ৰিয়া হাজৰিকাৰ গল্প “মৌনতাৰ ভাষা” - Hourly Times\nৰিয়া হাজৰিকাৰ গল্প “মৌনতাৰ ভাষা”\nJuly 15, 2019000 1 min3yrs 55\nএকেৰাহে কেইবাবাৰো ফোনটো বাজি থকাৰ স্বত্বেও শিখাই ফোনটো তুলি ধৰা নাই। এটা অচিনাকী নম্বৰ; কিয়জানো এই অচিনাকী নম্বৰৰ ফোনটো ৰিচিভ কৰিবলৈ বাৰে বাৰে মানা কৰি আছে তাই মনটোৱে। “বা, ফোনটো বাজি আছে শুনা নাই নেকী”\n-ভণ্টিৰ মাতত অকনমান উচপ খাই উঠিলো। তাইৰ কোৱা বাবেই অনিচ্ছা স্বত্বেও ফোনটো ৰিচিভ কৰিলো। যিহেতু তাইৰ আগত প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰো মোৰ মানসিক দুৰ্বলতা।\n– হেল্ল’ কোনে ক’লে ?\n– মই অনুৰাগে কৈছোঁ, কি হ’ল একেবাৰে খা-খবৰ নোহোৱা হ’ল যে ৷ দিনৰ দিনটো অনলাইন থকা ছোৱালীজনিক আজিকালি অনলাইনতো লগ নোপোৱা হ’লো।\n– অনুৰাগ ?\n– হয়, আচলতে তোমাৰ কাব্যিক মনে দিয়া নামটো…। তুমি যে মোক কেন্দ্ৰ কৰি লিখা প্ৰতিটো গল্প কবিতাত মই বুজি নাপাবলৈ বুলিয়েই লিখি গৈছিলা এই কাল্পনিক নামটোৰে। মই কি বুজি নাপাওঁ বুলি ভাৱা শিখা?\n-চাওঁক মোৰ চুপতি মাৰি কথা পাতিবলৈ একেবাৰে ইচ্ছা নাই। কাক বিচাৰি আৰু কিয় ফোন কৰিছিল সেইটো কওঁক।\nফোনৰ সিটো মূৰৰপৰা ভাঁহি অহা মাতটো তাইৰ চিনি পাইছিল যদিও অচিনাকীৰ দৰে অভিনয় কৰি আঁতৰি আহিছিল ভনীয়েকৰ কাষৰপৰা।\n-মিছ শিখা আপোনাৰ কবিতাত অনুৰাগৰ মৃত্যু হ’ল বুলিয়েই ধৰি নল’ব যে সচাঁ অৰ্থত অনুৰাগৰ চৰিত্ৰ লোৱা মূল নায়কজনো মৰি গৈছে। এই জীৱনটো বৰ লিকটীয়া বুজিছে; মৰো বুলিও মৰিব নোৱাৰো আৰু জীয়াই থাকিলেও আনৰ অশান্তি। অ ৱ শ্যে এতিয়া আগতকৈ অলপ সলনি হ’লো। মায়া অ’, সকলো মায়া ।\n– আপোনাৰ নম্বৰ ডায়েল কৰাত ভুল হৈছে নেকী ?\n-নাই… একেবাৰেই নাইহোৱা, তুমিয়েই মোৰ সেই সপোনৰ প্ৰিয়াজনি; যাক মই কেতিয়াও পাহৰিব নোৱাৰা। মোৰ মোবাইলৰপৰা আজিও মচি পেলোৱা নাই তোমাৰ নম্বৰ ৷ প্লিজ অচিনাকীৰ অভিনয় নকৰিবা শিখা ৷\nকি কৰিব এতিয়া তাই ৷ বুকুখন চিৰিঙকৈ উঠিল। উশাহবোৰো ঘন হৈ আহিছে৷ ইফালে-সিফালে চালে জানোছা ভনীয়েকৰ লগতে ঘৰৰ আন কোনোবাই শুনে তাইৰ কথাবোৰ ৷\nআজিৰ পৰা ছমাহৰ আগলৈকে তেওঁ তেনেই চিনাকী আছিল তাইৰ বাবে। পাছ বছৰ প্ৰেমৰ সম্পৰ্কত বান্ধ খাই আছিল দুয়ো-দুয়োৰে লগত। অৱশ্যে দুয়োখন ঘৰৰ মানুহেও জানিছিল তেওঁলোকৰ এই সম্পৰ্কটোৰ কথা। ঘৰৰপৰা কথাও আগবাঢ়িছিল কিছু পৰিমানে। পিছে, বিধিয়ে দিলেও হেনো বিধাতাই নিদিয়ে!��ছমাহৰ আগতেই ভাঙি চুৰমাৰ হৈ পৰিছিল সকলো সপোন।\nএইয়া তাইৰ কপাঁলৰে লিখন নে তাইৰ ওপৰত কৰা অন্যায় বুজি নাপালে নিজেও।\n-হেল্ল’, হেল্ল’ শিখা কি হ’ল নামাতা হ’লাযে?\n– চোৱা, এতিয়াও তুমি আৰু অচিনাকীৰ অভিনয় নকৰিবা। তোমাৰ মুখত মিছা কথাই শোভা নাপায় শিখা।\nপ্ৰকাশ নকৰিলেও শিখাই মনৰ ভিতৰতে কৈ উঠিল -বুজি পোৱাত পলম কৰিলা তুমি, বহুত বহুত পলম হ’ল তোমাৰ প্ৰিয়তম।\n– আৰে শিখা কিবা এটাটো কোৱা।\n– কি ক’ম মই, তোমাক ক’ব পৰাকৈ আছেনো কি? তথাপিও কৈছো শুনা ঘৰত মোৰ বিয়া ঠিক কৰিছে।\n-কি…কি কৈছা এইবোৰ শিখা, পাহৰি নাযাবা তুমি মোক দিয়া প্ৰতিশ্ৰুতিবোৰ।\n– মনত ৰাখিনো কৰিম কি?\n– তুমি অবিহনে মই আৰু মোৰ অবিহনে তুমি অসম্পূৰ্ণ শিখা।\n– নিজৰ মাজতে নিজে সুখী হ’বলৈ শিকা অনুৰাগ। পৃথিৱীৰ প্ৰায়বোৰ ভুলৰে ক্ষমা আছে যদিও কিছুমান ভুলৰ ক্ষমা নাথাকে। গতিকে ভুল কৰিলাই যেতিয়া সেই ভুলৰ শাস্তি তুমি গ্ৰহন কৰিবই লাগিব।\n– শিখা ?\n– মানুহৰ সৰলতাৰ সুযোগ ভালদৰেই ল’ব জানা তোমালোকে।\n– শিখা তুমি এতিয়াও… ?\n– ভুল বুজি থকা নাই তোমাক। কিন্তু অনুৰোধ কৰো আৰু এনে ভুল নকৰিবা দ্বিতীয়বাৰলৈ। দুৰ্বল দেখিলেই গিলি থব নাযাবা আনক, হয়তো কেতিয়াবা আহিব পাৰে ভয়ানক বিপদ। আৰু শুনা দেশকাল সলনি হ’ল পাৰিলে মানসিকতা সলনি কৰিবা। নাৰীৰ মানেই কেৱল দুৰ্বল নহয়। কথাষাৰ মনত ৰাখিবা।\n– মই অধৈৰ্য্য হৈ পৰিছো শিখা।\n– মোক ক্ষমা কৰিবা অনুৰাগ, মই এতিয়া আনৰ হ’বলগীয়া পত্নী গতিকে তোমাৰ ধৈৰ্য্য ঘূৰাই অনাৰ প্ৰয়াস কৰিবও নোখোজো। কাৰণ তোমাৰ দৰে মইও বিশ্বাসঘাটক হ’ব নোৱাৰো। আৰু শুনা তোমাৰ-মোৰ মাজত এইটোৱো এটা ডাঙৰ প্ৰাৰ্থক্য।\n– কিন্তু !\n– কোনো কিন্তু নাই, ফোন যিহেতু তুমিয়েই কৰিছা গতিকে তোমাৰ ফালৰপৰাই কাটি দিলে ভাল।\nতেওঁ ফোনটো কাটিব নুখুজিলে আৰু শিখাইও কথা পাতিব নিবিচাৰে । এনেকৈয়ে বহুত সময় পাৰ হৈ যায়। তেওঁলোকৰ এই কথোপকথন শুনা নাছিল যদিও তাইৰ চঞ্চলতাবোৰ কিন্তু ভনীয়েকে আঁতৰৰপৰা লক্ষ্য কৰি আছিল। গতিকে কেনেকৈনো থাকে নোসোধাকৈ\n– বা, কি হৈছে তোৰ? কিয় এনেকোৱা কৰিছ? এনেও কথা কমকৈ পতা, লাজকুৰীয়া আৰু ভাবুক মনৰ ছোৱালীজনীয়ে কেনেকৈনো ক’ব তাইৰ মানসিক অৱস্থাৰ কথা। ইতিমধ্যে ফোনৰ সিটোমূৰৰপৰা কিবা কৈছিল যদিও তাইৰ কান নিদি নিজেই ফোনৰ সংযোগ বিচিন্ন কৰি দিলে। আৰু ভনীয়েকৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰত একোহোৱা নাই বুলি কৈয়ে তাইৰপৰা পুনৰ আঁতৰি আহিল। তাইৰ অবাধ্য হৃদয়খনে প্ৰকাশ নকৰাকৈয়ে কৈ উঠিল-�\n– মোক ক্ষমা কৰি দিবা অনুৰাগ, তোমাৰপৰা আঁতৰি মইও বৰ কষ্ট পাইছো। অনবৰতে দুটি ওঁঠে চেপি ৰাখিছো দুখৰ বৰষুণজাক। নাজানো এইয়া মোৰ কঁপালৰ দুখ নে মোৰ ওপৰত কৰা চৰম অন্যায়। মাথো ভগৱানৰ ওচৰত এটাই বিশ্বাস দুখীজনক শাস্তি দি নি: দুখীজনক সহায় কৰিবই তেওঁ। কিন্তু প্ৰাৰ্থনা কৰো যাতে অনুশোচনাতকৈ ডাঙৰ শাস্তি নিদিয়ে কেতিয়াও , কাকো।।


tarun-gogoi-criticized-himanta-biswa-sarma-tvbiju– News18 assam\n‘ৰাজ্য চৰকাৰৰ ৰাজভড়াল উদং, মে'ৰ দৰমহা দিম বুলি কি বুজালে বিত্তমন্ত্ৰী হিমন্তই?’, দিল্লীৰ পৰা উভতাই অনা বিজেপি সাংসদক কিয় কোৱাৰেণ্টাইন কৰা নহ’ল?\nআকৌ এবাৰ বিত্তমন্ত্ৰী ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক উভতি ধৰিলে প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে\nLast Updated : May 29, 2020, 16:54 IST\nআকৌ এবাৰ বিত্তমন্ত্ৰী ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক উভতি ধৰিলে প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে ৷ মে' মাহৰ দৰমহা কৰ্মচাৰীক দিয়া হ'ব বুলি ঘোষণা কৰি বিত্তমন্ত্ৰীয়ে ৰাজভড়াল যে উদং সেই কথাকেই জনালে বুলি দাবী কৰে গগৈয়ে ৷\nবিত্তমন্ত্ৰী ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই ৰাজ্যৰ কৰ্মচাৰীসকলক মে' মাহৰ সম্পূৰ্ণ দৰমহা আদায় দিব বুলি বৃহস্পতিবাৰে টুইটৰে ঘোষণা কৰিছিল ৷ লগতে প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদী আৰু কেন্দ্ৰীয় বিত্তমন্ত্ৰী নিৰ্মলা সীতাৰমনক ধন্যবাদ জনাইছিল ৷ ইয়াৰ পিছতে শুকুৰবাৰে বিত্তমন্ত্ৰী হিমন্তক উভটি ধৰিলে প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে ৷ গগৈৰ দাবী- বিত্তমন্ত্ৰীৰ এই ঘোষণাই ৰাজ্যৰ ৰাজভড়াল যে উদং তাকেই স্পষ্ট কৰিলে ৷\nগগৈয়ে ক'লে তেওঁ চৰকাৰৰ দিনত ৰাজভড়ালত দহ হাজাৰ কোটি টকা জমা থৈ গৈছিল ৷ এতিয়া সেই ৰাজভড়াল খালী ৷\nইপিনে দিল্লীৰ পৰা BJPৰ সাংসদসকলক ছাৰ্টাড ফ্লাইটৰে গুৱাহাটীলৈ অনা হ'ল বুলি দাবী কৰি প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী গগৈয়ে সাংসদসকলক কিয় কোৱাৰেণ্টাইন কৰা নহ'ল বুলি প্ৰশ্ন কৰে ৷ গগৈয়ে ক'লে- “দিল্লীৰ পৰা BJPৰ সাংসদসকলক ছাৰ্টাড ফ্লাইটেৰে আনিলে ৷ তেওঁলোকক কিয় কোৱাৰেণ্টাইন কৰা নহ'ল ? কেনেকৈ আহিল, কাৰ খৰচত আহিল? ৰাজহুৱা কৰক তথ্য ৷”\nইমানতে ক্ষান্ত নাথাকিল গগৈ ৷ এইবাৰ গগৈয়ে প্ৰধানমন্ত্ৰীক সমালোচনা কৰি ক'লে- “প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে শ্ৰমিকৰ কথা নাভাৱে ৷ প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীৰ দিনত এতিয়া বাৰ কোটি মানুহে চাকৰি হেৰুৱালে ৷”\n“যোৱা কালি উচ্চতম ন্যায়ালয়ে নিৰ্দেশ দিলে যে, বহিঃ ৰাজ্যত বন্দী হৈ থকা শ্ৰমিকসকলক নিজ নিজ ৰাজ্যলৈ উভটাই নিব লাগিব ৷ এইক্ষেত্ৰত ৰাজ্য চৰকাৰসমূহে নিজে টকা খৰচ কৰিব লাগিব ৷ প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে এই বিষয়ত গুৰুত্ব দিয়া নাছিল ৷ চকু মুদি আছিল ৷ উচ্চতম ন্যায়ালয়ে নিৰ্দেশ দিয়াৰ আগতেই শ্ৰমিকসকলক নিজ নিজ ৰাজ্যলৈ উভটাই পঠিওৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগিছিল ৷ মোদী চৰকাৰে শ্ৰমিকৰ কথা নাভাৱে ৷ আমি শ্ৰমিকসকলক ছমাহৰ বাবে মাহে ৭,৫০০ টকাকৈ নিবলৈ আমি দাবী জনাইছিলো ৷ লগতে প্ৰথম কিস্তি হিচাপে দহ হাজাৰ টকা আদায় দিবলৈ দাবী জনাইছিলো ৷ কৃষক, শ্ৰমিক, দুখীয়া পৰিয়ালক চৰকাৰে সাহায্য দিয়ক ৷ অসম চৰকাৰে এইক্ষেত্ৰত উদ্যোগ লওক”- এনেদৰে ক'লে গগৈয়ে ৷\nFirst published: May 29, 2020, 16:50 IST


কাজিৰঙাত বনৰীয়া ম'হৰ আক্ৰমণত ১জন নিহত, আন ১গৰাকী গুৰুতৰভাৱে আহত\nকাজিৰঙাত বনৰীয়া ম’হৰ আক্ৰমণত ১জন নিহত, আন ১গৰাকী গুৰুতৰভাৱে আহত\nবোকাখাত , October 9, 2018 8:19 pm\nবনৰীয়া ম’হৰ আক্ৰমণত আহত মহিলাগৰাকী। ছবি- নৰ্থ ইষ্ট নাও।\nকাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ পৰা ওলাই অহা এটা বনৰীয়া ম’হে আক্ৰমণ কৰি মঙলবাৰে লক্ষীৰাম ঘাতোৱাল নামৰ এজন কৃষকক হত্যা কৰাৰ লগতে মণি চাৰ’ নামৰ যুৱতী এগৰাকীও ম’হৰ আক্ৰমণত আহত হৈছে।\nপ্ৰাপ্ত তথ্য মতে কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ বাগৰি বনাঞ্চলৰ অধীনৰ কুঠৰী গাওঁ পঞ্চায়ত এলেকাৰ গোহাঁই গাঁৱত মঙলবাৰে দিনৰ প্ৰায় ২ বজাত উদ্যানখনৰ পৰা ওলাই অহা এটা প্ৰকাণ্ড বনৰীয়া ম’হে পথাৰলৈ কাম কৰিবলৈ যোৱা গাওঁখনৰ লক্ষীৰাম ঘাটোৱাল নামৰ লোকজনক উপৰ্যুপৰি আক্ৰমণ কৰি গুৰুতৰভাৱে আহত কৰে। আহত লোকজনক চিকিৎসালয়লৈ নিয়া হৈছিল যদিও চিকিৎসকে তেওঁক মৃত বুলি ঘোষণা কৰে।\nৰাইজে বনৰীয়া ম’হটোক গুলীয়াই মাৰিবলৈ দাবী জনাইছিল যদিও অৱশ্যে বন বিভাগৰ লোকে আক্ৰমণকাৰী ম’হটোক খেদি উদ্যানৰ ভিতৰলৈ নিবলৈ সক্ষম হয়।\nম’হৰ আক্ৰমণত মৃত্যু হোৱা ঘাতোৱালৰ পৰিয়ালক উচিত ক্ষতিপূৰণ দিবলৈ বন বিভাগক ৰাইজে দাবী জনাইছে।\nইফালে উদ্যানখনৰ অগৰাতলি বনাঞ্চলৰ সীমাতে থকা মাজ চাপৰিতো মঙলবাৰেই মণি চাৰ’ নামৰ এগৰাকী নৱ বিবাহিতা যুৱতীও বনৰীয়া ম’হৰ আক্ৰমণত গুৰুতৰভাৱে আহত হৈছে৷ জানিব পৰা মতে মাজ চপৰিত সমনীয়াৰ সৈতে ঝাও বনৰ খৰি সংগ্ৰহৰ বাবে যোৱা যুৱতীগৰাকীৰ লগৰীয়াসকল পলাই সাৰে যদিও চাৰ’ ম’হৰ আক্ৰমণত অতি বেয়াকৈ আহত হয়৷\nপাচত চাৰ’ক সমীপৰ ধনশিৰি ইক’ কেম্পৰ গাড়ীৰে বোকাখাত অসামৰিক চিকিৎসালয়লৈ নিয়া হয় যদিও আঘাত গুৰুতৰ হোৱা বাবে তেওঁক যোৰহাট চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় হস্পিটেললৈ প্ৰেৰণ কৰা হয়৷\nচাৰ’ৰ ঘৰ মাজ চাপৰিৰ সমীপৰে ধানবাৰীৰ চাৰ’ গাঁৱত৷\nসংবাদমেলত ক’লা পতাকা প্ৰদৰ্শন কৰি প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ শিৱসাগৰ ভ্ৰমণক তীব্ৰ বিৰোধিতা বীৰ লাচিত সেনাৰ\nআশ্চৰ্যকৰ! অস্ত্ৰোপচাৰ কৰি নিজৰ উচ্চতা ২ ইঞ্চি বৃদ্ধি কৰি ল’লে যুৱকে; কিমান পৰিল খৰচ?\nতামুলপুৰত বিজেপিৰ দলীয় প্ৰাৰ্থিত্বৰ দৌৰত প্ৰাক্তন মন্ত্ৰী পদম বাহাদুৰ চৌহানৰ পুত্ৰ ৰাজেন চৌহান\nজুভেণ্টাছৰ ষ্টাৰ ক্ৰিষ্টিয়ানো ৰ’নাল্ডোৱে গঢ়িলে আন এক অভিলেখ


