Опубликовано: 27.06.2018 16:55:38\nУ гонар апякункі і нябеснай заступніцы зямлі беларускай, якая праславілася сваёй асветніцкай і міратворчай дзейнасцю, па благаславенні Праасвяшчэннейшага Аляксандра, епіскапа Даўгаўпілскага і Рэзэкненскага, у Барыса-Глебскім кафедральным саборы быў адслужаны малебен. Дарэчы, у гэтым праваслаўным храме знаходзяцца чатыры іконы з выявай святой.\nНа канцэрце прадстаўлялі тканыя дываны\nБогаслужэнне праводзіў протаіерэй Дзіянісій Гаруноў. Генеральны консул Беларусі ў Даўгаўпілсе Уладзімір Клімаў адзначаў вялікую значнасць мерапрыемства і падзякаваў як служыцелям Барыса-Глебскага кафедральнага сабора, так і Цэнтру беларускай культуры за арганізацыю і правядзенне набажэнства.\nКіраўніца Цэнтра беларускай культуры і старшыня Беларускага культурна-асветніцкага таварыства “Уздым” Жанна Раманоўская выказала надзею, што ў прадстаўнікоў беларускай дыяспары горада зародзіцца новая традыцыя: штогод у дзень апякункі зямлі беларускай і латгальскай Еўфрасінні Полацкай сустракацца ў храме і дзякаваць за магчымасць жыць у міры ды згодзе, захоўваючы хрысціянскія каштоўнасці, нацыянальную ідэнтычнасць.\nМастачка Надзея Ізянёва\nТэме малой радзімы была прысвечана выстава карцін даўгаўпілскай мастачкі з беларускімі родавымі каранямі Надзеі Ізянёвай (Лаўрыновіч) “Краявіды роднай старонкі”. Яе малая радзіма — гэта гарадскі пасёлак Шаркаўшчына, што ў Віцебскай вобласці. На сваіх палотнах мастачка адлюстравала маляўнічыя краявіды родных мясцін.\nДарэчы, Надзея Ізянёва закончыла мастацка-графічны факультэт Віцебскага педагагічнага інстытута, з’яўляецца сябрам Аб’яднання мастакоў-беларусаў Балтыі “Маю гонар”, удзельнічала ў выставах у Польшчы, Германіі, Расіі, Латвіі.\nЗ творчым падарункам на адкрыцці выставы выступілі салістка ансамбля “Пралескі” Юлія Хмяльніцкая, даўгаўпілскі бард Анатоль Галера.\nУ той дзень у Цэнтры беларускай культуры наведнікі знаёміліся з работай установы, яго калектывамі, фотавыставай, бібліятэкай, багатай экспазіцыяй ручнікоў, абрусаў, пакрывалаў, ходнікаў ручной работы.\nВыстава “Краявіды роднай старонкі” будзе доўжыцца да канца лета.\nДругі дзень свята прайшоў пад знакам роднай мовы. У Цэнтры беларускай культуры ахвотныя пісалі беларускую дыктоўку. Метадыст Марыя Памецька ў якасці настаўніцы чытала тэкст Уладзіміра Караткевіча пра родную, прыгожую, мілую сэрцу Беларусь. Вучні ж, сярод якіх былі й сябры ЦБК і суполкі “Уздым”, старанна выводзілі словы на роднай мове.\nЯк жа трэба любіць беларускую зямлю, каб так напісаць: “Ездзіце… Вы ўбачыце ўсе канцы нашай мілай, ласкавай, няяркай краіны, якая, аднак, зачаруе вас сваёй няўлоўнай прыгажосцю. Убачыце Прыдняпроўе і Прынямонне, роўных якім па прыгажосці мала знойдзецца на зямлі… Любіце гэтую сваю святую зямлю аддана і да канца”.\nБеларускую дыктоўку пісалі ў Цэнтры беларускай культуры ў Даўгаўпілсе\nЯнку Маўру — 135\nУ час Дзён беларускай культуры працавала й літаратурная выстава, прымеркаваная да 135-годдзя беларускага пісьменніка Янкі Маўра. Ён увайшоў у гісторыю як адзін з заснавальнікаў беларускай дзіцячай літаратуры, прыгодніцкага і навукова-пазнавальнага жанраў. У экспазіцыі былі прадстаўлены і малюнкі выхаванцаў беларускай нядзельнай школы “Вясёлка”, а таксама вучняў беларускіх школ з Браслава і Глыбокага. Дзеці ўдзельнічалі ў конкурсе малюнкаў па аповесці “Палескія рабінзоны” Янкі Маўра (дарэчы, ураджэнца латвійскага горада Ліепая), што праводзіўся суполкай “Уздым”.\nКанцэрт скарбаў беларускай культуры\nЯркім завяршальным музычным акордам Дзён беларускай культуры стаў канцэрт “Куфар беларускіх скарбаў”. Гэта працяг праекта ЦБК да 100-годдзя Латвійскай Рэспублікі. У гэты раз з беларускага куфра дасталі прыгожыя тканыя дываны і пакрывалы. Дарэчы, гэтыя рэчы былі не толькі паказчыкам дастатку сям’і, але і прадметам дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва, паколькі іх выраб — доўгая, карпатлівая ручная работа.\nУ калекцыі цэнтра ўжо сабралася шмат беларускіх дываноў, вырабленых умелымі рукамі нашых мам і бабуль. Іх падарылі ў музей сябры суполкі “Уздым”. Пад музыку, у прыгожым танцы, з пакрываламі ў руках, у залу выходзілі танцоры ансамбля “Лянок”.\nСа святам Дзён беларускай культуры ўсіх удзельнікаў і гасцей канцэрта павіншавалі намесніца кіраўніка Упраўлення культуры Даўгаўпілса Віта Вілеўка, кіраўнік аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Мёрскага райвыканкама Аляксандр Тронькін. Беларусаў віншавалі таксама прадстаўнікі цэнтраў рускай, польскай і ўкраінскай культуры. Рускі ансамбль “Славянка” і польскі хор “Промень” у якасці падарунка выканалі песні адпаведна на рускай і польскай мовах.\nА эпіцэнтрам тэатралізавана-музычнага прадстаўлення сталі, вядома ж, калектывы ЦБК. Беларускімі песнямі, танцамі, яркімі тэатралізаванымі сцэнкамі гледачоў парадавалі мясцовыя беларускія калектывы: ансамбль беларускай народнай песні “Купалінка” (кіраўнік Вячаслаў Пятроў), танцавальны ансамбль “Лянок” (кіраўніца Марына Медунецкая), вакальна-інструментальны ансамбль “Пралескі” (кіраўніца Настасся Малышава), харавая капэла “Спадчына” (кіраўніца Яніна Юзэфовіч), тэатральная студыя “Паўлінка” (кіраўніца Інэса Казлоўская), ансамбль акардэаністаў “Квітнеючы май” (кіраўніца Антаніна Сівакова).\nНі адно свята ў беларусаў не абыходзіцца без гасцей. Па традыцыі, на Дні беларускай культуры ў Даўгаўпілс прыязджаюць блізкія і далёкія сябры. Не шкадуючы далоняў, гледачы бурна апладзіравалі гасцям — беларускаму ансамблю “Завіруха” з Екабпілса і маладым салістам Марыі Арцімовіч і Ігару Мятле з беларускіх Мёраў, якія выканалі запальныя беларускія песні.\nЧлен Саюза пісьменнікаў Беларусі Станіслаў Валодзька прачытаў свае вершы пра беларускія дываны, а арганізатар культурных мерапрыемстваў Галіна Сантоцкая вельмі цікава ў вершаванай форме злучала розныя нумары канцэрта ў адзінае цэлае.\nКіраўніца Цэнтра беларускай культуры Жанна Раманоўская выступала ў ролі гасціннай гаспадыні і вядучай вечара. Яна падзякавала ўсім удзельнікам і гасцям Дзён беларускай культуры ў Даўгаўпілсе, для каго родная культура — не толькі захапленне, але й прызванне, тое, да чаго цягнуцца душа і сэрца.


Прылада выступае як мініяцюрны камп'ютар і аптычны модуль, аднак працаваць можа пакуль толькі побач з мікракамп'ютарам. 13.03.2018, Sputnik Беларусь\ntoshiba corporation, у свеце, навіны , тэхналогіі\n13:55 13.03.2018 (абноўлена: 14:02 13.03.2018)\nПрылада выступае як мініяцюрны камп'ютар і аптычны модуль, аднак працаваць можа пакуль толькі побач з мікракамп'ютарам.\nКампанія Toshiba прадставіла новую распрацоўку — "разумныя" акуляры пад кіраваннем АС Windows 10.\nПрыладу, якая атрымала назву dynaEdge, можна насіць на звычайныя акуляры. У яе ўбудаваная міні-камера з дазволам 5 МП і двума мікрафонамі, навушнікі і GPS-модуль. Пакуль dynaEdge можа працаваць толькі побач з мінікамп'ютарам праз USB, аднак распрацоўшчыкі абяцаюць у будучыні ліквідаваць гэты недахоп.\nПраца над прыладай вялася на працягу двух гадоў. Пакуль яна не паступіла ў вольны продаж і яшчэ праходзіць дапрацоўку і дадатковыя тэставанні.


