অনুভৱৰ বৰষুণ: নামঘৰ\nমানসে বৰ সাৱধানে গাঁত কেইটালৈ চালে । তিনিটামানে মূৰ উলিয়াই আছে । সি ৰচি ডাল লাহেকৈ সেইফালে আগবঢ়াই দিলে । পিছে সেই সময়তেই ভৰিত মহ এটাই কামোৰাত তাৰ হাতখন লৰালৰিকৈ ভৰি পালেগৈ । ফলত হাতৰ লৰচৰ দেখি গোটেই কেইটা পোক গাঁতৰ ভিতৰত লুকাই পৰিল । মহজনীক মুখৰ ভিতৰতে গালি দুটামান পাৰি সি আকৌ ইফালে সিফালে চালে ।\nপ্ৰায়ে পাচবেলা মানসে চোতালত এইদৰে চোতাল পোক বিচাৰি ফুৰে । চুটি মাৰি এডালত মাকৰ তাঁতৰ শালৰ পৰা সূতা অকণ লৈ বৰশীৰ দৰে গাঁঠি দি সূতাৰ আগটো থুৰেৰে গোটা কৰি চোতাল পোক ওলাই থকা গাঁতটোলৈ আগবঢ়াই দিব । দিয়াৰ লগে লাগে পোকটোৱে কিবা খোৱা বস্তু বুলি ভাবি টপককৈ সূতা ডালত ধৰিব আৰু তেতিয়াই বৰশীটো টানি দিব লাগে । পোক আহি বাহিৰত পৰিবহি ।\n-হয়নে বোপাই কিমান টা ধৰিলি ?\nবাৰাণ্ডাতে বহি কিতাপ এখন পঢ়ি থকা বৰুৱা উকীলে মৰমেৰে মানসলৈ চাই সুধিলে ।\n-পাঁচটা দেউতা । এইবাৰ চাব মই গোটেই চোতাল চাফা কৰি দিম । মাহঁতৰ ভৰি তলুৱাবোৰ আৰু এই চোতাল পোকে খাব নোৱাৰে ।\nমানসে মাকৰ ওখোৰা-মোখোৰা ভৰি তলুৱা খনলৈ মনত পেলাই উৎসাহেৰে উত্তৰ দিলে ।\n-বাৰু দেউতা,ভেটো ক্ষমতা মানে কি নো ?\n-উৱা ! তোক আক ভেটোৰ বিষয়ে কোনে ক’লে !\nমাষ্টৰে অলপ আচৰিত হৈয়ে সুধিলে ।\n-আজি ককাইদেৱে বাইদেউক কৈ আছিল ,ভেটো ক্ষমতা কাক বোলে নজনাৰ বাবে বোলে সিহঁতক আজি স্কুলত কোবালে ।\n-ভালেই কৰিলে দে ।\n-ভেটো মানে কি নো দেউতা ?\nমানসে বৰশীটো পেলাই আহি বাপেকৰ কোঁচত বহিলহি ।\n-এই যে তহঁত তিনিটাওৰে লগ লাগি মই কিবা এটা কৰাৰ বা ক’ৰবালৈ যোৱাৰ সিদ্ধান্ত লওঁ আৰু তেতিয়াই যে তহঁতৰ মাৰে নহ’ব বুলি কৈ চব পণ্ড কৰি পেলায় ,সেইটোকে ভেটো ক্ষমতা বোলে বুজিছ ।\n-ল’ৰাক আৰু ওলোটা-পুলোটা কথা শিকাওক । এনেই আজি স্কুলৰ হেড পণ্ডিতে বাটত লগ পাওঁতে ঠাট্ৰা কৰি কোৱা নাই-এইটো ল’ৰা বোলে ডাঙৰ মানুহ হ’ব । ইয়াৰ লক্ষণ আছে !\nকোন সময়তনো আহি বৰুৱানী পাছফালে ৰ’লহি বৰুৱাই ক’বই নোৱাৰিলে ।\n-এহ ! হেড পণ্ডিতে অলপ বেছি কৰে হে পোনাৰ মাক । পিছে ই নো আজি আকৌ কৰিলে ?\n-তাকে সোধক । সি ক’ব নহয় আপোনাক ।\nভোৰভোৰাই বৰুৱানী ভিতৰলৈ সোমাই গ’ল । বৰুৱানীৰ খঙ উঠিবৰে কথা । বাকী দুয়োটা ল’ৰা ছোৱালী প্ৰথমৰ পৰাই পঢ়া শুনাত চোকা । এই পেটমোচা মানসটোহে কেনেকৈ জানো গাধ ওলাল । স্কুললৈ যোৱা দুবছৰ হ’ল আজিলৈকে বৰ্ণমালা কেইটাকে ভালদৰে লিখিব পৰা নাই ।\nবৰুৱানী যোৱাৰ ফালে বৰুৱাই লাহেকৈ মানসৰ চুলিখিনি হাত বুলাই সুধিলে\n-আজিনো স্কুলত কি সুধিছিল বোপাই ?\n-মৌখিক আছিল দেউতা । চাৰে সুধিলে বোলে চৰাই এজনীৰ নাম ক ?\n-তই কি বুলি ক’লি ?\n-বাইদেৱে দুজনীমানৰ নাম শিকাই পঠাইছিল । পাহৰি থাকিলোঁ । সেইবাবেই নিজে জনা জনীৰ নামকে ক’লো-হুইততিতিওওও\n-হুইততিতিও !! সেইজনী কি চৰাই অ’!\n-পথাৰত দেখা নাই কি কিবা । হুইততিতিও হুইততিতিও কৈ চিঞৰি থাকে ।\nমানসে নকলেও বৰুৱা উকিলে ভালদৰেই বুজি পালে সি কোনজনী চৰাইৰ কথা কৈছে ।\n-তাৰ পাছত !\n-তাৰ পাছত সুধিলে বোলে সৰু চৰাই এজনীৰ নাম ক । মই টিপটিপি বুলি ক’লো । চাৰে আক টিপটিপি চৰাই দেখাই নাই বোলে ।\n-তাৰ পাছত ..\n-ডাঙৰ আলি এটাৰ নাম সুধিলে । মই আমাৰ বৰদেউতাৰ ঘৰৰ পাছফালে থকা আলিটোৰ কথা ক’লো । একেবাৰে শেষত সুধিলে বোলে ডাঙৰ মানুহ এজনৰ নাম ক’ । মই বীৰেণ নিচাদেউৰ কথা ক’লো । তেওঁতকৈ ওখ মানুহ কিবা আমাৰ গাঁৱত নাই বুলি চোন আপুনি সদায়েই কয় ।\n-হেৰা !! পণ্ডিতে ঠিকেই কৈছে বুজিছা । আমাৰ ই সঁচায়ে ডাঙৰ মানুহ হ’ব ।\nপুতেকৰ কথাবোৰ শুনি বৰুৱা উকীলে চিঞৰি চিঞৰি ক’লে ।\nগেলা বিল । চহৰৰ পৰা প্ৰায় বিশ কিলোমিটাৰ মান দূৰৈত গাঁও খন ।গোটেই গাঁওখনৰ এটা মূৰে গেলা বিলখনে আগুৰি আছে । বিলখনৰ বাবেই গাঁওখনৰ নাম গেলা হ’ল নে গাঁওখনৰ বাবে বিল খনৰ নাম গেলা হ’ল সেয়া এতিয়া চামৰ কোনেও নাজানে । গাঁওখন দক্ষিণৰ পৰা পশ্চিমলৈ যোৱা আলিটোৰ কাষে কাষে গঢ় লৈ উঠিছিল । আলি এপাৰে বিল আৰু আন পাৰে ঘৰ দুৱাৰ ,হাবি বননি আৰু পথাৰ । চহৰৰ পৰা অহা আলিটো গাঁওখনৰ ঠিক সোঁমাজতেই লাগিছেহি । তাতেই গাঁৱৰ একমাত্ৰ প্ৰাথমিক আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়খন আৰু নামঘৰটো আছে । মেল মিটিং বহিব পৰাকৈ ডাঙৰ পথাৰ এখনো আছে । আগতে গোটেই গাঁৱৰ মানুহে তাতে বিহুৰ ভোজ ভাত খাইছিল । কিন্তু বিশ বছৰ মানৰ আগতে কিবা খেলি মেলি লাগি গাঁৱৰ মানুহখিনি দুটা খেলত ভাগ হ’ল । আজিকালি দক্ষিণৰ খিনিয়ে দক্ষিণৰ ফালে নিজৰ কামকাজ কৰে আৰু পশ্চিমৰ খিনিয়ে পশ্চিমৰ ফালে । কেৱল নামঘৰৰ কাম কাজতহে গাঁওখন লগ লাগে ।\n-কাকুলিৰ মাক ! তই চিন্তা নকৰিবি । এই গেলা বিলত দ্বিতীয় এটা মতা নাই । তই চিন্তা নকৰিবি বুজিছ কাকুলিৰ মাক । মাত্ৰ খিচিক,খিচিকহে শুনিব আৰু ।\nগধূলি হোৱাৰ লগে লগে মুহিধৰৰ মাতষাৰ দক্ষিণ চুকত গমগমাই উঠিল । মুহিধৰৰ এইটো দৈনন্দিন চিঞৰ-বাখৰ । দিনৰ দিনটো কাম কৰিব আৰু ৰাতি হোৱাৰ লগে লগে ডিঙিলৈকে মদ এগাল গিলি আহি ঘৰৰ চোতালত দপদপাই থাকিব ।\nমুহিধৰৰ কথা লিখিবলৈ গ’লে এখন মহাভাৰতেই হ’ব । তাৰ ল’ৰা ছোৱালী তাৰ বাপেকে এৰি যোৱা খেতিৰ মাটিতকৈ বেছি । ছোৱালী কেইজনী ডাঙৰ আছিল । বিয়া দি আজৰি হ’ল । বিয়া মানে নিজে নিজে দৰা বাচি গ’ল । মুহিধৰে ভালেই পালে । ছোৱালী কেইজনী বিয়া দিয়াৰ পাছত খোৱা পেট কমাত মুহিধৰহঁতৰ অলপ সুখ হৈছিল হে বিশ বছৰীয়ামান ডাঙৰ ল’ৰাটোৱে এজনী আনি ঘৰ সুমুৱালেহি । মুহিধৰে প্ৰতি বছৰে নিজৰ মাটি কেইডৰাৰ লগতে পশ্চিমৰ চুকৰ কেশৱ শইকীয়াৰ ঘৰৰ মাটিখিনি আধি খেতি কৰে । পিছে বিয়া পতাৰ পাছত ডাঙৰটোৱে আৰু আধি খেতি কৰি খাবলৈ ভাল নাপালে । গাঁৱৰ আন কেইটামান ল’ৰা সৈতে সি কেৰালালৈ গ’ল । তাত হেনো সহজে চাকৰি পায় । মেট্ৰিক পাছ নকৰাৰ ল’ৰাই তাত কি চাকৰি পায় সেয়া ভগৱানেহে জানে । তথাপি মাহেকে মাহেকে পুতেকে পঠিওৱা টকা কেইটা লৈ ভালেই পালে ।\nখেতিৰ সময়তে ডাঙৰটো তেনেকৈ গুছি যোৱা সৰু পুতেককে সাৰথি কৰি খেতিটো কৰিম বুলি ভাবিছিল যদিও সৰুটোৱে গৰগৰাই উঠিল ।\n-দেউতা,মোৰ কলেজলৈ অহা যোৱা কৰিব লাগে ।খেতি কৰি থাকিলে নহয় নহয় । আৰু খেতি কৰি লাভনো কি । যিমান কষ্ট হয় সিমান জানো লাভ পোৱা যায় । তাতে আমিচোন তিনিটকীয়া চাউলো পাওঁ । ককাইদেৱেও পইচা দিছে । গতিকে আপুনি অকলে ঘৰৰ কেইডৰাকে কৰক ।\nবচ ! পুতেকহঁতৰ কথা মতেই মুহিধৰে বছৰ বছৰ ধৰি কৰি অহা কেশৱ শইকীয়াৰ মাটিখিনি এৰি দিলে । কেশৱ শইকীয়াই অলপ বেয়া পাইছিল । কিন্তু সেইবোৰ বাচ-বিচাৰ কৰি চলিলেতো নহ’ব ।\n-কাকুলিৰ মাক ! তই চিন্তা নকৰিবি । এই গেলা বিলত দ্বিতীয় এটা মতা নাই । তই চিন্তা নকৰিবি বুজিছ কাকুলিৰ মাক । খিচিক,খিচিকহে শুনিব আৰু ।\nমুহিধৰে পুনৰ একেটা সংলাপকে গালে । পাকঘৰত বোৱাৰীয়েকৰ সৈতে ৰন্ধা-বঢ়াত ব্যস্ত থকা ঘৈণীয়েকে এস ! হৈছে আৰু সামৰক বুলি কওঁ বুলি ভাবিছিলহে তেনেহে পদূলিত আন এটা মাত গৰগৰাই উঠিল ।\n-মতা ওলাবলৈ আহিছ । পদূলিৰ বাহিৰলৈ আহচোন ।\nমহেনক দক্ষিণ চুকৰ যতিনে বোলে মাৰ ধৰ কৰিলে ! কথাটো শুনাৰ লগে লগে কেশৱ শইকীয়া ফোঁ-ফোঁৱাই মহেনৰ ঘৰ পালেগৈ । মহেন তেতিয়া ঘৰৰ বাৰাণ্ডাতে বহি আছিল । কাষতে বহি ডাঙৰ পুতেকে কপালৰ ওলাই থকা তেজবোৰ তিতা কাপোৰ এখনৰে মচি আছিল । আশে পাশে গোটেই চুকটোৰ ডেকা বুঢ়াই ভিৰ কৰি আছিল । কেশৱ শইকীয়াই বেলেগ এজনৰ পৰাই ঘটনাটোৰ বাতৰি ল’লে ।\nমহেন বোলে আজি তিনিটকীয়া চাউল আনিবলৈ গৈছিল । কিন্তু দোকানত দোকানীয়ে জনালে যে মহেনৰ ঘৰখনৰ নামত অহা তিনিটকীয়া চাউলখিনি বন্ধ হৈ গ’ল । সিহঁতৰ ঘৰৰ সলনি দক্ষিণৰ চুকৰ এঘৰে বোলে চাউল পাইছে । মহেনৰ পুতেকে যে যোৱা বছৰ চৰকাৰী চাকৰি পালে,আৰু সিহঁতৰ মাটি সম্পতিও যে জোৰাই খাব পৰা সেয়ে বোলে চাউলখিনি বেলেগলৈ বুলি সলনি কৰি দিলে । চাউল যে নাপাব কথাটো দোকানীয়ে কেইবামাহৰ আগতেই মহেনক শুনাই থৈছিল । মহেনেহে সিমান গুৰুত্ব দিয়া নাছিল । চৰকাৰে দিয়া চাউল কাটিবলৈ কাৰনো শকতি আছে বুলিয়েই ভাবি আছিল । কিন্তু এতিয়া নাপাবই বুলি শুনি মূৰ গৰম হৈ গ’ল । খঙতে দোকানীকে দুষাৰ মান শুনালে । ‘বোলে সিহঁতৰ বাপেকৰ ঘৰৰ পৰা মোক চাউল দিয়া নাই নহয় ,মোৰ চাউল কাটিবলৈ ।‘ পিছে দোকানীক গালি পাৰি কি লাভ ,চাউল নাহিলে তেওঁ দিব ক’ৰ পৰা ? আৰু বাকী কথাবোৰ তেওঁ হেনো সেইবুলি শুনিছেহে । বিতং বাতৰি ল’বলৈ বুলি গাঁওৰ বাৰ্ড মেম্বৰ যতিনক সুধিবলৈ ক’লে । যতিনৰ নামটো শুনাত মহেনৰ খঙৰ মাত্ৰা চৰিল হে ।\nমহেন গৈ যতিনৰ ঘৰৰ পদূলি পাওঁতে সি কেনিবা যাবলৈ ওলাই আহিছিল হ’বলা । মহেনক দেখি ককাই দেখোন আহ বুলি ক’বলৈ পালেহে , মহনে আঙুলি টোৱাই টোৱাই গালি পাৰিবলৈ ধৰিলে । দহমিনিট মানৰ পাছতেই কাজিয়া ইমান গুৰুতৰ ৰূপ ল’লেগৈ যে মহনে খঙৰ ভমকত নঙলাডাল খুলিয়েই খেদি গ’ল । কথা বিষম দেখি যতিনেও উভতি ধৰিলে । চিঞৰ বাখৰত যতিনৰ ভায়েক ককায়েকহঁতো গোট খালে । সোপাই লগ লাগি মহেনক লপা-থপা কেইটামান দি পঠাই দিলে বোলে ।\n-যিমান হ’লেও দদায়ে প্ৰথমে তেনেকৈ খেদি যাব নালাগিছিল । কথাটো ভালকৈয়ে সুধি চাব পাৰিলহেঁতেন ,কি’জান যতিনদাই কৰাই নাছিল !\nকোনোবা এটা ডেকাই মহেনক উদ্দেশ্যে কথাষাৰ ক’বলৈ পালেহে মহেন জাঙুৰ খাই উঠিল\n-কথা নক’বি । সি কুকুৰে নকৰিলে কোনে কৰিব ? যোৱা বছৰ তাৰ ঘৈণীয়েকৰ অসুখ হওঁতে মোৰ ওচৰলৈ টকা বিচাৰি আহিছিল ,মই দিব নোৱাৰাৰ বাবে সি তাৰে প্ৰতিশোধ লৈছে । মোৰ তিনিটকীয়া চাউল কাটি ঘৰৰ মানুহক দিয়ে...চাই ল’ম তাক । কেছ দিম !\n-যতিনদাইও বোলে কেছ দিবলৈ লৈছে ।\nআন কোনোবা এটাই মাত লগালে ।\n-এহ ! এইবোৰ চোন বৰ ডাঙৰ কথা হৈ গৈছে । কেছ কিয় দিব লাগে । মহেন তইও নিদিব । মিছাতে পুলিচৰ জঞ্জালবোৰ কিয় চপাই ল’ব লাগে । ব’লচোন ব’ল,কেইটামান ব’ল । সিহঁতৰ ঘৰৰ পৰা আহোঁ । অলপ বুজাই থৈ আহোঁ ।\nকেশৱ শইকীয়াই ঘটনাৰ ৰূপ দেখি মহেনক বুজাই মেলি থৈ ককাই ভাই দুজন মান লৈ দক্ষিণৰ চুকলৈ বুলি লৰালৰিকৈ গ’ল । পিছে যিটো আশাৰে তেওঁলোক যতিনৰ ঘৰলৈ বুলি গৈছিল সেয়া যতিনৰ চোতালত ভৰি থৈয়ে শেষ হৈ গ’ল । যতিনে একপ্ৰকাৰে অপমান কৰিয়েই তেওঁলোকক পঠাই দিলে । পশ্চিমৰ চুকৰ মানুহে বোলে দক্ষিণৰ চুকৰ মানুহৰ উন্নতি সহিব নোৱাৰা হৈছে । সি হেনো কেছ দিবই । লাজে অপমানে যতিনৰ ঘৰৰ পৰাৰ ওলাই আহিছিল হে তেনেতেই যতিনৰ কাষৰ ঘৰৰ মুহিধৰে নঙলা মুখলৈ আহি চিঞৰি উঠিল- কাকুলিৰ মাক ! তই চিন্তা নকৰিবি । এই গেলা বিলত দ্বিতীয় এটা মতা নাই । তই চিন্তা নকৰিবি বুজিছ কাকুলিৰ মাক । খিচিক,খিচিকহে শুনিব আৰু ।\nখেতিৰ ভৰপক মৰাৰ সময়তে খেতি কৰিব নোৱাৰো বুলি কেশৱ শইকীয়াক বিপদত পেলোৱা মুহিধৰৰ প্ৰতি তেওঁৰ মনে মনে খঙ এটা আছিলেই । মূৰামূৰিকৈ নো নতুন হালোৱা , নতুন আধিয়া ক’ত পাব । তাতে চৰকাৰ ঘৰৰ পৰা কম দামতে চাউল পাই মানুহবোৰ যিমানহে এলেহুৱা হৈছে । নাপালে । ফলত এইবাৰ ঘৰৰ আধাখিনি মাটিখিনি চন পৰি থাকিল । আৰু সেইটো মানুহেই এতিয়া যদি তেওঁলোকলৈ চাই এনেকৈ দম-দমাই, সহিব থাকিব পাৰিনে ?\n-মতা ওলাবলৈ আহিছ । পদূলিৰ বাহিৰলৈ আহচোন কুকুৰ । তোক আজি চাই লওঁ ।\nকেশৱ শইকীয়াই উগ্ৰমূৰ্তি ধৰি মুহিধৰক আক্ৰমণ কৰিলে ।\nকেশৱ শইকীয়া আৰু মুহিধৰৰ কাজিয়াখন যতিন আৰু মহেনতকৈ ডাঙৰহে হ’ল । মুহিধৰৰ ঘৰৰ এডালো নঙলা নাবাচিল । সোপাই পিছদিনা দা কটাৰী নলগোৱাকৈয়ে ভাত ৰান্ধিব পৰা হ’ল ।\nপিছদিনাই গাঁৱলৈ দুয়ো পক্ষৰ গোচৰৰ ভিত্তিত পুলিছ আহিল । লাভৰ মূৰত দুয়োপক্ষৰে টকা অলপ পানীত পৰিল । কেছ মিটমাট হ’ল । কিন্তু গাঁৱত এক উত্তেজনাই বিৰাজ কৰি থাকিল । দুয়োফালৰ পৰাই গাঁওখন ভাগ হোৱাটোৱেই কামনা কৰিলে । ভাগ হোৱানো কি,আগৰ পৰাই দেখোন দুটা খেল আছিলেই । এতিয়া মাথো নামঘৰটো ভাগ কৰিলেই হৈ যাব ! পিছে কেণা সেইখিনিতে লাগিল । দক্ষিণৰ চুকৰ মতে নামঘৰটো সিহঁতে পাব লাগে । কিয়নো নামঘৰৰ মাটিখিনি দক্ষিণৰ চুকৰ চেপেতা বুঢ়াই দান দিছিল । পশ্চিমৰ চুকৰ মতে আকৌ মাটি দান দিলে কি হ’ব নামঘৰটো সাজিবলৈ যিমান টকা পইছা লাগিছিল তাৰ সৰহ ভাগ পশ্চিমৰ চুকৰ শইকীয়াৰ পৰিয়ালহে দিছিল । তাতে নামঘৰীয়াও পশ্চিমৰ চকুৰ । গতিকে নামঘৰ পশ্চিমৰ চুকৰ । মুঠতে আকৌ খেলি-মেলি । উপায় নাপায় গাঁৱৰ গাঁওবুঢ়াক মাতি মেল এখনকে আহ্বান কৰিলে । মেলত যি সিদ্ধান্ত লয় তাকে বোলে দুয়োপক্ষই মানি ল’ব ।\nমানসৰ মাতত বৰুৱা উকীলে ভাতৰ পাতৰ পৰা মূৰ তুলি তালৈ চালে ।\n-মেললৈ যদি যায় তাত হ’লে একো মাত নামাতিব । গাঁওখন অধঃপতনে যাবলৈ লৈছে । তাৰ সমভাগী নহ’ব আক ।\n-মই জানো নহয় ।\nপুতেকৰ কথাত বৰুৱা উকীলে মুখখন বিকটাই ক’লে ।\nএইটো মানস তাহানিৰ সেই চোতালৰ পোক ধৰা মানস হৈ থকা নাই । সময় বাগৰি সেই মানসটো আহি পাহুৱাল ডেকা হ’লহি । পিছে স্কুল হেড পণ্ডিতে ঠাট্ৰা কৰাৰ দৰে মানস একেবাৰে ডাঙৰ মানুহ নহ’লেও কলেজীয়া শিক্ষা সাং কৰি ঘৰতে পুখুৰী কেইটামান খান্দি মাছৰ ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিছে । বৰুৱা উকীলে সি চাকৰি নিবিচৰা দেখি ভালেই পালে কিয়নো ডাঙৰটো ল’ৰা চাকৰি বাবে ইতিমধ্যে বিদেশ পালেগৈ । অন্তত এটা ল’ৰা তেওঁলোকৰ বুঢ়া বয়সত ঘৰত আছে ভালৰহে কথা ।\nবৰুৱানীৰ হাতৰ পৰা তামোলখন লৈ বৰুৱা উকীল মেললৈ বুলি ওলাল । স্কুলৰ পথাৰত হোৱা মেলখন ইতিমধ্যে আৰম্ভ হলেই । বৰুৱাই ইফালে সিফালে চকু ফুৰাই চালে ,অদূৰত মানস আৰু তাৰ লগৰ কেইটামানো ৰৈ আছিল ।\nমেলখন আৰম্ভ হোৱাৰ পৰাই দুয়োটাই পক্ষই ইটোৱে সিটোৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ দিবলৈ লাগিল । মহেন,যতিন,মুহিধৰ আৰু কেশৱ শইকীয়াৰ কাজিয়াখন ক’ৰবাতে পৰি ৰ’ল । দুয়োটা চুকৰ অভিযোগবোৰ দেখি বৰুৱা উকীলৰ এনে লাগিল যেন অত দিনে দুয়োটা চুকেই যেন কোনোবা নৰকৰ বাসীৰ সৈতেহে লগ লাগি আছিল । গাঁওবুঢ়াৰো একে অৱস্থা । কাক এৰিব ,কাক ধৰিব ।\n-আপোনালোকে অলপ সময় মনে মনে থাককচোন । আমাকো কিবা ক’বলৈ সুযোগ দিয়ক ।\nমানসৰ গলগলীয়া মাতত মানুহবোৰ চুপ হৈ গ’ল । এইটো আক ইয়ালৈ কিয় আহিল বুলি ভাবি বৰুৱা উকীলৰ কপালৰ গাঁঠি কেইডাল মান কোঁচ খাই আহিল । চকুৰে তাক ইংগিত দিব খুজিলেও সি বাপেকৰ ফালে নোচোৱাই হ’ল ।\nমানসৰ সৈতে আৰু দুটামান ডেকা আগবাঢ়ি আহিল । মানসেই আৰম্ভ কৰিলে\n-আচলতে কাজিয়াখন আৰম্ভ হৈছিল কাৰ পৰা ? মহেন দদাই ,যতিন ককাইদেউ, কেশৱ বৰতা আৰু মুহিধৰ দদাইদেউ পৰা নহয় জানো ? গাঁওখন বাৰু আজি ভাগ হৈ যাব , এতিয়া আপোনালোক চাৰিজনেই কওকচোন,( মানসে তেওঁলোকলৈ চাই সুধিলে) ভবিষ্যতে যেতিয়া সকলোৱে জানিব এই গাঁওখন দুভাগ হোৱাৰ আৰম্ভণি কৰিছিল আপোনালোকৰ কাজিয়াখনেই ,তেতিয়া আপোনালোক নাথাকিলেও আপোনালোকৰ পৰিয়ালে সেইটো শুনি ভাল পাব নে ?\nমানসৰ প্ৰশ্নত কেইবাজনো মানুহে দাং খাই উঠিব খুজোঁতেই আকৌ এটি ডেকাই মাত লগালে । এইটি মুহিধৰৰ নকৈ ডেকা হোৱা সৰু ল’ৰাটো\n-আপোনালোকে আমাৰ কথাটো শুনি লওকচোন । বাৰু মহেন বৰতা, যতিনদাই বাৰু আপোনাৰ চাউল কেনেকৈ কাটিব ? যিখন ঘৰৰ প্ৰতি সাঁজ ভাতৰ চাউলৰ বাবে দোকানলৈ যাবলৈ লাগে সেইখন ঘৰৰ মানুহজনে আজিলৈকে নিজৰ নামত তিনিটকীয়া চাউলৰ কাৰ্ড এখন কৰিব নোৱাৰিলে তেনে স্থলত আপোনাৰ চাউল কেনেকৈ কাটিব পাৰিব বুলি ভাবিলে বাৰু ?\nমুহিধৰৰ পুতেকৰ কথা শুনি মহেন তলমূৰ কৰিলে । মুহিধৰ পুতেকে এইবাৰ কেশৱ শইকীয়াৰ ফালে চালে ।\n-মোৰ দেউতাই সদায়েই তেনেকৈ বকি থাকে, সেইয়া আপুনি আগতেও শুনিছে বৰতা । তথাপি দেউতাৰ হৈ ময়ে আপোনাৰ ওচৰত ক্ষমা খুজিছোঁ । অনুগ্ৰহ কৰি গাঁওখন ভাঙিবলৈ নিদিব ।\nমানস আৰু মুহিধৰৰ পুতেকৰ কথা শুনি উত্তপ্ত মেলখন চেঁচা পৰি গ’ল । যতিন,মহেন,মুহিধৰ আৰু কেশৱ শইকীয়াই যেন মূৰটো মাটিত হে ভৰাই দিব তেনেকৈ তল মূৰ কৰি থাকিল ।\n-আজি এইবোৰ কথাকে লৈ গাঁৱত দুটা নামঘৰ হওক । কালিলৈ আকৌ কিবা লাগি চাৰিটা হওক । এইদৰে গৈ থাকিলেচোন এদিন প্ৰত্যেকৰে নিজা নিজাকৈহে নামঘৰ থাকিব ! সমাজ বুলি একো নাথাকিবই চোন ! গুৰুজনাই আমি যাতে একতাৰ ডোলৰে বান্ধ খাই থাকিব পাৰোঁ তাৰ বাবে নামঘৰৰ আৰ্হি দেখুৱাই থৈ গ’ল । আৰু আমি সেই নামঘৰটোকে আগত লৈ ভাগ ভাগ হ’ব খুজোঁ ! আচৰিত ! ইমানৰ পাছতো যদি আপোনালোকে নামঘৰ ভাগ কৰিব খুজিছে,গাঁওখন ভাগ কৰিব খুজিছে,কৰক । মাথো আমাৰ ডেকাখিনিক কোনো কামতে নিবিচাৰিব ।\nমানসে কথাখিনি কৈয়ে তাৰ পাৰ গুছি গ’ল । তাৰ লগে লগে দক্ষিণ আৰু পশ্চিম চুকৰ সোপাই ডেকা ল’ৰাও গুছি গ’ল ।\nপাঁচমিনিট মান সময় নিতাল মাৰি থকাৰ পাছত গাঁওবুঢ়াই মাত লগালে-গাঁও ভঙা পতা কৰিবলৈ আহিবলৈ আমাৰো ভাল নালাগে । তথাপি এৰিব নোৱাৰিহে আহিছিলোঁ । গাঁৱৰ ডেকা সকলেটো নিজৰ মত দি থৈ গলেই । তাৰ পাছতো যদি আপোনালোকে গাঁওখন ভাগ হোৱাটো বিচাৰে.....\nগাঁওবুঢ়াৰ কথা শেষ হ’বলৈ নাপালেই , প্ৰথমে বৰুৱা উকীলে মাত লগালে । তাৰ পাছত মহেন ,যতিন,মুহিধৰ ,কেশৱ শইকীয়াকে আদি কৰি সকলোৰে মাতবোৰ গুমগুমাই উঠিল ।\nউপসংহাৰঃ বৰুৱা উকীল আহি ঘৰ সোমোৱাৰ লগে লগে বৰুৱানীয়ে সুধিলেহি-হেৰি ! বৰ নামঘৰটো কোনে পালে হয়নে ?\nতামোলৰ পিকখিনি চোতালৰ একাষে পেলাই আহি বৰুৱাই মাত দিলে-মনত আছে তাহানিৰ হেড পণ্ডিতে আমাৰ মানসৰ বাবে কোৱা কথাষাৰ, সি যে ডাঙৰ মানুহ হ’ব বুলি পেংলাই কৰিছিল ...বুজিছা,আমাৰ মানস সঁচায়ে ডাঙৰ মানুহেই হ’ল । তাৰ দৰে মানুহ থকাৰ পাছতো গাঁওখন ভাগ হ’ব বুলি ভাবিছা নে ? গাঁও ভাগ নহয় বুজিছা, আগৰ খেল-চেলবোৰো ভাগি এক হে হ’ল ।।\nPosted by মাধুৰীমা at 08:40


