Новы віток канфлікту паміж афіцыйным Мінскам і Варшавай\n17.11.2011 10:56 2572 праглядаў Мінск Варшава\n16 лістапада ён быў падагрэты рэзкай заявай беларускага МЗС у адказ на выказванні, што прагучалі падчас прэс-канферэнцыі пасла Польшчы ў Беларусі Лешака Шарэпкі.\nКрытыка з боку заходніх дзяржаў і міжнародных арганізацый наконт сітуацыі ў Беларусі не з’яўляецца змовай супраць нашай краіны, заявіў Шарэпка:\n«Дэмакратычны свет адкрыта кажа, што думае пра сітуацыю ў Беларусі. Трэба ж прыслухоўвацца. Рашэнне за вамі. Наша стратэгія адносна Беларусі не змянілася — мы хочам, каб Беларусь больш цесна супрацоўнічала з Еўропай. У нас ёсць мноства пляцовак для супрацоўніцтва».\nПаводле яго слоў, сёлета тавараабарот Беларусі і ЕС перасягне 3 млрд. еўра. «Гэта значна больш, чым з Венесуэлай», — па ўсім, іранічна падкрэсліў Шарэпка.\nРазам з тым ён зазначыў, што пасля прэзідэнцкіх выбараў у Беларусі стаўленне сусветнай супольнасці да краіны змянілася. «Нельга ж пасля выбараў саджаць у турму сапернікаў і гаварыць, што яны бандыты. Пяць-шэсць кандыдатаў у прэзідэнты апынуліся ў турме пасля выбараў. Калі яны бандыты, чаму яны бралі ўдзел у выбарах, а калі не бандыты, чаму яны сядзяць у турме?» — спытаў дыпламат.\nПры гэтым Шарэпка падкрэсліў, што для паляпшэння адносінаў Беларусі з Захадам выстаўлены мінімальныя ўмовы. «Вы павінны развівацца згодна з тымі дэмакратычнымі стандартамі, якія ёсць у статуце ААН. Беларусь з’яўляецца адным з яе заснавальнікаў. Чаму ж не выконвае тыя рэчы, пад якімі сама падпісалася?» — цытуе Шарэпу БелаПАН.\nПрадстаўніца афіцыйнага Саюза палякаў на Беларусі Віталія Навумовіч-Панасюк папрасіла пасла паспрыяць збліжэнню афіцыйнага і не прызнанага ўладамі саюзаў палякаў.\nУ адказ на гэта Шарэпка заўважыў: «Тут праблема ў тым, што ваша дзяржава спрабуе кантраляваць дзейнасць усіх незалежных арганізацый. Мы патрацілі вялікія грошы, каб пабудаваць 16 польскіх дамоў. Паглядзіце, што з імі адбываецца, як яны выкарыстоўваюцца. Чаго там больш? Мы бачылі захоп маёмасці, які правяла нейкая група, якая зараз карыстаецца ёй. Тады як Польшча набыла гэту маёмасць, каб яна працавала на карысць усёй польскай меншасці ў Беларусі».\nПа словах Шарэпкі, Польшча зноў просіць Беларусь паскорыць працэс уваходжання ў сілу пагаднення аб памежным руху насельніцтва.\nЁн нагадаў, што пагадненне было падпісана ў лютым 2010 года, а Польшча завяршыла ўвесь працэс ратыфікацыі ў верасні 2010-га. Пасля гэтага ўсе дакументы былі перададзены беларускаму боку. Паводле слоў дыпламата, у адпаведнасці з дамоўленасцямі пагадненне набывае моц праз месяц пасля абмену ратыфікацыйнымі дакументамі.\n«Мы дагэтуль чакаем. Нам сказалі, што ваш прэзідэнт нібыта ўсё падпісаў у снежні 2010 года, але з-за нейкіх тэхнічных прычын, таму што беларускі бок не гатовы, мы не атрымалі дакументы», — сказаў Шарэпка.\nПры гэтым ён падкрэсліў, што для Беларусі гэта пагадненне больш выгаднае ў сувязі з тым, што ў памежную зону трапляюць такія буйныя гарады, як Брэст і Гродна.\n«Мы неаднаразова звярталіся да беларускіх улад з просьбай паскорыць працэс, але пакуль усё на месцы», — рэзюмаваў дыпламат.\nПольшча таксама не разумее, чаму беларускі ўрад негатыўна рэагуе на карту паляка. Так, Лешак Шарэпка выказаў здзіўленне ў сувязі з забаронай дзяржаўным чыноўнікам, якія з’яўляюцца этнічнымі палякамі, атрымліваць карту, як гэта прадугледжваюць папраўкі, што рыхтуюцца ў беларускае заканадаўства.\nШарэпка адзначыў, што карта паляка дзейнічае на прасторы былога СССР: «Мы думалі, як дапамагчы суайчыннікам, каб яны маглі прыехаць у Польшчу, працаваць, вучыцца, атрымліваць скідкі ў музеі, бясплатныя візы. Мы маглі зрабіць як Германія — масавая рэпатрыяцыя на радзіму, але ў нас недастаткова сродкаў, дый гэта магло б выклікаць негатыўную рэакцыю суседзяў. Мы прынялі рашэнне пра такі спосаб, які не занадта крыўдны для нашых краін-суседзяў».\nЁн падкрэсліў, што калі беларускім палякам, якія знаходзяцца на дзяржслужбе, будзе забаронена атрымліваць карту паляка, то ў Польшчы «будуць думаць пра іншыя меры, каб людзям дапамагчы».\nПры гэтым Шарэпка не згодны са сцвярджэннямі, што беларускія ўлады значна дапамагаюць мясцовай польскай дыяспары: «Калі параўнаць тыя сродкі, якія мы затрачваем на дапамогу беларускай меншасці, і сродкі, якія затрачваюцца на дапамогу польскай меншасці тут, то мы трацім непараўнальна больш».\nЁсць яшчэ адна праблема. Пасольства Польшчы ў Мінску працягвае пошукі новага будынка для дыпмісіі. Шарэпка нагадаў, што з пасольствам не быў працягнуты дагавор на арэнду будынка, якое яно займае цяпер, таму з 1 студзеня 2012 года будынак павінен быць вызвалены.\n«Мы зараз працуем у двух кірунках — будаўніцтва новага будынка і пошук часовага. Мы аб’явілі аб конкурсе на праект будаўніцтва, але гэта ўсё зойме некалькі месяцаў, а каб пабудаваць новы будынак, спатрэбіцца не менш як пяць гадоў. На гэты тэрмін нам неабходны часовы будынак», — сказаў Шарэпка.\nПаводле яго слоў, з просьбай аб садзейнічанні ў пошуку новага будынка пасольства Польшчы звярталася ў беларускае МЗС. «На нашы запыты мы не атрымалі ніякага афіцыйнага адказу з боку дыпсэрвісу. Пасля паўторных просьбаў былі два варыянты, якія нас не задаволілі, бо ў адным будынку нельга нават кандыцыянер падключыць, а другі занадта маленькі, увесь персанал пасольства там не змесціцца», — сказаў дыпламат.\nШарэпка адзначыў, што пасольства самастойна знайшло добры варыянт. «Але гэта прыватны будынак, і цяпер уладальнік завяршае працэс афармлення ўсіх дакументаў. Пасля гэтага мы павінны будзем яшчэ раз звярнуцца ў дыпсэрвіс, каб атрымаць дазвол пачаць нейкія працы. Гэта зойме паўгода», — паведаміў пасол.\nПры гэтым ён падкрэсліў, што, згодна з Венскай канвенцыяй, краіна знаходжання павінна аказваць садзейнічанне дыпламатам, і выказаў надзею на дапамогу з боку МЗС Беларусі.\nСярод іншага Шарэпка заявіў, што польскія ўлады ніколі фінансава не дапамагалі беларускай палітычнай апазіцыі.\n«Гэта не ў нашай кампетэнцыі, — падкрэсліў ён. — Усе праекты, якія мы рэалізуем, ёсць на сайце нашага МЗС. Пасольства ж у межах праграмы малых грантаў дапамагае недзяржаўным арганізацыям. У пачатку гэтага года, напрыклад, мы завяршылі праект аснашчэння сучасным медабсталяваннем паліклінікі ў Гомелі. Мы патрацілі на гэта 40 тысяч еўра».\nПры гэтым Шарэпка адзначыў, што пры рэалізацыі такіх праектаў «ёсць значныя праблемы, бо нашы заканадаўствы супярэчаць адно аднаму». «Ваша заканадаўства наўмысна спрабуе сапхнуць нас у шэрую зону», — сказаў ён.\nПры гэтым пасол падкрэсліў, што, калі гаворка ідзе «пра дэмакратыю, пра дапамогу розным палітычным сілам, нам таксама ў свой час дапамагалі, але гэта выдаецца не праз дзяржаўныя фонды».\nНа гэтую прэс-канферэнцыю рэзка адгукнуўся МЗС Беларусі.\n«Мы вымушаны канстатаваць, што падчас прэс-канферэнцыі пасол Польшчы ў Беларусі Лешак Шарэпка выказаў не толькі аднабаковыя і прадузятыя меркаванні, але і дапусціў прамыя скажэнні рэальнасці», — заявілі ў Міністэрстве замежных спраў Беларусі.\nТак, заяўлена, што «існуе досыць шмат сведчанняў, якія пацвярджаюць, што польскі бок вельмі актыўна ўмешваецца і спрабуе аказваць ўздзеянне на ўнутрыпалітычныя працэсы ў Беларусі».\nШто тычыцца, напрыклад, Дамовы аб правілах прамежнага руху, то «польскі бок зрабіў і працягвае рабіць усё магчымае для таго, каб стварыць максімальна неспрыяльны фон для ўступлення гэтага пагаднення ў сілу».\nМЗС Беларусі лічыць, што «дзеючы польскі істэблішмэнт займае ўсё больш варожую пазіцыю ў дачыненні да нашай краіны».\nТэгі: Беларусь - Польшча 33 паслы 13 МЗС 21


Беларусь у Глабальным рэйтынгу чалавечага развіцця 50-ая - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nСёлета Глабальная справаздача аб чалавечым развіцці Арганізацыі аб’яднаных нацый прысвечаная тэме няроўнасці.\nЯк паведаміла на брыфінгу ў Менску пастаянная каардынатарка ААН у Беларусі Аляксандра Салаўёва, у першую пяцёрку групы краін з вельмі высокім роўнем чалавечага развіцця ўваходзяць Нарвегія, Швейцарыя, Ірландыя, Германія і Ганконг (Кітай). Замыкаюць групу Сейшэльскія астравы – 62-е месца.\n– З 2018 года Беларусь паднялася на тры пазіцыі і займае 50-е месца ў агульнасусветным рэйтынгу па індэксе чалавечага развіцця. Яна ідзе адразу за Расеяй і дзеліць 50-е месца з Казахстанам. Беларусь застаецца ў групе краін з вельмі высокім індэксам чалавечага развіцця. Калі ж індэкс пераацэньваецца з улікам гендэрнай няроўнасці, то мы таксама бачым тут посьпех Беларусі ў тым, што тут падвышэнне якасці жыцця жанчын, індэкс чалавечага развіцця жанчын, больш за 0,8 – большы, чым у краінах Еўропы і Азіі.\nПаводле Аляксандры Салаўёвай, у адрозненне ад большасці дзяржаў, у Беларусі індэкс развіцця жанчын вышэйшы, чым індэкс развіцця мужчын.\nТут згулялі ролю некалькі фактараў: розніца паміж працягласцю жыцця жанчын і мужчын складае ў нас 10 гадоў — 79 супраць 69-і, рэкордна нізкі для рэгіёну паказчык мацярынскай смяротнасці – дзве смерці на 100 тысяч жанчын. Але пры гэтым у Беларусі захоўваецца гендарная няроўнасць у эканоміцы – узровень удзелу жанчын у эканоміцы больш як на 10% ніжэйшы за ўзровень мужчынскага, заробак жанчын складае толькі 75% ад заробку мужчын.\nКраіны, з якімі мяжуе Беларусь, размясціліся ў рэйтынгу на наступных месцах: Польшча — 32-е, Літва — 34-е, Латвія — 39-е, Украіна — 88-е. Апошнія тры радкі рэйтынгу займаюць Чад, Цэнтральна-Афрыканская Рэспубліка і Нігер.


Xiaomi Mi Mix з'яўляецца самым прэстыжнай аўтамабільнай серыяй з самых стромкіх смартфонаў лагатыпаў Mi. Чуткі аб апошняй мадэлі былі размешчаны ў сеткі за некалькі месяцаў да афіцыйнага рэлізу, які Xiaomi і так spóźniło, па меншай меры месяц. Першая афіцыйная інфармацыя аб новым Мі Mixie супала з прэзентацыяй новага смартфона іншага кітайскага гіганта Huawei Honor магіяй і мадэль 2. Абодва смартфона вельмі падобны, а таксама ўключае ў сябе слайдэр з высоўнай пярэдняй камерай. Змяшаць мяне першы смартфон быў наватарскім, Xiaomi ў цяперашні час чаканка канкурэнцыі.\nсерыі смартфонаў Mi Mix заўсёды быў спакаваны ў квадратнай скрынцы, гэта характарыстыка іх кошты. Першае, што вы ўбачыце, калі вы адкрываеце скрынку смартфон, а крыху ніжэй яго кароткае паведамленне ад CEO Lei Jun. Там няма неабходнасці падманваць, Xiaomi прыцягвае вялікую натхненне ад Apple, але ў адрозненне ад іх прапануе значна больш у скрынцы, чым кампаніі з Куперціна, і гэта па-ранейшаму нашмат танней.\nСамы танны Mi Mix, які каштуе каля 3 2000 набор злотых ўключае ў сябе два зарадных: нармальны і бесправадной. І хуткае зарадная падтрымлівае зарадку. Apple, дадае толькі адзін, і ён па-ранейшаму бясплатна, калі вы хочаце, каб зарадзіць прылада хутчэй, мы павінны купіць яшчэ адзін, які з'яўляецца занадта дарагім. Xiaomi таксама дадае выпадак, гэта не выдатнае якасць, але гэта вельмі важна, хоць і таму я аддаю перавагу не насіць.\nАдзінае, што адсутнічае набор навушнікаў, але Xiaomi ніколі не прадаецца разам са сваім смартфонам. Вы заўсёды павінны быць набытыя асобна, у залежнасці ад таго, што хто мае патрэбу ў якасці. Кошты вар'іруюцца ад некалькіх да дзясяткаў даляраў.\nЗмяшаць мяне 3 я купіў у краме Gearbest.comЁн прыйшоў да мяне ў роўнай меры два тыдні. Калі вы хочаце зрабіць заказ прама з Кітая не турбавацца аб дадатковых зборах. Пошліны на смартфонах няма, а ПДВ Gearbest крама мае «свае каналы.» Пакет спачатку накіроўваецца ў мясцовую краму, а затым перепакованный і паслаў да вас у межах Еўрапейскага Саюза.\n... так што я ўзяў фільм на некаторы час і трапіў у паветра паміж экранам і ахоўнай плёнкай.\nМіхал Снежні 29, 2018


