Чым адштукаваць фасад дома 2 - Блог пра рамонт\nНапэўна ўсе ўладальнікі прыватных дамоў пагодзяцца, што сёння, як ніколі раней, важна, чым адштукаваць фасад хаты. Гнацца за ашаламляльным вонкавым выглядам хаты і эксклюзіўнасцю, мабыць, не мае ніякага сэнсу.\nУ любой справе важна выконваць залатую сярэдзіну і аздабленне фасада таксама не выключэнне. Без аб'ектыўнай ацэнкі якасці не варта выбіраць бюджэтны матэрыял. Вядома ж, правядзенне гэтых работ не будзе танным у любым выпадку, тым не менш, можна выбраць матэрыял, які пры аднолькавых характарыстыках трываласці будзе каштаваць значна менш.\nПісьменны падыход да выбару матэрыялу\nКаб прыняць правільнае рашэнне, якое будзе выгадна з фінансавага боку, важна як мага дакладней вызначыць крытэрыі, што выяўляюць як перавагі, так і недахопы таго ці іншага матэрыялу для аздаблення.\nЗважайце на ўжо гатовы фасад. Зразумела, то наколькі прывабная абліцоўванне, шмат у чым залежыць ад вашых асабістых пераваг, а, значыць, уласнае меркаванне не можа быць аб'ектыўным. Улічвайце наступныя параметры выкарыстоўваюцца матэрыялаў:\nЎстойлівасць да ўзнікнення візуальных дэфектаў і выгаранню колеру.\nКалі вы думаеце набыць імітацыйны прадукт, то параўнайце, наколькі ён падобны з натуральным сыравінай.\nКолькасць прапанаваных фактур і варыяцый.\nАбліцавальны матэрыял павінен быць даўгавечным. Будзе вельмі непрыемна, калі параўнальна недарагі фасад будзе мець патрэбу ў штогадовых рамонтных працах. Але, калі матэрыял, які вам спадабаўся, мае вялікі тэрмін службы, то вы на правільным шляху!\nПа ўсім відаць, што фасадны матэрыял абраць нялёгка. Разгледзеўшы плюсы і мінусы розных абліцавальных матэрыялаў, вы зможаце зразумець, які матэрыял будзе надзейней і даўгавечней.\nВіды панэляў для абліцоўвання фасада і іх асаблівасці\nІснуюць 2 асноўных выгляду панэляў для аздаблення фасада дома, а менавіта:\nПолиплан складаецца з трох слаёў. Верхні пласт выраблены з пакрытага лакам алюмінія. Вонкава ён нагадвае тынкоўку або дрэва. Полиплан абараняе паверхню сцен хаты ад пары і цяпла. Пенаполіурэтану - гэта ўнутранае напаўненне панэлі, якое забяспечвае цеплаізаляцыю. Унутраны пласт складаецца з легаванай фальгі і гуляе тую ж ролю, што і першы пласт. Полиплан мацуюць вертыкальна пры дапамозе адмысловых замкавых профіляў, званых «Дэльфін». Стыкі практычна нябачныя, што абараняе сцены ад траплення ападкаў ўнутр.\nСэндвіч-панэлі прызначаны для аздаблення фасада, яны таксама складаюцца з трох слаёў. Верхні і ніжні пласт зроблены з металічных лістоў, а паміж імі размяшчаецца ўцяпляльнік. Дэталі злучаюцца паміж сабой гарачым прэсаваннем. Дзякуючы гэтаму, матэрыял адрозніваецца надзейнасцю, трываласцю і даўгавечнасцю. У якасці ўцяпляльнага матэрыялу пры вырабе сэндвіч-панэляў можа прымяняцца пенапласт, мінеральная вата, шкловалакно і пенаполіурэтану.\nВыбіраючы ўцяпляльнага матэрыял, важна ўлічваць каэфіцыент цеплаправоднасці, бо чым ён вышэй, тым горш матэрыял ўтрымлівае цяпло.\nГэты абліцавальны матэрыял можа быць гладкім, дэкаратыўным прафіляваным або звычайным прафіляваным. Сэндвіч-панэлі гэта просты, недарагі і хуткі спосаб аздаблення фасада. Невялікі яго вага не будзе аказваць нагрузкі на падмурак. Сярод недахопаў варта адзначыць ўразлівасць да пашкоджанняў вонкавага выгляду і прамярзанне на стыках.\nУсім вядома, што камень - гэта самы моцны і надзейны матэрыял, даўгавечнасці якога можна пазайздросціць. Для абліцоўвання можа выкарыстоўвацца натуральны і штучны камень. Дарэчы кажучы, апошні па вонкавым выглядзе і якасці не саступае свайму натуральнаму аналагу нічым, пра што сведчаць фота.\nПарода, фактура, памер і колер каменя - гэта справа густу і выбар тут проста велізарны. Варта ўлічыць, што дома, фасад якіх аздоблены гранітам або диоритом глядзяцца манументальна і строга. У той час як дома аздобленыя траверціну або мармурам выглядаюць больш натуральна і менш строга. Якой бы камень вы ні абралі, фасад з каменя будзе глядзецца арыгінальна. Марозаўстойлівасць матэрыялу ў нашай краіне павінна стаяць у прыярытэце, з прычыны суровых зім, якія бываюць у нашых шыротах.\nНатуральны камень каштуе дорага, а яго штучны аналаг значна танней. Фактура, колер і форма штучнага каменя бывае самай разнастайнай. Перавагі матэрыялу: зносаўстойлівасць, лёгкасць і ўстойлівасць да карозіі.\nГэты выгляд аздаблення папулярны галоўным чынам з-за нізкай кошту дэкаратыўнай і цэментава-пяшчанай тынкоўкі. Акрамя таго, гэты аздобны матэрыял дазваляе імправізаваць з колерам, малюнкам і фактурай. Ён павялічвае ізаляцыю дома і яго вогнетрываласць. Пакрыццё хутка высыхае, не баіцца вады і удараў. Традыцыйна для атынкоўка фасада выкарыстоўваецца тынкоўка з цэменту і пяску, але разам з ёй таксама прымяняецца дэкаратыўная (караед, барашек) і фасадная (акрыл, сілікон) тынкоўка.\nЦэментава-пяшчаная сумесь складаецца, як і зразумела з назвы, - з цэменту і пяску, а таксама хімічных дадаткаў. Яна выдатна спраўляецца з перападамі тэмператур і высокай вільготнасцю. Акрылавая тынкоўка - гэта самы танны варыянт дэкаратыўнай тынкоўкі. Яна добра кладзецца на пенаполістырол, вільгаценепранікальным. Пры рэзкіх перападах тэмператур вялікая верагоднасць, што яна парэпаецца. Сіліконавая тынкоўка каштуе даражэй. Яе вырабляюць з сіліконавых смол. Яна не баіцца прамых сонечных прамянёў, вільгацеўстойлівымі і даўгавечная. Аднак варта ўлічыць, што вынік працы шмат у чым залежыць ад кваліфікацыі тынкоўшчыка. Каб пакрыццё заўсёды выглядала прывабна, за ім неабходна даглядаць.\nВентыляваны фасад у двух словах характарызуецца як пластовы пірог. Паміж абліцавальным матэрыялам і уцяпляльнікам ёсць паветраную прастору. Па сутнасці, гэта навясная канструкцыя, якая ўсталёўваецца на пэўным адлегласці ад сцяны, што дазваляе адштукаваць такім спосабам і фасад драўлянага дома.\nвентыляваны фасад пропускает воздух. Притом что излишек влаги отводится в вентилируемую зону. Восходящие потоки воздуха выводят ее наружу.\nДля вентыляваных фасадаў ў якасці матэрыялу для абліцоўвання можна выкарыстоўваць розныя варыянты. Напрыклад, гэта можа быць алюмініевы кампазітны ліст, які мае невялікі вага, або цяжкавагавая гранітная пліта і іншыя матэрыялы. Вентыляваныя фасады адрозніваюцца высокімі энергазберагальнымі ўласцівасцямі. Яны забяспечваюць добрую шумо- і гукаізаляцыю. Аздабляць сцены перад мантажом вентыляваных фасадаў ня трэба, у той час як навясныя элементы схаваюць ўсе іх няроўнасці і дэфекты. Калі вы хочаце сучасную і недарагую абліцоўванне, то выбірайце вентыляваны фасад.\nСайдынг - гэта добра ці дрэнна?\nСайдынг, які выкарыстоўваецца для аздаблення вонкавых сцен хаты, бывае двух відаў - цокальны і вінілавы. У ўладкаванні жылых будынкаў вельмі рэдка выкарыстоўваюць алюмініевы сайдынг. Галоўная перавага матэрыялу - прастата ўстаноўкі, бяспеку і лёгкі сыход. Галоўны недахоп - вонкава матэрыял выглядае ўжо вельмі штучна.\nХоць вытворцы сайдынгу сцвярджаюць, што ён можа служыць больш за 45 гадоў, на практыцы гэта далёка не так. На самай справе ён становіцца далікатным пасля маразоў, схільны да выгарання і няўстойлівы да дэфармацыі. На жаль, часта можна ўбачыць, што сайдынг па заканчэнні 5 гадоў губляе свае станоўчыя характарыстыкі і становіцца вонкава непрывабным.\nКалі вы вырашылі правесці ўстаноўку сайдынгу ў халодны сезон, то павінны ўлічыць, што ён адрозніваецца высокім паказчыкам тэрмічнага пашырэння.\nГэта шматслаёвая канструкцыя фасада. Кожная яе частка гуляе важную ролю. Яна складаецца з 3 слаёў: базавы армаваны пласт, цеплаізаляцыя і дэкаратыўны пласт. Пры дапамозе армаванага пласта можна выраўнаваць крывулю сцен і зафіксаваць цеплаізаляцыйны матэрыял. Спачатку на фасад усталёўваецца сетка, на якую з цягам часу наносіцца клеевой склад. У якасці цеплаізаляцыі часцей за ўсё выкарыстоўваецца пенаполістырол альбо мінеральная вата.\nДэкаратыўны пласт робяць з мінеральнай або сіліконавай тынкоўкі. Ён абараняе ўнутраныя складнікі мокрага фасада і вонкава ўпрыгожвае дом.\nГлядзіце, як ляпіць пенаполістырол:\nАздабленне фасада блок-Хаўса\nВагонка, якая імітуе ацыліндраванае бервяно называецца блок-Хаўса. Матэрыял экалагічна бяспечны, таму што вырабляецца з натуральных матэрыялаў. Істотны недахоп - дарагоўля і параўнальная недаўгавечнасць, ён не вогнеўпораў. Усе характэрныя для драўніны дэфекты цалкам могуць праявіцца і на блок-хаўс.\nВонкава дом, аздоблены блок-Хаўс, глядзіцца вельмі прэзентабельна. Калі вы вырашылі набыць гэты матэрыял, то пераканайцеся, што ён досыць прасушыць, у адваротным выпадку ён можа пачаць гніць пасля мантажу.\nПаколькі блок-хаус робяць з натуральнага дрэва, то яго трэба перыядычна пакрываць адмысловымі ахоўнымі складамі і выкрываць лакам або фарбай.\nЧым лепш вы будзеце даглядаць за фасадам, аздобленым блок-Хаўс, тым даўжэй ён будзе вам служыць.\nЯкасць і даўгавечнасць абліцавальнага цэглы\nКерамічны цагліна для абліцоўвання вырабляюць з гліны па спецыяльнай тэхналогіі. Ён вельмі трывалы, адрозніваецца добрай гукаізаляцыяй, марозаўстойлівасцю і невысокім вільгацепаглынанне. Клінкерную цэглу абпальваюць пры больш высокіх тэмпературах, чым яго субрата з керамікі. Фізічныя характарыстыкі клінкернай цэглы таксама вышэй, чым у керамічнага.\nМатэрыял мае вялікі дыяпазон кветак, формаў і фактур. Адзіны недахоп - магчымае з'яўленне высолы. Але ў большасці сваёй жылыя будынкі, аздобленыя клінкернай цэглы, выглядаюць прэзентабельна на працягу мноства гадоў. Каб не прыйшлося ўмацоўваць падмурак, абліцоўванне фасада цэглай трэба запланаваць яшчэ ў працэсе праектавання дома.\nПеравагі і недахопы фасаднай пліткі\nЯна не баіцца вільгаці, адрозніваецца надзейнасцю, даўгавечнасцю і трываласцю. Калі фасадную плітку абкласці якасна, то яна забяспечыць прэзентабельны знешні выгляд дома. Калі клеевой раствор абраны правільна, то фасадная плітка будзе служыць не адно дзесяцігоддзе, не згубіўшы пры гэтым першапачатковых уласцівасцяў.\nСярод недахопаў керамічнай фасаднай пліткі варта адзначыць высокую далікатнасць да кладкі, неабходнасць папярэдняй і вельмі дбайнай падрыхтоўкі паверхні знешніх сцен дома і прамалінейнага шва.\nУ гэтым артыкуле было разгледжана мноства варыянтаў аздаблення дома, у тым ліку і тыя аздобныя матэрыялы, якія абыдуцца домаўладальніку параўнальна нядорага. Галоўнае, каб абраная вамі абліцоўванне для дома цешыла ваш вачэй не адно дзесяцігоддзе. Калі ў вас з'явіліся пытанні па тэме, то пішыце каментары.\nСледующаяЯк працуе сэптык топас


