Texto de Malores Villanueva sobre «Os fillos da fame», de Ismael Ramos | Blog Xerais\nPublicado por xerais nas categorías Blogs , Críticas , Poesía , Presentacións coas etiquetas ismael_ramos , malores_villanueva , o_triste_stephen , os_fillos_da_fame\n«Imos plantar unha cerdeira nova / temos que darlle esa alegría ó vento» de Malores Villanueva\n[Este texto foi lido por Malores Villanueva na presentación do libro Os fillos da fame que tivo lugar o 15 de abril en Librouro]\nBoa tarde a todos e a todas e grazas por abeirar a Ismael Ramos neste día de abril chuvioso. Din que Vigo é unha praza difícil, máis cando nin autor nin presentadora somos da cidade, pero Ismael ten a capacidade de mobilizar e así hoxe esta librería está chea de xente para presentarmos a segunda edición de Os fillos da fame, esgotada a primeira en menos dun mes. Poño o acento neste feito porque é realmente estraño nas nosas letras, vou máis alá, é estraño en calquera literatura. A poesía sempre é a gran esquecida das vendas e, polo mesmo, a gran esquecida das editoriais que lle fan un oco no seu catálogo con non poucas dificultades. Parabéns a Xerais por esta aposta que non é illada. E chega Ismael e rompe os esquemas e esgota a primeira edición en menos dun mes, e chega Ismael e remata as existencias de libros o primeiro día en Santiago, en Noia e nalgunhas librerías de Pontevedra, e chega Ismael e fainos vibrar coa súa poesía que é unha aposta temática anovadora e interesante. Así o recibiu o público que se achegou a este poemario sen necesidade da recomendación escolar que garante as vendas, algo que tanto obsesiona a este país. E chega Ismael e dinos que hai outros circuítos e di estou e veño a quedar, e iso sen dúbida reconcíliame con este país. No poema final Ismael di “Case non hai pobo, pero está aí”, agora creo que estaba agardándote Ismael.\nAceptei presentar Os fillos da fame moito antes de lelo, coa liberdade que me ofrece a amizade que temos, sabedor Ismael que se non me gustase diríallo, porque ademais el ten o poder de lerme sen necesidade de escoitarme. Cheguei a este poemario sen saber nada e confésovos que dende hai un mes lino compulsivamente e sempre descubro recantos que non visitara. Son filla dun patrón de pesca, neta dunha das poucas mulleres que foron ó mar, bisneta dun mariñeiro que morreu preto das Illas Cíes nun barco de carbón que naufragou nun temporal. Son todo iso que non é Ismael, que é fillo da montaña, e non obstante nos seus versos parece o contrario, quizais porque todos somos fillos da fame.\n“Casei co fillo máis novo dunha familia feliz fronte o mar”, Ismael sitúanos máis que no mar na costa, dende a posición da familia. Esta liña temática espértalle unha gran curiosidade a Ismael Ramos non só neste poemario, tamén noutros poemas que ten publicados con anterioridade en Dorna ou na revista Grial. A familia é un eixo recorrente, pero aquí hai un desafío maior pois non é a súa familia, a do rapaz de terra adentro, ou a do de vila con mar que vive de costas a el, como acontece nalgunhas poboacións galegas. Esa podería ser a visión de Ismael, pero como se dun antropólogo se tratase analiza esoutra realidade que ata o momento ninguén achegou á literatura galega. Si hai poesía de mar, Manuel Antonio sempre na memoria, pero Ismael innova porque a súa non é unha poesía dende o mar e tampouco é unha poesía da paisaxe, case non hai barcos, nin ventos, nin hai léxico mariñeiro que abonda nos poemarios que se achegan ó mar. Tampouco hai un mar concreto, penso no Mar de Lira de Fernández Naval. En Os fillos do mar hai xente, hai un colectivo que se ve influído pola presenza inexorable do mar. Ismael Ramos non recrea estampas paisaxísticas como fai Cabanillas e tampouco pousa a súa vista en elementos concretos como á dorna ou penso na “Elexía d’a vella goleta” de Manuel Antonio. Ismael Ramos sitúase na posición da familia, do que senten, das experiencias do diario, das ausencias, das presenzas, do colectivo que vive abrazado polo mar e que ten unha posición diferente no mundo.