30 верасень 2016, 23:24\nКарбалевіч: Суд у Магілёве заняўся справай мясцовага жыхара, грамадзкага актывіста Станіслава Паўлінковіча. Яго абвінавачваюць у тым, што ў сацыяльнай сетцы «ЎКантакце» ён зрабіў рэпост паведамленьня Мікалая Статкевіча з заклікам на акцыю «Патрабуем сапраўдных выбараў» 12 верасьня ў Менску. Нібыта ён парушыў артыкул Адміністратыўнага кодэксу аб парадку арганізацыі ці правядзеньня масавых мерапрыемстваў. Гэты артыкул прадугледжвае пакараньне штрафам або адміністрацыйным арыштам. Пакуль суд адаслаў справу на дапрацоўку ў РАУС.\nВыпадак Паўлінковіча — першы вядомы судовы разгляд за «палітычны рэпост» у Беларусі. Раней у Беларусі судзілі толькі за рэпосты парнаграфіі.\nТут варта зьвярнуць увагу на некалькі рэчаў. Улады, асабліва беларускія спэцслужбы, уважліва адсочваюць сацыяльныя сеткі. Бо разумеюць ролю інтэрнэту. «Вялікі брат» за ўсім сочыць.\nТаксама з досьведу іншых краін добра вядома, што сацыяльныя сеткі — інструмэнт мабілізацыі людзей на вулічныя пратэсты. Менавіта заклікі ў сацыяльных сетках спрычыніліся да масавых акцыяў пратэсту ў шэрагу краінаў, напрыклад, у Малдове, у Эгіпце. Зьявіўся нават такі тэрмін — «твітэрная рэвалюцыя». Кіеўскі Майдан 2013–2014 гадоў пачаўся заклікам журналіста Мустафы Найема ў сацыяльных сетках — выйсьці на пратэст супраць адмовы прэзыдэнта Януковіча падпісаць дамову аб асацыяцыі з ЭЗ.\nБеларусь мае свой досьвед. У 2011 годзе ў Беларусі прайшлі так званыя «маўклівыя акцыі», якія тады называліся «Рэвалюцыя праз сацыяльную сетку».\nУ Беларусі распаўсюд інтэрнэту, сацыяльных сетак даволі вялікі. Паводле сакавіцкага апытаньня НІСЭПД, 57% насельніцтва карыстаецца інтэрнэтам штодзённа ці некалькі разоў на тыдзень, 39% карыстаюцца сеткай «Укантакце». Нагадаю, што менавіта там зрабіў рэпост Станіслаў Паўлінковіч. У межах нашага рэгіёну Беларусь нават апярэджвае некаторыя краіны па гэтым паказчыку.\nУлады разумеюць усю небясьпеку сацыяльных сетак як сродку мабілізацыі незадаволеных. Асабліва гэта небясьпечна ва ўмовах сацыяльнага крызісу. Таму і робяць прэвэнтыўныя захады, спрабуюць запужаць, стварыць прэцэдэнт. І ў залежнасьці ад адчуваньня небясьпекі будуць пашыраць ці звужаць практыку прыцягненьня да адказнасьці.\nГлод: Найперш адзначу важнасьць сацыяльных сетак. Нагадаю, што ў Будапэшце пару гадоў таму была нават падпісаная сумесная дэклярацыя краінаў АБСЭ «Аб свабодзе выказваньня думак і доступе да інтэрнэту». Беларусь таксама чалец АБСЭ і бярэ ў сувязі з гэтым на сябе пэўныя абавязаньні. І вось тады прадстаўніца АБСЭ ў пытаньні свабоды СМІ Дуня Міятавіч гаварыла, што ў 21 стагодзьдзі доступ да інтэрнэту — аснова існаваньня плюралізму. З гэтай прычыны дзяржаўнаму рэгуляваньню, якое перашкаджае доступу да інтэрнэту, ня можа быць апраўданьня. Інтэрнэт дае беспрэцэдэнтныя магчымасьці для пашырэньня свабоды выказваньняў, меркаваньняў, плюралізму, гэта адзін з найважнейшых элемэнтаў пабудовы і ўмацаваньня дэмакратыі.\nТэхналёгіі скарацілі дыстанцыю паміж людзьмі, зрабілі яе, як цяпер кажуць, роўнай аднаму кліку. Беларуская дэмакратычная супольнасьць фактычна пазбаўленая магчымасьці выказвацца ў афіцыйных мэдыях. А калі такой магчымасьці няма, то трэба шукаць нешта іншае, і такое іншае — менавіта сацыяльныя сеткі. Вось там і адбываюцца такія знакавыя падзеі.\nАле я тут вельмі згодны са спадаром Карбалевічам, які правільна заўважыў, што ўлады разумеюць усю небясьпеку сацыяльных сетак як сродку мабілізацыі незадаволеных. Прыводзіліся прыклады краін, дзе гэтая сытуацыя спрацоўвала, згадваўся ня вельмі ўдалы, але ўсё ж досьвед і беларускага інтэрнэту. Адкідваць інтэрнэт цяпер проста не выпадае, тым больш што статыстыка паказвае яго вялікую ролю. Таму, улічваючы той сацыяльны крызіс, які ў краіне нарастае, улады і робяць прэвэнтыўныя захады, спрабуюць запужаць людзей і стварыць новыя прэцэдэнты.\nЧаму менавіта цяпер пачалася гэтая гісторыя? Я думаю, што гэта зьвязана з тым, што парлямэнцкія выбары ў Беларусі скончаныя, пэўны адрэзак адноснай дэмакратыі скончыўся, і цяпер улада, калі яна раней устрымлівалася ад такіх рэзкіх рухаў, мае разьвязаныя рукі і можа дазволіць сабе і такія захады.\nМне падаецца, што ўсё ж гэта сур’ёзная зьява, бо калі такі прэцэдэнт будзе створаны, калі чалавек, які рэпаставаў паведамленьне і заклік Міколы Статкевіча, будзе асуджаны, то гэта, канечне, будзе вялікая пагроза, і людзі, якія хацелі б далей актыўна паводзіць сябе ў сацыяльных сетках, пасьля гэтага выпадку будуць думаць, а ці трэба ім так рабіць.\nІльяш: Мне здаецца, што ў дадзенай праблеме ёсьць два прынцыповыя складнікі.\nПа-першае, сёньня ёсьць нейкая абсалютна новая праблема, выклік часу — стаўленьне праваахоўных органаў да таго, што людзі пішуць у сацыяльных сетках. У апошнія гады ў Беларусі мы былі сьведкамі сэрыі крымінальных спраў і прысудаў па іх у дачыненьні да людзей, якія перапосьцілі «Ўкантакце» парнаграфічныя ролікі. Больш за тое, усім вядомы і выпадак у Расеі, калі ўжо за палітычны рэпост судзілі беларуса Кірыла Сілівончыка — там быў пост з заклікамі да гвалту. То бок безадносна да таго, як мы гэта ўсё ацэньваем, мы маем справу ўсё ж зь відавочнай тэндэнцыяй: інтэрнэт усё больш становіцца не віртуальным сьветам, а рэальным, на які распаўсюджваюцца тыя ж агульнадзяржаўныя законы і правапрыменяльная практыка без усялякіх агаворак (няхай гэтыя законы і гэтая практыка не заўсёды дасканалыя). У гэтым сэнсе я ня сумняюся, што рэпосты ў сацыяльных сетках (рэпосты рознага кшталту) яшчэ неаднойчы стануць падставай для судовага перасьледу. Гэта, зноў жа, безадносна да таго, як гэта ацэньваць.\nПа-другое, я думаю, што выпадак Станіслава Паўлінковіча ўсё ж у пэўным сэнсе выключны. Відаць, асобныя праваахоўнікі вырашылі праявіць тут празьмерную стараннасьць і трохі выслужыцца. Менавіта такога кшталту рэпосты наўрад ці стануць перасьледавацца ў масавым парадку.\nЯ думаю, што інтэрнэт — гэта такі бязьмежны акіян, які беларускім праваахоўнікам ніяк не ахапіць, пры ўсім жаданьні. Калі пачаць судзіць за кожны палітычны допіс, то нічым больш ні суды, ні міліцыя ў Беларусі проста ўжо ня змогуць займацца — фізычна ня хопіць сіл і часу. Акрамя таго, гэта абсалютна непатрэбна. Ужо так усталявалася, што інтэрнэт, і сацыяльныя сеткі ў прыватнасьці, — гэта цудоўнае месца, дзе беларускае грамадзтва можа выпусьціць пару. Ужо шмат хто заўважаў, што палітычнае жыцьцё ў краіне даўно перамясьцілася ў віртуальную прастору, існуе там абсалютна бяскрыўдна, і гэта, безумоўна, выгадна ўладам.\nЗь іншага боку, няма сумневаў і ў тым, што патэнцыйна сацыяльныя сеткі могуць стаць вялікай небясьпекай для ўладаў любой краіны — гэта сапраўды сродак мабілізацыі незадаволеных. Калі ўлады пабачаць, што незадаволеныя насамрэч гатовыя да рэальнай і поўнамаштабнай мабілізацыі, тады інтэрнэт-прастора апынецца пад моцным ударам спэцслужбаў. Але пакуль такой небясьпекі відавочна няма.\nКарбалевіч: Сацыяльныя сеткі ў палітычным сэнсе выконваюць некалькі роляў, у тым ліку гэта сродак выпускаць пару. Усе тыя жарсьці, які маглі б ісьці дзесьці на Плошчы, перамяшчаюцца ў інтэрнэт. Людзі выкажуць усё, што думаюць пра ўладу, і лічаць свой грамадзянскі абавязак выкананым. У прынцыпе, гэта даволі выгадна ўладзе.\nАле, зь іншага боку, ва ўмовах крызісу, калі апазыцыя рыхтуе нейкія акцыі, то сацыяльныя сеткі могуць выступіць сапраўды мэханізмам мабілізацыі. Менавіта вось гэтага і баяцца ўлады. Сапраўды пытаньне, ці будзе гэта насіць масавы характар. Я думаю, што і ня трэба ў вельмі масавым парадку прыцягваць да адказнасьці людзей, дастаткова стварыць нейкі прэцэдэнт, пакараць некалькі чалавек — астатнія будуць баяцца. Гэта будзе вісець як дамоклаў меч, які ня кожны раз падае. Гэта тая сытуацыя, калі пагроза мацнейшая за выкананьне.\nГлод: А можа, будзе і нейкі іншы, адваротны эфэкт — скажам, калі вось гэты суд адбудзецца, калі вось будзе вынесены прысуд, пра гэта, канечне, будуць многа пісаць, гаварыць, і самае галоўнае, што ўсё гэта трапіць у сацыяльныя сеткі. І можа атрымацца так, што такі суд стане ня сродкам запужваньня, а нейкім стымулам для таго, каб працягваць гэтую працу. Сёньня ў Магілёве, а заўтра ў Гомелі — людзям таксама захочацца гаварыць, што так нельга, што з гэтым трэба змагацца. Можа, улады, разьлічваючы вось на такі часовы эфэкт гэтай апэрацыі, не зусім пралічылі тое, што можа адбыцца ў больш далёкай пэрспэктыве.\nКарбалевіч: Да таго ж гэта супярэчыць палітыцы нібыта лібэралізацыі, якая цяпер разьвіваецца ў Беларусі, асабліва ў рамках адносін з Захадам. Таму тут таксама перагінаць кій уладам будзе ня так проста.\nГлод: Тым больш што ў кастрычніку чакаецца падпісаньне рамачнай дамовы паміж Беларусьсю і Эўразьвязам па новым праекце, так званай мабільнай праграме Эўразьвязу адносна Беларусі. І, канечне, пры падпісаньні гэтай праграмы, улічваючы ролю інтэрнэту і сацсетак, гэтае пытаньне проста так пакінуць без увагі будзе немагчыма. І наўрад ці беларускім уладам, калі застаецца месяц да падпісаньня такога важнага дакумэнту, патрэбны такі вось гучны працэс. Я чуў, што гэтая справа накіраваная на далейшае дасьледаваньне. Магчыма, гэта зацягнецца і ні ўва што ня выльецца.\nІльяш: Беларускія праваахоўныя органы час ад часу так экспэрымэнтуюць са сваім стаўленьнем да інтэрнэту і сацыяльных сетак. 2-3 гады таму быў шэраг выпадкаў, калі судзілі фактычна за фатаграфіі ў сацыяльных сетках. Людзі фатаграфаваліся ў якасьці флэш-мобу зь нейкімі плякатамі, а гэта станавілася падставай для таго, каб асудзіць іх за ўдзел у несанкцыянаваным масавым мерапрыемстве. Прынамсі, з таго часу больш такіх выпадкаў і не было. Магчыма, у выпадку з Паўлінковічам гэта таксама будзе такі экспэрымэнт, які потым проста ўсе забудуць.


вялікі пеніс, результаты уже через 5 недель. Одно из самых лучших...\nСамыя эфектыўныя прадукты для росту пеніса і як яны могуць вам прынесці карысць!\nВы можаце выкарыстоўваць прадукты для росту пеніса, такія як вазелін, Durex або Anaconda рознымі спосабамі, каб павялічыць памер пеніса. Я разглядаю прадукты, якія карысныя для большага пеніса і для чаго яго выкарыстоўваць!\nПрадукты павелічэння пеніса могуць быць дарагімі. Кошт прамостоячага пеніса наўпрост звязана з тым, наколькі расцягнецца ваш пеніс падчас эрэкцыі. Калі вы карыстаецеся правільнымі прадуктамі, вы можаце атрымаць значна большы член. Прадукты павелічэння пеніса прадаюцца па найбольш прымальнай цане!\nПрадукты для росту пеніса найбольш карысныя, калі ў вас узнікаюць праблемы з атрыманнем або стратай эрэкцыі. Прадукты для павелічэння пеніса таксама могуць дапамагчы знізіць верагоднасць таго, каб ваш пеніс занадта моцна разросся (вырасці велізарны пеніс!), Калі вы мастурбуеце ці маеце эрэкцыю.\nМагчыма таксама павелічэнне пеніса без выкарыстання прадуктаў для павелічэння пеніса. Але я б не рэкамендаваў гэтага, калі вы не ўпэўнены ў сваім памеры пеніса і прадукце, якую вы выкарыстоўваеце.\nЯк працуе рост пеніса?\nШто выклікае рост? Ваша цела пастаянна дзеліцца і расце. Яечкі могуць выпрацоўваць тэстастэрон і іншыя палавыя гармоны. Яечкі таксама выпрацоўваюць народкі, якія з'яўляюцца мужчынскім эквівалентам народкаў.\nКалі вы давяраеце шматлікія паведамленні аб тым , што ў цяперашні час вядома, кіруюць шмат энтузіяс...\nTitan Gel лічацца на сённяшні дзень у якасці сакрэтнай рэкамендацыі, хоць разуменне хутка расце ў а...


