Class 8 Science পাঠ 10 কৈশোৰ প্ৰাপ্তি – সমাধান » Dev Library\nClass 8 Science পাঠ 10 কৈশোৰ প্ৰাপ্তি – সমাধান\nClass 8 Science পাঠ 10 কৈশোৰ প্ৰাপ্তি – সমাধান The answer to each chapter is provided in the list so that you can easily browse throughout different chapter Class 8 Science পাঠ 10 কৈশোৰ প্ৰাপ্তি – সমাধান and select needs one.\nAlso, you can read SCERT book online in these sections Solutions by Expert Teachers as per SCERT (CBSE) Book guidelines. These solutions are part of SCERT All Subject Solutions. Here we have given Class 8 Science পাঠ 10 কৈশোৰ প্ৰাপ্তি – সমাধান Solutions for All Subject, You can practice these here…\nপাঠ – ১০ ( বিজ্ঞান )\n১) অন্তঃ স্ৰাৱী গ্ৰন্থিয়ে দেহৰ পৰিবৰ্তনৰ বাবে নি: সৰণ কৰা পদাৰ্থ সমূহক কি নামেৰে নাম কৰণ কৰা হৈছে ?\nউত্তৰ:- অন্তঃ স্ৰাৱী গ্ৰন্থিয়ে দেহৰ পৰিবৰ্তনৰ বাবে নি: সৰণ কৰা পদাৰ্থ সমূহক হৰ্মন নামেৰে নাম কৰণ কৰা হৈছে ।\n২) কৈশোৰ কাল কাক বোলে ?\nউত্তৰ:- জীৱনৰ যিটো কালত শাৰীৰিক পৰিবৰ্তন ঘটি পৈণত প্ৰজনন প্ৰাপ্তি হয় সেই কালচোৱাকে কৈশোৰ কাল বোলে । কৈশোৰ কাল সাধাৰণতে ১১ বছৰৰ পৰা আৰম্ভ হৈ ১৮ বা ১৯ বছৰ বয়স পৰ্যন্ত চলি থাকে ।\n৩) মাহেকীয়া ঋতু চক্ৰ কি ? ব্যাখ্যা কৰা ।\nউত্তৰ:- মহিলাৰ প্ৰজনন ক্ষমতা প্ৰায় ১০-১২ বছৰৰ পৰাই আৰম্ভ হয় । অৰ্থাৎ প্ৰজনন প্ৰাপ্তি হোৱাৰ পৰাই আৰম্ভ হয় । এই ক্ষমতা প্ৰায় ৪৫ – ৫০ বছৰলৈ চলি থাকে । প্ৰজনন ক্ষমতা প্ৰাপ্তিৰ পৰাই ডিম্বানু গঠন হৈ পুৰঠ হবলৈ ধৰে । প্ৰায় ২৮ ৰ পৰা ৩০ দিনৰ ভিতৰত একোটা পুৰঠ ডিম্বানুৰ নি:সৰণ হয় ।\nএই সময়ত যদিহে ডিম্বানু নিষেচিত হয়, ই জৰায়ুৰ বেৰত লাগি ধৰে আৰু জৰায়ুৰ বেৰ ডাঠ হৈ তাত বিকশিত হবলৈ ধৰে । এই অৱস্থাক গৰ্ভৱতী অৱস্থা বোলে । যদি ডিম্বানু নিষেচিত নহয় তেন্তে ডিম্বাশয়ৰ পৰা ওলোৱা ডিম্বানু, জৰায়ুৰ ডাঠ আৱৰণ আৰু ৰক্ত নলীকাৰ সৈতে শৰীৰৰ বাহিৰলৈ ওলাই আহে ।\nইয়াৰ ফলত ৰক্তক্ষৰণ হয় । ইয়াকে মাহেকীয়া ঋতু চক্ৰ বোলে ।\n৪) যৌৱন প্ৰাপ্তিৰ সময়ত হোৱা দেহৰ পৰিবৰ্তন সমূহৰ তালিকা কৰা ।\nউত্তৰ:- যৌৱন প্ৰাপ্তিৰ সময়ত হোৱা দেহৰ পৰিবৰ্তন সমূহ হল –\nক) শৰীৰৰ উচ্চতা বৃদ্ধি ।\nখ) শাৰীৰিক আকৃতিৰ পৰিবৰ্তন ।\nগ) মাতৰ পৰিবৰ্তন ।\nঘ) তৈল গ্ৰন্থিৰ বৰ্দ্ধিত ক্ৰিয়া ।\nঙ) শাল মইনা ওলোৱা ।\nচ) যৌনাংগৰ বিকাশ ।\nছ) মানসিক, বৌদ্ধিক আৰু আৱেগিক পৰিপক্কতা প্ৰাপ্তি ।\nজ) গৌণ চৰিত্ৰ যেনে – লৰাৰ দাড়ি গোফ গজা, ছোৱালীৰ স্তনৰ বিকাশ, ডিম্বানু আৰু শুক্ৰানু নামৰ জনন কোষ গঠন আদি ।\n৫) অন্তঃ স্ৰাৱী গ্ৰন্থি সমূহ আৰু নি:সৰণ কৰা হৰম‘ন নামৰ এখন তালিকা দুটা স্তম্ভত প্ৰস্তুত কৰা ।\nউত্তৰ:- অন্তঃ স্ৰাৱী গ্ৰন্থিৰ নাম বোৰ হল –\nক) পিটুইটাৰী ।\nখ) থাইৰয়ড ।\nগ) এডৰিনেল ।\nনি:সৰণ কৰা হৰম’নৰ নাম হল –\nক) টেষ্ট’ষ্টেৰণ ( পুৰুষ ) আৰু ইষ্ট্ৰ’জেন ( মহিলা ) বৃদ্ধি হৰম’ন ।\nখ) থাইৰ’ক্সিন ।\nগ) এড্ৰেনেলিন ।\nঘ) ইনচুলিন ।\n৬) যৌন হৰমন কি ? সেইবোৰক কিয় এনে নাম দিয়া হল ? সেই হৰমন বোৰৰ কাৰ্যৰ বৰ্ণনা কৰা ।\nউত্তৰ:- অণ্ডাশয় আৰু ডিম্বাশয়ৰ পৰা নি: সৰিত হৰমনক যৌন হৰমন বোলে । ডিম্বাশয়ে স্ত্ৰী হৰমন বা ইষ্ট্ৰ’জেন আৰু অণ্ডাশয়ে পুং হৰমন বা টেষ্ট’ষ্টেৰণ নি:সৰণ কৰে । টেষ্ট’ষ্টেৰণ বা পুং হৰমনৰ কাৰ্য হল – ই লৰাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰজনন ক্ষমতাত সহায় কৰে ।\nমুখ মণ্ডলত দাড়ি, গোফ গজায় । কাষলতি, বুকু আৰু গুপ্ত স্থানটো চুলি গজায় । ইষ্ট্ৰ’জেন বা স্ত্ৰী হৰমনে ছোৱালীৰ স্তনৰ বিকাশ ঘটায় । স্তনত দুগ্ধ নিঃসৰণ গ্ৰন্থি উৎপন্ন কৰে ।\n৭) উপযুক্ত উক্তিটো বাছি উলিওৱা ।\nক) কিশোৰ – কিশোৰী সকল আহাৰ সম্পৰ্কে সচেতন হোৱা উচিত, কিয়নো –\n১) উপযুক্ত খাদ্যই মগজুৰ বিকাশত সহায় কৰে ।\n২) শৰীৰত হৈ থকা দ্ৰুত বৃদ্ধিৰ বাবে উপযুক্ত আহাৰৰ প্ৰয়োজন ।\n৩) কিশোৰ – কিশোৰী সকলৰ সদায় ভোক বেছি ।\n৪) কিশোৰ – কিশোৰী সকলৰ স্বাদ মুকুল অধিক সক্ৰিয় ।\nউত্তৰ:- ২) শৰীৰত হৈ থকা দ্ৰুত বৃদ্ধিৰ বাবে উপযুক্ত আহাৰৰ প্ৰয়োজন ।\nখ) মহিলাৰ প্ৰজননৰ বয়স আৰম্ভ হয় তেতিয়া –\n১) যেতিয়া মাহেকীয়া ঋতু চক্ৰ আৰম্ভ হয় ।\n২) যেতিয়া স্তনৰ বিকাশ হয় ।\n৩) যেতিয়া দেহৰ ওজন বাঢ়ে ।\n৪) যেতিয়া ওখ হয় ।\nউত্তৰ:- ১) যেতিয়া মাহেকীয়া ঋতু চক্ৰ আৰম্ভ হয় ।\nগ) কিশোৰ – কিশোৰীৰ যথোপযুক্ত আহাৰ সামগ্ৰী হল –\n১) চিপছ, চাওমিন, ক‘ক ।\n২) ৰুটি, দাইল, শাক – পাচলি ।\n৩) ভাত, চাওমিন, বাৰ্গাৰ ।\n৪) শাক – পাচলি যুক্ত কাটলেট, চিপছ আৰু নেমুৰ ৰস ।\nউত্তৰ:- ২) ৰুটি, দাইল, শাক – পাচলি ।\n৮) চমু টোকা লিখা –\nক) ডিঙিৰ ঘটিকা ।\nউত্তৰ:- প্ৰজনন ক্ষমতা প্ৰাপ্তিৰ সময়ত স্বৰ যন্ত্ৰৰ বৃদ্ধি হবলৈ ধৰে । লৰাৰ ক্ষেত্ৰত স্বৰ যন্ত্ৰ বোৰ ডাঙৰ হয় । লৰাৰ বৰ্দ্ধিত স্বৰ যন্ত্ৰৰ গ্ৰীবা অঞ্চলত বাহিৰলৈ বাঢ়ি অহা অংশ টোক ডিঙিৰ ঘটিকা বোলে ।\nখ) গৌণ লিংগ চৰিত্ৰ ।\nউত্তৰ:- অণ্ডাশয় আৰু ডিম্বাশয় হল প্ৰজনন অংগ । এই অংগ সমূহে যথা ক্ৰমে শুক্ৰানু আৰু ডিম্বানু নামৰ জনন কোষ উৎপন্ন কৰে । প্ৰজনন ক্ষমতা প্ৰাপ্তিৰ সময়ত ছোৱালীৰ স্তনৰ বিকাশ হয় আৰু লৰাৰ মুখ মণ্ডলত দাড়ি আৰু গোফ গজে ।\nএই লক্ষণ সমূহৰ দ্বাৰা লৰা আৰু ছোৱালীৰ মাজত পাৰ্থক্য নিৰ্দ্ধাৰণ কৰিব পাৰি বাবে এই চৰিত্ৰ সমূহক গৌণ লিংগ চৰিত্ৰ বুলি কোৱা হয় । লৰাৰ বুকু অংশত নোম গজে । লৰা আৰু ছোৱালীৰ উভয়ৰে বাহুৰ তলত আৰু গুপ্তাংগত নোম গজে ।\nগ) জন্ম পূৰ্বক লিংগ নিৰ্নয় ।\nউত্তৰ:- মানুহৰ দেহৰ প্ৰতি কোষৰ কোষ কেন্দ্ৰত থকা ক্ৰম’জ’মৰ সংখ্যা ২৩ যোৰ । এই ক্ৰম’জ’মক যৌন ক্ৰম’জ’ম বা X আৰু Y বুলি নামাকৰণ কৰা হয় ।\nমহিলাৰ ক্ষেত্ৰত দুডাল X ক্ৰম’জ’ম আৰু পুৰুষৰ ক্ষেত্ৰত এডাল X আৰু এডাল Y ক্ৰম’জ’ম থাকে । জনন কোষ (শুক্ৰানু আৰু ডিম্বানু ) বোৰত এযোৰ ক্ৰম’জ’ম থাকে । নিষিক্ত নোহোৱা ডিম্বানুত মাত্ৰ এডাল X ক্ৰম’জ’ম থাকে, কিন্তু শুক্ৰানুবোৰত দুই প্ৰকাৰৰ ক্ৰম’জ’ম থাকে ।\nX ক্ৰম’জ’ম যুক্ত এটা শুক্ৰানুৱে ডিম্বানুক নিষিক্ত কৰিলে তাৰ পৰা সৃষ্টি হোৱা যোজন কোষ টোত যদি দুয়ো ডাল X ক্ৰম’জ’ম হয়, তেতিয়া যোজন কোষটো কন্যা সন্তানলৈ বিকশিত হব । যদি শুক্ৰানুৱে ডিম্বানুক নিষেচিত কৰোঁতে তাত X আৰু Y দুয়ো ডাল ক্ৰম’জ’ম থাকে, তেন্তে যোজন কোষটো পুত্ৰ সন্তানলৈ বিকশিত হব ।\nগতিকে দেখা যায় যে পিতৃৰ যৌন ক্ৰম’জ’মে জন্ম হব লগা শিশুৰ লিংগ নিৰ্নয় কৰে । মাতৃৰ এই ক্ষেত্ৰত কোনো ভূমিকা নাই ।\n৯) শব্দ – শৃংখল পূৰ কৰা –\n১) এড্ৰিনেল গ্ৰন্থিয়ে নি:সৰণ কৰা হৰমন ।\nউত্তৰ:- এড্ৰিনেলিন ।\n২) স্ত্ৰী – হৰমন ।\nউত্তৰ:- ইষ্ট্ৰোজেন ।\n২) অগ্ন্যাশয় গ্ৰন্থিয়ে নি:সৰণ কৰা হৰমন ।\nউত্তৰ:- ইনছুলিন ।\n৩) এবিধ নলিকা যুক্ত গ্ৰন্থি ।\n৩) লৰাৰ বৰ্দ্ধিত স্বৰ যন্ত্ৰ বৃদ্ধিৰ বাবে গ্ৰীবা অঞ্চলৰ বাহিৰলৈ বাঢ়ি অহা এটা অংশ ।\nউত্তৰ:- ঘটিকা ।\n৪) অন্তঃ স্ৰাৱী গ্ৰন্থিয়ে নি:সৰণ কৰা দ্ৰব্য ।\nউত্তৰ:- হৰমন ।\n৫) উপযুক্ত অনুপাতত প্ৰটিন, কাৰ্বোহাইড্ৰেট, চৰ্বী আৰু ভিটামিন থকা আহাৰ ।\nউত্তৰ:- সুষম ।\n৬) ইনছুলিন হৰমণৰ অভাৱত হোৱা ৰোগ ।\nউত্তৰ:- মধুমেহ ।\n৭) সুষম আহাৰত থকা এবিধ উপাদান ।\nউত্তৰ:- ভিটামিন ।\n৮) মগজুৰ লগত সংলগ্ন থকা এবিধ গ্ৰন্থি যিয়ে হৰমন নি:সৰণ কৰে ।\nউত্তৰ:- পিটুইটাৰী ।\n4 thoughts on “Class 8 Science পাঠ 10 কৈশোৰ প্ৰাপ্তি – সমাধান”\nএই মহতী প্ৰচেষ্টাৰ শলাগ লৈছো |অসমীয়া ভাষাত এনে কৰ্ম অতিকে নগন্য!আপোনাক ধন্যবাদ !


২২ বছৰ সম্পূৰ্ণ! ন্যায় নাপালে গুপ্ত হত্যাৰ বলি হোৱা উমা গগৈৰ পৰিয়ালে – Pratham Khabar\nঘৰ/অপৰাধ/২২ বছৰ সম্পূৰ্ণ! ন্যায় নাপালে গুপ্ত হত্যাৰ বলি হোৱা উমা গগৈৰ পৰিয়ালে\nৰাইজৰ দাবী, ২২ বছৰে ন্যায় নোপোৱা ছয় আত্মাক ন্যায় দিব লাগে বৰ্তমান চৰকাৰখনে\n২২ বছৰ সম্পূৰ্ণ। ন্যায় নাপালে গুপ্ত হত্যাৰ বলি উমা গগৈৰ পৰিয়ালৰ ছয় ব্যক্তি আত্মাই।\n১৯৯৯ চনৰ ১২ ছেপ্তেম্বৰৰ এটি অভিশপ্ত পুৱতি নিশা। চৰাইদেউ জিলাৰ মাহমৰা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত মাহমৰা ২ নং বৰবিল গাঁৱৰ উমা গগৈৰ পৰিয়ালক অতি বৰ্বৰ আৰু নিৰ্মমভাৱে নিঃশেষ কৰিছিল গুপ্ত ঘাটকে।\nউমা গগৈৰ লগতে তেওঁৰ পত্নী বিহুটি গগৈ, পুত্ৰ ধীৰাজ গগৈ, তিনিটা কন্যা সন্তান ক্ৰমে- বিনিতা গগৈ, নিতুমণি গগৈ আৰু মামু গগৈক মুঠ ছয়জনক গুপ্ত ঘাটকে অতি নিশংসভাৱে বৰ্বৰতাৰে শাৰীৰিক অত্যাচাৰ কৰি শেষত আটাইকেইজনকে একেলগে এখন বিচনাত বান্ধি বোমা বিস্ফোৰণ ঘটাই উৰুৱাই দিছিল।\nগুপ্ত ঘাটকৰ দলটো ইমানেই বৰ্বৰ আছিল যে উমা গগৈ, তেওঁৰ পত্নী বিহুটি গগৈ আৰু পুত্ৰ ধীৰাজ গগৈক একেলগে বান্ধি তেওঁলোকৰ চকুৰ আগতে কন্যা তিনিগৰাকীক দলগত ধৰ্ষণ কৰি পিছত মদ খাই হুলস্থুল কৰি গোটেই পৰিয়ালক বোমাৰে উৰুৱাই দি আঁতৰি গৈছিল।\nপুৱতি নিশা সংঘটিত কৰা এই ঘটনাৰ পাছত গুপ্তঘাটকৰ দলটো তাৰ পৰা বীৰদৰ্পে আঁতৰি যাওঁতে স্থানীয় বহুলোকে প্ৰত্যক্ষ কৰিছিল। সেই সময়ত মাহমৰা সমষ্টিৰ বিধায়ক আছিল অগপৰ হিৰণ্য কোঁৱৰ। হিৰণ্য কোঁৱৰ সেই সময়ত কেবিনেট মন্ত্ৰীও আছিল। গুপ্ত ঘাটকক বিচৰা নামত নিৰীহ লোকক হাৰাশাস্তি কৰি গুপ্ত ঘাটকক মুক্ত আকাশৰ তলত ঘুৰি ফুৰিবলৈ সুবিধাহে দিলে।\nতাৰ পাছত আহিল কংগ্ৰেছ চৰকাৰ। উক্ত অভিশপ্ত পৰিয়ালটিৰ ছয় আত্মাৰ সদগতি বাবে গুপ্ত ঘাটকক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা আশ্বাস প্ৰদান কৰিলে কিন্তু সকলো ফুটুকাৰ ফেন হ’ল। সময় বাগৰি গৈ থাকিল কিন্তু এই পৰিয়ালটি ছয় আত্মাই আজিও শান্তি নাপালে। আজিও গুপ্ত ঘাটক মুকলি আকাশৰ তলত অতি ভদ্ৰহৈ মুক্ত ভাৱে ঘুৰি ফুৰিছে। স্থানীয় ৰাইজৰ দাবী গুপ্ত ঘাটকক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি ২২ বছৰে ন্যায় নোপোৱা ছয় আত্মাক ন্যায় দিব লাগে বৰ্তমান চৰকাৰখনে।\nAssam Blast Crime Criminal Death News Time Assam Pratham Khabar


টকিঅ’ ২০২০ : ক’ত, কেতিয়া উপভোগ কৰিব পাৰিব লাভলীনাৰ খেল — Asom Barta\nHome/ক্ৰীড়া/টকিঅ’ ২০২০ : ক’ত, কেতিয়া উপভোগ কৰিব পাৰিব লাভলীনাৰ খেল\nটকিঅ’ ২০২০ : ক’ত, কেতিয়া উপভোগ কৰিব পাৰিব লাভলীনাৰ খেল\nনিউজ ডেস্ক:- অতি শক্তিশালী খেলুৱৈৰে এইবাৰ গঠিত হৈছে টকিঅ’ অভিমুখী ভাৰতীয় দল। দলটোত আছে ভাৰতৰ হৈ পূৰ্বে অলিম্পিক পদক জয়ী বক্সাৰ মেৰীকমৰ লগতে পুৰুষৰ শাখাত আছে বিশ্বৰ শীৰ্ষ বক্সাৰ অমিত পংগালৰ দৰে খেলুৱৈ। ৫১ কেজি শাখাত মেৰীকম আৰু ৫২ কেজি শাখাত অমিত পংগালৰ সম্ভাৱনাই অধিক।\nইয়াৰোপৰি সম্ভাৱনাৰ তালিকাত আছে মনিষ কৌশিক, বিকাশ কৃষণৰ লগতে মহিলাৰ শাখাত পূজা ৰাণীৰ লগতে অসমৰ লাভলীনাৰ দৰে খেলুৱৈৰ নাম। ভাৰতৰ হৈ এইবাৰ ৯ গৰাকীকৈ বক্সাৰে অংশগ্ৰহণ কৰিব টকিঅ’ অলিম্পিকত। দেশৰ আন প্ৰান্তৰ লগতে অসমৰ জনসাধাৰনেও অতি উৎসাহেৰে অপেক্ষা কৰিছে অলিম্পিক আৰম্ভ হোৱা দিনটোলৈ।\nপ্ৰতিযোগিতাখনত ভাৰতে বক্সিঙত যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিব ২৪ তাৰিখে। অৰ্থাৎ অলিম্পিক আৰম্ভ হোৱাৰ এদিন পিছতেই বক্সিঙৰ ৰিঙত নামিব ভাৰতীয় বক্সাৰ। অতি উল্লেখনীয় কথাটো হৈছে যে ভাৰতৰ হৈ প্ৰথমখন বক্সিং খেলত ভাগ ল’ব অসমৰ লাভলীনাই। লাভলীনাৰ খেলখন আৰম্ভ হ’ব ভাৰতীয় সময় অনুসৰি পুৱা ৭:৩০ বজাত।\n২৪ তাৰিখত ভাৰতৰ তিনিগৰাকীকৈ খেলুৱৈৰ ভাগ্য নিৰ্ণয় হ’ব অলিম্পিকত। অসমৰ লাভলীনাৰ লগতে সেই দিনা মহিলাৰ লাইটৱেইট শাখাত মেৰীকমৰ উপৰিও পুৰুষৰ শাখাত বিকাশ কৃষানেও অংশ ল’ব। মেচখন ভাৰতীয় দৰ্শকে উপভোগ কৰিব পাৰিব চনী টেন-১১ আৰু চনী টেন-২ত।\nবৰপথাৰৰ প্ৰতিষ্ঠিত ব্যৱসায়ী প্ৰদীপ বৰবৰাৰ দেহাৱসান\nজামুগুৰিহাটত মস্কোৰ আৰ্হিত তিনিমহলীয়া বাসগৃহ 'হেমাপদ্ম' নিৰ্মাণ\nIPLৰ ফাইনেল ইতিহাসৰ আটাইতকৈ বৃদ্ধ খেলুৱৈ ধোনী\nবিৰাট কোহলীক ৰান আউট ৰিয়ানৰ; টুইটাৰত ঠকা-সৰকা যুৱ ক্ৰিকেটাৰ ৰিয়ানক\nT20 আৰু এদিনীয়াৰ অধিনায়কত্ব এৰিব বিৰাট কোহলীয়ে! ৰোহিত শৰ্মা হ’ব নেকি কোহলীৰ উত্তৰসূৰী?\nব্ৰঞ্জতে সীমাবদ্ধ থাকিল লাভলীনা; চেমিফাইনেলত শোচনীয় পৰাজয়


দেউতাকবোৰসন্তানৰ প্ৰথমজন বন্ধু - VOICE 24x7\nসন্তানে দুজন দেউতাকক জন্ম দিয়ে-এজন যি কেৱল দায়িত্ব পালন কৰে বা নকৰে আৰু আনজন যি দায়িত্ব পালনৰ লগে লগে সন্তানক বুকুত কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে।\nসন্তানক বুকুত কঢ়িয়াই ফুৰা দেউতাকৰ ভাগৰ নালাগে। দায়িত্বৰ ভৰে তেওঁৰ হাত দুখন খহতা কৰে, ভৰিৰ গোৰোহাত ফাটঁ ওলাই, গালৰ হনুবোৰ ওলাই পৰে, চুলিবোৰ বগা হয় অথবা আদবয়সতে চকুত ডাঠ চছ্‌মা পিন্ধে! তথাপি দেউতাকবোৰৰ ভাগৰ নালাগে যেতিয়া সন্তানৰ আকুল ভৰা মাতষাৰে ‘দেউতা’ ক সাৱতি ধৰে!\nদেউতাকবোৰে মনে মনে চাই ৰয় জীয়েকৰ দীঘল হ’বলৈ ধৰা চুলিকোছালৈ। নিৰৱে চকুলো টুকে অভিমানী জীয়ৰীক হোষ্টেলৰ বাৰান্দাত এৰি থৈ অহা ক্ষণটোত। গৰমৰ দিনবোৰত ঘামচি ফুটাই দিয়া জীয়েকৰ সৰু সৰু হাত দুখনলৈ মনত পৰি উচুপি কান্দে দেউতাকবোৰে। চিকেনৰ ফেভাৰিট টুকুৰাটোক লৈ দেউতাকৰ সতে কাজিয়া কৰা জীয়েকজনীক বিদেশলৈ পঠাবলৈ সাহ নহয় দেউতাকৰ! কলিজাৰ টুকুৰা বুলি অতদিনে সামৰি ৰখা জীয়েকক কাষতে বহুৱাই হোমৰ গুৰিত কন্যাদান কৰা দেউতাকৰ চকুৰ পানীবোৰ ৰুদ্ধ হৈ ৰয়। দেউতাকৰ পোছাক পিন্ধি দায়িত্ব পালনৰ দায়িত্বত জীয়েকৰ চকুত চকু থব নোৱাৰে দেউতাকে। জন্মৰ ক্ষণতে কোলাত তুলি লৈ আটোল টোলকৈ ডাঙৰ কৰা কলিজাৰ টুকুৰা জনীক বিয়া দি দিয়ে দেউতাকে। দেউতাকে নাকান্দে। বুকুৰ ভিতৰৰ অশান্ত ধুমুহাজাকক হেঁচা মাৰি জীয়েকক সুখত ৰাখিবলৈ ভগৱানক নিৰৱে সেৱা জনায় মাথো ।\nদেউতাকবোৰে পুতেকৰ কান্ধত হাত থৈ বৰশী টুপাবলৈ ভাল পায়। ক্ৰিকেটৰ শতৰাণ আৰু উইকেট ৰ কথা পাতিবলৈ ভাল পায়। দেউতাকবোৰে পুতেকৰ পৰা শিকিবলৈ ভাল পায় হোৱাটছ্ এপ ৰ গ্ৰুপ এড্‌মিন হোৱাৰ প্ৰক্ৰিয়া। দেউতাকবোৰে পুতেকৰ বন্ধুৰ দেউতাকবোৰৰ বন্ধু হ’ব বিচাৰে। দেউতাকে পুতেকৰ গুণ গান গাই ভাল পায়। পুতেকৰ লগত একেখন বাইকত উঠি জীমলৈ যাবলৈ ভাল পায়। দেউতাকবোৰে পুতেকবোৰক গালি পাৰে। গাললৈকে পৰা চুলিৰ খট্‌টো কাটিবলৈ পুতেকক কাঢ়া নিৰ্দেশ দিয়ে। পুতেকক ইঞ্জিনিয়াৰৰ ৰূপত কল্পনা কৰিবলৈ দেউতাকবোৰে বেছি ভাল পায়। বোৱাৰীৰ হাতৰ চাহ একাপ খোৱাৰ সপোন সকলো দেউতাকেই পুহি ৰাখে!\nদেউতাকবোৰ বৰ ভাল লগা হয়! যেতিয়া তেওঁ আবেগ, মৰম আৰু দায়িত্বৰ বাহক হয়। সন্তানৰ প্ৰথমজন বন্ধু হয়।


