Friday, 12 July 2019 01:49 PM\nকেইদিনমানৰ আগতে লগৰ কেইজনমানৰ সৈতে এনেয়ে কথা পাতি থাকোতে, তাহানিৰ লগত আজিৰ বয়-বস্তুৰ তুলনামুলক মূল্য সম্পর্কেও কিছু কথা ওলাইছিল । আমাৰ মাজৰ এজনে তাহানিৰ দুটামান বস্তুৰ মূল্য সম্পর্কে কওতে ১৮-২০ বছৰীয়া ল’ৰা দুজনমানেও কান পাতি শুনি আছিল । বিশ্বাস-অবিশ্বাসৰ দোমোজাত সিহতঁৰ চকুকেইটা ডাঙৰ ডাঙৰ হৈ গৈছিল । আমাৰো কিছুমানৰ জানিবলৈ মন যায় আগৰ দিনতবয়-বস্তুৰ মূল্যনো কেনেধৰণৰ আছিল । আমাৰ মাজতো বোধকৰো বহুতৰে পকেটত ৫ পইছাঅথবা ১০ পইছাতকৈ তলৰ মুদ্রা লৈ দোকানত লুজন, মর্টন, চানাচুৰ কিনাৰ অভিজ্ঞতা নাই । এতিয়া কিজানি ১০ পইছা বা তাতোকৈ তলৰ মূদ্রাবোৰ চাবলৈকো কোনোবা সংগ্রহালয়লৈহে যাব লাগিব নেকি । আমি ৫ পইছাতে মর্টন কিনিছিলো, গোল গোল সৰু-সৰু মৰ্টন ১০ পইছাৰে কেইবাটাও কিনি কেইবাজনেও ভাগ কৰি খাইছিলো । মই অৱশ্যে যোৱা শতিকাৰ অষ্টম দশকৰ কথাহে কৈছো। পইছা পইছা কৰি যে আছো, লাহে লাহে পইছা শব্দটোৰো ব্যৱহাৰ বোধকৰো উঠিয়েই যাব নেকি!\n১৯৫৭ চনৰ এপ্রিল মাহৰপ্রথম দিনটোতে আমাৰ দেশত আজি ব্যৱহাৰ হোৱা দশমিক পদ্ধতিৰ মুদ্রা সমূহৰ প্রচলন হৈছিল । আৰম্ভনিতে ইয়াক ‘নয়া পইছা’ বুলিহে কোৱা হৈছিল । ইয়াৰো আগতে আকৌ ’অনা’ৰ হে প্রচলন আছিল । ‘অনা’, ‘ডাবল অনা’ (মানে দুই অনা), ‘সিকি’ (মানে চাৰি অনা), ‘আধলি’ (দুটা সিকি মিলি এটা আধলি) আৰু ‘টকা’ । এইবোৰৰ বেছিখিনিয়ে তাম আৰু পিতলৰে গঢ়িছিল বুলি কোৱা শুনিছো । মাত্র টকাটোহে একেবাৰে খাটি ৰূপৰ দ্বাৰা নির্মিত আছিল । অৱেশ্যে ‘সিকি’টোত আৰু ‘আধলি’টোত কিছু পৰিমানৰ ৰূপ মিহলি হৈ থকা কথাটো ডাঙৰ সকলৰ মুখত শুনিছিলো । ‘অনা’ৰপ্রচলনৰ পূর্বতে ‘পাতি’ পইছা, ‘ডাবল’ পইছাৰেহে ক্রয় বিক্রয় কৰা হৈছিল ।এইবোৰো বিশুদ্ধ তামেৰে নির্মিত আছিল । ৰজা দিনীয়া ‘পাইন’, ‘পোনেকীয়া’ বোৰটো আছিলেই । সেইবোৰ উঠি গৈহে ‘অনা’ প্রচলিত হৈছিল । এক ‘অনা’ টোক ৬ ৰতিৰ সমান ওজনৰ বাবে ‘অনা’ক ‘ছৰতীয়া’ বুলিও কোনো কোনোৱে কৈছিল ।\n১৯৬০ চনৰঅক্ট’বৰ মাহৰ পৰা ‘নয়া পইছা’ শব্দটো উঠাই দি তাৰ ঠাইত অকল ‘পইছা’ বুলিকোৱাৰ আৰম্ভনি হৈছিল । ১৯৫৭ আৰু ১৯৬০ চনৰ মাজত সেই তিনিবছৰ আকৌ পুৰণি মুদ্রা মানে ‘অনা’ৰ প্রচলন থাকি গৈছিল । তাৰ পিছতেই ‘অনা’ৰ প্রচলন একেবাৰে বন্ধ হৈ পৰিল । সেই তেতিয়াই পুৰণি মুদ্রাবোৰ উঠি গৈ আমাৰ আজিৰ পইছা প্রচলিতহৈ আছে । তাকো এতিয়া আমি সৰুতে দেখা আৰু ব্যৱহাৰ কৰা ১ পইছা, ২ পইছা, ৩পইছা, ৫ পইছা, ১০ পইছা, ২০ পইছা, ২৫ পইছা উঠিয়েই গল । এতিয়া থকাৰ ভিতৰত ৫০পইছাটোহে ৰল, এটকীয়া মূদ্রাটো আকৌ আমি এটকা বুলিহে কওঁ । আজিৰ এটকাটোৰো যিহে আকাৰ আৰু ওজন ! ১৫ – ২০ বছৰ আগৰ এটকীয়া মুদ্রা কেইটামান আছে এতিয়াও মোৰ লগত, ১০ টা মান একেলগ কৰি যদি দলিয়াই পঠিয়াই দিয়া হয়, গাত লাগিলে চাল-বাকলি যে যাব সি ধুৰূপ । হয়তো কেঁচা আমো ফর্মুতিয়াব পৰা হ’ব । এতিয়াৰ বোৰ হাতত ললে কাগজৰ টুকুৰাই লৈছো নে অইন কিবাহে লৈছো চকু মেলি চালেহে ধৰিব পাৰি। আকৌ এটকীয়া দুটকীয়া মূদ্রাবোৰো একাকাৰ হৈ যায়, একে যেন দেখি । নতুন দুটকীয়া মূদ্রাবোৰৰটো যিটোহে অবস্থা ক্ষয় গৈ গৈ আগে পিছে একো মণিব নোৱাৰাকৈ সমান হৈ পৰাৰহে যেন দিন গণি আছে । নতুন পাঁচ টকীয়া মূদ্রা বোৰৰো সেই একে অৱস্থা ।\nআমাৰ ল’ৰা ছোৱালী বোৰক এইবোৰ কলে হৈছে আৰু, অ’ দেউতাই সাজি সাজি ভাল গল্প ক’ব পাৰে দেই । ১ পইছা, ২ পইছাও থাকেনে বাৰু, কি যে বলকি থাকে আৰু অবেশ্যে আমাৰো এটা সময়ত তেনে এটা অৱস্থাই হৈছিল, যেতিয়া সোণৰূপৰ মোহৰৰ কথা শুনিছিলো । ৰূপৰ মোহৰ দেখাৰ সোভাগ্য এবাৰ সৰুতে এঘৰত হৈছিল। দুটামান ৰূপৰ মোহৰ আমাৰো আছিল বোলে, ভালদৰে মূল্য নজনাৰ ফলত আইতাই অইনক দি দিছিল ।\nআগতে বয়-বস্তুৰ দাম ইমান কম আছিল… আজিকালি জুই ছাইদাম হ’ল । আগতে বয়-বস্তও উভৈনদী আছিল, আজিকালি আছে জানো সেই দিন । ডাঙৰসকলে লগ হলেই এইবোৰ কথাই মাজে মাজে আলোচনাত ঠাই পায় । সচাকৈয়ে তেনে দিনবোৰ যদি আজিও থাকিলহেতেন । আমাৰ দেউতাহঁতে যে মাহত ৪০০-৫০০ টকাৰে আমাক পঢ়াই-শুনাইও গোটেই পৰিয়ালটোক সুন্দৰ ভাবে চলাই লৈ গৈছিল, ভাবিবলৈকে দেখোন আচৰিত লাগে । উৎসব পার্বণ বোৰটো আছিলেই । প্রকৃততে মূদ্রামূল্য হ্রাসকৰনে ইয়াৰ কাৰন । মুদ্রামূল্য দিনক দিনে হ্রাস হৈয়েই আছে । এতিয়া আমাৰ ক্রয় ক্ষমতাও যথেষ্ট বাঢ়িছে । কিন্তু দুখীয়া মানুহ বোৰৰ অৱস্থা এতিয়াও সেই একেইহৈ আছে ।\nমূল্য বাৰু যিয়েই হওঁক, কিমান নির্ভেজাল ভাৱে বস্তুবোৰ আমাৰ পেটত পৰে ? ইয়াত অৱেশ্যে এইবোৰ আলোচনা নকৰো, বস্তুৰ মূল্য সম্পর্কে তুলনামুলক কিছু তথ্যহে দিব বিছাৰিছো । আগৰ দিনত আকৌ অনা, সেৰ এইবোৰৰেহে কিনা বেচা কৰা হৈছিল । গতিকে আজিৰ দিনৰ লগত বুজাত সুবিধা হোৱাকৈ তাৰো এটা আভাস লৈ থও ।\nএক সেৰ আজিৰ আমাৰ এক কিলোগ্রামতকৈ প্রায় ৭০ গ্রাম মান কম হ’ব ।\n৪০ সেৰ হৈছে এক মোনৰ সমান ।\nআকৌ ১ মোন হৈছে ৩৭.৩২ কিলোগ্রামৰ সমান ।\n৬৪ পইছাই ১৬ অনা (চাৰি পইছাই এক অনা)।\nতাৰ মানে এক অনা হৈছে এটকাৰ চৌষষ্টি ভাগৰ এভাগ পৰিমাণৰ এটা তামৰ মোহৰ ।আৰু আজিৰ হিচাপত যদিও প্রচলন নাই ১৬ অনাত ১০০ পইছা মানে এটকা।\nযোৱা শতিকাৰ আৰম্ভনিতে মানে প্রথম দশকতে কিছু বস্তুৰ দাম আছিল এনে ধৰনৰ (সংগ্রহিত তথ্য):\n(দেবেশ্বৰ শৰ্মাৰ গ্রন্থ ‘হেৰাই যোৱা দিনবোৰ’ৰ আঁত ধৰি)\nলাহী চাউল ২০ সেৰ = এটকা\nজুই শলা ২ বাকচত = এপইছা\nনিমখ ২ সেৰ = পাঁচ পইছা\nসাহিত্যচাৰ্য্য অতুল চন্দ্ৰ হাজৰিকাৰ মতে দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় দশকত কিছু বস্তুৰ মূল্য আছিল তলত দিয়াৰ মতেঃ\nচাউল এক মোনত = তিনি টকা\nডাঙৰ ৰৌ গোটে = দুই বা তিনি টকা\nসৰু মাছ এপাছিত = এটকা\nগাখীৰ চাৰি সেৰত = এটকা\nপঠা একোটাত = এটকা\nকণী পাঁচ টাত = এক অনা\nজুইশলা দুবাকচত = তিনি পইছা\nচতুৰ্থ দশকৰ বস্তুৰ দামৰ আভাসঃ\nচাউল এক মোন = ১০-১৫ টকা\nদাইল এক সেৰ = ৪-৮ অনা\nমিঠতেল এক সেৰ = ১২ অনা\nকেৰাছিন তেল এক সেৰ = ৮ অনা\nপঠা/খাহীৰ মাংস এক সেৰ = ৬-৮ অনা\nপাৰ এযোৰ = ৩-৪ অনা\nচতুৰ্থ দশকৰ আৰম্ভনিতে দ্বিতীয় মহাযুদ্ধ চলিছিল । যুদ্ধই বয়-বস্তুৰ মূল্যৰ ওপৰত কেনেদৰে প্রভাৱ পেলাই এই তথ্যটোৱেই কৈ দিয়ে যে বৰপেটাত যুদ্ধৰ আগতে গাখীৰৰ মূল্য আছিল এটকাত ৩২ সেৰ, যুদ্ধৰ শেষ হোৱাৰ পিছত গাখীৰৰ মূল্য বাঢ়িগৈ এটকাত ১০ সেৰকৈহে পোৱা গৈছিল ।\n১৯৭০ চনত কিছু বস্তুৰ মূল্য আছিল এনেধৰনৰঃ\nলাহী চাউল এক কেঃজিঃ = ১ টকা ৫০ পইছা\nমচুৰ দাইল এক কেঃজিঃ = ১ টকা ৩৫ পইছা\nৰহৰ দাইল এক কেঃজিঃ = ১ টকা ৫০ পইছা\nনিমখ এক কেঃজিঃ = ১৫ পইছা\nচেনী এক কেঃজিঃ = ১ টকা ১০ পইছা\nমাংস এক কেঃজিঃ = ৯ টকা\nচাহপাত এক কেঃজিঃ = ৬ টকা\nজুইশলা এক বাকচ = ১০ পইছা\nমিঠাতেল এক লিটাৰ = ৬ টকা ২৫ পইছা\n১৯৮১ চনত সেই একেখিনি বস্তুৰ মূল্য আছিল এনেধৰনৰ, এইখিনিতে এটা মন কৰিবলগীয়া কথা যে দশকটোত আগৰ দশকটোতকৈ বস্তু সমূহৰ মূল্য প্রায় দুই-তিনিগুন বাঢ়ি গৈছিল । যেনেঃ\nলাহী চাউল এক কেঃজিঃ = তিনি টকা\nমচুৰ দাইল এক কেঃজিঃ = ৫ টকা ৫০ পইছা\nৰহৰ দাইল এক কেঃজিঃ = ৫ টকা ৮০ পইছা\nনিমখ এক কেঃজিঃ = ১ টকা\nচেনী এক কেঃজিঃ = ৬ টকা\nমাংস এক কেঃজিঃ = ১৬ টকা\nচাহপাত এক কেঃজিঃ = ২০ টকা\nজুইশলা এক বাকচ = ২৫ পইছা\nমিঠাতেল এক লিটাৰ = ১৫ টকা\n২০১২ চনৰ গুৱাহাটীত আগষ্ট মাহৰ বস্তুৰ মুল্যঃ\nআইজুং চাউল এক কেঃজিঃ = ২৫-২৭ টকা\nজহা চাউল এক কেঃজিঃ = ৪৮-৫০ টকা\nমচুৰ দাইল এক কেঃজিঃ = ৭২ টকা\nৰহৰ দাইল এক কেঃজিঃ = ৭৮ টকা\nমুগ দাইলএক কেঃজিঃ = ৭৮ টকা\nনিমখ এক কেঃজিঃ(পেকেট) = ১৬ টকা\nচেনী এক কেঃজিঃ = ৪৪ টকা\nমাংস (পঠা/খাহী) = ২৮০ টকা\nচাহপাত এক কেঃজিঃ(খোলা)= ১৮০ টকা\nজুইশলা এক বাকচ = ২ টকা\nমিঠাতেল এক লিটাৰ = ১১০ টকা\nআটা এক কেঃজিঃ (পেকেট) = ৩০ টকা\n১৯৮৫ চনত গুৱাহাটীৰ ‘অপচৰা’ চিনেমা হলত এটা টিকটৰ সৰ্বোচ্চ মূল্য আছিল ৩টকা ৬০ পইছা । ভাল ‘ফাটাফাটি চিনেমা’ এখনত ‘ব্লেক’ চলিছিল ৫ টকাত ।\n২০১২ চনত মানে আজিৰ দিনটোত ‘অপচৰা’ চিনেমা হলত এটা টিকটৰ সৰ্বোচ্চ মূল্য১৫০ টকা । নতুনকৈ হোৱা ‘মাল্টিপ্লেক্স” বোৰৰ টিকটৰ নিৰীখৰ কথা নকলোৱেই যেনিবা ।\n১৯৮১ চনৰ গুৱাহাটীৰ এখন ‘ৰেষ্টুৰেন্ট’/ ‘হোটেল’ত এসাজভাত খোৱাৰ নিৰীখ আছিল এনেধৰনৰ (উদাহৰন লৈছো ‘হোটেল টুৰিষ্ট’, পল্টন বজাৰ, গুৱাহাটী)\nনিৰামিষ ভাত জনে প্রতি = তিনি টকা\nমাছ ভাত জনে প্রতি = চাৰি টকা ৫০ পইছা\nপঠাৰ মাংস ভাত জনে প্রতি = পাঁচ টকা\n২০১২ চনৰ আজিৰ দিনটোত গুৱাহাটীৰ পল্টনবজাৰৰ ‘মোটামোটি চলি যায়’ ধৰনৰ ‘ৰেষ্টুৰেন্ট’ এখনত এজন মানুহৰ ভাত খোৱাৰ নিৰীখ এনেধৰনৰঃ\nনিৰামিষ ভাত জনে প্রতি = ৩৫-৪০ টকা\nমাছ ভাত জনে প্রতি = ৫০-৬০ টকা\nপঠাৰ মাংস ভাত জনে প্রতি = ৭০-৮০ টকা\nবিঃদ্রঃ ওপৰত দিয়া তথ্যসমূহ সংগ্ৰহিত । লগতে নিজৰ কিছু স্মৃতি আৰু দুইএখন পূৰণি আলোচনীৰ পৰাও সহায় লোৱা হৈছে । কিছু তথ্যৰ হয়তো সামান্য ইফাল-সিফাল হ’ব পাৰে ।\nলিখক: দিগন্ত যাদৱ শৰ্মা।\nDifferent coins and the rates of commodities in India since 50th centuries to till


উৰুকাৰ উল্লাস! ৰাজ্যৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ বজাৰত মাছ কিনিবলৈ হেতা-ওপৰা গ্ৰাহকৰ -\nHomeআঞ্চলিকউৰুকাৰ উল্লাস! ৰাজ্যৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ বজাৰত মাছ কিনিবলৈ হেতা-ওপৰা গ্ৰাহকৰ\nউৰুকাৰ উল্লাস! ৰাজ্যৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ বজাৰত মাছ কিনিবলৈ হেতা-ওপৰা গ্ৰাহকৰ\nডিজিটেল ডেস্ক : ক’ভিডৰ তৃতীয় ঢৌ অ’মিক্ৰনৰ সমান্তৰালকৈ ৰাজ্যত আজি পালিত হ’ব অসমীয়াৰ হেঁপাহৰ ভোগালী বিহুৰ উৰুকা। সেয়েহে, উৰুকা নিশা লগে-ভাগে এসাঁজ খোৱাৰ উদ্দেশ্যে ৰাজ্যৰ বিভিন্ন বজাৰসমূহত পৰিলক্ষিত হৈছে অত্যধিক ভিৰ। উৰুকাৰ উল্লাসতে ৰাজ্যৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ বজাৰত মাছ কিনিবলৈ হেতা-ওপৰা গ্ৰাহকৰ।\nকোকৰাঝাৰ মাছৰ বজাৰতো ভিৰ কৰা দেখা গৈছে গ্ৰাহকে। ২৫ কিলোগ্ৰাম ভকুৱা মাছ ওলাইছে কোকৰাঝাৰ মুখ্য মাছ বজাৰত। এইবেলি চাহিদা অনুযায়ী মাছৰ যোগান কিছু হ্ৰাস পাইছে। যোগান সীমিত হোৱাৰ বাবে বজাৰত মাছৰ মূল্য কিছু বৃদ্ধি হোৱা পৰিলক্ষিত হয়। কোকৰাঝাৰ মুখ্য বজাৰত ৰৌ প্ৰতিকেজি ৯০০ৰ পৰা ১২০০ টকা, ভুকুৱা প্ৰতিকেজি ১২০০, বৰালী ৭০০ টকা আৰু চিতল প্ৰতিকেজি ৮০০ টকা দৰত উপলদ্ধ হৈছে।\nপিছপৰি থকা নাই মহানগৰীৰ উজানবজাৰো। বজাৰত ওলোৱা বিভিন্ন ধৰণৰ মাছৰ লগতে আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈছে ২২ কেজি ওজনৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ চিতল মাছ। মাছ কিনিবলৈ হেতা-ওপৰা গ্ৰাহকৰ। মহানগৰবাসীক উৰুকা নিশা থলুৱা মাছৰ সোৱাদ দিবলৈ সাজু হৈছে ৰাজ্যৰ মীন বিভাগো। মহানগৰীৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত যোগান ধৰিব ১৫০০ কেজি মাছকে ধৰি ৯ কেজি ওজনৰ ভকুৱাৰ লগতে উপলব্ধ হ’ব ৮ কেজি ওজনৰ চিতলো।\nগণেশগুৰিৰ মাছৰ বজাৰতো মাছৰ উজান। ৩৫ কেজি ওজনৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ মাছেৰে চৰ্চালৈ আহিছে গণেশগুৰিৰ বজাৰ। উৰুকা নিশা এসাঁজ তৃপ্তিৰে খাবলৈ গ্ৰাহকৰ ভিৰ পৰিলক্ষিত হৈছে গণেশগুৰিৰ বজাৰত।\nassam bhogalibihu assambihu\nPrevious articleবাজেট: পূৰ্বৰ অভিজ্ঞতাৰ ভিত্তিত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ কৰ সংগ্ৰহৰ নতুন পৰিকল্পনা\nNext articleমাঘ বিহুৰ উৰুকাত কেনে যাব আপোনাৰ দিনটো; চাওক ৰাশিফল