Чаму паступова растуць кошты на паліва ў Беларусі - Ганцевичи. Газета «Ганцавiцкi час»\n04:11 23 апреля\nУ краіне адбылося ўжо дзявятае павышэнне цэн на паліва з пачатку бягучага года, якое ўжо падаражала на 5%. У мінулым годзе цэны на паліва мяняліся 28 разоў, у 2018 годзе – 27 разоў.\nПаліва ў рэспубліцы даражэе часцей, чым любая іншая група тавараў. «Белнафтахім» робіць капеечныя падаражанні ў рамках прынятай палітыкі стрымлівання коштаў.\nУсе мы памятаем вялікія падаражанні паліва адразу на 15% летам 2011 года і звязаныя з ім пратэстныя акцыі “Стоп бензін” у Мінску. Цэны на паліва звязаны з нафтавым пытаннем, якое для Беларусі застаецца адкрытым, бо так і нявырашана пытанне з пастаўкамі нафты і газу ў нашу краіну.\nСама нафта на сусветным рынку таннее, але для Беларусі гэта мае ўскоснае значэнне. Таму што нашы НПЗ шмат гадоў куплялі расійскую нафту па коштах, якія былі значна таннейшымі, чым на сусветным рынку. Беларускае кіраўніцтва ўсё яшчэ спрабуе вытаргаваць у расійскага боку больш выгадныя ўмовы куплі нафты і кампенсаваць свае падаючыя прыбыткі.\nНе памаглі ў гэтай справе танкеры нафты з Нарвегіі. Апошнія дадзеныя сцвярджаюць, што з-за падатковага манеўра ў мінулым годзе Беларусь страціла 330 мільёнаў долараў свайго патэнцыйнага прыбытку.\nЗ гэтай нагоды з 1 лютага вырас на 6,6% тарыф на транзіт расійскай нафты па трубаправодзе “Дружба”, хаця Мінск намагаўся павялічыць яго на 16%.\nПагаршаецца сітуацыя з экспартам беларускіх нафтапрадуктаў, які быў асноўнай крыніцай даходаў для НПЗ; яны, дарэчы, правялі мадэрнізацыю для павелічэння сваіх працоўных магутнасцей з 16 да 24 млн тон у год.\nТаму, калі на сусветным рынку нафта таннее, для Беларусі яна даражае. “Белнафтахім” – кампанія, якая ўсталёўвае кошты на паліва ў краіне. Таму айчынныя АЗС у сваім павышэнні коштаў на паліва сыходзяць з лічбаў, якія прапаноўвае “Белнафтахім”.\nПа словах аглядальніцы “Белрынку” Таццяны Манёнак, канфлікты з Расійскай Федэрацыяй адносна паставак энергарэсурсаў узнікаюць увесь час.\nКанец і пачатак кожнага года – гэта цяжкі перыяд для Беларусі, бо ў гэты час вядуцца перамовы адносна новых гадавых паставак нафты і газу ў нашу краіну.\n“У такой сітуацыі, як зараз, Беларусь яшчэ не апыналася. Расія з’яўляецца манапалістам сыравіны, ад якога Беларусь залежала ўсе гады. Змагацца з манапалістам можна толькі з дапамогай альтэрнатывы”, – кажа эксперт.\nПра актуальныя пытанні адносна паставак нафты і газу Уладзімір Пуцін і Аляксандр Лукашэнка гутарылі паміж сабой на сустрэчы ў Сочы. Яны ўзгаднілі цэны на газ – 127 долараў за тысячу кубаметраў для Беларусі.\nПа нафце пытанне аказалася больш складаным: беларускі лідар просіць зніжку, Масква ж увязвае гэтае пытанне з інтэграцыяй дзвюх краін на ўмовах, якія беларускаму боку нявыгадныя і могуць пагражаць страце суверэнітэту. А таму кошты на паліва ў нашай краіне будуць павышацца.\nТаццяна Манёнак сцвярджае, што да прэзідэнцкіх выбараў, якія могуць адбыцца гэтым летам, у Беларусі будзе ўсё ж нейкае стрымліванне коштаў на паліва. Але што будзе далей? Эксперт пакуль не можа спрагназаваць сітуацыю, бо яна можа быць выбуховай.


Хатняя старонка > Расiйскi бiзнесмен пабудаваў у родных мясцiнах турыстычную вёску\nКлятное хаваецца ў адным з куточкаў Белавежскай пушчы, праўда, недалёка ад аб'язной дарогi вакол Нацыянальнага парку. I сёння, напэўна, вёска папоўнiла б шэрагi неперспектыўных населеных пунктаў, каб не яе ўраджэнец i тутэйшая славутасць Мiкалай Бурнас. Менавiта ён надаў новае жыццё роднай палескай вёсцы, якая згадваецца ў летапiсах з 1610 года.\nКалi мары збываюцца\nВа ўсiх трох апошнiх войнах вёска была ўшчэнт спаленая — пры нашэсцi Напалеона, у Першую i Другую сусветную. I кожны раз адраджалася з попелу i небыцця. А ўсяго толькi лапiк зямлi сярод балот i лясоў! Каля двухсот жыхароў тут налiчвалася ў 1957 годзе, калi нарадзiўся Коля Бурнас, якi пазней адыграе гiстарычную ролю ў бiяграфii вёскi.\nГэты звычайны хлопчык Коля вельмi ж палюбiў сваю мясцiну. Яшчэ ў 2011 годзе падчас урачыстага адкрыцця турыстычнага аб'екта Мiкалай Аляксеевiч здзiвiў журналiстаў, калi сказаў, што такую вёску ён бачыў у марах, калi падлеткам тут пасвiў кароў. Мабыць, тая самая мара i натхнiла хлопчыка на ўсё, што адбылося з iм пазней. А пазней ён скончыў школу i мараходнае вучылiшча, прайшоў Цiхi, Iндыйскi, Атлантычны, Паўночны Ледавiты акiяны на падводным караблi... Затым распачаў свой бiзнес, разбагацеў i аднойчы вярнуўся ў родную вёску, каб адрадзiць яе, даць новае жыццё.\nМiкалай Бурнас мае асноўны бiзнес i жыве ў Санкт-Пецярбургу. У адным з тамтэйшых выдавецтваў убачыла свет кнiга яго ўспамiнаў. Сваё дзяцiнства аўтар згадвае найперш як мару пра чыстую, дагледжаную вёску, дзе людзi жывуць у дастатку, у добрых i прасторных дамах, усе прыязна размаўляюць адно з адным, таму што знiклi зайздрасць i злосць. Вось такiм, аказваецца, быў рамантыкам, будучы адважны марак ды паспяховы i прагматычны прадпрымальнiк. А яшчэ слова «паляшук» ён у сваёй кнiзе тлумачыць выразам — поле шукаць.\nСваё поле ён не шукаў, на iм нарадзiўся. На iм пабудаваў агратурыстычны комплекс. Работы пачалiся акурат дзесяць гадоў таму. Найперш у вёску правялi газ, праклалi сеткi водаправода i каналiзацыi. Затым правялi маштабнае добраўпарадкаванне тэрыторыi, з'явiлiся штучныя вадаёмы. На вачах выраслi першыя восем гасцявых домiкаў зручнай планiроўкi, гасцiнiца на\n36 месцаў для VIP-персон, спартыўны комплекс. Адны з першых у тых домiках гасцявалi турысты з далёкiх Арабскiх Эмiратаў. Сапраўды, жыць у такiх апартаментах, трэба думаць, прыемна. Домiк разлiчаны на адпачынак сям'i або невялiкай кампанii. Усё прадумана да дробязяў, нават стол i крэслы, якiя выходзяць на возера, зроблены ў вясковым стылi i нагадваюць звычайны воз. Пах жывога дрэва спалучаецца з арыгiнальным дызайнам абстаноўкi, сюды дадаюцца самыя сучасныя выгоды: спадарожнiкавае тэлебачанне, хуткасны iнтэрнэт i яшчэ шмат мiлых дэталяў, што прываблiваюць турыста.\nЁсць у турыстычнай вёсцы рэстаран, лазня, саўна. Ёсць падсобная гаспадарка для забеспячэння рэстарана экалагiчна чыстай прадукцыяй. Узведзены спартыўны комплекс. Апошнi — не проста спартзала з трэнажорамi ды iншым стандартным наборам: тут зроблены памяшканнi для гульнявых вiдаў спорту, у якiх можна праводзiць сур'ёзныя спаборнiцтвы.\nI, можа, самае галоўнае, што знойдзе падарожнiк, — раскошная прырода, подых цiшынi i спакою. На ўсе лады спяваюць птушкi. Вялiкi штучны вадаём упрыгожаны выгнутымi масткамi. А з невялiкай цаглянай вежы, стылiзаванай пад даўнiну, добра праглядваюцца ваколiца ды ўдалае архiтэктурнае вырашэнне самой турыстычнай вёскi. На гары стаiць вятрак, але насамрэч гэта сучасная мiнiэлектрастанцыя на сонечных батарэях. Ну, а хто хоча лепш пазнаёмiцца з пушчанскай прыродай, можа прайсцiся па экалагiчнай сцяжыне ў гiдралагiчным заказнiку «Дзiкое». Менавiта тут пачынаецца адно з найбуйнейшых у Еўропе балот, якое да гэтай пары захавалася ў некранутым выглядзе. У тутэйшых прыгажэнных мясцiнах мноства раслiн-чырванакнiжнiкаў, розных рэдкiх птушак, накшталт вяртлявай чаротаўкi. На 16-кiламетровай сцяжыне, калi пашанцуе, сустрэнецца i значна большы за птушку цi зайца насельнiк пушчы. Ды i сам балотны пейзаж варты таго, каб яго ўбачыць. Тут ёсць такiя астравы, да якiх у вайну баялiся падступiцца немцы, i да гэтай пары засталiся партызанскiя зямлянкi.\nДля турыстаў тут прадугледжана многа забаўлянак. А для сябе прадпрымальнiк узвёў дыхтоўны дом, бо любiць прыязджаць i адпачываць на малой радзiме. А вось мацi яго Вера Мiкалаеўна не захацела пераходзiць у сынавы харомы i засталася ў сваёй хаце. Бацькоўскi дом сын таксама адрамантаваў i мадэрнiзаваў.\nМiкалая Бурнаса адрознiвае асаблiвае, трапятлiвае стаўленне да матулi, якая, дарэчы, па стане здароўя нядаўна перабралася да сына ў Пiцер. А тады, у 2011 годзе, урачыстае адкрыццё агратурыстычнага комплексу ён прымеркаваў да 14 чэрвеня — дня нараджэння мамы. Калi мацi стала цяжкавата наведваць царкву ў суседнiм Сухопалi, было прынята рашэнне... узвесцi храм у Клятным. I ў 2016 годзе быў асвечаны храм у гонар святых мучанiц Веры, Надзеi, Любовi i мацi iх Сафii.\nЁн уяўляе сабой копiю вядомай Цiхвiнскай каплiцы ў агароджы Андрэеўскага сабора Кранштата, дзе больш за 50 гадоў служыў вялiкi святы Iаан Кранштацкi. Ён не падобны на iншыя храмы Пружаншчыны. Вялiкi сферычны купал з крыжам над цэнтральным аб'ёмам i дзве пары iанiчных паўкалон на высокiм п'едэстале нагадваюць традыцыi праваслаўнага Паўночнага краю. Будавалi на вякi: храм i званiцу пакрылi асаблiвай меддзю, якая праз 70 гадоў павiнна атрымаць высакародны бронзавы адлiў. Манументальная надбрамная шмат'ярусная званiца мае вышыню 33 метры (па лiку зямных гадоў Хрыста).\nУнутры царква ўпрыгожана ажурнай пазалочанай лепкай. Усе iконы для яе напiсаны санкт-пецярбургскiмi майстрамi. Сем званоў рознай велiчынi вырабiлi ў Варонежы. Цяпер гэтыя званы перыядычна абвяшчаюць ваколiцам пра набажэнства i нагадваюць пра фундатара тутэйшых мясцiн.\nЗагаловак у газеце: Чацвёртае адраджэнне Клятнога


