Круглы стол, прысвечаны закрыццю “Трэцяга працоўнага семестра — 2018”, прайшоў у Магілёўскім дзяржаўным універсітэце імя А.А.Куляшова. У рамках мерапрыемства прадстаўнікі штаба працоўных спраў і адміністрацыі ўстановы адукацыі падсумавалі работу студэнцкіх атрадаў у гэтым годзе, пагутарылі са студэнтамі, а таксама ўручылі памятныя сувеніры і падзякі лепшым байцам і камандзірам. У сваю чаргу студэнты абмяняліся ўражаннямі і вопытам работы ў складзе такіх атрадаў.\nПа словах начальніка штаба працоўных спраў універсітэта Сяргея Віктаравіча Спірына, старшага выкладчыка кафедры педагогікі МДУ, у гэтым годзе ў студэнцкіх атрадах працавалі 320 студэнтаў установы вышэйшай адукацыі ў складзе 21-га атрада. Пераважна гэта былі педагагічныя атрады — адпаведна профілю ўніверсітэта. Больш за 100 студэнтаў працавалі па індывідуальным працаўладкаванні. Напрыклад, прадстаўнікі факультэта фізічнага выхавання ўкладвалі тратуарную плітку на тэрыторыі ЗТАА “Омск Карбон Магілёў”.\nУ сярэднім за адну змену ў студэнцкім педагагічным атрадзе баец зарабіў каля 350 рублёў, калі гэта быў будаўнічы атрад, аплата працы нават перавышала 500 рублёў, удакладніў Сяргей Спірын. Маладым выкладчыкам ва ўзросце да 31 года, якія вырашылі падпрацаваць гэтым летам, таксама плацілі за катэгорыю і стаж. Аднак і ў студэнтаў былі перавагі: у тых, хто аформіўся ў атрад праз штаб працоўных спраў, заработная плата не абкладалася падаходным падаткам. Таму студэнты часта атрымлівалі за сваю працу нават больш, чым вопытныя педагогі.\nАдным з самых вялікіх студэнцкіх педагагічных атрадаў на працягу ўжо некалькіх гадоў становіцца атрад імя Героя Савецкага Саюза Івана Ціханавіча Грышына. Акрамя таго, гэта яшчэ і адзін з лепшых атрадаў не толькі ў вобласці, але і ў рэспубліцы. Так, на Рэспубліканскім конкурсе “Працоўны семестр — 2017” атрад узнагароджаны падзякай ЦК БРСМ у намінацыі “Лепшы педагагічны атрад”, а таксама адзначаны ў спецыяльнай намінацыі “За творчасць у працы” з уручэннем “Хрустальнай кельні”.\nНязменны камандзір педагагічнага атрада, намеснік начальніка штаба працоўных спраў і выкладчык сацыяльна-гуманітарнага каледжа Міхаіл Пагоцкі адзначае, што ў першую чаргу ў студэнцкія атрады ідуць не па ўзнагароды, а па прафесійны вопыт, бо дзе, як не тут, можна навучыцца наладжваць кантакт з дзецьмі, знаходзіць з імі паразуменне, праяўляць арганізатарскія здольнасці і вучыцца ўзаемадзейнічаць у камандзе.\n“Наш атрад унікальны ў першую чаргу тым, што ў яго складзе амаль 90% — студэнты нашага ўніверсітэта, выдатнікі вучобы і актывісты грамадскай дзейнасці, — расказаў Міхаіл Пагоцкі. — У атрадзе заўсёды пануе добразычлівая, прыязная і творчая атмасфера. Мы праводзім вялікую колькасць спартыўна-масавых і культурна-забаўляльных мерапрыемстваў, прычым не толькі для дзяцей, але і для саміх байцоў. Напрыклад, кожную змену мы арганізуем жартоўныя спаборніцтвы прафесійнага майстэрства на лепшага выхавальніка атрада”.\nТаксама суразмоўца адзначыў, што дзіцячы лагер — гэта зона павышанай адказнасці і вялікая праца, якая пачынаецца задоўга да заезду першых наведвальнікаў. Сфарміраваць педагагічны атрад, скласці праграмы, прайсці інструктажы… І гэта не поўны спіс усяго, што трэба паспець да пачатку змены. Прычым педагагічны лагер — гэта праца не толькі перад зменай і падчас змены, але і пасля яе: пасля заканчэння працоўнага семестра на аснове работы атрадаў ужо некалькі гадоў пішуцца цікавыя праекты, якія потым прэзентуюцца на рэспубліканскіх конкурсах.\nМенавіта так узнік педагагічны праект “Суперважаты”, аўтарамі якога выступілі старшыя выкладчыкі кафедры педагогікі Эльвіра Аляксееўна Карпенка і Вольга Сяргееўна Сімчанка. У рамках праекта прадугледжаны распрацоўка дыстанцыйнага курса “Майстэрні для важатага”, вэбінараў па актуальных пытаннях выхавання, запуск міні-праекта для важатых “Лайфхакі ад суперважатага”. На думку распрацоўшчыкаў, такія формы работы дазволяць забяспечыць дыстанцыйнае метадычнае суправаджэнне для важатых дзіцячых аздараўленчых лагераў.\nУ завяршэнні сустрэчы прарэктар па выхаваўчай рабоце Уладзімір Віктаравіч Ясеў выказаў падзяку студэнтам за працу на карысць беларускага грамадства, дысцыплінаванасць і захопленасць сваёй справай.\n“Вы працуеце не толькі для сябе, але і на карысць іншых. Гэта вельмі важная і каштоўная якасць будучых педагогаў і спецыялістаў, — звярнуўся ён да прысутных. — Звычайна кажуць, што беларусы перш за ўсё талерантная нацыя, аднак я, абапіраючыся на народныя традыцыі, таксама адзначыў бы ўласцівыя нам узаемадапамогу і пачуццё пляча. Гэтая рыса якраз-такі фарміруецца і праяўляецца ў нашых навучэнцаў падчас працы ў студэнцкіх атрадах. Паралельна з імі ідуць згуртаванасць, калектывізм, мэтанакіраванасць, набыццё камунікацыйных навыкаў, псіхалагічная ўстойлівасць да цяжкасцей і непрадбачаных сітуацый”.\nПадзяку за актыўны ўдзел у правядзенні трэцяга працоўнага семестра 2018 года, адказнае стаўленне да сваёй працы, творчы падыход і эфектыўную арганізацыю культурна-масавых мерапрыемстваў Уладзімір Віктаравіч уручыў камандзіру педагагічнага атрада імя Героя Савецкага Саюза Каваленкі (дзіцячы аздараўленчы лагер “Чайка”) Варвары Сяровай; камандзіру педагагічнага атрада імя Героя Савецкага Саюза Бяловай (дзіцячы аздараўленчы лагер “Зара”) Таццяне Глебік; камандзіру педагагічнага атрада імя Героя Савецкага Саюза Грышына (дзіцячы аздараўленчы лагер “Любуж”) Міхаілу Пагоцкаму.\nАкрамя таго, падзякі ад рэктарата атрымалі работнікі штаба працоўных спраў — начальнік Сяргей Віктаравіч Спірын і яго намеснік Анастасія Сяргееўна Краўчук.


Абвешчаны поўны спіс прэміі “Дэбют”\nГалоўная » Навіны Беларусі » Абвешчаны поўны спіс прэміі “Дэбют”\nДата публікацыі: 15.02.2016\nСёлета на прэмію прэтэндуюць пяць празаічных дэбютаў, адзінаццаць паэтычных і чатыры перакладныя.\nЖуры прэміі “Дэбют” імя Максіма Багдановіча агучыла поўны спіс намінантаў на прэмію:\nАнатоль Івашчанка “Анаталогія” — Мінск: “Кнігазбор”;\nКацярына Мядзведзева “Разламашкі майстра Люфта” — Мінск: ІП А.М. Янушкевіч, электроннае выданне;\nКірыл Стаселька “Дзіцячы маніфест”. — Мінск: “Галіяфы”;\nНадзея Ясмінска “Сем ружаў” — Мінск: “Галіяфы”.\nМарына Яўсейчык. Прысуд балотных ялін.\tПаэзія\nКацярына Ваданосава. Міфатворчасць. — Мінск: ІП Янушкевіч А.М., электроннае выданне (электронная бібліятэчка часопіса “Верасень”, вып. 2);\nІгар Канановіч. Астэроід. — Мінск: “Кнігазбор” (“Кнігарня пісьменніка”);\nТаццяна Мацюхіна. Адчуць гармонію душы. — Мінск: “Чатыры чвэрці”;\nКацярына Массэ. Аўтакамунікацы… Я. — Мінск: ІП Янушкевіч А.М., электроннае выданне (электронная бібліятэчка часопіса “Верасень”, вып. 2);\nМікіта Найдзёнаў “Развітанцы” — Мінск: “Кнігазбор”;\nАліна Паўлоўская. За небакраем. — Мінск: “Харвест” (“Маладая паэзія Беларусі”);\nАлесь Плотка. Байсан. — Мінск: “Кнігазбор”;\nАнгела Эспіноза Руіз. Раяль ля мора. — Вільня: “Логвінаў”;\nВадзім Урублеўскі. Бязмежнае. — Мінск: Выдавец А.М. Вараксін;\nІвона Шовк. З Эдэму на Зямлю. — Мінск, электроннае выданне;\nАксана Ярашонак-Камінская. Звычайнае шчасце. — Мінск, “Харвест”.\nПераклад\tВольга Гуд: Томаш Самойлік “Бортнік Ігнат і скарб пушчы” (пераклад з польскай). — Мінск, “Галіяфы”;\nЛізавета Касмач: Ірэна Брэжна. Найлепшы з усіх светаў (пераклад з нямецкай). — Вільня: “Логвінаў”;\nСвятлана Рогач: Катэржына Тучкова. Жыткаўскія багіні (пераклад з чэшскай). — Вільня: “Логвінаў”;\nСвятлана Рогач: Іржы Гаічак. Рыбіна кроў (пераклад з чэшскай). — Вільня: “Логвінаў”.\nСёлета ў журы прэміі ўвайшлі: Павел Бераговіч, Уладзь Лянкевіч, Віктар Марціновіч, Юлія Мацук, Антон Рудак, Віталь Рыжкоў, Наталка Харытанюк.\nПераможцы прэміі ў кожнай з намінацыяў атрымаюць чэк ад Фонду “Вяртанне” на суму, эквівалентную 2000$ паводле курсу Нацыянальнага банка РБ. Аўтары, чые кнігі зоймуць другое і трэцяе месцы ў сваіх намінацыях, атрымаюць узнагароды, эквівалентныя 500$ паводле курсу Нацыянальнага банка РБ.\nСярод папярэдніх пераможцаў прэміі — Віталь Рыжкоў, Наталка Харытанюк, Антон Францішак Брыль, Віктар Марціновіч, Андрэй Адамовіч, Юлія Шарова, Ганна Янкута, Уладзь Лянкевіч, Кацярына Оаро, Кацярына Маціеўская, Аляксей Палачанскі, Таццяна Нядбай і інш.


“Тыя гады прымусілі нас змалку дзён прывучвацца да плута і касы, да пілы і сякеры, да гэбля і долата, да молата і кавадла. Гэтае начынне і прыламзе, па якім яшчэ нядаўна хадзілі бацькавы рукі, было яшчэ і цяжкое і вялікае кожнаму з нас...” - зазначае на пачатку рамана аўтар.\nВолечка Нявада вяртаецца з канём з поля. Ад бацькі з фронту ўжо больш за паўгода няма пісем. Дзяўчынка сама ўзарала поле. Каля вёскі яна сустрэла фурманку, на якой стаяла зачыненая труна, а побач сядзеў “увесь сціснуты, скамечаны палонны”. Гаспадар фурманкі хлопец-падлетак пахаваў на могілках свайго бацьку, які не вытрымаў дарог бежанства.\nХлопчык-падлетак, палонны немец і салдат-канваір спыніліся на ноч у хаце Волечкі. Да хворага немца прыводзяць фельчара, дзяўчынка поіць яго малаком. Фельчар раіць хлопцу заставацца ў Сумлічах: “Жыві ў гэтай хаце і памагай гэтай малой жыць на свеце. Вам жа цяпер абаім важна, каб абы дзень перабыць. У яе вернецца бацька, і жыццё пачнецца, а ты - скончыцца вайна, і вернешся на сваю Вілейшчыну”.\nПакідаючы хату Волечкі Нявады, палонны немец запісаў адрас вёскі і, узрушаны тым, што перамог хваробу, застаўся жыць, аддаў малой гаспадыні залатыя гадзіннік, пярсцёнкі, крыжык. Ён іх хацеў завезці сыну Густаву, каб той з арандатара стаў гаспадаром.\nВолечка і Кастусь Лукашэвіч, як брат з сястрой, жывуць у адной хаце, вядуць гаспадарку, падзяліўшы па прыкладу дарослых паміж сабой абавязкі. Кастусь прадаў старога Волеччынага каня, пакінуўшы свайго.\nПілуючы ў лесе дровы, Волечка застудзілася. Хлопец прывозіць фельчара, які колькі часу назад лячыў палоннага немца. Фельчар пытаецца, куды Волечка падзела золата, раіць яго прыхаваць, бо пакінутыя немцам рэчы ляжаць у шуфлядзе сярод рознай непатрэбшчыны. Ён пераказвае змест пісем старога немца да сына. У першым, адчуваючы, што памірае, палонны развітваўся з сынам і з іншымі членамі сям'і. У другім пісаў пра радасць жыць: “Усе людзі на зямлі добрыя і мілыя. Каб вы толькі ведалі, як аба мне дбалі і пра мяне клапаціліся тыя чужыя людзі, у хаце якіх я ляжаў!.. Гэта ўжо не чужыя мне людзі, яны выратавалі мяне, і калі я ўстаў на ногі і ўбачыў, што жыву і ўжо здаровы... я не вытрымаў і... Густаў, маё сэрца баліць аб табе, што ты астанешся арандатарам... Я аддаў той дзяўчынцы тое, што было тваё... Што ж, гэта адзіны раз у жыцці ў мяне так ірванулася душа і павяла мяне на гэты ўчынак...” Разглядаючы пакінутыя немцам залатыя рэчы, фельчар заўважыў на гадзінніку надпіс “граф Паліводскі”.\nВосень змяняла зіма, зіму вясна, Волечка і Кастусь сталелі. “Надыходзіла новая пара ў іхнім жыцці. Яны не спяшаліся ёй насустрач. Яно само ўсё ішлося, а яны мелі радасць ад свае кожнадзённасці... Абое яны стаялі моўчкі каля свае хаты і як бы слухалі цішыню. Калі яго рука злавіла яе плячо, яна хіснулася да яго, як бы цвёрда ведаючы, што вызначанага не пераступіш і што ёй не можна быць далёка ад яго. I абодвум ім жыццё стала вялікім шчасцем”.\nУ канцы 1920 года вяртаецца на радзіму Нявада, які быў у нямецкім палоне. Па дарозе ён спыняецца ў карчме, размаўляе са знаёмым з даваеннага часу яе гаспадаром. На сцяне карчмы прачытаў надпіс: “Памажы мне, Божа, знайсці дзверы ў маю будучыню. Граф Паліводскі”. Карчмар расказвае гісторыю графа, якому не пашанцавала. На вайне ён быў паранены і зваліўся з каня. Акрываўленага Паліводскага падабраў селянін. Граф пражыў у яго больш года. Калі збавіцель урэшце сказаў, што трэба Паліводскаму шукаць якую працу, той яго абразіў, назваўшы хамам, і схапіўся за рэвальвер. Селянін выгнаў графа качаргой з хаты. Граф пайшоў служыць у польскае войска. Гэтую гісторыю, а таксама тое, шо яго абакралі, карчмар чуў ад самога Паліводскага.\nНявада вярнуўся дамоў, ледзь пазнаў у сталай жанчыне, што выйшла на ганак, тую Волечку, з якой ён развітаўся, ідучы на вайну. Бацька шчаслівы, што дачка засталася жывой. Але Волечка вырасла без яго, “хтосьці злы адабраў ад яго яе маленства”.