Чаму не запускаецца ноўтбук, што рабіць? Спіс магчымых няспраўнасцяў\nТакім чынам, гадоў так 8 назад у свет актыўна ўварваліся "ноуты". Яны адразу ж сталі карыстацца актыўным попытам. Таму перш чым абмяркоўваць, чаму не запускаецца ноўтбук, давайце пагаворым пра тое, якія перавагі маюцца ў дадзенай тэхнікі.\nДля пачатку гэта тое, што партатыўны кампутар - гэта кампактная прылада, якое здольнае замяніць стацыянарны ПК. Даволі зручна гэта для тых, у каго няма вялікага прасторы ў кватэры. Ноўтбук нават з самай вялікай дыяганаллю зойме маленькае колькасць месца на стале.\nЯшчэ адзін плюс - гэта магчымасці. Па магутнасці партатыўныя кампутары не саступаюць стацыянарным субратам, часам нават пераўзыходзяць іх. Ды і наогул, пагадзіцеся, ноўтбук зручней і практычней - захацелі паглядзець кіно лежачы на канапе - калі ласка! Захацелася за сталом - няма праблем! Якасць "ноутов" ані не горш, чым стацыянарных кампутараў. Але часам можа ўзнікнуць праблема - не запускаецца ноўтбук. Давайце паглядзім, чаму такое можа адбывацца і як з гэтым змагацца.\nНяма ніякай рэакцыі\nТакім чынам, разгледзім даволі рэдкую, але вельмі сумную прычыну таго, што не запускаецца ноўтбук. Вы спрабуеце ўключыць свайго маленькага "жалезнага сябра", а ён не рэагуе на вашы дзеянні наогул. Гэта значыць абсалютны вакуум. Ніякіх шумоў, гукаў ўключэння, піск, віск, шамаценнем і клацанье - толькі цішыня.\nКалі вы задалі сабе пытанне: "Не запускаецца ноўтбук, што рабіць?" - і сутыкнуліся з поўнай адсутнасцю рэакцыі гэтай тэхнікі на ўсе вашы марныя спробы ўключыць яе, тады пераканайцеся, што ноўтбук знаходзіцца ў спраўным стане. Вядома ж, зрабіць гэта будзе не так проста, як у выпадку са стацыянарным ПК, аднак неабходна высветліць, у чым прычына "смерці". Аднясіце наўтбук у сэрвісны цэнтр - там вам абавязкова скажуць, ці падлягае рэанімацыі ваш "ноут".\nЦі ёсць харчаванне?\nЯшчэ адна прычына, па якой не запускаецца ноўтбук, - гэта адсутнасць зарада батарэі і, як следства, адсутнасць падачы харчавання на тэхніку. Так што перш чым збірацца ў сэрвісны цэнтр, для пачатку пераканайцеся, што вашыя разеткі ў поўнай спраўнасці. Такім чынам, перш чым біць трывогу, паспрабуйце падключыць ноўтбук да розных розеточка ў доме.\nАкрамя таго, ўстаўце батарэю ў ноўтбук і дайце ёй смеласці. Пра тое, што харчаванне падаецца, звычайна сігналізуе спецыяльная лямпачка-індыкатар. Калі яна не гарыць - батарэя ў няспраўным стане. Але ж ноўтбук можа працаваць і без яе, толькі ад сеткі. Так што не панікуйце адразу ж.\nНе запускаецца пад "музыку"\nМожа здарыцца і так, што партатыўны кампутар не запускаецца, але рэакцыі на маніпуляцыі ўсё ж ёсць. Гэта ўжо добры знак - справа не ў тэхніцы, вам не трэба купляць цалкам новы наўтбук. Звычайна даволі радуе прыкмета - характэрныя "пищания" падчас першых секунд ўключэння.\nПра што яны сігналізуюць? Наогул, існуе вялікая колькасць літаратуры, у якой выразна апісаны ўсе "гудкі" і прычыны іх з'яўлення пры адсутнасці поўнага запуску кампутара. Так што калі вы ўключаеце сваю партатыўную тэхніку, а яна на вас "пішчыць", выхаду два: пачытаць літаратуру або аднесці ў сэрвісны цэнтр. Можна звярнуцца і да знаёмых, якім ужо даводзілася сталкисаться з падобнай непрыемнасцю.\nКалі наўтбук не запускаецца, чорны экран, які сігналізуе аб яго "выключэнне", па-ранейшаму не стаў загарацца і загружацца, а вось шум з вашага "жалезнага сябра" даносіцца - гэта значыць, што ў вас папросту адсутнічае ініцыялізацыя. Гэта значыць кампутар быццам бы ўключаецца, падае прыкметы жыцця (а менавіта: ўключаецца і шуміць "кулер"), загараюцца індыкатары "КАПС" і ўключэння і ... усё. Больш нічога. Вентылятар шалёна круціцца, "комп" вісне і не рухаецца з мёртвай кропкі.\nШто ж гэта можа быць? Тут прычын некалькі. Першая, мабыць, найменш прыемная - адсутнасць "жалеза". Калі быць больш дакладным - працэсара або аператыўнай памяці. Гэта значыць, вядома, дадзеныя "запчасткі" ёсць, але знаходзяцца ў няспраўным стане. Больш спрыяльная для ўласнага выпраўлення прычына - скрышаны BIOS. У дадзеным выпадку яго трэба пераўсталяваць і паспрабаваць ўключыць кампутар. Дарэчы кажучы, калі не запускаецца ноўтбук, не спрабуйце самастойна замяніць яго складнікі часткі - з большай верагоднасцю застанецеся без партатыўнай тэхнікі канчаткова.\nКалі вы прачыталі ўсё, што было сказана раней, але да гэтага часу шукаеце рашэнне праблемы "не запускаецца ноўтбук, што рабіць", тады вывучайце артыкул далей. Цяпер мы пераходзім да больш "прыемным" прычынах.\nМожа атрымацца так, што сістэма не будзе загружацца, а вось кампутар быццам бы падае чарговыя прыкметы жыцця, але ў самы апошні момант сыходзіць на перазагрузку. І так да таго часу, пакуль вы не выключыце яго самастойна. Дадзенае паводзіны - гэта сігнал збою BIOS. Даволі распаўсюджаныя выпадкі, калі БИОС "складваўся" з-за перагрэву працэсара і назапашвання пылу ў кулеры. Часам прычынай з'яўляецца пашкоджанне сістэмы падачы харчавання кампутара - ён спрабуе ўключыцца, але магутнасці не хапае. Так што калі не запускаецца ноўтбук - Asus, HP, Samsung або любы іншы - аднясіце яго для поўнай дыягностыкі ў спецыялізаваны цэнтр. Усё ж калі кампутары не ваша стыхія, проста даверце сваю справу прафесіяналам.\nЦяпер наблізімся да больш "прыземленым" варыянтам таго, чаму не запускаецца ноўтбук. Даволі часта ўзнікаюць праблемы ўжо непасрэдна пры загрузцы аперацыйнай сістэмы. Напрыклад, не запускаецца "Віндовс" на наўтбуку ў самым пачатку ініцыялізацыі. Гэта значыць на этапе з'яўлення характэрнага значка фірмы. Чаму не запускаецца ноўтбук?\nЗдараецца падобнага роду праблема ў асноўным з-за таго, што кампутар папросту не бачыць жорсткі дыск, на якім ўсталяваная аперацыйная сістэма. Такім чынам, калі вы сапраўды ўпэўнены, што справа не ў працэсары або аператыўнай памяці, то праверце, ці ўсё нармальна з вашым "жорсткім". Робіцца гэта дзеянне пры дапамозе вывучэння БИОСа. Калі ў наладах чарзе загрузак, напрыклад, вы не ўбачыце HDD, то справа менавіта ў цвёрдым дыску. У дадзеным выпадку яго неабходна замяніць. Самастойна прыкладаць сваю руку да далікатнай і дробнай тэхніцы ноўтбука не рэкамендуецца. Замена жорсткага дыска на "ноуте" - працэдура далікатная і досыць складаная.\nПеразапуск па час загрузкі\nКалі не запускаецца ноўтбук - HP, Asus, Acer або любы іншы (па-за залежнасці ад фірмы-вытворцы) - падчас загрузкі аперацыйнай сістэмы, а дакладней АС пастаянна перазагружаецца яшчэ да таго, як вы можаце бачыць ваш працоўны стол ці хаця б словы "прывітання ", то праблем тут даволі шмат. Найбольш частая - гэта вірусныя атакі. Але могуць здарацца і нейкія збоі і непаладкі. Калі вас напаткала дадзеная праблема, то самае простае яе рашэнне - пераўсталёўка аперацыйнай сістэмы. Проста пастаўце чыстую "Віндовс" на адфарматаваны жорсткі дыск, і ўсе праблемы з запускам будуць вырашаны. Вядома ж, калі вы з'яўляецеся аматарам "пакалупацца" ў корані збою, можаце паспрабаваць запуск у бяспечным рэжыме і пашукаць, у чым жа канкрэтна дзею, каб абыйсці працэс "знесеных вінды".\nГук ёсць, карцінкі няма\nЗдараецца і так, што ноўтбук не запускаецца - чорны экран з'яўляецца адразу пасля таго, як вы ўбачыце прыкметы загрузкі БИОСа. Пры ўсім гэтым гук ад кампутара ідзе - характэрныя шумы і музыка загрузкі Windows чутны. У дадзеным выпадку паводзіны кампутара паказвае на тое, што з велізарнай верагоднасцю ў вас праблемы з відэакартай. Хутчэй за ўсё, яна папросту зламалася або пашкоджана. Што ж неабходна рабіць у такім выпадку? Вядома ж, мяняць "запчасткі". Пры велізарным жаданні і адпаведных навыках можна ажыццявіць дадзеную займальную працэдуру самастойна. Тым не менш рызыкаваць не варта - няспраўнасці кампутараў, "ізлеченності" няўмелымі рукамі, могуць прывесці да гібелі тэхнікі канчаткова і незваротна.\nТакім чынам, у вас не запускаецца ноўтбук. Што рабіць? Калі вы паспяхова працавалі за сваёй "машынай" доўгі час, пры ўсім гэтым варыянты з адсутнасцю электрычнасці, батарэі і няспраўнасць якога-небудзь камп'ютэрнага жалеза ўжо выключаны, то, хутчэй за ўсё, непаладкі выкліканыя вірусамі.\nВірусныя атакі, як вядома, мелі месца быць ва ўсе часы існавання ПК. Хакеры і іншыя нядобразычліўцы гатовыя пайсці на ўсё дзеля раздабывання інфармацыі і яе псуты. Так, розныя "траяны" здольныя давесці кампутар да стану "белага гартавання", пры якім вы страціце кіраванне над сваёй аперацыйнай сістэмай. Акрамя таго, вірусы здольныя сціраць інфармацыю. Абсалютна любую. Нападам схільныя асабістыя файлы рознага зместу, але ў першую чаргу пры "захворванні" кампутара пакутуюць сістэмныя файлы. Такім простым спосабам некаторыя важныя дэталі вашай "аперацыёнкі" лёгка могуць быць сцёртыя з твару зямлі. Уласна кажучы, пасля таго як важныя файлы будуць выдаленыя, то пры першым жа перазапуску сістэмы вы сутыкнецеся з тым, што ноўтбук не запускаецца. "Чорны экран смерці" - вось назва той карціны, калі перад карыстальнікам пры загрузцы кампутара адкрываецца толькі чорны экран. У лепшым выпадку з'явіцца курсор, якім можна павадзіць па маніторы.\nШто рабіць, калі ў вас не запускаецца ноўтбук па прычыне вірусных нападаў? Для пачатку неабходна паспрабаваць ачысціць кампутар ад шкоднікаў. Зрабіць гэта можна пры дапамозе адмысловых праграм-антывірусаў. Акрамя таго, у гэтай справе вам можа дапамагчы і сродак аднаўлення Windows. Не запускаецца ноўтбук Asus або любы іншы - усё роўна. Вірусы не абыходзяць бокам ні адзін кампутар.\nКалі няма жадання лішні раз разбірацца, як вылечыць кампутарную сістэму, можаце проста абнавіць яе. Гэта значыць пераўсталяваць. Адфарматуйце жорсткі дыск і пастаўце новенькую АС. Пры гэтым паклапаціцеся пра тое, каб на гэты раз у вас была добрая антывірусная праграма. Акрамя таго, будзьце вельмі асцярожныя, запампоўваючы тыя ці іншыя файлы з інтэрнэту. Не наведвайце сумніўныя сайты.\nНе цалкам працоўны\nЯшчэ адно пытанне, які мы сёння разгледзім - на ноўтбуку не запускаюцца гульні. Што рабіць, калі вы не можаце ўсталяваць або запусціць цацку / праграму? Вельмі часта на розных форумах можна сустрэць дадзенае пытанне.\nНа самай справе прычын, па якіх на кампутары не запускаюцца гульні, велізарнае мноства. Тут і вірусы, і непаладкі сістэмы, і збоі. Але самай банальнай сярод іх з'яўляецца неадпаведнасць ноўтбука нават мінімальным сістэмным патрабаванням. Таму старайцеся глядзець, каб гульня адпавядала «залозу".\nКалі тая ці іншая праграма або іншы файл не запускаюцца на ноўтбуку (асабліва тыя, якія ўключаюць у сябе шмат графікі), то ўважліва паглядзіце на відэакарту. У многіх "ноут" яна убудаваная, што не дазваляе ўсталёўваць усе жаданыя гульні. Нават у сістэмных патрабаваннях можна сустрэць надпіс: "Можа не працаваць на наўтбуках з наступнымі відэакартамі ..." Уважлівасць, уважлівасць і яшчэ раз ўважлівасць.\nВядома ж, з-за вірусаў гульні таксама могуць не запускацца. Рашэнне простае - вылечыць кампутар. У выключных выпадках можа спатрэбіцца поўная пераўсталёўка сістэмы або жа яе адкат на момант, калі ніякіх збояў не было. Але з "адкатам" ёсць невялікая праблема - адмысловыя вірусы здольныя не даць Windows шчасна завяршыць аднаўленне. Не палохайцеся і добранька падумайце, як можна выдаліць вірус з сістэмы. Цяпер вы ведаеце, што рабіць, калі на ноўтбуку не запускаецца Windows. Ўдачы!\nВінілавы Налепкі На Наўтбук - Гэта Стыльна І Модна!\nМФУ Samsung SCX-3405: інструкцыя, характарыстыкі і водгукі\nЧаму не працуе адзін слухаўка і як яго паправіць?\nШто лепш: IPS або TFT? Як выбраць добры экран?\nАдпачынак на астравах Грэцыі. Лепшыя выспы Грэцыі для адпачынку\nТрава бедренец-камнеломка: прымяненне\nШкольны літаратурны гурток: праграма, апісанне, тэмы\nWhite Rock Castle 4 * (Балчык, Балгарыя): апісанне гатэля, паслугі, водгукі\n"Эбермин" (мазь): цана, водгукі, інструкцыя па ўжыванні і аналагі. Дзе купіць мазь "Эбермин"\nСітраен Берлінга - аўтамабіль на ўсе выпадкі жыцця\nТату Майл Сайрус: каханне, Майкл Джэксан і вера ў Бога\nКардыялогія. аортакаранарнае шунтаванне\nГульні пра Грамадзянскую вайну ў Расіі: агляд\nРадар-дэтэктар Sho Me STR 520: характарыстыкі і водгукі


Аляксандр Губейка — Палітычныя вязні ў Беларусі\nактывіст БСДГ (Грамада) і прафсаюзу РЭП\nДата нараджэння: 15 сакавіка\nАляксандр Фёдаравіч Губейка – 60-гадовы мінчук, 37 гадоў ён працуе на вытворчасці. Акрамя таго, ён актывіст палітычнай партыі БСДГ (ГРАМАДА) і незалежнага прафсаюзу РЭП.\nГубейку абвінавацілі па артыкуле аб гвалце над супрацоўнікам міліцыі. Паводле абвінавачвання, на акцыі пратэсту ў падтрымку палітвязняў 4 кастрычніка пры сваім затрыманні Аляксандр Губейка аказваў супраціў і два разы ўдарыў камандзіра аддзялення АМАП ГУУС Мінгарвыканкама Андрэя Кавалёва (Прозвішча і імя былі зменены), спрабаваў вырвацца, хапаўся за абмундзіраванне. Віну Губейка не прызнаў.\nНягледзячы на разыходжанні ў пакаазннях пацярпелага міліцыянта, 21 студзеня Аляксандра Губейку асудзілі на 2 гады пазбаўлення волі ў калоніі агульнага рэжыму. Таксама Губейка абавязаны выплаціць 2500 рублёў кампенсацыі пацярпеламу Кавалёву.\nУ судзе Цэнтральнага раёна Мінска 21 студзеня абвясцілі прысуд 60-гадоваму Аляксандру Губейка, абвінавачанаму ў гвалце ў дачыненні да супрацоўніка Амапу па артыкуле 364 Крымінальнага кодэкса. Суддзя Вікторыя Шабуня прысудзіла Губейка два гады пазбаўлення волі з адбываннем у калоніі агульнага рэжыму.


У гонар нашых мацярок • Слуцк • Газета «Інфа-Кур’ер»\nУ гонар нашых мацярок\n16 октября 2013, 17:48\nНапярэдаднi Дня мацi, якi адзначаўся 14 кастрычнiка, у Палацы культуры горада прайшоў святочны канцэрт.\nПаводле дадзеных Салігорскага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва, на 1 кастрычнiка\nў раёне пражывае 831 мнагадзетная сям’я.\nУ іх падрастае 2691 дзіця.\nОрдэнам Мацi з 1996 года ўзнагароджаны 124 салiгарчанкi.\nЯк сказала Марына Бань, загадчыцца першапачатковага ўліку Цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва, большасць у раёне мнага-дзетных сем’яў у вёсках Гоцк, Гаўрыльчыцы, Вейна, Пясчанка. Толькі ў вёсцы Гоцк 18 сем’яў выхоўвае 95 дзяцей.