\nNeste poemario mestúranse diferentes sentimentos e todos van acompañados duns acordes que nos levan dun a outro poema. Hai moita música nas mulleres que enlatan peixe, nos bares, nos mariñeiros que asubían, hai música nos parágrafos que son estrofa, nas palabras dispostas con ritmo. Hai música no bar, porque nun poemario escrito á beira do mar parece que necesita dun bar, haino en De catro a catro, logo está a famosa tasca mariñeira de Bernardino Graña. Ismael tamén ten un bar, “Plantacións”, ese bar existe e alí Ismael escoitou unha historia que nos conta. A min lembroume uns versos de Méndez Ferrín, outro poeta de terra adentro que sentiu o mar, incluso creou un heterónimo Heriberto Bens, arousán da Proba do Deán. Ferrín é un dos autores dos que Ismael confesa influencia neste poemario, lembro estes versos de Estirpe (1994):\nDaquela foi cando o patrón da lancha xeiteira\nordenoulle aos homes ciar todo de couso,\npero isto é unha estoria de arroaces insomnes\nque inda non foi contada nas tabernas de Cangas\ntatexan as paipas co ademán políglota das bandeiras\nIsmael Ramos foi a unha taberna de Cangas a escoitar, a sentir, a tomar notas e contóunolo, como agardaba Méndez Ferrín Ferrín que alguén fixese. Deses cadernos saen moitos poemas, do observar, desa mirada tan especial que profundiza nuns símbolos moi concretos e vai ata o final, ata aproximarse á verdade, ata tocala ou, cando menos, acariñala.\nImpresióname a figura paterna: “Teu pai era un deus nun tempo de infieis”. O pai está moi presente neses homes ausentes do mar, neses homes que traen as mans cheas de peixes mortos e son capaces de acariciar (p.27). Son eses homes que durante un tempo nin sabes se os queres porque non están presentes e ensináronnos a querer na proximidade, no tacto, no contacto, pero a xente do mar aprende/aprendemos a querer na lonxanía e chegamos a amar sen corpo.\nO tempo no mar cóntase en mareas e no día en que se vai ó peirao, quizais de aí a vaguidade da temporalidade nos poemas. Está a Pascua que sabe a laranxas e os días de reencontro de camisa branca, da camisa de recibir. Eu teño esa sensación aínda, miña nai vestíanos especialmente guapas cando viñamos buscar a meu pai, despois de sete meses, ó Berbés. No peirao todos luciamos ben e esa sensación de ver entrar o barco volvina experimentar lendo este poema, igual que a sensación dos reencontros nos aeroportos e das maletas que cheiran a salitre, alguén que viviu iso non o esquece.\nE ás veces non hai eses reencontros (p.36) e ese tamén é o mar, que provoca dor e que fai viúvas. Neste poemario non se esquecen a esas mulleres fortes e cheas de medos, un dos sentimento máis valentes. Os homes de mar descóbrense como heroes ante nós, contan historias, falan doutros portos que non son os nosos, pero as mulleres constrúen a épica do cotián. Cando lía estes versos viña a min unha frase que non me esquece e que dicía miña bisavoa: ás mulleres viúvas ata as pedras dos camiños se tiran a elas. Ela era viúva, o mar devolvéralle o corpo do meu bisavó pasados os días, como di Ismael “Dixemos: a morte debe ter un lugar” e esa é unha cultura importante que se recolle neste poemario cunha delicadeza inusitada, tanto que doe, a min dóeme.