Мігранты сталі намётавым лагерам на памежным пераходзе | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nМігранты сталі намётавым лагерам на памежным пераходзе\nМігранты сталі намётавым лагерам на памежным пераходзе (абноўлена)\nУвечары польскія вайскоўцы ўмацавалі металічнымі лістамі загароду на памежным пераходзе Брузгі — Кузніца.\nПрэс-сакратар міністра-каардынатара спецслужбаў Станіслаў Жарын апублікаваў відэа бягучай сітуацыі ў новым лагеры, створаным мігрантамі, якіх беларускі бок сабраў на пагранічным пераходзе ў Брузгах.\nAktualna sytuacja w nowym obozowisku założonym przez migrantów zgromadzonych przez Białorusinów na przejściu granicznym Bruzgi. 👇 1/2 pic.twitter.com/jPW2CjEYpR\nРodlaska Policja паведаміла, што сёння каля 16-й гадзіны, некалькі сотняў чалавек беспаспяхова спрабавалі перасекчы мяжу ў раёне Старжыны. Камяні паляцелі ў паліцыянтаў, памежнікаў і вайскоўцаў. Адзін з іх пашкодзіў шлем, які бараніў галаву паліцыянта. Атака была адбітая.\nСёння цела 19-гадовага ўцекача з Сірыі Ахмеда Аль-Хасана было пахавана на мусульманскіх могілках у Бахоніках на Падляшшы.\nЦела хлопца вылавілі з ракі Буг каля Варобліна ў гміне Янаў Падляшскі 20 кастрычніка. Пры сабе ён меў дакументы. Напярэдадні Ахмед з сябрам спрабаваў перасекчы мяжу. Паводле паказанняў 22-гадовага затрыманага, іх абодвух штурхнулі ў раку беларускія памежныя службы.\n„Мігранты паставілі намёты наўпрост на бетоне каля пункта пропуску. Гэтай ноччу тэмпература будзе ніжэй за 0. Ёсць жанчыны, мужчыны і дзеці, якія не разумеюць, што будзе далей,” – піша ў twitter Франак Вячорка.\nТыя, хто яшчэ мінулай ноччу спаў у намётах у стыхійным лагеры, зараз ляжаць у спальніках пад навесам пункта пропуску.\nУсё вакол КПП зацягнута дымам ад вогнішчаў.\nФота: © Sputnik / Віктар Талочка\nУ сувязі са складаным становішчам на польска-беларускай мяжы, вырашана перавесці вучняў дзвюх пачатковых школ на дыстанцыйнае навучанне, паведамляе polskatimes.pl. У пачатковай школе ў Новым Двары дыстанцыйнае навучанне будзе трываць з 15 па 26 лістапада, а ў пачатковай школе ў Кузьніцы — з 16 па 19 лістапада.\nУ пакінуты мігрантамі стыхійны лагер ля Брузгоў беларускі бок працягвае падвозіць дровы і ваду.\n„Службы рэжыму сочаць за тым, каб людзі, якіх яны штурхалі да памежнага пераходу, не маглі сысці ўглыб Беларусі”, – паведамляе PolskaPolicja. „Такая магчымасць не даецца нават тым, хто хоча вярнуцца ў Менск і паляцець у сваю краіну”.\nМіністэрства ўнутраных спраў і адміністрацыі Польшчы паведамляе, што ўсё больш мігрантаў збіраецца на памежным пераходзе ў Кузніцы.\nМігранты пачынаюць прыбываць у Беларусь з Масквы. Пра гэта паведаміў прэзідэнт Літвы Гітанас Наўседа пасля сустрэчы з прэзідэнтамі Латвіі і Эстоніі. У іх супольнай заяве гаворыцца, што афіцыйны Менск павінен быць прыцягнуты да адказнасці за гандаль людзьмі. Лідары краінаў Балтыі таксама заклікаюць Еўракамісію не марудзячы пачаць рэфармаванне міграцыйнай палітыкі.\n16.16. Так выглядае сітуацыя на памежным пераходзе ў Кузьніцы з борта паліцэйскага верталёта.\nПа дадзеных польскай паліцыі, на закрытым памежным пераходзе ў Кузніцы знаходзіцца каля 3,5 тысячы мігрантаў.\nПрэс-сакратар міністра-каардынатара спецслужбаў Польшчы Станіслаў Жарын заявіў, што службы з беларускага боку свядома нагнятаюць абстаноўку на мяжы.\nНа кароткім участку дарогі паміж памежнымі пунктамі пропуску Брузгі й Кузніца мігранты пачалі ставіць намёты, раскладваюць спальнікі і разводзяць вогнішчы. Тэмпэратура паметра ў памежным раёне 2-3 радусы вышэй за нуль. Згодна з дадзенымі беларускага Памежнага камітэту, на памежным пункце Брузгі сабраліся каля 2100 чалавек.\nМінабароны Польшчы апублікавала фота БТРа каля беларуска-польскай мяжы.\n„Перасяленне мігрантаў з імправізаванага лагера на памежны пераход у Кузьніцы з’яўляецца планавай аперацыяй беларускіх службаў. Дзеянні, хутчэй за ўсё, каардынуюцца з каманднай машыны„, – мяркуе ведамства.\n13:30 Сілавікі адразаюць мігрантам шлях назад. Яны фарміруюць «заградатрад», блакуючы ўсе шляхі адыходу ад мяжы.\n12:45 Польскія ўлады звяртаюцца праз мегафоны да беларускіх сілавікоў\n«Нішто не апраўдае таго, што церпяць жанчыны і дзеці. Суседзі! Беларусы! Вельмі вас просім: апамятайцеся! Няўжо вы пасля ўсяго гэтага вы зможаце паглядзець у вочы сваім жонкам і дзецям?»\n12:20 Лагер, дзе дагэтуль знаходзіліся мігранты, ужо пустуе. Людзі, якія там знаходзіліся, перайшлі на памежны пераход. Марш мігрантаў прайшоў пад кантролем лукашэнкаўскіх службаў.\n12:00 Пры падтрымцы мясцовых службаў мігранты, верагодна, рыхтуюцца да перасячэння мяжы сілай. Афіцэры Памежнай службы і салдаты гатовыя.\n11:40 Мігранты расчышчаюць пляцоўку на пагранпераходзе Брузгі ад калючага дроту.\nТолькі паглядзіце, як за 15 хвілін вырасла іх колькасць.\n11:35 На памежны пераход у Кузніцы беларускія службы прывозяць усё больш груп мігрантаў.\n11:20 Інструментальнае выкарыстанне мігрантаў Беларуссю. Мігранты, у асноўным жанчыны і дзеці, вымушаныя падыходзіць да агароджы, каб беларускія СМІ маглі падрыхтаваць свае агітацыйныя матэрыялы.\n11:15 На здымках з онлайн-камэры ў Брузгах відаць, што мігранты цяпер паміж двума платамі з калючага дроту, адзін зь іх паставіў беларускі бок\n11:05 КПП «Брузгі». Мігранты расселіся ўздоўж плота.\n11:00 Сотні мігрантаў на памежным пераходзе. З польскага боку іх сустракаюць калючы дрот, вадамёт і сілавікі.\nНа КПП з польскага боку – ачапленне і загарода з калючага дроту. Беларускія памежнікі на „турыстаў” ніяк не рэагуюць.\n10:45 Вялікая калона мігрантаў у суправаджэнні беларускіх вайскоўцаў ідзе ў бок памежнага пераходу Польшчы.\nАдзін з мігрантаў, імя якога ёсць у рэдакцыі, расказаў Свабодзе ўначы, што сілавікі адбіраюць маладых людзей і штурхаюць іх на прарыў польскай мяжы.\nМігрант адзначыў, што настрою добраахвотна чапаць калючы дрот і рэзаць яго ў лагеры няма, людзі хочуць спакойна прайсці мяжу.\n«З сабой сілавікі маюць маскі, нажніцы і кусачкі, каб знішчаць перашкоды з дроту. Гэта значыць, яны хочуць беспарадкаў. Некаторыя з нас змянілі вопратку, каб не быць апазнанымі, і мы мусім знаходзіцца каля польскай мяжы», — сказаў суразмоўца Свабоды.\nЁн адзначыў, што аб 11-й гадзіне мігранты збіраюцца на галоўны пераход. Становішча людзей пагаршаецца, а беларускія сілавікі кожнага вядуць у лес.\nЦяпер групу мігрантаў трымаюць паблізу калючага дроту, людзі не могуць сысці і паразмаўляць з кім-небудзь.\n«Ніхто не ведае, што адбудзецца з маладымі людзьмі, якіх схапілі. Беларуская міліцыя адбірае маладых, каб штурхаць іх на калючы дрот на мяжы, а паліцыя Польшчы падрыхтаваная да любой экстранай сітуацыі», — дадаў мігрант.\nПрэзідэнты Латвіі, Літвы і Эстоніі выступілі з супольнай заявай\nМюнхен прапануе прыняць мігрантаў з польска-беларускай мяжы\nВялікая група мігрантаў хацела штурмаваць мяжу


Джазавыя спевы на вершы Ч. Мілаша | Часопіс "ПрайдзіСвет"\nАга працуе над новым, шостым студыйным альбомам у Касл Окс, Лос-Анджэлес. Запіс, прысвечаны Мілашу, будзе выдадзены кампаніяй Blue Label Note Records. Гэтая плытка –частка святкавання стогадовага юбілея паэта, што адбываецца пад патранажам Міністэрства культуры і нацыянальнай спадчыны. Тэкстамі песень сталі як добра вядомыя вершы самога Мілаша, так і пераклады яго ўлюбёных паэтаў.\nАльбом рыхтуецца на дзвюх мовах: польскай і англійскай. Ага лічыцца адной з найбольш выбітных спявачак свайго пакалення. На яе рахунку аўтарства двух залатых і трох плацінавых альбомаў.


13 января 2016, 15:01 •et; 1008 •et; Политика\nJan. 13th, 2016 at 12:29 AM\nНямецкі патруль на Менскай вуліцы, травень 1918 г. (kp.by)\nСавецкія ваеннапалонныя пад наглядам нямецкіх канваіраў разчышчаюць руіны па вуліцы Савецкай. Фота часоў вайны 1941-1945 гг. (крыніца)\nНямецкія жаўнеры ідуць вуліцай Ленінскай. Вуліцы даволі чыстыя. Фота часоў вайны 1941-1945 гг. (крыніца)\nКавалак вуліцы Леніна паміж праспектам Незалежнасьці і вуліцы Інтэрнацыянальнай.\nПозірк ад праспекта Незалежнасьці.\nПозірк на Саборную плошчу ад вуліцы Губернатарскай. Паштоўка пачатку 20-га стагодззя. (У.Ліхадзедаў, "Мінск. Падарожжа ў часе", Мінск, Тэхналёгія, 2008г.)\nГубернатарская вуліца. Звычайны дзень.\nПа няцотным баку вуліцы Губернатарскай месьцілася тыпаграфія Ільлі Каплана. (У.Ліхадзедаў, "Мінск. Падарожжа ў часе", Мінск, Тэхналёгія, 2008г.)\nПа Губернатарскай (Леніна) вуліцы нясьпешна рухаецца конка. Паштоўка 1918 года. (У.Ліхадзедаў, "Мінск. Падарожжа ў часе", Мінск, Тэхналёгія, 2008г.)\nГубернатарская (Леніна) вуліца на паштоўке пачатку 20-га стагодззя. (У.Ліхадзедаў, "Мінск. Падарожжа ў часе", Мінск, Тэхналёгія, 2008г.)\nГубернатарская вуліца ля Саборнай плошчы. Справа шасьціпавярховы будынак гасьцініцы "Эўропа". (крыніца: http://www.polona.pl)\nТак выглядала Плошча Свабоды (Ратушны пляц) з боку цяперашняга гатэлю «Еўропа» у часы акупацыі 1941-1945 гг. Малюнак Анатоля Наліваева, фота Юліі Дарашкевіч. (крыніца: nn.by)\nНа гэтым кавалку вуліцы амаль нічога не ацалела. Фота часоў вайны 1941-1945 гг. (крыніца)\nВуліца Ленінская. Фота часоў вайны 1941-1945 гг. Аўтар здымка Франц Крыгер (крыніца)\nВуліца Ленінская. Фота часоў вайны 1941-1945 гг. (крыніца)\nСтада авец у цэнтры Менска. Фота часоў вайны 1941-1945 гг. (крыніца)\nАгульная панарама разбурэньняў. Фота часоў вайны 1941-1945 гг. (крыніца)\nПозірк не вуліцу Леніна з дому насупраць сквера. ("Мінск", каляровае фота В.Цюкеля і Н.Граноўскага. Выдавецтва "Прагрэс". Масква. 1962г.)


Прага: Аляксандар Мілінкевіч выступіць на “FORUM 2000”\n08 кастрычнік 2007, 10:40\nВольга Караткевіч, Прага Сёньня ў Празе ў будынку Інстытуту Гётэ і ў Палацы Жофін адкрываецца чарговы патранаваны былым чэскім прэзыдэнтам Вацлавам Гавэлам “FORUM 2000”. Назва сёлетняга -- “Свабода і адказнасьць”.\nШтогод у форуме бяруць удзел вядомыя палітыкі ўсяго сьвету. Зь Беларусі на форум сёлета прыяжджае экс-кандыдат у прэзыдэнты і ініцыятар руху “За свабоду” Аляксандар Мілінкевіч. Плянуецца ягоны выступ на форуме.\nСярод вядомых палітыкаў -- польскі эканаміст і палітык Лешак Бальцаровіч і былая Дзяржсакратар ЗША Мэдлін Олбрайт. Дарэчы, выступаючы ў эфіры чэскай тэлевізіі, Мэдлін Олбрайт заявіла, што падтрымлівае кандыдатуру Гілары Клінтан на наступных прэзыдэнцкіх выбарах.\nПра выступ Аляксандра Мілінкевіча і інтэрвію зь ім – пазьней на нашым сайце.


14 студзень 2010, 20:58\n«Супрацоўнік ваенкамату, — паведаміў спадар Якавенка, — склаў супраць мяне рапарт, што я нібыта адмаўляюся браць позвы й ставіць подпіс, што я іх атрымаў. Падпісаліся пад рапартам і спэцназаўцы, якія мяне затрымлівалі. Гэта Барысенка й Дзьмітраўцаў. Паколькі супрацоўнік ваенкамату размаўляў са мной па-расейску, я запатрабаваў, каб на размову былі запрошаны перакладчык з расейскай на беларускую мову й мой прадстаўнік. Пасьля гэтага мяне адпусьцілі».\nЯўген сьцьвярджае, што позваў у ваенкамат апошнім часам не атрымліваў, а гвалтам яго даставілі ў ваенкамат, хутчэй за ўсё, таму, што нядаўна ён падаў заяву з просьбай дазволіць яму прайсьці альтэрнатыўную службу.\nЯўгену Якавенку — 25 гадоў. Раней ён меў адтэрміноўку ад службы , бо вучыўся ў Беларускім транспартным унівэрсытэце. Атрымаў спэцыяльнасьць інжынэра-электрыка. Да звальненьня працаваў у аб’яднаньні «Гомсельмаш». Зараз часова не працуе.\nУ мінулым годзе спадара Якавенку аштрафавалі на 700 тысяч рублёў за паход з кветкамі да помніка Кірылу Тураўскаму ў Міжнародны дзень роднай мовы.


