Колькі каштуе абслугоўванне мабільнага банка? - Карысная інфармацыя для ўсіх\nКолькі каштуе абслугоўванне мабільнага банка?\nПаводле інфармацыі Ашчадбанка, паслуга Мабільны банк бясплатная (Праўда, магчыма, толькі на працягу двух месяцаў). А наогул за падключэнне опцыі SMS-апавяшчэнне бяруць дадатковую плату.\nУ асноўным кошт 60 рублёў у месяц (акрамя карт Голд), па картах Сацыяльная маэстра - 30 рублёў у месяц.\nПаслуга пад назвай quot; Мабільны банкquot; прадастаўляецца, прапануецца ў двух варыянтах (два тарыфу):\nКалі падлучаны эканом - варыянт (эканом версія мабільнага банка), то абслугоўванне такой карты будзе бясплатным.\nКалі ж падлучаны поўны пакет, то тут кошт абслугоўвання мабільнага банка складзе ад 0 да 60 рублёў у месяц. Колькі будзе каштаваць абслугоўванне залежыць і ад карты:\nКрэдытныя карты і залатыя дэбетавыя карты (Visa Gold і MasterCard Gold) абслугоўваюцца бясплатна.\nЗа поўны пакет мабільнага банка уладальнікам картак Visa Classic і MasterCard Standart прыйдзецца заплаціць 60 рублёў.\nКалі ў вас Карты Maestro: Maestro Сацыяльная, Maestro Студэнцкая ці ж Maestro Momentum, то мабільны банк абыйдзецца ў 30 рублёў.\nСтолькі ж каштуе абслугоўвання і на картах Visa Electron (30 рублёў).\nКалі Вы атрымліваеце карту Visa Ашчадбанка, то паслуга мабільны банк падключаецца бясплатна на тры месяцы, нашай арганізацыі па меншай меры на столькі падавалі бясплатна, далей штомесячная плата па 30 рублёў. Разам, 360 рублёў у год.\nУ мяне карта Ашчадбанка Расіі Маэстра, я тэлефанавала па бясплатным нумары тэлефона ў даведачнае Ашчадбанка Расіі 8-800-555-55-50, дзе аператар сказала ў схадзіць з пашпартам у аддзяленне банка або банкамаце можна кіраваць, тады я падключыла мабільны банк праз тэрмінал абсалютна бясплатна тарыф эканом. Прыйшло паведамленне з нумара 900, што можна падключыць поўны пакет, але, пэўна, вось гэта ўжо будзе платна, таму я не стала, абмежавалася эканомным тарыфам.\nТолькі нядаўна завяла такую картку. Можна карту Маэстра зрабіць зусім бясплатнай (30 руб у месяц не плаціць) Для гэтага трэба падключыць тарыф эканом за мабільны банк. Усё можна зрабіць па гарачай лініі па тэлефоне.\nАбслугоўванне мабільнага банка задавальненне не моцна дарагое, на самай справе. Калі вы аформілі Візу электрон, то вам могуць прапанаваць самы просты пакет. Нават не задумваючыся, згаджайцеся. У мяне ёсць звычайная Віза для маіх задавальненняў, скажам так). Купляю па ёй абутак і рэчы праз інтэрнэт. Візу аплачваю са свайго мабільнага аўтаматычна раз у пачатку месяца. Спісваюць проста з балансу 30 рублёў. У мяне гэта чацвёртае чысло кожнага месяца рана раніцай. Пасля года выкарыстання карты з мяне спісалі 300 рублёў. Пачала высьвятляць і мне растлумачылі ў банку, што такое спісанне будзе толькі раз у год. Але мінула ўжо два гады, другі раз не спісвалі. Я вам не рэкамендую браць іншы пакет. Сэнс які? Вам так жа будуць паступаць ўсе інфармацыйныя паведамленні, вы зможаце заходзіць у онлайн банк. Усе паслугі вам даступныя. 30 рублёў у месяц - гэта аптымальны максімум, на мой погляд. Зручна, заўсёды ведаеце, што можна папоўніць баланс свайго тэлефона, можаце зайсці ў банк, каб праверыць свае рахункі. Абавязкова скарыстайцеся паслугай.\nquot; Мабільны банкquot; у залежнасці ад падключаецца пакета можа быць як платным, так і бясплатным.\nпоўны пакет. Прадастаўляюцца ўсе функцыі quot; Мабільнага банкаquot ;, уключаючы смс-паведамлення аб усіх аперацыях па карце. У дачыненні да картах Віза кошт такая:\nвіза электрон (як у Вас на малюнку) - 30 руб. у месяц, першыя 2 месяцы бясплатна\nвіза класік (Дэбетавая, зарплатная) - 60 руб. у месяц, першыя 2 месяцы бясплатна\nвіза голд і вышэй - бясплатна\nусе крэдытныя карты - бясплатна\nэканомны пакет. Бясплатны абсалютна для ўсіх карт. Але! Смс-паведамлення не прадстаўляюцца, аднак можна ўручную з дапамогай смс-камандаў даведацца рэшту на счте, пяць апошніх аперацый і г.д. Некаторыя такія запыты платныя.\nЕщ тэарэтычна можна падключыць бясплатны поўны пакет quot; Мабільнага банкаquot; да дэбетавай карце праз крэдытную, але ў банку вам ніколі пра гэта не скажуць па зразумелых прычынах.\nПоўны пакет для дадзенай карты - 30руб / месяц. напісана тут\nА на рахунак самога моб. банка можаце пачытаць тут.\nА ці складана завесці такую карту? У мяне Maestro і на не можно грошы перакладаць, і аплачваць ёй, а на Visa Electron магчыма грошы перакладаць?)))\nУ мяне стаіць 30 рублёў. Я проста купіла дэбетавую картку пластыкавую і мне так падключылі. Я запоўніла дагавор, мне там паставілі нейкую адзнаку і ўсё. Плачу гэтак жа ў пачатку месяца пятага чысла. Здымаюць гэтак жа з балансу майго аператара. У мяне раз у год не прыбіралі 300 рублёў. можа быць потым здымуць але мне і так нармальна)). Добрая паслуга! Вельмі зручна і заўсёды прыходзяць кода каб з банкам працаваць онлайн.\nСправа ў тым, што ў Ашчаднага банка мабільны банк прадстаўлены ў двух варыянтах - поўны і эканамічны.\nАдрозніваюцца яны толькі тым, што па эканамічнаму тарыфе не прыходзяць смс аб Вашых выдатках. Для тых, хто рэдка расплачваецца картай, гэта і не вельмі патрэбна, усе астатнія функцыі эканамічны пакет падтрымлівае. Акрамя таго, эканамічны пакет ў абслугоўванні бясплатны, за поўны прыйдзецца штомесяц плаціць па 30 рублёў.\nЯк стаць VIP-кліентам банка ВТБ 24? Колькі павінна быць грошай на рахунку?\nКолькі часу ідзе грашовы перавод на рахунак Райффайзен банка (гл.)?\nКолькі можна зняць грошай з карты Альфа-Банка?\nГрафік працы аддзяленняў банка Альфа банка?\nЯкія водгукі аб накапляльных рахунках Тинькофф Банка? Ці варта адкрываць?\nКолькі каштуе пераклад ўкладу з аднаго банка ў іншы?


Навагодняя дабрачынная акцыя «Нашы дзеці».\n11 снежні Міністр сувязі і інфарматызацыі Мікалай Пятровіч Панцялей, начальнік рэспубліканскага унітарнага прадпрыемства «БелДІЭ» Сяргей Іванавіч Багданаў і старшыня Рэспубліканскага камітэта Беларускага прафсаюза работнікаў сувязі Ніна Сямёнаўна Гаўрылава наведалі дзіцячы дом-інтэрнат № 6.\nМіністэрства сувязі і інфарматызацыі і шэраг арганізацый сістэмы Мінсувязі на працягу 12 гадоў аказваюць установе пасільную дапамогу. Дзякуючы падтрымцы Міністэрства ў дзіцячым доме ўладкоўваецца побыт, набываецца аргтэхніка, папаўняюцца фонды бібліятэкі.\nШтогод кіраўніцтва і выхаванцы інтэрната запрашаюць усіх жадаючых наведаць навагодні канцэрт, падрыхтаваны самімі дзецьмi.\nМаляўнічыя святочныя выступленні нікога не пакінулі абыякавымі. Здзівілі прафесійна і па-майстэрску выкананыя нумары старэйшых хлопчыкаў і дзяўчынак і кранальныя, шчырыя выступу малых. М.П. Панцялей напярэдадні самых чароўных, добрых і светлых святаў Раства і Новага года пажадаў дзецям выканання ўсіх запаветных жаданняў, поспехаў у вучобе!\n- Галоўная мэта акцыі - стварыць свята і падарыць дзецям радасць. Вядома, галоўнае свята ім ствараюць людзі, якія тут працуюць, якія прыкладаюць усе сілы для таго, каб у дзяцей была нармальная жыццё, - сказаў міністр.\nНавагодняя дабрачынная акцыя «Нашы дзеці» - мерапрыемства традыцыйнае. Ад Мінсувязі кожны атрымаў святочны набор цукерак, а ад РК Беларускага прафсаюза работнікаў сувязі - канцтавары, рэспубліканскім унітарным прадпрыемствам «БелДІЭ» аказана грашовая спонсарская дапамога.\nCправочно: Дзіцячы дом № 6 (установа сацыяльнага тыпу для дзяцей-сірот і дзяцей, якія засталіся без апекі бацькоў) адкрыўся 5 кастрычніка 1998 года. Дзякуючы педагагічнаму калектыву ў дзіцячым доме створана ўтульная хатняя абстаноўка, дзе дзеці адчуваюць клопат. Зараз у ім пражывае 76 хлопчыкаў і дзяўчынак ва ўзросце ад трох да 17 гадоў.\nЗа мінулыя 14 гадоў у інтэрнаце пражывалі каля 700 дзяцей. У дзіцячым доме арганізаваны гурткі па інтарэсах: вязанне, вышыўка, тэатральная студыя, фальклорны гурток, выяўленчае мастацтва-студыя і інш Дзеці наведваюць кінатэатры, тэатры, музеі, выставы, дзякуючы спонсарскай дапамогі выязджаюць на экскурсіі.


Лятучы ўніверсітэт запрашае ў Галерэю “Ў” на Дзень адчыненых дзвярэй | ОДБ Брусель\nЛятучы ўніверсітэт запрашае ў Галерэю “Ў” на Дзень адчыненых дзвярэй\nаўт, 2017-10-03 08:18\n10 кастрычніка ў Галерэі “Ў” (пр-т Незалежнасцi 37А) з 18.30 да 21.00 Лятучы ўніверсітэт запрашае ўсіх цікаўных на імправізаваны “Дзень адчыненых дзвярэй”. Але выступаў, прэзентацый і лекцый не будзе! Чакаюць адкрытыя нефармальныя размовы з рознымі Асобамі Лятучага за кубачкам кавы ці гарбаты.\nПраз размовы з Асобамі Лятучага можна даведацца пра тое, як працуе Лятучы, пра дыстанцыйную платформу і новую праграму. Сябры з Жывой Бібліятэкі дапамогуць арганізаваць прастору такім чынам, каб можна было б паразмаўляць з усімі, хто цікавы, задаць пытанні пра тое, што важна, паспрабаваць паразумецца з рознымі прадстаўнікамі супольнасці Лятучага ўніверсітэта.


З 9 кастрычніка ў Беларусі стала абавязковым нашэнне маскі ў грамадскіх месцах. Гэта правіла, стандартнае шмат у якіх краінах, беларускія ўлады ўвялі ўпершыню праз 1,5 года пандэміі. За яго невыкананне можа пагражаць штраф — да 30 базавых велічынь, альбо 870 рублёў.\n«Наша Ніва» паглядзела, як выконваюць антыкавідныя правілы тыя, хто патрабуе ад грамадзян выканання гэтых правілаў і хто будзе нас штрафаваць.\nКіраўнік адміністрацыі Цэнтральнага раёна г. Мінска Мікалай Палякоў ва ўрачыстай абстаноўцы ўручыў ордэн Маці, 12 кастрычніка. Фота: centr.minsk.gov.by\nНачальнік галоўнага ўпраўлення ідэалагічнай работы і па справах моладзі Мінгарвыканкама Вольга Чамаданава сустрэлася з калектывам рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства «Белмытнясэрвіс», 13 кастрычніка. Фота: minsknews.by\n«Людзі настолькі ўпэўненыя, што іх гэта не закране… Паслухайце, калі вы ўпэўненыя, што з вамі нічога не здарыцца, пашкадуйце тых, хто знаходзіцца побач, хто баіцца кожны дзень за сваё жыццё. Чаму няма такога паняцця? Яно павінна быць», — гэта, дарэчы, словы Вольгі Чамаданавай.\nMіністр аховы здароўя Беларусі Дзмітрый Піневіч на 34-м пасяджэнні Савета па супрацоўніцтве ў галіне аховы здароўя Садружнасці Незалежных Дзяржаў, 13 кастрычніка. Фота: БЕЛТА\nМіністр абароны генерал-лейтэнант Віктар Хрэнін уручыў дзяржаўныя ўзнагароды і пагоны палкоўніка ваеннаслужачым Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь, 13 кастрычніка. Фота: vayar.mil.by\nДэпутаты Палаты прадстаўнікоў, пасяджэнне круглага стала па прыцягненні інвестыцый у рэгіёны Беларусі. 13 кастрычніка. Фота: t.me/housegovby\nНарада па пытаннях сістэмы адукацыі, 12 кастрычніка. Фота: president.gov.by


Без даведкі не амністуюць\n09 чэрвень 2009, 18:44\nАмэрыканскі грамадзянін Эмунуіл Зэльцэр другі дзень трымае галадоўку, пратэстуючы супроць дзеяньняў Менскага гарадзкога суду, які болей за два тыдні не дасылае даведку, безь якой амністыя вязьня немагчымая.\nПра рашэньне пачаць галадоўку Эмануіл Зэльцэр паведаміў адвакату Зьмітру Гарачку падчас іх сустрэчы ў магілёўскай калёніі 8-га чэрвеня. Вось як амэрыканскі грамадзянін, са слоў адваката, патлумачыў гэты крок:\n“На ўчорашні дзень ніякіх дакумэнтаў не было ў калёніі, і яго гэтая сытуацыя давяла да такога рашэньня. Ён успрымае ўсё гэтак, што нехта не жадае, каб адносна яго быў ужыты закон аб амністыі. Бо бяз гэтай даведкі ў калёніі нават фармальна ня могуць пачаць разгляд ягоных дакумэнтаў на амністыю”.\nНагадаю, гаворка ідзе пра даведку, паводле якой за Эмануілам Зэльцэрам ня лічыцца некампэнсаваных стратаў. Адвакат спадар Гарачка патлумачыў, што ў жніўні 2008 году, калі асудзілі Зэльцэра, Менскі гарадзкі суд не прыгаворваў яго да выплаты якіх-колечы грошай. “І ўсё ж паводле закону суд мусіць даць даведку, ці ня вінен вязень, які разьлічвае на амністыю, нейкія грошы”, — кажа адвакат Зьміцер Гарачка:\n“Разумееце, у законе пра амністыю сказана, што даведка такога кшталту выдаецца тэрмінова. Відаць, гэта можна тлумачыць як заўгодна, хаця для мяне тэрмінова азначае — адразу, у той жа дзень”.\nЧаму больш як за 2 тыдні зь Менскага гарадзкога суду ў Магілёўскую калёнію № 15 так і не перадалі даведку адносна Эмануіла Зэльцэра?\nУ прыёмнай Менгарсуду адмовіліся злучыць мяне са старшынём суду Уладзімерам Пуцылам, якому я плянаваў задаць гэтае пытаньне. Слухаўку перадалі памочніку старшыні суду Кацярыне Нарэйцы, якая сказала “Свабодзе”:\n“Чаму не даецца адказ? Проста адказ яшчэ рыхтуецца, а больш ніякіх камэнтароў даць не магу”.\nКарэспандэнт: “Але ўжо мінула болей за два тыдні, а закон патрабуе даць даведку тэрмінова?”\nКацярына Нарэйка: “Ведаеце, я проста ня маю права нічога камэнтаваць”.\nАдвакат Зьміцер Гарачка назваў “незаконнымі” дзеяньні Менгарсуду і нагадаў, што гэтаксама раней той жа Менскі суд “незаконна адмовіўся выдаць копію прысуду Зэльцэру”.\nЯк галадоўка можа адбіцца на здароўі Эмануіла Зэльцэра? “Галадоўка заўсёды небясьпечная, а калі чалавеку 55 гадоў і ў яго хранічныя захворваньні, тым больш. Але ён прыняў гэтае рашэньне сьвядома і пакуль не зьбіраецца ад яго адмаўляцца”, — кажа Зьміцер Гарачка.\nДзяжурны Магілёўскай калёніі № 15 нічога не паведаміў пра стан здароўя Эмануіла Зэльцэра і пра тое, ці працягвае ён трымаць галадоўку.\nНагадаем, Эмануіл Зэльцэр быў арыштаваны ў сакавіку 2008 году і праз 5 месяцаў асуджаны на 3 гады зьняволеньня паводле абвінавачаньня ў камэрцыйным шпіянажы і падробцы дакумэнтаў. Асуджаная разам з Зэльцэрам ягоная сакратарка Ўладлена Функ (Брускова), якая атрымала год турмы, у сакавіку выйшла на волю.\nЧаму Зэльцэру не даюць даведку?\nЭмануіл Зэльцэр аб’явіў галадоўку