Глушылкі GSM сваімі рукамі: схема\nСёння мець зносіны адзін з адным стала нашмат прасцей, дзякуючы з'яўленню і паўсюднаму распаўсюджванню мабільных тэлефонаў. Але, з іншага боку, такое развіццё цягне за сабой і шмат непрыемных момантаў. І для таго, каб пазбегнуць рознага роду сюрпрызаў, прыдумалі адмысловыя прылады, якія ў цяперашні час сталі даступныя не толькі разведчыкам, але і звычайным людзям. Гэта так званыя подавители або глушылкі. З іх дапамогай можна не баяцца схаваных відэакамер, праслушкі, «жучкоў» і падобных «штучак», якія даступныя сёння ўсім і кожнаму.\nПодавители можна набыць, напрыклад, праз Інтэрнэт. А радыёаматары вырабляюць іх і самі. Як працуюць гэтыя прылады, на што яны здольныя і як зрабіць GSM-глушылку сваімі рукамі, пагаворым у наступным артыкуле.\nЯк дзейнічаюць подавители на тэлефоны\nАдны з іх ўяўляюць сабой прылады такога тыпу, што калі прыборы трапляюць у зону іх дзеяння, усё вакол тэлефоны ловяць толькі перашкоды, а размаўляць па ім людзі не могуць.\nІншыя глушылкі GSM накіраваны на сканіраванне частот і шукаюць пэўны сігнал. У той момант, калі ён з'яўляецца, яны пачынаюць генераваць перашкоды. Такім чынам, істотна эканоміцца электрычная энергія.\nПодавитель, падобны на сотавы\nПрылады могуць мець розны радыус дзеяння. Адны з іх не распаўсюджваюцца больш за дзесяць метраў. Яны выдатна падыдуць для невялікага кабінета або аўтамабіля.\nБольш сур'ёзныя мадэлі маюць радыус дзеяння каля пяцідзесяці метраў. Яны могуць быць выкарыстаны, да прыкладу, у канферэнц-залах або перагаворных.\nАле ёсць і прыбор з вялікім радыусам дзеяння. Ён можа распаўсюджваць перашкоды на цэлыя плошчы. Зразумела, толькі спецслужбам даступная такая глушылкі GSM.\nСхема, прадстаўленая ніжэй, дапаможа вам сканструяваць прылада сваімі рукамі.\nПодавители і закон\nТым не менш трэба мець на ўвазе, што, паводле расейскага фэдэральнага закону «Аб сувязі», ўсё блакатары сувязі падлягаюць абавязковай рэгістрацыі і сертыфікацыі. Сертыфікат выдаюць самі вытворцы прылад пры куплі, а вось за працэдуру рэгістрацыі нясуць адказнасць ўладальнікі прылад. Калі яна не пройдзены, то эксплуатацыя прыбора з'яўляецца супрацьзаконным дзеяннем, за якое прыйдзецца несці адказнасць.\nАле дзякуючы такім прыладам, можна абараніцца ад розных подглядывающих прыстасаванняў, якія маюць мэта ўрывацца ў вашу асабістае жыццё. Выявіць іх часам нерэальна з-за мініяцюрных памераў, але глушылкі GSM цалкам могуць справіцца з пастаўленай задачай.\nЎстаноўка і эксплуатацыя подавителя\nМантаж прыбора зусім просты. Антэну прыкручваюць ў раздым, і глушылкі здушыць сігналы ўжо праз дзесяць секунд пасля ўключэння. Блакатар здольны працаваць як у аўтаномным рэжыме, так і праз сетку. Таксама пры неабходнасці можна скарыстацца і прикуривателем аўтамабіля.\nАле не варта забываць, што незаконнае выкарыстанне прыбора з'яўляецца парушэннем закона.\nБывае, што пасля таго, як глушылкі GSM зарадзілі, уключыўшы прылады, выяўляюць слабую працу, распаўсюджванне дзеяння толькі на пэўнага аператара сувязі або што-небудзь яшчэ падобнае. Такое здараецца, калі аператары выкарыстоўваюць трохі іншыя частоты.\nАле для таго, каб прыбор зарабіў і з імі, неабходна вырабіць наступныя дзеянні:\nпавярнуць на ёй адверткай для павышэння або паніжэння частоты падладкавы рэзістар.\nКаму трэба ўрывацца ў чужое жыццё\nАналагічныя дзеянні прадпрымаюць і для налады на WiFi.\nНапэўна, усе ведаюць сёння, што такое «жучкі». Розныя сродкі для праслухоўвання ў цяперашні час выкарыстоўваюцца не толькі спецслужбамі. Іх можа ўсталяваць студэнт і нават школьнік.\nАднак часцей за ўсё ў такіх прыладах зацікаўлены ревнивцы, канкурэнты па бізнесе і іншыя. Шпіёнская тэхніка здольная нанесці шкоду любому чалавеку. Таму інфармацыйнай абаронай сёння цікавяцца многія. І подавитель-глушылкі GSM выступае менавіта тым прыборам, які змагаецца з такімі з'явамі.\nНу, а пра сотавых тэлефонах GSM 900-1800 многія даўно ведаюць, што без глушылкі яны легка ператвараюцца ў сродак ўцечкі інфармацыі.\nГлушылкі Bluetooth, 3G, Wi-Fi\nТакая прылада звычайна непрыкметна і дзейнічае на пэўных частотах. Пры гэтым на сотавым тэлефоне пры працы прыбора звычайна высвятляецца што-то накшталт «сетка не знойдзена», «няма сігналу» і іншае. А калі яна і ўсталявалася з нейкім прыстасаваннем, то праз некалькі секунд перарываецца. Тады ніякія шпіёнскія сродкі не змогуць падслухоўваць і лавіць сігналы.\nГлушылкі GSM тэлефонаў або Wi-Fi не выпраменьваюць магутнага шуму, радыёсігналу. Таму бытавыя прылады як працавалі, так і працягваюць працаваць.\nВысокачуллівая шпіёнская тэхніка можа ўсталёўвацца дзе заўгодна: у офісах, аўтамабілях, кватэрах, саунах і гэтак далей. Сувязь адбываецца на пэўных частотах. Звычайныя дэтэктары часта неспраўляюцца з задачай і не здольныя «вылічыць» сучасную шпіёнскую тэхніку. А вось глушылкі, распрацаваныя з улікам узрослых умоў і патрабаванняў, могуць «абясшкодзіць» прастору.\nПодавитель і анты-трэкер GPS\nУ апошнія гады стаў шырока распаўсюджаным яшчэ адзін від шпіёнскай тэхнікі — GPS-трэкеры. Яны прызначаныя далёка не толькі для кантролю за грузаперавозкамі, як часта заяўляюць вытворцы. Іх часта выкарыстоўваюць і сілавыя структуры, і прыватныя дэтэктывы, і тыя ж зайздросныя канкурэнты, аж да крымінальных структур.\nГэта зусім мініяцюрныя прыборы, схаваць якія лёгка і проста. А ў выніку пэўны чалавек будзе знаходзіцца пад такой аўтаматызаванай наглядам. Вось чаму стала распрацоўвацца і глушылкі GSM-сігналу, свайго роду анты-трэкер.\nГэта такія пэўны модулі, якія не даюць пралічыць каардынаты знаходжання чалавека або транспартнага сродку. Той, хто сочыць, выкарыстоўваючы трэкер, пры гэтым ўбачыць толькі «no data», альбо дадзеныя не паступяць да яго наогул.\nДзякуючы подавителям транспартнага сродку забяспечваецца ананімнасць, і не дапускаецца збор асабістых звестак праз каналы GPS.\nПрылады здольныя паспяхова змагацца з усякага роду шпіёнскай тэхнікай, якая можа пашкодзіць любому чалавеку і ў асабістым жыцці, і ў дзелавой сферы, а таксама цэлай арганізацыі. Таму ў нашых рэаліях грэбаваць такімі рэчамі нельга, і неабходна старацца засцерагчы сябе, сваіх блізкіх і супрацоўнікаў ад шпіёнскіх гаджэтаў.\nГлушылкі GSM-сігналу сваімі рукамі\nЎ сеткі Інтэрнэт можна сустрэць інструкцыі па самастойнай зборцы прылад.\nАдна з іх прыводзіцца ніжэй.\nПодавитель здольны супрацьстаяць сігналу на частаце 800 мегагерц — большасць мабільных прылад настроены менавіта на яе. Генератарам кіравання тут выступае генератар хісткай хвалі. Працуе прыбор выдатна, але для яго зборкі, безумоўна, неабходныя пэўныя навыкі.\nБярэцца генератар сінхронных сігналаў на сорак пяць мегагерц. На яго рэагуе порт гетэрадзіна. У выніку атрымліваюцца перашкоды. Супраціў і ў порце гетэрадзіна, і ў генератары раўняюць шляхам напрамкі сігналу ад генератара электроколебаний прымача.\nУ порта апошняга генератара настроеная антэна на 800 мегагерц. РЧ-выхад падлучаюць да ўзмацняльніка, павялічваючы магутнасць прыстасаванні да шаснаццаці дБм. Пасля гэтага павялічаны сігнал трапляе на антэну.\nДалей прыдумляюць корпус, усталёўваюць батарэйку, якую агароджваюць ад іншых частак. Да корпуса прымацоўваецца перамыкач.\nGSM-глушылкі сваімі рукамі ўнутры робіцца з:\nГлушылкі працуюць на розных частотах у залежнасці ад неабходнасці стварэння перашкод тых ці іншых прылад сувязі.\nГУН можна лічыць «сэрцам» за ўсё прыстасаванні. Ён вырабляе РЧ-сігнал. Блок ўзмацнення РЧ спатрэбіцца для пашырэння зоны дзеяння прылады. Настроечная схема бывае з зваротнай сувяззю і растуленым. Узмацняльнікі каскадаў прадаюцца самай рознай магутнасці. Але варта разумець, што пры большай магутнасці час працы будзе зніжацца. Антэна перадае сігналы, генерирующиеся подавителем. Крыніца харчавання падтрымлівае жыццё прыбора. У якасці яго можна ўжываць іённа-літыевых батарэй. Але калі будзе прымяняцца звычайны крыніца харчавання, то абавязкова набудзьце сеткавы адаптар.\nВось такімі сродкамі даводзіцца сёння змагацца з пабочнымі з'явамі тых вынаходак, якія, магчыма, прызначаліся для зусім іншых, добрых і карысных мэтаў.\nФотаапарат Pentax 645Z: характарыстыкі і водгукі\nСреднеформатной камеры дасягнулі сапраўды захапляльнага дазволу, якое стала вынікам складанага кампрамісу з іншымі функцыянальнымі магчымасцямі. Pentax 645Z змог прапанаваць функцыянал, унікальны для камер сярэдняга фармату. Вільг...\nНаўтбук ASUS EeeBook X205TA: агляд, апісанне, характарыстыкі і водгукі\nКампанія ASUS вядомая як пастаўшчык надзейных, функцыянальных і стыльных наўтбукаў у самых розных сегментах. Так, девайс ASUS EeeBook X205TA, які характарызуецца дастаткова высокай папулярнасцю ў Расіі і ў свеце, адносіцца да катэ...\nАбшэўка для пральнай машыны: як памяняць\nХоць пральная машына ставіцца да разраду тэхнікі, якая служыць на працягу доўгага часу, усё ж з часам і яна можа выйсці з ладу. Даволі частая праблема – пашкоджанне гумовай абшэўкі люка. Як правіла, рамонт або замену гэтай к...


Кавалачак перамен ад Святланы Алексiевiч - BelBiz\nВоля Чайкоўская | 11 февраля 2014 Кавалачак перамен ад Святланы Алексiевiч\nУ рамках ХХІ Мінскай міжнароднай кніжнай выставы-кірмаша прайшла сустрэча са знакамітай беларускай пісьменніцай, намінанткай на Нобелеўскую прэмію па літаратуры Святланай Алексіевіч. Яе новая кніга “Час сэканд хэнд” выйшла адначасова ў Маскве, Парыжы, Берліне і Стакгольме. А нядаўна і ў перакладзе на беларускую мову ў выдавецтве “Логвінаў”. Па сутнасці, гэта першая за апошнія гадоў 25 кніга Алексіевіч, выдадзеная ў Беларусі. Нягледзячы на негалосную забарону на імя пісьменніцы ў нашай краіне, чытачоў і прыхільнікаў у яе тут мноства. І ўсе прыйшлі ў невялічкі павільён ААТ “Белкніга” на кніжную выставу, як на споведзь або як на сеанс да псіхатэрапеўта. Усе хацелі пачуць нейкае тлумачэнне, адказы на пытанні “чаму?” і “за што?”. Нехта з натоўпу так наўпрост і запытаўся: “Чаму мы такія?” І ўсе з разуменнем засмяяліся. Гэта быў такі самаіранічны смех. Смех людзей, якім за сябе і сорамна, і крыўдна… Апынуўшыся ва ўмовах цеснаты невялічкага павільёна, калі людзі не вытрымлівалі нястачы асабістай прасторы і пачыналі нават сварыцца адно з адным (замест таго, каб ушчуваць рэальных віноўнікаў), мы апынуліся нібы ў мінікопіі нейкай глабальнай экзістэнцыйнай сітуацыі. І ў гэтым кантэксце згадкі Алексіевіч пра нямецкую даследчыцу Ханну Арэндт, якая казала, што ў змрочныя часы цяжка быць чалавекам, здаваліся часткова нават каментарыем да падзей, якія адбываюцца вось тут і цяпер у рэальным часе.\n- Недзе 35 гадоў я пісала вось гэтыя шэсць кніг, адну кнігу ў 10 гадоў (Кнігі з нізкі “Галасы утопіі”, “Чарнобыльская малітва”, “У вайны не жаночы твар”, “Цынкавыя хлопчыкі”, “Зачараваныя смерцю”, “Апошнія сведкі. Сола для дзіцячага голаса”. Кніга “Час сэканд хэнд” завяршае нізку – BEL.BIZ). Можна сказаць, што гэта адна кніга, адна душа. Гэта кніга больш за ўсё пра тое, як мы жылі, як гэтае жыццё скончылася, а мы апынуліся ў разгубленасці. У нас у Беларусі час наогул спыніўся. Тут вельмі шмат рускага матэрыялу, таму што там крах ідэі, капіталізм – нечаканы для большасці людзей – больш відавочна прасочваецца на лёсах. У нас усё трошку схавана. Крыху сацыялізму, крыху капіталізму, крыху імператарства. Неяк усё ў кучы.\n- Калі б я ведала адказ на пытанне “Чаму мы такія?”… Я не ведаю гэтага адказу. Я думаю, што ўсё глыбока ў гісторыі. Вось гавораць, што рускія такія, а беларусы – гэткія, і што ў гэтым вінаватая савецкая ўлада. Я не зусім з гэтым згодная. Я думаю, гэта больш глыбокія рэчы. Напрыклад, калі ўзяць Вялікую Айчынную вайну, вось гавораць, што народ здзейсніў такі подзвіг. Але ўсе забываюць, што пад час вайны з Банапартам рускія сяляне зімой з дзецьмі сыходзілі ў лес, палілі свае дамы, каб не пакідаць іх напалеонаўцам.\n- Я хачу сказаць, што выдавецтва “Логвінаў” і Барыс Пятровіч з Саюза беларускіх пісьменнікаў, – малайцы. Бо яны ж таксама маглі сказаць – ну, лепш не звязвацца з гэтай Алексіевіч, лепш не мець непрыемнасцяў. Не, яны бяруць і выдаюць кнігу. Гэта яшчэ адзін прыклад таго, што ўсё залежыць ад чалавека. Там, наколькі я ведаю, невялікі тыраж, паколькі ў “Логвінава” непрыемнасці. Але я да чаго – што ўсё залежыць ад нас. Усё залежыць ад цябе. Можна сказаць і нічога не зрабіць. Чакаць, што нехта нешта зробіць – рэвалюцыю ці новае жыццё. А можна самому – кавалачак перамен. Вось узялі і зрабілі. Вось чамусьці адзін дырэктар школы рашаецца запрасіць пісьменніка, які зараз не ў фаворы, а другі – не, наадварот яшчэ данясе. Усё залежыць ад кожнага з нас.\n- Тут пра мяне шмат ходзіць розных спрэчак з-за таго, што мяне не зусім дакладна перадала нямецкая журналістка. Што нібыта я супраць беларускай мовы. Не, я не супраць беларускай мовы. Я сказала проста, што 200 гадоў ёй не давалі развівацца. І гэта сказваецца сёння. Што 200 гадоў нам не давалі жыць, як паўнавартаснай нацыі. Знішчылі эліту. Была ў асноўным руская мова. Я не думаю, што беларусы паміраючая нацыя. Ні ў якім разе. Мы ў гісторыі маем вельмі шмат прыкладаў, калі, здавалася б, няма ніякіх шанцаў, застаецца некалькі сот чалавек, і ў той жа час мова аднаўляецца. Паглядзіце на яўрэяў, як яны стварылі дзяржаву. І як яны ўратавалі нас. Гэта зноў-такі залежыць ад кожнага з нас. Калі мы будзем любіць мову, абараняць яе, то яна ніколі не памрэ і мы ніколі не знікнем. Я вельмі шмат бачыла маладых беларускіх сям’яў, якія з’ехаўшы за мяжу, раптам усведамлялі, якой яны нацыі. Тут гэта было не важна, а там, у свеце, гэта важна. Гэта праблема будучыні.\n- Чаму савецкія людзі больш годна вытрывалі выпрабаванне ГУЛАГам, чым далярам? Таму што ў нас ніколі не было матэрыяльнага. Старэйшыя людзі любяць 90-ыя гады, калі вельмі шмат гаварылі пра грошы, хацелі неяк разбагацець. Ніхто не думаў, што некаму прыйдзецца быць слугой. Матэрыяльнае – спакушае.\nПамятаю, калі Пуцін ішоў на трэція выбары, у яго былі давераныя асобы: Табакоў, Хазанаў…Здавалася, што трэба такім заслужаным людзям. Але яны пайшлі. Нават у сем’ях ішлі спрэчкі з-за гэтага. А чаму? Табакоў казаў, што ратуе тэатр. Нехта ратаваў рэстаранчык свайго сына. То бок, кожнаму было што губляць. На жаль, такі сёння час. Я яго называю – вульгарны час. У нас нічога не было. І раптам гэта з’явілася. А тады, у 1937-ым, у чалавека нічога не было акрамя гонару і годнасці. Альбо ён іх выратоўвае, альбо таксама становіцца катам. Так што даляр аказаўся нашмат больш спакуслівы. Вось зайдзіце ў будаўнічую краму. Там тысячы людзей. А на выступленнях пісьменнікаў, акцёраў Беларусі людзей не так шмат. Чаму? Людзі просяць жыцця, людзі хочуць жыць. Я не абвінавачваю іх, проста кажу, што мы жывём вось у гэты прамежкавы час. Мы вырашылі, што гэта і ёсць свабода. Гэтая магчымасць атрымліваць. Мне гавораць: вашы людзі, ім абсалютна няважна, што нехта сядзіць у турме, ніхто не выходзіць на плошчу… А зайдзіце ў краму –\nусё ёсць, трэба толькі грошы зарабляць. Паняцце свабоды, дэмакратыі – гэта рэчы, над якімі Еўропа працавала сотні гадоў. Яны не прыходзяць так імгненна.\n- Калі абагульніць, то пытанне (якое найчасцей задаюць у Еўропе – BEL.BIZ) будзе гучаць так: скажыце, чаму гэтыя бясконцыя пакуты, прыніжэнні не канвертуюцца ў свабоду, годнасць? Чаму людзі, атрымаўшы перамогу ў такой страшнай вайне, потым ідуць у стойла? Разумееце, у іх нараджаецца шмат пытанняў, і адзінае, што яны бачаць: праблема нашмат шырэйшая і шматбаковая, чым яны ўяўлялі: што Пуцін – дыктатар, Лукашэнка – дыктатар. Не, яны разумеюць з кнігі, што гэтыя тыпажы – заказ грамадства, акумуляванае жаданне грамадства. Значыць, грамадства знаходзіцца на такой стадыі развіцця.\nТеги: люди, литература, Алексеевич


28 ліпеня 2021, 16:54\n28 ліпеня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Паліцыя Вільнюскай акругі пачала дасудовае расследаванне ў сувязі з акцыяй пратэсту супраць размяшчэння нелегальных мігрантаў, арганізаванай жыхарамі вёскі Руднінкай, паведамляе "Литовский курьер".\n"Расследаваннем кіруе Аддзел расследавання арганізаваных злачынстваў і карупцыі Вільнюскай акруговай пракуратуры", - паведаміла прадстаўнік Генпракуратуры Эвеліна Марцінанене.\nКрымінальны кодэкс Літвы прадугледжвае пакаранне ў выглядзе арышту або пазбаўлення волі да пяці гадоў для асоб, якія арганізавалі або справакавалі групу людзей да публічнага насілля, знішчэння маёмасці або іншых грубых парушэнняў грамадскага парадку. Такі ж тэрмін пагражае ўдзельнікам беспарадкаў і парушальнікам грамадскага парадку. Для тых, хто аказаў супраціўленне паліцыі, выкарыстаў агнястрэльную зброю або выбуховыя рэчывы, тэрмін пазбаўлення волі павялічваецца да шасці гадоў.\nРаней МУС Літвы звярнулася ў Генпракуратуру з просьбай правесці следства ў адносінах да ўдзельнікаў акцыі пратэсту ў вёсцы Руднінкай. Кіраўнік МУС Агне Білатайтэ заявіла, што следства павінна стаць сігналам для пратэстуючых, што за іх дзеянні давядзецца адказваць. "Праваахоўныя органы высветляць усе абставіны здарэння. Гэта з'яўляецца адназначным сігналам таго, што за такія дзеянні давядзецца адказваць", - цытуе кіраўніка МУС ТАСС.\nУ панядзелак жыхары вёскі Руднінкай блакіравалі дарогу, якая вядзе да палігона. Паліцыя сілай разганяла людзей, быў прыменены слёзатачывы газ. Мясцовыя жыхары пратэставалі супраць размяшчэння на палігоне палатачнага лагера для мігрантаў на 1,5 тыс. чалавек. У самой вёсцы пражывае каля 500 чалавек, яны апасаюцца за сваю бяспеку.-0-