কিডনী স্টন বা পাথৰ নিৰাময়ৰ বাবে কিছু ঘৰুৱা প্ৰতিকাৰ- Home remedies for kidney stone in assamese - fitassam\n26/05/2021 26/05/2021 Mitali Saikia0Comments #fitassam, assam, Assamese, Kidney stone, অসম, অসমীয়া, কিডনী পাথৰ, কিডনী স্টন\nপ্ৰচুৰ পৰিমাণে তৰল পদাৰ্থ সেৱন কৰিলে কিডনী সমস্যা প্ৰতিৰোধ কৰাত সহায়ক হয়৷ বিশেষকৈ, অত্যাধিক পানী সেৱন অতি লাভদায়ক৷ কিডনী পাথৰৰ সমস্যাত ডাক্তৰে প্ৰতিদিনে ৬ ৰপৰা ৮ গিলাচ পানী সেৱন কৰাৰ পৰামৰ্শ দিয়ে৷ এক অধ্যয়ন অনুসৰি, নিজৰ খাদ্যপ্ৰনালীত পৰিবৰ্তন আনি উচ্চ ৰক্তচাপৰদৰে সমস্যাৰ পৰা উপশম লাভ কৰিব পৰা যায়৷ ইয়াৰ উপৰি, DASH ডায়েটৰ জৰিয়তেও কিডনী পাথৰ সমস্যা লাঘৱ কৰিব পৰা যায়৷\nকিডনী পাথৰ চাৰি ধৰণৰ:\n(এই বিষয়ে আগৰ অংশত দিয়া হৈছে-কিডনী স্টন বা পাথৰ কিয় হয়? জানক আৰু সাৱধান থাকক – Kidney Stone in Assamese)\n1. কেলচিয়াম অক্সালেট পাথৰ (Calcium Oxalate stone)\n2. ইউৰিক এচিড পাথৰ ( Uric acid stone)\n3.স্ট্ৰুৱাইট স্টন (Struvite Stone)\n4.সিস্টীন স্টন (Cystine stone)\nকিছু গবেষণাত দেখা গৈছে, যি পুৰুষে পৰিপূৰক হিচাপে ভিটামিন চি অধিক মাত্ৰাত গ্ৰহণ কৰে তেওঁলোকৰ কিডনীত পাথৰ হোৱাৰ সম্ভাৱনা অধিক থাকে৷\nকিডনে স্টন হলে কি খাব আৰু কি কি নাখাব– Prevention Tips for Kidney Stone in Assamese\nঅধিক মাত্ৰাত অক্সালেট নাখাব৷\nআপোনাৰ যদি কেলচিয়াম অক্সালেট পাথৰ হৈছে তেন্তে আপোনাৰ ডায়েটত এই অক্সালেট খাদ্য অন্তৰ্ভুক্ত নকৰিব, যি আপোনাৰ প্ৰস্ৰাৱত অক্সালেটৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰে। নিম্নলিখিত খাদ্যসমূহ যি অক্সালেটৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰেঃ\nটফু, চয়া ইত্যাদি\nঅত্যাধিক চডিয়াম নাখাব\nআপুনি যেতিয়া বেছি পৰিমাণে চডিয়াম খায়, তেতিয়া আপোনাৰ কিডনীত পাথৰ হোৱাৰ সম্ভাৱনা বেছি থাকে। চডিয়ামে প্ৰস্ৰাৱত কেলচিয়ামৰ মাত্ৰা বৃদ্ধি কৰে৷ বৰ্তমান নিৰ্দেশিকা বা গাইডলাইন অনুসাৰে, দৈনিক চডিয়াম 2,300 মিলিগ্ৰামৰ লৈকে সীমাবদ্ধ হোৱৰ উচিত। যদি আপোনাৰ পূৰ্বতে চডিয়ামৰ কাৰনে কিডনীত পাথৰ হৈছিল তেন্তে আপোনাৰ প্ৰতিদিনৰ চডিয়াম গ্ৰহণৰ পৰিমাণ 1500 মিলিগ্ৰাম লৈকে কৰাৰ বাবে চেষ্টা কৰক। এয়া আপোনাৰ ৰক্তচাপ আৰু হাৰ্টৰ বাবেও ভাল৷\nচডিয়াম প্ৰচুৰ পৰিমাণে থাকে ক্যানড খাদ্যত, ফাস্ট ফুড ইত্যাদিত পোৱা যায়। গতিকে এনে খাদ্যৰ পৰা আঁতৰি থাকক৷ ইয়াৰ উপৰি, মছলা আৰু মাংসতো চডিয়াম উপস্থিত থাকে।\nপ্ৰানী প্ৰটিন নাখাব\nঅত্যাধিক প্ৰাণী প্ৰটিন খালে কিডনীত পাথৰ হোৱা সম্ভাৱনা অধিক থাকে। সেয়ে, চিকিৎসকে পাথৰ হলে প্ৰাণী প্ৰটিন নাখাবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে।\nনিম্ন প্ৰানী প্ৰটিনসমূহ খুব কম পৰিমাণে খাওক নহলে সম্পূৰ্ণ এৰি চলক-\nৰঙা মাংস, মুৰ্গী, গাহৰি মাংস আৰু বিশেষকৈ অভ্যন্তৰীণ অঙ্গসমূহ (যেনে কলিজা, মগজু ইত্যাদি)\nমাছ আৰু শামুক\nগাখীৰ, পনীৰ আৰু অন্য দুগ্ধজাত খাদ্য\nসেয়েহে, আপুনি ধীৰে ধীৰে উপৰত উল্লেখিত প্ৰাণী প্ৰ’টিন হ্ৰাস কৰা উচিত৷ কিন্ত্ত আপুনি এইটোও জনা উচিত যে, পৰ্যাপ্ত পৰিমাণে প্ৰ’টিন খোৱা খুব প্ৰয়োজনীয়। সেয়ে, প্ৰাণীৰ প্ৰ’টিনৰ পৰিবৰ্তে আপুনি মটৰগুটি, শুকান মটৰ আৰু মচুৰ দাইল আদি খোৱা উচিত। এইসমূহ উদ্ভিদ ভিত্তিক খাদ্য পদাৰ্থ য’ত প্ৰটিনৰ মাত্ৰা অধিক পোৱা যায় আৰু অক্সেলেট কম পোৱা যায়৷ ইয়াৰ উপৰি, ডাক্তৰৰ পৰা পৰামৰ্শ লওক যে প্ৰতিদিনে আপুনি কিমান প্ৰটিন খোৱা উচিত।\nঅধিক কেলচিয়ামযুক্ত আহাৰ খাওঁক\nশুনিবলৈ এনেকুৱা লাগে যেন কেলচিয়ামে স্টনৰ বৃদ্ধি কৰে, কিন্ত্ত প্ৰকৃততে তেনে নহয়৷\nসঠিক পৰিমাণে কেলচিয়াম গ্ৰহণ কৰিলে, ই পাচনতন্ত্ৰত এনে উপাদানসমূহক বাধা দিয়ে যি পাথৰ সৃষ্টি কৰে। মাত্ৰ কেলচিয়াম উচিত মাত্ৰাত খোৱ উচিত৷ আপুনি কিমান কেলচিয়াম খোৱা উচিত সেই বিষয়ে আপুনাৰ ডাক্তৰৰ লগত কথা পাতক৷ উদ্ভিদ-ভিত্তিক খাদ্য যেনে শস্য, শাকপাচলী, ৰুটি আৰু বীন, মটৰ আদি খাব পাৰে৷\nঅতিৰিক্ত পানী পান কৰক\nপানীয়ে মূত্ৰত উপস্থিত পদাৰ্থসমূহক দ্ৰবীভূত কৰে যি পাথৰ সৃষ্টি কৰে। প্ৰতিদিনে ইমান পানী খাওক যাৰফলত আপোনাৰ2লিটাৰ প্ৰস্ৰাৱ হয়৷\nনেমু পানী আৰু কমলা টেঙাৰ ৰসৰ দৰে টেঙা ফলৰ ৰস পান কৰিলেও আপোনাক সহায় কৰিব পাৰে৷ এই পানীয়সমূহতো উপস্থিত সাইট্ৰেটে পাথৰ গঠন ৰোধ কৰাত সহায়তা কৰে।\nকিডনী পাথৰ আঁতৰ কৰাৰ বাবে কিছু ঘৰুৱা উপায়/ Kidney Stone Home Remedies in Assamese\nকিডনী স্টোন প্ৰতিকাৰৰ বাবে নেমু আৰু জলফাই তেলৰ ব্যৱহাৰ\nকিডনীত পাথৰৰ চিকিৎসাৰ বাবে নেমু ৰস আৰু জলফাই তেল ব্যবহৃত হৈ আহিছে৷ নেমুত উপস্থিত সাইট্ৰিক এচিড কেলচিয়ামৰে তৈয়াৰি কিডনীত পাথৰ ভঙাত সহায়তা কৰে৷\nএক টেবুল চামুচ সতেজ নেমুৰ ৰসৰ সম পৰিমাণে জলফাই তেল মিহলাব৷ এই মিশ্ৰণটি 60/80 ml পানী মিহলাই প্ৰচুৰ পৰিমাণে পান কৰক। প্ৰতিদিনে দুইৰপৰা তিনিবাৰ এই মিশ্ৰণটি তিনিদিনলৈ ব্যৱহাৰ কৰক\n“সতৰ্কতা – গুৰুতৰ কিডনীত পাথৰ অপসাৰণৰ বাবে এই প্ৰতিকাৰটি উপযুক্ত নহয়।”\nকিডনী স্টোন প্ৰতিকাৰৰ বাবে ডালিম\nডালিমৰ বীজ বা ৰস উভয়েই কিডনীত পাথৰ নিৰাময়ত সহায়তা কৰে। এটা সম্পূৰ্ণ ডালিম খোৱাৰ চেষ্টা কৰক বা এক গ্লাচ সতেজ ডালিমৰ ৰস পান কৰাৰ চেষ্টা কৰক। ডালিমৰ বীজ চালাদত দিও খাব পাৰে৷\nকিডনী স্টোন প্ৰতিকাৰৰ বাবে ৰাজমা\nৰাজমাত ফাইবৰ উচ্চমাত্ৰাত পোৱা যায় সেয়ে কিডনী পাথৰ বা মূত্ৰাশয়ৰ সমস্যা দূৰ কৰাত সহায়ক হয়৷ ৰাজমা পানীত উতলাওক ৷ কম জুইত উতলাওক যেতিয়ালৈকে ৰাজমা কোমল আৰু সিজি নাযায়৷ এই ৰাজমাৰ মিশ্ৰন চেকি লৈ ঠাণ্ডা হব দিয়ক৷ ঠাণ্ডা হোৱা পিছত পুনৰ এবাৰ চেকিব৷ এই মিশ্ৰনখিনি দিনটোত প্ৰচুৰ ভাবে খাওক৷\nকিডনী স্টন প্ৰতিকাৰৰ বাবে তুলসী আৰু আজোৱাইন\nতুলসী পাত ২৫ গ্রাম\nআজোৱান – ২৫ গ্রাম\nকলা নিমখ – ১২ গ্রাম\nএই তিনিওবিধ উপাদান একেলগে মিহলাই গুৰি কৰি বটল এটাত টানকৈ সাঁফৰ মাৰি ভৰাই লওক৷ এই মিশ্রণ ২ গ্রাম পৰিমাণত পুৱা আৰু গধূলি গৰম পানীৰ লগত খাওক৷ কিডনী অঞ্চলত বিষ হলে এই মিশ্রণ এদিন বা দুদিন একেৰাহে খালে বিষ নিশ্চিতভাবে নাইকিয়া হব।\nকিডনী স্টোন প্ৰতিকাৰৰ বাবে তৰমুজ\nতৰমুজে কিডনীক কেলচিয়াম, ম্যাগনেচিয়াম, ফছফেট আৰু কাৰ্বনেটকে সুৰক্ষা দেয়। তৰমুজত থকা পটাচিয়াম হ’ল স্বাস্থ্যকৰ কিডনীৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় উপাদান। ই প্ৰস্ৰাৱত এচিডৰ স্তৰ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু পৰিচালনা কৰাত সহায়তা কৰে। পটাচিয়ামৰ ওপৰিও তৰমুজত প্ৰচুৰ পৰিমাণে পানী পোৱা যায় যি কিডনীত থকা পাথৰ অপসাৰণ কৰাত সহায়তা কৰে। নিয়মিত তৰমুজ খালে কিডনীত পাথৰ প্ৰতিৰোধ কৰাত সহায়ক হয়৷\nআঙুৰ আৰু লিচু\nকিডনী পাথৰ প্ৰতিকাৰৰ বাবে আঙুৰৰ সেৱন এক উৎকৃষ্ট বিকল্প হব পাৰে৷ আঙুৰত সাইট্ৰিক গুণেৰে সমৃদ্ধ হয় আৰু ইয়াত পানী মাত্ৰা বহু পৰিমানে পোৱা যায়৷ আঙুৰক তাৰ ডিটক্সিফাইট (detoxifying) গুনৰ বাবেও জনা যায়৷ কিডনী স্টন ত ভুগী থকা ব্যক্তিয়ে সদায় আঙুৰ খোৱা উপকাৰী৷ তদুপৰি, আঙুৰ আৰু লিচু ত যথেষ্ট পৰিমাণে পটাছিয়াম আৰু ছ’ডিয়াম থাকে৷ কিডনী পাথৰ নিৰাময় কৰিবলৈ এই দুয়ােটা ৰসায়নিক উপাদানেই দৰকাৰ৷\nগাজৰ, তিয়হ আৰু বীটৰ ৰস\nগাজৰ, তিয়হ আৰু বীটৰ ৰসে কিডনীৰ পাথৰ লাহে লাহে গলায়। নিয়মীয়াকৈ এই তিনিওবিধ পাচলিৰ ৰস খাই থাকিলে কিডনীৰ পাথৰ ওলাই আহে ।\nকিডনী স্টোন প্ৰতিকাৰৰ বাবে চিৰাল\nশুকুৱাই লােৱা চিৰালৰ বাকলিৰ গুৰি প্রতিদিনে আধা চামুচকৈ খালে কিডনিৰ বিষ আৰােগ্য হয় । এই গুৰি প্ৰথমতে আধা চামুচ পৰা আৰম্ভ কৰি পিছলৈ ক্রমে বঢ়াই দুই চামুচকৈ খাব পাৰে ।\nমূত্রতন্ত্ৰৰ সকলাে ধৰণৰ ৰােগৰ বাবে কুঁহিয়াৰৰ ৰস, ডাবৰ পানী আৰু বার্লি তিয়াই থােৱা পানী উপকাৰী৷\nকিডনী পাথৰ প্ৰতিকাৰ কৰিবলৈ খাওক মাটিমাহ\n২৫০ গ্রাম মাটিমাহ ভালদৰে ধুই ৩ লিটাৰ পৰিষ্কাৰ পানীত এৰাতি তিয়াই ভালদৰে ঢাকি থওক৷ পিছদিনা পুৱা পানীৰে সৈতে মাটিমাহখিনি কম জুই ৩ ৪ ঘন্টা সিজাওক পানী কমি এক লিটাৰমান থাকোঁতে নমাই থওক৷ এতিয়া এখন কেৰাহীত ৩০-৫০ গ্রাম পৰিমাণৰ মাখন গৰম কৰি সিজাই থােৱা মাটিমাহখিনি পানীৰে সৈতে মাখন গৰম কেৰাহীত দি পুনৰ সামান্য উতলিবলৈ দিয়ক৷ তাত আন্দাজ মতে কলা নিমখ , জালুকৰ গুড়ি , জিৰা গুৰি আৰু হালধি দি লৰাই কিছুসময় পুনৰ উতলিবলৈ দিয়ক। এই দাইলৰ ২৫০ মিঃ লিঃ পৰিমাণত দৈনিক দুপৰীয় আহাৰৰ পৰিৱর্তে খাওক৷ এই ৰস একেৰাহে এসপ্তাহ খালে কিডনিৰ পাথৰ সৰু সৰু টুকুৰা হৈ প্ৰস্ৰাৱৰ লগত নিজে নিজে ওলাই আহিব।\nএই ৰস প্রতিদিনে এবাৰকৈ খাও। ইয়াৰ কোনাে পার্শ্বক্রিয়া নাই। এই ৰস খােৱাৰ পিছতাে যদি দুপৰীয়া ভােক সহ্য কৰিব নােৱাৰে তেনেহ’লে এখন মাত্র ৰুটি অথবা সৰু বাতিৰে এবাটি মাত্র ভাত খাব। বেছিকৈ নাখাব৷\nঅপথ্যঃ বিলাহী, ভাত, শুকান ফল, চকলেট, চাহ, মদ, আমিষ আহাৰ, ভেণ্ডি, কচু গুটি বা থুৰি আদি কিডনীৰ পাথৰ থকা ব্যক্তিৰ বাবে অপথ্য।\nএকেৰাহে বহুসময় বহি থকা বা প্রস্রাৱ বন্ধ কৰি ৰাখি থোৱা অভ্যাস অপকাৰী৷\nসম্পূৰ্ণ তথ্য আগবঢ়াইছে\nDr. Laxmidutta Shukla, BAMS, Ayurveda\n← কিডনী স্টন বা পাথৰ কিয় হয়? জানক আৰু সাৱধান থাকক – Kidney Stone in Assamese\nকিদৰে খাব নহৰু আৰু মৌ মিশ্ৰন? ইয়াৰ অভূতপূৰ্ব উপকাৰিতা বিষয়ে জানো আঁহক- How to eat Honey and Garlic in Assamese →\n20/06/2020 26/05/2021 Mitali Saikia 0\n24/05/2021 26/05/2021 Mitali Saikia 0


07.11.20 Morning Assame Murli Om Shanti BapDada Madhuban\n“মৰমৰ সন্তানসকল – সকলোকে এইটোৱে শুভ সংবাদ দিয়া যে এতিয়া দৈৱী (দৈৱিক) সৃষ্টি স্থাপন হৈ আছে, যেতিয়া নিৰ্বিকাৰী সৃষ্টি হ'ব তেতিয়া বাকী সকলো বিনাশ হৈ যাব”\nৰাৱণৰ অভিশাপ কেতিয়া পোৱা যায়, অভিশপ্ত হোৱাৰ চিন কি?\nযেতিয়া তোমালোক দেহ-অভিমানী হোৱা তেতিয়া ৰাৱণৰ অভিশাপ পোৱা যায়। অভিশপ্ত আত্মাসকল কঙাল বিকাৰী হৈ গৈ থাকে, অৱনমিত হৈ গৈ থাকে। এতিয়া পিতাৰ পৰা উত্তৰাধিকাৰ ল'বলৈ দেহী-অভিমানী হ'ব লাগে। নিজৰ দৃষ্টি-বৃত্তিক পাৱন কৰি তুলিব লাগে।\nআত্মিক পিতাই বহি আত্মিক সন্তানসকলক 84 জন্মৰ কাহিনী শুনায়। এইটোতো বুজি পোৱা যে সকলোৱেতো 84 জন্ম নলয়। তোমালোকেই পোন-প্ৰথমে সত্যযুগৰ আৰম্ভণিত পূজ্য দেৱী-দেৱতা আছিলা। ভাৰতত প্ৰথমতে পূজ্য দেৱী-দেৱতা ধৰ্মৰে ৰাজত্ব আছিল। লক্ষ্মী-নাৰায়ণৰ ৰাজত্ব আছিল তেন্তে নিশ্চয় ৰাজবংশ থাকিব। ৰজাৰ বংশত মিত্ৰ-সম্বন্ধীও থাকিব। প্ৰজাও থাকিব। এয়া যেন এটা কাহিনী।5হাজাৰ বছৰ পূৰ্বেও এওঁলোকৰ ৰাজত্ব আছিল - এয়া স্মৃতিলৈ আনে। ভাৰতত আদি সনাতন দেৱী-দেৱতা ধৰ্মৰ ৰাজত্ব আছিল। এয়া বেহদৰ পিতাই বহি বুজায়, যিজনকে জ্ঞানেৰে পৰিপূৰ্ণ বুলি কোৱা হয়। কিহ’ৰ জ্ঞান? মনুষ্যই ভাবে তেওঁ সকলোৰে ভিতৰখনক, কৰ্ম বিকৰ্মক জানোঁতা হয়। কিন্তু এতিয়া পিতাই বুজায় - প্ৰত্যেক আত্মাই নিজৰ নিজৰ ভূমিকা প্ৰাপ্ত কৰিছে। সকলো আত্মা নিজৰ পৰমধামত থাকে। আত্মাত গোটেই ভূমিকা নিহিত হৈ আছে। সাজু হৈ বহি আছে যে এতিয়া গৈ কৰ্মক্ষেত্ৰত নিজৰ ভূমিকা পালন কৰিম। এইটোও তোমালোকে বুজি পোৱা যে আমি আত্মাসকলেই সকলো কৰোঁ। আত্মাইহে কয় - এইটো টেঙা, এইটো নিমখীয়া। আত্মাইহে বুজি পায় - আমি এতিয়া বিকাৰী পাপী আত্মা। আসুৰিক স্বভাৱৰ। আত্মাইহে ইয়াত কৰ্মক্ষেত্ৰত শৰীৰ ধাৰণ কৰি সকলো ভূমিকা পালন কৰে। তেন্তে এইটো নিশ্চয় হ’ব লাগে নহয় জানো! আমি আত্মাইহে সকলো কৰোঁ। এতিয়া পিতাৰ সৈতে মিলিত হৈছোঁ পুনৰ5হাজাৰ বছৰৰ পাচত মিলিত হ'ম। এইটোও বুজি পোৱা যে পূজ্য আৰু পূজাৰী, পাৱন আৰু পতিত হৈ আহিছোঁ। যেতিয়া পূজ্য হওঁ তেতিয়া কোনো পতিত থাকিব নোৱাৰে। যেতিয়া পূজাৰী হওঁ তেতিয়া কোনো পাৱন থাকিব নোৱাৰে। সত্যযুগত হয়েই পাৱন পূজ্য। যেতিয়া দ্বাপৰৰ পৰা ৰাৱণ ৰাজ্য আৰম্ভ হয় তেতিয়া সকলো পতিত পূজাৰী হৈ যায়। শিৱবাবাই কয় - চোৱা শংকৰাচাৰ্যও মোৰ পূজাৰী হয়। মোকেই পূজা কৰে নহয়। শিৱৰ চিত্ৰ কাৰোবাৰ ওচৰত হীৰাৰ, কাৰোবাৰ ওচৰত সোণৰ, কাৰোবাৰ ওচৰত ৰূপৰ থাকে। এতিয়া যিসকলে পূজা কৰে, সেই পূজাৰীসকলক পূজ্য বুলিতো ক’ব নোৱাৰে। গোটেই সৃষ্টিত এই সময়ত পূজ্য এজনো থাকিব নোৱাৰে। পূজ্যসকল পবিত্ৰ হয় পুনৰ অপৱিত্ৰ হয়। পবিত্ৰ থাকে নতুন সৃষ্টিত। পবিত্ৰসকলকহে পূজন কৰা হয়। যেনেকৈ কুমাৰীসকল যেতিয়া পবিত্র হৈ থাকে তেতিয়া পূজন কৰাৰ যোগ্য হয়, অপৱিত্ৰ হ’লে তেতিয়া আকৌ সকলোৰে আগত মূৰ দোঁৱাবলগীয়া হয়। পূজাৰ কিমান সামগ্ৰী আছে। য'তেই প্ৰদৰ্শনী, সংগ্ৰহালয় আদি খোলা তেতিয়া ওপৰত ত্ৰিমূৰ্তি শিৱ নিশ্চয় ৰাখিব লাগে। তলত এই লক্ষ্মী-নাৰায়ণ লক্ষ্য-উদ্দেশ্য। আমি এই পূজ্য দেৱী-দেৱতা ধৰ্ম প্ৰতিষ্ঠা কৰি আছোঁ। তাত আকৌ অন্য কোনো ধৰ্ম নাথাকে। তোমালোকে বুজাব পাৰা, প্ৰদৰ্শনীততো ভাষণ আদি দিব নোৱাৰিবা। বুজাবৰ কাৰণে আকৌ বেলেগ ব্যৱস্থা থকা উচিত। মুখ্য কথাই হৈছে এইটো - আমি ভাৰতবাসীক শুভ সংবাদ দিওঁ। আমি এই