Зніжка ўзамен на інтэграцыю: колькі будзе каштаваць расійскі газ для Беларусі - 04.11.2020, Sputnik Беларусь\nКошт будзе залежаць ад далейшых крокаў Мінска ў бок інтэграцыі з Масквой, лічыць вядучы аналітык Фонду нацыянальнай энергетычнай бяспекі Ігар Юшкоў. 04.11.2020, Sputnik Беларусь\nнавіны , у беларусі, эканоміка, беларусь, мінск, масква\nКошт будзе залежаць ад далейшых крокаў Мінска ў бок інтэграцыі з Масквой, лічыць вядучы аналітык Фонду нацыянальнай энергетычнай бяспекі Ігар Юшкоў.\nМІНСК, 4 ліс - Sputnik, Марыя Навуменка. Напярэдадні беларускі прэм'ер-міністр Раман Галоўчанка заявіў, што пакуль няма пагадненняў з расійскім бокам аб умовах кантракту на пастаўку газу ў 2021 годзе. Аднак Мінск спадзяецца, што цана на блакітнае паліва будзе прывабнай.\nНа якія лічбы можа разлічваць Беларусь, і ад якіх умоваў яны будзе залежаць - у матэрыяле Sputnik.\nСцэнары развіцця падзей\nУ хуткім часе Масква і Мінск будуць вырашыць пытанне дадатковага пагаднення да раней заключанага доўгатэрміновага кантракта, згодна з якім кошт газу для Беларусі складае 127 долараў за тысячу "кубоў" замест 150. Тэрмін дзеяння зніжкі сканчаецца 31 снежня.\n9 кастрычніка 2020, 14:58\n"Мінск настойвае на тым, каб цана стала меншай, чым цяперашняя у 127 долараў. У такім выпадкаў Беларусі павінны быць зробленыя рэальныя крокі ў бок інтэграцыі", - тлумачыць вядучы аналітык Фонду нацыянальнай энергетычнай бяспекі Ігар Юшкоў.\nНа думку эксперта, верагодна, цана ў 127 долараў можа захавацца, калі Мінск нічога не зробіць дзеля інтэграцыі, але агучыць пэўныя абяцанні. Калі ж адбудзецца разлад у расійска-беларускіх адносінах, то новае дадатковае пагадненне наўрад ці будзе падпісана.\n"Будзе настрой у кіраўніцтва дзвюх краін на рэальную далейшую інтэграцыю, будзе паніжэнне коштаў у раёне 100 долараў за тысячу кубоў. Не будзе - тады, у лепшым выпадку, мы застанемся на паказчыку - 127 долараў на тысячу кубоў. Ці, можа быць, вернемся да голага камерцыйнага кантракта - прыкладна 150 долараў за тысячу кубоў ", - сказаў на заканчэнне ён.\nАднак камерцыйны кантракт Газпрама і Беларусі носіць доўгатэрміновы характар і будзе дзейнічаць і ў 2021 годзе. Таму пастаўкі газу з-за непадпісання дадатковага пагаднення не спыняцца, падкрэслівае Юшкоў.\nДаўгі тармозяць заключэнне новага кантракту?\n7 кастрычніка 2020, 12:23\nРаней старшыня праўлення ПАО "Газпрам" Аляксей Мілер заяўляў, што кампанія гатова пачаць перамовы па ўмовах паставак газу на будучы год, калі Мінск разлічыцца з абавязкам. У прыватнасці, не аплачаная пеня за пратэрміноўку плацяжоў. Па ацэнцы Юшкова, запазычанасць можа дасягаць некалькіх мільёнаў долараў, і не выключана, што гэта пытанне будуць вырашаць прэзідэнты дзвюх краін.\nУ Беларусі сцвярджалі, што ніякіх запазычанасцяў перад расійскай кампаніяй няма, але меліся рознагалоссі паміж суб'ектамі гаспадарання па вызначэнні кошту газу, які з улікам яго каларыйнасці.\nНапярэдадні Галоўчанка зноў заявіў, што ўсе разлікі за спажыты газ завершаны, і ў Беларусі цяпер няма запазычанасці перад Расійскай Федэрацыяй.


Беларускі шлях | Гарадзенская вясна\nЁсць асобы ў нашай гісторыі, якія яскрава адлюстроўваюць лёс усёй нацыі. Адзін з такіх людзей беларускі журналіст і культурны дзеяч Адам Дасюкевіч. На мінулым тыдні якраз споўнілася 110 гадоў з дня яго нараджэння. У час Першай сусветнай вайны, пакуль бацька быў у войску, загінула маці Адама (родная сястра святара Адама Станкевіча) і дзве сястры. Яго з братам прытулілі чужыя людзі. Бацька Ян пасля вяртання з вайны адшукаў сыноў. Век бацькі быў таксама нядоўгім – ён памёр у канцы 1937 года. Сам Адам Дасюкевіч за вострыя артыкулы ў газеце «Беларуская крыніца» неаднаразова трапляў пад суд. У красавіку 1938 года засуджаны да 6 месяцаў турмы, праўда з адтэрміноўкай на 2 гады. З прыходам Другой сусветнай вайны на Шаркаўшчыну, дзе тады ў цесця, вядомага селекцыянера Івана Сікоры, жыў Дасюкевіч, яго арыштавалі паводле даносу. Праўда, тады сваякам удалося выкупіць яго. Але 31 кастрычніка 1943 года немцы застрэлілі Дасюкевіча за тое, што ён заступаўся на мясцовае насельніцтва. Яму было толькі 32 гады. Але і гэта нават не ўсё. Пракляты лёс дастаў Адама Дасюкевіча нават пасля смерці – у 1944 годзе памерла яго трохгадовая дачка. І вось паўстае натуральнае пытанне – за што гэта ўсё аднаму чалавеку?! Пішучы днямі невялікую нататку ў памяць гэтага беларускага патрыёта, давялося гэта рабіць двойчы. Бо першы раз страцілася мне напісанае ў кампутары…\nТакі трагічны лёс як у Дасюкевіча быў у соцень тысяч беларусаў у 20-ым стагоддзі. Найлепшы час у грамадска-палітычным сэнсе для нашай зямлі быў акурат пры жыцці майго пакалення – з 1985-га па 1994-ы год. Але нават на гэты перыяд выпала страшная падзея – Чарнобыльская катастрофа з яе жахлівымі наступствамі і новымі пакутлівымі ахвярамі. У новым тысячагоддзі беларусы амаль дваццаць гадоў пражылі без вольнасці і ўпэўненасці ў заўтрашнім дні, але фактычна ў матэрыяльнай забяспечанасці, прынамсі мінімальнай. Канечне, свет за гэты перыяд, і многія з суседзяў за гэты час у сэнсе дабрабыту пайшлі далёка наперад.\nАле вось 2020 год прынёс новыя выклікі і новае выпрабаванне на выжыванне – фізічнае, псіхалагічнае, маральнае. А наш «астравок стабільнасці» усё больш ператвараецца ў падабенства канцэнтрацыйнага лагеру. Зноў вярнулася ўсё горшае, што было пры савецкім саюзе, зноў паўстае новы жалезны мур і Беларусь, як і дэкляравалася начальствам (прыгадаем праграмнае – «я за цывілізаваным светам сваю краіну не павяду»), аддаляецца ад еўрапейскай супольнасці і сваіх нацыянальных каштоўнасцяў.\nНовыя працэсы фармавання беларускай сведамасці, навяртання на сваё, пабудовы салідарнасці і ўзаемадапамогі дадаюць у крытычных варунках аптымізму. Але выразна праглядаецца і неагатыўная тэндэнцыя – а менавіта істотныя сваркі паміж «старой» і «новай» апазіцыяй. У кожным з гэтых лагераў дастаткова і дэструктыўных элементаў і шчырых людзей, адданых ідэі незалежнасці Беларусі. Канечне, нейкага ідэальнага паразумення ніколі не будзе, яно нерэальнае ў сілу прыроды людзей. Але даўнім прадстаўнікам дэмакратычнай супольнасці трэба павучыцца новым тэхналогіям арганізацыі людзей і рэсурсаў, а таксама не рабіць катэгарычных высноў у дачыненні да ўсёй новай плыні. А шматлікаму ўжо сёння лагеру так званых «неверагодных» важна асэнсаваць ідэалагічны падмурак асноваў адраджэння і пабудовы незалежнай Беларусі, без якога прынцыпова новыя кардынальныя змены стануць немагчымымі.\nТрэба ўсведамляць галоўную прыроду рэчаў. Тое, што змаганне за вызваленне пачалося не ў 2020 годзе і нават не ў 1995-ым. Яно пачалося значна раней – больш чым 200 гадоў таму. Трэба канчаткова развітацца з ілюзіямі, што рэжым, які пануе ў Беларусі зараз – нешта самастойнае і ўласна мясцовае. А фактычна – гэта філіял маскоўскай імперыі, якая ўрэшце канае на нашых вачах, але здольная яшчэ нарабіць шмат зла. Ну і нарэшце сама простая і сама складаная адначасна рэч – Беларусь можа стаць нармальнай дзяржавай для людзей толькі тады, калі стане беларускай. Шлях адраджэння мовы, культуры, гістарычных традыцый непазбежна прывядзе і да вольнасці і да матэрыяльнай заможнасці. І ніяк інакш, што даказана не раз сусветнай гісторыяй.\n10.06.2021 Тэгі: Блог, Уладзімір Хільмановіч


5 кастрычніка 2021 года адбылося падпісанне Пагаднення аб супрацоўніцтве паміж Дзяржаўным музеем гісторыі беларускай літаратуры і галоўным упраўленнем па адукацыі Мінскага абласнога выканаўчага камітэта.\nВа ўрачыстым мерапрыемстве ўзялі ўдзел дырэктар музея Сяргей Іванавіч Вусік і начальнік галоўнага ўпраўлення па адукацыі Мінскага абласнога выканаўчага камітэта Мікалай Мікалаевіч Башко.\nУ Год народнага адзінства падпісанне такога значнага дакумента з'яўляецца пацвярджэннем адзіных мэтаў і задач па грамадзянскай і патрыятычнаму выхаванню дзяцей і моладзі ў Рэспублікi Беларусь.\nСтартавай пляцоўкай для супрацоўніцтва ў рамках пагаднення стане Мінскі раён. Галоўнае ўпраўленні па адукацыі Мінскага аблвыканкама бачыць перспектыву ў далучэнні да ўзаемадзеяння ўсіх устаноў адукацыі Міншчыны для арганізацыі працы ў шосты школьны дзень, у канікулярны перыяд, у рэалізацыі праекта «Школа Актыўнага Грамадзяніна» і інш.\nАдзначым, што Дзяржаўны музей гісторыі беларускай літаратуры з'яўляецца адным з найбуйнейшых літаратурных музеяў нашай краіны і адзіным літаратурным музеем, які займаецца дакументавання літаратурнага працэсу на Беларусі ад часоў узнікнення пісьменства да нашых дзён. Фонды музея і яго філіялаў ўяўляюць сабой унікальны збор прадметаў, звязаных з гісторыяй беларускай літаратуры, і налічваюць звыш 108 тысяч адзінак захоўвання.\nСёння ў склад музея ўваходзяць 9 філіялаў: «Літаратурны музей Максіма Богдaновича» (Мінск); «Беларуская хатка» (Мінск); «Фальварак Ракуцёўшчына» (Маладзечанскі раён Мінскай вобласці); «Літаратурны музей Петруся Броўкі» (Мінск); «Дом-музей Петруся Броўкі" (Ушацкі раён Віцебскай вобласці); «Музей-сядзіба Францішка Багушэвіча« Кушляны »(Смаргонскі раён Гродзенскай вобласці); «Музей-сядзіба Міцкевічаў «Завоссе »(Баранавіцкі раён Брэсцкай вобласці); «Музей-дача Васіля Быкава» (Мінскі раён Мінскай вобласці); «Літаратурны музей Кузьмы Чорнага» (Капыльскі раён Мінскай вобласці).\nТак што Пагадненне аб супрацоўніцтве паміж Дзяржаўным музеем гісторыі беларускай літаратуры і галоўным упраўленнем па адукацыі Мінскага абласнога выканаўчага камітэта будзе спрыяць стварэнню і развіццю сумесных культурна-адукацыйных праграм і праектаў, накіраваных на захаванне, вывучэнне і папулярызацыю гісторыка-культурнай і літаратурнай спадчыны Беларусі.\n05.10.2021\t| Источник mlyn.by