Цераз мяжу — на байдарцы! - Новости - Туризм и Отдых\nЦераз мяжу — на байдарцы!\nГродзеншчына і Сувальшчына імкнуцца на сучасным узроўні выкарыстаць свой турыстычны патэнцыял\nГродзеншчына і Сувальшчына імкнуцца на сучасным узроўні выкарыстаць свой турыстычны патэнцыял.\nНа гэта скіраваны праекты, якія на працягу трох апошніх гадоў пры фінансавай дапамозе Еўрасаюза рэалізуюцца сумесна Сувальскай палатай земляробства і турызму, Гродзенскім абласным аддзяленнем грамадскага аб'яднання «Рэспубліканскі турысцка-спартыўны саюз» і ўпраўленнем фізічнай культуры, спорту і турызму Гродзенскага аблвыканкама. Даведнікі, карты, турцэнтры...\nУ рамках праекта «Невядомая Еўропа» па развіцці турыстычнай інфраструктуры ў раёне Аўгустоўскага канала і ракі Нёман у Гродне адкрыты турысцка-інфармацыйны цэнтр, выдадзены даведнікі і карты па беларуска-польскім памежжы, папоўнілася байдаркамі, веласіпедамі і адпаведнай амуніцыяй база актыўнага адпачынку. Азначылі і прамаркіравалі, згодна з еўрапейскай турыстычнай практыкай, каля 200 кіламетраў водных, веласіпедных і пешаходных маршрутаў. Урокі сучасных падыходаў да турыстыкі атрымалі ўладальнікі аграсядзіб, менеджэры турфірм, студэнты.\nІ вось — новы праект «Камунікацыя без межаў — стварэнне трансгранічнай турысцка-інфармацыйнай сеткі». З ім на свае вочы ў складзе групы прадстаўнікоў мясцовых органаў улады і журналістаў Гродзеншчыны азнаёміўся карэспандэнт «Звязды». Прычым мы падарожнічалі не толькі аўтобусамі і пешым ходам — арганізатары прапанавалі яшчэ і... байдаркі. Многія з нас, у тым ліку і аўтар гэтых радкоў, упершыню сталі турыстамі-воднікамі ў якасці не пасажыра судна, а весляра.\nНаша падарожжа пачынаецца з вышэйзгаданага турцэнтра ў Гродне. Намеснік старшыні абласнога аддзялення ГА «Рэспубліканскі турысцка-спартыўны саюз» Сяргей Каляда тлумачыць мэту праекта «Камунікацыі без межаў»:\n— Турысцка-інфармацыйны цэнтр, які быў створаны дзякуючы праекту «Невядомая Еўропа», сам па сабе мала што вырашае. Бо там ёсць інфармацыя ў асноўным толькі па Гродне, а раёны вобласці застаюцца па-за ўвагай. Таму патрэбна сетка турцэнтраў з агульным банкам звестак, каб ішоў абмен інфармацыяй — дзеля турыстычнай прывабнасці раёнаў і Гродзеншчыны ў цэлым.\nІ другая праблема — трэба падрыхтаваць для гэтых цэнтраў спецыялістаў з жаданнем і ўменнем займацца турызмам па-сучаснаму. Давайце паглядзім, як гэта робіцца на Сувальшчыне.\nМы размяшчаемся ў аўтобусе і едзем да беларуска-польскай мяжы. Каля вёскі Лясная на Аўгустоўскім канале, за чатыры кіламетры ад памежнага шлюза «Кужынец» нас ужо чакаюць калегі Сяргея Каляды па воднымі падарожжамі. Сюды на бераг ужо дастаўлены байдаркі-двойкі. Выслухоўваем інструктаж па тэхніцы бяспекі, парады па кіраванні плаўсродкам, нацягваем выратавальныя жылеты, пасля чаго спускаем на ваду байдаркі і ў суправаджэнні інструктараў накіроўваемся да дзяржаўнай мяжы. А нашы рэчы пярамяшчаюцца мікрааўтобусам.\nУражанні ад водных падарожжаў (увогуле з улікам сплаву па рацэ Чорная Ганча на Сувальшчыне мы пераадолелі каля 20 кіламетраў) асабіста ў мяне засталіся проста цудоўныя. Аднак ці атрымаецца гэта зноў, ужо не ў складзе афіцыйнай дэлегацыі, а ў прыватным парадку?\nЛепшыя ўмовы на мяжы??— больш турыстаў\n— Мы ўжо гадоў пяць гаворым на розных узроўнях: каб Аўгустоўскі канал пачаў працаваць на турызм і вяртаць укладзеныя ў яго сродкі, неабходна паляпшаць умовы для вандроўнікаў, адкрываць новыя пункты пропуску, — зазначае Сяргей Каляда.\nПамежны пераход «Лясная — Рудаўка» дзейнічае ў сезонным рэжыме, з пачатку мая па канец верасня. Як мы пераканаліся, беларускія службы афармляюць дакументы турыстаў даволі хутка, а вось у палякаў атрымліваецца даўжэй, бо не працуе камп'ютар і ўсё робіцца ў ручным рэжыме. З іншага боку, польскія службы працуюць у сезон пастаянна, а іх беларускія калегі прыязджаюць толькі ў сувязі з атрыманай заяўкай на перасячэнне мяжы.\n— З боку памежных службаў нармальныя, пазітыўныя адносіны да турыстаў. Аднак сама працэдура вельмі грувасткая, — лічыць Сяргей Каляда.\nВось і ў гэтым выпадку яму трэба было загадзя пісаць заявы да памежнікаў і мытнікаў, а яго польскім партнёрам звяртацца па дазвол да сваіх службаў. Звычайны турыст гэта зможа?\nДа таго ж «Лясная — Рудаўка» мае статус толькі воднага перахода — пешшу альбо на веласіпедзе рухацца немагчыма. Турысты не могуць выйсці на бераг, афармленне дакументаў адбываецца тут жа, з вады, патрэбен спецыяльны дазвол на перамяшчэнне паклажы.\nФактычна гэтым памежным пераходам цяпер могуць скарыстацца толькі турысты-экстрэмалы, якія ідуць на байдарках, маючы пры сабе ўсе рэчы. Камусьці гэта, можа, і падабаецца, але падобным экстрымам не зацікавіш шмат турыстаў.\n— Трэба адкрыць аўтадарожны пераход «Сафіёва — Ліпшчаны». Гэтая прамая дарога паміж Гродна і польскім Аўгустовам стала б вельмі важным элементам памежнай інфраструктуры: турысты сплаўляюцца на байдарках, а іх рэчы перамяшчаюцца аўтамабілем, — зазначае Сяргей Каляда.\n— А хіба ж не хапае памежнага перахода «Брузгі»?\n— «Брузгі» сёння з'яўляюцца, так бы мовіць, аўтадарожным монстрам: там і легкавы транспарт, і аўтобусы, і грузавікі, «зялёны» і «чырвоны» каналы. Не падзяляюцца тыя, для каго мяжа ўжо даўно ператварылася ў прыватны бізнес па перавозцы саляркі і цыгарэт і хто едзе з мэтай турызму. Пакуль не вырашана задача, каб па абодва бакі мяжы былі «зялёныя» каналы для турыстаў.\nДарэчы, вышэйзгаданыя праблемы не засталіся па-за ўвагай у зацверджанай урадам Праграме развіцця спецыяльнага турысцка-рэкрэацыйнага парку «Аўгустоўскі канал» на 2012—2015 гады. Хочацца спадзявацца, што яны будуць вырашаны.\nЁсць праблемы па выкарыстанні трансгранічнага патэнцыялу Аўгустоўскага канала і ў нашых суседзяў. У Польшчы больш вопыту па прыцягненні да гэтай воднай жамчужыны турыстаў, лепшая інфраструктура, аднак... Далейшы сплаў пасля памежнага шлюза «Кужынец» немагчымы, паколькі чатыры шлюзы на польскім баку ў рамонце. Наступны за «Кужынцам» шлюз «Мікашуўка», паводле пашпарту аб'екта, плануецца ўвесці ў эксплуатацыю 28 верасня 2012 года...\nПашпарт вандроўніка і вулей для дзікіх пчол\nНа Сувальшчыне ўмовы надвор'я — адзін у адзін з нашымі, але там не спасылаюцца на тое, што Гасподзь не даў ні мора, ні шматмесячнага цяпла. Не скардзяцца, што ў нашых рэаліях, маўляў, немагчымы нармальны еўрапейскі турызм, а вельмі дынамічна яго развіваюць. Вось толькі некаторыя «фішкі».\nНамеснік старшыні Сувальскай палаты земляробства і турызму Рэната Закрэўска выдае кожнаму з нашай дэлегацыі так званы прывітальны пакет для турыста, які складаецца з трох частак. Першая — даведнік з прадстаўленнем 60 аб'ектаў Сувальшчыны. Другая — пашпарт вандроўніка, дзе пазначана 24 з гэтых месцаў. Прычым у кожным з іх ёсць пункт, дзе ў пашпарце прастаўляецца пячатка — арыгінальная для кожнага аб'екта. Акрамя таго, у пашпарце пазначана 15 мясцін, наведванне якіх спалучаецца з нейкімі забавамі, загадкамі.\n— Гэтая акцыя разлічана на любога вандроўніка, але найперш — на сем'і, каб зацікавіць іх у вывучэнні славутасцяў Сувальшчыны. Узнагароды для дзяцей звязаны з гісторыяй нашага краю — гэта прыгожы дамок з постацямі герояў аповесці пісьменніцы, ураджэнкі Сувалак Марыі Канапніцкай «Пра гномаў і сіротку Марысю», — апавядае Рэната Закрэўска.\nУ прывітальным пакеце ёсць таксама картка члена інтэрнет-клуба — шукальніка прыгод на Сувальшчыне. Дапусцім, чалавек ніколі тут не быў, але ёсць інтэрнет-старонка, якая прапануе гульню, што заснавана на карце, гісторыі гэтага рэгіёна. Дайшоў да пятага ўзроўню, аднак каб прадоўжыць, павінен прыехаць на Сувальшчыну, каб пашырыць веды пра яе.\n— А ці ёсць у польскіх турыстаў інтарэс да наведвання суседняй Гродзеншчыны?\n— Ёсць, але не хапае інфармацыі. Нядаўна размаўляла з турыстам, які прайшоў на каяку ўсе польскія рэкі і шукае іншыя магчымасці. Ён быў здзіўлены, што існуе варыянт сплаву на беларускі бок Аўгустоўскага канала і далей да Нёмана. Таму мы з гродзенскімі партнёрамі і спрабуем як мага шырэй распаўсюдзіць такія звесткі. Дарэчы, я яшчэ не сустракала чалавека, які, пабываўшы на Гродзеншчыне, сказаў, што яму ў вас было дрэнна.\nПадчас знаходжання на Сувальшчыне мы бачылі шмат «дробязяў», якія пры жаданні і дзелавой хватцы можна напоўніць турыстычным патэнцыялам. Напрыклад, каля вёскі Смольнікі ёсць пляцоўка, адкуль воку адкрываюцца цудоўныя краявіды. Імі здаўна любаваліся турысты, і пры гэтым, на жаль, не абыходзілася без пакінутага смецця. Але цяпер тут парадак, бо ў агляднай пляцоўкі «У пана Тадэвуша» ёсць гаспадар. Прычым можна не толькі за чыста сімвалічную плату паўзірацца на тутэйшы прыродны ландшафт, але і набыць у кіёску краязнаўчую літаратуру, карты, узяць напракат веласіпед, адпачыць каля вогнішча.\nНа турыстаў працуе і пабудаваная немцамі вузкакалейная чыгунка: гаспадарчага значэння яна ўжо даўно не мае, але затое запатрабаваная дзецьмі, якія з задавальненнем падарожнічаюць па ёй у невялікіх вагончыках. А ў Сувальскім ландшафтным парку адным з элементаў турыстыкі з'яўляюцца... вуллі для дзікіх пчол. Пра іх клапоцяцца па той прычыне, што гэта найлепшыя апыляльнікі для тутэйшых раслін. Акрамя таго, моладзі прапануюцца так званыя «зялёныя лекцыі» — падарожжы па тэрыторыі парку разам з правадніком.\nНе паасобку, а разам\nАснова развіцця інфраструктуры і арганізацыі турызму на Сувальшчыне — сумесная праца мясцовых улад і грамадскіх аб'яднанняў. А сувязным звяном паміж імі з'яўляюцца турысцка-інфармацыйныя цэнтры. Прычым мы не ўбачылі ніводнага прыватнага цэнтра — усе яны пры гміне, павеце альбо нейкім грамадскім аб'яднанні. У такіх цэнтрах акумулюецца рэальная інфармацыя (што найбольш цікавіць турыстаў, чаго не хапае), якую ўлады аналізуюць і рыхтуюць адпаведныя планы развіцця. Потым праводзіцца іх грамадскае абмеркаванне, вызначаюцца прыярытэты, праграмы. Пры гэтым грошы на развіццё турызму (у тым ліку па розных еўрапейскіх праграмах) не рэалізуюцца самімі ўладамі: аб'яўляецца рэгіянальны конкурс, у якім могуць удзельнічаць са сваімі праектамі ўсе ахвотныя.\nВось, напрыклад, як працуе цэнтр турыстычнай інфармацыі ў Старым Фальварку — курортным мястэчку на беразе возера Вігры. Абслугоўванне турыстаў — галоўны занятак тутэйшых жыхароў. Прычым кожны не рэкламуе свае паслугі паасобку: 30 уладальнікаў аграсядзіб аб'ядналіся і ўзялі ўнаём невялікі будынак, дзе створаны турыстычны цэнтр.\n— Кожны дае сюды сваю інфармацыю — пра каякі, веласіпеды, коней, рамесніцкія вырабы і іншае, а таксама ёсць матэрыялы наконт усяго рэгіёна, — расказвае кіраўнік гэтага аб'яднання Марэк Равіньскі. — Рэкламуем, дарэчы, і Гродзеншчыну.\n— Важна, каб турыст, які да нас прыехаў, застаўся задаволены. А гэта магчыма, калі ў яго шмат інфармацыі — не толькі пра нашы мясціны. І каб таксама ведаў, што адсюль даволі блізка да Вільні і Гродна. Таму мая задача — пераканаць турыстаў, каб яны паехалі і да вас. На гэтым зарабляе ў асноўным перавозчык, але ёсць і мой бізнес — за прадастаўленую інфармацыю. А галоўнае, бадай, каб як мага больш убачылі турысты. Тады, магчыма, яны прыедуць зноў.\n— А візы?\n— У беларускім консульстве ў Беластоку турыстычная віза афармляецца за пяць дзён, прычым па жаданні турыстаў я бяру на сябе дастаўку пашпартоў. Патрэбна толькі жаданне паехаць на Гродзеншчыну, — перакананы Марэк Равіньскі.\n...Па вяртанні на радзіму (зноў жа байдаркамі) той, хто ўпершыню ўдзельнічаў у сплаве, праходзіць адпаведны абрад, які завяршаецца дакрананнем вясла да «пятай кропкі». Такі вось фініш нашага падарожжа. Зрэшты, які фініш? Усё толькі пачынаецца — і па стварэнні на Гродзеншчыне сеткі турысцка-інфармацыйных цэнтраў (ужо аб'яўлены тэндар на закупку абсталявання), і ўвогуле па арганізацыі сучаснага турызму.


Навагодняя казка завітала ў прытулак — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\n17.12.2020 22.12.2020 administrator321\nЗ году ў год работнікі сацыяльна-педагагічнага цэнтра напярэдадні зімовых святаў стараюцца падарыць выхаванцам сацыяльнага прытулка навагодні настрой і добрую казку.\nВось і сёлета, як расказала дырэктар установы Ала Жэгалік, тут з’явіліся ўпрыгожаныя зоны і святочная атрыбутыка.\nУжо на ўваходзе ў цэнтр гасцей вітае сімвал наступнага года – Бычок.\nУ фае – гадзіннік, на якім амаль 12, упрыгожаная ёлка, снегіры, снегавікі, шмат іншых вырабаў.\nПад столлю калідора – лёгкія балярыны танцуюць пры кожным руху чалавека, які тут праходзіць, у дзіцячых спальнях – дзеды марозы, а ў гульнявым пакоі – вялікая ёлка з гарой скрынак-падарункаў і больш за дзясятак дзіцячых работ на стэндзе “Наша творчасць”.\nЗвонку цэнтр таксама выглядае па-святочнаму: клумбы ўпрыгожаны ялінкамі і шарамі, на фасадзе будынка – фігурка Дзеда Мароза, які, відаць, збіраецца залезці ў комін, каб пакінуць дзецям навагоднія сюрпрызы.\n– А мы ўжо атрымалі паштоўкі ад Дзеда Мароза, – хваляцца Дзяніс, Паліна і маленькая Даша, якія сустрэнуць святы ў прытулку. – Паштоўкі вялікія, каляровыя, з рэбусамі і наклейкамі.\n– Гэта я ім падарыла, каб падбадзёрыць і ўключыць у падрыхтоўку да святаў, – шэптам прызнаецца Ала Аркадзьеўна.\nАднак дзятва не зважае на нашы сакрэты – юныя насельнікі прытулка пакуль яшчэ ўпэўнены, што Дзед Мароз існуе.\n– А чаго ад добрага навагодняга чараўніка чакаеце вы? – пытаюся ў дзяцей.\nСямігадовы Дзяніс першым уключаецца ў размову:\n– Я хачу атрымаць канструктар “Лега – горад” і машынку смеццявоз. А яшчэ хачу папрасіць у Дзеда Мароза хутчэй вярнуцца дахаты.\n– Дзяніс у нас любіць машынкай вывозіць у сметніцу паперкі і іншыя непатрэбныя рэчы, таму і марыць аб “спецтранспарце”, – тлумачыць педагог Алена Франюк.\n– А я хачу ляльку Барбі з домікам, – агучвае сваю навагоднюю мару сямігадовая Паліна. А больш за ўсё хачу жыць у шчаслівай дружнай сям’і, ездзіць з бацькамі на экскурсіі і абавязкова наведаць аквапарк.\nТрохгадовая Даша, сястрычка Паліны, спачатку саромеецца і маўчыць, пачакаўшы, выдае-такі сваё пажаданне:\n– Маленькую поні-адзінарожку няхай пакладзе пад ёлачку Дзед Мароз.\n– Даша ў нас вельмі паслухмяная і акуратная дзяўчынка. Яна сочыць за парадкам і ўсе свае рэчы старанна складвае, – характарызуе выхаванку Ала Жэгалік. – Нашы дзеці з нецярпеннем чакаюць святаў, фатаграфуюцца для ўдзелу ў навагоднім фотаконкурсе газеты “Перамога” – “Спяшаемся на карнавал” і мараць заваяваць прыз раёнкі.\nУ хуткім часе ў рамках акцыі “Нашы дзеці” да нас пачнуць прыходзіць госці з віншаваннямі, вельмі хочацца, каб выхаванцы прытулка атрымалі ад іх у падарунак не толькі цукеркі, але і развіваючыя гульні, кніжкі, канцылярскія прылады. Дзеці чакаюць добрых цудаў, а мы, дарослыя, можам іх тварыць для тых, хто вымушаны сустракаць свята без сям’і.


У Пхёнчхан адправяцца 28 нашых атлетаў\nСёння ў Нацыянальным алімпійскім камітэце назвалі імёны спартсменаў зборнай Беларусі на галоўныя гульні чатырохгоддзя, якія з 9 па 25 лютага пройдуць у паўднёвакарэйскім Пхёнчхане, і прадэманстравалі алімпійскую экіпіроўку для нашых спартсменаў. Усяго допуск да Гульняў заваявалі 28 беларускіх атлетаў. Самае вялікае прадстаўніцтва - у біятлоне (10 атлетаў). Фрыстайл прадстаўлены 6 спартсменамі.\nАкрамя таго, сёння былі ўручаны акрэдытацыі журналістам. Аб'ём вяшчання Белтэлерадыёкампаніі паўднёвакарэйскіх спаборніцтваў складзе каля 150 гадзін - трансляцыі з Пхёнчхана будуць даступныя на "Беларусь 1", "Беларусь 2" і "Беларусь 5".\nАндрэй Асташэвіч, першы віцэ-прэзідэнт НАК Беларусі: "Вялікае свята не толькі для тых, хто там знаходзіцца, але і для тэлегледачоў. Таму ствараем гэту карцінку і тут, і там, каб гледачы акунуліся ў тое, што адбываецца, і хварэлі за нашых спартсменаў".\nУсяго будуць разыграны 102 камплекты ўзнагарод у 7 відах спорту па 15 дысцыплінах. А перадавая дэлегацыя адправіцца ў Паўднёвую Карэю 27 студзеня.\n90 % каталонцаў падтрымалі аддзяленне аўтаномнай вобласці ад Іспаніі\nДарожная сітуацыя ў Мінску з-за сённяшняй непагадзі адзначана ўсплёскам аварыйнасці\nУ Беларусі рэалізуюцца розныя адукацыйныя праекты па лініі УЕФА


