প্ৰেয়সীৰ স্বপ্ন - এই সময়ত ᴾᴶᴹ\n22 Dec প্ৰেয়সীৰ স্বপ্ন\nPosted at 00:45h in গল্প\tby\tপংকজ জ্যোতি মহন্ত0Comments\n“হেল্ল’...! নম্ৰতা! শুন না, মোৰ সৰু ভাল খবৰ এটা আছে। এটা প্ৰজেক্ট পাইছোঁ। তইতো জানই, আমাৰ ইউনিভাৰ্চিটিৰ একাডেমিক ৰেজিষ্টাৰ, ৰেজিষ্টাৰ, বা যিকোনো এডমিনিষ্ট্ৰেটিভ অফিচাৰকেইটা কিমান ফকটীয়া; স্কলাৰশ্বিপৰ পইছা ডেৰ বছৰৰ পাছতহে আহিব! তাকো পাবলৈ কত গণ্ডগোল। প্ৰজেক্টৰ পইছা অহা মাহৰ পৰাই পাই থাকিম, মাহে পোন্ধৰ হাজাৰকৈ, সেইবাবে স্কলাৰশ্বিপটো মই বাদ দি দিম। প্ৰজেক্টটো একেটা টপিকৰে, গতিকে পিএইছডিত কোনো টেনচন নাই। আৰু দুবছৰৰ পাছত চাকৰি এটা পাম দেচোন! গতিকে একো চিন্তা নাই।” প্লাৱনে একেলেঠাৰিয়ে কৈ গ’ল। নম্ৰতাই অতি উৎসাহেৰে উত্তৰ দিলে—\n“ৱাও...., বঢ়িয়া! তই গধুলি আমাৰ ঘৰলৈ আহিবি, ভাত খোৱাকৈ। সবেই একেলগে ফুৰ্টি কৰিম। ঘৰলৈ খবৰ দিছ নে নাই? আৰু মোলৈ কিন্তু কিবা এটা লৈ আহিবি, ধুনীয়া খোৱা বস্তু।”\n- “দিছোঁ খবৰ। ঠিক আছে বাৰু। কিন্তু শুন। মোৰ আৰু এটা কথা ক’বলৈ আছে।”\n- “চা, তই বেয়া নাপাবি কিন্তু। তই না ক’লেও মোৰ একো আপত্তি নাই। নক’লে হয়তো মোৰ পিছত বেয়া লাগিব পাৰে, সেইবাবে কৈ দিওঁ। আৰু তোক সব কথা ক’ব পাৰি কাৰণেহে কৈছোঁ। তই কিন্তু বেয়া পালে নহ’ব।” প্লাৱনে অনুৰোধৰ সুৰত ক’লে।\n- “হ’ব হ’ব, ক। তই সেইবোৰ ক’লেহে মই বেয়া পাওঁ। চিধা, ডাইৰেক্ট ডাইৰেক্ট কথা কোৱা মানুহ, আজি পাতনি মেলি আছ যে? সোনকালে আচল কথাটো ক!”\n- “ঠিক আছে। শুন - মোৰ লগত বিয়া হ’বি?”\n“না.....! নহওঁ।” - নম্ৰতাই একেষাৰেই উত্তৰ দি অলপ ৰ’ল। তাই পুনৰ ক’লে - “কিন্তু, তই নোকোৱা কাৰণে মোৰ বহুত খং উঠি আছিল সদাই। ক’লি যে, বহুত ভাল লাগিল। মোৰ এটা ডাঙৰ আশা পূৰণ হ’ল।”\nপ্লাৱনে পুনৰ ক’লে - “শুন না। মানে, মই ভাবিলোঁ— আমিতো দুয়োটা ভাল বন্ধু। ইটোৱে সিটোৰ কথা বুজি পাওঁ। আৰু ভালটোতো লাগেই। গতিকে, দুয়োটা বিয়া হ’লে আমি একেদৰেই থাকি যাম। বহুত মিলাপ্ৰীতিৰে থকিব পাৰিম। কিন্তু, বেলেগৰ লগত সংসাৰ কৰিলে আগৰ দৰে ভাল বন্ধু হৈ থাকিব নোৱাৰি দেচোন। আৰু লগতে এটা অনিশ্চিত ভৱিষ্যত, ভাল হ’ব নে বেয়া হ’ব! অকলে থাকিবলৈ বহুত কষ্ট হয়, সেইকাৰণে মই ভাবিছোঁ, মই এতিয়া অলপ পইছা পাইছোঁ, তইয়ো অলপ পাই আছ, গতিকে আমি ধুনীয়াকৈ চলি যাব পাৰিম, আৰু দুয়োটাই একেলগে আমি ঘৰখন গঢ়ি থাকিম আগলৈ।”\n- “হয়, বুজি পাইছোঁ। আচলতে মইয়ো তোক বিচাৰিছিলোঁ। কিন্তু এদিন এটা কথাত গম পালোঁ, তোৰ লগত দুটামান কথাত মোৰ একেবাৰে মিল নাই, সেইকাৰণে মই ভাবিবলৈ বাদ দি দিলোঁ। কাৰণ সেইটো কথাই পিছত আমাৰ সম্পৰ্কটো বেয়া কৰি পেলাব। গতিকে বন্ধু হৈ থাকিম বুলিয়েই ঠিক কৰিলোঁ। তইয়ো মোৰ কথা ভাবিব পাৰ নে নাই সেইটো জানিবলৈ মোৰ খুব মন আছিল, আজি গম পালোঁ, বহুত ভাল লাগিল। গধুলি আহিবি তই। দুয়োটাই ভালকৈ বহি লৈ পাতিম। তোলৈ মই ফ’ন কৰিলোৱেইহেঁতেন আজি। মোক চাবলৈ ল’ৰা অহা কথা আছে এইকেইদিনত। আগতে ঘৰৰ পৰা খবৰ কৰিছে; ফটো-চটো আছে, তই আহি চাব পাৰিবি আজি। পচন্দ কৰিম চাগে মই। আৰু চাকৰিটো এৰি দিম চাগে এইকেইদিনতে। চাকৰি কিনো আৰু, এংকৰিং! আঠ হাজাৰ পাওঁ!” নম্ৰতাই কৈ গ’ল।\nপ্লাৱনে মাজতে ক’লে – “হ’ব দে...। ঠিক আছে বাৰু। গধুলিলৈ গৈ আছোঁ। এতিয়া বাই।”\n- “বাই বাই।”\n“নামটো কি? দেখাত কিন্তু একেবাৰে মিলা নাই তোৰ লগত। সঁচাকৈ কৈছোঁ। এনেই মানুহটো ভাল হ’ব পাৰে, নাজনো মই। কিন্তু তই যদি লগত গৈ থাক, তোৰ খুড়া বুলি ভাবিব সবেই। তোৰ খুড়াতকৈয়ো ডাঙৰ যেন লাগিছে। কেলৈ ইমান ডাঙৰ যেন যেন লাগিছে?” ফটোকেইখন চাই চাই প্লাৱনে ক’লে।\nনম্ৰতাই উত্তৰ দিলে - “ডাঙৰেই হয়। নামটো বিশাল। মোতকৈ বাৰ বছৰ ডাঙৰ।”\nপ্লাৱন - “দেখাত কিন্তু ২০ বছৰ ডাঙৰ যেন লাগিছে। কিয় পচন্দ কৰিম বুলি ভাবিছ তই?”\nনম্ৰতা - “আচলতে চা, মই তোকো পচণ্ড কৰিছিলোঁ। কিন্তু তই যে এদিন কৈছিলি— তহঁতৰ পদুলি মুখৰ পৰা চোতালৰলৈকে মাহঁতে পকা কৰিবলৈ লোৱা কাৰণে তই হাক দিছিলি, বন খিনিয়েই থাকিব লাগে বুলি কৈছিলি। মইয়ো কিন্তু পকা ফ্ল’ৰহে ভাল পাওঁ, কেঁচা মাটি, বন তেনেকৈ ভাল নাপাওঁ মই। তই কিন্তু সেইবোৰ ভাল পাৱ। বাকী সব মিল আছে ধৰ, কিন্তু এনেকুৱা কিছুমান কথাত আমাৰ মিল নাই। এতিয়া ঠিকেই আছে, কাৰণ এতিয়াতো আমি সব সিদ্ধান্ত একেলগে ল’ব লগা হোৱা নাই। কিন্তু বিয়া হোৱাৰ পাছত এইবোৰে আমাক বহুত সমস্যা দিব। সেইকাৰণে মই তোৰ লগত বিয়া হ’ম বুলি ভাবিবলৈ বাদ দি দিলোঁ। তই ভাল পাৱ খালি চকুৰে দেখা পৃথিৱীখন, আৰু মই ভাল পাওঁ ডাঙৰ দামী গ্লাছৰ মাজেৰে যিখন পৃথিৱী দেখা যায় সেইখন পৃথিৱী। গতিকে আমাৰ বহুত পাৰ্থক্য আছে। তই মাটিত খোজ দি ভাল পাৱ, আৰু মই ভাল পাওঁ “ৱাও, মাটিত খোজ দি ভাল লাগিছে” বুলি কেতিয়াবা কৈ। মই জানো, তই মোৰ কাৰণে সেইখিনি পুৰাব বিচাৰিবি, আৰু তই পাৰিবিও। তই পঢ়ো বুলি ভাবিলে ভাল ইনষ্টিটিউটত এমবিএ কৰি তিনি বছৰৰ ভিতৰতে বহুত বেছি দৰমহা লৈ প্ৰতিষ্ঠিত হ’ব পাৰিবি, সেইখিনি গুণ তোৰ আছে, আৰু মই নিজেও তোৰ কাৰণে তিনি বছৰ কি! আৰু সাত বছৰ ৰ’ব পাৰিম। কিন্তু তই সেইধৰণৰ কেৰিয়াৰ নিবিচাৰ, তই মনত আঘাট পাবি পিছত। আৰু তই এনেকৈ গৱেষণা কৰি গ’লি..., চাকৰি কৰিলেও খুৱ বেছি মাহে চল্লিশ হাজাৰ টকা পাবিগৈ! সেইখিনিৰে তইতো মোৰ কাৰণে তেনেকুৱা এটা পৰিৱেশ আনি দিব নোৱাৰ! আৰু আমাৰ অসমৰ কলেজ বা কিবা ইনষ্টিটিউটবোৰৰ কেইটানো ধুনীয়া, সবতে পৰিৱেশটো গৰাখহনীয়া চলি থকা নিচিনাই। মই ভাল পাওঁ টাইলছ, তই ভাল পাবি ধূলি; তই ভাল পাবি গছৰ ছাঁ, মই ভাল পাম এচি থকা বন্ধ কোঠা....। পিছত আমাৰ বহুত কাজিয়া লাগিব, আজিৰ বন্ধুত্ব একেবাৰে শেষ হৈ যাব। তাতকৈ আমি যদি আমাৰ পৰিয়ালৰ সৈতে কেতিয়াবা এদিন লগ খাওঁ, তই তোৰ পৰিৱেশলৈ আমাক লৈ যাবি, মই মোৰ পৰিৱেশলৈ তহঁতক এদিন লৈ যাম, বহুত ভাল লাগিব তেতিয়া..। গোটেই জীৱন আমি মিলি থাকিব পাৰিম...।” কৈ কৈ নম্ৰতা কিছুসময় ৰ’ব বিচাৰিলে।\nপঠনীয়: লুণ্ঠনৰ শেষৰ এটা দুপৰীয়া\nপ্লাৱনে ক’লে - “হয় কথাখিনি। আগতীয়াকৈ ভাবি লোৱাতো ভাল। মই এইবিলাক চলি যাব বুলি ভাবিছিলোঁ। মানে, ভাবিয়েই চোৱা নাছিলোঁ। হ’ব দেঃ! কিন্তু এটা কথা আকৌ — বিশালৰ কথা তইতো এতিয়াও জনাই নাই, সিও যদি মোৰ নিচিনাই হয়, মানে তাৰ ভাল লগা বস্তুবোৰৰ কথা কৈছোঁ..। তই ভালকৈ চাই ল’বি কিন্তু এতিয়াই।”\nনম্ৰতা - “তাক আচলতে সেইবোৰ ক্ষেত্ৰত নাচালেও হ’ব বুলি মই ভাবিছোঁ। কাৰণ সি ইতিমধ্যে সেই সজাত বন্দী হৈ গ’ল না! সি তাৰ পৰা ওলাব নোৱাৰে আৰু। বা নিবিচাৰে আৰু ওলাব।”\nপ্লাৱন - “তেন্তে ঠিকেই আছে। আৰু..., কথা পাতি থাকোঁতে তোৰ আইছ-ক্ৰীম গলি গ’ল, গম পাইছনে নাই? খা সোনকালে।”\nনম্ৰতা - “হা হা হা। পাহৰিয়ে গৈছিলোঁ ৰহ!” নম্ৰতাই আইছ-ক্ৰীম খাবলৈ ধৰিলে। প্লাৱনে ক’লে - “দেউতা অহা নাই যে এতিয়ালৈকে? কি আনিব দিছ?”\nনম্ৰতা - “কাজু। আজি এটা স্পেচিয়েল পোলাও খুৱাম তোক।”\nপ্লাৱন – “এক মিনিট! তই চাকৰি এৰিম বুলি যে ক'লি? বিয়ালৈ অলপ দিনতো ৰ’ব লাগিব! এতিয়াই এৰিব নালাগে নেকি চাকৰিটো৷”\nনম্ৰতাই ক’লে– “অলপ দিন মানে, তিনিমাহৰ ভিতৰত হৈ যাব চাগে৷ আৰু বিয়া হৈ ইয়াৰ পৰা গ'লেগৈ বেলেগ চাকৰিতো কৰা নহ'ব চাগে৷ এইকেদিনহে আৰু। চাওঁ কি কৰোঁ, এতিয়াই সিদ্ধান্ত লৈ লোৱা নাই বাৰু৷ আৰু কি জান, বিশালে মোক এংকৰিং কৰোঁতে দেখিয়েই পচন্দ কৰিছিল, কিবা বাতৰি চাইছিল এদিন গুৱাহাটীলৈ আহোঁতে৷ সেইয়া চা, সিও হয়তো মোক এংকৰ বুলিয়েই পচন্দ কৰিলে৷ একেজনী মানুহকে বেলেগ স্থানত দেখা হ'লে হয়তো সি পচন্দ নকৰিলেইহেঁতেন কিজানি! মইয়ো এনেকুৱা প্ৰদৰ্শন আৰু আহৰণৰ জগতখনক পচন্দ কৰোঁ৷ মই যেতিয়া প্ৰথম গুৱাহাটীলৈ আহিছিলো কিছুমান মানুহ দেখি আচৰিত হৈ গৈছিলোঁ৷ তেওঁলোকে বছৰৰ মূৰত এদিন যদি মানিমুনি শাকেৰে এসাজ খাই সেইটোক লৈ গৌৰৱৰ অন্ত নাই৷ খাইছে বুলি গৌৰৱ নকৰে, ‘তেওঁলোকে এতিয়াও মানিমুনি খাইছে’ - সেই বুলিহে গৌৰৱ কৰে৷ আমিতো ঘৰত কতবাৰ খাইয়েই থাকোঁ, একো ভাৱেই নাহে তেনেকুৱা৷ এতিয়া মই তেনেকুৱা গৌৰৱবোৰ ভাল পাওঁ, যাতে মইয়ো এদিন আনক ক'ব পাৰোঁ তেনেকৈ, কিন্তু সদায় সেইবোৰ পাই থকা পৰিৱেশ মই পাব নিবিচাৰোঁ৷”\nপ্লাৱন - “বুজিলোঁ দে৷ ঠিক আছে। ক’বি কেতিয়াবা কিবা সহায় লাগিলে। তোৰ আশা পূৰণ কৰাত মই পৰাখিনি সহায় কৰিম৷”\nপ্লাৱনৰ কথাষাৰ নম্ৰতাৰ কাণত সোমাল, কিন্তু তাইৰ মনলৈ বেলেগ কিবা এটা ভাৱ আহি থকাৰ দৰে তল মূৰ কৰি ৰহস্যপূৰ্ণ হাঁহি এটা মাৰি আছে। মুখলৈ চাই প্লাৱনে সুধিলে— “কি ভাবিছ?”\nনম্ৰতাই উত্তৰ দিলে— মই জানো, বিশালক মোৰ খুড়াৰ দৰে লাগিব দেখাত। কিন্তু কোনেও মোক কোৱা নাই কথাতো। কিন্তু তই কৈ দিলি। তই হঁহা নাই, বা মোক তই বিদ্ৰুপ নকৰ। আনে কৰিব পাৰে। বা আনে ভাল লাগিছে বুলিয়েই ক’ব। এনেই যিটো কোৱা হয়। এতিয়ালৈকে কোনো এটা যোৰ মই দেখা পোৱা নাই যাক মানুহে মুখৰ আগত “পাভ যোৰা” বুলি নকয়! আনে কি দেখিব পাৰে সেইটো মই তোৰ পৰাই গম পাওঁ। তই মোৰ বাবে দাপোনৰ নিচিনা। তোৰ জড়িয়তেই মই নিজক দেখা পাওঁ। বহুবাৰ দেখিছোঁ; এতিয়ালৈকে।\n“হাঃ হাঃ, সেইকাৰণে মইয়ো তোৰ পৃথিৱীখনৰে এটা অংশ!” – প্লাৱনে কৌতুক কৰি ক’লে।\n“হয়েই!” – নম্ৰতাই দৃঢ়তাৰে ক’লে।\nনম্ৰতাৰ বিয়াৰ পৰা উভটি আহি পাওঁতে পুৱা ন বাজিবৰ হ’ব। বিয়া গুৱাহাটীতে হৈ গ’ল। ঠাণ্ডা দিন। কাষৰ ৰুমৰ ল’ৰাকেইজনে বাহিৰতে ৰ’দ লৈ কথা পাতি আছে। প্লাৱনেই সবতকৈ ডাঙৰ। প্লাৱনক দেখিয়েই সিহঁতে জোকাবলৈ ধৰিলে— “প্লাৱন দা, লগৰ ছোৱালীৰ বিয়া খাই আহিল? এতিয়া নিজৰ বিয়াখনৰ কথা ভাৱক আৰু।” প্লাৱনে তাইকে বিয়া পাতিম বুলি যে এদিন ভাবিছিল সিহঁতক এনেই ক’বলৈ মন গৈছিল, কিন্তু সি ক’ব নিবিচাৰিলে, কাৰণ সেইটো ক’লে সিহঁতে “ট্ৰেজেদি” বুলি হুলষ্ঠুল লগাব।\nএইটো অঞ্চলতে ইউনিভাৰ্চিটিৰ হাজাৰ সংখ্যক ল’ৰা-ছোৱালী থাকে। পথটোৱেদি ল’ৰা-ছোৱালীৰ আহ-যাহ চলি আছে। “প্লাৱন দা, এইজনী ছোৱালীলৈ চাওক। আপুনি যে ভাল পায়। আপোনাৰ লগত সঁচাকৈ মিলিব কিন্তু” – আহি আহি সিহঁতৰ ওচৰ পোৱা ছোৱালী এজনীক জোকাবলৈ এটাই চিঞৰি ক’লে। আটাইকেইটাই ছোৱালীজনীৰ ফালে চালে। হঠাৎ মৰা চিঞৰটো শুনি ছোৱালীজনীয়েও মূৰ ঘূৰাই সিহঁতলৈ চাই পঠিয়ালে। আটাইকেইটাৰে চেহেৰা তাই স্পষ্টকৈ দেখা পাই গ’ল। মুদত মুখ ঘূৰাই তাই গুচি গ’ল। “হেই, এইজনী! দেখিছোঁ আগতে। ইমান গৰ্বত থাকে একেৰাহে। ভাল নালাগে। বিৰাট গৌৰৱী হ’ব ছোৱালীজনী। সৌটো হোষ্টেলতে থাকে। মই বহুতদিন দেখিছোঁ। প্লাৱন দা নাচাব এইজনীক। নামো জানো মই তাইৰ” - এটাই গাই গ’ল।\n“অ’ এইজনী ছোৱালী আগতে মইয়ো দেখিছোঁ দুদিন” – প্লাৱনে ক’লে।\n“অ’ দেখিছে তাৰমানে? নামটো লাগিব নেকি?” – এটাই জোকাবলৈ ক’লে।\n“নালাগে নাম। নাম জানি মই কি কৰিম!” – প্লাৱনে উত্তৰ দিলে।\n“হাঃ হাঃ, প্লাৱন দাই লাজ কৰিছে। কৈ দিওঁ শুনক নামটো– নিশিতা। কেমিষ্ট্ৰিৰ ছোৱালী। কিন্তু ভাল নহ’ব। একেৰাহে ইমান গৰ্বত থাকে! ভাল নালাগে!”\n“আচলতে তাই গৰ্বত নাথাকে চাগে। তাইৰ সেইটো গতেই চাগে, কথা-বতৰা বা মনটো ভাল হ’বও পাৰে।” – প্লাৱনে ক’লে।\n“বা....! দেখিছা! ভাল লাগিছে মানে আপোনাৰ। ৰ’ব, আজিৰ পৰা দেখিলেই প্লাৱন দা বুলি জোকাম।”\nসি হাক দিলে সিহঁতে বেছিহে কৰিব বাবে প্লাৱনে একো নক’লে।\nসঁচাকৈ সিহঁতে ছোৱালীজনীক সেইপিনেদি পাৰ হৈ যোৱা দেখিলেই “প্লাৱন দা” বুলি জোকাবলৈ ধৰিলে। কিন্তু প্লাৱনৰ সিমান ওলাই-সোমাই থাকিবলৈ সময় নহয়। সেইবাবে সি তাইক সেইদিনাৰ পৰা দেখাও পোৱা নাই। সেইকাৰণে তাইক প্লাৱন দা বুলি জোকাই জোকাই আমনি লগাত ল’ৰাকেইটাই “নিশি”, “দিনতেই নিশা হ’ব এতিয়া” আদি কৈ জোকাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। আৰু লাহে লাহে সেইটোও এটা গতানুগতিক অৰ্থহীন ঘটনা হৈ পৰিবলৈ ধৰিলে..।\nসি নিশিতাক ইয়াতে লগ পাই যাব বুলি প্লাৱনে ভবা নাছিল। ওচৰতে থকা চিনাকি ভনীয়েক পাপৰিৰ কোঠালৈ আহিছে সি। দুয়োজনী হয়তো আগৰে চিনাকী।\n“নিশিতা, এইয়া প্লাৱন দা। আৰু প্লাৱন দা, এইয়া নিশিতা, আমি কলেজত একেটা হোষ্টলতে আছিলোঁ।”\n“আচ্চা। হাই!” – প্লাৱনে ক’লে।\n“হাই” – ভদ্ৰতাৰ খাতিৰত নিশিতাই ক’লে। “মই চিনি পাওঁ এখেতক” – নিশিতাই পাপৰিলৈ চাই খং আৰু বিদ্ৰুপেৰে ক’লে – “এখেতে মোক ভাল পাই, সেইকাৰণে মোক জোকাবলৈ লগাই দিয়ে লগৰকেইটাক।”\nকথাষাৰ শুনিয়েই প্লাৱনে হাঃ হাঃ হাঃ কৈ হাঁহিবলৈ ধৰিলে। পৰিস্থিতিটো দেখি, প্লাৱনৰ কাৰণে নিশিতাৰ আগত এতিয়া লাজ পাব নেকি বুলি পাপৰি চিন্তা কৰিবলৈ ধৰিলে। নিশিতা খঙতে বহি আছে মনে মনে।\nহাঁহি শেষ কৰি প্লাৱনে ক’লে – “আচলতে মই তোমাক ভাল নাপাওঁ। ভাল নাপাওঁ বুলি নহয় আচলতে, মই তোমাক চিনিয়েই নাপাওঁ। সেইদিনা তোমাক দেখি সিহঁতে কৈ আছিল – তুমি খুব গৰ্বত থাকা, দেখিলেই গম পাই, সেইকাৰণে ভাল নালাগে তোমাক। সিহঁতেও তোমাক চিনি নাপায়, বাটত দেখিছে মাথোঁ কেইবাবাৰো। সিহঁতৰ কথা শুনি তেতিয়া মই ক’লো – আচলতে তোমাৰ গতটো তেনেকুৱা হ’ব পাৰে; কথা-বতৰা, ব্যৱহাৰ বা মনটো তেনেকুৱা নহ’বও পাৰে। সেইটো শুনিয়েই পিছতো সিহঁতে জোকাই থাকিবলৈ ধৰিলে। সিহঁতো বেয়া ল’ৰা নহয়। এইটো বয়সত জোকোৱাটোনো কি! সেইকাৰণে জোকাই আছে। আৰু মই হাক দিলে বেছিকৈহে জোকাব, গতিকে মই হাকো দিয়া নাই। তোমাক মই দুদিন দেখিছোঁ ক’ৰবাত; তেনেকৈ বহুত মানুহ দেখা পোৱা যায়, মনত পেলালে মনত পৰি যাব।”\nপ্লাৱনৰ কথা শুনি পাপৰিয়ে সকাহ পালে। পৰিস্থিতিটো ভাললৈ আহিল। আৰু নিশিতাই এটা জোকাৰণি অনুভৱ কৰিলে। যিমান পাৰে, সেইটো প্ৰকাশ হৈ যাতে নাযায়, তাই সচেতন হৈ থাকিল। আৰু, কিজানি প্ৰকাশ হৈছেই বুলি তাই ভয়ো খালে...।\nদিন বাগৰি যোৱাৰ লগে লাগে প্লাৱনৰ প্ৰতিটো খবৰ নিশিতাক দৰকাৰ হ’বলৈ ধৰিলে। পাপৰি হাইৰান হৈ গ’ল।\nএদিন প্লাৱন আৰু নিশিতা দুয়োটাকে একেলগে বহুৱাই লৈ, “যাঃ, তই নিজেই খবৰ লৈ থাকিবি আজিৰ পৰা” বুলি পাপৰিয়ে নিশিতাক কৌতুক কৰি সকীয়াই দিলে, লগতে আৰু ক’লে - “পিছে, মোক আকৌ দুয়োটাৰে খবৰ নিদিয়াকৈ নাথাকিবি!”\nনিশিতাৰ চাকৰি হ’ল, ONGC ত। যোগদান কৰা তিনি মাহ হৈ গ’ল। যোৱাৰ আগত তাইৰ সঠিক সিদ্ধান্ত প্লাৱনক কৈ গৈছিল। প্লাৱনে মনা নাছিল। আজি চাৰি মাহৰ পাছত আকৌ কথাখিনি মুখামুখিকৈ ক’বলৈ তাই তাক লগ কৰিবলৈ আহিছে।\n“নাই নহ’ব। মই কৈছোঁৱেই” – প্লাৱনে কৈ গ’ল – “গোটেই চাকৰি জীৱন তুমি মোতকৈ চাৰিগুণ বেছি দৰমহা পাবা। তোমাতকৈ বেছি দৰমহা পোৱা বা তোমাৰ সমপৰ্যায়ৰ ভাল ল’ৰা এটা তুমি পাবাই। মই পৰিসংখ্যা-বিজ্ঞানৰ ছাত্ৰ হৈ থাকিম সদায়, গতিকে তাতকৈ মোৰ বেছি একো উপাৰ্জন নহয়। মোৰ কোনো আপত্তি নাই, কিন্তু কেতিয়াবা তোমাৰ মনলৈ বেয়া ভাৱ আহিব। হীনমন্যতা আহিব তোমাৰ মনলৈ। ‘এহ, ইমান কম দৰমহা পাই মানুহটোৱে’ – এনেকুৱা ভাৱ আহি যাব পাৰে এদিন তোমাৰ মনলৈ। সেইটো মই বিচৰা নাই। এতিয়া তুমি আৱেগত কৈছা নহয় বুলি, কিন্তু এদিন হ’ব তেনেকুৱা।”\n“মই বহুত ভাবিহে কৈছোঁ। নাহে।” – নিশিতাই ক’লে – “মইয়ো এইটো লাইনলৈ আহিব পাৰোঁ, কিন্তু সিটো লাইন মই ভাল পাওঁ। সেইবাবে তাত চাকৰি কৰিবলৈ গৈছোঁ। কিন্তু তাৰ অৰ্থ এইটো নহয় মই মূল্য বুজি নাপাওঁ। হয়, সাধাৰণতে বহুতৰ হয়। কিন্তু মোৰ নহয়, বহুত ভাবি-চিন্তিয়েই মই তোমাক বিচাৰিছোঁ। তাৰ কামত বেচি ব্যৱসায়িক চাহিদা আছে কাৰণে মই বেছি দৰমহা পাম, কিন্তু মোৰ চকুপানীৰ বাবে মোক কোনেও দৰমহা নিদিয়ে। নিদিয়েতো নিদিয়েই, কিন্তু সেই দৰমহা কোনেও নিদিয়ে বুলি যাতে মই আৰু কেতিয়াও আক্ষেপ কৰিব নালাগে সেইবাবে আহিছো তোমাৰ ওচৰলৈ। নিজৰ চকুলো সৰা বাট মই নিজেই মোকোলাব বিচৰা নাই।....”\nনিশিতাই প্লাৱনক আৰু অধিক বুজাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে....। প্লাৱনে শুনি আছে। কিন্তু কি সিদ্ধান্ত ল’ব সি ঠিক কৰিব পৰা নাই...।


