Рэспубліканскі фестываль замежных студэнтаў "Дні рускай мовы і беларускай культуры» адбудзецца 18 мая ў БДУ\nРэспубліканскі фэст замежных студэнтаў "Дні рускай мовы і беларускай культуры" стартуе 18 мая ў БДУ. Удзельнікамі маштабнага мерапрыемства стануць каля 600 замежных студэнтаў і выкладчыкаў з 30 ВНУ нашай краіны. Праводзіцца мерапрыемства з мэтай павышэння зацікаўленасці замежных грамадзян у атрыманні адукацыі ў БДУ і іншых беларускіх ВНУ, удасканалення навучальнай праграмы ў галіне выкладання рускай мовы як замежнай.\nУрачыстае адкрыццё адбудзецца 18 мая ў 11.00 (вул. Ульянаўская, 8). У цырымоніі прымуць удзел прадстаўнікі Міністэрствы адукацыі Беларусі, кіраўніцтва Міжнароднай асацыяцыі выкладчыкаў рускай мовы і літаратуры Расіі і нашай краіны, прадстаўнікі дыпмісій Кітая, Індыі, В'етнама, Лівіі, Ірака, Германіі, Эквадора, Казахстана і Расіі.\nЧатырохдзённая праграма фэсту насычана шырокамаштабнымі студэнцкімі мерапрыемствамі, шматлікія з якіх будуць арганізаваны паралельна. Тут пройдуць семінар, алімпіяда, навукова-практычная канферэнцыя, выстава, экскурсіі і іншыя культурныя акцыі.\nУ першы дзень будзе прадстаўлена выстава творчых прац замежных навучэнцаў. Тут можна ўбачыць нацыянальную самабытнасць і побытавыя рэчы краін, прадстаўнікі якіх вучацца ў нашай краіне. Студэнты пакажуць нацыянальнае адзенне, фатаграфіі, падрыхтавалі тэматычныя фотаэкспазіцыі, плакаты, малюнкі, карціны, насценгазеты, стэнды, вырабы і г.д. Аўтары найлепшых экспанатаў і выстаўных экспазіцый будуць адзначаны адмысловымі прызамі.\nАдкрые праграму фэсту навукова-метадычны семінар, прысвечаны праблемам арганізацыі і ўдасканалення навучання студэнтаў-замежнікаў у беларускіх ВНУ (вул. Ленінградская, 20). Пачатак у 14.00. Плануецца абмеркаваць шэраг пытанняў, прысвечаных распрацоўцы і стварэнню адзінай навучальна-нарматыўнай базы па рускай мове як замежнай, выпрацоўцы адзіных умоў прыёму замежных грамадзян на навучанне ў ВНУ Рэспублікі Беларусь, удасканаленню навучальнага працэсу, а таксама выхаваўчай працы з замежнымі навучэнцамі. Акрамя таго, у гэты дзень у навучальных аўдыторыях БДУ пройдзе Рэспубліканская алімпіяда па рускай мове як замежнай. У ёй прымуць удзел слухачы падрыхтоўчых аддзяленняў, студэнты, магістранты, аспіранты, якія вывучаюць рускую мову як замежную ў БДУ і іншых беларускіх ВНУ.\nУ чацвер, 19 мая, адбудзецца Міжнародная навукова-метадычная канферэнцыя "Тэорыя і практыка выкладання рускай мовы як замежнай: дасягненні, праблемы і перспектывы развіцця". Пачатак у 9.00.\nУ гэты ж будзе арганізавана экспазіцыя навукова-метадычнай і навучальнай літаратуры па рускай мове як замежнай. Прадстаўленыя навучальныя дапаможнікі выдадзены ў БДУ, БДЭУ, БДМУ, Ваеннай акадэміі Беларусі, БНТУ, БДАТУ і ў іншых ВНУ краіны. Таксама для гасцей БДУ будуць арганізаваны экскурсіі ў музей БДУ і па гістарычных месцах Мінска.\nАрганізатарамі фэсту з'яўляюцца кафедра тэорыі і методыкі выкладання рускай як замежнай факультэта міжнародных адносін, кафедра прыкладной лінгвістыкі філалагічнага факультэта і факультэт даўніверсітэцкай адукацыі. Адзначым, Рэспубліканскі фэст замежных студэнтаў "Дні рускай мовы і беларускай культуры" праводзіцца адзін раз у два гады.


Будзьма беларусамі! » Кніга году – “Маё невымаўля” Насты Кудасавай\n10 сакавіка ў офісе Беларускага ПЭН-цэнтра ў прысутнасці сябраў журы былі абвешчаныя вынікі прэміі. “Кнігай году” зрабіўся паэтычны зборнік “Маё невымаўля” Насты Кудасавай. За яе кнігу прагаласаваў 21 сябар журы. Пераможца атрымае прыз у памеры 1000 еўра ў эквіваленце па курсе Нацбанка. Агулам на перамогу прэтэндавалі 48 выданняў.\nЗагалоўнае фота з ФБ Андрэя Хадановіча


Медыцынскае апавяданьне 280\nСучасная казка для дарослых 304\nФантастычная прыпавесьць 370\nФантастычная прыпавесьць 385\nФантастычны аповед 387\nАповесьці, апавяданні, прыпавесьці\n3 прычыны безграшоўя ён амаль не чытаў газетаў, хіба калі-нікалі выпадкова, але тады кожны раз нерваваўся і расстройваўся, ажно карцела лаяцца. Газеты хлусілі гэтак нахабна, як не хлусілі ніколі раней пры саветах. Апроч таго, у кожным нумары — указы, дакрэты, законы і безьліч паправак да ранейшых законаў і да папярэдніх паправак, бясконцыя выступы самога, ад якіх хацелася ванітаваць. Усё ўказваў, патрабаваў, гразіўся і падманваў, — як калісьці палітрукі ў войску, як у тым Афгане. Што значыць пачатковец-міліцыянт, які дарваўся да ўлады не накамандаваўшыся ў паліцэйскай службе і зараз імпэтна спаганяў свой камандзірскі сьверб. I, як ні дзіўна, тое шмат каму падабалася, пенсіянеры, былыя вайскоўцы-адстаўнікі, бы зачараваныя, чыталі ўсе ягоныя выступы ў газетах, усе ягоныя дакрэты, і наўрад ці што разумеючы ў іх пустазвонным шматслоўі, адабралі. «Можа, парадак навядзе» — было іх нязьменным аргументам. Хоць які ім патрэбны парадак у бяспраўнай краіне, было невядома. Наўрад ці яны тое разумелі самі.\nКолькі разоў Ступак спрабаваў яго слухаць па тэлевізары, але не мог стрываць і пяці хвілінаў, сподам душы адчуваючы фальш яго пыхлівых словаў, і толькі дзівіўся, як таго не адчувалі іншыя. Хоць бы і ягоная жонка. Варта было Ступаку пасярод яго выступленьня ткнуць пальцам у які іншы сенсар, пераключаючы на іншы канал, як яна кідалася да тэлевізару і вяртала ўсё на ранейшае месца. I жонка, і яе малодшая сястра гатовыя былі з замілаваньнем глядзець і слухаць яго хоць да ранку. А на Ступаковы папрокі звычайна адказвалі: як можна грэбаваць такім выступленьнем гэткага інтэлігентнага, віднага сексуальнага мужчыны? Яны проста млелі ад аднаго толькі выгляду яго заўжды старанна паголенага, напамажанага твару з загадкавым, амаль сакаліным, позіркам, тугімі пашчэнкамі і сківіцай капылом, што лезла наперад з экрану. У такія хвіліны Ступак гатовы быў узьненавідзець увесь жаночы род, ня толькі ўласную жонку. Яго ж ён ужо даўно ненавідзеў, нутром адчуваючы яго фальшывую сутнасьць, таннае акцёрства, разьлічанае на дурняў або нягоднікаў. А як ён езьдзіў па горадзе? Рух на вуліцах заміраў, даішнікі пераключалі сьветлафоры і з палкамі выскоквалі на перакрыжаваньні зганяць тых, што замарудзілі зьнікнуць з дарогі. Усё пруцянела на вуліцы, бы ў чаканьні канца сьвету, як здаля шалёна выскоквалі тры-чатыры чорныя аўтамабілі ўступам управа ці ўступам улева і сьледам за міліцэйскай «мігалкай» на вялікай хуткасьці імчалі далей. Скрозь на іхняй дарозе кідаліся да тратуараў машыны прыватнікаў, ці, як іх звыкла называлі «аўтааматараў». Аднойчы Ступак замарудзіў у такі момант спыніцца са сваім «масквічом» бо не было як прыткнуцца да тратуару, дзе стаялі аўтобусы, як даішнік каршуном накінуўся на яго, аблаяў, адабраў дакументы, за якімі пасьля давялося пахадзіць у іхнюю кантору.\nАгледзеўшыся і зразумеўшы нарэшце, каго абралі, мужыкі пачалі папракаць адзін аднаго за свой неразумны выбар. З такім жа правам мог папракнуць сябе і Ступак. Ён таксама галасаваў за яго. Але як было не галасаваць ці галасаваць за ягонага суперніка, як некаторыя казалі — нацыяналіста? Той можа, быў і неблагі хлопец, вучоны, але што б ён зрабіў з гэтым задушаным народам які ўмеў толькі піць, лайдачыць і красьці? Які напалову складаўся з камуністаў ды камсамольцаў, а другой паловай абслугоўваў КДБ? А яшчэ той абвясьціў, што ўзаконіць прыватную ўласнасьць ды ўвядзе абавязковай нацыянальную мову, на якую амаль усе забыліся — і ў горадзе, і ў вёсцы. Ступак пачаў ад яе адвыкаць яшчэ ў войску, хоць для яго, вясковага хлопца, авалодаць як сьлед расейскай было нялёгка. Ён доўга ня мог правільна вымавіць шмат якія расейскія словы (тряпка, напрыклад, за што яго так і дражнілі ў роце — «трапка»). Толькі адвучыўся ад вясковага, збольшага загаварыў, як і ўсе ў горадзе, на расейскай, як гэты вучоны-нацыяналіст зьбіраецца ўсіх перавучыць назад, па-вясковаму. Не, на тое Ступак быў нязгодны. Хай ужо вясковыя бацькі дагаворваюць свой век, як умеюць, ён жа застанецца пры гарадской мове. Як начальства. Як усе навакол. Зноў жа мітынговыя пагрозы камуністам, наменклатуршчыкам ды кадэбістам. Якраз перад тым Ступака прынялі ў партыю, зьявіліся нейкія магчымасьці, і ён сьвядома прагаласаваў за міліцыянта, таксама камуніста. Праўда, тады слабенька паспадзяваўшыся, што, можа, таго яшчэ і не выберуць. Ды во выбралі — на сваю галаву.\nНедзе на сярэдзіне лета, як яго асабліва дапякла нэндза, удумаў зьезьдзіць на вёску да бацькі. Якраз у той бок ехаў на сваім «Запарожцы» сусед Плешка, узяўся падвезьці. Выехалі раненька, па халадку, на вуліцах яшчэ было вольна ад аўтамабіляў, Плешкаў «Запарожац» нязвыкла стракатаў рухавіком, здавалася, вось-вось пойдзе ў разнос і разваліцца. Але не разваліўся, порстка каціў па шашы. За гарадской рысай на раздарожжы ўперліся ў шлагбаум ДАІ — праверка дакументаў, усё роўна, як калісьці ў Афгане. Але там ішла вайна, а тут… Пахмурыя з бессані хлопцы ў камуфляжы з аўтаматамі на грудзях прыдзірліва агледзелі Плешкавы правы, зазірнулі ў салон і ў багажнік наперадзе. Плешка нечакана для свайго ўзросту і, пэўна, насуперак характару пачаў лісьліва лепятаць штось, бы падлізвацца, нібы быў вінаваты. Ступак жа адчуваў толькі злосьць, калі гэтыя малакасосы прыдзірліва, з-пад ілба азіралі яго, запасьніка-афганца, узнагароджанага баявым ордэнам. Хто яны такія? Ці стрэльнулі яны хоць раз з тых аўтаматаў па жывым чалавеку, раздражнёна думаў ён.\n— Во цяпер гэта Чачня, — спакойна працягваў Плешка. — У Афгане інтэрнацыяналісты, у Чачні — федэралы. А ўсё нашая моладзь гіне. Навошта яе гробіць? — разважаў Плешка, разьехаўшыся з трактарам, які валок за сабой віхлясты прычэп.\nЁн добра выпіў тады ў бацькі, які жыў бабылём у крайняй ад лесу хаціне. Ды і ўсяго ў вёсцы засталіся чатыры хаты, у якіх ліпелі адзінокія старыя. Каровы ў бацькі даўно не было, не было нават курыцы. Ды і навошта? У двары за плотам расло некалькі баразён бульбы, хлеб прывозілі ў суседнюю вёску, давалі па дзьве буханкі на тыдзень, старому хапала. I ён ня скардзіўся. Як прыехаў сын, схадзіў да суседа Петрака, прынёс бутэльку самагонкі, затым прыклыпаў і сам сьсівелы сагнуты Пятрок. Старыя, нямоглыя, аднак, няблага выпілі з маладым, не спыняючы сваёй ня дужа разумнай старэчай балбатні, калі кожны цягнуў сваё, ня слухаючы іншага. Бацька захацеў, мусіць, пахваліцца перад суседам і папытаўся ў сына, за што яму далі ордэн, такі ж самы, які і ён атрымаў у партызанку — «Чырвонай зоркі». Ступак без асаблівага ажыўленьня пачаў распавядаць.\n— Ды пад Кандагарам было. Ехалі на маршы з батальёнам Краўцова, толькі калона ўцягнулася ў «зялёнку», ну духі і пачалі лупіць. Пярэдні БТР адразу палыхнуў, загарэўся, хлопцы, бы гарох, — у канавы. А я, ведаеце, сьпярша прамарудзіў, не пасьпеў выскачыць, у трэцім ехаў, а як ачомаўся, зразумеў: позна. Духі смаляць, а ў нас устаноўка «град» стаіць пакінутая, пасьля аказалася, першага нумара забіла, а другі зьбег. Ну, я за ўстаноўку, Аньціпенка таксама падскочыў, стаў памагаць, як урэзалі мы па «зялёнцы», дык тыя духі — хто куды. Ураз выкурылі з зарасьнікаў, яны — у кішлак, канешне, а мы і туды перанесьлі агонь, ды з кулямётаў яшчэ, з зенітак — толькі ад дувалаў пыл хмарай да неба. Пасьля тыдзень немагчыма было праз кішлак праскочыць, так сьмярдзела, хоць процігаз надзявай. Трупы людзей ды скаціны…\n— Во, дык і мы ж, гэта самае, — у працяг сынавай размовы загаварыў зап’янелы бацька. — У партызанку. Ляжым у Гразкім балоце ў засадзе, ляжым і ляжым, нікога на дарозе няма, толькі камары гудуць. Аж глядзім: едуць нямецка-фашысцкія захопнікі на фурманках. На пярэдняй немец гармонік у руках трымае, грае ці што? Але, мусіць, ня граў, так ехаў. Ну тут мы і ўрэзалі. Я ці ведаеш, з ручным кулямётам быў, дык як лупану! Тыя — у канавы, а ў канаве таксама кулямёт нарыхтавалі ды — па нас! А мы — па іх! А тым часам ззаду яшчэ калона падышла іхняя, ну на падмогу. Нашыя і драпанулі. А я ж ня ведаў, што драпанулі, ды сяку па іх канаве са свайго «дзегцяра», ну і выбіў. I тады нашыя вярнуліся па адным, камандзір Дзенісенка вярнуў. Ну і за тое мне праз паўгода — ордэн «Чырвонай зоркі», як палагаецца.


