PressReader - Huisgenoot Wendiëte: 2015-11-23 - SO WERK DIE DIEET\nSO WERK DIE DIEET\nHuisgenoot Wendiëte - 2015-11-23 - Eet-meer-weeg-minder-dieet -\nMense met ’n groot eetlus sukkel met ’n gewone dieet en is dikwels honger terwyl hulle dit volg.\nDie idee van die eet-meer-weegminder-dieet is dat jy groot hoeveelhede kos kan eet wat min kilojoules en baie water bevat sodat jy versadig voel en nie afgeskeep nie. So is dit makliker om met die dieet vol te hou. Dis ’n benadering tot gesonde eetgewoontes, pleks van ’n onbuigsame eetplan.\nHOEVEEL GEWIG KAN JY VERLOOR?\nJy sal stadig en volhoubaar verslank. Die verwagte gewigverlies is 2 tot 4 kg per maand na gelang van hoe ver jy van jou doelgewig is en hoe aktief jy is.\nWATTER KOSSE WAT JOU VERSADIG LAAT VOEL KAN JY IN OORVLOED EET SONDER DAT JY GEWIG AANSIT?\nVars groente, onder meer blaarslaai, roket, spinasie, komkommer, tamatie, aspersies, artisjokke, broccoli, blomkool, seldery, boontjiespruite, kool, suiker-ertjies, groenbone, sampioene, skorsies, vlapampoentjies, murgpampoentjies, soetrissies, preie, radyse en sprietuie. Jy kan dit eet as slaai, roerbraai, in ’n sop of as peuselkos. Mik na minstens 3 tot 4 verskillende groente per dag en koop seisoengroente.\nRooibos- en kruietee (soos kamille, wildebessie of peperment) kan oorvloedig gedrink word om te help dat jy genoeg vloeistof inneem.\nPASOP VIR KOSSE WAT JOU VINNIG GEWIG SAL LAAT AANSIT SONDER DAT DIT JOU VERSADIG LAAT VOEL\nDroëvrugte en vrugtesap is gekonsentreerde weergawes van vrugte. Kies liewer vars vrugte wat jou meer versadig sal laat voel en meer vesel by jou dieet voeg. Die dieet bevat gesonde vette met baie kilojoules wat jou nie dadelik versadig laat voel nie, maar goed is vir jou gesondheid. Dit sluit in margarien, slaaisouse, rou neute en saad, avokado en olywe.\nKaas is die suiwelproduk met die meeste vet – selfs laevetkaas – en moet beperk word. Gebraaide kosse moet vermy word. En bly weg van wegneemkosse soos wors, pasteie, samoesas, tjips en droëwors.\nIS DIE DIEET MAKLIK?\nJa, dit is maklik. Die dieet verbied nie hele kosgroepe nie; daarom is die kans groter dat jy daarmee sal kan volhou en die rol en belangrikheid van ’n gesonde leefstyl sal insien.\nWIE MOET DIT NIE VOLG NIE?\nGeen newe-effekte of ernstige risiko’s is al met dié dieet teëgekom nie, maar raadpleeg jou dokter altyd voor jy met ’n nuwe dieet en oefenprogram begin.


Die wêreld in foto’s – 11 Mei 2018 | Maroela Media\nDie wêreld in foto’s – 11 Mei 2018\nFoto’s bied ’n blik op die wêreld wat nie noodwendig in woorde beskryf kan word nie. Beleef al die nuusgebeure, een foto op ŉ slag.\nBetogers by Monas, die nasionale monument in Djakarta, Indonesië, skree “God is groot” tydens ’n optog teen Amerika se plan om sy ambassade in Israel vanaf Tel Aviv na Jerusalem te skuif. (Foto: Achmad Ibrahim, AP)\nJean-Claude Juncker, die voorsitter van die Europese Unie-kommissie, lewer sy toespraak tydens die State of the Union-konferensie, georganiseer deur die European University Institute in Florence, Italië. (Foto: Claudio Giovannini, AP)\nWan Azizah, leier van die Maleisiese People’s Justice-party en vrou van Anwar Ibrahim, praat met verslaggewers nadat Maleisië se eerste minister, Mahathir Mohamad , Vrydag ’n mediakonferensie in Kuala Lumpur gehou het. Mohamad het Vrydag bevestig dat hy ’n beperkte kabinet met 10 kernministers gaan saamstel en met die proses gaan begin om die onmiddellike opheffing van die tronkstraf van die opposisie-ikoon, Anwar Ibrahim, te bewerkstellig. (Foto: Andy Wong, AP)\nKimi Raikkonen, die Ferrari-bestuurder van Finland, word Vrydag deur sy span op die renbaan gestoot tydens ’n oefening by die Barcelona Catalunya-renbaan in Montmelo net buite Barcelona, Spanje. Die Formule Een-wedren vind Sondag plaas. (Foto: Manu Fernandez, AP)\nMense kyk na ’n TV-skerm met beeldmateriaal van die Amerikaanse president, Donald Trump (links), en die Noord-Koreaanse leier, Kim Jong-un, tydens ’n nuusprogram by die Seoel-treinstasie in Suid-Korea. Singapoer se diplomatieke bande met Noord-Korea, asook die stad se relatiewe nabyheid het die Suidoos-Asiatiese stadstaat die voor die hand liggende keuse gemaak vir die historiese beraad tussen dié twee leiers. ’n Gedeelte van die letters op die skerm lees “Beraad tussen VSA en Noord-Korea”. (Foto: Lee Jin-man, AP)\nPolisie krap kop ná 14de voet op strand uitspoel\nHet Obama dit maklik gemaak vir Trump?


2 Kronieke Chapter 23:1-21.\n23:1 Maar in die sewende jaar het J�jada moed geskep en saam met hom in 'n verbond geneem die owerstes oor honderd: As�rja, die seun van Jer�ham, en Ismael, die seun van J�hanan, en As�rja, die seun van Obed, en Ma�s�ja, die seun van Ad�ja, en Elis�fat, die seun van Sigri.\n23:3 En die hele vergadering het in die huis van God met die koning 'n verbond gesluit. Toe s� hy vir hulle: Kyk, die seun van die koning moet koning wees soos die HERE oor die seuns van Dawid gespreek het.\n23:6 Maar niemand mag in die huis van die HERE ingaan nie, behalwe die priesters en diensdoende Leviete; h�lle mag ingaan, want hulle is heilig; maar die hele volk moet die verordening van die HERE hou.\n23:8 En die Leviete en die hele Juda het gedoen net soos die priester J�jada beveel het: elkeen het sy manne geneem wat op die sabbat inkom saam met die wat op die sabbat uitgaan; want die priester J�jada het die afdelings nie ontslaan nie.\n23:9 En die priester J�jada het aan die owerstes oor honderd die spiese en die klein skilde gegee en die skilde van koning Dawid wat in die huis van God was;\n23:11 Daarna het hulle die seun van die koning uitgebring en aan hom die kroon en die Getuienis oorgegee; en hulle het hom koning gemaak; en J�jada en sy seuns het hom gesalf en ges�: Mag die koning lewe!\n23:12 En toe At�lia die stem van die mense hoor wat toestroom en die koning toejuig, het sy na die volk in die huis van die HERE gekom;\n23:13 en toe sy die koning sien staan op sy verhoog by die ingang en die owerstes en die trompetblasers by die koning en dat die hele volk van die land bly is en op die trompette blaas, en die sangers met die musiekinstrumente, terwyl hulle die teken gee om lof te sing, skeur At�lia haar klere en roep uit: Verraad, verraad!\n23:14 Maar die priester J�jada het die owerstes oor honderd, die aanvoerders van die le�r, uitgebring en aan hulle ges�: Neem haar weg tussen die rye deur; en die wat agter haar aankom, moet met die swaard gedood word; want die priester het ges�: Julle mag haar nie in die huis van die HERE doodmaak nie.\n23:16 En J�jada het 'n verbond gesluit tussen homself en die hele volk en die koning, dat hulle 'n volk van die HERE sou wees.\n23:17 Daarna het die hele volk in die tempel van Ba�l ingegaan en dit afgebreek en sy altare en sy beelde stukkend geslaan, en Mattan, die priester van Ba�l, voor die altare gedood.\n23:18 Verder het J�jada wagte aangestel in die huis van die HERE onder leiding van die Levitiese priesters wat Dawid ingedeel het vir die huis van die HERE om die brandoffers van die HERE te bring, soos geskrywe is in die wet van Moses, met blydskap en gesang volgens die instelling van Dawid.\n23:21 En die hele volk van die land was bly, en die stad was rustig. Maar hulle het At�lia met die swaard gedood.


Let op hoeveel beriggewers (koerante en radiostasies, verlooptes wat gunste by die regering soek), maak stellings voordat hulle die stelling goed oordink het. Soms stem hulle dadelik met 'n onware stelling saam, al sou dit geplooi wees, en herhaal dit dikwels om dit later as waar aanvaar te kry. As voorbeeld, iemand verkondig dat daar nou minder gevangenes in Suid-Afrika se tronke is omdat daar minder sogenaamde onderdrukkende apartheidwette is. Sowaar? Nee, die teenoorgestelde geld. Kyk hoe oorvol is die tronke as gevolg van die houding dat mense vry moet wees om te doen wat hulle wil. Daar is nou meer wette as ooit tevore.\nNog voorbeelde: Jan van Riebeeck was na Suid-Afrika toe verban om hom af te sonder. Hy sou glo onrus by die HOIK gesaai het en word toe uit die pad gehaal. So 'n onwaarheid word dan sonder meer versprei. Jan van Riebeeck was uitstekend toegerus vir sy taak en versigtig gekeur. Alle stellings moet eers bedink word voordat dit aangehaal of rondvertel word.\nEerstens behoort die verteller of skrywer gevra te word waar hy aan die stelling of sy bewering kom. Het hy dit iewers as 'n skimp gehoor en as waar aanvaar? Is sy bron betroubaar?\nDat die staat Suid-Afrika voor 1910 nie bestaan het nie, beteken dat afsonderlike grondgebiede in suider Afrika deur aparte volke bewoon en oor regeer was. As iemand voor of in 1900 van Suid-Afrika sou praat, sou ander vra waar daardie land of staat is wat nie bestaan nie. As 'n bewering vaag is, moet 'n spreker dit nader toelig.\nVoordat kommentaar op 'n stelling of bewering gelewer kan word, moet 'n betroubare bron eers geraadpleeg word, soos deur na die spreker se bron te verneem. Om sommer net 'n siening te aanvaar of af te skiet voordat enige spreker geleentheid gebied word om sy bewering toe te lig, is onnadenkend of domastrant kwaadwillig.\nSelfs as 'n spreker oor apartheid gevra word om te verduidelik, word hy dikwels, veral deur nie-ondersteuners van apartheid, nie die volle geleentheid gebied om te antwoord nie omdat hy na sy eerste sin summier onderbreek word met 'n teenargument wat 'n syspoor is. Die syspoor moet uitgewys word anders volg 'n bose kringloop van syspore en wrywing sonder dat iets bereik word. Aanname of oordrywing in 'n hoorder of leser se eie gedagtes wat hy vir homself opdig, is gevaarlik. Dit beteken dat die persoon wat sonder rede 'n stelling betwyfel, nie oor die insig beskik om dieper te dink nie. Hy wil die toon aangee terwyl hy nie die touleier is nie. Grondbeginsels moet eerste uitgeklaar en lewenswaarhede aanvaar word as dit eg is.\nDenkwyses, gewoontes en gebruike verskil van een volk teenoor 'n ander volk op 'n bepaalde terrein. Erkenning moet gegee word aan die verskeidenheid van sienings oor enige onderwerp of tema, hetsy die wetenskap, sielkunde, geloof, sport, politiek of wat ookal. Dieselfde beginsels is op alle gebiede van toepassing anders is jy beginselloos.\nAs 'n volk eiesoortigheid as beginsel toepas en binne die volk se beginsels en verskeidenheid wil leef, is dit vryheid. Geen volk moet gedwing word om met ander te meng nie. Dit rym met die begrip van vryheid en opregte demokrasie en bots met ondeurdagte siening soos met die vlugtelinge in Europa bewys. Apartheid is 'n doeltreffende teenvoeter teen wrywing en rassehaat.\nSommige mense, veral buitelanders en selfs binnelandse beriggewers, is al so gebreinspoel dat hulle glo Suid-Afrika het 'n demokratiese regering sonder dat hulle besef dat demokrasie slegs binne 'n eie volk bestaan waar die meerderheid dan reg is as hulle oor die nodige kennis beskik. Net so dink oningeligtes dat die regering en die staat dieselfde begrip is. Kom eers vertroud met staatkunde of bestudeer net 'n goeie woordeboek met aandag. Daar is heeltemal te veel mense wat dink dat hulle wysheid in pag het, maar tekortskiet aan kennis oor politiek sonder dat hulle dit besef. Die woord diskriminasie beteken byvoorbeeld onderskeiding en nie onderdrukking nie, maar diskriminasie word doelbewus deur kwaadwilliges gebruik om 'n valsheid verkeerdelik as 'n egtheid te verklaar.\nAlle radiostasies in Suid-Afrika, ook kamtige private Afrikaanse radiostasies, maak hulle skuldig aan onnadenkendheid. Luister na die Amerikaanse benadering wat hulle openbaar sonder dat hulle besef wat hulle in werklikheid verkondig. Daar word al hoe meer wegbeweeg van ons Europese stamlande. Geleidelik word volkvreemde saadjies gesaai in plaas van die meerderheid Afrikaners se oorwoë en goed deurdagte sienings. Op hierdie manier word ons mense op die agtergrond geskuif.