ইউক্লিড - Gonit Sora (গণিত চ'ৰা)\n24 Nov ইউক্লিড\nPosted at 23:37h in জীৱনী, নিবন্ধ by পংকজ জ্যোতি মহন্ত0Comments\nইউক্লিড আছিল জ্যামিতিৰ পিতৃপুৰুষ। প্ৰাচীন গ্ৰীচৰ এই প্ৰখ্যাত গণিতজ্ঞগৰাকীয়ে জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল খ্ৰী.পূ. ৩৩০ ত (আনুমানিক)। আলেকজেণ্ড্ৰিয়াত ৰজা ট’লেমি-১ ছ’টাৰৰ ৰাজত্বকালত (খ্ৰী.পূ. ৩২৩-২৮৫/২৮৩) ইউক্লিডে এখন বিশ্ববিদ্যালয় স্থাপন কৰি তাত শিক্ষকতা কৰিছিল। ইয়াৰ বাহিৰে তেওঁৰ জীৱন সম্পৰ্কে বিশেষ তথ্য পোৱা নাযায়।\nইউক্লিডৰ কৰ্মৰাজীয়ে অংকশাস্ত্ৰত এক নতুন ধাৰাৰ সূচনা কৰিছিল। বিশেষকৈ জ্যামিতিৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ অৱদান অতিকে উল্লেখযোগ্য। এলিমেণ্টছ (Elements) আৰু ডেটা (Data) নামৰ গ্ৰন্থকেইখনৰ জড়িয়তে গণিতৰ ইতিহাসত তেওঁ এক সুকীয়া স্থান অধিকাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। Elements বাইবেলৰ পাছত সৰ্বকালৰ বাবে সবাতোকৈ বেছি বিক্ৰী হোৱা গ্ৰন্থ। ছপা-পদ্ধতি আৱিষ্কাৰ হোৱাৰ পাছতো এই গ্ৰন্থখনৰ কমেও এহেজাৰ সংস্কৰণ ছপা হৈছে।\nৰাফেলৰ কল্পনাত ইউক্লিড।\nৰাফেলৰ অমৰ সৃষ্টি The School of Athens ৰ অংশবিশেষ।\nইউক্লিডৰ আগতে আন বহুতো লোকে জ্যামিতিৰ চৰ্চা কৰিছিল যদিও তেওঁলোকৰ যুক্তিবোৰ যথাক্ৰমে আগবাঢ়ি নগৈ জপিয়াই যোৱাদিহে গৈছিল। এই তথ্যসমূহ অধ্যয়ন কৰি ইউক্লিড সন্তুষ্ট হ’ব পৰা নাছিল। সেয়েহে তেওঁ এই যুক্তিসমূহ যথাযথভাৱে সজাই জ্যামিতিক এক ক্ৰমবদ্ধ বিষয় হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰাত আত্মনিয়োগ কৰিছিল।\nইউক্লিডে তেওঁৰ জ্যামিতিৰ বৰ্ণনাত প্ৰয়োজনীয় পৰিভাষাবোৰ (Definition) প্ৰথমে স্পষ্টকৈ বৰ্ণনা কৰি ল’লে। উদাহৰণস্বৰূপে, তেওঁ সৰলৰেখা, বিন্দু, ত্ৰিভূজ আদিৰ স্পষ্ট সূত্ৰ দিলে। তাৰ পিছত তেওঁ এইবোৰৰ পৰম প্ৰমাণ বা স্বতঃসিদ্ধ কথাবোৰ— যিবোৰ যিকোনো যুক্তিবাদী মানুহে প্ৰমাণ অবিহনে গ্ৰহণ কৰিব সেইবোৰ বৰ্ণনা কৰিলে। তাৰ পাছত বহুতো প্ৰতিজ্ঞা (Theory) লৈ এটাৰ পাছত এটাকৈ সেইবোৰ প্ৰমাণ কৰি গ’ল। প্ৰতিজ্ঞাবোৰ প্ৰমাণ কৰাৰ বাবে প্ৰথম খোজত অংকন (construction), দ্বিতীয় খোজত কল্পনা (imagination), তৃতীয় খোজত প্ৰমাণ (proof) আৰু শেষ খোজত সিদ্ধান্ত (conclusion) —এনেদৰে কেইবাটাও স্তৰ ইউক্লিডে মানি লৈছিল। জ্যামিতিৰ এই আৰ্হিটো তেতিয়াৰ পৰা এতিয়ালৈকে প্ৰায় একেদৰেই ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে। বিজ্ঞানী নিউটনেও তেওঁৰ সকলো প্ৰমাণৰ বাবে ইউক্লিডৰ জ্যামিতিৰ সহায় লৈছিল। এনেদৰেই এটা এটাকৈ কেইবাটাও শতিকা পাৰ হৈ যোৱাৰ পাছতো ইউক্লিডৰ জ্যামিতি আৰু উপপাদ্যবোৰ নিৰ্বিবাদে ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে।\nইউক্লিডৰ সমান্তৰাল প্ৰতিজ্ঞা নামৰ উপপাদ্য এটা অৱশ্যে বহুতো গণিতজ্ঞই সহজে মানি ল’ব পৰা নাছিল। এই উপপাদ্যটোত তেওঁ কৈছিল যে—\n১ নং সৰলৰেখাত নথকা কোনো বিন্দু ‘ক’ ৰ ওপৰেৰে ১ নং ৰেখাৰ কোনো বিন্দুত ছেদ নকৰাকৈ কেৱল এডালহে সৰলৰেখা (২ নং) টানিব পাৰি।\nএই উপপাদ্যটোৰ বিৰুদ্ধে নানাজনে নানা ধৰণৰ যুক্তি দিছিল যদিও কোনোৱে মুখ খুলি ইউক্লিডৰ জ্যামিতিৰ বিৰুদ্ধাচৰণ কৰিবলৈ সাহস গোটাব পৰা নাছিল। কিন্তু পিছত, অষ্টাদশ শতিকাত জাৰ্মান গণিতজ্ঞ কাৰ্ল গাউছে এক অনা-ইউক্লিডীয় জ্যামিতিৰ উদ্ভাৱন কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল। তাত সেই সমান্তৰাল উপকল্প মানি লোৱা নহ’ল। ৰুছ গণিতজ্ঞ লবাচেভস্কি (Lobachevsky) আৰু হাংগেৰীয় গণিতজ্ঞ বালাই (Bolyai) প্ৰথম বাৰৰ বাবে অনা-ইউক্লিডীয় জ্যামিতি প্ৰকাশ কৰে। অৱশ্যে তাতো ইউক্লিডীয় জ্যামিতিৰ বহুতো উপপাদ্য আৰু পদ্ধতিৰ প্ৰয়োগ ঘটিছিল।\nইউক্লিডৰ অৱদানসমূহে জ্যামিতিৰ জগতখনৰ বাহিৰেও সমস্ত বিজ্ঞানৰ জগতখনতে এক আলোড়ন সৃষ্টি কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেৱেঁই প্ৰথমবাৰৰ বাবে যুক্তিৰ সহায়ত নতুন সত্য বা সিদ্ধান্তত উপনিত হোৱাৰ বাট দেখুৱাইছিল।\nজ্যামিতিৰ বাহিৰেও আলোকবিজ্ঞান, সংখ্যাবিজ্ঞান আদিৰ বিষয়েও চিন্তা-চৰ্চা কৰা ইউক্লিডে কিন্তু আলোকবিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত ‘আমাৰ চকুৰপৰা পোহৰ গৈ কোনো বস্তুত পৰিলেহে আমি তাক দেখোঁ’ বুলি চলি অহা প্লেটোৰ দিনৰ ভুল ধাৰণাটোকে শুদ্ধ বুলি মানি লৈছিল। জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ ব্ৰক্ষ্মাণ্ডখন গোলকীয় বুলি ধাৰণা কৰি স্থিৰ তৰাবোৰৰ উদয় আৰু অস্ত যোৱাৰ সময় নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল।\nজ্যামিতিৰ এই পিতৃপুৰুষ গৰাকীয়ে খ্ৰী.পূ. ২৭৫ ত (আনুমানিক) নশ্বৰ দেহ ত্যাগ কৰে। ইউক্লিডৰ উপযুক্ত তথ্য আৰু প্ৰমাণসমূহে জ্যামিতিক বহুদূৰ আগুৱাই লৈ যাবলৈ সক্ষম হ’ল। তদূপৰি গণিত চৰ্চাৰ লগে লগে ইউক্লিডে যে নিজকে এজন ভাল শিক্ষক হিচাপেও প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল, সেই কথাৰ প্ৰমাণ তেওঁৰ ‘Elements’ য়ে স্পষ্টভাৱে দাঙি ধৰে, কিয়নো তেওঁৰ এই বিশ্ববিখ্যাত গ্ৰন্থখন পাঠ্যপুথি হিচাপে প্ৰায় দুহেজাৰ বছৰ ধৰি অপৰিবৰ্তিতভাৱে ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে।\n(উৎস : বিশ্বকোষ)\nপ্ৰথম ষাণ্মাসিক, গণিত বিজ্ঞান বিভাগ,


গহপুৰৰ ১নং চকলাত চাঞ্চল্যকৰ কাণ্ড। পথাৰৰ মাজৰ হাবিৰ গছত ওলমি থকা অৱস্থাত কিশোৰীৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ। - জোনাক\nHome সংবাদ গহপুৰৰ ১নং চকলাত চাঞ্চল্যকৰ কাণ্ড। পথাৰৰ মাজৰ হাবিৰ গছত ওলমি থকা অৱস্থাত কিশোৰীৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ।\nজানমণি কুটুম নামৰ ১২ বছৰীয়া কিশোৰী গৰাকীক 7লোকে মিলি ধৰ্ষণ কৰি হত্যা কৰিছে।সেই ধৰ্ষণকাৰী নৰপিশাচ মানুহবোৰৰ নাম হ'ল-অংকুশ পেগু, মিলনজ্যোতি দলে,বিকাশ পেগু ,অজিত পেগু, মোহিত দলে আৰু ভাস্কৰ মেধি ।ইতিমধ্যে জয়ন্ত পাতিৰি নামৰ লম্পট জনক ৰাইজে ধৰিবলৈ সক্ষম হৈছে ।এই ধৰ্ষণকাৰী জনক ইতিমধ্যে ৰাইজে উত্তম মাধ্যম সোধাইছে ।\nঅলপ ৰ'ব :\nএই চিষ্টেম আৰু কিমান দিনলৈ? ই মানুহক সকাহ দিব নোৱাৰে। নিজৰেই কোনো ঠিক নাই। প্ৰশাসনে কি কৰিব? যিখন দেশত এটা ধৰ্ষণৰ দৰে কাণ্ডক ৭ বছৰৰ পাছতো মৃত্যুদণ্ডৰে দণ্ডিত কৰিব নোৱাৰে, তাত জনসাধাৰণে চিঞৰি লাভ নাই। এনেধৰণৰ চিষ্টেম নালাগে। পাৰে যদি এতিয়াৰ পৰা নিজেই বিচাৰ কৰক। নিজেই শাস্তি দিয়ক। ফাঁচিৰ দিন কিমান উকলিল। কত যে দিন, বাৰ সলনি হ'ল। ক'তা কি হ'লনো? ভাৰতত Justice চিষ্টেম বুলিও যে কিবা এটা আছে আমি আজিলৈকে দেখাই নাই। চৰকাৰে ক'ত কিমান কি নিৰ্মাণ কৰিলে, ক'ত কিমান উন্নতি কৰিলে, ক'ত কিমান পৰিৱৰ্তন আনিলে তাৰ হিচাপ মোক নালাগে, পাৰে যদি কিমানজন নৰপিশাচক শাস্তি বিহিলে, কিমানজন ধৰ্ষণকাৰীক ফাঁচি দি উচিত শাস্তি দিলে তাৰ হিচাপ দিয়ক। কিমান পৰিয়ালে আপোনজনক হেৰুৱাৰ উচিত মূল্য পালে তাৰ হিচাপ দিয়ক।\nএনেকৈ আৰু কিমান দিন কিমান জনে হাৰি যাব?? আগতে জনসাধাৰণৰ চৰিত্ৰ ঠিক কৰাৰ বাবে কিবা আইন প্ৰনয়ণ কৰক। তেতিয়া ক'ম দেশখনৰ যথেষ্ট উন্নতি হৈছে। তাৰ পাছত ক'ম সমাজখন, গাওঁখন উন্নতিৰ পথত। নিজৰেই চৰিত্ৰত দাগ আছে। নিজৰেই মনবোৰ লেতেৰা। ক'ত দেশখন চফা কৰিব পাৰিব হে।\nকথাষাৰ সচাঁ, যিখন দেশত ধৰ্ষণকাৰীক বচোৱাৰ নিমিত্তে উকিল পোৱা যায়, সেইখন দেশত কেতিয়াও নাৰী সুৰক্ষিত নহয়। ৰাজনীতিবিদলৈ এটা সৰু অনুৰোধ। দেশখন শক্তিশালী, পৰিপাটী হোৱাৰ বিপৰিতেই হ'ল আমাৰ প্ৰশাসন ব্যৱস্থা। ইয়াক ইমান তললৈ যাবলৈ নিদিব।


হুতাহ- কৌশিক দাস – ফটাঢোল\nJuly 1, 2020 গল্প\t2 Comments\nহুতাহ- কৌশিক দাস\n: হেৰা, চাহ হ’লনে তোমাৰ?\nপ্ৰায় আধাঘণ্টা ৰৈ মহেন্দ্ৰ কলিতাৰ ধৈৰ্য্য হেৰাই গৈছিল। ঘৈণীয়েককলৈ কেৰাহিকৈ চাই চাৰিশ চৌৱাল্লিশ নোহোৱাৰ নিৰ্ভয়তাত আউজি আকৌ এবাৰ আৱাজ দিলে,\n: হেৰা, কি হ’ল তোমাৰ চাহ?\nবচ, আৰু ওপৰলৈ নোৱাৰি৷ খঙে ৰাগে অবাইচ কিছুমান শব্দই তাৰ ভিতৰখন জোকাৰি দিছিল যদিও জিভা পিচলি নগ’ল৷ ধেমালিৰ কথা নহয়! এবাৰ ৰণচণ্ডী জাগ্ৰত হ’লে মিনতিক ৰাখে কোনে? অফিচৰ কোনো মক্কেলে চাহৰ নামত কিবা এটা নিদিলে ফাইল ওলমাই ৰখা কলিতাই ঘৈণীয়েকৰ ওচৰত অনুৰূপ দমত ওফন্দি উঠিব নোৱাৰে৷\nঘৈণীয়েকে যি ভাবে, যি বিচাৰে ভুল হওক, শুদ্ধ হওক তাত তাৰ মৃদু বিৰোধেও ঠাই নাপায়৷ আচলতে সন্ত্ৰাস জৰ্জৰ যুগ্ম জীৱনসমুদ্ৰত তেওঁৰ অস্তিত্ব এটা মাত্ৰ নামত বৰ্তি আছে৷ ৰাতিপুৱাৰ লাল চাহকাপ বাদ দি বাকী ঘৰৰ গোটেই ৰন্ধা, ধোৱা, সামৰা সকলো তাৰ দায়িত্ব৷ তাৰ মাজত অফিচ৷ পত্নী ভীতিত ভুলুণ্ঠিত প্ৰাণী বুলি কোনোবাই তাৰ বদনাম গাব পাৰে৷ সিহঁতে জুই দেখিছেহে; জুইৰ লগত যুঁজি যুঁজি মহেন্দ্ৰই খেলিছেও!\n: কি হ’ল ঐ মৰাণ নহাৱা? খাবা নাপাৱা মানহুৰ দৰে যি চাহ চাহ কে বেবে আছা!\n: নহয়হে, কথা ডাঙৰ। যতীনৰ দেউতাকক বোলে হাৰ্টৰ অপাৰেচন এটা হ’ব৷ কিছু খৰচী৷ মোৰ সহায় বিচাৰিছে৷ টকা অলপ এই সময়তে দি আহিব পাৰিলে আমাৰ পিছ চোতালখন আৰু কেইহাতমান বহল হৈ যায়৷\nমহেন্দ্ৰই ভবা অঙ্কটো একেবাৰে সহজ আছিল৷ যতীনহঁতক এই পইচাটো দিলে আৰু কেতিয়াও ঘূৰাই দিব নোৱাৰে আৰু উপায়ন্তৰহৈ সিহঁতৰ বাৰীৰ পিছপিনে থকা মাটিখিনি মহেন্দ্ৰলৈ এৰি দিব৷\n: অ’ সেত’ কথা ম’ক আগ’তে কিয়া কৱা নাছিল?\nমাটিৰ গোন্ধ পাই মিনতিৰ খঙৰ স্কেল অলপ তললৈ নামি আহিল৷ মানুহ হিচাপে তাইৰো মানুহৰ শাৰীৰ পৰা আঁতৰি কেৱল নিজৰ বাবে ভবা বহল মন এটা আছে৷ হ’ব পাৰে বেঁকা পথৰ বোকাত লুতুৰি-পুতুৰি। মিনতিৰ উৎসাহতে সি পুৰা নিচাসক্ত হৈ পৰিছে একাপ চাহৰ নামত৷\nবিয়াৰ ঠিক আৰম্ভণিতে তাৰ অফিচত বহা চকীখন বৰ এটা সুবিধাজনক অৱস্থাত নাছিল৷ তাতে মানুহজন নতুন৷ চাহৰ নামত লাজ লাজ কৈ খুজি মাত্ৰ চাহকাপহে খাবলৈ পাইছিল৷ সময় ৰৈ নাথাকিল৷ ন-কইনা মিনতিয়ে গালি জেক দি দি মানুহটোৰ লাজ মান সমুলি শেষ কৰি আনিছিল৷ চাহৰ দাম বাঢ়ি আহিছিল হোৰা-হোৰে। আজি ভালৰো ভাল ঘৰ, গাড়ী, মাটি আৰু বেংকত এটা সুউচ্চ ভেটিৰ সন্ধানক সাৰ্থক ৰূপ দিবলৈ গৈ আছিল মাত্ৰ “একাপ বিয়াগোম চাহে!”\n: হেৰৌ মই চোৰ নহয় অ’৷ তহঁতৰ আলহীহে৷ নাকামুৰিবি৷\nযতীনহঁতৰ দুৱাৰখন খোলা আছিল৷ মহেন্দ্ৰক দেখি ক’লী-বগীৰ যুটিটো দৌৰি আহিল৷ মৰমতে নহয় , ৰাতিৰ অচিন বাটৰুৱালৈ নিক্ষেপ কৰা সদাপ্ৰস্তুত সন্দেহজনক দৃষ্টিৰে৷ বগীয়ে মহেন্দ্ৰৰ হাতত থকা টোপোলাটোক উদ্দেশ্যি ভুকিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।\n: ছেই ছেই ছেই, আঁতৰ হ!\nমহেন্দ্ৰই যিমানে চিয়ঁৰিছে ক’লী-বগীও সিমানেই আক্ৰমণাত্মক হৈ উঠিছে৷ মহেন্দ্ৰই কৰে কি! নিজকে বচাইনে; টোপোলাটোকে চাই! দুয়ো বৰ উদণ্ড আছিল৷ বগীয়ে মহেন্দ্ৰক কামুৰিবলৈ চল চাই থাকোঁতে ক’লীয়ে টোপোলাটো থপিয়াই দৌৰ মাৰিলে৷ মহেন্দ্ৰৰ ধোঁৱা উৰি গ’ল ……\n: নিলে ঐ গোটেই নিলে, ই মোৰ সৰ্বনাশ কৰিলে৷\nমহেন্দ্ৰৰ মাত শুনি যতীন দৌৰি আহিল৷\n: কি হ’ল অ’ কা?\n: হেৰৌ বান্দৰটো বিচাৰ অ’। সৌ বাঁহৰ তলেৰে লৰ মাৰিছে ……কিমান চিয়ঁৰিলোঁ! তহঁতৰ গমেই নাই৷\n: বান্দৰে কি কৰিলে?\n: মোৰ হাতৰ পৰা টোপোলাটো থাপ মাৰি লৈ দৌৰিছে৷ তাতে টকাখিনি আছিল৷\nবাঁহজোপাৰ তলেৰে যতীন দৌৰি গ’ল৷ পিছে পিছে মহেন্দ্ৰ৷\n: তাই ইয়াত নাই৷ টোপোলাও নাই বান্দৰো নাই৷\n: ঘৰৰ পিনে ব’লচোন৷\nচোতালত সেয়া বান্দৰৰূপী ক’লী৷ তাই একেবাৰে বিন্দাচ ভংগীত বগীৰ সৈতে উমলি আছে৷\n: মোৰ টোপোলাটো?\nযতীনে ক’লীৰ ওচৰলৈ গৈ সুধিলে,\n: ঐ ক’লী কাকাৰ টোপোলাটো ক’ত থ’লি? তই যে মুখত লৈ আহিছিলি৷\nক’লী বাৰীৰ পিছলৈ দৌৰিলে৷ লগতে যতীন আৰু মহেন্দ্ৰ৷ তাই যি ঠাইত ৰৈ গৈছিল; তাতে এটা লেতেৰা নলাৰ পানী বৈ আছে। দুৰ্গন্ধত মহেন্দ্ৰই নাকে-মুখে সোপা দিছে৷ কিন্তু টোপোলাটো? তাৰ কোনো নামগোন্ধেই নাই৷\n: ঐ ক’লী, নলাত দলিয়াইছ নেকি?\nক’লীয়ে খেক খেক কৈ কি ক’লে কোনেও একো বুজি নাপালে৷\n: নাইচোন অ’ কা?\n: ইয়াৰ পৰা ক’ত যাব? চাচোন চা ভালকে, ওলাব দে …\nযতীনে চাৰিওফালে চালে৷ ঘৈণীয়েকক মাতি সুধিলে। কোনেও নাই দেখা। আঠ বছৰীয়া ল’ৰাটোৱেও একো নাজানো বুলি আঁতৰি গ’ল৷\n: কি কৰোঁ একো ভাবি পোৱা নাই অ’ যতীন!\n: কাকা, মই পালে তোক ক’ম দে৷ দুখীয়া হ’ব পাৰোঁ৷ বেইমানিৰ ধন নাখাওঁ৷\nভাবি ভাবি মহেন্দ্ৰৰ সচেতন অৱস্থা প্ৰায় হেৰাই গৈছিল। সন্মুখত মিনতিৰ ৰণচণ্ডী মূৰ্তিটো বাৰে বাৰে ভাঁহি উঠিছে৷ টকাখিনি দি অহা বুলি নক’লে সি কোনোপধ্যেই ৰক্ষা নপৰিব৷ “ভবা কথা নহয় সিদ্ধি, বাটত আছে কুকুৰ বান্দৰৰ বিধি” চাল্লা টকাও গ’ল৷ বাৰীৰ পিছপিনৰ মাটিখিনও লোৱা নহ’ল৷\n: ঐ শুন, বৌৱেৰক এইবোৰ একো নক’বি৷ এনেই মোৰ ওপৰত ডন হৈ থাকে৷ বান্দৰে নিয়া বুলি জানিলে মোকো বান্দৰ বনাই পেলাব৷ ক’বি টকা তহঁতে পাইছ৷ খালি ঘূৰাই দিওঁতে পলম হ’ব পাৰে বুলি লগতে জনাই দিবি৷ পিছত কি হয় দেখা যাব যা৷\n: কিন্তু, কাকা আমি নোপোৱাকৈ পোৱা বুলি কেনেকৈ কওঁ?\n: হেৰৌ, মোৰ কথাও ভাব!\n: পিছত এই লৈ ডাঙৰ কাজিয়াহে হ’ব৷ মই নোৱাৰোঁ ক’ব৷\n: চা, ভাই পিছত কি হয় মই চম্ভালিম! এতিয়া কমচেকমতো মোক বচাই ৰাখ৷\nপাঁচশটকীয়া চাৰিটা বাণ্ডিল! মানে পুৰা দুই লাখ টকা সাউতকৈ উৰি যাব পাৰেনে? মহেন্দ্ৰ যেন পাগল হ’বলৈহে বাকী আছিল৷\nদুদিন পিছৰ কথা৷ তেতিয়া নিশা ন মান বাজিছে৷ যতীনৰ মুখত ভাত পানী নাই৷ টোপনিও নাই৷ এনেই চকু দুটা মুদি বাগৰি আছিল৷ দেউতাকক চেন্নাইলৈ নিয়া টকাৰ যোগাৰ সম্পূৰ্ণ কৰিব পৰা নাই৷ অটল অমৃত, আয়ুস্মান ভাৰতৰ কাৰ্ড কেইখন আছে৷ সেই কেইখনেৰে কিমান জুৰিব সি নিশ্চিত নহয়৷\n: অ’ দেউতা, দেউতা অ’\nযতীনৰ সৰু ল’ৰাটোৰ হাতত এটা প্লাষ্টিকৰ বেগ।\n: কি অ’ সৰু?\n: ক’লীয়ে মুখত অনা টোপোলাটো। নলাৰ কাষত পাই লৈ আহিলোঁঁ৷\n: হাঁ! সিদিনা তোক সোধোঁতেতো দেখা নাই বুলিছিলি?\n: তেতিয়া মই জানিছিলোঁ নেকি? আজিহে দেখিলোঁঁ৷ বলটো বিচাৰি নলাটোলৈ নামি যাওঁতে। মাটিত পৰা আমৰ ঠানি এটাৰ আঁৰত লুকাই আছিল৷\n: দে দে৷ বৰদেউতাৰক ক’ব লাগিব কথাটো৷ যাচোন মাৰকো মাতা বুলি ক গৈ……\nযতীনৰ হাতত টোপোলাটো দেখি ঘৈণীয়েকৰ মনৰ ডাৱৰখিনি যেন আঁতৰি গ’ল৷\n: হেৰা, ভালেই হ’ল দিয়া৷\n: অ, কাকাক কথাটো জনাব লাগিব৷ ঐ তোক আকৌ কি লাগে? পঢ়া টেবুলত যা৷\nঘৈণীয়েকক কৈ থাকোঁতে সৰু ল’ৰাটোৱেও কাণ পাতি শুনি আছিল৷\n: কোনো দৰকাৰ নাই বুজিছা৷ তাৰ ধাণ্ডা আমাৰ বাৰীৰ পিছপিনে আছিল। আৰু এনেয়ো এইবোৰ দুই নম্বৰী টকা৷ ঘোচখোৰ সি এটা৷ অফিচত বোলে একাপ চাহৰ নামত মিনিমাম দুই হাজাৰৰ কম টকা নলয়৷\n: তুমি কেনেকৈ জানিলা?\n: জগত মহাজনৰ ঘৈণীয়েকে কৈছে৷ মিনতিয়ে তাইৰ আগত কৈছিল কথাটো৷ “দুই লাখ টকা দিলোঁহে ক’ত ঘূৰাই দিব পাৰিব৷ কেইদিনমান পিছত সিহঁতৰ পিছৰ পাঁচ লেচা মাটিকে লৈ থ’ম দিয়ক৷”\n: কি কোৱাহে? সিহঁতক মাটি খুৱাম ৰ’বা ভালকৈ৷\n: এটা কাম কৰা ভাল বুজিছা৷ দুইলাখটো গোটেই হয়তো দেউতাৰ অসুখৰ নামত খৰচ নহ’ব৷ আমাৰ বি পি এল কাৰ্ডখন আছে৷ মেডিকেলত তাৰে সুবিধা থাকিব৷ মই যোৱাকালি এম এল এ ক লগ ধৰোঁতেও পঞ্চাশ হেজাৰ টকা দি পঠিয়াইছে৷ পিছত লাগিলে আৰু দিব৷\n: কি? কিন্তু এই দুই লাখটো?\n: আমাৰ হ’ল (যতীনৰ ঘৈণীয়েকৰ স্পষ্ট উত্তৰ)। চোৰ কৰিবলৈ গৈছোঁ নেকি! আৰু এনেকুৱা মানুহৰ খালেও একো নহয়৷\n“হে প্ৰভূ! পাপীৰ খাই পাপ লগালো যদি ক্ষমা কৰিবা আৰু প্ৰভূ৷ জীৱনত প্ৰথম এই কাম কৰিলোঁ৷”\nওচৰতে থকা ভোলানাথৰ ফটোখনলৈ চাই সেৱা এটা কৰি ল’লে দুয়ো৷\n: আমাৰ পিছপিনে মানে মহেন্দ্ৰৰ সীমাটো ঠিক কৰি ল’লে কেনে হয়?\n: সি বেটাই তিনিওফালে ৱাল গাঁথি আমাৰ পিনে বাঁহৰ বেৰাখন এনেই ৰাখি থোৱা নাই! মাটিৰ লোভত……\n: দেউতাৰ অপাৰেচনটো হৈ যাবলৈ দিয়া, ময়ো দেখুৱাই আছোঁ তাক মাটি৷\nঅপাৰেচনটো সুকলমে সম্পন্ন হোৱাৰ পিছত যতীনহঁত ঘৰলৈ উভতিল৷ চিকিৎসাৰ নামত মুঠ টকা একলাখ গ’ল৷ যতীনৰ পূৰ্বপৰিকল্পিত চিন্তাই এইবাৰ সিহঁতৰ বাৰীৰ পশ্চিমদিশলৈ আগবাঢ়ি আহিল৷\nমহেন্দ্ৰৰ ঘৰত সিদিনা সত্য নাৰায়ন পূজাৰ আয়োজন চলিছে৷ দুয়োঘৰৰ বাৰীৰ পিছপিনে খুটুৰ খাটাৰ শব্দ কিছুমান ভাঁহি আহিল। বামুণে কলৰ দোনা তুলি আছে৷ শব্দবোৰ মহেন্দ্ৰৰ কাণতো নপৰা নহয়৷ কিবা অঘটন ঘটনাৰ আশংকাত সি নুশুনাৰ ভাও ধৰি ওলোটাই বামুণৰ লগত ৰগৰতহে ব্যস্ত হৈ পৰিছে৷ ভিতৰি ভিতৰি তাৰ মনত ভৱিষ্যতৰ সময়খিনিৰ উদ্বিগ্নতাই গা কৰি উঠিছিল৷ মিনতিয়ে তাক মাতি নি বাৰীৰ পিছপিনে লৈ গ’ল৷\n: তহঁতে আগতে আমাৰ টকাখিনি ঘূৰাই দে৷ তাৰ পিছৰ পোষ্ট পোট, ৱাল দিয় যি কৰ কৰি থাক।\nমিনতিৰ বাধাক নেওচি মেখেলাখন কোঁচাই দুগুণ উৎসাহত আগুৱাই আহিল যতীনৰ ঘৈণীয়েক৷\n: কিহৰ টাকা এ বেটী মান্নাতযায়তী?\n: কি ক’লি শুৱৰৰ বেটী? বুঢ়াৰ অসুখ হঙতে দুই লাখ টাকা তহঁতক দিয়া নাছিল কাকেৰে?\n: কাৰ তই বদনাম গাহে হাৰামজাদী? আমাক দিছিল না বান্দাৰে থাপেই নিছিল? সোধচোন মহেনকাই জানেদে ভালকে।\nকঁপি কঁপি ৰণচণ্ডীৰূপ ধৰি মিনতিয়ে ঘূৰি চাই মানে মাটিত খুপনি হেৰুৱাই বাগৰি পৰিল মহেন্দ্ৰ৷ মাতবোল নাই৷ ১০৮ ত ফোন কৰি মেডিকেললৈ নিয়া হ’ল৷ থাকিব নে যাব কোনেও ধৰিব পৰা নাই৷ কিন্তু এটা কথা ঠিক এই অগ্নিগৰ্ভা অৱস্থাৰ মাজলৈ জীৱটো কেনেবাকৈ উভতি আহিলেও হয়তো বিশেষ এটা লাভ নহ’ব৷\n« মুক্তিত নিস্পৃহ যিটো- চিদানন্দ বৰা\nডকাইত নেকি?(মূল-সুকুমাৰ ৰায়) অনুবাদ- মানসী বৰা »\nযেনে কুকুৰ তেনে টাঙোন৷