সৰবজান | enajori.com\nলক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা কোনো এখন গাঁৱত ফৰিং নামেৰে এটা খেতিয়ক মানুহ আছিল। মানুহটোৰ ঘৈণীয়েকজনী আপোন-পেটীয়া ভাৱৰ আছিল। ঘৰখনত মাথোন গিৰিয়েক আৰু ঘৈণীয়েক। সিহঁতৰ সন্তান-সন্ততি হোৱা নাছিল। মাঘমহীয়া অলপ কিনকিনীয়া বৰষুণ। ৰাতিপুৱাই ফৰিঙে শোৱাৰপৰা উঠি ঘৈণীয়েকক ক’লে,-“আজি ডাৱৰীয়া বতৰ ; মোৰ পিঠা খাবৰ মন গৈছে, তই পিঠা খনচেৰেক ভাজি দিব নোৱাৰনে? আজি ভাত নাখাওঁ বুলিছোঁ।” গিৰিয়েকৰ কথা শুনি ঘৈণীয়েকে ক’লে,-“ পিঠালৈ বৰাধান ক’তা? বৰাধানতো আমাৰ ভঁৰালত নাই।” গিৰিয়েকে ক’লে,-“তেন্তে কি হ’ব ? পিঠা খোৱা নহ’ল দেখিছোঁ।” ঘৈণীয়েকে উত্তৰ দিলে,-যোৱাচোন কাৰ ঘৰত বৰাধান মাৰিছে চোৱাগৈ।এগাল খুজিয়েই নহয় লৈ আহাগৈ।” ঘৈণীয়েকৰ কথা শুনি, গিৰিয়েকে অলপ পৰ তভক মাৰি ভাবি থাকি এটা বুধি সাজি ,গাত এখন এৰীয়া কাপোৰ লৈ ওলাই গ’ল।\nফৰিঙে ওচৰ-চুবুৰীয়া এঘৰত বৰাধানৰ মৰণা এটা দেখি,মৰণাৰ ওচৰতে বহি তাৰ গিৰিহঁতৰ সতে শাক-খোৱা আদি সুখ-দুখৰ নানা কথা পাতিবলৈ ধৰিলে। ভালেখিনি পৰ সেইদৰে কথা পাতি তাতে বহি আছিল। মৰণাৰ ধান সৰিল। গিৰিহঁতে খেৰ জোকাৰি ধানবোৰ এফলীয়া কৰিলে। এনেতে ফৰিঙে তাৰ বৰকৈ পেট কামোৰাৰ ভাও ধৰি গাত লৈ থকা এৰিয়া কাপোৰেৰে সৈতে ধানৰ ওপৰত বাগৰ দিলে। একেই কুকুৱা বৰাধান, তাতে এৰিয়া কাপোৰ, ধানে কাপোৰখন তেনেই সি সি ধৰিলে। ধানৰ ওপৰত ভালকৈ তিনি-চাৰি বাগৰ দি ফৰিং উঠি কেকাই কেকাই লাহেকৈ ঘৰলৈ উভতি আহিল। ঘৰ পাই ফৰিঙে এৰীয়া কাপোৰখন জোকাৰি এদোনমান ধান পালে। ঘৈণীয়েকে বৰাধান দোন দেখি ৰং পাই সিজাই ৰ’দত শুকাই-উবাই চাউল উলিয়াই পিঠাগুৰি খুন্দিলে। গধূলি ঘৈণীয়েকে ভাত ৰান্ধি ফৰিঙক খুৱাই অঁতাই, পিঠাৰ খোলা পাতি পিঠা ভাজিবলৈ ধৰিলে। ভাত খাই উঠি ফৰিঙৰ টোপনি আহিলত ফৰিং শুই থাকিল। ঘৈণীয়েকে বাৰবুৰি পিঠা ভাজি ডলা এখনত থৈ অঁতাই ,অন্তত সৰহখিনি পিঠা নিজে খাই , মাথোন খনচেৰেক পিঠা বাটি এটাত ভৰাই থৈ দিলে। ঘৈণীয়েকে শুবৰ সময়ত গিৰিয়েকক জগাই ক’লে,-“ পিঠা ভজা হ’ল। কিন্তু তোমাৰ সৈতে এটা কথা বান্ধো, কালিলৈ ৰাতিপুৱা আমাৰ দুয়োৰে ভিতৰত যেয়ে শোৱাপাটিৰ পৰা আগেয়ে উঠিব, সেয়ে তিনিভাগৰ এভাগ পিঠা খাব, আৰু যি পিছত উঠিব সি, দুভাগ খবলৈ পাব।” ফৰিং ঘৈণীয়েকৰ কথাত মান্তি হৈ শুই থাকিল।\nপিছদিনা পুৱা শোৱাপাটিৰ পৰা এটাও নুঠা হ’ল। ৰ’দ ওলাই পকিব লগা হ’ল, তথাপি দুয়োটাৰে কোনো নুঠে, দুয়ো টোপনিৰ ভাও জুৰি নাক ঘোৰ্ঘোৰাই শুই আছে শেষত ফৰিঙে দেখিলে যে, এইদৰে সি হাল-কোৰ, বন-বাৰি পেলাই থৈ কিমান শুই থাকিব। ঘৈণীয়েকে পিঠা দুভাগ খাওক, সি এভাগকে খাব। ইয়াকে ভাবি সি উঠি আহিল। গিৰিয়েকক উঠি অহা দেখি ঘৈণীয়েকে মাত লগালে,-“তুমি মোতকৈ আগেয়ে উঠিলা, এতেকে তোমাৰ এভাগ মোৰ দুভাগ।” গিৰিয়েকে উত্তৰ দিলে,-“ বাৰু তয়ে খাবি দুভাগ।”\nফৰিঙে পিঠা খাবলৈ গৈ দেখিলে যে, পিঠা খনচেৰেক হে মাথোন আছে। সি ঘৈণীয়েকক সুধিলে,-“ আৰু পিঠা ক’তা ?” ঘৈণীয়েকে উত্তৰ দিলে আৰু ক’ৰ পৰা পিঠা ওলাব। যি হৈছিল এটাইবোৰ এই বাটিতে আছে। তুমি তাৰে এভাগ খাই দুভাগ মোলৈ থৈ দিবা।” গিৰিয়েকে পেটে পেটে ভাবিলে যে এইটো বৰ আচৰিত কথা, এদোন ধানৰ মুঠেই এই কেইখন পিঠাহে হ’ল। বেৰত আঁৰি থোৱা ডলাখনলৈ এনেতে হঠাত তাৰ চকু গ’লত সি দেখিলে যে তাত পিঠাৰ সাঁচ বান্ধি আছে। সি সেই সাঁচবোৰ লেখি তিনিকুৰি পালে। কিন্তু ঘৈণীয়েকক সি একোকে নকৈ ওলাই আহি বাহিৰত বহিছিল, এনেতে ঘৈণীয়েকে বটাটো উলিয়াই আনি তাক তামোল চালি কাটি দিওঁতেই, সি তামোল এখন হাতত লৈ, ফঁকৰা মাতিলে,\n“নঙলাতে মঙল, এছাৰিতে দেও।\nগিৰিয়েকৰ ফঁকৰাটো ঘৈণীয়েকে বুজিব পাৰি লাজত আগৰপৰা উঠি আহি কাষত কলহলৈ পানী আনিবলৈ নৈৰ ঘাট পালেগৈ। ঘাটত কেইবাজনীও চিনাকী তিৰোতা মানুহ দেখি তাই সিঁহতক সেই কথাটো ভাঙি ক’লে যে তাইৰ গিৰিয়েক সৰবজান। তিৰোতা মানুহৰ কথা, ইজনী সিজনীৰ কাণত পৰি বহল হৈ গ’ল, আৰু সকলো গঞা মানুহে ফৰিঙক সৰবজান বুলি জানিলে।\nইতিমধ্যে এটা মানুহৰ ক’লা গৰু এজনী হেৰাইছিল। গৰুৰ গৰাকীয়ে পাঁচদিন সেই গৰুজনী বিছাৰি নাপাই শেষত ফৰিং সৰবজান বুলি শুনি ফৰিঙৰ কাষ পাই গৰুৰ কিবা ভূ ফৰিঙে দিব পাৰেনে বুলি ফৰিঙক সুধিলে। দৈৱক্ৰমে সেইদিনা পুৱা ফৰিঙে তাৰ বাৰীৰ পিছফালে উলুৱনিৰ মাজত সেই ক’লী গাইজনী চৰি থকা দেখি আহিছিল। সেইদেখি ফৰিঙে তাক ক’লে,-“বাৰীৰ পিছফালে এইপিনেই বিচাৰি গ’লে তুমি তোমাৰ গাইজনী পাবা।” মানুহটোৱে ফৰিঙৰ কথামতে গৈ থিতাতে গৰুজনী পাই আনিলে। ইয়াৰ পিছত ফৰিং যে বৰ প্ৰমাণী সৰবজান সেই কথা চাৰিওফালে ডহডহীয়া হৈ পৰিল। এই কথা গৈ ৰজাৰ কাণত পৰিলগৈ। ইতিপূৰ্বে ৰজাৰ ঘৰত এক লাখটকা বেচৰ সোণৰ হাৰ এডাল হেৰাইছিল। ৰজাই অনেক বিচাৰ খোচাৰ কৰি সেই হাৰ ডাল উলিযাব নোৱাৰিলে। সেইদেখি ৰজাই সৰবজানক হাৰ উলিয়াই দিবলৈ মাতিলে। এই কথা টেকেলাই ফৰিঙক ক’লত ফৰিং থিয়ৈ মুচকচ যোৱা যেন হ’ল। নগলেও ৰজাই কাটিব, গৈ হাৰ উলিয়াই দিব নোৱাৰিলেও কাটিব, আৰু সি সৰবজান নহয় বুলি ক’লেও ৰজাই কাটিব। এতেকে সি কি কৰিব একো ভাবি নাপা‍ই, যি কপালত থাকে হ’ব বুলি ঈশ্বৰক চিন্তি ৰজাৰ আগত উপস্থিত হ’লগৈ। ৰজাই সৰবজানক অহা দেখি আদৰ সাদৰ কৰি ঘৰৰ ভিতৰলৈ জলপান খুৱাবলৈ যাবলৈ ক’লত ফৰিঙক ৰজাৰ ঘৰলৈ লৈ গৈ দৈ গাখীৰ , কোমল চাউল গুৰেৰে ভালকৈ এটা জলপান খাবলৈ দিয়া হ’ল।\nৰজাৰ দুজনী কুঁৱৰী ; এজনীৰ নাম মাদৈ , এজনীৰ নাম হাদৈ। হাদৈয়েই ৰজাৰ সোণৰ হাৰডাল চুৰ কৰি লুকাই থৈছিল। সৰবজান অহা শুনি ধৰা পৰিম বুলি হাদৈৰ মুখত পানী নাই। সেইদেখি সৰবজানে জলপান খোৱা ঘৰৰ ওচৰতে হাদৈয়ে ঠিয় দি বেৰৰ জলঙাইদি জুমি সৰবজানক চাই আছিল। ভয়ত সৰবজানৰ মুখতো পানী নাই। সি দৈ গাখীৰেৰে জলপান বাটি দেখি আপোনা- আপুনি ক’লে,-“হা দৈ আজিয়েই খাই ল’, কাইলৈ ৰজাই কি কৰে চিন নাই।” সৰবজানে এইদৰে কোৱা শুনি সৰু কুঁৱৰী হাদৈয়ে ভাবিলে যে সৰ্বনাশ। মোক সৰবজানে ধৰিলে। ইয়াকে ভাবি কুঁৱৰীয়ে ওলাই আহি সৰবজানৰ হাতত ধৰি ক’লে,-“ সৰবজান, মোৰ কথা তুমি নক’বা, তোমাক যি লাগে মইহ তাকে দিম।” সৰবজানে তেতিয়া বুজিবলৈ বাকী নাথকিল যে হাদৈ নামৰ এই ৰাণীজনীয়েই চোৰ। সি গহীন কৈ মাত লগালে,-“আইচু, আপোনাৰ কথা বাৰু নকওঁ, কিন্তু আপুনি হাৰডাল এতিয়াই আনি ৰজাৰ হাতনিপেৰাত থৈ দিয়ক গৈ।” সৰবজানৰ কথা মতেই কুৱৰীয়ে হাৰ ডাল নি তেতিয়াই ৰজাৰ হাতনিপেৰাত থৈ দিলে।\nপিছদিনা ৰজাই ৰাজসভালৈ সৰবজানক মতাই আনি হাৰ কোনে চুৰ কৰি নিছে ক’ব লাগে বুলি সোধাত সৰবজানে ওলগ লৈ ক’লে,-“ স্বৰ্গদেউ! বন্দীয়ে কোনেও হাৰ চুৰ কৰা নাপাওঁ। স্বৰ্গদেউৰ হাতনিপেৰাতে হাৰ থকা মোৰ ভাৱ হয়।” তেতিয়াই ৰজাই হাতনিপেৰা অনাই মেলি চালে। দেখিলে সঁচা, হাৰ তাতে আছে। কথাটো দেখি সকলো আচৰিত হ’ল। ৰজাই সৰবজানক মাটি-বাৰী, ধন-বস্তু, বটা দি মান ধৰি ৰজাৰ সভাতে সভাসদ কৰি ৰাখিলে।\nএদিন ৰজাই হাতৰ মুঠিতে ফৰিং এটা সুমাই মুঠিমাৰি ধৰি সৰবজানক-“মোৰ হাতৰ মুঠিত কি আছে কোৱা ?”-বুলি সুধিলত তাৰ তালু ফুটি জীৱ গ’ল যেন পাই, বেজাৰতে ক’লে, “এক ক’লো লেখি, এক ক’লো দেখি, হা দৈ বোলোতে ওলাল হাৰডাল,এতিয়াহে পৰিল ফৰিঙৰ মৰণৰ কাল”\nৰজাই সৰবজানৰ নামটো জনা নাছিল। সেইদেখি,“ ফৰিঙৰ মৰণৰ কাল” শুনি হাতৰ মুঠিত থকা ফৰিঙৰ কথাটো কৈছে বুলি বুজি সন্তোষ পাই মুঠিৰ ফৰিঙটো এৰি দি সৰবজানক নিজৰ গাৰ সাজ-কাপোৰ সোলোকাই দি বটা পিন্ধালে।\nএদিন ৰজাই হাতৰ মুঠিত শেলুক এটা লৈ সৰবজানক-“মোৰ হাতৰ মুঠিত কি আছে?”-বুলি সুধিলত সৰবজানে থত-মত খাই ক’লে,-“স্বৰ্গদেউ, বাৰেপতি শোলকো” ৰজাই শুনিলে, “বুৰেপতি শেলুক।” তেওঁৰ হাতৰ শেলুকৰ কথাহে সৰবজানে কৈছে বুলি সৰবজানক ৰজাই বহুত ধন-সোণ দিলে।\nআমাৰ কাপোৰ-কানি ক’লা হ’ল, আমি ঘৰলৈ উভতি আহিলো।\nOur Partner\tNews From AssamRSS shifts focus to Assam to gain foothold in NE - Economic TimesAssam: 161 persons killed by miscreants on Nagaland border since 1972 - The Indian ExpressCentre urged to continue Special Category status for Assam - The Hindu


পৃষ্ঠা:নিৰ্ম্মল ভকত.pdf/৫১ - ৱিকিউৎস\nদৰাচলতে এইবিলাকে শিষ্যৰ যে উপকাৰ কৰেই গুৰুৰো উপকাৰ কৰে। ধৰ্ম্মৰ এটা প্ৰধান অঙ্গ দান। ধন, সোণ, মাটি, বৃত্তি দিয়াও দান। অপৰ বিধৰ দানতকৈ পিছৰ বিধৰ দান শ্ৰেষ্ঠ, যেহেতু অপৰ বিধৰ দানে দান গ্ৰহণ কৰোঁতাজনৰ ক্ষণিক অথবা এই জীৱনৰ কালটোৰহে উপকাৰ সাধিব পাৰে। কিন্তু ঈশ্বৰৰ নাম-মন্ত্ৰ দানে এই জীৱন, পৰজীৱন, উভয় জীৱনৰে উপকাৰ সাধে। সেইদেখি এনেকুৱা স্থায়ী দান দিওঁতাজন ঈশ্বৰৰ প্ৰিয় হয়। এই দানে গুৰুক অক্ষয় বৈকুণ্ঠ দিয়ে।"\nডাঙৰীয়া—"আতৈ! আপোনাৰ বাখ্যা মনোৰম। কিন্তু আৰু এটি কথা সোধো। গুৰুনো কেইপ্ৰকাৰ? মূল গুৰুনো কোন?"\nআতৈ—"ডাঙৰীয়া! প্ৰত্যেক নৰ-নাৰীৰে হিন্দুধৰ্ম্ম মতে আদি গুৰু পিতৃ-মাতৃ। পিতৃ সাক্ষাৎ কৃষ্ণ বা শিৱ বা ব্ৰহ্মা, মাতৃ সাক্ষাৎ ভগৱতী। এই সাকাৰ পিতৃ-মাতৃৰ ভাবৰে পৰা নিৰাকাৰ পিতৃ-মাতৃৰ ভাব উৎপন্ন হয়। "পিতা স্বৰ্গ পিতা ধৰ্ম্ম পিতাহি পৰমন্তপ" মাতৃ "দেবী, গঙ্গা।" যিসকলৰ পিতৃ-মাতৃ আছে সেইসকলে পিতৃ-মাতৃৰ অৰ্চ্চনা কৰিলেই সমস্ত ধৰ্ম্ম লভিব পাৰে। নিৰাকাৰ পিতৃ বা মাতৃ ভাবৰ বীজ যিজনে দিয়ে সেইজনেই দীক্ষাগুৰু। যিসকলে এই পিতৃক বা মাতৃক কেনেকৈ ভাবিব লাগে, কেনেকৈ পূজিব লাগে ইত্যাদি কৰ্ম্ম, আনকি লিখা-পঢ়া শিকায় বা কোনো বিষয়তে জ্ঞান দান কৰে সেইসকলেই শিক্ষাগুৰু। যিজনে পোহপাল বা ৰোজগাৰৰ বাট দিয়ে সেইজনেই অন্নদাতা গুৰু। মূল গুৰু পিতৃ-মাতৃ দীক্ষাগুৰু এজন, শিক্ষাগুৰ অনেক।"\nডাঙৰীয়া—"আতৈ, আকৌ মই নকৈ নোৱাৰোঁ; ক্ষমা কৰিব। আপুনি যদি বিয়া-বাৰু কৰাই ঈশ্বৰ কৃষ্ণৰ চিন্তাৰ লগে লগে সতি-সন্তান ঘটিলেহেঁতেন তেনেহলে আপুনি, মোৰ বিবেচনাৰে, দেশৰ মহৎ উপকাৰ সাধিলেহেঁতেন। তাকে নকৰি আপুনি এই দীঘল মানৱী জনমটো উদাসীনভাৱে কটাই আপুনি জানিবা নিজৰ গতি সাধিলে, কিন্তু আপোনাৰ মৰমৰ অসমৰ অৰ্থেনো কি কৰিলে?"\nআতৈ—(হাঁহি হাঁহি) "ডাঙৰীয়া! আপুনি সেই একেটা কথাতেই বাৰে বাৰে হেঁচা দিছে। বাৰু! মই যদি আকৌ বিয়া কৰাই সতি-সন্তান কেতসোপামান তুলিলোঁহেঁতেন তেনেহ'লেই মই দেশৰ মহৎ উপকাৰ কৰা হ'লহেঁতেন নে? মনত কৰক, মই জানিবা সাত বেটাৰ বাপ হলোঁহেঁতেন\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=পৃষ্ঠা:নিৰ্ম্মল_ভকত.pdf/৫১&oldid=20750"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ১৫ মাৰ্চ ২০১৯ তাৰিখে ১১:২৭ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


Amotid in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Amotid ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nAmotid ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Amotid Price and Pack Size in Assamese - Amotid ar mulya aaru pakor size\nAmotid की जानकारी\nAmotid ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Amotid Benefits & Uses in Assamese- Amotid ar laabh aaru byavaharsamuh\nAmotid ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Amotid Dosage & How to Take in Assamese - Amotid ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAmotid ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Amotid Side Effects in Assamese- Amotid ar parshwakriyasamuh\nAmotid সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Amotid Related Warnings in Assamese- Amotid xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Amotidৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Amotid with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Amotid ar gurutor kriya-pratikriya\nAmotid মতভেদসমূহ- Amotid Contraindications in Assamese- Amotid nishedhsamuh\nAmotid ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Amotid in Assamese- Amotid ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Amotid ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Amotid Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Amotid kriya-pratikriya\nAmotid ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Amotid Benefits & Uses in Assamese - Amotid ar laabh aaru byavaharsamuh\nAmotid তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nAmotid ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Amotid Dosage & How to Take in Assamese - Amotid ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAmotid-ৰ উপাদানসমূহ - Amotid Active Ingredients in Assamese - Amotid-ar upadaansamuh\nAmotid ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Amotid Side Effects in Assamese - Amotid ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Amotid ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nAmotid সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Amotid Related Warnings in Assamese - Amotid xonkranta xatarkatabanisamuh\nAmotid-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Amotidৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অতি কম বা নায়েই।\nAmotid-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nAmotid গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত স্তন্যপায়ী মহিলাসকলে গম্ভীৰ সমস্যাত ভূগিব পাৰে। গতিকে প্ৰথমে আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ এই ঔষধটো গ্ৰহণ নকৰিব, নহলে এইটো আপোনাৰ বাবে বিপদজনক হব পাৰে।\nবৃক্কত Amotid কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক ৰ বাবে Amotid ক্ষতিকাৰক নহয়।\nযকৃতত Amotid কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ৰ বাবে Amotid কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Amotid ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAmotidএ বৃক্কত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Amotidৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Amotid with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Amotid ar gurutor kriya-pratikriya\nAmotid তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nAmotid মতভেদসমূহ - Amotid Contraindications in Assamese - Amotid nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Amotid লোৱা অনুচিত যাতে -\nAmotid ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Amotid in Assamese - Amotid ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Amotid-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, আপনি Amotidৰ প্ৰতি আসক্ত নহয়।\nহয়, আপুনি আৰামত মেচিনেৰী চলাব পাৰে বা বাহন চলাব পাৰে, যিহেতু Amotid লোৱাৰ পিছত ই আপোনাৰ টোপনি ভাৱ নানে।\nহয়, আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহ Amotid লোৱাটো নিৰাপদ।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Amotid ব্যৱহৃত নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Amotid ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Amotid Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Amotid kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Amotidৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Amotid লোৱাৰ পৰা আপোনাৰ স্বাস্থ্যৰ কোনো ক্ষতি নহয়।\nমদ আৰু Amotidৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nএকে সময়তে Amotid আৰু মদ্যাপন কৰাটো সামান্য পাৰ্শ্চক্ৰিয়া ঘটাব পাৰে। আপুনি যদি কোনো পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সমুখীন হয়, তেন্তে আপোনাৰ ডাক্তৰৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক।\nAmotid ৰ অনুকল্প - Substitutes for Amotid in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Amotid লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Amotid ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Amotid সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Amotid ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Amotid সেৱন কৰে?


বাৰে বাৰে কাৰাগাৰলৈ কিয় অখিল গগৈক... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nকোৰোনা ভাইৰাছৰ ভয়াৱহতাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি দেশৰ কাৰাগাৰসমূহৰ পৰা বহু কয়দীক মুকলি কৰি দিবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল উচ্চতম ন্যায়ালয়ে। COVID-19ৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি দোষী সাব্যস্ত হোৱা আৰু বিচাৰধীন এনে কয়দীসকলক বেৰল বা বে’লত মুক্তি দিয়া হৈছে।\nদেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ কাৰাগাৰত থকা সহস্ৰাধিক এনে কাৰাবন্দীক কাৰাগাৰৰ পৰা মুকলি আকাশলৈ ওলাই আহিবলৈ দিয়া হৈছে। সমগ্ৰ ভাৰতত কাৰাগাৰত প্ৰায় ৪.৫ লাখ কাৰাবন্দী বন্দী হৈ আছে। ২০১৮চনৰ নেশ্যনেল ক্ৰাইম ৰেকৰ্ডছ ব্যুৰৰ তথ্য অনুসৰি কাৰাগাৰৰ ক্ষমতাতকৈ ১৭.৬ শতাংশ অধিক লোক কাৰাগাৰত বন্দী হৈ আছে।\nঅসমৰ পৰাও কেইবাজনো অপৰাধীক ইতিমধ্যে মুকলি কৰি দিয়া হৈছে কাৰাগাৰৰ পৰা। ২৮ মাৰ্চ, ২০২০ত ৪১গৰাকী কাৰাবন্দীক তেজপুৰ কাৰাগাৰৰ পৰা মুকলি কৰি দিয়া হয়। কোৰোনা ভাইৰাছৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি গুৱাহাটী কাৰাগাৰতো তিনিজন স্বাস্থ্য বিভাগৰ বিষয়াকে ধৰি এজন চিকিৎসকক নিযুক্তি দিছে এই বিষয়টো দৃষ্টিগোচৰ কৰিবলৈ।\nগুৱাহাটী কাৰাগাৰত ১হাজাৰ কাৰাবন্দী থাকিব পাৰে যদিও, প্ৰায় ১২০০ৰো অধিক কাৰাবন্দী আছে। পৰ্যায়ক্ৰমে সমগ্ৰ দেশত কাৰাবন্দীসকলক ইতিমধ্যে কাৰাগাৰৰ পৰা প্ৰেৰণ নতুবা জামিনত মুক্তি দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে।\nনলবাৰী কাৰাগাৰৰ পৰাও ৪৫গৰাকী বিচাৰধীন অপৰাধীক মুকলি কৰি দিয়া হৈছে এই দিন কেইটাত। কৰিমগঞ্জৰ কাৰাগাৰ কৰ্তৃপক্ষয়ো তেনে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিছে। অসমত মুঠ ৭২২গৰাকী কাৰাবন্দীক এই সময়চোৱাত উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ নিৰ্দেশ অনুসৰি কাৰাগাৰ কৰ্তৃপক্ষই মুকলি কৰি দিছে।\nকাৰাগাৰসমূহৰ মহাপৰিদৰ্শক দশৰথ দাসৰ অনুসৰি উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ নিৰ্দেশৰ পাছত এখন উচ্চস্তৰীয় কমিটী গঠন কৰি কাক কাক কাৰাগাৰৰ পৰা মুকলি কৰি দিয়া হ’ব সেই সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছে। কৰিমগঞ্জ, বৰপেটা জিলা কাৰাগাৰ কৰ্তৃপক্ষই মুঠ ৩০জন কাৰাবন্দীক মুকলি কৰি দিছিল।\nঅসমৰ ৩১খন জিলাত ৮ সহস্ৰাধিক কাৰাবন্দী আছে। সেই সকলৰ ভিতৰতে এজন বিশেষ কাৰাবন্দী হ’ল অখিল গগৈ। ‘কা’ বিৰোধী আন্দোলনৰ সময়ত যোৰহাটৰ পৰা ১২ ডিচেম্বৰ, ২০১৯ত আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল অখিল গগৈক।\nঅখিল গগৈক পৰৱৰ্তী সময়ত ১৬ ডিচেম্বৰ, ২০১৯ত NIAয়ে জিম্মাত লৈছিল। তাৰপাছত ১৭ ডিচেম্বৰত NIAই আদালতত হাজিৰ কৰাই অখিল গগৈক লৈ যোৱা হৈছিল দিল্লীলৈ। দীৰ্ঘদিন ধৰি ৰাজ্যৰ বিভিন্ন সমস্যা সন্দৰ্ভত অখিল গগৈয়ে মাত মাতি আহিছে। শাসক-বিৰোধী সকলোৰে বাবে অখিল গগৈৰ এই প্ৰতিবাদী সত্তা বিভিন্ন সময়ত ৰাজনৈতিক সমীকৰণৰ অনুঘটক হৈ আহিছে।\nশাসনলৈ অহাৰ আগতে বিজেপিয়ে অখিল গগৈক আৰু তেওঁ নেতৃত্ব দিয়া কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিৰ প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচীক সমৰ্থন কৰিছিল। সেই অখিল গগৈ এতিয়া বিজেপিৰে চকুৰ কুটা হৈ পৰিল ‘কা’ আন্দোলনৰ সময়ত।\nঅতি ষড়যন্ত্ৰমূলকভাৱে অখিল গগৈক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাই নহয়, দীৰ্ঘদিন ধৰি বিভিন্ন আইনী মেৰপাকেৰে কাৰাগাৰত বন্দী কৰি ৰখাবলৈ শাসকীয় দলটোৱে কোনো সুযোগ ব্যৱহাৰ নকৰাকৈ এৰা নাই। ইটোৰ পাছত সিটো গোচৰত অখিল গগৈক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি যিকোনো প্ৰকাৰে কাৰাগাৰত বন্দী কৰি থবলৈ যেন প্ৰতিজ্ঞাবদ্ধ এই চৰকাৰ।\nNIAৰ গোচৰত অখিল গগৈ গুৱাহাটী কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰত থাকোতে গুৱাহাটী আৰক্ষীৰ অপৰাধ শাখাই এক গোচৰত তেওঁক কাৰাগাৰৰ ভিতৰতে পুনৰ গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল। ইফালে, মাওবাদীৰে সম্পৰ্ক থকা বুলি গোচৰ ৰুজু কৰি অখিল গগৈৰ বিৰুদ্ধে কোনো প্ৰমাণ আৰু তথ্য সম্বলিত অভিযোগনামা দাখিল কৰিব নোৱাৰাৰ বাবে ৯০ দিনৰ অন্তত অখিল গগৈক NIA আদালতে জামিন প্ৰদান কৰিছিল।\nঅখিল গগৈক পুনৰ জিম্মাত বিচাৰিছিল যদিও, NIA আদালতে সেই আৱেদন মঞ্জুৰ নকৰিলে। NIAৰ গোচৰত জামিন পোৱাৰ পাছতেই অখিল গগৈক শিৱসাগৰ আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰি লৈ গৈছিল। ‘কা’ আন্দোলনৰ সময়ত ৰুজু হোৱা এক গোচৰত গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল গগৈক।\nএই গোচৰৰ জামিন লাভ কৰাৰ পাছত পুনৰ চাবুৱা আন্দোলনত কা আন্দোলনৰ সময়ত ৰুজু হোৱা ২৮৯/১৯ নম্বৰৰ আন এক গোচৰত অখিল গগৈক চাবুৱা আৰক্ষীয়ে জিম্মাত লয়। অৰ্থাৎ কাৰাগাৰৰ পৰা অখিল গগৈ ওলাই আহি দুৱাৰমুখ পাওঁতে পুনৰ আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা এই নাটক চলি থাকিল।\nসেই গোচৰত অখিল গগৈয়ে জামিন পোৱাৰ পাছত পুনৰ সেইখন থানাতেই কা আন্দোলনৰ সময়ত ৰুজু হোৱা ২৯০/১৯ নম্বৰৰ আন এক গোচৰত অখিল গগৈক আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰে। কেৱল সেয়াই নহয়, চাবুৱা থানাৰ পূৰ্বৰ গোচৰৰ জামিন নাকচ কৰি তেওঁৰ ওপৰত আন ল’ফুল প্ৰিভেঞ্চন এক্টৰ ধাৰাও জাপি দিয়া হয়।\nএইদৰে ১২ ডিচেম্বৰ, ২০১৯ৰ পৰা প্ৰায় ৩ মাহৰো অধিক কাল অখিল গগৈ কাৰাগাৰতে বন্দী হৈ আছে। ইফালে, NIA আদালতে অখিল গগৈক জামিন দিয়া আৰু NIAৰ জিম্মাত পুনৰ নিদিয়া ৰায়ৰ প্ৰত্যাহ্বান জনাই NIAয়ে কাষ চাপে গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ।\nসেই সন্দৰ্ভত শুনানি অনুষ্ঠিত হ’ব ৭ এপ্ৰিলত। অখিল গগৈৰ বিৰুদ্ধে যিসমূহ গোচৰ ৰুজু কৰা হৈছে সেই গোচৰসমূহৰ মুল অভিযোগ হ’ল কা আন্দোলনৰ সময়ত যি ধংসাত্মক আৰু হিংসাত্মক কাৰ্য সম্পাদন হৈছিল সেয়া অখিল গগৈৰ নেতৃত্বতে হৈছিল।\nএনে এক নিৰ্দিষ্ট অভিযোগক লৈ বাৰে বাৰে বিভিন্ন থানাত ৰুজু হোৱা গোচৰত অখিল গগৈক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি তেওঁৰ মানৱ অধিকাৰ ইতিমধ্যে খৰ্ব কৰা বুলিও অভিযোগ উঠিছে। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত ইয়াৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত হৈছে।\nকোৰোনা ভাইৰাছৰ আতংক আৰু ইয়াৰ প্ৰতিৰোধৰ বাবে কাৰাগাৰৰ পৰা বহু দাগী অপৰাধীক মুকলি কৰি দিয়া হ’ল। কিন্তু জাতীয় স্বাৰ্থত ‘কা’ৰ বিৰুদ্ধে মাত মতা অখিল গগৈৰ ক্ষেত্ৰত চৰকাৰে কঠোৰতকৈ কঠোৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰি ইবাৰৰ পাছত সিবাৰকৈ তেওঁক কাৰাগাৰৰ ভিতৰত সোমোৱাই ৰাখিছে।\nকেৱল বিজেপি চৰকাৰেই নহয়, পূৰ্বৰ কংগ্ৰেছ চৰকাৰেও অখিল গগৈক কেইবাবাৰো কাৰাগাৰলৈ প্ৰেৰণ কৰিছিল। ৰাইজৰ পক্ষত থাকি নদীবান্ধ, ভূমি সমস্যা, মাটি পট্টা, দুৰ্নীতি আৰু শেহতীয়াকৈ নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইনৰ বিৰুদ্ধে অখিল গগৈয়ে মাত মাতিছিল।\nএইবোৰৰ বাবেই অখিল গগৈ সদায় লক্ষ্য হৈ আহিছে চৰকাৰী পক্ষৰ। জনতাৰ কণ্ঠ হৈ পৰা অখিল গগৈৰ হৈ এই সময়চোৱাত যি ধৰণে আন দল-সংগঠনে মাত মাতিব লাগিছিল সেয়াও পৰিলক্ষিত হোৱা নাই। কিন্তু এজন মানুহক কিহৰ বাবে এনে চৰকাৰী ৰোষৰ বলি কৰা হৈছে সেই কথা কোনেও নজনাকৈ থকা নাই।\nকাৰাগাৰৰ পৰা অখিল গগৈ এদিন মুকলি হ’ব। অখিল গগৈক আৰু কিমান দিনলৈ এইদৰে মানসিক নিৰ্যাতন চলাব চৰকাৰে ? আইন-আদালতে এই বিষয়টো আজিৰ পৰিৱেশ-পৰিস্থিতিত নিশ্চয় নিৰপেক্ষভাৱে বিবেচনা কৰি অখিল গগৈক ন্যায় প্ৰদান কৰিব ।\nঅখিল গগৈ কোনো সাধাৰণ অপৰাধী নহয়। অখিল গগৈৰ ওপৰত জাপি দিয়া গোচৰসমূহ এক ধৰণৰ অভিযোগ । তেনে বহু অভিযোগ আন দল-সংগঠনৰ নেতাৰ বিৰুদ্ধেও আছে। সেই সকল এতিয়াও মুকলি আকাশৰ তলতেই আছে। কেৱল অখিল গগৈক কিয় লক্ষ্য কৰা হৈছে এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ চৰকাৰেও সময়ত দিব লাগিব বা ইয়াৰ প্ৰত্যুত্তৰ পাব।\nকাৰাগাৰত থকা সময়ত অখিল গগৈৰ স্বাস্থ্য ক্ষেত্ৰত ল’ব লগা নিয়ম কাৰাগাৰ কৰ্তৃপক্ষই অৱমাননা কৰাৰো অভিযোগ উঠিছিল। উপযুক্ত চিকিৎসাৰ পৰা বঞ্চিত হৈছিল অখিল গগৈ। ইয়াৰ প্ৰভাৱ অখিল গগৈৰ পৰিয়াল তথা সন্তানৰ ওপৰতো পৰিছিল।\nএখন গণতান্ত্ৰিক দেশত প্ৰতিবাদ কৰাৰ বাবেই কিমান তলৰ পৰ্যায়লৈ গৈ চৰকাৰে কোনো এজন ব্যক্তিক ৰোষৰ বলি কৰিব পাৰে সেয়া ইতিমধ্যে প্ৰমাণ হৈছে। সমগ্ৰ দেশতেই লকডাউন চলি আছে। এই সময়চোৱাত অসমৰ ৰাইজে প্ৰতিটো খবৰ অতি গুৰুত্বসহকাৰে পৰ্যবেক্ষণ কৰিছে।\nঅসমবাসীৰ আস্থা আছে ন্যায় ব্যৱস্থাৰ ওপৰত। অখিল গগৈৰ বিৰুদ্ধে চলা এই চৰকাৰী ষড়যন্ত্ৰ ওৰ পৰিব কেতিয়া? পাবনে অখিল গগৈয়ে ন্যায়? সেই প্ৰশ্নবোৰ এতিয়া নহ’লেও এদিন ৰাইজে কৰিব। অখিল গগৈলৈ ভয় কৰা সকলে তেওঁক কাৰাগাৰত বন্দী কৰি থলেই সকলো সমস্যা সমাধান হ’ব বুলি হয়তো ভাবিছে। কিন্তু সেইসকলে এই কথাও বুজা উচিত- তেওঁ এক প্ৰতিবাদ সত্তা। গণতন্ত্ৰত প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰাতো অপৰাধ হ’ব নোৱাৰে। ‘কা’ বিৰোধী আন্দোলনৰ সময়ত সংঘটিত হিংসাত্মক ঘটনা সকলোৱে নিন্দা, গৰিহণা কৰে। কিন্তু তাৰ সমস্ত দোষ অখিল গগৈৰ ওপৰত জাপি ৰং চোৱাতো কেতিয়াও এখন গণতান্ত্ৰিক দেশত শুভলক্ষণ নহয়।