Фіялка з бісеру: пакрокавы майстар клас | Інтэр'Ерныя Штучкі\nФіялкі - знаёмыя кожнаму прыгожыя і трапяткія кветкі. Убачыць іх можна ў шматлікіх дамах. Прыклаўшы крыху намаганняў, можна стварыць падобную прыгажосць і з бісеру. Неабходна толькі ўважліва вывучыць майстар-клас па стварэнні фіялкі (фота, якія ілюструюць кожны этап працы, прыкладаюцца). Выканаць такое вытанчанае ўпрыгожванне пад сілу нават пачаткоўцам майстрыхі.\nШто неабходна падрыхтаваць\nДля стварэння фіялкі з бісеру спатрэбяцца пацеры асноўнага колеру - ружовага, бэзавага ці фіялетавага. Добра глядзяцца і любыя камбінацыі дадзеных кветак.\nбісер зялёнага колеру - добра ўзяць некалькі адценняў для стварэння фактурных лісця;\nдрот двух відаў, неабходная таўшчыня - ад 0,2 да 0,5 міліметра;\nжоўты бісер або штучныя жамчужыны для стварэння асяродку кветкі;\nневялікі гаршчок або кашпо, можна скарыстацца каўпачком ад вялікага аэразоля;\nінструменты для працы з дротам.\nЯк зрабіць кветачкі\nТым, хто ўпершыню робіць фіялку з бісеру, пакрокавы майстар-клас проста неабходны. Але ў далейшым, вывучыўшы ўсе тонкасці, можна будзе на радасць блізкім рабіць фіялкі з бісеру і без фота з інструкцыямі.\nДля пачатку неабходна адрэзаць кавалак дроту даўжынёй каля 50 сантыметраў. Адступіць ад краю 15 сантыметраў, нанізаць 5 бисерин, зрабіць пяцельку.\nДля другой завесы трэба нанізаць 14 бисерин на доўгую частку адрэзка. Падобным чынам робіцца наступная пяцелька, якую неабходна выкласці па радыусе папярэдняй. Пасля гэтага дрот скручваецца ў некалькі абаротаў. Атрымліваецца пялёстак.\nТакіх пялёсткаў патрабуецца зрабіць 5 штук. Пасля гэтага неабходна скруціць краю дроту, надаўшы нарыхтоўцы форму закончанага кветкі.\nЛік кветак у букеце залежыць ад запасаў бісеру і асабістых пераваг.\nДля стварэння тычачак трэба ўзяць адрэзак таўсцейшай дроту даўжынёй каля 15 сантыметраў. Нанізаць на драцяную аснову жамчужыну (або 3 жоўтых бисерины), пасля чаго заціснуць і скруціць, выкарыстоўваючы абцугі.\nТычачка ўстаўляецца ў асяродак кветкі. Уся канструкцыя старанна скручваецца.\nДля стварэння лісточкаў выкарыстоўваецца французскае пляценне з зялёнага бісеру. Трэба адрэзаць кавалак тонкай дроту даўжынёй каля 40 сантыметраў, скласці так, каб адзін канец быў карацей іншага, скруціць пятлю даўжынёй 12 сантыметраў.\nЗатым з кароткага краю неабходна нанізаць 8 бисерин, а з доўгага - 10, пасля чаго перахрысціць канцы ў выглядзе невялікай пяцельку.\nДалей з доўгага боку зноў нанізаць 10 бисерин, зрабіць процілеглы дугу. Для кожнага лісточка неабходна 3 пары дуг.\nРэшткі дроту неабходна заправіць, лішкі абрэзаць.\nЯк сабраць букет\nКветкі скручваюцца па 3-4 штукі, канцы дроту абмотваюць стужкай або зялёнымі ніткамі. Затым да іх прыкручваюцца лісточкі. Уся кампазіцыя злучаецца пры дапамозе тонкай дроту.\nСабраўшы букет, неабходна, прытрымліваючыся інструкцыі, развесці ў чыгуне гіпс. Ўсталяваць букет, патрымаць да застывання гіпсу.\nПасля высыхання гіпсу неабходна пакрыць яго зялёнай фарбай і даць пакрыццю цалкам падсохнуць. Затым, выкарыстоўваючы клей, замацаваць на паверхні валакна сізалю.\nДалей з сурвэткі на тканкавай аснове варта выразаць кавалачак, роўны дыяметру гаршка (альбо каўпачка). Аснову для букета вышмараваць клеем, замацаваць выразаны кавалачак сурвэткі.\nНарэшце, варта расправіць кветкі і лісточкі, надаўшы кампазіцыі скончаны выгляд. Прыгожае і арыгінальнае ўпрыгожванне будзе радаваць сваім "красаваннем" цэлы год. Неабходна толькі перыядычна праціраць яго вільготнай мяккай анучкай.\nЎпрыгожыць любы інтэр'ер і стаць арыгінальным падарункам могуць фіялкі з бісеру.Майстар-клас з пакрокавымі фота будзе добрая падмога ў такім творчым пачынанні.\nГлядзіце відэа: Фиалка из бисера. Мастер-класс\nЯк самастойна перайшлі скураную куртку? →


Душпастырскія аб’явы Лiда 10.03.2019 | PIJARY.INFO\nДушпастырскія аб’явы Лiда 10.03.2019\nСакавік 11th, 2019 admin\nI НЯДЗЕЛЯ ВЯЛІКАГА ПОСТУ – 10.03.2019\n13 сакавіка (серада) - 6 гадавіна выбара Святога Айца Францішка на пасад св. Пятра. Молімся аб духоўныя і фізічныя сілы для яго ў кіраванні паўсюдным Касцёлам.\nНа гэтым тыдні пачаўся перыяд Вялікага посту. Пастараемся зрабіць сабе пэўную пастанову. Няхай у гэты перыяд у нашай парафіі будзе менш усяго таго, што аддаляе нас ад Бога. Адмовімся ад чагосьці і ахвяруем гэта Пану, а Ён шчодра нам аддячыць. Пастановай можа быць адмова ад чагось добрага па сваёй прыродзе, але ахвяравана Пану Богу.\nУ сакрыстыі ёсць магчымасць запісаць інтэнцыі св. Імшаў, індывідуальных і складковых:\nаб здароўі і Божым благаслаўленні – 13 сакавіка (середа) ў 18.30.\n« У Лідзе адбыліся духоўныя сустрэчы для юнакоў\nДушпастырскія аб’явы Шчучын 17.03.19 »\nДушпастырскія аб’явы Лiда 25.10.2020\nДушпастырскія аб’явы Шчучын 25.10.2020


Хатняя старонка » Грамадства » З жыцця » Мая праўда\nГрамадства, З жыцця, Погляд\nДнямі адзін з журналістаў «Звязды» дастаў з паштовай скрыні паперку з апытаннем на тэму: «Ствол смеццеправода: непатрэбная інжынерная канструкцыя ці дадатковая выгода?» Насамрэч гэта была рэклама паслуг фірмы, якая спецыялізавалася якраз на чыстцы смеццеправодаў. Тым не менш, нягледзячы на пэўную пафаснасць апытання (напрыклад, слогана — «Усё ж такі будзем жыць у ХХІ стагоддзі ці...?») і рытарычнасць пытанняў у ім («Ці варта пастаянна даглядаць смеццеправод (не выкідваць буйнагабарытнае смецце, не выліваць вадкасці і г.д.?»), якія пакрысе падводзілі жыльцоў да галоўнага — ці гатовы яны плаціць за паслугі фірмы і колькі (прапаноўвалася самому пазначыць суму) — супрацоўнікі рэдакцыі ўбачылі чарговую тэму «Маёй праўды», якая выходзіла за рамкі «апетытаў» асобна ўзятай нейкай фірмы. Бо, як высветлілася, думкі калег падзяліліся: адзін быў катэгарычна супраць заварвання смеццеправода нават у тэорыі (а такія выпадкі ўжо ёсць і на практыцы), маўляў, што гэта за сучасны дом без смеццеправода; а яго апанент без праблем магла б адмовіцца ад гэтай выгоды ў сваім шпатпавярховіку. Паслухаем аргументы ў спрэчцы абаіх?..\nСмеццеправод — норма часу\nНе буду доўга цягнуць, агучу сваю асабістую пазіцыю адразу — я катэгарычна супраць ліквідацыі ў шматкватэрных дамах смеццеправодаў. Гэтая ідэя мусіруецца даволі даўно і не проста так, а з мэтай падрыхтаваць грамадскую думку, што так трэба і так будзе ўсім лепш. Давайце паспрабуем разабрацца, ці так гэта?\n…Не адкрыю таямніцу: сучаснае жыллё (не толькі гарадское) павінна адпавядаць мінімум некалькім патрабаванням — газ, гарачая і халодная вада, каналізацыя. Цяпер усё гэта маюць нават многія вясковыя дамы, адно толькі, што там не заўсёды вядзецца гаворка пра цэнтралізаванае забеспячэнне насельнікаў усімі гэтымі выгодамі цывілізацыі. Кожны гаспадар мусіць, калі хоча мінімуму камфорту, на свой капыл вырашаць праблему. Каб у доме была вада, робяць свідравіну, ставяць помпу, для яе падагрэву набываюць бойлер. З каналізацыяй больш складана, але таксама вырашальна — даводзіцца рабіць адстойнік, які трэба рэгулярна апаражняць. Вось чаго вясковы жыхар не зможа зрабіць нават пры ўсім жаданні, дык гэта менавіта смеццеправод. Таму вельмі правільна, што была прынята дзяржаўная праграма, згодна з якой усе 100 працэнтаў вясковых падворкаў павінны быць ахоплены вывазам бытавых адходаў. Але, дзіўная рэч, у многіх грамадзян яна выклікала негатыўную рэакцыю, маўляў, прымусова бяруць грошы, а за што? Смецця ў нас няма, мы яго спальваем. Дапусцім, паперу, кардон можна сапраўды спаліць у печы, бацвінне — на двары (хоць часам гэта можа быць небяспечна). А астатняе куды? Сучаснае жыццё ўжо немагчыма ўявіць без цэлафанавых пакетаў, пластыкавых бутэлек, бляшанак. На ўласным агародзе ўсё гэта не закапаеш.\nПаедзеш за вёску — на раку ці ў лес — і дзіву даешся: паўсюдна смецце — тыя самыя пакеты, бутэлькі, бляшанкі… Замест таго, каб заплаціць сімвалічную суму (напрыклад, маці зараз плаціць 9 тысяч за месяц) і гарантавана ведаць, што ў пэўны дзень раз на тыдзень камунальныя работнікі забяруць у цябе бытавыя адходы, людзі ўпотай вывозяць яго куды падалей, засмечваючы ўсё навокал…\nДык навошта, далучаючы такім чынам вясковага жыхара да «выгод цывілізацыі», гарадскога адначасова пазбаўляць яе? Нікому ж не прыйдзе ў галаву прапанаваць адключыць у шматпавярховых дамах ліфты, маўляў, хадзіце, жыльцы, пешшу, гэта ўмацоўвае здароўе і трымае ў тонусе?.. Мне многія могуць сказаць, што не толькі ў невялікіх гарадах, нават у сталіцы ёсць безліч «хрушчовак», насельнікі якіх заўсёды выносілі смецце на двор. Так, я неаднойчы бачыў, як людзі ў такіх дамах папросту выстаўлялі пакеты з адходамі за дзверы кватэры на дзень-два, лянуючыся іх рэгулярна выносіць… Прычым гэта рабілі не старыя людзі. А вось пажылы чалавек са слабым здароўем не дазволіць сабе так зрабіць… Ды і самі «хрушчоўкі» неяк язык не паварочваецца называць сучасным жыллём. Спытайце ў іх жыхароў, ці хацелі б яны жыць у новым доме са смеццеправодам? Думаю, адмовяцца адзінкі.\nГалоўны аргумент на карысць заварвання ствалоў смеццеправодаў у прыхільнікаў гэтай ідэі — непрыемны пах, грукат, антысанітарыя. Яшчэ пытанні экалогіі, маўляў, калі мы будзем выносіць бытавыя адходы на спецыяльную пляцоўку, адначасова будзем весці раздзельны збор другаснай сыравіны. Ага, а потым пад'едзе смеццявоз і загрузіць усё агулам у свой кузаў…\nЯ не буду нагадваць пра тое, што, каб не было непрыемных пахаў, не з'яўляліся ў доме прусакі ці пацукі, смеццеправод трэба рэгулярна чысціць. Гэта абавязак камунальных службаў. Мне думаецца, што калі гэтыя работы выконваць як след, ніякіх праблем быць не павінна. Калі іх намаганняў па нейкіх аб'ектыўных прычынах будзе неставаць, можна звярнуцца ў спецыялізаваныя фірмы кшталту той, што распаўсюдзіла згаданую ў самым пачатку матэрыялу рэкламу сваіх паслуг. Асабіста я гатовы пры неабходнасці дадаткова аплаціць іх. Хачу сказаць пра іншае. Каб не было той самай антысанітарыі, і самім жыльцам шпатпавярховага дома трэба выконваць няхітрыя правілы. Напрыклад, са здзіўленнем заўважаю, што некаторыя суседзі па паверсе ў маім доме нічога не ведаюць пра існаванне… спецыяльных пакетаў для смецця. Усё, што назапасілася ў вядры для адходаў, у пыласосе — адразу ідзе ў загрузачнае прыстасаванне. Сапсаваныя хатнія нарыхтоўкі, шалупінне… І застаецца на яго сценках, на сценках ствала смеццеправода. Чаго потым здзіўляцца з'яўленню непрыемнага паху? Не ўсе здагадваюцца адкруціць у пластыкавай бутэлькі корак, а яшчэ лепш — расплюшчыць яе, наступіўшы на бутэльку нагой. Такая «плюшчанка» будзе займаць менш месца ў смеццепрыёмнай камеры, адпаведна, і смеццявозы не будуць перавозіць паветра ў прамым сэнсе слоў. Спаляць менш бензіну, менш шкодных выкідаў патрапіць у паветра. Усё вельмі проста. Калі казаць пра асабісты ўклад у экалагічнае пытанне, дык мы не купляем вышэйназваныя пакеты для смецця, а выкарыстоўваем пад гэтыя мэты тыя, што трапляюць у кватэру пасля розных пакупак. Дробязь, канешне, але тым не менш.\nКалі гаварыць пра пляцоўку для раздзельнага збору адходаў пасля заварвання смеццеправодаў… У многіх дварах ужо дзецям няма дзе гуляць, бо асабісты аўтатранспарт стаіць ці не ў «два паверхі», зялёныя зоны фактычна адсутнічаюць. А да пляцоўкі (размешчанай згодна з санітарнымі нормамі) яшчэ і пад'ехаць трэба будзе. Ці не ўзнікне ў некага з жыльцоў спакуса (гарадское імклівае жыццё — гэта не спакойнае цячэнне вясковых будняў) папросту пакінуць пакет са смеццем каля пад'езда, чым ісці некуды — не ў спадарожным кірунку — за сотню метраў? А што — дворнік прыбярэ!..\nВедаеце, насамрэч я не тое каб зусім быў катэгарычна ліквідацыі смеццеправодаў. Проста там, дзе яны ёсць, іх не трэба чапаць, а проста, як казаў вышэй, правільна і своечасова абслугоўваць. Не выключаю, што знойдзецца дастатковая колькасць людзей, жыхароў вялікага горада, якія свядома змогуць адмовіцца ад такой выгоды цывілізацыі. Іх права. А лепш за ўсё пабудаваць некалькі эксперыментальных дамоў, дзе смеццеправод будзе адсутнічаць першапачаткова. Чаму не? Будуюць жа такія эксперыментальныя дамы з іншым «ухілам» — энергазберагальныя, напрыклад. Каб чалавек загадзя і свядома зрабіў свой выбар, які будзе падмацаваны, скажам, крыху меншай цаной будоўлі і абавязковай наяўнасцю належнай інфраструктуры: той жа сучаснай пляцоўкай для раздзельнага збору бытавых адходаў, пад'езнымі шляхамі да яе для смеццявозаў. І каб сам раздзельны збор стаў па-сапраўднаму сур'ёзнай справай.\n…Калі нехта думае, што гэтыя радкі напісаў распешчаны гарадскім жыццём чалавек, ён глыбока памыляецца. Я добра ведаю, што такое выгоды «на дварэ», ведаю, што такое ўмывацца пад калонкай золкім ранкам… Калі, дай Бог, выйду на пенсію, не выключаю, што вярнуся да таго жыцця, што было ў маладосці. І буду з задавальненнем ранкам па серадах выносіць у прызначанае месца пакеты са смеццем.\nНе — разрусе ў галаве!\nЧуткі аб усеагульным заварванні смеццеправодаў сустракаюцца ўсё часцей. Пра гэта заяўляюць чыноўнікі на нарадах, абвяшчаюць журналісты ў сродках масавай інфармацыі, разважаюць бабулькі на лаўках каля пад'ездаў. Але далей за чуткі справа, акрамя адзінкавых выпадкаў, пакуль што не ідзе: надта гэтая ідэя неадназначная і не ва ўсіх выклікае захапленне. На маю думку, калісьці мы ўсё ж павінны прыйсці да пазбаўлення ад смеццеправодаў. Хаця б з той прычыны, што ва ўсім цывілізаваным свеце гэта адбываецца, паралельна з прывучваннем грамадства да раздзельнага збору смецця.\nУжо больш за дзесяць гадоў як мы пасяліліся на другім паверсе ў старым дзевяціпавярховіку. Хоць дагэтуль мы таксама жылі ў падобным доме, але на новым месцы доўга не маглі прывыкнуць да адной акалічнасці. Справа ў тым, што ў нашай новай кватэры сцены кухні мяжуюць з пад'ездам, і атрымліваецца, што яна размяшчаецца акурат побач са смеццеправодам. Па-першае, сам факт такой планіроўкі малапрыемны і выклікае пытанні да праекціроўшчыкаў. Па-другое, бывае, любуешся ранкам за кубкам гарбаты на ўзыходзячае сонейка, увесь у прыемных думках-летуценнях, і тут за сцяной — ба-бах! Колькі ні жыві, а не звыкнешся і кожны раз будзеш шарахацца ад грукату, які раздаецца, калі нехта з суседзяў выкідвае смецце. Так можна і кубак з гарачым пітвом на калені перакуліць, і разрыў сэрца атрымаць ад нечаканасці. Не кажучы пра тое, што ўзнёслы палёт думак пры гэтым, здаецца, разам са смеццем знікае ў пражэрлівай «пашчы» смеццеправода… Такое адчуванне, быццам у яго «рукаў» з самага верху пастаянна спускаюць не іначай як цяжкую дубовую мэблю і шкляныя бутэлькі.\nАле гэта толькі частка праблемы. Бо калі грукат за сцяной — справа кароткачасовая і ад яго можна схавацца ў іншы пакой, дзе не будзе чуваць, то пах сапсаваных прадуктаў, які перыядычна распаўсюджваецца ад смеццеправода па ўсім пад'ездзе, трываць немагчыма. Ды каб яшчэ адзін толькі пах! Я ўвогуле не разумею, як можна карыстацца гэтай «выгодай цывілізацыі», бо нават проста ўзяцца за ручку смеццеправода мне, напрыклад, брыдка. А часам бывае нават і немагчыма гэта зрабіць, бо праход да смеццеправода можа быць забарыкадаваны звалкай, якая збіраецца каля яго. Ці то ўсе такія ж грэблівыя, як і я — не могуць адчыніць дзверцу з санітарных поглядаў, таму складзіруюць адходы побач, ці то проста лянуюцца гэта рабіць?.. І ладна, калі б смецце стаяла ўпакаванае. Некаторыя жыхары так «пруць» яго ў вузкі праём смеццеправода, што пакеты проста рвуцца, не вытрымліваючы «націску», і ўсе адходы рассыпаюцца вакол… А прыбраць за сабой не кожны лічыць патрэбным: навошта, калі ёсць прыбіральшчыца, якая атрымлівае за гэта грошы. Вынікі такога падыходу не прымушаюць сябе чакаць: так, аднойчы, выходзячы з кватэры, ледзь не наступіла на вялікага шэрага пацука. Я (у адрозненне ад жывёлы, якая спакойна сядзела на лесвічнай пляцоўцы) тут жа ўцякла ад страху і агіды…\nВедаеце, я не супраць смеццеправодаў як з'явы. Я — за гігіену. Але з такім падыходам да яго выкарыстання, як у маім пад'ездзе (і, я ведаю, яшчэ ў шматлікіх дамах), яна проста немагчымая. Напрыклад, яшчэ ніколі не бачыла і нават не чула, каб наш смеццезборнік чысцілі і дэзынфіцыравалі. Такім чынам, гэтае месца ў куце каля кухні пераўтвараецца ў сапраўдны рассаднік мікробаў. Можна, вядома, скарыстацца паслугамі прыватных кампаній па чыстцы смеццеправодаў, як прапануе і згодны плаціць за іх паслугі мой калега, але пераканаць у неабходнасці аддаць за гэта дадатковыя грошы ўсіх жыхароў пад'езда практычна немагчыма. А каму захочацца плаціць «за сябе і за таго хлопца», няхай нават дзеля барацьбы з антысанітарыяй? Ды і працэдуру чысткі трэба праводзіць рэгулярна, а гэта значыць, рэгулярна выдаткоўваць на гэта ўсё новыя сродкі.\nУвогуле, справа нават не ў тым, што смеццеправод, які быў сапраўднай навінкай у сістэме жыллёвай гаспадаркі ў 1930—40 я гады, вычарпаў сябе з цягам часу. Бо не ўсё, што старое — дрэннае. А справа ў людзях. Чамусьці мы лічым патрэбным і правільным прыбірацца ў сваім жытле, але робім гэта роўна да парога. А за ім пачынаецца ўжо не наша ўласнае, а грамадскае, а значыць, там можна пляваць і раскідваць недакуркі. Праўда, можна не баяцца, што калі-небудзь мы патонем у моры смецця, бо за нас усё прыбяруць дворнікі. Але ж мы забываемся на тое, што чыста не там, дзе прыбіраюць, а там, дзе не смецяць. Перайначыўшы выказванне булгакаўскага прафесара Праабражэнскага, магу толькі сказаць, што разруха не ў смеццеправодах. Разруха — у галовах.\nМы надта прывыклі разлічваць на тое, што за нас нехта нешта зробіць. Магчыма, у межах такой вузкай тэмы гэта будзе гучна сказана, але тым не менш трэба неяк вучыцца быць самастойнымі, разлічваць на сябе і адказваць за свае ўчынкі. А пакуль гэтага не назіраецца, я бачу толькі адно выйсце: пазбавіцца ад смеццеправодаў паўсюдна, як гэта зрабілі ў Гомелі ў 1995 годзе. Ужо амаль два дзясяткі гадоў гамяльчане жывуць з заваранымі смеццеправодамі і не скардзяцца, а наадварот, адзначаюць, што гэта станоўчы вопыт. Дык чаму б не пераняць яго па ўсёй краіне? Зразумела, не агулам, а пакрысе, правёўшы шырокую тлумачальную працу. Напрыклад, блакіраванне смеццеправодаў зрабіла б непатрэбнай графу ў жыроўцы па іх абслугоўванні, а значыць, хоць не нашмат, але скараціла б квартплату. Меншыя расходы, магчыма, ішлі б і на будаўніцтва новых дамоў без смеццеправодаў, на месцы якіх, напрыклад, можна зрабіць памяшканне для захоўвання дзіцячых калясак і іншых рэчаў у пад'ездзе. Усё адно адходы, што паступаюць у «рукаў» смеццезборніка, дворнікі пасля цягаюць у тыя ж кантэйнеры, што стаяць на вуліцы, выконваючы абсалютна лішнюю цяжкую работу. Бо кожны ж можа выкідваць свой пакецік з адходамі ў кантэйнер самастойна. Ну няўжо цяжка раніцай, ідучы на працу, прыхапіць яго з сабой? Думаю, не складана будзе заадно забраць смецце і ў пажылой суседкі, якая па стане здароўя не можа часта выходзіць на двор. А калі смецце буйнагабарытнае, то яго ўсё адно давядзецца выносіць на вуліцу, і смеццеправод пры гэтым не дапаможа. Тут ужо і невялікая фізічная нагрузка з выхадам на свежае паветра дадаецца, такая неабходная пры сучасным гіпадынамічным ладзе жыцця. Глядзіш, з часам і людзі здаравейшымі стануць, і ў пад'ездах хадзіць прыемней будзе, і смецце выкідваць і збіраць асобна мы нарэшце навучымся.\n5009 Прыродныя антыбіётыкі: Лекі, якія дапамагаюць перамагчы інфекцыю і ўмацоўваюць ахоўныя ўласцівасці арганізма\n4614 Усходні гараскоп на наступны тыдзень\n3072 Якія асноўныя паказчыкі і параметры закладвае Магілёўшчына ў сваю рэгіянальную праграму развіцця?\n3071 Елку можна секчы, але нельга спальваць у печы. Чым небяспечныя хвойныя дрэвы і што з імі рабіць, асабліва пасля свят\n2729 Бландзінкі за шпільцішам. Карэспандэнт «Звязды» зазірнуў углыб аргана\n2110 Як вайскоўцы на захопленым нямецкім аўтамабілі прарываліся да партызанаў і выратавалі людзей ад расстрэлу\n2043 Камфортнае жыллё і спрыяльнае асяроддзе. Аднайменная дзяржпраграма дазволіць павысіць якасць камунальных паслуг і наблізіць да Мэты-99\n1831 Разбіраем інвестпраграму Мінска на бягучы год\n1757 Матывацыя праз гейміфікацыю, або як працуюць механізмы гульні ў адукацыі