ৰাজ্য স্থাপন কৰি আছোঁ। ইয়াত দৈৱী ৰাজবংশ আছিল, এতিয়া নাই পুনৰ ইয়াৰ স্থাপনা হয় বাকী সকলো বিনাশ হৈ যাব। সত্যযুগত যেতিয়া এই এটা ধৰ্ম আছিল তেতিয়া অনেক ধৰ্ম নাছিল। এতিয়া এই অনেক ধৰ্ম মিলি এক হৈ যাব, সেয়াতো হ'ব নোৱাৰে। তেওঁলোক আহেই ইজনৰ পিচত সিজন আৰু বৃদ্ধি হৈ গৈ থাকে। প্ৰথম আদি সনাতন দেৱী-দেৱতা ধৰ্ম প্ৰায় লোপ হৈ গ'ল। কোনো নাই যিয়ে নিজক দেৱী-দেৱতা ধৰ্মৰ বুলি ক'ব পাৰে। ইয়াক কোৱাই হয় বিকাৰী বিশ্ব। তোমালোকে ক'ব পাৰা যে আমি আপোনালোকক শুভ সংবাদ শুনাওঁ - শিৱবাবাই নিৰ্বিকাৰী বিশ্ব স্থাপন কৰি আছে। আমি প্ৰজাপিতা ব্ৰহ্মাৰ সন্তান ব্ৰহ্মাকুমাৰ-কুমাৰী নহওঁ জানো। পোন-প্ৰথমেতো আমি ভাই ভাই হওঁ আকৌ যেতিয়া ৰচনা হয় তেতিয়া নিশ্চয় ভাই-ভনী হ'ম। সকলোৱে কয় - বাবা মই আপোনাৰ সন্তান তেন্তে ভাই-ভনীৰ আসুৰিক দৃষ্টি যাব নোৱাৰে। এই অন্তিম জন্ম পবিত্ৰ হ'ব লাগে, তেতিয়াহে পবিত্ৰ বিশ্বৰ মালিক হ'ব পাৰিবা। তোমালোকে জানা গতি-সৎগতি দিওঁতা হৈছেই এজন পিতা। পুৰণি সৃষ্টি পৰিৱৰ্তন হৈ নিশ্চয় নতুন সৃষ্টি স্থাপন হ'ব। সেয়াতো ভগৱানেহে কৰিব। এতিয়া তেওঁ নতুন সৃষ্টি কেনেকৈ ৰচে, সেয়া তোমালোক সন্তানসকলেহে জানা। এতিয়া পুৰণি সৃষ্টিও আছে, এইখন নাশ হোৱা নাই। চিত্ৰতো আছে ব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰা স্থাপনা। এওঁৰ এয়া বহুত জন্মৰ অন্তিম জন্ম হয়। ব্ৰহ্মাৰ যুগল নাই, ব্ৰহ্মাইতো তুলি লয়। বুজাবলৈ বহুত যুক্তি লাগে। শিৱবাবা ব্ৰহ্মাৰ শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰি আমাক নিজৰ কৰি লয়। শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰিলে তেতিয়াহে ক’ব - হে আত্মাসকল, তোমালোক মোৰ সন্তান। আত্মাসকলতো আছেই আকৌ ব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰা সৃষ্টি ৰচিলে তেতিয়া নিশ্চয় ব্ৰহ্মাকুমাৰ-কুমাৰী হ’ব নহয় জানো, গতিকে ভাই-ভনী হৈ গ’ল। অন্য দৃষ্টি আঁতৰি যায়। আমি শিৱবাবাৰ পৰা পাৱন হোৱাৰ উত্তৰাধিকাৰ লওঁ। ৰাৱণৰ পৰা অভিশাপ পাওঁ। এতিয়া আমি দেহী-অভিমানী হওঁ তেতিয়া পিতাৰ পৰা উত্তৰাধিকাৰ পাওঁ। দেহ-অভিমানী হ’লে ৰাৱণৰ অভিশাপ পোৱা যায়। অভিশাপ পালে অৱনমিত হৈ যায়। এতিয়া ভাৰত অভিশপ্ত নহয় জানো। ভাৰতক ইমান কঙাল, বিকাৰী কোনে কৰিলে? কাৰোবাৰতো অভিশাপ আছে নহয় জানো। এয়া হৈছে ৰাৱণ ৰূপী মায়াৰ অভিশাপ। প্ৰত্যেক বছৰে ৰাৱণক জ্বলায় তেন্তে নিশ্চয় শত্ৰু হয়। ধৰ্মতেই শক্তি থাকে। এতিয়া আমি দেৱতা ধৰ্মৰ হওঁ। বাবা নতুন ধৰ্ম প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ নিমিত্ত হয়। কিমান শক্তিশালী ধৰ্ম প্ৰতিষ্ঠা কৰে। আমি বাবাৰ পৰা শক্তি লওঁ, গোটেই বিশ্বক জয় কৰোঁ। স্মৃতিৰ যাত্ৰাৰ দ্বাৰাই শক্তি পোৱা যায় আৰু বিকৰ্ম বিনাশ হয়। গতিকে এয়াও এক প্ৰলোভন লিখি দিব লাগে। আমি শুভ সংবাদ শুনাওঁ। এতিয়া এইটো ধৰ্মৰ প্ৰতিষ্ঠা হৈ আছে যাক হেভেন, স্বৰ্গ বুলি কয়। এনেকৈ ডাঙৰ ডাঙৰ আখৰেৰে লিখি দিয়া। বাবাই ৰায় দিয়ে - সকলোতকৈ মুখ্য হৈছে এইটো। এতিয়া আদি সনাতন দেৱী-দেৱতা ধৰ্মৰ প্ৰতিষ্ঠা হৈ আছে। প্ৰজাপিতা ব্ৰহ্মাও বহি আছে। আমি প্ৰজাপিতা ব্ৰহ্মাকুমাৰ-কুমাৰীসকলে শ্ৰীমত অনুসৰি এইটো কাৰ্য কৰি আছোঁ। ব্ৰহ্মাৰ মত নহয়, শ্ৰীমত হয়েই পৰমপিতা পৰমাত্মা শিৱৰ, যিজন সকলোৰে পিতা হয়। পিতায়েই এক ধৰ্মৰ প্ৰতিষ্ঠা, অনেক ধৰ্মৰ বিনাশ কৰায়। ৰাজযোগ শিকি এনেকুৱা হয়। আমিও এনেকুৱা হৈ আছোঁ। আমি বেহদৰ সন্ন্যাস কৰিছোঁ কিয়নো আমি জানো - এই পুৰণি সৃষ্টি ভস্ম হৈ যাব। যেনেকৈ হদৰ (লৌকিকৰ) পিতাই নতুন ঘৰ নিৰ্মাণ কৰিলে তেতিয়া পুৰণা ঘৰৰ প্ৰতি মমত্ব নাইকিয়া হৈ যায়। পিতাই কয় - এই পুৰণি সৃষ্টি নাশ হৈ যাব। এতিয়া তোমালোকৰ কাৰণে নতুন সৃষ্টি স্থাপন কৰি আছোঁ। তোমালোকে পঢ়াই নতুন সৃষ্টিৰ কাৰণে। অনেক ধৰ্মৰ বিনাশ, এক ধৰ্মৰ প্ৰতিষ্ঠা সংগমতেই হয়। যুদ্ধ লাগিব, প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগো আহিব। সত্যযুগত যেতিয়া এওঁলোকৰ ৰাজত্ব আছিল তেতিয়া অন্য কোনো ধৰ্ম নাছিল। বাকীসকল ক’ত আছিল? এইটো জ্ঞান বুদ্ধিত ৰাখিব লাগে। এনেকুৱা নহয় যে এইটো জ্ঞান বুদ্ধিত ৰাখি মই অন্য কাম নকৰোঁ, কিমান খেয়াল থাকে। চিঠি লিখা, পঢ়া, ঘৰৰ খেয়াল ৰখা, তথাপিও পিতাক স্মৰণ কৰি থাকোঁ। বাবাক স্মৰণ নকৰিলে বিকৰ্ম কেনেকৈ বিনাশ হ’ব।\nএতিয়া তোমালোক সন্তানসকলে জ্ঞান পাইছা, তোমালোক আধাকল্পৰ কাৰণে পূজ্য হৈ আছা। আধাকল্প হৈছে পূজাৰী তমোপ্ৰধান আকৌ আধাকল্প পূজ্য সতোপ্ৰধান হয়। আত্মাই পৰমপিতা পৰমাত্মাৰ সৈতে যোগসূত্ৰ গঢ়িলে পাৰস (পৰশমণি, পবিত্ৰ) হয়। স্মৰণ কৰি কৰি লৌহযুগৰ (কলিযুগৰ) পৰা সোণালীযুগলৈ (সত্যযুগলৈ) গুচি যাবাগৈ। পতিত-পাৱন এজনকেই কোৱা হয়। আগলৈ গৈ তোমালোকৰ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ হ’ব। এয়াতো সকলো ধৰ্মৰ কাৰণে। তোমালোকে কোৱাও যে পিতাই কয় - পতিত-পাৱন ময়েই হওঁ। মোক স্মৰণ কৰা তেতিয়া তোমালোক পাৱন হৈ যাবা। বাকী সকলোৱে হিচাপ-নিকাচ নিষ্পত্তি কৰি যাব। ক’ৰবাত বিবুদ্ধিত পৰিলে তেতিয়া সুধিব পাৰা। সত্যযুগত হয়েই কমসংখ্যক। এতিয়াতো অনেক ধৰ্ম আছে। নিশ্চয় হিচাপ-নিকাচ নিষ্পত্তি কৰি আকৌ এনেকুৱা হ’ব, যেনেকুৱা আছিল। বিস্তাৰত কিয় যাব লাগে। এইটো জানে যে প্ৰত্যেকে আহি নিজৰ নিজৰ ভূমিকা পালন কৰিবহি। এতিয়া সকলোৱে উভতি যাব লাগে কিয়নো এই সকলোবোৰ সত্যযুগত নাছিলেই। পিতা আহেই এক ধৰ্মৰ প্ৰতিষ্ঠা, অনেক ধৰ্মৰ বিনাশৰ কৰাবলৈ। এতিয়া নতুন সৃষ্টিৰ স্থাপনা হৈ আছে। আকৌ সত্যযুগ নিশ্চয় আহিব, চক্ৰ নিশ্চয় ঘূৰিব। অত্যাধিক খেয়াল চলাব নালাগে, মূল কথা আমি সতোপ্ৰধান হ’লে উচ্চ পদ পাম। কুমাৰীসকলেতো ইয়াত লাগি যাব লাগে, কুমাৰীৰ উপাৰ্জন মা-পিতাই নাখায়। কিন্তু আজিকালি ভোকাতুৰ হৈ গৈছে সেয়েহে কুমাৰীসকলেও উপাৰ্জন কৰিবলগীয়া হয়। তোমালোকে বুজি পোৱা যে এতিয়া পবিত্ৰ হৈ পবিত্ৰ সৃষ্টিৰ মালিক হ’ব লাগে। আমি ৰাজযোগী হওঁ, পিতাৰ পৰা উত্তৰাধিকাৰ নিশ্চয় ল’ব লাগে।\nএতিয়া তোমালোক পাণ্ডৱ সেনাৰ হৈছা। নিজৰ সেৱা কৰিও এইটো খেয়াল ৰাখিব লাগে, আমি গৈ সকলোকে ৰাস্তা দেখুৱাওঁ। যিমান কৰিবা সিমান উচ্চ পদ পাবা। বাবাক সুধিব পাৰা - এইটো অৱস্থাত মৰি গ’লে তেতিয়া মই কি পদ পাম? বাবাই তৎক্ষণাৎ কৈ দিব। সেৱা নকৰা সেইকাৰণে সাধাৰণ ঘৰত গৈ জন্ম ল’বা আকৌ আহি জ্ঞান ল’বা সেইটোতো কঠিন হ’ব কাৰণ শিশুৱে ইমান জ্ঞানতো ল’ব নোৱাৰিব। ধৰি লোৱা বাকী 2-3 বছৰ থাকিলেও কি পঢ়িব পাৰিবা? বাবাই কৈ দিব তুমি গৈ ক্ষত্ৰিয় কুলত জন্ম ল’বা। শেষৰ ফালে হয়তো দ্বৈত মুকুট পাবা। স্বৰ্গৰ পূৰা সুখ পাব নোৱাৰা। যিসকলে পূৰা সেৱা কৰিব, পঢ়িব তেওঁলোকেই পূৰা সুখ পাব। পুৰুষাৰ্থৰ ক্ৰম অনুসৰি। এইটোৱে চিন্তা থাকিব লাগে - এতিয়া যদি নহওঁ তেন্তে কল্প কল্পলৈ হ’ব নোৱাৰিম। প্ৰত্যেকে নিজক জানিব পাৰে, মই কিমান নম্বৰ লৈ উত্তীৰ্ণ হ’ম। সকলো গম পাই যায় তেতিয়া কোৱা হ’ব হ’বলগীয়া আছিল। অন্তৰত দুখ হ’ব নহয় জানো। বহি বহি মোৰ কি হৈ গ’ল! বহি থাকোতে মনুষ্য মৰিও যায় সেইকাৰণে পিতাই কয় - এলাহ নকৰিবা। পুৰুষাৰ্থ কৰি পতিতৰ পৰা পাৱন হৈ থাকা, ৰাস্তা দেখুৱাই থাকা। যি মিত্ৰ-সম্বন্ধীয় আদি আছে, তেওঁলোকৰ প্ৰতি দয়াশীল হ’ব লাগে। দেখা যায় এওঁ বিকাৰ অবিহনে, লেতেৰা বস্তু নোখোৱাকৈ থাকিব নোৱাৰে, তথাপিও বুজাই থকা উচিত। যদি নামানে তেন্তে বুজিবা আমাৰ কুলৰ নহয়। চেষ্টা কৰি মাৰ ঘৰৰ, শহুৰৰ ঘৰৰ কল্যাণ কৰিব লাগে। এনেকুৱাও চলন হ'ব নালাগে যাতে কোনোবাই কয় এওঁতো আমাৰ সৈতে কথাই নাপাতে, মুখ ঘূৰাই দিলে। নহয়, সকলোৰে লগত মিলি থাকিব লাগে। আমি তেওঁলোকৰো কল্যাণ কৰিব লাগে। বহুত দয়াশীল হ'ব লাগে। আমি সুখৰ ফালে যাওঁ গতিকে অন্যকো ৰাস্তা দেখুৱাব লাগে। তোমালোক অন্ধৰ লাখুটি হোৱা নহয় জানো। গায়ন কৰে - অন্ধৰ লাখুটি তোমালোক। চকুতো সকলোৰে আছে তথাপি আহ্বান কৰে কিয়নো জ্ঞানৰ তৃতীয় নেত্র নাই। শান্তি-সুখৰ ৰাস্তা দেখুৱাওঁতা একমাত্ৰ পিতাহে হয়। এয়া তোমালোক সন্তানসকলৰ বুদ্ধিত এতিয়া আছে। আগতে বুজিছিলা জানো। ভক্তি মাৰ্গত কিমান মন্ত্ৰ জপে। ৰাম ৰাম বুলি কৈ মাছক খুৱায়, পৰুৱাক খুৱায়। এতিয়া জ্ঞান মাৰ্গততো একোৱে কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই। পক্ষীতো অনেক মৰি যায়। এচাটি ধুমুহা আহিলেই কিমান মৰি যায়। প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগো (নেচাৰেল কেলেমেটিজ) এতিয়া বহুত জোৰেৰে আহিব। এই আখৰা (ৰিহাৰচেল) চলি থাকিব। এই সকলোবোৰ বিনাশতো হ'বই। ভিতৰি বুজা যায় এতিয়া আমি স্বৰ্গলৈ যাম। তাত আমাৰ অতি সুন্দৰ মহল (অট্টালিকা) সাজিম। যেনেকৈ কল্প পূৰ্বে সাজিছিলোঁ। সাজিবও সেয়াই যি কল্প পূৰ্বে সাজিছিল। সেই সময়ত সেই বুদ্ধি উদয় হৈ যাব। তাৰ খেয়াল এতিয়া কিয় কৰিব লাগে, তাতকৈতো পিতাৰ স্মৃতিত থাকা। স্মৃতিৰ যাত্ৰাক পাহৰি নাযাবা। মহলতো তৈয়াৰ হ’বই কল্প পূৰ্বৰ দৰে। কিন্তু এতিয়া স্মৃতিৰ যাত্ৰাত থকাৰ দায়িত্বও পালন কৰা আৰু বহুত আনন্দিত হৈ থাকিব লাগে যে আমি পিতা, শিক্ষক, সৎগুৰুক পাইছোঁ। এইটো আনন্দততো শিহৰিত হৈ যাব লাগে। তোমালোকে জানা যে আমি আহিছোঁৱেই অমৰপুৰীৰ মালিক হ'বলৈ। এইটো আনন্দ স্থায়ী হৈ থকা উচিত। ইয়াত থাকিলে তেতিয়া তাত 21 জন্ম স্থায়ী হৈ যাব। বহুতক স্মৰণ কৰাই থাকিলে নিজৰো স্মৃতি বাঢ়িব। তেতিয়া অভ্যাস হৈ যাব। এইটো জানা যে এই অপবিত্ৰ সৃষ্টিত জুই লাগিব। তোমালোক ব্ৰাহ্মণসকলৰেই এইটো খেয়াল আছে – ইমান বিশাল সৃষ্টি নাশ হৈ যাব। সত্যযুগত এয়া একোৱেই গম নাপাবা। এতিয়া অন্ত, তোমালোকে স্মৃতিত থকাৰ কাৰণে পুৰুষাৰ্থ কৰি আছা। ভালবাৰু!\n(1) পতিতৰ পৰা পাৱন হোৱাৰ পুৰুষাৰ্থত এলাহ কৰিব নালাগে। যি মিত্ৰ সম্বন্ধীয় আদি আছে তেওঁলোকৰ প্ৰতি দয়াশীল হৈ বুজাব লাগে, এৰি দিব নালাগে।\n(2) এনেকুৱা চলন হ'ব নালাগে যাতে কোনোৱে কয় যে এওঁতো মুখ ঘূৰাই দিছে। দয়াশীল হৈ সকলোৰে কল্যাণ কৰিব লাগে আৰু সকলো খেয়াল (বিচাৰ) এৰি এজন পিতাৰ স্মৃতিত থাকিব লাগে।\nসামৰি লোৱাৰ শক্তিৰ দ্বাৰা অশুদ্ধকো শুদ্ধ কৰোঁতা বিশ্ব পৰিৱৰ্তক হোৱা\nআনৰ ভুল দেখি নিজে ভুল নকৰিবা। যদিহে কোনোবাই ভুল কৰে তেতিয়া আমি যাতে শুদ্ধ পথত থাকোঁ, তেওঁৰ সংগৰ প্রভাৱত যাতে নাহোঁ, যিসকল প্ৰভাৱত আহি যায় তেওঁলোক অমনোযোগী হৈ যায়। প্ৰত্যেকে কেৱল এইটোৱে দায়িত্ব লোৱা যে মই শুদ্ধ পথতেই থাকিম, যদি অন্যই ভুল কৰে তেন্তে সেই সময়ত সামৰি লোৱাৰ শক্তি ব্যৱহাৰ কৰা। কাৰোবাৰ ভুলক ‘নোট’ কৰাৰ (আঙুলিয়াই দিয়াৰ) সলনি তেওঁক সহযোগৰ ‘নোট’ দিয়া অৰ্থাৎ সহযোগেৰে ভৰপূৰ কৰি দিয়া তেতিয়া বিশ্ব পৰিৱৰ্তনৰ কাৰ্য সহজেই হৈ যাব।\nনিৰন্তৰ যোগী হ'বলৈ হ’লে ‘মই’ আৰু ‘মোৰ বোধ’ক বেহদলৈ (অসীমলৈ) পৰিৱৰ্তন কৰা।


পোহৰ প্ৰতিফলন আৰু প্ৰতিসৰণ | বিজ্ঞান ৷ দশম শ্ৰেণী | Science | Assamese |\nপোহৰ- প্ৰতিফলন আৰু প্ৰতিসৰণ\nJune 25, 2020 July 30, 2020 AdminNCERT Solutions- অসমীয়া মাধ্যম, বিজ্ঞান- দশম শ্ৰেণীclass 10, class x, ncert, science, solution, অসমীয়া মাধ্যম, দশম শ্ৰেণী, পোহৰ- প্ৰতিফলন আৰু প্ৰতিসৰণ, বিজ্ঞান\nইয়াত অসমীয়া মাধ্যমৰ, বিজ্ঞান বিষয়ৰ, প্ৰশ্নৰ উত্তৰ সমূহ দিয়া হৈছে ৷ দশম শ্ৰেণীৰ, অধ্যায়-১০ পোহৰ- প্ৰতিফলন আৰু প্ৰতিসৰণ(Light -Reflection and Reflection) পাঠটিত থকা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ সমূহ ইয়াত পাব ৷\nপ্ৰশ্নাৱলী, Page No- 168\n1. অৱতল দাপাণোৰ মুখ্য ফ’কাছৰ সংজ্ঞা দিয়া।\nউত্তৰ– মুখ্য অক্ষৰ সমান্তৰালকৈ কেবাডালো ৰশ্মি অৱতল দাপোণ এখনত আপতিত হ’লে প্ৰতিফলিত ৰশ্মিবোৰ মুখ্য অক্ষৰ এটা বিন্দুত লগ লাগে বা কটাকটি কৰে ৷ এই বিন্দুটোকে অৱতল দাপাণোৰ মুখ্য ফ’কাছ বোলে ৷\n2. গোলাকাৰ দাপোণ এখনৰ ভাঁজ ব্যাসার্ধ 20 ছেমি। ইয়াৰ ফ‘কাছ দৈর্ঘ্য কিমান ?\nভাঁজ ব্যাসার্ধ, R = 20 ছেমি\nফ’কাছ দৈর্ঘ্য,f= ?\nএতেকে দাপোণখনৰ ফ’কাছ দৈর্ঘ্য 10 cm\n3. এখন দাপোণৰ নাম কোৱা, যিখনে থিয় আৰু বিবর্ধিত প্রতিবিম্ব গঠন কৰে।\nউত্তৰ- অৱতল দাপোণে থিয় আৰু বিবর্ধিত প্রতিবিম্ব গঠন কৰে।\n4. গাড়ীৰ পিছলৈ চোৱা দাপোণ হিচাপে উত্তল দাপোণ কিয় পছন্দ কৰা হয় ?\nউত্তৰ- উত্তল দাপোণে সদায় সৰুকৈ হলেও থিয় প্ৰতিবিম্ব গঠন কৰে ৷ তদুপৰি এইবিলাক বাহিৰলৈ বেঁকা হোৱা বাবে উত্তল দাপোণৰ দৃষ্টি ক্ষেত্ৰ বহল ৷ সেইবাবে গাড়ীৰ পিছলৈ চোৱা দাপোণ হিচাপে উত্তল দাপোণ কিয় পছন্দ কৰা হয় ৷\nপ্ৰশ্নাৱলী, Page No- 171\n1. 32 cm ভাঁজ ব্যাসার্ধৰ উত্তল দাপোণ এখনৰ ফ‘কাছ দৈর্ঘ্য নির্ণয় কৰা।\nভাঁজ ব্যাসার্ধ, R = 32cm\nএতেকে উত্তলদাপোণখনৰ ফ’কাছ দৈর্ঘ্য = 16 cm\n2. অৱতল দাপোণ এখনে ইয়াৰ সন্মুখত 10 cm দূৰত্বত ৰখা বস্তু এটাৰ তিনিগুণে বিবর্ধিত সৎ প্রতিবিম্ব গঠন কৰে। প্রতিবিম্বটোৰ অৱস্থান কি?\nলক্ষ্য বস্তুৰ দূৰত্ব, u = -10 cm\nবিবৰ্ধন, m = -3 [সৎ প্ৰতিবিম্ব বাবে ‘-‘ চিহ্ন]\nএতেকে, প্রতিবিম্বটো দাপোণখনৰ সন্মুখত 30 cm দুৰত্বত গঠন হ’ব ৷\nপোহৰ প্ৰতিফলন আৰু প্ৰতিসৰণ – প্ৰশ্নাৱলী, Page No- 176\n1. পোহৰৰ ৰশ্মি এডাল বায়ুৰ পৰা হেলনীয়াকৈ পানীত প্রৱেশ কৰিছে। পোহৰৰ ৰশ্মিডাল\nউলম্বৰ কাষলৈ নে উলম্বৰ পৰা আঁতৰলৈ বেঁকা হ’ব? কিয় ?\nউত্তৰ – পোহৰৰ ৰশ্মি এডাল বায়ুৰ পৰা হেলনীয়াকৈ পানীত প্রৱেশ কৰিলে উলম্বৰ কাষলৈ বেঁকা হ’ব ৷\nএটা আলোকীভাৱে ঘনতৰ মাধ্যমত আন এটা আলোকীভাৱে লঘুতৰ মাধ্যমৰ তুলনাত পোহৰৰ দ্ৰুতি কম ৷ গতিকে লঘুতৰ মাধ্যমৰ পৰা ঘনতৰ মাধ্যমলৈ যোৱা পোহৰ ৰশ্মিৰ দ্ৰুতি হ্ৰাস হয় আৰু উলম্বৰ দিশলৈ বেঁকা হয় ৷ সেয়েহে এইক্ষেত্ৰত পোহৰৰ ৰশ্মিডাল উলম্বৰ কাষলৈ বেঁকা হ’ব ৷\n2. পোহৰ বায়ুৰ পৰা 1.5 প্রতিসৰণাংকৰ কাঁচৰ মাধ্যমলৈ প্ৰৱেশ কৰিছে। কাঁচত পোহৰৰ দ্রুতি কিমান\nহ‘ব? শূন্যত পাহোৰৰ দ্রুতি3x 108 m প্রতি ছেকেণ্ড।\nপ্রতিসৰণাংক, nm = 1.5\nশূন্যত পাহোৰৰ দ্রুতি, c =3x 108 m/s\nকাঁচত পোহৰৰ দ্রুতি, v = ?\nএতেকে, কাঁচত পোহৰৰ দ্রুতি2 x 108 m/s |\n3. তালিকা 10.3 ৰ পৰা সর্বোচ্চ আলোকী ঘনত্বৰ মাধ্যমটো নির্ণয় কৰা। আটাইতকৈ কম\nআলোকী ঘনত্বৰ মাধ্যমটোও নির্ণয় কৰা।\nউত্তৰ – সর্বোচ্চআলোকী ঘনত্বৰ মাধ্যমটো – হীৰা ৷\nআটাইতকৈ কমআলোকী ঘনত্বৰ মাধ্যমটো – বায়ু ৷\n4. তোমাক কেৰাচিন, টাৰপেটাইন আৰু পানী দিয়া হৈছে। এই মাধ্যম কেইটাৰ কোনটোত\nপোহৰৰ দ্ৰুতি সর্বোচ্চ? তালিকা-10.3 ত দিয়া তথ্য ব্যৱহাৰ কৰা।\nউত্তৰ – কেৰাচিনৰ প্রতিসৰণাংক – 1.44\nটাৰপেটাইন প্রতিসৰণাংক – 1.47\nপানী প্রতিসৰণাংক – 1.33\nপানীৰ প্ৰতিসৰণাংক আন দুটা মাধ্যমতকৈ কম ৷ই কেৰাচিনৰ আৰু টাৰপেটাইনতকৈ লঘু ৷ সেয়েহে পানীত পোহৰৰ দ্ৰুতি সর্বোচ্চ হ’ব ৷\n5. হীৰাৰ প্রতিসৰণাংক 2.42। এই উক্তিটোৰ অর্থ কি?\nউত্তৰ – হীৰাৰ প্রতিসৰণাংক 2.42 ৷এই উক্তিটোৰ অৰ্থ এয়ে যে বায়ুত পোহৰৰ দ্ৰুতি আৰু হীৰাত পোহৰৰ দ্ৰুতিৰ অনুপাত 2.42 |\nপ্ৰশ্নাৱলী, Page No- 184\n1. লেন্ছ এখনৰ 1 ডায়’প্টাৰ ক্ষমতাৰ সংজ্ঞা দিয়া।