Ігар Барысік: “Гораду лепш мець чатыры масты, чым тры” - harodnia.com - гісторыя і архітэктура Гродна\nІгар Барысік: “Гораду лепш мець чатыры масты, чым тры”\nІнтэрв’ю з загадчыкам транспартнага аддзела БелНДІ горадабудаўніцтва І.У. Барысікам. На працягу апошняга часу І.У. Барысік разам з іншым мінскім архітэктарам Уладзімірам Ісачанкам найбольш паслядоўна выступалі за неабходнасць будаўніцтва ў нашым горадзе новага чацвёртага моста.\nТакім чынам, аргументы менскага спецыяліста:\n– Спадар Ігар, наколькі мэтазгоднай бачыцца вам рэканструкцыя Старога моста?\n– Канешне, гораду лепш мець чатыры масты, чым тры – нават калі адзін з іх адрэканструяваны. Стары мост трэба папросту адрамантаваць, што абыйдзецца нашмат танней, чым запланаваная рэкантсрукцыя. Грошы на будаўніцтва новых мастоў у краіне ёсць. Ёсць, напрыклад, пастанова аб распрацоўцы праграмы аб развіцці транспартнай сістэмы гарадоў Беларусі. Плюсы пабудовы новага моста відавочныя. У гэтым выпадку рух у цэнтры горада становіцца больш зручным, гістарычны цэнтар вызваляецца ад транспарту. На час пабудовы новага моста не змяняецца транспартная схема ў горадзе (як у выпадку з рэканструкцыяй Старога моста). І самае галоўнае – гэта рашэнне на перспектыву. Бо ў выпадку рэканструкцыі Старога моста праз некаторы час, з ростам колькасці транспарта ў горадзе, ізноў паўстане пытанне аб вывадзе транспарта з цэнтра. Новы мост гэтае пытаннне вырашыць назаўсёды.\n– Колькі будзе каштаваць рэканструкцыя Старога моста і, адпаведна, пабудова новага?\n– Варыянты трэба параўноўваць карэктна. Кажуць, што рэканструкцыя Старога моста будзе каштаваць 13 мільярдаў, а пабудова новага 400 мільярдаў (такую лічбу гродзенскія архітэктары агучылі на абмеркаванні справы моста ў Міністэрстве архітэктуры ў красавіку гэтага года – праўда, пасля скарацілі яе да 200 мільярдаў). Гэтыя 200 мільярдаў узятыя з неба, бо рэканструкцыя ўсёй мінскай кальцавой дарогі (пашырэнне да 6 палос, новыя пуцяпровады і г.д.) каштавала ў цэнах 1990 года 100 мільёнаў рублёў, на цяперашнія грошы каля 250 мільярдаў. А тут толькі адзін мост 200 мільярдаў! Рэальны яго кошт з усімі пад’ездамі і эстакадамі каля 80 мільярдаў (гэта калі нават накінуць 20 мільярдаў на непрадбачаныя расходы, як гэта звычайна робіцца). А вось лічба па рэканструкцыі Старога моста яўна заніжаная, бо апроч моста будуць весціся працы на Траецкай, Маставой, Падгорнай, Гарнавых (а гэта кіламетры дарогі; на такім рэльефе, як у Гродне, адзін толькі кіламетар дарогі будзе каштаваць да 5 мільярдаў рублёў), нават рэканструкцыю Савецкай плошчы трэба ўключаць у кошты рэканструкцыі Старога моста, бо рабілася яна найперш дзеля змены транспартнай схемы. Будзе разабраны вельмі цікавы прыклад маставога будаўніцтва 1930-х гг. – мост над вуліцай Гарнавых. На яго месца трэба будзе будаваць новы мост. Гэта ўсё павысіць кошты рэканструкцыі Старога моста ў разы. І гэта калі не ўлічваць выдаткі на паліва, якія будуць аплочваць самі жыхары горада.\n– Колькі насамрэч будзе цягнуцца рэканструкцыя Старога моста?\n– Чуў, што і 8 месяцаў, і цэлы год чуў. Тут усё залежыць не толькі ад грошай, але таксама і ад таго, што рабіць трэба не толькі сам мост, але і падыходы да яго. Рэканструяваць вул. Гарнавых, не спыніўшы рух, – нельга. З боку Савецкай плошчы на вуліцы Маставой запланаваныя вялікія земляныя працы: там мост будзе як-бы працягнуты. Іх можна было пачаць яшчэ ўлетку, не спыняючы рух, але нічога не зроблена. Што тычыцца пад’ездаў да двух іншых мастоў, то тут пашыранае скрыжаванне Паповіча – Савецкіх Пагранічнікаў, праведзеныя працы на Белуша, але гэта вельмі мала. Пасля закрыцця Старога мосту нагрузка на два масты павялічыцца на 70-80%, і гэты скрыжаванні могуць не вытрымаць. Не прарэзанае таксама скрыжаванне Гарнавых – Савецкіх Пагранічнікаў, якое, у выпадку закрыцця мосту, стане адным з найбольш важных у занёманскай частцы горада. Зірніце: вуліцы Гарнавых, Суворава, Дарвіна і іншыя фактычна пазбавяцца сувязі з цэнтрам мінімум на цэлы год, ужо не кажучы пра перапрабегі, перапальванне паліва і г.д.\n– Як рэканструкцыя Старога моста можа паўплываць на перспектыву ўключэння цэнтра Гродна ў Спіс сусветнай спадчыны ЮНЭСКА?\n– Горад будзе забіты транспартам. І рэканструкцыя моста адназначна не дасць зрабіць гістарычны цэнтр горада турыстычнай мекай. А тое, што транспарт шкодны для помнікаў архітэктуры – гэта адназначна. Найперш – вібрацыя блізу помніка. Самі падумайце, тралейбус як-ніяк важыць 14-16 тон! І ў дадатак выхлапныя газы. Напрыклад, у Грэцыі каля Акропаля рух транспарту забаронены. Бо ад выхлапных газаў утвараецца серная кіслата, якая нішчыць і мрамар і цэглу.\nАпублікавана 18 Кастрычнік 2007\n/Ігар Барысік: “Гораду лепш мець чатыры масты, чым тры”


Тысячны рубеж па намалоту збожжа пераадолеў сямейны экіпаж братоў Міленка ЗАТ «ААБ-Агра Наватар»\nАграрыі Бешанковіцкага раёна ўбралі ўжо 64% хлебнай нівы і сабралі больш за 26 тысяч тон збожжа. А ў сераду днём сталі вядомымі імёны першых тысячнікаў.\nТысячны рубеж па намалоце збожжа пераадолеў сямейны экіпаж у складзе братоў Уладзіміра і Дзмітрыя Міленкаў з ЗАТ «ААБ-Агра Наватар». Каб падзяліць радасць гэтага імгнення з перадавікамі жніва, мы накіраваліся на хлебнае поле разам са старшынёй Бешанковіцкага райвыканкама Андрэем Анатольевічам Булаўкіным і старшынёй райкама прафсаюза работнікаў АПК Вячаславам Міхайлавічам Долгім.\nУдзел ва ўрачыстасці прымалі важныя госці з рэспублікі і вобласці — старшыня Беларускага прафсаюза работнікаў аграпрамысловага комплексу Мікалай Аксёнавіч Лабушаў і старшыня Віцебскага абкама прафсаюза работнікаў АПК Віктар Сяргеевіч Гутараў.\nУ адрас экіпажа-тысячніка гучалі шчырыя віншаванні. Лідары жніва атрымалі майкі і кепкі з лагатыпам Беларускага прафсаюза работнікаў АПК, грашовыя прэміі, падарункі. Калекцыю ўзнагарод братоў-хлебаробаў (для іх сёлетняе жніво сёмае па ліку і амаль што кожны год сямейны экіпаж выходзіць у раёне ў тысячнікі па намалотах, хлопцы нават былі пераможцамі абласнога маладзёжнага спаборніцтва на ўборцы хлеба, а таксама прадстаўлялі раён на абласных «Дажынках») папоўнілі Падзячны ліст ад Міністра сельскай гаспадаркі і харчавання Рэспублікі Беларусь Л. К. Зайца, дыплом Віцебскага абкама прафсаюза работнікаў АПК. А вымпелы «Лідар працоўнага спаборніцтва» і пяціканцовая зорка з лічбай «1000» упрыгожылі лабавое шкло камбайна.\nУшаноўвалі на хлебным полі і маладога вадзіцеля ЗАТ «ААБ-Агра Наватар» Аляксандра Аксюту. Для яго гэта другая ўборачная кампанія і таксама паспяховы старт. На раніцу 16 жніўня Аляксандр перавёз 2217 тон хлеба — гэта лепшы вынік па вобласці. Віншаванні і падзякі малады вадзіцель таксама прымаў ад старшыні Бешанковіцкага райвыканкама, прафсаюзных лідараў АПК рэспублікі, вобласці і раёна. Ганаровыя граматы і падарункі лідару жніва ўручылі галоўны спецыяліст упраўлення ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі аблвыканкама Ірына Уладзіміраўна Сафейчанка і першы сакратар Віцебскага абласнога камітэта ГА «БРСМ» Віктар Валер’евіч Глушын.\nЗАТ «ААБ-Агра Наватар» з’яўляецца адным з наймацнейшых у раёне сельгаспрадпрыемстваў, прыкладна 30% валавога збору збожжа прыпадае на долю гэтай гаспадаркі. Вось і сёлета тут разлічваюць на важкі каравай. На ўборку збожжавых і зернебабовых культур, якімі ў гаспадарцы занята 3524 гектары, выйшлі 16 экіпажаў камбайнераў. Убрана ўжо 2791 гектараў, ці 79,2% ад плана. Сярэдняя ўраджайнасць пакуль што складае 35 ц/га.


http://spring96.org/be/news/95832 2020 2020-01-24T16:47:14+0300 2020-01-24T16:47:14+0300 2020-01-24T16:49:21+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/lesha_loiko_viasna-3.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nЮрыст "Вясны" Аляксей Лойка. Фота: spring96.org\n"Калі студэнтаў заўважаць на акцыі пратэсту — адразу адлічэнне з універсітэта"\nЯ паступаў на юрфак для таго, каб атрымаць такую прафесію, у рамках якой мог бы дапамагаць людзям вырашаць іх праблемы. І я не шкадую аб сваім рашэнні.\nНа першы курс прыйшлася "Плошча-2010", якая шмат у чым паўплывала на мой светапогляд. Калі мы былі студэнтамі, мы адчулі на сабе ціск адміністрацыі ўніверсітэта. Памятаю, як напярэдадні "Плошчы-2010" знаёмага знялі з пазіцыі старасты групы за карцінку нацыянальнай сімволікі ў сацсетках. "Плошча" як раз была спачатку заліковай сесіі. Нас усіх абавязалі з'ехаць дадому. Тады канкрэтна нам заявілі, што "юрфак — кузня кадраў для судзейскага корпуса, адвакатаў, пракурораў, следчых". Таму, нам прама сказалі, што, калі студэнтаў заўважаць на акцыі пратэсту — адразу адлічэнне з універсітэта.\nКалі пачалі заводзіць крымінальныя справы, нам, юрфакаўцам, хацелася разабрацца ў іх і даведацца праўду. Студэнту цяжка вывучаць сухую тэорыю без ацэнкі тых падзей, пра якія пішуць СМІ, якія хвалююць грамадства. Бо менавіта з гэтым сутыкнецца практыкуючы юрыст ў сваёй працы. Гэта быў цяжкі час: былі асуджаныя ўдзельнікі "Плошчы-2010", прайшла 300% дэвальвацыя. На фоне гэтых падзей увядзенне бясплатнага праезду ў грамадскім транспарце студэнтам выдавалася як нейкае дабро, якое яшчэ трэба заслужыць. Памятаю, як на занятку па крымінальнаму праву выкладчыка абурыла нейкае пытанне з аўдыторыі. Ён тады выпаліў: "Давайце вы не будзеце сачыць за адной справай Бяляцкага, і без гэтага хапае рэзанансных справаў". Гэта ўрэзалася ў маю памяць.\nДалей былі падзеі вясны 2014 года. Тады праходзілі выбары ў мясцовыя Саветы дэпутатаў. Канешне, у параўнанні з прэзідэнцкімі і парламенцкімі выбарамі гэта звычайная выбарчая кампанія, але яна вельмі паўплывала на ўсё жыццё. Тады мне "выпадкова" не знайшлося месца ў інтэрнаце з-за Чэмпіянату свету па хакеі ў працэсе перасялення студэнтаў з студэнцкай вёскі ў старыя інтэрнаты ў цэнтры горада.\n"Будзеш качаць свае правы ў іншым месцы"\nЯ быў актыўным студэнтам, і адміністрацыі факультэта і інтэрната ведалі гэта. Таму загадчык вырашыў знайсці дапамогу ў маім твары ў арганізацыі працэсу галасавання. У панядзелак, за дзень да пачатку датэрміновага галасавання, мне выдзелілі спіс студэнтаў, якіх трэба было "апавясціць" аб неабходнасці прагаласаваць у першы дзень датэрміновага галасавання. Я адразу пазначыў сваю пазіцыю, што лічу гэта незаконным і непрымальным. На што адказ адміністрацыі быў просты: "Будзеш качаць свае правы ў іншым месцы". Я тады пайшоў да студэнтаў па спісе і сказаў, што адміністрацыя інтэрната настойліва просіць прагаласаваць, але асабіста я лічу, што гэты ціск. Я не мог падумаць, якія могуць быць наступствы, таму прапаноўваў прымаць рашэнне кожнаму самастойна. Потым я выказаў гэта намесніку прарэктара, які курыраваў сферу інтэрнатаў. Далей падзеі развіваліся імкліва. Атрымалася так, што на момант асноўнага дня галасавання я ўжо не жыў у інтэрнаце — мне "выпадкова" не знайшлося месца з-за Чэмпіянату свету па хакеі. На раніцу пасля гэтай сітуацыі мяне выклікалі "на дыван" да намесніка прарэктара Міхаіла Барысавіча. Ён тады мне сказаў: "Ты ж разумееш, што, калі пойдзеш і распавядзеш ў СМІ пра гэта — паўстане пытанне аб узбуджэнні крымінальнай справы за паклёп на адміністрацыю ўніверсітэта. Ты ж амаль дыпламаваны юрыст і сам ведаеш, якія гэта будзе мець для цябе наступствы пры працаўладкаванні". Амаль паўгода я бадзяўся па здымным пакоях знаёмых. Пашанцавала, што прытуліў у здымным пакойчыку сябар дзяцінства — грошай на арэнду жылля не было. Ад той сітуацыі я даволі доўга адыходзіў, не мог і падумаць, чым мая прынцыповасць можа павярнуцца.\n"Лойка, за такія пытанні Вы не скончыце ўніверсітэт і не абароніце дыплом!"\nВельмі паказальным момантам для мяне стаў выпадак на пятым курсе. Каб неяк выжываць, мы шмат працавалі, і не заўсёды атрымлівалася наведваць усе пары. Часам прапушчаныя заняткі трэба было адпрацоўваць. Адзін раз мне прапанавалі ў якасці адпрацоўкі экскурсію з другакурснікамі ў СІЗА-1 на Валадарскага. Арганізоўвала гэтую сустрэчу выкладчыца юрфака БДУ, якая вядзе спецкурс "Правы чалавека". Сказаць, што гэтая экскурсія ў ізалятар ўразіла мяне — не сказаць нічога. Па СІЗА нас вадзіла яго ідэалагічная працаўніца. У канцы экскурсіі нам дазволілі задаць ёй некалькі пытанняў. Я тады яшчэ не да канца разбіраўся ва ўсіх тонкасцях, таму спытаў у яе, як функцыянаваў СІЗА-1 пасля падзей "Плошчы-2010". Але замест адказу ідэолага я адразу пачуў крык ад нашай выкладчыцы: "Лойка, за такія пытанні Вы не скончыце ўніверсітэт і не абароніце дыплом!" Потым я дазнаўся, што яна ў 2011 годзе, вылічваючы студэнтаў, якія ўдзельнічалі ў акцыях пратэсту, стварала ім праблемы са здачай сесіі аж да адлічэння. Калі яна пачала крычаць на мяне на ўвесь калідор ізалятара, я не разумеў, што адбываецца і што я такога страшнага спытаў. Працаўніца СІЗА мне спакойна адказала на маё пытанне, што затрыманых падчас падзеяў 2010 года адразу адвозілі ў ізалятар часовага ўтрымання і цэнтр ізаляцыі правапарушальнікаў. На "Валадарку" людзі сталі паступаць пазней.