\nПерабіраючы рэчы ў куфры, Нявада убачыў золата. Волечка тлумачыць, як трапілі да яе гадзіннікі, пярсцёнкі, крыжык. Нявада дапамагае зяцю будаваць новы дом. У яго нараджаецца ўнучка.\nУ мясцовасці далёкай ад Сумліч з'явіўся незнаёмы нікому чалавек, які “шукаў не зямлі і не хлеба, а толькі цішыні... Так, як ніхто, ён пільнаваўся свайго гнязда, якое стала, хоць і марудна, складаў, саломіна за саломінай”. У мясцовай улады ён прасіў надзел на чатыры душы і вымушаны быў расказаць пра сваё жыццё. Нарадзіўся ён на Дзісненшчыне. Першая сусветная вайна яго з бацькам і сёстрамі выгнала з дому. Дарога на усход была адрэзана. Пахаваўшы бацьку і сястру, Ракуцька з другой сястрой вярнуўся на радзіму, але хата і амаль уся вёска аказалася спаленай. Блукаючы па наваколлю, брат і сястра натрапілі на пакінутую ацалелую хату і сталі ў ёй жыць. Праз нейкі час Ракуцька знайшоў параненага графа, дапамог яму вярнуцца да жыцця, але ўдзячнасці ад яго не дачакаўся. Уцякаючы ад свайго збавіцеля, граф ускочыў на худую Ракуцькаву кабылу.\nПасля рэвалюцыі Сымон узяў панскай зямлі і з панскага лесу паставіў побач са старой новую хату.\nЗ бежанства вярнулася гаспадыня старой хаты. Яе муж загінуў на вайне, дзеці памерлі. “Маладая і адзінокая жанчына неўзабаве перайшла ў новую хату нязнанага раней маладога суседа, які, здавалася, бесперапынна піў вялікую асалоду даводзіць да дасканаласці сваю новую дамоўку”. У Ракуцькі нарадзіліся сын і дачка.\nКалі Заходняя Беларусь адышла да Польшчы, да Сымона з'явіўся граф Паліводскі “ва ўсім бляску афіцэра польскага войска”. Ён абяцае не спаганяць за панскую зямлю і хату з панскага лесу, калі Ракуцька аддасць тое, што забраў у яго. Селянін гаворыць, што замест падзякі за выратаванне граф украў калісьці ў яго кабылу, а цяпер робіць злодзеем.\nСымон Ракуцька прымае рашэнне ўцякаць у савецкую Беларусь. Цёмнай бяззорнай ноччу ён з дзецьмі і жонкай спрабуе перайсці граніцу. Раптам пачулася страляніна. Жонка з дзецьмі першымі рушылі назад. Сымон на нейкі час затрымаўся і быў арыштаваны савецкім пагранічнікам.\nВярнуўся Ракуцька ў тыя мясціны, дзе засталася жонка з дзецьмі, толькі ў 1939 годзе. Дайшоўшы да знаёмага кутка, ён ўбачыў дарагі яго сэрцу камень і маладую жанчыну, што сядзела на ім. Але гэта была не яго жонка, а яго дачка. Сустрэча і думка, “што мінулае не варочаецца”, настолькі яго ўразілі, што ён не адкрыўся дачцы.\nВярнуўшыся ў свой дом, трэці за яго жыццо, Ракуцька ўбачыў у двары жанчыну. Ён пазнаў яе з першага позірку. “Гэта яна! Такая! Без яго такая стала!.. І ён зыначыўся без яе. Ужо і старасць не вельмі далёка стаіць за плячыма. I ў яе таксама. Нехта злы і бязлітасны ўкраў у яго яе маладосць, і яе самую ўкраў. I яго маладосць украў... Злы ён і жорсткі, гэты страшны злодзей. I ніякая кара нідзе і ніколі не спасцігне яго...”\nНовую бацькаву хату адшукаў Тамаш. Убачыўшы перад сабой дарослага сына, стары Ракуцька зайшоўся ад новага болю: “Няма хлопчыка Тамаша, ёсць салдат чужой арміі, і хіба вядома, якая ў яго душа? Бацька ж не мог сеяць добрае насенне ў гэтай душы. Тамашова маленства ўкралі ад бацькі: жалезная нага таго страшнага злодзея зноў душыла Сымона Ракуцьку...”\n“Вялікі шлях з усходу на захад праходзіць каля мястэчка Сумліч, але не праз іх... а крыху зводдалеку. Гэты шлях - старая Маскоўска-Варшаўская шаша”.\nНа скрыжаванні дарог расла вялікая старая таполя, дзякуючы якой на сенажацях і палях сумлічан кожны год вырастала безліч дрэўцаў. Нявада аднойчы перасаідзіў з сенажаці некалькі большых дубчыкаў бліжэй да вялікага дрэва. Праз колькі дзён убачыў іх стаптанымі “нечымі ботамі з шырокімі абцасамі”.\nНа скрыжаванні пад дрэвам Нявада сустрэў маладую дзяўчыну. Яна ішла да бацькі. З гісторыі незнаёмкі Нявада даведаўся, што і ў бацькі гэтай дзяўчыны ўкралі маленства дачкі. Дзяўчына, яна назвалася Лізаветай, хоча ведаць, каго ёй ненавідзець за ўкрадзенае маленства.\nНявада і Лізавета заўважылі спячага ў кустах мужчыну. Паводзіць ён сябе незразумела і Няваду апаноўвае вялікая трывога: “Можа зноў тут блізка ходзіць той вялікі злодзей, што ўкраў у яго Волеччына маленства”. Незнаёмы хлопец заяўляе старому: “Ведаю! У цябе ўкралі маленства твае дачкі. А ў мяне ўкралі самога мяне. Так што ідзі сабе ў свой бок, а я ў свой”.\nЗастаўшыся на скрыжаванні, незнаёмец пачуў пра пачатак вайны. Вестка яго ўзрадавала і абнадзеіла. На шашы пачаўся вялікі рух. Наляцелі нямецкія самалёты і пачалі бамбіць. Нявада збірае на фурманку ацалелых пад абломкамі дзяцей, калі малады чалавек з радасцю паведаміў, што немцы ўжо занялі Мінск, Бабруйск і Чырвоная Армія разбіта. Нявада з усяго размаху апусціў на галаву чалавека, “які так добра ўсё ведаў і так складна гаварыў”, прэнт.\nЗ-пад абломкаў і чалавечых трупаў выбіраецца Лізавета.\nМалады чалавек, прыйшоўшы ў сябе пасля ўдару па галаве, сустракае немцаў, пытаецца пра графа Паліводскага і просіць есці. Нямецкі афіцэр у адказ паціснуў плячыма і кінуў з машыны ў дарожны пясок пачак галетаў.\nБомбы не зачапілі Сумлічы. Прыстроіўшы дзяцей, Нявада вярнуўся ў вёску, але дома нікога не было. Ноччу ў хату прыйшла Волька і расказала бацьку, што здарылася ў яго адсутнасць. Мабілізаваныя мужчыны не знайшлі ніякага начальства і вярталіся назад. Забралі ў афіцэра, які ўцякаў з фронту, кулямёт. Зброю пакінулі ў хаце Кастуся Лукашэвіча, пра што хтосьці данёс чужынцам. Тыя палічылі, што Лукашэвіч - камандзір нейкага атрада, забралі кулямёт і гаспадара хаты. Лукашэвічу ўдалося па дарозе ўцячы. Немцы аб'явілі, што калі Кастусь Лукашэвіч сам не явіцца да іх, то мястэчка будзе спалена, а кожны дзесяты яго жыхар расстраляны.\nКастусь прыйшоў дамоў ноччу, а раніцай усіх местачкоўцаў сагналі разам, запатрабавалі выдаць камуністаў. Адзін вясковы палахлівец назваў Лукашэвіча, але яму і на гэты раз пашчасціла ўцячы.\nУ хату прыходзіць Кастусь і, паведаміўшы, дзе яго можна знайсці, ідзе назад у лес.\nРаніцай на ўмоўленае месца выпраўляецца Нявада. Просіць зяця, каб той дзе-небудзь схаваўся і прыціх, бо перад ім “жалезны звер”. Просіць зрабіць гэта дзеля Лізы, унучкі. Кастусь адмаўляецца, хоць вельмі любіць дачку.\nКалі Нявада вярнуўся ў Сумлічы, усюды гаспадарылі паліцаі. У хаце Волькі і Лізы не было. Стары з размовы паліцаяў даведаўся што з немцамі з'явіўся граф Паліводскі і стаў начальнікам воласці.\nУ старой хаце ён убачыў сумную дачку. Яна паведаміла, што Лізу разам з іншымі маладымі дзяўчатамі і хлопцамі немцы павезлі кудысьці на машынах.\nПраз некалькі дзён стала вядома, што атрад Кастуся адбіў дзве машыны з моладзю, але Ліза трапіла ўлагер.\nВолька ідзе ў атрад да мужа, а Нявада - ратаваць унучку. Ён верыць, “што чалавек не вытрымае, каб вечна быць зверам. Вырві ты з чалавека сэрца і ўстаў на яго месца звярынае, дык у чалавечых грудзях і звярынае сэрца стане чалавечым”.\nНа ўскрайку лесу Ракуцька сустрэў незнаёмага маладога чалавека, адзенне якога ператварылася ўлахманы.\nПраз нейкі час прыходзіць Тамаш, расказвае бацьку пра лагер, куды немцы сагналі некалькі тысяч чалавек. Ракуцька паведамляе сыну пра дзейнасць атрада Лукашэвіча і пра тое, што ў лагеры знаходзіцца дачка камандзіра Ліза. У лагеры апынулася і жонка Сымона Ракуцькі.\nНезнаёмец чуў размову бацькі з сынам. Ён спавядаецца незнаёмым людзям. Імя яго Люцыян Акаловіч. Бацька Люцыяна страціў у час рэвалюцыі фальварак пад Клецкам, спадзяваўся з дапамогай Польшчы вярнуць яго. Са слова “Беларусь” Акаловічы смяяліся, упэўненыя, што ёсць толькі Польшча, якая хутка пра сябе заявіць. Малады Акаловіч вырас з марай пра свой фальварак. Граф Паліводскі завербаваў Люцыяна служыць немцам. Бацька блаславіў сына, бачачы ў Германіі тую сілу, якая зможа расправіцца з бальшавікамі.\nПерад пачаткам вайны з Савецкім Саюзам Люцыян апынуўся на тэрыторыі Беларусі. Радасцю напоўнілася яго сэрца, калі пачуў, што немцы наступаюць. За гэтую радасць нейкі чалавек стукнуў Акаловіча па галаве.\nСустрэўшы выпадкова знаёмую жанчыну, ён даведаўся, што маці немцы жывую спалілі ў хаце, а бацьку павесілі. Акаловіч хоча адпомсціць Паліводскаму, ён ведае, што той стаў начальнікам, ведае, дзе яго шукаць.\nТамаш развітваецца з бацькам. Калі Сымон Ракуцька задрамаў, Люцыян уцёк.\nУ Баранавічы ранішнім цягніком прыехала пажылая пара. Іх сустрэў малады жыццярадасны чалавек у вайсковай форме. Машыны павезлі старых і маладога немца далей. На Вялікім скрыжаванні быў зроблены прыпынак. Стары немец доўга з трывогай углядаўся ў дрэва, яму здалося, што гэтую таполю ён калісьці ўжо бачыў. Прыгадаў мінулую вайну і свой палон. Гертруда, старая немка, баіцца гэтай зямлі. Сын супакойвае маці, што хутка на заваяванай тэрыторыі будзе ціха і бяспечна, бо “тут жывуць не людзі, а казюлі з нявольніцкай псіхалогіяй. Яны створаны, каб быць слугамі”. Густаў-малодшы папракае старэйшага, што той калісьці “страціў сваю нямецкасць” і аддаў тубыльцам здабытае на вайне золата.\nСымон Ракуцька прыводзіць у лес шмат людзей на чале з Лукашэвічам. Ён расказвае, як трапіла да немцаў жонка. Пра дачку Лізавету Ракуцька нічога не ведае.\nГустаў і Гертруда пасяліліся ў былым маёнтку нейкага тутэйшага пана. Маёнтак знаходзіцца недалёка ад лагера. Сын, выбіраючы для бацькоў месца жыхарства, падумаў і пра дадатковую ахову, і пра рабочую сілу.\nЛіза Лукашэвіч трэці тыдзень ляжыць каля лагернага слупа хворая, “бяздум'е было яе ратункам, і ішло яно ад вялікай слабасці яе цела”. Нейкім днём над спакутаванай дзяўчынкай нахілілася Ракуцькава жонка. Ліза сказала ёй “мама!”. Гэтае магічнае слова скаланула душу і дзяўчынцы, і старой жанчыне.\nНявада дайшоў да маёнтка, дзе жыў граф Паліводскі. Перадаў праз жанчыну-служанку, што “прынёс тое, чаго шукаюць праз усё жыццё”. Графу Нявада расказвае, як трапілі да яго залатыя рэчы і просіць выбавіць з лагера за вернутае золата ўнучку: “Ратуйце яе і мяне цераз гэта... Чалавек жа нават і акамянелы, не бывае без сэрца. Я так прашу... Нявіннае дзіця...” Паліводскі амярцвела глядзеўна каштоўнасці. Урэшце пачаў крычаць, што стары позна іх прынёс, яны яму патрэбны былі дваццаць год назад.\nПаліцэйскі паведаміў, што графа просіць прыняць сын Стафана Акаловіча. На вачах у Нявады Люцыян Акаловіч застрэліў Паліводскага.\n“Тое, што Паліводскага ўжо няма жывога не дало яму палёгкі. Безнадзейнасць і чорны смутак душылі яго”. Акаловіч ідзе на захад, дзе родны дом. У лесе Люцыяна перастрэў нейкі чалавек. Ён не паверыў, што Люцыян забіў графа. Знайшоўшы ў Акаловіча нямецкае пасведчанне, незнаёмец выстраліў у яго. Акаловіч упаў мёртвы.\nПартызаны напалі на Перабродскі лагер, дзе былі Ліза і жонка Ракуцькі. Тамаш загадаў таварышам ісці ў маёнтак, і забраць там усіх коней, бо ў лагеры шмат хворых і слабых.\nНапалоханая стрэламі Гертруда выбегла ў сад, згубіўшы нават чаравікі. Гертруда з Густавам праседзелі ў кустах да ночы, потым жах іх пагнаў падалей ад маёнтка, дзе ляжалі забітыя салдаты і паліцаі. Гертруда памірае, праклінаючы мужа за той парыў, калі ён аддаў чужаземцам золата. “Гэта лёс Германіі за цябе расплачваецца з намі!” - гаворыць жанчына.\nГустаў пахаваў жонку і пайшоў адзін. Пераапрануты ў вопратку тутэйшых людзей, выдаўшы сябе за чэха, ён трапіў у Сумлічы. Яго душэўны стан не мае пэўнасці: “Настрой яго зменьваўся кожную секунду. То хацелася яму крыкнуць: “Густаў, сын мой! Дзе ты? Дзе твае салдаты і слава фюрэра?” То хацелася сказаць: “Пракляцце табе, фюрэр, за тое, што ты павёў мяне туды, куды я прыйшоў!”\nГустаў распытаў, дзе дом Нявады. Ён адразу пазнаў усё ў старой хаце, дзе калісьці раскрыў людзям душу. Прыняўшы Густава за чэха, гаспадары запрасілі яго за стол. Але ён спытаў пра золата, якое аддаў гэтым людзям шмат гадоў назад. Пачуўшы, што Густаў немец, мужчына загадаў яму выйсці з хаты.\nУ садзе Кастусь Лукашэвіч прыцэліўся і стрэліў. Потым ён ўбачыў на дрэве падмерзлую бэру. Падумаў, гледзячы на яе, узяў у пуньцы два яблыкі і панёс іх у хату хворай Лізе.