সুবাস : পঞ্চমী ( মীৰা বৰা )\nপঞ্চমী ( মীৰা বৰা )\nঅমাবস্যা ৰাতি । চাৰিও ফালে ঘোৰ অন্ধকাৰে আৱৰি ধৰিছে । এতিয়া যেন- আন্ধাৰেই পঞ্চমীৰ জীৱনৰ সংগী । কোঠাটোত বহি লৈ তাইৰ জীৱনত ঘটি যোৱা ঘটনা বোৰ ভাবিবলৈও এতিয়া আৰু তাই অপাৰগ । কিয় তাই মৌন হৈ ৰ'ল , সেই কঠিন সময় খিনিত ; সেয়াও তাই আৰু ভাবিব পৰা অৱস্হাত নাই । পাৰ হৈ যোৱা সময়ৰ ঘটি যোৱা ঘটনা বোৰ তাইৰ হৃদয়ত থুপ খাই থকা আগ্নেয়গিৰিৰ স্ফূলিংগ বোৰৰ দৰে কেনেদৰে উদগীৰণ হ'ব খুজিছিল----- সেয়াও এতিয়া হয়তো পাহৰি পেলাইছে । তাই এতিয়া মাথো শান্ত,সৌম্য এখন নদীৰ দৰে ।\nপঞ্চম আৰু পঞ্চমীৰ সেই দিনা বাহী-বিয়াৰ দিন ।হেজাৰ সপোন বুকুত বান্ধি লৈ পঞ্চমৰ ঘৰ খনত তাই ন- কইনা জনী হৈ সোমাইছিলহি ।পঞ্চম মাক-দেউতাকৰ একমাত্ৰ সন্তান । সি ভাৰতীয় সৈন্য বাহিনীত চাকৰি কৰে । সি বিবাহৰ বাবে এমাহৰ ছুটী লৈ ঘৰলৈ আহিছে । গতিকে অতি উলহ-মালহেৰে কালি তাৰ বিবাহ সম্পন্ন হৈ যায়- পঞ্চমীৰ লগত । পঞ্চমীও মাক-দেউতাকৰ অতি আদৰৰ একমাত্ৰ জীয়ৰী ।\nকালিলৈ সিহঁতৰ বিয়াৰ অভ্যৰ্থনাৰ অনুষ্ঠান সম্পন্ন হ'ব । গতিকে কি কি খুৱাব ,নিমন্ত্ৰিত অতিথি সকলক কেনেকৈ আপ্যায়ন কৰিব তাৰ বাবে মাক-দেউতাক ব্যস্ত হৈ পৰিছে ।\nলাহে লাহে ধৰালৈ সন্ধিয়া নামি আহিল ।খাই বৈ বিয়াৰ ভাগৰ মাৰিবলৈ এজন এজন কৈ সকলো নিদ্ৰাত নিমগ্ন হ'ল । বাকী থাকিল মাথো দুফালে দুটা কোঠাত পঞ্চম আৰু পঞ্চমী । দোভাগ জোনাক নিশা । যেন- জোনাকৰ বৰষুণ নামিছে ধৰাত ------ । পঞ্চম আৰু পঞ্চমী দুয়ো কোঠাৰ পৰা ওলাই আহি সংগোপনে তিতিছে এই জোনাকৰ বৰষুণত-------। বৰষুণৰ টোপাল বোৰ যেন- তাইৰ গালে মুখে বৈছে প্ৰেমৰ নিজৰা হৈ------। কি যে- এক মধুৰ মূৰ্চ্ছনা-------। তাই যেন এজনী চঞ্চল হৰিণী হৈ ধৰা দিছে তাৰ দুবাহুৰ মাজত । এনেদৰে যে- কিমান সময় পাৰ হৈ গ'ল সিহঁতে গমেই নাপালে-------।\nকাহিলি পুৱাতে চৰাই-চিৰিকতিয়ে জুৰিছে--- সুমধুৰ গীত । দশোদিশ ৰবিৰ কিৰণে পোহৰাই তুলিছে । কি যে- এক প্ৰকৃতিৰ বিনন্দীয়া পৰিবেশ ।সেই সময়তে এটি বাৰ্তা আহিল , যিটো বাৰ্তাই সকলোকে হতাশ কৰি তুলিলে । সীমান্তত শত্ৰু-পক্ষৰ লগত যুদ্ধ আৰম্ভ হৈছে । গতিকে ততালিকে পঞ্চম যুদ্ধ-ক্ষেত্ৰ লৈ যাবলৈ নিৰ্দেশ আহিল । অভ্যৰ্থনা অনুষ্ঠানৰ দিনা হঠাতে অহা সেই খবৰ টোৱে সকলোকে ম্লান কৰি পেলালে । গতিকে ওপৰৰ নিৰ্দেশ মানি অলপো পলম নকৰি পঞ্চম দেশৰ হকে ঘৰৰ পৰা যুদ্ধ-ক্ষেত্ৰলৈ ৰাওনা হ'ল । আৰু পঞ্চমী-----? উৰ্মিলাৰ দৰে মৌন হৈ ৰ'ল------ পঞ্চম যোৱাৰ ফালে চাই । তাইৰ হৃদয়ৰ অব্যক্ত বেদনা বোৰ বুকুতে সামৰি ফুলশয্যাৰ এটা কোণত বহি চকুলো বোৱাবলৈ ধৰিলে । কি হৈ গ'ল তাই ততকে ধৰিব নোৱাৰিলে । পঞ্চমৰ অনুপস্হিতিতে সকলোকে ভোজ-ভাত খুৱাই পঞ্চমৰ মাক-দেউতাকে তাইক নিজৰ ছোৱালীৰ দৰে মৰমেৰে ৰাখিলে । ক্ষন্তেক সময়ৰ বাবে পঞ্চমক লগ পোৱা সেই মধুৰ সময় খিনিৰ কথাকে ভাবি ভাবি তাই দিন বোৰ পাৰ কৰিব লগা হ'ল ।\nসময়ৰ কি যে- নিষ্ঠুৰ গতিশীলতা । এজাক ধুমুহাই যেন- তাইক তচনচ কৰি থৈ গ'ল । তাই গৰ্ভৱতী হ'ল-----। সমাজত বুবু-বাবা লাগিল । খোবা- খুবী নোহোৱাকৈ ই কেনেকৈ সম্ভৱ------? লাহে লাহে কথাটো চাৰিও ফালে বিয়পি পৰিল । শাহু-শহুৰেও তাইক সন্দেহৰ চকুৰে চাবলৈ ধৰিলে । তাইৰ মাক-দেউতাকেও কথাটো সহজ ভাৱে লব পৰা নাই ।সকলোৱে তাইক ঘৃণাৰ চকুৰে চাবলৈ ধৰিলে । তাৰপাচত তাই সমাজ আৰু স্ব-জাতিৰ দ্বাৰা কলংকিনী , চৰিত্ৰহীনা আৰু এজনী নষ্ট চৰিত্ৰৰ ছোৱালী আদি শব্দৰে বিভূষিতা হ'ল ।মূৰৰ ওপৰৰ আকাশ খন যেন- খহি পৰিল , তাইৰ এনে অনুভৱ হ'ল । লাজ আৰু ভয়ত তাইৰ গৰ্ভজাত সন্তানটো যে- পঞ্চমৰে সন্তান সেই কথা মুখ-খুলি কাকো প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰিলে ।চৰম অপমান আৰু অৱহেলাৰে দিন বোৰ পাৰ হৈ গ'ল তাইৰ ।শাহুয়েক-শহুৰেকৰ তাইৰ প্ৰতি জন্ম হোৱা ঘৃণা আৰু অৱহেলাৰ বাবে তাই এদিন স্বামীৰ ঘৰ এৰি মাক-দেউতাকৰ ঘৰলৈ উভতি আহিল ।\nচাওঁতে চাওঁতে ন-মাহ দহ দিন উকলি গ'ল । সমাজৰ পৰা পোৱা বিকৰ্থনাৰ মাজেৰে তাইৰ এটি সন্তানৰ জন্ম হ'ল ।কণমানিটোক বুকুত সাৱটি দুয়োধাৰে চকুলো বৈ আহিল তাইৰ । প্ৰসব বেদনা উপশম নৌহওঁতেই এটা হৃদয় বিদাৰক খবৰে তাইক পুনৰ চিৰজীৱনৰ কাৰণে অৰ্ধমৃত কৰি পেলালে ।তাইৰ সন্তানৰ পিতৃয়ে সীমান্তত শত্ৰুৰ লগত যুঁজি যুঁজি প্ৰাণ আহুতি দিব লগা হ'ল ।তাইৰ পঞ্চম শ্বহীদ হ'ল , তাই নিজৰ কাণ দুখনকে যেন- বিশ্বাস কৰিব পৰা নোৱাৰিলে । সময় কিয় যে- ইমান নিষ্ঠুৰ হয় ? পিতৃহাৰা সন্তানটোক লৈ তাই দিগবিদিগ হেৰুৱাই পেলালে । নিজ সন্তানৰ এই দুখৰ দিনবোৰ সহ্য কৰিব নোৱাৰি পঞ্চমীৰ মাক-দেউতাকেও কিছুদিনৰ অগাপিচা কৈ দুয়ো স্বৰ্গগামী হ'ল । বেচেৰী পঞ্চমী একেবাৰে অকলশৰীয়া হৈ পৰিল ।\nদিন-মাহ- বছৰ বাগৰি গ'ল ।সন্তানটোক বুকুত সাৱটি পঞ্চমীৰ দিনবোৰ যাবলৈ ধৰিলে ।ঈশ্বৰৰ যেন-তাকো সহ্য নহ'ল । তাইৰ বুকুৰ সন্তানটো এক অচিন ৰোগত আক্ৰান্ত হ'ল ।ডাক্তৰৰ সু-চিকিৎসাৰ পাচতো সন্তানটো আৰোগ্য হৈ নুঠিল । কেইদিনমানৰ পাচত সন্তানটোও আঁতৰি গ'ল তাইৰ বুকুৰ মাজৰ পৰা ।সন্তানটোৰ মৃত্যুত তাই উন্মাদিনীৰ দৰে হ'ল । দুখৰ ভাৰ সহ্য কৰিব নোৱাৰি লাহে লাহে তাই হেৰুৱাই পেলালে মন-মগজুৰ ভাৰসাম্যতা ।চঞ্চলা-চপলা গাভৰু জনী এজনী আধা পাগলী লৈ ৰূপান্তৰ হ'ল ।\nকিছুদিনৰ পাচত সীমান্তৰ পৰা পঠিয়াই দিয়া পঞ্চমৰ বস্ত-বাহানিৰ টোপোলা বোৰৰ মাজৰ পৰা মাক-দেউতাকে এখন ডায়েৰী উদ্ধাৰ কৰিলে ।ডায়েৰী খনৰ এটি পৃষ্ঠাৰ পৰা পঞ্চমীৰ গৰ্ভজাত সন্তানটো যে- পঞ্চমৰে আছিল সেই কথা তেওঁলোক নিশ্চিত হ'ল । সেয়েহে ভুলৰ প্ৰায়চিত্ত কৰিবৰ বাবে পঞ্চমৰ মাক-দেউতাক দুয়ো এদিন পঞ্চমীহতঁৰ ঘৰ ওলালহি । তেওঁলোকে আহিয়েই দেখিলে--- অৱহেলিত এটা কোঠাৰ ভিতৰত আউলী-বাউলী চুলিৰে পঞ্চমীয়ে কাপোৰৰ পুতলা এটা বুকুত সাৱটি নিচুকণী গীত এটি গাই গাই শুৱাব ধৰিছে ----" আমাৰে মইনা শুৱ এ------\nবাৰীতে বগৰী ৰুৱ এ-------\nতল ভৰি ভৰি পকি সৰিব\nআমাৰে মইনাই বুটলি খাব ।" যেন- মাজনিশাৰ এক হিয়াভগা উচুপনি । পঞ্চমৰ মাকৰ সেই অৱস্হাত পঞ্চমীক দেখি দুয়োধাৰে চকুলো বৈ আহিল ।তেওঁলোকৰ ভুলৰ বাবেই যে- তাইৰ আজি এই দশা হ'ল , সেই কথা তেওঁলোকৰ বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল । ততালিকে তেওঁৰ গাত লৈ থকা গৰম কাপোৰ খন পঞ্চমীৰ গাত মেৰিয়াই দিলে আৰু মৰমেৰে তাইক সাৱটি লাহে লাহে কোঠাটোৰ পৰা বাহিৰলৈ উলিয়াই আনিলে । তাৰপাচত শাহুয়েক-শহুৰেক দুয়োৱে তাইক আৱৰি-সামৰি নিজৰ ঘৰলৈ বুলি খোজ পেলালে ।\nসম্পাদকীয় : নৱবৰ্ষ স্বাগতম\nসৰাপাতৰ বৰষুণ (সৌৰভ অনুৰণ)\nআফ্ৰিকাৰ মহাত্মা নেলছন মেণ্ডেলা (ৰিম্পী গগৈ)\nহৃদয় ,গান আৰু সুৰ (দৃষ্টিৰূপা বৰদলৈ)\nনাটঘৰ আৰু প্ৰহেলিকা (ৰশ্মীৰিয়া গগৈ ডেকা)\nঢেকীয়াৰ ফুল (দীপজ্যোতি সিং)\nসোঁৱৰণ (অভিজীৎ বড়া)\nঅনুগল্প ( পূৰ্ণিমা শইকীয়া গগৈ )\nযুদ্ধৰ বিৰুদ্ধে প্ৰেমৰ বাবেই মোৰ জীয়া ফাঁকিটো ...\nপ্ৰয়োজন ( কলচুম বিবি )\nআয়াম ( Dimension ) ( দীপজ্যোতি সিং )\nনেতা বনাম কৰ্মী , এটা জাতিৰ কিছু কথা ( আদিত্য গগৈ...\nৰাস : মাজুলীবাসীৰ সপোনৰ সময় ( কৌশিক ৰঞ্জন বৰা )...\nচাবি দিয়া পুতলা ( প্ৰাঞ্জলপ্ৰতীম দাস )\nসাম্প্রতিক অপ্রিয় বাস্তব ( দিব্যজ্যোতি চৌধুৰী )\nভিন্নাকৃতিৰ কথাবোৰ (মুনমুন শইকীয়া )\nজাতিস্মৰ ( অনন্ত ৰাজখোৱা)\nস্বৰ্গতোক্তি ( বিজুলী শৰ্মা)\n"বিলীন" (প্ৰীতি তালুকদাৰ)\nনৈ খনৰ সৈতে কথা পাতোঁতে (প্ৰস্তুতি বৰবৰা)\nমকৰাটোৰ অকাল মৃত্যু (ৰশ্মীৰিয়া গগৈ ডেকা)\nঅপেক্ষাঃ এবছৰীয়া* (অজয় দাস)\nআঘোণৰ আঙুঠি (পৰাগজ্যোতি মহন্ত)\nবিজ্ঞাপন (সত্যজিত চাচনি )\nচাকি (ভাস্কৰজিৎ নাথ)\nৰজনীগন্ধাৰ বিষাদ ( মীনাক্ষী প্ৰিয়দর্শ...\nমৰা মানুহৰ প্ৰেম(মিণ্টুল হাজৰিকা)


মৰিগাঁৱত এৰাতি (শৰৎ চন্দ্ৰ নেওগ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nধাৰাসাৰ বৰষুণ। মাজে মাজে বিজুলীৰ চিকমিকনি আৰু মেঘৰ গাজনি। গাড়ীৰ ভিতৰৰ পৰাই কুনালে ইফালে সিফালে চালে। ৰহা পাওঁতেই বৰষুণ আৰম্ভ হয়। বৰষুণৰ মাজেদি্য়েই গাড়ী চলাই মৰিগাঁও পাইছেহি। আৰু গাড়ী চলাব নোৱাৰি। বৰষুণ এৰালৈ ৰ’ব লাগিব। পিয়াহো লাগিছে। বটলৰ পানী কেতিয়াবাই শেষ হ‘ল। মূৰটো টিং টিং কৰিছে। চাহ একাপ খাবলৈ মন গৈছে। বাঁওফালে বিজুলীৰ পোহৰত দেখিলে মৰিগাঁও কলেজৰ চাইনব’ৰ্ড। সোঁফালে এঘৰ মানুহৰ ঘৰত ক্ষীণ পোহৰ দেখি কুনালৰ মনটো ভাল লাগি গ‘ল। গাড়ীৰ পৰা নামি প্ৰায় দৌৰি যোৱাদি গৈ মানুহ ঘৰৰ বাৰাণ্ডা পাই কুনালে দুৱাৰত টোকৰ মাৰিলে। এগৰাকী মহিলাই দুৱাৰ খুলি দিলে।\n-‘পানী এগিলাছৰ বাবে অলপ আমনি কৰিলোঁ। বৰ পিয়াহ লাগিছে। মই কুনাল। কুনাল ফুকন। গুৱাহাটীৰ ন্যায়িক দণ্ডাধীশ।’\nমহিলাগৰাকীয়ে কুনালক ভিতৰলৈ মাতি নি ড্ৰয়িং ৰুমত বহিবলৈ দিলে। ভিতৰৰপৰা পানী এগিলাছ আনি কুনালক দিলে।\n-‘মই আচলতে যোৰহাটৰ পৰা আহি আছোঁ। কাহিলী পুৱাতে যাত্ৰা আৰম্ভ কৰি এতিয়াহে মৰিগাওঁ পাইছোহি। চাৰিওফালে বানপানী। ৰাস্তাৰ দুয়োফালে মানুহে আশ্ৰ্য় লৈছে। মানুহৰ অৱস্থা দেখি দুখ লাগে। ৰহাত গম পালোঁ নেলীৰ ওচৰত হাইৱেৰ ওপৰত পানী। ৰাস্তা বন্ধ। সেয়ে মৰিগাঁও হৈ গুৱাহাটীলৈ।\nঅচিনাকি মহিলাগৰাকীয়ে কুনালৰ মুখলৈ ভেবা লাগি চাই আছিল। তাৰ কথাবোৰ তেওঁৰ মূৰত সোমোৱা নাছিল।\n–কি হ’ল? আপুনি দেখোন মোৰ মুখলৈ চাই আছে?\n–আপোনাক ক’ৰবাত লগ পাইছোঁ। মনত পেলাব পৰা নাই ক’ত লগ পাইছিলোঁ।\nকুনালে মহিলাগৰাকীৰ মুখলৈ ভালদৰে চালে। বৰ ধুনীয়া। কঁপালত এটা সৰু ফোঁট। ওঁঠৰ তলত সোঁফালে এটা তিল। পৰীৰ ওঁঠৰ তলতো এটা তিল আছে। এইজনী দেখোন পৰী!\n-‘পৰী, মোক চিনি পোৱা নাই? মই কুনাল, জালুকবাৰীৰ কুনাল।’\nকুনালৰ কথা শেষ হ’বলৈকে নাপালে। পৰীয়ে কুনালক সাৱটি ধৰি ক’লে– ‘ইমান দিন ক‘ত আছিলা ? মোলৈ এবাৰো মনত পৰা নাছিলনে? তুমি কিন্তু বৰ শকত হ’লা। অ’ ৰ’বা, ভাতৰ ব্যৱস্থা কৰোঁগৈ। তোমাৰ চাগৈ ভোক লাগিছে।’ কুনালক একো ক’বলৈ সুবিধা নিদি পৰী ভিতৰ পালেগৈ ।\n‘ৰাতি পুৱাবলৈ বহু বাকী। অকণমান শুই দিয়া, গাটো ভাল লাগিব’, বিছনাখন ঠিক কৰি পৰীয়ে ক’লে।\nকুনালৰ ভাগৰ লাগিছিল। যোৰহাটৰ পৰা গাড়ী চলাই আহিছে। কিন্তু কোঠাত এখনেই বিছ্না। পৰী ক’ত শুব! মুখ ফুটাই ক’লে– ‘তুমি ক‘ত শুবা?’\n‘তোমাৰ লগত একেলগে একেখন বিছ্নাতে শুম’– পৰীয়ে ক্লাছ নাইনৰ পৰীজনীৰ দৰে খিলখিলাই হাঁহি উত্তৰ দিলে। কুনালেও হাঁহিলে।\nবাৰ বছৰ মান আগৰ কথা। পৰীৰ দেউতাক জালুকবাৰীত থকা ফৰেষ্ট স্কুলৰ ডিৰেক্টৰ আছিল। কুনালহঁত ফৰেষ্ট স্কুলৰ সমুখতে নিজা ঘৰত আছিল। পৰী তেতিয়া নৱম শ্ৰেনীৰ ছাত্ৰী। ফ্ৰ্ক পিন্ধা এজনী ধুনীয়া ছোৱালী। কুনাল দশম মানৰ ছাত্ৰ। দুয়োঘৰৰ মাজত অহা্–যোৱা চলি থাকে।\nএদিনাখনৰ কথা। দেওবাৰ। পুৱা ৯ মান বজাত দু্যো ওচৰতে থকা লংকেশ্বৰ থানলৈ গৈছিল। এছটা বহল শিলৰ ওপৰত বহি দু্য়ো লুইতৰ অনুপম সৌন্দৰ্য চাই আপোন পাহৰা হৈ আছিল। এনেদৰে কিমান সময় পাৰ হৈছিল গমকে নাপালে। হঠাৎ পৰী পিছলি পৰিল। তাইক ধৰিবলৈ যাওঁতে কুনাল তাইৰ গাৰ ওপৰত পৰিল। পৰীৰ গাৰ উত্তাপে তাক পাগল কৰি তুলিলে। পৰীয়ে নিজকে মুক্ত কৰি মাথোঁ কৈছিল– ‘ল’ৰাবোৰ ইমান গুণ্ডা!’\nতাৰ পাছত পৰীহঁত উজনি অসমৰ ফালে গ’ল। কুনালহঁতো জালুকবাৰী এৰি বেলতলাত সজা নতুন ঘৰলৈ আহিল। পঢ়িবৰ বাবে কুনাল দিল্লী পালেগৈ। এল এল এম পাছ কৰি জুডিচিয়েল চাৰ্ভিচত সোমাল।\nকাৰো টোপনি অহা নাই। কুনালৰ পৰীৰ সংসাৰ খনৰ বিষয়ে জানিবলৈ মন গ’ল। সুধিলে-‘পৰী, তোমাৰ ল’ৰা–ছোৱালী …’। পৰী কিছুসময় মনে মনে থকাৰ পাছত ক’লে– ‘এটা অমানুহৰ জন্ম দিবলৈ মই মানসিক ভাৱে সাজু নহওঁ। মোৰ স্বামী বৰ ধনী মানুহৰ একমাত্ৰ সন্তান। ঘোৰ মদপী। গাত মানবীয় গুণ একেবাৰেই নাই। তেওঁৰ আচল চৰিত্ৰ বিয়াৰ কিছু দিন পাছতহে গম পালোঁ। মানুহটোৰ লগত একেলগে থাকিবলৈ ভাল নালাগে। মৰিগাঁও কলেজত ইংৰাজীৰ সহ্কাৰী অধ্যাপিকাৰ চাকৰিটো পাই গুৱাহাটী এৰি মৰিগাঁও পালোঁহি। সৰু ঠাই যদিও ভাল লাগিছে।’\nধাৰাসাৰ বৰষুণ আৰু বিজুলীৰ চিকমিকনি। মাজে মাজে মেঘৰ গাজনি। হঠাৎ ঘৰৰ তেনেই কাষতে বজ্ৰ্পাত পৰাৰ শব্দত পৰীয়ে ভয়তে কুনালক সাৱটি ধৰিলে। কুনালেও পাহৰি গ’ল পৰী এজন বেলেগ মানুহৰ পত্নী।\nৰাতি পুৱাল। বৰষুণ আৰু নাই। কুনালে লক্ষ্য কৰিলে– পৰীৰ মুখত কিবা এক তৃপ্তিৰ আবেশ।\nচাহ কাপ শেষ কৰিয়েই কুনাল যাবলৈ ওলাল। পৰীয়ে কুনালৰ হাত এখন তাইৰ বুকুৰ মাজলৈ টানি আনি ক’লে– ‘তুমি আৰু কেতিয়াও এইফালে নাহিবা।’\n← অপত্য ( প্ৰাঞ্জল দাস )\nআবফা – ২ ( উজ্জ্বল ফুকন) →


চুকাফা আৰু কেচাইখাতী গোঁসানীৰ কথা – Tultul Kutum\nNovember 30, 2018 Tultul KutumLeaveaComment on চুকাফা আৰু কেচাইখাতী গোঁসানীৰ কথা\nডয় কাউৰঙ পাৰ হৈ চ্যুকাফাই সৌমাৰত ভৰি দিয়াৰ পিছৰ কাহিনী । সেই সময়ত শদিয়া ৰাজ্যত চুতীয়াসকলে ৰাজত্ব কৰি আছিল । চুতীয়া ৰাজ্যৰ ৰজাই কাষৰ নদীত মাছ ধৰিবৰ বাবে ৰাতি ডিঙৰা পাতে । কিন্তু পুৱা গৈ দেখে ডিঙৰাত কিছুমান মাছৰ মূৰহে লাগি আছে । দিনৌ এনে ঘটনা ঘটা দেখি চুতীয়া ৰজা আচৰিত হল । ৰজাই ভাবিলে, কি আচৰিত ! মাছবােৰ কােনে খায় ! দিনৰ পাছত দিন এনে ঘটনা ঘটিবলৈ ধৰিলে । কথাবােৰ মানুহৰ মুখে মুখে বিয়পি পৰিল । কিন্তু বহু ধৰণে অনুসন্ধান কৰিও উৰহী গছৰ ওৰ উলিয়াব নােৱাৰি তেওঁ চিন্তিত হৈ পৰিল । এইদৰে কথাটো গৈ গৈ আহােম ৰজা চ্যুকাফাৰ কাণতো পৰিল । সেই কথা আহােম ৰজা চ্যুকাফাই শুনিবলৈ পাই ঘটনাটোৰ অনুসন্ধান কৰিবৰ বাবে আগুৱাই আহিল । এইবাৰ ৰাতি ৰাতি চ্যুকাফাই ৰাতি ডিঙৰা পতা স্থানত পৰ দিবলৈ ধৰিলে । সেইমতে পৰ দি থাকোঁতেই ৰাতি দোভাগ হ’ল । আন্ধাৰৰ মাজেৰে চুক্যাফাই দেখা পালে যে এজনী চুলি মেলা ক’লী তিৰোতাই ডিঙৰাৰ পৰা মাছ উলিয়াই মোকোৰামোকোৰে চোবাব লাগিছে । চ্যুকাফাই হাতত সাৰে ভৰিত সাৰে গৈ তিৰোতাজনীৰ চুলিকােচাত খামোচ মাৰি ধৰি পেলালে । সেই তিৰোতাজনী পলাই যাব নােৱাৰা হল । চ্যুকাফাই তিৰোতাজনীক সুধিলে হেৰৌ তই কোন ? যখিনী নে ভূতুনী ? কেঁচা মাছবােৰ কিয় খাইছ ?’ তিৰোতাজনীয়ে ক’লে‘এৰি দে মই যখিনী ভূতুনী একাে নহওঁ, গোসানীহে, চুতীয়া ৰাজ্যৰ অধিস্থাত্রী দেবী । এই কথা ণ্ডনি চ্যুকাফাই হাতযােৰ কৰি সুধিলে -‘আই আপুনি কেঁচা মাছ খাইছে কিয়?’ . তেতিয়া গোসাঁনীয়ে ক’লে যে চুতীয়া ৰজাই তেওঁলৈ মৰা মানুহৰ শৱ দি পূজা কৰে । কিন্তু মৰাশৰে তেওঁৰ ভোক নপলোৱাত মনে মনে আহি চুতীয়া ৰজাৰ ডিঙৰাৰ পৰা মাছ চুৰকৈ খাব লগা হৈছে । সেই কথা শুনি চুকাফাই তেওঁলৈ জীয়া মানুহৰ বলি আগবঢ়াই পূজা কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে । তেতিয়া কেঁচাইখাতী গোসানীয়ে সন্তোষিত হৈ আশীৰ্বাদ কৰিলে । অংগীকাৰ মৰ্মে আহোম ৰজাঘৰীয়া পৃষ্ঠপোষকতাত শদিয়াৰ তাম্ৰেশ্বৰী শালত বলি বিধান প্ৰথাৰ আৰম্ভ হ’ল । দেৱীৰ আশীৰ্বাদত আহোম ৰজাসকলেও সুদীৰ্ঘ ছশ বছৰ ধৰি অসমত ৰাজত্ব কৰি এক সোণালী ইতিহাস ৰচনা কৰি থৈ গ’ল ।\nvia Blogger https://ift.tt/2zHgPIX\nPrevious চুকাফা আৰু কেচাইখাতী গোঁসানীৰ কথা\nNext Assamese Movie Maramjan 2012\nমহাকাব্যীয় শিষ্টাচাৰ- মহাভাৰত March 22, 2019\nমহাকাব্যীয় শিষ্টাচাৰ- মহাভাৰত