\n"На юрфаку нам навязвалі ідэю, што права — гэта тое, што напісана і прадпісана дзяржавай у законе"\nПазней я пазнаёміўся з валанцёрам "Вясны" Вовам Андрыенкам, які звёў мяне з каардынатаркай валанцёрскай службы Настай Лойкай. Сваю патрэбнасць займацца "сапраўдным" я рэалізаваў менавіта ў Валанцёрскай службе "Вясны".\nЯк валанцёр я займаўся юрыдычнай працай. З БДУ я выйшаў з пачуццём нездаволенасцю адукацыяй. На юрфаку нам навязвалася ідэя, што права — гэта тое, што напісана і прадпісана дзяржавай у законе. Таму юрыдычная праца ў "Вясне" зацікавіла мяне тым, што гэта ў нейкім сэнсе гэта не тая класічная праца ў выглядзе кансультацый, выступу ў судзе і іншае. Менавіта тут для мяне стала адкрыццём, што міжнароднае права прадугледжвае цэлы набор формаў абароны права. Гэтаму наогул не вучаць на юрфаку. Папоўніць адукацыю на юрфаку ў частцы абароны правоў у міжнародным праве мне дапамагла праграма "Міжнародныя стандарты — у нацыянальную практыку".\nТым не менш, менавіта сітуацыі, якія адбываліся ў сценах факультэта, паўплывалі на мой прафесійны выбар. Для мяне валанцёрская служба "Вясны" і наогул арганізацыя ўнікальныя дагэтуль свабодай дзейнасці. Ва ўмовах абмежаванага набору інструментаў абароны правоў атрымліваецца эфектыўна выкарыстоўваць нешматлікія даступныя спосабы і сродкі для абароны правоў у міжнародным праве. Такіх арганізацый у Беларусі, у параўнанні з той жа Расіяй, на пальцах адной рукі можна пералічыць.\nТак, у "Вясне" я праваланцёрыў каля двух гадоў, а потым ужо стаў часткай "Грамадскай прыёмнай".\nПад вялікім уражаннем я быў пасля Летняй праваабарончай школы. Здаецца, назаўсёды запомніў лекцыю Валянціна Стэфановіча і Андрэя Палуда пра смяротнае пакаранне. Нягледзячы на тое, што да таго моманту я ўжо скончыў магістратуру БДУ, Школа здолела пакінуць самыя моцныя ўражанні. Пасля заканчэння ўніверсітэта ў мяне былі адны думкі: "Больш ніколі туды не вяртацца". А пасля Школы, якая з'яўляецца прыкладам нефармальнай адукацыі ў сферы правоў чалавека ў Беларусі, хацелася думаць, абмяркоўваць, развівацца і ісці ў гэтай сферы далей. Нефармальная адукацыя — гэта пра свабоду думкі і стварэння ўмоваў для гэтага.\n"Грамадская прыёмная". Фота: spring96.org\nУ Беларусі існуе меркаванне, што там, дзе няма дасканаласці прававой і судовай сістэмы — скаргі не працуюць. Ці так гэта? Чаму пры гэтым праробліваецца такая вялікая юрыдычная праца, патлумачыў вясноўскі юрыст "Грамадскай прыёмнай".\n"Мы ўпэўненыя, калі б мы не пісалі скаргі, усё было б яшчэ горш"\nЗ пункту гледжання ідэальнага выніку, вядома, можна казаць, што скаргі шмат у чым не працуюць. Яшчэ ні разу за час маёй працы мы не атрымлівалі пасля першай скаргі адказ ад дзяржорганаў, што правы сапраўды парушаныя, вінаватыя асобы пакараныя і яны гатовыя даць некалькі варыянтаў аднаўлення парушаных правоў.\nАднак у беларускай праваабарончай практыцы абскарджванне набыло і іншыя мэты. Галоўнае, з дапамогай іх мы вучым суддзяў выносіць больш матываваныя рашэнні. За кожнай скаргай стаіць вельмі вялікая праца. Напрыклад, у кожны тэкст скаргі па мірных сходаў я ўключаю пункты Заключных заўваг, якія Камітэт па правах чалавека ААН вынес беларускаму ўраду. Менавіта праваабаронцы паўплывалі на тое, што суды ў сваіх рашэннях пачалі спасылацца на міжнародныя акты, часам нават на Усеагульную Дэкларацыю правоў чалавека. У апошні час сталі ўсё часцей сустракацца з пастановамі суддзяў, дзе яны абгрунтоўваюць, у якіх мэтах абмяжоўваецца свабода выказвання меркавання. Мы атрымліваем адказы ад суддзяў аб абмежаванні правоў са спасылкай на Міжнародны пакт аб грамадзянскіх і палітычных правах. Безумоўна, гэта ўскладняе нам працу ў абскарджанні, але калі суддзя выносяць больш абгрунтаваныя рашэнні, то гэта матывуе займацца павышэннем ўласнай кваліфікацыі.\nСкаргі ў Беларусі дзейнічаюць ўскосна. Памятаю, у нас быў кейс ў 2017 годзе, калі маладога чалавека збілі ў аддзяленні міліцыі. Судмедэкспертыза ўстанавіла, што яму было нанесена не менш за 26 удараў тупым прадметам. Ён звярнуўся да нас у пятніцу, і ўсе выходныя ў пераасэнсоўваў і прапускаў праз сябе гэтую сітуацыю. За выходныя мы з Паўлам Сапелкам падрыхтавалі скаргу. Пра гэты выпадак напісалі практычна ўсе незалежныя СМІ. Праз пяць дзён да жонкі гэтага чалавека прыехалі супрацоўнікі міліцыі ў цывільным на грамадзянскай машыне. Гэта было 3 ліпеня, калі, здавалася б, уся беларуская міліцыя стаіць у ачапленні Дня незалежнасці. Міліцыю цікавіла, хто канкрэтна ў "Вясне" дапамагаў складаць яму скаргу. Гэта было добрым сігналам таго, што ў прынцыпе скаргі працуюць. І ў наступны раз, калі супрацоўнік міліцыі вырашыць прымяніць фізічную сілу, то ён ужо задумаецца, што ў дачыненні да яго не толькі будзе праведзена нейкая праверка, але і пра гэта даведаецца ўся краіна.\nМы ўпэўненыя, калі б мы не пісалі гэтыя скаргі, усё было б яшчэ горш. Але, калі казаць пра вынікі скаргаў, якія можна "памацаць", то ў маёй практыкі ёсць некалькі такіх выпадкаў. Напрыклад, калі ўзгадаць справу Мікалая Дзядка ў Крупках, то незаконна канфіскаваныя ў яго нажы атрымалася забраць толькі праз восем месяцаў пасля інцыдэнту. Тады пракурор нам паведаміў, што ў дачыненні да оперупаўнаважанага, які займаўся гэтай справай, распачатая дысцыплінарную вытворчасць. Успомнім таксама справу прафсаюза РЭП, то ў плане вяртання маёмасці, мы таксама дамагліся пастаўленай задачы: вярнулі тэхніку і канфіскаваныя на мяжы грошы.\n"Прасцей за ўсё пазбавіць арганізацыю рэгістрацыі, і, спасылаючыся на адсутнасць яе ў прававым полі, ігнараваць"\nТут таксама вялікую ролю гуляе і камунікацыя з дзяржаўнымі органамі. Аднак беларускія ўлады пакуль не гатовыя да адкрытых дыялогаў з праваабаронцамі. Хочацца, каб яны нарэшце павярнуліся да нас тварам і пачалі размаўляць. Вядома, прасцей за ўсё пазбавіць арганізацыю рэгістрацыі, і, спасылаючыся на адсутнасць яе ў прававым полі, ігнараваць. Я лічу, што такая тактыка — надзел слабых. Мне хочацца, каб мы прыйшлі да таго, калі легітымныя дзяржаўныя органы пры рашэнні пытанняў ўлічвалі меркаванне праваабаронцаў, прымалі і прызнавалі іх уклад і дапамогу. Хочацца, каб праваабаронцы ў Беларусі валодалі вялікім інструментарыем абароны правоў чалавека. Я не буду казаць, што Еўрапейскі суд па правах чалавека — гэта панацэя ад усіх бед, але хочацца, каб у грамадзян нашай краіны была магчымасць звяртацца ў ЕСПЧ і ў іншыя міжнародныя інстытуты.\nТОП-3 кейсы вясноўскага юрыста "Грамадскай прыёмнай"\n1) Справы, звязаныя з экстрэмізмам\nЭкстрэмісцкіх спраў у Беларусі ўжо налічваецца каля двух дзесяткаў. Гэта новы выклік правам чалавека ў нашай краіне. Улетку з іншымі праваабарончымі арганізацыямі мы падрыхтавалі даклад "Супрацьдзеянне экстрэмізму і правы чалавека".\nМы працуем над тым, каб эксперты ААН па гэтай практыцы вынеслі адпаведныя меркаванні, якія казалі б, што дзеянні дзяржавы неправамерныя, а таксама паказалі на тое, што антыэкстрэмісцкае заканадаўства патрабуе карэкціроўкі. Мы дамагаемся таго, каб Камітэт па правах чалавека ААН вынес заўвагі Ураду, што былі парушаныя правы беларусаў, якіх прыцягвалі за экстрэмізм.\nВосенню 2018 года, калі быў вялікі наплыў экстрэмісцкіх спраў, было відавочна, што ГУБАЗіК выпрабоўвае новую тактыку ціску на актывістаў. Гэта была рэакцыя на новыя выклікі. Напэўна, на думку ГУБАЗіК, прасцей зайсці на старонку актывіста ў сацсетку, пралістаўшы яе на некалькі гадоў назад, потым у закрытым судзе прызнаць якую-небудзь надпіс экстрэмісцкай, і пачаць штрафаваць. І не трэба чакаць, пакуль актывіст выйдзе на акцыю пратэсту. Толькі ва ўсім гэтым не ўлічаныя міжнародныя стандарты, якія патрабуюць абгрунтоўваць абмежаванне правоў.\nХарактэрна, што большая частка справаў па артыкуле 17.11 КаАП былі распачатыя падпалкоўнікамі ГУБАЗіКа. Уяўляеце сабе карціну, калі вышэйшы афіцэрскі склад садзіцца і маніторыць сацыяльныя сеткі актывістаў з 2012-2014 года?\nМы, як праваабаронцы, неаднаразова заяўлялі і працягваем заяўляць, што гэта неправамерна і абмяжоўвае свабоду выказвання меркаванняў.\n2) Пераслед творчых калектываў\nУ працы "Вясны" для мяне сталі адкрыццём рэпрэсіі супраць музычных гуртоў. Першы мой кейс — справа вакаліста адной музычнай групы з Мінска. Падставай такой павышанай цікавасці сталі пяць песень гэтага гурта, якія нібыта ўтрымлівалі заклікі да звяржэння ўлады неканстытуцыйным шляхам.\nНа гэтым вакалісце супрацоўнікі міліцыі, здаецца, выпрабавалі ўсе тэхнікі: вярбоўка, пагроза ЛПП і пазбаўленнем волі па артыкуле 130 Крымінальнага кодэкса... У выніку яму было вынесена афіцыйнае папярэджанне "аб недапушчальнасці здзяйснення дзеянняў, якія могуць угледжваць прыкметы экстрэмізму".\nМы працуем над гэтым напрамкам на міжнародным узроўні. У дадзеным выпадку парушаная свабода выказвання меркавання і свабода мастацкага выказвання меркавання. Гэта канстытуцыйнае права, замацаванае ў артыкуле 51 Канстытуцыі. Спадзяемся, што КПЧ напярэдадні прэзідэнцкіх выбараў накіруе паведамленне ўладам з просьбай пракаментаваць гэтую справу. У сітуацыі з абмежаваннем дзяржавай свабоды творчай дзейнасці павінен прымяняцца стандарт, у адпаведнасці з якім улады мусяць абгрунтаваць, чаму яны робяць гэта і для якіх мэтаў. Шырокага тлумачэння такіх мэтаў быць не павінна.\nНаогул у Беларусі з правамі творчых калектываў усё вельмі дрэнна. Можна ўзгадаць "чорныя спісы" музыкаў, куды ўваходзілі Dzieciuki, Зміцер Вайцюшкевіч, Лявон Вольскі і іншыя. Былі выпадкі, калі калектывам, якія прыязджалі з Расіі, анулявалі іх гастролькі на падставе нормы Кодэкса аб культуры, аб тым, што, іх творы адносяцца да нізкага мастацкага ўзроўню. Але, калі прааналізуем гэтую норму, то ўбачым, што яна неправамерная і не адпавядае артыкулу 23 Канстытуцыі, дзе названыя падставы абмежаванняў канстытуцыйных правоў асобы. Па сутнасці, нізкі мастацкі ўзровень — што гэта? Гэта ўсяго толькі суб'ектыўная адзнака клеркаў з камісіі ў выканкаме.\nКалі мы паглядзім на іншыя краіны, то там бесперашкодна гуляюць вулічныя музыкі ў пераходах, напрыклад. З-за гэтага там лунае дух свабоды. У нас жа гэтага няма.\n3) Кейс, звязаны з дэкрэтам №3 "Аб дармаедах"\nЯк вядома, гэты дэкрэт парушае базавае права чалавека не падвяргацца прымусовай працы. Праваабаронцы адлюстравалі гэта ў альтэрнатыўным дакладзе аб выкананні Беларуссю палажэнняў Міжнароднага пакта аб грамадзянскіх і палітычных правах у Камітэт па правах чалавека ААН.\nУ пачатку года да нас звярнуўся мужчына, які жыве ў сваёй кватэры. Ён цяпер не працуе, таму што, як ён кажа, "пахаў усё жыццё". Цяпер ён свядома адпачывае. Акрамя гэтага, ён даглядае хворую маці, якой патрабуецца павышаная ўвага. Аднак ён быў прызнаны "дармаедам" і таму мусіць плаціць камуналку ў 100% памеры за сваю кватэру. Наогул працэс налічэння камунальнай платы не празрысты. Доказам таму з'яўляюцца шматлікія крымінальныя справы за карупцыю ў дачыненні да супрацоўнікаў ЖКГ. Скаргамі мы дамагаліся таго, што два кварталы запар яго выключалі з "базы дармаедаў", прызнаючы яго ў цяжкай жыццёвай сітуацыі.\nУ гэтым кантэксце варта ўспомніць і "справу незалежнага прафсаюза РЭП". Увесь 2017 год ўлады «грамілі» незалежны прафсаюз РЭП, які павінен быў звярнуцца ў Міжнародную арганізацыю працы (МАП). Гэта была палітычна матываваная крымінальная справа. Але замест таго, каб праводзіць міжнародную адвакацыю і дамагацца адмены Дэкрэта №3, два гады прафсаюзнікі "адбіваліся" ад рэпрэсій.\nУ трэцім квартале мужчыне адмовілі ў выключэнні з гэтай базы. Дзяржава спаслалася на тое, што ўлады паказвалі нормы Дэкрэта на Канферэнцыі МАП экспертам, і яны вынеслі Ураду ніякіх заўваг адносна неадпаведнасці дадзенага дакумента міжнародным стандартам. Аднак, трэба разумець, што ў МАП альтэрнатыўны пункт гледжання незалежныя прафсаюзы не падалі, бо дзяржава літаральна задаволіла пагром прафсаюзу РЭП, завёўшы крымінальныя справы, прымусіўшы лідэраў прафсаюза адбівацца ад рэпрэсій, а не праводзіць міжнародную адвакацыю па адмене дармаедскага Дэкрэта. З-за таго, што экспертам МАП не быў прадстаўлены альтэрнатыўны пункт гледжання, дзяржава "схітрыла", і быццам бы спаслалася на Заключэння міжнароднага органа.