Апытаньне ў Горадні: «Да ўлады павінны прыходзіць маладыя»\n28 жнівень 2015, 21:34\nКарыкатура Радыё Рацыя\nЯк вы ацэньваеце цяперашняе эканамічнае становішча Беларусі? З кім ці з чым зьвязваеце спадзяваньні на яе паляпшэньне? З такімі пытаньнямі наш карэспандэнт зьвяртаўся да гарадзенцаў.\nМалады хлопец: «Цяпер наагул ва ўсёй краіне няма стабільнасьці, невядома, што будзе заўтра. Усё ж наша эканоміка цалкам завязаная на Расею, і санкцыі, якія цяпер уплываюць на іх эканоміку, адбіваюцца і на нас…»\nМаладая жанчына: «Я думаю, у нас усё добра, усё выдатна. Асабліва гледзячы на тое, што творыцца ў іншых краінах, то ў нас усё ў норме. Былі б яшчэ большыя заробкі – наагул было б супэр…»\nАпытаньне ў Горадні: «Да ўлады павінны прыходзіць маладыя, а ўсіх гэтых старых грыбоў трэба папросту гнаць…»\nЖанчына сярэдняга веку: «У Беларусі стан вельмі цяжкі, а з кім ці з чым зьвязваць надзеі на паляпшэньне – ня ведаю. Зараз вунь выбары будуць, магчыма, пасьля выбараў нешта палепшыцца, хаця… Я працую на «Радыёхвалі», і мы супрацоўнічаем з Расеяй, Польшчай, Нямеччынай і кожны месяц гуляем у месяц па два тыдні, бо работы няма. Але мы найболей завязаныя з Расеяй…»\nМужчына перадпэнсійнага веку: «Стан нашай эканомікі – гэта бардак. А з кім зьвязваць надзеі на яго паляпшэньне – цяжкае пытаньне. Мне здаецца, што да ўлады павінны прыходзіць маладыя, а ўсіх гэтых старых грыбоў трэба папросту гнаць. Пакуль моладзь да ўлады ня прыйдзе, толку ніякага ня будзе».\nМалады мужчына: «Я лічу, што ў эканоміцы даволі складаная сытуацыя, але ня думаю, што за гэта адказная сёньняшняя ўлада, бо Беларусь – краіна маленькая і недастаткова багатая рэсурсамі. Думаю, што больш цеснае збліжэньне з Расеяй магло б нам дазволіць хаця б часткова рашыць гэтыя праблемы».\nМужчына пэнсійнага веку: «Мы залежым ад атачэньня і ад таго, што вакол нас адбываецца ў сьвеце. Мы краіна маленькая, але мы цярплівы народ, мы выстаім, мы выжывем…»\nМалады мужчына: «Сытуацыя ў нас сярэдняя, але яна залежыць ад таго, што адбываецца ў сьвеце. Цяпер незразумела, што тут будзе з гэтай Украінай, бо Расея сабе, Захад сабе, а мы ў цэнтры – і незразумела, у які бок глядзець…»


мой 2009 год у справах » Блог Глеба Лабадзенкі | Labadzenka.bY\nмой 2009 год у здымках Перакладзем “Глобус Беларусі” на беларускую мову!\nМаё вымярэньне кожнага, і сябе найперш, -- справы, а ня словы.\n-- Выхад дыска "Галасы", дзе зьмешчаныя ўнікальныя запісы 1968 году галасоў Уладзімера Караткевіча, Рыгора Барадуліна і Ларысы Геніюш, якія выканаў паэт Сяргей Панізьнік. падрабязьней пра дыск ТУТ. Па ўсёй краіне пры падтрымцы грамадзкай кампаніі "Будзьма!" прайшлі дзесяткі прэзэнтацыяў, на якіх пабывалі сотні чалавек.\n-- Мне прысудзілі прэмію Беларускай асацыяцыі журналістаў "Вольнае слова" за найлепшы рэпартаж 2008 году.\n-- Скончыў журфак БДУ.\n-- Прыезд у Беларусь князёўны Эльжбеты Радзівіл і яшчэ дзевяцярых прадстаўнікоў Сям'і. Гэты прыезд рыхтаваўся год і стаўся для мяне, бадай, найважнейшай справай году. Тады, у траўні, дзяржава не зрабіла для гэтага прыезду нічога. Нават візы Радзівілам выдалі з трэцяга разу і за грошы. Што праўда, ужо ў ліпені, калі міністрам культуры стаў спадар Павал Латушка, князёў прымалі на ўзроўні.\n-- Праз Блог былі сабраныя грошы на новую пліту для Валянціны Ўладзімераўны Быкавай, сястры нашага вялікага пісьменьніка Васіля Быкава. Дзякуй усім ахвярадаўцам!\n-- На магіле бабулі Ўладзімера Караткевіча ў Рагачове быў адкрыты помнік, грошы на які зьбіраліся праз www.labadzenka.by Дзякуй яшчэ раз усім, хто адгукнуўся!\n(фоткі павялічваюцца пры націсканьні)


Віцебскі біскуп Алег Буткевіч павіншаваў католікаў са святам Божага Нараджэння - Новости Витебска и Витебской области\nВіцебскі біскуп Алег Буткевіч павіншаваў католікаў са святам Божага Нараджэння\nІ вось мы зноў з радасцю сустракаем свята Божага Нараджэння. Падзею, што сталася ў невялічкай паўднёва-ўсходняй краіне, у непрыкметным мястэчку, і ўжо тым больш у зусім не ўтульных умовах. Такім чынам спраўдзілася старадаўняе прароцтва: «І ты, Бэтлеем, зямля Юды, нічым не меншы сярод гарадоў Юды, бо з цябе выйдзе Правадыр, Які будзе пасвіць народ Мой, Ізраэля» (Мц 2,6). Словы, якія цытуе Евангелле паводле Св. Мацвея, паказваюць, што Бог нікога не выключае са свайго збаўчага плану і Яму любы кожны, нават найменшы закуток на нашай планеце.\nДа такіх куткоў належыць і нашая краіна. Да тых месцаў, дзе Божае Слова прагне стацца целам, належыць кожнае нашае сэрца, кожны наш дом. Няхай яны будуць адкрытыя да Божай праўды і няхай у кожным вашым сэрцы заяснее Святло Хрыста – Нованароджанага Збаўцы!\nІ тое нястрашна, што гэтае сэрца не зусім яшчэ падрыхтаванае, што ў ім, можа, яшчэ зашмат непарадку, злосці, сумневу. Яно патрабуе Святла! Божага Святла, якое ачышчае, гоіць і залечвае раны, якое супакойвае і ўлівае радасць. Асветленае ззяннем Бэтлеемскай зоркі, людское сэрца пачынае разумець сваю годнасць, пачынае бачыць сэнс свайго існавання, становіцца здольным бараніць тое, што дадзена яму Богам. Таму гэтае святло так прыцягвала пастушкоў, якія вартавалі ўначы свой статак. Мудрацоў, якія ішлі здалёк, каб ушанаваць Спрадвечную Мудрасць, і нават жывёл, што сталі сведкамі такой незвычайнай падзеі.\nЦі мы не абыякавыя да гэтага Святла? Адкрыем перад Ім свае сэрцы, каб Бог, «...Які ёсць, Які быў і Які прыходзіць, Усемагутны» (пар. Ап.1,8), не быў вымушаны шукаць сабе іншае месца, каб яго берагчы і блаславіць. Няхай Ён, пасяліўшыся ў нашых сэрцах, беражэ і ахоўвае нашую краіну, дазваляючы нам жыць у ёй свабодна і шчасліва! Няхай дае нам мудрасць, каб мы цанілі тое, што маем, і былі адважнымі шукаць шляхоў змяніць тое, што гэтых зменаў патрабуе!\nТэги: религия,\tрекомендуем,\tновости витебской области,\tновости витебск,\tВитебск,\tновости витебска,\tВитебская область,\tпраздник


Chrysler intrepid - Агляды лепшых аўтамабіляў\nWARNING !! BEFORE YOU BUY: Dodge Charger, Intrepid, Avenger, Stratus, Chrysler 300, Concorde, Sebring\nПоўнапамерны переднепріводный седан Intrepid вырабляўся з 1992 года на заводзе Chrysler ў Брэмптоне (Канада). На мясцовым рынку мадэль прадавалася пад маркай Chrysler Intrepid, на іншых (у ЗША і Мексіцы) яна шырока вядомая пад назвай Dodge Intrepid. Адрозненні складаюцца толькі ў брэндзе і месцы афіцыйнай продажу машыны. Акрамя таго, у Крайслера еўрапейскія фары, асноўная разметка панэлі прыбораў і паказанні одометра ў кіламетрах, а ў Доджа - у мілях. У Еўропу і Расею ні тая, ні іншая мадэль афіцыйна не экспартаваліся. Для эксплуатацыі ў Расіі Chrysler Intrepid пераважней з пункту гледжання зручнасці ўспрымання паказанняў прыбораў і магчымага наяўнасці зімовага пакета.\nПершае пакаленне Интрепид збіралася на платформе LH1, на якой існавалі таксама Chrysler Concorde і Chrysler LHS, і камплектавалася размешчанымі падоўжна бензінавымі впрысковым рухавікамі V6: 3,3-літровым 12-затамкавым (163 л.з., 245 Н м) і 3,5 -литровым 24-затамкавым (218 л.з., 300 Н м). У 1998 годзе Intrepid I быў зняты з вытворчасці.\nIntrepid другой генерацыі вырабляўся Крайслер з 1998 па 2003 год. У аснове аўтамабіля платформа LH2. На гэтай кузаўны платформе пабудаваны яшчэ 3 аўтамабіля канцэрна, якія па сутнасці з'яўляюцца двайнятамі і адрозніваюцца толькі вонкавым выглядам пярэдняга і задняй частцы кузава, а таксама некаторымі элементамі салона. Гэта Chrysler Concord, Chrysler 300M, Chrysler LHS.\nИнтрепид другога пакалення выпускаўся ў трох камплектацыях: SE з базавым рухавіком 2,7 л, гідраўзмацняльнікам руля, АБС, 2ПБ, электрашклапад'ёмнікамі, электрозеркалами, ЦЗ, магнітолай, сталёвымі дыскамі на 16 цаляў і кандыцыянерам; SXT з рухавіком 3,2 л або 3,5 л, протівотуманнымі фарамі і адліванымі дыскамі; камплектацыя ES мела на ўвазе дадаткова скураны салон, бартавы кампутар і клімат-кантроль. Да любой камплектацыі прапаноўваліся дадатковыя опцыі: зімовы пакет (падагрэў сядзенняў, люстэркаў, задняга шкла), электролюк, прайгравальнік CD і інш.\nУ аўтамабіля самавітыя габарыты: 5174/1897/1420 мм пры базе 2870 мм і каляіне 1585/1575 мм. Лабавое шкло, нахіленае пад вялікім вуглом і трохі ссунутая наперад кабіна аўтамабіля надаюць машыне вялікі выгляд. Салон велізарны, у ім свабодна размесцяцца пяць чалавек баскетбольнага росту. Кіроўца ростам 180 см пры адсунутым назад да ўпора крэсле не дастане ступнямі да педаляў. Само крэсла на некаторых версіях мае электрычную рэгуляванне. Руль рэгулюецца толькі па вышыні - на ўсіх версіях. Пасадка зручная і камфортная. Існуе два тыпу камплектацыі салона. Першы, калі рычаг пераключэння перадач знаходзіцца на цэнтральным тунэлі, і другі - рычаг аўтаматычнай скрынкі выкананы ў выглядзе качэргі пад рулявой калонкай, а паміж перадпакоямі крэсламі знаходзіцца мяккі падлакотнік-бардачок. Другая версія дазваляе ператварыць пярэдняе сядзенне ў зручны канапа. У камплектацыі SE адсутнічаюць падгалоўнікі на заднім сядзенні і яно не складаецца па частках, затое на ім вельмі зручна сядзець і спаць. Багажнік вялікі, яго аб'ём складае 521 л.\nНа Intrepid II ўсталёўваліся 6-цыліндравыя 24-затамкавыя падоўжна размешчаныя бензінавыя рухавікі: алюмініевы 2,7 л (203 л.с., 257 Н м), а таксама 3,2 л (228 л.с., 307 Н м) і 3,5-літровы (237 л.з., 327 Н м) з чыгунным блокам. 3,5-літровы рухавік для спартыўнай версіі R / T быў дадаткова фарсіраваны да 247 л.з. і 339 Н м. Скрынка перадач для ўсіх версій толькі 4-ступеністая аўтаматычная.\nМагутнасці 2,7-літровага рухавіка для гэтай машыны масай больш за 1600 кг цалкам дастаткова. Разгон да 100 км / г займае 10,5, максімальная хуткасць 200 км / г, выдатак 92-га бензіну 12,4 л у гарадскім цыкле і 8,4 л на трасе. У двух іншых матораў дынаміка лепш: ад 8,5 да 9,5 з да 100 км / г, максималка 210-215 км / ч, а расход 13,1 / 9,1 л на сотню. Гідрамеханічная АКПП без магчымасці ручнога пераключэння перадач рэагуе на націску педаль газу з некаторай затрымкай. Спартыўная камплектацыя R / T (выпускалася ў 2000-2003 гадах) была абсталявана 4-ступеністым аўтаматам з функцыяй AutoStick.\nПадвеска ў машыны як спераду, так і ззаду Макферсан з спружынамі; мяккая, але не валка, размяшчае да марудлівай яздзе. На трасе Интрепид досыць камфортна трымае 160 км / г. Тормазы цалкам дыскавыя, спераду вентыляваныя. Акрамя АБС мадэль камплектуецца дотормаживателем Brake Assist. Кліранс складае прыстойныя 160 мм, што нядрэнна на няроўнай дарозе, улічваючы вялікую базу аўтамабіля.\nИнтрепид шырока выкарыстоўваўся ў канадскай паліцыі і іншых спецслужбах, што гаворыць аб дастатковай надзейнасці машыны ва ўмовах жорсткай эксплуатацыі. Але гэта хутчэй прадстаўніцкі або сямейны аўтамабіль для камфортнага перасоўвання з пункта А ў пункт Б.