Як адрозніць карэйца ад кітайца і японца ад карэйца і кітайца таксама? - Карысная інфармацыя для ўсіх\nМногія лічаць, што ўсе азіяты на адну асобу або абцяжарваюцца іх адрозніць. Але самі азіяты лёгка адрозніваюць людзей сваёй нацыянальнасці ад іншых народаў Усходу. Нават у краінах-суседзях Сярэдняй Азіі жыхары разумеюць па твары, чалавек казах, кіргіз ці уйгураў.\nТым больш адрозненні ў асобах існуюць у жыхароў такіх розных геаграфічна краін: астраўная Японія і кантынентальны Кітай.\nЯк адрозніць японца ад кітайца або карэйца\nАсобы японцаў выцягнутыя авальныя, нос больш выяўлены, вочы вялікія з шырокім разрэзам. Галава японцаў буйная. Японскія жанчыны часта выкарыстоўваюць бледна-белы колер для асобы ў макіяж, а таксама карыстаюцца актыўнымі якія адбельваюць сродкамі. Японкі самыя беласкурыя сярод азіятаў.\nЯк адрозніць кітайца ад японца\nТвары кітайцаў круглей, чым японскія і карэйскія. Кітай з'яўляецца вялізнай шматнацыянальнай краінай, у адрозненне ад Карэі і Японіі (якія з'яўляюцца больш этнічна аднароднымі), што робіць значна больш цяжкім дыферэнцаваць і абагульняць па знешніх прыкметах.\nАдрозненне карэйцаў ад іншых азіятаў\nКарэйскія асобы маюць тэндэнцыю быць плоскімі, з высокімі квадратнымі скуламі. Павекі карэйцаў часцей адзінарныя, чым падвойныя (еўрапейскі стыль), аднак у апошні час высокі працэнт карэйскага насельніцтва мае аперыраваныя павекі, што можа ўвесці ў зман, адносна іх нацыянальнасці.\nАкрамя знешніх адрозненняў асоб азіятаў ёсць яшчэ ускосныя прыкметы.\nЯпонцы часцей за ўсё носяць вопратку сусветных брэндаў і адрозніваюцца добрым густам. Кітайцы не заўсёды трапляюць у тон і прыгожае спалучэнне элементаў адзення, у іх свой уласны, выдатны ад японскага, стыль.\nНапрыклад, кітаянку можна папросту сустрэць ўвечары на вуліцы ў піжаме, японкі так не робяць ніколі. Кітайцы-мужчыны дазваляюць сабе хадзіць у таннай спартыўнай вопратцы. Японцы, калі і выкарыстоўваюць спартыўны стыль, то носяць толькі вядомыя ва ўсім свеце, дарагія рэчы.\nКарэйцы па стылі адзення знаходзяцца дзесьці пасярэдзіне: апярэдзілі кітайцаў, але яшчэ не дагналі японцаў.\nКалі вы зусім не можаце адрозніваць мову, то можна вызначыць нацыянальнасць па манеры зносін. Кітайцы гучна размаўляюць, часта плююць на зямлю, нават у грамадскіх месцах. Мова японцаў без націскаў і павышэнняў тонаў, манатонна-ветлівы, кажуць яны прыглушана, таму ў Японіі нават у грамадскіх месцах заўсёды вельмі ціха.\nДля тых, хто зусім не разбіраецца ў азіяцкіх асобах, вучэбны дапаможнік з ілюстрацыямі асоб усіх рас свету, сярод якіх азіяты Тайланда, Въетнама, Тайваня, Камбоджы, Кітая і іншых краін.\nтрэба мець зносіны з імі - тады навучышся адрозніваць без праблем\nкарэйцы часцей за ўсё кажуць пасля кожнага слова часціцу ДЭ\nЯпонцы чыста вонкава вельмі адрозніваюцца ад іншых ...\nА вось кітайцы і карэйцы на адну асобу часцяком ... ІМХО ...\nа сэнс? яны ўсё азіяты!\nстукні яго па яйках, калі заматерится па японску - значыць японец, калі па кітайску, значыць кітаец, а калі па карэйску, значыць карэец\nГлядзела ў мінулую нядзелю перадачу "Сто да аднаго" і была здзіўленая - якія, аказваецца, прыгожыя асобы ў дзяўчат - прадстаўніц сібірскіх народаў. Тварыка авальныя, разрэз вачэй, лінія носа - проста класічная прыгажосць. Цікава, да якой народнасці яны належаць?\nСюды ж Прыплюсуйце в'етнамца.\nЯпонцаў то лёгка ад кітайцаў адрозніць.\nУ кітайцаў рост нізкі, колер скуры жоўты. Карэйцы бываю высокія.\nПа вонкавым выглядзе - у кітайцаў скулы шырэй, чым у японцаў, у карэйцаў вочы круглыя. Ды і мова розны, кітайскі падобны на шчэбет птушак, карэйцы хутка кажуць, а ў японскім шмат шыпячыя.\nНавошта іх адрозніваць навогул? _)))\n56 запытаў у БД, сгенерилось за 0,589 секунд.


21 кастрычнік 2021, 09:00\nАдвакат і колішні кандыдат у прэзыдэнты Беларусі Алесь Міхалевіч расказаў Радыё Свабода, што варта рабіць тым беларусам, якія пакінулі краіну, але адчуваюць рызыку, што можа прыйсьці запыт на іх экстрадыцыю. Ён таксама патлумачыў, чаму задаволены тым, што беларусы цяпер бачаць неэфэктыўнасьць і несправядлівасьць судовай сыстэмы.\nХто такі Міхалевіч?\nАлесь Міхалевіч — адвакат, які спэцыялізуецца на абароне ад міжнароднага перасьледу людзей з краінаў з аўтарытарнымі рэжымамі. У 2010 годзе ён быў кандыдатам на прэзыдэнцкіх выбарах у Беларусі.\nПасьля абвяшчэньня вынікаў выбараў у Менску тады прайшла шматтысячная акцыя пратэсту. Яе разагналі, а Міхалевіча разам зь іншымі абвінавацілі ў арганізацыі масавых беспарадкаў і арыштавалі. Пэўны час ён знаходзіўся ў СІЗА КДБ. Пасьля вызваленьня ён заявіў пра катаваньні і пра тое, што пад ціскам падпісаў дамову аб супрацоўніцтве з КДБ. Неўзабаве ён эміграваў у Чэхію, дзе атрымаў палітычнае прыстанішча.\nУ верасьні 2015 году Міхалевіч вярнуўся ў Беларусь. Крымінальную справу супраць Міхалевіча прыпынілі, але не закрылі. Міхалевіч браў удзел у акцыях салідарнасьці ў жніўні 2020 году. Нядаўна ён зноў выехаў зь Беларусі. «Цяперашні свой ад’езд я разглядаю як службовую выправу», — кажа ён.\nПрапануем вашай увазе тэзісы з інтэрвію.\nІмавернасьць, што некага з праціўнікаў рэжыму выдадуць у Беларусь з краіны Эўразьвязу, вельмі малая. Але краіны Эўразьвязу — прававыя дзяржавы, якія дзейнічаюць у адпаведнасьці з працэдурамі. І большасьць краінаў будзе такіх людзей затрымліваць — яны будуць знаходзіцца ў экстрадыцыйным ці сьледчым ізалятары і чакаць судовага рашэньня аб экстрадыцыі.\nЗатрыманы ў Вугоршчыне Валянцін Уласік будзе яшчэ нейкі час у зьняволеньні — так працуюць працэдуры. Але, безумоўна, сытуацыю з правамі чалавека ў Беларусі прымуць да ўвагі. Я практычна ўпэўнены, што будзе адмоўнае рашэньне аб экстрадыцыі, якім бы ні быў артыкул.\nНямеччына нават не пачынае экстрадыцыйнай працэдуры праз суд, калі чалавека затрымліваюць на просьбу Беларусі. Адмаўляюць на ўзроўні пракуратуры, бо ў апошніх справах аб экстрадыцыі ў Беларусь, якія разглядаліся судамі фэдэратыўных земляў, былі адмовы на падставе аргумэнтаў, зьвязаных з правамі чалавека.\nТым, хто адчувае рызыку, што можа прыйсьці запыт на экстрадыцыю, я раю спыніць альбо рэзка абмежаваць падарожжы. І тым больш не выяжджаць за тэрыторыю Шэнгенскай зоны — туды, дзе ёсьць пашпартны кантроль. Калі вы грамадзкі ці палітычны дзеяч, варта кансультавацца наконт паездак.\n«Зьвяртацца ў Інтэрпол з прэвэнтыўным запытам»\nКалі вы ў групе рызыкі, але не публічная асоба, а чалавек, які недзе ціха дапамагаў, дзейнічаў, дык праблемаў нашмат больш. Я б раіў такім людзям зьвяртацца ў Інтэрпол — магчыма, праз нашае бюро — з так званым прэвэнтыўным запытам. Гэта значыць, калі беларускія ўлады пададуць свой запыт, дык не дадавайце чалавека адразу ў «чырвоны сьпіс», а дачакайцеся абскарджаньня і паглядзіце, ці адпавядае гэта правілам Інтэрполу.\nРазуменьне беларускай сытуацыі ў розных краінах істотна адрозьніваецца. Калі ў Польшчы беларус мае гуманітарную візу альбо від на жыхарства, ніхто ня будзе выбіраць для яго меру стрыманьня ў выглядзе турмы. Яго, хутчэй за ўсё, адпусьцяць на час разгляду экстрадыцыйнага запыту. У іншых краінах — у той жа Ўкраіне — большая імавернасьць, што судзьдзя вырашыць, што яму трэба сядзець.\nАпошні раз я быў у Беларусі зусім нядаўна, у жніўні. Цяперашні свой адʼезд я разглядаю як службовую выправу. Паглядзім, наколькі яна зацягнецца. У Беларусі магчыма што заўгодна.\nКалі я вяртаўся ў Беларусь у 2015 годзе, для мяне быў вельмі добры маркер — ці выпусьцяць з турмы Алеся Бяляцкага і Мікалая Статкевіча. Як толькі іх выпусьцілі, я адразу пачаў рыхтавацца да вяртаньня.\nАлесь Міхалевіч пасьля вяртаньня ў Беларусь у верасьні 2015 году\nЦяпер маркерам для адʼезду для мяне былі ператрусы, прыходы ў маю кватэру па месцы рэгістрацыі. Я пабачыў, што мной зноў цікавяцца і могуць затрымаць. А ў Беларусі затрыманьне вельмі лёгка ператварыць у крымінальнае абвінавачаньне і пакінуць чалавека за кратамі надоўга.\nНезакрытая крымінальная справа з 2010 году мяне ня надта хвалявала. Ніхто ўжо дакладна ня ведае, калькі цяпер у Беларусі «палітычных» крымінальных справаў. Паводле апошніх дадзеных, якія я бачыў, іх было недзе 800. І ў кожную заўсёды можна дапісаць яшчэ аднаго чалавека. Таму, нават калі ў цябе няма крымінальнай справы, ты яе можаш атрымаць вельмі хутка.\n«Лукашэнка зьяўляецца ў нейкім сэнсе галяграмай»\nЯ дапамагаў зьбіраць подпісы Юрыю Губарэвічу, але ён ня здолеў прайсьці сіта на рэгістрацыю. А галасаваў я за Ціханоўскую, і мне было прыемна, што сытуацыя такая чорна-белая — што мы на баку дабра, і гэта настолькі відавочна.\nНа момант выбараў Лукашэнка кіраваў ужо 26 гадоў, а ў сілавікоў стандартны тэрмін выслугі — 25 гадоў. Гэта значыць, што практычна ўсе прыходзілі ў сілавыя структуры, прымалі прысягу ўжо пры ягоным кіраваньні. Для таго, каб разварушыць такую сыстэму, спатрэбіцца нашмат больш часу і высілкаў, чым у тых краінах, дзе ўлада мяняецца дастаткова рэгулярна.\nЯ ўсё адно разглядаю 2020 год як ключавы і вырашальны. Я ўпэўнены, што лёс дзейнага прэзыдэнта быў вырашаны. Ён зьяўляецца ў нейкім сэнсе галяграмай, і пытаньне ў тым, калі гэтую галяграму выключаць.\n«Ключык да хуткіх зьменаў знаходзіцца па баку Масквы»\nРашэньні прымае адзін чалавек, таму рабіць нейкія прагнозы вельмі цяжка. Залезьці ў псыхіку аднаго чалавека нашмат цяжэй, чым прагназаваць нейкія працэсы, калі ёсьць групавое прыняцьце рашэньняў, калі працуюць інтарэсы. Але 2020 год паказаў, што падтрымкі ў гэтай улады няма. Гэта бачаць усе, у тым ліку Расея.\nНа сёньня фармальны ключык да хуткіх зьменаў знаходзіцца на баку Масквы. Пытаньне, наколькі Масква захоча гэтыя зьмены прысьпешыць. Але любая ўлада хоча бачыць партнэра, які зьяўляецца дамоваздольным і прадказальным. А сёньняшняя ўлада ў Беларусі недамоваздольная і непрадказальная для ўсіх, у тым ліку для Расеі.\n«У новай улады будзе карт-блянш на вельмі сурʼёзныя зьмены»\nУ нейкім сэнсе я задаволены, што фактычна ўсе грамадзяне бачаць неэфэктыўнасьць і несправядлівасьць цяперашняй судовай сыстэмы ў Беларусі. У новай улады будзе карт-блянш на вельмі сурʼёзныя зьмены.\nНезалежнасьць судовай улады — гэта тое, на чым будуецца любая нармальная сыстэма. Цяпер ёсьць вельмі цікавыя распрацоўкі розных беларускіх групаў, якія прапануюць розныя варыянты зьменаў у судовай сыстэме. Самае галоўнае, каб судзьдзі былі незалежнымі ад выканаўчай улады і прызначаліся на максымальна доўгі час.


Что нужно делать, чтобы избежать беды? МЧСник Сергей Мелешкин напомнил жителям Дуниловичей о безопасности — Новости в Поставах\n14.02.2020 postawy284Комментариев нет\nПроста і даходліва тлумачыў дунілавічанам правілы асноў бяспечнай жыццядзейнасці начальнік Віцебскага абласнога ўпраўлення Міністэрства па надзвычайных сітуацыях Беларусі Сяргей Мялешкін.\nСустрэча праходзіла ў мінулы чацвер у памяшканні мясцовага сельвыканкама. Актавую залу запоўнілі прадстаўнікі медыцыны, адукацыі, сацыяльнай службы, сельгаспрадпрыемства «Дунілавічы-агра», жыхары аграгарадка. Напачатку першы намеснік начальніка раённага аддзела Міністэрства па надзвычайных сітуацыях Віталій Ожаль прадэманстраваў відэафільмы «Бяспеку — у кожны дом» і «Небяспека пры курэнні». Убачаныя кадры, у тым ліку трагедый, якія адбыліся пры пажарах, нікога не пакінулі раўнадушнымі.\nШто трэба рабіць, каб пазбегнуць бяды? Як сябе паводзіць, калі пажар усё-такі здарыўся? Вось лейтматыў выступлення Сяргея Мялешкіна. А калі зусім дакладна, то гэта было не проста выступленне, а дыялог з прысутнымі. Кіраўнік абласнога ўпраўлення МНС не звяртаўся да сухіх палажэнняў інструкцый, а прыводзіў красамоўныя факты з жыцця, якія не маглі не адкласціся ў памяці слухачоў, запрашаў усіх да абмеркавання тэмы, задаваў пытанні. Напрыклад: якія крыніцы магчымага ўзгарання маюцца ў доме або кватэры? як правільна ўстанавіць аўтаномны пажарны апавяшчальнік? на якія нумары трэба званіць, калі адбылося ўзгаранне або іншае надзвычайнае здарэнне? як правільна карыстацца вогнетушыцелем? як аказаць першую дапамогу? Адны адказвалі правільна, іншыя блыталіся, хтосьці сумняваўся — і ішло ажыўленае абмеркаванне. Меў месца нават гумар. У такой нязмушанай абстаноўцы правілы пажарнай бяспекі засвойваліся намнога лягчэй, чым з інструкцый, і, безумоўна, запомняцца людзям.\nА ў заключэнне сустрэчы з вяскоўцамі Сяргей Мялешкін парэкамендаваў уладальнікам смартфонаў і іншых гаджэтаў устанавіць на іх бясплатны дадатак «МЧС: помощь рядом» і карыстацца ім, каб у любы момант атрымаць карысную параду, як правільна сарыентавацца ў той ці іншай нестандартнай сітуацыі.