\nA perda dun fillo é unha dor intensa que se pon en escena sen grandes artificios, sen palabras potentes porque xa é suficientemente forte o sentimento que é quen de conter toda a imaxe. Paréceme un acerto esa limpeza que hai nos versos de Ismael, é unha verdade núa, que fire os ollos, que os atravesa sen roupaxes que interfiran na mirada. Pasamos deses nenos do primeiro poema que xogan na praia a facer piscinas, con xoguetes de cores vivas, que comen froita que lles dan as nais na area, a esa mesma area fría da noite na que descansan os corpos que devolve o mar. Somos quen de ver as miradas das nais ante os xogos infantís na praia e as miradas de dor ante a súa ausencia. Ismael non precisa ser explícito, non quere selo porque é capaz de transmitir toda a verdade con moi poucos elementos.\nCamiñamos polo “territorio da ferida”. “A poesía é unha ferida sen coitelo” e certamente féresnos moitas veces con frases que se cravan, directas (p.41). Este poema podería ser actual, os pais que van ós aeroportos a despedir os seus fillos que traballan en Alemaña, no Reino Unido, esa emigración que se dá agora que non vestimos de negro, porque nos desprendemos do simbolismo externo, pero tamén é o amor no baleiro. Os fillos da fame ten máis dunha lectura, porque Ismael deixa moito espazo ó silencio e iso permítenos ir cubríndoo coas nosas propias lecturas e sentir ese silencio dende o propio. Considero que hai moito de social neste poemario, sen ser deliberadamente un poemario social, pero hai temas e sentimentos que traspasan ese momento que describe que ademais non é concreto. O silencio é moi difícil de xestionar, pero Ismael faino con mestría e está nos lugares nos que se agarda, onde unha palabra non achegaría máis que esa ausencia. “Por ti instrúome no silencio dese nome, no peso das flores”, Ismael instrúenos, esa é a palabra.\nDende que perdemos a inocencia vivimos na ditadura do sentido, todo ten que ter sentido, ten que cadrar, témolo que entender, haille que buscar unha explicación. Ismael consegue dende a inocencia deses nenos que xogan na area ata as mulleres que os perden no mar traspasarnos, non precisamos buscar o sentido de cada palabra, de cada imaxe, porque o sentimos e cando iso acontece é cando de verdade nos liberamos.\nO último poema creo que abre un horizonte novo, Ismael anúncianos quizais que non volverá sobre este tema porque o antropólogo conseguiu o seu propósito, mergullarse na tribo ata entendela no máis profundo e o poeta bebeu dese coñecemento para facer uns versos que transmitisen o sentir do colectivo. Eu disfrutei moito da súa lectura, vouno seguir facendo porque sei que estes versos me acompañarán un tempo. Grazas Ismael pola festa, porque dende que saíu o poemario foi realmente unha celebración, unha celebración de que hai país para chegar, para emocionar. Hai un poema que me acompaña dende hai tempo e vouno traer aquí por tratarse de Avilés de Taramancos, poeta da túa Noia:\ntemos que darlle esa alegría ó vento\nO tempo no espello (1992)\nIso é o que ti fixeches con estes versos Ismael e sei que non será unha cerdeira illada. Grazas novamente por querer compartir este día comigo, quero que saibas que dende este lado ou dende calquera outro non deixarei de aplaudir a boa poesía, a túa, que ten pegadas dos grandes autores da poesía galega e universal, de narradores, de ensaístas, porque Ismael é un lector voraz e un escritor veraz, Ismael bebe dos grandes para facer os seus versos aínda maiores. Oxalá soubese transmitirvos todo o que eu sinto cando abro as páxinas de Os fillos da fame, porque se foi así sei que recalarades nas súas páxinas pronto e sei que non vos vai defraudar a súa poesía, incluso se non estades afeitas a lela, só sentide, sen a escravitude do sentido sentiredes a alegría do vento.\nOs mariñeiros da Arousa para desexar boa sorte teñen unha frase que me gusta e coa que eu quero rematar, Ismael que os ventos che sexan portantes!