Аднойчы ў Амерыцы. ЗША захлiснула хваля масавых пратэстаў | zviazda.by\nХатняя старонка » У свеце » Кантыненты » Аднойчы ў Амерыцы. ЗША захлiснула хваля масавых пратэстаў\nБольш чым 10 тысяч чалавек затрымана з пачатку масавых пратэстаў, якiя праходзяць у ЗША. Пра гэта паведамiла агенцтва Associated Press. Больш за чвэрць усiх затрыманняў прыпадае на Лос-Анджэлес (штат Калiфорнiя). Далей iдуць Нью-Ёрк, Далас (штат Тэхас) i Фiладэльфiя (штат Пенсiльванiя). Шмат каму з затрыманых прад'яўленыя абвiнавачаннi ў здзяйсненнi дробных правапарушэнняў, напрыклад у невыкананнi правiлаў каменданцкай гадзiны. Пры гэтым, як адзначыла Associated Press, сотнi пратэстоўцаў арыштаваныя паводле абвiнавачанняў у крадзяжы або марадзёрстве. У барацьбе з беспарадкамi да мясцовых праваахоўных органаў часта падключаецца Нацыянальная гвардыя ЗША, задзейнiчана каля 30 тысяч байцоў у больш чым 30 штатах i сталiчнай акрузе Калумбiя. Прыкладна ў 40 гарадах, уключаючы Вашынгтон i Нью-Ёрк, уведзена каменданцкая гадзiна. Як ЗША пераадольваюць глабальную хвалю беспарадкаў?\nБеспрэцэдэнтныя па маштабе беспарадкi ў ЗША пачалiся на мiнулым тыднi ў Мiнеапалiсе пасля смерцi Джорджа Флойда. Цемнаскуры стаў ахвярай празмерна жорсткiх дзеянняў палiцыi. Пратэсты ў Мiнеапалiсе пачалiся на наступны дзень пасля смерцi Флойда. Праз дзень незадаволеныя выйшлi на вулiцы Лос-Анджэлеса, затым акцыi ахапiлi ўсю краiну. Убаку не засталiся i найбуйнейшыя гарады краiны Нью-Ёрк i Вашынгтон. У сталiцы дэманстранты прыйшлi да Белага дома.\nПершапачаткова акцыi былi мiрныя: людзi проста выйшлi выказаць сваю незадаволенасць у вопратцы i масках з надпiсам «Я не магу дыхаць». Менавiта гэтыя словы паўтараў Флойд, калi на яго шыю цiснуў нагой палiцэйскi. На вулiцах сабралiся i прыхiльнiкi руху Black Lives Matter («Жыццi чорных маюць значэнне»), якi выступае супраць гвалту ў дачыненнi да чарнаскурага насельнiцтва. Больш радыкальна настроеныя дэманстранты скарысталiся момантам: яны бiлi шкло ў палiцэйскiх участках i патрульных машынах. Затым будынкi i аўтамабiлi пачалi падпальваць, гэта адбывалася не толькi ў Мiнеапалiсе, але i ў iншых гарадах. Агрэсiўна настроеныя ўдзельнiкi акцый без разбору грамiлi чужую ўласнасць i збiвалi людзей, якiя спрабавалi яе абаранiць. Амерыканцы азiяцкага паходжання нават вырашылi аб'яднацца i абараняцца ад марадзёраў, засеўшы на дахах са зброяй.\nЛос-Анджэлес, Вашынгтон, Маямi, Дэтройт, Фiладэльфiя, Атланта, Сiэтл, Чыкага, Пiтсбург, Мiнеапалiс i многiя iншыя мегаполiсы адзiн за iншым аб'яўлялi забарону на вулiчныя дэманстрацыi ў начны час. А губернатары некалькiх штатаў, уключаючы Тэхас i Вiрджынiю, увялi надзвычайнае становiшча. Як удакладняе Reuters, апошнi раз каменданцкую гадзiну ў ЗША прыходзiлася ўводзiць гэтак масава больш за 50 гадоў таму — пасля забойства Марцiна Лютэра Кiнга-малодшага ў 1968-м.\nЗрэшты, як мiрныя пратэстоўцы, так i вандалы ўсё роўна заставалiся на вулiцах нават уначы. Мэр акругi Калумбiя Мюрыэл Баўзер у сувязi з тым, што адбываецца, заявiла: людзi маюць права на свабоду сходаў, аднак не павiнны пры гэтым разбураць горад — падпалы былi зафiксаваныя i ў Вашынгтоне. На вулiцы для барацьбы з беспарадкамi вывелi не толькi палiцэйскiх, але i сiлы Нацыянальнай гвардыi — фармiраваннi рэзерву, арганiзаваныя армiяй i ваенна-паветранымi сiламi. Iх запрасiлi для дапамогi больш за 25 штатаў. Палiцэйскiя ў першыя днi пратэстаў дзейнiчалi акуратна, часта старалiся перачакаць у ачапленнi. У некаторых выпадках яны ўжывалi слёзатачывы газ i гумавыя кулi для разгону натоўпу. Аднак калi дзеяннi пратэстуючых сталi больш жорсткiмi, вартавыя парадку пачалi масава арыштоўваць дэманстрантаў. У Атланце, напрыклад, двое палiцэйскiх былi звольненыя пасля грубага затрымання навучэнцаў каледжа. Сярод арыштаваных у выхадныя ў найбуйнейшым горадзе ЗША аказалася i дачка мэра Нью-Ёрка Бiла дэ Блазiа К'яра.\n«Блукаюць статкi гоблiнаў»\nНярэдка прыходзяць паведамленнi пра параненых i загiнулых падчас пратэстаў. Пацярпелыя ёсць як сярод палiцэйскiх, так i сярод дэманстрантаў. Амерыканскiя ўлады падкрэслiваюць, што любыя сутычкi з палiцыяй i пагрозы праваахоўнiкам будуць расцэньвацца як акты ўнутранага тэрарызму. Пры гэтым многiя адзначаюць, што мiрныя пратэстоўцы i завадатары цяперашнiх беспарадкаў — розныя людзi. Па iнфармацыi палiцыi, за хваляй гвалту стаяць групы прыхiльнiкаў тэорыi аб перавазе белай расы, анархiсты, крайне левыя экстрэмiсты i антыфашысты.\nПа словах начальнiка палiцыi Маямi Хорхе Колiна, з 57 чалавек, затрыманых падчас беспарадкаў у адзiн з дзён, толькi 13 мясцовых жыхароў. Аб каардынацыi падобных знешнiх сiл заяўляла i мэр Чыкага Лоры Лайтфут. Яна адзначыла, што марадзёрства было добра арганiзавана, прычым верагодна, людзьмi з iншых рэгiёнаў: «Грузавiкi чароўным чынам з'яўлялiся перад крамамi, караваны машын высаджвалi людзей, якiя разбiвалi вокны i выносiлi тавары».\nУ ЗША марадзёрства называюць «луцiнгам» (англ. looting). Акрамя таго, словам «лут» геймеры называюць унутрыгульнявыя каштоўнасцi, якiя атрымлiваюцца пасля забойства працiўнiкаў або пры захопе iх тэрыторый. Тыдзень таму прэзiдэнт ЗША Дональд Трамп апублiкаваў у сваiм Twitter спрэчны пост на гэтую тэму, у якiм уразiў фразай: «Калi пачынаецца марадзёрства, пачынаецца стральба» (англ. «When the looting starts, the shooting starts»). Словы амерыканскага лiдара — гэта цытата кiраўнiка палiцыi Маямi Уолтара Хэдлi. Праваахоўнiк зрабiў такую заяву ў 1967 годзе падчас расавых хваляванняў у горадзе. Хэдлi заклiкаў сiлавiкоў выкарыстоўваць жорсткiя меры ў адносiнах да актывiстаў. Калi прэзiдэнта ЗША сталi вiнавацiць у расiзме ў сувязi з выкарыстаннем гэтага выказвання, ён паведамiў, што не ведаў аб паходжаннi гэтай фразы: «Я не ведаю, адкуль яна ўзялася».\nНягледзячы на пагрозы Трампа, марадзёры не спынялiся. Прычым яны не баяцца выкарыстоўваць фiзiчны гвалт. Пра гэта расказаў расiйскi фiгурыст Аляксей Краснажон, якi цяпер жыве ў горадзе Далас у Тэхасе. «У нас у Даласе была гiсторыя, як мужык выйшаў абараняць ад пагромшчыкаў свой бiзнес. Яго збiлi ледзь не ўдзесяцёх. Людзi руйнуюць жыццё нявiнным, гэта няправiльна. У мяне няма бiзнесу, але ёсць бейсбольная бiта. Калi пратэсты дабяруцца да майго дома, я гатовы», — паведамiў суразмоўнiк выданню «Спорт-экспрэс».\nПагромы дагналi дарагiя буцiкi i нават непрыметныя супермаркеты ў дзясятках гарадоў ЗША: у Нью-Ёрку, Лос-Анджэлесе, Сан-Францыска i многiх iншых населеных пунктах. Удзельнiкi акцый выносiлi з крамаў рэчы i дэбош здзяйснялi пад лозунгам «Eat the rich!» («Еш багатых!»), пiшуць амерыканскiя СМI. На сценах будынкаў, дзе размешчаны дарагiя крамы, з'яўлялiся надпiсы накшталт «Багатыя больш не ў бяспецы!». Лозунг «Eat the rich!» — узыходзiць да антыкапiталiстычнай песнi Aerosmith пад такой жа назвай — заўважалi ў многiх месцах Business Insider i iншыя выданнi. У прыватнасцi, фраза была напiсана чырвонай фарбай з балончыка на бялюткiм Mercedes-Benz, якi стаяў пасярод раскурочанага аўтасалона ў Оклендзе.\nПа словах вiдавочцаў, марадзёрствам займалiся не толькi тыя, хто сапраўды мае патрэбу ў грашах або перажывае з-за гiбелi Флойда. «Народ з'ехаўся рабаваць крамы з усiх навакольных штатаў. Была куча машын з Нью-Джэрсi, Пенсiльванii i нават з Мэна дабралiся. Упершыню ўбачыў рабаўнiкоў на дарагiх тачках. Людзi пад'язджалi на «мерседэсах» за 100 тысяч долараў i зусiм спакойна iшлi браць вопратку, залазячы ўнутр праз пабiтыя вiтрыны i набiваючы таварам салон i багажнiк. Нават тое, што iм было не трэба, усё роўна бiлi, ламалi i крышылi: арт-галерэi, касметыку, кафэ, тавары для жывёл i ўсё астатняе, што траплялася па дарозе», — расказаў на сваёй старонцы ў Facebook пецярбуржац Дзянiс, якi працуе гiдам у Нью-Ёрку, паведамiла gazeta.ru.\nГэта пацвярджаюць i карэнныя амерыканцы. «Палова гэтых людзей нават не жыве тут. Яны тут, каб знiшчаць рэчы. Гэта не дапамагае iх справам», — абурылася 68-гадовая жыхарка Калiфорнii Ана Пепе, паведамляе газета Los Angeles Times. Акрамя таго, марадзёры аб'ядноўвалiся ў групы — каб было прасцей рабаваць. «Па вулiцах блукаюць статкi гоблiнаў, якiя захапiлi Манхэтэн i працягваюць яго рабаваць. Ходзяць вялiкiмi натоўпамi або маленькiмi групамi, i яны проста ўсюды. Фактычна ўвечары i ноччу на вулiцах толькi яны i копы», — дадаў гiд Дзянiс. Злачынцы не баялiся атакаваць i банкi: напрыклад, у ноч на 1 чэрвеня ў прыгарадзе Сан-Дыега ў Калiфорнii зламыснiкi абрабавалi i падпалiлi два банкi, паведамiў Fox News.\nУ чаканнi ўспышкi\nПрэзiдэнт ЗША Дональд Трамп паабяцаў увесцi ўзброеныя сiлы ў штаты, дзе адбылiся найбольш маштабныя пратэстныя акцыi, якiя могуць быць справакаваныя смерцю афраамерыканца Джорджа Флойда. Пра гэта амерыканскi лiдар заявiў у сваiм звароце з Ружовага саду Белага дома. «Я мабiлiзую ўсе iснуючыя федэральныя рэсурсы, грамадзянскiя i ваенныя, каб спынiць беспарадкi i марадзёрства, пакласцi канец разбурэнням i падпалам i абараняць правы законапаслухмяных амерыканцаў», — падкрэслiў амерыканскi лiдар, выступаючы ў Белым доме.\nСправа ў тым, што федэральны Закон аб паўстаннях (Insurrection Act) ад 1807 года дазваляе прэзiдэнту ЗША ў асобых абставiнах выкарыстоўваць узброеныя сiлы i перададзеную ў федэральнае падначаленне Нацыянальную гвардыю ўнутры краiны для падаўлення грамадзянскiх беспарадкаў, паўстанняў i мяцяжоў. Гэты закон ужо не раз прымяняўся для падаўлення маштабных беспарадкаў у сучаснай гiсторыi Амерыкi, у тым лiку ў 1967 годзе ў Дэтройце, у 1968-м — у Чыкага i Балтыморы, а таксама ў 1992-м падчас пагромаў у Лос-Анджэлесе.\nВось i на гэтым тыднi ў сталiчную Капiталiйскую акругу перакiнулi 1600 байцоў армii з Форт-Брэг у Паўночнай Каралiне. Яны знаходзiлiся каля пад'ездаў да Вашынгтона, але ў сам горад не ўвайшлi. У Вашынгтон i яго прыгарады таксама было накiравана прыкладна 1,7 тысячы байцоў Нацыянальнай гвардыi ЗША з штатаў Iндыяна, Тэнэсi i Паўднёвая Каралiна. Праўда, днямi мiнiстр абароны ЗША Марк Эспер адмянiў вывад з раёнаў паблiзу амерыканскай сталiцы ваенных, якiя былi перакiнутыя туды для магчымай дапамогi ў падтрыманнi парадку падчас пратэстаў. Пра гэта паведамiла агенцтва Associated Press са спасылкай на мiнiстра армii (сухапутных войскаў) ЗША Раяна Макарцi.\nТаксама стала вядома, што акрамя былога палiцэйскага Дэрэка Шовiна абвiнавачаннi былi прад'яўлены яшчэ тром праваахоўнiкам, якiя былi на месцы здарэння. Такiм чынам, як адзначае Associated Press, пратэстоўцы дабiлiся выканання сваiх патрабаванняў. Поўныя вынiкi ўскрыцця цела Флойда былi апублiкаваны са згоды сям'i. У дакуменце сказана, што ён памёр у вынiку спынення сэрца, выклiканага сiлавымi прыёмамi, якiя былi выкарыстаны палiцэйскiмi пры яго затрыманнi. Адзначаецца, што ў крывi Флойда былi выяўлены сляды наркатычных рэчываў. У яго таксама быў дыягнаставаны COVID-19.\nПратэсты ў ЗША неаддзельныя ад эканамiчнага крызiсу, у якiм апынулiся Злучаныя Штаты Амерыкi з-за пандэмii. Аб гэтым заявiў Дэрык Гамiльтан, выканаўчы дырэктар Iнстытута Кiрвана пры ўнiверсiтэце штата Агаё, паведамляе выданне Business Insider. За апошнiя тры месяцы больш за 40 мiльёнаў амерыканцаў падалi заявы на дапамогу па беспрацоўi. Такiм чынам, без работы застаўся фактычна кожны чацвёрты жыхар ЗША працаздольнага ўзросту. Пры гэтым больш за ўсё звальненняў у сектарах з традыцыйна нiзкiм узроўнем заработнай платы. Сiтуацыю пагаршае i тое, што 31 лiпеня для мiльёнаў амерыканцаў мiнае тэрмiн дзеяння дапамогi па беспрацоўi. Скарачэнне федэральнай дапамогi можа выклiкаць новую хвалю пратэстных акцый у краiне.\nГалоўны хiрург ЗША доктар Джэрам Адамс папярэдзiў аб тым, што варта чакаць новыя ўспышкi каранавiруса на фоне масавых пратэстаў. У iнтэрв'ю Politico ён заўважыў, што «ёсць усе падставы чакаць, што мы ўбачым новыя кластары i, магчыма, новыя ўспышкi ў будучынi». Як лiчыць губернатар штата Мiнесота Цiм Уолз, «нас чакае рэзкi скачок COVID-19». Так што ад хвалi пратэстаў да ўспышкi каранавiруса — адзiн крок.\nЗакладнiкамi сiтуацыi з сутыкненнямi сталi простыя людзi\nТакое меркаванне выказаў старшыня Пастаяннай камiсii па мiжнародных справах Палаты прадстаўнiкоў Андрэй САВIНЫХ у эфiры АНТ.\nНа яго думку, цяпер у ЗША можна назiраць канфлiкт дзвюх элiт, але фактычна за iх ваююць цемнаскурыя, лацiнаамерыканцы, iнтэлiгенцыя. «Яны проста з'яўляюцца гарматным мясам гэтага сутыкнення», — адзначыў парламентарый.\n«Адна элiтная група, глабальны фiнансавы алiгархат, ваюе з алiгархатам ваенна-прамысловым, вытворчым. Яны сышлiся ў вельмi жорсткай, я сказаў бы, сутычцы на выжыванне. Гэта ўпершыню», — лiчыць Андрэй Савiных. На яго думку, арганiзацыя масавых пратэстаў у розных гарадах ЗША мае вельмi магутнае фiнансаванне. Акрамя таго, праводзiцца iнфармацыйная кампанiя ў сацыяльных сетках i сродках масавай iнфармацыi. Яшчэ адна асаблiвасць — удзел вядомых асоб.\nПарламентарый лiчыць, што ў Амерыцы зараз можна назiраць класiчны прыклад, калi элiты адной краiны сыходзяцца ў жорсткiм супрацьстаяннi. «Прычым вiдавочна, што амерыканскiя элiты, групоўкi, якiя супернiчаюць адна з адной, ужо перайшлi пункт незвароту. Гэта значыць, што дамовiцца яны ўжо не змогуць. Упэўнены, што гэтыя беспарадкi — толькi пачатак. Калi скончацца беспарадкi з гэтай нагоды, праз 2-3 тыднi паўстане новая нагода, i будзе яшчэ новы вiток дэстабiлiзацыi, новы вiток беспарадкаў», — мяркуе Андрэй Савiных.