Ніва № 40 (3047), 5 кастрычніка 2014 г.\nУкраіна ў цяні вайны (3)\nCучасны чалавек не верыць у рэальную пагрозу вайны. Ён не паверыць у яе нават тады, калі загінуць людзі ў суседнім квартале і згараць дамы на суседняй вуліцы. І нават тады, калі разбураць яго дом і пераб’юць палову яго сям’і.\nУ львоўскай кавярні, дзе ў набрынялай цішыні грымеў тэлевізар, якраз паказалі рэпартаж з Данецка. Маладое сужонства заявіла пра божую ласку, што сустрэла іх вуліцу. Жыхары суседняй вуліцы не мелі такога шчасця, іх дамы ўжо зруйнаваныя і раскрадзеныя. Людзі таксама былі вымушаны шукаць прытулку ў сваякоў, збегчы ў Расію або на Захад Украіны.\n— Мы не думаем нікуды ўцякаць, — гаварыў упэўнена бацька сям’і, — застанемся на месцы, да канца. Ніякай пагрозы тут няма, усё пад кантролем. А чаму? Бо іх вуліцу ахоўвае Божая Маці! Хочаце доказ? Калі ласка: тры разы кінулі снарад на іх панадворак і нейкая сіла не дазволіла ўзарвацца.\nПасля паказалі кадры гэтай абранай і дастойнай вуліцы. Усе дамы былі прыаздоблены іконкамі або святымі абразкамі. Карціну спакою разбівалі адно бяздомныя сабакі і каты, якія нервова ганяліся па вуліцы, быццам не ведалі дзе схавацца і да каго прытуліцца.\nУ наступных тэлеперадачах з фронту тэма святых абярэгаў паслядоўна паўтаралася. Іконкі і святыя абразкі прыляпілі на свае танкі ўкраінскія войскі.\nМатыў божай аховы яшчэ мацней адзначалі расійскія СМІ. Іконы на танках данецкіх апалчэнцаў мелі ўдвая большыя памеры! У цэласці адчуваўся (...)


Святара ў Бягомлі пазбавілі сану за "блудныя адносіны" з прыхаджанкай | euroradio.fm\nГалоўная / Святара ў Бягомлі пазбавілі сану за "блудныя адносіны" з прыхаджанкай\nСвятара ў Бягомлі пазбавілі сану за "блудныя адносіны" з прыхаджанкай\nСвятар Валерый Цімкоў / сайт Полацкай епархіі БПЦ\nЗа яго заступіліся вернікі.\nНапрыканцы 2018 года ў гарадскім пасёлку Бягомль Докшыцкага раёна пазбавілі сана праваслаўнага святара айца Валерыя — настаяцеля мясцовай царквы. Яго западозрылі ў блізкіх адносінах з жанчынай, піша tut.by.\nНа абарону святара, які служыў у пасёлку больш за 16 гадоў, сталі ягоныя прыхаджане. Яны лічаць, што царкоўны суд абышоўся з ім несправядліва, і просяць вярнуць у служэнне. Адпаведныя звароты вернікі даслалі царкоўным іерархам (патрыярху Кірылу, мітрапаліту Паўлу, архіепіскапу Феадосію) і... ў Адміністрацыю прэзідэнта.\nІярэю Валерыю Цімкову — 39 гадоў. Прызначэнне ў прыход храма Усіх Святых у Бягомлі ён атрымаў, калі яму было 22.\nУ 2008 годзе храм прызналі аварыйным. Для набажэнстваў было вылучанае памяшканне ў Бягомльскай лякарні. Паралельна малады святар пачаў будаваць новую царкву — у гонар Нараджэння Прасвятой Багародзіцы. Яе будаўніцтва зацягнулася на 10 гадоў.\nА 14 снежня кіраўнік Полацкай епархіі архіепіскап Феадосій пасля царкоўнага суда выкінуў бягомльскага бацюшку са свяшчэннага чыну.\nВернікі распавядаюць, што айца Валерыя абвінавацілі ў грахоўнай сувязі з жанчынай, жыхаркай іншага рэгіёну краіны. Пра гэта заявіў яе былы муж.\nУ каментары журналістам айцец Валерый кажа, што на царкоўным судзе яго не азнаёмілі з фактамі і сведчаннямі, па якіх яго абвінавачвалі. Архіепіскап Полацкі і Глыбоцкі Феадосій, нібыта, нават не стаў яго выслухоўваць. "Суд Полацкай епархіі не звярнуў належнай увагі на мае тлумачэнні, увесь працэс быў пабудаваны толькі на абвінавачванні ў мой адрас. Суд не правёў дбайнае папярэдняе следства, не вывучыў факты ў пацверджанне маёй невінаватасці. Я быў таксама пазбаўлены абароны ў асобе сведак, якіх быў гатовы прадставіць", — тлумачыць святар.\nЖанчыну, пра якую ішла гаворка, айцец Валерый ведае больш за шэсць гадоў. Па яго словах, жанчына распавядала яму аб разладзе ў сям'і і жаданні падаць на развод. Паводзіны мужа ён тлумачыць жаданнем адпомсціць былой жонцы.\nТакую ж версію выказала журналістам і сама 47-гадовая жанчына, якая міжволі стала прычынай суворай кары для святара: "У мяне былі праблемы ў сям'і, мы мелі зносіны са святаром, і ён мяне падтрымліваў у складанай сітуацыі, даваў парады. З мужам я хацела развесціся даўно, але стрымлівала тое, што ў нас ёсць дзіця. Але потым канчаткова прыйшла да рашэння аб разводзе. Паведаміла пра гэта мужу. Ён прыйшоў да высновы, што наш шлюб разбурыла маё зносіны са святаром".\nЖанчына кажа, што муж напісаў заяву ў царкву. Пасля гэтага да яе на працу прыйшлі тры святары. "Завялі ў асобны кабінет і пачалі ціснуць, каб пісала пад дыктоўку тое, што скажуць. Кажуць: "Паступіла скарга ад вашага мужа, і каб не даваць ёй ход, напішыце адмову, што вы спыняеце са святаром зносіны, і гэта нікуды за межы не выйдзе". Я і пішу пад дыктоўку тое, што чую: "...выракаюся ад блудлівых адносін". Напісала — і толькі потым зразумела, што я напісала на шкоду, у пацверджанне таго, што гэта нібыта адбывалася. У той момант я была вельмі напалохана, не разумела значэння некаторых слоў, напрыклад, словы "блудны". Паміж намі з айцом Валерыем было духоўны кантакт. Потым я напісала заяву, што незнарок узвяла паклёп на святара, бо не разумела значэння слоў. Але было ўжо позна — гісторыя закруцілася", — шкадуе яна.\nВернікі з Бягомля і Докшыц сабралі ўжо больш за 600 подпісаў у абарону айца Валерыя. Сам жа святар звярнуўся да кіраўніка БПЦ — мітрапаліта Мінскага і Заслаўскага Паўла, каб яго справу перагледзеў вышэйшы суд Беларускага экзархата. Таксама ён падаў апеляцыйную скаргу з просьбай аб аднаўленні ў служэнні на імя кіраўніка РПЦ — патрыярха Кірыла.\nБольш важных і цікавых навінаў у праграме "Петарда" 9.01:\nМітрапаліт Венямін / church.by\nПрэс-сакратар БПЦ: мітрапаліт не забараняў катэгарычна выконваць "Магутны Божа"\nКіраўнік БПЦ мітрапаліт Веніямін / БЕЛТА\nУладзімір Каранік, Юрый Бондар і Дзмітрый Мезенцаў у Жыровічах / gs.by\nВаўкавыскі суд вынес папярэджанне праваслаўнаму святару Аляксандру Богдану\nУ Гомелі праваслаўнаму святару пасля 10 сутак арышту далі яшчэ 15\nПраваслаўная царква адхрысцілася ад выступу ігуменні Гаўрыілы на Жаночым форуме\nУ Гомелі на 10 сутак асудзілі праваслаўнага святара, які заклікаў спыніць гвалт\nПротаіерэй Сергій Лепін падтрымаў беларускіх каталікоў і Тадэвуша Кандрусевіча


23 красавік 2015, 13:43\nПаэт Ігар Севяранін параўнаў «карычневае ворыва» з «грандыёзнай пліткай шакаляду». Прэм’ер Дзьмітры Мядзьведзеў – Крым – з Бэрлінскай сьцяной. Дакладней, зь яе падзеньнем. Ну, і са злучэньнем дзьвюх частак Нямеччыны, што адбылося потым. Гэтага яму падалося замала, і чыноўнік працягнуў ланцуг параўнаньняў, падмацаваўшы анэксію Крымскага паўвостраву зь вяртаньнем Кітаю Ганконга і Макао. Мы нагадаем: яны былі аддадзены добраахвотна, на падставе дамоўленасьцяў, Англіяй і Партугаліяй.\nУ вершы пра палетак і шакалядную плітку паэт перш прызнаўся, што яму ўсё страшэнна надакучыла: «Граммофон, тоска, соседей рожи, почта, телеграммы про победы…». Верш быў напісаны ў 1915-м на дачы ў Эстоніі, дзе жыў Севяранін, настроены супраць вайны, называючы патрыятызм «крывавым мясам». Праз сто гадоў прэм’еру Мядзьведзеву зусім наадварот – перамогаў не хапае. Ужо год мінуў, а ўсё хочацца працягваць жыць адчуваньнем крымскай перамогі. Але, мабыць, не атрымліваецца. І ператвараецца чыноўнік рыхтык у паэта, праўда, настолькі прыземленага, што ў яго рыфмай не выходзіць, і адно з нацяжкай прэм’еравы параўнаньні можна назваць паэзіяй у прозе. Прычым прозе бяскрылай. Хоць бы зазірнуў у падручнік гісторыі: Бэрлін быў падзелены паміж хаўрусьнікамі, якія перамаглі агрэсара, заплаціўшы за гэта мільёнамі жыцьцяў. Сьцяну ў горадзе пачалі будаваць на загад Хрушчова. Хто спрабаваў цераз яе пералезьці – забівалі. Ну пры чым тут Крым?\nАле Крым, ён у падсьвядомасьці ў крамлёўскага кіраўніцтва, як спрытна здабыты трафэй. Дзень жа Перамогі набліжаецца хуткімі крокамі. Няхай прыедуць і паглядзяць, як мы будзем адзначаць зь літаўрамі. Што: чужой радасьці зайздросьцяць? Не паважаюць сілу? Не вітаюць зьдзяйсьненьня гістарычнай справядлівасьці?\nАмэрыканскі амбасадар у Маскве Джон Тэфт гаворыць: няважна, што было ў гісторыі. Нельга адхопліваць кавалкі чужой тэрыторыі. І далей: факт застаецца фактам. Расея адхапіла кавалак тэрыторыі, што належала незалежнай дзяржаве. І таму заходнія лідэры не гатовыя прысутнічаць на вайсковым парадзе ў Маскве, які часткова будзе прысьвечаны сьвяткаваньню падзеяў ва Ўкраіне…\nЯк толькі паэту Севяраніну апрыкралі тэлеграмы аб перамогах, перамогі закончыліся. Патрыятызм сапраўды абярнуўся крывавым мясам, чым стаў у нашыя дні працяг Крыму — Данбас. Аднак ня мог пііт прадбачыць хітрыкаў наступнага стагодзьдзя, калі напісаў «Правительство, посмевшее войну другому объявить, достойно казни…» і яго варта арыштаваць «как явно сумасшедшее правленье». Ніхто нікому вайны цяпер не абвяшчаў, усё было вырашана «у рабочым парадку» асабіста галоўнакамандуючым прэзыдэнтам дзяржавы, якую Севяранін некалі назваў «моя ползучая Россия».\nНу, дык значыць не прыедуць ля маўзалея Леніна пастаяць на парадзе? Чорт зь імі! Затое свае ўсё разумеюць як трэба. Узяць хоць бы дырэктара маскоўскага інстытуту палітычных дасьледаваньняў Маркава. Што ні плясьне, усё ў дзясятку! Украіна, кажа, «напала на Расею», а «бойня ва Ўкраіне разьвязаная з адзінай мэтай — зьвергнуць Пуціна». А «ўкраінскія службы СБУ і батальёны МУС даўно ператварыліся ў найбуйнейшыя ў Эўропе тэрарыстычныя арганізацыі». Вось аджыгае вучоная галава, палітоляг! Проста душа радуецца.\nА пра Стралкова спыталі, у таго Маркава ад зубоў адскочыла — «гонар і слава» яму, барацьбіту з фашызмам! Герой, якіх ня бачылі! Школы назавуць яго імем украінскія. Асабліва ў Славянску, дзе пачаў сваю «чэгеваршчыну».\nДык начорта сапраўды на трыбуне 9 траўня надзьмутыя індыкі з Брусэляў? Калі гучаць хоры сваіх, шчырых патрыётаў, вучоных, якія знаюць што такое Крым. Не з чужых галасоў і ня з трэціх рук. І тракі новых магутных танкаў ляскацяць па асфальце замест аркестру…\nКалі разважыць, цяперашнія «крымскія санэты» крамлёўскіх начальнікаў нагадваюць манілаўшчыну напалам з чычыкаўшчынай: спробамі навязаць наіўным заходнікам «мёртвыя душы»… А што да сьцяны ў Крыме, то праўда тут прысутнічае. Адно што нельга было разбурыць таго, чаго не існавала. Прыпаўзла паўзучая севяранінская Расея на паўвостраў і паставіла сьцяну паміж Крымам і Ўкраінай, якой там дагэтуль не было. І дзіўная думка наведвае мяне пры канцы: а раптам Мядзьведзеў нічога аб гэтым ня ведае? Можа яму не палічылі патрэбным далажыць?


