Ізраіль развітваецца з «каралём Бібі» | zviazda.by\nХатняя старонка » Кантыненты » Калейдаскоп » Ізраіль развітваецца з «каралём Бібі»\nГэтыя дні дакладна ўвайшлі ў найноўшую гісторыю Ізраіля. У краіне прыступіў да работы новы кааліцыйны ўрад. Яго склад быў зацверджаны дэпутатамі Кнесета (парламента). За новы ўрад, які ўзначаліў Нафталі Бенет ад параўнальна невялікай нацыяналістычнай партыі «Яміна», прагаласавалі 60 дэпутатаў са 120 пры 59 супраць, адзін устрымаўся. Такім чынам, падведзена рыса (магчыма, часовая) пад перыядам праўлення Біньяміна Нетаньяху, які нязменна займаў пасаду прэм'ера на працягу апошніх 12 гадоў.\nНафталі Бенет паабяцаў, што ўрад будзе імкнуцца аб'яднаць грамадзян. У офісе Нетаньяху тым часам кажуць, што колішні прэм'ер, якога многія называлі «каралём Бібі» (яшчэ ў 2012 годзе часопіс Tіme змясціў яго фатаграфію на вокладку, суправадзіўшы гэта адпаведным подпісам), поўны рашучасці змяніць «небяспечны ўрад». У яго склад увайшлі прадстаўнікі адразу васьмі партый — правых, цэнтрысцкіх і левых. Уяўная дэмакратычнасць такой сітуацыі багатая сур'ёзнымі праблемамі — з улікам мінімальнай перавагі ў парламенце дэмарш нават адной з прадстаўленых ва ўрадзе сіл пагражае калапсам Кабміна, заўважыла іz.ru. На гэтым фоне ад улад яўрэйскай дзяржавы варта чакаць максімальнай асцярожнасці ў сваіх рашэннях ва ўнутраных і знешнепалітычных пытаннях. Куды ж рушыць адзін з ключавых блізкаўсходніх гульцоў?\nПераможца атрымлівае ўсё\nНа выбарах, якія прайшлі ў сакавіку, партыя Нетаньяху «Лікуд» набрала большасць у Кнесеце. І гэта было вельмі важна для дзейнага прэм'ера, адзначае The Wall Street Journal. У дачыненні да Нетаньяху, які рэкордна доўга займае сваю пасаду, расследуецца справа па абвінавачванні ў карупцыі. Без пасады ён не атрымае палітычнай падтрымкі, якая магла б абараніць яго ад абвінавачванняў, тлумачыць выданне. Пакуль разглядаецца яго справа, ён мог заставацца прэм'ер-міністрам, аднак не можа быць членам Кабінета міністраў. Нетаньяху ўзначальвае ўрад краіны з 2009 года, акрамя таго, ён тры гады займаў пасаду прэм'ер-міністра ў 1990-х гадах.\nЧвэрць стагоддзя назад ён стаў самым маладым прэм'ер-міністрам у гісторыі Ізраіля, з невялікай перавагай атрымаўшы перамогу над тагачасным лідарам лейбарыстаў Шымонам Перэсам. Выбары адбыліся ўсяго праз некалькі месяцаў пасля забойства прэм'ер-міністра Ізраіля Іцхака Рабіна, які падпісаў з палесцінцамі мірнае пагадненне ў Осла. Нетаньяху звярнуўся да выбаршчыкаў, рашуча выступіўшы супраць мірных перагавораў, якія, на яго думку, ставяць пад пагрозу бяспеку Ізраіля.\nСам Нетаньяху адмаўляе абвінавачванні ў хабарніцтве, махлярстве і злоўжыванні даверам. Ён назваў сваё праследаванне «паляваннем на ведзьмаў», мэтай якога з'яўляецца яго звяржэнне. Многія з яго патэнцыйных саюзнікаў перакананы, што крымінальная справа стала для прэм'ер-міністра сур'ёзным матывацыйным фактарам, каб заставацца на сваёй пасадзе як мага даўжэй, піша WSJ.\n«На карту пастаўлена ўсё. Для яго гэта не проста перамога на выбарах ці ўдзел у кааліцыйным урадзе. Ён павінен быць менавіта прэм'ерам. Любы чыноўнік, акрамя прэм'ер-міністра, згодна з законам, [у такіх абставінах] павінен сысці ў адстаўку», — растлумачыў WSJ кіраўнік факультэта паліталогіі Яўрэйскага ўніверсітэта ў Іерусаліме Рэўвен Хазаі. «Гэта бітва, у якой пераможца атрымлівае ўсё. Гэта бітва не толькі за палітычнае выжыванне, але і за выжыванне ў прынцыпе», — дадаў ён.\nПаспець за паўгадзіны\nУ пачатку мая прэзідэнт Ізраіля Рэўвен Рыўлін даручыў заснавальніку і лідару партыі «Ёш Атыд» Яіру Лапіду сфарміраваць урад па выніках выбараў. Мандат на «канструяванне» ўрадавай кааліцыі перайшоў да яго пасля таго, як у адведзены тэрмін яе не змог стварыць прэм'ер-міністр краіны і лідар найбуйнейшай партыі «Лікуд» Біньямін Нетаньяху. На тое, каб аб'яднаць палітычных праціўнікаў, у Лапіда было чатыры тыдні. «Нам патрэбны ўрад, які будзе адлюстроўваць той факт, што мы не ненавідзім адзін аднаго», — заявіў ён і рашуча ўзяўся за справу.\nСітуацыя была надзвычай складаная: на тое, каб дамовіцца, партыям быў адведзены час да паўночы 3 чэрвеня, інакш паўнамоцтвы на стварэнне кааліцыі пяройдуць да Кнесета на 21 дзень. Калі ж на працягу гэтага тэрміну ніводны дэпутат не зможа заручыцца падтрымкай большасці, то парламент распусцяць і будуць прызначаны новыя выбары. Пятыя за два гады.\nУ такой сітуацыі палітычныя праціўнікі Нетаньяху гатовыя аб'яднацца толькі дзеля таго, каб зрынуць прэм'ера і пазбегнуць чарговых выбараў. Удзельнікі «ўрада перамен» заяўляюць, што гатовыя адмовіцца ад маштабных палітычных жэстаў, калі гэта дазволіць пазбегнуць далейшага палітычнага тупіка у той час, калі краіна сутыкаецца з шэрагам сур'ёзных праблем.\n30 мая былы паплечнік Нетаньяху і лідар правай партыі «Яміна» Нафталі Бенет заявіў, што гатовы аб'яднацца з Лапідам, «каб стварыць урад адзінства». «Я маю намер зрабіць усё, што ў маіх сілах, каб выратаваць гэтую краіну ад руху па спіралі і вярнуць яе на правільны шлях. Гэта беспрэцэдэнтны палітычны крызіс. Мы можам пайсці на пятыя, шостыя, дзясятыя выбары. Мы можам зносіць сцены краіны, пакуль дом не абрынецца нам на галаву. Ці мы можам спыніць гэта вар'яцтва і прыняць адказнасць на сябе», — дадаў Бенет. Ён патлумачыў сваё рашэнне тым, што не бачыць рэальнай магчымасці фарміравання кааліцыі з партыяй Нетаньяху «Лікуд» і іншымі правымі сіламі, пісала выданне The Tіmes of Іsrael. Bloomberg адзначае, што ў Бенета былі «нацягнутыя і складаныя адносіны» з Нетаньяху з-за «асабістых рознагалоссяў».\nЗа два дні да заканчэння дзеяння мандата Лапід адзначыў, што на шляху да фарміравання ўрада яшчэ шмат перашкод. «Можа быць, гэта нават добра, таму што нам прыйдзецца пераадольваць іх разам. Праз тыдзень Ізраіль можа ўступіць у новую эру», — сказаў ён. Варта заўважыць, што інтрыга трымалася да апошняга. Лапід паведаміў прэзідэнту, што можа сфарміраваць урад, за трыццаць пяць хвілін да поўначы 3 чэрвеня.\nТакім чынам, на найбліжэйшыя два гады пасаду, якую вызваліў «кароль Бібі», заняў 49-гадовы Нафталі Бенет. Пасля гэтага яна на ратацыйнай аснове дастанецца Яіру Лапіду. Што вядома пра цяперашняга прэм'ера? Бенет нарадзіўся ў Хайфе ў сям'і імігрантаў з Сан-Францыска. Ён жанаты, мае чатырох дзяцей, жыве ў Раанане — мястэчку за 19 кіламетраў ад Тэль-Авіва.\nБенет быў членам спецпадраздзяленняў Генеральнага штаба Арміі абароны Ізраіля Саерэт Маткаль, у якім калісьці служыў былы прэм'ер, а таксама Маглан. Цяпер ён у рэзерве ў званні маёра. Пасля службы ў войску працаваў у сферы высокіх тэхналогій. Атрымаў ступень юрыста ў Яўрэйскім універсітэце ў Іерусаліме. У 1999 годзе Бенет заснаваў стартап па барацьбе з махлярствам Cyota, пасля чаго пераехаў у Нью-Ёрк, дзе ў 2005 годзе прадаў сваю кампанію амерыканскай ахоўнай фірме RSA за 145 мільёнаў долараў.\nУ сярэдзіне 2000-х, калі Нетаньяху быў лідарам апазіцыі, Бенет быў кіраўніком яго адміністрацыі, а калі Нетаньяху стаў прэм'ер-міністрам, займаў розныя міністэрскія пасады ў яго ўрадах. Бенет назваў свайго старэйшага сына Ёні ў гонар брата папярэдняга прэм'ера, які загінуў падчас аперацыі па вызваленні заложнікаў у аэрапорце Энтэбе (Уганда) у 1976 годзе. Ён выступае за скарачэнне падаткаў і супраць бюракратычнай цяганіны.\nУ 2013 годзе прыхільнік правых поглядаў Бенет увайшоў у Кнесет у якасці лідара рэлігійнай сіянісцкай партыі «Яўрэйскі дом». Калумніст Bloomberg Бобі Гош заўважыў, што Бенет «больш ваяўнічы», чым яго саюзнік па кааліцыі Лапід: у 2015 годзе ён, напрыклад, раскрытыкаваў ядзерную здзелку з Іранам, назваўшы яе «абсалютнай катастрофай».\nЗнаходзячыся на пасадзе міністра абароны, ён адказваў за першы каранавірусны лакдаўн у краіне, які спачатку лічыўся паспяховым, заўважыла WSJ. Пазней захворванне ў Ізраілі стала рэзка распаўсюджвацца, пасля таго як Нетаньяху паспяшаўся паслабіць абмежаванні. Праўда, да гэтага моманту Бенет ужо не ўваходзіў у склад урада.\nПа меркаванні ізраільскіх палітолагаў і аглядальнікаў, якіх згадвае «Бі-бі-сі», «канец эпосе Нетаньяху паклалі не Лапід і не Бенет». «Яны толькі пажынаюць плады працэсу, які ў 2019 годзе запусціў Авігдор Ліберман, адмовіўшыся зноў увайсці ў кааліцыю з Нетаньяху, — мяркуюць спецыялісты. — Усе наступныя гады ізраільцяне толькі і рабілі, што хадзілі на выбарчыя ўчасткі, і кожны раз безвынікова: Нетаньяху больш так і не ўдалося сабраць моцны ўрад».\nАпроч сыходу 71-гадовага Біньяміна Нетаньяху (ён, зрэшты, цяпер узначаліў апазіцыю і даволі ўпэўнена заяўляе аб планах вярнуцца ў крэсла прэм'ера — нягледзячы на судовы працэс па справе аб карупцыі, фігурантам якой ён з'яўляецца), цяперашні кааліцыйны ўрад можна лічыць гістарычным і яшчэ ў адным вымярэнні: у яго склад упершыню ўвайшла арабская партыя — «Адзіны арабскі спіс» на чале з Мансурам Абасам. З яе дапамогай атрымалася пацясніць Нетаньяху, цяпер жа партыя разлічвае на павелічэнне бюджэтаў на развіццё дэвелаперскіх і інфраструктурных праектаў, а таксама на фінансаванне работы праваахоўных органаў у раёнах, дзе жыве арабскае насельніцтва (на яго долю прыпадае 20 працэнтаў ад агульнай колькасці жыхароў яўрэйскай дзяржавы).\nЯк заўважыў дацэнт Амерыканскага ўніверсітэта Марад Элсан, галоўным дасягненнем Абаса сталі «фундаментальныя змены, аб якіх сведчыць прыняцце арабскіх партый у ізраільскую палітыку і прызнанне арабскіх палітычных сіл у якасці легітымных партнёраў у палітычным жыцці і размеркаванні паўнамоцтваў у Ізраілі». «Гэта мэта, якой арабскія партыі не маглі дасягнуць з моманту стварэння дзяржавы Ізраіль у 1948 годзе, — адзначыў ён у артыкуле, апублікаваным парталам The Conversatіon. — Пасля двух гадоў, на працягу якіх выбары праводзіліся чатыры разы, няма гарантый таго, што гэты ўрад пратрымаецца, аднак незалежна ад развіцця падзей гэта перамены гістарычнага маштабу».\nРэальным рухавіком поспеху кааліцыі эксперты называюць менавіта Яіра Лапіда. Зрэшты, пытанне аб тым, ці зможа настолькі разнамасны Кабмін праіснаваць два гады, пасля чаго ён зможа заняць пасаду прэм'ера, — пытанне адкрытае. Сярод ключавых праблем, якія дасталіся ў спадчыну новаму ўраду, — спроба нармалізаваць унутрыпалітычную сітуацыю ў краіне, дзе за два апошнія гады выбары ў Кнесет праводзіліся чатыры разы, а таксама ліквідаваць наступствы ўспышкі каранавіруса, якая нанесла сур'ёзныя страты эканоміцы да таго, як распаўсюджванне COVІD-19 удалося ўзяць пад кантроль дзякуючы маштабнай і эфектыўнай праграме вакцынацыі.\nНа знешнепалітычным напрамку адным з ключавых пытанняў застаюцца адносіны з палесцінцамі. Сам Бенет мае рэпутацыю рэлігійнага ўльтранацыяналіста, які падтрымлівае планы пашырэння яўрэйскіх паселішчаў і выступае супраць стварэння паўнавартаснай палесцінскай дзяржавы, заўважыла іz.ru. У той жа час ён не можа не прыслухоўвацца да тых членаў кааліцыі, якія выступаюць з больш умераных пазіцый, — у адваротным выпадку страціць сваю пасаду. Так што рэальных змен тут чакаць не варта.\nЗагаловак у газеце: Развітанне з «каралём Бібі»