মাদ্ৰাজৰ পৰা দিল্লী… আজৱ সংযোগ..( -ডঃ মাখন লাল দাস) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n১৯৮৭ চন৷ আই আই টি মাদ্ৰাজত এম টেক কৰি আছোঁ৷ বেমাৰ হোৱা বাবে এসপ্তাহপলমকৈ গৈছিলোঁ৷ তাৰ এসপ্তাহমান পাছতে প্ৰথমটো পৰীক্ষা৷ কেমিকেল ৰিয়েক্টৰথিয়’ৰী নামৰ বিষয়টো শিকাইছিল কে কিষ্ণাইয়াহ নামৰ অধ্যাপক এজনে৷ বিশেষ একোতলানলা পোৱা নাছিলোঁ প্ৰথমতে৷ চাৰিটা প্ৰশ্নৰ মাত্ৰ এটা নে দুটাহে বোধকৰোউত্তৰ কৰিছিলোঁ৷ দুদিনমান পিছত বহীবোৰ ঘূৰাই দিলে৷ ২৫ ৰ ভিতৰত মই পালোঁ৪৷লাজতে মূৰ তল কৰি অলপ পৰ বহি থাকিলোঁ৷ তাৰপাছত চাওঁ নাচাওঁকৈ ওচৰে-পাজৰে থকাদুই এজনৰ বহীবোৰলৈ চালোঁ৷ কোনোবাই পাইছে ২, কোনোবাই শূন্য৷ পিছত গম পালোঁ সৰ্বোচ্চ নম্বৰ ৮,পাইছে পদ্মশ্ৰী নামৰ শ্ৰেণীৰ একমাত্ৰ ছোৱালীগৰাকীয়ে৷তাৰ তলতে কোনোবা এজনে পাইছে ৬৷ তাৰ তলতে মোৰ নম্বৰটো৷ মনটো অলপ ভাল লাগিললাহে লাহে মনপুতি পঢ়াত লাগিলোঁ৷ অলপ-অচৰপ বুজি পোৱা হ’লোঁ৷ পিছৰটো পৰীক্ষাতপালোঁ ১৮৷ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ নম্বৰ৷ কৃষ্ণাইয়াহ ছাৰৰ চকুত পৰিলোঁ৷ ফাইনেলতসৰ্বোচ্চ গ্ৰেড পালোঁ সেইটো বিষয়ত৷\nচূড়ান্ত ষাণ্মাসিক কেৱল এটা প্ৰজেক্ট কৰিব লাগে৷ মই, যুগিন্দৰ আৰু মনূৰভাগত গাইড হিচাপে পৰিল কে ৰেমানন্দ ৰাও নামৰ এজন জ্যেষ্ঠ অধ্যাপক৷ আগতেকেতিয়াও দেখা নাই৷ আমি তিনিও তেখেতক বিচাৰি বিচাৰি তেখেতৰ কোঠা পালোঁগৈ৷ মইচুচুক-চামাককৈ ভিতৰ সোমাই গ’লোঁ৷পিছে-পিছে যুগিন্দৰ৷ মনূ দুৱাৰমুখতে থিয়হৈ থাকিল৷ তেখেতে মূৰ তল কৰি কিবা লিখি আছিল৷ ওচৰতে ছাত্ৰী এগৰাকী বহি কিবাপঢ়ি আছিল৷\nমই লাহেকৈ ক’লোঁ৷\nমই ভয়ে ভয়ে ক’লোঁ৷\n: এম টেক? এম টেক ষ্টুডেন্টচ আৰ ইউজলেচ ফৰ আচ… (এম টেকৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী একো কামৰ নহয়)\nতেখেতৰ সেই ৰুদ্ৰমূৰ্তি দেখি দুৱাৰমুখত ৰৈ থকা মোৰ বন্ধু পলাই ফাঁট মাৰিলে৷ মই আকৌ লাহেকৈ ক’লোঁ,\nলাহেকৈ বাহিৰ ওলাই আহিলোঁ৷ পিছদিনাৰ পৰা প্ৰজেক্ট আৰম্ভ হ’ল৷\nকিন্তু সেই খং-বিৰক্তিভৰা অধ্যাপকগৰাকীৰ মৰমভৰা নিৰ্দেশনাত সুকলমে প্ৰজেক্ট শেষ কৰিলোঁ৷প্ৰজেক্টতো সৰ্বোচ্চ গ্ৰেড পালোঁ৷\n১৯৯৫ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ ১৮ তাৰিখ৷ দিল্লী আই আই টি৷ পি এইচ ডি ৰ বাবেইণ্টাৰভিউ দিবলৈ গৈছোঁ৷ কেমিকেল বিভাগৰ সকলো অধ্যাপক বহি আছে৷ মোক মতা হ’ল৷ভিতৰ সোমাই গ’লোঁ৷ মূৰব্বী অধ্যাপকজনে মোক বহিবলৈ ক’লে৷ দেখিলেই ভাল লগাসুন্দৰ ব্যক্তি৷ মোক প্ৰথমেই সুধিলে,\nমই উত্তৰ দিলোঁ৷\n: হা?ৰেমানন্দ ৰাও?তেখেত মোৰো গাইড আছিল৷ মইও মাদ্ৰাজ আই আই টিত এম টেক কৰিছিলোঁ৷\nমনৰ আনন্দত কনট প্লেচ পালোঁগৈ আৰু প্লাজাত চিনেমা চাবলৈ সোমালোঁ৷\nপি এইচ ডিৰ কাম শেষ হ’ল৷ পৰীক্ষকৰ ৰিপোৰ্টবোৰ আহিল৷ কেৱল ভাইভা হ’বলৈবাকী৷ মই দিল্লী পালোঁগৈ৷ গম পালোঁ মোৰ মৌখিক পৰীক্ষা ল’বলৈ আহিব আই আই টিমাদ্ৰাজৰ কেমিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ মূৰব্বী অধ্যাপক কে কৃষ্ণাইয়াহ৷ মোৰ মনতপৰিল৷ তেখেতে বা মোক চিনি পায় নে নাপায় ১২ বছৰৰ মূৰত দেখি? মনতে ভাবিলোঁ৷\nভাইভাৰ দিনা ৰাতিপুৱাই চেমিনাৰ হলৰ বাৰান্দাত থিয় হৈ অপেক্ষা কৰি আছোঁ৷ অলপপাছত দেখিলো , কৃষ্ণাইয়াহ চাৰ আহি আছে৷ চিনি পোৱাত মোৰ অসুবিধা নহ’ল৷তেখেতে মোক দূৰৰ পৰা দেখিয়েই চিঞৰি মাত দিলে,\nভাবিলোঁ, ইমান দিনৰ মূৰতো ইমান ডাঙৰ অধ্যাপক এজনে মোৰ নিচিনা নিঃকিন এজনকো মনত ৰাখিছে, তাকো পৰীক্ষা ল’বলৈ আহি……\n← অ’ মৰমী লগৰী::ছাত্ৰাবাসৰ এডোখৰ (১৫)( -দিগন্তযাদৱ শৰ্মা)\nঅসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জী : দ্বিতীয় অধ্যায় (-মৃণাল জ্যোতি গোস্বামী) →\n“ প্র’ফাইল পিকচাৰ” (মনজিৎ)


হাতীবৰুৱাৰ হাউলিত তাজমহল- মধুমিতা বৰুৱা শইকীয়া - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nপ্ৰশস্ত পথাৰ যেন আগচোতালখনৰ দাঁতিত পদূলিমুৱাকৈ শিলিখাজোপা৷ পদূলিত ওখ দেৱালৰ সমানে সমানে এখন মজবুত লোহাৰ গেট৷ ওখ পুলদুটাত দুটা বিবৰ্ণ লাইট৷\nএতিয়াও মনত আছে পুলকৰ৷ গধূলিৰ লগে লগে হাউলীটোৰ লাইটকেইটা জ্বলি উঠে৷ এম্বেচেদৰ, জীপ, ফিয়েট আদি গাড়ীৰ সমাগম এটা আৰম্ভ হয় পদূলিত৷ চহৰৰ বৰেণ্য অধিবক্তা সকলৰ গোট খায়, উকীলৰ চেম্বাৰত৷ সকলোৱে আইনৰ কথাবোৰ পাতে৷ কিবাকিবি লিখালিখিও৷ কৰে৷ কেতিয়াবা কিবাকিবি তৰ্ক বিতৰ্কও হয়‌৷ জ্ঞান আৰু আইনৰ আলোচনা বোৰ তুংগত উঠৈ৷ এটা সময়ত আলোচনা বোৰ সৰস মেল এখন হৈ পৰে৷ সত্যজিৎ ৰয়ৰ পথেৰ পাঁচালীৰ পৰা সহধৰ্মিনীৰ অঁকৰা মৈত উঠা কালী ৰূপটোলৈকে৷ পাতলীয়া কৈ ৰঙীন সোমৰসৰ গলাধঃকৰণ অকণো হয়৷ শনিবাৰ মানে ভাগৰ অৱষাদ খেদোৱাৰ উত্তম দিন৷ দামী দামী মদৰ বটলৰ টুংটাং শব্দৰ দোলনিৰ স’তে যুতি বান্ধি দুপদাপ খোজেৰে পুলকৰ বাপেকৰ ব্যস্ততাৰ সীমা নোহোৱা হয়৷\nফুলকটা ট্ৰেত বিভিন্ন মুখৰচক পকৰী, চানা, বুটভাজি, নানাবিধ চাটনিৰ যোগান ধৰিব লাগে৷ লগুৱাৰ শাৰীত পুলকৰ দেউতাক নাছিল যদিও উকীল দেউতাক দিবলগীয়া মান্যতাখিনি পুলকৰ দেউতাকে কিন্তু পাহৰি যোৱা নাছিল৷ নিজৰ স্থিতিটো পুলকে দেউতাকৰ কৰ্মৰ পৰা বুজি উঠিছিল৷ সি উকীলৰ ঘৰৰ পুৰণি ভৃত্যৰ ল’ৰা৷\nহাতীবৰুৱাৰ পত্নীৰ পুৰণি বাতবিষ আছিল৷ প্ৰায়ে সুসজ্জিত শোৱনিকোঠাৰ কুন্দাত কটা বিছনাত পাৰ কৰিছিল দিনৰ পাছত দিন৷ নিঃসন্তান পত্নীৰ নিজানৰ সংগী আছিল, পুলক আৰু পটেশ্বৰী ওৰফে পটে বাই আৰু পখিলা৷ পুলকে পটেবাইক পেহী বুলি মাতিছিল৷ উকীল দেউতা প্ৰায়ভাগ সময় চেম্বাৰতে থাকে(পুলকে সেই কোঠাটোক কিতাপঘৰ বুলি কৈছিল৷ ) উকীলনী আইদেউৰ সুখ স্বাচ্ছন্দ্য আৰু যথাযথ চিকিৎসাৰ ক্ষেত্ৰত কিন্তু উকীল দেউতাই কোনোদিনে আওকাণ কৰা নাছিল৷ সন্তান নথকাৰ কিঞ্চিত এটা দুখ আৰু ওকালতিৰ ব্যস্ততাৰ দোহাই দি তেখেতে দিনৰাতি আইনৰ জগতখনতেই অৱগাহন কৰিছিল৷ উকীলনী আইদেউক সুখ স্বাচ্ছন্দ্যৰ মাজত সন্মানৰে ৰাখিছিল যদিও ক’ৰবাত কিবা এটা যেন উত্তাপহীনতাৰ এটা ভাবে তেখেতসকলৰ মাজত এধানি দূৰত্বৰ সৃষ্টি কৰিছিল৷ আচলতে পুলক বৰ সৰুৰে পৰাই মানসিকভাৱে কিছু পুৰঠ আছিল৷ পুলকৰ চকুৰ আগৰপৰা কিছুমান কথা আঁতৰি যোৱা নাছিল৷ অৱশ্যে তেতিয়া সি সৰু ল’ৰা৷ কিবা এটা ভাব মনলৈ আহিছিল যদিও সেইবোৰ বিশ্লেষণ কৰাৰ বয়স নাছিল পুলকৰ৷ উকীল ককাৰ যহত সিয়ো ৰূম ভৰ্ত্তি খেলাবস্তুৰ স’তে খেলি ধূলি পাৰ কৰিছিল৷ অৱশ্যে মাকহীনতাই দিয়া অপ্ৰকাশিত শোকৰ দহন এটাত পিষ্ট পুলকক তাৰ শৈশৱে এটা উদাসীনতাও এটা দিছিল৷ তাৰ জন্মতে মাক ঢুকাইছিল৷\nপাছে উকীলনী আইদেউ আৰু পটে পেহীৰ সান্নিধ্যত পালিত হোৱা শৈশৱৰ দিনবোৰত সি মাক নোহোৱাৰ দুখ পাহৰিছিল৷ আচলতে হাতীবৰুৱাৰ ঘৰখনত হাতীবৰুৱা উকীল আৰু উকীলনী আইদেউৰ বাহিৰে লগুৱা লিকচৌ, মালি, মহৰী আদি বাহিৰা মানুহৰহে গিজগিজাই আছিল৷ আইদেউক চাবলৈ আছিল পটে বাই৷ উকীলৰ লগত ছাঁ ৰ দৰে লাগি থকাটোৱে পুলকৰ দেউতাৰ কাম আছিল৷\nউকীলে বাৰীৰ পাছফালে আটাইৰে বাবে সৰু সৰু ঘৰ সাজি দিছিল৷ হাতীবৰুৱাৰ হাউলীত মানুহৰ অভাৱ নাছিল৷ পুলকহঁত আটায়ে এটা সৰু চুবুৰীৰ দৰে থাকি এটা পৰিয়ালৰ দৰে বান্ধখাই আছিল৷ উকীল উকীলনী সিহঁতৰ আশ্ৰয়দাতা ভগৱান আছিল৷ পূজা বিহু সকলোতে সিহঁতে নতুন কাপোৰেই নহয়, আঁঠুৱা, চাইকেল, তবলা আদি সকলোৰে হেঁপাহ অনুযায়ী ভিন্ন ভিন্ন উপহাৰ পাইছিল৷ পাছফালৰ বাৰীত যেন সৰগহে পাতিছিল সিহঁতে৷ তাতেই আছিল, হাতীবৰুৱা আৰু বৰুৱানীৰ পৰম সুখ৷ সিহঁতে খাব দিলেহে খাবলৈ পাইছিল উকীলে৷ উকীলনীয়ে মাত্ৰ দিহা দিছিল বিছনাৰ পৰাই৷\nপটে পেহীৰ জীয়েক আছিল পখিলা৷ পখিলাৰ বাপেক বোলে, হাইজাত মৰিছিল৷ উকীলৰ নিকট পেস্কাৰ এজনৰ পুতেক৷ নীহকুলীয়া পটেক বিয়া কৰোৱাৰ বাবে পেস্কাৰে উলিয়াই দিছিল৷ মৰমৰে আশ্ৰয় দিছিল উকীল৷ পটেবাইয়ে উকীলকে শহুৰৰ মান দিছিল৷ পখিলা আৰু পুলক আছিল হাতীবৰুৱাৰ বৰ মৰমৰ৷\nপখিলা আৰু পুলক একেখন চোতালতে লৰিধাপৰি ডাঙৰ হৈছিল৷ চেংগুটি খেলা, কুকুভা খেলাৰ লগ৷ কাজিয়াৰো শেষ নাছিল দুইটাৰ৷ শোকত আতুৰ হৈ থাকিলেও কোমল বয়সৰ চপলতাৰ বাবে পুলকো অঘাইতঙো আছিল৷ এতিয়াও মনত পৰে পুলকৰ৷ এদিন কিবা এটা লাগি পখিলাক সি দম দিছিল, বেছি কথা নকবি, একেবাৰে বিয়া কৰাই দিম তোক৷ মাৰ ঘৰলৈ যাব নিদিও‍ঁ বাপ্পেকে৷ তামোল গছত বান্ধি থম তোক৷ পখিলা ই ভেঁ ভেঁকৈ কান্দিছিল৷\nপুলকে পটেবাইক পখিলাৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ দিছিল৷ বুইছা পটে পেহী, পখিলাক মই বিয়া কৰাম আৰু মাকৰ ঘৰলৈ আহিবলৈ নিদিও‌ঁ, বান্ধি থম৷ খেকখেকায় হাঁহিছিল পটে পেহী৷ পুলকৰ এতিয়া মনত পৰে, সেইদিনা পটেবাইৰ মুখখন জিলিকি উঠিছিল৷ সেই জিলিকনিখিনি অনুধাৱন কৰাৰ বয়স নাছিল পুলকৰ৷ ইমানো পৰিপক্ব নাছিল সি৷\nপটৈ পেহীক তেনেকৈ কৈ পখিলাক জব্দ কৰাৰ গৌৰৱত হাতেৰে গাড়ী চলাই ভিৰাই লৰ মাৰিছিল সি, ভি …ভি….টেঁৎ টেঁৎ৷\nপখিলাও কম টেঙৰ নাছিল৷ সদায় তাই কান্দি ৰণ জিকিছিল৷ পুলকে তাইৰ মাক পটেবাইক কথা লগোৱা দেখি, তাইৰ খঙে দুখে একাকাৰ হ’ল৷ মাকৰ ফালে কেৰেপ নকৰি তাই একেকোবে আহি উকীলনী আইতাকৰ কাষ পালেহি৷ উকীল নী আইতাৰ বুকুত পৰি তাই, পুলকৰ বিষয়ে গোচৰ দিবলৈ ধৰিলে৷ মাতটো কান্দোন এটা হৈ পৰিল, ভেঁ…ভেঁ৷ শেঙুনখিনি উজাই তাই কবলৈ ধৰিলে, অ আইতা কোৱাছোন, পুলকক ককাই জেলত দিবনে? ককাৰ পঢ়া হৈ গ’লে, তোমাৰ ঔষধ খোৱাৰ খবৰ কৰিবলৈ আহিলে তুমি সুধিবাছোন৷ পুলক বহুত বেয়া ল’ৰা৷ জেলত সুমুৱাই থব লাগে তাইক৷\nবেদনা বিধূৰ নীৰৱতা আৰু ৰোগাক্ৰান্ত হতাশাত মূক হৈ বিছনাত পৰি থাকি প্ৰায় হাঁহিবলৈ এৰি দিয়া, উকীলনীয়ে পুলক আৰু পখিলাৰ স’তে কিন্তু সদায় হাস্য বদন আছিল৷ হাঁহি এটা মাৰি, তেওঁ পখিলাৰ মূৰত হাতখন থৈছিল৷ “হয়তো আকৌ পখিলাক কোনে বান্ধি থব৷ পাৰে৷ পাছে পুলকক যদি ককাৰে জেলত দিয়ে, তই কাৰ লগত খেলিবি? মাত্ৰ সি যদি তোক বান্ধি থয়, আমাৰ গজেন মালিকাইক পঠায় দিম৷ গজেনে তোক মোকলাই দিব দেই৷ তই মাটি খুচৰি খুচৰি গজেনক তই কিমান সহায় কৰি দিয় ফুলনিবাগিচাত৷ পানী দিয়, গোবৰ সাৰ দিয় গজেনৰ লগত, হয় নে নহয়?\nপখিলা পমি গৈছিল উকীলনী আইতাকৰ ভৰষাত৷ আশ্বস্ত হৈছিল৷ এপাকত আইতাৰ গালত চুমা এটা খাই কৈছিল, ধুনু আইতা তুমি শুৱা দেই৷ ককা আহিলে ঔষধ খাবা দেই৷ মই পুলকক কৈ আহোঁগৈ, …ই ই লাজ পালে লাজ পালে মালী দাদাই মোক মোকলাই দিব৷ তাৰপাছত আকৌ উভতি আহি আইতাক মনে মনে ফুচফূচনি দি ক’লে, অ ’আইতা, মালী দাদাই যদি মোক মুকলি কৰি দিয়ে, মই মালী দাদাক এপাহ গোলাপ ফুল খুজি পুলকক দি দিম দিয়া৷ সি মোৰ বন্ধুতো, নহয়নে আইতা৷\nইতিমধ্যে পটে আহি সেইখিনি ত উপস্থিত হৈছিল৷ উকীলনী আৰু পটেই দুয়োয়ে দুয়োলৈকে চাই মুখ টিপি হাঁহিলে৷ আচলতে জীৱনৰ পাঠ পঢ়ি পৰিপক্ব হোৱা দুই নাৰীয়ে বুজি উঠিছিল, মৰম নামৰ গজালি এটা এদিন এনেকৈ য়ে হয়তো গছ হৈ জীৱনৰ এটা আলিবাট ৰ ছাঁ হব৷ আপত্তি কৰিবলগীয়া একো৷ দুখীয়া যদিও দুয়োটা ভাল বংশৰ ল’ৰাছোৱালী৷ ভগৱন্তই সকলো মিলাই থয়৷ হাঁহিৰ থুনপাক এটা ধৰি পটেই উকীলনীক গাৰু এটা দি অলপ বহাই দিলে‌৷ পটেই সদায় ভাৱে তাই নহলে এই মানুহ গৰাকীৰ কি হ’লহেতেঁন বাৰু৷ আনফালে উকীল উকীলনী নোহোৱা হ’লে, তাইৰ বাৰু কি হ’লহেঁতেন৷\nপটেৰ ভাৱনাত যতি পেলাই, উকীলনীয়ে সেহাই সেহাই পটেক ক’লে, …জোঁৱাই পালি আৰু দে পটে৷ লাজ আৰু স্বস্তিৰে হাঁহি মাৰি পটেই উত্তৰ দিছিল, আইদেউ য়ে যে কি কয়!\nইতিমধ্যে পুলক আহি ৰৈ আছিল কোঠাৰ কাষত৷ বুজা নুবুজাৰ দোমোজাত, তাৰ কণমানি মনটোও আলোড়িত হৈছিল কিবা এটা অচিন ভাল লগাত৷\nসেয়া তাৰ শেষ শৈশৱৰ হেন্দোলনি আছিল, কৈশোৰৰ দুৱাৰমুখত আছিল অনাগত ভবিষ্যত৷ সেই ভবিষ্যতৰ সপোনলানিৰ প্ৰথম সপোনটো হয়তো পখিলা ই আছিল৷\nতাৰ জীৱন দস্তাবেজৰ পাতনিত লিখা হৈ ৰ’ল তাৰ মমতাজ ৰ নাম৷ তাই পখিলা৷ অভিজাত কলেজৰ বাকৰিত যদিও সি পাৰ কৰিলে, যৌৱনৰ ৰঙীন সময়, কিন্তু তাৰ অভ্যন্তৰত জেতুকাৰ ৰঙখিনি পখিলাৰ নামতেই ৰৈ গ’ল৷ সৰবৰহী পুলক তাৰ সমনীয়া ল’ৰা ছোৱালীৰ মাজত, বিশেষকৈ ছোৱালী বোৰৰ মাজত এজন অন্তৰংগ বন্ধু হিচাবে ৰৈ গ’ল৷ প্ৰেম নাহিল তাৰ জীৱনলৈ৷ অংকুৰিত প্ৰেম সমাধিস্থ হোৱাৰ পাছত, দ্বিতীয় বাৰ প্ৰেম তাৰ বাবে অংকৰ বাহিৰে একো নাছিল৷\nউকীলনি আইতা ঢুকুৱাৰ পাছতে, হাতীবৰুৱাৰ হাউলীটোত যেন যমে বাস ললে৷ ওপৰা উপৰিকৈ মৃত্যুৰ উৎসৱ পাতিলে নিয়তিয়ে৷ পুলকৰ শেষ শিক্ষাবৰ্ষত মৃত্যু ঘটিছিল পুলকৰ দেউতাকৰ৷ পটে বাইৰ ককাঁল পৰিছিল৷ দেউতাকৰ মৃত্যত ধপলিয়াই অহা পুলকক ফেকুৰি ফেকুৰি কৈছিল, পুলক উকীল দেউতাৰ ব্যৱস্থা এটা কৰ৷ মই আৰু৷ বেছি দিন নাথাকো৷ পখিলাৰ দেউতাকৰ পৰিয়ালে পখিলাক বিচাৰিছে৷ দেৰিকৈ হলেও মোকো বিচাৰিছে৷ দদায়েকহ’তে তাইৰ দায়িত্ব লব৷ মই না কৰো কেনেকৈ তই কচোন৷ পুলকে পেহীৰ কান্ধত মূৰটো পেলাই সহাঁৰি জনাইছিল৷ হয়, পটে পেহী তোমাক এখন ঘৰৰ প্ৰয়োজন হৈছে৷ পখিলাকো আপোনজনৰ অভিভাৱকত্বৰ প্ৰয়োজন এতিয়া৷ উকীল ককা এতিয়া নিজেই শ্বেফালী আণ্টিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল৷ টকা পইচাতকৈ এটা সময়ত সহায় আৰু সংগ বেছি দৰকাৰী হৈ পৰে৷ তোমালোক যোৱা গৈ পেহী৷ সেয়াই ভাল হব৷ পখিলাই পুলকলৈ ভৰ্ৎসনামিহলি চাৱনি এটাৰে চাই আঁতৰি গৈছিল৷ অপ্ৰকাশিত হৈও বেলিৰ পোহৰৰ দৰে প্ৰকাশিত এটা অজান অভিমানত তাইৰ গাল দুখন ৰঙা হৈ পৰিছিল৷\nপটে পেহী য়ে বুজিও নুবুজাৰ ভাও ধৰিছিল৷ পখিলাৰ দৰে ছোৱালী এতিয়া পুলকৰ দৰে প্ৰখৰ মেধাৰ ল’ৰাক যাচিবলৈ যোৱাটো আকাশ কুসুম বূলি বুজি পাইছিল৷ তদুপৰি পুলকৰ পঢ়াশুনা আৰু বহুত বাকী৷ পখিলাৰ খুড়াকহঁতে পখিলাৰ ভবিষ্যতৰ ভৰষা৷ সহজ সৰল, পটে বাইৰ চিন্তাও অমূলক নাছিল৷\nপুলকৰ বাবে তাইক ৰাখি থবলৈ সি কিহৰ ভৰষাতেই বা কয়৷ কিঞ্চিত হলেও যেন নিজৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে, সি পলাইছিল৷ কাম কাজ সামৰি সি উভতি গৈছিল৷\nআই আই এমৰ পৰা এম বি এ হৈ ওলাওঁতে, ককাক তেতিয়া আয়ত্তৰ বাহিৰত৷ ডিমেনচিয়াৰ কবলত হেৰুৱাই পেলাই ছিল তেওঁ নিজৰেই অস্তিত্ব৷ সা-সম্পত্তিৰ বিষয় জঞ্জাল লবলৈ, ককাৰ এসময়ৰ প্ৰেমিকা শ্বেফালী আণ্টি প্ৰস্তুত নহয়৷ নামজ্বলা শ্বেফালী আণ্টিৰ নিজৰ সম্পত্তিৰ হিচাবেই ৰাখে ভতিজাহঁতে৷ সম্পত্তিৰ আশা ত নহয়, এসময়ৰ প্ৰেমিকৰ ছাঁয়া হৈহে তেওঁ ককাৰ লগত আছে৷ মানুহৰ বু বা ক ভ্ৰক্ষেপ কৰা মানুহ নহয় তেওঁ৷ তেওঁ শ্ৰদ্ধা কৰে উকীল হাতীবৰুৱাৰ পত্নী কো৷ স্থান মানৰ যুদ্ধত তেওঁ নাই৷\nআকাশ পাতাল ভাৱনাত গেটৰ সন্মুখত ৰৈ আছে পুলক৷ ককা ঢুকাল৷ তাৰ শৈশৱৰ পৃথিৱীৰ শেষ বিন্দুত তাৰ সৈতে, তাৰ বিয়াগোম চাকৰিটোৰ বাহিৰে কোনো নাই৷ স্থানুৰ দৰে ৰৈ আছে পুলক৷ মাল্টিনেছনেল কম্পেনীৰ আধুনিক প্ৰসাদৰ অফিচত ঘণ্টা ঘণ্টা সোমাই থাকি বতাহ লবলৈ পাহৰি যোৱা পুলক ৰৈ আছে, পুৰণি স্থলপদ্ম জোপাৰ পকা ভেটিটোৰ তলত৷ পকাবোৰ ভাঙি ইটাবোৰ ওলাই পৰিছে৷ ইয়াত এতিয়া স্থলপদ্ম জোপা নাই৷ তাত আছে এজোপা অযত্নপালিত লেং পেং শীৰ্ণ দেবদাৰু গছ এজোপা৷\nসোঁৱৰণীৰ সুবাসিত সপোন দিঠকৰ এখন ছাঁয়াছবিয়ে অগা দেৱা কৰিছে পুলকৰ চকুৰ আগত৷ অকণমান কান্দিব পাৰিলেও ভাল লাগিলহেঁতেন চাগে’ তাৰ৷ অথচ বৈষয়িক সম্ভ্ৰম আৰু মানদণ্ড ই পুলকক এতিয়া কান্দিবলৈও অনুমতি নিদিয়ে৷ এধানি শোকে যেন তৰানৰা চিঙি পুলকৰ ডিঙিলৈ বগাই আহিছে৷ পিয়াহ লাগিছে তাৰ৷ আকণ্ঠ শুকান অনুভৱৰ মাজত ৰৈ থকা সি যেন এটা পানীপিয়া চৰাইৰ দৰে ছটফটাই উঠিছে৷\nপ্ৰায় দুই বজাৰ সময় হ’ল৷ দেওবাৰৰ আজৰিলৈ দাতব্য অনুষ্ঠানটোৰ দুই এজন মানুহ ইতিমধ্যে আহি পাইছে৷ পুলকে এতিয়া মানুহ খিনিৰ লগত কাগজ পত্ৰৰ আনুষংগিক কামবোৰ সমাধা কৰিব৷ মানৱদৰদী উকীল হাতীবৰুৱা ককাৰ সম্পতি পুলকে মানুহৰ অনুষ্ঠানকে দান কৰিব৷ ইয়াত এখন অনাথ আশ্ৰমৰ আধাৰ শিলা উঠিব৷ মাটি ঘৰৰ মমতা শেষ হৈ গ’ল৷ ককাকৰ মাটিখিনিত পুলকৰ দাবী এতিয়া একো নাই৷ মাথোঁ ৰিঙা ৰিঙা অনুভৱ এটাত সি যেন শুনিছে, পখিলাৰ মাতষাৰ- পুলক আহ, ঘৰ ঘৰ খেলোঁ৷\nপুলকে নিজকে চম্ভালি লৈছে৷ গলখেকাৰি এটা মাৰি সি কবলৈ ধৰিছে৷ ভাবলেশহীন হৈ,- আজিৰ পৰা এয়া আপোনালোকৰ সম্পত্তি, অনাথ আলয়ৰ সম্পত্তি৷ মোৰ মাত্ৰ এটা অনুৰোধ আছে আপোনালোকৰ ওচৰত৷ মানুহ কেইজন সচকিত হৈ উঠিল৷ কি অনুৰোধ থাকিব পাৰে, কাগজ পত্ৰ হস্তান্তৰৰ পাছত৷ তেখেতসকলৰ অনাহক চিন্তাৰ অৱসান ঘটাই এইবাৰ পুলকে হাঁহি এটা মাৰি ক’লে, নাই নাই৷ এনেকুৱা একো অনুৰোধ নকৰোঁ যে, এই অনাথ আশ্ৰমৰ কামকাজত ক্ষতি হব৷ মাত্ৰ এটা অনানুষ্ঠিক অনুৰোধ আছে মোৰ৷ একান্তই ব্যক্তিগত৷ আপোনালোকে শংকা লব নালাগে মনত৷ মাত্ৰ এই দেৱদাৰু জোপা থকা পকাৰ ঘূৰণীয়া ঘেৰটো, আপোনালোকে নতুনকৈ পকা কৰি দিবছোন৷ তদুপৰি চাওকচোন এই দেৱদাৰু জোপা কেনেকৈ লেং পেংকৈ বাঢ়িছে৷ তাতকৈ আপোনালোকে ইয়াতে এজোপা স্থলপদ্ম ৰুই দিব৷ লহপহীয়া হ’লে বৰ ভাল দেখিব৷ আগতে দেৱদাৰুজোপাৰ সলনি ইয়াত ডালভৰি ফুললগা স্থলপদ্ম এজোপা আছিল৷ একো নাথাকিলেও মাথোঁ মায়াসনা চিন থাকি গলেও ভাল লাগিব দিয়কচোন৷\n← সম্পাদকীয় – ৰাণা গগৈ\nযন্ত্ৰণা – জ্যোতিকা ৰাজখোৱা বৰা →