তিৰীয়েই গিৰী,তিৰীয়েই হতশ্ৰী! সুখৰ সংজ্ঞা বিচাৰি পলায়ন প্ৰেয়সীৰ... -\nHomeক্ৰীড়াতিৰীয়েই গিৰী,তিৰীয়েই হতশ্ৰী! সুখৰ সংজ্ঞা বিচাৰি পলায়ন প্ৰেয়সীৰ...\nতিৰীয়েই গিৰী,তিৰীয়েই হতশ্ৰী! সুখৰ সংজ্ঞা বিচাৰি পলায়ন প্ৰেয়সীৰ...\nডিজিটেল ডেস্কঃ ‘প্ৰেম কিনো জানা নে,যৌৱনৰ খেলা খেল/ডেকা গাভৰুৰে মৰম-চেনেহৰ মেল…’ যৌৱনৰ খেল খেলিছে এহাল প্ৰেমিক-প্ৰেমিকাই! মিলান পাৰ্কত বহি মৰম-চেনেহৰ মেলো মাৰিছে দুয়ো! আকোৰগোঁজ প্ৰেয়সীৰ কাণ্ডত নিৰূপায় প্ৰেমিকা। এইখিনিলৈ সকলো ঠিকে আছিল। আৰু সহ্য নহয়-চাওতে চাওতে প্ৰেয়সীৰ প্ৰেৰণাত ঘৰখনে পাতি পেলালে মৰমৰ প্ৰেমিকাই। শেহতীয়াকৈ তেনে এক ঘটনাই সংবাদ শিৰোনামা দখল কৰা দেখা গৈছে। ঘটনাটো পুৰণা হ’ব পাৰে কিন্তু ৰাগী লাগি আছে। আৰ্জেণ্টিনাৰ তাৰকা ষ্ট্ৰাইকাৰ মাউৰো ইকাৰ্ডীয়ে সতীৰ্থ তথা বন্ধু মেক্সী লোপেজৰ পত্নী ৱাণ্ডা নাৰাক পলুৱাই নি বিয়া কৰাইছিল।\nঘটনাটো সংঘটিত হৈছিল ২০১৪ চনত। পৰৰ স্ত্ৰীক পলুৱাই নিয়াৰ দোষত ইণ্টাৰ মিলানৰ এই ষ্ট্ৰাইকাৰজনে সেই সময়ত যথেষ্ট সমালোচনাৰ সন্মুখীন হৈছিল। উল্লেখ্য যে, নাৰা সেই সময়ত ৩টা সন্তানৰ মাতৃও আছিল। কিন্তু কি কৰিব নিৰূপায় নাৰা,দিশহাৰা মাউৰো ইকাৰ্ডী। শেষত ‘প্ৰেমে নামানে বাধা’ কথাষাৰকে মান্যতা দিলে দুয়ো। পেছাত মডেল ৱাণ্ডা নাৰা ইকাৰ্ডীতকৈ ৫ বছৰ ডাঙৰ। ইকাৰ্ডীৰ প্ৰেমত হাবু-দাবু খোৱা সেইগৰাকী মহিলাই তেওঁৰ স্বামী আৰু সন্তানক এৰি মাউৰোৰ ওচৰলৈ আহিছিল সুখৰ সংজ্ঞা বিচাৰি।\nইকাৰ্ডীৰ এই কাণ্ডত ক্ষোভিত হৈছিল কিংবদন্তি তাৰকা ফুটবলাৰ ডিয়েগো মাৰাডোনা। মাৰাডোনাই সেই সময়ত কৈছিল, ‘যিজন ফুটবল খেলুৱৈয়ে নিজৰ সতীৰ্থৰ পত্নীক পলুৱাই নি বিয়া কৰায় তেনে খেলুৱৈক কেতিয়াও ৰাষ্ট্ৰীয় দলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব নালাগে। ‘ কিন্তু মাউৰো ইকাৰ্ডী-নাৰাৰ প্ৰেমে এইবাৰ সলাইছে মোট। জানিবলৈ পোৱা মতে, ইমান গভীৰ প্ৰেমো সমকালীন পৰিস্থিতিত তিস্তি থাকিব পৰা নাই। বিবাহৰ ৭ বছৰ পাছতো ফাট মেলিছে সম্পৰ্কত। ইকাৰ্ডী পত্নী নাৰাই নিজেই এই বিষয়ে সামাজিক মাধ্যমত প্ৰকাশ কৰিছে। সামাজিক মাধ্যমত নাৰাৰ পোষ্টটোৱে তুমুল সমালোচনাৰ সৃষ্টি কৰিছে।\nকিন্তু এই সকলোবোৰৰ বাহিৰেও, এটা প্ৰশ্ন সন্মুখলৈ আহিছে। যিটো প্ৰশ্নই এতিয়া চকু কপালত তুলিছে সকলোৰে। ইকাৰ্ডীয়ে গোটেই শৰীৰত নাৰা আৰু সন্তানৰ ছবি আৰু নাম টাটু কৰিছে। তেওঁলোকৰ বিচ্ছেদ হোৱাৰ পাছত এতিয়া টাটুবোৰৰ কি হ’ব? বিপাঙত পৰিছে মাৰো। প্ৰথমে পলুৱাই আনিছিল মাউৰোই এইবাৰ পলাল নাৰা…পূৰ্বৰ পাপৰ যেন খণ্ডনহে কৰিছে মাউৰোই! উত্তাল ফুটবল এৰিণা। লোপেজে ২০০৮ চনত মডেল ৱাণ্ডা নাৰাক বিয়া কৰাইছিল। ইকাৰ্ডীয়ে ২০১২-১৩ বৰ্ষত লোপেজৰ দল চাম্পডোৰীয়াত যোগদান কৰিছিল। তাৰ পিছত, দুয়ো একেখন দেশৰ হোৱাৰ বাবে ঘনিষ্ঠ হৈ পৰিছিল। কিন্তু ইকাৰ্ডীৰ চকু পৰে সতীৰ্থ পত্নীৰ ওপৰত। সতীৰ্থ পত্নী নাৰাৰে বাঢ়ি যায় মিতিৰালি। তাৰ পাছত ইজনে-সিজনৰ প্ৰেমত পৰে। পাছৰ খিনি ইতিহাস…\nPrevious articleবাংলাদেশত ভয়ংকৰ সাম্প্ৰদায়িক সংঘাত; জ্বলাই দিলে হিন্দু লোকৰ ঘৰ-দুৱাৰ\nNext articleৰাশিফলত আজিৰ দিনটো! কেনে হ’ব আপোনাৰ?


শিল্প-সংস্কৃতিতো চৰকাৰৰ স্বজন-তোষণ! প্ৰযোজক-পৰিচালকক উৎসাহ যোগোৱাত কৃপণালি কিয়?\nMay 15, 2022 7:44 pm\nপৰিচালক বিশ্বজিৎ বৰা।\nফ্ৰান্সৰ বিশ্ববন্দিত কাঁ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হ’ব অসমীয়া ছৱি। বিশ্বজিত বৰাই নিৰ্মাণ কৰা বম্বা ৰাইড নামৰ ছৱিখনে এই সন্মান অৰ্জন কৰাৰ পাছতে ৰাজ্যৰ চিত্ৰপ্ৰেমীসকল উৎসাহিত হৈ পৰিছে।\nঅহা ২২ মে’ত চিনেমাখন কাঁ-ত প্ৰদৰ্শন হ’ব। কিন্তু সমগ্ৰ ঘটনাটোত অসম চৰকাৰৰ ভূমিকাকলৈ ক্ষোভিত হৈ পৰিছে বহুজন।\nপ্ৰযোজক লুইত কুমাৰ বৰ্মনে দেওবাৰে পুৱা এটা টুইটযোগে জনায় যে কাঁ-লৈ চিনেমাখন পঠোৱাৰ ক্ষেত্ৰত অসম চৰকাৰে একো ভূমিকা লোৱা নাই। তদুপৰি কোনোধৰণৰ অভিনন্দনো প্ৰেৰণ কৰা নাই।\nইয়াৰ বিপৰীতে অসমীয়া চিনেমা উদ্যোগৰ প্ৰচাৰৰ বাবে চৰকাৰে অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বিত্তীয় নিগমৰ অধ্যক্ষ সীমান্ত শেখৰ, কণ্ঠশিল্পী পাপন আৰু দুজন উচ্চপদস্থ বিষয়াকহে পঠোৱাৰ সিদ্ধান্ত লৈছে। ইয়াৰ পাছতে ক্ষোভত ফাটি পৰিছে প্ৰযোজক লুইত কুমাৰ বৰ্মন।\nআনহাতে, এটা ফেচবুক প’ষ্টযোগে চিনেমাখনৰ পৰিচালক বিশ্বজিত বৰাইও প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰিছে। তেওঁ লিখিছে যে বিষয়টোক লৈ বিভিন্নজনে তেওঁৰ মতামত জানিব বিচাৰিছে। কিন্তু তেওঁ এই সম্পৰ্কত বহু বেছি চৰ্চা নকৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লৈছে।\nতেওঁ লিখিছে যে যদি ফ্ৰান্সলৈ যাবৰ বাবে যদি ভিছাখন তেওঁ সময়মতে পায়, তেতিয়া যাব। অন্যথা নাযায়। ইয়াক তেওঁ নিজৰ আত্মাভিমান বুলি আখ্যা দিছে।\nউল্লেখযোগ্য যে ৭৬ মিনিট দৈৰ্ঘৰ বুম্বা ৰাইডত অসমৰ বিদ্যালয়সমূহৰ দুৰৱস্থাৰ বিষয়ে দেখুৱা হৈছে। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰৰ মিছিং গাঁৱত দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা চিনোমাখনৰ সকলো শিল্পী অপেছাদাৰী।\nকেইবাটাও বছৰৰ পৰিশ্ৰমেৰে চিনেমাখন নিৰ্মাণ কৰি পৰিচালক বিশ্বজিত বৰা এতিয়া এইদৰে চৰকাৰৰ এলাগী হোৱাটোৱে সচেতন মহলৰ চকু কপালত উঠিছে।


locals slams mariani constituecy mla rupjyoti kurmi for not completingabridge– News18 assam\nIncomplete Bridge : "আমি তেওঁকে বাৰম্বাৰ ভোট দি জিকাই আছোঁ, কিন্তু তেওঁ কিয় আমাক এনেদৰে প্ৰতাৰণা কৰি আছে?" এজন বিধায়কৰ বিৰুদ্ধে এটা সমষ্টিৰ ৰাইজৰ ক্ষোভ\nমৰিয়নৰ এখন অসম্পূৰ্ণ দলং\nIncomplete Bridge : ২০২০ চনতে মৰিয়নিৰ জেঙনি মৰান গাঁৱৰ চিৰাখাটি নৈৰ ওপৰত দলং নিৰ্মাণৰ অনুমোদন লাভ কৰে। বিধায়ক উন্নয়ন পুঁজিৰ পৰা নিৰ্মাণ হোৱা বহু প্ৰত্যাশিত দলং নিৰ্মাণৰ কাম আৰম্ভ হ'ল ঠিকেই কিন্তু আজিলৈ সম্পূৰ্ণ নহ'ল।\nLast Updated : December 15, 2021, 15:49 IST\nএখন দলঙৰ বাবেই জ্বলা কলা খাব লগা হৈছে মৰিয়নি (Mariani)ৰ জেঙনি মৰাণ গাঁৱৰ ৰাইজকে ধৰি আঠখন গাঁৱৰ ৰাইজে। অঞ্চলটোৰ গাঁওবাসী আজি পৰ্যন্ত ১০৮ বিনামূলীয়া এম্বুলেন্স অথবা আদৰণি বাহনৰ সেৱাৰ পৰা বঞ্চিত। জেঙনি আৰু হাতীজুৰি অঞ্চল সংযোগী গুৰুত্বপূৰ্ণ পথটোৰ চিৰাখাটি নৈৰ ওপৰত এখন দলং (Bridge) নথকাত অঞ্চলটোলৈ বহু যুগ ধৰি যান বাহনৰ চলাচল বন্ধ হৈ আছে। জেঙনি মৰান গাঁও বাসীয়ে এম্বুলেন্স বা কোনো বাহন ভাড়ালৈ মাতিলে চালকে গাঁওৰ নাম শুনিয়ে চিধাই দলং নাই যাব নোৱাৰিম বুলি উত্তৰ দিয়ে।\n২০২০ চনত চিৰাখাটি নৈৰ ওপৰত দলং নিৰ্মাণৰ অনুমোদন লাভ কৰে। বিধায়ক উন্নয়ন পুঁজিৰ পৰা নিৰ্মাণ হোৱা বহু প্ৰত্যাশিত দলং নিৰ্মাণৰ কাম আৰম্ভ হ'ল ঠিকেই। কিন্ত জেঙনি মৰান গাঁওবাসীৰ দুৰ্যোগৰ যেন অন্ত নপৰিল। দলং নিৰ্মাণৰ বাবে আৱণ্টিত পুঁজিৰ সিংহভাগেই দায়িত্বপ্ৰাপ্ত দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত ঠিকাদাৰে উদৰস্থ কৰাৰ অভিযোগ স্থানীয় ৰাইজৰ।ফলস্বৰূপে বিগত এবছৰে অৰ্ধনিমিত হৈয়ে ৰ'ল জেঙনি মৰান গাঁৱৰ দলংখন।\nৰাইজে বহু অনুনয় বিনয় কৰি ঠিকাদাৰজনক দলংখনৰ নিৰ্মান সম্পূৰ্ণ কৰাব নোৱাৰিলে।গাঁও বাসীয়ে উপায়ন্তৰ হৈ আধৰুৱা আৰ চি চি দলং খনৰ ওপৰত লোহাৰ জইচ তিনিডাল পাৰি এতিয়া মৰণত শৰণ দি অতি বিপদ সংকুলভাবে নিতৌ অহা-যোৱা কৰে। ইতিমধ্যে আধৰুৱা দলং খনৰ বাবেই দুৰ্ঘটনা সংঘটিত হৈ কেইবাজনো লোক গুৰুত্ব ভাৱে আহত হ'ব লগীয়া হৈছে।\nউল্লেখ্য যে, জেঙনি অঞ্চলবাসীৰ বাবে স্কুল-কলেজ, বজাৰ-হাটকে ধৰি স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰলৈ অহা যোৱা কৰা একমাত্ৰত মূল পথ এইটো। মনকৰিবলগীয়া যে দলংখনৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য আৰম্ভ হওতেই ঠিকাদাৰে বিভাগীয় নিয়ম অনুসৰি তথ্য ফলক লগাব লাগিছিল যদিও তথ্য ফলক নলগোৱাৰ অভিযোগ উঠিছে। গাঁৱৰ এগৰাকী মহিলাই ক্ষোভেৰে কয় যে "আমাৰ গাওঁলৈ আজি পৰ্যন্ত আদৰণি বাহন বা এম্বুলেন্স এখন আহি পোৱা নাই। ৰোগীক বোকোচাত লৈ আমি চিকিৎসালয়লৈ নিব লাগে।" মহিলাগৰাকীয়ে বিধায়ক ৰূপজ্যোতি কুৰ্মী (Rupjyoti Kurmi)ৰ প্ৰতিও তীব্ৰ ক্ষোভ প্ৰকাশ কৰি কয় "আমি বাৰম্বাৰ একেজন মানুহকে ভোট দি জিকাই আহিছোঁ।তেওঁ আমাক কিয় প্ৰতাৰণা কৰিছে? আমি বহুত দুখ পোৱাj লগতে লাজো পাইছো সাংবাদিকৰ আগত এনেকৈ ক'বলৈ"।\nএতিয়া সহজ-সৰল গাওঁবাসীৰ চৰকাৰলৈ এটাই আহ্বান আমাক সুতা-কম্বল, লেট্ৰিন অথবা চৰকাৰী ঘৰ নালাগে। আমাক দলং আৰু পথটো অতি শীঘ্ৰে নিৰ্মাণ কৰি দিয়ক।\nFirst published: December 15, 2021, 15:13 IST