У ФІНЛЯНДЫЮ НА ЦЯГНІКУ - ПАДАРОЖЖЫ - 2020\nЗ артыкула вы даведаецеся, як дабрацца да Фінляндыі на цягніку. Як без праблем пераадолець мяжу, не спазніцца на цягнік, а таксама зможаце бліжэй азнаёміцца з цягнікамі "Алегра" і "Леў Талстой".\nЯк сесці на цягнік да Фінляндыі\nДа пасадцы на цягнік, наступны ў Фінляндыю, трэба прыйсці як мінімум за паўгадзіны да адпраўлення: вам спатрэбіцца час для праверкі дакументаў і мытнага кантролю вашага багажу. Акрамя таго, на Фінляндскім вакзале ёсць крама Duty-free: ён хоць і невялікі, але час на выбар вам можа спатрэбіцца.\nЗ Расіі ў Фінляндыю ходзяць два цягнікі: "Алегра" і "Леў Талстой". "Алегра" - гэта хуткасны цягнік, які чатыры разы на дзень адпраўляецца з Санкт-Пецярбурга. "Леў Талстой" - фірмовы начны цягнік, які адпраўляецца ў Хельсінкі з Масквы і праходзіць праз Санкт-Пецярбург.\n"Алегра" адпраўляецца з Фінляндскага вакзалу Санкт-Пецярбурга. Звярніце ўвагу: пасадка вырабляецца ў асобным тэрмінале, уваход - з вуліцы Боткіна. Каб трапіць туды, трэба абыйсці вакзал злева і дайсці амаль да самага канца будынка. Абавязкова закладзеце час на гэтую шпацыр, каб не бегаць з цяжкімі валізкамі. Таксама пакіньце пару хвілін для надгляду багажу на рэнтген-ўстаноўцы перад пасадкай.\nЦягнік "Леў Талстой" адпраўляецца з Ленінградскага вакзала Масквы. У Санкт-Пецярбургу на яго можна сесці на Ладажскім вакзале.\nЯк без праблем перасекчы мяжу\nАб набліжэнні да мяжы і ў "Алегра", і ва "Льве Талстым" папярэджваюць загадзя галасавым паведамленнем. Падчас яе праходжання не магла выйсці з цягніка і хадзіць па вагонах, адлучацца ў туалет ці вагон-рэстаран. Займіце сваё месца і дачакайцеся памежнікаў і мытнікаў - спачатку расійскіх, потым фінскіх.\nПагранічны кантроль і мытны дагляд з расейскага боку праходзяць падчас прыпынку ў Выбарзе, з фінскай - па ходзе руху цягніка.\nПашпартны кантроль фінскіх памежнікаў\nРасейскія памежнікі паставяць штамп у пашпарт, а мытнікі могуць папрасіць паказаць рэчы. Пасля іх прыходзяць фінскія пагранічнікі: як правіла, яны задаюць некалькі пытанняў: "Куды вы едзеце? Калі назад? Дзе спыніцеся? Колькі наяўных вязе з сабой?" Таксама яны могуць папрасіць вас паказаць зваротны білет, бронь гатэля або кватэры, страхавы поліс. У уладальнікаў новай біяметрычнай візы здымаюць адбітак пальца. Пасля таго, як памежнікі паставяць штамп у пашпарт, праходзіць фінскі мытнік. Звычайна ён пытаецца, дзе ваш багаж, што вы вязе з сабой, ці няма забароненых прадметаў.\nЯк перасесці з "Алегра" на электрычку да аэрапорта\nДля пасажыраў "Алегра", якія збіраюцца адразу адправіцца ў аэрапорт Вантаа, ёсць прыемны бонус: у кошт квітка ўваходзіць перасадка на электрычку да аэрапорта. Для пасажыраў цягніка "Леў Талстой" пакуль што такой зручнай опцыі няма.\nПерасадка адбываецца на станцыі "Тиккурила". Цягнік "Алегра" прыбывае на 1 або 2 шлях, а электрычка да аэрапорта адпраўляецца з 4 шляху. На патрэбную платформу можна трапіць па крытую пераходу над шляхамі. Каб не заблытацца, звярніце ўвагу: у аэрапорт ідзе электрычка пад нумарам I, на вакзальным табло яна дадаткова пазначаная самалёцікаў.\nКвіткі на "Алегра" сапраўдныя для праезду ў аэрапорт на працягу 80 хвілін з часу прыбыцця цягніка на станцыю "Тиккурила" або ў Хельсінкі. Час у шляху да аэрапорта складае 8-10 хвілін, але на ўвесь працэс перасадкі лепш адвесці 30-40 хвілін.\n"Алегра": хутка і камфортна\nЦягнік "Алегра" складаецца з 7 вагонаў, якія месцяць 341 пасажыра. Максімальная хуткасць цягніка - 220 км / г. Шлях у адзін бок займае каля 3,5 гадзін.\nПасажырскія месцы ў цягніку "Алегра"\nПеравагі пасажырскіх месцаў у "Алегра":\nусе крэслы рэгулююцца і аснашчаны адкіднымі столікамі;\nнад кожным крэслам ёсць індывідуальнае асвятленне;\nпаміж крэслаў ёсць разеткі для падзарадкі девайсов;\nкожнае месца абсталявана апорамі для ног.\nУ вагоне 1-га класа - 42 месцы. Тут ёсць асобны "салон-перамоўная" на 6 чалавек. Скураныя крэслы размешчаны па формуле "1 + 2". У зоне самаабслугоўвання пасажыры могуць выпіць чаю ці кавы. У кошт квітка таксама ўваходзіць снэк і свежая прэса на рускай, англійскай або фінскім мовах.\nУ вагонах 2-га класа - 295 месцаў, размешчаных па формуле "2 + 2". У вагоне №7 для пасажыраў з дзецьмі ёсць дзіцячы гульнявы пакой. Калі вы хочаце падрамаць у шляху, майце на ўвазе, што яна не аддзеленая ад пасажырскай зоны, і на бліжэйшых месцах можа быць даволі шумна.\nВагон-рэстаран разлічаны на 38 наведвальнікаў. Тут ёсць 3 барныя стойкі, за якiмi змяшчаюцца 12 чалавек. У меню прадстаўлены парцыённыя стравы, закускі і напоі.\nВагон-рэстаран у цягніку "Алегра"\nЗрэшты, каб перакусіць, неабавязкова ісці ў вагон-рэстаран - падчас падарожжа па вагонах курсуюць сцюарды, якія прапануюць за дадатковую плату кава, чай, снэкаў і прысмакі.\nДля пасажыраў з абмежаванымі магчымасцямі маюцца два месцы ў вагоне № 2, ёсць спецыяльна распрацаваны туалетны комплекс, а сам вагон абсталяваны спецыяльным пад'ёмнікам.\nШто яшчэ ёсць у "Алегра":\nспецыяльна абсталяваныя месцы для пасажыраў з жывёламі;\nстолік для спавівання дзяцей;\nкандыцыянер, пітная вада ў кожным вагоне;\nабмен валюты на тэрыторыі Фінляндыі;\nсістэма абвесткі пасажыраў на рускай, ангельскай і фінскай мовах\nвяртанне па дарожных чэках сістэмы "такс-фры".\nРасклад руху цягніка "Алегра" ў 2017 годзе:\nСАНКТ-ПЕЦЯРБУРГ - Хельсінкі 06:40 фінляндскі вакзал\nСАНКТ-ПЕЦЯРБУРГ - Хельсінкі 11:30 фінляндскі вакзал\nСАНКТ-ПЕЦЯРБУРГ - Хельсінкі 15:30 фінляндскі вакзал\nСАНКТ-ПЕЦЯРБУРГ - Хельсінкі 20:30 фінляндскі вакзал\nХельсінкі - САНКТ-ПЕЦЯРБУРГ 07:20 цэнтральны вакзал\nХельсінкі - САНКТ-ПЕЦЯРБУРГ 11:00 цэнтральны вакзал\nХельсінкі - САНКТ-ПЕЦЯРБУРГ 16:00 цэнтральны вакзал\nХельсінкі - САНКТ-ПЕЦЯРБУРГ 20:00 цэнтральны вакзал\nКошт праезду з Санкт-Пецярбурга да Хельсінкі\n1 клас 74,31-130,60 еўра\n2 клас 38,99-79,00 еўра\n2 клас (для пасажыраў з жывёламі) 53,99-94,00 еўра\nУ ліпені - жніўні паездка па выхадных будзе каштаваць 39 еўра ў 2-м класе і 74,31 еўра ў 1-м класе. Вы зможаце набыць квіткі па гэтай цане, калі паездка прыйдзецца на дні тыдня з пятніцы па нядзелю ў перыяд з 3 ліпеня па 31 жніўня і вы паклапаціцца аб квітках за 14-60 дзён да паездкі. Калі купляць квіткі ў эканом-клас за суткі да паездкі, кошт складзе 79 еўра.\nЗніжка дзецям да 17 гадоў - 30%.\nДзецям да 6 гадоў квіткі без прадастаўлення асобнага месца - бясплатна.\nЗвярніце ўвагу: зваротныя квіткі на "Алегра" нельга купіць на сайце РЖД. Зрабіць гэта можна на сайце фінскіх чыгунак: www.vr.fi або на сайце allegropoezd.online/index.html.\nЦягнік "Леў Талстой": адпачынак у шляху\nКалі "Алегра" падыходзіць для тых, хто прывык перасоўвацца хутка, то цягнік "Леў Талстой" - аптымальны варыянт для марудлівых падарожнікаў, якія ў дарозе любяць прылегчы і паспаць.\nЦягнік "Леў Талстой"\nУ склад цягніка ўключаны ўтульныя спальныя вагоны 1-га і 2-га класаў. У вагонах 1-га класа - двухмесныя спальныя купэ, дзе ёсць разетка, кандыцыянер і магчымасць прагляду DVD-фільмаў. У вагонах 2-га класа - чатырохмясцовы спальныя купэ. У адным з вагонаў 2 класа абсталявана купэ і туалет для людзей з абмежаванымі магчымасцямі. Цягнік абсталяваны ахоўнай сістэмай купэ і кнопкай выкліку правадніка, а таксама светлавымі маршрутнымі дошкамі.\nУ склад уваходзіць бізнес-вагон з чатырма купэ. Кожнае з іх разлічана на 1-2 пасажыраў і прадаецца толькі цалкам. У кожным купэ ёсць асобны душ, туалет і кандыцыянер. Акрамя таго, у канцы вагона абсталяваны маленькі Барні адсек.\nДля перамоваў можна загадзя замовіць салон-перамоўную. Таксама па папярэдняй заяўцы ў спецыялізаванай вагоне можна перавезці асабісты аўтамабіль.\nУ вагоне-рэстаране "Льва Талстога" адноўлена атмасфера, якая панавала на мяжы XIX-XX стагоддзяў. Пасажыраў кормяць стравамі, прыгатаванымі па рэцэптах з "Паваранай кнігі" Соф'і Талстой.\nВагон-рэстаран у цягніку "Леў Талстой"\nз сабой можна правозіць хатніх любімцаў;\nпаміж станцыямі "Вайниккала" і "Коувола" можна абмяняць валюту;\nвырабляецца вяртанне па дарожных чэках сістэмы "такс-фры".\nРасклад цягніка "Леў Талстой":\nЦягнік ходзіць штодня, апрача субот.\nЧас адпраўлення з Масквы (Ленінградскі вакзал) - 23:10, прыбыццё - 13:30;\nЧас адпраўлення з Хельсінкі (вакзал Хельсінкі) - 18:44, прыбыццё - 09:19;\nЧас у шляху да Хельсінкі: 14 ч. 20 мін., Да Масквы: 14 ч. 29 мін.\nКошт праезду з Масквы да Хельсінкі\nлюкс ад 279,29 еўра\n1 клас ад 145,05 еўра\n2 клас ад 98,44 еўра\nЦягнік - не самы танны спосаб дабрацца да Фінляндыі, аднак у яго ёсць важныя перавагі:\nне трэба стаяць у чэргах на мяжы і мытні;\nатрымаць падатковы вяртанне па сістэме такс-фры можна прама ў дарозе без чэргаў, мітусні і страты лішняга часу;\nдзеці не будуць ныць ў дарозе, бо для іх прадугледжаны забавы і ў цягніку ім заўсёды цікава;\nдзякуючы наяўнасці Wi-Fi і разетак можна папрацаваць у інтэрнэце і напісаць прывітання сваім сябрам, і тым самым эфектыўна правесці свой час у дарозе;\nа галоўнае - у дарозе вы выдатна адпачнеце і набярэцца сіл перад заваяваннем фінскіх гарадоў.\nКамфортнага падарожжа ў Фінляндыю!\nCopyright 2020 \_ Зялёны Гатэль \_ У Фінляндыю на цягніку


«Повесть из римской жизни» Александр Пушкин - чытаць тэкст цалкам\nАповесць з рымскай жыцця\nЦэзар падарожнічаў, мы з Цітам Пятронія ішлі за ім здалёк. Пасьля захаду сонца рабы ставілі намёт, расстаўлялі ложку, мы клаліся баляваць і весела гутарылі; на світанку зноў пускаліся ў дарогу і салодка засыпалі кожны ў лектике сваёй, стомленыя жарам і начнымі асалодамі.\nМы достигли Кум и уже думали пускаться далее, як тут са мною пасланы ад Нерона. Ён прынёс Пятронія загад цэзара вярнуцца ў Рым і там чакаць вырашэньня свайго лёсу з прычыны ненавіснага абвінавачванні.\nМы были поражены ужасом. Адзін Пятронія абыякава выслухаў свой прысуд, адпусціў ганца з падарункам і абвясціў нам свой намер спыніцца ў Кумах. Ён паслаў свайго любімага раба выбраць і наняць яму хату і стаў чакаць яго вяртання ў кипарисной гаі, прысвечанай эвменидам.\nМы окружили его с беспокойством. Флавій Аўрэлій спытаў, ці доўга думаў ён заставацца ў Кумах, таму не баіцца Ці раздражніць Нерона непаслушэнства?\n– Я не только не думаю ослушаться его, – отвечал Петроний с улыбкою, – но даже намерен предупредить его желания. але вам, сябры мае, раю вярнуцца. Падарожнік у ясны дзень адпачывае пад тению дуба, але падчас навальніцы ад яго разважліва выдаляецца, баючыся удараў маланкі.\nМы все изъявили желание с ним остаться, і Пятронія ласкава нас дзякаваў. Слуга вярнуўся і павёў нас у дом, ўжо ім абраны. Ён знаходзіцца ў прадмесці горада. Ім кіраваў стары отпущенник ў адсутнасці гаспадара, ужо даўно які пакінуў Італію. Некалькі рабоў пад яго наглядам клапаціліся аб чысціні пакояў і садоў. У шырокіх сенцах знайшлі мы куміры дзевяці муз, каля дзвярэй стаялі два кентаўра.\nПетроний остановился у мраморного порога и прочел начертанное на нем приветствие: Здравствуй! Печальная улыбка изобразилась на лице его. – Старый управитель повел его в вивлиофику, дзе агледзелі мы некалькі скруткаў і ўвайшлі потым у спальню гаспадара. Яна прыбраная была проста. У ёй знаходзіліся толькі дзве сямейныя статуі. Адна адлюстроўвала Матрону, якая сядзела ў крэслах, іншая дзяўчынку, гуляючую мячом. На століку каля ложка стаяла маленькая лампада. Тут Пятронія застаўся на адпачынак і нас адпусціў, запрасіўшы ўвечары да яго сабрацца.\nЯ не мог уснуть; смутак напаўняла маю душу. Я бачыў у Пятронія не толькі шчодрага дабрадзея, але іншыя, шчыра да мяне прывязанага. Я паважаў яго шырокі розум; я любіў яго цудоўную душу. У гутарцы з ім пачэрпаем я веданне святла і людзей, вядомых мне больш па умозрениям чароўнага Платона, чым па ўласным вопыце. Яго меркаванні звычайна былі хуткія і дакладныя. Абыякавасць да ўсяго вызваляла яго ад прыхільнасці, а шчырасць у адносінах да самога сябе рабіла яго праніклівым. Жыццё не магла прадставіць яму нічога новага; ён зведаў усе асалоды; пачуцці яго драмалі, прытупленыя звычка, але розум яго захоўваў дзіўную свежасць. Ён любіў гульню думак, як і гармонію слоў. Ахвотна слухаў философические развагі і сам пісаў вершы не горш Катула.\nЯ сошел в сад и долго ходил по излучистым его тропинкам, асенены старымі дрэвамі. Я сеў на лаўку, пад цень шырокага таполі, у якога стаяла статуя маладога сатыра, прарэзвалі трыснёг. Жадаючы пацешыць як-небудзь сумныя думкі, я ўзяў запісныя дошчачкі і перавёў адну з од Анакреона, якую і зьбярог ў памяць гэтага сумнага дня:\nкучары, гонар кіраўніка маёй,\nЗубы ў дзёснах аслабелі\nІ патух агонь вачэй.\nСалодкага жыцця мне не шмат\nВыпраўляць засталося дзён,\nПарку кошт вядзе ім строга,\nТартар цені чакае маёй. -\nСтрашныя халаднаватае падземны звод,\nУваход у яго для ўсіх адкрыты,\nЗ яго ж няма зыходу ...\nВсяк сыдзе - і там забыты.\nСолнце клонилось к западу; я пайшоў да Пятронія. Я знайшоў яго ў бібліятэцы. ён хадзіў; з ім быў яго хатні лекар Септымія. Petronij, убачыўшы мяне, спыніўся і прамовіў жартаўліва:\nДаведаюцца коней заўзятых\nПа іх выпаленым таўро,\nДаведаюцца парфян пыхатых\nПа высокіх клабука.\nЯ палюбоўнікаў шчаслівых\nДаведаюся па іх вачам.\n«Ты угадал», – отвечал я Петронию и подал ему свои дощечки. Ён прачытаў мае вершы. Воблака задуменнасці прайшло па яго твары і адразу рассеялася.\n– Когда читаю подобные стихотворения, - сказаў ён, – мне всегда любопытно знать, як на зямлі і тых, якія так моцна былі ўражаны думкаю аб смерці. Анакреон запэўнівае, што Тартар яго жахае, але не веру яму, гэтак жа як не веру баязлівасці Гарацыя. Вы ведаеце оду яго?\nХто з багоў мне вярнуў\nтаго, з кім першыя паходы\nІ змаганьняў жах я дзяліў,\nКалі за прывідам свабоды\nНас Брут адчайны вадзіў?\nЗ кім я трывогі баявыя\nУ шатры за чарай забываў\nІ кучары, плюшч якое панура,\nСірыйскім Міро намашчваў?\nТы памятаеш гадзіну жудасны бітвы,\nКалі я, трапяткі квір,\nбег, несумленна брося шчыт,\nДзеючы абяцаньні і малітвы?\nЯк я баяўся! як бег!\nАле Эрмий сам незапной хмарай\nМяне пакрыў і ўдалячынь памчаў\nІ выратаваў ад смерці неминучей.\nХитрый стихотворец хотел рассмешить Августа и Мецената своею трусостию, каб не нагадаць ім пра паплечнікаў Касія і Брута. воля ваша, знаходжу больш шчырасці ў яго воклічы:\nЧырвона і соладка падзенне за айчыну *.


