰ স্থান নাৰায়ণপুৰ আৰু মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱ সমন্বিতে ইয়াৰ সন্তসকল.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত সত্ৰ সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=বদলা_পদ্ম_আতা_সত্ৰ&oldid=146682"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশীঘ্ৰেই পুৰণা হ’ব পৰা তথ্যসমৃদ্ধ প্ৰবন্ধ\nএই পৃষ্ঠাখন ১৭ মাৰ্চ, ২০১৫ তাৰিখে ১৬:২২ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


মেদবহুলতাইও সুগম কৰিব পাৰে উপাৰ্জনৰ পথ… নিজকে আশীৰ্বাদ বুলি গ্ৰহণ কৰক | Asom Live 24\nমেদবহুলতাইও সুগম কৰিব পাৰে উপাৰ্জনৰ পথ… নিজকে আশীৰ্বাদ বুলি গ্ৰহণ কৰক\nশ্ৰীলংকাৰ পিছতে পাল পাকিস্তানৰ! ইয়াৰ পিছত পাল কোন কোন ৰাষ্ট্ৰৰ?\nবিবাহৰ উপহাৰ বিস্ফোৰণ, আহত ভতিজাসহ নৱবিবাহিত দৰা\nঅন্য যুৱকেৰে প্ৰেমিকাৰ বন্ধুত্ব! ব্লেডেৰ কাটি প্ৰেমিকাক হত্যা প্ৰেমিকৰ\nবুকুৰ ওপৰৰ অংশ উন্মুক্ত! লণ্ডনৰ ৰাজপথত এয়া কি কৰিলে অভিনেত্ৰী হিনাই?\nপঞ্চাশোৰ্ধৰ মহিলাৰ যৌনতা হ্ৰাস পাই নেকি? অধ্যয়নে কি কয়?\nভাৰতৰ কাষত থিয় দিলে চিৰবৈৰী চীনে! কিন্তু কিয় ভাৰতক সমৰ্থন চীনৰ?\nসাৱধান! জলপ্ৰপাতত ফটো তুলি থাকোতে ৫০ ফুট তললৈ পৰি মৃত্যু সুন্দৰী যুৱতী পৰ্যটকৰ\nযুৱতীলৈ মেছেজ যুৱকৰ! উলংগ কৰি গাঁৱত ঘূৰাই ঘূৰাই দিয়া হ’ল যুৱকক শাস্তি\nজাৰ্মান পৰ্যটকসহ এগৰাকী ব্ৰিটিছ ভূতত্ত্ববিদক মৃত্যুদণ্ড ইৰাকত, কিন্তু কিয়?\nin গুৱাহাটী, বিবিধ, বিশ্ব\nমেদবহুলতা বহুক্ষেত্ৰত ব্যক্তিৰ বাবে একপ্ৰকাৰ অভিশাপ বুলিয়ে ভৱা হয়৷ কিন্তু কেতিয়াবা ই পৰিণত হৈ পৰে আশীৰ্বাদলৈ৷ মেদবহুলতাও কাৰোবাৰ বাবে হ’ব পাৰে উপাৰ্জনৰ পথ৷ ব্যক্তিৰ বাবে উপাৰ্জনৰ পথ সুগম কৰে মেদবহুলতাই৷ শুনিবলৈ আচহুৱা যেন লাগিলেও এয়া সত্য৷ ২২৬ কিলো ওজনৰ এগৰাকী মহিলাই কেৱল মেদবহুলতাৰ বাবেই উপাৰ্জন কৰে মাহিলি ডেৰ লক্ষাধিক টকা৷\nপ্ৰকৃততে মহিলাগৰাকীয়ে মেদবহুলাৰ বাবে সৃষ্টি হোৱা সমস্যাবোৰ ৰেক’ৰ্ড কৰি ছ’চিয়েল মিডিয়াত আপলোড কৰে৷ ছ’চিয়েল মিডিয়াত জনপ্ৰিয় তেওঁৰ পোষ্ট৷ বৃহৎ সংখ্যক অনুৰাগীও আছে ডেনিয়েল বীৰ্ছ নামৰ মহিলাগৰাকীৰ৷ বৰ্তমান তেওঁ এগৰাকী ছ’চিয়েল ইনফ্লুয়েনচাৰ৷ সাধাৰণ দুৱাৰেৰে সৰকিব নোৱাৰে ডেনিয়েল ৷\nপ্ৰতিদিনে তেনেদৰে আৰু বহু সমস্যাৰ সৃষ্টি হয় মহিলাগৰাকীৰ৷ সেই সকলোবোৰ ছ’চিয়েন মিডিয়াত পোষ্ট কৰে৷ অনুৰাগীৰ অনুৰোধ মৰ্মে পোষ্ট কৰা প্ৰতিটো ভিডিঅ’ৰ বিনিময়ত তেওঁ লয় ৩০০-৮০০ টকা পৰ্যন্ত৷ প্ৰথমে অসুবিধাৰ সন্মুখীন হৈছিল যদিও সম্প্ৰতি নিজকে এনেদৰেই গ্ৰহণ কৰিছে ডেনিয়েল বীৰ্ছে৷\nTags: asom live 24assam live 24axom live 24danielle birchplus size womansocial media influencer\n১২৯ টা সন্তানৰ পিতৃ কোন এই জ’নছ? কেনেকৈ হ’ল ১২৯ টা সন্তানৰ পিতৃ তেওঁ?\nকবি প্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনে নিৰ্মাণ কৰিব অসমীয়া ছবি : ১৪ ফেব্ৰুৱাৰিত শুভ মহূৰত


ল'ৰা-ছোৱালীৰ ৰং-ঘৰীয়া খেল/চতুৰ্থ অংশ - ৱিকিউৎস\nল'ৰা-ছোৱালীৰ ৰং-ঘৰীয়া খেল/চতুৰ্থ অংশ\n4047ল'ৰা-ছোৱালীৰ ৰং-ঘৰীয়া খেলশশীচন্দ্ৰ বৰবৰুৱা১৮৪৯\n[ ৫৬ ] ভাও-খেল\n(১) জিৰাফৰ খোজ:-\nওপৰলৈ হাত তুলি, হাত ফিট্ ফিটীয়া কৰি ৰাখি, এখন হাতৰ বুঢ়া আঙুলি আন খন হাতেৰে খামোচ মাৰি ধৰি, আঠু নভঙাকৈ ভৰিৰ আঙুলিৰ ওপৰত বেঙা মেলি মেলি খোজ কাঢ়িব। ল’ৰাবোৰক মণ্ডলাকাৰত থিয় কৰাই ল’লে ভাল হয়। ইয়াত গোটেই শৰীৰৰ ব্যায়াম হয়।\n(২) শহাৰ খোজ:-\nল’ৰাবোৰ ভৰিৰ ওপৰত বহিব। হাত দুখন মূৰৰ দুফালে কাণ দুখনৰ ওপৰত ওপৰলৈ আঙুলি উলিয়াই, শহাৰ কাণৰ নিচিনা কৰি, ৰাখিব। আৰম্ভণৰ ইঙ্গিত দিলে শহাৰ কাণ দুখন লৰাই লৰাই ল’ৰাবোৰে জাপ মাৰিব। জাপ মাৰোঁতে কিলাকুটি দুটা আগলৈ পাছলৈ লৰাই থাকিব।\n(৩) পাৰ চৰাই উৰা:—\nহাত দুখন মেলি ল’ৰাবোৰে টুপ্-টুপ্ কৈ জাপ মাৰিব।\n(৪) ভূতৰ হুমুনিয়াহ:–\nহাত ওপৰলৈ মেলি দীঘলাই উশাহ টানি, তললৈ হাত নমাই আগলৈ হাওঁলি, “আ” উচ্চাৰণ কৰি উশাহ এৰিব।\n(৫) ভকতৰ ঈশ্বৰ নাম:-\n৪ নংৰ দৰেই হাতমেলি উশাহ লৈ, ”গড”, ”নাৰায়ণ”, বা ”আল্লা”\nবুলি উশাহ এৰিব। [ ৫৭ ]\n(৬) নৈৰ পৰা পানী খোৱা:—\nহাত দুখন কাজলি পাতি মুখলৈ তুলি আৰু তললৈ নমাই উঠা-বহা কৰিব।\n(৭) নাও বোৱা:—\nবঠা ধৰাৰ অনুকৰণ কৰি বুকুলৈ হাতৰ মুঠি তুলি তুলি, কিলাকুটি পাছলৈ হেঁচি নাও মৰাৰ অনুকৰণ কৰিব।\n(৮) (ক) আগ সাতোৰ:—\nআগলৈ হাত মাৰি আকৌ কঁকাললৈ আনি মেলা-সাঁতোৰৰ অনুকৰণ কৰিব।\n(খ) পাছ সাঁতোৰ:—\nপাছলৈ হাত তোলা ব্যায়াম কৰি কাষলতি তল চেপি চেপি আগলৈ হাত আনিব।\n(গ) শিলনিত খোজ কঢ়া:—\nএটা এটা ভৰিৰে দীঘল দীঘল কৈ অথালি-পথালি কৈ একোটাহঁত জাপ মাৰিব।\n(ঘ) বাম পানীত খোজ কঢ়া:—\nভৰি আঙুলি জোঙাকৈ বহুত ওপৰলৈ আঠু তুলি তুলি “মাৰ্চ্” কৰিব।\n(ঙ) বুৰ মৰা:-\nমূৰটো আগলৈ হাঁওলাই হাঁওলাই উঠা-বহা ব্যায়াম কৰিব।\nবিঃ দ্ৰঃ— ৭ নং আৰু ৮ নংৰ আটাই খিনি একেলগে গোটাই "নৈত গা ধোৱা” বুলি শাৰীৰিক ব্যায়ামৰ, গা-গৰম-কৰা ব্যায়ামৰ পৰা আৰম্ভ কৰি এটা পূৰ্ণ পাঠ তৈয়াৰি কৰি ল’ব পাৰি।\n(ক) ল’ৰাবোৰে নৈত গা ধুবলৈ বুলি এটা নিৰ্দিষ্ট চিনলৈ বা ঠাইলৈ লৰ মাৰিব। নৈ পাই ল’ৰাবোৰ নাও খেলাবৰ মন গ’ল। নাও বৰ ডাঙৰ। পাৰলৈ নাচে। পাৰৰ পৰা নাৱলৈ এআঠুৱা পানী। —(খ) ল’ৰাবোৰে এতিয়া বাম পানীত খোজ কাঢ়িব। আহি নাও পাই নাৱত সহিব। —(গ) এতিয়া ল’ৰাবোৰে কিবা এটা নৌকা-গীত গাই নাও বাব। নাও আহি এখন শিলনিত লাগিল। তাত নাও নেযায়। —(ঘ) ল’ৰাবোৰে এতিয়া শিলনিত খোজ কাঢ়িব। শিলনি পাৰ হৈ পালেহি আকৌ এটা দ সূঁতি। তাত নাও নাই। —(ঙ) এতিয়া ল’ৰাবোৰে মেলা সাঁতোৰ দিব। (প্ৰথমতে ইখন-সিখনকৈ (alternately) আৰু তাৰ পিছত দুয়ো হাত একেলগে। ক্ৰমাগত ব্যায়াম দিয়াৰ দৰে লেখ কৰিব। ) মেলা সাঁতোৰ দিওঁতে দিওঁতে যি ঠাইত উঠিব লাগিছিল তাৰ পৰা বহুত ভটীয়াই গ’ল। (চ) এতিয়া পাছ-সাঁতোৰ দি ল’ৰাবোৰ নিৰ্দিষ্ট স্থানলৈ আহিব। —(ছ) নিৰ্দিষ্ট স্থান পাই ল’ৰাবোৰ টিকা পেলাই বহিব আৰু “আ” বুলি উশাহ এৰি দীঘলাই উশাহ লোৱা ব্যায়াম কৰিব। এয়ে হ’ল জিৰণি লোৱা। —(জ) তাৰ পিছত ল’ৰাবোৰে থিয় হৈ ভৰি ধুব অৰ্থাৎ হাত দুখন ভৰি দুটাৰ ওপৰত ওপৰ-তল কৰি চলাই চলাই সন্মুখলৈ গা হাউলি কৰা ব্যায়াম\nকৰিব। ক্ৰমাগত ভাৱে দিব (ঝ) তাৰ পিছত ক্ৰমাগত ভাৱে বুৰ মাৰিব আৰু ঘৰলৈ লৰ দিব।\nএই পাঠটোত ৰং-ৰগৰ, গীত আৰু ব্যায়াম সকলো হ’ব।\n(৯) লাচিতৰ জয়-যাত্ৰা :—\n(১) শৰাইঘাটৰ যুদ্ধত জয়ী হৈ লাচিত বৰফুকন চেউনি আলিয়েদি সসৈন্যে ঘোঁৰাৰ পিঠিত, ৰংপুৰত স্বৰ্গদেৱক সেৱা জনাই ৰণৰ বা-বাতৰি দিবলৈ আহিছে;—\nল’ৰাবোৰে বহি লৈ আঠুত বাঁৱে-সোঁৱে ( alternate কৰি ) চাপৰি মাৰিব।\n(২) মুকলি পথাৰ পাইছেহি;–\nহাত দুখন খোলা পাতি লৈ চাপৰি মাৰিব।\n(৩) কদমত গৈছে;—\nহাত দুখন পিচলাই পিচলাই চাপৰি মৰিব।\n(৪) মিকিৰ পৰ্ব্বতত উঠিছে;\nলাহে লাহে আঠুত হাত মাৰিব।\n(৫) মিকিৰ পৰ্ব্বতৰ পৰা নামিছে;\n(৬) মুকলি পথাৰ আৰু কদম।\n(৭) কাকদোঙা দলঙ পাইছেহি;\nবুকুত হাত মাৰিব।\n(৮) মুকলি পথাৰ আৰু কদম।\n(৯) নামদাঙৰ শিলৰ সাঁকো;\nমাটিত হাত মাৰিব।\n(১০) জেৰেঙা পথাৰত।\n(১১) ৰাজধানীৰ ওচৰ পোৱাত তিৰোতাবোৰে উৰুলি\n(১২) ঘোঁৰা গৈ আছে।\n(১৩) আকে। উৰুলি।\n(১৪) ৰাইজে আলিবাটত তোৰণ তৰি সন্মান জনাইছে;—\nল’ৰাবোৰ দুশাৰী হৈ মুখা-মুখিকৈ বহি থকা অৱস্থাত কৰিলে লাঠীৰে তোৰণ তৰাব পাৰি। লৰাবোৰে ঠিয় হৈ দুয়োফালৰ পৰা লাঠীবোৰ মূৰে মূৰে লগাই দাঙি ধৰিলে এখন ডাঙৰ তোৰণ হৈ যাব। তোৰণাটো কৰি জয় লাচিতৰ জয় বুলি এটা জয়ধ্বনি দিব।\n(১৫) ঘোঁৰা অলপ আৰু গৈছে।\n(১৬) লাচিত ঘোঁৰাৰ পৰা নামিছে;—\nখৰ খৰকৈ আঠুত কেই চাপৰ মান মাৰিব।\n(১৭) স্বৰ্গদেৱক লাচিতে সেৱা জনাইছে-\nতিনিবাৰ মাটিত মূৰ লগাব।\n(১৮) লাচিতে ডা-ডাঙৰীয়াৰ লগত কাৰেঙত বহি আলোচনা কৰিছে;\nল’ৰাবোৰে যিমান হয় হায় কৰি চিঞৰ-বাখৰ কৰিব। শিক্ষকে সুহুৰি বজালেই বন্ধ হ’ব আৰু তিনিবাৰ জয়ধ্বনি দিব।\n(১৯) তাৰ পিছত লাচিতৰ সন্মানাৰ্থে ৰাজধানীত চিপাহীৰ “পেৰেড্” হৈছে;—\nতলত দিয়া গানটো গাই ল’ৰাবোৰে “মাৰ্চ” কৰিব ”মাৰ্ক-টাইম” কৰিব।\n‘ধন্য লাচিত ধন্য লাচিত\nশতেক ধন্য লাচিত বীৰ।\nধন্য অসম ধন্য অসম\nধন্য তোমাৰ উচ্চ শিৰ।\nশুদ্ধ তোমাৰ দেশৰ ভক্তি;\nৰূদ্ৰ তোমাৰ প্ৰাণৰ শক্তি;\nতপ্ত তোমাৰ শিৰৰ ৰক্ত\nধন্য লাচিত ফুকন বীৰ॥”\n(১০) ধুমুহাত গছ ভগা:—\n(১) লাহে লাহে বতাহ ৰৈছে; —লৰা বোৰে ওপৰলৈ হাত তুলি হালিব-জালিব; কঁকালৰ গুৰিৰ পৰা গা লৰাব।\n(২) ঠাল পাত ভাগিছে;—তলে ওপৰে জপিয়াই চাপৰি মাৰিব।\nলাহে লাহে বতাহ বোৱা আৰু ঠাল-পাঁত ভগাকে কেবা বাৰো দিব, যাতে হাতৰ আৰু কঁকালৰ যথেষ্ট ব্যায়াম হয়।\n(৩) ধুমুহা বৰকৈ আছিল আৰু গছবোৰ উঘাল খাই পৰিল; ল’ৰোবাৰে এফালে কাতি হৈ হাউলি পৰিব।\n⸻ [ ৬২ ]\nআৰু তিনটা নৌকা-সঙ্গীত।\n(১) মাৰিৰি ব’ঠা মাৰিবি ডাঁৰ॥\nধৰিবি গোৰখন বলেৰে গাৰ।\nলুইতৰ সোঁততে দিছোঁ ভেলা মেলি,\nনেজানো ক’তবা উঠিম পাৰ;\nঅ’ নাৱৰীয়া ভৰ দুপৰীয়া,\nবাৰিষাৰ বানকে কৰিবি সাৰ॥\nগাৰো ভাষাৰ (’বা বা নাওখন বা’ ৰ অনুবাদ]\n(২) চিচ’ নাংৰিংখ’\nচী খিং খামা জ’ল জ’ল;\nখাট্‌চায়ে খাট্‌চায়ে খাট্‌চায়ে খাট্‌চায়ে জাংগিদে' জুমাংচান্॥\n—কে’ ডবলিউ মমিন।\n(৩) হে’ৰ নাৱৰীয়া নয়ন ভৰি ভৰি চা।\nসন্মুখত সৌ উঠিছে নামিছে ৰূপহী সুতিৰে ধল;\nধলৰে বুকুতে পোহৰ জলে মলাই,\nটোৱে কৰে টল্ মল্॥\nঢৌ দেখি তোৰ হালে-জালে গা,\nইকৰা পাতেৰে নাওখনি বা;\nপখিলা পাখিৰে পাল তৰি লৈ\nপাৰি দি মাজলৈ যা।\nকলমৌ ঠাৰিৰে পেপাঁটি বজাই\nবনগীত এফাঁকি গা॥\nবিশেষকৈ ক,খ মানৰ শ্ৰেণীৰ ল’ৰাৰ কাৰণে উপযোগী তলত দুটা গীত দিয়া হল;—\n(১) কিয় পাছে পৰি থাকিবা লাহৰি\nপাহৰি দেহাৰে বল!\nৰণত জাপে দিয়া লাহে বান্ধি হিয়া\nসংসাৰ যুঁজৰে থল\nৰণৰে কুকুৰা কু-কু-কু কুউ,\nনহওঁ কপৌ কুলি ফেঁচা হুদু;\nৰণৰে কুকুৰা ৰণত পৰি মৰে\nনমৰে গঁড়ালৰ তল।\nআহক পালে পালে বনৰ হাতী,\nহাউম্ হাউম্ হাউম্ মাতি;\nআহক জাকে-জুমে হাতী বাঘে-ঘোঙে\nএকোলৈ নকৰো ডঁৰ॥ — মহন্ত।\nল’ৰাবোৰক মণ্ডলাকাৰত থিয় কৰাই দুদল কৰি ল’ব।\n১ নং দলে গাব — কিয়..............................বল।\n২ নং দলে গাব - ৰণত..............................বল।\n১ নং দলে ক’ব – ৰণৰে কুকুৰা,\n২ নং দলে ক’ব — কু-কু-কু কুউ,\n১ নং দলে ক’ব — নহওঁ কপৌ কুলি\n২ নং দলে ক’ব- ফেঁচা হুদু;\nদুয়ো দলে গাব — ৰণৰে..............................