\nЛітаральна два месяцы таму скончылася выбарчая кампанія ў Парламент. "Праваабаронцы за свабодныя выбары" назвалі яе ледзь не самай "бруднай" кампаніяй за ўсю гісторыю. Назіраў за выбарамі і Аляксей Лойка, якому сябры камісіі паспелі даць мянушку "непрабіўны назіральнік". Ці ёсць сэнс назіраць за выбарамі ў такіх умовах, і што дае наогул назіранне ў Беларусі — распавёў Аляксей.\n"Мы не звяртаем увагу на ўвесь гэты маскарад канцэртаў, буфетаў, шашлыкоў і "зазывалак" на выбарчых участках"\nУ якасці доўгатэрміновага назіральніка ў выбарчай кампаніі я ўдзельнічаў ўпершыню. Я ў поўнай меры адчуў усю працэдуру беларускага выбарчага працэсу. У першы дзень датэрміновага галасавання ніхто не мог падумаць, што маё назіранне абернецца рэальным скандалам. Калі ўжо падняўся рэзананс з нагоды сітуацыі ў мінскай школе №159, то ўжо проста не ведалі, што рабіць са мной.\nЗ выбарчых участкаў мінскай школы №159 кампанія "Праваабаронцы за свабодныя выбары" атрымлівала больш за ўсё інфармацыі аб парушэннях выбарчага заканадаўства ад назіральніка кампаніі Аляксея Лойка. Паглядзім, што там не так.\nДля сябраў камісіі я стаў гэткім "ярмом", ад якога трэба было пазбавіцца любымі спосабамі. Мяне спрабавалі і задобрыць "гарбатамі-цукеркамі", і запалохаць папярэджаннямі. Аднак для таго, каб працэс назірання быў аб'ектыўным, я не мог дазволіць сабе сесці з імі за адзін стол. І мянушка "непрабіўны назіральнік" з'яўляецца яркай ілюстрацыяй таго, якім аб'ектыўным з'яўляецца працэс назірання за выбарамі кампаніяй "Праваабаронцы за свабодныя выбары". Мы не звяртаем увагу на ўвесь гэты маскарад канцэртаў, буфетаў, шашлыкоў і "зазывалак" на выбарчых участках. Мы глядзім на выбарчы працэс з пункту гледжання адкрытасці, наколькі створаны ўмовы для канкурэнтнай барацьбы кандыдатаў, наколькі выбарчая працэдура адпавядае міжнародным стандартам дэмакратычных выбараў.\nАд назірання я быў у шоку. Нават цяпер мне цяжка апісаць тыя эмоцыі, якія я адчуваў пры назіранні. Магчыма гэта бяссілле і боль. Калі ты сядзіш на ўчастку што ні дзень, бачыш, што там адбываецца беззаконне, прапускаеш гэта праз сябе, разумееш, што гэта адбываецца ў тваёй краіне, што ты тут жывеш, у гэтай краіне жывуць твае сябры, блізкія, родныя. Ад гэтага ўсяго робіцца балюча, таму што хочацца мець магчымасць уплываць на тое, як мы жывем.\n"Еўропа павінна ведаць праўду аб сваёй суседцы і больш дбайна ставіцца да выбару метадаў працы з ёй"\nМая вялікая мара — каб на выбарчыя ўчасткі беларусы хадзілі з усведамленнем пачуцця ўласнай годнасці, што іх голас мае значнасць і каштоўнасць у гэтай краіне. Мне хочацца, каб палітычная сістэма была не такой, якой яе робяць беларускія ўлады, а была прасякнута духам добрасумленнай канкурэнцыі ўсіх удзельнікаў палітычнага працэсу. Хочацца, каб усё такі роля асобы, яе самакаштоўнасць стаяла ў дзяржавы на першым месцы.\nТрэба разумець, што выбары — адзін з найважнейшых працэсаў у краіне. З дапамогай іх фармуецца орган, які праз законы ўстанаўлівае правілы гульні, па якіх жыве грамадства. Місія праваабаронцы складаецца ў тым, каб кожны рабіў сваю працу на сумленне. Назірання праваабаронцаў кладуцца ў аснову важных аналітычных справаздач АБСЕ, Камітэта па правах чалавека ААН. У далейшым еўрапейскія дзяржавы будуць выбіраць адпаведныя метады пры працы з Беларуссю. Мне неяк адзін са знаёмых сказаў: "Гэта ўсё выхадкі Еўропы. Хай свой нос сюды не суе!" У такім выпадку я параўноўваю краіну з суседскай кватэрай: "Ці будзеце вы адпускаць сваіх дзяцей да суседзяў, калі будзеце ведаць, што там б'юць дзяцей?" Гэтак жа і з Беларуссю, якая б'е сваіх грамадзян. Таму Еўропа павінна ведаць праўду аб сваёй суседцы і больш дбайна ставіцца пры выбары метадаў працы з ёй.\nНе сакрэт, што выбары — досыць "гарачая" пара не толькі для тых, хто ўдзельнічае ў выбарчай гонцы, але і для тых, хто адстойвае прынцыпы дэмакратычных і свабодных выбараў. Гэта забірае шмат сіл і энергіі. "Выгаранне" — становіцца не проста модным словам. Як перажыць выбары і застацца ў праваабароне — нам распавёў Аляксей.\n"Самыя галоўныя лекі ад выгарання — развіццё"\nДля таго, каб не выгараць, ёсць некалькі спосабаў. Галоўнае, да сваёй працы заўсёды трэба ставіцца творча. Менавіта творчая рухаючая сіла спараджае новыя пытанні і адказы на іх, новыя падыходы.\nСамыя галоўныя лекі ад выгарання — развіццё. Яно заўсёды павінна суправаджаць твой працоўны працэс. Без развіцця нічога не атрымаецца.\nПамятаю, мы неяк абмяркоўвалі літаратуру з Алесем Бяляцкім. І ён мне сказаў, што праваабарончую літаратуру заўсёды трэба чаргаваць двума-трыма мастацкімі кнігамі. Чытаючы апошняе, ты зараджаешся пазітыўнымі эмоцыямі, які кампенсуе ўвесь негатыў. У жыцці — гэтак жа.\nТаксама варта паклапаціцца пра тое, каб быць самадастатковай асобай ва ўсіх сферах. Нельга такім назваць чалавека, які мае поспех у працы, але ў адносінах сям'і і хобі ўсё не вельмі. Важна акрамя праваабарончай дзейнасці мець захапленні і хобі па душы. Калі будзе баланс у гэтым, то выгаранне верагодней за ўсё цябе не закране.\n24.01.2020 Тэгі: праваабаронцы, правы чалавека, рэпартаж


Самастойнае падарожжа ў Лондан на 3 дні\nЗ'ездзіла я нядаўна ў Лондан, марыла паглядзець на Big Ben і ні колькі не шкадую. У артыкуле «Самастойнае падарожжа ў Лондан на 3 дні» мы раскажам, як можна з'ездзіць на 3 дні ў Лондан. У звычайны тур я не змагла паехаць, а вырашыла паехаць на 3 дні, перад выходнымі. Такія вылазкі на week-end я практыкую апошні час даволі часта, мне вельмі падабаецца. Здаецца часу мала, але пры гэтым маса уражанняў, часам і абстаноўку памяняць карысна.\nЯ падумала, раз у мяне не адзін тыдзень, а ўсяго 3 ночы, то можна абраць гатэль даражэй. Захацелася раскошы, але гэта зусім не абавязкова. Гатэль забраніравала The Landmark, ён знаходзіцца недалёка ад музея Мадам Цюсо. Для мяне пералёт атрымаўся зручны ў чацвер пасля працы, у пятніцу ў мяне быў адгул і ў нядзелю назад, начным рэйсам я паляцела ў Маскву. Можна было ляцець пасля працы ў пятніцу, потым у нядзелю начным рэйсам назад і раніцай быць ужо ў Маскве, без адрыву ад вытворчасці, так бы мовіць. Але ў мяне быў адгул, які я хацела выкарыстоўваць, таму атрымалася крыху больш.\nТрэба было вядома, замовіць экскурсіі, а так за 3 дні мала чаго можна даведацца і ўбачыць. Але можна і без гіда наведаць Нацыянальную Галерэю, Музей Мадам Цюсо, бо сюды прыязджаюць людзі з усіх канцоў свету, каб паслухаць чарговую выставу шэдэўраў сусветнага мастацтва. Музеі Лондана славяцца на ўвесь свет, да прыкладу, Ваенны Музей, ўражанне велізарная, такога вы сапраўды ніколі не бачылі. Нарэшце спраўдзілася мая мара ўбачыць Big Ben.\nУсе гэтыя дні мяне пераследвала англійскае надвор'е, але мяне гэта не вельмі хвалявала. Вядома, мае ногі прамоклі да каленяў, і мне ўсю ноч давялося расціраць рускай гарэлкай, нават ад лонданскай волкасці яна ратуе.\nГуляць па горадзе адно задавальненне, тут больш народу, чым у Маскве. Днём на Оксфард Стрыт не праціснуцца, вядома, шопінг - гэта святое.\nЛондан - горад вялікі, турыстычны, дзелавы. Тым, хто не любіць ўсю гэтую мітусню, не раю. Ўвечары не лепш, натоўпу народу ў Соха. Можна ўбачыць чэргі ў начныя клубы, як у нашы застойныя часы за каўбасой. Я нікуды так і не патрапіла, але, пахадзіўшы па цэнтры горада ўсю ноч, зразумела, як можна без зневажальнай чарзе патрапіць у начны, моднае ўстанову.\nАдкрыю невялікі сакрэт, калі яшчэ хто не ведае. Калі вы спыніліся ў гатэлі 5 * ці ў Лонданскім палас, то можна папрасіць Консьерж ў гатэлі, ці ж дайце яму 20 фунтаў, каб ён унёс вас у спіс гасцей у якой-небудзь модны клуб. Зрабіць гэта трэба загадзя, у крайнім выпадку, да 18.00 гэтага дня. Вы будзеце жаданым госцем у начных, модных установах, таму што з'яўляецеся госцем дарагога гатэля. Гэта моднае начны ўстанова - «Cafe Paris» або «China White». Як мне здаецца, на Regent Street знаходзіцца шмат модных клубаў.\nШто мяне проста забіла ў начным Лондане, гэта прастата іх нораваў. Пісуары для мужчын стаяць на вуліцы, і яны проста адкрытыя. Па вуліцах боўтаюцца п'яныя і напаўголыя дзяўчыны. Шмат смецця і натоўпу п'янага народа, відовішча не з прыемных.\nКалі вы ясьце ў Лондан, каб атрымаць асалоду ад культурай, а не ўсімі пажыўныя месцы, то гэтых 3 дзён вам будзе мала, большасць музеяў і галерэй па выхадных не працуе. Я ж наведала Музей Мадам Цюсо, хоць там вялізная чарга, але гэта таго каштавала. Гэта проста геніяльная ідэя прыйшла ў галаву Мадам Цюсо, прыдумаць такое забаўка, як сфатаграфавацца і паглядзець хай, і на васковыя фігуры розных знакамітых людзей. Мне вельмі спадабалася. А вось ангельскіх дзяцей нельга было адарваць ад Джэры Холиуэл і Дэвіда Бэкхэма. Быў там і Гарбачоў і Уладзімір Уладзіміравіч, не забыліся ...\nЦяпер мы ведаем, як можна здзейсніць самастойнае падарожжа ў Лондан на 3 дні, І напрыканцы, пра што можна сказаць гэта - шопінг. Не адна жанчына не зможа выстаяць. Рэкамендую вам наведаць, проста зайсці, як быццам на экскурсію. Цэны вядома непад'ёмныя. Заходзіш у такой універмаг, быццам у музей, купіць там можна ўсё, ад сталовых лыжак да арабскіх скакуноў. Паездкай засталася, вельмі задаволеная, і ад яе, засталося вельмі шмат уражанняў.\nЯк самастойна адпачыць у Іспаніі\nДзе можна адпачыць летам у Балгарыі\nМедытацыя супраць стрэсу, тэхніка медытацыі\nЛепшы адпачынак на моры летам за мяжой\nПадарожжа на цягніку з дзіцем: што трэба ўлічыць\nКуба - сонечная краіна-ўтопія\nТэрмальная вада розных вытворцаў: адрознення і спосабы прымянення\nЛекавыя травы, лячэнне травой\nЛетні салата з кальмаров\nЯк зрабіць бровы густымі?\nФінансамі з малінай і міндалем\nАрыгінальны спосаб падрыхтоўкі традыцыйнай хатняй выпечкі - бліны ў бутэльцы, рэцэпты з фота\nПачуццёвая строгасць: калекцыя Les Copains FW 2016-2017\nВарэнне з хваёвых уцёкаў\nАўсяныя булачкі з кляновым сіропам\nСалата з вэнджанай скумбрыі і гарошкам\nЗапечаны ласось з часнаком і гарчыцай\nКалі мяняюцца малочныя зубы на сталыя\nФітнес і іншыя практыкаванні для цяжарных\nКарысныя ўласцівасці мяса, рыбы, марскіх далікатэсаў для здароўя


Купіць Bentolit ў Беларусі - новы для пахудання напой\nПахудання з дапамогай бентанітавых глінай\nКупіць напой Bentolit для поўнага пахудання\nBentolit - інавацыйны, імгненны напой для пахудання з бентанітавых глінай, кожны чалавек можа дазволіць купіць яго ў Беларусі па самай зніжанай цане 990 ₽. Што варта для таго, каб замовіць сродак?\nАформіць заказ можна толькі запоўніўшы форму на вэб-сайце з палямі імя і тэлефон.\nДачакайцеся званка нашага аператара, каб удакладніць усё тонкасці па замове і для яго афармлення.\nАформіце заказ і забярыце пасылку ў паказаны вамі час.\nУ дадзены момант ёсць зніжка -50% на Bentolit на афіцыйным сайце!\nводгукі карыстальнікаў Bentolit\nАнтон, 34 гадоў, Менск\nBentolit - гэта проста чароўнае рашэнне праблемы атлусцення. Я сам з такім сутыкнуўся, калі хутка набраў сваю вагу, чаго наогул ніяк не чакаў. Спачатку думаў, як можна гэта выправіць, бегаць не заўсёды атрымлівалася, хоць і спрабаваў. А вось гэты напой выдатна справіўся са сваёй задачай.\nАнастасия, 34 гадоў, Магілёў\nЯ вельмі знервавалася, калі ўбачыла, што стала больш важыць. Літаральна баялася узважвацца далей. Але Bentolit змог мне дапамагчы. Я выправіла гэтае пытанне, раз і назаўжды і нават пасля стандартнага курсу 30 дзён працягваю піць яго далей, бо ён паляпшае нават страваванне.\nСофья, 32 гадоў, Гомель\nДоўга спрабавала знайсці ў інтэрнэце сродак, якое дапамагло б мне справіцца з маім лішнім вагой. І вось на форуме выпадкова натыкнулася на bentolit. Спачатку хацела яго купіць у аптэцы, але потым пачала разумець, што лепш замовіць на сайце. І я цалкам задаволеная вынікам. Усім раю!\nНапой Bentolit - гэта вельмі эфектыўны сродак не толькі для пахудання, але і для ачышчэння арганізма ў цэлым. Ва ў Беларусі гэты напой выкарыстоўваюць для лячэння праблем з страўнікава-кішачны тракт, вывядзення таксінаў і барацьбы з атлусценнем ўсяго цела. Я часта рэкамендую Bentolit для сваіх пацыентаў, як комплекснае сродак для павышэння тонусу і паляпшэння самаадчування. Акрамя ўсяго гэтага, дадзены сродак можна лёгка замовіць праз афіцыйны сайт і па прыемнай для кліента цане.