Jessie поножи – дзіця – PDF выкрайкі – Tailoress\nдома / дзіця / ласіны / Jessie поножи – дзіця – PDF выкрайкі\nГэта версія дзіцяці Дарослага памеру Jessie поножи. Калі ласка, праверце краму для гэтага дызайну ў дзіцячых і дарослых памераў.\nХто не любіць ласіны? Яны заўсёды камфортна і ісці з чым-небудзь! Цяпер вы можаце наладзіць іх любой, які шлях вы хочаце! Да таго часу, як тканіна эластычная вы можаце ператварыць яго ў новую пару легінсы.\nГэта вельмі просты шаблон. Абедзве ногі выразаныя з аднаго кавалка тканіны толькі з унутранага ногі і пахвіны шво, каб пашыць. Там нават няма паясы! Ён ствараецца коцяцца ў верхняй частцы легінсы.\nТрэба легінсы ў спешцы? Гэта, безумоўна, ваш шаблон!\nкатэгорыі: дзіця, дзеці, ласіны, ласіны тэгі: дзеці, ласіны, лета, штаны, зіма\nВы атрымаеце адзін поўны памер Copyshop PDF і а 6 старонка A4 PDF гатовы для хатняй друку. Нароўні з шаблонам прыходзіць падручнік.\nвызначэнне памераў / гатовыя Вымярэння:\nдзіця ва ўзросце ад нованароджаных / 3 месяцы / 6 месяцы / 9-12 месяцы\nІншыя памеры даступныя ў краме!\nшарыкавая швейная машына іголка\nпрыблізна. 50см 1 гл шырокі эластычны\n80см х 50 см стрейч трыкатаж тканіны\nпамер Copyshop: 42х 52см\nКолькасць старонак A4: 6\nЗША ЛІСТ: 9\n£ 0.00 Дадаць у кошык


http://spring96.org/be/news/104382 2021 2021-07-20T18:14:15+0300 2021-07-20T18:14:15+0300 2021-07-20T18:42:01+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/novikau_.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nАндрэй Новікаў у судзе. Фота Радыё Рацыя\n19-20 ліпеня ў судзе Кастрычніцкага раёна горада Віцебска пачалі судзіць 50-гадовага палітвязня Андрэя Новікава, валанцёра ініцыятыўнай группы Святланы Ціханоўскай. Яго абвінавачваюць паводле арт. 342 і арт. 371 Крымінальнага кодэкса Рэспублікі Беларусь. Справу разглядае суддзя Сняжана Кіндзеева. Бок дзяржабвінавачання падтрымлівае старшы пракурор Бяшковіч.\nУ чым абвінавачваюць?\nАндрэя Новікава абвінавачваюць у тым, што не пазней за 17 снежня 2019 года па 5 чэрвеня 2020 года групай асоб па папярэдняй замове разам з Ціханоўскім здзейсніў арганізацыю групавых дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак і былі спалучаныя з непадпарадкаваннем законным патрабаванням прадстаўнікам улады і пацягнуўшыя парушэнні работы транспарту, прадпрыемстваў, арганізацый.\nТак, пачынаючы з кастрычніка 2019 года, згодна за абвінавачаннем, дзейнічаючы па папярэдняй змове са Статкевічам, Ціханоўскім і іншымі асобамі, у інтэрнэце публічна заклікаў да падрыхтоўкі і арганізацыі дзеянняў, груба парушаючых грамадскі парадак. Таксама яны запланавалі і рэалізавалі пад відам пікетавання па збору подпісаў серыю незаконных массавых мерапрыемстваў. З мэтай прыцягнення да актыўных дзеянняў, Ціханоўскі і іншыя асобы па Беларусі наўмасна размеркаваўшы ролі і прыцягваючы новых удзельнікаў, здзейснілі змову, і з марта 2019 па травень 2020 года арганізавалі, забяспечылі стварэнне, адміністраванне і вядзенне ютуб-каналаў "Краіна для жыцця" і "Беларусь 12stop", тэлеграм-канал "Краіна для жыцця", аналагічных рэгіянальных тэлеграм-каналаў, а таксама іных тэлеграм- і ютуб-каналаў, якія рыхтавалі да групавых дзеянняў.\nДля распальвання агрэсіўнасці людзей Ціханоўскі і іншыя асобы размяшчалі ў інтэрнэце адпаведную інфармацыю, забяспечвалі яе дубляванне ў пазначаных каналах, каб сфарміраваць у шырокай групу асобаў варожую сацыяльна-псіхалагічную устаноўку, а таксама свядома ілжывай нелігітымнасці патрабаваняў прадстаўнікоў улады. Згодна з абвінавачаннем, публічна дэманстравалася ўсёдазволенасць, прапагандаваўся выгляд безпакаранасці, размяшчаліся інфармацыйныя матэрыялы з заклікамі непадпарадкавання законным патрабаванням прадстаўнікам улады. Заклікі дазволілі стварыць умовы і прыстасаванні для здзяйснення злачынстваў.\nУ сваю чаргу, Новікаў падпісаўся на каналы, праглядаў іх, вёў актыўнае ліставанне з іншымі, натхніўшыся заклікамі Ціханоўскага, Статкевіча і іншых асобаў, увераваўшы ў сваю безпакаранасць, прыняў рашэнне далучыцца да здзяйснення злачынства групай асоб па папярэдняй змове. Ён шукаў сродкі для здзяснейння злачынства, ствараў умовы да далучэння актыўных і пасіўных удзельнікаў, схіляў і арганізаваў канкрэтныя дзеянні.\nАндрэй Новікаў далучыўся да акцыі-флэшмоба, а 12-й гадзіне дэманстратыўна спыняў свае дзеянні, у якасці атрыбута акцыі выкарыстоўваў загадзя пазначаны агітацыоннай сімволікай і налепкамі аўтамабіль. Выкарыстоўваючы створаны ім канал "Андрэй Новікаў", ствараў і размяшчаў для ўсеагульнага агляду відэа. Таксама ён атрымаў правы адміністравання працуючага ў адзінай сістэме тэлеграм-канала "Віцебск для жыцця. Чат". Андрэй Новікаў таксама асабіста сустрэўся с Ціханоўскім і іншымі асобамі на тэрыторыі Пастаўскага раёна, тым самым здзейсніў змову, размеркаваўшы ролі для здзяйснення злачынства. Выконваючы сваю ролю, Андрэй Новікаў працягваў публікаваць на сваім канале відэа, а потым — стварыў тэлеграм-канал "Поставщина для жизни", надзяліўшы сябе правамі адміністратара. Таксама Андрэй Новікаў прыняў удзел у стварэнні размешчаных ў інтэрнэце іншых відэа — у тым ліку, "Пікет Ціханоўскага ў Глыбокім".\nЗгодна з абвінавачаннем, Новікаў, з'яўляючыся актыўным удзельнікам "Краіны для жыцця", дзейнічаючы групай асоб па папярэдняй змове, арганізаваў і прыняў удзел у незаконных массавых мерапрыемстваў. Таксама Новікаў, не з'яўляючыся сябрам ініцыятыўнай групы Ціханоўскай, быўшы грамадзянінам РФ, размяшчаў у пазначаных вышэй каналах інфармацыйныя заклікі прыняць удзел у масавых мерапрыемствах, арганізоўваў іх. З мэтамі фармавання ў асобаў устойлівых псіхалагічных установак і жадання ўдзельнічаць у групавых дзеяннях, калі гэта спатрэбіцца, распаўсюджваў інфармацыйныя матэрыялы.\nТаксама з'яўляючыся грамадзянінам РФ, быўшы пісьмова папярэджаным пра крымінальную адказнасць, у парушэнне тэрмінаў забароны уезда ў Беларусь, а таксама быўшы прымусова высланым з Рэспублікі Беларусь, неаднаразова прыязджаў у Беларусь на невыяўленых следствам маршрутках, а таксама асабістым аўтамабілі. Апошнім разам — 5 красавіка 2020 года. 13 красавіка ён быў затрыманы па месцы жыхарства.\nВінаватасць Новікава, згодна з абвінавачаннем, даказваецца часткова ягонымі паказаннямі, сведак, пратаколамі агляду, пісьмовымі матэрыяламі справы.\nШто кажа Андрэй Новікаў?\nАндрэй Новікаў поўнасцю прызнае віну па арт. 371 КК, часткова — паводле арт. 342 КК: ён пагадзіўся з тым, што ўдзельнічаў у мерапрыемствах, здымаў і размяшчаў на сваім канале ролікі. Не прызнае — арганізацыю масавых беспарадкаў, змову з Ціханоўскім і Статкевічам.\n"Я сутыкаўся з грубасцю прадстаўнікоў улады"\nАндрэй Новікаў распавёў, што ягоныя сябры з Далёкага Усходу даслалі яму спасылку на канал "Краіна для жыцця" з пытаннем, ці ўсё праўда, што там адбываецца — толькі пасля гэтага даведаўся пра Сяргея Ціханоўскага, ягоны канал і зацікавіўся. Даведаўшыся пра акцыю "Беларусь 12stop", падумаў, што гэта легальны спосаб выказаць сваё меркаванне\n"Размаўляючы па працы, са знаёмымі, я зразумеў, што ўсе прыгнечана кажуць аб тым, што адбываецца, абураныя, але баяцца сказаць нешта прама, — адзначыў палітвязень. — Я ніколі не баяўся і лічыў, што калі дзейнічаю адкрыта, у рамках заканадаўства — дык чаму б не выказаць сваё меркаванне адкрыта? Тым больш, гэта гарантавана Канстытуцыяй, наколькі я разумею".\nНовікаў распавёў, што жыццё ў Беларусі задавальняла яго, пакуль ён прыязджаў сюды ў адпачынак. Вярнуўшыся ж на радзіму жыць, ён сутыкнуўся з бюракратыяй і неразуменнем з боку ўладаў.\n"Напрыклад, у вёсцы павінна быць асвятленне — яго не было, — успамінае Андрэй. — Я дамагаўся, каб вёску асвятлілі, нават павесіў у сябе дома пражэктар, які мог асвятляць даступную тэрыторыю, але ў сельсавеце мне адказвалі ў стылі "грошай няма, але вы трымайцеся". У вёсцы былі разбітыя дарогі, не было скрыняў для смецця. Я хацеў нарыхтоўваць дровы з буралому, які назапасіўся каля майго дома, але і тут узніклі праблемы: я нават пісаў на гарачую лінію Міністэрства лясной гаспадаркі. Хацеў заняцца фермерскай гаспадаркай, але не мог нават пралічыць эканоміку, таму што не атрымліваў ніякай інфармацыі адносна праекта: мяне пасылалі ад адной службовай асобы да іншай. Людзі, якія павінны былі рэагаваць на мае звароты як грамадзяніна і падаткаплацельшчыка, ніяк не рэагавалі, я сутыкаўся з грубасцю прадстаўнікоў улады".\nСуддзя доўга спрабавала высветліць, чым жа Андрэя Новікава не задавальняла жыццё ў Беларусі.\n"А чым могуць ладзіць патухлыя погляды людзей? — адказаў ён. — Бяззубыя раты жанчын-даярак, якія не могуць дазволіць сабе нармальную стаматалогію? У мяне была магчымасць пераехаць, але мяне цягнула да роднай зямлі. Я хацеў заняцца гаспадаркай, але сутыкнуўся з тым, што закон ёсць, але ён не працуе. Я спрабаваў даносіць свае думкі, але ў сельсавеце мне адказвалі: "Ну што я магу? Як скажуць — так і будзе". Мяне не задавальняла гэтая безгаспадарчасць.\n"Я бачыў выхад з сітуацыі ў неабыякавасці грамадзян"\nАндрэй Новікаў адзначыў, што адносіць сябе да людзей з актыўнай грамадзянскай пазіцыяй, якія не хочуць жыць у хлусні і крывадушнасці, а хочуць жыць у нармальнай краіне.\n"Я бачыў выхад з сітуацыі, якая склалася ў неабыякавасці грамадзян, — сказаў ён. — У ідэале людзі павінны распараджацца сваім лёсам і жыццём. Я хацеў развіваць дабрабыт, сваім прыкладам даць зразумець, што казаць праўду — гэта годна. Абмеркаванне праблем на ўзроўні сельсавета і райвыканкама не прыносілі вынікаў: я быў на іх пасяджэннях, з мяне там хацелі зрабіць пасмешышча. Маёй канчатковай мэтай было змяніць жыццё ў маёй вёсцы — каб гарэла святло, напрыклад. Я хацеў прымусіць тых асоб, якія за гэта атрымліваюць грошы, выконваць свае абавязкі належным чынам".\nТаму ён стварыў канад "Пастаўшчына для жыцця". Андрэй заўважыў, што гэта не "даччынае прадпрыемства "Краіны для жыцця": ніхто не даваў яму установак, як рабіць кантэнт на канале і тым больш не плацілі за яго — гэта было выключна выказванне ягонай грамадзянскай пазіцыі, падставай дагрукацца да людзей. У тым ліку, ён публікаваў там аб'явы аб месцах правядзення збору подпісаў: так хацеў пазначыць людзям, дзе знайсці месца, дзе можна легальна рэалізаваць сваё грамадзянскае права ўдзельнічаць у выбарчай кампаніі. Палітвязень не быў згодны з усімі публікацыямі на канале: паколькі ён быў адкрытым, усе скідалі туды, што хацелі, але Андрэй чысціў яго ад відавочных правакацыйных паведамленняў.\nНовікаў таксама пацвердзіў, што ўдзельнічаў у акцыях "Беларусь 12stop", падчас якіх зняў і размясціў 13 відэа.\nАндрэй таксама распавёў, што быў падпісаны на канал "Віцебск для жыцця чат", мог выказацца наконт паведамленняў, якія яго закранулі. Аднойчы ён выпадкова даведаўся пра тое, што з'яўляецца адміністратарам канала: цяпер нават не ведае, хто даў яму гэтыя правы, але быў не супраць. Час ад часу ён выдаляў адкрытыя ўкіды. "У мяне было дастаткова падстаў меркаваць, што там былі і правакацыі з боку сілавікоў", — адзначыў ён.\n"Мне падабаецца чалавек, які кажа праўду"\nАндрэй Новікаў распавёў, што асабіста знаёмы з Сяргеем Ціханоўскім, але не з Мікалаем Статкевічам. Ён глядзеў ролікі Ціханоўскага: у ягоных паездках па Беларусі была паказаная такая ж разруха, што Новікаў бачыў у сябе на Пастаўшчыне. І калі ў адным са сваіх стрымаў Ціханоўскі звярнуўся па дапамогу з жыллём, Новікаў прапанаваў яму пажыць у адным з вясковых дамоў.\n— Вы прапанавалі Ціханоўскаму ўладкаваць яго побыт, таму што падзялялі ягоныя погляды? — удакладніла суддзя.\n— Наогул чыста па-чалавечы. Мне падабаецца чалавек, які кажа праўду. Ён казаў тое, што не паказвалі па беларускім тэлебачанні, — адказаў Новікаў.\nЁн праводзіў Сяргея і ягонага аператара Арцёма ў дом, падрыхтаваў простую вячэру, абмеркаваў з ім сваё жыццё і жыццё Сяргея. Новікаў падзяліўся з Ціханоўскім, што вырашылі з жонкай вырашыць пасля выбараў, заставацца або з'язджаць. Таму ён абсалютна не згодны, што ў той дзень паміж ім і Ціханоўскім адбылася нейкая змова. Ён таксама нічога не чуў пра праграмы Ціханоўскага і Статкевіча, хоць не выключае, што мог ненаўмысна скідваць спасылку на іх.\n"На той момант ні "Краіна для жыцця", ні "Беларусь 12stop" не былі экстрэмісцкімі — для мяне гэтага было дастаткова, — адзначыў палітвязень. — Калі б прагучала, што гэта забароненыя каналы, мяне б там не было. Мой профіль быў адкрытым, публічным. Я не адношу сябе да апазіцыянераў: я чалавек з актыўнай грамадзянскай пазіцыяй, з абвостраным пачуццём спраўдлівасці, які мае досвед, які дазваляе рабіць свае высновы".\nНа наступны дзень Ціханоўскі і Новікаў сустрэліся ў Варапаева-роднай вёсцы Новікава. Сустрэча была неагаворанай: Новікаў ведаў, што Ціханоўскі плануе здымаць там ролік, яму было цікава, як гэта робіцца і па дарозе ён заехаў туды. Калі Ціханоўскі даведаўся, што гэта малая радзіма Андрэя, ён папрасіў расказаць на камеру свае ўражанні пасля вяртання сюды. Новікаў падкрэсліў, што інтэрв'ю было спантанным і няўзгодненым.\n25 траўня ў вёсцы Стары Двор Андрэй Новікаў таксама меў зносіны са сведкам Бугаевым, каб зразумець, ці можа ён забяспечыць парадак падчас збору подпісаў, якія праводзіліся на Пастаўшчыне. Там, паводле яго слоў, яго назойліва спрабавалі ўцягнуць у абмеркаванне, Што рабіць на выбарах, — ініцыятыва зыходзіла менавіта ад Бугаева, на што ён адказваў, што не пойдзе на іх, таму што з'яўляецца грамадзянінам Расіі. Сустрэча таксама была спантаннай, пікетаванне падчас яе не праводзілася.\nАндрэй Новікаў прызнаў факт удзелу ў трох мерапрыемствах па зборы подпісаў: у Варапаеве, Паставах і Глыбокім. Ён асабіста ўдзельнічаў у іх, а таксама размяшчаў інфармацыю пра іх у телеграм-чаце "Пастаўшчына для жыцця". Як валанцёр ён сачыў за бяспекай падчас мерапрыемстваў: напрыклад, прасіў людзей заставацца на тратуары, каб яны не парушалі грамадскі парадак, а таксама меў кантакты супрацоўнікаў РАУС, каб у любы момант дапамагчы ім скаардынавацца. Ніякіх лозунгаў падчас гэтых мерапрыемстваў не выкрыквалася. Палітвязень не можа адназначна сказаць, ці размяшчаў рэпосты-аб'явы з нагоды мерапрыемстваў у Мінску, Магілёве, Гродне і Докшыцах.\n"Мне трэба было быць побач з сям'ёй"\nПаводле 371 КК Андрэй Новікаў цалкам прызнаў віну.\n"У лістападзе я даведаўся, што арышт адменены, — распавёў палітвязень. — Я не паспеў выйсці з СІЗА, як мяне завялі ў кабінет, забралі ўсе дакументы па справе, па якой я там знаходзіўся, асабістую перапіску, храналогію запісаў аб тым, што адбываецца, якую я вёў. Мяне пасадзілі ў машыну і павезлі. На мяжы мне паставілі на каленцы штамп у пашпарт, папярэдзілі аб адказнасці за парушэнне тэрміну змяшчэння. Я так зразумеў, на мяжы быў супрацоўнік ГУБАЗіК, кіроўца і супрацоўнік міграцыйнай службы. Яны сказалі мне стаць каля шыльды "Расія", сфатаграфавацца з адкрытым пашпартам, а потым селі ў машыну і з'ехалі. На маё пытанне, дзе мае дакументы і лісты, мяне спыталі, не ці мала мне праблем.\nЯ разумеў, што мне забаронена з'яўляцца быць у Беларусі 10 гадоў. Я не адмаўляю, што парушаў гэта, таму што мне трэба было быць побач з сям'ёй".\nАндрэй Новікаў — грамадзянін Расійскай Федэрацыі, валанцёр ініцыятыўнай групы Святланы Ціханоўскай. Нарадзіўся ў беларускім Варапаева, пасля школы з'ехаў вучыцца ў Расею. Жыў на Далёкім Усходзе, служыў у міліцыі, мае званне падпалкоўніка ў адстаўцы. Двойчы ўдзельнічаў у вайсковых апэрацыях на тэрыторыі Чачні. Жанаты, мае трох дачок, адна з якіх — дзяўчына з інваліднасцю.\nЯго затрымалі 6 чэрвеня 2020 года ў вёсцы Прусы Паўстаўскага раёна Віцебскай вобласці за ўдзел у пікеце па зборы подпісаў, які прыраўнялі да несанкцыянаванага масавага мерапрыемства. Спачатку яго адвезлі ў Паставы, каб скласці пратакол па арт. 23.34 КаАП, а затым стала вядома, што яго перавезлі ў Мінск у ІЧУ на вул. Акрэсціна, а пасля ў СІЗА-1.\n12 чэрвеня яму прад'явілі абвінавачванне па ч.1 арт. 342 Крымінальнага кодэкса. 26 лістапада Андрэя Новікава наўпрост вывезлі на мяжу з Расіяй, паставілі штамп аб забароне ўезду на тэрыторыю Беларусі на 10 год. У Беларусі ў него засталіся жонка і двое дзяцей. Андрэй Новікаў быў ізноў затрыманы 13 красавіка ў Паставах, куды таемна прыехаў наведаць жонку і дзяцей. Новікаву таксама інкрымінуюць арт. 371 КК РБ.\n20.07.2021 Тэгі: суды, крымінальны перасьлед, грамадства, палітвязьні, ціск


