09.11.2007 Суд над абаронцам "Белавежскай пушчы" скончыўся замірэннем бакоў 9 лістапада ў судзе Камянецкага раена разглядалася адміністрацыйная справа па іску да былога супрацоўніка Нацыянальнага парка Белавежская Пушча Георгія Казулькі. Ён вядомы як вучоны-эколаг і грамадскі дзеяч, які шмат сіл аддае абароне нацыянальнага багацця, якім з'яўляецца Белавежская пуща ад парушэнняў прыродаахоўнага заканадаўства. Яго апанентам у судзе стала Зінаіда Серада, якая займае пасаду ляснічага Каралёва-Мастоўскага лясніцтва, размещанага на тэрыторыі пушчы. Іх інтарэсы сутыкнуліся ў маі бягучага года, калі ў прэсе была распаўсюджана інфармацыя аб факце бракан'ерства. Зінаіда Серада і яе муж, які на той час працаваў лесніком, учынілй адстрэл самкі высакароднага аленя і кабана. Супраць іх была ўзбуджана крымінальная справа. Георгій Казулька на створаным ім Інтэрнет-сайце размясціў артыкул пад загалоўкам «Жанчына-браканьер аказалася прыбліжанай да адміністрацыі Нацыянальнага парка «Белавежская пуща». У ёй указвалася, што браканьерствам займалася Зінаіда Серада. Акрамя таго, там прыводзіліся факты незаконнай вырубкі леса на тэрыторыі лясніцтва, якое яна ўзначальвае. Паказальна, што ў час папярэдняга расследаванння жанчына-кіраўнік прызнала сябе вінаватай. Аднак потым здарылася так, што віну поўнасцю ўзяў на сябе яе муж-ляснік, асуджаны на два гады абмежавання волі. А Зінаіда Серада стала звычайным сведкам па справе аб браканьерстве. Тады Яна і падала ў міліцыю заяву аб узбуджэнні супраць Георгія Казулькі крымінальнай справы па артыкуле «паклеп». Пасля праверкі, праведзенай Камянецкім раенным аддзелам унутраных спраў, ва ўзбуджэнні крымінальнай справы было адмоўлена. Разбірацельства перайшло ў плоскасць Адміністрацыйнага кодэксу. Аднак судовае пасяджэнне, прызначанае на 9 лістапада, не адбылося. Бакі прыйшлі да міравога пагадненя на пэўных умовах. Георгій Казулька пракаменціраваў зыход справы наступным чынам. На яго думку, браканьерства і вырубка леса на тэрыторыі аднаго лясніцтва - гэта толькі звяно ў доугім ланцугу парушэнняў прыродаахоўнага заканадаўства на тэрыторыі Белавежскай пушчы. І на раенным узроўні сёння ніхто не зацікаўлены ў тым, каб раскруціць гэты ланцуг поўнасцю. Зінаіда Серада выдатна таксама разумее, што пацярпець можа якраз яна, а не тыя, хто вышэй рангам. Гергій Казулька сказаў, акрамя таго, што не адчувае за сабой юрыдычных ці маральных абмежаванняў, каб і надалей працягвать сваю дзейнасць у абарону пушчы. "> 09.11.2007 Суд над абаронцам "Белавежскай пушчы" скончыўся замірэннем бакоў 9 лістапада ў судзе Камянецкага раена разглядалася адміністрацыйная справа па іску да былога супрацоўніка Нацыянальнага парка Белавежская Пушча Георгія Казулькі. Ён вядомы як вучоны-эколаг і грамадскі дзеяч, які шмат сіл аддае абароне нацыянальнага багацця, якім з'яўляецца Белавежская пуща ад парушэнняў прыродаахоўнага заканадаўства. Яго апанентам у судзе стала Зінаіда Серада, якая займае пасаду ляснічага Каралёва-Мастоўскага лясніцтва, размещанага на тэрыторыі пушчы. Іх інтарэсы сутыкнуліся ў маі бягучага года, калі ў прэсе была распаўсюджана інфармацыя аб факце бракан'ерства. Зінаіда Серада і яе муж, які на той час працаваў лесніком, учынілй адстрэл самкі высакароднага аленя і кабана. Супраць іх была ўзбуджана крымінальная справа. Георгій Казулька на створаным ім Інтэрнет-сайце размясціў артыкул пад загалоўкам «Жанчына-браканьер аказалася прыбліжанай да адміністрацыі Нацыянальнага парка «Белавежская пуща». У ёй указвалася, што браканьерствам займалася Зінаіда Серада. Акрамя таго, там прыводзіліся факты незаконнай вырубкі леса на тэрыторыі лясніцтва, якое яна ўзначальвае. Паказальна, што ў час папярэдняга расследаванння жанчына-кіраўнік прызнала сябе вінаватай. Аднак потым здарылася так, што віну поўнасцю ўзяў на сябе яе муж-ляснік, асуджаны на два гады абмежавання волі. А Зінаіда Серада стала звычайным сведкам па справе аб браканьерстве. Тады Яна і падала ў міліцыю заяву аб узбуджэнні супраць Георгія Казулькі крымінальнай справы па артыкуле «паклеп». Пасля праверкі, праведзенай Камянецкім раенным аддзелам унутраных спраў, ва ўзбуджэнні крымінальнай справы было адмоўлена. Разбірацельства перайшло ў плоскасць Адміністрацыйнага кодэксу. Аднак судовае пасяджэнне, прызначанае на 9 лістапада, не адбылося. Бакі прыйшлі да міравога пагадненя на пэўных умовах. Георгій Казулька пракаменціраваў зыход справы наступным чынам. На яго думку, браканьерства і вырубка леса на тэрыторыі аднаго лясніцтва - гэта толькі звяно ў доугім ланцугу парушэнняў прыродаахоўнага заканадаўства на тэрыторыі Белавежскай пушчы. І на раенным узроўні сёння ніхто не зацікаўлены ў тым, каб раскруціць гэты ланцуг поўнасцю. Зінаіда Серада выдатна таксама разумее, што пацярпець можа якраз яна, а не тыя, хто вышэй рангам. Гергій Казулька сказаў, акрамя таго, што не адчувае за сабой юрыдычных ці маральных абмежаванняў, каб і надалей працягвать сваю дзейнасць у абарону пушчы. "> Суд над абаронцам "Белавежскай пушчы" скончыўся замірэннем бакоў | «Берасцейская Вясна»\nСтаронка створана за 0.012692 секунд


05 люты 2010, 15:24\n“Ад нашай актыўнай пазыцыі можа залежаць лёс і нават жыцьцё маладога чалавека, адзінаю віною якога ёсьць барацьба за свабоду слова ў Беларусі,” – гаворыцца ў лісьце эўрадэпутата Конрада Шыманьскага да Эўрапейскай Камісіі.\nЗаяву ў інтэрвію тэлеканалу “Белсат” зрабіў таксама Яцэк Пратасевіч, кіраўнік дэлегацыі ў справах Беларусі Эўрапейскага Парлямэнту. “Гэта чарговы прыклад таго, як улады ў Менску блякуюць незалежныя ініцыятывы дзе толькі могуць. А дэклярацыі пра дэмакратычныя стандарты – гэта толькі прыгожыя словы. ЕЗ не можа прыняць гэтага ў якасьці нармальнай сытуацыі”.\nПаводле эўрадэпутата, такія падзеі паўплываюць на перамовы Эўразьвяз–Беларусь, напрыклад, на прыняцьце рашэньня пра склад дэлегацыі Беларусі ў “Эўранэсьце” (супольным прадстаўніцтве Эўрапарлямэнту і дзяржаваў праграмы “Ўсходняе партнэрства”).\n“Такія дзеяньні паказваюць, што нельга ўспрымаць улады Беларусі як сур’ёзнага партнэра”, -- заявіў Пратасэвіч


Худнеем на Японскай - Дыеты 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Дыеты 2017 ⇒ Худнеем на Японскай\nКалі пачаць харчавацца на Японскай, то паступова, без пагроз для здароўя, можна пазбавіцца ад лішняга вагі. Прадукты, якія з'яўляюцца асновай японскага харчавання - гэта рыс, рыба, соя, гародніна і садавіна.\nРыс з'яўляецца асновай японскай кухні, ён уваходзіць у склад шматлікіх японскіх страў, з рысавай мукі атрымліваецца цудоўная празрыстая локшына, смачныя блінцы. Багатыя карыснымі вугляводамі стравы з рысу спрыяюць хуткаму насычэнню, а пачуццё голаду пасля прыёму рысу ўзнікае няхутка.\nЯпонцы ў вялікіх колькасцях ўжываюць у ежу рыбу, яна з'яўляецца крыніцай амега-3 тоўстых кіслот, якія паляпшаюць працу сэрца і дапамагаюць павысіць разумовую актыўнасць.\nКаб схуднець на Японскай, неабходна папоўніць меню гароднінай. Агароднінныя супы і салаты, тушеные гародніна, рыс з гароднінай, усё гэта агародніннае разнастайнасць спрыяе здабыццю стройнай фігуры і захаванню здароўя. Нездарма прыёмы ежы ў Японіі не абыходзяцца без некалькіх агароднінных страў.\nСадавіна - выдатная альтэрнатыва шкодным ласункам, яны лепш засвойваюцца, напаўняюць арганізм карыснымі рэчывамі і вітамінамі. Пры пераходзе на японскую дыету, уключыце ў рацыён садавіна, яны дапамогуць бязбольна растацца з звычкай ёсць, непатрэбныя арганізму, кандытарскія прысмакі.\nЯпонская кухня неймаверная без соевых прадуктаў: соевага соўсу, тофу, сброженных бабоў натто, супу-міса. Соя багатая бялком, яна з'яўляецца альтэрнатывай мяса, але значна больш карысна, так як не ўтрымлівае насычаных тлушчаў.\nКалі вы вырашылі худнець на Японскай, не выпускайце з выгляду яшчэ некалькі важных момантаў. У Японіі існуе культ свежасці, ў ежы не павінна быць ніякіх паўфабрыкатаў. Усе рыхтуецца толькі з свежых прадуктаў, прыгатаваную ежу неабходна з'ядаць адразу, не пакідаючы на заўтра. Кожны дзень Свежэпрыготаўленный страва.\nЯшчэ адной асаблівасцю японскага харчавання з'яўляецца магія сервіроўкі. Прыгожа аформленая ежа здольная распачаць апетыт і ператварыць прыём ежы ў вытанчанае асалоду. Японцы смакуюць ежу нетаропка, атрымліваючы асалоду ад кожным кавалачкам, атрымліваючы сапраўднае задавальненне. Такое стаўленне да ежы з'яўляецца усвядомленым, вы не пакладзеце ў рот лішняга кавалачка, так як адчуеце сытасць, з'еўшы невялікі аб'ём ежы.\nПахуданне на Японскай - гэта магчымасць здабыцця стройнай фігуры без гвалту над арганізмам.\nПапярэдні Тэкст Італьянская дыета\nНаступная Артыкул Вегетарыянская дыета доктара Орниша


Прыказкі аб працы і ляноты. Як дзве крайнасці фармуюць наша жыццё\nДарослы чалавек вымярае сваё жыццё перыядамі ляноты і працы. Вядома, ленавацца (адпачываць) яму падабаецца больш, але дзяцей ён аддае перавагу вучыць таму, што праца - гэта добра. Больш за тое, гэта проста выдатна. Для такой справы выдатна падыдуць прыказкі аб працы і ляноты. У нашым артыкуле мы разгледзім не столькі іх, колькі сэнс, які стаіць за названымі вышэй з'явамі.\nКалі праца - гэта дрэнна\nПраца - гэта дрэнна, калі чалавек не любіць тое, што робіць. Напрыклад, ёсць такі афарызм: «Дзе хаценьне - там і ўменне». Ён цалкам справядлівы, бо калі чалавек не хоча чагосьці рабіць, то ніколі не даб'ецца нейкіх вышынь у тым рамястве, якім заняты. Напрыклад, ідзе юнак на завод ад патрэбы ў 15 гадоў. На самай справе ён - мастак, паэт ці музыка, але неабходнасць яго гоніць ўставаць у станка. Па-першае, ён доўга там не будзе трымацца, усё роўна сыдзе, а па-другое, магчыма, падвядзе ўсё прадпрыемства, так як працаваць будзе без жадання. Іншымі словамі, прыказкі аб працы і ляноты зусім справядлівыя ў дачыненні толькі таго віду працы, які мілы чалавеку.\nПраца як каштоўнасць\nПраца - гэта добра, таму што яна мяняе чалавека. Няма ніякай розніцы, чым займацца, галоўнае - рабіць гэта з жаданнем і хоць бы з некаторым асалодай, і тады "вочы баяцца, а рукі робяць». Калі ж імкнення няма да працы, то страх не перамагчы.\nТрохі аб сучасным свеце\nЗараз праца - гэта фетыш, а ленавацца, наадварот, не модна. Той, хто лентяйничает не здолее распачаць сабе на чарговы айфон і стане лузэрам. Ах да, яшчэ адпачынак ён прывядзе ў вёсцы ў бабулі, а не на Мальдывах. Нікому не хочацца гібець на дачы, таму ўсе тэрмінова працуюць. Але ці варта яно таго?\nЛянота - гэта дрэнна\nКалі чалавек не працуе, наогул, нічым не заняты, і ён не хоча нават шукаць сабе справу па душы, ён проста аддае перавагу існаваць за кошт іншых. І дрэнна нават не тое, што весці паразітычны лад жыцця амаральна, а тое, што чалавек без любімага заняткі распадаецца як асоба. Вось у гэтым выпадку вельмі падыдуць прыказкі аб працы і ляноты:\n«Хто не працуе, той не есць».\n«Хто не сее, той не жне».\nПраўда, вялікая верагоднасць, што ён не ўспрыме іх сур'ёзна. Надзейней пазбавіць Боўдур грошай.\nНа розум прыходзяць у гэтым сэнсе не толькі вялікія хлопчыкі, якія без усялякага сораму бяруць у бацькоў грошы на свае патрэбы і наогул на жыццё, але і хатнія гаспадыні, якія мяркуюць, што не працаваць - гэта крута.\nКалі не працуюць дарослыя хлопцы і спакойна сядзяць на шыі бацькоў, ясна, чаму гэта дрэнна, яны ж «вечныя дзеці». А потым калі хтосьці па выпадковасці ці непаразуменні выходзіць за іх замуж, то іх другія паловы дзівяцца, чаму яны нічога не ўмеюць. Гэтыя людзі не прыстасаваны да жыцця, таму што іх бацькі дазвалялі ім не працаваць.\nЗ хатнімі гаспадынямі асобная гісторыя. Жанчыны, калі выключаюцца з сацыяльнага жыцця, вельмі хутка "апускаюцца", г.зн. перастаюць за сабой сачыць, таўсцеюць. Карацей, яны выходзяць з формы і перастаюць сэксуальна прыцягваць сваіх мужоў. Такім чынам, яны трапляюць у пастку, расстаўленую для іх іх уласнымі лянотай і пасіўнасцю. А вось калі б гэтыя жанчыны пачыталі прыказкі аб працы і ляноты, то былі б маладымі, худымі, працаздольнымі і прыгожымі.\nЛянота - гэта добра\nВось, напрыклад, чалавек - працаголік, і яму б добра адпачыць, заленавацца трохі, але ён не можа: трэба працаваць, таму што праца стала сэнсам жыцця і галоўнай яе патрэбай, ледзь менш важнай, чым вада і ежа. Дрэнна і тое, што такога роду чалавек вылучаецца сучаснай цывілізацыяй ў якасці некаторага ідэалу, і гэта мае далёка ідучыя наступствы.\nБацькі, якія баяцца таго, што іх дзеці стануць лузер, трэніруюць сваіх дзяцей для будучых перамог: курсы, секцыі, англійская мова. Часам дзеці «падаюць як нежывы» ад такіх нагрузак. Яны расплачваюцца за страхі бацькоў. Так, не забываемся пра тое, што ёсць школа. Яна таксама адымае некаторыя душэўныя і фізічныя сілы. І калі такія продкі сустракаюць і праводзяць сваіх нашчадкаў, выкарыстоўваючы прыказкі і прымаўкі аб працы, то ім трэба неадкладна спыніць гэта рабіць!\nМагчыма, некаторыя чытаюць гэтую артыкул людзі з'яўляюцца «шчаслівымі ўладальнікамі» дзіцяці-гультая. Калі ж яны думаюць пра тое, якая прыказка аб працы для дзяцей падыдзе менавіта іх чаду, то мы скажам так: падыдзе любая, але лепш яго напалохаць прымаўкай пра ляноты. Напрыклад, такі: «Лень горш хваробы» або «Лянота, лянота, адчыні дзьверы, згарыш! - Хоць згару, ды не адчыню ».\nДзяржаўны музей абароны Масквы. Музей абароны Масквы: фота і водгукі турыстаў\nЎплыў мора, або Па якіх прыкметах можна даведацца марака\nМедны таз для варэння: перавагі і недахопы\nЦяпер мы ведаем, як правільна вешаць падкову над дзвярыма\nНява: прытокі. Буйныя прытокі Нявы\nГатэлі 4 *: Ocean Star Resort (В'етнам / Фантхьет): водгукі турыстаў, фота\nДекупажные карты - павышэнне ўзроўню майстэрства\nГрыбны суп сырны: рэцэпты для смачнай і пажыўнай абеду\nКалготкі "Кальцедония" для стыльных і жаноцкіх