Бетон і мароз: заліванне раствора і эксплуатацыя канструкцый - Блог пра рамонт\nУ ідэале інфармацыя аб тым, як заліць бетон у мароз, патрэбна толькі прафесійным будаўнікам. Для нас куды прасцей будзе спланаваць работу такім чынам, каб застыванне раствора прыйшлося на цёплы час года.\nАднак так атрымліваецца далёка не заўсёды, таму вывучыць асаблівасці ўзвядзення канструкцый на холадзе будзе карысна кожнаму майстру. Тым больш што для гэтага дастаткова асвоіць ўсяго некалькі методык.\nЦэментны раствор і нізкая тэмпература\nПрацэсы, якія праходзяць пры застыванні\nБетонныя працы ў мароз звычайна праводзяцца толькі ў выключных выпадках. Звязана гэта з тым, што пры падзенні тэмпературы ніжэй за нуль парушаюцца працэсы цвярдзення цэменту. Гэта можа не толькі запаволіць набор трываласці, але і цалкам спыніць яго, прычым механічныя характарыстыкі канструкцыі не дасягнуты і 50% ад праектнага значэння.\nАдбываецца гэта па цэлым шэрагу прычын:\nПа-першае, уся вада, якая неабходна для гідратацыі цэменту, ператвараецца ў лёд. Знаходзячыся ў інэртнай форме, яна становіцца недаступнай для рэакцыі, і таму бетон на марозе проста не цвярдзее.\nПа-другое, разбуральны ўплыў марозу на бетон ўзнікае за кошт пашырэння часу: Пры замярзанні аб'ём вадкасці павялічваецца на 10-12%, і ўнутры бетоннай маналіту фармуецца паражніна няправільнай формы. Нават калі потым мы прогреем матэрыял і растапіць лёд, то памеры часоў усё роўна будуць павялічанымі.\nПа-трэцяе, тонкая ледзяная скарынка на стальной арматуры паніжае звязнасць металу з растворам на парадак. Пасля раставання лёду ў гэтую шчыліну трапляе свабодная вільгаць, таму з'яўленне іржы і разбурэнне каркаса будзе пытаннем часу.\nАле да самых горшых вынікаў прыводзіць шматразовае замярзанне і адтаванне раствора. У гэтым выпадку яго шчыльнасць становіцца нераўнамернай, і трываласць канструкцыі сур'ёзна зніжаецца.\nКаб пазбегнуць падобных наступстваў, пры заліванні раствора інструкцыя рэкамендуе выкарыстоўваць розныя метады яго абагрэву. Натуральна, кошт канструкцыі пры гэтым павышаецца, аднак гэта адзіны спосаб забяспечыць неабходную трываласць.\nКладка бетону ў мароз абавязкова суправаджаецца правядзеннем комплексу мерапрыемстваў, накіраваных на нейтралізацыю ўздзеяння нізкіх тэмператур. На сённяшні дзень існуе некалькі методык, асноўныя з якіх ахарактарызаваны ў табліцы:\nметодыка асаблівасці рэалізацыі\nхімічная апрацоўка У раствор ўводзіцца спецыяльная вадкасць для бетону ад марозу. Пры змешванні з вадой яна прадухіляе яе замярзанне, пакідаючы даступнай для гідратацыі цэменту. Дадатковым плюсам з'яўляецца істотнае паскарэнне полімерызацыі раствора.\nцеплаізаляцыя Тут рэалізуюцца два аспекты методыкі: · Па-першае, раствор заліваецца ў летнім стане. Маса тэмпературай да 70 0З здольная доўга супрацьстаяць замярзанню, што спрыяе набору трываласці.\n· Па-другое, для захавання высокай тэмпературы раствора апалубка старанна ўцяпляецца. Акрамя таго, зверху канструкцыя таксама накрываецца фальгіраваны плёнкай, якая адлюстроўвае цеплавыя хвалі.\nэлектродной прагрэў У бетон апускаюцца адрэзкі арматуры, да якіх падключаюцца электрапровада. Пры праходжанні току праз раствор фармуецца электрамагнітнае поле, частка энергіі якога перадаецца якая ўваходзіць у бетон вільгаці.\nкабельны прагрэў Метад працуе па прынцыпе «цёплай падлогі»: у апалубку ўкладваюцца праваднікі ў поліэтыленавай або полихлорвиниловой ізаляцыі, якія далучаюцца да паніжальным трансфарматара. Пры падачы току драты разаграваюцца, перадаючы цяпло навакольнага материалу.Также для дадзенай мэты выкарыстоўваюцца спецыяльныя кабелі, якія могуць працаваць без трансфарматара. Каштуюць яны некалькі даражэй, але затое прасцей мантуюцца сваімі рукамі.\nЗвярніце ўвагу ! Аналізуючы, што дадаюць у бетон пры марозе, вы можаце сустрэць як апісанне фірмовых складаў, так і прыклады самаробных сумесяў. Найбольш даступным па цане будзе выкарыстанне водных раствораў хлорыстага кальцыя (ад 3 да 4,5% у залежнасці ад тэмпературы) або нітрату натрыю (ад 4 да 10%).\nСпецыялісты ў галіне бетонных работ рэкамендуюць прымяняць гэтыя метады ў комплексе, спалучаючы, напрыклад, антиморозные асадкі з кабельным прагрэвам.\nАднак заліць раствор і дачакацца, пакуль ён зацвярдзее пад нагрэву - гэта толькі палова справы. Рэзка жалезабетону алмазнымі коламі наглядна дэманструе, што нават вельмі цвёрды матэрыял пад уздзеяннем нізкіх тэмператур з часам губляе трываласць. Адбываецца гэта за кошт замярзання вады, якая трапляе ў паверхневыя пары.\nЗвярніце ўвагу! Чым больш цыклаў замярзання / адтавання праходзіць за сезон, тым мацней будуць разбурэння.\nЗмагацца з гэтым можна некалькімі спосабамі:\nПа-першае, дастаткова проста зачыніць поры на паверхні адмысловым насычэннем. Праўда, пры гэтым можа парушыцца натуральная парапранікальнасць бетону, таму дзейнічаць трэба акуратна, з аглядкай на магутнасць вентыляцыйнай сістэмы будынка.\nПа-другое, можна знізіць сітаватасць за кошт ушчыльнення бетону. Для гэтага на этапе залівання ўжываецца вібрацыйная апрацоўка, у выніку якой практычна ўсё паветра з раствора сыходзіць.\nЗвярніце ўвагу! Іншы эфект ад виброуплотнения - павышэнне трываласці матэрыялу: пры неабходнасці апрацоўкі можа спатрэбіцца рэзка адмысловай прыладай або алмазнай свідраванне адтулін у бетоне.\nНарэшце, ёсць трэці, некалькі парадаксальны спосаб: колькасць часу не памяншаем, а павялічваем да надмернасці (прыкладна на 20% больш нармальнага водапаглынання бетону). Пры гэтым ствараецца рэзервовы аб'ём паветра, які не дазваляе замярзае крышталям лёду «ірваць» матэрыял знутры.\nУжываючы гэтыя метады, вы зможаце надзейна абараніць канструкцыю ад холаду і забяспечыць ёй камфортныя ўмовы для набору трываласці. Але лепш усё ж запланаваць будоўлю на той перыяд, калі бетону не страшны мароз і нам не прыйдзецца марнавацца на дадатковы абаграванне. А калі не атрымалася - тады ўжо спрабаваць рэалізаваць методыкі, апісаныя ў тэксце і прыведзеныя на відэа ў гэтым артыкуле.\nПредыдущаяЗрошчванне крокваў паміж сабой па даўжыні - пакрокавае відэа\nСледующаяЯк прапампаваць свідравіну пасля бурэння


Чытанне кніг мае важнае значэнне ў жыцці чалавека, але асаблівую ролю такое баўленне часу гуляе ў дзіцячым узросце. Дзецям проста неабходна развівацца з дапамогай кніг, бо менавіта адтуль яны даведаюцца шмат новага, атрымліваюць патрэбную інфармацыю, развіваюць тэхніку і хуткасць чытання, атрымліваюць навыкі граматыкі, трэніруюць лагічнае мысленне і ўяўленне, пашыраюць кругагляд. Не ўсе дзеці могуць знайсці прыдатную свайму ўзросту і інтарэсам літаратуру, таму важна накіроўваць іх, дапамагаць у выбары кніг. Кніжны рынак прапануе дастатковую колькасць цікавых кніг для падлеткаў, аднак нямала ёсць і няякаснай літаратуры, таму бацькам варта цікавіцца і правяраць усё тое, што аказваецца ў руках або на стале іх дзіцяці.\nІ хоць школьнікі старэйшых класаў могуць самі вызначыць свае інтарэсы і перавагі, бацькі павінны падбіраць літаратуру і для іх ўзросту. Пры выбары літаратуры зважайце, ці адпавядае кніга ўзросту дзіцяці, улічвайце асаблівасці яго ўзросту, тэмпы яго развіцця. Гэта важна, так як розніца ва ўзросце ў некалькі гадоў дыктуе свае інтарэсы, і кніга, разлічаная на дзесяцігадовага дзіцяці, апынецца нецікавай і непатрэбнай пятнаццацігадоваму. Уважліва чытайце водгукі, анатацыі да кніг і выбірайце літаратуру згодна з узростам падлетка.\nПрачытайце бегла тэкст кнігі. Яна павінна быць напісана літаратурнай мовай, без выкарыстання нецэнзурных выразаў і слэнгу. І нават калі вы сутыкнецеся з меркаваннем, што падобнымі прыёмамі аўтар карыстаецца, каб перадаць атмасферу таго, што адбываецца, пакіньце такія кнігі для чытання дарослым. Часта падлеткі пераймаюць манеру, стыль паводзін, размова, звычкі, які спадабаўся ім героя і пачынаюць яму пераймаць, што наўрад ці вам спадабаецца.\nПадлеткавая літаратура павінна быць высакаякаснай. І не залежна ад таго, пра што апавядаецца ў творы, няхай гэта будзе пра фантастычныя падзеях і іншых мірах або пра вулічныя падлетках, яно павінна прывіваць дзіцяці маральныя каштоўнасці, накіроўваць яго, пашыраць кругагляд.\nУ падлеткавым узросце дзеці вельмі ўспрымальныя, яны рэагуюць практычна на ўсё, што адбываецца навокал. Пацвярджэннем гэтага з'яўляецца тое, з якой зацятасцю падлеткі капіююць паводзіны і звычкі сваіх аднагодкаў, сяброў, герояў коміксаў і фільмаў. Менавіта гэтым і небяспечная няякасная літаратура. Яна можа негатыўна паўплываць на погляды і агульнае развіццё дзіцяці, сфармаваць няслушную карціну свету і стаўленне да жыцця. Бацькі не павінны дапусціць такой сітуацыі. Пазбегнуць яе дапаможа класічная літаратура, уплыў якой праверана на некалькіх пакаленнях людзей, а таксама добрыя кнігі сучасных аўтараў.\nТворы Эрыха Марыі Рэмарка з'яўляюцца выдатным прыкладам. Большая частка персанажаў з'яўляюцца дзецьмі або яшчэ нядаўна імі былі, ці засталіся дзецьмі ў душы. На старонках гэтай літаратуры перажываюцца глыбокія пачуцці, адбываецца асэнсаванне навакольнага свету, ідуць вайны, бойкі, здараюцца трагічныя гібелі - усё гэта можа знайсці адлюстраванне ў душы вашага дзіцяці. Пасля прачытання твораў Рэмарка ў сэрцы застаецца пачуццё ачышчэння і светлая лёгкі сум. Менавіта ў такіх кнігах падлеткі атрымліваюць належнага прызнання справядлівасці, сумленнасці, сапраўднае сяброўства, адданай любові і праўдзівым мужнасці.\nАпавяданні Аркадзя Аверчанкі шырока вядомыя дзякуючы бліскучага гумару і тонкай іроніі. І хоць дзеянні разгортваюцца ў мінулым стагоддзі, праводзіць аналогіі з сучасным светам вельмі цікава. Пацешна пазнаваць сябе, сваіх ворагаў і сяброў у героях твораў Аверченко.\nАкрамя вышэйпералічанага, выдатнымі кнігамі для падлеткаў з'яўляюцца творы савецкіх пісьменнікаў Алексіна, Зошчанка, Гайдара. Яны справядлівыя, сумленныя, добрыя, нягледзячы на ідэалогію савецкай улады. Сюжэты іх кніг не саступаюць па вастрыні сучасным дэтэктывам.\nСамымі захапляльнымі і пранізвае да «мурашак" на скуры лічацца творы Джерома Дэвіда Сэлінджэра. Героі яго аповядаў вельмі сугучныя маладым людзям у падлеткавым узросце. Свет Сэлінджэра пранікае ў чытача, зліваецца з рэальным, тым самым выклікае шмат эмоцый.\nМетады і прыёмы выхавання, іх класіфікацыя\nРанняе палавое паспяванне ў дзяўчынак\nШто трэба абавязкова купіць для малыша\nХаладнік з кількай ў тамаце\nЯкія вытанчаныя дробязі павінны быць у нашым доме?\nДекупаж для пачаткоўцаў пакрокава з фота\nЦуды грузінскай кухні: як рыхтаваць чахохбили з курыцы\nСыход за кветкамі фуксіі\nСьлінг - карысць ці шкода


«Кіруючыся прынцыпамі гуманнасьці, пастанаўляю: памілаваць асуджанага Хадаркоўскага Міхаіла Барысавіча, 1963 года нараджэньня, ураджэнца г. Масквы, вызваліўшы яго ад далейшага адбыцьця пакараньня ў выглядзе пазбаўлення волі», — гаворыцца ў тэксьце прэзыдэнцкага ўказу.\nЯк заявіў агенцтву «Інтэрфакс» адвакат Хадаркоўскага Вадзім Клюўгант, ўказ павінен падлягаць «неадкладнаму выкананьню».\nУ адпаведнасці з дзеючым крымінальна-працэсуальным кодэксам, зняволенага вызваляюць у дзень паступлення акта аб памілаванні ў калёнію, а ў выпадку яго паступленьня пасля заканчэньня працоўнага дня — раніцай наступнага дня.\nПра тое, што Хадаркоўскі папрасіў аб памілаваньні, Уладзімір Пуцін паведаміў пасля сваёй прэс-канферэнцыі 19 снежня. Пуцін сказаў, што бізнэсмэн «спасылаецца на абставіны гуманітарнага характару, у яго хворая маці».\nМіхаіл Хадаркоўскі, які адбывае тэрмін 10 гадоў і 10 месяцаў зьняволеньня ў калёніі агульнага рэжыму, меўся выйсьці на волю ў жніўні 2014 году. Аднак у пачатку гэтага месяца намесьнік генпракурора Расеі Аляксандар Зьвягінцаў паведаміў, што ў дачыненні да экс-кіраўніка «ЮКОСу» расьсьледуюцца некалькі новых крымінальных справаў, «якія маюць добрую перспектыву». Як стала вядома, Хадаркоўскага маглі абвінаваціць у адмываньні выкрадзеных, згодна з высновамі сьледзтва, 10 мільярдаў даляраў.


Iнфармацыя аб візіце дэлегацыi НГА Беларусі ў Рэспубліку Польшча | Нацыянальны гістарычны архіў Беларусі\nБеларускія архівісты прынялі ўдзел ў мерапрыемствах, прысвечаных унясенню арыгінала акта Люблінскай уніі 1569 г. у Міжнародны рэестр ЮНЕСКА «Памяць свету». Ва ўрачыстасцях, якія адбыліся ў Варшаве і Любліне, прынялі ўдзел прадстаўнікі ўраду Рэспублікі Польшча на чале з віцэ-прэм’ерам П.Глінскім, а таксама кіраўнікі архіўных службаў і ўстаноў Беларусі, Польшчы, Літвы, Латвіі і Украіны.\nУ межах мерапрыемстваў адбыўся чарговы этап абмена лічбавымі копіямі дакументаў паміж Нацыянальным гістарычным архівам Беларусі і Галоўным архівам старажытных актаў у Варшаве (AGAD). Дырэктар НГА Беларусі Д.У.Яцэвіч перадаў польскаму боку лічбавыя копіі дакументаў фонда «Архіў Сабескіх у Алаве». У сваю чаргу дырэктар AGAD Г.Вайс перадаў беларускім архівістам лічбавыя копіі дакументаў фондаў «Архіў Дорыа-Дзерналовічаў», «Архіў Фашчаў», «Архіў Пшаздзецкіх», «Архіў Прозараў і Ельскіх» і «Архіў Тызенгаўзаў».\nУ час сустрэчы дэлегацыі беларускіх архівістаў з прэзідэнтам горада Любліна К.Жуком і дырэктарам Дзяржаўнага архіва ў Любліне П.Дымелем былі абмеркаваны перспектывы беларуска-польскага супрацоўніцтва ў архіўнай галіне.\nДырэктар Дэпартамента па архівах і справаводству Міністэрства юстыцыі Рэспублікі Беларусь В.І.Кураш і Генеральны дырэктар Генеральнай Дырэкцыі дзяржаўных архіваў Польшчы В.Возняк побач з арыгіналам акта Люблінскай уніі.\nДырэктар Нацыянальнага гістарычнага архіва Беларусі Д.У.Яцэвіч і дырэктар Галоўнага архіва старажытных актаў у Варшаве Г.Вайс здзяйсняюць абмен лічбавымі копіямі дакументаў.\nСертыфікат аб унясенні арыгінала акта Люблінскай уніі 1569 г.у Міжнародны рэестр ЮНЕСКА «Памяць свету».


Гродненский государственный университет имени Янки Купалы - У ГрДУ імя Янкі Купалы выбралі найлепшае фота на тэму студэнцтва\nАпублікавана ў Серада, 17 Лістапад 2021 13:36\nНапярэдадні Міжнароднага дня студэнтаў удзельнікі конкурсу дасылалі свае здымкі, звязаныя з найлепшымі момантамі ўніверсітэцкага жыцця. Абмежаванняў для фантазіі канкурсантаў не было, адзіная ўмова: на фота мусіць быць сам удзельнік. На прадстаўленых фатаграфіях можна было заўважыць выкладчыкаў і студэнтаў, шчаслівыя ўсмешкі аднакурснікаў, новы інтэрнат і ўсімі любімы галоўны корпус. Конкурсныя работы былі размешчаны на сайце ўніверсітэта, дзе кожны жадаючы мог прагаласаваць за здымак, які спадабаўся.\nУ выніку падліку галасоў былі вызначаны аўтары найлепшых фатаграфій. З лікам 173 галасы пераможцам конкурсу «Я - студэнт» стала Лідзія Зурабава, магістрантка факультэта псіхалогіі.\n- Гэты конкурс стаў для мяне выдатнай магчымасцю праявіць ініцыятыву і выказаць падзяку выкладчыкам, якія дзяліліся са мной ведамі і перадавалі неацэнны вопыт падчас студэнцтва. Яны для мяне - больш, чым выкладчыкі, а ГрДУ імя Янкі Купалы не проста ўніверсітэт, гэта вялікая і дружная сям'я, - падзялілася эмоцыямі Лідзія.\nСтудэнтка факультэта давузаўскай падрыхтоўкі Грас Андонга Алембе заняла другое месца, за яе прагаласавала 147 чалавек. Трэцяе месца дасталася студэнтцы 1 курса факультэта псіхалогіі Ксеніі Мохар, якая набрала 63 галасы. Па словах Ксеніі, узнагарода стала для яе прыемнай нечаканасцю:\n- Я адразу пагадзілася, калі мне прапанавалі паўдзельнічаць у конкурсе. Раней я займалася фатаграфіяй, але нават не думала, што атрымаю дыплом. Гродзенскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Янкі Купалы – гэта дзіўнае месца, дзе можна сустрэць шмат цікавых людзей.\nЖуры конкурсу прысвоіла дадатковую намінацыю "Інтэрнат - гэта наш другі дом". Яе атрымала студэнтка 1 курса факультэта гісторыі, камунікацыі і турызму Арына Саханько, за якую прагаласавала 57 чалавек.\nСімвалічна, што пераможцаў конкурсу ўзнагародзілі менавіта 17 лістапада - у Міжнародны дзень студэнта. Рабятам былі ўручаны дыпломы і памятныя падарункі.