Юры Пацёмкін: Са СМІ ўлады вядуць сябе як з тэрарыстамі – ніякіх перамоваў | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nПапулярныя інтэрнэт-рэсурсы “Хартыя-97” і “Беларускі партызан”, сайт агенцтва БелаПАН ды яго інтэрнэт-газеты naviny.by, ды шэраг іншых – надалей не даступныя ў Беларусі. Пры гэтым самыя сур’ёзныя праблемы паўстаюць у тых наведнікаў, якія карыстаюцца паслугамі галоўнага беларускага інтэрнэт-правайдара – РУП «Белтелекам».\nАд 21 снежня заблакаваным з тэрыторыі Беларусі апынуўся і сайт udf.by. Мы звярнуліся па каментар да яго рэдактара Юрыя Пацёмкіна:\n– Мы зрабілі тэхнічную экспертызу, і бачым, што сігнал блакуецца менавіта на “Белтэлекаме”, і далей амаль па ўсіх правайдарах. Таму за межамі краіны сайт можна адкрываць, а ў Беларусі яго можна глядзець толькі праз ананімайзеры, або нейкія спецыяльныя прылады. На жаль, мы не можам цяпер працаваць, бо заблакавана наша адмінка – сістэма, праз якую сайт абнаўляўся.\nЮры Пацёмкін кажа, што цяпер тэхнічная служба сайта працуе над тым, каб была магчымасць абнаўляюць інтэрнэт-рэсурс. Рэдакцыя плануе таксама звяртацца ў РУП “Белтэлекам” па тлумачэнні, хоць іншыя СМІ, напрыклад, інтэрнэт-газета “Салідарнасць”, ужо звярталіся да правайдара, аднак адказу так і не атрымалі.\n“Са СМІ ўлады вядуць сябе як з тэрарыстамі – ніякіх перамоваў”, – адзначае Юры Пацёмкін.\nЗаўтра, 23 снежня, у Менску адбудзецца сход Рады ГА “БАЖ”, дзе гэтае пытанне будзе абмяркоўвацца. Юрысты Беларускай Асацыяцыі Журналістаў рыхтуюць зварот у Генеральную пракуратуру, упраўленне па раскрыцці злачынстваў у сферы высокіх тэхналогій Міністэрства ўнутраных спраў, Аператыўна-аналітычны цэнтр пры Прэзідэнце, каб высветліць, што адбываецца, хто стаіць за блакаваннем сайтаў, і патрабаваць выправіць сітуацыю з доступам, – паведамляе прэс-служба БАЖ.


МАЗ у глыбокім мінусе, а «Газпрам трансгаз Беларусь» стаў самым прыбытковым ААТ у Беларусі\nПра гэта паведамляе Міністэрства фінансаў Беларусі.\nПрыбытак «Газпрам трансгаз Беларусь» у студзені-чэрвені 2016-га склаў 1,55 трлн недамінаваных рублёў (каля $ 75 млн), «Беларуськалій» зарабіў амаль 1,3 трлн рублёў (каля $ 65 млн), «Мазырскі НПЗ» – каля 1 трлн рублёў ($ 50 млн), піша belapan,by.\nУ дзясятку самых стратных беларускіх ААТ па выніках першага паўгоддзя 2016-га ўвайшлі: Беларускі цэментны завод (чыстыя страты склалі 109,8 млрд рублёў), Барысаўскі мясакамбінат (124,6 млрд), «Бабруйскаграмаш» (133,9 млрд), «Амкадор» (142,3 млрд), «Светлагорскі ЦКК» (161,6 млрд), «Крычаўцэментнашыфер» (173,1 млрд).\nУ тройцы найбольш стратных ААТ апынуліся: «Краснасельскбудматэрыялы» (254,8 млрд), «Горадня Азот» (453,9 млрд) і Менскі аўтамабільны завод (593,6 млрд).\nПаводле беларускіх эканамістаў, адмоўныя вынікі гаспадарчай дзейнасці прамысловых прадпрыемстваў шмат у чым абумоўлены ростам абавязацельстваў, звязаных з валютнымі крэдытамі.\n«Крэдыты пад мадэрнізацыйныя праекты нярэдка прыцягваліся ў замежнай валюце, адпаведна, абавязацельствы прадпрыемстваў пасля дэвальвацыі істотна павялічыліся. У той жа час да чаканага росту эфектыўнасці мадэрнізацыя не прывяла, і таму сёння шматлікія прампрадпрыемствы ў стратах», – мяркуе навуковы супрацоўнік Беларускага эканамічнага даследча-адукацыйнага цэнтру (BEROC) Зміцер Крук.\nТэгі: крызіс, прамысловасць


Распачынаецца перыяд чакання Збаўцы Езуса Хрыста – Адвэнт\nГалоўная / Навіны / Распачынаецца перыяд чакання Збаўцы Езуса Хрыста – Адвэнт\nГэты час дадзены нам для таго, каб падрыхтавацца да свята Божага Нараджэння\nДарагія сябры, калегі і дабрачынцы!\nМы распачынаем перыяд радаснага чакання нашага Збаўцы Езуса Хрыста – Адвэнт. Гэты час дадзены нам для таго, каб падрыхтавацца да свята Божага Нараджэння. Мы рыхтуем нашы дамы і кватэры, рыхтуем падарункі блізкім, стравы на святочны стол і г.д. Усё гэта безумоўна прыемныя клопаты, але вакол нас ёсць тыя, хто шукае нашага спачування і дапамогі. Кожны дзень знаходзяцца дзесяткі такіх людзей, але мы не заўсёды звяртаем на іх увагу. Тым не менш, заўважаем мы гэта, ці не, ёсць дзеці, якія растуць без бацькоў, ёсць тыя, хто пакутуе ад голаду і нястачы, ёсць людзі, магчымасці якіх абмяжоўваюцца цяжкімі псіхічнымі і фізічнымі хваробамі, ёсць сем’і, якія напаткала страшная бяда – цяжкая хвароба дзіцяці. Вядома, мы не можам дапамагчы усім, аднак, гэта не значыць, што мы не можам зрабіць нічога!\nУжо сёння мы можам дапамагчы тым, хто ў патрэбе, набываючы ва усіх парафіях Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі вігілійную свечку “Caritas – Калядная дапамога дзецям”.\nCaritas – гэта не проста адна з дабрачынных арганізацый, гэта частка Касцёла, якая паклікана выконваць адну з асноўных яго функцый – клапаціцца пра патрабуючых. Гэта значыць, што падтрымліваючы Caritas, мы рэалізуем наша хрысціянскае пакліканне. Падтрымліваючы Caritas, мы дапамагаем тым, хто апынуўся ў бядзе, падтрымліваем сем’і, у якіх дзеці хварэюць на анкалагічныя захворванні, прычыняемся да рэабілітацыіі людзей з абмежаванымі магчымасцямі, кормім бяздомных. Таму, няхай гэты маленькі сімвал – калядная свечка – будзе знакам міласэрнасці і прыняцця патрабуючага чалавека у нашыя сэрцы.\nКарыстаючыся магчымасцю, хачу скласці Вам шчырыя віншаванні з нагоды надыходзячых Святаў Нараджэння Пана, жадаю Вам плённай адвантавай падрыхтоўкі да прыняцца Нованароджанага Есуса у Вашы сэрцы. Сардэчна дзякую ўсім неабыякавым Людзям, за тое што дапамагаеце выкарыстоўваючы розныя магчымасці: нашу дабрачынную лінію, банкаўскую сістэму АРІП, сістэмы iPay і Webpay. Але перш за ўсё за вашу духовую падтрымку і малітву. Гэта сапраўдны ўклад і шанец зрабіць свет лепшым.


Гульня „Ягелоніі” і „Амоніі” завяршылася з лікам 0:0 | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nГульня „Ягелоніі” і „Амоніі” завяршылася з лікам 0:0\nВынікам 0:0 скончыўся матч футбольнай Лігі Еўропы паміж „Ягелоніяй” (Беласток) і „Амоніяй” (Нікасія). У першым матчы другога раўнда Лігі Еўропы каманда беластачанаў мела больш нагодаў, каб забіць пераможны мяч, аднак не хапіла дакладнасці і шчасця.\nТрэнер Ягелоніі Міхал Пробеж пасля матча быў задаволены гульнёй футбалістаў, бо яны выканалі тактычны план на 100%:\n– Мы былі вельмі добра падрыхтаваныя тактычна, каманда „Амонія” зрабіла адзін дакладны удар па браме, але ўсю перавагу мы расстрацілі. Не хапіла аднаго гола, які мог быць забіты ў сітуацыях, якія былі. У апошнім матчы было восем галоў, гэтым разам фанаты іх не ўбачылі, але ўбачылі каманду, якая ад 1-й да 94-й хвіліны змагалася за тое, каб забіць гол. Напрыканцы гульні была яшчэ адна сітуацыя, якая магла змяніць лёс матчу.\nВыступ Караля Мацкевіча, які быў траўмаваны ў час трэніроўкі, застаецца пад пытаннем. Чарговы матч беластоцкая каманда правядзе ў чацвер на Кіпры. Раней, у нядзелю, беластачане згуляюць у першым туры польскай Экстракласы з Каронай (Кельцы).