slounik.org: Абарона Бацькаўшчыны\nАбарона Бацькаўшчыны, абавязак і свяшчэнны доўг грамадзяніна Беларусі, замацаваны ў яе Канстытуцыі. Наша дзяржава адвяргае войны або выкарыстанне ваеннай сілы як непрымальныя сродкі дасягнення палітычных і эканамічных мэт, прызнае неабходным захаванне міру ў адносінах паміж дзяржавамі і народамі, іх роўную бяспеку і тэрытарыяльную цэласнасць. Аддаючы прыярытэт палітычнаму дыялогу, Беларусь прызнае за сабой права выкарыстоўваць усе эканамічныя, дыпламатычныя і ваенныя магчымасці для рэалізацыі ваеннай палітыкі, накіраванай на прадухіленне і спыненне агрэсіі. Для сваёй абароны Беларусь мае ўзброеныя сілы, а таксама пагранічныя, унутраныя войскі і часці грамадзянскай абароны. Абарона Бацькаўшчыны адносіцца да найважнейшых функцый дзяржавы і з'яўляецца справай усяго народа.\nУ Беларусі ўстаноўлены ўсеагульны воінскі абавязак і ваенная служба. Грамадзяне краіны выконваюць усеагульны воінскі абавязак незалежна ад паходжання, сацыяльнага і маёмаснага становішча, расавай і нацыянальнай прыналежнасці, мовы, роду і характару заняткаў, палітычных і іншых перакананняў, адносін да рэлігіі. На тэрміновую ваенную службу ў мірны час прызываюцца грамадзяне краіны ва ўзросце ад 18 да 27 гадоў. Пры абвяшчэнні мабілізацыі і наступных прызываў у ваенны час на ваенную службу могуць быць прызваны ваеннаабавязаныя і прызыўнікі ва ўзросце ад 18 гадоў да ўстаноўленага законам гранічнага ўзросту знаходжання ў запасе.\nГісторыя Беларусі багатая на падзеі, звязаныя з абаронай Айчыны. Шмат слаўных і гераічных старонак упісалі ў яе сыны Беларусі, якія ўдзельнічалі ў нацыянальна-вызваленчых войнах і паўстаннях, у барацьбе супраць фашысцкіх захопнікаў у гады Другой сусветнай вайны і іншых падзей, звязаных з абаронай Бацькаўшчыны. Іх самаадданае служэнне Радзіме з'яўляецца яскравым прыкладам для моладзі, узорам добрасумленнага выканання свяшчэннага і пачэснага абавязку кожнага грамадзяніна Беларусі.


Як лячыць герпес на вуснах - Здароўе 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Здароўе 2017 ⇒ Як лячыць герпес на вуснах\nРаптоўна ўзніклі бурбалкі на губе, у прастамоўі званыя «прастудай», мала каму могуць даставіць задавальненне (асабліва, калі ў бліжэйшы час трэба будзе мець зносіны з людзьмі). І першая думка, якая прыходзіць у галаву, гэта скарыстацца касметычнымі сродкамі, каб замаскіраваць праблему. Аднак усё не так проста. «Прастуду» можна параўнаць з айсбергам, вяршыня якога аказваецца на Вашых вуснах, а іншая ( «падводная" частка можа ўключаць ўвесь арганізм. Менавіта таму, перш чым нанесці на пашкоджанае месца танальны крэм або пудру, варта больш уважліва азнаёміцца з інфармацыяй пра тое, як лячыць герпес на вуснах.\nГерпес (у дадзеным выпадку - гэта «герпес просты») з’яўляецца вірусным паразай скуры, якое выяўляецца ў выглядзе групы бурбалак на злёгку гіперэмаванай азызласць падставе (на вуснах, у вобласці палавых органаў і ягадзіцах). Суправаджаюць яго з’яўленне адчування палення і сверб. Праз некаторы час бурбалкі або ссыхаются (з адукацыяй скарыначкі), альбо самастойна раскрываюцца (пераходзячы ў эрозіі). У большасці выпадкаў герпес - гэта захворванне хранічнае, рэцыдывавальны (г.зн. перыядычна і пастаянна аднаўляюцца праз розныя часовыя прамежкі). Перад з’яўленнем бурбалак можа павышацца тэмпература цела, узнікаць галаўны боль і недамаганне. Самастойна бурбалкі знікаюць прыкладна праз 7 дзён.\nАд аднаго чалавека да іншага герпес перадаецца кантактным шляхам, так што не варта нікога цалаваць, калі ў Вас на вуснах з’явілася «прастуда». Не забудзьцеся таксама вылучыць сабе асобнае ручнік і посуд (сціраць і мыць якія рэкамендуецца пры вельмі высокай тэмпературы). Сапраўды таксама варта паступіць, калі герпес выявіўся ў каго з тых, хто жыве з Вамі ў адной кватэры. Не варта ператвараць «прастуду» ў сямейнае захворванне.\nЗнайшоўшы ў сябе на губе герпес, старайцеся не дакранацца да яго рукамі (звычайна гэта даводзіцца ўвесь час кантраляваць, каб не рабіць неасэнсаваную руху і не занесці інфекцыю, напрыклад, у вочы), асабліва, калі пачынаюць лопаць бурбалкі.\nМедычныя рэкамендацыі пры лячэнні герпесу\nІснуе некалькі спосабаў лячэння герпесу. Афіцыйная медыцына рэкамендуе пры першых прыкметах захворвання змазваць бурбалкі па 3-4 разы на дзень супрацьвіруснымі мазямі (антигерпес, зовіракс і інш), а таксама прымаць некаторыя лекі ўнутр (напрыклад, ацікловір). Для ліквідацыі прычыны герпесу на вуснах і прадухілення рэцыдываў рэкамендуецца Герпетычная поливакцина. Добры эфект даюць індуктара інтэрферону (ридостин) і звычайныя агульнаўмацавальныя сродкі. Пры выкарыстанні медыкаментаў магчыма ўзнікненне розных пабочных дзеянняў, пачынаючы ад млоснасці і ваніты (пры прыёме ўнутр), да вострага болю і лушчэнне (пры вонкавай прымяненні).\nВыявіўся герпес на вуснах падчас цяжарнасці названымі прэпаратамі можна лячыць толькі па прызначэнні лекара і пад яго кантролем. Але і зацягваць з лячэннем не варта, бо герпес можа паўплываць (прычым негатыўна) на развіццё плёну. Калі паражэнне першаснае (гэта значыць вірус жаночы арганізм трапіў ужо пасля зачацця), то без належнага лячэння ў некаторых выпадках можна асцерагацца заўчасных родаў. Наогул наступствы герпесу на вуснах залежаць ад тэрміну цяжарнасці - чым ён менш, тым цяжэй можа быць вынік. Але асабліва небяспечны генітальны герпес, пры якім вялікая верагоднасць заражэння немаўля ці заўчаснае перапыненне цяжарнасці.\nНародныя метады лячэння герпесу\nКалі Вы не з’яўляецеся прыхільнікам медыкаментозных сродкаў, то можаце скарыстацца народнымі рэцэптамі (ратуем яшчэ нашых продкаў). Такім чынам, як вылечыць герпес на вуснах з дапамогай траў? Выбіраць прыйдзецца паміж расцірка, кампрэсамі, адварамі і настоямі. Вось некалькі рэцэптаў:\nзмазваць сокам падтынніка здзіўленыя бурбалкамі часткі скуры 2-3 разы на суткі або водным настоем праціраць гэтай расліны кожныя 02:00;\nрастварыць у кіпячонай вадзе медны купарвас (у колькасці, змясціць на кончыку запалкі) да атрымання блакітнага колеру намачыць у растворы ватовы тампон і прыкласці да бурбалак;\nшараваць здзіўленыя месцы свежевыжатым сокам фіялкі трохкаляровай;\nпрыкладваць кампрэсы з старанна перамешанай кашыцы часныку з яблыкам.\nНа гэтым народныя сродкі ад герпесу на вуснах не сканчаюцца:\nадвар - 2 стил.ложкы травы мелісы заліць у рондальчыку 15 шклянкі кіпеню; тут жа паставіць на пліту і кіпяціць прыкладна 5 хвілін, затым настаяць гадзіну - выпіваць па палове шклянкі тры разы на дзень у адзін і той жа час;\nнастой № 1 - кара, лісце або кветкі бузіны (1 дэсертная лыжка) заліць поўным шклянкай кіпеню, затым зачыніць вечкам і хвілін 20 настаяць у цяпле; піць як чай глотка па шклянцы прыкладна за чвэрць гадзіны да прыёму ежы 3-4 разы на дзень да знікнення сімптомаў\nнастой № 2 - трава меліса і спірт (або гарэлка) у прапорцыі 1: 5 - настоем акуратна прыпальваць усе здзіўленыя месцы;\nнастой № 3 - парашок з высушаных нырак бярозы і спірт (гарэлка) у прапорцыі 1: 5 - настаяць у шчыльна закрытай ёмістасці (напрыклад, у шкляной банку) у цёмным месцы не менш за тыдзень; затым працадзіць (можна праз 2-4 пласта марлі) намачыць тампон з ваты і прыкласці яго (або нашмараваць ім) да хворых месцаў.\nПатрапіўшы ў арганізм чалавека, герпес можа праявіцца далёка не адразу. Пройдзе некалькі тыдняў (а часам і гадоў), пакуль не наступяць «спрыяльныя» для яго ўмовы, знізілі яго імунітэт «гаспадара». Менавіта таму герпес можа «выскачыць» на вуснах пасля цяжкай або працяглай хваробы, пры стрэсе ці ператамленні, пры пераахаладжэнні (у халодную пару года) або пры перагрэве (у асабліва гарачыя дні). Недахоп вітамінаў і мікраэлементаў прыводзіць да зніжэння супраціўляльнасці арганізма атацы віруса. Асабліва «шчаслівыя» прадстаўнікі роду чалавечага могуць быць проста носьбітамі віруса, так ні разу ў сваім жыцці і не сутыкнуўшыся з бурбалкамі.\nТак як прыбраць герпес на губе хутка ўсё роўна не атрымаецца, нават калі Вы пачнеце лячэнне пры першых прыкметах палення), то варта надаць сваю ўвагу на прафілактыцы захворвання. Для гэтага неабходна павысіць імунітэт, што, у прынцыпе, зрабіць дастаткова проста:\nзімой і вясной абавязкова прапіць курс вітамінаў;\nу летні і восеньскі перыяд уключыце ў свой рацыён садавіна і гародніна;\nне забывайце пра вітаміне С (прымайце або аптэчны варыянт, або натуральныя яго «сховішча», напрыклад, цытрусавыя)\nпаклапаціцеся аб сваім страўнікава-кішачным тракце (любыя яго парушэнні зніжаюць імунітэт)\nзайміцеся фізічнымі практыкаваннямі; больш шпацыруйце (але толькі не ўздоўж аўтамабільных дарог) і дыхайце свежым паветрам, высыпаюць.\nІ не забывайце, што герпес - гэта не толькі касметычная праблема (некалькі разоў на год псуе Вашу знешнасць), але і сігнал арганізма пра якія ўзніклі ў яго сур’ёзныя праблемы. Па магчымасці адразу вазьміце бальнічны ліст і ўзмоцнена займіцеся сваім лячэннем і аднаўленнем імунітэту. Толькі так Вы зможаце прадухіліць рэцыдыў у бліжэйшыя месяцы і дапамагчы сваім целе. Калі ж гэтага не зрабіць, на аслаблены арганізм можа «напасці» іншая разнавіднасць герпесу (напрыклад, герпес апяразвае, якое суправаджаецца рэзкім болем і іншымі непрыемнымі сімптомамі, маскіруецца пад стэнакардыяй, прыступы мачакаменнай хваробы і нават апендыцыт). Дарэчы, не варта таксама грэбаваць і чарговым адпачынкам, адмаўляючыся ад яго на карысць працы, або праводзячы яго, усяго толькі змяніўшы від дзейнасці. У адпачыў арганізма больш шанцаў супрацьстаяць вірусам і інфекцый, чым у арганізма «закатаванага» працоўнымі буднямі.\nКак лечить герпес на губе домашних условиях Відэа.\nПапярэдні Тэкст Цяжарных новы год, або правілы сустрэчы новага года для цяжарных\nНаступная Артыкул 26 Тыдня цяжарнасці - адчуванне, развіццё плёну, фота, узі, відэа\nФотасесіі з сабакам\nЯк зразумець мужчыну\nПухавік з мехам лісы\nВіды абортаў і іх наступствы\nЯк пашыць чахол для тэлефона\nЯк цікава побездельничать на працы\nПрыкметы піяланефрыту ў жанчын


July 1st, 2008 - Belarus — LiveJournal\nJuly 1st, 2008, 08:57 am\nМогилев в 12-18 веках". Люди и вещи. Конспект.\nМожет, кому-то интересно:\nМарзалюк И. "Могилев в 12-18 веках". Люди и вещи. Минск, "Веды", 1998.\nКонспект, с планами города, два вида города.\nОписание повседневной жизни горожан на основе раскопок, планировка города - супер. Ремесло и иже с ним описаны хуже, но это все есть у Мелешко и Копысского.\nНадеюсь, ничьих прав не нарушил.\nШукаю кантакты й выхад на краязнаўцу Ўладзімера Дарагужа з Чэрвеню. Некалі ён адкрыў сьвету Ігуменьскую трагедыю. Штогод напрыканцы чэрвеня ці-то ладзіць, ці-то бярэ ўдзел у акцыі "Ігуменьскі шлях". Верагодна, нейкім чынам мае дачыненьне да КХП-БНФ, але, хуцей, да БНФ. Мэта пошуку - краязнаўчая. 'Шчэ Зянон Пазьняк цытаваў У.Д., узгадваючы вёску маех продкаў. Так спадзяюся, пан Уладзімер мае распавесьці пра Гайдукову Слабодку штосьці яшчэ... Пазнаёмьце, каліласка... :)\nUPD: Патэлефанаваў на Ўправу БНФ, тамака сказалі,\nтакога ня ведаюць, а ў Ігуменскім шляху ўдзелу не бяруць...\nПатрэбна вашая дапамога\nБеларускі "Мэмарыял" пачынае зьбіраць успаміны ахвяр камуністычных рэпрэсіяў. Калі ласка, калі вы дзесьці пабачыце чыесьці такія ўспаміны, паведаміце.\nЦі мо хтосьці з вашых родзічаў/знаёмых быў ахвяраю ГУЛАГа ці неяк інакш пакутваў ад камуністычных рэпрэсіяў, калі ласка, дашліце хаця б сьціслы пераказ ягоных успамінаў.\nДасылаць можна мне - kojpisz@gmail.com\nКалі вы акрамя ЖЖ тусуецеся яшчэ дзесьці - на інышх блоґах, форумах іг.д. - калі ласка, распаўсюдзьце гэтую аб'яву там.\nНіхто не павінны быць забытым.\nВыконваючы дырэктыву №3...\nЗнаёмыя з БДУІРу(усім прывет), жывуць у інтэрнатах(некаторыя). Ведаю іх праблемы.\nВыконваючы дырэктыву нумар 3(энергазберажэнне), рэктар Батура М.П, падпісаў загад, згодна з якім(вытрымкі):\nСтудэнтам, якія будуць пражываць у інтэрнатах, нельга, каб у іх былі\n1)маніторы ЭЛТ( можна ЖК ці ноўтбукі)\n2)халадзільнік, якому больш за 10 гадоў.\nСябра, селёта высяляўся з інтэрнату. Казаў, што дзесяткі халадзільнікаў былі выкінутыя на сметнік...\nЦяпер студэнтам трэюа набываць новыя халадзільнікі, ці б\_у не старэйшыя за 10 год. Гэта вялікія грошы...\nУ кожным пакоі па 4 кампутары, 4 маніторы.. Для некаторых, гэта, пэўна, не накладна. А для іншых, вялікія грошы.\nЦікава, ці задумваўся рэктар, падпісваючы такі загад?\nЦі думаў ён, колькі студэнтаў яго за гэта пракляло, і аблаяла?