СМАК ЖЫТНЯГА ХЛЕБА або Мой шлях у навуку — Воложин. Працоўная слава. Новости Воложина и Воложинского района\n19.03.2013 21.08.2019 admin502Комментарии on СМАК ЖЫТНЯГА ХЛЕБА або Мой шлях у навуку\nКолькі часу таму рэдакцыя атрымала пісьмо. Наш сталы чытач і аўтар, у мінулым настаўніца Пяршайскай сярэдняй школы, Данута Шаўлоўская прапаноўвала размясціць у рубрыцы «Славутыя асобы» звесткі аб адным са сваіх колішніх вучняў, а цяпер вядомым беларускім вучоным, доктары сельскагаспадарчых навук, намесніку генеральнага дырэктара па навуцы РУП «Навукова-практычны цэнтр Нацыянальнай акадэміі навук па земляробстве», загадчыку лабараторыі селекцыі, насенняводства і тэхналогіі вырошчвання азімага жыта Эроме УРБАНЕ. Каб удакладніць скупыя біяграфічныя звесткі, мы звярнуліся да самога навукоўца. Атрыманая вусна інфармацыя напоўніла адну з «галінак» рубрыкі, а праз нейкі час у рэдакцыйнай электроннай паштовай скрыні з’явіўся аўтабіяграфічны нарыс самога Эромы Пятровіча, з якім мы сёння з радасцю знаёмім нашых чытачоў.\nНарадзіўся я ў вёсцы Бурбаўшчына Пяршайскага сельсавета 30 ліпеня 1954 года, хаця бацькі сцвярджаюць, што на самой справе адбылося гэта двума месяцамі раней – 31 мая. У выніку па сённяшні дзень даводзіцца атрымліваць віншаванні двойчы – у маі ад сваякоў і сяброў і ў ліпені ад тых, хто знаёмы са мной больш афіцыйна.\nМаці Антаніна Канстанцінаўна і бацька Пётр Канстанцінавіч усё жыццё працавалі ў калгасе імя К. Маркса, яна – у паляводстве, ён – у жывёлагадоўлі. Людзі іх пакалення стаялі ля вытокаў зараджэння новага тыпу гаспадарання. Усё сваё жыццё і здароўе яны прысвяцілі служэнню зямлі, калгасу. Уручную жалі жыта, на вазах звозілі снапы ў сховішча і абмалочвалі на перасовачных малатарнях. Церабілі лён, вымочвалі трасту, на прымітыўных калгасных машынах атрымлівалі льновалакно. Даглядалі за «дзялкамі» цукровых буракоў і іншых палявых культур. За добрасумленную працу бацькоў неаднаразова адзначала кіраўніцтва гаспадаркі, на чале якой стаяў тады Канстанцін Вікенцьевіч Захарэвіч.\nПраблемы з выбарам прафесіі ў мяне не было. Ужо з 12 гадоў разам з іншымі аднагодкамі я ўлетку абганяў на конях калгасную бульбу, вазіў сена, палоў буракі, малаціў на малатарні жыта. Як прыемна было на школьнай лінейцы атрымаць з рук старшыні калгаса падарунак за дапамогу падчас уборкі ўраджаю! Да таго ж з самага ранняга дзяцінства запомніўся водар і смак свежага жытняга хлеба – духмянага, з храбусткай скарыначкай, спечанага маці на хатняй заквасцы ў печы на дубовым лісці.\nЯшчэ падчас вучобы ў Пяршайскай сярэдняй школе вызначыўся са сваімі інтарэсамі. З года ў год удзельнічаў у школьных, раённых і абласных алімпіядах па батаніцы і біялогіі. Таму пасля заканчэння ў 1969 годзе васьмі класаў без сумненняў абраў прафесію агранома і паступіў на вучобу ў Марьінагорскі саўгас-тэхнікум, які скончыў у 1973 годзе. Адразу ж пасля заканчэння вучобы быў накіраваны на працу памочнікам брыгадзіра ў саўгас «Праца» роднага Валожынскага раёна.\nСярод сваіх школьных настаўнікаў з пачуццём глыбокай пашаны і ўдзячнасці хачу сёння ўзгадаць Д. В. Шаўлоўскую (беларуская мова і літаратура), Н. П. Бялькевіч (руская мова), К. М. Зянько (батаніка, біялогія), А. І. Макрыцкую (матэматыка) і шматлікіх іншых. Дзякуючы іх старанням, я набыў той неабходны пачатковы запас ведаў, які вельмі спатрэбіўся мне ў наступным.\nАдслужыўшы ў арміі, у 1975 годзе я працягнуў вучобу ў Беларускай сельскагаспадарчай акадэміі. Скончыўшы яе з адзнакай у 1980 годзе, быў накіраваны на працу малодшым навуковым супрацоўнікам ў Беларускі навукова-даследчы інстытут земляробства.\nУсё наступнае маё жыццё звязана з селекцыяй раслін, у прыватнасці – азімага жыта. Працуючы пад кіраўніцтвам вядомага селекцыянера, Героя Сацыялістычнай працы, прафесара М. Д. Мухіна, я паспяхова асвоіў селекцыйны працэс, методыку закладкі палявых вопытаў, адчуў усю высокую культуру вопытнага поля. Займацца селекцыяй – справа цікавая, але ж і клапатлівая, адказная. Толькі ўявіце – з тысяч і нават з дзясяткаў тысяч раслін даследчык мусіць вылучыць і адабраць менавіта тую, якая ў будучым можа даць пачатак новаму сорту!\nУ 1982 годзе я паступіў у аспірантуру, у 1987-м абараніў дысертацыю на атрыманне навуковай ступені кандыдата сельскагаспадарчых навук.\nПраз дзесяць гадоў быў абраны па конкурсе загадчыкам лабараторыі селекцыі, насенняводства і тэхналогіі вырошчвання азімага жыта. У 2006 годзе абараніў дысертацыю на атрыманне навуковай ступені доктара сельскагаспадарчых навук. З 2010 года з’яўляюся намеснікам Генеральнага дырэктара па навуцы РУП «Навукова-практычны цэнтр Нацыянальнай акадэміі навук па земляробстве».\nВынікам шматгадовай працы ў рэчышчы селекцыі стаў 21 сорт азімага жыта, уключаны ў Дзяржаўны рэестр Рэспублікі Беларусь і дапушчаны да выкарыстання. Яшчэ чатыры новыя сарты праходзяць дзяржаўнае сортавыпрабаванне. Пасевы ўсіх гэтых сартоў займаюць сёння ў Беларусі больш за 400 тыс. га альбо 98,6% плошчаў, адведзеных пад азімае жыта. Чатыры сарты ўключаны ў Дзяржаўныя рэестры замежных краін: Расіі, Украіны, Латвіі, Літвы. Распрацавана тэхналогія апрацоўкі новых сартоў азімага жыта, якая забяспечвае ураджайнасць на ўзроўні 55-65 ц/га. Больш таго, упершыню ў Беларусі створаны гібрыды азімага жыта (Галінка, Пліса, Лабел 103) з патэнцыялам ураджайнасці звыш 100 ц/га. Вынікі даследаванняў увасобіліся ў больш за 90 навуковых публікацыях, сярод якіх 2 манаграфіі.\nДоўгія гады ў навуцы прывучылі здабываць усё ўласнай працай. Але ж адным з галоўных жыццёвых правіл для мяне заўсёды было – ніколі не забывацца, што ўсім дасягнутым у навуцы і жыцці ты абавязаны ў першую чаргу настаўнікам-педагогам, бацькам, сям’і, сваякам, калегам па працы і сябрам.\nУ нас выдатная сям’я. Клапатлівая, спагадлівая жонка Галіна Іванаўна, з якой мы пражылі разам у міры і згодзе 32 гады, працуе бухгалтарам. Сям’я ж дачкі Іны нядаўна падаравала нам унучку Ульяну, якая стала нашым маленькім сямейным сонейкам. Жывём і працуем у горадзе Жодзіна.\nЗавяршаючы сваю кароткую жыццёвую справаздачу, хачу пажадаць сваім землякам – працаўнікам Валожынскага краю – выдатнага здароўя, поспехаў ва ўсіх справах і пачынаннях, штодзённага дастатку і дабрабыту ў сем’ях.\nІ Ў РАКАВЕ Б’ЮЦЬ КРЫНІЦЫ ЯГО НАТХНЕННЯ


Канвертаваць Катарскіх рыалаў (QAR) і Саламонавы Астравы даляраў (SBD) : Калькулятар абменнага курсу\nКатарскі рыял (QAR) і Даляр Саламонавых выспаў (SBD) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Катарскі рыял і Даляр Саламонавых выспаў пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 4 жнівень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Катарскі рыял. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Даляр Саламонавых выспаў валюты па змаўчанні. Націсніце на Саламонавы Астравы даляраў або Катарскіх рыалаў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nКатарскі рыял гэта валюта, у Катар (Кантроль якасці, Як кажа). Даляр Саламонавых выспаў гэта валюта, у Саламонавы Астравы (SB, SLB). Катарскі рыял таксама вядомы як Катар рыял. Сімвал QAR можа быць запісаная QR. Сімвал SBD можа быць запісаная SI$. Катарскі рыял дзеліцца на 100 dirhams. Даляр Саламонавых выспаў дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу Катарскі рыял Апошняе абнаўленне 3 жнівень 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу Даляр Саламонавых выспаў Апошняе абнаўленне 4 жнівень 2020 ад Yahoo Finance. QAR каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. SBD каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў.


Конкурс Kinosprint: маладым кінематаграфістам прапануюць зняць якаснае кіно на тэму экалогіі — Generation.by\nКонкурс Kinosprint: маладым кінематаграфістам прапануюць зняць якаснае кіно на тэму экалогіі\nГрупа беларускіх кінематаграфістаў і кінакампаній аб'ядноўваюцца ў жаданні падтрымаць маладых калег. Для гэтай мэты прыдуманы гульнявы конкурс Kinosprint. Ён набірае маладыя каманды, спецыялістаў і навучае іх выжыванню на рынку кіно.\nУдзел у праекце бясплатны, але стануць удзельнікамі толькі 10 каманд, якія пасля старту конкурсу пачнуць пошук і выбар найбольш моцных ідэй для сваіх фільмаў на зададзеную тэму. А пяць лепшых каманд з 10 атрымаюць матэрыяльную і экспертную падтрымку на наступных этапах, пасля распрацоўкі ідэй сцэнарыяў. На апошнім этапе 5 фільмаў атрымаюць прэм'еру ў кінатэатры, дапамогу ў прасоўванні на замежных кінафестывалях ад вядучага прадзюсера краіны. Лепшая праца будзе ўзнагароджаная статуэткай Kinosprint. У выпадку поспеху конкурс будзе «выпускаць» кінематаграфістаў на кінарынак штогод.\nЭксперты і журы Kinosprint – вядомыя беларусы, якія ужо дасягнулі поспеху ў кінаіндустрыі: Андрэй Курэйчык, Юрый Ігруша, Сяргей Якубоўскі (First Rental), Палупанаў Андрэй (кінашкола), Аляксандр Алейнікаў (аператар-пастаноўшчык), Аляксандр Левенчук (New Wave Production). Заснавальнік і ініцыятар праекта - Майстэрня сацыяльнага кіно. Праект рэалізуецца ў супрацоўніцтве з Таварыствам Зялёная сетка, пры падтрымцы Беларускага саюза кінематаграфістаў.\nАрганізатары прапануюць маладым кіношнікам «парваць» усё шаблоны і зняць якаснае мастацкае кіно менавіта на тэму экалогіі і аховы навакольнага асяроддзя. Cапрадзюсар будучых фільмаў Kinosprint, папярэджвае, што мастацкае кіно на экалагічную тэму будзе асабліва цікава еўрапейскім кінафестывалям. Пры гэтым, жанр можа быць любым: ад камедыі да баевіка.\nНабор удзельнікаў зачыніцца на сайце kinosprint.by 26 чэрвеня 2015, але 25 чэрвеня для тых, хто падаў заяўку загадзя і яшчэ не знайшоў сабе каманду адбудзецца першы ў Беларусі Кірмаш кінематаграфістаў. У заяўцы дастаткова апісаць свой папярэдні вопыт і асабістую матывацыю.\n15:00, 24/06/2015 | Навіны |


Vlocity: лічбавая трансфармацыя Salesforce з транзакцыйнымі магчымасцямі | Martech Zone\nVlocity: лічбавая трансфармацыя Salesforce з транзакцыйнымі магчымасцямі\nПанядзелак, лістапад 18, 2019 Аўторак, Лістапад 19, 2019 Douglas Karr\nVlocity - гэта платформа, якая забяспечвае працу хмарных прыкладанняў ад міграцыі дадзеных да бэк-офіснай інтэграцыі, продажаў і каналаў omnichannel для мабільных прылад і аналітыкі. Vlocity дапамагае забяспечыць якасны, галіновы вопыт у наступных галінах:\nСродкі масавай інфармацыі і забавы\nЭнергетыка і камунальная гаспадарка\nУ гэтых галінах, прамое ўзаемадзеянне з кліентамі можа быць кароткім - і далёкім. І ўсё ж іх досвед у гэтых мімалётных сустрэчах вызначае, стануць яны прамоўтэрам альбо нядобразычліўцам. Узаемадзеянне павінна быць поўным, дакладным, хуткім - і ажыццяўляцца па канале па выбары кліента. Самае галоўнае, што вашым супрацоўнікам неабходна звязацца з кліентамі на сайце асабісты ўзровень - дазваляючы каштоўнасцям вашага брэнда прасвечваць.\nз Платформа лічбавага ўзаемадзеяння Vlocity, карыстальнікі могуць сканцэнтравацца на кліенце, а не на праграмным забеспячэнні. Дзякуючы магутнаму набору кампанентаў, заснаваных на задачах - 100% уласных на Salesforce - Vlocity глыбока пераўтворыць вашу CRM-сістэму галіновыя магчымасці транзакцый. Дзякуючы простым у выкарыстанні кіраваным патокам, вы зможаце кансалідаваць прыкладанні, паскорыць новых карыстальнікаў да павышэння прадукцыйнасці і знізіць агульныя выдаткі на абслугоўванне.\nПлатформа лічбавага ўзаемадзеяння Vlocity\nVlocity Omniscript ™ - Стварыце дынамічнае ўзаемадзеянне з кліентамі без кода і разгарнуйце яго на некалькіх каналах і прыладах. Праводзіце карыстальнікаў праз працэсы продажаў і абслугоўвання з дапамогай хуткіх, персаналізаваных адказаў і бесперабойнай інтэграцыі ў карпаратыўныя прыкладання і дадзеныя. З Vlocity OmniScript ™ вы можаце распрацаваць больш прывабнае ўзаемадзеянне з кліентамі - і лёгка развіваць гэта ўзаемадзеянне па меры змены рынку. Няма больш дарагога кода для падтрымання - проста новы ўзровень спрытнасці бізнесу.\nКансоль Vlocity Industry - Калі кліент тэлефануе, прымайце меры з кансолі Vlocity Industry Console - з магчымасцю запуску дзясяткаў кіруемых патокаў з адной старонкі. З інавацыйным карыстацкім інтэрфейсам на аснове карт візуалізацыя магчымасцей росту, узаемаадносін прадуктаў і гісторыі ўзаемадзеяння ніколі не была прасцей - нават калі дадзеныя захоўваюцца па-за межамі Salesforce. Акрамя таго, дзякуючы шаблонам HTML5 і CSS3, якія адпавядаюць стандартам, вы можаце стылізаваць і разгарнуць адну і тую ж функцыянальнасць на некалькіх каналах і прыладах.\nVlocity DataRaptor ™ - Кіраваць складанымі структурамі дадзеных на платформе Salesforce з дэкларатыўным адлюстраваннем дадзеных і інтэрфейсамі REST. Vlocity DataRaptor ™ спрашчае інтэграцыю знешніх дадзеных - лёгка загружае, здабывае і трансфармуе іерархічныя структуры ў стандартныя фарматы JSON - усё без кадавання. Інтэграцыя зараз рэалізуецца хутчэй і прасцей у абслугоўванні.\nРухавікі працэсаў хуткасці - Прадстаўляйце персаналізаваныя прапановы, фільтруйце і рэкамендуйце разлічваць стаўкі і плату, рэкамендаваць прадукты - усё на аснове лёгка наладжваемых правілаў. Пашыральны набор дэкларатыўных бізнес-паслуг Vlocity дадае глыбокія функцыянальныя магчымасці для ўзаемадзеяння з кліентамі - памяншае кадзіраванне, спрашчае абслугоўванне і павялічвае спрытнасць.\nVlocity Mobile - Праграмы для прадпрыемства звычайна арыентаваны на ўвод інфармацыі ў форму, навігацыю і адпраўку большай колькасці формаў. Мабільныя прыкладанні Vlocity адрозніваюцца, больш простыя і простыя ў выкарыстанні. Утрымлівае храналогію ўзаемадзеянняў і гісторый, якія адбыліся з кліентам. Карыстальнік можа хутка прагледзець часовую шкалу кліента і атрымаць уяўленне пра тое, што адбылося нядаўна да наступнай сустрэчы кліента. Палепшаная пазнака для хуткага дадання інфармацыі пра прафіляванне і справаздачнасці кліентаў пра званкі.\nЗнос Vlocity - Носіны адчыняюць дзверы для яшчэ больш імгненняў у шматканальным падарожжы - персаналізаваных, спрошчаных і зручных момантаў. Ад спецыяльных акцый да кантэкстуальных магчымасцей продажаў, Vlocity Wear дапамагае вам распрацоўваць і дастаўляць новыя трансфармацыйныя кропкі кантакту для вашых кліентаў. Плаўнае падключэнне да дадзеных кліентаў у любы час і ў любым месцы з дапамогай Vlocity Wear. Дасягайце больш хуткага і бяспечнага дазволу продажаў, атрымліваючы доступ да жывых дадзеных, праглядаючы планы і дзелячыся інфармацыяй з кліентамі непасрэдна з носных прылад. Павысьце эфектыўнасць у сваім бізнэсе і мадэрнізуйце бізнес-працэсы, дазваляючы зацвярджаць рашэнні, рассылаць напамін і многае іншае.\nVlocity Clickstream Analytics - З Аналітыка Salesforce платформа, Vlocity аб'ядноўвае глыбокія аналітычныя магчымасці з нашым камунікацыйным дадаткам, каб забяспечыць дзейсную інфармацыю для нашых кліентаў. Цяпер прадпрыемствы могуць паскорыць час для ацэнкі з дапамогай разумных спецыяльных хмарных прыкладанняў, якія працуюць на платформе Salesforce Wave Analytics. Гэта не проста вялікія дадзеныя, гэта лепшыя дадзеныя.\nЗапытай дэма-версію Vlocity\nКлючавыя словы: аналітыка clickstreamдатараптарчаканы час перахопусродкі масавай інфармацыіхуткасцьvlocity мабільныvlocity ўсезнак\nСтатыстыка маркетынгавага ўздзеяння