ফুলশয্যাৰ নিশাৰ প্ৰতিবিম্ব7মিষ্ট্ৰিয়াচ নাইট 10\nHomeমিষ্ট্ৰিয়াচ নাইটফুলশয্যাৰ নিশাৰ প্ৰতিবিম্ব7মিষ্ট্ৰিয়াচ নাইট 10\nজোনাক অসম - November 05, 2018\nফুলশয্যাৰ নিশাৰ প্ৰতিবিম্ব 7\nRead ফুলশয্যাৰ নিশাৰ প্ৰতিবিম্ব (6)\nএ সপ্তাহে নিৰৱ বৰঠাকুৰৰ ওপৰত পুলিচে এফ আই আৰ নিলিখিলে ৷ আনকি হিমাশ্ৰীৰ সাক্ষ্যৰ ভিত্তিক তাক প্ৰাথমিক জেৰাও কৰা নহ'ল ৷ পোন্ধৰতা দিনে নিউজ চেনেলবোৰে মাথোঁ বিভিন্ন আৱহ সংগীত লগায় ভিন্ন ভিন্ন সুৰৰ সমাহাৰেৰে বাতৰি পৰিবেশন কৰি টি. আৰ. পি . ৰ খেল খেলিছে ৷ ছাত্ৰনেতা , সমাজনেতা, ৰাজনেতা সকলোৱে নিজ নিজ মন্তব্য প্ৰকাশ কৰি এই ঘটনাৰ বিৰোধিতা কৰিছে ৷ জাতীয় নেতাবোৰে হাত মুৰ জোকাৰি , ডিঙিৰ শিৰ ফুলায় , চিঞৰি , সঘনাই ধিক্কাৰ আৰু গৰিহণা দিছে ৷ তেওঁলোকৰ কিছুমানে বক্তব্যত ভবিষ্যতে এনে ঘটনা সংঘটিত নকৰিবলৈ সকিয়াই দিছে ৷ আচৰিত ধৰণে একো একোজন মানুহৰ একো একোটা সংগঠন ৷ ' একলা চলো' নীতিক সৰোগত কৰি তেওঁলোকেও প্ৰেছ ক্লাৱত বহি মন্তব্য দিছে ৷ পকামুৰীয়া, গাল সোতোৰা পৰা ছাত্ৰ নেতাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সো পন্হী, বাওপন্হী , মধ্যপন্হী, উভয়পন্হী কোনো যেন পিছপৰি থাকিব বিছৰা নাই ৷ তাৰ মাজে মাজে আকৌ কিছুমান নাৰীবাদী সংগঠনৰ নেত্ৰীয়ে সাজন কাচন কৰি, মুখত প্ৰসাধন ঘহি , ডিজাইনাৰ কাপোৰ পিন্ধি হাতত ম'ম জ্বলাই সমদলৰ নেতৃত্ব কৰি ঘনে ঘনে 'এফ বি'ত চেলফি আপলোড কৰিছে এটি সুন্দৰ টেগ লাইন সহ ' জাষ্টিচ ফৰ অঞ্জলী ' ৷ ধৰ্ষণ নহয় যেন কোনো উৎসৱহে চলিছে ৷ এই উৎসৱত যোগদানৰ পৰা কোনেও যেন আঁতৰি থাকিব বিচৰা নাই ৷ প্ৰত্যেকেই ভিন্ন ভিন্ন চলাহী কথাৰে নিজৰ জনপ্ৰিয়তা বঢ়োৱাৰ প্ৰয়াস চলাইছে ৷ মুঠৰ ওপৰত এইকেইদিন টিভিৰ পৰ্দাত ধিক্কাৰ , গৰিহণা , সমবেদনা, সকিয়নি দিয়াৰ জোৱাৰ উঠিছে ৷ সকলোৱে মাথো দিছে হে দিছে ৷ সিহঁতৰ বহুতে আকৌ কাক দিছে, কিয় দিছে তাকো নাজানে ৷ ধৰ্ষণৰ গৰিহণা দিব লাগে, গতিকে দিছে ৷ টি ভি পৰ্দাৰ এই গৰিহণা আৰু ৰাজপথৰ মম সমদলবোৰে ধৰ্ষণকাৰীৰ মনত কি প্ৰভাৱ পেলায় হিমাশ্ৰীয়ে বুজি নাপায় ৷ কিন্তু ম'ম সমদল আৰু টি ভিৰ ধৰ্ষণ বিৰোধী আলোচনাবোৰত নিৰৱ বৰঠাকুৰৰ উদ্যাক্ত ভাষণ শুনি তাই বুজিব পাৰিছে যে নিৰৱ হঁতৰ দৰে দৈত চৰিত্ৰৰ মানুহবোৰৰ মনত এইবোৰৰ কোনো প্ৰভাৱ নপৰে ৷ প্ৰভাৱ নপৰে কোনো নেতা , পালিনেতা অথবা তথাকথিত নাৰীবাদীৰ জীৱনত ৷ মাথো প্ৰভাৱ পৰে ধৰ্ষিতাৰ পৰিয়ালটোৰ ওপৰত ৷ সমস্ত পৰিযালটোৰ ওপৰত কাল অমানিশা নামি আহে ৷\nনিৰৱৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ তৰিবলৈ সহায় বিচাৰি এইকেইটা দিনত মন্ত্ৰী, বিধায়ক, বুদ্ধিজিৱী, জাতীয় নেতা, ছাত্ৰনেতা, নাৰীবাদী সংগঠনৰ নেত্ৰী কাক লগ ধৰা নাই হিমাশ্ৰী আৰু পল্লৱীয়ে ! সকলোৱে প্ৰথমে সহায়ৰ আশ্বাস দিয়ে যদিও নীৰৱ বৰঠাকুৰৰ নাম শুনা মাত্ৰকে মুৰ টুলুকা মাৰে ৷ নিৰৱৰ দৰে মুধা ফুটা লিখকৰ বিৰোদ্ধে যুঁজি সমাজত নিজৰ ভাৱ মুৰ্তি কোনেও ম্লান কৰিব নিবিচাৰে ৷ অসমত বিখ্যাত লোক এজনৰ বিৰুদ্ধে কিবা ক'ব যোৱা মানে জাতিদ্ৰোহী, দেশদ্ৰোহীৰ বদনাম নিজৰ গাত জাপি লোৱা ৷ গতিকে এজনী অচিনাকী ছোৱালীৰ বাবে কোনেও নিজৰ ভবিষ্যতক লৈ ৰিস্ক ল'ব নিবিচাৰে ৷ টি ভি ৰ পৰ্দাত বৰ বৰ কথা কোৱা মানুহবোৰৰ প্ৰকৃত চৰিত্ৰ দেখি এই মানসিক বেমাৰী সকললৈ ঘিণ উপজিছে হিমাশ্ৰীৰ ৷ ন্যায় ব্যৱস্হা যেন আজি এক বিশেষ শ্ৰেণীৰ পেণ্টৰ জেপত ৷ সেই বাবেই নিৰৱৰ দৰে মানুহবোৰে কাকো খাতিৰ নকৰে ৷ আজিৰ সমাজ ব্যৱস্হা কোন দিশত ? নিৰৱ হঁতৰ দৰে এই তথাকথিত শিল্পীবোৰ ড· ভুপেন হাজৰিকা বা জ্যোতি প্ৰসাদ আগৰৱালা হতকৈ উচ্চ মানদণ্ডৰ নে ? এয়া শিল্পৰ গৰ্ব নে ধনৰ ? ধনীক শ্ৰেণীৰ বিৰোদ্ধে এই সমাজৰ পৰা কোনো সহায় আশা কৰাটো বৰ্তমান সময়ত যে এক অবান্তৰ কথা হিমাশ্ৰীয়ে বুজি উঠিছে ৷ উপায়ন্তৰ হৈ হিমাক্ষী পুনৰ পুলিচ থানা পালে ৷ এইবাৰ থানাখনত তাই এক অস্বাভাৱিক পৰিবেশৰ সন্মুখীন হ'ল ৷ থানাখনৰ মানুহবোৰে তাইক দেখি নেদেখাৰ ভাও জুৰে ৷ পিছ দিলেই ফিচিঙা ফিচিঙি কৈ হাঁহে ৷ কোনেও তাইক একো সোধাৰ সুযোগ দিয়া নাই ৷ তাই কিবা সুধিব পোৱাৰ আগতেই সমুখৰ ব্যক্তিজন কিবা অজুহাতত আঁতৰি যায় ৷ বহুপৰ এনেদৰে থাকি এটা মুহুৰ্তত তাইৰ ধৈৰ্যৰ বান্ধ ছিঙিল ৷ তাই কাকো একো নোকোৱাকৈ পোনছাটেই অ' ছি জনৰ কোঠালৈ সোমায় গৈ পোনচাটেই ক'লে , " ছাৰ মই অঞ্জলী ৰেপ এণ্ড মাৰ্ডাৰ কেচত মি· নিৰৱ বৰঠাকুৰৰ বিৰুদ্ধে এফ আই আৰ দিব বিচাৰো ৷ আপুনি তাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰক ৷ "\n: " তোমাৰ কথা মতেই নীৰৱ বৰঠাকুৰৰ নিচিনা ভদ্ৰ মানুহ এজনক আমি গ্ৰেপ্তাৰ কৰিব নোৱাৰো নহয় ৷ কি প্ৰমাণ আছে তোমাৰ হাতত তেখেতৰ বিৰুদ্ধে ? কিবা সঠিক প্ৰমাণ আছে যদি দিয়া ৷ নহ'লে আমাৰ বহুমুলীয়া সময় অপব্যয় কৰিবলৈ নাহিবা ৷ - পুলিচজনে কঠোৰ ভাৱে ক'লে ৷\n: "প্ৰমাণ আছে ছাৰ ৷ এয়া চাওক নীৰৱে লিখা গল্প এইবোৰ ৷ " হাতত থকা পেপাৰ কাটিংবোৰ অ' ছি জনলৈ আগবঢ়াই তাই পুনৰ কৈ গ'ল " এয়া চাওক প্ৰতিটো গল্পৰ নায়িকা আৰু নিৰুদ্দেশ ছোৱালীবোৰৰ নাম একেই ৷ গল্পবোৰ লিখা তাৰিখ আৰু নিৰুদ্দেশ হোৱা দিনবোৰৰ মাজতো মিল আছে ৷ আপুনি প্লীজ সেই চয়তানটোক গ্ৰেপ্তাৰ কৰক ৷" - কথাখিনি কওতে হিমাশ্ৰী কিছু উত্তেজিত হৈ পৰিল ৷\nঅ ' ছি জনে কিছুপৰ একেথৰে হিমাশ্ৰীলৈ চায় থাকিল ৷ তাৰ পিছত হঠাৎ সনুখৰ মেজ খনত খুণ্ডা মাৰি ঠিয় হৈ গৰজি উঠিল , " চাওক মেডাম , পুলিচে মনে সজা কাহিনীত কাম নকৰে ৷ তোমাৰ আবোল তাবোল কাহিনী শুনিবলৈ চৰকাৰে আমাক পুহি ৰখা নাই ৷ তোমাৰ এইবোৰ কথাৰ ভিত্তিত নীৰৱ বৰঠাকুৰৰ দৰে ব্যক্তিক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিবলৈ গৈ মই সম্পুৰ্ণ পুলিচ বিভাগৰ নাক কটাব নোৱাৰো ৷ আচলতে দুবাৰকৈ পুলিচক ভ্ৰমিত কৰাৰ অপৰাধত তোমাকহে গ্ৰেপ্তাৰ কৰিব লাগে ৷" তাৰ পিছত অ' ছি জন কিছু সময় মৌন হৈ ৰ'ল ৷ অ' ছি গৰাকীৰ ধমক খায় হিমাশ্ৰীৰ দুচকু পানীৰে উপচি উঠিল ৷ কিছুপৰ মৌনতাৰ পিছত অ' ছি গৰাকীয়ে পুনৰ তাইলৈ চালে ৷ এইবাৰ তেওঁ কিছু নম্ৰ ভাৱে ক'লে , " তুমি সৰু ছোৱালী ৷ এইবোৰ অনাহক কথাত লাগি থাকিব নাপায় নহয় ৷ তোমাৰ কাম পঢ়া শুনা কৰা ৷ তাত গুৰুত্ব দিয়া ৷ আইন শৃংখলা চাবৰ বাবে আমি আছো নহয় ৷ সৰু ছোৱালী বাবে এইবাৰলৈ এৰি দিছো ৷ দুনাই যদি এইবোৰ কথা লৈ থানালৈ আহা পোনে পোনে লক আপত সোমোৱাই থম ৷ এতিয়া ঘৰলৈ যোৱাগৈ যোৱা ৷ "\nএটা হতাশা গ্ৰস্ত মন লৈ হিমাশ্ৰী থানাৰ পৰা ওলায় আহিল ৷ তাই ভালকৈ বুজিলে যে নীৰৱৰ বিৰুদ্ধে তাইৰ এই যুঁজত তাইক সহায় কৰিবলৈ কোনো আগবাঢ়ি নাহে ৷ এই যুঁজ তাইৰ ৷ তাই অকলেই যুঁজিব লাগিব ৷ স্কুটীখন ষ্টাৰ্ট দিব খুজিও হিমাশ্ৰী ৰৈ গ'ল ৷ ক্ষন্তেক কিবা ভাবিলে ৷ তাৰ পিছত জেপৰ পৰা মোবাইল ফোনটো উলিয়াই কাৰোবালৈ ফ'ন লগালে ৷ সিমোৰৰ পৰা এটা কঁপা কঁপা মাত এটা ভাহি আহিল ৷\nসন্ধিয়া সাত বাজিছে ৷ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথটোৰে ইখনৰ পিছত সিখন গাড়ী পাৰ হৈ গৈছে ৷ তাৰ মাজে মাজে তীব্ৰ বেগে স্কুটী চলায় হিমাশ্ৰী আগবাঢ়িছে ৷ লক্ষ্য , এশ কিলোমিটাৰ দুৰৰ নীৰৱ বৰঠাকুৰৰ পৈত্ৰিক চহৰ ৷ দুই এটোপ বৰষুণ পৰিছে যদিও তাই ভ্ৰুক্ষেপ নকৰি আগবাঢ়িছে ৷ আঁহতগুৰি উৰণীয়া সেঁতুত উঠাৰ লগে লগে ধাৰাসাৰে বৰষুণ পৰিবলৈ ধৰিলে ৷ বৰষুণৰ প্ৰকোপত তাই বাট পথ একো মনিব নোৱাৰা হ'ল ৷ কোনোমতে উৰণীয়া সেঁতুখন পাৰ হৈ পথৰ দাঁতিতে থকা দোকান এখনত আশ্ৰয় ল'লে ৷ দোকান খনৰ ভিতৰত এগৰাকী মহিলা বহি আছিল ৷ হিমাশ্ৰীক দেখি তেখেতে মৃদু হাঁহি মাৰি সম্ভাষণ জনালে ৷ হিমাশ্ৰীয়ে ভালকৈ চালে দোকানখনলৈ ৷ এটা আয়না খটোৱা সৰু আলমাৰি ৷ ভিতৰখন প্ৰায় খালী ৷ আলমাৰীৰ ওপৰত শাৰী শাৰীকৈ থোৱা কাঁচৰ বয়াম কেইটামান বিস্কুট, চকলেট, সস্তীয়া কেক আদি সজোৱা আছে ৷ আলমাৰীটোৰ কাষতে এখন কাঠৰ সৰু মেজ ৷ মেজ খনৰ ওপৰত প্লেটত তামোল পান সজোৱা আছে ৷ তাৰ কাষতে চিগাৰেট, চাধা জাতীয় সামগ্ৰীবোৰ ৰাখি থৈছে ৷ মেজ খনৰ কাষতে এখন সৰু চাং ৷ তাত কাৰ্টন কিছুমান দমাই থোৱা আছে ৷ সুউব সম্ভৱ নিশা দোকান বন্ধ কৰাৰ সময়ত সকলোবোৰ সামগ্ৰী এই কাৰ্টনবোৰতে ভৰায় থৈ যায় ৷ চাং খনৰ এটা মুৰত বহি মহিলাগৰাকীয়ে একান্তমনে তামুলৰ বাকলি এৰুৱাইছে ৷ বৰষুণৰ প্ৰকোপ ক্ৰমে বাঢ়ি আহিছে ৷ হিমাশ্ৰী থিয় হৈ থকা টিনৰ চালি খন উৰুখি তাইৰ গাত পানী পৰিছে ৷ তাই অলপ আঁতৰি ঠিয় হ'ল ৷ ' আপুনি ক'ত যাব ?' বাৰাণ্ডা খনৰ সিটো মুৰৰ পৰা কোনোবা এজনীয়ে মাত লগালে ৷ ইমান সময়ে হিমাশ্ৰীয়ে মানুহজনীক লক্ষ্যই কৰা নাছিল ৷ এই আপদীয়া বতৰত কথা পাতিবলৈ কাৰোবাক পায় তাইৰ ভাল লাগিল ৷হিমাশ্ৰীয়ে তাইৰ গন্তব্য স্হানৰ বিষয়ে নকৈ উত্তৰত বৰষুণ জাকৰ কথাহে ক'লে ৷ দুয়ো কথা পতাত লাগিল ৷ প্ৰায় এঘণ্টা মানৰ মুৰত বৰষুণ এৰিলে ৷ এইবাৰ দোকানী গৰাকীয়ে হাঁহি হাঁহি হিমাশ্ৰীক তাই কলৈ যাব সুধিলে ৷ হিমাশ্ৰীয়ে ঠাকুৰবাৰীলৈ যাব বুলি ক'লে ৷ লগে লগে দোকানী গৰাকীৰ মুখৰ ৰং সলনি হৈ গ'ল ৷ তাই খৰখেদাকৈ দোকান বন্ধ কৰি যাবলৈ ওলাল ৷ হিমাশ্ৰীয়ে স্কুটী ষ্টাৰ্ট দিলে ৷ " ময়ো অলপ আগৰ চ'ক টোলৈ আপোনাৰ লগতে যাব পাৰিম নে ? " হিমাশ্ৰীৰ লগত বাৰাণ্ডা খনত ঠিয় হৈ থকা মাইকী গৰাকীয়ে মাত লগালে ৷ হিমাশ্ৰীয়ে মুৰ দুপিয়াই সন্মতি জনালে ৷ হিমাশ্ৰীৰ সন্মতি পায় তাই স্কুটীখনৰ পিছৰ ছিটত উঠি বহিল ৷ কিছুমান মানুহে বাইকত বহিব নাজানে ৷ ফলত চলিত অৱস্হাত বাইকখন এফলিয়াকৈ টানে ৷ হিমাশ্ৰীৰ স্কুটীখনো হঠাৎ তেনেদৰে টানিব ধৰিলে ৷ বিশেষকৈ কাষেৰে যেতিয়া কোনো গাড়ী পাৰ হৈ যায় তাইৰ স্কুটীখন সজোৰে সেইপিনে টানে ৷ বহু কষ্টেৰে তাই স্কুটীখন নিয়ন্ত্ৰণ কৰি থাকিল ৷ লগতে এই আপদীয়া মানুহগৰাকীক মনৰ ভিতৰতে পাৰে মানে গালি বকি গ'ল ৷\nকিছুদুৰ যোৱাৰ পিছতে বৰষুণজাক ধাৰাসাৰে পৰিব ধৰিলে ৷ কিন্তু ৰ'বলৈ কোনো ঠাই নাপায় দুয়ো জুৰুলি জুপুৰি হৈ স্কুটী চলায় গৈ থাকিল ৷ হিমাশ্ৰীয়ে লক্ষ কৰিছে যে কাষেৰে পাৰ হৈ যোৱা প্ৰতিখন গাড়ীয়ে সিহঁতৰ অৱস্হা দেখি চিঞৰি সিহঁতক জোকায় গৈছে ৷ হঠাৎ হিমাশ্ৰীৰ হাতত বিজলুৱা কিবা এটা লাগিল ৷ ঠিক সেই সময়তে কাষেৰে পাৰ হৈ যোৱা বাছ এখনৰ পৰা তাইক উদ্দেশ্যি বহুবোৰ মানুহে চিঞৰি কোৱা শুনিলে ' পিছলৈ চোৱা ৷' হয় তেনেকৈয়ে কৈছে মানুহবোৰে ৷ " পিছলৈ ছোৱা " ৷ কিন্তু কি চাবলৈ কৈছে ? তাই ৰিয়েৰ ভিউ গ্লাছ খনত চালে ৷ কিন্তু আন্ধাৰৰ বাবে একো চকুত নপৰিল ৷ কিন্তু তাই অনুভৱ কৰিলে তাইৰ পিছৰ ছিটৰ মানুহগৰাকী যেন নাই ৷ তাইৰ বুকুখন চিৰিংকৈ মাৰিলে ৷ তাই স্কুটীখন ৰখাব খুজিলে কিন্তু সেই বিজলুৱা হাতখনে তাইক বজ্ৰ মুঠিৰে খামুচি স্কুটীখন ৰখোৱাত বাধা দিলে ৷ এইবাৰ হিমাশ্ৰীয়ে ভালকৈয়ে বুজিলে ইমান পৰে তাইৰ কাষেৰে পাৰ হৈ যোৱা গাড়ীৰ মানুহবোৰে কিয় চিঞৰি গৈছিল ৷ তাইৰ স্কুটীখন কাষেৰে গাড়ী পাৰ হৈ গ'লে কিয় সেইপিনে টানি নিয়ে ৷ তাই বুজিলে এনেদৰে আগবাঢ়িলে বিপদ নিশ্চিত ৷ গতিকে তাই দুয়োখন হাত হেণ্ডেলৰ পৰা এৰি দিলে ৷ লগে লগে বিকট শব্দ কৰি স্কুটীখন পথৰ ওপৰতে বাগৰি পৰিল ৷হিমাশ্ৰী পথতে বাগৰি পৰিল যদিও সম্পুৰ্ণ সজাগ হৈ থকাৰ বাবে বিশেষ একো আঘাত নাপালে ৷ তাই লক্ষ্য কৰিলে তাইৰ কাষৰ পৰা কিবা এটা ভীষণ বেগে আঁতৰি গৈ পিছফালৰ পৰা আহি থকা ট্ৰাক এখনত প্ৰচণ্ড খুণ্ডা মাৰিলে ৷ প্ৰকাণ্ড ট্ৰাকখন পুতলা গাড়ীৰ নিচিনাকৈ ক্ষন্তেকতে পথৰ ওপৰতে বাগৰি পৰিল ৷ বেচেৰা ড্ৰাইভাৰ জনে চাগে একো তৰকীবই নোৱাৰিলে ৷\nনিশা দহমান বজাত হিমাশ্ৰী গৈ ঠাকুৰবাৰী ত সোমাল ৷ সৰু চহৰ খনৰ এই অঞ্চলটো অইন অঞ্চলবোৰতকৈ হিমাশ্ৰীৰ অলপ আচহুৱা যেন লাগিল ৷ ঠাইখন তেনেই নিমাওমাও ৷ বৰঠাকুৰবাৰীলৈ যোৱা পথটোৰ আৰম্ভণিতে এটা ক'লা কাঁচৰ বিশাল গেট ৷ তাত ৰঙা হৰফেৰে লিখা আছে "ঠাকুৰ বাৰীলৈ আপোনাক স্বাগতম " ৷ তেজ ৰঙৰ আখৰবোৰ সঁচা তেজেৰে লিখা নে ৰং তুলিকাৰে লিখা ধৰিবই নোৱাৰি ৷ ধীৰ গতিৰে হিমাশ্ৰী নীৰৱৰ ঘৰলৈ বুলি আগবাঢ়ি থাকিল ৷ বাটত লগ পোৱা মানুহ , কুকুৰ , মেকুৰী আটাইবোৰৰে অৱস্হা তথৈবচ ৷ যেন বহুদিন খাবলৈ নাপায় শুকাই ক্ষীনাই গৈছে সকলোবোৰ ৷ শেতা পৰা চেহেৰা সকলোৰে ৷ সিহঁতৰ গাত তেজ বুলিবলৈ যেন একোৱেই নাই ৷ সকলোবোৰে যেন ভীষণ ৰক্তহীনতাত ভুগিছে ৷ কিন্তু তাইক আচৰিত কৰি গোটেই পথচোৱাত কেচাঁ তেজৰ ভেকেটা ভেকেট গোন্ধ ৷ কোটৰত সোমায় যোৱা চকুবোৰেৰে সকলোৱে তাইলৈ ৰ লাগি চাইছে ৷ যেন তাই কোনো পৰগ্ৰহীহে ৷ মানুহবোৰৰ মুখবোৰ চালে কোন ডেকা কোন বুঢ়া ধৰিবই নোৱাৰি ৷ সকলোৰে একেই অৱস্হা ৷\nPisor khini ketiale dibo? ?pohi khub interesting lagise


অনুভৱৰ বৰষুণ: লেখক ফচং\nলাহৰীৰ জীয়েকৰ বিয়াত কাউৰীৰ সমূহীয়া আক্ৰমণৰ বলিহৈ শৰীৰৰ বিভিন্ন অংশত নোম হেৰুৱাই ফাপৰে ধৰা জন্তুৰ দৰে হ’ব লগা হোৱাত লাজতে ফচং কেইদিনমান ঘৰৰ পৰা নোলালেই । দাংকাং,বাংকাঙেও বতাহ-পানী সলনি কৰাৰ চলেৰে দূৰৈৰ চহৰ এখনলৈ অলপ দিনৰ বাবে গুচি গ’ল । মাহেকজোৰা বু-বা কৰাৰ পাছত কাণ্ডটো সকলোৱে পাহৰিবলৈ ধৰিলে আৰু ফচঙেও গা-টঙাই আগৰদৰে বুকু ফিন্দাই ঘুৰি ফুৰিবলৈ ধৰিলে ।\n-সেই দগাবাজটো এইফালে আহিছে । মৰাৰ ভেশচন ধৰ জলদি । নহ’লে কেতিয়া তাৰ পেটত সোমাবিগৈ গমেই নাপাবি ।\n-এনে কিবা বলীউদৰ অভিনেতাকেইটা...মই যেনিবা ধৰিব পৰা নাই হে...তহঁতৰ দৰে কুন্ধচ জীৱবোৰ সদায় সদায় খাবলৈ মোৰ দৰে পাহুৱাল বোন্দাটোৰ হাত ভৰি নোহোৱা হৈ যোৱা নাই ।\n-বুজিছ ফচং এতিয়া আৰু তই আগৰ দৰে বেয়া কামবোৰ কৰি থাকিলে বোন্দা সমাজে সহি নাথাকে । বোন্দা সমাজৰো এটা সন্মান আছে । তই বাৰে বাৰে সেই সন্মান পানী কৰি দিয় । শুন ,ভালকৈ থাক । সমাজৰ দহজনে ভাল বোলা কিবা এটা ক’ৰ । তোৰ পুৰণি বন্ধু হিচাপে তোক ক’ব লগাখিনি ক’লো । ইয়াৰ পাছতো যদি তই নিজকে সলনি নকৰ আমি কিন্তু কঠোৰ হ’ম ।\nতলমূৰ কৰি ফচঙে কথাখিনি শুনি থাকিল । কালি পৰহিলৈকে তাৰ লগে লগে তাক তেলাই ঘুৰি ফুৰা টেক্সীয়ে আজি তাক ধমক দিব পাৰে ! তাৰ মৰি যোৱা সমান লাজ লাগিছিল । পৰাহলে তেতিয়াই টেক্সীৰ টেঁটু চেপি ধৰিলেহেঁতেন কিন্তু বোন্দা সমাজৰ সম্পাদক হোৱাৰ পাছৰে পৰা টেক্সীক জোকাই লোৱাৰ সাহস ফচঙৰ নাইকিয়া হৈ গ’ল । লাজে অপমানেই সি আঁতৰি আহিল । আৰু সেই লাজে এতিয়াও তাক দহি আছে ।\nপ্ৰথম দুদিন কোনেও কথাটো মন কৰা নাছিল যদিও লাহে লাহে কথাটো চাৰিওফালে বিয়পি গ’ল । ফচঙে কিবা লিখিছে ।ফচং লেখক হৈছে ! কথাটো ৰজাৰ কাণটো পৰিল গৈ । ৰজাই লগে লগে জিলীক খবৰ ল’বলৈ পঠালে । জিলী আহি ফচঙৰ কাষ পাই মানে ফচঙৰ লিখি হওঁ হওঁ । সি জিলীক সকলোবোৰ উদ্দেশ্য বেকত কৰিলে । জিলীয়ে স্বভাৱসিদ্ধ মাতেৰে চিঞৰি চিঞৰি সকলোকে তাৰ লেখিনিৰ উদ্দেশ্য ঘোষণা কৰি দিলে । নিগনি আৰু এন্দুৰ কেইটাৰ বাহিৰে সকলোৱে একমুখে ফচঙৰ শলাগ ল’লে ।\nমেকুৰীৰ সমাজতো কথাটো আলোচনা হ’ল । নহবই বা কিয় । ফচঙে হেনো নিগনি ধৰা এশ এটা উপায় বুলি কিতাপ এখন লিখিছে । তাত নিগনি ধৰিবলৈ এশ এটা উপায় বৰ্ণনা কৰিছে । ফচঙৰ মতে এতিয়াৰ পৰা হেনো সৰু সৰু মেকুৰীৰ পোৱালিবোৰে সেই কিতাপখন পঢ়িলেই নিগনি ধৰিব পৰা হ’ব । মাকে বেলেগকৈ প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ দৰকাৰ নাই । আৰু যিবোৰ মেকুৰীয়ে নিগনি ধৰিব নোৱাৰে সেইবোৰেও এইখন কিতাপৰ সহায়ত সহজেই নিগনি ধৰিব পাৰিব । আচৰিত কথা !\nবনৰজাই এনে মহৎ কামৰ বাবে ফচঙলৈ এসোপা উপহাৰ পঠালে । আৰু সকলো মেকুৰী সমাজকে আদেশ দিলে সিহঁতে যাতে ফচঙৰ কিতাপখন পঢ়ে । মেকুৰীৰ সমাজেও আদেশটো আন্দনমনৰে আদৰি ল’লে । লগতে সদৌ ৰাজ্যিক বোন্দা সমাজৰ তৰফৰ পৰা ফচঙক এটা বিশেষ উপাধিৰে সন্মানিত কৰিব বুলি ঘোষণা কৰিলে ।\nফচঙৰ এতিয়া জয়জয় ময়ময় । সি যেনিয়েই যায় তেনিয়েই জন্তুবোৰে তাক ঘুৰি ঘুৰি চায় । বহুতে ভাৱে ইছ ময়োতো তেনেকুৱা এখন লিখিব পাৰিলোঁহেঁতেন । আগেই কিয় নাভাবিলোঁ ! টেক্সীয়ে কিন্তু ফচঙে কিতাপ লিখাটো বৰ এটা ভালপোৱা নাছিল । তাৰ মতে মেকুৰীসমাজৰ এই গোপন কৌশলবোৰ গোপন হিচাপেই থকা ভাল আছিল । সি মেকুৰীৰ মাহেকীয়া আলোচনা সভাত কিতাপখনৰ বিভিন্ন দোষবোৰ আঙুলিয়াই দিলে । ফচঙে কথাটো ভাল নাপালে । টেক্সিক এসেকা দিয়াৰ এইয়াই সুযোগ বুলি ভাবি সি ঠেহ পাতি সভাখনৰ পৰা উঠি আহিল । ফচঙক তেনেকৈ সভা এৰি গুছি যোৱা দেখি বাকীবোৰ বোন্দাৰ মাজত হুলস্থুল লাগি গ’ল । শেষত সৰহসংখ্যক বোন্দাৰ মতামত অনুসৰি এটা সন্মানীয় প্ৰচেষ্টাক অপমান কৰাৰ অভিযোগত টেক্সীক বোন্দা সমাজৰ সম্পাদকৰ পদৰ পৰা বৰ্খাস্ত কৰা হয় আৰু ফচঙক নতুন সম্পাদক হিচাপে ঘোষণা কৰা হয় । সুখত ফচঙৰ মুখ উজ্জ্বলি উঠিল ।\nমুঠতে সকলোফালে ফচঙৰেই ভাগ্য সুপ্ৰসন্ন হৈ পৰিল । কিন্তু দুটা জাতি ফচঙৰ এই উন্নতিত বাৰুকৈয়ে ক্ষতিগ্ৰস্ত হ’বলৈ ধৰিলে । এন্দুৰ আৰু নিগনি জাতিৰ ! যিবোৰ মেকুৰীয়ে আগতে নিগনি এন্দুৰ ধৰিব নোৱাৰিছিল সেইবোৰেও ফচঙৰ কিতাপৰ পৰা জ্ঞান লৈ টপাটপ নিগনি ধৰিবলৈ ধৰিলে । আনহাতে বিভিন্ন বোন্দাৰ পৰা বিভিন্ন কৌশলবোৰ জানি ফচঙে সেইবোৰো কিতাপত অন্তভূক্ত কৰি যাবলৈ ধৰিলে । ফলত নিগনি আৰু এন্দুৰ সমাজৰ অস্তিত্ব প্ৰায় সংকটত পৰিলহি । উপায়হীন নিগনি-এন্দুৰবোৰে নিজৰ মাজতে আলোচনা-বিলোচনা কৰি মৰণত-শৰণ দি এদিন ফচঙৰ কাষ চাপিল ।\nতিনিমাহমানৰ পাছত মেকুৰীৰ সমাজত হৈ চৈ লাগিল । শগুণমৰা ৰাজ্যিক সম্পাদকৰ খৰতকীয়া সিদ্ধান্ত অনুসৰি এখন ৰাজহুৱা সভা অনুষ্ঠিত হ’ল । সকলো মেকুৰীকে বাধ্যতামূলক ভাৱে সভাত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ আদেশ দিয়া হ’ল । ফচঙো ওলাল । সভা আৰম্ভ হ’ল । তেতিয়াহে উৰহি গছৰ ওৰ ওলাল বোলে আজি দহদিনমান ধৰি কোনো মেকুৰীয়ে এটাও নিগনি-এন্দুৰ ধৰিব পৰা নাই । ঘৰ-বাৰী থকা সকলে গিৰিহঁতৰ দয়াত কিবা এটা খাবলৈ পাইছে যদিও ঘৰ-বাৰী নথকাসকলৰ লঘোন হৈছে । আগতেটো এনেকুৱা হোৱা নাছিল ! কেতিয়াবা কোনোবা মেকুৰীয়ে নিগনি ধৰিব নোৱাৰে সেইটো বেলেগ কথা কিন্তু সকলো মেকুৰীয়ে একেসময়তে নিগনি –এন্দুৰ ধৰিব নোৱাৰা কাৰণটো কি ? এনেকৈ হ’লেচোন মেকুৰীজাতিটোৰ অস্তিত্বই সংকটত পৰিব !\nসকলোৰে মুখবোৰ চিন্তাত শুকাই গ’ল । মেকুৰীৰ সমাজৰ বিষয়ববীয়া সকলৰ মাজত আলোচনা হ’বলৈ লাগিল । ফচঙে সেইবোৰ পাট্টা দিয়া নাই । তাৰ কাণতো সেইবোৰ সোমোৱা নাই । মিহি মিহিকৈ টোপনি অকণেহে তাক জোকাৰি আছে । সভালৈ অহাৰ আগ মুহূৰ্ত সি দুটা নিগনি খাই আহিছে । আনৰ কি হয় তাত তাৰ কি আহে যায় ।\n-ইয়াৰ কাৰণ মই জানো !\nকাৰোবাৰ গহীন মাতত সভাখন নিজম পৰি গ’ল । বাকীবোৰৰ লগতে ফচঙে পাছফাললৈ উভতি চালে । টেক্সী ! সেইয়া টেক্সীৰ মাত আছিল । সি গহীন গহীনকৈ ফচঙৰ কাষেৰেই সভাপতিৰ কাষলৈ গৈ তেওঁৰ কাণে কাণে কিবা এটা কলে । ফচঙে তালৈ কেৰাহিকৈ চালে । বেচেৰা ,সম্পাদকৰ পদবী হেৰুৱাৰ পাছত বৰ খীণালে ।\nফচঙৰ মুখৰে ফিচিককৈ হাঁহি এটা ওলাব খুজিছিলেই সভাপতিৰ মাততহে কোনোমতে ৰখালে ।\n-বাৰু ফচং , মেকুৰী সমাজে নিগনি-এন্দুৰ ধৰিব নোৱাৰাৰ কাৰণটো তই কি বুলি ভাৱ ?\n-দেউ,খুবসম্ভৱ সেইবোৰ মেকুৰীয়ে মোৰ কিতাপখন ভালকৈ পঢ়া নাই । নহ’লে এনেকুৱা দশা হ’বলৈ পাইনে ।\n-কিন্তু ফচং ,বনৰজাৰৰ আদেশত ৰাজ্যৰ সকলো মেকুৰীয়েই তোৰ কিতাপখন পঢ়িলে ...তাৰ পাছতো..\n-ভালকৈ নপঢ়িল চাগৈ ।\n-ভালকৈ নপঢ়িল নে তই আমাৰ কৌশলবোৰ বেলেগক শিকাই দিলি ?\nসভাপতিৰ সলনি এইবাৰ টেক্সিয়ে তীক্ষ্ণ স্বৰৰে সুধিলে । টেক্সিৰ প্ৰশ্নটো শুনি ফচঙৰ মুখ মেল খাই গ’ল । সেপ এটা গিলি কিবা এটা ক’বলৈ খুজিছিলহে টেক্সিয়ে হাত এখন দাঙি তাক মনে মনে থাকিবলৈ ইংগিত দি সমজুৱাক উদ্দেশ্য ক’বলৈ ধৰিলে-\nৰাইজ,যোৱা এসপ্তাহ ধৰি নিগনি ধৰিব নোৱাৰা বাবে মোৰ মূৰত বিভিন্ন কথাই পাকঘূৰণি খাবলৈ ধৰিছিল । শেষত বিভিন্ন উপায় অৱলম্বন কৰি এন্দুৰৰ চৰ্দাৰ এটা ধৰিলোঁ । তাক মই নামাৰিলোঁ । দুদিন ভোকত থাকিও তাক নাখালো । তাৰ সলনি চটুৱাই চটুৱাই তাৰ পৰা কথা উলিয়াবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ । আৰু শেষত সি মুখ খুলি যিখিনিহে কথা ক’লে মোৰ জিউ উৰি যোৱা যেন লাগিল ।\n-ৰাইজ,আউবেলি এনে এখন সভাতে মই সমাজৰ বিৰোধিতা কৰি কৈছিলোঁ যে ফচঙে যিখন কিতাপ লিখিছে সেইখনে আমাৰ মংগল যিমান কৰিব তাতোতকৈ অমংগল বেছি সাধিব । সেইসময়ত কোনেও মোৰ কথা গুৰুত্ব নিদিলে । আনকি মোৰ পৰা আঞ্চলিক সম্পাদকৰ পদবীটোও আঁতৰাই ফচঙক দি দিয়া হ’ল । মই একো নকলো । কাৰণ মই যি বুজাব খুজিছিলোঁ কোনেও বুজিবলৈ চেষ্টাই নকৰিলে । ....\n-এন্দুৰটোৱে কি ক’লে ?\n-সি কি ক’লে ?\nসভাৰ চাৰিওফালৰ পৰা সেই প্ৰশ্নটো ভাহি আহিবলৈ ধৰিলে । ফচঙে লাহেকৈ আৰু এটা সেপ গিলি ইফালে সিফালে চালে...কেনিও অলপো ফাঁক নাই ! কিহে পাইছিল তাক সেই জঞ্জালবোৰ চপাই ল’বলৈ । মেকুৰী হৈ নিগনিৰ কথাক বিশ্বাস কৰিবলৈ !\nসিদিনা নিগনিকেইটাৰ তাৰ কাষলৈ অহা দৃশ্যটো যেন ফটফটীয়াকৈ তাৰ সমুখত ভাহি উঠিল...\nদুপৰীয়া শুই থাকোঁতে কাষতে নিগনি চিঞৰ শুনি ফচঙে ইফালে সিফালে ডিঙিটো ঘুৰাই চাই যি দৃশ্য দেখিলে সি আচৰিত হৈ গৈছিল । কস্মিনকালেও নঘটা ঘটনা ! তিনিটা পাহুৱাল নিগনি আহি কঁপি কঁপি তাৰ কাষত ৰৈ আছিল । অলপ দূৰৈত আৰু কেইটামান !! ফচঙে জিভাখনৰে মুখ মচি ল’লে । তাৰ পাছত নিগনিকেইটালৈ কৌতুক মিহলিৰে প্ৰশ্ন কৰিলে\n-আজি দেখোন নিজেই শ্বহীদ হ’বলৈ আহিলি ? কথাটো কি হয় নে ? কিহৰ দুখত আত্মহত্যাৰ পথ বাচি লৈছ ?\n-দেউ,আপুনিয়েই আমাৰ হৰ্তা কৰ্তা । আপুনিয়েই আমাৰ ভগৱান । আপুনি আমাক ৰক্ষা কৰক ।\n-আউ ! মই আক কেতিয়াৰ পৰা তহঁতৰ ভগৱান হ’লো । দগাবাজহঁত মই নাজানো বুলি ভাবিছ নেকি তহঁতি সুবিধা পালেই মোক কেনেকৈ গালি পাৰ ।\n-দেউ,ক্ষমাহে ....আমাক ৰক্ষা কৰক ।\n-বাৰু আচল কথা ক ।\n-দেউ,আপুনি কিতাপখনৰ প্ৰচাৰ হোৱাৰে পৰা আমাৰ নিগনি-এন্দুৰ জাতিৰ বিৰাট সমস্যা হৈছে । খোৱা বস্তু এটা গোটাবলৈও গাঁতৰ পৰা ওলাব নোৱাৰা হলো । অনবৰতে মৃত্যু ভয়ে খেদি ফুৰে ।\n-হাঃহাঃহাঃ তাৰমানে মোৰ কিতাপখনে কাম দিছে ! বঢ়িয়া ।\n-দেউ,আমাৰ ইচ্ছা আছিল কিতাপখনতনো আপুনি এনে কি সুন্দৰ উপায় লিখিলে সেইয়া পঢ়ি চোৱাৰ ....\n-খবৰদাৰ ...সেইয়া তহঁতৰ বাবে নহয় ।\n-দেউ,আমিবোৰে নিজৰ মাজতে আলোচনা কৰি এই সিদ্ধান্তত উপনীত হৈছোঁ যে যদি আপুনি আমাৰ কোনোবা দুটা নিগনিক কিতাপখনৰ প্ৰতিটো পাত বুজাই দিয়ে তেতিয়া কিতাপখন পঢ়ি শেষ নোহোৱালৈকে আমি প্ৰতিদিনে এটা নিগনি আৰু এটা এন্দুৰ আপোনাৰ আহাৰ হিচাপে আগবঢ়াম ।\nএইবাৰ ফচং অলপ দৰক লাগি ৰ’ল । বুধিটো দেখোন বেয়া নহয় । বোন্দা সমাজক কিতাপখন পঢ়িবলৈ দিনো সি কি পাইছে..অলপ সন্মান আৰু এটা পদবীহে । এতিয়া ইহঁতক কিতাপখন পঢ়ি দিলে সদায় খাবলৈটো পাব । ফচঙৰ জিভাখন লকলকাই উঠিল । তথাপি মনৰ ভাৱ লুকুৱাই সি গহীন হৈ ক’লে\n-মোৰ বাৰু কিতাপখন পঢ়ি দিয়াত আপত্তি নাই । কিন্তু...মই যে তহঁতৰ সৈতে এনে এক চুক্তি কৰিছোঁ সেই কথাটো যেন কোনেও গম নাপায় । আৰু শুন লেৰেলা-চেপেটা নিগনি-এন্দুৰ খাবলৈ মই বেয়া পাওঁ । বুজিলি নহয় ।...\nৰাইজ, নিগনিকেইটাই বোলে ফচঙৰ কথাত হয়ভৰ দি গুচি গ’ল । আৰু তাৰ পিছদিনাৰে পৰা পাঠ আৰম্ভ হৈ গ’ল । ফচঙে যিমানপাৰে লেহেমিয়া গতিত পাঠবোৰ বুজাবলৈ ধৰিলে । নিগনি আৰু এন্দুৰ সমাজেও ভবিষ্যতৰ প্ৰজন্মক সুৰক্ষিত কৰিবলৈ নিজকে বলিদান দি থাকিল । আৰু এই ফচঙে আমাৰ সকলোবোৰ কৌশল সিহঁতক গতাই দি আমাৰ প্ৰজন্মক ধ্বংসৰ মুখলৈ ঠেলি দিলে । ইয়াক এতিয়া কি কৰা যায় আপোনালোকেই কওকচোন...\nটেক্সীৰ শেষৰ বাক্যশাৰী শুনাৰ লগে লগেই ফচং মঞ্চৰ ফালে দৌৰ মাৰিল । সেইকেইটা টেক্সীৰ ঠেং । সেইকেইটাত লুটি খাই নপৰিলে আজি তাৰ অৱস্থা কাউৰী সমাজে কৰাতকৈ বেয়া হ’ব । কাৰণ পাছফালৰ পৰা গোটেই সভাখন উঠি আহিছে ..সেইয়া টেক্সী..টেক্সী...সি তাক বচাব...টে..ক্সী...\nPosted by মাধুৰীমা at 04:12