«Мокрыя войны» ў Віцебску (Фота)\nЗ сотню падлеткаў сабраліся на фантанах ля Плошчы Перамогі ў Віцебску, каб адзначыць надыход лета. У сацыяльнай сетцы «Укантакце» флэшмоб меў назву «Мокрыя войны»: удзельнікі дамовіліся, што імпрэза будзе мець характар бітвы.\nУдзельнікі прыйшлі з вадзянымі пісталетамі, пластыкавымі бутэлькамі, хтосьці ўзяў нават балей. Але павесяліцца ўдалося толькі з паўгадзіны – неўзабаве да фантанаў на двух аўтах прыехалі байцы міліцэйскага палку спецыяльнага прызначэння і змусілі ўдзельнікаў «вайны» разысціся.\nФота БелаПАН / Сяргей Серабро, news.vitebsk.cc


Завочнае навучанне LLM Францыя - LLM праграм у Францыя LLM 2019\nЗавочнае навучанне LLM Францыя - LLM праграмы LLM Францыя\nЗавочнае навучанне LLM Францыя - Вазьміце Завочнае навучанне LLM Францыя. Усе Завочнае навучанне праграмы LLM і школьных інфармацыі. Эканомце час і звярнуцца школу тут!\nУ цяперашні час ніякія праграмы не будуць адлюстроўвацца ў раздзеле LLM LLM Францыя distance. Паспрабуйце наш катэгорыю LLM Завочнае навучанне замест гэтага.\nLink to and share "Завочнае навучанне LLM Францыя - LLM праграм у Францыя LLM 2019"


Дзень волі — за свабоду палітвязняў | Новы Час\nДзень волі — за свабоду палітвязняў\nАргкамітэт па святкаванні Дня волі вызначыцца 21 сакавіка з дзеяннямі пасля адмовы ўладаў дазволіць шэсце. Мінскі гарвыканкам змяніў і месца правядзення мітынгу.\n“Ніколі раней улады не мянялі фармат заяўкі, — адзначыў кіраўнік Партыі БНФ Аляксей Янукевіч. — Бывала, што змянялі месца правядзення мітынгу. Але калі замаўляліся шэсце і мітынг, то і дазвол, калі даваўся, то даваўся і на шэсце, і на мітынг. Зараз — ніякага шэсця, толькі мітынг.\nАрганізатары падавалі заяўку ў гарвыканкам на шэсце 25 сакавіка ад плошчы Я.Коласа (дзе а 18-й гадзіне запланаваны збор) да сквера Я.Купалы. І на правядзенне там мітынгу. Заяўку падпісалі прадстаўнікі Партыі БНФ, аргкамітэта Беларускай хрысціянскай партыі, Аб’яднанай грамадзянскай партыі, Маладога фронту, Руху салідарнасці “Разам і кампаніі “Гавары праўду. Мінгарвыканкам дазволіў толькі мітынг на плошчы Бангалор.\n“Цалкам звесці мерапрыемства да мітынгу на Бангалор не выглядае дарэчным у сённяшняй сітуацыі і менавіта на 25 сакавіка. Але ўлада папросту дэманструе, што любое іншадумства, любая праява нязгоды для яе катэгарычна непрымальныя. Ідэалогія татальнага ціску, якую цяперашняя ўлада ажыццяўляе, знайшла сваё адлюстраванне і ў такім рашэнні, — заявіў Аляксей Янукевіч.\nНа паседжанні 21 сакавіка аргкамітэт прыме рашэнне, як будзе адбывацца акцыя. Верагодны варыянт, што арганізатары здымуць з сябе абавязкі па правядзенні акцыі ў змененым фармаце і напішуць “калектыўную адмову. Магчыма, як адзначыў кіраўнік БНФ, на паседжанні аргкамітэта будуць разгледжаныя і іншыя сцэнары. “Ёсць некаторыя ідэі. Але пакуль няма супольнага рашэння, я б устрымаўся ад таго, каб выказваць нейкія меркаванні, — сказаў ён.\n“Людзі, напэўна, у любым выпадку збяруцца на плошчы Якуба Коласа. Мы абмяркуем у панядзелак тыя захады, якія мы са свайго боку можам зрабіць, — паведаміў палітык. Каб, паводле яго словаў, бяспека людзей была максімальна абароненая.\nУдзельнікі акцыі будуць патрабаваць свабоду палітвязням і “спыніць гандаль нацыянальнымі інтарэсамі.


Сябра Менскай гарадской камісіі: ініцыятыўнай групе Лукашэнкі трэба вынесці папярэджанне\nНа гэтым настойвае юрыстка Галіна Сямдзянава.\nСябра Менскай гарадской выбарчай камісіі юрыстка Галіна Сямдзянава ўдзельнічала ў разглядзе скаргі на парушэнні, якія чальцы ініцыятыўнай групы дзейнага прэзідэнта Г. Атаманаў і А. Хмыль дапусцілі падчас збору подпісаў. Скаргу падалі Мікіта Красноў і Вячаслаў Дзіянаў. Пра гэта паведамляе Праваабарончы цэнтр “Вясна”.\nПаводле Мікіты Краснова, яны зафіксавалі 6 парушэнняў цягам 2 гадзінаў. “На падставе гэтых фактаў мы знялі відэа, на якім бачна, што подпісы збіраюцца не сябрамі ініцыятыўнай групы Лукашэнкі, і даслалі гэтыя звесткі ў Цэнтральную выбарчую камісію”.\nМенская гарадская выбарчая камісія правярала гэтыя факты і парушэнняў нібыта не знайшла. Галіна Сямдзянава далучыла да рашэння камісіі сваё асабістае меркаванне.\nУ прыватнасці, у ім гаворыцца: “Паважаючы заслугі дэпутата – старшыні камісіі Менгарсавету, – чальца прэзідыуму гр. Атаманава Г. П. і ганаровага “мянчаніна года”, лаўрэата дзяржаўнай прэміі за падручнікі гр. Хмыля А. А., я, тым не менш, канстатую, што яны перабольшылі свае паўнамоцтвы і парушылі ч. 8 і 10 артыкулу 61 Выбарчага кодэксу. І лічу, што ініцыятыўнай групе А. Лукашэнкі, асобы, якая мае намер вылучыцца кандыдатам на прэзідэнта, неабходна вынесці папярэджанне, дзеля чаго перадаць усе матэрыялы па скарзе ў ЦВК для прыняцця захадаў”.\nДарэчы, Мікіта Красноў гэтаю вясною меў намер балатавацца на мясцовых выбарах у Менскі гарсавет. Аднак кандыдатам у дэпутаты яго не зарэгістравалі, абвінаваціўшы ў тым, што падпісныя лісты запаўняліся не сябрамі ініцыятыўнай групы.\n“Мы вырашылі праверыць, ці маюць падобныя парушэнні на гэтых выбарах ініцыятыўныя групы кандыдатаў на прэзідэнта”, – патлумачыў ён. – Мяне найбольш уразіла, што сябры ініцыятыўнай групы Лукашэнкі не разумеюць увогуле, чаму яны не могуць прыцягваць сваіх студэнтаў, падначаленых для збору подпісаў, чаму яны мусяць самі запісваць пашпартныя звесткі. Складаецца ўражанне, што сябры ініцыятыўнай групы ўвогуле не разумеюць, навошта ім выдаюць пасведчанне і што яго трэба выкарыстоўваць падчас збору подпісаў”.\nГаліна Сямдзянава збіраецца асабіста звярнуцца ў ЦВК. “Вывучыўшы тыя метадычныя рэкамендацыі, якія дала Цэнтральная выбарчая камісія, лічу, што Цэнтральная выбарчая камісія перабольшыла свае правы і дазволіла сабе трактаваць закон і даваць большыя магчымасці сябрам ініцыятыўных групаў, чым гэта прадугледжваецца законам. Трактуючы так адну частку артыкулу 61, выбарчая камісія тым самым зводзіць на нуль іншую частку гэтага ж 61-га артыкулу. Бо калі дазваляецца падпісныя лісты запаўняць усім, хто хоча, гэта не дае магчымасці праверыць, ці збіраў падпісныя лісты менавіта сябра ініцыятыўнай групы, які там занатаваны ды паставіў свой подпіс. Гэта гаворыць пра тое, што гэта выгадна ў нас толькі адной асобе”, – сказала яна.


У цэнтры Гомля здарылася ДТЗ, якое ўтварыла перашкоду для руху транспарту. Звычайна тралейбусы пры магчымасці абʼязджаюць такія месцы або чакаюць вызвалення дарогі. Карэспандэнты «Белсату» запісалі на відэа тралейбус, які перасоўваўся без падлучэння да кантактнай сеткі і электрычнасці.\n«Тралейбусы мадэлі АКСМ-321 у якасці дадатковай опцыі могуць мець акумулятарныя батарэі для аўтаномнага ходу на адлегласці да 250 метраў», – распавёў «Белсату» выпускнік спецыяльнасці «Горэлектратранспарт» БелДУТ Яўген Якавенка.\nТэгі: ДТЗ тралейбус


Ужо другі месяц у СІЗА на Валадарскага знаходзіцца актывіст «Еўрапейскай Беларусі» Максім Вінярскі, ён праходзіць па крымінальнай справе аб масавых беспарадках.\nВінярскага арыштоўваў ГУБАЗіК, маўляў, ён заклікаў выходзіць людзей на вуліцы і аказваць супраціў міліцыі. Максім прызнаны палітвязнем. «Наша Ніва» расказвае гісторыю гэтага нястомнага змагара.\nРэдкая акцыя апазіцыі ў Мінску праходзіла без Максіма Вінярскага. Ён выходзіў, калі на вуліцу клікалі як свае калегі з «Еўрапейскай Беларусі», гэтак і партнёры з іншых арганізацый. За дваццаць гадоў, якія Максім у нацыянальным руху, на сутках ён адседзеў ужо больш за паўтара года. У нейкі момант проста кінуў лічыць.\nВінярскаму 39 гадоў, ён мінчук. Вучыўся ў школе №44 імя Якуба Коласа ў самым цэнтры сталіцы, на Нямізе, на былых Татарскіх гародах. «Мне здаецца, што гэта я падштурхнула Максіма да яго дзейнасці, — расказвае сястра Алена Церашкова. — У брата быў не вельмі добры зрок, і праз гэта ён не мог актыўна займацца спортам ці браць удзел у рыцарскіх клубах, як марыў. Аднойчы Максім прыйшоў да мяне і пытаецца, ці нармальным заняткам будзе пайсці ў гурток журналістыкі. Я сказала, што так. Там ён і пазнаёміўся з патрэбнымі людзьмі, далучыўся да Партыі БНФ». Сябрам БНФ Вінярскі застаецца па сёння.\nДарэчы, Максімава сяброўства ў БНФ паўплывала і на асабістае жыццё сястры. «Неяк ён на дзень нараджэння запрасіў свайго старэйшага таварыша Андрэя Церашкова, які кіраваў Фрунзенскай радай БНФ, а праз паўгода мы ўжо пачалі сустракацца. Так што я абавязаная Максіму шчаслівым шлюбам, тым, што мы гадуем чатырох выдатных дзяцей», — дзеліцца сястра.\nМаксім Вінярскі і Алена Церашкова на варце ў Курапатах. Фота з фэйсбука.\nАлена Церашкова — сківічна-тваравы хірург, піша дзіцячыя казкі па-беларуску, а таксама дапаможнікі па англійскай мове.\nСпачатку Максім быў актывістам «Маладога фронту», расказвае ягоны паплечнік Зміцер Каспяровіч, браў удзел у абароне Курапатаў яшчэ ў пачатку 2000-х, а потым далучыўся да арганізацыі «Зубр».\nМаксім Вінярскі ў «Маладым фронце». Архіўнае фота.\n«Упершыню на суткі ён сеў, калі яму толькі-толькі споўнілася 18 гадоў, — успамінае Алена Церашкова. — Я запомніла, што там была акцыя ў дзень антыфашыста каля КДБ, яны стаялі з запаленымі свечкамі. Гэта быў або 1999, або 2000 год».\nЯк Максім прыйшоў да жадання ўдзельнічаць у руху за перамены? «Мабыць, кніжкі. Мы гадаваліся ў такой сям’і, дзе заўсёды шмат чыталі, чалавек з кнігай у нас — гэта абсалютна звыклая з’ява. Для Максіма слова «чытаць» і «дыхаць» — сінонімы. Ён вельмі перажываў, калі забаранілі ў турмы перадаваць кнігі. Яму можна не перадаваць піць, есці, адзенне, а вось без кніг ён не можа».\nСястра лічыць, што з Вінярскага мог бы атрымацца таленавіты рэдактар тэкстаў, настолькі добра ён адчувае слова. «Ён самы першы чытач і крытык маіх твораў. Прычым ён не проста потым кажа «Мне спадабалася», а рэкамендуе, падказвае. Гаворыць: вось тут сюжэт можа пайсці так, а гэты герой зробіць гэтак. Нешта ён падглядзеў у Кінга, нешта ў Сапкоўскага. І такія падказкі бываюць вельмі карыснымі».\n«Мы чытаем з 3—4 гадоў. Мне здаецца, што ў мяне хуткасць чытання вялікая, але ў Максіма яна яшчэ большая». Вінярскі любіць чытаць Толкіна, Сапкоўскага. Шмат чытае расійскага фэнтэзі: Лук’яненку, Грамыку. Прачытаная ўся класіка, як Жуль Верн, Дзюма, нават знешне Вінярскі падобны да кагосьці з мушкецёраў. І самае галоўнае, што ён сочыць за навінкамі, стараецца знаёміцца з аглядамі Дзмітрыя Быкава. Чытае як у электронным фармаце, гэтак і папяровыя выданні. Калі кніга яму спадабалася, то імкнецца набыць яе на паперы.\nНа жаль, праз палітычную дзейнасць атрымаць дыплом аб вышэйшай адукацыі так і не атрымалася. Ён вучыўся на рэдактара ў БДТУ, апошні раз яго адлічылі ўжо перад абаронай дыпломнай работы. Ва ўніверсітэце Максіму наўпрост сказалі, што прыйшлі «людзі з камітэта», якія вельмі рэкамендавалі не даць дыплом апазіцыянеру.\nМама ў Вінярскага ўсё жыццё адпрацавала настаўніцай рускай мовы і літаратуры, цяпер на пенсіі. У яе было жаданне працаваць яшчэ, але кажуць, што палітычная дзейнасць сына тут адбілася на тым, што кантракт з ёй падаўжаць не захацелі.\nТата загінуў каля 10 гадоў таму. Ён працаваў токарам на Мінскім станкабудаўнічым заводзе (МЗОР). Гэта была зіма, магчыма, ён ішоў на працу праз Свіслач, а лёд быў не дужа трывалым, таму мужчына праваліўся ў ваду. Потым яго знайшлі рыбакі. Калі бацька загінуў, то Максім якраз адбываў чарговае адміністрацыйнае пакаранне на Акрэсціна.\n«Я прыйшла цяжарная да адміністрацыі ізалятара прасіць выпусціць брата на пахаванне, мне пайшлі насустрач. Максіму заставалася адсядзець, можа, гадзін дванаццаць. Потым ён вярнуўся адбываць пакаранне, лічыў, што абавязаны гэта зрабіць, бо яму пайшлі насустрач», — кажа Алена.\nКалі Максім і Алена былі падлеткамі, то бацькі разышліся, але дзеці падтрымлівалі вельмі добрыя стасункі з татам. Бацька Вінярскага, як прынята казаць, быў чалавекам рукастым, мог зрабіць што заўгодна, у нейкім сэнсе гэта перадалося і сыну.\n«Ён не мог афіцыйна ўладкавацца. Колькі такога было, што ўладкоўваўся прадаўцом, — у яго ёсць адпаведнае пасведчанне, — трымаўся выпрабавальны тэрмін, а потым працадаўца казаў «вы не падыходзіце». Маўляў, сыходзь адсюль хутчэй, пакуль міліцыю не выклікалі, і нават грошы за гэты месяц не плацілі. Таму ён стаў падпрацоўваць па сябрах: каму камп’ютар адрамантаваць, каму нешта пераўсталяваць, з рамонтам кватэр дапамагаў. Нейкі час афіцыйна працаваў сістэмным адміністратарам у сваім БДТУ. Ён бы мог спакойна сябе пракарміць рукамі», — кажа Алена.\nПадчас аднаго з затрыманняў. Фота «Новы час».\n«Максім ніколі не лез на ражон на акцыях, не правакаваў. Яму не патрэбныя былі затрыманні дзеля затрыманняў, але і сваіх не кідаў, заставаўся з імі да канца».\nСябра Максіма, гісторык Зміцер Дрозд, гаворыць: «Гэта ідэйны, прынцыповы чалавек, які ахвяраваў сваім жыццём дзеля змагання. Ён заўсёды быў на асаблівым уліку ў міліцыі, таму нават не дайшоў да Плошчы ў 2010 годзе, яго арыштоўвалі перад чэмпіянатам свету па хакеі ў 2014. Мне запомнілася, як у 2011 годзе Максім прысягнуў на Канстытуцыі ў дзень інаўгурацыі Лукашэнкі, што гэты чалавек ніколі не будзе яго прэзідэнтам. Максім — прынцыповы антыфашыст і антыкамуніст, мабыць, не зусім нацыяналіст у звыклым нам разуменні. Але гэта абсалютны змагар за свабоду, ён быў на Майдане ва Украіне, падтрымліваў пратэсты ў Расіі на месцы, сядзеў там нават на сутках».\nКалі ўвосень арыштавалі сяброў Вінярскага па «Еўрапейскай Беларусі» Яўгена Афнагеля і Паўла Юхневіча, ці не хацеў Максім з’ехаць за мяжу?\n«Ніколі не хацеў, у яго было мноства магчымасцяў, і пасля 2006, і пасля 2010 гадоў. Ён не ўяўляў сваёй будучыні без Беларусі, не мог з’ехаць з унутраных матываў».\nАпошнія месяцы Вінярскі быў не дужа актыўным не толькі таму, што шыфраваўся, але і праз стан здароўя. Сястра расказвае, што каля дома ўвосень на яго адбыўся напад. «Мабыць, хацелі скалечыць, але нейкім цудам Максім уцёк, у яго балела моцна нага, таму ён выходзіў хіба толькі ў краму па хлеб, нідзе не свяціўся. Ён разумеў, што арышт — гэта толькі пытанне часу і рана ці позна па яго прыйдуць».\nДарэчы, наконт сяброўства з Юхневічам і Афнагелем была досыць цікавая гісторыя. «Яны заўсёды насілі адзін аднаму перадачкі. Неяк Юхневіч прыносіць перадачку на Акрэсціна Максіму, у яго дзяжурны пытаецца: ты хто? Брат, адказвае. Ну там жа не зусім дурні працуюць, прозвішча не тое, імя па бацьку не тое. Дзяжурны набірае свайму начальству, пытаецца: а Юхневіч сапраўды брат Вінярскага? «Так, у іх яшчэ трэці брат ёсць — Афнагель», — адказваюць зверху».\nЗ Паўлам Юхневічам (злева). Фота з фэйсбука.\n«Я ніколі не чула ад Максіма нараканняў, што ён выбраў у жыцці такую дарогу. Ён хоча росквіту сваёй краіне, свабоды народу. Мабыць, ён думаў, што гэты шлях будзе карацейшым, але ён і далей гатовы служыць радзіме», — расказвае Алена Церашкова.\nЛісты ад Вінярскага да родных сталі прыходзіць толькі цяпер. «Ён ніколі ні на што не скардзіцца, чакае горшага заўсёды. Максім спакойны чалавек, ён ніколі не паддаецца на правакацыі, ад яго мацюка нельга пачуць. Некалі нават міліцыянеры, якія затрымлівалі яго за лаянку, казалі: «Вінярскі, ну палайся ты, а то мы ад цябе ніколі мацюка не чулі». Але калі Максім нешта пастановіць, то ён ужо не спыніцца, таму заўсёды хвалюемся, калі ён абвяшчае галадоўку. Мінулую ён спыніў толькі пасля таго, як страціў прытомнасць», — кажа сястра.\nДарэчы, пра кнігі на Валадарцы. Кажуць, у СІЗА вельмі багатая бібліятэка, але пры гэтым няма каталогу кніг, таму даводзіцца ўгадваць, якія кнігі там ёсць, а якіх — няма. «Калі пераводзяць з камеры ў камеру, то кнігі, вядома, застаюцца ў старой. Максім пісаў, што так не дачытаў адну, а цяпер смяротна хочацца ведаць, чым жа ўсё скончылася».