Піражкі на сыроватцы або як зрабіць шэдэўр з простых інгрэдыентаў |\nДома / Пірожныя і тарты\nВыпечка на сыроватцы атрымліваецца пухнатым і вельмі пяшчотным. Дзякуючы шматлікім рэцэптаў і варыяцый начынняў можна прыгатаваць шмат страў на ўсе выпадкі жыцця. Каб справіцца з падрыхтоўкай ежы, нават пачатковец кулінар.\nПростыя рэцэпты выпечкі з сыроваткі\nПіражкі з капустай\nУ залежнасці ад начыння, можна прыгатаваць як салодкія, так і несалодкія прадукты для святочнага стала і на кожны дзень. Разгледзім некалькі папулярных і даступных рэцэптаў.\nДля гэтага віду выпечкі вам трэба ўзяць наступныя прадукты:\nДля асновы: 250 мл сыроваткі 2 арт. мукі, 100 мл расліннага алею, 0, 5 чайнай лыжкі солі, Яйка, 1 сталовую лыжку цукру і пакуначак сухіх дрожджаў;\nДля начыння: 250 г капусты, 1/3 шклянкі малака, 3 яйкі, 60 г сметанковага алею.\nПершае, што трэба зрабіць-прыгатаваць цеста, для якога сыроватку нагрэць, але не кіпяціць. Затым мы адпраўляем дрожджы, цукар, соль і змяшаць усе кампаненты растварыліся. Туды ж дадаць сметанковае масла і змяшаць. Частка всыпая муку, замясіць цеста;\nКалі лыжкай будзе перашкаджаць цяжка, трымаць рукі. Пасля дасягнення аднастайнай масы, яе трэба зачыніць чыстай тканінай і абгарніце бак з коўдрай;\nТым часам рыхтуем начынне, для якой яйкі адварыць у падсоленай вадзе на працягу 8 хвілін пасля таго, як вы ачысціце іх і натрыце на тарцы. Капусту нашаткаваць, пакласці яго ў рондаль і варыць на сярэднім агні пастаянна памешваючы;\nКалі выпарваюць атрыманы сок, дадаць малако і добра змяшаць. Пасля гэтага, зачыніце вечкам, паменшыце агонь да мінімуму і варыце да мяккасці. Затым астудзіць, дадаць яйкі, добра змяшаць і пасаліць;\nЗараз пераходзім да фарміравання піражкоў. На стол трохі мукі, падзяліць цеста на невялікія кавалачкі, сфармуйце шарыкі і пакіньце на 10 мін;\nНаступны этап-раскочваем з іх аладкі, у сярэдзіну выкласці трохі начыння і закрываем краю. Так сфармаваць ўсе піражкі. Узяць бляху, вышмараваць алеем і паставіць іх, але толькі на некаторай адлегласці адзін ад аднаго, так як яны павялічваюць;\nЗасталося вышмараваць піражкі жаўтком і рыхтаваць у разагрэтай духоўцы пры 210 градусах да залацістага колеру. Правяраем выпечку драўлянай палачкай, калі яна сухая, то можна зрабіць.\nГэты рэцэпт дазваляе стварыць смачную і карысную выпечку. Нават без дрожджаў, хлеб будзе пухнатым і расці добра. Вы можаце выкарыстоўваць муку грубага памолу або вотруб'е, якія будуць толькі павялічвацца.\nДля падрыхтоўкі трэба ўзяць наступныя інгрэдыенты:\n320 мл сыроваткі;\n0,5 кг пшанічнай мукі;\nНа 0,5 жытняй мукі;\nвотруб'е варта прымаць у памеры 3/4 арт. мука 1.4 кубкі вотруб'я;\n0, 5 чайнай лыжкі солі і такім жа колькасцю смятаны;\n1 чайную лыжку цукру;\n1,5 чайнай лыжкі молатай каляндры;\n2 гарбатныя лыжкі кмена;\n1 арт. л. насення лёну.\nДля выпечкі трэба падрыхтаваць сыроватка, якую варта пакінуць у цёплым месцы на 6 дзён. Таксама рэкамендуецца дадаваць смятану, каб паскорыць працэс закісання;\nПрыступіць да падрыхтоўкі цеста лепш за ўсё ўвечары. У падрыхтаваную сыроватку, па чарзе дадаць усе інгрэдыенты і замясіць цеста, якое не павінна распаўсюджвацца. Прыгатаваная сумесь павінна быць злегку прысыпаць мукой, накрыць пакетам і пакінуць на ноч. Выпякаць хлеб у форме, пасыпаць манкой;\nДля пачатку, варта разагрэць духоўку да 200 градусаў і адправіць яе хлеб, тэмпературу зніжаюць да 20 градусаў. Час падрыхтоўкі ў сярэднім складае 50 хвілін;\nПасля гэтага, загарніце бохан у чыстае ручнік і пачакаць да астывання.\nГэты рэцэпт выпечкі ў сыроватцы крыві даволі простая, галоўнае-выконваць прапорцыі. Атрымліваюцца булачкі пухнатыя і вельмі далікатныя.\nДля падрыхтоўкі патрэбныя наступныя інгрэдыенты:\n200 мл сыроваткі;\n2 гарбатныя лыжкі сухіх дрожджаў;\n120 г маргарыну;\n2 сталовыя лыжкі сметанковага масла;\n0,5 кг мукі і солі.\nСыроватку трэба трохі падцяпліць, пасля чаго кладуць дрожджы і усе старанна перамяшаць. На паравой лазні падпаліць сметанковае масла. Асобна ўзбіце венцам яйкі, пасылаць цукрам і ваніллю, а затым старанна ўсе перамяшаць;\nСыроватку паставілі і топленае алей, і яйкі і ўсе дбайна змяшаць. Порцыямі усыпаць муку і замясіць цеста, якое павінна быць мяккім і эластычным. Паставіць яго ў цёплае месца на некаторы час і пасля ўзняцця ў 2 разы эбонит;\nКалі цеста паднімецца ў трэці раз, яна павінна быць падзелена на роўныя часткі. Кожны з іх раскачаць на стале, які папярэдне муку;\nАтрыманыя пласты вышмараваць распаленым сметанковым алеем, пасыпаць цукрам і сфармаваць булачкі, якія павінны быць разрэзаныя на кавалкі;\nУзяць бляху, вышмараваць яго алеем, выкласці рулецік зверху і вышмараваць іх ўзбітым жаўтком. Пакіньце на 20 хвілін і выпякаць на працягу 25 хвілін у папярэдне разагрэтай духоўцы пры тэмпературы 180 градусаў.\nКаб прыгатаваць такую выпечку ў сыроватцы, што надае пышнасць і пяшчота.\nПа гэтаму рэцэпце Вялікадня на сыроватцы трэба ўзяць наступныя інгрэдыенты:\n1 л сыроваткі;\n120 г разынак;\n1 арт. раслінны алей;\n160 г дрожджаў;\n2 пачкі маргарыну;\n5 шт. цукар-пясок;\n1 сталовую лыжку гарэлкі;\n3 кг мукі;\nПачаць рыхтаваць Вялікадня з Цеста, для якога спачатку нагрэць сыроватку, а затым растварыць у ім дрожджы і пакласці трохі цукру. Пакінуць яго на некаторы час, сумесь пачатку блукаць. Асобна ўзбіце яйкі з ванілінам;\nНа паравой лазні падпаліць маргарын і змяшаць яго з цукрам. Калі цеста падыдзе, уліць яе ў маргарын, яйкі і, пастаянна памешваючы, уліць алей;\nПасля гэтага порцыямі пакласці муку і гарэлку, і папярэдне замочаны разынкі. Гатовае цеста пакінуць у цёплае месца і даць яму пару раз падысці. Гатовую масу пакласці ў форму, папярэдне са ядомай паперай змазаную маслам, запаўняючы толькі 1/3 аб'ёму;\nПачакайце, пакуль усё падыходзіць, і выпякаць на працягу аднаго гадзіны пры тэмпературы 200 градусаў. Узбіце пакінутыя бялкі, з імі Вялікадня і пасыпаем цукатамі.\nДля падрыхтоўкі гэтай выпечкі прыйдзецца выдаткаваць гадзіну, і колькасць прадуктаў разлічана на 4 чалавек. Рэцэпт просты і справіцца з ім можна, калі вы хочаце кожны чалавек.\nДля гэтага рэцэпту піражкоў на сыроватцы неабходныя наступныя інгрэдыенты:\n160 г мукі і цукру;\n120 г ягад;\n100 мл сыроваткі;\n2 сталовыя лыжкі смятаны;\n2/3 чайнай лыжкі соды;\n50 г белага шакаладу, соль.\nСпачатку трэба прасеяць муку, адсартаваць ягады, выдаліць насенне і пладаножкі. Прыгатаваць цеста, ўзбіце міксерам яйкі і паступова дадаць цукар і трохі солі;\nПасля 4 хвілін. для фарміравання пышнай масы. Не спыняючы ўзбіваць, уліць яго ў сыроватку і крэм. У выніку павінна атрымацца сумесь аднастайнай кансістэнцыі;\nУ атрыманую масу ўсыпаць муку і замясіць цеста. Вазьміце форму, вышмаруйце яе алеем і пасыпаць манкой;\nУ ёй, выкласці цеста, ягады і змесціце ў духоўку, нагрэтую да 180 градусаў;\nЧас прыгатавання 30 мін. да залацістага колеру. Затым дастаньце пірог, накрыйце яго ручніком і пакіньце на некалькі хвілін;\nНа паравой лазні падпаліць шакалад і паліць пірог.\nГэта толькі невялікі спіс выпечку, якую рыхтуюць на сыроватцы. Вы можаце зрабіць розныя піражкі, блінцы, аладкі, кексы і г. д. Рыхтаваць і радаваць сваіх блізкіх ўсякімі смачнасцямі.\nДевятидневной дзён — хуткі спосаб палепшыць формы!\nЯк самастойна прыгатаваць знакамітае салодкае страва?\nЯблычны пудынг: папулярныя рэцэпты духмянага дэсерту\nПрысмакі кожны дзень\nПрыгатаваць смачныя булачкі-сэрцайкі\nХітрасці прыгатавання хатніх дэсертаў\nРазнастайнасць рэцэптаў бананавага печыва і падрабязнасці яго выпечкі\nЯк папячы ў хатніх умовах смачны бездрожжевой хлеб?\nРыхтуем пірагі з шынкоў ў духоўцы\nКексы з какава


Будзьма беларусамі! » Свята-конкурс ”Бярозаўская сербіянка-2017”\nСвята-конкурс ”Бярозаўская сербіянка-2017”\nПачатак: 30.07 (12:00)\nАграсядзіба “Шчодры заяц”\n(Брэст, Вёска Селаўшчына, Бярозаўскі раён, Брэсцкая вобласць)\nСвята-конкурс ”Бярозаўская сербіянка-2017” з удзелам фальклёрных калектываў Брэсцкай вобласці пройдзе 30-га ліпеня на аграсядзібе “Шчодры заяц” у вёсцы Селаўшчына, Бярозаўскага раёна. Пачатак а 12-й гадзіне.\nПалеская прыпеўка – “сербіянка” – унікальная з’ява ў беларускай палескай вуснай вершаванай, музычнай і танцавальнай культуры. Чатырохрадковая прыпеўка і танец выконваецца пад гармонік под сваеасаблівую мелодыю. А спяваецца сербіянка на мілагучным заходне-палескім дыялекце – сумесі украінскай, польскай і беларускай моваў. Сербіянка была неад’емнай часткай святкавання народзінаў, вяселляў, провадаў у армію, мясцовых сьвятаў. Да 80-х гадоў 20-га стагоддзя Сербіянка мела шырокі распаўсюд на Палессі, а таксама ў некаторыхрэгіёнах Украіны і Польшчы.\nАлена Аўтушка (Жуковіч), уражэнка вёскі Альшэва Бярозаўскага раёна, разам з сястрой Марыяй, у 2011 годзе прапанавалі арганізаваць фестываль сербіянкі. Іх ідэю падтрымала супрацоўніца аддзела культуры Бярозаўскага выканкама Галіна Міхневіч – аматарка і выканаўца сербіянкі.\n“Бярозаўская сербіянка – 2017” – свята палескай прыпеўкі ў гэтым годзе адбудзецца ўжо шосты раз. Да свята далучыліся аматары з Івацэвіцкага, Кобрынскага, Ляхавіцкага і іншых раёнаў Брэсцкай вобласці.


Аляксандр ЛУКАШЭНКА: “Дзяржава не павінна і не страціць кантроль у эканоміцы” | Настаўніцкая газета\nАляксандр ЛУКАШЭНКА: “Дзяржава не павінна і не страціць кантроль у эканоміцы”\n12.08.2017 14.08.2017 - 12:05Інфармацыйная гадзіна\nПрэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка, заслухоўваючы даклад па пытаннях выканання даручэнняў аб стымуляванні дзелавой ініцыятывы, даручыў да кастрычніка падрыхтаваць пакет адпаведных дакументаў.\n“Да 1 кастрычніка мы павінны выдаць грамадству і прадпрымальнікам гэтыя дакументы”, — сказаў Аляксандр Лукашэнка.\nПрэзідэнт адзначыў, што ўсе залішнія адміністрацыйныя бар’еры, з якімі сутыкаюцца бізнесмены, будуць ліквідаваны. Разам з тым павысіцца адказнасць прадпрымальнікаў. “Не дай бог пасля першага кастрычніка, калі гэтыя дакументы ўступяць у сілу, нехта недзе не так будзе сябе паводзіць — мала не падасца, я вам гарантую”, — заявіў кіраўнік дзяржавы.\nПлануецца, што ў пакет дакументаў па пытаннях стымулявання дзелавой ініцыятывы ўвойдзе каля дзесяці нарматыўных прававых актаў. Аляксандр Лукашэнка папярэдзіў, што перад падпісаннем ён мае намер заслухаць дакладчыкаў па кожным з іх. “Калі ў мяне няма пытанняў пасля нашага абмеркавання, дапрацоўкі, я падпішу гэтыя дакументы. Калі ёсць пытанні, будзем дапрацоўваць. Пытанне вельмі сур’ёзнае, нельга памыліцца”, — падкрэсліў прэзідэнт.\n“Канчатковае рашэнне па гэтых дакументах павінна быць дакладна вывераным і ў поўнай меры адпавядаць інтарэсам нашай краіны. Неабходна быць абсалютна ўпэўненымі ў правільнасці зададзенага вектара прававога рэгулявання сферы прадпрымальніцтва”, — сказаў Аляксандр Лукашэнка.\nПрэзідэнт падкрэсліў, што дзяржава не павінна і не страціць кантроль у эканоміцы. “Людзі нам потым гэтага не даруюць. Калі нешта здарыцца, патрабаванне будзе з нас, з улады, і менш — з бізнесу”, — сказаў беларускі лідар.\nУ студзені бягучага года кіраўніком дзяржавы была створана рабочая група па ўдасканаленні кантрольнай дзейнасці і ўстараненні залішніх патрабаванняў да суб’ектаў гаспадарання. У лютым адбылася нарада, на якой былі вызначаны асноўныя канцэптуальныя напрамкі яе дзейнасці. Па выніках праведзенай работы падрыхтаваны пакет дакументаў, мэта якіх — павышэнне дзелавой актыўнасці ў Беларусі.\n“Прадстаўленыя да разгляду нарматыўныя акты змяшчаюць шэраг даволі сур’ёзных навацый для эканамічнай сферы — ад паведамляльнага прынцыпу пачатку ажыццяўлення асобных відаў эканамічнай дзейнасці да сістэмы выбарачных праверак. Гэта, бясспрэчна, сур’ёзны крок на шляху павышэння даверу да дзелавой супольнасці”, — падкрэсліў Аляксандр Лукашэнка.\nПаводле слоў прэзідэнта, ад улад чакаюць рашэнняў, якія дадуць магчымасць любому чалавеку адкрыць сваю справу і працаваць, кіруючыся мінімальным наборам патрабаванняў. “Усе непатрэбныя бар’еры і працэдуры, якія перашкаджаюць рабоце, неабходна ўстараніць. Іх, на жаль, на сённяшні дзень нямала”, — адзначыў кіраўнік дзяржавы.\nУ прыватнасці, Аляксандр Лукашэнка закрануў бар’еры ў будаўнічай сферы: “У свой час мы адмянілі ліцэнзаванне. Аднак на змену прыйшлі новыя патрабаванні: атэстацыя прадпрыемства, сертыфікацыя будаўнічых работ, атрыманне пасведчання аб тэхнічнай кампетэнцыі. У выніку, на думку прадстаўнікоў бізнес-супольнасці, гэтая галіна прадаўжае заставацца вельмі зарэгуляванай”. Акрамя таго, паводле слоў прэзідэнта, неабходна ўважліва паглядзець на аўтарскі і тэхнічны нагляд.\nПрэзідэнт заклікаў прадпрымальнікаў быць сацыяльна адказнымі і працаваць не толькі на сябе, але і на карысць дзяржавы.\n“Ад любых сумесных дзеянняў — маіх як прадстаўніка ўлады і вашых як прадстаўнікоў бізнесу — павінен быць эфект для дзяржавы і для прадпрымальніцтва. Гульня ў адны вароты недапушчальна. Я за тое, каб бізнес у нас быў свабодным, адказным, больш эфектыўным, але каб пасля прыняцця рашэнняў (па стымуляванні дзелавой ініцыятывы. — Заўв. БелТА.) дзяржава стала мацнейшай. Калі вы па-іншаму гэта разумееце, тады ў нас з вамі наўрад ці нешта атрымаецца”, — адзначыў Аляксандр Лукашэнка, звяртаючыся да прадпрымальнікаў.\nПрэзідэнт падкрэсліў, што з’яўляецца прыхільнікам выключэння залішніх патрабаванняў да працуючых людзей. “Мяне абурае, калі дакладваюць, што прадпрымальнікі спрабуюць працаваць і справай займаюцца, а мы пачынаем блох шукаць. Гэтага быць не павінна”, — сказаў Аляксандр Лукашэнка. Пры гэтым ён заклікаў прадпрымальнікаў да разумення таго, што яны працуюць у дзяржаве і што ад моцы гэтай дзяржавы залежыць і іх уласны дабрабыт. “Нельга дапусціць, як гэта ў вядомых дзяржавах, розніцу паміж беднатой і багатымі людзьмі ў 25—30 разоў. Гэта правобраз калі не будучай рэвалюцыі, то нестабільнасці дакладна”, — заявіў кіраўнік дзяржавы.\nТаксама Аляксандр Лукашэнка перасцярог пачынаючых прадпрымальнікаў ад неабгрунтаваных ілюзій: “Усе разумеюць бізнес так: вароты адчыніў, зайшоў — і грошы на цябе пасыпаліся. Так не бывае. Бізнес — гэта вельмі цяжкая ноша. Там трэба варушыцца і ведаць многае. Трэба валодаць не проста адпаведнымі, а цэлым комплексам навыкаў. Асабліва ў нашым грамадстве, якое толькі-толькі пачынае займацца гэтым відам дзейнасці. Таму заўсёды шукайце прычыну ў сабе і не бегайце па вуліцах і плошчах, рыдаючы аб тым, што дзяржава нечага не стварыла”.\nЯк патлумачыў пасля нарады ў кіраўніка дзяржавы міністр эканомікі Уладзімір Зіноўскі, прэзідэнт у цэлым адобрыў пакет дакументаў, накіраваных на стымуляванне дзелавой ініцыятывы.\n“Разгледжаны шэраг дакументаў, якія даюць магчымасць спрасціць вядзенне бізнесу і ўносяць шэраг навацый. У цэлым дакументы кіраўнік дзяржавы адобрыў, але ёсць тэхнічныя моманты, якія давядзецца дапрацаваць. Пастаўлена задача да 1 кастрычніка прадставіць іх на подпіс кіраўніку дзяржавы”, — сказаў Уладзімір Зіноўскі.\nАдносна асноўнага дакумента — дэкрэта — міністр расказаў, што ён зведае некаторыя змяненні, у тым ліку ў назве, каб быў дакладны і выразны пасыл для бізнесу і грамадства. “Ён прадугледжвае такія сур’ёзныя спрашчэнні, як, напрыклад, скарачэнне ў дзясяткі разоў правіл пажарнай бяспекі, санітарна-эпідэміялагічных умоў”, — растлумачыў Уладзімір Зіноўскі.\nУ сваю чаргу міністр па падатках і зборах Сяргей Налівайка расказаў, што прэзідэнтам у тым ліку падтрымана прапанова па ўвядзенні трохгадовага мараторыя на павышэнне ставак падаткаў і ўвядзенне новых падаткаў, збораў (пошлін). “Бізнесу гэта дасць прадказальнасць і стабільнасць. Гэтая прапанова знаходзіцца ў рамках канцэпцыі, якую Міністэрства па падатках і зборах і ў цэлым урад падтрымлівалі на працягу многіх гадоў”, — заўважыў міністр.\nПаводле слоў Сяргея Налівайкі, міністэрства даўно зрабіла акцэнт на павелічэнні колькасці камеральных праверак (без выезду да суб’екта гаспадарання) і скарачэнні выязнога, у тым ліку планавага, кантролю. “Па выніках першага паўгоддзя 2017 года, колькасць камеральных праверак вырасла на 30 працэнтаў. Што тычыцца выязных праверак, у тым ліку пазапланавых, то іх колькасць скарацілася на 15 працэнтаў”, — канстатаваў міністр па падатках і зборах.\nАсаблівая ўвага — культуры абслугоўвання пры харчаванні вучняў