Канвертаваць Камбоджыйскага риелей (KHR) і Украінская грыўна (UAH) : Калькулятар абменнага курсу\nКамбоджыйскага Риель (KHR) і Украінская грыўна (UAH) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Камбоджыйскага Риель і Украінская грыўна пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 8 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Камбоджыйскага Риель. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Украінская грыўна валюты па змаўчанні. Націсніце на Украінская грыўна або Камбоджыйскага риелей канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nКамбоджыйскага Риель гэта валюта, у Камбоджа (Кампучыі, KH, KHM). Украінская грыўна гэта валюта, у Украіна (UA, UKR). Сімвал KHR можа быць запісаная CR. Камбоджыйскага Риель дзеліцца на 100 sen. Украінская грыўна дзеліцца на 100 kopiykas. Абменнага курсу Камбоджыйскага Риель Апошняе абнаўленне 8 красавік 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Украінская грыўна Апошняе абнаўленне 8 красавік 2020 ад Yahoo Finance. KHR каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. UAH каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў.


Амерыка, якую Тадэвуш Касцюшка прывёз з сабой | Планета Беларусь\nТо таксама была сярэдзіна сакавіка. 223 гады таму брыгадзір польскага войска Антоні Мадалінскі зладзіў бунт. Ён не скараціў войска, як патрабавалі ўлады, і накіраваў кавалерыйскую брыгаду ў Кракаў. Менавіта з гэтых падзей і пачалося паўстанне за аднаўленне Рэчы Паспалітай у межах 1772 года.\nПра тую ваенную кампанію ўжо сказана (і яшчэ будзе сказана) шмат. Зараз мы не будзем разбіраць кожную бітву, высвятляючы, чаму Сувораў перайграў Касцюшку. Але распавядзем пра іншую, ранейшую, вайну беларускага героя – за незалежнасць ЗША.\nЯк Тадэвуш Касцюшка патрапіў на «чужую вайну» Як стаў нацыянальным героем Злучаных Штатаў? А галоўнае, якія ідэі, ідэалы і ўменні ён прывёз адтуль на радзіму? Разумеючы гэта, мы лепей зразумеем і мясцовую ваенную кампанію Касцюшкі – паўстанне 1794 года пад лозунгам «вольнасць, цэласць, незалежнасць».\nНапярэдадні. Шлях у Паўночную Амерыку\nПершы крок у бок паўночнаамерыканскіх берагоў Касцюшка зрабіў яшчэ ў дзевяцігадовым узросце – калі патрапіў у школу каталіцкага ордэна піяраў, што месцілася ў мястэчцы Любешаў (зараз гэта Україна). Па словах старшыні Таварыства беларускай мовы, кандыдата гістарычных навук Алега Трусава, на той момант лепшай адукацыяй другога ўзроўню (першы – хатняе навучанне) у Рэчы Паспалітай была менавіта каталіцкая. І хоць сям’ю Касцюшкі не назавеш заможнай, усё ж яны – гербавая шляхта. Таму якаснае навучанне з фокусам на замежныя мовы было цалкам дасяжнае для маладога Касцюшкі. І зразумела, што вучылі яго людзі с заходнім светапоглядам.\nУ 1765 годзе дзевятнаццацігадовы Касцюшка трапіў у Варшаўскі кадэцкі корпус. Да матэматыкі, рыторыкі, гісторыі дадаліся новыя дысцыпліны: палітычная эканомія, фехтаванне, тактыка. Кандыдат гістарычных навук і пісьменнік Уладзімір Емельянчык у кнізе «Нарадзіўся я ліцвінам» піша, што дзякуючы выдатным здольнасцям, упартасці і спартанскаму ладу жыцця Касцюшка стаў адным з лепшых кадэтаў. Яшчэ падчас вучобы ён атрымаў пасаду падбрыгадзіра і нават зарабляў грошы.\nПрайшло чатыры гады, і Тадэвуш Касцюшка з’ехаў у Францыю, каб вывучыцца на ваеннага інжынера. Уладзімір Емельянчык паведамляе, што паездку аплацілі князь Адам Чартарыйскі і нават сам кароль Станіслаў Аўгуст Панятоўскі. Па словах Алега Трусава, такі падыход лічыўся дальнабачным. На Францыю ў канцы XVIII ст. арыентавалася амаль уся Еўропа. Але для Рэчы Паспалітай гэта краіна была не проста заканадаўцай разнастайных мод, але і саюзнікам. У 60-ыя гады Станіслаў Аўгуст Панятоўскі, імкнучыся ўзмацніць дзяржаву, распачаў шэраг рэформаў. Інвестыцыі ў моладзь, якая вернецца з французскіх акадэмій з багажом ведаў, тым больш у ваеннай справе, цалкам упісваліся ў сістэмныя пераўтварэнні караля.\nАле (вось парадокс!), прыехаўшы ў Варшаву праз пяць год, Касцюшка не змог уладкавацца ў войска. Для яго проста «не знайшлося» афіцэрскай пасады. То бок у сям’і Касцюшкі не знайшлося грошаў, каб гэтую пасаду здабыць. На жаль, рэформы пачаліся дужа позна – Рэч Паспалітая ўжо была наскрозь карумпаванай.\nНекаторы час Касцюшка настаўнічаў – вучыў маляванню дачок гетмана ВКЛ. Нават закахаўся ў адну з іх, але ажаніцца не змог – заможны бацька не аддаў дачку за беднага шляхціча. І Касцюшка зноў з’язджае ў Францыю.\nЯшчэ студэнтам ён патрапіў у вір тамтэйшай прагрэсіўнай думкі. Уладзімір Емельянчык лічыць, што будучы кіраўнік паўстання дакладна ведаў пра французскіх энцыклапедыстаў і, відавочна, не мог прайсці міма работ Мантэск'ё і Русо.\nАле гэтым разам да агульнага «свята асветніцтва” дадалася яшчэ адна яскравая падзея, якая авалодала думкамі многіх і многіх маладых французаў. У Паўночнай Амерыцы пачалася вайна за незалежнасць. 13 брытанскіх калоній узбунтаваліся супраць метраполіі, што ў наэлектрызаванай Францыі ўспрымалася як буржуазная рэвалюцыя.\nФранцузскія ўлады таксама пільна ўглядаліся ў амерыканскі бераг. Класічны прынцып – супраць каго сябраваць будзем – ніколі не забываўся. Каб прыдушыць ненавісную Англію, Францыя вырашыла падтрымаць амерыканскіх бунтаўшчыкоў. Праз акіян у далёкую старонку пацягнуліся французскія добраахвотнікі. Дарэчы, гэты быў выдатны спосаб пазбавіцца ад вальнадумацаў.\nМожа, тады, як кажуць, усё і супала. Заходні светапогляд, уплыў французскага прагрэсіўнага асяроддзя, вера ў ідэалы дэмакратыі, нешчаслівае каханне, вопыт жыцця ў сваёй бязладнай краіне (дзе ўжо адбыўся першы падзел) і нарэшце жаданне прымяніць свае здольнасці і зрабіць вайсковую кар’еру – сума ўсяго пералічанага і магла стаць каталізатарам. Так ці інакш, а Тадэвуш Касцюшка з’ехаў у Паўночную Амерыку.\nГерой амерыканскай вайны\nУ 1760-ыя англійскія калоніі ў Паўночнай Амерыцы адчулі на сабе дужа жорсткую падатковую палітыку метраполіі. Да таго ж дадалася неабходнасць забяспечваць каралеўскіх салдат жыллём ды ежай. Сярод каланістаў пачала спець незадаволенасць, якая аднойчы выбухнула паўстаннем.\nАднак мясцовае насельніцтва раздзялілася: буйныя гандляры, звязаныя з Англіяй выгаднымі здзелкамі, засталіся на баку кароны. Фермеры, дробныя камерсанты ды плантатары патрабавалі волі.\nМенавіта таму замежная дапамога была неабходная паўстанцам, як паветра – зразумела, што ваяры з фермераў так сабе.\nАсабліва шанаваліся спецыялісты ў тактыцы, фартыфікацыі, падрыўной справе. Калі Тадэвуш Касцюшка з яго бліскучай ваеннай адукацыяй далучыўся да паўстанцаў, яго адразу залічылі ў войска ў званні палкоўніка.\nТагачасныя амерыканцы ўспрымалі Касцюшку так, як бы мы зараз успрымалі кваліфікаванага амерыканскага спецыяліста – вось дык гістарычная іронія!\nПершым сур’ёзным выпрабаваннем для Касцюшкі стала ўмацаванне ракі Дэлавэр для аховы Філадэльфіі. Палкоўнік выканаў заданне выдатна.\nПотым Касцюшка, ужо галоўны інжынер Паўночнай арміі, дапамог разграміць англічан пад Саратогай. І пра яго даведаўся сам Джордж Вашынгтон.\nДалей былі будаўніцтва вялікай цытадэлі ў Вест-Пойнце і інжынерныя работы ў Паўднёвай арміі. Канец вайны Касцюшка сустрэў у званні брыгаднага генерала. Яго ўзнагародзілі самым высокім баявым ордэнам ЗША – Цынцыната. Ён атрымаў амерыканскае грамадзянства, зямлю і пажыццёвую пенсію. Касцюшка ведаў галоўнакамандуючага Кантынентальнай арміі Вашынгтона і сябраваў з Джэфэрсанам, аўтарам Дэкларацыі незалежнасці.\nА праз паўвека ў Вашынгтоне яму ўсталявалі помнік.\nАле ёсць адзін тонкі момант, пра які мы мусім памятаць. Пры ўсёй самаадданасці каланістаў гэта была не сацыяльная рэвалюцыя. Паўсталі ж не толькі дробныя фермеры, але і заможныя плантатары. Таму лозунг «За свабоду!» гучаў крыху двухсэнсоўна. Многія з тых, хто імкнуўся да волі, самі былі прыгнятальнікамі, бо валодалі рабамі.\nУвогуле гэтая амерыканская вайна асвятляецца падчас занадта прымітыўна і ўзнесла. Па словах Алега Трусава, калі ў Амерыцы паўсталі каланісты, туды накіраваліся вельмі розныя людзі – і рамантыкі, каб дапамагчы змагарам за незалежнасць, і прагматыкі, каб зарабіць, і нават тыя, хто проста любіў забіваць без дай прычыны. Для такіх любая вайна – родная маці.\nАле наш хлопец, відаць, з першай катэгорыі. Гэта бачна па дакументах, якія час ад часу фіксавалі яго думкі ды ўчынкі. Возьмем, напрыклад, тастамент Касцюшкі. Яго кавалак змешчаны ў кнізе «Нарадзіўся я ліцвінам»: «Я, Тадэвуш Касцюшка (...) гэтым сведчу і пастанаўляю: у выпадку, калі потым я не распараджуся ў маім тастаменце інакш сваёй уласнасцю, што знаходзіцца ў Злучаных Штатах, то даручаю майму сябру Томасу Джэфэрсану цалкам выкарыстаць гэтую маёмасць на выкуп мурынаў, якія належаць яму самому або іншым, на дараванне ім волі ад майго імя, на навучанне іх рамёствам або іншым навукам, на выхаванне ў іх маральных якасцяў, якія дапамогуць ім стаць добрымі суседзямі, добрымі бацькамі і маткамі, мужамі і жонкамі, на выхаванне ў іх сумленнага стаўлення да грамадзянскіх абавязкаў і перадусім да абароны сваёй свабоды, сваёй краіны і добрага грамадскага парадку».\nМурыны – гэта негры. Сваім тастаментам Касцюшка паказаў, што ён – гуманіст і дэмакрат – апярэджваў свой час. Не толькі на радзіме, якую тады рвалі на часткі суседнія краіны – але і тут, на незалежнай зямлі. Бо вайна, якая вызваліць чарнаскурых жыхароў, у ЗША была яшчэ наперадзе.\nПасля. На радзіме\nМожа, менавіта таму Касцюшка і вырашыў вярнуцца. Свабоды – у самым высокім сэнсе гэтага слова – пакуль што не было нідзе. А настальгія цягнула дамоў.\nМы нават не мяркуем, а добра ведаем і пра вострае пачуццё радзімы, і пра абсалютна ясную самаідэнтыфікацыю Касцюшкі. У кнізе Емельянчыка, якая ўжо згадвалася, працытаваны ліст Касцюшкі да генерала Несялоўскага. Ён быў напісаны пасля таго, як Касцюшку прынялі ў польскае войска. У лісце камандзір брыгады Касцюшка не просіць, а патрабуе, каб яго перавялі ў Вялікае Княства Літоўскае: «Хіба Вы адмаўляецеся ад мяне і лічыце няздольным служыць Вам? Кім жа я з'яўляюся? Хіба ж я не ліцвін, Ваш зямляк, Вамі абраны? (…) Калі гэта Вас не кране для ўнясення прапановы пра мяне на Сойме, каб вярнуўся, то я сам буду вымушаны, бачыць Бог, што-небудзь кепскае сабе ўчыніць! Таму што злосць мяне бярэ: каб з Літвы ў Кароне служыў, калі вы не маеце і трох генералаў. Калі вас вешаць на вяроўцы будуць гвалтаўнікі, тады толькі адумаецеся і пра сябе пачняце клапаціцца. (…) Край прыгожы, і ён павінны быць прызначаны для пачцівых і гаспадарлівых ліцвінаў, а не для іх, гультаёў і нядбальцаў».\nАле Касцюшка, вярнуўшыся ў Рэч Паспалітую, паказвае сябе не толькі эмацыйным, але і мудрым. Ён прымае Канстытуцыю 3 мая, хаця яна сціскае ліцвінаў. Касцюшка ведае: трэба захаваць краіну, для спрэчак зараз не час.\nДругі набытак – ваенны вопыт. Спачатку Касцюшку заўважаюць улады і прымаюць у войска, потым – патрыёты краіны, якія просяць узначаліць паўстанне.\nТрэці і галоўны набытак. Зараз Касцюшка разумее, што рокаш – гэта супраціў мінулага. Цяпер прыйшоў час усенароднай барацьбы. У Амерыцы ён пабачыў, што раз’юшаны народ, які змагаецца за сваю зямлю, – гэта вялікая моц, колькі б чалавек не было ў войску.\nКасцюшка плануе ўсесаслоўнае паўстанне. Яго фраза «толькі за шляхту змагацца не буду» уваходзіць у гісторыю. Ён вырашае ўзброіць сялян і зменшыць ім паншчыну. Але не можа зараз жа скасаваць прыгон, бо тады ад яго адвернецца шляхта. Ён лавіруе, спрабуе быць палітыкам.\nАмерыка, як мы бачым, – добрая настаўніца. Але, па словах Алега Трусава, у вайне за незалежнасць Касцюшка не мог навучыцца двум рэчам. Па-першае, быць палкаводцам. На жаль, ён толькі брыгадны генерал. Па-другое, знаходзіць саюзнікаў. Перад пачаткам паўстання Касцюшка едзе ў Францыю і нават нібыта дамаўляецца аб дапамозе. Але Францыя і сама – пасярод рэвалюцыі. Ёй не да нас.\nАле ён не адступае. Вядзецца канспіратыўная праца, збіраецца зброя і правіянт.\n…24 сакавіка 1794 года Тадэвуш Касцюшка прысягае на вернасць паўстанню за аднаўленне Рэчы Паспалітай…\nПервый памятник Тадеушу Костюшко в Беларуси уже установили в