Así é a suite ofimática en liña de Google | Consumer\nAs aplicacións de Google Docs permiten traballar en liña desde a navegador web con textos, follas de cálculo e presentacións\nData de publicación: Mércores, 18deXaneirode2017\nGoogle empezou en 1996 como un proxecto de investigación de Larry Page e Sergey Brin, entón dous estudantes da Universidade de Stanford (EE.UU.). Hoxe, máis de 20 anos despois, é moito máis que un simple buscador. Este xigante tecnolóxico aglutina ferramentas de correo electrónico, tradución, almacenamento de ficheiros en liña e unha completa suite ofimática, coñecida como Google Docs, que pode usarse directamente na navegador web. Aínda que non é tan potente como Microsoft Office, o paquete de utilidades Google Documentos, Google Follas de cálculo e Google Presentacións proporciona solucións prácticas para as tarefas máis básicas de edición de textos, traballo con follas de cálculo e creación de presentacións. Así é como se utiliza a suite ofimática de Google.\nQue é Google Docs, a suite ofimática de Google?\nCoñecida polo nome da súa aplicación máis representativa (Google Docs), este conxunto de aplicacións de produtividade está composto en realidade de tres: Google Documentos, un procesador de textos; Google Follas de cálculo, unha ferramenta, como o seu propio nome indica, de follas de cálculo; e, por último, Google Presentacións, unha utilidade para crear presentacións. Comparadas coas de Microsoft Office, serían as equivalentes de Word, Excel e Powerpoint, respectivamente.\nAdeus a instalar software! Seis programas que se poden substituír por extensións de Chrome.\nGoogle Documentos, Follas de cálculo e Presentacións son accesibles en liña de forma gratuíta desde calquera dos principais navegadores web. Tamén están dispoñibles como apps integradas de Chrome (que non requiren conexión para funcionar) e como aplicacións para iPhone e móbiles Android.\nAs súas principais vantaxes son a total compatibilidade con formatos de documentos estándar (como doc, xls, ppt, jpg ou pdf), o soporte para traballo colaborativo (é dicir, un documento pode ter máis dun autor, e estes poden traballar sobre el á vez) e a integración con Google Drive. Desta forma, todos os documentos están sempre dispoñibles, en calquera momento e lugar, a condición de que se conte con conexión a Internet.\nDoutra banda, a suite ofimática de Google foi a miúdo criticada pola súa falta de funcións en comparación con Microsoft Office. Google tenta compensar esta diferenza con actualizacións frecuentes e coa integración de servizos tan interesantes, como o ditado de documentos ou a posibilidade de traducilos de maneira automática.\nGoogle Documentos, o editor de textos en liña\nA sinxeleza de Google Documentos salta á vista desde o momento en que se carga no navegador, empezando polo deseño da súa interface. En liñas xerais, é como a de calquera outro procesador de textos: unha barra superior con ferramentas e unha folla en branco onde publicar e comezar a teclear.\nO editor de Google non inclúe todas as funcións e opcións de Word, pero cobre sen problemas as necesidades máis básicas. Con Google Documentos, é posible dar formato a un documento escrito con diferentes tipos de títulos ou fontes de texto, inserir imaxes ou táboas de contido ou engadir comentarios á marxe.\nPero o interesante está nas opcións dentro do menú de Ferramentas . Desde aquí pódese revisar a ortografía do texto, consultar o dicionario, contar o número de palabras, traducir o texto ou mesmo seguir redactándoo coa voz, grazas á utilidade de ditado.\nEn Google Documentos pódese traballar con documentos compatibles con Word, ademais de rtf, pdf, txt e epub.\nGoogle Follas de cálculo, un Excel básico na nube\nA aplicación de follas de cálculo de Google é quizais onde máis se nota a diferenza entre esta suite ofimática en liña e a popular Office de Microsoft. Google Follas de cálculo é un programa de funcións básicas, lonxe da potencia e versatilidade que ofrece o clásico Excel.\nCon todo, esta sinxeleza é o que converte Google Follas de cálculo na utilidade idónea para facer cálculos básicos, como controlar a contabilidade do fogar ou repartir gastos entre un grupo de amigos. Inclúe, ademais, numerosas opcións de personalización e un número razoable de funcións de cálculo.\nIgual que a aplicación anterior, Google Follas de cálculo pode traballar con xls (o formato de Excel) e tamén con ficheiros csv.