Гней Невій — Вікіпедыя\nГней НЕВІЙ (лац.: Gnaeus Naevius; каля 270 да н. э. — каля 201 да н.э.) — рымскі эпічны паэт і драматург, удзельнік Пунічных войнаў.\nУ адрозненне ад Лівія Андроніка, Невій не абмяжоўваўся перапрацоўкаю грэкамоўных крыніцаў і стаў пачынальнікам літаратуры на ўласнарымскім матэрыяле. Ён склаў паэму сатурнавым вершам аб Пунічных войнах, у якой, між іншым, ужыў і сюжэт аб Энеі, пазней дапрацаваны Вергіліям. Апроч шэрагу драматычных твораў, дзеянне якіх адбываецца ў Грэцыі, Невій стварыў некалькі і на рымскія тэмы, стаўшы такім чынам пачынальнікам Fabula Praetexta (драмы «ў тогах», у адрозненне ад Fabula palliata, драмы «ў грэчаскіх плашчах»).\nСатырычнымі творамі Невій нажыў сабе ворагаў ва ўплывовым родзе Метэлаў, некаторы час правёў у турме, памёр у выгнанні ў паўночнай Афрыцы.\nВялікая каталанская · Вялікая нарвежская · Вялікая расійская · Бракгаўза і Ефрона · Малы Бракгаўза і Ефрона · Новы · Рэальны слоўнік класічных старажытнасцяў · Britannica (онлайн) · Brockhaus · Treccani\nBAV: ADV10213792, ADV11418984 · BIBSYS: 90154406 · BNC: a11578877 · BNE: XX1047705 · BNF: 124152123 · CiNii: DA07869475 · GND: 118586246 · ISNI: 0000 0003 9901 4527, 0000 0004 4786 4658 · LCCN: n85356413 · NKC: osd2013772912 · NLA: 36010666 · NLG: 227735 · NLP: A26226613 · NTA: 069644888, 07515000X · NUKAT: n2006078078 · SUDOC: 061797049 · VIAF: 25721768, 315535138 · WorldCat VIAF: 25721768, 315535138\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Гней_Невій&oldid=2049103"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 09:35, 23 ліпеня 2015.


10 люты 2014, 08:24\n25 сакавіка 2006 году\nУ Кіеве ў супрацьстаяньні з дэманстрантамі байцы спэцназу МУС і Ўнутраных войск выкарыстоўвалі шырокі спэктар спэцсродкаў, у тым ліку стрэльбы, гранаты, газы. У сутычках былі забітыя і параненыя. Свабода высьвятляе, што ёсьць на ўзбраеньні беларускіх сілавікоў?\nУ Кіеве ад куляў загінулі трое — наш зямляк Міхаіл Жызьнеўскі, а таксама Сяргей Нігаян і Раман Сенік. Вайсковы журналіст Аркадзь Бабчанка сабраў доказы і перакананы, што сьмяротныя стрэлы зрабілі менавіта байцы спэцпадразьдзяленьня МУС Украіны. Гэта пацьвярджаюць і расьсьледаваньні ягоных украінскіх калегаў. А што ёсьць на ўзбраеньні беларускіх сілавікоў? Тэму дасьледуе журналіст Радыё Свабода.\nЦі будуць страляць у пратэстоўцаў беларускія сілавікі?\n«Будуць!» — перакананы экс-камандзір мар’інагорскага спэцназу палкоўнік Уладзімер Барадач.\n«Грошай для сваёй абароны прэзыдэнт не шкадуе. Нашае ўзбраеньне лепшае, чым маюць МУСы ў іншых краінах. Публічна ў нас не выкарыстоўвалася толькі стралковая зброя і вадамёты, а ўсё астатняе ўжывалі ў той ці іншай ступені, — працягвае Барадач. — Будзьце ўпэўнены, у выпадку неабходнасьці ў нас будзе прыменены ўвесь арсэнал сродкаў на ўзбраеньні для абароны сям’і Лукашэнкі. У адрозьненьне ад Украіны».\nМУС РБ даваць інфармацыю пра ўзбраеньне сваіх спэцпадразьдзяленьняў адмаўляецца. «Гэта інфармацыя абмежаванага ўжываньня, і ў нас няма ніякіх абавязкаў вам яе прадстаўляць нават на запыт, — адрэагаваў прэс-сакратар МУС Канстанцін Шалькевіч на просьбу Радыё Свабода. Пры гэтым інфармацыя пра ўзбраеньне ўкраінскіх байцоў адкрытая.\nМожна толькі меркаваць, што спэцпадразьдзяленьні беларускага МУС могуць быць узброеныя падобна да ўкраінскіх і расейскіх. Гэта значыць, што на ўзбраеньні будуць аўтаматы АКМ, АК-74, пісталеты ПМ, АПС, ПБС, Форт-12, Форт-17, помпавыя стрэльбы «Форт-500», снайпэрскія вінтоўкі СВД, кулямёты РПК-74, сьвятла-шумавыя і сьлезацечныя гранаты «Заря», «Пламя», аэразольныя «Дрейф-2», сьвятла-шумавыя «Пламя-М», «Факел-С», «Заря-2».\nЗ таго, што вядома дакладна — цяпер спэцназ мае бясшумныя пісталеты ПБ(6П9), аўтаматычныя бясшумныя пісталеты АПБ/6П13.\nНа думку палкоўніка Алега Алкаева, з ПБ-9 маглі забіць Захаранку, Ганчара і Красоўскага.\n«У 2006-м мне ў сьпіну аднойчы стрэлілі. Мэтраў зь пятнаццаці. Я адразу не зразумеў, таму што было як штуршок. Але на мне было два слаі тэрмабялізны, тоўстая флісавая байка і тоўсты цёплы пухавік. Дома ўжо пабачыў сіняк на сьпіне. Нічога асабліва не балела, — саракагадовы Сяргей распавядае, як 25 сакавіка 2006 году хадзіў за Казуліным на Акрэсьціна. Сяргей (проста каб лепш уявіць) ростам пад два мэтры і важыць сто кіляграмаў.\nУ сакавіку 2006-га ўлада прымяніла супраць маніфэстантаў сьвятла-шумавыя гранаты і гумовыя кулі.\n«Мы на кальцы Клары Цэткін уткнуліся ў шэраг спэцназу. Яны пачалі кідаць шумавыя гранаты. Дым. Народ замёр і стаў ад шэрагу на дастатковай адлегласьці. А я пайшоў зь сябрам па версе вала, бо думалі дварамі пралезьці. Але там за плотам таксама спэцназ стаяў, і нас пагналі. Мы пайшлі ўніз, і тут пачаўся штурм. Я там пабачыў, што ў другім шэрагу на сьпіны першых забраліся двое з драбавікамі», — працягвае Сяргей.\nСтралялі тады, найверагодней, з карабіна КС-23 ці яго мадыфікацыяў. Прынамсі, КС дакладна быў на ўзбраеньні АМАП, які і стаяў тады на Багдановіча. Гэта пацьвярджае артыкул журналісткі «Беларусь сегодня».\nСтраляе КС-23 гумовымі і плястыкавымі кулямі і газавымі патронамі. Яны, дарэчы, таксама выкарыстоўваліся на менскіх вуліцах. Гэта зафіксавана на фатаздымках і ў сьведчаньнях удзельнікаў.\n«Баец плаўна націскае курок, і газавая куля, выпушчаная з 50 мэтраў... зь лёгкасьцю прабівае падвойнае аконнае шкло... Нават за 10 мэтраў ад месца прызямленьня кулі знаходзіцца практычна немагчыма. Сьлёзы — градам, у горле — пажар... У цэнтры выбуху канцэнтрацыя „каталізатара“ сьлёзнай рэакцыі здольная вывесьці са строю нават слана»... — захоплена апісвае журналістка прымяненьне газавага патрона.\nПрымяняліся ў 2006-м сьвятла-шумавыя і дымавыя гранаты\nУ нашага АМАПа, верагодна, ёсьць у распараджэньні газавыя патроны «Сирень-7» (дальнасьць ужываньня 100 мэтраў, утварае воблака газу ў 50 кубоў) і «Черемуха-7» (дальнасьць — 150 мэтраў, воблака — 30 кубоў); гумовыя кулі «Волна-Р» (дальнасьць ужываньня — 70 мэтраў) і плястыкавыя «Стрела-3».\nПрымяняліся ў 2006-м сьвятла-шумавыя і дымавыя гранаты. «Падчас вулічных беспарадкаў адным патронам на сытуацыю не паўплываеш. Патрабуецца сродак мацнейшы, — працягвае журналістка СБ. — Ручная аэразольная граната „Дрейф“ — тое, што трэба... Некалькі гранат хопіць на сярэдніх памераў гарадзкую плошчу».\nХтосьці думае, што ўсе гэтыя сродкі ня могуць нанесьці значнай шкоды і тым больш не заб’юць. Аднак падчас падзеяў у Кіеве ў сутычках з спэцпадразьдзяленьнямі МУС пацярпела больш за тысячу чалавек. Выбітыя вочы, пашкоджаны зрок і слых, страсеньні мозгу.\nТак, у журналіста Ігара Дземчанку баец «Беркута» кінуў гранату. У жывым эфіры сур’ёзнае раненьне атрымаў расейскі журналіст Сяргей Грыгор’еў. Аляксею Штанюку аскепкам сьвятла-шумавой гранаты выбіла вока.\nТакое магло здарыцца і ў Менску.\n«Сьвятла-шумавая граната зашыпела і выбухнула проста перад тварам маёй жонкі, — Стась Карпаў распавядае пра напад 19 сакавіка 2010-га на групу Някляева на Калектарнай. — Пашчасьціла, бо крыху апаліла вока і валасы абгарэлі. У яе бот узарваўся і торба згарэла напалову. Роўненька палова засталася».\nСтась кажа, што каля дзясятка сьвятла-шумавых гранатаў раскідалі адразу, без аніякага папярэджаньня.\n«Наша група, чалавек 30–40, мы спакойна ішлі па Калектарнай, з боку вуліцы Караля сталі выбягаць людзі ўсе ў чорным, крычаць: „Тварам у сьнег, сукі!“ і кідалі гранаты. Усе паляглі, я жонку прыкрыў сабою. Хто спрабаваў узьняць галаву — адразу білі. На сьнезе была кроў».\nНа плошчы ў 2010-м таксама ўжываліся электрашокеры, сьвятла-шумавыя гранаты. А найбольш — дубінкі.\nХлопец распавядае, што жонцы было асабліва шкада канспэктаў, якія вываліліся з абгарэлай торбы. «Яна тады была на пятым курсе, ёй яшчэ дзяржыспыты трэба было здаваць. Мы ўжо пасьля Плошчы на наступны дзень туды вярнуліся, дык там ня тое што канспэктаў, сьнег з крывёю быў пачышчаны. Увогуле ніякіх сьлядоў не засталося ад таго, што было».\nКандыдат у прэзыдэнты Ўладзімер Някляеў пасьля зьбіцьця на вуліцы Калектарнай, 19 сьнежня 2010 году\n19 сьнежня 2010 году на Плошчы Незалежнасьці\nНа плошчы ў 2010-м таксама ўжываліся электрашокеры, сьвятла-шумавыя гранаты. А найбольш — дубінкі. 21-гадовая Мая Абромчык атрымала складаны пералом нагі якраз ад спэцназаўскай дубінкі.\n«Я сам пасьля разгону 25 сакавіка 2006-га бачыў чалавек шэсьць без прытомнасьці. Мне рост дазваляе глядзець па-над кардонам, — распавядае Аляксандар Атрошчанкаў пра падзеі 2006-га. — І паведамленьні пра забітых былі. Выдатна памятаю, бо адно СМІ сказала, што гэта мяне забілі, дык мне пасьля ўвесь тыдзень тэлефон абрывалі. А пасьля высьветлілася, што гэта адзін з параненых меў падобнае прозьвішча».\nЯк пацярпелага ад дзеяньняў беларускай міліцыі СМІ называлі тады Сяргея Атрошчанкава.\n«Як паказалі падзеі ва Ўкраіне, пры прымяненьні такой зброі надзвычай тонкая мяжа паміж летальным і нелетальным дзеяньнем, — тлумачыць Аляксандар Атрошчанкаў. Менавіта ён зьвярнуў увагу на тое, што падзеі 2006-га ў Беларусі апярэджвалі ўкраінскія.\n«Гэта выбар асобнага байца спэцназу — страляць са ста мэтраў у нагу дэманстранта ці зь пяці — і ў галаву. Буйны калібр карабінаў таксама дазваляе зараджаць іх паляўнічымі і баявымі боепрыпасамі, як мы гэта назіралі ў Кіеве. У любым выпадку, загад на ўжываньне зброі падвышае верагоднасьць гібелі людзей. Я лічу, што адказнасьць ляжыць на тых, хто аддае загад. А ў 2006-м і пазьней неаднаразова беларускія ўлады прадэманстравалі, што яны гатовыя пайсьці на ўсё».\nПаўлічэнка-2: Сын за бацьку\nФатаздымак, на якім спэцназавец цэліць у шэраг маніфэстантаў, фіксуе і палкоўніка, першага камандзіра СОБРа («Специальный отряд быстрого реагирования») Дзьмітрыя Паўлічэнку.\nПаўлічэнка разам з двума былымі міністрамі ўнутраных спраў Уладзімірам Навумавым і Юрыем Сіваковым, а таксама былым сакратаром Савету бясьпекі Віктарам Шэйманам падазраецца ў выкраданьнях і забойствах лідэраў беларускай апазыцыі Юрыя Захаранкі, Віктара Ганчара, Анатоля Красоўскага і Зьмітра Завадзкага. На гэтай падставе ён унесены ў сьпіс неўязных у Эўразьвяз і ЗША.\nПакуль Паўлічэнка быў камандзірам, СОБРаўцы ахвотна і публічна ўдзельнічалі ў разгонах дэманстрацый. Пазьней іхная актыўнасьць на падобных акцыях была ўжо не такая заўважная. «Замарочвацца» перасталі, і цяпер такімі апэрацыямі займаюцца проста «людзі ў чорным».\nДзьмітры Паўлічэнка кіраваў 3-й асобнай брыгадай спэцыяльнага прызначэньня, што месьціцца ва Ўруччы ў часьці 3214. Цяпер Дзьмітры на пэнсіі і ўзначальвае вэтэранскую арганізацыю спэцназаўцаў «Гонар».\nА ў часьці 3214 ёсьць Паўлічэнка-2 — ягоны сын Арцемі. Як паведамляе прэса, Арцемі на пляцы 3214 зь дзяцінства. Цяпер ён курсант першага курсу Факультэту ўнутраных войскаў Вайсковай акадэміі.\nВось на гэтым фота тата даў маленькаму Арцемію пастраляць зь пісталета Сьцечкіна.\n2 сакавіка 2006 году Дзьмітры Паўлічэнка без прымяненьня ўсялякіх спэцсродкаў, проста нагамі зьбіў кандыдата ў прэзыдэнты Аляксандра Казуліна. У зьбіцьці таксама ўдзельнічалі камандзір «Алмаза» (спэцпадразьдзяленьне па барацьбе з тэрарызмам МУС РБ) Мікалай Карпенкаў і намесьнік начальніка ГУУС Менгарвыканкаму Аляксандар Найдзенка.\nСам Казулін сьцьвярджаў, што ў нападзе на яго ўдзельнічалі супрацоўнікі «Алмаза» Дзядкоў, Баразінец, Бугаенка, Сафін, Цюшэўскі, Бяласьнікаў, Латко, Шынкарэнка.\nНібыта гэтыя ж «правераныя байцы» 19 сьнежня 2010 году нэўтралізоўвалі групу экс-кандыдата ў прэзыдэнты Ўладзімера Някляева, якая рухалася на плошчу.\nКажуць, што ў «Алмаза» ёсьць на ўзбраеньні пісталеты «Глок» і пісталеты-кулямёты Heckler & Koch MP5. Дарэчы, мала хто ведае, што пры стварэньні падразьдзяленьня ў 1990-м яго назвалі «Беркут». Перайменавалі толькі празь некалькі гадоў.\nА СОБР не хаваў, што некалькі гадоў таму закупіўся пісталетамі Sig Sauer.\nПаводле нашых зьвестак, спэцназ мае стрэльбы Mossberg 590.\nMossberg & Sons | Mossberg 590 Special Purpose і Benelli M1014.\nШто на ўзбраеньні спэцыяльнага атраду КДБ РБ «Альфа», ніхто ня ведае. Праўда, байцы ганарацца, што нават на вучэньнях выкарыстоўваюць толькі баявую зброю. Кажуць, што ў кагосьці ёсьць той жа Mossberg 590.\nПаводле заканадаўства ў кожнага са спэцпадразьдзяленьняў войска, МУС і КДБ свае функцыі, — тлумачыць палкоўнік Уладзімір Барадач. — Але мы жывём не паводле закону».\n«Падчас апошняга наведваньня 5-й асобай часьці спэцпрызначэньня ў Мар’інай Горцы Лукашэнка зразумеў, што тыя, хто адслужыў, падрыхтаваныя людзі, сыходзяць „на гражданку“. І іх 17 тысяч — некалькі брыгадаў. Таму гэтым хлопцам, іхнім сем’ям, сваякам прэзыдэнт мусіць забясьпечыць чалавечыя ўмовы ўтрыманьня. Інакш яны пакрыўдзяцца, і яму будзе не схавацца за сьпіны толькі што прызваных пацаноў», — працягвае палкоўнік Барадач.\n«Тое, што адбылося на Ўкраіне, гэта, на маю думку, самастойныя дзеяньні асобных супрацоўнікаў „Беркуту“. Ніхто ніякай каманды прымяняць агнястрэльную зброю сярод кіраўніцтва „Беркуту“ нікому не аддаваў, — лічыць генэрал-лейтэнант міліцыі Мечыслаў Грыб. — Калі б такую каманду аддалі, то гэта былі б сотні чалавек, якія б пацярпелі, загінулі, былі параненыя. А не адзін і нават ня дзесяць чалавек».\n«Гэта нэрвы, усё магчыма. І з таго боку, і з гэтага боку. Калі нэрвы ўзбуджаныя з абодвух бакоў супрацьстаяньня, то чакаць можна ўсяго чаго хочаш, і без усялякай каманды з боку некаторых асобаў», — заключае Грыб.