তল॥\n১ নং দলে ক’ব- আহক..............................হাঁতী\n২ নং দলে ক’ব-হাউম্...............................মাতি,\nদুয়ো দলে গাব — আহক............................ডঁৰ॥\nপ্ৰতি শাৰী অন্ততঃ দুবাৰ কৈ গাব। যিমান পাৰে ভাঙি দিবলৈ চাব।\n(২) বলিছে মলয়া বা ধীৰে ধীৰে\nবলিছে মলয়া বা।\nফুলে হালে-জালে পাতে হালে-জালে\nপখিলাৰ উঠিছে গা, ধীৰে ধীৰে\nফুলৰি ধানৰে পথাৰে পথাৰে\nঢৌ ঘূৰি ফুৰে চা,\nআহি বালিমাহী কয় হাঁহি হাঁহি\nদুহাতে চাপৰি বা, ধীৰে ধীৰে\nবলিছে মলয়া বা॥\nবলিছে……………বা—ওপৰলৈ হাত তুলি গা বোৰ হালি-জালি ঘূৰাব।\nফুলে……………পাতে-জালে—এখন এখন কৈ হাত আলফুলকৈ লৰাব।\nপখিলাৰ……………গা—হাত দুখন কাষলৈ মেলি কঁকালটো ঢৌৰ দৰে লৰাব।\nফুলৰি……………পথাৰে-আগলৈ বেঁকা হৈ পথাৰ দেখুৱাৰ দৰে হাত দুখন ইফালে সিফালে চলাব।\nঢৌ……………চা—লয়লাসত এটা সম্পূৰ্ণ ঘূৰণ দি ইটোৱে সিটোক চাব।\nআহি বালি মাহী— সোঁ ফালে ঘূৰি হাত দুখন আগলৈ ৪৫o মানত তুলি বালিমাহী চৰাইৰ নেজৰ দৰে মাৰি লয়লাসে ভৰি চলাব।\nকয় হঁহি হাঁহি— ভিতৰলৈ চাই আটাইবোৰে হাঁহিব।\nদুহাতে চাপৰি বা— চাপৰি মাৰিব।\n(গোটেই কাৰ্য্যটো মণ্ডলাকাৰত কৰিব)।\nবিঃ দ্ৰঃ –গ্ৰেম’ফনত থকা গোটেই গানটোৰ বাকী শাৰীখিনিৰ আৱশ্যক আৰু নাই; তেতিয়া ভঙ্গি জটিল হয়গৈ।\nশিক্ষকসকলে নিজ নিজ গাওঁ আৰু ঠাইবোৰৰ বিষয়ে বুৰঞ্জীমূলক ব্যায়াম-সঙ্গীত বা কবিতা ৰচি ল’ব পাৰিব। তলত নাজিৰা আৰু বকতাৰ ওচৰৰ মজলীয়া স্কলৰ শিক্ষক শ্ৰীযুত মুক্তনাথ মহন্ত\nদেৱে ৰচি লোৱা এটা গীতৰ নমুনা দিয়া হ’ল।\nকোৱাচোন প্ৰাণ সখি, বাহু দাঙ্গি বুকু তুলি\nনহওঁনে লাচিতৰ দেশৰ ল’ৰা ঐ।\nঅতীত কীৰ্ত্তিৰে ভৰা সেই অসমৰে ল’ৰা\nনহওঁনে কোৱাচোন প্ৰাণ সখি ঐ?\nপ্ৰতাপী আহোম আমি এই বকতাতে শাসি\nকঁপালো অসম দেশ প্ৰাণ সখি ঐ।\nমহাসতী জয়মতী ওপজা জনমভূমি\nনহয়নে আমি থকা ঠাইখনি ঐ,\nএই নাজিৰাৰে সেই বিক্ৰমী লাচিত বীৰে\nৰাখিলে দেশৰ মান প্ৰাণ সখি ঐ।\nশঙ্কৰে জনম ধৰি ভকতি প্ৰচাৰ কৰি\nসনাতন ধৰ্ম্ম সোঁত বোৱাইছিল ঐ?\nঅতীতৰ নাম লোৱা অতীতৰ গুণ গোৱা\nঅতীত সাৰথি কৰি আগ বাঢ়া ঐ\nমুখে মুখে লোৱা নাম অসম বিজয় গান\nবক বিজয়ৰ সোঁত প্ৰাণ সখি ঐ॥\nযোৰহাট নৰ্ম্মাল স্কুলৰ শক্ষক শ্ৰীযুত জয়ৰাম পাত্ৰদেৱে লিখি লোৱা এক ব্যায়াম সঙ্গীত।\nউঠ হেৰ, যুৱক, শক্তি-সাধক\nএৰি দে তন্দ্ৰা নিদ্ৰা ভাগৰ,\nগুপ্ত বাহুত তোৰ শক্তি সাধিবি\nমোহাৰি পেলাবি বিঘিনি পাথৰ।\nকম্পিত হ’ব পৰন-গগন\nশুনি ধ্বনি তোৰ সিংহ-গৰ্জ্জন\nতপ্ত ৰক্ত সিৰে সিৰে বৈ যক।\nবীৰ দৰ্পে বাহু তোৰ নাচক।\nএকে লেখকৰে কাঠী খেল গীত; —\nখেল কাঠী খেল, খেল কাঠী খেল;\nধূলি বালিৰ ঘৰ সাজি আমি পাতিম মেল॥\nঢোল পেঁপা খোল বাহী আমি মুখত গাওঁ॥\nআহ ভাই পাৰি ৰং\nমনত পাবি ৰং॥\nঅন্য এটি ড্ৰিল-সঙ্গীত\nআমি অসমীয়া নহওঁ দুখীয়া কিহৰ দুখীয়া হম।\nসকলো আছিল সকলো আছে নুশুনো নলওঁ গম॥\nশঙ্কৰে দিলে বিশুদ্ধ ধৰম লাচিতে বাহুত বল।\nসতী জয়মতী সতীত্ব তেজেই অসমী সতী প্ৰৱল॥\nবাজক ডবা বাজক শঙ্খ বাজক মৃদঙ্গ খোল।\nঅসম আকৌ উন্নতি পথত জয় আই অসম বোল॥\nঅসমীয়া জাতীয় সঙ্গীত।\nঅ’ মোৰ চিকুনী দেশ\nএনেখন শুৱলা এনেখন সুফলা\nপৃথিবীৰ কতো বিচাৰি জনমটো\nনোপোৱা কৰিলেও পাত॥\nশাৰিৰীক শিক্ষাত নৃত্যৰ স্থান।\nনৃত্য মানুহৰ প্ৰায় স্বভাৱগত। ই এক সজীৱ ভাষাৰ নিচিনা আৰু সকলো দেশতে মানৱ জাতিৰ সৃষ্টিৰ লগে লগে ইয়াৰ স্থিতি। দুখ-শোক, প্ৰেম-প্ৰীতি, ৰং-খং অহঙ্কাৰ অভিমান আদি সকলো ভাৱ নৃত্যৰে প্ৰকাশ কৰিব পাৰি। কোনে এক জাতিৰ এটা জাতীয় নৃত্যত সেই জাতিৰ জাতীয়তাৰ বহুত সমল পোৱা যায়।\nসভ্যতাৰ পোহৰ নোপোৱা প্ৰকৃতিৰ সন্তান সকলে স্বভাৱতে আদিৰে পৰা নৃত্য কৰি ৰং ৰগৰত বুৰ গৈ আহিছে, আৰু সভ্যতাৰ পোহৰ পোৱা সকলে, প্ৰাচ্য পাশ্চাত্যৰ সকলো দেশতে এই নৃত্যকলাৰ শৃঙ্খলা লগা চৰ্চ্চা কৰি জাতীয় কৃষ্টি ৰূপে পিছৰ পুৰুষলৈ থৈ গৈছে। দেহৰ সৌষ্ঠৱ সৌন্দৰ্য্য, গতিৰ লয়লাস আৰু স্বাস্থ্য বৃদ্ধি কৰা শিক্ষাৰ ই এক প্ৰধান অঙ্গ। গ্ৰীচ দেশত নৃত্য কৰিব নজনা মানুহক অকামিলা বুলি ধৰি ৰজা-ঘৰীয়া বিষয় বাবৰ পৰা বঞ্চিত কৰা হৈছিল। আমাৰ ভাৰততো ৰজা-ঘৰীয়া প্ৰজাঘৰীয়া আৰু নামঘৰীয়া আদি সকলো ক্ষেত্ৰতে নৃত্য চলি আহিছে। আমাৰ অসমৰ ভাওনাবোৰৰ নাচ এটা প্ৰধান অঙ্গ, আৰু সত্ৰবিলাকত পূৰ্ণ মাত্ৰাই ই চলি আছে।\nআমাৰ ”শ্ৰীহস্ত মুক্তাৱলী” পুথি নৃত্যৰ নানা ধৰণৰ মুদ্ৰা বা অঙ্গি-ভঙ্গিৰ বিস্তুত বিৱৰণ আছে। এই মুদ্ৰা বিলাকে গোটেই দেহত চালনা দিয়ে আৰু ব্যায়ামৰ দৰে নিয়মিত ৰূপে কৰিলে লয়লাস পূৰ্ণ, সুন্দৰ লনী শৰীৰ গঢ়ি তুলিব পাৰি।\nতলত বিশেষকৈ ছোৱালীৰ স্বাস্থ্য শিক্ষাৰ কাৰণে কেইটিমান উজু মুদ্ৰাৰ নমুনা দিয়া হ’ল। দুটা এটা মুদ্ৰা একেলগে গোটাই ১,২,৩ আদি লেখ কৰি ক্ৰমাগত দিলে যথেষ্ট পৰিচালনা হ’ব। মুদ্ৰা প্ৰকাশক কোনো গীত ৰচি বা বিচাৰি লৈ, গীতৰ তালত মিলাই ভঙিবোৰ দিলে আৰু অনুপম হৈ উঠে।\nকিছুমান সৰল মুদ্ৰা— বা হাতৰ চালনা\n(১) পতাক হস্ত:— সকলো অঙ্গুলি একেলগ কৰি পোন কৰি মেলি বুঢ়া আঙুলি অলপ কোঁচাব।\n(২) থল-পদ্ম হস্ত:— হাতৰ সকলো আঙুলি বিৰল কৰি মেলি গাৰ ফালে ঘূৰাব।\n(৩) পাদ্মকোষ হস্ত:— হাতৰ আঙুলি অলপ কোঁচাই বিৰল কৰিব।\n(৪) (ক) নমঃকাৰ:— পদ্মকোষ হস্ত দুয়োকো একেলগে লগাই পতাক হস্তেৰে মুখৰ ওচৰলৈ আনি শিৰ নত কৰিলে নমঃকাৰ হয়।\n(খ) পতাক হস্ত দুয়োকো বুঢ়া আঙুলি গেড়ুৱাৰ ওপৰত গেড়ৱা তুলি সকলো আঙুলি বিৰল কৰি ঘূৰালেও নমঃকাৰ হয়।\n(সূত্ৰধাৰী নাচ আদিত ইয়াক বিশেষকৈ পাব। )\n(৫) হংস মুখ হস্ত:- বুঢ়া, তৰ্জ্জনী আৰু মধ্যমা আঙুলিৰ আগ তিনটা টিপি ধৰি, বাকী দুই আঙুলিক পোন কৰি মেলি হাতৰ ঠাৰিটো ওপৰ মুৱাকৈ তুলি, হাতৰ গাঁঠি ভাঙি আঙুলি তলমুৱা কৰিলে হংস-মুখ হস্ত হ’ব। হাতৰ ঠাৰি কমকৈ ফুলাই এই মুদ্ৰা দিলে অন্য চৰাইকো বুজাব।\n(৬) হংসপক্ষ হস্ত:- বুঢ়া আঙুলিক কেঁকোৰা কৰি কেঞাক ওপৰলৈ তুলি মাজৰ তিনি আঙুলিক একেলগ কৰি আগলৈ মেলি লৰাব।\n(৭) ভ্ৰমৰ হস্ত:- বুঢ়া আঙুলিৰে মাজৰ আঙুলিৰ আগত ধৰি বাকী তিনি আঙুলি বিৰল কৰি ওপৰলৈ তুলিলে ভ্ৰমৰ হস্ত হয়।\n(৮) চলন্ত মধুকৰ হস্ত:- ভ্ৰমৰ হস্তৰ তৰ্জ্জনী আৰু অনামিকা কিছু কেঁচাই লৰালে চলন্ত মধুকৰ হস্ত হয়।\n(৯) মৃগশীৰ্ষ হস্ত:- বুঢ়া আঙুলি আৰু কেঞা আঙুলি ওখ কৰি মাজৰ তিনি আঙুলি মুঠি মাৰি ধৰিলে মৃগশীৰ্ষ হস্ত হয়।\n(১০) বংশী মুদ্ৰা:- মৃগশীৰ্ষ হস্ত দুয়োকে সোঁফালে মুখৰ ওপৰত তুলি, বাওঁ বুঢ়া আঙুলি ওঁঠত লগাই চকুৰে কেৰাহিকৈ চালে বংশীক আৰু বংশীবাদনক বুজায়।\n(১১) পানী:- পতাক হস্তৰ বুঢ়া আঙুলি অলপ নমাই তলুৱা অলপ কোঁচাই লৰালে পানীক বুজায়।\n(১২) ণুপুৰ:- পতাক হস্তক দুয়োকে ভৰিৰ আগত বৃত্তাকাৰে ঘূৰালে ণুপুৰক বুজায়।\n( ১৩ ) বন :— দুই পতাক হস্ত উবুৰি কৰি এপাষৰ পৰা আন পাবলৈ নিলে বন উপৰন আদিক বুজায়।\n( ১৪ ) পৰ্ব্বত :—পতাক দুষ্ট হস্তক পোন কৰি মূৰলৈ তুলি চকুৰে চালে পৰ্ব্বতক বুজায়।\n( ১৫ ) গছ :—পতাক হস্তক তলৰ পৰা ক্ৰমে ওপৰলৈ লৰাই নিলে গছক বুজায়।\n( ১৬ ) কোমল তৃণ :— পতাক হস্তক বহলাই মেলিলে কোমল তৃপক বুজায়।\n( ১৭ ) ঢৌ :– পতাক হস্ত দুয়োকে আগত হিন্দোল কৰিলে ঢৌক বুজায়।\n( ১৮ ) লতা :-—মাজৰ আঙুলিৰ আগত বুঢ়া আঙুলিৰে ধৰি বাকী আঙুলি মেলি তলৰ পৰা ওপৰলৈ কেকোৰাকৈ লৰাই তুলিলে লতাক বুজায়।\n( ১৯ ) মৎস্য :—সোঁ পতাক হস্তৰ পিঠিৰ ওপৰত বাওঁ পতাক হস্তক তুলি বুঢ়া আঙুলি মেলি বুঢ়া আঙুলি দুটা লৰালে মৎস্য, কুৰ্ম আদিক বুজায়।\n( ২০ ) জগত :—যদি বাম কন্ধৰ পৰা দক্ষিণ পতাক হস্তৰ দক্ষিণ কাষলৈ অনা হয়, তেতিয়া জগতক বুজায়।\nনৃত্য সমূহ :—\n(ক) পতাকা হস্ত ওপৰলৈ তুলি, কঁকালৰপৰা ওপৰ ভাগ কাষেদি পাছলৈ বেঁকা কৰি, ভৰি অগা-পিছাকৈ চলাই লয়লাস গতিৰে ভাগলৈ যাব। লেখ—১, ২, ১, ২ ইত্যাদি।\n( ইয়াত বিশেষকৈ কঁকাল আৰু বুকুৰ ব্যায়াম হয়, আৰু কুঁজা অৱস্থাৰ সংশোধক পৰিচালনা। )\n(খ) পতাকা হস্তেৰে সোঁৱে বাঁৱে চাই মৃদঙ্গ বজোৱাৰ ভঙ্গি দি সাধাৰণ খোজকঢ়াৰ দৰে লয়লাসত আগুৱাই থাকিব। লেখ— ১, ২, ১, ২ ইত্যাদি।\n( ইয়াত হাতৰ ঠাৰি, ডিঙি আৰু হাতৰ গাঁঠিৰ পৰিচালনা হয়। )\n(গ) ক নংৰ দৰে।\n(ঘ ) তাৰ পিছত ঠাইতে তালে-তালে ঘূৰি হাত ওপৰলৈ কৰি চাপৰি মাৰি মাৰি হাতৰ গাঁঠি ঘূৰাব। লেখ—সোঁৱে ৮ বা, বাঁৱে ৮ বাৰ।\n( ইয়াতো ঠাৰিৰ আৰু বাহুৰ পৰিচালনা হয়। )\n(ঙ) আকৌ ক নং দৰে।\n(চ ) থলপদ্ম-হস্ত মুখৰ গুৰিলৈ তুলি লয়লাসে ঘূৰাই ঠাইতে ৪ নংৰ দৰে সোঁৱে-বাৱে ঘূৰিব।\n( ইয়াতো আঙুলি আৰু হাতৰ ব্যায়াম হয়। )\n(ছ) ক নংৰ দৰে।\n(জ) চ নংৰ দৰে থল-পদ্ম-হস্ত ওপৰত ঘূৰাই দুবাৰ সোঁয়ে আৰু দুবাৰ বাঁৱে একান্তৰে ঘূৰি ঘূৰি উঠা-বহা কৰিব।\nলেখ—১, ২, ৩, ১, ২, ৩ ইত্যাদি।\n(ইয়াত শৰ্ব্বশৰীৰৰ চালনা হয়। )\n(ঝ) ক নংৰ দৰে।\n(ঞ) সোঁ ফালে লাহেকৈ অৰ্দ্ধ কোণীয়া আগুৱাই জাপ মাৰি, পদ্মকোষ হস্ত ঘূৰাই বাওঁ ফাললৈ আনি হংস-মুখ-বস্তু মুদ্ৰা দেখুৱাই এৰি দিয়াৰ লগে লগে সোঁ ভৰি আগেদি বাওঁ ফালে আনি বাওঁ ভৰিৰ ওপৰত থিয় দিব। লেখ—১, ২, ১, ২ ইত্যাদি।\n(ট) ক নংৰ দৰে শেষ কৰিব।\nগোটেই নাচটো মণ্ডলাকাৰত কৰিব। তলত দিয়া গীতটি বা ইয়াৰ নিচিনা অন্য গীত এই নাচত ব্যৱহাৰ কৰি পাৰিব ,—\nবালা :—এমন মোহন গোপী সৱে কৰে খেলা ”॥\nপদ : – স্বানন্দ মৃদঙ্গ ৰঙ্গে বজাৱত\nতাল কৰতাল ঠুকি।\nতাৰ চেৱ লৈয়া “ঘূৰিয়া ঘূৰিয়া”\nগোপিনী নাচে উৎসকি।\n“আনন্দে উৎসৱে নাচে চেৱে চেৱে\nসমস্ত গোপিনী জাক, "\nমানা ভঙ্গি-তায়ে চৰণ চলায়ে\nফুৰন্ত মণ্ডলি পাক।\nওপৰত দিয়া এই মুদ্ৰাবোৰৰ দুই বা ততোধিক লগ লগাই কঁকাল আৰু ভৰিৰ লাস্যৰ লগত মিলাই চালনা কৰিলে সুন্দৰ শাৰীৰিক ব্যায়াম হ’ব, দেহৰ সোঁৱ আৰু গতিৰ জয়লাস বৃদ্ধি হ'ব, দেহটি ল-নী হ’ব, ভিতৰ যন্ত্ৰৰ শক্তি বৃদ্ধি হ’ব আৰু স্বাস্থ্যই মোৰ বুলিব।\nশাৰীৰিক ব্যায়াম বা এই লৰাবোৰৰ চালনা কৰোতে মুখখন কেতিয়াও টেপি নধৰিব। মুখত হাঁহি বিৰিঙাই ৰাখিব লাগে। ইয়াৰ অন্যথা হ’লে গাল সোমাই যায়।\nগা ধুই উঠি চুলি আঁচোৰোতে বা অন্য কোনো সময়ত মাজে মাজে, মুখখন ঘনে ঘনে মেলা-জপা কৰি তাৰ পৰা ওপৰলৈ হাত চলাই গাল দুখন মোহাৰিলে মুখৰ সৌন্দৰ্য্য বৃদ্ধি হয়।\n[ ৭৫ ] [ ৭৬ ]\nDarpan Prakash Bhawan\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=ল%27ৰা-ছোৱালীৰ_ৰং-ঘৰীয়া_খেল/চতুৰ্থ_অংশ&oldid=13856"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ৯ জানুৱাৰী ২০১৯ তাৰিখে ১৯:২৩ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