আমাক কি লাগে কা’ নে এন আৰ চি? -\nHomeআঞ্চলিকআমাক কি লাগে কা’ নে এন আৰ চি?\nআমাক কি লাগে কা’ নে এন আৰ চি?\nডিজিটেল ডেস্কঃ ১৯৭৯ ৰ পৰা ১৯৮৫ চন। অসমৰ ইতিহাসৰ আটাইতকৈ জটিল সময়। অসমৰ ইতিহাসৰ এক সৰ্ববৃহৎ আন্দোলন, বিদেশী বহিষ্কাৰ আন্দোলন৷ চৰকাৰ যন্ত্ৰই প্ৰতিবাদকাৰীক ওপৰত সৰ্বতোপ্ৰকাৰে দমন কৰিব বিচাৰিছিল৷ অসমৰ পৰা বিদেশী নাগৰিকৰ বহিষ্কাৰৰ দাবীত সদৌ অসম ছাত্ৰ সংস্থাৰ নেতৃত্বত সমগ্ৰ অসমজুৰি এক অভূতপূৰ্ব গণ আন্দোলন গা কৰি উঠে৷\nএই আন্দোলনৰ সময়তে ১৯৮৩ চনত ৰাইজৰ প্ৰবল বিৰোধিতা আৰু বৰ্জন সত্ত্বেও অসমত ৰক্তক্ষয়ী নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হয় আৰু হিতেশ্বৰ শইকীয়া মুখ্যমন্ত্ৰী হয়৷ শইকীয়া মন্ত্ৰীসভাই দমন নীতিৰে অসম আন্দোলন নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে যদিও সফল নোহোৱাত ১৯৮৫ চনৰ ১৫ আগষ্টত প্ৰধানমন্ত্ৰী ৰাজীৱ গান্ধীৰ নেতৃত্বাধীন চৰকাৰৰ লগত এখন চুক্তি (অসম চুক্তি) স্বাক্ষৰিত কৰে৷ লগে লগে ছবছৰীয়া বিদেশী বহিষ্কাৰ আন্দোলনৰ পৰিসমাপ্তি ঘটে৷ অসম চুক্তিৰ স্বাক্ষৰিত হোৱাৰ ৪১ টা বছৰ অতিক্ৰম কৰাৰ পাছতো চুক্তিখনৰ সকলো দফা সঠিকভাৱে ৰূপায়িত নহ’ল৷\nচুক্তিৰ মূল দফাটোৱেই আছিল যে ১৯৭১ চনৰ ২৪ মাৰ্চৰ পিছত অসমত প্ৰৱেশ কৰা হিন্দু-মুছলমান উভয় সম্প্ৰদায়ৰ লোকক চিনাক্ত কৰি তেওঁলোকক বহিষ্কাৰ কৰিব লাগে। কিন্তু বাস্তৱত সেয়া কিমান কাৰ্যক্ষেত্ৰত পৰিণত হ’ল সেয়া আমি সকলোৱে জানো৷ একেদৰে অসম চুক্তিৰ ৬নং দফাত ৰক্ষাকৱচ সন্দৰ্ভত যদিওবা “অসমীয়া মানুহৰ সাংস্কৃতিক, সামাজিক আৰু ভাষিক পৰিচয় আৰু ঐতিহ্য ৰক্ষা, সংৰক্ষণ আৰু বিকাশৰ বাবে যথোচিত সাংবিধানিক, আইনগত আৰু প্ৰশাসনীয় ৰক্ষাকৱচ দিয়া হ’ব” বুলি কোৱা হ’ল, কিন্তু তাক কেনেদৰে কাৰ্য্যকৰী কৰা হ’ব তাৰ সমাধানসূত্ৰ আজিলৈ বাহিৰ নোলাল।\nসকলোবোৰ ওলমি ৰ’ল “অসমীয়া”ৰ সংজ্ঞা নিৰূপণ বিতৰ্কতে। অসমৰ অন্যান্য খিলঞ্জীয়া বহু জাতি-জনগোষ্ঠীৰো আপত্তি তাতেই। সেই সকলোবোৰক অতিক্ৰম কৰি ভূতৰ ওপৰত দানৱ পৰাদি ২০১৯ ৰ ১২ ডিচেম্বৰত গৃহীত হ’ল নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইন৷ ২০১৬ চনৰ ২৫ জুলাই তাৰিখে কেন্দ্ৰীয় গৃহ মন্ত্ৰী ৰাজনাথ সিঙে সংসদত ‘নাগৰিকত্ব (সংশোধনী) বিধেয়ক ২০১৬ ‘উত্থাপন কৰে।এই বিধেয়কৰ যোগেদি বিদেশী লোকক নাগৰিকত্ব প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত নাগৰিকত্ব আইন ১৯৫৫, পাৰপত্ৰ আইন, ১৯২০ আৰু বিদেশী (ভাৰতত প্ৰৱেশ) নাগৰিক আইন, ১৯৪৬ ত থকা বাধা-নিষেধসমূহ আঁতৰাব খোজা হৈছে।\nবিধেয়কখনৰ মতে আফগানিস্তান,পাকিস্তান,আৰু বাংলাদেশৰ পৰা অহা হিন্দু, শিখ, জৈন, বৌদ্ধ,পাৰ্চী আৰু খ্ৰীষ্টান নাগৰিকসকলক যেতিয়াই আহে বা যেনেকৈ আহে কোনো প্ৰমাণ পত্ৰ নহ’লেও নাগৰিকত্ব দিব বিচৰা হৈছে।অৰ্থাৎ তেওঁলোকৰ হাতত নিজ দেশৰ নাগৰিকত্বৰ কোনো প্ৰমাণ নাথাকিলেও ভাৰতৰ নাগৰিকত্ব পোৱাত কোনো বাধা নাথাকিব। ইয়াৰ উপৰিও নাগৰিকত্বৰ বাবে পূৰ্বৰ ১১ বছৰ সময় সীমা ৬ বছৰ লৈ হ্ৰাস কৰিব বিচাৰিছে।\nনাগৰিকত্ব সংশোধনী আইনখনৰ জৰিয়তে আফগানিস্তান, বাংলাদেশ, পাকিস্তানৰ পৰা অহা হিন্দু, শিখ, বৌদ্ধ, জৈন, পাৰ্চী আৰু খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ লোকসকলক জেলত বন্দী নকৰাকৈ ভাৰতীয় নাগৰিকত্ব লাভ কৰিব৷ নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইনখনে ১৯৮৫ চনৰ অসম চুক্তিৰ অৱমাননা কৰে৷ যি চুক্তিত ২৫ মাৰ্চ ১৯৭১ চনৰ পিছৰ সকলো অবৈধ বাংলাদেশীক দেশৰ পৰা বিতাৰিত কৰাৰ কথা আছিল৷\nCitizenship Act 1955 ৰ মতে, যিবোৰ বিদেশী ব্যক্তি সঠিক ভ্ৰমণ অনুজ্ঞাপত্ৰ অবিহনে ভাৰতত প্ৰবেশ কৰে অথবা ভিছাৰ ম্যাদ শেষ হোৱাৰ পিছতো ভাৰতত বসবাস কৰে তেওঁলোকক অবৈধ অনুপ্ৰবেশকাৰী বুলি কোৱা হয়৷ শেহতীয়া ভাবে এই নিয়মৰ কিছু সালসলনি কৰি ৩১ ডিচেম্বৰ ২০১৪ চনৰ আগতে বাংলাদেশ, আফগানিস্তান আৰু পাকিস্তানৰ পৰা ভাৰতলৈ অহা সংখ্যালঘু সকলক ভাৰতত থকাৰ অনুমতি প্ৰদান কৰা হয়৷ নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইনখন ২০১৬ গৃহীত হোৱাৰ পাছত, অসম চুক্তি বা ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিক পঞ্জী সকলো অৰ্থহীন হৈ পৰিল।অসম চুক্তিমতে ১৯৭১ চনৰ পিছত অহা কোনো বিদেশীৰ বোজা অসমে নলয় কিন্তু এই নাগৰিকত্ব সংশোধনীয়ে আইন ২০১৬ ই অসম চুক্তিৰ এই মূল দফাটোকে আঁতৰাই দিব খুজিছে৷\nতাৰ পাছত উত্থাপন হ’ল এন আৰ চি প্ৰসংগ৷ এন আৰ চিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিক পঞ্জীয়ে অসমত বাস কৰা অবৈধ অনুপ্ৰৱেশকাৰীসকলক চিনাক্ত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত চাৰি দশকৰ অচলাৱস্থাৰ অৱসান ঘটাব বুলি ধাৰণা কৰা হৈছিল। কিন্তু ইয়াৰ বিপৰীতে, ১.৯ নিযুত আৱেদনকাৰীক বাদ দিয়া চূড়ান্ত খচৰা তালিকাখনে পানীত অধিক বিভ্ৰান্তি সৃষ্টি কৰি, সমগ্ৰ প্ৰক্ৰিয়াটোৱেই জটিলতাৰ দিশলৈ লৈ গ’ল৷ এন আৰ চিয়ে ধৰ্মৰ ভিত্তিত এজন আবেদনকাৰীৰ সৈতে বৈষম্য নকৰে কিন্তু তাৰ বিপৰীতে কা’ আইনখন সম্পূৰ্ণ পৃথক৷ এতিয়া প্ৰশ্ন হ’ল আমাক প্ৰকৃততে কি লাগে কা’ নে এন আৰ চি?\nPrevious articleকোহলী-শাস্ত্ৰীৰ ৰিপৰ্ট কাৰ্ডত কপিল দেৱৰ শেষ মোহৰ, কোনে পালে কিমান নম্বৰ?\nNext articleৰাশিফলত আজিৰ দিনটো : কেনে যাব আপোনাৰ …


lose-weight-without-exercise-with-this-pineapple-gh-skd– News18 assam\nWeight Loss Tips: কষ্টকৰ ব্যায়াম নহয়, আনাৰসে ৫ দিনতে ৫ কিলোগ্ৰাম ওজন হ্ৰাস কৰিব! জানি লওক এই Diet plan\nআনাৰসক আহাৰৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰি আপুনিও সহজে হ্ৰাস কৰিব পাৰে আপোনাৰ ওজন।\nলকডাউনৰ পিছত বহুলোকে শৰীৰৰ ওজন বৃদ্ধিক লৈ যথেষ্ট পৰিমাণে শংকিত অথবা চিন্তিত। বহু চেষ্টাৰ অন্ততো যদি আপুনি আপোনাৰ ওজন হ্ৰাস কৰিব পৰা নাই তেন্তে চিন্তাৰ কোনো কাৰণ নাই। যদি আপুনি এসপ্তাহত ওজন হ্ৰাস কৰিব বিচাৰে, তেন্তে আনাৰস আপোনাৰ বাবে হ'ব বিশেষ সহায়ক।\nআনাৰসক আহাৰৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰি আপুনিও সহজে হ্ৰাস কৰিব পাৰে আপোনাৰ ওজন। আনাৰসক ওজন হ্ৰাসৰ ক্ষেত্ৰত সহজ উপায় বুলি গণ্য কৰা হয়। ইয়াৰ বাবে আপুনি ৫ দিনৰ ভিতৰত ২ কিলোগ্ৰাম আনাৰস অন্যান্য উপকাৰী খাদ্যৰ সৈতে খাব লাগিব। ই কেৱল দ্ৰুতগতিত পানীৰ ওজন হ্ৰাস নকৰে, শৰীৰৰ পৰা বিষাক্ত পদাৰ্থ আঁতৰ কৰাতো সহায় কৰে আৰু আপুনি মাত্ৰ ৫ দিনত ৫ কিলোগ্ৰাম ওজন হ্ৰাস কৰিব পাৰিব। গতিকে আনাৰস কেনেদৰে ওজন হ্ৰাস কৰে আৰু তাৰ গুণাগুণবোৰৰ বিষয়ে জানি লও আহক।\nআনাৰসে কেনেদৰে ওজন হ্ৰাস কৰে\n১. ওজন হ্ৰাস কৰাৰ ক্ষেত্ৰত আনাৰস এক নতুন প্ৰৱণতা হিচাপে উদ্ভৱ হৈছে। ইয়াত ফলত হজমৰ সমস্যা আঁতৰ হয়। পাবমেড চেণ্ট্ৰেলত প্ৰকাশিত এক অধ্যয়ন অনুসৰি, আনাৰসত থকা এনজাইম আৰু ফাইটোনিউট্ৰিয়েণ্টবোৰ সঠিক হজমৰ বাবে জনা জাত। ইয়াৰ বিনিময়ত ই ওজন হ্ৰাস আৰু প্ৰদাহ নিৰাময়ত সহায় কৰে।\n২. পাঁচ দিনত দুই কিলোগ্ৰাম আনাৰস খোৱাৰ ফলত ভোক হ্ৰাস হয়। আনাৰসত পানী, ডায়েট ফাইবাৰ আৰু ব্ৰোমেলন থাকে। ই কেৱল সকলো পুষ্টি শোষণ কৰাত সহায় নকৰে, মলত্যাগৰ ক্ষেত্ৰত থকা সমস্যাৰ বাবেও ভাল।\n৩. আনাৰসত কেলৰি কম, কিন্তু ই অতি পুষ্টিকৰ। একাপ আনাৰসত ৮২ কেলৰি থাকে। ৰসাল হোৱাৰ বাবে, ইয়াক খোৱাৰ পিছত আপুনি দীঘলীয়া সময়ৰ বাবে ভোক অনুভৱ নকৰে।\n৪. আনাৰস খোৱাৰ পিছত আপুনি আগৰ তুলনাত অধিক উদ্যমী আৰু সক্ৰিয় অনুভৱ কৰে। যেতিয়া আপুনি সক্ৰিয় হয়, শৰীৰত কম বিষাক্ত পদাৰ্থ জমা হ'ব আৰু বিপাক সক্ৰিয় হ'ব। ইয়াৰ বিনিময়ত, আপুনি দ্ৰুতগতিত ওজন হ্ৰাস কৰা আৰম্ভ কৰিব।\n৫ দিনৰ বাবে আনাৰস আহাৰৰ পৰিকল্পনা-\n১. যদি আপুনি লাহে লাহে আৰু স্বাস্থ্যসন্মতভাৱে ওজন হ্ৰাস কৰিব বিচাৰে, এই আহাৰ পৰিকল্পনা আপোনাৰ বাবে। আপুনি এই আহাৰ পৰিকল্পনাত অন্যান্য খাদ্যও অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব পাৰে। আহাৰ আৰম্ভ কৰাৰ আগতে প্ৰতিদিনে নিয়মীয়াকৈ পুৱাৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত সাৱধান হ'ব। পুৱাৰ আহাৰত আনাৰস খাব, যথেষ্ট পানী খাব আৰু শোৱাৰ ৩ ঘণ্টা আগতে ৰাতিৰ আহাৰ নাখাব।\n২. পুৱাৰ আহাৰ - সম্পূৰ্ণ ব্ৰেডৰ এটা টুকুৰা, এক বাতি চৰ্বিমুক্ত দৈ আৰু ১০০ গ্ৰাম আনাৰস খাব।\n৩. দুপৰীয়াৰ আহাৰ - ১০০ গ্ৰাম আনাৰস, ১০০ গ্ৰাম গ্ৰিলড চিকেন আৰু পাচলিৰ চুপ।\n৪. ৰাতিৰ আহাৰ - আনাৰসৰ চালাড, ১০০ গ্ৰাম চিকেন বা আনাৰস আৰু ১০০ গ্ৰাম সম্পূৰ্ণ চাউল।\nআহাৰৰ সৈতে আনাৰস খোৱাৰ বাবে ব্যায়াম\nওজন হ্ৰাসৰ ক্ষেত্ৰত স্বাস্থ্যসন্মত আহাৰ অত্যাৱশ্যকীয় বুলি গণ্য কৰা হয়। কিন্তু আপুনি এই সময়ত ব্যায়াম কৰা সম্পূৰ্ণৰূপে উপেক্ষা কৰিব নোৱাৰে। ইয়াত আমি আপোনাক ব্যায়ামৰ তালিকা কম যিটো আপুনি অনুসৰণ কৰিব পাৰে।\n১. ডিঙিৰ ব্যায়াম - ১ ছেটত ১০ বাৰ ডিঙি ঘূৰাওক। প্ৰথমে ঘড়ীৰ দিশত ঘূৰাওক আৰু তাৰ পিছত বিপৰীত দিশত।\n২. কান্ধৰ ব্যায়াম - ১০ বাৰৰ সৈতে এটা ছেট কান্ধৰ ঘূৰ্ণন কৰক।\n৩. বাহুৰ ব্যায়াম - ১০ বাৰৰ এটা ছেট বাহুৰ ঘূৰ্ণন কৰক।\n৪. স্পট জগিং - ৫-১০ মিনিট\n৫. জাম্পিক জেক- ২০ বাৰকৈ দুটা ছেট\n৬. ক্ৰাঞ্চ- ১০ বাৰকৈ দুটা ছেট\n৭. পুশ্বআপ- ৫ বাৰকৈ দুটা ছেট\nযদি ব্যায়াম কৰাৰ লগে লগে ভোক বা ভাগৰ অনুভৱ কৰে, আপুনি আনাৰসৰ ৰস খাব পাৰে।\nআনাৰস আহাৰৰ লাভালাভ:\nহজম শক্তি উন্নত কৰে\nএই গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় ফলত পানীৰ পৰিমাণ অধিক হোৱাৰ বাবে মূত্ৰনাশকৰ প্ৰভাৱ থাকে। ইয়াক সেৱন কৰিলে হজম উন্নত হয় আৰু বেয়া খাদ্যাভ্যাসৰ বাবে শৰীৰত সঞ্চিত ক্ষতিকাৰক বিষাক্ত পদাৰ্থৰ পৰাও সকাহ দিয়ে।\nহৃদৰোগৰ পৰা উপশম\nআনাৰসত ব্ৰোমেলন থাকে, যি হৈছে প্ৰ'টিন পাচন এনজাইমৰ মিশ্ৰণ। আনাৰসত, এই এনজাইমে তেজ ডাঠ কৰা প্ৰ'টিন ভাঙি পেলায়, যাৰ পিছত তেজ পাতল হয়। ই হৃদ আক্ৰমণ, ষ্ট্ৰোক, হৃদৰোগৰ সম্ভাৱনা হ্ৰাস কৰে।\nচৰ্বি দ্ৰুততাৰে হ্ৰাস কৰে\nনিয়মীয়াকৈ আনাৰস সেৱনে চেৰোটনিন হৰমন প্ৰস্তুত কৰে, যি বিপাক ত্বৰান্বিত কৰাৰ বাবে দায়বদ্ধ। ইয়াৰ ফলত চৰ্বি অতি দ্ৰুতগতিত হ্ৰাস হয়।\nআপুনি সঠিক হজম অবিহনে এচিডিটি অনুভৱ কৰিব পাৰে। যদি আপোনাৰ আনাৰসৰ প্ৰতি এলাৰ্জি আছে, আপোনাৰ মুখ আৰু গাল ফুলিব পাৰে।\nওজন হ্ৰাসৰ বাবে আনাৰসৰ আহাৰ অতি কাৰ্যকৰী। কিন্তু ই আপোনাক দীঘলীয়া সময়ৰ বাবে সমৰ্থন নকৰে। গতিকে ইয়াক আৰম্ভ কৰাৰ আগতে ডায়েটিচিয়ান বা চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লোৱাটো নিশ্চিত কৰিব। মনত ৰাখিব যে এই ৫ দিনৰ আহাৰৰ সময়ত, নিজকে হাইড্ৰেটেড আৰু ব্যায়াম কৰাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।