13 сакавік 2018, 19:00\nАпошні званок. Ілюстрацыйнае фота\nДасьледчы цэнтар Інстытуту прыватызацыі і мэнэджмэнту прадставіў 13 сакавіка вынікі дасьледаваньня «Адметнасьці сыстэмы сярэдняй адукацыі ў Беларусі», задача якога — выявіць праблемы і слабыя месцы ў гэтай галіне.\nПадчас дасьледаваньня праводзіліся глыбінныя інтэрвію з экспэртамі і анкетнае апытаньне насельніцтва.\nСацыёлягі прыйшлі да высновы, што зьмены ў сфэры сярэдняй адукацыі праводзяцца ў Беларусі няспынна, аднак «агульная канцэпцыя застаецца ранейшай».\n«Адукацыйныя праграмы абнаўляюцца толькі нязначна, а хуткасьць іх актуалізацыі часам не адпавядае патрабаваньням часу і не вырашае праблемы. Тое ж можна сказаць і пра падыходы да выкладаньня і іншыя аспэкты сыстэмы сярэдняй адукацыі», — сьцьвярджаюць экспэрты.\nАсноўныя вынікі дасьледаваньня прадставіла 13 сакавіка ў Менску сацыёляг Дасьледчага цэнтру ІПМ Дар’я Урбан.\n«Складанасьць прадметаў не адпавядае патрабаваньням часу»\nПершы блёк пытаньняў тычыўся складанасьці, важнасьці навучальных прадметаў і зацікаўленасьці ў іх вучняў. Паводле дасьледчыкаў, «у большасьці выпадкаў вучні ацэньваюць складанасьць прадметаў значна ніжэй, чым Міністэрства аховы здароўя».\n«Чаму для нас гэтае пытаньне было такім важным? Бо, па ацэнках апытаных намі настаўнікаў, складанасьць прадметаў не адпавядае патрабаваньням часу і ўнівэрсытэтаў ды насамрэч не такая высокая, як гэта ацэньвае Міністэрства аховы здароўя. Многія настаўнікі сказалі, што праграмы па матэматыцы, па замежных мовах маюць патрэбу ў істотных зьменах», — сказала Дарʼя Урбан.\n«Самы нецікавы прадмет — беларуская мова»\nНа думку вучняў, самыя важныя прадметы — замежная мова, расейская мова і матэматыка. Самымі няважнымі называюць музыку і выяўленчае мастацтва.\nНайбольш цікавыя для вучняў прадметы — інфарматыка (8,2 бала па 10-бальнай шкале), фізычная культура і здароўе (8,2), а таксама мэдычная падрыхтоўка (7,9), якая выкладаецца толькі для дзяўчатак. Хоць настаўнікі прапануюць, каб гэты прадмет вывучалі і хлопчыкі.\n«Вельмі вялікі інтарэс да большасьці прадметаў. Самы нецікавы прадмет — гэта беларуская мова (6,0). За ім чарчэньне (6,3) і беларуская літаратура (6,4). Для настаўнікаў гэта было званочкам пра тое, што беларуская культура або няправільна падаецца ў школе, або патрабуе пэўнай разнастайнасьці», — сказала Дарʼя Урбан.\nДасьледчыкі таксама вывучылі, як вучні ставяцца да вучэбнай нагрузкі. Большасьць рэспандэнтаў назвалі нагрузку аптымальнай. 27,5% апытаных лічаць недастатковай нагрузку пры падрыхтоўцы да экзамэнаў, то бок яе не хапае для паступленьня ў ВНУ.\n«У той жа час мы бачым даволі вялікую колькасьць тых (амаль пятая частка), хто сказаў, што нагрузка падчас выкананьня дамашніх заданьняў залішняя», — дадала Дарʼя Урбан.\n32,3% рэспандэнтаў займаліся з рэпэтытарам для паступленьня ў ВНУ\nТаксама экспэрты дасьледавалі, як выкарыстоўваюцца паслугі рэпэтытараў, да якіх зьвяртаюцца пераважна для паступленьня ў ВНУ.\n«Калі мы пачалі ацэньваць дастатковасьць школьных ведаў для паступленьня ў ВНУ, аказалася: 39,5% лічаць, што школьных ведаў хутчэй недастаткова. І яшчэ 10% лічаць, што іх зусім недастаткова. То бок амаль палова лічыць, што ведаў недастаткова. Пры гэтым 32,3% рэспандэнтаў займаліся з рэпэтытарам для паступленьня ў ВНУ. Гэта даволі істотны працэнт», — сказала Дарʼя Урбан.\nПаводле дасьледаваньня, больш ведаў атрымліваюць навучэнцы ліцэяў і каледжаў. А найменш — гімназісты, таму сярод іх найбольшы адсотак (63,3%) тых, хто выкарыстоўвае паслугі рэпэтытараў.\n«Вельмі часта адзнака — элемэнт заахвочваньня або пакараньня»\nТаксама дасьледчыкі вывучылі сыстэму ацэнкі ведаў у школах Беларусі.\n«Сыстэма ацэнкі ведаў, якая існуе ў нас, ня самым лепшым чынам уплывае на будучыню дзяцей. Паводле настаўнікаў, у нас вельмі часта адзнака — элемэнт заахвочваньня або пакараньня. Таму іх нельга ўспрымаць як абʼектыўны паказчык. І тут, паводле настаўнікаў, трэба нешта мяняць», — сказала Дарʼя Урбан.\nСамая папулярная адзнака ў вучняў — сямёрка.\nАмаль 47% рэспандэнтаў сказалі, што адзнакі паказваюць, наколькі добра вучань спраўляецца з працай, 40% рэспандэнтаў адказалі, што яны паказваюць узровень ведаў. 14% апытаных лічаць, што адзнакі паказваюць, хто з вучняў лепшы. Для 13% адзнакі нічога не азначаюць, а для 11% — паказваюць асабістае стаўленьне настаўнікаў.\n«Трэба моцна мяняць праграмы»\nПадчас дасьледаваньня вывучалася каштоўнасьць сярэдняй адукацыі ў Беларусі. Тры прадметы, якія найбольш спатрэбіліся выпускнікам пасьля заканчэньня школы, — расейская мова (53,7%), беларуская мова (16,1%), і матэматыка (7,6%).\n«Гэта індыкатар таго, што трэба моцна мяняць праграмы, адаптаваць іх да патрэбаў рынку працы, пад сучасныя ўмовы. Бо нашы праграмы выглядалі практычна гэтак жа і 50 гадоў таму. Многа кажуць, што праграма па інфарматыцы іншым разам выглядае проста сьмешна. Падручнікі распавядаюць, што трэба ўставіць дыскету ў дыскавод. А дзеці ўжо ня ведаюць, што такое дыскета. Практычна сто працэнтаў настаўнікаў сказалі, што патрэбныя зьмены па ўсіх прадметах», — сказала Дарʼя Урбан.\nПраблемы: абавязковыя мерапрыемствы і несправядлівыя адзнакі\nДасьледчыкі таксама разглядалі асаблівасьці арганізацыі навучальнага працэсу для школьнікаў. Часьцей за ўсё вучні сутыкаюцца з такімі праблемамі: абавязковае наведваньне мерапрыемстваў, якія не зьвязаныя з вучэбнай дзейнасьцю (вельмі часта — 12,5%, часта — 32,5%); несправядлівае выстаўленьне адзнак (вельмі часта — 6,9%, часта — 25,9%) і зьніжэньне адзнак за афармленьне работ (вельмі часта — 9,1%, часта — 22,4%).\n49% рэспандэнтаў гатовыя паехаць за мяжу\nЯк паводзяць ці як мяркуюць паводзіць сябе на рынку працы выпускнікі школ? Самыя папулярныя і запатрабаваныя спэцыяльнасьці ў іх — у сфэры інфармацыйных тэхналёгій (93,3%) і аховы здароўя (91,2%).\nДля большасьці рэспандэнтаў самы важны крытэр, які прад’яўляецца да працы, — гэта высокія заробкі (69,2%). 59,4% лічаць, што праца павінна быць цікавай. Найменш значны крытэр — праца павінна прыносіць карысьць грамадзтву (11,6%).\nПаводле дасьледаваньня, гатовыя паехаць за мяжу і працаваць за мяжой пры больш выгадных умовах 49% рэспандэнтаў. Зьедуць працаваць за мяжу пры першай магчымасьці, нават калі праца не па спэцыяльнасьці, 19% рэспандэнтаў. Паводле Дарʼі Урбан, «гэта высокі ўзровень міграцыйных установак».\nПрычым сярод выдатнікаў гатовыя працаваць за мяжой пры больш выгадных умовах 59%, а зьедуць пры першай магчымасьці, нават калі праца будзе не па спэцыяльнасьці, — 21%.\n25% вучняў школ не валодаюць замежнай мовай\nПаводле Дарʼі Урбан, яшчэ адзін паказальнік узроўню адукацыі — ступень валоданьня замежнымі мовамі. 36,7% вучняў агульнаадукацыйных школ валодаюць замежнай мовай на элемэнтарным узроўні, і 25% — не валодаюць.\nЛепш за ўсё валодаюць замежнымі мовамі вучні гімназій.\n«Тая адукацыя, якую сёньня дае школа, не актуальная на рынку працы і працуе па старой мадэлі», — сказала Дарʼя Урбан.\nЦікавасьць да гэтага дасьледаваньня Міністэрства адукацыі пакуль не праявіла.


Сёння — дзень малітвы за палітычных вязняў | Народная Воля\nСёння — дзень малітвы за палітычных вязняў\nГэты дзень абвешчаны агульнабеларускім Днём малітвы за палітычных вязняў. У храмах розных канфесіяў і хрысціянскіх супольнасцяў адбудуцца малітвы за Беларусь і несправядліва зняволеных. Яны заклікалі, каб у 20-00 у любым месцы кожны чалавек запаліў свечку і памаліўся. Гэта з’яднае разам ў малітве за свабоду нашай краіны, яе народа і асабліва тых, хто зараз знахозіцца за кратамі.\n19 студзеня спаўняецца роўна месяц з часу жорсткага разгону мірнай акцыі пратэсту на плошчы Незалежнасці ў Мінску, масавага збіцця і затрымання грамадзян і пачатку беспрэцэдэнтнага штодзённага ўціску грамадзянскай супольнасці ў Беларусі. На працягу паслявыбарчага перыяду ў краіне адбываюцца масавыя ператрусы і арышты. Пад рэпрэсіі падпадаюць незалежныя СМІ, актывісты партый і грамадскіх арганізацый. Але нельга паддавацца духу страху і бязвер’я, лічаць веруючыя, бо Ісус Хрыстос увесь час свайго зямнога служэння заклікаў: «Не бойцеся!».