Беларусаў запрашаюць прагаласаваць за лепшых у сферы прыгажосці - 05.09.2018, Sputnik Беларусь\nУ гэтым годзе ў прэміі прадстаўлена ўтрая больш намінантаў, чым годам раней. 05.09.2018, Sputnik Беларусь\nbelarus beauty awards 2018, беларусь, грамадства, навіны , у беларусі\n© Photo : предоставлено организаторами мероприятияСтартовало голосование Belarus Beauty Awards 2018\nУ гэтым годзе ў прэміі прадстаўлена ўтрая больш намінантаў, чым годам раней.\nМІНСК, 5 вер — Sputnik. Арганізатары прэміі Belarus Beauty Awards 2018 абвясцілі старт галасавання за намінантаў прэміі, прагаласаваць можна з 1 верасня па 15 кастрычніка на афіцыйным сайце bba.grd.by.\nУ прэміі прадстаўлена ў гэтым годзе больш за 150 намінантаў, утрая больш, чым у 2017 годзе. Арганізатары пашырылі колькасць намінацый і галасаваць можна нават за лепшы б'юці-акаўнт у сацсетках.\nПераможцу будуць вызначаць па выніках інтэрнэт-галасавання. У гэтым годзе лепшых будуць вызначаць у чатырох катэгорыях — Beauty, Fitness, Здароўе і ў спецыяльнай намінацыі.\nУзнагародзяць усіх удзельнікаў, а асаблівыя падарункі атрымаюць пераможцы. Падтасаваць вынікі галасавання наўрад ці ўдасца, бо для таго, каб падтрымаць канкурсанта, давядзецца прайсці верыфікацыю праз мабільны тэлефон. Упершыню прэмію ўручылі ў 2017 годзе.


Пакуль у Гродне забараняюць, у Вільні раяць, як зрабіць лепш – Твой стыль\nПакуль у Гродне забараняюць, у Вільні раяць, як зрабіць лепш\n10 чэрвеня 2016 Ірына Новік |\nЗабароны ў гарадскім асяроддзі сталі для нас звыклаю справай. Перакрэсленыя чырвоным колы і надпісы з клічнікамі ледзь не на кожным кроку папярэджваюць аб тым, чаго рабіць нельга. А вось у Вільні вырашылі пашукаць іншы шлях. Па рашэнню ўладаў горада замест забараняльных знакаў тут усталявалі інфармацыйныя шыльды з парадамі, як лепш паводзіць сябе ў пэўных месцах.\nШто нельга рабіць у Гродне, нагадваюць шматлікія знакі – як усталяванай формы, так і ўласнага дызайну розных “адміністрацый”:\nВіленскі дыялог з жыхарамі і гасцямі горада ад нядаўняга часу выглядае інакш. З ініцыятывай аб выкарыстанні знакаў з парадамі наўзамен забаронаў выступіў кіраўнік горада, Рэмігіюс Шымашус. На сваёй афіцыйнай старонцы ў Facebook ён паведамляе, што Вільня стала першым горадам без забаронаў, а правілы паводзінаў ад гэтага часу будуць падавацца максімальна добразычліва.\nЯго меркаваннем, пазітыўныя парады на шыльдах будуць больш інфарматыўнымі, чым забараняльныя знакі. Напрыклад, у месцах, дзе нельга ужываць алкаголь, будзе размяшчацца шыльда з надпісам “Зона цвярозасці”. Піктаграма на знаку ўтрымлівае шклянку з моркаўкай і знак “0 праміле”. Месцы, дзе раяць не паліць будуць адзначаны знакам “Зона без дыму” з выявай разарванай цыгарэты.\nШыльда “Пляж для хатніх жывёлаў” мае выяву сабакі, што плыве па хвалях. Яшчэ адзін знак для гаспадароў хатніх жывёл і іх гадаванцаў – “Зона бяспечных шпацыраў”.\nЗараз у літоўскай сталіцы ўжо ўсталявана каля паўсотні добразыслівых знакаў. Да канца года іх колькасць павялічыцца яшчэ на 200.


Сунгоркін: "КП" гатова ўнесці заклад, каб Мажэйку адпусцілі з СІЗА - 20.10.2021, Sputnik Беларусь\nСунгоркін: "КП" гатова ўнесці заклад, каб Мажэйку адпусцілі з СІЗА\nСёння абаронца журналіста накіравалася ў Жодзіна, дзе ў СІЗА пад вартай утрымліваецца абвінавачаны. 20.10.2021, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 20 кас – Sputnik. "Комсомольская правда" будзе заяўляць хадайніцтва аб тым, каб журналісту Генадзю Мажэйку змянілі меру стрымання і выпусцілі са следчай турмы ў Жодзіне пад заклад."Мы будзем заяўляць такое хадайніцтва", - паведаміў галоўны рэдактар "Комсомолки" Уладзімір Сунгоркін Sputnik у сераду па тэлефоне.Паводле яго слоў, ён сёння абмяркоўваў тэму закладу з калегамі.Ён адзначыў, што ўсе варыянты хадайніцтваў, звязаных з магчымасцю вызвалення Мажэйкі з-пад варты, будуць прапанаваны следству.Адказваючы на пытанне, якую суму "КП" гатова ўнесці ў якасці закладу за Мажэйку, Сунгоркін сказаў, што "яна законам прадугледжана". "Колькі трэба, столькі і ўнясем. Колькі яны (следчыя - Sputnik) скажуць, столькі і зробім", - дадаў ён.Абаронца журналіста "Комсомолки" Генадзя Мажэйкі мае намер наведаць яго сёння ў СІЗА ў Жодзіне."Плануем абмеркаваць стратэгію абароны", - паведаміла Sputnik абаронца. Калі ёй удасца атрымаць дазвол на зносіны з Мажэйкам, то гэта будзе другая сустрэча з моманту прад'яўлення яму абвінавачання.Мажэйка знаходзіцца ў "следчай турме" у Жодзіне. Раней з'яўлялася інфармацыя, што да некаторых абвінавачаных, якія знаходзіцца там, не пускаюць адвакатаў з-за каранціну ў сувязі з каронавірусам.Справа МажэйкіЖурналіст "Камсамольскай праўды ў Беларусі" Генадзь Мажэйка быў затрыманы 1 кастрычніка ў Мінску ў рамках крымінальнай справы аб "распальванні расавай, нацыянальнай або рэлігійнай варожасці або розні" і "абразе прадстаўніка ўлады". Санкцыі артыкулаў прадугледжваюць пазбаўленне волі тэрмінам ад 5 да 12 гадоў.Справа была ўзбуджана пасля таго, як Мажэйка апублікаваў каментарый аднакласніцы мінчаніна, які забіў афіцэра КДБ.На мінулым тыдні галоўны рэдактар "Комсомолки" Сунгоркін заявіў, што па справе Мажэйкі ў Беларусі прызначылі лінгвістычную экспертызу: правераць шэсць слоў з яго матэрыялу.На пасяджэнні, якое прайшло ў закрытым рэжыме 15 кастрычніка, Мінскі гарадскі суд пастанавіў пакінуць Мажэйку пад вартай.Чытайце таксама:\nжодзіна, журналіст, абаронца, сіза, генадзь мажэйка, "комсомольская правда"\n© Sputnik / Нина ЗотинаГенеральны дырэктар і галоўны рэдактар ВД "Комсомольская правда" Уладзімір Сунгоркін\nСёння абаронца журналіста накіравалася ў Жодзіна, дзе ў СІЗА пад вартай утрымліваецца абвінавачаны.\nМІНСК, 20 кас – Sputnik. "Комсомольская правда" будзе заяўляць хадайніцтва аб тым, каб журналісту Генадзю Мажэйку змянілі меру стрымання і выпусцілі са следчай турмы ў Жодзіне пад заклад.\n"Мы будзем заяўляць такое хадайніцтва", - паведаміў галоўны рэдактар "Комсомолки" Уладзімір Сунгоркін Sputnik у сераду па тэлефоне.\nПаводле яго слоў, ён сёння абмяркоўваў тэму закладу з калегамі.\n"У нас толькі заўтра будзе магчымасць унесці хадайніцтва. Будзе ўнесены шэраг хадайніцтваў - на выбар следчага. Будзе ў тым ліку і варыянт з закладам", - сказаў Сунгоркін.\nЁн адзначыў, што ўсе варыянты хадайніцтваў, звязаных з магчымасцю вызвалення Мажэйкі з-пад варты, будуць прапанаваны следству.\nАдказваючы на пытанне, якую суму "КП" гатова ўнесці ў якасці закладу за Мажэйку, Сунгоркін сказаў, што "яна законам прадугледжана". "Колькі трэба, столькі і ўнясем. Колькі яны (следчыя - Sputnik) скажуць, столькі і зробім", - дадаў ён.\nАбаронца журналіста "Комсомолки" Генадзя Мажэйкі мае намер наведаць яго сёння ў СІЗА ў Жодзіне.\n"Плануем абмеркаваць стратэгію абароны", - паведаміла Sputnik абаронца. Калі ёй удасца атрымаць дазвол на зносіны з Мажэйкам, то гэта будзе другая сустрэча з моманту прад'яўлення яму абвінавачання.\nМажэйка знаходзіцца ў "следчай турме" у Жодзіне. Раней з'яўлялася інфармацыя, што да некаторых абвінавачаных, якія знаходзіцца там, не пускаюць адвакатаў з-за каранціну ў сувязі з каронавірусам.\nЖурналіст "Камсамольскай праўды ў Беларусі" Генадзь Мажэйка быў затрыманы 1 кастрычніка ў Мінску ў рамках крымінальнай справы аб "распальванні расавай, нацыянальнай або рэлігійнай варожасці або розні" і "абразе прадстаўніка ўлады". Санкцыі артыкулаў прадугледжваюць пазбаўленне волі тэрмінам ад 5 да 12 гадоў.\nСправа была ўзбуджана пасля таго, як Мажэйка апублікаваў каментарый аднакласніцы мінчаніна, які забіў афіцэра КДБ.\nНа мінулым тыдні галоўны рэдактар "Комсомолки" Сунгоркін заявіў, што па справе Мажэйкі ў Беларусі прызначылі лінгвістычную экспертызу: правераць шэсць слоў з яго матэрыялу.\nНа пасяджэнні, якое прайшло ў закрытым рэжыме 15 кастрычніка, Мінскі гарадскі суд пастанавіў пакінуць Мажэйку пад вартай.\nЖурналіст "Комсомолки" Мажэйка застаецца пад вартай\nСуд не задаволіў скаргу на арышт журналіста Мажэйкі


Любоў Турбіна (№58)\nУ вечнасць пасланне. Вершы\nЦёплай тугі глыток\n“Сябры – гэта самае істотнае, самае дарагое, што набываеш цягам жыцця”, – сказала Любоў Турбіна ў інтэрв’ю “Дзеяслову” пяць гадоў таму.\nАжывае карцінка: у вітальні-развітальні шчыльным табарам, так, што й не павярнуцца, “прыселі на дарожку” сябры Любы – гэтулькі нас прыйшло правесці гаспадыню на вакзал, калі яна ўрэшце наважылася на канчатковы пераезд у Маскву, на “гістарычную радзіму”. Пасля дзесяцігоддзяў, пражытых тут.\nНовы міленіюм Любоў сустрэла на новым месцы, з крэўнымі, і, паводле ейнага прызнання, яшчэ доўгі час баялася наведваць Мінск – нібыта наведваць сябе мінулую: засцерагалася “раздваення асобы”. І другая боязь: вярнуцца – і не заспець “таго, што раньш было”, так бы мовіць, не застаць сябе дома. У тойсамай гутарцы яна прыгадала шатландскую легенду пра паэта, які затрымаўся быў на гадзінку-другую ў лесе між феяў, а тымчасам у ягоным родным паселішчы праплылі стагоддзі – ён вярнуўся, а там нічога не пазнаць і ніхто яго ведаць не ведае.\nАле трапіць у Мінску ў падобнае становішча Любе пакуль дакладна не пагражае. За апошнія дванаццаць гадоў тут сапраўды шмат што змянілася, але чароўны хатні салон Турбіной застаецца месцам уяўнага паломніцтва для тутэйшых паэтаў, музыкаў, мастакоў, навукоўцаў, так-так, фізікаў таксама. Зорачку тутэйшага творчага бамонду, што ні дзень, з пяшчотаю ўзгадваюць і цытуюць менскія сябры, калегі.\n“У Мінску я пачувалася ледзь не аксакалам, а ў Маскве апынулася зноў пачаткоўкай, без скідкі на ўзрост”. І высветлілася – ёсць рэзервы. Ва ўсякім разе, страхі, нарэшце, адступіліся. І вось ужо нашая паэтка аб’яўляецца ў горадзе сваёй маладосці то “ў сценах” былога фізфаку (які скончыла), то цяперашняга філфаку (дзе выкладала паэтыку), то ў Інстытуце літаратуры Акадэміі Навук (дзе даследавала літаратурныя ўзаемасувязі), то на Стральцоўскіх чытаннях – з перакладамі і прысвячэннямі Майстру, вылучнасць якога тонка адчула, поруч з якім прайшла незабыўны адрэзак жыццёвага шляху.\nА непадалёк ад славутай пісьменніцкай Лысай Гары, на адзін чыгуначны прыпынак бліжэй да Мінскага мора ёсць Крыжоўка — куток натхнення, Турбінскія Пенаты, з асірацелым бацькоўскім лецішчам, куды Любоў зрэдчасу ўцякае ад летняй маскоўскай спёкі, да “роднага беларускага лесу”, які сніцца начамі (тады як “у чужы, невядомы лес тут пад Масквой ісці зусім не хочацца”).\nРасіянка з вядомага шляхецкага роду піша вершы, пэўна ж, па-руску. У Мінску выйшлі ў свет яе паэтычныя зборнічкі “Улица детства” (1981), «Город любви» (1988), «Наша надежда жива, если плачем…» (1991), «Сны-города» (1993), «Четыре портрета» (1997), «Ускользающее чудо» (2002), кніга вершаў і прозы «Огни на воде» (2009).\nАпроч таго, Любоў перакладае творы сугучных ёй паэтаў, сярод якіх – пачэсны шэраг беларусаў: Максім Багдановіч, Міхась Стральцоў, Уладзімір Някляеў, Леанід Дранько-Майсюк, Галіна Каржанеўская, Анатоль Сыс ды іншыя. Настала нашая чарга адказаць узаемнасцю. Увазе чытача прапануюцца вершы Любові Турбіной у перакладзе на беларускую мову.\nЛунае душа ў апусцелых прасторах,\nБыццам бы лісцік,\nу прожылках тонкіх і ўзорах.\nКожны скрэслены ліст –\nгэта ў вечнасць пасланне.\nЗ галіны ўпаду\nі пачну вандраванне\nЎсцяж па старонках пажоўклых,\nпрагледзіць лісты адным вокам.\nДзе мы? – гукаю.\nНяма на пытанне адказу.\nДачныя домікі стынуць да лета\nГолае поле, і вёскі – пустыя,\nЛегчы, суняцца і знікнуць навекі,\nТолькі не скончыць, бунтоўнай,\nнязраднага бегу –\nАж да суцішнае белі,\nда першага снегу.\nЧас імкнецца ў незваротнасць...\nПрагучала – надта позна!\nЗ перакручанага крана –\nнітка млявая вады.\nПрарасло сумнення зерне –\nа за вокнамі марозна,\nРана точыцца крывёю,\nЧас, што мкнецца ў незваротнасць,\nя кляну і плачу горка:\nЎсё ад холаду застыла,\nсэрца змоўкла ад бяды...\nЦяжка вытрываць чаканне,\nды міргае з неба зорка:\nШто здараецца аднойчы – застаецца назаўжды!\nПераклад Людкі Сільновай.\nВы слоўца забытае кінулі мне –\nІ вось мы сышлі\nі вярнуцца назад не бяромся,\nДзе шыльдачка «Шлях Старавіленскі»,\nАдно аднаго, ледзь кранаючы,\nўсё не знаходзім...\nБылыя каханні прачнуліся нашы\nНябачнай ракою цякуць\nпаміж Вамі і мною.\nПераклад Сержука Сыса.\nПолацак, пяшчота і Сафія –\nГрознае чарнобыльскае лета…\nЗемлі пракаветныя, святыя,\nЯк злучыць, як выказаць ўсё гэта?\nНе трывожце праху Еўфрасінні –\nЗаслужыла доўгаю дарогай…\nНа гары высокай, па-над плынню,\nПадступае тайная трывога.\nІ з’яўленне дзіўнае Скарыны –\nСквер у прыцені, будынкі, сутарэнні…\nГод ды месяц да твайго спачыну.\nСлёзныя бяссонныя маленні.\nНе ўратуе мудрая Сафія,\nНесуцешны плач – не быць нам разам!\nПапярэджанні чые гучаць скупыя,\nБудучыні змрочныя наказы?\nАцерусіўшы лісцяў пошап,\nЗамкнуўся лёс на эпізодзе.\nНе спамінай той дзень апошні,\nЎ слязах аблічча пры сыходзе.\nМой свеце ясны, да разрыву\nБыла прыдзірлівай і колкай,\nДы не забудзься й той, шчаслівай,\nНа вулцы з весняю вясёлкай.\nЦень ад вясла, празрыста-ценькі,\nКранае роўнядзь залатую…\nЗапомні ў лёгкай той сукенцы,\nШто, ты казаў, мне так пасуе.\nКуст ядлаўцовы даастачы\nСхаваўся ў гурбе ля прыпынку.\nТы быў, ты ёсць – навошта плачу?\nЗабыцце гоіць нас узімку.\nПераклад Галіны Дубянецкай.\nІ вось што ў сне адбылося са мною –\nБацькоўскі дом абыйшла стараною,\nІ вокны, што свецяцца ярка.\nА вуліца ціха спаўзала ў цямрэчу…\nІ голас – “Ну дзе ты прапала?”\nМастком, а мне ўслед толькі рэха “Вярніся!”\nЯк пільна зірнеш – сілуэт мільгане.\nПакінула дом і адразу\nТам з даху пападалі вазы.\nГэты мост праз рачулку ў тумане –\nТолькі дошчачкі-костачкі хруснуць,\nабрынуцца й кропка.\nА вада ледзяная, густая, глухая, пад ёй зеляніна…\nДы сюды не прыводзіць да часу нікога сцяжына.\nА на беразе тым толькі конь,\nтолькі стог пад навесам,\nДы ў вакенцы агонь –\nтолькі недзе далёка за лесам.\nХто каня выганяе на пашу –\nпабачыш праз поле.\nКаля самай вады\nне дазволена смагу спатоліць.\nГэта месца – знаёмае быццам –\nВусны памяці ніткай суворай трывала зашыты.\nна заходзе, бы згадкі,\nДа пары. На шчаслівай кашулі –\nадно толькі латкі ды латкі.\nНі парома, ні чоўна – адно толькі мост,\nІ туман над ракой падымаецца\nВосень! Вось твае ўборы –\nЎ золаце і крыві…\nРэзкі разрыў прасторы,\nВыспа былой любві.\nЯк і тады, калісьці:\nПарк, парадыз, сад,\nШоргат сухога лісця –\nРэха мінулых страт.\nМузыкі зводдаль хвалі,\nЦёплай тугі глыток,\nПерш чым вятрыска шквальны\nСарве астатні лісток.\nІ нечакана зайгралі Грыга.\nСвятло настала, і звон з вышынь.\nІ душа мая, цяжкая, запыленая кніга,\nПрачынілася – і ўзнікла далячынь.\nПрыгажэйшай за песню аб вечным блукальцы\nЯ не чуў, але ўдалечы бачыў вагні.\nІ нерашучыя снежныя пальцы\nПерагортваюць абляцелыя дні.\n…А ў залі мяцеліца ўсцяж курэла,\nЗіхацеў і паўз люстры слізгаў сняжок.\nІ тут, нібыта раптоўным стрэлам\nМаёй думцы ўбогай далі штуршок.\nЯ набыў маўленне і, быццам замову,\nПрыгадаў: я любіў вас, я вас любіў…\nІ душу маю, выстылую да асновы,\nСнег сваім чыстым святлом атуліў.\nДы штосьці гэткае было\n(Я пэўна ведала: не сніцца!)\nТакая крохкая драбніца,\nШтораз гатовая згубіцца,\nЁй і наймення не ўзышло.\nА без яе ўсё проста тло,\nІ нават поспех клаўся ніца,\nІ з рук выпырхвала сініца,\nКаб вышынёю падражніцца,\nЗ мазайкі выпадала шкло.\nУсё між пальцаў працякло.\nСтамлёна гасне вечарніца.\nАдна яшчэ надзея цьміцца,\nШто зноў цудоўная драбніца\nПаможа выкрасаць святло.