13/11/2016 Сельская праўда Соцыум 0\nПачаў свой адлік асенне-зімовы перыяд 2016/2017 года. Праведзена ўключэнне сістэм ацяплення ў жылых дамах, ва ўстановах і арганізацыях горада і раёна.\nУ цэлым, усе прадпрыемствы і арганізацыі Жабінкаўшчыны гатовыя да сустрэчы халадоў. Безумоўна, дбайная і грунтоўная падрыхтоўка цеплаўстановак да асенне-зімовага перыяду гарантуе іх бесперапынную працу ў ацяпляльны перыяд. У нашым раёне налічваецца 119 спажыўцоў цеплавой энергіі і 56 цеплакрыніц. Усе яны своечасова зарэгістравалі пашпарты гатоўнасці да работы ў асенне-зімовы сезон 2016/2017 года ў раённай энергаінспекцыі энерганагляду.\nНайбольшую актыўнасць праявілі пры падрыхтоўцы да зімы, аднымі з першых зарэгістравалі пашпарты гатоўнасці ЦБП № 109 ААТ “ААБ Беларусбанк”, ААТ “Жабінкаўскі камбікормавы завод”, Жабінкаўскі аддзел Дэпартамента аховы, ДУП “Санаторый “Буг”. Вялікі аб’ём работ па падрыхтоўцы да асенне-зімовага перыяду выканалі КУШВП ЖКГ “Жабінкаўская ЖКГ”, ААТ “Жабінкаўскі цукровы завод”. Разам з тым нельга не адзначыць упушчэнні кіраўнікоў некаторых прадпрыемстваў, якія не пракантралявалі летам ход падрыхтоўкі сваіх прадпрыемстваў і цеплакрыніц да работы ў асенне-зімовы перыяд, а ўспомнілі аб гэтым у канцы верасня, за некалькі дзён да пачатку ацяпляльнага сезона. Гэта ПУАП “Азяты”, ААТ “Жабінкаўская сельгастэхніка”, філіял “Жабінкаўскі” ГУП “Брэсцкая міжраённая гандлёвая база”.\nНе забывайце, як мы падрыхтуемся да зімы, так і перазімуем.\nУладзімір ДАНІЛЮК, дзяржаўны інспектар па энергетычным наглядзе Жабінкаўскай раённай энергаінспекцыі.


LSTR Adzieńnie | Блог - Гусарыя - найлепшая кавалерыя ў гісторыі!\nАКТУАЛЬНАЕ БЕЛАРУСКАЕ АДЗЕННЕ\n+375 29 348 81 86 (крама)\n+375 25 913 32 51 (крама, агульныя пытанні)\n+375 29 726 53 20 (паштовыя пытанні, супрацоўніцтва)\nГЦ "Маскоўска-венскi", прасп. Незалежнасцi 58, 3 паверх, павільён 317. Рэжым працы: з 11:00 да 20:00. Без выходных.\nВы яшчэ нічога не паклалі ў свой кошык.\nПраглядзець змесціва кошыка\nГусарыя - найлепшая кавалерыя ў гісторыі!\nСімвал моцы, упэўненасці і рашучасці. Гэтыя элітныя часткі не раз вырашалі вынік бітваў, прыводзячы ў жах ворагаў. Найлепшыя ваяры сваёй эпохі, крылатыя вершнікі, мелі выдатную дысцыпліну і дзейнічалі згодна і разам. Вораг паказваў спіны губляючы веру ў сябе перад хваляй выкшталцонай конніцы, якая, падавалася, не скакала, але плыла па-над полем бітвы. Крылы вершнікаў пад час імклівай атакі шапацелі і велічна рухаліся. Гусары, сапраўды, больш нагадвалі антычных бостваў вайны, што спусціліся на зямлю каб пакараць неабачлівага і легкадумнага праціўніка.\nГусары – від конніцы ў большасці еўрапейскіх краін у XV – ХХ ст. У ВКЛ з’яўляюцца ў XVІ ст. і даволі хутка робяцца асноўнай ударнай сілай воска. Гэта цяжкаўзброеная кавалерыя, якая прызначалася для франтальнага ўдару з мэтай разбурэння варожых шыхтоў. Яны мелі найлепшую амуніцыю – прылбіцы, панцыр, тарч, дзіду, шаблю, чакан, агнястрэльную зброю. Крылатыя вершнікі мелі крылы, што мацаваліся за спінаю на металічных даспехах конніка, альбо да тыльнай часткі сядла. Крылы давалі моцны псіхалагічны эфект і аглушальна ўздзейнічалі на непрыяцеля. Да таго ж шышак ваяра і нагалоўе каня аздаблялі дадаткова чорнымі пёрамі.\nНеверагодна прыгожыя фотаздымкі Анджэя Віктора\nКрылатыя вершнікі мелі высокія баявыя якасці і іх кідалі на самыя складныя баталіі. Часцей за ўсё іх выкарыстоўвалі ў войнах з Маскоўскай дзяржавай і Швецыяй. Бліскучым прыкладам баявых якасцяў крылатых гусараў стала Кірхгольмская бітва. Калі наша войска на чале з вялікім гетманам Янам Каралям Хадкевічам перамагло ўдвая большае войска шведаў! А самога гетмана пачалі клікаць “правадыром крылатых вершнікаў”.\nГусарыя на малюнках Р.Паласіаса-Фернандэса\nКрылатыя гусары сталі сімвалам эпохі. Так, гэта былі не лепшыя часы для нашай Бацькаўшчыны, калі ворагі з’яўляліся без запрашэнняў і рабавалі нашу зямлю. Але такі час нараджаў і мужных герояў. Крылатыя вершнікі – гэта, пераважна, прадстаўнікі буйной шляхты – эліта тагачаснага грамадства. Яны былі выхаваныя ў высакародных традыцыях згодна з дывізам: жыццё – Радзіме, гонар – нікому! У той час панавала ідэалогія сарматызму, паводле якой патрыятызм быў не пустым гукам, а выслоўе “Dulce et decorum estpro Patria mori” быў жыццёвым прынцыпам многіх лепшых сыноў Айчыны.\nАднаўляючы выявы крылатых вершнікаў, мы аддаём ім найперш даніну павагі. Бо без іх ахвяраў і подзвігаў у мінулыя стагоддзі – не было б сёння нашай Рэспублікі! Менавіта яны не далі заваёўнікам стаптаць капытамі нашы гоні і паняволіць наш народ у часы найцяжэйшых выпрабаванняў.\nМаючы на сваёй байцы ці ціштоцы крылатага вершніка – мы зараджаемся ад іх энергіяй і верай. Верай у моц нашай краіны! Чалавек, што аднойчы прымераў такую рэч ніколі не пойдзе на кампраміс са сваім сумленнем і скорыцца жыццёвым нягодам!\nСумесны праект LSTR Adziennie і грамадскай кампаніі "Будзьма": цішоткі з выявай крылатага вершніка для зборнай Беларусі па муай-тай\nАпублікавана ў Гісторыя |\nДастава і вяртанне\nTweets by @lstr_by\nПадпішыцеся на навінкі:\n© 2013 LSTR Adzieńnie. Усе правы абароненыя. Выкарыстанне матэрыялаў дазваляецца пры ўмове спасылкі на lstr.by . Час працы: з 8:30 да 22:00 штодня.\nІндывідуальны прадпрымальнік Ладуцька Раман Ігаравіч. Зарэгістраваны Адміністрацыяй Маскоўскага раёна г. Брэста 23.02.2016 УНП 291435899 У гандлёвым рэестры з 03.03.2016. 224023, Беларусь, Брэст, вул. Савецкай Канстытуцыі 7 – 64


Стакгольм — Информ-прогулка. Новости Лунинца\nСталіца Швецыі. Дзівосна маляўнічы «паўночнай прыгажосцю» горад. Ён узнік больш як 700 год таму назад. Сёння горад раскінуўся на 14 востравах у халодным Балтыйскім моры. Яны злучаны 57 мастамі. Нягледзячы на тое, практычна да ўсіх асноўных прыкметнасцяў тут магчыма без праблем дабрацца пешшу.\nГамла Стан – сярэдневяковы цэнтр сталіцы. На яго вузкіх брукаваных вулачках размясціліся старажытныя дамы, якія вытрыманы, у большасці сваёй, у жоўтай гаме, якая надае Стакгольму ўнікальны характар.\nЗа фасадамі дамоў хаваюцца падземныя сховішчы, сярэдневяковыя роспісы. Тут вы зможаце прайсці па самай вузкай вуліцы – завулку шырынёй усяго 90 сантыметраў.\nГэта самы мініяцюрны помнік Стакгольма. Яго называюць шведскім Маленькім прынцам і па паданню ён выконвае ўсе жаданні. Зімой хлопчыка часта адзяваюць у вязаныя шапачкі і шалікі.\nТут можна даведацца аб засснавальніку знакамітай прэміі Альфрэда Нобеля.\nПартрэты нобелевскіх лаўрэатаў у экспазіцыі не развешаны па сценах, а едуць па памяшканню на плечыках, як у хімчыстцы.\nЦяпер тут з’явіўся і партрэт беларускай пісьменніцы Святланы Алесіевіч, Нобелеўскага лаўрэата ў галіне літаратуры.\nЦарква Рыцарскага вострава\nБыла пабудавана ў 13 стагоддзі. З’яўляецца магільным склепам шведскіх каралёў, пачынаючы з 17 стагоддзя. Самае старыннае пахаванне датавана 1290 годам. Тут знаходзяцца саркафагі Густава I Васа і Карла XII.\nХрам злучыў у сабе рысы готыкі і рэдкага для Стакгольма стылю барока. Ён быў асвяшчоны ў гонар ігуменні бенедыктынскага манастыра Нівель Гертруды, заступініцы падарожнікаў. Арган у царкве лічыцца адным з лепшых у горадзе.\nІншыя куточкі Стакгольма глядзіце на фотаздымках.