\nTanto Documentos como Follas de cálculo contan tamén cos chamados add-ons, unha serie de complementos cos que se poden mellorar as características de ambos os programas ou, mesmo, dotalos de funcións que non veñen integradas de serie. Estes complementos están dispoñibles desde un menú na barra superior de ambas as utilidades.\nImaxe: Kevin Jarrett\nGoogle Presentacións, para crear presentacións no navegador\nPor último, Google tamén ten a súa propia versión de Powerpoint. Seguindo o estilo da suite completa, Presentacións tamén se podería definir como unha versión máis lixeira e sinxela do clásico programa para facer presentacións.\nAínda que o tres compoñentes da suite de Google teñen persoais, en Presentacións son máis útiles, posto que permiten crear en poucos minutos unha presentación adecuada a un tema concreto, desde as fotos de vacacións ata a produtividade na oficina. Todo iso, ademais, directamente na navegador web.\nGoogle Presentacións conta con numerosas opcións de personalización e deixa inserir imaxes propias, vídeos e animacións. Tamén dispón dun corrector ortográfico e a función de agregar notas para o presentador -de forma que poida incluír algunhas pistas para a súa charla mentres se pasan as diapositivas-.\nComo as súas aplicacións irmás Documentos e Follas de cálculo, Google Presentacións tamén permite traballar co formato estándar de Microsoft ppt, ademais de pdf, jpg e outros.\naplicacións cálculo google-gl online-gl presentaciones-gl texto


DANZARTE: marzo 2019\nBAILE GALEGO: BAILES-XOGO: O bolero\n6 A - Bolero from Rosa Fernández on Vimeo.\nBOLERO 6 C from Rosa Fernández Sánchez on Vimeo.\nPublicado por Rosafersa ás 09:52 Ningún comentario:\nOCEANÍA - HAKA\nE non podemos abandonar Oceanía sen antes aprender unha das súas danzas máis famosas internacionalmente: o Haka. Haka é un termo que serve para definir calquera danza maorí, pero soe ser utilizado para referirse á danza de guerra tribal maorí. Non obstante, adoita ser unha danza de benvida e é signo de hospitalidade, pero tamén un método de intimidación antes da loita.\n6 A - Haka from Rosa Fernández on Vimeo.\n6 B - Haka from Rosa Fernández on Vimeo.\n6 C - Haka from Rosa Fernández on Vimeo.\nPublicado por Rosafersa ás 04:15 Ningún comentario:\n6 A - Te vaine marea from Rosa Fernández on Vimeo.\n6 B - Te vaine marea from Rosa Fernández on Vimeo.\n6 C - Te vaine marea from Rosa Fernández on Vimeo.\nPublicado por Rosafersa ás 03:57 Ningún comentario:


BARREIROS INICIOU AS OBRAS DE RENOVACIÓN DO ABASTECEMENTO DE AUGA A REMIOR | Concello de Barreiros\nViernes, 10 Septiembre, 2021 - 15:16\nEsta rede que tiña preto de 50 anos de antigüidade atopábase nun estado lamentable, con continuas roturas ao estar feita con materiais obsoletos como é o fibrocemento. “A zona de Remior, onde hai varias explotacións gandeiras e a zona costeira que soportou nos últimos anos unha elevada presión urbanística precisaban dunha renovación total da rede de abastecemento de auga potable, por iso acometemos esta obra que era moi demandada tamén pola veciñanza” explicou a concelleira de Augas, Montserrat Porteiro, que no día de hoxe visitou as obras xunto co alcalde en funcións Antonio Veiga.\nMellora da calidade do servizo e aforro nos arranxos de fugas\nEsta obra que conta cun orzamento de preto de 200.000€ é financiada nun 80% pola Área de Medio Rural da Deputación de Lugo, poñendo o Concello de Barreiros o 20% restante, en virtude do convenio asinado no seu día entre a deputada de Medio Rural Mónica Freire e a alcaldesa Ana Ermida.\nA nova canalización discorrerá pola marxe esquerda da estrada provincial LU-P-0602 ao longo de 2,3Km e os traballos, adxudicados á empresa Adecom prolongaranse durante todo o mes de setembro.\nEsta actuación mellorará notablemente a calidade do servizo de abastecemento e suporá un aforro importante para o concello no arranxo de fugas. “Con este importante investimento imos dar solución a un problema que se arrastraba desde moitos anos atrás” afirmou Antonio Veiga.\nDesde o Concello de Barreiros comunican tamén que ao ser obras de importancia, na súa execución poden provocar pequenas molestias no abastecemento de auga nalgunhas zonas, polo que piden desculpas por adiantado, pois son obras necesarias para acometer as melloras, obras que se pospuxeron para setembro dado que en época estival a execución resultaría mais complicada.