02 ліпень 2011, 16:38\nАд Мікіты Ліхавіда тыдзень няма лістоў, і ягоная маці мяркуе, што ён зноў мог трапіць у карцар. Алесь Атрошчанкаў супраць таго, каб Эўропа гандлявалася зь беларускім рэжымам з-за палітвязьняў. «Зьміцер Дашкевіч быў штучна пастаўлены ва ўмовы, якія прывялі яго ў карцэр», — мяркуе Наста Палажанка. Зьміцер Бандарэнка яшчэ знаходзіцца ў турэмным шпіталі. Ва Ўфе прайшоў чарговы пікет у падтрымку Фёдара Мірзаянава і іншых беларускіх палітвязьняў.\nБолей за тыдзень таму Алена Ліхавід атрымала апошні ліст ад сына Мікіты, калі той выйшаў пасьля чарговай адсідкі ў турэмным карцэры. Паколькі новых лістоў ад сына няма, жанчына не выключае новага пакараньня карцэрам:\n«На наступным тыдні паедзем у калёнію з адвакатам. А пакуль ніякіх дадзеных пра яго не даюць і лістоў ад яго няма, што вельмі непакоіць. Баюся, што яго зноў кінулі ў „шыза“».\nНіякіх дадзеных пра яго не даюць і лістоў ад яго няма.\nМікіта Ліхавід ужо 4 разы быў у турэмным карцэры, бо адмаўляецца прызнаць сябе вінаватым і падпісаць паперу, што «стаў на шлях выпраўленьня». Актвіста руху «За свабоду» Мікіту Ліхавіда суд пакараў за Плошчу 3 гадамі зьняволеньня, а «Міжнародная амністыя» прызнала яго палітвязьнем. Адбывае пакараньне Ліхавід у Наваполацкай калёніі.\nУ карцэры ў калёніі ў Горках знаходзіцца і лідэр «Маладога фронту» Зьміцер Дашкевіч, якога толькі на мінулым тыдні перавялі з жодзінскага ізалятара ў карантын горкаўскай калёніі. Намесьніца старшыні «Маладога фронту» Наста Палажанка мяркуе, што яе сябар трапіў у карцэр ў выніку мэтанакіраванай правакацыі:\n«Гэта абсалютна зразумела, бо калі ў карантыне вядомаму чалавеку загадваюць памыць прыбіральню, гэта значыць, яго правакуюць на непадпарадкаваньне. Бо ў турме ёсьць пэўная гіерархія, пэўныя чэргі, а ў карантыне тым болей такога ня мусіць адбывацца ў прынцыпе».\nЗьмітра Дашкевіча пакаралі 2 гадамі калёніі нібыта за хуліганства 18 сьнежня. Актывіст кажа, што яго наўмысна ізалявалі напярэдадні выбараў.\nКаардынатар «Эўрапейскай Беларусі» Зьміцер Бандарэнка па-ранейшаму знаходзіцца на лячэньні ў рэспубліканскім турэмным шпіталі. У палітвязьня значныя праблемы са здароўем, яму цяжка хадзіць з-за хваробы хрыбетніка і ног.\n«Мне ставяць па 2 кропельніцы штодня і даюць жменю пілюляў. Лепш ад гэтага толькі псыхалягічна. Усё ж ведаю, што знаходжуся пад кантролем дактароў. Але колькі тут будуць трымаць, ня ведаю, бо ўсё ж гэта лекары ў форме, і калі ім скажуць, тады і выпішуць. У адрозьненьне ад шпіталя цывільнага, тут ніхто нічога не тлумачыць. Спачатку лекарка казала, што будуць лячыць мяне тыдні два — месяц, але зараз бачу, што хочуць ад мяне пазбавіцца як мага хутчэй», — напісаў Зьміцер Бандарэнка ў лісьце дамоў.\nПасьля вялікага перапынку атрымала некалькі лістоў ад мужа Дар’я Корсак, жонка палітвязьня Алеся Атрошчанкава, былога прэсавага сакратара Андрэя Саньнікава. Атрошчанкава трымаюць у калёніі пад Віцебскам, Саньнікава — яшчэ на Валадарцы. Алесь Атрошчанкаў, як і ягоны былы начальнік Андрэй Саньнікаў, таксама супраць таго, каб Захад прапаноўваў беларускаму рэжыму крэдыты ў абмен на вызваленьне палітвязьняў.\nкалі зараз, у 21-м стагодзьдзі, тут пачнецца гандаль людзьмі, то гэта будзе здрада нашым продкам, якія аддалі жыцьці за свабоду краіны.\nДар’я Корсак: «Ён кажа, што наша гісторыя заўсёды была зьвязаная з барацьбой за свабоду. І калі зараз, у 21-м стагодзьдзі, тут пачнецца гандаль людзьмі, то гэта будзе здрада нашым продкам, якія аддалі жыцьці за свабоду краіны. Таму ён супраць увогуле нейкага гандлю. Тое ж, што казалі і Саньнікаў і Статкевіч у апошнім слове. Таму гэта недапушчальна».\nУ сталіцы Башкартастану Ўфе каля прадстаўніцтва беларускага пасольства прайшоў ужо трэці пікет у падтрымку беларускіх палітвязьняў і асабіста Фёдара Мірзаянава, якога ў Беларусі асудзілі на 3 гады зьняволеньня. Пікет зладзілі сваякі і знаёмыя Фёдара Мірзаянава, якія жывуць у Башкірыі. У інтэрнэце падчас абмеркаваньня навіны прагучалі заклікі да таварыстваў беларускай дыяспары ў Расеі далучацца да акцый салідарнасьці з палітвязьнямі Беларусі.\nУ 2001—2006 гг. быў сябрам арганізацыі "Зубр", браў удзел у яе акцыях, бываў затрыманы.\nПасьля стварэньня грамадзянскай кампаніі "Эўрапейская Беларусь" быў яе прэс-сакратаром. На выбарах-2010 — прэсавым сакратаром штабу Андрэя Саньнікава.\nЗатрыманы 20 сьнежня 2010 г. у сябе дома. Зьмешчаны ў СІЗА КДБ, абвінавачваецца паводле артыкула 293 КК.


Толькі так я магу патлумачыць, чаму тэма прымусовай русіфікацыі ніколі не ўзьнікала ў якасьці шырокай грамадзкай дыскусіі: з дакумэнтамі, сацыялягічнымі выкладкамі, камэнтарамі дасьледчыкаў і сьведчаньнямі пацярпелых. Споведзямі траўмаваных.\nРасеізацыя Беларусі ніколі не разглядалася з пункту гледжаньня міжнароднага права і правоў чалавека. Унутры краіны прававы статус беларускай мовы дэ-факта неакрэсьлены. Што значыць «кожны мае права гаварыць на адной зь дзьвюх дзяржаўных»? Ды гавары хоць на адной зь некалькіх тысяч, што існуюць на зямлі. Ці зразумеюць цябе?\nГаворка не пра «права на гаварыць», а «абавязак цябе разумець». Ну што ты ў войску адкажаш камандзіру на расейскамоўны загад, што не разумееш ягоную расейскую мову? А калі трэба раптам выклікаць пажарную каманду, а на тым канцы не зразумеюць нейкае з тваіх беларускіх словаў? Расейская мова ў Беларусі сёньня – прагматыка, беларуская – эмоцыя.\nА расейская мова ў Беларусі існуе без эмоцый. Гэта выключна тэхнічная рэч, кшталту прыстасаваньня ў смартфоне. Пра расейскую мову ня пішуць вершы, як пра вялікую і магутную, жыцьцядайную, якую трэба вывучыць толькі за тое і за гэтае. Яе немагчыма назваць «мовай продкаў», бо гэта відавочнае глупства.\nЗ гледзішча беларускіх «прагматыкаў» беларуская мова – гэта такі дадатак, як валізка бяз ручкі: нязручна несьці, але трэба, хоць і не зразумела навошта, «дзенах с этава не заробіш». У школах дзяцей вучаць беларускай мове праз словы, якія стваральнікам падручнікаў былі вядомыя зь вясковага дзяцінства, і якія ня кожны беларускамоўны гарадзкі зразумее. Звычайна гаворка пра сельскую гаспадарку. Здавалася б: ды зрабіце вы штосьці сучаснае. «Навошта? Гэта ж усё бяз сэнсу».\nТы вырас і жывеш у расейскамоўным асяродзьдзі, табе ляніва займацца беларускай мовай, якую бачыш як фальклёрную, неабавязковую для выкананьня? «Вучыце лепш ангельскую, ёю карыстаецца ўвесь сьвет!» Гэтыя рацыяналісты сустрэнуцца дзе заўгодна ў немалых колькасьцях. Людзі-робаты? Не. Яны таксама маюць эмоцыі, пачуцьці, перажываньні. Але старанна хаваюцца, як толькі гаворка заходзіць пра беларускую мову.\nБо тэма беларускай мовы цягне за сабою купу іншых: пра падман ідэолягамі, пра самападман, пра страх рэпрэсій, пра прыніжэньне панаехалымі пасьля вайны з Расеі «гарадзкімі», зьдзекі ў савецкай арміі за «сьмешны» акцэнт, ды па вялікім рахунку – тэму гвалту над псыхікай чалавека на ўсіх этапах дарасьленьня. Сэнс – абнуліць грамадзтва, і зьляпіць зь яго сваіх «коников».\nЯк вынік: якая-кольвек мова ў Беларусі ня ёсьць прадметам гонару і шанаваньня. Расейская відавочна прышлая, а беларускую ня надта ведаюць. Палітыка культываваньня «цёмнага нібы крот» вобразу дала свой плён.\nШто можна зрабіць сёньня без грунтоўных траўмаў? Найперш уважліва перачытаць вынікі перапісу насельніцтва і розных сацыялягічных дасьледаваньняў. У суме прыблізны расклад такі: траціна за разьвіцьцё беларускай мовы, траціна за статус кво, траціна за разьвіцьцё пры ўмове, што непасрэдна іх зьмены датычыць ня будуць.\nГалоўны прадмет спэкуляцыі па тэме – у панятку роднасьці мовы. Ключавое слова для разгадкі квэсту – «эмоцыя». Родная мова – гэта не альгарытм, гэта эмацыйнае вызначэньне, за якім далей можа быць штосьці канкрэтнае. Напрыклад, калі ў Цэнтральным раёне Менску 25% абітальнікаў назвалі беларускую мову роднай, значыць там усё мусіць быць па-беларуску ў межах 25%: садкі, школы, ВНУ, працаўладкаваньне.\nЯ разумею, чаго баяцца прыўладныя людзі. Калі пасьлядоўна рэалізоўваць дзьвюхмоўе, у краіне можа ўтварыцца асобная моўная супольнасьць. Дзе анклявамі, а дзе і вялікімі кавалкамі тэрыторыі. Толькі калі зь беларускага боку будуць шчыраваць за ідэю, то з расейскамоўнага... Нічога ня будзе. Ня будзе супольнасьці. А значыць, беларускі бок будзе паступова заваёўваць лідэрскія пазыцыі.\nФантастыка? У свабодных грамадзкіх умовах беларускамоўныя адукацыйныя і культурныя праекты будуць актыўна падтрымлівацца часткай бізнэсу і многімі грамадзкімі фундацыямі. Нават калі дзяржава проста застанецца нэўтральнай. Падтрымка бізнэсу і фундацый была ў першай палове 1990-х. Пасьля пачаліся рэпрэсіі супраць бізнэсу і фундацый з боку дзяржавы. Цяпер мы зноў бачым асьцярожныя крокі ў падтрымку беларусацэнтрычнасьці наагул. Навошта гэтыя крокі?\nНават калі адкінуць аспэкт эмацыйнай прывязкі да свайго, ёсьць і прагматычны сэнс у пашырэньні беларускай мовы, і шырэй – беларускага сьветагляду. Беларускасьць – прэвэнтыўная абарона ад паглынаньня агрэсіўным суседам.\nСёньня шмат гавораць пра «час чырвонага чалавека». Пра драмы, якія ён і перажыў, і сам спарадзіў. Пра несправядлівасьці ў розных сытуацыях: ад вайны да тэхнагеннай катастрофы. Думаю, першай у новым часе катастрофай было выкраданьне душы чалавека, а сьледам – усе астатнія. Бо без сваёй мовы і культуры душа робіцца нямоглай.


Кітай Шматвосевы дыстальны запіральны дыск сцегнавой косці завод і вытворцы | Шуандзян\n1. Шматвосевая канструкцыя кольцы для праксімальнай часткі можа быць прыстасаванасцю анёла для задавальнення клініка;\n2. Тытанавы матэрыял і перадавыя тэхналогіі апрацоўкі;\n3. Нізкапрофільны дызайн дапамагае паменшыць раздражненне мяккіх тканін;\n4. Паверхню анадаванае;\n5. Анатамічны дызайн формы;\n6. Камбінаваная адтуліна можа быць выбрана як фіксуючым шрубай, так і шрубай кары.\nАртапедычныя імплантаты для шматвосевай фіксавальнай пласціны дыстальнага аддзела сцегнавой косткі падыходзяць для пералому дыстальнага аддзела сцегнавой косткі.\nВыкарыстоўваецца для фіксуючага шрубы .05.0, шрубы кары для корак ,4.5, шрубы cancel6.5, з артапедычным наборам інструментаў серыі 5.0.\nСпецыялізацыя шматразовай дыстальнай дыскавай сцягна\nЛевыя 7 адтулін\nСправа 7 адтулін\nЛевыя 9 адтулін\nСправа 9 адтулін\nЛевыя 11 адтулін\nСправа 11 адтулін\nДыстальная фіксуючая пласціна сцегнавой косткі\n1. Тытанавы матэрыял і перадавыя тэхналогіі апрацоўкі;\nМедыцынскія імпланты для фіксацыі дыстальнага аддзела сцегнавой косткі падыходзяць для пералому дыстальнага аддзела сцегнавой косткі.\nВыкарыстоўваецца для замкавага шрубы .05,0, шрубы для кары tex4,5, шрубы cancel6,5, губчатай, у камплекце з наборам медыцынскіх інструментаў серыі 5.0.\nСпецыфікацыя дыстальнай пласцінкі блакавання сцегнавой косткі\nТытанавыя касцяныя пласціны ў якасці артапедычных імплантатаў. Яны прызначаны для медыцынскіх устаноў і прызначаны для лячэння месцаў пераломаў пацыентаў, якія знаходзяцца пад агульнай анестэзіяй, падрыхтаванымі або дасведчанымі лекарамі ў аперацыйнай з захаваннем экалагічных патрабаванняў.\nФіксуючыя пласціны і шрубавыя сістэмы маюць перавагі перад звычайнымі шрубавымі сістэмамі. Без гэтага інтымнага кантакту зацягванне шруб прывядзе касцяныя сегменты да пласціны, што прывядзе да зменаў у становішчы касцяных сегментаў і прыкусных адносінах. Звычайныя пласціна-шрубавыя сістэмы патрабуюць дакладнай адаптацыі пласціны да падлягае косткі. Сістэмы фіксацыі пласцін / шруб даюць пэўныя перавагі перад іншымі пласцінамі ў гэтым плане. Самым значным перавагай можа стаць тое, што пласціне становіцца непатрэбным кантакт з падлягаючай косткай ва ўсіх абласцях. Па меры зацягвання шруб яны "фіксуюцца" на платформе, стабілізуючы тым самым сегменты без неабходнасці прыціскання косці да пласціны. Гэта робіць немагчымым увядзенне шрубы змяніць памяншэнне.\nФіксуючая касцяная пласціна выраблена з чыстага тытана, прызначанага для рэканструкцыі і ўнутранай фіксацыі ключыцы, канечнасцяў і няправільных пераломаў костак альбо дэфектаў костак. Прадукт пастаўляецца ў нестэрылізаванай ўпакоўцы і прызначаны толькі для аднаразовага выкарыстання.\nКамбінаваныя адтуліны, якія складаюцца з разьбовых адтулін і адтулін для сціску на фіксуе пласціне, могуць быць выкарыстаны для фіксацыі і сціску, што зручна выбраць лекару. Абмежаваны кантакт паміж касцяной пласцінай і косткай памяншае разбурэнне надкосніцавага кровазабеспячэння. Фіксуючыя пласціна / шрубавыя сістэмы заключаюцца ў тым, што яны не парушаюць асноўную коравую костную перфузію гэтак жа, як звычайныя пласцінкі, якія сціскаюць ніжнюю паверхню пласцінкі да коркавай косткі .\nБыло паказана, што блакавальныя пласціна / шрубавыя сістэмы забяспечваюць больш стабільную фіксацыю, чым звычайныя неблакуючыя пласціна / шрубавыя сістэмы.\nВыкарыстанне сістэм фіксацыі пласцін / шруб заключаецца ў тым, што шрубы наўрад ці могуць аслабіцца ад пласціны. Гэта азначае, што нават калі шруба ўстаўляецца ў шчыліну разлому, расхістванне шрубы не адбудзецца. Сапраўды гэтак жа, калі касцяны трансплантат прыкручваецца да пласціны, фіксуючы шруба не расхістваецца падчас фазы ўключэння і гаення трансплантанта. Магчымая перавага гэтай уласцівасці фіксуючай пласціны / шрубавай сістэмы заключаецца ў зніжэнні ўзроўню запаленчых ускладненняў пры расхістванні апаратных сродкаў. Вядома, што свабоднае апаратнае забеспячэнне распаўсюджвае запаленчую рэакцыю і спрыяе заражэнню. Каб апаратнае забеспячэнне або фіксуючая пласціна / шрубавая сістэма аслабла, павінна адбыцца расхістванне шрубы з пласціны альбо аслабленне ўсіх шруб з іх касцяных уставак.\nПапярэдняя: Шматвосевая праксімальная фіксуючая пласціна сцегнавой косткі\nДалей: Шматвосевая медыяльная сістэма фіксацыі плато галёнкі-5.0\n3,0 3,5 4,5 Шруба кары\nКанюляваны кампрэсійны шруба\nПярэдняя плечавая Y-вобразная фіксуючая пласціна\nЗамыкавая пласціна рэканструкцыі ключыцы (сярэдняя ...\nШматвосевая дыстальная бакавая фіксуючая пласціна галёнкі -...