Хрысціянскія паводзіны - Сусветная Царква Божая, Швейцарыя\nАб кампаніі > Вера ўсталёўвае WCG > хрысціянін паводзіны\nХрысціянскія паводзіны заснаваныя на даверы і любоўнай вернасці нашаму Збаўцу, які палюбіў нас і аддаў сябе за нас. Давер да Езуса Хрыста выяўляецца ў веры ў Евангелле і ў справы любові. Праз Духа Святога Хрыстус перамяняе сэрцы сваіх вернікаў і прымушае іх прыносіць плён: любоў, радасць, мір, вернасць, цярпенне, дабрыню, лагоднасць, самавалоданне, справядлівасць і праўду. (1. Ёханэс 3,23-24; 4,20-21; 2. Карынфянам 5,15; Галатам 5,6.22-23; Эфесянаў 5,9)\nПаводніцкія нормы ў хрысціянстве\nХрысціяне не падпадаюць пад закон Майсея, і мы не можам быць выратаваны ніякімі законамі, уключаючы запаведзі Новага Запавету. Але ў хрысціянства ўсё яшчэ ёсць стандарты паводзін. Гэта прадугледжвае змены ў тым, як мы жывем. Гэта прад'яўляе да нашага жыцця патрабаванні. Мы павінны жыць для Хрыста, а не для сябе (2. Карынфянам 5,15). Бог — наш Бог, наш прыярытэт ва ўсім, і Яму ёсць што сказаць пра тое, як мы жывем.\nАдна з апошніх рэчаў, пра што Езус папрасіў сваіх вучняў, было навучыць людзей «захоўваць усё, што Я загадваю вам» (Матфея 2 Кар8,20). Езус даў запаведзі, і, як Яго вучні, мы таксама павінны прапаведаваць запаведзі і паслухмянасць. Мы прапаведуем і выконваем гэтыя запаведзі не як сродак збаўлення, не як норму асуджэння, але як інструкцыю ад Сына Божага. Людзі павінны падпарадкоўвацца яго словам не з-за страху перад пакараннем, а проста таму, што так кажа іх Збаўца.\nІдэальнае паслухмянасць - не мэта хрысціянскага жыцця; Мэтай хрысціянскага жыцця з'яўляецца прыналежнасць да Бога. Мы належым да Бога, калі Хрыстос жыве ў нас, і Хрыстос жыве ў нас, калі мы верым у яго. Хрыстос у нас вядзе нас да паслушэнства праз Духа Святога.\nБог ператварае нас у вобраз Хрыста. Дзякуючы Божай сіле і ласцы мы становімся ўсё больш падобнымі на Хрыста. Яго запаведзі тычацца не толькі знешняга паводзін, але і думак і матываў нашага сэрца. Гэтыя думкі і матывы нашага сэрца патрабуюць змены сілы Святога Духа; мы не можам змяніць яго проста ўласнай сілай волі. Такім чынам, частка веры - давер да Бога, каб выканаць у нас працу трансфармацыі.\nТаму найвялікшая запаведзь – любоў да Бога – з’яўляецца найвялікшай матывацыяй для паслухмянасці. Мы слухаемся Яго, таму што любім Яго, і мы любім Яго, таму што па ласцы Ён прывёў нас у свой дом. Гэта Бог, які дзейнічае ў нас, каб ажыцьцявіць як волю, так і зьдзяйсьненьне паводле сваёй добрай волі (Да Філіпянаў 2,13).\nШто мы робім, калі мы не дасягнем мэты? Вядома, мы раскаяемся і просім прабачэння ў поўнай упэўненасці ў тым, што яна даступная нам. Мы не хочам прымаць гэта злёгку, але мы заўсёды павінны яго выкарыстоўваць.\nШто мы робім, калі іншыя церпяць няўдачу? Вы асуджаеце і настойваеце на тым, што яны робяць добрыя справы, каб даказаць сваю праведнасць? Здаецца, гэта чалавечая тэндэнцыя, але менавіта гэтага Хрыстус кажа, што мы не павінны рабіць7,3).\nЗапаветы Новага Запавету\nЯк выглядае хрысціянскае жыццё? У Новым Запавеце ёсць некалькі сотняў запаведзяў. Нам не хапае кіраўніцтва аб тым, як жыццё, заснаванае на веры, дзейнічае ў рэальным свеце. Ёсць запаведзі пра тое, як багатыя павінны ставіцца да бедных, запаведзі аб тым, як мужы павінны ставіцца да сваіх жонак, запаведзі пра тое, як мы павінны працаваць разам як царква.\n1. Фесаланікійцаў 5,21-22 змяшчае просты спіс:\nТрымайце мір адзін з адным ...\nсуцяшайце слабых, несці слабых, цярплівых да ўсіх.\nБачыце, што ніхто не аддае зла іншаму злу ...\nпераследваць дабро назаўжды ...\nБудзьце шчаслівыя ўвесь час;\nмаліцца без спынення;\nбудзь удзячны ва ўсім ...\nРозум не згасае;\nпрарочае гаворка не пагарджае.\nАле праверце ўсё.\nПазбягайце зла ў любой форме.\nПавел ведаў, што ў Салонікаў хрысціяне ёсць Святы Дух, які мог весці і вучыць іх. Ён таксама ведаў, што ім патрэбныя элементарныя ўказанні і ўспаміны пра хрысціянскае жыццё. Святы Дух вырашыў вучыць і весці іх праз самога Паўла. Павел не пагражаў выкідваць іх з царквы, калі яны не адпавядаюць патрабаванням - проста даў ім запаведзі, якія накіроўвалі іх па шляху вернасці.\nПавел меў высокія стандарты. Нягледзячы на тое, што прабачэнне граху даступна, у гэтым жыцці ёсць пакаранне за грэх - і гэта часам уключае сацыяльныя пакаранні. «Вы не павінны мець нічога агульнага з тым, хто дазваляе называць сябе братам і з'яўляецца распуснікам, або скнаром, або ідалапаклоннікам, або блюзнерам, або п'яніцам, або разбойнікам; ты не павінен есці з кімсьці такім »(1. Карынфянам 5,11).\nПавел не хацеў, каб царква была надзейным прытулкам для відавочных, непакорлівых грэшнікаў. Царква — гэта своеасаблівая лякарня для аздараўлення, але не «зона бяспекі» для сацыяльных дармаедаў. Павел даручыў хрысціянам у Карынфе пакараць чалавека, які здзейсніў блізкароднасныя скрыжаванні (1. Карынфянам 5,5-8), і ён таксама заклікаў яе дараваць яму пасля пакаяння (2. Карынфянам 2,5-8-е).\nНовы Запавет шмат чаго можа сказаць пра грэх, і ён дае нам шмат запаведзяў. Давайце проста зірнем на Галатаў. У гэтым маніфесце хрысціянскай свабоды ад закона Павел таксама дае нам некаторыя смелыя запаведзі. Хрысціяне не падпадаюць пад закон, але і не беззаконныя. Ён папярэджвае: «Не абрэзайцеся, інакш адпадзеш ад ласкі!» Гэта даволі сур'ёзная каманда (Галатам 5,2-4). Не рабіцеся састарэлым законам!\nПавел перасцерагае Галатаў ад людзей, якія паспрабуюць «перашкодзіць ім падпарадкоўвацца праўдзе» (ст. 7). Павел перагарнуў старонку супраць юдаістаў. Яны сцвярджалі, што слухаюцца Бога, але Павел сказаў, што не. Мы не слухаемся Бога, калі спрабуем загадаць нешта, што цяпер састарэла.\nПавел прымае іншы паварот у вершы 9: «Малая закваска квасіць усё цеста». У дадзеным выпадку грэшная закваска — гэта заканамернае стаўленне да рэлігіі. Гэта памылка можа распаўсюджвацца, калі не прапаведуецца праўда ласкі. Заўсёды ёсць людзі, гатовыя глядзець на закон як на меру таго, наколькі яны рэлігійныя. Нават абмежавальныя правілы падыходзяць да тых, хто мае на мэце добра (Каласянам 2,23).\nХрысціяне пакліканы да свабоды - «Толькі глядзіце, каб праз свабоду вы не давалі прасторы плоці; але любоўю служыце адзін аднаму» (Галатам 5,13). Са свабодай прыходзяць абавязкі, інакш «свабода» аднаго чалавека пагоршыла б свабоду іншага. Ніхто не павінен мець свабоду прапаведаваць іншых людзей у рабства або набываць для сябе прыхільнікаў або рабіць таварам Божага народа. Такія раз'яднаныя і нехрысціянскія паводзіны недапушчальныя.\n«Увесь закон выконваецца ў адным слове, — кажа Павел у 14 вершы: «Любі бліжняга свайго, як самога сябе!» Гэта падсумоўвае нашу адказнасць адзін перад адным. Супрацьлеглы падыход барацьбы за сваю выгаду насамрэч самаразбуральны (т. 15)\n«Жывіце ў Духу, і не выканаеце жаданняў плоці» (ст. 16). Дух прывядзе нас да любові, а не да эгацэнтрызму. Эгаістычныя думкі паходзяць ад плоці, але Дух Божы стварае лепшыя думкі. «Бо плоць паўстае супраць духа, а дух супраць плоці; яны адзін супраць аднаго...» (ст. 17). З-за гэтага канфлікту паміж Духам і плоццю мы часам грашым, калі не хочам.\nТакім чынам, у чым заключаецца рашэнне для грахоў, якія так лёгка заражаюць нас? Вярнуць закон? Няма!\n«Але калі Дух кіруе вамі, вы не пад законам» (ст. 18). Наш падыход да жыцця іншы. Мы глядзім на Духа, і Дух развіць у нас жаданне і сілу жыць паводле запаведзяў Хрыста. Запрагаем каня ў воз.\nМы спачатку глядзім на Ісуса і бачым Яго запаведзі ў кантэксце нашай асабістай вернасці яму, а не як правілы, "якіх трэба выконваць, інакш мы пакараем".\nУ Пасланні да Галатаў 5 Павел пералічвае розныя грахі: «Блуд, нячыстасць, распуста; Ідалапаклонства і чарадзейства; Варожасць, сварка, рэўнасць, гнеў, сварка, разлад, падзелы і зайздрасць; Піць, есці і таму падобнае »(ст. 19-21). Некаторыя з іх - паводзіны, некаторыя - адносіны, але ўсе яны засяроджаны на сабе і паходзяць з грэшнага сэрца.\nПавел сур’ёзна папярэджвае нас: «... тыя, што робяць гэта, не атрымаюць у спадчыну Валадарства Божага» (ст. 21). Гэта не Божы шлях; гэта не тое, як мы хочам быць; гэта не тое, як мы хочам царквы ...\nДля ўсіх гэтых грахоў даступна прабачэнне (1. Карынфянам 6,9-11). Ці азначае гэта, што Касцёл павінен заплюшчваць вочы на грэх? Не, царква не з'яўляецца коўдрай і не прытулкам для такіх грахоў. Царква павінна быць месцам, дзе выказваюцца і ўдзяляюцца ласка і прабачэнне, а не месцам, дзе граху дазваляецца бескантрольна распаўсюджвацца.\n«А плён духу — любоў, радасць, мір, цярпенне, дабрыня, дабрыня, вернасць, лагоднасць, цнатлівасць» (Галатам 5,22-23). Гэта вынік сэрца, адданага Богу. «Але тыя, што належаць Хрысту Ісусу, укрыжавалі сваё цела са сваімі запаламі і жаданнямі» (ст. 24). З Духам, які дзейнічае ў нас, мы ўзрастаем у волі і сіле, каб адкінуць справы плоці. Мы нясем плён Божай працы ў сабе.\nПасланне Паўла ясна: мы не пад законам - але мы не беззаконныя. Мы знаходзімся пад уладай Хрыста, пад Яго законам, пад кіраўніцтвам Духа Святога. Наша жыццё заснавана на веры, матываванае любоўю, характарызуецца радасцю, мірам і ростам. «Калі мы жывем у Духу, то і мы будзем хадзіць у Духу» (ст. 25).


06 красавік 2020, 10:04\nУ 2015 годзе ў Беларусі былі вызваленыя апошнія палітвязьні і паступова пачаўся працэс «нармалізацыі» стасункаў з Захадам. Акрамя відавочнага геапалітычнага аспэкту (штуршок нармалізацыі быў дадзены пасьля анэксіі Расеяй Крыму і вайны ў Данбасе), немалаважным выглядаў і інфармацыйны бок.\nНекалькі гадоў афіцыйны Менск настойліва пераконваў замежнапалітычных партнэраў, што зь Беларусьсю можна мець справу, што тут сучасная краіна зь вялікім ІТ-сэктарам, стабільным кіраўніцтвам, якое папраўдзе зусім не цураецца пэўных прагрэсіўных думак і гатовае ўліцца ў міжнародную супольнасьць. Беларускія дыпляматы імкнуліся прадставіць краіну як надзейнага і стабільнага партнэра, які паважае міжнародныя нормы, дзейнічае без усялякіх выбрыкаў і непрыемных сюрпрызаў.\nА тут — каранавірус. І выявілася, што зноў увесь сьвет ідзе «не ў нагу», і толькі адзін аматар лазьні, хакею і козачак — «у нагу». Праблема ў тым, што гэты аматар лячэньня каранавірусу трактарам і прыхільнік тэорыяў пра сусьветнае закулісьсе ня нейкі дзівак-арыгінал, а нязьменны кіраўнік беларускай дзяржавы.\nІ справа нават ня ў тым, што Беларусь выбрала сваю ўнікальную, адрозную ад іншых тактыку змаганьня з пандэміяй. Справа ва ўсіх тых публічных заявах і рэмарках кіраўніка дзяржавы, якія дэманструюць непавагу да ўласных грамадзянаў, нежаданьне прызнаваць рэальнасьць, абсалютнае ігнараваньне агульнапрынятых падыходаў.\nІ цяпер замежныя журналісты тэлефануюць сваім беларускім калегам і пытаюцца: «У вас там што, зноў як у 1986 годзе, як пасьля Чарнобылю?». Мы дарэмна думаем, што, чытаючы артыкулы зь Беларусі пра ўсе гэтыя экзатычныя спосабы барацьбы з пандэміяй, якія прапануе Лукашэнка, увесь сьвет захлінаецца ад захапленьня неардынарнымі і загадкавымі людзьмі — беларусамі.\nМы можам колькі заўгодна іранізаваць з міжнароднага інтарэсу да чэмпіянату Беларусі ў футболе, але трэба разумець, што ўспрыняцьцё на Захадзе гэтага «футболу падчас халеры», найхутчэй, будзе наступнае: што за дзікія людзі, якія пасярод пандэміі гуляюць у футбол з гледачамі на трыбунах. Што ў галаве ў кіраўніка гэтай дзяржавы, які пасярод пандэміі гуляе ў хакей з сагнанымі гледачамі ў пагонах, а потым кажа ў тэлекамэру: «Тут няма вірусаў ніякіх! Вось ты ж не заўважыла, што яны лятаюць? І я таксама не бачу».\nІ які, дарэчы, «сыгнал» чарговы раз даецца патэнцыйным замежным інвэстарам, калі Лукашэнка публічна заяўляе, што нікому не дазволіць звальняць людзей з прыватных прадпрыемстваў?\nМногія дзеяньні беларускай улады падчас каранакрызісу зноў прадэманстравалі ўсяму сьвету, што рашэньні ў гэтай краіне вызначаюцца не прафэсіяналізмам і кампэтэнцыяй чыноўнікаў на ўсіх узроўнях, а супярэчлівымі выказваньнямі і асаблівасьцямі характару кіраўніка дзяржавы.\nАтрымліваецца, што апошнія тыдні кожнай новай заявай Лукашэнка нібыта імкнецца пацьвердзіць сваю колішнюю фразу «Я сваю дзяржаву за цывілізаваным сьветам не павяду», якая за апошнія гады ўжо стала забывацца.


Канвертаваць Litecoins (LTC) і Уругвайской песа (UYU) : Калькулятар абменнага курсу\nLitecoin (LTC) і Уругвайской песа (UYU) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Litecoin і Уругвайской песа пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 1 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Litecoin. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Уругвайской песа валюты па змаўчанні. Націсніце на Уругвайской песа або Litecoins канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Litecoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Уругвайской песа гэта валюта, у Уругвай (UY, URY). Сімвал LTC можа быць запісаная LTC. Сімвал UYU можа быць запісаная $U. Уругвайской песа дзеліцца на 100 centesimos. Абменнага курсу the Litecoin Апошняе абнаўленне 1 красавік 2020 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу уругвайской песа Апошняе абнаўленне 1 красавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. LTC каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. UYU каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Культура - Віцебская старонка канструктара СУ\nБацькі Паўла Сухога.\nВіцебшчына стала для сям’і Сухіх родным домам. Будучаму авіяканструктару пачасціла расці ў той сям’і, дзе стваральная праца і глыбокія веды заўсёды шанаваліся. Яго бацька Восіп Андрэевіч, дзякуючы падтрымцы аднавяскоўцаў, якія сабралі сродкі для навучання таленавітага хлапчука, скончыў настаўніцкую семінарыю. Пасля вяртання дамоў Сухі становіцца настаўнікам у Глыбоцкім народным вучылішчы Віленскай вучэбнай акругі. На працягу дванаццаці гадоў ён выкладаў для дзяцей чытанне па кнігах, пісьмо, першыя чатыры дзействы арыфметыкі. Народнае вучылішча месцілася ў будынку ля сабора Раства Багародзіцы, з вакон якога заўсёды чуліся святочныя спевы. Верагодна, гэтае суседства і падштурхнула Восіпа Андрээвіча на стварэнне хора. “Бездакорныя паводзіны пры выкананні сваіх абавязкаў. З выдатным поспехам, працалюбства” — толькі выдатныя адзнакі прафесійных навыкаў гучалі ў адрас Сухога ў справаздачах Віленскай дырэкцыі народнага вучылішча і ў суправаджальным лісце пры пераходдзе на новае месца працы. (А маці будучага канструктара не засталася абыякавай да працы мужа. Яна бясплатна навучала дзяўчат рукаддзеллю. Па выніках 1892/93 навучальнага года з дырэкцыі вучылішч яна атрымала падзяку Яго Вялікасці.)\nЖаніўся Восіп Андрэевіч на сваёй землячцы. Назаўседы зачаравала яго Лізавета Якаўлеўна сваёй дабрыней, гаспадарлівасцю і, канешне ж, цёмнымі косамі, што аккуратна вянчалі яе сімпатычную галоўку. У Глыбокім у Сухіх нарадзілася трое дзяцей, дзве дачкі і сын Павел. Сына Сухія хрысцілі і запісалі ў метрычнай кнізе глыбоцкай царквы ў прысутнасці сялянкі вескі Гапуты Наталлі Якаўлеўны Гісіч.\nВіцебская старонка жыцця Сухіх перагарнулася. У 1900 годдзе сям’я пераязжае на новае месца жыхарства ў Гомель. Бацька атрымаў настаўніцкую пасаду ў Чыгуначным вучылішчы, а маленькі пяцігадовы Паша назаўсёды развітаўся са сваёй малой радзімай.\nФонды Віцебскага абласнога краязнаўчага музея захавалі добрую памяць пра талент земляка. Акрамя кніг, фотаздымкаў дакументаў, ёсць і асабістыя рэчы: металічная ручка, акуляры са шклом, складзеным з двух частак.\nІна ЯКУБОВІЧ, старшы навуковы супрацоўнік Віцебскага абласнога краязнаўчага музея