Zinger Bingo агляд Травень 2022 | Bingo77 Belarus\nZinger Bingo агляд\nМы ацанілі Zinger Bingo згодна рэйтынгавай сістэме нашага Bingo сайтаў і ацанілі гэта як ДОБРА Bingo сайт. Значэнне вы, верагодна, будзе мець станоўчы вопыт, калі вы вырашыце гуляць на гэтым сайце. Каб адзначыць Zinger Bingo , як добра, мы разгледзелі рэпутацыю органа ліцэнзавання, колькасць штомесячных наведвальнікаў сайта і агляд палітыкі сваіх бонусаў. Даведайцеся крыху падрабязна ніжэй, і вырашыць, ці варта наведаць гэта ці не онлайн-казіно.\nZinger Bingo была створана ў 2012 годзе і ў цяперашні час належыць 888 Holdings plc. Ён дзейнічае на падставе лiцэнзiй, выдадзеных у Вялікабрытаніі Gambling камісіі і Гібралтара па азартных гульняў камісара - як аўтарытэтныя ліцэнзуючыя органы. Сайт мае 7 гатовых да гульні Bingo нумароў і прапануюць некаторыя эксклюзіўныя Bingo гульняў. Асноўная мова сайта не з'яўляецца ангельскай, і ніякія іншыя варыянты не даступныя. Zinger Bingo дазваляе PayPal зняцце і некалькі іншых метадаў вываду, а таксама. На Zinger Bingo гульцы з шэрагу краін могуць атрымаць доступ да лато. Сайт мае спагадны мабільны дызайн.\nZinger Bingo важныя палітыкі сайта, уключаючы бонусы і стяжной палітыку, выразна адлюстроўваюцца і складаецца з больш падрабязнай інфармацыі. Для стварэння ўліковага запісу вам будзе прапанавана даказаць тоеснасць з тэлефонам, а таксама можа быць прапанавана загрузіць дакумент, які сведчыць асобу. На падставе інфармацыі аб гэтым сайце і яго рэйтынгу, мы рэкамендуем Zinger Bingo як для пачаткоўцаў, так і прафесійных гульцоў у онлайн Bingo. Гэта добры інтэрнэт-казіно, і вы, хутчэй за ўсё, будзе мець станоўчы вопыт азартныя гульні на ім.\nСайт прымае гульцоў з шэрагу краін\nСістэма падтрымкі Добрых гульцоў\nПрапановы мабільных азартных гульняў\nАбмежаванні для асобных краін\nПавольная сістэма падтрымкі чат


Элегіі забытых дарог\nДобра вядомы кнігі эсэ і нарысаў А. Марціновіча «Зерне да зерня», што атрымала Дзяржаўную прэмію Рэспублікі Беларусь за 1998г., «Хто мы, адкуль мы...» у дзвюх частках і «У часе прасветленыя твары». «Элегіі забытых дарог» — працяг папярэдніх. Яе героі — першаадкрывальнікі Чукоткі і Курыдьскіх астравоў Д. Паўлуцкі і I. Казырэўскі, героі Сербіі М. Чарняеў і Балгарыі I. Гурка, першы санскрытолаг Расіі К. Касовіч і гісторык М. Кутарга, вядом... Болей »


Як прыгожа завязаць шнуркі на красоўках? | Мужчынская Берлога\nЗдавалася б, прыгожа завязаць шнуркі на красоўках - няхітрая справа, але на самой справе матэматыкі распрацавалі больш за 4 мільёны спосабаў. На практыцы ўсе прапанаваныя варыянты складана ўбачыць, а спецыялісты раяць некалькі самых простых і крэатыўных варыянтаў на ўсе выпадкі жыцця. Плесці шнуркі можна з банцікам у канцы ці са схаваным вузлом, традыцыйнымі і незвычайнымі спосабамі.\nКрасоўкі - гэта спартыўная нефармальная абутак, якая прымае любыя варыянты шнуроўкі. Мужчыны старэйшага ўзросту аддаюць перавагу зашнураваць красоўкі ў простых методыках, маладым хлопцам ўласціва імкненне вылучацца, у тым ліку і самымі неардынарнымі методыкамі шнуроўкі абутку. Таму варта разгледзець самыя папулярныя тэхнікі, падабраць цікавыя для сябе варыянты і папрактыкавацца.\nЯк завязваць шнуркі на красоўках без банціка?\nІснуе некалькі простых і цікавых спосабаў, як завязваць шнуркі на красоўках без банціка, гэта значыць, са схаваным ад вачэй вузлом. У апошні час такім спосабы карыстаюцца вялікай папулярнасцю, а стылісты раяць пачаць практыку са наступных тэхнік:\nлініі - пляценне па прынцыпе руху змейкай, глядзіцца стрымана і арыгінальна.Каб зрабіць такое шнурование красовак, трэба:\nбяруць левы край шнурка, забэрзваюць ў левую дзірку знутры, а звонку - у правую дзірку;\nправы край забэрзваюць ў левую дзірку знутры, пасля чаго з правую дзірку звонку;\nдалей правым краем трэба прапусціць адну дзірку, продевая зноў па вышэйапісаным спосабе;\nпа такім прынцыпе працягваюць шнуроўкі да апошніх адтулін;\nу канцы абодва краю шнурка трэба звязаць з сподняга боку.\nсетка - пляценне па прынцыпе змейкі, але без пропуску адтулін. Плесці трэба ў наступнай паслядоўнасці:\nспачатку праводзіцца змейка краем шнурка, як было апісана ў папярэдняй тэхніцы, але без пропускаў;\nдругім краем плятуць змейкай перпендыкулярна першаму краі, такім чынам, атрымаецца сеточка;\nкаб атрымалася правільная сеточка, трэба зрабіць поўны шэраг зверху-уніз, шнуруя другі край то пад першым краем, то над ім, пасля чаго робіцца другі і наступныя шэрагі;\nу канцы абодва край завязваюць знутры пляцення, адпраўляючы вузел у сподні бок.\nкласічны варыянт - прынцып пляцення крыж-накрыж, каб яго атрымаць, неабходна зрабіць наступныя дзеянні:\nабодва канца шнура ў абодва адтуліны, пасля гэтага па чарзе заводзяць краю ў дзіркі з процілеглых бакоў;\nважна выконваць дакладную паслядоўнасць, каб атрымаўся правільны геаметрычны малюнак.\nлініі внахлест - прынцып пляцення лініямі шнуркоў і фарміравання імі крыжыкаў. Каб атрымаць такі ўзор, трэба выканаць некалькі дзеянняў:\nкраю зашнуроўваліся ў два адтуліны, пасля чаго перакладаюць іх на 2 дзіркі уверх і шнура ў супрацьлеглы шэраг;\nу гэты ж час трэба зашнураваць краю ў верхнія адтуліны таго ж шэрагу;\nцяпер спускаюцца на 2 адтуліны ніжэй, пасля чаго ў гэтай жа паслядоўнасці і сінхронна плятуць кожны шнурок у першапачатковы шэраг;\nу пакінутыя адтуліны адводзяць канцы шнуркоў, фарміруючы вузел са сподняга боку.\nкорсет - тут прынцып пляцення паўтараецца, як у класічным варыянце, але кожны раз, калі шнуркі будуць накіроўвацца ў супрацьлеглыя дзіркі, іх трэба будзе перакручваць паміж сабой. Краю па выніку запраўляюць ўнутр, каб не тырчалі шнуркі.\nСавет! Каб правільна завязаць шнуркі без афармлення ў канцы банціка, патрэбныя красоўкі з цотным колькасцю адтулін, у ідэале іх павінна быць 6.У адваротным выпадку мужчыне давядзецца імправізаваць, скарачаючы колькасць дзеянняў.\nЯк завязваць шнуркі на красоўках банцікам?\nКалі мужчыну хочацца завязваць шнуркі з банцікам, можна выкарыстоўваць вышэйапісаныя тэхнікі, але, ня адводзячы вузел у сподні бок. Таксама можна навучыцца завязваць шнуркі на красоўках і ў іншых варыяцыях, напрыклад:\nШнуровка для красовак, у якіх прадугледжана 4 адтуліны. У такім выпадку можна выкарыстоўваць тэхніку "Лініі" і "Гарсэт", скараціўшы толькі колькасць крокаў да 4, а таксама ў канцы аформіўшы банцік-над язычка абутку. Ёсць другі варыянт - шнурок забэрзваюць ў абодва адтуліны, пасля чаго кожны яго край працягваюць уверх і завязваюць у банцік. Трэці спосаб з акцэнтам на банцікамі - абодва шнурка забэрзваюць ў дзве дзіркі, далей канцы прапускаюць у верхнія дзіркі гэтага ж шэрагу, афармляючы буйны вузельчык.\nШнуровка красовак высокіх мадэляў. Тут таксама разглядаецца тры варыянты, як хутка завязваць шнуркі. Першы спосаб складаецца ў класічным варыянце, якое апісана вышэй, але з афармленнем вонкавага вузла ў выглядзе банціка. Другі спосаб - гэта класічнае пляценне, але з прадзявання шнуркоў кожны раз па верхнім боку, а не знізу.Трэці варыянт для высокіх кед - выкарыстоўваць рознакаляровыя доўгія шнуркі, запраўлены іх напераменку ў любой тэхніцы, апісанай вышэй.\nНаогул стылісты раяць прыгледзецца да новых методыках і класічным варыянтам, як плесці шнуркі на красоўках з банцікам. Гэта і тэхніка Лесвіца (Ladder), і Маланка (Zipper), і Падвойны абарот (Double back) і т. Д. Але далёка не кожная тэхніка простая, таму спатрэбіцца не толькі тэорыя і фота, але і відэа інструкцыя, каб наглядна паказаць усе крокі і методыкі.\nЯк прыкольна завязаць шнуркі на красоўках?\nДалёка не кожны ведае, як крута завязваць, каб абутак глядзецца стыльна і незвычайна. Для гэтага практыкуюцца розныя фігурныя методыкі шнуроўкі, якія складана асвоіць з першага разу. Стылісты гатовыя назваць топ-10 назваў тэхнік, як модна завязваць шнуркі, інструкцыю ж лепш праглядзець на відэа ўроках, так як толькі наглядна можна дамагчыся ідэнтычнага выніку, як на малюнках.\nТакім чынам, у топ-10 крэатыўных шнуровок ўвайшлі наступныя тэхнікі:\nлесвічка - ідэальна падыходзіць, калі трэба зашнураваць доўгія шнуркі, а стылісты раяць паўтарыць падобнае на красоўках высокай пасадкі, выкарыстоўваючы рознакаляровыя і яркія шнуркі.\nсхаваны вузел - акуратная і стыльная варыяцыя пляцення, што падыходзіць для язды на ровары, заняткаў спортам і бегу, калі мужчыну не патрэбен які замінае банцік.\nЗип-маланка - такая арыгінальная шнуровка падыдзе для красовак і катання на каньках і роліках. Яна характэрная сваёй трываласцю і надзейнасцю канструкцыі.\nхэш - калі мужчыну трэба хутка і пры гэтым арыгінальна завязаць шнуркі, гэтая тэхніка аформіць ўзор клетку, падкрэсліваючы індывідуальнасць.\nДвайная зваротная шнуровка - падобная з класічным варыянтам тэхніка, але больш выразная і арыгінальная. Да ому ж яна выдатна фіксуе абутак па назе.\nДвайная каляровая шнуровка - калі трэба лёгка завязваць шнуркі, але з цудоўным узорам, гэта выдатны варыянт. Тут лепш выкарыстоўваць шнуркі двух кантрасных кветак.\nшнуровка гоншчыка - у гэтай тэхніцы вузел фармуецца пасярэдзіне абутку, але абутак лепш браць сярэдняй вышыні.\nШнуровка для футбэг (сокса) - калі ў мужчыны шырокая ступак нагі, гэтая шнуровка дазволіць трохі развесці краю красовак, напрыклад, для гульні ў мяч.\nшахматная дошка - класна і ярка глядзіцца такое пляценне шнуркоў двух колераў (пажадана белага і чорнага колеру) на шырокіх красоўках, напрыклад, на прафесійных красоўках Адыдас з апошніх калекцый.Шнуровка не прымае завязкі шнуркоў, да таго ж яна выдатна глядзіцца пад вопратку такой жа каляровай лініі.\nрашотка - крута завязваць шнуркі можна па гэтай складанай, але арыгінальна тэхніцы, што таксама падыходзіць для шырокіх красовак. Гэта маладзёжная і трэндавых методыка для моладзі, якая патрабуе пэўнай спрыту і практыкі.\nНавучыцца складаным тэхнікам пляцення зможа толькі той мужчына, які мае пад рукой падрабязную інструкцыю з фота ці відэа ўрокамі, а таксама мае вольны час і цярпенне. Калі ж яму патрабуецца хутка завязваць шнуркі, варта нагледзець больш традыцыйныя методыкі.\nЯк завязаць доўгія шнуркі на красоўках?\nКалі ў мужчыны ёсць прыгожыя і арыгінальныя доўгія шнуркі, многія вышэйпаказаныя тэхнікі пляцення могуць быць непадыходнымі, так як пакінуць доўгія краю шнуркоў па выніку. Для такіх мэтаў былі прыдуманы асобныя методыкі, якія задзейнічаюць усе даўжыню шнуркоў падчас пляцення. А менавіта:\nСхаваны вузел або Hidden Knot - гэтая тэхніка была апісана вышэй, дзе мяркуецца прамое перапляценне шнуркоў без перакрыжоўванне і дыяганальных кірункаў. Да таго ж у гэтым пляценні буде схаваны вузел, а значыць, якая б даўжыня шнурка не была, яе рэшткі будуць пісьменна схаваныя са сподняга боку шнуроўкі.\nшнуровка Knotted - адна з самых трывалых і тугіх шнуровок, дзе пры перасячэнні два шнурка перакручваецца ў джгуты, пасля чаго разыходзяцца ў розныя бакі ў адтуліны. У канцы прадугледжаны банцік, хоць спецыялісты раяць перыядычна камуфляванага яго пад язычком абутку, эксперыментуючы з вобразамі.\nшахматная дошка - выкарыстоўваючы два колеру шнуркоў, адным робяць пляценне, падобнае з тэхнікай Hidden Knot, пасля чаго задзейнічаюць другі шнурок, перпендыкулярна пераплятаючы яго з першым шнурком. Па выніку абодва краі шнуркоў трэба аформіць схаваным вузлом пад язычком абутку.\nTwistie (скрут) - тут задзейнічаны адзін шнурок, які забэрзваюць знізу, дзеляць на дзве роўныя часткі, пераплятаюць паміж сабой поўным абаротам, прапускаюць праз наступныя адтуліны з унутранага боку і паўтараюць абарот. Па такім прынцыпе працягваюць да самага верху, заканчваючы шнуроўкі банцікам.\nLoop back (зваротная пятля) - падобная тэхніка з папярэднім варыянтам, але тут прадугледжаны адзін абарот шнуркоў, у той час як Twistie робіць два абароты. Да таго ж кожная частка шнурка будзе працягваю толькі на адным баку абутку.\nНа самай справе гэта далёка не ўсе методыкі пляцення, якія падыходзяць для абутку з доўгімі шнуркамі.Спецыялісты пастаянна распрацоўваюць новыя спосабы фігурнай і узорыстага шнуроўкі, дзе дзякуючы вялікай колькасці маніпуляцый будзе задзейнічана ўся даўжыня шнуркоў.\nЯк завязаць шнуркі на красоўках дзіцяці?\nТаксама спецыялісты называюць некалькі самых простых тэхнік, якія можна практыкаваць для шнуроўкі красовак у дзіцяці. Многія з іх ужо згадваліся раней, але іх стылістыка дарэчная як у вобразе дзіцяці, так і ў дарослым луку. напрыклад:\nкласічная шнуровка зігзагам;\nпрамая шнуровка з паралельнымі лініямі;\nэкстрэмальная шнуровка, падобная з прамой шнуроўкай, але з люстраным размяшчэннем краёў шнурка;\nпилообразная шнуровка з асіметрычным размяшчэннем шнуркоў;\nшнуровка матылёк для кароткіх шнуркоў.\nУсе методыкі простыя ў навучанні, калі прагледзець кожны крок і фота з яго дэманстрацыяй. Асабліва стыльна такія спосабы будуць глядзецца на яркіх шнурках з розных текстурных матэрыялаў.\nШнуровка красовак - гэта не проста штодзённая задача, гэта неаранае поле для праявы творчага патэнцыялу і свайго індывідуальнага стылю. Вышэй былі прапанаваны шматлікія методыкі пляцення шнуркоў, як з банцікам,так і без яго, пад доўгія шнуркі, розныя варыянты красовак, фігурныя крэатыўныя спосабы, а таксама простыя методыкі для шнуроўкі дзіцячага абутку. Засталося толькі абраць свой варыянт і папрактыкавацца наглядна.\n← З чым насіць мужчынскія Оксфард: парады стылістаў