Уводзяцца дыфэрэнцыйныя тарыфы на электраэнэргію\n08 люты 2007, 10:54\nРадыё Свабода Беларускі ўрад увёў дыфэрэнцыйныя паводле часавых пэрыядаў тарыфы на электрычную энэргію для насельніцтва. Каб вызначыць кошт на электраэнергію, суткі падзялілі на зоны мінімальных і максымальных нагрузак.\nНапрыклад, 1 кілават-гадзіна таннай электраэнергіі будзе каштаваць каля 75 рублёў, а дарагая — больш за 220, амаль утрая даражэй. Таннейшым электрычнасць будзе па выхадных і святах. Танна электраэнэргія будзе каштаваць са студзеня па сакавік і з кастрычніка па сьнежань з 11 да 17 гадзіны і з 20 па 8 гадзіну. Вышэйшымі будуць кошты з красавіка па верасень з 8 да 11 і з 19 па 22 гадзіну, паведамляе БЕЛТА.\nУдзень і ўначы, а таксама ў выходныя і сьвяты тарыфы будуць зьніжаныя ў паўтара разы ў параўнаньні з цяперашнімі. Каб плаціць за электрычнасць па новых правілах, давядзецца купіць за свой кошт электронны шматтарыфны лічыльнік. Ён каштуе ад 50 да 70 даляраў.


Берасьцейшчына: масавыя выклікі апазыцыянэраў у КДБ і міліцыю (абноўлены)\n20 сакавік 2007, 12:28\nРадыё Свабода Сёньня ў Берасьці, Баранавічах ды Пінску супрацоўнікі КДБ і міліцыі праводзяць так званыя “прафіляктычныя гутаркі” зь сябрамі апазыцыйных партыяў і рухаў. Кожны выкліканы мусіць падпісаць пратакол папярэджаньня. Пры гэтым актывістам нагадваюць пра штрафы й арышты, якія пагражаюць ім у выпадку ўдзелу ў сьвяткаваньні Дня Волі.\nСтаршыня Берасьцейскай гарадзкой філіі Партыі БНФ Зьміцер Шыманскі быў выкліканы сёньня раніцай у Маскоўскі райаддзел міліцыі. Ён кажа, што гутарку зь ім міліцыянт зафіксаваў у пратаколе:\n“Участковы проста вінаватым голасам патлумачыў, што ягонае кіраўніцтва загадала са мной паразмаўляць.У пратаколе занатавана папярэджаньне “аб зьдзяйсьненьні супрацьпраўнай дзейнасьці”. Гэта ўдзел альбо арганізацыя несанкцыянаваных масавых акцыяў. Пералічаныя таксама артыкулы новага Адміністрацыйнага кодэксу, паводле якіх мяне можна будзе прыцягнуць да адказнасьці”.\nПаводле Зьмітра Шыманскага, папярэджаньні ў Берасьці атрымалі яшчэ сямёра сябраў Партыі БНФ. Міліцыянты зьвярталі асаблівую ўвагу, што новы Адміністрацыйны кодэкс дазваляе больш жорстка караць за ўдзел у несанкцыянаваных вулічных акцыях. Перадусім, гэта грашовы штраф да 50 базавых велічыняў, затрыманьні й арышты.\nТаксама сёньня ў Баранавічах мясцовы аддзел КДБ праводзіў “прафіляктычныя гутаркі”. Расказвае грамадзкі актывіст Сяргей Гоўша:\n“КДБ займаецца не сваёй справай, гэта зразумела. Не дасылалі позваў праз пошту, а тэлефануюць на сотавы і загадваюць зьявіцца на допыт, нібыта па крымінальнай справе. Першым у нас выклікалі навучэнца адзінаццатай клясы. Яго трымалі тры гадзіны. У школу не паведамілі, і бацькі ня ведалі, дзе іхны хлопец”.\nПерасьлед апазыцыянэраў распачаты і ў Пінску. Але на гэты час сябры Партыі БНФ Аляксандар Аўсеенка, Канстанцін Чувак, Юры Бахцераў, Аляксандар Рамановіч ды іншыя позвы ігнаруюць. Прычыну тлумачыць Аляксандар Рамановіч:\n“У мінулым годзе было тое ж самае. Калі людзі зьявіліся па выкліку ў ГАУС, то іх пасадзілі. Таму я проста адмаўляюся ад усіх кантактаў зь імі”.\nУ Пінскім гарадзкім адзеле міліцыі камэнтаваць прычыны выклікаў апазыцыянэраў адмовіліся.


Калі мытны саюз паміж Беларусяй і Расеяй усё ж існуе, то хаўрусьнікі не імкнуцца дзяліцца адно з адным інфармацыяй. Такую выснову можна зрабіць пасьля размоваў з супрацоўнікамі памежных пунктаў у Магілеўскай вобласьці.\nПа-першае, складваецца ўражаньне, што мала хто з правінцыйных мытных чыноўнікаў мае дакладнае ўяўленьне пра дадатковае ўвядзеньне мытнага афармленьня на расейскім баку для транзытных тавараў зь Беларусі. Няма ніякіх дакумэнтаў, і нават начальнікі мытных пастоў на мяжы бачылі іх ці чулі пра іх толькі ў тэлевізійных навінах.\nМеркаваньне на конт таго, калі ўступаюць у сілу расейскія новаўвядзеньні, таксама разыходзяцца. Нехта гаворыць пра 1-га красавіка, хто – пра 9-га ці 10-га.\nНецікаўнасьць да гэтых падзеяў матывуецца тым, што беларускіх памежнікаў і мытнікаў гэта ня тычыцца. Аднак у нетрах магілеўскай мытні зьявілася ўсё ж неафіцыйная інфармацыя, што, калі на беларускім баку мяжы праблемаў сапраўды няма, дык на расейскім многія адмаўляюцца афармляць новыя дакумэнты і плаціць грошы, а таму разварочваюць грузы назад. У Беларусь.\nГэтыя пагалоскі не пацьвердзілі на крычаўскім мытным посьце. Пра выпадкі развароту машынаў на мяжы супрацоўнікам не вядома. Аднак у Крычаве дапусьцілі, што гэта зьвязана із закрыцьцём мсьціслаўскай дарогі ля вёскі Зарэчча, дзе стаіць памежны пост.\nРэч у тым, што расейскія калегі паведамілі, што гэтую дарогу моцна размыла, таму й раілі кіроўцам браць іншы маршрут. А на расейскім мытным посьце Дубавічкі, які побач зь беларускім кантрольна-прапускным пунктам Зьвянчатка ў Клімавіцкім раёне, сказалі, што й сёньня ўсё засталося па-старому. Бо новых загадаў і распараджэньняў расейскія мытнікі не атрымоўвалі.\nКіраўніцтва Магілеўскай мытні таксама паведамляе, што на беларуска-расейскім памежжы бачных зьменаў не заўважаецца. Апроч таго, беларускія мытнікі кажуць, што разумеюць расейцаў і іхнае жаданьне папоўніць бюджэт.\nАднак, як заваёву камэнтуюць той факт, што для простых беларускіх грамадзянаў і айчынных вытворцаў прадукцыі нічога не зьмянілася. А вось пасярэднікі й самі павінныя зразумець, што яны ня вельмі шчыра робяць.\nТакім чынам, новы мытны парадак на беларуска-расейскім памежжы пярэпалаху, здаецца, ня выклікаў.


Мясцовыя жыхары здейснілі падарожжа да святой крыніцы, дзе асвяцілі ваду і прынесены з сабою мёд. 15.08.2018, Sputnik Беларусь\nу беларусі, навіны , грамадства, галоўнае, мінская вобласць, мядовы спас\n15:29 15.08.2018 (абноўлена: 15:35 15.08.2018)\nМІНСК, 15 жні — Sputnik. На Мядовы Спас вернікі з вёсак Даросіна і Радуга Любанскага раёна адправіліся да святой крыніцы ва ўрочышчы Студзянец.\nЛюдзі вераці: вада ў гэтым месцы вылечвае любыя хваробы толькі ў тым выпадку, калі ўвесь шлях сюды прайсці пешшу.\nСвяткаванне пачалося з ранішняй службы ў храме Праабражэння Гасподняга, пабудаваным тут у XIX стагоддзі. Вернікі з абразам Божай Маці хросным ходам прайшлі вакол храма. Кожны з іх павінен быў тройчы падайсці да абараза, схіліць калені, прайсці пад ёй і папрасіць здароўя.\n© Sputnik / Альфрэд МікусХрам Праабражэння Гасподняга ва ўрочышчы Студзянец\nХрам Праабражэння Гасподняга ва ўрочышчы Студзянец\nТолькі пасля гэтага ўдзельнікі працэсіі змаглі адправіцца да святой крыніцы.\nМядовы Спас у Студзянцы\nЗ яе з'яўленнем звязаны дзве легенды. Па адной, мясцовы пастушок адпачываў пад дрэвам, калі да яго ў сне прыйшла Божая Маці і распавяла пра месца, дзе можна наталіць смагу. Хлопчык прачнуўся і са здзіўленнем убачыў там крынічку.\nТаксама ў народзе кажуць пра аратага, які прылёг адпачыць каля вялікага камня і праз некалькі хвілін пачуў чыйсці голас. Невядомы загадаў устаць і прыбраць камень, на месцы якога з'явілася крыніца.\nЗараз лічыцца, што гэтыя мясціны абараняе сама Божая Маці. Менавіта таму кожны год сюды прыходзяць людзі са сваімі бедамі і хваробамі. Вернікаў не палохае адлегласць у шэсць кіламетраў, якую прыходзіцца адолець, каб дакрануцца да цудадзейных кропель.\nЗнаходзяцца ў гэтых мясцінах 12 крыжоў, якія мясцовыя жыхары на святы ўпрыгожваюць стужкамі і такім чынам просяць у Божай Маці здароўя. Так было і на Мядовы Спас. Каля крыніцы святар правёў малебен і асвяціў ваду ў калодзежы і прынесены вернікамі мёд.\nПасля цырымоніі вернікі па старадаўняй традыцыі сабраліся на святочны абед, галоўнай стравай на якім з'яўляецца макавая поліўка і мёд новага збору.


Дэмабілізаваныя байцы Тернопольщины змогуць прайсці рэабілітацыю ў шасці медыцынскіх установах\nВынікі правядзення другога этапу чацвёртай чарзе частковай мабілізацыі ў Цярнопальскай вобласці, а таксама падрыхтоўку да прыняцця ў галіне дэмабілізаваных байцоў абмеркаваў 16 Сакавіка выконваючы абавязкі старшыні Тэрнопальскай аблдзяржадміністрацыі Іван Крысак з кіраўнікамі дэпартаментаў і ўпраўленняў. Як адзначыў ён, для выканання мабілізацыйнага плана ў галіне трэба кожныя суткі мабілізаваць каля 100 чалавек ці 6 чалавек з кожнага раёна. «Такая колькасць вызначана з улікам часу, неабходнага для правядзення ваеннай падрыхтоўкі мабілізаваных мужчын. Таму куратары адпаведных раёнаў этинни ўзмацніць працу з прадстаўнікамі на месцах і спрацаваць як мага больш аператыўна. Варта ў неадкладным парадку забяспечыць замену байцоў, якія ўжо павінны быць на ратацыі », - дадаў Іван Крысак. Медыцынскія ўстановы вобласці гатовыя даць адпаведныя паслугі дэмабілізаваўся байцам, паведаміў дырэктар дэпартамента аховы здароўя Уладзімір Курыла. «На рэабілітацыю дэмабілізаваных байцоў вылучылі 1 млн грн, - працягнуў ён. - Лячэнне ажыццяўляць на базе камунальнай ўстановы Тэрнопальскай абласнога савета «Тэрнопальская Універсітэцкая бальніца», псіхалагічную рэабілітацыю правядуць на базе абласной псіханеўралагічнай бальніцы, Залещицкого ваеннага шпіталя наркод. Микулинецкой і Бильче-золотетськои бальніцы рэабілітацыі ». Дэмабілізаваўся байцам прадастаўляць бясплатныя пуцёўкі для аздараўлення ў санаторна-курортных установах вобласці. Таксама сацыяльнае забеспячэнне з мясцовых бюджэтаў выдзяляць для дапамогі іх сем'ям. Усе байцы маюць права вярнуцца на ранейшае месца працы, нягледзячы на ??спазненне ратацыі, канстатаваў ІванКрысак. Пра гэта паведамілі ў Цярнопальскай абласной адміністрацыі\n← Буковинец падчас сумеснага... У Луцку Мікалай Раманюк... →


Catholic.by - «Любоў — узвышае»: замалёўкі з поснай пілігрымкі\n«Любоў — узвышае»: замалёўкі з поснай пілігрымкі\nТрэцяга ліпеня з Мінска ў Будслаў выйшла т.зв. «посная» пілігрымка — пілігрымка на хлебе і вадзе. Шлях да Маці Божай пілігрымы пройдуць ужо ў восьмы раз. У новым нумары часопіса «Ave Maria» сваімі назіраннямі з леташняй поснай пілігрымкі падзялілася пілігрым Ядвіга Рай.\n…Далікатная постаць гэтай дзяўчыны ўразіла мяне яшчэ ў мінулай пілігрымцы. Было ў ёй нешта моцнае і адначасова хваравітае, што праглядала падчас хады. Ды яшчэ ў руках Таццяна (так звалі тое дзяўчо), амаль заўсёды трымала то фотаапарат, то нават і кінакамеру. А каб выбраць лепшы ракурс, зрабіць якасны здымак, трэба або забегчы наперад групы, або паспець зайсці недзе збоку. І гэта ёй удавалася, адкуль толькі сіла бралася (ды ведама, адкуль – з Неба!).\nПазалетась, падчас маёй першай пілігрымкі ў Будслаў, мы з ёй начавалі ў вёсцы Стайкі ў хаце Сакалоўскіх. А праз год, 4 ліпеня 2012 года, мы зноў вечарам дайшлі да гэтай вёскі, і пры размяркоўванні — дзе хто будзе начаваць — мы з Таццянай не турбаваліся — пойдзем да нашых гаспадароў. Але чакалі, што скажуць кіраўнікі. І калі многія ўжо разышліся адпачываць, нам сказалі, каб дзесяць чалавек ішлі ў хату з жоўтымі веснічкамі.\nУ нашай групе больш за 50 чалавек, мы расцягнуліся на даволі вялікай адлегласці. Мне падабаецца ісці ў ліку першых, здаецца, што так лягчэй. Непадалёку ад мяне ішоў ксёндз Уладзіслаў Завальнюк. Раптам чую ягоны заклапочаны ўсклік: «Ого!». Углядаемся: наперадзе, недалёка ўжо ад нас, проста на дарозе стаяць два трактарных прычэпы, на якіх роўненькімі радамі адзін на адным пастаўлены вуллі. Ужо добра было чуваць многагалоссе працавітых пчолаў.\nКіраўнік пілігрымкі сказаў, што разумны ў гару не пойдзе, ён яе абыдзе, і павёў групу ў абход. А мне не хацелася вяртацца, ды яшчэ з’явілася жаданне праверыць сябе, «дамовіцца» з пчоламі. І я пайшла далей, не зварочваючы з дарогі. Злева — неабсяжнае поле квітнеючага рапсу, справа, побач — можа сотня вулляў. Ішла спакойна. Не рабіла рэзкіх рухаў, малілася. Пад нагамі ўбачыла мноства пчолаў, якія з невядомай прычыны згубілі сваю знакамітую працаздольнасць. Надта ж многа іх ляжала пад нагамі, некаторыя яшчэ варушыліся, як бы хацелі зноў узляцець і працаваць. Мне стала іх шкада. Раблю наступны крок, і ў гэты момант на шыі адчуваю пчолку. Змахваю яе рукой, думаю, у чым справа, чаму яна мяне ўкусіла? Вуллі засталіся ззаду.\nЦалкам тэкст чытайце на ave-maria.by