Родная рэклама: новы спосаб прасоўвання вашай прадукцыі | Martech Zone\nКалі вы даўно прадаеце сваю прадукцыю, не дапушчаючы станоўчых вынікаў, то, магчыма, пара паразважаць роднай рэкламе як пастаяннае рашэнне вашых праблем. Родная рэклама дапаможа вам, асабліва калі гаворка ідзе пра павышэнне існуючых рэкламных паведамленняў у сацыяльных сетках, а таксама прыцягненне карыстальнікаў да вашага кантэнту з мэтай арыентацыі. Але спачатку давайце акунемся ў што натыўнай рэкламы, перш чым мы падумаем як.\nНайбольш частае вызначэнне натыўнай рэкламы - гэта Змест інстытута маркетынгу, які апісвае натыўную рэкламу як:\nЛюбая форма платнай рэкламы, якая забяспечвае інфармацыю, якая мае высокую мэтавую, цікавую і карысную для вашай аўдыторыі такую, каб яе можна было адрозніць ад змесціва, якое не ўваходзіць у рэкламу, альбо роднага зместу.\nГэта рэклама такім чынам, што ваша аўдыторыя не адразу інтэрпрэтуе змест як рэкламу, а разглядае яго як звычайны змест. Акрамя таго, змест ужо карысны і цікавы для вашай аўдыторыі, таму не будзе здавацца назойлівым і непрыстойным.\nРодная рэклама мае розныя формы і памеры. Вы можаце зрабіць гэта ў Google у выглядзе платных вынікаў пошуку. Вы таксама можаце зрабіць гэта ў сацыяльных сетках у выглядзе рэкламных альбо прасоўваных паведамленняў на Facebook, рэкламных абнаўленняў на LinkedIn і рэкламных спісаў у Twitter. Вы таксама можаце размяшчаць артыкулы на высокапастаўленых сайтах, такіх як The New York Times, The Huffington Post, BuzzFeed і Forbes. Вы таксама можаце выкарыстоўваць рухавікі рэкамендацый па змесце для рэкламы вашай роднай рэкламы. Гэта спісы рэкамендаваных артыкулаў з усяго Інтэрнэту, якія знаходзяцца ўнізе артыкулаў, якія вы чыталі на некаторых сайтах.\nТакім чынам, як інтэграваць натыўную рэкламу ў сваю маркетынгавую кампанію?\nЁсць дакладная мэта\nРодная рэклама мае мноства пераваг, незалежна ад іх формы. Яны могуць дапамагчы вам павысіць дасведчанасць і давер да вашага брэнда, а таксама атрымаць больш падпісчыкаў на ваш змест. Істотным перавагай з'яўляецца тое, што вам не заўсёды трэба пастаянна выкідваць новы змест. Вы можаце прыцягнуць новую аўдыторыю, выкарыстоўваючы паведамленні, якія вы ўжо публікавалі раней. Ёсць і іншыя перавагі, якія вы атрымліваеце ад натыўнай рэкламы, такія як сацыяльная доказ і эфектыўная SEO для вашага брэнда. Родная рэклама збірае сацыяльныя доказы ў выглядзе лайкаў і каментарыяў, у адрозненне ад больш традыцыйных рэкламных банераў. Прасоўваючы свае паведамленні на платформе сацыяльных сетак, вы можаце прадставіць сваё паведамленне большай аўдыторыі, а гэта значыць, што вы атрымліваеце больш трафіку для свайго блога ці вашага сайта. Натыўная рэклама асабліва карысная, калі вы толькі пачынаеце і яшчэ не прывялі SEO у парадак.\nКалі вы атрымліваеце сацыяльную рэкламу з натыўнай рэкламы, ваша паведамленне здаецца больш надзейным і, такім чынам, больш верагодным стаць вірусным. Калі больш людзей даведаюцца пра ваш брэнд, гэта можа ператварыцца ў вышэйшы аўтарытэт для вашага брэнда ў выглядзе сацыяльных сігналаў і спасылак, якія могуць дапамагчы вашаму сайту атрымаць вышэйшы рэйтынг.\nЗ дапамогай натыўнай рэкламы вы таксама можаце значна павялічыць сваю аўдыторыю ў сацыяльных сетках. Вашы рэкламныя паведамленні ў Facebook і Twitter могуць прывесці новых падпісчыкаў і ўпадабанні, хаця толькі ў тым выпадку, калі змест рэзаніруе з гледачамі.\nЯкасць перад колькасцю\nКаб атрымаць максімальную карысць ад негатыўнай рэкламы, вам трэба будзе стварыць змест, які прадстаўляе каштоўнасць для вашых чытачоў, цікавы і таксама прыцягвае ўвагу. Эрын Шнайдэр, рэдактар Інтэрнэт-службы па напісанні эсэ, кажа:\nШто б вы ні рабілі, не стварайце кантэнт, падобны на тое, што вы раскладаеце свой прадукт. Людзі не любяць, калі ім адкрыта прадаюць.\nДля пачатку пераканайцеся, што вы апублікуеце змест у роднай рэкламе на сваім сайце. Вы таксама павінны пераканацца, што якасць змесціва высокая, што ён уключае заклік да дзеяння і што ён добра арыентаваны на патрэбную аўдыторыю, якая не палічыць яго занадта разбуральным.\nЗаўсёды карыстайцеся карыстальнікамі, якія ўжо з'яўляюцца вашымі кліентамі альбо вельмі падобныя на кліентаў. Вы таксама павінны выкарыстоўваць перанацэльванне ў сваіх інтарэсах, каб людзі, якія ўжо наведвалі ваш сайт, праглядалі любы з вашых прадуктаў і паслуг.\nРодная рэклама працуе і з сацыяльных сетак\nЯк мы ўжо згадвалі ў пачатку, родная рэклама ўключае ў сябе не толькі раскручаныя паведамленні ў сацыяльных сетках. Вы таксама можаце пісаць спонсарскія артыкулы на вядучых сайтах СМІ, такіх як Forbes і Buzz Feed. Гэтыя паведамленні прыцягнуць увагу да вашага брэнда і могуць нават змяніць існуючае негатыўнае ўяўленне пра ваш брэнд.\nУ залежнасці ад таго, наколькі абмежаваны ваш бюджэт, вам таксама спатрэбяцца паслугі па рэкамендацыі кантэнту. Яны могуць значна павялічыць колькасць праглядаў вашага змесціва, размясціўшы яго на сайце большага выдаўца.\nЯк бы вы ні паглядзелі, натыўная рэклама вельмі карысная, і большасць маркетолагаў зараз актыўна яе выкарыстоўваюць. Гэта выдатны спосаб прыцягнуць новую аўдыторыю і вывесці свой брэнд.\nКлючавыя словы: роднай рэкламепрасоўванне прадукцыішто такое родная рэклама


Apple запатэнтавала тэхналогію стварэння шклянога смартфона\nApple запатэнтавала тэхналогію стварэння шклянога смартфона 5\nКампанія Apple запатэнтавала тэхналогію вытворчасці прылад, цалкам зробленых са шкла — ад iPhone і iPad да манітораў і тэлевізараў.\nЯк піша Apple Insider, сутнасць вынаходкі заключаецца ў папластовым накладанні шкляных панэляў і наступным злучэнні іх адна з адной з дапамогай тэрмаўздзеяння.\nУ выніку, гаворыцца ў патэнце, атрымліваецца даволі тоўсты кавалак матэрыялу, які можа быць падвергнуты механічнай апрацоўцы для атрымання жаданай формы. Далей у цалкам шкляным корпусе могуць быць зробленыя адтуліны для кнопак і іншых элементаў кіравання, змешчаны ўнутр дысплей, электроніка і іншыя кампаненты.\nЗадняя панэль, пішуць інжынеры Apple, можа быць таніраваная да напаўпразрыстага або непразрыстага стану, каб схаваць ад вачэй акумулятар, гнуткія кабелі і іншае начынне.\nЗаяўка на патэнт была пададзеная яшчэ ў 2013 годзе, а пацверджаная 8 ліпеня 2014 года. Сярод аўтараў патэнта — галоўны дызайнер кампаніі Джоні Айв. Аднак рэгістрацыя Apple аўтарскіх правоў на шкляны «айфон» не азначае, што такі паступіць у продаж. Кампанія часта атрымлівае патэнты «на ўсялякі выпадак», таму прыдуманыя ёй ідэі могуць быць ніколі не рэалізаваныя ў камерцыйных прадуктах.\n11.07.2014 / 17:17\nУууу, прыкольна... =)\n11.07.2014 / 18:58\n11.07.2014 / 21:25\nЭх,зноу Гарызонт апярэдзiлi у вынаходке...


04 люты 2008, 17:34\nНовая перадача сэрыі “Вольная студыя”.\n4 лютага споўнілася 200 гадоў зь дня народзінаў аднаго з пачынальнікаў новай беларускай літаратуры Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча. Што зроблена дзеля ўшанаваньня клясыка, і што яшчэ плянуецца зрабіць, – тэма гутаркі з гісторыкам літаратуры Язэпам Янушкевічам.\n“Помнік Дуніну-Марцінкевічу найлепш усталяваць у Менску на Плошчы Свабоды”\nМіхась Скобла : “Язэп, дзеля адзначэньня юбілею Дуніна-Марцінкевіча ўладамі быў створаны адмысловы арганізацыйны камітэт, старшыняваў у якім намесьнік прэм’ер-міністра Аляксандар Косінец. У ягоным складзе – шэсьць міністраў і намесьнікаў міністраў, высокапастаўленыя чыноўнікі з аблвыканкамаў і райвыканкамаў. І адзіны літаратар – вы. Што з заплянаванага ўдалося ажыцьцявіць?”\nЯзэп Янушкевіч: “Мушу пачаць з удакладненьня: у сьпісе аргкамітэту значыцца прозьвішча Максімовіча Валер’я Аляксандравіча, які пэўны час выконваў абавязкі дырэктара Інстытуту літаратуры Нацыянальнай Акадэміі навук. Бадай што на гэтыя структуры і лёг асноўны цяжар падрыхтоўкі да юбілею Дуніна-Марцінкевіча. Добра, што мы дамагліся хоць адзінага паседжаньня аргкамітэту, якое адбылося ў траўні мінулага году. На ім гаварылася, што постаць Дуніна-Марцінкевіча настолькі шырокая, што ня ўкладваецца ў акадэмічную прастору, паколькі ён – ня толькі літаратар і публіцыст, але й грамадзкі ды культурны дзеяч.\nХачу адразу адзначыць, што размова ідзе пра цэлы юбілейны год Дуніна-Марцінкевіча ў Беларусі і ў Эўропе. Цягам гэтага году й будуць адбывацца адпаведныя імпрэзы. Прыкладам, помнік Дуніну-Марцінкевічу плянавалася адкрыць да юбілею, але пакуль што ён у стадыі праекту. Яго мяркуецца ўсталяваць у Менску. З усёй сталічнай прасторы дзеля гэтага найлепш падыходзяць дзьве мясьціны. Першая – на вуліцы Фрунзэ, непадалёк ад Дому літаратара, дзе быў дамок Дуніна-Марцінкевіча. І другая (яна мне бачыцца найлепшай) – на Плошчы Свабоды, гэта тая частка сквэру, якая насупраць кансэрваторыі. Там знаходзіўся дом Аўсея Поляка, які пэўны час называўся менскім тэатрам. Менавіта там была пастаўленая опэра “Сялянка” (музыка Станіслава Манюшкі).\n“Канчатковы прысуд быў такі: музэю Дуніна-Марцінкевіча ў Люцінцы быць. На жаль, па нейкіх прычынах, мне да канца незразумелых, справа з музэем стаіць на месцы”\nСкобла: “Хацелася б верыць, што кожны зь чальцоў аргкамітэту спрычыніўся да годнага ўшанаваньня памяці Дуніна-Марцінкевіча. Але чым займаўся ў гэтым камітэце, да прыкладу, намесьнік міністра спорту і турызму Чэслаў Шульга?”\nЯнушкевіч: “Мелася на ўвазе, што ў Люцінцы, якая знаходзіцца ў Валожынскім раёне, да юбілею будзе нарэшце створаны музэй Дуніна-Марцінкевіча. І ён бы адразу клаўся ў турыстычны маршрут. На жаль, праца над стварэньнем музэю нават не пачыналася. І гэта пры тым, што да ідэі музэю вельмі прыхільна паставіўся сам старшыня аргкамітэту Аляксандар Мікалаевіч Косінец. Калі я на паседжаньні выказаў сваю прапанову наконт музэю, прагучалі пярэчаньні: маўляў, ня трэба займацца манілаўшчынай, нерэальнымі плянамі. Спадар Косінец павярнуўся да прамоўцы і з запытаньнем у голасе прамовіў: “Вы, відаць, забыліся, за які час была збудаваная “лінія абароны Сталіна”, калі да нас прыяжджаў прэзыдэнт Венецуэлі Уга Чавэс?” І канчатковы прысуд быў такі: музэю Дуніна-Марцінкевіча ў Люцінцы быць. На жаль, па нейкіх прычынах, мне да канца незразумелых, справа з музэем стаіць на месцы. Наколькі я ведаю, нават папярэдняя праца не вялася. А гаворкі пра музэй вядуцца ўжо гадоў дваццаць пяць. Здаецца да 175-годзьдзя Дуніна-Марцінкевіча быў зроблены праект музэю. Пасьля ён лічыўся згубленым, але цяпер шчасьліва адшукаўся. Гэта дазволіць заашчадзіць сродкі і ў аптымальна кароткі час усё ж збудаваць музэй. Адразу скажу, што гэта мае быць ніякі не шыкоўны палац, а звычайная драўляная хата. А ў нас жа пад бокам Налібоцкая пушча”.\nСкобла: “5 лютага ў Нацыянальнай Акадэміі навук мае адбыцца Міжнародная навукова-практычная канфэрэнцыя, прысьвечаная беларускаму клясыку. Хто з замежных славістаў займаецца вывучэньнем творчасьці Дуніна-Марцінкевіча?”\nЯнушкевіч: “Адмысловых спэцыялістаў па Дуніну-Марцінкевічу, такіх, прыкладам, як наш Генадзь Кісялёў, за мяжою няма. Хоць мы маем такі прэцэндэнт: першая манаграфія пра Дуніна-Марцінкевіча была напісаная польскім славістам Юзафам Галомбакам і выдадзеная ў Вількі ў 1932 годзе. А на канфэрэнцыю прыедуць Вера Рыч зь Лёндану й Чэслаў Сэнюх з Варшавы. Іх лучыць тое, што яны абодва – літаратары, перакладчыкі. А да юбілею Дуніна-Марцінкевіча апроч акадэмічнага Збору твораў выдадзеная камэдыя “Пінская шляхта” на пяці эўрапейскіх мовах. Вось менавіта да зьяўленьня гэтага выданьня й спрычыніліся Вера Рыч і Чэслаў Сэнюх”.\nСкобла: “У выдавецтве “Мастацкая літаратура” прымяркоўна да юбілею выйшаў двухтомавік Дуніна-Марцінкевіча, цалкам падрыхтаваны вамі. Памятаю, здаецца, у 1984 годзе выдаваўся дыхтоўны аднатомавік, які таксама рыхтавалі вы. Дык няўжо за прамінулыя 23 гады назьбіралася твораў яшчэ на адзін том?”\nЯнушкевіч: “Не, справа ў тым, што новы Збор твораў падрыхтаваны па ўсіх акадэмічных правілах. Творчая спадчына Дуніна-Марцінкевіча ў ім пададзеная ў арыгінале. Калі твор напісаны па-польску, ён і падаецца па-польску, а таксама ў перакладзе на беларускую мову. Творчасьць Дуніна-Марцінкевіча як мінімум дзьвюхмоўная, пра што сьведчыць і першы апублікаваны ягоны твор – камэдыя “Ідылія”. У ёй адны героі гавораць па-беларуску, другія – па-польску. У чытачоў уражаньне, што яны ідуць разнатраўным лугам, дзе цьвітуць розныя кветкі. Як адзначаў яшчэ Уладыслаў Сыракомля, менавіта бытавая праўда змушала Дуніна-Марцінкевіча пераплятаць беларускамоўныя дыялёгі з польскамоўнымі. Паны ў ягоных творах гавораць пераважна па-польску, тутэйшы люд – па-беларуску”.\n“Дунін-Марцінкевіч прыдумаў ня толькі пэрсанажа Кручкова зь ягонымі “ўказамі Пятра Вялікага ад 1988 году”, але й бліскуча разыграў мову сваіх пэрсанажаў”\nСкобла: “З мовай твораў Дуніна-Марцінкевіча да гэтай пары ня ўсё зразумела. Як вядома, “Пінская шляхта” напісаная на паляшуцкай гаворцы. Чаму так? Дунін-Марцінкевіч – нараджэнец цэнтральнай Беларусі, вучыўся ў Вільні й Пецярбургу. Адкуль у яго веданьне мовы палешукоў?”\nЯнушкевіч: “Канчаткова і я не магу адказаць на гэтае пытаньне. Мне здаецца, што кожны творца, які пэўны час пажыў на Палесьсі, паспрабаваў бы адлюстраваць той непаўторны куток Літвы-Беларусі, які раскінуты на палескіх багністых балотах. Калі ж паглядзець з прафэсійнага боку, то не выпадае называць мову “Пінскай шляхты” палескай ці, тым больш, украінскай. Хоць спробы такія й былі. Але, скажам, мой сябра пісьменьнік Алесь Наварыч, карэнны паляшук, ён нарадзіўся на Століншчыне, сказаў мне, што сярод 32 палескіх дыялектаў, апісаных мовазнаўцамі, той мовы, на якой напісаная “Пінская шляхта”, няма. Дунін-Марцінкевіч, як бліскучы творца, прыдумаў ня толькі фабулу, ня толькі пэрсанажа Кручкова зь ягонымі “ўказамі Пятра Вялікага ад 1988 году”, але й бліскуча разыграў мову сваіх пэрсанажаў”.\nСкобла: “4 лютага ў Бабруйскім касьцёле Беззаганнага зачацьця Найсьвяцейшай Панны Марыі высьвечаная мэмарыяльная дошка ў памяць Вінцэнта Дунін-Марцінкевіча. Яе аўтар – ваш брат, скульптар Валяр’ян Янушкевіч. Чыя гэта была ініцятыва?”\n“Памятную шыльду Дуніну-Марцінкевічу можа ўсталяваць кожны касьцёл Беларусі”\nЯнушкевіч: “У гэтай справе я б хацеў найперш адзначыць ініцыятара, завадатара і часткова фундатара гэтай памятнай дошкі, пробашча бабруйскага касьцёлу ксяндза Юрыя Быкава. Я перакананы, што будучая Беларусь яшчэ выкажа яму сваю ўдзячнасьць”.\nСкобла: “З намі на сувязі Бабруйск, ксёндз Юры Быкаў. Айцец Юры, краязнаўчы пратэстуюць. Маўляў, Дунін-Марцінкевіч ня мае адносінаў да вашага касьцёлу. Ці так гэта?”\nЮры Быкаў: “Памятную шыльду Дуніну-Марцінкевічу можа ўсталяваць кожны касьцёл Беларусі. Нішто гэтаму не замінае. Дунін-Марцінкевіч быў ахрышчаны ў Бабруйску. На жаль, таго парафіяльнага касьцёлу няма, яго зруйнавалі. Замест яго існуе наш парафіяльны касьцёл, нанова адбудаваны. Але ж парафія застаецца тая самая, бабруйская. І таму шыльда ўсталяваная ў нашым касьцёле. Але я яшчэ раз падкрэсьлю: шыльда Дуніну-Марцінкевічу можа быць усталяваная ў любым беларускім касьцёле – і ў Менску, і ў Горадні, і дзе заўгодна. Гэта ня мае значэньня”.\n“У юбілейны год “Пінская шляхта” будзе пастаўленая ў Нацыянальным тэатры імя Янкі Купалы”\nСкобла: “Дзякуй ксяндзу Юрыю Быкаву за ўдзел у нашай гутарцы. Язэп, з нашых папярэдніх гутарак мне вядома, што рэжысэр Мікалай Пінігін браўся за пастаноўку “Пінскай шляхты” на тэатральнай сцэне. Што чуваць з гэтай задумкай?”\nЯнушкевіч: “Бясспрэчна, дарагая лыжка да абеду. Паколькі Мікалай Пінігін працуе цяпер за межамі Беларусі, у Санкт-Пецярбургу, я ня ведаю, якія ў яго адносіны з нашым Міністэрствам культуры. Але, наколькі мне вядома, Пінігін бярэцца за “Пінскую шляхту”, і прыступае да працы з 1 сакавіка. Да будучай пастаноўкі мае таксама спрычыніцца паэт Уладзімер Някляеў. Спадзяюся, што ў юбілейны год “Пінская шляхта” будзе пастаўленая ў Нацыянальным тэатры імя Янкі Купалы”.\n“Творчасьць Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча запатрабаваная ў сучаснай Беларусі”\nСкобла: “Калі я думаю пра забарону царскім урадам твораў Дуніна-Марцінкевіча, таго ж “Халімона на каранацыі”, то ўспамінаю імёны сучасных творцаў, якіх летась выкінулі са школьнай праграмы. Калі я думаю пра падпольную школу ў Люцінцы, у маёнтку Дуніна-Марцінкевіча, то ўспамінаю сучасны Гуманітарны ліцэй імя Якуба Коласа, які дзейнічае фактычна ў падпольлі. Што б сказаў на гэта Дунін-Марцінкевіч, калі б цудам зьявіўся ў нашым часе?”\nЯнушкевіч: “Што б ён мог сказаць? Пра тое, што нельга спадзявацца на нейкія казённыя структуры, на людзей пры пасадах. Мы і толькі мы павінны быць гаспадарамі на ўласнай зямлі. І таму калі мы ствараем школку, гэта наша школка. Калі мы пішам творы, то не павінны зважаць на тое, ці будуць яны прыхільна прынятыя ў “дэпартамэнце генэрал-губэрнатара”. Талент павінен быць непахісным і шчырым. Менавіта гэта дазваляе яму быць несьмяротным. А твой несьмяротны талент робіць увесь твой народ таксама несьмяротным”.\nСкобла: “У 1856 годзе ў лісьце да свайго выдаўца Адама Завадзкага Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч пісаў: “Прашу пана дабрадзея выслаць мне першай поштай 40 асобнікаў “Ідыліі”, бо шчырая Беларусь шалёна патрабуе маіх твораў. І калі б я меў 300 асобнікаў, то распрадаў бы ўсе”. А што сёньня “шчырая Беларусь”, ці жадае яна з гэткай жа ахвотай чытаць Дуніна-Марцінкевіча?”\nЯнушкевіч: “Хачу з гонарам адзначыць, што першы акадэмічны Збор твораў Дуніна-Марцінкевіча ў 2 тамах выйшаў у дзяржаўным выдавецтве “Мастацкая літаратура” накладам 2 000 асобнікаў. Улічваючы спэцыфіку гэтага выданьня, найперш ягоную рознамоўнасьць, пра якую мы гаварылі, то гэта нямала. І я перакананы, што Беларусь яго запатрабуе”.