1 - 1 з 13\nКолькасць нумароў: 3\nПамер (Sq Ft): 2300\nПаштовы індэкс: 10012\nУ гэтым нядаўна адрамантаваным пентхаусе ў мансардзе з трыма спальнямі і трыма ваннымі пакоямі спалучаюцца раскошныя, індывідуальныя аздабленні з неверагоднымі, арыгінальнымі дэталямі, што робіць гэты адзіны ў сваім родзе пентхаус, размешчаны ў прэм'ер-Ноху. Увайдзіце непасрэдна ў гэтую рэзідэнцыю плошчай 2300 кв. Футаў праз прыватны ліфт з замкам на ключ, і вас сустракае цёмнае шкло і адкрытае цаглянае вестыбюль. Уражлівы маштаб блока адразу адчуваецца пры 14-футавых скляпеністых столях, асветленых святлодыёдным сафітавым асвятленнем, якія надаюць аркам цёплае ззянне. Пентхаус выкладзены 19 масіўнымі вокнамі, якія забяспечваюць натуральнае святло і від на адкрытае неба, а цёплыя дубовыя падлогі з італьянскай цвёрдай драўніны забяспечваюць камфорт і элегантнасць. Кутні вялікі пакой з экспазіцыямі на поўнач і захад - ідэальнае месца для забаў. Кухня шэф-кухары мае два цэнтральныя астравы, высланыя дзівоснымі стальніцамі Glassos, якія маюць бар для сняданкаў і шмат прасторы для падрыхтоўкі і смачнай ежы. Самыя сучасныя прыборы Gaggenau ўключаюць у сябе гладкую індукцыйную кухонную пліту і ўбудаваную эспрэса-машыну, а таксама акружаныя свяцільнямі Boffi і нестандартнай мэбляй ARCLINEA. У галоўнай спальні ёсць цэлы шкляны гардэроб на заказ Rimadesio з асобнай гардэробнай. Адкрытая галоўная ванная пакой абсталявана шыфернымі падлогамі з падлогай з падагрэвам, аздобнымі арэхавымі арэхамі Boffi, убудаваным сховішчам і 65-цалевай каменнай ваннай. Дзве дадатковыя спальні маюць убудаваныя шафы і абслугоўваюцца другой поўнай ваннай са шкляным душам у кабіне і падвойнымі падстаўкамі. Сучасная тэхналогія ўключае індывідуальнае асвятленне FLOS і Boffi, папярэднюю праводку CAT 6 для аўдыё і відэа ў кожным пакоі і аўтаматычныя заслоны, якія кантралююцца сістэмай Lutron, якая мае мноства праграмуемых налад. Цэнтральнае паветра праходзіць па ўсёй кватэры з высокаэфектыўнай сістэмай фільтрацыі часціц паветра Pure Air. Поўная пральня забяспечвае зручнасць побач з пральна-сушыльнай машынай і глыбокай мыйкай. PH2 West мае кругласутачны доступ да прыватнага фітнес-цэнтра будынка з абсталяваннем Technogym, распрацаваным Антоніа Чытэрыё. Kinesis Асабістае бачанне і сонечны святло mPulse ВЕРАЮЦЬ інфрачырвоную сауну з эўкаліптам. 640 Broadway - гэта 9-павярховы будынак, размешчаны ў цэнтры гістарычнага раёна Нохо, аднаго з самых жаданых раёнаў горада, які адзначаецца сваімі мастацкімі галерэямі сусветнага класа, крамамі, сталовай і начным жыццём. Звярніце ўвагу, фотаздымкі гасцінай і галоўнай спальні практычна пастановачныя.\n(212) 444-xxxx Паказаць\nЗвяжыцеся з рэкламадаўцам (212) 444-xxxx


Ад «Першай дарогі» да «Раскіданага гнязда» | Созвучие\nАд «Першай дарогі» да «Раскіданага гнязда»\nЧетверг, 08 октября 2020 01:15\nУ мастацкай галерэі Пухавіцкага раённага краязнаўчага музея прайшла персанальная выстаўка ўраджэнца вёскі Пухавічы Барыса РЭПІНА.\nІмя ў свеце выяўленчага мастацтва Беларусі вядомае. Найперш – працамі ў айчынным кінематографе. Менавіта Барыс Рэпін аформіў мастацкія кінафільмы «Першая дарога», «Ад родных ніў», тэлевізійных спектакляў «Карані», «На вастрыні», «Вячоркі», «Раскіданае гняздо»...\nРасказваючы пра выстаўку ў Мар’інай Горцы, дзе знаходзіцца мастацкая галерэя, журналіст «Пухавіцкіх навін» Наталля ПАРХОМЧЫК зазначыла: «Творчасць Барыса Рэпіна – для тых, хто шукае простыя адказы на няпростыя пытанні, умее бачыць у нескладаных сюжэтах глыбокі філасофскі сэнс. Пажылая жанчына, якая выглядае ў акно, чакаючы свайго сына, – гэта пра родны дом, дзе любяць, пра адносіны дзяцей і бацькоў. Мужчына перад зачыненымі дзвярыма храма – пра тое, што не кожнаму дадзена знайсці дарогу да Бога...» Як падаецца, сваю творчую дарогу Барыс Рэпін знайшоў. Шкада, што сёння яшчэ не выдадзены мастацкі альбом ураджэнца Пухавіч, не часта пра яго пішуць у друку. Але ж творца ідзе сваёй дарогай, сваім шляхам.\nДарэчы, мястэчка Пухавічы – тая прастора, якая дала дарогу ў жыццё і мастаку Аляксандру Дасужаву. Ён доўгі час жыў і працаваў у Віцебску. З Пухавічамі звязана жыццёвая біяграфія кніжнага графіка Даны Руновай. А побач, у Светлым Бары, нарадзілася мастачка Вольга Калацэй, якая зараз жыве і працуе ў ЗША.\nПрочитано 295 раз\tПоследнее изменение Четверг, 08 октября 2020 01:15\nДругие материалы в этой категории: « Кандыдат гістарычных навук Аляксей Аўласовіч: Археалогія заглядвае туды, дзе не хапае пісьмовых крыніц...\t«Над намі ляцеў вялікі гусь… Аэраплан…» »


Будзьма беларусамі! » У Смаргоні адбылося гашэнне серыі паштовых марак, прысвечаных Першай сусветнай вайне (фота)\n16.09.2015 | У краіне Культура\nЦырымонія гашэння серыі паштовых марак, прысвечаных баявой тэхніцы часоў Першай сусветнай вайны, прайшла ў Смаргоні.\nЦырымонія адбылася ля мемарыяла памяці ахвяр Першай сусветнай вайны падчас мерапрыемстваў да 100-годдзю пачатку гераічнай абароны Смаргоні. У цырымоніі ўдзельнічала кіраўніцтва Гродзенскага аблвыканкама, прадстаўнікі пасольства Расіі ў Беларусі, іншыя ганаровыя госці.\nСерыю з чатырох паштовых мастацкіх марак выпусціла Пошта Расіі для абарачэння ў Расійскай Федэрацыі. Аднак цырымонію памятнага гашэння вырашана правесці ў беларускім горадзе Смаргонь.\nПаштовыя маркі прысвечаны баявой тэхніцы, якая выкарыстоўвалася ў гады Першай сусветнай вайны. На іх намаляваны бамбардзіроўшчык «Ілля Муромец», распрацаваны ў жніўні 1913 года. У гады Першай сусветнай выпушчана каля 80 такіх самалётаў. У мірны час да 1923 года яны абслугоўвалі паштова-пасажырскую лінію. Другая марка прысвечана мінаносцу «Новік». Таксама на марках намаляваны 7,62-мм вінтоўка сістэмы Мосіна і 76,2-мм палявая хуткастрэльная гармата.\nДля гашэння паштовых марак выраблены спецыяльны штэмпель, якім зроблены адбіткі на канвертах. Удзельнікі цырымоніі падпісалі канверты, тым самым яны сталі калекцыйнымі.\nТыраж паштовых мастацкіх марак «Гісторыя Першай сусветнай вайны. Айчынная баявая тэхніка» складае 386 тыс. асобнікаў. Маркі распрацаваў мастак-дызайнер Уладзімір Бельцюкоў.\nУ Смаргоні праходзяць мерапрыемствы, прысвечаныя 100-годдзю пачатку гераічнай абароны горада ў Першую сусветную вайну. З раніцы 15 верасня ў храме Праабражэння Гасподняга адбылася літургія, прайшоў круглы стол «Першая сусветная вайны — старонкі гісторыі» з удзелам беларускіх і расійскіх гісторыкаў, прадстаўнікоў архіўных службаў. У Смаргонскім гісторыка-краязнаўчым музеі прэзентавалі выставу «Нямыя помнікі забытай вайны».\nУрачыстыя мерапрыемствы прайшлі ля мемарыяла. Тут адбылася паніхіда памяці ахвяр Першай сусветнай вайны, мітынг-рэквіем, у гэтыя хвіліны праходзіць канцэрт з удзелам Дзяржаўнага камернага хору Беларусі і ансамбля салістаў «Класік-Авангард».\nПераклад Нашай Нівы


Атаман „Зялёнага Дуба” пра тое, як бальшавікі ўцякалі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ 1929 годзе ў Берліне выйшла кніга „Тамъ, гдѣ ещё бьются”, большую частку якой склалі нататкі зробленыя беларускімі атаманамі „Зялёнага Дуба” Дзергачом (Вячаслаў Адамовіч) і Крэчатам (Ярашэвіч?) яшчэ ў 1919-1924 гг. Кніга змяшчае малавядомыя факты датычныя дзейнасці партызанскага руху таго часу. У прадмове да кнігі адзначаецца: „Некаторыя з гэтых нарысаў былі першапачаткова напісаныя іх аўтарамі на беларускай мове і спецыяльна для гэтай кнігі перакладзены на расейскую сваімі ж братамі паўстанцамі”.\nІлюстрацыйнае фота. Фрагмент плаката часоў польска-бальшавіцкай вайны.\nВячаслаў Адамовіч (1890, Ашмянскі павет – пасля 1939) – беларускі палітычны дзеяч, вайсковец; псеўданім: Язэп Дзяргач. Адна з частак яго ўспамінаў апублікаваных у кнізе:\nТах, тах-тах… Адзін за другім прагрымелі тры асобныя стрэлы.\nПартызаны паднялі галовы. Было бачна, як кожны па гуку стрэлаў стараўся адгадаць адлегласць і накірунак, адкуль яны даносіліся.\nЗноў зашчоўкалі, аддаючыся рэхам, адзіночныя стрэлы, а за імі часта, затрашчаў кулямёт. Партызаны ўжо былі на нагах. З усіх бакоў чуўся глухі трэск вінтовачных затвораў.\n– Ну і жараць, – сказаў Сом, падыходзячы да мяне.\n– Судзячы па накірунку стрэлаў, усё павінна было адбывацца каля Старобіна, – заўважыў удумліва Зміцер.\nЯ таксама падняўся з зямлі і разам з іншымі партызанамі прыслухоўваўся да гукаў перастрэлкі.\n– Цікава, з кім гэта яны счапіліся, сказаў паручнік Корч.\nСярод дрэваў паказаліся двое нашых партызан, што сталяі ў дазоры, якія хутка беглі да нас. Калі яны былі побач, іх абкружылі шчыльным колам людзі атрада.\n– Што там такое? – раздаваліся галасы.\nХлопцы, запыхаўшыся ад бега, цяжка дыхалі і не маглі гаварыць…\n– Дайце ім глотку прамачыць, – раздаўся голас Рака.\nНекалькі рук пацягнуліся да іх з фляжкамі.\n– Падцягніцеся хлопцы. Горача будзе, – нарэшце, сказаў адзін з дазорных, адрываючыся ад флягі.\n– Кажы дакладна, – загадаў я.\nДазорны даклаў, што стрэлы гучаць з боку мястэчка Старобіна, на якое насядаюць з боку Грабова нейкія невядомыя часткі, а па дарозе на Любань ідуць адступаючыя абозы, едуць сем’і камісараў і бягуць дызертыры… Адным словам, ідзе паспешанае адступленне бальшавікоў з польскага фронта…\nВыслухаўшы даклад дазорных, я аддаў рапараджэнне рыхтавацца да пахода.\nХутка мы выбраліся з лесу на прасёлачную дарогу, якая вяла да Старобінскага тракта. Прыблізна праз гадзіну мы звярнулі на вузкую лясную дарожку і гуськом пусціліся па ёй рыссю… Цяпер стрэлы даносіліся да нас вельмі дакладна, і з боку бальшака гучаліся нейкія крыкі.\nЯшчэ дваццаць хвілін і мы ўехалі на так званы “Слуцкі бальшак”, дзе цягнуліся адзіночныя падводы з нейкімі рэчамі.\nСпыніўшы адну з іх, мы даведаліся, што ў Старобіне ішоў бой з нейкімі наступаючымі на яго часткамі і што бальшавікі наступленне адбілі.\nАкрамя таго, падводчыкі распавялі, што нейкія жаўнеры ў пагонах і пры іх афіцэры старой расейскай царскай арміі праехалі бальшаком на падводах і звярнулі на дарогу у вёску Міцявічы.\nЗразумець з аповеда селяніна, што насамрэч адбылося было цяжка. Зразумела было толькі тое, што з боку польскага фронта пачалося наступленне.\nГэта навіна ажывіла ўсіх і ў вачах партызан было бачна жаданне як найхутчэй пусціць у ход зброю.\nДарога пайшла на гару.\nАгледзеўшы мясцовасць, я вырашыў зрабіць прыпынак, каб даць перадышку коням і людзям.\nКулямётнага агню ўжо не было чуваць. Даносіліся толькі гукі асобных вінтовачных стрэлаў. Мы звярнулі з дарогі ў лес і ўжо лесам праехалі навяршыню халма, з якога ўся дарога была бачная, як на далоні.\nСкрытыя ў лесе, мы былі не бачныя з дарогі.\nРасставіўшы дазоры, атрад мог свабодна адпачываць, ведаючы, што ў кожную хвіліну ён будзе папярэджаны пра пагражаючую небяспеку.\nПартызаны размясціліся так, каб была бачная дарога і з супрацьлеглага боку халма.\nХутка ўвагу ўсіх прыцягнуў воз, у які быў запрэжаны белы конь. На ім сядзелі два чалавекі, а фурман ішоў побач паганяючы яго пугай…\nКонь увесь час спыняўся і да нас даносілася лаянка седакоў.\nСлухай, стары чорт! Калі твой конь не пойдзе, ты нас сам павязеш.\n– Но!.. А каб цябе ваўкі! Но! – даносіўся пакорлівы голас фурмана.\nЦялега пачала падымацца на гару.\nКонь цяжка дыхаў і сапеў, раздуваючы ноздры.\nБыло бачна, як уздымаліся яе бакі.\n– А воз, здаецца, з паклажай. Цяжкі, – заўважыў хтосьці з партызан.\n– Не, каб злезлі, гультаі! Усё ж каню было б лягчэй, сказаў іншы.\nЯ прыглядаўся да людзей, якія сядзелі на возе. Цяпер можна было разабраць, што на возе сядзелі мужчына і жанчына.\nЖанчына была ў капялюшыку-шлеме і на ёй крававай плямай была бачная пентаграма. Побач з ёй сядзеў мужчына, таксама з зоркай на шапцы, у скураной чорнай куртцы. Перад імі ляжалі чорныя валізкі.\nХтосьці з партызан ужо пасунуўся, каб выйсці на дарогу, але я зрабіў знак не кранацца з месца.\nЦялега падымалася на гару чарапашымі крокамі.\nТолькі яна ўзабралася на вяршыню, як конь, выбіўшыся з сілаў, упаў.\nСтары селянін кінуўся да яе, стараючыся падняць яе, але бедная жывёліна цяжка дыхала і сударажна білася нагамі, падымаючы пыл…\n– Ах ты, стары чорт! Дык вось ты якія фокусы робіш! – кінуўся на фурмана сядзеўшы на падводзе мужчына. – Застрэлю, як сабаку, калі праз хвіліну конь не ўстане! Крычаў ён, пагражаючы рэвальверам старому, які стаяў перад заваліўшымся канём.\n– Чаго стаіш? Распрагай! – крыкнуў мужчына і падыйшоў да сваёй спадарожніцы, якая з непакоем азіралася назад на дарогу.\n– Не хвалюйся Сара. Даедзем. Яшчэ нашы трымаюцца, – сказаў ён ёй і сам, у сваю чаргу прыклаўшы руку да казырка, стаў прыглядацца ў далечыню дарогі.\nНарэшце, стары распрог каня и стаў яго падымаць…\nАднак, конь, відавочна, не меў жадання ўставаць на ногі і толькі зрэдку патрасаў галавой і адмахваўся хвастом…\nКарціна была забаўная. Некаторыя з партызанаў ледзьве ўтрымліваліся ад смеху.\nКамісар таксама падышоў да каня і стаў яго падымаць. Злезла з воза і яго спадарожніца. Узяўшы трохі сена, яна паднесла яго каню. Той пачаў ляніва жаваць.\n– Конік, конік, уставай, уставай, – просячым голасам казала жанчына і трапала каня па грыве.\nЗатое яе спадарожнік быў у іншым настроі. Ён злаваўся і выходзіў з сябе. Лаянка так і вісела ў паветры. Нечакана недзе, далёка ззаду раздаліся два стрэлы.\n– Дык ты нас у засаду завёз? Вось табе, здраднік, вось табе! Атрымай! – з асцервяненнем накінуўся камісар на старога, абсыпаючы яго ўдарамі рукаяткай нагана па галаве і твару.\nТут мае людзі не вытрымалі. Я не паспеў і вокам міргнуць, як воз быў абкружаны імі.\nУ адно імгненне саветчык быў абяззброены імі.\n– Вось як вы, народная ўлада, паступаеце з народам! Добра! Будзе і вам, сукіны дзеці, на арэхі! – былі чутны галасы абураных партызан.\nЯ загадаў падвесці палонных да сябе.\nПраз некалькі імгненняў яны, бледныя і разгубленыя, стаялі перада мной.\n– Хто вы і куды едзеце?\nЯны абодва маўчалі. Толькі ў жанчыны сударажна дрыжэлі вусны.\nЯ паўтарыў сваё пытанне.\n– Я не ведаю, хто вы і на якой падставе вашы людзі мяне абяззброілі, – пачаў камісар.\nЯго перабіў Корч.\n– Адказвайце на зададзенае вам пытанне, – грозна і настойліва сказаў ён.\nУ гэтую хвіліну праз абступіўшы нас натоўп партызан праштурхнуўся бледны Зміцер і з дрыжыкамі ў голасе сказаў:\n– Пан атаман! Гэта забойца майго бацькі і маёй маці. Гэта камісар Цэпік.\nПры гэтых словах камісар зірнуў на Зміцера і задрыжаў, як у ліхарадцы.\nСумневаў не было: ён таксама пазнаў яго.\nНатоўп партызан ускалыхнуўся і рушыў бліжэй.\nЦэпік быў бледным. У Зміцера блішчэлі вочы і сударажна сціскаліся рукі на карабіне.\n– Куды вы ехалі? Запытаў я зноў Цэпіка.\n– Я ехаў у Слуцк, але даведаўся, што дарога на Слуцк ненадзейная, і вырашыў ехаць проста на Любань. Толькі вось конь не пайшоў, – заікаючыся патлумачыў ён.\nУ гэты момант падышла Аксана, сястра Зміцера. У вопратцы партызана яна была мала падобнай да жанчыны.\nЗірнуўшы на яе, Цэпік пабляднеў яшчэ больш.\nБыло бачна, як дрыжэла ў яго сківіца…\nЗ боку дарогі пачуўся смех.\nЯ зірнуў туды: конь ужо стаяў на нагах і мірна пашчыпваў траву на ўзбоччы дарогі, а партызаны вазіліся каля валізак.\n– Нясіце сюды! Крыкнуў Корч.\nУсе валізкі былі знесены у лес. Калі іх адкрылі, раздаліся галасы:\n– Вось дык файна! Нарабавалі і дзёру… Абаронцы народныя!\nЧаго толькі не было ў гэтых валізках! Больш за дваццаць пар мужчынскай бялізны разнастайных сартоў з рознымі меткамі. Яшчэ больш жаночай бялізны…\nРазглядаючы яго, партызаны перакідваліся жартамі. Фурман стаяў тут жа, з цікавасцю разглядаючы партызан.\n– Вось табе дзядуля, фрак, а вось гэта бабе сваёй аддасі, – прагаварыў адзін з партызан, працягваючы яму цудоўны фрак і яшчэ штосьці белае.\nУсе павярнулі галовы да старога.\nСелянін разглядаў фрак і па яго твары было бачна, што ён не разумеў, што гэта за штука.\nЁн паціснуў плячыма і да ўсеагульнага задавальнення прамовіў:\n– Чорт яго ведае, з якога канца яго апранаць.\nПотым разгарнуў белы скрутак, у якім аказалася баціставая жаночая кашуля і жаночыя панталоны з карункамі.\n– Кашуля яшчэ туды сюды, а вось гэтая рэч, дык чорт яго ведае, што гэта, – прамовіў ён круцячы і разглядаючы панталоны.\nРаздаўся гучны смех. Стары плюнуў ірашуча кінуў панталоны на зямлю.\n– Мая Агапка з роду гэткае дрэні не насіла.\n– Ну хопіць, хлопцы! – строга сказаў я.\nПартызаны адразу змоўклі.\n– Пан атаман! Дазвольце нам з сястрой асабіста пакараць забойцаў нашых бацькоў, – звярнуўся да мяне Зміцер.\nУ яго поглядзе была такая пякучая мальба, што я пагадзіўся.\nПартызаны адвялі камісара Цэпіка і яго спадарожніцу ў глыб леса і адтуль хутка данесліся адзін за адным чатыры стрэлы.\nЗ лесу да мяне падышлі Зміцер і Аксана, і першы сказаў:\n– Бог сам перадаў у нашы рукі забойцаў нашых бацькоў. Цяпер мы адпомсцілі… У кішэні ў гэтага нягодніка я знайшоў крыжык майго мучаніка-бацькі. Вось ён.\nЗміцер паказаў мне маленькі залаты крыжык. Ён быў бледны, як крэйда. Я бачыў, як цяжка падымаліся грудзі Аксаны.\n– Супакойцеся, сябры, – сказаў я, – Здзейснілася правасуддзе за ваша асабістае гора. Будзем змагацца, каб яно здзейснілася і за ўсеагульнае гора. Наша Радзіма пераможана. Але яна не памерла. Яна чакае. Яна кліча.\nЯны абодва моцна паціснулі мне руку.\nНеба цямнела… Толькі захад яшчэ гарэў патухаючай зарой і вярталіся са злавесным карканнем вароны ў свае гнёзды.