Навукоўцы знайшлі "матэматычныя адбіткі пальцаў" пісьменнікаў | Часопіс "ПрайдзіСвет"\n10 снежня 2009\nУ артыкуле, апублікаваным у чацвер у навуковым выданні New Journal of Physics, група шведскіх фізікаў з універсітэта Умеа пад кіраўніцтвам Себасцьяна Бернгардсана (Sebastian Bernhardsson) апісала новы метад, які дазваляе на аснове статыстычных дадзеных вызначыць аўтара тэксту.\nДаследнікі правяралі, як у тэкстах трох пісьменнікаў – Томаса Хардзі, Генры Мэлвіла і Дэвіда Лоўрэнса – рэалізуецца так званы закон Ціпфа. Гэты закон, адкрыты ў 1935 годзе лінгвістам Джорджам Ціпфам (George Kingsley Zipf), абвяшчае, што частата любога слова ў тэксце зваротна прапарцыяльная яго рангу – месцу ў спісе словаў тэксту, адсартаваных па частаце.\nТак, напрыклад, другое па частаце слова будзе сустракацца ў тэксце прыкладна ў два разы радзей, чым першае, трэцяе – у тры разы радзей і гэтак далей.\nШведскія фізікі ў сваім артыкуле паказалі, што гэты закон не такі універсальны, як лічыў Ціпф. Яны выявілі, што частата з'яўлення новых словаў па меры росту аб'ёму тэксту змяняецца ў розных аўтараў па-рознаму, прычым гэтая заканамернасць не залежыць ад пэўнага тэксту, а толькі ад аўтара.\nСтатыстычны аналіз паказаў, што заканамернасць застаецца сталай у любых тэкстах аднаго і таго ж аўтара – раманах, раздзелах раманаў, аповедаў, і можа служыць своеасаблівымі "адбіткамі пальцаў".\nАўтары даследавання, назіраючы за гэтымі статыстычнымі заканамернасцямі, прапанавалі ідэю так званай "метакнігі" – уяўнага бясконцага тэксту, у якім апісаны свет вачыма таго ці іншага аўтара. "Ствараючы твор, аўтар "выцягвае" кавалкі тэксту з гэтай вялікай "матчынай кнігі" і перакладае іх на паперу, захоўваючы, аднак, частотныя характарыстыкі канцэптаў у гэтай метакнізе", – пішуць навукоўцы.\nСтатыстычныя метады вызначэння аўтарства вядомыя даўно, і шведскія даследнікі проста прапанавалі яшчэ адзін, адносна просты спосаб, сказала лінгвіст Лізавета Былініна з Утрэхцкага універсітэта (Нідэрланды).\n"Традыцыйна лічыцца, што аўтарскі стыль добра характарызуецца размеркаваннем службовых словаў, і таму дрэнна прыкметнымі воку, але добра прыкметнымі статыстыцы характарыстыкамі – сярэдняй даўжынёй сказа, колькасць уступных словаў", – сказала суразмоўніца агенцтва.\nПа яе словах, Бернгардсан і яго суаўтары паспрабавалі прадставіць пэўную частотную "карту" твораў і знайшлі, што яна сталая для кожнага аўтара, нават без усякіх іншых "хітрасцяў".\n"Гэта добры вынік, але не сенсацыйны", – лічыць лінгвіст.


5 11.11 супер таблеткі. Падчас дзеяння!\nнапісана: 2018. лістапада 07.\nКітайскіх сінглаў дзень святкавання абяцае на здзіўленне добрыя зніжкі, szemezgettünk з гэтай нагоды паміж планшэтам.\nАдзінкавыя дзень быў першапачаткова кітайскае вынаходства, але цяпер распаўсюдзілася больш і больш краін. У гэты дзень, мы можам чакаць, падобныя дзеянні на Чорнай пятніцу, так што нават цяпер пачынаюць рыхтавацца да канца года святаў.\nАдна галіна папулярных электронных гаджэтаў ўяўляюць сабой таблеткі, Gearbest спіс ніжэй, і прадставіў яго ў якасці найбольш папулярных і лепшых прапаноў на гэтую тэму. Яны спыняюцца іншымі ў школе і на працоўным месцы, як на месцы, яны здольныя задаволіць усе патрэбы забаў з-за іх працу. Давайце ў гэтым, давайце паглядзім, што прапаноўвае 11.11 варта звярнуць увагу на акцыі!\n1. Xiaomi MI Pad 4 - 209,99 даляр\nВысокая якасць Xiaomi, але даступныя электронныя ўстаноўкі цяпер скрадзеныя сэрца мільёнаў у сабе. Bench Мы 4, якія прадстаўляюць высокатэхналагічны планшэт, які гарантавана справіцца з бягучымі праблемамі. 8-цалевы экран выкліку з яркімі кветкамі і ўражлівай дэталізацыяй увагай да сябе (асноўны IPS дазвол Full HD), таму ідэальна падыходзіць для прагляду фільмаў і гульнявых энтузіястаў. З неверагодна тонкім і лёгкім дызайнам У нас няма ніякіх скаргаў з нагоды пераноснасці 4 Pad.\nПад вялікім дысплеем, сістэма чып Qualcomm Snapdragon выступае 660, 4,0 пры садзейнічанні GB RAM. 9 з аперацыйнай сістэмай MIUI, гэты пакет можа апрацоўваць самыя апошнія гульні без праблем, у 64 ГБ убудаванай памяці і, безумоўна, будзе дастаткова для вашых файлаў прыватных. Характэрна 13 МП камеры на задняй панэлі, па дадзеных яго атрымаць вагонь нечакана добрыя фатаграфіі. Калі вы шукаеце сапраўды магутныя таблеткі, то Xiaomi MI Pad 4 з'яўляецца ідэальным выбарам для нас!\nНавіны па тэме: нічога на стале gépéből новы Xiaomi, Мі Pad ад 4 не эканоміць\n2. HUAWEI MediaPad M5 - 460,7 даляр\nDeployable гэта «карысна» для працы і гульняў. Праца Android аперацыйнай сістэмы і 8.0 працэсараў і восем Гб 4,0 памяці, 32 Гб убудаванай памяці з магчымасцю пашырэння, на шчасце, - а таксама 256 Гб SD-карта. 8,4 2-цалевы дысплей і мае дазвол (IPS панэль), у сувязі з якасцю малюнкаў не будзе мець прычын скардзіцца тут. M5, вядома, не таннае справа, так па крайняй меры, мы атрымліваем сапраўды выдатны rendszerchippet прадукцыйнасці (Hisilicon Kirin 960 SoC) за грошы.\n3. Teclast T20 4G Фаблет - 200,99 даляр\n10,1-цалевы дысплей, безумоўна, захапляльны вопыт з фільма, можа быць, гэта можа быць рэальнай сілай адзінкі. У tízmagos T20 харчаванне ад працэсара, а менавіта MediaTek Гелио X27 адказнага 4,0 ГБ сістэмнай памяці, змешчанай побач з інжынерамі, ёмістасць ПЗУ і felhizlalható 64 Гб, але нават SD карты 128 Гб. Новая аперацыйная сістэма магла б быць, акрамя Android 7.0-рэліз і далёка не называюць састарэлымі. Адным з прыкметных 13 Мп камерай, Bluetooth і двухдыяпазонны WiFi 4.0, а дэталі можна прачытаць па спасылцы ніжэй!\nНавіны па тэме: Гэта прыгожа звонку, tízmagos працэсар і магутны дысплей, гэты планшэт Teclast T20\n4. ALLDOCUBE X1 - 169,99 даляр\nВытворца, верагодна, тут выказаў меркаванне, што больш не абавязкова лепш; Гладкае і кампактная прылада 8,4-цалевы дысплей можа быць пададзены на ход таксама! Дазвол дысплея 2 свеціць тут, а таксама, што, відавочна, паказвае рэзкі малюнак такога памеру. Бедныя працэсары нічога не значаць на працягу ўсяго курсу, цяпер, на шчасце, гэта не той выпадак, так як 10 двух'ядравага працэсара Helio X20 выбітнага прадстаўнік сярэдняга класа. Памер стандартнай RAM і ROM (4 / 64 GB), нягледзячы на разумнай цане 13 мегапіксэльнай камерай можа змясціцца ў бюджэты, і мы нават не згадаў пра падтрымку Dual-SIM! На самай справе, не мае справу з аўтарытэтным вытворцам ўсталяваў шэраг, аднак, можа быць добры выбарам ALLDOCUBE X1.\n5. Chuwi HI10 AIR Windows Tablet - 169,99 даляр\nІ апошняе, але не ў апошнюю чаргу з'яўляецца даступным для Windows таблеткі прапанаваць да ўвагі. Матэрыял 10 працуе пад аперацыйнай сістэмай Windows, ён націснуў на ўнутраную памяць 64 ГБ - пашыраецца 128 ГБ. абсталяваны вялікім, 10,1-цалевым дысплеем, гэты Full HD матэрыял можа атрымліваць асалоду ад поўным пышнасцю. Чатырох'ядравы працэсар 4,0 Гб памяці дапамагае, візуал харчаванне ад Intel 8. пакаленне GPU забяспечвае. Гэта рэнтабельная таблетка на нашым поглядзе, з'яўляецца ідэальным рашэннем, калі хто-небудзь думае, а таксама працаздольная секцыю механізаванага адпачынку (сёрфінг, гульні) і бізнес-мэты (капіраванне, пошта і г.д. запісу).\nпадзяліць на наступныя пяць здзелак з дзве групы: Chuwi HI10 AIR і ALLDOCUBE X1 Фаблет у першую чаргу выраслі служыць асноўныя патрэбы (гульні, фільмы), нават іншы тры стаўкі, каб максымізаваць вопыт забаў можа быць мэтай, таму што гэтыя таблеткі значна больш магутнае апаратнае забеспячэнне так, па сутнасці, даць рады любое апісанне працы.\nКаціроўка - Szabi + +:\nДобры, 12 13-цалевы 3: Шкала пра экран Ipad таблеткі 4, які (Readlyn) існуе аптымальнае чытанне часопіса?\n16: 9, стройнае дазвол Full HD для гэтай мэты.\n12-цалевы дысплей, 4: суадносіны бакоў 3, у X Дазвол 2160 1440, у Intel Atom CPU, RAM 4 64 GB GB ROM, Windows 10\nМашына ставіцца да даляра за даляры 199 100 могуць быць перададзены падатак зніжку ваўчар і за $ 190.\nВыдатная ідэя, мне цікава, дзякуй загадзя!\nМы разгледзім гэтае пытанне.