Вярхоўны суд: У 2017 годзе было вынесена пяць смяротных прысудаў | Новы Час\nУ 2017 годзе было вынесена 5 смяротных прысудаў, 3 чалавекі асуджаныя на пажыццёвае зняволенне, паведаміў першы намеснік старшыні Вярхоўнага суда Валерый Калінковіч\nСтынг апрануў майку з надпісам «НЕ смяротнаму пакаранню».\nПяць чалавек у мінулым годзе было асуджана да расстрэлу, яшчэ тры — да пажыццёвага зняволення, заявіў першы намеснік старшыні Вярхоўнага суда РБ Валерый Калінковіч. Пра гэта піша TUT.by.\n— Ніхто гэтага смяротніка не хаваў. Справа разглядалася ў адкрытым рэжыме, інфармацыя пра гэта друкавалася ў адкрытым доступе. На жаль, чалавек здзейсніў ужо трэцяе забойства ў сваім жыцці, адбываючы пакаранне за забойства, — распавёў Калінковіч.\nНагадаем, 17 сакавіка Гомельскі абласны суд прыгаварыў 32-гадовага жыхара Нароўлі да выключнай меры пакарання — смяротнай кары. Аляксей Міхаленя забіў двух пенсіянераў. Падчас судовых пасяджэнняў мужчына тлумачыў, што прыйшоў да суседзяў папрасіць нажніцы, але на яго нібыта напалі, прыйшлося абараняцца. Да трагедыі ў Нароўлі Міхаленя ужо быў судзімы, у тым ліку і за забойства. Прысуд не прыведзены ў выкананне, Аляксей Міхаленя цяпер знаходзіцца ў «камеры смяротнікаў».\nЯшчэ аб адным смяротным прысудзе, вынесеным Віцебскім абласным судом, паведаміў праваабарончы цэнтр "Вясна". Праваабаронцы распавялі, што, па непацверджаных дадзеных, да смяротнага пакарання мужчыну прысудзілі за забойства сукамерніка. Прысуд не быў абскарджаны і набыў законную сілу.


Агляд гульні Magic Twins - Game Russ\nВы калі-небудзь хацелі пафарбаваць вопратку з дапамогай магіі? Далучайцеся да агляду Magic Twins, каб прачытаць, як Абра і Кадабра парушаюць свет!\nЧароўныя двайняты, створаныя ў Flying Beast Labs і апублікаваныя ў выдавецтве Badlands Publishing, – гэта займальная і займальная гульня, якая робіць сапраўды чароўным выпрабаванне з сябрам у кааператыўным рэжыме! Гэтая гульня натхнёная такімі гульнямі, як Plants vs. Зомбі і 2D кааператыўныя экшн-гульні распрацаваны, каб прынесці новае ўражанне гульцам.\nБлізняты Абра і Кадабра Магія – галоўныя героі гэтай гульні, якія ходзяць у магічную школу на востраве Маёрка. Нягледзячы на тое, што ім рэкамендуецца ніколі не фарбаваць вопратку, выкарыстоўваючы сваю магічную сілу, званую Храмагікай, гэтыя магічныя двайняты, не падпарадкоўваючыся гэтаму правілу, увайшлі ў свет у апакаліптычным стане, вядомым у гульні пад назвай Колермагедон. Цяпер гэтыя два дыверсанты павінны сутыкнуцца з наступствамі свайго рашэння і выратаваць свет ад каляровых элементалаў, перш чым усё згубіцца!\nНа кожным этапе гулец размяшчаецца па абодва бакі экрана разам з ІІ альбо іншым гульцом у кааператыўным рэжыме. Вашы ворагі рухаюцца да гульцоў з сярэдзіны экрана. Паміж кожным гульцом і той часткай экрана, якая акружае яго палову, ёсць магічны бар’ер, які будзе пашкоджаны і ў выніку разбураны, калі ворагі дасягнуць яго. Калі гэты бар’ер будзе выдалены, вам давядзецца паспрабаваць яшчэ раз з самага пачатку. Калі каляровая магія, па якой вы страляеце па ворагах, трапляе на вашага сябра, ён некалькі хвілін застанецца нерухомым і не можа страляць, пакуль не верне сабе кантроль над персанажам, таму будзьце асцярожныя, каб не размаляваць сябра няправільна!\nУ той жа час геймплэй усё глыбей і цяжэй, чым вышэй вы атрымліваеце. Адзін з недахопаў геймплэя – гэта штучны інтэлект вашага сябра ў адзіночным рэжыме, які становіцца больш відавочным па меры набліжэння гульні. У гульні самы важны прынцып – правільна мець зносіны з таварышам па камандзе з іншага боку экрана, бо для дасягнення некаторых дасягненняў і атрымання трох зорак на кожным этапе неабходна планаванне абодвух гульцоў дасягнуць іх. Але калі вы гуляеце з ІІ у адзіночным рэжыме, адзіным прынцыпам, якога прытрымліваецца ваш сябар, з’яўляецца ўхіленне ворагаў, і ў вас практычна няма магчымасці з ім мець зносіны, таму план, тактыка і стратэгія, як і другая і трэцяя зоркі, забудзьцеся ў рэжым для аднаго гульца і задавольцеся толькі адной зоркай, якая дапаможа вам перайсці ад адной сцэны да наступнай. У адзіночным рэжыме гульня паўторыцца для вас пасля некалькіх крокаў, таму гульня ў кааператыўным рэжыме з сябрам значна больш прыемная, чым аднаасобная гульня, толькі будзьце асцярожныя, каб не парушыць вашу дружбу!\nГульня з’яўляецца паспяховым прыкладам з пункту гледжання графікі ў сваім стылі. Творчае і бясплатнае выкарыстанне колераў цалкам адпавядае гісторыі і геймплэю гульні, а ілюстрацыі, зробленыя ў гульні, прыгожыя і прыемныя, якія нагадваюць пацешную двухмерную анімацыю. Лініі і цені, якія выкарыстоўваюцца пры дызайне прадметаў, персанажаў і ворагаў, далікатна і дакладна спалучаюцца. Гэтая гульня візуальна моцная, і гэта адна з сур’ёзных моцных бакоў.\nЗнішчаючы Color Elementals, каб выратаваць свет, дзівосная музыка і гукавое афармленне глыбока пагружае вас у гульнявы свет, які, хоць і просты, але вельмі добра рэалізаваны, разам з графікай, геймплэем і не вельмі смелай гісторыяй. зладжанасць, якая прыводзіць да страты разумення плыні часу!\nMagic Twins – паспяховы прыклад простай і немудрагелістай гульні, якая прапануе ўсё, што яна мае намер стварыць для гульца, за выключэннем добрага і дакладнага сябра ў раздзеле для аднаго гульца. Адзінкавая частка гульні не пазбаўлена заслуг, але для таго, каб атрымаць поўны і незабыўны досвед гэтай гульні, лепш гуляць у яе з сябрам. Будзьце ўпэўненыя, ён пазней падзякуе вас за залежнасць ад гэтай гульні!\nТэгіMagic TwinsАгляд гульні\nПрыгожае асяроддзе і моцная ілюстрацыя\nКрэатыўны дызайн гульні\nПаўтарэнне геймплэя ў адзіночным рэжыме


12 травень 2022, 20:35\nГэтыя пытаньні на канале Свабода Premium абмяркоўваюць старшыня Беларускай асацыяцыі журналістаў, юрыст, пісьменьнік Андрэй Бастунец і спэцыяльны карэспандэнт і рэдактар Эўрапейскага радыё для Беларусі Зьміцер Лукашук.\n— Сытуацыя, зь якой неаднаразова сутыкаліся незалежныя СМІ. Мэдыя запісваюць і публікуюць інтэрвію са сваяком палітвязьня. А ён пасьля публікацыі зьвяртаецца да нас — прыбярыце, калі ласка, гэта можа пашкодзіць (ці ўжо пашкодзіла) яму ці яго зьняволенаму родзічу. Мне пра гэта і адвакат кажа, і сьледчы. Што павінны рабіць СМІ?\nГэта не юрыдычнае, а этычнае пытаньне. Гэтае пытаньне неаднаразова абмяркоўвалася і ў журналісцкай, і ў праваабарончай супольнасьці як у Беларусі, гэтак і ў Расеі і ў іншых аўтарытарных дзяржавах.\nКалі гаворка ідзе пра тое, каб прыбраць з сайту матэрыял, які ўжо быў абнародаваны, — гэта, на мой погляд, просьба недарэчная. Але кожны такі выпадак трэба разглядаць індывідуальна, асобна. Тут трэба ўзважваць — страх, жаданьне не пашкодзіць чалавеку, але і грамадзкі інтарэс, інтарэс мэдыя, якія выступаюць прадстаўнікамі гэтага грамадзкага інтарэсу.\nЧасам сваякі палітвязьняў саступаюць ціску сьледзтва, але ня думаю, што такім чынам яны паляпшаюць становішча іх родзіча-палітвязьня.\nГэтай праблеме шмат гадоў. Такія сытуацыі ўзьнікалі і 5, і 15 гадоў таму. Нашая пазыцыя заўсёды была адна — трэба тлумачыць людзям, што толькі галоснасьць, публічная агалоска можа дапамагчы чалавеку. А тое, што адвакат, а тым больш сьледчы параіў не агучваць гэтую інфармацыю, — гэта «размовы для бедных». Калі вы прамаўчыце, то будзе лепш — гэта няпраўда.\nДа 2020 году пад палітычны перасьлед трапляла адносна невялікая колькасьць людзей. У 2020 годзе маштаб рэпрэсіяў рэзка пашырыўся. І шмат беларусаў даведаліся, як адбываецца сьледзтва і суд па палітычных справах.\nЗараз людзей прасьцей пераканаць, што замоўчваць ня трэба, што верыць словам сьледчых і адвакатаў ня трэба. Хоць усё адно мы сутыкаемся з такімі сытуацыямі.\nКалі, нягледзячы на нашыя тлумачэньні і пераконваньне, чалавек настойвае на сваёй просьбе, мы ідзем насустрач чалавеку, мяняем інфармацыю так, каб нельга было ідэнтыфікаваць, ад каго мы атрымалі гэтыя зьвесткі. Такая нашая рэдакцыйная пазыцыя.\nМы робім так нават тады, калі інфармацыю распаўсюдзілі ня толькі мы — Эўрарадыё. Калі чалавек зьвяртаецца і да іншых СМІ, якія распаўсюдзілі інфармацыю, і яны не ідуць яму насустрач, — гэта іх пазыцыя.\n— Крыху мадыфікаваная сытуацыя. Інтэрвію дадзенае, але яшчэ не апублікаванае. І чалавек просіць яго зьняць ці нешта зь яго выкрасьліць. І не абавязкова публікацыя нечым пагражае таму, хто даў гэтае інтэрвію. Што тут варта рабіць?\nТак, такія сытуацыі здараюцца. У мяне такія сытуацыі былі, калі я працаваў у газэце. Паводле аўтарскага права і той, хто бярэ інтэрвію, і той, хто дае, маюць пэўныя правы. Там даволі заблытаная сытуацыя. Калі размова ідзе пра паведамленьні інфармацыі, то рэдакцыя павінна вырашаць, ці ісьці насустрач чалавеку.\nНаколькі я ведаю, многія заходнія СМІ наагул не даюць інтэрвію на вычытку, і гэта прынцыповая пазыцыя.\nЁсьць адрозьненьне ў стаўленьні да публічных асобаў і да звычайных людзей. Публічныя асобы знаходзяцца пад большым грамадзкім кантролем з боку СМІ. Але ў любым выпадку, калі інфармацыя мае грамадзкі інтарэс, журналісты маюць права абнародаваць яе нават насуперак волі крыніцы. Ёсьць інтарэсы крыніцы як асобы, але ёсьць і інтарэсы грамадзтва ведаць важную для яго інфармацыю.\n— Крыху іншая сытуацыя: сваяк палітвязьня просіць СМІ зьняць інфармацыю, матэрыял пра гэтага палітвязьня, прычым СМІ атрымаў гэтую інфармацыю не праз гэтага сваяка. Тым ня менш сваяк просіць — маўляў, майму родзічу за кратамі галоснасьць пашкодзіць. Што павінна рабіць мэдыя?\nЯ асабіста сутыкаўся з такой сытуацыяй неаднойчы. Я атрымліваў інфармацыю пра палітвязьня, але з дадаткам — сваякі прасілі яе не распаўсюджваць. Паводле той жа схемы: сьледчы сказаў, што калі гэта стане вядома грамадзкасьці, то будзе горш для яго.\nКалі мы атрымліваем інфармацыю з такім папярэджаньнем, то мы яе не даем. Але калі мы атрымалі інфармацыю, ня ведаючы, ці згодныя зь яе абнародаваньнем сваякі, то мы яе абнародуем. Калі ўжо пасьля сваякі да нас зьвяртаюцца з просьбамі, тады часам пачынаецца тое, што мы ўжо з вамі абмяркоўвалі, — тлумачэньні, абмеркаваньне.\n— Падчас пратэстаў 2020 году і пазьнейшых СМІ апублікавалі безьліч фатаздымкаў з гэтых пратэстаў. Часам зь нядаўнімі ці нават даўнімі, 2020 году, здымкамі пратэстаў бывае паводле Оруэла: чалавек зьвяртаецца ў СМІ — прыбярыце фота пратэсту з маім тварам. Ці хаця б заблюрце яго.\nУсе ж бачаць, што ў краіне адбываецца. Быў на пратэсьце — крымінальная справа. І чалавек просіць — прыбярыце маё фота, не падстаўляйце мяне пад справу.\nДык што — усе здымкі з адкрытымі тварамі прыбіраць? Перапісваць усю фотагісторыю?\nТут ёсьць адрозьненьне ад папярэдніх сытуацыяў, пра якія я пытаўся. Ці на шкоду, ці на карысьць палітвязьню абнародаваньне інфармацыі пра яго — гэта пытаньне. Але тое, што за фота на пратэсьце, апублікаванае ў незалежных СМІ, могуць пасадзіць, — гэта праўда. І такія выпадкі былі. Дык што рабіць у адказ на просьбу прыбраць такое фота ці заблюрыць твар на ім?\nМы ведаем, у якой сытуацыі цяпер жыве Беларусь. Паводле Оруэла і жывем. Тлумачэньні, што не ў адных нас такія здымкі, што інтэрнэт усё памятае, што ўсё гэта ёсьць у кэшы, не заўсёды пераконваюць. Калі чалавек настойвае, каб мы яго фота прыбралі ці заблюрылі, калі яму так будзе лягчэй, — мы ідзем насустрач.\nЯшчэ некалькі гадоў таму мы спакойна маглі сказаць, што калі чалавек выйшаў на масавую акцыю, то ён выказвае публічна сваё меркаваньне. Але ў 2020–2022 гадах мы ўжо гаворым пра адказнасьць за публікацыю фота з пратэстаў і рэдакцыі, і журналіста.\nТут няма адназначнага адказу. У дэмакратычных дзяржавах адназначны адказ ёсьць: ты выйшаў на масавую акцыю — ты выказаў сваё меркаваньне, і ты адказны за яго выказваньне. У аўтарытарных і таталітарных рэжымах сытуацыя неадназначная. У 2020 годзе ніхто не ўсьведамляў ступень адказнасьці, зь якой людзі сутыкнуцца.\nКалі СМІ апублікавала фота з пратэсту, якое было скарыстана ў крымінальнай справе супраць асобы, якая фігуруе на фота, — гэта не віна СМІ. Гэта віна сілавых структураў, уладаў Беларусі, якія зламалі закон.\nЖурналісты мусяць у межах рэдакцыі выпрацаваць палітыку дзеяньняў у такіх сытуацыях.\nУ Беларусі ёсьць інфармацыйныя рэсурсы, якія прынцыпова адмаўляюцца ісьці насустрач просьбам прыбраць фота ці заблюрыць твары на іх.