স্কুটাৰ সহ খাৱৈত পৰা এহাল দম্পতীৰ এই ভাইৰেল ভিডিঅ'টো গুৱাহাটীৰ নহয়! - Factcrescendo Assamese\nস্কুটাৰ সহ খাৱৈত পৰা এহাল দম্পতীৰ এই ভাইৰেল ভিডিঅ’টো গুৱাহাটীৰ নহয়!\nJune 20, 2022 June 20, 2022 Manjori BorkotokyLeaveaComment on স্কুটাৰ সহ খাৱৈত পৰা এহাল দম্পতীৰ এই ভাইৰেল ভিডিঅ’টো গুৱাহাটীৰ নহয়!\nদেশত বাৰিষা আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে ছ’চিয়েল মিডিয়াৰ যোগেদি বহু ভিডিঅ’ পোহৰলৈ আহিছে য’ত মানুহে পৰিস্থিতিৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলৈ সংগ্ৰাম কৰি আছে। বানপানীয়ে অসমত বিধ্বংসী ৰূপ ধাৰণ কৰিছে আৰু ৯ জন লোকৰ প্ৰাণ কাঢ়ি নিয়াৰ ফলত অসমত বানপানীত মৃত্যু হোৱা লোকৰ সংখ্যা ৭১ জনলৈ বৃদ্ধি পাইছে। ইফালে ফেচবুকত বানপানীৰ সৈতে সম্পৰ্ক থকা বিভিন্ন ভিডিঅ’ অসমৰ বুলি দাবী কৰি পোষ্টৰে ভৰি পৰিছে।\nশেহতীয়াকৈ স্কুটাৰত উঠি অহা এহাল দম্পতী, বহু পৰিমাণে পানীৰে ভৰি থকা, পথৰ দাঁতিৰ এটা খাৱৈত বাগৰি পৰা এটা ভিডিঅ’ অসমত ভাইৰেল হৈ পৰিছে আৰু এই ভিডিঅ’টো প্ৰকৃততে অসমৰ গুৱাহাটীৰ বুলি দাবী কৰা হৈছে।\nগুৱাহাটী যোৱা এসপ্তাহতকৈও অধিক সময় ধৰি ভয়াৱহ বানপানীৰ কৱলত পৰিছে আৰু চহৰখনৰ বাসিন্দাসকলৰ দুৰ্দশাৰ ওপৰত আলোকপাত কৰি ছ’চিয়েল মিডিয়াত একাধিক ভিডিঅ’ ভাইৰেল হৈ পৰিছে । ওপৰত উল্লেখ কৰা ভিডিঅ’টোও গুৱাহাটীৰ বুলি দাবী কৰি বহুতে শ্বেয়াৰ কৰি আছে।\nআমি, ফেক্ট ক্ৰেছেণ্ড অসমীয়াই, ভাইৰেল ভিডিঅ’টো গুৱাহাটীৰ বুলি কৰা দাবীৰ সন্দৰ্ভত তদন্ত কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিলো। পুংখানুপুংখ তদন্তৰ অন্তত আমি গম পালোঁ যে ভিডিঅ’টো প্ৰকৃততে উত্তৰ প্ৰদেশৰ আলিগড়ৰ হয় আৰু দাবী কৰা মতে গুৱাহাটীৰ নহয়।\nভাইৰেল ভিডিঅ’টো আপলোড হোৱা ফেচবুক পোষ্টটো সঠিকভাৱে পৰীক্ষা কৰি গম পালোঁ যে ভিডিঅ’টোত থকা একাধিক ফেচবুক ইউজাৰে মন্তব্য কৰিছে যে ভাইৰেল ভিডিঅ’টো গুৱাহাটীৰ নহয় আচলতে উত্তৰ প্ৰদেশৰ আলিগড়ৰ হয় ৷\nসেয়েহে আমি উক্ত তথ্য ব্যৱহাৰ কৰি গুগলত এটা কীৱৰ্ড চাৰ্চ কৰিলোঁ আৰু অতি সোনকালেই ভাইৰেল ভিডিঅ’টো আচলতে আলিগড়ৰ বুলি নিশ্চিত কৰা একাধিক বাতৰি দেখা পালোঁ ।\nআমি ‘দ্য নিউ ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছ’ৰ এটা নিউজ ৰিপ’ৰ্টত ভাইৰেল ভিডিঅ’টোৰ বিষয়ে তথ্য পাইছিলোঁ য’ত স্পষ্টকৈ উল্লেখ কৰা হৈছে যে এই ঘটনা উত্তৰ প্ৰদেশৰ আলিগড় চহৰত সংঘটিত হৈছে। বাতৰিটোত উল্লেখ কৰা হৈছে যে স্কুটিত উঠি অহা ব্যক্তিজন এজন উত্তৰ প্ৰদেশৰ আৰক্ষী হয় আৰু পাছত বহি অহা ব্যক্তিজন তেওঁৰ পত্নী হয় । উললেখযোগ্য যে বাতৰিটোত ভাইৰেল ভিডিঅ’টো সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে ।\nScreenshot, news report, The New Indian Express\nThe New Indian Express Link\nইয়াৰ পিছত আমি ‘ইণ্ডিয়া টুডে’ৰ এটা ভিডিঅ’ নিউজ ৰিপ’ৰ্ট পাইছিলোঁ উত্তৰ প্ৰদেশৰ আলিগড়ৰ ভাইৰেল ভিডিঅ’টোৰ বিষয়ে। ইণ্ডিয়া টুডেৰ নিউজ ৰিপ’ৰ্টত কোৱা হৈছে, “উত্তৰ প্ৰদেশত বাৰিষা অহাৰ লগে লগে এটা ভিডিঅ’ ওলাল, য’ত দেখা গৈছে যে আলিগড়ত বহুত পানী জমা হোৱাৰ পিছত স্কুটিত উঠি অহা এহাল দম্পতী খাৱৈত পৰিছে”। India Today Link\nভাইৰেল ফেচবুক পোষ্টটোত দাবী কৰা মতে এই ভাইৰেল ভিডিঅ’টো গুৱাহাটীৰ নহয় বৰং উত্তৰ প্ৰদেশৰ আলিগড়ৰহে হয়। স্কুটিত উঠি অহা ব্যক্তিজন এজন উত্তৰ প্ৰদেশৰ আৰক্ষী হয় আৰু পাছত বহি অহা ব্যক্তিজন তেওঁৰ পত্নী হয়। গুৱাহাটী বা অসমৰ বানপানীৰ লগত এই ভিডিঅ’টোৰ কোনো সম্পৰ্ক নাই।\nTitle:স্কুটাৰ সহ খাৱৈত পৰা এহাল দম্পতীৰ এই ভাইৰেল ভিডিঅ’টো গুৱাহাটীৰ নহয়!\nTagged Fact CrescendoFact Crescendo Assameseগুৱাহাটীগুৱাহাটী বানপানীস্কুটাৰ উত্তৰ প্ৰদেশস্কুটাৰ বানপানী\nএক নদীবান্ধৰ পৰা তীব্ৰ সোঁতত পানী এৰি দিয়াৰ ভাইৰেল ভিডিঅ’টো ভূটানৰ নহয়!\nAugust 21, 2021 January 29, 2022 Manjori Borkotoky\nনহৰু পানীত তিয়াই উতলাই খালে ক’ৰনা ভাইৰাছ ৰোগৰ পৰা উপক্ৰম পাব পাৰি নেকি?\nFebruary 12, 2020 March 12, 2022 Manjori Borkotoky\nঅসমৰ ডিব্ৰুগড় ৰেলৱে ষ্টেচনত চাৰিজন মানুহৰ দেহত ক’ৰনা ভাইৰাছ ৰোগৰ বীজাণু ধৰা পৰিছে নেকি?\nMarch 18, 2020 March 12, 2022 Manjori Borkotoky