Die nuwe generasie van ACCURL-rewolwerpons is 'n lae energie, hoë doeltreffendheid-rewolwer met lae omgewing- en onderhoudskoste.\nDie ACCURL kan gekonfigureer word in 22 of 33 ton opsies.\nDie ACCURL is ontwerp met 'n denkertoring om die langdurigheid van die masjien en gereedskap te verseker en om die afbuiging van gereedskap te verminder.\nACCURL voer volle pons, swaai, merk en vorm bedrywighede.\nDie SF model kan opgegradeer word met ons Ultra Pakket wat deel verwerkingstye kan verminder met tot 40%.\nHoë kwaliteit servo cnc hidrouliese rewolwer ponspers masjinerie\nAlgemene kenmerke: 1.Accurl Turret Punch, perse word vervaardig as 'n geslote tipe stewige staalkonstruksie in 'n robuuste struktuur om die minimum afbuiging tydens operasie moontlik te maak. 2.Operating System is CNC en hidrouliese. 3.Accurl Turret Punch 4 asse beheer; X, Y-asse vir die beweging van die vel, T-asse: Turretrotasie, C-as: Outomatiese indeksstasierotasie vir indekseringsgereedskap. 4.Die 32-stasie Turret maak dit moontlik om ingewikkelde, veelvoudige en uiteenlopende groothoekgate in 'n enkele operasie toe te laat. 5.Auto-indeks stasies kan stoot om te vereis ...\nCNC hidrouliese rewolwer pers vir 30 ton CNC pons pers masjien\nACCURL ® is 'n toonaangewende handelsmerk in die CNC-ponsmark omdat dit sy ervaring en kwaliteitstandaarde betref. SF CNC Turret Punch Press kwaliteit gekroon met hidrouliese ry konstruksie kombineer die wêreld se beste handelsmerke in hidrouliese, elektroniese en meganiese verbindings in een masjien. Spesifiek ontwerp om aan kliënte se behoeftes te voldoen; sy stewige staalstruktuur + mono blokraam stel jou in staat om tot 6 mm dik velle te pons. • Harde konstruksie met dieselfde soliede raamwerk wat ons vir almal gebruik.\nMet die Accurl 30 ton of 50 ton hoë spoed servo hidrouliese stootkop, velafmetings 2500 x 1300 mm en rotasie-as vir alle gereedskap, is die MAX-SF die perfekte CNC-rewolwer-masjien. Die groot, volledig geborste vel ondersteun tafels en die standaard herposisionering silinders, maak dit moontlik om standaard velgroottes maklik te verwerk. Vinnige besonderhede Toestand: Nuwe CNC of Nie: CNC Kragbron: Meganiese Plek van Oorsprong: Anhui, China (Vasteland) Handelsnaam: AccurL Model Nommer: TC-MAX1250 Spanning: 380V / 220V Opsionele ...\nMAX SF-reeks vir 'n ponsmasjien wat jou werkswinkel omskep in een met die hoogste produktiwiteit. HOOG PRESTASIE Buigsaamheid In Multi Tools: die ACCURL®MAX-SF-reeks CNC-ponspersmasjien is 'n nuwe generasie vir Servo Hydraulic-reeks, wat die eienskappe van hoë betroubaarheid en duursaamheid geërf het. van reeks HP. Met Duitsland H + L gevorderde servo hidrouliese stelsel, is sy kragtige pons kapasiteit goed vir dik vel. Multifunksioneel vir pons, vorming, roller sny en tik, aansienlik verminder die stand-by tyd en verhoog materiaal gebruik ...


Hoe lank neem dit om swanger te raak as jy op die drie-maande inspuiting was? | rooi rose luister na jou\nEk is op die 3 maande inspyting ons beplan om u 2de kind te he. Ek wil reg maak om swanger te kan raak as die tyd reg is. Wat kan ek doen ??? Ek hoor meeste vrouens sukkel om weer swanger te raak na hulle op die 3 maande inspyting was. ?? Asseblief gee raad.\n« Sal ‘n tweede kind my eerste kind se maats-probleem oplos?\nWat maak ek met my dogtertjie (5) se tantrums? »\n19 thoughts on “Hoe lank neem dit om swanger te raak as jy op die drie-maande inspuiting was?”\n01/07 at 15:44\nOns moet net op God vertrou want Hy is d God van d onmoontlike en wonderwerke\n19/06 at 13:04\nEke wens so ek kan weer swanger raak die inspuiting al lankal gelos en kry elke mand my periods maar ng niks ek voel so moedeloos om amal te sien wat swanger is maak my hart net seer\n24/03 at 15:52\nEk. Was nog nooit op voorbehoed middels nie soen dit maar net save nog altyd,ons wil nou probeer vir die eerste en ek sukkel,as ek menstieer dan is dit so 2 tot 4 dae max,is dit die probleem omdat ek nie langer menstrieer?ons het die al paar maal gedoen ruk trug maar ek het weet my maand stonde gehad en da nog niks,wat kan ek doen?\n28/12 at 15:35\nEk will grag swanger raak at kan ek drin on swanger the raak\n12/12 at 07:55\nHi ek wil graag swanger word ek is op 3maande inspuiting mar wat kan ek doen asb kan jy dakk swanger wiord as jy op dit waa\n20/11 at 08:51\nHey kan julle my raad gee ekke het die 13 November vir die inspuiting gegaan wat kan ekke doen om swanger raak kan julle my help asseblief ekke vra baie biter mooi want ekke en my ou het saam beplan om ‘n kind saam te kry maar wat kan ekke doen om die inspuiting uit te werk ekke soek baie baie baie graag raad asseblief julle help my asseblief ekke vra baie baie mooi sal julle my kan email asseblief en raad kan gee asseblief julle.\n15/10 at 19:43\nEk is van die 3mand inspuiting af hyt kla uit gewerk ek het al siek geraak hoelank vat dit voordat ek weer swanger kan wees\n18/02 at 09:06\nDit kan 3 tot 6 maande vat hang maar af van hoe sterk jou gestel is\n06/07 at 14:11\nHi eks nou al 5 maande van die 3 maande inspuiting af ek het nou n week terug baie naar begin voel alles maak my naar voel of ek dood wil gaan ek my saterdag getoets en dit wys eks swanger kan dit moontelik wees of moet ek dokter toe gaan. Baie dankie..\n06/09 at 04:23\nek wl graag ook swanger raak maar ek is gesteriliseer kan ek of nie dit is by staat hospitaal ek weet nie of hulle buise afgebind het en of dit gesny is\n22/07 at 15:16\ngebruik fertipill plus\nLizell B says:\n22/07 at 15:19\nEk en my man wil ook graag n baba he ons is 5jaar getroud ons ht feb maand ons baba verloor op 6maande IUD, ek ht besluit om fertipill plus te gebuik\n28/10 at 11:12\nHey wat doen die fertipill plus wat doen dit an jou as ekke mag vra kan jy my email en my se wat dit is (asseblief) ekke wil graag swanger word en ekke is op die 3maande inspuiting so kan jy my se wat die is en hier is my email andres chantel233@cellc.blackberry.com ek sal dit waardeur en dankie\n08/07 at 16:37\nHello. Ek is 21 & was 8 jaar op die inspuiting. Ek het laasjaar na ons baie lank getroud is vir ‘n baba probeer. Ek het als gedoen, tot iemand vir my gese het van feromid. Dit is n vrugbaarheidspil. Dit neem ongeveer 3 maande, dan behoort jy swanger te wees. Ek drink dit nou en behoort teen november, desember te swanger te wees. Ek sal laat weet hoe dit vir my gewerk het – ek hoop dit help jou! Sterkte\n08/07 at 21:34\nNaand baie dankie vir jou comment sterkte ek hou vir jou duim vas , ek wardeur jou hulp , en hoop dit sal vir ons al 2 werk\n04/09 at 11:03\nHlo.ek wl ok bje graag swanger word ek was opi 3mande inspuiting en sukel om swanger te word ek wl bje grg swanger word enige raad asb\n09/06 at 16:03\nHoe maak jy om die feromid te kry? Koop jy dit of moet jy dokter sien vir dit?\n28/06 at 12:25\nEk glo so jy sal weer swanger raak jy moet net tyd gee en glo jy sal ons sal vir jou bid\n08/07 at 21:37\nNaand baie dankie ek wardeur dit baie 🙂 my 3 jaarig dogtertjie is so aleen en eensaam en ons wil graag 2 kinder he maar ook nie te ver uit mekaar uit nie , dankie vir jou comment


Ook jou gemeente kan verander | Kerkbode\nOok jou gemeente kan verander\n28 Augustus 2020 Francois PreissArtikels\nSoos enige organisasie soms vergeet wat hulle kernbesigheid is, so gebeur dit in die kerk. Maar bo alles is jy lief vir jou gemeente. Die kerk is belangrik omdat jy nie jou geloof op jou eie kan beoefen nie, maar deel is van ’n geloofsgemeenskap. Deur die jare het julle nie alleen julle predikant leer ken as iemand wat omgee vir die lidmate nie, maar is julle gevoed deur opbouende prediking.\nMaar ten spyte hiervan, is daar ook ’n onvergenoegheid wat aan jou knou. Al hoe meer lidmate voel soos jy. Julle gemeente het verandering nodig. Wat staan julle te doen? Julle het eintlik nie die vaagste benul hoe organisatoriese verandering plaasvind nie. Maar op ’n dag spoor die dominee ’n boek in een van die boekwinkels op met die titel Leading change deur John Kotter. Dit was die begin van ’n pad wat die Here Jesus met die gemeente sou begin loop. Hierdie artikel is gebaseer op bovermelde boek.\nDie boek is nie uit ’n kerklike oogpunt geskryf nie, maar nou moet ons onthou alle wetenskap is God se wetenskap. Die kerk kan insigte uit die bestuurskunde en leierskapsdenke met groot sukses gebruik. Maar as julle die Leading change-seminaar wil gebruik, moet julle die vertrekpunt onthou. Dit is dat God die Vader voorsien (die visie sal ook uit sy Vaderhart kom), Jesus ons Verlosser is sentraal in die proses en die Heilige Gees is ons Leidsman wat ons deur die veranderingsinsiatief sal begelei en ons help om op Jesus te fokus.\nMaar kom ons kyk na die agt stappe:\n1. Die dringenheid van verandering\nDaar is agt stappe in die proses. Die eerste stap in die agtfase-proses is die dringendheid van verandering. Die stap van dringenheid is so belangrik dat Kotter, ’n leierskapskenner, ’n spesiale boek hieroor geskryf het, A sense of urgency. Die boek handel oor complacency. Dit kom neer op ’n ekstreme selftevredenheid waarin ’n gemeente hulleself kan bevind.\n2. Die vestiging van ’n aksiegroep\nIndividue kan nie alleen ’n kerk verander nie. Soms is daar kragte wat die inisiatief ondermyn. In die samestelling van die guiding coalition is ’n klompie sleutelmense van belang: Genoeg sleutelspelers byvoorbeeld ouderlinge, diakens, bedieningsleiers en ander leiers met bestuurskundigheid en leierskapsvaardighede sodat dié wat uitgelaat word, nie die proses blokkeer nie. Dit behels wye ervaring en intelligensie, geloofwaardigheid en integriteit. Gewoonlik is daar mense wat ’n passie het vir verandering en ’n liefde vir die koninkryk van God. Hulle moenie uitgesluit word nie. ’n Aksiegroep benodig beide bestuurders en leiers. Met goeie bestuurders en swak leiers sal wesenlike verandering in organisasies nie plaasvind nie. Twee tipe individue moet ten alle koste as lede van die guiding coalition vermy word. Die eerste is mense met ego’s so groot dat dit die vertrek vul en die tweede groep is slange.\n3. Die skep van ’n strategiese visie\n’n Mens kan poog om jou organisasie op die verkeerde manier te verander, byvoorbeeld op outoritêre wyse of deur mikrobestuur. Maar leierskapskenners sê dat strategiese visie die enigste manier is om die rigting van ’n organisasie te verander. ’n Visie vergemaklik besluitneming. In plaas van eindelose debatte oor wat nodig is of nie, is daar net een vraag om te vra: Is dit in lyn met die visie? ’n Visie motiveer mense om stappe in die regte rigting te neem.\n4. Kommunikasie van die visie\nSonder effektiewe en genoegsame kommunikasie word die betrokkenes se hart en gedagtes nooit gewen nie. Om ’n visie van die toekoms te aanvaar kan ’n mens nogal moeg maak. Dit behels om die huidige stand van sake te laat vaar en ander te vertrou. Maar wanneer die aksiegroep hierdie moeilike taak afgehandel het, moet hulle onthou dat al die ander mense in die organisasie nie in ’n kort tydjie duidelikheid oor die visie sal hê nie.\n5. Bemagtig ander deur struikelblokke te verwyder\nSoms is struikelblokke net in ’n mens se kop, of is daar nie werklike eksterne hindernisse nie. Struikelblokke is dikwels organisatoriese strukture. Wanneer intelligente mense, dikwels met goeie bedoelinge, nalaat om struikelblokke te konfronteer, word baie mense ontwapen en dan word transformasie ondermyn.\n6. Skep korttermyn-winste\nWare verandering neem tyd. Ingewikkelde pogings tot verandering loop altyd die risiko om momentum te verloor – veral as daar geen korttermyn-resultate is om te vier nie.\n7. Bou voort op verbeteringe\nKotter sê daar is een belangrike reël: As jy die poging tot verandering staak, voordat die werk gedoen is, kan kritiese momentum verlore gaan en agteruitgang plaasvind. Die oorwinningsaankondiging wat te gou gedoen word, stop alle momentum. Gaan voort om die golf van verandering te ry. Moenie stop tot die visie ’n werklikheid geword het nie.\n8. Vestig die nuwe benadering in die kultuur\nDie kultuur van ’n organisasie het ’n belangrike invloed op die gedrag van mense. Soms is dit moeilik om ou kulture te laat sterf. Dit is belangrik om te onthou dat kulturele verandering aan die einde van die transformasie kom. Die meeste kulturele verandering vind in fase 8 plaas en nie in fase 1 nie.\nDie vraag is of daar ’n genoegsame sense of urgency is. Het die gemeente haar eerste liefde verlaat? Het die gemeente so selfversekerd geraak dat sy haar tekortkominge nie besef nie? Is daar te veel selfvoldaanheid? Hier is ’n geleentheid tot refleksie en saam praat en saam voel en saam dink met die oog op die ontdekking van ’n strategiese visie.\n▶ Francois Preiss is ’n opleidingskonsultant by House of Learning. Hy kan by francoispreiss@gmail.com gekontak word.