Сімакаўскі сельсавет — Вікіпедыя\nСі́макаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Карэліцкага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Сімакава.\n21 красавіка 1977\nУтвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Мірскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Аюцавіцкага сельсавета. З 17 снежня 1956 года ў складзе Карэліцкага раёна, з 25 снежня 1962 года ў складзе Навагрудскага раёна, з 6 студзеня 1965 года ў складзе адноўленага Карэліцкага раёна. 21 красавіка 1977 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Мірскага пассавета. На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 3 населеныя пункты: Азерскае, Аюцавічы і Сімакава.\n↑ Рашэнне выканкома Гродзенскага абласнога Савета дэпутатаў працоўных Беларускай ССР ад 21 красавіка 1977 г. // Зборнік законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1977, № 15 (1533).\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Сімакаўскі_сельсавет&oldid=3527253"\nАпошнія змены 28 снежня 2019 а 17:09


Лепшыя рэчы рабіць у Лаосе\n7 Унікальны Лаос вопыт, які вы будзеце любіць\nГалава глушы да Лаосу Дзіўных прыгодам\nГэтак жа , як Тайланд і Балі ў Інданэзіі перад гэтым, Лаос было горача задоўга да таго, звычайныя вандроўцы ведалі , дзе гэта было. Backpackers ўключылі гэты азёрны Паўднёва-Усходняй Азіі краіна ў сваіх маршрутаў на працягу многіх гадоў, табуны іх, праверыўшы ад Ванг Вьенг, Вьентьян і Луангпрабанг са сваіх спісаў каўшоў.\nГады вайны і кіравання камуністычнай абцяжарылі турыстаў , якія плануюць наведаць Лаос , але гэта паступова змяняецца. Далучэнне Луангпхабанг ў якасці асноўнага аб'екта Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА , і выдатнае ператварэнне Вангвианга ў алкагольнай прасякнутай НКТ дзіркі для сямейнага прызначэння экатурызму, сярод іншага, зрушыліся Лаос рашуча ў турыстычным мэйнстрым.\nЛёгкі доступ да зямлі з Тайланда і В'етнама ; усе любаты будыйскай культуры рэгіёну без турыстычных натоўпаў Пхукет і Сием Рип ; і бясконцыя магчымасці для прыроды на аснове прыгод: гэта толькі драпае паверхню таго, што вы знойдзеце, калі вы даследуеце Лаос для сябе.\nПерш чым пачаць сваё падарожжа ў Лаосе, чытаць пра візе Лаоса па прыбыцці і іншай турыстычных прадметы першай неабходнасці для першага часу Лаоса наведвальніка.\nПадарожжа ў мінулае з Луанг Прабанг\nКрыстафэр Groenhout / Getty Images\nПеражыткі гісторыі Лаоса - як у каралеўстве і ў калоніі Францыі - можна лёгка ўбачыць вакол былой каралеўскай сталіцы Луангпрабанг. Прызнаны ў якасці сусветнай спадчыны ЮНЕСКА для яго каралеўскага палаца і трыццаць з лішнім храмаў, Луанг Прабанг нясе Лао культуру, як знак гонару.\nКожную раніцу ў мантыях манахі чарзе на вуліцах, атрымліваючы міласціну ад адданых ў векавой цырымоніі , званай Tak бітай . Ўстаноўка падыходзіць для цырымоніі Т: Сталыя вуліцы Луангпрабанг прытулку старажытных таунхаусов, пабудаваных у французскім Індакітая стылю, з будыйскімі пагада і часам былым палацам кінуты для добрай меры. Гэта як у мінулым ніколі не зусім сышоў.\nПрацягнуць сваё вандраванне назад у часе ў ключавых славутасцяў Луангпхабанг, сярод іх былы каралеўскі палац, цяпер Нацыянальны музей Лаоса; вытанчаная Wat Xieng Thong, былы каралеўскі храм , які ў цяперашні час уваходаў сучасных наведвальнікаў з яго падрабязным мастацтвам; і ваш выбар гатэляў - многія з якіх былі пераарыентаваны з асабнякоў былых каланіяльных чыноўнікаў і каралеўскіх палацаў.\nці сапраўдны мясцовы гандлёвы знаходзіць, начны рынак абавязвае, кераміка і тканіны, змешаныя сумбурна з сарочкамі «BeerLao» і піва збліжаецца. Завулак ў непасрэднай блізкасці ад рынку абслугоўвае ўсе вы можаце з'есці Лао ежу для не больш чым за два не долараў ЗША папа.\nДля больш шырокага погляду перадавога культурнага горада Лао, чытаць пра вяршыню Луангпхабанг трэба абавязкова агледзець славутасці і мерапрыемства. Паспрабуйце наведаць падчас аднаго з галоўных святаў Лаоса , асабліва падчас Бун Pi Mai .\nГультаяваць на рацэ Вангвианг (і вакол яго)\nДжон Сітан Каллахан / Getty Images\nРэфармавана вопыт Вангвианга масава адрозніваецца ад яго папярэдняга, нерэфармаванай дзяржавы перад урадам закрыла яго ў 2012 годзе да гэтага Вангвианг быў дом для арды жорсткіх п'юць турыстаў , якія правялі свае дні , якія плаваюць на трубах ўніз па Nam Song рака і наведвалы Рывэрсайд бары. Напіваюцца і нелегальныя наркотыкі былі ўсяго толькі часткай сцэны.\nСёння, горшыя эксцэсы Вангвианга з'яўляюцца справай мінулага. Урад закрыла ўсе, акрамя чатырох прыбярэжных бараў у Вангвианг, і сцэна наркотыкаў у асноўным была ліквідаваная. Кліенцкі зрушыліся ад маладых турыстаў у карэйскія групы тур.\nНКТ ўсё яшчэ працягваецца, як звычайна, але і іншыя аб'екты атрымалі значныя абнаўлення, ад новых буцік-гатэляў, якія абслугоўваюць турыстаў з вялікімі бюджэтамі прэміум зип-лайн прыгода над вадаспадам.\nАкрамя ўсяго гэтага, Вангвианг ніколі не губляла, што прывяло Турыстаў тут у першую чаргу. Nam River Song звіліны павольна мінулым некаторыя з самых прыгожых горных панарам вы будзеце калі-небудзь бачыць у гэтым рэгіёне. Недалёка ад цэнтра горада, вандроўцы могуць па-ранейшаму атрымліваць асалоду ад плаваннем у Блакітны Лагун, даследуючы Чатыры пячору і узбіраючыся Sunset Hill для захапляльнага канца-дня гледжання.\nБольш падрабязнай інфармацыі аб істотным мясцовым вопыце, чытаць пра помпава - кампрэсарных трубах у Вангвианге .\nРасколіна Таямніца Даліны Куўшынаў\nТысячы каменных выразаных слоікаў, якія засмечваюць раўніна вакол Сиенга Khouang правінцыі на поўначы Лаоса цяперашні час адной з апошніх якія засталіся гістарычных загадак краіны. Пэўна ад паміж 500 г. да н.э. да 200 г. н.э., каменныя посуд , якія даюць Раўніна Куўшынаў яго імя не даюць свае сакрэты лёгка.\nУрны розных памераў раскіданыя на сотні квадратных міль, з доляй згрупаваныя прыкладна ў трох сэтах. Бліжэйшая групу цывілізацыі, сайт 1, можна лёгка дабрацца са сталіцы правінцыі Phonsavanh, у той час як дзве іншых групы стаяць далей, размешчанай сярод сельгасугоддзяў і рысавых палёў.\nЧым далей ад горада, вы ідзяце, тым больш небяспечна Раўніна Куўшынаў атрымлівае: Лаос быў моцна бамбілі падчас вайны ў В'етнаме ў 1960-х і 1970-х гадах, і не разарваліся боепрыпасы да гэтага часу калечыць дзясяткі нічога не падазравалых лаосцев кожны год.\nБольш падрабязную інфармацыю аб паходжанні містычных слоічкі, прачытаць наша ўвядзенне ў раўніне Куўшынаў .\nПапесціцца ў жыцці выспы на Сі Фан Дон\nЛаос можа быць сушай, вядома, але нязмушаны выспы ўсё яшчэ можна знайсці ў межах сваіх межаў. Проста зрабіце свой шлях да Si Phan Дон на рацэ Меконг, ацэненую турыстаў для яго нязмушаны лад жыцця і яго доступ да некаторых з самых захапляльных цудаў прыроды Лаоса.\nНазва даслоўна перакладаецца як «Чатыры тысячы астравоў», але на самой справе толькі трэба памятаць тры: Дон Det, чыя блізкасць да памежнага Камбоджа робіць яго самым папулярным востравам, мяркуючы па яго распаўсюджвання бюджэтных гасцініц, рэстаранаў і турыстычных фірмаў; Дон Хон, цішэй, менш перапоўненым турыстамі альтэрнатыва Дон Det; і Дон Хонг (пярэчыце г у канцы), самы вялікі востраў у групе з добрым выбарам буцік - гатэляў.\nПасля таго, як вы мелі ўволю ядуць Лао ежу ў адным з шматлікіх хадулях мантажу рэстаранаў выспаў, узяць напракат ровар, каб даследаваць востраў дарогі, або каяке сярод больш суднаходных участкаў ракі Меконг паблізу.\nВы знойдзеце больш, калі вы ідзяце далей. Не далёка ад Si Phan Дон, вы знойдзеце Khone Phapheng Вадаспады, магутны набор катаракта , якія складаюць вялікія вадаспады Паўднёва - Усходняй Азіі; і Ват-Пху, Ангкор эпохі разруха , якая была амаль губляецца ў джунглях Чампасак.\nРаспакуйце ў сталічным Вьентьяне\nХасэ Рага Фуст / Getty Images\nКалі яны выдавалі ўзнагароды за sleepiest капіталу ў Паўднёва - Усходняй Азіі, Вьентьян б выйграць гэта рукі ўніз. Не дзіўна, што большасць турыстаў не вырашылі даць яму міс: ён не мае ні культурнага аплаткі Луангпрабанг, ні прыродныя цуды Вангвианг.\nАле Вьентьян маюць некаторыя схаваныя любаты за межамі сваёй ролі ў якасці транспартнага вузла для падарожнікаў, якія прыязджаюць па паветры або па сушы з Тайланда. Паглядзіце за яе знакавыя структуры - блочны залатой шпіль Bun Луанг; Мноства Буды ў Wat Сисакет; і несочетаемое грувасткая маса Patuxai - і вы знойдзеце ціхае культурнае закісанне адбываецца вакол яго шырокіх бульвараў.\nПасля таго, як сцямнела, Вьентьян прапануе лепшы бар сцэны Лаоса, з кактэйль - бараў і піўных , так таўханіны для пратэкцыі. Крамы выступае вуліцы Лао ежы канкураваць нароўні рэстаранаў, дзе падаюць стравы інтэрнацыянальнай кухні. Ўсё па ўсім, вы будзеце атрымліваць асалоду ад павольным, нязмушаным чынам жыцця Вьентьян, масіўны адыход ад суметні Бангкока або Гэтая Рип.\nТрымайцеся некаторы час перш, чым скакаць прэч да наступнага прыгоды ў Лаосе або праз мяжу: вы будзеце лепш для яго.\nЗаблудзіцеся у Tham Конг Ло пячора\nХенн Фота / Getty Images\nСамая доўгая пячора ў Лаосе можна знайсці на поўдзень некалькі гадзін сталіцы Вьентьян. Tham Конг Ло быў выразаны з вапняка гор Кхаммуан ў некалькі мільёнаў гадоў таму; Нам Хины буны рака, якая цячэ праз пячору цяпер служыць як для прыцягнення турыстаў і як спосаб перамяшчэння для сельскіх жыхароў, якія пражываюць на процілеглых адтулінах ў пячорах.\nПадземны ўчастак ракі працягваецца каля чатырох міль; з вёскі Ban Kong Lo, вы можаце наняць матарызаваную лодку, каб увайсці ў пячору, дзе вы паглядзець на шоў, прадстаўленае каляровых пражэктарамі адскокваючы мудрагелістыя інтэр'еры пячоры.\n-й, вы будзеце высаджваць і даследаваць Tham Конг Л пешшу, дзівячыся 300 футаў вышыні пячоры камеры і сталактіты і сталагміты, якія праходзяць праз пустэчу.\nБольш падрабязную інфармацыю аб вопыце пячоры, прачытаць наша ўвядзенне ў Tham Конг Ло пячору .\nКруіз па рацэ Меконг\nПаўднёвая Аўстралія, Светлавыя / Getty Images\nДля выхаду да мора, Лаос прапануе дзіўнае колькасць вады на аснове прыгод, з яго Рачны круіз ў раздзел спісу.\nМеконг і рака Нам Ou - дзве Лаос ракі , здольная змяшчаць вялікія лодкі - падтрымліваюць квітнеючую рачны круіз сетку , якая распасціраецца ад Луангпрабанг на поўначы да Пакс на поўдні. У любым з пасёлка на беразе ракі, вандроўцы могуць убачыць некаторыя з галоўных культурных прыпынкаў Лаоса, плывучы міма самых маляўнічых гор і вёсак краіны.\nПачынаючы з Луанг Прабанг, вы можаце круіз да месца , дзе Nam Ou рака сустракае Меконг, дзе Pak Ou Caves правесці мноства статуй Буды , змешчаных там адданых. Як вы перасякае далей уверх па плыні ад Nam Ou, вы будзеце спыняцца ў Нонг Khiew Village, дзе вы можаце паход праз «сотні вадаспадаў» раёна; і нязмушаны горад Муанг Ngoi, трамплін для многіх пячор раёна і сельскай мясцовасці.\nПачынаючы з Пакс, ваш круіз праходзіць уверх тры дні блукаючага праз Меконг боку цуду Лаоса на поўдні і ў цэнтры краіны, сярод іх Vat Phou Angkorian руіны; «Чатыры тысячы астраўкі» Si Phan Дон; і велічны Хон е Phapheng вадаспад, найбуйнейшы ў Паўднёва - Усходняй Азіі.\nКруізныя катэра ў дыяпазон памераў і ўзроўні раскошы, пачынаючы ад шумных матарызаваных дэманаў хуткасці, што суд бедства ў той час як перавышэнне хуткасці ўверх па плыні, каб велічныя параходы ў стылі рэтра з цёплымі каютамі і паслугамі прыслужніка.\nНаведванне Tham Kong Lo Cave ў Цэнтральным Лаосе\nБун Pi Mai - Святкаванне Новага года ў Лаосе\nЛаос Віза па прыбыцці і іншай важнай інфармацыі Traveler\nВы можаце гуляць і застацца ў Кентукі Усплёск Water Park\nВыязной востраў Багам: Поўнае кіраўніцтва\nКаляды Харчаванне ў Альбукерке\nАсноўныя правілы для блэкджек\nУ аглядзе: Шартие Рэстаран, Парыж самага жаданага Бюджэтнага Brasserie\nЛепшыя бургеры ў Луісвілля, штат Кентукі\nПрымаючы таксі і з аэрапортаў Парыжа: Ці з'яўляецца гэта каштуе?\nЛепшыя месцы для Валанцёр ў Шарлоце