মৰিয়া জনগোষ্ঠী অসমীয়া জাতিৰ এটা অবিচ্ছেদ্য অংগ – Mahabahoo\nHome/Assam News & Articles/মৰিয়া জনগোষ্ঠী অসমীয়া জাতিৰ এটা অবিচ্ছেদ্য অংগ\nম: ইনতাজ আলি\nঅসমীয়া জাতীয় জীৱনৰ লগত ওতপ্ৰোতভাৱে বুৰঞ্জীয়ে ঢুকি পোৱা সময়ৰপৰা জড়িত থকা অসমীয়া জাতিৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ হৈছে মৰিয়াসকল। অসমৰ দুখত দুখী অসমৰ সুখত সুখী এই মৰিয়াসকলে ধৰ্মৰ ঊৰ্ধ্বত থাকি নিজকে এজন ভাল অসমীয়া বুলি আনৰ আগত চিনাকি দি গৌৰৱ অনুভৱ কৰে। এইসকল লোকৰ ভাষা অসমীয়া, ৰীতি-নীতি অসমীয়া, সংস্কৃতি অসমীয়া, সাজ-পোছাক অসমীয়া, খাদ্যাভ্যাস অসমীয়া। আজি আমি এই লিখনি অসমৰ মৰিয়াসকলৰ সামাজিক, সাংস্কৃতিক আদি বিভিন্ন দিশ সামৰি আলোচনা কৰিম এই কাৰণেই যে অসমৰ বিভিন্ন জিলাত বাস কৰা মৰিয়াসকল প্ৰথমেই কলিয়াবৰত আহোম ৰজাৰ হাতত বন্দী হৈছিল আৰু পিছলৈ স্বৰ্গদেউসকলে তেওঁলোকৰ আদি বাসস্থান কলিয়াবৰৰপৰাই এওঁলোকক নি অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত বহুৱাইছিল। বৰ্তমান কলিয়াবৰত থকা জয়ন্তীপুৰ মৰিয়া গাঁওখনেই জনসংখ্যাৰ দিশত অসমৰ ভিতৰত এখন বিশাল মৰিয়া গাঁও হিচাপে পৰিচিত।\n১৫৩২ খ্ৰীষ্টাব্দৰ তুৰ্বকৰ আক্ৰমণৰ সময়ত ৯০০ মুছলমান সেনা কলিয়াবৰৰ (হাটবৰ আৰু শিলঘাটৰ দুইমুনি শিলা) যুদ্ধত বন্দী হৈ ইয়াতে ৰৈ গৈছিল। এওঁলোকৰ উত্তৰাধিকাৰীসকল হ’ল বৰ্তমানৰ মৰিয়াসকল। ইতিহাসে যদিও কৈছে মৰিয়াসকল ১৫৩২ খ্ৰীষ্টাব্দতহে অসমত বন্দী হৈছিল, কিন্তু মৰিয়াসকলৰ বসতিৰ স্থানসমূহ চালে অনুমান কৰিব পাৰি যে এইসকল লোক নিশ্চয় ১২০৫-০৫ খ্ৰীষ্টাব্দৰ আশে-পাশে বন্দী হোৱা লোক। অন্যহাতে বড়ো সমাজৰ বহু ৰীতি-নীতি মৰিয়াসকল সামাজিক জীৱনত আজিও বিদ্যমান হৈ থকাৰ দিশলৈ চালে অনুমান কৰিব পাৰি যে, মৰিয়াসকল অসমৰ অতি পুৰণি মুছলমান লোক। বড়োসকল যিহেতু অসমৰ ভূমিপুত্ৰ আৰু তেওঁলোকৰ কিছু কিছু সামাজিক ৰীতি-নীতি মৰিয়াসকলৰ মাজত প্ৰচলিত, তাৰপৰাই এই কথাৰ অনুমান কৰিব পাৰি। এই বিষয়ে আমি পিছত আলোচনা কৰিম। সাহিত্যাচাৰ্য পদ্মানথ গোহাঞিবৰুৱাদেৱে তেখেতৰ ‘অসম বুৰঞ্জী’ নামৰ গ্ৰন্থত ‘অসমৰ জাত বিভাগ’ শিতানত মৰিয়াসকলকো এটা অন্যতম জাতি হিচাপে বিভক্ত কৰিছে। তেখেতে কৈছে খ্ৰীষ্টাব্দ ১২০৪ চনত গৌড় দেশৰপৰা মহম্মদ ঘোৰীৰ ৰণুৱা হৈ ইবিলাক অসমলৈ আহে। ইবিলাক ইছলামধৰ্মী মানুহ। বহু বুৰঞ্জীবিদৰ মতে আহোম স্বৰ্গদেউ চুহুংমুঙৰ ৰাজত্ব কালত বংগৰ কোনো নানাবৰ মূল সেনাপতি তুৰ্বকে কেইবাবাৰো অসম আক্ৰমণ কৰিবলৈ আহিছিল যদিও পিছৰ পৰ্যায় অৰ্থাৎ ১৫৩২ খ্ৰীঃৰ মাৰ্চ মাহত তেওঁ পুনৰ অসম আক্ৰমণ কৰে। মুছলমান সেনাপতি তুৰ্বকৰ এই আক্ৰমণ আহোম সৈন্যই শিলঘাটৰ দুইমুনি শিলা আৰু হাটবৰৰ যুদ্ধত ওফৰাই পঠোৱাৰ লগতে তুৰ্বকক বধ কৰি ৯০০ মুছলমান সৈন্য বন্দী কৰি ৰখাৰ লগতে ২২ খন যুদ্ধৰ মাৰ নাও আৰু যথেষ্টসংখ্যক অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ, বন্দুক, বৰটোপ হস্তগত কৰে। এই যুদ্ধবন্দী মুছলমান সৈন্যই ৰজাদিনীয়া লোকশিল্প বৃত্তিৰে, বৃত্তিগত ঐতিহ্যৰ নিজৰ চিনাকি আৰু পিছলৈ নিকপকপীয়া হৈ বৰ্তমানৰ খিলঞ্জীয়া মৰিয়া মুছলমান নামে পৰিচিত হয়। অসমৰ বিভিন্ন ইতিহাস অধ্যয়নৰপৰা অনুমান কৰিব পাৰি যে মৰিয়াসকলেই অসমৰ প্ৰথম ইছলামধৰ্মী মানুহ। যি অসমৰ আদৰ, মৰমত স্থায়ীভাৱে ইয়াত বসবাস কৰিবলৈ লৈছিল। মহান বুৰঞ্জীবিদ ড৹ মোহিনী শইকীয়াদেৱে লিখিছে—“It is said that the Muslim was prisoners brought by the forces of Suhung Mung durin this campaign (War of Kaliabor) in 1532 AD) were the earliest group of Muslim settlers in the Eastern Brahmaputra Valley, and they subsequently came to be known as the Mariyas.” তেখেতে আকৌ মৰিয়াসকলৰ অসমীয়া সংস্কৃতিলৈ অৱদান সম্পৰ্কে এইবুলি উল্লেখ কৰিছে, “The Mariyas being earliest of the Musalman settler in the Glory of introducing these implements to the material culture of Assam.”\nমৰিয়া নামৰ উৎপত্তি\nএই যুদ্ধবন্দী মুছলমান সৈন্যসকল ইয়াত স্থায়ীভাৱে থাকিবলৈ লোৱাৰ পিছতেই এওঁলোক মৰিয়া নামে পৰিচিত হয়। এই যুদ্ধবন্দীসকলৰ নামৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কে বিভিন্নজনে বিভিন্ন মত পোষণ কৰে। কোনোৱে কয় পিতল মৰিয়াই মৰিয়াই বাচন-বৰ্তন বনায় কাৰণে মৰিয়া, কোনোৰ মতে ‘মাৰৈ পূজা’ কৰাৰ কাৰণে ‘মৰিয়া’, মুৰাদাবাদৰপৰা অহাৰ কাৰণে ‘মৰিয়া’ ইত্যাদি। আমি কিন্তু এই কথা সহজে মানি ল’ব নোৱাৰো। কাৰণ পিতল নমৰিয়ায় খুন্দেহে, অসমত মাৰৈ পূজা কৰা আৰু বহুতো লোক আছে, তেওঁলোকক কিয় ‘মৰিয়া’ নকয়? অন্যহাতে মুৰাদাবাদৰপৰা মৰিয়াসকল আহিছিল বুলি কোনো বুৰঞ্জীত উল্লেখ নাই, সেয়ে ইয়ো মানিবলগীয়া কথা হ’ব নোৱাৰে। ‘মৰিয়া’ নামৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কে আমাৰ ধাৰণা এনে ধৰণৰ যিহেতু এই যুদ্ধবন্দীসকলৰ নিজা সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য, ভাষা, ৰীতি-নীতি আছিল, কিন্তু এওঁলোকে এইবিলাক ৰক্ষা নকৰি থলুৱা তিৰোতা বিয়া-বাৰু কৰাই বৃহৎ অসমীয়া জাতিৰ লগত ‘মাৰ’ (জীণ) গৈছিল কাৰণেও হয়তো এওঁলোক পিছলৈ মৰিয়া নামে পৰিচিত হয় অথবা এই যুদ্ধবন্দীসকলৰ সৰহসংখ্যকেই নৌ সৈন্য আছিল আৰু এওঁলোকক ‘মাৰিয়া’ বা মৰিয়া নামে নামকৰণ কৰিছিল। অন্যহাতে আৰু এটা কথা ক’ব পাৰি যে এইসকল লোক আজিও তেওঁলোকৰ মাজত কোনোবা এজন হঠাৎ বিপদত পৰিলে ‘দলবান্ধি’ বা ‘মাৰবান্ধি’ কাষত থিয় দিয়ে। সেই কাৰণেও হয়তো এওঁলোক ‘মাৰিয়া’ বা ‘মৰিয়া’ বুলি কোৱা হৈছিল। শেহতীয়াভাৱে মৰিয়াসকলৰ আদি বাসস্থান কলিয়াবৰৰ মৰিয়া গাঁৱৰ নিচেই সমীপত থকা ‘বড়ো’সকলৰ লোকগীতত মৰিয়া শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰি অনুমান কৰিব পাৰো যে ‘মৰিয়া’ শব্দটো হয়তো এটা বড়ো শব্দ হ’ব পাৰে।\nকলিয়াবৰৰ বড়ো ভাইসকলে এই লোকগীত ফাকি এনে ধৰণে ব’হাগ বিহুৰ হুঁচৰি গাওঁতে গায়—\n“চাৰি আনি নি\nমৰিয়া দাওহাৰু আ\nমীন ফাই লাই বাই\nদে আই ফৌৰ দে\nদে আফা ফৌৰ দে\nথুংগ্ৰী লানা জাঞ্জি গাফ্ৰা দে”।\nইয়াৰ অৰ্থ চাৰিআলিয়েদি মৰিয়া সৈন্যসকল আমাৰ ইয়ালৈ আগবাঢ়ি আহি আছে। আই মোক তৰোৱাল বান্ধি দিয়া, দেউতা, মোক তৰোৱাল বান্ধি দিয়া, আমি তেওঁলোকক বাধা দিওগৈ।\n‘মৰিয়া’ নামৰ উৎপত্তি যি কাৰণেই নহওক আমাৰ চিন্তাবিদসকলে এই নামৰ বিৰূপ অৰ্থ প্ৰকাশ নকৰি আমি মৰিয়াসকলে গ্ৰহণ কৰিব পৰাকৈ এটি অৰ্থ উলিয়াব পাৰিলে ভাল পাম।\nমৰিয়াসকলৰ সামাজিক জীৱন আৰু লোকাচাৰসমূহ\nমৰিয়াসকলৰ সামাজিক জীৱন আৰু লোকাচাৰসমূহ বড়োসকলৰ লগত মিল আছে। আমি আগতে উল্লেখ কৰি আহিছো যে মৰিয়াসকলে নিজকে অসমীয়া বুলি চিনাকি দি বেছি গৌৰৱ অনুভৱ কৰে। বিয়া-বাৰু আৰু তোলনি বিয়াৰ সম্পূৰ্ণ নিয়ম অসমীয়া হিন্দুৰ লগত হুবহু মিল আছে। বিয়াত বিয়ানাম গোৱা, নোওৱা, আদৰি নিয়া বা অনা, মুগা আৰু পাটৰ সাজ পিন্ধা, মূৰত তেল দিয়া, মাহ-হালধি সানি নোওৱা, বিয়াত দৰা-কইনা বহুৱা, হাতীত উঠি দৰা ছাতি লৈ কইনা ঘৰলৈ যোৱা, আমপাতৰ ব্যৱহাৰ, বিয়াৰ আৰম্ভণিৰেপৰা বৈঠক পতা, দৰা-কইনাৰ মূৰত তেল দিয়া, পুৱা ন-পুৰুষৰ সকাম পতা, নদী ঘাটৰপৰা গোপিনীসকলে পানী তোলা, দৰা-কইনা ঘৰলৈ যাবৰ সময়ত মাকে দুৱাৰত বাধা দিয়া ইত্যাদি ইত্যাদি পৰম্পৰা আজিও অব্যাহত আছে। মৰিয়াসকলৰ বিয়াত আখৈৰ প্ৰচলন আটাইতকৈ বেছি হোৱা দেখা যায়।\nইয়াৰ উপৰি বসন্তই দেখা দিলে আই সকাম পতা, সন্তান-সম্ভৱা মাতৃৰ বাবে গোপিনী সভা পতা, গৰখীয়া সকাম ইত্যাদি। বড়োসকলৰ সামাজিক ৰীতি-নীতিৰ লগত মৰিয়াসকলৰ এক নিবিড় সম্পৰ্ক আছে। গাঁৱত মাৰি-মৰক, কলেৰা, হাইজা আদিৰ দৰে বিপদ হ’লে যেনেকৈ বড়োসকলে নদীৰ পাৰত, মুকলি ঠাই বা গাঁৱৰ মাজত বৰচিৰণি কৰে। বড়োসকলৰ দৰেই এই দুয়ো শুভ কামত মুৰ্গী আৰু পিঠাগুড়ি ব্যৱহাৰ কৰে। ইয়াৰ উপৰি আজিৰপৰা বহু বছৰ আগতেই অসমৰ মৰিয়াসকলে মাৰৈ পূজা, ভৰত সেৱা বা ভিতৰ সেৱাৰ দৰে সকাম গাঁৱতেই কৰিছিল আৰু ইয়াৰ লগত সন্নিৱিষ্ট গীতো গাইছিল। মাৰৈ পূজা আৰু ভকত সেৱাত ঘৰুৱাভাৱে তৈয়াৰ কৰা মদৰো ব্যৱহাৰ কৰিছিল। আজিকালি অৱশ্যে এই কাম সম্পূৰ্ণৰূপে বন্ধ হৈছে। অসমৰ বড়ো সমাজে মৰিয়াসকলৰ মাজৰ গুণী-মানি ব্যক্তিজনক নিমন্ত্ৰণ কৰি নি তেওঁলোকৰ বহু সকামত সেই ব্যক্তিজনক সন্মান যাচি এনে ধৰণে গীত গাইছিল।\nমৰিয়া আই দীং\nচিংফৌ আই দীং\nনগা আই দীং\nদফলা আই দীং\nএই কথায়ো প্ৰমাণ কৰে যে বড়োসকলৰ লগত মৰিয়াসকলৰ ভাতৃত্ববোধৰ কথা। বন্দিত্বৰ শিকলিৰপৰা মুকলি হোৱাৰ লগে লগেই কলিয়াবৰৰ বড়ো সমাজে মৰিয়াসকলক আঁকোৱালি লৈছিল বুলি অনুমান কৰিব পাৰি। বড়োসকলৰ দৰেই মৰিয়াসকলেও নিজা দোৱান ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ বড়োসকলৰ উৎসাহতে অনুপ্ৰেৰণা পাইছিল। এই দোৱান আজি পৰ্যন্ত অসমৰ সকলো গাঁৱৰ মৰিয়া লোকে নিজৰ মাজত গোপনীয় কথা পাতিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে। অসমৰ মৰিয়া এজনে অসমৰ যিকোনো মৰিয়া গাঁৱৰ লোকৰ মাজত দোৱানত কথা পাতিলে তেওঁলোকেও বুজি পায়। এই কথাই ইয়াকে সূচায় যে অসমৰ সকলো মৰিয়া প্ৰাৰম্ভিক অৱস্থাত কলিয়াবৰতেই বাস কৰিছিল। এই দোৱানৰ কেইটামান শব্দ ইয়াত উল্লেখ কৰিলো। নিৰু (পানী), খেপেও (ল’ৰা), খ’ল (ঘৰ), পাৰ (টকা), নেউদালি (গৰু), কণিজা (ধান) ইত্যাদি ইত্যাদি। সেয়ে আজিও কলিয়াবৰৰ মৰিয়া আৰু বড়োসকল মৰম-স্নেহৰ এক এনাজৰীৰে নিবিড়ভাৱে বান্ধ খাই আছে। ধৰ্মীয় দিশত মৰিয়াসকলৰ গোড়ামি একেবাৰেই নাই। আমাৰ পূৰ্বপুৰুষে কলিয়াবৰত ১৫৭০ খ্ৰীঃত দুটি মছজিদ তৈয়াৰ কৰি লৈছিল। ধৰ্মত মুছলমান হৈও হিন্দু ৰীতি-নীতিৰেই চলিছিল। দুয়ো মছজিদত ব্যৱহাৰ কৰা দুটাকৈ লাই খুঁটাই আজিও হিন্দু-মুছলমানৰ সমন্বয়ৰ কথা সোঁৱৰে। শংকৰ গুৰুৰ আদৰ্শ বুকুত লৈ আহোম স্বৰ্গদেউসকলে এই দুই মছজিদৰ চাৰিটা দিশত পাঁচখন সত্ৰ ৰাখি তাৰ মাজত স্থাপন কৰিবলৈ দিছিল। এই মছজিদ দুটাৰ উত্তৰে শ্যামকানু সত্ৰ, দক্ষিণে বগাজান সত্ৰ, পূবত বালি সত্ৰ আৰু চামগুৰি সত্ৰ, পশ্চিমত লেটুগ্ৰাম সত্ৰ। এই সমন্বয় হাজোৰ পোৱামক্কা আৰু হয়গ্ৰীৱৰ সমন্বয়তৈক কোনো গুণে কম নহয়। মৰিয়াসকলে তেওঁলোকৰ ধৰ্মীয় কাম-কাজত আৰবী ভাষাৰ শ্লোক ব্যৱহাৰতকৈ অসমীয়া ভাষাৰ শ্লোকহে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। উদাহৰণস্বৰূপে, বহুদিন আগলৈকে মুৰ্গী এটা হালাল কৰোতে কোৰাণৰ শ্লোক নামাতি অসমীয়াতে আল্লাৰ নাম লৈ হালাল কৰিছিল।\n“ক’লা কুকুৰাৰ বগা পাখি\nমই হালাল কৰো খোদা সাখি।”\nমৰিয়াসকলৰ সামাজিক আন্তঃগাঁথনি\nআহোম ৰজাদিনীয়া শাসনৰ যি প্ৰণালীবদ্ধ আন্তঃগাঁথনি আছিল, মৰিয়া সমাজত সেয়া আজিও বিদ্যমান। মৰিয়াসকলৰ সামাজিক জীৱনত পাইক, খেল আৰু ফৈদৰ শ্ৰেণী প্ৰথা আজিও অসমৰ মৰিয়া সমাজত দেখা যায়। কলিয়াবৰৰ মহকুমাৰ জয়ন্তীপুৰ গাঁৱত বুঢ়াগঞা আৰু দেৱগঞা নামে দুটি খেল আছে। এই খেলসমূহ বহু পাইকেৰে গঠিত। পাইক মানে এটা পৰিয়ালৰ উপাৰ্জন কৰা ব্যক্তিজন। তেওঁ সমাজৰ যিকোনো কামত শাৰীৰিক, মানসিক আৰু আৰ্থিকভাৱে সহায় আগবঢ়াব লাগে। অন্যথা গুৰুতৰ আৰ্থিক জৰিমনা ভৰিব লগা হয়। এই গাঁৱত তিনিটাকৈ বৃহৎ ফৈদ আছে। ১) বাছুৱৈ ফৈদ ২) তামুলী বৰুৱা ফৈদ ৩) বুঢ়াগঞা ফৈদ। এই ফৈদবিলাকৰ বছা বছা পাইকে আহোম স্বৰ্গদেউসকলৰ সৈতে যুদ্ধত অংশগ্ৰহণ অথবা বন্দুকৰ সৈতে বৰটোপ তৈয়াৰ কৰি দিব লগা হৈছিল। কলিয়াবৰৰ মৰিয়াসকলে ৰজাক বৰটোপ তৈয়াৰ কৰি যোগান ধৰিছিল। ইয়াৰ প্ৰমাণ এই গাঁৱত শ শ বছৰ ধৰি পৰি থকা বৰটোপকেইটাই প্ৰমাণ কৰে। বাছুৱৈ ফৈদৰ লাইধন খাই শৰাইঘাটৰ যুদ্ধত মোগলৰ বিৰুদ্ধে বীৰত্বৰে যুঁজিছিল। তাৰ প্ৰমাণ বাছুৱৈ ফৈদৰ লোকৰ মুখত প্ৰচলিত মালিতা ফাকিয়েই সোঁৱৰাই দিয়ে।\n‘‘লাইধন বোপাটি মূৰতে কিৰিটি\nবঙালক বধিলি ৰণত\nবাছুৱৈ ফৈদৰ নামে তই ৰাখিলি\nস্বৰ্গদেউ মুচি হ’ল মনত।”\nএই ফৈদৰ লোকসকল শকত-আৱত, মজবুত আৰু দীৰ্ঘদেহী। মৰিয়া সৈন্যসকলৰ মাজৰপৰা বাছি বাছি সৃষ্টি কৰা ফৈদটোৱেই হ’ বাছুৱৈ ফৈদ। তামুলী বৰুৱা ফৈদৰ আহোম ৰাজসভালৈ অহা বিশিষ্ট অতিথিসকলক তামোল-পাণ দি আপ্যায়ন কৰাৰ দায়িত্ব স্বৰ্গদেউসকলে ন্যস্ত কৰিছিল আৰু বুঢ়াগঞা ফৈদৰ মুৰব্বীসকলক আহোম ৰজাই গাঁৱৰ বিচাৰকৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰাৰ লগতে গাঁওবুঢ়া আদিৰ দৰে সন্মানীয় পদত অধিষ্ঠিত কৰিছিল। ফুলকোঁৱৰৰ গীত, মণিকোঁৱৰৰ গীত, জনাগাভৰুৰ গীত মৰিয়াসকলৰ মাজত বৰ প্ৰিয় আছিল আৰু ই পৰম্পৰাগতভাৱে বহুদিন আগলৈকে চলি আছিল। ইতিহাসবিদ বেণুধৰ শৰ্মাদেৱৰ মতে কলিয়াবৰৰ মালিতা সম্ৰাট স্বৰ্গীয় বক্তব্য আলিৰ মৃত্যুৰ পিছৰেপৰা এই গীতগোৱা মানুহ নাইকিয়া হ’ল।\nঅসমৰ মৰিয়া গাঁওসমূহ\nতিনিচুকীয়া-শদিয়া মহকুমাৰ মোগলপুৰ, ইছলামপুৰ, ডিব্ৰুগড় জিলাৰ বকুল গাঁও, চাউলখোৱা, লালুক, জাপিসজীয়া, লেপেটকটা, অবিভক্ত শিৱসাগৰ জিলাৰ দিখৌমুখ, মঠাদাং, বাগল, বিৰিয়া, জামগুৰি, ৰাঙলি, তামুলিছিগা, কলিয়াপানী, বলমা গাখীৰখোৱা, মুদৈজান, বাদুলি পুখুৰী, ফটিকা ছিগা, মাজগাঁও, মইনাপুৰ, কাকজান দগাঁও, আলিচুবুৰি, নাওবৈচা, ভেলগুৰি, মৰিয়নি, গোলাঘাট জিলাৰ ইছলামপতি, জামুগুৰি। মইনাবাপাৰা নগাঁও জিলাৰ কলিয়াবৰ মহকুমাৰ মৰিয়াসকলৰ আদিবাসস্থান জয়ন্তীপুৰ সৰ্বাধিক জনসংখ্যাৰে অসমৰ একমাত্ৰ মৰিয়া গাঁও। পাহি গাঁও কুঁৱৰীটোল চাৰিআলি, নলতলি, বঢ়মপুৰ, নাওকটা, পুৰণি গুদামৰ সূতাৰগাঁও, ধিঙৰ বিলতীয়া গাঁও, দক্ষিণপাত বেবেজীয়াৰ বালি গাঁও, গুৱাহাটীৰ উজানবজাৰ, ইছলামপুৰ, হাতীগাঁও, হাজো বাঁহগৰা, কাঁহিকুছি, মঙলদৈ মহকুমাৰ ইছলামপুৰ, তোতা, শোণিতপুৰৰ পিঠাখোৱা, নিৰাইআতি, বেছেৰিয়া, বাকোলা, মিছামাৰী গৰুবন্ধা, ইটাখোৱা, দিপলুঙা আৰু লখিমপুৰ জিলাৰ চাউলখোৱা, নকাৰী, লীলাবাৰী, কদম, চানমাৰি আৰু ঢকুৱাখনাত দুই-এখন মৰিয়া লোকৰ গাঁও আছে। ইয়াৰ উপৰি অসমৰ বিভিন্ন জিলাত মৰিয়া গাঁও আছে।\n|| কুমৰ-হৰণ ||\nদৰঙী লোকসাহিত্য চেৰাধেকঃ এক অৱলোকন\nEnforced disappearance registers ‘milestone’\nIndigenous and UN\nThe Healthcare Workers: Their share of ‘grief’ in this crisis\nচীনৰ ‘ভেকচিন’ সকলোতকৈ আগতে বজাৰলৈ আহিব নেকি?\nBees are the most invaluable species on this planet\nGender Disparity inaProfession


assampolice - The Cross Current\nসত্যৰ সন্ধানত প্ৰতিদিন, প্ৰতিপল\nPublisher - সত্যৰ সন্ধানত প্ৰতিদিন, প্ৰতিপল\nশীৰ্ষস্থানত নে সপ্তম স্থানত আছে ড: হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা ?\nকাজিৰঙাত কিয় চৰকাৰী মাটি লৈছিল ৰিণিকি ভূঞা শৰ্মাই ?\nসংবাদমাধ্যমৰ ভূমিকাক লৈ মুখ্য ন্যায়াধীশৰ ইমান আক্ষেপ কিয় ?\nমৃত্যুৰ পূৰ্বে বিনোদ ডুৱাই যিখন যুদ্ধ জিকি গ’ল …\n১৯৭৯ চনৰ আজিৰ দিনটোতেই নোবেল বঁটাৰে সন্মানিত হৈছিল মাডাৰ টেৰেছাঃ কিন্তু কিহৰ বাবে?\nদেশত পুনৰ এদিনতে ক’ভিডত আক্ৰান্ত ৮৭৭৪ গৰাকীঃ চিকিৎসাধীন ১.০৫ লাখ ৰোগী\nআপোনাৰ মেডিক্লেইম(স্বাস্থ্য বীমা)পলিচি আছেনে?\nমহ আৰু ডেংগু নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে পশ্চিম বংগ চৰকাৰে ব্যৱহাৰ কৰিছে গাপ্পি মাছঃ অসমে…\nহিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা চৰকাৰৰ কাৰ্যকালৰ প্ৰথমটো গণৰাজ্য দিৱসতেই…\nমোদীৰ আমোলত ধনীৰ আয় বাঢ়িছে , দুখীয়া আৰু বেছি দৰিদ্ৰ হৈছে\nনকল কৰি কি শাস্তিৰ সন্মুখীন হ’ল অধ্যাপক?\nএনকাউন্টাৰ সম্পর্কীয় শপতনামা দাখিলত ব্যর্থ হল কিয় অসম চৰকাৰ?\nআজি গণৰাজ্য দিৱস\nনগাঁৱত কীৰ্তিকমল বৰাৰ ন্যায় বিচাৰি অসম প্ৰদেশ যুৱ কংগ্রেছৰ…\nঅসমীয়া মাধ্যমৰ বিদ্যালয়ত ইংৰাজী ভাষাত হ’ব পাঠদান-\nৰাজনীতিৰ ভৰত অচলৰ দিশে অসম সাহিত্য সভা।\nআল-কায়দা আৰু ISI-এ আক্ৰমণ কৰিব পাৰে অসমঃ কিন্তু কিয়?\nদ্য ক্ৰছকাৰেণ্ট ষ্টাফ\t Oct 18, 2021\nপাকিস্তানৰ গুপ্তচৰ সংস্থা ইণ্টাৰ চাৰ্ভিচেছ ইণ্টেলিজেঞ্চে (ISI) অসম আৰু দেশৰ অন্যান্য ঠাইত সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণ সংঘটিত কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰি থকাৰ গোপন তথ্য লাভ কৰাৰ পিছতে দেওবাৰে অসম আৰক্ষীয়ে ৰাজ্যজুৰি সতৰ্কবাণী জাৰি কৰিছে। অসম আৰক্ষীৰ মুখ্য…\nনিশাৰ মহানগৰীত এনকাউন্টাৰ\nদ্য ক্ৰছকাৰেণ্ট ষ্টাফ\t Sep 17, 2021\nৰাজ্যত পুনৰ আৰক্ষীৰ এনকাউন্টাৰ। আৰক্ষীৰ গুলীত গুলীবৃদ্ধ কুখ্যাত ড্ৰাগছ মাফিয়া জামাল আলি। তদন্তৰ বাবে জামালক লৈ গৈছিল ঘটনা স্থলীলৈ আৰু মাজতে পলায়নৰ চেষ্টা কৰোঁতেই ভৰিলৈ লক্ষ্য কৰি গুলিচালনা কৰে বেলতলা আৰক্ষীয়ে। সম্প্ৰতি গুৱাহটী মেডিকেল কলেজ…\nডিম্পল হত্যাকাৰীৰ বিস্ফোৰক স্বীকাৰোক্তিঃ আৰক্ষীৰ জেৰাত কি ক’লে আশিক গুপ্তাই ?\nদ্য ক্ৰছকাৰেণ্ট ষ্টাফ\t Sep 3, 2021\nআৰক্ষীৰ জেৰাত ডিম্পলৰ হত্যাকাৰীৰ বিস্ফোৰক স্বীকাৰোক্তি। হত্যাকাণ্ডৰ পূৰ্বে ডিম্পলে সেৱন কৰিছিল চিগাৰেট। চিগাৰেট খোৱাত বাধা দিছিল হত্যাকাৰী অশিকে। যাৰ ফলত দুয়োৰে মাজত কাজিয়াৰ সূত্ৰপাত হৈছিল বুলি আৰক্ষীৰ আগত স্বীকাৰ কৰিছে অভিযুক্তই । আৰক্ষীৰ…\nক’ত কৰায়ত্ত হ’ল গঁড়ৰ খৰ্গৰ চোৰাং ব্যৱসায়ী ?\nদ্য ক্ৰছকাৰেণ্ট ষ্টাফ\t Aug 26, 2021\nঅসম আৰক্ষীয়ে বৃহস্পতিবাৰে গঁড়ৰ খৰ্গসহ তিনিজন চোৰাং ব্যৱসায়ীক কৰায়ত্ত কৰে ৷ জখলাবন্ধা থানাত ৰুজু হৈ থকা ১৬৬/২০১৮ নং গোচৰটোৰ ভিত্তিত মৰিগাঁও আৰক্ষীৰ সহযোগত নগাও আৰক্ষীয়ে অভিযান চলাই এই ব্যক্তিকেইজনক কৰায়ত্ত কৰিবলৈ সক্ষম হয় ৷ ধৃত…\nহিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা চৰকাৰৰ কাৰ্যকালৰ প্ৰথমটো গণৰাজ্য দিৱসতেই এটা লাজ লগা খবৰ\nনগাঁৱত কীৰ্তিকমল বৰাৰ ন্যায় বিচাৰি অসম প্ৰদেশ যুৱ কংগ্রেছৰ প্ৰতিবাদ\nYou're visiting the official website of The Cross Current, an independent digital media platform based in Guwahati, Assam. We bring you the latest news from in and around Assam and North Eastern Region of India.\nContact Us: thecrosscurrent@gmail.com\n© 2022 - The Cross Current ৰ দ্বাৰা সৰ্বস্বত্ত্ব সংৰক্ষিত\nক্ৰছ্‌কাৰেন্ট - সত্যৰ সন্ধানত প্ৰতিদিন, প্ৰতিপল