Наперадзе ў Шэрага Ката – яшчэ адзін суд. Чым ён скончыцца? | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nНаперадзе ў Шэрага Ката – яшчэ адзін суд. Чым ён скончыцца?\nВідэаблогер Дзмітрый Казлоў, вядомы пад нікам Шэры Кот, учора ўвечары быў нечакана вызвалены з-пад арышту.\nЯго затрымалі 25 снежня мінулага года на аршанскім чыгуначным вакзале, калі ён вяртаўся з Менску. 26-га снежня паводле рашэння суда Воршы і Шэры Кота ён атрымаў першыя 15 сутак арышту за ўдзел у менскіх акцыях пратэсту супраць так званай «паглыбленай інтэграцыі». За час зняволення яго асудзілі яшчэ 5 разоў – кожны раз яшчэ на 15 сутак.\nКаб не гэтае нечаканае вызваленне, былі ўсе падставы лічыць Дзмітрыя Казлова палітвязнем, і таму яго тэрмінова вызвалілі, мяркуе праваабаронца Павел Левінаў:\n– За выражэнне свайго меркавання – 90 сутак арышту… Напэўна, улада ўсё-ткі зразумела, што, калі сітуацыя не вырашыцца вось такім чынам, як яна вырашылася, то ў Беларусі можа з’явіцца яшчэ адзін палітвязень. У краіны і так шмат праблем – з нафтай, з газам. Навошта яшчэ адна – з палітзняволеным?\n27 студзеня Дзмітрыя Казлова чакае яшчэ адзін судовы працэс за ўдзел у акцыях у падтрымку незалежнасці. Суд мае адбыцца ў Менску. Вынік яго непрадказальны, кажа відэаблогер:\n– Я нават не ведаю, чаго чакаць. Калі б гэта было ў пачатку, то я чакаў бы, што будуць «суткі». А цяпер нават не ведаю, можа, гэта будзе штраф, 50 базавых. Яны самі зараз адыходзяць назад – зразумелі, што далі мне зашмат «сутак».\nЗараз Дзмітрый Казлоў нарэшце займеў магчымасць пазнаёміцца з усімі матэрыяламі сваіх справаў, і збіраецца абскарджваць судовыя пастановы пра свае арышты.\nПавел Левінаў: “Шэры Кот” стаў ахвярай рэпрэсіўнага заканадаўства\nШэры Кот за кратамі


Новыя факты пра струменевае тэлебачанне Apple | Я з Mac\nЗа некалькі дзён да тыдня саміта для распрацоўшчыкаў прыкладанняў iOS і OS X, WWDC 2015, немагчыма не прачытаць навіны, накіраваныя на інфармацыю пра меркаваная паслуга струменевага тэлебачання, якую Apple можа прадставіць 8 чэрвеня.\nУжо ў апошняй праграме адным з прысутных стала сетка CBS, якая з'явілася ў якасці новага канала для Apple TV з мэтай росту ў экасістэме Apple. Цяпер генеральны дырэктар CBS даў больш дадзеных што практычна пацвярджае, што хутка мы ўбачым паслугу струменевай перадачы, пра якую мы вам распавядалі.\nКіраўнік паўночнаамерыканскай сеткі CBS правёў інтэрв'ю на кодэкс-канферэнцыі, якую спансавала Re / Code. У ім Лес Мунвес, генеральны дырэктар CBS, сказаў прадстаўніку Re / Code Кара Суішэр, што гэта практычна пацверджана CBS будзе супрацоўнічаць з Apple у паслузе струменевага ТБ.\nЗдаецца, генеральны дырэктар CBS і Эдзі К'ю ўжо сустракаліся з прадстаўнікамі Куперціна, каб мець магчымасць пагаварыць на гэтую тэму і адшліфаваць юрыдычныя і грашовыя аспекты гэтага новага праекта. Цяпер, гэтак жа як ён даў інфармацыю пра гэты саюз, ён таксама падкрэсліў, што не ведае да канца, якая можа быць афіцыйная дата запуску.\n8 чэрвеня мы ўбачым, ці сапраўды гэта час, калі Apple абновіць Apple TV і ўпрыгожыць яго запускам гэтага струменевага сэрвісу, у які людзі з Куперціна ўклалі шмат месяцаў працы і перамоваў.\nПоўны шлях да артыкула: Я з Mac » прадукты кампаніі Apple » Apple TV » Новыя факты пра струменевае тэлебачанне Apple\nПраблемы з маючым адбыцца адкрыццём Apple Store на верхнім Іст-Сайдзе ў Нью-Ёрку


Фотафакт: маладая пара з Мінска згуляла вяселле ў шляхецкім стылі | Магниты сувенирные оптом ручной работы\nФотафакт: маладая пара з Мінска згуляла вяселле ў шляхецкім стылі\nРаспісаліся, выпілі шампанскага, паехалі ў сталовую, мучалі гасцей тамадой — так, у адпаведнасці з няпісаных савецкім шаблонам, выглядаюць многія беларускія вяселлі. Зрэшты, усё больш маладых людзей аддаюць перавагу правесці самы галоўны дзень у жыцці незвычайна — каб запомнілася. І гэта добры знак!\nАндрэй — выкладчык у медыцынскім універсітэце, яго жонка Каця — эканаміст. Маладыя людзі захапляюцца гісторыяй Беларусі. Кажуць, гэта хобі дапамагае ім лепш зразумець сябе. Вяселле ў іх атрымалася — «не як ва ўсіх».\n«Вяселля, на якіх я бываў, паказалі мне, як ня варта іх арганізоўваць, — смяецца Андрэй. — Напэўна, у тым ліку і таму, што за арганізацыю ўрачыстасці ў нас па-ранейшаму часта адказваюць бацькі. З аднаго боку, маладым менш клопатаў, з другога — атрымліваецца «цяжкаваты». Мы рабілі вяселле ў першую чаргу для сябе і родных, запрасілі толькі самых блізкіх людзей. Ролю блазна, які часцяком прысутнічаў у тыя часы на святах, у нас выконваў адзін з гасцей. Гучала музыка таго часу — дуда і скрыпка. Мы падрыхтавалі прэзентацыю, у якой распавялі сямейныя гісторыі кахання з сярэдзіны пазамінулага стагоддзя ».\n«Усё пачалося з шаблі, гэта дакладная копія, — распавядае Андрэй пра вясельным строі. — Потым вырашылі замовіць касцюмы. Месца выбралі атмасферны — сядзібу «Панскi маёнтак Сула», адрэстаўраваную пад даўніну. Першая згадка пра яе ставіцца да XVI стагоддзя, і належала яна вялікаму князю літоўскаму Стэфану Баторыю ».\n«Мы аднавілі шляхецкія касцюмы, за ўзор выбралі XVII стагоддзе. Ступень адпаведнасці досыць высокая, усё зроблена па гістарычных канонах. Жупан і кунтуш — менавіта так апраналіся заможныя людзі таго часу, — дадае Андрэй. — Слуцкага пояса не знайшлі, схадзілі на выставу ў Нацыянальны музей, каб натхніцца эпохай. Пояс Каця пашыла сама ».\nНа «дэкарацыі» маладыя людзі аддалі каля $ 1000 — за сукенку і касцюм з моднага салона можна значна больш заплаціць. Зрэшты, часу на падрыхтоўку прыйшлося выдаткаваць нямала: каб знайсці краўца, на прымеркі …\nАндрэй працягвае: «Сцэнар мы вырашылі не рабіць. Старадаўняя вяселле, калі праводзіць яе па ўсіх правілах, глядзелася б вельмі архаічна. Прыйшлося б выканаць многія цырымоніі, дапусцім, па рассаджвання гасцей, пры гэтым тлумачыць ім сэнс кожнага дзеяння. А вось у гульні таго часу пагулялі. Напрыклад, у «рыцарскі паядынак». На нітку прывязвалі да нагі звычайную крышку, бяжыш па полі, спрабуючы наступіць на вечка суперніка. Чыя вечка адарвалася, той і прайграў. Было весела! »


Мікалаеўшчына: “Як хочаш добра жыць, трэба падпарадкоўвацца найперш уладзе”\n10 жнівень 2006, 20:56\nЗьміцер Бартосік, Мікалаеўшчына (Менская вобласьць) Новая перадача сэрыі “Палітычная геаграфія” (эфір 1 жніўня).\nВаколіцы вёскі Мікалаеўшчына, радзімы паэта Якуба Коласа, нагадваюць асобную краіну. Межы гэтай краіны пазначаны драўлянымі слупамі-скульптурамі. Уздоўж асфальтавай трасы, на лясных ростанях, па берагах Нёману паўсталі высачэзныя стоды – разьбаваныя героі “Новай зямлі” й “Сымона-музыкі”. Дзякуючы Коласаваму музэю-запаведніку, сасновых лясоў тут не высякаюць, і паветра ў гэтай своеасаблівай краіне надзвычай чыстае. А яшчэ адна мясцовая ўласьцівасьць – чыстая беларуская мова насельнікаў. Да таго ж заўважная тут і адна выразная парадаксальная прыкмета. Але пра яе крыху пазьней…\nСтарэйшы навуковы супрацоўнік коласаўскага музэю “Акінчыцы” Юры Міцкевіч, унучаты пляменьнік паэта, ходзіць па хаце, дзе нарадзіўся стрыечны дзядуля, як спадчынны гаспадар.\n(Міцкевіч: ) “Да мяне прыяжджаюць з усяго сьвету. У мяне былі пасол Англіі, пасол Японіі, шэйх Дубаю, зь Дзярждумы Расеі Генадзь Селязьнёў. У мяне тут многа народу бывае ўсякага – і добрага, і ліхога. Бываюць паскудныя людзі, бываюць добрыя”.\n(Карэспандэнт: ) “А паскудныя – гэта…”\n(Міцкевіч: ) “Сілком вязуць зь Менску школьнікаў. “Вы дзе пабылі?” – “На радзіме Янкі Купалы”.\nАднойчы гаспадар Коласавага дому ледзь не справакаваў міждзяржаўны канфлікт.\n(Міцкевіч: ) “Прыехалі аднойчы тры генэралы генштабу Расеі. І нашы тры генэралы. Паказаў ім музэй. Папытаўся: “Будзем гаварыць на мове ці на языку?” – “На мове”. Пачалі гаварыць на мове. Яны былі задаволены. Пасьля паехалі на турбазу. Там было сабрана на стол, як заведзена. І вось яны за чаркай пачалі гаварыць, як гэта Коласава наша прыбраць да рук: там падзямельлі, ракеты там зьбіралі й гэтак далей, а потым, як разваліўся Саюз, усё гэта прапала. І вось яны дамовіліся, кажуць: “А каго мы паставім камандзірам?” “Мяне пастаўце”, – я ўсадзіў свой язык. “А чаму вы хочаце стаць?” “Палавіну ракет, – кажу, – на Маскву, палавіну на НАТО. Вось так паставім, у два рады”. “А чаму на Маскву?” “Ну, каб газ нам давалі танны, каб трохі пагроза нейкая была. Можам пальнуць – як што якое”. Як пачалі яны сьмяяцца!..”\nТацяна Хвалей – настаўніца. Мікалаеўшчынскай школе больш за сто сорак гадоў. Але вучняў з кожным годам усё меней.\n(Тацяна: ) “Народ… Пераважна засталіся пэнсіянэры. Моладзі вельмі мала. Якуб Колас пайшоў у Менск – і ўся моладзь за Якубам Коласам у Менск. У нас у школе засталося Міцкевічаў два чалавекі. Першую клясу цяпер скончыла пяць вучняў. На наступны год набіраем толькі аднаго”.\nМоладзь зьбягае па сьлядах вялікага земляка ня толькі з адсутнасьці прыстойных заробкаў у мясцовым СВК.\n(Тацяна: ) “У нас газу няма. У нас нават няма вады. Чатыры гады назад дабіўся – такі ёсьць Мікалай Дубовік, дэпутат – і выдаткавалі грошы. Але нічога гэтага няма. І мы цяпер без вады, бяз газу. Што вёска робіць? Вымірае. Дачнікі скупляюць тыя дамы, дзе паміраюць людзі”.\n(Карэспандэнт: ) “А колькі каштуе дом?”\n(Тацяна: ) “Ну, калі просьценькі вясковы – паўтары–дзьве тысячы. Тут вельмі складана жыць”.\nСоф’я Міцкевіч, пляменьніца Коласа, жыве на хутары Смольня ўвесь век. Спачатку – як сялянка, а зь 50-х гадоў – як загадчыца дзядзькавага музэю. Яна й сама нечым – прашу ў спадарыні прабачэньня – сталася жывым экспанатам Смольні: настолькі яркае партрэтнае падабенства зь вялікім продкам. А вось і яна – галоўная прыкмета гэтай маленькай краіны. Гаворачы са мной па-беларуску, гаворачы адкрыта, не баючыся дыктафона, старая кабета ня можа дапусьціць аніякай крытыкі паноўнай улады. І не таму, што ў свае 80 гадоў нечага баіцца.\n(Соф’я: ) “Вы думаеце, ён беларускай мовы ня ведае? Ён цудоўна можа гаварыць па-беларуску. Я мяркую, зьвязана з тым, што ён езьдзіць паўсюль. А там перакладчыкі ня ведаюць усіх моў. Як жа ён будзе зь імі гаварыць? Я так думаю...”\n(Карэспандэнт: ) “Лукашэнкі тут не было ў вас?”\n(Соф’я: ) “Не. Быў некалі – знаеце хто? Той, што ўцёк ад Лукашэнкі. Пазьняк. На вэрандзе ў мяне сядзеў”.\n(Карэспандэнт: ) “А пра што Пазьняк гаварыў тут?”\n(Соф’я: ) “Слухайце, – кажа, – я ня п’ю”. Дама ягоная сядзела, жонка будучая. “Ня п’ю” дык “ня п’ю”. Яму й не наліваюць. Дык ён сядзіць, сядзіць, глядзіць, што… Дый давай сам наліваць. Во такое было. Непастаянны чалавек. Я лічу, што ён няправільна сябе павёў. Куды ён выехаў і нашто? Не падружыўся з Лукашэнкам? Паспрабаваў бы падружыцца. Як належыць. Я ня думаю, што Лукашэнка яго падставіў”.\nУсім беларускім палітыкам Соф’я Міцкевіч жадае браць прыклад са свайго роднага дзядзькі.\n(Соф’я: ) “Колас прасядзеў тры гады. Пытаецца адзін: “Канстанцін Міхайлавіч, а як жа ў турме?” Колас кажа: “Ты хочаш ведаць, як у турме? Ты заслужы. Гэта трэба заслужыць. І пойдзеш – пасядзіш”. Вось чым чалавек вылучаецца – дзядзька мой родны”.\nПэнсіянэр Уладзімер Рыгорчык на мой зварот “спадар Уладзімер” запрасіў шырокім жэстам на панадворак. Бо ня любіць слова “таварыш”.\n(Рыгорчык: ) “Таварыш – гэта па-італьянску пастух. Ты помніш, хто ў нас быў таварыш першы, лысы?”\nНа гэтым дзівосы Коласавай краіны ня скончыліся. Усёй душой хварэе спадар Уладзімер за аднаго вядомага гульца.\n(Рыгорчык: ) “Ён як у хакей гуляе, я крычу: “Шурык, бі!” І заб’е шайбу. Чаму Шурык? Ну, “прэзыдэнт” брыдка ж казаць”.\nНа маё зьдзіўленьне такім гумарным стаўленьнем да жыцьця спадар Уладзімер патлумачыў наступнае.\n(Рыгорчык: ) “Ведаеш, што? Гэта, мусіць, мы, мікалаеўцы, так умеем, на радзіме Якуба Коласа. У мяне дзесяць сотак клубніц. Паехаў я на Камароўку, прадаў тры вядры. І думаю: а дзе ж выпіць чарку? Узяў бутэльку віна, узяў два піражкі й пайшоў да Коласа – там жа Колас сядзіць. А ў 53-м годзе я Коласу расказаў вершык. Ён мне дваццаць пяць рублёў даў. За тое, што я яму вершык расказаў”.\n(Карэспандэнт: ) “І які быў гэты дзядзька Колас?”\n(Рыгорчык: ) “Вельмі вясёлы. Харошы. Пагладзіў мяне”.\nУ палітыцы стары Рыгорчык удзельнічае не як староньні глядач. Нават грамату ад Лукашэнкі атрымаў – за збор подпісаў.\n(Карэспандэнт: ) “Што гэта?”\n(Рыгорчык: ) “Чытай!”\nАле насаладзіцца моваю Лукашэнкавай адміністрацыі мне не пашчасьціла. На ганак выйшла Рыгорчыкава сужанка.\n(Рыгорчыха: ) “Хопіць ужо дурня валяць!”\n(Рыгорчык: ) “Гэта карэспандэнт прыехаў!”\n(Рыгорчыха: ) “Мне да с…, хто прыехаў! Марш адсюль, каб я болей плётак ня чула тваіх. Хопіць мандаболіць!”\nЦяжка жыць у гэтай краіне ня толькі апазыцыянэру, але й адданаму прыхільніку рэжыму.\n(Рыгорчык: ) “Вось бачыш. Аляксандар Лукашэнка… А ты пытаесься… Я трыста чалавек падпісаў. Сьляпыя й тыя расьпісваліся, ляжачыя. У нас кажуць: “За Лукашка”. “За каго будзеш?” – “За Лукашка!”\n(Карэспандэнт: ) “За што любяць?”\n(Рыгорчык: ) “Я табе скажу. Такіх нараджаецца мала. Гэта дэ Голь, гэта Чэрчыль, гэта Піначэт. Яго будуць любіць усё жыцьцё”.\nА яшчэ спадар Уладзімер выявіў не абы-якую палітычную падкаванасьць і абазнанасьць.\n(Рыгорчык: ) “Лявонаву, дырэктару трактарнага заводу (18 мільёнаў баксаў), – шэсьць год далі. Віньнікаву чаму адпусьцілі? Чаго яна па Бі-Бі-Сі бегае за 18 мільёнаў баксаў? Давай, дарагі мой друг Дзіма, па 18 мільёнаў хвацім – і па 6 год пасядзім. Згодзен, га? Хопіць і нам, і дзецям, і унукам”.\nСлухаць спадара Рыгорчыка можна бясконца. Але дамо слова іншаму мікалаеўцу Міхалу Скарабагатаму, які на маё простае пытаньне, у чым галоўны закон жыцьця, выдаў просты адказ.\n(Скарабагаты: ) “Знаў польскую мову. Падчыняўся ўладзе. Польскай. Любая улада прыйдзе – падпарадкуесься. Вось былі мы ў акупацыі. А што – падчыняцца ня будзеш? Немцу? А як жа? Жыць трэба? Як хочаш добра жыць, трэба падпарадкоўвацца, найперш – уладзе. Я так разумею. Нічога без улады ня зробіш. Якая ўлада ні была б, я для ўлады – нуль. Куды я ні пайшоў бы...”\nВось такі тут дзіўны закон усталяваны – любіць Беларусь, гаварыць па-беларуску й падпарадкоўвацца ўладзе. Гэта вельмі па-коласаўску. А на заканчэньне прагноз ад Юр’я Міцкевіча.\n(Міцкевіч: ) “Канчаецца тэрмін працы Лукашэнкі. Ня вечны ж ён. Стане новы прэзыдэнт, і стане новая праграма. І ўсё пойдзе па іншым рэчышчы. Маятнік матнецца ў іншы бок. Я яго паважаю – як чалавека. Але… што нацыянальнай ідэі ў яго няма, мне не падабаецца. А яна павінна быць. Нацыя павінна быць нацыяй. Гэта справа папраўная. Нацыя не памрэ. Пакуль жыве Бог, там, над Зямлёю, то будзем і мы, беларусы, жыць. Будзем”.