Літва абяцае зрабіць візы для беларусаў бясплатнымі\n31 сьнежань 2010, 14:23\nАфіцыйная Вільня абяцае праявіць ініцыятыву, каб грамадзяне Беларусі атрымлівалі нацыянальныя візы Літвы бясплатна, або за сымбалічную цану. Пра гэта заявіў у чацьвер кіраўнік літоўскага МЗС Аўдронюс Аджубаліс, паведамляе агенцтва Delfi.\nЁн дадаў, што на гэтым тыдні Літва прапанавала беларускім урадоўцам правесьці перамовы на гэты конт. Тым ня менш, падкрэсьліў міністар, "у сувязі з прадугледжаным законам парадкам, Літва ня можа аднабакова прымаць такія хуткія рашэньні, як Польшча".\nРаней афіцыйная Варшава зрабіла візы на ўезд у сваю краіну бясплатнымі для беларусаў – "на знак салідарнасьці зь беларускім народам". Пры гэтым Польскія ўлады пакідаюць за сабой права ўвесьці забарону на ўезд у краіну беларускіх урадоўцаў, вінаватых у разгоне пасьлявыбарных пратэстаў у Менску 19 сьнежня.


Жнівень 2019 (круглыя і юбілейныя даты) | Гарадзенская вясна\nЖнівень 2019 (круглыя і юбілейныя даты)\nПрапануем вашай увазе рэгіянальны каляндар Гарадзеншчыны на жнівень бягучага году.\n105 гадоў таму (1914) – Пачалася Першая сусьветная вайна.\n25 гадоў таму (1994) – Памёр Восіп Блізьнюк, удзельнік антыкамуністычнага падпольнага вучнёўскага руху ў Смургонях, вязень савецкіх канцлагераў. Пахаваны ў Смургонях.\n470 гадоў таму (1549) – У Нясьвіжы нарадзіўся Мікалай Крыштап Сіротка Радзівіл, дзяржаўны дзеяч ВКЛ, падарожнік-мемуарыст. Разам з братамі Альбрэхтам і Станіславам стварыў Нясьвіжскую, Клецкую і Алыцкую ардынацыі, быў першым ардынатам на Нясьвіжы. Валодаў найбуйнейшымі ў Вялікім Княстве Літоўскім лятыфундыямі.\n225 гадоў таму (1794) – Пад Слонімам адбылася бітва паміж корпусам Караля Серакоўскага і расейскім войскам.\n100 гадоў таму (1919) – У Вільні Цэнтральнай Беларускай Радай Віленшчыны і Гарадзеншчыны была ўтворана Беларуская вайсковая камісія – орган па фармаваньні беларускіх частак у польскім войску.\n155 гадоў таму 1864 – У Варшаўскай цытадэлі павешаны Рамуальд Траўгут, адзін з кіраўнікоў паўстаньня 1863-64. Вучыўся ў Сьвіслачы. Пахаваны ў Львове.\n135 гадоў таму (1884) – У мяст. Жыровічы (Слонімскі р-н, паводле інш. зьв. в. Клейнікі, Бельскі пав.) нарадзіўся Яўген Хлябцэвіч, бібліятэказнавец, літаратуразнавец, публіцыст, педагог.\n105 гадоў таму (1914) – У в. Ачукевічы (Наваградзкі р-н) нарадзіўся Міхась Рагуля, грамадзкі, культурніцкі дзеяч, дзеяч беларускай эміграцыі (Нямеччына, ЗША).\n140 гадоў таму (1879) – У в. Дубна (Мастоўскі р-н) нарадзіўся Пётра Крэчаўскі, беларускі грамадзка-палітычны дзеяч, паэт, гісторык, старшыня Рады БНР.\n135 гадоў таму (1884) – У в. Абабы (Новааляксандраўскі пав.) нарадзіўся Міхал Далецкі, беларускі каталіцкі сьвятар. З 1924 служыў пробашчам у Уселюбе (Наваградзкі р-н), з 1933 быў дэканам і пробашчам у Наваградку.\n130 гадоў таму (1889) – У Дзюдзергофе (пад Пецярбургам) памёр Аляксандар Гінтаўт-Дзевалтоўскі, беларускі рэлігійны дзеяч, удзельнік нацыянальна-вызвольнага руху на Гарадзеншчыне.\n65 гадоў таму (1954) – У мяст. Падсьвільле памёр (паводле інш. зьв. 15 верас.) Язэп Драздовіч, беларускі мастак, скульптар, этнограф, археолаг, педагог, адзін з заснаваньнікаў нацыянальна-гістарычнага жывапісу. Вандраваў па Гарадзеншчыне, пэўны час працаваў у Наваградку. Пахаваны на могілках паміж в. Ліпляны і Малыя Давыдкі (Глыбоцкі р-н).\n150 гадоў таму (1869) – Памерла Габрыэля Альбіна Пузына, беларуская паэтка, мемуарыстка. Жыла ў Дабраўлянах (Смургонскі р-н).\n390 гадоў таму (1629) – У Алескім замку (цяпер мяст. Алеска, Львоўская вобл., Украіна) нарадзіўся Ян ІІІ Сабескі, кароль Рэчы Паспалітай і Вялікі князь ВКЛ у 1674-96.\n70 гадоў таму (1949) – У в. Пустаборы (Зэльвенскі р-н) нарадзіўся Іван Сяргейчык, беларускі празаік, паэт, вайсковец.\nЕўрапейскі дзень памяці ахвяраў сталінізму і нацызму.\n275 гадоў таму (1744) – У Гародні адбыўся павятовы соймік, які выступіў за захаваньне права “лібэрум вета”.\n40 гадоў таму (1979) – У Сьвіслачы адчынены раённы гісторыка-краязнаўчы музей.\n25 гадоў таму (1994) – У Менску памёр Сяргей Новік-Пяюн, беларускі паэт і пісьменьнік. Пахаваны ў в. Лявонавічы (Нясьвіжскі р-н). З 1931 да 1945 жыў у Слоніме.\n25 гадоў таму (1994) – У в. Малі пад Астраўцом усталяваны помнік Восіпу Гашкевічу (скульптар Валер’ян Янушкевіч), дыплямату, вучонаму, падарожніку.\n105 гадоў таму (1914) – У в. Панькі (Івейскі р-н) нарадзіўся Нікандар Мядзейка, беларускі настаўнік, дзеяч Беларускай Народнай Самапомачы, дзеяч эміграцыі (Францыя, ЗША). Вучыўся ў Барунах, працаваў у Лідзкай акрузе.\n50 гадоў таму (1969) – У Аўстраліі ў аўтакатастрофе загінуў Сяргей Розмысл, палітычны і вайсковы дзеяч БКА на Лідчыне, дзеяч эміграцыі (Нямеччына, Аўстралія). Сям’я жыла ў Гудзінішках (Вараноўскі р-н). Пахаваны ў Мэльбурне.\n20 гадоў таму (1999) – У Міры пачаўся двухдзённы 1-ы агульнабеларускі конкурс народных майстроў “Дрэва жыцця”.\n01.07.2019 Тэгі: Гародня, каляндар


Творчая сустрэча з пісьменнікамі Беларусі адбылася 16 мая ў нашым універсітэце - Гродненский государственный аграрный университет\nТворчая сустрэча з пісьменнікамі Беларусі адбылася 16 мая ў нашым універсітэце\nСтудэнты і супрацоўнікі мелі магчымась сустрэцца з дэлегацыяй рэспубліканскага грамадскага аб’яднання “Саюз пісьменнікаў Беларусі” і пазнаёміцца бліжэй з іх сучаснымі творамі і новымі кнігамі. Сярод пісьменнікаў былі: старшыня Савета Беларускага рэспубліканскага фонду, празаік і публіцыст – Славамір Валер’янавіч Антановіч, празаікі: Ірына Віктараўна Леонава, Ірына Аляксандраўна Масленіцына, малады паэт, член Праўлення Саюза пісьменнікаў Беларусі, адказны сакратар часопіса “Маладосць” – Рагнед Юр’евіч Малахоўскі, паэт, супрацоўнік часопіса “Вясёлка” – Анатоль Мікалаевіч Зэкаў. Суправаджалі гасцей: гродзенская паэтэса – Ала Дзмітрыеўна Нікіпорчык і намеснік начальніка ўпраўлення Гродзенскага аблвыканкама – Ірына Браніславаўна Сцепененка.\nНа сустрэчы панавала вельмі прыемная і цёплая атмасфера. З вялікай зацікаўленнасцю студэнты слухалі публіцыста і, як аказалася, нашага земляка, бо родам са Шчучынскага раёна, Славаміра Антановіча, урыўкі з новай кнігі Ірыны Леонавай (Анны Лео) “Одарённые натуры” і аповесці-эсэ “София Слуцкая” Ірыны Масленіцынай, з задавальненнем ўспрымалі вершаваныя радкі пра каханне маладога, беларускага паэта Рагнеда Малахоўскага і з непадкупнай весялосцю і душэўным пад’ёмам гумарыстычныя вершы Анатоля Зэкава. Адчувалася, што студэнты з прыемнасцю і ўвагай слухаюць кожнае выступленне.\nУ фондзе нашай бібліятэкі знайшліся выданні Славаміра Антановіча – “Пётр Машэраў” і “Призраки Можейковской крепости ”, на якіх аўтар пакінуў свой аўтограф. Па адной, са сваіх апошніх новых кніг, з подпісамі, заставілі ў падарунак для бібліятэкі ўніверсітэта Ірына Масленіцына і Ірына Леонава (Анна Лео - псеўданім), два зборніка вершаў – Рагнед Малахоўскі.\nНе з дарма гэты год ў Беларусі – Год кнігі і такія творчыя сустрэчы вельмі жаданыя і карысныя, яны на доўга застаюцца ў памяці. Важна, каб кожнае новае выданне беларускіх аўтараў знайшло свайго чытача.\nУ канцы сустрэчы студэнты, ў знак удзячнасці і павагі, паднеслі гасцям кветкі, з пажаданнямі новых творчых поспехаў і новых твораў.\nТрэба адзначыць, што аддзелам па выхаваўчай рабоце з моладдзю, студэнцкім клубам і безумоўна бібліятэкай універсітэта не толькі ў гэты год, але і штогод арганізоўваецца шэраг мерапрыемстваў звязаныя з кнігай. Гэта і сустрэчы студэнства з сучаснымі пісьменнікамі і паэтамі Гродзеншчыны ў літаратурна-музычнай гасцінай “Святліца”, гэта і арганізацыя літаратурнага конкурсу сярод студэнтаў “Чатыры радкі”. Толькі з пачатку гэтага года, нашы студэнты сустракаліся з такімі гродзенскімі пісьменнікамі і паэтамі як: Людміла Кебіч, Тамара Мазур, Людміла Шаўчэнка, Дзмітрый Радзівончык.\nГод кнігі працягваецца і, безумоўна, творчыя сустрэчы з нашымі беларускімі пісьменнікамі будуць праходзіць і далей.\nНадзея Хадатчук, дырэктар бібліятэкі


18 люты 2005, 23:15\nВіктар Горыня нарадзіўся ў ГДР, тут жа атрымаў гістарычную адукацыю. У часы Хонэкера належаў да дысыдэнтаў і разам зь некаторымі іншымі крытычнымі калегамі ў пытаньнях пакту Молатава-Рыбэнтропа меў адрозную ад прынятай гісторыкамі ГДР пазыцыю. Аб’яднаньне заходняй і ўсходняй частак Беларусі і Ўкраіны адбылося зусім не паводле жаданьня мясцовага насельніцтва, цьвердзіў Горыня.\nПаводле спадара Горыні, нават і сёньня, ва ўжо аб’яднанай Нямеччыне ёсьць розныя погляды на гэты конт. Адзін зь іх выкладзены ў кніжцы бундэсвэраўскага генэрала, прэзэнтацыя якой днямі адбылася ў Бэрліне. Віктар Горыня, які браў удзел у дыскусіях распавядае пра канцэпцыю аўтара кнігі.\n(Горыня: ) “Кніга ўжо прадаецца, а дыскусія адбылася ў Бэрліне ў адной бібліятэцы. Генэрал сьцьвярджаў, што цяперашняя гістарычная літаратура – гэта мана. Ён заявіў, што Сталін накіраваў свае войскі ў Заходнюю Беларусь і Ўкраіну ў зьвязку з тым, што палякі ўсіх прыгняталі, што гэтага нельга было болей цярпець і таму прыйшлося дасылаць туды войскі на вызваленьне”.\nПаводле Віктара Горыня, гэткі падыход ёсьць больш чым дзіўным, тым больш, што і сам генэрал Чульцэ-Рордорф пагаджаецца з тым, што Сталін ніколі ня быў змагаром за свабоду.\nАднак аўтар кнігі сабраў шмат прыхільнікаў. Ён прэзэнтаваў кнігу бліскуча, дэманструючы добрыя аратарскія здольнасьці. Акрамя таго, ён ўлічыў палітычную сытуацыю ў краіне. Шмат хто ў Нямеччыне занепакоены эканамічным становішчам, і таму многія, асабліва на нямецкім усходзе, гатовыя падтрымаць крытыка цяперашняга ўраду.\n(Карэспандэнтка: ) “Спадар Горыня, сярод нямецкіх гісторыкаў адносна падзеяў 1939 году ў Заходняй Беларусі і Ўкраіне існуюць некалькі падыходаў. Але праўдападобна большасьць мэтадаў саветызацыі гэтых рэгіёнаў Сталін зьбіраўся паўтарыць і ў дачыненьні да астатняй усходняй Эўропы…”\n(Горыня: ) “Зразумела, што ёсьць адрозьненьні ў падыходах. Часткі Савецкага Саюзу – гэта адно. А там былі вольныя дзяржавы. У нас ёсьць трохтомная сумесная публікацыя нямецкіх і расейскіх гісторыкаў “1941-1949 гады”, з архіўнымі дакумэнтамі міністэрстваў замежных справаў. І там ёсьць цікавы дакумэнт пра сустрэчу ангельскага міністра Ідэна са Сталіным ў сьнежні 1941, калі Сталін прапаноўваў яму падзел Эўропы паміж СССР і Вялікай Брытаніяй. Вяліся розныя сакрэтныя пратаколы, але ангельскі бок ня быў да гэткіх перамоваў падрыхтаваны. Безумоўна, гэта дэмакратычная краіна і на ўзроўні аднаго міністра пытаньне не магло вырашацца… Але ў любым выпадку вядома было, што вызваленьне Ўсходняй Эўропы ад фашызму азначала ўстанаўленьне [савецкай] дыктатуры”.