4-я паліцэйская грэнадзёрская дывізія СС — Вікіпедыя\nням.: 4. SS-Polizei-Panzergrenadier-Division\nГерб 4-й паліцэйскай дывізіі СС\n4-я паліцэйская грэнадзёрская дывізія СС — вайсковае фармаванне войск Вафен-СС. Дывізія была сфармавана ў 1939 годзе як частка паліцыі парадка. Пакуль паліцэйскія арганізацыі кантраляваліся рэйхсфюрэрам СС Генрыхам Гімлерам як начальнікам нямецкай паліцыі ў Міністэрстве ўнутраных спраў, яны не лічыліся часткай СС, ні паліцэйскай дывізіяй у складзе Войск СС. Статус паліцэйскай дывізія атрымала з-за таго, што выконвала спецыфічныя паліцэйскія функцыі, захоўвала знакі адрознення і званні паліцыі. Дывізія была пераведзена ў статус СС у 1942 годзе, а пасля рознага плану перафармаванняў атрымала статус тпнкава-грэнадзёрскай. Дывізія вяла баі ў Францыі, СССР, Грэцыі і Памераніі, а здалася амерыканцам у траўні 1945 года.\n2 Францыя 1940\n2.1 Усходні фронт\nФармаванне[правіць | правіць зыходнік]\nПаліцэйская дывізія была сфармавана ў кастрычніку 1939 года, калі 15 тыс. прадстаўнікоў паліцыі парадка былі прызваныя і размешчаны разам з артылерыяй і сігнальнымі падраздзяленнямі, пераведзенымі з Вермахта. Гэтыя людзі не былі запісаны ў СС і заставаліся паліцэйскімі, захоўваючы сваю паліцэйскую структуру і званні. Мэта Гімлера ў фарміраванні дывізіі была такой: у перыяд гарачай бюракратычнай барацьбы і змагання за жывую сілу між Вермахтам і Вафен-СС фармаванне дывізіі дазваляла вывесці частку людзей з-пад прызыву ў Вермахт і размясціць іх пад юрысдыкцыяй СС.\nПершым камандзірам быў генерал-лейтэнант паліцыі Карл Пфефер-Вільдэнбрух – кадравы паліцэйскі камандзір, які быў ад’ютантам генерала пад час Першай сусветнай вайны; адначасова ён атрымаў званне группенфюрэра СС. Дывізія была ўзброена збольшага захопленай чэшскай зброяй і праходзіла вышкаленне ў Шварцвальдзе разам з правядзеннем спецыяльных аперацый у акупаванай Польшчы.\nФранцыя 1940[правіць | правіць зыходнік]\nДывізія ў той час не была матарызванай, транспарт вазіўся на конях, таму дывізія першапачаткова знаходзілася ў рэзерве групы армій С у рэйнскай вобласці пад час бітвы за Францыю. 9 чэрвеня дывізія ўпершыню ўступіла ў бой пад час фарсіравання ракі Эна і ардэнскага канала. Дывізія вяла цяжкія баі і пасля ўзяцця вышэй названых аб’ектаў, прасоўвалася ў бок Аргонскага леса, дзе яна ўвайшла ў кантакт з французамі і правяла шэраг баёў з іх рэгулярнымі часткамі. У канцы чэрвеня 1940 года дывізія была выведзена з лініі фронта і была пераведзена ў рэзерв групы армій “Поўнач”ва ўсходняй Прусіі. У студзені 1941 года кіраванне дывізіяй перайшло ад паліцыі да СС, аднак асабісты склад дывізіі не перайшоў у склад СС, а застаўся паліцэйскім.\nПад час уварвання ў СССР дывізія спачатку была часткай рэзерва групы армій Цэнтр. У жніўні 1941 года фармаванне ўступіла ў бой каля Лугі. Гэта было пад час цяжкіх баёў за лужскі плацдарм (яго ўтрымлівалі 7 савецкіх дывізій), таму паліцэйская дывізія страціла каля 2 тыс. чалавек забітымі, уключаючы камандзіра Артура Мюльверштадта. Змаганне сярод балот і лясоў вызвала шэраг праблем і пасля шэрагу правальных дзеянняў дывізія, здапамогай армейскіх частак, здолела ўварвацца ў паўночную частку Лугі, акружыць і разбіць савецкіх абаронцаў горада.\n1942[правіць | правіць зыходнік]\nУ студзені дывізія выдвінулася на лінію фронта па рацэ Волхаў, і 24 лютага атрымала статус дывізіі Вафен-СС. Байцы дывізіі змянілі свае знакі адрознення з паліцэйскіх на СС-аўскія.\nНовая дывізія СС вяла цяжкія баі са студзеня па сакавік, у выніку чаго была разбіта і патрапіла ў палон 2-я ўдарная армія генерала Ўласава. Рэшта года была праведзена на ленінградскім фронце.\nУ лютым 1943 года дывізія прымала ўдзел у абарончых баях на поўдзень ад Ладажскага возера, з баямі адступіла на новую абарончую пазіцыю каля Колпіна, дзе і трымала фронт, не гледзячы на цяжкія страты.\nХутка дывізію знялі з пазіцый каб папоўніць і павысіць статус дывізіі да танкава-грэнадзёрскай. На фронце засталася толькі невялікая баявая група з галанскага валанцёрскага легіёна. У траўні баявая група была расфарміравана, калі ўжо асноўныя часткі дывізіі былі гатовы ды баявых дзеянняў. Паліцэйская дывізія не вярнулася ў СССР, а была адпраўлена на Балканы, дзе прымала ўдзел у антыпартызанскіх аперацыях на поўначы Грэцыі.\nДывізія заставалася ў Грэцыі да жніўня 1944 года, пасля фармаванне адступіла, каб сустрэцца ў баю з наступаючай савецкай арміяй у раёне Белграда. Ізоў дывізія панесла значныя страты. Да верасня 1944 года дывізія скарацілася на палову і была вымушана адступіць у Славенію.\nЗначна скараціўшаяся паліцэйская дывізія СС адправілася ў Памеранію, дзе прымала меры па спыненню наступаючай савецкай арміі. Гітлер загадаў дывізіі рухацца ў бок Берліна, але недахоп тэхнікі і паліва не дазволтў выканаць загад фюрэра. Дывізія адыйшла ў Данцыг, дзе была акружана. Пасля жорсткай бітвы рэшткі дывізіі СС былі адпраўлены морам у Свінэмюндэ. Пасля кароткага адпачынку рэшткі дывізіі перайшлі з баямі Эльбу і здаліся амерыканцам каля горада Віттэнберген-Ленцэн.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=4-я_паліцэйская_грэнадзёрская_дывізія_СС&oldid=2866602"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 22:30, 24 верасня 2017.


“Нацыянал-здраднікі” — так зараз у Расеі называюць тых, хто не ўхваляе агрэсію Пуціна | Новы Час\n“Нацыянал-здраднікі” — так зараз у Расеі называюць тых, хто не ўхваляе агрэсію Пуціна\nНу, што усе ўчора слухалі? Усе пачулі галоўнае ? Не, галоўнае было не пра Крым. Крым — гэта ўжо позва учорашняга дня. Галоўнае ім было сказана не пра Крым. Галоўная фраза, нават не фраза а два галоўных словазлучэнні, два найважнейшых якара, якія і будуць вызначаць цяпер жыццё ў нашай краіне, былі вось гэтыя шэсць слоў — "нейкая пятая калона" і "рознага роду нацыянал-здраднікі". Разважае ў сваім блогу ў ЖЖ starshinazapasa.\nНацыянал-здраднікі... Ведаеце, пра каго гэта ён? Пра нас з вамі. Гэта мы з вамі цяпер — нацыянал-здраднікі, сябры мае. Пра гэта з трыбуны ў парламенце ўчора абвясціў сам прэзідэнт нашай з вамі Радзімы.\nГэта я, ветэран двух задуманых маёй краінай войнаў, па словах прэзідэнта гэтай жа маёй краіны, цяпер — нацыянал-здраднік.\nГэта вы ўсё, мае дарагія сябры і калегі. Усе, хто быў на Маршы. Усе, хто, па іх недагляду, да гэтага часу працуе ў незалежных СМІ. Або працаваў раней — пакуль не зачынілі. Усе, хто не хоча вайны. Хто не хоча патоку трунаў са сваімі дзецьмі. Усе, хто за свабодныя выбары і волевыяўленне. Усе, хто супраць карупцыі і злодзеяў. Усе, хто проста банальна — за свабоду.\nУсе вы — нацыянал-здраднікі. Так учора сказаў Пуцін. Дыктатар агучыў напрамак дзейнасці для сваіх шасцёрак. Вектар ўнутранай палітыкі — абраны.\nЯ думаю, да рэпрэсій — да масавых рэпрэсій, я маю на ўвазе — засталося ўжо зусім няшмат часу. У іх проста ўжо няма іншага шляху. З таго моманту, як бацька народаў з трыбуны прамаўляе словазлучэнне "ворагі народа", з усіх далейшых магчымых варыянтаў развіцця у краіны застаецца толькі адзін — да лагераў. Гэта дарога ў адным кірунку. Ну, а далей усё як па падручніку — чысткі, пагромы, вайна, затым грамадзянская вайна, пасля чаго — ужо развал і распад.\nХілары Клінтан: Пуцін не павінен пазбегнуць наступстваў