No tema da lingua os que contaminan pagan? - Faro de Vigo\nNo tema da lingua os que contaminan pagan?\nvigo 07.11.2015 | 03:38\nUn non acaba de crer como é posíbel que na utilización da nosa lingua, tanto na fala como na escrita, teñamos chegado tan abaixo. A negación da lingua galega estase a facer tan natural e normal como que o sol sae polo leste e se afunde horas despois tralas Cíes no océano. E semella que a ninguén lle estraña.\nVexamos, entre o 18 e o 20 deste mes de outono houbo aquí en Vigo unha vistosa exposición de paneis didácticos sobre o traballo que levan a cabo en Galicia unha serie de institucións relixiosas de vida chamada "consagrada" que operan no noso país. Algún día despois tiven aínda ocasión de entrar na igrexa do barrio vigués de Teis onde se realizara tal evento e detívenme un chisco en contemplar e ler os paneis a punto xa de seren retirados. Posibelmente fose eu o único ou un dos poucos que se levou metaforicamente as mans á cabeza ante o que alí estaba a ver. Empecei efectivamente a ler, un por un, o que en cada un dos paneis se dicía, anunciaba e proclamaba en relación coa actividade de cada unha das institucións actuantes na nosa terra. Mais nin o tempo nin o humor dos que podía dispor me fixeron posíbel seguir lendo, aínda que si puiden polo menos anotar cantos eran os tales paneis. Salvo erro involuntario, alí estaban expostos para admiración e información dos visitantes e devotos fieis da parroquia nada máis e nada menos ca trinta e cinco paneis explicativos, todos eles escritos porén na lingua procedente de máis alá da Canda e do Padornelo. Fieis á nosa propia lingua só había un, o que facía referencia ós Irmáns da Salle. Sexa dito isto en loanza e agradecemento a esta benemérita institución.\nDiversos historiadores e analistas expresaron xa máis dunha vez que a Igrexa (especialmente unha xerarquía maioritariamente foránea que durante séculos exerceu entre nós as súas funcións) tivo un papel moi importante no deterioro e subordinación da nosa lingua respecto do castelán. As loábeis disposicións do Concilio Pastoral de Galicia do século pasado a prol da introdución do galego nos usos litúrxicos e eclesiásticos continúan a ser papel mollado. E non é xa tampouco ningunha excepción contemplar a curas novos, recentemente saídos do forno do seminario, recitando habitualmente en finísimo castelán a súa misa domingueira ante os seus pacientes fregueses de aldea, galegos de toda a vida.\nOs responsables da contaminación producida polos motores trucados dos Volkswagen alemáns terán que pagar algún día, digo eu; e os que contaminan lingua e cultura, non?