\nউত্তৰ – 1 মিটাৰ ফ’কাছ দৈৰ্ঘৰ লেন্ছ এখনৰ ক্ষমতা 1 ডায়’প্টাৰ ৷\n2. উত্তল লেন্ছ এখনে বেজী এটাৰ সৎ আৰু ওলোটা প্রতিবিম্ব তাৰ পৰা 50 ছেমি দূৰত্বত\nগঠন কৰে। যদি প্রতিবিম্বৰ আকাৰ লক্ষ্যবস্তুৰ আকাৰৰ সমান হয়, তেন্তে লক্ষ্যবস্তুটো উত্তল\nলেন্‌ছৰ সন্মুখত ক’ত ৰখা হৈছিল? নির্ণয় কৰা।\nপ্ৰতিবিম্বৰ দূৰত্ব, v = 50 cm\nলক্ষ্যবস্তুৰ দূৰত্ব, u = ?\nপ্রতিবিম্বৰ আকাৰ(h`) = লক্ষ্যবস্তুৰ আকাৰ(h)\nএতেকে, লক্ষ্যবস্তুটো উত্তল লেন্‌ছৰ সন্মুখত 50 cmদূৰত্বত ৰখা হৈছিল ৷\n3.2m ফ’কাছ দৈর্ঘ্যৰ অৱতল লেনছ এখনৰ ক্ষমতা নির্ণয় কৰা।\nফ’কাছ দৈর্ঘ্যৰ,f= 2m\nলেন্ছৰ ক্ষমতা, P = ?\nএতেকে লেন্ছখনৰ ক্ষমতা = 0.5 D\nপোহৰ প্ৰতিফলন আৰু প্ৰতিসৰণ – অনুশীলনী\n7. 50 ছেমি ফ’কাছ দৈৰ্ঘ্যৰ অবতল দাপোণ এখন ব্যৱহাৰ কৰি আমি লক্ষ্যবস্তু এটাৰ থিয় প্রতিবিম্ব পাব বিচাৰিছো ।দাপোণৰ পৰা লক্ষ্যবস্তুৰ দূৰত্বৰ পৰিসৰ কিমান হোৱা উচিত? প্রতিবিম্বৰ প্রকৃতি কি হ‘ব? প্রতিবিম্বটো লক্ষ্যবস্তুতকৈ ডাঙৰ নে সৰু? এই ক্ষেত্ৰত প্রতিবিম্বৰ গঠন দেখুৱাবৰ বাবে এটা ৰশ্মিচিত্র আঁকা।\nফ’কাছ দৈৰ্ঘ্যৰ,f= 15 cm\nঅৱতল দাপোণৰ ক্ষেত্ৰত থিয় প্রতিবিম্ব এটা পাবলৈ লক্ষ্যবস্তু এটা মেৰু আৰু ফ’কাছৰ মাজত ৰাখিব লাগিব৷\nদাপোণৰ পৰা লক্ষ্যবস্তুৰ দূৰত্বৰ পৰিসৰ হ’ব – 15cmত কৈ কম ৷\nপ্রতিবিম্বৰ প্রকৃতি অসৎ আৰু থিয় হ’ব ৷\nপ্রতিবিম্বটো লক্ষ্যবস্তুতকৈ ডাঙৰ হ’ব ৷\nপ্রতিবিম্বৰ গঠন দেখুৱাবৰ বাবে ৰশ্মিচিত্র –\n৪. তলত দিয়া পৰিস্থিতি সমূহত ব্যৱহাৰ কৰা দাপোণৰ প্ৰকাৰ লিখা\n(a) গাড়ীৰ হেডলাইট\nউত্তৰ – অৱতল দাপোণ ৷\n(b) গাড়ীৰ পিছলৈ চোৱা দাপোণ\nউত্তৰ – উত্তল দাপোণ ৷\n9. উত্তল লেন্ছ এখনৰ অর্ধাংশ কলা কাগজেৰে ঢাকি দিয়া হ‘ল। এই লেন্ছখনে বস্তু এটাৰ সম্পূর্ণ প্রতিবিম্ব\nগঠন কৰিবনে? তোমাৰ উত্তৰ পৰীক্ষাৰ যোগেদি প্রতিপন্ন কৰা। তোমাৰ পর্যবেক্ষণসমূহ ব্যাখ্যা কৰা।\nউত্তৰ – উত্তল লেন্ছ এখনৰ অর্ধাংশ কলা কাগজেৰে ঢাকি দিলে লেন্ছখনে বস্তু এটাৰ সম্পূর্ণ প্রতিবিম্ব গঠন কৰিব ৷\nধৰাহ’ল, লেন্ছ এখনৰ ওপৰৰ অংশ কলা কাগজেৰে ঢাকি দিয়া হৈছে ৷\nচিত্ৰত দেখিওৱাৰ দৰে লক্ষ্যবস্তুৰ পৰা অহা পোহৰৰ ৰশ্মি লেন্ছখনৰ তলৰ অংশয়েদি প্ৰতিসৰিত হ’ব ৷ এনেদৰে প্ৰতিসৰণ ঘটা ৰশ্মিবোৰ লেন্ছখনৰ আনটো ফালে কটাকটি হৈ প্ৰতিবিম্ব গঠন কৰিব ৷\n10.5cm দৈর্ঘ্যৰ বস্তু এটা 10 cm ফ’কাচ দৈৰ্ঘ্যৰ অভিসাৰী লেন্‌ছ এখনৰ পৰা 25 cm দূৰত্বত ৰখা হ’ল। ইয়াৰ ৰশ্মিচিত্র আঁকা আৰু গঠিত প্রতিবিম্বৰ অৱস্থান, আকাৰ আৰু প্রকৃতি নির্ণয় কৰা।\nলক্ষ্যবস্তুৰ দূৰত্ব, u = -25 cm\nফ’কাছ দৈর্ঘ্যৰ,f= 10 cm\nলক্ষ্যবস্তুৰ আকাৰ(h) =5cm\nলেন্‌ছৰ সূত্ৰৰ পৰা আমি পাঁও,\nপ্ৰতিবিম্বটো লেন্চৰ আনটো ফালে লেন্ছ পৰা 16.7 cm দূৰত্বত গঠন হ’ব ৷\nপ্ৰতিবিম্বৰ আকাৰ সংকুচিত হ’ব ৷\nপ্ৰতিবিম্বৰ প্ৰকৃতি সৎ আৰু ওলোটা হ’ব ৷\nll. 15 cm ফ’কাছ দৈর্ঘ্যৰ অৱতল লেন্‌ছ এখনে তাৰ পৰা 10 cm দূৰত্বত প্রতিবিম্ব এটা গঠন কৰে। লক্ষ্যবস্তুটো লেন্‌ছৰ পৰা কিমান দূৰত্বত আছে? ৰশ্মিচিত্র আঁকা।\nপ্ৰতিবিম্বৰ দূৰত্ব, v = – 10 cm\nফ’কাছ দৈর্ঘ্যৰ,f= – 15 cm\nএতেকে, লক্ষ্যবস্তুটো লেন্‌ছৰ সন্মুখত লেন্‌ছৰ পৰা 30 cm দূৰত্বত গঠন হ’ব ৷\n12. 15 cm ফ‘কাছ দৈর্ঘ্যৰ উত্তল দাপোণ এখনৰ পৰা 10 cm দূৰত্ব বস্তু এটা ৰখা হ’ল। প্রতিবিম্বৰ অৱস্থান আৰু প্রকৃতি নির্ণয় কৰা।\nলক্ষ্যবস্তুৰ দূৰত্ব, u = -10 cm\nফ’কাছ দৈর্ঘ্যৰ,f= 15 cm\nদাপোণৰ সূত্ৰৰ পৰা আমি পাঁও,\nআৰু দাপোণৰ বিবৰ্ধন,\nএতেকে, প্ৰতিবিম্বটো দাপোণৰ পিছফালে দাপোণৰ পৰা 6cm দূৰত্বত গঠন হ’ব ৷\nযিহেতু বিবৰ্ধনৰ মান +0.6, প্ৰতিবিম্বৰ প্ৰকৃতি অসৎ আৰু থিয় হ’ব ৷\n13. সমতল দাপোণে +1 বিবর্ধন দিয়ে। ইয়াৰ অর্থ কি?\nউত্তৰ – সমতল দাপোণে +1 বিবর্ধন দিয়ে। ইয়াৰ অর্থ হ’ল –\n(i) লক্ষ্যবস্তু আৰু প্ৰতিবিম্বৰ আকাৰ সমান ৷\n(ii) সমতল দাপোণৰ প্ৰতিবিম্বৰ প্ৰকৃতি অসৎ আৰু থিয় ৷\n(iii) সমতল দাপোণৰ পৰা লক্ষ্যবস্তু আৰু প্ৰতিবিম্বৰ দূৰত্ব সমান ৷\n14. 30 cm ভাঁজ ব্যাসার্ধৰ উত্তল দাপোণ এখনৰ সন্মুখত 20 cm দূৰত্বত5ছেমি দৈৰ্ঘ্যৰ বস্তু এটা ৰখা হ’ল। প্রতিবিম্বৰ অৱস্থান, ইয়াৰ প্ৰকৃতি আৰু আকাৰ নির্ণয় কৰা।\nভাঁজ ব্যাসার্ধৰ , R = 30 cm\nফ’কাছ দৈর্ঘ্যৰ,f= R/2 =30/2\nলক্ষ্যবস্তুৰ দূৰত্ব, u = – 20cm\nএতেকে, প্ৰতিবিম্বটো দাপোণৰ পিছফালে দাপোণৰ পৰা 8.6cm দূৰত্বত গঠন হ’ব ৷\nপ্ৰতিবিম্বৰ আকাৰ 2.14cm অৰ্থাৎ সংকুচিত হ’ব৷\nযিহেতু বিবৰ্ধনৰ মান +0.428 ,প্ৰতিবিম্বৰ প্ৰকৃতি অসৎ আৰু থিয় হ’ব ৷\n15. 18 cm ফ’কাছ দৈৰ্ঘ্যৰ অৱতল দাপোণ এখনৰ সন্মুখত 27 cm দূৰত্বত7cm আকাৰৰ বস্তু এটা ৰখা হৈছে। দাপোণখনৰ পৰা কিমান দূৰত্বত পর্দা এখন ৰাখিলে তাত স্পষ্টকৈ গঠন হোৱা কৰা প্রতিবিম্ব এটা পোৱা যাব? প্রতিবিম্বৰ আকাৰ আৰু প্রকৃতি নির্ণয় কৰা।\nউত্তৰ – – দিয়া আছে,\nলক্ষ্যবস্তুৰ দূৰত্ব, u = -27cm\nফ’কাছ দৈর্ঘ্যৰ,f= -18cm\nলক্ষ্যবস্তুৰ আকাৰ(h) = 7cm\nএতেকে, প্ৰতিবিম্বটো লক্ষ্যবস্তুৰ ফালে দাপোণৰ পৰা 54 cm দূৰত্বত গঠন হ’ব ৷\nপ্ৰতিবিম্বৰ আকাৰ 14cm অৰ্থাৎ বিবৰ্ধিত হ’ব৷\nযিহেতু বিবৰ্ধনৰ মান -2 ,প্ৰতিবিম্বৰ প্ৰকৃতি সৎ আৰু ওলোটা হ’ব ৷\n16. -2.0 D ক্ষমতাৰ লেছ এখনৰ ফ’কাছ দৈর্ঘ্য কিমান? লেছখনৰ প্রকৃতি কেনেকুৱা?\nলেন্ছৰ ক্ষমতা, P =-2.0 D\nফ’কাছ দৈর্ঘ্যৰ,f= ?\nএতেকে লেন্ছখনৰ ফ’কাছ দৈর্ঘ্যৰ = -0.5 m আৰু\nলেন্ছখন অৱতল লেন্ছ৷\n17. ডাক্তৰে এজনে বিধান দিয়া সংশোধনীমূলক লেন্‌ছৰ ক্ষমতা +1.5D। লেন্‌ছখনৰ ফ‘কাছ দৈর্ঘ্য নির্ণয় কৰা। এই লেন্‌ছখন অভিসাৰী নে অপসাৰী?\nলেন্ছৰ ক্ষমতা, P = +1.5D\nএতেকে লেন্ছখনৰ ফ’কাছ দৈর্ঘ্যৰ = +0.67 m আৰু\nলেন্ছখন অভিসাৰী লেন্ছ৷\nPrevious Previous post: Weekly Current Affairs, June 16 – June 22\nNext Next post: The Maurya Empire\n14 Replies to “পোহৰ- প্ৰতিফলন আৰু প্ৰতিসৰণ”


কাটাৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় দিবসত অসম সমাজৰ ভূমিকা\nযোৱা সপ্তাহৰ কথা মোৰ চেম্বাৰলৈ এজন আদবয়সীয়া ইৰাণী ভদ্ৰলোক আহিল নিজৰ অসুখৰনিদান বিচাৰি৷ নিজৰ ভিজিটিং কাৰ্ডখন মোলৈ আগবঢ়াই মোৰ সৈতে হেণ্ডশ্বেক কৰিলে৷ তাৰ পিছতসগৌৰবে আত্মপৰিচয় ডাঙি ধৰি কলে – যোৱা ৩০বছৰৰ পৰা মই কাটাৰৰ বাসিন্দা৷ চৰকাৰী চাপ্লাইআৰু ৰিয়েল ষ্টেটৰ বিজনেছ কৰোঁ ৷ মই যি ৰেট দিওঁ, চৰকাৰে সেই ৰেটেই মানি লয়৷ কথা প্ৰসংগতজনালে তেওঁৰ চাৰিজনী পৰিবাৰ আৰু চাৰিটি সন্তান৷ ইৰাণী লোকজনে মোৰ সৈতে সলসলিয়াকৈ হিন্দীতে কথা পাতিছিল৷ অৱশ্যে তেওঁ এতিয়ালৈ ভাৰতত ভৰি দিয়াগৈ নাই৷ মাতৃভাষা আৰবী হলেওতেওঁ ইংৰাজীৰ ওপৰিও ফিলিপিনো আৰু টাৰ্কী ভাষাও কব পাৰে৷ ব্যৱসায়ত ব্যুপত্তিলভিবলৈ এনেদৰে ভাষাৰ জ্ঞান নিশ্চয়কৈ সহায়ক সিদ্ধ হয়৷ কাটাৰত নানাবিধ ব্যৱসায়ত সকলোআৰবীভাষী লোকৰে প্ৰতিপত্তি আছে৷ উন্নতিৰ শিখৰত আৰোহন কৰা ভাৰতীয়সকলৰো আৰবী ভাষাত কথোপকথন ঈৰ্ষনীয়৷\nনতুন বছৰৰ ৭,৮ আৰু ৯ জানুৱাৰীত গুজৰাটৰ গান্ধীনগৰত ১৩নং ‘প্ৰবাসী ভাৰতীয়দিবস’ উদযাপন কৰা হব৷ ইয়াৰ পূৰ্বে এই দিবস দিল্লী, মুম্বাই, হায়দৰাবাদ, চেন্নাই, জয়পুৰ আৰুকোচিত পাতি অহা হৈছিল৷ এশ বছৰ আগতে ৯জানুৱাৰীৰ দিনাখন মহাত্মা গান্ধীয়ে দক্ষিণআফ্ৰিকাৰ প্ৰবাসী জীৱন ত্যাগ কৰি ভাৰতত পদাৰ্পণ কৰিছিল৷ এই দিবস পালনৰ উদ্দেশ্য হ’ল- প্ৰবাসীসকলৰ সমস্যাৰ বুজ লোৱা, স্বদেশৰ উন্নয়নত কি দৰে তেওঁলোকে অৰিহনা আগবঢ়াব পাৰে তাৰদিশ নিৰ্ণয় কৰা আৰু সৰ্বোপৰি এই অনুভূতি জগাই তোলা যে প্ৰবাসীসকল দেশমাতৃৰ নাভিৰ নাড়ীৰে (Umbilical cord) দেশৰ লগত সংলগ্নহৈ আছে৷ যোৱা ১৬ডিচেম্বৰ দিনা ভাৰতীয় সাংস্কৃতিককেন্দ্ৰৰ অশোকা হলত এই দিবস পালনৰ অগ্ৰগতিৰ খতিয়ান দিবলৈ আৰু এক সজাগতা জাগ্ৰত কৰিবলৈভাৰতীয় লোকসকলৰ এখনি সভা আহ্বান কৰা হৈছিল৷ ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰৰ প্ৰাক্তন(১৯৯৯-২০০২) সভাপতি হাচান এ০ ছুগলেই তেওঁ বিগত ১০বাৰৰ প্ৰবাসী দিবসত ভাগলোৱাৰ ৰসাল অভিজ্ঞতাৰ বৰ্ণনা শ্ৰোতাসকলৰ আগত দাঙি ধৰে৷ উল্লেখযোগ্যযে শ্ৰীছুগলেই নিজৰ কৃতিত্বৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ প্ৰবাসী বঁটাও লাভ কৰিছে৷ বৰ্তমান তেওঁ কাটাৰৰদিল্লী পাব্লিক স্কুলৰ পৰিচালনা সমিতিৰ সভাপতি৷ কাটাৰৰ ভাৰতীয় ৰাজদূত শ্ৰীসঞ্জীৱ অৰোৰাই প্ৰবাসী ভাৰতীয় দিবস সম্পৰ্কে নানান লাগতিয়াল কথা সকলোকে অৱগত কৰায়৷ হিন্দী আৰুইংৰাজীত আলোচনা আগবঢ়োৱা আমাৰ ৰাজদূতে কথা প্ৰসংগত ধেমেলীয়া সুৰত কয়যে তেওঁৰ এতিয়ামালয়ালম ভাষা জ্ঞানৰো যথেষ্ট উন্নতি ঘটিছে৷এই প্ৰসংগতে জনাব খোজোঁযে শেহতীয়া জনগণনামতেকাটাৰৰ মুঠ জনসংখ্যা হ’ল ২-২নিযুত৷ চুবুৰীয়া কুৱেইটৰ জনসংখ্যা হ’ল ৩-৩নিযুত আৰু অতি ক্ষুদ্ৰদেশ বাহৰাইনৰ জনসংখ্যা হ’ল ১-৩নিযুত৷ এই সকলো দেশতেই ভাৰতীয়সকল জনসংখ্যাৰ দিশতশীৰ্ষত অৱস্থান গ্ৰহন কৰিছে৷ কাটাৰত ২০১৩-২০১৪ চনৰ প্ৰকাশিত সমীক্ষামতে মুঠ জনসংখ্যাৰ ৭৫শতাংশই হ’ল ভাৰতীয়৷আকৌ অপ্ৰকাশিত তথ্যটো হ’ল ভাৰতীয়সকলৰ ভিতৰত কেৰালা ৰাজ্যৰলোকেই হ’ল সৰ্বাধিক প্ৰবাসী ভাৰতীয়৷ কাটাৰত ভাৰতীয়ৰ পিছত স্থান অধিকাৰ কৰিছে ক্ৰমেনেপাল, ফিলিপাইন আৰু ইজিপ্তৰ নাগৰিকে৷\nপূৰ্বৰ দৰে এইবাৰো ১৮ডিচেম্বৰ তাৰিখে গতানুগতিক আনুষ্ঠানিক আডম্বৰৰে কাটাৰ ৰাষ্ট্ৰীয়দিবস সমগ্ৰ দেশজুৰি পালন কৰা হয়৷ ডোহাৰ কৰনীচত মূল কাৰ্যসূচীত নবাগত আমীৰ তামিম বিনহামাড অল থানিয়ে ধ্বজাৰোহন কৰি বিভিন্ন সৈন্য বাহিনী, স্কাউট-গাইড, স্কুলীয়া ছাত্ৰছাত্ৰীৰ পেৰেড লক্ষ্য কৰি অভিবাদন গ্ৰহণ কৰে৷ স্থল, নৌ আৰু বায়ুসেনাৰ নানাৰ কৌশল আৰু সমৰশক্তিৰ সমবেত ৰাইজৰ আগত প্ৰদৰ্শন কৰা হয়৷ চিকিৎসালয়সমূহত ৰোগীৰ মাজত ফলমূল-মিঠাই বিতৰণ কৰা হয়৷ দেশৰ বিভিন্ন ঠাইত নানান খেল ধেমালিৰ প্ৰতিযোগিতা, প্ৰদৰ্শনী, বিনামূলীয়াস্বাস্হ্য শিবিৰ আদিৰ আয়োজন কৰা হয়্৷ সন্ধিয়া কৰনীচ আৰু কাটাৰৰ সমুদ্ৰ তীৰত আকৰ্ষণীয়আতচবাজি প্ৰদৰ্শিত হয়৷\nকাটাৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় দিবস উপলক্ষে বিভিন্ন ষ্টেডিয়াম, ভৱন আদিত আন আন দেশৰো সাস্কৃতিক নৃত্য সংগীত আদিৰ আয়োজন কৰা হয়৷ শ্ৰীলংকা দেশে আমাৰ ভাৰতবৰ্ষৰ সৈতে একেলগে ডোহাৰচ’নেইয়াৰ ৱেষ্ট এণ্ড পাৰ্কত সংগীতানুষ্ঠান প্ৰদৰ্শন কৰাৰ আমন্ত্ৰণ পালে৷ৱেষ্ট এণ্ড পাৰ্কৰ এম্পি থিয়েটাৰৰমঞ্চত প্ৰায়েই ভাৰতীয় শিল্পী সকলৰ সংগীতানুষ্ঠান চলি থাকে৷ ইয়াৰ লাইটিং আৰু চাউণ্ড চিষ্টেম অতিউন্নত মানৰ৷ কুমাৰ চানু, অলকা য়াগনিক আৰু শ্ৰেয়া ঘোষালৰ অনুষ্ঠান এই মঞ্চত মই ইতিমধ্যে উপভোগ কৰিছোঁ৷ কাটাৰৰ অসম সমাজৰ বাবে গৌৰৱৰ বিষয় এইয়ে যে আমাৰ দুজনকৈশিল্পীয়ে অনুষ্ঠান পৰিবেশন কৰি উপস্থিত দৰ্শকৰ মন জয় কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল৷ৰাজু উপ্ৰেতিয়ে এটিদেশপ্ৰেমমূলক গীত গালে আৰু ডা০ মধুস্মিতা লহকৰে আগবঢ়ালে এটি মোহনীয় বিহু নৃত্য৷ ভাৰতীয়সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰৰ পৰিচালনা সমিতিৰ সক্ৰিয় সদস্য পলাশ দাসৰ তৎপৰতাত কম সময়তে অসমৰ এইদুই শিল্পীয়ে কাটাৰৰ অসম সমাজৰ গৌৰৱোজ্বল পৰিচয় দাঙি ধৰিবলৈ সক্ষম হোৱাত এই তিনিওজনেইঅসমীয়া ৰাইজৰ অশেষ শলাগৰ পাত্ৰ৷\n২০১৫-পহিলা জানুৱাৰীৰ কাটাৰৰ ডায়েৰী\nমনতে আজি ঠানি ললোঁ দিনটোত যিমান ব্যস্ততা থাকিলেও আজি কাটাৰৰ ডায়েৰী এখিলা পাত হলেও লিখিমেই৷এইখিনিতে এটা কথা কৈ লোৱা ভাল হব বুলি ভাবিছোঁ- পাঠকসকলে আজিৰ লিখাখিনিত হয়তো বিশেষ ৰস বিচাৰি নাপাই পৰীক্ষাত লিখা এক ৰচনাৰ দৰে ভাবি লব পাৰে৷ বিগত বছৰটোৰ দেশখনৰ কি কি কথা লিখিম চমুকৈ পাগুলিয়ালে এনেদৰে হব :\n১- ডোহাত অত্যাধুনিক সা-সুবিধাযুক্ত নতুন এক বিশাল এয়াৰপ’ৰ্টৰ শুভাৰম্ভ\n২- সমুদ্ৰ দ্বীপত বিলাসী ‘বানানা অননন্তৰা’ ৰিচ’ৰ্টৰ উন্মোচন\n৩- এটি ভয়াবহ মটৰ দূৰ্ঘটনাৰ দু:স্মৃতি\n৪- মৰুৰ দেশত বৰষুণে কৰা বানপানী\n৫- জাপানী আৰু আমেৰিকান কাৰৰ শ্ব’ৰুম প্ৰশাসনৰ দ্বাৰা বন্ধ কৰা\n৬- গেছ চিলিণ্ডাৰ বিস্ফোৰণৰ ভয়ংকৰ দূৰ্ঘটনা\n৭ – প্ৰতীক্ষাৰত কাটাৰৰ লেবাৰ আইনৰ সংশোধন\n৮- এজন ফিলিপিনো চিকিউৰিটিৰ কৰ্তব্যনিষ্ঠা\n৯- আদালতৰ বাতৰি\n১০– ইণ্ডিয়ান স্কুলত নাম ভৰ্তিৰ সমস্যা\nযোৱা ২০১৪ৰ এপ্ৰিলৰ ৩০তাৰিখে কাটাৰৰ ৰাজধানী চহৰ ডোহাৰ সমুদ্ৰৰ কাষৰ এক নতুন ঠাইত ‘হামাড ইন্টাৰনেশ্বনেল এয়াৰপ’ৰ্ট’ৰ শুভ উদ্ধোধন কৰা হয়৷ আগৰ এয়াৰপ’ৰ্টৰ তুলনাত নতুন বিশাল আৰু ভব্য এয়াৰপ’ৰ্টটো কমেও দহগুণ ডাঙৰ হব৷ ইয়াৰ নিৰ্মাণত প্ৰায় দহ বছৰ সময় লাগিল৷ কাটাৰ এয়াৰৱেজে বিশ্বৰ প্ৰায় সকলো উল্লেখযোগ্য চহৰলৈ নিজৰ বিমান চলায়৷ ইয়াৰ ওপৰিও আন আন সকলো প্ৰসিদ্ধ এয়াৰলাইনচ ডোহালৈ বা ডোহাহৈ আন ঠাইলৈ বিমানৰ চলাচল হৈ থাকে৷\n২০১২চনৰ মাজ ভাগৰ পৰা থাইলেণ্ডৰ বিখ্যাত অননন্তৰা গোটে কাটাৰৰ কাষৰ পাৰস্য সাগৰৰ এটি অৰ্ধচন্দ্ৰাকাৰ দ্বীপত ৰিচৰ্ট বনোৱাৰ কাম আৰম্ভ কৰে আৰু নিৰ্মাণ কাৰ্য প্ৰায় সম্পূৰ্ণ হোৱাত আজি এক জানুৱাৰীৰ দিনা কাটাৰৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী শ্বেইখ আব্দুল্লা বিন নাচেৰ বিন খলিফা অল থানিয়ে অনুষ্ঠানিকভাবে এই “বানানা অননন্তৰা ৰিচৰ্ট”ৰ আৰম্ভণি ঘোষণা কৰে৷ কাটাৰৰ টুৰিজমৰ দিশত ই এক নিশ্চিতভাবে উল্লেখযোগ্য সংযোজন৷ গাল্ফৰ সমূহ দেশৰ বিশেষকৈ চৌডি আৰবৰ সম্ভ্ৰান্ত, ধনবান পৰ্যটকে ইয়াত ভীৰ কৰিবহি বুলি অনুমান কৰা হৈছে৷ ইয়াৰ ওপৰিও ইউৰোপৰো আধ্যৱন্ত পৰ্যটকো আহিব বুলি ভবা হৈছে৷ বছৰটোৰ বাবে অনলাইন বুকিং কিছুদিন আগৰ পৰাই চলি আছিল৷ আজিৰ তাৰিখত ১৪৪টা কোঠালিৰ ৭৫শতাংশৰো অধিকৰ অগ্ৰিম বুকিং হোৱা দেখা গৈছে৷ সকলো ধৰণৰ বিলাসৰ সা-সুবিধাযুক্ত দুজনীয়া কোঠালিৰ প্ৰতি নিশাৰ ভাড়া ১৭৭০ৰিয়ালৰ পৰা ৮৭৭০ৰিয়াল৷ অন্তত: দুদিনৰ বাবে কোঠালি লোৱাটো বাধ্যতামূলক৷ এক কাটাৰী ৰিয়াল ভাৰতীয় ১৭ টকাৰ সমান হলে কোঠালি উপভোগ কৰাৰ মূল্য নিজেই বুজি লওক৷ ডোহাৰ কৰনীচৰ কাষত অৱস্থিত মিউজিয়াম অৱ ইচলামিক আৰ্টচৰ কাষৰ সমুদ্ৰতীৰৰ পৰা মটৰবোটত বানানা আইলেণ্ডলৈ কুৰি মিনিটৰ দূৰত্ব৷কোনোবাই ইচ্ছা কৰিলে হামাড ইন্টাৰনেশ্বনেল এয়াৰপ’ৰ্টৰ পৰা হেলিকপ্তাৰৰ দ্বাৰাও সেউজী গছ-গছনিৰে ভৰা এই মোহনীয় বানানা আইলেণ্ডৰ ৰিচ’ৰ্টলৈ যাব পাৰে৷ ৰিচ’ৰ্টৰ আবাসীসকলে বিনামূলীয়া ব্ৰেকফাষ্টৰ বাহিৰে নিজৰ পচন্দৰ খাদ্য ৱেষ্টাৰ্ণ, এচিয়ান, ইটালিয়ান, আৰেবিয়ান ৰেষ্ট্ৰোৰাৰ পৰা ক্ৰয় কৰি খাব পাৰিব৷নানাধৰণৰ ইনডোৰ আৰু আউটডোৰ খেল-ধেমালি, সমুদ্ৰী ক্ৰীড়া, হেল্থক্লাব,জিম, চিনেমা,থিয়েটাৰ ,বটানিকেল গাৰ্ডেন, নৌকাবিহাৰ,শিশুৰ খেল-ধেমালি আদিৰ সা-সুবিধা ৰিচ’ৰ্টত পাব৷ মুঠতে ধন থাকিলে এই সকলো উপভোগ কৰিব পাৰিব৷ সঁচাই যোগ্যভোগ্য বসুন্ধৰা !