26 сьнежань 2012, 13:28\nГэта перадача — апошняя ў 2012-м годзе, які блізіцца да завяршэньня. Чым ён быў адметным для Беларусі і беларусаў? У гэтыя пераднавагоднія дні мы атрымліваем ад сваіх даўніх сяброў шмат маляўнічых віншавальных паштовак з добрымі пажаданьнямі. А ў большасьці лістоў аўтары імкнуцца падсумаваць вынікі адыходзячага году, згадаць найбольш адметныя падзеі апошніх дванаццаці месяцаў, зазірнуць у недалёкую будучыню.\nНя надта аптымістычны настрой перад сьвятам у нашага слухача Сяргея Жаваранка з Кобрына. Зь ягонага ліста пачну сёньняшнюю размову. Сяргей піша:\n"Мне 60 гадоў. Нарадзіўся я ў Кобрынскім раёне. Да 8-га каса вучыўся ў дзьвюх беларускіх школах. На жаль, многія мае настаўнікі ўжо адышлі ў вечнасьць.\nЛюблю справядлівасьць. Слухаю Радыё Свабода на працягу некалькіх гадоў. Перадачы цікавыя, зьмястоўныя.\nЯ пакуль працую. Але знайсьці працу ў маім горадзе з кожным днём становіцца ўсё большай праблемай. А якія заробкі? Прыбіральшчыца ў сярэдняй школе атрымлівае мільён дзьвесьце — паўтара мільёна рублёў. Цэны растуць не па днях, а па гадзінах.\nБеларускім людзям калі і ёсьць чым ганарыцца, дык хіба тым, што ўсе мы пагалоўна — мільянэры. Мільянэраў у нас, напэўна, нават болей, чым у Амэрыцы. Але радасьці з гэтага мала.\nШто нас чакае наперадзе — ніхто ня ведае. Дзень пражыў — і добра....Асабіста я ўжо нічога добрага не чакаю, у тым ліку і ў новым годзе.\nСлухаў вось зараз падарожжа Зьмітра Бартосіка ў сяло Дывін нашага Кобрынскага раёна. Гэта — 30-35 кіламетраў ад Кобрына. Думаю: вось жа, можна было запрасіць Бартосіка ў госьці, пераначаваць, пагутарыць аб усім зь цікавым чалавекам...\nПерадачы карэспандэнтаў Беларускай Свабоды цікавыя: бачна, што супрацоўнікі стараюцца. Люблю слухаць Яна Максімюка. Родам зь Беласточчыны, а як па-акторску размаўляе — заслухаесься. А як Валянцін Жданко вядзе аддзел лістоў — цікава!\nІ кнігі Аляксандра Лукашука я ад вас атрымаў. Вялікі дзякуй усім. Посьпехаў у новым годзе. Буду пісаць вам і далей«,— гэта быў ліст Сяргея Жаваранка з Кобрына.\nПішыце, спадар Сяргей — і не ўпадайце ў адчай і скруху.\n...Да мільённых заробкаў беларусы за два дзесяцігодзьдзі, сапраўды, прызвычаіліся. Як, зрэшты, і да мільённых лічбаў на цэньніках. Гіпэрінфляцыю напрыканцы 80-х і на пачатку 90-х гадоў перажылі многія краіны Усходняй Эўропы — у тым ліку і суседзі беларусаў — палякі, літоўцы, украінцы. Але ўсе яны, правёўшы эканамічныя рэформы і стабілізаваўшы фінансавую сыстэму, займелі ўрэшце параўнальна стабільныя нацыянальныя валюты. У Беларусі ж шматлікія нулі на купюрах толькі пры Лукашэнку закрэсьлівалі ўжо тройчы — і тройчы ж зноў вярталіся да вымярэньня заробкаў і цэнаў у сотнях тысяч і мільёнах рублёў. Заманлівы гэта інструмэнт — напампоўваньне эканомікі нічым не забясьпечанымі грашыма. Калі няма незалежнага парлямэнту і самастойнага Нацыянальнага банку, у выканаўчай улады заўсёды ўзьнікае спакуса ва ўмовах безграшоўя запусьціць друкарскі станок... Да якіх наступстваў гэта прыводзіць — беларусы за апошнія дваццаць год ня раз пераконваліся.\nНаступны ліст даслаў нам Мікола Глінянка з Карэліцкага раёну. Падставай для звароту ў рэдакцыю стала маштабнае марнатраўства, якое назіралі мінулай восеньню ўсе калгасьнікі. Спадар Мікола піша:\n«У нашым калгасе мінулай вясной пасадзілі ажно 200 гектараў бульбы. Навошта так шмат — не вядома. Напэўна, разьлічвалі на вялікія прыбыткі. Сяк-так выкапалі. А падзець няма куды: бульбы паўсюль поўна, ва ўсіх урадзіла.\nАдборную бульбу здаюць усяго па 200 рублёў за кіляграм на Сноўскі крухмальны завод. Але ўсё завод нават за такія маленькія грошы не забярэ.\nЯкі вынік? Бульба гніе, і яе сотнямі тон возяць на звалку.\nШто цікава: мясцовыя людзі ўвосень прасілі ў калгаснага начальства — прадайце нам. Але ж начальнікі заламалі цану — 800 рублёў за кіляграм. Задорага.\nШкада і бульбу, і змарнаваную працу. Гэта ж сотні і сотні тон. Жах! Начальнікі думаюць ня столькі пра калгас, колькі пра тое, як набіць уласныя кішэні.\nДобра было б, каб вашы карэспандэнты прыехалі ды сфатаграфавалі ўсё гэта марнатраўства. Шкада, што цяпер паўсюль сьнег і завіруха, усё наўкол замяло. Але ж сотні тон бульбы — не іголка ў стозе сена: неяк знойдзеце».\nНяблага было б, спадар Мікола, каб Вы сам зрабілі здымкі ды выслалі нам. Вам, як мясцоваму чалавеку, які добра ведае ўсё, што адбываецца ў калгасе, зрабіць гэта куды прасьцей.\n...А з бульбай, сапраўды, многія калгасы сёлета пралічыліся. Усё пачалося гады два таму, калі здарыўся вялікі бульбяны неўраджай у Расеі і многіх іншых краінах. У выніку кошты даходзілі да паўдаляра за кіляграм. Расейскія нарыхтоўшчыкі гналі грузавікі ў Беларусь, гатовы былі выкладваць за бульбу вялікія грошы. А яна тады ня надта ўрадзіла і тут. Да таго ж, і плошчы пад яе былі адведзены ня надта вялікія. Лукашэнка тады шмат езьдзіў па калгасах, загадваў неадкладна павялічыць бульбяныя плянтацыі і будаваць бульбасховішчы. Беларускае тэлебачаньне шматкроць паказвала эфэктны кадр: Лукашэнка выбірае з баразны некалькі буйных клубняў і трасе іх перад зьніякавелымі калгаснымі начальнікамі: «Вось, — кажа, —усяго некалькі бульбін — і ўжо даляр...»\nНачальства, як заўсёды, кінулася выконваць дырэктыву. Хоць усім добра вядома: сёлета бульба не ўрадзіла — а наступны год можа быць ураджайным. Напрыклад, каб зарабіць на бульбе даляр сёлета, трэба было прадаць яе не два кіляграмы, а цэлы дваццацікіляграмовы мех.\nЗ шэрагам заўваг, пытаньняў і прапановаў зьвяртаецца ў сваім лісьце на Свабоду Міхась Лойка зь Менску. Слухач піша:\n«Хадзілі чуткі, што ў вашых шэрагах зьявіліся сакрэтныя агенты КДБ, якія кіруюць вамі, пішуць вам праграмы перадач і г.д. Але вось паслухаў я нядаўна перадачу «Свабода бяз гальштукаў» — і пераканаўся, што гэта ня так. Вось гэта здорава, гэта па-нашаму...\nВядома, ня ўсе вашы перадачы цікавыя. Напрыклад, калі пачынаюцца «Нашы дзеці» — мае дамашнія (а мы слухаем Свабоду ўсёй сям’ёй) выключаюць прымач. А калі была неяк нядаўна нейкая перадача аб практыкаваньнях тыбецкіх манахаў дзеля падаўжэньня жыцьця — дык абураліся: навошта нам гэта? (Сам я, на жаль, быў тады ў ад’езьдзе, дык не магу камэнтаваць таго, што ня чуў)...\nА вось некаторыя злабадзённыя тэмы, якія хвалююць людзей, вы чамусьці не кранаеце. Напрыклад, цікава ведаць, чаму ў Менску чарга на жыльлё — каля 300 тысяч чалавек? І чаму тым, хто прастаяў па 25-30 гадоў, крэдыт выдаюць пад 14,5, 20 і 35 працэнтаў, а «амапаўцам», суддзям і «кадэбістам», у якіх вельмі добрыя заробкі, — пад 3 і 5 працэнтаў, і практычна без чаргі?\nТаксама людзей хвалююць эканамічныя праблемы. Напрыклад, што будзе з беларускім рублём пры заробку ў 500 даляраў? Ці варта непакоіцца пра банкаўскія дэпазыты? Колькі будзе каштаваць даляр пасьля Новага году? Тым больш, што ў вас гэта могуць камэнтаваць моцныя эканамісты — Жаліба, Злотнікаў, Багданкевіч...І яшчэ тэма: як Ярмошына фальсіфікуе выбары? Бо і казе зразумела: 70-90 працэнтаў галасоў у падтрымку дзейнай улады — гэта проста абсурд.\nПрабачце, што выклаў свае думкі сумбурна і з памылкамі. Што думаў — тое і пісаў«\nГусты ў слухачоў розныя, спадар Міхась: мы стараемся ўлічваць запатрабаваньні розных частак нашай аўдыторыі. Рабіць гэта так, каб былі задаволеныя ўсе, удаецца не заўсёды. Дарэчы, праграма «Нашы дзеці», якую Вы згадваеце ў сваім лісьце, у новым годзе з раскладу Свабоды зьнікне.\nНе зусім пагаджаюся з высновамі пра тое, што мы абыходзім тэмы, якія Вы пералічваеце ў сваім лісьце. І пра кватэрныя чэргі, і пра сумнеўныя сацыяльныя ільготы чыноўнікаў і сілавікоў, і пра няпэўныя пэрспэктывы нацыянальнай валюты, і пра тэхналёгіі выбарчых махінацыяў мы ня раз расказвалі ў сваіх праграмах. Але дзякуючы такім лістам мы бачым, што слухацкая цікавасьць да гэтых тэмаў не зьнікае — таму не пакінем іх без увагі і ў будучыні.\nІ на заканчэньне — перадсьвяточны ліст ад нашага слухача Фёдара Глебкі зь Віцебска. Ён піша:\n«Годзе стагнаць, беларусы. Радуйцеся жыцьцю — дару Божаму! Шчыра працуйце, годна паводзьцеся! Да ідэалу нам вельмі далёка. Шмат хто з жанчын, дзяўчат паляць, выпіваюць...І якія зь іх у такім разе жонкі, дочкі, маці? Ня лепшыя і многія мужчыны, асабліва моладзь. Брыдкаслоўе, п’янства, лянота і шмат іншага, пра што і казаць сорамна. Усё гэта змалку бачаць дзеці — і вырастаюць такімі ж, а то і горшымі. Вось і мізарнее нацыя духоўна і фізычна. Часьцяком і Свабода выказвае спачуваньне беларусам з нагоды таго, што чарговы раз падаражэла гарэлка і цыгарэты. Няўжо вы робіце на поўным сур’ёзе? Адумайцеся! І яшчэ: не калупайцеся ў брудзе, яго і так паўсюль хапае.\nБудзем удзячнымі Богу, што параўнальна спакойна пражылі мінулы год, што ён ахоўвае нашу краіну ад прыродных катаклізмаў.\nЯнка Брыль у свой час сказаў, што Беларусь будзе жыць да таго часу, пакуль жыве хоць адзін беларус. Будзем гэта памятаць і верыць у лепшую будучыню. Бо выгадавала зямля беларуская нямала вартых сыноў і дачок. Радыё Свабода можа назваць іх імёны.\nШаноўная рэдакцыя. Больш расказвайце пра тых людзей, якія вымушаны былі пакінуць Беларусь — напрыклад, пра Алеся Міхалевіча, Андрэя Саньнікава ды многіх іншых. Распавядайце, як жывецца суседзям, што адбываецца ў далёкім замежжы.\nШчыра віншую ўсіх з нараджэньнем Хрыстовым і надыходзячым новым 2013 годам! Мае віншаваньні — усім, хто любіць Беларусь і беларусаў. А таксама і тым, хто нас ня любіць, — можа адумаюцца.\nУдакладню, спадар Фёдар, што ніякіх спачуваньняў з нагоды падаражэньня гарэлкі ды тытуню мы не выказвалі. Іншая справа, што так вы маглі ўспрыняць інфармацыю ды камэнтары да гэтай падзеі, у тым ліку апытаньні людзей на вуліцы з гэтай нагоды. Такія крокі ўлады маюць значныя сацыяльныя наступствы, і таму, натуральна, мы ня можам абыходзіць іх увагай.\nА за цёплыя віншаваньні і парады — дзякуй. Мы таксама ўдзячныя ўсім нашым шматлікім слухачам, якія на працягу мінулага году пісалі, тэлефанавалі, дасылалі СМС, удзельнічалі ў разнастайных імпрэзах Свабоды. Гэта дапамагала нам быць бліжэй да вас, рабіць тое радыё, якое вам (і нам) патрэбна.\nВясёлых усім Калядаў і шчасьлівага Новага году!\nЗ вамі быў Валянцін Жданко. Пішыце нам, адрас ранейшы: Менск −5, Паштовая скрынка 111.