Daar IS 'n rede om te lewe - InnerSelf.com\nImage deur Goran Horvat\nDie moderne samelewing - wat feitlik heeltemal eksternaliseer, objektief, meganisties en materialisties in sy wêreldbeskouing word - stel ons in dat ons in 'n ewekansige, doelloos, dooie en dom universum leef. Al wat regtig saak maak in so 'n wêreld, voldoen aan die liggaam se biologiese behoeftes totdat ons doodgaan. Dus die meer sensoriese bevrediging wat ons vir onsself kan genereer (en vir die paar ander wie ons regtig omgee) hoe beter. Beheer die wêreld se eksternaliteite sodat hulle nie jou klein hoekie van die werklikheid kan opdoen nie, en die lewe sal goed wees. Laat die wêreld se eksternaliteite jou toe om jou te beheer of jou klein hoekie van realty te ondermyn, en die lewe sal miserabel wees.\nSo 'n selfbeperkende perspektief is dit! As ons daarin inkoop, selfs al glo ons in 'n god wat êrens "daar buite" bestaan (as die uiteindelike eksternaliteit wat buite ons beheer is!) - hierdie totaal buite-gefokusde perspektief sny ons af om ons bewustheid binne-in te ondersoek en te ondersoek die diepste en hoogste waarhede oor onsself.\nIn plaas daarvan hardloop ons om angstig om te probeer om meer en meer te versamel! Materiaal materiaal om ons biologiese behoeftes te kalmeer, maar daar blyk nooit genoeg vir ons om tevrede te voel dat ons die lewe onder beheer het nie.\nKompulsief probeer om alles te beheer\nOns probeer dwarsdeur alles om ons heen beheer om ons brose biologiese liggame te beheer ... te dikwels sonder die geringste bewussyn dat daar in ons 'n groot, subjektiewe ryk van ewige wysheid is, gevul met onbeperkte kreatiewe vermoëns die wêreld deur ons, as sy geliefde gereedskap van vorm. Wanneer ons met hierdie energieveld verbind en daarmee saamstem, ontdek ons die krag en wonder om ons kosbaarste en heiligste gawes vorentoe te bring, tot voordeel van ALLE lewe.\nDit is ons primêre rede om te lewe, om 'n liggaam te hê, om in die vorm van hierdie verbasende vermoë om selfbewustheid te wees.\nDit is geen wonder dan, vanuit my perspektief, dat so baie mense nog nie weet hoe om in regte verhouding met mekaar en met die lewe te wees nie. Hulle het hulself nie in die vorm van hierdie uiters wonderlike innerlike energieveld ontmoet nie. Hulle het nog nie hul doel vir lewendheid ontdek nie.\nByna niks wat ons vandag vir ons kinders doen nie, of vir ons volwassenes, moedig individue aan om die duik in die ontsagwekkende sentrum van die Self te neem, waar ons die waarheid van onsself vir onsself kan ontdek. Tog moet hierdie diep duik deur elkeen van ons uitgevoer word as ons ten volle self besef, en dan self aktualiseer tot ons hoogste en beste vermoëns in hierdie wêreld.\nDie goeie nuus: die oplossing bestaan!\nDie goeie nuus is dat die oplossing vir al die wêreld se pyn en lyding bestaan, en dit kan vryelik toeganklik en geïmplementeer word deur enigiemand wat voel geroep om 'n einde te maak aan hul persoonlike lyding, en verder, tot die lyding van die kollektiewe. Al wat nodig is, is die bereidwilligheid om die wonderlike verborgenheid van die subjektiewe bewustheid wat in ons almal woon, te erken en 'n begeerte om daardie geheim vir onsself te ondersoek sodat ons die waarheid vir onsself kan realiseer.\nDie groter nuus is dat ons almal-elkeen van ons! -Possesses die vrye wil om ons eie innerlike ryk te verken. Niemand kan verhoed dat ons dit doen as ons dit wil. Al wat ander kan doen, is om ons bang te maak om binne te gaan en ons te ontneem van die reis van selfontdekking.\nSkyn 'n lig in die self\nSo moed, my geliefdes. Selfs as jy sterflike vrees voel dat jy 'n lurende monster onder die bed sal ontmoet, moet jy in die donkerste dieptes van die self kom. Is dit nie beter om te weet wat daar is as om net te vrees wat daar kan wees sonder om seker te wees nie?\nHoekom leef nog 'n oomblik met daardie onuitgesproke vrees? Skyn 'n lig daarop ... en ontdek wat verlang om jou binne jouself te ontmoet.\nKopiereg deur Eileen Workman.


Kapenaars moet regmaak vir nóg ŉ koue front | Maroela Media\nDie Suid-Afrikaanse weerdiens waarsku teen ŉ stormsterk wind, ontwrigtende sneeuneerslae en swaar reën wanneer ŉ koue front die streek na verwagting teen laat Maandagaand en vroeg Dinsdag gaan tref.\nCharlotte Powell, woordvoerder van die Stad Kaapstad se rampbestuursentrum, sê die nat, koue weer gaan na verwagting tot Woensdag duur.\n“Tot soveel as 50 mm reën word voorspel, met selfs groter neerslae in hoogliggende gebiede soos Houtbaai en Kirstenbosch. Die weerdiens het ook gewaarsku teen moontlike modderstortings,” het Powell gesê.\nStormsterk wind van tussen 65 en 75 km/h en onstuimige seestoestande, met branders meer as 6 m hoog, word verwag.\nDie rampbestuursentrum is op ŉ gereedheidgrondslag geplaas om op enige skade of noodgevalle te reageer.\n“Mense word gemaan om in dié tyd weg te bly van gebiede soos die Atlantiese kus, die Valsbaai-kuslyn, Strand, asook die Gordonbaai-strandfront. Huiseienaars langs die kus moet hulle ook voorberei op moontlike skade,” het Powell gesê.\nDie reen is altyd welkom maar as die gure weer daarmee saamgaan is dit nogal ontwrigtend vir die mens. Ons was met ‘n geleentheid in Port Elizabeth toe die wind so erg gewaai het, sand het letterlik in die parker area opgebou en jou teen die bene ge-peper. Dan was daar nog ‘n geleentheid in KZN met sikloon Demoina, dit het vir omtrent 14 dae gereen, elke dag, dan hard, dan sag, die grond was versadig van water. Alles was nat, handoeke en klere word nie droog.\nOns is so dankbaar. Maar my hart gaan uit vir die hawelose mense…..


Villa Vredenrust | Kamers\nVilla Vredenrust 1\nDie tuin-eenheid beskik oor 'n hoofslaapkamer, badkamer met 'n stort en 'n oopplan-kombuis, -eetarea en 'n -sitarea. Die hoofslaapkamer het 'n dubbelbed, ingeboude kas en baie privaatheid. Die eenheid het ook 2 enkelbeddens in die oopplan-leefarea. Die kombuisie is met 'n yskas en mikrogolfoond toegerus en die lei na die eetarea met 'n etenstafel met sitplek vir 4 gaste. Daar is ook 'n platskerm-TV met sekere DStv-kanale in die leefarea.\nVilla Vredenrust 3\nDie tuin-eenheid beskik oor 'n hoofslaapkamer, badkamer met 'n stort en 'n oopplan-kombuis, -eetarea en 'n -sitarea. Die hoofslaapkamer het 'n dubbelbed, ingeboude kas en baie privaatheid. Die eenheid het ook 2 enkelbeddens in die oopplan-leefarea. Die kombuisie is met 'n yskas en mikrogolfoond toegerus en die lei na die eetarea met 'n etenstafel met sitplek vir 4 gaste.\nVilla Vredenrust 2\nDie selfsorg-kamer het 'n uistig oor die tuin en dis geskik vir 2 gaste.\nVilla Vredenrust 4\nDie eenheid het 'n dubbelbed, 2 enkelbeddens, 'n en suite-badkamer met 'n bad en 'n ten volle toegeruste kombuisie.\nVilla Vredenrust 5\nDie eenheid het 'n koningingrootte-bed en 'n en suite-badkamer met 'n bad. Die kombuisie is toegerus vir selfsorg.\nVilla Vredenrust 6\nDie eenheid het 'n dubbelbed, 'n en suite-badkamer met 'n stort en 'n ten volle toegeruste kombuisie.\nhttps://travelground.imgix.net/AAEAAQAAAAAAAAAAAAAAMQLtn4W9UE4zQmDTobvQAZ1MnKaYpauLtGFsxfAYoZWEhImjGq?w=1440&h=960&fit=crop&auto=enhance,format,compress&q=80 Vanaf R1 000 per nag, vir 2 mense 79 5 1 5 29 George Smetham Street Fichard Park 9301 Vrystaat 086 999 0018 14:00-19:00 10:00 -29.147204861543 26.178384768717


Groblersdal: Nóg moordverdagtes kruip dalk weg | Maroela Media\nGroblersdal: Nóg moordverdagtes kruip dalk weg\nŉ Informant het die familie van die vermoorde Raymond Gregory Papapavlou (28) ingelig dat daar moontlik nog verdagtes is wat met dié plaasvoorman van Groblersdal, Limpopo, se moord verbind kan word.\nVolgens Japie Jonker, Raymond se oom, het die informant die familie onlangs genader en waardevolle inligting verskaf wat die saak teen Simone Papapavlou (26) en Patricia Ray Lee Smith (23) kan versterk. Volgens die informant is daar glo nog verdagtes by die moord betrokke.\nJapie het Donderdag saam met sy vrou, Michelle Jonker, en Raymond se ma, Sonja Papapavlou, die hofsaak bygewoon. Daar was soms trane in familielede se oë terwyl hulle na die inligting rakende die aand van Raymond se moord geluister het.\nJapie sê hoewel die informant se inligting nog nie openbaar verkondig kan word nie, het dié persoon glo ook inligting oor hoe Smith en Papapavlou sedert 2019 Raymond se moord haarfyn beplan het.\nMaroela Media het vroeër berig Papapavlou en Smith word daarvan beskuldig dat hulle saamgesweer het om Raymond te vermoor en dit soos ŉ moontlike plaasaanval te laat lyk. Hulle was glo ten tyde van die moord in ŉ romantiese verhouding betrokke.\nDie ondersoekbeampte, AO Debbie van Zyl, het Donderdag in die landdroshof in Groblersdal tydens Papapavlou se borgtogaansoek getuig die twee vriendinne wou Raymond “uithaal” omdat hy “in die pad van hul liefdesverhouding was”. Sy het aangevoer dat geld ook nie as motief vir die moord uitgeskakel kan word nie. Raymond het voor sy dood twee lewensversekeringspolisse uitgeneem en dit aan Papapavlou as begunstigde uitgemaak.\nRaymond is op 4 Oktober in die egpaar se plaashuis geskiet. Hy het op ŉ bed in die egpaar se slaapkamer gelê en slaap terwyl Papapavlou glo in die sitkamer televisie gekyk het.\nPapapavlou staan voorlopig tereg op aanklagte van moord, sameswering om moord te pleeg, poging tot moord, die besit van ’n ongelisensieerde vuurwapen, die besit van ongelisensieerde ammunisie en regsverydeling. Smith staan op haar beurt nog tereg op aanklagte van moord en sameswering tot moord.\nPapapavlou het tydens haar borgtogaansoek egter haar betrokkenheid by die moord ontken.\nVan Zyl het Donderdag vir die staat getuig om Papapavlou se borgtog teen te staan. Sy het aangevoer dit sal nie wys wees om Papapavlou op borgtog vry te laat nie, aangesien sy moontlik die hasepad sal kies.\nVan Zyl het daarop gedui dat Papapavlou uitgeslape is en nie vertrou kan word nie. Sy het in die hof na beeldmateriaal verwys wat wys hoe Papapavlou in Julie 2021 – kort voor haar inhegtenisneming – met ŉ swart man in ŉ restaurant in Middelburg, Mpumalanga, sit en “konkel”.\n“In die video is dit duidelik hoe Papapavlou by die man sit en iets bespreek. Die man het ŉ lêer op sy skoot gehad. Sy het haar gesig agter haar hand weggesteek. Die hele scenario het net verdag voorgekom,” het Van Zyl getuig.\nVan Zyl het ook aangevoer hoe Papapavlou se verklaring oor die aand van die moord se gebeure nie ooreenstem met verklarings van getuienisse van deskundiges wat die toneel ontleed het nie. Haar tydverloop van die gebeure klop glo ook nie.\n“Papapavlou het in haar verklaring beweer Raymond is tussen 23:00 en middernag geskiet. ŉ Forensiese wetenskaplike aan die Universiteit van Pretoria (UP) wat foto’s van Raymond se liggaam op die bed bestudeer het, het egter gesê hy is nie in dié beweerde tyd geskiet nie, maar moontlik ŉ uur en ŉ half vroeër.\n“Papapavlou het ook glo omstreeks 23:32 op ŉ boodskap op ŉ WhatsApp-groep “heel vrolik” reageer. Dit was in die tyd wat sy volgens haar geslaap het,” het Van Zyl getuig.\nEerste verjaarsdag in die hemel\nTwee van Japie Jonker se plaaswerkers staan met ‘n plakaat van die vermoorde Raymond Papapavlou (Foto: Anja van der Merwe)\nPapapavlou se regsverteenwoordiger, Sonja Weideman, het in die hof aangevoer Papapavlou, Smith en Raymond was al drie kwansuis saam in ŉ seksuele verhouding betrokke. Volgens Raymond se familie kan hulle nie glo hul Raymond sou só iets kon doen nie.\n“Hy was lief vir die Here en het die laaste ruk in sy lewe die reguit pad gekies. Ons het vrede in ons harte dat Raymond in die hemel is. Dit gee ŉ mens vertroosting,” het die familie ná die hofsaak aan Maroela Media gesê.\nRaymond sou Saterdag 29 jaar oud geword het.\n“Nou vier hy dit saam met die Here.”\nVolgens Michelle was Raymond ŉ “sagte reus en teddiebeer”. “Hy het die sagste hart gehad en uit sy pad gegaan om die minderbevoorregtes te help,” vertel Michelle.\nVolgens Jonker het die familie ook berusting om te weet die saak vorder. “Ons betwyfel geensins die sterkte van die saak nie. Ons glo geregtigheid sal geskied,” het Jonker gesê.\nGroblersdal-moord In die nuus Limpopo\nOnafhanklike paneel sal ontsouting vir Wes-Kaap ondersoek\nDaar is steeds heelwat vrae sonder enige korrekte antwoorde. Nou blyk dit dat meer partye betrokke kan wees. Mag geregtigheid seëvier\nAs mens dan nou so ongelukkig getroud is en of jy nou iemand anders liewer as jou man of vrou intussen gekry het…. SKEI DAN MAGTIG!!!!! Moenie moord staan en pleeg nie. As jy nou by die Spur gaan eet en jou steak is te gaar na jou sin…. jy loop nie en skiet die ou wat die kos gemaak het nie. As jy so lank aan jou man of vrou se moord kan beplan en dit uitvoer…. daar issie plek vir jou in hierdie wereld nie. Ek kry die man se familie so jammer\nAl jaag die leuen ook hóé snel, die waarheid agterhaal dit wel. Beplan nie net hoe om te moor nie, maar ook hoe om te lieg.\nDit bly hartseer as so iets met ń familie gebeur. Hard om die stukke op te tel en aan te beweeg. Dink aan die familie.\nEk mag nie oordeel nie, maar vroue en mans wat moord pleeg en dit soos n Plaas aanval laat lyk is EVIL. Dit is n klap in die gesig van Boere en families wat reeds in plaasmoorde vermoor is. As mens so evil is moet jy maar baie lank.toegesluit word.