\nІнавацыйны напой Bentolit\nBentolit- растваральны, імгненны напой для пахудання з бентанітавых глінай для актыўнага фарміравання цела. Гэта новая растваральныя сумесь напояў, штодзённае ўжыванне якой садзейнічае актыўнаму вызваленні ад таксінаў.\nЯк вынікае з назвы, галоўным інгрэдыентам у растваральным напоі для актыўнага танізаваньню цела Bentolit з'яўляецца зялёны гліністы бентаніт. Формула на аснове вулканічнага гліністага рэчывы дадаткова ўзбагачана экстрактамі кораня імбіра і насення фенхеля. Вытворца таксама дадаў дробку кафеіну, корань дзьмухаўца, аўсяныя валакна. Інгрэдыенты лічацца бяспечнымі і гіпоаллергенные для арганізма.\nДзеянне напою Bentolit для карэкцыі фігуры\nЯк дзейнічае напой з мэтай карэкцыі фігуры з бентанітавых глінай Bentolit на ўсё цела?\nЯго рэгулярны прыём варта ажыццяўляць у адпаведнасці з інструкцыяй па ўжыванні, прадстаўленай у упаковачнай ўлётцы. Галоўным чынам, яна накіравана на тое, каб выклікаць наступныя пазітыўныя змены:\nПавышае ачышчэнне арганізма ў цэлым, таксама актыўных таксінаў-ачышчэння.\nСпрыяе, фармаванню стройнай фігуры і правільнаму кантролі вагі.\nПавышае агульнае самаадчуванне арганізма.\nКліенты таксама станоўча ставяцца да таго, як працуе растваральны напой для фарміравання цела і да вынікаў пахудання, якіх яны дасягнулі.\nУ сярэднім, за дзень страта вагі складае 0, 5 кг, за тыдзень ад 3 да 5 кг, за месяц ад 10 да 12 кг. Кліенты дзеляцца ў асноўным станоўчымі водгукамі і водгукамі. У іх няма скаргаў на алергічныя рэакцыі пры штодзённым прыёме. Вытворца раіць спажыўцам не перавышаць рэкамендуемую сутачную дозу. Вось асноўныя плюсы напою Bentolit:\nСпрыяе актыўнага фарміравання цела, гарманічнаму страваванню і ачышчэнню ад таксінаў.\nНатуральная формула на аснове бентонита для падаўлення апетыту і паляпшэння штодзённага тонусу без якіх-небудзь вядомых пабочных эфектаў.\nЛёгкі заказ, зручная для кішэні цана і хуткая міжнародная дастаўка для вашай краіны - Беларусь.\nПоўная канфідэнцыяльнасць апрацоўкі персанальных дадзеных.\nЗамовіць ў Беларусі Bentolit вы можаце на вэб-сайце вытворцы па максімальна выгаднай для вас цане 990 ₽ са зніжкай.\nФормула напою Bentolit\nІнгрэдыенты прадукту для карэкцыі фігуры старанна падабраныя, каб забяспечыць комплекснае дзеянне. Яны валодаюць добрымі пажыўнымі, танізавальнымі і пажыўнымі ўласцівасцямі. Іх прыём бясьпецы.\nВось асноўныя кампаненты арганічнага складу растваральнай Bentolit:\nЭкстракт вулканічнай зялёнай гліны (бентонита) - спрыяе нармальнай шчолачны асяроддзі ў страўніку і правільнаму страваванню. Насычаны карыснымі пребиотиками. Гэта дапамагае детоксікаціі ўнутранай флоры і вярнуць арганізму форму.\nЭкстракт кораня імбіра - моцнае супрацьзапаленчае і антыбактэрыйнае сродак. Стымулюе сінтэз страўнікавага соку. Супакойвае апетыт.\nЭкстракт пладоў кропу - аказвае станоўчы ўплыў на страваванне.\nЭкстракт кораня дзьмухаўца - гарманізуе ўнутраную мікрафлору страўніка і кішачніка. Нармалізуе электролітного баланс.\nвылью соевага бялку - спрыяе хуткаму спальванню падскурнага тлушчу. Ён аказвае прафілактычнае дзеянне на папаўненне наяўных тлушчавых адкладаў. Дае энергію і зараджае энергіяй.\nЭкстракт аўсянай абалоніны - ўраўнаважвае ўзровень добрага і дрэннага халестэрыну ЛПВП і ЛПНП. Яны чысцяць кішачнік.\nЭкстракт парашка кафеіну - працуе супраць затрымкі вады. Танізуе і паляпшае разумовую дзейнасць, памяць і канцэнтрацыю ўвагі.\nбентанітавых зялёная гліна і яе карысныя ўласцівасці\nбентанітавых зялёная гліна, як вынікае з назвы, адзін з асноўных складнікаў напою Bentolit. Натуральны прадукт не мае выразнага колеру або паху. Ён у асноўным складаецца з вулканічнага попелу. Колер знаходзіцца ў дыяпазоне крэмава-шэрых і шэрых тонаў. Але давайце нададзім больш увагі яго карысным уласцівасцях. Яны падобныя на ўласцівасці куркумы. Гэта можа быць магутнае антыбактэрыйнае, супрацьгрыбковае і супрацьзапаленчае сродак, якое спрыяе правільнаму догляду за скурай і амаладжэнню пасля 30 гадоў.\nДыетолагі рэкамендуюць прымяненне зялёнай гліны пры завалах або кіслотным рефлексе ў страўніку. Ён падыходзіць для людзей, якія любяць перакусваць або ёсць нездаровыя прадукты. Нават тыя, якім няма месца ў іх талерцы. Bentolit - выдатны сродак для детоксікаціі. Гэта дапаможа вам развітацца з паразітамі. Ён таксама падыходзіць для прамога прымянення пры правядзенні асвяжальнай дерматологіческіе працэдуры ў хатніх умовах.\nАсноўныя ўласцівасці зялёнай гліны\nУ якіх выпадках ужываецца\nМагутнае, антыбактэрыйнае, сродак.\nДобрае, супрацьгрыбковае, сродак.\nГоднае, супрацьзапаленчае, сродак.\nСпрыяе амаладжэнню і правільнаму догляду за скурай пасля 30 гадоў.\nПры кіслотным рефлексе ў страўніку.\nДля людзей, якія спажываюць нездаровыя прадукты.\nДля прамога прымянення пры правядзенні асвяжальнай дерматологіческіе працэдуры.\nВынікі, якія можна вылучыць з уласцівасцяў зялёнай гліны:\nСупакойвае сімптомы дэрматыту, псарыязу і экзэмы. Змешваючы сухі парашок экстракта зялёнай гліны з некаторай цёплай вадой, вы можаце зрабіць маску для твару, якая здымае раздражненне скуры.\nЧысціць арганізм ад таксінаў. Bentolit можна дадаваць у ваду ў вашай штотыднёвай рэлаксацыйныя ванне, спрыяючы выдаленні таксінаў (детоксікаціі) з часоў скуры.\nЁн спрыяе звычайнаму страваванню, подщелачивает страўнікавую флору і насычае арганізм пребиотиками. Тыповая штотыднёвая дыета сучаснага чалавека далёкая ад здаровага ладу жыцця. Гэта робіць ўзровень кіслотнасці ў страўнікава-кішачным гасцінцы занадта высокім. Бентанітавых гліны нармалізуе ўнутраны баланс рэчываў шляхам ўвядзення ў сістэму карысных пребиотиков.\nАтрымлівайце асалоду добрай фігурай і здароўем\nРэгулярная детоксікація з'яўляецца ключом да дабрабыту нашага цела, розуму і душы. Кожны з іх мае патрэбу ў перапынку ад напружанай гарадскога жыцця. Вылучыце пару дзён штомесяц. Ешце прадукты, багатыя клятчаткай і вітамінамі, шмат садавіны і гародніны. Дадайце кавалачак рыбнага філе збоку. І абавязкова спрабуйце ўжываць Bentolit. Паслабцеся і атрымлівайце асалоду ад жыццём!\nКупіць напой Bentolit магчыма прама цяпер са зніжкай на афіцыйным сайце.\nДзе набыць Bentolit у Беларусі?\nBentolit у Віцебску Bentolit у Магілёве\nЯк схуднець - поўнае кіраўніцтва - трэніроўкі, дыета, правільнае харчаванне\nЯк пазбавіцца ад лішняй вагі і схуднець без шкоды для здароўя? Чытайце ў артыкуле карысныя парады па эфектыўным пахудання.\nХуднеем на 7 кілаграм за 7 дзён! посуточно меню\nЯк схуднець за тыдзень на 7 кілаграм? Спосабы зніжэння вагі апісаны ў артыкуле.\n7 верасень 2021\nКавуновая дыета - асноўныя прынцыпы і вынікі\nКавун з'яўляецца унікальнай ягадай, ужыванне якой у ежу дазваляе здаволіць голад і смагу. Цікава, што кавун ўжываюць і для пахудання.


100 балаў на ЦТ па беларускай мове Ганны Чыж (Маларыта) — Малорита. Малоритский район. Голас часу. Районная газета.\n100 балаў на ЦТ па беларускай мове Ганны Чыж (Маларыта)\n24.07.2020 271 Pavel Svistunovich 0 Comment\nМаксімальныя сто балаў на ЦТ па беларускай мове ў краіне набрала 78 абітурыентаў. Сярод іх – выпускніца Маларыцкай раённай гімназіі Ганна Чыж. У другой выпускніцы гэтай жа ўстановы адукацыі Ганны Пархаць – 99 балаў. Бліскучы вынік!\nУ Ганны Чыж і Ганны Пархаць не толькі аднолькавае імя. У дзяўчат шмат агульнага. Яны аднакласніцы, разам вучыліся ў групе, дзе на павышаным узроў-ні вывучалі матэматыку і фізіку, не адзін год сядзелі за адной партай. Выпускны экзамен па беларускай мове (пераказ) за курс сярэдняй школы напісалі на 10/10, установу адукацыі закончылі з залатымі медалямі. Акрамя таго, Ганна Чыж і Ганна Пархаць наведвалі міжшкольныя факультатывы па беларускай мове, матэматыцы і фізіцы. Ды і жыццёвую сцеж-ку дзяўчаты плануюць выбраць аднолькавую. Яны мараць стаць інжынерамі-праграмістамі. Праўда, Ганна Чыж думае прафесію набыць у Беларускім нацыянальным тэхнічным універсітэце, а Ганна Пархаць – у Брэсцкім дзяржаўным тэхнічным універсітэце.- У сваіх ведах я была ўпэўнена, – гаворыць Ганна Чыж. – Да цэнтралізаванага тэсціравання пачала мэтанакіравана рыхтавацца загадзя. Пераканана, што для яго выніковай здачы трэба пэўная сістэма падрыхтоўкі. Неабходныя кансультацыі па беларускай мове на працягу навучальнага года атрымлівала ў сваёй настаўніцы Алены Мікалаеўны Серады. Шмат перарашала тэстаў за мінулыя гады, правярала свае веды на пробным ЦТ.\n— Заданні на цэнтралізаваным тэсціраванні па беларускай мове асаблівай цяжкасці ў мяне не выклікалі, таму што практычна ўсё паўтарыла за некалькі дзён перад іспытам, – кажа Ганна Пархаць. – З заданнямі справілася хутка, але аўдыторыю не пакідала, шмат разоў пераправярала сябе. Аднак чамусьці “забуксавала” на такім простым і лёгкім заданні А 12. Ад хвалявання трошкі разгубілася. У выніку здала работу з адчуваннем, што дапусціла памылку. Калі выйшла з аўдыторыі, адразу патэлефанавала сваёй настаўніцы Алене Мікалаеўне. Пасля размовы з ёю зразумела, што ўсё ж такі адна памылка ёсць. У выніку заданне А 12 выканала часткова правільна і недабрала праз гэта аднаго бала да ста.\n← Малорита: сотни тысяч рублей на борьбу с COVID, экспресс-тесты и планы на отдых\nЗарплаты, занятость, цены — решение значимых для общества вопросов →\nТворчая майстэрня для бацькоў\nЕдиный день безопасности в Малоритском районе\n31.08.2021 Pavel Svistunovich 0


Перыядызацыя беларускай мовы — Студопедия\nПерыядызацыя беларускай мовы\nКанцэпцыі паходжання і час фарміравання беларускай мовы\nТэкст як адзінка маўлення\nТэкст – звязнае і адносна завершанае выказванне на пэўную тэму, якое характарызуецца камунікатыўнай прызначанасцю і звычайна складаецца з групы сказаў, аб’яднаных сэнсам і граматычна. Тэкст з’яўляецца вынікам мысліцельнай і маўленчай дзейнасці чалавека.\nТэкст характарызуецца наступнымі прыкметамі: сэнсавай цэласнасцю, тэматычным адзінствам, звязнасцю, разгорнутасцю, паслядоўнасцю і завершанасцю.\nКампазіцыя (будова) тэксту залежыць ад таго, які тып (від) маўлення ляжыць у яго аснове: апавяданне, апісанне ці разважанне.\nАпавяданне – тып маўлення, у якім расказваецца пра падзеі, дзеянні, што адбываюцца ў часе ў пэўнай паслядоўнасці. Структура апавядання:\n- пачатак дзеянняў, падзей;\n- развіццё дзеянняў, падзей;\n- заканчэнне дзеянняў, падзей.\nАпісанне – тып маўлення, калі характарызуецца прадмет маўлення, пералічваюцца яго прыметы, уласцівасці. Звычайна ў апісанні гаворыцца пра такія прыметы, якія можна ўбачыць адразу, усе разам. Структура апавядання:\n- агульнае ўражанне аб прадмеце;\n- прымета прадмета;\n- ацэнка прадмета.\nРазважанне – тып маўлення, у якім раскрываюцца прычыны чаго-небудзь, абгрунтоўваецца пэўная думка, тлумачыцца што-небудзь і г.д. Разважанне патрабуе лагічнай, дакладнай сістэмы доказаў, аргументаў, якія павінны быць пераканаўчыя. Структура разважання:\nНа сённяшні дзень існуюць дзве канцэпцыі паходжання беларускай мовы.\n1. Зыходнай базай для ўтварэння кожнай з трох усходнеславянскіх моў (у тым ліку і беларускай) стала літаратурная мова ўсходніх славян перыяду ХІ–ХIV стст., якая даследчыкамі называецца па-рознаму: «стараруская літаратурная мова», «агульнаўсходнеславянская», «усходнеславянская». Лічыцца, што менавіта ў гэты перыяд тэксты на старарускай літаратурнай мове паступова насычаліся мясцовымі моўнымі рысамі.\n2. Зыходнай базай для ўтварэння беларускай мовы паслужыла праславянская, г.з. мова, якую прынята лічыць мовай старажытных славянскіх плямёнаў, на базе якой пасля яе распаду (VI–VII стст.) і ўзніклі асобныя славянскія мовы. Лічыцца, што прамежкавай пары паміж беларускай і праславянскай мовамі не было. Літаратурная мова ўсходніх славян ХІ–ХІV стст., на думку іншых даследчыкаў, – стараславянская, дакладней царкоўнаславянская мова.\nНяма адзінага погляду і на час фарміравання беларускай літаратурнай мовы. Адна версія – беларуская літаратурная мова сфарміравалася к сярэдзіне ХV ст. Другая – ХІІІ – ХV стст., а трэцяя – пачатак ХVІ стст.\nЗ улікам наяўнасці пісьмовых помнікаў, што створаны на нашай зямлі, гісторыю беларускай літаратурнай мовы можна падзяліць на тры выразныя перыяды яе развіцця.\nІ перыяд – 10-13 стст. (агульнаўсходнеславянскі перыяд)\nІІ перыяд – 14-18 стст.(старабеларускі перыяд)\nІІІ перыяд – 19 ст. – па наш час (новы перыяд)\nУ межах выдзеленых перыядаў робіцца часам падрабязнейшае чляненне беларускай літаратурнай мовы на падперыяды, аднак значная ўвага пры гэтым надаецца знешнім фактарам існавання нашай мовы, а не фанетычным і граматычным крытэрыям.