Дзевяць курортаў, дзе адпачываў Аляксандр Лукашэнка\nДзевяць курортаў, дзе адпачываў Аляксандр Лукашэнка 9\n31 студзеня дзяржаўнае агенцтва БЕЛТА паведаміла, што кіраўнік Беларусі Аляксандр Лукашэнка накіраваўся з адпачынкам у Сочы. Варта адзначыць, што амаль заўсёды цягам года Лукашэнка знаходзіць некалькі магчымасцяў для адпачынку – звычайна ў лютым і верасні. «НН» згадала астатнія месцы адпачынку афіцыйнага лідара Беларусі.\nСамы дарагі курорт Расіі. Адпачываць там камфортна, як зімой, гэтак і летам. Для Лукашэнкі – гэта самы папулярны маршрут, асабліва ў той час, калі можна пакатацца на лыжах. Блізу Сочы ў Краснай Паляне Лукашэнка мае ўласную рэзідэнцыю, якая пабудаваная на тэрыторыі гасцініцы «Беларусь». Пры будаўніцтве былі выселеныя многія жыхары навакольных вёсак. Зусім побач знаходзіцца рэзідэнцыя Уладзіміра Пуціна «Бачараў ручэй».\nВось як апісвала рэзідэнцыю Лукашэнку «Новая газета»: «Перад будынкам - плошча з фантанам, зялёны газон, праз які цягнецца выбрукаваная пліткай дарожка. Непасрэдна да двухпавярховага будынку рэзідэнцыі вядзе мармуровая лесвіца. Такім жа мармурам аздобленыя сцены».\nУ Красную Паляну Лукашэнка найчасцей прыязджае з вялікай кампаніяй: бізнэсоўцы, чыноўнікі, спартсмены. Раней у Сочы прыязжалі і папулярныя беларускія спявачкі. Часам нават хакейная каманда прэзідэнта таксама «сумяшчала» знаходжанне ў Сочы з адпачынкам Лукашэнкі.\nСамы скандальны адпачынак кіраўніка Беларусі адбыўся зімой 2002, калі ён накіраваўся ў Аўстрыю. Праз восем гадоў была абвешчаная сума адпачынку – 200 тысяч еўра. Прычым фінансавалася паездка ў абыход аўстрыйскаму заканадаўству. Люкс Лукашэнкі каштаваў 700 еўра за суткі. Разам з кіраўніком краіны знаходзілася яшчэ 17 чалавек. Напрыклад, сыны Віктар і Дзмітрый жылі разам у адным нумары. Разам з Лукашэнкам там таксама знаходзіліся доктарка Ірына Абельская, стары сябра Уладзімір Канаплёў, кіраўніца справамі прэзідэнта Галіна Жураўкова, памочнік Уладзімір Макей, прэс-сакратарка Наталля Пяткевіч, ахоўнік Андрэй Уцюрын, спецназавец Мікалай Карпянкоў.\nЗ афіцыйных дакументаў вынікала, што Лукашэнка падчас адпачынку ў Аўстрыі атрымаў невялікую траўму сцягна. Верталёт хуткай дапамогі перавёз прэзідэнта ў мясцовую клініку. Такса за хвіліну палёту: 66 еўра, агулам машына налятала на 7260 еўра. Пасля гэтым адпачынкам яшчэ доўга цікавілася аўстрыйская пракуратура. Справа ў тым, што ўвесь адпачынак Лукашэнку аплочваў тагасны кіраўнік алімпійскага камітэта Аўстрыі Хайнц Юнгвірт.\nЗамак Брдо (Славенія)\nУ 2004 годзе прэс-служба Лукашэнкі яшчэ афіцыйна не абвяшчала, што кіраўнік краіны знаходзіцца ў адпачынку. Так да апошняга паездку ў Славенію трымала пад сакрэтам тагачасная прэс-сакратарка Наталля Пяткевіч. У Славенію лідара Беларусі запрасіў бізнэсоўца Янэз Шкрабец, які вёў актыўную дзейнасць на постсавецкай просторы. Замак Брдо – гэта гатэльны комплекс службы дзяржаўнага пратаколу Славеніі, але спыніцца там можа кожны ахвочы. Супрацоўнікі гатэля казалі, што Лукашэнка расплочваўся сам наяўнымі. Прэзідэнцкі нумар там каштаваў 850 даляраў.\nНапрыканцы 2004 года Аляксандр Лукашэнка тыдзень пракатаўся на лыжах на курорце Чымбулак у Казахстане. «Там лёгка заспець целаахоўнікаў прэзідэнта ў лыжных касцюмах, якія скачваюцца па схілах і прыглядаюць за паводзінамі адпачывальнікаў», — пісала ў тыя дні «Камсамольская праўда». Найхутчэй, што Лукашэнка спыняўся ў гатэлі пры курорце, люкс у ім каштаваў 364 еўра за суткі. Разам з Лукашэнкам у Казахстане адпачывала і хакейная каманда. У таварыскай гульні з ветэранамі Алмааты дружына кіраўніка Беларусі ўзяла верх – 11:4.\nАдзін з самых маштабных адпачынкаў Лукашэнка правёў у пачатку сакавіка 2009 года. Як паведамлялі сербскія СМІ, з аэрапорта Ніша да курорта Капаонік беларускую дэлегацыю дастаўлялі 50 аўтамабіляў. А ўсяго эскорт кіраўніка Беларусі складаў 150 чалавек. «Разам з ім былі дзеці з сем’ямі, ахова, кухары, нянечкі дзяцей», — казалі ў гатэлі «Гранд». Гэтая гасцініца пазіцыянуе сябе, як «месца для тых, хто хоча сумясціць актыўны адпачынак з раскошай і камфортам».\nДзіва што, але праз пару дзён пасля вяртання з Сербіі Лукашэнка накіраваўся ў Арменію, дзе зноўку ж сумясціў афіцыйныя сустрэчы з катаннем на лыжах на курорце Цахкадзор у 50 кіламетрах ад Ерэвана. Там ён спыніўся ў пяцізоркавым гатэлі Multi Rest House – на той час гэта быў самы сучасны гатэль на курорце. Адказваючы на пытанні журналістаў у Цахкадзоры, Лукашэнка трымаў на каленях маленькага Колю.\nАдна з найбольш таямнічых паездак кіраўніка дзяржавы адбылася ў лютым 2010 года ў Швейцарыю. Афіцыйныя крыніцы паведамлялі, што гэта дзяржаўным візіт, які будзе сумешчаны з кароткачасовым адпачынкам. Праз нейкі час афіцыйнае выданне Еўрасаюза «EUobserver» паведаміла, што ў Швейцарыю Лукашэнка ездзіў для таго, каб зрабіць аперацыю на прастаце.\nЗ цёплых краін Лукашэнка аддае перавагу Аб’яднаным Арабскім Эміратам. За апошнія гады ён двойчы пабываў там з завуляванымі адпачынкамі. Восенню 2014 года арабскія тэлеканалы паказалі кадры, як прэзідэнта Беларусі наведвае мячэць імя шэйха Заіда ў Абу-Дабі. Разам з ім была вялікая дэлегацыя: бізнэсмены Юрый Чыж, Аляксандр Шакуцін, хакейны трэнер Міхаіл Захараў, тэнісны трэнер Сяргей Цяцерын, кіраўнік федэрацыі гандбола Уладзімір Канаплёў, памочнік па пытаннях бяспекі Віктар Лукашэнка. А таксама невядомыя маладыя жанчыны ў чорным адзенні з капюшонамі.\nУ сакавіку 2010 года былі прадэманстраваныя кадры, як Аляксандр Лукашэнка седзячы на пляжы Атлантычнага акіяну дае інтэрв’ю журналісту газеты «Diario La Nacion». «На пляжы голым я яшчэ нікому інтэрв’ю не даваў», — сказаў Лукашэнка. Гэта было падчас паездкі ў Венесуэлу.\nТак, мо спатрэбіцца . http://dom.161.ru/text/daynews/547492.html\nАх, жаль природа человечья, Не заполняет пустоты, А так бы вечно, вечно, вечно, ............................................... Он воплотил свои мечты.


Маці палітзняволенай Вольгі Класкоўскай паведаміла, што ў гэтыя выхадныя яе дачку этапавалі з гомельскай жаночай калоніі ў брэсцкі СІЗА-7. Перавялі жанчыну для правядзення следчых дзеянняў па новай крымінальнай справе.\nСправу завялі паводле арт. 369 КК за каментарый у сацыяльных сетках, у якім Вольга нібыта абразіла міліцыянта з Брэста. Гэты каментарый быў размешчаны яшчэ да яе арышту, паведамляюць правабаронцы.\nМаці Вольгі кажа, што дачка дрэнна сябе адчувае. Зрок пагаршаецца: перад вачамі мутна і лётаюць «мошкі». Вольга ўжо пачала лячэнне і п'е вітаміны.\nЗа ўвесь чаc Класкоўскую неаднаразова закідвалі ў карцар і ў памяшканне камернага тыпу. З-за дрэнных умоваў утрымання да палітзняволенай вярнуліся старыя хваробы: ацёкі ног, болі ў пазваночніку і ў галаве.\nБацькам з сакавіка адмаўляюць у спатканнях з дачкой. Акрамя гэтага, першую перадачу ў калонію ў іх атрымалася перадаць толькі ў ліпені, а другую перад этапам у Брэст выслалі пасылкай.\n22 снежня 2020 года Вольгу асудзілі да 2 гадоў калоніі па ч. 1 арт. 342 Крымінальнага Кодэкса за перакрыццё руху транспарту ў Серабранцы ў Мінску.\nСІЗА-7, 224030, г. Брэст, вул. Савецкіх памежнікаў, 37, Класкоўскай Вользе Аляксандраўне.\n«Здаецца, гэтым пакаранням няма канца». Навіны ад палітзняволенай Вольгі Класкоўскай


«Калі чалавек не абараняе свае правы – ён іх проста не ведае» Валанцёр «Вясны» дамагаецца кампенсацыі за свае затрыманне\n«Калі чалавек не абараняе свае правы – ён іх проста не ведае» Валанцёр «Вясны» дамагаецца кампенсацыі за затрыманне\nВаланцёр праваабарончага цэнтру «Вясна», сталы назіральнік на акцыях пратэсту Юры Мяцельскі праз суд патрабуе ад Міністэрства фінансаў кампенсацыі маральнай шкоды за свае затрыманне ў навагоднюю ноч. Тады ён правёў два дні ў слуцкім ІЧУ.\nПаводле словаў Мяцельскага, міліцыянты яго збілі, а таксама пагражалі «ластаўкай» ды «прэс-хатай».\nЯк распавёў belsat.eu Юры, сёлета ў ноч на 1 студзеня ён разам з сябрам шпацыраваў па родным Слуцку. Раптам да іх падышлі супрацоўнікі АМАП, не назваліся і пачалі праводзіць дагляд іхных рэчаў.\n– АМАПаўцы папрасілі паказаць дакументы, а я з сабой пашпарт не ўзяў. Тлумачу гэта, але яны працягваюць настойваць. Тады я папрасіў іх паказаць свае пасведчанні, яны вельмі хутка паказалі, імя разгледзець не атрымалася. Я перапісаў нумар жэтону аднаго з АМАПаўцаў, а той адразу затрымаў мяне са словамі «Ты што, самы разумны?!»\nЮры Мяцельскі. Фота Ірыны Арахоўскай / Belsat.eu\nХлопец прызнае: яны з сябрам «трошкі выпілі», бо святкавалі Новы год. Сябра адпусцілі, а Юрыя даставілі на медычны агляд, зрабілі тэст на алкаголь – выявілася, што ў крыві было ўсяго 0, 29 праміле. Праваабаронца сцвярджае: тады ж міліцыянты выкарысталі супраць яго грубую фізічную сілу.\n– Калі папрасілі распрануцца для дагляду, я выклаў з кішэні мабільны і збіраўся выключыць яго. У гэты момант міліцыянты выбілі тэлефон у мяне рук, рукі заламалі, штурхнулі і я ўпаў, стукнуўшыся галавой аб лаўку. Сілавікі тым часам лаяліся матам на іншых затрыманых, якія сядзелі ў чарзе.\nПотым Мяцельскага завезлі ў Слуцкі РАУС, дзе старэйшы лейтэнант Савін склаў на яго пратакол за «дробнае хуліганства» (арт. 17.1 КоАП). Паводле міліцыі, праваабаронца «лаяўся матам, пагарджаў мінакоў».\n– Я папрасіў патлумачыць мае правы як затрыманага, а ўчастковы зноў заламаў мне руку, кінуў на падлогу, пачаў пагражаць «ластаўкай» (у позе «ластаўка» рукі скоўваюць кайданкамі, прапускаюць пад ланцужком кайданкаў металічны прут і чалавек вісіць, не кранаючы падлогу, лічыцца катаваннем -заўв.), што адправіць у «прэс-хату».\nУ камеры ізалятару, куды накіравалі Мяцельскага, было яшчэ тры асобы. Праваабаронца скардзіцца: не выдалі бялізну, спаць даводзілася проста на брудным матрацы, за два дні не выводзілі на вуліцу, не далі нават туалетнай паперы.\n– Праз два дні мяне моўчкі адпусцілі без аніякай даведкі аб тым, што я сядзеў у ізалятары. Калі суд – таксама не паведамілі.\nЮры Мяцельскі падчас маніторынгу акцыі 24 сакавіка. Ірына Арахоўская / Belsat.eu\n«Затрыманне» і «адміністратыўнае затрыманне» – розныя рэчы?\nСуд адбыўся толькі напрыканцы лютага і пастанавіў: Мяцельскі невінаваты, справа спыненая. Пасля гэтага хлопец паскардзіўся ў Слуцкую раённую пракуратуру на дзеянні міліцыянтаў і падаў іск на кампенсацыю маральнай шкоды ў суму 500 рублёў і яшчэ 510 рублёў на паслугі адваката. У якасці адказчыка выступае Міністэрства фінансаў (МУС не мае паўнамоцтва сплачваць грашовыя кампенсацыі).\nНа папярэднім паседжанні 6 ліпеня прадстаўнік Мінфіну Кірыл Мамонаў заявіў, што іск «не прызнае ў поўным аб’ёме». Паводле яго словаў, спыненне вытворчасці па справе яшчэ не азначае, што сам пратакол быў складзены незаконна. Ён звярнуў увагу на тое, што ў заканадаўстве «затрыманне» і «адміністратыўнае затрыманне» – два розныя паняткі. Таксама Мамонаў спаслаўся на артыкул працэсуальнага-адміністраўнага кодэксу, які прадугледжвае кампенсацыю маральнай шкоды ў выглядзе афіцыйнага выбачэння, але не выплаты грошай.\nАднак Юры з гэтым не згаджаецца і мае намер надалей патрабаваць менавіта фінансавага пакрыцця маральнай шкоды.\n-Проста выбачэнняў будзе недастаткова. Мае нейкае значэнне, калі перад табой выбачаецца чалавек, якога паважаеш, а тут іншы выпадак. Таму паводзіны Мінфіну выглядаюць непрыгожа, ганебна.\nПершае слуханне прызначана на 10.00 18 ліпеня.\nЮры Мяцельскі падчас затрымання 3 ліпеня 2018 года. Ірына Арахоўская / Belsat.eu\nЮрыю Мяцельскаму 27 год, з 2014-га ён далучыўся да «Вясны». Актыўна валанцёрыць на вулічных акцыях, займаецца маніторынгам. І хаця ў ізалятары яму давялося пабываць упершыню, раней яго ўжо затрымлівалі на некалькі гадзін. Апошнім разам ён з шасцю сваймі калегамі з «Вясны» і Беларускага Хельсінскага камітэту быў затрыманы падчас акцыі 3 ліпеня, анансаванай Міколам Статкевічам. На гэтыя дзеянні сілавікоў валанцёры збіраюцца таксама паскардзіцца: «у ідэале – дайсці да Камісіі па правах чалавека ААН», адзначае Тацяна Мастыкіна, якая прыйшла падтрымаць сябра ў судзе.\nСвае валанцёрства Юры Мяцельскі не збіраецца пакідаць, да рэпрэсіяў гатовы і не баіцца будучых затрыманняў.\nІнцыдэнт 1 студзеня Юры Мяцельскі не лічыць палітычна матываваным, а звязвае з «бязмежжам на месцах».\n-Натуральна, міліцыянты на момант затрымання не ведалі, хто я, не разумелі, што чалавек, якога закрылі ў ізалятары ні за што на двое содняў, зможа за сябе пастаяць. Ведаючы свае правы, ужо проста немагчыма іх не абараняць. А калі хтосьці не не абараняецца, значыць, той проста не ведае сваіх правоў, – кажа валанцёр «Вясны».\nТэгі: Вясна затрыманні міліцыя праваабаронцы суды