ট্ৰেইন ট্যু পাকিস্তান - অংকিনী বৰা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nসৰুতে মাৰ লগত বহি ভাৰত-পাকিস্তানৰ ক্ৰিকেট মেটছ চাওঁতে সদায় ভাবিছিলোঁ পাকিস্তান হাৰিলেই হয়৷ পাকিস্তানক ভাল নোপোৱাৰ কাৰণ বহুত আছিল৷ ১৯৯৯ চনৰ কাৰ্গিল যুদ্ধ ভালদৰে মনত আছে৷ মোৰ পেহা এজন আৰ্মিত আছিল৷ আমি সদায় টিভি, ৰেদিঅ’ত কাণ লগাই বহি ৰৈছিলোঁ, কিজানিবা কিবা বেয়া খবৰ আছে৷ জিণ্টু গগৈ শ্বহীদ হোৱাৰ দিনা টিভিত বাতৰি দেখি আনৰ লগতে ময়ো কান্দিছিলোঁ৷ যুদ্ধৰ সেই বিভীষিকাই সদায় পাকিস্তানক বেয়া পাবলৈ শিকাইছিল৷ কিন্তু ডাঙৰ হোৱাৰ লগে লগে এই ঘৃণা আঁতৰি তাৰ ঠাই পালে পাকিস্তানৰ প্ৰতি থকা কৌতূহলে৷ কেনেকুৱানো পাকিস্তান, কেনেকুৱা তাৰ মানুহ, আমাৰ কথা কি বুলি ভাবে, মনত অজস্ৰ প্ৰশ্ন৷ দিহিঙে-দিপাঙে ঘূৰি ফুৰোঁতে ভবা নাছিলোঁ ইমান সোনকালে যে এই সুবিধা আহিব৷ হঠাতে পঢ়িবলৈ পালোঁ, ২০১৯চনৰ ১২নৱেম্বৰত শিখ ধৰ্মৰ প্ৰথমজন গুৰু গুৰুনানকজীৰ ৫৫০ তম জয়ন্তী উপলক্ষে ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ মাজৰ কৰ্টাৰপুৰ কৰিডৰ মুকলি কৰি দিয়া হ’ব; মোৰ পাকিস্তান ভ্ৰমণৰ বাবে ইয়াতকৈ ভাল সুবিধা আৰু হ’ব নোৱাৰে। তেতিয়াই ঠিক কৰিলোঁ, অতি সোনকালে তালৈ যামেই৷ কৰ্টাৰপুৰ কৰিডৰ হ’ল, ভাৰতৰ পাঞ্জাৱৰ গুৰুদাসপুৰ জিলাৰ ডেৰা বাবা নানক আৰু পাকিস্তানৰ কৰ্টাৰপুৰৰ সংযোগী ৰাস্তা, যিটোৰে ভাৰতীয় লোকে পাকিস্তানৰ কৰ্টাৰপুৰত থকা কৰ্টাৰপুৰ গুৰুদ্বাৰা দৰ্শন কৰিবলৈ যাব পাৰে৷ ১৫০৪চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা এই গুৰুদ্বাৰাত গুৰু নানকজীয়ে ১৫৩৯চনত তেওঁৰ মৃত্যুৰ সময়লৈকে প্ৰায় ১৮বছৰ কাল ইয়াতে কটাইছিল৷ ৰাবি নদীৰ সোঁফালে অৱস্থিত এই গুৰুদ্বাৰাটো এসময়ত ভাৰতৰে অংশ আছিল, কিন্তু ১৯৪৭চনত স্বাধীনতাৰ সময়ত, পাকিস্তানৰ ভিতৰুৱা হয়৷ ১৯৭৫চনলৈ ৰাবি নদীত থকা এখন দলং পাৰ হৈ ভাৰতীয় শিখসকল সহজতে এই গুৰুদ্বাৰাটোলৈ যাব লাগিছিল যদিও ১৯৬৫চনত ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ যুদ্ধত এই দলং ধ্বংস হয় আৰু তাৰ পাছত সীমা সুৰক্ষা বঢ়াই দিয়াৰ ফলত এই গুৰুদ্বাৰালৈ ভাৰতীয় দৰ্শনাৰ্থী যোৱাটো বন্ধ হৈ পৰে৷ তাৰ পৰিৱৰ্তে ডেৰা বাবা নানকত থকা এখন প্লেটফৰ্মত উঠি টেলিস্কোপৰ সহায়ত ইয়াক চাব পাৰে৷\nবাৰু যি কি নহওক, এই কৰিডৰ মুকলি কৰাৰ পাছত ভৰিত পাখি লাগি থকা মই ফেব্ৰুৱাৰীৰ মাহত তালৈ যাম বুলি মন বান্ধিলোঁ৷ তাৰবাবে প্ৰথমে http: //prakashpurab550.mha.gov.in ত গৈ যাবতীয় ৰেজিষ্ট্ৰেচন পুৰা কৰিলোঁ৷ তালৈ যোৱাৰ বাবে ভিছা নালাগে, মাত্ৰ পাছপোৰ্ট নাম্বাৰ দি এই ছাইটত যাত্ৰাৰ ১০/১৫ দিন আগতে অনলাইন ৰেজিষ্ট্ৰেচন কৰিব লাগে৷ যাত্ৰাৰ ৪দিন আগতে আপুনি confirmation mail পোৱাৰ পাছত ETA বা Electronic Travel Authority Document ডাউনলোড কৰি ল’লেই আপুনি পাকিস্তান ভ্ৰমণৰ বাবে সাজু হ’ব পাৰিব৷ তাৰ লগতে লাগিব ২০USD বা প্ৰায় ১৪৮০টকা যিটো পাকিস্তানত সোমোৱাৰ সময়ত entry fee হিচাপে দিব লাগিব৷ ETA পোৱাৰ পাছত মোৰ প্ৰকৃতাৰ্থত পাকিস্তান যাত্ৰা দিল্লীৰপৰা আৰম্ভ হ’ল৷ মই ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ ২৭তাৰিখে কৰ্টাৰপুৰ যোৱাৰ বাবে অনুমতি পাইছিলোঁ, সেয়ে ২৬ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে দিল্লীৰপৰা অমৃতসৰ অভিমুখী শতাব্দী এক্সপ্ৰেছত যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলোঁ৷ প্ৰায় ৬ঘণ্টীয়া যাত্ৰা কালত ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ বিষয়ে নিৰ্মিত চিনেমাবোৰৰ অংশবোৰ মনলৈ আহি আছিল৷ প্ৰায় ১১ বজাত অমৃতসৰ ষ্টেচনত নামি এখন ৰিক্সাত উঠি আগতেই বুক কৰি থোৱা হোষ্টেলৰ বিছনাত গা এৰি দিওঁতে ভাগৰে হেঁচা মাৰি ধৰিছিল যদিও নতুন ঠাই দেখাৰ কৌতূহলে মোক শুই থাকিবলৈ নিদিলে৷ লৰালৰি কৈ ওলাই গ’লোঁ শিখ ধৰ্মৰ মূল পীঠস্থান স্বৰ্ণ মন্দিৰ বা হৰমন্দিৰ চাহেবলৈ৷ এয়াও এটা অতি ভাল লগা অভিজ্ঞতা, এই বিষয়ে পাছত লিখিম; এতিয়াৰ বাবে মোৰ লক্ষ্যস্থান কাৰ্টাৰপুৰ চাহেব৷ ৰাতি লংগৰত নিশাৰ আহাৰ খাই সোনকালে শুই থাকিলোঁ, পুৱা সোনকালে উঠিব লাগিব৷ ৰাতিপুৱা ৯.৫৭বজাত অমৃতসৰৰপৰা ৮কিলোমিটাৰ দূৰৰ ভেৰকা ষ্টেচনৰপৰা ডেৰা বাবা নানকলৈ ট্ৰেইন আছে৷\nৰাতিপুৱা এলাৰ্মৰ শব্দত সাৰ পাই উঠি গা পা ধুই সাজু হওঁ মানে আঠ বাজিলেই৷ বেগটো সাজু কৰি ওলাই আহি কোনফালে যাব লাগিব চিন্তা কৰি থাকোঁতেই চকুত পৰিল, এজন 70 বছৰমান বয়সৰ লোকে ৰাষ্টাৰ কাষত চাহ বিক্ৰী কৰি আছে৷ চাৰিওফালে থকা কুঁৱলীৰ আচ্ছাদনৰ মাজত গৰম চাহ একাপৰ প্ৰয়োজনীয়তা আছিল, লগতে ভেৰকালৈ কেনেদৰে যাব পাৰি সেই কথাও জানিব লগা আছিল৷ চাহ খাই খাই কথা পাতি থাকোঁতে অকলশৰীয়া ছোৱালী দেখি সহায় কৰিবলৈ কেইবাজনো আগবাঢ়ি আহিল৷ এজনে আগবাঢ়ি গৈ মোৰ বাবে এখন অ’টো লৈ আনিলেগৈ৷ চাহৰ পইচা দি সকলোকে ধন্যবাদ জনাই অ’টোত বহোঁ মানে ঘড়ীৰ কাঁটাই ৮.৩০ বজাৰ সংকেত দিলে৷ কুঁৱলী ফালি গৈ ভেৰকা ষ্টেচন পাই দেখোঁ এটা মৰমলগা সৰু মফচলিয়া ষ্টেচন৷ বাহিৰত দুই-এজন মানুহ ঘূৰি আছে৷ টিকট কাউণ্টাৰত ১৫টকাৰে টিকট এখন কিনি লৈ বেঞ্চ এখনত বহি অলেখ লেখ চাই থাকোঁতে ট্ৰেইন আহি পালেহি৷ খিড়িকীৰ কাষৰ ছিট এটাত বহি লোৱাৰ পাছত মনে ক’লে, এয়া মোৰ যাত্ৰা আৰম্ভ হল, এসময়ৰ আমাৰ অংশ পাকিস্তান আৰু এতিয়াৰ চিৰ বৈৰী দেশ পাকিস্তান৷ ৫টা ডবাৰ সৰু এখন ট্ৰেইন, এমুঠিমান মানুহ৷ মোৰ সন্মুখত সৰু ল’ৰা এটাৰ স’তে এগৰাকী মহিলা৷ কথা পতাত মই ভালেই, ময়েই কথা আৰম্ভ কৰিলোঁ, তেওঁৰ পৰা জানিব পাৰিলোঁ তেওঁ ডেৰা বাবা নানকত থাকে, অমৃতসৰত তেওঁৰ জীয়েকক লগ কৰিবলৈ আহিছিল৷ তেওঁৰপৰা জানিব পাৰিলোঁ, এই ট্ৰেইনখনে আমাক লৈ যাব ডেৰা বাবা নানক ষ্টেচনলৈ৷ ষ্টেচনৰপৰা ফ্ৰী বাছ আছে ডেৰা বাবা নানক গুৰুদ্বাৰালৈ৷ কিন্তু তাৰ পৰা indian immigration পইণ্টলৈ প্ৰায় ২কিঃমিঃ ৰাস্তা যাবলৈ দিনটোত মাত্ৰ দুখন বাছ; ৰাতিপুৱা ৮বজাত আৰু দুপৰীয়া ২বজাত আৰু মই ডেৰা বাবা নানক পামগৈ ৰাতিপুৱা প্ৰায় ১১বজাত৷ ৩ঘণ্টা সময় কি কৰিম গুণা-গথা কৰি থাকোঁতে মহিলাগৰাকীয়ে ক’লে, মোক স্কুটীৰে থৈ আহিবলৈ তেওঁ কাৰোবাক ফোন কৰি মাতি দিব৷ অচিনাকি মানুহ এগৰাকীয়ে এনেকৈ সহায় কৰাৰ কথা কোৱাত এনে লাগিল আমি যেন সঁচাকৈ অথিতি পৰায়ণ৷ বাৰু যি কি নহওক, ষ্টেচন আহি পালোঁ৷ হালধীয়া বাছখন ৰৈ আছে, এইটোৱে ভাৰত সীমান্তৰ শেষ ষ্টেছন৷ সকলো নামি বাছত বহিলোঁ৷ ড্ৰাইভাৰজন আকৌ ডেৰা বাবা নানক গুৰুদ্বাৰাৰে চৰ্দাৰ এজন৷ মোক অকণমান বেলেগ দেখি সুধিলে ক’লৈ যাম, কিয় আহিছোঁ৷ প্ৰায় ১০মিনিটমান পাছত নামিবৰ হ’ল৷ ট্ৰেইনত লগপোৱা মহিলাগৰাকীৰ লগত, তেওঁ মোক থৈ আহিবলৈ মতা মানুহজনলৈ ৰৈ থাকোঁতে কাষতে এখন বাইক ৰ’লহি৷ চাই দেখোঁ আমি অহা বাছখনৰ ড্ৰাইভাৰজন৷ তেওঁ মোক থৈ আহিবলৈ বাছখন পাৰ্ক কৰি লৰালৰিকৈ আহিছে৷ শিখ মানুহৰ অতিথিপৰায়ণতা কথা শুনি আছিলোঁ, আজি চকুৰে দেখা পালোঁ৷ মহিলাগৰাকীৰ পৰা বিদায় লৈ বাইকত বহি সাজু হ’লোঁ, লক্ষ্য ইণ্ডিয়ান ইমিগ্ৰেচন পইণ্ট৷ ইয়াত মোৰ কাগজ-পত্ৰৰ সম্পূৰ্ণ পৰীক্ষা কৰা হ’ব আৰু ইয়াৰেপৰা মোক থৈ অহা হ’ব জিৰ’ লাইনত, মানে ভাৰত-পাকিস্তানৰ সীমাত৷\nবিল্ডিং সোমোৱাৰ পাছতে আৰম্ভ হ’ল কাগজ-পত্ৰৰ পৰীক্ষণৰ কাম৷ ইয়াৰ লগত প্ৰথমবাৰৰ বাবে অভিজ্ঞতা হল “পলিঅ’ দ’ বুণ্ড জিন্দেগী কে” খোৱাৰ৷ আচলতে পাকিস্তান এতিয়াও পলিঅ’ মুক্ত হোৱা নাই, তাৰপৰা যাতে বীজাণু আমাৰ দেশলৈ নাহে তাৰ বাবে এই সাৱধানতা৷ কাগজ-পত্ৰৰ কাম-কাজ শেষ হওঁতে এজনে আহি মাত দিলেহি, তাকো অসমীয়াত! মি. বেনাৰ্জী, তেওঁ আগতে অসমত কাম কৰিছিল আৰু এতিয়া কৰ্টাৰপুৰত কৰ্মৰত৷ তেওঁৰ পৰা গম পালোঁ, সেই বাটেদি পাকিস্তানলৈ যোৱা ময়ে প্ৰথম অসমীয়া৷ তেওঁৰপৰা বিদায় লৈ বিল্ডিংটোৰ পৰা ওলাই দেখিলোঁ, এখন ই-ৰিস্কা মোৰ বাবে ৰৈ আছে৷ সেইখনে মোক থৈ আহিব সীমান্তত৷ প্ৰায় ৮০০ মিটাৰমান যোৱাৰ পাছত দেখিলোঁ, ভাৰত-পাক সীমান্ত, দুয়োখন দেশৰ দুখন গেট মাজত টনা আছে এডাল বগা ৰেখা, সেয়াই জিৰ’ লাইন৷ ভাৰতৰ সীমাত থিয় হৈ আনফালে চাই ভাবিছোঁ, কিমান একে দুয়োখন দেশ কিন্তু এই ৰেখাডালৰ বাবে কিমান বেলেগ৷ মোৰপৰা দুখোজ দূৰত মোৰ সপোনৰ দেশ পাকিস্তান৷ মনত হাজাৰ ভাবৰ বুৰবুৰণি লৈ লাহেকৈ খোজ কাঢ়ি সীমান্ত পাৰ হ’লোঁ৷ মনতে নিজক ক’লোঁ, সকলোৱে ভয় খোৱা দেশখনলৈ অৱশেষত আহিলোঁ৷ সীমান্তৰ সিফালে ৰৈ থকা পাকিস্তানৰ জোৱানজনে হাঁহিমুখে আদৰণি জনালে৷ ইফালেও ৰৈ আছিল এখন ই-ৰিস্কা, এইখনে মোক লৈ যাব পাকিস্তানৰ ইমিগ্ৰেচন চেণ্টাৰলৈ৷ পাকিস্তানী ভাইয়াজনে আথে-বেথে লৈ গৈ নমোৱাৰ আগত ক’লে, “পাকিস্তানলৈ স্বাগতম”৷ পাকিস্তানৰ ইমিগ্ৰেচন চেণ্টাৰত আকৌ কাগজ-পত্ৰৰ পৰীক্ষা কৰিলে, যেতিয়া প্ৰায় ৩০০০কিঃমিঃ দূৰৰ পৰা অকলে আহিছোঁ বুলি ক’লোঁ তেতিয়া অলপ আচৰিতো হ’ল৷ ইমান আপোনভাবেৰে সকলো পৰীক্ষা কৰাৰ পাছত মোক আগবঢ়াই বহুৱাই থৈ গ’লহি বাহিৰত ৰৈ থকা এখন বাছত, আনকি মই পিঠিত লৈ যোৱা সৰু বেগটোও মোক ল’বলৈ নিদিলে৷ বাছখনে প্ৰায় ৪.৭কিঃমিঃ দূৰত থকা গুৰুদ্বাৰালৈ লৈ যাব৷ বাটত আমি পাৰ কৰিম ৰাবি নদী যাৰ পাৰত গুৰু নানকজীয়ে পাৰ কৰিছিল জীৱনৰ অন্তিম ১৮টা বছৰ৷ বাছৰপৰা নামি দেখিলোঁ, এশাৰী কাউণ্টাৰ, য’ত জমা দিব লাগে ২০ডলাৰ আৰু তাতে আছে মানি এক্সচেঞ্জ কাউণ্টাৰো৷ মই ভাৰতীয় ১০০০টকাৰ সলনি পালোঁ ১৮৭০পাকিস্তানী ৰূপী৷ তাৰপৰা ওলাই দেখিলোঁ এটা ডাঙৰ বগা বিল্ডিং, কৰ্টাৰপুৰ চাহেব গুৰুদ্বাৰাৰ বাটচ’ৰা৷ তাতে লগ পালোঁ চেলিম ভাইয়াক, তেওঁ মিঠা হাঁহিৰে সম্ভাষণ জনাই কৈ গ’ল কৰ্টাৰপুৰ চাহেবৰ বুৰঞ্জী৷ ১৫০৪চনত গুৰু নানকজীয়ে তেওঁৰ পৰিভ্ৰমী জীৱনৰ পাছত আহি ৰাবি নদীৰ পাৰত কৰ্টাৰপুৰ গাঁও পাতিলেহি আৰু তাতেই তেওঁ লগত থকা এমুঠি মান শিষ্যৰ লগত খেতি কৰিলে আৰু প্ৰথম লংগৰ আৰম্ভ কৰিলে৷ তাতেই তেওঁ জীৱনৰ শেষৰ ১৮টা বছৰ অতিবাহিত কৰিলে৷ তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত হিন্দু আৰু মুছলিম দুয়ো পক্ষই দাবী কৰিলে নিজ নিজ নিয়ম মতে সৎকাৰ কৰিবলৈ, কাৰণ মুছলিমসকলৰ মতে তেওঁ এজন পয়গম্বৰ আৰু হিন্দুৰ মতে তেওঁ হিন্দুগুৰু৷ কিন্তু আচৰিতভাৱে ৰাতিয়ে নানকজীৰ শৱদেহ নাইকিয়া হল আৰু পৰি ৰ’ল এমুঠি ফুল৷ তাৰেই এভাগেৰে হিন্দুসকলে দাহ কৰি দুমহলীয়া কৰ্টাৰপুৰ চাহেবৰ তলৰ মহলাত সমাধি সাজিলে, যাক সমাধি চাহেব বুলি কোৱা হয় আৰু আনভাগেৰে মুছলিমসকলে মাঝাৰ সাজিলে, যিটো কৰ্টাৰপুৰ গাঁৱত আজিও আছে৷ ইমানখিনি কথা কোৱাৰ বাবে চেলিম ভাইয়াক ধন্যবাদ জনাই তাৰপাছত গ’লোঁ সৰোৱৰ চাহেবলৈ, য’ত পুৰুষ-মহিলাৰ বাবে বেলেগ বেলেগকৈ গা ধোৱাৰ সম্পূৰ্ণ সুবিধা আছে৷ সৰোবৰ চাহেবত হাত-ভৰি ধুই গুৰুদ্বাৰালৈ আগবাঢ়িলোঁ৷ প্ৰথম মহলাত আছে সমাধি চাহেব, তাত মূৰ দোৱাই দ্বিতীয় মহলাত থকা গুৰুগ্ৰন্থ চাহেবৰ আগত মূৰ দোৱালোঁ৷ ইমান দূৰৰ পৰা আহি ইয়াত মূৰ দোৱাবলৈ সুবিধা দিয়াৰ বাবে মনতে ধন্যবাদ জনালোঁ৷ চাৰিওফালে বিভিন্ন ঠাইৰপৰা অহা দৰ্শননাৰ্থী বহি আছে আৰু এটা দলে সুৰীয়াকৈ গুৰুগ্ৰন্থ চাহেব পঢ়ি আছে৷ ইমান পবিত্ৰ এটা পৰিবেশত মনটো নিজেই নিজেই ভাল হৈ পৰে৷ প্ৰায় এঘণ্টামান বহাৰ পাছত বাকী অংশ চাওঁ বুলি বাহিৰ ওলাই আহি ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰপৰা অহা দৰ্শননাৰ্থী চাৰিওফালে ঘূৰি ফুৰা দেখিলোঁ। সকলো একে, পিন্ধন-উৰণ, মাত-কথা, দেখা-শুনাতো একে, মাত্ৰ আমাক পৃথক কৰিছে ডিঙিত ওলোমাই ল’বলৈ দিয়া কাৰ্ডখনে; ভাৰতৰখন হালধীয়া আৰু পাকিস্তানৰখন ৰঙা৷ প্ৰায় ৪২একৰ মাটিত থকা গোটেই কম্পলেক্সটো বগা মাৰ্বলেৰে সজা৷ লগত লাইব্ৰেৰী, মিউজিয়াম আৰু লংগৰ হল৷ সোঁফালে এখন বৃহৎ আকৃতিৰ কৃপান সজোৱা আছে, যাক তেওঁলোকে কৃপান চাহেব বুলি কয়৷ চোতালৰ মাজভাগত আছে এটা কুঁৱা, যিটোৰ পৰা পানী তুলি নানকজীয়ে খেতি কৰিছিল৷ কুঁৱাৰ কাষতে এটা বম্বৰ খালি শ্বেল সজাই থোৱা আছে আৰু কাষতে এখন বৰ্ডত লিখা আছে যে, ১৯৬৫ চনৰ যুদ্ধৰ সময়ত ইণ্ডিয়ান আৰ্মীয়ে এই গুৰুদ্বাৰাটো নষ্ট কৰাৰ বাবে ইয়াৰ ওপৰত বম্ব পেলাইছিল, কিন্তু গুৰুৰ মহিমাৰ ফলত বম্বটো কুঁৱাত পৰে আৰু ফলস্বৰূপে গুৰুদ্বাৰাটো বাচি যায়৷ কুঁৱাৰ কাষত বহি অলেখ-লেখ চাই থাকোঁতে, পাকিস্তানৰ এটা স্কুলীয়া ল’ৰা-ছোৱালী গ্ৰুপ চিনাকি হ’বলৈ, ফটো তুলিবলৈ আগবাঢ়ি আহিল৷ তেওঁলোকৰ লগত ফটো তোলাৰ পাছত আন এটা গ্ৰুপ, শেষত এনেকুৱা অৱস্থা হ’ল যে নিজকে চেলিব্ৰেটিৰ নিচিনা লাগিবলৈ ধৰিলে৷ সকলো আহি চিনাকি হৈছে, ফটো তুলিছে, কেতিয়াবা ভিছা লৈ পাকিস্তানলৈ মাতিছে৷ তেওঁলোকেও কেতিয়াবা ইণ্ডিয়ালৈ আহিব খোজে, তাজমহল চাব খোজে৷ এজন ল’ৰাই সুধিছে মই কেতিয়াবা শ্বাহৰুখ খানক লগ পাইছোঁ নেকি৷ ইমান আদৰ, ইমান আপোন ব্যৱহাৰ দেখি সেইদিনা মোৰ দুচকু ভৰি উঠিছিল৷ কিয় বা ইমান ঘৃণা আমাৰ সেই দেশখনৰ প্ৰতি! কিন্তু সেইদিনা যোৱাৰ পাছত গম পালোঁ ইমান আপোন মানুহ, একেই মন একেই ভাষা, এবুকু মৰম আমাৰ বাবে, ইণ্ডিয়াৰপৰা অহা ভাই-ভনীৰ বাবে৷ আনকি এজনে মোক লংগৰত খুৱাবৰ বাবে আগবঢ়াই লৈ গ’ল; যেন ঘৰলৈ অহা আলহীকহে মাতি নি খুৱাইছে৷ তৃপ্তিৰে এসাজ খোৱাৰ পাছত আগবাঢ়িলোঁ ভাই অজীতাজী বজাৰলৈ৷ এইখন এখন সৰু বজাৰ য’ত বিভিন্ন খোৱা বস্তু, স্মৃতি চিহ্ন কিনিবলৈ পোৱা যায়৷ বজাৰত ঘূৰি ঘূৰি আলেখ-লেখ চাই দুপদমান বস্তু ময়ো কিনিলোঁ৷ টকাৰ মূল্য আমাতকৈ কম, সেয়ে তেওঁলোকে ভাৰতীয় টকা ল’বলৈ বেয়া নাপায়৷ চাহ একাপ লৈ বহি থাকোঁতে এটা সৰু গ্ৰুপ আগবাঢ়ি আহিল, মোৰ চুটি চুলি আৰু মংগোলীয় মুখায়বৰ বাবে মোক চীনৰ বুলি ভাবিছিল, কিন্তু যেতিয়া মই অসমৰ বুলি ক’লোঁ, এগৰাকীয়ে ক’লে অসম চাহৰ বাবে বিখ্যাত নহয় জানো! মনটো আনন্দৰে ভৰি পৰিল, তেওঁলোকে আমাৰ অসমকো চিনি পায়৷ তেওঁলোকৰ লগত আড্ডা মাৰি থাকোঁতে আমাৰ উভতি যাবৰ সময় হ’ল৷ পাকিস্তানৰ স্থানীয় সময় মতে চাৰিবজাত তাৰ পৰা উভতিব লাগে৷ ভাৰত-পাক সীমান্তত আমাক থৈ আহিবৰ বাবে আকৌ সন্মুখত বাছ ৰৈ আছে৷ এটা আবেগেৰে ভৰা মন লৈ বাছত আহি বহিলোঁহি৷ মনতে ভাবিছোঁ, আকৌ এবাৰ আহিম পাকিস্তানলৈ, এইবাৰ ভিছা লৈ, লাহোৰ, ইছলামবাদ চাবলৈ আৰু আপোন মানুহবোৰক লগ পাবলৈ৷\nআখল – প্ৰণালীঃ পিংকি বৰুৱা →


এইবাৰ বাৰ্ড ফ্লু! চীনত চিনাক্ত হৈছে বাৰ্ড ফ্লুৰ নতুন ষ্ট্ৰেইনত আক্ৰান্ত প্ৰথমগৰাকী লোক! কিমান বিপদজনক? first-human-infection-case-of-a-new-strain-bird-flu-china-how-dangerous-it-is-gh-hb– News18 assam\nএইবাৰ বাৰ্ড ফ্লু! চীনত চিনাক্ত হৈছে বাৰ্ড ফ্লুৰ নতুন ষ্ট্ৰেইনত আক্ৰান্ত প্ৰথমগৰাকী লোক! কিমান বিপদজনক?\nচীনৰ জিনজিয়াং চহৰত বাৰ্ড ফ্লুৰ H10N3 ষ্ট্ৰেইনৰ প্ৰথমগৰাকী ৰোগী চিনাক্ত কৰা হৈছে । এমাহ সময় ধৰি চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি হৈ আছে ৰোগীগৰাকী।\nLast Updated : June 02, 2021, 17:23 IST\nমহামাৰী সদৃশ ৰোগৰ সৈতে চীনৰ সম্পৰ্কৰ কথা কৈ শেষ কৰিব নোৱাৰি! বিগত ডেৰ বছৰৰো অধিক সময় ধৰি চীনৰ পৰা বিয়পি পৰা কোভিড১৯ মহামাৰীৰ সৈতে যুঁজি আছে সমগ্ৰ বিশ্বই। কোৰোণাৰ ত্ৰাসে বৰ্তমানেও সকলোকে ত্ৰস্তমান কৰি ৰখাৰ সময়তে এতিয়া চীনত বাৰ্ড ফ্লুৰ এটা নতুন ষ্টেইন ধৰা পৰিছে। H10N3 নামৰ এই ষ্টেইন প্ৰথমবাৰৰ বাবে এগৰাকী মানুহৰ শৰীৰত দেখিবলৈ পোৱা গৈছে । চীনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য আয়োগে নিজেই এই কথা ঘোষণা কৰি সকলোকে সতৰ্ক হৈ থাকিবলৈ আহ্বান জনায় ।\nএমাহৰ পিছত প্ৰথম ৰোগীৰ তথ্য -\nচীনৰ জিনজিয়াং চহৰত এমাহ পূৰ্বে এগৰাকী ৪১ বছৰীয়া ব্যক্তি অসুস্থ হৈ চিকিৎসালয়লৈ গৈছিল। এমাহ সময় ধৰি চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি হোৱাৰ পিছত এইটো নিশ্চিত কৰা হৈছিল যে, তেওঁ বাৰ্ড ফ্লুৰ H10N3 ষ্ট্ৰেইনত আক্ৰান্ত হৈছে। ৰোগীগৰাকীৰ শৰীৰত তীব্ৰ জ্বৰ আৰু চৰ্দিৰ দৰে লক্ষণ আছিল, যি কোৰোণাৰ দৰে আছিল। কিন্তু লোকজন কেনেকৈ এই ভাইৰাছৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিছিল, সেয়া এতিয়াও জানিব পৰা হোৱা নাই ।\nকোৰোণাৰ দৰে বাৰ্ড ফ্লুৰ বহু ষ্ট্ৰেইন বা প্ৰকাৰ আছে -\nH10N3 হৈছে বাৰ্ড ফ্লু ষ্ট্ৰেইনবোৰৰ ভিতৰত অন্যতম, যি যথেষ্ট বিপদজনক। যদিও আজিলৈকে এই প্ৰকাৰ দেখা পোৱা যোৱা নাছিল। কিন্তু চীনত এতিয়া ধৰা পৰিছে এই ৰোগত আক্ৰান্ত প্ৰথমগৰাকী ৰোগী। ইতিমধ্যে কোৰোণাক লৈ সন্দেহৰ আওঁতাত থকা চীনে এইবাৰ এই ফ্লুৰ নিশ্চিত কৰি নিজকে সুৰক্ষিত কৰাৰ চেষ্টা আৰম্ভ কৰিছে। চীনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য আয়োগে কয় যে, এই ষ্ট্ৰেইন পৰা ৰোগটো বিয়পোৱাৰ সম্ভাৱনা কম।\nচিডিচি(CDC)য়ে এই সম্পৰ্কত কি কয় ?\nআনহাতে, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ স্বাস্থ্য সংস্থা চেণ্টাৰ ফৰ ডিজিজ কণ্ট্ৰোল এণ্ড প্ৰিভেনচন (CDC)য়ে পোনপটীয়াকৈ কয় যে, নিম্ন-বীজাণুৰ ঘটনা কেৱল চৰাইৰ মাজত সীমাবদ্ধ। সংগঠনটোৰ মতে, মানুহৰ ওপৰত এই ষ্ট্ৰেইন বা প্ৰকাৰ কিমান সংক্ৰামক বা মাৰাত্মক হ'ব পাৰে, সেয়া এতিয়াও জনা হোৱা নাই। বিদেশী প্ৰতিষ্ঠানসমূহ এতিয়া বাৰ্ড ফ্লুৰ এই নতুন ষ্ট্ৰেইনক লৈ সচেতন হৈছে আৰু বুজিবলৈ চেষ্টা কৰি আছে ।\nএই ভাইৰাছ কেনেদৰে বিয়পে ?\nযদিও পৰিৱেশত বহু প্ৰকাৰৰ বাৰ্ড ফ্লুৰ ষ্ট্ৰেইন বা প্ৰকাৰ থাকে, তাৰে মাত্ৰ কেইটামানহে মানুহলৈ সংক্ৰমণ বিয়পাব পাৰে । বাৰ্ড ফ্লুক বৈজ্ঞানিকভাৱে এভিয়ান ইনফ্লুৱেঞ্জা বুলিও কোৱা হয়, যি হৈছে প্ৰকাৰ A ভাইৰাছৰ দ্বাৰা সংক্ৰমিত ৰোগ।\n৯০ৰ দশকত প্ৰথমে দেখা গৈছিল এই ভাইৰাছ -\nইয়াৰ আটাইতকৈ সচৰাচৰ প্ৰকাৰটোক H5N1 এভিয়ান ইনফ্লুৱেঞ্জা বুলি কোৱা হয়। ই অত্যন্ত সংক্ৰামক। সময়মতে চিকিৎসা নাপালে মাৰাত্মক হ'ব পাৰে। বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ মতে, ১৯৯৭ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এভিয়ান ইনফ্লুৱেঞ্জা ৰোগীৰ খবৰ পোৱা গৈছিল। সংক্ৰমিত হোৱা প্ৰায় ৬০ শতাংশ লোকে প্ৰাণ হেৰুৱাইছিল। ইয়াৰ লক্ষণবোৰৰ ভিতৰত আছে চৰ্দি,জ্বৰ, উশাহ চুটি হোৱা, কঞ্জাক্টিবাইটিছ, ডিঙি ফুলা আৰু সঘনাই বমি হোৱা।\nকুকুৰাৰ সংস্পৰ্শলৈ অহা লোকসকলৰ বাবে প্ৰথম ভাবুকি -\nবৃহৎ সংখ্যক চৰাই থকা ঠাইত এই ভাইৰাছ বিয়পে। চৰাইৰ সংস্পৰ্শলৈ অহা জীৱৰ উশাহৰ মাজেৰে এটা ভাইৰাছ শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰে। সেইকাৰণে ই সাধাৰণতে কুকুৰা ব্যৱসায়ীসকলৰ ওপৰত প্ৰথমে প্ৰভাৱ পেলায়।\nএই ভাইৰাছেও ৰূপ সলনি কৰি থাকে ঃ\nবাৰ্ড ফ্লুৰ ভিন্ন প্ৰকাৰ আছে যদিও এতিয়াও এই সম্পৰ্কে সম্পূৰ্ণৰূপে জনা হোৱা নাই । কিন্তু মানুহৰ ওচৰলৈ যোৱা কিছুমান প্ৰকাৰৰ নিশ্চিত কৰা হৈছে। ইয়াৰ পাঁচটা প্ৰকাৰ হৈছে, H7N3, H7N7, H7H9, H9N2 আৰু H5N1 । ইয়াৰ ভিতৰত H5N1ক এতিয়ালৈকে আটাইতকৈ বিপদজনক ভাইৰাছ বুলি গণ্য কৰা হয়।\nবাৰ্ড ফ্লুক লৈ উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰা হৈছে -\nবিজ্ঞানীসকলে প্ৰথমতে বাৰ্ড ফ্লুৰ বিষয়ে বিশেষ চিন্তিত নাছিল, কিন্তু কোৰোণা মহামাৰী বিয়পি পৰাৰ পিছত বহু কথা নতুনকৈ চিন্তা কৰা হৈছে। যদি সাৱধানতা অৱলম্বন কৰা নহয়, তেন্তে বাৰ্ড ফ্লুও মহামাৰীও হ'ব পাৰে। সেয়েহে চীনত নতুন প্ৰকাৰৰ প্ৰথম ঘটনাৰ বিষয়ে অৱগত হোৱাৰ লগে লগেই এই বিষয়ে ভিন্ন কথা উল্লেখ কৰে ।\nFirst published: June 02, 2021, 17:21 IST\nAvian InfluenzaBird fluCoronavirus Cases In Indiaresearch


গাং‍মৌ থান - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(গাংমৌ থানৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nগাং‍মৌ থান হৈছে মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এখন থান। মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ তীৰ্থভ্ৰমণ সময়ত অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত থাকি বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিছিল। সেই স্থানবোৰত কালক্ৰমত কিছুমান সত্ৰ, মঠ-মন্দিৰ ইত্যাদিৰ গঢ় লৈ উঠিছিল। এনে এখন থান হ’ল গাংমৌ থান। এই থান অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাৰ বিহালীৰ বৰগাং আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ সংগমস্থলীত অৱস্থিত।\n1.1 শংকৰদেৱ গাংমৌলৈ অহাৰ কাৰণ\n2 গাংমৌ থানৰ নিৰ্মাণ\n3 সাম্প্ৰতিক কালৰ গাংমৌ থান\nশংকৰদেৱ গাং‍মৌ থানলৈ প্ৰকৃততে কিমান চনত আহিছিল, সেই বিষয়ে কোনো তথ্য পোৱা নাযায়। বৰদোৱা গুৰু চৰিতৰ মতে তেওঁ আনুমানিক ১৪৩৮ শক অৰ্থাৎ ১৫১৬ চনত গাংমৌ থানলৈ আহিছিল।\nশংকৰদেৱ গাংমৌলৈ অহাৰ কাৰণ[সম্পাদনা কৰক]\nচৰিত পুথিসমূহত শংকৰদেৱ গাংমৌলৈ কিয় আহিছিল তাৰ বিষয়ে কিছু কথা উল্লেখ আছে। শিৰোমনি ভূঞা হোৱাৰ পাছত শংকৰদেৱে কিছুদিনৰ বাবে তীৰ্থভ্ৰমণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। সেইকেইদিনৰ বাবে তেওঁ শিৰোমনি ভূঞাৰ বাব পিতামহ জয়ন্তৰ হাতত দি থৈ গৈছিল। তীৰ্থযাত্ৰাৰপৰা ঘূৰি আহি তেওঁৰ মন ৰাজ্যচৰ্চাতকৈ ধৰ্মচৰ্চাতহে মনোযোগ দিছিল। সেইসময়ত নিকটৱৰ্তী কছাৰী ৰজাই ভূঞা ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে। ফলত ভূঞা ৰাজ্য সংকটৰ সন্মুখীন হয়। এনে পৰিস্থিতিত তেওঁ ব্ৰহ্মপুত্ৰ পাৰ হৈ উত্তৰপাৰৰ গাংমৌলৈ আহি ধৰ্ম চৰ্চা কৰাতহে মনোযোগ দিয়ে। সেই সময়ত সমগ্ৰ অঞ্চলটোৰ নাম গাংমৌ আছিল। শংকৰদেৱৰ লগত তেওঁৰ দ্বিতীয় পত্নী কালিন্দী, দুই পিতামহ জয়ন্ত-মাধৱ আৰু পৰিয়ালৰ অন্য সদস্যসকলো গাংমৌলৈ আহিছিল।\nগাংমৌ থানৰ নিৰ্মাণ[সম্পাদনা কৰক]\nশংকৰদেৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা গাংমৌ থানখন আনুমানিক ১৯২৭-২৮ চনমানতে খহনীয়াৰ ফলত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুত জাহ যায়। এই থানখন প্ৰথমতে খেৰৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। পিছত এই খেৰৰ থানখন স্থানীয় ৰঘূবী ছেত্ৰী নামৰ এজন নেপালী বৈষ্ণৱ গো-পালকে তেজপুৰৰ পৰা টিনপাত আনি নতুনকৈ নিৰ্মাণ কৰি দিছিল বুলি শুনা যায়।\nসাম্প্ৰতিক কালৰ গাংমৌ থান[সম্পাদনা কৰক]\nশংকৰদেৱৰ বাসগৃহ বুলি প্ৰবাদ থকা ওখ ঠাইখিনিত বৰ্তমান প্ৰায় একলাখতকৈও অধিক টকা ব্যয় কৰি গাংমৌ থানখন নতুনকৈ নিৰ্মাণ কৰা হয়। ১৯৮১ চনৰ ১৬ জুলাইত এই নৱনিৰ্মিত গাংমৌথানখন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। এতিয়া শংকৰদেৱৰ স্মৃতি জড়িত থকা কোনো বস্তু নাই। স্থানীয়ভাৱে পোৱা এটা শিলৰ মূৰ্তিকে শংকৰদেৱৰ সময়ৰ বুলি ভাবি ৰাইজে ইয়াত সংৰক্ষণ কৰি ৰাখিছে।\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 বন্যা বৰুৱা (DECEMBER 5, 2012). "গাং‍মৌ থানৰ ঐতিহ্য আৰু মহাপুৰুষীয়া পৰম্পৰালৈ ইয়াৰ অৱদান". বন্যা বৰুৱা. enajori.com. http://enajori.com/%E0%A6%97%E0%A6%BE%E0%A6%82%E2%80%8D%E0%A6%AE%E0%A7%8C-%E0%A6%A5%E0%A6%BE%E0%A6%A8%E0%A7%B0-%E0%A6%90%E0%A6%A4%E0%A6%BF%E0%A6%B9%E0%A7%8D%E0%A6%AF-%E0%A6%86%E0%A7%B0%E0%A7%81-%E0%A6%AE%E0%A6%B9/। আহৰণ কৰা হৈছে: January 09, 2013.\nগাংমৌ থানৰ বিষয়ে বিতংকৈ পঢ়ক\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=গাং‍মৌ_থান&oldid=174396"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৬ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১৮ তাৰিখে ১৮:৫২ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