Mugabe se “dogs of war” | riviersonderend\nMugabe se “dogs of war”\nWat het Ton Vosloo en Thabo Mbeki in gemeen? Beide ondersteun Mugabe se verkragting van sy land.\nDit het onlangs aan die lig gekom dat die Naspers-filiaal Paarl Web maar te gewillig was om R 3 miljoen te neem van Zanu PF vir verkiesingspropaganda. Eers is Caxton genader om die werk te doen, maar hulle het dit van die hand gewys, nadat dit aan die lig gekom het dat dit werk vir Zanu PF is.\nPaarl Web se uitvoerende hoof, Stephen van der Walt, het die arrogansie om te weier om kommetaar te lewer.\nNou ja, wat kan ‘n mens verwag van ‘n maatskappy wat ‘n geskiedenis het van ‘n gebrek aan enige morele oordeel.\nEk weier om langer op enige manier so ‘n maatskappy te ondersteun. Nie net sal ek nie langer enige van hulle publikasies (Die Burger, Beeld, tydskrifte soos Visi ens.) ondersteun. Voortaan sal ek ook nie meer enige Afrikaanse skrywer lees wat by Tafelberg of enige ander Naspers filiaal publiseer nie.\nAnder Naspers-filiale waarvan ek my volledig distansieer sluit in DStv, M-Net, News24, Litnet, Mweb, Media24.\nDaar is genoeg goeie leesstof beskikbaar dat ek werklik nie nodig het om mense te ondersteun wat met Mugabe in die bed spring nie.\nHoe sieklik kan ‘n maatskappy wees om enigiets vir geld te doen?\n24 Junie 2008 at 16:52\nTagged with media, naspers, zimbabwe\n« Lambertsbaai: In Niemandsland; het ek verdwaal?\nEk steun ten volle jou standpunt. Maar is dit nie die geval dat Paarlweb in hierdie geval onafhanklik opgetree as ‘n filiaal nie, sonder die metewete van die Naspers-base? Ek vermoed dis dalk so. In daardie geval veroordeel ek nie Naspers vir die debakel nie, maar Paarl Web. Ek veroordeel egter die Naspers-base dat hulle hulself nie ten volle distansieer van Paarl Web nie en selfs dissiplinere aksies neem. Of gaan hulle dalk nog?\n25 Junie 2008 at 15:11\nEk stem saam met Boer se vermoede dat Naspers se direksie waarskynlik nie van die hele ding geweet het nie. En sien ook hier\n26 Junie 2008 at 2:34\nAlleman en Boer, weet julle, dit is nie eers vir my die punt nie. Met die toenemende belangrikheid van Corporate Social Responsibility, kan ‘n maatskappy se direksie nie meer onkunde pleit nie. Buitendien, die hele wyse waarop die Naspers debakel gehanteer word, getuig van ‘n totale onbegrip om die situasie reg op te som.\nMaatskappye is verantwoordelik vir hulle omgewing en die tipe wêreld wat hulle skep. Julle mag die volgende vergelyking onregverdig vind, hoewel ek dink dit van pas is. Baie mense het beweer dat Donald Rumsfeld verantwoordelikheid moes aanvaar vir die Abu Ghraib vergrype. Daarmee stem ek saam, want as leier skep jy ‘n bepaalde kultuur en waardes in ‘n maatskappy/organisasie wat toelaat dat sekere bedenklike praktyke kan floreer.\nNaspers het nie te lank terug die hele sirkulasie-debakel gehad nie. Nou weer Paarl Web. ‘n Mens moet vra tot watter mate is Naspers se direksie verbind tot CSR? En tot watter mate heers ‘n kultuur van aandeelhouersbelang ten alle koste?\nDie hele manier hoe die Paarl Web situasie hanteer is, getuig van oneerlikheid. Hulle het nie geweet wat hulle druk nie? Come on!\nHoe is dit moontlik dat in Caxton se geval Van Zyl Slabbert dan ingelig is? Dit getuig van 2 verskillende korporatiewe kulture.\nSoos hulle sê, “the fish rots from the head.”\nAlleman, ek sal in ‘n nuwe inskrywing op die skakel reageer wat jy geplaas het. Ek verskil heeltemal van Eve se standpunt.\n26 Junie 2008 at 10:20\nGeorge ek stem volkome saam met die punt wat jy maak oor CSR. En dis sekerlik ook ‘n klad op die Naspers-grootbase se naam dat hulle nie ingelig was oor die situasie nie en dat hulle interne kommunikasiekanale hulle in die steek gelaat het. Maar as die grootbase nie van hierdie kontrak geweet het nie (ek neem maar so aan), dan kon hulle dit ook sekerlik nie gekeer het nie. Hulle het egter nie hulself gedistansieer van Paarl Web se besluit nie (ek dink nie so nie?) en daarvoor kan ek hulle kwalik neem. As dit egter die geval is dat die Naspers-direksie vooraf geweet het van die kontrak en dit goedgekeur het, stem ek ten volle saam met jou standpunt, soos hierbo uiteengesit.\n26 Junie 2008 at 17:50\nTerloops, ek stem ook glad nie saam met Eve nie. Jy heul nie met die duiwel net ter wille van geld nie. Deur Mugabe op welke wyse ook te ondersteun, het boggerol met vryheid van spraak te doen – dis eerder ‘n indirekte kondonering van sy menseregte-vergrype. Dis presies dieselfde as maatskappye wat besigheid doen met die Soedanese regering en die Burmese regering. Dis moreel onregverdigbaar. Punt.\n26 Junie 2008 at 17:57


’n Evaluering van drie interkulturele gemeenskapsprojekte | Ries | HTS Teologiese Studies / Theological Studies\nHow to cite this article: Ries, J. & Hendriks, H.J., 2013, ‘’n Evaluering van drie interkulturele gemeenskapsprojekte’, HTS Teologiese Studies/Theological Studies 69(2), Art. #1250, 9 pages. http://dx.doi.org/10.4102/\n• Die bevordering van �n interkulturele ontmoeting\n• Die gebrekkige uitreik na die naaste van ander kultuur\n• Verhoudingsbou in �n multikulturele konteks\n• Openheid en gasvryheid\n• Gewilligheid om te leer\n• Opregte verstaan\n• �n Empiriese studie van drie interkulturele ontmoetings\nAn evaluation of three intercultural community projects. An intercultural framework for servanthood was explored in three Christian community projects. The framework consists of six basic principles, as defined by Duane Elmer, namely openness, acceptance, trust, learning, understanding and serving. This framework is brought into conversation with Miroslav Volf’s metaphor of an embrace. In all of this koinonia and diaconia play a pivotal role – especially in the relationship between the two modi. With this hermeneutical framework as point of departure, an empirical study was undertaken to discern the processes and structures within intercultural Christian community projects; and to evaluate the transformation in relationships and the sustainability of the development projects.\nIn hierdie artikel word ’n interkulturele raamwerk vir Christelike gemeenskapsprojekte aangebied. Met hierdie raamwerk as uitgangspunt, is ’n empiriese studie aangaande drie Christelike gemeenskapsprojekte onderneem en is daar ondersoek ingestel aangaande die wyse waarop Christelike gemeenskapsprojekte bydra tot ’n sosiale transformasie en meer volhoubare projekte.\nDie betrokkenheid by sosiale uitdagings veronderstel ’n besondere missionêre identiteit aan die kant van die Christelike kerk. Bevans en Schroeder (2004:8) voer aan dat die kerk se sending ’n klemverskuiwing vereis vanaf ’n besorgdheid oor die kerk as instelling, na ’n besorgdheid oor die wêreld, sy geskiedenis, kultuur en mense.\nAugust (2000:66) wys daarop dat gemeentelike betrokkenheid by ontwikkeling oor ’n teologiese en kontekstuele dimensie beskik:\n1. Teologies gesproke lei die gemeente haar missionêre opdrag af van haar verstaan van God, die mens, die sondeval, redding en die koninkryk van God. Dit veronderstel ’n ontmoeting met God en met die mens (koinonia).\n2. Kontekstueel poog die gemeente om deur die ontwikkelingsproses behoeftige gemeenskappe te bemagtig en aan hulle toegang te verleen tot menslike, ekonomiese en materiële hulpbronne (diakonia).\nVervolgens vereis die teologiese en kontekstuele dimensie van gemeentelike betrokkenheid ’n besondere holistiese betrokkenheid – ’n ontmoeting met die mens asook ’n ontmoeting met sy of haar konteks en omstandighede. Kotze (1997:65) noem dit ’n kontemporêre holisme. So ’n holisme word duidelik in die Bybel waargeneem spesifiek ten opsigte van Jesus se aardse bediening. Nie net het dit vir Jesus gegaan om mense in die regte verhouding met God te herstel nie, maar om ook in hulle fisiese behoeftes te voorsien (vgl. Matt 8:1–4 en 14:16).\nSamuel en Sudgen (1987:236) gaan selfs so ver om te sê dat ’n onderskeid tussen die geestelike en fisieke behoeftes van mense ’n blatante dwaalleer is, want dit gee aanleiding tot ’n onbybelse onderskeid. Nie net het die kerk as geloofsgemeenskap die taak om mense met God te versoen nie, maar die kerk het ook die taak om mense met mekaar en die omgewing of natuur te versoen. Indien gemeentes se betrokkenheid by sosiale uitdagings as ’n holistiese uitreik (geestelike én fisieke betrokkenheid) benader word, tree ’n vorm van verhoudingsbou na vore wat die vermoë het om oor grense te kan beweeg – grense soos kerk en kultuur (Shaw & Van Engen 2003:42).\nHierdie artikel wil bogenoemde teologies-teoretiese waarhede empiries in drie Christelike gemeenskapsprojekte toets. In die eerste deel van die artikel word die teoretiese raamwerk van die navorsing beskryf en word Duane Elmer1 se ‘cross-cultural servanthood’-model in gesprek gebring met Miroslav Volf se beeld van ’n omhelsing (Volf 1996). In die tweede deel word die belangrikste resultate van die empiriese navorsing uiteengesit.\nDie bevordering van ’n interkulturele ontmoeting\nDuane Elmer se model tot ‘cross-cultural servanthood’2 word in hierdie artikel gebruik as ’n noodsaaklike raamwerk vir die identifisering en evaluering van spesifieke prosesse by gemeentelike betrokkenheid.3 Hierdie model is reeds in meer as 20 lande suksesvol aangewend in verskeie praktykevaluerings (Elmer 2006:150) en word in die tweede onderafdeling bespreek. Ten einde die kompleksiteit van multikulturele uitreike te verstaan, word in die volgende afdeling gereflekteer oor die unieke uitdagings daaraan verbonde.\nDie gebrekkige uitreik na die naaste van ŉ ander kultuur\nVolf (1996) wys daarop dat moderne samelewings grootliks bedreig word deur die onvermoë van mense om in ’n verbond (vaste verbintenis) tot mekaar te staan. So ’n verbond omskryf hy as:\n… an indefeasible and a continuing relationship. The bond is relatively unconditional, relatively indissoluble … The bond contemplates open-ended and diffuse obligations, implicates the whole person or group, and creates a salient status. (bl. 150)\nSo ’n verbond met die naaste gaan nie slegs om ’n eenheid na gelang van een of ander gemeenskaplikheid nie, maar sluit ook ’n morele verbintenis in. Hierdie morele verbintenis verbind Volf (1996:154) met identiteitsvorming, waardeur ‘the very identity of each is formed through relation to others’.\n’n Verbond met die naaste vra dus om ’n perspektiefverskuiwing vanaf my eksklusiewe benadering tot dié van ’n ander. Sodoende vra dit nie net om ’n verandering of plek maak in onsself vir ander nie, maar ook ’n heroorweging van ons eie identiteit in die aangesig van ’n ander.\nSo ’n perspektiefverskuiwing sien ons by God se menswording en kruisdood. Deur sy menswording en kruisdood, het God nie alleen deel gekry aan die menslike bestaan nie, maar het Hy ook die verhouding tussen God en die mens herstel. Volf (1996) skryf:\nThe new covenant is God’s embrace of the humanity that keeps breaking the covenant; the social side of that new covenant is our way of embracing one another under the conditions of enmity. (bl. 156)\nHierdie behoefte aan ’n ‘verbond’ (soos deur Volf beskryf) word geïllustreer deur die Instituut vir Geregtigheid en Versoening (IGV)4 se versoeningsbarometer vir die jaar 2009. Groot klem word geplaas op die belangrikheid van ’n godsdienstige of mediese/terapeutiese raamwerk vir die ‘genesing van individuele slagoffers, die suiwering van mense (katarsis), en/of die herstel van gebroke verhoudings’ (IGV 2009:4). In die praktyk is daar egter min sprake van só ’n uitreik. Aan die hand van die versoeningsbarometer5 het die IGV bevind dat in 2009 slegs 49% van Suid-Afrikaners voel dat die verhoudings tussen die verskillende rassegroepe verbeter het, teenoor 61% in 2006. Vertroue in ’n ‘gelukkige toekoms vir alle rasse’ het vanaf sy hoogste vlak, 86% in 2005, geval tot 62% in 2009 (IGV 2009:12–14).\nResultate toon verder dat daar onder Suid-Afrikaners ’n gebrekkige interaksie tussen mense van verskillende rassegroepe in die daaglikse lewe bestaan. In 2009 het een uit vier (24%) Suid-Afrikaners aangedui dat hulle nooit met mense van ander rasse ‘on a typical day during the week, whether at work or otherwise’ praat nie. Vanuit ’n versoeningsoogpunt, is dit duidelik dat groter erns gemaak sal moet word met versoening in die bevordering van ’n ware interkulturele ontmoeting. Veral die feit dat gemiddelde minder as die helfte van Suid-Afrikaners met mense van verskillende histories-gedefinieerde oriëntasie per dag praat, verg aandag.