Библиотека Новости Разное Актыўная ацэнка: новая філасофія\n«Мне здаецца, што ўвесь час я працавала ў школе, а побач знаходзіліся дзверы з шыльдай «Так можна навучаць!» Часам яны былі зачыненыя, часам мне шчасціла прыадкрыць іх, зазірнуць, здзівіцца, але потым яны зноў зачыняліся. Актыўная ацэнка дапамагла адкрыць іх цалкам. І мне здаецца, што я ўжо стаю на парозе. Яшчэ рыхтуюся, але ўжо гатовая ўвайсці». Гэта прызнанне адной з настаўніц мінскіх школ, выпускніцы сёлетняга дыстанцыйнага курса «Стратэгіі актыўнай ацэнкі». За сем гадоў праз курс, які арганізуе Таварыства беларускай школы, прайшло ўжо больш за 500 чалавек.\nА вось яшчэ адно прызнанне ад настаўніцы з Шаркаўшчыны: «Калі б не актыўная ацэнка... я не адкрыла б для сябе сваіх вучняў. Часам непаслухмяных, занадта гарэзлівых, але такіх, якія вучыліся разам са мной: выпрацоўвалі крытэрыі ацэнкі, пісалі каментарыі. Я бачу змены ў іх навучанні і адносінах паміж сабой. Гэтаму іх навучыла работа з самаацэнкай і ўзаемаацэнкай. Знікае боязь, перажыванне, што нечага не ведаеш, узрастае давер».\nАктыўная ацэнка (АА) – менавіта так называюць у Беларусі тэхналогію Fоrmаtіvе Аssеssmеnt (дынамічнае ці фарміравальнае ацэньванне), якая стала ў сусветнай адукацыі мэйнстрымам. Прыхільнікі актыўнай ацэнкі называюць яе новай адукацыйнай філасофіяй. Яна складаецца з важных элементаў, якія дапамагаюць зрабіць працэс навучання больш скіраваным на асобу кожнага вучня, падказвае, у якім кірунку яму рухацца далей, матывуе і прымушае браць на сябе адказнасць за свае веды, але прынцыпова пазбягае канкурэнцыі. Гэта інтэрактыўная тэхналогія, заснаваная на пастаяннай зваротнай сувязі. Чаму філасофія? Таму што патрабуе ад педагога прыняць новую ролю і адмовіцца ад стэрэатыпаў, якія склаліся ў традыцыйнай адукацыйнай мадэлі.\nМіж іншым, сёлета спаўняецца дзесяць гадоў, як актыўная ацэнка дзякуючы групе настаўнікаў-энтузіястаў прыйшла ў нашу краіну. Які шлях быў пройдзены за гэты час і што змянілася ў стаўленні да актыўнай ацэнкі з боку кіраўнікоў сістэмы адукацыі, навучальных устаноў і педагогаў? Пра ўсё гэта разважалі на фестывалі педагагічных ідэй «Стратэгіі актыўнай ацэнкі для эфектыўнага навучання: найлепшыя адукацыйныя практыкі», які прайшоў у сценах Акадэміі паслядыпломнай адукацыі (АПА).\nНе для ацэнкі, а для навучання\n– Гатоўнасць да перамен, адказнасць, творчасць, самастойнасць у прыняцці рашэнняў – вельмі важныя якасці для сучаснага педагога, – падкрэслівае начальнік Цэнтра прафесійнага развіцця і інавацыйнай адукацыі АПА Алена РАДЗЕВІЧ. – І трэба шчыра адказаць сабе на пытанне: а ці гатовы я да перамен у прафесійнай дзейнасці, асабліва калі давядзецца быць у сваім акружэнні «белай варонай»? Таму што любыя перамены – гэта выхад з зоны камфорту: даводзіцца змяняць свае педагагічныя звычкі, падыходы і метады працы...\nДзесяць гадоў таму невялікая група настаўнікаў і выкладчыкаў з розных устаноў адукацыі ў летні час сабралася разам на семінарах па ацэначнай дзейнасці, якія арганізавала Таварыства беларускай школы. І раптам педагогі знайшлі адказы на пытанні, якія хвалявалі іх многія гады: як павысіць паспяховасць вучняў, як іх матываваць і зрабіць адказнымі за ўласнае навучанне... З 2012 года ў АПА была распрацавана і рэалізуецца праграма навучальных курсаў «Актыўная ацэнка як новая стратэгія навучання». У 2013–2015 гадах быў паспяхова рэалізаваны інавацыйны праект па ўкараненні мадэлі актыўнай ацэнкі на базе 11 устаноў адукацыі. АА пачала ўкараняцца ў сістэму павышэння кваліфікацыі педагогаў розных катэгорый. Ідэя распаўсюджвалася ўсё шырэй і шырэй, як кругі на вадзе. Нашы педагогі праходзілі складаны шлях ад разумення некаторых элементаў актыўнай ацэнкі да прыняцця філасофіі, больш глыбінных працэсаў, якія стаяць за гэтай тэхналогіяй.\n– Сродкі актыўнай ацэнкі прызначаны, у першую чаргу, не для ацэньвання, не для кантролю, не для выстаўлення адзнак, а для навучання, – падкрэслівае прафесар кафедры педагогікі і менеджменту адукацыі АПА Мікалай ЗАПРУДСКІ.\nЦікавыя вынікі былі атрыманы падчас анкетавання настаўнікаў. Ім прапанавалі адказаць на пытанне: «Чым абумоўлены вашы поспехі ў прымяненні АА?» Больш за 59 % паведамілі пра падтрымку вучняў. 55 % апытаных канстатавалі, што ім было лёгка адмовіцца ад стэрэатыпаў. Палова рэспандэнтаў сказалі, што адчуваюць падтрымку калег з іншых устаноў адукацыі (праз адмысловы сайт «Актыўная ацэнка» http://aacenka.by). А вось падтрымкай з боку калег у сваёй школе змаглі пахваліцца толькі 15,5 % актыўных ацэншчыкаў. 59 % педагогаў, якія ўкараняюць актыўную ацэнку на сваіх уроках, канстатуюць, што з боку вучняў павысілася адказнасць за вынікі навучання.\n– Дзякуючы АА я дасягнула тых мэт, якія з'яўляюцца ключавымі ў маёй педагагічнай дзейнасці: навучанне стала для дзяцей цікавым, матываваным (яны разумеюць, што адказнасць за вынікі работы ляжыць на іх, а не на настаўніку), якасным (вучні больш сур'ёзна падыходзяць да засваення матэрыялу), узаемным (дзеці вучацца разам, і саперніцтва поўнасцю выкараненае), самаадданым (раней яны не жадалі заставацца пасля ўрокаў, давучваць і дапрацоўваць, а цяпер, наадварот, ведаюць, што маюць абмежаваны тэрмін на выпраўленне работ, і карыстаюцца кожнай вольнай хвілінкай), выніковым (кожны бачыць вынік сваёй працы, імкнецца да лепшых вынікаў). Прымяненне АА паўплывала на асобу кожнага вучня (з'явіліся такія якасці, як самастойнасць, крытычнасць, сур'ёзнасць, адказнасць, жаданне дапамагаць слабейшаму і іншыя), прывяло да фарміравання новых навыкаў і ўменняў (самааналіз і самаацэнка, узаемааналіз і ўзаемаацэнка, супрацоўніцтва і г. д.), – канстатуе настаўніца гісторыі Дукорскай сярэдняй школы Пухавіцкага раёна Вераніка ГУТАРАВА.\nДаеш зваротную сувязь!\n– З кожным годам да руху педагогаў, якія пажадалі перагледзець свае метады навучання, далучаюцца ўсё новыя энтузіясты. Адбываецца сапраўдная ланцуговая рэакцыя, – падкрэслівае Мікалай Запрудскі. – Многія абаранялі свой вопыт прымянення актыўнай ацэнкі на кваліфікацыйных экзаменах на вышэйшую катэгорыю і катэгорыю «настаўнік-метадыст», дэманстравалі работу па тэхналогіі АА на рэспубліканскім конкурсе прафесійнага майстэрства «Настаўнік года». Было напісана 6 кніг, выйшла каля 100 артыкулаў у педагагічнай прэсе, створаны канал АА на YouTube. Пагалоска пра нашу актыўную ацэнку распаўсюдзілася і за межы краіны. Да нас у акадэмію, каб засвоіць тэхналогію АА, прыязджаюць кіраўнікі школ і настаўнікі з Расіі. Знаёміліся з актыўнай ацэнкай у акадэміі і педагогі з Еўропы (у рамках праграмы «Песталоцы»). Беларускія актыўныя ацэншчыкі праводзілі майстар-класы ў Расіі і ва Украіне. Тэхналогія актыўнай ацэнкі надта значная і эфектыўная, каб ігнараваць яе і безуважна назіраць, як па ёй працуюць настаўнікі ў больш паспяховых краінах і школах...\n– Усім раю звярнуцца да кнігі аўстралійскага прафесара Джона Хэці «Бачнае навучанне». Гэта самае маштабнае ў свеце даследаванне ў галіне доказнай педагогікі, якое ўтрымлівае адказы на крытычна важныя пытанні сучаснай адукацыі, – кажа намеснік старшыні Таварыства беларускай школы Тамара МАЦКЕВІЧ. – Першая кніга выйшла ў 2009 годзе. Прааналізаваўшы за 15 гадоў вынікі больш чым 50 000 даследаванняў ва ўсім свеце з сумарным ахопам больш за 86 мільёнаў школьнікаў, Джон Хэці распрацаваў своеасаблівы «барометр», які паказвае ўплыў канкрэтных фактараў на навучанне. Чым вышэйшае значэнне паказчыка, тым большы ўплыў на якасць навучання аказвае гэтая прычына.\nВысветлілася, напрыклад, што ў найменшай ступені на якасць уплываюць дамашнія заданні, індывідуалізацыя навучання, колькасць вучняў у класе, падзел на групы па здольнасцях і паўторнае навучанне (пакіданне вучня на другі год). А найбольш высока Джон Хэці ацэньвае існаванне зваротнай сувязі паміж настаўнікам і вучнем (толькі разгорнутая зваротная сувязь істотна карэлюе з высокімі дасягненнямі), ну і, вядома, настаўніцкія чаканні. Педагог павінен верыць, што ўсе дзеці могуць вучыцца і развівацца, што навучальныя вынікі любога з іх могуць змяніцца да лепшага, бо не з'яўляюцца раз і назаўсёды зададзенай велічынёй. У апошнім даследаванні 2018 года Хэці дадаў новыя фактары ўплыву. Найбольш высокі каэфіцыент (1,57) ён выставіў супрацоўніцтву настаўнікаў: калі педагогі маюць агульныя каштоўнасці, адну мэту, супрацоўнічаюць, у іх добрая атмасфера, яны раяцца, давяраюць адно аднаму – гэта магутная сіла. Калектыўная эфектыўнасць залежыць ад каштоўнасцяў, якія падзяляюць члены супольнасці.\nКацярына СКРЫГАН, настаўніца біялогіі сталічнага ліцэя № 1, – навабранец у арміі прыхільнікаў актыўнай ацэнкі. У бягучым навучальным годзе яна вучылася на дыстанцыйным курсе і адначасова ўкараняла тэхналогіі актыўнай ацэнкі на факультатыве ў 10-х профільных хіміка-біялагічных класах. Спецыфіка заключалася ў тым, што на факультатыве адзнакі навучэнцам увогуле не выстаўляюцца, а вось актыўная ацэнка прыйшлася ліцэістам па душы.\n– Самымі прыцягальнымі элементамі ў актыўнай ацэнцы для іх аказаліся ключавыя пытанні: ад іх яны аж «пішчалі», у іх заблішчэлі і загарэліся вочы, – смяецца Кацярына. – Але для профільных класаў, у якіх навучаюцца добра падрыхтаваныя дзеці, трэба вельмі пастарацца, каб прыдумаць пытанні, якія зачэпяць вучняў і на якія яны не знойдуць адразу адказ. Таму я прапанавала б настаўнікам біялогіі аб'яднаць свае намаганні і стварыць разам базу ключавых пытанняў па нашым прадмеце. Шмат ключавых пытанняў нараджаецца з пытанняў саміх вучняў – толькі настаўніку трэба ўключыць пастаянны рэжым назіральнасці...\nСярод ліцэістаў шмат перфекцыяністаў, якія хвалююцца, ці ўсё яны зрабілі дастаткова добра. Таму крытэрыі выканання задання, якія я ім даю, пайшлі «на ўра». Калі проста скажаш навучэнцам: «Падрыхтуй даклад па тэме антыбіётыкаў», нічога не канкрэтызуючы, то можаш атрымаць усё што заўгодна. У канцы года я дала заданне падрыхтаваць даклад па мікрабіялогіі і загадзя прапісала ўсё, што павінна быць у гэтых работах, а затым сядзела і атрымлівала асалоду ад пачутага. Крытэрыі ацэньвання – вельмі важны псіхалагічны момант, навучэнцы ведаюць, што трэба зрабіць, каб дасягнуць мэты.\nБольш «белых варон»\nРэалізацыі кампетэнтнаснага падыходу сродкамі актыўнай ацэнкі была прысвечана педагагічная майстэрня, якую арганізавалі для калег настаўнік-метадыст Эла ЯКУБОЎСКАЯ (гімназія № 1 г. Жодзіна) і намеснік дырэктара жлобінскай сярэдняй школы № 13, настаўнік-метадыст Алена АНАНЧЫКАВА. Задачай было да кожнага этапу ўрока падабраць прыёмы і тэхнікі, якія належаць да сродкаў актыўнай ацэнкі. Так, на этапе пастаноўкі мэты ўдзельнікі разгледзелі такія цікавыя прыёмы, як «Яркая пляма», кроссэнс, выкарыстанне коміксаў. Для пазнавальнага этапу ўрока ўдзельнікам было прапанавана падабраць прыёмы з уласнай практыкі, якія развіваюць ў навучэнцаў пэўныя кампетэнцыі: інфармацыйныя, камунікацыйныя, даследчыя, сацыяльныя. У ход пайшлі інтэлект-карты, гексы, міні-праекты, даследчы эксперымент. На рэфлексіўна-ацэначным этапе ўвага канцэнтравалася на эфектыўнай зваротнай сувязі і арганізацыі сітуацыі самаацэнкі. У выніку быў візуальна створаны гатовы канструктар кампетэнтнаснага ўрока.\nА дырэктар столінскай сярэдняй школы № 2 Ала ЛАЗІЦКАЯ на сваім майстар-класе прымусіла ўсіх задумацца над тым, як актыўная ацэнка спрыяе прафесійнаму развіццю педагога, дзе для яго шукаць патэнцыял і без якіх кампетэнцый немагчыма ўявіць сабе сучаснага педагога. «Эфектыўна навучаць можа толькі эфектыўны настаўнік!» – упэўнена Ала Лазіцкая.\n«Вельмі важна ў кожнай установе адукацыі ствараць атмасферу добразычлівасці, узаемадапамогі і партнёрства, якая шмат у чым залежыць ад адміністрацыі, – падкрэслівае Мікалай Запрудскі. – А канкурэнцыя толькі перашкаджае агульнай справе. Арганізуйце і падтрымлівайце ўзаемнае навучанне, каб носьбітам тэхналогіі АА быў не адзін педагог. Старайцеся зрабіць актыўную ацэнку прыналежнасцю ўсёй школы».\nДзесяць гадоў таму прыхільнікі актыўнай ацэнкі былі белымі варонамі. Сёння ім прасцей, таму што іх стала шмат. Зразумела, што нельга па школе выдаць загад – усім настаўнікам асвоіць новую стратэгію навучання. Пад прымусам гэта не робіцца. А можа быць, варта прыслухацца да аднаго з удзельнікаў фестывалю, які трапна заўважыў: «Для таго каб павялічыць колькасць «белых варон», трэба проста разагнаць чорных...»


Гарадзенцы гатовыя адзначыць Дзень Волі | Гарадзенская вясна\nГарадзенскі аргкамітэт па падрыхтоўцы святкавання 100-годдзя БНР гатовы адзначыць вялікае свята ў Каложскім парку Гародні. Пра гэта паведаміў кіраўнік партыі БНФ па Гарадзеншчыне Вадзім Саранчукоў:\n– Варашана пытанне з абсталяваннем і арганізацыяй фуд-корт. Запрошаныя рамеснікі, якія будуць прадстаўлены на кірмашы. Вырашана пытанне з асвятленнем і фінансаваннем гэтай тэхнічнай часткі. Шляхі, якія мы выкарыстоўвалі для збору грошай, – гэта і «Талака», і складкі актывістаў, і прыватныя ахвяраванні. Сабраных грошай на сённяшні дзень хапае на арганізацыю свята, таму ўжо зараз можна казаць, што ўрачыстае святкаванне 100-годдзя аднаўлення незалежнасці нашай краіны, 100-годдзе абвяшчэння Устаўной Граматы БНР пройдзе на выдатным узроўні.\nЗбор сродкаў будзе яшчэ працягвацца. Як ён адбываецца – распавядае сябра аргкамітэта Мікола Салянік:\n– У асноўным ахвяруюць людзі, якія маюць мала, якія самі жывуць надгаладзь. І на вялікі жаль, не ахвяруюць тыя людзі, якія маюць не па адным катэджы, якія маюць фірмы, фізічныя асобы, якія маюць дастаткова сродкаў не толькі для жыцця.\nАпроч вялікага свята 25 сакавіка, гарадзенцы правядуць яшчэ 24 сакавіка дыктоўку, прысвечаную Дню Волі. Пасля дыктоўкі адбудзецца выступ музыкі Алеся Дзянісава. Пачатак дыктоўкі ў 18.00 на вул. Будзёнага, 48а.\nЧытай больш на: https://www.racyja.com/hramadstva/garadzentsy-gatovyya-adznachyts-dzen-v/


Раней судзімы мінчанін з рэўнасці забіў былога кавалера сужыцелькі | zviazda.by\nРаней судзімы мінчанін з рэўнасці забіў былога кавалера сужыцелькі\nНа разгляд у суд накіравана крымінальная справа ў дачыненні да 35-гадовага гараджаніна, якога абвінавачваюць у здзяйсненні злачынства, прадугледжанага ч. 1 арт. 139 КК Рэспублікі Беларусь («Забойства»), распавялі агенцтву «Мінск-Навіны» у пракуратуры Заводскага раёна.\nУ той дзень мужчына распіваў спіртное з сужыцелькай, пасля чаго паміж імі здарыўся канфлікт, і ён сышоў, прыхапіўшы з сабой кухонны нож. На вуліцы сустрэў знаёмага, з якім працягнуў выпіўку. Раптам яму патэлефанаваў былы муж сястры і расказаў, што сустрэў яго жонку ў краме ў кампаніі двух мужчын і што тыя накіраваліся ў адзін з двароў на вул. Ілімскай. Малады чалавек раззлаваўся і адправіўся высвятляць, з кім бавіць час сужыцелька.\nЁн убачыў даму сэрца ў кампаніі былога 41-гадовага кавалера і пачаў абражаць. Той заступіўся за яе. Паміж імі завязалася бойка: у нейкі момант раўнівец апынуўся на зямлі, а зверху на ім сядзеў апанент і наносіў удары. Нечакана зламыснік выхапіў з кішэні штаноў нож і не менш як чатыры разы ўдарыў ім экс-каханага вернай. Адзін з удараў прыйшоўся ў вобласць сэрца. Пасля гэтага зламыснік уцёк.\nПаранены мужчына падняўся з зямлі, зрабіў некалькі крокаў і страціў прытомнасць. Перапалоханая жанчына патэлефанавала ў хуткую, але медыкі якія прыбылі толькі канстатавалі яго смерць.\nНеўзабаве супрацоўнікі міліцыі затрымалі падазраванага і даставілі ў Заводскае РУУС для далейшага разбіральніцтва. Як высветлілася, ён добра знаёмы вартавым парадку: меў адмоўныя характарыстыкі па месцы жыхарства, складаўся на ўчоце ў міліцыі і ў наркадыспансеры ў сувязі з прыхільнасцю да алкаголю. Акрамя таго, раней мужчына назіраўся ў псіханеўралагічным дыспансеры, так як меў схільнасць да суіцыду.\n— Абвінавачаны займаўся грузаперавозкамі, быў зарэгістраваны ў якасці індывідуальнага прадпрымальніка. Неаднаразова судзімы за разбой, невыкананне патрабаванняў прэвентыўнага нагляду, пагрозу забойствам і прычыненнем цяжкіх цялесных пашкоджанняў сужыцельцы, — распавяла намеснік пракурора Заводскага раёна Вікторыя Кунцэвіч. — Маючы не знятую і не пагашаную ва ўстаноўленым парадку судзімасць, грамадзянін на шлях выпраўлення не стаў, належных высноў для сябе не зрабіў і зноў здзейсніў наўмыснае злачынства.\nДа вынясення прысуду абвінавачваны будзе знаходзіцца пад вартай.\nзабойства з рэўнасці\nпракуратура Заводскага раёна