ছেবাক শোচনীয় অৱস্থালৈ ঠেলি দিছে স্বয়ং চৰকাৰে!\n১৫ বছৰে দিয়া নাই কোনো বিত্তীয় অনুদান! তথাপি কেনেকৈ চলি আছে ছেবা?\nগুৱাহাটী , February 7, 2019 8:49 pm\nছেবাৰ গুৱাহাটীৰ মুখ্য কাৰ্যালায়। ফাইল ফটো\nঅসমৰ মাধ্যমিক শিক্ষা খণ্ডৰ মূল কেন্দ্ৰ বিন্দু ‘অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদ’ক চৰকাৰে নিজ ইচ্ছাৰে শোচনীয় অৱস্থাৰ দিশলৈ ঠেলি দিব বিচাৰিছে নেকি? পূৰ্বৰ শিক্ষা মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা আৰু বৰ্তমানৰ শিক্ষা মন্ত্ৰী সিদ্ধাৰ্থ ভট্টাচাৰ্য্যই ৰাজ্যৰ শিক্ষাৰ দিশটো অধিক উন্নত হোৱা বুলি দাবী কৰিলেও প্ৰকৃতাৰ্থত ইয়াৰ অভ্যন্তৰত কি চলি আছে সেয়া শেহতীয়াভাৱে উন্মোচিত হৈছে এক আৰটিআইৰ তথ্যত।\nছেবাত পৰীক্ষাৰ বহী জ্বলি যোৱা, বহী হেৰুওৱা ইত্যাদিকে ধৰি বিভিন্নধৰণৰ বিসংগতি সংঘটিত হৈ যোৱাৰ পাছত ২০১১ আৰু ২০১৩ চনত দুখনকৈ কমিটি গঠন কৰা হৈছিল। ২০১১ চনত শ্ৰী নাথ বৰুৱা আৰু ২০১৩ চনত দিলীপ বৰুৱাৰ নেতৃত্বত দুখনকৈ কমিটিয়ে ছেবাৰ উন্নীতকৰণ আৰু কাম-কাজ ভাল ধৰণে চলাই নিয়াৰ বাবে যি সমূহ পৰামৰ্শ আগ বঢ়াইছিল, সেই পৰামৰ্শসমূহ এতিয়ালৈকে কাৰ্য্যকৰী হোৱা নাই বুলি অভিযোগ কৰে ভাৰতীয় ছাত্ৰ ফেডাৰেশ্যনৰ ৰাজ্যিক সভাপতি কাশ্যপ চৌধুৰীয়ে।\nছেবাই দিয়া আৰটিআইৰ তথ্য\nবৃহস্পতিবাৰে গুৱাহাটী প্ৰেছ ক্লাৱত এক সংবাদমেল সম্বোধন কৰি ‘চৰকাৰে পৰিকল্পিতভাৱে ছেবাক ধ্বংস কৰিব বিচাৰিছে‘ বুলিও কাশ্যপে মন্তব্য কৰে।\nইপিনে, কমিটি দুখনে প্ৰদান কৰা পৰামৰ্শৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল নতুনকৈ ৫ টা ছেবাৰ আঞ্চলিক কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰা। কোকৰাঝাৰ, কলিয়াবৰ, শিৱসাগৰ, লখিমপুৰ আৰু শিলচৰত এই আঞ্চলিক কেন্দ্ৰ সমূহ গঠন কৰিবৰ বাবে পৰামৰ্শ দিছিল কমিটি দুখনে। আঞ্চলিক কেন্দ্ৰসমূহে আই.চিটিৰ জৰিয়তে মুখ্য কাৰ্য্যালয়ৰ সৈতে সঘনে সংযোগ স্থাপন কৰিব পাৰিব বুলিও তেওঁলোকে প্ৰতিবেদনত উল্লেখ কৰিছিল।\n‘কিন্তু দুৰ্ভাগ্যজনক কথা যে শৈক্ষিক দিশটো ত্বৰাম্বিত কৰিবৰ বাবে যিসমূহ পৰামৰ্শ দিছিল, সেই পৰামৰ্শ বৰ্তমানলৈকে কাৰ্য্যকৰী নকৰিলে।‘ এই অভিযোগ চৌধুৰীৰ।\nতাৎপৰ্য্যপূৰ্ণভাৱে ছেবা কৰ্তৃপক্ষই আৰ টি আই তথ্যৰ জৰিয়তে কমিটিৰ পৰামৰ্শ কাৰ্য্যকৰী কৰা নাই বুলি স্বীকাৰ কৰিছে বুলি চৌধুৰীয়ে জানিবলৈ দিয়ে।\nমন কৰিবলগীয়া কথা যে, ছেবাই নিজাববীয়াকৈ ‘আঞ্চলিক কেন্দ্ৰ’সমূহ স্থাপন কৰিব পৰাৰ শক্তি নাই। কিয়নো ৰাজ্য চৰকাৰৰ পৰা ছেবাই লাভ নকৰে বিত্তীয় অনুদান। ছেবাই প্ৰদান কৰা আৰ টি আই তথ্যতে ফাদিল হৈছে এই কথা।\nআৰ টি আই তথ্য অনুসৰি ২০১৬-১৭ বৰ্ষৰ ছেবাৰ বাজেট অনুসৰি পৰিচালনাৰ বাবদ মুঠতে এবছৰত ২৭ কোটি টকাৰ প্ৰয়োজন হয়। ৰাজ্যৰ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়সমূহৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাৰ মাছুল অথবা নাম পৰীক্ষা কেন্দ্ৰৰ মাছুলৰ পৰাই ছেবা পৰিচালনাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় ধনৰাশি সংগ্ৰহ কৰা হয়।\nতাৰ বিপৰীতে অথ্য জনাৰ অধিকাৰ আইন ২০০৫ অনুসৰি ভাৰতীয় ছাত্ৰ ফেডাৰেশ্যনৰ ৰাজ্যিক সভাপতি কাশ্যপ চৌধুৰীয়ে অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ পৰা লাভ কৰা তথ্যত হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাৰ মাছুলৰ পৰা সংগ্ৰহিত ৰাজহৰ পৰিমাণ স্পষ্ট হৈ পৰিছে। ২০১৬-১৭ বৰ্ষৰ হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাৰ সংগৃহীত মাছুলৰ পৰিমাণ হৈছে ১৩,৪৯,৮৯,১২০ টকা। ইয়াৰোপৰি, ২০১৭-১৮ বৰ্ষৰ পৰীক্ষা কেন্দ্ৰৰ মাছুল সংলগ্ন কৰি ইয়াৰ পৰিমাণ ২১,০৯,৬৫,৫৫০ টকা।\nইপিনে, যোৱা ১৫ বছৰে ৰাজ্য চৰকাৰৰ তৰফৰ পৰা কোনো বিত্তীয় অনুদান লাভ কৰা নাই বুলি বিগত বৰ্ষৰ ৭ জুলাইৰ দিনা প্ৰদান কৰা আৰটিআই তথ্যত উল্লেখ কৰিছে।\nইপিনে, পৰীক্ষা নিয়ন্ত্ৰক আৰু বহী নিৰীক্ষকক দিবলগীয়া মাননী আৰু পৰীক্ষাৰ্থীৰ বাবে বহী যোগান ইত্যাদিৰ বাবদ হোৱা খৰচ ছেবাই নিজে বহন কৰিবলগীয়া হয়।\nপ্ৰশ্ন হয়, মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদ কৰ্তৃপক্ষই পৰিচালনাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় ধনৰাশিতকৈ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা ধনৰ পৰিমাণ কম হোৱা সত্ত্বেও কেনেদৰে চলাই আছে পৰিষদৰ অন্য কাম-কাজ?\nএই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ বিচাৰি টেলিফোন যোগে সংযোগ স্থাপন কৰা হৈছিল শিক্ষা বিভাগৰ আয়ুক্ত প্ৰীতম শইকীয়াৰ সৈতে। কিন্তু তেওঁ এই বিষয়ে অৱগত নহয়, পাছত অৰ্থ্যাৎ কাইলৈহে ক’ব পাৰিব বুলি জনায়।\nপ্ৰসংগক্ৰমে ক’ব পাৰি যে, এইবাৰৰ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ ‘অষ্টাদশ মুকুতাৰ উন্নয়নী মালা’ বাজেটতো ছেবাৰ বাবে কোনো ধনৰ অনুমোদন দিয়া দেখা নগ’ল।\nইয়াৰ লগতে প্ৰশ্ন হয়, এনেধৰণে বাজেটত বিত্তীয় অনুমোদন আগনবঢ়াই ছেবাক শোচনীয় অৱস্থালৈ নিয়াৰ চেষ্টা স্বয়ং চৰকাৰে কৰিছে নেকি?


৬০ঘৰ মানুহ থকা ধলপুৰত কেনেকৈ ১০ হাজাৰ মানুহ? উচ্ছেদ বন্ধ নহয়, চলি থাকিব: CM– News18 assam\n৬০ ঘৰ মানুহ থকা স্থানত কেনেকৈ ধলপুৰত আহিল ১০ হাজাৰ মানুহ ? দুশ বিঘা মাটি থকা বেদখলকাৰীক কিয় মাটি দিম ! উচ্ছেদ বন্ধ নহয়, চলি থাকিব: মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা\nএটা দিনৰ বাবে স্তব্ধ থাকিল ধলপুৰৰ (Dhalpur Eviction) উচ্ছেদস্থলী ৷ ৬০ঘৰ মানুহ থকা ধলপুৰত কেনেকৈ ১০ হাজাৰ মানুহ? এই উচ্ছেদ বন্ধ নহয় আৰু চলিব ৷ এয়া খন্তেক জিৰণী ৷ এই মন্তব্য মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ (Assam CM Himanta Biswa Sarma) ৷\nLast Updated : September 24, 2021, 18:22 IST\nএটা দিনৰ বাবে স্তব্ধ থাকিল ধলপুৰৰ (Dhalpur Eviction) উচ্ছেদস্থলী ৷ এই উচ্ছেদ বন্ধ নহয় আৰু চলিব ৷ এয়া খন্তেক জিৰণী ৷ এই মন্তব্য মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ (Assam CM Himanta Biswa Sarma) ৷\n'গৰুখুঁটিৰ বহু পৰিয়ালৰ আছে ৩০০ বিঘা পৰ্যন্ত মাটি৷ মুঠ ৩,০০০ পৰিয়ালৰ দখলত আছে ৭৭,০০০ বিঘা মাটি', মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কয়। শ শ বিঘা মাটি লৈ বহি থকা বেদখলকাৰীক কিয় আমি মাটি দিম ৷ অসমৰ কোন মানুহৰ ইমান মাটি আছে ৷ মোক দেখুৱাই দিয়ক ৷ আমছু, কংগ্ৰেছ, AIUDFৰ সতে আমি আলোচনাত বহিছো ৷ সকলোয়ে মান্তি হৈছিল ৷ কিন্তু কালিৰ ঘটনা অস্বাভাৱিক ৷ এয়া কোন লোকৰ কাৰ্য তাৰ ইংগিত নাই মুখ্যমন্ত্ৰীৰ। কিন্তু ৬০ গৰাকী লোকৰ বসতিস্থলীত কেনেকৈ আহিল ১০ হাজাৰ লোক সেয়া প্ৰশ্নবোধক ৷ কংগ্ৰেছ, AIUDF দলৰ সঘন অহা যোৱা হৈছিল উচ্ছেদিত স্থানত ৷ এইসকল লোকক লগত লৈ সভা অনুষ্ঠিত কৰিছিল ৷ তাৰপৰা বুজা যায় এই ঘটনা পৰিকল্পিত ৷ কোনো উপাযুক্ত, আৰক্ষী অধীক্ষকৰ অধীনত এই ঘটনা নহয় ৷ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ নিৰ্দেশত আৰম্ভ হৈছে উচ্ছেদপৰ্ব ৷ কোনো লোক ইয়াৰ বাবে দোষী নহয় ৷ ধলপুৰৰ উচ্ছেদস্থলীক লৈ মন্তব্য মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ ৷\nFirst published: September 24, 2021, 16:58 IST\nAssam CM Himanta Biswa sarmaeviction illegal homeSipajhar eviction


NRC আৰু CAAক লৈ বিভ্ৰান্তি দূৰ কৰাৰ প্ৰয়াস চৰকাৰৰ– News18 assam\nNRC আৰু CAAক লৈ বিভ্ৰান্তি দূৰ কৰাৰ প্ৰয়াস চৰকাৰৰ\nবিজেপি নেতৃত্বাধীন চৰকাৰৰ মতে দেশত এনআৰচি আৰু ‘কা’ক লৈ অপপ্ৰচাৰৰ চলাইছে একাংশই। চৰকাৰী সূত্ৰই সেয়েহে নাগৰিকৰ কাৰণে প্ৰকৃত ছবি তুলি ধৰাৰ চেষ্টা কৰিছে।\nLast Updated : December 19, 2019, 19:04 IST\nনাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কক লৈ অসমৰ লগতে সমগ্ৰ দেশত প্ৰতিবাদ আৰু বিক্ষোভ অব্যাহত। অসমৰ বাহিৰত নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইন আৰু এনআৰচিক লৈ সংমিশ্ৰিত ক্ষোভৰ পৰিৱেশ। বিগত এটা সপ্তাহ ধৰি কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে বাৰে বাৰে কৈ আছে যে প্ৰকৃত ভাৰতীয় নাগৰিকে কোনো সমস্যাৰ সন্মুখীন নহয়। বিজেপি নেতৃত্বাধীন চৰকাৰৰ মতে কা–এনআৰচিক লৈ একাংশই অপপ্ৰচাৰ চলাই পৰিৱেশ বিনষ্ট কৰিছে। চৰকাৰে সেয়ে প্ৰকৃত ছবি প্ৰশ্নোত্তৰৰ মাধ্যমেৰে তলত দিয়া ধৰণে তুলি ধৰিছে।\nপ্ৰশ্নঃভাৰতীয় মুছলমানসকলে CAA + NRCৰ কাৰণে উদ্বিগ্ন হ’ব লাগিব নে কি?\nউত্তৰঃ কোনো ধৰ্মৰ ভাৰতীয় নাগৰিকে CAA অথবা NRCক লৈ চিন্তিত হ’ব নালাগে।\nপ্ৰশ্নঃধৰ্মৰ ভিত্তিত মানুহক NRCৰ পৰা বিতাৰন কৰা হ’ব নে কি?\nউত্তৰঃNRC ধৰ্মকেন্দ্ৰিক নহয়। যেতিয়া এনআৰচি কৰা হ’ব তেতিয়া কোনো ধৰ্মীয় ভিত্তি নাথাকে।\nপ্ৰশ্নঃ নাগৰিকত্ন কেনেকৈ নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়। চৰকাৰৰ হাতত থাকিব নে কি?\nউত্তৰঃ দ্য চিটিজেনশ্যিপ এক্ট, ১৯৫৫ৰ আধাৰত ফ্ৰেম কৰা দ্য চিটিজেনশ্যিপ ৰুল, ২০০৯ৰ ভিত্তিত নাগৰিকত্ব নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়। এয়া ৰাজহুৱা ক্ষেত্ৰৰ বিষয়। পাঁচটা প্ৰকাৰেৰে ভাৰতীয় নাগৰিকত্ব নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়।\n১) জন্মসূত্ৰে নাগৰিকত্ব\n২) উত্তৰাধিকাৰ সূত্ৰে নাগৰিকত্ব\n৩) পঞ্জীয়নৰ দ্বাৰা নাগৰিকত্ব\n৪) স্বাভাৱিকীকৰণ ( নেচুৰেলাইজেশ্যন)ৰ দ্বাৰা নাগৰিকত্ব\n৫) ক্ষেত্ৰ সন্মিলিতকৰণৰ দ্বাৰা নাগৰিকত্ব\nপ্ৰশ্নঃ যেতিয়া NRC আহিব, তেতিয়া মই মোৰ পিতৃ–মাতৃৰ জন্মৰ তথ্যও দিব লাগিব নে কি নাগৰিকত্ব প্ৰমাণ কৰিবলৈ।\nউত্তৰঃ নাগৰিকত্বৰ কাৰণে আপোনাৰ জন্ম তাৰিখ, মাহ, বছৰ আৰু জন্মৰ ঠাই পৰ্যাপ্ত। যদি এয়া নাথাকে তেনেহ’লে আপুনি আপোনাৰ অভিভাৱকৰ তথ্য দিবলগীয়া হ’ব পাৰে। কিন্তু অভিভাৱকৰ কোনো তথ্য বাধ্যতামূলকভাৱে দিব নালাগে। জন্মৰ তাৰিখ আৰু ঠাইৰ দ্বাৰাই নাগৰিকত্ব প্ৰমাণ কৰিব পাৰি। কি কি নথি ইয়াৰ কাৰণে দিব লাগিব সেয়া এতিয়াও নিশ্চিত হোৱা নাই যদিও ইয়াত ভোটাৰ কাৰ্ড, পাছপৰ্ট, আধাৰ, লাইচেন্স, ইন্সুৰেন্স কাকত, জন্মৰ প্ৰমাণপত্ৰ, বিদ্যালয় এৰাৰ প্ৰমাণ পত্ৰ, ভূমি বা ঘৰৰ কাগজ আদি যিবোৰ নথি স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত ৰাজহুৱা কৰ্তৃপক্ষই দিছে সেইবোৰ মান্য হ’ব। এই নথিৰ তালিকা যথেষ্ট দীঘলীয়া কৰা হ’ব যাতে কোনো ভাৰতীয় নাগৰিকে হাৰাশাস্তিৰ সন্মুখীন নহয়।\nপ্ৰশ্নঃ যেতিয়া NRC আহিব তেতিয়া মই ১৯৭১চনৰ পূৰ্বৰ পিতৃপুৰুষৰ তথ্য প্ৰমাণ দিব লাগিব নে কি?\nউত্তৰঃ নহয়, আপুনি ১৯৭১চনৰ পূৰ্বৰ আপোনাৰ অভিভাৱকৰ পৰিচয় পত্ৰ বা জন্মপত্ৰ আদিৰে প্ৰমাণ দিব নালাগে। এয়া কেৱল অসম NRCৰ কাৰণেহে প্ৰযোজ্য আছিল। অসম চুক্তিৰ আধাৰত উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ এয়া নিৰ্দেশনা আছিল। বাকী দেশত NRC প্ৰক্ৰিয়া সম্পূৰ্ণ পৃথক হ’ব আৰু এয়া The Citizenship (Registration of Citizens and Issue of National Identity Cards) Rules, 2003ৰ অধীনত নিৰ্ধাৰণ কৰা হ’ব।\nপ্ৰশ্নঃ যদিহে এজন ব্যক্তি নিৰক্ষৰ আৰু পৰ্যাপ্ত নথি নাথাকে তেওঁৰ কি হ’ব?\nউত্তৰঃ এনেকুৱা ক্ষেত্ৰত চৰকাৰে তেওঁক সাক্ষী লৈ আহিবলৈ অনুমতি দিব। অথবা অন্যান্য প্ৰমাণ বা সম্প্ৰদায়ৰ স্বীকৃতিপত্ৰ আদিৰেও কাম হ’ব। এটা নিৰ্দিষ্ট প্ৰক্ৰিয়াৰে পৰিচালনা কৰা হ’ব বিষয়টো। কোনো ভাৰতীয় নাগৰিকক সমস্যাত পেলোৱা নহয়।\nপ্ৰশ্নঃ NRCত তৃতীয় লিংগ, নাস্তিক, আদিবাসী, দলিত, মহিলা আৰু ভূমিহীনক বাদ দিয়া হ’ব নে কি?\nউত্তৰঃ নহয়, যেতিয়া NRC কৰা হ’ব তেতিয়া উপৰোক্ত কোনো আশংকা সঁচা নহয়।\nFirst published: December 19, 2019, 19:03 IST


Menogia in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Menogia ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nMenogia ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Menogia Price and Pack Size in Assamese\nMenogia ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Menogia Benefits & Uses in Assamese\nMenogia ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Menogia Dosage & How to Take in Assamese\nMenogia-ৰ উপাদানসমূহ- Menogia Active Ingredients in Assamese\nMenogia ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Menogia Side Effects in Assamese\nMenogia সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Menogia Related Warnings in Assamese\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Menogiaৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Menogia with Other Drugs in Assamese\nMenogia মতভেদসমূহ- Menogia Contraindications in Assamese\nMenogia ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Menogia in Assamese\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Menogia ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Menogia Interactions with Food and Alcohol in Assamese\nMenogia ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Menogia Benefits & Uses in Assamese\nMenogia তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nMenogia ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Menogia Dosage & How to Take in Assamese\nMenogia-ৰ উপাদানসমূহ - Menogia Active Ingredients in Assamese\nMenogia ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Menogia Side Effects in Assamese\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Menogia ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nMenogia সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Menogia Related Warnings in Assamese\nMenogia-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nMenogia এ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত অপ্ৰয়োজনীয় প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, Menogia খোৱা লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে আপোনাৰ চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nMenogia-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nMenogia এ স্তনপান কৰোৱাৰ সময়ত কোনো ক্ষতিকৰ প্ৰভাব নেপেলায়।\nবৃক্কত Menogia কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nMenogia গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত আপোনাৰ বৃক্ক ত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। যদি এয়া হয় তেন্তে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ বন্ধ কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক আৰু তেখেতে কোৱা অনুসৰি কৰক।\nযকৃতত Menogia কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nMenogiaৰ কলিজা ৰ ওপৰত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Menogia ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nMenogia গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত আপোনাৰ হৃদয় ত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। যদি এয়া হয় তেন্তে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ বন্ধ কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক আৰু তেখেতে কোৱা অনুসৰি কৰক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Menogiaৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Menogia with Other Drugs in Assamese\nMenogia তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nMenogia মতভেদসমূহ - Menogia Contraindications in Assamese\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Menogia লোৱা অনুচিত যাতে -\nMenogia ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Menogia in Assamese\nএই Menogia-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Menogia লোৱাটোৱে কোনো আসক্তিৰ সৃষ্টি নকৰে।\nMenogia আপোনাক টোপনি নলগায় বা তন্দ্ৰাচ্ছন্ন নকৰে। আপুনি মেচিন আদি চলাব পাৰে।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Menogia লওক।\nMenogia য়ে মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰাত বা নিৰাময় কৰাত অক্ষম।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Menogia ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Menogia Interactions with Food and Alcohol in Assamese\nখাদ্য আৰু Menogiaৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nMenogia আৰু খাদ্যৰ প্ৰভাৱৰ ওপৰত কোনো তথ্য নাই কিয়নো এয়া এতিয়ালৈ বৈজ্ঞানিক ভাৱে গৱেষণা কৰা হোৱা নাই।\nমদ আৰু Menogiaৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Menogia লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰা সম্পৰ্কত একো ক'ব পৰা নাযায়।\nMenogia ৰ অনুকল্প - Substitutes for Menogia in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Menogia লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Menogia ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Menogia সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Menogia ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Menogia সেৱন কৰে?