Шматдзетная сям’я магілёўцаў часова з’ехала на заробкі ў Польшчу. Рэспубліка Беларусь запатрабавала аддаць грошы за дзяцей – Правы чалавека ў Магілеве\nBy mspring 18.03.2019\nШматдзетная сям’я магілёўцаў часова з’ехала на заробкі ў Польшчу. Рэспубліка Беларусь запатрабавала аддаць грошы за дзяцей\nУдзельніца «Марша недармаедаў-2017» у Магілёве Алёна Крэнь разам з мужам з’ехалі туды, дзе ёсць праца, але беларуская дзяржава так лёгка не адпускае.\nАлёна Крэнь разам з мужам выхоўвае чацвярых дзяцей. 15 сакавіка 2017 года яна прыняла актыўны ўдзел у акцыі пратэсту супраць «дэкрэта на дармаедства» у Магілёве. Шматдзетную маці затрымалі і адправілі на суд, дзе ёй далі штраф у 10 базавых велічынь за парушэнне закона аб масавых мерапрыемствах. Цяпер жанчына аспрэчвае гэтае пакаранне ў Камітэце па правах чалавека ААН.\nПяць месяцаў таму сям’я Крэнь часова пераехала жыць у польскі Гданьск. Там мужу Алёны прапанавалі працу з заробкам, які наўрад ці магла прапанаваць родная беларуская дзяржава. Камандзіроўка разлічана на год, пасля чаго сям’я, хутчэй за ўсё, вернецца ў Беларусь, распавядае “Беларускі партызан”.\nУ гэтым месяцы Алёна Крэнь даведалася, што дзяржава патрабуе ад яе звароту «дэкрэтных» грошай:\n– Мая сяброўка адкрыла нашу паштовую скрыню, а там ліст з Фонду сацыяльнай абароны. Тон ліста пагрозлівы, маўляў, вы схавалі ад нас факт свайго пераезду ў іншую краіну, таму суму дэкрэтных грошай, якія вы атрымалі за апошнія пяць месяцаў і ўсе іншыя выплаты трэба тэрмінова вярнуць у бюджэт.\nНа сённяшні дзень гаворка ідзе пра суму ў 2.400 рублёў. Для нашый сем’і — гэта велізарныя грошы, узяць іх пакуль няма дзе…, – паведаміла Алена.\nЗ пункту гледжання заканадаўства, дзяржава мае рацыю. Алёна пацвярджае, што сама выпусціла з-пад увагі існаванне закона, паводле якога пры выездзе дзяцей за межы краіны на тэрмін больш за два месяцы выплата дапамогі спыняецца. Пры гэтым бацькі павінны падаць інфармацыю па месцы атрымання дапамогі пра тое, што яны збіраюцца пакінуць тэрыторыю краіны, каб пасля не пакрываць суму пераплаты.\nЗагасіць абавязак перад роднай дзяржавай сям’я Крэнь не адмаўляецца. Але звяртае ўвагу на тое, наколькі наплявальніцкі ставіцца да людзей сама сістэма:\n– Праблема ў тым, што, не кожная беларуская сям’я можа за адну плату вярнуць у бюджэт суму ў 1200 даляраў. Я напісала ліст у адміністрацыю Кастрычніцкага раёна Магілёва, у якім апісала сітуацыю. Расказала і пра тое, як цяжка з трыма непаўналетнімі дзецьмі знайсці патрабаваную суму. Я давяла да ведама раённых службоўцаў пра тое, што гатова пакрыць усё да капейкі, і што ўжо знайшла магчымасць заплаціць 200 рублёў з гэтай сумы. Для таго, каб вярнуць усю суму цалкам, нашай сям’і патрэбны час. Пра гэта я і папрасіла раённае кіраўніцтва – дайце час, растэрмінуйце плату, – расказала Крэнь.\nАдказу жанчына пакуль не атрымала. Затое Фонд сацыяльнай абароны насельніцтва прыстрашыў у сваім лісце, што калі 1200 даляраў не будуць аддадзены да 15 сакавіка, то на Крэнь пададуць у суд.\n– Зразумела, што я не вярну гэты абавязак у пазначаны тэрмін. Таму, найхутчэй, будзе суд, вопіс маёмасці, што там яшчэ? Для мяне сам факт магчымага суда – зневажальны. Таму, з боку дзяржавы патрэбен крок насустрач, крок развагі. Навошта патрэбен суд, калі я прызнаю абавязак і гатова ўсё выплаціць. Адзінае, што не адразу, а па частках, – сказала жанчына.\nPrevious post: Суд пастрожыў пакаранне для былога дырэктара спецПТВ, які біў падлеткаў\nNext post: Маці памерлага школьніка праз 4 месяца далі азнаёміцца з ходам расследавання


31 Сак 2008\nУдадыка Філарэт наведаў Нацыянальную бібліятэку Беларусі\n29 сакавіка 2008 года адбыўся візіт Мітрапаліта Мінскага і Слуцкага Філарэта, Патрыяршага Экзарха ўсея Беларусі ў Нацыянальную бібліятэку Беларусі. Падчас візіту Уладыка наведаў Музей кнігі, азнаёміўся з выстаўкай “Асветнік з роду Астрожскіх”, электронным выданнем «Слуцкое Евангелие – белорусская рукопись ХVI века».\n28 Сак 2008\n26 сакавіка ў Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі (пам. 305Е) а 16-ай гадзіне адбылася інфармацыйна-пазнавальная праграма «Бумеранг Арыёна».\n27 Сак 2008\nCустрэча дзеячаў мастацтваў Рэспублікі Беларусь\n26 сакавіка 2008 года ў галерэі "Лабірынт" Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі прайшла сустрэча дзеячаў мастацтваў Рэспублікі Беларусь, прысвечаная Міжнароднаму дню тэатра.\n21 Сак 2008\nАдкрыты доступ да базы даных Global Economic Monitor (GEM)\nУ Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі, у рамках праграмы дэпазітарыя Сусветнага банка, адкрыты доступ да базы даных Global Economic Monitor (GEM).\nЭлектронны архіў нацыянальнай перыёдыкі\nУ "Электронным архіве нацыянальнай перыёдыкі" ёсць часопіс Міністэрства абароны Рэспублікі Беларусь "Армия".\n20 Сак 2008\nКалектыў НББ віншуе\nКалектыў Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі віншуе Далгаполаву Алену Ерамееўну, намесніка дырэктара па інфармацыйна-бібліятэчным абслугоўванни, з прысваеннем ёй навуковай ступені кандыдата педагагічных навук.\nТворчая майстэрня «Калыханка, ці Люлечкі»\n20 сакавіка 2008 года а 16-ай гадзіне ў зале нотных і аўдыёдакументаў Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі (пам. 305е) адбылася творчая майстэрня «Калыханка, або Люлечкі», арганізаваная ў рамках праекта «Кропка адліку».\n11 Сак 2008\n11 сакавіка 2008 г. а 16-й гадзіне ў галерэі “Лабірынт” Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі адбудзецца творчая гасцёўня “Абаянне раманса”, арганізаваная ў рамках праекта “Кропка адліку” (аўтар праекта Ганна Лель).\n7 сакавіка 2008 года ў 9.00 у канферэнц-зале Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі адбылся канцэрт, прысвечаны Міжнароднаму жаночаму дню.\nНацыянальная бібліятэка Беларусі віншуе Вас з цудоўным святам - 8 Сакавіка! Вясны і запалу ў душы, цеплыні і радасці на сэрцы! Натхнення і творчасці, кветак і ўсмешак! Будзьце заўсёды прыгожыя, шчаслівыя, каханыя!\nДзеля Вас, Каралева мая...\n6 сакавіка 2008 года ў 17.00 гадзін у галерэі «Лабірынт» Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі адбудзецца літаратурна-музычны вечар «Дзеля Вас, Каралева мая...» з удзелам паэта Андрэя Скарынкіна і спевака Рыгора Палешчука.


За кукіш пірага не купіш | Народные новости Витебска\nЗа кукіш пірага не купіш\nЯна Ільіна • 01/10/11 15:45 • Адукацыя,Эканоміка\nПраспект Будаўнікоў сёння на палову дня можна было б у жарт перайменаваць у Бульбяны – машыны з “другім хлебам” расцягнуліся тут ад Лядовага палаца і амаль да тэлезавода. Бульбай і іншымі восеньскім дарамі гандлявалі на выставе-кірмашы навучальных устаноў Віцебскай вобласці.\nНа традыцыйным “студэнцкім” кірмашы людзей было, што семак у гарбузе. Гараджан гэтая акцыя штогод вабіць з двух прычын: па-першае, моладзь падыходзіць да продажу з крэатывам, па-другое, за сваю прадукцыю і сувеніры студэнты звычайна не бяруць дорага. Ну а сёлета многім пакупнікам здавалася, што яны перанесліся на машыне часу прынамсі на паўгады таму – такія тут былі танныя кошты.\nНапрыклад, адзенне, пашытае навучэнцамі Віцебскага ДПТК, каштавала на 20-30% танней, чым у краме. Жаночае паліто за 162 тысячы, стылёвы касцюм за 120 тысяч вельмі хутка знаходзілі сваіх уладальніц. Шмат хто набываў вырабы цесляроў: за табурэт прасілі 40 тысяч, за драўляную лыжку і ўвогуле 3 тысячы рублёў. Зусім драбязу па сённяшнім часе каштаваў алюмініевы казан – 50 тысяч. Рэдка хто сыходзіў адсюль без якога-небудзь сувеніра, набытага таксама за “капейкі”.\nІ тым не менш, бясплатны сыр бывае толькі ў мышалоўцы. Віцебскі дзяржаўны прафесійны ліцэй сельскагаспадарчай вытворчасці адразу папярэджваў шыльдай каля касы: “За кукіш пірага не купіш”. Глыбоцкі дзяржаўны прафесійны ліцэй рэкламаваў і сваю прадукцыю, і вусную народную творчасць: “Не вырасце вялікае пуза, калі ў рацыёне кукуруза”, “Еш у волю буракі – пражывеш ты тры вякі” і г.д. Гародніна, якую прапаноўвалі глыбачане, разыходзілася вельмі хутка, бо была па нерэальна танных на сёння коштах: салодкі перац – 6 500 рублёў, морква – 1 500 рублёў, кілаграм фасолі – 12 000 рублёў.\nВялізная чарга выцягнулася каля палаткі Гарадоцкага прафесійнага каледжа сельскагаспадарчай вытворчасці. Здалёк можна было здагадацца, што тут стаяць па недарагое мяса. І дакладна: свіную выразку гарадоцкія гандляры прадавалі па 38 720 рублёў за кілаграм, свіна-ялавічны фарш – за 25 270 рублёў.\nЖывы астравок сярод мяхоў з бульбай і капустай утварылі гандляры, якія прывезлі племянных трусоў. Вушасты тавар прадавалі па 25 тысяч за кілаграм жывой вагі. Але было дужа шкада глядзець, як прадавачка трымае за вушы белага палахліўца, узважвае, а тады содзіць яго ў мех да новага гаспадара. Адзін трусік дужа не хацеў пакідаць свой утульны загончык і нават адбіваўся ад пакупніка лапай…\nНа кірмашы можна было зрабіць не толькі пакупкі, але і навучыцца таму-сяму. Напрыклад, завязваць вузел булінь. Ці авалодаць майстэрствам карвінгу. Студэнты Аршанскага дзяржаўнага прафесійнага ліцэю лёгкай прамысловасці плялі кошыкі. Нейкія вусатыя дзядькі са смехам лавілі кардонных рыбак і запрашалі да гульні ўсіх жадаючых. Відзаўскі тэхкаледж запрашаў на вушыцу і батоны… у выглядзе авечкі і птушкі. Віцебскі палац дзяцей і моладзі зладзіў на кірмашы сапраўдны фітабар.\nШто тычыцца афіцыйнай часткі мерапрыемства, то яна скончылася надзіва хутка. Колькі слоў пра “тры задачы, якія мы ставім перад сабой”, сказаў начальнік упраўлення адукацыі Віцебскага аблвыканкама Іван Шчурок. Падчас ягонай прамовы на ганку Палаца спорту стаяў шэраг людзей, перавязаных чырвонымі стужачкамі з надпісам “Ураджай 2011”. Як толькі чыноўнік скончыў выступ, яны хуценька сышлі з прыступак і тут жа паздымалі чырвоныя стужкі. Бачна, героі жніва не дужа любяць шум вакол сябе…\nМеткі: кірмаш, студэнты\n1/Кастрычнік/2011 у 20:21\nэто только сегодня?завтра не будет?\n2/Кастрычнік/2011 у 6:25 1\n"Студэнцкі" кірмаш быў толькі ў суботу.\n4/Кастрычнік/2011 у 1:16 2\nЧто-то не отметились наши записные "всёпропальщики". Им видно, чтобы "умылись", всего на дом занесли. Довольныяяяя....\n4/Кастрычнік/2011 у 9:04 3\nна аўтамабіль Ухналёва, у якім таксама знаходзілася яго дачка Антаніна і член аргкамітэта па стварэнні "Беларускага руху" Вацлаў Арэшка, быў здзейснены напад 1 кастрычніка. З машыны забралі ўсе каштоўныя вещи.У Валерыя Ухналёва была выкрадзена буйная сума грошай, якую ён вёз у Літву, каб набыць лекі для сваёй хворай анкалагічным захворваннем жонкі. Медыкаменты купіць не атрымалася, грошы засталіся на руках, і ён вёз іх назад.\nнеужели пахан общак потратил и жалованье вашим уже перестал платить ?...форму дал,маски дал,номера списанные дал и вперед на большую дорогу?...метод у Папы Дока Дювалье переняли?\n7/Кастрычнік/2011 у 19:40 4\n12 тыщ презиков на лекарства? Круто!\nА ваще, хай среди своих пошукают. До сих пор за выборы с народом не рассчитались. Видимо "караул устал" ждать и кормиться "завтраками".


Ledger прадстаўляе новы NFT Marketplace і платформу паслуг Web3 для бізнесу - BitcoinEthereumNews.com\nLedger прадстаўляе новую платформу NFT Marketplace і Web3 Services Platform для бізнесу\nНа канферэнцыі Ledger Op3n у NFT. У сераду ў Нью-Йорку стартап па крыптаабсталяванні і бяспецы Ledger абвясціў аб увядзенні рынку незаменных токенаў (NFT) і платформы паслуг Web3 для бізнесу.\nБрэнды, у тым ліку Tag Heuer ад LVMH, лінія NFT DeadFellaz і Brick/Babylon, супрацоўнічаюць з Ledger Market, каб прапанаваць свае актывы на рынку.\nАб'яўляем "Ledger Enterprise"\nМэта Ledger, па словах Гацье, заключаецца ў падтрымцы брэндаў і мастакоў на працягу іх NFT падарожжаў і абароны ўсяго стэка ад чаканкі NFT да распаўсюджвання і вытворчасці.\nБяспека і празрыстасць з'яўляюцца галоўнымі прыярытэтамі на рынку NFT кампаніі, Ledger Market. Генеральны дырэктар Ledger Паскаль Гацье сцвярджае, што забеспячэнне належнай бяспекі з'яўляецца «адной з самых вялікіх праблем індустрыі» і што дакладнае падпісанне, працэс, які дапамагае трэйдарам NFT прадухіліць махлярства, быў змешчаны «хваляй інавацый Web3».\nLedger Connect, апаратны кашалёк, які дазваляе карыстальнікам падключацца да прыкладанняў Web3, быў выпушчаны ў траўні.\nLedger таксама запускае Ledger Enterprise Create, платформу, якая дае кампаніям магчымасць без рызыкі пашырыць свае праекты Web3 у галіны NFT.\nLedger таксама выпускае шэраг іншых рашэнняў, накіраваных на бяспеку і адукацыю Web3.\nГэта прычына бухгалтарскага прадпрыемства\nЗ акцэнтам на біткойнах кампанія пачала сваю дзейнасць у 2014 годзе і толькі выйшла на рынак Web3.\nГацье сцвярджае, што Ledger мае 2 мільёны штодзённых актыўных карыстальнікаў і што яго тэхналогія выкарыстоўваецца для забеспячэння бяспекі больш за 20% усіх лічбавых актываў па ўсім свеце.\nЗ-за вэб-майстроў і адсутнасці празрыстасці паміж бакамі, якія ўдзельнічаюць у тэхналогіі, Гацье сказаў CoinDesk, што «ўсе ствараюць NFT, так як стваралі вэб-сайты ў 2000-х гадах». Ledger Enterprise Create, на яго думку, дасць магчымасць «поўнага кантролю для кампаній і стваральнікаў».\nАднак Гацье адзначыў, што перад выкарыстаннем Web3 адказнасць Ledger заключаецца ў тым, каб навучыць спажыўцоў розным тэхналогіям і спосабам іх выкарыстання.\nГэта адна з прычын, чаму Ledger выпускае Ledger Quest, гульню Web3, якая вучыць гульцоў, як зарабляць грошы, выкарыстоўваючы стымулы NFT, а таксама Ledger Academy, платформу для карыстальнікаў, каб даведацца больш аб тэхналогіі і бяспецы блокчейн.\nМайк Шынода, Дэдфелаз, Дэн Хелд і Бобі Хэндранс з'яўляюцца аднымі з асобаў у Pro Team Ledger, якія будуць служыць у якасці амбасадараў брэнда, распаўсюджваючы дасведчанасць аб бізнэсе.\nІнтэрв'ю з: Якія рашэнні суда могуць наблізіць вынікі пазову Ripple супраць SEC?\nКлючавыя словы: бізнес, уводзіць, гросбух, Натоўп на пляцы, NFT, платформа, паслугі, Web3


Партыя БНФ складае спісы прэтэндэнтаў на дэпутацкі мандат | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\n„Падрыхтоўка ідзе даўно, праца пачалася яшчэ ў межах кампаніі „Права выбару” сумесна з іншымі партыямі. Вызначылі акругі для назірання і кандыдатаў. Акругі мы пакуль узялі па плошчы мінулых выбараў, але верагодна, што яны будуць змененыя”, — сказаў Костусеў.\nПаводле яго слоў, у рэгіёнах складаюцца спісы прэтэндэнтаў у кандыдаты ад партыі. „Асобна працуем з моладдзю БНФ, паколькі ў іх вопыту яшчэ няма”, — адзначыў суразмоўца.\nСам Костусеў плануе вылучацца; таксама вызначаны кандыдаты ў Віцебску, Берасці, Гародні, Менску. Пасля абвяшчэння ўладамі даты выбараў кіраўніцтва БНФ правядзе сойм, на якім вызначыць дату з’езда для вылучэння кандыдатаў у дэпутаты.\n„Мы вылучаем усіх партыйным спісам, а кандыдаты ўжо па сваім жаданні вызначаюць, збіраць ім подпісы ці не. Кіраўніцтва партыі не навязвае форму вылучэння, але забяспечвае кожнаму кандыдату вылучэнне праз спіс”, — паведаміў Костусеў.\nСтаршыня Цэнтрвыбаркама Лідзія Ярмошына паведаміла 27 траўня, што мае намер прапанаваць Аляксандру Лукашэнку правесці парламенцкія выбары 7 і 17 лістапада.\nПаводле яе слоў, 7 лістапада могуць адбыцца выбары членаў Савета Рэспублікі, 17 лістапада — галасаванне па выбарах у Палату прадстаўнікоў. „Я не ведаю пакуль дату [выбараў]. Калі паклічуць мяне” наверх „, на сустрэчу з кіраўніком дзяржавы, вызначым гэтую дату. Тады пачнем рыхтаваць праекты ўказаў. Хацелася б крыху раней”, — сказала Ярмошына.\nЯна паведаміла, што 29 траўня на пасяджэнні ЦВК плануецца вызначыць сярэднюю колькасць выбаршчыкаў на адну акругу, а таксама зацвердзіць метадалагічныя тлумачэнні для членаў участковых і акруговых камісій на парламенцкіх выбарах.