Дэмакратыя па-беларуску?.. Альбо па-еўрапейску?.. – Витебский Курьер\nДэмакратыя па-беларуску?.. Альбо па-еўрапейску?..\nАвтор Георгий Корженевский Опубликовано 20.10.2015\nВядомыя дзеячы палітыкі, культуры, адукацыі Беларусі аб сваім стаўленні да пытанняў дэмакратыі ў нашай краіне.\nАлесь Марачкін на сходзе за свабоду і супраць з’яўлення расейскіх вайсковых базаў\nЦі існуе нейкі асаблівы, нацыянальны, шлях развіцця дэмакратыі ў Беларусі, або дэмакратычныя каштоўнасці ўніверсальныя? Ці патрэбна беларускаму народу дэмакратыя, альбо ён імкнецца да патрыярхальна-падданніцкай сістэмы праўлення з нязменным вобразам «бацькі»? Што даюць дэмакратычныя каштоўнасці беларускаму народу і пры якіх абставінах ўся гэтая сукупнасць зараз разрозненых індывідаў, якія не валодаюць цэласнасцю нацыянальнай самасвядомасці, гатова іх прыняць?\nВынікі прэзідэнцкіх выбараў – 2015 паказалі, што большасць праяўляе ўсё тую ж схільнасць да адурачвання сябе саміх, баіцца пераменаў, песціць сляпую надзею на “лепшае” і пытаннямі дэмакратыі не задаецца. Перафразуючы нямецкага філосафа Фрыдрыха Ніцшэ, можна сказаць наступным чынам: ёсць і адзін пастух, і адзін толькі статак. Беларусь пры цяперашнім рэжыме, прэтэндуючым на зацвярджэнне “асаблівага” шляху развіцця дэмакратыі, не атрымала ні сапраўды нацыянальную, ні касмапалітычную дэмакратыю. І гэта абумоўлівае яе адарванасць ад сусветных цывілізацыйных працэсаў вось ужо на працягу дваццаці гадоў. Ізноў абраны прэзідэнт і далей будзеразглядаць нашых грамадзян у якасці “дзяцей”, якія маюць патрэбу ў “бацькоўскім праўленні”.\nМы звярнуліся з пытаннем аб тым, што ж такое дэмакратыя, да вядомых дзеячоў, якія прадстаўляюць сапраўдную эліту беларускага грамадства. Іх адказы раскрываюць розныя бакі рэалізацыі дэмакратыі і даюць магчымасць зразумець, наколькі важныя сёння для беларусаў каштоўнасці рэалізацыі іх правоў і свабод. Прадстаўляем гэтыя адказы нашым чытачам.\nСяргей Навумчык, палітык, журналіст: абіраць і мяняць уладу.\nДэмакратыя – гэта права народа свабодна абіраць тую ўладу, якую ён хоча. І рэгулярна яе мяняць – гэтае права не менш важнае, чым першае.\nАлесь Марачкін, мастак, грамадскі дзеяч: дэмакратыя – гэта не дыктатура натоўпу.\nНарод павінен быць падрыхтаваны да дэмакратыі. Як на мой погляд, беларускі соцыум не падрыхтаваны да дэмакратыі. І выбары гэтае паказалі. Якія б не былі яны фальшывыя, вялікі працэнт галасуе не думаючы. І з гэтага ў нас вынікае: у нас не дэмакратыя, а дыктатура натоўпу. Для мяне дэмакратыя – гэта абсалютная магчымасць асобы рэалізаваць сябе ва ўсіх сферах жыцця.\nПавел Севярынец, сустаршыня партыі “Беларуская Хрысціянская Дэмакратыя”, палітык, пісьменнік: самакіраваньне, заснаванае на хрысьціянскіх прынцыпах.\nЯк хрысьціянскі дэмакрат, адкажу, што такое дэмакратыя ў маім разуменьні. Дэмакратыя – гэта калі людзі на ўзроўні двара вырашаюць, што ім рабіць з дваром, у вёсцы або мікрараёне – што мяняць і як гэта рабіць адпаведна ў вёсцы і мікрараёне, а народ цэлай краіны – як жыць у краіне. Адным словам, самакіраваньне. Улада народа. А аснова для такой улады – хрысьціянскія прынцыпы: калі Беларусь іх захоўвала – была наймацнейшай, калі губляла – правальвалася.\nМіхась Ляўковіч, мастак, педагог: цэлы шэраг абавязковых і непазбежных умоў.\n1. Роўнасць і адказнасць усіх перад законамі.\n2. Воля ў выяўленьні сваіх думак і поглядаў.\n3. Дзяржава і дзяржаўныя людзі на службе ў народа, кантроль ажыцьцяўляецца шляхам адкрытага галасаваньня. Тэрміны рэгулююцца адпаведнымі законамі, але не больш двух.\n4.Усе сродкі масавай інфармацыі – незалежныя!\nАлесь Аркуш, пісьменнік: баланс улады.\nДэмакратыя для мяне перадусім – баланс улады. У грамадcтве павінен быць дзейсны інструмент, які б гарантаваў роўнасць перад законам і нязменнасць закону. Як толькі гэты баланс парушаецца, дык адразу ўзнікае магчымасць узурпаваць уладу і дыктаваць сваю волю грамадству. Грамадства павінна пільнаваць гэты баланс. Перадусім з дапамогай сумленных, празрыстых выбараў на ўсіх узроўнях. Калі выбіраюцца не толькі дэпутаты, але і кіраўнікі населеных пунктаў і тэрытарыяльных адзінак. І тады гэтыя кіраўнікі будуць адказваць перад выбаршчыкамі, а не перад вышэйшай уладай, якая іх прызначыла. Ну і, канешне, вялікую ролю тут адыгрываюць незалежная судовая сістэма і незалежныя СМІ. Бо дэмакратыя – гэта і ёсць улада народу. Ёсць розныя мадэлі дэмакратыі, якія ўлічваюць асаблівасці і традыцыі таго ці іншага народа, але ў прынцыпе ўсе яны пабудаваныя на тым, каб падтрымліваць баланс і кантроль улады, і калі штосьці з уладай не тое, то павінны быць законны, рэальны механізм яе замяніць.\nУладзімір Папковіч, паэт, перакладчык, педагог: не ўспрымаць крытыку як крыўду.\nЯ хацеў бы жыць у дэмакратычным грамадстве, падобна да таго, як я “жыву” у Фэйсбуку. Я падбіраю сабе сяброў з людзей прыкладна тых самых светапоглядаў, што і я, ветлівых, талерантных, інтэлігентных, не зважаючы на іх узрост, пол, набажэнства, адукацыю. Я чытаю і разглядаю іх пасты, “лайкаю” іх ці не, у залежнасці ад таго, наколькі яны мне блізкія, пішу каментары, імкнучыся нічым не зачапіць гонар чалавека. Я выбіраю з іх асабліва дасьведчаных і, на маю думку, справядлівых і праўдзівых, ня здольных дзеля сваіх інтарэсаў крывіць душой. Каб гэта былі выбары ў парламент ці якія іншыя выбарныя органы, я ахвотна б агітаваў за іх і галасаваў бы. А потым падпарадкоўваўся б тым законам, якія б яны прынялі. Я хачу давяраць уладам, якія нада мной. Але і яны павінны былі б “чытаць мае камэнты”, нават зычліва-крытычныя і не ўспрымаць гэта як крыўду. Няхай бы мы падзяліліся на групы паводле розных параметраў датычна сваіх асабовых рысаў, характараў, але не варагавалі б, а рабілі б адну, агульную справу, не думаючы перш за ўсё пра сваю карысьць. Хачу такую ўладу, якая, разыходзячыся ў поглядах са мной, не помсціла б. «Прежде думай о Родине, а потом о себе!» – для мяне гэта прымальна.\nАляксандр Кулінковіч, лідар беларускага панк-рок гурта “Нейра Дзюбель”: роўнасць правоў і магчымасцяў.\nВельмі складанае пытанне… Дэмакратыя для мяне, гэта роўнасць правоў і магчымасцяў. Утопія… Але, дэмакратыя для мяне, гэта калі калі ў адным самалёце са мной, у эканом-класе ляціць прэм’ер-міністр. Ці едзе са мной у адным шэрагу на ровары. І судзяць нас у адным судзе і атрымліваем мы па нашых заслугах, а не па сану. Для мяне гэта дэмакратыя. Дэмакратыя для мяне, гэта калі чыноўнік, нават самага высокага рангу, зарабляе, да прыкладу, 1000 $ у месяц і жыве адпаведна. У адпаведным доме і ўмовах. За мой кошт, і ён гэта разумее, ЁН АБАВЯЗАНЫ гэта разумеюць, я падаткаплатнік. Гэта дэмакратыя. На жаль, ва ўсіх нашых чыноўнікаў, ад начальніка шлагбаума да Галоўнага, даходы з выдаткамі не сыходзяцца.\nТаццяна Няхай, эксперт па псіхалогіі міжнароднага ўзроўню, валанцёр ААН і АБСЕ: разуменне сутнасці правоў чалавека.\nДэмакратыя для мяне – гэта правы чалавека ў поўным сэнсе, але з глыбокім веданнем сутнасці, а гэта вялікая рэдкасць!\nhome беларусь культура общество\nНиколай Петрушенко 20.10.2015 в 08:17\nПравильно ли я понимаю, что автор забыл указать главную заслугу Татьяны Нехай — как автора введения письменного тестирования в средней и высшей школе в системе образования в странах бывшего СССР….Родина должна знать героев гибели весьма не плохой системы образования.. .Колись Георгий, кто отрекомендовал эту даму в эксперты и ООН, и сайта!\nГеоргий Корженевский автор 20.10.2015 в 10:15\nТэма пра дэмакратыю, а не пра «галоўную заслугу Таццяны Няхай». Пра ААН, можа вы ведаеце, хто яе рэкамендаваў,))) пра сайт — гэта пытанне да рэдактара, яна з ёй мела зносіны. З трыма рэспандэнтамі гаварыла рэдактар, я — з усімі іншымі. Першапачаткова іншы журналіст павінен быў рабіць гэтую тэму, але яе перадалі мне.\nKondrat Sahalyar 20.10.2015 в 15:10\nМне особенно понравилось про «самакiраваньне, заснаванае на хрысьцiянскiх прынцыпах». Это в наших-то христианских церквях\nпроцветает самоуправление? Или они не на христианских принципах\nГеоргий Корженевский автор 20.10.2015 в 18:43\nУ мяне быў матэрыял з Паўлам Севярынцам гэтай вясной, мы пагаварылі даволі грунтоўна, і, наколькі я разумею, ён адрознівае хрысціянскія прынцыпы ад палітычных і камерцыйных прынцыпаў, якімі кіруецца РПЦ. У гэтым я з ім згодны.\nУважаемый Николай Петрушенко! Во-первых, комментарии брались про демократию. Интересно, причем здесь тестирование? Этак можно и Вас в глобальном потеплении обвинить. Во-вторых, крайне неосмотрительно и наивно обвинять в крахе системы чего бы то ни было одного человека. В-третьих, не работая с тестированием как педагог, смешно даже читать Ваши «наезды» на человека. Ну конечно, у нас же все профессионалы во всем)))


Аграсядзібаў на Міншчыне стала больш | Столичное телевидение - СТВ\nАграсядзібаў на Міншчыне стала больш\nНа Міншчыне зацвярджаюць паказчыкі сацыяльна-эканамічнага развіцця на бягучы год.\nКожны раён прадстаўляе свой «праект» і абараняе яго перад адмысловай камісіяй. Згодна з прагнозамі, у сталічным рэгіёне вытворчасць сельскагаспадарчай прадукцыі павінна павялічыцца на 11 з паловай працэнтаў, прамысловай – на 20. Дарэчы, гэта – самы вялікі паказчык сярод астатніх рэгіёнаў краіны. Ён «выведзены» з тым разлікам, каб кампенсаваць страты, якія панесла летась прамыловасць Міншчыны ва ўмовах сусветнага фінансавага крызісу.\nНевялікі, але ўсё ж рост, цяжкі для ўсей у 2009 год айчынная эканоміка перажыла напружана, але без вялікіх страт, прамысловыя прадпрыемствы працавалі, людзі атрымлівалі заробкі. 2010 павінен стаць вырашальным. І ў кожнага района свае планы як пражыць 12 месяцаў і застацца ў плюсе. Мінулы год для Клецкага района быў няпростым. Малочныя і вольныя праблемы з рэалізацыяй прамысловай прадукцыяй замарозілі тэмп эканамічнага развіцця. Тым не менш, сярэдні заробак ў раёне ўдалось узняць амаль да 800 тясяч рублеў, стварыць больш за сто новых працоўных месцаў. Уселета тут як і ўсе плануе давесці сярэдні заробак да 500 долароў, прапанаваць амаль дзвесці вакансій. Стаўка на эфектыўную працу прасмысловасці. У планах нарошчвання вытворчасці і выпуку новых відаў прадукцыі. Вялікія надзей на малочны экспарт.\nДзяржаўны стандарт прапануе увесці новы тыхрэгламент на малочную прадукцыю. Праект дакумента прадставілі ў Савеце Міністраў. Размова ідзе пра патрабаванне да якасці. Яны сталі больш жорсткімі. У першыню ўведзены палажэнні аб утрыманні меланіна і антыбіотыкаў у малацэ, павышаная адказнасць вытворцаў. Пры распрацоўцы тэхнічных рэгламентаў улічваліся еўрапейскія стандарты і якасці і законы Расійскай Федэрацыі.\nБольш за 22 тысячы працоўных мест улетась створана на Міншчыне, чвэрць – у малых гарадах. Адпаведныя заданні выканалі ўсе раёны выбласці. Прадпрыемствам давалі пазыкі на адкрыццё новых вакансій. Да і самі безпрацоўныя маглі стаць працадаўцамі. На адкрыццё ўласнай справы прадугледжана матэр’яльная падтрымка. Дзякуючы ёй сталі бізнесменамі 345 чалавек. Сітуацыя на рынку працы сталічнага рэгіёна адна з лепшых у краіне. Цяпер ўзровень безпрацоўя ўсяго 0,8%.\nАграсядзібаў на Міншчыне стала больш. Улетась у рэгіёне іх з’явілася 89. Дарэчы, усяго за апошнія 5 год колькасць фазэндаў у вобласці павялічылася ў 30 разоў. Больш за ўсё іх у Мядзельскім і Валожанскім раёнах. Летась тут пачылі амаль 25 тысяч чалавек, пакінуўшых гаспадарам больш за 2 мільярда рублёў. Усёлата стаўку робяць на якасць абслугоўвання і пашырэнне паслуг. Магчыма некаторыя сядзібы ўжо ўсёлета атрымаюць зорны статус. Больш актыўна ў турыстычным бізнесе будуць задзенічаны сельгасарганізацыі і фермерскія гаспадаркі.\nНа электронны прынцып працы з падатковымі органамі прайшлі амаль 2,5 тысячы падатка плацельшчыкаў Міншчыны. Зручнай сістэмы відавочная. Падатковую дэкларацыю можна адправімць хоць ноччу. А сэканомленны час выкарастаць для вырашэння больш надзённых праблем. І хоць папяровая прамысловасць па ранейшаму працуе на выдатна, скарачэнне дакументаў звароту спрыяе справе эканоміі.\nСалігорскія трыкатажнікі атрымалі Прэмію ўрада за дасягненні ў галіне якасці. Гэта – прэстыжная ўзнагарода. Бо азначае не проста спецыяльны знак на сваёй прадукцыі, а прызнанне спажыўцом і рынкам. Мінулы год для трыкатажнага прадпрыемства быў няпросты. Вытворцы сутыкнуліся з неплацёжаздольнасцю расійскіх партнёраў. А гэта – быў асноўны рынак збыту. Праўда, потым сітуацыя выправілася. Пастаўкі – аднавілі, у «гандлёвае кола» уключылі Украіну, краіны Балтыі, Казахстан. Зараз на прадпрыемстве выпускаюць да тысячы мадэляў бялізны, штомесяц абнаўляюць палову асартымента. Вікторыя Барткевіч – пра «выдатнікаў галіны».\nУ канструктарскім аддзеле хвалююцца: у Расіі рыхтуюць да адпраўкі новую калекцыю жаночай бялізны. Шыкоўныя мадэлі і любыя памеры. Менавіта так салігорскія трыкатажнікі пакарылі спажыўцоў.\nАле якасць – галоўная перевага. Крызіс адбіўся на працы прадпрыемстваў: паў экспарт. Але сітуацыя паступова выправілася. Зараз 30% салігорскай прадукцый ідзе ў Расію, Украіну, Малдову.\n«Ні кроку назад». Каб дэвіз увасобіць ў жыццё, тут узяліся за тэхнічнае абсталяванне. Упрыватнасці набылі сучасны раскройны комплекс, які павысіў прадукцыйнасць працы і зменшыў энергазатраты.\nСалігорскі трыкатаж у шэрагу лепшых тавараў света, стратэгічная задача прадпрыемства.\nДля гэтага тут нават канцэпцую якасці распрацавалі. І стараюцца яе максімальна прытрымлівацца.\nУ бюджэт Мінскай вобласці паступіла больш за 4 з паловай трыльёна рублёў\nПлан – выкананы і перавыкананы. Падаткі заплацілі больш за 20 тысяч арганізацый, 30 тысяч індывідуальных прадпрымальнікаў. Дарэчы, дзяржаўны сектар забяспечыў амаль 3 трыльёны паступленняў, прыватны – крыху менш 2-х. Праўда, не абыйшлося і без даўжнікоў. Запазычылі бюджэту 5 прадпрыемстваў вобласці.\nКлецкаму раённаму аддзелу ўнутраных спраў – 70 гадоў\nДа юбілею у РАУС адкрылі «пакой міліцэйскай гісторыі». Гэта такі своеасаблівы «міні-музей». Супрацоўнікі аддзела прымалі ўдзел у ліквідацыі наступстваў Чарнобыльскай катастрофы, выконвалі інтэрнацыянальны абавязак ў Афганістане, падтрымлівалі грамадскі парадак ў гарачых кропках. З нагоды юбілею ў райаддзеле арганізавалі ўрачысты сход. Лепшыя ў прафесіі атрымалі чарговыя званні, ўзнагароды, дыпломы і падзякі. А кіраўніцтва раёна прэзентавала новы аўтамабіль.\nУ выратавальнікаў Беларусі – прафесійнае свята\nНа Міншчыне - 23 аддзелы па надзвычайных сітуацыях, 67 аварыйна-ратавальных пастоў. Служаць бяспецы ў рэгіёне больш за 3 тысячы чалавек. І служба гэта – напружаная. За мінулы год на пульт абласнога ўпраўлення МНС паступіла 20 з паловай тысяч выклікаў. Спецыялісты на месцы надзвычайных здарэнняў выязджалі больш за 7 тысяч разоў. Выратавалі 240 чалавек.\nЎ Свята-Нікольскай царкве ў Чэрвені арганізавалі гурток народнай творчасці\nКожную сераду тут праходзяць заняткі. Вядзе іх майстрыха Марына Сіняўская. Яна скончыла Мінскі каледж мастацтваў, і вось зараз вырашыла падзяліцца сваімі ўменнямі з іншымі. Майстар-класы наведваюць і дарослыя, і дзеці. Усе, у каго ёсць жаданне ствараць прыгажосць. Накірункі самыя розныя – роспіс, кветкавы дызайн, вязанне. Заняткі - бясплатныя.