Joh 14 | AsmULB | STEP | “তোমালোকৰ হৃদয় ব্যাকুল নহওক৷ ঈশ্বৰত বিশ্বাস কৰা আৰু মোকো বিশ্বাস কৰা।\n1“তোমালোকৰ হৃদয় ব্যাকুল নহওক৷ ঈশ্বৰত বিশ্বাস কৰা আৰু মোকো বিশ্বাস কৰা। 2মোৰ পিতৃৰ ঘৰত অনেক থকা ঠাই আছে; আৰু নথকা হ’লে তোমালোকক ক’লোহেঁতেন; কিয়নো মই তোমালোকলৈ ঠাই যুগুত কৰিবলৈ যাওঁ। 3যদি মই যাওঁ আৰু তোমালোকলৈ ঠাই যুগুত কৰোঁ, তেনেহলে মই যি ঠাইত থাকোঁ, তোমালোকো সেই ঠাইতে থাকিবলৈ পাবা, এই কাৰণে মই আকৌ আহি তোমালোকক মোৰ ওচৰলৈ লৈ যাম।\n4মই যি ঠাইলৈ যাওঁ, তোমালোকে তাৰ বাট জানা।” 5থোমাই যীচুক ক’লে, “হে প্ৰভু, আপুনি ক’লৈ যায়, তাকেই আমি নাজানো; তেনেহলে বাট নো আমি কেনেকৈ জানিম?” 6যীচুৱে তেওঁক ক’লে, “ময়েই বাট, সত্য আৰু জীৱন; মোৰ যোগেদি নগ’লে, পিতৃৰ ওচৰলৈ কোনো নাযায়। 7তোমালোকে মোক জনা হ’লে, মোৰ পিতৃকো জানিলাহেঁতেন; এতিয়াৰ পৰা তোমালোকে তেওঁক জানিছা আৰু দেখিছাও।”\n8ফিলিপে যীচুক ক’লে, “হে প্ৰভু, পিতৃক আমাক দেখুৱাওঁক সেয়ে আমালৈ যথেষ্ট হব”। 9যীচুৱে ক’লে, “হে ফিলিপ, তোমালোকৰ সৈতে ইমান দিন থকাতো তুমি মোক চিনি পোৱা নাই নে? যি জনে মোক দেখিলে, তেওঁ মোৰ পিতৃকেই দেখিলে; ইয়াৰ পাছতো পিতৃক দেখুৱাওঁক বুলি কেনেকৈ কব পাৰিলা?”\n10মই যে পিতৃত আছো আৰু পিতৃও যে মোৰ লগত আছে, ইয়াক তুমি বিশ্বাস নকৰা নে? মই যি যি কথা তোমালোকক কওঁ, সেইবোৰ নিজৰ পৰা নকওঁ; কিন্তু পিতৃয়ে মোৰ লগত থাকি তেওঁৰ কাৰ্যবোৰ সম্পন্ন কৰে । 11মই যে পিতৃত আছো, আৰু পিতৃও যে মোৰ লগত আছে, মোৰ এই কথাতে বিশ্বাস কৰা; নাইবা মই কৰা কাৰ্যবোৰৰ কাৰণে মোক বিশ্বাস কৰা।\n12মই তোমালোকক অতি স্বৰূপকৈ কওঁ, মই যি যি কাৰ্য কৰোঁ, মোক বিশ্বাস কৰা জনেও তেনেকুৱা কাৰ্য কৰিব আৰু তাতকৈয়ো মহৎ মহৎ কাৰ্য কৰিব; কিয়নো মই পিতৃৰ ওচৰলৈ যাওঁ। 13তোমালোকে মোৰ নামেৰে যিহকে খুজিবা, মই তাকে পূর্ণ কৰিম; তাতে পিতা, পুত্ৰৰ দ্বাৰাই যেন মহিমান্বিত হয়। 14তোমালোকে মোৰ নামেৰে যদি কিবা খোজা, তেন্তে সেয়া মই পূর্ণ কৰিম।\n15তোমালোকে যদি মোক প্ৰেম কৰা, তেন্তে মোৰ আজ্ঞাবোৰ পালন কৰিবা। 16আৰু মই পিতৃৰ ওচৰত নিবেদন কৰিম, তেওঁ যাতে তোমালোকক আন এজন সহায়কর্ত্তা দিয়ে আৰু তেওঁ যেন চিৰকাল তোমালোকৰ লগত থাকে৷ 17সেই সত্যৰ আত্মাক জগতে গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰে; কিয়নো জগতে তেওঁক নেদেখে আৰু নাজানেও; তোমালোকে হ’লে তেওঁক জানা; কিয়নো তেওঁ তোমালোকৰ সঙ্গে সঙ্গে থাকে আৰু তেওঁ তোমালোকৰ মাজত থাকিব।\n18মই তোমালোকক অনাথকৈ এৰি নাযাওঁ; মই তোমালোকৰ ওচৰলৈ আকৌ আহিম। 19অলপ সময়ৰ পাছত জগতে মোক পূণৰ দেখিবলৈ নাপায়, কিন্তু তোমালোকে হ’লে মোক দেখা পাবা; কাৰণ মই জীয়াই আছো বাবে তোমালোকো জীয়াই থাকিবা। 20সেই দিনা তোমালোকে জানিবা যে, মই পিতৃত আছো আৰু তোমালোকো মোত আছা, ময়ো তোমালোকত আছো।\n21যি জনে মোৰ আজ্ঞা পাই পালন কৰে, সেই জনে মোক প্ৰেম কৰে; আৰু যি জনে মোক প্ৰেম কৰে, সেই জন মোৰ পিতৃৰ প্ৰেমৰ পাত্ৰ হ’ব আৰু ময়ো সেই জনক প্ৰেম কৰি, তেওঁৰ আগত নিজকে প্ৰকাশ কৰিম”। 22তেতিয়া ঈষ্কৰিয়োতীয়া নহয়, আন যিহুদাই তেওঁক ক’লে, “হে প্ৰভু, কিনো হ’ল যে, আপুনি জগতৰ আগত প্ৰকাশিত নহয়, কিন্তু আমাৰ আগত নিজকে প্ৰকাশ কৰিব?”\n23যীচুৱে উত্তৰ দি তেওঁক ক’লে, “কোনোৱে যদি মোক প্ৰেম কৰে, তেন্তে তেওঁ মোৰ বাক্য পালন কৰিব; মোৰ পিতৃয়ে তেওঁক প্ৰেম কৰিব, আৰু আমি তেওঁৰ ওচৰলৈ আহি, তেওঁৰে সৈতে নিবাস কৰিম। 24যি জনে মোক প্ৰেম নকৰে, সেই জনে মোৰ বাক্যও পালন নকৰে; আৰু যি বাক্য তোমালোকে শুনিবলৈ পাইছা, সেই বাক্য মোৰ নহয়, কিন্তু মোক পঠোৱা পিতৃৰহে।\n25মই তোমালোকৰ লগত থাকোতেই, এইবোৰ কথা তোমালোকক ক’লোঁ; 26কিন্তু সেই সহায়কর্ত্তা পবিত্ৰ আত্মা, যি জনক পিতৃয়ে মোৰ নামেৰে পঠিয়াব, তেওঁ তোমালোকক সকলো শিক্ষা দিব আৰু মই তোমালোকক যি যি কৈছো, এই আটাই কথা তোমালোকক সোঁৱৰাব। 27মই তোমালোকলৈ শান্তি এৰি যাওঁ, মোৰ শান্তি তোমালোকক দিওঁ; জগতে যেনেকৈ দিয়ে মই তেনেকৈ নিদিওঁ। তোমালোকৰ হৃদয় ব্যাকুল নহওক, আৰু ভয়াতুৰো নহওক।\n28মই তোমালোকক যি দৰে কলোঁ, সেই বিষয়ে তোমালোকে শুনিলা, মই গৈ তোমালোকৰ ওচৰলৈ পুনৰ আহিম৷ মোক প্ৰেম কৰা হ’লে, মই পিতৃ ওচৰলৈ যাব ওলোৱাৰ কাৰণে তোমালোকে আনন্দ কৰিলাহেঁতেন; কিয়নো পিতৃ মোতকৈ মহান। 29এইবোৰ ঘটা কালত তোমালোকে যেন বিশ্বাস কৰা, এই কাৰণে ঘটাৰ আগেয়ে, মই তোমালোকক এইবোৰ কথা ক’লোঁ।\n30তোমালোকৰ সৈতে মই অধিক কথা এতিয়া নহ’ম, কিয়নো জগতৰ অধিকাৰী আহিছে; আৰু মোৰ ওচৰত তাৰ একো নাই। কিন্তু মই যে পিতৃক প্ৰেম কৰোঁ, আৰু পিতৃয়ে মোক দিয়া আজ্ঞাবোৰ মই যে পালন কৰোঁ, এই বিষয়ে জগতে জানিবলৈ; এতিয়া উঠা, আমি ইয়াৰ পৰা যাওঁহক।


World Obesity Day 2022: These Foods Can Help You Lose Weight Fast: World Obesity Day 2022: ওজন কমাব বিচাৰিছে নেকি? খাদ্য তালিকাত ৰাখক এইবোৰ– News18 assam\nHome » photogallery » health-well-being »World Obesity Day 2022: ওজন কমাব বিচাৰিছে নেকি? খাদ্য তালিকাত ৰাখক এইবোৰ\nWorld Obesity Day 2022: ওজন কমাব বিচাৰিছে নেকি? খাদ্য তালিকাত ৰাখক এইবোৰ\nWorld Obesity Day 2022: এনে কিছু খাদ্য বাচি ল’ব লাগিব, যিবোৰ খাবলৈও ভাল আৰু ওজনো নবঢ়ায়। জানি লওক কি কি খাদ্য আপোনাৰ ডায়েটত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিলে ওজন হ্ৰাস পোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে।\n| March 04, 2022, 18:55 IST\nশৰীৰৰ ওজন বৃদ্ধি পালে নানা ৰোগে দেখা দিয়াৰ সম্ভাৱনা থাকে উচ্চ ৰক্তচাপ যিকোনো মানুহৰ হ’ব পাৰে। ওজন বাঢ়িলে ৰক্তনলীত অতিৰিক্ত চৰ্বি জমা হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে। উচ্চ ৰক্তচাপে কিডনী, চকুৰ ক্ষতি কৰিব পাৰে, ডিমেনছিয়া আৰু হাৰ্ট একাকো হ’ব পাৰে। হৃদৰোগ আৰু ষ্ট্ৰোকৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায়। ওজন বৃদ্ধিৰ ফলত ডায়েবেটিছে দেখা দিয়ে।\nওজন কমোৱাৰ বাবে প্ৰয়োজন সঠিক ডায়েট আৰু ৱৰ্কআউট ৰুটিন। সময়ৰ ভিতৰত ওজন কম কৰাব বিচাৰিলে বহু পছন্দৰ খাদ্য এৰি দিব লাগিব। কাৰণ সেইসমূহে ওজন বৃদ্ধি কৰিব পাৰে। তাৰ সলনি এনে কিছু খাদ্য বাচি ল’ব লাগিব, যিবোৰ খাবলৈও ভাল আৰু ওজনো নবঢ়ায়। জানি লওক কি কি খাদ্য আপোনাৰ ডায়েটত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিলে ওজন হ্ৰাস পোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে।\nপ্ৰথমেই আহে কণী। কণীত উচ্চ প্ৰটিন আছে, পুৱাৰ বাবে আধৰ্শ। ই ওজন কমোৱাত সহায় কৰে। ওটছ, ব্ৰাউন ৰাইচ ইত্যাদি আপোনাৰ খাদ্য তালিকাত ৰাখক। ইয়াত ফাইবাৰ থাকে যিয়ে ওজনৰ ভাৰসাম্য বজাই ৰাখে।\nমটৰ গুটি প্ৰটিনৰ খুব ভাল উপাদান। ইয়াত ফাইবাৰ বেছি। গৱেষণাত দেখা গৈছে, বাদাম, চিনাবাদাম, আখৰোটে ওজন কমোৱাত সহায় কৰে।\nসেউজীয়া শাক–পাচলি খোৱা স্বাস্থ্যৰ পক্ষে অতি উত্তম। ব্ৰকলি, ফুলকবিৰ দৰে পাচলিত ফাইবাৰ বেছি থাকে।\nদৈ আৰু গ্ৰীন টিয়ে অতিৰিক্ত চৰ্বি কমায়। সেয়ে খাদ্য তালিকাত এইসমূহ থাকিলে কথাই নাই।