КАРЦІНКІ З “ВЫБАРАЎ” - НАРОДНАЯ ПАРТЫЯ\nУсе думалі-гадалі: і куды гэта падзеўся колішні “едіный лідер оппозіціі” А. Мілінкевіч. Быў “лідэрам”, аб’ездзіў у гэтым амплуа ўсю Заходнюю Эўропу і раптам зьнік. Некаторыя падумалі, што Мілінкевіч ужо выпрацаваў свой грант-рэсурс і канчаткова саступіў камфортнае месца “едіного” прэтэндэнту на Мілінкевіча №2 — г-ну Саньнікаву. Але аказалася, што “едіный” перакваліфікаваўся ў спэцыяліста па футуралогіі.\nДнямі рэжымныя і “незалежныя” СМІ агучылі ягонае прадказаньне наконт таго, колькі часу засталося А. Лукашэнку. Мілінкевіч паведаміў, што “Масква здыме Лукашэнку праз паўтара гады”. Цікава, што апошнім часам з розных крыніцаў у беларускае грамадзтва пачалі паступаць дакладна такія ж “інфармацыі”: Лукашэнку, маўляў, засталося паўтара гады, а потым усё... Пра гэта загаварылі стукачы ў грамадзкім транспарце і чэргах, запісныя рэжымныя “палітолагі” і “аналітыкі”.\nНа фоне правалу эканомікі (ды і ўсіх сфэраў беларускага жыцьця) спатрэбілася вынайсьці формулу грамадзкага аблягчэньня і зрабіць яе прыймальнай і прывабнай. Атрымліваецца так — няхай Лукашэнка яшчэ раз сфальшуе выбары і застанецца яшчэ раз кіраваць падманутым грамадзтвам; яму засталося не так і шмат (але не так і мала) — паўтара гады. Так што ня трэба ніякага байкоту фальшывых выбараў, ніякіх сацыяльных пратэстаў. Масква сама яго ліквідуе бяз нашага ўдзелу. Цікава, што “аналітыкі” не называюць прычыны менавіта такога тэрміну апошняга цараваньня дыктатара і яго выдаленьня Масквой. Але гучыць прыгожа — “праз паўтара гады”. Так распавядаў быў беларусам пра іхнае жыцьцё і будучыню маскоўскі містык Глоба. І многія верылі яму, цытавалі яго. Потым высьветлілася, што ён кадравы “чэрававяшчальнік” з Лубянкі.\nПрыгожы беларускі горад Глыбокае, пярліна барока, край дасьціпных людзей! Як і па ўсёй краіне, у Глыбокім на Віцебшчыне начальства загадала вывесіць паўсюль афіцыёзныя каляровыя плакаты з заклікамі “на выборы”: на крамах, школах, клюбах, прыпынках і г.д. Плакаты павіселі пару дзён, а потым мясцовыя людзі ўдакладнілі па-свойму тэкстоўку на плакатах. Пад тэкстам “19 декабря состоятся выборы президента РБ” яны прыляпілі акуратна выкананы на палосцы паперы дадатак “А.Г.Лукашенко”... На працягу тыдня мясцовыя вэртыкаль, міліцыя, гэбэшнікі і сексоты хадзілі каля гэтых “выбараў Лукашэнкі” і нічога не заўважалі, бо выглядала ўсё піетэтна і лагічна. Грамадзяне давіліся ад сьмеху, чытаючы трапную фармулёўку на тэму прадказуемага фарсу. Але ўрэшце людзі ня вытрымалі і пачалі рагатаць. Вэртыкальшчыкі і паліцэйшчына бегалі па горадзе цэлы дзень і зьдзіралі плакаты з народным дадаткам. З менскай друкарні давялося завозіць новы наклад плакатнага афіцыёзу.\nУ сталіцы і іншых гарадах Беларусі заўважана ліхаманкавая актыўнасьць грамадзянаў. Не, не на электаральным полі “выбараў Лукашэнкі”. Але ў прасторы, непасрэдна зьвязанай з электаральнай тэмай. Грамадзяне, у якіх яшчэ ёсьць пэўныя запасы беларускіх грошай, актыўна наведваюць банкі і шукаюць выгаднейшы курс абмену рублёў на даляры. Перад абменьнікамі стаяць цярплівыя чэргі ў дзесяткі чалавек і пазбаўляюцца ад рублёў. Прызнацца, такой зьявы яшчэ не было ў нашай найноўшай гісторыі. Заўважана, што кожны чалавек мяняе рублі і набывае па пяць, тры, нават дзесяць тысячаў даляраў. Абмен рублёў на 700-800 даляраў на гэтым фоне выглядае маласур’ёзнай трансакцыяй. Захваляваўся рэжым і сам начальнік рэжыму, які гукнуў па БТ, што “не нада менять на доллары, это ненадёжно...” Дарэчы, пасьля гэтага звароту чэргі каля абменьнікаў прыкметна павялічыліся. Людзі здымаюць грошы з рублёвых укладаў, мяняюць іх на даляры, але нясуць закупленае дахаты, ня робяць даляравых укладаў у банкі, якім ужо няма веры. Такое здараецца, калі даверу ня мае ўжо і сама дзяржава ў выглядзе пануючага рэжыму.


МАЙСТЭРСТВА І ТАЛЕНТ. З цыклу публікацый на тэму «Браслаўскіх зарніц» |\n«Браслаўскія зарніцы» 1990 года прысвячаліся 45-й гадавіне Вялікай Перамогі.\nМы працягваем цыкл публікацый, прысвечаных гісторыі і развіццю свята «Браслаўскія зарніцы». Нагадваем, што ў хуткім часе будзе надрукавана віктарына, пераможца якой атрымае ўзнагароду.\nУ 90-я гады свята нацыянальнай культуры працягвае актыўна развівацца, але з захаваннем закладзеных традыцый. Таксама ў яго межах з’яўляюцца розныя творчыя пляцоўкі і выстаўкі. Кожны год арганізатары пашыралі спіс запрошаных калектываў і гасцей.\nУ 1990 годзе на мерапрыемстве ўшаноўвалі ветэранаў Вялікай Айчыннай вайны, бо святкавалася 45-годдзе Перамогі. Калонай у суправаджэнні духавога аркестра і юнакоў-сцяганосцаў прайшліся яны (ветэраны) па вуліцах горадах, усклалі кветкі да помніка У. І. Леніну і накіраваліся ў Леснічоўку. Там на сцэнічнай пляцоўцы артысты народнага тэатра паказалі тэатральную пастаноўку, прайшло выступленне зводнага хору, мясцовых і мінскіх самадзейных калектываў. Хапала забаў і па-за сцэнай. Так, адбыліся спаборніцтвы, сельскагаспадарчая латарэя, працавалі гандлёвыя рады.\nУ 1994 годзе «Браслаўскія зарніцы» прысвячаліся сям’і, а галоўнымі героямі сталі дзеці. Юныя браслаўчане выступалі на канцэртнай пляцоўцы, іх забаўлялі клоўн Гоша і Карлсан. Дзяцей узнагароджвалі прызамі за ўдзел у конкурсах. Падарункам для ўсіх у гэты год стала выступленне спевакоў Ядвігі Паплаўскай і Аляксандра Ціхановіча з групай «Шчаслівы выпадак», а таксама ансамбля «Вяселле».\nУ 1996 годзе фестываль праходзіў пад дэвізам «Сёння ў нашай хаце свята». У яго рамках адбыліся свята ткацтва, падрыхтаванае музейнымі работнікамі, і выставы вырабаў школьнікаў. На сцэне ж людзей забаўлялі калектывы са Слабодкі, Завер’я, Дрысвят, Відзаў-Лаўчынскіх, Друйска і Опсы. Аднак усе творчыя планы перакрэсліў праліўны дождж. З-за яго давялося перанесці канцэрт запрошанага гурта «Талака» ў РДК. Аднак гледачы там не сабраліся і выступленне прафесіяналаў увогуле адмянілі.\nУ 1997 годзе святкавалася 30-годдзе «Браслаўскіх зарніц». На іх ушаноўвалі перадавікоў веснавой сяўбы і людзей, якія стаялі ля вытокаў фестывалю. Кожнаму, хто выходзіў на сцэну, уручалі кветкі і хлебны каравай. З нагоды юбілею былі адноўлены кавалачкі сцэнарыяў мінулых фестываляў. У канцэрце па традыцыі прынялі ўдзел мясцовыя калектывы, а завяршыла яго выступленне аркестра пад кіраўніцтвам Міхаіла Фінберга і салістаў Ларысы Грыбалёвай, Мікалая Скорыкава, Стэлы і інш. Дапаўненнем да асноўнай праграмы свята былі выстаўкі народных майстроў, спартыўныя спаборніцтвы і гандлёвыя рады.\nУ 1998 годзе «Браслаўскія зарніцы» ўпершыню працягваліся два дні і набылі абласны статус. У першы дзень прайшоў конкурс народных майстроў вобласці «Лазовы прут», а на сцэнічнай пляцоўцы адбывалася свята беларускай кухні. У нядзелю ў Леснічоўцы праходзіў святочны галаанцэрт з удзелам калектываў Браслаўшчыны, Верхнядзвінска, Пастаў, Талочына, Расон.\nУ 1999 годзе свята набыло рэгіянальны статус і таксама працягвалася два дні. У першы адбыўся эстрадны канцэрт у Леснічоўцы з удзелам калектываў з Полацка, Наваполацка, Пастаў, які завяршыўся апоўнач дыскатэкай. На другі дзень браслаўчан радавалі выступленнем зводны хор, калектывы з Жодзіна, Віцебска, Верхнядзвінска і госці з Прыбалтыкі. Акрамя канцэрта, праводзіліся спартыўныя спаборніцтвы, гульнявыя праграмы, працавалі атракцыёны.\nФота з фондаў Браслаўскага раённага аб’яднання музеяў


06 красавік 2016, 16:22\nПаводле іх, патрэбная дапамога іншых краінаў, якія зацікаўленыя, каб у Закаўказьзі не было збройнага канфлікту. На замірэньне спадзяюцца лідэры як азэрбайджанскай, так і армянскай дыяспар.\n«Канфлікт у Нагорным Карабаху — справа рук расейцаў»\n«Гэты канфлікт спрадвеку, — кажа жыхар Магілёва азэрбайджанец Ільяс. — Малыя народы заўжды абапіраліся на падтрымку вялікіх дзяржаваў. Цяпер Армэнія трымаецца Расеі, а ў Расеі свае інтарэсы ў Закаўказьзі. У Армэніі дысьлякуецца расейская вайсковая часьць. Яна там увесь час будзе знаходзіцца».\nУ дзевятнаццатым стагодзьдзі, кажа суразмоўца, на Каўказе азэрбайджанцаў было 50 мільёнаў. А пасьля войнаў, якія вяла Расея з Іранам, Асманскай імпэрыяй, землі Азэрбайджану дзялілі між суседзямі.\n«Нагорны Карабах — азэрбайджанская тэрыторыя, — настойвае Ільяс. — І калі гэтае пакаленьне ня верне яго, то наступнае возьмецца. Урэшце ён усё роўна застанецца азэрбайджанскім».\n«Канфлікт — гэта справа рук расейцаў, — кажа ён. — Але там свае інтарэсы маюць і Турэччына, і Злучаныя Штаты Амэрыкі. Канфлікт будзе, пакуль Карабах армянскі».\nПаводле Ільяса, стасункі між азэрбайджанцамі і армянамі ў Магілёве далёкія ад прыязных, але адкрытай варажнечы няма. Прадстаўнікі дзьвюх дыяспар рэдка сутыкаюцца, а пагатоў гавораць пра Карабах. Часам бываюць і спрэчкі, кажа суразмоўца: азэрбайджанцы настойваюць, што Карабах іхны, а армяне — што іхны.\n«Мы кажам: калі Карабах ваш, дык едзьце туды і жывіце. Азэрбайджанцы ж з Карабаху даўно выехалі. Ён амаль абязьлюдзеў. Тых армянаў, якія там засталіся, не ўпускаюць у Армэнію на мяжы. Нармалізацыі адносінаў азэрбайджанцаў і армянаў ня будзе. Зашмат крыві і сьмерцяў», — лічыць Ільяс.\nУ Магілёве азэрбайджанцы маюць свае помнікі. Азэрбайджанская дыяспара ўсталёўвае ў іх у гонар землякоў — савецкіх герояў Другой усясьветнай вайны. На фота адзін зь іх — удзельнік вызваленьня Беларусі і ганаровы грамадзянін Магілёва Аслан Везіраў\nНа ягоную думку, праблемы з Карабахам пачаліся ад развалу Савецкага Саюзу, калі зьнікла сіла, якая стрымлівала агрэсіўныя памкненьні нацыяналістаў. «Гарбачоў прадаў усё», — мяркуе азэрбайджанец.\nРадня Ільяса жыве за семдзесят кілямэтраў ад Карабаху. Ён часта адведвае родныя мясьціны, якія пакінуў тры дзясяткі гадоў таму.\n«Там адчуваецца боязь, — кажа ён. — Некаторыя мае землякі ня ўтойваюць, што зрабіць супраць Расеі нічога ня могуць. Так і можаце пісаць: супраць Расеі мы нічога ня зробім. Гэта такая расейская палітыка. Мы як украінцы, такія ж гасьцінныя — прытулім любога, ня думаючы, што ад госьця можа быць і бяда».\nНагорны Карабах на мапе\n«Спрадвеку ў Карабаху жылі армяне, таму мы і адабралі зямлю ў азэрбайджанцаў»\nУ магілёўца Армэна таксама радня жыве непадалёк ад зоны баявых дзеяньняў, але з армянскага боку. Як аднавіўся канфлікт, ён рэгулярна тэлефануе на радзіму.\n«Мне пераказваюць: на радзіме страх што адбываецца. Загінула нямала людзей. Але армяне дужа рашуча настроеныя, каб адпомсьціць за загінулых. Вельмі шматлюдныя праходзяць пахаваньні загінулых. Дзеці загінулі бязьвінныя».\n«Гэта зямля не азэрбайджанцаў. Спрадвеку там жылі армяне, таму мы і адабралі яе ў азэрбайджанцаў, — настойвае Армэн. — Цяпер яны маюць прэтэнзіі да нас пастаянна. І пачаўся канфлікт зь іх. Армяне ніколі б вайны не пачыналі. Калі чалавек нешта ня тое робіць, дык яму ж можна пра гэта сказаць, а ня біць адразу».\nАрмэн не згаджаецца зь меркаваньнем Ільяса, што жыхароў Карабаху армянскія ўлады змушаюць заставацца ў анкляве.\n«Гэта армянская тэрыторыя, і армяне могуць свабодна перасоўвацца па краіне».\nНа пытаньне, як і калі варагуючыя бакі могуць прымірыцца, Армэн адказвае, што гэта зрабіць будзе цяжка.\n«Азэрбайджанцаў жа больш, чым армянаў. У нас, так, стаіць расейская вайсковая часьць. За азэрбайджанцаў Турэччына і Амэрыка. А ў нас толькі Расея. Але прымірыцца без дапамогі іншых мы ня зможам».\nУ краях, дзе асядаюць армяне, яны ўсталёўваюць памятныя знакі – хачкары. Такі ёсьць і ў Магілёве\nАрмэн кажа, што ў яго ёсьць сябар-азэрбайджанец, але прызнае, што стасункі між прадстаўнікамі дзьвюх дыяспар не сяброўскія.\n«Часам бываюць і палкія спрэчкі, якія, аднак, сканчаюцца міралюбна, бо нам тут няма чаго дзяліць. Мы ж у Беларусі жывём даўно, па тры дзясяткі гадоў. Ужо ведаем адзін аднаго. Можна сказаць, што Беларусь прымірыла», — заўважае ён.\nПаводле суразмоўцаў, беларусаў мала цікавіць, што адбываецца ў далёкім ад іх Закаўказьзі.\n«Некаторыя пытаюцца, што ж там ды як там, але гэта хутчэй дзеля ветлівасьці», — кажуць беларускія і азэрбайджанцы, і армяне.\n«Людзі стагодзьдзямі жылі побач, а тут рэзка пачалі ненавідзець адзін аднаго»\nГеоргі Егіазаран, старшыня Менскага гарадзкога армянскага культурна-асьветнага таварыства «Айастан», распавёў, што ў Беларусі пражывае больш за 8,5 тысячы армян. Ніякіх праблемаў тут яны ня маюць, пачуваюць сябе ў Беларусі як дома. Ёсьць і перасяленцы, уцекачы, якія прыехалі ў Беларусь пасьля азэрбайджанска-армянскага канфлікту ў 1988 годзе.\n«Што да цяперашняга канфлікту, гэта ўсё жахліва. Вядома, пасьля сур’ёзнага абвастрэньня ў 1988 годзе, калі было штучнае нагнятаньне нянавісьці, прапаганда, часам здараліся дробныя правакацыі, бытавыя канфлікты. Але чаму так цяпер палыхнула, я не разумею.\nЛюдзі стагодзьдзямі жылі побач, а тут рэзка пачалі ненавідзець адзін аднаго. Армэніі гэта ня трэба было — ваенным шляхам нешта вырашаць. Шчыра кажучы, мне цалкам незразумела, чаму гэтае абвастрэньне адбылося менавіта цяпер. Нейкая невялікая купка людзей недружалюбна настроеная і штурхае на ваенныя дзеяньні, на вырашэньне пытаньняў недыпляматычным шляхам.\nМы вельмі спадзяёмся, што самым бліжэйшым часам цывілізавана, менавіта дыпляматычнымі шляхамі вырашыцца гэтая праблема. Мы вельмі спадзяёмся на менскую міратворчую групу. Мы ўсе бачылі, як шмат крокаў Менск зрабіў у вырашэньні канфлікту на ўсходзе Ўкраіны, сам кіраўнік дзяржавы ўдзельнічаў у перамовах „нармандзкай чацьвёркі“. Так што спадзяёмся на менскую групу і ў справе ўрэгуляваньня сытуацыі ў Нагорным Карабаху. Я вельмі спадзяюся, што там будзе мір».\nНа традыцыйным магілёўскім сьвяце нацыянальных культур азэрбайджанскае і армянскае падворʼі\n«Азэрбайджан ня супраць армян, а супраць той купкі людзей, якія ня хочуць мірна вырашаць канфлікт»\nЗаслужаны майстар спорту, шматразовы чэмпіён сьвету па дзюдо і самба, старшыня Кангрэсу азэрбайджанскіх абшчын Націк Багіраў жыве ў Беларусі з 1987 году. Азэрбайджанцаў у Беларусі некалькі дзясяткаў тысяч, але дакладную лічбу цяжка назваць, кажа ён:\n«Ніякіх праблемаў, зьвязаных з нацыянальнасьцю, няма. Беларусы надзвычай талерантныя і гасьцінныя людзі. Дарэчы, гэтыя якасьці ёсьць і ў азэрбайджанцаў, што аб’ядноўвае абодва народы».\nШто да вырашэньня карабаскага канфлікту, спадзеву на Менскую групу АБСЭ, якая была створаная яшчэ ў 1992 годзе, у Націка Багірава няма:\n«Пакуль яна нічога ня вырашыла. Складаецца ўражаньне, што займаецца гэтая група перакладваньнем паперак з аднаго краю стала на другі край. Гэта засмучае, таму што трэба вырашаць пытаньне. Было чатыры рэзалюцыі ААН аб вызваленьні акупаваных тэрыторыяў суседняй дзяржавай Армэніяй, але Армэнія іх не выконвае. Азэрбайджан жа не прэтэндуе на тэрыторыю Армэніі! З-за Карабаху Азэрбайджан мае каля 1 мільёна ўцекачоў са сваёй жа зямлі.\nАзэрбайджан ня супраць армян, а супраць той купкі людзей, якія ня хочуць мірна вырашаць канфлікт. Усе баявыя дзеяньні адбываюцца на тэрыторыі Азэрбайджанскай рэспублікі. Як можна абвінавачваць Азэрбайджан? Пачалося з таго, што Армэнія прэтэндавала на анкляў, які знаходзіцца ўсярэдзіне Азэрбайджана — Нагорны Карабах, які ня мае мяжы з Армэніяй. Цяпер жа захопленыя яшчэ 8 раёнаў, захоплены калідор, і гэтыя раёны наўпрост зьвязваюцца з Армэніяй. Кіраўніцтва Азэрбайджана неаднаразова казала: „Вызваліце астатнія раёны — ня маючы на ўвазе Нагорны Карабах — і тады мы сядзем за стол перамоваў і будзем размаўляць пра статус Нагорнага Карабаху“. Праблему трэба вырашаць. Вырашаць паводле міжнароднага права, паводле закону, дыпляматычнымі шляхамі».