11:55 17.04.2019 (абноўлена 10:11 17.04.2019)\nЯк спалучаюцца ў жыцці актрысы Веры Паляковай тэатральныя ролі і роля жонкі высокапастаўленага чыноўніка, высвятліў Sputnik.\n"И спеть смогу, и сплясать смогу, а полюблю кого – так навсегда" - гэтым радком з песні Талкуновай актрыса і тэлевядучая Вера Палякова адказвае на пытанне пра тое, як тэатр дапамагае ёй трымацца на пратакольных мерапрыемствах.\nКарэспандэнт Sputnik Алена Васільева распытала Веру Палякову пра мару адкрыць уласны тэатр, вяртанне на тэлебачанне, пра тое, ці лёгка стрымліваць тэатральныя эмоцыі на пратакольных мерапрыемствах, і нават пра тое, як яе муж - міністр замежных спраў Беларусі Уладзімір Макей - рыхтуе салату аліўе.\nЯ не ўпала з неба, стаўшы жонкай паважанага чалавека\nЗ вяртаннем Паляковай на тэлебачанне, з якога яна пайшла амаль восем гадоў таму, пранеслася хваля загалоўкаў: "Жонка Макея стала вядучай на АНТ".\n"Калі я спяваю і калі я гуляю, я заўсёды адчуваю сапраўдную эмоцыю. Калі я кахаю - я кахаю, калі пакутую - пакутую", - кажа Вера\n"Калі глядач прыходзіць у гэтую залу, ён ідзе паглядзець не на жонку Макея, а на актрысу Палякову. Мне здаецца, за столькі гадоў я заслужыла быць самастойнай адзінкай. Хоць ніколькі не прымяншаю вартасці свайго мужа і вар'яцкі ім ганаруся, вучуся ў яго кожную хвіліну свайго жыцця", - Вера сустракаецца з карэспандэнтамі Sputnik ў Тэатры-студыі кінаакцёра.\nЖартам прапануе сфатаграфавацца побач са сваім партрэтам, які сярод іншых вісіць на сцяне тэатра. У калідорах цёмна, але Вера хутка знаходзіцца і раіць скарыстацца ліхтарыкам тэлефона.\nЗ такой жа лёгкасцю, з якой згаджаецца на ліхтарык замест сафітаў, Вера адкрыта распавядае пра ўсё - пра крыўды на злых каментатараў, якія імкнецца не збіраць, пра тое, як італьянцы ў Неапалі крычалі ёй з залы "Бэла!". Нават пра тое, чаму валасы ў яе заўсёды так добра ляжаць - проста ні разу не фарбаваныя.\n"І калі я спяваю, і калі я іграю, я заўсёды адчуваю сапраўдную эмоцыю. Калі я кахаю - я кахаю, калі пакутую - пакутую. У залежнасці ад таго, што я раблю на сцэне, змяняецца мой пульс, змяняецца маё самаадчуванне. Ёсць спектакль "Сродак Макропуласа", пасля якога ў мяне заўсёды баліць галава. Ён эмацыйна вельмі складаны, і я ўжо так апускаюся ў гэтую гісторыю паміж жыццём і смерцю, што пасля спектакля накатвае жудасны галаўны боль, і я проста кладуся спаць. Я ведаю, што раніцай прачнуся і, як фенікс, уваскрэсну", - распавядае Вера, правёўшы нас у грымерку тэатра.\nУласна, гэта не грымёрка нават, а невялікі грымёрны столік, які з ёй дзеляць яшчэ некалькі актрыс. Зараз з павагі да Паляковай пры неабходнасці столік пераходзіць цалкам у яе распараджэнне. Гэтак жа і Вера калісьці саступала сваё месца актрысе з вялікім стажам.\n"І не страшна вам іграць у спектаклі, які выклікае такія складаныя пачуцці?" - пытаемся.\nНевялікі грымёрны столік у Тэатры-студыі кінаакцёра Вера дзеліць яшчэ з некалькімі акторкамі\n"Але гэта ж цікава! Значыць, і глядач адчувае катарсіс, ачышчэнне", - тлумачыць Вера, пакуль фатограф працягвае здымаць яе, зараз ужо за столікам.\n"Хочаце, я здыму паліто? У мяне прыгожая белая блузка!" - прапануе Палякова.\nПрыгожыя блузкі і пратакольныя сукенкі\nЖоўтае паліто, яркія чаравікі, белая блузка - усё гэта зноў з'явілася ў гардэробе Веры пасля таго, як сама яна вярнулася на тэлебачанне. Гэта ўжо другая хваля пераменаў у яе гардэробе. Першая прыйшла са статусам жонкі высокапастаўленага дзяржслужачага Уладзіміра Макея.\n"Тады ўсё змянілася. У мяне ў гардэробе з'явілася шмат шэранькага, сіненькага і чорненькага - пратакольнага. Імкнуся шыць на заказ, я жонка міністра замежных спраў, мой муж заўсёды выглядае з іголачкі, мне хочацца адпавядаць яму, хочацца, каб ён мной захапляўся і каб людзі, якія нас бачаць, разумелі, што я ўсё ведаю пра пратакол і этыкет - нават калі не ведаю нічога! і мая творчасць дапамагае мне ў зносінах", - смяецца Вера.\nЧасам дрэс-код патрабуе ад жонкі кіраўніка МЗС зусім не пратакольных пераўвасабленняў: Вера Палякова і Уладзімір Макей на дне вышыванкі ў Мінску ў 2017 годзе\nЯе любімы дызайнер - па сумяшчальніцтве сяброўка Наталля Лазарчык. Ёй удалося цалкам змяніць імідж Паляковай, уключаючы даўжыню валасоў. На старых здымках Палякову можна ўбачыць з кароткай стрыжкай, але сяброўка сказала: "Вера, ты артыстка, у цябе павінны быць доўгія валасы".\n"І цяпер, праз шмат гадоў, я вярнулася на тэлебачанне, і мне кажуць: якое шэранькае? Якое чорненькае? Патрэбны яркія запамінальныя колеры!" - распавядае Вера.\nЛавіруючы паміж двума прэс-службамі - МЗС і тэлеканала, у Веры атрымоўваецца не страціць свой стыль. Кажа, ёй проста падабаецца ўсё, што яна апранае.\nНа жаль, гэта не адзінае, што кажуць Веры пасля вяртання на экран. Стаўшы вядучай ранішняй праграмы, яна са здзіўленнем выявіла, што публіка любіць "перамыць косткі".\n"Калі б проста напісалі: актрыса Вера Палякова стала вядучай на АНТ, гэта б не выклікала такой буры негатыву, як навіна пра тое, што вядучай стала жонка міністра. Былі нават такія водгукі: "А чаму яна швачкай не працуе? Навошта ўсе лезуць у тэлевізар?" Але для чаго мне быць дрэнны швачкай, калі я добрая артыстка? Я логікі не разумею. Я вельмі дрэнна шыю. Так дрэнна, што горш няма куды. Максімум - я магу прышыць гузік на кашулі маіх дзяцей або мужа" , - смяецца актрыса.\nЖонцы міністра замежных спраў Беларусі нярэдка даводзіцца ўдзельнічаць у дабрачынных мерапрыемствах\nСмяецца таму, што не збірае ў сабе негатыўныя эмоцыі, стараецца хутка перагарнуць старонку з непрыемным жыццёвым эпізодам. Але прызнае: хваля такіх негатыўных каментароў усё-такі яе зачапіла.\n"Я не ўпала з неба, стаўшы жонкай такога паважанага чалавека. Я і да гэтага была энную колькасць гадоў артысткай. У мяне тры вышэйшыя адукацыі. Дзве з іх - у гэтай сферы. Ужо гэта дае магчымасць быць самастойным чалавекам", - тлумачыць свае эмоцыі Вера.\n"Я прыйшла, каб дарыць радасць"\nПрацай у Тэатры кінаакцёра Верына дзень не абмяжоўваецца. У яе ёсць і ўласны тэатральны праект "ТриТформаТ". Яму спаўняецца ўжо сем гадоў, а расшыфроўваецца назоў як "Таварыства тэатральных працаголікаў". Усё пачалося з таго, што ў Веры і яе калегаў была добрая ідэя для спектакля. Паляковай удалося знайсці фінансаванне. І вось спектаклі "ТриТформаТа" ўжо праехалі шлях ад Парыжа да Неапаля.\nВера Палякова на адкрыцці выставы Ірэны Гудзіеўскай "Пушча, лён, прыгажуні"\n"Нідзе так не прымалі камедыю "Трынаццаты гузік Напалеона", як у Парыжы. Людзі, якія займаюцца пракатам рускіх ці беларускіх спектакляў, сказалі: нам увесь час вязуць Чэхава, Дастаеўскага, складаную драматургію. А французы бестурботныя, у іх добрае пачуццё гумару. Ім хочацца пра каханне, яны, як і нашы гледачы, хочуць прыйсці ў тэатр расслабіцца", - распавядае Палякова.\nУ Неапалі ігралі спектакль "На тым жа месцы ў наступным годзе". Да сустрэчы з італьянскім гледачом Палякову рыхтавалі асабліва і папярэдзілі: людзі прыйдуць з дзецьмі, а тыя будуць бегаць па зале і, можа, нават храбусцець чыпсамі. Гэта нармальна.\n"Я казала: галоўнае, каб да другога акту супакоіліся, там пачынаецца ўжо больш сур'ёзная гісторыя, чым у жартаўлівым першым. І вось я цалуюся з галоўным героем - там доўгі пацалунак, а з залы толькі і чуваць: "О, белла!" Яны настолькі эмацыйна ўсё ўспрымаюць", - успамінае акторка.\nА потым здарыліся гастролі ў Фінляндыі, і Веры даводзілася галасіць на плячы ў рэжысёра Таццяны Траяновіч у перапынках паміж актамі.\n"У зале не тое што смяшка не было - стаяла мёртвая цішыня. Гэта правал, думала я, напэўна, ім не блізкія адносіны паміж мужчынамі і жанчынамі ў такім ключы, у якім мы гэта паказваем. Але ў фінале зала ускочыла і крычала "Брава!". Проста такі менталітэт у людзей. Суровыя фінскія хлопцы і дзяўчаты", - смяецца Вера.\nАле каб даказаць, што ў той вечар трупе было не да смеху, распавядае, як рэжысёр нават не змагла выйсці за букетам на сцэну - такі стрэс перажыла за кулісамі.\n"А які ў нас сёння спектакль?" - пытаецца Палякова у машыністаў сцэны, якія як раз ўносяць дэкарацыі, калі мы фатаграфуем Веру ў пустой зале тэатра.\n"Безназоўная зорка", - адказваюць.\n"Дакладна! Я гляджу - знаёмыя дэкарацыі!" - у гэтым спектаклі гуляе і сама Вера, але сёння выступае іншы склад.\n"Ходзіце на спектаклі да сваіх калегаў?" - пытаемся.\nЧасам спектакль бывае настолькі эмацыйна складаны для актрысы, што пасля яго накатвае жудасны галаўны боль, прызнаецца Вера\nПалякова смяецца і адказвае катэгарычна: не хаджу, хапае прагонаў і не хапае часу.\n"Я практычна не наведваю ніякіх спектакляў і ў іншых тэатрах. Свабодны вечар хачу правесці дома з сям'ёй. У мяне ж яшчэ і куча хатніх спраў. Сціраю, прыбіраю, гатую - я ж усё сама раблю. І часам хачу проста тупа паляжаць на канапе, як усе нармальныя людзі", - смяецца актрыса.\nНаогул Вера марыць пра ўласны тэатр, але не ў традыцыйным яго разуменні. Ёй бы хацелася, каб гэта была культурная прастора, дзе тэатр можа трансфармавацца ў кіназалу, дзе ёсць магчымасць паглядзець і спектакль, і кіно, і эксперымент.\n"Я ўяўляю, як грае струнны аркестр, і тут жа выступаюць тэатральныя акцёры - іграюць, спяваюць. І абавязкова павінна быць дзіцячая студыя", - марыць Вера.\n"Муха-Цакатуха" ад Паляковай\nУжо чатыры гады Вера працуе з тэатральным калектывам "Пунсовыя ветразі", які таксама стварыла сама. Гэта школьны тэатр, які пачаўся, калі класу, у якім вучыцца малодшы сын Веры Арцём, загадалі паставіць спектакль "Муха-Цакатуха".\nДзякуючы Паляковай камар быў грузінам, а павук - ніндзя, бабуля-пчала адсылала да "Буранаўскіх бабуль". Следам за мухай быў "Тэлефон" Чукоўскага, а цяпер рыхтуюць спектакль да выпускнога чацвёртакласнікаў.\nВера марыць пра ўласны тэатры, але не ў традыцыйным яго разуменні. Ёй бы хацелася, каб гэта было культурная прастора, дзе тэатр можа трансфармавацца ў кіназалу, дзе можна паглядзець і спектакль, і кіно, і эксперымент\n"Многія бацькі мне дзякуюць. Бывала, дзіця не магло слова сказаць, а цяпер выходзіць на сцэну, дэкламуе, спявае, танцуе. Дзеці раскрываюцца, калі займаюцца тэатральным мастацтвам. Але важна, хто выкладае", - кажа Вера і перасцерагае ад выкладчыкаў у розных тэатральных гуртках і кінашколах, якія і самі не адбыліся ў прафесіі, і дзіцячы талент могуць зламаць, а не раскрыць.\n"Не патрэбна гэта - "вось зараз ты павярнуў руку так, галаву - так і гучна сказаў"! А трэба проста ўбачыць харызму дзіцяці і правільна выбраць яму ролю, і хай ён у ёй спрабуе быць самім сабой", - распавядае Палякова.\nСын Веры часта іграе галоўныя ролі і наогул зорка школы. Не баіцца высокіх чыноўнікаў, якія прыходзяць з праверкамі.\n"Для яго ўсе роўныя ў гэтай краіне. Дэмакратыя ва ўсіх яе праявах. У нас у сям'і - поўная дэмакратыя. Разброд і хістанне. Нават сабака лічыць, што мае права весці сябе так, як яму добра. Мы нават папугая страцілі з-за гэтага - ён не жыў у клетцы, прылятаў туды, толькі каб паесці. Свабодна адчуваў сябе, гэта яго і загубіла - паляцеў у мароз", - распавядае Палякова.\nЧасам афіцыйныя мерапрыемствы даводзіцца наведваць не толькі Веры, як жонцы міністра, але і Арцёму. На фота - Уладзімір Макей з сям"ёй у Хатыні ў гадавіну гібелі вёскі у 2019 годзе\nА якую цяляціну гатуе муж!\nВера Палякова - другая скрыпка. Не ў тэатры, а дома. І для Веры, і для яе мужа гэта ўжо другі шлюб. Вера прызнае, што ў яе былі адносіны, у якіх саліраваць даводзілася самой, і ад гэтага яна стамляецца. Хопіць таго, што даводзіцца быць галоўнай у сваім тэатральным праекце. Пачыналася як творчасць чыстай вады, а потым прыйшлося ўзяць на сябе і арганізацыю гастроляў, і бухгалтэрыю - нават кошт на квіткі Вера фармуе самастойна. Так выйшла. Але дома ўсё па-іншаму.\n"Нездарма гаворыцца "замужам"- я хачу быць за мужам, як за каменнай сцяной. Але гэта не значыць, што я сяджу ў яго на шыі. Я сама сябе забяспечваю. Згуляла два спектаклі, зарабіла грошы, пайшла і выдаткавала іх на прадукты для сям'і, на смачнасці для сабакі. Я папрацавала, і мне ёсць за што схадзіць у краму", - тлумачыць Вера.\nАле часам гэта жаданне быць слабой жанчынай выходзіць бокам, смяецца Вера.\n"Прыглядае за мной нават Цёма. Неяк муж ад'язджаў у камандзіроўку і жартам сказаў: "Цёма, ты за старэйшага". І ён увесь гэты час мяне "кантраляваў". Калі муж вярнуўся, я сказала: "Валодзя, у наступны раз, калі ласка, такога не кажы!"- дзеліцца Палякова.\nСцэна са спектакля "На тым жа месцы ў наступным годзе ...", у галоўных ролях Вера Палякова і Віктар Рыбчынскі\nПаводле яе слоў, 99,9% таго, што адбываецца дома, на ёй. Нават на інтэрв'ю Sputnik яна едзе не з рэпетыцыі, а з крамы - трэба было купіць прадукты. Яна ўмее і любіць гатаваць, але часам з задавальненнем саступае месца каля пліты мужу.\n"Ён скрупулёзны ў гатаванні. У мяне на ўсіх фаерках нешта смажыцца, парыцца, а ён па школе гатуе - акуратна нарэзаў, у сподачак склаў. Любімая страва - цяляціна, запечаная з гарчыцай, рыбу ў духоўцы смачна гатуе, салату аліўе. Не бывае іншага такога аліўе, як тое, што гатуе мой муж", - распавядае Палякова.\n"Што замест каўбасы ў вашым аліўе?"\n"Каўбаса! Проста дробна-дробна нарэзаная. Як скрупулёзна ён ставіцца да кожнай коскі ў тэкстах, да кожнага няправільна напісанага слова, гэтак жа педантычны і ў гатаванні. У гэтым бачная сутнасць майго мужа", - смяецца Вера, тлумачачы стаўленне міністра да працы на пальцах, дакладней - на аліўе.\nПрацэс прыгатавання - гэта спосаб зняць стрэс.\n"Кожны здымае стрэс па-свойму", - рэзюмуе акторка.\nЯк Вера Палякова разбіралася з інфляцыяй падчас навучання ў Акадэміі кіравання пры прэзідэнце, чаму адмовілася ад ролі прастытуткі і як адносіцца да моды на здаровы лад жыцця, чытайце на рускай версіі Sputnik.\nМінск, Уладзімір Макей, Беларусь