\nSodanige beperkte uitreik na die naaste kan waarskynlik toegeskryf word aan ’n gebrek aan nederigheid in die ontmoeting met die sogenaamde ander. Elmer (2006:17) wys daarop dat ’n gesindheid van meerderwaardigheid een van die grootste uitdagings by ’n missionêre betrokkenheid in die breër kulturele samelewing is. Dit tree op die volgende wyses na vore:\n• ‘I need to correct their error (meaning I have superior knowledge).’\n• ‘My education has equipped me to know what is best for you (so let me do most of the talking while you do most of the listening and changing).’\n• ‘I am here to help you (so do as I say).’\n• ‘I can be you spiritual mentor (so I am your role model).’\n• ‘Let me disciple you, equip you, train you (often perceived as “let me make you into a clone of myself”)’.\nHierdie meerderwaardige gesindheid in die ontmoeting met die naaste verskil skerp van God se missionêre betrokkenheid in die lewe van die mens. Nêrens word Jesus se nederigheid ter wille van diakonia beter uitgebeeld as wanneer Hy sy dissipels se voete was nie (Joh 13).\nAlhoewel so ’n nederigheid, vanuit ’n Christelike oogpunt, dalk na ’n minsame of bevorderbare deug vir die lewe en getuienistaak van gelowiges mag klink, is daar ’n belangrike uitsondering. In Kolossense 2:18–23 waarsku Paulus die gelowiges om teen ’n selfsugtige vorm van nederigheid te waak. Elmer (2006:29) beskryf dit as ’n ‘showy, conspicuous humility’, gerig op groter aansien. Hierteenoor gaan ’n ware uitreik nie om ’n gebaar van nederige diens nie, maar eerder om ’n leefstyl van nederige diens. So ’n leefstyl getuig ten diepste van ’n gesindheid waar ‘die een die ander hoër ag as homself’ (Fil 2:3).\nVerhoudingsbou in ŉ multikulturele konteks\nIn die volgende ses afdelings sal daar in groter diepte op Duane Elmer se ‘cross-cultural model’ (2006) gereflekteer word. Inhoudelik sluit hierdie model sterk aan by Miroslav Volf se beeld van ’n omhelsing en daarom sal Volf deurgaans tot die gesprek betrek word. Volgens Volf (1996:140) het sy omhelsing nie alleen betrekking op menseverhoudings nie, maar ook op ’n versoening tussen mense onderling. ’n Interkulturele ontmoeting word dus ten beste deur die volgende bevorder.\nOpenheid en gasvryheid\nOpenheid en gasvryheid het ten diepste betrekking op die vermoë om ander mense in jou teenwoordigheid te verwelkom en veilig te laat voel. So ’n openheid vind ons in Lukas 15:2, waar Jesus saam met die sondaars, veragtes en verwerptes van die samelewing geëet het en hulle onvoorwaardelik aanvaar het.\nVir die aanneem van so ’n ‘countercultural’ openheid, onderskei Elmer (2006:39–40) tussen drie belangrike vereistes:\n1. In die eerste plek vra openheid om ’n besondere vermoë (aanleg) wat ingeoefen en verbeter moet word.\n2. In die tweede plek is openheid op mense gerig – mense soos ons, maar ook mense anders as ons.\n3. In die derde plek moet openheid op ’n kultureel aanvaarbare wyse tot uitdrukking kom, sodat andere welkom en veilig kan voel in ons teenwoordigheid.\nVolf (1996) vat bogenoemde drie kenmerke van openheid saam deur te praat van ’n ‘embrace.’ Embrace beskryf hy as:\nThe will to give ourselves to others and ‘welcome’ them, to readjust our identities to make space for them, is prior to any judgment about others, except that of identifying with them in their humanity. (bl. 29)\nIn die Bybel vind ons talle oproepe tot openheid, veral in die vorm van gasvryheid (vgl. Rom 12:13; 16:23; Tit 1:8; 1 Pet 4:9; 3 Joh 6). Sodanige gasvryheid is volgens Keifert (1992:58) kenmerkend van God se selfopofferende, bevrydende teenwoordigheid en vra van ons om ook hierdie gesindheid te openbaar.\nAan die hand van ’n ondersoek van Malcolm Gladwell, wys Elmer (2006:48) daarop dat die gemiddelde persoon tussen 2.4 en 4.6 sekondes neem om te besluit of hulle in ’n verbintenis met ’n ander persoon wil staan of nie. So ’n besluit word meestal vanuit ’n visuele waarneming gemaak. Erger nog, daar word maklik positiewe of negatiewe oordele bygevoeg (Elmer 2006:49). Sulke stereotiperings skaad nie net die openheid nie, maar veroorsaak ook dat ons onsself van andere afsluit.\nVanuit ’n openheidsoogpunt, is dit dus noodsaaklik om ’n meer inklusiewe benadering ten opsigte van kulturele verskille te bewerkstellig. Aan die hand van die beeld van ’n omhelsing, skryf Volf (1996:141) dat die oopmaak van die arms vra vir ’n opregte begeerte na die ander, ’n aflegging van my eie ‘self-enclosed’ identiteit, sodat die ander deel van my lewe kan word. Deur waarlik oop te wees vir andere, ontstaan nie net ŉ uitnodiging nie, maar ook ’n geleentheid om mense ten spyte van verskille te aanvaar.\nAanvaarding het ten diepste betrekking op die erkenning en kommunikering van die selfwaarde of menswaardigheid van ’n ander persoon. So ’n aanvaarding kan sterk met Paulus se opdrag in Romeine 15:7 verbind word: ‘Aanvaar mekaar dan, soos Christus julle ook aanvaar het, tot eer van God.’\nVir Elmer (2006:58) het aanvaarding op drie belangrike funksies betrekking:\n1. Eerstens is dit ’n erkenning dat God ons onvoorwaardelik aanvaar.\n2. Tweedens vra dit van ons om ook andere onvoorwaardelik te aanvaar.\n3. Derdens gaan ’n aanvaarding van andere ten nouste saam met die verering van God.\nHierdie drie aanvaardingsfunksies word sterk beliggaam deur Volf (1996:143) se beeld van die toemaak van die arms by ’n omhelsing. Hy wys daarop dat so ’n omhelsing ’n wederkerigheid vra wat uitloop op ’n wedersydse gee en neem asook ’n ‘soft touch’. By ’n ‘soft touch’ gaan dit nie so seer om iemand vanuit die ‘eie-raamwerk’ te verstaan nie, maar eerder ‘the-ability-not-to-understand’. Volf (1996:144) wys daarop dat ‘without the ability-not-to-understand a genuine embrace is impossible’.\nAanvaarding vereis dus ’n kommunikering van respek en menswaardigheid teenoor die ander, selfs al verstaan ons hom of haar nie of stem ons nie met hom of haar saam nie. Aanvaarding kan dus verstaan word as ’n gesindheid van onvoorwaardelike liefde sonder veroordeling. Die ‘ander’ hoef nie soos ‘ons’ te word of soos ‘ons’ te maak nie. Daardeur erken ons dat alle mense na God se beeld geskape is en dat die wyse waarop ons met die naaste omgaan ook belangrike implikasies vir ons verhouding met God inhou. Elmer (2006) skryf:\nIf I extend to them hospitality, I reveal God’s beauty and grace. If I am uncharitable toward another person, I fail to honor the God who gave them dignity. Jesus’s identification with us is so intense that whatever touches us touches him. (bl. 44)\nDeur die ander met onvoorwaardelike liefde te aanvaar, word nie net nader aan mekaar beweeg nie, maar word ’n vertrouensverhouding ook moontlik.\nVerhoudings floreer waar vertroue bewerkstellig word. Vertroue impliseer ten diepste ’n verantwoordelikheid vir andere en ’n optrede in hulle belang. Elmer (2006:77–78) lig vier belangrike vereistes in die bevordering van vertroue uit:\n1. In die eerste plek word vertroue alleen oor tyd bewerkstellig. Elmer (2006:77) beskryf dit as ‘small incremental steps over time’. Deur gedeelde ervarings tree mense in dieper verhoudings tot mekaar. ’n Goeie vertrekpunt lê byvoorbeeld in die aanleer van die taal van die ander.\n2. In die tweede plek vereis vertroue risiko’s, meestal emosioneel van aard. Botsings is onvermydelik, maar waar misverstande opgeklaar word en foute erken word, word vertroue aansienlik versterk (Elmer 2006:77).\n3. In die derde plek eis vertroue ’n perspektiefverskuiwing – vanaf my perspektief na dié van die ander (Elmer 2006:77). Mense ervaar nie noodwendig vertroue op dieselfde wyse nie. Goeie mensekennis is dus onontbeerlik.\n4. In die vierde plek moet vertroue gekoester word. Die Triniteit is die mees ideale model vir verbintenisse. Nie net staan die drie persone van die Godheid in ’n volkome eenheid nie, maar hulle tree ook dienooreenkomstig op (Elmer 2006:78).\nBatista (1995:248) wys daarop dat die sendingopdrag van God aan sy kinders spesifiek om ’n helende en versorgende dimensie van die evangelie gaan. Hy skryf: ‘Mission is nurtured by a deep pastoral concern on how to reconstruct communities in our societies.’\nVir Volf (1996:100) is die bevordering van vertroue vir die herstel van gebroke verhoudings in die samelewing onderhewig aan vier belangrike of noodsaaklike gebeurtenisse, naamlik ‘repentance’, ‘forgiveness’, ‘making space in oneself for the other’ en ‘healing of memory’.6\nDit is egter belangrik om te besef dat waar vertroue bevorder word, dit op verskillende wyses in verskillende kulture na vore tree. Spesifieke handelings wat van vertroue in een kultuur getuig, kan baie maklik in ’n ander een skade aanrig. ’n Persoon wat byvoorbeeld laat vir ’n afspraak opdaag in ’n Westerse konteks, sal maklik as onbetroubaar beskou word. Hierteenoor sal sulke gedrag vanuit ’n Afrika-konteks as normaal beskou word, omdat mense dikwels ver afstande te voet moet aflê (Elmer 2006:81–82).\nDit is dus belangrik om te weet watter optredes vertroue bevorder en watter dit benadeel. Egte vertroue vereis ’n gewilligheid om te leer.\nGewilligheid om te leer\nWaar daar nie ’n sensitiwiteit bestaan vir die mense na wie uitgereik word en hulle leef- en werkswyse nie, kan bepaalde vorms van kennis maklik as ’n arrogante en onsensitiewe gesindheid ervaar word. Elmer (2006:92) wys daarop dat die sogenaamde ‘telling approach’ baie negatiewe uitwerkings in die vroeë sending gehad het.\nMet sy beeld van ’n omhelsing wys Volf (1996:143–144) daarop dat, nadat die arms vir ’n omhelsing oopgemaak word, daar vir die ander gewag moet word om nader te kom. So ’n nederige wag, vra van ons om meer van die ander te leer en om hom of haar waarlik te ontmoet. Dit noem Elmer (2006:93) ‘nederige lering’ – die vermoë om belangrike inligting oor, van en saam met ander te leer.\nLeer oor ander: Wanneer ’n nuwe kultuur betree word, is dit nodig om meer oor die mense van daardie kultuur te leer. Hiervoor kan verskeie hulpbronne aangewend word. Ons kan byvoorbeeld meer oor die kultuur lees of selfs met mense gesels wat met sodanige kultuur vertroud is. ’n Groot gevaar wanneer oor ander geleer word, is egter die siening dat insig in ander mense binne ons verstaansvermoë is (Elmer 2006:94–95). Daar kan maklik gedink word dat ons genoeg oor andere weet om daarom tot hulle beste voordeel op te tree. Die uiteinde van so ’n ingesteldheid is ’n roekelose objektivering, waardeur ons hulle met ons wysheid, teenwoordigheid, antwoorde en hulpbronne probeer bedien. Net so lei dit maklik tot ’n stereotipering wanneer ons dink dat ons andere vanuit verskeie veralgemenings ken.\nDit is nodig om nie net oor andere te leer nie, maar om ook van hulle te leer om daardeur verhoudings te bevorder.\nLeer van ander: Om van andere te leer word van groter waarde beskou as die leer oor ander. Waar moeite gedoen word om van ander te leer, word stereotiperings, vooroordele en rassisme skerp belig en uitgedaag (Elmer 2006:98). Kommunikasie is hier baie belangrik.\nBy kommunikasie gaan dit nie alleen om ’n poging om die idees en gedagtes van andere te leer ken nie, maar ook om dit te verstaan. Elmer (2006:99) wys op die belangrikheid van dialoog, vriendskap en solidariteit as deel van ’n lewenslange leerproses. Dit bring ons by die derde leerproses.\nLeer saam met ander: Om saam met ander te leer, is ’n redelik onbekende fenomeen. Elmer (2006:103) beskryf dit as ’n leerproses wat plaasvind ‘in relationship, in mutuality, in partnership where neither side is above or beneath’. Waar sodanige leer plaasvind, vind interaksie met respek plaas. Dit het wedersydse verryking tot gevolg.\nSituasies waarbinne verkeerde of foutiewe opvattings bestaan, moet egter met versigtigheid benader word (Elmer 2006:114). Dit gaan nie in die eerste plek daarom om te doen wat reg is volgens ons eie kultuur nie, maar om kennis vanaf die plaaslike mense te verkry – om van hulle te leer, om hulle kulturele waardes te verstaan en hulle binne hul kultuur te ondersteun. By so ’n leerproses is daar nie ruimte vir ’n ‘ons-hulle’-onderskeid nie, maar dit gaan eerder om ’n solidariteit in die vorm van ‘ons’. Waar so ŉ solidariteit tot stand gebring word, baan dit die weg tot opregte verstaan.