ইয়াত আজি কোনো নাই:(অভিজ্ঞান ফুলকোঁৱৰ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nজেতুকাই জানে তাই থকা এপাৰ্টমেণ্টটোৰ মুখামুখি ফ্লেটটোত এটা ল’ৰা থাকে । তাই তাক মুখামুখিকৈ কেতিয়াও দেখা নাই । কিন্তু জানে সি এটা পূৰ্ণ যৌৱন প্ৰাপ্ত ল’ৰা । হয়তো তাইতকৈ বয়সৰে সৰু হ’ব । স্কুলৰ পৰা ঘুৰি আহোঁতে তাই এদিন দেখিছিল দুজনমান মানুহে তাক সেই ঘৰটোত এৰি থৈ গৈছিলহি । এয়া প্ৰায় তিনি বছৰমান আগৰ কথা । তাকলৈ জেতুকাৰ খুউব উত্কণ্ঠা । সি কোন,ক’ৰপৰা,কোনে তাক ইয়াত থৈ গ’লহি । কেতিয়াবা আহি থকা মানুহজন তাৰ কোন হয় ইত্যাদি । তাক তাই প্ৰায়েই দেখা পাই;দুমহলীয়া ঘৰটোৰ ওপৰৰ ৰেলিঙত ধৰি সি আকাশখনৰ ফালে চাই থাকে । এয়া জেতুকাৰ দৃষ্টিত এক শূন্য তীক্ষ্ণ দৃষ্টি,যাৰ প্ৰহাৰত তাইৰ চকুলৈ আয়োজন নোহোৱাকৈ এজাক বৰষুণ নামি আহে ।\nসেই উদাস চকুজুৰিত তাই আৱিষ্কাৰ কৰিব বিচাৰে বহুত কিবাকিবি । তাৰ কোনো অনুমতি নোলোৱাকৈ । কেতিয়াবা কিছুমান মানুহৰ লগত একো নোকোৱাকৈ তেখেতৰ লগত এক সম্পৰ্ক কৰিবলৈ মন যায় । লাহে সেই ল’ৰাটো জেতুকাৰ বাবে তেনে এটা মানুহ হৈ পৰিছিল । নাম নাজানে,পৰিচয় নাজানে অথচ পাগলৰ দৰে তাক জানিবলৈ এক প্ৰবল হেঁপাহে তাইৰ মনত উখল-মাখলৰ সৃষ্টি কৰিছিল ।\nদেউতাকৰ লগত অকলশৰে থকা জেতুকাৰ জীৱনলৈ অনাকাংক্ষিত ভাৱে সেই ল’ৰাটো এনেকৈ সোমাই আহিব বুলি কোনেও ভৱা নাছিল । দেউতাকে তাইক সাৱধান কৰি দিছিল তাইক-“তই বাৰু অলপ বেছিকৈ সোমাই পৰিছ নেকি?”\nদেউতাকক মিঠা দাবী এটাৰে তাই সৈমান কৰি থৈছিল যে তেওঁ ভৱাৰ দৰে একো হোৱা নাই তাইৰ ।\nতাইৰ মনত এয়া জনাৰ এটা হেঁপাহ আছে সঁচা য়ে সেই ল’ৰাটো কোন,কিন্তু তাক লগ কৰি সোধাৰ কোনো পৰিকল্পনা নাই । এক অন্য মজাৰে সজাই তুলিছে তাই নিজৰ অন্তৰখন । কিবা এক সম্পৰ্কৰ বাবে তাই পাগল হৈ যোৱা নাই । তাই আগতে এনে অনুভৱ হোৱা নাই । ক’তা তাইৰ প্ৰেমিক বিনয়ৰ বাবেতো কেতিয়াও তাইৰ এনে হোৱা নাই । এক পাগলামি বুকুত বান্ধি ৰাখিছে তাই । স্কুললৈ যাওঁতে তাই চুৰকৈ তাৰ সদায় খোল খাই থকা খিৰিকী খনৰ ফালে চাই আৰু এনে আভাস হয় সি যেন ছবি আঁকি থাকে সদায় । বৰ মন যায় তাৰ লগত চিনাকি হ’বলৈ কিন্তু তাই নহয় । কিয়নো সেই কম সময়ৰ বাবে লগ পোৱা বাছৰ বন্ধু জনৰ দৰে নিভাঁজ আৰু দাবীহীন কৰি থ’ব খোজে এই সম্পৰ্কটো । তাই এনেকৈৱে ভালে আছে । এনেকুৱা বহুত মানুহ থাকে যাৰ লগত চিনাকি নোহোৱাকৈ থাকোঁতেই ভাল লাগি থাকে ।\nজেতুকাই বহুত পলমকৈ জানিছিল সেই ল’ৰাটোৰ দুয়োটা ভৰিয়েই বেয়া । সি গোটেই দিন সেই হুইল চেয়াৰখনৰ ভৰসাতে থাকি যাব লাগে । তাই নাজানে সি আকাশলৈ চাই থাকিলে কিয় তাইৰ চকু্হাল সেমেকি উঠে । এয়া তাৰ প্ৰতি তাইৰ সহানুভূতি নে আন কিবা । ক’তা,ইমান দিন ইমানবোৰ বিকলাংগ ল’ৰা-ছোৱালীৰ লগত থাকিও তাইৰ দেখোন এনে হোৱা নাই । একেটা বাটেৰে নিৰ বিচ্ছিন্ন বাৱে সেই বিকলাংগ স্কুলখনলৈ অহা-যোৱা কৰি আছে । সেই ল’ৰাছোৱালীৰ মাজত তাই ক’ৰবাত নিজৰ সকলো দুখ এৰি থৈ আহিছিল । জেতুকাৰ পইচাৰে তাইৰ দেউতাক আৰু বজৰূৱা হৈ উঠিছিল । অনবৰত মদত ডুবি থাকে দেউতাক । তাই মাকক নেপালেই,পাইছিলে যদিও মনত নাই তাইৰ । দাপোণৰ সমুখত বহি নিজকে কেতিয়াবা প্ৰাণ ভৰি চায় । সকলোৱে কয় তাই হেনো একেবাৰে মাকৰ নিচিনা হৈ উঠিছে । সাইলাখ কেতেকীৰ দৰে । মাকৰ ওপৰত তাইৰ খুউব অভিমান হয় তাইৰ । খুউব । মাক চোৰৰ দৰে পলাই গ’ল তাইৰ কাষৰ পৰা । দেউতাকক জানো তাই সকলো কথা ক’ব পাৰে । দেউতাকে জানো পাৰিব তাইৰ বুকুৰ জটিলতা বুজিব । কান্দিব পাৰিবনে তাই দেউতাকৰ আগত,বুজাব পাৰিবনে মাহেকীয়া ৰাতিকেইটাৰ জয়াল অভিজ্ঞতা,ছোৱালী এজনীক দৰ্কাৰ হোৱা আবুৰতা । কিমান হেৰুৱাই তাই দেউতাকৰ লগত জী আছে । হয় চাগৈ এটা ল’ৰাতকৈ এজনী ছোৱালীকহে মাকৰ বেছি প্ৰয়োজন । আজি এনেকুৱা ভাৱ হয় তাইৰ যেন দেউতাকে নহয় তাইহে দেউতাকক আশ্ৰয় দিয়ে ।\nআচলতে পুৰুষৰ ওচৰত নহয় নাৰীৰ কাষতহে পুৰুষে আশ্ৰয় লয় ।\nমাকলৈ মনত পৰিলেই তাই চিঞৰ চিঞৰি কান্দে,তেতিয়া কেঁচুৱাৰ দৰে অবুজ কেঁকনিৰে জৰ্জৰিত হৈ পৰে দেউতাকৰ মাত । অথচ তাই বুজি নাপাই দেউতাকৰ সেই গেঙনি কাৰ ওপৰত । মাকৰ নে আন কাৰোবাৰ ওপৰত । কেতিয়াবা ডিঙিলৈকে মদ এগাল গিলি আৰামী চকীত বহি থাকে দেউতাক । চকু তেতিয়া মাছ । এনে লাগে যেন তেওঁৰ ফুটা থকা কলিজাটো ওলমি আছে শূন্যত । জেতুকাৰ সেই সময়ত দেউতাকক সাৱটি কান্দিবৰ মন যায় । সেই দৃষ্টি যেন বহুদিন খাবলৈ নোপোৱা দুখীয়া খেতিয়কৰ এজাক ল’ৰা-ছোৱালীৰ,উচ্চাকাংক্ষা থকা বিফল হৃদয়বোৰৰ কাৰোবাৰ ওচৰত নিমাত অভিযোগহে ।\nতাই লগতে সেই ল’ৰাটোৰ কথাও ভাবি পেলায় । তাৰ বাৰু একো অভিযোগ নাইনে । একো অভিলাস নাইনে । চকীৰ পৰা উঠিব নোৱাৰা এই ল’ৰাটোৱে কেতিয়াও এবাৰ দৌৰাৰ সপোন দেখা নাইনে,এবাৰো আকাশখন নিজৰ মুঠিত লৈ তৰাবোৰৰ লগত খেলাৰ ইচ্ছা কৰা নাইনে ।\nহঠাতে তাই নিজৰ চিন্তাত পৰিৱৰ্ত্তন আনে । তাই ভাৱে ইমান দিন এনেকৈ জী থকা মানুহটোৰ মনোবল কিমান হ’ব পাৰে তাই কল্পনাও কৰিব নোৱাৰিব । তাইৰ মন যায় তাৰ মুখৰ মাত এষাৰ শুনিবলৈ । তাইৰ মাজে মাজে সন্দেহো হয় সি বাৰু কথাও ক’ব নোৱাৰে নেকি!\nঅতিমাত্ৰা নিসংগ আৰু নিস্তব্ধ মুহুৰ্ত্তবোৰত তাই বতাহক,আকাশক নিজৰ কথা ক’ব খোজে । কিন্তু সিহঁতে জানো শুনে তাইৰ কথা । তাই তাৰ কথা ভাৱে সি বাৰু তাইক আঁকিব পাৰিবনে । তাই নিজকে ডবিয়াই । এয়া একেবাৰে ভাল কথা নহয় । সেই অচিনাকি ল’ৰাটোৰ প্ৰতি তাই ইমান চিন্তা কৰে কিয়,এই টান তাইৰ বিনয়ৰ প্ৰতিহে থকা উচিত । যেতিয়া লাহে লাহে বেলি হেলনীয়া হয় তাই নিজক আৱিষ্কাৰ কৰে ঘৰৰ বেলকনিত । একমাত্ৰ সেই ভৰি হীন ল’ৰাটোৰ লগত গঢ়ি উঠা নামহীন সম্পৰ্কৰ টোৰ নিচাত । তাইৰ ভৰিহাল গতিশীল হয়।\nআজি এই তিনিবছৰে সেই ল’ৰাটোৰ লগত বহুবাৰ তাইৰ চকুৱে চকুৱে পৰিছে । সেই দৃষ্টিত কোনো কামনা নাই,আশা নাই,এষাৰ কথা পতাৰ তীব্ৰতা নাই,নাই চকুৱে চকুৱে পৰিলে মিচিকিয়া হাঁহি এটা মৰাৰ সামান্য সৌজন্যতাবোধকনো । কিন্তু তাত এক ভাপ আছে,এক মিঠা উত্তাপ আছে, এগালমান সপোন আছে,উৰি থকা এজাক ফুটুকি পখিলাৰ সপোন,এজাক সৰ্ববিস্তাৰিত বতাহৰ সপোন,ৰান্ধনী বেলিৰ সপোন,জীয়াই থকাৰ সপোন ।\nএটা মাত্ৰ পলকৰ দৃষ্টি বিনিময়,এনে লাগে এন একোটাহঁত দৃষ্টিৰ বাবেই আত্মহত্যা কৰিবলৈ যোৱা মানুহ জীৱন বিচাৰি ঘুৰি আহে আকৌ । তাইও যে আজিৰ পৰা তিনিবছৰ আগতে তেনে এটা আশাকেই পুহি ৰাখিছিল । তাক নেদেখাৰ আগলৈকে তাই আত্মহত্যাক এক কলা বুলি ভাৱিছিল,কিন্তু আজি এনে নহয় । কোনোবাই কোৱা এষাৰ কথা কেতিয়াবা তাইৰ বাবে অতি মাৰাত্মক হৈ পৰে । ঠিক যিদৰে এলবাৰ্ট কানাজে কোৱা এষাৰ কথাৰ দৰে-“An act of suicide is prepared with silence in the heart isagreat work of art”\nজেতুকাই পলমকৈ বুজি পোৱা হৈছিল তাই সেই ল’ৰাটোক পাব বিচাৰে কিন্তু দেহেৰে নহয় । তাই নিসংগ ৰাতিবোৰলৈ ভয় লাগে । বৰ ভয় লাগে । আত্মহত্যাৰ ভোকটো ৰাতি বেছি সৰব হৈ পৰে । তাৰো বাৰু কেনেবাকৈ মৰিবৰ মন যায় নেকি!সি যদি ৰেলিঙৰ ওপৰৰ পৰা জঁপিয়াই দিয়ে । তাই তেতিয়াও যাব পাৰিবনে তাক চাবলৈ । বিনয়ৰ সকলো হকা-বধা এৰি । এবাৰ তাইৰ প্ৰেমক স্পৰ্শ কৰি চবলৈ । তাই বিনয়ক কোৱাৰ বাবে লাহে লাহে নিজক প্ৰস্তুত কৰি লৈছিল যে তাই আৰু বিনয়ৰ হৈ থকা নাই । তাই ভাৱিছিল তাই হয়তো পাৰিব । তাই কান্দিবও পাৰিব । দেউতাকৰ সমুখত ধৰা পৰি যোৱাকৈ কান্দিব,মাকৰ ওপৰত থকা সকলো ক্ষোভ অভিমান বাহিৰ কৰি কান্দিব ।\nকিন্তু কোনেওতো তাইৰ কান্দোনৰ ৰহস্য গম নাপাব । কোনেও বুজি নাপাব তাই সেই ল’ৰাটোক শুনাব খোজা কবিতাবোৰ,যদি সি তাইক নোকোৱাকৈ মৰি থাকে । তাই জানো শুনাব পাৰিব বিনয়ে কেতিয়াও নুবুজা কবিতাবোৰ! সিও যদি বুজি নাপাই তাইৰ কবিতাবোৰ……!\nডেনিছ: “জানা যিশু,মোৰ সমুখৰ এপাৰ্টমেন্টটোত এজনী ছোৱালী থাকে । মোলৈ তাই প্ৰায়েই চাই থাকে । তাই বাৰু জানেনে মোৰ নাম!মই এই ৰুমটোত সোমাই গোটেই দিনটো কি কৰি থাকো । মোৰ যে দুয়োটা ভৰিয়েই বেয়া….”\nডেনিছে অকলশৰীয়া মুহুৰ্ত্তত তাৰ মনৰ কথা বোৰ তাৰ হুইল-চেয়াৰখনক কয় । সেইখনেই য়ে তাৰ একমাত্ৰ সংগী,সেইখনেই তাৰ ঈশ্বৰ । তাৰ বাহিৰে ডেনিছৰ কাষত তাক সহায় কৰা লগুৱা ল’ৰাটো থাকে ।\nতাৰ নিজৰ আপোন মানুহবোৰৰ বাবেই সি বোজা হৈ থাকিল । মাক বেলেগ মানুহ এজনৰ লগত থাকে । দেউতাকে দ্বিতীয় বিবাহ কৰিলে । আৰু তাক এৰি থৈ গ’লহি এই ঘৰটোত । যিটো এদিন তাৰ ককাকে তাৰ নামত কৰি গৈছিল ।\nমাজে মাজে ডেনিছে ঈশ্বৰক কয়-“অ’ ডিয়েৰ গড,সেই ধুনীয়া ছোৱালীজনীক মোৰ ফালে চাবলৈ এৰি নিদিবা । তাই জীৱনটো এনে এক লক্ষ্যৰ সন্ধান হ’ব য’ত অকল শূন্য আৰু শূন্য হে আছে । ”\nসি বুজে তাৰ এই পংগু জীৱনটোত মনে মনে সোমাইছিল তাই । ইমান মনে মনে সোমালে তাক অনিয়্মৰ মাজত ধৰা হয় । হয়তো প্ৰেম অনিয়মৰ মাজেৰেই আহে । যেতিয়া কোনেও গুৰুত্ব নিদিয়া মানুহ এটাক কোনোবাই লাহে লাহে বুজিবলৈ চেষ্টা কৰে তেখেতৰ ফালে সবেই এদিন ঢাল খায়েই । ডেনিছেৰো তেনেকুৱাই হৈছিল ।\nতাৰ ৰংবোৰ,ব্ৰাচবোৰ,পেইণ্টিং-বৰ্ডবোৰে আজিকালি বৰ কথা কয় । কামকৰা ল’ৰাটোৱে এই বস্তুবোৰ অনা জেতুকাই দেখে । ডেনিছে সদায় লক্ষ্য কৰে এই কথা । যোৱা তিনিছবৰত তাই এবাৰো পাহৰা নাই তাৰ সদায় খোল খাই থকা খিৰিকী খনৰ ফালে চাবলৈ । ডেনিছৰ ছবি বোৰৰ সমালোচনা চিত্ৰৰ জগতত ভাল । তাই অহাৰ সময়ত ডেনিছক কেতিয়াও দেখা নাপায় । কিয়নো তেতিয়া সি তাৰ বৰ্ডখনৰ আগত দুখ গাল লগত লৈ বহি থাকে । ডেনিছে কাৰোৰে বাবে নাআঁকে কিন্তু আজি যোৱা তিনিবছৰত বহুত সলনি হ’ল । ভৰিহীন মানুহ এটাৰ যন্ত্ৰনা সুস্থ মানুহ এটাই কেতিয়াও নুবুজে । এইটো কথাই কেতিয়াবা তাক বৰ আমনি কৰে । সেয়ে ডেনিছে যিশুক সি প্ৰায়েই কয়–“মই ছবি আঁকিব পাৰোঁ যিশু । খুউব ভালকৈ নহ’লেও মই বুজিব পৰাকৈ । কিন্তু এদিন মই এই ৰং তুলিকাবোৰ পেলাই দিম । এই চিত্ৰৰ কি অৰ্থ,এইখন হাতৰ কি দৰ্কাৰ যিখনেৰে মই তোমাকেই আঁকিব নোৱাৰোঁ । তোমাক য়ে মই চিত্ৰ কৰিব নোৱাৰোঁ । ঈশ্বৰ ছবিত থকাতকৈ মনত থকা ভাল । সেই যে ছোৱালীজনী,তাই মোক এক প্ৰবল মনোবল দিয়ে,এক অবিশ্লেষনীয় শান্তি পাওঁ মই তাইৰ দৃষ্টিত । এক ভাৱিব নোৱাৰা জোৰ পাওঁ মই । তুমিতো জানাই মই কিমানদিন তোমাক এৰি যাবলৈ ওলাইছোঁ । এনেকৈ মোক চেপি চেপি খাবলৈ জীৱনৰ ওচৰত নিজক কেনেকৈ এৰি দিওঁ । ৰেলিঙৰ পৰা পৰিলে যদি মই নমৰোঁ তেতিয়া মই আৰু দয়াৰ পাত্ৰ হৈ যাম যিশু । তুমি মোৰ কথাবোৰ শুনিছানে,বুজিছানে….”\nক’ৰবাত হেৰাই যায় কথাবোৰ । কামকৰা ল’ৰাটো মনে মনে আঁতৰি যায় । এক চেপা নিসংগতাবোধ লৈ এন্ধাৰতে বহি থাকে ডেনিছ ।\nজেতুকাৰ প্ৰতি তাৰ এক অনামী অধিকাৰ আহে যদিও সি তাইৰ ওচৰলৈ যাব নোখোজে কেতিয়াও । তাৰ ভয় হৈছিল । যদি আনৰ দৰে তাইও তাৰ প্ৰতি সহানুভূতি দেখুৱাই । তাক যদি এটা বিকলাংগ মানুহৰ দৰে দয়া কৰে । এক দোমোজাত ৰৈ যায় ডেনিছ ।\nঅথচ তাৰ মন নোযোৱা নহয় তাইক এবাৰ লগ কৰিবলৈ । সি বাৰে বাৰে ভাৱে য়ে তাই আহক আৰু তাৰ হুইল চেয়াৰ ঠেলি ঠেলি জেতুকা তাৰ পিছে পিছে খোজ কাঢ়ক ।\nএটোপাল চকুপানী আঁৰি বহি ৰৈ যায় ডেনিছ । কোনেও নাজানে সেয়া দুখৰ নে আনন্দৰ…….. । জীৱনৰ বাবেনে মৃত্যুৰ….!!\n-“এইবোৰ কথা আপুনি কেনেকৈ জানিলে শেনচোৱা?” টলকা মাৰি শুনি থকা বৰবৰাই সুধিলে ।\n-“ক’ম । কিন্তু তাৰ আগতে কথা খিনি শেষ কৰো নেকি । ৰাতি হৈ আহিছে । এদিন কি হ’ল জানে,এখন আলোচনীত এটা কবিতা ডেনিছে খুউব মনদি পঢ়িলে । তাত লিখা আছিল এইদৰে ।\n—-দুখ নকৰো মই মোৰ নথকাখিনিৰ হৈ\nথকাবোৰেই দুখৰ মিচিল তৈয়াৰ কৰে\nতোমাৰ কি নাই\nএখন হাতেই যথেষ্ট কবিতা আঁকিবলৈ\nনহ’লে দুখৰ স্কেছ লিখিবলৈ…… ।\nডেনিছে সেইদিনা কেতিয়াও নকৰো বুলি কোৱা কামটো কৰি পেলালে । কামকৰা মানুহটোক মাতি আনি সুধিলে কবিতাটোৰ তলত থকা নামটো সি চিনি পাই নেকি । সি ক’লে সেই নামটো আৰু কাৰোৰে নহয়,সি ভাৱি থকা সি ছোৱালী জনীৰ । ডেনিছে তাইক মতাই পঠালে । কিয় সিও নাজানে,কিয় সি নিজক বাধা দিব নোৱাৰিলে । তাৰ কোনো উত্তৰ নাই ডেনিছৰ কাষত ।\nৰাতিপুৱা যেতিয়া জেতুকা গোঁহাই নামৰ তাতকৈ দুবছৰে ডাঙৰ ছোৱালীজনী তাৰ সমুখত বহি আছিল তেতিয়া সি একোৱেই ক’ব পৰা নাছিল । সি একেবাৰে মৌন হৈ পৰিছিল । কিবা এটা কোৱাৰ বাবে তাৰ মনটোৱে এক আয়োজন চলাইছিল । আৰু জেতুকা তাইও যেন এটুকুৰা ৰবৰৰ দৰে এবাৰ দীঘলহৈ গৈছিল এবাৰ চুটি । কোনোবাই যেন টানি আছিল তাইক ।\n—“তাৰপিছত কি হ’ল শেনচোৱা?”\n—“…..ডেনিছে চেয়াৰ খন চলাই তাইৰ একেবাৰে ওচৰ পালেগৈ আৰু জেতুকাৰ সোঁ হাত খন ধৰি পেলালে…. ।\nজেতুকা যেন গলি যাব তেতিয়া । তাই যেন কুমেৰুত বেলি মূৰত লৈ গৈ আছে ।\n—…..ডেনিছে ক’লে য়ে সি তাইৰ কবিতাটো পঢ়িলে আৰি ঠিক তাৰ পিছতেই তাইৰ হাতখন মুকলি কৰি দিলে ।\nজেতুকাই যেন কান্দি পেলাব । এই অনুভৱ তাইৰ বাৰে বাৰে হওঁক । তাই যেন মাতিব নোৱাৰা হৈ গৈছে । ফোঁপাইছে তাই । জানে বৰবৰা সেইদিনা ডেনিছে চিঞৰি চিঞৰি কান্দিছিল । কান্দি কান্দি কৈছিল–মই তোমাক ভাল পাওঁ জেতুকা,মই তোমাক ভাল পাওঁ ।\nসিদিনা ডেনিছ আৰু কামকৰা ল’ৰাটোক আচৰিত কৰি জেতুকা কান্দি কান্দি ওলাই গৈছিল ডেনিচৰ ৰুমৰ পৰা । কোনেও নাজানিছিল তাই কিয় কান্দিছিল । সুখত নে দুখত । প্ৰাপ্তিত নে অপ্ৰাপ্তিত ।\nকিন্তু পিছদিনা জেতুকাই তাই ডেনিছলৈ লিখা সকলোবোৰ কবিতা যেনেকৈ আছিল তেনেকৈ মোৰ হাতত,মানে কাম কৰা ল’ৰাটোৰ হাতত দি পঠাইছিল । কিবা যতন কৰি মনোমোহা কৰাৰ চেষ্টা নাছিল তাত ।\nসেইদিনাৰ পৰা ডেনিছে যি সময়ত তাইক চাবলৈ ৰেলিঙৰ কাষলৈ আহিছিল তেতিয়া জেতুকাই বিকলাংগ স্কুলৰ ল’ৰা-ছোৱালীবোৰৰ আগত ৰৈ গায়ত্ৰী ভূঞাই শিকোৱা প্ৰাৰ্থনাটো আওৰোৱাৰ চেষ্টা কৰিছিল-হম হৌংগে কামিয়াব.,হম হৌংগে কামিয়াব,হম হৌংগে কামিয়াব একদিন…. । পঢ়ি আৰু ল’ৰাবোৰৰ ওঁঠৰ বিকল্প নকল কৰি তাই এক সুৰ মনতে সৃষ্টি কৰি লৈছিল প্ৰাৰ্থনাটোৰ । মই দুদিনৰ পিছতহে গম পাইছিলোঁ কিয় সিদিনা কান্দি কান্দি জেতুকা দৌৰি ওলাই গৈছিল ডেনিছৰ ঘৰৰপৰা । তাই ডেনিছৰ প্ৰেম নিবেদনৰ একো এটা শব্দ শুনা নাছিল । তাইৰ বাবে আটাইতকৈ বহুমূলীয়া শব্দকেইটা । আধৰুৱা সপোন এটাক পুহি ৰখাৰ বেদনাক বাহিৰ কৰি তাইৰ চকুৱেদি বৈ আহিছিল এখন ব্ৰহ্মপুত্ৰ । কিয়নো জেতুকা কাণেৰে অক্ষম আছিল ।\nশেনচোৱাই বৰবৰালৈ চাইছিল । বৰবৰাৰ হয়তো সকলো স্পষ্ট হৈ গৈছিল । বৰবৰা বহু সময় স্তব্ধ হৈ গৈছিল । ৰাতি বাঢ়ি আহিছিল । একো নোকোৱাকৈ বৰবৰা শেনচোৱাৰ ঘৰৰ পৰা ওলাই আহিছিল\nএতিয়া তাত কোনো নাই । ডেনিছো জেতুকাও । আছে মাথোঁ ৰৈ যোৱা এগাল স্মৃতিৰ মিঠা কিচিৰ মিচিৰ ।


নকল নকৰিবা! ৰাণু মণ্ডলক কি উপদেশ লতা মংগেশকাৰৰ?|bollywood-lata-mangeshkar-reacts-on-ranu-mondal-viral-video-ek-pyar-ka-nagma-hai-ask-her-not-copy– News18 Assam\nনকল নকৰিবা! ৰাণু মণ্ডলক কি উপদেশ লতা মংগেশকাৰৰ?\nকোকিলকণ্ঠী লতা মংগেশকাৰে শেহতীয়াকৈ ছচিয়েল মিডিয়াত চাঞ্চল্য হৈ পৰা ৰাণু মণ্ডলক দিছে এই উপদেশ।\nUpdated:September 3, 2019, 4:36 PM IST\nUpdated: September 3, 2019, 4:36 PM IST\nইণ্টাৰনেটৰ পৃথিৱীত চাঞ্চল্য হৈ পৰা ৰাণু মণ্ডলক লৈ এইকেইদিন ছচিয়েল মিডিয়াৰ বতাহ গৰম হৈ আছে। তেওঁৰ সুৰীয়া কণ্ঠই মন্ত্ৰমুগ্ধ কৰিছে দেশবাসীক। লতা মংগেশকাৰৰ এটি গীত ‘য়ে প্যাৰ কা নগমা হ্যে’ ৰেলৱে ষ্টেশ্যনত গোৱাৰ ভিডিঅ’ ছচিয়েল মিডিয়াত অতীন্দ্ৰ চক্ৰৱৰ্তী নামৰ ব্যক্তিজনে দিয়াৰ পিছতে ভাগ্য সলনি হৈ পৰিছে ৰাণুৰ। লতা মংগেশকাৰৰ এই জনপ্ৰিয় গীতটো গোৱাৰ বাবেই নিশাটোৰ ভিতৰতে ‘তাৰকা’ৰ শাৰীলৈ উন্নীত হৈছে ৰাণু মণ্ডল। এচামে আনকি তেওঁক লতাজীৰ সৈতেও তুলনা কৰিছিল। শেহতীয়াকৈ ৰাণু মণ্ডলৰ সন্দৰ্ভত মন্তব্য কৰিছে স্বয়ং লতাজীয়ে।\nএটা নিউজ এজেন্সীক দিয়া সাক্ষাৎকাৰত লতা মংগেশকাৰে ৰাণু মণ্ডল সন্দৰ্ভত কিছু মতামত প্ৰকাশ কৰিছে। তেওঁ কয়,\nযদি মোৰ নাম আৰু কামেৰে কাৰোবাৰ ভাল হৈছে তেনেহ’লে মই নিজকে ভাগ্যশালী অনুভৱ কৰিছো। কিন্তু মই এই কথাও অনুভৱ কৰো যে, নকল কৰি বহু দিনলৈকে মানুহ সফল হৈ থাকিব নোৱাৰে। কিশোৰ দা, মহম্মদ ৰফী, আশা ভোঁসলে আৰু মুকেশৰ গান গাই গায়কসকলে কিছু সময়ৰ কাৰণে মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰিলেও এয়া দীঘলীয়া সময় নাথাকে।\nলতা মংগেশকাৰে ৰাণু মণ্ডলক ক’লে–নকল নকৰিবা!\nৰিয়েলিটী শ্ব’ত বহুতো সৰু ল’ৰা–ছোৱালীয়ে মোৰ গান বৰ ধুনীয়াকৈ গায় কিন্তু তাৰ মাজৰ কম সংখ্যকহে আছে যিসকলক মানুহে মনত ৰাখে। মই নিজে কেৱল সুনিধি চৌহান আৰু শ্ৰেয়া ঘোষালক জানো।\nতেওঁ ৰাণুক উপদেশ দি কয়,\nঅৰিজিনেল হৈ থাকা, সকলো শিল্পীৰে চিৰসেউজ গীত পৰিবেশন কৰি যোৱা কিন্তু কিছু সময় পিছত গায়কে নিজৰ গান বিচাৰি ল’ব লাগে।


দিশা পাটানীৰ সৈতে CARত আছিল টাইগাৰ শ্ৰফ !– News18 assam\nদিশা পাটানীৰ সৈতে একেখন CARত আছিল টাইগাৰ শ্ৰফ ! বান্দ্ৰাত মুম্বাই আৰক্ষীয়ে গাড়ী ৰখোৱাৰ পিছত কি হ'ল ?\nবান্দ্ৰা বেণ্ডষ্টেণ্ডৰ চাৰিওফালে একেখনে গাড়ীতে ফুৰি আছিল দিশা পাটানী আৰু টাইগাৰ শ্ৰফ।\nবলীউড অভিনেতা টাইগাৰ শ্ৰফক (Tiger Shroff) আকৌ এবাৰ মুম্বাইৰ ৰাজপথত দেখা গ'ল তেওঁৰ প্ৰেমিকা দিশা পাটানী (Disha Patani)ৰ সৈতে, কিন্তু প্ৰেমিকাৰ সৈতে ঘূৰি থাকোতেই টাইগাৰৰ গাড়ী ৰখালে মুম্বাই আৰক্ষীয়ে। দ্য টাইমছত প্ৰকাশিত এক প্ৰতিবেদন অনুসৰি, দিশা আৰু টাইগাৰে মঙলবাৰে সন্ধিয়া জিমৰ পৰা উভতি অহাৰ পিছত একেখন গাড়ীতে মুম্বাইৰ বান্দ্ৰা বেণ্ডষ্টেণ্ডৰ চাৰিওফালে ঘূৰি ফুৰিছিল আৰু দ্বিতীয় ৰাউণ্ডৰ সময়তে মুম্বাই আৰক্ষীয়ে তেওঁলোকৰ গাড়ীখন ৰখাইছিল। সেই সময়ত টাইগাৰ শ্ৰফ গাড়ীৰ পিছফালে আছিল, আৰু দিশা পাটানী সন্মুখত বহি আছিল। আৰক্ষীয়ে তেওঁলোকৰ আধাৰ কাৰ্ড পৰীক্ষা কৰাৰ লগতে অন্যান্য আনুষ্ঠানিকতা সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত এৰি দিছিল গাড়ীখন।\nউল্লেখ্য যে, দিশা পাটানীক শেহতীয়াভাৱে চলমান খানৰ সৈতে 'ৰাধে' ছবিত দেখা গৈছিল। দিশা পাটানীয়ে এতিয়ালৈকে ৬ খন হিন্দী ছবিত অভিনয় কৰিছে, এম এছ ধোনীঃ দ্য আনট'ল্ড ষ্টৰী (২০১৬), বাগী ২ (২০১৮), ভাৰত (২০১৯), মলং (২০২০), বাগী ৩ (২০২০) আৰু ৰাধে (২০২১), এই ৬খন চলচ্চিত্ৰৰ জৰিয়তে তেওঁ বলীউডত এক প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে অৱশ্যে এনে প্ৰভাৱ বিস্তাৰৰ বাবে বহু অভিনেত্ৰীক প্ৰয়োজন হৈছিল দীঘলীয়া সময়ৰ। পাটানীক ৰাধেত চলমান খানৰ বিপৰীতে দেখা গৈছিল। দুয়োৰে বয়সৰ মাজত ব্যৱধান আছে যদিও ছবিখনত তেওঁলোকৰ যুটি আছিল অনন্য।\nআনহাতে যেতিয়া টাইগাৰ শ্ৰফৰ কথা আহে, বৰ্তমান তেওঁৰ আটাইতকৈ প্ৰতীক্ষিত ছবি 'হিৰোপান্তি ২' (Heropanti 2) ৰ বাবে সাজু হৈ আছে। খবৰ অনুসৰি, টাইগাৰৰ উপৰিও নাৱাজুদ্দিন চিদ্দিকীকো দেখা যাব এই ছবিখনত। ছবিখনত খলনায়কৰ এক বিশেষ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে নাৱাজুদ্দিন চিদ্দিকীয়ে। টাইগাৰ শ্ৰফ আৰু নাৱাজুদ্দিন চিদ্দিকী দুয়ো পূৰ্বেও একেলগে কাম কৰিছিল। দুয়োজনে 'মুন্না মাইকেল' নামৰ ছবিখনত একেলগে অভিনয় কৰিছিল। 'হিৰোপান্তি ২' (Heropanti 2) চলচ্চিত্ৰখনৰ ঘোষণাৰ পিছত অনুৰাগীসকলে ছবিখনৰ বাবে আগ্ৰহেৰে অপেক্ষা কৰি আছে।\nFirst published: June 02, 2021, 10:57 IST\nDisha PataniMumbaiTiger Shroff


Thinla in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Thinla ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nThinla ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Thinla Benefits & Uses in Assamese- Thinla ar laabh aaru byavaharsamuh\nThinla ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Thinla Dosage & How to Take in Assamese - Thinla ar paali aaru xeya kenedore lobo\nThinla ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Thinla Side Effects in Assamese- Thinla ar parshwakriyasamuh\nThinla সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Thinla Related Warnings in Assamese- Thinla xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Thinlaৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Thinla with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Thinla ar gurutor kriya-pratikriya\nThinla মতভেদসমূহ- Thinla Contraindications in Assamese- Thinla nishedhsamuh\nThinla ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Thinla in Assamese- Thinla ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Thinla ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Thinla Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Thinla kriya-pratikriya\nThinla ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Thinla Benefits & Uses in Assamese - Thinla ar laabh aaru byavaharsamuh\nThinla তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nThinla ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Thinla Dosage & How to Take in Assamese - Thinla ar paali aaru xeya kenedore lobo\nThinla-ৰ উপাদানসমূহ - Thinla Active Ingredients in Assamese - Thinla-ar upadaansamuh\nThinla ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Thinla Side Effects in Assamese - Thinla ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Thinla ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nThinla সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Thinla Related Warnings in Assamese - Thinla xonkranta xatarkatabanisamuh\nThinla-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nThinla গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত গ্ৰহণ কৰা সুৰক্ষিত।\nThinla-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nThinlaএ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কি প্ৰভাৱ পেলাব এইটোৰ ওপৰত এতিয়ালৈকে কোনো গৱেষনা কৰা হোৱা নাই। গতিকে Thinla গ্ৰহণ কৰিলে পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব নে নহয় জনা নাযায়।\nবৃক্কত Thinla কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nThinlaৰ বৃক্কত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই বৃক্ক ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nযকৃতত Thinla কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nThinlaৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে কলিজা ক প্ৰভাবিত কৰে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Thinla ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nThinlaৰ হৃদয় ৰ ওপৰত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Thinlaৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Thinla with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Thinla ar gurutor kriya-pratikriya\nThinla তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nThinla মতভেদসমূহ - Thinla Contraindications in Assamese - Thinla nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Thinla লোৱা অনুচিত যাতে -\nThinla ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Thinla in Assamese - Thinla ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Thinla-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Thinlaয়ে অভ্যাসৰ সৃষ্টি নকৰে।\nThinla আপোনাক টোপনি নলগায় বা তন্দ্ৰাচ্ছন্ন নকৰে। আপুনি মেচিন আদি চলাব পাৰে।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Thinla লওক।\nমানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ বাবে Thinla লৈ কোনো লাভ নাই।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Thinla ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Thinla Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Thinla kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Thinlaৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Thinla আৰু দৰৱে কেনেদৰে প্ৰভাৱ পেলাব তাৰ বিষয়ে কোৱাটো টান।\nমদ আৰু Thinlaৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nThinlaৰ সৈতে মদ্যপানৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে একো কোৱাটো এতিয়া কঠিন। কিয়নো এইবিষয়ে এতিয়ালৈ একো গৱেষণা হোৱা নাই।\nThinla ৰ অনুকল্প - Substitutes for Thinla in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Thinla লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Thinla ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Thinla সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Thinla ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Thinla সেৱন কৰে?