Журналісты незалежных мэдыяў, у тым ліку і Рацыі ня мелі мажлівасьці прысутнічаць на сустрэчы ў гарадзенскім аблвыканкаме, дзе дыпляматы Эўразьвязу задавалі даволі балючыя для гарадзенскіх чыноўнікаў пытаньні наконт свабоды прэсы, адсутнасьці прадстаўнікоў апазыцыйных партыяў у абласным савеце дэпутатаў, а таксама ня вельмі спрыяльных умоваў вядзеньня бізнэсу ў Эўрарэгіёне „Нёман”. Паколькі ў гэты эўрарэгіён уваходзяць, акрамя Беларусі, Літва, Польшча й Калінінгадзкі анкляў Расеі, дэлегацыя амбасадараў Эўразьвязу наведала Друскенінкай і Беласток.\nЯк паведаміў Рацыі надзвычайны і паўнамоцны амбасадар Францыі ў Беларусі Стэфан Шмялеўскі, амбасадары мелі таксама сустрэчу з прадстаўнікамі каталіцкага клеру ў гарадзенскай дыяцэзіі і абмяркоўвалі інцыдэнт зь нядаўняй высылкай польскіх ксяндзоў і манашак.\nНедарэчным момантам візыту амбасадараў Эўразьвязу ў Гародню можна лічыць тое, што журналістаў недзяржаўных мэдыяў не папярэдзілі і не запрасілі для асьвятленьня гэтага надзвычайнага візыту. Але дзякуючы польскаму консулу Янушу Дамброўскаму журналісты недзяржаўных мэдыяў атрымалі мажлівасьць патрапіць на сустрэчу з амбасадарамі ў Генэральны кансулят Рэчы Паспалітай. Амбасадары на гэтай сустрэчы паведамілі, што губэрнатар Уладзімер Саўчанка прэзэнтаваў ім як прыклад свабоднай прэсы газэту „Вячэрні Гродна”, журналісты якой пішуць, што хочуць. Аднак для дыпляматаў ягоныя словы падаліся непераканаўчымі.\nСтаршыня гарадзенскага грамадзкага аб’яднаньня „Трэці сэктар” Вітаўт Руднік распавёў амбасадарам Эўразьвязу пра дзейнасьць мясцовых грамадзкіх суполак. Акрамя Рудніка на сустрэчы таксама выступілі палітвязень і прадпрымальнік Валерый Леванеўскі, прафэсар Алесь Краўцэвіч, які ўзначальвае незарэгістраванае Беларускае гістарычнае таварыства й кіраўнік мясцовай суполкі Таварыства беларускай школы Валеры Задаля. Трэба адзначыць, што беларускія спэцслужбы вялі відэаздымак з дапамогай мясцовых тэлевізійшчыкаў прадстаўнікоў грамадзкіх суполак і незалежных журналістаў, якіх запрасілі ў польскі кансулят.\nУ кансуляце таксама адмяркоўваліся візавыя праблемы. Генэральны Консул Польшчы ў Гродне Анджэй Крэнтоўскі паведаміў, што ягоная пляцоўка пасьпяхова вырашае ўсе візавыя праблемы, нават дапамагае прадстаўнікам іншых краінаў Эўразьвязу ў вырашэньні складаных сытуацыяў на беларуска-польскай мяжы.\nАмбасадар Францыі Шмялеўскі запрапанаваў сваім калегам зрабіць афіцыйны запыт гарадзенскім уладам наконт свабоды слова, прэсы й правоў чалавека на Гарадзеншчыне, якая ўваходзіць у эўрарэгіён „Нёман”.


1-3 чэрвеня 2018 года ў мястэчку Аграднічкі ля Беластока адбыўся VIII Вайсковы злёт “Місія Усход”. Штогод у мерапрыемтве ўдзельнічаюць дзесяткі рэканструктараў з Польшчы і іншых краін.\nБольш таго, аматары вайсковай гісторыі прадстаўляюць розныя эпохі і войскі. У 2018 г. у ўзгаданым мерапрыемстве ўпершыню прынялі ўдзел члены Групы вайскова-гістарычнай рэканструкцыі “Беларусы ў Войску Польскім”.\nЧлены ГВГР "Беларусы ў Войску Польскім" падчас фестываля "Місія Усход" у Аграднічках\nБеларускія рэканструктары прадставілі памежны пост Корпуса аховы памежжа, які дзейнічаў на савецка-польскай мяжы ў Шапавалах (ля Заслаўя) у 1930-я гады.\nКандыдат гістарычных навук Ігар Мельнікаў (быў ў мундзіры падпарутчыка КАП) прадставіў гасцям “Місіі Усход” даваенныя савецкія і польскія мапы міжваеннага кардона, а таксама замежныя пашпарты 1930-х гадоў.\nДыярама, прадстаўленая членамі ГВГР “Беларусы ў Войску Польскім”, выклікала вялікую цікавасць у гасцей фестываля.\nАкрамя гэтага, даследчык прадставіў і сваю новую кнігу “Забыты корпус”, прысвечаную падзеям 1918 года на тэрыторыі Беларусі. Адзначым, што кніга выдана абмежаваным накладам і выклікала вялікую цікавасць з боку аматараў беларускай вайсковай гісторыі.\nІгар Мельнікаў падпісвае кнігу "Забыты корпус" для аднаго з польскіх чытачоў\nПрадстаўляем чытачам “Гстарычнай праўды” фотарэпартаж з мерапрыемства.\nТЕМЫ: Місія Усход Misja Wschod ГВГР Беларусы ў Войску Польскім Беласток Корпус аховы памежжа Забыты корпус


У прамым кантакце | СМИ о БНТУ\nГлавная /У прамым кантакце\nУ прэс-цэнтры Дома прэсы прайшоў круглы стол па тэме "Актуальныя пытанні падрыхтоўкі i забеспячэння будаўнічага комплексу краіны кваліфікаванымі кадрамі", у якім прынялі ўдзел прадстаўнікі Міністэрства адукацыі і Міністэрства будаўніцтва і архітэктуры.\nКруглы стол праходзіў напярэдадні правядзення сумеснага пасяджэння калегій Міністэрства адукацыі і Міністэрства будаўніцтва і архітэктуры, што пацвярджае актуальнасць узнятага пытання.\nЯк вядома, у апошнія гады ў будаўнічай галіне назіраліся праблемы, звязаныя з недахопам кадраў. У асноўным гэта тычылася рабочых. Але апошнім часам сітуацыя змянілася ў лепшы бок. Л. М. Матылёнак, начальнік аддзела кадравай палітыкі Міністэрства будаўніцтва і архітэктуры, адзначыў, што цяпер стан спраў з кадравым забеспячэннем галіны істотна палепшыўся. У сваёй большасці будаўнічыя арганізацыі краіны сёння забяспечаны кадрамі. Гэта, безумоўна, заслуга сістэмы прафесійнай адукацыі, якая аператыўна адрэагавала на праблему. Дэфіцыт работнікаў у будаўнічай сферы быў ліквідаваны за даволі кароткі тэрмін за кошт павелічэння аб'ёмаў падрыхтоўкі кадраў. Начальнік аддзела падкрэсліў, што кадравая палітыка з’яўляецца найважнейшым перспектыўным напрамкам у развіцці будаўніцтва. Кадравае пытанне ўнесена ў праект стратэгіі развіцця будаўніцтва і архітэктуры нашай Беларусі да 2025 года — гэта дасць магчымасць займацца кадравым патэнцыялам паступова і з улікам развіцця галіны. Сёння ў будаўніцтве занята каля 195 тысяч чалавек, i, па сутнасці, няма дэфіцыту кадраў. Але паўстае іншае пытанне: забяспечыць яшчэ больш якасную падрыхтоўку спецыялістаў з улікам мадэрнізацыі будаўнічай галіны, укаранення новых тэхналогій і сучаснага абсталявання, больш дасканалых і эфектыўных відаў будаўнічых работ. Кадрам, безумоўна, трэба адпавядаць інавацыйным падыходам і мець адпаведную кваліфікацыю. З улікам пашырэння аб’ёмаў будаўніцтва, павышэння прадукцыйнасці працы будаўнік павінен быцьуніверсальным работнікам, умець выконваць шэраг будаўнічых функцый, лічыць Л. М. Матылёнак. Ён падкрэсліў, што, мяркуючы па складзе спецыялістаў у будаўнічай галіне, пераважна ўсе яны прайшлі падрыхтоўку праз сістэму прафесійнай адукацыі і праз сістэму павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кадраў. Таму відавочна, што пытаннем колькасных і якасных паказчыкаў у падрыхтоўцы кадраў павінна займацца сістэма прафесійнай адукацыі разам ca спажыўцамі кадраў, што і пацверджана на практыцы.\nТаццяна Рыгораўна Арцем’ева, кансультант галоўнага ўпраўлення прафесійнай адукацыі Міністэрства адукацыі, адзначыла, што ўзаемадзеянне адукацыйнай галіны з будаўнічай з’яўляецца прыкладам супрацоўніцтва з заказчыкамі кадраў, якое ўмацоўваецца з кожным годам i прыносіць плён абодвум бакам.\nТаксама яна расказала, што па кожным узроўні адукацыі, а гэта ПТА, CCA, УВА, вядзецца падрыхтоўка кадраў для сферы будаўніцтва і архітэктуры. Агульны выпуск спецыялістаў для гэтай галіны ва ўніверсітэтах склаў больш за 2,5 тысячы чалавек, у тым ліку тых, хто атрымаў адукацыю на платнай аснове. Істотная колькасць выпускнікоў УВА была працаўладкавана за кошт пададзеных заявак ад будаўнічых арганізацый. На ўзроўні сярэдняй спецыяльнай адукацыі падрыхтоўка спецыялістаў сярэдняга звяна вядзецца ў 32 установах адукацыі па 8 спецыяльнасцях. Сёлетні выпуск склаў каля трох тысяч чалавек. Рабочыя кадры для будаўнічай галіны рыхтуе 71 прафесійна-тэхнічная ўстанова па 40 кваліфікацыях. У мінулы навучальны год установы ПТА выпусцілі каля 4,3 тысячы чалавек. У мэтах аператыўнага задавальнення запытаў заказчыкаў кадраў установы прафесійнатэхнічнай адукацыі ажыццяўляюць прафесійную падрыхтоўку і перападрыхтоўку незанятага насельніцтва, а гэта каля 2 тысяч чалавек у год па найбольш запатрабаваных у галіне спецыяльнасцях.\n— Прафесійная падрыхтоўка ажыццяўляецца адрасна, — заявілаТаццяна Рыгораўна.—Урадам нашай краіны ўстаноўлены прававы механізм, які дазваляе гэта рабіць. Работадаўцы фарміруюць заказ на кадры, i размеркаванне адбываецца на аснове дагавораў, што гарантуе працаўладкаванне выпускнікоў i забяспечвае найбольш поўна кадрамі будаўнічую галіну.\nСяргей Мікалаевіч Леановіч, дэкан будаўнічага факультета БНТУ, закрануў пытанне падрыхтоўкі кадраў з вышэйшай адукацыяй і адзначыў, што галоўную ролю тут адыгрывае практычная накіраванасць навучання. Вялікае значэнне ва ўдасканаленні практычнага складніка падрыхтоўкі спецыялістаў мае адкрыццё кафедраў у будаўнічай сферы. Сёння на будаўнічых прадпрыемствах дзейнічае 8 кафедраў — гэта больш, чым у іншых універсітэтах, але недастаткова для БНТУ. Акрамя таго, дэкан будаўнічага факультета падкрэсліў важнасць больш цеснага кантакту заказчыкаў кадраў са сферай вышэйшай адукацыі, якая рыхтуе спецыялістаў для згаданай галіны.\n— Трэба дакладна вызначыць, якімі павінны быць кадры з вышэйшай адукацыяй, — адзначыў Сяргей Мікалаевіч. — I тут немагчыма абысціся без спажыўцоў кадраў. Змест навучання будучых спецыялістаў трэба фарміраваць сумесна. Неабходна задзейнічаць і навуковыя падраздзяленні будаўнічай галіны, каб мы маглі ведаць, якія інавацыйныя ўзоры ствараюцца ў будаўніцтве і архітэктуры за кошт навуковых даследаванняў, якія міжнародныя тэндэнцыі выкарыстоўваюцца ў айчыннай будаўнічай сферы. Мэтазгодным было б стварэнне галіновых навукова-даследчых лабараторый па ключевых кірунках, што дазволіла б павышаць якасць падрыхтоўкі будаўнічых кадраў і тым самым павышаць ступень замацаванасці нашых выпускнікоў.\nМікалай Сабінавіч Булько, прарэктар Рэспубліканскага інстытута прафесійнай адукацыі, адзначыў ролю ў прафесійнай падрыхтоўцы кадраў ресурсных цэнтраў, створаных на базе навучальных устаноў прафесійнай адукацыі. Сёння ў краіне функцыянуюць 43 такія цэнтры, 10 з іх маюць будаўнічы профіль. У іх сканцэнтравана найноўшае абсталяванне, выкарыстоўваюцца самыя перадавыя будаўнічыя тэхналогіі і сучасныя методыкі выкладання. РІПА сумесна з Міністэрствам будаўніцтва і архітэктуры правялі аналіз дзейнасці гэтых устаноў і вызначылі новыя кірункі па ўдасканаленні структуры і зместу падрыхтоўкі кадраў. У гэтым вялікую ролю адыгрывае pyx WorldSkills, які з кожным годам набірае тэмп i мае вялікае значэнне ў распаўсюджванні міжнароднага вопыту ў будаўнічай галіне. Мікалай Сабінавіч выказаў жаданне наладжваць больш трывалыя адносіны з будаўнічай галіной на карысць прафесійнай падрыхтоўкі высокакваліфікаваных кадраў.