25 жнівень 2007, 12:13\nПра вытокі беларуска-расейскіх канфліктаў\n“Узрост Аляксандра Рыгоравіча не пакідае ніякай надзеі на зьмену ягонага характару. Так што, паважанае спадарства, нас чакае яшчэ многа канфліктаў ды скандалаў у самых розных сфэрах. Вы запярэчыце мне: а як жа выбары? Забудзьцеся, шаноўныя! Не дзеля таго Рыгоравіч захопліваў уладу, каб аддаць яе праз такую драбязу, як выбары. Нічога, людзі ж перажываюць неяк землятрусы, вывяржэньні вулканаў, цунамі, пажары. Перажывём Рыгоравіча і мы, а калі ня мы, то нашы дзеці і ўнукі.\nНядаўна паслухаў адказы Станіслава Багданкевіча на пытаньні слухачоў “Свабоды”. Ня згодны зь ягонай пазыцыяй наконт таго, што ўрад разам з Сідорскім у нечым вінаваты за газавы канфлікт. Напэўна, Багданкевіч забыў, што ў нашай дзяржаве нават мыш ня пісьне бяз дазволу Рыгоравіча, і таму чакаць нейкіх самастойных дзеяньняў ад ураду – марна”.\nМікалай Бусел, вёска Дуброва Сьветлагорскага раёну:\n“Гідка назіраць, як рупліўцы зь дзяржаўна-ідэалягічнай канторы з сур’ёзным выглядам абгрунтоўваюць яўную лухту. А што яны нясуць на адрас Расеі! Яна, вядома, далёка не ідэальная краіна. Дык і паводзьце сябе сур’ёзна, і ня шыйцеся ў ейныя сябры.\nСкажыце, каму на рынку цікава слухаць тваю жальбу, што ня маеш грошай? Жыві па кішэні і не наракай на няўдзячных прадаўцоў. Дык не ж – пакрыўляцца трэба.\nІ яшчэ вось якая акалічнасьць. Нейкая жанчына, адказваючы на ваша пытаньне наконт аплаты за газ, заўважыла, што мы даўно плацім па сто даляраў за тысячу кубамэтраў. Але ж гэта жанчына памылілася у сем з паловай разоў. Вось просты разьлік.\nКалі верыць штампу на бляшцы, у сумленна запраўленым балёне 20 кіляграмаў газу. Гэта прыблізна 16 кубамэтраў. І гэтыя 20 кіляграмаў каштуюць 26 тысяч рублёў, ці 13 даляраў. Значыць, 1000 кубоў каштуюць для нас 750 даляраў. От і ўвесь разьлік.\nТо бок нам, простым спажыўцам, газ прадаецца па добрай заходнеэўрапейскай цане – да прыкладу, як у Нідэрляндах. Але заробкі і ўзровень жыцьця там нашмат вышэй, чым у нас. Яшчэ 15 год таму пагадзінная плата была – 19 даляраў. За два дні галяндзец зарабляў, як беларус за месяц цяпер.\nТо мне падаецца дзіўным, што яшчэ існуе міт пра “танны” газ. Мо, на ўваходзе да Лукашэнкі ён і танны, але на выхадзе пасьля яго цана – о-го-го. Што з гэтага вынікае? А тое, што ўраду няма аніякіх падстаў падвышаць цану на газ і на прадукцыю, атрыманую зь ягоным спажываньнем, бо цана і так даўно падвышана”.\nПра апазыцыйную моладзь і барацьбу за справядлівасьць\nІгар Пастноў, Віцебск:\n“Шкада, што свае ўнівэрсытэты гэтыя актывісты праходзяць за турэмнымі кратамі. Становяцца, так бы мовіць, прафэсійнымі рэвалюцыянэрамі. Чаму яны так лёгка “падстаўляюцца”, настройваюць супраць сябе людзей? Напрыклад, чаго вартыя гэтыя палітычныя графіці? Яны ж псуюць прыгожыя будынкі. Хуліганства ніякімі палітычнымі ідэямі не апраўдаеш. Людзі лаюцца, калі бачаць такія надпісы. Напрыклад, мая маці – пэнсіянэрка, далёкая ад палітыкі. Але што яна казала пра гэтых пісакаў, калі ёй давялося ацэтонам выводзіць пісаніну… Няхай бы пашлі нашы маладафронтаўцы на курсы псыхалёгіі, канфлікталёгіі – можа, набраліся б досьведу…\nА каб змагацца за справядлівасьць, ёсьць мноства законных спосабаў. Падай запыт у гарвыканкам, у Палату прадстаўнікоў – там абавязаны адрэагаваць. Тады б людзі бачылі канкрэтныя справы, дапамогу, а не хуліганскія выхадкі зь нецэнзурнай лаянкай.\nРаспусьцілася моладзь. Калісьці я сам удзельнічаў у руху БНФ, быў на соймах Пазьняка. Хадзіў туды дэманстратыўна з камсамольскім значком. Шчыра хацеў дабра, свабоды і праўды. Але і тады, і цяпер бачу: у кіраўніцтве гэтых рухаў шмат гэткіх папоў Гапонаў, якія адмыслова развальваюць арганізацыю. Яны нібы наўмысна крыўдзяць людзей, прыніжаюць іх пачуцьці і ў канчатковым выніку адхіляюць ад сябе.\nА газэту “Народная Воля” я перастаў чытаць яшчэ тады, калі яе было поўна ў шапіках. Проста ўбачыў бруд і прыніжэньні паважаных у Беларусі асобаў. І зразумеў, што на гэтым нехта зарабляе статус дысыдэнта і дазвол на жыхарства на Захадзе”.\nВалер Грыневіч, вёска Вішнявец Стаўбцоўскага раёну:\n“Мяне даўно хвалююць праблемы моладзі. Як вядома, афіцыйна ў Беларусі дзейнічае пралукашэнкаўскі моладзевы саюз. Там хлопцаў і дзяўчат абалваньваюць прывілеямі ды ідэалёгіяй – як і нас некалі адурманьвалі ідэалёгіяй сталінізму. На маю думку, у нас трэба стварыць сапраўдную народную моладзевую арганізацыю, якая б аб’ядноўвала адданую беларускай справе моладзь. Назваць гэту арганізацыю трэба па-бальшавіцку: “Народная Воля” ці “Нарадавольцы”. А вось слова “Фронт” у назьве выкарыстоўваць ня варта: ідэолягі Лукашэнкі запалохалі народ франтамі, людзі думаюць, што пад гэтай назвай хаваюцца тэрарысты. Дапамагчы стварыць такую арганізацыю, на маю думку, маглі б Калякін і Лябедзька”.\n“Колькі можна зьдзекавацца зь лепшых прадстаўнікоў нашай моладзі? Адны сядзяць у турме, як Зьміцер Дашкевіч, другія адбываюць так званую “хімію”, трэціх вернікаў-маладафронтаўцаў абвінавачваюць у брыдкаслоўі і арыштоўваюць. Б’юць так, што маладзёны трапляюць у шпіталь з чэрапна-мазгавымі траўмамі. А Паўла Севярынца арыштавалі за прэзэнтацыю сваёй кнігі. Гэта ж злачынства супраць свайго народа з боку улады. Ганьба!”\nУсакова Алена Канстанцінаўна:\n“Я, вэтэран пэдагагічнай працы з саракагадовым стажам, выказваю сваё глыбокае абурэньне тым людзям, калі можна так назваць, якія судзілі і судзяць нашу моладзь. Самыя лепшыя гэта нашы маладзёны. Многія зь іх ужо сядзелі па турмах. І яны не зламаліся. Яны сталі больш загартаваныя, бо яны моцныя духам. Зламаць іх проста немагчыма. Канечне, здароўя ад гэтага не дадасца. Тое, што робіць гэты злачынны рэжым разам са злачыннай судовай сыстэмай – гэта злачынства. Такога ня можа быць нідзе ў цывілізаваным сьвеце, каб людзі, якімі ганарыцца народ, такія як Севярынец, Дашкевіч, Казулін, каб яны па турмах, па “сутках”, са штрафамі. Гэты рэжым проста іх баіцца, каб яны ня сталі ім канкурэнтамі. Такія людзі ім, як костка ў горле. І злачынную судовую сыстэму чакае суд Божы”.\nПра сталінскія мэтады ў палітыцы\nВасіль Валошка, Радашковічы Маладэчанскага раёну:\n“Вельмі я зьдзівіўся, калі спадарыня Ярмошына, выступаючы па Свабодзе, параўнала уведзеныя ЗША візавыя санкцыі супраць беларускіх чыноўнікаў з мэтадамі Сталіна. Упэўнены, яна ўжо не адзін раз пашкадавала, што так сказала. Бо ўсе добра ведаюць, як наш цяперашні галоўнакамандуючы ставіцца да таго галоўнакамандуючага, чыім імем названа мітычная “лінія Сталіна”. А што да забароны на выезд… Мяне больш хвалюе тое, што ўлада фактычна забараніла выяжджаць за мяжу на аздараўленьне нашым дзецям. Ці ня ёсьць менавіта гэта мэтадам так званага “бацькі народаў”?\nПра клопаты ўлады аб простым чалавеку\nЛеанід Цыбульскі, Рэчыца:\n“Падчас вайны хлопчыкам мне давялося сядзець разам з маці ў хляве, дзе людзі чакалі сьмерці. Немцы нас ганялі, як мінёраў, па шляху – каб у выпадку выбуху ўзарваліся мы, а не яны… Мы галадалі, харчаваліся лебядой, гнілой бульбай, жалудамі... А скончылася вайна – улада гатова была задушыць нас падаткамі. Але і сёньня, перажыўшы столькі пакутаў, я ня бачу палёгкі.\nМой сын на выдатна скончыў вэттэхнікум і вэтакадэмію. Працуе галоўным урачом у адным з калгасаў Лоеўскага раёну. Аклад у яго – 246 тысяч рублёў. Заробак выдаецца ў залежнасьці ад наяўнасьці грошай у калгасе. Напрыклад, за травень заплацілі 160 тысяч. За гэты час у гаспадарцы зьмяніліся тры дырэктары. Сын абслугоўвае тры фэрмы – гэта больш за тысячу галоў быдла. З зарплаты вылічваюць за нізкую якасьць малака, за падзеж. Быў выпадак: племянны бык зламаў агароджу і ўтапіўся ў сіласнай яме. Дык вінаватым чамусьці палічылі вэтурача – і вылічваюць 357 тысяч рублёў. Вось так ставяцца да маладых спэцыялістаў. Раней даводзілася за свой кошт вучыць сына, а цяпер мушу і ўтрымліваць яго на сваю пэнсію.\nДачка зь зяцем і ўнукам жывуць у мяне. Ужо дзявяты год будуюцца. Былі праблемы з электрычнасьцю, з вадаправодам. Цяпер праблема з газам. Патрэбна пракласьці 300 мэтраў трубы па вуліцы. Зьвярнуліся да ўлады. Адказ: “Няма грошай, стварайце кааператыў”. А на нашай вуліцы жывуць жа ў асноўным дзеці вайны, пэнсіянэры. Тым ня менш, кааператыў стварылі, унесьлі год таму больш як мільён рублёў. Грошы “круцяцца”, прыносяць газавым магнатам прыбытак, а мы па-ранейшаму нічога ня маем. Вось такі клопат аб простым чалавеку.\nЗа мінулы год куды я толькі ні пісаў – і прэзыдэнту, і ў газэты. Усе інстанцыі займаюцца адпіскамі, а скаргі ў канчатковым выніку перасылаюцца на месцы”.\n“Чаму гэтак няроўна дзеліць Бог? Побач жыве палкоўнік, які выконваў свой службовы абавязак палітработніка і ў 45 гадоў атрымаў пэнсію ў памеры мільён дзьвесьце тысяч рублёў. А яшчэ побач жыве жанчына, якая адпрацавала рабочай 35 гадоў – яе пэнсія складае каля двухсот тысяч рублёў. Я гаварыў зь ёй, маўляў, чаму ты ня пойдзеш на Пляц Кастуся Каліноўскага, як цяпер у народзе называюць Кастрычніцкую плошчу ў Менску, каб агучыць тое, з чым ты ня згодна? Аднак, кажа: не паеду ў Менск, бо за несанкцыянаваны мітынг могуць арыштаваць і пасадзяць за краты. Лепей стану на бойкім масцы каля крамы ды з-пад палы прадам бутэльку ці пачак цыгарак – кажа кабета. Праўда, трэба круціць галавой ва ўсе бакі, каб не падкраўся міліцыянт і не ўлупіў штраф. Вось так і жывем”.\nШукаль Ларыса Ўладзімераўна:\n“Зараз мы з жахам назіраем страшную карціну зьяўленьня цэлай арміі жабракоў, абяздоленых людзей, каторыя апынуліся за бортам грамадзтва. Іх пастаянна папаўняюць тыя, хто застаўся бяз працы, а потым і без жытла, так званыя бамжы. То бок прыніжаныя і абражаныя сучаснай Беларусьсю. Немагчыма спакойна глядзець на тое, што ў краіне будуюцца палацы, шыкоўныя катэджы, ездзяць дарагія іншамаркі, а пра гэтых людзей ніхто не клапоціцца. Дзяржаўная палітыка накіраваная на дапамогу багатым – то бок рабаўнікам і забойцам. Бедных, старых, адзінокіх і хворых людзей чакае доля зьнішчэньня, бо “ворагі народу” стараюцца папоўніць свае кішэні за кошт гэтых абяздоленых. Пры гэтым яны выкарыстоўваюць алькаголь, наркотыкі, псыхушкі, кілераў ды іншае. Нават у адсталай царскай Расеі для бамжэй існавалі “начлежкі” і месцы для людзей, якія апынуліся бяз сродкаў да існаваньня і дакумэнтаў, можна згадаць п’есу Горкага “На дне”. Зараз жа такія людзі вымушаныя знаходзіць прытулак на гарышчах, падвалах. Паміраюць з голаду ад хвароб, замярзаюць зімою на марозе. Ці не самы час грамадзтву запатрабаваць у дзяржаўных чыноўнікаў зьвярнуць увагу на гэтую праблему і перапыніць генацыд народу? У краіне павінны быць арганізаваны месцы прыбываньня для людзей, якія апынуліся ў крызысным становішчы. Там павінны працаваць мэдыкі, псыхолягі, юрысты. А фінансавыя сродкі павінны быць накіраваныя не на будоўлю палацаў, а на сацыяльнае жытло, шпіталі, стварэньне новых працоўных месцаў. А таксама на пэнсію, заробкі і сацыяльную дапамогу”.