01.12.19 Avyakt Bapdada Assame Murli 15.03.85 Om Shanti Madhuban\n“পৰিশ্ৰমৰ পৰা মুক্তিৰ সহজ সাধন - নিৰাকাৰী স্বৰূপৰ স্থিতি”\nবাপদাদা সন্তানসকলৰ স্নেহত, বাণীৰ সিপাৰৰ নিৰ্বাণ অৱস্থাৰ পৰা বাণীলৈ আহে। কিহ’ৰ বাবে বাৰু? সন্তানসকলক নিজৰ সমান নিৰ্বাণ স্থিতিৰ অনুভৱ কৰাবৰ বাবে। নিৰ্বাণ চুইট হোমলৈ লৈ যাবৰ বাবে। নিৰ্বাণ স্থিতি হৈছে নিৰ্বিকল্প স্থিতি। নিৰ্বাণ স্থিতি হৈছে নিৰ্বিকাৰী স্থিতি। নিৰ্বাণ স্থিতিৰ পৰা নিৰাকাৰী তথা সাকাৰ স্বৰূপধাৰী হৈ বাণীত আহে। সাকাৰত আহিলেও নিৰাকাৰী স্বৰূপৰ স্মৃতি, স্মৃতিত থাকে। মই নিৰাকাৰী, সাকাৰ আধাৰৰ দ্বাৰা কথা কৈ আছো। সাকাৰতো নিৰাকাৰ স্থিতিৰ স্মৃতি থকা - ইয়াক কোৱা হয় নিৰাকাৰ তথা সাকাৰৰ দ্বাৰা বাণীত, কৰ্মত অহা। প্ৰকৃত স্বৰূপ হৈছে নিৰাকাৰ, সাকাৰ হৈছে আধাৰ। এই ডাবল স্মৃতি নিৰাকাৰ তথা সাকাৰ হৈছে শক্তিশালী স্থিতি। সাকাৰৰ আধাৰ লৈ নিৰাকাৰী স্বৰূপক নাপাহৰিবা। পাহৰি যোৱা সেইবাবে স্মৃতিত আনিবলৈ কষ্ট কৰিবলগা হয়। যিদৰে লৌকিক জীৱনত নিজৰ শাৰীৰিক স্বৰূপ স্বতঃ সদায় স্মৃতিত থাকে যে মই অমুকা বা অমুকী এই সময়ত এইটো কাৰ্য কৰি আছো। কাৰ্য সলনি হয় কিন্তু মই অমুক হওঁ এইটো সলনি হৈ নাযায় আৰু পাহৰিও নাযায়। এইদৰে মই নিৰাকাৰ আত্মা হওঁ, এইটো আচল স্বৰূপ যি কোনো কাৰ্য কৰোঁতে স্বতঃ আৰু সদায় স্মৃতিত থকা উচিত। যেতিয়া এবাৰ স্মৃতিত আহি গ’ল, পৰিচয়ো পাই গ’লা যে মই নিৰাকাৰ আত্মা হওঁ। পৰিচয় অৰ্থাৎ জ্ঞান। গতিকে জ্ঞানৰ শক্তিৰ দ্বাৰা স্বৰূপক জানি ল’লা। জনাৰ পিচত আকৌ কেনেকৈ পাহৰিব পাৰা? যিদৰে জ্ঞানৰ শক্তিৰ দ্বাৰা দেহৰ বোধ পাহৰিব খুজিলেও পাহৰিব নোৱাৰা তেন্তে এই আত্মিক স্বৰূপক কেনেকৈ পাহৰিব পাৰিবা। গতিকে এয়া নিজে নিজকে সোধা আৰু অভ্যাস কৰা। চলোঁতে ফুৰোঁতে, কাৰ্য কৰোঁতে পৰীক্ষা কৰা – নিৰাকাৰ তথা সাকাৰ আধাৰৰ দ্বাৰা এইটো কাৰ্য কৰি আছো! তেতিয়া স্বতঃ নিৰ্বিকল্প স্থিতি, নিৰাকাৰী স্থিতি, নিৰ্বিঘ্ন স্থিতি সহজ হৈ থাকিব। পৰিশ্ৰমৰ পৰা মুক্ত হৈ যাবা। পৰিশ্ৰম তেতিয়া হয় যেতিয়া বাৰে-বাৰে পাহৰি যোৱা। পুনৰ স্মৃতিলৈ আনিবৰ বাবে পৰিশ্ৰম কৰা। পাহৰাই বা কিয়, পাহৰিব লাগেনে? বাপদাদাই সোধে - তুমি কোন? সাকাৰ হোৱা নে নিৰাকাৰ? নিৰাকাৰ নোহোৱা জানো! নিৰাকাৰ হোৱা স্বত্বেও কিয় পাহৰি যোৱা! আচল স্বৰূপ পাহৰি যোৱা আৰু আধাৰ স্মৃতিত থাকে নহয়নে? নিজৰ ওপৰতে হাঁহি নুঠেনে যে এয়া কি কৰোঁ! এতিয়া হাঁহি উঠে নহয়নে? আচলতো পাহৰি যোৱা আৰু নকল বস্তু স্মৃতিলৈ আহি যায় নহয়নে? বাপদাদা কেতিয়াবা-কেতিয়াবা সন্তানসকলক লৈ আচম্বিতো হয়! নিজে নিজক পাহৰি যোৱা আৰু পাহৰি যোৱাৰ পাছত কি কৰা? নিজে নিজক পাহৰি হায়ৰাণ হৈ যোৱা। যিদৰে বাবাক স্নেহেৰে নিৰাকাৰৰ পৰা সাকাৰলৈ আহ্বান কৰি আনিব পাৰা তেন্তে যাৰ সৈতে স্নেহ আছে তেওঁৰ নিচিনা নিৰাকাৰ স্থিতিত স্থিত হ’ব নোৱাৰা! বাপদাদাই সন্তানসকলৰ পৰিশ্ৰম চাব নোৱাৰে! মাষ্টৰ সৰ্বশক্তিমান আৰুপৰিশ্ৰম? মাষ্টৰ সৰ্বশক্তিমান সৰ্বশক্তিৰ মালিক হোৱা। যি শক্তিক যি সময়তে শুভ সংকল্পেৰে আহ্বান কৰা সেই শক্তি তোমালোক মালিকসকলৰ আগত হাজিৰ হ’ব। এনেকুৱা মালিক, সৰ্বশক্তি যাৰ সেৱাধাৰী হয়, তেওঁ পৰিশ্ৰম কৰিব নে শুভ সংকল্পৰ আদেশ দিব? কি কৰিব, ৰজা হোৱা নে প্ৰজা হোৱা? এনেও যি যোগ্য সন্তান হয় তেওঁক কি বুলি কোৱা হয়? ৰজা সন্তান বুলি নকয় জানো। গতিকে তোমালোক কোন হোৱা? ৰজা সন্তান হোৱা নে অধীন সন্তান হোৱা? অধিকাৰী আত্মা নোহোৱা জানো। গতিকে এই শক্তিসমূহ, গুণসমূহ এই সকলোবোৰ তোমালোকৰ সেৱাধাৰী হয়, আৱাহন কৰা আৰু হাজিৰ। যি দুৰ্বল হয় তেওঁ শক্তিশালী অস্ত্ৰ থকা স্বত্বেও দুৰ্বলতাৰ কাৰণে হাৰি যায়। তোমালোক দুৰ্বল হোৱা নেকি? বাহাদুৰ সন্তান নোহোৱা জানো! সৰ্বশক্তিমানৰ সন্তান যদি দুৰ্বল হয় তেন্তে সকলোৱে কি বুলি ক’ব? ভাল লাগিবনে? গতিকে আৱাহন কৰিবলৈ, অৰ্ডাৰ (আদেশ) দিবলৈ শিকা। কিন্তু সেৱাধাৰীয়ে কাৰ আদেশ মানিব? যি মালিক হ’ব তেওঁৰ। মালিক স্বয়ং সেৱাধাৰী হৈ গ’লা, পৰিশ্ৰম কৰা জনতো সেৱাধাৰী হৈ নগ’ল জানো। মনৰ পৰিশ্ৰমৰ পৰা এতিয়া মুক্ত হৈ গ’লা! শাৰীৰিক পৰিশ্ৰমেৰে যজ্ঞ সেৱা কৰাতো বেলেগ কথা। সেয়াও যজ্ঞ সেৱাৰ মহত্ব জানিলে পৰিশ্ৰমৰ অনুভৱ নহয়। যেতিয়া মধুবনত সম্পৰ্কত থকা আত্মাসকল আহে আৰু দেখে ইমান সংখ্যক আত্মাৰ ভোজন তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু অন্য সকলো কাৰ্য হৈ থাকে তেতিয়া সেয়া দেখি-দেখি ভাবে যে এওঁলোকে ইমান হাৰ্ডৱৰ্ক (কঠিন কাৰ্য) কেনেকৈ কৰে! তেওঁলোক আচম্বিত হয়। ইমান ডাঙৰ কাৰ্য কেনেকৈ হৈ আছে! কিন্তু কৰোঁতাই ইমান ডাঙৰ কাৰ্যকো কি বুলি ভাবে? সেৱাৰ মহত্বৰ কাৰণে এয়াতো খেল যেন লাগে। পৰিশ্ৰম কৰিবলগীয়া নহয়। এনেকুৱা মহত্বৰ কাৰণে পিতাৰ প্ৰতি মৰম থকা কাৰণে পৰিশ্ৰমৰ ৰূপ সলনি হৈ যায়। তেনেকৈ মনৰ পৰিশ্ৰমৰ পৰা এতিয়া মুক্ত হোৱাৰ সময় আহি পৰিছে। দ্বাপৰৰ পৰা বিচৰাৰ, অস্থিৰ হোৱাৰ, আৱাহন কৰাৰ, মনৰ পৰিশ্ৰম কৰি আহিছা। মনৰ পৰিশ্ৰমৰ কাৰণে ধন উপাৰ্জন কৰাৰো পৰিশ্ৰম বাঢ়ি গ’ল। আজি যাকেই নোসোধা কিয় কি বুলি কয়? ধন উপাৰ্জন কৰাতো মাহীৰ ঘৰ (ইমান উজু) নহয়। মনৰ পৰিশ্ৰমৰ কাৰণে ধন উপাৰ্জন কৰাৰো পৰিশ্ৰম বাঢ়ি গ’ল আৰু শৰীৰতো ৰোগীয়ে হৈ গ’ল, সেইবাবে শৰীৰৰ কাৰ্যতো পৰিশ্ৰম, মনৰ ক্ষেত্ৰতো পৰিশ্ৰম, ধনৰ ক্ষেত্ৰতো পৰিশ্ৰম। কেৱল সেয়াই নহয় আজিকালি পৰিবাৰৰ মাজত স্নেহযুক্ত সম্বন্ধ ৰক্ষা কৰাৰ ক্ষেত্ৰতো পৰিশ্ৰম হয়। কেতিয়াবা এজন বিতুষ্ট, কেতিয়াবা আনজন….. আকৌ তেওঁক সৈমান কৰাবৰ বাবে পৰিশ্ৰম কৰি থাকে। আজি যিটো তোমাৰ, কাইলৈ সেইটো তোমাৰ হৈ নাথাকে – এনেকৈ ওলোটা খৰ মাৰি থাকে। গতিকে সকলো প্ৰকাৰৰে পৰিশ্ৰম কৰি ভাগৰি গৈছিলা নহয় জানো। শৰীৰেৰে, মনেৰে, ধনেৰে, সম্বন্ধৰে সকলো ফালৰ পৰা ভাগৰুৱা হৈ গৈছিলা।\nবাপদাদাই প্ৰথমতে মনৰ পৰিশ্ৰম সমাপ্ত কৰি দিয়ে কিয়নো মন হৈছে বীজ। মনৰ পৰিশ্ৰমে শৰীৰৰ, ধন উপাৰ্জনৰ ক্ষেত্ৰত পৰিশ্ৰমৰ অনুভৱ কৰায়। যেতিয়া মন ঠিক নাথাকে তেতিয়া কোনো কাৰ্য কৰিবলগীয়া থাকিলে ক’ব - আজি এয়া নহ’ব। বেমাৰ নহ’লেও ভাবিব মোৰ 103 ড্ৰিগ্ৰী জ্বৰ আছে। গতিকে মনৰ পৰিশ্ৰমে শাৰীৰিক পৰিশ্ৰমৰ অনুভৱ কৰায়। ধনৰ ক্ষেত্ৰতো এনেকুৱাই হয়। মন অলপো যদি বেয়া হয় তেতিয়া ক’ব - বহুত কাম কৰিবলগীয়া হয়। উপাৰ্জন কৰাতো বহুত কঠিন। বায়ুমণ্ডলেই বেয়া। আৰু যেতিয়া মন আনন্দিত হ’ব তেতিয়া ক’ব একো ডাঙৰ কথা নহয়। কাম সেয়াই হ’ব কিন্তু মনৰ কষ্টই ধনৰ কষ্টৰো অনুভৱ কৰায়। মনৰ দুৰ্বলতাই বায়ুমণ্ডলৰ দুৰ্বলতাও আনে। বাপদাদাই সন্তানসকলৰ মনৰ পৰিশ্ৰম চাব নোৱাৰে। 63 জন্ম পৰিশ্ৰম কৰিলা। এতিয়া এই এটা জন্ম হৈছে আনন্দৰ জন্ম, প্ৰেমৰ জন্ম, প্ৰাপ্তিৰ জন্ম, বৰদানৰ জন্ম। সহায় লোৱাৰ, সহায় পোৱাৰ জন্ম। তথাপিও এইটো জন্মতো পৰিশ্ৰম কিয়? গতিকে এতিয়া পৰিশ্ৰমক মৰমলৈ পৰিৱৰ্তন কৰা। মহত্ব জানি শেষ কৰি দিয়া।\nআজি বাপদাদাই নিজৰ মাজত বহুত বাৰ্তালাপ কৰি আছিল, সন্তানসকলৰ পৰিশ্ৰমৰ ওপৰত। কি কৰে, বাপদাদাই হাঁহি আছিল যে মনৰ পৰিশ্ৰমৰ কাৰণে কি হৈ যায়, কি কৰে? তেৰা-বেঁকা সন্তান জন্ম দিয়ে (ব্যৰ্থ সংকল্প ৰচনা কৰে), যাৰ কেতিয়াবা মুখ নাথাকে, কেতিয়াবা ভৰি নাথাকে, কেতিয়াবা হাত নাথাকে। এনেকুৱা ব্যৰ্থৰ বংশাৱলী বহুত জন্ম দিয়ে আকৌ যি ৰচনা কৰিলে সেয়া কি কৰিব? সিবিলাকক পালনা কৰাৰ কাৰণে পৰিশ্ৰম কৰিবলগা হয়। এনেকুৱা ৰচনা ৰচাৰ কাৰণে বেছিকৈ পৰিশ্ৰম কৰি ভাগৰি পৰে আৰু আশাহীনো হৈ যায়। বহুত কঠিন লাগে। এয়া বহুত ভাল কিন্তু বহুত কঠিন। এৰিবও নোখোজে আৰু উৰিবও নোখোজে। তেন্তে কি কৰিব লাগিব। খোজ কাঢ়িব (আগবাঢ়ি যাব) লাগিব। চলোঁতেতো নিশ্চয় পৰিশ্ৰম কৰিব লাগিব সেইবাবে এতিয়া দুৰ্বল ৰচনা বন্ধ কৰা তেতিয়া মনৰ পৰিশ্ৰমৰ পৰা মুক্তি পাবা। আকৌ হাঁহি উঠা কথা কি কয়? পিতাই কয় - এই ৰচনা কিয় কৰা, তেতিয়া যেনেকৈ আজিকালিৰ লোকে কয় নহয় - কি কৰিম ঈশ্বৰে দি দিয়ে। সকলো দোষ ঈশ্বৰক দি দিয়ে, সেইদৰে এই ব্যৰ্থ ৰচনাৰ ওপৰত কি কয় জানানে? মই নিবিচাৰো কিন্তু মায়া আহি যায়। মোৰ এইটো ইচ্ছা নাছিল কিন্তু হৈ যায় সেইবাবে সৰ্বশক্তিমান পিতাৰ সন্তান মালিক হোৱা। ৰজা হোৱা। দুৰ্বল অৰ্থাৎ অধীন প্ৰজা। মালিক অৰ্থাৎ শক্তিশালী ৰজা। গতিকে মালিক হৈ আহ্বান কৰা। স্ব স্থিতিৰ শ্ৰেষ্ঠ সিংহাসনত বহা। সিংহাসনত বহি শক্তিৰূপী সেৱাধাৰীসকলক আহ্বান কৰা। অৰ্ডাৰ দিয়া। এনেকুৱা হ’বই নোৱাৰে যে তোমালোকৰ সেৱাধাৰী তোমালোকৰ অৰ্ডাৰত নচলিব। আকৌ এনেকৈ নক’বা যে কি কৰো সহন শক্তি নোহোৱাৰ কাৰণে পৰিশ্ৰম কৰিব লগা হয়। সমাহিত কৰাৰ শক্তি কম আছিল সেইবাবে এনেকুৱা হ’ল। তোমালোকৰ সেৱাধাৰী যদি সময়ত কাৰ্যত নাহে তেন্তে কি সেৱাধাৰী হ’ল? কাৰ্য সম্পন্ন হৈ গ’ল আৰু তাৰ পাছত সেৱাধাৰী আহিলে তেতিয়া কি হ’ব! যাৰ স্বয়ং সময়ৰ মহত্ব আছে তেওঁৰ সেৱাধাৰীও সময়ত মহত্ব জানি হাজিৰ হ’ব। যদি কোনো শক্তি বা গুণ সময়ত ইমাৰ্জ (জাগ্ৰত) নহয় তেন্তে ইয়াৰ দ্বাৰা সিদ্ধ হয় যে মালিকৰ সময়ৰ মহত্ব নাই। কি কৰিব লাগে? সিংহাসনত বহাতো ভাল নে পৰিশ্ৰম কৰাতো ভাল? এতিয়া ইয়াৰ বাবে সময় দিয়াৰ আৱশ্যকতা নাই। পৰিশ্ৰম কৰাতো ঠিক লাগেনে নে মালিক হোৱাতো ঠিক লাগে? কি ভাল লাগে বাৰু? শুনাইছিলো নহয় - ইয়াৰ বাবে কেৱল এই এটা অভ্যাস সদায় কৰি থাকিবা - “নিৰাকাৰ তথা সাকাৰৰ আধাৰত এই কাৰ্য কৰি আছো”। কৰাৱনহাৰ হৈ কৰ্মেন্দ্ৰিয়ৰ দ্বাৰা কৰোৱা। নিজৰ নিৰাকাৰী বাস্তৱিক স্বৰূপক স্মৃতিত ৰাখিলে তেতিয়া বাস্তৱিক স্বৰূপৰ গুণ, শক্তি স্বতঃ জাগ্ৰত হ’ব। যেনেকুৱা স্বৰূপ হয় তেনেকুৱা গুণ বা শক্তি স্বতঃ কৰ্মত আহে। যিদৰে কন্যা যেতিয়া মাক হৈ যায় তেতিয়া মাকৰ স্বৰূপত সেৱা ভাৱ, ত্যাগ, স্নেহ, অথক সেৱা আদি গুণ আৰু শক্তি সমূহ স্বতঃ জাগ্ৰত নহয় জানো। গতিকে অনাদি অবিনাশী স্বৰূপ স্মৃতিত ৰাখিলে স্বতঃ এই গুণ আৰু শক্তিসমূহ জাগ্ৰত হ’ব। স্বৰূপৰ স্মৃতিয়ে স্বতঃ স্থিতি গঢ়ি তোলে। বুজি পালা কি কৰিব লাগে! পৰিশ্ৰম শব্দটিক জীৱনৰ পৰা সমাপ্ত কৰি দিয়া। পৰিশ্ৰমৰ কাৰণে কঠিন লাগে। পৰিশ্ৰম যদি সমাপ্ত হয় তেন্তে কঠিন শব্দটিও স্বতঃ সমাপ্ত হৈ যাব। অচ্ছা!\nসদায় কঠিনক সহজ কৰোঁতা, পৰিশ্ৰমক মৰমলৈ পৰিৱৰ্তন কৰোঁতা, সদায় স্ব স্বৰূপৰ স্মৃতিৰ দ্বাৰা শ্ৰেষ্ঠ শক্তি আৰু গুণৰ অনুভৱ কৰোঁতা, সদায় পিতাৰ স্নেহৰ সহাঁৰি দিওঁতা, পিতাৰ সমান হওঁতা, সদায় শ্ৰেষ্ঠ স্মৃতিৰ শ্ৰেষ্ঠ আসনত স্থিত হৈ মালিক হৈ সেৱাধাৰীৰ দ্বাৰা কাৰ্য কৰাওঁতা, এনেকুৱা ৰজা সন্তানসকলক, মালিক সন্তানসকলক বাপদাদাৰ স্নেহপূৰ্ণ স্মৰণ আৰু নমস্কাৰ।\nব্যক্তিগত সাক্ষাৎ - (বিদেশী ভাই ভনীসকলৰ লগত)\nসেৱাই পিতাৰ সান্নিধ্যৰ অনুভৱ কৰায়। সেৱাত যোৱা মানে সদায় পিতাৰ লগত থকা। সাকাৰ ৰূপতেই থাকা নতুবা আকাৰ ৰূপতে থাকা। কিন্তু সেৱাধাৰী সন্তানসকলৰ লগত পিতাৰ সান্নিধ্য সদায় থাকেই। কৰণকৰাৱনহাৰে কৰাই আছে, চলাওঁতাই চলাই আছে আৰু নিজে কি কৰা বাৰু? নিমিত্ত হৈ খেলা খেলি থাকা। এনেকুৱাই অনুভৱ নহয় জানো? এনেকুৱা সেৱাধাৰী সফলতাৰ অধিকাৰী হৈ যায়। সফলতা হৈছে জন্মসিদ্ধ অধিকাৰ, সফলতাই সদায় মহান পূণ্য আত্মা হোৱাৰ অনুভৱ কৰায়। মহান পূণ্য আত্মা হওঁতাসকলৰ অনেক আত্মাৰ আশীৰ্বাদৰ লিফ্‌ট প্ৰাপ্ত হয়। অচ্ছা-\nএতিয়াতো সেই দিনো আহিবই যেতিয়া সকলোৰে মুখৰ পৰা “এজন, এজনেই হয়” এই গীত ওলাব। মাথোন নাটকৰ এইটোৱে ভূমিকা বাকী আছে। এয়াও হ’ব আৰু সমাপ্তি হ’ব। এতিয়া এইটো ভূমিকাক সমীপত আনিব লাগে। ইয়াৰ বাবে অনুভৱ কৰোৱাটোৱে হৈছে বিশেষ আকৰ্ষণৰ সাধন। জ্ঞান শুনাই যোৱা আৰু অনুভৱ কৰাই যোৱা। জ্ঞান কেৱল শুনিয়ে সন্তুষ্ট নহয় কিন্তু জ্ঞান শুনোৱাৰ লগতে অনুভৱো কৰাই যোৱা তেতিয়া জ্ঞানৰো মহত্ব থাকিব আৰু প্ৰাপ্তিৰ কাৰণে আগলৈ উৎসাহতো আহি যাব। সেই সকলোৰে ভাষণতো কেৱল জ্ঞানেৰে পৰিপূৰ্ণ হয়। তোমালোকৰ ভাষণ কেৱল জ্ঞানেৰে পৰিপূৰ্ণই নহয় কিন্তু অনুভৱৰ অথৰিটি সম্পন্ন হওঁক। আৰু অনুভৱৰ অথৰিটিৰে শুনাই অনুভৱ কৰাই যোৱা। যিদৰে কোনো-কোনো যি সকল ভাল বক্তা আছে, তেওঁলোকে ভাষণ কৰি কন্দুৱাইও দিয়ে, হহুঁৱাইও দিয়ে। শান্তিত, মৌনতাতো লৈ যায়। যেনেকুৱা কথা ক’ব হলৰ বায়ুমণ্ডলো তেনেকুৱা কৰি দিয়ে। সেয়াতো হ’ল সাময়িক। যেতিয়া তেওঁলোকে কৰিব পাৰে তেন্তে তোমালোক মাষ্টৰ সৰ্বশক্তিমানে কি কৰিব নোৱাৰা। কোনোৱে ‘শান্তি’ বুলি ক’লে শান্তিৰ বাতাৱৰণ হৈ যাওঁক, ‘আনন্দ’ বুলি ক’লে আনন্দৰ বাতাৱৰণ হৈ যাওঁক। এনেকুৱা অনুভূতি কৰোৱা ভাষণে, প্ৰত্যক্ষতাৰ পতাকা উৰুৱাব । কিবাতো বিশেষত্ব দেখিব নহয় জানো। অচ্ছা - সময়ে স্বতঃ শক্তিৰে ভৰপূৰ কৰি আছে। হৈয়ে আছে, কেৱল পুনৰাবৃত্তি কৰিব লাগে। অচ্ছা।\nবিদায়ৰ সময়ত দাদী জানকী জীৰ সৈতে বাপদাদাৰ সাক্ষাৎ\nসকলো দেখি-দেখি হৰ্ষিত হৈ থাকা! সকলোতকৈ বেছি আনন্দ অনন্য সন্তানসকলৰ হয়। গতিকে সদায় আনন্দৰ সাগৰত ঢৌ খেলি থাকা। সুখৰ সাগৰত, সৰ্ব প্ৰাপ্তিৰ সাগৰত ঢৌ খেলিয়েই থাকা, তেওঁ আনকো সেই সাগৰতেই ঢৌ খেলোৱায়। গোটেই দিন কি কাম কৰা? যিদৰে কোনোবাই সাগৰত স্নান কৰিব নাজানিলে তেতিয়া কি কৰে? হাতত ধৰি স্নান নকৰাই জানো! এয়াই কাম কৰা, সুখৰ লহৰত নাচা, আনন্দৰ লহৰত নাচা…..এনেকুৱা কৰি নাথাকা জানো! ব্যস্ত হৈ থকাৰ কাৰ্য ভাল পাইছা। কিমান ব্যস্ত হৈ থাকা? আহৰি আছেনে? ইয়াতেই সদায় ব্যস্ত হৈ থাকা, সেয়েহে আনেও দেখি অনুকৰণ কৰে। বচ, স্মৰণ আৰু সেৱাৰ বাহিৰে অন্য একোৱে দেখা নোপোৱা। বুদ্ধি আপোনাআপুনি স্মৰণ আৰু সেৱাৰ ফালেই যায় আৰু ক’তো যাব নোৱাৰে। চলাব লগা নহয়, চলিয়েই থাকে। ইয়াকে কোৱা হয় শিকাখিনি শিকাই আছে। ভাল কাম দি দিছে নহয়। পিতাই পাকৈত বনাই গৈছে নহয়। অপৈণত হিচাপেতো এৰি যোৱা নাই। পাকৈত বনাই, স্থান দি গৈছে নহয় জানো। লগততো আছেই কিন্তু নিমিত্ততো কৰিলে। পাকৈত বনাই চিট দিছে। ইয়াৰ পৰাই চিট দিয়াৰ ৰীতি আৰম্ভ হৈছে। পিতাই সেৱাৰ সিংহাসন বা সেৱাৰ চিট দি আগবাঢ়ি গৈছে, এতিয়া সাক্ষী হৈ চাই আছে, কিদৰে সন্তানসকল আগবাঢ়ি গৈ আছে। সংগী হৈ লগতো আছে, সাক্ষী হৈ চাইও আছে। দুয়োটি ভূমিকাই পালন কৰি আছে। সাকাৰ ৰূপত সাক্ষী বুলি কোৱা হ’ব, অব্যক্ত ৰূপত সংগী বুলি কোৱা হ’ব। দুয়োটি ভূমিকাই পালন কৰি আছে। অচ্ছা!\nপ্ৰতিটো শ্বাসত স্মৃতি আৰু সেৱাৰ ভাৰসাম্যতাৰ দ্বাৰা আশীৰ্বাদ প্ৰাপ্ত কৰোঁতা সদায় প্ৰসন্নচিত (আনন্দময়) হোৱা\nযিদৰে ধ্যান ৰাখা যে স্মৃতিৰ সংযোগ সদায় পিতাৰ সৈতে যুক্ত হৈ থাকক তেনেদৰে সেৱাতো যাতে সংযোগ সদায় যুক্ত হৈ থাকে। প্ৰতিটো শ্বাসত পিতাৰ স্মৃতি আৰু প্ৰতিটো শ্বাসত সেৱা হওঁক - ইয়াকে কোৱা হয় ভাৰসাম্যতা, এই ভাৰসাম্যতাৰ দ্বাৰা সদায় আশীৰ্বাদৰ অনুভৱ কৰি থাকিবা আৰু এইটো আৱাজেই অন্তৰৰ পৰা ওলাব যে আশীৰ্বাদৰ দ্বাৰাই পালিত হৈ আছো। পৰিশ্ৰমৰ পৰা, যুদ্ধৰ পৰা মুক্ত হৈ যাবা। কি, কিয়, কেনকৈ এই প্ৰশ্নবোৰৰ পৰা মুক্ত হৈ সদায় প্ৰসন্নচিত হৈ থাকিবা। তেতিয়া সফলতা জন্ম সিদ্ধ অধিকাৰৰ ৰূপত অনুভৱ হ’ব।\nপিতাৰ পৰা পুৰস্কাৰ ল’বলৈ হ’লে নিজৰ পৰা আৰু সংগীসকলৰ পৰা নিৰ্বিঘ্ন হৈ থকাৰ চাৰ্টিফিকেট লগত ৰাখা।


শব্দৰ শক্তি, প্ৰশংসাৰ শক্তি- ঈশান জ্যোতি বৰা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nএজন যুৱকে দুমাহমানৰ পূৰ্বে ব্যক্তিগত খণ্ডৰ চাকৰি এটাত যোগদান কৰিছে৷ নিজ দায়িত্ব তেওঁ নিষ্ঠাসহকাৰে পালন কৰি আছে৷ চৰকাৰৰ কোনোবা এটা বিভাগত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি থকা এজন ব্যক্তিৰ সৈতে এদিন সেই ডেকাজনৰ সাক্ষাৎ হ’ল৷ দুটা ভিন্ন ক্ষেত্ৰৰ, ভিন্ন চৰিত্ৰৰ আৰু ভিন্ন বয়সৰ দুজন ব্যক্তিৰ মাজত সম্পন্ন হোৱা কথোপকথনৰ কেইবাটাও ৰূপ থাকিব পাৰে৷ তেনেকুৱা এটা সম্ভাব্য ৰূপলৈ মন কৰকচোন –\n“তুমি ক’ত কাম কৰা? ”\n“অমুক কোম্পানীত৷ আপুনি? ”\n“মই চৰকাৰৰ অমুক বিভাগত কৰোঁ৷ ”\n“ভাল বাৰু৷ ”\n“পৰীক্ষা-চৰীক্ষা দিয়া নাছিলা নেকি? ”\n“দিছিলোঁ৷ এতিয়ালৈকে পোৱা নাই৷ ”\n“পৰীক্ষাবোৰ দি থাকিবা৷ চৰকাৰী চাকৰি এটা থাকিলে ভাল৷ ছিকিউৰটি থাকে৷ তাতে প্ৰাইভেট কোম্পানীবোৰত গাধৰ দৰে খটুৱায়৷ দৰমহা সিমান নিদিয়ে৷ ছুটি-টুটিও বৰকৈ নাপায়৷ ”\n“বেংক-চেংকৰ পৰীক্ষাবোৰ দি থাকিবাচোন৷ বেংকতো সুবিধা ঢেৰ আজি৷ লোন-চোন পাবলৈও সুবিধা৷ এইবোৰ প্ৰাইভেট কোম্পানিত থাকি লাভ নাই৷ ”\nকথোপকথনটোৰ পিছত আপোনাৰ মনটোৱে কেনেধৰণে প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰিব বাৰু? কথোপকথনটোৰ পিছত আপোনাৰ মনত ‘ভাল লগা’ অনুভূতি এটাৰ উদ্ৰেক ঘটিবনে? যি উৎসাহ আৰু উদ্যমেৰে আপুনি আপোনাৰ নতুন কামটোত নিয়োজিত হৈ আছিল, ব্যক্তিজনৰ সৈতে সম্পন্ন হোৱা কথোপকথনটোৰ পিছতো আপুনি সমান উৎসাহ আৰু উদ্যমৰে কাম কৰি যাবলৈ সক্ষম হ’বনে? সপ্তাহৰ সাতোটা দিনেই যদি আপুনি অনিচ্ছাসত্ত্বেও এনেজাতীয় কথোপকথনত ভাগ ল’ব লগা হয়, তেতিয়া আপোনাৰ আত্মবিশ্বাস, আত্মসন্মানবোধ, আত্মমৰ্যাদা-এইবোৰৰ কি দশা হ’বগৈ, এবাৰ ভাবকচোন৷ আপোনাক হীনমন্যতাই গ্ৰাস কৰি নেপেলাবনে?\nএইবাৰ আহিছোঁ কথোপকথনৰ দ্বিতীয়টো সম্ভাব্য ৰূপলৈ-\n“বৰ ভাল কথা৷ মই চৰকাৰৰ অমুক বিভাগত কৰোঁ৷ ”\n“ময়ো প্ৰথমতে প্ৰাইভেট কোম্পানীতে কাম কৰিছিলোঁ৷ ছটা বছৰ কোম্পানীৰ চাকৰি কৰিছিলোঁ৷ ”\n“হয় নেকি! ”\n“হয়৷ তোমাৰ কাম কৰি কেনেকুৱা লাগিছে? ”\n“ভাল লাগিছে৷ অৱশ্যে মাজে-সময়ে কষ্ট হয়৷ ”\n“কষ্ট কৰিলেহে ফল পাবা৷ নিজৰ কাম মনপুতি আৰু উদ্যমেৰে কৰি যাবা৷ প্ৰত্যাহ্বান আৰু প্ৰতিকুলতা সকলোতে আছে৷ সেইবোৰ নেওচি আগবাঢ়ি যাব পৰাজনেহে জীৱনটোক তেনেই ওচৰৰপৰা দেখা পায়৷ ”\n“হয়৷ আপুনি ঠিকেই কৈছে৷ ”\n“ঠিক আছে তেন্তে৷ আকৌ কেতিয়াবা লগ পাম৷ তোমাৰ লগত কথা পাতি বৰ সুখী হ’লোঁ৷ ”\nপূৰ্বৰ কথোপকথনটোতকৈ এই কথোপকথনটো একাধিক দিশৰ পৰা ব্যতিক্ৰম৷ কৰ্মোদ্যমী মানুহজনৰ লগত হোৱা পাঁচ মিনিটীয়া কথোপকথনটোৱে আপোনাক যথেষ্ট অনুপ্ৰাণিত নকৰিলেনে? তেওঁৰ আন্তৰিকতাপূৰ্ণ ব্যৱহাৰ, সৌজন্যসূচক আচৰণ আৰু প্ৰশংসাসূচক বাক্যকেইটায়ে আপোনাৰ আত্মবিশ্বাস আৰু আত্মমৰ্যাদা দুগুণে বঢ়াই নুতুলিলেনে? আপুনি যে এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কৰ্মত নিয়োজিত হৈ আছে আৰু আপুনি যে দায়িত্বসহকাৰে, পূৰ্ণোদ্যমে নিজ কৰ্মত মনোনিৱেশ কৰিব লাগে, তেনে এটা চিন্তাই আপোনাৰ মনোজগতত ঠাই নাপালেনে? বছৰৰ অধিকাংশ সময়েই যদি আপুনি এনেধৰণৰ ইতিবাচক আৰু প্ৰেৰণাদায়ী কথোপকথনত ভাগ লয়, যোগাত্মক দৃষ্টিভংগীসম্পন্ন পৈণত মগজুৰ ব্যক্তিৰ সাক্ষাৎ লভে, তেতিয়া আপোনাৰ চাকৰি জীৱন, ব্যক্তিগত জীৱন আৰু সামাজিক জীৱন সুখ-আনন্দৰ নিৰ্মল পোহৰেৰে আলোকিত নহ’বেনে? সবাতোকৈ ডাঙৰ কথা; অভিযোগ, প্ৰতি-অভিযোগ, অসন্তুষ্টি, নিৰাশা, হতাশা, বিষণ্নতা-এইসমূহৰ পৰা আপুনি এক নিৰাপদ দূৰত্বত অৱস্থান কৰিবলৈ সুযোগ পাব৷\nপ্ৰশংসাসূচক শব্দ আৰু উৎসাহজনক আচৰণে এজন সাধাৰণ মানুহৰ স্বভাৱ, চৰিত্ৰ আৰু মানসিক জগতত কেনেধৰণৰ চমৎকাৰ সাধিব পাৰে, সেইয়া কোৱাটো নিষ্প্ৰয়োজন৷ প্ৰাত্যহিক জীৱনত আমি অতিক্ৰম কৰা নানা ঘটনা-পৰিঘটনা, ভিন্ন মানসিকতাসম্পন্ন ব্যক্তিবিশেষৰ লগত সম্পন্ন হোৱা কথোপকথনবোৰ আৰু সেইসমূহে আমাৰ মনত সৃষ্টি কৰা প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সঁহাৰিৰ দিশটোত গভীৰভাৱে চকু ফুৰালেই প্ৰশংসাসূচক বাণী আৰু উৎসাহজনক আচৰণৰ শক্তি সন্দৰ্ভে আমি অৱগত হ’ম৷\nতৃতীয় শ্ৰেণীত পঢ়ি থকা ল’ৰাটোৱে কবিতাৰ দৰে শাৰীকেইটামান লিখি আপোনাক বৰ আগ্ৰহেৰে দেখুৱালে৷ কবিতাটোৰ প্ৰশংসাত আপুনি পঞ্চমুখ হৈ পৰিব বুলি ল’ৰাই মনে মনে বাঞ্ছা কৰি আছিল৷ পিছে আপুনি হ’ল গল্প-কবিতাৰ মূল নুবুজা মানুহ৷ কবিতাটোলৈ কেৰাহিকৈ চাই পোনছাটেই “এইবোৰ লিখি সময় পাৰ কৰিব নালাগে৷ পঢ়া-শুনাত মন দে৷ ” বুলি ভেঁকাহি মাৰি উঠিল৷ ল’ৰাইও ভেঁ-ভেঁকৈ কান্দি একেকোবে মাকৰ কোলাত উঠিলগৈ৷ সেইদিনা যদি আপুনি তাক পেংলাই নকৰি “বৰ ধুনীয়া কবিতা হৈছে দেই৷ ” জাতীয় প্ৰশংসাসূচক বাক্য এটাৰে তাৰ কুমলীয়া প্ৰতিভাক স্বীকৃতি দিলেহেঁতেন, তেন্তে সি হয়তো ভৱিষ্যতে এজন সফল সাহিত্যিক হ’ব নোৱাৰিলেও এটা সৃজনীশীল মনৰ গৰাকী হ’লহেঁতেন৷ পিছে আপুনিও ‘কেৱল পুথিগত বিদ্যাৰে শিক্ষিত হৈ ডাঙৰ মানুহ হ’ব লাগিব’ নীতিটোকেই অৱলম্বন কৰিলে৷\nসকলো কামকে সম-মৰ্যাদা প্ৰদান কৰিব লাগে৷ কামৰ কোনো সৰু-বৰ নাই৷ কোনটো কাম সৰু আৰু কোনটো কাম ডাঙৰ-এনেধৰণৰ পৰিত্যাজ্য প্ৰশ্নৰ অৱতাৰণা নকৰি আমি আনৰ অপকাৰ নকৰাকৈ জীৱনটো উদযাপন কৰাৰ ধনাত্মক চিন্তা এটাক অধিক প্ৰাধান্য দিব লাগে৷ এনেধৰণৰ ‘শুনি ভাল লগা’ কথাবোৰ আমি বিভিন্ন কাকতে-প্ৰবন্ধই, আলোচনীৰ পাতত পঢ়িবলৈ পাওঁ অথবা সমাজৰ একাংশ মানুহৰ মুখত শুনিবলৈ পাওঁ৷ কিন্তুু কাৰ্যত সেইয়া প্ৰতিফলিত হয়নে!\nএজন পাণদোকানীৰ অমুক নামৰ পুতেকজনে শৈক্ষিক জীৱনৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰীক্ষা এটাত সফলতাৰে উত্তীৰ্ণ হ’ল৷ পিছদিনা বাতৰিকাকতত এই খবৰটোৰ বিষয়ে যুগুতোৱা প্ৰতিবেদনখনৰ শিৰোনাম দিয়া হ’ল -“দৰিদ্ৰতাৰ অভিশাপ নেওচি জিলিকিল অমুক”৷ আন এখন কাকতত ওলাল-“প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰিলে পাণদোকানীৰ পুতেকে৷ ” এই যে আমি লিখিলোঁ-‘দৰিদ্ৰতাৰ অভিশাপ নেওচি’, ‘পাণদোকানীৰ পুতেক’-এইকেইটা শব্দৰে আমি সমাজখনলৈ কেনেজাতীয় বাৰ্তা এটা প্ৰেৰণ কৰিলোঁ? ‘সকলো কামকে সন্মানৰ চকুৰে চাব লাগে৷ ’-সমাজত প্ৰচলিত এই জনপ্ৰিয় কথাষাৰক উক্ত বাতৰিটোৱে গুৰুত্বহীন কৰি তুলিলে নেকি? এজন অভিযন্তাৰ পুতেকে যদি পৰীক্ষাত সফলতাৰে উত্তীৰ্ণ হয়, তেতিয়া বাৰু পিছদিনা মুখ্য বাতৰিটোৰ শিৰোনাম ‘অভিযন্তাৰ পুতেকে পৰীক্ষাত জিলিকিল’-এনেকুৱাধৰণৰ হয়গৈনে? বহুতেই ভাবে-এনেধৰণৰ বাতৰিয়ে সমাজৰ অনেক মানুহকে অনুপ্ৰেৰণাৰ অফুৰন্ত শক্তিৰে উদ্বুদ্ধ কৰে৷ এইধৰণৰ বাতৰিয়ে সমাজৰ এটা শ্ৰেণীক অনুপ্ৰাণিত কৰে-এইটো বাতৰিটোৰ এটা ইতিবাচক দিশ হ’ব পাৰে৷ কিন্তুু এইধৰণৰ বাতৰিয়ে সমাজ এখনত বসবাস কৰা ভিন্ন বয়সৰ, ভিন্ন চৰিত্ৰৰ আৰু ভিন্ন শ্ৰেণীৰ প্ৰতিজন লোককে অনুপ্ৰাণিত কৰেনে? -সেইটোও একেসময়তে উত্থাপিত হ’বলগীয়া প্ৰশ্ন৷ পাণৰ দোকান দিয়া মানুহজন যে সমাজৰ ‘সৰু’ মানুহ আৰু তেওঁলোকে বসবাস কৰা পৃথিৱীখন যে দৰিদ্ৰতাৰে অভিশপ্ত এখন সমাজ-তেনেকুৱা এটা মনোভাৱহে আমাৰ এই বাতৰিটোৰ দ্বাৰা প্ৰেৰণ কৰা হ’ল নেকি? যিখন পাণৰ দোকান দি এই মানুহজনে সন্তানক আজিৰ এইটো অৱস্থা পোৱালেহি, যিখন পাণৰ দোকানৰ জৰিয়তে তেওঁ চাৰিজনীয়া পৰিয়ালটো পোহপাল দি আছিল, সেই পাণৰ দোকানখনক আমি এতিয়া পুতৌৰ দৃষ্টিৰে চাবলৈহে আৰম্ভ কৰিলোঁ নেকি? এইখন অসমৰে অইন এজন পাণ-দোকানীয়ে যেতিয়া ‘দৰিদ্ৰতাৰ অভিশাপ নেওচি’ বাক্যকেইশাৰী পঢ়িব, তেতিয়া মানুহজনৰ মনত বৃত্তিটোৰ প্ৰতি অতদিনে থকা মৰম-শ্ৰদ্ধা অতুট থাকিব নে হীনমন্যতাৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হৈ সেইদিনাৰ পৰা তেওঁৱো পাণদোকানখনক পুতৌ আৰু হীন দৃষ্টিৰে চাবলৈ আৰম্ভ কৰিব? সুখী জীৱনৰ বাবে ধন-সোণতকৈও অত্যাৱশ্যকীয় সম্পদটো হ’ল-আত্মসন্মান৷ আত্মসন্মানৰ লগত জড়িত হৈ থাকে আত্মমৰ্যাদা৷ এই শব্দকেইটা লিখি আমি মানুহজনৰ আত্মসন্মান আৰু আত্মমৰ্যাদাত সজোৰে আঘাতহে হানিলোঁ নেকি? পাণদোকানীজনৰ ঠাইত আমি প্ৰত্যেকেই এবাৰ থিয় হৈ উক্ত প্ৰশ্নকেইটা সুধি চোৱা উচিত৷\nচৰকাৰী-বেচৰকাৰী উভয় প্ৰতিষ্ঠানতে কৰ্মৰত চাকৰিয়াল এজনৰ পাৰদৰ্শিতাত প্ৰশংসা আৰু স্বীকৃতিয়ে প্ৰভাৱ পেলায়৷ বিশ্বৰ একাংশ গৱেষকে এই বিষয়ে চৰ্চা কৰি আছে৷ ২০০৪ চনত গলআপ নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটোৰ দ্বাৰা বিশ্বজুৰি সম্পন্ন হোৱা তেনে এটা গৱেষণাৰ মতে, কৰ্মক্ষেত্ৰত নিয়মীয়াকৈ প্ৰশংসা আৰু স্বীকৃতি লাভ কৰা কৰ্মচাৰীৰ উৎপাদনশীলতা(productivity)তাৎপৰ্যপূৰ্ণভাৱে বৃদ্ধি পায়৷ নিজ কৰ্ম আৰু প্ৰতিষ্ঠানটোৰ লগত তেওঁলোকৰ সম্পৰ্ক গাঢ় আৰু দীৰ্ঘদিনীয়া হয়৷ গ্ৰাহকৰ পৰা সন্তোষজনক সঁহাৰি লাভ কৰা এইসকল কৰ্মচাৰীৰ শৰীৰো ভালে থাকে৷ কিন্তুু প্ৰশংসা আৰু স্বীকৃতি লাভ নকৰা কৰ্মচাৰীৰ ক্ষেত্ৰত গভীৰ তাৰতময দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ অসমৰ চৰকাৰী কাৰ্যালয়সমূহত কৰ্ম-সংস্কৃতিৰ অভাৱ ঘটিছে, সময়মতে কৰ্মচাৰী কাৰ্যালয়লৈ নাহে- এনেধৰণৰ অভিযোগ আমাৰ প্ৰায়েই কৰ্ণগোচৰ হয়৷ চৰকাৰীয়েই হওক বা বেচৰকাৰীয়েই হওক; প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ কাৰ্যদক্ষতা আৰু উৎপাদনশীলতা বৃদ্ধিৰ হেতু দক্ষ আৰু নিষ্ঠাৱান কৰ্মচাৰীক চিনাক্ত কৰি সেইসকলক যথাসময়ত পুৰস্কৃত কৰাৰ সিদ্ধান্ত এটাৰ পৰীক্ষামূলকভাৱে কাৰ্যকৰী কৰি চাব পাৰি৷ মোৰ বোধেৰে, ইয়াৰদ্বাৰা কৰ্মচাৰীজনক প্ৰশংসাসূচক স্বীকৃতি প্ৰদানৰ লগতে সহকৰ্মীসকলকো অনুপ্ৰাণিত কৰা হ’ব৷ কিছুমান ব্যক্তিগত খণ্ডত ‘বছৰটোৰ শ্ৰেষ্ঠ কৰ্মচাৰী’ নামৰ পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰাৰ নিয়ম এটা আছে৷ অসমৰ চৰকাৰী-বেচৰকাৰী কাৰ্যালয়সমূহতো তেনে এটা পৰম্পৰা আৰম্ভ কৰিলে কাৰ্যালয়সমূহত এক আশাব্যঞ্জক পৰিৱৰ্তন সাধিত হ’ব৷\nপ্ৰশংসা আৰু উৎসাহে সাধাৰণ মানুহ এজনৰ সুপ্ত হৈ থকা মানসিক শক্তিক জাগ্ৰত কৰি তেওঁৰ দ্বাৰা চমৎকাৰ সাধিব পাৰে৷ নেশ্যনেল জিঅ’গ্ৰাফিক চেনেলত সম্প্ৰচাৰিত হোৱা ‘ব্ৰেইন গেইম’ নামৰ আকৰ্ষণীয় অনুষ্ঠানটিত ‘যোগাত্মক দৃষ্টিভংগী’ সম্পৰ্কীয় খণ্ডটোত সেই কথা প্ৰমাণসহকাৰে দেখুউৱা হৈছিল৷ ভিন্ন বয়সৰ কেইগৰাকীমান ব্যক্তিক বাস্কেটত বল সুমুৱাবলৈ অনুৰোধ কৰা হ’ল৷ কিন্তুু তেওঁলোকৰ অধিকাংশ শ্বটেই ব্যৰ্থ হ’ল৷ এইবাৰ তেওঁলোকৰ দুচকুত ক’লা কাপোৰ মেৰিয়াই দিয়া হ’ল৷ মানুহজনৰ পিছফালে কেইজনমান দৰ্শকক ৰখাই তেওঁ ল’বলগীয়া প্ৰত্যকেটো শ্ব’টৰ শেষত হাতচাপৰি আৰু প্ৰশংসাসূচক শব্দৰে উৎসাহিত কৰিবলৈ কোৱা হ’ল৷ অৰ্থাৎ তেওঁ দলিয়াই দিয়া প্ৰতিটো বলেই যে গৈ বাস্কেটত সোমাইছে, ঠিক এনে এটা ভ্ৰান্ত ধাৰণা তেওঁৰ মগজুত সংস্থাপিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা হ’ল৷ দহটাকৈ শ্বট লোৱাৰ পিছত মানুহজনৰ চকুৰ পৰা কাপোৰখন আঁতৰাই দিয়া হ’ল আৰু তেওঁক পুনৰ শ্বট ল’বলৈ দিয়া হ’ল৷ দেখা গ’ল যিগৰাকী মানুহে পূৰ্বতে সফলতা অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাছিল, সেইসকল ব্যক্তিয়ে এইবাৰে একাধিক শ্বটতে সফলতা লভিবলৈ সমৰ্থ হ’ল৷ এই চমৎকাৰ পৰিৱৰ্তনটো প্ৰতিগৰাকী ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰতে দৃষ্টিগোচৰ হ’ল৷ এইবাৰ আন এজন ব্যক্তিৰ চকুত ক’লা কাপোৰ পিন্ধাই শ্বট ল’বলৈ দিয়া হ’ল৷ ব্যক্তিজনৰ পিছফালে একেখিনি দৰ্শকক থিয় কৰোৱা হ’ল৷ কিন্তুু দৰ্শকসকলে এইবাৰ পূৰ্বৰদৰে আচৰণ নেদেখুৱালে৷ তেওঁলোকে এইবাৰ ইতিকিংসূচক কোলাহলৰ সৃষ্টি কৰি বাস্কেটত বল সুমুৱাবলৈ অহা মানুহজনক নিৰুৎসাহিত কৰিলে৷ ক’লা কাপোৰ খুলি যেতিয়া মানুহজনৰ দ্বাৰা খেলখন পুনৰ খেলোৱা হ’ল, তেতিয়া দেখা গ’ল মানুহজনে পূৰ্বৰ সফলতাৰ ধাৰা অক্ষুণ্ন ৰাখিব পৰা নাই৷ ক’লা কাপোৰ মেৰিওৱাৰ পূৰ্বে তেওঁ লোৱা প্ৰায়কেইটা শ্বটেই পিছে অব্যৰ্থ আছিল৷\nসেইয়াই হৈছে শব্দৰ শক্তি৷ প্ৰশংসাৰ শক্তি৷ অনুপ্ৰেৰণাদায়ী সাহিত্য ৰচনাৰ জৰিয়তে যিকেইগৰাকী ব্যক্তিয়ে বিশ্বৰ দশোদিশে যশস্যা আৰু খ্যাতি লভিছে সেইসকলৰ ভিতৰত অন্যতম এজন হ’ল আমেৰিকান লেখক নেপোলিয়ন হিল৷ নেপোনিয়ন হিলে এষাৰ কথা কৈছিল-“কিবা এটা কোৱাৰ আগতে দুবাৰ ভাবি লোৱা৷ কাৰণ, তোমাৰ শব্দ আৰু ইয়াৰ প্ৰভাৱে আন এজনৰ মনত সাফল্য অথবা বিফলতাৰ বীজ ৰোপণ কৰিব৷ ” গভীৰ জীৱনবোধৰ চানেকি দাঙি ধৰা এই কথাষাৰৰ মৰ্মাৰ্থ উপলব্ধি কৰি আমি আমাৰ দৈনন্দিন জীৱনত ব্যৱহাৰ কৰা শব্দসমূহক সতৰ্ক দৃষ্টিৰে নিৰীক্ষণ কৰাটো এটা প্ৰয়োজনীয় কৰ্তব্য বুলি বিবেচনা কৰিব পাৰি৷\nগাঁৱৰ দুজনমান ল’ৰাই পুথিভঁড়াল এটাৰ খোজাৰ যো-জা চলাইছে৷ ল’ৰা দুজনক বাটত লগ পাওঁতে আপুনি উপলুঙাসূচক অভিব্যক্তি এটা প্ৰদৰ্শন কৰি ‘এইবোৰ কৰিনো কি লাভ হ’ব হেৰৌ! ’ জাতীয় তোষামোদমিশ্ৰিত কথা এটাৰ অৱতাৰণা কৰি তেওঁলোকৰ মুখৰ উজ্জ্বলতা স্তিমিত কৰি পেলালে৷ আপুনি তেওঁলোকে কৰিবলৈ ওলোৱা কামটোত পা-পইছা দি সহায় কৰিব নালাগে৷ কিন্তুু তেওঁলোকৰ উদ্যমী মন আৰু ইতিবাচক চিন্তাক টুলুঙা কথা একোষাৰ কৈ মষিমূৰ কৰিবও নালাগে৷\nদৰাচলতে বস্তুবাদী আৰু ভোগবাদী সমাজ-ব্যৱস্থাই আমদানি কৰা ধন-দৌলত আহৰণৰ স্বাৰ্থান্ধ প্ৰতিযোগিতাখনে আমাৰ মানুহখিনিক ইমানেই লুভীয়া, অসন্তুষ্ট, অভিযোগপ্ৰিয় আৰু কেৰিয়াৰ-সৰ্বস্ব কৰি পেলাইছে যে ইতিবাচক কথা-বতৰা, উৎসাহজনক আচৰণ, প্ৰেৰণাদায়ী দিহা-পৰামৰ্শ আদিকে ধৰি এখন প্ৰকৃত শিক্ষিত সমাজত থাকিবলগীয়া অৱশ্য-প্ৰয়োজনীয় উপাদানসমূহ ক্ৰমাৎ অন্তৰ্হিত হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছে৷ চৌদিশে কেৱল দৌৰি ফুৰা মানুহৰ ভিৰ৷ কোনোবা যদি দৌৰিছে টিআৰপিৰ পিছে পিছে, কোনোবা দৌৰিছে এশ শতাংশ নম্বৰৰ পিছে পিছে, কোনোবা যদি দৌৰিছে আকাশলংঘী অট্টালিকাৰ দিশে, কোনোবা আকৌ দৌৰিছে বিলাসী গাড়ীখনৰ পিছে পিছে৷ মানুহৰ অৰ্থ-বৈভৱক, শিক্ষা-দীক্ষাক কেন্দ্ৰ কৰি তুলনাত্মক আলোচনা-বিলোচনাত নিমজ্জিত হোৱাৰ অঘোষিত প্ৰাচীন নিয়মটো আমাৰ সমাজত বৰ গভীৰলৈকে শিপাই আছে৷ “নিজ যোগ্যতা আৰু দক্ষতাৰ বলত যিখিনি পাইছোঁ তাকেই লৈ জীৱনটো উপভোগ কৰোঁ”-এনে এটা সৰল অথচ জীৱনমুখী চিন্তাৰে আমি আমাৰ জীৱনটোৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞ হ’বলৈ কেতিয়া শিকিম? বোধহয় বস্তুবাদ আৰু ভোগবাদেৰে চিক্‌মিকাই থকা ‘তথাকথিত আধুনিক নাগৰিক’ৰ সাজযোৰ সলাই ‘সঁচা মানুহ’ৰ সাজযোৰ পিন্ধি প্ৰকৃতাৰ্থত আধুনিক হ’বলৈ আমি আৰু কেইটামান দশক অপেক্ষা কৰিব লাগিব৷ সেই দিনটোলৈ বৰ আগ্ৰহ আৰু অধীৰভাৱে মই অপেক্ষা কৰি আছোঁ, ‘ছুপাৰমেন’খ্যাত খ্ৰিষ্টোফাৰ ৰিভৰ জনপ্ৰিয় উক্তি এফাঁকিৰ ছাঁত বহি -‘Once you choose hope, anything is possible.”\n← ৰংবং তেৰাঙৰ চুটিগল্পত কাৰবি সমাজ-জীৱনৰ চিত্ৰ- মৃদুল মৰাণ\nমূৰৰ বিষৰ বিষয়ে আমি কিমান জানো? ( ডাঃ ভূপেন শইকীয়া ) →\nধৰ্ম, অন্ধবিশ্বাস আৰু ‘দেউল’ (হিমজ্যোতি তালুকদাৰ)\nআত্মসন্মানবোধ – ৰুনাব কাঁ