\nWaar mense nie mekaar verstaan nie, sal gedrag maklik as vreemd ervaar word en sal dit die beoogde verhoudings nadelig beïnvloed. Alhoewel so ’n verstaan in die meeste gevalle tyd neem, is dit belangrik om dit ook te bevorder selfs waar die blootstelling van korte duur is.\nElmer (2006:126) skryf: ‘It’s hard to understand why people do what they do. Until we understand, it will be difficult to effectively communicate or to develop any meaningful relationships.’\nHierdie verstaan van die ander word op ’n besondere wyse vergestalt deur die losmaak van die arms na afloop van Volf se beeld van ’n omhelsing. Hy wys daarop dat ’n omhelsing nie ten doel het om ‘two bodies one’ te maak nie (Volf 1996:144). Veel eerder gaan dit by ’n omhelsing om mekaar te verstaan vanuit die bevordering van wedersydse respek. ’n Verstaan van die ander kan beslis nie net deur ’n enkele (eenmalige) omhelsing bewerkstellig word nie, maar verdere omhelsings word benodig. Volf (1996:145) skryf: ‘The end of an embrace is, in a sense, already a beginning of an embrace.’\nBy ’n opregte verstaan gaan dit dus om ’n ware kennismaking met die ander. Elmer (2006:136) beskryf dit as die ontwikkeling van ’n ‘double vision’: ‘… seeing the world through your own cultural lenses and also being able to see more and more clearly through the lenses of another culture’. Waar so ’n interaksie tussen individue bevorder word, baan dit nie net die weg tot ’n naderbeweeg aan mekaar nie, maar ook ’n meer effektiewe behoefte-identifisering, beplanning, implementering, bestuur en evaluering van ’n sosiale betrokkenheid (Schenk & Louw 1995:189).\n’n Opregte verstaan van mekaar en elkander se omstandighede, leer ons om in mekaar se blydskap, hartseer en lyding te deel. ’n Opregte verstaan help daarom om mekaar meer effektief te bedien.\nElmer (2006:145) wys daarop dat naastediens impliseer om die naaste as ons gelyke te erken. Die proses van ’n interkulturele ontmoeting op die vlak van verhoudingsbou dan dus ook as diens beskryf word.\nVolf (1996:146–147) skryf soortgelyk:\nThe equality and reciprocity that are the heart of embrace can be reached only through self-sacrifice (Mark 10:41–45), even if self-sacrifice is not a positive good, but a necessary via dolorosa in a world of enmity and indifference toward the joy of reciprocal embrace.\nIn die lig van Jesus se onbaatsugtige aardse bediening, definieer Elmer (2006:146) diens as ‘the ability to relate to people in such a way that their dignity as human beings is affirmed and they are more empowered to live God-glorifying lives’. Die bediening van die naaste, vanuit ’n Christelike oogpunt, is dus baie meer as die voorsiening in een of ander nood of behoefte. Elmer (2006:148) skryf dat die beste bediening van die naaste na vore tree vanuit verhoudingsbou met die naaste en dat dit selfs die maak van foute insluit.\nAlhoewel Christelike diens nie gemeet kan word in terme van iets wat vir of aan iemand gedoen word nie, is daar wel een onveranderlike uitkoms in die bediening van die naaste. Volf (1996:147) wys daarop dat ’n ware omhelsing nie een of albei partye onveranderd kan laat nie. Christelike diens behoort gevolglik nie gemeet te word in terme van wat vir ’n ander gedoen word nie, maar veel eerder in terme van die verhoudings wat oor grense heen bewerkstellig word.\nVir die evaluering van interkulturele ontmoetings en gemeentelike sosiale betrokkenheid is Elmer se model van diensskap van groot waarde. Omdat gemeentelike sosiale betrokkenheid by nood veel eerder om die bevordering van verhoudingsbou behoort te gaan as om blote dienslewering, stel Elmer (2006:150–151) voor dat sy model eintlik van agter na voor benader moet word:\n• Diens. ’n Mens kan beswaarlik ’n ander bedien indien jy hom of haar nie verstaan nie. Net so kan versoening ook nie tot stand gebring word sonder ’n ontmoeting tussen die oortreder en die lydende party vir die verstaan van die omvang van ’n oortreding nie. Sonder die nodige verstaan, sal diens en/of versoening geforseerd en onopreg wees (Elmer 2006:150).\n• Verstaan. ’n Mens kan nie ’n ander verstaan indien jy nie bereid is om van hom of haar te leer nie. Uiteindelik behoort daar saam geleer te word. Vir Elmer (2006:151) getuig ’n leerbare gesindheid van nederigheid en ’n gewilligheid om met ander te identifiseer.\n• Leer. Dit is baie moeilik om van ander te leer indien daar nie ’n vertrouensverhouding bestaan nie. Mense sal beswaarlik belangrike inligting met iemand deel wat hulle nie vertrou nie, veral nie in ’n multikulturele konteks nie (Elmer 2006:151).\n• Vertroue. Vertroue kan nie bevorder word indien daar nie aanvaarding is nie. Wanneer ander aanvoel dat jy hulle as waardige medemense waardeer, word vertroue moontlik (Elmer 2006:151).\n• Aanvaarding. Dit is onmoontlik om ander te waardeer en te aanvaar indien hulle nie in jou teenwoordigheid welkom en veilig voel nie (Elmer 2006:151). Ten diepste vereis dit ’n openheid teenoor die ander.\n• Openheid. Openheid verg van diegene in ’n ander kulturele raamwerk om uit hulle gemaksones te beweeg en volhoubare verbintenisse tot stand te bring in ’n konteks van kulturele verskille (Elmer 2006:151). In wese gaan dit hier om menswaardigheid, om elke persoon, ondanks verskille, as ’n beelddraer van God te sien.\nHierdie ses elemente van ’n interkulturele ontmoeting, is verder aan die hand van navorsing (Ries 2012:106) vir die volgende getoets:\n1. die onderskeiding van die prosesse en strukture van ’n interkulturele ontmoeting by Christelike gemeenskapsprojekte\n2. ’n evaluering van die transformasievlak van verhoudings sodat prosesse of strukture tot stand gebring kan word.\n’n Empiriese studie van drie interkulturele ontmoetings\nAs deel van ’n empiriese studie is die interkulturele ontmoeting by drie Christelike gemeenskapsprojekte geëvalueer (Ries 2012:106). Die drie gemeenskapsprojekte wat ondersoek is, was Shiloh Synergy, Sarfat Community Projects en die Elsiesrivier Care Centre. Al drie gemeenskapsprojekte maak gebruik van ’n Christelike raamwerk vir betrokkenheid en is werksaam in die informele nedersettings van Wallacedene, Bloekombos en Klipheuwel, asook die woonbuurt van Leonsdale in Elsiesrivier.\nOm te bepaal op watter wyse hierdie projekte tot ’n interkulturele ontmoeting bydra, was dit belangrik dat hierdie projekte reeds vir ’n redelike tyd aktief of werksaam moes wees. Vyf jaar is geneem as ’n aanduiding van ’n redelik vlak van betrokkenheid en al drie gemeenskapsprojekte het aan hierdie kriterium voldoen (Ries 2012:16–17).\nDit was verder noodsaaklik om diegene wat vanuit ’n gemeentelike konteks by die onderskeie gemeenskapsprojekte betrokke is (die veranderingsagente) asook diegene wat deur die onderskeie programme bedien of gehelp word (die bemagtigdes), te betrek. Vraelyste sowel as onderhoude is in die ondersoek gebruik7 (Ries 2012:114).\nDeur middel van vraelyste is die kwaliteit van die interkulturele ontmoeting tussen die veranderingsagente en die bemagtigdes gëevalueer (in terme van die ses elemente van ’n interkulturele ontmoeting), terwyl die onderhoude weer groter insig verskaf het aangaande die verhoudingsbou wat deur die gemeenskapsprojekte tot stand gekom het (in terme van die bevordering van sosiale transformasie).\nAangesien die navorsing op persoonlike verbintenisse en verhoudings binne ’n interkulturele raamwerk fokus, het die betrokkenheid oor tyd die vernaamste kriterium gevorm waarvolgens die onderskeie proefpersone geïdentifiseer is.\nWat die veranderingsagente betref, was die gemiddelde betrokkenheid8 8.5 jaar, die langste betrokkenheid was 24 jaar en die kortste 4 jaar. Drie van die proefpersone was langer as 10 jaar, vyf langer as 5 jaar, vier 5 jaar en drie 4 jaar betrokke (Ries 2012:138).\nWat die bemagtigdes betref, was die gemiddelde betrokkenheid 7.8 jaar, die langste betrokkenheid was 15 jaar en die kortste 3 jaar. Vyf van die proefpersone was 10 jaar en langer betrokke, vyf langer as 5 jaar, een 5 jaar, een 4 jaar en drie 3 jaar betrokke (Ries 2012:140).\nTen opsigte van die geloofstatus van die proefpersone, het almal aangedui dat hulle gelowig is en dat hulle die Christelike geloof as geloofstradisie bely (Ries 2012:139, 141).\nVraelyste is deur sowel die veranderingsagente as die bemagtigdes ingevul om die kwaliteit van die interkulturele ontmoeting te bepaal. Uit die terugvoer het konstruktiewe replikasie en saturasie duidelik geblyk (Ries 2012:148). Die replikasie of ooreenkomste het getoon dat die verskillende proefpersone ’n definitiewe bewustheid van die problematiek en komplekse aard van ’n interkulturele ontmoeting by gemeenskapsbetrokkenheid openbaar (Ries 2012:165). Die vraelyste wou in die eerste plek die interkulturele ontmoeting evalueer soos dit tussen die veranderingsagente en die bemagtigdes van die drie gemeenskapsprojekte tot stand kom. ’n Uiters positiewe benadering van die interkulturele ontmoeting is waargeneem.\nAan die hand van Elmer se sesvoudige model van ’n interkulturele ontmoeting, word ’n kernopsomming van die vraelyste se empiriese data verskaf en word dit uiteengesit volgens die terugvoer vanaf die veranderingsagente en bemagtigdes (Ries 2012:147–149).\nVeranderingsagente: In terme van die bevordering van ’n openheid, het die meerderheid veranderingsagente aangetoon hoe belangrik ’n doelbewuste samesyn is met diegene na wie uitgereik word. In die tweede plek is die belangrikheid van ’n persoonlike ontwikkeling in die persoon self (die veranderingsagent) uitgelig. So ’n ontwikkeling is positief met die aanleer van spesifieke vaardighede verbind, byvoorbeeld luister- en beradingsvaardighede.\nBemagtigdes: Op soortgelyke wyse het die meerderheid bemagtigdes aangetoon hoe belangrik ’n doelbewuste samesyn is. Vir hulle is so ’n samesyn die beste bewerkstellig waar dit met ’n geloofs- of godsdienstige onderbou gepaard gegaan het. In die tweede plek het hulle gevoel dat daar nader aan mekaar beweeg is omdat hulle nie as passiewe agente gehanteer is nie, maar doelbewus betrek is om self diensbaar te wees. In die derde plek het hulle op die liefde, vriendelikheid en omgee gewys wat hulle vanuit die interaksie ervaar het.\nVeranderingsagente: In die bewerkstelliging van aanvaarding, het die meerderheid veranderingsagente aangetoon dat agendas, stereotipes en vooroordele van die grootste uitdagings is by die uitreik na ’n ander gemeenskap. Tweedens is ’n gevoel van wantroue beskryf, en derdens die struikelblok van taalverskille.\nBemagtigdes: Die meerderheid bemagtigdes het aangetoon dat die afstand wat maklik na vore tree by ’n gemeenskapsgebaseerde uitreik (bv. uitdagings soos agendas en stereotipes), na hulle mening, die beste hanteer is wanneer ’n besondere band of verbintenis tot stand gebring is. Hulle het dit as ’n ‘familie-gevoel’ beskryf.\nVeranderingsagente: Die meerderheid veranderingsagente het daarop gewys dat hulle gevoel het dat hulle onderlinge vertroue die beste bevorder het deur hulle Christenskap uit te leef, hetsy deur doelbewuste geestelike byeenkomste of deur hulle eie Christelike voorbeeld. Aansluitend hierby het hulle gemeen dat die betrokkenheid oor ’n wesenlike tydsverloop ’n groot verskil in die bevordering van vertroue gemaak het.\nBemagtigdes: Al die bemagtigdes het daarop gewys dat hulle die verteenwoordigde gemeenskapsprojek vertrou en dat hierdie vertroue spesifiek bevorder is wanneer hulle ’n opregte besorgdheid vir die gemeenskap ervaar het en wanneer die uitreik op ’n eerlike en deursigtige wyse na vore getree het.\nVeranderingsagente: Die veranderingagente het daarop gewys dat dit noodsaaklik is om diegene na wie uitgereik word beter te leer ken, en dat so ’n lering geskied langs die weg van ’n opregte sensitiwiteit en belangstelling in diegene na wie uitgereik word. Net soos by vertroue, het hulle ervaar dat egte lering alleen bevorder kan word waar die betrokkenheid oor ’n wesenlike tydsverloop geskied.\nBemagtigdes: Al die bemagtigdes het gewys op die belangrikheid om by mekaar te leer – diegene wat uitreik en diegene na wie uitgereik word. Volgens hulle het so ’n gesamentlike leer die beste na vore getree indien dit saamgeval het met spesifieke sosialiseringsgeleenthede (bo en behalwe die projek). Hulle het ook aangevoer dat sodanige leer van mekaar effektief deur gesamentlike Christelike byeenkomste beliggaam is en ook daar waar daar ’n belangstelling in mekaar vanuit die verskillende projekte ervaar is.