bipul bora, Author at Fahujali - Page2of 13\n✍ লৰেঞ্চ বৰ পাত্ৰ\nআহিবা তুমি ফেচবুকত তোমাৰ লগত চাট কৰিম\nপাতিম মনৰ কথা শুনাম তোমাক মোৰ প্ৰেমৰ কথা\nভাঙি যোৱা এখন দাপোনৰ কথা\nসচাঁকৈ আহিবা তুমি ফেচবুকত\nকম ভালপোৱাৰ শেষৰ কথা ।\nসূৰুযৰ প্ৰথম কিৰণত ডুৱৰীত নিয়ঁৰ বুটলিবলৈ মই নোৱাৰিলো ।\nচিক্-মিক্ কৰা নিয়ঁৰবোৰে কষ্ট পাই বুলি ভয় হৈছিল\nসেইদিনা আৱেলি মই তোমাক প্ৰেমৰ প্ৰস্তাৱ দিছিলো\nতুমি লৈছিলা দুহাতেৰে আকোৱালী ।\nলিখিছিলো এখন প্ৰেমৰ কিতাপ\nআধৰুৱা হৈ ৰৈ গল সেই কিতাপ\nকি কৰিম মই\nআশা বোৰ আশা হৈয়ে ৰল\nলিখাবোৰ আধৰুৱা হৈ গল\nভালপোৱাবোৰ হেৰাই গল\nসেয়েহে এতিয়া মই প্ৰেমিক কবি ।\nডুৱৰীত নিয়ঁৰ বুটলিবলৈ মই নোৱাৰিলোঁ\nসাগৰৰ পাৰ নেদেখিলো\nবিশাল আকাশত তৰা গনিব নোৱাৰিলোঁ\nআৰু ,,,তোমাৰ মন বুজিব নোৱাৰিলোঁ ।\nকি আচৰিত মোৰ প্ৰেম ।।\nআজি মই হব পাৰো বিশ্বাসঘাতকতাৰ সুৰাৰ প্ৰেমিক\nতুমি নাহাঁহিবা !\nসুৰাৰ প্ৰেমিকেই লিখিব পাৰে দুখৰ কবিতা\nআহিবা তুমি মাজ নিশা ফাগুনৰ কুমলীয়া বতাহজাকৰ সৈতে\nমই ৰৈ থাকিম চাদৰ ওপৰত\nতুমি আহিবা আৰু চাবা মাঠো একো নকবা ।\nনোৱাৰিম মই তোমাৰ সুমধুৰ কণ্ঠৰ শব্দবোৰ শুনিবলৈ ।\nতোমাৰ মুখৰ পৰা ওলোৱা মধুৰ শব্দবোৰৰ বানে মোৰ কানত আঘাত কৰিব আৰু মই সহ্য কৰিব নোৱাৰিম\nমাঠো আহিবা আৰু চাই যাবাহি\nতোমাৰ সুৰাৰ মাতাল প্ৰেমিকক\nমই নিবিচাৰো তুমি এতিয়া মোক লৈ কিবা কোৱা\nমই নিবিচাৰো তুমি মোক ভালপোৱা\nমই এতিয়া তোমাৰ মৰম নহয়\nমই এতিয়া মাঠো মাতাল প্ৰেমিক\nবিশ্বাসঘাতকতাৰ সুৰাৰ প্ৰেমিক\n✍ কৰৱী বৰুৱা\nস্নাতক ষষ্ঠ ষান্মাসিক\nলখিমপুৰ বালিকা মহাবিদ্যালয়।\nকি বিচাৰো বাৰু মই সঁচাকৈ\nকাৰ পৰা বিচাৰো\nনে তোমাৰ পৰা।\nবিচাৰো কি বাৰু আচলতে\nকজলা মেঘৰ আস্বাদন\nনে অনুভৱৰ কেঁকুৰীত\nসপোনৰ বাঁহীৰ সুৰ।\nক্ৰমশঃ সেউজীয়া হৈ পৰা বুকুত\nহেৰাইছে দুখৰ ঠিকনা\nমাত্ৰ এটুকুৰা আকাশ কিনাৰ কথা আছিল\nকেৱল তোমাৰ নামত\nমুঠি মুঠি তৰাৰ গুটি সিঁচাৰ কথা আছিল\nস্বপ্নাতুৰ মনবোৰ ফুল হৈ ফুলিলহেতেন\nনিবিচৰাকৈয়ে দেখোন পান কৰিবলৈ ধৰিছো\nধ্বংস- হিংসা- মৃত্যু- কাৰাগাৰ\nহাঁহি আৰু হাহাকাৰ।\nক’ব নোৱাৰাকৈয়ে তোমাক\nশুভকামনাৰে ভৰাই তুলিব বিচাৰো\nপোহৰাব বিচাৰো তোমাৰ প্ৰতিটো আবেলি\nতোমাৰ মনআকাশত বিৰিঙাব বিচাৰো\nসেউজীয়া বৰষুণজাকৰ এচাৰেকনি\nদিব বিচাৰো কেৱল তোমাক\nණ কৃষ্ণ বড়া\nমো : ৭৪১৬২৯২৮৪৩\nসপোন বোৰ ভাঙিব নিদিবা তুমি …\nকাৰেঙৰ লিগিৰী হৈ\nদিঠকত চাব নোৱাৰিম তোমাক মই ,\nনদী হৈ বৈ যাবলৈ দিয়া মোক\nসাগৰ হৈ তুমি মোক আঁকোৱালি ল’বা |\nতুমি মোক তোমাৰ হৃদয়ৰ মাজত ৰাখিবা\nদূৰলৈ আতৰি যাব নকবা ,\nবাৰে বাৰে অভিমান কৰো মই\nহয়তো তোমাক বেছি ভাল পোৱা বাবে ,\nআমাৰ সময় বোৰ ক্ষন্তেকীয়া বুলি |\nআমি দুয়ো সদায় এনেকৈ থাকিম\nকেতিয়াও সময়ৰ সোতত উটি ভাহি নাযাওঁ ,\nআৰু তুমি কোৱা ,সদায় কাষে কাষে থাকিবা মোৰ\nবিশ্বাস আৰু মৰমেৰে আকোৱালি ৰাখিবা মোৰ হৃদয় |\nমুক্তিলাভৰ ফলক পিঠিত আঁৰি\nমৃতপ্ৰায় মহাবাহুৰ পাৰে পাৰে এজাক ধোদৰ কোলাহল !\nযাক প্ৰশ্ন কৰিব নোৱাৰি\nঅথচ নিজেই এখন উত্তৰৰ বাগিচা !\nৰক্তাক্ত হৈ ওপঙি ৰোৱা\nহাবিত হেৰুৱা সিক্ত ইতিহাস !\nঅসহনীয় যন্ত্ৰণাবোৰ ওলমি আছে\nশিলৰ বুকুৰ ভাষ্কৰ্য হৈ !\nমোহাৰো বুলিও মোহাৰিব নোৱাৰা এই\nমায়াময় ঐতিহ্য !\nমাটি হৈ বৈ যোৱা\nলাস্যময়ী প্লাবিতা !\nবিৰিখে বিৰিখে বাগৰা\nঐক্য আৰু অসূয়া চিঞৰ !\nবাৰুদৰ আদিম উল্লাসত\nনাচে ধোঁৱা আৰু ধোঁৱা !\nউশাহে প্ৰাণ পাই\nমৃত তেজৰ আচ্ছাদনত !\nপ্ৰিয় সেউজীয়াইও আঁকোৱালী লয়\nসন্ত্ৰাসৰ গোপন অভিসাৰ !\nতিৰাশীৰ বহাগমহীয়া দূপৰীয়াটো\nকটন বিশ্ববিদ্যালয়, অসমীয়া বিভাগ, স্নাতকোত্তৰ বৰ্ষ ।\nতিৰাশীৰ বহাগমহীয়া দূপৰীয়াটোত\nআয়ে বুকুত চাদৰ লৈছিল\nএখন ধকধকীয়া বগা চাদৰ\nডেকাৰ পথাৰৰ বঙিয়াই দি সৰু মামাই ঘৰ এৰি অৰণ্যত সোমাল ।\n‘লখাইতৰা ‘ বুকুত বোৱাই ‘নানী’ আইতাই\nবাটচ’ৰাত সাজি ৰাখিছিল পৰিমল চাউলৰ ধোৱা উলাই থকা ভাত\nপুৰোহিতৰ মন্ত্ৰধ্বনিত দূপৰীয়াটো ক্ৰমে ক্ৰমে জ্বলি গৈ আছিল\nএতিয়া আইতা নাই!\nবহাগমহীয়া দূপৰীয়াটো হ’লে আহে\nবছৰৰ চিৰি বগাই\nআইতাৰ কামিহাড়ত সাজি উলিওৱা মুকলি মঞ্চখনত\nএপাক নাচি যায়হি !\n( বিঃদ্ৰঃ- তিৰাশীৰ আন্দোলনত পুত্ৰ হেৰুৱাসকলৰ নামত উৎসৰ্গিত কৰিলো ।)\n✍ উপাসনা বৰা\nবালিপৰা, শোণিতপুৰ ।\nফোন নম্বৰ – ৯৭০৬০৮৫৬৬০\nশুনিছো ব’হাগ আহিছে,\nঢাপৰ কেতেকীয়ে সুবাস বিলাইছে\nকপৌ ফুলো ফুলিছে\nকুলি-কেতেকীয়ে প্ৰাণৰ স্পন্দনেৰে\nপ্ৰকৃতিৰ এই ন-ৰূপক\nতথাপি মনত বেজাৰ\nমৰমৰ দীঘ আৰু চেনেহৰ বানীৰে\nকোনেও বিহুৱান বোৱা নাই\nশুনা নাই তাঁতশালত মাকোৰ খিটখিটনি\nবৰ্হমথুৰিৰে কোনেও বোলোৱা নাই ওঁঠ\nজেতুকাৰ বোলেৰে কৰা নাই হাত ৰাঙলী\nঢোলৰ চেও পেঁপা গগনাৰ মাতেও\nআলোড়িত কৰিব পৰা নাই মন\nঅভাৱ অনাটনে পেলাইছে মোলান\nৰঙালীৰ বিনন্দীয়া ৰং\nপ্ৰদূষণত হৃদয় আৰু মন ক্ষত-বিক্ষত হৈছে\nব’হাগ হেনো আহিছে ।।\n“অ’ মোৰ ব’হাগ”\n✍ ধীৰেন শইকীয়া\nচেতিয়া গাঁও, ঢেকিয়াল।\nবিহুতে বলিয়া মন মোৰ উতলা\nতোমাক লগে পাই হ’লোযে মতলীয়া\nনাহৰ তগৰৰ সুবাসেৰে উদুলি মুদুলি\nফাগুণে গৰকা মোৰ বুকুৰ চোতালখনি\nপদূলীৰ নাহৰজোপাত কুলিটিয়ে বিনায়\nওৰে নিশা ৰওঁ মই\nতোমালৈয়ে বাট চাই\nএই ব’হাগৰ উমাল সন্ধিয়াই\nমোৰে ঢোলৰ চাপৰত\nএপাক নাচিবলৈ বুলি\nঅ’ মোৰ ব’হাগ\nবুকুতে সিঁচি যা মোৰ\nমিলনৰ মায়াবী সুবাস!!!\n✍ সঞ্জীৱ গোহাঁই\nভাল লগাবোৰ বিচাৰি পোৱা\nএখন অসীম আকাশৰ নাম গ্ৰন্থমেলা\nপিয়াহৰ পানীটুপি বিচাৰি পোৱা\nদমকলটোৰ নাম গ্ৰন্থমেলা\nকেতিয়াবা যদি মিলন ভূমি বা নষ্টালজিয়া\nআন কেতিয়াবা আকৌ আড্ডা থলী\nএজাক জোনাকৰ বৰষুণ গ্ৰন্থমেলা !\n“”””” প্ৰতিবিম্ব “”””\n✍ দেৱজিৎ ভূঞা\nটেত্-টেত্ ,,,,!! টিত্ – টিত্,,,,!! পে-পো; পা-পা; কিবা বিকট চিঞৰত চহৰ খন অসহ্য লগা হৈছে দেই। নোৱাৰি আৰু এনেকৈ,,,,!! প্ৰান্তিক ৰ জাপান ভ্ৰমণৰ কাহিনী টো মৃদুলাৰ হঠাৎ মনত পৰি গ’ল। জাপানৰ দৰে যদি ৰাজহুৱা স্থানত ডেচিমিটাৰে শব্দৰ তীব্ৰতা জুখিলে হেতেন, বিৰাট বিৰাট আস্ফালন একোটাত ডেচিমিটাৰ সলাই হে তত পালেহেতেন চৰকাৰে। তাইৰ কিবা হাহিঁ উঠি গ’ল কথাটো ভাবি।\nঅই মৃদুলা; কোনফালে যোৱা,,,, ?\nআকৌ টেটু ফলা চিঞৰ,,,,কোন হ’ব পাৰে যানো,,,!\n(ডিঙিতো উকটীয়া কৰি )\nঅ’ মধুমিতা বাইদেউ ; কোনফালে ওলাল বাইদেউ,,,,?\nল’ৰাটোৰ ঘৰৰ পৰা আহো। পিছে তুমি,,,??\nবজাৰ দুটামান আছে , তাকে কৰো বুলি আহিছো।\nমানুহ জনীয়ে কথা পাতিলে এৰিবই নিবিছাৰে। মৃদুলাই আৰু কথা নবহাই কোবা -কোবিকৈ খোজ ল’লে।\nহঠাতে ট্ৰাক ষ্টেণ্ডৰ ভেকেটা – ভেকেট গন্ধ টোৱে নাড়ী – ভেউ ঘুকুটিয়াই আনিব যেন লাগিল তাইৰ। চহৰত সা -সুবিধা বেছি হ’লে কিদাল হ’ব; আজি কালি ল’ৰা -ছোৱালীয়ে বায়ুৰো গন্ধ আছে বুলিয়েই অনুভৱ কৰিবলৈ লৈছে। মুকলি হাৱা এছাটি পাএছেনে কাহানিবা ,,,!! খালি , দুৰ্গন্ধ । নলা বোৰ তো চাবই নোৱাৰি। আচলতে চহৰ বেউয়া নহয়; বেয়া এই চহৰীয়া বোৰ। চুপাৰ মাৰ্কেটৰ গলিটোৰে সোমাই লেডিজ কৰ্নাৰৰ দিশে আগুৱাই গ’ল মৃদুলা ৰঙা, নীলা, হালধীয়া ভিন্ন ৰংৰ অজস্ৰ শাড়ী। এপ্ৰিল মাহৰ আজি তিনি দিন মাথো। বিহু বিহু লগাকৈ সজোৱা দোকান- পোহাৰৰ ৰং বিৰঙৰ পোহৰে আলোকময় কৰি তুলিছে। বিহু কমিটিৰ ন-নতুন আয়োজন, বাটে -পথে; নামী -বেনামী গায়কৰ সময় সূচী ৰ পোষ্টাৰ । মুঠতে গোটেই খন উখল- মাখল পৰিৱেশ। বিজুলী বাতিৰ নানান চমকে জলমলাই থকা লেডিজ কৰ্নাৰ খনত জিলিকি উঠিছে মৃদুলাও । তাইৰ মুখমণ্ডলত ৰঙা,নীলা সাতোৰঙী বৰ্ণালীৰ হে যেন মেলা।পিছে বিষন্ন মনৰ কজলা পৃষ্ঠাবোৰ কৃত্ৰিম বৰ্ণালীয়ে পাৰিব জানো উজলাব।\nআকৌ এবাৰ ভাবনাত বুৰ গ’ল তাই। নিমিলা অংকৰ আঁত বিচাৰি তাই নিজৰ মাজতেই বিভোৰ হৈ পৰিল। অজস্ৰ প্ৰশ্নই কোঙা কৰা তাই মনক তাই নিজেই সুধিছিল,,,\nপুৰুষ শাসিত সমাজ খনত তাই নাৰী হৈ ওপজোতে মাকৰ বুকুখন অজানিতেই সিয়ৰী উঠিছিল নেকি,,,,?? নাৰীৰ সামাজিক সংগ্ৰামৰ প্ৰতিবিম্ব দেখি নিথৰ হৈ পাহৰি গৈছিল নেকি তাইৰ ওপজাৰ প্ৰসৱৰ অসহ্য যন্ত্ৰনাক,,,?? তাইৰ মাকে তাইক লৈ দেখা যন্ত্ৰণা দায়ক ভবিষ্যত টো তাইৰ ক্ষেত্ৰত ৰজিতা নাখালেও ; তাইৰ মাকৰ আবৰ্তমানত হাজাৰ জনী বাসৱীৰ চিৎকাৰে মৃদুলাৰ নাৰীমনৰ যতি পেলাই ।\nবৰ্ষা বিঘ্নিত সন্ধ্যাৰ বৰষুণ জাকৰ তীব্ৰ হেচাত কোলাহল বোৰ সমাধি ঘটিছিল তেতিয়া। হঠাৎ বাহিৰত নাৰীৰ কন্ঠস্বৰ শুনি ওলাই যাওতে ভবাই নাছিল ,,,,\nকামিনী কাঞ্চন জোপাৰ কাষত আউল -বাউল কৈ চুলি মেলি থিয় দিওতে ভাবিছিল ফুট পাথৰ অলি গলিত নিত্য চৰাচৰ ভাৰসাম্য হীন পঠিক বোৰৰ প্ৰতিনিধি বুলি। নাৰী মূৰ্তিটোৰ চকুহাল কান্দি কান্দি অঙঠাৰ দৰে ৰঙা হৈ আছিল । এছকিউজ মি,,,; প্লিজ চাইদ।\nমৃদুলাৰ ভাবনাত যতি পৰিল । অহ চৰী ; আপোনা আপুনি কৈ উঠিল মৃদুলাই । চাইদ বিচৰা মহিলা জনিৰ বেষ- ভূষাই মৃদুলাকো লাজত পেলালে। কাপোৰ পিন্ধাৰ কোনো ধং নাই। খালি সকলোকে অধিকাৰ লাগে। মুকলি দেহাৰ উজান উঠিবলৈকে নেকি এই অধিকাৰত্ব। মুঠতে আভিধানে আবুৰতা বোলা শব্দটোক কাহানিবাই বৰ্খাস্ত কৰিলে। এই চাম ৰমনীৰ বাবেই নাৰীৰ একান্ত ব্যক্তিগত বুলিবলৈ একোটো নোহোৱা হৈছে। মূৰতে খংটো লৈ মৃদুলাই বিচাই দকা মানুহৰ দৰে চেক-চেকাই ,ভক-ভকাই আন এখন ষ্টৰলৈ গ’ল। একেই কিচিম কিচিম শাড়ী। গ্ৰাহকৰ মন টানিবলৈ ভিন্ন কাইদাত হেঙাৰ বোৰত সজাই থোৱা হৈছে। এম্বডাৰী, কটন,চিফন,ভেলভেট মুঠতে নাই কি,,,!! মূৰে -গা ই শাড়ী লৈ দুজন মানৰ অদ্ভুত চিঞঁৰ । আহি যাওঁক, লৈ যাওঁক; দুখনত এখন ফ্ৰী,,,,,।\nনাই বাসৱীয়ে বেচি ৰংচঙীয়া নিপিন্ধিব। মনেই যদি এন্ধাৰ ; বাহিৰ খন ৰঙিয়াল কৰিব কিহৰ তাৰনাত !! আপোন জনৰ চৰম বিশ্বাস ঘাটকটাত চুৰমাৰ হোৱা হিয়া খনৰ শ্ৰদ্ধা ,ভক্তি,মৰমৰ তুষাৰ বোৰ গলি গলি বৈ অহা চকুলোৰ বাহিৰে যেন বাসৱীৰ একো নাই। প্ৰাণৰ তাৰণাত তাই বিচাৰিছে এখন সহায়ৰ হাত আৰু অকন মান মৰম। এৰা,,,!!জীৱনেই যদি দুৰ্লভ, আবুৰতাৰ অস্তিত্ব ই বা ক’ত ,,,!!\nভাব বোৰে মৃদুলাক স্থিৰেৰে থাকিব দিয়া নাই। প্ৰকৃতিস্থ হৈ হেঙাৰ দালৰ ক্লীৱ বোৰ খুলি,আলসুৱাকৈ কটনৰ শাড়ী এখনত হাত ফুৰালে মৃদুলাই । থিক বাসৱীৰ শেতা পৰা মুখ খন যি দৰে পত্যক্ষ কৰিছিল বৰ্ষা বিঘ্নিত নিতাল সন্ধিয়াটোত । বাসৱীৰ বিয়া হোৱা বেছি দিন হোৱাই নাছিল । মাহ-হালধিৰ সুঘ্ৰাণ নোজোৱা দেহাতো মুখা পিন্ধা বৰবৰ চামৰ অতপালিত ক’লা ক’লা দাগ বহিছিল । মাউৰা হলেও তেজ মঙহ হীন নহয় বাসৱী।এইদৰে দুৰ্বলৰ ওপৰত সবলৰ দাবানল আৰু কিমান দিনলৈ ,,,,,!!\nদোকানী জনে মেৰুন ৰংৰ শাড়ী খন দেখুৱাই কলে মৃদুলাক;\nলৈ লওক বাইদেউ আপোনাক ভাল মেটচ কৰিব । এতিয়াই নিপিন্ধিলে কেতিয়া পিন্ধিব,,,,!! কমতে দিম।\nএই খন নহব অন্য দেখুৱাবা। বেলেগৰ বাবেহে। ,,,,,,,লাঞ্চিতা ,,,,বঞ্চিতা ,,,,, সৰ্বহাৰাৰ আভৰণ মেৰুণ ৰঙে কি শোভা বহাব,,,!! (মৃদুলাৰ পিছৰ বাক্যটো ক্ৰমাত অস্পষ্ট হ’ল)\nআজি দুদিনে বাসৱী ক’ৰ , কালৈ বিয়া হৈছিল একোকে নকয়। সুধিলেউ উত্তৰ নিদিয়ে। হয়তো মানুহ নামৰ জীৱ বিধলৈ তাই বৰ খোৱা হ’ল।\nমোমায়েকৰ ঘৰত ডাঙৰ হোৱা বাসৱীয়ে মানুহ হোৱাৰ গৌৰৱ অনুভৱ কৰিবলৈ নৌপাওঁতেই অমানুহ চামৰ জালত বন্দী হ’ল। কি এক পৈশাচিক আনন্দত মচগুল মানুহ চাম। ভাৱি ভাৱি জথৰ হৈ যায় মৃদুলা ।\nএকো একোটা জীৱনৰ মূল্যত কৈয়ো ওখ সিহঁতৰ সম্পত্তিৰ লালসা। যুগ যুগ ধৰি ধৰি নাৰী অবলা , ভোগৰ সামগ্ৰীৰ বাদে যেন আৰু একো নহয়। অথচ নাৰীৰ শতৰু আজিও নাৰীয়েই। প্ৰকৃতিৰ কি বিচিত্ৰ খেলা,,,!! এফালে পচণ্ড সাহস আৰু ত্যাগৰ প্ৰতিমূৰ্তি নাৰী,,,; আনফালে ঈৰ্ষা, হিংসা, সহস্ৰ কুটিলতাৰ গৰাকী নাৰী। যৌতুকৰ বাবেই নাৰীয়ে লালসাৰ চুড়ান্ত শিখৰ আৰোহী পাহৰি পেলাই বাসৱী হতৰ দৰে নাৰীৰ জীয়াই থকাৰ অধিকাৰত্বক। উপঢৌকন আৰু এটা জীৱনক তুলাচনীত থিয় কৰোৱাৰ কুন্ঠাবোধ নকৰে নাৰীয়েই। নাৰীয়েই নাৰীক বন্দী কৰে চলনাত ,,,,!!\nছমাহ নহওতেই যৌতুকৰ খেলা খন আৰম্ভ কৰিছিল বাসৱীৰ শাহুৱেকেই। চুবুৰীৰ ন-বোৱাৰী বোৰৰ উপঢৌকনৰ হিচাপ সংলাপৰ দৰে নিতে আওৰাইছিল বাসৱীৰ সমুখত । সম্বল হীনা মোমায়েক -মামীয়েকে দিয়া সামান্য বস্তু কেইপদেই বাসৱীৰ কাল হ’ল। সামান্য ভুলতেই গিৰিয়েকক লগাই নানান ককৰ্থনা , শাৰীৰিক অত্যাচাৰ কৰোৱায়। সকলো দুখ মূৰ পাতি লৈ অসহায় বাসৱীয়ে নিতাল নিস্তব্ধ হৈ পস্থৰ মুৰ্তি এখনৰ দৰে নিতে ক্ষন গণিছিল।\nকিন্তু , সেই দিনা চূড়ান্ত পন্থাৰ বলী হৈ জীয়াই জীয়াই জ্বলি যোৱাৰ ভয়ত , কেৰাচিন ঢলা ভিজা শৰীৰটো লৈ দৌৰিছিল মাথো দৌৰিছিল ,,,,,,\nবাসৱীৰ গাত লাগি অহা কেৰাচিন ৰ অকতা গোন্ধটো যেন আকৌ এবাৰ উজাৰ খাই আহিল মৃদুলাৰ । ষ্টেণ্ড ফেনখন ফেৰফেৰীয়া চেচাঁ বতাহ চাতিয়ে সম্বিত ঘুৰাই আনিলে মৃদুলাৰ ,,,।\nকঠিন সময়ৰ হেঁচুকনিত গালে -মুখে বিৰিঙি পৰা বিন্দু বিন্দু ঘামৰ টোপাল বোৰ মচি শাড়ী খন লৈ ওলাই আহিল মৃদুলা। বাহিৰ খনত চমকা- চমক কৃত্ৰিম পোহৰৰ প্ৰলেপত দ্বিতীয় অমৰাৱতী যেন লাগিছিল । আকাশ খনত তৰালিয়ে ফুটুকা-ফুটুকী বুটা বাচিছে। ফুটপাথত একেই অসহ্য ভীৰ। কাৰ গন্তব্য ক’ত ,কোনো লেখ জোখ নাই । নিয়ম মাফিক ভাৱেই মৃদুলাও ভীৰৰ মাজতেই মিলি গ’ল । সময়ৰ প্ৰহেলিকাত, উপঢৌকনৰ বিকৃত লালসাত দাতঁ নিকটাই থকা থকা অমানুহ বোৰৰ মুখ বোৰ আৰু জীয়াই থকা তীব্ৰ বাসনাত সৰ্বোচ্চ হেৰুৱা সকলৰ শেতা মুখ বোৰৰ প্ৰতিবিম্ব একো একো খন কেনভাচ হৈ ওলমি ৰ’ল।\nহয়তো বাট চাই ৰৈছে মৃদুলালৈ ; চৈতন্য হ’বনে মৃদুলা ,,,,,,,!!!!\nTagged """"" প্ৰতিবিম্ব """"\tLeaveacomment