рэгістрацыя 1xBet - Як зрабіць кошт 1xBet рабіць стаўкі онлайн - 1xBet TOP\nГульцы суправаджаюць заклад клуба, Сёння мы будзем казаць пра нашых новых партнёрах: рэгістрацыя 1xBet. Як вы ўжо ведаеце, мы робім толькі партнёрскія адносіны з надзейнымі букмекеры, і мы можам выкарыстоўваць іх без страху. Гэта яшчэ адзін прыклад гэтага.\nтаму, калі вы шукаеце букмекер (ці нават калі вы хочаце дадаць колькасць дамоў у вашым пошуку лепшага шанцу), Гэты артыкул навучыць вас, як стварыць уліковы запіс на 1xBet.\nЯк стварыць уліковы запіс на 1xBet?\nкарацей кажучы, працэс стварэння ўліковага запісу проста 1xBet, зручна і практычна. Нішто не вельмі адрозніваецца ад таго,, аднак, Вы прывыклі шукаць тут. аднак, давайце крок за крокам правільны спосаб пачаць рабіць стаўкі на 1xBet. хутка? так давай!\nКалі ласка, наведайце 1xBet\nДоступ да сайтаў 1xBetA Першы крок у стварэнні ўліковага запісу на працэсе 1xBet лагічна доступ да хатняй сайт. Вы можаце зрабіць гэта, націснуўшы на спасылку або кнопку Назад у поле ніжэй.\nПасля лініі празрыстасці, што мы перанялі ў нашых партнёрах раскрыцці, мы хацелі б запрасіць Вас зарэгістравацца на хаце праз нашу спасылку. то, Вы дапамагаеце Betting Club вырабляе і змяшчае карысную інфармацыю для нашага супольнасці.\nпакуль не ведаю 1xBet?\nЗапрашаем Вас наведаць 1xBet, букмекер мы рэкамендуем для ставак на спорт. У дадатку да традыцыйнага бонусаў для новых карыстальнікаў, гэты дом ўключае ў сябе шэраг мерапрыемстваў, і мае некалькі трансмісій чэмпіянатаў з струменевага. Націсніце на кнопку ніжэй, каб адкрыць рахунак, не парушаючы іх чытанне.\nСтварыць уліковы запіс на 1xBet – Абярыце вобласць, каб стварыць новы ўліковы запіс у 1xBet\nПасля атрымання доступу да сайта 1xBet, вы ўбачыце, што размяшчэнне не вельмі адрозніваецца ад букмекеры, які мы абмяркоўвалі раней у нашым блогу. у агульным, ёсць меню боку са спісам спартыўных ставак, затым выбітная гульня ў сярэдзіне экрана.\nУ гэты момант, мы хочам паказаць, як стварыць уліковы запіс на 1xBet, так што фокус знаходзіцца ў правым верхнім куце. Там вы знойдзеце дзве важныя кнопкі. першы “Увайсці” сіні. Гэта дзе вы будзеце мець доступ да платформы пасля стварэння ўліковага запісу.\nКалі ў вас няма ўліковага запісу, патрэбная кнопка з'яўляецца другой, званы “рэгістрацыя”. Галоўная ўвага ў зялёным колеры, як паказана на малюнку.\nЗрабіце свае нататкі ў 1xBet\nПасля націску на кнопку запісу ў вашай ўліковага запісу, сайт адкрыецца ўсплывальнае акно ў цэнтры экрана, гэтак жа, як на наступным малюнку.\nЯк вы можаце бачыць, Ёсць чатыры варыянты для вас, каб пачаць ствараць уліковы запіс на 1xBet. яны:\nЗ нумарам тэлефона\nЗ сацыяльнымі сеткамі\nДавайце паглядзім, як кожны з іх працуе.\nнацісніце Value: Ваш уліковы запіс літаральна адзін клік\nНайбольш практычны варыянт для стварэння ўліковага запісу на 1xBet з'яўляецца варыянтам “Num Націсніце”. Вы выбіраеце краіну і валюту … зроблена! На наступным экране, вы атрымаеце нумар рахунку і пароль для ўваходу ў сістэму. Вы таксама можаце запытаць, каб адправіць гэтую інфармацыю па электроннай пошце, менавіта тое, што мы падкрэсліваем ў наступнай друку.\nНа аснове колькасці клетак: карыстацца прыладай для стварэння ўліковага запісу\nДругі варыянт заключаецца ў стварэнні ўліковага запісу на 1xBet з дапамогай мабільнага тэлефона. аднак, Гэта яшчэ адзін зручны спосаб рэгістрацыі на платформе. Проста увядзіце ваш кантакт і націсніце “рэгістратар” для прасоўвання і атрымаць доступ да інфармацыі.\nпа электроннай пошце: атрымаць доступ да дадзеных на ваш адрас электроннай пошты\nСамы традыцыйны спосаб рэгістрацыі на сайце, па электроннай пошце. Е, ясна, 1xBet дае такую магчымасць. тут, Вам неабходна запоўніць дадзеныя, асабліва з электроннай поштай. Перавага гэтай мадэлі складаецца ў тым, што вы сабралі свой адмысловы пароль адразу. Доступ да дадзеных будзе адпраўлены на Ваш адрас, відавочна.\nсацыяльныя сеткі: садзейнічанне прызнанні доступу\nнарэшце, памятаеце, што вы ўсё яшчэ можаце стварыць уліковы запіс на 1xBet праз сацыяльныя сеткі. у цяперашні час, Ёсць два варыянты: E Facebook Google Plus. Выберыце патрэбную опцыю, каб накіроўваць і пацвердзіць доступ.\nПаглядзіце, як лёгка стварыць уліковы запіс 1xBet?\nЯк вы можаце бачыць, стварыць уліковы запіс на 1xBet вельмі практычна. у рэшце рэшт, ў вас ёсць чатыры простых варыянтаў, якія робяць жыццё прасцей, рэгістрацыі гэтага букмекера. Скарыстайцеся магчымасцю атрымаць бонус у памеры да ЗША $ 500 прапанаваў для пачаткоўцаў, каб пачаць стаўкі на спорт.\nNext post: 1xBet Mobile – Спампаваць прыкладанне для Android – ІАА-\nOne thought on “Registo 1xBet – Як зрабіць кошт 1xBet рабіць стаўкі онлайн”


Новы спецпрадстаўнік у камандзе Ціханоўскай Аляксандр Шлык: Мяне будзе вельмі складана абазваць Ярмошынай\n18.02.2021 / 15:56\n36-гадовы экс-работнік БДІПЧ АБСЕ стаў спецыяльным прадстаўніком Святланы Ціханоўскай па выбарах.\nАпошнія дзесяць гадоў ён адпрацаваў у аддзеле БДІПЧ АБСЕ па выбарах. З 2016 года — узначальваў гэты аддзел. Пра новую і старую працу, а таксама пра параўнанні з Лідзіяй Ярмошынай Шлык расказаў у інтэрв’ю «НН».\nФота з фэйсбука.\n«Наша Ніва»: Аляксандр, вас можна называць Лідзіяй Ярмошынай у камандзе Святланы Ціханоўскай?\nАляксандр Шлык: Я думаю, што ёсць прынцыповая розніца між Лідзіяй Ярмошынай і мной, але тлумачыць мы гэта будзем не словамі, а на справе, паказваючы прынцыпы і каштоўнасці, якія спавядаем. Мне здаецца, што такое гэта параўнанне не на маю карысць. Вялікае значэнне ў тым, як складваюцца адносіны між спадарыняй Ярмошынай і спадаром Лукашэнкам, і мной і Святланай Ціханоўскай. Нам было важна падкрэсліць нават у маёй пасадзе «спецыяльнага прадстаўніка», што ў мяне будзе дастаткова вялікая аўтаномія ў выказванні свайго экспертнага меркавання. Мы не хочам ні ў рэальнасці, ні ў грамадскай ацэнцы капіяваць тую мадэль, якая людзям не падабаецца. І нават праз гэта мяне будзе вельмі складана абазваць Ярмошынай у камандзе Ціханоўскай.\n«НН»: Раскажыце крыху пра сябе. Хто вы, адкуль вы?\nАШ: Я — беларус. Родам з Мінска. Вучыўся, рос у Мінску, ва ўніверсітэце быў у Мінску. Потым вучыўся за мяжой. У мяне дзве магістратуры: адна — Цэнтральнаеўрапейская (Венгрыя), другая — у Лундзе (Швецыя). Я чалавек, які звязаны з выбарамі вельмі-вельмі даўно.\n«НН»: Як вы трапілі ў гэтую сферу?\nАШ: Я цудоўна помню і 1994, і 1995 гады, як хадзіў з бацькамі на выбарчыя ўчасткі. Гэта было вельмі цікава, хто б тады падумаў, што я прысвячу гэтаму вялікую частку жыцця. Першы раз я займаўся выбарамі ў 2004 годзе, калі быў рэферэндум аб зняцці абмежаванняў на прэзідэнцкія тэрміны, а таксама парламенцкія выбары. Я быў перакладчыкам і асістэнтам пры кароткачасовых назіральніках АБСЕ. Я добра гаварыў па-англійску, было двое замежнікаў, і я правёў з імі тры дні. Мне спадабалася, стала цікава. І не тое, каб я раней не цікавіўся палітыкай, я быў актыўным у грамадскім і моладзевым рухах.\nУ 2006 годзе місія АБСЕ мяне зноў знайшла і прапанавала папрацаваць у лагістычным аддзеле: купіць, наняць, арганізаваць перавозку. Мабыць, мая англійская дапамагала, я часта перакладаў на сустрэчах і для кіраўніка місіі. Помню момант, калі я сядзеў між Мілінкевічам і Казуліным на адной сустрэчы і перакладаў для іх на беларускую і рускую мовы. Мяне заўважылі, думаю. Ад 2007 да 2010 я працаваў экспертам, назіральнікам у доўгатэрміновых місіях БДІПЧ, у тым ліку ў Афганістане. Гэта было нешта!\n«НН»: А як вы трапілі на сталую працу ў БДІПЧ?\nАШ: У 2010 была вакансія дарадцы па выбарах, я падаў заяўку. Гэта адкрыты конкурс, і я атрымаў пасаду. У аддзеле БДІПЧ па выбарах няма супрацоўнікаў, якіх дасылаюць самі краіны, людзі нанятыя самі па сабе праз адкрыты конкурс. На маю пасаду конкурс быў некалькі соцень чалавек. Пяць гадоў я быў дарадцам па выбарах, у маім партфелі было 9-10 краін з 57. Потым я стаў намеснікам кіраўніка аддзела ў 2015 годзе. І так сталася, што там не было кіраўніка, таму я спачатку стаў выканаўцам абавязкаў, а потым мяне прызначылі кіраўніком аддзела БДІПЧ па выбарах.\n«НН»: Наколькі высокая гэта пасада?\nАШ: Калі арыентавацца на іерархію ААН, то гэта апошні ўзровень перад дырэктаратам. Нават, у прынцыпе, дырэктарская пасада. Я не надта хачу гэтым хваліцца, але я быў самым маладым кіраўніком такога ўзроўню ў АБСЕ дакладна, а можа, і ў ААН за ўсю гісторыю. Мне быў усяго 31 год, калі мяне прызначылі. Надзвычай хуткі рост.\n«НН»: Што вы рабілі на гэтай пасадзе?\nАШ: Адказваў за ўсё, што звязана з выбарамі ва ўсіх 57 краінах сябрах АБСЕ. І гэта не толькі назіранне, але і дапамога краінам прыводзіць іх заканадаўства ў адпаведнасць стандартам. А гэта дыпламатычныя перамовы, аказанне тэхнічнай дапамогі. Я памятаю сустрэчы, якія працягваліся па 12 гадзін, мы выпівалі па 8 кубачкаў кавы за гэты час. Мы разглядалі ўсе аспекты, што адпавядае [патрабаванням], што не. Гэта і дыпламатыя, і палітыка. Хаця я не палітык, я проста ведаю, як гэта працуе.\n«НН»: Вам давялося па працы вывучыць выбарчае заканадаўства ўсіх краін-членаў АБСЕ?\nАШ: З некаторымі краінамі працавалі больш, з некаторымі — менш. Я не ведаю на памяць усе законы, але я дакладна ведаю, дзе шукаць. І ведаю, дзе мы сутыкаліся з падобнымі праблемамі, выклікамі, і як яны рашаліся. Я ведаю, якія памылкі дапускаліся і як іх рашаць — гэта вельмі важна. У цяперашняй ролі я добра бачу, што рашэнне пытання з выбарамі — гэта задача выключна беларусаў. У нас ёсць магчымасць, ёсць экспертыза, людзі, гатовыя гэтым займацца. Так, я думаю, што правесці нармальныя выбары сваімі сіламі — гэта магчыма. Гэта не хімерная мэта, хаця лёгка не будзе.\n«НН»: У якой краіне за час вашай працы атрымалася дасягнуць найбольшага прагрэсу ў выбарчым заканадаўстве?\nАШ: Вельмі складанае пытанне. Выбарчае заканадаўства складаецца з вялікай колькасці кампанентаў. Нешта можна паспяхова рэфармаваць, але калі не чапаць іншыя законы, нібыта не звязаныя з выбарамі, то можа і не спрацаваць. Агулам жа выбары ў свеце становяцца тэхнічна лепшымі, многія праблемы рашаюцца. Не паўсюль аднолькава, дзесьці ёсць і рэгрэс, але тэхнічна ўсё рашаецца. Мне было сумна назіраць, што ў нашай краіны няма жадання змяняцца да лепшага. Хаця вось яно ляжыць — бяры, карыстайся, спрабуй, старайся дзеля людзей, выбарцаў, сваёй краіны. У БДІПЧ АБСЕ ёсць выдатная рэч, што яны (о, я кажу «яны», хаця зусім нядаўна адтуль сышоў) ніколі не дакранаюцца краіны, з якой яны самі. Я ніколі не кранаў Беларусь, таму БДІПЧ гэта дазваляла быць нейтральнымі і неперадузятымі. Я, канечне, ведаў, калі з’яўляліся справаздачы БДІПЧ, мабыць, першы іх спампоўваў і з вялікай цікавасцю чытаў, што ж яны там напісалі. Я не ведаў дэталяў, хаця быў кіраўнік! Бо я самаізаляваўся ад гэтага.\n«НН»: Вы згадалі пра тыповыя памылкі выбарчага заканадаўства, вы ведаеце, як іх пазбегнуць. А што за яны?\nАШ: Важна глядзець на падрыхтоўку добрых выбараў у Беларусі з перспектывы, як бы нам зрабіць выдатна, а не пазбегнуць памылак. Арыентавацца на добрыя прыклады. Калі факусавацца на Беларусі, то ў нас ёсць адна глабальная праблема, звязаная з выбарамі, і некалькі больш тэхнічных і юрыдычных.\n«НН»: Якая глабальная?\nАШ: Адсутнасць палітычнай волі ў правядзенні сумленных, адкрытых выбараў. Гэта звязана з адсутнасцю палітычнай волі ў стварэнні ўмоў для правядзення справядлівых выбараў. Выбары не праходзяць у вакууме, яны адбываюцца ў асяроддзі, дзе паважаюцца правы чалавека, дзе выконваецца свабода слова. Без гэтага ўявіць добрыя выбары вельмі складана. Гэтая праблема рашаецца выключна палітычным шляхам. Чаму я далучыўся да каманды Святланы Ціханоўскай? Бо бачу, што тут ёсць людзі, якія на ўласным прыкладзе дэманструюць павагу да правоў чалавека.\n«НН»: А цяпер давайце пра менш значныя, калі так можна сказаць.\nАШ: Гэта чатыры праблемы, якія я бачу. Першая — гэта пытанне фармавання выбарчых камісій. Гэты працэс непразрысты, мы не ведаем, паводле якіх крытэраў яны фармуюцца, каго і як выбіраюць. Адпаведна ўтвараюцца нерэпрэзентатыўныя камісіі. Як цяпер модна казаць: «Вы нас нават не прадстаўляеце». Дык так і ёсць! Тут ёсць шмат варыянтаў, як гэтыя камісіі фармаваць у будучыні, у многіх ёсць плюсы і мінусы. Я ведаю, што ў беларускім грамадстве існуе меркаванне, што ў кожнай камісіі павінен быць па прадстаўніку кандыдата. Але тут ёсць свае рызыкі. Напрыклад, палітызацыі працэсу. Вы помніце, колькі людзей у мінулым годзе хацела быць сябрамі камісій, які ў іх быў імпэт? Потым яны сталі назіральнікамі. Яны бралі адпачынак на працы, хоць і небагатыя людзі. Яны ішлі на рызыку звальнення, але спрабавалі нешта зрабіць. Мне здаецца, трэба, каб камісіі прадстаўлялі людзей. Выбары праводзяцца не для кандыдатаў, а для людзей, грамадзян. І ў Беларусі вялікае мноства людзей, якія гатовыя ўзяць на сябе адказнасць лічыць галасы. А потым з вялікім гонарам выходзіць да сваіх суседзяў, і не хаваць вачэй ад іх. Калі будуць адбывацца бацькоўскія сходы ў школах, то такія людзі будуць мець вялікі аўтарытэт, а не саромецца зробленага. Было б выдатна даць ім магчымасць правядзення справядлівых выбараў.