টিউচন–বৰ্ণালী এচ মুদৈ – ফটাঢোল\nটিউচন–বৰ্ণালী এচ মুদৈ\nটিউচন কৰিবলৈ গৈ মই এদিন আৱিষ্কাৰ কৰিলোঁ, মোৰ ছাত্রৰ মাক নিউটনতকৈ একো কম নহয়! কিয় কম নহয়, সেই ঘটনালৈ আহিছোঁ। মোৰ দৃঢ় বিশ্বাস নিউটন চাহাব বাচি থকাহেঁতেন তেওঁ আৰু মোৰ ছাত্রৰ মাক মিলি আৰু অনেক সূত্রৰ জন্ম দিলেহেঁতেন!\nখুড়ীৰ মহিমা অপাৰ। কেতিয়া কি মুডত থাকে ম‌ই বুজিবকে পৰা নাই।\nসেই ঘৰলৈ প্রথম দিনা পঢ়াবলৈ গৈ দেখিলোঁ পঢ়াৰ শেষ কৰাৰ পাছত কেক, চাহ আৰু বিস্কুট দিলে।\nমাজে মাজে খুড়ীদেউৰ কি হয় ভগবানেহে জানে আৰু পাই! ম‌ই একো পাত্তাই নাপাওঁ। তেওঁ কেতিয়াবা মোক পুৰী-তৰকাৰী, পায়স আনকি ভাতো খাই যাবলৈ কয়। তাকো ডাঙৰ মাছ, মাংসৰে মানে তেওঁ যি ভাল ভাল ৰান্ধে সেইবোৰ আৰু। আকৌ মাজে মাজে কি হয় এই টিউচন মাষ্টৰনীৰ মগজুৱে ঢুকি নাপাওঁ, নিদিয়ে যি নিদিয়ে এগিলাচ ঠাণ্ডা পানীও নিদিয়ে পাই ডিঙিটো তিয়াবলৈও।\nম‌ইতো প্ৰথমে ভাবিলোঁ তেওঁৰ কিবা পাৰিবাৰিক কন্দলৰ ফলত মানে গিৰিয়েকৰ লগত এখুন্দা লাগি মন-চন বেয়া হৈ থাকিলে মানুহজনীয়ে এটা বেলেগ ৰেচপণ্ড দিয়ে আৰু ভালে থাকিলে বেলেগ এটা।\nএদিন দেখিলোঁ খুড়ীদেউৱে মোক খালী লালচাহ একাপ দিলে। খুড়ীৰ লালচাহ দিয়াৰ কাৰণ বিচাৰিবলৈ গৈ পালোঁগৈ যে মোৰ ছাত্রই টিউচনৰ পৰীক্ষাত খুড়ীৰ মনৰ মতন নম্বৰটো পোৱা নাই, মানে একদম বিল’ এভাৰেজ নাম্বাৰ পাইছে।\nইয়াৰ পাছত মই লক্ষ্য কৰিবলৈ ধৰিলোঁ যে, খুড়ীয়ে মোক ভাল ভাল খাবলৈ সেইদিনাই দিয়ে যিদিনা তেওঁৰ সন্তানে তেওঁ বিচৰা ধৰণেই নম্বৰ পায়।\nমার্কবোৰৰ এটা ৰেঞ্জ ধৰি লওক ৮০ অথবা তাৰ ওপৰত পালে ভাত, মাছ, মাংস, পনীৰ ইত্যাদি।\n৭০-৮০ ৰ মাজত পালে লুচি, মাংস, পায়স, ডিম ইত্যাদি।\n৬০-৭০ ৰ মাজত পালে পকৰী, পিয়াঁজী, আলুৰ চপ, সবজী ৰোল ইত্যাদি।\nআকৌ ৫০-৬০ ৰ ভিতৰত পালে চাহ, বিস্কুট, কেক ইত্যাদি।\n৫০ ৰ তলত পালে মোৰ চাৰি ইঞ্চি কঁপালত সেইদিনা খালি চাহ আৰু খুড়ীৰ মনে নক’লে সেইটোও নাই আৰু যদি দিয়েও ইমান বেছি চেনি দি দিয়ে যেন ভালপোৱাবোৰ এদিনতেই ঢালি দি মোক মাৰিয়েই পেলাব!\nখুড়ীক যিমানেই দেখিছোঁ মই সিমানেই মুগ্ধ হৈ গৈছোঁ। এটা মানুহে তাৰ নিজৰ মনৰ মাধুৰী মিলাই কৰি এটা সূত্র বানাই লৈছে যে,\n“তেওঁৰ সন্তানে টিউচন বা স্কুলৰ পৰীক্ষাত প্রাপ্ত মান আৰু ঘৰুৱা শিক্ষক খাবলৈ দিয়া খাদ্যৰ মান একেই সমানুপাতিক হাৰত বৃদ্ধি/হ্রাস পাব!”\nমই ডেম চিওৰ নিউটন চাহাব বাচি থাকিলে খুড়ীৰ প্ৰেমত পৰি গ’লহেঁতেন আৰু খুড়ীৰ ওচৰত জ্ঞানৰ পা‌ঠ ল’লেহিহেঁতেন প্রতিদিন।\nভাবিব নোৱাৰাকৈ আচৰিত!..\nমানে সন্তানে মার্কচ বেছি পালেই শিক্ষকক ভাল খাবলৈ দিব আৰু সন্তানে মার্কচ কম পায়, তেন্তে শিক্ষকক লঘু আহাৰ আৰু যদি কোনোমতে সন্তানে মাকৰ ৰেঞ্জৰ বাহিৰত মার্কচ পায় তেন্তে শিক্ষকৰ কঁপালত এগিলাচ ঠাণ্ডা পানীও নাই!\nমানে অস্ত্ৰৰে নামাৰি মোক খাদ্য তালিকাৰে মৰাৰ চিষ্টেম। মানে মোৰ কাৰণে ইয়ো এক অপমান। কিন্তু ডাইৰেক্ট নকয়। “সাপো মৰক লাঠিও নাভাঙক” চিষ্টেমত চলি আছে।\nসচেতন মাক বুলি কথা..!\nএইটো আৱিষ্কাৰ কৰাৰ পিছত ছাত্রই যেন প্রত্যেক পৰীক্ষাত ভাল নম্বৰ পাই সেই চেষ্টাত আগত কৈ দুগুণ প্ৰস্তুতি চলাই দিলোঁ। ছাত্রক ক’লোঁ নম্বৰ যেন ৮০ ওপৰত থাকে(খুড়ীৰ হাতৰ মাছ-মাংসৰ লোভ)।\nছাত্রও একদম, হ’ব বাইদেউ!\nপিছৰ দিনাই খুড়ীয়ে মোক লালচাহ চেনি নিদিয়াকৈ দিলে। মোৰ আৰু বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল ছাত্রই কি কৰিছে। ইমান কম নম্বৰ পাইছে খুড়ীৰ লগতে ময়ো আচৰিত হেৰৌ!\nময়ো ঠিকেই শিকাওঁ ছাত্ৰয়ো শিকে, কিন্তু স্কুলতহে গণ্ডগোলটো লাগে, মানে মোৰ ছাত্ৰ‌ই স্কুলত নিজে নিলিখি বেলেগৰ পৰা চাইহে লিখে।\nইয়াৰ পাছত এই পর্যন্ত মই মোৰ ছাত্রক এটাই মটিভেশ্যন দি আহিছোঁ যে তুমি আশীৰ ওপৰত পাব নালাগে, প্রত্যেক পৰীক্ষাত মাজে মাজে পালেই হ’ব কিন্তু তুমি অন্তত ৫০ তকৈ কম ভুলতো যেন নোপোৱা।\nছাত্রই ক’লে, হ’ব বাইদেউ! মই মোৰ ছাত্রৰ এই “হ’ব বাইদেউ” কনফিডেঞ্চটোক সেইদিনাৰ পৰা বৰ ভয় খাওঁ।\n: পালে কি হ’ব কোৱাচোন!\n: কি হ’ব বাইদেউ..?\n: চেনি নিদিয়া গাখীৰ চাহ তুমি আৰু মই ভগাই খাম, য’ত যি নহওক তুমি মোৰ ছাত্র, তোমাক নিদিয়াকৈ খোৱাটো বেয়া দেখায়।\n« এক্সকাৰ্ছন আৰু লটিঘটি: মন্দিৰা শৰ্মা\nশিমলু তলৰ ম’হযখ- মানসী বৰা »\nশিক্ষাৰ্থীৰ অভিভাৱকৰ মূল্যায়ন আচৰিত ৷\nজমনি অভিজ্ঞতা। সুন্দৰ বৰ্ণনা\nলাল চাহ দিয়াৰ দিনা ছাত্ৰক ডগৰি পিটন এটা দি দিব লাগিছিল। খুৰীৰ ফৰ্মূলা সলনি হৈ গল হেতেন 😂😂\nআচৰিত হিচাপ নিকাচ দেখোন😂😂😂\nপঢ়ি ভাল লাগিল বৰ্ণালী! 👏👏👏


দুৰ্নীতি নকৰা বিজেপিয়ে নিৰ্বাচনত হেলিকপ্টাৰ উৰুৱাবলৈ ইমান টকা ক’ত পালে? : তৰুণ গগৈ\n‘’বহুকেইটা ডিচেম্বৰ পাৰ হৈ গ’লেও হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা মুখ্য মন্ত্ৰী হ’ব নোৱাৰে। তেওঁৰ সপোন সপোন হৈয়ে থাকিব,’’-গগৈ\nগুৱাহাটীত বৃহস্পতিবাৰে প্ৰাক্তন মুখ্য মন্ত্ৰী তৰুণ গগৈৰ সংবাদমেল। ফটো : ইউ বি\nকংগ্ৰেছৰ ১৫ বছৰীয়া দুৰ্নীতি, অপশাসনৰ বিৰোধিতা কৰি বিজেপিয়ে অসমৰ ৰাইজৰ মাজলৈ আহিছিল। দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে শূন্য সহনশীলতাৰ নীতি লৈ সৰ্বানন্দ সোণোৱাল নেতৃত্বাধীন চৰকাৰখনে অসমত শাসন চলাই যোৱা বুলি বিজেপি নেতা-কৰ্মীসকলে সততে কৈ আহিছে। কিন্তু বৰ্তমানৰ বিজেপি চৰকাৰৰ আমোলত সঁচাকৈয়ে দুৰ্নীতি হোৱা নাই নেকি? এই প্ৰশ্ন উত্থাপিত হৈছে।\nবৃহস্পতিবাৰে প্ৰাক্তন মুখ্য মন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে দিচপুৰৰ চৰকাৰী বাসভৱনত এখন সংবাদমেল অনুষ্ঠিত কৰি বিজেপি চৰকাৰৰ দুৰ্নীতি বিৰোধী স্থিতিক লৈ প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে।\nগগৈৰ প্ৰশ্ন, ‘’যদি বিজেপিয়ে দুৰ্নীতি কৰাই নাই পঞ্চায়ত নিৰ্বাচনৰ প্ৰচাৰৰ বাবে হেলিকপ্টাৰ উৰুৱাবলৈ আৰু নিৰ্বাচনৰ নামত ইমান খৰচ কৰিবলৈ টকাবোৰ ক’ত পালে?’’\nকংগ্ৰেছৰ দিনত দুৰ্নীতি হোৱাৰ কথা পূৰ্বতে কৰাৰ দৰে আজিও নিজে স্বীকাৰ কৰি তৰুণ গগৈয়ে যোৱা দুটা বছৰত বিজেপি চৰকাৰে কংগ্ৰেছৰ কেইজন জনপ্ৰতিনিধিৰ বিৰুদ্ধে দুৰ্নীতিৰ অভিযোগ আনিব পাৰিছে বুলি প্ৰশ্ন কৰে। তাৰ সলনি গগৈয়ে নিজেই তিতাবৰ সমষ্টিত সংঘটিত হোৱা এটা দুৰ্নীতি পোহৰলৈ আনিছিল বুলি দাবী কৰে।\nইয়াৰ বিপৰীতে তেওঁ বিজেপিকহে সকলোতকৈ দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত ৰাজনৈতিক দল বুলি মন্তব্য কৰে।\nইপিনে, প্ৰাক্তন মুখ্য মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে মন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা ডিচেম্বৰত মুখ্য মন্ত্ৰী হ’ব বুলি আগৰ এখন সংবাদমেলত কোৱা কথাষাৰ আজি ওলোটাই কয়, ‘’বহুকেইটা ডিচেম্বৰ পাৰ হৈ গ’লেও হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা মুখ্য মন্ত্ৰী হ’ব নোৱাৰে। তেওঁৰ সপোন সপোন হৈয়ে থাকিব। অসমৰ মানুহে ইমান মিছলীয়া মানুহ এজনক মুখ্য মন্ত্ৰী নাপাতে। যদি পাতে মই ভাবিম অসমখন জহন্নামে গ’ল।‘’\nউল্লেখ্য যে, মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই ডিচেম্বৰত মুখ্য মন্ত্ৰী হ’ব বুলি তেওঁ নিজেই দুই চাৰিজনৰ আগত কোৱা বুলি তৰুণ গগৈয়ে পূৰ্বৰ এখন সংবাদমেলত মন্তব্য কৰিছিল।\nইপিনে, বগীবিল দলঙৰ প্ৰসংগ উত্থাপন কৰি সংবাদমেলত গগৈয়ে প্ৰাক্তন প্ৰধান মন্ত্ৰী অটল বিহাৰী বাজপেয়ীৰ বহুত বেছি অৱদান নাই বুলি মন্তব্য কৰে।\nতেওঁ কয়, ‘‘বগীবিল দলঙৰ আধাৰশিলা ১৯৯৭ চনতেই স্থাপন হৈছিল। তাৰ পাছত কাম আগবঢ়া নাছিল। মই বহুবাৰ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক অনুৰোধ কৰিলো। তাৰ পাছতহে ২০০২ চনত বাজপেয়ীয়ে কাম আৰম্ভ কৰিলে। আগৰ সময়খিনিত বাজপেয়ী চৰকাৰে কিয় কাম আগবঢ়াব পৰা নাছিল?’’\nতেওঁ লগতে বাজপেয়ীৰ নামত দলঙখনৰ নামাকৰণ কৰাৰো বিৰোধিতা কৰে।\nইয়াৰ উপৰি লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় বিমান বন্দৰক ব্যক্তিগত খণ্ডক গতাবলৈ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে লোৱা সিদ্ধান্তৰ বিৰোধিতা কৰে তৰুণ গগৈয়ে।\n‘‘এই চৰকাৰখনে যিধৰণে গৈ আছে এদিন অইল, অ’ এন জি চিক ব্যক্তিগত খণ্ডক গতাব। জাতি মেটি ভেটিৰ কথা কোৱা চৰকাৰখনে এতিয়া জাতি মাটি ভেটি বিক্ৰী কৰিবলৈহে ওলাইছে’’,-গগৈয়ে কয়।\nঅৱশ্যে তেওঁ ব্যক্তিগতকৰণৰ এশ শতাংশই বিৰোধী নহয় বুলি স্পষ্ট কৰি দি দেশৰ মূল মূল ক্ষেত্ৰ সমুহক ব্যক্তিগত খণ্ডলৈ হস্তান্তৰ কৰাটোৰহে বিৰোধিতা কৰাৰ কথা কয়।\nএকেখন সংবাদমেলতেই মন্ত্ৰী চন্দ্ৰমোহন পাটোৱাৰীকো উভতি ধৰে তৰুণ গগৈয়ে। পাটোৱাৰীয়ে ২০১১ চনৰ নিৰ্বাচনৰ সময়ত অগপই কংগ্ৰেছৰ পৰা ২০ কোটি টকা লোৱাৰ অভিযোগ আনিছিল।\nইয়াৰ প্ৰত্যুত্তৰ দি গগৈয়ে কয়, ‘‘চন্দ্ৰমোহন পাটোৱাৰীয়ে যদি মই টকা দিয়াৰ প্ৰমাণ কৰিব পাৰে মই ৰাজনীতি ত্যাগ কৰিম। যদি নোৱাৰে তেওঁ ৰাজনীতি ত্যাগ কৰক। তেওঁলোকৰ নেতা হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই দিছে যদি মই নাজানো।‘’\nইয়াৰ সলনি তেওঁ বিজেপি আৰু এ আই য়ু ডি এফৰহে গোপন বুজাবুজি আছে বুলি কয়। ‘’বদৰুদ্দিন আছে বাবে বিজেপি আছে, বিজেপি আছে বাবে বদৰুদ্দিন আছে। লোকক দেখুৱাই কেটেৰাই মাতিলেও ভিতৰি নেৰিবা বেথা’’,-গগৈৰ কটাক্ষ।\nলগতে বিজেপি দলটো ‘বাংলাদেশী জনতা পাৰ্টি’ বুলি কটাক্ষ কৰি গগৈয়ে কয় যে অসমৰ কংগ্ৰেছে ‘অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটি’ বুলি কয়, কিন্তু বিজেপিয়ে অসমৰ নামটোৱে ব্যৱহাৰ নকৰে।


১) চমুকৈ উত্তৰ লিখা৷\nক) অৰুণিমা সিনহাৰ কোনবিধ খেলত বিশেষ দক্ষতা আছিল?\nউত্তৰঃ অৰুণিমা সিনহাৰ ভলীবল খেলত বিশেষ দক্ষতা আছিল৷\nখ) অৰুণিমা সিনহাৰ ঘৰ ক’ত?\nউত্তৰঃ অৰুণিমা সিনহাৰ ঘৰ উত্তৰ প্ৰদেশত৷\nগ) হস্পিতালত থাকোতে অৰুণিমাৰ মনত কি সপোনে তীব্ৰ ৰূপ লৈছিল?\nউত্তৰঃ হস্পিতালত থাকোতে অৰুণিমাৰ মনত হিমালয়ৰ শৃংগলৈ উঠাৰ সপোনে তীব্ৰ ৰূপ লৈছিল৷\nঘ) চিকিৎসালয়ৰ পৰা ওলাই গৈ অৰুণিমাই কাক আৰু কিয় লগ ধৰিছিল?\nউত্তৰঃ চিকিৎসালয়ৰ পৰা ওলাই গৈ অৰুণিমাই পোনে পোনে এভাৰেষ্ট বিজয়ী বাচেন্দ্ৰী পালক লগ ধৰিছিলগৈ৷ অৰুণিমাৰ মনত এভাৰেষ্ট বিজয়ৰ সপোন তীব্ৰ হৈ উঠিছিল৷ বাচেন্দ্ৰী পালে এই ক্ষ‍েত্ৰত সঠিক পথ দেখুৱাব পাৰিব বুলিয়েই অৰুণিমা সিনহাই তেওঁক লগ ধৰিছিল৷\nঙ)মাউন্ট এভাৰেষ্টত অৰুণিমাই কেতিয়া আৰোহন কৰিছিল? তেওঁ তাত কিমান সময় ধৰি আছিল?\nউত্তৰঃ ২০১৩ চনৰ ২১ মে’ত অৰুণিমা সিনহাই এভাৰেষ্টত আৰোহন কৰিছিল৷ তেওঁ তাত প্ৰায় ডেৰ ঘন্টা কাল আছিল৷\n২) অৰুণিমা সিনহাই ৰে’লযাত্ৰাৰ সময়ত কি দূৰ্ঘটনাৰ মুখামুখি হ’বলগীয়া হৈছিল? এই দূর্ঘটনাত অৰুণিমাই কি হেৰুৱাব লগা হৈছিল?\nউত্তৰঃ এবাৰ লক্ষ্ণৗৰ পৰা দিল্লীলৈ ৰেলেৰে যাত্ৰা কৰাৰ সময়ত অৰুণিমা উঠি যোৱা ৰে’লগাড়ীখনত ডকাইতে আক্ৰমণ কৰিছিল৷ অৰুণিমাই মাকৰ মৰমৰ চিন ডিঙিৰ চেইনডাল ডকাইতৰ হাতত তুলি নিদিয়াৰ বাবে ডকাইতবোৰে তেওঁক চলন্ত ৰে’লগাড়ীৰ পৰা বাহিৰলৈ দলিয়াই দিছিল৷ সেই সময়ত আন এখন ৰে’লগাড়ীৰ খুন্ডাত অৰুণিমা সিনহা ৰে’লপথৰ দাতিত চিটিকি পৰিছিল আৰু প্ৰায় সাত ঘন্টা সময় ধৰি তাতে পৰি ৰৈছিল৷\nএই দূর্ঘটনাত অৰুণিমা সিনহাই এখন ভৰি চিৰদিনৰ বাবে হেৰুৱাবলগা হৈছিল৷\n৩) অৰুণিমাৰ সপোন পূৰণ কৰাৰ ক্ষ‍েত্ৰত বাচেন্দ্ৰী পালে কেনেদৰে সহায় কৰিছিল?\nউত্তৰঃ এভাৰেষ্ট বিজয়ৰ সপোন দুচকুত লৈ অৰুণিমা সিনহা হস্পিতালৰ পৰা বাহিৰে বাহিৰে বাচেন্দ্ৰী পালৰ ওচৰ পাইছিলগৈ৷ দূর্ঘটনাটোৰ সকলো কথা সহমর্মিতাৰে শুনাৰ পিছত তেওঁৰ মনতো বিশ্বাস জাগিল যে সঠিক প্ৰশি‍ক্ষণ আৰু সাহস পালে অৰুণিমাই নিশ্চয় এদিন লক্ষ্যত উপনীত হ’ব পাৰিব৷ পৰামর্শ অনুসৰি অৰুণিমাই উত্তৰ কাশীত থকা ইকো এভাৰেষ্ট এক্সপেডিচন গ্ৰুপত যোগ দিলে‍গৈ আৰু বাচেন্দ্ৰী পালৰ তত্বাৱধানতে অৰুণিমাই অনুশীলন চলালে৷ এনেদৰেই বাচেন্দ্ৰী পালে অৰুণিমাক উৎসাহ যোগাইছিল৷\n৪) এভাৰেষ্ট বিজয়ৰ সপোন দিঠকত পৰিণত কৰিবলৈ অৰুণিমাই কেনেদৰে অনুশীলন কৰিছিল?\nউত্তৰঃ বাচেন্দ্ৰী পালৰ পৰামর্শ অনুসৰি অৰুণিমাই উত্তৰ কাশীত থকা ইকো এভাৰেষ্ট এক্সপেডিচন গ্ৰুপত যোগ দিলে‍গৈ৷ টাটা ষ্টীল এডভেঞ্চাৰ ফাউণ্ডেচনে চলোৱা অনুশীলন কেম্পটোত বাচেন্দ্ৰী পালৰ তত্বাৱধানতে অৰুণিমাই অনুশীলন আৰম্ভ কৰিলে‍৷ শাৰীৰিক, মানসিক দুয়ো দিশতে দৃঢ়তা আৰু অধ্যৱসায়েৰে তেওঁ প্ৰায় এবছৰ কাল একে লেথাৰিয়ে অনুশীলন চলালে৷ সাধাৰণ মানুহে দুই মিনিটতে শিকিব পৰা খোজ একোটা শিকিবলৈ তেওঁৰ কেতিয়াবা তিনিঘন্টাও সময় লাগিছিল৷ তথাপি আশা এৰি নিদি তেওঁ এভাৰেষ্ট বিজয়ৰ সপোনটোক দিঠকত পৰিণত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল৷\n৫) অৰুণিমা সিনহাই কিয় লাডাখত থকা মাউন্ট চামচেৰ কাংৰিৰ অভিযান সম্পূর্ণ কৰিব নোৱাৰিলে?\nউত্তৰঃ টাটা ষ্টীল এডভেঞ্চাৰ ফাউণ্ডেচনে চলোৱা অনুশীলন কেম্পটোত অনুশীলন সম্পূর্ণ কৰাৰ পিছত অৰুণিমাই লাডাখত থকা ২১,৭৯৮ ফুট উচ্চতাৰ মাউন্ট চামছেৰ কাংৰিলৈ চলোৱা এক অভিযানত যোগ দিলে৷ কিন্তু ২১,১০৮ ফুট উচ্চতালৈকে আৰোহন কৰাৰ পিছত অভিযান সামৰিব লগা হ’ল৷ প্ৰতিকুল বতৰৰ বাবেই বাকী থকা ৬৯০ ফুট উচ্চতা অতিক্ৰম কৰিবলৈ বাকী থাকিল৷ যাৰ বাবে অৰুণিমাৰ লগতে দলৰ সদস্যসকলে উক্ত অভিযানটো সম্পূর্ণ কৰিব নোৱাৰিলে৷\n৬) অৰুণিমা সিনহাৰ এভাৰেষ্ট অভিযানৰ বর্ণনা দিয়া৷\nউত্তৰঃ লাডাখত থকা ২১,৭৯৮ ফুট উচ্চতাৰ মাউন্ট চামছেৰ কাংৰিলৈ চলোৱা অভিযানৰ বি‍ফলতাৰ পিছত অৰুণিমাৰ সংকল্প পূর্বতকৈ অধিক দৃঢ় হ’ল আৰু এভাৰেষ্ট জয়ৰ আকাংক্ষা তীব্ৰতৰ হ’ল৷ অৱশেষত এভাৰেষ্টলৈ অভিযান আৰম্ভ হ’ল৷ এভাৰেষ্টৰ চাৰি নং কেম্প পাওতেই তেঁওৰ দুয়োখন ভৰিৰ পৰা তেজ নিগৰি ভয়ংকৰ অৱস্থাৰ সৃষ্টি হৈছিল৷ লগত নি‍য়া অক্সিজেনো প্ৰায় শেষ হও হও হৈছিল৷ পথত বহু অভিযাত্ৰীৰ মৃতদেহ দেখা পাইছিল যদিও তেওঁ বিচলিত হোৱা নাছিল৷ অৱশেষত কাঠমাণ্ডুৰ পৰা যাত্ৰা আৰম্ভ কৰাৰ বাৱন দিনৰ অন্তত নিশা প্ৰায় আঠ বজাত তেওঁ ৮৮৪৮ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত মাউন্ট এভাৰেষ্টৰ শৃংগত পদার্পন কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল৷ লগত যোৱা শ্বেৰপাজনে তেওঁৰ অনুৰোধত ফটো তুলিলে৷ ২০১৩ চনৰ ২১ মে’ত এভাৰেষ্টৰ ওপৰত প্ৰায় ডেৰঘন্টা কাল কটোৱাৰ অন্তত তললৈ নামি আহে৷\n৭) ‘একোগৰাকী ব্যক্তিয়ে নিজৰ প্ৰতিভাৰে জাতীয় জীৱনত জিলিকি উঠি আন সহস্ৰজনৰ বাবে আশা আৰু প্ৰেৰণাৰ বতৰা কঢি়য়াই আনে৷’ – কথাষাৰৰ যুক্তিযুক্ততা অৰুণিমা সিনহাৰ জীৱনৰ আধাৰত বুজাই লিখা৷\nউত্তৰঃ লেখকে উ্ল্লেখ কৰা অনুসৰি বিভিন্ন সময় আৰু পৰিবেশত একোগৰাকী ব্যক্তিয়ে নিজৰ প্ৰতিভাৰে জাতীয় জীৱনত জিলিকি উঠি আন সহস্ৰজনৰ বাবে আশা আৰু প্ৰেৰণাৰ বতৰা কঢি়য়াই আনে৷ এনে লোকৰ সফলতাই বহুজনক আনন্দ দিয়াৰ লগতে মনৰ হতাশাও আঁতৰ কৰে৷ এইক্ষ‍েত্ৰত একলব্যৰ উদ্ধৃতি দি লেখকে কৈছে যে, নিজৰ সাধনাৰ বলত একলব্যই গুৰুৰ মূর্ত্তিৰ সমুখত অনুশীলন কৰিয়েই সিদ্ধি লাভ কৰিছিল৷ ষ্টিফেন হকিঙৰ দৰে প্ৰসিদ্ধ বি‍জ্ঞানীয়ে বিশ্ববাসীৰ হৃদয় জয় কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ অৰুণিমা সিনহায়ো কঠোৰ শ্ৰম আৰু অধ্যৱসায়ৰ বলত কৃত্ৰিম ভৰিৰেই এভাৰেষ্ট জয় কৰি বিশ্ববাসীৰ দৃষ্টি আকর্ষণ কৰিলে৷ ‘পদ্মশ্ৰী’ সন্মানৰ লগতে ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পৰাও পুৰষ্কাৰ লাভ কৰিলে অৰুণিমাই৷ অৰুণিমাৰ প্ৰতিভাৰ এনে উদাহৰণে সমাজ জীৱনৰ আন দহজনক অনুপ্ৰাণিত কৰবিলৈ সক্ষম হৈছে৷\n৮) ক্ৰিকেট খেলুৱৈ যুৱৰাজ সিঙে অৰুণিমাক কেনেদৰে অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল?\nউত্তৰঃ কর্কট ৰোগত আক্ৰান্ত যুৱৰাজ সিঙে নিজৰ অদম্য মানসিক শক্তিৰে সেই বেমাৰৰ পৰা আৰোগ্য লাভ কৰি নিজৰ লক্ষ্য পূৰণৰ বাটত আগবাঢি়ছিল৷ এনে দুৰাৰোগ্য ব্যাধিয়েও তেওঁক বাধা দিব পৰা নাছিল৷ যুৱৰাজ সিঙে দেখুৱাই দিছিল – মনৰ বল আৰু আত্মবিশ্বাস থাকিলে শাৰীৰিক বাধাই কোনো প্ৰতিৰোধৰ সৃষ্টি কৰিব নোৱাৰে৷ জীৱনৰ উত্তৰণৰ বাটতো ই হেঙাৰ হ’ব নোৱাৰে৷ ভলীবল খেলুৱৈ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত অৰুণিমাই ভৰি এখন চিৰদিনৰ বাবে হেৰুওৱাৰ পিছতো হতাশ নহৈ যুৱৰাজ সিঙৰ দৰে একাংশ লোকক অনুপ্ৰেৰণাৰ উৎস হিচাপে লৈছিল আৰু এদিন এভাৰেষ্ট বিজয় কৰি বিশ্ববাসীৰ চকুত চমকৰ সৃষ্টি কৰিছিল৷\n৯) চমুটোকা লিখাঃ\nউ্ত্তৰাখণ্ডৰ উত্তৰকাশী জিলাত ১৯৫৪ চনৰ ২৪ মে’ত বাচেন্দ্ৰী পালে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল৷ তেওঁ ১৯৮৪ চনত এভাৰেষ্ট বিজয় কৰিবলৈ সক্ষম হয়৷ তেওঁ এভাৰেষ্ট বিজয় কৰা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা৷ ২০১৯ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত এইগৰাকী মহিলালৈ ভাৰত চৰকাৰে আগবঢ়ায় ভাৰতৰ তৃতীয় শীর্ষতম পুৰষ্কাৰ পদ্মভূষণ৷ ইয়াৰ পূর্বে তেওলৈ পদ্মশ্ৰী সন্মান আগবঢে়াৱা হয়৷\nনেপালৰ খুম্বু জিলাত ১৯১৪ চনত টেনজিং নৰগেয়ে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল৷ শ্বের্পা হিচাপে কার্যনির্বাহ কৰা টেনজিঙে এডমান্ড হিলাৰীৰ সৈতে এভাৰেষ্ট অভিযান আৰম্ভ কৰে৷ ১৯৫৩ চনৰ ২৯ মে’ত দুয়োজনে এভাৰেষ্টৰ শীর্ষত উপস্থিত হৈ অভিযান সফল কৰি তুলিছিল৷ তেওলোক দুজনেই হৈছে এভাৰেষ্ট জয় কৰা প্ৰথম দুজন ব্যক্তি৷\nএকবিংশ শতিকাৰ শ্ৰেষ্ঠ বি‍জ্ঞানীসকলৰ অন্যতম হৈছে ষ্টিফেন হকিং৷১৯৪২ চনত ইংলেণ্ডৰ অক্সফ’র্ডত জন্মগ্ৰহণ কৰা হকিং ডেকা বয়সতে ‘মটৰ নিউৰণ ডিজিজ’ নামৰ একপ্ৰকাৰৰ জটিল ৰোগত আক্ৰান্ত হয়৷ এই জটিল ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱা স্বত্বেও তেওঁ বি‍জ্ঞান চর্চা অব্যাহত ৰাখিলে৷ তেওঁৰ গৱেষণা গ্ৰন্থখনৰ নাম হ’ল ‘প্ৰপার্টি অৱ এক্সপাণ্ড‍িং ইউনিভার্চ’৷ ‘এ ব্ৰীফ হিচটৰী অৱ টাইম’ নামৰ বহু চর্চিত গ্ৰন্থখনৰ বাবে হকিং কেৱল বৌদ্ধিক সমাজতে নহয়, সর্বসাধাৰণৰ মাজতো প্ৰসিদ্ধ হৈ পৰিছিল৷ মহাকাশ বি‍জ্ঞানৰ অসংখ্য তত্বৰ আৱিষ্কাৰক হকিং জীৱনৰ অন্তিম সময়ত সম্পূর্ণৰূপে ৰোগগ্ৰস্থ হৈ পৰে৷ ২০১৮ চনত ৭৬ বছৰ বয়সত হকিঙে মৃত্যুক সাৱটি লয়৷\nসংশয় = সম্+শয়\nপর্বতাৰোহন = পর্বত + আৰোহন\nউৎসাহ = উৎ+ সাহ\nহিমালয় = হিম+আলয়\nপ্ৰত্যাহ্বান = প্ৰতি+আহ্বান\nবিপদাপন্ন = বিপদ+আপন্ন\n১১) উপসর্গ ভাঙি দেখুওৱাঃ\nঅনুৰাগ = অনু+ৰাগ\nঅনুভৱ = অনু+ভৱ\nঅভিনয় = অভি+নয়\nপ্ৰতিফল = প্ৰতি+ফল\nNext অৰণ্য যাত্ৰা\nOne thought on “অৰুণিমা সিনহা”\nজুন 25, 2019ৰ 6:10 অপৰাহ্নত\nজুন 25, 2019ৰ 6:12 অপৰাহ্নত\nkunal saha কৈছেঃ\nআগষ্ট 10, 2019ৰ 12:33 পূর্বাহ্ণত\nThis isavery useful site my friends always use it\nআগষ্ট 10, 2019ৰ 12:36 পূর্বাহ্ণত\nI want to see the answers I really need it\nizaki jackson কৈছেঃ\nঅক্টোবৰ 9, 2019ৰ 11:56 অপৰাহ্নত\n6 নম্বৰটো দিয়ক\nনীলমণী কাকতি কৈছেঃ\nনৱেম্বৰ 13, 2019ৰ 8:41 অপৰাহ্নত\nমই অসমীয়া কবিতা\nRuma Das কৈছেঃ\nনৱেম্বৰ 19, 2019ৰ 7:29 অপৰাহ্নত