Лінк: Беларусь паказвае добры прыклад у кантэксце АБСЕ па колькасці жанчын у парламенце | Апошнія падзеі ў Беларусі - прамовы і інтэрв’ю | Belarus.by\nЛінк: Беларусь паказвае добры прыклад у кантэксце АБСЕ па колькасці жанчын у парламенце\n16 чэрвеня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Беларусь паказвае добры прыклад у кантэксце АБСЕ па колькасці жанчын у парламенце. Аб гэтым заявіў сёння дырэктар Бюро па дэмакратычных інстытутах і правах чалавека (БДІПЧ) АБСЕ Міхаэль Георг Лінк на міжнароднай канферэнцыі "Забеспячэнне гендарнай роўнасці ў грамадскім жыцці" ў БДУ, перадае карэспандэнт БЕЛТА.\n"У кантэксце АБСЕ Беларусь паказвае добры прыклад прадстаўніцтва жанчын у парламенце", - сказаў Лінк. У прыватнасці, ён адзначыў, што за апошнія некалькі гадоў павялічылася колькасць жанчын у Савеце Рэспублікі. Паводле яго слоў, Беларусь прадэманстравала выкананне міжнародных стандартаў па гендарнай роўнасці.\nРазвіваючы тэму, Міхаэль Георг Лінк звярнуў увагу, што ў недалёкім мінулым не ў кожнай еўрапейскай краіне жанчыны мелі права галасаваць на выбарах.\nТаксама ён адзначыў, што не трэба рабіць акцэнт асобна на правах жанчын, правах дзяцей і г.д. Неабходна весці размову аб правах чалавека ў цэлым. Акрамя гэтага, кіраўнік бюро падкрэсліў, што важным з'яўляецца дасягненне гендарнай роўнасці не толькі дэ-юрэ, але і дэ-факта.\nДырэктар БДІПЧ лічыць, што правядзенне ў Мінску канферэнцыі па гендарнай роўнасці - важны факт. "Гэта сігнал у нашых адносінах, а таксама ў адносінах (Беларусі. - Заўвага БЕЛТА) з Саветам Еўропы", - сказаў Міхаэль Георг Лінк. Ён выказаў словы ўдзячнасці партнёрам - арганізатарам канферэнцыі.\nМіжнародная канферэнцыя "Забеспячэнне гендарнай роўнасці ў грамадскім жыцці" праходзіць 15-16 чэрвеня ў БДУ. Яна арганізавана БДУ і Інфармацыйным пунктам Савета Еўропы ў Мінску пры падтрымцы Міністэрства замежных спраў Беларусі.


“Белорусская деловая газета”: Рэха скандалу вакол расейскай нафтавай кампаніі “ЮКОС” дакацілася да Беларусі\n03 жнівень 2004, 11:06\nАлесь Дашчынскі, Менск Агляд незалежных газэт\nГазэта “Народная воля” праводзіць расьсьледаваньне адносна неназванай жанчыны, якой прэзыдэнт Лукашэнка быццам бы паказаў некаторыя дакумэнты ў справе зьніклага апэратара ОРТ Зьмітра Завадзкага. Кіраўнік краіны заявіў, што публікацыя гэтых матэрыялаў быццам бы ператворыць справу Завадзкага ў антысправу. Жонкі зьніклых цьвердзяць, што не хадзілі да Лукашэнкі. Маці журналіста Вольга Завадзкая патрабуе абнародаваць дакумэнты прэзыдэнта і намерваецца зьвярнуцца ў пракуратуру з просьбай аднавіць расьсьледаваньне справы ў сувязі з новымі фактамі. Зінаіда Ганчар заяўляе, што сьледчыя абавязаны неадкладна запатрабаваць гэтыя дакумэнты, іначай атрымліваецца, што грамадзянін Лукашэнка пакрывае злачынцаў.\nУ сёньняшнім нумары “Народная воля” таксама друкуе адкрыты ліст намесьніка старшыні БНФ прафэсара Юрыя Хадыкі. Ён выклікае кіраўніка краіны на тэледыскусію ў пытаньнях зьнешняй і ўнутранай палітыкі Беларусі. “Калі вы не выйграеце ў мяне, Вам ня трэба ісьці на трэці тэрмін”, гаворыцца ў лісьце. Яшчэ адзін вядомы апанэнт рэжыму Зянон Пазьняк тлумачыць ідэю байкоту выбараў у Палату прадстаўнікоў, які абвясьціла Хрысьціянска-дэмакратычная партыя БНФ. “У цяперашніх беларускіх умовах байкот – гэта адзіны шанец для народа перамагчы аўтарытарызм”, цьвердзіць Пазьняк.\nСёньняшняя “Белорусская деловая газета” выкрывае, што схавалі чыноўнікі ад прэзыдэнта Лукашэнкі падчас нарады ў пытаньнях разьвіцьця Сьветлагорскага цэлюлёзна-кардоннага камбіната. На гэтай нарадзе нечакана былі адпраўленыя ў адстаўку віцэ-прэмьер Цюцюноў і дырэктар канцэрна “Беллесбумпром” Курс. Кіраўнік краіны зьвінаваціў гэтых чыноўнікаў у тым, што яны не змаглі даць поўнай карціны пра цяперашніх уладальнікаў прадпрыемства, якім належыць бальшыня акцый.\nСапраўдным гаспадаром Сьветлагорскага камбіната, паводле “БДГ”, зьяўляецца расейская кампанія “Русские инвесторы”. Старшыня рады дырэктараў гэтай кампаніі – расейскі мільянэр зь беларускім прозьвішчам Аляксей Галубовіч, блізкі паплечнік апальнага алігарха Міхаіла Хадаркоўскага.Такім чынам, рэха скандалу вакол расейскай нафтавай кампаніі “ЮКОС” дакацілася да Беларусі.\nАўтар артыкула ў “Белорусской деловой газете” прагназуе, што неўзабаве на такой жа нарадзе будзе вырашацца лёс яшчэ аднаго афшора з расейскімі каранямі – фірмы “Астра-трэйд”.\nСёньня “Комсомольская правда” в Белоруссии” распавядае: каб сабраць малодшае дзіця ў школу, бацькі выкладуць да 250 тысяч рублёў, на вучня старэйшых клясаў патрэбна да 350 тысяч. Дарэчы, сёлета міністэрства адукацыі вырашыла, што дзеці разам з камплектам падручнікаў атрымаюць і адмысловыя дзёньнікі, хаця ў беларускіх крамах зь мінулага года засталося нераспраданых дзёньнікаў замежнай вытворчасьці не на адзін мільён рублёў.