Апублікавана 13.05.2015 20:53\nАсабісты прыгарадны дом амаль заўсёды з'яўляецца для свайго ўладальніка не толькі жыллём, ды і тэрыторыяй творчасці і свабоды. Калі гаспадары гарадской кватэры ўціснуць у рамкі стандартнай планіроўкі, то пры будаўніцтве, ўладкаванні і аздабленні загараднага дома можна даць волю фантазіі, улічваць свае рэальныя патрэбы і жаданні.\nПадрабязней:Сучасны катэдж камфартабельны, разумны і выдатны\nПадрабязней:Разумны дом камфорт і бяспека жыхароў\nАпублікавана 04.09.2014 10:36\nСваё ўласнае жыллё трэба кожнаму чалавеку, бо толькі дома мы адчуваем сябе цалкам абароненымі, можам свабодна расслабіцца, адпачыць у цёплай, камфартабельнай, непасрэднай абстаноўцы.\nПадрабязней:Будаўнічая экспертыза мэты і годнасці\nАпублікавана 05.03.2014 01:13\nАбмежаванасць у бюджэце нярэдка трымае многіх людзей ад будаўніцтва ўласнага дома. Адны не жадаюць ўвязвацца ў бясконцае, выцягнуты гадамі, будаўніцтва, калі прыходзіцца пастаянна пашыраць, перарабляць, достаивать маленькае будынак, на якое спачатку хапіла сродкаў.\nПадрабязней:Будуем дом з найменшай бюджэтам\nПадрабязней:Упрыгожваем дом да новага годзе і пра Каляды ў скандынаўскім стылі\nАпублікавана 04.02.2014 02:41\nТэхнічны план нерухомай маёмасці - гэта дакументы, якія змяшчаюць у сабе звесткі аб унясенні ў муніцыпальны кадастр. У дадзеным дакуменце ўказваецца інфармацыя аб збудаванні, будынку, зямельным участку, памяшканні і г.д., патрэбная для таго, каб гэты аб'ект нерухомасці паставіць на ўлік.\nПадрабязней:Тэхнічны план што гэта і навошта ён патрэбны\nАпублікавана 14.11.2013 12:38\nНягледзячы на шырокае распаўсюджванне аўтаномных сістэм ацяплення, бездакорных цепланосбітаў для іх пакуль не прыдумана. Але вытворцамі катлоў да выкарыстання ў гэтай якасці рэкамендавана звычайная вада, у той жа час вытворцы антыфрызу сцвярджаюць, што іх прадукт, абавязкова, лепш, таму давайце паспрабуем даведацца, як ідзе справа па сутнасці?\nПадрабязней:Цепланосбіт для сістэм ацяплення вада альбо антыфрыз\nПадрабязней:Варта браць кватэру для адпачынку ў балгарыі\nАпублікавана 03.10.2013 14:32\nЗрабіць рамонт у кватэры альбо доме - задачка не з звычайных. Але калі вы з гонарам з ёй справіліся, то перад вамі ўстае яшчэ адна праблема: як зрабіць уборку ў кватэры пасля рамонту.\nПадрабязней:Ўборка кватэры пасля рамонту\nАпублікавана 24.04.2013 04:54\nРамонт кватэры - нялёгкі працэс, які просіць выдаткаў не толькі фізічных, ды і валютных. Давайце звернемся да апошніх, таму што адным з асноўных прычын у рамонце кватэры будзе яго кошт.\nПадрабязней:Кошт рамонту кватэры