1такім чынам, Вы можаце адчуваць сябе магутныя функцыі букмекераў на чатыры-цалевы экран вашага смартфона. Усё, што вам трэба, гэта заўсёды і даступны ў любы час.\nГэта, безумоўна, галоўная перавага мабільнага Парыжа: Вы можаце паставіць у любы час і ў любым месцы, Гэта вельмі карысна, калі вы і Rsquo; паўторна ня на сваім кампутары, па, напрыклад, з сябрамі ў бары, глядзець г & Rsquo гульні, любімай каманды.\nДобра, робяць Парыж у такой атмасферы значна больш задавальнення і перамогі над імі дасць больш задавальнення.\nпрымяненне 1Xbet – дадатак\nВаша стаўка 1xBet прыходзіць з Расіі і пашыраецца. Гэтая стаўка абавязкова, каб стаць лідэрам у галіне спартыўнага Парыжы. стаўкі высокія, вы можаце знайсці самыя папулярныя віды спорту, але і палітычнае, Віртуальныя віды спорту, кіберспорт.\nТут мы паказваем інфармацыю пра яго ўжыванне. Атрымаеце прывітальны бонус у памеры да & Rsquo; да 130 € з нашым эксклюзіўным кодам, каб увесці пры рэгістрацыі, код прома: 1x_28368. зарэгістравацца !!\nBet тэлефон прасцей дзякуючы & Rsquo; 1xBet мабільнае прыкладанне Android дадатак. Усе функцыі поўнай версіі сайта згрупаваныя ў акуратнай праграме для прылад Android. Нішто & Rsquo; ня рэжацца і чысціцца, Уся тая ж лінія і жыць, і ўсе каэфіцыенты аднолькавай вышыні!\nПеравагі & Rsquo; прымяненне 1xBet ясна:\nВы можаце паставіць п & Rsquo; ў любым месцы, у любы час.\nНяма неабходнасці шукаць офісныя люстэрка\nМногае прамое праграмаванне даступныя\nхуткі дэпазіт і вывад сродкаў\nпросты і зручны інтэрфейс\nКалі вы гулец, які хоча, каб стаўкі з букмекеры ў любы час, вы проста спампаваць 1xBet на вашым тэлефоне або Android планшэт і вы атрымаеце спіс спартыўных Парыжы. C & Rsquo; вельмі карысна, і я магу вам сказаць, што стаўкі на мабільны тэлефон мае будучыню!\nЗ & Rsquo; нашмат лепш і больш атмасферны ня еўшы & Rsquo; сядзець перад экранам & Rsquo; & Rsquo кампутар або, ноўтбук, але сказаць,, ў бары з сябрамі за куфлем піва, п & Rsquo; не тое, што? таму, аргументы на карысць клетак Парыж больш чым дастаткова.\nУсё, што вам трэба зрабіць, гэта загрузіць & Rsquo; мабільны 1xbet ад sportslive HTTPS спасылкі://1xbet.com і & Rsquo; ўсталяваць на свой мабільны. усё проста, вось кіраўніцтва & Rsquo; Усталёўка\n1xBet Загрузка файлаў і ўсталяваць праграму\nпры неабходнасці, Падчас усталявання тэлефона, мы дазваляем & Rsquo; & ўстаноўка Rsquo; прыкладання з неправераных крыніц (Я адказаў, што & Rsquo; гэта п & Rsquo; няма віруса)\nадкрыць & Rsquo; Application, рэгістр / увайсці і пачаць рабіць стаўкі\nЯк вы можаце бачыць, усё проста і зараз вы збіраецеся шукаць новыя магчымасці і новыя спісы Парыж спартыўныя Парыж з вашага мабільнага. І я & Rsquo; ёсць усе, J & Rsquo; спадзяюся, што вы карыстацца ўсімі перавагамі сучаснай тэхналогіі стаўкі.\nЯк рабіць стаўкі 1Xbet з сотавым тэлефонам\nL & Rsquo; прыкладанне 1Xbet даступна на розных асяроддзях:\nГэта даступна ў Android версіі.\nТаксама даступныя ў версіі IOS.\nЁн даступны ў версіі Windows,.\nМабільная версія сайта таксама даступная для вас.\nВы можаце ўсталяваць & Rsquo; прыкладанне 1Xbet на свой смартфон або планшэт пад кіраваннем Android або IOS. Гэта дадатак дазваляе размясціць спартыўны Парыж з большай мабільнасцю. Але калі вы не хочаце, каб загрузіць & Rsquo; Application, мабільная версія таксама дазволіць вам атрымліваць асалоду ад паездкай у Парыж.\nўстаноўка – Спампаваць & Rsquo; 1Xbet прыкладанне\n1. тэлефон / Ipad\nВы можаце спампаваць & Rsquo; прыкладанне праз вэб-сайт 1Xbet. Усё, што вам трэба зрабіць, гэта d & Rsquo; перайсці на ваш сайт Парыж 1Xbet з вашага iPhone або IPad. Cliquez ensuite sur l’onglet “Mobile” en haut à gauche de la page d’accueil dans la barre de menus. Націсніце на версію прашыўкі і пачаць загрузку.\nДля кліентаў і Rsquo; Android, вы павінны г & Rsquo; першым, каб зрабіць гэта:\nПерад загрузкай APK 1xBet, ouvrez les “paramètres” de votre smartphone.\nEnsuite, выбраць «Бяспека».\nВаш смартфон зараз гатовы прыняць 1xBet APK для Android.\nШто тычыцца IOS версіі, Android версія гэтага прыкладання даступная на вэб-сайце горада. Проста націсніце на Android версіі і пачаць загрузку.\nВы можаце лёгка загрузіць і Rsquo; прыкладанне ў версіі Windows, з сайта 1Xbet. Адкрыйце старонку і Rsquo; прыём Парыж са свайго смартфона або планшэта. Ensuite, ouvrez l’onglet “Windows” et cliquez sur le menu “Applications” au bas de chaque page du site 1xBet.\nПрыкладання Windows 1xBet\nEnsuite, il vous suffit de télécharger l’application 1XWIN en cliquant sur “Télécharger”. Проста выконвайце інструкцыі. аднак, калі вы сутыкнуліся з праблемай, vous pouvez consulter les “instructions d’installation” en cliquant sur la bannière sur la même page.\n1Прывітальны бонус xBet\nдобрая вестка, мы можам дадаць суму вашага вітальнага бонуса, прапанаваныя прадаўца. першапачаткова, бонус вітаць бонус 1xBet 100% на працягу максімальнай колькасці 100 €. Дзякуючы нашай прома-код: 1x_28368, бонус вітаць павялічыцца да максімуму 130 €. N & Rsquo; Не забудзьцеся запоўніць поле, прадугледжанае для гэтай мэты.\nВаш 1xBet штодня падвоіць свой дэпазіт да & Rsquo; у 130 € эксклюзіўны код купона вузла. Вы атрымліваеце гэтую суму, як толькі вы зробіце свой першы дэпазіт. Для таго, каб разблакаваць бонус, вы павінны гуляць па меншай меры, 5 У спалучэнні з Парыжам.\nКожная камбінацыя стаўка павінна быць па меншай меры, 3 падзеі з рэйтынгам 1,40 ці больш. L & Rsquo; перавага складаецца ў тым, што вы апранаеце & Rsquo; ня S няма неабходнасці ўводзіць суму бонуса да & Rsquo; адкрыты. Вы не можаце ўвесці суму вашага дэпазіту, каб ачысціць бонус.\nVotre adresse e-mail ne sera pas publiée. Абавязковыя палі пазначаныя * *


У філіяле Нацыянальнага гістарычнага музея Рэспублікі Беларусь "Дом–музей I з'езда РСДРП" з 10 жніўня 2017 года будзе працаваць выстава "Атлантыда".\nВыстава ўяўляе сабой аўтарскі праект Японскага Цэнтра культуры і спорту «Дзэнрын канкэй» (Добрасуседства), у рамках якога можна ўбачыць інтэрпрэтацыю адной з «Атлантыды» – падводны горад Йонагуні, адкрыты ў Японскім моры. Яго ўзрост – не менш за дзесяць тысяч гадоў! У наведвальнікаў з'явіцца магчымасць апынуцца на дне акіяна, сярод казачных і рэальных насельнікаў «царства ценяў», казачных монстраў, ракавінак і рытуальных масак.\nНа выставе прадстаўлены экспанаты з розных краін Азіі: Інданэзіі (в. Балі), Японіі, Папуа–Новая Гвінея, Гватэмалы, Шры–Ланкі. Сярод іншага, сланы з ружовага і жалезнага дрэва, «мабільнік» папуасаў, японскія карпы «коі», «фугу», падводны дракон, японскі Вадзянік, фігуры міфалагічных персанажаў ўсходняга эпасу і спецыяльна падрыхтаваныя дэкарацыі, якія ствараюць эфект марскога дна.\nУсе экспанаты апрацаваны адмысловымі сумесямі фарбаў, што надае ім фантастычнае мігаценне. Незвычайным з'яўляецца і асвятленне выставы. Спецыяльныя лямпы, устаноўленыя для падсвятлення шматлікіх экспанатаў, працуюць у гаючым, ўльтрафіялетавым дыяпазоне.\nВыстава разлічана на самую шырокую музейную аўдыторыю.


Восень лісце раскідала...\nПрацоўнае выхаванне дзяцей дашкольнага ўзросту ясляў-сада № 2 Чавусаў — гэта дзейнасць, якая накіравана на развіццё агульнапрацоўных здольнасцяў дзіцяці, фарміраванне псіхалагічнай гатоўнасці, адказнага стаўлення да працы. У...\nДалучэнне да нацыянальнай культуры неабходна пачынаць з маленства. У гэтым перакананы педагічны калектыў ясляў-сада № 45 Магілёва. Выхоўваць патрыятызм тут пачынаюць з самага ранняга ўзросту дзяцей. Малышам прывіваюць любоў да малой...\nУ чым заключаецца шчасце? У кожнага чалавека свой адказ на гэтае пытанне. Для настаўніка геаграфіі сярэдняй школы № 1 Чавусаў Паўла Аляксеевіча Кнігі шчасце — гэта любімая работа і поспехі яго вучняў. Педагогіку ён лічыць...\nУ яслях-садзе № 2 Чавусаў ужо стала традыцыяй арганізоўваць выставы. У старшай групе праходзіла выстава восеньскіх вырабаў “Фарбы восені”. Выхаванцы старшай групы і іх бацькі з задавальненнем займалася вельмі цікавай справай: ра...\nКалі мы гаворым пра прэзентацыю, то адразу ўяўляем рэдактар PowerPoint, які з’яўляецца часткай набору MicrosoftOffice. З дапамогай такога праграмнага забеспячэння можна не толькі наглядна прадставіць новы матэрыял, але і праверыць веды (тэст...\nВаланцёрскі рух — эфектыўная форма сацыялізацыі падлеткаў. Прымаючы ўдзел у калектыўных справах, дабіваючыся практычных вынікаў, дзеці набываюць шэраг кампетэнцый. Арганізаваная сацыяльная актыўнасць садзейнічае адраджэнню ў маладзёжнай сфер...\nСучасная эканамічная і палітычная рэальнасць прад’яўляе да чалавека высокія патрабаванні. Складана процістаяць магутнаму інфармацыйнаму ціску. Многія настолькі прывыклі да стрэсаў і эмацыянальных нагрузак, што такім праблемам, як унутраны не...\nУ Магілёўскай вобласці зацверджана канцэпцыя стратэгіі ўстойлівага развіцця на наступныя гады. Сістэма адукацыі вызначана ў ёй адным з важных напрамкаў. Але як інтэграваць гэты дакумент у функцыянаванне навучальных устаноў? У кожнай навучальнай ус...\nЗ мэтай захавання здароўя вучняў і фарміравання патрэбнасці ў здаровым ладзе жыцця як найважнейшай задачы ўстаноў адукацыі ў раёне праходзіць акцыя “Клімаўшчына — тэрыторыя здароўя”, актыўны ўдзел у якой прымаюць навучэнцы і педа...\n19 кастрычніка 2019 года з вучнямі 4 класа Лудчыцкага дзіцячага сада — сярэдняй школы Быхаўскага раёна зладзілі гульню па станцыях “Падарожжа ў краіну прававых ведаў”. Тэма аб правах выбрана невыпадкова. Трэці тыдз...\nМагілёўская вобласць актыўна падключылася да рэспубліканскай дэкады “Адукацыя ў інтарэсах устойлівага развіцця для ўсіх”. На працягу 10 дзён ва ўстановах адукацыі па ўсім рэгіёне праходзілі фестывалі, майстар-класы, акцыі. Усе яны былі...\nНа першы погляд правілы дарожнага руху для дзяцей простыя і зразумелыя, але навучанне ПДР праходзіць даволі цяжка. Пры вывучэнні правілаў малодшымі школьнікамі неабходна ўлічваць тое, як дзіця ўспрымае навакольны свет. Заняткі павінны быць цікавыя...\nЗдароўе дзяцей у мамчыных руках\nДзень Маці — цёплае і сардэчнае свята, прысвечанае самаму дарагому і блізкаму чалавеку. У нашай установе адукацыі выхаванцы таксама любяць віншаваць сваіх мам, рыхтуюць для іх сюрпрызы і падарункі. У гэтым годзе мы вырашылі павіншаваць ...\nБез любові да Радзімы немагчыма пабудаваць моцную Беларусь. Без павагі да ўласнай гісторыі, да спраў і традыцый старэйшага пакалення нельга вырасціць сапраўдных грамадзян. У гэтым годзе наша дашкольная ўстанова рэалізавала рэспубліканскі інавацыйн...\nВа ўстановах адукацыі Магілёўшчыны самую пільную ўвагу ўдзяляюць добраўпарадкаванню прылеглай тэрыторыі. Да акультурвання двароў у навучальных установах па ўсім рэгіёне ставяцца творча, праяўляючы комплексны падыход да афармлення. Пацвярджэннем та...\nНовае свята — Дзень маці — паступова ўваходзіць у наша жыццё. Колькі б добрых, мілых слоў мы ні казалі нашым мамам, колькі б падстаў для гэтага ні прыдумалі, лішнімі яны не будуць. Асабліва прыгожа і кранальна праходзяць мерапрыемствы,...\nЗахапленне гісторыяй роднай краіны, любоў і павагу трэба выхоўваць з дзяцінства. Дзіця, якое з маленства шануе традыцыі сваіх продкаў, гаворыць па-беларуску, паважае сваіх бацькоў, пранясе такія адносіны праз усё жыццё. З мэтай паглыблення ведаў п...\nМагілёўшчына — гэта не толькі край з багатай культурнай спадчынай, але і месца, дзе на працягу соцень гадоў перасякаліся найважнейшыя гандлёвыя шляхі, зямля, дзе вяршыўся лёс дзяржаў і пакінулі свой крывавы след многія заваёўнікі. Як сухія г...\nСтан навакольнага асяроддзя напрамую залежыць ад ладу жыцця грамадства, ад кожнага асобнага чалавека, таму сёння такім важным становіцца фарміраванне навыкаў энергазберажэння. Адпаведныя асновы паводзін неабходна закладваць з дзяцінства. І вядучая...\nЯкасная і своечасовая прафарыентацыя з навучэнцамі — адна з галоўных умоў іх будучай паспяховай прафесійнай дзейнасці. У лёсавызначальны момант выбару будучай прафесіі навучэнцам асабліва важнай становіцца падтрымка звонку. У Дрыбінскім раён...