গুৱাহাটীৰ ঈদৰ বজাৰত বিশেষ প্ৰজাতিৰ ছাগলী, ১ লাখ ২০ হাজাৰলৈকে উঠিছে দাম!|goat-guwahati-market-price– News18 Assam\nগুৱাহাটীৰ ঈদৰ বজাৰত বিশেষ প্ৰজাতিৰ ছাগলী, ১ লাখ ২০ হাজাৰলৈকে উঠিছে দাম!\nইছলাম ধৰ্মী সকলৰ কোৰবানী ঈদলৈ মাজত মাথো এদিন\nUpdated:August 10, 2019, 11:50 AM IST\nUpdated: August 10, 2019, 11:50 AM IST\nইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী সকলৰ পবিত্ৰ ঈদলৈ মাজত মাথো এদিন আছে। ১২ আগষ্টত ইছলামধৰ্মী লোকসকলে পালন কৰিব ‘কোৰবানী ঈদ’। ‘কোৰবানী ঈদ’ত ছাগলীৰ মাংস খোৱাতো তেওঁলোকৰ এক প্ৰচলিত পৰম্পৰা। উল্লেখযোগ্য যে এই উৎসৱক মুছলমান সকলৰ দ্বিতীয় বৃহৎ উত্‍সৱ বুলি জনা যায়। এতিয়া ঈদৰ প্ৰাকমুহূৰ্তত এক বিশেষ প্ৰজাতীৰ ছাগলীয়ে আকৰ্ষিত কৰিছে সকলোকে।\nএটা ছাগলীৰ দাম কিমান হ'ব পাৰে বাৰু! সাধাৰণতে আমাৰ বজাৰত দেখা ছাগলীসমূহৰ দাম অতি বেছি হ'লেও ১০ হাজাৰ টকা। বা তাতকৈ বেচি হ'লে ১৫ বা ২০ হাজাৰ টকা। কিন্তু সম্প্ৰতি গুৱাহাটীৰ বজাৰত ওলাইছে এনে এবিধ ছাগলী যাৰ মূল্য প্ৰতিটোত ৬৫হাজাৰ টকা। অবশ্যে হালত কিনিলে ইয়াৰ মূল্য ১লাখ ২০ হাজাৰ টকা।\nএইবেলি ঈদৰ পূৰ্বে গুৱাহাটীৰ ভৰলুত থকা ছাগলীৰ বজাৰত বিক্ৰী হৈছে এইবিধ বিশেষ প্ৰজাতিৰ ছাগলী। ‘ৰাম ছাগলী’ হিচাপে স্থানীয় ভাবে পৰিচিত ‘বুলেট ব্ৰীড’ নামৰ এই বিশেষ প্ৰজাতিৰ ছাগলীবিধ শনিবাৰে বজাৰত বিক্ৰী হৈছে ৬৫হাজাৰ টকা দৰত।


চৰকাৰী পেন্সন আঁচনিৰ ডাঙৰ পৰিৱৰ্তন? আপোনাৰ কাৰণে আছে সুখবৰ– News18 assam\nচৰকাৰী পেন্সন আঁচনিৰ ডাঙৰ পৰিৱৰ্তন? আপোনাৰ কাৰণে আছে সুখবৰ\nচৰকাৰী পেন্সন আঁচনিত বৃহৎ সালসলনিৰ দিশে আগবঢ়া হৈছে। এই আঁচনিৰ অধীনত টকা দুগুণলৈ বৃদ্ধি পোৱাৰ লগতে পাব কেতবোৰ বিশেষ সুবিধা। অটল পেন্সন যোজনাত সৰ্বাধিক পেন্সন সীমা ৫০০০টকাৰ পৰা বৃদ্ধি কৰি ১০,০০০টকা মাহেকত কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছে।\nLast Updated : December 24, 2019, 18:40 IST\nচৰকাৰী পেন্সন স্কীম এনপিএছ অৰ্থাৎ নেচনেল পেন্সন চিষ্টেম (NPS-National Pension System)ত বৃহৎ সালসলনি কৰাৰ প্ৰস্তুতি চলোৱা হৈছে। পিএফআৰডিএ (PFRDA-Pension Fund Regulatory & Development Authority of India)–এ ১ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২০চনত উত্থাপন হ’বলগীয়া বাজেটত এনপিএছত ১লাখ টকালৈকে বিনিয়োগ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত ৰেহাই দিয়াৰ পৰামৰ্শ দিছে। আহক চাও আৰু কি কি সলনি হ’ব?\nঅৱসৰৰ পিছত পেন্সনৰ ধন মানুহৰ জীৱনত এক ডাঙৰ সকাহ। চৰকাৰী পেন্সন চিষ্টেম (NPS-National Pension System) ৰ ডাঙৰ পৰিৱৰ্তন কৰাৰ দিশে আগবাঢ়িছে। পিটিআইৰ প্ৰতিবেদন অনুসৰি পেন্সন ফাণ্ড নিয়ামক পিএফআৰডিএ (PFRDA-Pension Fund Regulatory & Development Authority of India) ১ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২০ত উত্থাপন হ’বলগীয়া বাজেটত এনপিএছত ১লাখ টকালৈকে বিনিয়োগ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত ৰেহাই দিয়াৰ পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰিছে। বৰ্তমান সময়ত ব্যক্তিগত কৰদাতাসকলে ৫০,০০০টকালৈকে বিনিয়োগ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত লাভ অৰ্জন কৰে।\nপেন্সন স্কীমৰ ৪টা ডাঙৰ পৰিৱৰ্তন কৰাৰ প্ৰস্তুতি\nপিএফআৰডিএৰ পূৰ্ণকালীন সদস্য সুপ্ৰতিম বেনাৰ্জীয়ে পিটিআইক কয় যে বাজেটৰ কাৰণে আমি চাই আছো যে এনপিএছৰ অধীনত বৰ্তমানৰ ৫০,০০০টকাৰ বিনিয়োগ ১লাখ টকালৈ বৃদ্ধি কৰিব পাৰি নে কি?\nবেনাৰ্জীয়ে লগতে কয় যে, আমি ইয়াৰ উপৰিও অটল পেন্সন যোজনাৰ অধীনত বয়সৰ সীমা ৪০বছৰৰ পৰা বৃদ্ধি কৰি ৬০বছৰ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত আগ্ৰহী। বৰ্তমান অটল পেন্সন যোজনাৰ লাভ ১৮ৰ পৰা ৪০বছৰৰ লোকেহে গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nঅটল পেন্সন যোজনাৰ সৰ্বাধিক পেন্সন সীমা ৫,০০০টকাৰ পৰা বৃদ্ধি কৰি মাহে ১০,০০০টকালৈ বৃদ্ধি কৰাৰ কথা কোৱা হৈছে।\nপিএফআৰডিএ–এ চৰকাৰক এনপিএছৰ অধীনত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ কৰ্মচাৰীৰ কাৰণে টেক্স ফ্ৰী ১৪শতাংশ যোগদানৰ ব্যৱস্থাক সকলো কেটেগৰীৰ কাৰণে বৃদ্ধি কৰোৱাৰ ক্ষেত্ৰত আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিছে। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ কৰ্মচাৰীৰ কাৰণে ১৪শতাংশ যোগদান ১এপ্ৰিল ২০১৯ৰ পৰা বিনামূলীয়া কৰা হৈছিল। ৰাজ্য চৰকাৰ আৰু স্বায়ত্ব শাসিত নিকায়ৰ ক্ষেত্ৰত কৰ্মচাৰীৰ ১০শতাংশ যোগদান টেক্স ফ্ৰী আৰু অন্তিম ৪শতাংশ যোগদানৰ ক্ষেত্ৰত টেক্স কৰ্মচাৰীজনে নিজে দিবলগীয়া হয়।\nউল্লেখযোগ্য যে নেচনেল পেন্সন চিষ্টেম অৰ্থাৎ এনপিএছ এক চৰকাৰী ৰিটায়াৰমেণ্ট চেভিং স্কীম, এই স্কীম কেন্দ্ৰই ১জানুৱাৰী, ২০০৪চনত আৰম্ভ কৰিছিল। এই তাৰিখৰ পিছত যোগদান কৰা সকলো চৰকাৰী কৰ্মচাৰীৰ কাৰণে এই যোজনা অনিবাৰ্য। ২০০৯চনৰ পিছত এই আঁচনি ব্যক্তিগত ক্ষেত্ৰত কাম কৰাসকলৰ কাৰণেও খুলি দিয়া হয়।\nএই আঁচনিৰ অধীনত প্ৰাইভেট চেক্টৰত কাম কৰা কৰ্মচাৰীয়ে নিজৰ ইচ্ছাৰে এই আঁচনিৰ অন্তৰ্ভুক্ত হ’ব পাৰে। অৱসৰৰ পিছত কৰ্মচাৰীয়ে এনপিএছৰ এটা অংশ উলিয়াব পাৰে আৰু বাকী ধন ৰিটায়াৰমেণ্টৰ পিছত ৰেগুলাৰ ইনকামৰ কাৰণে এনইউটি ল’ব পাৰে।\nএই আঁচনিৰ কাৰণে চৰকাৰে পইণ্ট অৱ প্ৰেজেন্স সকলো প্ৰাইভেট আৰু চৰকাৰী বেংকত নিৰ্মাণ কৰিছে। https://www.npscra.nsdl.co.in/pop-sp.php এই ৱেৱছাইটৰ জৰিয়ে এই পিঅ’পিলৈ যাব পাৰে।\nএকাউণ্ট খুলিবলৈ ঠিকনাৰ প্ৰমাণ, পৰিচয়ৰ প্ৰমাণ, জন্মৰ প্ৰমাণ পত্ৰ বা দশম শ্ৰেণীৰ চাৰ্টিফিকেট, চাবস্ক্ৰাইবাৰ ৰেজিষ্ট্ৰেশ্যন ফৰ্ম আদি প্ৰয়োজনীয়।\nএই আঁচনিত দুই ধৰণৰ একাউণ্ট থাকে, টায়াৰ ১ আৰু টায়াৰ ২। প্ৰত্যেক চাবস্ক্ৰাইবাৰক এটা পাৰমানেন্ট একাউণ্ট নম্বৰ (PRAN) উপলব্ধ কৰোৱা হ’ব আৰু ১২টা এককৰ এই সংখ্যাই সকলো লেন–দেনত কামত আহে।\nFirst published: December 24, 2019, 18:40 IST


মানুহৰ অস্তিত্ব - জ্যোৎস্না বৰুৱা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nজীৱন সম্পৰ্কে এক যুক্তিগ্ৰাহ্য সামগ্ৰিক ধাৰণা কোনেও দিব নোৱাৰে৷ জীৱনক লৈ মানুহৰ অনন্ত বিস্ময় আৰু কৌতূহল৷ অনিশ্চিত অৰ্থহীনতা আৰু যন্ত্ৰণাময় অস্তৰতাৰ অনেক দ্বিধা-দ্বন্দ্বৰ বোকোচাত উঠিয়েই জীৱনৰ অস্তিত্বৰ অৰ্থ বিচাৰি মৰীচিকাৰ পিছে পিছে মানুহে প্ৰাণান্তক শ্ৰম কৰিছে৷ জীৱনৰ বোজা দুঃসহ আৰু দুৰ্বোধ্য বুলি জানিও অন্তহীন জিজ্ঞাসাৰে অলৌকিক ব্যঞ্জনাৰে মানুহে নিজকে মহিমামণ্ডিত ৰূপত প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ অপৰিসীম চেষ্টা অহৰহ কৰি আহিছে৷ এয়াই অনন্তকালৰ বাবে মানুহৰ বাস্তৱ৷ চেতনাৰ উচ্চ পৰ্য্যায়লৈ উধাবলৈ চেষ্টা কৰা মানুহৰ বাবে দুখ-যাতনাও আনন্দ আৰু আশীৰ্বাদত পৰিণত হ’বলৈ বাধ্য৷ জীয়াই থকাৰ তীব্ৰ স্পৃহাত মানুহে দুখ আৰু সমস্যা সহিবই৷ ‘মাডাম বোভাৰী’ খ্যাত ফৰাচী লেখক গুস্তভ ফ্ল’বেয়াৰে এগৰাকী বান্ধৱীলৈ লিখিছিল- ‘Life is suchahideous business that the only method of bearing it is to avoid it……’ দুখ-যাতনা আৰু নিৰাশাৰ অন্ধকাৰ বন্দীশালত বহিয়ে আত্মাৰ কাল্পনিক কণমাণি ৰেঙণিতে মানুহে মানুহে আঁকিব বিচাৰে সূৰ্য্যোদয়ৰ ছবি৷ জীৱশ্ৰেষ্ঠ মানুহক অধিক শক্তিমন্ত আৰু আত্মাবিশ্বাসী ৰূপত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা চাবলৈকে দেৱদূতসদৃশ সুন্দৰ পুৰুষ খলিল জিব্ৰানে ‘ Song of the Wave’ ত কৈছে- I may be weary, but I shall never die.’ ‘Song of the Flower’- ত প্ৰচণ্ড দৃঢ়তাৰে তেওঁ ঘোষণা কৰিছে- ‘But I look up high to see only the light and never look down to see my shadow, this is wisdom, this is wisdom which man much learn.’\nমানুহে জীৱনটোক ভাল পায়৷ মানুহ জীৱনৰ দাস৷ জীয়াই থকাটো মানুহৰ সৰ্বপ্ৰথম কৰ্ত্তব্য৷ পৃথিৱীখনত একমাত্ৰ একমাত্ৰ মানুহৰহে আছে আত্মাৰ স্বাধীনতা, যাৰ জৰিয়তে মানুহে জীৱনৰ অস্তিত্বক অৰ্থপুৰ্ণ কৰি তুলিব পাৰে৷ জীয়াই থকাৰ সোঁতত নিজক উটুৱাই দি থাকোঁতে মানুহৰ জীৱনলৈ এক আধ্যাত্মিক শূন্যতা আহে৷ একান্ত নীৰৱতাত সমস্ত স্বাধীনতাৰে নিবিড়ভাৱে মানুহে প্ৰশ্ন কৰে- ‘মোৰ জীৱনৰ অৰ্থ কি? অস্তিত্ব কি? মানুহৰ মনৰ অতল গভীৰত উদ্ভৱ হোৱা অৰ্থহীনতাতে জীৱনৰ অস্তিত্ব আৰু সম্ভাৱনাৰ প্ৰশস্ত পথৰ নিৰ্দ্দেশ থাকে৷ তেওঁ যে কেৱল তেওঁ, আন কোনো নহয় বা হ’ব নোৱোৰে, এই কথা আনৰ চকুৰ মণিত প্ৰতিবিম্বিত হোৱা দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ আলবেয়াৰ কেম্যুৱে ‘The Myth of Sisphus’ ত ছিছিফাছে শিলটো ঠেলি পাহাৰৰ ওপৰলৈ তোলাতে জীৱনৰ স্বীকৃতি উপলব্ধি কৰিছে৷ প্ৰতিবাৰে শিলটো যিহেতু বাগৰি তল পায়হি আৰু দেখাত সেয়ে জীৱনটো হতাশজনক যেন লাগিলেও প্ৰতিবাৰে বাগৰি পৰা শিলটোক ওপৰলৈ উঠাবলৈ চেষ্টা কৰি থকাটোতে ছিছিফাছৰ কৰ্ত্তব্য আৰু দায়িত্বৰ যি টেতনা প্ৰকাশ পাইছে সিয়ে মানুহৰ মহত্তৰ সাধনাক প্ৰকাশ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ ছিছিফাছৰ আত্মাৰ উদ্দীপনাদীপ্ত কণ্ঠই যেন ক’ব খোজে – ‘ময়ো মোৰ মতে জীয়াই আছোঁ, সজ্ঞানে আৰু সুখী হৈ৷ মই কৰিব লগা কামতে মোৰ জীৱনৰ অৰ্থ মই বিচাৰি পাইছোঁ৷\nপ্ৰত্যেক মানুহৰ এক স্বাধীন সত্তা আছে৷ জীৱন আৰু মৃত্যুৰ চেতনাও মানুহ মাত্ৰৰে বেলেগ বেলেগ৷ গতিকে সৎ-অসতৰ ধাৰণাও নিজস্ব চিন্তা-ভাবনাৰ লগত জড়িত৷ ব্যক্তি মাত্ৰৰে মহৎ হোৱাৰ অধিকাৰ আছে আৰু ইয়াৰ বিপৰীতে পশু হোৱাৰো অধিকাৰ আছে৷ নিজৰ মতে ভাল কাম কৰিব পৰা স্বাধীনতাৰে মানুহে মনুষ্যত্বৰ ওপৰ খাপলৈ উধাব পাৰে আৰু ইয়াৰ বিপৰীতে বেয়া কাম কৰি পশুতকৈও অধম শাৰীলৈ নিজকে অৱনমিত কৰিব পাৰে৷ লোভ, ভোগ, সন্দেহ আৰু সংশেয়েৰে চিৰঅতৃপ্ত মানুহৰ আত্মসন্তুষ্টিৰ সৈতে আপোচ কৰা সম্ভৱ নহয়৷ সুখেৰে ভৰা শান্তিময় এখন পৃথিৱীত সটুষ্ট হ’ব লগা হোৱা হ’লে, মানুহৰ জীৱনটো নীৰস, নিস্প্ৰাণ আৰু বিবৰ্ণ হ’লহেঁতেন৷ বৈচিত্ৰ্যহীন, সুখী আৰু শান্তিপূৰ্ণ জীৱনবোৰত উৎসাহ-উদ্দীপনা, কৌতূহল আৰু বিস্ময় বুলি একোৱেই নাথাকিলহেঁতেন৷ বিচিত্ৰ ৰহস্যময় মানুহবোৰ সৃষ্টি কৰাৰ বাবেই ভগৱানৰ আচৰিত শক্তিত মই বিশ্বাস কৰোঁ৷ কোনো মানুহৰ হাতত ভগৱানে যে পূৰ্ব নিদ্ধাৰিত জীৱনৰ চাবিকাঠী এটা দি নপঠালে তাৰ বাবে ভগৱানৰ ওচৰত মই বৰ কৃতজ্ঞহৈ পৰোঁ৷ কিন্তু মানুহৰ প্ৰতি মানুহ কৰা ভয়ংকৰ নিষ্ঠুৰতাবোৰত ভীত, সন্ত্ৰস্ত হৈ দুখ আৰু অনিশ্চয়তাত জীৱন পাৰ কৰিব লগা হওঁতে জাৰ্মান দাৰ্শনিক নীৎসেৰ দৰে ময়ো কওঁ-\n‘ভগৱানৰ মৃত্যু হ’ল৷ ’ প্ৰচণ্ড নেতিবাদৰ কবলত পৰিও অতীৱ ৰহস্যময়, তাৰে শুভংকৰ এক নিৰ্য্যাস বিচাৰি পুনৰ ভল্টেয়াৰৰ দৰে আত্মাক কওঁ- ‘ভগৱানৰ ভগৱান যদি নায়ো, তথাপি মানুহে ভগৱানক আৱিষ্কাৰ কৰি ল’ব লাগিব৷ ’ সঁচাকৈ মানুহৰ এটা নিৰ্দ্দিষ্ট চৰিত্ৰ থাকিবই লাগিব বুলি কোনেও দাবী কৰিব নোৱাৰে৷ এক সত্য সত্তা আৰু এক আদিম সত্তাৰ মাজৰ দৃষ্টিভংগীৰ অৰিয়াঅৰিত মানুহৰ জীৱন দুল থাকে৷ উইলিয়াম জেইমছ্ নামৰ মনস্তত্তবিদজানে ‘Principle of Psychology’ ত কৈছে যে মনৰ চৰিত্ৰ বেলেগ হোৱাৰ বাবেই বিভিন্ন চৰিত্ৰ এক সংমিশ্ৰিত প্ৰৱাহত মানুহে কাম কৰে৷ নিজস্ব পছন্দ অনুসৰি মানুহে ভাল আৰু বেয়া কামবোৰ কৰি থাকিবই৷ ভাল কাম কৰাৰ বাবে এজন ব্যক্তিয়ে অন্তৰাত্মাত যেনে অপৰাজেয় শক্তি অনুভৱ কৰে ঠিক একেদৰে বেয়া কামৰ দ্বাৰা অশুভ অস্তিত্বক প্ৰতিপন্ন কৰাৰ বাবেও আন এজন ব্যক্তিয়ে একে শক্তিৰ অধিকাৰী কৰি নিজক গঢ়ি তোলে৷ অৰ্থ্যৎ এজন মানুহে জীয়াই থকাৰ স্পৃহাত যি কাম কৰে, সেয়াই মানুহৰ অস্তিত্বত পৰিণত হয়৷ শুভ চেতনাৰ ৰুচিৱান মানুহে অমৰ হোৱাৰ বাসনা নকৰে৷ তেওঁলোকে যি কৰে সি কেৱল বাস্তৱ আৰু সম্ভাৱনাৰ চেতনাতে আৱদ্ধ হৈ থাকে৷ একান্তভাৱে জীৱনৰ প্ৰতি দায়ৱদ্ধ হৈ বিনম্ৰতাৰে কৰা সাধু কামতে মানুহৰ মহত্তৰ চানেকি ৰৈ যায়৷\nচৰণে কাকেগাৰ্ড নামৰ ডেনিছ চিন্তাবিদজনে প্ৰথমে ‘অস্তিত্ব’ শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷ তেওঁৰ মতে কোনো মানুহৰে নিজৰ প্ৰকৃত পৰিস্থিতি আৰু কৰ্ত্তব্য সৰ্ম্পকে আগতীয়া জ্ঞান লাভ কৰা সম্ভৱ নহয়৷ নিজে নিৰ্বাচন কৰা পথেৰে আগবাঢ়ি মানুহে স্বৰ্গ বা নৰকত বাস কৰে৷ ফিয়’ডৰ ডষ্টয়েভস্কিয়ে ‘Notes from the Underground’ত মানুহৰ অন্তৰাত্মাৰ চেতনাৰ এক অভিনৱ দিশ উন্মোচন কৰিছে ’One’s own free unfettered choice, one’s own caprice however wild it may be, one’s own fancy worked up at times to frenzy- is that very most advantageous advantage which we have overlooked, which comes under no classification and against which all systems and theories are continually being shattered to atoms. And how do these wiseacres know that man wantsanormal,avirtuous choice? What man wants is simply independent choice, whatever that independence may cost, wherever it may lead.’\nনিৰ্বাচন-স্বাতন্ত্ৰ্য থকাৰ দৰে মানুহৰেই থাকে সম্ভাৱনাৰো প্ৰকৃত জ্ঞান৷ সেয়ে চৰম সংকটৰ মূহূৰ্ত্ততো মানুহে সত্য আৰু ন্যায় নিৰ্বাচনৰ ক্ষমতাৰে নিজৰ পৰিচয় দিয়াই নহয়, মনুষ্যত্বৰ ওপৰ সোপানেদি নিজৰ অজ্ঞাতে ঊধাব পাৰে৷ স্বাভাৱিক জীৱন-যাপনৰ সাধুতা আৰু আধ্যাত্মিক এষণাৰ গভীৰতাৰ উপলব্ধিৰ সক্ৰিয়তাতে মানুহৰ জীৱনৰ গুণগত উৎকৰ্ষ সাধন হয়৷ সাধাৰণ মানুহ এনেদৰেই অসাধাৰণ মানুহত পৰিণত হয়৷ অসাধাৰণত্বত আত্মাৰ মহত্তৰ সাধনা প্ৰতিধ্বনিত হয়৷ বাহ্যিকভাৱে গৌৰৱমণ্ডিত আৰু চমৎকাৰ যেন লগা কাৰ্য্যৰ আঁৰত থাকে গভীৰ মানবীয় অনূভূতিৰ লগতে উচিত সময়ত গ্ৰহণ কৰিব পৰা শুদ্ধ সিদ্ধান্ত৷ ইচ্ছা কৰিলেই মানুহে যুক্তিসিদ্ধ জীৱন যাপন কৰিব পাৰে৷ নিজস্ব শক্তিৰ সুপ্ৰয়োগেৰে অসীম সম্ভাৱনাৰ গৰাকী হ’ব পাৰে৷ এয়াই মানুহ হোৱাৰ গৌৰৱ মানুহৰ জীৱনৰ অৰ্থ৷ মানুহৰ অস্তিত্ব৷ ■■\n← আত্মকথা – মিতালী মহন্ত\nশ্বহীদ – মিতালী বৰ্মন →