5 Лепшы еўрапейскі Capitals падарожнічаць на цягніку | захаваць Цягнік\nдома > падарожжа Еўропа > 5 Лепшы еўрапейскі Capitals падарожнічаць на цягніку\nЧас чытання: 6 хвілін(Апошняе абнаўленне:: 31/10/2020)\nНарэшце прыйшоў час – Ці вы толькі што скончылі універсітэт, накіроўваюцца для Вашага штогадовага адпачынку, ці вырашыў, што прывабнасць зямлі паездкі не можа быць прапушчана, вы вырашылі падарожнічаць па Еўропе на цягніку. Гэта рамантычная ідэя, паход пройдзеных тысяч на працягу многіх гадоў. Яна таксама можа быць цалкам пераважнай. Еўропа вядомая сваім выдатным чыгуначным паведамленнем. Ад танных мясцовых квіткоў на кантынент остовного чыгуначнага пропуску ЕС, лёгка скакаць на Overnighter і прыбыць канчатковы пункт на наступную раніцу, гатовыя да найноўшых прыгодам.\nАле дзе вы павінны пайсці? Ці з'яўляецца гэта ваш першы раз ці ваш дзесяты, аб'ём чыстых цягнікоў даступны можа прывесці да стрэсу, разгубленасць, і поўны страх прапусціць. неспакой ня – таму што мы сабралі тут каўшовы спіс 5 Лепшыя еўрапейскія сталіцы да паездкі на цягніку. Сядайце, карабаціцца, і захаваць нумар для лепшых батонаў Францыі, таму што мы збіраемся на шпацыр.\n1. Лепшы еўрапейскі Capitals падарожнічаць на цягніку: Парыж, Францыя\nЯк і было абяцана, мы пачынаем гэты шлях адкрытая, з прыпынкам у адным з самых ў свеце вядомых і ліха рамантычных гарадоў. Парыж мае адны з лепшых чыгуначных злучэнняў вакол, з цягнікамі па ўсім цэнтры горада, так што вы ніколі не далёка ад станцыі. Парыж поўны рэчаў, каб зрабіць, так што вы хочаце, каб застацца тут, па меншай меры, тры дні, каб атрымаць уяўленне аб жыцці горада.\nпрыпынак пры жалюзийное адтуліну для хуткага погляду на Джаконды або ажыццяўляць гэтыя ягадзічныя, узлезшы на Трыумфальную арку. Нацешыцеся вячэрай круіз па Рэйне, наведацца ў некаторых французскіх буціках, and take in the gleaming Eiffel Tower as it comes to life in the evenings.\nКанешне, Парыж больш, чым у цэнтры горада. Распаўзанне мегаполіса з'яўляецца домам для больш чым два мільёны людзей, які азначае, што вы можаце выдаткаваць тыдня тут без сапраўды падрапаць паверхню таго, што яна можа прапанаваць. Getaway для аднадзённай паездкі ад ордаў на Pont Alexandre III і галаву ў Версаль, дзе каралеўскі палац па-ранейшаму пануе, нягледзячы на вакантнае пачынаючы з 1700-х гадоў. Дзень квіткі толькі € 20 і ўключаюць у сябе ўваход у палац, Сады, і многае іншае. яшчэ лепш, цягніка ад цэнтра горада прама ў палац, што робіць атрыманне там вецер. Гэтая ўзаемазвязанасць афіцыйна робіць Парыж адным з нашых лепшых еўрапейскіх сталіц для падарожжаў на цягніку.\n2. Лондан, Велікабрытанія\nАдзін з маіх асабістых любімыя горада і ўсяго ў двух гадзінах ад Парыжа ляжыць сталіца Злучанага Каралеўства: Лондан. Гэты плавільны кацёл культур з'яўляецца домам для каласальных дзевяці мільёнаў людзей з усіх слаёў грамадства. Ад шыкоўнага Чэлсі энергічнага Соха, вы знойдзеце заняткі для ўсіх на вашай вечарыне. Злавіць адзін з апошніх мюзіклаў, перш чым адправіцца Зямны шар Шэкспіра і скончыць ноч на асколку, самая высокая вежа ў Лондане.\nВы не хочаце спяшацца праз гэты горад, так спланаваць свой час у адпаведнасці з. Калі вы накіроўваецеся ў Гары Потэр студыі (ў гадзіне язды ад цэнтра горада), або проста прымаць у галоўных славутасцяў, такіх як Лонданскі Тауэр, вуліца. Паўла Сабор, Вестмінстэрскае абацтва, вялікі Бэн, або London Eye, кожная хвіліна знаходжання ў Лондане магчымасць больш даведацца пра краіну, чыёй імперыі калісьці нацягнуты свет.\nХуткасны цягнік Eurostar можна даехаць з Парыжа ў Лондан цэнтры ўсяго больш за дзве гадзіны, што азначае, што вы будзеце марнаваць менш часу на паездкі і больш часу на пошукі прыгод. такім чынам, мы лічым Лондан яшчэ адным з лепшых еўрапейскіх сталіц, каб паехаць на цягніку.\n3. Лепшы еўрапейскі Capitals падарожнічаць на цягніку: Амстэрдам, Нідэрланды\nВядомы сваімі каналамі і веласіпеднага-залежнага насельніцтва, Амстэрдам блішчыць як сталіца Галандскай. З унікальным дызайнам, Амстэрдам з'яўляецца цалкам чароўным горадам і выбітным сярод еўрапейскіх сталіц. Цягнікі з Парыжа цягнецца тры гадзіны і ўнесці Вас у Амстэрдам Centraal, размешчаны ў самым цэнтры горада.\nГалава да музейнай ўзяць у музеі Ван Гога, перш чым адправіцца ў Дом Bols Кактэйль & Genever Вопыт, які ўключае ў сябе выбар кактэйляў ў дэгустацыйным зале.\nНе забудзьцеся круіз па каналах, альбо. Ці возьмеш спецыяльны тур або хмель на адным з грамадскіх судоў горада, вы атрымаеце зусім новы выгляд з вады. Нягледзячы на схільнасць да лодак і веласіпедаў, Амстэрдам лёгка даступны па ўсёй Еўропе праз высакахуткасныя рэйкі, што робіць гэты іншы галоўным прэтэндэнтам на лепшы еўрапейскі капітал для падарожжа на цягніку.\n4. Берлін, Германія\nДоказ нямецкай вынаходлівасці, горад Берлін з'яўляецца займальнае даследаванне ў знак салідарнасці. Падзяліць на дзве часткі Берлінскай сцяны, гэты капітал толькі аднавіў сваё адзінства ў 1989 пасля распаду камуністычнага рэжыму на ўсходзе. З таго часу, яна выбухнула з ростам гарадоў і ў цяперашні час пражывае больш за два мільёны людзей. ён поўны рамяство піва брусы, музеі, і graffitied рэшткі сцяны.\nУ цэнтры культуры краіны, Берлін з'яўляецца абавязковым наведваннем. Калі вы шукаеце для рафінаваных забавак у выглядзе оперы або імкнецеся ўразіць некаторыя з самых моднага прыстанішчам ў Еўропе, Берлін не будзе хапаць.\nХоць гэта будзе лічыць вас па меншай меры, шэсць гадзін, каб дабрацца сюды з Амстэрдама, Ёсць некалькі цягнікоў у дзень, які азначае, што вы можаце ўсталяваць свой уласны графік, каб прыбыць.\n5. Лепшы еўрапейскі Capitals падарожнічаць на цягніку: Прага, Чэская Рэспубліка\nУ адрозненне ад заходніх еўрапейскіх сталіц, Прага з'яўляецца сталіцай Чэскай Рэспублікі ў Усходняй Еўропе і адзін з самых вядомых гарадоў Цэнтральнай Еўропы. Дадому да аднаго з самых вядомых бібліятэк у свеце, Klementium, Прага дэманструе сваю культуру на кожным куце. Наведайце Астранамічныя гадзіны, самыя старыя працоўныя ў свеце гадзіны. Прагуляйцеся па Старамесцкай плошчы, дзе брукаваныя вуліцы і пешаходныя дарожкі азначае, што вы можаце гадзінамі блукаць без турботы.\nПапаўняйце свой час з напоем адной з многіх падвальных бараў горада, перш чым адправіцца да музычны фестываль.\nПрага мае выдатныя сувязі цягніка з іншымі гарадамі, уключаючы час у шляху з Берліна чатырох з паловай гадзін. Спыніцеся тут, каб паглынуць гісторыю горада, перш чым працягнуць ваша падарожжа у астатняй частцы Еўропы.\nЕўропа - гэта шырокі і разнастайны ландшафт, саюз якога азначае, што падарожнічаць на цягніку прасцей, чым калі-небудзь раней. Скарыстацца без межаў краін падарожнічаць ў гэтыя гістарычныя сталіцы на свой час. Прапусціце галаўны боль аэрапорта і яго натоўп і пераацэненай самалёт ежу і выкарыстоўваць цягнік для падарожжа. Калі вы скакаць на борце рэгіянальнага маршруту або выдаткаваць трохі больш для высакахуткасных чыгунак, вы будзеце атрымліваць асалоду ад чыгуначным шляхам, агляд славутасцяў, і шмат іншага.\nМы атрымалі вы ахоплены з нашымі парадамі падарожжаў. Цяпер прыйшоў час, каб замовіць некаторыя квіткі на цягнік! захаваць Цягнік - гэта месца для пакупкі квіткоў на цягнікі.\nВы хочаце ўкараніць у нашым блогу “5 Лепшы еўрапейскі Capitals падарожнічаць на цягніку” на вашым сайце? Вы можаце альбо ўзяць нашы фатаграфіі і тэкст і даць нам крэдыт са спасылкай на гэты пост у блогу. Або націсніце тут: HTTPS://iframely.com/embed/https%3A%2F%2Fwww.saveatrain.com%2Fblog%2Feuropean-capitals-travel-train%2F Сігналы абмеркавання- (Пракруціць трохі ўніз, каб убачыць код для ўстаўкі)\nкапітал capitals europeantravel europetrains Евротур Лондан Падарожжа на цягніку travelfrance travelgermany travelnetherlands


Індэкс НАО. Пазітыўная і адмоўная фазы | Сеткавая метэаралогія\nА. Эстэбан | | Кліматалогія\nКома мы ўжо прадстаўлялі раней, сіла NAO апісваецца індэксам NAO. Індэкс НАО з'яўляецца розніца паміж ціскам на ўзроўні мора паміж дзвюма станцыямі, размешчанымі паблізу цэнтраў Нізіны Ісландыі і Нагор'я Азорскіх выспаў. У якасці паўночнай станцыі выкарыстоўваецца Стыкісхолмур (Ісландыя), а ў якасці паўднёвай - Понта-Дэлгада (Азорскія выспы), Лісабон (Партугалія) і Гібралтар.\nLa станоўчая фаза індэкса НАО прадстаўляе некаторыя ціск вышэйшы, чым звычайна, у цэнтральных субтрапічных максімумах і больш глыбокі, чым нізкі ціск у Атлантыцы. Павелічэнне розніцы тэмператур прыводзіць да больш частых і інтэнсіўных зімовых штормаў, якія перасякаюць Атлантычны акіян, а таксама да руху далей на поўнач. У выніку гэтага, гарачая і вільготная зіма бывае ў Еўропе, а сухая і халодная - у Канадзе і Грэнландыі. У гэтым выпадку на ўсходзе ЗША адчуваюцца мяккія і вільготныя зімовыя ўмовы. Напрыклад, высокія зімовыя / вясновыя паказчыкі 1989, 1990 і 1995 гадоў былі выкліканы чыстым выцясненнем паветра з Арктыкі і Ісландыі ў субтрапічны пояс каля Азорскіх і Пірэнэйскага паўвострава, а заходнія вятры ўзмацняліся над Паўночнай Атлантыкай. Іншыя мацнейшыя вятры з Захаду выклікаюць больш вільготнае і цёплае паветра над еўрапейскім кантынентам і прыводзяць да мяккіх марскіх зім.\nLa адмоўная фаза індэкса НАО паказаць а слабы субтрапічны цэнтр высокага ціску, а таксама слабы ісландскі цэнтр нізкага ціску. Зніжаны градыент ціску прыводзіць да больш слабага, ніжняга патоку, які рухаецца па шляху больш заходня-ўсход. Яны нясуць вільготнае паветра ў Міжземнае мора і пры адсутнасці інтэнсіўнага патоку з захаду на ўсход халоднае сібірскае паветра можа апускацца ў вельмі нізкія шыраты часцей снегапады могуць паўстаць на поўдні Еўропы. Аднак у Грэнландыі больш цёплыя зімовыя тэмпературы. Нізкія паказчыкі зімы / вясны 1917, 1936, 1963 і 1969 гадоў мелі больш мяккі заходні вецер над Паўночнай Атлантыкай, што адпавядае больш халоднай, чым звычайна, еўрапейскай зіме.\nПоўны шлях да артыкула: Сеткавая метэаралогія » Метэаралогія » Кліматалогія » Індэкс НАО. Станоўчая і адмоўная фазы


Беларускі Партызан :: Фота: «Катастрафічны і беспрэцэдэнтны» ураган «Харві» ў Тэхасе\nФота: «Катастрафічны і беспрэцэдэнтны» ураган «Харві» ў Тэхасе\nТрапічны шторм «Харві» забраў жыцьці, як найменей, двух чалавек. У нядзелю ён выклікаў беспрэцэдэнтныя залевы на паўднёвым усходзе Тэхасу.\nПершай ахвярай шторму стаў жыхар горада Рокпарта, які загінуў у доме, што загарэўся. Другой ахвярай стала жанчына, якая, паводле ўладаў, загінула пасьля таго, як выбралася з машыны на затопленую вуліцу ў Хʼюстане.\nПаводле Нацыянальнай службы надворʼя, піша Свабода, з вечара пятніцы ў раёне Хʼюстану зьявіліся, як найменш, сем тарнада.\nАкрамя двух загінулых, ад шторму «Харві» пацярпелі, прынамсі, 14 чалавек. Улады асьцерагаюцца, што колькасьць пацярпелых можа вырасьці і мяркуюць, што ім удасца адшукаць іншых пацярпелых пасьля таго, як шторм рушыў углыб тэрыторыі.\nНацыянальная служба надворʼя ў Хʼюстане ў нядзелю назвала паводку «катастрафічнай і беспрэцэдэнтнай, якая ўяўляе пагрозу для жыцьця людзей». Мэтэаролягі папярэдзілі, што яна можа працягнуцца на наступным тыдні.


Кодэкс гонару для салдата. У батальёне кіравання 8-й радыётэхнічнай брыгады Ваенна-паветраных сіл і войскаў супрацьпаветранай абароны новае папаўненне прыняла Кодэкс гонару абаронцы Айчыны — Ляховичи. Ляховичский вестник. Ляхавiцкi веснiк. Новости города Ляховичи Брестской области\nКодэкс гонару для салдата. У батальёне кіравання 8-й радыётэхнічнай брыгады Ваенна-паветраных сіл і войскаў супрацьпаветранай абароны новае папаўненне прыняла Кодэкс гонару абаронцы Айчыны\n21/01/2021 237 redakcyja\nУ батальёне кіравання 8-й радыётэхнічнай брыгады Ваенна-паветраных сіл і войскаў супрацьпаветранай абароны новае папаўненне ўваходзіць у армейскі рытм.У адзін з дзён, напрыклад, праходзіла комплексная трэніроўка, на якой адпрацоўвалі дзеянні пры пад’ёме па трывозе. А да гэтага ваеннаслужачыя ва ўрачыстай абстаноўцы прымалі Кодэкс гонару абаронцы Айчыны.\n“Я глыбока ўсведамляю, што гонар абаронцы Айчыны абавязвае мяне ўзорна выконваць абавязкі ваеннай службы, імкнуцца заняць годнае месца ў баявой сям’і свайго падраздзялення …” – гэтыя і іншыя абяцанні 20 маладых салдат вымавілі 18 студзеня. ¬Ва ўрачыстай цырымоніі прынялі ўдзел намеснік камандзіра па ідэалагічнай рабоце Андрэй Паляшук, начальнік штаба Сяргей Вайцяхоўскі, намеснік камандзіра па ўзбраенні Ян Іяўлеў і іншыя службовыя асобы батальёна.\n– Мужчына па вызначэнні – абаронца. Армія садзейнічае загартоўцы характару, сілы волі. Абавязак кожнага салдата старанна авалодваць ваеннай спецыяльнасцю, выконваць загады камандзіраў, паважаць гонар і годнасць таварышаў па службе, быць патрыётам сваёй Радзімы, – адзначыў Андрэй Паляшук, які ўручыў ваеннаслужачым нарукаўныя нашыўкі. Праз паўгода службы пры ўмове паспяховай здачы кантрольных залікаў да нашыўкі дабавіцца яшчэ адна.\nЗначная падзея для часці – традыцыйны рытуал урачыстага ўручэння баявой зброі новаму папаўненню. Для кожнага салдата значнасць гэтага моманту цяжка пераацаніць. Чын асвячэння зброі, малебен правёў іерэй Іаан Ніканчук.\nПакуль кожны новы дзень службы у салдат нязвыклы, складаны і хвалюючы. Але праз час яны будуць ўпэўнена несці баявое дзяжурства, паказваць клас на трэніроўках, стануць сапраўднымі абаронцамі Айчыны.\nФота з архіва батальёна кіравання 8-й радыётэхнічнай брыгады Ваенна-паветраных сіл і войскаў супрацьпаветранай абароны.\n← Соревнования по лыжам и биатлону в Ляховичах состоятся 23 января\nФотофакт: циклон Volker в Ляховичах\n12/02/2021 redakcyja 0\nЛяхавічы:выбрана кіраўніцтва райсавета\n31/03/2014 redakcyja 0\n«З крыніц спрадвечных» в Ляховичах. Фоторепортаж\n22/08/2020 redakcyja 0