\nকেইমাহমানৰ আগতে হামাড ইন্টাৰনেশ্বনেল এয়াৰপ’ৰ্টৰ সমীপত এক ভয়াবহ মটৰ দূৰ্ঘটনা সংঘটিত হয়৷নিচান পাথফাইণ্ডাৰ গাড়ীখন এটি ফিলিপিনো পৰিয়ালে ইমাৰজেঞ্চি পাৰকিঙত ৰখাই তেওঁলোকৰ চৌডি আৰবৰ পৰা ফুৰিবলৈ অহা আলহী দুই নাৰ্চ যুৱতীক এয়াৰপ’ৰ্টৰ ৰূপৰেখা আৰু মানৱসৃষ্ট সৌন্দৰ্য দেখুৱাই গাড়ীত বহিবলৈ লৈছিলহি৷তেনেতে এজন ১৮বছৰীয়া স্থানীয় যুৱকে এখন তীব্ৰবেগী লেণ্ডক্ৰইচাৰ গাড়ীৰে তেওঁলোকক মহটিয়াইলৈ যায় ফলত গাড়ীখন যাত্ৰীসহ বেয়াকৈ অগ্নিদগ্ধ হয়৷ ফিলিপিনো দম্পত্তিহালৰ আৰু এবছৰীয়া সন্তানটিৰ থিতাতে প্ৰাণ যায়৷ দুই ফিলিপিনো নাৰ্চৰ পিছত চিকিৎসালয়ত মৃত্যু ঘটে৷ কাটাৰী যুৱকজনৰ বিশেষ একো জখম নহ’ল৷ অনুসন্ধানত ওলাল গাড়ীৰ ইঞ্চিৰেঞ্চৰ ম্যাদ দুমাহ আগতেই উকলি গৈছে৷ যুৱকৰ কোনো ড্ৰাইভিং লাইচেঞ্চ নাছিল আৰু সেই বিশেষ গাড়ীখনে যোৱা দেড়মাহৰ ভিতৰত ডজনৰো অধিক ট্ৰেফিক আইন উল্লংঘা কৰাৰ জৰিমণা ভৰিবলৈ বাকী ! এই লোমহৰ্ষক বেদনাদায়ক ঘটনাটোৱে কেবল ফিলিপিনো সমাজৰে নহয় আন আন দেশৰ নিবাসীসকলকো বহুদিনলৈ ম্ৰিয়মান কৰি ৰাখিলে৷ফিলিপিনো ৰাজদূতে মৃতদেহকেইটি দেশলৈ পঠোৱাৰ যাবতীয় ব্যৱস্থা কৰি দিয়ে৷ দোষীৰ দণ্ডৰ বাবে ফিলিপিনো চৰকাৰে আইনৰ সহায় লব বুলি ঘোষণা কৰিছে৷\nইয়াৰ ওপৰিও ৪জন বাচৰ বাবে ৰৈ থকা লোকক চৰকাৰী কাঁৰৱা চিটিবাচে বাচষ্টেণ্ডতে নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুৱাই চেপি মৃত্যুমুখত পেলায়৷ যোৱা কেইমাহমানৰ পৰা দেশখনত কঠোৰ ট্ৰেফিক আইন থকা সত্বেও সঘনাই অনেক দূৰ্ঘটনা সংঘটিত হোৱাটো এক চিন্তনীয় বিষয় হৈ পৰিছে৷আনকি ফেচবুক আৰু টুইটাৰত কেইজনমান প্ৰবাসীয়ে কাটাৰ এৰি অইন দেশলৈ যোৱাৰ ইয়ো এটা কাৰণ বুলি উল্লেখ কৰা আমাৰ চকুত পৰিছে৷\nমৰুৰ দেশত বৰষুণৰ বেচ কদৰ ৷ দেশী- প্ৰবাসী প্ৰায় সকলোৱে বৰষুণক উপভোগ কৰে৷ কিন্তু ২০১৪ৰ দুখন ছবি পাঠকক দেখুৱাব খুজিছোঁ য’ত বৰষুণৰ পানীয়ে বানপানী কৰা দেখা গৈছে৷আমাৰ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে গম পালে কবই পাৰিব অকল অসমতেই হয় নেকি মৰুভূমিৰ দেশতো বানপানী হয় ! আচলতে ড্ৰেইনেজ চিষ্টেমৰ ত্ৰুতিৰ ফলত জোখতকৈ কিছু বেচি বৰষুণ হোৱাত হাইৱেৰ আন্দাৰ গ্ৰাউণ্ড টানেলত আৰু কিছু দ ঠাইত সাময়িকভাবে পানী জমা হৈছিল৷ ৷\nকেইদিনৰ আগতে মিনিষ্ট্ৰি অৱ ইকনমিক্স এণ্ড কমাৰ্চৰ দলে আকস্মিক পৰিদৰ্শন কৰি জাপানীজ আৰু আমেৰিকান দুটা বিখ্যাত কোম্পানীৰ গাড়ীৰ শ্ব’ৰুমত তলা ওলমাই দিয়ে৷ হোণ্ডাই, নিচান এণ্ড ডোজ কোম্পানীত গৈ পৰিদৰ্শকে ধৰা পেলায় যে পূৰণি দূৰ্ঘটনা হোৱা গাড়ীকো ৰং আৰু মেৰামতি কৰি নতুন বুলি বেচিছিল৷ সচেতন গ্ৰাহকৰ অভিযোগ ভিত্তি কৰি এনে অসৎ কাৰ্য ধৰা পেলোৱাত ৰাইজে শলাগ লৈছে৷একেদৰে মিউনিচিপেলিটিৰ বিষয়াই ডোহাৰ প্ৰায় চাৰিকুৰি খাদ্য সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰা দোকানত নিম্নমানৰ সামগ্ৰী দেখা পাই তলা বন্ধ কৰি দিছে৷ প্ৰত্যেক খাদ্য সামগ্ৰীত ম্যাদ লিখা থাকে, কোনো দোকানীয়ে ম্যাদ যোৱা সামগ্ৰী ৰাখিব নোৱাৰে৷ এই দেশৰ এনে কিছুমান লক্ষ্যনীয় প্ৰশাসনিক তৎপৰতা সৰ্বদা প্ৰসংশাযোগ্য৷\nযোৱা বছৰৰ ২৭ফেব্ৰুৱাৰী দিনাৰ ডোহাৰ এখন টাৰ্কিছ ৰেষ্ট্ৰুৰেন্টৰ ৰান্ধনীৰ অসাবধানতাৰ ফলত গেছ চিলিণ্ডাৰ বিস্ফোৰন ঘটাৰ ফলত ১১জনলোকৰ প্ৰাণহানি আৰু ৩৫জন লোক জখমী হয়৷ৰান্ধনীকেইজন ওপৰত এতিয়া আদালতত বিচাৰ চলি আছে৷\nকাটাৰত প্ৰায় বছেৰেকেই হ’ল স্পন্সৰশ্বিপ আৰু লেবাৰ আইনৰ সংশোধন হোৱাৰ দাবী আৰু আলোচনা আৰম্ভ হবৰ৷ বৰ্তমান আইনমতে নিয়োগকৰ্তাৰ অনুমতি অবিহনে কোনো কৰ্মচাৰীয়ে নিজৰ কৰ্মস্থল সলনি কৰিব নোৱাৰে৷ অন্যথাই দেশ এৰাৰ দুবছৰ হলেহে এজন ব্যক্তিয়ে আন চাকৰিত যোগদান কৰিবলৈ বুলি কাটাৰলৈ প্ৰত্যাবৰ্তন কৰিব পাৰিব৷ তদুপৰি নিয়োগকৰ্তাৰ অনুমতি (এক্সিত ভিছা) নহলে দেশ এৰিও যাব নোৱাৰে৷ ফলত বহু কৰ্মচাৰীয়ে কম দা-দৰ্মহা, কম সা-সুবিধাতেই কাম কৰি যাবলৈ বাধ্য হোৱা পৰিস্থিতিত চলি আছে৷ ২০২২চনৰ বিশ্বকাপৰ আয়োজন কৰিবলৈ লোৱা বিশ্বৰ এক নং চহকী দেশক এনে মানসিকতাই কদাচিত শোভা নাপায়৷ দক্ষিণ পূব এচিয়াৰ পৰা অহা কিছুমান বনুৱাই তেনেই কম মজুৰীত হাঁড়ভঙা শ্ৰম কৰি কষ্টকৰ জীৱন যাপন কৰি থকাতো এতিয়া আৰু বিশ্বৰ আগত গোপনীয়হৈ থকা নাই৷\nৰডেল ভিনলুৱান – এজন হামাড ইন্টাৰনেশ্বলেল এয়াৰপ’ৰ্টৰ যুৱা চিকিউৰিটি,ফিলিপিনো৷ তেওঁৰ তৎতপৰতাত এজন টাৰ্কিছ যাত্ৰীৰ প্ৰায় তিনিলাখ ৰিয়াল মূল্যৰ চুটকেচ এটা হেৰোৱাৰ পৰা উদ্ধাৰ হয়৷চিচি টিভিত চাই ৰডেলে ধৰা পেলায় যে ৬জন আনদেশৰ নাগৰিক যাত্ৰীয়ে সেইখিনি ভগাই ইটালিলৈ যোৱা বিমানত উঠিছিল৷অন্তিম মুহূৰ্তত উদ্ধাৰ কাৰ্য সম্পন্ন কৰা এই যুৱকজনক ফিলিপিনো ৰাজদূত আৰু কাটাৰ এয়াৰৱেজৰ মুখ্য বিষয়াই সন্মানিত আৰু পুৰস্কৃত কৰিছে৷\nহত্যা,ধৰ্ষণ আদি ডাঙৰ অপৰাধ এই দেশত কদাচিতহে শুনা যায়৷২০১৪ৰ মাৰ্চ মাহত ল’ৰেন পেটাৰচন নামৰ ব্ৰিটিছ শিক্ষয়ত্ৰী এগৰাকী ৰহস্যজনকভাবে অন্তৰ্ধান হয়৷বদৰ হাচিম খামিজ আব্দুল অল জাবৰী নামৰ কাটাৰী এজনে আন এজন ডেকাৰ সহায়ত হত্যা কৰা বুলি অনুসন্ধানত ওলায়৷নিম্ন আদালতে দোষীজনক অলপতে মৃত্যুদণ্ডৰ ৰায় দিছে আৰু সহায়কাৰীক ৩বছৰৰ কাৰাবাসৰ হুকুম দিছে৷এতিয়া উচ্চ আদালতত অপৰাধীয়ে আপীল কৰা বুলি বাতৰি ওলাইছে৷\nবৰ্তমান এই দেশত ইণ্ডিয়ান স্কুলত নাম ভৰ্তিৰ সমস্যা দিনক দিনে বাঢ়িব ধৰিছে৷ কাৰণ ভাৰতীয় চাকৰিয়াল পৰিয়ালৰ সংখ্যা ক্ৰমাত বাঢ়িবলৈ ধৰিছে৷ সেই অনুপাতে স্কুলসমূহত আসন বঢ়া নাই৷ অলপতে বাতৰি ওলাইছে ডোহাৰ এম ই এছ ইংলিছ স্কুল-য’ত ভাৰতৰ চি বি এচ ইৰ চিলেবাচ চলে-তাত ১০৪০০ ছাত্ৰছাত্ৰীয়ে অধ্যয়ণ কৰে৷ স্কুলৰ অনুমতি কিন্তু ৫৪০০জনৰ বাবেহে৷ যোৱা দুবছৰে এই স্কুলখনে নতুন ছাত্ৰ-ছাত্ৰী ভৰ্তি কৰিবলৈ শিক্ষাবিভাগৰ অনুমতি পোৱা নাই৷ নতুন কেম্পাচ খুলিলেহে এই পপুলাৰ স্কুলখনে আৰু ছাত্ৰ ভৰ্তি কৰাৰ অনুমতি শিক্ষা বিভাগৰ চুপ্ৰিম কাউঞ্চিলৰ পৰা পাব বুলি সংবাদটোত প্ৰকাশিত হৈছে ৷\n← মাজনিশাৰ আঁচনি (প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা)\nপিকনিক (আব্দুচ ছাজিদ) →


জীৱন নাটৰ সংলাপ: দেৱব্ৰত গগৈ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nজীৱন নাটৰ সংলাপ\nজীৱনটো নাটক। হয়নে বাৰু? হয় ,হয়। কিয় নহয় ? মাতৃ-গৰ্ভ নামৰ ছোঁ-ঘৰটোৰ পৰা ওলায়ে আমিবোৰ অভিনয়ত নামি পৰোঁ আৰু যেতিয়ালৈকে শশ্মান নামৰ ৰেষ্ট ৰূমটোত নোসোমাওগৈ তেতিয়ালৈকে আমি অভিনয় কৰিয়েই থাকোঁ, মুখত থাকে লাখ লাখ সংলাপ । ইয়াৰে কোনোবাটো দৰকাৰী, কোনোবাটো অদৰকাৰী।মঞ্চত থকা আন সহ-অভিনেতা বা অভিনেত্ৰীসকলেও অসংখ্য দৰকাৰী অ-দৰকাৰী সংলাপ কৈ থাকে।যিবোৰৰ কিছুমানে আমাৰ মনত দোল দি থাকে বহুদিনলৈকে। কেতিয়াবা এনেকুৱাও হয় যে নিজৰ প্ৰিয়জনৰ অনেক সংলাপ কাণত পৰি থাকে কিন্ত কোনোটোৱেই আমাৰ মনত নালাগে পিছে এদিনীয়া অভিনেতা এজনৰ এষাৰ সংলাপেই আমাৰ বাবে যথেষ্ঠ হয়, জীৱনটোক বুজিবলৈ, অলপমান নতুনকৈ চাবলৈ, ক্ষন্তেক ৰৈ ভাবিবলৈ —–\nকলেজত পঢ়ি থকা সময়ৰ কথা । দেওঁবাৰৰ দিন এটাত পুৰণা বাতৰি কাগজ বিক্ৰি কৰি আছো । কাগজ কিনা বেপাৰীটোৱে কাগজবোৰ জুখি আছে । এনেতে দেউতাক লগ কৰিবলৈ অলপ আঁতৰৰ আলহী এজন আহিল । মোক ভাল বেয়া সুধিলে আৰু বেপাৰীটোলৈ চাই ক’লে– “ভালকৈ মন কৰি থাকিবা, ইহঁতে দহ কেজিৰ কাগজ পাঁচ কেজি কৰিব পাৰে।’’ মানুহজনৰ কথা শুনি বেপাৰীটোৱে আমালৈ চাই ক’লে – “বাবু, এনেকুৱা যাদু জানিলে মই ইমান কষ্ট কৰি পেপাৰ বিচাৰি ঘুৰি নুফুৰিলোহেঁতেন।’’\nবেংক এটাত শাৰী পাতি আছোঁ। অসহ্যকৰ গৰম। আমনি লগাকৈ দীঘলীয়া শাৰী। কাউণ্টাৰৰ ভিতৰত বহি থকা মহিলা কৰ্মচাৰী গৰাকীৰ ৰূক্ষ ব্যৱহাৰে পৰিৱেশ আৰু বেয়া কৰি পেলাইছিল।তথাপিও সহ্য কৰি শাৰীত থিয় হৈ আছো আৰু প্ৰায় দুঘণ্টামানৰ মুৰত কাউণ্টাৰৰ খিৰিকীখনৰ ওচৰ পালোগৈ । মোৰ আগত প্ৰায় চল্লিশোৰ্ধৰ মানুহ এজন আছিল । তেখেতৰ কামটো শেষ হোৱাত আঁতৰিবলৈ লৈও পুনৰ ৰৈ গ’ল আৰু কাউণ্টাৰৰ ভিতৰত থকা বেংকৰ মহিলা গৰাকীক কোৱা শুনা পালোঁ- “মই পষ্ট অফিচত চাকৰি কৰোঁ আৰু কাউণ্টাৰত বহো আৰু বেলেগ অফিচৰ কাউণ্টাৰৰ বাহিৰত লাইন পাতো।আপুনিও অকল এইটো কাউণ্টাৰৰহে ভিতৰত থাকে, বাকীবোৰততো লাইনেই পাতে।আপোনাক যদি মই পষ্ট অফিচত এনেকুৱা বিহেভ কৰোঁ আপোনাৰ কেনেকুৱা লাগিবহে ?”\nতেজপুৰলৈ গৈ আছিলোঁ । বাটত নগাঁওৰ আমনিত গাড়ীখন ৰখাই চাহ একাপ খাও বুলি হোটেল এখনত সোমালোঁ । পুৱাৰ সময়, সেয়ে হোটেলখনত মানুহৰ সমাগম সেৰেঙা আছিল। চাহ আৰু মিঠাই এটাৰ অৰ্ডাৰ দিলোঁ। অলপ পাছত গানৰ কলি এটা গুণ গুণাই ল’ৰা এটাই ফুৰ্তি মনেৰে চাহ কাপ দিলেহি আৰু ধুনীয়া হাঁহি এটাৰে মোক সুধিলে – “দাদা কি মিঠাই খাব ?” মই মিঠাই থকা আলমীৰাটোলৈ চাই কিবা ভাল মিঠাই এটা আনিবলৈ ক’লোঁ । ল’ৰাটোৱে পুনৰ হাঁহি মুখেৰে আহি মোক মিঠাইটো দিলেহি ল’ৰাটোৰ ব্যৱহাৰে মোক অলপ আৰ্কষণ কৰিলে । সেয়ে তাক ঘৰ ক’ত সুধিলোঁ । তিনিচুকীয়া জিলা কাকপথাৰত বুলি ক’লে । মই অলপ আচৰিত হৈ সুধিলো – “ইমান দুৰৰ পৰা ইয়াত কাম কৰিবলৈ আহিছা?” ল’ৰাটোৱে মোলৈ অলপ সময় চাই ৰ’ল আৰু মুখৰ হাঁহিটো আৰু অলপ ডাঙৰ কৰি মোক হোটেলৰ মালিকৰ ফালে দেখুৱাই ক’লে –“ দাদা আমাৰ এই মালিকটো উত্তৰ প্ৰদেশৰ হয়, সেই ৰান্ধনিটো বিহাৰৰ হয় আৰু ই (কাষৰ টেবুলখন চাফা কৰি থকা ল’ৰাটোৰ ফালে দেখুৱাই)শিলিগুৰিৰ হয় । ইহঁত অসমৰ বাহিৰৰ পৰা আহি যদি ইয়াত কাম কৰিব পাৰে তেন্তে মইনো কাকপথাৰৰ আহি ইয়াত কাম কৰিলে কেলেই ইমান আচৰিত হব লাগে ? অকল আপুনিয়েই নহয় বেলেগ মানুহো আচৰিত হয়”।\nকৰ্মসূত্ৰে চিনাকী আৰতি বৌ অলপ নাভাৰ্ছ হৈ আছে। লগতে বিপুলদাও। হ’বৰে কথা।কাৰণ তেওঁলোকৰ যে অহা এমাহৰ পাছতে দুজনীয়া সংসাৰখন বাঢ়ি গৈ তিনিজনীয়া হ’বগৈ। আৰতি বৌৰ ডাক্তৰ ভিনীয়েকে নিশ্চিত হৈ কৈছে যে বৌৰ নৰ্মেলেই হ’ব৷ বৌয়ে কিন্ত নামানে, কাৰণ নৰ্মেল মানেই যে পেইন, অসহ্যকৰ বিষ! আগতে সেই বিষয়টোৰ সোৱাদ নাপালে কি হ’ব? যোৱা সাত মাহে আৰতি বৌৰ দুয়োজনী বায়েকে নিজৰ ভাগৰ একেসোপা কাহিনীকে কৈ কৈ বৌৰ নোহোৱা বিষটোও হোৱা কৰি দিছে। তেনে এটা দিনতে বৌৰ খবৰ এটা কৰিবলৈ গ’লো। সেইদিনা গাঁৱৰ ঘৰৰ পৰা বৌৰ আইতাকও আহিছিল। যথাৰীতি বৌৰ কথাবোৰেই ওলাল। মানে, কোনো কিন্ত নাই, বৌয়ে ছিজাৰিন অপাৰেচনেই কৰাব। বিপুলদাক সাৱধান কৰি দিছে যাতে নৰ্মেলৰ কথা নুলিয়াই।বৌৰ মাক আলসুৱা নুমলীয়া জীয়েকৰ ফালে। দেউতাকক মাত্ৰ নাতি লাগে। নৰ্মেল কি, ছিজাৰিন কি এইবোৰ একো নাজানে তেখেতে। আলোচনাবোৰ আইতাকে শুনি আছিলে। অলপ পাছত মোক চেপা মাতেৰে কাষলৈ মাতি নিলে আৰু ক’লে –“দেখিছা, এটা পাবলৈ লওতেই এনেখন, পোৱতীয়ে বিষৰ সোৱাদ নাপালে কিহৰ কেঁচুৱাৰ মাক হ’ব হে? এতিয়া সেই পকা কঠাল ফলাদি পেটতো ফালি মানুহ পোৱালিটো উলিয়াই আনিব।আমাৰ দিনত আমিবোৰে হাঁহৰ কণী পৰাদি পাৰিছিলো বুজিছা?”\n← শৈশৱৰ ভাত-ধেমালি খেলবোৰ: মৌচুমী বৰি\nনিশা আগমন: উদ্দীপ তালুকদাৰ →


(ছাৰ্লক হোম্‌ছৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nছাৰ্লক হোম্‌ছ (pron.: /ˈʃɜrlɒk ˈhoʊmz/) এটা কাল্পনিক ডিটেকটিভ চৰিত্ৰ। স্ৰষ্টা আছিল স্কটদেশীয় সাহিত্যিক ছাৰ আৰ্থাৰ কোনান ডয়েল। লণ্ডন নিবাসী ছাৰ্লক হোম্‌ছ প্ৰখ্যাত যুক্তিবাদী বিশ্লেষণত, ছদ্মবেশ ধাৰণত আৰু বিধি-বিজ্ঞানৰ নিয়ম অনুসৰি তদন্ত কৰি জটিল ৰহস্য সমাধানত সিদ্ধহস্ত।\nছাৰ্লক হোম্‌ছ গল্প আৰু উপন্যাস সমূহৰ কঠকৰ চৰিত্ৰ আছিল ডা. ৱাটছন। ছাৰ্লক হোম্‌ছৰ অন্তৰংগ বন্ধু। প্ৰথম উপন্যাসৰ সময়তে দুয়োৰে প্ৰথম সাক্ষাৎ হৈছিল। অৱশ্যে দুটা গল্পত ছাৰ্লক হোম্‌ছে নিজেই কঠকৰ ভূমিকাত অৱতীৰ্ণ হৈছিল। আনহাতে আন দুটা গল্প লিখা হৈছিল তৃত্বীয় পুৰুষত।\nল’ৰালিকালৰ পৰাই ছাৰ্লকে শিকি গৈ আছিল কি দৰে দুচকুৰ ক্ষমতাৰেই চকুৰে দেখা বস্তুসমূহৰ খুঁটিনাটি ধৰা পেলাব পাৰি। ১৮ বছৰ বয়সত যেতিয়া তেওঁ অক্সফোৰ্ড কলেজৰ আণ্ডাৰ গ্ৰেজুয়েটৰ ছাত্ৰ, তেতিয়া তেওঁ বন্ধুবান্ধবহীন। চেহেৰা সিমান সুন্দৰ নহলেও তেখেতৰ ফালে নোচোৱাকৈ থাকিব নোৱাৰি; এক অসাধাৰণ আকৰ্ষণীয় ক্ষমতা আছিল তেখেতৰ। তথাপি দ্বিতীয় বছৰত ভিক্টৰ ট্ৰেভৰ নামৰ বন্ধু এজন পালে তেখেতে। ভিক্টৰো ছাৰ্লকৰ দৰে নিঃসঙ্গ।\n১৮৭৪ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ১২ জুলাইত বন্ধু ভিক্টৰে তেখেতৰ দেউতাকৰ সৈতে ছাৰ্লকক পৰিচয় কৰাই দি ছাৰ্লকৰ বিশ্লেষণী ক্ষমতাৰ কথা কয়। এইখিনিতে বৃদ্ধ ভিক্টৰে ছাৰ্লকক পৰীক্ষা কৰিব খুজি তেখেতৰ সম্বন্ধে কবলৈ কয়, ছাৰ্লকে যি ক’লে, সেইকথা শুনি বৃদ্ধৰ হাঁহি হাঁহি চেহাৰা ম্লান হৈ গ’ল। তাৰ পাছৰ পৰাই চখ হিচাপে কৰা এই কামকে ছাৰ্লকে পেশা হিচাপে বাচি লয়।\n↑ "Holmesian". The Oxford English Dictionary. প্ৰকাশক Oxford, England: Oxford University Press. 1989.\n↑ 4.0 4.1 4.2 4.3 আনওয়াৰুল কবীৰ বুলু (বাংলা ভাষাত) (প্ৰিণ্ট). ছাৰ্লক হোম্‌ছ ৰচনাসমগ্ৰ. ছাৰ্লক হোম্‌ছ (ফেব্ৰুৱাৰী ২০০২ সম্পাদনা). প্ৰকাশক ঢাকা: মনন প্ৰকাশ. পৃষ্ঠা. 656. ISBN 984-8332-00-6.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ছাৰ্লক_হ%27ম্‌ছ&oldid=234862"ৰ পৰা সংকলিত


অসমীয়াৰ সংজ্ঞা বিতর্ক (ময়ূৰ চেতিয়া) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nঅসমীয়াৰ সংজ্ঞা বিতর্ক (ময়ূৰ চেতিয়া)\nJune 15, 2015 March 10, 2021 1 Comment\nঅসমীয়াৰ সংজ্ঞা বিতর্ক\nযোৱা বেছ কিছু সময় ধৰি অসমীয়াৰ সংজ্ঞা সম্পর্কে বিতর্ক চলি আহিছে। এইক্ষেত্রত বিভিন্ন জনৰ বিভিন্ন মত। সাধাৰণ ৰাইজেও কথাবোৰ থাওৰিব নোৱাৰি শূণ্যতে গদা ঘূৰাই আছে। ফলত বিষয়টো সম্পর্কে বুদ্ধিদীপ্ত আলোচনা হোৱাৰ বিপৰীতে ই অধিক বিভ্রান্তিহে সৃষ্টি কৰিছে। সেয়েহে সাধাৰণ পাঠকে সহজে বুজিব পৰাকৈ সমস্ত বিষয়টো সম্পর্কে এটি চমু পৰিচয় তথা এটি সমাধানসূত্র আগবঢ়োৱা হ’ল।\nএই সমস্ত বিষয়টোৰ গুৰি হৈছে অসম চুক্তিৰ ৬ নং দফা য’ত কোৱা হৈছে যে – Constitutional, legislative and administrative safeguards, as may be appropriate shall be provided to protect, preserve and promote the culture, social, linguistic identity and heritage of the Assamese people.\n১৯৮৫ চনত যেতিয়া অসম চুক্তিখন স্বাক্ষৰিত হৈছিল, তেতিয়া অসমীয়াৰ সংজ্ঞাটোও যে বিতর্কমূলক হব পাৰে, সেয়া কোনেও ভবা নাছিল। আছু, অসম চৰকাৰ, ভাৰত চৰকাৰ আদি সকলোৱেই ধৰি লৈছিল যে অসমীয়া মানেই হৈছে অসমৰ খিলঞ্জীয়া লোকসকল (the indigenous people of Assam) । কিয়নো বিদেশীৰ বিৰূদ্ধে আন্দোলন কৰিয়েই অসম চুক্তিখন স্বাক্ষৰিত হৈছিল। সেই অর্থত থলুৱা, খিলঞ্জীয়া লোকসকলক নিৰাপত্তা দিয়াটোৱেই হৈছে চুক্তিখনৰ উদ্দেশ্য।\nপিছে আশী তথা নব্বৈৰ দশকত বিভিন্ন ধৰণৰ জনজাতীয় আন্দোলন গা কৰি উঠিল। বড়োকে আদি কৰি কিছুমান জনগোষ্ঠীয়ে এইবুলিও ঘোষণা কৰিলে যে তেওঁলোক অসমীয়া নহয়। অৱশ্যে তেওঁলোকেও নিজকে অসমৰ খিলঞ্জীয়া বুলিয়েই ঘোষণা কৰিলে। তেনেস্থলত প্রশ্ন উঠিল যে অসম চুক্তিৰ ৬ নং দফাই তেওঁলোকক সামৰি লবনে? আনহাতে এইবুলিও প্রশ্ন উঠিল যে পূর্ববংগীয় মূলৰ লোকসকল খিলঞ্জীয়া হয়নে নহয়? অসম চুক্তি মতে ১৯৭১ চনৰ আগেয়ে বাংলাদেশৰ পৰা অসমলৈ অহা সকলো লোক আইনগতভাৱে ভাৰতীয়। পিছে তেওঁলোকক খিলঞ্জীয়া অসমীয়া বুলি কব পৰা যাবনে? অর্থাৎ অসম চুক্তিৰ ৬ নং দফাই তেওঁলোকক সামৰি লবনে? বহুতো জাতীয়তাবাদীয়ে আপত্তি দর্শালে যে – যিটো জনগোষ্ঠীৰ সম্ভাব্য আধিপত্যৰ বিৰূদ্ধে অসমীয়া মানুহে ইমান দীঘল এটা আন্দোলন কৰিলে, এতিয়া সেই জনগোষ্ঠীৰ মানুহখিনিকো অসম চুক্তিৰ ৬ নং দফা অনুসৰি অনুসৰি বিশেষ সংৰক্ষণ দিয়া যাব নেকি?