অমাবস্যাৰ ভূত : নৱকৃষ্ণ ডেকা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nপেহীৰ হাজাৰ বাধা স্বত্বেও নিজম মাথাউৰিটোৰ ওপৰেৰে বাইক ঘূৰালোঁ। অমাবস্যাৰ নিশা। বাইকখনৰ হেডলাইটটোৱে বিলোৱা পোহৰখিনিৰ বাহিৰে বাকী সকলোতে ঘোৰ অন্ধকাৰ। সময় চাই দেখিলো ১১ বাজিবলৈ ১০ মিনিট বাকী। আচলতে মই আহিছিলো মোৰ ঘৰৰ পৰা ১০ কি মি দূৰৈত থকা মোৰ পেহীৰ ঘৰলৈ আবেলিয়ে । পেহীয়ে পূৱাই মোক ফোন কৰি মাতিলে “অই ভূলু(পেহীয়ে মোক মৰমতে মাতে) আহিবিছোন আজি আবেলি বহুদিন দেখাই নাই তোক।” ময়ো ভাবিলো বহুদিন যোৱাই নাই গতিকে আজি এপাক মৰাই যাওক। মা আৰু দেউতাইও ক’লে যাবলৈ। গতিকে আবেলিতে পেহীৰ ঘৰ ওলালোগে। বহুদিনৰ মূৰত লগ পাই পেহীৰ কি অভ্যর্থনা ! গাল মুখত চুমা খাই একেবাৰে কাষতে বহুৱাই লৈ চাহ–জলপানৰ আয়োজন কৰিলে। “ইচ্ বহুদিন দেখাই নাই অ‘ তোক, সৌ তাহানিতে দেখা, ইমানটো ডাঙৰ হ’লি, পেহীয়েৰক পাহৰিলিয়েই, নহাই হলি” ইত্যাদি ইত্যাদি পেহীৰ নানান কথাৰ বাজনা শুনি থাকোতে গৈ গধুলিয়ে হ‘ল। ক’বলৈহে পালো পেহী মই যাওঁগে পেহী জাঙুৰ খাই উঠিল । “গৰু ইমান দিনৰ মূৰত পেহীয়েৰ ঘৰলৈ আহিছ যাবলে’ হ’লেইনে ?” পেহীৰ তীক্ষ্ণ প্রশ্নবাণ। “নোৱাৰ যাব ! থাকি যা আজি ৰাতিপুবাই যাবি“। তোৰ কাৰনে হৰেণৰ হতুৱাই বজাৰৰ পৰা লোকেল মাছ অনাইছোঁ।”\nপ্রথমে মই আপত্তি কৰিলোঁ যদিও শেহত ভাত খাই অহাৰে সিদ্ধান্ত ললোঁ। যা হওক পেহী ৰান্ধনীশালত সোমালে আৰু মোকো কাষতে বহুৱাই লৈ নানান ভাৰস্তৰ কথা ক’বলৈ ধৰিলে। খাই–বৈ উঠালৈ গৈ ১০ বাজিলে। “ভূলু মৰিশালি কাষৰ মাথাউৰি ৰাস্তাটোৰে ইমান ৰাতি যাব নালাগে! থাকি যা!” পেহীয়ে ক’লে।\n“নাযাওঁ পেহী মই মেইন পকী আলিৰে ঘুৰি যাম চিন্তা কৰিব নালাগে।”\nঅনিচ্ছাস্বত্তেও পেহীয়ে অবশেষত মোক বিদায় দিলে। পেহীৰ ঘৰলৈ দুটা পথেৰে যাব পাৰি – মেইন পকী পথেৰে আনটো নৈৰ পাৰে পাৰে মাথাউৰি পথেৰে। চিন্তা কৰিলোঁ কোনফালে যাম ! অবশেষত দুৰত্ব কম থকা চমু মাথাউৰি পথটোৰে অহাটোৰে সিদ্ধান্ত কৰিলোঁ। আচলতে এই মাথাউৰি পথেৰে গ’লে দুই কি মি দুৰত্ব কমি যায়, গতিকে এই পথটোবেই উপযুক্ত বুলি বিবেচনা কৰিলোঁ। উক্ত পথটো মোৰ চিনাকি আহোতে মই এইটো পথেৰেই আহিছিলোঁ। ইয়াৰ উপৰি মোৰ ধাৰণা হ‘ল যে মেইন পকী পথতকৈ এই পথটো মুকলি পাম আৰামত যাব পাৰিম আৰু সময়ো বহুখিনি ৰাহি হ’ব ।\nএজাক ফেৰফেৰীয়া ঠাণ্ডা বতাহে গাত কোবাই থৈ গ‘ল। অমাবস্যাৰ নিশা। নিজম নিস্তব্ধ পথটো। হয়তো বাইকখনে সৃষ্টি কৰা যান্ত্রিক কোলাহলত আমনি পাই মোৰ নিচেই কাষতে শিয়াল এজাকে হোৱা দি উঠিল। এইখিনিতে মাথাউৰিটোৰ পৰা নামি যোৱা এটি সৰু পথ মই দিনতে দেখিছিলো। কাষৰ মৰিশালীখনলৈ যোৱাৰ পথ এইটোৱেই বুলি মোৰ অনুমান হ‘ল। পেহীয়ে মোক ইমান ৰাতি আহিবলৈ মানা কৰাৰ আপত্তিটো ইয়াতেই। পেহীয়ে কোৱামতে এই মৰিশালিখনৰ কাষেৰে দিনতো মানুহ আহিবলৈ ভয় কৰে। ভূত ওলায়–প্রেতাত্মা ওলায়। ৰাতি কোনোবা মানুহ পালে মাৰি পেলায় ইত্যাদি ইত্যাদি। যি কি নহওক মই আগবাঢ়ি গলোঁ। বাইক চলাই থকাৰ মাজতো অজানিতে মৰিশালিখনৰ পিনে চকু গল। ঘোৰ অন্ধকাৰত একো চকুত নপৰিল । হঠাৎ বাইকখনৰ আগেৰে তীব্রবেগত কিবা এটা পাৰহৈ গ‘ল ! স্পষ্টকে নেদেখিলো মেকুৰী যেন অনুমান হ‘ল। গাটো জিকাৰ খাই উঠিল। “ধেই একো নহয় কিবা জন্তু আৰু ৰাস্তা পাৰ হৈ গৈছে তাতে কি হ‘ল” মনতে সাহস দিলোঁ। এই মাথাউৰি আলিটোৰে মই প্রায় ৪ কি মি গলে এটা হাবিতলীয়া পথ পাম। সেই পথটো ২ কি মি গৈ ঘৰলৈ যোবা মেইন পকী পথটিত লাগিছেগৈ । ইতিমধ্যে মই প্রায় ২ কি মি পথ অতিক্রম কৰিছো। ব্যক্তিগতভাবে মই ভূত–প্রেত বিশ্বাস নকৰোঁ। এই মাথাউৰি পথটোত ঘটা নানান ভৌতিক গল্প মই বন্ধুমহলত শুনিছোঁ। এইবোৰ মনেসজা কাহিনী যেনহে মোৰ অনুমান হয়। ইতিমধ্যে মৰিশালিখন পাৰ হৈ আৰু আধা কি মি পথ অতিক্রম কৰিলোঁ। এইখিনিতে মাথাউৰিটো তিনিবছৰ আগতে ভাগি দাতিকাষৰীয়া অঞ্চলত ডাঙৰ বানপানীৰ সৃষ্টি কৰিছিল। চৰকাৰে নতুনকৈ বনাইছে যদিও মেৰামতি সিমান এটা ঠিক হোবা নাই। টকাবোৰৰ সিংহভাগ চাগে ঠিকাদাৰৰ পকেটত সোমাল। স্থানীয় সংগঠন দুটামানে দুদিনমান অলপ হুলস্থুল কৰা কাকতত পঢ়িছিলোঁ। তাৰ পিচত চব ঠাণ্ডা। এইবোৰ ভাবি ভাবি আগবাঢ়িলোঁ, হাবিতলীয়া পথটো পাবলৈ তেতিয়াও প্রায় ১ কি মি বাকী, হঠাৎ বাইকৰ হেডলাইটৰ পোহৰত ১০০মিটাৰমান দূৰৈত দৃষ্টিগোচৰ হ‘ল এখন সৰু চাৰিচকীয়া গাড়ী মোৰ আগে আগে গৈ আছে।\n← নকল কৰাৰ প্ৰৱণতা, মুখস্থ জ্ঞানৰ পৰীক্ষা আৰু Open Book Test (মৃণাল কুমাৰ বৰা)\nএমুঠি “এধানি গল্প” →


জীৱনৰ বিভিন্ন সময় - Jeevan Britta\nPublished May 19, 20208:44 am\nPosted by BIKASH KALITA on May 19, 2020. Updated: 8:45 am\nৰাজীৱ নামৰ সৰু ল’ৰা এটা নিজৰ মাকৰ লগত এঠাইত বাস কৰিছিল৷ তাৰ সদায়ে মনত অশান্তি৷ তাৰ মনটো সদায়ে ভবিষ্যতত৷ সৰু হৈ থকাটোত তাৰ আপত্তি৷ কোনো কথাতে সি শান্তি নাপায়৷ লগৰ সৰু সৰু ল’ৰা-ছোৱালীবোৰৰ লগত খেলি, ফূর্তি কৰি তাৰ ভাল নালাগে৷ তাৰ মতে সোনকালে ডাঙৰ হ’ব লাগে, ডাঙৰ হৈ ডাঙৰে কৰা কামবোৰ কৰিব লাগে৷\nএদিন গৰমকালি দূপৰীয়া ৰাজীৱ শুই আছিল৷ হঠাতে সি এজন বুঢ়া মানুহৰ মাত শুনিলে৷\n“ৰাজীৱ, তোমাক এটা যাদুকৰী বস্তু লাগিবনে?”\nপ্ৰথমে ৰাজীৱে ভয় খালে কিন্তু সি দেখিলে যে মানুহজন ভয়লগা নহয়৷ গতিকে সাহস গোটাই সি ক’লে- ‘‘কি বস্তু?”\n“এনে এটা যাদুকৰী শক্তি যাৰ সহায়ত তুমি ভবিষ্যতলৈ অনায়াসে গুচি যাব পাৰা৷”\n“ঠিক আছে,” বুঢ়া মানুহজনে ক’লে, “তোমাক মই এটা শক্তি দিছো৷ তুমি মাত্ৰ মনতে তোমাৰ ভবিষ্যতৰ কোনটো সময়লৈ যাব খোজা তাক চিন্তা কৰি তিনিবাৰ হাত চাপৰি বজাবা এনেকৈ৷” এইবুলি বুঢ়া মানুহজনে তাক দেখুৱাই দিলে৷\n“ঠিক আছে…কিন্তু…” এইবুলি কিবা এটা সুধিব খুজি ৰাজীৱে মানুহজনৰ ফালে ঘূৰিলে কিন্তু মানুহজন ইতিমধ্যে তাৰ পৰা নোহোৱা হ’ল৷ কোনো কথা নাই, এবাৰ কথাটো সঁচানে পৰীক্ষা কৰি চাওঁ বুলি সি ভাবিলে৷\nৰাজীৱৰ সৰু হৈ থাকি আমনি লাগিছিল, গতিকে সি ভাবিলে 15-16 বছৰীয়া হ’ব পাৰিলে জীৱনটো সুন্দৰ হ’ব৷ গতিকে সি মনতে ভাবিলে আৰু তিনিবাৰ শিকাই দিয়া মতে হাত চাপৰি বজালে৷ লগে লগে ৰাজীৱ ভবিষ্যতলৈ গুচি গ’ল অঅৰু এক 15-16 বছৰীয়া ল’ৰাত পৰিণত হ’ল৷ সেই সময়ত সি এক ধুনীয়া ল’ৰা, স্কুলৰ পৰীক্ষাত সি ভাল কৰিছে, সি ভাল গিটাৰ বজায়, অভিনয় কৰে৷ কিছুদিনৰ পিছতে সেই ভাল কথাবোৰেও তাক আমুৱালে আৰু সি ভাবিলে এইবাৰ ডেকা হোৱা যাওক৷ ভবা মতে কাম৷ মুহূর্ততে সময়বোৰ পাৰ হ’ল আৰু ৰাজীৱ 28-29 বছৰীয়া এক যুৱকত পৰিণত হ’ল৷ ইতিমধ্যে সি চাকৰি কৰা আৰম্ভ কৰিছে, তাৰ সুন্দৰী এক পত্নী আছে, দুটা ল’ৰা-ছোৱালী আছে, সি যথেষ্ট টকা-পইচা গোটাইছে৷ কিন্ত ৰাজীৱৰ স্বভাৱ সলনি হোৱা নাই. গতিকে সি তাতো সন্তুষ্ট নহ’ল৷ এইবাৰ সি আকৌ সময় সলনি কৰিলে আৰু নিজৰ আদহীয়া অৱস্থা পালেগৈ৷ সেই সময়ত তাৰ ল’ৰা-ছোৱালীয়ে ইতিমধ্যে ঘৰ এৰি নিজৰ নিজৰ পঢ়া-শুনা আৰু চাকৰি কৰিবলৈ গৈছে৷ ঘৰত মাত্ৰ সি আৰু তাৰ পত্নী৷ তাতো ৰাজীৱ ৰ’ব খোজা নাই৷ সি আকৌ হাত চাপৰি বজালে আৰু নিজৰ বৃদ্ধাৱস্থা পালেগৈ৷ সেই সময়ত ৰাজীৱৰ কিছুমান চিন্তা মনলৈ আহিল৷\nসি তেতিয়াহে অনুভৱ কৰিলে যে ইমানদিনে সি জীৱনটো জীয়াই থকাই নাছিল, মাত্ৰ ইটো অৱস্থাৰ পৰা সিটো অৱস্থালৈ ফটাফট পাৰ হৈ গৈ আছিল৷ সি যেন বহুত বস্তু হেৰুৱালে, বহুত কাম যেন সি নকৰিলেই৷ সৰুতে লগৰবোৰৰ লগত খেল-ধেমালি ফূর্তি নকৰিলে, যিবোৰ বস্তু উপভোগ কৰিব পাৰিলহেঁতেন সেইবোৰ কথাত মনেই নিদিলে, পিছৰফালে নিজৰ পত্নীৰ লগত জীৱনৰ পৰিকল্পনা কৰা, নিজৰ ল’ৰা-ছোৱালীৰ লগত ধেমালি কৰা, সিহঁতক ফুৰাবলৈ নিয়া, নিজৰ মাক-দেউতাকৰ যত্ন লোৱা, জীৱনৰ বিভিন্ন সময়ত অহা এনে নানা আনন্দ, সুখ, শান্তিবোৰ যেন সি কেতিয়াও ভালদৰে অনুভৱ কৰিব নোৱাৰিলে, সেইবোৰৰ মজা সি নাপালে৷ কথাবোৰ ভাবি ভাবি অনুশোচনাত তাৰ চকুৰে চকুপানী বৈ আহিল৷ তাৰ জীৱনটো যেন এনেয়ে গ’ল, সি যেন একোকে নকৰিলে৷ সি চেষ্টা কৰি চালে কিন্তু নাই সময়বোৰ সি পুনৰাই ঘূৰাই পাব নোৱাৰিলে৷\nহঠাতে সি আকৌ বুঢ়া মানুহজনৰ মাত শুনিলে- “কি হ’ল বোপা? মোৰ উপহাৰটো তুমি ভাল পোৱা নাই যেন পাইছোঁ৷”\n“মোক এই উপহাৰটো নালাগে৷ মোক মাত্ৰ মোৰ সৰুকাললৈ ঘূৰি যাব লাগে৷ মোৰ জীৱনটো এনেয়ে গ’ল৷ মোক আৰু একো নালাগে মাত্ৰ মোৰ সময়বোৰ ঘূৰাই দিয়া৷ মই আকৌ সেই সৰু ল’ৰাটো হ’ব খোজো, জীৱনৰ বিভিন্ন সময়বোৰ উপভোগ কৰিব খোজো৷ মোক আকৌ সৰু কৰি দিয়া৷”\n“ঠিক আছে বাৰু, মই তোমাৰ পৰা সেই উপহাৰটো ঘূৰাই ল’লোঁ৷ কিন্তু চাবা এইবাৰ আকৌ ভুল কৰিলে তুমি যোৱা সময়বোৰ ঘূৰাই নাপাব৷”\n“এইবাৰ মই তেনে নকৰো৷ যি সময়ত যি ভাল বস্তু থাকে তাৰ পৰা আনন্দ আৰু সন্তুষ্টি ল’ম৷”\nঅলপ সময় একো শব্দ নাই৷ তাৰ পিছত মাকৰ মাত শুনি ৰাজীৱে নিজৰ চকু মেলিলে৷ নিজৰ ফালে চাই দেখে যে সি সৰু হৈয়ে আছে৷ আনন্দ মনেৰে সি খেলিবলৈ ওলাই গ’ল৷\nঅন্ধকাৰ ভবিষ্যতনে উজ্বল প্ৰত্যাশা\nআপুনি এইটো কৰিব নোৱাৰে\nনিজকে আৰু এটা সুযোগ দিয়ক\nPrevious Post মনৰ শান্তি লাভ কৰাৰ ৭ টা উপায়\nNext Postআজি জীয়াই থাকো আহক


শুদ্ধ অসমীয়া ভাষা (অভিজিৎ কলিতা ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nঅকবত নেলাগে বাতৰি কাকত, আলোচনীত প্ৰায়ে শুনিবলৈ/ পঢ়িবলৈ পাওঁ আজিকালি বোলে কোনেও শুদ্ধ অসমীয়া নকয় বা ক’ব নোৱাৰে। সাধাৰণতে সংবাদ মাধ্যম আৰু নৱ প্ৰজন্মক উদ্দেশ্য কৰিয়েই এনে মন্তব্য বিলাক কৰা হয়। তাকে দেখি শুনি ভাৱিলোঁ, মই নিজে শুদ্ধ অসমীয়া কওঁ নে নকওঁ?\nকথাটো লৈ অলপ চিন্তা চৰ্চা আৰম্ভ কৰিলোঁ। মই চাকৰিৰ কাৰণত প্ৰায়ে হিন্দী আৰু ইংৰাজী ভাষা ব্যৱহাৰ কৰিব লগা হয়, এতিয়া মন কৰিছোঁ মই অসমীয়া কওঁতেও মাজত ইংৰাজী হিন্দী শব্দই ভিৰ কৰেহি। দেৱেন দত্ত চাৰে কথা কোৱা শুনিলে বুজি পাওঁ ময়ো এই গৰিহণাৰ পাত্ৰ বজৰুৱা অসমীয়া ভাষাই ব্যৱহাৰ কৰোঁ, লিখোঁতেই হওক বা কওঁতেই হওক। গতিকে প্ৰথমতেই নিজকে ৰাইজৰ গৰিহণা পোৱাৰ যোগ্য বুলি ঘোষণা কৰি ল’লোঁ।\nএতিয়া মোৰ সমস্যা বিলাকৰ কথা কওঁ\nপ্ৰথমতে উচ্চাৰণ। অসমীয়া ভাষাৰ শুদ্ধ উচ্চাৰণ কেনে হব লাগে ? শ, ষ, স এই কেইটাক কি দৰে উচ্চাৰণ কৰিব লাগে? কোনোৱে হ কোনোৱে খ আৰু কোনো কোনোৱে শ্লাভ ভাষা বিলাকৰ “ch”(ধৰি লওক সেই উচ্চাৰণটোৰ নাম ‘স’) ৰ দ’ৰে উচ্চাৰণ কৰে। পিছে তাৰ মাজত কোনটো শুদ্ধ? বিদ্যৎ সকলে একেষাৰে ক’ব বোলে ‘স’।কথাটো অলপ অচৰপ ময়ো মানো, পিছে এই কথাটো আধিকাৰিক ভাৱে, মানে অফিচিয়েলি ক’ত লিখা আছে?\nইংৰাজী Dictionary শব্দটো, যাক আমি অভিধান বুলিয়েই কওঁ, এই শব্দটোৱে এনে এখন পুথিৰ কথা বুজায়, যি diction অৰ্থাৎ উচ্চাৰণ শিকায়। ইংৰাজী dictionary বিলাকত সদায় নিৰ্দিষ্ট ভাৱে শব্দটোৰ উচ্চাৰণ লিখা থাকে। পিছে মই কোনো অসমীয়া অভিধানতে এই বস্তুটো দেখা নাই, আৰু যিমান দূৰ জানো, আধিকাৰিক ভাৱে আজিলৈকে কোনেও অসমীয়া ভাষাৰ উচ্চাৰণ নিৰ্দিষ্ট কৰি দিয়া নাই। যদিহে আমাৰ ভাষাটোৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট উচ্চাৰণ আজিলৈকে কোনেও ঠিক কৰাই নাই, তেন্তে কিহৰ ভিত্তিত কাৰোবাৰ উচ্চাৰণ ভুল বুলি কোৱা হয়?\nআৰু এই কামটো কোনোবাই কৰিবলৈ আগবাঢ়িলেও, আজিৰ পৰিস্থিতিত কেতিয়াবা সৰ্বজনগ্ৰাহী মানক (standard) উচ্চাৰণ গৃহীত হ’বগৈ নে? অভিধানখনকে কৰিব পৰাগৈ নাইচোন অতদিনে। নানা মুনি নানা মত ফৰ্মুলাতে চলি আছে দুনীয়াখন।\n(জাহ্নু বৰুৱাই “সাগৰলৈ বহু দূৰ” বোলছবি খনৰ নামটো ইংৰাজীত Hkhagoroloi বুলি লিখা মনত আছে।)\nআধুনিক জীৱন যাত্ৰাত ভাৱ প্ৰকাশৰ কাৰণে আগতকৈ বহু বেছি শব্দৰ প্ৰয়োজন হৈ আহিছে, সামাজিক পৰিবৰ্তনৰ লগে লগে, আৰু তাৰ বাবে প্ৰায় সকলো ভাষাতে শব্দ কমি আহিছে। উদাহৰণ স্বৰূপে আমি আধুনিক কাৰিকৰী বস্তু বিলাক যেনে “bluetooth” এইবিলাক শব্দৰ কোনো অসমীয়া প্ৰতিশব্দ বিচাৰি নাপাওঁ। ইংৰাজীকে ধৰি পৃথিৱীৰ সকলো ভাষাই এই পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হৈছে। সেয়ে তেওঁলোকে নিতৌ আন আন ভাষাৰ শব্দ গ্ৰহণ কৰিছে আৰু নতুন নতুন শব্দও প্ৰয়োজন মতে সৃষ্টিও কৰিছে। ( Multiplex, এই শব্দটি ইংৰাজীত কেইবছৰমান আগতে সৃষ্টি কৰা হৈছে, কেইবামহলীয়া চিনেমা ঘৰ বুজাবলৈ, আগতে এনেধৰণৰ চিনেমা ঘৰ নাছিল, গতিকে এই শব্দৰ প্ৰয়োজনো নাছিল, এতিয়া দৰকাৰ হ’ল, গতিকে সাজি ল’লে।) গতিকে আজিকালি যদি আজিৰ এই ***ত যোৱা, মৰিবলে নেদেখা, নৱ প্ৰজন্মই অসমীয়াৰ কওঁতে মাজে মাজে কিবা বিজতৰীয়া শব্দ ব্যৱহাৰ কৰিলে তেওঁলোকৰ কি শাস্তি হব লাগে তাকে নিৰ্ধাৰণ কৰিবৰ হ’ল।\nছাত্ৰ ছাত্ৰীৰ লগত কথা পাতি ভাল পাওঁ, কেতিয়াবা সুবিধা পালে সোধোঁ, “তোমালোকেনো সুবিধা থাকিলেও অসমীয়া এৰি হিন্দী বা অলটি কিয় নিৰ্বাচন কৰা?”\nখ.এচমিজ ইমান টান, কোৱাৰ নিচিনাকৈ লিখিব গ’লে স্পেলিং ৰং হৈ যায়।\nগ. এচমিজ শিকোৱা কিতাপবোৰ বৈদ্য ব’ৰিং, একো ইণ্টাৰেষ্টিং কথা নেথাকে।\nইত্যাদি। অসমীয়া কোৱা বা লিখাৰ ক্ষেত্ৰটো একে কথা, ল’ৰা-ছোৱালীৰ মাজত শুদ্ধকৈ অসমীয়া লিখাৰ আত্মবিশ্বাস নাই, কিবা লিখিম, ভুল হব ৰাইজে গালি পাৰিব, গতিকে নিলিখাই ভাল। কাৰণ শুদ্ধটোনো কি তাকে আজিলৈকে সঠিককৈ নিৰ্ধাৰণ কৰা হোৱা নাই।\nঅসমীয়া ভাষা ব্যৱহাৰকাৰীৰ সংখ্যা দিনক দিনে কমি আহিছে, এনে গতিৰে চলি থাকিলে এদিন হয়তো ভুলে ভালে অসমীয়া কোৱা মানুহো নোহোৱা হব অচিৰেই। গতিকে এতিয়া আমি বেছি আপটাইট ( প্ৰতিশব্দ বিচাৰিয়েই নেপালোঁ) হৈ থাকিলে ভাষাটোৰ মংগল হব জানো? এতিয়া অসমীয়াক জনপ্ৰিয় কৰাৰ প্ৰয়োজনহে অধিক বুলি মোৰ ধাৰণা। জনপ্ৰিয় তেতিয়াহে হব যেতিয়া ভাষাটো সহজ হব লিখিবলৈয়ো, ক’বলৈয়ো। তাকে নহ’লে আজিৰ পৃথিৱীত বিকল্পৰ অভাৱ নাই। প্ৰসংগক্ৰমে ব্যক্তিগত কথা এটা কওঁ, কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ চাকৰিয়াল সকলৰ মাজত হিন্দী ব্যৱহাৰ বঢ়াবলৈ চৰকাৰে অহোপুৰুষাৰ্থ কৰি আছে, আমিও প্ৰশিক্ষণ পাওঁ মাজে মাজে। এটা কথা মন কৰিছোঁ, যে তেওঁলোকে বিশুদ্ধ হিন্দীতকৈয়ো সহজ হিন্দীতহে বেছি গুৰুত্ব দিয়ে। কাৰ্যালয়ৰ কামত ভুলে শুদ্ধই হিন্দী লিখিলেও অতিৰিক্ত পইচা পায়, লাভেই লাভ।\nভাষা শুদ্ধকৈ ৰখাৰ প্ৰয়োজনীয়তা কেতিয়াও নুই কৰিব নোৱাৰি, কিন্তু তাৰ বাবে ভাষাটো ষ্টেণ্ডাৰদাইজ (আকৌ!!!)কৰিব লাগিব, বিজ্ঞানসন্মত ভাৱে। উচ্চাৰণ, বানান, ব্যাকৰণ সকলোৰে সৰ্বজন গৃহীত আৰু মানক থাকিব লাগিব, তাত ভাষাৰ বৈশিষ্ট প্ৰতিফলিত হব লাগিব। তেতিয়াহে আমি ন-শিকাৰুক ক’ব পাৰিম, এনেকে ক, এইটোহে শুদ্ধ। সেই বস্তুতো নোহোৱালৈকে আমি কাৰো ভাষা ভুল হৈছে বুলি কোৱাৰ অধিকাৰেই নাই।\nঈ, ঊ,ঋ, ছ, ট, ঠ, ড, ঢ, ণ এইকেইটাৰ লগতে তিনিটা শ,ষ,স ( যিকোনো এটা হ’লেই হ’ল) ৰ অসমীয়াত কোনো প্ৰয়োজন নাই, আৰু এইকেইটাই বানান ভুল কৰাৰ বাবে মূলত: দায়ী। কাৰণ এইকেইটা আখৰে কোনো অসমীয়া উচ্চাৰণ নিৰ্দিষ্ট নকৰে। ( ণত্ব আৰু ষত্ব বিধি?? কিয় লাগে? ইয়াকে দেখুৱাবলৈ নেকি যে, চা আমিও সাধু ভাষা সংস্কৃতৰ কিমান ওচৰ চপা)অন্ধভাৱে আমি সংস্কৃতক অনুকৰণ কৰিবলৈ গৈ ইতিমধ্যে অসমীয়াৰ স্বকীয়তা হেৰুৱাই পেলাইছোঁ, এতিয়া একো কৰিবও নোৱাৰি, গতিকে লেটচ গ’ ইজি অন দিজ!! কেনে হ’ব??\nভাষাৰ আত্মা থাকে আৰু ই কেৱল বানান বা উচ্চাৰণতে সীমাবদ্ধ নহয়। অসমীয়া ভাষাৰ এটা শুৱলা, মনোমোহা প্ৰকাশভংগী আছে, আমি শব্দ বিলাক কোমলকৈ উচ্চাৰণ কৰো, সংস্কৃতৰ দৰে কঠোৰকৈ নহয়। এনে বহু বৈশিষ্ট আছে, যিবিলাক সংৰক্ষণ কৰিব পাৰিলে অসমীয়া ভাষাত আধাখিনি বিদেশী শব্দ সোমাই পৰিলেও অসমীয়া ভাষা মৰি নেযায়।\nজানো, ওপৰৰ কথা খিনি একে আষাৰতে মানি ল’ব পৰা কথা নহয়, পৰম্পৰাৰ কথা আছে, বহুত কিবা কিবি আছে। মাত্ৰ পাঠকৰ চিন্তাৰ খোৰাক জগাবলৈহে বহুদিনৰ পৰা মনত খু-দুৱাই থকা কথা কেইটামান লিখিলোঁ। গৰিহণালৈ বাট চাই আছোঁ।\n← শিশুৰ সুৰক্ষা সম্পর্কীয় দুটামান কথা (ভাস্কৰ জ্যোতি শইকীয়া)\nগ্ৰন্থ সমালোচনা (অনামিকা বৰুৱা) →