Глыбоцкай цэнтральнай раённай бібліятэцы - 70 год! 1976-1986 гады - Глыбоцкая централізаваная бібліятэчная сістэма\nГлыбоцкай цэнтральнай раённай бібліятэцы - 70 год! 1976-1986 гады\nСтаронкі гісторыі Глыбоцкай цэнтральнай раённай бібліятэкі. 1976-1986 гады.\nУ 1977 годзе на дзяржаўным узроўні было прынята рашэнне аб цэнтралізацыі бібліятэк. У кожным раёне стваралася цэнтралізаваная бібліятэчная сістэма (ЦБС) з адзіным штатам, бюджэтам, кніжным фондам, даведачна-бібліяграфічным апаратам. Глыбоцкая раённая бібліятэка стала цэнтральнай бібліятэкай сістэмы, яе філіяламі сталі 64 бібліятэкі раёна. Павялічыўся штат работнікаў, уведзены пасады - дырэктара ЦБС, намесніка дырэктара па гаспадарчых пытаннях, загадчыка аддзела абслугоўвання, бібліёграфа, метадыста. Стварыўся новы аддзел – аддзел камплектавання і апрацоўкі літаратуры. Узначаліла сістэму Тарасенка Алена Афанасьеўна.\nЗ верасня 1979 года дырэктарам Глыбоцкай ЦБС была прызначана Ніна Андрэеўна Протас (Шынкевіч). ) - малады, граматны, ініцыятыўны прафесіянал. Яна сумела з''яднаць калектыў адзінай мэтай – дасканалага абслугоўвання чытачоў.\nСваёй актыўнай дзейнасцю, граматным і творчым падыходам да справы Н.А.Протас ўнесла значны ўклад у арганізацыю бібліятэчнай справы ў раёне па якаснаму фарміраванню, захаванню кніжанага фонду, матэрыяльна-тэхнічнаму стану бібліятэк. Значную ўвагу ўдзяляла Н.А.Протас кадрам. Дзякуючы яе настойлівасці, у сістэме работаюць спецыялісты з вышэйшай і сярэдней спецыяльнай адукацыяй.\nЯна ўкараняла новыя формы бібліятэчнай работы. Пачаў дзейнічаць клуб аматараў літаратуры "Час і мы", сталі арганізоўвацца сустрэчы з беларускімі пісьменнікамі, з'явіліся платныя паслугі.\nН.А.Протас уклала шмат намаганняў і сіл пры правядзенні рамонта і пераезду Глыбоцкай цэнтральнай раённай бібліятэкі ў новы будынак па вул. Энгельса, яе поўнай камп'ютарызацыі і ўкараненню аўтаматызаванай сістэмы інфармацыйнага абслугоўвання карыстальнікаў.\nНа пасадзе дырэктара Глыбоцкай ЦБС Н.А.Протас адпрацавала 31 год. Як ўзгадвае сама Ніна Андрэеўна, ёй не раз прапаноўвалі перайсці ў адміністрацыю аддзела культуры. Аднак яна не змагла здрадзіць сваёй справе, бо не ўяўляла сабе жыцця без кніг і чытачоў.\nПадтрымку і дапамогу маладому кіраўніку аказвалі яе калегі. Шмат сіл і старання ў фарміраванне бібліятэчай сістэмы, развіццё пазастацыянарнага абслугоўвання, дасканалага абслугоўвання чытачоў унесла Валянціна Паўлаўна Ганчарэнка, загадчык перасоўчага фонду, а пазней загадчык аддзела абслугоўвання раённай бібліятэкі.\nУ 1977 годзе быў створаны аддзел камплектавання і апрацоўкі літаратуры цэнтральнай раённай бібліятэкі. Яго ўзначаліла Курыловіч Вера Іосіфаўна. У аддзеле працавала 12 работнікаў. Аддзел займаўся камплектаваннем кніжнага фонду ўсіх бібліятэк сістэмы: - заказам, апрацоўкай, улікам, спісаннем літаратуры; дастаўкай літаратуры ў сельскія бібліятэкі, вядзеннем падпісной кампаніі і інш. Паступленне кніг было значным. Бібліятэкарам прыходзілася ўручную пісаць па 130 картак на кожнае новае выданне. У 80-х гадах аддел атрымаў капіравальную тэхніку – рататар, што значна аблегчыла работу і скараціла штат.\nАддзел фарміраваўся з работнікаў раённай і дзіцячай бібліятэк - Вязьменава Людміла Пятроўна, Суднік Таццяна Міхайлаўна, з сельскіх бібліятэкараў - Мядзелец Зінаіда Іванаўна, Аліхвер Алена Яфімаўна, Чакушына Надзея Пятроўна, Спірковіч Алена Арсеньеўна і інш. Са школьных бібліятэк прыйшлі Лідзія Рыгораўна Аніськовіч і Зінаіда Цімафееўна Паляк. Былі маладыя спецыялісты, выпускнікі Магілёўскага бібліятэчанага тэхнікума Запольная Раіса, Піскуновіч Галіна Андрэеўна, Татарчук Алена Міхайлаўна. Усяго з 1977 па 2015 гг. у аддзеле адпрацавала больш 50 чалавек.\nЗ дня стварэння, аддзел ніколі не меў свайго пастаяннага памяшкання, займаў наёмныя пакоі. І толькі ў 2008 г. работнікі далучыліся да цэнтральнай раённай бібліятэкай і атрымалі пастаяннае памяшканне!\nУ 2004 г. пачалася камп'ютарызацыя бібліятэчных працэсаў, што стала новай вехай у рабоце аддзела. Камплектаванне фондаў ЦБС стала весціся па праграмме бібліятэчна-бібліяграфічнага абслугоўвання “ALIS”.\nНа канец 2015 г. у аддзеле працуюць 5 спецыялістаў. На змену старэйшаму калектыву прайшоў не меньш прафесійны калектыў – загадчык Паўловіч Ірына Зянонаўна, Нікіфаровіч Ірына Францаўна, Стэльмах Наталля Алегаўна, Савёнак Ганна Леанідаўна, Чакушына Надзея Пятроўна. Усе маюць прафесійную адукацыю, двое – вышэйшую. Аддзел укамплектаваны 3 камп’ютарамі. Аддзел ніколі не меў свайго пастаяннагая памяшкання, займаў наёмныя пакоі. І толькі ў 2008 г. работнікі далучыліся да цэнтральнай раённай бібліятэкай і атрымалі пастаяннае памяшканне!\nНа пачатку цэнтралізацыі бібліятэчная сістэма атрымала бібліобус для дастаўкі новай літаратуры ў бібліятэкі-філіялы, абслугоўвання перасовачных бібліятэк. Першым вадзіцелем быў Ясюкевіч Іван Апалінар’евіч, намеснікам дырэктара па гаспадарчых пытаннях працаваў Стахоўскі Мікалай Васільевіч. Галантныя і ўважлівыя, яны былі надзейнымі памочнікамі і абаронцамі жаночага калектыву. )))\nПрафесія бібліятэкара цяжка назваць прэстыжнай. Але, трэба адзначыць, што бібліятэкараў адрознівае высокая адказнасць за даручаны ўчастак работы. Нездарма сёння на самых адказных пасадах ва ўстановах культуры раёна працуюць, альбо працавалі, спецыялісты, якія пачыналі сваю працоўную біяграфію менавіта ў раённай бібліятэцы.\nУ 70-я гады прыйшла на працу ў бібліятэку Ала Віктараўна Юргель. Больш 15 год адпрацавала яна спачатку бібліятэкарам абанемента, затым метадыстам. Абавязкі метадыста ўдала спалучыліся з творчым і жыццялюбівым характарам Алы Віктараўны. Яна аставіла ў бібліятэцы свой след не толькі, як спецыяліст, багаты на творчую ідэю, але і як цудоўны майстар укаранення сваіх задумак у практыку. Яе ініцыятыўнасць, пошук новага, спрыяла таму, што яе прызначылі дырэктарам раённага вучэбна-метадычнага цэнтра аддзела культуры. На гэтай пасадзе раскрыўся яе талент сцэнарыста і рэжысёра не толькі невялікіх мерапрыемстваў, але і галоўных свят горада і раёна. Пад кіраўніцтвам А.В.Юргель на працягу многіх год праводзіліся святкаванні Дня Перамогі, свята горада, свята кветак і інш.\nПэўны час пасаду бібліёграфа займала Вольга Пятроўна Саланінка, якая вельмі адказна ставілася да сваіх абавязкаў – фарміравання інфармацыйна-даведачанага апарату ЦБС, наладжванню інфармацыйнай работы. Вольга Пятроўна, як дакладны і скурпулёзны работнік, была прызначана дырэктарам Глыбоцкага раённага краязнаўчага музея. Пад яе кіраўніцтвам і пачалася арганізацыя музея, які стабільна працуе 18 год.\nПасаду бібліятэкара перасоўчага фонду ў розны час займалі былы інспектар па кадрах аддзела культуры Людміла Міхайлаўна Багдановіч (Сакалоўская) і намеснік галоўнага бухгалтара аддзела культуры Галіна Андрэеўна Міхайлава (Піскуновіч), якія пасля заканчэння Магілёўскага бібліятэчнага тэхнікума былі накіраваны на працу ў Глыбоцкую раённую бібліятэку.\nКалектыў 70-х – калектыў маладых, ініцыятыўных работнікаў, граматных спецыялістаў сваёй справы. Яны цікавіліся літаратурай, добра ведалі чытачоў, карысталіся павагай і аўтарытэтам у чытачоў і кіраўніцтва.\nАднак, бібліятэкары былі не толькі кніжнымі людзьмі. Яны прымалі актыўны ўдзел у мастацкай самадзейнасці, аказвалі шэфскую дапамогу калгасу імя Леніна на сенакосе, паляводчых работах, загатоўцы кармоў.\nРаботнікі бібліятэкі, як члены аб'яднання кнігалюбаў, вельмі любілі экскурсіі па гістарычных і літаратурных мясцінах.\nЗа тыдзень\t652\nЗа месяц\t2373\n2018-01-01 - 2020-02-29


У чым розніца паміж рэкламным агенцтвам, агенцтвам па закупках сродкаў масавай інфармацыі, маркетынгавым агенцтвам і рэкламнай сеткай? 2020\nУ чым розніца паміж рэкламным агенцтвам, агенцтвам па закупках сродкаў масавай інфармацыі, маркетынгавым агенцтвам і рэкламнай сеткай?\nhttp: //en.m.wikipedia.org/wiki/A ...\nІнтэрнэт-рэкламная сетка або рэкламная сетка - гэта кампанія, якая падключае рэкламадаўцаў да сайтаў, дзе размесціцца рэклама. Асноўная функцыя рэкламнай сеткі заключаецца ў падвядзенні дыяпазону рэкламнай прасторы, даступнай у выдаўцоў, і адаптацыі яе да попыту рэкламадаўцаў. Сам паняцце "рэкламная сетка" з'яўляецца нейтральным сродкам масавай інфармацыі ў тым сэнсе, што можа быць "рэкламная сетка тэлебачання" або "сетка рэкламных аб'яў", але ўсё часцей выкарыстоўваецца як "сеткавая рэкламная сетка" як эфект аб'яднання рэкламнай прасторы выдавецтва і продажу Часцей за ўсё рэкламадаўцаў можна ўбачыць у Інтэрнэце. Прынцыповая розніца паміж традыцыйнымі сеткамі рэкламных сетак і сеткавымі рэкламнымі сеткамі заключаецца ў тым, што сеткавыя рэкламныя сеткі выкарыстоўваюць цэнтральны рэкламны сервер для прадастаўлення рэкламы спажыўцам. Гэта дазваляе арыентаваць, адсочваць і паведамляць пра ўражанні такім чынам, што немагчыма з аналагавымі медыя-альтэрнатывамі.\nАдзіны спіс, які відавочна не адпавядае астатнім, - гэта "рэкламная сетка". Рэкламная сетка кіруецца пастаўшчыком. Звычайна гэты правайдэр падтрымлівае калекцыю незалежных альбо ўласных сайтаў (выдаўцоў) і прадае рэкламадаўцам на гэтых сайтах. Падумайце, што вялікія выдавецтвы, такія як Hearst, маюць некалькі газет і часопісаў, гэта сетка публікацый. Інтэрнэт-рэкламныя сеткі прадастаўляюць вэб-сайтам (выдаўцам) код, які яны могуць размясціць на сваім сайце. Калі карыстальнік наведвае вэб-сайт, гэты код загружае аб'яву з рэкламнай сеткі. У кожнай рэкламнай сеткі ёсць свае правілы выбару рэкламы. Гэта вельмі складаная сістэма.\nРэкламныя агенцтвы, агенцтвы па закупках сродкаў масавай інфармацыі і агенцтвы маркетынгу трапляюць у адну і тую ж вобласць, і зараз дзве агенцтвы будуць аднолькавымі. Агенцтва, у якім я працую, - гэта поўны сэрвіс, які азначае, што мы ствараем рэкламу і вэб-сайты, плануем і купляем сродкі масавай інфармацыі, кіруем лічбавым і сацыяльным маркетынгам, напрыклад, SEO, а таксама праводзім аналізы.\nРэкламнае агенцтва - клапоціцца пра стварэнне, правядзенне, запуск і стратэгію агенцтва па закупках Adsmedia - засяроджваецца на пошуку аб'яў, якія можна купіць у вялікіх месцах па добрай цане, якія маюць дачыненне да маркетынгавага агенцтва - напрыклад, рэкламнага агенцтва, але больш стратэгіі, пазіцыянавання і ўсіх іншых формаў маркетынгу, каб атрымаць сетку Leadad - пастаўшчык рэкламы (гэта можа быць вэб-сайт, група сайтаў альбо платформа)


Суд Цэнтральнага раёну Мінску вынес папярэджаньне старшыні рэлігійнай суполкі крышнаітаў\nhttp://spring96.org/be/news/1903 2004 2004-11-04T10:00:00+0200 2004-11-04T10:00:00+0200 1970-01-01T03:00:00+0300 be Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nПра гэта паведаміла Радыё Свабода. Аляксандра Карзова абвінавацілі ў тым, што набажэнствы ладзіліся ў прыватным доме без дазволу ўладаў. Крышнаіты лічаць, што сёньняшні прысуд ёсьць пачаткам закрыцьця рэлігійнай суполкі.\nСудзьдзя Аляксей Бычко два дні разглядаў адміністрацыйны пратакол, складзены інспэктарам міліцыі Цэнтральнага раёну Менску Ігарам Несьцяровічам. Міліцыянт у судзе патлумачыў, што ў прыватным доме на вуліцы Паўлава ён бачыў некалькіх чалавек, якія сьпявалі песьні й гралі на, як ён выказаўся, “рэлігійных” інструмэнтах.\nСпэцыяліст Менгарвыканкаму Ала Мартынава патлумачыла, што паводле новага закону аб рэлігіі сябры індуісцкай суполкі мусяць браць дазвол, каб ладзіць сумесныя набажэнствы ў прыватным доме. Папярэджаньне — найменшае пакараньне, прадугледжанае законам аб масавых мерапрыемствах. Вернік Сяргей Малахоўскі лічыць, што гэты судовы працэс над імі не апошні: “Разумеем, што нас, як нібыта новы рэлігійны рух, хочуць прыбраць з тэрыторыі Беларусі, каб не было канкурэнтаў той асноўнай рэлігіі, якой даюць “зялёнае сьвятло”. Гэта адбываецца на карысьць манаполіі праваслаўнай царквы, што мае манапольнае права прадстаўляць Бога ў Беларусі — краіне, дзе перамагло праваслаўе”.\nСябры міжнароднай суполкі Сьвядомасьці Крышны заявілі Радыё Свабода, што паскардзяцца ў Камітэт у правах чалавека ААН.


Ёсць адмысловыя грузы для лоўлі рыбы на жмых. Асабліва добры сланечнікавы жмых, яго завуць макухай. Гэтыя грузы робяць у форме свінцовага кольца, пласцінкі ці плоскай свінцовай рогульки. Праз грузы праходзіць скразная адтуліна для лёскі. Лёска сканчаецца завесай, у якую ўстаўляецца і зацягваецца квадратны ці іншы формы кавалак жмыха. У куты жмыха ўтыкаюцца ці ўстаўляюцца ў загадзя прапілаваныя канаўкі, ці прасвідраваныя адтуліны, гаплікі. Карповые рыбы, знойдучы на дне пахкі жмых, пачынаюць яго грызці, абсасваць. Тым часам і заглынаюць гаплікі ці чапляюцца за іх губой. У донке, абсталяванай грузам-рогулькой, гаплікі трэба ўтыкаць у куты жмыха, процілеглыя ад грузу. Пры закідзе донки, груз па інэрцыі як бы пад'язджае пад жмых і кладзецца на дно ніжэй жмыха, гаплікі застаюцца наверсе. Пры іншых грузах гаплікі трэба ўтыкаць у розныя куты жмыха, бо невядома, як ён ляжа на дно вадаёма.\nГрузіла - кармушкі для донки\nЁсць грузы, забяспечаныя спружынкай.Спружынка патрэбна для таго, каб яна служыла каркасам для кавалка цеста, хлеба, кашы. Пры закідзе донки у ваду, каша, такім чынам, утрымліваецца і па інэрцыі не разлятаецца ў бакі. У вадзе прынада даўжэй трымаецца, не размываецца і не раскідваецца рыбай. Гаплікі ці хаваюцца ў кашу, ці тырчаць з яе, замінаючы рыбе аб'ядаць кашу. У любым выпадку адзін з гаплікаў апыняецца ў рыбіным роце. Часам гаплікі не ўтыкаюцца ў кашу, яны вольна ляжаць на дне, аблепленыя той жа кашай ці забяспечаныя чарвякамі ці іншай асадкай. Формы такіх грузаў бываюць розныя. Для невялікіх донок, напрыклад, груз майструюць з металічных коркаў ад бутэлек. У корках робяць адтуліны для лёскі, кладуць у іх спружынкі і заліваюць свінцом. Атрымліваецца выдатны груз-кармушка. На практыку выкарыстоўваецца мноства выглядаў грузаў-кармушак - колькі рыбакоў, гэтулькі і выдумак, знаходак. Якому грузу аддаць перавагу - вырашыць сам рыбалоў. Аднак часцей за ўсё карыстаюцца "лыжкай" з-за прастаты выраба. Робяць яе так: драцяную спіраль кладуць у сталовую лыжку і заліваюць расплаўленым свінцом. У застылым свінцы прабіваюць ці прасвідроўваюць адтуліну для лёскі. Калі пакласці на лыжку ў патрэбным кірунку веласіпедную спіцу (або дрот), затым заліць свінец, то, выдраўшы з толькі што зацвярдзелага свінцу спіцу, адразу ж атрымліваюць адтуліну. Спіраль запаўняюць хлебам, цестам ці кашай. Гаплікі, размешчаныя побач, забяспечваюць самастойнай асадкай ці ўтыкаюць у цеста кармушкі. Зрэшты, рыбалоў, кахаючы майстраваць, зможа вырабіць любы груз.\nЧасам робяць камбінаваныя донки, абсталёўваюць іх прыстасаваннем пад жмых і другім прыстасаваннем са спружынкай пад кашу. Адны гаплікі ўтыкаюць у жмых, іншыя - у кашу, трэція - вольна на ланцужках мясцуюцца побач. Асадка на іх - чарвякі, малюскі і іншыя.\nАле гэта ўжо мала падобна на спартовую снасць.\nЗробім некаторыя ўдакладненні адносна ланцужкоў. Іх таўшчыня залежыць ад той рыбы, якую мы збіраемся лавіць. Часам яны бываюць танчэй асноўнай лёскі, у іншых выпадках калі не таўсцей, то значна трывалей. На донке-карасевке - ланцужкі танчэй, даўжыня іх - 10-15 гл. Даўжыня ланцужка пад жыўца павінна быць больш - 30 гл, таўшчыня - тая ж, што і асноўнай лёскі. Судак, нават вельмі буйны, ланцужкі не перакусвае. Аднак для буйнай драпежніцы - шчупакі, некаторыя рыбаловы прывязваюць да лядку ланцужкі, вырабленыя са струн ад музычных прылад ці тэлефоннага провада. Ланцужкі пад жмых ці для грузу, абсталяванага спружынкай для кашы, робяць з капронавых нітак даўжынёй 5-10см.\nНекалькі слоў пра гаплікі для лоўлі драпежнай рыбы з дапамогай кружкоў, жарліц і іншых снасцяў. У рознай літаратуры настойліва рэкамендуюцца падвойныя і асабліва патройныя гаплікі, складаныя многокрючковые снасточки. Шматлікія рыбаловы карыстаюцца пры ўсіх спосабах лоўлі драпежнай рыбы адзінарнымі гаплікамі. Уловы гэтым нават багацей - адзінарныя гаплікі драпежніка менш палохаюць, да таго ж выцягваць іх значна прасцей.\nДонка з гумкай: а - гумка; б - груз-якар; у - паплавок, які рэгулюе размяшчэнне гаплікаў на рознай глыбіні; г - буёк-паказальнік месца размяшчэння грузу-якары; д - размяшчэнне ланцужкоў\nДонка з гумовым амартызатарам.У апошнія гады знайшла шырокі распаўсюд новая, якая ўвабрала ў сябе добрай якасці шматлікіх рыбалоўных снасцяў донка, забяспечаная гумовым амартызатарам. Спачатку гэта снасць здавалася прыладай драпежніцкай лоўлі, але затым практыка паказала, што ў ёй няма нічога страшнага. Браканьера, напрыклад, гэта снасць па сваёй эфектыўнасці відавочна не можа ўладкаваць, сумленным жа рыбаловам-аматарам яна па душы. Ёю можна, напрыклад, лавіць рыбу, не замінаючы іншым рыбаловам, бо снасць закідваецца на ўвесь перыяд лоўлі адзін раз. Пажылыя людзі атрымалі магчымасць лавіць рыбу, седзячы на стульчике. Акрамя таго, донка добрая пры лоўлі рыбы ў вадаёмах з вялікім прыбярэжным плыткаводдзем, дзе рыбу поплавочной вудай не злавіць.