Лячэнне прастатыту. 22 адказы аб лячэнні прастатыту ў мужчын - ProstEro\nМы выбралі 22 асноўныя пытанні пра прастатыт і яго лячэнне. Усе адказы напісаны нашым вядучым спецыялістам у галіне мужчынскага здароўя, урачом-андролагам. Спадзяемся, што дадзены артыкул дапаможа вам і дасць неабходныя адказы на вашыя пытанні.\nСімптомы прастатыту: боль, паленне, вылучэнні, рэзь, нетрыманне\nСімптомы пры прастатыце часцей за ўсё бываюць 3х відаў:\nпарушэнне мачавыпускання: абцяжаранае, пачашчанае, начное мачавыпусканне.\nболевыя сімптомы: боль у пахвіны, унізе жывата, у пахвіне. Боль можа ірадыяваць (аддаваць) у машонку ці ў крыж.\nзмешаная форма, пры якой прысутнічаюць і парушэнні мачавыпускання, і боль.\nЧыннікі ўзнікнення прастатыту?\nПры бактэрыяльным прастатыце\nІнфекцыя трапляе ў прадсталёвую залозу з суседніх органаў:\nпа крывяносных і лімфатычных сасудах з выдаленага запаленчага агменю (танзіліт, гаймарыт, карыес).\nСамай частай бактэрыяй, якая выяўляецца пры прастатыце, з'яўляецца: кішачная палачка, клебсиелла, протеус, стафілакок залацісты, энтерококк.\nАбмяркоўваецца роля інфекцый, якія перадаюцца палавым шляхам: хламідій, мікоплазм, трыхаманад.\nАктыўнасць і, адпаведна, праявы запаленчага працэсу залежыць ад уласцівасцяў мікраарганізма, ад стану органаў малога таза, іх кровазвароту, спадарожных захворванняў і іншых схіляе фактараў.\nПры не бактэрыяльным прастатыце\nВажную ролю адыгрываюць застойныя з'явы. Парушэнне крывацёку выклікае ацёк, эксудацыя тканін прастаты і стварае ўмовы для развіцця запаленчага працэсу, не звязанага з бактэрыяльным агентам.\nЗППШ і прастатыт\nПытанне аб датычнасці інфекцый, якія перадаюцца палавым шляхам, да развіцця прастатыту шырока абмяркоўваецца ў навуковых медыцынскіх колах. Адзінай думкі на гэты конт няма.\nМы ставімся сябе да прыхільнікаў прамой сувязі паміж інфекцыямі, узнікненнем і плынню прастатыту.\nЧым небяспечны прастатыт?\nПрастатыт не ўяўляе пагрозы для жыцця пацыента, працэс носіць хранічны характар, які пагаршае якасць жыцця.\nПачынаецца прастатыт. Як вызначыць? Першыя прыкметы\nПершымі прыкметамі прастатыту з'яўляецца змена характару мачавыпускання: абцяжаранае, пачашчанае мачавыпусканне, частыя пазывы да мачавыпускання асабліва ўначы. Дыскамфорт пры мачавыпусканні і болі рознай інтэнсіўнасці ў пахвіннай вобласці.\nУзрост прастатыту? Гэтая хвароба маладых і/ці старых?\nПрастатыт з'яўляецца запаленчым захворваннем, таму можа мець месца ў любым узросце. А вось адэнома або гіперплазія прадсталёвай залозы - гэта захворванне ўзроставае ў мужчын пасля 50 гадоў і звязана з развіццём дабраякаснай пухліны прадсталёвай залозы.\nХранічны прастатыт. Ці магчыма вылечыць?\nНаяўнасць дыягназу хранічнага прастатыту мае на ўвазе наяўнасць змен у структуры тканін залозы, якія застаюцца пажыццёва. Як любое хранічнае захворванне, прастатыт працякае чаргаваннем перыядаў абвастрэння і рэмісіі - перыяду, калі пацыента нічога не турбуе. Перыяды рэмісіі пры правільным лячэнні і ладзе жыцця могуць быць вельмі працяглымі, а скаргі не турбаваць пацыента больш ніколі.\nБактэрыяльны і іншыя віды прастатыту\nІснуюць розныя класіфікацыі, самая часта выкарыстоўваная распрацавана ў Інстытуце Здароўя ЗША ў 1995 годзе:\nКатэгорыя I.Востры прастатыт.\nКатэгорыя II.Хранічны бактэрыяльны прастатыт.\nКатэгорыя III.Ня бактэрыяльны прастатыт / сіндром хранічнага тазавага болю - не мае відавочных прыкмет інфекцыі і які працягваецца 3 месяцы і больш.\nПадкатэгорыя III А.Сіндром хранічнага запаленчага тазавага болю (з лейкацытамі ў сакрэце прастаты і вылучэннем ўзбуджальніка).\nПадкатэгорыя III Б.Сіндром хранічнай ня запаленчага тазавага болю (без лейкацытаў у сакрэце прастаты).\nКатэгорыя IV.Бессімптомна працякае прастатыт (з лейкацытамі ў сакрэце прастаты, але без скарг).\nДля прастаты разумення класіфікацыю можна ўявіць з 3х відаў:\nВостры прастатыт- Працякае з выяўленымі болямі, павышэннем тэмпературы цела, парушэннем мачавыпускання. У сакрэце прастаты - вялікая колькасць лейкацытаў, што кажа аб відавочным запаленчым працэсе. Узнікае, як правіла, упершыню ў дадзенага пацыента. Калі дадзеныя сімптомы ўзнікаюць у пацыента з хранічным прастатытам, то іх адносяць да абвастрэння хранічнага прастатыту.\nХранічны бактэрыяльны прастатыт- перыядычна турбуюць пацыента сімптомы, як правіла, менш выяўленыя, чым пры вострым прастатыце. Пры дыягностыцы таксама павышэнне лейкацытаў у сакрэце прастаты, удаецца выявіць ўзбуджальніка запалення.\nСамым праблемным для дыягностыкі, з'яўляеццане бактэрыяльны прастатыт, ці так званысіндром хранічнага тазавага болю. Гэта звязана з тым, што скаргі вельмі падобныя на прастатыт, але звязаныя з захворваннямі іншых органаў і сістэм, пры якіх не ўдаецца выявіць прыкмет запалення і патагенных бактэрый: спазм тазавых цягліц, парушэнне ўзаемадзеяння паміж цягліцамі мачавой бурбалкі і яго сфінктара, анатамічныя парушэнні - стрыктуры. (звужэння) урэтры, прыводзіць да запалення за кошт павышэння ціску ўнутры дзелек прадсталёвай залозы.\nХто лечыць прастатыт - андролаг ці уролаг?\nПрастатыт лечыць і уролаг, і андролаг.\nАндролаг - гэта уролаг, які мае спецыялізацыю па хваробах мужчынскі палавой і рэпрадуктыўнай сферы.\nМетады і схемы лячэння прастатыту\nУсе схемы лячэння прадсталёвай залозы складаюцца з прэпаратаў:\nпрэпаратаў, якія паляпшаюць скарачэнне прастаты і мачавой бурбалкі з адначасовым паслабленнем сфінктара.\nДобрыя вынікі дае адначасовае прызначэнне лекавых сродкаў і фізіялячэння (масаж прастаты, комплексы для лячэння прастатыту).\nЯкія аналізы здаюцца пры прастатыце?\nДлядыягностыкі прастатытупатрабуецца кансультацыя ўролага (андролага) з мэтай збору скаргаў пацыента, гісторыі хваробы, мікраскапія сакрэту прастаты і ўльтрагукавая дыягностыка.\nДля дыягностыкі выкарыстоўваецца трансрэктальнае ультрагукавое даследаванне прадсталёвай залозы (Труз) і сакрэт прадсталёвай залозы, які атрымліваецца пасля масажу прастаты, для мікраскапічнага даследавання.\nДадаткова можа выкарыстоўвацца пасеў сакрэту прадсталёвай залозы на бактэрыяльную флору з вызначэннем адчувальнасці высеянай мікрафлоры да антыбіётыкаў.\nХірургічныя ўмяшанні і аперацыі пры прастатыце\nПры прастатыце аперацыі практычна не прымяняюцца. За выключэннем абсцэсу прастаты - працэсу, пры якім фармуюцца агмені з гнойным змесцівам.\nЦі можна вылечыць прастатыт самому?\nПры наяўнасці выяўленых сімптомаў, лепш лячыцца ў адмыслоўца, часавы фактар гуляе вялікае значэнне пры лячэнні, бо, чым даўжэй працякае ятрасць, тым больш верагоднасць незваротных змен у органе.\nА вось прафілактыкай лепш займацца самому, ніводны лекар за Вас гэта не зробіць.\nПазбягайце пераахаладжэнняў, застойных з'яў пры працяглым сядзенні, інфекцый, якія перадаюцца палавым шляхам, нерэгулярнага палавога жыцця - усё гэта шлях да эфектыўнай прафілактыкі прастатыту.\nЛекі ад прастатыту: фіналгон, вітапрост, простамол, цэфтрыяксан, даксіцыклін, омнікс і іншыя\nЛекі для лячэння прастатыт дзеляцца на групы па механізме дзеяння:\nАнтыбактэрыяльныя сродкі (антыбіётыкі)прызначаюцца толькі пры наяўнасці пастаўленага дыягназу: хранічны бактэрыяльны прастатыт. Часцей за ўсё прымяняюцца фторхінолоны, макролиды і група прэпаратаў даксіцыклін.\nАльфа-адреноблокаторы:прызначаюцца для аднаўлення парушанага мачавыпускання, узмацняючы скарачэнне мачавой бурбалкі і паслабляючы яго дэтрузор.\nШматлікая групабіягенных стымулятараў і раслінных прэпаратаў: свечкі.\nЭфектыўнае лячэнне магчыма толькі пры правільна пастаўленым дыягназе, бо няма ўніверсальных лекаў, пры ўсіх відах прастатыту. Часцяком пацыенты прымаюць прэпараты для лячэння прастатыту, пры наяўнасці ў іх зусім іншага захворвання, але які мае падобныя сімптомы.\nАрэхі, карэнні, пятрушка, агурок, мёд, пчолы, п'яўкі і іншыя народныя метады лячэння прастатыту\nНародныя спосабы лячэння маюць права на існаванне, але трэба разумець, што падабраць народны спосаб, які падыдзе Вам, вельмі няпроста. Па запыце лячэнне прастатыту народнымі спосабамі пошукавік выдае 70 млн. вынікаў.\nНародныя спосабы ніхто не даследаваў на эфектыўнасць. Тое, што дапамагло аднаму пацыенту пры такім лячэнні (і ці гэта дапамагло) зусім не азначае, што дапаможа Вам.\nАбвастрэнне прастатыту пасля лячэння. Рэмісія, рэцыдыў\nУсе хранічныя запаленчыя працэсы маюць перыяды абвастрэння і рэмісіі, калі пацыента нішто не турбуе. Працягласць рэмісіі можа быць рознай і залежыць ад шматлікіх фактараў, у тым ліку і ад таго, ці праводзіць пацыент прафілактычнае лячэнне. Пацыенты, якія перыядычна праводзяць прафілактычнае лячэнне, не чакаючы пагаршэння самаадчування, маюць, як правіла, больш рэдкія абвастрэнні.\nМасаж прадсталёвай залозы ў хатніх умовах. Ці заўсёды неабходны масаж пры прастатыце?\nМасаж прадсталёвай залозы можна рабіць і ў хатніх умовах, калі Вы жанатыя на медсястры уралагічнага кабінета. Любая медыцынская маніпуляцыя мае свае тонкасці і нюансы. Вызначыць жа паказанні да гэтай працэдуры можа толькі лекар, так пры некаторых захворваннях: адэнома прадсталёвай залозы (пры наяўнасці вострай затрымкі мачы) масаж прастаты не пажаданы, а пры пухлінах - супрацьпаказаны.\nАлкаголь і прастатыт\nАлкаголь, сам па сабе, не выклікае развіццё прастатыту, але з'яўляецца фактарам, які ўзмацняе застой і ацёк прадсталёвай залозы і, тым самым, якія спрыяюць яго развіццю.\nПалавое жыццё і прастатыт\nПаміж інтэнсіўнасцю палавога жыцця і захворваннем прастаты ёсць прамая сувязь. Пры працяглых устрымання ў прастаце ўзнікаюць з'явы застою, што пагаршае абменныя працэсы, і парушае мікрацыркуляцыю крыві, спрыяючы развіццю запаленчых працэсаў. Для здароўя прадсталёвай залозы важнейшая рэгулярнасць, чым інтэнсіўнасць палавых кантактаў. Празмерныя палавыя кантакты, асабліва з рознымі партнёркамі і неабароненыя ад інфекцый, самы хуткі шлях да прастатыту.\nЦі ўплывае прастатыт на жанчын?\nУплыў на здароўе жанчыны пры прастатыце ў партнёра, безумоўна, ёсць. Прастата сумесна з насеннымі бурбалкамі выпрацоўваюць вадкую складнік спермы, якая пры палавым акце трапляе ў палавыя шляхі партнёркі. Асноўнай небяспекай можа з'яўляцца наяўнасць інфекцыі, якая перадаецца палавым шляхам або бактэрыяльнага прастатыту, што можа справакаваць запаленчыя захворванні ў жанчыны.\nЦяжарнасць і прастатыт\nТак як прадсталёвая жалеза выпрацоўвае вадкую частку спермы, якая змяшчае пажыўныя рэчывы для народкаў, то часта пры прастатытах адзначаецца зніжэнне якасці спермы, якое абцяжарвае наступ цяжарнасці.\nПрафілактыка. Што рабіць, каб не было прастатыту?\nПрафілактыка напрамую звязана з кліматам, у якім жыве пацыент, і яго прафесіяй.\nПрафілактыка прастатыту заключаецца ў пазбяганні і мінімізацыі фактараў, якія спрыяюць развіццю прастатыту. Неабходна пазбягаць пераахаладжэнняў, чаргаваць сядзячую працу з перыядамі фізічнай актыўнасці. Важным пры прастатыце з'яўляецца рэгулярнае палавое жыццё.


Ціханоўская заклікала спыніць ціск на членаў Каардынацыйнай рады - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЦіханоўская заклікала спыніць ціск на членаў Каардынацыйнай рады\nКандыдат у прэзідэнты Беларусі Святлана Ціханоўская, якая знаходзіцца ў Літве, заклікала ўлады спыніць націск на членаў Каардынацыйнай рады па ўрэгуляванні палітычнага крызісу ў краіне і вызваліць Вольгу Кавалькову і Сяргея Дылеўскага.\nДавераная асоба Ціханоўскай Вольга Кавалькова і кіраўнік страйкама Менскага трактарнага завода Сяргей Дылеўскі былі затрыманыя 24 жніўня. На наступны дзень суд арыштаваў іх на 10 сутак.\n„Ні для каго не сакрэт, што Беларусь перажывае востры палітычны крызіс. Яго прычына — фальсіфікацыя выбараў, — гаворыцца ў заяве Ціханоўскай, якую распаўсюдзіла яе прэс-служба. — Калі б галасы выбаршчыкаў былі падлічаныя сумленна, не было б ніякай незадаволенасці людзей. Беларусаў абурыла тое, што пасля несумленных выбараў пераможцам быў абвешчаны Аляксандр Лукашэнка, якому народ адмовіў у даверы і падтрымцы. Лукашэнка ўжо не зможа кіраваць краінай, бо людзі патрабуюць, каб ён пайшоў. Яго больш не паважаюць, над ім смяюцца, а ён чапляецца за ўладу”.\nЦіханоўская нагадвае, што „Каардынацыйная рада выступае за ўрэгуляванне палітычнага крызісу ў Беларусі шляхам перамоў і правядзення новых сумленных выбараў”. „Але замест пошуку дыялогу адміністрацыя прэзідэнта, які сыходзіць, займаецца дробязнымі абвінавачаннямі і пераследамі, — гаворыцца ў заяве. — Гэта сведчыць аб адсутнасці ў чыноўнікаў і суддзяў дзяржаўнага мыслення. Трэба думаць найперш аб інтарэсах краіны, а не аб інтарэсах таго, хто павінен пайсці згодна з патрабаваннем народа. Ніякія рэпрэсіі не будуць прынятыя нашым грамадствам. Ніякія спробы ўтрымання ўлады не дапамогуць пазбегнуць адказнасці за рэпрэсіі”.\nКаардынацыйная рада, заўважае кандыдат у прэзідэнты, выкладае інтарэсы большасці беларусаў. „І наша імкненне да перамен мацнейшае за ваш страх. Я заклікаю праваахоўнікаў неадкладна спыніць націск на членаў Каардынацыйнай рады і вызваліць Вольгу Кавалькову і Сяргея Дылеўскага. Не спрабуйце запалохаць нас і самі не бойцеся ісці на адкрыты дыялог з народам, да якога заклікае Каардынацыйная рада!” — гаворыцца ў заяве.\nЧаму на вуліцах няма палітычнай рэкламы?\nВольга Кавалькова: Беларускі народ артыкулюе сёння свае патрабаванні


9 кастрычніка, 19:00—31 кастрычніка, 00:00\nГэты праект бярэ свой пачатак у 1991 годзе. У сувязі з сваёй працай у Сібіры Франсуаза Юг’е прыехала ў Санкт-Пецярбург, каб сустрэцца з этнолагамі. Яна спынілася ў сваіх расійскіх сяброў, і некаторыя з іх жылі ў камунальных кватэрах. У 2001 годзе ей захацелася вярнуцца і распачаць гэты праект. Яна вырашыла пажыць у адной з такіх кватэр, каб стаць бліжэй да яе насельнікаў, і зняла пакой. Аж да 2007 года кожныя два месяцы Франсуаза вярталася ў камуналку.\nПершыя дні ў камунальных кватэрах Санкт-Пецярбурга цалкам збянтэжылі яе, і Франсуаза зразумела, што каб дабрацца да сутнасці гэтага дзіўнага, закрытага асяроддзя, стаць для яго сваёй, спатрэбіцца пабываць там некалькі разоў.\nНа працягу некалькіх гадоў яна фатаграфавала камунальную кватэру і паўсядзённае жыццё яе жыхароў — асабліва Наташы, дзякуючы якой вызначыўся рытм яе наведванняў. Ускосна, і без ўсведамлення гэтага, яна стала галоўным звяном у апавяданні Франсуаза Юг’е і ў яе жаданні быць і заставацца там. Наташа ўяўляе сабой квінтэсенцыю гэтых камунальных светаў і магнетызму горада, якія непакоілі аўтарку столькі гадоў. Колькі разоў ей даводзілася быць проста загіпнатызаванай гэтымі трывожнымі вобразамі святла і ценю?\nХто размаўляў з ёй пра прывіды? Хто казаў ёй, што ноччу ў Санкт-Пецярбургу можна бачыць нябачнае і марыць пра невымоўнае?\n+ Дадаць у каляндар 09-10-2015 19:00:00 31-10-2015 00:00:00 55 Камуналка. Франсуаза Юг’е Гэты праект бярэ свой пачатак у 1991 годзе. У сувязі з сваёй працай у Сібіры Франсуаза Юг’е прыехала ў Санкт-Пецярбург, каб сустрэцца з этнолагамі. Яна спынілася ў сваіх расійскіх сяброў, і некаторыя з іх жылі ў камунальных кватэрах. У 2001 годзе ей захацелася вярнуцца і распачаць гэты праект. Яна вырашыла пажыць у адной з такіх кватэр, каб стаць бліжэй да яе насельнікаў, і зняла пакой. Аж да 2007 года кожныя два месяцы Франсуаза вярталася ў камуналку. Прастора «ЦЭХ», Кастрычніцкая 16 true DD/MM/YYYY


Бяруць прыклад з лепшых | Лунинец | Лунинецкий район | Лунінецкія навіны\n29.04.2015 by Александр Ковко\tin Прафсаюзнае жыццё\t· Комментариев нет\nПачынаючы з 2012 года, калектыў УАЗ “Лунінецкая ЦРБ” мэтанакіравана ішоў да працоўных перамог абласнога і рэспубліканскага маштабаў.\nПрызавыя месцы сярод арганізацый аховы здароўя займалі па чарзе Дзятлавіцкая амбулаторыя ўрача агульнай практыкі, бальніцы — Чучавіцкая ўчастковая і цэнтральная раённая. Апошняя, дарэчы, па выніках работы ў 2014-ым стала лідарам як у Брэсцкай вобласці, так і ў краіне. Таму не дзіўна, што менавіта Лунінеччыну абралі месцам правядзення двухдзённага абласнога семінара старшынь і казначэяў пярвічных прафсаюзных арганізацый Беларускага прафсаюза работнікаў аховы здароўя. Прасторная і дыхтоўная канферэнц-зала, дзе праходзіла мерапрыемства, уразіла ўсіх удзельнікаў.\nГасцей урачыста віталі намеснік старшыні райвыканкама Анатоль Захаркевіч і галоўны ўрач УАЗ “Лунінецкая ЦРБ” Ігар Невар. Падзякаваў гаспадарам за цёплы прыём старшыня Брэсцкага абласнога камітэта прафсаюза работнікаў аховы здароўя Анатоль Гаршчарук. Паколькі многія ўпершыню аказаліся на лунінецкай зямлі, ім было цікава даведацца, чым жыве і славіцца наш край. Прычым, не проста пачуць, але і ўпэўніцца на свае вочы. Прафсаюзныя лідары наведалі аддзяленні неўралагічнае, гемадыялізу, рэанімацыі і анестэзіялогіі, кабінет камп’ютарнай тамаграфіі. Варта заўважыць, што работнікі аховы здароўя не толькі займаюцца непасрэдна сваімі прафесійнымі абавязкамі. Дружна падтрымліваюць актыўны адпачынак: выязджаюць на спартыўныя спаборніцтвы, наведваюць памятныя месцы, разам святкуюць значныя падзеі ў жыцці калектыву. Аб усім гэтым расказала калегам старшыня прафкама УАЗ “Лунінецкая ЦРБ” Наталля Рагажынская.\nДругі дзень работы семінара таксама быў насычаны. Удзельнікі завіталі ў Мікашэвічы, дзе пазнаёміліся з работай РУВП “Граніт”. Самае незабыўнае ўражанне пакінула маляўнічая панарама з глядзельнай пляцоўкі кар’ера.