সমীকৰণ-নীলাঞ্জনা মহন্ত – ফটাঢোল\n“কি হ’ল চালেনে? সব ঠিকে আছেনে?“\n“নিৰোগী, কৰ্মপটু, সুগায়ক, পঁচিশৰ পৰা পঁয়ত্ৰিশৰ ভিতৰত বিবাহ…”\nশছমাখন মচি মচি একেখিনি কথাকে দত্তই দুবাৰ পঢ়িলে৷\n“হাঁ?” – টাইপিষ্ট কনকে তেওঁৰ কাণতে চিঞৰি কোৱা কথাষাৰত তেওঁৰ হুঁচ আহিল৷\n“এই.. মানে বাকপটু, সুবক্তা, সাহসী, বুদ্ধিদীপ্ত, এইকেইটা থাকিলে ভাল আছিল।”\n“হৈ যাব৷ গাইপতি বাইশ টকাকে দিয়ক, ভৰাই দিম।”\nদত্ত মানুহজনে বৰ জুখি মাখিহে কথা কয়৷ ভাল চাকৰিয়ে কৰে৷ পিছে কথা কম কয় আৰু ক’বলগীয়া সময়তো মনে মনেই থাকে বেছিভাগ, সেয়েহে যিটো বাবত চাকৰিটো ঘটিছিল, তাতেই আছে, এবাৰো পদোন্নতি হোৱা নাই৷ কলেজত পঢ়ি থকা দিনৰেপৰা চাকৰিকালৰ কৰ্মচাৰীৰ মেল মিটিঙলৈকে নাইবা ঘৈণীয়েকৰ লগতেই হওক আজিলৈকে একে লগতে হয়তো মুঠ পাঁচটাতকৈ অধিক শব্দ একেবাৰতে কৈয়েই পোৱা নাই৷\nএনেকুৱা নহয় যে দত্তই কথা ক’ব নাজানে৷ বা ক’বলৈ নিশিকিলে বা নকৈছিল। সৰু হৈ থাকোঁতে বহুত কথা কৈছিল হেনো তেওঁ৷ নবছৰ বয়সতে স্কুলত হোৱা তৰ্ক প্ৰতিযোগিতাত ভাগ লৈছিল৷ পুৰস্কাৰো পাইছিল৷ হিন্দী চিনেমাৰ নানা পাটেকাৰৰ ডাইলগ সলসলীয়াকৈ মাতি শুনাব পাৰিছিল৷ তেনেতে খুব ভাল গণনা কৰিব জনা লোক এজন তেওঁলোকৰ গাঁৱলৈ বদলি হৈ আহে৷ দত্তৰ মাকৰ পুৰণা চিনাকি৷ তেওঁ হেনো ভাল সোঁৱৰণী অৰ্থাৎ জন্মপত্ৰিকা লিখিব জানে৷ সেয়ে অঞ্চলৰ সকলোৱে কোনোবা জন্ম হ’লে, সকাম বা পূজা পাৰ্বণ থাকিলে, নাইবা বিয়া বাৰু আনকি গৰু এজনী হেৰালেও তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈ মঙল চোৱা আৰম্ভ কৰিলে৷ দত্তৰ বাবেও এখন সোঁৱৰণী লিখি দিছিল, তেতিয়া তেওঁৰ বয়স দহবছৰমান হ’ব৷ নিজৰ সোঁৱৰণী হেনো নিজে চাব নেপায়৷ কিন্তু তেওঁৰ কৌতূহলী মনৰ জোৰত দেউতাকৰ গডৰেজত সামৰি থোৱা সোঁৱৰণীখন মনে মনে গৈ গোগ্ৰাসে পঢ়িলে৷ পঢ়ি কি বুজিলে তেওঁহে জানে৷ তাত লিখা এটা কথাই তেওঁক বৰ আচৰিত কৰিছিল, তেওঁ হেনো এসময়ত মিতভাষী আৰু শান্তিপ্ৰিয় লোক হ’বগৈ আৰু ফলত সকলোৰে প্ৰিয় হ’ব৷ আচৰিত, কাৰণ মাক দেউতাকে তেওঁক কথা বেছি কোৱাৰ কাৰণে কেইবাদিনো কৈছে চাই চিতি চলিবি বুলি৷ কোষ্ঠীৰ কথাটো তেখেতৰ কুমলীয়া মনটোত ইমানেই গভীৰকৈ সোমাল যে তেখেতে সেইদিনাৰপৰাই মিতভাষিতাৰ অভ্যাস কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰি দিলে৷ সকলো আচৰিত হৈছিল তেওঁৰ এই পৰিৱৰ্তনত৷ ইমান অঘাইটং ল’ৰাটোৱে কিয় কথা কমাই কোৱা হ’ল! ইফালে দেউতাক-মাকৰ সোঁৱৰণীখনৰ প্ৰতি, গণকজনৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা দুগুণ হৈছিল যিহেতু তাত থকা কথা ফলিয়াইছিল৷ আৰু এদিন কলেজ যোৱাৰ পৰলৈ দত্ত মানুহজন সঁচাকৈ বৰ শান্তশিষ্ট হৈ পৰিল৷ দত্তৰ লগতে ঘৰৰ মানুহৰ গভীৰ বিশ্বাস কোষ্ঠীত যি লিখা থাকে তাকে ফলিয়ায়৷\nকিন্তু দত্তৰ অনুভৱ তেওঁৰ কোষ্ঠীখনত সুতাৰ্কিক বুলি লিখা থকাহেঁতেন কিজানি তেওঁ এজন সুবক্তাই হ’লহেঁতেন আজি। যোৱাবছৰ আশা কৰা প্ৰমোচনটো বচে এইবাৰলৈ নহ’ব বোলোতে একো মাত নমতাকৈয়ে তেওঁ কিজানি ঘূৰি নাহিলহেঁতেন। কোম্পানীৰ কোটিটকীয়া প্ৰকল্পটোত তেওঁ দিনে ৰাতিয়ে কিমান লাগি দিছিল ফাইলবোৰ চালেই ওলাই পৰিবচোন! দহবছৰৰ আগতে আই. এ.এচ.ৰ সকলো পৰীক্ষা পাৰ হৈ ‘ভাইভা’ত কথা এটা ক’ব নোৱাৰি দিপ্ৰেচনত ভোগা মানুহ দত্ত৷ প্ৰথম প্ৰেমৰ সময়ত কথা ক’ব নাজানি বা নকৈ যেতিয়া মনৰ প্ৰেয়সীগৰাকী লগৰে এজনলৈ বিয়া হৈ গ’ল, ঘৰৰ মত অনুসৰি ছোৱালীক এদিনো লগ নকৰাকৈ বিয়া পতা সুপুত্ৰ হ’ল এই দত্ত৷\nদত্তৰ ল’ৰাটোৰ এবছৰৰ জন্মদিনত সেইদিনা আইতাকে কথাটো উনুকিয়ালেই, ল’ৰাটোৰো কোষ্ঠীখন কৰাব লাগে সোনকালে৷ কোনো কথা নকৈ যোৱা দুমাহৰ আগেয়ে ওচৰৰ শৰ্মাৰ তাতেই আহি কৰাইছেহি কণমানিটোৰ জন্মপত্ৰিকাখনো৷\nঅঞ্চলটোত শৰ্মাৰ গণনাৰ নাম আছে৷ সেই দত্তৰ সোঁৱৰণী লিখা গণকজনৰ দৰেই৷ শৰ্মাৰ ব্যৱসায় ভাল৷ বহুত গ্ৰাহক৷ আজিকালি বহুতে কোন কলেজত ল’ৰাক এডমিচন দিব, চায়েন্স নে কমাৰ্চ পঢ়িব, দিনবাৰ চোৱাবলেও শৰ্মাৰ তালৈ আহে৷ আঙুঠিও পোৱা যায় বিভিন্ন৷ দত্তই নিজেই আঠটা আঙুঠি পিন্ধি আছে বহুদিনৰেপৰা, তাৰে চাৰিটা শৰ্মাই দিয়া৷ ব্যৱসায়ৰ লগে লগে শৰ্মাই আধুনিক প্ৰযুক্তিৰো ব্যৱহাৰ কৰিছে৷\nশৰ্মাৰ কোষ্ঠীবোৰ আজিকালি ইলেক্ট্ৰনিক৷ টাইপিষ্ট কনকেও চাই মেলি দিব জনা হ’ল কি ৰঙৰ কাপোৰ কাৰ কাৰণে ভাল৷ কনকক দত্তই আগৰেপৰাই চিনি পায়৷ আজি সি ফাইনেল কপিটো লৈ যাবলে মাতোতে ৰাস্তাৰ পৰাই দত্তই প্ৰাৰ্থনা কৰি আহিছে তেওঁৰ ল’ৰাটোৰ কোষ্ঠীত ভাল ভাল কথা লিখা থাকে যেন৷ কনকেও কৈছে চাই দিব বুলি আৰু কৈছে কথা পাতিব৷\nকামখিনি হৈছেগৈ৷ কনকেও বেছি সময় লোৱা নাই৷ কাৰণ আৰু গ্ৰাহক ৰৈ আছে৷ বহুত ব্যস্ত সি৷\nঅৱশেষত ফাইনেল কপিটো প্ৰিণ্ট কৰি শৰ্মাৰ চহীৰে সৈতে ধুনীয়াকৈ আনি দত্তৰ হাতত দিলেহি৷ দত্তই পইচাটো দি ওলাই অহাৰ আগতে এবাৰ চকু ফুৰাই চালে৷ কনকে তেওঁ কোৱাৰ দৰেই এইখিনি কথা ভৰাই দিছে, “বাকপটু, সুবক্তা”৷ এটা মিচিকিয়া হাঁহি তেওঁৰ মুখত বিৰিঙি উঠিল৷\n« মূল: ঘোঁৰাবাগীৰ চালকজন, গল্পকাৰ : চিনক্লেইৰ লুইচ,ভাবানুবাদ- চিত্ৰলেখা দেৱী\nজীৱনৰ ৰং-ৰূপম ঠাকুৰীয়া »\nসাংঘাটিক । বিশ্বাস নে আত্মবিশ্বাসৰ কোষ্ঠী!! আৰু পঢ়িবলৈ পাম বুলি আশা কৰিছোঁ\nতহঁতক সেইকাৰনে চাবলৈ দিয়া নাছিলো । মনে মনে চালি যে !!! যি হওক ভাল লাগিল ।\nঅবাক্তেদ ৰচনাৱলী নীলাঞ্জনা


e-EPIC: চহৰ বা ৰাজ্য সলনি হ'লে কোনো নতুন ভোটাৰ পৰিচয় পত্ৰৰ প্ৰয়োজন নাই ! নিৰ্বাচন আয়োগে নতুন সুবিধা আৰম্ভ কৰিছে, সবিশেষ জানক ...– News18 assam\ne-EPIC: চহৰ বা ৰাজ্য সলনি হ'লে কোনো নতুন ভোটাৰ পৰিচয় পত্ৰৰ প্ৰয়োজন নাই ! নিৰ্বাচন আয়োগে নতুন সুবিধা আৰম্ভ কৰিছে, সবিশেষ জানক ...\nএকাদশ ৰাষ্ট্ৰীয় ভোটাৰ দিৱস উপলক্ষে নিৰ্বাচন আয়োগে ২৫ জানুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে সমগ্ৰ দেশতে ডিজিটেল ভোটাৰ পৰিচয় পত্ৰ বা ইলেক্ট্ৰনিক ইলেক্ট'ৰেল ফটো আইডি কাৰ্ড (e-EPIC) সুবিধা মুকলি কৰিছে। ভোটাৰ পৰিচয় পত্ৰৰ সুৰক্ষিত পিডিএফ সংস্কৰণহৈছে ই-ইপিআইচি।\nLast Updated : January 20, 2022, 09:20 IST\nএই বছৰ বহুতো ৰাজ্যত বিধানসভা নিৰ্বাচন (Assembly Elections 2022) অনুষ্ঠিত হ'ব। ভোট দিবলৈ আপোনাৰ সাধাৰণতে ভোটাৰ পৰিচয় পত্ৰ (Voter Id Card) থাকিব লাগিব। আপোনাৰ ভোটাৰ আইডি কাৰ্ড হেৰুৱালে চিন্তা নকৰিব। আপুনি মোবাইল বা কম্পিউটাৰযোগে ইয়াক সহজে ডাউনলোড কৰিব পাৰে (How to download voter id card)। ভোটাৰ আইডিবোৰ কেৱল তেওঁলোকৰ ভোট দানৰ বাবেই ব্যৱহাৰ কৰা নহয়, লগতে ঠিকনা প্ৰমাণ হিচাপে গুৰুত্বপূৰ্ণ নথিপত্ৰও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nএকাদশ ৰাষ্ট্ৰীয় ভোটাৰ দিৱস উপলক্ষে নিৰ্বাচন আয়োগে ২৫ জানুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে সমগ্ৰ দেশতে ডিজিটেল ভোটাৰ পৰিচয় পত্ৰ বা ইলেক্ট্ৰনিক ইলেক্ট'ৰেল ফটো আইডি কাৰ্ড (e-EPIC) সুবিধা মুকলি কৰিছে। ভোটাৰ পৰিচয় পত্ৰৰ সুৰক্ষিত পিডিএফ সংস্কৰণহৈছে ই-ইপিআইচি। আপুনি মোবাইল বা কম্পিউটাৰৰ সহায়ত ডাউনলোড কৰাৰ লগতে ডিজি লকাৰত ই-ইপিআইচি আপলোড বা প্ৰিণ্ট কৰিব পাৰে। আপুনি এই সহজ উপায়েৰে ই-ইপিআইচি ডাউনলোড কৰিব পাৰে।\nই-ইপিআইচি কেনেদৰে ডাউনলোড কৰিব\n-https://www.nvsp.in/ যাওক আৰু e-EPIC ডাউনলোড কৰক।\n- নতুন ব্যৱহাৰকাৰী হিচাপে লগইন/ৰেজিষ্টাৰ কৰক।\n- তাৰ পিছত e-EPIC ডাউনলোডত ক্লিক কৰাৰ পিছত EPIC নম্বৰ বা প্ৰপত্ৰ ৰেফাৰেন্স নম্বৰ প্ৰবিষ্ট কৰক।\n- পঞ্জীভুক্ত ম'বাইল নম্বৰলৈ প্ৰেৰণ কৰা অ'টিপি প্ৰমাণিত কৰক।\n-তাৰ পিছত ডাউনলোড e-EPIC ক্লিক কৰক।\nযদি মোবাইল নম্বৰটো ইৰোলৰ সৈতে পঞ্জীয়ন কৰা নহয়...\n- কেৱাইচি সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ ই-কেৱাইচিত ক্লিক কৰক।\n- তাৰ পিছত ফেচ লাইভনেছ ভেৰিফিকেচন পাছ কৰিব লাগিব।\n- কেৱাইচি সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ আপোনাৰ ম'বাইল নম্বৰ আপডেট কৰক।\n- এই প্ৰক্ৰিয়াটো সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত ই-ইপিআইচি ডাউনলোড কৰক।\nআনৰ বাবে সুবিধা সোনকালে উপলব্ধ হ'ব\nবৰ্তমান ই-ইপিআইচি ডাউনলোড সুবিধা নৱেম্বৰ ২০২০-ৰ পিছত এনএছভিপি ৰেকৰ্ডত মোবাইল নম্বৰ পঞ্জীভুক্ত থকা ভোটাৰসকলৰ বাবে উপলব্ধ। এই সুবিধাটো সোনকালেই আনৰ বাবে উপলব্ধ হ'ব।\nFirst published: January 20, 2022, 09:20 IST\nAssembly ElectionVoter Id Card


IPL 2022: অৱশেষত প্ৰথম জয়ৰ সোৱাদ লাভ কৰিলে CSKই ! মেক্সৱেলক বিদায় দি অধিনায়ক জাদেজাই দেখুৱালে ফায়াৰ চেলিব্ৰেশ্যন ...– News18 assam\nIPL 2022: অৱশেষত প্ৰথম জয়ৰ সোৱাদ লাভ কৰিলে CSKই ! মেক্সৱেলক বিদায় দি অধিনায়ক জাদেজাই দেখুৱালে ফায়াৰ চেলিব্ৰেশ্যন ...\nচেন্নাই চুপাৰ কিংছে (CSK) অৱশেষত আই পি এল ২০২২ ত বিজয়ৰ পথলৈ উভতি আহিছে। আই পি এল ২০২২ (IPL 2022)ৰ ২২ তম খেলখনত চিএছকেয়ে আৰচিবিক (RCB) ২৩ ৰাণত পৰাস্ত কৰে।\nLast Updated : April 12, 2022, 23:45 IST\nচেন্নাই চুপাৰ কিংছে (CSK) অৱশেষত আই পি এল ২০২২ ত বিজয়ৰ পথলৈ উভতি আহিছে। আই পি এল ২০২২ (IPL 2022)ৰ ২২ তম খেলখনত চিএছকেয়ে আৰচিবিক (RCB) ২৩ ৰাণত পৰাস্ত কৰে। ৫ খন খেলত এইটো দলটোৰ প্ৰথম জয়। তেওঁ আগতে খেলা চাৰিওখন খেলত পৰাজিত হৈছিল। খেলখনত চিএছকে প্ৰথমে বেট ধৰিছিল আৰু ৪ টা উইকেট হেৰুৱাই ২১৬ ৰাণৰ ভাল স্ক'ৰ সংগ্ৰহ কৰিছিল। ৰবীন উথাপ্পা আৰু শিৱম দুবেয়ে উজ্জ্বল অৰ্ধশতক অৰ্জন কৰে। একেলগে, দুয়োজনে ১৮৩ ৰাণ সংগ্ৰহ কৰে আৰু 17 টা ছয় মাৰে। ইয়াৰ প্ৰত্যুত্তৰত আৰচিবিয়ে ২০ অভাৰত ৯ টা উইকেট হেৰুৱাই মাত্ৰ ১৯৩ ৰাণহে সংগ্ৰহ কৰে।\nমঙলবাৰে প্ৰথমে বেটিং কৰি যেতিয়া চেন্নাই চুপাৰ কিংছে আৰচিবিৰ বিৰুদ্ধে বৃহৎ ৰাণ সংগ্ৰহ কৰিছিল, চেন্নাইৰ অনুৰাগীসকলৰ সুখৰ ঠিকনা নাছিল। অৱশ্যে, যেতিয়া ৰবীন্দ্ৰ জাদেজাই বলৰ দ্বাৰা গ্লেন মেক্সৱেলৰ উইকেট দখল কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁ আনন্দতে আত্মহাৰা হৈ পৰিছিল। এয়া কেৱল চেন্নাইৰ সমৰ্থকে নহয়, ৰবীন্দ্ৰ জাদেজাৰ সমৰ্থকসকলৰ বাবেও সুখবৰ। আৰ্ম বলেৰে জাদেজাই মেক্সৱেলক বোল্ড কৰিছিল।\nবলটো পৰাৰ লগে লগে, ই পিছলি গৈ ভিতৰলৈ সোমাই গ'ল। কোনো সন্দেহ নাই যে উইকেটৰ পিছফালে মহেন্দ্ৰ সিং ধোনীয়ে তেওঁক এই বলটো বল কৰিবলৈ আদেশ দিছিল। কিন্তু যিটোৱে চকুত পৰিছিল সেয়া হ'ল মেক্সৱেলক বল কৰি ৰবীন্দ্ৰ জাদেজাৰ ফায়াৰ উদযাপন। পুষ্পা চলচ্চিত্ৰখনৰ স্মৃতি ঘূৰি আহিছিল। তেওঁ আগতে খেলপথাৰত পুষ্পা উদযাপন কৰিছিল। তেওঁ আজি গুলী চলালে। আপুনি যিমানেই চাপত নহওক কিয়, জাদেজাৰ ভিতৰৰ চেলিব্ৰেশ্যন ধৰি ৰখাটো কঠিন।\nFirst published: April 12, 2022, 23:45 IST\nChennai super kingsIPL 2022RCB