Відэа электроннай пошты: пара прадаваць асабістую | Martech Zone\nЗ крызісам COVID-19 здольнасць знешніх каманд продажаў падтрымліваць асабістую сувязь са сваімі патэнцыяльнымі кліентамі і кліентамі была ліквідаваная за адну ноч. Я цвёрда перакананы, што поціскі рук з'яўляюцца найважнейшым элементам працэсу продажаў, асабліва пры вялікіх пагадненнях. Людзі павінны мець магчымасць глядзець адзін аднаму ў вочы і чытаць мову цела, каб атрымаць упэўненасць у інвестыцыях, якія яны робяць, і ў партнёра, якога яны выбіраюць.\nКаб усё ўскладніць, будучыня нашай эканомікі пад пытаннем. У выніку каманды продажаў імкнуцца заключыць здзелкі ... ці нават прымусіць кампаніі адказаць. Зараз я працую над стартапам з сотнямі тысяч даляраў, якія сапраўды былі падрыхтаваны ... і наша першая здзелка адсунула дату. Улічваючы, што мы дапамагаем кампаніям у галіне аўтаматызацыі і інтэграцыі, з таго часу гэта складаны час мы ведаем, што можам ім дапамагчы.\nВідэа для платформаў продажаў\nТым не менш, мы рэалізуем відэа-электронныя рашэнні каб дапамагчы нашым гандлёвым групам палепшыць узаемадзеянне з перспектывамі і кліентамі. Відэа не параўнаецца з асабістым, але дае больш цікавую магчымасць паразмаўляць асабіста з патэнцыяльным кліентам.\nВідэа для платформаў продажаў мае некаторыя агульныя рысы:\nзапіс - запісваць персаналізаваныя відэа праз працоўны стол, убудова для аглядальніка альбо мабільнае прыкладанне.\nІнтэграцыя CRM - запішыце ліст ліду, кантакту, уліковаму запісу, магчымасці альбо выпадку.\nЎзмацненне - рэдагаваць відэа і дадаваць накладкі і фільтры.\nAlerts - кантраляваць відэаактыўныя дзеянні ў рэжыме рэальнага часу і атрымліваць абвесткі.\nстаронкі - інтэграцыя мэтавай старонкі для прагляду і адказу на відэа. Некаторыя нават маюць інтэграцыю календара для планавання сустрэч.\nдаклад - вымерайце эфектыўнасць з дапамогай карыстацкіх справаздач і панэляў.\nВось найбольш папулярныя платформы:\nBombBomb - Хутка і лёгка запісвайце, адпраўляйце і адсочвайце відэа электронныя лісты, каб вылучыцца ў паштовай скрыні вашых патэнцыялаў, кліентаў і супрацоўнікаў.\nКавідэа - Запісвайце і адпраўляйце персаналізаваныя відэа, якія паляпшаюць хуткасць водгуку, павялічваюць магчымасці продажаў і заключаюць больш здзелак\nДуб - Развівайце свой бізнес дзякуючы дзейсным відэастаронкам, якія можна адпраўляць куды заўгодна з папярэднім праглядам GIF.\nмаячыць - Адпраўка ткацкага станка больш эфектыўная, чым набіранне доўгіх лістоў альбо правядзенне дня на сустрэчах, якія не павінны адбывацца ў рэжыме рэальнага часу.\nOneMob - Хутка стварайце старонкі змесціва займацца перспектывы, кліенты, партнёры і супрацоўнікі\nvidREACH - vidREACH - гэта персаналізаваная відэаплатформа для электроннай пошты і ўдзелу ў продажах, якая дапамагае прадпрыемствам прыцягваць сваю аўдыторыю, прыцягваць больш патэнцыйных кліентаў і заключаць больш здзелак.\nВідэа для стратэгій продажаў\nЗараз паштовая скрыня ўсіх людзей высокая, і людзям складана фільтраваць матэрыялы, якія сапраўды могуць надаць карысць іх працы. Вось мая асабістая парада па выкарыстанні відэа для продажу:\nТэма - Пакладзеце відэа у вашым тэме са значэннем, якое вы прыносіце.\nБудзь кароткім - Не марнуйце час людзей. Трэніруйцеся ў тым, што збіраецеся сказаць, і пераходзіце непасрэдна да справы.\nЗабяспечыць значэнне - У гэтыя няўпэўненыя часы вам трэба даць каштоўнасць. Калі вы проста спрабуеце здзейсніць продаж, вас ігнаруюць.\nПрапануйце дапамогу - Дайце магчымасць патэнцыйнаму кліенту альбо кліенту сачыць за імі.\nабсталяванне - Карыстайцеся добрай вэб-камерай і мікрафонам. Калі ў вас няма добрага мікрафона, часта працуе гарнітура.\nМабільнае відэа - Калі вы запісваеце праз мабільны тэлефон, паспрабуйце запісваць у альбомным рэжыме, бо людзі збіраюцца адкрыць гэта ў сваім лісце, верагодна, на працоўным стале, калі яны знаходзяцца ў сваім хатнім офісе.\nСукенка для поспеху - Пот і штаны для ёгі могуць быць лепшым уборам хатняга офіса, але для таго, каб струменіць упэўненасць, прыйшоў час прыняць душ, пагаліцца і апрануцца для поспеху. Гэта дазволіць вам адчуваць сябе больш упэўнена, і атрымальнік таксама атрымае выдатнае ўражанне.\nФон - Не стаяць перад белай сцяной. Офіс з глыбінёй і цёплымі фарбамі ззаду будзе нашмат больш прывабным.\nВідэа для прыкладу продажаў\nВось прыклад відэа, якое я толькі што запісаў у якасці дэманстрацыі для гэтага артыкула:\nКлючавыя словы: BombBombінтэграцыя CRMonemobвідэа для продажаўвідэа для платформаў продажаўвідэа па электроннай пошцеІнтэграцыя YouTube


Святы Айцец: маліцца на Ружанцы і прасіць аб міры - Vatican News\nСвяты Айцец: маліцца на Ружанцы і прасіць аб міры\nМаліцца на Ружанцы і прасіць аб міры для ўсяго свету, заклікаў Францішак вернікаў падчас агульнай аўдыенцыі, якая 15 мая 2019 г. прайшла на плошчы св. Пятра ў Ватыкане.\n“Пазаўчора мы святкавалі ўспамін Маці Божай Фацімскай. 13 мая – гэта дзень, калі згадваецца яе першае аб’яўленне і замах на жыццё св. Яна Паўла ІІ. Будзем памятаць яго словы: “Ва ўсім, што адбылося, я бачыў... асаблівую апеку Марыі”. Будзем памятаць і словы Маці Божай: “Я прыйшла нагадаць чалавецтву, што трэба змяніць жыццё і не засмучаць Бога цяжкімі грахамі. Няхай людзі моляцца на Ружанцы і каяцца за свае грахі”. Давайце пачуем гэтую параду, просячы ў Марыі матчынай абароны, дару навяртання, духа пакаяння і міру для ўсяго свету”, - сказаў Папа.\nПантыфік нагадаў, што май у Касцёле прысвечаны асабліваму ўшанаванню Найсвяцейшай Панны Марыі. Ён заклікаў вернікаў наследаваць прыклад Маці Божай, застаючыся “мужнымі і здольнымі адкрываць сэрца перад Богам і братамі, каб станавіцца прыладай міласэрнасці і ласкавасці Бога”.


Канвертаваць Літоўскі Літы (LTL) і Уругвайской песа (UYU) : Калькулятар абменнага курсу\nЛітоўскі літ (LTL) і Уругвайской песа (UYU) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Літоўскі літ і Уругвайской песа пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 2 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Літоўскі літ. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Уругвайской песа валюты па змаўчанні. Націсніце на Уругвайской песа або Літоўскі Літы канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nЛітоўскі літ гэта валюта, у Літва (LT, LTU). Уругвайской песа гэта валюта, у Уругвай (UY, URY). Сімвал UYU можа быць запісаная $U. Літоўскі літ дзеліцца на 100 centu. Уругвайской песа дзеліцца на 100 centesimos. Абменнага курсу Літоўскі літ Апошняе абнаўленне 23 жнівень 2018 ад Bloomberg. Абменнага курсу уругвайской песа Апошняе абнаўленне 1 красавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. LTL каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. UYU каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Нацыянальны парк "Браслаўскія азёры", Лепшыя славутасці, Славутасці, Турызм і падарожжы ў Беларусі - YesBelarus.com\nАдрас: Braslav lakes\nУ 1995 годзе на ўнікальнай прыроднай тэрыторыі Беларускага Паазер'я створаны Нацыянальны парк "Браслаўскія азёры". Адміністрацыйны цэнтр парку знаходзіцца ў старадаўнім горадзе Браславе, які вырас на пагорыстым перасмыку паміж азёрамі Дрывяты і Навята. Найбуйнейшы азёрны рэгіён Беларусі - Браслаўскае Паазер'е - знакаміты ландшафтамі і рэльефам, якія пакінуў тут старажытны ледавік. Галоўнае багацце - каля 300 азёр і вадаёмаў - розных па форме, плошчы, глыбіні, складзе і празрыстасці вады, разнастайнасці флоры і фауны. За незвычайную прыгажосць іх называюць "блакітным каралямі" Беларусі. Самыя глыбокія азёры - Валасо Паўднёвы (максімальная глыбіня 40,4 м), Валасо Паўночны (29,2 м), Укля (25 м) і Струста (23 м).\nСамыя вялікія па плошчы - Дрывяты (36 км², 5-е па велічыні ў Беларусі) і Снуды (22 км², 8-е ў Беларусі). У Браслаўскіх азёрах ёсць рэліктавыя бесхрыбетныя, якія сведчаць аб чысціні вады. Тут водзіцца больш за 30 відаў рыб. На тэрыторыі Браслаўскага раёна засяроджана каля 35% у Беларусі птушак. Дзякуючы ледавіковым працэсам, у большасці Браслаўскіх азёр складаная форма. Зрэзаная берагавая лінія ўтварае мноства паўвостраваў, заліваў і бухт. Акрамя таго, Браслаўшчына - край астравоў: на тутэйшых азёрах іх больш за 100, у тым ліку незвычайных. Да прыкладу, востраў Чайчин на возеры Струста - другі па велічыні ў Беларусі (1,6 км²) - мае ўласнае ўнутранае возера.\nНа двух выспах азёр Іказнь і Дрысвяты ў Сярэднявечча былі пабудаваныя замкавыя ўмацаванні. На востраве Неспіш у XVII-XIX стагоддзях існаваў манастыр. Да 40-х гадоў ХХ стагоддзя на буйных выспах Браслаўскіх азёр жылі сем'і рыбакоў, але сёння тут бываюць толькі турысты. Яшчэ адна асаблівасць браслаўскага рэльефу - характэрныя па форме пагоркі: круглявыя камы і падобныя на грэбень Озы. Ледавік пакінуў на тэрыторыі краю шмат камянёў, сярод якіх і валуны вялікіх памераў. Самы вялікі валун Браслаўшчыны - больш за 40 тон - знаходзіцца на заходнім беразе возера Струста. Шмат каму з старажытных камянёў мясцовыя жыхары далі свае мянушкі: Божы след, Чортаў след, Каровін камень ...\nЛясы займаюць каля 67% плошчы і размешчаны некалькімі буйнымі масівамі:\nВідзаўская лясная дача\nДруйская лясная дача\nАматары пешых прагулак могуць адправіцца ў маленькае падарожжа па экалагічных сцежках:\n"Парк Бельмонт" (помнік садова-паркавага мастацтва XVIII - XIX стст., другі па велічыні ў Беларусі пасля парку ў Нясвіжы)\n"Слабодкаўская азавая града" (цудоўныя пейзажы і рэдкія формы ледавіковага рэльефу; гарадзішча VII стагоддзя да н.э. - VI стагоддзя н.э. і XI - XIII стагоддзяў н.э .; ваенны палігон пагранічных польскіх войскаў 1920 - 1939 гг.)\nУ запаведных лясах гэтага парку расце 900 відаў раслін і насяляе пушчу 250 відаў жывёл і птушак, у тым ліку рэдкія віды.