Як экалагічна адзначаць Масленіцу | greenbelarus.info\nЯк экалагічна адзначаць Масленіцу\nУ праваслаўных сёлета з 8 да 14 сакавіка – Масленічны тыдзень. Як правесці яго экалагічна, з максімальнай карысцю для здароўя і мінімальнай шкодай прыродзе?\n12.03.2021 Жыццё ў стылі «эка» Аўтар: Алена Ляшкевіч\nАдмовіцца ад мяса\nАдна з найбольш яскравых адметнасцей Масленіцы і ў сучаснай гарадской, і ў традыцыйнай сельскай культуры – святочная ежа. Бліны і малочныя прадукты (у першую чаргу масла і сыр) ствараюць атмасферу гэтага свята.\nПраваслаўная царква забараняе есці мяса на Масленічным тыдні, бо ён з’яўляецца пераходным ад Мясаеду, які пачынаецца з Калядаў, да Вялікага Посту. У католікаў, праўда, спажыванне мяса ў перыяд з Тлустага чацвера да Запустаў напярэдадні Попельнай серады (адпаведнік праваслаўнага Масленічнага тыдня) так строга не рэгламентавалася і ў некаторых мясцовых беларускіх традыцыях нават лічылася абавязковым.\nАднак, у масавую беларускую культуру трапляюць у першую чаргу праваслаўныя традыцыі. У любым выпадку, можна праявіць экалагічную свядомасць на Масленічным тыдні адмовай ад мяса.\nСвяты – акурат час задумацца пра вечнае, прыгадаць канцэпцыю slow food (павольнае харчаванне) і паспрабаваць згатаваць што-небудзь, да чаго раней не даходзілі рукі. Тыя ж бліны наўрад ці хто пячэ штодзень.\nДарэчы, у беларускай мове слова “бліны” часцей выкарыстоўваецца для тоўстых вырабаў, на содзе. А тонкія блінкі, кшталту тых, якія прадаюцца ў шматлікіх блінных, вясковы беларус хутчэй назваў бы “наліснікі”. Традыцыйна на Масленіцу спажывалі бліны з маслам і тварожыстым сырам.\nСёння ў нас большы выбар ежы, можна эксперыментаваць з начынкамі. Цвёрды сыр, загорнуты ў гарачы блін, добра плавіцца і смачны як сам па сабе, так і ў спалучэнні з іншымі інгрыдыентамі.\nКупляць фермерскія прадукты\nКалі ў звычайны дзень можа быць не дужа істотна, якой тлустасці малако ў вашай лядоўні, то на Масленічным тыдні, калі малочныя прадукты – галоўныя кулінарныя героі, можна дазволіць сабе даражэйшую, але больш якасную ежу. Да таго ж, зробленую з душой.\nНапрыклад, “Зялёны партал” пісаў пра фермерскі кірмаш “Усё сваё” у Мінску на Кальварыйскай, 21 і кропкі з хатнімі прадуктамі ў гандлёвым цэнтры “Валер’янава” пад Мінскам. Можна пашукаць прылаўкі з фермерскай ежай таксама на мінскай Камароўцы.\nІ, бадай, у любым горадзе ёсць кірмашы, дзе людзі гандлююць чымсьці з уласных гаспадарак, хай і не пазіцыянуюць свой прадукт як экалагічны. Варта падтрымаць! Асабліва ў святочны час!\nСпаліць старыя рэчы, якія нельга аддаць ці пачыніць\nНасуперак распаўсюджаным масавым мерапрыемствам са спальваннем пудзіла ў беларускай традыцыйнай культуры гэта дзеянне на Масленіцу сустракалася не так і часта. Зніштажэнне вялікай лялькі ў вогнішчы “прыжылася” ў нашай краіне ўжо ў пасляваенны час шляхам мэтанакіраванай арганізацыі “провадаў рускай зімы” ўстановамі культуры.\nМерапрыемства звычайна праходзіла ў апошнюю нядзелю лютага і павінна было замяніць “рэлігійную” Масленіцу, дата святкавання якой разлічвалася ад Вялікадня. Аднак, новаўвядзенне прыжылося дзякуючы падобным звычаям у беларускай культуры.\nРаней не абавязкова і не ўсюды палілі пудзіла, маглі кінуць у вогнішча старызну, адкіды льноапрацоўкі. Добрая традыцыя! Калі ў вас дома ё рэчы з натуральных матэрыялаў, якія ўжо не патрэбныя вам, не падышлі сябрам і знаёмым, і вы нізка ацэньваеце іх шанцы быць прыдатнымі для дабрачыннасці (напрыклад, у праекце KaliLaska), і гэта не адзенне, якое можна пусціць на анучы – паліце!\nАле не шкодзьце травяны пакроў і пільнуйцеся правілаў супрацьпажарнай бяспекі!\nПсіхалагічныя практыкі: спаліць грахі, кепскія думкі…\nПерад Вялікім постам нашы продкі не толькі чысцілі прастору фізічна ад старых рэчаў, імкнуліся пачысціць і ўласныя душы. Напрыклад, у Любанскім раёне да пудзіла, якое насілі па вёсцы перад спальваннем, мацавалі стужкі, на якія нібыта пераносілі свае грахі.\nДобрая псіхалагічная практыка! Можна прыгадаць негатыў у думках, а можна і напісаць што-небудзь. Усё згарыць, пойдзе дымам.\n28.10.2020 Семейная пара из Бреста делает вышиванки в стиле «сasual»\n13.03.2020 Экогробы, живые цветы. Ритуальное агентство и бабушка-шептуха об экологичных похоронах в Беларуси


Назва Гурына Марыя Адольфаўна настаўніца пачатковых класаў вышэйшай катэгорыі дуа "Ялуцавіцкая базавая школа" Зэльвенскага раёна Гродзенскай вобласці Пашпарт кн1508252 Асабісты нумар 4030161К015РВ1 выдадзены 26. 07. 2006г Зэльвенскім раус гродзенскай вобласці Дамашні адрас\nАддзел адукацыі Зэльвенскага райвыканкама\nДУА “Ялуцавіцкая базаквая школа”\nТэма: Цётка “Сварба”\nГурына Марыя Адольфаўна\nГ урына Марыя Адольфаўна\nДУА “Ялуцавіцкая базавая школа”\nАсабісты нумар 4030161К015РВ1\nдам.тэл. 801564 – 70219\nТэма: Цётка “Сварба” (казка)\nЗадачы: развіваць вусную мову вучняў, крытычнае мысленне, уменне аналізаваць тэкст, знаходзіць вобразныя словы і выразы для характарыстыкі паводзін вясны і зімы;\nпапаўняць слоўнікавы запас;\nвыхоўваць добразычлівыя, уважлівыя адносіны, цярплівасць у адносінах да акружаючых, каб пазбегнуць сваркі.\nАбсталяванне: мультымедыйная прэзентацыя. тлумачальныя слоўнікі, ацэначныя лісты\nТып урока: знаёмства з новым творам\nВід урока: камбінаваны з выкарыстаннем электронных сродкаў навучання\nВыкарыстаныя тэхналогіі: тэхналогія развіцця крытычнага мыслення, інфармацыйныя тэхналогіі\n1. Псіхалагічны настрой на працу. Жыло на свеце сонейка. Вельмі рана яно прачыналася і шырока расчыняла дзверы сваіх пакояў. І адтуль выбягалі яго дзеткі, сонечныя праменьчыкі. Яны спяшаліся на палі, на лугі, у лясы. Завіталі яны і да нас у клас, пасяліліся ў вашы сэрцы. Пашліце іх сваім мамам, татам, брацікам, сястрычкакм, суседзям, сябрам, гасцям, мне. Ад вашых усмешак і сонечных прамянёў у класе стала цёпла і светла.\n2. Праверка дамашняга задання (слайд 1) Вера Сід “На рацэ”\nНа мінулым уроку мы працавалі з творам Веры Сід “На рацэ”. Кожная група мела сваё заданне:\n1-ая група – прачытаць тэкст, скласці “тонкія” і “тоўстыя” пытанні да тэксту;\n2-ая група – вуснае выказванне “Медзведзяняты на крызе”;\n3-яя група – скласці план тэксту “На рацэ”.\nАле спачатку я прапаную вам аднавіць паслядоўнасць падзей, якія апісваюцца ў тэксце.\nСлайд 2. Перад вамі пераблытаныя падзеі. Іх трэба расставіць у адпаведным парадку.\nЛюдзі на беразе\nМедзведзяняты на крызе\nСлайд 3. План тэксту\n1. Медзведзяняты на крызе\n2. Трывога медзведзянят\n3. Людзі на беразе\n4. Выратаванне медзведзянят\n5. Усеагульная радасць\n- Слухаем адказ 1-ай групы. Сфармулюйце “тонкія” пытанні да тэксту. (Якая пара года апісваецца ў тэксце? Што здарылася на рацэ? Дзе апынуліся медзведзяняты? Што аб’ядноўвала жывёл і людзей? Хто пераможа: людзі ці стыхія?)\n“Тоўстыя ” пытанні: Як паводзілі сябе жывёлы ў небяспечнай сітуацыі? Чаму мядзведзіца ўстрывожылася? Чаму занепакоіліся людзі? Чаму людзей называюць смельчакамі?\n- Слухаем адказы 2-ой групы.Выказванне “Медзведзяняты на крызе”\nСлайд 4 .Ці адпавядае малюнак зместу (не правільныя паводзіны на рацэ)\nСлайд 5. Запомні! (правілы паводзін на рацэ)\nУ кожнай групы ёсць лісток з табліцай. Знайдзіце ў табліцы сваё прозвішча і ацаніце , як вы выканалі дамашняе заданне. Дайце ацаніць сваю работу і суседу.\nІмя , прозвішча вучня\nАдзнака суседа ў групе\nАцэньвайце і тыя , хто не паспеў адкакзаць\nРукі за спіну, галоўкі назад\n(закрыць вочы, расслабіцца)\nВочкі няхай у столь паглядзяць\n(адкрыць вочы, глядзець уверх)\nГалоўкі апусцім – на парту глядзім\n(апускаем вочы, глядзім уніз)\nА зараз уверх – дзе там муха ляціць?\n(паднімаем вочы ўверх)\nВачамі пакруцім, шукаем яе\n(вачамі выводзім круг, улева, управа)\nІ зноў пачытаем. Нямнога яшчэ.\n4. Пастаноўка мэты ўрока, актуалізацыя наяўных ведаў.\nСлайд 6. Паглядзіце на наш сканер і знайдзіце назву твора, з якім мы сёння пазнаёмімся\nСлайд 7. Цётка “Сварба”\nДавйце вызначым задачы ўрока, а дапамогуць у гэтым вам словы:\nПазнаёмімся……..(з новым творам)\nПашырым …………(слоўнікавы запас)\nБудзем вучыцца………(гаварыць прыгожа па-беларуску, працаваць у парах, задаваць пытанні , думаць , разважаць , прыгожа і правільна чытаць.\nВернемся да назвы твора. Як вы разумееце слова “сварба”? Звернемся да тлумачальнага слоўніка: сварба, спрэчка, сварка. Калі можа ўзнікнуць сварка?\n5.Складанне прагнозу па назве твора, ключавых словах\nСлайд 8. Цётка”Сварба”\nЗіма, Вясна, рабіць наперакор, адліга, людзі, памарозіць, слёзкі цяклі, смяялася\n- прачытайце словы (чытае вучань). Як вы лічыце, аб чым гэты твор? Пра што ў ім пойдзе размова? Паміж кім можа ўзнікнуць сварба?\nСлайд 9. плач гора\n- Якія пачуцці выклікае спрэчка ў зімы, у вясны?\n- Утварыце ад гэтых слоў словы, якія будуць адказваць на пытанне што робіць?\nВясна………(смяецца, спявае, шчабеча, радуецца)\nЗіма………(плача, гневаецца, гаруе, крыўдуе)\n-Хто можа выконваць названыя дзеянні, мець адпаведныя пачуцці? (жывыя істоты )\n- У якім значэнні ўжыты ўтвораныя словазлучэнні?\n- У якім тэксце нежывым прадметам надаюцца рысы жывых істот?\n6. Знаёмства з аўтарам\n- Перш чым пачнём чытаць казку, я хачу пазнаёміць вас з яе аўтарам – Цётка.\nСлайд 10. Цётка (партрэт), гады жыцця\n- Цётка (Алаіза Сцяпанаўна Пашкевіч). Яна нарадзілася ў вёсцы Пяшчына цяпер Шчучынскага раёна Гродзенскай вобласці ў шматдзетнай сялянскай сям’і. Дзіцячыя гады будучай паэтэсы прайшлі ў сям’і дзеда, дзе яна змалку адчула ўсе радасці і цяжкасці сялянскай працы. Авалодала ведамі спачатку дома. Цяга да кнігі і вучобы прывяла яе ў гімназію, але з-за хваробы лёгкіх вымушана была пакінуць вучобу. Працавала хатняй настаўніцай. Дакладных звестак пра пачатак літаратурнай дзейнасці не захавалася. Вядома толькі, што яна выступіла ў беларускім друку раней Янкі Купалы і Якуба Коласа. Літаратурная дзейнасць працягвалася толькі 15 гадоў. За сваё кароткае жыццё напісала не вельмі многа, але ў гісторыі беларускай літаратуры займае пачэснае месца. Памерла ў 1916 годзе ад хваробы тыфам. Пахавана ў вёсцы Стары Двор Лідскага раёна.\n7. Слоўнікавая работа\n- У тэксце сустрэнуцца словы: адліга . жабрак, строілася. Звернемся да слоўніка.\n8. Чытанне казкі Цёткі з прыпынкамі.\nПешы прыпынак. Чытае настаўнік да слоў “аж табе вылезуць вочы”\n-Чаму пасварыліся зіма з вясною?\n- Што гаварыла вясна?\n- Як паводзіла сябе зіма?\n- Як разумееце выраз “у баранавы рог заганю”?\nДавайце паспрабуем здагадацца, што будзе далей?\n9. Фізкультхвілінка. Дзеці спяваюць песню з выкананнем танцавальных рухаў пад музыку “Это всё весна”\nДругі прыпынак.(чытае вучань) да слоў “хочам вясны”\n- Ці спраўдзіліся нашы прагнозы?\n- Што яны рабілі наперакор адна адной?\n- Як адносіцеся да дзеянняў вясны , зімы?\n- Хто ўключыўся ў спрэчку паміж вясной і зімой?\n- У чым заключаецца сіла зімы?\n- Што магла супрацьпаставіць ёй вясна?\n- Як аднесліся людзі да гэтай спрэчкі? Зачытайце адпаведныя радкі.\n- Як вы думаеце, што будзе далей?\nТрэці прыпынак (чытае вучань) да слоў “хай вясна ідзе да нас”\nЦі спраўдзіліся нашы прагнозы?\nХто дапамог знайсці выйсце са становішча?\nЯк выглядаў жабрак?\nШто рашылі людзі? Зачытайце гэтыя словы з адпаведнай інтанацыяй.\nТэкст дачытваецца да канца (чытае настаўнік).\n- Як аднеслася зіма да рашэння людзей?\n- З чаго ўтварыліся яе слёзы?\n- Прачытайце, як паводзіла сябе вясна. Што яна рабіла?\n- Як доўга вясна радавалася сваёй перамозе? Адшукайце адказ у тэксце.\n- Чаму яна пасварылася з летам?\nПрачытайце апошні сказ і адкажыце на пытанне: хто стане пераможам у новай спрэчцы?\n10. Стадыя рэфлексі. (работа ў парах)\n1-ая – падабраць словы, якія дапамогуць характарызаваць паводзіны зімы, вясны.\nЗіма .. (бурчала, паўзла з марозамі, плакала, разлівалася )\nВясна.. (злавалася, смяялася, лезла адлігай, гарцавала, песцілася, шчабятала, цалавалася)\n2-ая – прыдумаць дыялог паміж зімой і вясной, у якім яны будуць выхваляцца сваёй сілай.\n3-яя – стварыць кадры для дыяфільма да 1 часткі.\n11.Праверка самастойнай работы. Ацэнка дзейнасці ў ацэначных лістах.\n12.Гульня “Рэпарцёр”. Уявіце, што у клас прыйшоў рэпарцёр? Якія пытанні ён задаў бы вам па прачытаным творы? (Ці спадабалася вам казка? Як вы адносіцеся да галоўных герояў казкі? Якую параду вы маглі бы даць вясне і зіме?)\n- Якая галоўная думка казкі? (Кожнай пары года - свой час)\n13. Дамашняе заданне (дыферэнцыраванае)\n1-ая – чытаць казку па ролях, перадаць пры чытанні адпаведную інтанацыю;\n2-ая – чытаць казку, навучыцца падрабязна пераказваць;\n3-яя – прачытаць казку, стварыць дыяфільм да адной з частак.\n13. Рэфлексія. “Упрыгожым дрэва”:\n- пладамі, калі урок быў карысным;\n- кветкамі, калі быў цікавы;\n- кружкамі, калі сустракаліся цяжкасці.\nМіністэрства адукацыі рэспублікі беларусь пашпарт музея\nПоўны адрас музея, тэлефон п. Астроўск, 8 Свіслацкага раёна Гродзенскай вобласці, Палонкаўская бш, тэл. 2-95-79