বানৰ প্ৰলয়ংকাৰী ৰূপ! ১৫ জনৰ মৃত্যু, বাট-পথ একাকাৰ, মন্ত্ৰী-বিধায়কৰ ঘৰ\nদেশ বিভাজনৰ সময়ত পাকিস্তানলৈ যোৱা মুছলমানৰ পাকিস্তানত কোনো সন্মান নাই : মোহন ভাগৱত\nস্পা কৰিবলৈ যোৱা যুৱতীক অশ্লীলভাৱে স্পৰ্শ কৰাৰ অভিযোগ, পাৰ্লাৰত আছুৱে লগালে তলা…\nএটকাও নোলোৱাকৈ বিশ্বকাপত ভাৰতীয় দলৰ পৰামৰ্শ দাতাৰ দায়িত্ব পালন কৰিব ধোনীয়ে\nকলকাতাত বুৰ্জ খলিফা আৰ্হিৰ পূজা মণ্ডপৰ বাবে সমস্যাত বিমান চালক, কিয় দিলে অভিযোগ?\nLakme Fashion Weekত সংযুক্তা দত্তৰ শ্ব’ ষ্ট’পাৰ হিচাপে খোজ দিলে দিব্যা খোচলা কুমাৰে\nবিশ্বৰ ৯০ খন দেশৰ হিট শ্বো- সেই বিশেষ পুতলাৰ খেল\nএনচিবিৰ আগত আৰিয়ানৰ স্বীকাৰোক্তি- ‘সেৱন কৰিছিল এবিধ বিশেষ ড্ৰাগছ’\nসঞ্জয় দত্ত থকা একেখন কাৰাগাৰতে আছে শ্বাহৰুখ তনয়\nUpdated: 17-Sep-21 @ 13:20\nঅতিকে ভয়ংকৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে বানপানীয়ে। যোগী আদিত্যনাথৰ ৰাজ্যত এতিয়া সকলো ফালেই বানৰ প্ৰকোপ। বানৰ কবলত পৰি বৰ্তমানলৈ ১৫ জনকৈ লোকে হেৰুৱালে প্ৰাণ ।\nবানৰ ভয়ংকৰ ৰূপ দেখিয়ে ৰাজ্য প্ৰশাসনে দুদিনৰ বাবে সকলো শিক্ষানুষ্ঠান বন্ধৰ নিৰ্দেশ দিয়ে। আনহাতে অন্য লোককো, সেয়া লাগিলে সাধাৰণ লোকেই হওঁক বা কোনো মন্ত্ৰী বিধায়ক অত্যন্ত প্ৰয়োজনত হে ঘৰৰ পৰা বাহিৰ অহাৰ বাবে আহ্বান।\nৰাজ্য খনত বৃহস্পতিবাৰে কোনো কোনো ঠাইত ১০০ মিলি মিটাৰতকৈয়ো অধিক বৰষুণ হৈছে। ৰাজধানী লক্ষ্ণৌতো বৰষুণ আৰু বানৰ কালৰূপ। মাজ বাটতে আৱদ্ধ হৈ পৰিছে বহু বাহন। কোনো ঠাইত ৰাজপথতে পানীৰ তলত বুৰ যোৱা অৱস্থা যান বাহনৰ।\nবিদ্যুৎ সংযোগো ব্যাহত হৈ পৰিছে বহু ঠাইত। মন্ত্ৰীৰ লগতে উত্তৰ প্ৰদেশৰ কেইবাগৰাকী গন্য মান্য লোকৰ বাসগৃহত বানপানী। ৰাজপথতে উভালি পৰিছে গছ বিৰিখ। ৰেড এলাৰ্ট জাৰি কৰাৰ লগতে সাধাৰণ লোককো সতৰ্কবাণী ঘৰৰ পৰা বাহিৰ নহবলৈ।\nআৰু পঢ়ক : কোনে লাভ কৰিব ভাৰতীয় টি-২০ ক্ৰিকেট দলৰ অধিনায়কৰ দায়িত্ব?\n16-Sep-21 @ 21:46\nতালিবানী কায়দা, মিজোৰামত আত্মঘাটি বোমাৰে পত্নীক হত্যা প্ৰাক্তন স্বামীৰ\nখোজ কঢ়াৰ প্ৰৱল ইচ্ছা মনজিদাৰ, কিন্তু আৰ্থিক অনাটনত ৭ বছৰে বিছনাই হৈ পৰিছে সংগী\nসাধাৰণ শুকান মাছৰ ব্যৱসায়ীৰ টিনৰ জুপুৰীৰ ঘৰত ৪৭ লাখ ৫০ হাজাৰ টকা জব্দ\nছেনিটাৰী নেপকিনত ড্ৰাগছ অনা কোন সেই সুন্দৰী যি শ্বাহৰুখৰ পুত্ৰৰ সৈতে একেলগে হৈছে গ্ৰেপ্তাৰ\nশ্বাহৰুখৰ পুত্ৰৰ ফোনত আপত্তিজনক ফটো, ১১ অক্টোবৰলৈ আৰক্ষীৰ জিম্মাত বিছাৰিছে , শ্বাহৰুখৰ ঘৰলৈয়ো যাব পাৰে এন চি বি\nকলগাছিয়াৰ অসামৰিক চিকিৎসালয়ত নাৰ্ছৰূপী দালাল আটক\n২০১১ চনত পত্নীৰ ডিঙি কাটি ছিন্ন মুণ্ড লৈ থানাত উপস্থিত হোৱা ৰঞ্জিত দাসক অৱশেষত শাস্তি


সন্ত্ৰাসবাদৰ আঁৰৰ সন্ত্ৰাসবাদী - ২ - ALAYRAN\nসন্ত্ৰাসবাদৰ আঁৰৰ সন্ত্ৰাসবাদী - ২\nশাসকৰ ব্যৰ্থতা লুকুৱাবলৈ কৰা হত্যাৰ ৰাজনীতিঃ\n১৪ ফেব্ৰুৱাৰী বৃহস্পতিবাৰে জম্মু-কাশ্মীৰৰ পুলৱামা জিলাত সংঘটিত বৰ্বৰ সন্ত্ৰাসবাদীৰ আক্ৰমণত ৪২ জন কেন্দ্ৰীয় অৰ্ধ-সামৰিক বাহিনীৰ জোৱান শ্বহীদ হ'য় ৷ দেশৰ অৰ্ধ-সামৰিক বাহিনী(CRPF)ৰ ওপৰত বিদেশী সংস্থাৰ সমৰ্থনপুষ্ট সন্ত্ৰাসবাদী সংগঠন "জইছ-ই-মহম্মদে" Improvised Explosive Device(IED)ৰে কৰিছিল ভয়ংকৰ আক্ৰমণটো ৷ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সীমান্তৱৰ্তী পাহাৰীয়া ৰাজ্যখনত এইটো দ্বিতীয় বৃহৎ আত্মঘাটি সন্ত্ৰাসবাদীৰ আক্ৰমণ ৷ ইয়াৰ পূৰ্ৱে ২০০১ ত সন্ত্ৰাসবাদীয়ে জম্মু-কাশ্মীৰৰ বিধানসভাৰ মুখ্য দ্বাৰত বোমাৰে আক্ৰমণ সংঘটিত কৰিছিল\nঘটনা সংঘটিত হোৱাৰ পাছত দেশৰ অনুসন্ধান সংস্থাৰ সূত্ৰই জনোৱামতে যিখন গাড়ীৰে সামৰিক বাহিনীৰ কনভয়ত গৈ বোমা বিষ্ফূৰণ ঘটালে সেই গাড়ীখন ৬০ কেজি ওজনৰ বিষ্ফূতক ভৰ্তি এখন মাৰুতি কাৰ আছিল ৷ উল্লেখ্য যে, ২৬০০ শ অৰ্ধ-সামৰিক CRPF জোৱানক কঢিয়াই নিয়া কনভয়টো যিটো পথৰে গৈছিল সেই পথ সাধাৰণ জনতাৰ লগতে গাড়ী, মটৰ চাইকেল ইত্যাদী সকলো যানবাহন তিনিদিনৰ বাবে সম্পূৰ্ণকৈ বন্ধ কৰি দিয়া হৈছিল ৷\nJ&Kৰ পুলৱামা জিলাৰ অৱন্তীপুৰত সংঘটিত সন্ত্ৰাসবাদীৰ ভয়ানক আক্ৰমণৰ পাছতে মৃত সৈনিকৰ হৃদয়বিদাৰক দৃশ্য সমূহ ইলেক্ট'নিক প্ৰচাৰ মাধ্যম আৰু ইন্টাৰনেট জগতত তৎক্ষণাতে বিয়পি পৰে ৷ প্ৰচাৰ মাধ্যম আৰু সামাজিক মাধ্যমত সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণৰ পাছৰ ফুটেজ সম্প্ৰচাৰ হোৱাৰ পাছতে শ্বহীদ জোৱানৰ প্ৰতি অশ্ৰুসিক্ত হৈ মিম্ৰমান হৈ পৰে সমগ্ৰ দেশ ৷ দেশৰ সামৰিক বাহিনীৰ ওপৰত সন্ত্ৰাসবাদীয়ে কৰা ভয়ানক আক্ৰমণৰ প্ৰতিশোধ লোৱাৰ জোৱাৰ উঠে জনতাৰ মাজত ৷\nৰাজনৈতিক বিশৃংখলতা, সন্ত্ৰাসবাদীৰ ৰম্যভুমি, সামৰিক বাহিনীৰে গিজগিজাই থকা তথা প্ৰকৃতিক অপৰূপা সৌন্দৰ্য্যত জিলিকি থকা ভু-স্বৰ্গ কাশ্মীৰত সন্ত্ৰাসবাদীৰ সাম্ভাৱ্য আক্ৰমণৰ তথ্য দেশৰ চোৰাংচোৱা সংস্থাই উৰ্দ্ধতন কৰ্তৃপক্ষত এক সপ্তাহৰ আগতেই জনাইছিল ৷ কিন্তু এক সপ্তাহৰ পূৰ্ৱেই সন্ত্ৰাসবাদীৰ সাম্ভাৱ্য আক্ৰমণক প্ৰতিহিত কৰিব নোৱাৰাটো দেশৰ সন্মুখত আটাইতকৈ ডাঙৰ প্ৰশ্ন ৷\nসীমাৰ সিপাৰে থকা ভাৰতৰ শত্ৰু শক্তিৰ সৰ্থনপুষ্ট "জইচ-ই-মহম্মদ" নামৰ জম্মু-কাশ্মীৰৰ স্থানীয় ইছলামিক সন্ত্ৰাসবাদী সংগঠনটোয়ে দেশৰ মাজত লুকাই থকা গাদ্দাৰ(অ-মুছলমান)ৰ সহায় অবিহনে তৎক্ষণাত সামৰিক বাহিনীৰ ওপৰত ভয়ংকৰ আক্ৰমণ সংঘটিত কৰিব যে পাৰিব তাত যথেষ্ট সন্দেহ আছে ৷ কাৰণ বৰ্তমান জম্মু-কাশ্মীৰত আছে ৰাষ্ট্ৰপতিৰ সামৰিক শাসন ৷ ২০১৮ ৰ মাজভাগত বিজেপি-মুফটি ৰহমান মিত্ৰজোত চৰকাৰ পতনৰ পাছতে ৰাজ্যখনত ৰাষ্ট্ৰপতি শাসন আৰম্ভ হ'য় ৷\nপুলৱামাত চিআৰপিএফৰ ওপৰত চলা সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণৰ পাছতে দেশৰ ৰাজনৈতিক দলৰ মাজত আৰম্ভ হৈছে ঘৃণনীয় ৰাজনৈতিক বোকা চটিউৱা খেল ৷ ২০১৪-১৯ চনৰ মাজভাগত তৃতীয়টো বৃহৎ সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণৰ ঘটনাৰ পাছতে দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীৰ আঁচৰণত আৰু বাক্যবাণত দেশ শাসনৰ চৰম ব্যৰ্থতা প্ৰকাশ পাইছে ৷ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ আসন লাভ কৰাৰ পাছৰে পৰা তেওঁ দেশবাসীৰ জীৱন-সম্পত্তি সুৰক্ষা আৰু অধিকাৰ নিশ্চিত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত বহুতো আপোচ কৰিছে ৷ সংবিধানৰ মুলভাৱনাক বাৰেপতি সালসলনি ঘটাই গণতন্ত্ৰক চেপি ধৰিছে ৷\nদেশত যেতিয়া কংগ্ৰেছ দলৰ চৰম অপশাসন চলিছিল তেতিয়া সেই দলৰ শাসকীয় চৰকাৰে জনতাৰ সন্মুখত নিজৰ মুখ লজ্জা ঢাকিবলৈ উপায় বিচাৰি আছিল ৷ অৱশেষত ২৬/১১ মুম্বাই কাণ্ড সংঘটিত হোৱাত কংগ্ৰেছ দলে নিজৰ অপশাসনৰ মুখ লজ্জা জনতাৰ সন্মুখত সন্ত্ৰাসবাদীৰ নৃশংসতাৰে ঢাকিবলৈ সক্ষম হ'য় ৷ ঠিক এতিয়াৰ বিজেপি চৰকাৰেও কংগ্ৰেছৰ নীতিকে অনুসৰণ কৰিছে ৷ পাৰ্থক্য এইখিনিতে যে, জনতাৰ পৰিৱৰ্তে সীমান্তৰ অশান্তিপূৰ্ণ তথা মুছলমানৰ দৰে ৰাজনৈতিক মুনাফা থকা ঠাইত নিয়োজিত সামৰিক বাহিনীৰ ওপৰত সন্ত্ৰাসবাদীৰ বৰ্বৰ আক্ৰমণ সংঘটিত হৈছে ৷ বিজেপিৰ দৰে ধৰ্মান্ধ দলে নিজৰ সাম্প্ৰদায়ীক খেচেৰা ৰাজনীতিক জনতাৰ সন্মুখৰ পৰা লুকুৱাবলৈ সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণত আঁৰ কাপুৰ বিচাৰি পাইছে ৷\nকাশ্মীৰ কাণ্ডৰ পাছতে দেশত আঁচৰিত ধৰণৰে অতি ইছলাম বিৰুধী তথা অতি দেশভক্তীৰ জোৱাৰ উঠিব ধৰিছে ৷ সামাজিক মাধ্যমত এখন যুদ্ধ সদৃশ পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰা হৈছে ৷ সেনা হত্যাৰ বিনিময়ত প্ৰতিশোধৰ অগ্নী দাঔ দাঔ কৈ জ্বলাই দিয়া হৈছে ৷ প্ৰতিশোধৰ কাৰণে পুনৰ এচাম ধৰ্মান্ধই সাম্প্ৰদায়ীক নেতাক শাসক পাতিবলৈ শ্বহীদ জোৱানৰ ছিন্ন-ভিন্ন অংগক লৈ জনতাৰ ওচৰত ভোট ভিক্ষা কৰিছে ৷ কি চমৰ লজ্জাজনক ৰাজনীতি !? ভোটৰ ৰাজনীতিত শ্বহীদৰ আত্মবলিদাননো ৰাজনীতিকৰ পণ্য হ'য় ৷\nসুৰক্ষা বাহিনী জোৱানৰ মৃত্যুত আৱেগিক হৈ পৰা যুৱশক্তিয়ে নিজে পাকিস্থানত প্ৰৱেশ কৰি দেশৰ শত্ৰুক হত্যা আৰু দেশৰ জনতাক সুৰক্ষা কৰা অধিকাৰ দাবী কৰিছে ৷ এই দাবীয়ে নিশ্চিত ভাৱেই জনতা আৰু দেশৰ প্ৰতি থকা গুৰু দায়িত্বৰ কথা দেশৰ মুৰব্বী গৰাকীক সুঁৱৰাই দিছে ৷ পিছে, পৰিতাপৰ কথা এয়ে যে, ঘটনা সংঘটিত হোৱাৰ তিনিদিনৰ পাছতো দেশৰ প্ৰধান মুৰব্বীজনে দেশবাসীক সম্বোধন কৰা নাই ৷ দেশবাসীৰ প্ৰতি দিয়া নাই আশ্বাস আৰু বিশ্বাসৰ বানী ৷ সাধাৰণ এটা টুইতটে নিজৰ দায়িত্ব শেষ ৷\nবৃহস্পতিবাৰে সংঘটিত আক্ৰমণত যি সকল বীৰ জোৱানে সন্ত্ৰাসবাদীৰ হাতত নিমিষতে প্ৰাণ হেৰুৱালে সেই সকলো জোৱান একো একোটা কৃষক পৰিয়ালৰ পৰা অহা ৷ অৰ্থাৎ তেওঁলোক পিছপৰা সমাজ, শ্ৰেণীৰ পৰা অহা ৷ গতিকে ধৰ্মীয় অনুশাসন, সাম্প্ৰদায়িক নীতিৰে চৰকাৰ চলোৱা দেশৰ মুৰব্বী গৰাকীয়ে শ্বহীদৰ আত্মবলিদানক "ৰাষ্ট্ৰীয় শোক" পালন কৰিবলৈ অস্বীকাৰ-অমান্তি হৈ নিজৰ গাদী ৰক্ষা কৰিবলৈ ৰাজ্যই ৰাজ্যই গৈ নিৰ্বাচনী সভাত ভাষণৰ ফুলজাৰী দি থাকিল ৷ দেশৰ প্ৰধান মুৰব্বীয়ে সাম্প্ৰদায়ীক ৰাজনীতি আৰু নিজৰ অপশাসনত ৪২ জন সৈনিক হেৰুৱাৰ নৈতিক দায়িত্ব স্বীকাৰ কৰি পদত্যাগ নকৰে কিয়?\nএই প্ৰশ্নটো আপোনাক আঁচৰিত লাগিব যে, মৃত সৈনিকৰ ভিতৰত উচ্চ বৰ্ণৰ সৈন্য আছিল নে? অৰ্থাৎ ব্ৰাহ্মণ? নাই নাছিল ৷ সেই কাৰণেই দেশৰ ৪২ জন সৈনিক শ্বহীদ হোৱাৰ পাছতো সুৰক্ষা মন্ত্ৰালয়ে জনতাৰ আগত নিজৰ ভুল স্বীকাৰ কৰিবলৈ সন্মত নহ'য়; দেশৰ সুৰক্ষা উপদেষ্টা মণ্ডলীয়ে লজ্জাহীন ভাৱে নিজৰ আসন খামুচি ধৰি থাকিব পাৰিছে; কিয়? শ্বহীদ বীৰ জোৱান সকল একমাত্ৰ কৃষকৰ পুত্ৰ হোৱাৰ বাবেই তেওঁলোকৰ এনে অহংকাৰ আৰু অপমান?\nপ্ৰকৃত সত্য এয়ে যে, সন্ত্ৰাসবাদীৰ সাম্ভাৱ্য আক্ৰমণৰ আগতীয়া তথ্য পোৱাৰ পাছতো দেশৰ গৃহ বিভাগ, সুৰক্ষা মন্ত্ৰালয়, প্ৰধানমন্ত্ৰী বিভাগে ৪২ জন সৈনিকক ৰাজনৈতিক নেতাৰ স্বাৰ্থৰ বাবে সন্ত্ৰাসবাদীৰ নৃশংসতাৰ মুখত এৰি দিলে ৷ ৰাজনৈতিক নেতাই সেনা জোৱানৰ মৃত্যুৰ পাছটো নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰ ৰুদ্ধ কৰিবলৈ অমান্তি হ'ল ৷ সাম্প্ৰদায়িক শক্তিখিনিয়ে অহৰহ দেশভক্তী মজবুট কৰাৰ সমান্তৰালকৈ সাম্প্ৰদায়িক ঘৃণা বঢ়াই গ'ল ৷ কিয়?\nদেশৰ সাম্প্ৰদায়িক প্ৰধান মুৰব্বীয়ে সৌ সিদিনা গুজৰাটৰ নেতা হৈ থাকোতে সন্ত্ৰাসবাদৰ হিচাপ দেশবাসীৰ হৈ আনক বিচাৰিছিল ৷ পিছে তেওঁৰেই নোটবন্দীত ককাল ভঙা সন্ত্ৰাসবাদীয়ে হিচাপ বিচৰা মুৰব্বীজনকে নাকত ধৰি চাকত ঘোৰালে ৷\nনিৰাপত্তা বাহিনীৰ কটকটীয়া সুৰক্ষা বেষ্টনী, অতন্দ্ৰ তালাচি-পহৰাৰ মাজতো যেতিয়া দেশত সন্ত্ৰাসবাদীয়ে অনায়সে জনতাৰ জীৱন-সম্পত্তি ধ্বংস কৰে তেন্তে আমি সাধাৰণ জনতাই বুজিব লাগিব যে, শাসকৰ লগত ৰাক্ষকৰ অৱশ্যেই তাল মিল আছে ৷ ইটোয়ে সিটোৰ পৰিপূৰক হৈ নিজৰ নিজৰ স্বাৰ্থ পূৰণ কৰি আহিছে ৷ ফলস্বৰূপে দেশভক্তিৰ নামত, দেশ সেৱাৰ নামত দেশৰ পিছপৰা বৰ্গ, আদিবাসী-জনজাতিয়ে সময়ে সময় শাসক আৰু ৰাক্ষকৰ নৃংশস চিকাৰ হ'ব লগা হৈছে ৷\nদেশৰ সীমাৰ সিপাৰৰ শত্ৰুতকৈ সীমাৰ ভিতৰত থকা শত্ৰুই শত শত বছৰৰ পৰা আমাৰ অধিকাৰক অধিক অন্যায়ৰে হত্যা কৰি আহিছে ৷ সংবিধানিক মুলভুত সালসলনিৰে আৰ্থিক আধাৰত সংৰক্ষণ; বিশ্বঃবিদ্যালয়ৰ সলনি বিভাগৰ আধাৰত সংৰক্ষণ ব্যৱস্থাৰে সাম্প্ৰদায়িক চৰকাৰে দেশৰ মুলনিবাসীৰ ওপৰত উচ্চ বৰ্ণৰ শোষকীয় চৰিত্ৰক অনুজ্ঞাপত্ৰ প্ৰদান কৰি সন্ত্ৰাসবাদী কাৰ্যকলাপ কৰা নাই নে? দেশৰ মনুস্মিতিৰে সংবিধানলৈ অনা সংকট, সাম্প্ৰদায়িকতাৰে অনা গণতন্ত্ৰলৈ সংকট, আদিবাসী-জনজাতিৰ জমিন আৰু উৎপাদনৰ সংসাধনলৈ সমুচিত বিতৰণ আৰু প্ৰশ্নলৈ অনা সংকটক ঢাকি ৰাখিবলৈকে শাসক বৰ্ণই সময়ে সময়ে বিদেশী সন্ত্ৰাসবাদৰ পৃষ্টপোষকতা কৰি আহিছে ৷\nসত্যটো এয়ে যে, আজিৰ সন্ত্ৰাসবাদৰ নৃশংসতা বিশ্বক দেখুৱাই নিজৰ সন্ত্ৰাসবাদ ঢাকিব বিচৰা শোষকে শত শত বছৰৰ পূৰ্বৰ পৰা এই দেশৰ প্ৰকৃত নগৰিকৰ সামাজিক পৰিচয় কাঢ়ি ভুমিহীন কৰি আহিছে ৷ যি দেশৰ নাগৰিকৰে ভুমি অধিকাৰ নাই সেই দেশৰ শোষকে কাক লৈ ৰাষ্ট্ৰভক্তি ৰাজনীতি কৰিব বিচাৰিছে? নিৰ্বাচনৰ প্ৰকমহূৰ্তত দেশ মিছলীয়া মুৰব্বীয়ে যুদ্ধৰ পৰিৱেশ ৰচনাৰে আকৌ কোন নাগৰিকৰ ওপৰত সন্ত্ৰাসবাদ চলাব বিচাৰিছে ??\nBy Thaigir Bodosa at February 17, 2019