Новы віртуальны праект – кабінет Пятра Глебкі online\nУладзімір Дубоўка (1900 ці 1901–1976) – адзін з вядучых беларускіх пісьменнікаў, перакладчык, літаратурны крытык і мовазнаўца, які большую частку свайго жыцця быў вымушаны жыць далёка ад радзімы. Аднак ён заставаўся актыўным удзельнікам беларускага літаратурнага працэсу, быў членам літаб’яднанняў “Маладняк” і “Узвышша”.\nДзякуючы свайму таленту, паэтычнай адметнасці ён зрабіў каштоўны ўнёсак у скарбніцу нацыянальнай культуры, узбагаціў беларускую літаратуру яркімі паэтычнымі вобразамі.\nПершае месца ў беларускай паэзіі паслякастрычніцкага пэрыяду заняў Дубоўка – па сіле пачуцця, глыбіні думкі і мастацкай дасканаласці формы ў лірычных вершах і невялікіх паэмах.\nДа асобы беларускага пісьменніка ў пачатку ХХI ст. стала звяртацца шмат даследчыкаў-літаратуразнаўцаў, яму прысвечаны навуковыя даследаванні, мастацкія кнігі, зняты дакументальныя фільмы. Галоўны раздзел віртуальнага праекта, у якім апавядаецца пра жыццё і творчасць У. Дубоўкі, быў падрыхтаваны паэткай, кандыдатам філалагічных навук Ірынай Багдановіч, якая адна з першых звярнулася да вывучэння асобы гэтага аўтара.\nНа старонцы праекта можна пазнаёміцца з кнігамі аўтара, яго перакладамі, шматлікімі зборнікамі паэзіі, у якія былі ўключаны вершы пісьменніка. Размешчаны поўныя тэксты сямі кніг У. Дубоўкі, сярод якіх “Строма” (1923), “Там, дзе кіпарысы” (1925), “Трысцё” (1925), “Сгеdо” (1926), “Лацінка ці кірыліца: да рэформы алфабэту” (1929) і іншыя. У хуткім часе чакайце размяшчэння поўнага тэксту самага апошняга выдання аўтара – Збора твораў у 2 т. (2017, Мінск), падрыхтаванага даследчыкам творчасці У. Дубоўкі Д. Давідоўскім пры ўдзеле навукоўцаў І. Багдановіч і В. Жыбуля.\nАсобная падборка дакументаў прысвечана літаратуразнаўчым даследаванням творчасці аўтара, якая грунтоўна разглядалася ў кнігах Д. Бугаёва, Г. Севярынец, А. Марціновіча, І. Заяц. Для чытачоў у адкрытым доступе даецца магчымасць пазнаёміцца з амаль 30 артыкуламі даследчыкаў, што вывучалі асобу паэта, сярод якіх І. Багдановіч, Д. Давідоўскі, А. Данільчык, В. Дранько-Майсюк, В. Жыбуль, Г. Севярынец, Л. Сільнова.\n“Фотагалерэя” паэта, якая рыхтавалася пры ўдзеле партнёраў праекта, пазнаёміць з фатаграфіямі родных і сяброў пісьменніка, яго лістамі і рукапісамі, асабістымі рэчамі. Таксама тут размешчаны дакументы з Цэнтральнай навуковай бібліятэкі імя Я. Коласа НАН Беларусі, Пастаўскай дзіцячай бібліятэкі імя У. Дубоўкі, якія захоўваюць у сваіх фондах архіў У. Дубоўкі і далучыліся да працы над праектам.\nАлена Кім, Уладзімір Дубоўка, Алеся Бабарэка. Жукаўка, 1969 г. З фондаў БДАМЛМ\nАсобна прадстаўлены цікавы матэрыял пра ўшанаванне памяці і ўвасабленне вобраза У. Дубоўкі ў мастацтве. Дзякуючы далучэнню да працы Пастаўскай дзіцячай бібліятэкі імя У. Дубоўкі, раздзел узбагаціўся ілюстрацыйным матэрыялам, дакументальным фільмам “У песнях я на Беларусь малюся”, прысвечаным асобе пісьменніка.\nМемарыяльная дошка ў гонар пісьменніка на фасадзе Пастаўскай дзіцячай бібліятэкі імя У. Дубоўкі\nПартрэт пісьменніка У. Дубоўкі. 1973 г. Мастак Нінэль Шчасная. З кнігі: Пракапцоў, У.І. Нінэль Шчасная. – Мінск : Беларусь, 1984\nБольш падрабязна пра віртуальны праект, прысвечаны 120-годдзю з дня нараджэння Уладзіміра Дубоўкі, можна даведацца з прэзентацыі, падрыхтаванай да адкрыцця раздзела пра паэта.\nАматараў гісторыі беларускай літаратуры зацікавіць містычны дэтэктыў “Чорны чалавек Уладзіміра Дубоўкі” (2019) з серыі цыкла гістарычных дакументальных фільмаў “Лабірынты”, які размешчаны ў межах раздзела з дазволу вядучага праекта В. Дранько-Майсюка:\nЗапрашаем да знаёмства з праектам на беларускай і рускай старонках інтэрнэт-партала Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі.


Кароткі змест Адам Міцкевіч - Конрад Валенрод - чытаць на беларускай мове\nАвтор Рейтинг 4-5 На чтение 2 мин. Просмотров 26 Опубликовано 7 ноября, 2020\nВаленрода падазраюць у здрадзе, але і ён больш не хоча помсціць. Лічачы што ён поўнасцю выканаў сваю клятву Валенрод-Альф вырашае бегчы разам з Альдонай, але састарэлая Альдона не хоча варушыць былыя адносіны і адмаўляе Альфу, жадаючы пакінуць усё так як ёсць. Уначы да Валенрода прыходзяць змоўшчыкі, каб забіць яго, але той перш паспявае выпіць келіх з атрутаю. Даведаўшыся пра смерць Альфа ў сваёй вежы не вытрымаўшы гора памірае і Альдона.\nЭтапнай у творчасці Адама Міцкевіча стала вялікая\nТворчасць Міцкевіча аб’ектыўна пракладала


Зісер пра імавернасць аварыі на АЭС: Бачу, як першымі драпануць з краіны сем'і прэзідэнцкай вертыкалі | Белорусский Партизан Беларускі Партызан : Зісер пра імавернасць аварыі на АЭС: Бачу, як першымі драпануць з краіны сем'і прэзідэнцкай вертыкалі\n«Я разам з большасцю тых, хто піша тут, упэўнены, што ў выпадку надзвычайнага здарэння дзяржава традыцыйна нас падвядзе. Не, я веру, што МНС і асабіста спадар Навіцкі «усе як адзін памруць у барацьбе за гэта» і ім пасмяротна паставяць помнікі. Але я не веру ў тое, што дзяржава прыме адэкватныя меры, папярэджваючы чуткі, своечасова апавясціць насельніцтва, не дапусціць паніку ды чуткі і знойдзе верную інтанацыю для зносін з людзьмі. Ужо бачу, як першымі драпануць з краіны сем'і прэзідэнцкай вертыкалі, калі народ яшчэ ні пра што здагадвацца не будзе. У момант скончацца месца на самалёты і міжнародныя цягнікі. Раптам пачнуцца перабоі з інтэрнэтам, Белтэлекам абвесціць аб абарванні важнага кабеля, Мінінфарм збярэ галоўных рэдактараў СМІ і ласкава папросіць «не раздуваць паніку», а вінаватым традыцыйна прызначаць Tut.by. Па БТ будуць паказваць весткі з палёў. І гэтак далей. Пасля дзесяцігоддзяў беспардоннай хлусні і пакаранняў за праўду дзяржаве няма веры».\n«Справа ж не ў тым, што немагчыма будзе схаваць, а ў тым, што дзяржава будзе спярша замоўчваць, а потым змяншаць, ды яшчэ і клясці і караць тых, хто скажа праўду. А ў тым, што дзьме вецер, традыцыйна будзе вінаватыя дрэвы, якія ад гэтага ветру варушацца, — удакладніў Зісер. — Таму што дзяржава па вызначэнні не можа быць вінаватая і прызнаць сваю віну. Яна прызначае вінаватымі стрэлачнікаў, недзяржаўныя медыя і сусветны імперыялізм».


08.01.2019 / 15:40 19\nБлогерка Шырын Нарчаева стала вядомай пасля правакацыйнай фотасесеіі, дзе яна здымалася без верхняга адзення, але ў нацыянальных казахскіх упрыгожаннях. Многія ў Кахастане палічылі гэта абразай краіны і жанчын.\nШырын Нарчаевай 18 гадоў, а родам яна з горада Тараз, што ў паўднёвым Казахстане.\n«Цела для мяне ўсяго толькі абалонка. Няма чаго саромецца — грудзі ёсць у кожнай дзяўчыны, мы ўсе аднолькавыя», — сказала сама Шырын.\nДзяўчыне пасыпаліся пагрозы ў сацыяльных сетках. А мужчыны мястэчка Сарбастау Алмацінскай вобласці нават выйшлі на адмысловы мітынг, каб асудзіць юную блогерку.\nНекалькі дзясяткаў жыхароў пасёлка ў відэазвароце абвінавацілі дзяўчыну ў бессаромнасці і заклікалі стаць на шлях выпраўлення, пакуль не позна. «Сваім раздзяваннем яна абразіла не толькі казахскі народ, але і ўвесь жаночы род», — сказалі жыхары Сарбастау.


Харэзм (па-арабску: خوارزم / Khwārizm, узбекскі: Xorazm, персідскі: خوارزم / Khwārazm) - землі ракі Джейхун (Аму-Деря) і яе дэльты ўпадаюць у возера Арал. Гэта радзіма вучонага Аль-Харэзмі. Дзякуючы ірыгацыйнай сістэме ў Сярэднявеччы, тэрыторыя была выяўлена археалагічнымі даследаваннямі, праведзенымі за апошнія 12 гадоў.\nСёння гэта гістарычны рэгіён, які знаходзіцца ў межах Ірана, Туркменістана, Узбекістана і Таджыкістана і праходзіць уздоўж ракі Джейхун. 6-4 да н. Паміж стагоддзямі Іран уваходзіў у склад Імперыі Ахеменідаў. Калі яна была заваявана арабамі ў 7 стагоддзі нашай эры, рэлігія ісламу пачала распаўсюджвацца ў рэгіёне. З канца 11 да пачатку 13 стагоддзя ён заставаўся пад суверэнітэтам незалежнай дзяржавы Харземшах. Пазней яно перайшло ў рукі манголаў, Цімурыдаў і Сатанісаў адпаведна. У пачатку 16-га стагоддзя яно стала цэнтрам Вулейскага ханства пры ўладзе ўзбекскай дынастыі Ільбараў. Ханскі вулей, які адбіваў расейскія напады ў 1717 і 1839 гадах, быў разбіты ў 1873 годзе і трапіў пад расійскую абарону. Пасля савецкай рэвалюцыі ханства было выдалена і заменена Харэзскай Народнай Савецкай Рэспублікай (1920 - 1924). Потым Харэзм далучыўся да СССР.\nГэты артыкул пра Азію - праект. Вы можаце зрабіць свой унёсак у Вікіпедыю, пашырыўшы змест артыкула.


Азон Дэзінфекцыя машыны | вытворчасць і пастаўкі з Taiwan аптовы дыстрыб'ютар\nАзон Дэзінфекцыя машыны\nВы тут: дадому -> прадукцыя -> азон Стэрылізацыя -> Азон Дэзінфекцыя машыны\nМы з\_'яўляемся тэхнічным Taiwan Азон Дэзінфекцыя машыны вытворца , завод , пастаўшчык і экспарцёр. У залежнасці ад стабільных інвестыцый, начальнік кампетэнтнасць і добрае пасляпродажным абслугоўванне, мы зрабілі нас адным з вядучых вытворцаў і экспарцёраў у гэтай галіне. Мы гарантуем якасць прадукцыі і канкурэнтаздольныя цэны і своечасовую дастаўку для Вас. Мы ўсталяванне доўгатэрміновых дзелавых з нашымі кліентамі. Калі вы зацікаўлены ў любой мадэлі нашай прадукцыі, калі ласка, будзьце вольныя звязацца з намі.\n10 Second машыны для мужчын\n10 Другая машына для дзяцей\nДзеці часта кідаюць свае цацкі ці лялькі на зямлі,таму цацкі успрымальныя да заражэння розных бактэрый,вірусы,і стаць пагрозай для дзіцяці's здароўе.\nГэта не мае вялікага значэння, што дзеці даюць свае цацкі пацалунак або абдымкі,часам нават ўкус.Але часцей за ўсё яны проста засынаюць са сваімі цацкамі,якія могуць лёгка прывесці да бактэрыяльнай/вірусная інфекцыя.\nБольшасць людзей кіпяціць ваду для стэрылізацыі дзіцяці'ыя цацкі.аднак,гэта можа прывесці хімічныя рэчывы раствараюцца ў цацкі,якая аказвае шкоднае ўздзеянне на ўплывае Babys'здароўе.\nCASHIDO's 10 Second машына здольная забіць больш за 99%бактэрый на паверхні цацкі.


З БЧБ і салютам. Як у Гродне адзначылі Дзень незалежнасці\n4 ліпеня 2020, 11:49\nУ Горадні сьвяткаваньне 3 ліпеня было нешматлюдным. Толькі на салют прыйшлі паглядзець каля тысячы чалавек, піша Свабода.\nВідаць было нешматлікія сем'і, што выйшлі ў горад з бел-чырвона-белымі-сьцяжкамі, маладзёнаў у сьвітшотах з Пагоняй і надпісам «Жыве Беларусь». Супрацоўнік ДАІ спыніў прынамсі аднаго таксоўца з нацыянальным сьцяжком на антэне і выпісаў яму нейкі дакумэнт.\nПаслухаць вечаровы канцэрт на Кургане славы, які месьціцца на ўскрайку гораду, было мала ахвочых. Перад сцэнай адначасна знаходзіліся 100−200 чалавек. Падзея была прымеркаваная да Дня вышыванкі. Аднак людзей у вышыванках не было відаць, а сувэніры са стужкі з арнамэнтам мала хто хацеў браць на ўваходзе.\nАпрача арганізатараў, артыстаў і міліцыянтаў, прыйшлі сем'і з малымі дзецьмі, жанчыны сярэдняга ўзросту. Супрацоўнікі ў цывільным сачылі за невялікай групкай маладзёнаў у адзеньні з нацыянальнай сымболікай, але не затрымлівалі іх.\nХадзілі па Савецкай і спявалі песні: як прайшла пратэстная акцыя ў Гродне\n« Аб’язная магістраль вакол Гродна вызначыць развіццё горада на 50 гадоў


Папа Францішак заклікае адмовіцца ад логікі “свой-чужы” | Каталіцкі Веснік\nПапа Францішак заклікае адмовіцца ад логікі “свой-чужы”\nЗаўважаць прысутнасць Бога, адкрываючы яе ўсюды, дзе Ён праяўляе сябе, нават у самых нечаканых і незвычайных сітуацыях, заклікаў Папа 30 верасня ў сваёй медытацыі перад малітвай “Анёл Панскі”.\nСвяты Айцец перасцярог таксама ад спакусы празелітызму.\nПрапануем поўны тэкст разважання Папы:\n“Сённяшняе нядзельнае Евангелле (Мк 9, 38-43.45.47-48) знаёміць нас з адной з вельмі павучальных падрабязнасцей жыцця Езуса і Яго вучняў. Яны ўбачылі, што чалавек, які не належаў да тых, хто ішоў за Езусам, выганяў дэманаў у імя Езуса, і таму хацелі забараніць яму. Ян, з тыповым для моладзі заўзятым энтузіязмам, прадставіў справу Настаўніку, шукаючы падтрымкі з Яго боку. Але Езус, наадварот, адказвае: “Не забараняйце яму, бо ніхто, хто ўчыніў цуд у Маё імя, не зможа адразу пачаць зласловіць Мяне. Бо хто не супраць нас, той з намі” (Мк 9, 39-40).\nЯн і іншыя вучні дэманструюць закрытасць перад падзеяй, якая не ўпісваецца ў іх схему, у гэтым выпадку, перад добрым учынкам “знешняй” у адносінах да асяроддзя вучняў асобы. У адрозненне ад гэтага, Езус застаецца вельмі свабодным, цалкам адкрытым для свабоды Духа Божага, Якому ў дзейнасці не перашкаджае ніякая мяжа, ніякая сцяна.\n“Езус хоча выхаваць сваіх вучняў, і нас сёння, да гэтай унутранай свабоды.”\nВарта задумацца над узгаданым эпізодам і зрабіць невялікі рахунак сумлення. Стаўленне вучняў Езуса вельмі чалавечае, вельмі частае, якое сустракаецца і ў хрысціянскіх супольнасцях усіх часоў, верагодна, і ў нас саміх. У духу добрай волі, нават з стараннасцю мы хацелі б захаваць аўтэнтычнасць пэўнага досведу, асабліва харызматычнага, баронячы заснавальніка або лідара ад ілжывых наступнікаў.\nАле адначасова з гэтым з’яўляецца занепакоенасць з нагоды “канкурэнцыі” – гэта страшная баязнь “канкурэнцыі”, – што нехта можа скрасці новых паслядоўнікаў. У выніку, мы не можам цаніць тое добрае, што робяць іншыя: ён не ў парадку, бо “не наш”. Гэта форма самарэферэнцыі. Больш за тое: тут знаходзіцца крыніца празелітызму. Касцёл, як кажа нам Бэнэдыкт XVI, не расце з празелітызму, але праз прыцягнення або праз сведчанне іншым сілы Святога Духа.\n“Вялікая свабода Бога, Які дорыць сябе нам, гэта выклік і стымул, каб змяніць наша стаўленне і нашы адносіны.”\nГэта запрашэнне, якое накіроўвае нам Езус сёння. Заклікае нас не думаць у катэгорыях “сябар/вораг”, “мы/яны”, “уваходзіць у групу/па-за за ёй”, “маё/тваё”, але ісці наперад і адкрыць сваё сэрца, каб быць у стане прызнаць Яго прысутнасць і дзеянне Бога нават у незвычайных і непрадказальных сітуацыях і ў людзях, якія не належаць да нашага асяроддзя. Ідэя заключаецца ў тым, каб звярнуць увагу больш на аўтэнтычнасць рэалізацыі дабра, прыгажосці і праўды, чым на імя і паходжанне тых, хто яго робіць. І – як нам прапануе наступная частка сённяшняга Евангелля – замест таго, каб судзіць іншых, мы павінны праверыць сябе і “адрэзаць” бескампрамісна ўсё, што можа знеахвоціць чалавека слабога ў веры.\nНяхай Дзева Марыя, узор паслухмянага прыняцця Божых нечаканасцей дапаможа нам распазнаць прыкметы прысутнасці Бога сярод нас, адкрываючы яе ўсюды, дзе Ён праяўляе сябе, нават у самым нечаканых і незвычайных сітуацыях. Няхай нас вучыць любіць нашу супольнасць без рэўнасці і замкнёнасці, застаючыся заўсёды адкрытымі для шырокага далягляду Духа Святога”, — сказаў падчас свайго разважання Пантыфік.\nПасля “Анёл Панскі” Францішак пажадаў сабраным на плошчы св. Пятра добрай нядзелі і папрасіў аб малітве.\nДзяржсакратар Папы даў інтэрв’ю пасля візіту ў Беларусь\nВіншаванне ад біскупа Алега Буткевіча\nПравы ахрышчанага чалавека