বিলাভেড হাজবেণ্ড – বৰ্ণালী ফুকন – ফটাঢোল\n: হেৰা হেৰা উঠিছানে! হেৰা মই নকৈছিলোনে! সৌৱা চোৱা, সৌৱা। গোঁহাইয়নীয়ে ব্ৰক্ষ্মপুৱাতে উঠি চোতাল সাৰে৷ এহ যাবই এতিয়া, নোচোৱাহি কিয়?\n: হেই! কিনো ৰাতিপুৱাই লোকৰ মাইকী মানুহক চাই ফুৰে! মোক অশান্তি কৰি নাথাকিব দেই৷ ৰাতি গৰমত শুব নোৱাৰি এক বজালৈ অনলাইনত আপডেট দিলো। এতিয়া শুবলৈ শান্তি নিদিব নেকি!\n– লাহেকৈ শইকীয়ানীয়ে বাগৰ সলাই সিকাটিকৈ শুলে৷\nনিৰস্ত্ৰ হৈ শইকীয়া ঘুৰি আহি বিচনাৰ ওচৰ পালেহি৷ ঘৈণীয়েকে নাকেৰে বাজনা বজাই শুয়েই আছে৷ উপায়হীন হৈ ভোৰভোৰাই ভোৰভোৰাই শইকীয়া পাকঘৰত সোমালগৈ৷\n: কিনো সাধি আহিছিল অ’ এই গোঁহাইটোৱে৷ মোৰহে ফুটা কপাল৷ আজিও ব্ৰেকফাষ্ট মইয়ে বনাব লাগিব৷ আজিও অফিচত টিফিনটো মোৰ সন্মুখত খুলি ঘৈণীয়েকে কি কি বনাই পঠিয়ালে তাকে কৈ জহাব আৰু মই ব্ৰেডত জাম লগাই এয়াই মোৰ প্ৰিয় খাদ্য বুলি চোবাই দেখুৱাম৷ অসহ্য অসহ্য লাগিছে সংসাৰ কৰি৷\nলৰালৰিকৈ চাহকাপ বনাই ব্ৰেড দুচকল টষ্টাৰত দিলে শইকীয়াই৷ বাটাৰ ব্ৰেড লৈ খাবলৈ বহে মানে শ্ৰীমতীয়ে চিঞৰি ক’লে,\n: হেৰা মোক পুৱা সাৰ পোৱাই এতিয়া অকলে চাহ লৈ নবহিবা৷ মই মুখ ধুই লওঁ মানে তুমি প্লিজ চাহকাপ বনাই দিয়া না।\nপ্ৰয়োজনতকৈ লেনিয়াই শইকীয়াক কথাষাৰ কৈ শইকীয়ানী বাথৰুমত সোমাল৷ সন্মুখত নিজৰ চাহ কাপলৈ বহিছিলহে৷ উপায়হীন তেওঁ৷ মানুহজনীৰ এই মাতষাৰ শুনিলেই শইকীয়াৰ যৌৱন উভতি আহে৷ অগত্যা নিজৰ চাহ কাপো লৈ উঠি গ’ল৷ শইকীয়ানীলৈ চাহৰ পানী পাতি দি টুষ্টাৰত ব্ৰেড কেই শ্লাইচ সোমোৱাই দিলে৷ নিজেও এধোক চাহ, একামোৰ ব্ৰেড খাই থাকিল কামৰ মাজত৷ এইফালে শইকীয়াৰ ব্ৰেকফাষ্ট খাই শেষ হৈছিল, আনফালে শইকীয়ানীলৈ বনোৱা ব্ৰেকফাষ্ট বনাইও শেষ হৈছিল৷ টেবুলত সজাই দি শইকীয়াই নিজৰ টিফিনটো যতনাই লৈ বাথৰুমত সোমাল৷ যাওঁতে কৈ গ’ল,\n: মাইনাক ফ্ৰাইড ৰাইচকে বনাই দিয়া হেৰা৷ তাই ব্ৰেডসোপা নি আমনি পাইছে বোলে৷\nলৰালৰিকৈ অফিচলৈ বুলি ওলাই শইকীয়াই টিফিনটো ল’বলৈ লৈ দেখে জেগাত টিফিনটো নাই!\n: হেৰা মোৰ টিফিন ক’ত?\n: ৰ’বহে৷ ব্ৰেকফাষ্টৰ আপডেটটো দি লওঁ৷ নহ’লে থাকি যাব৷ ইফালে গোহাঁইয়নীয়ে দিলেই৷ আই ঔ! যিহে প্লেটত লুচি ভাজিৰ বাহাৰ৷ এই মৰ ৰাতিপুৱাতে ভাল সেইবোৰ খুৱাইছে গিৰিয়েকক৷\nযাবলৈ লৈ থমকি ৰ’ল শইকীয়া। মনতে ভাবিলে, ‘গোঁহাইৰ দৰে ভাগ্য হোৱা হ’লে৷’ টেমাটোতে কালিৰে আনি থোৱা মেৰীগল্ডৰ বিস্কুট পেকেটটোকে বেগত ভৰাই তেওঁ ওলাই গ’ল৷\nআজি লান্সত সঁচাকৈয়ে গোঁহাইয়ে লুচি আনিছে৷ অৰ্থাৎ অথনি শইকীয়ানীয়ে ঠিকেই কৈছিল৷ লান্সৰ সময়ত গোঁহাই আহি শইকীয়াৰ ওচৰত বহিল।\n: কি হ’ল? টিফিন পাহৰি আহিলে যেন পাওঁ৷\nসেমেকা হাঁহি এটা মাৰি শইকীয়াই মুৰটো মাথোঁ লৰাই দেখুৱালে৷ মেৰীগল্ড বিস্কুটৰ পেকেটটো গোঁহাইৰ সন্মুখত ওলিয়াবলৈ সত নগ’ল৷\n”খাওঁক” বুলি লুচি দুখন আলু ভাজিকণেৰে সৈতে গোঁহায়ে শইকীয়ালৈ আগবঢ়াই দিলে৷\nলুচি এমোকোৰা চোবাইলৈ গোঁহাইক উদ্দেশ্য কৰি শইকীয়াই ক’লে,\n: আপোনাৰ মানুহগৰাকীয়ে বৰ ধুনীয়া ৰান্ধেহে৷\nগোঁহায়ে একো নক’লে৷ হয়তো তেওঁ আন কিবা ভাবি থাকোঁতে মনেই নকৰিলে৷\nটিফিনটোৰ জৰিয়তে দুয়ো লান্সত একেলগে বহা হ’ল৷ শইকীয়াই মাজে মাজে গোঁহাইক চাৰপ্ৰাইজ দিবলৈ অলপ বেলেগ ধৰণৰ কিবাকিবি ৰান্ধি বাঢ়ি অনা হ’ল৷ ফলত ৰাতিপুৱা আগতকৈ সোনকালে উঠিবলৈ ল’লে৷ যিমান সোনকালে উঠিলেও দেখে গোঁহাইয়নীয়ে এই মৰ গৰমতো ওৰণিলৈ ওলোৱা সোমোৱা কৰি কাম কৰি আছে৷ শইকীয়া বাহিৰলৈ অহাৰ উমান পালে লৰালৰিকৈ ওৰণিখন আৰু অলপ টানি টুনিলৈ আঁতৰি আহে৷ শইকীয়াই বুজি নাপাই গোহাঁইয়নীৰ ইমান লাজ কিয়! আন সময়ত লগ পালে দেখোন বৰ সুন্দৰকৈ মাতে৷\nআজি কিছুদিনৰপৰা লক্ষ্য কৰিছে গোঁহাইয়নীৰ ঘৰত আন কোনোবা মহিলাৰ চিঞৰ বাখৰ৷ শইকীয়াই মানুহজনীৰপৰা গম পালে গোহাঁইয়নীৰ শাহুৱেক আহিছে৷\nদেওবাৰৰ দিনটো আৰাম অলপ কৰো বুলি বিচনাখনতে বাগৰি থাকোঁতে হঠাৎ কাষৰ গোহাঁইৰ ঘৰৰপৰা হুলস্থূলৰ শব্দ ভাহি আহিল৷\n: মৰতিজনী! দিনৰ দিনটো মৰ টোপনি মাৰি থকাৰ পিছতো পুৱা সোনকালে উঠাৰ নাম নাই৷ চাহ এটুপি দিওঁ বোলে নাই৷\nবকনি বন্ধ নোহোৱা দেখি শইকীয়াই উঠি আহি জুমি চালে৷ বুঢ়ী এগৰাকীয়ে হাততে চাহ কাপ লৈ ভিতৰলৈ চাই বকি আছে৷ মনতে ভাবিলে শইকীয়াই, ‘কিনো বুঢ়ী অ’! বোৱাৰীয়েকে চাহ কাপ দিয়াৰ পিছতো বকি আছে৷ গোহাঁইয়নীলৈ পুতৌ জন্মিল৷ লগতে গোঁহাইলৈ খঙ উঠিল৷ এনে এগৰাকী ঘৈণী আমাৰ হ’ব লাগিছিল৷ মূৰৰ ওপৰত উঠাই থ’লোহেঁতেন৷\nশইকীয়াই চাহ কৰি ঘৈণীয়েক, জীয়েকৰ মুখৰ আগত দিলেহি৷ চাহ কাপ মুখলৈ নিবলৈ লৈছেহে। তেনে সময়তে গোহাঁইৰ ঘৰৰপৰা বাচন খেলেংমেলেংকৈ পৰাৰ শব্দ ভাহি আহিল৷ লগে লগে বুঢ়ীগৰাকীৰ গগন ফলা চিঞৰ।\n: এইবোৰ চাই থাকিব নোৱাৰো মই৷ থৈ আহিবি মোক৷\nআৰু কিবাকিবি বলকি আছে মানুহগৰাকীয়ে৷ কিন্ত ঘৰৰ বাকী কোনো মানুহৰ সাৰি শব্দ নাই৷ শইকীয়াই মনতে ভাবিলে, কিমান যে ধৈৰ্য্যশীলা মাইকী মানুহ এই গোহাঁইয়নী৷ শইকীয়াই কেইবাদিনো ঘৈণীয়েকক কথাষাৰ ক’ম বুলিও ক’ব পৰা নাই৷ এই মাইকী মানুহবোৰ যি হে হিংসা। আনৰ ঘৈণীয়েকক ভাল বুলি ক’লে ক’ৰ মহিলা সমিতিক সাঙুৰি আনিব কি ঠিক! দুপৰীয়াৰ ভাতসাঁজ তৃপ্তিৰে খাই শইকীয়াই বিচনাখনতে দীঘল দি পৰিবলৈ লৈ দেখে ঘৈণীয়েকে ফেচবুক খুলি কিবা আপডেট দি আছে।\n: হেৰা অলপ সিফালে যোৱা ৷ মোকো অলপ পৰিবলৈ দিয়া হে বিচনাখনত!\nশইকীয়ালৈ পেন্দোৱাকৈ চাই শইকীয়ানীয়ে সুধিলে,\n: বাচনখিনি ষ্টেণ্ডডালত উঠাই আহিছানে? নহ’লে গোটেইখন পানী পানী হৈ থাকিব৷\n: হ’ব দিয়া৷ ধুই মুচি সকলো ঠিক কৰি আহিছোঁ৷\n: বৰ ভাল ল’ৰা দেই তুমি৷ জানু শুনানা, তুমি যে আজি স্মুকি বেঙেনা মেচড কৰি বনাইছিলা, প্লিজ ৰেচিপিটো কোৱানা আৰু ডালটো যে অলপ চৌৰ টেষ্ট হৈছিল তাত কি কি প’ৰ কৰিলা সেইটোও ক’বানা৷\n: লিখি যোৱা। বেঙেনা পিটিকা। প্ৰথমে এটা গোল বিহু বেঙেনা লৈ তাত মিঠাতেল অলপ সানি গাটো অঁকিয়াই ল’ব৷ জুইত বা গেচত ইলুটি সিলুটিকৈ পুৰি পেলাব৷ পুৰি লৈ পানীৰ পাত্ৰ এটাত ডুবাই উঠাই আনিব৷ পানীত দিলে বেঙেনাৰ বাকলি গুচাবলৈ সহজ হয়৷ তাৰপিছত বেঙেনাত এচামুচমান মিঠিতেল, মিহিকৈ কটা পিঁয়াজ,জলকীয়া, কটা ধনিয়া দি ভালদৰে সানিব৷ আপোনাৰ বেঙেনা পিটিকা তৈয়াৰ৷ – শইকীয়ানীয়ে শুনি লৈ লিখি গ’ল।\nমেচড ব্ৰিঞ্জল (আচামিজ ষ্টাইল)\nফাৰ্ষ্ট এটা ৰাউণ্ড চাইজৰ ব্ৰিঞ্জল ল’ব৷ এইটোক বিহু ব্ৰিঞ্জল বুলিও কয়৷ তাত অলপ মাষ্টার্ড অইল প’ৰ কৰি ভালকৈ এপ্লাই কৰিব৷ তাৰপিছত গেছৰ ফ্লেমটোত ৰাখি দিব৷ অল চাইড মুভ কৰি কৰি বাৰ্ণ কৰিব৷ হুল চাইড বাৰ্ণ কৰা হ’লে অলপ কোল্ড ৱাটাৰত ব্ৰিণ্জলটো প’ৰ কৰিব৷ তেতিয়া ওপৰৰ স্কিনটো এৰাব ইজি হ’ব৷ এতিয়া ব্ৰিঞ্জলটো মেচড কৰি তাত অনিয়ন স্লাইচড, গ্ৰীন চিলি স্লাইচড, ওৱান টি স্পোন এম অইল, কৰিয়াণ্ডাৰ লিভ স্মলকৈ কাট কৰি এগেইন মেচড কৰিব৷ নাউ স্মুকড ব্ৰিঞ্জল তৈয়াৰ৷\nলিখি উঠি ৰেচিপিটো নিজৰ ৱালত পষ্ট কৰিলে তেওঁ। লগতে খোৱাৰ আগতে তুলি ৰখা ফটো এখনো দিলে৷ লগে লগে কমেণ্ট আহিবলৈ লাগিল৷\nটেষ্টি, নাইচ, লুকিং নাইচ, চ চুইট, দেখি কিনে খাব মন গৈছে, হাই তুমি নিজে বনাইছা, ইত্যাদি। তাৰ লগতে গোহাঁইয়নীৰ কমেণ্ট আহিল,\n“আজি দাদাই বেঙেনা পিটিকাহে বনাই খুৱালে নেকি? আমি জাংগল ৰিজৰ্টত৷ অলপ পিছত আপডেট দিম৷ এতিয়া ফটো চেচন চলি আছে৷”\nদপকৈ জ্বলি উঠিল শইকীয়ানীৰ মূৰত জুই৷ গোহাঁইনীক বকিবলৈ লাগিল৷ গোটেই খং গৈ গিৰিয়েকৰ ওপৰত উঠিলগৈ৷ ফেচবুকত চকু থৈয়েই বকিলে শইকীয়াক৷\n: দেখিলে, লোকে গৈ বাহিৰত খাই আহিল আৰু আপুনি?\nএকো সাৰ সিকটি নাপাই তেওঁ শইকীয়ালৈ মূৰ তুুলি চালে৷ সেইফালে শুই নাকেৰে সুউঁট সুউঁট শব্দ কৰা দেখি খং দুগুণে চৰিল৷ খঙত ফেচবুক সামৰি মনতে গধুলি খানাটো খাবলৈ কোনখনলৈ যাব তাকে গুণা গঠা কৰি বিচনাত পৰি টোপনি গ’ল৷\nযেতিয়া শইকীয়ানীয়ে সাৰ পালে তেতিয়া গধূলি হওঁ হওঁ৷ চাহকাপলৈ সন্মুখত থিয় হৈ থকা স্বামীক দেখি আবদাৰ কৰি ক’লে,\n: জানু আজি বাহিৰতে খাওঁ বলানা।\n: দিনতে সকলো ৰান্ধি থৈছো নহয়৷\n– শইকীয়াই লাহেকৈ ক’লে।\n: বাদ দিয়া না সেইবোৰ৷ চেম ফুড খাই খাই ব’ৰ হৈ গৈছোঁ৷ মই ডিচাইড্ কৰিলো অলৰেডি। আমি ভিভাণ্টা দা টাজ যাম৷ ওলোৱা কুইক৷\nমাহৰ শেষ। ইফালে ঘৈণীয়েকৰ আব্দাৰ শুনি বুকু কঁপি উঠিল শইকীয়াৰ৷ কিন্তু তেওঁ এইটোও জানে যে ঘৈণীয়েকৰ মুখৰ বাণী দৈৱ বাণী৷ অগত্যা পেণ্ট এটা কিনিম বুলি আঁতৰাই ৰখা টকা কেইহাজাৰ লৈ তেওঁলোক হোটেললৈ বুলি ওলাল৷\nগাড়ীৰপৰা নামিয়েই শইকীয়ানী ফটো চেচনত লাগি গ’ল৷ বাহিৰৰ পৰ্টিকত দুখনমান৷ টিলিঙাকেইটাৰ সন্মুখৰ চকীকেইখনত বহি লৈ কেইখনমান৷ উফ! ক’ত যে নাই তোলা ফটো! এপাকত ৱেটাৰ এজনক মাতি শইকীয়াৰ কাষত বহি ল’লে৷\n: মাইনা তুমি আমাৰ পিছফালে থিয় হোৱা৷ মোকে পাপাকে ধৰি থাকা৷ হেৰি কি বুৰ্বকটোৰ নিচিনাকৈ আছে হে!\nশইকীয়াৰ হাতখন টানি তেওঁ নিজৰ কান্ধত দি ক’লে\n: ধৰি থাকা৷\nতাৰপাছত ৱেটাৰজনক উদ্দেশ্য কৰি কৈ উঠিল,\n: ভাইটি, বেলেগ বেলেগ এগংলৰপৰা লোৱা ফটো৷\nপ্ৰায় এশমান ফটো তোলাৰ পিছত শইকীয়ানী ক্ষান্ত হ’ল৷\nএইবাৰ খোৱা অৰ্ডাৰৰ পৰ্ব আহি পৰিল৷ কোনোদিনেই নাম নুশুনা পাঁচটামান আইটেমৰ নাম দি শইকীয়ানী গাৰ্ডেন নাই নেকি বুলি পুনৰ ফটো তোলাৰ উদ্দেশ্যে উঠি গ’ল৷ ফটো তুলি ভাগৰি পৰিলত টেবুলৰ কাষলৈ যেতিয়া ঘুৰি আহিল তেতিয়া টেবুলত ৱেটাৰজনে খোৱা বস্তু সজাবলৈ ধৰিছে আৰু শইকীয়াৰ মুখত নুফুটে দেখি ৱেটাৰজনে ৰেচিপিকেইটাৰ নাম কৈ গৈছে, তাৰ লগে লগে শইকীয়াই আওঁৰাইছে৷ তেওঁ ভালকৈয়ে জানে ঘৈণীয়েকে এফ বিত আপডেট দিয়াৰ আগতে তেওঁকেই সুধিব আৰু ক’ব নোৱাৰিলে মানুহজনীয়ে তেওঁৰ কি অৱস্থা কৰিব তাকো জানে৷ অৱশেষত কাগজ কলমলৈ লেখি পেলালে৷\nষ্টিকি ৰাইচ ইন লটাচ লিফ – ৬৫০\nমিচ’ এণ্ড চয়’ চিলইয়েন চি বেচ – ১৮০০\nপিকিং ডাক – ১৮০০\nচিকেন ইপিক – ৭০০\nকিং চিলি ফিল্ড নেচটচ – ৬৫০\n: কি কৰিছা! কি কৰিছা!\n– ডবিয়াই উঠিল শইকীয়ানী গিৰিয়েকৰ কাণ্ড দেখি৷\n: নহয় মানে আপডেট দিবলৈ তোমাৰ অসুবিধা হয় বুলিহে৷\nশইকীয়ানীৰ মনটো কুমলিল।\n: ৱাও ডেটচ গ্ৰেট। অ’হ মাই ডিয়েৰ, আই লাভ ইউ৷\nশইকীয়াই ঘৈণীয়েকৰ আই লাভ ইউ শুনি গোটেইটো লেতু সেতু হৈ পৰিল৷ পইছা দিবৰ সময়তহে কাণেদি ধোঁৱা বাজ হ’ল৷ চকুৰে ধুঁৱলি কুঁৱলি দেখি গ’ল৷ শইকীয়ানীৰ ধমক খাই ২০০ টকাৰ টিপচ দি ৱেটাৰক সেমেকা হাঁহি এটা দলি মাৰি শইকীয়া ওলাই আহিল৷ ঘৰ পাই বহি লৈ ফটো কোনখন পষ্ট কৰিব তাকে গুণা গঠা কৰি থাকোতে ওচৰৰ বৰুৱানী আহি পালত শইকীয়ানীয়ে হোটেলৰ অভিজ্ঞতা জাহিৰ কৰিবলৈ বাহিৰ পালেগৈ৷ যাওঁতে কৈ গ’ল,\n: হেৰা চিলেক্ট কৰাচোন কোন কেইখন ফটো আপলোড কৰিম৷\nফোনটো উঠাইয়ে শইকীয়াৰ চকু গ’ল কাষৰ গোহাঁইনীৰ আপডেটোলৈ৷ “লান্স ইন জংঘল ৰিজৰ্ট৷” লগতে বিভিন্ন পজিছনত থিয় হৈ গোহাঁইৰ লগত তোলা ফটো৷ ভালকৈ নাচালে গিৰিয়েকেও মানে গোহাঁইয়েও ধৰিব নোৱাৰিব সেইয়া যে তেওঁৰেই পত্নী৷ পিন্ধনত তীব্ৰ ৰঙা আঁঠুৰ ঠিক ওপৰত পৰা এটা ফ্ৰক৷ ভৰিত ৰঙা হাই হিলৰ জোতা৷ নখত ৰঙা নেইলপলিছ৷ ওঁঠৰপৰা এই যেন তেজ বাগৰি আহিব৷ ডাঠ কাজল বোলোৱা হৰিণী চকুহাল৷ উফ! কাষত এহাতমান পেট বাহিৰ হোৱা গোহাঁইক দেখিলে, তেওঁৰেই গিৰিয়েক বুলি ক’লে মানুহে সন্দেহৰ চকুৰে চাব৷ মনটো গোন্ধালে শইকীয়াৰ৷ ৰাতিপুৱা দীঘল ওৰণি লৈ ঘৰ সাৰি থকা গোহাঁইয়নী আৰু এফ বিত দেখা গোহাঁইয়নীৰ আকাশ পাতাল পাৰ্থক্য দেখোন৷ মনটোৱে মানিবলৈ টান পালে৷ নাই নাই ৰাতিপুৱা দেখা গোহাঁইয়নী আৰু ৰঙা ফ্ৰক পিন্ধি থকাজনী একেজনী হ’ব নোৱাৰে৷ কৰ’বাত কিবা এটা খেলিমেলি আছেই৷ আৰু একো চাবলৈ মন নগ’ল তেওঁৰ৷ দীঘল দি পৰি থাকোঁতে কেতিয়া তেওঁ টোপনি গ’ল গমেই নাপালে৷ ৰাতিপুৱা সাৰ পাইয়েই তেওঁ ৱালৰ সিপাৰৰ গোহাঁইৰ ঘৰলৈ চাই চোপ লৈ থাকিল৷ অলপ পিছতে দেখিলে ওৰণি লৈ গোহাঁইয়নী ওলাই আহিছে বাঁহৰ ঝাড়ু এডাল লৈ৷ তল মূৰ কৰি ঝাড়ু দি থকা গোহাঁইয়নীৰ গতিবিধি লক্ষ্য কৰি থাকিল শইকীয়াই৷ এপাকত চাই থাকোঁতে দেখিলে গোহাঁইয়নীৰ ওৰণিখন খহি মুখখন ওলাই পৰিল৷ তেওঁ খপজপকৈ ওৰণিখন টানি ভিতৰলৈ সোমাই গ’ল৷ যাওঁতে ইফালে সিফালে অনুসন্ধিৎসু দৃষ্টিৰে চাই গ’ল৷ শইকীয়াৰ সন্দেহ হ’ল তেওঁক কেনেবাকৈ দেখা পালে নেকি আকৌ৷ নাই নাই, তেওঁ যি ঠাইত ৰৈ আছে তাৰপৰা কোনেও দেখা সম্ভৱেই নহয়৷ শইকীয়াও ভিতৰলৈ সোমাই আহিল৷ এটা কথাত তেওঁ নিচিন্ত হ’ল৷ বাকীকেইটাৰ ৰহস্য কি চোৱা যাওঁক৷ তেওঁৰ চাহ বাকি হোৱাৰ পিছতে গোহাঁইৰ মাকৰ চিঞৰ আৰম্ভ হোৱা দেখি শইকীয়াই জুমি চালে৷ বুঢ়ীয়ে ভিতৰলৈ চাই বোৱাৰীয়েকক বকি আছে৷ ফটকৈ কোনোবাই চাহ একাপ মানুহগৰাকীৰ হাতত দি চকুৰ পচাৰত আঁতৰি যোৱা দেখিলে৷ দ্বিতীয়টো অনুসন্ধান সম্পূৰ্ণ হ’ল৷ অলপ পিছতে পিছফালৰ চোতালত বাচনৰ শব্দ শুনি শইকীয়া এইবাৰ পিছফালে পালেগৈ৷ গোহাঁইয়নীয়ে বাচনখিনি বাহিৰৰ চোতাললৈ দলি মাৰি দিয়াদি দি কাষতে বহি থকা শাহুৱেকলৈ চাই মুখখন ভেঙুচাই ‘হুহ’ বুলি কৈ প্ৰায় গচকি থৈ যোৱাদি পাৰহৈ গ’ল৷ শাহুৱেকেৰ চিঞৰ দুগুণ বাঢ়িল৷ মুখৰ ভিতৰতে ভোৰভোৰাই ক’লে,\n: হেৰৌ ল’ৰাটোৰ কষ্ট দেখি সহিব নোৱাৰি ইয়াত পৰি আছোঁহি৷ বা বা, বাই ল৷ তোৰো দিন আহিব বোৱাৰী৷ তইও মোৰ দৰেই মুখেৰে মাতিব নোৱাৰা ল’ৰাই তুলিছ৷ এতিয়া গিৰিয়েৰে বিধে বিধে তোৰ তাগিদাত ৰান্ধি দিব আৰু তই সেই মোবাইলটো পিটিকি পিটিকি ফটো ল’বি৷\nশইকীয়াই সকলো সামৰি অফিচ পাওঁতে অলপ দেৰিয়েই হ’ল৷ সোমায়েই গোহাঁইলৈ চকু গ’ল৷ আজিৰ টিফিনতো আন দিনাতকৈ ডাঙৰ৷ শইকীয়াই মনতে ভাবিলে হয় গোহাঁইয়নীৰ তাগিদা নহ’লে আজি মাকে মনৰ দুখতে কামবোৰ কৰি দিলত আজৰি পাইয়েই কিবাকিবি বেছিকৈ বনাই আনিছে৷ পুতৌ হ’ল গোহাঁইলৈ৷ বেচেৰাই ৰাতিপুৱা চোতাল সৰাৰপৰা আৰম্ভ কৰি কিমান যে ঘৰখনৰ আউল মাৰিব লগা হৈছে৷ সেইটো ক্ষেত্ৰত শইকীয়া অলপ হ’লেও লাকী৷ ৰাতিপুৱা ফ্লেটৰ চকিদাৰটোৱে অন্ততঃ চোতালখন সাৰি থৈ যায়৷ ঘৰলৈ আহি ঘৈণীয়েকে টিপি থকা মোবাইলটোলৈ ডিঙি মেলি চালে শইকীয়াই৷ প্ৰফাইলত কালি তোলা সিহঁত তিনিওটাৰ ফটোখন জিলিকি আছে৷\nওপৰত কেপচন দিছে,\n“লাভ ইউ লাইক এনি থিং মাই বিলাভেড হাবি, ফৰ ইয়ৰ চাডেন চাৰপ্ৰাইজ ট্ৰিট ইন ভিভান্টা দা টাজ।”\n« সাত্বিক আহাৰ – অতুল নাথ\nউফ বৰ্নালী, কি লিখিলা অ’, এনে দুটামান পঢ়িলে নাৰী জাতিৰ ওপৰত বিশ্বাসেই উঠি যাব হে৷\nঠেংকুলচ জিজু৷আগলৈ উৎসাহ দিব বুলি আশা ৰাখিলো\nবাইদেউ, এনেই লিখিব নাজানো বুলি কৈ থাকে। ইমান ধুনীয়াকৈ আৰু সাৱলীলভাবে বৰ্ণনা কৰিছে।\nঅহাবাৰৰ পৰা প্ৰত্যেক বাৰে লিখা লাগিব দেই বা\nআন্তৰিক ধন্যবাদ ভাইটোলৈ\nহে হৰি,এই বিলাই !এই বেণ্ডৰ এনে দশাও হয় ?\nবৰ দূখ লাগি গ’ল দেই । সাংঘাটিক। অলপ অলপ নিজৰ গা তো লগাই ল’লো😁😁।\n😁 আন্তৰিক ধন্যবাদ দিলোঁ\nকি সাংঘাতিক লিখিলে অ’! বঢ়িয়া লাগিল দেই।\nঅনুৰূপ আন্তৰিক ধন্যবাদ জনালোঁ\nসাংঘাটিক লিখিলে দেই। বৰ ভাল লাগিল


Ayush kwath গ্ৰহন কৰক আৰু ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা শক্তিশালী কৰি তোলক…Ayush kwath in assamese - fitassam\nডা : মনােজ কুমাৰ শইকীয়া আৰু মিতালী শইকীয়াৰ সহযোগত…\nকৰোনা ভাইৰাছৰ পৰা বাচি থাকিবলৈ নিৰন্তৰ সাৱধান হবলৈ পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে। এই ভাইৰাছৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ ঔষধ বা ভেকছিন প্ৰদান কৰাটো আজি সমগ্ৰ বিশ্বৰ সন্মুখীন হোৱা আটাইতকৈ ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান। বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে, দুৰ্বল ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা (weak immunity system) থকা লোকসকলৰ ভাইৰাছৰ পৰা সংক্ৰমণ হোৱাৰ আশংকা অধিক। এই ক্ষেত্ৰত, ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰাৰ বাবে ঘৰুৱা প্ৰতিকাৰৰ সৈতে আয়ুৰ্বেদিক কাঢ়া খাবলৈ পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে। আনহাতে Ayush kwath ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৰ্ধক হিচাপে পেকেজড প্ৰডাক্ট হিচাপে উপলব্ধ। পাউদাৰ হিচাপে উপলব্ধ Ayush kwath মানুহে সহজে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে।\nAyush kwath কি? What is ayush kwath?\nAyush kwath কেইবাবিধো বনৌষধি মিহলি কৰি প্ৰস্তুত কৰা হয়, ইয়াত যোগ দিয়া উপাদানবোৰ সাধাৰণতে আমি ঘৰতে ব্যৱহাৰ কৰো। কৰোনা ভাইৰাচৰ পৰা বাচি থাকিবলৈ স্বাস্থ্য বিভাগৰ লগতে আয়ুষ মন্ত্ৰালয়ৰ দ্বাৰা(ministry of ayush) এটা advisory জাৰী কৰা হৈছিল। ইয়াৰ অনুসৰি, সকলোৱে স্বাস্থ্যকৰ আহাৰৰ সৈতে কিছুমান বস্তু অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়া হৈছিল যি ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা শক্তিশালী কৰিব। আয়ুষ মন্ত্ৰালয়ে(Ministry of AYUSH) দাবী কৰিছে যে, Ayush kwath ৰ ব্যৱহাৰে মানুহক ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰাত সহায় কৰিব। Ayush kwath চাৰিবিধ বনৌষধি- তুলসী, ডালচেনি, জালুক আৰু আদা আছে। আয়ুষ মন্ত্ৰালয়ৰ (Ministry of AYUSH) পৰা নিৰ্দেশনা পোৱাৰ পিছতে, aimil, baidyanath আদি ফাৰ্মাচিউটিকেলৰ দ্বাৰা ইয়াক প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। তাৎপৰ্যপূৰ্ণভাৱে, ইয়াক এতিয়া নিৰ্ধাৰিত পৰিমাণত প্ৰডাক্ট হিচাপে ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে যাতে সাধাৰণ ৰাইজে ইয়াক সহজে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে।\nতদুপৰি, প্ৰধানমন্ত্ৰী শ্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে তেওঁৰ অনুষ্ঠান ‘মন কি বাত’ত দেশবাসীক সম্বোধন কৰি যিমান পাৰে সিমান আয়ুৰ্বেদিক কাঢ়া পান কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত, এপ্ৰিলৰ শেষ সপ্তাহত, আয়ুষ মন্ত্ৰালয়ে ৰাজ্যসমূহক Ayush kwath ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ জাৰি কৰিছিল। এতিয়া মানুহৰ সুবিধাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি Ayush kwath online টো উপলব্ধ।(https://www.anymeds.in/product/detail/ayush-kwathaimil-90gm/951)\nAyush kwath ত কি কি উপাদান আছে? এইসমূহৰ উপকাৰিতা কি?\nAyush kwath ত থকা ঔষধী গুনসম্পন্ন সামগ্ৰীসমূহ হলঃ\nশুকান আদা, তুলসী, দালচেনি আৰু কৃষ্ণ মৰিচ(জালুক)\nআদাৰ উপকাৰিতা ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা শক্তিশালী কৰাৰ বাবে\n– হাজাৰ হাজাৰ বছৰ ধৰি, আদা পৰম্পৰাগত ঔষধত ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে, কিয়নো ই Antioxidant আৰু anti-inflammatory যৌগ যেনে beta-carotene, capsaicin আৰু curcumin সমৃদ্ধ৷ Curcumin আৰু capsaicin দৰে এণ্টিঅক্সিডেণ্টবোৰক মুক্ত ৰেডিকেলৰ(free radicals) প্ৰভাৱ হ্ৰাস কৰিব পাৰে বুলি জনা যায়৷ এনেদৰে ই ৰোগ প্ৰতিৰোধ প্ৰণালীৰ ওপৰত চাপ হ্ৰাস কৰাত সহায় কৰে। গতিকে যদি আপুনি ৰোগ প্ৰতিৰোধ প্ৰণালী শক্তিশালী কৰিব বিচাৰে, আজিৰ পৰাই Ayush kwath সেৱন কৰা আৰম্ভ কৰক।\nতুলসীৰ উপকাৰিতা ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা শক্তিশালী কৰাৰ বাবে\n– তুলসী হৈছে এক ঔষধি উদ্ভিদ যি ভিটামিন আৰু খনিজ পদাৰ্থ সমৃদ্ধ। সকলো ৰোগ আৰু শাৰীৰিক শক্তিৰে সমৃদ্ধ, এই ঔষধি উদ্ভিদক “দেৱী” বুলি কোৱা হয় কিয়নো মানৱ জাতিৰ বাবে ইয়াতকৈ আৰু কোনো উপযোগী ঔষধী নাই৷ তুলসী (Tulsi plant) নিয়মীয়াকৈ খোৱাৰ ফলত শৰীৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধি হয় যাৰ ফলত চৰ্দি আৰু অন্যান্য সংক্ৰামক ৰোগ প্ৰতিৰোধ হয়। তুলসী গছৰ পাতৰ কফ বাতৰ ত্ৰুটি হ্ৰাস কৰা, পাচন শক্তি আৰু ভোক বৃদ্ধি কৰা আৰু তেজ বিশুদ্ধ কৰা আদি গুন পোৱা যায়। ইয়াৰ উপৰিও, জ্বৰ, হৃদৰোগ, পেটৰ বিষ, মেলেৰিয়া আৰু বেক্টেৰিয়াৰ সংক্ৰমণ আদিত তুলসী পাতৰ ব্যৱহাৰ অতি উপকাৰী।\nদালচেনীৰ উপকাৰিতা ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা শক্তিশালী কৰাৰ বাবে\n– যিহেতু দালচেনীৰ প্ৰকৃতি গৰম, ইয়াক চৰ্দিৰ লগতে পাকস্থলীৰ চৰ্বি, ওজন হ্ৰাস আৰু ডায়েবেটিচৰ দৰে গুৰুতৰ ৰোগত সেৱন কৰাটো অত্যন্ত উপকাৰী। চৰ্দি, কাহ বা ডিঙিৰ সমস্যাত দালচেনীয়ে এক অত্যাধিক প্ৰভাৱশালী ঔষধ হিচাপে কাম কৰে। ইয়াক পিহি লৈ আৰু এক চামুচ মৌৰ সৈতে খালেও চৰ্দিত সহায় কৰে। আপুনি গৰম বা কুহুমীয়া পানীত মৌৰ সৈতে মিহলি কৰা দালচেনী পাউডাৰ খাব পাৰে। গুৰি জালুকৰ সৈতে ডালচেনিৰ গুৰি খোৱাটোৱেও সকাহ দিয়ে। ই পুৰণি কফক সকাহ দিব পাৰে৷\nদালচেনি হৈছে এক মহান ঔষধি মছলা যি কেৱল বহুতো ৰোগ হ্ৰাস নকৰে তাৰলগতে মানৱ শৰীৰক বহুতো বেক্টেৰিয়াৰ দ্বাৰা সংক্ৰমিত হোৱাৰ পৰা সুৰক্ষিত কৰে। দালচেনীত antibiotic, antiviral, anti-microbial (সুক্ষ্মজীৱৰোধী) উপাদান থাকে। সেয়েহে, এই উপাদানবোৰে শৰীৰত বেক্টেৰিয়াৰ সংক্ৰমণ নাইকিয়া কৰে আৰু আন বেক্টেৰিয়া প্ৰভাৱ প্ৰতিহত কৰে। দালচেনীত anti-fungal (ভেঁকুৰ-প্ৰতিৰোধী) উপাদানো থাকে যি ভেঁকুৰৰ সংক্ৰমণ-fungle infection হ্ৰাস কৰাত সহায় কৰে।\nKrishna marish বা জালুকৰ উপকাৰিতা ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা শক্তিশালী কৰাৰ বাবে\n– জালুকৰ বিভিন্ন ঔষধি গুণ আছে, যি বহুতো বহুতো ৰোগৰ চিকিৎসাত সহায় কৰিব পাৰে। ইয়াত মুখ্যতঃ anti-flatulance, diuretic, anti-inflammatory, digestive, memory inhaler আৰু pain reliver গুণাগুণ আছে। এই সকলোবোৰ বিভিন্ন ৰোগৰ সমস্যাৰ চিকিৎসাত সহায় কৰিব পাৰে।\nইয়াত Piperine নামৰ এক যৌগ থাকে যি চৰ্দি আৰু কাঁহৰ সমস্যাৰ পৰা সকাহ দিব পাৰে। ই ডিঙিৰ বিষৰ সমস্যা সমাধান কৰিবলৈও কাম কৰিব পাৰে। সেয়েহে, এইটো ক’ব পাৰি যে চৰ্দি আৰু কাঁহৰ পৰা সকাহ পোৱাৰ বাবে জালুক খোৱা উপকাৰী হব পাৰে।\nতদুপৰি পাকস্থলীত পাচন ৰস আৰু এনজাইম উদ্দীপিত কৰিবলৈ জালুক প্ৰয়োগ কৰা হৈছে, যি হজম স্বাস্থ্য বৰ্তাই ৰখাত সহায় কৰে। জালুকত পোৱা জীৱাণুৰোধী প্ৰকৃতিয়ে (antibacterial nature) চৰ্দি আৰু কাহ উপশম কৰাত সহায় কৰে, বিশেষকৈ যেতিয়া জালুক মৌৰ সৈতে মিহলি কৰা হয়। জালুকে ৰক্ত শৰ্কৰাৰ স্তৰ বৰ্তাই ৰখাত সহায় কৰে কিয়নো ই ইনচুলিন সংবেদনশীলতা (insulin sensitivity) উন্নত কৰে। গতিকে ডায়েবেটিচ আৰু ওজন নিৰীক্ষণকাৰী লোকসকলে জালুকৰ পৰা উপকৃত হ’ব পাৰে।\nব্যৱহাৰ কৰাৰ নিয়ম : How to use ayush kwath? In assamese\n(১) এজন বয়সীয়াল ব্যক্তিয়ে এচামুচকৈ দিনে দুবাৰ একাপ গৰম পানীৰ লগত মিহলাই খাব পাৰে ।\n(২) এচামুচ আয়ুষ ক্বাথ (Ayush kwath) এগিলাচ পানীত ভালদৰে উতলাই চাহ হিচাবে দিনে দুই – তিনিবাৰ খাব পাৰে ।\n(৩) এচামুচ আয়ুষ ক্বাথ (Ayush kwath) এচামুচ মৌৰ লগত মিলাই দিনে দুই – তিনিবাৰ খাব পাৰে । ৰােগী , নিৰােগী , গৰ্ভৱতী আৰু ডায়েবেটিচ ৰােগীয়েও নির্ভয় মনেৰে সকলােৱে খাব পাৰে ।\n(৪) শিশু সকলক এক তৃতীয়াংশ , বা আধা পৰিমাণে খুৱাব পাৰিব । আয়ুষ ক্বাথ (Ayush kwath) সামান্য জ্বলা হােৱা বাবে শিশু সকলক খুৱাওতে চেনী বা মৌ মিহলাই খুৱাব ।\nকেনেদৰে ঘৰতে তৈয়াৰ কৰিব AYUSH KWATHA?\nতলত উল্লেখ কৰা সহজলভ্য ঔষধিৰে আয়ুষ ক্বাথ (Ayush kwath) প্রস্তুত কৰি ল’ব পাৰি। উপাদান সমূহ তলত উল্লেখ কৰা হ’ল।\n(১) শুকান আদা ৫০ গ্রাম\n(২) দালচেনী ৫০ গ্রাম\n(৩) জালুক ২৫ গ্রাম\n(৪) শুকান তুলসীৰ পাত ১০০ গ্রাম ।\nউপাদান সমুহ ভালদৰে গুৰি বা চূর্ণ কৰি এটা পৰিস্কাৰ চিচাৰ বটলত ৰাখিব লাগে । এইদৰে ঘৰতেই কম খৰচী AYUSH KWATHA বনাই ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি ।\nগতিকে, Ayush kwath ত সংযোগ কৰা এইসমূহ উপাদানে ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰাৰ লগতে অন্যান্য ৰোগসমূহ নিয়ন্ত্ৰণ তথা প্ৰতিৰোধ কৰাতো সহায় কৰিব পাৰে৷ আঁহক তেনেহলে সকলোৱে Ayush kwath প্ৰতিদিনে সেৱন কৰা আৰম্ভ কৰো আৰু ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা শক্তিশালী কৰি তুলো৷\nAyush kwath ক’ত পাব?\nAyush kwath কিনিব বিচাৰিলে কোনো বিপনীলৈ নোযোৱাকৈ ঘৰতে অৰ্ডাৰ কৰিব পাৰে৷ তাৰবাবে তলৰ লিংকটো ক্লিক কৰিলেই হল-\nআমি আশাঁ কৰো যে এই প্ৰবন্ধটো আপোনাৰ বাবে উপকাৰী হব আৰু এই প্ৰবন্ধত দিয়া তথ্যৰ ওপৰত আধাৰিত কৰি আপুনি নিজকে আৰু আপোনাৰ প্ৰিয়জনক সুৰক্ষা দিবলৈ সক্ষম হ’ব।\n← কলেষ্টৰেল হলে কি কৰিব? ইয়াৰ কাৰন, লক্ষণ আৰু প্ৰতিকাৰ- Cholesterol causes, symptoms and prevention in assamese\nআপোনাৰ কেনেধৰনৰ মুৰৰ বিষ হয়? মুৰৰ বিষ কিয় হয়? Headache types and causes in assamese? →\n04/06/2021 04/06/2021 Mitali Saikia 0\n22/04/2021 20/05/2021 Mitali Saikia 0