Апублікавана 12.11.2010 19:50\nЗусім нядаўна, мы з вам пазнаёміліся з бискорню. Цікавым выглядам рукадзелля, прысвечаным пацешным падушачкамі з няроўнасцямі. Сёння я прапаную вам, зрабіць бискорню з вышыўкай ніткамі і пацеркамі, з цэлых 15-ці частак.\nАнаграмы на запонках сваімі рукамі\nАпублікавана 19.10.2010 10:56\nДарагія дамы! Ідзе самы галоўны мужчынскі свята – 23 лютага. А бо ўсім вядома: як 23 лютага правядзеш, так 8 Сакавіка сустрэнеш. Мужчыны любяць увагу не менш, чым мы, жанчыны.\nПадрабязней:Анаграмы на запонках сваімі рукамі\nАпублікавана 15.09.2010 19:51\nАд прадчування сапраўднай зімы проста прыходзіш у захапленне. Зіма, а значыць і ўсімі любімыя навагоднія святы. Зімовыя святы – снежныя, марозныя, як у старой добрай казцы.\nПадрабязней:Ажурная папяровая ялінка\nАпублікавана 17.08.2010 13:34\nДзень закаханых зусім ужо хутка, аднак у нас яшчэ ёсць час падрыхтаваць некаторыя сюрпрызы сваімі рукамі. Да прыкладу, такая муфточка-руковички ў выглядзе сэрцайка стане выдатным падарункам.\nПадрабязней:Муфта 'сэрца' да дня закаханых\nАпублікавана 06.04.2010 11:49\nЯ ўжо неяк гаварыла, што на кухні павінна быць творчая атмасфера, якая складаецца з усялякіх пацешных дробязяў і аксесуараў. Яны не толькі паднімаюць настрой, але і выклікаюць жаданне тварыць на кухні і ствараць усе новыя і новыя кулінарныя шэдэўры.\nПадрабязней:Прихватка сваімі рукамі\nАпублікавана 09.02.2010 14:16\nГэтыя вязаныя каты спіцамі стануць вашымі самымі лепшымі сябрамі. Гэтыя коцікі марачкі паскачуць вам «яблычак» і падтрымаюць вас у цяжкую хвіліну.\nПадрабязней:Схема вязання ката спіцамі


Положительная оценка работе по пожарной безопасности на Миорщине » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nСтаноўчая ацэнка рабоце па пажарнай бяспецы на Міёршчыне\nПажарная бяспека ніколі не страчвае актуальнасці. У чарговы раз на мінулым пасяджэнні райвыканкама гэтай тэме надавалася асаблівая ўвага. Станоўчую ацэнку арганізаванай рабоце на Міёршчыне даў намеснік міністра па надзвычайных сітуацыях Рэспублікі Беларусь Ігар Болатаў.\nПа інфармацыі начальніка РАНС Сяргея Слізеня, летась у раёне здарылася 19 пажараў — на адзін больш, чым у 2016-ым годзе. Стыхія паквапілася на жыллёвы сектар, пераважна на сельскія домаўладанні. Узнікалі ўзгаранні, у асноўным, з-за парушэнняў правіл эксплуатацыі электрасетак і электраабсталявання. Няправільнае выкарыстанне печаў і цеплагенеруючых установак стала прычынай трагедый у шасці выпадках. Чатыры сумныя гісторыі звязаны з неасцярожным абыходжаннем з агнём. Выяўлены адзін падпал. Чатыры пажары ўзніклі па віне п'яных. Памер шкоды склаў больш за 79 тысяч рублёў (летась — звыш 45 тысяч). Удалося выратаваць 29 пабудоў, адзінку тэхнікі, матэрыяльныя каштоўнасці на 61 тысячу рублёў.\nПа небяспечнай стытыстыцы лідзіруе Язненскі сельсавет. На яго тэрыторыі зарэгістравана пяць пажараў, адзін — з трагічным фіналам. На працягу апошніх трох гадоў агонь забіраў па адным жыхары раёна. Дзяцей ад такой долі ўдавалася зберагчы.\nЯк адзначалася, узровень бяспекі насельніцтва напрамую залежыць ад якасці і аб'ёмаў пажарна-прафілактычнай работы. На Міёршчыне яе ажыццяўляюць раённая, гарадская і дзевяць створаных пры сельвыканкамах аглядавых камісій. За 2017 год суб'екты прафілактыкі праверылі 12107 жылых дамоў, па правілах пажарнай бяспекі праінструктавалі больш за 17 тысяч чалавек. Летась асвоены прадугледжаныя дзяржпраграмамі 1765 рублёў. У 37 дамах прыведзена ў належны стан пячное ацяпленне, у васьмі — заменена і адрамантавана праводка. Пры спонсарскім удзеле прадстаўніцтва Белдзяржстраху па Міёрскім раёне ўстаноўлена 135 пажарных апавяшчальнікаў.\nСяргей Уладзіміравіч звярнуў увагу, што з вясной да людзей прыходзіць энтузіязм наводзіць парадкі ў дварах. Для работнікаў РАНС гэта надта турботная пара. Летась 41 раз выязджалі тушыць пажар у выніку спальвання сухой травы і смецця, аднойчы імчалі ліквідаваць узгаранне ляснога масіву. На ўхіленне такой сітуацыі на падведамных ўгоддзях сельгаспрадпрыемстваў кіраўнікам перш за ўсё трэба арганізаваць свой тэхнапарк і людскія рэсурсы. За непрыняцце мер прадугледжана адміністрацыйная адказнасць. Нагадана, што Дэкрэтам №7 уведзены агульныя патрабаванні пажарнай бяспекі да ўтрымання і эксплуатацыі капітальных пабудоў, якія належаць суб'ектам гаспадарання для малога і сярэдняга бізнесу.\nСумесная работа РАНС, РАУС, тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання, ЦРБ, энерганагляду, сельвыканкамаў і іншых зацікаўленых дае свае вынікі, але ёсць над чым яшчэ працаваць. Справа ў тым, што грамадзяне, якія загінулі ў агні ў 2015-2017 гадах, былі ў паважаным узросце. Не ўжывалі спіртнога. Узнікненню пажараў пасадзейнічала іх нямогласць з-за хваробы, інваліднасць. Таму ў бягучым годзе намаганні зацікаўленых служб сканцэнтруюцца на "групах рызыкі", куды ўваходзяць адзінокія і адзінока пражываючыя пажылыя, асобы, якія злоўжываюць спіртным. Працягнецца разнастайная агітацыя і прапаганда супрацьпажарнай бяспекі сярод насельніцтва, не спыняцца рэйды па выяўленні няспраўных печаў і электраправодкі ў жытлах, наведаюцца ў пакінутыя пабудовы, пустыя падвальныя памяшканні і на гарышчы.\nУ фае райвыканкама размяшчалася інфармацыйна-прэзентацыйная пляцоўка, дзе дэманстравалася наглядная прадукцыя МНС, фотасправаздачы аб раённых акцыях, накіраваных на папярэджанне пажараў, кансультацыйныя стэнды аб мабільных дадатках, якія можна закачаць з інтэрнэта ў тэлефон для выкарыстання пры ўзнікненні непрадбачанага. Інфармацыя відовішчная, а галоўнае — карысная, бо накіравана на выключэнне надзвычайных сітуацый і своечасовую ліквідацыю іх наступстваў.\nНа пасяджэнні райвыканкама зацверджаны Комплекс мер, накіраваных на стабілізацыю абстаноўкі, папярэджанне пажараў і гібелі людзей на тэрыторыі раёна. Прынята рашэнне аб занясенні на Дошку гонару калектываў арганізацый, якія дасягнулі высокіх паказчыкаў сацыяльна-эканамічнага развіцця ў 2017 годзе, партрэтаў лепшых працаўнікоў.\n» П’яніцы гараць у агні\n» Вогненая “стыхія” і месячнік бяспекі


Воспитанники воскресной школы Свято-Покровского прихода в Докшицах встретили Рождество — Докшицы Бегомль Официальная газета Докшицкого района Родныя вытокi Районная газета Новости Докшиц и региона Реклама в Докшицах Работа в Докшицах Докшицы онлайн Фото и видеоинформация о Докшицах Услуги в Докшицах Объявления в Докшицах\nАктуально Новости района Религия\nВоспитанники воскресной школы Свято-Покровского прихода в Докшицах встретили Рождество\n12.01.2016 70 Natali Комментариев нет\nВось і прыйшло свята, якое хрысціянскі свет чакае з асаблівай радасцю і імкнецца сустрэць як мага больш урачыста. Праваслаўным вернікам у Докшыцах зрабіць гэта ўжо каторы год дапамагаюць выхаванцы нядзельнай школы Свята-Пакроўскага прыходу. Пасля завяршэння святочнай літургіі ў галоўным храме благачыння, прыхаджане спяшаюцца ў глядзельную залу ГДК, дзе іх чакае музычна-тэатралізаванае прадстаўленне.\nСёлета дзеці агучылі на сцэне падзеі, якія адбываліся на зямлі Іўдзеі напярэдадні нараджэння Збаўцы і адразу пасля гэтага. Найстаражытнейшы Віфлеем з вешчунамі, суседкамі-габрэйкамі, дзе Марыя нарадзіла Богадзіця, грозны рымскі намеснік са сваімі салдатамі стварылі абсалютна праўдзівую карціну тых падзей, якія так непазнавальна змянілі свет (на здымках). Юныя артысты ў маляўнічых касцюмах вельмі стараліся. Гледачы, якімі была запоўнена зала, горача падтрымлівалі іх апладысментамі і ўсе разам ад гэтага мелі неверагодную асалоду і адчуванне прыналежнасці да святых падзей.\nКалі адгучала апошняя песня ў гонар Нараджэння Хрыстова, на сцэну да дзетак выйшаў айцец Георгій Мялешка. Благачынны шчыра падзякаваў выхаванцам школы за прадстаўленне. Цёпла павіншаваў прысутных з вялікім святам.\n– Сіла праваслаўнай веры ў тым, што вялікая радасць Нараджэння Хрыстова даецца нам сёння ва ўсёй сваёй паўнаце, гэтак жа, як і дзве тысячы гадоў таму, – сказаў ён, – як і тады нясе хрысціянам свет, напаўняе нашы сэрцы мірам і добразычлівасцю.\nЗавяршылася свята раздачай падарункаў, якія падрыхтавалі дзецям айцец Георгій з матушкай Тамарай. Першымі іх атрымалі выхаванцы Янкаўскага прытулку.\n← Вам патрэбна загартоўка? Вось лядовая пляцоўка!\nРезиденция Деда Мороза работала в Докшицах →\nМолодых специалистов приветствовали в Докшицком районе\nДиректор докшицкой ДШМ награждён Почётной грамотой Министерства культуры Республики Беларусь\n05.04.2019 Natali Комментариев нет


20 ліпень 2018, 13:05\nПаліцыя на месцы аварыі\nБеларускія дыпляматы прыбылі ў Мікалаеўскую вобласьць Украіны на месца аварыі аўтобуса з Гомля, у якой загінулі 5 чалавек.\nСупрацоўнікі амбасады Беларусі ва Ўкраіне знаходзяцца на месцы трагічнага дарожна-транспартнага здарэньня ў Мікалаеўскай вобласьці, дзе загінулі 5 беларусаў, а яшчэ 12 траўмаваліся, паведаміў Свабодзе прэсавы сакратар Міністэрства замежных спраў Беларусі Анатоль Глаз.\n«Яны зараз складаюць спэцыяльныя лісты на пацярпелых, каб пасьля перадаць інфармацыю родным і блізкім. Абавязкова ў такіх выпадках праходзіць працэс ідэнтыфікацыі кожнай асобы. А затым трэба будзе зрабіць яшчэ шэраг дзеяньняў, неабходных у такіх трагічных справах. Гэта руцінныя мерапрыемствы, але яны вельмі важныя і неабходныя, бо людзі загінулі», — адзначыў адказны супрацоўнік замежнапалітычнага ведамства.\nБеларускія дыпляматы накіраваліся ў Мікалаеўскую вобласьць з Кіева, дзе месьціцца амбасада. Раней Беларусь мела яшчэ і консульскае аддзяленьне ў Адэсе, але падчас аптымізацыі структуры МЗС яго ліквідавалі.\nКаля 4:00 20 ліпеня на аўтадарозе Кіеў — Адэса паблізу паселішча Крывое Возера Мікалаеўскай вобласьці ў выніку аварыі загінулі 5 грамадзянаў Беларусі, 12 атрымалі траўмы.\nЯк паведамілі Свабодзе ў Нацыянальнай паліцыі Ўкраіны, кіроўца мікрааўтобуса Mercedes-Benz ня справіўся з кіраваньнем — аўтобус сутыкнуўся з прыпаркаваным на ўзбочыне грузавым аўтамабілем.\nПацярпелых у выніку аварыі шпіталізавалі ў Крываазёрскую цэнтральную раённую лякарню.\nЯк паведамляе прэс-служба Галоўнага ўпраўленьня Нацыянальнай паліцыі ў Мікалаеўскай вобласьці, сьледчыя ўстанавілі асобы грамадзян, якія загінулі і атрымалі траўмы падчас ДТЗ. «Усе яны зьяўляюцца грамадзянамі Рэспублікі Беларусь», — гаворыцца ў паведамленьні.\nСваякі могуць патэлефанаваць і праверыць, ці ёсьць іхныя блізкія ў сьпісе пацярпелых, па нумары +38 (0512) 53-11-13.\nУ ДТЗ у Мікалаеўскай вобласьці загінулі 5 беларусаў, яшчэ 12 траўмаваныя


Мазгавы штурм: інтэрнаўты складаюць уласную перадвыбарчую праграму\nСкасаванне мытаў на аўты, поўная прыватызацыя і нават легалізацыя марыхуаны. Ініцыятыва стварыць перадвыбарчую праграму сіламі інтэрнаўтаў пераўтварылася ў сапраўдны мазгавы штурм.\nДакумент «Праграма кандыдата на прэзідэнта Беларусі» могуць каментаваць і дапаўняць любы карыстальнік з акаўнтам у Google.\nНа момант падрыхтоўкі публікацыі, праграма налічвала 14 старонак, дзе апісваюцца неабходныя, на думку аўтараў, рэформы – сярод іншага, эканомікі, судовай сістэмы, будаўніцтва, войска і сістэмы дзяржаўнай бяспекі.\nЗбольшага праграма носіць ліберальны характар. Інтэрнаўты прапаноўваюць правесці татальную прыватызацыю дзяржаўных прадпрыемстваў, скасаванне візаў для жыхароў ЕЗ, перавод войска на кантрактную аснову, увядзенне інстытуту прыватных школаў і скасаванне размеркавання студэнтаў.\nАўтар ініцыятывы фатограф Антон Матолька паведаміў «Белсату», што днямі плануе апублікаваць прамежкавы вынік.\nТэгі: выбары-2015, сацыяльныя сеткі