У Віцебску з’явіліся графіці ў падтрымку Зміцера Дашкевіча (фота)\nhttp://spring96.org/be/news/58661 2012 2012-10-28T18:57:03+0300 2012-10-28T18:57:03+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/vicebsk-graf-dashk.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nМясцовыя мінакі ў самых людных месцах горада сустракаюць зроблены праз трафарэт надпіс "Спыніце тэрор! Свабоду Дашкевічу!". Камунальныя службы пакуль не паспелі зафарбаваць надпісы ў падтрымку палітвязня, які частку тэрміну свайго зняволення адбываў на Віцебшчыне.\nЗм.Дашкевіч адбываў пакаранне ў Глыбоцкай калоніі. Напярэдадні апошніх прэзідэнцкіх выбараў, 18 снежня 2010 года, Дашкевіча і яго паплечніка па «Маладому фронту» Эдуарда Лобава затрымалі ў Мінску па абвінавачванні ў збіцці двух мужчын, Алега Малышава і Канстанціна Савіцкага. У сакавіку 2011 года Дашкевіч быў асуджаны да двух гадоў пазбаўлення волі ў калоніі агульнага рэжыму. Дашкевіч на судзе заявіў, што бойка, пасля якой яго арыштавалі, была справакаваная ўладамі, каб нейтралізаваць яго перад выбарамі.\nСёлета 28 жніўня лідэр «Маладога фронту» Зміцер Дашкевіч, які адбываў двухгадовы тэрмін паводле абвінавачаньня ў хуліганстве ў Глыбоцкай калоніі, на закрытым выязным пасяджэнні быў асуджаны яшчэ на год за непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі папраўчай установы. З 19 верасня Дашкевіч пераведзены ў Мазырскую калонію строгага рэжыму.\nУ зняволенні на знак пратэсту супраць правакацый і несправядлівага стаўлення з боку адміністрацыі калоніі Зміцер Дашкевіч некалькі дзён трымаў галадоўку.\nМіжнародныя праваабарончыя арганізацыі прызналі Дашкевіча і Лобава палітычнымі вязнямі. Міжнародная праваабарончая арганізацыя Amnesty International прызнала лідэра «Маладога фронту» вязнем сумлення.\n28.10.2012 Тэгі: акцыі, палітвязьні


100 дзён у эфіры новы тэлеканал “ЛАД”\n
“Літаратура і мастацтва”, 26 сакавіка 2004 г.
Карэспандэнт "ЛіМа" Алесь ГАЎРОН гаворыць з выканаўчымі прадзюсерамі Людмілай БАРАДЗІНОЙ, Таццянай ЦІМОХІНАЙ і Пятром ВАРАХОБІНЫМ, чаму яны занялі "кнопку" расійскай "Культуры", пра "мёртвыя" тэлезоны ў Беларусі, пра творчыя знаходкі, праблемы, планы - ды новы тэлесезон.\n“Літаратура і мастацтва”, 26 сакавіка 2004 г.\nКарэспандэнт "ЛіМа" Алесь ГАЎРОН гаворыць з выканаўчымі прадзюсерамі Людмілай БАРАДЗІНОЙ, Таццянай ЦІМОХІНАЙ і Пятром ВАРАХОБІНЫМ, чаму яны занялі "кнопку" расійскай "Культуры", пра "мёртвыя" тэлезоны ў Беларусі, пра творчыя знаходкі, праблемы, планы - ды новы тэлесезон.\n- Калі ствараўся “ЛАД”, перад намі была пастаўлена задача зрабіць тэлеканал для ўсёй сям’і. Але не толькі пра сям’ю і сямейныя праблемы! Павінны на ім стасавацца разам і адукацыя, і выхаванне, і культура, і побыт. Таму свае тэлепраекты мы падаём праз прызму жыццёвых, сямейных спадзяванняў, імкнёмся да культуралагічнай напоўненасці нашых праграм. Апошнія гады беларускае тэлебачанне часта і слушна папракалі за легкаважкасць, “папсовасць” перадач, арыентаваных у большасці на маладзёжную аўдыторыю. Зараз мы вяртаемся да таго, ад чаго ў свой час адышлі - да беларускай сур’ёзнай музыкі, да нацыянальнага тэатра, да ўсяго нашага мастацтва, асабліва нашай гісторыі. Так, па тэхнічных прычынах мы вымушаны былі “сесці на кнопку” расійскай “Культуры”, прынамсі, вельмі неблагога тэлеканала. Але што гаварыла “Культура” пра беларускую гісторыю і мастацтва? Анічагусенькі! А мы распачалі цыкл перадач “Імгненне вечнасці”, якія апавядаюць пра малавядомыя эпізоды айчыннай гісторыі, яе выбітных герояў. Менавіта беларускай гісторыі!\nМожна зразумець засмучанасць нашых тэлегледачоў немагчымасцю глядзець канал “Культура”. Мы таксама шкадуем пра гэта. Але не трэба хварэць на местачковасць! І мы не бедныя, нам ёсць што расказаць і з нашай гісторыі, і з нашай культуры. У нас жа такія багатыя тэле- і кінаархівы і запаснікі! Там запісы лепшых тэатральных спектакляў, творчых партрэтаў выбітнейшых майстроў нашага мастацтва, інтэрв’ю з імі, гутарак... Гэта такое багацце!\nЛетась на “БТ” ішоў цыкл перадач “Сола для дэбютанта” - пра маладых таленавітых музыкантаў, пачынаючых акцёраў, рэжысёраў, паэтаў і драматургаў. Хто, акрамя нас, раскажа пра гэтых адметных людзей, пра іх творчасць? Тое ж і з беларускай гісторыяй. Пры сённяшняй вялізнай цікаўнасці да яе, шмат яшчэ важных гістарычных падзей і фактаў, так бы мовіць, не агучаныя. І задача “ЛАДА” данесці гэтыя факты да нашага гледача. Зорка нашага канала Алег Лукашэвіч, аўтар і вядучы праграмы “Наша спадчына”, менавіта гэтым і займаецца. Асабліва адмыслова атрымліваюцца ў яго перадачы пра архітэктурныя помнікі Беларусі. Шкада, што ён прынцыпова працуе “за кадрам”...\nМы няблага супрацоўнічаем з абласнымі тэлестудыямі. Абвяшчаем, напрыклад, праект новай перадачы, якая павінна запоўніць на канале пэўную тэматычную прастору - сацыяльную, мастацкую, гістарычную, і на конкурснай аснове разглядаем аўтарскія заяўкі на ўдзел у гэтым праекце. Іншы раз гэтыя пустоты застаюцца не занятымі толькі па адзінай прычыне - пададзеныя на конкурс прапановы не задавальняюць нас. Аўтар, як кажуць, хоча ды не можа, няздатны падняць тэму да пастаўленай намі планкі. І чым рабіць слабую праграму, лепш ад яе адмовіцца да лепшых часоў. Пакуль не з’явіцца здатны аўтар і зробіць перадачу патрэбнага кшталту.\nАдным словам, стасункі з абласцямі ажыццяўляюцца наступным чынам - аблтэлекампаніі працуюць на задачы, пастаўленыя “ЛАДАМ”. Але і самі павінны падаваць ідэі ў цэнтр. Выхад з Магілёва ці Віцебска на рэспубліканскую аўдыторыю стымулюе “задзіраць штаны і бегчы за лідэрамі” - ставіць планку якасці перадачы на пэўнай вышыні. У абласных тэлежурналістаў з’яўляецца стымул творчай падвышкі.\n- Яшчэ нядаўна на БТ было 120 аўтарскіх праграм. На НТВ, РТР - 28-30, а ў нас 120! Колькі рэдактараў - столькі і праграм. Умее, не ўмее - робіць! Бо лічылася: я рэдактар - я і аўтар... Хаця гэта не адно і тое ж. Аўтар і рэдактар - розныя прафесіі. Галоўнае - прыдумаць перадачу. Гэта работа прадзюсера, які потым знаходзіць аўтара, а той робіць перадачу і можа стацца яе вядучым. Гэта найлепшы варыянт, але не заўсёды аўтар здатны весці сваю перадачу ў кадры. Тады шукаюць вядучага...\nЗараз мы рыхтуемся да новага сезона. На тэлебачанні гэта пачынаецца за год наперад. Складаецца сетка вяшчання, запаўняюцца тэматычныя пустоты...\nНам у “ЛАДЗЕ” вельмі хацелася б мець добрую навукова-папулярную перадачу. Але на сёння ў нас няма такога чалавека, які б цікава апавядаў пра навуку. Няма такіх, як у Маскве Нікалаеў, Капіца, Драздоў, Гардон... Нас пытаюць, чаму ў нас няма добрай літаратуразнаўчай перадачы. Запрашаем пісьменніка, гаворым з ім гадзіну, другую - няма сюжэта, хоць трэсні! Цікавы на паперы пісьменнік не заўсёды цікавы ў гаворцы на экране... Мо не тых пісьменнікаў запрашаем? Ці самі не здольныя іх раскруціць...\nАле працуем і знаходзім. Хацелася б пахваліцца праектам “Імгненне вечнасці”. Кожная абласная тэлестудыя павінна штомесяц зрабіць сваё невялікае гістарычнае даследаванне - знайсці цікавы факт з мясцовай гісторыі ды падаць яго гледачу арыгінальна і выйгрышна. Няблага ў нас атрымліваецца і “Росчырк часу”, у аснове якога гісторыя незвычайнага чалавека, падзея, факт, з’ява. У Брэсце над гэтымі перадачамі працуюць рэжысёр Інга Шычкова, рэдактары Наталля Калакольцава і Аляксандр Красько, у Магілёве - рэжысёр Аляксандр Грыгалец ды аўтар-рэдактар Таццяна Ларына, у Віцебску - Яўген Герашчанка ды Святлана Пагарэльская. Яны ж разам з Валянцінай Шапёткінай і Веранікай Скрамблевіч паспяхова “раскручваюць” у цыкле “Плошча мастацтваў” нашых вядомых творцаў - мастакоў, музыкантаў, славутых акцёраў. Ну, ужо ніяк нельга не згадаць нашага Сашу Дамарацкага ў “Святле далёкай зоркі”, ды Наталлю Бардзілоўскую (яна нядаўна ўпрыгожыла першую старонку вашага “ЛіМа”), якая працуе над перадачай “Звычайны, незвычайны дзень”.\nМяне задавальняюць “Правінцыйныя гісторыі”, якія робяць Мікалай Казейка і Сяргей Бачкоў на гродзенскім тэлецэнтры, але геаграфія іх - уся Беларусь. Яны знаёмяць з цікавымі людзьмі правінцыі - гэтага заказніка і запаведніка беларускай нацыі - там шмат жыве інтэлігентных, разумных людзей філасофскага кшталту, якія маюць свой погляд на праблемы жыцця. З імі цікава пазнаёміцца, цікава паслухаць разважанні гэтых правінцыйных мудрацоў ды аракулаў пра мінулы-сённяшні-заўтрашні дзень. Гэта больш захапляльна, чым нішчымніца якога-небудзь навукоўца. Надзённаю зрабілася праблема пошуку сучаснікамі сваіх радаводных каранёў. Дапытліваму чалавеку карціць ведаць паходжанне сваёй сям’і - кім былі дзяды-прадзеды. Таму для ўдзелу ў нашых перадачах намагаемся знаходзіць звычайныя сем’і (не акадэмікаў ды генералаў), дзе гэтая спадкаемная памяць жыве па сённяшні дзень. За савецкім часам нас амаль пазбавілі гэтай памяці. Не зазвычай было ўспамінаць продкаў, калі іхнія біяграфіі не палягалі ў рэчышчы камуністычнай ідэалогіі. Гэтак жа і дзяржава павінна ведаць свае карані, ведаць праўду сваёй мінуўшчыны і не цурацца яе...\nДык да сустрэчы ў новым тэлесезоне!\n- Зноў жа пра тую памянёную “кнопку” расійскага канала “Культура”... Гэта чыста тэхнічная справа! Міністэрству сувязі, з якім супрацоўнічае тэлерадыёкампанія, у спадчыну ад СССР засталіся старыя, маламагутныя перадатчыкі з абмежаванай колькасцю каналаў. Да з’яўлення “ЛАДУ” ў беларускім эфіры існаваў адчувальны дысбаланс на карысць расійскіх каналаў. Каб ахапіць большую колькасць насельніцтва, улічыўшы інтарэсы аўдыторыі, і было вырашана стварыць “ЛАД”, які з’яўляецца малодшым братам Першага Нацыянальнага, але тэматычна не дублюе яго. Ён задуманы як “сямейнае тэлебачанне” культуралагічнага кшталту. А так як вольнага канала не мелі, вымушаны былі “сесці на чужую кнопку”. На жаль, гэта аказалася “Культура” - мо адзін з лепшых расійскіх каналаў...\nГэтая тэхнічная недасканаласць адбіваецца не толькі на колькасці каналаў, але і на прасторы іх распаўсюджвання. На тэрыторыі Беларусі існуюць “чорныя” тэлезоны, дзе сігнал нашага канала не прымаецца. Уявіце сабе, мы здымаем “Правінцыйныя гісторыі” ў Шумілінскім раёне, а героі перадачы не маюць магчымасці паглядзець на сябе! Ёсць такія раёны ў Брэсцкай, Гомельскай абласцях... Ды што казаць! У Мінску ёсць “чорныя” зоны, дзе людзі не могуць паглядзець “ЛАД”.\nПра аўдыторыю, на якую мы працуем. Сацыялагічныя даследаванні, маніторынг паказалі, што сярод насельніцтва ўзростам ад 30 да 55 гадоў нас глядзяць тыя ж людзі, што і Першы Нацыянальны. Гэта гаворыць за тое, што мы адрозніваемся ад “старэйшага брата”, нечага яму не хапае, калі гледачы пераключаюць тэлевізар на “ЛАД”...\nПра архівы. Ведаеце, на што патраціў неверагодныя грошы расійскі НТВ, калі толькі ствараўся?! На закуп кіна- і тэлеархіваў іншых каналаў! Хроніка, людзі, падзеі, інфармацыя... Сёння гэта велізарнейшае багацце. Ёсць яно і ў Беларусі. Але ім вельмі боязна карыстацца! Яно ж усё на старых стужках... Калі своечасова не перанесці гэтае багацце на электронныя носьбіты, мы яго страцім.\nА што тычыцца канала “Культура”, то зараз ідуць перамовы (і досыць паспяховыя), каб неўзабаве ягоныя лепшыя перадачы траплялі ў беларускі эфір пад шапкаю нашага “ЛАДУ”.


Выставу арганізуе Прыход храма святых мучанікаў Барыса і Глеба сумесна з Генеральным Консульствам Польшчы ў Гродне.\nРаніцай, у 9.00 у царкве адбудзецца літургія ў Дзень св. Міхаіла. Афіцыйнае адкрыццё выставы – у 11.00. На адкрыцці з прывітальным словам выступяць настаяцель прыходу і генеральны консул Польшчы ў Гродне. Пазней у прыхадзкім доме пройдзе прагляд відэафільма пра стварэнне ікон.\nВыстава будзе адкрыта да 8 снежня 2013, у працоўныя дні з 10.00 да 17.00, у нядзелі і святы з 8.00 да 20.00.