13+ ডিমৰুৰ স্বাস্থ্যজনিত উপকাৰিতা আৰু ব্যৱহাৰ - Benefits of Fig - Helthy Leaf\n13+ ডিমৰুৰ স্বাস্থ্যজনিত উপকাৰিতা আৰু ব্যৱহাৰ – Benefits of Fig\nডিমৰুৰ উপকাৰিতা আৰু ব্যৱহাৰ – Benefits and uses of Fig/Ficus Carica\nআমাৰ দৈনন্দিন জীৱনত শাৰীৰিক পুষ্টি লাভৰ বাবে ফলৰ স্থান উল্লেখনীয়। সতেজ ফলেই হওঁক বা শুকান ফলেই হওঁক মুঠতে ফলে আমাৰ দেহত বিভিন্ন ধৰণৰ শক্তিৰ যোগান ধৰে। আমাক শক্তিৰ যোগান ধৰা ফল সমূহৰ ভিতৰত বহুবোৰ ফল ঔষধি গুণেৰে সমৃদ্ধ। যিবোৰে আমাৰ পুষ্টিৰ যোগান ধৰাৰ উপৰিও বহু ৰোগৰ প্ৰতিষেধক হিচাপে কাম কৰে। আমাক স্বাস্থ্যৱান ৰখা আৰু বহুতো ৰোগৰ পৰা সুৰক্ষা দিয়া এবিধ সতেজ অথবা শুকান ফল – ডিমৰুৰ স্বাস্থ্যজনিত উপকাৰিতা আৰু ইয়াৰ বিভিন্ন দিশৰ বিষয়ে এই প্ৰবন্ধটিত আলোচনা কৰা হʼব।\nডিমৰুৰ স্বাস্থ্যজনিত উপকাৰিতা আৰু ব্যৱহাৰ\nডিমৰু (Fig) হৈছে এবিধ মিঠা সতেজ অথবা শুকানে খোৱা ফল। দৰাচলতে শুকান ডিমৰু ফল গোটেই বছৰজোৰি উপলব্ধ। ডিমৰুক হিন্দীত অঞ্জিৰ(Anjeer) আৰু ইংৰাজীত ফিগ (Fig) বুলি কোৱা হয়।ই মালবেৰী ফলৰ উদ্ভিদ পৰিয়ালৰ এক প্ৰজাতি আৰু ইয়াৰ বৈজ্ঞনিক নাম হ’ল Ficus Carica। ডিমৰু ফলবিধ মধ্য প্ৰাচ্য, এছিয়া, তুৰস্কৰ স্থানীয় আৰু আমেৰিকা (America) যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু স্পেইন (Spain) ত বাণিজ্যিকভাৱেও ব্যাপকভাৱে ডিমৰুৰ খেতি কৰা হয়। ভাৰতৰ লগতে অসমতো ডিমৰুৰ উদ্ভিদ পোৱা যায়।\nডিমৰু বহুতো মচমচীয়া বীজৰ সৈতে অত্যন্ত মিঠা ফল। ডিমৰু (Fig) এক পৰ্ণপাতী গছ বা ডাঙৰ জোপোহা গছ যি প্ৰায় ৭-১০ ফুট (২৩-৩৩ ছেণ্টিমিটাৰ) ওখ হয়। ইয়াৰ সুগন্ধি পাতবোৰ ১২-২৫ ছেণ্টিমিটাৰ দীঘল আৰু ১০-১৮ ছেণ্টিমিটাৰ বহল হয়। ডিমৰু ফলতো ফোপোলা, মাংসল গাঁথনি হিচাপে বিকশিত হয় যাক আভ্যন্তৰীণভাৱে অসংখ্য এক যৌন ফুলে শাৰীবদ্ধ কৰা হয়। ডিমৰু ফলতো ৩-৫ ছেণ্টিমিটাৰ (১.২-২.০ ইঞ্চি) দীঘল সেউজীয়া, বেঙুনীয়া, মুগা, সোণালী বৰণৰ হয়।\nসাধাৰণতে ডিমৰু গছ প্ৰাচীন কালৰ পৰা খেতি কৰা হয় আৰু গভীৰ আৰু সতেজ মাটিৰ সৈতে শুকান আৰু ৰ’দযুক্ত স্থানত আৰু সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ১,৭০০ মিটাৰ উচ্চতালৈ কেৱল শিলৰ স্থানত খেতি কৰা হয়। ই তুলনামূলকভাৱে ছিদ্ৰযুক্ত আৰু মুক্তভাৱে নিষ্কাশিত মাটি পছন্দ কৰে। ডিমৰু (Fig) উদ্ভিদ বিধ ঋতুগত খৰাং শস্যৰূপে খেতি কৰা হয় আৰু মধ্য প্ৰাচ্য আৰু ভূমধ্য সাগৰীয় জলবায়ু ইয়াৰ বাবে বিশেষভাৱেভৱে উপযুক্ত।\nপুষ্টিগত উপাদান (Nutritional Elements)\nডিমৰুৱে মাত্ৰ ৭৪ কেলৰি প্ৰদান কৰে আৰু দ্ৰৱনীয় আহাৰৰ আঁহ, অত্যাৱশ্যকীয় পুষ্টি আৰু বহুতো যৌগ প্ৰদান কৰে। যি স্বাস্থ্যৰ লাভালাভ আৰু ৰোগ নিৰাময় কৰাত অৰিহণা যোগায়। ডিমৰুত নিহিত মুখ্য উপাদানবোৰে মুক্ত ৰেডিকেলবোৰ পৰিষ্কাৰ কৰাত সহায় কৰে। ডায়েবেটিছৰ দৰে দীৰ্ঘম্যাদী ৰোগৰ প্ৰতিৰোধ আৰু প্ৰদাহ হ্ৰাস কৰাত ডিমৰুৰ উপকাৰিতা দেখা যায়।\nসতেজ ডিমৰু (Fig) ফলত জটিল ভিটামিন বি (Vitamin B Complex) যেনে – নিয়াচিন (Niacin), পাইৰিডক্সিন (Pyridoxine), ফলেট (Folat) আৰু পেন্তুথেনিক এচিড(Pantothenic acid) থাকে যি বিপাকৰ সহকাৰক হিচাপে কাম কৰে।\nAlso Read: আকন উদ্ভিদৰ উপকাৰিতা আৰু ব্যৱহাৰ Benefits of Crown Flower\nশুকান ডিমৰু ফলবোৰ কেলচিয়াম (Calcium), লো (Iron), মেগনেছিয়াম (Magnesium), তাম (Copper), পটেছিয়াম (Potassium), চেলেনিয়াম (Selenium) আৰু জিংক (Zinc) আদিৰে সমৃদ্ধ। পটেছিয়ামে ৰক্তচাপ আৰু হৃদস্পন্দনৰ ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰাত সহায় কৰে। লোহিত ৰক্তকণিকা (Red blood cell) গঠন আৰু সামগ্ৰিক স্বাস্থ্যৰ বাবে লো (Iron) এক গুৰুত্বপূৰ্ণ উপাদান।\nআয়ুৰ্বেদে মুখ্যতঃ ডিমৰু ফলৰ Latex ঔষধ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে য’ত এক এনজাইম ফিচিন (Enzyme ficin) থাকে যি শক্তিশালী এন্থোলমণ্টিক (Anthelmintic) গুণেৰে পৰিপূৰ্ণ। ই পেলুৰ সংক্ৰমণৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়ে। ডিমৰুৰ মুখ্য গুণাগুণ আৰু উপকাৰিতা বোৰৰ ভিতৰত আছে মূত্ৰনাশক, ৰেচক আৰু প্ৰত্যাশিত।\nপ্ৰতি 100 gram ডিমৰু (Fig) ফলত থকা মুখ্য উপাদান সমুহ হ’ল –\nCarbohydrate : 19.18 gram\nProtein : 0.75 gram\nTotal Fat : 0.30 gram\nDietary fiber : 2.9 gram\nFolate : 6\nPantothenic acid :0.300 mg\nPyridoxine : 0113 mg\nThiamine : 0.060\nVitamin E : 0.11mg\nVitamin K : 4.7\nCalcium : 357mg\nIron : 0.37mg\nMagnesium : 17mg\nManganese : 0.128 mg\nSelenium : 0.2\nডিমৰু ফলৰ বিভিন্ন ভাষিক নাম সমূহ হ’ল –\nইংৰাজী ভাষাত : Fig\nহিন্দী ভাষাত : Anjeer, Gular\nতামিল ভাষাত : Atti Pazham\nতেলেগু ভাষাত : Athi Pallu, Bodda\nকান্নাড়া ভাষাত : Anjura, Athi\nমালায়ালম ভাষাত : Atti Pazham\nবাংলা ভাষাত : Dumoor, Janadumar\nমাৰাঠী ভাষাত : Anjeer, Umbar, Rumbadi\nউৰিয়া ভাষাত : Dimiri\nপাঞ্জাৱী ভাষাত : Anjeer\nগুজৰাটী ভাষাত : Anjeer, Umbaro\nকাশ্মিৰী ভাষাত : Anjeer\nডিমৰুৰ জীৱবৈজ্ঞানিক শ্ৰেণীবিভাজন (Classification of Fig)\nজগৎ/ৰাজ্য(Kingdom) : Plantae\nঅশ্ৰেনিকৃত(Clade) : Tracheophytes\nঅশ্ৰেনিকৃত(Clade) : Angiosperms\nঅশ্ৰেনিকৃত(Clade) : Eudicots\nঅশ্ৰেনিকৃত(Clade) : Rosids\nবৰ্গ(Order) : Rosales\nপৰিয়াল(Family) : Moraceae\nগণ(Genus) : Ficus\nউপ গণ(Sub Genus) : F.sub.Focus\nপ্ৰজাতি(Species) : F. Carica\nবৈজ্ঞানিক নাম(Scientific name) : Ficus Carica\nডিমৰুৰ উপকাৰিতা আৰু ব্যৱহাৰ (Benefits and uses of Fig/Ficus Carica)\n১. যৌন সমস্যাৰ চিকিৎসা (Treats sexual problems):\nডিমৰু (Fig) হৈছে এক আশ্চৰ্যকৰ ফল আৰু প্ৰাচীন কালৰে পৰা বিভিন্ন যৌন বিকাৰ (Sexual dysfunction) যেনে Sterility, Low stamina আৰু Erectile dysfunction ৰ চিকিৎসাৰ বাবে অত্যন্ত ব্যৱহৃত হয়। ভিটামিন B6, ভিটামিন A আৰু খনিজ, পটাছিয়াম, তাম, মেগনেছিয়ামৰ সম্পদে বিৰ্য্য উৎপাদন বৃদ্ধি কৰে। শুকান ডিমৰুবোৰ Amino acids অতি সমৃদ্ধ আৰু ই জীৱনী শক্তি আৰু কামনা শক্তি বৃদ্ধি কৰি এক মহান কামোদ্দীপক ফল হিচাপে কাম কৰে। কিশোৰী সকলৰ বাবে PMS লক্ষণবোৰ হ্ৰাস কৰিবলৈ আৰু ঋতু চক্ৰটো নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ ডিমৰু ফল মূল্যৱান। তদুপৰি কেইবাটাও অধ্যয়নে প্ৰমাণ কৰিছে যে Erectile dysfunction অন্তৰ্নিহিত কাৰণবোৰ চিকিৎসাৰ বাবে ডিমৰু ফল কাৰ্যকৰী।\n২. ওজন হ্ৰাস বাহাল ৰাখে (Sustains weight loss):\nওজন হ্ৰাস কৰিবলৈ বিচৰা লোকসকলৰ বাবে ডিমৰু (Fig) ফল হৈছে উৎকৃষ্ট জলপান। শুকান ডিমৰুত দ্ৰৱনীয় আঁহৰ সমৃদ্ধিয়ে আপোনাক তৃপ্তি দায়ক কৰি ৰাখে, বুক নিয়ন্ত্ৰণ কৰে আৰু ওজন হ্ৰাস কৰাত সহায় কৰে। American journal of clinical nutrition ত প্ৰকাশিত অধ্যয়ন অনুসৰি, এক উচ্চ আঁহ যুক্ত আহাৰে অতিৰিক্ত চৰ্বি হ্ৰাস কৰাত সহায় কৰে। অৱশ্য Moderation হৈছে মুখ্য কিয়নো শুকান ডিমৰুত অধিক কেলৰি থাকে। অংশৰ আকাৰ সীমিত কৰাৰ বাবে প্ৰতিদিনে ২-৩ টা ডিমৰু খোৱাৰ পৰামৰ্শ দিয়া হয়।\nAlso Read: মছুন্দৰীৰ উপকাৰিতা আৰু ইয়াৰ ব্যৱহাৰ – Benefits of Fish Mint\n৩. ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে (Regulates Blood pressure):\nডিমৰুত পটাছিয়ামৰ (Potassium) প্ৰাচুৰ্যই উচ্চ ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত সহায় কৰে। পটাছিয়াম (Potassium) হৈছে এক গুৰুত্বপৰ্ণ খনিজ যি শৰীৰৰ ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত সহায় কৰে কিয়নো ই ছডিয়াম (Sodium)ৰ নেতিবাচক প্ৰভাৱ খণ্ডন কৰাত সহায় কৰে। ডিমৰুৰ পটাছিয়াম (Potassium) ৰ মাত্ৰাই পেশী আৰু স্নায়ুৰ কাৰ্য প্ৰণালী উদ্দীপিত কৰাত সহায় কৰে, তৰল প্ৰণালী সন্তুলিত কৰে আৰু Electrolyte ৰ সন্তুলন বজাই ৰাখে। ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিলে ৰক্তনলী বিলাক বিস্তাৰিত হয় আৰু ৰক্ত সঞ্চালন উন্নত হয়। এনেদৰে উচ্চ ৰক্তচাপৰ আহাৰত যোগ দিবলৈ ডিমৰু (Fig) হৈছে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ফল।\n৪. কোষ্ঠ কাঠিন্য প্ৰতিৰোধ কৰে (Prevents Constipation):\nশুকান ডিমৰু (Fig) ফল অন্ত্ৰবোৰ পুনৰ পূৰণ আৰু শান্ত কৰাৰ বাবে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ। ই প্ৰাকৃতিক ৰেচক (Natural Laxative) হিচাপে কাম কৰে কিয়নো ইয়াত যথেষ্ট পৰিমাণৰ আঁহ (Fiber) থাকে। এই কথা দৃঢ়ভাৱে প্ৰমাণিত যে কৰে যে আঁহৰ পৰিমাণ ঘন হোৱা ডিমৰুৱে অন্ত্ৰৰ স্বাভাৱিক কাৰ্য ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে। কোষ্ঠ–কাঠিন্য (Constipation) প্ৰতিহত কৰি অন্ত্ৰৰ চলাচল সহজ কৰিব পাৰে আৰু হজম বিকাৰ চিকিৎসাৰ বাবে এক প্ৰাকৃতিক প্ৰতিকাৰ হিচাপে কাম কৰে।\n৫. পাইলচৰ চিকিৎসা কৰে (Treats Piles):\nডিমৰুৰ প্ৰাকৃতিক ৰেচক গুণে মল-দ্বাৰৰ ওপৰত চাপ হ্ৰাস কৰাত সহায় কৰে যাৰ ফলত Haemorrhoids বোৰ হ্ৰাস হয়। “Evident-Based Complementary and Alternative Medicinal Journal” ত প্ৰকাশিত প্ৰতিবেদন অনুসৰি ডিমৰুবোৰ ইয়াৰ ৰেচক (Laxative) আৰু Antispasmodic গুণাগুণৰ বাবে Haemorrhoids চিকিৎসাৰ বাবে পৰম্পৰাগত প্ৰতীক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\n৬. হাড় শক্তিশালী কৰে (Stronger Bones):\nডিমৰুবোৰত অত্যাৱশ্যকীয় খনিজ আৰু ভিটামিনৰ এক সমৃদ্ধ বিন্যাস থাকে যি হাড় শক্তিশালী কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে আৰু Osteoporosis ৰ আশংকা হ্ৰাস কৰে। সতেজ ডিমৰু সেৱনে হাড়ৰ ঘনত্ব শক্তিশালী কৰাৰ বাবে ১৮০ মিলি গ্ৰাম কেলচিয়াম (Calcium) আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ ভিটামিন চি (Vitamin C) প্ৰদান কৰে।\n৭. ডায়েবেটিছ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে (Controls Diabetes):\nThe American Diabetic Association এ নিয়মীয়া আহাৰৰ অংশ হিচাপে ডিমৰু সেৱন কৰাৰ পৰামৰ্শ দিয়ে কিয়নো ইয়াত আঁহৰ পৰিমাণ অধিক যি ৰক্ত শৰ্কৰাৰ স্তৰ স্থিৰ কৰাত সহায় কৰে। ডিমৰু পাতবোৰো গুৰুত্বপূৰ্ণ পুষ্টিৰে ভৰপূৰ যি বাহ্যিকভাবে ইনচুলিন গ্ৰহণ কৰা ব্যক্তি সকলৰ বাবে ইনচুলিনৰ প্ৰয়োজনীয়তা হ্ৰাস কৰাত সহায় কৰে। তদুপৰি পৰ্যাপ্ত পৰিমাণৰ পটাছিয়াম (Potassium) থকা ডিমৰুৱে আহাৰৰ পিছত ৰক্ত শৰ্কৰাৰ spikes নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত আৰু ৰক্ত শৰ্কৰাৰ স্তৰ নিয়ন্ত্ৰণত ৰখাত সহায় কৰে।\n৮. হৃদযন্ত্ৰক স্বাস্থ্যবান কৰে (Promotes Good heart health):\nকেইবাটাও অধ্যয়নে প্ৰমাণ কৰে যে ডিমৰুবোৰে তেজৰ প্ৰবাহত Triglycerides স্তৰ হ্ৰাস কৰে আৰু হৃদ ৰোগৰ আকাংশা প্ৰতিহত কৰে। উচ্চ পৰিমাণৰ Anti-oxidant আৰু Potassium নিহিত শুকান ডিমৰুবোৰে ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে, শৰীৰৰ পৰা মুক্ত ৰেডিকেলবোৰ (Free Radicals) পৰিষ্কাৰ কৰে আৰু ধমনী অৱৰোধ প্ৰতিহত কৰে আৰু Cardiovascular ৰোগৰ আকাংশা হ্ৰাস কৰে।\n৯. আলঝেইমাৰ ৰোগৰ চিকিৎসাত সহায় কৰে (Helps in Alzheimer’s Disease):\nপ্ৰমাণে দৃঢ়ভাৱে সমৰ্থন কৰে যে ডিমৰুত প্ৰচুৰ পৰিমাণে থকা আঁহ (Fiber)এ আলঝেইমাৰ(Alzheimer’s) দৰে Neurodegenerative স্থিতিৰ চিকিৎসাত সহায় কৰে আৰু স্নায়ু প্ৰদাহ হ্ৰাস কৰে। ডিমৰুত যথেষ্ট পৰিমাণ আঁহ, তাম, জিংক, মেগনেছিয়াম, পটাছিয়াম, ভিটামিন k আৰু Anti-oxidant থাকে যি স্মৃতি শক্তি বৃদ্ধি কৰে, উদ্বেগ হ্ৰাস কৰে আৰু আলঝেইমাৰ ৰোগী সকলৰ শৰীৰিক দক্ষতা উন্নত কৰে।\n১০. বয়স সম্পৰ্কীয় Macular অৱক্ষয় প্ৰতিহত কৰে:\nডিমৰু (Fig) হৈছে এক মূল্যৱান ফল কিয়নো ই বয়স সম্পৰ্কীয় Macular অৱক্ষয় প্ৰতিহত কৰাত সহায় কৰে, যি বৃদ্ধ লোকসকলৰ Vision হেৰুওৱা মুখ্য কাৰণ। ডিমৰু ফলৰ নিয়মীয়াকৈ গ্ৰহণ সকলো বয়সৰ গোটত স্বাস্থ্যকৰ দৃষ্টিশক্তি বৃদ্ধি কৰে।\n১১. অনিদ্ৰাৰ চিকিৎসা কৰে (Treats Insomnia):\nশুকান ডিমৰু (Fig) অনিদ্ৰাত ভুগি থকা লোকসকলৰ বাবে অত্যন্ত উপকাৰী আৰু ই টোপনি প্ৰেৰিত কৰা খাদ্যবোৰত ভিতৰত এটা। Tryptophan ৰ পৰিমাণে শৰীৰত ৰক্ত সঞ্চালন উন্নত কৰি টোপনি বৃদ্ধি কৰে।\n১২. শ্বাস – প্রশ্বাসৰ সমস্যা (Respiratory problems):\nপ্ৰ’টিন, কাৰ্বোহাইড্ৰেট, আঁহ, ভিটামিন A, ভিটামিন C আৰু খনিজ লো, ডিমৰুত থকা কেলচিয়ামে শ্বাস তন্ত্ৰক হাইড্ৰেট কৰে আৰু প্ৰাকৃতিকভাৱে ক’ফ পৰিষ্কাৰ কৰে, ডিঙিৰ বিষ প্ৰশমিত কৰে, কাঁহ আৰু হাওঁফাওঁৰ অনান্য বাধা হ্ৰাস কৰে।\n১৩. দাঁতৰ স্বাস্থ্য (Dental Health):\nডিমৰুৰ Phenolic যৌগৰ উপস্থিতিয়ে Anti-Caries কাৰ্যকলাপ প্ৰদৰ্শন কৰে আৰু দাঁতৰ সংক্ৰমণ সৃষ্টি কৰা বেক্টেৰিয়া বিফল কৰে। ডিমৰু (Fig) ফলৰ ‘Flavonoids’ আৰু ‘Phytochemicals’ এ শক্তিশালী Anti-bacterial কাৰ্যকলাপ প্ৰদৰ্শন কৰে যি বেক্টেৰিয়াৰ সংক্ৰমণ, guard gums, সামগ্ৰিক দাঁতৰ স্বাস্থ্য বৃদ্ধি কৰে।\nছালৰ স্বাস্থ্য, চুলিৰ স্বাস্থ্য, হজম, জ্বৰ আদি চিকিৎসাৰ বাবেও ডিমৰুৰ উপকাৰিতা দেখা যায়।\nAlso Read: হালধিৰ উপকাৰিতা আৰু ব্যৱহাৰ – Benefits and Uses of Turmeric\nডিমৰু ফলৰ ব্যৱহাৰ (Uses of Fig)\nডিমৰু (Fig) ফল আমি সতেজ অথবা শুকান দুয়ো ধৰণে খাব পাৰো। ডিমৰু অত্যন্ত মিঠা, সুস্বাদু, কোমল, ৰসাল ফল আৰু চেনীৰ বিকল্প হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় কিয়নো ই চুক্ৰজ (Sucrose) তকৈ এক স্বাস্থ্যকৰ বিকল্প। ডিমৰু ফলৰ জাম আৰু হালৱা তৈয়াৰ লগতে পুডিং, কেক, বেক কৰা সামগ্রীত যোগ দিয়া হয় আৰু লগতে এক সুস্বাদু ফিগ ৰোল কুকি হিচাপেও তৈয়াৰ কৰি ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বিভিন্ন আহাৰত বিভিন্ন ধৰণে ডিমৰু যোগ দিব পাৰে, সকলোবোৰে ইয়াৰ অনন্য সুস্থতা প্ৰেৰণ কৰে। সতেজ ডিমৰু চালাড, মিঠাই ত যোগ কৰিব পাৰে। শুকান ডিমৰুত কেলৰি আৰু প্ৰাকৃতিক চেনি অধিক থাকে সেয়হে ইয়াক নিয়মীয়া পৰিমাণত সেৱন কৰিব লাগে। শুকান ডিমৰুবোৰ আইচক্ৰীম, দৈ আৰু মিঠাই যোগ দি ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। ভিন্ন ৰোগৰ লাভালাভৰ ক্ষেত্ৰত ভিন্ন ধৰণে সতেজ অথবা শুকান ডিমৰুৰ উপকাৰিতা আৰু ব্যৱহাৰ লক্ষ কৰা যায়।\nডিমৰুৰ অপকাৰীতা (Side effects of Fig/Ficus Carica)\nযিদৰে আমাৰ স্বাস্থ্যৰ বাবে ডিমৰুৰ উপকাৰিতা আছে, একেদৰে ইয়াৰ অত্যাধিক সেৱনে আমাৰ স্বাস্থ্যৰ ক্ষতিও সাধন কৰিব পাৰে। ইয়াৰ কিছু অপকাৰীতা হ’ল-\nডিমৰুত নিম্ন মানদণ্ডৰ ৰেচক থাকে সেয়হে ইয়াক অধিক পৰিমাণত খালে ঢিলা শৌচ বা ডায়েৰিয়া হ’ব পাৰে।\nPollen এলাৰ্জী থকা লোক সকলে ডিমৰু ফল পৰিহাৰ কৰিব লাগে।\nউচ্চ পালি ডিমৰুৰ Latex, গছৰ ৰসৰ পৰা কিছুমান লোকৰ পাচন নলীত ৰক্তক্ষৰণ হ’ব পাৰে।\nছালত ডিমৰুৰ পাত প্ৰয়োগ কৰাটো সম্ভৱতঃ অসুৰক্ষিত।\nযিকোনো বস্তুৰ অতিপাত ব্যৱহাৰ কৰা উচিত নহয়। সেয়হে ডিমৰুৰ উপকাৰিতা সমূহলৈ লক্ষ্য কৰি ইয়াক নিয়মীয়াকৈ সঠিক মাত্ৰাত ব্যৱহাৰ কৰা উচিত। ৰোগৰ আৰোগ্য লাভৰ বাবে ই অত্যাধিক উপকাৰী যদিও ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লোৱা উচিত।\nউক্ত প্ৰৱন্ধটিত দ্বাৰা আপোনালোকে নিশ্চয় ডিমৰু (Fig) ফলৰ সম্যক পৰিচয় পালে। ডিমৰুৰ উপকাৰিতা, মুখ্য উপাদান, ব্যৱহাৰ, অপকাৰীতা তথা অনান্য গুণাগুণৰ বিষয়ে জানিবলৈ পালে। আশা কৰো উক্ত প্ৰৱন্ধটিত উল্লেখ থকা তথ্য সমূহে আপোনালোকক বিভিন্ন সমস্যাত ভিন্ন ধৰণে উপকৃত কৰিব। ধন্যবাদ !\nCategories Remedy Fruits Tags Benefits of Fig, health Benefits of Fig, ডিমৰুৰ উপকাৰিতা, ডিমৰুৰ স্বাস্থ্যজনিত উপকাৰিতা