\nПра эксплюатацыю працоўнага люду\nЮрай Шпак-Рыжкаў, Менск:\n“Уладкаваўшыся грузчыкам у краму, я заўважыў падазрона вялікую цякучасьць кадраў. За тры месяцы, што мне далі там парабіць, з трох грузчыкаў звольніліся два. Акзалася, у краме заўсёды хранічны недахоп кадраў – ня толькі сярод грузчыкаў, але і сярод прадавачак, і іншых шарагоўцаў. А дырэкцыі гэта выгадна. Вось хоць бы мой прыклад. З трох месяцаў я згодна з кантрактам за першы і апошні месяц прэміяльных не атрымаў – толькі голы аклад. Дарма адрабіў стажыроўку. З прычыны штучна створанай цякучасьці амаль увесь час працавалі ўдвох, робячы аб’ём за траіх, але атрымліваючы, як і звычайна.\nПры гэтым з вуснаў кіраўнікоў адміністрацыі бясконца гучаць абразы, нецэнзурная лаянка. Табе ўвесь час нагадваюць, што ты – ніхто, і ня маеш аніякіх правоў на пратэст.\nЗвычайная справа – прымусіць працаваць у выходныя. А потым аб абяцаных адгуле ці даплаце ўвогуле забываюць.\nТых, хто не згаджаецца ці проста выказвае незадаволенасьць, выжываюць хутчэй за іншых. Такіх перасьледуюць прыдзіркі і кпіны з боку кіраўніцтва. Вытрымаць падобныя зьдзекі могуць торлькі загартаваныя. Таму і цякучасьць вялікая. Гэта проста канвэер, арганізаваны хцівымі і бязьлітаснымі людзьмі.\nЯк можа абараняць правы працоўных кіраўнічка прафсаюзу, якая па сумяшчальніцтву працуе адміністратаркай гэтай жа крамы? Навошта ёй сварыцца з дырэктаркай, якая і ёй можа ў адзін момант паказаць на дзьверы? І ці патрэбны падобным установам ды іхным кіраўнікам-махлярам наагул прафсаюзы, тым болей – свабодныя? Гэта ж для іх – чыстая сьмерць!”\n“У афіцыйных СМІ пастаянна гаворыцца пра посьпехі, якіх дасягнула Рэспубліка Беларусь за апошнія гады ў прамысловасьці і сельскай гаспадарцы. А ў друку паведамляецца, што на Захадзе, да прыкладу ў Германіі, назіраецца крызыс у сельскай гаспадарцы, няма каму зьбіраць выгадаваны ўраджай. 11 траўня гэтага году газэта “Беларуская Ніва” пісала: “Немцы ня хочуць ісьці працаваць на поле з-за вельмі нізкіх расцэнак за цяжкую працу. За месяц цяжкой працы без выходных яму застаецца толькі каля 900 эўра. Канечне, для нас гэта вялікія грошы, але не для немца. Гэта ж няшмат больш, чым дапамога па беспрацоўі, для атрыманьня якога ня трэба нічога рабіць. Тыя ж беспрацоўныя немцы, якія ўсё ж вырашаюць папрацаваць у сельскай гаспадарцы, вельмі хутка разумеюць сваю памылку.” Гэты матэрыял падрыхтаваў Аляксандр Цыбульскі. Дастаткова параўнаць немца, які зарабляе 900 эўра на месяц, і беларуса, які атрымлівае некалькі соцень тысяч беларускіх рублёў, каб пераканацца ў якім стане знаходзіцца аплата працы ў нашай Рэспубліцы. А што да беспрацоўных у краіне, дык яны амаль нічога не атрымліваюць. Толькі некалькі месяцаў ім плацяць мізэрную дапамогу па беспрацоўі. А часьцей і зусім нічога ня плацяць”.\nЛеанід Лукін, Менск:\n“Часта сустракаюся і размаўляю з моладзьдзю. Сумныя гэтыя размовы і назіраньні. Пра тое, якой магутнай і багатай краінай быў Савецкі саюз, амаль нічога ня ведаюць. Патаюцца ў мяне: “А колькі тады каштавала кватэра ў Менску?”. Адказваю: “Нічога не каштавала, дзяржава давала кватэры бясплатна”. Ня вераць! І пра тое, што савецкі студэнт на сваю стыпендыю мог штодня харчавацца бутэрбродамі з каўбасой і гарачымі абедамі ў сталоўцы – таксама ня вераць. І што за гурткі, спартыўныя секцыі, адпачынак у санаторыях і летніках мы нічога не плацілі…\nКалі вы там, на “Свабодзе”, за праўду, то павінны расказваць маладым, як насамрэч жылі людзі ў Савецкім саюзе. А вы – толькі пра сталінскія рэпрэсіі ды пра ўвод савецкіх войскаў у Чэхаславаччыну…”\nПра становішча беларускай мовы\nАляксандр Яцкевіч, Віцебск:\n“Учора пачуў выступ самога Чаргінца па тэлебачаньні. Дыктарка распавядала пра Купальле, і ўсё на рускай мове. Гэта страшэнна. Дзе яшчэ такое можа быць? У якой краіне? Толькі ў нашай няшчаснай Беларусі. Нават пінгвіны і тыя на сваёй мове размаўляюць. Калі ўжо пра Купальле ня можам сказаць па-беларуску, пра што ж тады разважаць далей? Гаварыць няма пра што”.\n“Пакуль Лукашэнка будзе пры ўладзе у Беларусі, беларускай мовы ня будзе. А расіяне ня любяць беларускую мову, яны ня ведаюць яе. А лукашыст пазваніў і не падабаецца яму, каб Беларусь гаварыла толькі па-беларуску. А што ж тады будзе за Беларусь, калі будзе гаварыць на чужой мове?”\n“Слухаў званок аднаго таварыша, каторы быў незадаволены тым, што рускамоўныя інтэрвію вы перакладаеце на беларускую мову. Ня ведаю, што ён у гэтым знайшоў благога. Я лічу сябе рускамоўным беларусам, нармальна разумею беларускую мову і бяз розьніцы на якой мове прагучала тое ці іншае інтэрвію. Галоўнае, што Радыё Свабода гаворыць праўду. Малайцы. Так і працуйце. У сьвеце ёсьць нямала краін, дзе афіцыйных моваў ня дзьве, як у нас, а некалькі. І калі б гэты таварыш быў незадаволены там, яго, найхутчэй, палічылі б за ідыёта і прапанавалі б яму адпачыть трошкі і падлекавацца”.\n“Немаведама для каго стараюцца дыктары белрадыё ў сваёй моўнай хвілінцы. Ці хто чуў, каб па-беларуску публічна прамаўлялі Шэйман, Канаплёў, Ярмошына, Чаргінец, Касьцян, Каткевіч? Таму, што галоўны беларус выбірае рускую альбо ангельскую мовы. Здаецца, апошні раз ён публічна размаўляў на тытульнай мове 3 ліпеня 2003 году. Няўжо раз на пяцігодку? Тады наступны сьпіч чакаем у 2008?”


Ксёндз Ігар Лашук расказаў як пройдзе дзень памяці святога Казіміра ў Стоўбцах — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\nКсёндз Ігар Лашук расказаў як пройдзе дзень памяці святога Казіміра ў Стоўбцах\n26.02.2019 admin1914Комментарии on Ксёндз Ігар Лашук расказаў як пройдзе дзень памяці святога Казіміра ў Стоўбцах\nНастаяцель касцёла святога Казіміра ў г. Стоўбцы ксёндз Ігар Лашук звярнуўся ў рэдакцы з патрэбай абвясціць аб урачыстасці, якая адбудзецца 2 сакавіка 2019 года. Рэдакцыя скарыстала магчымасць правесці інтэрв’ю з новым свяшчэннікам мясцовага касцёла.\n– Ксёндз Ігар, дазвольце прадставіць вас жыхарам раёна.\n– Я нарадзіўся непадалёку ад Стоўбцаў – у вёсцы Макашы Нясвіжскага раёна. Аднак да Стоўбцаў нам бліжэй, чым да Нясвіжа. Таму, калі я даведаўся, што мяне пасылаюць у Стоўбцы на службу з патрэбай вырашыць некаторыя справы з будаўніцтвам касцёла, якое задоўжылася, быў рады прыняць гэтае паслушэнства ад біскупа. Стаўбцоўшчына для мяне як малая радзіма, лічу сябе земляком стаўбчан. Прадстаўлю сябе, пачынаючы са свайго шляху ў свяшчэнства. Пасля заканчэння агульнаадукацыйнай школы я паступіў у Гродзенскі сельскагаспадарчы інстытут, аднак яго не закончыў. Адразу пасля службы ў арміі прадоўжыў сваю навуку ў сферы духоўнай і паступіў у духоўную семінарыю ў Рыгу. Гэта быў савецкі час, складаная сітуацыя ў адносінах да рэлігіі, і патрэбна была цвёрдая пазіцыя, каб зрабіць такі выбар. І я ўдзячны Пану Богу за такое благаславенне. Затым мяне скіравалі вучыцца ў Польшчу ў духоўную семінарыю недалёка ад горада Познань. Затым закончыў Акадэмію каталіцкай тэалогіі ў Варшаве. Затым быў скіраваны ў Рым – закончыў Папскі ўніверсітэт з тытулам кандыдата дагматычнага багаслоўя. Некалькі гадоў назад закончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт па спецыяльнасці «журналістыка». Шэсць гадоў выкладаў у духоўнай семінарыі ў Пінску гісторыю касцёла, дагматычную тэалогію, патрыстыку. Служыў ксяндзом у Лідзе, 15 гадоў – у касцёле святога Яна Хрысціцеля ў Мінску, сем гадоў – у касцёле ў вёсцы Багданава Валожынскага раёна і вось два месяцы знаходжуся на службе ў касцёле святога Казіміра ў Стоўбцах. Маю такі юбілей: летам 2018 года споўнілася 25 гадоў майго святарскага служэння.\n– Ксёндз Ігар, якая праграма ўрачыстасці, што плануецца ў Стоўбцах?\n– У першую чаргу яна звязана з прэзентацыяй Новага Запавету з перакладам на сучасную беларускую мову. Я маю асабістыя адносіны да гэтай вялікай працы па перакладзе Святога Пісання, так як належу да Секцыі па перакладзе літургічных тэкстаў і афіцыйных дакументаў Касцёла камісіі Божага Культу і Дысцыпліны Сакрамантаў пры Канферэнцыі Каталіцкіх Біскупаў у Беларусі. Секцыя атрымала высокую ўзнагароду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь – прэмію «За духоўнае адраджэнне». Пераклад зроблены з арыгінала Новага Запавету – са старагрэчаскай мовы. Пераклад праводзіўся на працягу 15 гадоў, гэта грунтоўная праца. Што тычыцца мерапрыемства, якое рыхтуецца ў Стоўбцах, то яно прывязана да пэўнай даты: 4 сакавіка ў каталіцкім касцёле адзначаецца дзень памяці святога Казіміра. Сёлета гэты дзень прыпадае на панядзелак, таму мы вырашылі перанесці ўрачыстасць на суботу. Я звярнуўся з прапановай у Стаўбцоўскі райвыканкам зацвердзіць назву свята – «Казюкі стаўпецкія». Ёсць такі фэст «Казюкі віленскія». Як вядома, Рэліквіі святога Казіміра знаходзяцца ў Вільнюсе ў Архікатэдральным касцёле. Ва ўрачыстасці ў Стоўбцах прыме ўдзел Мітрапаліт Тадэвуш Кандрусевіч, архібіскуп Мінска-Магілёўскі. Плануецца, што архіепіскап сустрэнецца з настаўнікамі СШ № 2 г. Стоўбцы. Затым на тэрыторыі школы, дзе раней стаяў касцёл святога Казіміра, у 09.30 адбудзецца набажэнства. Яно будзе адметнае тым, што малітвы будуць узнесены перад старадаўняй іконай святога Казіміра, якая перадаецца ў дар стаўбцоўскаму касцёлу з нясвіжскага касцёла. Гэта святы абраз ХVІІІ стагоддзя. Святы Казімір, сын вялікага князя літоўскага і караля Польшчы Казіміра Ягелончыка, жыў у ХV стагоддзі. Нарадзіўся ён у 1458 годзе ў Кракаве, памёр у 1484 годзе ў Гродне, па дарозе ў Вільню. Святы Казімір адмовіўся ад багацця каралеўскага двара з яго спакусамі, быў адданы Богу. Яго кароткае жыццё было напоўнена святасцю. Гэта святы нашай зямлі, блізкі нам, таму яго вобраз можна вяртаць для моладзі, выхоўваць на прыкладзе яго жыцця. Месца былога касцёла адметнае і тым, што тут пахаваны слуга Божы святар Фабіян Малішэўскі. Перад разбурэннем касцёла мясцовымі вернікамі яго мошчы былі замураваны на касцёльнай тэрыторыі. Пасля набажэнства малітоўная працэсія скіруецца да касцёла святога Казіміра, дзе будзе здзейснена богаслужэнне. Мы папросім заступніцтва святога Казіміра ва ўсіх нашых справах. Пасля богаслужэння ў раённым Цэнтры культуры а 12-й гадзіне адбудзецца сімпозіум. Будзе прадстаўлены даклад пра святога Казіміра, можна будзе больш даведацца пра гэты цікавы вобраз. Таксама будуць зроблены даклад па тлумачэнні Святога Пісання на розных мовах і прэзентацыя Новага Запавету на сучаснай беларускай мове. Уваход на ўрачыстасць для ўсіх свабодны. Трагедыя ў Стоўбцах не дазволіла нам правесці гэтую ўрачыстасць як фэст. Аднак я ініцыірую «Казюкі стаўпецкія» надалей праводзіць кожны год у адзін і той жа час, у першыя дні вясны, і прымеркаваць да 4 сакавіка. Спадзяюся, што воляй Божай гэтую парафіяльную ўрачыстасць удасца зрабіць цікавай, добрай традыцыяй. Запрашаю прыняць удзел у свяце.