Поставчане активно участвуют в благотворительной акции БОКК «Соберем детей в школу» — Новости в Поставах\nПоставчане активно участвуют в благотворительной акции БОКК «Соберем детей в школу»\n15.08.2020 14.08.2020 postawy170Комментариев нет\nЯк толькі ў раённай газеце прайшла інфармацыя пра тое, што стартавала дабрачынная акцыя «Збяром дзяцей у школу», пастаўчане сталі тэлефанаваць старшыні раённай арганізацыі Беларускага таварыства Чырвонага Крыжа Таццяне Шахавай і прапаноўваць дзіцячыя рэчы, канцылярскія прылады і іншае.\nТаццяна Шахава з валанцёрамі Ганнай Хромчанкай і Валерыяй Кірэй.\n— Не першы год вялікую партыю дзіцячага абутку нам перадае сям’я прадпрымальнікаў, — расказвала Таццяна Шахава. — На жаль, яны не жадаюць шырока афішыраваць сваё спонсарства і просяць не называць іх прозвішча. А амаль 500 пар абутку будуць вельмі дарэчы дзецям з інваліднасцю, з сацыяльнанебяспечных і мнагадзетных сем’яў, бежанцаў і вымушаных перасяленцаў. Сёлета спонсары не абмежаваліся абуткам, а перадалі яшчэ і рукзакі. Цяпер з валанцёрамі мы разбіраем падарункі. Удакладніўшы спісы маючых патрэбу, прыступім да фарміравання набораў для школьнікаў.\nПрыняць удзел у акцыі, а значыць падтрымаць тыя сем’і, у якіх няма магчымасці самастойна сабраць дзяцей у школу, могуць усе жадаючыя. Звяртайцеся ў раённую арганізацыю БТЧК (г. Паставы, пл. Леніна, 25, першы паверх).\nTagged благотворительность образование\nРаботники Энергосбыта меняют механические счетчики на электронные


"Няхай жыве свабодна". Як бацькі прымаюць ЛГБТ-дзяцей ва Усходняй Еўропе | euroradio.fm\nГалоўная / "Няхай жыве свабодна". Як бацькі прымаюць ЛГБТ-дзяцей ва Усходняй Еўропе\nГісторыі любові і падтрымкі з Азербайджана, Беларусі, Грузіі і Малдовы.\nСтэрэатыпы, абразы, пагрозы, гвалт — для ЛГБТ у краінах Усходняй Еўропы гэта штодзённасць. Прыняць гомасексуалаў часта не можа не толькі грамадства, але і сям'я. Чым больш гамафобнае грамадства, тым больш складана ЛГБТ-дзецям знайсці падтрымку ў бацькоў.\nАзербайджан. Адкрытай падтрымкі няма\n"Сама я б і сёння закрычала на ўвесь свет, што мой сын такі, сказала б усім сваякам, знаёмым: хочаце — прымайце, хочаце — не. Але я баюся за мужа, дачок", — кажа маці гомасексуала Шаміля (імя зменена).\nАзербайджан прызнаюць самай гамафобнай краінай Еўропы, адкрытых гомасексуалаў там проста няма. Як правіла, бацькі ЛГБТ-дзяцей адмаўляюцца ад іх, выганяюць з дому. Тыя, хто знайшоў у сабе сілы зразумець і падтрымаць сваё дзіця, не могуць рабіць гэта адкрыта.\nШаміль ужо не жыве ў Азербайджане, ён з'ехаў пасля "вераснёўскіх пагромаў". Тады паліцыя затрымлівала прадстаўнікоў ЛГБТ-супольнасці на вуліцы, забірала іх у паліцэйскія ўчасткі проста з кватэр. На працягу некалькіх дзён былі затрыманыя каля сотні чалавек, іх абражалі, білі і гвалтавалі. "Я з разуменнем прыняла яго ад'езд, — кажа мама Шаміля. — Падумала, хай жыве свабодна, жыве так, як яму хочацца".\nГісторыі азербайджанскіх ЛГБТ і іх бацькоў чытайце ў матэрыяле Meydan.tv.\nБеларусь. Зразумець, каб прыняць\n"Дзе вы бачылі мужыка, які разумее ЛГБТ? Вось, адзін перад вамі!" — кажа Алег Гаеўскі, 84-гадовы бацька лесбіянкі Стэлы. Каб прыняць гомасексуальнасць дзіцяці, трэба гэту з'яву зразумець, лічыць Алег.\nУ Беларусі сітуацыя з правамі ЛГБТ стабільна дрэнная, чыноўнікі публічна абражаюць ЛГБТ-грамадзян, называючы іх "падробкай". Тым не менш маладыя хлопцы і дзяўчаты аб'ядноўваюцца і змагаюцца за свае правы, а вось іх бацькі часцей за ўсё перажываюць усё ў адзіноце.\nПрычына гамафобіі ў тым, што людзі проста не разумеюць прыроду з'явы. Іх трэба адукоўваць, лічыць Алег: "Змагацца з гамафобіяй я буду, пакуль не лопну. А як змагацца? Трэба проста ісці да людзей. Яны ўсё зразумеюць".\nДачка ўхваляе барацьбу таты за правы ЛГБТ, дасылае яму артыкулы на тэму. Сама Стэла даўно не жыве ў Беларусі, яна паездзіла па свеце і пасялілася ў Сан-Францыска. Алег лічыць, што дачка выбрала гэты горад, таму што там, у адрозненне ад Беларусі, ЛГБТ жывуць лёгка і свабодна.\nГісторыі беларускіх бацькоў, якія прынялі сваіх ЛГБТ-дзяцей, чытайце на Euroradio.\nМалдова. Бацькі дапамагаюць адно аднаму\n"Бомба трапіла ў наш дом", — так Алена Анмегікян апісвае момант, калі сын Максім прызнаўся ёй, што ён гей. Пра тое, каб спыніць адносіны з сынам, не было і гаворкі, але па-сапраўднаму прыняць Максіма было цяжка.\nУ Малдове бацькі часта ўспрымаюць гомасексуальнасць дзяцей як трагедыю, грамадства ў цэлым негатыўна ставіцца да прадстаўнікоў ЛГБТ-супольнасці. Алене прыняць сына дапамаглі іншыя бацькі.\nУ групу ўзаемадапамогі бацькоў ЛГБТ Алену з мужам прывёў сын. "З таго моманту як яны знайшлі там падтрымку і разуменне, яны працягваюць хадзіць. Гэтая група дапамагла ім пазбавіцца ад пачуцця віны, — кажа Максім. — Я думаю, што ў іх было такое пачуццё, што яны нешта зрабілі няправільна, магчыма, не выхавалі мяне як след, што, магчыма, гэта іх памылка як бацькоў".\nМаксім з'ехаў з Малдовы і цяпер жыве ў Англіі. Алена ўсё роўна працягвае хадзіць на сустрэчы групы і ўжо дапамагае іншым бацькам прыняць сваіх дзяцей.\nПра сем'і, якім дапамагла група падтрымкі, чытайце ў артыкуле Ziarul de Gardă.\nГрузія. Бацькі становяцца актывістамі\n"З нараджэннем кожнага квір-дзіцяці "нараджаюцца" і квір-бацькі", — лічыць Нана Панцулая. Яна не толькі прымае гомасексуальнасць дачкі, але і актыўна змагаецца за правы ЛГБТ у Грузіі. 17 мая 2013 года Нана стаяла побач з дачкой, калі натоўп, вядзёны святарамі, напаў на людзей, якія выйшлі на акцыю супраць гамафобіі.\nУ Грузіі спецыяльным законам забаронена дыскрымінацыя на падставе сексуальнай арыентацыі і гендарнай ідэнтычнасці. Закон ёсць, але ён неэфектыўны, дыскрымінацыя працягваецца, лічаць праваабаронцы, а само грузінскае грамадства застаецца вельмі гамафобным.\nМарыям, дачка Наны, з'ехала з Грузіі і ўжо некалькі гадоў жыве ў ЗША. "Тут камяні ў мяне на вуліцы ніхто не кідаў, валасы ў грамадскім транспарце не выдзіралі, аплявухі ў начных клубах не давалі, ніхто не спрабаваў згвалціць з-за сексуальнай арыентацыі, — кажа Марыям. — А гэта ўсё рэальна са мной адбывалася ў Грузіі, гэта ўсё я адчувала на сваёй шкуры і не адзін раз".\nГісторыі грузінскіх ЛГБТ і іх бацькоў — у матэрыяле JAM-news.\nЛГБТ складана жыць свабодна ў краінах Усходняй Еўропы, яны з'язджаюць туды, дзе грамадства гатова іх прыняць. Бацькам, якія засталіся на радзіме, можа быць нават больш складана, чым іх ЛГБТ-дзецям. Але тыя сем'і, дзе бацькі прынялі сваіх дзяцей, захоўваюць па-сапраўднаму блізкія адносіны і падтрымліваюць адно аднаго.\nНад праектам у рамках "Медиасети" працавалі: Дзмітрый Аваліяні, Кацярына Аляксандр, Вольга Булат, Марыя Вайтовіч, Хація Гагаберыдзэ, Ігар Іанэску, Святлана Казлова, Маша Калеснікава, Андрэй Мамай, Павел Хадзінскі, Алёна Чуркэ і Мэйдан ТБ.


Чалавек і яго лёс: прычынна-выніковыя сувязі\nШчырая песня паэта\nАдкрыты доступ да базы даных “Беларусь у асобах і падзеях”\n18 Лют 2010\n17 лютага ў Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі ў рамках праекта “Кропка Адліку” ладзілася інфармацыйная праграма “Чалавек і яго лёс: прычынна-выніковыя сувязі”.\nВялі праграму прадстаўнікі ініцыятыўнай групы “Миг” Андрэй Маслаў, Раман Грышкевіч, Аляксандр Станілка.\nБылі разгледжаны наступныя тэмы:\nрэсурсы развіцця чалавека;\nуплыў цэннасцей на лёс чалавека.\nПраграма праходзіла ў форме дыялогу з вядучымі. У ходзе мерапрыемства дэманстраваліся тэматычныя прэзентацыі і відэаролікі.


Аверсивная тэрапія ад залежнасці: асновы метаду лячэння\nЛячэнне згубных звычак: пачатак\nАверсивная тэрапія сёння\nЛячэнне нікацінавай залежнасці токам\nАверсивная тэрапія змагла займець асаблівую ўвагу як эфектыўных спосаб па барацьбе з рознымі шкоднымі звычкамі. Галоўнай яго асаблівасць становіцца фарміраванне агіды да паводзін, звычкі, ад якой пацыент хоча пазбавіцца. Адбываецца гэта дзякуючы сумеснага выкарыстання раздражняльніка падчас выканання дзеяння.\nСёння спецыялісты вылучаюць некалькі метадаў падобнага лячэння. Упершыню аверсивное лячэнне было апісана Франксом і Фельдманом. Мужчыны праводзілі свае ўласныя эксперыменты, накіраваныя на лячэнне залежнасці.\nІх методыка заключалася ў тым, што хворага змяшчалі ў бар, напоўнены рознымі алкагольнымі напоямі, пасля чаго ўводзілі ў арганізм рэчыва выклікае ваніты. Пры з'яўленні ванітавых пазываў, няшчаснаму давалі паспрабаваць любімыя напоі, якія не выклікаў нічога, акрамя агіды.\nДля замацавання выніку, добраахвотнікам даводзілася праходзіць некалькі сеансаў лячэння. Пасля чаго эфект быў цудоўны. Нават заўзяты алкаголік адмаўляўся ад свайго прыхільнасці.\nПраз гады аверсивная тэрапія атрымала такую папулярнасць, што яе нават сталі ўжываць тэрапеўты пры правядзенні групавых сеансаў лячэння хваробы. Прычым лячылі алкагалізм, тытуню залежнасць, сэксуальныя адхіленні.\nМногія спецыялісты заходзілі нашмат далей. Яны выкарыстоўвалі спецыяльныя аверсивные прэпараты для лячэння алкагалізму. Некаторым хворым патрабавалася якая падтрымлівае тэрапія. Для гэтага прапісвалі дысульфірам – прэпарат, які перашкаджае натуральнаму метабалізму спіртнога.\nПацыент пры адначасовым ужыванні лекі з гарачыльнымі напоямі адчуваў непрыемныя сімптомы: галавакружэнне, млоснасць, ваніты, што паступова формулировало агіды да аб'екта прыхільнасці.\nСёння аверсивная тэрапія праводзіцца рэдка. Прычынай таму вялікае колькасць супрацьпаказанняў. Напрыклад, эметин пры няправільным прызначэнні здольны справакаваць смяротны зыход. Многія навукоўцы спрабавалі ўнесці свае карэктывы. Яны марылі, каб аверсивная тэрапія тытунекурэння, алкагалізму або іншых згубных прыхільнасцяў стала самым дзейсным метадам. Аднак вялікая іх частка цярпела паразы, прыносячы толькі трагічныя наступствы эксперыментаў.\nАверсивная тэрапія тытунекурэння, якая праводзіцца з выкарыстаннем электрычнага току, стала вялікім прарывам. Прычынай таму стала некалькі фактараў: магчымасць кантраляваць стымул, мінімум пабочных дзеянняў. Яго пачалі выкарыстоўваць, для збавення ад свайго прыхільнасці пацыент атрымліваў пастаянны ўдар току пры выглядзе або паху шкоднай звычкі. Аверсивная тэрапія алкагалізму прымала сур'ёзныя абароты. Залежныя атрымлівалі разрад нават аб адным згадванні, аб спіртным. Аднак і гэта методыка атрымала сваё абвяржэння.\nУілсан і Дэвідсан выказаў свае здагадкі адносна выкарыстання іншых ахоўных стымулаў. Ён уцёк, што смакавыя стымулы прасцей накіраваць у правільнае рэчышча, чым ўдары токам.\nСёння аверсивная тэрапія алкагалізму страціла сваю былую актуальнасць. Лекары імкнуцца найбольш бяспечныя, але не менш эфектыўныя метады. Хоць існуе меркаванне, што ў некаторых закрытых клініках па барацьбе са шкоднымі звычкамі да гэтага часу выкарыстоўваюць такія спосабы. Вядома, ліцэнзій на такую дзейнасць атрымаць немагчыма, так як заўсёды існуе рызыка, што пацыент можа сысці з розуму, ці ўвогуле памрэ падчас шокавай тэрапіі. Менавіта таму не трэба згаджацца на вар'яцкія эксперыменты, нават калі яны гарантуюць стопрацэнтны вынік.\nСпадабаўся артыкул? Тут можна падзяліцца з сябрамі ў соц. сетках і ацаніць гэтую запіс “Аверсивная тэрапія: што гэта”:\n← Алкагольная залежнасць пажылых людзей\nПасля алкаголю баліць усё цела — у чым праблема →\nСкажы СТОП любы залежнасці ад алкаголю, цыгарэтнага тытуню або наркотыкаў — мы за жыццё чалавека без шкодных звычак! Пра гэта ўсе нашы артыкулы. Капіраванне старонкі 1 у 1 і частковае капіраванне частцы гэтай запісу: “Аверсивная тэрапія: што гэта” забаронена. Усе аўтарскія правы абаронены. © 2014 - 2019 год.