xukhdukh.com August 04, 2014\nআমি শ্ৰমদান কৰিব নো‌ৱাৰোঁ নে?\nমহানগৰ আৰু চহৰসমূহৰ বাদেও অসমৰ প্ৰতিখন গাওঁ তথা চুকে-চুবুৰীয়ে বৰ্তমান সতকাই দেখিবলৈ পো‌ৱা এটা দৃশ্য হ’ল জা‌ৱৰ-জোঁথৰৰ দ’ম, প্লাষ্টিকৰ পেকেট, খো‌ৱা পানীৰ পেলনীয়া বটল,মল-মূত্ৰ,কুকুৰ-মেকুৰীৰ মৃতদেহ ইত্যাদি । আমাৰ বোধেৰে, পৰ্যাপ্ত পৰিমাণৰ পৌৰতাত্ত্বিক ক্ষেত্ৰ,অভয়াৰণ্য,মঠ-মন্দিৰ,বন্যজন্তু, বিশাল নদী আৰু দুপাৰৰ সেউজ উপত্যকা থকা স্বত্ত্বেও ৰাজ্যখনলৈ পৰ্য্যটকৰ আগমন তেনেই নগণ্য হো‌ৱাৰ কাৰণসমূহৰ ভিতৰত ইও অন্যতম ।\nআমি নিজেও হয়তো কোনো নতুন ঠাইলৈ ফুৰিবলৈ গৈ যদি তাত নাক-মুখ বন্ধ কৰি চলিব লগীয়া এটা পৰিস্থিতিৰ সমুখীন হওঁ,তেন্তে দুনাই তালৈ কেতিয়াও নাযাবলৈহে সংকল্প লওঁ । দুৰ্গন্ধময় লেতেৰা পৰি‌ৱেশ বৰ্তমান কে‌ৱল বাটৰ দাঁতিতহে যে দেখা পো‌ৱা যায়, তেনে নহয় । ৰাজহু‌ৱা প্ৰসা‌ৱগাৰ,বাচ-আস্থান, হাট-বজাৰ,চিনেমা-ঘৰ,সভাঘৰ সকলোতে আমি থু-খেকাৰ পেলাই,চূণ - তামোলৰ পিক সানি পাৰ্যমানে যিমান মন যায় সিমানে লেতেৰা কৰোহঁক ! কাৰণ, এইবোৰ আমাৰ ব্যক্তিগত সম্পত্তি নহয় ! গাড়ীত গৈ থাকিলেও খো‌ৱাবস্তুৰ পেলনীয়া টোপোলা বা অদৰকাৰী পলিথিন,কাগজ ইত্যাদিবোৰ বাহিৰলৈ দলিয়াই পেলো‌ৱাটো আমাৰ প্ৰায় সকলো মানুহৰেই যেন এটা অঘোষিত মৌলিক অধিকাৰহে, তেনে লাগে ।\nমন কৰিলে দেখিব যে ,আমাৰ নিজা চুবুৰীটোতেই ঘৰৰ অতিকেই ওচৰতে কোনোবা এজনে এদিন জাবৰ অলপ পেলাই থৈ যায় আৰু দুদিন পিছতে সেই ঠাইত এদিন এটা জাবৰৰ দ’ম গা কৰি উঠে । তাৰ পিছত সেই দ’মটোক আপুনি দেখিও নেদেখাৰ ভাওঁ ধৰিব লগীয়া হয় । তাৰ কাষেৰেই প্ৰতিজনেই নিৰ্বিকাৰভা‌ৱে অহা-যো‌ৱা কৰি থাকে । মিউনিচিপাল কমিটিয়ে অথবা চৰকাৰে এদিন আহি আমাৰ এই থকা ঠাইকণো পৰিষ্কাৰ কৰি থৈ যাবহি বুলি আমি আশা পালি বহি থাকোঁ । এইবোৰ কৰিবৰ বাবেও হয় আমি মন্ত্ৰী-বিধায়কৰ ওচৰলৈ যাওঁ , নহ’লে আন্দোলন কৰোঁ ।\nদেশৰ নানান ডাঙৰ ডাঙৰ সমস্যাৰ তুলনাত এই সমস্যাটো তেনেই নগন্য। কিন্তু ইয়েই বিশ্ববাসীৰ আগত আমাৰ জাতিটোৰ নাক-কাণ কাটিবৰ বাবে যথেষ্ট । গতিকে অপৰিস্কাৰ আৰু অস্বাস্থ্যকৰ পাৰিপাৰ্শ্বিকতাত বাস কৰাৰ বদনাম লো‌ৱাৰ সলনি এটি সুস্থ-সুন্দৰ পৰি‌ৱেশ চৌপাশে গঢ়ি তুলি নিজকে এটা ৰুচিপূৰ্ণ জাতি হিচাপে চিনাকী দিবলৈ আমাৰ ৰাইজে এতিয়াৰেপৰা চেষ্টা কৰা উচিত । ইয়াৰ বাবে কোনো সংগঠন খুলি , নীতি-নিয়ম বনাই, কাৰ্যসূচী হাতত ল’ব লাগিব বুলি যদি ভা‌ৱিছে, তেন্তে সেয়া ভুল । আমি ভা‌ৱোঁ, ইয়াৰ বাবে তেনে কোনো জটিল কাৰ্যপন্থাৰ প্ৰয়োজন নাই । প্ৰয়োজন আছে মাথোঁ আপোনাৰ সদিচ্ছা আৰু সহযোগিতাৰ । আপুনি যি বয়সৰে নহওঁক কিয়, আপোনাৰ স্থানীয় বন্ধু কেইজন মানক লগ ধৰক আৰু হাতত দা এখন ,ঝাড়ু এটা লৈ ওলাই আহক ! মাত্ৰ এঘন্টাৰ বাবে আপোনালোক লাগি যাওঁকচোন নিজৰ ৰাষ্টাৰ লেতেৰাখিনি চাফা কৰিবলৈ । আমাৰ বিশ্বাস যে , আপোনালোকক দেখি আৰু দহোজন ওলাই আহিব । অলপ সময় লাগিব সঁচা , কিন্তু এদিন আপোনালোক সফল হ’বই ! আমি ভা‌ৱোঁ , এনেধৰণৰ সমূহীয়া চাফাই অভিযান এটা প্ৰতিটো অঞ্চলতে প্ৰতি শনিবাৰ বা দেওবাৰে যদি আমি উলিয়াব পাৰোঁ , তেন্তে ই এটা বহু ডাঙৰ পৰি‌ৱৰ্তনৰ বাট মুকলি কৰিব ।\nঅসমীয়া মানুহখিনি অতি এলেহু‌ৱা বুলি এটা বদনাম আছে । গতিকে মন থাকিলেও বহু অসমীয়াই আকৌ এনে অনুষ্ঠানলৈ ওলাই আহিব নো‌ৱাৰিব । অন্যহাতে যিহেতু অসমীয়াৰ অহংকাৰ বেছি, গতিকেই অলপ আৰ্থিকভা‌ৱে টনকীয়ালসকলেও এই ধৰণৰ ‘আম আদমী’ৰ কামত সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ কুন্ঠাবোধ কৰিব । তেখেতসকললৈ আমাৰ অনুৰোধ, তেওঁলোকে যেন আমাৰ নিচেই ওচৰচুবুৰীয়া ৰাজ্য মিজোৰামলৈ গৈ এবাৰ ফুৰি আহে । এশ শতাংশ শিক্ষিত নিৰ্জু প্ৰকৃতিৰ এই জনজাতীয় লোকসকল কে‌ৱল ভৌগোলিক অ‌ৱস্থানৰ অসুবিধাৰ বাবে অৰ্থনৈতিক অথবা বাণিজ্যিক ভা‌ৱে বেছি দূৰ আগবাঢ়িব পৰা নাই সঁচা, কিন্তু সংস্কৃতি ,আচাৰ-ব্য‌ৱহাৰ,স্বভা‌ৱ আৰু পৰিস্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতাৰ ফালৰপৰা পৃথি‌ৱীৰ আন হাজাৰটা উন্নত জাতিৰ সতে তেওঁলোকক ৰিজাব পাৰি । আইজলৰ চিটিবাচত বহি আপুনি যদি সাধাৰণ কমলাৰ বাকলি এটাও ৰাষ্টালৈ দলিয়ায়, তেন্তে আপুনি মিজো সহযাত্ৰীৰপৰা গালি খাব লাগিব । ৰাজধানীৰ কথা বাৰু নকওঁ ।\nচাকৰিসূত্ৰে মই মিজোৰামৰ এখন সীমান্ত‌ৱৰ্তী সৰু চহৰ ‘চাইহা’ত চাৰি বছৰ আছিলো । তাত দেখিছিলো যে প্ৰতি ১৫ দিনৰ মূৰে মূৰে , দিন-হাজিৰা কৰি পেট প্ৰ‌ৱৰ্তো‌ৱা দুখীয়া মানুহজনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি উচ্চ পদবীৰ বিষয়ালৈকে সকলো‌ৱে একেলগে মিলি ‘বিনামূলীয়া শ্ৰমদান’ কৰিছিল । তেওঁলোকে নিজা নিজা গীৰ্জাঘৰৰ ওচৰৰ গোটেই অঞ্চলটো ইমানেই পৰিস্কাৰ আৰু সুন্দৰভা‌ৱে ৰাখিছিল যে নতুনকৈ যো‌ৱা এজন মানুহে তেওঁলোকৰ এই শ্ৰমদানৰ শলাগ নলৈ নো‌ৱাৰে । বজাৰত বহা দোকানীসকলেও নিজৰ নিজৰ এলেকাটো প্ৰতি দিনেই গধূলি দোকান সামৰাৰ পিছত চাফা কৰিহে ঘৰলৈ গৈছিল ।\nএনে শ্ৰমদানে আমাৰ ৰাইজক আৰু এটা ধৰণে উপকৃত কৰিব । সি হৈছে মধুমেহ বা ডায়েবেটিছ ৰোগৰ পৰা মুক্তি । ভাৰতবৰ্ষত পৃথি‌ৱীৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক (বৰ্তমান প্ৰায় ৬.৭ কোটি জনৰো অধিক) ডায়েবেটিছ ৰোগী আছে । এই ৰোগক সম্পূৰ্ণভা‌ৱে নিৰাময় কৰা পথ্য এতিয়ালৈকে ওলো‌ৱা নাই । এই ৰোগ হো‌ৱাৰ এটা অন্যতম কাৰণ হ’ল শ্ৰমবিমুখিতা বা এলাস্য ভা‌ৱ । অনুশীলন নহ’লে শৰীৰত মেদ বৃদ্ধি হয় আৰু ফলত তেজত শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ বাঢ়ি গৈ এই ৰোগৰ সৃষ্টি হয় । গতিকে সমূহীয়া শ্ৰমদানে যে মানুহক সতেজ কৰি নিৰোগী কৰি ৰাখিব পাৰিব সিও ধুৰূপ সত্য ।


Bagee in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Bagee ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nBagee की जानकारी\nBagee ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Bagee Benefits & Uses in Assamese- Bagee ar laabh aaru byavaharsamuh\nBagee ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Bagee Dosage & How to Take in Assamese - Bagee ar paali aaru xeya kenedore lobo\nBagee ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Bagee Side Effects in Assamese- Bagee ar parshwakriyasamuh\nBagee সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Bagee Related Warnings in Assamese- Bagee xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Bageeৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Bagee with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Bagee ar gurutor kriya-pratikriya\nBagee মতভেদসমূহ- Bagee Contraindications in Assamese- Bagee nishedhsamuh\nBagee ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Bagee in Assamese- Bagee ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Bagee ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Bagee Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Bagee kriya-pratikriya\nBagee ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Bagee Benefits & Uses in Assamese - Bagee ar laabh aaru byavaharsamuh\nBagee তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nBagee ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Bagee Dosage & How to Take in Assamese - Bagee ar paali aaru xeya kenedore lobo\nBagee-ৰ উপাদানসমূহ - Bagee Active Ingredients in Assamese - Bagee-ar upadaansamuh\nBagee ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Bagee Side Effects in Assamese - Bagee ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Bagee ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nBagee সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Bagee Related Warnings in Assamese - Bagee xonkranta xatarkatabanisamuh\nBagee-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত Bagee ৰ সুৰক্ষাৰ বিষয়ে এতিয়ালৈকে কোনো গৱেষনা কৰা হোৱা নাই। গতিকে গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ওপৰত ইয়াৰ প্ৰভাবৰ বিষয়ে জনা নযায়।\nBagee-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nBageeএ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কি প্ৰভাৱ পেলাব এইটোৰ ওপৰত এতিয়ালৈকে কোনো গৱেষনা কৰা হোৱা নাই। গতিকে Bagee গ্ৰহণ কৰিলে পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব নে নহয় জনা নাযায়।\nবৃক্কত Bagee কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক ৰ বাবে Bagee ক্ষতিকাৰক নহয়।\nযকৃতত Bagee কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nBageeৰ কলিজা ৰ ওপৰত কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া নাই।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Bagee ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ৰ বাবে Bagee সম্পূৰ্ণৰূপে সুৰক্ষিত।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Bageeৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Bagee with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Bagee ar gurutor kriya-pratikriya\nBagee তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nBagee মতভেদসমূহ - Bagee Contraindications in Assamese - Bagee nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Bagee লোৱা অনুচিত যাতে -\nBagee ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Bagee in Assamese - Bagee ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Bagee-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Bagee আসক্তি সৃষ্টি কাৰক বুলি কোনো সাক্ষ্য নাই।\nনহয়, Bagee লোৱাৰ পিছত, আপুনি গাড়ী চলাব নালাগে বা গধুৰ মেচিনপাতি চলাব নালাগে, কিয়নো আপোনাৰ টোপনি ভাৱ আহিব পাৰে।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Bagee লওক।\nমানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ বাবে Bagee লৈ কোনো লাভ নাই।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Bagee ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Bagee Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Bagee kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Bageeৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nআপনি খাদ্যৰ সৈতে Bagee ল'ব পাৰে।\nমদ আৰু Bageeৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nBagee আৰু মদ্যাপানে পাৰ্শ্চক্ৰিয়া নঘটায়, কিন্তু সাৱধান থকাটো ভাল।\nBagee ৰ অনুকল্প - Substitutes for Bagee in Assamese


এইম ইন লাইফ – মণিষা কাকতি – ফটাঢোল\nJanuary 1, 2019 দৈনন্দিন\t5 Comments\nএইম ইন লাইফ – মণিষা কাকতি\nএইবাৰ সি লক্ষ্যত উপনীত হ’বই হ’ব। প্ৰস্তুতি একেবাৰে তুংগত। ক’তো অকণো খুঁত ৰখা নাই। এমাহতকৈও বেছি হ’ল নিজকে সাজু কৰাৰ। তিলতিলকৈ বুলি যে কয়, তেনেকৈ তৈয়াৰ কৰিছে নিজকে সি। নকৰিলেও উপায় নাই। লক্ষ্যই যে টাফ্। বিশেষকৈ ল’ৰাবোৰৰ বাবে। ছোৱালীবোৰৰ এইক্ষেত্ৰত প্লাছ পইণ্ট বহুত। ভাবিলে মাজে মাজে খঙো উঠে তাৰ। কিয় যে ল’ৰা হৈ জন্মগ্ৰহণ কৰিলে! কিন্তু এইবাৰ সি হাৰ নামানে। ভগৱানকো নৈবদ্যৰ টোপ দিয়া হৈ গৈছে ইতিমধ্যে।\nনাই, অলপো সুৰুঙা নাৰাখে সি এইবাৰ। সকলো ফালে পাৰফেক্ট হ’বই লাগিব। পাৰিলে এইক্ষেত্ৰত আমিৰ খানকো চেৰ পেলাই মিষ্টাৰ পাৰফেকচ’নিষ্ট খিতাপ কাঢ়ি আনিব। পাৰফেকচন নাথাকিলে ইমান দিনৰ মেহনত মিট্টি মে মিলি যাব। চাল্লা, মেট্ৰিকত ‘এইম ইন লাইফ’ ৰচনা মুখস্থ কৰোঁতেও তাৰ ইমান কষ্ট হোৱা নাছিল কিজানি। ৰচনা সম্ভাৰত থকা ৰেডীমেড ডায়লগবোৰ মনত ৰাখিব লাগে আৰু লিখি দিব লাগে। বচ, হৈ গ’ল ‘এইম ইন লাইফ’ পূৰা। কিন্তু প্ৰেক্টিকেল দুনীয়াখন বহুত বেলেগ। এতিয়া বুজিছে সি। যিমান কষ্ট, একাগ্ৰতা আৰু ধৈৰ্য্যৰে সি লক্ষ্যত উপনীত হ’বলৈ উঠিপৰি লাগিছে পৰীক্ষাত লিখাৰ নিচিনাকৈ সচাঁসচি ডাক্তৰেই বনি গ’লহেঁতেন দেখোন। আৰে.. ডাক্তৰ বাদ, ইমানখিনি সময় আৰু মনযোগ পঢ়া টেবুলত দিলে সি দেখোন মেট্ৰিকত ছেকেণ্ড ডিভিজনেই নাপালে হয়। ধেই, কিবোৰ যে ভাবি আছে সি! হাঁহি উঠি গ’ল তাৰ। আইনাত মুখখন চাই, চুলিখিনিত জেল লগাই, হাতেৰে অলপ ঠিকঠাক কৰি ওলাই গ’ল লগৰ মনজিতৰ ঘৰলৈ। মনজিতৰ এক্সপাৰ্টাইজৰ ওপৰত বহুখিনি নিৰ্ভৰশীল তাৰ লক্ষ্য প্ৰাপ্তিৰ সফলতা।\nআগৰবাৰেই সি ভাবিছিল, এইবাৰ লক্ষ্য চুলে। সৰ্বোচ্চ উজাৰি দিছিল সি। পিছে নাই। তাৰ দৰে বহুতৰে ভবা কথাত আউল লগাবলৈ কণা বিধি যেন সদায় সচেষ্ট। তাৰ ক্ষমতাৰ ভিতৰত থকা সকলোখিনি কৰিও অৱশেষত বিমুখ হ’বলগীয়া হৈছিল। প্ৰতিবাৰে লক্ষ্যপ্ৰাপ্তিৰ ৰেখাডাল চুবলৈ পাম বুলি মনত আশাৰ সঞ্চাৰ হওঁতেই থমকি ৰব লগা হয় সি। এইবাৰ সেইকাৰণে কণা বিধিক আগতেই নৈবদ্য আগবঢ়াই ফিটিং কৰি থৈছে। তাৰ নিজৰ ফালৰপৰাও কৰণীয়খিনি কৰা হৈ গৈছে ইতিমধ্যে। ‘অনুৰোধ’ পঠিয়াই পঠিয়াই যোৱা এমাহত বন্ধুৰ লিষ্টখন যথেষ্ট টনকিয়াল কৰিলে সি। কবিতা চবিতাও একলাইন, দুলাইন লিখি বাঃ বাঃ লৈছে। নিজে জন্ম দিয়া ভুৱা ফ্ৰেইণ্ড কেইজনটো আছেই — প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে। হৈ যাব। লক্ষ্যপ্ৰাপ্তিৰ সপোনটো আকৌ লহপহকৈ বাঢ়িছে। দুখত ভাগি পৰা মনটো আকৌ ঠন ধৰি উঠিছে। এতিয়া মাথো বাকী আছে মনজিতৰ হাতৰ কামাল। লক্ষ্যপ্ৰাপ্তিৰ আচল ছাবিকাঠি মনজিতৰ আঙুলিৰ মাজতহে বন্দী হৈ আছে।\nনতুন বছৰ আহি আছে। নতুন বছৰৰ পহিলা দিনটোতেই গা পা ধুই ভগৱানক পূজা অৰ্চনা কৰি সি কামটোত হাত দিব। প্ৰথমে ভাবিছিল, ৰাতি ১২ বজাত কামটো কৰিলে মজা হ’ব। পিছত বহু ভাবি গুণি সেইটো প্লেন বাদ দিলে সি। ৩১ ডিচেম্বৰত মানুহবোৰে পাৰ্টি-চাৰ্টি কৰি মতলীয়া হৈ থাকিব। তাৰ কামটোৰ প্ৰতি কোনেও ধ্যানেই নিদিব। তাতকৈ জানুৱাৰীৰ ১ তাৰিখেই ভাল হ’ব। ২০১৯ চনৰ প্ৰথম পুৱাতেই সি নিজ লক্ষ্যত উপনীত হোৱাৰ খোজটো পেলাব। এক কথাত ক’বলৈ গ’লে লাইখুঁটা পুতিব সি সেইদিনা। পঞ্জিকা মতেও সেই দিনটো ভাল। মানে ভাগ্যয়ো লগ দিছে এইবাৰ তাক। সকলো ঠিকেঠাকে থাকিলে এইবাৰ কোনেও ৰখাব নোৱাৰে। কথাষাৰ ভবাৰ লগে লগে মনলৈ আপোনা-আপুনি এক কনফিডেন্স আহি গ’ল তাৰ। দুচকুত জিলিকি উঠিল লক্ষ্যপ্ৰাপ্তিৰ সুখ।\nসি ভাবিলে, লক্ষ্যত উপনীত হোৱাৰ পিছত তাৰ ওজন আগতকৈ বাঢ়িব অলপ। লগৰবোৰৰ মাজত, কলেজত, গাঁৱত জনপ্ৰিয় হৈ উঠিব সি। সকলোতকৈ ডাঙৰ কথা, ছোৱালীবোৰে পাত্তা দিবলৈ আৰম্ভ কৰিব। উস্! কি যে ভাললগা এক অনুভৱ। অধৈৰ্য্য হৈ উঠিল সি। এতিয়াই লাগে তাক সেই অনুভৱখিনি। ১ জানুৱাৰীটো সোনকালে আহক। আজি ডিচেম্বৰৰ ২৫ তাৰিখ। পাৰিলে ২৫ ৰ পিছত ২৬, ২৭… নাহি ডাইৰেক্ট ১ জানুৱাৰী আহক।\nমনৰ ভিতৰত হেজাৰ বিজাৰ লাড্ডু ফুটাই ফুটাই কেতিয়া আহি মনজিতৰ ঘৰৰ সমূখ পালে গমকে নাপালে সি। ”ঐ মনজিত, ৰেডী হৈছ নে নাই?” বুলি গেটৰপৰাই চিঞৰি চিধাই মনজিতৰ ৰুমলৈ সোমাই গ’ল। মনজিতে বিছনাত বহি জোতা পিন্ধি আছিল। চকুৰ ইংগিতৰে তাক বহিব দি পইচা আনিছে নে নাই সুধিলে। মুখেৰে একো নমতাকৈ পকেটৰপৰা কমলা ৰঙৰ ২০০ টকীয়া নোটখন আগবঢ়াই দিলে সি। লক্ষ্যত উপনীত হ’বলৈ হ’লে অলপতো খৰছ হ’বই। ভাবি লাভ নাই। পূৰ্ব চৰ্ত অনুযায়ী লক্ষ্যত উপনীত হোৱাত সহায় কৰাৰ বাবদ মনজিতক ২০০ টকা দিব বুলি কথা দিছিল সি আৰু লক্ষ্যপ্ৰাপ্তিৰ পিছত পাৰ্টি এক্সট্ৰা।\nমনজিতৰ বাইকখন লৈ দুয়ো ওলাই আহিল। মনজিতৰ বেকপেকটো তাৰ পিঠিতেই ওলমাই ল’লে। বাটত আন এজন লগৰ ৰাহুলৰ ঘৰতো সোমাই পাক এটা মাৰি গ’ল। অলপ দূৰ গৈয়ে সিহঁতে নিৰ্দিষ্ট ঠাইটুকুৰা পালে। বাইক নমাই দিলে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বালিচৰত। পুহৰ উজ্জ্বল ৰ’দজাকে চৌদিশ চিকমিকাই তুলিছে। মনজিতে বেগৰপৰা সা-সৰঞ্জামবোৰ উলিয়াই ল’লে। সকলো ৰেডী কৰি, দুই এটা ট্ৰায়েল মাৰি তাক সুধিলে,\nৰেডী নে সি? — নিজকে নিজে প্ৰশ্ন কৰিলে।\nমূৰত জেল লগোৱা থিয় থিয় চুলি,\nচকুত ৰাহুলৰপৰা ধাৰ কৰি অনা ৰে’ বেন ছানগ্লাছ,\nগাত ‘ঘেণ্টা কাকো খাতিৰ নকৰোঁ’ বুলি প্ৰিণ্ট থকা টি ছাৰ্ট, তাৰ ওপৰত বুটাম খোলা আন এটা মেটচিং চাৰ্ট আৰু\nহাতত ছলমান খানে পিন্ধাৰ দৰে ব্ৰেচলেট,\nডি এছ এল আৰৰ লেন্সত বন্দী হ’বলৈ।\nক্লিক্! ক্লিক্! ক্লিক্!\nলক্ষ্য এটাই — এইবাৰৰ ফেচবুক প্ৰফাইল পিকখনত 1k লাইক।\n« সংখ্যাটোৰ আঁৰৰ কথা – মনজিৎ\nকাম কৰা মানুহ – অভিজিৎ মেধি »\nহাঃ হাঃ, লক্ষ্য সফল হ’লনে? বঢ়িয়া লাগিল।\nহাঃ হাঃ। ধুনীয়া লাগিল দেই।\nহা হা….বঢ়িয়া ।\nএইটো দিম্পল নেকি বাৰু?\nসকলোকে লৈ জনাইছোঁ।