СЬВЕТ НЕДАСТАТКОВА ПРЫЗНАЕ НАСТУПСТВЫ ЧАРНОБЫЛЮ ДЛЯ БЕЛАРУСІ\n(Несьцярэнка: ) “Я лічу, што за дзесяцігодзьдзе пасьля Чарнобылю тое, што прызнаў увесь сьвет, – рак шчытападобнай залозы. На жаль, я думаю, што гэтыя лічбы будуць яшчэ шмат дзесяцігодзьдзяў нас перасьледаваць. У Беларусі ёсьць такі акадэмік Дзямідчык, хірург. Ён назваў лічбу – 1700 дзяцей толькі ў Беларусі праапэраваныя, а разам з дарослымі (бо ж некаторыя дзеці вырасьлі) – 7700 чалавек. Гэтыя лічбы ён афіцыйна назваў на парлямэнцкіх слуханьнях у Беларусі”.\nВось што кажа пра агульны стан здароўя беларускіх дзяцей прафэсар Несьцярэнка:\n(Несьцярэнка: ) “Калі ў 1985 годзе прыкладна 85% дзяцей былі практычна здаровыя (у мэдыкаў ёсьць такое паняцьце “практычна здаровае дзіця”), то цяпер афіцыйна нашая мэдыцына сьцьвярджае, што гэтая лічба ў Беларусі меншая за 20%. Разам з тым, з маіх гутарак з галоўнымі лекарамі ў Нароўлі ды іншых паўднёвых раёнах каля Чарнобыльскай электрастанцыі вынікае, што ў Нароўлі, дзе цяпер жыве 4100 дзяцей, ніводнага дзіцяці няма здаровага, усе хворыя”.\nБеларускія дзеці ў выніку Чанобылю хварэюць ня толькі на рак шчытападобнай залозы. Вось што сказаў пра іншыя паталёгіі ў беларускіх дзетак прафэсар:\n(Несьцярэнка: ) “Калі ўзяць няракавыя паталёгіі, а ў прынцыпе захворваньні шчытападобнай залозы, то нават у Менску такіх дзяцей больш за 20 тысяч. Гэта быў вельмі моцны ўдар, і зараз ён праяўляецца. Прычым уплыў ёсьць ня толькі на імунную сыстэму чалавека. Вельмі шмат ёсьць парушэньняў нэрвовай сыстэмы, парушэньняў, зьвязаных нават са стратай інтэлекту.\nВыяўленыя, і аб гэтым на сэсіі афіцыйна гаварыў акадэмік Канапля, выпадкі генэтычных парушэньняў. Паводле назіраньняў Інстытуту аховы мацярынства і дзяцінства, узялі тры гады да Чарнобылю і тры гады пасьля Чарнобылю – у цэлым па Беларусі гэтая лічба вырасла за гэты пэрыяд на 20%, а ў чарнобыльскіх рэгіёнах удвая, а ў некаторых рэгіёнах – у сем разоў”.\nАгульную шкоду ад Чарнобылю член-карэспандэнт Акадэміі Навук Беларусі прафэсар Васіль Несьцярэнка ацэньвае гэтак:\n(Несьцярэнка: ) “Вось ядзерная катастрофа будзе суправаджаць некалькі пакаленьняў. На жаль, Беларусь трапіла пад гэты ўдар. 70% усіх радыенуклідаў ляжаць на землях Беларусі. У нас заражана каля 20% тэрыторыі. Каля двух мільёнаў чалавек там жыве, у тым ліку каля 500 тысяч дзяцей. Фактычная шкода Беларусі ад Чарнобылю складае 235 мільярдаў даляраў – гэта прыклада 32 гадавыя нацыянальныя бюджэты”.\nПаўтара месяца таму ў чарнобыльскіх рэгіёнах Беларусі знаходзілася місія ААН на чале з Кензо Асіма. Вось што адказаў прафэсар Несьцярэнка, калі мы запыталіся пра заключэньне гэтай місіі:\n(Несьцярэнка: ) “Раз ужо вы закранулі заключэньне місіі ААН, то я ня так аптымістычна ацэньваю яго, як гэта прайшло ў афіцыйнай прэсе. Добра, што прыехалі й пацікавіліся, як жывуць там людзі. Я думаю, што ёсьць моўны бар’ер і было мала часу, каб ацаніць маштабы бяды. Я думаю, ім гэта не ўдалося.\nМне ня вельмі зразумелае заключэньне, што перасяленьне было памылкай. Ды мала адсялілі! Адсялілі ў нас каля 140 тысяч – трэба было яшчэ столькі ж адсяліць. Калі пры ўсіх захадах не ўдаецца вырасьціць чыстую прадукцыю, калі мы ведаем, што ў 28 гаспадарках Беларусі ў 3-4 разы ў малацэ і збожжы стронцый вышэйшы за норму – гэта ж катастрофа. Дык нашто тады там людзі гаспадараць? Калі яны ўжо вырабяць гэтыя харчы, дык яны трапяць на стол у іншыя рэгіёны, і іх зьядуць”.


Vivo пакажа новы смартфон на MWC 2020 | Androidsis\nVivo пакажа новы смартфон на MWC 2020\ndaniplay | | Кітайскі Android\nСусветны мабільны кангрэс 2020 у Барселоне Гэта, несумненна, адна з важных падзей у сектары тэлефаніі. Розныя вытворцы рыхтуюць сустрэчу з 24 па 27 лютага наступнага года з новымі і важнымі тэрміналамі, сярод іх такая важная кампанія, як кітайская кампанія Vivo.\nЗапрашэнне, накіраванае СМІ, паказвае, што гэта будзе зроблена напярэдадні, што вельмі нармальна, калі гаворка ідзе пра тое, каб здзівіць вельмі спецыфічнай мадэллю лініі "V". На плакаце дакладна паказана, што гэта будзе ў Марскім цэнтры а 17:00 23 лютага, і гэта можа быць складаны тэлефон.\nVivo стане першым у годзе на такім мерапрыемствеЗ -за буму ў Азіі ён хоча пашырыць рынак у Еўропе і паказаць, што можа выпускаць якасныя смартфоны па добрай цане. Vivo працягне выпускаць прылады на сваёй тэрыторыі, і S1 Pro атрымала вялікае прызнанне.\nЯ жыву S1 Pro\nЗ Vivo S1 Pro ўсе падрабязнасці вядомыя, у тым ліку 6.39-цалевы FHD + Super AMOLED-экран з убудаваным счытвальнікам адбіткаў пальцаў. Працэсар Snapdragon 675, і ён даступны ў двух варыянтах памяці: 6 ГБ / 256 ГБ і 8 ГБ / 128 ГБ.\nУ гэтай лініі маецца 32-мегапіксэльная сэлфі-камера ва ўсплываючым механізме, дастаткова, каб адкрыць камеру праз яе прымяненне на тэлефоне і выбраць пярэднюю, каб яна адкрылася. Задняя камера мае 48-мегапіксэльны датчык, далучаны двума звышшырокімі датчыкамі глыбіні-8 і 5 Мп.\nНас не здзівіла б, што Vivo паказвае на MWC 2020 мадэль з падвойным экранам, а таксама Vivo S1 Pro з іншай назвай, як гэта рабілася на іншых тэрыторыях. Мы будзем вельмі дасведчаныя аб усім, што адбываецца ў Барселоне, і напэўна ад усіх кампаній будуць вельмі прыемныя сюрпрызы.\nПоўны шлях да артыкула: Androidsis » Прылады Android » Кітайскі Android » Vivo пакажа новы смартфон на MWC 2020\nRealme X50 5G, падрабязнасці будуць раскрыты заўтра\n[ВІДЭА] Вось як Galaxy Note 10 працуе з Android 10 One UI 2.0: прадукцыйнасць, новыя жэсты і навіны


Новая ахвяра міліцэйскага самавольства: у аэрапорце затрыманы Ігар Барысаў | Правы чалавека ў Магілеве\nBy mspring 14.03.2017 15.03.2017 Без рубрики\nНовая ахвяра міліцэйскага самавольства: у аэрапорце затрыманы Ігар Барысаў\nПалітык быў адным з арганізатараў акцыі пратэсту ў Магілёве 15 сакавіка.\n14 сакавіка. Менск. Аэрапорт. Ігар Лазоўскі. На здымку – Ігар Барысаў (злева) з прэм’ер-міністрам Швецыі, фота з фэйсбуку палітыка.\nЯк паведаміў праваабаронца Барыс Бухель, Ігар Барысаў быў затрыманы па прылёце з Германіі ў аэрапорце “Мінск-1”. Палітык вяртаўся пасля рабочага візіту ў Берлін, дзе праходзіў з’езд сацыял-дэмакратычных партый Еўропы.\nПа прыбыцці ў беларускі аэрапорт палітыка абшукалі, раздзеўшы да ніжняй бялізны. Пасля гэтага ў яго забралі тэхніку: ноўтбук, тэлефон і флешку і затрымалі. Пазней тэлефон яму вярнулі. Пратакол вымання склалі мытнікі, таксама прысутнічалі супрацоўнікі памежных службаў і КДБ.\nБарысаў не ведае, з чым звязаная зацікаўленасць у ягонай асобе. У адрозненне ад іншых палітыкаў і актывістаў, якіх пераследуе міліцыя, ён не прымаў удзелу ў “Маршы недармаедаў” у лютым.\nПры гэтым першы намеснік старшыні БСДП (Грамада) быў адным з чатырох ініцыятараў акцыі пратэсту 15 сакавіка. Акрамя яго ў аргкамітэце ўдзельнічалі і каардынатар руху “За Свабоду” па Магілёўскай вобласці Аляксандр Сілкоў, кіраўнік партыі АГП па Магілёве Уладзімір Шанцаў і лідэр мясцовых хрысціянскіх дэмакратаў Алег Аксёнаў.\nДвое апошніх падвергліся затрыманнях раніцай і днём 14 сакавіка. Алега Аксёнава паспелі асудзіць на 15 сутак, Уладзімір Шанцаў чакае свайго суда ў ІЧУ.\nА 3-яй гадзіне уночы Ігара Барысава адпусцілі.\nОбжалование постановлений судов об арестах\nФота і відэа агульнага перадвыбарчага пікету апазіцыі ў Магілёве\nАляксандр Буракоў будзе вызвалены ў аўторак а 10-00\nTagged: Tagged: Алёна Барысава/Алена Борисова/Барыс Бухель/Борис Бухель/Игорь Борисов/Ігар Барысаў/марш недармаедаў/марш нетунеядцев/репрессии/рэпрэсіі\nPrevious post: Магілёўскаму каардынатару “Маршу недармаедаў” Алегу Аксёнаву далі 15 сутак\nNext post: Шанцаву таемна прысудзілі 15 сутак


Будзьма беларусамі! » «Сем камянёў» і СкарынаКвіз у Гародні\n«Сем камянёў» і СкарынаКвіз у Гародні\nАўтар кнігі беларускага фэнтэзі, пісьменнік і журналіст Аляксей Шэін сустрэўся з гарадзенцамі ў Цэнтры гарадскога жыцця 20 красавіка. Сустрэча прайшла ў рамках кампаніі “500-годнасць”.\nПісьменнік пакрокава распавёў, чым фэнтэзі адрозніваецца ад фантастыкі, а таксама правёў адмысловую інтэлектуальную гульню да 500-годдзя Скарынавай Бібліі.\nПаводле Аляксея Шэіна, каноны беларускага фэнтэзі яшчэ не распрацаваныя, бо гэты жанр толькі становіцца на ногі. “У гэтым і адметнаць сытуацыі, што, калі аўтар напіша зараз кнігу фэнтэзі па-беларуску, ён будзе тым, хто ў нейкім сэнсе фармуе жанр”, – сказаў пісьменнік.\nКніга Аляксея Шэіна “Сем Камянёў” была выдадзена накладам больш за дзве тысячы асобнікаў і ўжо стала бестселерам, а таксама, паводле вынікаў 2016 года, стала адной з найбольш чытаных кніг у дзіцячых бібліятэках беларускай сталіцы.\n(паводле інфармацыі “Радыё Рацыя”)