Budget 2019: ১১.৭৫ লাখ টকালৈকে আপুনি দিব নালাগে আয়কৰ!|union-budget-2019-income-tax-no-tax-liability-on-income– News18 Assam\nBudget 2019: ১১.৭৫ লাখ টকালৈকে আপুনি দিব নালাগে আয়কৰ!\nআপোনাৰ বছৰেকীয়া আয় যদি ১১.৭৫ টকা হয়, তেন্তে আপুনি ভৰিব নালাগে কোনো ধৰণৰ আয়কৰ!\nUpdated:July 5, 2019, 8:04 PM IST\nআজি সংসদৰ মজিয়াত বিত্তমন্ত্ৰী নিৰ্মলা সীতাৰমণে দাখিল কৰিলে মোদী চৰকাৰৰ দ্বিতীয়টো কাৰ্যকালৰ প্ৰথম খন বিত্তীয় বাজেট। এইবাৰৰ বাজেটত আয়কৰৰ ক্ষেত্ৰত সাল সলনি কৰা হৈছে বিভিন্ন নিয়ম। বছৰি পাঁচ লাখ টকালৈকে দিব নালাগে কোনো ধৰণৰ কৰ। যিসকল চাকৰিজীৱী লোকৰ বছৰেকীয়া আয় পাঁচ লাখ বা তাতকৈ কম,তেওঁলোকে পৰিশোধ কৰিব নালাগে আয়কৰ। সেইদৰে যদি আপোনাৰ বছৰীয়া আয় ১১.৭৫ লাখ টকা হয়, তেতিয়াও আপুনি কৰ পৰিশোধ কৰাৰ পৰা বিৰত থাকিব,কিন্তু কিদৰে?\nবছৰি ১১.৭৫ লাখ টকা উপাৰ্জনতো কৰৰ পৰিমাণ শূন্য\nবিত্তমন্ত্ৰীয়ে কৰ পৰিশোধকাৰীসকলে ঘৰ আৰু গাড়ী ক্ৰয় কৰিলে কৰ পৰিশোধ কৰিব নালাগে বুলি ঘোষণা কৰে সাধাৰণ বাজেটত। বিত্তমন্ত্ৰীয়ে ক’লে যে, বছৰি ১১.৭৫ লাখ টকা পৰ্যন্ত উপাৰ্জন কৰা সকলে পৰিশোধ কৰিব নালাগে কোনো ধৰণৰ কৰ। অৰ্থাৎ ঘৰ আৰু গাড়ী ক্ৰয় কৰি আপুনি কৰ দিয়াৰ পৰা ৰেহাই পাব পাৰে।\nপাঁচলাখ টকালৈকে পৰিশোধ কৰিব নালাগে কোনো কৰ। অৱশিষ্ট ৬.৭৫ লাখ টকাৰ কৰ পৰিশোধৰ পৰা বাচি থাকিবলৈ আপুনি ছেকচন 80C ত ১.৫০ লাখ টকা বিনিয়োগ কৰিব লাগিব। সেইদৰে ছেকচন 80D ত ২৫ হাজাৰ টকা, গৃহ ঋণত ২ লাখ টকা ৰেহাই পোৱাৰ লাভ উঠাব লাগিব। ইলেকট্ৰিক বাহন ক্ৰয় কৰোতে ১.৫০ লাখ টকা কৰ ৰেহাই পাব। ইফালে চৰকাৰে কম মূল্যৰ ঘৰ ক্ৰয় কৰিলে অতিৰিক্ত ১.৫০ লাখ টকা ৰেহাই পাব। এনেদৰে মুঠ আপোনাৰ বিনিয়োগ হ’ব ৬.৭৫ টকা, অৰ্থাৎ টেক্স লায়েবিলিটি শূণ্য।


শিক্ষক চিৰিজ- সুকুমাৰ গোস্বামী – ফটাঢোল\nNovember 1, 2020 লটিঘটি\t3 Comments\nশিক্ষক চিৰিজ- সুকুমাৰ গোস্বামী\nস্কুলীয়া দিনৰ অন্য এক আতংকৰ নাম আছিল আফটাৱ ছাৰ। পঞ্চম আৰু ষষ্ঠ শ্ৰেণীত আমাৰ শ্ৰেণী শিক্ষক আছিল। যিদৰে অংকৰ বাঘ সেইদৰে খঙত সিংহ। আফটাৱ ছাৰে কাক, ক’ত, কিয়, কেতিয়া বখলিয়াই দিয়ে সেইয়া ‘দেৱ না জানন্তি’।\nআগনিশা বিখ্যাত চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক সত্যজিৎ ৰয় গুৰুতৰ ভাবে অসুস্থ হৈ চিকিৎসাধীন হৈ থকাৰ খবৰ ৰাতিপুৱাৰ সকলোবোৰ বাতৰি কাকতৰ মুখ্য বাতৰি আছিল।\nআমাৰ ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ প্ৰথম ক্লাছ অংকৰ। জুন জুলাইৰ গৰমৰ দিনত বাইহাটা চাৰিআলিৰ পৰা চাংসাৰিলৈ ১১ কিলোমিটাৰ ৰাস্তা চাইকেল চলাই অহা ছাৰ সদায় টিঙিৰিটুলা হৈ ক্লাছত সোমায়। অলপ ইফাল-সিফাল কৰিলে ৰক্ষা নাই। ছাৰে সকলোকে মিঞা বুলি মাতে। বিশেষ কণ্ঠেৰে ‘ঐ মিঞা’ বুলি যাৰ চকুৰ ফালে চাই আঙুলিয়াই দিয়ে সেইদিনা তাৰ ৰক্ষা নাই। ছাৰে আকৌ যিজনক পিটিব সেইজনকে কমন ৰূমৰপৰা চেকনিডাল আনিবলৈ পঠিয়ায়। মানে ভুক্তভোগীয়ে নিজৰ পচন্দৰ চেকনিৰে মাৰ খোৱাৰ বিশেষ অফাৰৰ সুবিধা ছাৰৰ ক্লাছত পোৱা যায়।\nঅ’, কি কৈ আছিলোঁ! সত্যজিৎ ৰয় ডাঙৰীয়া গুৰুতৰ ভাৱে অসুস্থ হৈ আছিল। ছাৰে ক্লাছত সোমাই সকলোকে উদ্দেশ্যি সুধিলে,\n: সত্যজিৎ ৰয় গুৰুতৰ ভাৱে অসুস্থ বুলি তহঁতে গম পাইছ নে?\nপ্ৰথম বেঞ্চত বহা আমিকেইটাই আজি ছাৰৰ মুড ভাল যেন পাওঁ বুলি ভাবি পৰম উৎসাহেৰে সমস্বৰে ‘জানো ছাৰ’ বুলি উত্তৰ দিলোঁ।\n“হমমমমম মিঞা, পঢ়া শুনাৰ ধাণ্ডা নাই, চিনেমাৰ খবৰ ৰখাত ওস্তাদ তহঁত”।\n: ঐ মিঞা যা বেট এডাল লৈ আহ\nবুলি হুকুম দিলেই।\nমাৰ খাই ইজনে সিজনৰ মুখলৈ চাই উত্তৰ দি ভালেই কৰিলোঁ নে বেয়াই কৰিলোঁ বুলি ভাবি থাকিলোঁ।\nএইবাৰ শ্ৰেণীৰ বাকীবোৰৰ ফালে চাই ছাৰে পুনৰ একেটা প্ৰশ্নই দোহাৰিলে। আমাৰ দুৰ্দশা দেখি সিহঁতে বাৰু কিয় জানো বুলি ক’ব! গতিকে অৱধাৰিত ভাৱে গোটেইমখাই সমস্বৰে “নাজানো ছাৰ”- বুলি চিঞৰি উঠিল। দুজনমানে আকৌ “কোন সত্যজিৎ ৰয় ছাৰ”- বুলি অতি বিনয়েৰে ছাৰক প্ৰশ্ন কৰি প্ৰিয়ভাজন হোৱাৰো চেষ্টা কৰিলে।\n: ঐ ঐ ঐ ঐ মিঞা, যা যা আৰু দুডাল বেট লৈ আহ, ইহঁতৰ পঢ়া শুনাৰতো ধাণ্ডা নায়েই দেশ দুনিয়াৰ যে খবৰ ৰাখিব লাগে সেইটো কাণ্ডজ্ঞানো নাই। মহা মস্কিল।\n« জীৱনচক্ৰ-শ্ৰুতিমালা মিশ্ৰ\nবিবাহোত্তৰ-অমিতাভ মহন্ত »\nহে হে! বঢ়িয়া


ঔৰ মহিমা — Vikaspedia\nঔ অম্ল ফল। ঔ বহল, দীঘল, খহটা পাতেৰে এবিধ ওখ-ডাঙৰ গছ। বখলা-বখল পাতি ইয়াৰ ফলৰ মঙহ ধৰে আৰু তাৰ ভিতৰত বিজলৰ বাহ থাকে। বিজল আৰু কুঁহিপাতেৰে মানুহে মূৰ ধোৱে। বখলাবিলাক থেতালি শুকাই তাৰ গুড়ি উলিয়াই শুকানে বা গুৰৰ লগত খায়। কেঁচাই বা আঞ্জাও খায়। কিছুমান লোকে বখলা শুকাই পুৰি ছাই কৰি খাৰো বনায়। সাধাৰণতে ঔ টেঙাৰ পাঁচটা বখলা বা খলপ থাকে। ঔৰ জনজীনৰ লগত ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক আছে। ঔ টেঙা সাধাৰণতে ব’হাগ-জেঠ মাহত ফুল ধৰে আৰু লাগে। কোমল অৱস্থাত ভাজি খাবলৈ সোৱাদ। পূৰঠ হ’লে বা পকিলে ঔ টেঙাৰ মাছৰ জোল খোৱা মানুহজনে ইয়াৰ সোৱাদ কেনেকৈ পাহৰিব! ঔ টেঙাৰ জোলেৰে জোঁৱাই ভুলাবি বুলি শাহু আইক শুনায়। বড়ো লোকৰ লোক খাদ্য ঔ টেঙা বৰালি মাছৰ ফিছাৰ লগত ওণ্ডলা বা পিঠাগুড়ি দি ৰন্ধা আঞ্জাৰ জুতিয়েই সুকীয়া। ঔ যিহেতু ৰসাল টেঙাফল, নিমখ-জলকীয়াৰ লগত খোৱাৰো মজাই বেলেগ। বড়োৰ লোকগীতত পোৱা যায়-‘থায়গিৰি, খোঙা খংবা বড়োনি আচাৰাবো ফুংবা’(ঔ টেঙাৰ বখলা পাঁচটা-বড়োৰ মূল আচাৰো পাঁচ)। বিহুগীততো আছে ঔৰে গছতে মৌৱে বাহ ল’লে। গাঁৱত কৃষকে ঔ টেঙাৰ বখলাত কাতি বিহুত খেতি, পথাৰত বন্তি জ্বলায়। খাদ্য হিচাপে ঔ টেঙাৰ আচাৰ কৰে। জানিব পৰা মতে, হাতীয়ে ঔ টেঙা খাই ভাল পায়, সেইবাবে জংঘলত যি ঠাইত ঔ টেঙাৰ গছ থাকে, সেই ঠাইলৈ হাতী আহে ঔ খাবলৈ। ঔ অসমীয়া ভাষাৰ স্বৰবৰ্ণৰ এটা আখৰ। ঔ বুলি আঁতৰত থকা সমনীয়া বা সৰু মানুহক মতা মাত। ঔচ বুলি পোহনীয়া কুকুৰক মাতে। ঔ আই বুলি মাকক বা বিস্ময় বা দুখ প্ৰকাশৰ শব্দ। ঔ স্বৰবৰ্ণৰ আখৰ বে টেঙাকে বুজায় এনে নহয়, ইয়াৰ মাহাত্ম্যও আছে। বড়োসকলে ঔম আৰাধ্য দেৱতা শিৱ বা বাথৌক বুজায়। মহাদেৱৰ ছবিতো মূৰৰ জোঁটাত ঔ লিখা দেখা যায়। ঔ চিহ্নই ভগৱান বা বিশেষ দেৱতাৰ মহিমাও প্ৰকাশ কৰে। শ্ৰীকৃষ্ণ সাজিলে পিঠিৰ ফালে থকা কাপোৰখনত ঔ লিখা দেখা যায়। ঔক পাহৰো কেনেকৈ ?\nলিখক: জ্ঞান শংকৰ খাকলাৰী।


নাম বিভ্ৰাট – ডা° ভূপেন শইকীয়া – ফটাঢোল\nSeptember 1, 2020 ভিন্নস্বাদ\t5 Comments\nনাম বিভ্ৰাট – ডা° ভূপেন শইকীয়া\n১/ ‘ভগবান’ আহিল মোৰ চেম্বাৰত শৰীৰ পৰীক্ষা কৰাই চিকিৎসা ল’বলৈ৷ মই সুধিলোঁ,\n: কোৱাচোন, এই নৰমনীচে ভগবানক কেনেকৈ সহায় কৰিব পাৰোঁ?\nভগবানৰ মুখত বিৰিঙা হাঁহিটোৱেই মোৰ প্ৰাপ্তি!\n২/ এজনে ৰোগীয়ে খৰখেদা লগাই উচপিচাই আছিল৷ পাল পৰিলত চোৱাৰ আগতে ৰোগীৰ ফাইলত চকু দিলোঁ৷ নাম ধৰ্মেন্দ্ৰ৷ মই সুধিলোঁঁ,\n: শ্বোটিংত যাবলৈ পলম হৈছে নেকি?\nলাজুকুৰীয়া হাঁহিৰে ৰোগীজন শান্ত হ’ল !\n৩/ মোৰ ক্লিনিকত দুজনী ফিলিপিনো ৰিচেপচনিষ্ট আছে৷ নাম দুটা হ’ল এপ্ৰিল আৰু মেৰী৷ মোৰ সদায় ওলোটা-পোলোটা হয়৷ এটা ফৰ্মুলা প্ৰয়োগ কৰাত এতিয়া আৰু ভুল নহয়৷ দেখিবলৈ সৰুজনী এপ্ৰিল৷ তাইতকৈ সামান্য ডাঙৰজনী হ’ল মে’(ৰী)!\n৪/ বাসস্থানৰ ওচৰত জীয়া হাঁহ, কুকুৰা, পাৰ কাটি বেচা দোকান এখন আছে৷ দোকানখনৰ নামটো আৰবীক বৰ টান৷ কিবা হিদায়েতৰিয়েনিয়েত৷ মুখতে নুফুটে৷ নামটো মই সহজ কৰি লৈছোঁ, “হিয়া দিয়া নিয়া”৷ শ্ৰীমতীয়ে আৰু অসমীয়া বন্ধু কেইজনে বুজি পায়!\nবাকী ভি আই পি ৰোগীৰ নাম কেইটিমান উল্লেখ নকৰিলে লেখাটো অপূৰ্ণ হৈ ৰ’ব৷ সেইসকল হ’ল- বাৰাক (অবামা), জৰ্জ (বুশ), আলেকজেণ্ডাৰ (ডি গ্ৰেট), ৰাহুল (গান্ধী) আৰু নৰেন্দ্ৰ (মোডী)! (ৰক্ষা মোৰ সৈতে একে নামৰ মানুহ ইয়াত দূৰ্লভ!)\n« মাজতে নাচি থাক-উজ্জ্বল দিপ্লু গগৈ\nক্ৰমবিৱৰ্তন- বিকাশ ভৰালী »\nহা হা, কেতিয়াবা অভিজ্ঞতা বোৰ ৰসাল হৈ পৰে।


মই সৰু থাকোতে এটা সিদ্ধান্ত লৈছিলো যে প্ৰয়োজন হ’লে ভাত কমাই খাম, কিন্তু স্কুললৈ যাম\nপ্ৰাক্তন আৰক্ষী সঞ্চালক প্ৰধান মুকেশ সাহায় এতিয়া শ্ৰেণীকোঠাত গণিতৰ শিক্ষক\nMay 23, 2018 12:04 pm\nমহানগৰীৰ ভৰলুমুখত থকা সোণাৰাম উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ শ্ৰেণীকোঠাত অসম আৰক্ষীৰ প্ৰাক্তন সঞ্চালক প্ৰধান মুকেশ সাহায়।\nমাত্ৰ এমাহ আগলৈকে তেওঁ আছিল অসমৰ দৰে সন্ত্ৰাসবাদ জৰ্জৰিত এখন ৰাজ্যৰ আৰক্ষীৰ শীৰ্ষতম বিষয়া; এতিয়া শ্ৰেণীকোঠাত গণিতৰ শিক্ষক ।\nএ পি জে আব্দুল কালাম, ৰঘুৰাম ৰাজনলৈ মনত পেলাই দিয়ে তেওঁৰ কামে, যিসকলে ঈৰ্ষণীয় সফলতা তথা জনপ্ৰিয়তাৰে শীৰ্ষতম পদত অধিষ্ঠিত হোৱাৰ পিছতো আকৌ শ্ৰেণীকোঠাৰ চাৰিবেৰৰ মাজত শান্তি পাইছিল ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক প্ৰেৰণা দি। কোন এইজন বিৰল ব্যক্তিত্বৰ অধিকাৰী? তেওঁ আন কোনো নহয়, অসম আৰক্ষীৰ প্ৰাক্তন সঞ্চালক প্ৰধান মুকেশ সাহায়। যোৱা ৩০ এপ্ৰিলত তেওঁক কাহিলিপাৰাস্থিত চতুৰ্থ আৰক্ষী বাহিনীয়ে বিদায়ী পেৰেডেৰে সন্মান সহ বিদায় দিছিল। অসমৰ ৰাইজে তেওঁক দিয়া মৰমৰ কথা প্ৰায়ে কৃতজ্ঞতাৰে সুঁৱৰি অহা মুকেশ সাহায়ে এতিয়া অৱসৰ উদযাপন কৰে মহানগৰীৰ ভৰলুমুখত থকা সোণাৰাম উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক অংক শিকাই।\nতেওঁ বিগত ২২ দিন বিদ্যালয়খনত উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ চুড়ান্ত বৰ্ষৰ বিজ্ঞান শাখাৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক অংক বিষয়ৰ ওপৰত পাঠদান আগবঢ়াই আছে। লগতে বিদ্যালয়খনৰ অধ্যক্ষই আমাক জনায় যে তেওঁ বিগত ২২ দিন যেনেকৈ শিক্ষা প্ৰদান কৰিছে তাত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকল অত্যন্ত সুখী হোৱাৰ লগতে বহু সুন্দৰভাৱে তন্ন-তন্নকৈ বিষয়বোৰ আয়ত্ত কৰাৰ আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিছে।\nযোৱা ২২ মে’ত নৰ্থ ইষ্ট নাওৰ তৰফৰ পৰা এই ব্যতিক্ৰম প্ৰাক্তন আৰক্ষী বিষয়াজনৰ এক সাক্ষাৎকাৰ লোৱা হৈছিল। তাৰ সম্পাদিত ৰূপ পাঠকসকলৰ প্ৰতি আগ বঢ়োৱা হ’ল–\nপ্ৰশ্ন : আপুনি আৰক্ষী বিভাগত বহুদিন জনসাধাৰণৰ প্ৰতি সেৱা আগবঢ়াই আহিছিল। বৰ্তমান অবসৰ লোৱাৰ পিছতো আপুনি শিক্ষকতাৰ সেৱাটো নিৰ্বাচন কৰি ল’লে। এই সম্পৰ্কে আপুনি কি ক’ব?\nসাহায় : আৰক্ষী আৰু শিক্ষকতা দুয়োটাকেই সেৱা হিচাপে লৈছো। আৰক্ষী বিভাগতো ৩৪ বছৰ চাকৰি কৰি চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ ল’লো। অসমৰ ৰাইজে মোক আৰক্ষীৰ সঞ্চালক প্ৰধান পাতিলে। এইটো মোৰ কাৰণে এক গৌৰৱৰ বিষয়। কাৰণ মোৰ দৰে মানুহক ইমান এটা গধুৰ দায়িত্ব দিয়া হ’ল।\nযোৱা বছৰ যেতিয়া এই বিদ্যালয়ত আহিছিলো। তেতিয়া অধ্যক্ষই কৈছিল, “আমাৰ ইয়াত অংকৰ শিক্ষক নাই”। তেতিয়া মই নিজৰ সেৱা আগ বঢ়াব পাৰিম বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিলো। যোৱা বছৰ সেৱা আগবঢ়াব নোৱাৰিলো কাৰণ কামৰ বহুত দায়িত্ব আছিল। বৰ্তমান দুজন অংক শিক্ষক আছে যদিও মই সিদ্ধান্ত কৰিলো যে উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ দ্বিতীয় বৰ্ষৰ অংক বিষয়টো পঢ়াম।\nমে’ মাহৰ আৰম্ভণিৰে পৰা মই ক্লাছ কৰা আৰম্ভ কৰিছিলো। মোৰ প্ৰয়াস তেতিয়াহে সফল হ’ব যেতিয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে ভাল ফলাফল দেখুৱাব পাৰে। চাকৰিৰ পৰা অৱসৰৰ পিছতো মোক চৰকাৰে পেন্সন দি আছে যদিও ৰাইজৰ প্ৰতি সেৱা আগ বঢ়োৱাৰ বাবে এই বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰিম বুলি ভাবিলো।\nপ্ৰশ্ন : আৰক্ষী সঞ্চালক প্ৰধান হিচাপে কিমান দূৰ সফল হোৱা বুলি আপোনাৰ ভাব হয়?\nউত্তৰ : মই নিজেই কেনেকৈ নিজৰ বিচাৰ কৰিম? কিন্তু মই মোৰ সাধ্যৰে যিমানখিনি পাৰো সেৱা আগ বঢ়াইছিলো। এইক্ষেত্ৰত মই চৰকাৰ, মুখ্য মন্ত্ৰী তথা ৰাইজৰ পৰা বহুখিনি সহায়-সহযোগিতা পাইছিলো। আমি কিমানখিনি ভালকৈ চম্ভালিলো আৰক্ষীৰ বিভাগটো, সেইবিষয়ে আপোনালোকে আমাতকৈ বেছি ভালদৰে জানিব।\nপ্ৰশ্ন : শিক্ষকতা আৰু আৰক্ষী দুয়োটা সেৱাই সমাজৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ। কিন্তু আপোনাক যদি সোধো কোনটো বিভাগ আপুনি বেছিকৈ পচন্দ কৰে- এই ক্ষেত্ৰত আপোনাৰ উত্তৰ কি হ’ব?\nউত্তৰ : দুয়োটাই মই পচন্দ কৰো তথা মোৰ বাবে দুয়োটা বিভাগেই সমানে গুৰুত্বপূৰ্ণ। বৰষুণৰ বতৰতো আৰক্ষীসকলে ৰেইনকোট পিন্ধি নাইবা নিপিন্ধাকৈ হ’লেও ৰাইজৰ স্বাৰ্থৰ খাতিৰত তথা সমাজৰ শৃংখলা বৰ্তাই ৰখাৰ ক্ষেত্ৰত সেৱা আগ বঢ়ায়। ঠিক তেনেদৰে শিক্ষকেও সমাজখন পৰিৱৰ্তন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত তথা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ ভৱিষ্যৎ গঢ় দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে।\nযদি কাৰোবাৰ কিবা প্ৰতিভা আছে তেন্তে তাক উচিত ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰিব লাগে। শিক্ষা যদি আনক বিলাই দিয়া হয় তেন্তে নকমে, বৰঞ্চ জ্ঞান আৰু বাঢ়িহে যায়।\nপ্ৰশ্ন : অৱসৰ বিনোদনৰ সময়ছোৱাত বহুতে ফুৰা-চকাকে ধৰি অন্য ক্ষেত্ৰৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে। কিন্তু আপুনি তাতকৈ পৃথক। আপুনি কিয় অৱসৰৰ পিছত শিক্ষকতাৰ সেৱাটো নিৰ্বাচন কৰি ল’লে?\nউত্তৰ : শিক্ষকতা মোৰ ভাল লাগে। লগতে যুৱ প্ৰজন্মৰ সৈতে সময় কটাই মই আনন্দ অনুভৱ কৰো। যুৱ প্ৰজন্মই যদি মোৰ পৰা কিছু শিক্ষা আহৰণ কৰিব পাৰে সেইটো মোৰ কাৰণে অতি সন্তোষৰ বিষয়। ময়ো যিমানখিনি জ্ঞান আহৰণ কৰিলো, সেইখিনিকে ময়ো সমাজলৈ পুনৰবাৰ ঘূৰাই দিব বিচাৰো।\nমই নিজেই অতি দুখীয়া পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিলো। কিন্তু মই আৰক্ষী সঞ্চালক প্ৰধান হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণৰ পিছতো যে ইয়াত আপোনালোকে লগ পাইছে তাৰ এটাই কাৰণ যে মই পুনৰ বিদ্যালয়লৈ আহিব পাৰো।\nমই সৰু থাকোতে ঘৰত এটা সিদ্ধান্ত লৈছিলো যে প্ৰয়োজন হ’লে ভাত কমাই খাম, কাপোৰ কমদামী পিন্ধিলেও হ’ব। কিন্তু বিদ্যালয়লৈ যাব লাগে। মই বিদ্যালয়ক অত্যন্ত মহত্বপূৰ্ণ বুলি ভাবো কাৰণ ‘শিক্ষা হৈছে সমাজখন সলনি কৰিব পৰা মূল চাবি-কাঠী।\nপ্ৰশ্ন : আপুনি আৰক্ষী বিভাগত যোগদান কৰাৰ আগতে শিক্ষকতা কৰিম বুলি ভাবিছিল নেকি?\nউত্তৰ : মই আগতেও বহু বিদ্যালয়ত সহায়-সহযোগিতা আগ বঢ়াইছো। কিন্তু মই এগৰাকী স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত আৰক্ষীৰ প্ৰশিক্ষক হিচাপে বহু আৰক্ষীক প্ৰশিক্ষণ দিছিলো। আইনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি উগ্ৰপন্থীৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়ালৈকে তথা তদন্ত কেনেকৈ কৰিব লাগে -এইবোৰৰ বিষয়ে বহুতকে প্ৰশিক্ষণ দিছিলো।\nপ্ৰশ্ন : এগৰাকী শিক্ষক হিচাপে আপোনাৰ এই বিদ্যালখনৰ হাইস্কুল শিক্ষান্ত আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ ফলাফল কেনেকুৱা হোৱাটো আশা কৰে?\nউত্তৰ : মই পৰীক্ষাত বেছি নম্বৰ পোৱাৰ ওপৰত গুৰুত্ব নিদিওঁ। উদাহৰণস্বৰূপে মই এইখন বিদ্যালয়ৰে অধ্যক্ষৰ পৰা জানিছিলো যে এগৰাকী ছাত্ৰীয়ে মেট্ৰিকত ৩৫ শতাংশ লাভ কৰি এই বিদ্যালয়ৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক চূড়ান্ত পৰীক্ষাত প্ৰথম বিভাগ লৈ উত্তীৰ্ণ হৈছিল।\nবিশ্ববিশ্ৰুত বিজ্ঞানী এলবাৰ্ট আইনষ্টাইনো বিদ্যালয়ত পঢ়া-শুনাত বহুত দুৰ্বল শিক্ষাৰ্থী আছিল বুলি কোৱা হয়, বিল গেইটছ এজন আধাতে বিদ্যালয় এৰি দিয়া ব্যক্তি আছিল, কিন্তু তেওঁলোকক আজি বিশ্বই চিনি পায়।\nশিক্ষাৰ্থীসকলৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে প্ৰয়াস কৰি যোৱাটো, তেতিয়া হয়তো সফলতা হ’ব পাৰে। এবাৰ বিফল হ’লে হতাশ হ’ব নালাগে। জীবনত কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিব লাগে আৰু প্ৰয়োজন সাপেক্ষে নিষ্ঠুৰ পৰিশ্ৰম কৰিব লাগে।\nপ্ৰশ্ন : ইণ্টাৰনেটৰ বেছিকৈ ব্যৱহাৰে ছাত্ৰ-ছাত্ৰী শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত কুফল কঢ়িয়াই আনিব পাৰে বুলি আপুনি ভাবে নেকি?\nউত্তৰ : ইণ্টাৰনেট যদি ভাল ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰে তেন্তে ভাল ফল পাব, যদি বেয়া ধৰণে ব্যৱহাৰ কৰে তেন্তে ইয়াৰ ফলাফলো বেয়া হ’ব। নিউক্লেয়াৰ শক্তিয়ে আমাক বিজুলীৰো যোগান ধৰিব পাৰে, তেনেকৈ বোমাৰে ধ্বংসও কৰি দিব পাৰে। ইণ্টাৰনেটত যিমানখিনি তথ্য পোৱা যায় সিমানখিনি তথ্য হয়তো কিতাপত নাথাকিবও পাৰে। ময়ো যিবোৰ ইংৰাজী শব্দৰ অৰ্থ চাবলগীয়া হয় সেইবোৰ আগতে অভিধানত চাইছিলো। কিন্তু এতিয়া প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ উন্নতিৰ ফলত মোবাইলতে চাব পৰা হ’লো। ইণ্টাৰনেট ভালভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিছো নে বেয়াভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিছো -সেইটো আমাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব।\nপ্ৰশ্ন : কিছুদিন আগৰ পৰা ধৰ্ষণৰ মাত্ৰা অসমত বৃদ্ধি পাইছে। এইক্ষেত্ৰত শিক্ষা ব্যৱস্থাটোত মূল্যবোধৰ শিক্ষাৰ অভাৱৰ ফলতে এইবোৰৰ মাত্ৰাটো বৃদ্ধি পোৱা বুলি আপুনি ভাবে নেকি?\nউত্তৰ : মূল্যবোধৰ শিক্ষা মাথো এটা উদাহৰণহে। বহু জ্ঞান থকা মানুহেই আজি-কালি এনেবোৰ অপকৰ্মত জড়িত হৈ পৰিছে। কেৱল পাঠ্যপুথিৰ জ্ঞান থাকিলেই নহ’ব। মই যদি আৰক্ষী বিভাগৰ লোক হৈ নিজে আইন উলংঘা কৰি থাকো তেতিয়া ৰাইজে কি ক’ব? বিদ্যালয়-মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ হৈও যদি তেওঁৰ দায়িত্বৰ বিষয়ে নাভাবে, তেনেক্ষেত্ৰত কোনে সেই দায়িত্ব পালন কৰিব? গণতান্ত্ৰিক মূল্যবোধ, লিংগ বৈষম্য নৰখা, সকলোকে সন্মান প্ৰদৰ্শন, বিশেষকৈ শিশু, শিক্ষক, জ্যেষ্ঠলোকৰ প্ৰতি সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰিবৰ বাবে পৰিয়ালৰ লোকসকলেই শিশুকালক শিক্ষা দিব পাৰে।