80-ы дзень вайны ва Украіне: Што адбываецца на галоўных дзялянках фронту? - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 23 траўня 2022, панядзелак, 2:57\n80-ы дзень вайны ва Украіне: Што адбываецца на галоўных дзялянках фронту?\nВечаровыя весткі Генеральнага штаба УСУ.\nРасейскія войскі, паводле аперацыйных звестак, найболей актыўна вядуць баі на Слабажанскім і Данецкім кірунках. Акрамя гэтага, акупанты працягваюць штурм «Азоўсталі», паведамляе штаб УСУ ў вечаровых вестках 14 траўня.\nВораг далей вядзе наступальныя дзеянні ва Ўсходняй аперацыйнай зоне. Агрэсар чыніць агнявое ўздзеянне ўздоўж усёй лініі сутыкнення і ў глыбіні абароны ўкраінскіх войскаў.\nЗасталася пагроза нанясення ворагам ракетна-бомбавых удараў па вайсковых і цывільных аб'ектах на тэрыторыі Украіны.\nНа Валынскім, Палескім і Северскім кірунках сітуацыя змен не зведала, супраціўнік актыўных дзеянняў не праводзіў.\nНа тэрыторыі Гомельскай вобласці Беларусі фіксуецца правядзенне работ для разміноўвання мясцовасці ў абшарах былога базавання падраздзяленняў Расейскай Федэрацыі.\nНа Харкаўскім кірунку акупанты асноўныя намаганні засяродзілі на ўтрыманні займаных пазіцый, кантролі маршрутаў забеспячэння аўтадарогамі на поўнач і ўсход ад Харкава, а таксама недапушчэнні прасоўвання ўкраінскіх войскаў у кірунку дзяржаўнай мяжы.\nНа Славянскім кірунку ідзе перагрупаванне падраздзяленняў ворага, стварэнне запасаў матэрыяльна-тэхнічных сродкаў.\nНа Данецкам кірунку групоўка ворага засяроджвае асноўныя намаганні на падрыхтоўцы да наступальных дзеянняў у кірунках паселішчаў Севераданецка, Саледара і Бахмута, ажыццяўляе папаўненне запасаў і перагрупаванне падраздзяленняў. На названым кірунку перамешчаныя да дзвюх батальённых тактычных груп. Вораг штурмуе сілы УСУ ўздоўж лініі сутыкнення пры падтрымцы авіяцыі ды артылерыі. Мае частковы поспех ля Аўдзееўкі.\nНа Ліманскім і Севераданецкім кірунках вораг праводзіць перагрупаванне войскаў. Адзначанае ўзмацненне групоўкі сіламі ў батальённую тактычную групу ля чыгуначнай станцыі "Новы Айдар".\nУ Марыюпалі вораг працягвае блакаванне ўкраінскіх падраздзяленняў каля завода "Азоўсталь". Наносіць масаваныя артылерыйскія ды авіяцыйныя ўдары.\nУ Запарожскай кірунку вораг засяродзіў асноўныя намаганні на артылерыйскіх абстрэлах ўкраінскіх пазіцый.\nНа Паўднёвабужскім кірунку сітуацыя істотных змен не зведала. Агрэсар засяроджвае асноўныя намаганні на ўтрыманні занятых меж, вядзенні выведкі, папаўненні боепрыпасаў і паліўна-аліўных матэрыялаў, інжынерным абсталяванні пазіцый, ажыццяўляе артылерыйскія абстрэлы пазіцый украінскіх войскаў.\nНа тэрыторыі Прыднястроўскага рэгіёну Малдовы ўзброеныя фармаванні пераведзеныя на штодзённы рэжым дзейнасці. У той жа час падраздзяленні аперацыйнай групы расейскіх войскаў далей знаходзяцца ў павышанай ступені баявой гатовасці.\nКараблі чарнаморскага флоту расейскай федэрацыі ў акваторыях Чорнага і Азоўскага мораў выконваюць задачы ізаляцыі абшару вядзення баявых дзеянняў, выведкі ды агнявой падтрымкі на прыморскім кірунку.\nВораг спрабуе нарасціць вайсковую прысутнасць на востраве Змяіным, узмацняе сістэму супрацьпаветранай абароны.\nРасейскія войскі працягваюць мэтанакіраванае знішчэнне аб'ектаў цывільнай інфраструктуры Украіны шляхам нанясення ракетна-бомбавых удараў і артылерыйскіх абстрэлаў паселішчаў у Данецкай, Адэскай, Луганскай і Харкаўскай абласцях.\nСупраціўнік на часова занятых тэрыторыях усходу і поўдня Украіны спрабуе прыцягнуць украінцаў да працы ў акупацыйных установах і незаконных праваахоўных фармаваннях, парушае іхнія правы і вольнасці.\n22.05 У Беларусі хаваюць вайскоўцаў, якія ваявалі супраць Украіны 69,556\n19.05 «Хутка вы ўзрадуецеся, што не прадалі зараз сваю тысячу даляраў» 57,156\n17.05 Дело идет к разгрому 54,410\n17.05 У кірзавых ботах і сандалях: як выглядаюць байцы лукашэнкаўскай тэрытарыяльнай абароны 49,524\n22.05 «Такіх аперацый у гісторыі не было»: сталі вядомыя дэталі авіяпрарыву блакады Марыупаля 49,442\n16.05 Крэмль дае задні ход у пытанні Швэцыі і Фінляндыі ў NATO 47,972


Заява Прэсавага сакратара Еўрапейскай службы знешніх дзеянняў у сувязі з пакараннем смерцю ў Беларусі Івана Куляша і Сяргея Хмялеўскага - Еўрапейская служба знешніх дзеянняў\nEEAS > Перу > Заява Прэсавага сакратара Еўрапейскай службы знешніх дзеянняў у сувязі з пакараннем смерцю ў Беларусі Івана Куляша і Сяргея Хмялеўскага\nЕўрапейскі саюз асуджае пакаранні смерцю дзвюх асоб, Івана Куляша і Сяргея Хмялеўскага, якія адбыліся ў Беларусі ў лістападзе. У красавіку быў таксама пакараны смерцю Сяргей Іваноў.\nПрацяг прымянення смяротнага пакарання супярэчыць заяўленай Беларуссю гатоўнасці супрацоўнічаць па гэтым пытанні з міжнароднай супольнасцю, у тым ліку з ЕС, і разгледзець пытанне ўвядзенне мараторыя на прымяненне смяротнага пакарання. Апошняе таксама з'яўляецца абавязальніцтвам, прынятым на сябе Беларуссю ў адказ на рэкамендацыі, зробленыя Саветам ААН па правах чалавека ў межах Універсальнага перыядычнага агляду. Акрамя таго, справа сп-ра Хмялеўскага знаходзілася ў працэсе абскарджвання ў Камітэце ААН па правах чалавека, які праінфармаваў беларускія ўлады ў жніўні 2016 года, што разглядае адпаведную скаргу.\nЕўрапейскі саюз выступае супраць прымянення смяротнай кары, якая не здольная выступаць у якасці фактара стрымлівання злычаннасці і ўяўляе сабой непрымальнае адмаўленне чалавечай годнасці і недатыкальнасці. Гэтая пазіцыя была таксама агучаная падчас нядаўніх візітаў у Мінск прадстаўнікоў ЕС высокага ўзроўню. Смяротнае пакаранне нельга апраўдаць ні пры якіх абставінах.\nМы заклікаем Беларусь, адзіную краіну ў Еўропе, якая ўсё яшчэ прымяняе смяротнае пакаранне, замяніць пазасталыя смяротныя прысуды на больш мяккія і неадкладна ўвесці мараторый на выкананне смяротнай кары ў якасці першага кроку на шляху да яе адмены.


Гарадзенскі ратаўнік вынес з агню суседскую 4-гадовую дзяўчынку\nЖанчына, якая заўважыла пажар, затэлефанавала спачатку на нумар «101», і адразу ж – да сябра сям’і, што працуе ў МНСе ды жыве ў гэтым жа доме. Ратаўнік Дзмітрый Нахілаў вынес з пажару дзіця яшчэ да прыезду сваіх калегаў.\n26-гадовы Дзмітрый Нахілаў працуе памочнікам аператыўнага дзяжурнага цэнтру Гарадзенскага абласнога ўпраўлення МНС. Ратаўнік падняўся на чацвёрты паверх і выбіў дзверы ў кватэру, з якой адчуваўся пах дыму. Ён увайшоў у задымленую жылы пакой і ўбачыў на ложку дзіця, узяў дзяўчынку на рукі ды выйшаў на лесвіцу, дзе перадаў яе суседзям. Усе дарослыя жыхары пакінулі кватэру самастойна. Гаспадар кватэры – дзед дзяўчынкі – на момант пажару адсутнічаў.\nПраз некалькі хвілінаў падаспелі калегі Дзмітрыя. У выніку пажару пашкоджаныя крэсла-ложак, пасцельныя прыналежнасці. Падпаленая маёмасць, сцены, столь.\nЯк мяркуецца, прычына пажару – неасцярожнасць пры курэнні.\nМЛ, паводле mchs.gov.by


Astes (Хвасты) : Baltkrievu pasakas : Citu tautu pasakas : Pasakas : Pasakas.net\nБыў такі час на зямлі, калі зьвяры ня мелі хвастоў. Заязь страшэнна дакучала ім: абараніцца зьвяры ня мелі чым. І вось аднойчы ад ляснога цара выйшаў загад, каб зьвяры йшлі хвасты атрымліваць. Пайшлі ганцы ўва ўсе канцы з пушчаў, лясоў і палёў склікаць зьвяроў. Паведамілі ваўка, лісіцу, куніцу, пабудзілі й мядзьведзя ў яго бярлозе.\n— Добра, — кажа Мішка: — я зараз прыйду, адно загляну да старое ліпы, ці не знайду там чаго пасьнедаць.\nЗапраўды, у дуплё старое ліпы дзікія пчолы нанасілі шмат мёду. Стаў Мішка ламаць дуплё ды выграбаць мёд. Пчолы жалілі яго, але ён не зважаў на гэта, заграбаў мёд і пчол і парахню, што прыстала да мёду, еў усё ды толькі мармытаў ад асалоды. Наеўшыся, ён ужо хацеў ісьці на сходку, аж глянуў, што шэрсьць уся выпацкана ў мёд ды парахню.\n— Не, — падумаў Мішка, — у такім гарнітуры йсьці на сходку нельга. — Сеў ён і пачаў вылізваць сабе бруха. А сонейка так добра грэла, што Мішка разамлеў і не заўважыў, як моцна заснуў.\nТымчасам на сходку ўжо сталі зьбірацца зьвяры. Першай прыбегла лісіца й выбрала сабе самы прыгожы пушысты хвост. Потым — куніца, вавёрка. Бык выбраў сабе хвост зь мяцёлкай на канцы, конь — з даўгімі валасамі, каб лепш было змагацца з мухамі ды аваднямі. Падбег і зайчык, але, пачуўшы страшэнны гармідар, спалохаўся ды схаваўся ў кусты; сядзеў там, пакуль усе зьвяры разыйшліся і ў лесе стала ціха. Вылез зайчык з кустоў і нясьмела падыйшоў да ляснога цара.\n— Дзе-ж ты быў — кажа цар, — то-ж усе хвасты ўжо разабралі, астаўся толькі адзін маленькі.\n— То-ж такі мне й трэба — узрадаваўся зайчык. — даўгі хвост толькі перашкаджаў-бы мне ад ваўкоў ды сабак уцякаць, а гэты будзе якраз.\nФарсіста прычапіў зайчык свой хвост і весела паскакаў.\nА тымчасам прачнуўся й мядзьведзь і раптам успомніў, што ён мусіў ісьці на сход. Глянуў, а сонца ўжо зусім над лесам павісла. З усіх ног кінуўся Мішка бегчы. Бег, бег, аж засопся. Але ў тым месцы, дзе была сходка, ужо нікога ня было.\n— Што-ж мне цяпер рабіць, — думае мядзьведзь — усе будуць мець хвасты, адзін я застануся без хваста. — Гэтак ідзе ён злосны, аж бачыць на пяньку барсук пакручваецца і ўсё на свой прыгожы хвост глядзіць.\n— Паслухай, барсуча, — кажа мядзьведзь, — нашто табе такі вялікі хвост? Аддай мне хоць палавіну.\n— Што ты? — кажа барсук — як-жа можна? То-ж увесь фасон прападзе.\n— Не дасі, — сказаў мядзьведзь ды палажыў лапу барсуку на голаву, — не дасі па дабру, дык сілай вазьму.\n— Ня дам — крыкнуў барсук, ды як рвануўся, дык і вырваўся. Але ў мядзьведзя ў лапе засталася доўгая паласа барсуковае скуры. Адарваў мядзьведзь кавалак гэтае скуры, прычапіў сабе, дзе павінен быць хвост, ды пайшоў даядаць мёд. А барсук бег, бег, дзе ні схаваецца, усё яму здаецца, што мядзьведзь усьлед тупае. Урэшце выкапаў ён глыбокую нару, залез у яе й сядзеў там цэлыя дні. Толькі калі месяц узыйходзіў над лесам, вылазіў ён пашукаць чаго-колечы зьесьці. Там у нары ў барсука дзеці нарадзіліся. І вось аднойчы недалёка ад гэтае нары бегла лісіца. Чуе яна, што нешта пішчыць. Глянула яна на дрэвы, агледзела ўсе кусты — нічога няма. Прыслухалася лісіца і здалося ёй, што нешта пішчыць пад зямлёй. Глядзіць, аж нара. Палезла лісіца ў нару, аж там барсук.\n— Што гэта табе, барсуча, наверсе цесна стала, што ты пад зямлю залез? —\n— А так, цесна. — Ды расказаў лісіцы, як мядзьведзь хацеў забраць у яго хвост. Выслухала лісіца, хітра засьмяялася ды кажа:\n— Хлусіш ты, барсук. Ня веру я твайму ніводнаму слову.\n— Ня верыш, дык я цябе пераканаю. — І вылез з нары. Праўда, лісіца пабачыла, што ў барсука ад галавы праз усю сьпіну белая паласа. Паверыла лісіца й не на жарт спалохалася.\n— Што-ж, — падумала яна — калі ён хацеў забраць барсукоў хвост, дык мой-жа прыгажэйшы. — І пабегла шукаць сабе сховішча. Але дзе яна ні хавалася, усё ёй здавалася, што мядзьведзь яе знойдзе. Гэтак прабегала яна ўсю ноч і не магла супакоіцца. А пад раніцу, як і барсук, выкапала сабе глыбокую нару, залезла ў яе, накрылася сваім прыгожым пушыстым цёплым хвастом і спакойна заснула.