\nАШ: Другі аспект — рэгістрацыя кандыдатаў. Выбарчае заканадаўства напісана так, каб камісіі шукалі кепскія подпісы, а не добрыя. Але ж мы павінны даць магчымасць чалавеку вылучыцца, дапамагчы яму стаць кандыдатам, даць магчымасць паправіць тэхнічныя недапрацоўкі, даць магчымасць абскардзіць. Трактаваць сумніўныя подпісы на карысць кандыдата і грамадзяніна. Рабіць прэзумпцыю сапраўднасці подпісаў, а не наадварот. Зрабіць гэты працэс адкрытым.\n«НН»: І два апошнія пункты?\nАШ: Падлік галасоў. Мне здаецца, тут усе ўсё разумеюць. Рашэнне тут можа быць праз палітычную волю. Не павінна быць такога: «Ну вы ж самі ўсё разумееце». Таксама гэта тэхнічна вырашальныя рэчы: пратаколы, улік бюлетэняў ад «А» да «Я», зверка з подпісамі і з тым, што знайшлі ў скрынях, публікацыя гэтых пратаколаў у рэальным часе, каб нічога не змянілася ў зводнай табліцы тэрытарыяльнай камісіі, каб людзі бачылі, што нічога не змянілася, пакуль пратаколы везлі ў машыне. І тут ІТ-супольнасць можа вельмі дапамагчы. У нас няма агульнага спісу выбарцаў, таму людзей то дадаюць, то выкрэсліваюць. Гэта пакідае люфт для манеўру. Недасканаласць гэтых сістэм дае глебу для сумневаў.\nІ чацвёрты момант — допуск назіральнікаў, мясцовых, міжнародных, СМІ. Я вось яшчэ раз перачытаў справаздачу БДІПЧ, дык міжнародных назіральнікаў таксама не пускаюць, абмяжоўваюць, саджаюць за пяць метраў ад месца падліку галасоў, у кутку. Гэтак не можа быць. Гэта ж зноў дае повад для сумневаў! Калі нешта хаваюць, то аўтаматам узнікае думка: «Значыць, ёсць што». І гэтага трэба пазбягаць. Нічога хаваць не трэба.\n«НН»: Падчас дыскусіі на платформе сацыяльнай сеткі ClubHouse вы сказалі, што цяперашняе заканадаўства, хай і недасканалае, але дазваляе правесці адносна някепскія выбары. Я правільна зразумеў вашу думку?\nАШ: Так, абсалютна. Я не хачу казаць, што заканадаўства не трэба мяняць, у свеце няма ідэальных законаў пра выбары, якія не трэба мяняць. Але і ў Канстытуцыі Беларусі і ў першым раздзеле выбарчага заканадаўства закладзеныя агульныя прынцыпы, якія нічым не адрозніваюцца ад агульнасусветных. Далей чытаем Кодэкс, яго трэба ўдасканальваць, але ён не безнадзейны.\nДавайце будзем рэалістамі: пры змене ўлады ці будзе час і ці будзе орган, які аператыўна і якасна зможа памяняць Выбарчы кодэкс? Я не ўпэўнены. Мы зможам зладзіць якасны падлік галасоў паводле гэтага кодэкса, ён ніяк не абмяжоўвае гэты працэс. Але гэтымі інструментамі не хацелі карыстацца, а мы захочам.\nЗрабіць добрыя пратаколы. Але паралельна трэба думаць, як рэфармаваць выбарчае заканадаўства ў доўгатэрміновай перспектыве. Тыя касметычныя змены, якія часам адбываліся, — гэта несур’ёзна. Назапасілася цэлая база рэкамендацый ад міжнародных арганізацый. Але яшчэ раз скажу, што добрыя выбары не адбудуцца ў прававым вакууме. Трэба ўвесь час кансультавацца па гэтых пытаннях з беларускім грамадствам. Я 24 гадзіны працую ў камандзе Ціханоўскай, але ўжо атрымаў вялізную колькасць прапаноў, ідэй. Многія пішуць, што былі назіральнікамі, маюць што прапанаваць — гэта выдатна. Буду старацца ўсім адказваць — гэта вельмі важна.\n«НН»: Наступныя выбары пасля Лукашэнкі будуць арганізаваныя беларусамі ці пад эгідай нейкай міжнароднай арганізацыі?\nАШ: Выбары пад эгідай міжнародных арганізацый адбываюцца вельмі рэдка. Змяншаць глыбіню беларускага крызісу — палітычнага, эканамічнага, гуманітарнага — не трэба, але гэта не ідзе ні ў якія параўнанні з тымі сітуацыямі, калі даводзілася праводзіць выбары пад эгідай міжнародных арганізацый. Да чаго я? Сітуацыя гэтага не патрабуе. У беларусаў ёсць рэсурсы, веды, жаданне правесці выбары сваімі сіламі. Тысячы людзей былі па ўласным жаданні назіральнікамі, тысячы прыйшлі ўбачыць вынікі выбараў на сваіх участках. Гэта ж усё людзі, якія ў будучыню змогуць узяць на сябе адказнасць. Беларускія выбары — гэта справа беларускага народа.\n«НН»: Можа, не зусім да вас пытанне, але ці змогуць людзі, якія раней бралі ўдзел у выбарчых камісіях, у будучыні займацца арганізацыяй выбараў?\nАШ: Я думаю, што гэта пытанне палітычнае. Наўрад ці да мяне. Гэта можа быць адно з пытанняў, якое патрабуе абмеркавання. Пытанне, як наша грамадства ўз’яднаецца. Хаця я не магу сказаць, што на сёння яно расколатае, хутчэй, наадварот — большасць хоча дэмакратыі. Я хачу бачыць краіну, у якой будзе месца ўсім. Так, ёсць людзі, якія фальсіфікавалі выбары, ёсць тыя, хто аддаваў загады. Я не схільны змяшчаць іх у адну катэгорыю. Я не схільны вінаваціць усіх агулам. Гэта будзе прыўкраснае адчуванне, калі людзі апрануць найлепшае сваё адзенне, адпрацуюць дзень і выйдуць з участкаў з пачуццём таго, што яны нарэшце сапраўды падлічылі галасы як ёсць, а не выходзіць чорным ходам.\n«НН»: У чым канкрэтна заключаецца ваша праца ў штабе Ціханоўскай?\nАШ: Тры асноўныя кірункі. Першае — гэта стварэнне прававой і практычнай базы для правядзення справядлівых выбараў у Беларусі. Гэта распрацоўка падзаконных актаў, інструкцый, палажэнняў, метадычак, абмеркаванне іх. Трэба будзе закрануць у кааперацыі з калегамі іншыя заканадаўчыя акты, на іх таксама трэба будзе глядзець: свабода СМІ, свабода сходаў. І больш доўгатэрміновая праца па рэформе Выбарчага кодэкса. Я ведаю, што шмат ужо было створана камандай Анатоля Лябедзькі, мы з ім у шчыльным кантакце. Гэтая праца павінна працягвацца.\nДругая рэч — гэта папулярызацыя ідэі дэмакратычных выбараў як дасягальнай мэты. Гэта ўсё рэальна. Гэта ў межах дасягальнасці, тут павінен быць дыялог з грамадствам, каб людзі разумелі, дзе могуць прымяніць сваю сілу і энергію.\nТрэцяя — нейкі элемент міжнароднага супрацоўніцтва, атрымліваць досвед, наладжваць кантакт, атрымліваць ідэі і дапамогу. У агульных рысах так. Спадзяюся, хутка пабачым гэта ў канкрэтных рэчах.\n«НН»: У БДІПЧ калі вы перасталі працаваць?\nАШ: У БДІПЧ ёсць палажэнне, што ты там можаш працаваць максімум 10 гадоў, ідэя зменлівасці там закладзеная ад пачатку. Мае 10 гадоў скончыліся ў жніўні-верасні 2020 года. Я на кантракце там прабыў да студзеня. Ні на што не ўплываў, проста быў такі пераходны перыяд, дзе я кансультаваў.\n«НН»: Калі вы былі кіраўніком аддзела па выбарах, беларускія ўлады ніколі на вас не выходзілі? Ну кшталту, Аляксандр, вы ж беларус, давайце дамовімся…\nАШ: Ніколі такога не было. Яны мяне туды не прызначалі, не садзейнічалі. У беларускім МЗС шмат людзей, з якімі я перасякаўся, шмат хто з іх усё разумее. Мяне нічога не прасілі, у мяне такая рэпутацыя, што лепш нічога не прасіць. Мэты ўсё адно не дасягнеш, а чаго тады ганьбіцца.\n«НН»: Хто вас запрасіў у каманду Святланы Ціханоўскай?\nАШ: Гэта быў узаемны рух. Беларусь — краіна не дужа вялікая. Шмат людзей адно аднаго ведаюць асабіста. Я ведаю шмат людзей у акружэнні Святланы Ціханоўскай, Паўла Латушкі, Каардынацыйнай рады. Яны ж таксама ведалі, што існуе БДІПЧ і там кіраўнік аддзела па выбарах — беларус. Думаю, ва ўсіх складваўся нейкі пазл. Я атрымаў шмат паведамленняў, дзе змест быў наступны: «Ну гэта ж не сюрпрыз», «Да гэтага ішло». Было ўзаемнае прыцягненне, таму адбылася стыкоўка.\n«НН»: Радыя аказацца ў такой кампаніі?\nАШ: Я чакаю, што будзе вельмі шмат працы. Я ўчора з’ездзіў у адпачынак пакатацца на лыжах паўтары гадзіны (смяецца). Цікавая праца — у радасць. Я цаню тую аўтаномію і павагу, якую маю ў камандзе Ціханоўскай. Не ўсё будзе проста, але мы гатовыя да новых выклікаў.\n«НН»: Вы жывяце ў Вільні?\nАШ: У Варшаве, пакуль буду тут. Вельмі хацелася б у Беларусь, але, мабыць, цяпер не найлепшы час для вяртання.


Бясплатныя Xbox падарункавыя карты | Xbox генератар падарункавых карт | Бясплатныя коды падарункавых карт Xbox?\nдома // блог // падарункавыя карты Free Xbox\nМы не будзем рабіць выгляд, што мы маем моцныя пазіцыі ў падарункавай карце індустрыі Xbox. Але мы пайшлі на вялікія даўжыні і сродкі, каб даследаваць рынак падарункавых карт Xbox. Па шляху мы натыкнуліся стомным колькасць сайтаў, якія былі ўсе погляды і ня рэчывы. Шчыра кажучы, мы былі злоўлены іх памылковасці прапаноўваючы нам бясплатныя падарункавыя карты Xbox. Акрамя сучка тут і там, мы нічога не атрымалі рэальны кошт. У асноўным, мы мелі сваю долю асабістай жалю партыі. Нягледзячы на нашы стогны і гарачае жаданне, мы працягнулі наша пераслед, пакуль мы не ўбачылі святло ў канцы тунэля. Так, нашы намаганні, нарэшце, акупіліся, і мы атрымалі магчымасць ахапіць поспех з распасцёртымі абдымкамі на нашым бясплатныя падарункавыя карты Xbox пераслед.\nПаскораны да цяперашняга часу, мы адчуваем, што мы знаходзімся на воблаку дзевяць з нашым узрушаючым адкрыццём. Мы лічым, што мы павінны дзяліцца з вамі ў той момант святло лямпы з нашых, каб гарантаваць, што гнятліва пад падрыхтаваныя людзі не расчаравацца зноў і зноў. Такім чынам, мэта дадзенага артыкула заключаецца ў Xbox, каб дапамагчы аднаму і ўсе прайсці праз дымок і выйсці з іншага боку, як нам атрымліваць асалоду ад бясплатна Xbox коды падарункавых карт. Так, мы гаворым пра 100% бясплатныя падарункавыя карты, Такім чынам, дазвольце нам паказаць вам шлях, як вы можаце атрымаць бясплатна коды падарункавых карт Xbox сьцерці праблему фальшывых прапаноў падарункавых карт. Да канца гэтага артыкула, вы можаце адчуць, што вы абавязаны нам кавы рэкамендаваць кавалак каштоўнага каменя. Такім чынам, давайце ціснуць на з нашымі бясплатныя падарункавыя карты Xbox адкрыццё.\nДоказ і падручнік\nЗручны, бяспечны і вольны Xbox генератар падарункавых карт!\nБольш, чым хто-небудзь яшчэ, мы будзем рады быць носьбітам добрых навін. сустракайце генератар падарункавых карт бясплатна Xbox. На гэтай няма Xbox жывога кода генератара няма апытанняў сайт, вы будзеце мець магчымасць генерыраваць коды падарункавых карт бясплатна Xbox ня кідаць руку і нагу. А яшчэ лепш, сайт 100% бяспечна, надзейна і законна. Такім чынам, няма ніякіх вузкіх месцаў ўздоўж шляху. Усё, што вам сапраўды трэба зрабіць, гэта сесці на вэб-сайт і выбраць падарункавую карту на ваш выбар, і пачакаць некаторы час, пакуль сістэма генеруе падарункавую карту. Верце ці не, мы не спрабуем зрабіць гэта гучыць проста. На самай справе, гэта так проста, як гэта гучыць. Калі вы пачатковец на сайце, аўтаматызаваная сістэма папросіць вас праверыць, ці з'яўляецеся Вы чалавекам ці не. Вядома, няма неабходнасці хвалявацца з гэтай нагоды, таму што гэта стандартная практыка ідуць большасць уладальнікаў вэб-сайтаў у гэтыя дні, каб захаваць правілы непасільнай спамераў ў бухце. Пасля праверкі, вы зможаце атрымліваць асалоду ад коды падарункавых карт бясплатна Xbox што вы выбіраеце. Такім чынам, бясплатныя Xbox падарункавыя карты няма абследаванняў не павінна быць нязбытнай марай для тых, хто там.\nНеабмежаваная колькасць падарункавых карт?\nТакім чынам, вэб-сайт сцвярджае, што вы можаце ствараць неабмежаваную колькасць кодаў. Хоць мы падтрымліваем сайт, мы не падтрымліваем гэта зацвярджэнне iх. Былі часы, калі ён павінен быў вярнуцца з сайта пустымі рукамі. Пры гэтым, гэтыя выпадкі былі даволі рэдкія. У большасці выпадкаў, мы былі вар'яцка рады атрымаць бясплатныя Xbox падарункавыя карты няма абследаванняў або абавязацельствы ўзнагароджання за марнаваць наш час на сайце. Такім чынам, мы на самай справе не адчуваю, як скуголіць аб сайце для вяртання нас з пустымі рукамі ў рэдкіх выпадках. У рэшце рэшт, не так ужо шмат законных сайтаў там, што можа забяспечыць коды падарункавых карт бясплатна Xbox без мітусні. Такім чынам, мы будзем шчодрыя ў прадастаўленні гэтага генератар падарункавых карт бясплатна Xbox крэдыт, дзе гэта не звязана, таму што мы больш не марнаваць гадзіны на гадзіннік нашага часу. У рэшце рэшт, няма горш пачуцці, чым паказвалі надзеі бясплатныя падарункавыя карты Xbox, А затым бязлітасна выправадзіў выхад.\nБог паслаў падарунак!\nШчыра кажучы, гэта генератар падарункавых карт бясплатна Xbox прыйшоў да нас на дапамогу, калі нам гэта трэба больш за ўсё. Мы сапраўды былі ў канцы нашага дасціпнасці, і мы беглі з цярпення таксама. Так, пасадка на гэтым сайце аказаўся падарунак манны. Улічваючы мноства падробленых бясплатна Xbox падарункавыя карты ня абследаванняў сайтаў там, гэта генератар падарункавых карт бясплатна Xbox гэта апыняючыся выбар ніякай небяспекі для ўсіх гульцоў, якія там хочуць бясплатна Xbox рэчы. Заўважыўшы попыт на Xbox жывых коды, стваральнікі сайта стварылі бомбу з няма Xbox жывога кода генератара няма апытанняў інструмент, які не пакіне абыякавым. Калі водгукі ў Інтэрнэце, каб паверыць, гэта генератар падарункавых карт бясплатна Xbox была створана з выкарыстаннем надзейнай і першакласную тэхналогію, каб даць карыстальнікам з актыўнымі і законным коды, калі ёсць запыт на тое ж самае. Каманда энтузіястаў камп'ютэрных гульняў спатрэбілася час ад іх насычанай жыцця, каб вылучалі гадзіны, намаганні і грошы, каб давесці гэтую інфармацыю генератар падарункавых карт бясплатна Xbox у яго цяперашнім выглядзе. Так, капялюшы прэч уладальнікаў вэб-сайтаў, якія выбухалі міма межаў свайго звычайнага жыцця, каб прыдумаць нешта выдатным і унікальным.