Мастацтва - Тэарт-2017\n«Лістапад-2017»: Ісціна, Любоў і Хараство\nГАЛАСЫ ТЫХ, ХТО ЛІЧЫЦЬ, ШТО ІСНУЮЧАЯ СІСТЭМА МІЖНАРОДНЫХ КІНАФЕСТЫВАЛЯЎ САСТАРЭЛА, РАЗДАЮЦЦА ЎЖО ЯКІ ГОД ЗАПАР. МАЎЛЯЎ, У ЧАСЫ ЎСЕАБДЫМНАЙ ДЗІГІТАЛІЗАЦЫІ І НЕВЕРАГОДНАЙ ПАПУЛЯРНАСЦІ ТЭЛЕСЕРЫЯЛАЎ КАШТОЎНАСЦЬ ФЭСТАЎ ЯК ПРЭМ’ЕРНЫХ ПЛЯЦОВАК ЗНАЧНА ПАМЕНШЫЛАСЯ, А ІХ УПЛЫЎ НА ГРАМАДСКУЮ СВЯДОМАСЦЬ ІМКНЕЦЦА ДА НУЛЯ. КАЛІ ЯНО І ТАК, ТО МІНСКІ МІЖНАРОДНЫ КІНАФЕСТЫВАЛЬ ТАЯ ГОРКАЯ ЧАША ПАКУЛЬ МІНАЕ.\n№ 11 (416) 01.11.2017 - 00.00.0000 г\nМера ўсіх рэчаў\n«Макс Блэк, або 62 спосабы падперці галаву рукой» на падставе нататнікаў Поля Валеры, Георга Крыстофа Ліхтэнберга, Людвіга Вітгенштэйна і Макса Блэка Электратэатра Станіслаўскі Нам выпала магчымасць пазнаёміцца са спектаклем прынцыпова іншай эстэтычнай прыроды: ён не апавядае гісторыі ў звыклым арыстоцелеўскім сэнсе, не ўтрымлівае значнага сацыяльнага кантэксту. Але тое, што сёння пафасна можна назваць «жыццём чалавечага духу», ён мае. Як і канфлікт — праўда, без звыклых наратыўных схем вылучыць, разгадаць яго цяжэй.\nФілосаф Макс Блэк — не самая вядомая фігура ХХ стагоддзя. Але ў ягоных (і не толькі ягоных) запісах адлюстраваны дух часу. Чаму так цікава канцэнтравацца на канкрэтных дэталях? Чаму вялікія праблемы і векавыя задачы не выклікаюць энтузіязму? Стагоддзе вялікіх ідэй і праектаў спарадзіла расчараванне ў сацыяльнасці як такой. Мы з цяжкасцю можам уявіць несупярэчлівую гісторыю, у якой задзейнічана вялікая колькасць асоб... Людзі памыляюцца, падводзяць, але чыстая думка, пэўная рэч — у іх можна зафіксаваць момант ісціны, момант шчасця. Размаітыя дэталі пастаноўкі — усё адно як пошук гэтага моманту.\nСцэнічная пляцоўка ўяўляе з сябе вялікі палігон для пабытовых эксперыментаў. Стол, піяніна, акварыум, шматлікія свяцільні, падвешаныя карцінкі, птушкі ў клетках... Звычайна так выглядае парк атракцыёнаў або экспазіцыя сучаснага мастацтва — ніяк не тэатральная сцэна. Прастора, якую арганізаваў мастак спектакля Клаўс Грунберг, зараджана патэнцыйнай энергіяй — стрэльбамі, што страляюць то ў адзін момант, то ў іншы. Задачай рэжысёра робіцца арганізацыя часавай паслядоўнасці жыцця гэтай прасторы — паўнавартаснае жыццё рэчаў. На сайце тэатра папярэджваюць пра магчымую алергію на пах серы — «адной з гераінь прадстаўлення». У гэтым прынцыповым адмаўленні ад героя, ад лідарства нейкага персанажа ў мастацкім тэксце бачыцца адмова ад першынства чалавека ў свеце. Чалавек застаецца мерай усіх рэчаў, роўна як і кожная рэч можа быць мерай для чалавека... і для ўсяго іншага.\nСамае адметнае і галоўнае, што прапануе гэты насычаны спецэфектамі спектакль, — ігра Аляксандра Панцялеева. Менавіта яму трэба цягам усяго дзеяння падтрымліваць зацікаўленасць публікі — пры тым, што аўтар пастаноўкі Хайнер Гёбельс для гэтага дае зусім няшмат магчымасцяў. Фестывальны фармат прадугледжвае такую раскошу, як субцітры, падказку для публікі, але праз яе можна вызначыць, наколькі імправізаваным з’яўляецца акцёрскае выкананне. У спектаклі «Макс Блэк...» акцёр ні каліва не згубіў ад зададзенай партытуры, усе рэплікі прагучалі даслоўна. Застаецца меркаваць, што іншыя параметры вытрыманы строга і дакладна. Гэтаксама вызначаны і межы ролі, рамкі, у якія артыст мусібыць заціснуты, але за ім цікава назіраць, у ім парадаксальна адчуваецца свабода, разняволенасць — праз дакладнае разуменне свайго месца і задач у спектаклі, што трапна сфармулявала ўкраінскі крытык Алена Мыгашко: «Акцёр у "Максе Блэку" — не цэнтра- (або сэнса-) утваральная фігура, кропка інтэнсіўнасці, а медыум для разрозненых, багатых і хаатычных жыццягукаў, слоў, прадметаў. Ён спрацоўвае як спускавы механізм для поліфанічнага руху навакольнага асяроддзя».\nНа паказе мне пашчасціла з месцам — я сядзеў так, што бачыў, як працуе яшчэ адзін выканаўца, а менавіта Уладзімір Горлінскі, чыё выразнае музычнае суправаджэнне адметна кампенсавала выканаўчую стрыманасць Аляксандра Панцялеева.\nРэжысёр Хайнер Гёбельс стварае свой уласны тып тэатра, ладзіць яго з задавальненнем і густам — так, што існаму зацікаўленаму гледачу падобных спектакляў не будзе зашмат.


Навінкі ад «Мастацкай літаратуры»: год 2022 | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » Літаратура » Навінкі ад «Мастацкай літаратуры»: год 2022\nРазам з дырэктарам выдавецтва «Мастацкая літаратура» Алесем БАДАКОМ давайце паспрабуем зазірнуць у наступны, 2022-гі, год. Якія кніжныя серыі будуць прадоўжаны? З якімі новымі творамі беларускіх паэтаў і празаікаў зможа пазнаёміцца айчынны чытач? Што будзе выдадзена з дзіцячай літаратуры?\nПланы, безумоўна, могуць яшчэ і карэкціравацца, дапаўняцца, — адразу заўважае Алесь БАДАК. — І тым не меней, мы ўжо маем даволі канкрэтнае ўяўленне пра тое, што павінны выдаць, над многімі кнігамі праца, калі і не завершана, то ў поўным разгары.\nАдразу хацелася б запытацца, ці будуць прадоўжаны такія праекты, як выданне «Залатой калекцыі беларускай літаратуры ў 50-ці тамах», а таксама выданне збораў твораў Караткевіча і Брыля?\nЗразумела. Па-першае, тое, што пачата, павінна і надалей дапаўняцца альбо завяршацца. Што да Уладзіміра Караткевіча, то выдадзім 21-ы том з мяркуемага 25-томніка. У гэтую кнігу ўвойдуць дзённікі і запісныя кніжкі\nкласіка. Плануецца да выдання і сёмы том народнага пісьменніка Беларусі Янкі Брыля, у якім змешчаны яго лірычныя мініяцюры. «Залатая калекцыя...» дапоўніцца 23-м томам з паэзіяй Аркадзя Куляшова і Аляксея Пысіна, а таксама — 24-м томам, дзе пад адной вокладкай чытачу будуць прадстаўлены п’есы Кандрата Крапівы і Андрэя Макаёнка.\nУ пакупніка ў кнігарнях і ў бібліятэкараў увагу займелі вашы кнігі, з якіх вы складаеце «Народную бібліятэку»...\nТак, мы ўжо выдалі аднатомнік Максіма Багдановіча і два тамы выбранай паэзіі — вершы ў адным томе, у другім — паэмы і «Паўлінка» — Янкі Купалы. Заказаў гэтулькі, што першыя тыражы паўтараем... Толькі што пабачыў свет і двухтомнік Васіля Быкава, у якім друкуюцца шэсць яго знакамітых аповесцей: «Знак бяды», «Альпійская балада» і іншыя. У 2022 годзе выдадзім два тамы выбраных твораў народнага паэта Беларусі Якуба Коласа. Якраз і 140-годдзе народнага песняра гэтым самым адзначым... І яшчэ «народным» па характару будзе двухтомнік Уладзіміра Караткевіча. У першым томе — «Дзікае паляванне караля Стаха» і раман «Нельга забыць». У другім — «Чорны замак Альшанскі» і «Сівая легенда»...\nСпадзяюся, пра «Новую зямлю» у двухтомніку не забыліся..?\nКанешне ж. І сёння гэты твор па праву лічыцца галоўным мастацкім здабыткам народнага песняра. Мы і ў двухтомнік «Новую зямлю» уключылі, і асобна паэму выдаём. Праўда, у асобным выданні паэма гучыць на дзвюх мовах — беларускай і рускай. Варта заўважыць, што рускамоўны чытач упершыню зможа пазнаёміцца з поўным перакладам славутай паэмы. Да гэтага часу «Новая зямля» па-руску выдавалася ў скарочаным варыянце, у які не ўваходзілі некалькі раздзелаў.\nА калі гаварыць пра сучасную мастацкую літаратуру..?\nУ наступным годзе адзначае свой шасцідзесяцігадовы юбілей вядомы беларускі празаік Анатоль Казлоў. У выдавецкім партфелі ляжыць яго рукапіс «Нагаварыцца з ветрам», які складаецца з аповесцей і апавяданняў апошніх гадоў. Запланавана да выдання і прыгодніцкая аповесць Раісы Баравіковай «Фальварак каменнай бабы». Выдадзім кнігу прозы Канстанціна Нілава, які піша на рускай мове, — раман «Горкія жарсці паланеза Агінскага». І хаця назва такая як быццам з далёкім па часе адрасам, твор прысвечаны падзеям ва Усходняй Еўропе ў 1939 — 1941 гадах. Канешне ж, пісьменнік выходзіць і на тэму далучэння заходніх зямель Беларусі і Украіны да Савецкага Саюза. Рыхтуем да друку кнігу вершай Мікалая Намеснікава, які жыве ў Віцебску. Увогуле, па меры сваіх магчымасцей мы стараемся падтрымліваць несталічных аўтараў. Той жа Канстанцін Нілаў, напрыклад, жыве ў Оршы.\nСваю новую кнігу — «Рэктары» — прынёс у выдавецтва лаўрэат Нацыянальнай літаратурнай прэміі Беларусі, доктар педагагічных навук Аляксандр Міхайлавіч Радзькоў. Мы працуем з гэтым аўтарам ужо некалькі гадоў. Выдалі яго тры кнігі. Дарэчы, яны досыць добра разыходзяцца, не\nзалежваюцца ў выдавецтве...\n«Мастацкая літаратура» некалькі гадоў назад пачала выдаваць серыю паэтычных кніг, у якіх у межах аднаго томіка прадстаўляліся лепшыя мастацкія здзяйсненні аднаго аўтара...\nВы, пэўна, маеце на ўвазе праект «100 вершаў»... Мы выдавалі ў гэтай серыі не толькі кнігі аднаго аўтара, а яшчэ — і тэматычныя зборнікі... У 2022 годзе выдадзім наступныя зборнікі: «Мы — беларусы» — выбраныя вершы беларускіх паэтаў пра беларусаў, выданне прымеркавана да Дня народнага адзінства. І яшчэ адзін зборнік у серыі «100 вершаў» — «Як многа гавораць мне назвы такія», дзе сабраны творы беларускіх паэтаў пра нашых гарадоў і вёсак.\nПа традыцыі апошнія гады «Мастацкая літаратура» вельмі шмат увагі надае дзіцячаму кнігавыданню… Тэндэнцыя захоўваецца. Недзе каля двух дзесяткаў гадоў, як да нас далучана выдавецтва «Юнацтва», якое спецыялізавалася на выданні дзіцячай, падлеткавай літаратуры. Вось і мы доўжым гэтую творчую, кніжніцку лінію… Звяртаем увагу на папулярныя кнігі ранейшых дзесяцігоддзяў. Вось і ў 2022 годзе перавыдадзім аповесці і апавяданні Ядвігі Бяганскай — «Як мы з Паўлікам былі рабінзонамі», кнігу краязнаўчых нарысаў Віталя Вольскага «Падарожжа па краіне беларусаў». А яшчэ — зборнік апавяданняў і казак Міхася Даніленкі «Як дажджы памірыліся»... З перавыданняў — і творы Эдзі Агняцвет, Леаніда Прокшы, Пятра Сіняўскага... У планах — і кнігі Міколы Мятліцкага, Раісы Баравіковай, адрасаваныя дзецям. А ў зборніку «Урок без перапынку» аб’яднаем творы, прысвечаныя беларускім настаўнікам. У кнігу ўвайшлі аповесці і апавяданні беларускіх празаікаў — «Першае каханне» Уладзіміра Аляхновіча, «Урокі арыфметыкі» Вячаслава Адамчыка, «Урок без перапынку» Леаніда Гаўрылкіна і іншыя творы.\nА што датычыць пазнавальнай літаратуры..?\nСпадзяёмся, што папулярнасць, шырокую ўвагу набудуць кнігі такога характару: «10 пытанняў пра нашых славутых продкаў»; «10 пытанняў пра беларускія гарады і вёскі»; «10 пытанняў пра беларускія азёры і рэкі»... А магчыма, тэмы наступных кніг для гэтага праекта нам падкажуць самі чытачы — школьнікі малодшых класаў, настаўнікі..? Веру, што зваротная сувязь і ў плане кнігавыдавецкім шмат што значыць. Па такому прынцыпу мы збіраем і «Народную бібліятэку»…\nЯшчэ хацеў бы назваць некалькі кніг народных пісьменнікаў Беларусі, якія, несумненна, зацікавяць юнага чытача... Размова — пра кніжачку апавяданняў Івана Шамякіна з творамі «Цуд на краі свету», «Пастушок» і «Азбука», а таксама пра зборнік апавяданняў Янкі Брыля «Сняжок і Волечка». Выдадзім і кнігу апавяданняў Уладзіміра Ягоўдзіка, які шмат працуе ў галіне дзіцячай літаратуры, — «Атаман барабан», зборнік Алены Васілевіч «Калінавая рукавічка»...\nДзякуй, Алесь Мікалаевіч, за такі падрабязны расповяд пра планы «Мастацкай літаратуры» у бліжэйшай будучыні!\nА мы чакаем ад чытачоў падказак, што выдаваць. Хацелася б зрабіць беларускую кнігу надзвычай запатрабаванай.\n3098 Аляксандр Кадлубай: Паспяховы педагог — аб'ект для пераймання\n2703 Навошта бяліць комін, калі яго чысціць і чым сілкаваць «сэрца» хаты?\n2556 Прышчапляць ці не? Урач — пра вакцынацыю падлеткаў супраць COVІD-19\n2487 Маразы на Вадохрышча: міф ці рэальнасць? Разбіраемся разам з Дзмітрыем Рабавым\n2005 Што акрамя цэркваў і замкаў паглядзець на Гарадзеншчыне?\n1946 Дэклараванне даходаў па выніках года і не толькі\n1639 Як стаць упэўненай і задаволенай? 8 важных правілаў, якія павінна ведаць кожная жанчына\n1596 Як не дазволіць ляніваму арганізму камандаваць сабой, калі на вуліцы холадна?\n1540 Усходні гараскоп на наступны тыдзень\n1495 Жыровіцкі Свята-Успенскі стаўрапігіяльны мужчынскі манастыр набудзе новае аблічча


Адзін з еўрапейскіх судоў распачне справу супраць кіраўнікоў Беларусі, якія падазраюцца ў арганізацыі зьнікненьняў вядомых у краіне людзей.\nhttp://spring96.org/be/news/1002 2004 2004-02-09T10:00:00+0200 2004-02-09T10:00:00+0200 1970-01-01T03:00:00+0300 be Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nПра гэта Сьвятлана Завадзкая паведаміла Радыё Свабода пасьля сваёй паездкі ў Бэльгію.\nСьвятлана Завадзкая кажа, што распачынаць судовую справу аб зьнікненьнях у адным з эўрапейскіх судоў было немагчыма без кансультацыяў з уплывовымі эўрапейскім палітыкамі.\nСьвятлана Завадзкая цягам трох папярэдніх дзён мела сустрэчы ў Брусэлі з уплывовымі дэпутатамі Эўрапарлямэнту. Сярод іх былі Элізабэт Шродтэр, Ян Вірсмаа, Барт Стайс ды іншыя палітыкі. Падчас сустрэч зь імі былі абмеркаваныя магчымасьці слуханьняў у Эўрапарлямэнце праблемы палітычных зьнікненьняў у Беларусі, а таксама арганізацыйныя ды фінансавыя акалічнасьці будучага судовага працэсу над беларускімі кіраўнікамі, якія, магчыма, датычныя да зьнікненьняў. У тым, што такі працэс адбудзецца, спадарыня Завадзкая цяпер не сумняецца, але з пэўных прычынаў ня можа паведаміць, дзе ён пройдзе.\n(Завадзкая: ) “Не хачу пакуль казаць усё, пра што мы дамовіліся, каб не даваць уладам магчымасьці для пэўнага супрацьдзеяньня. Скажу так: ёсьць некаторыя краіны, якія зацікаўленыя ў гэтым пытаньні. Нават зь мясцовымі юрыстамі мы ўжо абмяркавалі, колькі гэта будзе каштаваць. У нас знойденая асноўная крыініца фінансаваньня, але і з нашага боку таксама будзе патрэбны сур’ёзны матэрыяльны ўнёсак”.\nПатлумачу, што зьвяртацца ў адзін з эўрапейскіх судоў сваякам зьніклых беларускіх апазыцыянэраў даводзіцца з прычыны нежаданьня беларускіх уладаў сапраўды расьсьледаваць гэтыя справы. Прыкладам, Сьвятлане Завадзкай гэтак і не паведамілі, дзе знаходзіцца цела яе скрадзенага мужа, хаця ўжо асуджаныя тыя, хто яго нібыта скраў. Зінаіда Ганчар і Ірына Красоўская, гэтак сама, як і сваякі Юрыя Захаранкі, настойваюць на расьсьледаваньні вэрсіі пра датычнасьць да арганізацыі зьнікненьняў кіраўнікоў сілавых ведамстваў Беларусі, у прыватнасьці, генэральнага пракурора Віктара Шэймана. Сьледзтва, аднак, не жадае заўважаць гэтай вэрсіі.\nКалі адзін з эўрапейскіх судоў пачне слуханьні справаў зьніклых беларускіх апазыцыянэраў, то падазроных беларускіх кіраўнікоў могуць затрымаць у любой з эўрапейскіх краінаў і пад прымусам даставіць на працэс. Сваякі зьніклых дамагаюцца, каб гэтая працэдура была зробленая адносна Віктара Шэймана, Юрыя Сівакова, Уладзімера Навумана, Зьмітра Паўлічэнкі ды некаторых іншых асобаў.