Удалы дэбют — Воложин. Працоўная слава. Новости Воложина и Воложинского района\n04.01.2017 21.08.2019 admin368Комментарии on Удалы дэбют\nЧлены Івянецкага спартыўнага клуба ветэранаў напярэдадні Новага года ўпершыню ўдзельнічалі ў валейбольным турніры, які традыцыйна праходзіць на Стаўбцоўшчыне. Дадому каманда вярнулася з перамогай.\nТурнір адбыўся на базе аздараўленчага лагера “Чайка”. Тут, на беразе Нёмана, аматары спорту мелі магчымасць не толькі памерацца сіламі, але і цікава адпачыць. Усяго ж сапернікамі пажадалі выступіць чатыры каманды: са Стоўбцаў, з Дзераўнога, ад філіяла Мінскага маторнага завода і з Івянца.\nСамымі выніковымі з івянчан аказаліся Леанард Асіпацкі, Яўген Бурак, Віктар Галубовіч, Віталь Сарокін, Аляксандр Мартынчык і Генадзь Жалток. У прыватным жыцці гэтыя людзі з’яўляюцца індывідуальнымі прадпрымальнікамі і інжынерамі, настаўнічаюць і ўзначальваюць прыватныя прадпрыемствы. У каманду іх аб’яднала любоў да спорту і здаровага ладу жыцця.\nПасля трыумфальнага дэбюту члены каманды выступілі з ініцыятывай правесці такі ж турнір у Івянцы, прымеркаваўшы яго да Дня абаронцаў Айчыны. Запрашэнне на яго атрымаюць яшчэ і спартсмены-аматары з Валожына і Ракава.\nЗ ДОБРЫМ НАСТРОЕМ ПА ЛЫЖНІ\nАсацыяцыя танца зарэгістравана ў Беларусі


27 ліпень 2017, 16:56\nУ памежных раёнах Беларусі этнічныя ўкраінцы змогуць вывучаць сваю мову, а беларусы ва Ўкраіне — сваю. Пра гэта кіраўнікі дзьвюх дзяржаваў дамовіліся падчас нядаўняй сустрэчы ў Кіеве.\n«Я ўзьняў пытаньне пра аднаўленьне вывучэньня ўкраінскай мовы ў Берасьцейскай і Гомельскай абласьцях, — заявіў Пятро Парашэнка. — Мы працягваем супрацоўніцтва дзеля вывучэньні беларускай мовы ў Кіеўскім нацыянальным унівэрсытэце, адкрываем курсы ў Ірпені ды іншых паселішчах Украіны».\nСвабода вывучыла, які грунт мае пад сабой дамоўленасьць прэзыдэнтаў у Беларусі.\nБыў факультатыў — і ня стала\nЯшчэ пяць гадоў таму ў Гомлі, найбуйнейшым памежным горадзе, невялікая група ўкраінскіх дзяцей вывучала родную мову. Факультатыўныя заняткі ладзілі ў гімназіі № 36 імя Івана Мележа.\nГомельская гімназія № 36 імя Івана Мележа\n«Каб вывучаць нейкую мову нават факультатыўна, патрэбная праграма, распрацаваная Міністэрствам адукацыі, — кажа завуч гімназіі Алена Якіменка. — Праграмаў для вывучэньня ўкраінскай мовы няма. Таму мы нават не высьвятляем, ці ёсьць жаданьне бацькоў навучаць дзяцей украінскай мове, бо гэта ні да чаго не прывядзе. Польскую мову, напрыклад, некаторыя дзеці ў нас вывучаюць, таксама факультатыўна, — на тое ёсьць адпаведная праграма».\nКіраўнік украінскай дыяспары ў Гомелі Багдан Дземкіў лічыць, што брак праграмаў — гэта адгаворка, і робіць акцэнт на тым, што калі ў 2014 годзе закрывалі факультатыў, у бацькоў ніхто не пытаўся:\n«Як мне падалося, склалася нейкае такое нэгатыўнае стаўленьне да падзеяў на Майдане ў Кіеве — і на ўкраінскую мову цалкам забыліся. Нам і цяпер кажуць, што, маўляў, няма праграмы для навучаньня нашых дзяцей украінскай мове. А ў Гомлі, між іншым, паводле перапісу жыве больш за 15 тысяч украінцаў альбо 3,11% ад агульнай колькасьці жыхароў».\nДвое школьнікаў-украінцаў на раён\nНайцясьнейшыя повязі з Украінай здавён існавалі ў жыхароў Брагінскага раёну. Багата ўкраінцаў жылі ў памежных беларускіх вёсках. Нават гаспадаркі называлі тут «Чырвоная Ўкраіна», як прыкладам, у вёсцы Гдзень.\nКалі будзе распараджэньне, будзем вучыць дзяцей хоць кітайскай\nТутэйшых жыхароў зрушыла зь месца Чарнобыльская катастрофа — многія перасяліліся ў Віцебскую, Менскую, Горадзенскую вобласьці.\n«У нас у дванаццаці ўстановах адукацыі сёлета вучыліся толькі двое школьнікаў, якія вызначалі сябе як украінцы, — кажа начальнік аддзелу адукацыі Брагінскага райвыканкаму Аляксандар Калясан. — Мы працуем паводле заяваў бацькоў — не было такіх, каб патрабавалі навучаць іх дзяцей украінскай мове. Усе вучацца па-беларуску альбо на расейскай мове. Калі будзе распараджэньне, будзем вучыць дзяцей хоць кітайскай. Але заяваў ад бацькоў пакуль не паступала».\nПаводле апошняга перапісу, у Брагінскім раёне 3,07% жыхароў назваліся ўкраінцамі.\nВайна на Данбасе дадала перасяленцаў\nУ прыватнасьці, у Ельскі раён. Яны кампактна пасяліліся ў Кочышчах, Старым Высокім, Валаўскай Рудні, іншых вёсках.\nУкраінец баяніст Віктар Яцко прыжыўся ў вёсцы Падгальле Ельскага раёну\nАле далёка ня ўсе перасяленцы засталіся ў раёне. Хтосьці вярнуўся назад ва Ўкраіну, палічыўшы непрыдатнымі сацыяльныя ўмовы і ўзровень заробкаў, хтосьці пераехаў у іншыя мясьціны.\n«Беларуская і ўкраінская мовы блізкія, таму не было ў нас нейкіх непаразуменьняў зь пераходам на нашу мову навучаньня, — кажа выканальніца абавязкаў начальніка Ельскага раённага аддзелу адукацыі Вольга Сіўчук. — Нават пра факультатыўныя заняткі пытаньняў не ўзьнікала».\nПагатоў няма ня толькі праграмы, але й кваліфікаваных пэдагогаў, якія маглі б выкладаць украінскую мову. Каб пачынаць навучаньне, трэба знайсьці ўкраінцаў з пэдагагічнай адукацыяй альбо беларусаў, якія скончылі адпаведныя ўстановы. А такіх ў раёне няма.\n«Да тэмы вывучэньня ўкраінскай мовы не падступаліся»\nПра гэта адкрыта заяўляюць і кіраўнікі, і спэцыялісты ўправы адукацыі Гомельскай вобласьці.\nУ нас жа няма ні сярэдняй спэцыяльнай, ні вышэйшай адукацыі ня толькі на ўкраінскай, але й на беларускай мове\n«Да першага верасьня мы ня можам нават вызначыць, колькі ўкраінцаў пажадаюць, каб іхныя дзеці вывучалі ўкраінскую мову, — кажа начальніца аддзелу Натальля Сапрыка. — Не паўставала гэтае пытаньне, і мы яго глыбока не вывучалі. Калі будуць нейкія даручэньні ці патрабаваньні ў зьвязку з заявамі кіраўнікоў дзьвюх дзяржаваў, вывучым сытуацыю праз школьнікаў ды іхных бацькоў.\nЦяпер, дарэчы, самыя бацькі ўжо думаюць, дзеля чаго вывучаць тую ці іншую мову. Нехта, безумоўна, думае пра агульнае разьвіцьцё дачкі ці сына. Аднак бальшыня ставіцца да заняткаў прагматычна: а што далей? У нас жа няма ні сярэдняй спэцыяльнай, ні вышэйшай адукацыі ня толькі на ўкраінскай, але й на беларускай мове».\nУкраінская мова зьнікла з унівэрсытэту\nНа Берасьцейшчыне ўкраінская мова не вывучаецца нідзе, ні ў воднай школе. Пра гэта распавёў кіраўнік грамадзкага абʼяднаньня «Ўкраінскі навукова-пэдагагічны саюз „Берагіня“» Віктар Місіюк:\n«У гэтым сэнсе мы значна саступаем іншым меншасьцям, якія маюць нават асобныя школы, ня кажучы ўжо пра клясы ці нейкую факультатыўную форму навучаньня. Такая праблема па ўсёй рэспубліцы, але найбольш яна адчуваецца ў нашым рэгіёне, бо на Берасьцейшчыне вялікі адсотак людзей, якія выкарыстоўваюць украінскую мову».\nУ часе перапісу ў 2009 годзе ў Берасьцейскай вобласьці ўкраінцамі запісаліся 2,9% насельніцтва або 40 046 чалавек. Да параўнаньня, палякамі — 1,3% (17 539 чалавек). Аднак калі палякі маюць магчымасьць вывучаць мову, то ўкраінцы — не, кажа спадар Місіюк:\n«Раней вялося навучаньне ў паўтара дзясятка школаў, у 1990-я гады мова вывучалася ў гуртковай форме. Было вывучэньне ўкраінскай мовы як дадатковай спэцыяльнасьці разам з расейскаю моваю на філялягічным факультэце ў Берасьцейскім унівэрсытэце. Але ў пэўны момант, калі тут былі юрыдычныя праблемы ў таварыстваў, і два зь іх, найбуйнейшыя, не былі перарэгістраваныя, зьнікла і гэтае навучаньне. Хоць польская мова на філялягічным факультэце існуе».\nЯк расказаў Віктар Місіюк, цяпер у Берасьці ёсьць толькі гурток-курсы ўкраінскай мовы пры Цэнтры моладзевай творчасьці.\nПерапіс насельніцтва 2009 году падае, што ў Беларусі жывуць звыш 158 тысяч украінцаў. Найбольш іх у Берасьцейскай і Гомельскай абласьцях — адпаведна 40 і 31 тысяча альбо 44,7% ад агульнай колькасьці ўкраінцаў у Беларусі. У асобных раёнах, у прыватнасьці, Кобрынскім, украінцы складаюць пятую частку насельніцтва. Больш за 17 тысяч украінцаў стала жывуць у Менску.\nУкраіна-Беларусь: парадоксы сяброўства


Як прайшоў дзень памяці Міхаіла Пішчэўскага ў галерэі «Ў»?\nГадавіна забойства, якое не заўважылі\n27 кастрычніка ў галерэі «Ў» прайшоў дзень памяці Міхаіла Пішчэўскага. Рабяты са «Справы Пі_» запрасілі ўсіх неабыякавых паглядзець дакументалку супраць гамафобіі і паўдзельнічаць у сеансе калектыўнай арт-тэрапіі – чытцы лістоў, адрасаваных Мішы. На жаль, пустых крэслаў у галерэі было значна больш за занятых.\nХто такі Міхаіл Пішчэўскі?\nПрычым тут Мэт Шэпард?\nМэцью Шэпард – амерыканскі студэнт, гей, жорсткае забойства якога ў 1998 годзе выклікала шырокі грамадскі рэзананс. Мэту прысвячалі песні і фільмы, а яго бацькі заснавалі спецыяльны фонд, каб заахвочваць тых дзеячаў мастацтва, якія закранаюць у сваёй творчасці тэму талерантнасці.\nПасля смерці Мэта актывісты(-кі) дамагліся ўключэння сэксуальнай арыентацыі і гендарнай ідэнтычнасці ў лік матываў, па якіх здзяйсняюцца злачынствы на глебе нянавісці (гуглі «Акт Мэцью Шэпарда і Джэймса Бёрда – малодшага»).\nФільм «Мэт Шэпард: Мой сябар» («Matt Shepard Is a Friend of Mine») – гэта гісторыя забойства «маленькага» чалавека ў маленькім горадзе, замяць якое не ўдалося – як бы некаторым таго ні хацелася.\nУ чым сэнс арт-тэрапіі?\nПадчас паказу і перапынку, калі ў «Ў» запусцілі гарматы-абагравальнікі і жадаючыя сышлі на перакур, можна было паўдзельнічаць у мерапрыемстве больш актыўна, напісаўшы ліст Мішу ці нават змайстраваўшы тэматычны калаж. Частка лістоў была тут жа зладжаная.\n«Адзіны ліст, які я пісаў раней, быў ліст сабе: мне было трынаццаць і я прасіў бога пазбавіць мяне ад маёй негетэрасэксуальнасці, – распавядае Яніс Саар, удзельнік чыткі. – Цяпер, калі я чытаў свой ліст да Мішы, я падумаў: мне вельмі важна, што вы ўсе тут сабраліся і што, у адрозненне ад чалавека, які забіў Мішу, і ў адрозненне ад большасці людзей, якія мяне атачаюць, вам гэта важна».\n«Гэта можа падацца нязначным крокам, але арт-тэрапія і арт-актывізм – гэта тое, чым можна і трэба займацца, – кажа арганізатар івэнту Андрэй Завалей. – Нават калі мы не ўмеем маляваць, мы можам зрабіць калаж, і ў гэты калаж мы змяшчаем сваю злосць, мы змяшчаем сваю энергію, якая можа трансфармавацца ў нешта іншае. Гэта простыя рэчы, якія могуць мяняць якасць твайго жыцця».\nСвой ліст таксама прачытала спявачка Руся з гурта Shuma.\nЯк можаш дапамагчы ты?\nНапісаць свой ліст да Мішы і запабліць яго ў сацсетках. Юзай хэштэг #дело_пи, каб зрабіць праблему больш прыкметнай.\nЗамовіць цішотку з партрэтам Мішы. Яе можна фіналізаваць на свой густ – нашыўкай, фарбай, маркерам. На Symbal.by падкрэсліваюць: «Да цішоткі можна дадаваць сваю боль, сваю любоў і павагу, якія выражаюцца праз мастацтва і творчасць пры дапамозе арт-тэрапеўтычнай практыкі».\nСтаць агентам ці агенткай «Справы Пі_».\nRADA Awards 2019: хто пераможцы?\nФестываль, маркет, тэлеграм-канал і нават бюст.