Баевікі ў Данбасе схапілі ды катавалі трох працаўнікоў СБУ\nУ Краматорску экстрэмісты ўзялі ў палон трох афіцэраў спецназу «Альфа» СБУ, паведамляе шэраг расейскіх медыяў.\nАпроч таго, у інтэрнэце з’явіліся фота і відэа захопленых баевікамі ўкраінскіх афіцэраў, у якім яны прызнаюцца, што прыехалі ў горад у межах спецаперацыі. Як паведамляе «Комсомольская правда», данбаскія сепаратысты захапілі афіцэраў СБУ ў Краматорску, а пазней перавезлі палонных у Славянск.\nНа відэа, якое з’явілася на сайце «Комсомольской правды», трое скрываўленых мужчынаў без штаноў, з пераматанымі скотчам тварамі, адказваюць на пытанні расейскіх журналістаў і распавядаюць пра тое, як трапілі ў палон да баевікоў. Усё гэта адбываецца ў захопленым тэрарыстамі будынку СБУ ў Славянску. Самі тэрарысты пры гэтым дэманструюць журналістам пасведчанні ды жэтоны трох украінскіх афіцэраў на імёны маёра Сяргея Пацемскага, капітана Яўгенія Вярынскага і падпалкоўніка Расціслава Кіяшкі. Апроч таго, журналістам паказваюць зброю, канфіскаваную ў захопленых супрацоўнікаў СБУ.\nПаводле аднаго са скрываўленых мужчынаў, іхная група складалася з сямі чалавек. У Краматорск іх перакінулі верталётам з гораду Ізюм Харкаўскай вобласці. Задачаю групы, паводле мужчыны, было выкраданне аднаго з сепаратыстаў Ігара Безлера, які ўжо каля дзесяці дзён кіруе ўтрыманнем будынку УУС Горлаўкі.\nЛідар сепаратыстаў Славянску Ігар Стралкоў абвесціў схопленых ваеннапалоннымі. «Мы прапаноўваем Кіеву памяняць іх на нашых паплечнікаў, затрыманых уладамі», – заявіў Стралкоў.\nУ СБУ пацвердзілі, што іх супрацоўнікаў захапілі сепаратысты, не ўдакладняючы іх колькасць і абставіны захопу.\nГэтых звестак не каментуе вайсковы эксперт, каардынатар групы «Інфармацыйны супраціў» Дмытро Тымчук.\n«Факту затрымання данецкімі экстрэмістамі працаўнікоў СБУ (пра што сёння ўначы паведамілі медыі) мы, група «Інфармацыйны супраціў», не каментуем. Лічым, што гэта ў кампетэнцыі выключна самой СБУ», – напісаў эксперт на сваёй старонцы ў «Фэйсбуку».\nМЯ, belsat.eu, паводле kp.ru, tsn.ua


Меркель: У нас няма ніякіх сумненняў у масавых парушэннях падчас выбараў у Беларусі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nМеркель: У нас няма ніякіх сумненняў у масавых парушэннях падчас выбараў у Беларусі\n„Мужнасць мірных дэманстрантаў у Беларусі ўразіла нас, мы ўсе выказаліся ў іх падтрымку”, — заявіла канцлер Германіі Ангела Меркель на прэс-канферэнцыі паводле вынікаў надзвычайнага саміту ЕЗ, прысвечанага сітуацыі ў Беларусі.\nЗгодна са словамі Меркель, яна вяла актыўныя перамовы з калегамі з іншых краін ЕЗ па беларускім пытанні. Канцлер асобна падзякавала Літве, якая прыняла „лідара апазіцыі спадарыню Ціханоўскую” і шмат зрабіла для падтрымкі беларускай грамадзянскай супольнасці, а таксама Польшчу.\n„У нас няма ніякіх сумненняў у масавых парушэннях падчас выбараў. Выбары не былі ні сумленнымі, ні свабоднымі, іх вынікі прызнаваць нельга”, — заявіла Меркель.\n„У сённяшнім сумесным пасланні мы выразна асуджаем прымяненне гвалту супраць тысяч беларусаў і арышты, — адзначыла канцлер. — Мы патрабуем ад рэжыму, ад урада спадара Лукашэнкі, спыніць гвалт. Свабода меркаванняў павінна быць гарантаваная, гэтак жа як і права на дэманстрацыі. Тое ж тычыцца працы незалежных СМІ, адкуль людзі атрымліваюць інфармацыю”.\nПаводле слоў Меркель, усе арыштаваныя павінны быць вызваленыя. Неабходна арганізаваць інклюзіўны дыялог з удзелам усіх зацікаўленых. „Сваю ролю магла б адыграць АБСЕ, як БДІПЧ — пры назіранні за выбарамі”, — сказала канцлер.\nЯна падкрэсліла, што санкцыі ЕЗ будуць накіраваныя не супраць беларускага народа, а супраць адказных за гвалт, арышты і фальсіфікацыю выбараў.\nАнгела Меркель у Варшаве сустрэлася з кіраўніцтвам Польшчы\nЗатрыманым па справе Ціханоўскага прад’яўлена абвінавачванне\nСвятлана Ціханоўская не адмяніла мітынгі ў Менску 6 і 8 жніўня\nМікола Казлоў: З Лукашэнкам засталіся толькі «прыкарытнікі і баязліўцы»


17.03.2017 09:16 ,AЎТАР(Ы): Аксана ЯРАШОНАК\nНастаўніца Ала Бітэль з Валожына атрымала дыплом 1 ступені па беларускай мове. Фота забяспечанае Алай Бітэль.\nПедагогі рэгіёна, якія паўдзельнічалі ў дыстанцыйнай алімпіядзе для настаўнікаў Міншчыны, сцвярджаюць, што гэта цалкам магчыма. Больш за тое, хвалявацца часам даводзілася нават больш, чым у студэнцтве: вельмі абмежаваны быў час на выкананне.\nЗаданні першага этапу арганізатары патрабавалі зрабіць за адну гадзіну. На другі этап, больш складаны, адвялі чатыры гадзіны.\nУсе заданні педагогі выконвалі ў школе і да вызначанага часу адпраўлялі на электронны адрас арганізатараў.\nСвае веды маглі праверыць настаўнікі геаграфіі, нямецкай мовы, інфарматыкі, беларускай мовы і літаратуры. У алімпіядзе ўдзельнічалі педагогі з Валожына, Вілейкі, Мядзела, Маладзечна. Па ўсіх прадметах, акрамя нямецкай мовы, удзельнікі з нашага рэгіёна атрымалі дыпломы.\nМікалай Гіро: Таццяна Бруева – настаўніца, якая працуе над сабой і над дзецьмі\nНа думку дырэктара вілейскай школы №3 Мікалая Гіро, такія алімпіяды павышаюць узровень майстэрства настаўніка і ні ў якім разе не выклікаюць сумнення ў прафесійнасці педагога.\n– Настаўнікі нашай школы ўдзельнічаюць у абласной дыстанцыйнай алімпіядзе ўжо другі год. Робяць гэта па асабістым жаданні, – распавядае дырэктар. – Летась таксама былі дыпломы.\nА сёлета праверылі свае веды тры настаўнікі. Два з іх узялі дыпломы трэцяй ступені па інфарматыцы і геаграфіі. А настаўніца беларускай мовы Таццяна Бруева заняла першае месца ў вобласці.\nТаццяна Аляксееўна ў нас малайчынка, кажа Мікалай Гіро пра сваю падначаленую. Гаворыць, што як толькі даведаўся пра вынікі, то патэлефанаваў Таццяне Аляксееўне з віншаваннямі.\nДырэктар прызнаўся, што днямі гартаў папку-партфоліа Таццяны Бруевай і адзначыў, што ў кожным навучальным годзе гэта настаўніца і яе вучні маюць сур’ёзныя перамогі і на абласных, і на рэспубліканскіх конкурсах па беларускай мове і літаратуры.\nНа думку дырэктара, такіх вынікаў у працы настаўніца дабіваецца дзякуючы таму, што шмат працуе над сабой і над вучнямі.\nЯк кіраўнік Мікалай Гіро задаволены поспехамі настаўнікаў трэцяй школы. Аднак прызнаецца, што калі б і не было такіх добрых вынікаў, ніхто б не стаў крытыкаваць педагогаў.\nСама ж пераможца, настаўніца Таццяна Бруева, лічыць, што такія алімпіяды для настаўнікаў патрэбныя. Яны, на думку жанчыны, трымаюць педагога ў тонусе. Але такі момант, як лішнія нервы, калі нешта не атрымоўваецца, таксама ёсць.\nВучнi пакуль не ведаюць ні пра алiмпiяду, нi пра перамогу сваёй настаўніцы. Толькi Люба Агарова, вучаніца Таццяны Бруевай і пераможца абласной алімпіяды па беларускай мове, радавалася за першае месца разам з настаўніцай.\nУсе алімпіядныя заданні для настаўнікаў Таццяна Аляксееўна прапрацавала разам са сваёй вучаніцай. Зараз Люба рыхтуецца да рэспубліканскай алiмпіяды i лiшнi раз, на думку настаўніцы, патрэнiравацца не пашкодзiць.\nНастаўніца з Валожына Ала Бітэль: я адчула сябе студэнткай\nКалегу Таццяны Бруевай, настаўніцу з валожынскай школы №1 Алу Бітэль, таксама ўзнагародзілі дыпломам першай ступені. Валожынскія вучні, як і вілейскія, пра перамогу настаўніцы не ведаюць. Ды я і сама, прызнаецца настаўніца, толькі-толькі даведалася.\nАла Бітэль згодная з калегай з Вілейкі, што лінгвістычны аналіз тэксту быў найбольш складаным. Па-першае, таму што давалі мала часу. Па-другое, такую форму працы ў школе амаль не выкарыстоўваюць.\nНа думку валожынскай настаўніцы, алімпіяды для педагогаў даюць магчымасць узнавіць свае веды і адчуць сябе студэнтам. Да таго ж заданні, якія прапаноўвалі настаўнікам на алімпіядзе, можна выкарыстаць у школе на ўроку.\nПа словах намесніка дырэктара валожынскай школы №1 Алены Трус, тут пытанні з удзелам у падобных мерапрыемствах вырашаюцца проста. У школе толькі дзве настаўніцы беларускай мовы, таму ў конкурсах яны ўдзельнічаюць па чарзе.\nНа час выканання алімпіядных заданняў педагогаў, расказала намеснік дырэктара, вызвалілі ад урокаў. Побач быў настаўнік інфарматыкі, каб не дапусціць тэхнічных праблем. А ўзнагародай настаўніцы за паспяховы ўдзел у алімпіядзе ад кіраўніцтва школы стане грашовая прэмія.\nВілейскі музей запрашае на сустрэчу з паэтам і бардам Уладзімірам Цануніным


Кароткая кліматычная характарыстыка і прагноз надвор'я па тэрыторыі Беларусі на красавік 2021 года | Навіны і падзеі | Белгідрамет - Галоўная старонка\nКароткая кліматычная характарыстыка і прагноз надвор'я па тэрыторыі Беларусі на красавік 2021 года\nУ красавіку тэмпература паветра інтэнсіўна павышаецца ад першай дэкады да трэцяй і месяц характарызуецца інтэнсіўным прытокам цяпла, поўным знікненнем снежнага покрыва і выкрыццём рэк. Сярэдняя месячная тэмпература паветра (кліматычная норма) у параўнанні з сакавіком павышаецца на 7-8°С і складае ў сярэднім па краіне +7,3°С, змяняючыся ад +6,1°С у паўночна-заходняй частцы рэспублікі да +8,7°С на паўднёвым захадзе краіны. У асобныя гады яна можа прыкметна адрознівацца ад сярэдняй шматгадовай тэмпературы. Цяплей, чым звычайна на 2-3ºС было ў 1950, 1999, 2001, 2018 гадах. Самым цёплым за пасляваенны перыяд выдаўся красавік 2000 года, калі сярэднямесячная тэмпература паветра па рэспубліцы дасягнула +10,9°С, перавысіўшы кліматычную норму на 3,6 ºС. Халадней, чым звычайна на 3-4°С было ў красавіку 1954, 1956, 1958, 1965, 1981, 1987 і 1997 гадоў найбольш халодным апынуўся красавік 1955 года з сярэднямесячнай тэмпературай +2,5°С, што на 4,8°С ніжэй за кліматычную норму.\nАбсалютны тэмпературны мінімум, адзначаны на метэастанцыі Езярышча ноччу 5 красавіка 1956 года, склаў -20,8°С. Абсалютны максімум тэмпературы паветра (+31°С) быў зафіксаваны днём 29 красавіка на метэастанцыі Лельчыцы ў 2012 года.\nУ першай дэкадзе красавіка, як правіла, ажыццяўляецца пераход сярэдняй сутачнай тэмпературы паветра праз +5°С (пачатак вегетацыйнага перыяду), а ў трэцяй дэкадзе ў многіх раёнах краіны - праз +10°С (пачатак перыяду актыўнай вегетацыі). У апошняй дэкадзе месяца на поўдні рэспублікі часцей за ўсё спыняюцца замаразкі ў паветры.\nНа працягу месяца ў сярэднім бывае ад 10 да 16 дзён з ападкамі. У красавіку звычайна выпадае ад 33 мм да 46 мм ападкаў, у сярэднім па рэспубліцы 38 мм (кліматычная норма). Колькасць ападкаў можа вагацца ад 1-10 мм у засушлівыя месяцы да 76-168 мм у дажджлівыя месяцы. У 2009 годзе на метэастанцыях Брагін, Кастрычнік і Мар'іна Горка ападкаў не было зусім.\nУстойлівы снежны полаг у красавіку, як правіла, адсутнічае. Аднак у асобныя гады яго разбурэнне можа адбывацца і ў красавіку. Самая позняя дата разбурэння ўстойлівага снежнага покрыва зарэгістравана на метэастанцыі Лынтупы 30 красавіка 1955 года, у Мінску – 17 красавіка 1958 года.\nПаўтаральнасць туманаў у красавіку складае ад 1 да 3 дзён, павялічваючыся ў асобныя гады да 7-14. У красавіку ў сярэднім бывае 1-2 дня з навальніцамі, часам іх колькасць дасягае 5-7 дзён.\nСярэдняя месячная тэмпература паветра ў красавіку 2021 года чакаецца на 1°С вышэй за кліматычную норму (кліматычная норма +6 + 9°С).\nМесячная колькасць ападкаў у красавіку 2021 года мяркуецца ў межах сярэдніх шматгадовых значэнняў (кліматычная норма 33-46 мм).