У чым розніца паміж магістрамі ў галіне камп'ютэрных навук і інфармацыйных тэхналогій?\nІТ - гэта прымяненне і выкарыстанне тэхналогій - уключаючы бізнес, кіраванне і, магчыма, некаторыя юрыдычныя праблемы. Гэта будзе ўключаць у сябе аналіз указання, куплі і дастаўкі ІТ-рашэнняў. ІТ-маёр будзе ведаць, як стварыць офісную ІТ-сераду, але, напэўна, не зразумее, наколькі гэта працуе.\nCS - гэта вывучэнне асноўнай тэорыі і структуры тэхналогіі - уключаючы асноўныя паняцці, структуры, пабудовы, алгарытмы, структуры дадзеных, праграмаванне і многае іншае (у залежнасці ад праграмы і факультатываў). CS маёр можа стварыць большасць кампанентаў ІТ-асяроддзя, але не разумее, што трэба для паспяховага разгортвання і падтрымання гэтых кампанентаў.\nПрыкладная аналогія - паміж навучаннем аўтамеханіку і кіраўніком запчастак і навучаннем інжынера-механіка.\nЯ павінен пагадзіцца і не пагадзіцца з адказам Джына Спафарда. Вы можаце вывучаць аднолькавыя тэмы і праходзіць шмат адных і тых жа курсаў, але ў абодвух асноўная ўвага надаецца глыбокаму разуменню толькі розных рэчаў. У MS ў ІТ або MS ў інфармацыйных сістэмах (МС) або ў MBA ў галіне інфармацыйных сістэм кіравання, асноўная ўвага надаецца кантэксту выкарыстання. Мне незразумела, чаму гэта працуе больш-менш, як машыніст ці інжынер. Абодва вучоныя ступені, як у маіх MS ў галіне праграмнай інжынерыі. Калі вы больш зацікаўлены ў кантэксце і разумееце арганізацыю, MS CS не з'яўляецца правільным варыянтам. Калі вы хочаце зразумець інфармацыю, разгледзьце MS у галіне інфарматыкі (альбо інфарматыкі, альбо інфарматыкі і тэхналогіі) - не блытайце з інфармацыйнымі сістэмамі - якая засяроджваецца на сэнсе і выкарыстанні інфармацыі. Той жа курс (напрыклад, сістэмы баз дадзеных) можна выкладаць ва ўсіх трох курсах. У MS CS вы, хутчэй за ўсё, даведаецеся пра рэляцыйную алгебру і, магчыма, рэляцыйныя вылічэнні, але вы даведаецеся практычна нічога пра маштабаванне альбо аднаўленне, якое MS у ІТ (альбо ІС), верагодна, вывучыць у глыбіні. У інфарматыцы вы арыентуецеся на тое, што азначаюць дадзеныя ў кантэксце. Вы можаце выкарыстоўваць адзін і той жа падручнік (напрыклад, Elmasri & Navathe), але разглядаць розныя раздзелы і чытаць розныя артыкулы.\nКалі вы хочаце стварыць праграмныя сістэмы на ўзроўні кода, MS у CS або інжынерыі праграмнага забеспячэння падыходзіць. Калі вы хочаце стварыць праграмнае забеспячэнне сістэмнага ўзроўню, паглядзіце ў іншым месцы.\nСтупень магістра ў галіне інфарматыкі накіравана на стварэнне праграмнага забеспячэння, лепшых алгарытмаў, правільнасці вымярэнняў і тэорыі сетак\nСтупень магістра ў галіне ІТ канцэнтруецца больш на прыкладаннях, дастаўцы прыкладанняў, стварэнні і запуску цэнтраў апрацоўкі дадзеных, а таксама некаторай інфармацыі аб бізнес-баку праграмнага забеспячэння.\nУ чым розніца паміж сланечнікавым і сафлоравым алеем?Якая дакладная розніца паміж дарожным падаткам і платай за праезд? Чаму мы плацім падатак на дарогу, нават калі мы ўжо плацім вялікую суму дарожнага падатку?У чым розніца аператыўнай памяці і ROM?У чым розніца ў Java паміж дынамічным прывязкай і метадам пераазначэння?У чым розніца паміж асобай ENTP 7d6 і 7d8?У чым розніца паміж сімпатыяй і павагай да кагосьці?У чым розніца паміж асабістым трэнерам па развіцці, асабістым трэнерам па пашырэнні магчымасцей і жыццёвым трэнерам?


Беларуская мова. 3 клас. Сшытак-трэнажор. 150 наклеек\nПра кнігу: Матэрыял дапаможніка адпавядае новай праграме па беларускай мове і складзены з улікам індывідуальных магчымасцей вучня. Сшытак утрымлівае заданні, якія дапамогуць сфарміраваць арфаграфічную пільнасць, паўтарыць правілы, замацаваць веды, атрыманыя на ўроку, а таксама ліквідаваць прабелы ў ведах па тэмах, вывучаных у 3-м класе.\nАдрасавана вучням 3-га класа, іх бацькам, а таксама настаўнікам пачатковых класаў.


«Старыца-Агра» – надзейнае звяно — Копыль. Новости Копыля | Слава працы\n«Старыца-Агра» – надзейнае звяно\n18.11.2013 info301Комментарии on «Старыца-Агра» – надзейнае звяно\nУлічваючы тое, што адкрытае акцыянернае таварыства “Старыца-Агра” – сельгаспрадпрыемства шматгаліновае, вялікую ўвагу ў ім надаюць як жывёлагадоўлі, так і раслінаводству. Для ўтрымання больш чым 7000 галоў буйной рагатай жывёлы, з якіх 1300 кароў, неабходна дастатковае забеспячэнне кармамі, у тым ліку і збожжам.\nЗакладка грунтоўнага падмурка пад ураджай пачалася з восені папярэдняга года: было пасеяна больш чым 2000 га азімых, пераважна пшаніцы. Частка палеткаў была занята трыцікале, але яна дрэнна перазімавала, таму каля 400 га давялося перасеяць ці падсеяць.\nАднак нягледзячы на няпростыя ўмовы надвор’я, якія паўплывалі на ўраджай, у ААТ “Старыца-Агра” сёлета з улікам кукурузы атрымана 16 908 т збожжа – самы лепшы паказчык па валавым намалоце ў раёне, сярэдняя ўраджайнасць склала 67,9 ц/га. Улічваючы сітуацыю з азімымі, стаўку зрабілі на зерне кукурузы, якой пасеялі каля 1000 га. Сяўбу гэтай культуры распачалі ранняй вясной на пясчаных участках так званай “уздзенскай” зоны. І ў выніку – добрая аддача. Так, намалочана каля 7500 т зерня.\nЯк і ў папярэднія гады, сёлета нядрэнна ўрадзіў рапс: сабрана па 40 ц/га, намалочана 1800 т.\nДзяржзаказ па пастаўках харчовай пшаніцы на Барысаўскі і Слуцкі камбінаты хлебапрадуктаў таксама выкананы. У запасе яшчэ ёсць каля паўтысячы тон дабраякаснага зерня для рэалізацыі. Сельгаспрадпрыемства поўнасцю забяспечыла сябе фуражным збожжам, каб рыхтаваць добрыя камбікармы і атрымліваць прадукцыю ў жывёлагадоўлі.\nГалоўны аграном Аляксандр Логіш з экіпажам у складзе Аляксандра Стоша і Сяргея Рыбака\n– Сёлетняя ўборачная ў нашым сельгаспрадпрыемстве прайшла ў аптымальныя тэрміны, – адзначае дырэктар ААТ “Старыца-Агра” Уладзімір Рудакоўскі. – Вялі яе 13 камбайнавых экіпажаў, сярод якіх было шмат тысячнікаў. Усе свае заданні яны выканалі і перавыканалі. У ліку лепшых можна назваць экіпажы, дзе старшыя камбайнеры Аляксандр Рончык, Віктар Дарашэвіч, Міхаіл Дарашэвіч, Сяргей Рыбак і іншыя.\nСёлета ААТ “Старыца-Агра” не страціла свае лідзіруючыя пазіцыі ў раёне і па вырошчванні бульбы. Як і планавалася, накапана яе звыш 10 тысяч тон. Сярэдняя ўраджайнасць склала 401 ц/га. Нават не вельмі спрыяльныя ўмовы надвор’я не пашкодзілі добраму ўраджаю.\n– Вырошчванне бульбы – працэс для нас традыцыйны, – гаворыць дырэктар сельгаспрадпрыемства Уладзімір Рудакоўскі. – Сёлета яна займала 250 га. Створана спецыяльнае звяно. Так, на пасадцы нядрэнна працавалі механізатары Віктар Дарашэвіч і Анатоль Вярэль. Апрацоўваў палеткі Алег Бялько. Выкопваць дапамагалі вучні мясцовай і гарадскіх школ, але стаўка рабілася на механізаваную ўборку, дзякуючы якой работы праведзены на 70% плошчаў. На трох імпартных камбайнах працавалі Віктар Дарашэвіч, Аляксандр Рубіс і Аляксандр Жарнасек.\nНа сарціроўцы бульбы\nЧастка бульбы была рэалізавана адразу ж, працягваецца продаж і зараз па неблагой цане – 2,5-3 тыс. рублёў. Заключаны кантракт на пастаўку ў Расійскую Федэрацыю, згодна з якім ужо 5,5 млн расійскіх рублёў паступіла на рахунак гаспадаркі. Таксама заключаны дагаворы з Мінскай абласной клінічнай бальніцай, РУП “Кастрычніцкі”, пачалі напрамую працаваць з магазінамі г. Мінска.\nРэалізоўвацца бульба будзе і пазней. А для яе захоўвання ў сельгаспрадпрыемстве створаны належныя ўмовы: у сховішчах падтрымліваецца неабходны мікраклімат, працуе сістэма вентыляцыі, працэс кантралюецца з дапамогай камп’ютара. Паколькі ААТ “Старыца-Агра” з’яўляецца элітгаспадаркай па вырошчванні насення, то тут таксама маецца для захоўвання і наступнай рэалізацыі каля 2 тысяч тон элітнага насення культуры.\nАд ацяплення і добраўпарадкавання


Навіны Супольнасці | Krynica.info\nУ нядзелю 11 кастрычніка ў Мінск прыбыў Апостальскі нунцый у Рэспубліцы Беларусь арцыбіскуп Антэ Ёзіч. У міжнародным аэрапорце беларускай сталіцы афіцыйнага прадстаўніка Папы Францішка ў нашай краіне сустрэлі супрацоўнікі Апостальскай нунцыятуры ...\n5 снежня пройдзе першая сустрэча “Хрысціянскага клуба”. Госць Мікола Матрунчык\n5 снежня а 18.30 пройдзе першая сустрэча "Хрысціянскага клуба". "Хрысціянскі клуб" - гэта міжканфесійныя сустрэчы на тэму веры і магчымасць пазнаёміцца з хрысціянскімі дзеячамі і творцамі. Госцем першай сустрэчы будзе Мікола Матрунчык: праваслаўны ...\n“Чатыры жаночыя пакаленні ў касцёле: гісторыя адной сям’і”. Лепшы мастацка-публіцыстычны пралайф-матэрыял па версіі СХЖБ\n“Крыніца інфо” працягвае публікаваць матэрыялы пераможцаў журналісцкага пралайф-конкурсу “Жыццё пад Сэрцам”, арганізатарам якога выступіла Супольнасць хрысціянскіх журналістаў і блогераў. У намінацыі “Лепшы мастацка-публіцыстычны матэрыял” перамог матэрыял Фаіны Малюжэнец з Наваградку. Ніжэй прапаноўваем вашай увазе тэкст ...\nСупольнасць хрысціянскіх журналістаў і блогераў 19 верасня ўзнагародзіла пераможцаў журналісцкага пралайф-конкурсу “Жыццё пад Сэрцам”. У намінацыі “Лепшы інфармацыйны матэрыял” перамагла Вольга Качалка, журналістка часопіса “Ave Maria”. Ніжэй прапаноўваем вашай увазе тэкст інтэрв'ю пераможцы «А ...\nСупольнасць хрысціянскіх журналістаў і блогераў 19 верасня ўзнагародзіла пераможцаў журналісцкага пралайф-конкурсу “Жыццё пад Сэрцам” у чацвёрты раз. Сёлета журы абірала лепшыя матэрыялы ў трох намінацыях: “Лепшы інфармацыйны матэрыял”, “Лепшы аналітычны ...


18 студзень 2012, 20:04\nАктывісту суполкі незалежнага прафсаюзу на прадпрыемстве «Граніт» у Мікашэвічах Леаніду Дубаносаву пагражала звальненьне празь няздачу іспыту па электрабясьпецы.\nЛенанід Дубаносаў працуе экскаватаршчыкам на «Граніце» каля 25 гадоў. Ён кажа, што раней без праблемаў здаваў гэты іспыт на атрыманьне групы допуску па электрабясьпецы. Цяпер жа ён адчуў перадузятасьць да яго з-за таго, што зьяўляецца сябрам незалежнага прафсаюзу:\n«Сабралі цэлую камісію, пачалі вельмі падрабязна распытваць, першы раз ня здаў, другі раз... Калі трэці ня здам, то звольняць. То ўжо кіраўнікі прафсаюзу прыехалі нават з Салігорску, каб разабрацца ў гэтай сытуацыі. І хаця ахова іх на прадпрыемства не пусьціла, але званок галоўнаму энэргетыку сваё зрабіў. Той казаў кіраўнікам прафсаюзу, што нікога тут не завальваюць, што чалавек сам на тры пытаньні не адказаў. У выніку з трэцяй спробы я гэты іспыт здаў».\nЛеанід Дубаносаў кажа, што ягоным прыкладам начальства запалохвала іншых сябраў незалежнага прафсаюзу:\n«Хадзілі і казалі людзям, што маўляў, бачыце, Дубаносаў ня здаў іспыт, яго зараз звольняць. Так што глядзіце, маўляў, да чаго даводзіць гэты прафсаюз».\nКіраўнік суполкі незалежнага прафсаюзу на «Граніце» Алег Стахаевіч таксама пад пагрозаю звальненьня, бо ў яго адабралі правы кіроўцы. Ён кажа, што кіраўніцтва вынаходзіць новыя спосабы ціску на сябраў прафсаюзу:\n«Яны зараз гутаркі не праводзяць, ужо дзейнічаюць па-новаму. Ня здаў іспыт — паляціш з працы. Але ўсе ж разумеюць, дзеля чаго гэта робіцца».\nШто такое беларуская салідарнасьць?