Найбуйнейшы ў Мінскай вобласці падпольны цэх па вытворчасці самагону ліквідавалі пад Маладзечнам (Відэа) – RH.by\nАсобна варта сказаць аб умовах і спосабах вытворчасці. На ўсіх этапах размова не ішла нават пра хоць нейкія санітарныя нормы, а пры закісанні ўжываліся хімічныя дадаткі. Каб атрымаць максімальную выгаду і паскорыць вытворчы працэс, самагоншчыкі дадавалі ў брагу ў вялікіх колькасцях так званы актыватар закісання, у выніку чаго брага была гатовая да “перагонкі” ўжо праз 3-4 дні замест 6-7 дзён.\nСупрацоўнікі міліцыі заспелі самагоншчыкаў непасрэдна пасля завяршэння “гонкі”. Да цяперашняга часу праведзены мерапрыемствы па дэмантажы самагоннага апарата. Канфіскаваныя вадкасці накіраваныя на экспертызу, пасля чаго будзе вырашацца пытанне аб прыцягненні правапарушальнікаў да адказнасці.\nПредыдущая статьяУ Вілейцы на 13-гадовую дзяўчыну наехала “Рэно”\nСледующая статьяЯк прайшлася ўчорашняя непагадзь па рэгіёне (Фота, відэа)


Пагоніч звычайны — Вікіпедыя\nМесцы гнездавання Увесь год\nIUCN 3.1 Least Concern : / 22692676\nПагоніч звычайны (Porzana porzana) — птушка сямейства пастушковых.\nДаўжыня цела 21-25 см, размах крылаў 31-42 см. Увесь перад цела ў белых крапінках, на баках белыя палосы i жаўтаватае падхвосце. Дзюба кароткая, чырвоная каля асновы, ногi зялёныя. Птушаняты ў чорным пуху з блакiтна-чырвоным налётам на версе галавы, дзюба чырвона-жоўтая з чорнымi плямкамi або палоскамi. Маладыя падобныя да дарослых. Голас: кароткiя свiсты «уiць, уiць, уіць», ад змяркання на працягу ўсёй ночы.\nАрэал: Еўропа (акрамя поўначы), у Паўднёвай і Заходняй Еўропе — лакальна, Цэнтральная і Заходняя Азiя. Насяляе палосы трыснягу з невялiчкiмi акенцамі вады, плыткія, зарастаючыя азёры, заліваемыя рэкамі тэрыторыі з пастаянным узроўнем вады.\nПералёты від (папуляцыi з поўдня i захаду арэала аселыя). Месцы зiмовак часткова ў межах гнездавога арэала, а таксама на ўзбярэжжы Паўночнага мора, паўднёвым захадзе Еўропы, у Афрыцы, Паўднёвай Азiі да Бiрмы.\nНа Беларусі звычайны пералётны і транзітна мігрыруючы від.\nГняздо пад прыкрыццем густой расліннасці на купіне або ў паламаным трыснягу, у вадзе або на сухім грунце даволі блiзка ад вады. Высокае, чашападобнае з неаднароднага матэрыала; аснова i высцiлка — з лiстоў і сцёблаў надводнай раслiннасцi; знешняя частка — са сцёблаў.\nЯйкi (8-12, часам 6-14) з тупым вузейшым канцом, жаўтавата-шэрыя або аліўкава-ружовыя. Глыбокiя плямы — рэдкiя, шэра-папялістыя; паверхневыя — большыя i бясформенныя, карычнева-чырвоныя.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Пагоніч_звычайны&oldid=3406186"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 16:48, 16 ліпеня 2019.


Страпон як выгляд сэксуальных цацак - Адносіны 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Адносіны 2017 ⇒ Страпон як выгляд сэксуальных цацак\nСтрапон - гэта сэкс-цацка, якая складаецца з фалаімітатар, замацоўваецца на станы і сцёгнах з дапамогай паса. Рэмень мае трохкутную або прастакутную пярэднюю частку, размешчаную над похвы жанчыны ці на месцы мужчынскага пеніса. Гэтая пярэдняя частка мае адмысловую адтуліну або ўшчыльняльнае кальцо, праз якое і усталёўваецца адмысловы фалаімітатар патрэбнага памеру. Дзякуючы гэтай цаццы жанчына «здабывае» штучны палавы орган там, дзе ён неабходны. Калі рэмень з фалаімітатараў выкарыстоўвае мужчына, то ён атрымлівае другі дадатковы пеніс прама пад сваім уласным.\nНекаторыя страпон ўніверсальныя: падыходзяць і мужчыну, і жанчыне. Іншыя распрацаваны з улікам інтарэсаў толькі жанчын.\nЧаму страпон, а не звычайны фалаімітатар?\nНавошта важдацца з рамянямі? Ці не прасцей выкарыстоўваць просты фалаімітатар і накіроўваць яго рукой? Секс са страпон дазваляе атрымаць зусім новы вопыт, падаючы унікальныя эратычныя камбінацыі парах.\n- Страпон вызваляе рукі абодвух партнёраў для іншых пачуццёвых месцаў.\n- Страпон дазваляе выкарыстоўваць сцягна, забяспечваючы новы інтымны досвед.\n- Страпон дазваляе мяняцца ролямі. Жанчына можа адчуць сябе мужчынам, працуючы сцёгнамі падчас палавога акту.\n- Страпон дазваляюць мужчынам гуляць адначасова з двума эрагавала палавымі органамі. Некаторым мужчынам падабаецца выкарыстоўваць фалаімітатар, які прыкметна больш ці менш іх уласнага пеніса. Акрамя таго, з двума пеніса адкрываецца магчымасць падвойнага пранікнення - вагінальнага і анальнага адначасова.\n- Страпон можа дапамагчы кампенсаваць праблемы з эрэкцыяй. Калі ў чалавека ўзнікла эректільная дысфункцыя, страпон можа забяспечыць ўзаемнае задавальненне пары традыцыйным палавым актам.\n- Нашэнне рамянёў на целе можа забяспечыць унікальныя эратычныя адчуванні нават без фалаімітатар. Некаторым жанчынам падабаецца насіць рамяні пад адзеннем, выпрабоўваючы лёгкае ўзбуджэнне ад гэтага.\n- Нарэшце, страпон можа ўзмацніць і разнастаіць інтымнае блізкасць пары, таму што сэкс-цацкі стымулююць сэксуальныя эксперыменты, дазваляюць партнёрам казаць пра сэкс, адкрываць адзін у адным новыя жаданні і павышаць цікавасць і цяга да адзін да аднаго.\nКалі вы вырашылі выкарыстаць страпон для блізкасці, пачынайце ўводзіць яго ў сэксуальныя гульні паступова, цярпліва, спакойна. Гэтая цацка для дарослых адносіцца да найбольш складаным інструментам палавой блізкасці, таму спатрэбіцца цярпенне, каб правільна надзець яе, прыстасавацца да яе, навучыцца карыстацца і адчуць задавальненне. Большасць пар не выкарыстоўваюць страпон кожны раз, калі займаюцца сэксам, яны звяртаюцца да гэтай цаццы час ад часу, калі з'яўляецца настрой. Тым не менш, калі вы вырашылі ўзмацніць свае сэксуальныя адчуванні, дадаць блізкасці навізны, самы час эксперыментаваць і атрымліваць асалоду ад.\nПапярэдні Тэкст Мужчына як цацка: 10 плюсаў рамана з "toy boy"\nНаступная Артыкул Міфы пра сэкс


Catholic.by - 6 жніўня міністранты з Мар’інай Горкі завяршылі вандроўныя рэкалекцыі\n6 жніўня міністранты з Мар’інай Горкі завяршылі вандроўныя рэкалекцыі\nВандроўныя рэкалекцыі для міністрантаў з Мар’інай Горкі адбыліся з 2 па 6 жніўня. Падчас гэтай акцыі было здзейснена шмат падарожжаў да вядомых у каталіцкім свеце мясцін і цікавых людзей Беларусі.\n«У аўторак ранкам пасля святой Імшы група міністрантаў вырушыла ў Пінск, — піша ўдзельнік рэкалекцый міністрант Андрэй Коўшар.\nРаспачаць з гэтага горада было вырашана таму, што там — у цэнтры беларускага Палесся — пахаваны кардынал Казімір Свёнтэк і яго папярэднік біскуп Зыгмунт Лазінскі.\nПраз некалькі гадзін у семінарыйнай браме міністрантаў вітаў рэктар кс. Андрэй Рылка. Адразу пасля прыезду хлопцы пайшлі ў катэдру, каб пакланіцца Езусу Хрысту у Найсвяцейшым Сакрамэнце, пасля чаго наведалі крыпту, дзе пахаваны кардынал.\nТам у цішыні сэрцаў, пры труне гэтага слыннага чалавека мы прасілі Бога аб патрэбных ласках для парафіі, яе сем’яў, усяго свету. Мы маліліся таксама аб тым, каб той атэістычны рэжым, які прыйшлося перажыць кардыналу Казіміру, ніколі не вярнуўся на беларускія землі.\nПасля смачнага абеда ў семінарыйнай сталоўцы кс. Андрэй зладзіў вельмі цікавую экскурсію па катэдры і Пінску.\nАкрамя таго, увечары з семінарыстам Андрэем мы пагулялі на семінарыйным стадыёне ў футбол, а раніцай для нас правялі экскурсію па семінарыі. Найбольш нас здзівіла, што ў семінарыі апрача стадыёна, музея ў гонар кардынала Казіміра, ёсць яшчэ і трэнажорная зала, трэнажоры якой мы таксама пратэставалі.\nЗ Пінска мы вырушылі ў Іванава, дзе 16 мая 1657 г. скончылася жыццё мучаніка-езуіта Андрэя Баболі. Усю гісторыю гэтага славутага чалавека нам распавёў кс. Павел Кручак, які некалі працаваў у нашай парафіі ў Мар’інай Горцы. Вельмі прыемна было не толькі слухаць, але і сузіраць, бо на прыгожай цаглянай агароджы вакол касцёла размешчаны малюнкі-абразы з жыцця святога Андрэя Баболі.\nПасля малітвы ў касцёле і пачастунка ад кс. Паўла мы накіраваліся ў лагішынскі санктуарый Каралевы Палесся і лагішынскі дом-інтэрнат для састарэлых.\nНадзвычай цёпла нас там сустрэў пробашч кс. Тадэвуш Шэшко FDP. У касцёле адправілі святую Імшу, а потым была магчымасць азнаёміцца з працай каталіцкага дома-інтэрната.\nРазвітваючыся з гэтай установай, мы паабяцалі маліцца за яе працаўнікоў, жыхароў і ахвярадаўцаў.\nПа дарозе ў Лебедзева, дзе праводзіліся нашы рэкалекцыі, мы наведалі яшчэ Івянец. Там была магчымасць назіраць, як на чале з пробашчам а. Лехам Баханэкам OFMConv ідзе актыўная падрыхтоўка парафіі да "Музычнай майстэрні".\nПадчас знаходжання ў Лебедзеве нам яшчэ неаднойчы ладзілі цікавыя выезды. Адным з іх стала экскурсія ў цэнтральную пажарную частку Маладзечна.\nАрганізаваў яе для нас католік маёр Аляксандр Падлужны, які служыць у гэтай частцы. Шмат і цікава нам распавядалі пра гісторыю службы МНС, пра сучасныя тэхнічныя сродкі, пры дапамозе якіх ратуюць людзей. Дазволена было прымерыць экіпіроўку пажарнага і нават паруліць пажарнай машынай.\nНа заканчэнне прабывання ў Лебедзеве мы наведалі ўжо добра знаёмага нашай парафіі Рамана Стужынскага, які прыязджаў у Мар’іну Горку падчас сёлетніх велікапосных рэкалекцый. Тады ён са сваім сябрам Валянцінам Шафаловічам парадаваў усіх сваім касцёльным спевам. Але як высветлілася — гэта не адзіная адметная рыса гэтага чалавека. Мы зусім не ведалі аб тым, што ён разьбяр па чырвоным дрэве.\nНаш пробашч распавёў, што Раман запраектаваў і выканаў алтары ў шэрагу касцёлаў: у Вілейцы, Беразінскім, Альковічах, Маладзечне.\nНам быў адкрыты і невялікі сакрэт: месяц таму Раман зрабіў алтар і для нашага новага касцёла ў Рудзенску, які будуецца недалёка ад Мар’інай Горкі. На момант нашага візіту майстар працаваў над алтаром для Жодзішак.\nКожнаму з нас пад наглядам майстра было дазволена зрабіць некалькі рэзяў у ягонай працы. Цяпер, калі мы будзем у жодзіцкім касцёле, то з гонарам зможам сказаць, што ўдзельнічалі ў выкананні іхняга алтара.\nДзякуем Богу і ўсім, хто паспрыяў правядзенню нашых рэкалекцый.\nСапраўды, мы вельмі шмат даведаліся, пачулі, убачылі і пазнаёміліся з цікавымі людзмі. Будзем з нецярпеннем чакаць наступнага года».\nАўтар фота кс. Генрых Кучынскі, (AYU)


Парадак на зямлі — галоўная задача меліяратараў Кіраўшчыны - Кировская районная газета\nБрыгадзір дрэнажнай брыгады Дзмітрый Кірылаў\nКранаўшчык Леанід Капусцін\nПрацаўнікі галіны меліярацыі вырашаюць складаную, але вельмі патрэбную задачу: павысіць прадукцыйнасць сельскагаспадарчай вытворчасці на зямлі, падтрымліваючы меліярацыйную сетку ў належным стане. Пра сённяшнія будні ААТ “ПМК-97 Вадбуд” расказаў рэдактара інтэрнэт-рэсурса рэдакцыі «Кіраўца» яго кіраўнік Аляксандр Казека:\n— Калектыў нашага прадпрыемства па-ранейшаму займаецца аднаўленнем меліярацыйных земляў, рамонтна-эксплуатацыйнымі работамі, тэхнічным доглядам і рэканструкцыяй меліярацыйнымі сістэм. За кошт сродкаў раённага бюджэту будуем таксама водаправодныя сістэмы да раёнаў індывідуальнай жылой забудовы. Яшчэ прымаем удзел у навядзенні парадку на аб’ектах сельгаспрадпрыемстваў і тэрыторыях сельскіх Саветаў. Наогул выконваем работы не толькі ў нашым раёне, а і па іншых раёнах вобласці. Даведзеныя аб’ёмы ў мінулым годзе ацэнэны ў 870 млн.руб, што забяспечыла выкананне плана. За 4 месяцы бягучага года да адпаведнага леташняга перыяду ідзем з перавыкананнем — 103,6%.\nЗараз працягваецца рэканструкцыя меліярацыйных сістэм ракі Добасна на ўчастку “Скрыпліца” магутнасцю 138 га і з аб’ёмам капітальных укладанняў у 170 млн.руб. Яе плануеца завяршыць да 15 чэрвеня бягучага года. А ўжо ў ліпені “пераключаемся” на аб’ект “Скрыпліца-2”, на будаўніцтве якога будзе асвоена 120 млн.руб. Акрамя таго, да 1 жніўня плануем здаць у эксплуатацыю рэканструяваны ўчастак сістэм ракі Добасна ў раёне вёскі Негаўля.\nПаралельна работнікі прадпрыемства вядуць тэхнічны догляд меліярацыйных каналаў у розных месцах раёна агульнай працягласцю каля 400 км: абкошваюць і ачышчаюць іх ад заглейвання. На 35 км. меліярацыйнай сеткі вядзецца падчыстка. На 11 км — вырублена кустоўе. На ўсе гэтыя работы выдзелены сродкі з абласнога і рэспубліканскага бюджэтаў.\nЯшчэ адзін з запатрабаваных відаў работ, якія ўваходзяць у шэраг нашых клопатаў — рамонт чатырох гідратэхнічных збудаванняў: у Паўлавічах, Скрыпліцы (два) і Негаўлі. Работы распачаліся ў студзені бягучага года, іх кошт складзе 120 млн.руб.\nПоспех любой справы, безумоўна, залежыць ад згуртаванасці калектыву. На бягучы момант на прадпрыемстве працуе 56 чалавек. У іх ліку тыя, каму можна даручыць любы фронт работ, хто зарэкамендаваў сябе з лепшага боку, хто на працягу многіх гадоў застаўся верным прадпрыемству. Гэта машыністы бульдозераў Іван Мурашка, Іван Бусел, экскаватаршчыкі Фёдар Баранчук, Сяргей Русецкі, Аляксандр Хапанцаў, механізатары Дзмітрый Свірко, Юрый Амбрасёнак, брыгадзір па ўкладванні дрэнажу Дзмітрый Кірылаў, кранаўшчык Леанід Капусцін, вадзіцелі Андрэй Аўсянік, Віктар Храмовіч, кладаўшчык і запраўшчыца Ніна Якімчанка і іншыя.\n← Кожны жыхар Кіраўшчыны павінен паводзіць сябе па-гаспадарску — да Сусветнага дня аховы навакольнага асяроддзя\nНа «зялёным жніве» шчыруюць працаўнікі КСУП «Ніва-Барсукі» →