woman-shares-how-she-earns-millions-by-farting-online-manju-b– News18 assam\nOMG News : আজৱ খবৰ! এইগৰাকী মহিলাই অনলাইনত পাদি উপাৰ্জন কৰিছে লাখ লাখ টকা, এবাৰত লয় ১৩০০০ টকা\nআজিকালি ছচিয়েল মিডিয়াত লুছ বটানিষ্ট (Lush Botanist) নামৰ এগৰাকী মহিলাৰ খুউব চৰ্চা হৈছে। এই মহিলাগৰাকীয়ে এক অতি অদ্ভুত কামৰ জৰিয়তে অনলাইনত লাখ লাখ টকা উপাৰ্জন কৰিছে । লুছে অনলাইনত বেয়া গোন্ধ (Fart) এৰি টকা ঘটিছে।\nLast Updated : August 27, 2021, 11:42 IST\nটকা ঘটাৰো যে কিমান অভিনৱ উপায় থাকিব পাৰে! সঁচাকৈ ধন উপাৰ্জন কৰাৰ বহুতো উপায় আছে। মানুহে আজিৰ সময়ত কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰি টকা উপাৰ্জন কৰে। অৱশ্যে, কিছুমান লোক আছে যিসকলে অদ্ভুত উপায়েৰে টকা উপাৰ্জন কৰে। এই মানুহবোৰে যি আচৰিত ধৰণে টকা উপাৰ্জন কৰে জানিলে স্তম্ভিত হ'ব লাগে। আজিকালি এই তালিকাত লুছ বটানিষ্ট (Lush Botanist) নামৰ এগৰাকী মহিলা চৰ্চাত আছে। লুছে যি কাম কৰি ধন ঘটিছে সেই কাম সকলোৱেই দিন-ৰাতি কৰি থাকে, কিন্তু তাকে কৰি ধন ঘটিব পাৰিছে কেৱল লুছ বটানিষ্টে। লুছে 'পাদি' (Farting) অনলাইনত বহুত টকা উপাৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। এতিয়া লুছে সামাজিক মাধ্যমত তেওঁৰ এই অদ্ভুত কামৰ বিষয়ে পোষ্ট কৰিছে।\nলুছে নিজকে ইণ্টাৰনেটত 'পাদ'ৰ ৰাণী (Fart Queen) বুলি কয়। তেওঁ কৈছে কেনেকৈ তেওঁ কেমেৰাৰ সন্মুখত পাদি টকা উপাৰ্জন কৰে। লুছে চেনেল-4ৰ এখন তথ্যচিত্ৰত তেওঁৰ বৃত্তিৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল। তেওঁ ইয়াকো কয় যে কেনেকৈ তেওঁ এই অদ্ভুত কামটো আৰম্ভ কৰিছিল। নিজৰ অভিজ্ঞতা শ্বেয়াৰ কৰি লুছে কয় যে এবাৰ তেওঁৰ এজন বন্ধুৱে তাইক অনলাইনত পাদিবলৈ কৈছিল আৰু সেই ভিডিঅ'টো মানুহে ইমানেই লাইক কৰিছিল যে এনে দাবীৰে কমেণ্ট বক্স ভৰি পৰিছিল। তাৰ পাছৰ পৰাই লুছে ইয়াক এক উপাৰ্জনৰ পথ ৰূপে বাছি লয়।\nলাখ লাখ উপাৰ্জন কৰে কেৱল পাদি\nC-4ক দিয়া এক সাক্ষাৎকাৰত লুছে কৈছিল যে তেওঁ এই কামৰ জৰিয়তে লাখ লাখ টকা উপাৰ্জন কৰিছে। এবাৰ এগৰাকী মহিলাই ১২৫০০ টকা দিছিল। লুছে কয় যে তেওঁৰ পাদৰ শব্দ হেনো মানুহে ভাল পায়। তেওঁক বিভিন্ন ভংগীমাত পাদিবলৈ দিয়াৰ প্ৰস্তাৱ পায়। লুছে মাইকটো খুব ওচৰত ৰাখে আৰু কেতিয়াবা ইমান ডাঙৰ শব্দ কৰে যে তেওঁৰ নিজৰ কাণতেই আঘাত কৰে।\nলুছে কয় যে অনলাইনত ইয়াৰ চাহিদা পূৰণ কৰিবলৈ তেওঁ নিজৰ আহাৰৰ বিশেষত্ব বজাই ৰাখিব লাগিব। তেওঁ বিশেষ খাদ্য খায় যাতে তাইৰ পেটত গেছ সৃষ্টি হয় আৰু বেছিকৈ পাদ ওলায়। অনলাইনত তেওঁৰ অনুৰাগীসকলে তেওঁক আচৰিতভাৱে পাদিবলৈ অনুৰোধ কৰে, যিটো পূৰণ কৰাৰ বিনিময়ত লুছে যথেষ্ট পৰিমাণৰ ধন আদায় কৰে।


সৰু ধেমালি বৰ ধেমালি - (জেহিৰুল হুছেইন) - মুক্ত চিন্তা\nসৰু ধেমালি বৰ ধেমালি - (জেহিৰুল হুছেইন)\n(“ৰাং কুকুৰৰ টুপী” গল্প সংকলনত প্রকাশিত, ২০০০ চন)\n“এক বাজি গ’ল, দুই বাজি গ’ল, বীণাপাণিৰ...” বাক্যটো শেষ নৌহওঁতেই যোগেশ্বৰৰ এটা পূৰ্ণহতীয়া চৰত তোলন দাস ওৰফে পেলু বালিৰ ওপৰত হামখুৰি খাই পৰিল । পেলুৰ ঠেং দুটাৰ ওচৰত থিয় হৈ হিন্দী চিনেমাৰ হিৰ’ৰ প’জত গাঠলু যোগেশ্বৰে সোঁহাতৰ তৰ্জনী আঙুলি জোকাৰি তাক নির্দেশ দিলে, “উঠ। আজি তোৰ মুখ ভাঙি গুৰা কৰিম”।\nপেলুৱে যোগেশ্বৰৰ মাৰ আগতেও খাইছে। কিন্তু আজিৰ দৰে তাৰ এই হিংস্র ভয়ংকৰ ৰূপ পেলুৱে কোনোদিন দেখা নাই। যোগেশ্বৰৰ ভয়ত তাৰ মুখ বিবৰ্ণ হ’ল। অসুৰটোৱে তাক বোধহয় আজি শেষ কৰি পেলাব। বালিত কিছু দূৰ চুঁচৰি গৈ সি যোগেশ্বৰক অনুনয়-বিনয় কৰিবলৈ ধৰিলে, “আৰু নেমাৰিবি, অ’ বায়ন। এই কাণত ধৰিছো চা। সিহঁতে মোক আগেয়ে জোকাই লৈছিল গুণেহে মই কৈছিলো।”\nহুটা মাতেৰে যোগেশ্বৰ গৰজি উঠিল, “কি বুলি জোকাইছিল তোক?”\nপেলুৱে ছোৱালীৰ দলটোলৈ আঙুলিয়াই ক’লে, “সেইকেইজনীয়ে মোক ছোৱালীৰ চৰ খোৱা গাখীৰৰ সৰ খোৱা বুলিছিল”।\n“ছোৱালীৰ চৰনো তই কেলেই খাব লগা হ’ল”? যোগেশ্বৰৰ প্রশ্নৰ একো উত্তৰ নিদি পেলুৱে নাকেৰে শেঙুন উজাবলৈ ধৰিলে। বালি, শেঙুন, চকুপানী মিহলি হৈ মুখখন তাৰ কিম্ভূত কিমাকাৰ হৈছিল। অলপ দূৰত ৰৈ থকা বীণাহঁতৰ ছোৱালীৰ দলটোৱে পেলুৰ অৱস্থা দেখি মুখ টিপি হাঁহি উপভোগ কৰিছিল। ছোৱালীৰ দলটোৰ এজনীয়েও তাক চকু পাৰি দেখিব নোৱাৰে। প্রত্যেকজনীকে জোকাই সি হাৰাশাস্তি কৰে। বীণাই পালে তাৰ নেলুটোকে মুচৰি পেলাব যেন কৰে। পেলুৱে যাৰে-তাৰে লগত যাকে-তাকে যোৰা দিও জোকায়। বীণাপাণিক এবাৰ “যোগেশ্বৰৰ ঘৈণীয়েক” বুলি যোৰা দিওঁতে সি আজিৰ দৰে বোন্দা চৰ খাইছিল।\nছোৱালীৰ দলটোৰ ভিতৰত বীণাপাণি আৰু মামণি ডাঙৰ। দহ কি এঘাৰ দুইজনী, লাজ-কাজ আনকেইজনীতকৈ বেছি। মাটিত লেপেটা কাঢ়ি বহিলে ফ্রকটো টানি-টুনি আঁঠু ঢাকি বহিবলৈ শিকিছে। যোৰা দিলে সিহঁতে লাজ পায়। ৰণচণ্ডী মূৰ্তি ধৰি জোকোৱা ল’ৰাবোৰক খেদি নিয়ে। গতিকে সিহঁত দুজনীক জোকাই পেলুৱে আটাইতকৈ বেছি ফূৰ্তি পায়। খেদি নিলে সি দূৰৈৰপৰা আৰু দুগুণ উৎসাহেৰে চিঞৰে। নিলাজৰ দৰে দাঁত নিকটাই হি হিকৈ হাঁহে।\nএদিন বালিৰ ওপৰত বীণাহঁতে “ইমান ইমান পানী গংগা ৰাণী” খেলি আছিল। কঁকালত হাত থৈ বীণা খেলত মছগুল। হঠাৎ ক’ৰবাৰপৰা সেইখিনিত পেলু আহি ওলালহি। সি এখোজ দুখোজকৈ বীণাৰ পাছফালে মনে মনে থিয় হৈ এবাৰ সাউতকৈ তাইৰ ফ্রকটো ওপৰলৈ দাঙি দি চিঞৰিলে, “দেখল’, দেখল’। দোপদী বস্ত হৰণ, দেখল’।”\nপেলুৰ কাণ্ডত ল’ৰাজাকে কিৰিলি পাৰি জঁপিয়াবলৈ ধৰিলে। ছোৱালীবোৰে দেদাউৰি পাৰিলে, “অউ ৰাম ! কি অসভ্য ! লাজো নাই। ছোৱালীৰ ফ্রক দাঙিছে। ছিঃ ছিঃ !”\nলাজ-অপমানত বীণাৰ চকু চলচলীয়া হ’ল। ল’ৰাজাকক শাসন কৰিবলৈও সেইদিনা যোগেশ্বৰ অনুপস্থিত। বীণা আৰু ৰৈ নাথাকিল। তাই চোঁচা মাৰি গৈ পেলুৰ গালত ঠাচকৈ এটা কাণতলীয়া চৰ শোধাই দিলে, “কুকুৰ পোৱালি, জহৰা, নিলাজ।”\nপেলুৱে পলাবলৈ সময়কে নাপালে। অতর্কিতে বীণাৰ বোন্দা চৰ খাই সি হতভম্ব হ’ল। এইবাৰ ছোৱালীজাকে কিৰিলিয়াবলৈ ধৰিলে, “পালি মছলা। ছোৱালীৰ চৰ খালি।”\nসেইদিনাৰপৰা পেলুৰ নতুন এটা উপনাম যোগ হ’ল, “ছোৱালীৰ চৰ খোৱা পেলু।”\nপেলু-বীণাৰ শক্ৰতা আৰু বাঢ়িল। সুবিধা পালেই সি তাইক জোকায়। প্ৰত্যুৎত্তৰত তাইও তাক চৰ, গোৰ, ভুকু দেখুৱায়। সিহঁতৰ কাজিয়াৰ মাজত যোগেশ্বৰ সোমাই পৰিব লগা হয়। ল’ৰা-ছোৱালী দুয়োটা দলৰে অবিসম্বাদী নেতা যোগেশ্বৰ। তাৰ ক’লা মোটোহা গাটোত অসুৰৰ দৰে বল৷ ল’ৰা-ছোৱালী সকলোৱে তালৈ ভয় কৰে। তাৰ নির্দেশ সকলোৱে নির্বিবাদে মানি চলে।\nঅৱশেষত পেলুৰ অনুনয়-বিনয়ত যোগেশ্বৰৰ মন কুমলিল। যোগেশ্বৰে ছোৱালীৰ দলটোক নিৰ্দেশ জাৰি কৰিলে — আজিৰপৰা সিহঁতে তোলনক “ছোৱালীৰ চৰ খোৱা” বুলিব নোৱাৰিব। বিনিময়ত তোলনেও কোনো ছোৱালীক জোকাব নোৱাৰিব। অৱশ্যে এনেবোৰ চুক্তি আগতেও বহুবাৰ হৈছে। চুক্তিবোৰ বৰ খন্তেকীয়া। অলপ সময়ৰ পাছতে সিহঁতে সকলো পাহৰি যাব।\nনতুন চুক্তি হোৱাৰ লগে লগে নৰেন বোলাটোৱে ক’লে, “মোকো আজিৰপৰা কোনেও “ডালডা’ বুলি জোকাব নোৱাৰিব। ‘ডালডা’ বুলি ক’লে মইও ভালকৈ দিম কৈ দিছো।”\nনৰেনৰ কথাত গোটেইমখাই গির্জনি মাৰি উঠিল। নৰেনৰ সদায় পানী লাগি থাকে আৰু তাৰ নাকৰ ফুটাইদি দুসোঁতা শেঙুন অবিৰামভাৱে বৈ থাকে। গতিকে পেলুৱে তাৰ নতুন নামকৰণ কৰিলে 'ডালডা’৷ নৰেনৰ উচ্চাৰণত ‘ন’ আখৰটো ‘ল’হৈ যায়। কোনোবাই তাৰ নাম সুধিলে সি কয়, “মোৰ লাম লৰেল।”\nলাৱণ্যৰ মাতটো ফেচ‌্‌ফেচ্‌কৈ ওলায় বাবে পেলুৱে তাইৰ নাম দিলে “পাতি হাঁহ”। লাৱণ্যৰ মুখ লাউপাত-কচুপাত। তাইও আজি সকলোৱে শুনাকৈ ক’লে — “আমিও কাকো জোকাবলৈ নেযাওঁ। আমাক জোকালে কিন্তু শুদাই নেৰিম। কৈ থ’লো।”\nতাইৰ কথাত ল’ৰাজাক জাঙুৰ খাই উঠিল, “আই পাতিহাঁহ, তোক আমি কেতিয়া জোকাইছো। মিছামিছি কথা নক’বি দেই। আৰু জোকালেনো আমাক কিডাল কৰিবি।”\nলাৱণ্যই যোগেশ্বৰক গোচৰ দিলে, “শুনিলি, বায়ন। সিহঁতে কেনেকৈ পেক্‌পেক কৰিছে।”\nযদুৱে ক’লে, “পেক্‌পেক পাতিহাঁহে কৰে। আমি নকৰো।”\nগোটেই জাকৰ আকৌ গির্জনি।\nপেলু ইতিমধ্যে স্বাভাৱিক হৈ পৰিছিল। বাক-বিতণ্ডাবোৰে তাক বেছ উৎসাহিত কৰি তুলিছিল। সি মনে মনে ৰ’ব নোৱাৰিলে। কঁকালটো বেঁকা কৰি লাৱণ্যৰ ফালে চোঁচা মাৰি আহি ক’লে, “নকৰিবি পেক্ পেক্, ফুলেশ্বৰীৰ নন্দেক৷”\nগহীন-গভীৰ যোগেশ্বৰৰ কাৰ্য সিদ্ধি নহয়। ধেলা বগা, চুটি-চাপৰ ল’ৰাটো কূটবুদ্ধিৰ ভঁৰাল। যোগেশ্বৰৰ গাত হাতীৰ সমান বল থাকিলে কিটো হ’ব? বুদ্ধিত সি একেবাৰে ভোটা। সংকট কালত পেলুৰ বুদ্ধি নহ’লে তাৰ নচলে। পেলুৰ আৰু এটা গুণ হ’ল সি ধুনীয়াকৈ ছন্দ মিলাই ধ্বনি দিব পাৰে। তাৰ ধ্বনিৰ ছন্দে ছন্দে ল’ৰা-ছোৱালীবোৰেও মাতাল হৈ ধ্বনি দিয়ে।\nছোৱালীখিনি নহ’লেও যোগেশ্বৰহঁতৰ খেলত মন নবহে। ঔ বখলীয়া গালৰ বগী মেমৰ দৰে পুতলীয়ে তাৰ ফালে চাই কেনেকৈ হাঁহে। সি বুজিব নোৱাৰে কিয় জানো তাইৰ চাৱনি তাৰ ইমান ভাল লাগে। তাই নেথাকিলে যোগেশ্বৰৰ খেলাত মন নবহে।\nযোগেশ্বৰৰ ভয় — সিহঁতৰ হাই-কাজিয়াবোৰ, পেলুৰ কাণ্ড-কাৰখানা কেনেবাকৈ ডাঙৰৰ কাণত পৰিলে সকলো শেষ হ’ব। বালি চাপৰিৰ খেলো সেইদিনাইৰপৰা বন্ধ হ’ব। খর্ব হ’ব সিহঁতৰ অবাধ স্বাধীনতা। তাতে বীণাপাণিৰ মাকজনী যিহে কালী গোসাঁনীৰ দৰে। তাই এইবোৰ কথা কেনেবাকৈ গম পালে সিহঁতক উৰি উৰি খাব৷\nঅৱশেষত যেনিবা কাজিয়া-পেঁচালৰ অন্ত পৰিল। ভাগে ভাগে খেলা আৰম্ভ হ’ল। এজাক চঞ্চল দুৰন্ত শিশুৰ হাঁহি-খিকিন্দালিত শীতৰ শীর্ণ ধনশিৰিৰ বালি চাপৰি জীৱন্ত হৈ উঠিল। সিহঁতৰ চিঞৰ-বাখৰ, হাঁহি আৰু ধনশিৰিৰ ঢৌ একাকাৰ হৈ যেন বৈ যাবলৈ ধৰিলে।\nশীত অহাৰ লগে লগে যোগেশ্বৰহঁতৰ গাঁওখন নদীৰ পাৰৰপৰা বহুত দূৰলৈ আঁতৰি যায়। পাৰত বালিচৰ পৰে। বিশাল বালিচৰ। সজা ভাঙি ওলাই অহা চৰাইৰ দৰে সিহঁতে তেতিয়া বালিচৰত ঢপলিয়াবলৈ ধৰে। সিহঁতৰ চিঞৰ-বাখৰ দূৰণিলৈ আঁতৰি যোৱা গাঁওখনৰ ডাঙৰবোৰৰ কাণত নপৰে। যোগেশ্বৰহঁতৰ অবাধ স্বাধীনতা।