জাখারিয়া 14 - पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (জাখা 14)\nচোৱা! যি দিনা তুমি লুট কৰি লোৱা দ্ৰব্য শত্ৰুৱে তোমাৰ মাজত ভাগ কৰি ল’ব, যিহোৱাৰ এনে এটা সোধ-বিচাৰৰ দিন আহি আছে।\nকিয়নো মই যুঁজৰ অৰ্থে যিৰূচালেমৰ অহিতে আটাই জাতিক গোটাম; তাতে নগৰখন আটক কৰা হ’ব! ঘৰবোৰ লুট কৰা হ’ব আৰু মহিলাসকলক বলাৎকাৰ কৰা হ’ব! নগৰখনৰ এভাগ লোক বন্দী অৱস্থালৈ ওলাই যাব, কিন্তু অৱশিষ্ট লোকসকলক নগৰখনৰ পৰা উচ্ছন্ন কৰা নহ’ব।\nকিন্তু যিহোৱাই যুদ্ধ কৰিবলৈ ওলাই যাব আৰু সেই নগৰবোৰৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ যুঁজ কৰাৰ দৰেই যুঁজ কৰিব।\nসেই দিনা পূৱফালে যিৰূচালেমৰ সন্মুখত থকা জৈতুন পৰ্ব্বতৰ ওপৰত তেওঁৰ চৰণ স্থিতি হ’ব; আৰু জৈতুন পৰ্বত মাজেৰে ফাটি পূব আৰু পশ্চিম ফালে ভাগ হৈ বৰ ডাঙৰ উপত্যকা হ’ব আৰু পৰ্বতৰ এফাল উত্তৰ দিশে আৰু আন ফাল দক্ষিণ দিশে হুঁহকি যাব।\nতেতিয়া তোমালোকে মোৰ পৰ্ব্বত দুখনৰ উপত্যকাইদি পলাবা; কিয়নো পৰ্ব্বত দুখনৰ সেই উপত্যকা আঁচললৈকে বিস্তৃত হ’ব। এনে কি, যিহূদাৰ ৰজা উজ্জিয়াৰ ৰাজত্বৰ সময়ত ভূমিকম্প হওঁতে যেনেকৈ তোমালোক পলাইছিলা, তেনেকৈ পলাবা; তেতিয়া মোৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা আহিব আৰু তোমালোকৰ সৈতে সকলো পবিত্ৰ লোক থাকিব।\nআৰু সেই দিনা পোহৰ নাইকিয়া হব, তৰাবোৰ ম্লান হৈ যাব।\nকিন্তু সেয়ে যিহোৱাই জনা অনুপম দিন হ’ব, সেয়ে দিনো নহয় ৰাতিও নহয়, কিন্তু সন্ধিয়া সময়ত পোহৰ হ’ব।\nআৰু সেইদিনা যিৰূচালেমৰ পৰা জীৱন্ত জল সমূহ ওলাব, তাৰ আধা পূৱ সমুদ্ৰৰ ফালে, আধা পশ্চিম সমুদ্ৰৰ ফালে যাব; সেয়ে গৰম বা জাৰকালতো থাকিব।\nযিহোৱা গোটেই পৃথিৱীৰ ওপৰত ৰজা হ’ব! সেইদিনা যিহোৱা অদ্বিতীয় হ’ব আৰু তেওঁৰ নামো অদ্বিতীয় হ’ব।\nগেবাৰে পৰা তাৰ মাজত দক্ষিণফালে থকা ৰিম্মোনলৈকে গোটেই দেশ পৰিবৰ্ত্তন হৈ অৰাবা যেন হ’ব আৰু নগৰখন বিন্যামীনৰ দুৱাৰৰ পৰা প্ৰথম দুৱাৰৰ ঠাইলৈকে, চুকৰ দুৱাৰলৈকে আৰু হননেলৰ ওখ কোঁঠৰ পৰা ৰজাৰ দ্ৰাক্ষাকুণ্ডলৈকে ওখ হৈ নিজ ঠাইত স্থাপিত হ’ব।\nলোকসকলে যিৰূচালেমত বাস কৰিব; কোনো শত্রুৱে তেওঁলোকক ধ্বংস কৰিবলৈ তালৈ নাহিব। যিৰূচালেম নিৰাপদে বাস কৰিব।\nযিৰূচালেমৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ কৰা আটাই জাতিক যিহোৱাই এই মহামাৰীৰে আঘাত কৰিব: ভৰিৰ ওপৰত ভৰ দি থিয় হৈ থাকোঁতে তেওঁলোকৰ মাংস ক্ষয় পাব, চকুৰ গাতত তেওঁলোকৰ চকু ক্ষয় পাব আৰু তেওঁলোকৰ মুখত তেওঁলোকৰ জিভা ক্ষয় পাব।\nআৰু সেই দিনা তেওঁলোকৰ মাজত যিহোৱাৰ পৰা মহাকোলাহল উপস্থিত হ’ব; তেতিয়া প্ৰতিজনে নিজ ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ হাতত ধৰিব আৰু প্ৰতিজনে নিজ ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ অহিতে হাত তুলিব।\nআৰু সেই ছাউনিবোৰত থকা ঘোঁৰা, খছৰ, গাধ আদি সকলো পশুৰ আঘাতবোৰ, সেই আঘাতৰ নিচিনাই হ’ব।\nআৰু যিৰূচালেমৰ বিৰুদ্ধে অহা আটাই জাতিৰ অৱশিষ্ট থকা প্ৰতিজনে বছৰে বছৰে বাহিনীসকলৰ যিহোৱা ৰজাৰ আগত প্ৰণিপাত কৰিবলৈ আৰু পঁজা-পৰ্ব্ব পালন কৰিবলৈ উঠি আহিব।\nপৃথিবীৰ আটাই গোষ্ঠীবোৰৰ মাজত যিসকলে বাহিনীসকলৰ যিহোৱা ৰজাৰ আগত প্ৰণিপাত কৰিবলৈ যিৰূচালেমলৈ উঠি নাহিব, তেওঁলোকৰ ওপৰত বৃষ্টি নহ’ব।\nআৰু মিচৰীয়া গোষ্ঠী যদি উঠি আহি উপস্থিত নহয়, তেন্তে তেওঁলোকৰ ওপৰতো বৰষুণ নহ’ব; পঁজা-পৰ্ব্ব পালন কৰিবলৈ উঠি নহা জাতিক যিহোৱাই মহামাৰীৰে আঘাত কৰিব।\nএয়ে মিচৰৰ আৰু পঁজা-পৰ্ব্ব পালন কৰিবলৈ উঠি নহা আটাই জাতিৰ দণ্ড হ’ব।\nকিন্তু সেই দিনা, “যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে পবিত্ৰ!” এই কথা ঘোঁৰাবোৰৰ টিলিঙাত থাকিব আৰু যিহোৱাৰ গৃহত থকা সকলো ৰন্ধন-পাত্ৰ যজ্ঞবেদীৰ আগত থকা তেজ ৰখা পাত্ৰবোৰৰ নিচিনা হ’ব;\nএনে কি, যিৰূচালেম আৰু যিহূদাৰ প্ৰত্যেক ৰন্ধন-পাত্ৰ বাহিনীসকলৰ যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে পবিত্ৰ হ’ব; আৰু বলিদান কৰোঁতা আটাইলোকে আহি তাৰ মাজত কোনো কোনো পাত্ৰ লৈ তাতে সিজাব। সেই দিনা বাহিনীসকলৰ যিহোৱাৰ গৃহত কনানীয়া লোক পুনৰ নাথাকিব।


অসমৰ হাবিৰ বনৰীয়া ঔষধি গছ - ঔটেঙা- — Vikaspedia\nঅসমীয়া মানুহৰ মাজত ঔটেঙা আৰু ঔকিল নিচিনা লোক কমহে ওলাব ৷ সঘনাই চেনেলবিলাকত হকে-বিহকে নানা সন্দেহত বিভিন্নজনক আইন হাতত তুলি লোৱা জনতাই ঔকিল সোধাই থকাৰ দূশ্য আজিকালি বৰ সুলভ৷ পিছে আজিৰ প্ৰজন্মই বনৰীয়া, গাঁৱলীয়া খাদ্য বুলি ভবা ঔটেঙাৰ উপকাৰিতাৰ বিষয়ে দুই এটা কথা জানেনে তাত সন্দেহ আছে৷ গোটেই বিশ্বই এটা কথা জানে দক্ষিণ পূৱ এচিয়াৰ দেশসমূহৰ ভিতৰত অসমৰ বিভিন্ন বনাঞ্চলত ঔটেঙাৰ গছ আটাইতকৈ বেচিকৈ আছে৷ ঘাইকৈ বনৰীয়া হাতীৰ এবিধ প্ৰিয় খাদ্য হোৱা বাবে ইয়াৰ ইংৰাজী নাম হাতী-আপেল বা হাতী-ফল৷ এজন পাঠকে জনোৱামতে হাতীয়ে ঔটেঙাটো নভঙাকৈয়ে ভিতৰৰ বীজটো উলিয়াই খাব পাৰে হেনো আৰু ইংৰাজসকলে সেই বাবেই ইয়াক Elephant apple হিচাবে নামাকৰণ কৰিছিল। বড়োসকলে কয় ঠাইগৰ, কাৰ্বি সকলে কয় পিমপ্লান, ডিমাচাত থাইডি, মিচিং ভাষাত চম্ পা, টিৱাসকলে কয় অ'ৰো আৰু বিষ্ণুপুৰিয়া মণিপুৰীসকলে কয় হেইকিৰী৷ ইয়াৰ বাহিৰে আন আন ভাষাত ঔটেঙাৰ সমশব্দ হ'ল - নেপালী (পাঁচপানে, পাঁচ ফল, পঞ্চ কুলে, ৰামফল, থুলো তাতৰী), বাংলা (চালতা), টাই (মাক্ ছান্), হিন্দী (চলতা, কৰমবেল), ওৰিয়া (উহুবা), কানাড়া (বেটকানাগালু ), মলয়ালম (ভালাপুন্না), তেলেগু (উভ্ভা), তামিল (উভয়),আৰু সংস্কৃত (আভাৰ্টাকি)৷ ঔটেঙাৰ ব'টানিকেল নাম হ'ল - Dillenia indica ৷\nঔটেঙা গছৰ প্ৰাপ্তিস্থান : - ভাৰতৰ অসমৰ বিভিন্ন সংৰক্ষিত বনাঞ্চল (ঘাইকৈ বাক্সা, ডিগবৈ, ডুমডুমা, বুঢ়ীদিহিং, কাকজান, বগাপানী আদিত), অৰুণাচল আৰু পশ্চিমবংগৰ ওপৰিও কম পৰিমানে উৰিষ্যা, বিহাৰ, মধ্য প্ৰদেশ, অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, তেলেংগানা আৰু কৰ্ণাটকৰ অৰণ্যটো ঔটেঙাৰ গছ পোৱা যায়৷ বাংলাদেশত, শ্ৰীলংকাত, থাইলেণ্ডত, ভিয়েটনামত, মালেয়শিয়াত, ইণ্ডোনেচিয়া, চীন দেশৰ দক্ষিণ-পশ্চিম অঞ্চলত আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰো বনাঞ্চলত ঔটেঙাৰ গছ দেখা গৈছে ৷\nঔটেঙা হ'ল চিৰসেউজ উদ্ভিদ৷ গছৰ উচ্চতা ১৫মিটাৰ বা তাতোকৈ ওখ হয়৷ পাতবিলাক ১৫ৰ পৰা ৩৬ চেন্টিমিটাৰ দীঘল, পাতবিলাক খহতা আৰু আঁচবিলাক স্পষ্টকৈ বহা অৰ্থাৎ পাতখিলাৰ শিৰাবিন্যাসৰ বিশেষত্ব চকুত লগা৷ পাতখিলা আলুৰ চিপচৰ দৰে পাতল৷ গছত ১৫৷২০ চেন্টিমিটাৰ ব্যাসৰ বগা ফুল জুন মাহৰ পৰা এমাহ মানলৈ ফুলে৷ ঔটেঙাৰ গছত অক্টোবৰৰ পৰা জানুৱাৰীলৈ ঘূৰণীয়া ৫৷১০ চেন্টিমিটাৰ ব্যাসৰ ফল লাগে৷ আৰম্ভণিতে সেউজীয়া হৈ লগা ফল পূৰঠ হৈ পকিলে হালধীয়া বৰণ লয়৷ পূৰঠ ঔটেঙাৰ পৰা ওলোৱা নিৰ্দিষ্ট গোন্ধ বহুতৰ প্ৰিয়৷ ফল পোন্ধৰটা পাহিৰ সমষ্টি৷ ইয়াৰ ভিতৰত ৫টা গুটি থাকে৷ ঔটেঙাৰ গুটিটো বিজলুৱা৷ তলসৰা এই গুটিৰ পৰাই নতুন পুলি গজে৷ হাতীৰ ওপৰিও বান্দৰ, হৰিণা পহু আৰু কেৰ্কেটুৱাই ঔটেঙা ভক্ষণ কৰে৷\nইয়াত থকা লাগতিয়াল তত্বসমূহ কি কি ?\n১০০গ্ৰাম ঔটেঙাৰ ফলৰ খাদ্যমূল্য এনেধৰণৰ - কেলৰি : ৫৯ কিলো কেলৰি, ৮ শতাংশ প্ৰটিন, ২-৫ শতাংশ ফাইবাৰ, ৩-৫ শতাংশ ছাই, ১৬ মিলিগ্ৰাম কেলচিয়াম, ২৬মিলিগ্ৰাম ফচফোৰাচ, ৪ মিলিগ্ৰাম ভিটামিন-চি৷ ইয়াৰ ওপৰিও থাকে ভিটামিন- বি, থায়ামিন, ৰাইবোফ্লেভিন আৰু বিটা-কেৰটিন৷\nঔটেঙা কেনেকৈ ব্যৱহৃত হয় ?\nঅসমীয়া মানুহে ঔটেঙাৰ মাছৰ আঞ্জা, দাইলত দি, অম্বল বনাই, চৰবত, আচাৰ আৰু চাটনি কৰি খায় ভাল পায়৷ আন বহুতে জাম, জেলি আদি বনায়৷ অসমীয়া ৰান্ধনীসকলে ঔটেঙাৰ নানাবিধ জুতিলগা ব্যঞ্জন বনায়৷ তাৰ কিছুমান হ'ল : - মাটিদাইলৰ লগত ঔটেঙাৰ আঞ্জা, মচুৰ দাইল + ঔটেঙা + ঢেকীয়াশাকৰ আঞ্জা, খুতৰা + কচু আৰু মাছৰ আঞ্জা, কুমলীয়া ঔটেঙাৰ কলিৰ চৰ্চৰি ভাজি, ভাতত সিদ্ধ কৰা ঔটেঙাৰ পিতিকা আদি৷ বহুতে ঔটেঙা সৰুসৰুকৈ কুটি নিমখ লগাই ৰ'দত শুকুৱাই সাঁচি থয়৷ কেঁচা ঔটেঙা ফ্ৰিজত এমাহলৈ সংৰক্ষণ কৰিব পাৰি৷ অসমীয়া জনজীৱনত অতীজৰে পৰা ঔটেঙাই বিশিষ্ট স্থান লাভ কৰি আহিছে৷ অলপতে মুক্তিপোৱা 'কথা নদী' বোলছবিখনতো ঔটেঙাই দৰ্শকৰ বিশেষ দূষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সমৰ্থ হৈছে ৷\nএতিয়া পাঠকসকলে অসমীয়া ভাষা শুৱনি কৰা এইকেইটিমান ঔ-মিঠা বাক্য পঢ়কচোন : "ঔফুলীয়া হাঁহি"! "আঞ্জাৰ সোৱাদ ঔ; মাতৰ সোৱাদ বৌ"! " ঔটেঙা ঢেকীয়া শাক, জিভাৰ পানী পৰি থাক"! "ঔৰে গছতে মৌৱে বাহ ল'লে ককাই পাৰি দে খাওঁ"!\nঔটেঙাৰ উপযোগী গুণসমূহ:\nকেইবাখনো আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় শোধপত্ৰত প্ৰকাশ পোৱা তথ্য মতে ঔটেঙাৰ অন্তৰ্নিহিত গুণৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হ'ল-১- ডায়েবটিজৰ নিয়ন্ত্ৰণত সহায়ক - ইতিমধ্যে বজাৰত ঔটেঙাৰ পাউদাৰ এই উদ্দেশ্যে উপলব্ধ হৈছে বুলি জনা গৈছে৷ ২-বীজানুনাশক গুণযুক্ত- এন্টিচেপ্টিক আৰু এন্টিভাইৰেল গুণযুক্ত বাবে অসমীয়া লোকবিশ্বাসমতে ঔটেঙা আৰু ইয়াৰ পাত শোৱনি কোঠাৰ বিচনাৰ তলত দি থোৱা হয় যাতে বসন্ত বা আন সংক্ৰামক ব্যাধি নিয়ন্ত্ৰণত থাকে৷ ৩ লিউকেমিয়াৰ দৰে গুৰুতৰ ৰোগ নিয়ন্ত্ৰণৰ ক্ষমতাযুক্ত৷ ৪- কীটনাশক গুণ : ঔটেঙাৰৰ পাত বা পাহি চতিয়াই থলে ধানৰ ভঁৰালত কীট-পতংগ নহয় আৰু এন্দুৰ, নিগনি আঁতৰ হয়৷ খাদ্যৰ বাহিৰে আন সচৰাচৰ কিছুমান ব্যৱহাৰ তলত উল্লেখ কৰিলোঁ - আয়ুৰ্বেদৰ মতে পেটৰ বিষ, ডায়েৰিয়া, ভাগৰ, স্নায়বিক দুৰ্বলতা জনিত ৰোগৰ চিকিৎসাত প্ৰয়োগ হয়৷ চুলি সৰা, উফিৰ বাবে ঔটেঙাৰ বীজেৰ মূৰ ধুলে আৰোগ্য হয়৷ চাবনৰ পৰিবৰ্তে ঔটেঙাৰ বীজ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি৷ ঔগছৰ ডাল আৰু ঠাল-ঠেঙুলিৰ ভাল খৰি হয় ৷ ঔটেঙাৰ পাতেৰে উত্তৰ প্ৰদশ, বিহাৰ আদি ঠাইৰ লোকে বিড়ী নুৰিওৱাৰাত প্ৰয়োগ কৰে ৷\nপ্ৰাণীজগতক প্ৰকৃতিয়ে দিয়া এই গছৰ গুণৰ ওপৰত বিস্তাৰত অনুসন্ধান বৈজ্ঞানিক প্ৰয়োগশালাত চলি আছে৷ নৰসিংহ, ভেদাইলতা, মহানিম আদিৰ দৰে ঔটেঙাৰ বিষয়েও আমাৰ বহুতৰ ধাৰণা আছে যে উচ্চ ৰক্তচাপ থকালোকে ঔটেঙা খোৱা অহিতকাৰী৷ কিন্তু মই এই বিষয়ে বহু অনুসন্ধান কৰিও ঔটেঙাৰ বিৰুদ্ধে একো বিৰূপ তথ্য নাপালোঁ৷ এতিয়ালৈকে উপলব্ধ মেডিকেল তথ্য মতে ঔটেঙা খোৱাৰ আন কোনো অপকাৰিতাৰ কোনো বৰ্ণনা আমাৰ ক'তো চকুত পৰা নাই৷ প্ৰবাসী জীৱন কটোৱাৰ পৰা মধ্য প্ৰাচ্যৰ দেশসমূহৰ চুপাৰমাৰ্কেটৰ পৰাই শাক পাচলি আৰু ফলমূল কিনি আহিছোঁ ৷ ইয়াৰ বিপণিবিলাকত বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশৰ খাদ্য সামগ্ৰীয়েই পোৱা যায় - আনকি কচুথুৰি আহে বাংলাদেশৰ পৰা, কলডিল আৰু পচলা আহে কেৰেলাৰ পৰা, লেতেকু আহে থাইলেণ্ডৰ পৰা, কণবিলাহী আহে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ পৰা, মাটিকান্দুৰি আৰু কলমৌ আহে শ্ৰীলংকাৰ পৰা৷ নোপোৱা অসমীয়া দুষ্প্ৰাপ্য সম্পদকেইটি হ'ল- ঢেকীয়া, বেতগাজ আৰু ঔটেঙা! সাধাৰণতে ঔটেঙাৰ গছ মানুহে বাৰীত নুৰুৱে৷ ইয়াৰ কাৰণ হয়তো ঔটেঙা খাবলৈ বনৰীয়া হাতী, বান্দৰ আদি আহিলে গিৰিহঁতৰ অহিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে বাবেই৷ আনহাতে আমোদজনক ভাবে ঔৰ গছত ভূতে বাহ লয় বুলি একাংশ বঙালী লোকৰ ধাৰণা৷ গুৱাহাটীকে ধৰি অসমৰ প্ৰমুখ নগৰসমূহৰ বজাৰত একোটা ঔটেঙাৰ দাম দহটকা বা ততোধিধ, অৱশ্যে গ্ৰামাঞ্চলত ই সুলভ মূল্যত পোৱা যায়৷ ইয়াৰ উপকাৰিতাৰ বিষয়ে অৱগত হোৱাৰ পিছত অসমৰ ৰাইজে ইয়াৰ ব্যৱসায়িক দিশটোলৈ চকু দিলে ভাল হয়৷\nদুই তিনিদিনৰ আগতে অসমৰ এজন যুৱকে (নামটো মনলৈ অহা নাই) মোক ঔৰ বিষয় লিখিবলৈ অনুৰোধ কৰাত খৰখেদাকৈ এই লিখনিটো যুগুতাইছিলোঁ৷ জৈৱিক চাহৰ খেতি কৰা সেই যুৱকজনে এই লেখাটো পঢ়িলেনে নাই, মই গম পোৱা নাই৷ তেওঁৰ ব্যৱসায়ত ঔটেঙাৰ সংযোজন ঘটাব বুলি মই আশা কৰিলোঁ ৷\nলেখক: ডা০ ভূপেন শইকীয়া