\nআজি বহু বছৰ ধৰি এই দফাটো এনেয়ে পৰি আছিল। অসম চুক্তিখনৰ ইমান বছৰ ওকলি যোৱাৰ পাছতো বাংলাদেশী প্রশ্নটো সমাধা কৰিবলৈ চৰকাৰ সমর্থ নহল। সেয়েহে নিৰাশ হৈ অসমীয়া জাতীয়তাবাদী সংগঠনসমূহে ভাবিলে যে যিহেতু চৰকাৰে বাংলাদেশী প্রব্রজন ৰোধ কৰিব নোৱাৰিলেই, সেয়েহে এতিয়া ৬ নং দফা অনুসৰি থলুৱা বা খিলঞ্জীয়া লোকসকলৰ বাবে কিছু সাংবিধানিক ৰক্ষাকৱচ বিচৰাটোৱেই ঠিক হব। এনে সাংবিধানিক ৰক্ষাকৱচ ইতিমধ্যেই জম্মু কাশ্মীৰ, নাগালেণ্ড, অৰুণাচল, মেঘালয় আদি ৰাজ্যৰ জনগণে লাভ কৰিছে। এই ৰাজ্যসমূহত বাহিৰৰ মানুহে সতকাই মাটি কিনিব নোৱাৰে। সিবিলাকৰ বিধানসভা তথা লোকসভাৰ চিটসমূহৰ এক বুজন অংশও স্থানীয় লোকৰ বাবে সংৰক্ষিত ৰখা হৈছে।\nঅসমীয়া জাতীয়তাবাদীসকলৰ বাবে এনে সাংবিধানিক ৰক্ষাকৱচ এটি আকর্ষণীয় বস্তু। কিয়নো ইতিমধ্যেই অসমৰ জনসংখ্যাৰ প্রায় ৩০ % লোক মুছলমান সম্প্রদায়ৰ বুলি জনা গৈছে। তেওঁলোকৰ বুজনসংখ্যকেই আকৌ পূর্ববংগীয় মূলৰ মুছলমান। তেওঁলোকে সাধাৰণতেই এটা গোট বা ব্লক হিচাপে ভোটদান কৰে। গতিকে জাতীয়তাবাদীসকল এই ভাবি ত্রাসমান হ’ল যে অনাগত নির্বাচনসমূহত পূর্ববংগীয় মূলৰ ব্যক্তি এজনা অসমৰ মূখ্যমন্ত্রী হবগৈও পাৰে; AIUDF দলটো ইতিমধ্যেই অসম বিধানসভাৰ মূল বিৰোধী দল হিচাপে চিহ্নিত হৈছে।\nঅসমীয়া জাতীয়তাবাদী সংগঠনসমূহে AIUDFক পূর্ববংগীয় মূলৰ মুছলমান লোকৰ মুখপাত্র হিচাপে গণ্য কৰে। কিছুমানে আনকি চিধাই দলটোক বাংলাদেশীৰ মুখপাত্র বুলিও অভিযোগ কৰে। সেই কথাৰ সত্যাসত্য বিচাৰ পাঠকেই কৰিব; বর্তমানে সেয়া আমাৰ বিচার্য বিষয় নহয়। মুঠৰ ওপৰত এই দলটোৰ ব্যক্তিক মূখ্যমন্ত্রী হোৱাৰ পৰা ৰখাবলৈ জাতীয়তাবাদীসকল বদ্ধ-পৰিকৰ; ফলস্বৰূপেই সাংবিধানিক ৰক্ষাকৱচৰ বিষয়টো এতিয়া এটি জ্বলন্ত বিষয় হৈ পৰিছে।\n২০০৫ চনত আছু, অসম চৰকাৰ তথা কেন্দ্রীয় চৰকাৰৰ মাজত অসম চুক্তি ৰূপায়ন সম্পর্কে এখনি ত্রিপাক্ষিক মেল অনুষ্ঠিত হল। মেলখনত আটাইকেওটা পক্ষয়েই অসমীয়াৰ বাবে সাংবিধানিক ৰক্ষাকৱচৰ কথাটো নীতিগতভাৱে মানি ললে। পিছে এই ৰক্ষাকৱচৰ প্রকৃত ৰূপটো কেনেধৰণৰ হব – সেই সম্পর্কে কোনো উমৈহতীয়া সিদ্ধান্তলৈ আহিব পৰা নগ’ল। আটায়ে বিষয়টো সম্পর্কে ভৱিষ্যতে পুণৰ আলোচনা কৰাৰ আশ্বাস দিলে।\nঅর্থাৎ সমগ্র বিষয়টো ‘গছত কঁঠাল দেখি ওঁঠত তেল লগোৱা’ বিধৰ যেনো হব পাৰে কিয়নো এতিয়ালৈকে সাংবিধানিক ৰক্ষাকৱচৰ প্রকৃত ৰূপ সম্পর্কে চৰকাৰে কোনো প্রকৃত প্রতিশ্রুতি দিয়াই নাই! খিলঞ্জীয়া অসমীয়া লোকসকলক কি বিধানসভা তথা লোকসভাত সংৰক্ষিত চিট দিয়া হব? দিলে কিমান শতাংশ দিব? লগতে মাটি বেচা কিনাৰ ক্ষেত্রতো সংৰক্ষণ দিয়া হব নেকি? প্রশ্নটো এতিয়াও উত্তৰহীন হৈয়েই আছে!!\nসি যি কি নহওঁক, কিছুদিন পূর্বে অসম চৰকাৰে এইবুলি ঘোষণা কৰিলে যে তেওঁলোকে হেনো অসম চুক্তি এইকাৰণেই ৰূপায়ন কৰিব পৰা নাই কিয়নো এতিয়ালৈকে অসমীয়াৰ সংজ্ঞায়েই নির্ণয় হোৱা নাই! আছুৱে অভিযোগ কৰিলে যে ই এক অজুহাত মাথো। বিধানসভাৰ অধ্যক্ষ প্রণৱ গগৈয়ে অসমীয়াৰ সংজ্ঞা নিৰূপন কৰিবলৈ সকলো দল সংগঠনকে একেলগে আহিবলৈ আহ্বান জনালে। তাকে দেখি কিছুদিন পূর্বে আছুৰ নেতৃত্বত ২৬ টা জনগোষ্ঠীয় সংগঠনে ঘোষণা কৰিলে যে অসম চুক্তিৰ ৬ নং দফা অনুসৰি তেওঁলোক অসমীয়া/খিলঞ্জীয়া হবলৈ সাজু। এইবুলিও সিদ্ধান্ত লোৱা হল যে ১৯৫১ চনৰ ৰাষ্ট্রীয় নাগৰিক পঞ্জীত যাৰ যাৰ নাম আছে তেওঁলোক সকলোকে খিলঞ্জীয়া/অসমীয়া বুলি গণ্য কৰা হওঁক। বিভিন্ন সংগঠনৰ লগত কথা পতাৰ পাছত কালি বিধানসভাৰ অধ্যক্ষয়ো কলে যে ১৯৫১ চনটোৱেই অসমীয়াৰ সংজ্ঞা নির্ণয় কৰাৰ ক্ষেত্রত ভিত্তি বর্ষ হিচাপে ৰখা হওঁক।\nআচলতে সাংবিধানিক ৰক্ষাকৱচৰ বিষয়টো নহা হলে কোনেও অসমীয়াৰ সংজ্ঞা বিচাৰি মূৰ ঘমাই নাথাকিলেহেঁতেন। আন আন কোন জাতিয়ে নিজৰ সংজ্ঞা বিচাৰি ফুৰিছে? পিছে অসমৰ লোকসকলে এই কামটো কৰিব লগাত পৰিছে কিয়নো ইয়াৰ লগতে সাংবিধানিক ৰক্ষাকৱচৰ কথাটো যুক্ত হৈ আছে। চাফ কথাত কবলৈ গলে – আছু আদিয়ে ভয় কৰে যে অতি সোনকালে খিলঞ্জীয়া অসমীয়া লোকসকলক ৰক্ষাকৱচ দিব নোৱাৰিলে পূর্ববংগীয় মূলৰ ব্যক্তিঅসমৰ মূখ্যমন্ত্রী হবগৈ; ইয়াৰ লগে লগেই অসমখনো খিলঞ্জীয়াৰ হাতৰ পৰা অভিবাসী(migrant)ৰ হাতলৈ গুচি যাব। থলুৱাৰ এই আশংকাৰ বাবেই আজিলৈকে অসমত কোনো প্রগতিশীল আন্দোলনে গা কৰি উঠিব পৰা নাই। কিবা এটা আন্দোলন হলেই বাংলাদেশীৰ প্রশ্নটো উত্থাপিত হয় আৰু সমস্ত শ্রেণী প্রশ্নসমূহ বাদ পৰে। পূর্ববংগীয় মুছলমান শ্রমিজীৱি লোকৰ কথা কলেই একাংশই প্রগতিশীল শক্তিসমূহক বাংলাদেশীৰ দালাল বুলি কবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু এইদৰেই সমস্ত প্রচেষ্টাৰ অন্ত পৰে।\n২০০৫ চনৰ ত্রিপাক্ষিক মেলৰ পাছতে অসমীয়াৰ সংজ্ঞা সম্পর্কীয় বিতর্কই তীব্র ৰূপ ধাৰণ কৰি আহিছে। এইক্ষেত্রত অসমীয়া তথা জনগোষ্ঠীয় সংগঠনসমূহৰ মাজত বিশেষ কোনো মতভিন্নতা নাই। বিতর্কৰ কাৰণ হৈছে পূর্ববংগীয় মূলৰ মুছলমান সংগঠন কেতবোৰে দর্শোৱা কিছুমান বিবেচনাযোগ্য আপত্তি।\nপিছে সেইবিষয়ে লিখাৰ আগতে আছুৰ সংজ্ঞা সম্পর্কে আপত্তি কৰা কিছুসংখ্যক বুদ্ধিজীৱিৰ যুক্তি সম্পর্কে বুজ লোৱা যাওঁক। উদাহৰণস্বৰূপে অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি ধ্রুৱজ্যোতি বৰাই কৈছে যে এনেকৈ কোনো বিশেষ ভিত্তিবর্ষৰ ভৰষাত অসমীয়াৰ সংজ্ঞা নির্ণয় কৰাটো অবৈজ্ঞানিক কথা। আচলতে যিসকল লোক ঔপনিবেশিক শাসনৰ পূর্বে অসমত আছিল, তেওঁলোকেই হৈছে প্রকৃত খিলঞ্জীয়া অসমীয়া। সংযুক্ত ৰাষ্ট্রসংঘয়ো এই কথাটো মানি লৈছে। সাংবিধানিক ৰক্ষাকৱচ সেয়েহে কেৱল তেওঁলোককেই দিয়া হওঁক। আন আন গোষ্ঠী যেনে পূর্ববংগীয় মূলৰ মুছলমান আদিক সাধাৰণ অর্থত অসমীয়া বুলি কলেও তেওঁলোকক খিলঞ্জীয়া বুলি কব নোৱাৰি। সেয়েহে এনে অখিলঞ্জীয়া লোকসকলক সাংবিধানিক ৰক্ষাকৱচৰ পৰা বঞ্চিত কৰা হওঁক। অর্থাৎ কোনোবা পূর্ববংগীয় লোক যদি ১৯০৫ চনতো অসমলৈ আহিছিল, তেওঁকো সাংবিধানিক ৰক্ষাকৱচ দিব নোৱাৰি। কাইলৈ যদি চৰকাৰে অসমৰ বিধানসভা/লোকসভাৰ কিছু চিট অসমীয়া/খিলঞ্জীয়াৰ বাবে সংৰক্ষিত কৰে, তেনেহলে সিবিলাকৰ সুবিধা অভিবাসী মুছলমানক দিব নোৱাৰি। অর্থাৎ এফালৰ পৰা চাবলৈ গলে ধ্রুৱজ্যোতি বৰাৰ প্রস্তাৱটো আছুতকৈও বেছি উগ্র! আছুৱে অন্ততঃ ১৯৫১ চনৰ নাগৰিক পঞ্জীত নাম থকা সকলো লোককে অসমীয়া/খিলঞ্জীয়া বুলি মানি লৈছে! অর্থাৎ আছুৱে প্রদান কৰা অসমীয়া/খিলঞ্জীয়াৰ সংজ্ঞাটো ধ্রুৱজ্যোতি বৰাতকৈ বেছি উদাৰ!!\nপিছে ধ্রুৱজ্যোতি বৰাই এইবুলিও কৈছে যে আছুৱে কোৱাৰ দৰে ১০০% বিধানসভা/লোকসভাৰ চিট খিলঞ্জীয়াৰ বাবে সংৰক্ষিত কৰিব নোৱাৰি। অন্ততঃ একাংশ চিট অসংৰক্ষিত ৰখা হওঁক। বিশেষকৈ য’ত য’ত পূর্ববংগীয় মূলৰ মুছলমান তথা বঙালী হিন্দু পৰম্পৰাগতভাৱে জিকি আহিছে, সিবিলাক চিট তেওঁলোকৰ বাবেই এৰি দিয়া হওঁক। ধ্রুৱজ্যোতি বৰাৰ মতে, এনে কৰিলে সকলো গোষ্ঠী সন্তুষ্ট হ’ব। পূর্ববংগীয় মূলৰ মুছলমানৰো কিছু ৰাজনৈতিক প্রতিনিধিত্ব থাকি যাব, আনহাতে খিলঞ্জীয়া লোকসকলো নিজৰ অস্তিত্ব লৈ আশ্বস্ত হব। এইক্ষেত্রত আমাৰ কিছু মতবিৰোধিতা আছে। প্রৱন্ধৰ শেহৰ ফাললৈ আমি কিছু বৈকল্পিক প্রস্তাৱ দাঙি ধৰিছোঁ।\nঅনাগত ভাগত সংখ্যালঘূ সংগঠনসমূহে দর্শোৱা আপত্তি সম্পর্কে আলোচনা কৰা হব। তেওঁলোকৰ আপত্তিসমূহো সতকাই দলিয়াই পেলাব নোৱাৰি।\nঅসমৰ পূর্ববংগীয়মূলৰ মুছলমানসকল সমগ্র ৰাজ্যখনৰে আটাইতকৈ অনগ্রসৰ সম্প্রদায়সমূহৰ ভিতৰত এটা হ’ব। কোনো ৰাজ্য জয় কৰিবলৈ তেওঁলোক অসমলৈ অহা নাছিল; আহিছিল জীৱিকাৰ সন্ধানত, তাকো ঔপনিবেশিক শাসকসকলৰ চক্রান্তত পৰি। সংযুক্ত ৰাষ্ট্রসংঘই যিদৰে খিলঞ্জীয়াসকলৰ অধিকাৰৰ কথা কৈছে, ঠিক তেনেদৰেই অভিবাসীসকলৰ অধিকাৰৰ কথাও উল্লেখ কৰিছে। অসমৰ খিলঞ্জীয়াসকলে যদি সংখ্যালঘূ হৈ পৰিম বুলি আশংকাত দিন নিয়াইছে, ঠিক তেনেদৰেই পূর্ববংগীয় মূলৰ মুছলমানসকলেও বহু দশক ধৰি নিৰাপত্তাহীন জীৱন কটাই আহিছে। কেৱল মাথো জীৱন-জীৱিকাৰ নিৰাপত্তাৰ বাবেই তেওঁলোকে কংগ্রেছ, এ আই ইউ ডি এফ আদি দলক বাৰম্বাৰ ভোট দি আহিছে। তেওঁলোকে ব্লক হিচাপে ভোট দিয়াৰ কাৰণো সেইটোৱেই। নিৰাপত্তাৰ খাতিৰত তেওঁলোকৰ শ্রেণী প্রশ্নসমূহ – যেনে মাতব্বৰৰ বিৰূদ্ধে সংগ্রাম – আদি বিষয়বোৰ সদায় তল পৰি ৰয়। অর্থাৎ বহুতে ভবাৰ দৰে এইসকল লোকক আগ্রাসনকাৰী বুলি কব নোৱাৰি। খিলঞ্জীয়াৰ অধিকাৰ ৰক্ষা কৰাৰ সময়ত এইসকল অভিবাসী লোককো কিছু নিৰাপত্তা দিব নোৱাৰিলে প্রশ্নটো কেতিয়াও সমাধা নহব।\nপূর্ববংগীয় মূলৰ মুছলমানে “খিলঞ্জীয়াৰ বাবে সংৰক্ষণ” শব্দটো শুনিলেই আশংকাত ভোগে। তাৰ কিছু বস্তুগত কাৰণো নোহোৱা নহয়। উদাহৰণস্বৰূপে বিগত সময়ছোৱাত বি টি এ ডিত যেনেধৰণৰ হত্যাকাণ্ড সমাপন হল, তাৰ অন্যতম কাৰণ আছিল বি টি এ ডিত বড়ো প্রতিনিধিত্বৰ দপদপনি আৰু তাৰ বিৰূদ্ধে অভিবাসী মুছলমানকে আদি কৰি বিভিন্ন অবড়োৰ প্রতিৰোধ সংগ্রাম। বি টি এ ডিৰ মডেলটোৱে আচলতে বড়োসকলৰ শংকাসমূহো নিবাৰণ কৰিব নোৱাৰিলে আৰু অবড়োসকলকো সুৰক্ষা দিব নোৱাৰিলে। অসম চুক্তিৰ ৬ নং দফা কথিত সাংবিধানিক ৰক্ষাকৱচ যদি বি টি এ ডি বিধৰে হয়, তেনেহলে ই কেতিয়াও সমস্যা সমাধা কৰিব নোৱাৰে।\nআমছু আদি সংগঠনৰ মতে ১৯৫১ চনৰ ৰাষ্ট্রীয় নাগৰিক পঞ্জী অনুসৰি অসমীয়াৰ সংজ্ঞা নির্ণয় কৰিব নোৱাৰি কিয়নো বহুতো অঞ্চলত সেই সময়ত NRC ভালকৈ গঠিত কৰাই হোৱা নাছিল। তদুপৰি নেহৰু লিয়াকৎ চুক্তি অনুসৰি বিভাজনৰ সময়ত দেশ এৰি যাবলৈ বাধ্য হোৱা বহুতো সংখ্যালঘূ পৰিয়াল পঞ্চাছৰ দশকত পূব পাকিস্তানৰ পৰা অসমলৈ ঘূৰি আহিছিল। তেওঁলোকৰ নাম সেয়েহে NRCত অন্তর্ভুক্ত কৰা হোৱা নাছিল। এতিয়া এইসকল লোকক কি চৰকাৰে খিলঞ্জীয়া নহয় বুলি কব?\nআমছুৱে সেয়েহে ১৯৫১ৰ সলনি ১৯৭১ চনটো অসমীয়া/খিলঞ্জীয়া সংজ্ঞা নির্ণয়ৰ বাবে গ্রহণ কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছে। নহলে একাংশ থলুৱা লোকো খিলঞ্জীয়াৰ আওঁতাৰ পৰা আঁতৰি যাব।\nপিছে আমছুৱে এইষাৰ কথা কলেই আছু আদি সংগঠনসমূহ গৰগৰাই উঠে। বোলেঃ বাংলাদেশ যুদ্ধৰ পাছত অসমলৈ অহা নাগৰিকো দেখোন তেতিয়া খিলঞ্জীয়া হৈ পৰিব?\nঅর্থাৎ সমস্যাটো হৈছে এনেকুৱাঃ আমছুৰ কথা মানি ললে সকলো খিলঞ্জীয়া লোক অন্তর্ভুক্ত হব, কিন্তু তাৰ লগতে বহুতো পাছৰ কালত (১৯৫১-৭১) অহা লোকো খিলঞ্জীয়া হৈ পৰিব!\nআনহাতে আছুৰ কথা মানি ললে পাছৰ কালত অহা লোকসকলক বাদ দিয়া যাব, কিন্তু লগতে একাংশ প্রকৃত খিলঞ্জীয়াৰ নামো বাদ পৰাৰ সম্ভাৱনা থাকি যাব!\nএইখিনিতে ধ্রুৱজ্যোতি বৰাৰ কিছু কথা গ্রহণযোগ্য যেন লাগেঃ যে কোনো ভিত্তি বর্ষৰ ওপৰত ভৰষা কৰি অসমীয়াৰ সংজ্ঞা নির্ণয় কৰিব নোৱাৰি। তাৰ বাবে সংযুক্ত ৰাষ্ট্রসংঘই আগবঢ়োৱা নীতিহে পালন কৰা উচিত হব। সেই হিচাপত যিহেতু বৃটিছৰ ঔৰষতহে পূর্ববংগীয় লোকসকল অসমলৈ আহিছিল, সেয়েহে তেওঁলোকক খিলঞ্জীয়াৰ সংজ্ঞাৰ পৰা বাদ দিব লাগিব। অৱশ্যে সাধাৰণ অর্থত তেওঁলোক নিশ্চয় ভাৰতীয় তথা অসমীয়া। ভোট দিয়াৰ অধিকাৰ তেওঁলোক সকলোৰে থাকিব। নাগৰিকৰ অন্যান্য সুবিধাও তেওঁলোকে নিশ্চয় লাভ কৰিব। কিন্তু থলুৱাৰ বাবে সংৰক্ষিত চিটকেইটাত তেওঁলোকে প্রতিদ্বন্দ্বিতা কৰিব নোৱাৰে।\nআমাৰ বোধেৰে পদ্ধতি হিচাপে আমি বৰাৰ পদ্ধতিটোকে মানি লোৱা ভাল। কিন্তু তাৰ লগতে এইটোও মানি লোৱা উচিত হব যে এই অভিবাসী লোকসকল কোনো আগ্রাসনকাৰী নাছিল। আজিও তেওঁলোক এটি অনগ্রসৰ গোষ্ঠী। গতিকেই থলুৱাক সাংবিধানিক ৰক্ষাকৱচ দিয়াৰ সময়ত তেওঁলোকৰ বাবেও কেতবোৰ বিশেষ সুবিধা কৰাটো উচিত হব। ৰাষ্ট্রসংঘ কথিত খিলঞ্জীয়াৰ অধিকাৰৰ কথা যদি উল্লেখ হৈছেই, তেনেহলে কি যুক্তিত অভিবাসীসকলৰ অধিকাৰৰ কথাটো দমাই থোৱা হব? অর্থাৎ বিধানসভা/লোকসভা আদিৰ কিছুমান চিট তেওঁলোকৰ বাবেও সংৰক্ষিত কৰাটো জৰুৰী হব।। খিলঞ্জীয়াসকলে এইসমূহ চিটত প্রতিদ্বন্দ্বিতা কৰিব নোৱাৰিব।\nএটা কথা মন কৰা ভাল যে বিধানসভা বা লোকসভাৰ চিট একোটা কোনোবা বিশেষ সামাজিক গোষ্ঠীৰ বাবে সংৰক্ষিত কৰি পেলালেই আন আন গোষ্ঠীৰ লোকসকল দ্বিতীয় শ্রেণীৰ নাগৰিক হৈ নাযায়। এনে স্থিতি তেতিয়াহে সৃষ্টি হয় যেতিয়া কোনো প্রভুত্বশালী গোষ্ঠী একোটাকে অতিপাত বেছি চিট দিয়া হয়। পিছে ভাৰতত সংবিধান প্রণয়ন কৰাৰ সময়ৰে পৰা অনুসূচিত জাতি-জনজাতি মহিলা আদি বিভিন্ন গোষ্ঠীৰ বাবে কেতবোৰ সংসদীয় চিট সংৰক্ষিত কৰা হৈ আহিছে। আজিলৈকে এই ব্যৱস্থাই কাকোকে অসুবিধাত পেলোৱা নাই। চিট একোটা কোনো বিশেষ গোষ্ঠীৰ বাবে সংৰক্ষিত কৰা হব পাৰে, কিন্তু ভোট দিয়াৰ অধিকাৰ সকলোৰে থাকে। গতিকেই সংৰক্ষণ মানেই কাৰোবাক দ্বিতীয় শ্রেণীৰ নাগৰিকলৈ পৰিণত কৰি পেলোৱাৰ আশংকাটো সদায়েই সত্য নহবও পাৰে। আমাৰ বোধেৰে থলুৱা তথা অভিবাসী দুয়োৰে বাবে আসন সংৰক্ষণ কৰিলে এই আশংকাবোৰ মষিমূৰ হৈ পৰিব।\nকথাখিনি একাডেমিক সুৰত কবলৈ গলে- আজিৰ সময়ত খিলঞ্জীয়াৰ বাগধাৰটোৱেই হৈছে অসমৰ প্রভুত্বশালী বাগধাৰা। কোনো জনগোষ্ঠীয়ে নিজৰ বাবে সাংবিধানিক সা-সুবিধা আদায় কৰিবলৈ হলেই নিজকে প্রথমতে খিলঞ্জীয়া বুলি দাবী কৰিব লগা হয়। বঙালী হিন্দু, পূর্ববংগীয় মূলৰ মুছলমান, অভিবাসী নেপালী – সকলোৱেই এই খিলঞ্জীয়াৰ বাগধাৰাটোৰ সৈতে নিজকে মিলাবলৈ ইতিহাস খুচৰি ফুৰিব লগা হৈছে! বিভিন্ন ট্রেজি-কমিক পৰিস্থিতি সৃষ্টি হৈছেঃ অভিবাসী মুছলমানে কৈছে ১৯৫১-৭১ৰ মাজৰ মানুহখিনিও খিলঞ্জীয়া অসমীয়া; আনহাতে আছুৱে কৈছে – নহয়, নহয়, সেইখিনি মানুহ খিলঞ্জীয়া অসমীয়া নহয়! অসমীয়া বা খিলঞ্জীয়া হোৱাটো জীৱন মৃত্যুৰ প্রশ্নলৈ পৰিণত হৈছে। এই বাগধাৰাটোৱে আচলতে কাকোৱেই সহায় কৰা নাই। ই খিলঞ্জীয়াৰ সংজ্ঞাসমূহো খেলিমেলি কৰি পেলাইছে তথা সকলো জনগোষ্ঠীকে ইটো সিটোৰ শত্রুলৈ পৰিণত কৰিছে। আমি প্রস্তাৱ কৰা পদ্ধতিমতে আগবাঢ়িলে জনগোষ্ঠীসমূহে নিজকে কেৱল খিলঞ্জীয়া বুলি দাবী কৰাৰ প্রয়োজন নাথাকিব কিয়নো খিলঞ্জীয়াই হওঁক বা অভিবাসীয়েই হওঁক – সকলোকে সাংবিধানিক ৰক্ষাকৱচ দিয়া হব। অভিবাসীসকলে খিলঞ্জীয়াক নির্বাচনী গণতন্ত্রৰ দ্বাৰা সংখ্যালঘূলৈ পৰিণত কৰিব বুলি ভয় কৰাৰ কাৰণো নাথাকিব; আনহাতে অভিবাসীসকলে অভিবাসী হোৱাৰ সুবাদতে খিলঞ্জীয়াৰ পৰা দমিত নোহোৱাৰ অধিকাৰ লাভ কৰিব।\nৰাজহুৱা বাগধাৰাৰ জগতখনত ই এক অভূতপূর্ব পৰিবর্তনৰ সূচনা কৰিব। খিলঞ্জীয়া কেন্দ্রিক হোৱাৰ বিপৰীতে এতিয়া বাগধাৰাসমূহ বিভিন্ন গোষ্ঠীৰ বাবে ন্যায় দাবীলৈ পৰিণত হব। অর্থাৎ ই ৰাজহুৱা বাগধাৰাটোত ‘বৈচিত্রৰ প্রতি সন্মান’ৰ সূচনা কৰিব। একেসময়তে খিলঞ্জীয়াসকলো সন্তুষ্ট হব কিয়নো কোনো অভিবাসীগোষ্ঠীয়েই শাসনৰ মূল বাঘজৰীডাল নিজৰ হাতলৈ নিব নোৱাৰিব; বিচৰাৰ প্রয়োজনো নাথাকিব।\nআজিৰ সময়ত আছুৰ এটা প্রধান ভয় যে অভিবাসী মুছলমানসকলে মুখেৰে নিজকে অসমীয়া বুলি কলেও তেওঁলোকে আচলতে অসমীয়াৰ সংজ্ঞাটো ব্যৱহাৰ কৰি নিজৰ প্রতিপত্তি বঢ়াব খুজিছে! আনহাতে অভিবাসীসকলৰ ভয় যে আছুৱে তেওঁলোকক ‘খিলঞ্জীয়া অসমীয়া’ৰ সংজ্ঞাৰ পৰা দূৰৈত ৰাখি সকলো অধিকাৰৰ পৰা বঞ্চিত কৰিব খুজিছে। এই সমস্ত শংকাবোৰৰ কাৰণ একেটাইঃ সেয়া হৈছে ৰাজহুৱা তথা আইনী ক্ষেত্রখনত খিলঞ্জীয়া বাগধাৰাৰ প্রভুত্ব; অর্থাৎ খিলঞ্জীয়া = সাংবিধানিক সুৰক্ষা; অখিলঞ্জীয়া = সাংবিধানিক সুৰক্ষাৰ পৰা বঞ্চিতকৰণ। এই বাগধাৰাটো আঁতৰাই দিব পাৰিলেই এনে সমস্ত আশংকাৰ অন্ত পৰিব।