পৃষ্ঠা:Chalachitra.pdf/১০৫ - ৱিকিউৎস\nনামৰ ছবি দুখন প্ৰতিযোগিতাৰ প্ৰথম বাছনিতেই নাকচ কৰা হয়। আন্তৰ্জাতিক শিশু ছবি মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত ছবিও প্ৰথম বাছনিত নাকচ হোৱা উদাহৰণ এইবাৰ স্থাপিত হয়। তেনেদৰে জুৰিৰ সদস্যৰ প্ৰভাৱৰ বাবে প্ৰথম বাছনিত নাকচ হৈ যোৱা ছবিকো পুনৰ প্ৰদৰ্শন কৰি পুৰস্কাৰ দিয়া ঘটনাও এইবাৰ ঘটিছে।\nআদুৰৰ ই আচৰণৰ কাৰণ কি? সন্দেহ নাই, আদুৰ নিসন্দেহে অতি উচ্চমানৰ পৰিচালক। সাফল্যই মানুহক ঈৰ্ষাতুৰ কৰিও তোলে, বিনয়ী কৰিও তোলে। আদুৰৰ ভাগ্যত প্ৰথমটো আছিল। আদুৰে সহ্য কৰিব নোৱাৰা হ’ল— তেওঁৰ কোনোবা প্ৰতিদ্বন্দ্বী ওলাওক। এইবাৰৰ প্ৰতিযোগিতাত দুখন ছবিয়ে বিচাৰকমণ্ডলীক আলোড়িত কৰি তুলিছিল— এখন ‘সাৰথি’ আৰু আনখন 'কাডাভু’। আদুৰ আতংকিত হৈ পৰিল যে এই দুজন চিত্ৰনিৰ্মাতাই তেওঁৰ বাবে ভয়ৰ কাৰণ হৈ উঠিব পাৰে; গতিকে প্ৰথমৰ পৰাই বাধা দিয়াটো উচিত হ’ব। এম. টি. বাসুদেবন নায়াৰ আৰু ডঃ ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া— এওঁলোকৰ এজনো পুনেৰ ইন্সটিটিউটৰ ছাত্ৰ নাছিল; দুয়োৰে পেছা একমাত্ৰ ছবি নিৰ্মাণ নহয়, দুয়ো সাহিত্যজগতত শীৰ্ষস্থানীয় ব্যক্তি আৰু বেলেগ কলামাধ্যমৰ পৰা আহি দুয়ো ছবিজগতত ঈৰ্ষণীয় স্থান দখল কৰি\nলৈছে। ডঃ শইকীয়াৰ চিনাকিৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই, কিন্তু বাসুদেবন\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=পৃষ্ঠা:Chalachitra.pdf/১০৫&oldid=68736"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ২০ জুন ২০২০ তাৰিখে ১৩:৫৫ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


অণুগল্প সংগ্ৰহ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nতাই ভাবিলে :\nমানুহটো বৰ বিৰক্তিকৰ। গোটেই গধুলিটো মানুহটোৱে কাৰো লগত বিশেষ কথা নাপাতিলে। অকলে অকলে টেবুল এখন লৈ বাদাম চোবাই চোবাই বহি থাকিল। নমতা হলেও ভাল আছিল চাগৈ তেওঁক। পিছে তাইৰ লগত যে তেওঁৰ চিনাকি আছে এতিয়া সকলোৱেইটো জানিলে। বচ। হৈ যাব। কিন্তু কিয়? কিয় তেওঁ কাৰো সতে সহযোগ নকৰিলে? কেক কটা হ’ল, তাৰ পাছত নাচ হ’ল, গান হ’ল, আনকি খোৱাৰ সময়তো মানুহটোৱে একাষৰীয়া হৈহে খালে। তাকো অলপ মাংস আৰু আধা প্লেট পোলাও। তেওঁ কি ইমানেই খাই নেকি? মানুহটোচোন গাই-গাৰীয়ে ভালেই। যাহ। যি হ’ল হ’ল। তাইৰ মানটোতো ৰক্ষা পৰিল। তেওঁ নাহিলে কিযে অৱস্থা হ’লহেতেন, গোটেই ফ্ৰেণ্ড চাৰ্কোলতে তাই জনাই দিছিলে। সিদিনা তাই তেওঁক গ্ৰন্থমেলাটো লক্ষ্য কৰিছিল। গোটেই গ্ৰন্থমেলাখন যেন তেওঁ কিবা এটা বিচাৰি ফুৰিছে। চিনাকি মানুহবোৰে মাতিলে হাত এখন জোকাৰি সঁহাৰি দিছে। কেইবাখনো কিতাপ তেওঁৰ এইবাৰ গ্ৰন্থমেলাত ওলাইছে। তাই গোটাই কেইখনেই কিনিছে। কিবা এটা প্ৰচণ্ড আকুলতা আছে তেওঁৰ লিখনিত। নিজৰ নিজৰ যেন লগা কাহিনী। আৰু এটা গল্পততো তাই নিজকে দেখিছে। কিন্তু গল্পটোৰ দৰে তেওঁতো তাইৰ প্ৰেমিক নহয়। তাই গান গাই ভালপোৱা এজনী মধ্যবিত্ত ঘৰৰ ছোৱালী। কলেজৰ বেষ্ট চিংগাৰৰ প্ৰাইজটো তেওঁৰ হাতৰ পৰাই ল’বলৈ যাওঁতেই চিনাকি। তাৰ পিছত মাত-বোল। এতিয়া তেওঁ তাইক মাজে মাজে ফোন কৰে। খবৰ লয়। তাই বাৰ্থদে পাৰ্টিত সেইবাবেই তেওঁক নিমন্ত্ৰণ কৰিছিল। আহিছিলোঁ তেওঁ। কিন্তু… তাই নুবুজিলে আৰু তাইৰ পাবলগীয়াখিনি পোৱাৰ বাবে সন্তুষ্ট হৈ নিমন্ত্ৰণ ৰক্ষা কৰাৰ বাবে এটা থেংকচ এচ এম এচ পঠালে। কিবা এটা ভাবি তাই তেওঁ দিয়া প্ৰেজেন্টটো খুলি চালে। কাঁচৰ বাকচৰ মাজত এটা সৰু তাজমহল, এখন গ্ৰিটিংচ কাৰ্ড আৰু এপাহ ৰঙা গোলাপ। তাই ততাতৈয়াকৈ কাৰ্ডখন খুলি চালে। তাতো এপাহ গোলাপ আৰু এটা বাক্য – আশা কৰো মোক বুজি পাবা। তাই কথাবোৰ বুজিবলৈ চেষ্টা চলাই থাকোঁতেই ম’বাইলৰ শব্দত ঘুৰি চালে। এটা এচ এম এচ। তেওঁ লিখিছে মোক ভুল নুবুজিবা। তোমাৰ মাজত মই মোক বিচাৰি চাব খুজিছিলোঁ, আচলতে তোমাৰ জগতখনত মই নাই। গতিকে প্ৰস্তাৱটো পাহৰি পেলাবা।\nকিবা ভাবিছে ছোৱালীজনীয়ে। কামটো ভাল নহ’ল চাগৈ। তাই জানো লুকাই ৰাখিব পাৰিব কথাবোৰ। যাহওক, দুদিন হলেও জীৱনটোৱে শান্তিত আছিলে। তাইৰ আৰু মোৰ মাজত বয়সৰ পাৰ্থক্য যিমান তাতকৈ বেছি পাৰ্থক্য মানসিকতাৰ। ভাগ্য ভাল যে প্ৰেম হৈ নগ’লগে। জুখি-মাখিটো আৰু প্ৰেম নহয়। সেয়েহে চাগৈ মোৰ জীৱনলৈ প্ৰেম নাহিলে।\nআজিৰ পৰা দুবছৰ আগতে তাই যেনেকৈ কৰিছিল ঠিক তেনেকৈয়ে আজি তাই আকৌ তাৰ সমুখত হাত দুখন মেলি ধৰিলে। সি কি কৰিব ভাবি নাপালে। তাই একমাত্ৰ তাক লগ কৰিবলৈকে গাঁৱৰ পৰা গুৱাহাটীলৈ ঢপলিয়াই আহিছে। কথাষাৰ কিবা খোকোজা লাগিছিল তাৰ। এদিন কলেজৰ বাৰাণ্ডাত পিচলি পৰিব ধৰা ছোৱালী এজনীক থাপ মাৰি ধৰি পৰি যোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল সি। তাৰ পাছত আৰম্ভ হৈছিল সিহঁতৰ যাত্ৰা। কলেজত তিনিবছৰ পাৰ হ’ল। পিজি দুবছৰ। বি এড এবছৰ। তাই তাক লগ এৰা দিয়া নাছিল। হঠাৎ এদিন তাই গাঁৱলৈ গৈ ঘুৰি অহা নাছিল। সি তাইক বিচাৰি তাইৰ ঘৰ ওলাইছিলগৈ। সিদিনাও তাই এনেদৰেই তাৰ সমুখত হাত মেলি ধৰিছিল। ‘তোমাৰ ভালপোৱাৰ বিনিময়ত মোক মোৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে জীয়াই থাকিবলে দিয়া।’ মৃত্যুমুখী মাকৰ অন্তিম ইচ্ছা আছিল সখিয়েকৰ পুতেকৰ সতে তাইৰ বিয়া। এতিয়া দুবছৰ পাছত তাই যিদিনা তাক লগ কৰিবলৈ গুৱাহাটীলৈ অহাৰ খবৰ দিছিল সি ভাবিব পৰা নাছিল সি ক’ব কি। তাইৰ লগত আহিছিল তাইৰ গিৰিয়েক। তাই তাক চিনাকি কৰাই দিলে। সি সিহঁতক একো ক’ব পৰা অৱস্থাত নাছিল। তাই আঁৰ চকুৰে কিবা এটা ক’ব খুজিছিল। গিৰিয়েকক হোটেলতে থৈ তাৰ বাইকত সিহঁত গৈছিল ডাক্টৰৰ এপইণ্টমেন্ট বিচাৰি। তেতিয়াই তাই তাক কৈছিল তাইৰ শাহুৱেকক সোনকালে এটা নাতি লগাৰ কথা। সকলোৱে হেনো তাইকে সন্দেহ কৰে। তাইৰ মতে সিহে কেনালগা। চেক-আপৰ পাছত কথাটো পৰিষ্কাৰ হৈছিল। তাই উৰ্বৰা। সিহঁত ঘৰলৈ ঘূৰাৰ আগদিনা তাইৰ প্ৰবল ইচ্ছাতেই সি লৈ গ’ল তাইক তাৰ ৰুমলৈ। অকলশৰীয়া আছিল সি। তাই তাক আচৰিত কৰি দিলে এটা অদ্ভুত প্ৰস্তাৱ, তাইক তাৰ পৰা লাগে এটা সন্তান। ‘দিয়া, তোমাৰ ভালপোৱাৰে মোক জীয়াই থাকিবলৈ দিয়া।’ তাই তাৰ সমুখত হাত দুখন মেলি ধৰিলে। সি বহু চিন্তাৰ পাছত তাইৰ দুহাতত তাৰ হাত দুখন সঁপি দিলে।\nচিটিবাচখন হঠাৎ ব্ৰেক মাৰি দিয়াত তাই আগবাঢ়ি নহয় হামখুৰি খাই সমুখত থকা ল’ৰাটোৰ গাতে পৰিলগৈ। ’উফ্’, সি কোনোমতে নিজৰ লগতে তাইকো চম্ভালি ক’লে। ’চৰি’ তাই কলে। সি লাহেকৈ মিচিকিয়ালে, ’ইটচ অকে।’ চিটিবাচৰ হেঁচা-ঠেলা বাঢ়িছে। তাই তাৰ কাষ চাপি গল। সি তাইক আকৌ এবাৰ চালে। এইবাৰ তায়ো মিচিকিয়াই হাঁহি দিলে। ষ্টপেজত বাচ ৰ’ল। তাই তাৰ আৰু কাষ চাপি আহি কাষেদি পাৰ হৈ নামি গ’ল। সি তাই যোৱালৈ চাই থাকিল। বাছ আগবাঢ়িল। ‘দাদা, ভাড়াটো দিবচোন।’ সি পকেটত হাত ভৰাই থমকি ৰ’ল। তাৰ মুখৰ পৰা বাহিৰ হ’ল, ’শ্বিট, পকেট মাৰিলে।’ কণ্ডাক্টৰ লৰাটোৱে সুধিলে, ’দাদা, বহুত কিবাকিবি আছিল নেকি?’ অলপ আগতে তালৈ চাই ফিচিকি হাঁহি থকা চকু কেইযোৰে এইবাৰ সহানুভুতিৰে চালে।\nএটা আধুনিক প্ৰেমকাহিনীৰ(!) অন্তিম অংশ :\n(যোৱাবছৰৰ বাতৰি কাকতত পঢ়া এটা বাতৰিৰ ওপৰত আধাৰিত)\nসস্তীয়া ল’জ খনৰ পৰা ওলাই বিলাসী গাড়ীখন আই.এছ.বি.টি অভিমুখে ৰাওনা হল l ক্ৰমশঃ গধুৰ আহিল বৰ্ষাৰ মনটো l অনবৰতে কথা কৈ থকা বিজিতো নিশ্চুপ হৈ আছিল ড্ৰাইভিং চিটত! l আৰু কিছুসময় পাছতে শিৱসাগৰ অভিমুখী বাছখনে আঁতৰাই লৈ যাব তাইক বিজিতৰ পৰা l সময়বোৰ যেন থমকি ৰওক ইয়াতেই সদায়!\nআজি ১৪ ফেব্ৰুৱাৰী,প্ৰেমৰ দিন! বৰ্ষাৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ সুন্দৰ দিন l দুমাহতে যে কিমান আপোন হৈ পৰিল বিজিত,কুৰুকি-কুৰুকি সোমাই পৰিল সি তাইৰ গভীৰৰ পৰা গভীৰতলৈ l “ম’বাইল ইণ্টাৰনেটৰ যুগত হেনো মানুহৰ হৃদয়ৰ আত্মিক সম্বন্ধবোৰত ঘুণে খাইছে,যান্ত্ৰিকতাত বিলীন হৈ ক্ৰমশঃ যান্ত্ৰিক হৈ পৰিছে হৃদয়বোৰ”! ওহো…তাই নাভাবে তেনেকৈ l ম’বাইল-ইণ্টাৰনেটেও জোৰা লগাব পাৰে হৃদয়,গঢ়িব পাৰে সঁচা হৃদয়ৰ আত্মিক সম্বন্ধ l ফে’চবুকতে প্ৰ্থম চিনাকি হৈছিল দুয়ো,তাৰ প্ৰ্ফাইলত থকা কবিতাবোৰে দূৰ্বাৰ আকৰ্ষণ কৰিছিল তাইক l ভাল লাগিছিল তাৰ কবিতা কবিতা লগা কথাবোৰ আৰু কম সময়তেই কম্পিউটাৰৰ মনিটৰৰ পৰা সি প্ৰ্ৱেশ কৰিছিল তাইৰ বুকুত, তেজৰঙা এটি জীৱন্ত কবিতা হৈ…আৰু বিজিতৰ অনুৰোধতে ভেলেন্টাইন’ছ ডে’ৰ দিনাই লগ পোৱাৰ উদ্দেশ্যে তাই ঢ়াপলি মেলিছিল গুৱাহাটীলৈ l\nসস্তীয়া ল’জখনৰ অস্বাস্থ্যকৰ কোঠাটোৰ কোনো এক অন্তৰংগ মুহূৰ্তত তাই সুধিছিল-“বহুত বিশ্বাস কৰো তোমাক,মোৰ বিশ্বাসবোৰ ভাঙিবা নেকি কেতিয়াবা?”! উত্তৰ দিয়া নাছিল বিজিতে,কিন্তু তাৰ গভীৰ চকুজুৰিত তাই দেখা পাইছিল বিশ্বাস ভৰা প্ৰতিশ্ৰুতিবোৰ…\n:ক্ৰেককককচচচ….-তাইৰ ভাৱনাত আউল লগাই বিকট শব্দ কৰি পথৰ কাষত ৰৈ গৈছিল গাড়ীখন l বৰ্ষায়ে কিবা এটা বুজি পোৱাৰ আগতেই তাইৰ বেগটো,চেইনডাল আৰু ম’বাইলটো কাঢ়ি ব্যস্ত ৰাজপথত অদৃ্শ্য হৈ পৰিছিল বিজিতৰ বিলাসী গাড়ীখন l ব্যস্ত মহানগৰীত পুনৰ ব্যস্ত হৈ পৰিছিল সময় l পথৰ কাষত বুজা-নুবুজাৰ দোমোজাত পেণ্ডুলামটোৰ দৰে দুলি ৰৈছিল এখন হৃদয়…\nপৰাগ পিংকু বৰঠাকুৰ\nদুৱাৰখন বন্ধ কৰি তাই ৰৈ থাকে বাহিৰত। তাইৰো বয়স তেৰ বছৰ। ভিতৰত মাক আৰু অচিনাকি দাদাজন…।\nকেৰেক কাৰাক শব্দ আৰু ফুচফুচনি তাই শুনি থাকে। তাই খং কৰে মাকক।নু বুজা নহয় একো। তাই বাহিৰলৈ নোলালে সিঁহতৰ চৰু নজ্বলে।\nমাজে মাজে তাই ভাৱে। মাক অকণমান সকাহ দিবলৈ ময়ো নোৱাৰিমনে চাগৈ।\nদেউতাইযে মাক ইমান বেছি খং কৰে। মোৰ অকণো ভাল নালাগে। আইতাজনীযে আৰু বেছি। মোক দেখিবই নোৱাৰে। মাৰ বাহিৰে কোনেও মৰম নকৰে মোক। কালি গধূলি মোক দুদু খুৱাই শুৱাই থৈ যোৱাৰ পাছৰেপৰা মা অহাই নাই। বেয়া পাইছোঁ মই মাক। ইমানকৈ কান্দিছোঁ মই, তথাপিও মোৰ ওচৰলৈ অহা নাই। ভোক লাগিছে মোৰ। কোনোবাই মোৰ মুখত দুদু খাবলৈ বটল এটা লগাই দিলে। জুই, যৌতুক এনেকুৱা কিবাকিবি শব্দ মানুহবোৰৰ মুখত শুনিলোঁ। মই বুজি পোৱা নাই একো। বটলৰ দুদুবোৰ ভাল নহয় খাবলৈ। আকৌ মাক বিচাৰি কান্দিবলৈ ধৰিলোঁ মই।\nবুবুহঁতৰ দেউতাকৰ অসুখ। ডাক্তৰে ভাল বস্তু খাবলৈ কৈছে। সিহঁতৰ মাকে উঠনা দিয়াৰ ভাগৰে চান কাঢ়ি একাপ গাখীৰ আৰু বেচিবলৈ থোৱা হাঁহৰ কণী এটা সিজাই দেউতাকক খাবলৈ দিছে। তাকে দেখি বুবুৱে বায়েকক কৈছে “মণিবা, বেমাৰ হ’লেই ভাল ন। গাখীৰ কণী একেলগে খাবলৈ পায়।”\nৰভা ভঙা মানুহ\nএখন বিয়াৰ বাবে ৰভাখন দিবলৈ গোতেই গাওঁখনৰ মানুহ আহে। কিন্তু বিয়া শেষ হোৱাৰ পাছত ৰভাখন ভাঙিবলৈ কেইজনমান মানুহহে থাকে। সেইকেইজনেই বিয়াঘৰৰ আপোন মানুহ। ময়ো তোৰ বাবে ৰভা ভঙা মানুহ। তোৰ যেতিয়াই প্ৰয়োজন হয় মোক মাতিবি। মই আহিম।\nতাই আৰু তাৰ সৈতে সম্পৰ্কটো আগবঢ়াই নিব নোৱাৰে বুলি কোৱাৰ পিছত সি তাইক একে উশাহে এই কথাখিনি কৈ চাইকেলত উঠিল। সি মন কৰিলে কথাখিনি শুনি তাইৰো চকুহাল সেমেকি উঠিছিল। চাইকেলখনে বিচিত্ৰ আৱাজ কিছুমান কৰিলে। তাৰ চাইকেলখনলৈ মৰম লাগি গ’ল। এইবাৰ টিউচনৰ পইচা পালেই চাইকেলখন বাটিব লাগিব। এতিয়া আৰু সি আন কাৰো কাৰনে ভাবিব নালাগে। এতিয়া তাৰবাবে চাইকেলখনেই আপোন।\n← শিক্ষকতা জীৱনৰ কিছু অনুভৱ—১১ (নিবেদিতা বৰি)\nঅৱবাহিকাৰ কথাৰে…(সুস্মিতা দাস) →


পাহাৰৰ শৃংগত ৷৷ মূল : সুনীল গঙ্গোপাধ্যায়, অনুবাদ : কৌশিক দাস৷৷ - বৌদ্ধিক বিচাৰ\nচ’ৰাঘৰ / অনুবাদ / পাহাৰৰ শৃংগত ৷৷ মূল : সুনীল গঙ্গোপাধ্যায়, অনুবাদ : কৌশিক দাস৷৷\nফেব্ৰুৱাৰী 27, 2018\tঅনুবাদ, কথাশিল্প, কবিতা মন্তব্য কৰক 67 দৰ্শন\nবহুদিনৰ পৰাই মোৰ এখন পাহাৰ কিনাৰ চখ্।\nকিন্তু পাহাৰ কোনে বিক্ৰী কৰে সেইটো নাজানোঁ।\nযদি তেওঁক লগ পালোঁহেতেন,\nদাম কোনো হেঙাৰ নহ’লেহেতেন।\nমোৰ নিজস্ব এখন নৈ আছে,\nসেইখন দি দিলোঁহেতেন পাহাৰখনৰ বিনিময়ত।\nকোনেনো নাজানে, পাহাৰতকৈ নৈৰ দাম বেছি।\nপাহাৰ স্থাণু, নদী বহমান।\nতথাপি মই নৈৰ সলনি পাহাৰখনহে কিনিলোঁহেতেন।\nকাৰণ মই ঠগ খাবলৈ বিচাৰোঁ।\nনৈখনো অৱশ্যে কিনিছিলোঁ এটা দ্বীপৰ বিনিময়ত।\nল’ৰালিত মোৰ সৰু, কণমাণি\nসুন্দৰ দ্বীপ এটা আছিল।\nতাত আছিল অসংখ্য পখিলা।\nশৈশৱত দ্বীপটো আছিল মোৰ বৰ প্রিয়।\nমোৰ যৌৱনত দ্বীপটো\nমোৰ বাবে জোখত সৰু যেন লাগিছিল।\nপ্রবহমান চঞ্চল তম্বী নৈখন বৰ পচন্দ হ’ল মোৰ।\nবন্ধুসকলে ক’লে, ইমান সৰু\nএটা দ্বীপৰ সলনি ইমান ডাঙৰ\nএখন নৈ পালি তই?\nমজাকে জিকি গলি দে!\nতেতিয়া জয়ৰ আনন্দত মই বিহ্বল হৈছিলোঁ।\nতেতিয়া সঁচাই মই ভাল পাইছিলোঁ নৈখনক।\nনৈখনে মোৰ বহুত প্রশ্নৰ উত্তৰ দিছিল।\nযেনে, কোৱাচোন, আজি সন্ধিয়া\nনৈখনে কৈছিল, আজিতো ইয়াত দক্ষিণৰ গৰম বতাহ।\nমাথোন এটি সৰু দ্বীপত বৰষুণ,\nকেনে প্রৱল বৰষুণ, যেন এটা উৎসৱ!\nমই সেইটো দ্বীপলৈ আৰু উভতিব নোৱাৰোঁ,\nনৈখনে জানিছিল! সকলোৱে জানে।\nশৈশৱলৈ আৰু উভতিব নোৱাৰি।\nএতিয়া মই এখন পাহাৰ কিনিবলৈ বিছাৰোঁ।\nসেই পাহাৰতলিৰ কাষতে থাকিব\nগহন অৰণ্য, মই সেই অৰণ্য পাৰ হৈ যাম,\nতাৰপাছত মাথোন ৰুক্ষ কঠিন পাহাৰ।\nএকেবাৰে টিঙত, পাহাৰৰ শৃংগৰ\nনিচেই কাষত আকাশ, তলত বিপুল পৃথিৱী,\nচৰাচৰত তীব্র নিৰ্জনতা।\nমোৰ কণ্ঠ তাত কোনেও নুশুনিব।\nমই মাত্র দহোটা দিশৰ উদ্দেশ্যে ক’ম,\nপ্রত্যেক মানুহেই অহংকাৰী, ইয়াত মই নি:সংগ-\nইয়াত মোৰ কোনো অহংকাৰ নাই।\nইয়াত জয়ী হোৱাৰ সলনি ক্ষমা খুজিবলৈ ভাল লাগে।\nহে দহো দিশ, মই কোনো দোষ কৰা নাই।\nমোক ক্ষমা কৰা।\nটেগঅনুবাদ কবিতা নৈ পাহাৰ\nপূৰ্বৱৰ্তী লেখা ইণ্ডিয়ান ৰিয়েলিটি শ্ব’ৰ অন্ধকাৰ দিশ ৷৷ ধ্ৰুৱজ্যোতি ধনন্তৰি৷৷\nপৰৱৰ্তী লেখা নাৰীৰ এক নিজস্ব পৰিচয় আছেনে? ৷৷ আনমনা গগৈ৷৷


এতিয়া ঘৰতে সৰিয়হৰ খেতি কৰি মিঠাতেল খাব নে কি কৰিব অতুল বৰাই? - The Cross Current\nশাক পাচলিৰ দাম বাঢ়িছে,অতুল বৰাই ঘৰতে খেতি কৰি শাক পাচলি খাইছে৷ আজি অভাবনীয় হাৰত মিঠাতেলৰ দাম বাঢ়িল৷ এতিয়া ঘৰতে সৰিয়হৰ খেতি কৰি মিঠাতেল খাব নে কি কৰিব অতুল বৰাই?\nস্বতন্ত্ৰতাৰ বাবে সহযোগিতাৰ প্ৰয়োজন ৷ আমাক আৰ্থিকভাৱে সহযোগ কৰিব পাৰে তলৰ লিংকত ক্লিক কৰি – https://rzp.io/l/ZrpLsROos Visit: https://thecrosscurrent.in/ Follow Us Facebook: https://www.facebook.com/TheCrossCurrent YouTube: https://www.youtube.com/c/TheCrossCurrentYoutube Instagram: https://www.instagram.com/crosscu Twitter: https://twitter.com/CurrentCross #PriceHike #kachighani #oil #PetrolDieselPrice #vegetables #AtulBora #BJPgovernment #NarendraModi #HimantaBiswaSarma @The CrossCurrent