ধাৰাবাহিক – ফটাঢোল\nMarch 1, 2022 ধাৰাবাহিক\tLeaveacomment\nমেজিৰ তলত খটাসুৰে প্ৰৱেশ কৰিয়ে ভেলাঘৰৰ তলত বহিয়েই চিঞৰি চিঞৰি কোৱা, “পৰী বা জনীয়ে লগত তাইৰ মৰমৰ আমলৰীয়া হাঁহটোও লৈহে পলাই গৈছে ঔ !” কথাষাৰে গোটেই মেজি তল মিছিকিয়া হাঁহিৰে ভৰাই তুলিলে। পৰীৰ দেউতাকে সময়ৰ কথা কৈ বিদায় লৈ ঘৰমূখী হোৱাৰ লগে লগেহে যেন সকলোৰে মূখবোৰ মোৰফালে উৎকণ্ঠাৰে ঘূৰি গ’ল। মইও পাশুপাত অস্ত্ৰ এৰি পুনৰ একো নজনাৰ ভাওত মেজিৰ জুইত হাতখন সেকি নৰাৰ ওপৰতে বহি দিলোঁ। তেনেতে খটাসুৰে মেজিৰ তলৰপৰা অলপ আঁতৰলৈ কিবা এটা আনিব যাওঁতে আগনিশা চুৰি কৰি নিয়া\nFebruary 1, 2022 ধাৰাবাহিক\tLeaveacomment\nআমাৰ দেউতা অতিশয় আৱেগিক মানুহ। মানে আৱেগৰ ওপৰত একেবাৰে নিয়ন্ত্ৰণ নাই। সকলোকে সহজে বিশ্বাস কৰে আৰু কাৰোবাক ভাল পালে আচৰিত ধৰণে ভাল পায় আকৌ বেয়া পালে মানে চেহেৰাও চাব নোখোজে। (কি কওঁ আৰু মোৰো এই বেয়া গুণ টো আছে।) এবাৰ কি হ’ল, আমাৰ ঘৰৰ ওচৰতে নতুনকৈ এঘৰ মানুহ আহি ভাড়া ল’লেহি। মানুহঘৰৰ গিৰিয়েক ঘৈণীয়েকহাল মাজে মাজে আমাৰ দোকানৰ পৰা বস্তু কিনিবলৈ আহে। আমাৰ দেউতা স্বভাৱতে কথা চহকী ব্যক্তি। সেই মানুহজনো আছিল কথা চহকী। গতিকে দুয়োজনৰ স্বভাৱ মিলি কম দিনতে বন্ধুত্ব\nJanuary 1, 2022 ধাৰাবাহিক\tLeaveacomment\nজীৱনৰ সৰু সৰু ৰসাল ঘটনাবোৰ- স্বপ্নালী বৰদলৈ\nবিয়াৰ পিছৰে কথা। নতুনকৈ বিয়া হোৱাৰ পিছত ন কইনা-দৰা আত্মীয় তথা চিনাকি মানুহৰ ঘৰত ফুৰিবলৈ যোৱাৰ যি পৰম্পৰা সেই পৰম্পৰাক ৰক্ষা কৰি আমি দুয়ো ইঘৰ সিঘৰকৈ ফুৰিবলৈ ধৰিলোঁ। পিচে ফুৰিবলৈ গ’লেই গৃহস্থই ভাত নোখোৱাকৈ নপঠিয়ায়। তেলাল পাতি হাঁহ-কোমোৰাকে ধৰি বিভিন্ন খাদ্য খাই খাই ভালেই লাগিছিল পিচে পেটে তাৰ ভৰ নসহিছিল। কেতিয়াবা এনেকুৱাও হৈছিল যে একেলগে তিনি চাৰিঘৰত ভাত খাব লগাত পৰিছিলোঁ। তদুপৰি ভাত খোৱাৰ আগতে চাহ-মিঠাই এইবোৰটো আছেই। মুঠতে গৃহস্থৰ মৰমৰ অত্যাচাৰত আমাৰ দুয়োৰে পেটৰ অৱস্থা বেয়া। এদিনাখন আমাৰ চিনাকি\nDecember 1, 2021 ধাৰাবাহিক\tLeaveacomment\nবাওনা বৰুৱাৰ মহাজীৱনী- ড°সৰোজ কাকতি\nএনেধৰণৰ উত্তৰ দি এখন নতুন গ্ৰন্থ প্ৰণয়ন কৰালোঁ যদিও পণ্ডিত সকলৰ পৰা বিশেষ সমাদৰ নাপালোঁ। তথাপিও মই দমি যোৱা মানু্হ নহয়। মোৰ ভক্ত সকলৰ মাজত পুথিবোৰ বিক্ৰী কৰিলোঁ। বহুত কপি বিলায়ো দিলোঁ। বহুত ভক্তই মন্তব্য দিলে, “আপোনাৰ গহীন গম্ভীৰ ব্যক্তিত্বৰ অন্তৰালত যে এজন ধেমেলীয়া হাস্য ৰসেৰে ভৰপূৰ পুৰুষ আছে সেয়া বাহিৰৰ পৰা চাই ধৰিব নোৱাৰি। আপোনাৰ অভিনৱ হাস্যৰস পূৰ্ণ গ্ৰন্থখনে আমাক বৰ আনন্দ দিছে। গভীৰ তত্ত্ব কথাবোৰ হাস্যৰসৰ মাজেৰে বুজাই দিয়া আপোনাৰ গ্ৰন্থখনে হয়তো প্ৰথম। আপোনাৰ কাপৰ পৰা আৰু এনেকুৱা\nNovember 1, 2021 ধাৰাবাহিক\tLeaveacomment\nপ্ৰভু ভগৱান মানে কি ? ঈশ্বৰ, ভগৱান এইবোৰ বৰ কেবেজীয়া কথা, বহুতে বহুত কথা কৈছে, বুদ্ধদেৱে সেয়ে এই বিষয়ে কথা পতাকে বন্ধ কৰি দিছিল। অৱশ্যে এই বিষয়ে মোৰো নিজস্ব মত আছে। ভগ মানে যোনি আৰু ভোগ, ৱান মানে আছে অৰ্থাৎ সংসাৰত যিয়ে জন্ম লৈ ভোগ কৰে তেওঁলোকে ভগৱান। সেই কাৰণে আমাৰ সমাজত অনেক ভগৱান ওলাই থাকে । কিছুমানে নিজক ভগৱান বুলি দাবীও কৰে.জাহিৰ কৰে,প্ৰচাৰ কৰে। ধৰ্মৰ নামত বিলাসবহুল জীৱন যাপন কৰেে। পঞ্চমকাৰৰ সেৱাত , মছগুল হৈ থাকে। পঞ্চ মকাৰ\nOctober 1, 2021 ধাৰাবাহিক\tLeaveacomment\nকবিতাৰ টিউচন-হিমাংশু ৰাজখোৱা\nআচৰিত টিউচন এটা কৰাৰ প্ৰস্তাৱ পাইছে পদ্মলোচন ভৰদ্বাজে। তাৰ পিছৰপৰাই আচলতে তাৰ মূৰটো গৰম হৈ আছে। চহৰখনৰ এজন প্ৰতিপত্তিশালী লোকৰ কন্যা বাগ্মীতা নামৰ ছোৱালী এজনীক ‘কবিতা’ লিখিবলৈ শিকাব লাগে। যোৱা সংখ্যাৰ ‘ক্ৰান্তি’ নামৰ আলোচনীখনত ছপা হোৱা পদ্মলোচনৰ এটা কবিতা হেনো খুব পছন্দ হৈছে এই ধনীৰ দুলালীৰ। সপ্তাহত এদিনকৈ মাহত চাৰি দিনৰ এই টিউচনৰ বাবে পদ্মক আগবঢ়োৱা হৈছে এটা মোটা অংকৰ মাননি। যিটো মাননি উপেক্ষা কৰিবলৈ পদ্মৰ আচলতে কষ্ট হৈছে। অৱশ্যে, তাৰ পাছতো সি ঠিক কৰিছে যে, সি টিউচনটো নকৰে। প্ৰথমদিনা\nযা দেৱী সৰ্ব ভূতেষু- জিতু শৰ্মা\nযা দেবী সৰ্ব ভুতেষু (১) –হেল’ লুকু, কি কৰিছ? বহু দিন ফোন চোন কৰা নাই যে? বিষ্ণুৰ ভালনে? –উঃ মাআআ, একেবাৰতে ইমানবোৰ খবৰ একেলগে সুধিলে কেনেকৈ কওঁ বাৰু? মোৰ ভালেই, চিৰিয়েল এখন চাই আছিলোঁ। বিষ্ণুৱে এই ব্ৰহ্মাৰ লগত কিবা ফোনত আলোচনা কৰি আছে। তোমাৰ কোৱা। — মোৰো ভালেই, হেৰি নহয়,আমাৰ যাবৰ হলেই নহয়! –ক’লৈ মা? — উৱাআ কি পাহৰিলি নেকি? পূজা পালেহিয়েইচোন, মৰতলৈ আক’। বছৰত এই চাৰিটা দিন হে পাওঁ। তাকো যোৱা দুবছৰ যোৱা নহ’লেই, এইবাৰ সুবিধাটো দিছে যেতিয়া নগ’লে\nযিয়ে নহওক সিহঁত দুজনে যিখিনি পঢ়ি শুনালে, তাকে শুনিহে মোৰ মূৰ গৰম হ’ল। সিহঁতে লিখিছে এনেকুৱা বাক্য- “কোনো ভয় নকৰিবা পুত্ৰ, ঈশ্বৰে তোমাক চকু মেলি চাব। মোৰ ভক্তজনৰ পৰা তাবিজ এটা ল’বা। সকলো ঠিক হৈ যাব। তোমাৰ পূজাৰ দ্ৰব্যত চুৱা লাগিছে, কুকুৰে শুঙিছে, সেইকাৰণে অপায় অমঙ্গল গুচাই নাই ঘৰখনত। মই ভগৱান শিৱ আহিছোঁ তোমালোকক জ্ঞান দিয়াৰ বাবে। হে মনুষ্যসকল, সাৱধান হোৱা, লোভ নকৰিবা, শান্তিৰে চলি থাকা। বছৰত এবাৰ হ’লেও মোৰ পূজা কৰিবা। তোমাৰ যিমান সামৰ্থ্য তাৰেই পূজা দিবা মই সন্তুষ্ট।\nSeptember 1, 2021 ধাৰাবাহিক\tLeaveacomment\nসভা এখন অনুষ্ঠিত কৰি ভক্তসকলক বুজালোঁ প্ৰতিটো যুগতে মহাপুৰুষৰ আবিৰ্ভাৱ হয় আৰু তেওঁলোকক এচাম মানুহে এনেদৰে হাৰাশাস্তি কৰে। যীশুখ্ৰীষ্টৰ কথাকে নোচোৱা কিয়, তেওঁক দেখোন শেষত মাৰিয়ে পেলাল। আমাৰ মহাপুৰুষজনাৰ জীৱনলৈকে নোচোৱা কিয়? কিমান জ্বালা-যন্ত্ৰণাৰ মাজত দিন কটাবলগীয়া হৈছিল। ৰজাৰ সৈন্য বাহিনীয়ে তেওঁক পিছে পিছে খেদি ফুৰিছিল। জীৱনটো হাতৰ মুঠিত লৈ ইফালৰ পৰা সিফাললৈ পলাই ফুৰিছিল। মোৰ ক্ষেত্ৰতো যে এনেকুৱা ঘটনা নঘটিব তাৰ কি মানে আছে। ওহো নাই। ভক্তসকলে মোৰ কথা শুনি জয়ধ্বনি দিলে, “গুৰু দেৱ কি জয়।”সিহঁতৰ এই মৰম চেনেহত\nAugust 1, 2021 ধাৰাবাহিক\tOne comment\nএদিন ৰাতিপুৱা, পূজা সেৱা কৰি গুৰু আসনত বহিছোঁ মাত্ৰ। এনেতে আহিল নহয় পুলিচ চাৰিজন আৰু অফিচাৰ এজন। মই বোলো পুত্ৰসকল আসন গ্ৰহণ কৰা আৰু আশ্ৰমত পদধূলি দিয়াৰ কাৰণ ব্যাখ্যা কৰা। পিছে তেওঁলোকে আসন গ্ৰহণ কৰিবলৈ অহা নাই, মোক থানালৈ নিবলৈ আহিছে। মই হেনো কোনোবা এজন ব্যক্তিক চিনাক্ত কৰিব লাগে। মই বোলো আমাৰ নিচিনা সাধু সন্ত মহাপুৰুষক কিয় এইবোৰ কামত লেটিয়াব লাগে? পিছে তেওঁলোক শেনৰ এজাত, মই থানালৈ যাবই লাগিব হেনো। উপায় নাপাই গ’লোঁ। গৈ দেখিলোঁ তাতে আমাৰ দামোদৰ বাপুক আগৰে


কৃষি বিধেয়ক কি আৰু কৃষকসকলে এই বিধেয়কৰ কিয় বিৰোধিতা কৰিছে? | নতুন সময়\nHome গ্ৰাম্য অৰ্থনীতিঃ কৃষি বিধেয়ক কি আৰু কৃষকসকলে এই বিধেয়কৰ কিয় বিৰোধিতা কৰিছে?\nদেওবাৰে ৰাজ্যসভাত গৃহীত হয় দুখন বিতর্কিত নতুন কৃষি বিধেয়ক। বিৰোধীৰ প্রবল বিৰোধিতা সত্ত্বেও সংখ্যাগৰিষ্ঠতাৰ বাবে বিধেয়ক কেইখন গৃহীত কৰাবলৈ সক্ষম হয় বিজেপি নেতৃত্বাধীন চৰকাৰ। আনহাতে, এই বিধেয়কক কেন্দ্র কৰি হাৰিয়ানা, পঞ্জাব আৰু তেলেঙ্গানাত কৃষকসকলে বিক্ষোভ কাৰ্যসূচীও ৰূপায়ণ কৰিছে। লগতে মন্ত্ৰিত্ব ত্যাগ কৰিছে এনডিএৰ অন্যতম অংসীদাৰ আকালি দলৰ কেন্দ্ৰীয় খাদ্য সংসাধন মন্ত্ৰী হৰসিমৰত কৌৰ বাদলে৷ কিন্তু কিয় এই কৃষি বিধেয়কক লৈ কৃষকসকল অসন্তুষ্ট আৰু ক্ষুব্ধ? তাৰ বাবে প্ৰথমতে জানিব লাগিব বিধেয়ক কেইখনৰ বিষয়ে৷\nকেন্দ্রই ইতিমধ্যে তিনিখন কৃষি বিধেয়ক উত্থাপন কৰিছে। এই বিধেয়ক কেইখন হ’ল ‘অত্যাৱশ্যকীয় পণ্য আইন সংশোধন’, ‘কৃষি পণ্য লেনদেন আৰু বাণিজ্য উন্নয়ন’ আৰু ‘কৃষি পণ্যৰ মূল্য নিশ্চিত ৰাখিবলৈ কৃষকসকলৰ সুৰক্ষা আৰু সবলীকৰণ চুক্তি’ বিধেয়ক। তিনিওখন বিধেয়কেই লোকসভাত গৃহীত হৈছে। দেওবাৰে ৰাজ্যসভাত গৃহীত হোৱা বিধেয়ক দুখন হৈছে, ‘কৃষি পণ্য লেনদেন আৰু বাণিজ্য উন্নয়ন’ আৰু ‘কৃষি পণ্যৰ মূল্য নিশ্চিত ৰাখিলৈ কৃষকসকলৰ সুৰক্ষা আৰু সবলীকৰণ চুক্তি’ আইন।\nকেন্দ্রীয় চৰকাৰৰ দাবী, এই বিধেয়ক কেইখনৰ ফলত কৃষকসকলৰ উপাৰ্জন বাঢ়িব আৰু কৃষি ক্ষেত্রৰ উন্নতি হ’ব। ইয়াৰ ফলত ২০২২ চনৰ ভিতৰতেই কৃষকসকলৰ উপার্জন দুগুণ হ’ব বুলিও দাবী চৰকাৰৰ। চৰকাৰে ইয়াকো জনাইছে, এই বিধেয়ক কেইখনে চৰকাৰ নিয়ন্ত্রিত বজাৰৰ নিয়ন্ত্রণৰ পৰা কৃষকসকলক মুক্ত কৰিব আৰু কৃষকসকলে তেওঁলোকৰ কৃষি পণ্যৰ বাবে অধিক বেছি দাম পাব।\nএই বিধেয়কৰ প্রস্তাৱ হ’ল এনে এটি ব্যৱস্থা তৈয়াৰ কৰা য’ত কৃষক আৰু ব্যৱসায়ীসকলে পণ্য কিনা-বেচা কৰিব পাৰিব দোকানৰ বাহিৰতেই। লগতে আন্তঃৰাজ্যিক বাণিজ্যৰ ওপৰতো জোৰ দিয়া হৈছে আৰু পৰিবহণ খৰচ কমোৱাৰ প্রস্তাৱো কৰা হৈছে বিধেয়কখনত। সর্বোপৰি এই বিধেয়কৰ উদ্দেশ্য কৃষকসকলক কৃষি-বাণিজ্য সংস্থা, ৰপ্তানিকাৰী আৰু খুচুৰা সেৱাৰ সৈতে সংযুক্ত কৰা। লগতে কৃষকসকলৰ ওচৰচত আধুনিক প্রযুক্তি উপলব্ধ কৰোৱা। ইয়াৰ উপৰি পাঁচ হেক্টৰৰ কম পৰিমাণৰ ভূমিৰ কৃষকসকলৰ লাভৰ পৰিমাণ বৃদ্ধিৰো উদ্দেশ্য আছে এই বিধেয়ক কেইখনত।\nকৃষকসকলে তেওঁলোকৰ উৎপাদনৰ বাবে ন্যূনতম সমৰ্থন মূল্য পোৱাৰ বিষয়ত শঙ্কিত। কৃষকসকলৰ ধাৰণা, এই বিধেয়ক গৃহীত হোৱাৰ ফলত বজাৰৰ পৰা চৰকাৰী নিয়ন্ত্রণ উঠি যাব। চৰকাৰে লাহে লাহে ন্যূনতম সমর্থন মুল্যত ফচল কিনা বন্ধ কৰি দিব। ফলত কৃষকসকল পুঁজিপতিসকলৰ মুখাপেক্ষী হৈ থাকিব লাগিব। লগতে কৃষি-বাণিজ্য আৰু ডাঙৰ খুচুৰা ব্যৱসায়ীসকলে কৃষকসকলৰ ওপৰত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিব পাৰে- এই বিষয়তো উদ্বেগ আছে। ইয়াৰ উপৰি কৃষকসকল আতংকিত হৈছে যে কোম্পানীবোৰে কৃষি পণ্যৰ মূল্য নির্ধাৰণ কৰা আৰম্ভ কৰি দিব পাৰে।\nPrevious articleখোল খালে তাজমহলৰ দুৱাৰ : প্ৰতিদিনে দৰ্শন কৰিব পাৰিব মাত্র ৫ হাজাৰ পর্যটকে\nNext articleছ’চিয়েল মিডিয়াৰ অপব্যৱহাৰ : যোৱা বছৰটোত ব্লক চাৰে তিনি হাজাৰ পেজ\nহাঁহ পালন : আন এক লাভজনক বৃত্তি


Sedopee in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Sedopee ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nSedopee ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Sedopee Price and Pack Size in Assamese - Sedopee ar mulya aaru pakor size\nSedopee की जानकारी\nSedopee ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Sedopee Benefits & Uses in Assamese- Sedopee ar laabh aaru byavaharsamuh\nSedopee ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Sedopee Dosage & How to Take in Assamese - Sedopee ar paali aaru xeya kenedore lobo\nSedopee ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Sedopee Side Effects in Assamese- Sedopee ar parshwakriyasamuh\nSedopee সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Sedopee Related Warnings in Assamese- Sedopee xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Sedopeeৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Sedopee with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Sedopee ar gurutor kriya-pratikriya\nSedopee মতভেদসমূহ- Sedopee Contraindications in Assamese- Sedopee nishedhsamuh\nSedopee ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Sedopee in Assamese- Sedopee ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Sedopee ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Sedopee Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Sedopee kriya-pratikriya\nSedopee ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Sedopee Benefits & Uses in Assamese - Sedopee ar laabh aaru byavaharsamuh\nSedopee তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nSedopee ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Sedopee Dosage & How to Take in Assamese - Sedopee ar paali aaru xeya kenedore lobo\nSedopee-ৰ উপাদানসমূহ - Sedopee Active Ingredients in Assamese - Sedopee-ar upadaansamuh\nSedopee ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Sedopee Side Effects in Assamese - Sedopee ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Sedopee ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nSedopee সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Sedopee Related Warnings in Assamese - Sedopee xonkranta xatarkatabanisamuh\nSedopee-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nSedopeeৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত ক্ষতিকৰ প্ৰভাব থাকিব পাৰে। আপোনাৰ যদি এনেকুৱা অনুভৱ হৈছে, তেন্তে Sedopee নাখাব আৰু আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nSedopee-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nSedopee এ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। Sedopee গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত যদি আপুনি যদি অচিনাকি লক্ষণ দেখা পায়, তান্তে ইয়াক পুনৰ ব্যৱহাৰ নকৰিব আৰু আপোনাৰ চিকিতসকক লগে লগে কল কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকে আপোনাক সঠিক বিকল্পটো কব।\nবৃক্কত Sedopee কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক ৰ বাবে Sedopee সম্পূৰ্ণৰূপে সুৰক্ষিত।\nযকৃতত Sedopee কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ৰ বাবে Sedopee কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Sedopee ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nSedopeeৰ ব্যৱহাৰে হৃদয় ৰ ওপৰত কোনো ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ নেপেলায়।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Sedopeeৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Sedopee with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Sedopee ar gurutor kriya-pratikriya\nSedopee তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nSedopee মতভেদসমূহ - Sedopee Contraindications in Assamese - Sedopee nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Sedopee লোৱা অনুচিত যাতে -\nSedopee ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Sedopee in Assamese - Sedopee ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Sedopee-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nSedopee লোৱাটো আসক্তিত পৰিণত হ'ব পাৰে। সেয়ে আপুনি চিকিত্সা পৰামৰ্শৰ আধাৰতহে এয়া সেৱন কৰা উচিত।\nনহয়, মগজু খটাবলগা কোনো কাম আপুনি কৰাটো অনুচিত, আপুনি Sedopee লোৱাৰ পিছত সেয়া সক্ৰিয় কিয়নো আৰু সতৰ্ক থকাটো প্ৰয়োজনীয়।\nহয়, কিন্তু Sedopee লোৱাৰ পূৰ্বে ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ লোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nমানসিক ৰোগ থকা ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত Sedopee ৰ যোগাত্মক প্ৰভাৱ থকা দেখা গৈছে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Sedopee ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Sedopee Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Sedopee kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Sedopeeৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Sedopee লোৱাটো স্বাভাৱিক।\nমদ আৰু Sedopeeৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nমদৰ সৈতে Sedopee সেৱন কৰাটো বিপজ্জনক হ'ব পাৰে।\nSedopee ৰ অনুকল্প - Substitutes for Sedopee in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Sedopee লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Sedopee ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Sedopee সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Sedopee ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Sedopee সেৱন কৰে?