\nধৰক আজিৰ সময়ত বিধানসভা তথা লোকসভাত অসমৰ বিভিন্ন গোষ্ঠীয়ে (অর্থাৎ খিলঞ্জীয়া তথা অভিবাসী গোষ্ঠীসমূহে ) যেনেদৰে চিট দখল কৰি থৈছে, সেই সমীকৰণটোকেই ভৱিষ্যতৰ বাবেও freeze কৰি পেলোৱা যাওঁক। এনে কৰিলে খিলঞ্জীয়াসকলেও সংখ্যালঘূ হোৱাৰ আশংকাৰ পৰা মুক্ত হব তথা অভিবাসীসকলেও প্রতিনিধিত্ব হেৰুওৱাৰ ভয় নাথাকিব। প্রয়োজন হলে আন আন পদ্ধতিও প্রয়োগ কৰিব পৰা যায়। পিছে মূল কথাটো হৈছে যে এনে একোটা পদ্ধতি তেতিয়াহে প্রয়োগ কৰিব পৰা যাব, যেতিয়া ৰাজহুৱা তথা আইনী বাগধাৰাটো সলনি কৰা হব। সেয়েহে আমি বাৰে বাৰে কৈছোঁ যে ১৯৫১ বনাম ১৯৭১ৰ বিপৰীতে ধ্রুৱজ্যোতি বৰা কথিত ‘অসমীয়া/খিলঞ্জীয়াৰ সংজ্ঞা নির্ণয়’ পদ্ধতিটো প্রয়োগ কৰা উচিত।\nকিমান শতাংশ চিট থলুৱা/খিলঞ্জীয়াৰ বাবে ৰখা হব আৰু কিমান শতাংশ অভিবাসীক দিয়া হব – এই সম্পর্কে আলোচনা হব পাৰে। পিছে এনে ধৰণৰ আলোচনাত অন্ততঃ স্বচ্ছতা থাকিব। অভিবাসী সম্প্রদায়সমূহে নিজকে খিলঞ্জীয়া বুলি ঘোষণা কৰি ন্যায্যতা দাবী কৰাৰ কাৰণ নাথাকিব। আছুৰ এটা প্রধান ভয়ঃ অর্থাৎ অভিবাসীসকলে নিজকে খিলঞ্জীয়া বুলি কৈ ক্ষমতা হস্তগত কৰিব – এই ভয়টো সম্পূর্ণ নির্মূল হৈ যাব। খিলঞ্জীয়া তথা অভিবাসী – দুয়োৰে অধিকাৰ মানি লোৱাৰ অর্থই হৈছে যে এনেধৰণৰ shadow boxing ৰ কোনো প্রয়োজনীয়তা নাই। অভিবাসীসকলে কেতিয়াও খিলঞ্জীয়াসকলতকৈ অধিক ক্ষমতা তথা অধিকাৰ দাবী কৰিব নোৱাৰিব, তেহেলৈ তেওঁলোকৰ জনসংখ্যা যিমানেই নাবাঢ়ক লাগে। অর্থাৎবাগধাৰাৰ স্তৰত খিলঞ্জীয়াৰ ধাৰণাটোৰ কেন্দ্রীয়তা নাইকীয়া হৈ গলেও সামাজিক-ৰাজনৈতিক স্তৰত কেতিয়াও অভিবাসীয়ে খিলঞ্জীয়াক সংখ্যালঘূলৈ পৰিণত কৰিব নোৱাৰিব। আনহাতেদি খিলঞ্জীয়াসকলেও অভিবাসীসকলক অযথা হাৰাহাস্তি কৰিব নোৱাৰিব।\nএইদৰেই আমি থলুৱা তথা অভিবাসী – দুয়োৰে অধিকাৰ ৰক্ষা কৰিব পাৰিম। আজিৰ সময়ত যিদৰে ৫১ বনাম ৭১ বিতর্ক হৈ আছে, তেনেদৰে কাজিয়া কৰি থাকিলে সমস্যা কেতিয়াও সমাধা নহয়। বৰং আমি আলোচনা কৰাৰ দৰে কোনো বৈকল্পিক পদ্ধতি প্রয়োগ কৰিলেহে সমস্যা সমাধানৰ কিছু আশা আছে।\n← অসম, অসমীয়া, অসমবাসী আৰু বাংলাদেশী (আমিনুজ জামান)\n‘স্বাস্থ্যৰ সুৰক্ষাৰ বাবে কণী’ (ডা° ভূপেন শইকীয়া) →\nঅসমীয়াৰ অৰ্থ কি


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - मई 26\n২ সামুয়েল 23:1-38\n1. এয়ে দায়ূদৰ শেহতীয়া কথা। যিচয়ৰ পুত্ৰ দায়ুদ, উচ্চ সন্মানীয় পুৰুষ, যাকোবৰ ঈশ্বৰৰ দ্বাৰাই অভিষিক্ত এজন, এজন ইস্ৰায়েলৰ মধুৰ স্তুতি গীত গাওঁতা৷\n2. “মোৰ দ্বাৰাই যিহোৱাৰ আত্মাই কথা ক’লে, তেওঁৰ বাক্য মোৰ জিভাত আছিল৷\n3. ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰে ক’লে, ‘ইস্ৰায়েলৰ শিলাই মোক ক’লে, লোকসকলৰ ওপৰত যি জনে ন্যায়ৰূপে ৰাজত্ব কৰে, যি জনে ঈশ্বৰলৈ ভয় ৰাখি শাসন কৰে,\n4. তেওঁ সূৰ্য উদয় হোৱা কালৰ সেই প্ৰভাতৰ দীপ্তিস্বৰূপ, মেঘ নথকা প্ৰভাত সদৃশ, যেতিয়া পৃথিৱীত তৃণ গজে, বৰষুণৰ পাছত সূৰ্যৰ কিৰণৰ দ্বাৰাই।\n5. স্বৰূপেই ঈশ্বৰৰ সন্মুখত মোৰ বংশ তেনে নহয় নে? কিয়নো তেওঁ মোৰ লগত এটি চিৰস্থায়ী নিয়ম স্থাপন কৰিলে, সেয়ে সম্পূৰ্ণ শৃঙ্খলাযুক্ত আৰু সত্য? কাৰণ মোলৈ প্ৰতিজ্ঞা কৰা মোৰ সকলো পৰিত্ৰাণ আৰু মঙ্গল তেওঁ বৃদ্ধি নকৰিব নে?\n6. কিন্তু আটাই দুষ্ট লোক পেলাব লগা কাঁইট স্বৰূপ, কিয়নো সেইবোৰক হাতেৰে ধৰিব নোৱাৰি৷\n7. কিন্তু যি মানুহে তেওঁলোকক চুব, তেওঁ লোহা আৰু বৰছাৰ কুৰা হাতত লব লাগিব৷ পাছত তেওঁলোক থকা ঠাইতে তেওঁলোকক জুইৰে নিচেইকৈ পুৰা যাব’।”\n8. দায়ূদৰ যি সকল বীৰ আছিল, তেওঁলোকৰ নাম এই। তথমোনীয়া যোচেব-বচেবৎ সেনাপতি সকলৰ অধ্যক্ষ৷ তেওঁ একে সময়তে আঠ শ লোকক বধ কৰিলে।\n9. তেওঁৰ পাছত অহোহীয়া দোদয়ৰ পুত্ৰ ইলিয়াজ; দায়ূদৰ তিনিজন ক্ষমতাশালী পুৰুষসকলৰ মাজৰ এজন৷ যিজন যুদ্ধলৈ গোট খোৱা পলেষ্টীয়াসকলক ইতিকিং কৰিছিল আৰু যি সময়ত ইস্ৰায়েল লোকসকল যুদ্ধলৈ উঠি গৈছিল, সেই সময়ত দায়ূদৰ লগত আছিল৷\n10. ইলিয়াজে উঠি হাত শ্ৰান্ত নোহোৱামানলৈকে পলেষ্টীয়াসকলক প্ৰহাৰ কৰি আছিল। যিদিনালৈকে তৰোৱালখন তেওঁৰ হাতত লাগি ৰ’ল; সেই দিনাই যিহোৱাই মহানিস্তাৰ আনিলে, আৰু লোকসকলে কেৱল লুট কৰিবলৈ ইলিয়াজৰ পাছে পাছে গ’ল।\n11. আৰু তেওঁৰ পাছত হৰাৰীয়া আগিৰ পুত্ৰ চম্পা আছিল। যি ঠাইত মচুৰ মাহৰ খেতি আছিল, সেই ঠাইতে পলেষ্টীয়াসকলে গোট খাই দল পাতিছিল আৰু সৈন্যসকল ফিলিষ্টীয়াসকলৰ আগৰ পৰা পলাইছিল৷\n12. কিন্তু চম্পা খেতিৰ মাজত থিয় হৈ তাক ৰক্ষা কৰিলে, আৰু পলেষ্টীয়াসকলক বধ কৰিলে; এইদৰে যিহোৱাই মহা-নিস্তাৰ আনিলে।\n13. ত্রিশজন সৈন্যৰ মাজৰ তিনি জন লোক শস্য দোৱা সময়ত অদুল্লম গুহাত থকা দায়ূদৰ ওচৰলৈ গ’ল৷ তেতিয়া পলেষ্টীয়াসকলৰ দলে ৰফায়ীম উপত্যকাত ছাউনি পাতি আছিল।\n14. সেই কালত দায়ুদ দৃঢ় সংৰক্ষিত এটা গুহাত আছিল, আৰু তেতিয়া পলেষ্টীয়াসকলৰ প্ৰহৰী সৈন্যদলে বৈৎলেহেমত প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।\n15. পাছত দায়ূদে পানীৰ বাবে বৰ হাবিয়াহ কৰি ক’লে, “অহ, বৈৎলেহেমৰ দুৱাৰৰ ওচৰত থকা সেই নাদৰ পৰা পানী খাবলৈ আনি দিয়া হ’লে, মই কেনে ভাল পালোঁহেঁতেন!”\n16. তাতে সেই তিনিজন বীৰ পুৰুষে পলেষ্টীয়াসকলৰ সৈন্যবোৰক ভেদ কৰি গৈ, বৈৎলেহেমৰ দুৱাৰৰ ওচৰত থকা সেই নাদৰ পানী তুলি আনিলে৷ তেওঁলোকে সেই পানী দায়ূদৰ ওচৰলৈ লৈ আহিল, কিন্তু তেওঁ তাক পান কৰিবলৈ ইচ্ছা নকৰিলে৷ বৰং তাক যিহোৱাৰ উদ্দেশে ঢালি দিলে।\n17. তেতিয়া তেওঁ ক’লে, “হে যিহোৱা, এনে কার্য মোৰ পৰা দূৰ হওঁক, যে ইয়াক মই পান কৰিম, এয়ে জানো আচলতে নিজ প্ৰাণ লৈ যোৱা লোকসকলৰ তেজ নহয়?” এই কাৰণে তেওঁ তাক পান কৰিবলৈ ইচ্ছা নকৰিলে। সেই বীৰ তিনিজনেই এই ক্ষমতাশালী কৰ্ম কৰিছিল।\n18. আৰু চৰূয়াৰ পুত্ৰ যোৱাবৰ ভায়েক অবীচয়, এই তিনিজনৰ ওপৰত সেনাধ্যক্ষ আছিল৷ এবাৰ তেওঁ তিনি শ লোকৰ বিৰুদ্ধে নিজৰ বৰছা চলাই সিহঁতক বধ কৰিছিল৷ আৰু তিনি জনৰ মাজত প্ৰায়েই তেওঁৰ নাম হৈছিল।\n19. তেওঁ জানো সেই তিনি জনৰ মাজত অধিক মৰ্য্যদা পোৱা লোক নহয়? এই হেতুকে তেওঁ তেওঁলোকৰ ওপৰত সেনাধ্যক্ষ হ’ল৷ তথাপিও তেওঁ এই প্ৰথম তিনি জনৰ সমানে প্ৰখ্যাত হোৱা নাছিল।\n20. এজন কবচেলীয়া বীৰপুৰুষ, যিহোয়াদাৰ পুত্ৰ যি বনায়া, তেওঁ অনেক মহৎ কাৰ্য কৰিছিল৷ তেওঁ মোৱাবীয়া অৰীয়েলৰ দুজন পুতেকক বধ কৰিছিল৷ তাৰ বাহিৰেও হিম পৰা কালত তেওঁ গৈ গাতৰ ভিতৰত থকা এটা সিংহ মাৰিছিল।\n21. আৰু তেওঁ এজন বৰ সুন্দৰ মিচৰীয়াক বধ কৰিছিল৷ সেই মিচৰীয়াৰ হাতত এপাত বৰছা আছিল, কিন্তু তেওঁ এডাল লাখুটি লৈ সেই মিচৰীয়াজনৰ সৈতে যুঁজিছিল৷ তেওঁ মিচৰীয়াজনৰ হাতৰ পৰা বৰছাপাত কাঢ়ি লৈ, তেওঁৰ বৰছাৰেই তেওঁক বধ কৰিলে।\n22. যিহোয়াদাৰ পুত্ৰ বনায়াই এই বীৰত্বপূৰ্ণ কাৰ্যবোৰ কৰিলে আৰু তেওঁ সেই তিনি জন বীৰৰ লগে লগে তেওঁৰো নাম হ’ল।\n23. তেওঁ ত্ৰিশ জনকৈ অধিক মৰ্য্যদা পোৱা হ’ল যদিও তেওঁ প্ৰথম তিনি জনৰ সমান হোৱা নাছিল। তথাপিও দায়ূদে তেওঁক নিজৰ গা-ৰক্ষীয়া সৈন্যদলৰ ওপৰত অধ্যক্ষ পাতিলে।\n24. যোৱাবৰ ভায়েক অচাহেল ত্ৰিশ জনৰ মাজৰ এজন আছিল; বৈৎলেহেমীয়া দোদৰ পুত্ৰ ইলহানন,\n25. হৰোদীয়া চম্মা, হৰাদীয়া ইলীকা,\n26. পলটীয়া হেলচ, তাকোইয়া ইক্কেচৰ পুত্ৰ ঈৰা,\n27. অনাথোতীয়া অবীয়েজৰ, হূচাতীয়া মবুন্নয়,\n28. অহোহীয়া চলমোন, নটোফাতীয়া মহৰয়;\n29. নটোফাতীয়া বানাৰ পুত্ৰ হেলেব, বিন্যামীনৰ সন্তান সকলৰ গিবিয়া-নিবাসী ৰীবয়ৰ পুত্ৰ ইত্তয়,\n30. পিৰাথোনীয়া বনায়া, গাচ উপত্যকা-নিবাসী হিদ্দয়৷\n31. অৰ্বাতীয়া অবীঅলবোন, বৰ্হূমীয়া অজমাবৎ,\n32. চালবোনীয়া ইলিয়হবা, বনে-যাচনেৰ পুত্ৰসকল যোনাথন;\n33. হৰাৰীয়া চম্মা, অৰাৰীয়া চাৰৰৰ পুত্ৰ অহীয়াম,\n34. মাখাথীয়া অহচবয়ৰ পুত্ৰ ইলীফেলট, গিলোনীয়া অহীথোফলৰ পুত্ৰ ইলীয়াম,\n35. কৰ্মিলীয়া হিষো, অৰ্বীয়া পাৰয়,\n36. চোবা নিবাসী নাথনৰ পুত্ৰ ঈগাল, গাদীয়া গোষ্ঠীৰ বানী,\n37. অম্মোনীয়া চেলক, আৰু চৰূয়াৰ পুত্ৰ যোৱাবৰ অস্ত্ৰবাহন বেৰোতীয়া নহৰয়,\n38. যিত্ৰীয়া ঈৰা, যিত্ৰীয়া গাৰেব,\n২ সামুয়েল 24:1-25\n1. পাছত ইস্ৰায়েলৰ বিৰুদ্ধে যিহোৱাৰ ক্ৰোধ পুনৰায় জ্বলি উঠিল আৰু তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে দায়ূদৰ প্ৰবৃত্তি জন্মাই তেওঁ ক’লে, “ইস্ৰায়েল আৰু যিহূদাক গৈ গণনা কৰা”।\n2. তাতে ৰজাই তেওঁৰ ওচৰত থকা প্ৰধান সেনাপতি যোৱাবক ক’লে, “মই ইস্ৰায়েলৰ লোকসকলৰ সংখ্যা জানিবৰ বাবে, তুমি দানৰে পৰা বেৰ-চেবালৈকে ইস্ৰায়েলৰ সকলো ফৈদৰ মাজত যোৱা আৰু তোমালোকে লোকসকলক গণনা কৰা।”\n3. তেতিয়া যোৱাবে ৰজাক ক’লে, “এতিয়া যিমান লোক আছে, আপোনাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই তাৰ এশ গুণ বৃদ্ধি কৰক আৰু মোৰ প্ৰভু মহাৰাজে তাক চকুৰে চাওক; কিন্তু মোৰ প্ৰভু মহাৰাজে এনে কাৰ্যত কিয় সন্তোষ পাইছে?”\n4. তথাপি যোৱাব আৰু সেনাপতিসকলৰ আগত ৰজাৰ বাক্য প্ৰবল হ’ল; তাতে যোৱাব আৰু সেনাপতিসকলে ইস্ৰায়েলৰ লোকসকলক গণনা কৰিবলৈ ৰজাৰ আগৰ পৰা গ’ল।\n5. পাছত তেওঁলোকে যৰ্দ্দন পাৰ হৈ অৰোয়েৰৰ মাজত থকা নগৰ খনৰ সোঁফালে ছাউনি পাতিলে; আৰু তেওঁলোকে গাদ ও যাজেৰলৈকে গ’ল।\n6. তাৰ পাছত তেওঁলোকে গিলিয়দ আৰু দানযানলৈ গৈ ঘুৰি আহি চীদোনলৈ গ’ল।\n7. তেওঁলোকে তূৰ দুৰ্গলৈ গ’ল আৰু হিব্বীয়া ও কনানীয়াসকলৰ সকলো নগৰলৈও গ’ল; আৰু শেষত তেওঁলোকে আহি যিহূদাৰ দক্ষিণ অঞ্চল বেৰ-চেবাত উপস্থিত হ’ল।\n8. এইদৰে তেওঁলোকে দেশৰ সকলো ঠাইতে ফুৰি ন মাহ বিশ দিনৰ মুৰত যিৰূচালেমলৈ উভটি আহিল।\n9. পাছত যোৱাবে গণনা কৰা লোকসকলৰ সংখ্যা ৰজাৰ ওচৰত আনি দিলে; তাৰ মুঠ, ইস্ৰায়েলৰ তৰোৱাল ধৰোঁতা আঠ লাখ বলৱান লোক, আৰু যিহূদাৰ পাঁচ লাখ লোক।\n10. এইদৰে দায়ূদে লোকসকলক গণনা কৰোঁৱাৰ পাছত, তেওঁৰ মনে তেওঁক দোষী কৰিলে। তেতিয়া দায়ূদে যিহোৱাক ক’লে, “এই কৰ্ম কৰি মই মহা পাপ কৰিলোঁ; কিন্তু হে যিহোৱা বিনয় কৰোঁ, নিজ দাসৰ অপৰাধ ক্ষমা কৰা, কিয়নো মই অতিশয় অজ্ঞানৰ কৰ্ম কৰিলোঁ।”\n11. দায়ুদ ৰাতিপুৱাতে উঠিল, দায়ূদৰ দৰ্শক গাদ ভাববাদী ওচৰলৈ যিহোৱাৰ বাক্য আহিল, বোলে,\n12. “তুমি গৈ দায়ূদক কোৱা: ‘যিহোৱাই এই কথা কৈছে, মই তোমাৰ আগত তিনিটা দণ্ড ৰাখিছো; তাৰ মাজৰ এটা বাচি লোৱা, মই তাকেই তোমালৈ কৰিম’।”\n13. তাতে গাদে দায়ূদৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁক ক’লে, “তোমাৰ দেশত সাত বছৰ আকাল হ’ব লাগে নে? বা তোমাৰ শত্ৰুবোৰ পাছে পাছে খেদি যাওঁতে, তুমি সিহঁতৰ আগে আগে তিনি মাহলৈকে পলাই থাকিবা? নাইবা দেশত তিনি দিনলৈকে মহামাৰী হ’ব? এতিয়া মোক পঠোৱা জনাক মই কি উত্তৰ দিম, তাক এতিয়াই বিবেচনা কৰি চোৱা।”\n14. তাতে দায়ূদে গাদক ক’লে, “মই বৰ ঠেকত পৰিছোঁ৷ আমি যিহোৱাৰ হাতত পৰা ভাল, কিয়নো তেওঁৰ দয়া প্ৰচুৰ, কিন্তু মোক মানুহৰ হাতত পৰিবলৈ নিদিয়ক।”\n15. গতিকে সেই ৰাতিপুৱাৰে পৰা নিৰূপিত সময়লৈকে যিহোৱাই ইস্ৰায়েললৈ মহামাৰী পঠিয়ালে; তাতে দানৰে পৰা বেৰ-চেবালৈকে সত্তৰ হাজাৰ লোকৰ মৃত্যু হ’ল।\n16. পাছত যেতিয়া দূতে যিৰূচালেমক বিনষ্ট কৰিবলৈ তাৰ ফাললৈ হাত মেলিলে, তেতিয়া যিহোৱাই সেই আপদৰ বাবে খেদ কৰি সংহাৰক দূতক ক’লে, “এয়ে জুৰিছে! এতিয়া তোমাৰ হাত কোঁচোৱা।” সেই সময়ত যিহোৱা সেই দূত যিবুচীয়া অৰৌণাৰ মৰণা মৰা খলাৰ ওচৰত আছিল।\n17. পাছত যি দূতে সংহাৰ কৰিছিল, দায়ূদে সেই দূতক দেখি যিহোৱাক ক’লে “মইহে পাপ কৰিলোঁ, মইহে অপৰাধী হলোঁ; কিন্তু এই মেৰ-ছাগবোৰে কি কৰিলে? মই বিনয় কৰোঁ, তোমাৰ হাত মোৰেই বিৰুদ্ধে আৰু মোৰ পিতৃ-বংশৰ বিৰুদ্ধে হওক!”\n18. সেই দিনা গাদে দায়ূদৰ ওচৰলৈ আহি তেওঁক ক’লে, “তুমি উঠি গৈ যিবুচীয়া অৰৌণাত মৰণা মৰা খলাত যিহোৱাৰ উদ্দেশে এটা যজ্ঞবেদী স্থাপন কৰাগৈ।”\n19. তাতে যিহোৱাৰ আজ্ঞা অনুসাৰে গাদৰ নিৰ্দেশ মানি দায়ুদ উঠি গ’ল।\n20. পাছত অৰৌণাই চাই দেখিলে যে, তেওঁৰ ফালে ৰজা আৰু তেওঁৰ দাসবোৰ আহি আছে, তাতে অৰৌণাই আহি ৰজাৰ আগত মাটিত উবুৰি হৈ প্ৰণিপাত কৰিলে।\n21. আৰু অৰৌণাই ক’লে, “মোৰ প্ৰভু মহাৰাজৰ নিজৰ দাসৰ ওচৰলৈ কি কাৰণে আহিল?” দায়ূদে ক’লে, “লোকসকলৰ মাজৰ পৰা মহামাৰী গুচিবৰ বাবে যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে এটা যজ্ঞবেদী নিৰ্ম্মাণ কৰিবৰ অৰ্থে মই তোমাৰ পৰা এই মৰণা মৰা খলা কিনিবলৈ আহিছোঁ।”\n22. তেতিয়া অৰৌণাই দায়ূদক ক’লে, “মোৰ প্ৰভু মহাৰাজৰ দৃষ্টিত যি ভাল হয়, তাকে লৈ উৎসৰ্গ কৰক; চাওঁক, হোম-বলিৰ বাবে এই গৰুবোৰ আৰু খৰিৰ বাবে মৰণা মৰা যন্ত্ৰ আৰু গৰুবোৰৰ যুৱঁলি আছে৷\n23. হে মহাৰাজ অৰৌণাই মহাৰাজক এই সকলোকে দিছে।” অৰৌণাই ৰজাক পুনৰ ক’লে, “আপোনাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই আপোনাক গ্ৰহণ কৰক।”\n24. ৰজাই অৰৌণাক ক’লে, “সেয়ে হ’ব নোৱাৰে, মই মূল্য দি তোমাৰ পৰা সকলো কিনিহে লম; মই নিজ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ উদ্দেশে বিনামূল্যে হোম-বলি উৎসৰ্গ নকৰোঁ।” এই বুলি দায়ূদে পঞ্চাশ চেকল ৰূপ দি, সেই মৰণা মৰা খলা আৰু গৰুবোৰ কিনি ল’লে।\n25. আৰু দায়ূদে সেই ঠাইতে যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে এটা যজ্ঞবেদী নিৰ্ম্মাণ কৰি, হোম-বলি আৰু মঙ্গলাৰ্থক বলি উৎসৰ্গ কৰিলে। তাতে যিহোৱাই দেশৰ পক্ষে প্ৰাৰ্থনা শুনিলে আৰু ইস্ৰায়েলৰ পৰা মহামাৰী গুচিল।\n7. হে ঈশ্বৰ, তুমি যেতিয়া মৰুভূমিৰ মাজেদি তোমাৰ লোক সকলৰ আগে আগে গৈছিলা, [চেলা]\n8. তেতিয়া পৃথিৱী কঁপি উঠিছিল আৰু আকাশেও বৰষুণ বর্ষাইছিল; এই সকলোবোৰ হৈছিল ঈশ্বৰৰ সাক্ষাতে, চীনয় পর্বতৰ, সেই ঈশ্বৰৰ উপস্থিতিত; ঈশ্বৰৰ সাক্ষাতে, ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰৰ উপস্থিতিত।\n9. হে ঈশ্বৰ, তুমি প্রচুৰ পৰিমাণে বৰষুণ বৰষাইছিলা; তুমি তোমাৰ শুকান দেশত পুনৰায় নিজৰ আধিপত্য শক্তিশালী কৰি তুলিলা।\n10. তোমাৰ নিজৰ লোকসকলে তাত বাস কৰিলে; হে ঈশ্বৰ, তোমাৰ দয়াৰে তুমি দৰিদ্ৰসকলৰ অভাৱ পূৰণ কৰিছিলা।\n5. দৰিদ্ৰক পৰিহাস কৰা জনে তেওঁৰ স্ৰজনকৰ্ত্তাকে অপমান কৰে; আৰু যি জনে দুৰ্ভাগ্যত আনন্দ কৰে, তেওঁ দণ্ড নোপোৱাকৈ নাথাকিব।\n6. বৃদ্ধসকলৰ নাতি নাতিনী তেওঁলোকৰ কিৰীটি স্বৰূপ; আৰু পিতৃসকল তেওঁলোকৰ নিজৰ সন্তানৰ গৌৰৱ স্বৰূপ।\n1. যীচুৱে বাটেদি গৈ থকাৰ সময়ত এজন ওপজাৰে পৰা অন্ধ মানুহক দেখিলে।\n2. তেওঁৰ শিষ্য সকলে তেওঁক সুধিলে, “ৰব্বি এই মানুহ কাৰ পাপৰ কাৰণে অন্ধ হৈ উপজিল? সি নিজে পাপ কৰিলে, নে তেওঁৰ মাক-বাপেকে পাপ কৰিলে?”\n3. যীচুৱে উত্তৰ দিলে, “সি নিজেও পাপ কৰা নাই, আৰু তাৰ মাক-বাপেকেও কৰা নাই, কিন্তু এওঁৰ মাধ্যমেদি ঈশ্বৰৰ কর্ম প্ৰকাশিত হ’বলৈহে হৈছে।\n4. আমি দিন থাকোতেই মোক পঠোৱা জনৰ কৰ্ম কৰিব লাগে। ৰাতি হৈ আহিছে, তেতিয়া কোনেও কৰ্ম কৰিব নোৱাৰিব।\n5. যিমান দিন মই জগতত আছোঁ, মইয়ে জগতৰ পোহৰ।”\n6. এই কথা কোৱাৰ পাছত তেওঁ মাটিত থুই পেলাই, থুইৰে বোকা কৰিলে আৰু অন্ধ লোক জনৰ চকুত সেই বোকা সানি বা লিপি দিলে।