\nবাৰিষা ধনশিৰিৰ পানীয়ে বালিচৰটো বুৰাই পেলায়। সিহঁতৰ ক্রীড়াংগনৰ ওপৰেদি আৰম্ভ হয় ধনশিৰিৰ কোবাল সোঁতৰ খেলা৷ এসময়ত ভৰ বাৰিষাত নদীখনৰ প্ৰবল সোঁতত ডাঙৰ ডাঙৰ কাঠ উটি আহিছিল। ৰছী একোডালৰ আগত লোৰ হাকোটা লগাই গাঁৱৰ মানুহে কাঠ ধৰিছিল। কাঠবোৰ শুকুৱাই ফালি মুঠা মুঠাকৈ বান্ধি সিপাৰৰ নগৰখনলৈ নাৱেৰে কঢ়িয়াই নি সিহঁতে বিক্ৰী কৰিছিল। এতিয়া আগৰ দৰে কাঠ উটি নাহে। মানুহৰ খৰি বিকা ব্যৱসায়ো বন্ধ হ’ল।\nবালিৰ ওপৰত খুঁটি তিনডাল পুতি দুটামানে ক্রিকেট আৰম্ভ কৰিলে। যদুৱে এটা মূৰৰপৰা পুৰণি ফপৰা টেনিছ বল এটা বাউলিং কৰাত লাগিল। যোগেশ্বৰে ঢপলা কাঠ এচটাৰে বেটিং কৰিছে। ‘ডালডা' উইকেট কিপাৰ। বেটত বল লাগক বা নালাগক, সিহঁতৰ অংগী-ভংগী কিন্তু তেণ্ডুলকাৰ-আজাহাৰ-কুম্লেৰ দৰে। কোনোবা আউট হোৱাৰ লগে লগে ইটোৱে সিটোৱে হাতৰ তলুৱা চপৰিয়াব। উৱলি যোৱা পেণ্টত বলটো কেইবাবাৰো ঘঁহি ঘঁহি বাউলিং কৰিব। নাইবা ৱেষ্ট ইণ্ডিজ দলটোৰ দৰে চাম্বা নৃত্য কৰিব।\nআন দুটামানে হিন্দী চিনেমাৰ অনুকৰণত কেৰাটি, কুমফু, বক্সিঙত লাগিল। ভৰি-হাত জোকাৰি মুখেৰে ‘টইচুম ইচুম’ শব্দ কৰিবলৈ ধৰিলে। ঘূৰি ঘূৰি মৰা কিক্ বক্সিঙৰ কোবত কোন ক’ত উফৰি পৰিছে ঠিকনা নাই। টেপু আৰু ইন্দ্ৰই জেং দুডাল এ. কে. ৪৭ কৰি “টিউ টিউ’ শব্দৰে গুলীয়াগুলী আৰম্ভ কৰি দিলে। মুখত জনপ্রিয় হিন্দী চিনেমাৰ ডায়েলগ।\nছোৱালীবোৰে ঘূৰণীয়াকৈ বালিৰ ওপৰত বহি বিয়ানাম গাইছে। দুজনীমানে কাগজ এখনৰ ওপৰত থোৱা নিমখ এজেবাত বগৰী, জলফাই আদি লগাই টকালি পাৰি খাইছে। মামণিয়ে ৰবাব টেঙা এটা আনিছিল খাবলৈ। সেইটো কেতিয়া কেনেকৈ পেলুৱে চুৰ কৰি লৈ গ’ল তাই গমেই নাপালে। ইতিমধ্যে সি সেইটো ফুটবলৰূপে খেলাত লাগি গৈছে। মাজতে খেলা এৰি সি টেঙা খাই থকাকেইজনীৰ ওচৰলৈ আহি “আই ঐ দেহি, যাওঁ মৰি, লেটেকু, পনিয়ল দেখি পকা পকা” বুলি সিহঁতক জোকাবলৈ ধৰিলে। ছোৱালীকেইজনীয়ে ক্রিকেট খেলি থকা যোগেশ্বৰক চিঞৰি গোচৰ দিলে, “দেখিছনে বায়ন, ই আমাক আকৌ জোকাইছে৷” পেলু মুহূর্ততে সেইখিনিৰপৰা অন্তৰ্ধান হ’ল।\nআমনি লগাত ক্রিকেট খেল বন্ধ হ’ল। আৰম্ভ হ’ল ভাওনা। যদু আৰু অনন্তই ভৰি আগুৱাই পিছুৱাই ধনু যুদ্ধত প্রবৃত্ত হ’ল। অন্তহীন যুদ্ধ। যোগেশ্বৰে মুখেৰেই খোল বজাই যুদ্ধৰ ছেও দিলে, “তাওঁ তাচতাওঁ, খিতি তাখি তাওঁ, ৰিদ্‌ধেই তাতাক ধেই”। “ধেই” বুলি কোৱাৰ লগে লগে দুই ধনুৰ্ধৰে পৰস্পৰলৈ শৰ নিক্ষেপ কৰিলে। এনেতে হাতত পুৰণা চাইকেলৰ ফ্রি হুইল এটা সোঁহাতৰ তৰ্জনী আঙুলিত ঘূৰাই ঘূৰাই কৃষ্ণৰূপী পেলুৰ প্ৰবেশ ঘটিল। মুখৰপৰা ওলাল, “য়ে হেই হামাৰি সুদৰ্শন চক্ৰ।” যদু আৰু অনন্তই তাক তাৰপৰা খেদি পঠালে। ভীষণ ধনুযুদ্ধ চলি থাকিল।\nযুদ্ধক্ষেত্ৰৰপৰা খেদা খাই পেলু কিছু দূৰত গৈ নদীৰ পাৰত বহি সিপাৰৰ আলেখলেখ চাবলৈ ধৰিলে। হঠাতে তাৰ মুখখন উজ্জ্বল হ’ল। সি যোগেশ্বৰক চিঞৰ এটা মাৰি মাতিলে, “অই বায়ন, আহি গ’ল দানি। বেগাই আহ। আহি গ’ল দানি।”\nপেলুৰ চিঞৰত ধনুযুদ্ধ বন্ধ হ’ল । যোগেশ্বৰহঁত দৌৰি আহি পেলুৰ ওচৰ পালেহি। পেলুৱে নদীখনৰ সিপাৰলৈ আঙুলিয়াই দেখুৱালে। লগে লগে তাৰ সুৰত সুৰ মিলাই বাকীকেইটাও চিঞৰিবলৈ ধৰিলে, “আহি গ’ল দানি, আহি গ’ল দানি।”\nছোৱালীবোৰেও নাচ-গান এৰি সিপাৰলৈ চালে। যোগেশ্বৰে কাণ উনাই সিপাৰৰ শব্দবোৰ কি ভাষাৰ অনুমান কৰিবলৈ যত্ন কৰিলে। এবাৰ পেলুক সুধিলে, “কি শুনিছ? 'বল হৰি হৰি বল’ নে, ‘ৰাম নাম সৎ হেয়’ ?” পেলুৱে একো উত্তৰ দিব নোৱাৰিল। ‘ডালডা’ইহে ক’লে, “ইমান দূৰৰপৰা একো ধৰিব নোৱাৰি।” ‘বল হৰি, হৰি বল’ বুলিলে যোগেশ্বৰহঁতৰ কৰিবলৈ একো নাই। সিহঁতে আকৌ খেলাত ধৰিব। কিন্তু যদি ‘ৰাম নাম সৎ হেয়’। আহি গ’ল দানি। আৰু কোনো কথা নাই। সিহঁত চিধাই নদীৰ পানীত জঁপিয়াই পেট সাঁতোৰ দি সিটো পাৰ পাবগৈ। ‘ৰাম নাম সৎ হেয়’ বুলি ধ্বনি দিলে যোগেশ্বৰহঁতে ধৰি লয় সেইটো কোনোবা মাৰোৱাৰী মানুহ খৰি দিবলৈ আনিছে। মাৰোৱাৰী শ যাত্ৰা হ’লেই সিহঁতৰ আহি যায় ‘দানি’। মাৰোৱাৰী শ যাত্ৰাত ভঙা পইচা দলিয়াই যায়। যোগেশ্বৰহঁতে দলিওৱা পইচাবোৰ বোটলে।\nআজিৰ শ যাত্রাটো বঙালী, মাৰোৱাৰী কাৰো নহয়। কি জাতিৰ মানুহ মৰিলনো তেন্তে? নদীৰ সিপাৰে সেইখন শ্মশানত অসমীয়া মানুহে সাধাৰণতে খৰি নিদিয়ে। যোগেশ্বৰহঁত বিমোৰত পৰিল। ইমান মানুহ আহিছে। গাড়ী-মটৰ ঢেৰ। যোগেশ্বৰে চকুৰ ঠাৰেৰে পেলুলৈ ইঙ্গিত দিলে, “কি ভাবিছ? যাবি নে নেযাৱ?”\nপেলুৰ মুখ গহীন। সি একো উৱাদিহ উলিয়াব পৰা নাই । “অই বায়ন, চাইকে আহোগৈ ব’ল। তেতিয়াহে আচল কথা গম পাম। চব যাব নেলাগে। তই, মই, যদু আৰু পুতুল বছ।”\nযোগেশ্বৰে পেলুৰ কথামতে যদু আৰু পুতুলক চোলা-কাপোৰ খুলিবলৈ নির্দেশ দিলে। তৎক্ষণাত কেউটাই কাপোৰ-কানি খুলি থৈ ধনশিৰিৰ পানীত জপং জপংকৈ জঁপিয়াই পৰিল। সিহঁত সাঁতোৰাত পাকৈত। ভৰ বাৰিষাতো সিহঁতে হেলাৰঙে ধনশিৰি ইপাৰ-সিপাৰ হয়। এতিয়া শীতৰ ধনশিৰি শুকাই-খীণাই সৰু জুৰি এটা হৈ পৰিছে । খন্তেকতে যোগেশ্বৰহঁত সিটো পাৰ পালেগৈ।\nসিটো পাৰৰ গৰাত উঠি সিহঁতৰ মন মৰি গ’ল। খৰি দিবলৈ অনা মানুহটো মাৰোৱাৰী নহয়, অসমীয়াহে। পেলুহঁতৰ কাণসমনীয়া এটাই শুকান বাঁহখৰি এমুঠাৰ আগত জুই ধৰাই আগে আগে আহি আছে। লগে লগে অসংখ্য মানুহ, গাড়ী-মটৰ। সুন্দৰ সাজ-পাৰ পিন্ধা মানুহবোৰ দেখি যোগেশ্বৰহঁতে ধৰিব পাৰিলে যে মৃত ব্যক্তি চহকী মানুহ।\nনদীৰ পানীৰপৰা যোগেশ্বৰহঁত পাৰলৈ উঠা কার্য দুই-এজনে লক্ষ্য কৰি আছিল। শকত, পেটুৱা, ফিৰফিৰীয়া ধুতী-পাঞ্জাবি পিন্ধা মানুহ এটাই সিহঁতক সুধিলে, “অই, তহঁত ক’ৰ ল’ৰা?”\nমানুহটোৰ মাতটো বৰ হুটা। সুৰটো সিহঁতে বৰ ভাল নাপালে, কিবা যেন অৱজ্ঞাৰ ভাব এটা আছে।\nপেলুৱে সিহঁতৰ গাঁওখনলৈ আঙুলিয়ালে, “সেইখন গাঁৱৰপৰা আহিছো। এইয়ানো পিছে আজি কোন ঢুকাল ?”\nহুটা মাতে ওলোটাই তাক মাতিলে, “তহঁতক কেলেই হুঁ।”\n“ইনেই সুধিছো। সুধিলে কিবা জগৰ লাগে নেকি?” হুটা মাতে তালৈ পেন্দুৱাকৈ চালে— “আও, বাটলুগুটিৰ বৰ কথা দেখোন। কেচেমা-কেচেম গোন্ধাইছে গোটেইকেইটাক। ভাগ ইয়াৰপৰা।”\nপেলুৱে “বৰ এক্কেবাৰে” বুলি নদীত জাঁপ দিলে। জাঁপ দিয়াৰ আগে আগে “পেটুৱাকা পেট্ গাড়ী লেট” বুলি হুটা মাতৰ কাণত পৰাকৈ সি চিঞৰিলে। লগে লগে যোগেশ্বৰহঁতেও বেং জঁপিওৱাদি নদীলৈ জাঁপ দিলে। গৰাৰ ওপৰৰপৰা সিহঁতলৈ লক্ষ্য কৰি দলি দুটামান আহিছিল। যোগেশ্বৰহঁতে লগে লগে পানীত বুৰ মাৰি সিটো পাৰ পালেগৈ।\nসিটো পাৰত ৰৈ থকা ল’ৰা-ছোৱালীবোৰে সিহঁতকেইটাক ঘেৰি ধৰিলে, “কোন মৰিল অ’ বায়ন? মাৰোৱাৰী নে অসমীয়া?”\nযোগেশ্বৰৰ খং উঠিছিল। কেটেপাখন অনা হ’লে পেটুৱাটোৰ টিকাত সি আজি বাটলুগুটি মাৰিলেহেঁতেন। অশ্লীল শব্দ এটা উচ্চাৰণ কৰি সি ক’লে, “বাদ দে......। য’ৰে মানুহ মৰে মৰক। বৰ একেবাৰে টাউনীয়া দেখুৱাইছে।” পেলুৰ মুখত খিক্‌খিক্ হাঁহি। “মোক এটাই যিটোহে দম দিলে। এইচাত পেট তাৰ।”\n“মাৰোৱাৰী নহয় বুইছ। অসমীয়া। মাৰেৱাৰী হ’লে পইচা দলিয়ায়। অসমীয়া হ’লে ফুচ্‌টোও নাপাৱ।”\nইন্দ্ৰই প্রস্তাৱ দিলে, “ভাওনাতে আকৌ ধৰো তেন্তে আহ।”\nআৰম্ভ হ’ল ‘অভিমন্যু বধ’ ভাওনা। অভিমন্যুৰূপী যদুৱে হাতত এছাৰি এডালকে ধেনুৰূপে লৈ বচন গালে, “অইনাইভাৱে সপ্তৰথীয়ে বেৰি ধৰিছা যদিও, এই অভিমন্যুৰ গাত এক বিন্দু ৰক্ত থকালৈকে প্রাণপণে যুদ্ধ কৰি যাম।”\nএজন সপ্তৰথীয়ে জাঁপ এটা মাৰি প্ৰত্যাহ্বান জনালে, “ধৰ তেন্তে অস্ত্ৰ আজি, নকৰি পলম।”\nতয়া-ময়া যুদ্ধ আৰম্ভ হ’ল। যোগেশ্বৰে মুখেৰে খোলৰ ছেও তুলিলে। যুদ্ধৰ ছেও। তাওঁ তাচ্ তাওঁ, খিতিকি তাখি তাওঁ.......।”\nবীণাহঁতে তেতিয়া দল বান্ধি “কঁকাল খামুচীয়া...” গাবলৈ আৰম্ভ কৰি দিছে। ধনশিৰিৰ বালি চাপৰি ৰজনজনাই উঠিল।\nভাওনা কৰি যোগেশ্বৰৰ আমনি লাগিছিল। তাৰ আজি একো ভাল লগা নাই। মাৰোৱাৰী শ যাত্ৰা এটাও নাহিল। পেটুৱাটোৰ গালি খালে এনেয়ে। ভাওনা এৰি সি বালিৰ ওপৰতে গুজুং মাৰি বহি মুখৰ আগেদি বৈ যোৱা নদীখনলৈ চাই ৰ’ল। সিপাৰৰ চিতাত তেতিয়া জুই জ্বলিছে। বাঁহ ফুটিছে। মাজে মাজে গৰৈমাছ পোৰাৰ দৰে গোন্ধ এটা বতাহত ভাহি এইপাৰলৈ বৈ আহিছে। পেলুৱে আহি তাক ক’লেহি, “দেখিছ। বায়ন, সিহঁতে আমাক কেঁচা মাছ গোন্ধাইছে বুলিছিল। এতিয়া দেখোন সিহঁতৰ ফালৰপৰাহে পোৰা মাছৰ গোন্ধ আহিছে।”\nপেলুৰ কথাত যোগেশ্বৰে একো নামাতিলে। তাৰ মন-চন একেবাৰে ভাল নহয়। তাৰ কাৰোবাৰ ওপৰত খং উঠিছে। কুলক্ষণীয়া দিন। মাৰোৱাৰী শ যাত্রা হোৱা হ’লে দুইপইচামান পাই বিড়ি কিনি হুপিব পাৰিলেহেঁতেন। তেতিয়া হ’লেও মনটো অলপ পাতল লাগিলহেঁতেন।\nচিগাৰেট হোপাৰ দুৰ্বাৰ ইচ্ছা দমাব নোৱাৰি যোগেশ্বৰে পেলুক বিচাৰিলে। পেলু ওচৰত নাই। দূৰৈত গান গাই থকা ছোৱালীজাকৰ দলটোক সি হাতেৰে কিবা এটা অংগী-ভংগী কৰি জোকাইছে। যোগেশ্বৰৰ মাত শুনি সি তৎক্ষণাত য়ামাহা চলাই তাৰ ওচৰত ব্রেক মাৰি ৰ’লহি।\nযোগেশ্বৰে তাৰ মুখলৈ বৰ কাতৰভাৱে চালে, “তই কিবা আনিছ নে? আছে যদি এটা দে না।”\nপেলু গহীন হ’ল। অসুৰ যোগেশ্বৰৰ কাণতলীয়া চৰ সি পাহৰা নাই। সি গহীনাই ক’লে, “আছে এটা, কিন্তু তোক নিদোঁ। তই ছোৱালীৰ ফলীয়াহে।”\n—“তাৰ মানে তোৰ আছে?”\nপেলুৱে একো উত্তৰ নিদিলে। যোগেশ্বৰে তাক কাবৌ কোকালি কৰিবলৈ ধৰিলে। “আজি মাত্র দে ভাই, তোৰ ভৰিত ধৰিছো। আজিৰপৰা তোক একো নকওঁ। যোগেশ্বৰৰ কাবৌ কোকালিত পেলু গলিল। সি ক’লে, “এটাহে আছে। প্রথমে মই হুপিম। তাৰ পাছতহে তই পাবি”।\nযোগেশ্বৰ মান্তি হ’ল। পেলুৱে বালিৰ ওপৰত থৈ দিয়া ছাৰ্টটোৰ চুৰি পকেটৰপৰা অতি সাৱধানেৰে এটা চাৰমিনাৰ, জুইশলা কাঠি, জুইশলাৰ ভঙা বাহ উলিয়ালে। সন্তৰ্পনে জুইশলা কাঠি জ্বলাই সি চিগাৰেটত সুখটান দিলে। তাৰ নাকে-মুখে ধোঁৱা ওলাল। যোগেশ্বৰে তাৰ পালৰ বাবে অধীৰ আগ্ৰহেৰে অপেক্ষা কৰি ৰ’ল। কেইবাটাও দীঘলীয়া হোপা মাৰি পেলুৱে চিগাৰেটটো যোগেশ্বৰলৈ আগ বঢ়ালে। যোগেশ্বৰে আথে-বেথে চিগাৰেটৰ টুকুৰাটো লৈ হুপিবলৈ ধৰিলে।\nছোৱালীৰ জাকটোৱে দূৰৈৰপৰা সিহঁতে চিগাৰেট হোপা চাই আছিল। বীণাপাণিয়ে ক’লে, “দেখিছ। দেখিছ। সিহঁতে আকৌ বিড়ি খাইছে। যোগেশ্বৰৰ মাকক কৈ দিম ৰ’বি।”\nপুতলীয়ে বাধা দিলে। —“ঘৰত নলগাবি অ’ই। বায়নে থ’ব। এইবিলাক পেলুৰ কাম বুজিছ। কেলেই মনত নাই, সিহে প্রথমে বিড়ি খোৱা উলিয়াইছিল৷”\n“থ, থ, তই যোগেশ্বৰৰ ফলীয়া হৈতো ক’বিয়েই। সিয়ো কমটো নহয়। দুইটা একে৷”\nইতিমধ্যে যোগেশ্বৰে চাৰমিনাৰৰ টুকুৰাটো গুৰিলৈকে হুপি বাকী অংশ নদীলৈ দলিয়াই দিলে। খন্তেক ৰৈ সি ক’লে, “যাওঁ বুজিছ, তোলন। তই যাবি নে?”