Octreotide - ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Octreotide in Assamese\nOctreotide ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Octreotide Benefits & Uses in Assamese- Octreotide ar laabh aaru byavaharsamuh\nOctreotide ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Octreotide Dosage & How to Take in Assamese - Octreotide ar paali aaru xeya kenedore lobo\nOctreotide ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Octreotide Side Effects in Assamese- Octreotide ar parshwakriyasamuh\nOctreotide সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Octreotide Related Warnings in Assamese- Octreotide xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Octreotideৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Octreotide with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Octreotide ar gurutor kriya-pratikriya\nOctreotide মতভেদসমূহ- Octreotide Contraindications in Assamese- Octreotide nishedhsamuh\nOctreotide ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Octreotide in Assamese- Octreotide ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Octreotide ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Octreotide Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Octreotide kriya-pratikriya\nOctreotide ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Octreotide Benefits & Uses in Assamese - Octreotide ar laabh aaru byavaharsamuh\nOctreotide তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nOctreotide ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Octreotide Dosage & How to Take in Assamese - Octreotide ar paali aaru xeya kenedore lobo\nOctreotide-ৰ উপাদানসমূহ - Octreotide Active Ingredients in Assamese - Octreotide-ar upadaansamuh\nOctreotide ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Octreotide Side Effects in Assamese - Octreotide ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Octreotide ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nOctreotide সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Octreotide Related Warnings in Assamese - Octreotide xonkranta xatarkatabanisamuh\nOctreotide-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত Octreotide ৰ সুৰক্ষাৰ বিষয়ে কোনো গৱেষনা কৰা হোৱা নাই। গতিকে, Octreotide টো গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত সুৰক্ষিত হয় নে নহয় সেয়া কব নোৱাৰি।\nOctreotide-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত Octreotideৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ বিষয়ে জনা নাযায়। কাৰণ এইটো বিষয়ৰ ওপৰত গৱেষনা কৰা হোৱা নাই।\nবৃক্কত Octreotide কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nOctreotide গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত বৃক্ক ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nযকৃতত Octreotide কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nOctreotideৰ কলিজা ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Octreotide ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় can be affected by Octreotideৰ দ্বাৰা [Organ] প্ৰভাবিত হব পাৰে। আপুনি যদি এইবিধ ঔষধৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে আপুনি ইয়াক পুনৰাই গ্ৰহণ কৰা উচিত।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Octreotideৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Octreotide with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Octreotide ar gurutor kriya-pratikriya\nOctreotide তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nOctreotide মতভেদসমূহ - Octreotide Contraindications in Assamese - Octreotide nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Octreotide লোৱা অনুচিত যাতে -\nOctreotide ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Octreotide in Assamese - Octreotide ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Octreotide-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, আপনি Octreotideৰ প্ৰতি আসক্ত নহয়।\nহয়, আপুনি Octreotide লোৱাৰ পিছত বাহন অথবা গধুৰ মেচিন অপাৰেট কৰিব পাৰে যিহেতু ই কোনোধৰণৰ তন্দ্ৰাভাৱৰ সৃষ্টি নকৰে।\nহয়, কিন্তু আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Octreotide লোৱা উচিত।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Octreotideৰ ব্যৱহাৰ প্ৰভাৱশালী নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Octreotide ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Octreotide Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Octreotide kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Octreotideৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nOctreotide আৰু খাদ্যৰ প্ৰভাৱৰ ওপৰত কোনো তথ্য নাই কিয়নো এয়া এতিয়ালৈ বৈজ্ঞানিক ভাৱে গৱেষণা কৰা হোৱা নাই।\nমদ আৰু Octreotideৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nএই বিষয়ত এতিয়ালৈ কোনো গৱেষণা হোৱা নাই। সেয়ে Octreotideৰ সৈতে মদ্যাপন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভাৱক লৈ এতিয়ালৈ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে জনা হোৱা নাই।


কল্যাণী খ’নাৰ তিনিটাকৈ দুৰ্ঘটনাই ক’ব জীৱনৰ জয়গানৰ কথা\n‘দুৰ্ঘটনাই আমাক সলনি কৰে, উপলদ্ধি কৰায় আমি আচলতে কি’\nকল্যাণী খ’না ৰ জীৱনতো যেন সেয়াই ঘটিল।\n২০১৩ চনত এটা বিনিময় কাৰ্যসুচীৰ অধীনত কল্যাণীয়ে ব্ৰাজিল ভ্ৰমণ কৰি দেশখনৰ দৰিদ্ৰ ল’ৰা- ছোৱালীক পাঠদান কৰিছিল। সেই সময়তে কল্যাণী দৰিদ্ৰতাই অপৰাধীৰ চহৰ হিছাপে গঢ়ি তোলা বেলেম নামৰ এখন চহৰলৈও গৈছিল। তাত তেতিয়া হ’বলগীয়া ফিফা বিশ্বকাপ ফুটবলৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ চলি আছিল।\nভাগ্যই সদায় নিজৰ পথ বাছি লয়। এদিন বিয়লি কল্যাণীক আগভেটি ধৰিলে কেইজনমান অপৰাধীয়ে। পাছপৰ্টকে ধৰি টকা পইছা থকা বেগটো কাঢ়ি নি কপৰ্দক শূণ্য কৰি থৈ গ’ল কল্যাণীক।\nকিন্তু কল্যাণীয়ে ঘটনাটোক লৈ বৰ চিন্তিত নহৈ সাধাৰণ ভাবেই ল’লে।\nবিদেশৰ মাটিত, তাৰ ভাষা বুজি নোপোৱা অৱস্থাত নিজৰ পৰিচয় সম্বলিত কাগজ খনেই নোহোৱা হ’লে যিকোনো মানুহেই বিতত হ’ব। কিন্তু কল্যাণীৰ বাবে যেন সেয়া আছিল এটা শিক্ষা।\nকল্যাণীয়ে কয়-“তুমি যদি একো নাজানা আৰু একোৱেই যদি তোমাৰ পক্ষে নাই, তেন্তে ধৈৰ্য ধৰা। কাৰণ মই জানো, সকলো ঠিক হৈ যাব। একো বুজি নোপোৱাটো একো ডাঙৰ কথা নহয়, কাৰণ সকলো ভাল হ’বলৈ গৈ আছে।”\nএনেধৰণৰে বেপৰোৱা আৰু উৎসাহী যুৱতী কল্যাণী। অৱশ্যে কল্যাণীৰ জীৱনত দূৰ্ঘটনা কেৱল সেয়াই নাছিল।\nএগৰাকী ব্যক্তি হিছাপে, কল্যাণী সদায়ে যি কোনো কাম যিমান পাৰে সোনকালে আৰম্ভ কৰা বিধৰ। তেওঁৰ কেৰিয়াৰতো তাৰ প্ৰভাব দেখা যায়। মাৰ্কেটিঙৰ পৰা জনসম্পৰ্কৰক্ষীলৈ কল্যাণীয়ে যেন সকলো কামেই কৰি চালে। ২০১২ৰ পৰা ২০১৪ চনলৈ প্ৰায় ২০ টা মান প্ৰকল্পৰ সৈতে জড়িত হৈ কাম কৰিছিল কল্যাণীয়ে।\nকল্যাণীয়ে প্ৰকৃততে কি কৰিব বিচাৰে, তেওঁৰ আচলতে ৰাপ কিহত সেইটো বুজিবলৈকে তেওঁ বহু ব্যক্তিক লগ ধৰিছিল, একে লগে বহু কাম কৰিছিল। এইছ. আৰ. কলেজ অৱ কমাৰ্চ এণ্ড ইকনমিক্সৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লোৱা কল্যাণী আছিল সদায়ে শ্ৰেণীৰ প্ৰথম। সহপাঠী বন্ধু বৰ্গই আন টপাৰ শিক্ষাৰ্থীৰ দৰেই তাইকো মাল্টিনেচনেল কোম্পানীয়ে বিচৰা প্লেচমেন্টত বহিবলৈ কয়, কিম্তু কল্যাণীৰ মন তাত নাছিল। তাইৰ মতে-“প্ৰতিটো সৰু বস্তুতেই ডাঙৰ কিবা এটাৰ সম্ভাৱনা লুকাই থাকে।” কল্যাণীয়ে বিশ্বাস কৰে তাইৰ সকলো অভিজ্ঞতাই এখন বিশাল পৰ্টট্ৰেইট অংকন কৰি আছে, যিখনৰ কথা তাই এদিন গৰ্বৰে কব পাৰিব।\nপ্ৰতিটো ঘটনাৰে এটা বেয়া দিশো থাকে, এটা এন্টি ক্লাইমেক্স। কল্যাণীৰ ক্ষেত্ৰত যেন সেয়া তাতেই শেষ নহয়, বিপৰীতে তাৰপৰাই কল্যাণীয়ে বিচাৰি উলিয়ায় প্ৰেৰণাৰ উৎস।\nনিজৰ বন্ধুবৰ্গই নতুন চাকৰিত যোগদান কৰি সংস্থাপিত হোৱা দেখি কল্যাণীলৈ আহি থকা অফাৰ বোৰৰ এটা গ্ৰহণ কৰি তেৱোঁ সংস্থাপিত হোৱাৰ মন কৰিলে। পিছে চাকৰিত যোগদান কৰি বন্দী হোৱাৰ আগেয়ে কল্যাণীয়ে ২০ দিনৰ বাবে ১৪,০০০ ফুট উচ্চতাৰে হিমালয় বগোৱাৰ চিন্তা কৰিলে।\nকল্যাণীৰ দ্বিতীয়তো দূৰ্ঘটনাও ইয়াতে সংঘটিত হ’ল। কিবা এটা আৰম্ভ কৰা চিন্তাৰ খোৰাক জগালে এই দূৰ্ঘটনাটোৱেই।\nঘটনাটো ঘটা প্ৰায় এবছৰৰ পিছতো, এতিয়াও তেওঁ এতিয়াও ক’ব কেনেদৰে তেওঁ এগৰাকী ‘Accidental Entrepreneur’ হ’ল।\nপিছে তেওঁৰ সাহসিকতা তাতেই সীমাবদ্ধ নহয়। একে বাৰে একো নজনা বিষয় এটা লৈ কল্যাণীয়ে এটা ষ্টাৰ্ট আপ আৰম্ভ কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল’লে। বিশেষভাবে সক্ষম লোক সকলৰ বাবে যোৰা মিলোৱা এটা এজেন্সী আৰম্ভ কৰাৰ বাবে অনুপ্ৰাণিত হ’ল কল্যাণী।\nকল্যাণীৰ দৰ্শন-‘সকলো ঠিক হৈ যাব’ সত্য প্ৰমাণিত হ’ল। এই সন্দৰ্ভত কল্যাণীৰ ভাষ্য এনেধৰণৰ-\n“মানুহৰ চিন্তাধাৰাত এক পৰিবৰ্তনৰ প্ৰয়োজন আছে। এই পৰিবৰ্তন হ’ব লাগিব- সহানুভুতিৰ পৰা শ্ৰদ্ধালৈ। বিশেষ ভাবে সক্ষম লোক সকলৰ প্ৰতি কাৰোবাৰ বেয়া লাগি কেৱল ৰাস্তা পাৰ হওঁতে সহায় কৰি দিলেই নহ’ব, তাৰ পৰিবৰ্তে এখন্তেক ৰৈ তেওঁলোকৰ সৈতে দুআষাৰ কথাও পাতিব লাগিব।”\n২০১৫ চনত বাংগালুৰুত অনুষ্ঠিত সমাবেশ সন্মিলনত কল্যাণীয়ে ল’ক’মটিভ ডিছাবিলিটিত ভোগা ৪০ বছৰীয়া নাৰায়ণ নামৰ এজন লোকক হুইল চেয়াৰখন ঠেলি সহায় কৰি দিছিল। সেইজন লোকেই কল্যাণীৰ এটা প্ৰবন্ধ পঢ়ি ই-মেইল যোগে কল্যাণীৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিলে। নাৰায়ণে জনালে যে, তেওঁ জীৱনত বিছৰা সকলোখিনিয়েই পালে, এটা ভাল কেৰিয়াৰ, এটা সুন্দৰ ঘৰ, কিন্তু সদায়ে অভাৱ অনুভৱ কৰে এগৰাকী জীৱন সংগীৰ। নাৰায়ণৰ এই পত্ৰখনে বৰকৈ চিন্তাত পেলালে কল্যাণীক।\nকল্যাণীয়ে উপলদ্ধি কৰিলে সামাজিক স্তিতিৰ পৰাই হতাশাৰ উদ্ভৱ হয়। বৰ্তমান কল্যাণীৰ ফাৰ্ম ‘ৱান্টেড আম্ব্ৰেলা (WANTED UMBRELLA)’ই বিশেষ ভাবে সক্ষম লোক সকলৰ বাবে ‘লভেবিলিটি (LOVEABILITY)’ নামৰ এটা মোবাইল ডেটিং এপছ্ প্ৰস্তুত কৰি উলিয়াইছে।\nলক্ষণীয় ভাবে তাই এই সকলোবোৰ কৰিছে মাত্ৰ ২২ বছৰ বয়সতে। কল্যাণীয়ে ৱান্টেড আম্ব্ৰেলা আৰম্ব কৰিছিল ২১ বছৰ বয়সত। কল্যাণীয়ে কোৱা মতে অক্ষম মানে কি তাকো তাই জনা নাছিল, ইন্টাৰনেট খুচৰিছিল ‘অক্ষম’ৰ বিষয়ে অধিক জানিবলৈ। আৰু সেই সময়তে তাই বিচাৰি পালে প্ৰকৃততে তাই কি কৰিব বিচাৰে।\nৱান্টেড আম্ব্ৰেলাৰ যাত্ৰা পথ\nকল্যাণীৰ বাবে বিশেষ ভাবে সক্ষম লোক সকল তাইৰ বাবে প্ৰেৰণাৰ উৎস। “মই ভাবোঁ বিশেষ ভাবে সক্ষম লোক সকলহে প্ৰকৃত নায়ক। তেওঁলোকৰ পৰা সমগ্ৰ বিশ্বৰ শিক্ষা লোৱা উচিত। তেওঁলোক কেৱল মোৰ বাবেই নহয়, সমাজৰ সকলোৰে বাবে প্ৰেৰণাৰ উৎস। যাৰ পৰা বহু কথাই শিকিব পাৰি।”\nপ্ৰকৃততে এই উদ্যোগীগৰাকীয়ে দ্বিতীয় দুৰ্ঘটনাটোৰ পৰা কি শিকিলে?\nকল্যাণীয়ে হাঁহি হাঁহি ক’লে-“তুমি এটকাও নোহোৱাকৈ, কোনা অভিজ্ঞতা নথকাকৈ, কাৰো সহযোগিতা নোপোৱাকৈও কিবা এটা আৰম্ভ কৰিব পাৰা, আৰু দেখিবা সকলো ভালে ভালেই হ’ব।”\nকল্যাণীৰ তৃতীয় দূৰ্ঘটনাটোৰ নাম লভেবিলিটি। ২০১৫ চনত তাইৰ উইছবেৰী (WISHBERRY) নামৰ এপটো এক বৃহৎ প্লেটফৰ্ম পোৱাকৈ মুকলি কৰি দিছিল। আজি এই এপটোৱে মুঠ ১৪৩ টা প্ৰতিষ্ঠান বা ব্যক্তিৰ জৰিয়তে উপাৰ্জন কৰিছে ৬,১৫,০০০ টকা। “মই জানো যেতিয়ালৈকে প্ৰেম থাকিব, মই ঠিকেই চলি থাকিম।”- কল্যাণীয়ে ক’লে এনেদৰে।\nপ্ৰকৃততে তাইৰ বাবে এয়া দূৰ্ঘটনা আছিলনে? কল্যাণীৰ মতে ‘হয়’ সেয়া এক দূৰ্ঘটনাই আছিল। “আমি বিশ্বাস কৰোঁ আমি যিমানৰ যোগ্য, সিমানেই পাওঁ। কিন্তু মই সকলোৱে নিজেনো কি বিচাৰে এবাৰ নিজকে সোধাটো বিচাৰোঁ। মই দূৰ্ঘটনাটোৰ পিছত কিছু সময়ৰ বাবে ভাৰসাম্য হেৰুৱাই উইছবেৰী আৰম্ভ কৰিছিলো, আৰু মই ইমান মৰম পালো।”\nখুবেই নম্ৰ স্বভাৱৰ কল্যাণী এতিয়া সামাজিক ন্যায় আৰু সবলীকৰণ মন্ত্ৰালয়ৰ কনছাল্টটেন্ট। প্ৰধান মন্ত্ৰীৰ সুলভ ভাৰত কাৰ্যসুচীৰো এগৰাকী যোগদানকৰ্তা।\nবাস্তৱিকতেই কল্যাণী উঠি অহা প্ৰজন্মৰ বাবে এক প্ৰেৰণা। তাই আজি যি খিনি কৰি আছে বা তাই ক’ত উপনীত হ’বগৈ, কেৱল সেই বাবেই নহয়, তাই প্ৰত্যেক মানুহে প্ৰকৃততে কি কৰিব বিছাৰে সেই স্পৃহা জগাই তোলাৰ বাবেও এক প্ৰেৰণাৰ উৎস। ৰাস্তাত বনাই ফুৰা ল’ৰা ছোৱালীৰ বাবেও কল্যাণীক এবাৰ লগ পোৱাৰ পিছত, তাইৰ সৈতে কথা পতাৰ পিছত অসাধাৰণ কিবা এটা কৰাৰ কল্যাণীৰ যি স্পৃহা সেয়া তেওঁলোকৰ প্ৰেৰণাৰ উৎস হৈ পৰে।\nমূলঃ তৰুছ ভাল্লা