\n7. তাৰ পাছত তেওঁক ক’লে, “যোৱা; চীলোহৰ পুখুৰীত গৈ ধুই পেলোৱা।” (‘চীলোহ’ৰ অনুবাদিত অর্থ ‘পঠোৱা হ’ল’); তেতিয়া মানুহ জনে গৈ ধুলে আৰু দৃষ্টি পাই ঘূৰি আহিল।\n8. তাকে দেখি তেওঁৰ প্রতিবেশী আৰু যি সকলে তেওঁক আগেয়ে ভিক্ষা কৰা দেখিছিল, তেওঁলোকে কবলৈ ধৰিলে, “ই সেই জন মানুহ নহয় নে, যি জনে বহি ভিক্ষা মাগি থাকে?”\n9. কোনো কোনোৱে ক’লে, “হয়, ইয়েই সেই জন।” আন কোনোবাই ক’লে, “নহয়; কিন্তু ই দেখাত তাৰ নিচিনা।” কিন্তু মানুহ জনে নিজে ক’লে, “হয়, মই সেই জনেই হওঁ।”\n10. তেওঁলোকে তেওঁক সুধিলে, “তেনেহ’লে তোমাৰ চকু কেনেকৈ মুকলি হ’ল?”\n11. তেওঁ উত্তৰ দিলে, “যীচু নামৰ মানুহ জনে মাটি বোকা কৰিলে আৰু মোৰ চকুত সেই বোকা লিপি দি বা সানি দি ক’লে, ‘চীলোহ’লৈ গৈ ধুই পেলোৱা’; সেইদৰে মই গৈ ধোৱাত দেখা পালোঁ।”\n12. তেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁক সুধিলে, “সেই জন ক’ত আছে?” তেওঁ ক’লে “মই নাজানো।”\n13. যি জন মানুহ আগেয়ে অন্ধ আছিল, লোক সকলে তেওঁক ফৰীচী সকলৰ ওচৰলৈ লৈ গ’ল।\n14. যিদিনা যীচুৱে বোকা কৰি তেওঁৰ চকু মুকলি কৰিছিল, সেই দিনটো বিশ্ৰামবাৰ আছিল।\n15. সেই কাৰণে ফৰীচী সকলে আকৌ তেওঁক প্রশ্ন সুধিলে যে তেওঁ কেনেকৈ দৃষ্টি ঘূৰাই পালে। তেওঁ তেওঁলোকক ক’লে, “তেওঁ মোৰ চকুত বোকা লগাই দিলে, আৰু মই ধুই দিয়াত এতিয়া মই দেখা পাওঁ।”\n16. তাতে ফৰীচী সকলৰ কিছুমানে ক’লে, “এই মানুহ ঈশ্বৰৰ ওচৰৰ পৰা অহা নাই; কিয়নো সি বিশ্ৰামবাৰ পালন নকৰে।” কিন্তু আন কোনো কোনোৱে ক’লে, “কিন্তু পাপী মানুহে কেনেকৈ এনে আচৰিত কাম কৰিব পাৰে?” এইদৰে তেওঁলোকৰ মাজত ভাগ ভাগ হ’ল।\n17. সেয়ে, তেওঁলোকে আকৌ সেই অন্ধ জনক সুধিলে, “যি মানুহ জনে তোমাৰ চকু মুকলি কৰিলে, তুমি তেওঁৰ বিষয়ে কি কোৱা?” মানুহ জনে ক’লে, “তেওঁ এজন ভাৱবাদী।”\n18. মানুহ জনৰ মাক-বাপেকক মাতি আনি নুসুধা পর্যন্ত ইহুদী সকলে বিশ্বাস নকৰিলে যে এই মানুহ জন আগতে অন্ধ আছিল আৰু এতিয়া দেখা পাইছে।\n19. তেওঁলোকে তেওঁৰ মাক-বাপেকক সুধিলে, “এই জন তোমালোকৰ সেই ল’ৰা জন হয় নে, যি জনৰ বিষয়ে তোমালোকে কৈ থাকা যে সি অন্ধ হৈয়ে জন্মিছিল। তেনেহলে সি এতিয়া কেনেকৈ দেখা পাইছে?”\n20. তেওঁৰ মাক-বাপেকে উত্তৰ দিলে, “আমি জানো, ই আমাৰে ল’ৰা আৰু সি ওপজাৰে পৰা অন্ধ আছিল।\n21. কিন্তু সি এতিয়া কেনেকৈ দৃষ্টি পাইছে, তাক নাজানো; আৰু কোনে তাৰ চকু মুকলি কৰিলে, সেই বিষয়েও নাজানো; তাৰ বয়স হৈছে, তাকে সুধক, সিয়ে নিজৰ বিষয়ে নিজে ক’ব।”\n22. ইহুদী সকলৰ ভয়তে তেওঁৰ মাক-বাপেকে এই কথা ক’লে। কিয়নো ইহুদী সকলে আগেয়ে স্থিৰ কৰিছিল যে কোনোৱে যদি যীচুক মচীহ বুলি স্বীকাৰ কৰে, তেনেহলে তেওঁক নাম-ঘৰৰ পৰা বাহিৰ কৰা হ’ব।\n23. এই কাৰণতে, তেওঁৰ মাক-বাপেকে ক’লে, “সি বয়সীয়া; তাক সোধক।”


খাদ্যৰ সোৱাদ পাব, গোন্ধ পাব! বিশ্ববাসীৰ সন্ত্ৰাসৰ কাৰণ হোৱা কি এই অ'মিক্ৰন? -\nHomeআন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়খাদ্যৰ সোৱাদ পাব, গোন্ধ পাব! বিশ্ববাসীৰ সন্ত্ৰাসৰ কাৰণ হোৱা কি এই অ'মিক্ৰন?\nখাদ্যৰ সোৱাদ পাব, গোন্ধ পাব! বিশ্ববাসীৰ বাবে সন্ত্ৰাসৰ কাৰণ হোৱা কি এই অ'মিক্ৰন?\nডিজিটেল ডেস্কঃ ক’ৰোনা ভাইৰাছৰ সন্ত্ৰাসে সমগ্ৰ বিশ্বকে চানি ধৰাৰ সময়তে সমগ্ৰ বিশ্বৰ প্ৰতি ভাবুকি কঢ়িয়াই আনিছে ক’ৰোনাৰ আন এক নতুন প্ৰজাতিৰ ভাইৰাছে। কোভিডৰ পাছত এতিয়া নতুন প্ৰজাতিৰ ভাইৰাছে বিশ্ববাসীৰ বাবে সন্ত্ৰাস সৃষ্টি কৰিছে৷ অ’মিক্ৰন (Omricon) নামৰ নতুন ক’ভিড ভাইৰাছৰ অৱস্থিতি পোৱা গৈছে দক্ষিণ আফ্ৰিকাত৷ বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই এই নতুন ভাইৰাছক delta তকৈয়ো শক্তিশালী বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছে৷ বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাও ক’ৰোনাৰ এই নতুন প্ৰকাৰ অ’মিক্ৰনক গভীৰ উদ্বেগৰ বিষয় বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।\nআমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, বৃটেইনকে ধৰি বিশ্বৰ বহুতো দেশে ক’ৰোনাৰ এই নতুন প্ৰকাৰৰ সংক্ৰমণ ৰোধ কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ সীমা পুনৰ বন্ধ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। উল্লেখ্য যে মাত্ৰ ৪ দিনৰ ভিতৰতে দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ পৰা ১১খন দেশলৈ বিয়পিল অ’মিক্ৰন। অ’মিক্ৰনৰ সংক্ৰমণ ৰোধ কৰিবলৈ দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰে বিশ্বৰ অধিকাংশ দেশৰ বিমান চলাচল বন্ধ কৰা হৈছে। দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ পাছতেই শেহতীয়াভাৱে নেদাৰলেণ্ড, ইংলেণ্ড, জাৰ্মানী, ইটালী, হংকং, ইজৰাইল, বেলজিয়াম, চেক গণৰাজ্যত ধৰা পৰিছে অ’মিক্ৰনত আক্ৰান্ত লোক। দক্ষিণ আফ্ৰিকাত অ’মিক্ৰন ভাইৰাছ আৱিষ্কাৰ কৰা ড০ এঞ্জেলিক কোয়েটজীয়ে এই ৰোগৰ লক্ষণসমূহ কেনে সেয়া উল্লেখ কৰিছে।\nক’ৰোনা ৰোগীতকৈ অ’মিক্ৰনত আক্ৰান্তৰ লক্ষণ সম্পূৰ্ণৰূপে বেলেগ। অ’মিক্ৰন আক্ৰান্ত লোকে খাদ্যৰ সোৱাদ পায়, গোন্ধও পায় কিন্তু প্ৰচণ্ড মূৰৰ বিষ আৰু মূৰ ঘূৰণি হয়। ৰোগীয়ে অত্যন্ত ভাগৰ অনুভৱ কৰে আৰু ৰোগীৰ হৃদস্পন্দন অনিয়ন্ত্ৰিত গতিত বৃদ্ধি পায়। ৰোগৰ তীব্ৰতা জানিবলৈ অধিক গৱেষণাৰ প্ৰয়োজন হ’ব বুলি জনাইছে ড০ এঞ্জেলিক কোয়েটজীয়ে। আনহাতে বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই এইটোও কৈছে যে এইটো এতিয়াও স্পষ্ট নহয় যে অ’মিক্ৰনৰ দ্বাৰা সংক্ৰমিত লোকসকলৰ অধিক বিপদাশংকা আছে নে নাই।\nউল্লেখ্য যে বিশ্বত পুনৰ ত্ৰাসৰ সৃষ্টি কৰা অ’মিক্ৰন ক’ৰোনাৰ পূৰ্বৰ সকলো প্ৰকাৰতকৈ অধিক সংক্ৰমণাত্মক বুলি গণ্য কৰা হৈছে। ইফালে অ’মিক্ৰনৰ দ্ৰুত সংক্ৰমণক লৈ দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে উদ্বিগ্নতা প্ৰকাশ কৰিছে৷ ইতিমধ্যে নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে এই ভাইৰাছক লৈ এক উচ্চ পৰ্যায়ৰ বৈঠক অনুষ্ঠিত কৰিছে৷ প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডীয়ে দেশৰ সকলো লোকক উদ্দেশ্যি কয় যে আমি আকৌ সজাগ আৰু সচেতন হবৰ হ’ল নহলে ক’ভিডৰ দৰে এই ভাইৰাছে গ্ৰাস ধৰিবলৈ বেছি সময় নালাগিব৷ দেওবাৰে কেন্দ্ৰীয় স্বাস্থ্য সচিব ৰাজেশ ভূষণে ৰাজ্য চৰকাৰ আৰু কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল প্ৰশাসনলৈ লিখা পত্ৰত বিদেশৰ পৰা অহা যাত্ৰীসমূহৰ ওপৰত বিশেষ নজৰ ৰাখিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে।\nআৰু পঢ়কঃ সাংসাৰিক জীৱনত জঠৰতা আহিছে নেকি? কৰক এই কাম..সম্পৰ্ক হ’ব মধুৰ\nPrevious articleসীমান্তৰ অসমীয়াই অসম এৰিব খুজিছে কিয় ?\nNext articleবেইজিং বিমানবন্দৰৰ ফটো বিজেপিয়ে কিয় ডিলিট কৰিছিল ?


ফটাপ্ৰেম – মিতালী চহৰীয়া – ফটাঢোল\nকোনোৱে কয় প্ৰেমে প্ৰতাৰণা কৰে, বন্ধুৱে প্ৰতাৰণা কৰে। মাজে মাজে জড় বস্তুবোৰেও দেখোন প্ৰতাৰণা কৰে, কেতিয়াবা মোৰ দৰে ৰাস্তাৰে গৈ থাকোঁতে নতুন চেণ্ডেলৰ ফিটা চিগি পাইছেনে, অথবা ৰিক্সাৰ পৰা নামোতে কাপোৰ চিগি পাইছেনে! ঠিক তেনেকুৱাই প্ৰতাৰণা কৰিলে সিদিনা, স্কুটীখন লৈ চাৰে ন বজাত ততাতৈয়াকৈ ওলালো ঘৰৰ পৰা, দহ বজাৰ পৰা ট্ৰেইনিং এটা আছিলে ইউথ ক্লাবত। ঘৰৰ পৰা দেউতাই ষ্টাৰ্ট কৰি দিলে স্কুটীখন, ফৰটি স্প্ৰীডত চলাই ডেৰ কিঃমিঃ মান অহাৰ পাছত হঠাৎ ষ্টাৰ্ট বন্ধ হৈ গ’ল। ছেলফ্ ষ্টাৰ্ট নহয়, কিবাকৈ ডাবল ষ্টেণ্ড কৰি কিক্ মাৰি আছোঁ নহয়হে নহয়। নহ’লেই, ইফালে দহ বাজিবলৈ আৰু পোন্ধৰ মিনিটহে বাকী আছে। ইফালে-সিফালে কোনোবা ল’ৰা মানুহ আহি আছে নেকি চালোঁ, ভালকৈ কিক্ মাৰি দিলে যেনিবা আকৌ ষ্টাৰ্ট হৈ যায়েই। নাই ৰাষ্টাৰেও কোনো অহা নাই। খঙতে স্কুটীখনৰ ওপৰতেই বহি ল’লোঁ, আৰু কাৰোবাক পাওঁ নেকি চাই থাকিলোঁ ।\nঠিক তেনেতে বুকু ভেদি যোৱা শব্দ এটি শুনিবলৈ পালোঁ, হয় বুলেটৰ শব্দ। ল’ৰা এজন আহি আছে। কোনোদিন অচিনাকি মানুহক ৰখাই নোপোৱা ছোৱালীজনীয়ে হাত দাঙি ৰখালোঁ। ৰখালে তেওঁ। আগন্তুকে হেমলেট পিন্ধি আছিল।\n“অনুগ্ৰহ কৰি মোৰ স্কুটীখন ষ্টাৰ্ট কৰি দিব নেকি?”\nআগন্তুকে হেমলেটটো লাহেকৈ খুলিলে, মই ৱাওওও ইমোজীটোৰ দৰে হৈ গ’লো। ইমান ধুনীয়া দাঢ়ি থকা ল’ৰা আগতে কেতিয়াও দেখা নাই। মনত পেলালো ৰাতিপুৱা যুৰীয়া শালিকী দেখা নাছিলোঁটো মই…..\n“হয়, কওঁকচোন কিয় ৰখালে!”\n“মোৰ স্কুটীখন হঠাৎ ষ্টাৰ্ট বন্ধ হৈ গ’ল। মই অলপ সময় চেষ্টা কৰিলোঁ ষ্টাৰ্ট কৰিব পৰা নাই। আপুনি এবাৰ চাই দিয়কচোন কিজানিবা হৈ যায়। আচলতে মোৰ দহটাৰ পৰা ট্ৰেইনিং এটা আছিলে ডিছট্ৰিকটত, দেৰিয়েই হৈ গ’ল তথাপি…”\n“অহ, মই চেষ্টা কৰি চাওঁ ৰব।”\nস্কুটীখনত কিক্ মাৰিবলৈ আহোঁতে এটি ধুনীয়া সুগন্ধ নাকত লাগিল, হয় তেওঁ সেই কূনালৰ পাৰফিউমটো লগাই আহিছে। অহহ…কূনাল…। তেওঁ গাড়ীখন ষ্টাৰ্ট কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি আছে, হোৱা নাই, আৰু মই তেওঁৰ মুখলৈ চাই আছোঁ। এই যেন এতিয়াই প্ৰেম হৈ যাব মোৰ তেনেকুৱা লাগিল…. মই আশা কৰিছোঁ গাড়ীখন আৰু অলপ সময় ষ্টাৰ্ট নহওক মই আগন্তুকক চাই থাকোঁ…\n“ষ্টাৰ্ট নহ’ব বুজিছে একদম বেটাৰি বেয়া হৈ গৈছে। এটা কাম কৰক, আগৰ চ’কটোলৈ আপুনি মোৰ লগতেই ব’লক তাৰ পৰা গাড়ী পাই যাব।”\n“ঠিক আছে, মই দেউতাক ফোন কৰি দিওঁ ৰ’ব” বুলি কৈ গাড়ীখনৰ ওচৰত থকা দোকানখনৰ ওচৰতে লক কৰি আগন্তুকৰ লগত যাবলৈ বুকু ভেদী যোৱা শব্দৰ গাড়ীৰ পিছত উঠিলোঁ।\nভগৱানক প্ৰাৰ্থনা কৰা এটা আশা এনেকৈ পূৰণ হৈ গ’ল হঠাৎ। কূনালৰ পাৰফিউমৰ সুগন্ধটোৱে বিয়েৰড বয় লুকৰ ল’ৰাজনলৈ আকৰ্ষিত কৰি তুলিলে। লাহেকৈ সুধিলোঁ….\n“ক’লৈ যাব আপুনি?”\n“মই… মই গুৱাহাটীলৈ যাম।”\nইয়াতকৈ বেছি আৰু একো নুসুধিলোঁ। মই মাজে মাজে গ্লাচত হেলমেটৰ মাজৰ মুখখন চাই গৈ থাকিলোঁ। নাজানো তেওঁ মোৰ বিষয়ে কি ভাবিলে। প্ৰথম চাৱনিৰ প্ৰেম চাগে ইয়াকেই কয়। কিন্তু এই প্ৰেম দহ মিনিটতে শেষ হৈ গ’ল কাৰণ চ’কটো পালোগৈ…..তেওঁ গাড়ী ৰখালে মই নামিলো। মই ধন্যবাদ দিলোঁ, তেওঁ গুছি গ’ল। মই গাড়ীত উঠিলোঁ… মনটো কিবা দুখ লাগি গ’ল, প্ৰেম কিজানি এনেকুৱাই এক চেকেণ্ডতে আৰম্ভ হৈ দহ মিনিটতে শেষ হৈ যায়। হঠাৎ ভাবিলোঁ ফেচবুকত বিচাৰোঁ। কিন্তু কি বুলি। নামেই নুসুধিলোঁ। অন্ততঃ নামটো সুধিব পাৰিলোঁহেতেন।\nকোনে কয় প্ৰেমে প্ৰতাৰণা কৰে, মাজে মাজে এই কমনচেঞ্চেও প্ৰতাৰণা কৰে…..\n« ফটাসপোন — দেবজিত শৰ্মা\nমুৰী লাগিব মুৰী–দিম্পল কলিতা »\nহা হা, সাংঘাটিক (এতিয়া মাথো আপচোচ্)\nএইটো তোমাৰ আটাইকেইবিধ প্ৰেমৰ ভিতৰতে বেছি ৰোমান্টিক। কিবা ময়েই প্ৰেমত পৰি গলো যেন লাগিল।\nহাঃ হাঃ। বহুত ৰোমান্টিক আছিল নে।\nইস, নামটো অন্ততঃ সোধা হ’লে। কিজানিবা দহ মিনিটত শেষ নহ’লহেঁতেন।\nহয় বা ফেচবুকতেই বিচাৰিলোহেতেন\nকিবা এটা ভাল লাগি গল মিতালি ।\nহাঃ হাঃ। ধন্যবাদ বা।\nএনেকুৱা প্ৰেম মোৰো হৈছিল দেই ৷ বিশেষকৈ ফটাঢোলৰ মিটত যোৱাৰ দিনা বাছত লগ পোৱা ল’ৰাজনক আজিও পাহৰিব পৰা নাই ৷\nইচ কিবা দুখ লাগি গ’ল পাই\nহয় বহুত দুখ বা।\nএই অকণমান অকণমান ভুলৰ কাৰণেই নতুন বছৰৰো এমাহ শেষ হ’ল।\nভাল লাগিল দহমিনিটিয়া প্ৰেম।


Optical illusion: আচৰিত, এই ছবিখনত ১৬ টা প্ৰাণী লুকাই আছে ! আপুনি কিমান প্ৰাণী বিচাৰি উলিয়াব পাৰিছে ? নামবোৰ কওক ...– News18 assam\nOptical illusion: আচৰিত, এই ছবিখনত ১৬ টা প্ৰাণী লুকাই আছে ! আপুনি কিমান প্ৰাণী বিচাৰি উলিয়াব পাৰিছে ? নামবোৰ কওক ...\nএই ছবিখনত, বহুলোকে হাতী, কুকুৰ, মেকুৰী, গাধ দেখিছে। কিন্তু কামটো হৈছে এই ছবিখনত সৰু জীৱবিলাক বিচাৰি উলিওৱা। সেইকাৰণে মানুহে সংগ্ৰাম কৰি আছে। কিছুমানে কয় ৬, কিছুমানে ৬ তকৈ অধিক কয়।\nLast Updated : April 21, 2022, 13:26 IST\nকেতিয়াবা এই সকলোবোৰ আপোনাৰ চকুৰ সন্মুখত থাকে, কিন্তু ই ধৰা নপৰে। আপুনি আপোনাৰ সন্মুখত যি দেখিব নোৱাৰে সেয়া আপোনাৰ চকু বন্ধ কৰিব পাৰে আৰু বহু পিছত চাব পাৰে! তেতিয়া আপুনি আচৰিত হয় যে আপুনি এই সৰল বস্তুটো আগতে কিয় দেখা নাই। বিশেষকৈ, প্ৰকৃতিয়ে কেতিয়াবা বস্তুবোৰক এনেদৰে একত্ৰিত কৰে যাতে ই সৰল ধৰণে ধৰা নপৰে।\nআপুনি হয়তো কেইবাটাও অপ্টিকেল ইলিউচন বা পাজল দেখিছে যি আপোনাৰ মূৰ ঘূৰাই দিব। এনেকুৱা এটা এতিয়া সামাজিক মাধ্যমত ভাইৰেল হৈ আছে যিটো কেৱল তীক্ষ্ণ মগজুৰ মানুহেহে জানিব পাৰে। এনেকুৱা এখন ছবি ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰিছে যিয়ে মানুহক হতবাক কৰি তুলিছে।\nএই ছবিখনত, বহুলোকে হাতী, কুকুৰ, মেকুৰী, গাধ দেখিছে। কিন্তু ই উত্তৰ নহয়। ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে, কামটো হৈছে এই ছবিখনত সৰু জীৱবিলাক বিচাৰি উলিওৱা। সেইকাৰণে মানুহে সংগ্ৰাম কৰি আছে। কিছুমানে কয় ৬, কিছুমানে ৬ তকৈ অধিক কয়।\nআপুনি আচৰিত হ'বনে যদি আমি কওঁ যে এই ছবিখনত ১৬ টা জন্তু আছে? ইয়াত নিগনি, সাপ, ডলফিন, মিছামাছ, মাছ, মহ আছে। কি বাকী আছে জানিবলৈ আপোনাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ। আপুনি বন্ধুবৰ্গক প্ৰত্যাহ্বান জনাব পাৰে।\nএই ধৰণৰ অপ্টিকেল ইলিউচন কেৱল এটা খেল নহয়। ই আপোনাৰ মগজুৰ বিকাশত সহায় কৰে।\nFirst published: April 21, 2022, 13:26 IST


ৰাজ্যত এতিয়াও চলি আছে নিষিদ্ধ গাঞ্জাৰ অবৈধ ব্যৱসায় ! এইবাৰ গুৱাহাটী ৰেল ষ্টেচনত জব্দ হ'ল ১০ কেজিৰো অধিক গাঞ্জা ...– News18 assam\nৰাজ্যত এতিয়াও চলি আছে নিষিদ্ধ গাঞ্জাৰ অবৈধ ব্যৱসায় ! এইবাৰ গুৱাহাটী ৰেল ষ্টেচনত জব্দ হ'ল ১০ কেজিৰো অধিক গাঞ্জা ...\nগুৱাহাটী ৰে'লৱে ষ্টেচনত GRPৰ থানাৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত বিষয়া প্ৰসেনজিত দাস আৰু RPF পৰিদৰ্শক খগেন বসুমতাৰীৰ নেতৃত্বত যুটীয়া অভিযানত জব্দকৃত গাঞ্জাখিনিৰ ওজন ১০ কেজি আৰু জব্দকৃত গাঞ্জাখিনিৰ মূল্য কেইবালক্ষ টকা হ'ব বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে।\nLast Updated : January 03, 2022, 09:48 IST\nৰাজ্যত এতিয়াও অব্যাহত আছে নিষিদ্ধ গাঞ্জাৰ অবৈধ ব্যৱসায়। এইবাৰ ৰে'ল ষ্টেচনক গাঞ্জা সৰবৰাহৰ কৰিডৰ হিচাপে বাচি লৈছে দুৰ্বৃত্তই। তাৰেই পুনৰ প্ৰতিফলন ঘটিল গুৱাহাটী ৰে'ল ষ্টেচনত। জানিব পৰা মতে, ষ্টেচনটোত দেওবাৰে দুপৰীয়া ৰে'ল আৰক্ষীৰ নিয়মীয়া তালাচীত ৩ নং প্লেটফৰ্মত জব্দ হয় বৃহৎ পৰিমাণৰ গাঞ্জা।\nআগৰতলা-বাংগালোৰ হামচফৰ এক্সপ্ৰেছৰ পৰা জব্দ গাঞ্জাখিনি। উল্লেখ্য যে, গুৱাহাটী ৰে'লৱে ষ্টেচনত GRPৰ থানাৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত বিষয়া প্ৰসেনজিত দাস আৰু RPF পৰিদৰ্শক খগেন বসুমতাৰীৰ নেতৃত্বত যুটীয়াভাৱে চলিছিল অভিযান। জব্দকৃত গাঞ্জাখিনি ১০ কেজি আৰু জব্দকৃত গাঞ্জাখিনিৰ মূল্য কেইবালক্ষ টকা হ'ব বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে।\nমন কৰিবলগীয়া কথা যে, গাঞ্জাখিনিৰ সৈতে কোনো লোকক আটক হোৱা নাই। ঘটনা সন্দৰ্ভত ৰে'ল আৰক্ষীয়ে অব্যাহত ৰাখিছে নিজৰ তদন্ত।\nFirst published: January 03, 2022, 06:52 IST\nGanjaGuwahati Railway StationPolice