\nইমান সোনকালে ঘৰলৈ ওভতাৰ পেলুৰ অকণো ইচ্ছা নাছিল। সি একো উত্তৰ নিদিলে। যোগেশ্বৰে তাক আকৌ এবাৰ লগ ধৰিলে। পেলুৱে ক’লে, “তই গলে যা। মই এতিয়াই নেযাওঁ৷”\n–“তাৰ মানে তোৰ আৰু চিগাৰেট আছে? মই গুচি গ’লে মনে মনে খাবি ন? ৰ, মই তোৰ চোলাটো চাওঁ৷”\nপেলু নির্বিকাৰ। সি যোগেশ্বৰক বাধা নিদি ক’লে, “চা চা কিমান মন যায় চাই থাক। এটা আছিল খালো। কাইলৈ কিন্তু তই খুৱাব লাগিব। মই কেবাদিনো খুৱালো।”\nযোগেশ্বৰে জানে, পেলুৱে মাকৰ বাকচৰপৰা মাজে মাজে পইচা চুৰ কৰে। যোগেশ্বৰৰ সেইটো সুবিধা নাই। সিহঁতৰ অৱস্থা পেলুহঁততকৈ বেয়া। তাৰ মাকে লোকৰ পথাৰত ৰোৱা-তোলা কৰি যি কেইটা পইচা পায় তাকে বৰ আতৌ-পিতোকৈ থয়। যোগেশ্বৰৰ সেই পইচা চুৰ কৰিবলৈ সত নাযায়। বাপেকটো তাৰ মস্ত ভঙুৰা। কাম-বন একো নকৰে। দিন-ৰাতি কেৱল ভাঙৰ খোলাত মছগুল হৈ থাকে। শুকান-উবান মাকজনীলৈ যোগেশ্বৰৰ বৰ দুখ লাগে। ইমান কষ্ট কৰি মাকজনীয়ে দুবেলা দুসাঁজৰ যোগাৰ কৰে। সেই পইচা সি বাৰু কেনেকৈ চুৰ কৰিব?\n“সৌ নাটেশ্বৰীজনীলৈ চা বায়ন। তাই কেনেকৈ কঁকাল ভাঙিছে।”\nপেলুৰ খিক্‌খিক্ হাঁহিত যোগেশ্বৰৰ চিন্তাৰ সূত্ৰডাল ছিগি গ’ল। কিছু দূৰৈত মামণি বোলাজনীয়ে হিন্দী চিনেমাৰ গান এটাৰ তালে তালে কঁকাল ভাঙি নাচিছে। পেলুৱে দুই হাতেৰে AK-47 লোৱা ভংগী কৰি তাইলৈ গুলি এৰিলে। —চু...ই...ট ধিচিওঁ। মামণি কিন্তু নমৰিল। তাই নাচিয়ে থাকিল। এইবাৰ সি AK-47 বাদ দি নদীৰ পাৰে পাৰে ঢপলিয়াই বহুত দূৰ পালেগৈ। যোগেশ্বৰেও এখোজ দুখোজকৈ গাঁৱৰ ফালে যাবলৈ ধৰিলে। তাৰ ভোক লাগিছে। ভোকটো চৰি আহিলে যোগেশ্বৰৰ মাকলৈ বেছিকৈ মনত পৰে। সি ভোক লাগিছে বুলি ক’লেই, “ৰ’বি দেই সোণ” বুলি মাকে কিবা এটা নহয় কিবা এটা তাক খাবলৈ দিয়েই। খুদকণ এটা নথকা ঘৰখনত মাকে যে ক’ৰপৰা কেনেকৈ যোগাৰ কৰে সি একো উৱাদিহ উলিয়াব নোৱাৰে। মাকে যেন যাদু কৰিহে খোৱা বস্তুবোৰ উলিয়াইছে। মাকলৈ মনত পৰাৰ লগে লগে তাৰ খোজবোৰ খৰ হ’বলৈ ধৰিলে।\nহঠাৎ “বায়ন অ’ই নেযাবি, ঘূৰি আহাঁ” বুলি মৰা পেলুৰ চিঞৰত যোগেশ্বৰ ৰৈ গ’ল। কি হ’ল? এইবাৰ আকৌ কি ওলাল? পেলুৱে নদীখনলৈ চাই চিঞৰিছে, “আহি গ’ল দানি, আহি গ’ল দানি।” বাকীবোৰেও খেল বন্ধ কৰি পেলুৰ লগত উজান দিলেহি, - “আহি গ’ল দানি, আহি গ’ল দানি।” যোগেশ্বৰে সিটো পাৰলৈ চালে। ক’তা? একো নাই দেখোন? কি দানিৰ কথা কৈছে পেলুৱে? পেলুৱে নদীখনৰ উজনিৰ ফালে আঙুলিয়াই ক’লে, “অ’ই কণা সৈফালে চা। কি দেখিছ? ডাঙৰ কাঠ এডাল উটি অহা নাইনে ? প্রথমে মইহে দেখিলো তেও”। পেলুৱে কঁকাল ঘূৰাই নাচিবলৈ ধৰিলে – “কাঠ কিন্তু মোৰ আৰু বায়নৰ মাজতহে ভাগ হ’ব, কৈ দিছো।”\nপেলু টেঙৰ। সি জানে, যোগেশ্বৰৰ সহায় নহ’লে সি অকলে কাঠ পাৰলৈ আনিব নোৱাৰে।\nসৰুপোনাই গোৰগোৰালে, “ইস! নদীত উঠা কাঠহে তেও। দেখিলেই তোৰ হৈ যাব নেকি? অকলে তুলি আন চাওঁ। বায়নক আকৌ লগত সাঙুৰিছ কেলৈ ?”\n—“এই চালা জেঠী, পেকপেকাই নাথাকিবি। নদীলৈ গতিয়াই দিম বাপেকে৷”\n‘জেঠী’ বোলাত সৰুপোনা জাঙুৰ খাই উঠিল। “অ’ই জেঠী জেঠী নক’বি দেই। চেলা ছোৱালীৰ চৰ খোৱা। সি মোক নদীলৈ গতিয়ায়! সাহ আছে যদি গাত হাত দি চাচোন।” সৰুপোনাই কেৰেটিৰ প'জ ল’লেই। পাকঘূৰণি এটা মাৰি সি ভৰিৰে কিক্ এটাও মাৰিছিল। ভাগ্যে পেলুৰ গাত নেলাগিল।\nযোগেশ্বৰৰ ধমকিত দুইটা তাপ মাৰিল। বহুত দূৰৰপৰা উটি অহা কাঠটুকুৰালৈ চাই যোগেশ্বৰে ক’লে, “সেইডাল সঁচাই কাঠ জানো? অন্য কিবা যেনহে দেখাইছে দেখোন?”\n—“কাঠ নহয় কিটো হ’ব? ডাঙৰ কাঠ। ওচৰ চাপিলেহে গম পাবি।”\nকাঠ বুলি ভবা বস্তুটো নৈৰ সোঁতে ওচৰ চপাই আনিলে। সিহঁতে দেখিলে সেইডাল কাঠ নহয়। এটা জেকেটহে। পানীত ওপঙি অহা চামৰাৰ দামী জেকেট। যোগেশ্বৰে কাল বিলম্ব নকৰি পানীত জাঁপ দিলে। কিছু দূৰ সাঁতুৰি গৈ জেকেটটোত ধৰি টান মাৰোতেই সি জিকাৰ খাই উঠি চিঞৰিলে, “জেকেটটোৰ তলত এটা মৰাশ আছে ঐ, কি কৰো? আই কি কৰো বেগতে ক?”\nপেলুৱে পাৰৰপৰা চিঞৰিলে, “খবৰদাৰ! এৰি নিদিবি বায়ন। আজি দানিয়েই দানি । তাক পাৰলৈ লৈ আন, ঐ বায়ন”।\nতাৰ নিৰ্দেশক্রমে যোগেশ্বৰে জেকেটটো ধৰি শ-টো লাহে লাহে পাৰলৈ আনিলে। শ-টোৰ মূৰটোৰে সৈতে গাটো পাৰৰ বালিলৈ টানি তুলিলে। ঠেং দুটা পানীৰ মাজতে সোমাই ৰ’ল। এটা ডেকা ল’ৰাৰ মৰাশ। শকত, বগা, ধুনীয়া। মুখখন দাঢ়িৰে ঢাক খোৱা। হাত-ভৰিবোৰ ইতিমধ্যে ঠৰঙা দিছে। শ-টো সামান্য ফুলিছে যদিও গোন্ধোৱা নাই।\nমৰাশটো দেখি ছোৱালীজাকে চিঞৰত গগন ফালি ঘৰৰ ফালে দৌৰ ধৰিছিল। হাতত জেওৰা এডাল লৈ যোগেশ্বৰে সিহঁতক দম দি ওভোটাই আনিলে, “কোনো যাব নোৱাৰ। এজনী যাচোন, পিঠিত জেওৰা খৰি ফালিম।”\nছোৱালীজাক সুৰসুৰকৈ আকৌ উভতি আহিল। বায়নৰ আজি যিহে কালান্তক মূৰ্তি কি কৰে ঠিকনা নাই। ভয়ত বিতত হৈ ছোৱালীজাকে বিস্ফাৰিত নেত্ৰে যোগেশ্বৰ-পেলুহঁতৰ কাণ্ড-কাৰখানা চাবলৈ ধৰিলে। যোগেশ্বৰে জানে – ছোৱালীজাক গাঁৱলৈ গ’লেই মৰাশটোৰ কথা উলিয়াব। লগে লগে গাঁৱৰ মানুহেৰে চাপৰিটো ভৰি পৰিব। দুটামান যাওক আকৌ পুলিচত খবৰ দিবলৈ।\nপেলুৱে যোগেশ্বৰৰ কাণে কাণে কিবা এটা কোৱাৰ লগে লগে তাৰ মুখখন উজ্জ্বল হ’ল। পেলুৱে তাক ভাল কথাষাৰ মনত পেলাই দিলে। এবছৰমানৰ আগতে এইখিনিতে এনেকৈয়ে উটি অহা মৰাশ এটা পাৰলৈ আনি, তাৰ পকেট খেপিয়াই ৰেব খুৰাই পঞ্চাছ টকীয়া নোটৰ বাণ্ডিল এটা পাইছিল। খুৰাই টকাৰ বাণ্ডিলটো নিজৰ পকেটত ভৰাই শ-টো ভৰিৰে হেঁচুকি পানীলৈ আকৌ ঠেলি দিছিল। ৰেব খুৰা আৰু তাৰ লগৰকেইটা গাঁৱৰ এক নম্বৰ গুণ্ডা। সকলোৱে সিহঁতলৈ ভয় কৰে। পাৰত ৰৈ থকা বাকী মানুহবোৰক ৰেব খুৰাই সাৱধান বাণী শুনালে, “এইবোৰ কথা পুলিচক কোনেও ঘুণাক্ষৰেও নজনাবি। যোৰে যোৰে সাঙুৰিব। কোনোবাই জনালে কথা বেয়া হ’ব কৈ দিলো।” মানুহবোৰ ভয়তে কথাটো পুলিচক জনাবলৈ সাহ নকৰিলে।\nআজিও যদি তেনেকুৱা টকাৰ বাণ্ডিল এটা সিহঁতে পাই যায়! আহি গ’ল দানি! পেলু সঁচাকৈ বৰ টেঙৰ দেই। যোগেশ্বৰৰ মৰসাহ। সি শ-টোৰ ওচৰলৈ গৈ শ-টোৰ জেকেটটো খুলি দিলে। মানুহটোৰ গায়ে-মূৰে শেলাই, জাবৰ-জোঁথৰ লাগি আছিল। মানুহটোৰ সোঁকুমটো ভগা। সেইফালেদি বগা মগজু ওলাই আহিছে। ছোৱালীজাকে “আই অ’ মা, আই অ’ বৌটি” বুলি ইজনীয়ে সিজনীক গবা মাৰি ধৰি উচুপিবলৈ ধৰিলে। সিহঁতৰ অৱস্থাটো দেখি পেলুৰ আনন্দই নধৰা হ’ল। সি খিক্ খিক্‌কৈ তাৰ স্বাভাৱিক হাঁহিটো মাৰি মৰা শ-টোৰ কাষত বহি তাৰ জেকেটৰ পকেটকেইটাত হাত ভৰাই খেপিয়ালে। বীণাহঁতে আৰু বাকী ল’ৰাবোৰ তাৰ কামবোৰ চাই থাকিল।\nযোগেশ্বৰে তাক সুধিলে, “কিবা পালিনে?”\nপেলুৱে একো উত্তৰ নিদি সাৱধানে তাৰ সোঁহাতখন মৰাশটোৰ ছাৰ্টৰ পকেটত সুমুৱাব খোজোতেই চিঞৰ মাৰি উঠিল। লগে লগে সি হাতখন বাহিৰলৈ উলিয়াই আনিলে। পেলুৰ হাঁহি উঠি গ’ল। তাৰ হাতৰ মুঠিত মস্ত লেধাই শামুক এটা। তাৰ হাতৰ শামুকটো দেখি ছোৱালীজাকে ঘিণত ছিঃ ছিঃ কৰি উঠিল। পেলুৱে শামুকটো সিহঁতৰ গাৰ ফালে দলিয়াই দিলে। ছোৱালীজাকে ছিঃ বুলি চিঞৰ মাৰি আঁতৰি দিয়াত শামুকটো বালিৰ ওপৰত পৰি ৰ’ল। লাৱণ্যই পেলুক বিভিন্ন বিশেষণযুক্ত এজাউৰি গালি বর্ষণ কৰিলে।\nপেলুৱে যোগেশ্বৰক ক’লে, “জেকেটৰ পকেটত একো নাপালো বায়ন। চোলাৰ জেপতো শামুকহে। কি কৰো?”\nযোগেশ্বৰে কিবা এটা ক’ব খোজোতেই পেলুৱে আকৌ ক’লে, “ইস ৰাম ইয়াৰ বুকুখন দেখোন তেনেই থকা-সৰকা। ধেৰ গুলী খাইছে। ৰেব খুৰাই পোৱাটোতকৈও বেছি। এইটোক নদীত আকৌ এৰি দে বুজিছ, বায়ন৷”\nল’ৰা-ছোৱালী গোটেইকেইটাই একেলগে ক’লে, “এৰি দে বায়ন, এৰি দে৷”\nযোগেশ্বৰে সিহঁতৰ কথা নুশুনি ক’লে, “ইয়াক ওভোতাই দে। পেণ্টৰ বেক পকেটকেইটাত চা, তাৰ পাছত এৰি দিবি।” যোগেশ্বৰৰ হুকুমত যদু আৰু ইন্দ্ৰই শ-টো লুটিয়াই দিলে। তাৰ জিনছ পেণ্টৰ বেক পকেট দুটা ওলাই পৰিল। লগে লগে পেলুৱে হাত ভৰালে। — “এই পাই গ’লো।” সকলোৱে পেলুৰ হাতলৈ চালে। তাৰ হাতত এটা মনিবেগ। যোগেশ্বৰে এক থাপ মাৰি বেগটো তাৰপৰা কাঢ়ি ল’লে। কেউটাই যোগেশ্বৰক বেঢ়ি ধৰিলে। যোগেশ্বৰে মনিবেগটোৰ চেইনডাল খুলি ভিতৰখন চোৱাৰ লগে লগে তাৰ ওঁঠ দুটা হতাশাত বেল্টি খাই গ’ল৷ -“ইয়াতো একো নাই, ধুৎ৷” সি বেগটো ওভোতাই দিয়াত বেগটোৰপৰা এখন সৰু ফটো ওলাই নদীৰ পাৰৰ বালিত পৰিল। পেলুৱে লৰালৰিকৈ ফটোখন বালিৰপৰা বুটলি ফুৱাই হাতেৰে চাফা কৰিলে। ল’ৰাবোৰে তাক বেৰি ফটোখন জুমি চাবলৈ ধৰিলে। পেলুৱে খিক্‌খিক্‌কৈ বদমাচী হাঁহিটো মাৰিলে, “এইখন চা, মানুহটোৰ ঘৈণীয়েকৰ ফটো।”\nফটো বুলিলত ছোৱালীজাক ওচৰ চাপি আহিল। সময় যোৱাৰ লগে লগে সিহঁতৰ ভয়, ঘিণ আগতকৈ কমিবলৈ ধৰিলে। সিহঁতেও ফটোখন জুপিবলৈ ধৰিলে।\n—“তোৰ চকু দুটা পেলু, চকু নহয় টকৌ গুটি।”\n–“কেলেই ঘৈণীয়েক নহয়নো কোন তেনে ?”\n–“এই বুঢ়ী মানুহজনী সি ঘৈণীয়েক পালে।”\nএইবাৰ যোগেশ্বৰহঁতেও ফটোখন ভালকৈ চাবলৈ ধৰিলে। এৰা হয়তো এইখন এজনী বয়সীয়া মানুহৰ ফটো।\n–“তাৰ পকেটত এইখন কাৰ ফটো হ’ব পাৰে বাৰু?”\n–“কেলেই? কাৰ হ’বনো আৰু? তাৰ মাকৰ।”\nমাকৰ? মাকৰ বুলি কোৱাত যোগেশ্বৰ থৰ লাগি ৰৈ গ’ল। সি এবাৰ ফটোখনলৈ, এবাৰ দাঢ়িৰে ভোবোকাৰ ডেকাটোৰ মুখখনলৈ চালে। হঠাৎ তাৰ বুকুৰ ভিতৰখন এটা বুজাব নোৱৰা দুখত হাহাকাৰ কৰি উঠিল। নানা প্রশ্নই তাক জুমুৰি মাৰি ধৰিলে। ক’ৰনো মানুহ এইটো? কোনেনো তাক এইদৰে গুলীয়ালে? আই ঐ দেহি, মাকক বেচেৰাই খুউব ভাল পায় বাবে ফটোখন সি পকেটত লৈ ফুৰিছিল। মাকলৈ মনত পৰিলে বোধহয় উলিয়াই চায়। যোগেশ্বৰে বাকীবিলাকৰ মুখলৈ চালে। চঞ্চল ল’ৰা-ছোৱালীবোৰে থৰ হৈ শ-টোলৈ চাই আছে। আনকি পেলুও। প্রত্যেকৰে মুখবোৰ কিবা এটা বুজাব নোৱৰা দুখত ওন্দোল খাই উঠিছে।\nযোগেশ্বৰে আলফুলকৈ ফটোখন মনিবেগটোত সুমুৱাই ডেকাটোৰ বেক পকেটত পুনৰ ভৰাই দিলে। তাৰ পাছত সি শ-টো টানি নদীত উটুৱাই দিব খুজিলে। পেলুৱে তাক আকৌ বাধা দিলে, “অকণমান ৰ’বি বায়ন, কাম আছে।”\nএইবাৰ পেলুৱে আকৌ কি চং উলিয়ায়? সকলোৱে পেলুৰ মুখলৈ কৌতূহলেৰে চালে।\n– “মানুহটো দেখিবলৈ ইমান ধুনীয়া চা৷ এতিয়াই যেন সি জী উঠিব। এতিয়াই যেন সি মাত মাতিব। এনেকুৱা লগা নাইনে তহঁতৰ?”\nবীণাপাণিয়ে মাজতে ক’লে, “এৰা পায়। মানুহটো সাইলাখ আমাৰ চন্দ্ৰ দাইটিৰ দৰে।”\nলগে লগে পেলুৰ প্ৰত্যাক্ৰমণ আৰম্ভ হ’লেই : “থ, থ তোৰ চন্দ্ৰ দাইটি। চন্দ্ৰ দাইটিক আমি যেন দেখাহে নাই। এই ধকধকীয়া বগা মানুহটোক তাই চন্দ্ৰ দাইটিয়েক পালে। তোৰ চন্দ্ৰ দাইটি কেৰাহীৰ পোকৰ।”\nবীণাপাণি ফেঁটীসাপৰ দৰে ফোঁচ্‌কৈ উঠিল। – “অ’ই দাইটিৰ কথা তেনেকৈ নক’বি দেই ল’ৰা। ঠিক নহ’ব।”\nযোগেশ্বৰে পেলুক ডবিয়ালে৷ - “তোলন, তই ছোৱালীৰ লগা চুপতি মাৰিবি নে কিবা এটা কৰিবি ? মই কিন্তু শ-টো পানীত উটুৱাম।”