Catholic.by - Фестываль сям’і прайшоў у Навагрудку\n22.05.2019 11:17 Catholic.by\n18 мая ў Навагрyдку прайшоў IV Фестываль сям’і, арганізаваны парафіяй cвятога Міхала Арханёла. Як і ў мінулыя гады, фестываль сабраў шмат сем’яў рознага веравызнання і стаў для навагрудчан сапраўдным святам.\nПерад пачаткам фестывалю ў касцёле святога Міхала Арханёла адбылася святочная Імша ў інтэнцыі сем’яў. Потым у суправаджэнні аркестра і дзіцячага ансамбля «Жавароначкі» ўсе прысутныя прайшлі ад плошчы да гарадскога парку, дзе адбылася асноўная частка фестывалю. Шэсце сем’яў — добрая і яркая фестывальная традыцыя.\nНа пачатку вялікай святочнай праграмы ўдзельнікаў прывіталі прадстаўнік мясцовай улады і пробашч парафіі святога Міхала Арханёла ксёндз Юрый Жэгарын, які адзначыў, што здаровая хрысціянская сям’я — моцны падмурак нашага грамадства і адзіны шлях, каб збудаваць будучыню для наступных пакаленняў.\nЯк сказаў кс. Юрый Жэгарын, яму вельмі прыемна бачыць на фестывалі шмат сем’яў — не толькі каталіцкіх — і тое, што фестываль выйшаў ужо за межы парафіі. У гэтым годзе актыўны ўдзел у ім прымалі сем’і з парафіі ў Стоўбцах.\nУ праграме былі сямейныя і дзіцячыя конкурсы, выступленне дзіцячага калектыву «Жавароначкі», малюнкі на асфальце, турыстычная пляцоўка, спартовыя эстафеты і многае іншае.\nПарк быў напоўнены дзіцячым гоманам, смехам і радасцю. Дзеці і дарослыя гулялі, спявалі, малявалі і проста весяліліся ад душы. Усе ўдзельнікі гульняў і конкурсаў атрымалі падарункі і памятныя сувеніры. На працягу мерапрыемства прысутных забаўлялі роставыя лялькі, працавалі атракцыёны.\nУ межах свята прайшло адразу некалькі конкурсаў. Самым смачным стаў традыцыйны конкурс хатняй выпечкі, удзел у якім прынялі рэкордныя 32 працы.\nСвае вакальныя, танцавальныя і іншыя таленты сем’і прадэманстравалі падчас творчага конкурсу.\nУсе ўдзельнікі падарылі шмат радасных хвілін журы і гледачам.\nАбноўлена 22.05.2019 11:19\n#Навагрудак — парафія Св. Міхала Арханёла (54)\n«Біблійная школа» распачала працу ў Навагрудку. Запрашаюцца ўсе жадаючыя\n10:35 Зняволеныя ў італьянскай вязніцы рыхтуюць пасхалы на Вялікдзень\n09:48 Усебеларускі дзень духоўнага засяроджання для кансэкраваных асоб пройдзе ў Мінску (прамая трансляцыя)


Кітай Квадратныя трубкі штангі пласціны прычэп стойкі завод і пастаўшчыкі | Юньліню\nСпецыфікацыя: квадратная трубка\nПадшыпнік: 500 кг\nНазва прадукту Квадратная трубка са штангай для прычэпаў\nвага вага нета: 19 кг\nвага горсы: 24,7 кг\nіншыя памер прадукту: 106,5cmx32cmx28cm\nПамер ўпакоўкі 124смx35смx39см\nДля штодзённай дастаўкі і захоўвання вялікіх адтулін пласцін штангі і поўных гумовых пласцін. Вы можаце свабодна перамяшчаць яго. Проста пастаўце таблічкі на прычэп, калі скончыце. Хутка і зручна эканоміць час і сілы.\nСпецыяльна зроблены ў адпаведнасці з элітнымі бамперамі, цвёрдымі гумовымі бамперамі і жаданым павелічэннем алімпійскіх пласцін. Гэтыя нізкапрофільныя вагавыя стэлажы забяспечваюць дастаткова месца для захоўвання пліт, адначасова памяншаючы колькасць плошчы, неабходнай для размяшчэння вагі.\nЁн можа змясціць да 500 кілаграмаў, высокатрывалая зварная сталёвая труба, яна не дэфармуецца і не разбураецца. Падыходзіць для дома, спартзалы, склада і гэтак далей.\nРолік з вялікім падшыпнікам, ён рухаецца вельмі плаўна. Мець невялікую плошчу для захоўвання пласцін і прамую 45 мм плошчу для захоўвання пласцін, адна стойка шматфункцыянальная.\nДзякуючы зварачнай канструкцыі ручка, больш цвёрдая.\nПатаўшчаная сталёвая пласціна 6 мм, гэта не дзіцячая цацка.\nВыкарыстоўвайце 9 мм цвёрдую круглую сталь, большы тэрмін службы.\nГэтая стойка для прычэпаў выдатна падыходзіць, калі вы хочаце перамясціць талеркі па розных зонах трэнажорнай залы, і ідэальна падыходзіць для любых формаў алімпійскага ўздыму, калі пласціны можна выкочваць з стойкі і проста на пад'ёмную платформу.\nВыдатная трывалая стойка з шчылінамі рознай шырыні для любых алімпійскіх пласцін.\nХутка і лёгка загружайце цяжары з камерцыйнай стойкай для бампераў CAP. Уключае транспартныя колы і ручку для зручнасці перамяшчэння. Трымае арганізаванае месца для трэніровак.\nПапярэдняя: ручка з трыма адтулінамі Вагавая пласціна\nДалей: Крывая 1,5 М, алімпійская планка


НЯЎРЫМСЛІВАЯ Ў ДУШЫ, АКТЫЎНАЯ Ў ПРАЦЫ - Раённы веснік (Червень)\nНЯЎРЫМСЛІВАЯ Ў ДУШЫ, АКТЫЎНАЯ Ў ПРАЦЫ\n14.11.2013 14.11.2013 info430Комментарии on НЯЎРЫМСЛІВАЯ Ў ДУШЫ, АКТЫЎНАЯ Ў ПРАЦЫ\nПра тое, наколькі шмат значаць у жыцці таго ці іншага чалавека настаўнікі, найбольш красамоўна сведчыць колькасць выпускнікоў, якія свядома выбіраюць педагагічную прафесію, бо мараць быць падобнымі да іх. Яны пераймаюць многае ад любімых настаўнікаў і, безумоўна, прыносяць у прафесію шмат свайго. Атрымліваецца, што і паслядоўнікі, і папярэднікі ганарацца адно адным, імкнуцца да прафесіянальных вышынь. А выйграюць ад гэтага, у рэшце рэшт, школьнікі.\nАдной з такіх удзячных паслядоўніц з’яўляецца выкладчыца рускай мовы і літаратуры Лядзенскага дзіцячага сада-сярэдняй школы, педагог з 25-гадовым стажам Тамара Анатольеўна Бабіч.\nПры першым поглядзе на Тамару Бабіч на розум прыходзіць вядомае: «Камсамолка, актывістка… нарэшце проста прыгажуня!» І гэта сапраўды так. Нават падчас размовы адчуваецца яе актыўнасць, няўрымслівасць, імкненне да дзеяння. Такой яна, ураджэнка вёскі Печышча, была ў свой час вучаніцай — між іншым, гэтай жа самай Лядзенскай школы. Такой засталася і пасля 25 гадоў працы. Ну, а любімым педагогам Тамары Анатольеўны стала выкладчыца рускай мовы і літаратуры Вольга Рыгораўна Навакоўская.\n— Яшчэ калі я вучылася ў школе, мне чамусьці падабалася сшыткі правяраць, — прыгадвае Тамара Бабіч. — Дарэчы, Вольга Рыгораўна была вельмі строгай настаўніцай, патрабавальнай да вучняў. Але мне гэта падабалася. Калі яна прыходзіла на ўрок, я глядзела на яе і думала, што таксама хачу, калі вырасту, стаяць на гэтым месцы. Таму і паступіла на філфак БДУ. Скончыла яго ў 1988-ым — і прыйшла працаваць у Горкаўскую школу. А пасля яе закрыцця трапіла сюды, у Лядзенскую. Дарэчы, стаўшы дарослай, ніколі не думала, што сапраўды вярнуся ў родную школу. Але так атрымалася. Зараз адзіны, хто застаўся тут з маіх выкладчыкаў, — гэта Юрый Георгіевіч Бабіч…\nЯк вядома, даўней выпускнікі філфака маглі выкладаць і рускую, і беларускую мову. Такое ж права пасля заканчэння БДУ атрымала і Тамара Анатольеўна Бабіч. І вось дзіва… Яна памятала сваю дзіцячую мару — стаць выкладчыцай рускай мовы і літаратуры, як Вольга Рыгораўна. Але ў Горкаўскай школе малады спецыяліст марыла выкладаць ужо мову родную. Але на той час адпаведны спецыяліст там не патрабаваўся…\nА калі Тамара Бабіч педагогам са стажам увайшла ў родную школу, дык тут не патрабаваўся рускі філолаг. Яна чатыры гады працавала намеснікам дырэктара. І толькі з гэтага навучальнага года Тамара Анатольеўна зноў перайшла на настаўніцкую працу. Дарэчы, менавіта сёлета спраўдзілася і тое, што таксама калісьці здавалася марай. У нагрузку далі выкладанне роднай мовы і літаратуры. Праўда, толькі ў адным класе — сёмым.\nІ сумяшчэнне гэтае, шчыра прызнаецца настаўніца, даецца ой як няпроста. Бо мовы, зразумела, розныя. У беларускай трэба прывыкаць да тых жа назваў, адрозніваць дзеепрыметнік ад дзеепрыслоўя… А практыка-то такая — упершыню праз шмат гадоў. Да таго ж, клас досыць складаны. Але паціху асвойваюцца як вучні, так і настаўніца.\n— Вывучаем разам, — усміхаецца.\nІ ўсё ж, па меркаванні Тамары Анатольеўны, да душы ёй больш выкладчыцкая праца, чым адміністрацыйная. Падчас апошняй адказваеш за ўсе класы, за ўсю школу, зазначае. А настаўніцай быць прасцей. Асабліва, калі толькі прадметнікам, без класнага кіраўніцтва. Зрэшты, ёй гэтай лёгкасці, зноў-такі, не давялося паспытаць. Тамара Бабіч — класны кіраўнік пятага класа, у якім займаюцца дзевяць чалавек.\nНа ўроках настаўніца найбольш увагі ўдзяляе замацаванню новых ведаў. Але, зазначае са скрухай у голасе, сучасныя дзеці не дужа-то хочуць вучыцца.\n— Калі я працавала ў Горках, мне здаецца, вучні больш бралі, — задуменна разважае. — Да таго ж, як цяпер адзначаюць і ўсе мае калегі, скарацілася колькасць гадзін мовы і літаратуры. Адзінае, што добра ў вясковай школе, — класы маленькія. Таму кожнаму вучню на ўроку можна ўдзяліць увагу, з кожным папрацаваць. А яшчэ праблема… Пасля масавага распаўсюджвання мабільнікаў, камп’ютараў, ноўтбукаў, планшэтаў дзеці зусім мала чытаюць кніг. Нават па праграме, не кажучы пра дадатковую літаратуру. А на ўроках іх трэба ўсё больш зацікаўліваць нестандартнымі заданнямі.\nВось маім вучням падабаюцца тэставыя заданні. Асабліва калі ёсць варыянты адказаў. Любяць разгадваць красворды па тэме ўрока. Іх складаю не толькі я, дзеці таксама спрабуюць. Ёсць у нас шмат тэставых заданняў на камп’ютары. Бывае, на ўрок пераходзім у клас інфарматыкі. Вучняў мала, таму камп’ютараў хапае ўсім. Там нават ёсць тэксты дыктантаў — праверачных, слоўнікавых. Вось гэта робяць з задавальненнем. Але самі пісаць не хочуць. Шкада толькі, што не ва ўсіх дзяцей яшчэ ёсць дома камп’ютары, а так бы я магла б раз-пораз даваць і такія хатнія заданні. Ды што там казаць… Не ўсе могуць дазволіць сабе набыць нават друкаваныя рабочыя сшыткі. Калі набываюць сем чалавек, дык двум купляю сама. Бо што яны будуць рабіць на ўроку?! З гэтымі сшыткамі вучні таксама працуюць з задавальненнем. Праўда, за ўсё бяруцца, але не заўсёды даводзяць да завяршэння. А з карткамі працаваць ужо не хочуць, гэта для іх — састарэлае…\nВось, аказваецца, як няпроста завалодаць увагай сучасных дзяцей на ўроках! Магчыма, прачытаўшы гэта, іх бацькі будуць з большай павагай ставіцца да настаўнікаў і сапраўды цаніць іх нялёгкую працу?..\nІ ўсё ж, нягледзячы на пералічанае, Тамара Анатольеўна Бабіч адчувае сябе на сваім месцы.\n— Гэта — маё! — эмацыянальна заўважае. — Звыклае, роднае… А пайсці са школы, дзесьці пачынаць усё спачатку… Штосьці не хочацца. Я — такі чалавек. Не эксперыментую…\nНагледзеўшыся на настаўніцкую працу мамы, двое яе дзяцей — сын і дачка — абралі зусім іншыя прафесіі. Затое сын выбраў у жонкі… настаўніцу пачатковых класаў!\n— А муж мой і ўвогуле ўпэўнены: «Хто не быў мужам настаўніцы, той настаўніцкага жыцця не зразумее!» — са смехам заўважае Тамара Анатольеўна. — У мяне ж дома, апрача ўсяго іншага, усюды сшыткі. І не аднойчы быў з мужам такі дыялог: «Што сёння будзем есці?» — «Што ёсць у халадзільніку!» Бо я ўся — у справах і тых самых сшытках.\nАле, канешне ж, спраў хатніх, па гаспадарцы, таксама ніхто не адмяняў. Мае сям’я Бабічаў вялікі агарод, на якім вырошчвае зерневыя, а сёлета — і кармавыя буракі. У гаспадарцы — куры, качкі, свінні… Раней і карову трымалі. На зямлі хапае месца кветкам і малым архітэктурным формам — пальмам, лебедзям…\n— Улетку — больш часу, — заўважае Тамара Бабіч. — Тады ўсім сямействам і робім…\nДарэчы, гэтае лета для іх сям’і было пазначана адразу дзвюма прыемнымі падзеямі. Вярнуўшыся з войска, ажаніўся сын. А дачка — замуж выйшла. Два вяселлі ўлетку зрабілі! І з’явіліся адразу і нявестка, і зяць…\nКалі ўсё ладзіцца ў сям’і, тады і на працы дадаецца настрою ды натхнення. І наадварот. Усё гэта датычыцца і Тамары Анатольеўны Бабіч — усмешлівай, няўрымслівай, актыўнай і адказнай настаўніцы Лядзенскага дзіцячага сада-сярэдняй школы. Жанчыны, з якой можна (і трэба!) браць прыклад жыццялюбства…\nРаботу адобрылі, мэты акрэслілі\nКартина выходных: прогноз по экономике, 25-летие белорусского рубля и акция «Чистый лес»\nЗапольскі «ВерасокЭліт» — сярод лепшых у Беларусі!