\nVeranderingsagente: Die meerderheid veranderingsagente het ervaar dat hulle betrokkenheid (in die vorm van spesifieke projekte) hulle siening van diegene na wie uitgereik word, op ’n positiewe wyse verander het. Die oorgrote meerderheid het getuig dat hulle diegene na wie uitgereik word, beter leer verstaan het en dat ’n besondere vorm van empatie vir hulle tot stand gekom het.\nBemagtigdes: Al die bemagtigdes het ervaar dat die betrokkenheid by spesifieke projekte hulle siening van diegene wat na hulle gemeenskap uitreik, in ’n positiewe rigting laat verander het. Almal het verder aangedui dat hulle verstaan wat die verteenwoordigde gemeenskapsprojek in hulle gemeenskap wil bereik. In die eerste plek is ’n begeerte om die gemeenskap te verbeter genoem, in die tweede plek ’n besorgdheid oor kinders en gelyk daarmee die geestelike bearbeiding van die gemeenskap.\nVeranderingsagente: Die meerderheid veranderingsagente het aangetoon dat die bevordering van mense se menswaardigheid en die aandag aan hulle emosies en selfontwikkeling die meeste tydens gemeenskapsbetrokkenheid ontbreek, en daarom groter aandag verdien. Tweedens is die belangrikheid van die bevordering van ’n verhouding met God (as ’n evangeliseringstaak) uitgelig.\nBemagtigdes: Die meerderheid bemagtigdes ervaar dat die grootste waarde wat die verteenwoordigde gemeenskapsprojek in hulle lewens toegevoeg het, die bevordering van hulle selfvertroue en ’n innerlike genesing was. Groot klem is geplaas op die bemagtiging om die gemeenskap te gaan verbeter. In die tweede plek is ’n besondere geestelike groei of ondersteuning uitgelig, en in die derde plek die waarde van opregte vriendskap.\nDie feit dat die terugvoer van die vraelyste9 (van die veranderingsagente sowel as die bemagtigdes) in ’n groot mate by mekaar aangesluit het, wys daarop dat ’n ware interkulturele ontmoeting tussen hierdie drie Christelike gemeenskapsprojekte tot sy reg gekom het. Die betrokkenheid oor tyd, die opregte belangstelling in mekaar, asook die Christelike raamwerk van die onderskeie projekte, het ’n wesenlike verskil gemaak.\nTer aanvulling van hierdie positiewe antwoord op die ervaring van die interkulturele ontmoeting by gemeenskapsprojekte, was dit nodig om verder ondersoek in te stel aangaande die interkulturele ontmoeting en te bepaal of die betrokkenheid by die onderskeie Christelike gemeenskapsprojekte tot ’n sosiale transformasie gelei het. Sodanige transformasie is deur semi-gestruktureerde onderhoude10 gemeet in terme van die volgende uitkomste:\n1. ’n meer spontane of opregte besorgdheid oor die behoeftes van die naaste asook ’n geloofsverryking (motivering vir betrokkenheid)\n2. ’n vorm van diens of betrokkenheid wat op die totale mens gerig is (omvang van betrokkenheid)\n3. ’n meer volhoubare betrokkenheid (standhoudende ondersteuning).\nIn terme van die eerste uitkoms, naamlik dat ’n meer spontaneof opregte besorgdheid tot stand kom, het die onderhoude met veranderingsagente aangetoon dat die betrokkenheid sterk gemotiveer was deur ’n roeping van God en die passie of bevrediging om te kan help (Ries 2012:150). Op soortgelyke wyse het die meerderheid bemagtigdes daarop gewys dat hulle betrokkenheid die gevolg was van geestelike bearbeiding of evangelisering en die begeerte om ’n verskil in hulle eie gemeenskap te gaan maak (Ries 2012:154–155).\nBogenoemde het die navorser tot die volgende gevolgtrekking gelei:\nChristelike betrokkenheid in ’n ander kulturele konteks vereis ’n definitiewe morele of spirituele oortuiging in die bevordering van diensbaarheid (aan die kant van diegene wat betrokke wil raak) en die vestiging van ’n gemeenskap van omgee (Ries 2012:166).\nTen opsigte van die tweede uitkoms, naamlik dat ’n Christelike betrokkenheid tot ’n hoër vlak van betrokkenheid bydra, is aangetoon dat die invloed van geloof nie in die betrokkenheid oorgesien mag word nie. Vir die veranderingsagente behoort die holistiese evangeliseringstaak die mees sentrale plek by enige vorm van Christelike diens in te neem (Ries 2012:151). Eweneens wys die bemagtigdes daarop dat die Christelike gemeenskapsprojekte tot ’n definitiewe versterking van hulle geloof bygedra het en hulle tot diens aangespoor het (Ries 2012:155).\nDit het die navorser tot die volgende gevolgtrekking gelei:\nChristelike betrokkenheid in ’n ander kulturele konteks vereis die doelbewuste implementering van geestelike byeenkomste, wat inhoudelik ook as evangelisering vertolk kan word. Dit behoort die ware vertrekpunt of motivering vir alle betrokkenheid te wees (Ries 2012:166).\nOok in terme van die tweede uitkoms, naamlik dat Christelike betrokkenheid tot ’n hoër vlak van betrokkenheid bydra, is ontdek dat verhoudingsbou doelbewus nagestreef moet word. Vir die veranderingsagente was projekte eintlik ’n sekondêre faktor en val die klem veel eerder op verhoudingsbou en die bevordering van menswaardigheid en die bemagtiging van individue (Ries 2012:151−152). Die bemagtigdes het ook gevoel dat die Christelike betrokkenheid, in die eerste plek om ’n opregte belangstelling in die individu behoort te gaan, en dat dit van hulle vra om self ook verantwoordelikheid te aanvaar (Ries 2012:156).\nChristelike betrokkenheid in ’n ander kulturele konteks behoort te gaan om die bevordering van verhoudings tussen diegene wat uitreik en diegene na wie uitgereik word. In hierdie verband is die bevordering en/of implementering van projekte gerig op die vestiging van egte menswaardigheid (Ries 2012:166).\nIn terme van die derde uitkoms, naamlik dat ’n meer volhoubare betrokkenheid vanuit die Christelike betrokkenheid tot stand kom, is ontdek dat benewens die persoonlike motiverings om betrokke te bly, meer aandag gegee kan word aan die gemeentelike ondersteuning van diegene wat uitreik (Ries 2012:167). Die veranderingsagente was grootliks verdeeld ten opsigte van die ondersteuning wat hulle vanuit hulle tuisgemeente ontvang. ’n Gelyke aantal veranderingsagente het aangetoon dat hulle fisiek of materieel ondersteun word, terwyl ander glad nie ondersteun word nie en/of onseker is oor die ondersteuning (Ries 2012:153).\nChristelike betrokkenheid in ’n ander kulturele konteks vra om die doelbewuste ondersteuning van diegene wat uitreik, bo en behalwe die fisieke of materiële ondersteuning van die projek. Diegene wat uitreik, gee juis ‘arms en bene’ aan ’n gemeente se getuienistaak en behoort daarom deur die gemeente materieel en geestelik ondersteun te word (Ries 2012:167).\nTen opsigte van die derde uitkoms, naamlik dat ’n meer volhoubare betrokkenheid vanuit die Christelike betrokkenheid tot stand kom, het die veranderingsagente ook aangetoon dat daar ’n groot geleentheid vir gemeentes bestaan om op ’n fisieke of konkrete vlak betrokke te raak. Saam met die aanleer van vaardighede is die skep van spontane (nie-bedreigende) blootstellingsgeleenthede en ’n geestelike versorging van die projek (intersessie) uitgelig (Ries 2012:153). Op soortgelyke wyse het die bemagtigdes op die belangrikheid van Christelike getuienis (evangelisasie) gewys asook hulle fisieke teenwoordigheid (Ries 2012:157).\nChristelike betrokkenheid in ’n ander kulturele konteks vereis fisieke teenwoordigheid waar dit nie primêr om ’n projekgedrewe oriëntering gaan nie, maar eerder die skep van nie-bedreigende blootstellingsgeleenthede en evangelisasie (Ries 2012:167).\nDaar is tans ’n debat aan die gang of geloofsgroepe wel effektiewe diensverskaffers in die samelewing kan wees. Goldsmith (2002:121) wys byvoorbeeld daarop dat daar al hoe meer besef word dat ’n holistiese uitreik noodsaaklik is, waardeur aan die fisieke en geestelike behoeftes van die mens in ’n gesonde relasie aandag gegee word. Dit benodig ’n vorm van verhoudingsbou oor kulturele grense heen, waar veranderingsagente en bemagtigdes in ’n dinamiese relasie gebring word om mekaar wedersyds te bedien.\nVir die evaluering van so ’n interkulturele ontmoeting, is Elmer se model van Christelike diensskap van groot waarde. Die belangrikheid van verhoudingsbou tesame met ’n Christelike uitreik in ’n ander kultuur, is ook sterk vanuit die navorsing belig. Die Christelike onderbou van die onderskeie gemeenskapsprojekte het by die empiriese studie, ’n definitiewe rol gespeel in die betrokkenheid, die omvang van die betrokkenheid en die volhoubaarheid van die projekte (Ries 2012:150, 154–155).\nHierdie gevolgtrekkings het die teorie versterk dat ’n Christelike of gemeentelike betrokkenheid ruim geleenthede bied vir die holistiese groei van al die individue (veranderingsagente en bemagtigdes) wat daarby betrokke raak.\nVanuit die oogpunt van ’n interkulturele ontmoeting, is ’n wesenlike skuif waarneembaar vanaf ’n primêre besorgdheid oor nood en/of hulpverlening na ’n vorm van verhoudingsbou waarbinne diegene na wie uitgereik word, bemagtig word en hulle menswaardigheid verhoog word (Ries 2012:167).\nSwart (2006) beskryf hierdie skuif as:\nthe counterpoint to a contemporary society characterised by hard, macho (male) culture, aggression and egoism ... to [a] new meaningful expressions of thinking, living, doing and relating in society as a whole. (bl. 230−231)\nDie empiriese studie het bevestig dat Christelike gemeenskapsprojekte tot ’n besondere solidariteit en bondgenootskap met die samelewing se gemarginaliseerdes bydra. By sulke Christelike gemeenskapsprojekte gaan dit in die eerste plek nie om ‘iets’ wat vir of aan iemand gedoen word nie, maar eerder om die bevordering van ’n gevoel van saambehoort en omgee (Ries 2012:166–167).\nDit beteken egter nie dat alle liefdadigheidswerk noodwendig verkeerd of onnodig is nie. Daar is wel kontekste waarbinne sulke werk betekenisvol en selfs noodsaaklik is (vgl. Swart 2006:205). Dit beteken veel eerder dat die kerk opgeroep word om nie sy vertrekpunt vir betrokkenheid by nood- en/of hulpverlening te vind nie.\nWare nood- en hulpverlening benodig nie alleen ’n transformasie of ommekeer van fisiese omstandighede nie, maar ook ’n transformasie van gesindheid. Deur die uitreik na die naaste, word nie net diegene na wie uitgereik word se menswaardigheid verhoog nie, maar veranderingsagente ontwikkel ook ’n groter sensitiwiteit vir diegene in nood.\nDie klem van ’n gemeentelike betrokkenheid by armoede behoort veel eerder te val op wat Swart (2006:197) noem ’n ‘spiritual renewal and deepening on which such a comprehensive transformation depends’.\nBy sodanige ‘geestelike herlewing’ speel evangelisasie steeds ’n deurslaggewende rol. Nie net gaan dit om ’n evangelisering van diegene na wie uitgereik word nie, maar ook die doelbewuste skep van ’n ruimte om geëvangeliseer te word deur diegene na wie uitgereik word.\nElmer (2006:148) skryf: ‘Servanthood ... is, after all, an attitude that, when embedded within us, finds an appropriate way to express itself in every situation.’\nDie vraag by Christelike uitreike na behoeftige gemeenskappe behoort dus nie te wees: Wat moet ek of my gemeente vir die armes gaan doen nie? Die vraag moet eerder wees: Hoe moet ek en my gemeente na ons naaste uitreik met wie ons as Christen so baie in gemeen behoort te hê?\nAugust, K.Th., 2000, ‘Facilitating People-Centred Participatory Development as a Faith Based Organization’, Nederduitse Gereformeerde Teologiese Tydskrif 41 (March & June).\nBatista, I., 1995, ‘God’s people in civil society’, in R. Koegelenberg (ed.), The reconstruction and development programme (RDP): The role of the church, civil society and NGOs, pp. 223−249, The World Council of Churches (WCC) Programme Unit III, EFSA, Bellville.\nElmer, D.H., 2006, Cross-cultural servanthood: Serving the world in Christlike humility, IVP Books, Downers Grove.\nGoldsmith, S., 2002, Putting faith in neighborhoods: Making cities work through grassroots citizenship, Hudson Institute, Noblesville.\nInstituut vir Geregtigheid en Versoening (IGV), 2009, SA reconciliation barometer survey report 2009, besigtig 08 Desember 2010, by http://www.ijr.org.za/about-us.php\nKeifert, P.R., 1992, Welcoming the stranger: A public theology of worship and evangelism, Fortress Press, Minneapolis.