\n–“ৰ’বি, ৰ’বি অকমান ৰ’বি” বুলি পেলু লৰালৰিকৈ দৌৰি গৈ গছপাত এসোপা ছিঙি আনিলে। ইন্দ্ৰই তাক সুধিলে, “কি কৰ সেইসোপাৰে?”\n–“তহঁতে চাই থাক মই কি কৰো। তহঁতে খালি মোৰ লগে লগে গাই যাবি।”\nযোগেশ্বৰে বুজিলে পেলুৰ অভিনৱ খেল এই আৰম্ভ হ’ব। সি তাক সুধিলে, “আমি গাম বাৰু। গালেনো কি হ’ব?”\nপেলুৰ মুখখন অস্বাভাৱিকভাৱে গহীন। সি ক’লে, “কনক ওজাক জৰা তহঁতি দেখা নাই? মই কনক ওজাই জৰাদি তাক জাৰিম। তাৰ মাকক মাতিম। চাবি তাৰ মাক আহি ওলাবহি। মাক আহি ওলালেই সি জী উঠিব। তহঁতে খালি মোৰ লগত চিঞৰি চিঞৰি গাবি।”\nতাৰ কথাত বাধা দি কোনোবা এটাই ক’লে, “থ, থ মৰা মানুহনো ক’ৰবাত জী উঠেনে?”\n—“চুপ।” যোগেশ্বৰৰ ভেকাহিত সকলো চুপ হ’ল।\n—“তোলন, তই কি কৰিব খুজিছ বেগেতে কৰ। অ’ই তহঁতে তোলনৰ লগে লগে সি যি গায়, গাই যাবি।”\nপেলু আচৰিতভাৱে গহীন। হাতত তাৰ বনপাত এসোপা। খোজে-কাটলে তেনেই কনক ওজা। সি শ-টোৰ ওপৰত বনপাতেৰে কোব এটা মাৰিলে। তাৰ পাছত বাকীবিলাকলৈ চাই নির্দেশ দিলে, “মই যেনেকৈ গাম ঠিক তেনেকৈ গাবি। সি জী উঠিব চাবি।”\nপেলুৰ কথাত গভীৰ আত্মবিশ্বাসৰ সুৰ। তাৰ কথাত বাকীবোৰৰো বিশ্বাস হ’ল। বোধহয় কিবা এটা হ’ব। বিশেষকৈ যোগেশ্বৰৰ। সি তীব্র দৃষ্টিৰে পেলুৰ ফালে চাই আছে। সকলোৱে ধ্বনি দিবলৈ সাজু হ’ল। পেলুৱে ছন্দ মিলাই ধ্বনি দিলে সিহঁত আনন্দত উন্মাদ হৈ যায়। ধ্বনিৰ সুৰে সুৰে সিহঁতৰ অংগ-প্রত্যগংবোৰ ছন্দায়িত হয়। সুৰৰ লহৰে লহৰে সিহঁত আত্মহাৰা হৈ নাচে। সিহঁতৰ ধ্বনিত আজি মৰা মানুহটো যদি জী উঠে।\nপেলুৱে শ-টোৰ গাত গছপাতেৰে কোবাই কোবাই গালে : “মা অ’ মা। বাকীবোৰেও তাৰ লগে লগে সমান জোৰেৰে চিঞৰিলে “মা অ’ মা।”\nপেলুৱে আকৌ গালে, “মা অ’ মা। এইফালে আহ, তোৰ পুতেৰ শুই আছে এবাৰ আহি চা।”\nবাকীবোৰেও সুৰ লগাই গালে, “মা অ’ মা এইফালে আহ, তোৰ পুতেৰ শুই আছে এবাৰ আহি চা।”\nপেলুৱে দুগুণ জোৰেৰে চিঞৰিলে, “মা অ’ মা বুকু ভৰাই চা৷ ডেকা পুতেৰে মাতি আছে বেগাই আহি যা”......\nসকলোৱে দুগুণ উৎসাহেৰে পেলুৰ সুৰৰ প্ৰতিধ্বনি তুলিছে। যোগেশ্বৰে একো মতা নাই। সি থৰ হৈ শ-টোলৈ চাই আছে। চকু দুটা তাৰ পানীৰে চপচপীয়া। বুকুখন যেন কিহবাই মুচৰি আছে। ধ্বনি দি থকা পেলুৰ মাতটো থোকাথুকি। তাৰ দুগালেদি সৰ সৰকৈ চকুপানী বৈছে। ল’ৰা-ছোৱালী সকলোৱে উচুপিছে। সিহঁতৰ লগে লগে ধনশিৰিখনেও যেন উচুপি উচুপি গাইছে - মা অ’ মা ...।\nপেলুৰ গাত দেও লম্ভিছে। হাতৰ গছপাতবোৰ জোকাৰি জোকাৰি সি নাচিছে গাইছে – “মা অ’ মা । বেগেতে আহি নৈ পাৰত শুই আছো এবাৰ আহি চা৷”\nযোগেশ্বৰৰ ভাব হ’ল যেন সিও গুলী খাই মৰি গৈছে। নৈপাৰত তাৰ শ-টো পৰি আছে। তাৰ মাক ঢপলিয়াই নৈৰ পাৰলৈ আহিছে। যোগেশ্বৰে ছয়া-ময়াকৈ দেখিছে তাৰ মাকৰ লগে লগে তোলন, ইন্দ্র, যদু, বীণাপাণি, মামণিহঁতৰ মাকবোৰো নদীৰ পাৰলৈ ঢপলিয়াইছে। সিহঁতে শ-টোক আলফুলকৈ তুলি ধৰিছে। তাৰ মাকৰ কোলাত শ-টোৰ মূৰটো। মাকে আলফুলকৈ মূৰটো পিহি দিছে।\nপেলুৰ কথা ঠিক! সিহঁতৰ ধ্বনিৰ লহৰে লহৰে শ-টো উজ্জ্বল হৈ উঠিছে। দাঢ়িকোচাৰ মাজৰ চকুদুটা জীৱন্ত হৈ জিলিকিছে। সি হাঁহিছে! সি হাঁহিছে!! সি..... সি এতিয়াই উঠি বহিব। যোগেশ্বৰে উন্মাদৰ দৰে চিঞৰি উঠিল, “তোলন তই চলাই যা । তই গাই যা সি জী উঠিছে।”\nআৰু ঠিক তেতিয়াই ডেকাটোৰ বুকুৰপৰা এৰুৱাই আনি বালিলৈ দলিয়াই দিয়া শামুকটোৱে সকলোৰে অলক্ষিতে লাহে লাহে বালিৰ ওপৰতে বগাবলৈ আৰম্ভ কৰিছে।\nNo Comments : "সৰু ধেমালি বৰ ধেমালি - (জেহিৰুল হুছেইন)"


যিকোনো অভ্যাস সলনি কৰাৰ এটা আকর্ষণীয় উপায় - Jeevan Britta\nযিকোনো অভ্যাস সলনি কৰাৰ এটা আকর্ষণীয় উপায়\nPublished March 4, 202111:48 am\nUpdatedFebruary 23, 20211:51 pm\nPosted by BIKASH KALITA on March 4, 2021. Updated: February 23, 20211:51 pm\nঅভ্যাস এটা সলনি কৰাটো কিছুমানৰ বাবে ইমান সহজ নহয়৷ ইয়াৰ বাবে অলপ সময় লাগে, অকণমান ধৈর্য লাগে আৰু কষ্ট কৰিব লাগে৷ কিছুমান উপায়ে এই কামটো সহজ কৰি তুলিব পাৰে৷ আপুনি যদি নিজৰ কিবা এটা অভ্যাস সলনি কৰিব খোজে তেতিয়া এই উপায়টো ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে৷ এই উপায়টো সহজ, কার্যকৰী আৰু লগতে আকর্ষণীয়৷ আৰু আপুনি সহজে ইয়াক ব্যৱাহাৰ কৰিব পাৰিব৷\nকি এই উপায়টো?\nনিজকে ফাইন কৰক\nহয়, নিজকে সেই বেয়া অভ্যাসটো বা সলাব খোজা অভ্যাসটো আকৌ কৰা বাবে ফাইন কৰক৷ যিমান বাৰ সেয়া কৰে সিমান বাৰ নিজকে ফাইন কৰক, জৰিমণা বিহক৷\nযিদৰে আপুনি হেলমেট নিপিন্ধাকৈ মটৰচাইকেল চলালে বা গাড়ীৰ কাগজ পাতি নাথাকিলে পুলিছে ফাইন কৰে, জৰিমণা বিহে, তেনেদৰে নিজকে ফাইন কৰক৷ যিদৰে সময়ত ইলেকট্ৰিচিটি বিল বা আন কিবা বিল নিদিলে ফাইন দিব লাগে তেনেদৰে নিজৰ সলনি কৰিব খোজা, বা বেয়া অভ্যাসটো আকৌ কৰিলে নিজকে ফাইন কৰক৷\nকিন্তু কিমান ফাইন ল’ব? কিমান ফাইন ল’ব সেয়া নিজে ঠিক কৰি লওক৷ মাত্ৰ মনত ৰাখিব ই এটা ডাঙৰ সংখ্যা হ’ব লাগিব৷ সৰু সংখ্যাৰ ফাইন এটাই এই ক্ষেত্ৰত বেছি কাম নকৰিব৷ ১০ বা ২০ টকা ফাইনেৰে নহ’ব৷ কমেও ১০০ টকা বা পাৰিলে ১০০০ টকা এবাৰত ফাইন লওক নিজৰ পৰা৷ এই টকাখিনি উলিয়াব নোৱাৰাকৈ এটা বাকচত বা জাৰত থৈ দিয়ক৷ এমাহৰ পিছত জমা হোৱা টকাখিনি কোনোবা চেৰিটিত বা কোনোবা অনুষ্ঠানক নাম নজনোৱাকৈ দান দি দিয়ক৷\nএই কথাটোত বিৰাট সাৱধান হ’ব৷ এই জমা টকাৰ পৰা এক টকাও নল’ব বা “না, কাকো নিদিও” এইবুলি নিজৰ পকেটত আকৌ ভৰাই নথব৷ এইখিনি টকা কোনোবা চেৰিটিত দি দিয়ক৷\nএটা উদাহৰণ– আপোনাৰ কথাই প্ৰতি বেয়া মাত মতাৰ বা অশ্লীল শব্দ কোৱাৰ অভ্যাস আছে আৰু এতিয়া ঘৰত ল’ৰা–ছোৱালী আছে কাৰণে বা কোনোবাই কোভৱা বাবে সেয়া সলাব বিচাৰিছে৷ যিমানবাৰ আপুনি সেই বেয়া মাত বা অশ্লীল শব্দ ক’ব সিমানবাৰ নিজকে ফাইন কৰিব৷ ফাইনৰ টকাটো এটা বাকচ বা খুছুৰা পইচা জমোৱা মাটিৰ পাত্ৰত জমা থব৷ এমাহৰ পিছত সেই টকা খিনি লৈ কাৰোবাক নিজৰ নাম নজনোৱাকৈ দান দি দিয়ক৷\nআন এটা উদাহৰণ– আপুনি সপ্তাহত ৫ দিন এক্সাচাইজ কৰিব বিচাৰিছে কিন্তু প্ৰায়ে কৰা নহয়৷ কেতিয়াবা মাত্ৰ এদিনহে এক্সাচাইজ কৰে৷ এতিয়াৰ পৰা যিদিনাখন এক্সাচাইজ কৰিব লাগিছিল কিন্তু কৰা নহয়, সেইদিনা নিজকে ফাইন কৰক, কমচে কম ১০০ টকা এটা নিজকে ফাইন কৰক৷ যদি এক্সাচাই কৰাটো বেছি জৰুৰী আৰু আপুনি এক্সাচাইজ নকৰা এই বেয়া অভ্যাসটো খাটাংকৈ এৰিব বিচাৰিছে, তেতিয়া নিজকে ১০০০ টকা ফাইন কৰক সেইদিনা যিদিনা আপুনি এক্সাচাইজ কৰিব লাগিছিল, কিন্তু নকৰিলে৷ যিমানদিন এনেদৰে এক্সাচাইজ নকৰে সিমানদিন নিজকে ফাইন কৰক৷ চাওচকোন কেইদিনমানৰ পিছত ফাইন দি দি ভাগৰ লাগিব আৰু আপুনি নিয়মীয়াকৈ এক্সাচাইজ কৰা হ’ব৷\nবিভিন্ন ধৰণৰ অভ্যাসৰ ক্ষেত্ৰত আপুনি এয়া কৰিব পাৰিব৷ দুদিনমানৰ পিছত আপোনাৰ বেয়া অভ্যাসটো অলপ কমিব৷ তাৰ পিছত ই আৰু স্পিডত কমি আহিব৷ বহুদিনৰ পৰা আতৰ কৰিম, বাদ দিম বুলি ভাবি থকা কিন্তু এৰিব নোৱাৰা অভ্যাস বা বেয়া অভ্যাস এটা আপুনি কেইদিনমানতে এৰিব পৰা হ’ব৷\nকৰি চাওক, কিছুদিনৰ ভিতৰতে আপোনাৰ বেয়া অভ্যাসটো কমি নোহোৱা হৈ যাব৷\nআপুনি আনকি ভাল অভ্যাস এটা আৰম্ভ কৰিবলৈও ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিব৷ ভাল অভ্যাসটো নকৰাৰ দিনা বা নকৰা বাবে নিজকে ফাইন কৰিব পাৰে৷ তেনে কৰিলে ভাল অভ্যাসটো কৰাৰ সংখ্যা আৰু অভ্যাসটো কৰি থকা দিনৰ সংখ্যা বাঢ়ি আহিব৷\nকৰি চাওক৷ কিমান কামত আহে সেয়া আপুনি নিজেই দুই এদিনতে গম পাব৷\nযিকোনো অভ্যাস সলনি কৰাৰ\n৫ টা খুব গুৰুত্বপূর্ণ কিষ্ট’ন হেবিট\nNext Postনিজৰ প্ৰতি দয়াশীল হওক


সহস্ৰাধিকৰ উপস্থিতিত সম্পন্ন শ্বহীদৰ শেষকৃত্য, ভাতৃৰ নশ্বৰ দেহ দৰ্শনৰ পৰা বঞ্চিত হ’ল ভগ্নী - NEWS8 NE\nসহস্ৰাধিকৰ উপস্থিতিত সম্পন্ন শ্বহীদৰ শেষকৃত্য, ভাতৃৰ নশ্বৰ দেহ দৰ্শনৰ পৰা বঞ্চিত হ’ল ভগ্নী\nJuly 26, 2021\t0\tBy NEWS DESK\nনিউজ ডেস্ক। জম্মু আৰু কাশ্মীৰৰ পুঞ্চ জিলাৰ নিয়ন্ত্ৰণ ৰেখাৰ কৃষ্ণ ঘাটি চেক্টৰত হোৱা এক লেণ্ডমাইন বিস্ফোৰণত শ্বহীদ হৈছিল সেনা জোৱান চিপাহী কমলদেৱ বৈদ্য।\nসেনাৰ দলে টহল দিয়া সময়ত শুকুৰবাৰে পুৱতি নিশা সংঘটিত হৈছিল এই ঘটনা। বিস্ফোৰণটোত এটা ভৰি আৰু কমলদেৱ বৈদ্যৰ আন অংশ ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছিল।\nইয়াৰ পিছতেই শ্বহীদজনৰ নশ্বৰ দেহ হিমাচল প্ৰদেশৰ স্থানীয় ঘুৰৱী গাঁৱলৈ অনা হৈছিল। কিন্তু গাওঁখনত সম্পূৰ্ণৰূপে তেওঁৰ নশ্বৰ দেহ পৰিদৰ্শন কৰা হোৱা নাছিল।\nসেই কথাক লৈ অসন্তুষ্ট হৈ পৰে শ্বহীদজনৰ পৰিয়াল আৰু গাঁৱৰ লোক। আনকি শ্বহীদজনৰ মুখ খনো এবাৰ চাবলৈ নাপাইছিল তেওঁলোকে।\nশ্বহীদৰ ভগ্নী শশী বালাই ভাতৃৰ মুখ খন চাবলৈ কান্দিছিল। সেয়েহে ভগ্নীয়ে কান্দি কান্দি কৈছিল সেই কথা। য’ত উপস্থিত সকলোৱে আৱেগিক হৈ পৰিছিল। আনকি উপস্থিত সেনা জোৱান সকলৰো চকু সেমেকি উঠিছিল।\nলগমন্য পঞ্চায়তৰ ঘুৰৱী গাঁৱৰ কমলদেৱ বৈদ্যৰ শ্বহীদক লৈ সকলোৱে গৌৰৱান্বিত। কিন্তু যুৱ জোৱানজনৰ আকস্মিক বিয়োগত সকলোৱে দুখিত। দেওবাৰে ডোগ্ৰা ৰেজিমেণ্টৰ সৈন্যসকলে তেওঁলোকৰ সহকৰ্মী শ্বহীদ কমলদেৱ বৈদ্যৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ পিছত উভতি অহাৰ সময়ত শ্বহীদৰ সৰু ভগ্নী শশী বালাই মানুহৰ ভিৰৰ পৰা উঠি আহি কান্দি কান্দি সৈনিকসকলৰ ওচৰলৈ আহিছিল।\nআৰু তেওঁলোকক ইউনিফৰ্মত ধৰি তেওঁ সুধিছিল যে, “মোৰ ভাতৃৰ মৃতদেহ কাছৰ কফিনত কিয় অনা নাছিল। মই মোৰ ভাতৃৰ মুখখন কেনেকৈ চাম?” ইয়াৰ পিছতেই সমগ্ৰ পৰিৱেশটো বৰ বিষাদময় হৈ পৰিছিল। শ্বহীদৰ নশ্বৰ দেহ অনা সেনা জোৱানসকলৰ চকুৰ পৰা চকুপানী বৈ আহিছিল।\nশ্বহীদৰ পিতৃ মদন লালে কয় যে তেওঁৰ পুত্ৰ দেশক সুৰক্ষা দিয়াৰ সময়ত শ্বহীদ হৈছে। চৰকাৰৰ পৰা আৰু কি বিচাৰিব পাৰি?\nউল্লেখ্য যে শ্বহীদ কমলদেৱ বৈদ্যৰ নামেৰে তেওঁ অধ্যয়ন কৰা বিদ্যালয়খন নামাকৰণ কৰাৰ দাবী উত্থাপন কৰে স্থানীয় লোকে।\nএই সন্দৰ্ভত লগমানৱী পঞ্চায়ত প্ৰধান শশী শৰ্মাই কয় যে শ্বহীদজনে প্ৰথম শ্ৰেণীৰ পৰা দশম শ্ৰেণীলৈ চৰকাৰী উচ্চ বিদ্যালয় লুড্দাৰ মহাদেৱত অধ্যয়ন কৰিছিল। সেয়েহে বিদ্যালয়খনৰ নাম শ্বহীদ কমলদেৱ বৈদ্যৰ নামেৰে নামাকৰণ কৰিব লাগে আৰু বাচীৰ পৰা লাগমানৱী পথহৈ জাহুলৈ যোৱা পথত শ্বহীদৰ স্মৃতিত এখন গেট নিৰ্মাণ কৰিব লাগে।\nশােকাৱহ! ভূমিস্খলনত নিহত মহিলা চিকিৎসক, মৃত্যুৰ পূৰ্বে কৰা টুইট ভাইৰেল\nভোটাৰক উৎকোচ দিয়াৰ অপৰাধত ৬ মাহৰ কাৰাদণ্ডৰ শাস্তি মহিলা সাংসদক!