থুলুক, টেট বাইদেউ আৰু ভেলেণ্টাইন ডে' (অচিন্ত বৰঠাকুৰ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nটেট বাইদেউৰ প্রতি থুলুকৰ দুর্বলতা এতিয়া তাৰ বন্ধুমহলৰ মাজত বেচ চৰ্চিত বিষয়। অকণমানিকৈ ধুনীয়া বাইদেউজনীয়ে স্কুলত যোগদান কৰাৰে পৰা যে থুলুক শ্রেণীত একেবাৰে ৰেগুলাৰ হৈ পৰিল, সেইটো অবশ‌্যে তাৰ ঘৰৰ মানুহেও মন নকৰাকৈ থকা নাই। আগতে কোনোদিনে গালি নুশুনিলে স্কুললৈ ওলাই নহা থুলুকক আজিকালি মাক-দেউতাকে তাক কিবা কাৰণত স্কুল খতি কৰিবলৈ ক’লেও সি নামানে। অবশ্যে, শ্রেণীকোঠাত বাইদেউ গৰাকীয়ে কি পঢ়ায়, সেয়াহে সি ভালকৈ ক’ব নোৱাৰে। আঁচলতে টেট বাইদেউৱে উচ্চাৰণ কৰা শব্দবোৰ থুলুকৰ কাণত পৰাৰ লগে লগে আপোনা-আপোনি কিছুমান সুমধুৰ সাংগীতিক সুৰলৈ ৰূপান্তৰিত হৈ পৰে; সেই সুৰ গৈ তাৰ মগজু পোৱাৰ পাছত সংগীতৰ পৰা শব্দক পৃথক কৰাটো তাৰ বাবে অসম্ভ‌ৱ হৈ পৰে। লগে লগে তাক একো তত্-ভত্ নিদিয়াকৈয়ে তাৰ মনটোও কৰ’বালৈ উৰি গুছি যায়। বাইদেউৰ ক্লাছত সি এনেকৈয়ে বহুতো টুৰিষ্ট স্পট, বহুতো পার্ক আৰু কেইবাখনো পাহাৰীয়া নদীৰ পাৰত তেওঁৰ সৈত্যে হাতত ধৰা-ধৰিকৈ ফুৰি আহিছেগৈ। টেট বাইদেউক প্রথম দেখাৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা তাৰ এই অচিনাকি বেমাৰটোৰ বাবে কেইবা বাৰো সি শ্রেণীকোঠাত অপ্রস্তুত হ’ব লগীয়াও হৈছে। লাহে লাহে সি অনুভব কৰিবলৈ লৈছে যে তাৰ এই বেমাৰটোৱে এতিয়া শ্রেণীকোঠাৰ বাহিৰতো তাক মাজে মাজে আমনি কৰা আৰম্ভ কৰি দিছে। যোৱা ভোগালী বিহুতো টেট বাইদেউৰ ভাবনাই তাক কমখন লটি-ঘটি কৰি মৰা নাই। “ওঁহো, এইদৰে আৰু নহ’ব” -সি ইতিমধ্যে পেটে পেটে সিদ্ধান্ত লৈ পেলাইছে। আজি ভেলেণ্টাইন ডে’ নে কিবা এটা আছে, গতিকে কামটো আজিয়েই ষ্টার্ট কৰি দিব লাগিব। কেইবাদিনৰ আগৰ পৰা তাৰ বায়েকে তাইৰ লগৰ ছোৱালীবোৰৰ সৈতে পতা ফুচফুচীয়া মেল বিলাকত কোৱা-কুই কৰি থকা শুনি আহিছে, ভেলেণ্টাইন ডে’ত বোলে ল’ৰাবোৰে মন পচন্দৰ ছোৱালী বোৰক গোলাপ ফুল একোপাহকৈ দি কিবা “আহিলেবিহু” ধৰণৰ শব্দ এটা কৈ দিলেই কামটো হৈ যায়। ঠিকেই, তাহাঁতৰ মুখত শব্দটো সি কেইবাবাৰো শুনিছে আৰু এইবোৰ কথাৰ লগত বিহুৰো কিবা এটা সম্পৰ্ক আছে বুলি সি জানে। শব্দটো ক’বলৈও উজু, কেইবাবাৰমান শুনিয়েই ইতিমধ‌্যে তাৰ মুখস্থও হৈ গৈছে। ইমান অকণমানি শব্দ এটাৰ ইমান পা‌ৱাৰ বুলি সি আগতে ভাবিবই পৰা নাছিল। বায়েকহঁতে হায়াৰ ছেকেণ্ডেৰী ক্লাছৰ সেই একেলগে ঘূৰি ফুৰা ল’ৰা-ছো‌ৱালী কেইটাৰ কাহিনীবিলাক আলোচনা কৰি থকা শুনিহে তাৰ পূৰা বিশ্বাস হৈ গৈছে গোলাপ ফুল আৰু সেই শব্দটোৰ পা‌ৱাৰৰ বিষয়ে। সিও আজি তাকেই কৰিব, পিছত যি হয় দেখা যাব।\nবহু উৎকণ্ঠাৰ অন্ত পেলাই তৃতীয় ঘণ্টাত এইবাৰ টেট বাইদেউ থুলুকহঁতৰ শ্রেণীকোঠালৈ সোমাই আহিছে। সৰু সৰু ফুলেৰে বুটা বছা নীলা পাৰীৰ বগা চাদৰ খনিৰে বগী টেট বাইদেউজনীক আজি অপূর্ব সুন্দৰ দেখাইছে। চকুৰ পিৰিকতি নলৰো‌ৱাকৈ বাইদেউলৈ চাই চাইয়েই থুলুকে বাওঁ হাতেৰ লাহেকৈ তাৰ জ্যামিত্তি বাকছটো চুই চালে। কালি আবেলিতেই মনে মনে অকণ দাইটিহঁতৰ ফুলনিৰ পৰা চিঙি অনা ৰঙা গোলাপ পাহ ৰাতিটো সি তাৰ গাৰুৰ কাষত লুকুৱাই ৰাখি আজি পূৱাতে জ্যামিত্তি বাকচটোত সযতনে সুমুৱাই স্কুললৈ লৈ আনিছে। বস্তুটো সি এতিয়ালৈকে কাকো দেখুও‌ৱা নাই, ডাইৰেক্ট বাইদেউকহে দেখু‌ৱাব বুলি সি কালি চিঙোতেই প্লেনটো ঠিক-ঠাক কৰি লৈছিল। কেনেবাকৈ ফুলপাহে উশাহ ল’বলৈ নাপাই যদি মৰি যায়, তেতিয়া তাৰ সকলো পৰিকল্পনা ধূলিস্যাৎ হ’ব বুলি জানি বাকচটোৰ সাঁফৰটোও সি সম্পূৰ্ণকৈ বন্ধ কৰা নাই। সেয়ে, আধাখোলা বাকচটোত ফুলপাহ ঠিকে ঠাকে আছেনে নাই সি বাৰে বাৰে তাকে চুই চুই উমান লৈ থাকিব লগীয়া হৈছে।\nবাইদেউৱে ব’র্ডত ইংৰাজী আখৰেৰে কিবা কিবি লিখি আছে, Phrases and idioms নে কি জানো….. সি সেইবোৰ বিশেষ একো ধৰিব পৰা নাই। অবশ‌্যে তাৰ তলত লিখা শাৰীকেইটাত মাজে মাজে সি চিনাকি শব্দ কেইটামান দেখিছে, কিন্তু বাইদেউৱে বানানবোৰ ভুলকৈ লিখা নিচিনাহে লাগিছে তাৰ। Don’t tellalie টো বাৰু ঠিকেই আছে, লাই শাকৰ আঞ্জাতনো কোনে তেল দিয়ে; কিন্তু এই man is mortal ত মুন পেহীৰ নামটো শুদ্ধকৈ লিখা হ’লে তাইৰ মূৰত তেল দিয়াৰ কথা অর্থাৎ মুনপেহীৰ বিয়াৰ জোৰোণৰ কথাকেই কোৱা বুলি সি পক্কাকৈ বুজিলেহেতেন। ইমান ধুনীয়া বাইদেউজনীয়ে বানান ভুল কৰিলেওনো কি যায় তাৰ!! এনেকেই বুজি পাব সি বাইদেউ‌ৱে ক’ব খোজা সকলোবোৰ কথা। মুন পেহীৰ মূৰত তেল দিয়াৰ দিনা তাইলৈযে পেহাকৰ ঘৰৰ পৰা এগালমান ধুনীয়া ধুনীয়া কাপোৰ আৰু সোণৰ গহণা আনি মানুহবোৰে দি থৈ গৈছিল, চাঁৎ কৈ তাৰ তালৈ মনত পৰি গ’ল। সেইদিনা পেহাকৰ ঘৰৰ মানুহবোৰে আহি পেহীয়েকক দিয়া গোটেই বস্তুবোৰৰ ভিতৰত তাৰ আটাইতকৈ ভাল লগা বস্তুটো আছিল জিলিক-মিলিক কাগজেৰে চাৰিচুকীয়া ঠাল এখনত ধুনীয়াকৈ বান্ধি দিয়া সেই ঘূৰণীয়া চকলা-চকল, বগা বগা, কোমল কোমল মিঠাইসোপা। তাতকৈ‌য়ো মজা লাগিছিল দুফলীয়া মিঠাইটো মাজে মাজে ফালি দিলে আবিষ্কাৰ হো‌ৱা চকলেট চকলেট গোন্ধো‌ৱা ক্রীমখিনি। বাইদেউক বিয়া পাতিলেও সি বাইদেউলৈ এক্কেবাৰে তেনেকুৱা নিচিনা মিঠাইকে দি পঠাব, সি ঠিৰাং কৰিলে। বাইদেউক কইনাৰ সাঁজ পিন্ধাই অঁতাই মূৰত তেল দিবলৈ যো‌ৱা মানুহবিলাকে যাতে তেওঁক তাৰ এটা খুৱাই দিয়ে, সেইটো ভালকৈ কৈ পঠাব। কইনাৰ সাজত আৰু মিঠাই খোৱাৰ আনন্দত বাইদেউজনীক যে কিমান ধুনীয়া লাগিব, ভাবিয়েই তাৰ কিবা লাজ-লাজখন লাগি গ’ল। জিলিকি উঠা মুখখনেৰে হাঁহি হাঁহি তেওঁ দিনটো মিঠা চফবিলাক বিলাই থাকিব আৰু ৰাতিলৈ তাৰ লগত সিহঁতৰ ঘৰলৈ গুছি আহিব। সি কিন্তু বাইদেউক বাহিৰে বাহিৰে চুইজাৰলেণ্ডলৈহে লৈ যাব। সৰুকৈ ধুনীয়া বৰফৰ ঘৰ এটা সাজি সিহঁত তাতেই থাকিব । শ্লেজ গাড়ীত উঠি দুয়োটা খুব ফুৰিব, বাইদেউৰ ঠাণ্ডা লাগিলে সি বৰফৰ মাজতেই জুই ধৰি দিব, বাইদেউৰ ভোক লাগিলে সি পেংগুইন আৰু বগা ভালুক মাৰি তাৰ মাংস আনি ৰান্ধিবলৈ দিব….!!\nহঠাৎ পুতুকণৰ আঙুলিৰ খোচত সি বাস্তবলৈ ঘূৰি আহিল। বাইদেউ নো কোন সময়ত আহি তাৰ ওচৰত উপস্থিত হ’লহি, সি ততেই ধৰিব নোৱাৰিলে।\n– এ’ বে’ড অব ৰৌজেছ (a bed of roses)টো কি কৰিলা চাওঁ…..\nবাইদেউৱে ডেস্কত থকা তাৰ কিতাপ-বহী কেইখনলৈ চাই সুধিলে।\nবাইদেউৰ প্রশ্ন শুনি থুলুকে থতমত খালে। bed মানে বিচনা, rose মানে গোলাপ…. কিন্তু বাইদেউৱে কেনেকৈ জানিলে সি কালি তাৰ বিচনাত গোলাপ ফুল লুকুৱাই থৈছিল বুলি!! আৰু কেনেবাকৈ জানিলেও এনেকৈ ক্লাছৰ অতবোৰ ল’ৰা-ছোৱালীৰ আগতে তাক বস্তুটো বিচাৰি দিব বুলি সিতো সপোনতো ভবা নাছিল। ….বাৰু যাই হওক, বস্তুটো সি লৈয়ে আহিছে যেতিয়া আজি বাইদেউৰ আগত তাৰ নাকটো ৰ’ব….আৰু একেলগে কামটো‌ৱো হৈ যাব। থুলুকে তাৰ কিতাপৰ মোনাখনৰ পৰা লাহেকৈ জ্যামিত্তি বাকচটো উলিয়ালে, সযতনে তাৰ আধাকৈ মাৰি থোৱা ঢাকণিখন খুলিলে আৰু আলফুলে তাত থকা ৰঙা গোলাপ পাহৰ ঠাৰিডালত তর্জনী আৰু বুঢ়া আঙুলিটোৰে চেপি ধৰিলে। ফুলপাহ উলিয়াই বাইদেউৰ হাতত চমজাই দিয়াৰ আগত সি মনতে সেই বিশেষ শব্দটো দুবাৰমান আওঁৰাই ল’লে, “আহিলেবিহু-আহিলেবিহু…”\n– “কি কৰি আছা তুমি ইমান দেৰিলৈকে হ্যাঁ? অথনিয়ে বাক্য ৰচনা কৰিবলৈ দিলো আৰু তুমি এতিয়া বাকচৰ পৰা কলম উলিয়াবলৈ লৈছা ???….”\nকি কাৰণত জানো, বাইদেউ ডাং খাই উঠিল আৰু তাৰ ফালে চাই ডাঙৰ ডাঙৰকৈ বকিবলৈ লাগিল,\n– ..ইমান দেৰি টেঁটু ফালি ফালি যে মই কিবা কৈ আছো সেইফালে মানে তুমি কাণেই নিদিলা এতিয়ালৈকে??! …ভেবা লাগি লাগি কি চাই থাকা তুমি কৰ’বালৈ…. হেড ছাৰক লগাম তোমালোকৰ কথা ৰ’বা…. নিজৰ ক্লাছ কৰিয়েই আজৰি নাপাওঁ, সদায় সদায় আকৌ লোকৰ ক্লাছ কৰিবলৈ পঠিয়াই দিয়ে আৰু ইয়াত আহি চিঞৰি থকাবোৰ এনেই যায়। পঢ়িবলৈ মন নাই যদি কিয় আঁহা স্কুললৈ?????? ……\nবাইদেউ‌ৱে আৰু কিবা কিবি কৈ আছিল, শুনি লাহে লাহে তাৰ মাঠাটো বেয়া হৈ আহিছিল আৰু শেষৰ ফালে যে তাৰ কাণেদি আৰু একো নোসোমো‌ৱাই হ’লগৈ। হাৰে’..পঢ়িবলৈ নো কোন আহিছে স্কুললৈ? আৰু ক’ত নো ক’ৰ’বালৈ চাই থকা দেখিলে তেওঁ? গোটেই সময়খিনি দেখোন তেওঁলৈকে চাই আছিল সি!! হুঁঃ…কলম উলিয়াবলৈ জ‌্যামিত্তি বাকছ থ’ৰে খুলিছিলে নেকি সি ….ধূৰ…. একো নজনাকৈয়ে ইমান বেয়াকৈ ক’ব লাগে নে তেওঁ তাক?!! ইমান যত্ন কৰি আনিলে সি গোলাপ ফুল পাহ, এবাৰত তেওঁ আহি নিজেই চাবলৈ বিচাৰিছে আৰু সি তাকে উলিয়াই দিবলৈ নৌপাওঁতেই খেছ খেছ খন আৰম্ভ কৰিয়েই দিলে তেওঁ! ফুলপাহ দিওঁতে কি বাক্যটো ক’ব লাগে সি জানেই, আকৌ কলম উলিয়াই ৰচনা কৰি দিবলৈ আৰু কি ডাল আছে??!! লাগিলে এতিয়াও কৈ দিব পাৰে সি, কিন্তু শুনিবলৈ ধৈর্য থাকিলেহে সেইজনীৰ… বেছি অকণমান। আজি ইমান দিনৰ মূৰত সি তেওঁক সম্পূর্ণকৈ এটা শুদ্ধ উত্তৰ দিব খুজিছিল অথচ সেইজনীয়ে তাক আৰম্ভই কৰিবলৈ নিদিলে। এনেয়ো সি কথা কমেই কয়, আজিৰ পৰা আৰু নকয়। কাণত ধৰিলে সি। ইমানদিনৰ পৰা ভেলেণ্টাইন ডে’ তে ক’ম ক’ম বুলি ভাবি থকা কথাটোতো সি আৰু মৰি গ’লেও নকয় সেইজনীক, একদম খাটাং কৰি পেলালে সি আজি। আহিলে আহিব বিহু, নাহিলেও কথা নাই, বেয়া নাপায় সি……. এনেয়ো সঁচা কথা ক’লে থুলুক বেয়া।


হৰ্ছ ট্ৰেডিঙৰ ভয়! আজিৰে পৰা সোণাপুৰৰ দিচাং ৰিজৰ্ট হ'ব কংগ্ৰেছ প্ৰাৰ্থীৰ নতুন ঠিকনা...– News18 Assam\nহৰ্ছ ট্ৰেডিঙৰ ভয়! আজিৰে পৰা সোণাপুৰৰ দিচাং ৰিজৰ্ট হ'ব কংগ্ৰেছ প্ৰাৰ্থীৰ নতুন ঠিকনা...\n»হৰ্ছ ট্ৰেডিঙৰ ভয়! আজিৰে পৰা সোণাপুৰৰ দিচাং ৰিজৰ্ট হ'ব কংগ্ৰেছ প্ৰাৰ্থীৰ নতুন ঠিকনা...\nUpdated:April 22, 2021, 2:18 PM IST\n৯৩গৰাকী কংগ্ৰেছ প্ৰাৰ্থীক দিচাং ৰিজৰ্টতলৈ তলব\nLast Updated: April 22, 2021, 2:18 PM IST\n২ মে'ত ঘোষণা হ'ব অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ ফলাফল। কিন্তু নিৰ্বাচনী ফলাফলৰ পূৰ্বেই এতিয়া হৰ্ছ ট্ৰেডিঙৰ ভয়ে খেদি ফুৰিছে কংগ্ৰেছৰ নেতৃত্বক। গতিকে নিৰ্বাচনী ফলাফল যিয়েই নহওক, দলীয় প্ৰাৰ্থীসকলক যাতে কোনেও প্ৰলোভিত কৰিব নোৱাৰে, তাৰ বাবে তত্‍পৰ হৈ পৰিছে কংগ্ৰেছ নেতৃত্ব।\nআজিৰ পৰা নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দিতা আগবঢ়োৱা ৯৩গৰাকী কংগ্ৰেছ প্ৰাৰ্থীৰ নতুন ঠিকনা হ'ব সোণাপুৰস্থিত দিচাং ৰিজৰ্ট। আৰু এই ৰিজৰ্টতে নিৰ্ধাৰণ কৰিব দলটোৰ পৰৱৰ্তী ৰণকৌশল। আগন্তুক প্ৰায় চাৰি পাঁচদিন ৰিজৰ্টখনতে কংগ্ৰেছৰ প্ৰাৰ্থীসকলক ৰখোৱাৰ সম্ভাৱনা। বুধবাৰে নিশাই দিচাং ৰিজৰ্টত উপস্থিত হয় প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ সভাপতি ৰিপুণ বৰা।\nইফালে কংগ্ৰেছৰ প্ৰাৰ্থীসকলৰ বাবে ৰিজৰ্টখনৰ ৭০টা কোঠা বুকিং কৰা হৈছে বুলি জানিব পৰা হৈছে। অন্য কোনো লোকক লগ ধৰিব নোৱাৰিব কংগ্ৰেছৰ প্ৰাৰ্থীসকলে। আনকি প্ৰাৰ্থীসকলক খাদ্যৰ লগতে অন্যান্য সুবিধা প্ৰদান কৰিবলৈ কংগ্ৰেছে নিজৰ ফালৰ পৰাই কৰ্মচাৰী নিয়োগ কৰিছে বুলিও খবৰ ওলাইছে।\nFirst published: April 22, 2021, 2:11 PM IST


মূল্যায়ন কাণ্ডক লৈ পণবন্দী লাখ লাখ শিক্ষাৰ্থী! -\nHomeআঞ্চলিকমূল্যায়ন কাণ্ডক লৈ পণবন্দী লাখ লাখ শিক্ষাৰ্থী!\nমূল্যায়ন কাণ্ডক লৈ পণবন্দী লাখ লাখ শিক্ষাৰ্থী!\nগুৱাহাটী: মেট্ৰিকৰ মূল্যায়নক লৈ পুনৰ অচলাৱস্থাৰ সৃষ্টি হৈছে৷ মূল্যায়ন কাণ্ডক লৈ পণবন্দী লাখ লাখ শিক্ষাৰ্থী৷ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মূল্যায়ন ব্যৱস্থাত দেখা গৈছে ব্যাপক বিসংগতি৷ বহু বিদ্যালয়ত উঠিছে ডিষ্টিংশ্যনৰ জোৱাৰ৷ বৰাকৰ একোখন বিদ্যালয়ত এশ শতাংশ নম্বৰৰ বিপৰীতে কাছাৰ জিলাৰ ৯২খন বিদ্যালয় সন্দেহৰ আৱৰ্তত আছে৷\nইতিমধ্যে কামৰূপৰ কেলেংকাৰিয়ে ৰাজ্য জোকাৰিছে যদিও ইয়াৰ তদন্ত প্ৰক্ৰিয়াক গাপ দিব বিচৰা বুলিও সন্দেহ প্ৰকাশ কৰা হৈছে৷ ইপিনে মূল্যায়ন বিতৰ্কক লৈ ‘ছেবা’ই প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰি দুদিনৰ ভিতৰত নম্বৰৰ পুনৰীক্ষণ হ’ব বুলি জানিবলৈ দিয়ে৷\nকামৰূপৰ কেলেংকাৰিৰ পাছতেই পুনৰীক্ষণৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰা হয়৷ অন্য জিলাৰ নম্বৰৰ কাম ইতিমধ্যে সম্পন্ন হৈছে৷ চৰকাৰে গঠন কৰি দিয়া কমিটীৰ ভিত্তিতে পুনৰীক্ষণ কৰি ৩১ জুলাইৰ ভিতৰত ফলাফল দিবলৈ সাজু হৈছে ছেবা কৰ্তৃপক্ষ৷ কামৰূপৰ কেলেংকাৰিৰ পাছত পুনৰ দুদিনৰ বাবে খুলি দিয়া হৈছে প’ৰ্টেল৷ ছেবাৰ সচিব সুৰঞ্জনা সেনাপতিয়ে জনোৱা মতে কেলেংকাৰিত জড়িত দুয়োজনকে চাকৰিৰপৰা অব্যাহতি দিয়া হৈছে৷\nAssam SEBA board\nPrevious articleডিব্ৰুগড়ত একেগৰাকী ৰোগীৰ দেহত দুটা ভেৰিয়েণ্ট\nNext articleচাহাৰৰ চমক, নাটকীয় দ্বিতীয় এদিনীয়াত ভাৰতৰ জয়


কৃষি উদ্যমীতা (Agripreneurship) : — Vikaspedia\nউদ্যমীতা মানে কি?\nএজন উদ্যমীৰ কি কি গুণ থাকিব লাগে?\nবিভিন্ন ধৰণৰ উদ্যমী -\n‘এন্ট্ৰিপ্ৰিনিউৰশ্বিপ’ বা উদ্যমীতা হ’ল বৰ্ত্তমান সময়ৰ এটি গুৰত্বপূৰ্ণ বিষয়। মুক্ত অৰ্থনীতি বিকাশৰ লগে লগে ভাৰতৰ দৰে তৃতীয় বিশ্বৰ দেশসমূহতো এই উদ্যমীতাই সামগ্ৰিক অৰ্থনৈতিক দিশতো এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছে। ভাৰতৰ দৰে উন্নয়নশীল দেশ এখনত অনুন্নত অঞ্চলৰ গৰিষ্ঠসংখ্যক জনগণৰ কল্যান সাধনৰ বাবে এই কৃষি উদ্যমীতা অতি প্ৰয়োজনীয়। কিয়নো সেইখিনি মানুহে নিয়োজনৰ বাবে কৃষি ক্ষেত্রখনৰ ওপৰতে নিৰ্ভৰশীল। গ্ৰামাঞ্চলৰ নিবনুৱাসকলৰ নিয়োজনৰ বাবে ‘উদ্যমীতা’ৰ বিকাশ সাধন কৰিব লাগে।\nউদ্যমীতাৰ অৰ্থ হ’ল- অৰ্থনৈতিক অনিশ্চয়তাৰ প্ৰত্যাহ্বান লৈ কিবা এটা নতুন সৃষ্টি কৰিবলৈ সংগঠিত আৰু সমন্বয় সাধন কৰা। সংগঠনভেদে সেই উদ্যমীতাও ভিন্ন হয়।\nম্যাবাক্লেন্দ্ৰৰ মতে-“সেইজনকে উদ্যমী কোৱা হয় যিজনে উৎপাদনৰ উপাদানসমূহৰ নিয়ন্ত্রণ কৰে আৰু নিজৰ প্ৰয়োজনতকৈ অধিক উৎপাদন কৰি লাভ লৈ বিক্ৰি কৰে। উদ্যমী এজনে সমন্বয়, সংগঠন আৰু তত্বাৱধান কৰে। উদ্যমী এজন সাধাৰণতে এজন উদ্ভাৱক হয় আৰু যিয়ে নতুনত্বৰ সংযোগ কৰে। উদ্যমী হ’ল সেইজনেই যিজনে লাভ আৰু উত্তৰনৰ বাবে সুযোগ সুবিধাবোৰ চিনাক্ত কৰি তথা আৱশ্যকীয় উৎসবোৰত পুঁজিৰ সংযোজন ঘটাই বাধা-বিঘিনি তথা অনিশ্চিয়তাৰ স্বত্বেও এটি নতুন ব্যৱসায় সৃষ্টি কৰি আগবঢ়াই নিয়ে।\nদায়িত্বশীল হ’বলৈ ইচ্ছুক:\nযিটো ব্যৱসায় বা কাম-কাজ কৰিবলৈ বিচৰা হৈছে সেই কামৰ ফলাফলৰ বাবে উদ্যমীজনৰ নিজস্বভাৱে দায়িত্বশীল হ’বৰ দৃঢ় মনোভাৱ থাকিব লাগিব। তেওঁৰ উৎসবোৰৰ ওপৰত নিয়ন্ত্রণ থাকিব লাগিব আৰু স্ব-লক্ষ্যৰ বাবে এই উৎসবোৰ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগিব।\nকিছু লোকচানৰ প্ৰত্যাহ্বান ল’বলৈ সাজু:\nউদ্যমীসকলে যে কেৱল লোকচান প্ৰত্যাহ্বান গ্ৰহণকাৰী তেনে নহয়, তেওলোকে হিচাপেৰে লোকচানৰ প্ৰত্যাহ্বান গ্ৰহণ কৰে। তেওলোকৰ লক্ষ্য বহুত উচ্চ, আনকি কেতিয়াবা অসম্ভৱ যেনো লাগে। কিন্তু উদ্যমীসকলে সেইক্ষেত্রত ভিন্ন দৃষ্টিৰে চাই আৰু বিশ্বাস কৰে যে তেওঁলোকৰ লক্ষ্য বাস্তৱ আৰু তাক ৰূপায়ন কৰিব পাৰি। তেওঁলোকে সাধাৰণতে সেইবোৰ বিষয়ে দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰে য’ত তেওলোকৰ জ্ঞান, অভিজ্ঞতা আৰু এক পৰিচয় আছে।\nসফলতাৰ বাবে দৃঢ় বিশ্বাস:\nউদ্যমী সকলে সফলতাৰ বাবে গভীৰ বিশ্বাসেৰে প্ৰত্যাহ্বান গ্ৰহণ কৰে। তেওঁলোক সফলতাৰ বাবে আশাবাদী আৰু এই আশা বাস্তৱৰ ওপৰত প্ৰতিস্থিত হয়।\nতাৎক্ষণিক প্ৰতিক্ৰিয়াৰ বাবে ইচ্ছুক:\nউদ্যমীসকলে লোকচান নোহোৱাকৈ ব্যৱসায় চলোৱাৰ প্ৰত্যাহ্বান লয় আৰু তেওঁলোকৰ ব্যৱসায় কেনেকৈ চলিছে তাৰবাবে গ্ৰাহকৰ প্ৰতিক্ৰিয়া জানিবৰ বাবে প্ৰতি মুহুৰ্তত সাজু থাকে।\nউচ্চ সামৰ্থৰ অধিকাৰী:\nউদ্যমীসকল সাধাৰণ মানুহতকৈ অধিক সমৰ্থৱান হয়। প্ৰাৰম্ভিক কোম্পানীৰ কাম-কাজৰ ক্ষেত্রত এই সমৰ্থ হ’ল এক জটিল কাৰক। দীৰ্ঘ সময়ৰ বাবে কঠিন কাৰ্য কৰিব পৰাটোৱেই হ’ল নিয়ম।\nউদ্যমীসকল সুযোগ সন্ধানী। তেওঁলোকে সদায় ভৱিষ্যতলৈ চাই। যোৱাকালি কি হ’ল তাৰ ওপৰত মূৰ ঘমোৱাতকৈ অহাকালিলৈ কি কৰিব পৰা হ’ব তাৰ ওপৰতহে গুৰত্ব দিয়ে। সৰ্বসাধাৰণৰ নিচিনাকে কেৱল সমস্যাৰ ওপৰতে গুৰুত্ব নিদি উদ্যমীয়ে সম্ভাৱনীয়তাৰ ওপৰত নজৰ ৰাখে। গতানুগতিক পৰিচালকসকলৰ দৰে কেৱল উপলব্ধ উৎস পৰিচালনাতে ব্যস্ত নেথাকি উদ্যমীসকলে সুযোগবোৰত দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰি মূলধনলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে।\nকাগজৰ পৰা এটি কোম্পানী বা ব্যৱসায় প্ৰতিষ্ঠান এটি গঢ় দিয়াতো খুউব সহজ সাধ্য যে নহয়। এইটো উদ্যমীসকলে ভালদৰে জানে কাক লৈ কেনেকৈ ব্যৱসায় কৰিব?\nসৰ্বসাধাৰণৰ মাজত এটি ভূল ধাৰণা আছে যে, উদ্যমীসকলে কেৱল ধন ঘটিবৰ ব্যৱসায় কৰে। কিন্তু উদ্যমীসকলৰ অনুপ্ৰেৰণাৰ শক্তি ক’ত লুকাই থাকে সেইটো কোৱা জটিল। কেতিয়াবা ধনৰ কথাটো একেবাৰে নগণ্য হৈ পৰে।\nক্লেৰেন্দ ডানফৰ মতে, উদ্যমীসকলক ৪ টা ভাগত ভগোৱা হয়-\n১) উদ্ভাৱনী উদ্যমী: এইধৰণৰ উদ্যমীয়ে নতুন সেৱা বা কাম আৰম্ভ কৰে। নতুন উৎপাদনী পদ্ধতি উদ্ভাৱন কৰে। নতুন বজাৰ আৱিস্কাৰ আৰু প্ৰতিষ্ঠানবোৰৰ পুনৰ গঠন কৰিব পাৰে। এইসকল উদ্যমী ইতিমধ্যে অৰ্জন কৰা পৰিৱেশৰ বাবে সন্তুষ্ট থাকে আৰু পৰিৱৰ্ত্তন তথা উন্নয়নৰ বাবে দৃষ্টি নিৱন্ধ ৰাখে।\n২) অনুকৰণপ্ৰিয় উদ্যমী: এইধৰণৰ উদ্যমীয়ে কেৱল সফল উদ্ভাৱন ৰূপায়ণৰ বাবেহে সাজু থাকে; কিন্তু উদ্ভাৱন কৰিব নিবিচাৰে।\n৩) সাৱধানী আৰু মন্থৰ উদ্যমী: এইধৰণৰ উদ্যমী খুউব সাৱধানী আৰু তেওঁলোকে নতুন অভিজ্ঞতাক লৈ আগবঢ়াতো সন্দেহবাদী হয়।\n৪) একঘেয়ামী উদ্যমী: এইধৰণৰ উদ্যমী সুযোগ গ্ৰহণ কৰি উৎপাদন পদ্ধতি পৰিবৰ্তন কৰিবলৈ সাজু নহয়। আনকি উৎপাদন কম হ’লেও তেওঁলোক পৰিবৰ্তনৰ বাবে ইচ্ছুক নহয়। ব্যৱসায়ত লোকচান ভৰি থাকিলেও তেওঁলোক বৰ্ত্তমানৰ পদ্ধতি পৰিবৰ্তনৰ বাবে সাজু নহয়।\nকৃষি উদ্যমীসকল কেনেকুৱা হোৱা উচিত?\nসাফল্যৰ বাবে সাজু:\nকৃষি উদ্যমীসকল সাফল্যৰ বাবে সদায় সাজু থাকিব লাগিব।\nক্ষতিৰ প্ৰত্যাহ্বান গ্ৰহণ কৰাৰ ক্ষমতা:\nযিকোনো ব্যৱসায় বা প্ৰতিষ্ঠানত বিভিন্নধৰণৰ ক্ষতিৰ প্ৰত্যাহ্বান থাকিব পাৰে। বিশেষকৈ কৃষি ব্যৱসায়ত এইটো অনুমান কৰিব নোৱাৰি। সেইবাবে কৃষি উদ্যমীসকলে অন্য ব্যৱসায়তকৈ অধিক ক্ষতিৰ প্ৰত্যাহ্বান গ্ৰহণ কৰিব লগীয়াত পৰে।\nব্যৱসায় হিচাবে কৃষিটো হ’ল এটা দল বা গোটৰ কাম-কাজ। গতিকে ই দলগত কাম-কাজ আৰু নেতৃত্বৰ সক্ষমতা বিচাৰে।\nসিদ্ধান্ত গ্ৰহণৰ ক্ষমতা:\nশিক্ষা ভাৱ-বিনিময়ৰ উৎকৃষ্ট পন্থা আৰু নিৰ্দিষ্ট ব্যৱসায়টোৰ বিকাশমুখী কাম-কাজৰ ওপৰত অধিক সজাগতাৰ ওপৰতে সিদ্ধান্ত গ্ৰহণৰ ক্ষমতা নিৰ্ভৰ কৰে। উদ্যমীৰ এটি অতি আৱশ্যকীয় গুণ হ’ল সঠিক সিদ্ধান্ত, সঠিক সময়ত আৰু সঠিক স্থানত লোৱা।\nনেতৃত্বৰ উদ্ভাৱনী চিন্তাই বিকাশমুখী কাৰ্য-কলাপ আৰু নতুন প্ৰযুক্তি ৰূপায়নত বিশেষভাৱে প্ৰভাৱ পেলায়।\nপৰিচালনা লক্ষ্য নিৰ্ণয়:\nনতুন প্ৰযুক্তি আৰু বিকাশমূলক কাৰ্যকলাপৰ পৰিকল্পনা, উৎপাদন পদ্ধতি, বাণিজ্যৰ তথ্য আৰু সজাগতা কৰা যাতে কৃষি-ব্যৱসায়ৰ উৎপাদকতা বৃদ্ধি হয়।\nশিক্ষা আৰু সফল প্ৰদৰ্শনে আত্ম-বিশ্বাস বঢ়াই তোলে।\nতথ্যৰ বাবে আগ্ৰহী:\nযিকোনো ব্যৱসায় প্ৰতিষ্ঠানৰ বাবে উৎপাদন আৰু তাৰ পৰৱৰ্তী পৰ্যায়বোৰৰ বাবে বিভিন্ন ধৰণৰ তথ্যৰ দৰকাৰ হয়। সেয়ে, উদ্যমীসকল তথ্যৰ বাবে আগ্ৰহী হোৱাতো দৰকাৰ।