Кожны трэці нямецкі лічыць cryptocurrencies ў якасці інвестыцый - Blockchain Навіны\nхоць Bitcoin, Ethereum і Ко. моцна пацярпелі ад падзення коштаў у апошні час, іх папулярнасць зрабіла мала, каб прычыніць ім шкоду. У агульнай складанасці 29 працэнты нямецкіх грамадзян бачаць лічбавую валюту ў якасці цікавай інвестыцыі. Рэпрэзентатыўны апытанне ў кантэксце Postbank Digital Study 2018 мелі месца ў перыяд з канца лютага да канца сакавіка, гэта значыць адразу пасля таго, як часам вельмі рэзкае падзенне коштаў у лічбавых валют. У прыватнасці, незалежнасць якія рэгулююць фінансавых сістэм і перспектыва высокіх даходаў аказваюць вялікі чароўнасць на немцах. Цікавасць маладых і лічбавай аффинных немцы асабліва адчувальны. Ва ўзроставай групе ад 18 і 34, амаль адзін у два (46 адсоткаў) зацікаўлена ў cryptocurrencies ў якасці інвестыцый – нягледзячы на часта негатыўныя паведамленні.\nПрысутнасць СМІ павышае цікавасць да Bitcoin і Co\nМінулы год, стаўкі криптовалюта скокнуў з аднаго рэкорднага да іншага, але з канца 2017, цана Bitcoin, найбольш шырока выкарыстоўваецца криптовалюта, знізіўся больш чым 65 адсоткаў. СМІ паведамілі экстэнсіўна на ваганні цэн і многія прадстаўнікі галіны кажуць з папярэджаннямі; такія як Бундесбанк або нямецкі фінансавы нагляд Bafin. галасы экспертаў, які прадказаў рэвалюцыю ў інвестыцыйным бізнэсе на cryptocurrencies, таксама стаў значна спакайней.\n“Варта адзначыць, што немцы па-ранейшаму зацікаўлены ў cryptocurrencies ў якасці фінансавых укладанняў, нягледзячы на высокія страты і відавочныя рызыкі,” кажа д-р. недахоп Томас, Галоўны Лічбавы дырэктар Postbank. “Існуе, вядома, рэальны рызыка таго, што людзі будуць губляць грошы толькі таму, што яны ідуць за падманам.” Bitcoin быў першай криптовалютой ў 2009, і ў цяперашні час існуе больш 1,500. Дэцэнтралізаванай кіраванне дадзенымі і крыптаграфічныя забяспечаныя пратаколы стварэння лічбавых аплатных аперацый без цэнтральных органаў улады, такіх як банкі.\nЖанчыны зачараваныя сістэмы незалежнасці, мужчыны па магчымасці вяртання\nГэта асабліва незалежнасць устаноўленых фінансавых сістэм, захапляе немцаў аб cryptocurrencies. Гэты аспект з'яўляецца значна больш важным для жанчын (60 адсоткаў) чым для мужчын (51 адсоткаў). Перспектыва нібыта высокай прыбытку, з другога боку, асабліва раздражняе мужчын (56 адсоткаў у параўнанні з 36 працэнтаў жанчын). Для кожнага трэцяга вентылятара cryptocurrencies, Ананімнасць таксама мае важнае значэнне. у адрозненне ад, напрыклад, карпаратыўныя акцыі, індывідуальны інвестар не цікавіць. З фізічным ўладаннем cryptocurrencies ні адзін супрацоўнік банка або брокер не мае ўяўлення пра дэпо. Для кожнага пятага зацікаўленага асобы, Ёсць таксама эмацыйныя прычыны, такія як вострыя адчуванні і таму “золаташукальнікаў пачуццё” інвеставання ў адносна новай формы лічбавых інвестыцый.\nFascination з маладымі людзьмі, асабліва буйных\nКрок інвестыцый зроблены асабліва маладымі людзьмі. У шэсць адсоткаў, лічбавыя абарыгены маюць удвая больш cryptocurrencies як насельніцтва ў сярэднім. На працягу наступных дванаццаці месяцаў, іншы 14 адсоткаў 18- да 34-гадовага ўзросту ўсё яшчэ хочуць расці cryptocurrencies. Ва ўсіх узроставых групах, гэта толькі восем адсоткаў. “Нягледзячы на неверагодную прыгажосць, маладыя інвестары не павінны выпускаць з выгляду прапаноў ад якая склалася банкаўскай сістэмы. Той, хто ўжо робіць інвестыцыі ў каштоўныя паперы як інвестыцыі, безумоўна, не павінны інвеставаць у cryptocurrencies з-за высокіх рызык. Паколькі гэты від інвестыцый з'яўляецца спэкулятыўным, “працягвае Томас Mangel.\nВеды аб магчымасцях і рызыках, верагодна, завышаныя\nВысокія ваганні цэн на cryptocurrencies, а таксама планах па банкаўскай сіндыкаты ці нават краіны для стварэння ўласных cryptocurrencies прывялі да шырокага асвятлення СМІ. Вынікі даследавання сведчаць аб тым, што прысутнасць СМІ прыводзіць многіх немцаў да высновы, што яны знаёмыя з cryptocurrencies – таму што яны ўжо чыталі ці чулі так шмат пра іх. 20 адсоткаў немцаў засведчыць сябе добра ці вельмі добрае веданне cryptocurrencies. Лічбавыя абарыгены адчуваюць сябе яшчэ больш бяспечным на зямлі: 29 адсоткаў 18- да 34-гадовага ўзросту лічаць сябе “крыптаграфічныя знатакі”.\n“Дзякуючы падманы СМІ, многія людзі пераацэньваюць свае веды аб магчымасцях і рызыках cryptocurrencies ў якасці інвестыцый,” папярэджвае Томас Mangel. Напрыклад, шмат хто не ведаў бы, што прыбытак ад cryptocurrencies павінны быць цалкам абкладзены падаткам, калі яны не захоўваюцца на працягу па меншай меры на працягу года. перш за ўсё, рызыка поўнай страты, які не існуе для іншых інвестыцый у гэтай форме, ня надаецца дастатковай увагі. Любы, хто хацеў бы інвеставаць у cryptocurrencies, аднак, Рэкамендуецца толькі выбраць суму, якую яны могуць абысціся без.\nДаведачная інфармацыя аб Postbank Digital Study 2018 – Лічбавай нямецкі і грошы\nУ перыяд з лютага па сакавік гэтага года, 3,100 Немцы былі апытаныя для Postbank Digital Study 2018 – Лічбавай нямецкі і грошы. У чацвёрты раз запар, Даследаванне Postbank даследуе развіццё падзей, якія ўзнікаюць у розных галінах жыцця Нямеччыны што да аблічбоўцы ў цэлым і фінансавай тэматыцы, у прыватнасці,. Для таго, каб адлюстраваць папуляцыйны прадстаўнік структуру, ўзор важыцца стану (proportionalization), узрост і пол. Спасылка на файл быў заснаваны на перапісу 2011 Федэральны статыстычнае ўпраўленне. Вынікі акругленыя да цэлых лікаў. Адхіленні ў выніковых можна растлумачыць адрозненні акруглення.\nпапярэдняе паведамленне:Blockchain Навіны 10.06.2018\nнаступнае паведамленне:Blockchain Навіны 11.06.2018\nKylie Terrezza кажа:\nЧэрвень 19, 2018 у 5:09 PM\nліпеня 21, 2018 у 7:31 PM


Польшчы забрала сваё золата з Англіі - Беларуская Служба - polskieradio.pl\nПольшчы забрала сваё золата з Англіі\nНацыянальны банк Польшчы прывёз у краіну сто тон золата.\nПольшча забрала сваё золата з Англіі\nDie Goldreserven der NBP sind im Zeitraum 2018-2019 um 125,7 Tonnen auf 228,6 Tonnen gestiegen.shutterstock.com/Bessarab\nЗліткі раней захоўваліся ў Ангельскім банку ў Лондане. Цяпер яны знаходзяцца ў некалькіх скарбніцах НБП на тэрыторыі Польшчы. Усяго ў Польшчу з Лондану прывезлі восем тысяч зліткаў. Гэта частка золатавалютнага рэзерва НБП. Вартасьць перавезенага золата – 18,3 мільярды злотых (4,3 млрд еўра). Старшыня НБП Адам Гляпіньскі заявіў, што каштоўны метал знаходзіцца ў бяспечным месцы.\n-Золата з’яўляецца найважнейшай і найбольш трывалай каштоўнасцю Нацыянальнага банку. Частка рэзерваў заўсёды захоўваецца ў злітках золата. Зліткі знаходзяцца ў скарбніцы Нацыянальнага банку Польшчы. На тэрыторыі краіны ў нас больш за дзесяць бяспечных скарбніц. Мы ўлічваем усе аспекты бяспекі, у тым ліку таксама геапалітычны.\nАдам Гляпіньскі распавёў, што аперацыя даўстаўкі золата ў Польшчу была вельмі складанай. У яе былі задзейнічаны некалькі сотняў супрацоўнікаў Нацыянальнага банку, а таксама Паліцыя, Памежныя службы, аэрапорты, Ангельскі банк, транспартная фірма і брытанская паліцыя. Зліткі былі перавезены паветраным шляхам праз аэрапорт у Познані і Варшаве. Увесь працэс праходзіў ў поўнай сакрэтнасці - адзначыў старшыня НБП.\nАгулам Польшча мае 228 тон рэзерваў золата. У гэтым плане за апошні год НБП падняўся з 34 месца на 22 сярод нацыянальных банкаў у свеце і з 15-га на 11-е месца ў Еўропе.