স্বামী লাগিব নেকি? স্বামীৰ নিলাম ঘোষণা কৰি মহিলাৰ চৰ্ত’ ‘সলনি বা ঘুৰাই লোৱা নহয়’\nFebruary 3, 2022 3:48 pm\nসুখৰ দিনত দুই পতি-পত্নী জন মেকঅ্যালিষ্টাৰ আৰু লিণ্ডা মেকঅ্যালিষ্টাৰ। ফটো: সংগৃহীত।\nস্বামী লাগিব নেকি? লাগিলে ল’ব পাৰে। কিন্তু এবাৰ লোৱাৰ পিছত সলনি বা ঘুৰাই লোৱা নহয়। কোনো ঘৰ বা অলাগতিয়াল মূল্যৱান সামগ্ৰীৰ দৰে স্বামীক নিলাম কৰাৰ বেছাইটত বিজ্ঞাপন দি এগৰাকী মহিলাই সকলোকে একপ্ৰকাৰ স্তম্ভিত কৰি তুলিছে। ছচিয়েল মিডিয়াত এই বিষয়টোৱে ব্যাপক চৰ্চাও লাভ কৰিছে।\nমহিলাগৰাকীয়ে তেওঁৰ স্বামীৰ গাৰ বৰণ, উচ্চতা, বৃত্তি, বয়সকে ধৰি সকলো প্ৰয়োজনীয় তথ্য ৱেবছাইটত আপলোড কৰিছে।\nমহিলাগৰাকীয়ে লগতে চৰ্ত তুলি ধৰি লিখিছে,’’বিক্ৰী চূড়ান্ত যদিও পাছত কোনো সলনি বা ঘুৰাই লোৱা নহব।‘’\nকিন্তু এই ঘটনাৰ আঁৰৰ কাহিনী অতি মনোৰঞ্জক। গ্ৰীষ্মৰ ছুটীত পত্নীক ফুৰাবলৈ নিনিয়াৰ বাবেই ঘটিছে এনে ঘটনা।\nলগতে পঢ়ক: থলুৱা ভূমিহীন পৰিয়ালক উচ্ছেদৰ বিৰুদ্ধে গৰজি উঠিল কৃষক মুক্তি-ছাত্ৰ মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতি\nআয়াৰলেণ্ডৰ বাসিন্দা এই মহিলাগৰাকীৰ নাম লিণ্ডা মেকঅ্যালিষ্টাৰ। মহিলাগৰাকীৰ অভিযোগ মতে তেওঁৰ স্বামী জন মেকঅ্যালিষ্টাৰে তেওঁৰ দুই সন্তান আৰু পত্নীক ঘৰত ৰাখি গৰমৰ ছুটীত অকলেই ফুৰিবলৈ গৈছিল আৰু মহা আনন্দেৰে সময় কটাইছিল।\nমহিলাগৰাকীয়ে এইদৰে নিলামৰ বিজ্ঞাপন দিয়াৰ পাছত ১২জন গ্ৰাহকো গোট খালে। কেইঘন্টাৰ ভিতৰত কেইবাহাজাৰ টকা দামো উঠিল।\nইপিনে, স্বামী জনে তেওঁৰ বন্ধুবৰ্গৰ পৰা তেওঁৰ নিলামৰ খৱৰ লাভ কৰে।\nলগতে পঢ়ক:ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত জিলিকিল শিৱসাগৰৰ আকাংক্ষা; উত্তৰ-পূবলৈ কঢ়িয়াই আনিলে গৌৰৱ\nঅৱশ্যে নিলামৰ সেই ৱেবছাইটোৱে বিজ্ঞাপনটো ইতিমধ্যে অঁতৰাই দিছে। এনে আজৱ বিজ্ঞাপন সম্পৰ্কত ৱেবছাইটোৰ পৰা কোৱা হৈছে, ‘’কোনো মহিলাই নিজৰ স্বামীক নিলামত দিয়াৰ এনে বিজ্ঞাপন এয়ে প্ৰথম দেখা গৈছে।‘’


Friday, 01 March 2019 05:40 PM\nশিশুৰ এটি জনপ্ৰিয় নিচুকনি গীত "ডালিম ঐ ডালিম আমালৈ আনিছা কি? আনিছোঁ আনিছোঁ ৰণুৱা ঘোঁৰাতে ডিঙিতে শিৰকলি দি….." বহুতৰেই হয়তো শুনা মনত পৰে৷ আকৌ অসমীয়া সাহিত্যত নাৰীৰ মুখৰ সৌন্দৰ্য্যৰ বৰ্ণনা কৰোতে ডালিমগুটীয়া দাঁতৰ কথা কদাচিতহে বাদ নপৰাকৈ ৰৈ যায়৷\nকিন্তু এই ডালিমৰ আমাৰ স্বাস্থ্য ৰক্ষাত কি ভূমিকা সেয়া আমাৰ বহুতৰে অৱগত নহয়৷ আজিৰ পৰা চাৰি দশক আগতে মেঘালয়ৰ নংপোত এজন বয়সিয়াল নেপালী লোকৰ সংস্পৰ্শত আহিছিলোঁ৷ তেওঁ কোৱা মনত পৰে ডালিম গছৰ শিপা বা ছাল গুৰি কৰি চূণৰ পানীৰ লগত মিহলাই খোৱালে ফিটা পেলু (আৰু আন কৃমিৰো) বিনাশ হয়৷\nফিটা পেলু নিৰ্মূল কৰা কিমান জটিল সেয়া চিকিৎসকসকলে জানে৷ অতি পৌৰাণিক কালৰ পৰা চীন দেশত ডালিমক উৰ্বৰতা আৰু সৌভাগ্যৰ প্ৰতীক বুলি গণ্য কৰি অহা হৈছে৷ ইৰাণৰ তেহৰানত প্ৰতি বছৰে অক্টোবৰ মাহত 'ডালিম উৎসৱ' পালন কৰা হয়৷\nইজৰাইলৰ ইহুদী বিদ্বানসকলে এই মত পোষন কৰে যে আদাম আৰু ইভে সৰগত জুতি লোৱা নিষিদ্ধ ফল বিধ আপেল নহয়, ডালিমহে আছিল৷ আমাৰ হাতত সহজে উপলব্ধ ডালিমৰ বৈশিষ্ট্য বিশ্লেষণ কৰাৰ উদ্দেশ্যৰে এইখিনি পাতনি মেলিলোঁ৷\nডালিমৰ বৈজ্ঞানিক নাম হ'ল Punica granatum ৷ ই Lythraceae পৰিয়ালৰ অন্তৰ্ভুক্ত৷ ইংৰাজীত ডালিমক Pomegranate বুলে৷\n*হিন্দীত অনাৰ বা অনাৰদানা,\n*বাংলাদেশত আৰু বাংলা ভাষাত অনাৰ, ডালিম আৰু বেদানা নামেৰে পৰিচিত৷\nআন আন কেইটিমান ভাষাত ডালিমক মতা নাম এনে ধৰণৰ –\n*অনাৰদানা (উৰ্দু আৰু পঞ্জাবী),\n*ডালিম্ব (ওৰিয়া, কানাড়া, কোংকনী আৰু মাৰাঠী),\n*মধুলাই আৰু মথালাম পাঝম (তামিল),\n*মধালানাৰংগা আৰু উৰিয়াম পাঝম (মলয়ালম),\n*ডানিম্মা পান্দু আৰু ডালিম্ব (তেলেগু)৷\nডালিমৰ প্ৰাথমিক উৎপত্তি স্থল ইৰাণ আৰু ইৰাক বুলি জনা যায়৷ তাৰ পৰাই ভাৰত উপমহাদেশলৈ ডালিমৰ সঁচ আহে৷\nবৰ্তমান ডালিমৰ গছ অপৰ্যাপ্ত পৰিমাণত পোৱা দেশসমূহ হ'ল-\n*দক্ষিণ ইউৰোপ আৰু আফ্ৰিকাৰ গ্ৰীষ্ম প্ৰধান দেশসমূহ৷\nস্পেইনৰ নাবিক আৰু সদাগৰসকলে ১৭৬৯চনত ডালিমৰ সঁচ লেটিন আমেৰিকা আৰু কেলিফৰ্নিয়ালৈ নিয়ে৷ আজিৰ দিনত আফগানিস্তানৰ পৰা ভাৰতবৰ্ষ আৰু পাকিস্তানলৈ বুজন পৰিমাণৰ ডালিমৰ ৰপ্তানি হয়৷\nগছৰ বৰ্ণনা -\nডালিম গছ হ'ল জোপোহা আকৃতিৰ৷ উচ্চতা ১৫ৰ পৰা ৩০ফুট পৰ্য্যন্ত৷ ইয়াৰ কেইবাটাও প্ৰজাতি আছে৷ ফ্ৰান্স দেশত পোৱা এটা প্ৰজাতিৰ ডালিম গছৰ আয়ুস ২০০বছৰ৷ পিছল পাতবিলাক জোঙা আকৃতিৰ; দেড়ৰ পৰা ৩ইঞ্চি দীঘল আৰু আধা ইঞ্চিমান বহল৷\nফুলৰ বৰণ উজ্বল ৰঙা৷ ৰঙা বৰণৰ একোটা ডালিমৰ ফলৰ আকাৰ প্ৰজাতিভেদে সৰু-বৰ হয়৷ এটা ডালিমৰ ফলত ২০০ৰ পৰা ১৪০০টালৈকে গুটি থাকিব পাৰে৷\nপূৰঠ ফলৰ স্বাদ মিঠা৷ উল্লেখযোগ্যযে ডালিম গছৰ প্ৰতিটো অংশই ঔষধি গুণযুক্ত বুলি প্ৰমাণিত হৈছে৷\nকি কি লাগতিয়াল তত্ব ডালিমত থাকে?\nপ্ৰতি ১০০গ্ৰাম ডালিমৰ পৰিপুষ্টিৰ তালিকাখন এনে ধৰণৰ :\n*শক্তি ৮৩ কেলৰি,\n*কাৰ্বোহাইড্ৰেট ১৯ গ্ৰাম,\n*প্ৰটিন ১-৭ গ্ৰাম,\n*ফেট ১-২ গ্ৰাম,\n*ডায়েটেৰী ফাইবাৰ ৪ গ্ৰাম৷\nডালিমত থকা ভিটামিনসমূহ হ'ল -\n*ভিটামিন- কে আৰু ক'লিন৷\nডালিম কেনেকৈ খাব?\nএন্টিঅক্সিডেন্ট আৰু ভিটামিনৰ সম্পূৰ্ণ লাভ পাবলৈ হলে সতেজ পূৰঠ ফল বা তাৰ ৰস গ্ৰহণ কৰিব৷ ডালিমক চালাডত, পায়সত, দৈ, পুডিং আদিত দিয়ো খাব পাৰি৷ কোনো কোনো দেশত ইয়াৰ মদো বনায়৷\nভাৰতীয় আয়ুৰ্বেদিক আৰু য়ুনানী চিকিৎসাত ডালিম কিদৰে প্ৰয়োগ হয়?\n*সকলো ধৰণৰ ৰক্তক্ষৰণ ৰোধ কৰিবলৈ - যেনে নাকৰ তেজ ওলোৱা, আঘাত হোৱা ঠাইৰ পৰা তেজ ওলোৱা বন্ধকৰিবলৈ ডালিমৰ ফুল বা পাতৰ ৰস প্ৰয়োগ কৰিলে ভাল ফল পোৱা হয়৷\n*মহিলাৰ ৰক্তস্ৰাব আৰু লিউকোৰিয়াৰচিকিৎসাত ডালিমৰ ফুল মৌজোলৰ সৈতে খোৱালে ৰোগী উপকৃত হয়৷\n*কোনো কোনো মহিলাৰ সঘনে হোৱা গৰ্ভপাত নিৰাময় কৰিবলৈ ডালিম গছৰ পাত দৈ আৰু মৌজোলৰ সৈতে খোৱালে গৰ্ভপাতৰ সম্ভাৱনা আতৰ হয়৷\n*সকলো বয়সৰ লোকৰ সকলো প্ৰকাৰৰ পেলুৰ ৰোগ নিৰ্মূল কৰিবলৈ ডালিমৰ প্ৰয়োগ ঘৰুৱা ভাবে কৰি অহা হৈছে৷\n*ডালিম হ'ল শক্তিবৰ্ধক আৰু তেজবৰ্ধক৷\n*শিশুৰ নানাবিধ উদৰৰ বিকাৰ আৰু পেটৰ বিষৰ চিকিৎসাত ডালিম গছৰ ছাল ব্যৱহৃত হয়৷\n*ক্ৰনিক ডিচেন্ট্ৰিৰ চিকিৎসাৰ বাবে ডালিমৰ শুকান বা কেঁচা বাকলি উপকাৰী৷\nবৈজ্ঞানিক সকলৰ মতে ডালিমৰ বিভিন্ন উপকাৰিতা সমূহ -\n১) পাক প্ৰণালীৰ উপকাৰিতা –\nখাদ্য হজম হোৱাত সহায়ক আৰু আন্ত্ৰৰ সংক্ৰমণ হ্ৰাস কৰে৷ সেয়ে আলচাৰেটিভ ক'লাইটিচ আৰু ক্ৰনজ ডিজিজৰ ৰোগীৰ বাবে উপকাৰী ফল৷\nযেনে তেজৰ নলীত চৰ্বি জমা হোৱা,ক'লেষ্টেৰল কমোৱা,উচ্চ ৰক্তচাপ কমোৱাত সহায়ক প্ৰমাণিত হৈছে৷\n৩) ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা (ইমিউনিটি)বঢ়োৱা-\nনানাবিধ ভিটামিন আৰু এন্টিঅক্সিডেন্টৰ বাবে সেয়া সম্ভৱ পৰ৷\n৪) কৰ্কট ৰোগ প্ৰতিৰোধত ডালিমৰ ভূমিকা –\nঘাইকৈ প্ৰষ্টেটৰ কৰ্কট ৰোগৰ ক্ষেত্ৰত৷\n৫) স্মৃতি শক্তি হ্ৰাস পোৱা ৰোধ কৰে সেয়ে এলঝাইমাৰ ৰোগীৰ বাবে উপকাৰী৷ ইয়াৰ বাবে দিনে ২৫০মিলিলিটাৰ ডালিমৰ ৰস গ্ৰহণ কৰা উচিত৷\n৬) এন্টিবেক্টেৰিয়েল আৰু এন্টিভাইৰেল গুণযুক্ত৷\n৭) ডায়েবেটিজ ৰোগীৰ বাবে সহায়ক-\nডালিমে ইনচুলিনৰ সক্ৰিয়তা বঢ়াই তেজৰ চুগাৰৰ পৰিমান কমায়৷\n৮) সকলো ধৰণৰ বাত বিষ, আৰ্থাইটিচ আৰু অষ্টিঅ'প'ৰচিচ হ্ৰাস কৰাত সহায়ক৷\n৯) এন্টিইনফ্লেমেটৰী গুণ ডালিমত থকা এন্টিঅক্সিডেন্টৰ বাবে সম্ভৱ৷ ডালিমত গ্ৰীন-টিৰ তুলনাত ৩গুণ বেচি এন্টিঅক্সিডেন্ট থাকে৷ এই এন্টিঅক্সিডেন্টে অপকাৰী ফ্ৰি-ৰেডিকেলচৰ পৰা শৰীৰক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে আৰু কোষৰ বিনাশ ঘটিবলৈ নিদিয়ে৷\n১০) যৌন সক্ষমতা বৃদ্ধিকাৰক-\nডালিম হ'ল পুৰুষৰ টেষ্ট'ষ্টৰন হৰমোন বঢ়োৱাত সহায়ক৷\n১১) মহিলাৰ গৰ্ভধাৰণৰ ক্ষমতা বঢ়োৱাত সহায়ক-\nডালিমে অক্সিডেটিভ ষ্ট্ৰেচ কমায়৷\n১২) মুখমণ্ডল আৰু ছালত বয়সৰ ছাপ পৰিবলৈ নিদিয়ে৷ পৰীক্ষাগাৰত প্ৰমাণিত হৈছে যে ডালিমৰ নিয়মীয়া সেৱনে ছালৰ ইলাষ্টিক কোষবিলাকক অক্ষত অৱস্থাত থকাত সহায় কৰে৷ মুখৰ কমনীয়তা বঢ়ায়৷\n১৩) সুনিদ্ৰাত সহায়ক-\nপেনিনচালভিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এটি অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে ডালিমত কিছু এনে ৰাসায়নিক তত্ব থাকে যি ভাল নিদ্ৰা অনাত সহায়ক৷\n১৪) মেদবহুলতা কমোৱাত সহায়ক-\nডালিমত থকা পলিফেনলৰ বাবে প্ৰাকৃতিকভাবে ভোকৰ পৰিমাণ হ্ৰাস হয় আৰু ফলত শৰীৰৰ ওজন কমোৱাত সহায়ক সিদ্ধ হৈছে৷ এই বিষয়ে এডিনবাৰ্গৰ কুইন মাৰ্গাৰেট ইউনিভাৰ্চিটিত গবেষণা চলি আছে৷ তদুপৰি ডালিমত থকা পলিফিনল এন্টিঅক্সিডেন্ট, কনজুগেটেড লিনয়িক এচিড আদি তত্বই দেহৰ চৰ্বি গলোৱাত সহায় কৰে৷\n১৫) মুখৰ আচিনাই কমোৱাত সহায়ক৷\n১৬) খেলুৱৈক ততালিকে শক্তি যোগান ধৰে৷\n১৭) লিভাৰৰ সক্ৰিয়তা বঢ়াবলৈ নিতৌ ডালিম খাব লাগে৷\n১৮) সূৰ্য্যৰ ৰশ্মিৰ দ্বাৰা চানবাৰ্ণ হ'লে ডালিমত থকা এলাজিক এচিড আৰু পলিফিনল এন্টিঅক্সিডেন্টে সেই ছালৰ ক্ষতিৰ নিৰাময় কৰে৷\n১৯) ছালৰ টিউমাৰৰ বৃদ্ধি ডালিমে ৰোধ কৰিব পাৰে৷\n২০) মদ্যপায়ী লোকৰ দেহৰ ক্ষতিসাধন ৰোধ কৰি স্বাস্থ্যৰ উন্নতি সাধন কৰে৷\nআমি দৈনিক কিমান পৰিমানত ডালিম খোৱা উচিত?\nআমেৰিকাৰ কৃষি বিভাগে প্ৰকাশ কৰা পত্ৰিকাৰ মতে এজন প্ৰাপ্তবয়স্কই নিতৌ দুই পিয়লা ডালিমৰ ৰস গ্ৰহণ কৰা উচিত৷\nডালিমৰ ক্ষেত্ৰত লবলগীয়া সতৰ্কতা -\n*কাচিৎ কোনো কোনো লোকৰ ডালিম, মধুৰী, কিৱি আদি ফল খোৱাৰ পিছত পেটত গেছ হব পাৰে৷ এনে হয় ডালিম আদি ফলত থকা ফাইবাৰ পাক প্ৰণালীৰ বেক্টেৰিয়াৰ সৈতে হোৱা ক্ৰিয়াৰ ফলত৷\n*আকৌ কদাচিত কোনোজনৰ ডালিম খাই এলাৰ্জি হোৱাৰ বাবে ছালত চকলা বন্ধা, খজুৱতি, নিশ্বাসৰ কষ্ট, নাকৰ পৰা স্ৰাৱ ওলোৱা আদি হব পাৰে৷\n*পোহনীয়া কুকুৰক ডালিম নোখুৱাব৷ ডালিমত থকা টেনিন আৰু এচিডে কুকুৰৰ পাক প্ৰণালীৰ অহিত সাধিব পাৰে৷\nলেখক: ডা ভূপেন শইকীয়া


Clindamycin - ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Clindamycin in Assamese\nClindamycin ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Clindamycin Benefits & Uses in Assamese- Clindamycin ar laabh aaru byavaharsamuh\nClindamycin ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Clindamycin Dosage & How to Take in Assamese - Clindamycin ar paali aaru xeya kenedore lobo\nClindamycin ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Clindamycin Side Effects in Assamese- Clindamycin ar parshwakriyasamuh\nClindamycin সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Clindamycin Related Warnings in Assamese- Clindamycin xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Clindamycinৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Clindamycin with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Clindamycin ar gurutor kriya-pratikriya\nClindamycin মতভেদসমূহ- Clindamycin Contraindications in Assamese- Clindamycin nishedhsamuh\nClindamycin ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Clindamycin in Assamese- Clindamycin ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Clindamycin ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Clindamycin Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Clindamycin kriya-pratikriya\nClindamycin ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Clindamycin Benefits & Uses in Assamese - Clindamycin ar laabh aaru byavaharsamuh\nClindamycin তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nClindamycin ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Clindamycin Dosage & How to Take in Assamese - Clindamycin ar paali aaru xeya kenedore lobo\nClindamycin-ৰ উপাদানসমূহ - Clindamycin Active Ingredients in Assamese - Clindamycin-ar upadaansamuh\nClindamycin ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Clindamycin Side Effects in Assamese - Clindamycin ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Clindamycin ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nClindamycin সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Clindamycin Related Warnings in Assamese - Clindamycin xonkranta xatarkatabanisamuh\nClindamycin-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nClindamycin গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত গৰ্ভৱতী মহিলাই বহুতো অসুবিধাৰ সমুখীন হৈছে। গতিকে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে কোনোপধ্যেই গ্ৰহণ নকৰিব।\nClindamycin-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nআপুনি যদি স্তন্যপায়ী মহিলা, আপুনি Clindamycin ৰ ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱৰ সম্মুখীন হব পাৰে। আপুনি যদি এইবোৰৰ সম্মুখীন হয়, চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ গ্ৰহণ নকৰিব। চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিয়া অনুসৰি কৰক।\nবৃক্কত Clindamycin কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nClindamycinৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে বৃক্ক ক প্ৰভাবিত কৰে।\nযকৃতত Clindamycin কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ৰ বাবে Clindamycin কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Clindamycin ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nClindamycinৰ হৃদয় ৰ ওপৰত কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া নাই।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Clindamycinৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Clindamycin with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Clindamycin ar gurutor kriya-pratikriya\nClindamycin তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nClindamycin মতভেদসমূহ - Clindamycin Contraindications in Assamese - Clindamycin nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Clindamycin লোৱা অনুচিত যাতে -\nClindamycin ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Clindamycin in Assamese - Clindamycin ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Clindamycin-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Clindamycin আসক্তি সৃষ্টি কাৰক বুলি কোনো সাক্ষ্য নাই।\nহয়, আপুনি আৰামত মেচিনেৰী চলাব পাৰে বা বাহন চলাব পাৰে, যিহেতু Clindamycin লোৱাৰ পিছত ই আপোনাৰ টোপনি ভাৱ নানে।\nহয়, আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহ Clindamycin লোৱাটো নিৰাপদ।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Clindamycinৰ ব্যৱহাৰ প্ৰভাৱশালী নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Clindamycin ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Clindamycin Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Clindamycin kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Clindamycinৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Clindamycin লোৱাৰ পৰা আপোনাৰ স্বাস্থ্যৰ কোনো ক্ষতি নহয়।\nমদ আৰু Clindamycinৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱ হেতুকে, মদৰ সৈতে Clindamycin লোৱাৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে তথ্য নাই।