\nВыпрабавана спосаб атрымаць бясплатныя Xbox падарункавых карт!\nАсабіста нам пашчасціла натрапіць на месцы ў сярэдзіне звычайнага дня. Мы былі па-за сябе ад радасці, калі мы былі ў стане генерыраваць бясплатныя падарункавыя карты Xbox код у любы момант. Ён адчуў, як момант «Эўрыка». Заўзятыя геймеры, якія любяць свабодны матэрыял будзе ведаць, што мы маем на ўвазе. У рэшце рэшт, не ўсе з нас ёсць грошы, каб сагнаць на відэагульнях. Акрамя таго, не ўсе бацькі разумеюць дылему і запал да чаму-то, што не звязанага з даследаваннем. Такім чынам, дзеці могуць знаходзіцца ў вузкім месцы. Мы бачылі барацьбу, таму мы ведаем, што кіслы смак ён пакідае ў роце. З таго часу, як мы пазнаёміліся з сайтам, мы захавалі сябе ў скарбонку каштуе грошай, і мы ніколі не даводзілася мець справу з кіслым вопыту. А яшчэ лепш, мы ніколі не адчувалі неабходнасці працы ў Інтэрнэт, як вар'яты для Xbox кодаў.\nВы не павінны плаціць грошы за падарункавыя карты не больш!\nПамятаеце, што гіганцкія гульнявыя кампаніі робяць дзясяткі і мільёны даляраў кожны год, беручы за што-небудзь, і ўсё ў імя «масоўкі». Такім чынам, страты на некаторых кодаў не пашкодзіць іх банкаўскія рахункі. Такім чынам, мы не супраць сумеснага сайта з многімі людзьмі чытаюць гэта. Мы лічым, што гэта правільна, што трэба зрабіць, так як генератар Xbox падарункавыя карты сапраўды мае здольнасць генераваць вялікая колькасць актыўных падарункавых карт. Такім чынам, адзін і ўсе яны могуць атрымаць з гэтага карысць. Такім чынам, ісці наперад і ставіцца да сябе з бясплатна Xbox коды падарункавых карт. Для тых, хто ўсё яшчэ невежествен, то генератар падарункавых карт бясплатна Xbox працуе як цуд. Яна скануе гіганцкі спіс існуючых Xbox падарункавых кодаў і змяшчае код для карыстальніка. Кожны код, генераваны сістэмай з'яўляецца унікальным у той час ён генеруецца. Так, адзін не будзе працаваць на памылкі пры выкарыстанні кода.\n51 Каментары ON " падарункавыя карты Free Xbox "\nrobert58 Лістапада 28, 2017 ў 7: 50 вечара - адказаць\nMeowTWO Лістапада 30, 2017 ў 3: 39 вечара - адказаць\nАтрымаў маю картку лол, ідучы на другі\nMychael Снежні 1, 2017 ў 6: 35 раніцы - адказаць\nOMFG тнх m8\nБобі Снежні 3, 2017 ў 9: 22 раніцы - адказаць\nатрымаў мой 25 $ дс\nAWESOME_DUDE Снежні 8, 2017 ў 2: 15 вечара - адказаць\nRedhorse58 Снежні 14, 2017 ў 7: 31 раніцы - адказаць\nWOW Снежні 20, 2017 ў 7: 15 вечара - адказаць\nлол гэта рэальна\nвыкупаць Снежні 23, 2017 ў 10: 37 раніцы - адказаць\nЯк выкупіць ???\nPinguin крыві Снежні 29, 2017 ў 7: 49 раніцы - адказаць\nлёгкі чалавек Студзень 3, 2018 ў 7: 35 раніцы - адказаць\nГэта каштуе намаганняў\nSiron Студзень 17, 2018 ў 7: 36 раніцы - адказаць\nЧувак, калі ласка, абновіце яго !! Я хачу, каб выкарыстоўваць яго зноў\ns4tino Студзень 22, 2018 ў 6: 40 раніцы - адказаць\nredheaddddsss Люты 9, 2018 ў 8: 24 раніцы - адказаць\nqwerty Студзень 28, 2018 ў 10: 49 раніцы - адказаць\nГэта рэальная здзелка\nAK47 Люты 22, 2018 ў 1: 28 вечара - адказаць\nPacman Сакавік 1, 2018 ў 10: 36 раніцы - адказаць\nTravis Сакавік 22, 2018 ў 7: 07 вечара - адказаць\nшмат нічога сабе такі вялікі любові\nAntman Сакавік 29, 2018 ў 9: 23 раніцы - адказаць\nЯ вельмі рады, што я знайшоў гэты сайт !!!\nАманда Красавік 11, 2018 ў 11: 43 вечара - адказаць\nПатрэбна дапамога з Xbox карты\nxbox_god Красавік 12, 2018 ў 6: 32 раніцы - адказаць\nЛепшы блог калі-небудзь\nDavid Roberts Красавік 24, 2018 ў 10: 32 раніцы - адказаць\nсябар Красавік 26, 2018 ў 4: 58 вечара - адказаць\nАдзін мой сябар сказаў мне пра гэта сайце !!\nqwerty Май 3, 2018 ў 5: 37 раніцы - адказаць\nCombatwombat Май 8, 2018 ў 8: 52 вечара - адказаць\nЯк вы пагасіць\nStrice Май 10, 2018 ў 12: 33 вечара - адказаць\nЛепшы падручнік ніколі!\nCrazy_Frog Май 24, 2018 ў 1: 34 вечара - адказаць\nRenderM Май 17, 2018 ў 7: 12 вечара - адказаць\nBirchy7 Май 31, 2018 ў 1: 55 вечара - адказаць\nатрымаў мой Xbox віншавальную паштоўку і выкупіў яго, было вельмі лёгка атрымаць\ndnoyii Чэрвень 20, 2018 ў 8: 18 раніцы - адказаць\nDigi Ліпеня 5, 2018 ў 10: 35 раніцы - адказаць\nгэты пост сапраўды павесялеў мяне 🙂\nКерн Ліпеня 22, 2018 ў 11: 32 раніцы - адказаць\nГарсія Жнівень 2, 2018 ў 7: 50 раніцы - адказаць\nSelec Верасень 7, 2018 ў 5: 23 раніцы - адказаць\nён усё яшчэ працуе!\nружа Верасень 14, 2018 ў 2: 01 вечара - адказаць\nЯ люблю цябе\nTomyy Верасень 20, 2018 ў 7: 30 раніцы - адказаць\nСфарміравана віншавальная паштоўка 50 $ і выкупіў 🙂\nрэч Верасень 27, 2018 ў 7: 48 раніцы - адказаць\nСправа ў тым, рэальна!\nСанта Кастрычніка 4, 2018 ў 8: 00 раніцы - адказаць\nFaxamu Кастрычніка 11, 2018 ў 8: 17 раніцы - адказаць\nГотт Кастрычніка 25, 2018 ў 9: 45 раніцы - адказаць\nПаспяхова генеруюцца коды !!!\nрашотка Лістапада 15, 2018 ў 11: 36 раніцы - адказаць\nCoolman Лістапада 22, 2018 ў 8: 44 раніцы - адказаць\nГэта так выдатна!\nopopop Лістапада 29, 2018 ў 10: 59 раніцы - адказаць\nадкупіў сваю карту без праблем\nkiole Снежні 13, 2018 ў 8: 51 раніцы - адказаць\nвау, дзякуй за абмен\nKakkels Снежні 20, 2018 ў 8: 51 раніцы - адказаць\nЯ рады, што знайшоў гэты сайт\njuanso Студзень 3, 2019 ў 12: 10 вечара - адказаць\nя таксама ха-ха\nTruman33 Студзень 17, 2019 ў 3: 19 вечара - адказаць\nДональд Люты 7, 2019 ў 4: 28 вечара - адказаць\nкацялок з выпуклым дном Люты 21, 2019 ў 6: 29 вечара - адказаць\nЯ зрабіў гэта, было даволі лёгка: р\nздзелка Люты 28, 2019 ў 4: 53 вечара - адказаць\nдэкан Сакавік 7, 2019 ў 2: 57 вечара - адказаць\nSheng Май 2, 2019 ў 9: 35 раніцы - адказаць\nпакінуць адказ лёгкі чалавек


Даследаванне геннай тэрапіі | Генефілія гемафіліі | Інтэрактыўныя семінары\nІншыя стратэгіі / мэты - Інтэрактыўныя семінары\nГлен Ф. Пірс, доктар медыцынскіх навук, у цяперашні час працуе ў віцэ-прэзідэнце Сусветнай федэрацыі гемафіліі (WFH) па медыцынскіх пытаннях і ў Савеце дырэктараў WFH ЗША і ў Медыцынскім і навуковым кансультатыўным савеце ЗША па нацыянальнай гемафіліі (NHF). Ён з'яўляецца прадпрымальнікам, які пражывае ў Third Rock Ventures, а таксама кансультантам па геннай тэрапіі і гематалагічных біятэхналагічных кампаніях. У 2018 годзе ён быў адным з заснавальнікаў кампаніі "Амбіс Лекі", якая займаецца рэгенерацыяй печані ў галіне клетачнай і геннай тэрапіі, і з'яўляецца галоўным урачом. Доктар Пірс сышоў у адстаўку з Біягена ў 2014 годзе, дзе кіраваў навукова-даследчай распрацоўкай пашыраных перыядаў паўраспаду FVIII і FIX Fc зліццяў у якасці Арганізацыі маркетынгу. Ён узначаліў ахвяраванне 1 мільярда міжнародных адзінак (МЕ) і пачатак супрацоўніцтва ў галіне гуманітарнай дапамогі з WFH. Доктар Пірс таксама кіраваў пачаткам праграмы "Маё жыццё - наша будучыня" (MLOF) па генатыпе> 10,000 30 чалавек у амерыканскай суполцы, якая пакутуе ад крывацёкаў. Раней доктар Пірс быў членам Савета дырэктараў NHF і быў прэзідэнтам NHF. Доктар Пірс атрымаў ступень доктара медыцынскіх навук і доктарскую ступень у галіне імуналогіі і аспірантуру па даследаваннях паталогіі і гематалогіі. Ён мае 5+ гадоў вопыту ў распрацоўцы біятэхналагічных прэпаратаў у галіне рэгенерацыі тканін і гематалогіі, уключаючы гемафілію, пачынаючы з Amgen, і ўдзельнічаў у распрацоўцы 2008 зацверджаных прадуктаў ад гемафіліі. Ён дзеліць час паміж Сан-Францыска і Сан-Дыега. Доктар Пірс нарадзіўся з цяжкай гемафіліяй А і быў вылечаны ў XNUMX годзе.\nНазва дзейнасці:Генатэрапія для лячэння гемафіліі: іншыя стратэгіі і мэты\nДата выхаду: Кастрычнік 31, 2019\nТэрмін дзеяння: Кастрычнік 30, 2020\nВіцэ-прэзідэнт Сусветнай федэрацыі гемафіліі (WFH)


Розніца паміж паддонам і панэллю | Параўнайце розніцу паміж падобнымі ўмовамі Розніца паміж паддонам і панэллю | Параўнайце розніцу паміж падобнымі ўмовамі\nДадому / Бізнэс / Транспарт і лагістыка / Розніца паміж паддонам і трэнажорам\nРозніца паміж паддонам і панэлем\n2 мая 2011 года Паведамленне ад koshal\nПаддон супраць заносу\nІснуе выразнае адрозненне паміж паддонам і буксірам, хоць вы, магчыма, бачылі людзей, якія не заўважалі гэтага адрознення. Наогул кажучы, словы паддон і занос выкарыстоўваюцца для абазначэння платформы, якая стабільна падтрымлівае тавары падчас іх пагрузкі або транспарціроўкі праз дамкрат або пагрузчык. Гэта плоская паверхня, якая павялічвае эфектыўнасць апрацоўкі і захоўвання. Вы, напэўна, бачылі, як на гэтых драўляных паверхнях захоўваюцца тавары і нават транспартныя кантэйнеры, калі вы калі -небудзь былі ў прычале. Тавары часта замацоўваюцца ніткамі пры захоўванні на гэтых паддонах. Хоць людзі ўзаемазамяняюць словы паддон і занос, паміж гэтымі двума артыкуламі ёсць адрозненні.\nШто такое Скід?\nСкід - гэта аднапалубная пагрузачная платформа . У яго няма ніжняй палубы. Людзі, звязаныя з транспартнай галіной, называюць іх нізкапрофільнымі мабільнымі платформамі. Гэтая адсутнасць ніжняй палубы можа стаць праблемай для перавозкі цяжкіх прадметаў. Драўляныя палазы часам таксама называюць платформамі. Палазы часта выкарыстоўваюцца ў якасці пастаяннай асновы для цяжкай тэхнікі, паколькі яны маюць перавагу ў тым, што яны мабільныя. Яны не носяць пастаяннага характару. Палазы можна выкарыстоўваць у якасці таннай версіі паддонаў, калі ёсць неабходнасць у транспарціроўцы машын і абсталявання ад вытворцы.\nЯк сведчыць гісторыя, трэнажоры выкарыстоўваліся ў Другой сусветнай вайне для перавозкі вялікіх аб'ёмаў запасаў. Гэта стала магчымым, таму што панэлі не маюць ніжняй палубы, іх можна было лёгка выцягнуць праз пясок. З моманту ўвядзення двухбаковага паддона ў 1930 -я гады попыт на паласы знізіўся.\nШто такое паддон?\nПаддон, у адрозненне ад заносу, мае верхнюю і ніжнюю палубу . Гэта надае яму большую ўстойлівасць, чым занос. Хоць большасць паддонаў драўляныя, яны таксама вырабляюцца з пластыка і нават металу . У кожнага матэрыялу, які выкарыстоўваецца для будаўніцтва паддонаў, ёсць плюсы і мінусы. Напрыклад, што тычыцца бяспекі, то драўляныя паддоны маюць дрэнны высокі бал. Як вы разумееце, драўляныя паддоны могуць мець вострыя краю, асколкі і іржавыя цвікі. Усе яны датычацца бяспекі. Аднак з пластмасавымі паддонамі не ўзнікае такіх праблем бяспекі.\nВыкарыстанне паддонаў павялічылася з -за кантэйнерызацыі, паколькі чыстае і прамое дно кантэйнераў дапамагае лёгка перамяшчаць паддоны. Паколькі паддоны дапамагаюць у зручным перамяшчэнні, пагрузцы і разгрузцы грузавых кантэйнераў, кожны год вырабляецца паўмільярда новых паддонаў. У цяперашні час у ЗША выкарыстоўваецца больш за 2 мільярды паддонаў. Паддоны могуць перавозіць груз прыкладна 1000 кг і іх можна лёгка перавозіць аўтапагрузчыкам.\nУ чым розніца паміж паддонам і скідам?\nПаддон і панэль выкарыстоўваюцца для абазначэння платформы, якая стабільна падтрымлівае тавары падчас іх пагрузкі або транспарціроўкі праз дамкрат або пагрузчык.\n• Занос - гэта аднапалубная пагрузачная платформа. У яго няма ніжняй палубы.\n• Паддон, у адрозненне ад заносу, мае верхнюю і ніжнюю палубу.\n• Паддон больш устойлівы, чым занос.\n• Паддоны больш запатрабаваныя, чым палазы.\n• Паддоны больш папулярныя з -за двухпалубнай палубы. Як бачыце, двухпалубная пагрузчык дазваляе добра пагрузіць паддон. Такім чынам, прадметы на паддоне можна без праблем перавозіць. Аднак, калі справа даходзіць да заносу, з -за адсутнасці ніжняй палубы гэта немагчыма. Вядома, гэта карысна пры перавозцы чаго -небудзь, але гэта не так проста і бяспечна, як транспарціроўка грузу на паддоне.\nПаддон Dbenben n ( CC BY-SA 3.0 )\nРозніца паміж грузамі і грузамі Розніца паміж кур'ерам і грузам Розніца паміж універсальным кодам тавару (UPC) і адзінкай захоўвання запасаў (SKU) Розніца паміж лагістыкай і кіраваннем ланцужкамі паставак Розніца паміж закупкамі і закупкамі\nFiled Under: Transport & Logistics з тэгам: паддон , паллета вызначэння , платформы , Skid , Skid і паддонам , намець вызначэння , Skid супраць палет , выкарыстанне паддонаў , драўляных палазах\nАб аўтары: koshal\nКошаль - выпускнік мовазнаўства са ступенню магістра мовазнаўства\n- кажа Эрык Арэ\n28 мая 2014 г. у 15:49\nДзякуй. Я толькі пачаў працаваць на новым аб'екце і складзе, і гэта выдатна адказаў на маё пытанне.\nРозніца паміж картамі і дыяграмамі\nРозніца паміж станам рэчыва і фазай матэрыі\nРозніца паміж Чатні і Рэліш\nРозніца паміж Nikon D3100 і D5000\nРозніца паміж гневам і нянавісцю