«Логвінаў» сабраў суму неабходную для выплаты штрафу\n9 студзеня сталічны эканамічны суд пастанавіў аштрафаваць ПВУП «Логвінаў» на 30 базавых велічынь (5,4 млн. рублёў) за ажыццяўленне незаконнай прадпрымальніцкай дзейнасці, а таксама канфіскаваць даход, атрыманы юрыдычнай асобай у 2014 годзе (больш за 960 млн. рублёў).\nПрадпрыемства мусіла працаваць без рэгістрацыі ў рэестры распаўсюджвальнікаў інфармацыі, бо Міністэрства інфармацыі неаднаразова ў рэгістрацыі адмаўляла. «Логвінаў» абскардзіў рашэнне эканамічнага суда Менску, аднак Вярхоўны суд у задавальненні іску адмовіў.\nЗбор неабходнай сумы быў арганізаваны сіламі грамадскасці. Серыя акцый у дапамогу выдавецтву «Логвінаў» пачалася 20 студзеня.\n«Я цяпер разгублены. Вельмі ўдзячны ўсім, хто адгукнуўся і дапамог нам. Мяне вельмі радуе, што ёсць не толькі людзі, якія хочуць нас закрыць, але і тыя, хто гатовы падтрымаць», – адзначыў у каментары БелаПАН уладальнік выдавецтва Ігар Логвінаў.\n«Для нас гэта шмат значыць. Перш за ўсё тое, што мы зможам працаваць у ранейшым рэжыме і нам не прыйдзецца закрывацца», — падкрэсліў Логвінаў.\nЮВ, паводле БелаПАН, nn.by


Усё за дзень, 13 студзень 2010\nсерада 13 студзень 2010\n21:45, 13 студзень 2010\n21:08, 13 студзень 2010\nМы пастаянна адсочваем шэраг рэйтынгаў, якія міжнародныя арганізацыі складаюць для краінаў сьвету, беручы пад увагу розныя парамэтры палітычна-эканамічнага і сацыяльнага жыцьця. З увагі на блізкія прэзыдэнцкія выбары ва Ўкраіне, на якіх, паводле ўсіх апытаньняў, украінцы зьбіраюцца памяняць прэзыдэнта, мы пастанавілі параўнаць самыя апошнія рэйтынгі Ўкраіны і Беларусі, каб знайсьці і тут адказ на пытаньне, чаму ўкраінцы хочуць памяняць свайго прэзыдэнта, а беларусы свайго — ня вельмі.\n20:57, 13 студзень 2010\nРэтраспэкцыя акцыяў Мірона за апошнія гады у паведамленьнях карэспандэнтаў Свабоды. Летам 1995 году на коміне кацельнай па вуліцы Дабрамысьлянская, 11 ў горадзе Лёзна (Віцебская вобласьць) невядомы вывесіў нацыянальны бел-чырвона-белы сьцяг. Той, хто гэта зрабіў, пакінузў цыдулку «Вярніце народу гістарычную памяць» і падпісаўся «Мірон».\n19:56, 13 студзень 2010\nЗа 2009 год камунальныя паслугі падаражэлі амаль на 20%\nПаводле інфармацыі Нацыянальнага статыстычнага камітэту Беларусі, аплата паслугаў жыльлёва-камунальнай гаспадаркі павялічылася ў 2009 годзе на 19,7% у параўнаньні з 2008 годам.\n19:53, 13 студзень 2010\nНядобрасумленныя харчавікі стануць агульнавядомымі\nМіністэрства гандлю мае намер пашырыць агульнадаступны рэестар нядобрасумленных пастаўшчыкоў і вытворцаў харчовай прадукцыі.\n19:52, 13 студзень 2010\n“Кароткі дапаможнік калядоўшчыка”\nГарадзенец Ігар Кузьмініч стварыў «Кароткі дапаможнік калядоўшчыка» і зьмясьціў яго ў Інтэрнэце.\n19:46, 13 студзень 2010\n19:25, 13 студзень 2010\nУ вядомага журналіста і фатографа з кватэры забралі сыстэмныя блёкі ад кампутараў, фотаапарат ды іншую аргтэхніку.\n18:50, 13 студзень 2010\nБеларускія нафтавыя заводы ў Мазыры і Наваполацку могуць сутыкнуцца зь недахопам сыравіны. Асабліва сур’ёзная сытуацыя — у Мазыры, куды расейскія пастаўшчыкі, калі на працягу бліжэйшых двух-трох дзён ня зьменіцца сытуацыя, будуць вымушаныя спыніць пастаўку нафты.\n18:38, 13 студзень 2010\nАктывісты “Маладога фронту” зьвярнуліся ў міністэрствы адукацыі краінаў Эўразьвязу з просьбай даць магчымасьць Тацьцяне Шапуцьцы прадоўжыць адукацыю завочна. Дзяўчына паведаміла “Свабодзе”, што зьяжджаць зь Беларусі ня мае жаданьня.\n18:33, 13 студзень 2010\n13 студзеня фэдэральная служба Расеі па вэтэрынарным і фітасанітарным наглядзе паведаміла, што ўзмоцнены кантроль за прадукцыяй шэрагу беларускіх малаказаводаў і мясакамбінатаў будзе ажыцьцяўляцца цягам трох месяцаў.\n18:29, 13 студзень 2010\nУ 2009 годзе харчы падаражэлі на 14%\nДадзеныя Нацыянальнага статыстычнага камітэту.\n18:06, 13 студзень 2010\n“Сонечная даліна” небясьпечная для лыжнікаў\nГарналыжны курорт “Сонечная даліна” пампэзна адкрыўся 22 лістапада 2009 году ў Курасоўшчыне ў Менску. Чыноўнікі ў адзін голас рапартавалі пра закупленыя новы пад’ёмнік, сьнежныя гарматы, машыны для падрыхтоўкі трас, а таксама лыжы і сноўборды. “Галоўнае вельмі захацець і задуманае абавязкова атрымаецца”, — заявіла тады кіраўніца асацыяцыі “Беларуская фэдэрацыя горналыжнага спорту і сноўборда”, першая намесьніца кіраўніка адміністрацыі прэзыдэнта Натальля Пяткевіч.\n17:41, 13 студзень 2010\nАдбылася онлайн-канфэрэнцыя з Сяргеем Каваленкам. 12 студзеня сябра КХП-БНФ выпусьцілі з СІЗА. Ён быў затрыманы за тое, што вывесіў на галоўнай елцы бел-чырвона-белы сьцяг.\n17:33, 13 студзень 2010\nЭкспэрт: міне час – і ўсе навабуды ў Верхнім горадзе пойдуць пад знос\nНават у моцныя маразы не спыняюцца працы на адбудове колішняга будынку ўніяцкай царквы Сьвятога Духа ў цэнтры Менску.\n17:11, 13 студзень 2010\n“Адказ на запыт выдаць Уладзімера Ўсхопчыка (…) адпраўлены літоўскаму боку”, заявілі Інтэрфаксу ў пракуратуры. Болей там ніякіх камэнтароў не далі.\n16:59, 13 студзень 2010\nРасейцы могуць спыніць пастаўку нафты на Мазырскі НПЗ\nПадстава для такога рашэньня — адсутнасьць на 14 гадзін маскоўскага часу 13 студзеня пацьверджаньня аб'ёмаў з мазырскага прадпрыемства.\n16:37, 13 студзень 2010\n16:03, 13 студзень 2010\nВіцебскі дызайн у Парыжы\nГэтая разумная, прыгожая, таленавітая і абаяльная беларуска дасягнула ўнікальных посьпехаў у сталіцы “высокай моды”. Маша Кежа нарадзілася ў Віцебску, але ўжо шмат гадоў жыве й працуе ў Парыжы.\n15:52, 13 студзень 2010\nПаплечнікі Каваленкі: Ён будзе “валютай”\nВіцебскія паплечнікі і аднадумцы камэнтуюць нечаканае вызваленьне Сяргея Каваленкі са сьледчага ізалятара.\n14:54, 13 студзень 2010\nВаўкавыск: у дзіцячым цэнтры тэмпэратура 16 градусаў\nУначы яна апускаецца яшчэ ніжэй. Дзеці ўкрываюцца некалькімі коўдрамі, але гэта не ратуе ад холаду. Дырэктарка кажа, што сама нічога ня можа зрабіць.\n14:27, 13 студзень 2010\n“Малады фронт” накіроўвае ў міністэрствы адукацыі краін Эўразьвязу заяву з просьбай даць магчымасьць прэсаваму сакратару МФ Тацяны Шапуцьцы працягнуць навучаньне дыстанцыйна.\n14:11, 13 студзень 2010\nВалютныя ўклады перавышаюць беларускія\nУклады насельніцтва ў беларускіх банках за 2009 год павялічыліся амаль на 4,9 трыльёна рублёў.\n14:10, 13 студзень 2010\nВясёлыя карцінкі 13.01.2010\n13:26, 13 студзень 2010\nМенск: 130 выпадкаў ВІЧ за 2009 год\nНа пачатак 2010 году агульная колькасьць выпадкаў ВІЧ-інфэкцыі ў Менску дасягнула 1 477 чалавек (490 жанчынаў і 987 мужчынаў). У 2009 годзе ў Менску зарэгістравана 130 выпадкаў ВІЧ інфэкцыі, у 2008 годзе такіх выпадкаў было 121.\n11:39, 13 студзень 2010\nУ Менску прэзэнтуюць “Інбелкульт” і “Глобус Беларусі”\n13 студзеня ў Менску адбудзецца прэзэнтацыя мультымэдыйнага кампакт-дыску “Глобус Беларусі”. “Глобус Беларусі” — электронная энцыкляпэдыя, якая ўтрымлівае найбольш поўны ілюстраваны збор помнікаў архітэктуры Беларусі: агулам — каля 300 тысяч фотаздымкаў.\n11:26, 13 студзень 2010\nУ гэты дзень ушаноўваюць памяць мірных людзей, якія загінулі ў 1991 годзе, калі савецкія войскі спрабавалі зрынуць законную ўладу ў Літве пасьля абвяшчэньня незалежнасьці краіны.\n11:00, 13 студзень 2010\nУкраінскія выбаршчыкі выстаўляюць свае галасы на продаж. У чаканьні першага туру прэзыдэнцкіх выбараў у інтэрнэце зьяўляюцца прапановы падаць свой голас за любога кандыдата ўзамен на грашовую ўзнагароду. Расцэнкі ад 30-ці да ста даляраў ЗША.\n03:01, 13 студзень 2010\n01:18, 13 студзень 2010\nНовы раўнд перамоваў аб расейскай электраэнэргіі пройдзе да 16 студзеня\nНовы раўнд перамоваў аб пастаўках і транзыце расейскай электраэнэргіі па Беларусі пройдзе да 16 студзеня.\n00:48, 13 студзень 2010\nВыбарчы кодэкс з пажаданьнямі Ярмошынай прадалі за 510 тысяч\nСёньня партал tut.by правёў дабрачынны аўкцыён, сродкі ад якога пойдуць на апэрацыю 16-гадовай Дашы Журбіной. Рамантычную вячэру ў рэстарацыі зь тэлевядоўцай Люсяй Лушчык купілі больш чым за 3 мільёны, за 2 мільёны — альбомы «J: Mors», кнігу «Імёны Свабоды» Ўладзімера Арлова — за 223500 рублёў. А Выбарчы кодэкс з пажаданьнямі ад старшыні ЦВК Лідзіі Ярмошынай — за 510 тысяч.\n23:58, 12 студзень 2010\n23:43, 12 студзень 2010\nЗалескі: Дэфіцыт гандлю ў 2010-м складзе 7 мільярдаў даляраў\nУ мінулым годзе нэгатыўнае адмоўнае сальда замежнага гандлю Беларусі вырасла да 5 мільярдаў даляраў. Ці можна верыць абяцаньням чыноўнікаў зьменшыць сёлета адмоўны дэфіцыт гандлю? Якім можа быць балянс замежнага гандлю ў канцы гэтага году? На гэтыя пытаньні адказвае эканаміст Міхал Залескі.\n23:10, 12 студзень 2010\nБольш за 120 населеных пунктаў застаюцца без электрычнасьці\nАсноўная прычына — абрыў абледзянелых правадоў.\n22:17, 12 студзень 2010\nАрыштаваны за вывешваньне нацыянальнага сьцяга на гарадзкой ёлцы ў Віцебску сябар КХП БНФ Сяргей Каваленка адразу па вызваленьні даў інтэрвію Радыё Свабода.\n21:59, 12 студзень 2010\nПраваленая бальшыня прагнозных паказьнікаў за 2009 год\nПа выніках 2009 году ня выканана бальшыня прагнозных паказьнікаў сацыяльна-эканамічнага разьвіцьця Беларусі, паведамляе Нацыянальны статыстычны камітэт.\n21:54, 12 студзень 2010\nІнфляцыя ў Беларусі ў 2009 годзе склала 10,1%\nПра гэта паведамляе Нацыянальны статыстычны камітэт. У сьнежні інфляцыя трымалася на ўзроўні 1,3%.


Моладзь на сяле: ветфельчар ААТ “Жвіранка” Анжэла Вярковіч — Шарковщина. Новости Шарковщины. Клiч Радзiмы. Клич Радзимы\nМоладзь на сяле: ветфельчар ААТ “Жвіранка” Анжэла Вярковіч\n15.02.2017 andrey2Комментарии on Моладзь на сяле: ветфельчар ААТ “Жвіранка” Анжэла Вярковіч\nУ мінулым годзе пасля заканчэння вышэйшых, сярэдніх спецыяльных і прафесіянальна-тэхнічных навучальных устаноў на сваё першае месца працы ў Шаркаўшчынскі раён прыйшло 45 выпускнікоў, 17 з іх — у сельскую гаспадарку. Сярод іх і ветфельчар ААТ “Жвіранка” Анжэла Вярковіч.\nМалады спецыяліст нарадзілася ў суседнім Міёрскім раёне, закончыла Лужаснянскі сельскагаспадарчы каледж. На трэцім курсе Анжэла праходзіла вучэбную практыку ў сельгаспрадпрыемстве “Жвіранка” і пакінула добрае ўражанне, таму кіраўніцтва і адміністрацыя гаспадаркі былі зацікаўлены, каб дзяўчына пасля атрымання адпаведнага дыплома вярнулася ў “Жвіранку”.\nЯк іншагародняму маладому спецыялісту Анжэле выдзелілі службовае жыллё, аказалі матэрыяльную дапамогу. І вось ужо паўгода яна працуе ветфельчарам цэнтральнага жывёлагадоўчага комплекса ў аддзяленні “Жвіранка”, дзе размешчаны даільныя залы.\n— Гэта самы сучасны жывёлагадоўчы комплекс у нашай гаспадарцы, — кажа нам Анжэла, — тут размешчана асноўная частка дойнага статку буйной рагатай жывёлы сельгаспрадпрыемства. Валавы надой малака таксама самы большы ў параўнанні з іншымі фермамі. Менавіта таму працаваць на дадзеным комплексе ўдвая адказней. Трэба вельмі пільна сачыць, каб жывёла не хварэла, праводзіць лячэбныя прафілактычныя мерапрыемствы. У ветпункце, які размешчаны непасрэдна на комплексе, у наяўнасці маюцца неабходныя лекі для жывёлы, спецыяльная прыстасаванні для лячэбнага працэсу.\nНаш працоўны калектыў добразычлівы і спагадлівы. Мне як маладому спецыялісту заўсёды аказваюць дапамогу больш вопытныя калегі. Вельмі ўдзячна дырэктару нашага сельгаспрадпрыемства Пятру Спірыдонавічу Ананьку і адміністрацыі гаспадаркі за ўважлівыя адносіны да маладых работнікаў. А ў будучым я планую прадоўжыць сваё навучанне па выбранай спецыяльнасці і набыць вышэйшую адукацыю, бо прафесія ветфельчара мне падабаецца, як і жыццё ў аграгарадку.


Видеофакт: Как поставчане купались в проруби на Крещение — Новости в Поставах\n19.01.2021 22.01.2021 postawy690Комментариев нет\nЯк наноў нарадзіліся\nУ мінулым годзе надвор’е на Вадохрышча было амаль вясеннім — бясснежным і з плюсавой тэмпературай. Гэта, безумоўна, засмуціла ўсіх аматараў акунацца ў палонку, бо лёд на вадзе папросту адсутнічаў. Затое сёлета загартаваныя пастаўчане адвялі душу па поўнай: метэаўмовы былі ідэальнымі.\nСёлета купанні былі не каля вадалазна-выратавальнай станцыі, а з боку гарпарку. Хаця і на гэты раз супрацоўнікі раённай арганізацыі Таварыства выратавання на водах прынялі самы актыўны ўдзел у падрыхтоўцы масавага мерапрыемства: вырубілі палонку, якую ў той дзень асвяціў протаіерэй Валерый Пашкевіч, зрабілі прыступкі для спуску ў ваду, да вечара неслі на Мядзелцы дзяжурства.\nПадрыхтаваць вадохрышчанскія купанні ўпершыню дапамог пастаўскі каяк-клуб «Маяк». Яго ўладальнік Віталій Улыбін даў у карыстанне будынак клуба (у ім раней знаходзілася лодачная станцыя). Там можна было пераапрануцца, пагрэцца, папіць гарачага чаю з саладосцямі.\nПа падліках выратавальнікаў, народную традыцыю сёлета на Вадохрышча ўшанавалі каля сямі дзясяткаў чалавек. Сярод іх былі людзі рознага ўзросту — ад школьнікаў да пенсіянераў. Калі я папрасіла некаторых з іх падзяліцца ўражаннямі, то неаднойчы пачула: «Быццам наноў нарадзіўся!»\n— Я акунаюся з 2002 года, — вылезшы з палонкі, гаварыў 55-гадовы Аляксандр. — Паспрабаваў аднойчы — і «захварэў» гэтым назаўжды. Прастываць — не прастываў ні разу, хаця быў у вадзе і ў мароз пад 30 градусаў. Купаюся і вясной, і восенню. Урач кажа, што такое пераахаладжэнне не на карысць арганізму, але ўтрымацца складана: настолькі моцныя гэтыя адчуванні.\nФота і відэа Наталлі Налей\nTagged общество религия\nВ Поставах открылся каяк-клуб «Маяк» для любителей активного отдыха (+видео)