\nKotze, D.A., 1997, Development administration and management: A holistic approach, Van Schaik, Pretoria.\nSaayman, W., 1990, ‘Intercultural Evangelisation’, Missionalia 18(3), 308−319.\nSamuel, V. & Sugden, C., 1987, The church in response to human need, Eerdmans, Grand Rapids.\nSchenk, C. & Louw, H., 1995, ‘People-centred community development’, in R. Koegelenberg (ed.), The Reconstruction and Development Programme (RDP): The role of the church, civil society and NGOs (ed.), The WorldCouncil of Churches (WCC) Programme Unit III, pp. 175−195, EFSA, Bellville.\nShaw, R.D. & Van Engen, C.E., 2003, Communicating God’s word in a complex world: God’s truth or hocus pocus?, Rowman & Littlefield Publishers, New York.\nTrinity Evangelical Divinity School, 2012, Duane H. Elmer, PHD, viewed 17 February 2012, from web.tiu.edu/divinity/academics/faculty/Elmer\nVolf, M., 1996, Exclusion and embrace: A heology exploration of identity, otherness, and reconciliation, Abingdon Press, Nashville.\n1.Dr Duane Elmer dien as voorsitter van die fakulteit International Studies and Mission aan die Trinity Evangelical Divinity School naby Chicago. Sy spesialiseringsveld sluit onder meer die volgende in: internasionale teologiese opleiding, vrede en versoening, interkulturele bedienings, asook interpersoonlike verhoudingsvaardighede. Sien die amptelike webblad van die Trinity Divinity School: web.tiu.edu/divinity/academics/faculty/Elmer (besigtig 17 Februarie 2012).\n2.Kruiskultureel en interkultureel word soms as sinonieme en soms juis nie as sinonieme gebruik nie. Elmer se benadering van kruiskultureel kom inhoudelik sterk ooreen met die verstaan van ŉ interkulturele ontmoeting, waar die klem op ŉ aktiewe dialoog en wederkerigheid val. Saayman (1990:316) beskryf dit vanuit ŉ evangeliese oogpunt as ŉ proses van vennootskap en gemeenskaplikheid, waar die interaksie bydra tot ŉ wedersydse verryking van al die betrokke individue. Om hierdie rede verkies die skrywers om eerder die term interkultureel te gebruik.\n3.Hierdie model benodig inhoudelik ŉ interdissiplinêre benadering waardeur die sosiologiese implikasies van verhoudingsbou aan ŉ meer teologiese raamwerk gemeet word (vgl. Elmer 2006:150).\n4.Die IGV realiseer sy visie, ‘Building fair, democratic and inclusive societies in Africa’, deur die volgende areas van aktiwiteite:\n• Navorsing en ŉ evaluering van ekonomiese, sosiale en politieke tendense.\n• Die bevordering van versoening en herstel in post-konflik gemeenskappe.\n• Die verskaffing van onderrighulpbronne in die bevordering van versoening.\n• Publieke dialoog en politieke ingryping vir die vestiging van inklusiewe samelewings.\nKyk ook die webblad: http://www.ijr.org.za/about-us.php (besigtig 08 Desember 2010).\n5.Hierdie versoeningsbarometer berus op ŉ ondersoek deur die IGV in 2003, aangaande die faktore wat onder die Suid-Afrikaanse publiek die grootste invloed uitoefen in die bevordering van versoening, naamlik menslike sekuriteit, die heersende politieke bestel, politieke relasies oor grense heen, dialoog, historiese konfrontasie en rasseverhoudings. Jaarliks word hierdie faktore aan die hand van die volgende hipotese getoets: ‘It is hypothesised that when the indicators strengthen or improve, reconciliation is likely to be advanced’ (IGV 2009:5).\n6.Vir ŉ meer breedvoerige bespreking, vergelyk Volf (1996:113−139).\n7.ŉ Volledige uiteensetting van die metodologie asook die metode wat gebruik is om die gevallestudie te ondersoek, is in Ries (2012:106–121) verskaf. Die vrae vir die vraelyste is opgeneem in Ries (2012:200–212) en die vrae vir die onderhoude is in Ries (2012:214–222) verskaf.\n8.Hierdie betrokkenheid is nie slegs ŉ aanduiding van die betrokkenheid by die gemeenskapsprojek as organisasie nie, maar ook die betrokkenheid in die gemeenskap wat deur die onderskeie gemeenskapsprojekte bedien word.\n9.Vir ŉ meer volledige uiteensetting van die terugvoer van die vraelyste, vergelyk Ries (2012:224−246).\n10.Vir ŉ meer volledige uiteensetting van die terugvoer van die onderhoude, vergelyk Ries (2012:248−266).


Inentings vir kinders: moet dit verpligtend wees? - Waardes - 2021\nInentings is een van die doeltreffendste voorkomende strategieë op die gebied van openbare gesondheid. Danksy die toepassing daarvan word die dood van duisende kinders jaarliks voorkom. In sommige lande met 'n baie lae inentingsdekking, soos Angola, kan die kindersterftesyfers soveel as 75 per duisend wees (in Spanje is dit 25 keer laer).\nDat entstowwe effektief is, is 'n onbetwisbare feit. Moet regerings egter wettige / administratiewe sanksies aanneem vir ouers wat besluit om nie hul kinders in te ent nie?Die uitbraak van masels in Europa het die debat heropen oor of entstowwe vir kinders verpligtend moet wees al dan nie.\nVanuit ons webwerf wou ons hierdie aspek verdiep en drie standpunte blootstel:\n- Ondersteuners van die verpligte aard van entstowwe is gebaseer op die feit dat die nie-toediening daarvan 'n risiko vir die volksgesondheid kan inhou. En hy is 'n voorstander van vergelding as (om die voorbeeld van die vorige Italiaanse regering te neem) openbare skoling van ongevaccineerde minderjariges te voorkom.\n- In Spanje is daar 'n neiging tot nie-sanksionerende model, van 'n konstruktiewe en pedagogiese aard. Hierdie model erken die inentingsyfers van meer as 95%, en die fundamentele pilaar is die primêre sorgsentrums. Die advieskomitee vir inenting van die Spaanse vereniging vir pediatrie beweer dat dit nodig is om nie net professionele persone op te lei nie, maar ook die hele burgerlike samelewing, wat die werklike voordele van inenting moet ken. Met hierdie strategie is bereik dat die bevolking 'n proaktiewe houding ten opsigte van entstowwe aanvaar het.\n- Daar is 'n tussentydse posisionering. Daar is lande, soos Frankryk, waarvan die wetlike raamwerk gevestig is sanksies teen al die gesinne wie se kinders nie sekere inentings ontvang het nie, soos dié van polio, waarvan die uitbreiding 'n waarskuwing vir openbare gesondheid van belangrike dimensies kan verteenwoordig.\nTen slotte: Inenting is een van die belangrikste strategieë vir openbare gesondheid om die aantal sterftes weens voorkombare oorsake te verminder. Elke land neem die maatreëls wat volgens hom geskik is om sy inentingskedules toe te pas, om sanksies op te stel en / of die bevolking op te lei om die voordele van die gebruik daarvan in te samel.\nTerselfdertyd moet die valse mites wat die anti-entstof neiging ondersteun, 'n tendens wat die internet al jare giftig bevolk, verban word.\nDeur middel van baie gewilde hashtags, soos #VaccinesWork, #Yovacuno of #YoMeVacuno, probeer hulle hierdie inligting teëwerk.\nIn die meeste lande is die toediening van entstowwe gewoonlik nie verpligtend nie, hoewel die nie-inenting van kinders op sommige plekke, soos Australië, 'n belastingstraf vir ouers inhou.\nEn dit is dat die inenting van kinders buite die individuele voordeel van beskerm die kleintjies, 'n daad van solidariteit, aangesien die wêreldwye verdwyning van siektes bevorder word.\nTen spyte van die onlangse oplewing in die 'anti-entstof tendens', het entstowwe 'n hoë veiligheidsprofiel en 'n lae dosis newe-effekte en komplikasies.\nInentings is, kortom, a vorderingsimbool, en sy verskyning in 1796 was een van die grootste gesondheids mylpale in die geskiedenis.\nU kan meer artikels lees soortgelyk aan Inentings vir kinders: moet dit verpligtend wees?, in die kategorie kindersiektes op die terrein.\nVideo: Hoe om redenaars te doen in Afrikaans. ALLES wat jy wil weet. Hulp met redenaars in Afrikaans (Desember 2021).\nCopyright 2021 \_ Inentings vir kinders: moet dit verpligtend wees?...


Darmmikrobioom kan die sukses van kankerterapie beïnvloed - Nuus - 2021\nDarmmikrobioom kan die sukses van kankerterapie beïnvloed\nMoontlike verband tussen sukses van kankerbehandeling en dermmikrobioom\nDaar is verskillende behandelingsmetodes beskikbaar om kanker te behandel, soos chemoterapie of bestralingsterapie. Behandeling hang ook af van die tipe gewas. Die verloop van terapie verskil van persoon tot persoon. Volgens die navorsers kan dit ook iets met die dermmikrobioom te doen hê.\nKankerpasiënte reageer verskillend op terapieë. Hoe suksesvol die klassieke behandelingsmetodes is, kan afhang van die samestelling van die mikrobioom in die ingewande. Dit word aangedui deur die resultate van navorsers van Jena en Hong Kong. Die kundiges het agt verskillende soorte kanker vir hul studie ondersoek.\nDoeltreffendheid is dikwels nie so hoog as wat u wil nie\nVolgens 'n boodskap van die Leibniz Instituut vir Natuurlike Produknavorsing en Infeksiebiologie - Hans Knöll Instituut (HKI), is ongeveer elke sesde dood wêreldwyd verband hou met kanker.\nDie bekendste terapeutiese metodes sluit chemoterapie en immunoterapie in. Die werking van hierdie behandelings berus daarop dat die kankerselle nie meer kan verdeel nie, of dat die immuunstelsel ondersteun word in die doodmaak van die tumorselle.\nOndanks die goed ontwikkelde anti-kankerterapieë, is doeltreffendheid egter dikwels nie so hoog as wat u wil nie.\nDarmmikrobioom kan 'n belangrike rol speel in die sukses van terapie\n"Al die data dui daarop dat die dermmikrobioom, dit wil sê die geheel van alle mikroörganismes wat in ons derm leef, 'n belangrike rol speel in die sukses van die terapie," verduidelik Gianni Panagiotou van die Leibniz Instituut vir Natuurlike Produknavorsing en Infeksiebiologie in Jena.\nDie wetenskaplike het saam met sy span ontlastingmonsters van verskillende kankerpasiënte wat met chemoterapie of 'n kombinasie van chemoterapie en immunoterapie behandel is, geanaliseer. Die navorsers het hul resultate in die vaktydskrif "Microbiome" gepubliseer.\nAlhoewel die toetsgroep met pasiënte met agt verskillende soorte kanker klein was, kon die wetenskaplikes 'n paar ooreenkomste vind in ontlasting van ontlasting:\n'Die dermmikrobiome van kankerpasiënte wat goed op die terapie gereageer het, toon 'n groter mikrobiese diversiteit. Boonop verskil hul bakteriespesies wat in die ingewande voorkom, van dié van pasiënte wat minder goed op die terapeutiese maatreëls gereageer het, ”verduidelik Panagiotou.\nDie spesies Bacteroides ovatus en Bacteroides xylanisolvens kom meer gereeld voor by pasiënte met suksesvolle behandeling, terwyl Clostridium symbiosum en Ruminococcus gnavus meer algemeen voorkom by pasiënte met wie die behandeling teen kanker minder suksesvol was.\nBereken die waarskynlikheid van suksesvolle behandeling teen kanker\nMet behulp van die kennis wat opgedoen is, het die navorsers rondom Panagiotou 'n voorspellende model ontwikkel wat gebaseer is op masjienleer: Dit moet dit op die langtermyn moontlik maak om die waarskynlikheid van suksesvolle anti-kankerbehandeling te bereken, ongeag die tipe kanker voordat met die behandeling begin word.\nNadat die model met die reeds versamelde data gevoer is, het die wetenskaplikes die akkuraatheid van die voorspellings met behulp van 'n vergelykingsgroep getoets. Tydens die hersiening het die model 'n hoë mate van voorspellende akkuraatheid getoon.\n“Ons vergelykingsgroep was egter tot dusver klein. Ons volgende taak is om die resultate tot dusver met 'n groter aantal vergelykende gegewens te bevestig, 'sê Panagiotou.\nSaam met talle kollegas ondersoek die kundige by die Balance of the Microverse excellence cluster in Jena die meganismes waarmee mikrobiome en hul omgewing in wisselwerking is. (Ad)\nLeibniz Instituut vir Natuurlike Produknavorsing en Infeksiebiologie - Hans Knöll Instituut (HKI): Kan die mikrobioom in die toekoms lei tot 'n prognose vir kanker ?, (verkrygbaar: 24 Maart 2020), Leibniz Instituut vir Natuurlike Produknavorsing en Infeksiebiologie Hans Knöll Instituut (HKI)\nYoshitaro Heshiki, Ruben Vazquez-Uribe, Jin Li, Yueqiong Ni, Scott Quainoo, Lejla Imamovic, Jun Li, Maria Sørensen, Billy KC Chow, Glen J. Weiss, Aimin Xu, Morten OA Sommer & Gianni Panagiotou: Voorspelbare modulering van kankerbehandeling uitkomste deur die ingewande mikrobiota; in: Microbiome, (gepubliseer: 05.03.2020), Microbiome\nVideo: Darmkanker: voorkomen, herkennen en op tijd behandelen (Oktober 2021).\nCopyright 2021 \_ Darmmikrobioom kan die sukses van kankerterapie beïnvloed...