Раздзел IX <<\n>> Раздзел XI\nЯе не было ў Маскве ўвесь верасень. Кожны дзень Андрэй прыходзіў у знаёмы будынак з надзеяй яшчэ да таго, як пачуе голас, нейкім шостым пачуццём, усёй істотай адчуць, што яна тут. I кожны раз нясцерпным было расчараванне: пусты дом, пустыя калідоры, пустая аўдыторыя.\nI галоўнае, няма адказу на дасланую кнігу.\nНіколі яшчэ чаканне не было такім вострым. Нават потым. Ён проста прагнуў хутчэй пабачыць маленькую постаць з жоўтым партфелем у руцэ. А постаці не было і не было.\nАндрэй неяк вiдавочна падзiчэў. Нават Янiс здаваўся яму зараз занадта шумлiвым. Хацелася цiшынi. I ён палюбiў Архангельскае. Не Архангельскае экскурсiённых дзён, а Архангельскае будняў, калi пачынаюць падаць лiсты i парк журботна скiдае сваю прыгажосць.\nДзіўна, але ў гэтым бясконцым роздуме нават каханне яго зрабілася слабейшым. Ён радзей думаў аб ёй, менш бачыў яе ў сне. Ён не ведаў, што каханне проста зайшло ўглыбіню, што чалавек заўжды ідзе на такую бессвядомую маскіроўку пачуццяў, калі каханага доўга няма поруч, што чалавек супраціўляецца дарэмнаму раскіданню кахання або нянавісці.\nА Масква была ў тую восень, як назнарок, нечувана прыгожай, пакорліва-мяккай. Паркі спакойна аддаваліся зазімкам. З кожыым днём меншала сонца на вуліцах і большала затое ў садах. Падмаскоўе мякка гудзела электрычкамі ў сумна-прыбраных, прасторных гаях. А глыбокай ноччу ў парках паміралі пад белай пудрай намаразі вялікія кветкі апошніх вяргінь. Малыя кветкі вяргінь яшчэ трымаліся і сяк-так зносілі начную шэрань і дзённыя дажджы.\nІ вось аднойчы ён, падымаючыся па сходах, адчуў, што нешта змянілася. Нешта было не так. У самім паветры, у мурах будынка, ва ўласным сэрцы.\nЁн зайшоў у калідор, назнарок не заглядаючы ў канцылярыю. Назнарок спіною да дзвярэй пайшоў да вешалкі. Ён ведаў: яна сядзіць у крэсле ля акна. На ёй неадменна кофтачка жаўтаватага колеру і цёмная, званочкам, спадніца. Але нешта яшчэ павінна было быць, чужое, іншае, тое, чаго не было.\nПа дарозе Андрэй зірнуў у расклад заняткаў, нічога ў ім не пабачыў, акрамя чорных радкоў, і нарэшце зайшоў у пакой.\nЯна сапраўды была там, сапраўды сядзела ў крэсле, сапраўды была апранута так, як яму ўяўлялася. I сапраўды было ў яе абліччы нешта чужое. Ён нават не адразу заўважыў, Ага, замест вузла валасоў - іншае. Валасы сабраныя пад патыліцай у завіты... хвост ці што? Андрэй не ведаў, як гэта завецца. Але яму гэта не спадабалася. Гэта было таксама вельмі прыгожа, але неяк знішчала асноўную прыгажосць яе аблічча: выраз высокай разумнай чысціні.\nДарэчы кажучы, ён потым паспрабаваў гадзіны дзве паўтараць сам сабе: "Не трэба гэтага, патрэбен стары вузел, ён робіць вас высакароднай, падобнай на старажытную грачанку". I сапраўды, у наступны раз яна з'явілася са старым вузлом. Магчыма, праўда, што яна заўважыла чыйсьці насцярожаны позірк і зразумела, што старая прычоска ей больш да твару.\nАле гэта было потым, а зараз Андрэй быў уражаны, і гэта адабрала ў яго рэшткі разважлівасці і смеласці. Толькі тут ён адчуў, што ён дурань, што каханне нікуды не ўцякло, што яно проста было ў засадзе і зараз возьме яго без бою.\nПакутліва адчуваючы ўласную дурнаватую ўсмешку, адчуваючы, што ўся кроў кінулася яму ў твар, ён падышоў да Галіны Іванаўны і зрабіў чарговае глупства: пацалаваў ёй руку. Немагчыма ж, немагчыма было цалаваць руку той, другой. I тады ён склаўся амаль напалам (крэсла было нізкім) і паціснуў вузкую руку з тонкімі пальцамі:\n- Дзень добры, Андрэй. Я атрымала вашу кнігу. Але мяне не было ў Маскве.\nАндрэй ведаў, што гэта няпраўда. Але гэта было ўсё адно. Яна магла рабіць усё. Яна была вышэй усяго такога.\n- Ну і як? - задаў ён дурное пытанне.\n- Пагаворым пасля, - сказала. яна.\nГрынкевіч ведаў: тон яго і выгляд не належаць да лепшых. Хутчэй да горшых. Ён усё разумеў, і ў гэтым была ягоная кара.\nЁн сустракаўся з многімі, ён меў вопыт, ён ведаў жанчын (у той меры, у якой гэта, наогул, даступна мужчынам). Але тых ён не кахаў. Перад сапраўдным каханнем мужчына - безабаронны.\nI тады ён вырашыў проста сядзець і маўчацы Слухаць і прызвычайвацца. Гэта дало пэўныя вынікі, як любіў гаварыць стараста курса. Але Андрэй з жахам адчуваў, што яму ўсё горш і горш. Знікла некуды таварыская вольнасць у размовах, жахлівей за ўсё здавалася падысці і сказаць пару простых слоў. Ён бачыў часам, што яна кідае на яго неўразумелыя позіркі, але нічога не мог з сабою зрабіць.\nЁн ведаў, адносная свабода можа вярнуцца толькі пасля рашаючай размовы, а на гэта яму якраз не хапала мужнасці. Ён адразу прыпамінаў, што ён пачвара, што ў яго доўгая постаць, непрыгожая пасадка галавы, занадта ганарыстая, што надае яму падабенства з пеўнем. Рукі здаваліся яму жаночымі, вочы - зіркатымі, ногі - нязграбнымі, манеры - дрэннымі. Адукацыя ў яго была - непатрэбная, моў ён не ведаў, акрамя польскай ды лацінскай, ды яшчэ трошкі нямецкай. Але які дурань будзе размаўляць з жанчынай па-латыні. А нямецкая - гэта ж груба, як бурчанне ў жываце. Што на гэтай мове пісаў Гётэ - неяк не прыходзіла яму ў галаву. Тым больш не прыходзіла ў галаву, што ёсць нядрэнная свая мова.\nСловам, усё давала падставу для вартых жалю меркаванняў аб сваёй асобе. А між тым усё гэта было не так. Нічога асабліва брыдкага ў ім не было. Чалавек як чалавек.\nЗ Марыяй яны пасля вакацый віталіся - і толькі. Яна пачала чагосьці прыпадаць да Горавай, і Андрэю гэта не вельмі падабалася. Мала чаго можа наплявузгаць. Потым даводзь, што ты не вярблюд.\nЯніс пачаў нешта заўважаць. Аднойчы голасна выказаў дурное прыслоўе, што каханне і асла вывучыць скокам. Словам, адусюль былі адны непрыемнасці.\nI ўсё ж Андрэй не верыў у горшае. Не верыў таму, што яна, дасціпная, як мала хто з жанчын, была ў адносінах з ім зусім не такой, як з другімі. У слоўных баталіях з хлопцамі яна любіла не пакінуць ад апанента (а сярод іх былі дасціпныя і сапраўды разумныя людзі) каменя на камені. I толькі да аднаго Андрэя ставілася з выключнай мяккасцю, ніколі не закранула яго нават ценем рэзкага слова. Ён адчуваў гэта і таксама як мог абараняў яе ад непатрэбных сутычак.\nЯе курс хацелі ўрэзаць. Андрэй арганізаваў петыцыю супраць гэтага. Было і другое. Але яна не павінна была ведаць аб гэтым. Гэта было без патрэбы. Яна была вышэй гэтага.\nГрынкевіч баяўся прыцягнуць увагу другіх да сваёй зацікаўленасці гэтым чалавекам. Таму ён ніколі нікога не распытваў аб ёй, старанна ўнікаў размоў з сябрамі на гэту тэму. Ён не ведаў, як яна жыве, хто з яе сваякоў дарагі ёй і ці ёсць яны наогул. Тое-сёе ён высветліў сам, напрыклад адрас яе бацькоў (па тэлефоннай кнізе). Ён некалькі разоў хадзіў ля гэтага будынка і ў думках насяліў яго самымі прыемнымі людзьмі. Потым выявілася, што вокны выходзяць не на вуліцу, а ў вузкі, падобны на студню, двор і ў вокнах, якія ён умоўна выбраў для яе, жылі, цалкам, магчыма, зусім дрэнныя людзі.\nЁн чытаў яе кнігі і ведаў, што ў яе ёсць стрыечная сястра. I тое і другое было горш за яе.\nI вось усё.\nТым не менш ён жыў ад сустрэчы да сустрэчы. А цяга ўсё расла і расла.\nЁн ведаў, што ўсё гэта можа задушыць яго, штурхнуць на дзікія ўчынкі. Таму ён цвёрда вырашыў у бліжэйшыя дні пагаварыць з ёй.\nБыў канец верасня. Залацістая празрыстасць гэтых асенніх дзён, а можа, і тое, што ён вось-вось вырашыць свой лёс, трошкі супакоілі Андрэя.\nУ гэты дзень Грынкевіч і Вайвадс адшукалі ў раёне Астанкіна старыя могілкі і сядзелі там на лаўцы ў адной з далёкіх алей. Спрачацца яны амаль кінулі, кожнаму было не да таго. Але нават думаць і маўчаць разам было прыемна. Так вось, рука да рукі, яны з'явіліся і ў інтэрнат.\nАндрэй ледзь паспеў скінуць паліто, калі адчыніліся дзверы і ў пакой увайшоў Баранаўскас, а за ім з'явілася цяжкаватая постаць Вайвадса. Грынкевіч добра ведаў яго, што адразу здагадаўся: здарылася нешта няладнае.\n- Што такое? - тон пытання быў цвёрды і насцярожаны.\n- Бачыш... Словам, табе трэба быць мужным...\nЯны хоць каго маглі давесці да вар'яцтва сваімі падыходамі.\n- Хто? - спытаў Андрэй.\nБаранаўскас працягнуў яму прамакутнічак тэлеграмы. Дзіўна, у Андрэя нават не калаціліся рукі.\n"Бацька памірае. Прыязджай. Маці", - прачытаў ён.\nДалей быў правал. Ён не траціў прытомнасці, ён, як сказалі потым, вельмі разумна і холадна адказваў на пытанні сяброў. Але помніў ён ужо толькі канец збораў: зачынены чамаданчык і паліто, у рукаў якога аніяк не жадала трапляць рука.\n- Ціха, ціха, - супакойваў яго Баранаўскас.\n- Я спакойны, - адказаў ён.\n...Ноч была пеклам. Цягнiк, грукочучы, iмчаў, глытаючы кiламетры. А ён ляжаў на верхняй палiцы, тварам угору, i думаў толькi аб адным: "Толькi б паспець. Толькi б ён выжыў".\nА колы запаволена грукаталi:\n- Па-спе-еш ці не? Па-спе-еш ці не?\nА потым раптам пераходзілі ў паскораны ляск:\n- Спяшай-ся, спяшай-ся!\nКроплi наўкос паўзлi па шкле. Грынкевiч ляжаў i думаў аб тым, што за чалавек яго бацька.\nУспаміны плылі перад вачыма. Зрэдку лёгкія і ружовыя ад часу, часцей - такія, якім нават час не мог дапамагчы.\n- Спяшайся! Спяшайся! - спявалі колы.\nКалі ён сядзеў у таксі на прывакзальнай плошчы, - твар ягоны быў такі, што шафёр пасунуўся бліжэй да сваёй дзверцы. Машына шалёна імчала вулкамі, правальвалася на спускі і пад віядукі, узлятала на масты і зноў нырала з іх. Мільгалі дамы. А Андрэй сядзеў і пад штуршкі колаў па бруку падлічваў удары пульса, якія там, зусім блізка, здавалася яму, усё слаблі і слаблі.\nМашына моцна села ў каляіну, паблізу ад былога лабаза. Разлічыўшыся з шафёрам, Андрэй пабег. Бегаў ён добра, але тут, як уяўлялася яму, рухі яго былі не хутчэйшымі за рух слімака на лісце капусты. Ён кінуў свой груз на ганак нейкага дома, ірвануўся наперад і выскачыў на галоўную вуліцу.\nI тут насустрач яму трапілася пляменніца. Ішла, сціснуўшы ў кулаку нейкія паперкі.\n- Што? - аднымі вуснамі спытаў ён. - Жывы?\n- Ты што, не ведаеш? Памёр яшчэ раніцай.\nЯе маладзенькі свежы тварык яшчэ не прызвычаіўся за кароценькае жыццё адлюстроўваць на сабе гора. Таму выраз гора на яе твары быў хутчэй выразам халоднай пагарды, і Андрэй спачатку не паверыў ёй.\n- Іду даваць тэлеграмы, - сказала яна, і толькі тады сэнс таго, што яна сказала, увайшоў у свядомасць.\nКалі яна знікла за рогам дома, яму захацелася сесці на зямлю і не ўставаць як мага далей. Але страшэнным намаганнем волі ён прымусіў сябе ісці. Дома заставалася маці. Ён не меў нават права плакаць, адзіны мужчына ў сям'і.\nЛя дома стаяў народ. Нейкія людзі змянялі адзін аднаго. Бацька ляжаў галавою ў кут у сваім старэнькім гарнітуры. Аблічча было спакойнае, бровы трохі прыўзнятыя, быццам ён зазірнуў кудысьці за край і пабачыў тое, чаго нікому не дадзена ўбачыць.\nМаці падышла і прынікла галавою да грудзей Андрэя. Не, ён дарэмна думаў, што яму давядзецца падтрымліваць яе. Яна не магла дазволіць сабе слёз. У хаце таму, што яна была гаспадыня - маці ўсіх тут. На могілках - таму, што не хацела, каб слёзы бачылі аматаркі бясплатных прадстаўленняў.\nДалейшае праляцела бы ў сне. Дзесяткі людзей, што ўспомнілі аб чалавеку тады, калі ён перастаў ім быць... распухлы ад слёз тварык пляменніцы, дзядзька, разгублены ўпершыню ў жыцці... прамая постаць маці, машына, якая павольна паўзе, пакідаючы за сабою калматыя лапкі ялін.\nМогілкі былі старыя: беластвольны бярозавы гай на беразе Вастроўкі і зялёная драўляная цэркаўка з гонтавым купалком.\nКалыхаліся ў вадкім блакітным небе галіны бяроз з пустымі шапкамі грачыных гнёзд. Паветра было халоднае, як кветка астры пад восеньскім дажджом.\nНа шляху да магілы, калі Андрэй хацеў падтрымаць труну, нейкі дбайнік старых звычаяў паспрабаваў адцягнуць яго:\n- Нельга. Сыну нельга.\nПерад ім устаў раптоўна дзядзька, адсунуў крыкуна магутным плячом і сам паклаў на плячо Андрэя кепку.\n- Нічога. Ён цябе безліч разоў на плячах насіў. Пранясі і ты яго... раз.\nЛя магілы граў аркестр, чыталі прамовы. Новы начальнік установы быў на пасадзе зусім нядаўна і двойчы зблытаў імя нябожчыка па бацьку.\nI ўсё гэта было не так, як трэба трымаць сябе, калі памёр чалавек. Падтрымліваючы маці, Андрэй глядзеў на верхавіны бяроз, каб не глядзець на натоўп, і думаў: "Людзі адыходзяць. I хоць мне нясцерпна цяжка, я веру, што жыццё яшчэ ёсць. Таму, што маці абаперлася на маю руку".\nПрацяг думкі ён хацеў быў адкінуць, але потым мужна дакончыў яе.\n"I таму, што ёсць на зямлі яна. Пакуль яны ёсць - жыццё яшчэ не скончана".\nТруна ўваходзіла ў нетры зямлі.