«Не было каму скардзіцца» | Лунинец | Лунинецкий район | Лунінецкія навіны\n«Не было каму скардзіцца»\n08.05.2015 by Александр Ковко\tin Векапомнае\t· Комментариев нет\nНабліжаецца да 90-годдзя Максім ГРЫНЕВІЧ з Дрэбска, і усё часцей вясковец прыгадвае аб цяжкім жыццёвым шляху.\nЁн быў падлеткам, калі пачалася вайна. На другі год акупацыі хлопца прымусова вывезлі ў Нямеччыну. Стараста склаў спіс, куды ўключыў да 60-ці прозвішчаў. Вось і вымушана была сям’я развітацца са старэйшым сынам, каб захаваць малодшых — яго чатырох брацікаў і сястрычку. Сабралі тое, што было загадана, — асабістыя рэчы (кашулі, штаны), харчы на дарогу. Едучы з землякамі, адчуваў сябе лепш сярод аднавяскоўцаў, але ўпэўнены: быў бы крыху старэйшым — абавязкова здзейсніў уцёкі…\n15-гадовага хлопца прызначылі на працу да баўэра. Быццам знаёмымі былі сялянскія заняткі, але адна справа рабіць на сябе, другая — на гаспадара… У 5 гадзін раніцы даглядаў жывёлу на сядзібе, а пасля ехаў на палеткі. Тры гады вывозіў гной, садзіў бульбу і збожжа, капаў, палоў, збіраў ураджай.\n— Як толькі здужаў усё вытрымаць?.. — і сёння слёзы наварочваюцца на вочы старога. — Але куды дзенешся? Сціснеш зубы — і працуеш. Не было каму скардзіцца…\nЗняволеных, ці “остарбайтэраў”, як іх называлі па-нямецку, вызвалілі савецкія войскі. Па волі лёсу, менавіта ў маі 1945-га Максім страціў бацьку. Яго імя ўвекавечана ў кнізе “Памяць. Лунінецкі раён”: “Радавы стралок Нічыпар Трафімавіч Грыневіч загінуў 03.05.1945, пахаваны ў г.Волін (Германія)”.\nСын даведаўся аб гэтым, калі вярнуўся дамоў. Дарэчы, хутка быў прызваны на тэрміновую службу. Нікога не хвалявала, што немцы забралі каня і ўсю жывёлу, што маці застаецца адна з малымі дзецьмі… Усё ж пасля зваротаў гаротнай жанчыны пайшлі ёй насустрач — Максім вярнуўся з арміі раней, чым аднагодкі.\nДапамог маці паставіць на ногі братоў і сястру. У нашых мясцінах заўсёды быў дэфіцыт рабочых месцаў. Адзін з братоў працаваў у Ленінградзе, дзе і застаўся, другі — асталяваўся ў Лунінцы. У памяці Максіма Нічыпаравіча жывуць і тыя, хто завяршыў ужо зямны шлях…\nвучаніца 11 А класа\nПра самы доўгачаканы май!\nРубрики Выберите рубрику 102: служба міліцыi (196) 2018 — Год малой Радзімы (14) 70 год Перамогі (37) Абразок (18) Аграгарадок — справа дзяржаўная (14) Аграпрам: людзі і справы (184) Адрасы міласэрнасці (111) Акенца ў мінулае (24) Актуальна (183) Антыбюракратыя (8) Асоба (17) Афіцыйна (88) Беседы об истории (11) Будаўніцтва: паверхі клопатаў і надзей (21) Векапомнае (17) Выбары 2016 (19) Выбары 2018 (11) Выбары-2015 (10) Вясковыя сустрэчы (46) Галоўнае (176) Грамадства (28) Дачны сезон (9) Дзе жывем — парадак навядзем (51) Дырэктыва: кіраўніцтва да дзеяння (12) Дэмаграфічная бяспека (10) Завочны клуб спажыўцоў (97) Захапленні (86) Звярніце ўвагу (41) Здарэнні (16) Зорны час (16) Зямельная рэформа (4) Ідэалогія: за словам справа (26) Кантакты (5) Клопат мясцовай улады (79) Конкурс (41) Кропка на карце раёна (12) Круглы стол (16) Лад (6) Лекі народныя (9) Лісты ў «ЛН» (30) Лунінеччына літаратурная (8) Меліярацыя (6) Мікашэвіцкія гарызонты (386) Мікашэвічы (12) Моладзь і час (278) На скрыжаваннях лёсу (125) На шляху да храма (93) Навіны культуры (153) Наша здароўе (180) Наша кансультацыя (47) Несцерка (2) Нявыдуманая гісторыя (25) Падатковая кансультацыя (22) Падзея (651) Пажарам — заслон (81) Панарама (521) Парады Жука-рыбака (13) прадпрымальніцтва (11) Прамая лінія (152) Прамая лінія кожны дзень (48) Прамысловасць: рэзервы росту (82) Прафарыентацыя (19) Прафсаюзнае жыццё (24) Прызванне — мама (53) Прысяга (230) Прэс-канферэнцыя (7) Прэсаўтаклуб (19) Пульс транспарту (26) Рознае (175) Рэаліі тыдня (43) Рэзананс (8) Рэклама (9) Рэха Чарнобыля (12) Са зводак РАУС (18) Свята (100) Семінар (12) Соцыум (27) Справы дэпутацкія (24) Сувязь: набыткі і праблемы (4) Сучаснік (23) У камітэце дзяржкантролю (50) У пракуратуры (80) У райвыканкаме (115) У райсавеце (48) У следчым камітэце (4) Ураджай (56) Ферма — падмурак дабратыту (52) Фізкультура і спорт (502) Фінансы і закон (10) Школе — творчасць (89) Школьны дзеннік (72) шлюбны ручнік (3) Экалогія (131) Эканоміка (13) Электрабяспека (3) Юбілеі (79) Юрыдычны клуб (115)


6 заняткаў, якія спальваюць больш калорый\nпахуданне\t 4 верасня 2015\nНекаторыя людзі могуць дасягнуць мэты, толькі вырашыўшы адразу змяніцца. Станьце вегетарыянцам, прыміце новы стыль і нават скарыце падцягнутае цела. Нягледзячы на гэта, вы не зможаце перамагчы акрэсленыя мышцы за адну ноч: гэта патрабуе дысцыпліны, правільнага харчавання і якасных практыкаванняў. І ўсё ж некаторыя практыкаванні спальваюць больш калорый, чым іншыя, нават трохі паскараючы працэс пахудання. Хочаце ведаць, што гэта такое? Чытайце далей.\nГонка займае першае месца на подыуме, спаліўшы амаль 1000 калорый за адну гадзіну. Гэты від спорту любім многімі, і гэта не дзіўна: ім можна займацца ў любым месцы, для яго не патрэбныя брекеты, ён бясплатны, паляпшае дыханне і іншую бясконцасць рэчаў. Адзіная праблема бегу ў тым, што ён моцна ўплывае на суставы і не рэкамендуецца людзям з залішняй вагой. Перш чым пачаць бегаць, вазьміце красоўкі з добрымі амартызатарамі, звярніцеся да ўрача і падрыхтуйце ажыўлены спіс прайгравання.\nВеласіпед - адзін з самых запатрабаваных падарункаў у дзяцінстве і юнацтве, у рэшце рэшт ён дазваляе перамяшчацца з адной кропкі ў іншую, не выкарыстоўваючы паліва, яго можна выкарыстоўваць для манеўраў, ён эканамічны, не стварае забруджванняў і можа быць вельмі прыемна ездзіць. Для тых, хто хоча прывесці цела ў форму, язда на ровары можа стаць добрай справай: акрамя паляпшэння кровазвароту і ўмацавання цягліц ног, гадзіна актыўнасці гарантуе сыход да 700 калорый. Не забудзьцеся насіць ахоўнае абсталяванне.\nГуляць у футбол\nЗапал кожнага бразільца таксама дапамагае акрэсліць мышцы і палепшыць фізічную форму ў цэлым. Пагоня за мячом на працягу гадзіны прымушае развітацца з амаль 800 калорыямі. Гэта таму, што гэты від спорту ўключае ў сябе сілу пры ўдары па мячы, дыханне для бегу па полі і рухальную каардынацыю для перамяшчэння сярод іншых гульцоў.\nТое, што пачалося як праява вулічнага гвалту, сёння можа стаць спосабам абыйсці ўсю верхнюю частку цела і ўсё ж даць волю гневу і стрэсам. Бокс выйграў трэнажорныя залы, таму што гэта дапамагае вызначыцца, не ствараючы велізарнага павелічэння цягліц, і становіцца фаварытам сярод жанчын. Дзейнасць спальвае больш за 650 калорый у гадзіну, але патрабуе ранняга назірання.\nГэта можа падацца дзіцячай гульнёй, але нездарма яго выкарыстоўваюць у якасці размінкі байцы. Скакалка паляпшае каардынацыю рухаў, павялічвае дыханне і растае тлушч. Аднак для гэтага трэба займацца не менш за гадзіну. Пачынаць варта патроху.\nГэтая сумесь танца з высокай інтэнсіўнасцю аэробнай актыўнасці стала вельмі вядомай ужо некаторы час. Вітаючы людзей любога ўзросту і любога целаскладу, больш дасканалыя ўзроўні могуць спаліць да XNUMX калорый у класе. Практыкаванне выконваецца праз рытмічны танец услед за інструктарам, павялічваючы інтэнсіўнасць у адпаведнасці з вашымі ўласнымі навыкамі.


Як рыхтаваць суп з фрыкадэлькамі - Дом 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Дом 2017 ⇒ Як рыхтаваць суп з фрыкадэлькамі\nКаб прыгатаваць суп з фрыкадэлькамі, трэба ж галоўны інгрэдыент - фарш. З чаго ён будзе - ужо не важна. Гэта можа быць мяса, рыба і нават гародніна. Разгледзім некалькі апетытных рэцэптаў супу з фрыкадэлькамі з розных прадуктаў.\nСуп з фрыкадэлькамі з свініны\nСвініна - дастаткова тлустае мяса, з якога атрымліваецца далікатны фарш. А менавіта такі падыдзе для гэтага рэцэпту. Булён атрымліваецца наварыстага, а фрыкадэлькі - смачнымі і сакавітымі.\nВада - 3 літры;\nСпагецці - 150 г (для больш вадкага супу 100);\nСланечнікавы алей - 2 ці 3 сталовыя лыжкі;\nФарш свіны - 300 г;\nРондаль паставіць на агонь з вадой;\nАчысціць бульбу і парэзаць кубікамі;\nАчысціць лук і дробна парэзаць;\nПачысціць моркву пацерці на тарцы;\nУ фарш дадаць дробна парэзаны лук (палову), спецыі і соль;\nПакласці фарш на некалькі хвілін у маразільнік, каб ён стаў больш жорсткім. Толькі там можна зляпіць ідэальна круглыя фрыкадэлькі;\nУ кіпячую ваду закінуць бульбу;\nМоркву і палову лука пасмажыць на патэльні з маслам;\nЗляпіць фрыкадэлькі і дадаць у булён, старанна змяшаўшы яго, каб шарыкі фарш ня зліпліся паміж сабой;\nКалі бульба амаль дагатаваць, дадаць спагецці. Калі яны занадта доўгія, то іх можна паламаць;\nДадаць прапражаныя лук і морква;\nДадаць у суп соль, спецыі па гусце і варыць яшчэ 3 хвіліны;\nПасыпаць суп зелянінай.\nГэты суп з фрыкадэлькамі атрымліваецца даволі лёгкім. На 100 грамаў прадукту прыпадае ўсяго 80 кілакалорый. Ён ідэальна падыходзіць у якасці першай стравы на абед. Да яго падыходзіць сметанный соус ці проста смятана.\nФрыкадэлькі для супу\nНа самай справе фрыкадэлькі можна рыхтаваць з усяго: гэта можа быць чырвоная або белая рыба, індычка, курыца ці качка, трусяціна, ялавічына, свініна і нават дзічыну! Можна змешваць розныя кампаненты паміж сабой, дадаць працёртыя гародніна, зеляніна, паніровачныя сухары і яйкі.\nФрыкадэлькі - на любы густ! Таму суп можа быць паўсядзённым або прыгатаваным на свята ў залежнасці ад таго, які склад маюць фрыкадэлькі.\nКрупы і локшына - спатрэбіцца ўсё\nЯк рыхтаваць суп з фрыкадэлькамі і рысам, грэчкай, дробнай саломкай або іншымі крупамі і макароннымі вырабамі? Гэта можна зрабіць з вышэйапісаным рэцэпце, але з улікам часу, якое патрабуецца для поўнай падрыхтоўкі крупы або локшыны.\nРыс варта закідваць у кіпячую ваду раней бульбы, гэта датычыцца і грэчкі. Перад тым, як дадаць крупы ў суп, яе трэба прамыць у некалькіх водах да таго часу, пакуль вада не стане празрыстай пасля прамывання. Гэта трэба для таго, каб булён быў празрыстым і апетытным, а не мутным.\nЗ макароннымі вырабамі ўсё прасцей. Дробная саломка варыцца ўсяго за тры хвіліны. Таму яе трэба закідваць, калі бульба ўжо разварыць, дададзеныя спецыі, і супу засталося да поўнай гатоўнасці пакіпець на пліце тры хвіліны. На ўпакоўцы з локшынай заўсёды пазначаны час, якое патрабуецца для поўнага разваривания прадукту. Трэба арыентавацца на яго. Калі локшына варыцца на працягу 8 хвілін, то і закідваць яе трэба за 8 хвілін да гатоўнасці супу. У адваротным выпадку яна не пераварыцца і будзе непрыемна слізкае і кашеобразную.\nНа аснове рэцэпту супу з фрыкадэлькамі з свініны можна прыгатаваць любы суп. Яны будуць адрознівацца па гусце. Тут можна эксперыментаваць. Гародніны можна дадаць больш або менш, не абавязкова абмяжоўвацца толькі прыведзеных спісам інгрэдыентаў.\nСырный рулет с начинкой - Оригинальная Сырная Закуска супер быстрая / Cheese roll recipe Відэа.\nПапярэдні Тэкст Салі гудрич: жыццё пасля смерці сына\nНаступная Артыкул На ўсіх парах: асаблівасці выбару паравой тэхнікі\nМодны халадзільнік ад Дзяніса Симачева\nБіжутэрыя з скуры\nХачу замуж ... А навошта? ..


Дызайн адзення: Стыльны дызайн. Гэта абараняе вас, а выглядае вельмі стыльна і прыгожа.\nЛёгка насіць: шматразовы і складаны для зручнасці пераноскі.\n6 шт. Зручны матэрыял: Выраблены з лёгкай, тонкай, зручнай для скуры губкі, вельмі мяккай, трывалай і дыхае. Унісекс Пыланепранікальны анты-пылок і г.д.\nСпецыяльна распрацаваны для зручнага прыкрыцця рота і шуму, забяспечваючы пры гэтым плаўнае дыханне.\nІдэальна для любой сітуацыі альбо абстаноўкі, уключаючы працу, крамы, на адкрытым паветры, транспарт, станцыі і рэстараны.\nЗручная, шматразовая, мыецца, без маршчын, функцыянальная тканіна з абаронай ад ультрафіялету\nПыльны стыльны дызайн. Гэта абараняе вас, а выглядае вельмі стыльна і прыгожа.\nВыдатная эластычнасць, добрая пасадка, раздражненне скуры і болі ў вушах нават пасля працяглага выкарыстання.\nМыецца шматразовая губка. Можна мыць 3 разы. Стварыце новыя матэрыялы з губкі, якія фільтруюць дробныя часцінкі паветра.\nМАГІЧНЫ ПАМЕР - Вы ўбачыце МАГІЮ, што атрыманая карта стане губкай з вадой.\nБЯСПЛАТКА ДРАПАННЕ - бяспечна для розных паверхняў З яго дапамогай мыйце што заўгодна, ад посуду да машыны.\nМоцная скрабная магутнасць - вялікія памеры марнуюць менш часу на чыстку збанкоў і чыстку сцен, вокнаў, падлогі і працоўных паверхняў.\n100% БІЯРАЗГРАМАЕМЫЯ - Для вырабу гэтых губак выкарыстоўвайце драўняную масу вышэйшай якасці. Няма дрэннага паху, як іншыя губкі, і вы можаце смела дэзінфікаваць іх у посудамыйнай машыне.\nПАСЛЯГАВОДНАЕ СЕРВІС - Мы прапануем высокую якасць пасляпродажнага абслугоўвання. Калі ў вас ёсць якія-небудзь пытанні, калі ласка, звяжыцеся з намі, мы дамо вам своечасовы і здавальняючы адказ.\nДэзадарант і ўстойлівасць да цвілі, халадзільнік для смецця\nАСАБЛІВАСЦІ - просты ў выкарыстанні, падтрымлівайце дом і прыгажосць.\nІДЕАЛЬНА ДЛЯ ДОМА І КУХНІ - суперлёгкі, просты ў выкарыстанні. Ідэальны дэкор для дома і кухні.\nШЫРОКАЕ ВЫКАРЫСТАННЕ - Ён можа выкарыстоўвацца не толькі як халадзільны кілімок, але і як падкладка для паліцы, падшэўка шафы, падшэўка скрынь, падстаўка, падстаўка для стала, кілімкі для стала, паляпшэнне прыгажосці.\nСпрэсаваная цэлюлозная губка на заказ\n100% натуральная цэлюлоза\nДрацяныя губкі для чысткі мангала\nГэтая губка выкарыстоўвала для інкрустацыі барбекю тлушчы, плямы, рэшткі і бруд. Не хвалюйцеся аб метале ў рашотцы альбо на грылі. Які можа хутка і лёгка дапамагчы вам прыбраць пасля прыгатавання ежы, не клапоцячыся пра скрабны кашмар пасля\nІндывідуальная марка губкі для скруббера\nНе драпін для большасці бытавых паверхняў\nФіялетавая скрабная паверхня змываецца\nБадзёры рэквізіт Пена рука\nшкольнае мерапрыемства, дзень нараджэння, дзень маці, дзень бацькі, карпаратыў, спартыўнае мерапрыемства\nхакей, бейсбол, футбол\nпрадмет школьнага духу, пенны палец\nгіганцкі пенны палец\nВаўняная пенная стужка\nГэтая надвор'е "Open Cell" зроблена з зялёнага матэрыялу і бясшкодна для людзей, мяккае і губчатае, лёгка сціскаецца для шчыльнага прылеганія.\nУ асноўным для ўнутранага выкарыстання з функцыяй muti: паменшыць шум, устойлівасць да масла, анты-сутыкненне, амартызацыю, хімічную ўстойлівасць і г.д.