Смотреть Sword Art Online / Sword Art Online [25 из 25] онлайн на белорусском языке в озвучке и субтитрах от ANIBEL\nЦікава было перагледзець праз 6 гадоў:) неяк нават па-іншаму ўспрымаецца. Дзякуй за пераклад!\nПераклад круты, дзякуй, з'явілася нагода пераглядзець. А адмін — пеўнік <3, нік нармальны не дае))))\nЎсё ж, нейкая магія ў САО ёсць. Упершыню пабачыў яшчэ ангоінгам... І праз столькі год яно працягвае знахозіць водгук у душы, хех. Але неяк па-іншаму. Усё ж даволі доўгі срок прайшоў, ды і ўсе мы мяняемся... Цяпер няма таго падлеткавага "ваў"-эфекта... Ці ў мяне ізноў "сіндром пошуку глыбіннага сэнсу" :З\nШто ж, прыемнага прагляду!\nого, САО на анібеле, гістарычная падзея!


Чаму раніцай няма апетыту, а ўвечары жудасна хочеться кушать? - Карысная інфармацыя для ўсіх\nЧаму раніцай няма апетыту, а ўвечары жудасна хочеться кушать?\nГэта следства нераўнамернага харчавання на працягу сутак\n. Трэба змяніць свой рацыён і рэжым харчавання. Дзень трэба пачынаць з сняданку, прычым, не салодкага, але каларыйных з вялікай колькасцю клятчаткі, а можна і посытнее, хай паесць і ў плыні дня яму будзе не да голаду. Складана толькі ў першыя некалькі дзён. Потым арганізм прывыкае і перабудоўваецца на новы рэжым. Калі ўвечары не ёсць нічога і не піць кефір, сокі і іншае каларыйнае пітво, то з раніцы прачынацца пачнеце ад таго, што есці хочацца, вось вы яго і пакарміць.\nой а ёсць ещ адзін ооооочень добры спосаб: закахаецеся! і арганізм па вечарах наогул есці не захоча!\nСправа ў тым што раніцай чалавек часта бывае заняты іншымі справамі ён апранецца, або прыводзіць сябе ў парадак карацей не да яды і з часам ранішні прыём ежы становіцца не абавязковым і апетыт таксама сыходзіць, а вось вечарам мы ўсе вяртаемся з працы якія стаміліся ды і дзень ужо на заходзе вось і апетыт прачынаецца асабліва калі не паесці з раніцы, і такім чынам у ранішні час мы не ямо хоць гэта важнейшы прыём ежы для арганізма, а вось перад сном наядаемся набіраючы лішнія кілаграмы.\nРаніцай няма апетыту, таму што страўнік толькі прачынаецца і яго можна актываваць шклянкай вады. А яшчэ магчыма, таму што ўвечары позна паесці, і ежа дрэнна пераварылася за ноч з-за зніжанай актыўнасці ферментаў ўвечары. Ежа дрэнна пераварылася і ўтварыліся таксіны, налёт на мове, які прыкрыў сабою смакавыя рэцэптары і знізіў апетыт.\nЁсць ці есці. Як правільна казаць?\nпасля трэніровак вечарам прыкладна ў 22 00 можна ёсць?\nЧым лепш раніцай мыць твар?\nЦі правільна, уваходзячы ў сталовую, жадаць усім смачна есці?\nЧаму ў яйку аказалася 2 жаўтка? Такія яйкі можна есці?\nЦі можна вечарам выкідаць смецце? Ці толькі да 20: 00 можна?


Цэнтр дез навук дэ Манрэаль Прапануе навукі, тэхнікі і 3D IMAX\nMontreal Science Center: У арэхавай шкарлупіне\nНавуковы цэнтр Манрэаля з'яўляецца адным з самых папулярных славутасцяў і галоўных музеяў , асабліва з сем'ямі. Інтэрактыўныя навукі і тэхналогіі выставы з'яўляюцца неад'емнай часткай вопыту, як і 3D-фільмы IMAX. Зручна размешчаны ў Старым Манрэалі, па краі Старога порта, недалёка ад некалькіх іншых славутасцяў, у тым ліку Пуэнт-а-Callière , у базыліцы Нотр-Дам , Маршы Bonsecours , у Bonsecours басейна і Clock Tower Біч .\nЗ рубяжы стагоддзяў ангараў навукі Цэнтральнага\nРаней ангар, пабудаваны ў 1908 годзе па Старога порта караля Эдуарда Quay, гэта быў 2000 год, які адзначаецца афіцыйны дэбют Манрэальскі навуковага цэнтра пасля значных намаганняў рамонту быў уведзены ў дзеянне ў 1999 годзе, каб ператварыць будынак у навукова-тэхналагічнага комплексу.\nНа момант свайго адкрыцця, Манрэальскі навуковы цэнтр быў названы işçi цэнтр. Але гэта працягвалася толькі на працягу двух гадоў.\nДа 2002 годзе , назва Цэнтр дез навукі дэ Манрэаль труцілі ў праславутым камені і навукова-тэхнічны комплекс з тых часоў стаў адным з самых папулярных кірункаў у Манрэалі, там з Манрэальскага батанічным садам і Біёдэ , прыцягваючы больш 850000 гасцей у 2012 годзе, у адпаведнасці з Манрэальскага фігур турызму борце. Гэта ўдвая больш, чым цэнтр прыцягвае толькі дзесяць гадоў таму.\nMontreal Science Center Выставы\nВыдатнае месца, каб прывесці дзяцей, выставы Montreal Science Center, як правіла, даступныя, інтэрактыўныя і мастацкія прадметы, якія паспяхова захапіць грамадскі інтарэс. Такія тэмы, як дыназаўры, пячорныя людзі, магія і нават сэкс раздзеленыя ў вясёлым, з густам і прывабным спосабам для розных узроставых груп. Пошук фактаў у мастацкай літаратуры і дыферэнцыяцыя сэнсу ад бяссэнсіцы таксама тыповыя тэмы, знойдзеных у прэзентацыях Montreal Science Center. Раней Рэкамендаваны выставы ўключаюць Індыян Джонс і Прыгода Археалогіі і Зорныя вайны: пасведчанні.\nМанрэальскі навуковы цэнтр IMAX\nНеад'емнай асноўных дро яго IMAX прэзентацый, фільмаў навуковага цэнтра звычайна сцяжка ў 3D, якія звычайна вывучэння прадметаў, якія маюць дачыненне да натуральных навуках. Раней у эфір фільмы ўключаюць Тытаны Ледніковы перыяд 3D, Great White Shark 3D і Палёт матылька 3D.\nМанрэальскі Навуковы цэнтр: засцярогі, The Саветы\nКалі ваша сэрца ўстаноўлена на лаўлю выставы і ўбачыўшы фільм IMAX, а затым праверыць расклад перад загалоўкам і пераканайцеся, што ваш фільм выбару, транслюецца на мове, які вы можаце зразумець. Я быў сведкам па-за горадам людзі выказваюць сваё расчараванне, што ніякія ангельскія версіі не былі запланаваны, калі яны былі на месцы. Так планаваць загадзя і прадухіліць гэта, у першую чаргу. Манрэаль з'яўляецца французскім горадам, і гэтыя віды моўных сітуацый не з'яўляюцца рэдкасцю. Таксама лічу, што Манрэальскі навуковы цэнтр прыём не танна. Сям'я з чатырох чалавек можа лёгка выдаткаваць да $ 100, каб злавіць выставу і фільм 3D IMAX, калі вы фактар у выглядзе падаткаў і платы за паслугі. І там была крытыка з боку вопытных падарожнікаў, што Манрэальскі навуковы цэнтр не з'яўляецца амаль гэтак жа вялікі, як і іншымі паўночнаамерыканскімі навукамі і тэхнікаў комплексаў і яшчэ зараджае супастаўныя цэны.\nMontreal Science Center: My Money-Saving Рэкамендацыя для сем'яў\nВашыя дзеці будуць галоднымі ў нейкі момант. І я магу сказаць вам прама з месца ў кар'ер, што вы не знойдзеце танныя варыянты харчавання ў старым порце, ні ў большасці Старога Манрэаля. Вы будзеце плаціць, і вы будзеце плаціць дорага, нават калі гэта вулічная ежа. Дык вось мой хак. Вось як вы будзеце марнаваць $ 20 або менш, каб пракарміць сям'ю з чатырох чалавек. Чайнатаун Harmonie Bakery . Гэта не самая здаровая плата за праезд, я прызнаю, але гэта смачна матэрыял. І гэта будзе запоўніць усе ці, па меншай меры, пераадолець Вас. Harmonie Пякарня знаходзіцца ў двух хвілінах хады ад станцыі метро бліжэй за ўсё да Навуковым цэнтры Манрэаля, таму назапасіцца ў пякарні, а затым накіравацца ў Стары порт з упэўненасцю сказаць, што вы, мой ацэнены чытач, не прыходзіцца мець справу з завышаныя турыстычныя пасткі, калі дзеці пачынаюць тузаць на кашулі кажучы, «Я галодны».\nМанрэальскі Навуковы цэнтр: Гадзіннік работы\nВыставачная зала адкрыты з панядзелка па нядзелю: 10 раніцы да 5-й вечара IMAX фільмы, як правіла, паветра познім раніцай, днём і ўвечары. Звярніце ўвагу, што выставачная зала гадзіны могуць мяняцца ў залежнасці ад сезону. Адкрыйце большасць святаў.\nМанрэальскі Навуковы цэнтр: Прыём\nПрыём стаўкі значна вар'іруюцца ў залежнасці ад вашага ўзросту, а таксама якія выставы і IMAX фільмы, якія вы выбіраеце, каб убачыць. Пакеты паслуг даступныя, а часам і спецыяльныя зніжкі прапануюцца. Вось бягучы спіс ўступных узносаў.\nЯк дабрацца да навуковага цэнтра Манрэаля\n2-дэ-ла-Камуна Street West\nНа грамадскім транспарце: плацдарм метро\nТэлефон: (514) 496-4724\nБольш падрабязную інфармацыю аб найноўшых Экспанаты і IMAX Адсеў\nсайт Montreal Science Center\nЗвярніце ўвагу , што ўступныя ўнёскі, тарыфы паркоўкі і гадзіны працы могуць быць зменены без папярэдняга паведамлення.\nMontreal Science Center: Папярэднія выставы\nГарачыя ад поспеху Міры цела, жывёлы навыварат, навука экспанат раскрываючы інтымнае анатомію 50 жывёл з 30 розных відаў , выкарыстоўваючы пласціністы, метад вынайдзены ў 1977 годе Міры цела стваральніка і анатам доктар Гюнтэр фон Хагенса. Гэта цягне за сабой замену тлушчу цела і вадкасці з палімерамі і смоламі, якія, аднойчы ў месцы, дубянеюць труп у патрэбнае становішча, спыняючы разлажэнне на яе шляху.\nНавуковы цэнтр Манрэаля паказаў ганебную выставу красавіка 2016 па сакавік 2017 года, пашыраны прабег у сувязі з Цэнтрам страйкаваць на працягу некалькіх месяцаў, летам і восенню.\nНаведванне навуковага цэнтра? Праверце лепшае жыллё ў пажылым Манрэалі\nФота ласкава прадастаўлена Дыназаўраў Unearthed\nУ сезоне 2015-2016, у галоўнай ролі выставы ў Манрэалі быў Дыназаўры Unearthed, палеанталагічныя паказу аниматронных дыназаўраў, поўнамаштабныя шкілетаў і дэталёвых выкапняў.\nШто Open і Closed ў Дзень Канады ў Манрэалі: 1 Ліпень 2017\nLe Будуар Montreal Pub Bar\nНадвор'е і падзеі ў Манрэалі ў студзені\nBoo ў заапарку\nЦі з'яўляецца Японія Вельмі жорсткі морапрадуктаў Стравы На самай справе Cruel?\nПаўднёва-Усходняя Азія кухня\nSnag Здзелкі на вашым наступным адпачынку Дыснею\nДамініканская рэспубліка Сямейны адпачынак\nКліч Carpathos (Карпатос)\nКіраўніцтва па West End ў Ванкуверы, Брытанская Калумбія\nВМС Мемарыял і Цэнтр ваенна-марскога спадчыны ў Вашынгтоне, акруга Калумбія


лёс 2 як атрымаць гамбіт галоўнай зброі 2020\nлёс 2 як атрымаць гамбіт галоўнай зброі\nЯ іграю Sentry у Гамбіце. Такім чынам, я гуляю ў дзве тактыкі.\nТактыка хатняй базы. У гэтым выпадку я хачу мець сілу блізкага радыусу дзеяння, таму што я ў першую чаргу буду бавіць час вакол банка і блакаваць табло. Гэта азначае, што ў якасці асноўнага я выкарыстоўваю Dust Rock Blues, апрацаваны з невялікай спецыфікацыяй. Я максімальна ўздзейнічаю і не клапачуся пра дыяпазон. Я не хачу губляць час на маленькія блакіроўшчыкі, таму з гэтай загрузкай я магу іх стрэліць. Калі не, я паляўнічы з клінкамі. Я магу стукнуць ляза ля сярэдняга блакіроўшчыка, а потым адзін стрэліў ім.\nТактыка пераследу. У гэтым выпадку я б'ю ворагаў па карце з Джэйд Трус і дазваляю сваім таварышам падбіраць фішкі. Мая другасная тактыка, як і ў выпадку з іншай тактыкай, - гэта кіпцюры Ваўка, выкананыя майстэрствам. Я думаю, што ў мяне ёсць бог. Па-за законам і рэзервы высокага ўздзеяння. Гэта маё любімае зброю ў гульні.\nУ любым выпадку ў мяне цяжкая ракета. У ім ёсць модуль адсочвання і касетная бомба, што проста ідэальнае спалучэнне. Акрамя таго, ён мае асноўныя характарыстыкі для працы з першакласнікамі.\nЯ хацеў бы толькі, каб больш людзей гуляла ў "Разлік", і я мог бы дапоўніць нарад "Sentry".\nЗалежыць. Я стараюся сыграць усе чатыры ролі, бо звычайна іграю сольна. Мне падабаецца выкарыстоўваць энергетычны снайпер для ўварвання (Tatara Gaze), альбо з SMG, імпульснай вінтоўкай, альбо ручной гарматай. Нарэшце, у сваім цяжкім слоце я выкарыстоўваю альбо LMG, Трактарную гармату, Праўду (на ўсялякі выпадак, калі хачу атрымаць Армію Адзіна, нават не пакідаючы ікру), Тысячу галасоў альбо Анархію.\nЛепшая зброя - гэта зброя, якую вы атрымліваеце ад Gambit Prime. Усе яны арыентаваны на PVE. Вы павінны згуляць яго нядрэнна, каб прымусіць іх скінуцца. У якасці альтэрнатывы вы можаце выбраць рытуальную зброю ў гэтым сезоне для Gambit, якая ёсць\nНа мой погляд, вы можаце лёгка надзець рытуальную зброю Destiny 2\n. Напэўна, вы мне не паверыце, але гэта абсалютна бяспечна, бо гэтыя людзі - прафесіяналы сваёй справы, і яны дапамогуць вам атрымаць усё, што вы хочаце.\nяк зрабіць HQ dorksяк зрабіць LAN-сервер у tf2як гуляць у бабу аб Райліяк выйсці замуж за gilfreяк напісаць суіцыдальны персанажяк абагульніць вершяк выправіць разбіты дух