A COVA DO RAPOSO: PREMIO "LEIRAS PULPEIRO": CICATRICES DO INSOMNIO, I\nPublicado por Raposo en 20:07\nMellor non pensar na utilidade das cousas para poder disfrutar delas, sobre todo no caso do insomnio.\nGustoume moito este primeiro poema. Xa teño ganas de ler os que faltan.\nParabéns polo premio e polo poema. Unha nova fantástica! Agardamos máis versos raposeiros.\nFelicitacións. Sirve o insomnio para crear, componer fermosos versos calmantes. Cansan as repetidas e reiteradas voltas,sen comprender onde están os espazos soñados,onde os refuxios, onde a revolución das verbas de cores.Unha aperta..\nNoraboa por este premio.\nQuzais este insomnio serviu para disparar cara adentro, para agasallarnos con versos profundos que serven para facernos reflexionar.\nNon tiven ocasión de felicitarte polo premio recibido:\nterei logo ocaisón de ir debullando eses versos, coma outros que che lin. Pero se vexo o poemario nunha libraría, mercareino para que mo dediques.\nZeltia: ese poemario polo momento non está publicado. O que si acaba de publicarse é outro traballo que gañou o premio de poesía "Victoriano Taibo 2013. En breve falarei del na cova.


Apoloxía da infamia - Xosé Castro Ratón - Diario de Arousa - Las noticias de Vilagarcía, O Salnés, O Barbanza y Ulla-Umia.\nApoloxía da infamia\nInfamia é substantivo que indica acción malvada e vil, como xeito de obrar ou mesmo coa palabra. Tamén é situación de quen perde a honra ou a reputación. Esta última acepción conecta coa cultura da Roma antiga na que os seus cidadáns posuían como unha valor patrimonial da máxima importancia a súa consideración de status cívico; e dicir, a honra que ostentaba perante a sociedade en base a súa actuación conforme as boas prácticas e recta costume na que o cumprimento do mandato lega era fundamental. Velaí a perda radical da consideración perante a súa veciñanza, derivada da catalogación do dereito romano no que a sentenza de infamia podería ser por resolucións xurídica na que fose apreciada actuación dolosa ou maquinación de engano fraudulento; e, tamén, mesmo infamia de facto só por ter actuado en contra da moral, do orde político legal e das boas costumes. Conceptos que necesariamente deben ser trasladados na liña de continuidade da historia humana para facer valer o seu significado no mundo de hoxe en día.\nSen dúbida, o proceso de represión executado polo réxime ditatorial de Franco, planificado e orientado ao exterminio do rival político e ideolóxico, é absolutamente infame. Daquela, a reacción que está a producir, nos parladoiros de opinión montaraz, o anuncio dunha hipotética e futura modificación do Código Penal español no que sexa considerado delito a “apoloxía do franquismo e da ditadura” é signo da insuficiencia que representa a vixente Lei de Memoria Histórica, ou lei pola que se establecía o propósito de “recoñecer e ampliar dereitos a favor das persoas que padeceron persecución ou violencia, por razóns políticas, ideolóxica e incluso por terrorismo de Estado, durante a Guerra Civil e a Ditadura franquista; e promover a súa recuperación moral e a rehabilitación da súa memoria persoal e familiar, para o que se precisa como política pública o fomento dos valores e principios democráticos, facilitando o coñecemento dos feitos e circunstancias durante ese período de violencia represiva”. Verdade, xustiza e reparación moral.\nAquí, continuando as peores prácticas do Imperio Romano, intentouse a “damnatio memoriae”, un plan estratéxico oficial para borrar da memoria colectiva a crueldade inhumana, actuacións nacidas da práctica dun homicidio institucional que constitúe unha indiscutíbel forma de crimes de lesa humanidade que foron amnistiados nun proceso de transición política que consagrou impunidade a favor dos verdugos responsábeis da barbarie. É tempo de facer xustiza.


Nova vítima no CHUS pola COVID-19 na tarde do martes – O Barbanza\nNova vítima no CHUS pola COVID-19 na tarde do martes\nO Sergas informa do falecemento dun home de 72 anos no Chus na tarde deste martes. A nova vítima eleva a 150 as da área sanitaria Santiago-Barbanza. O paciente tiña infección por coronavirus e contaba con patoloxías previas.\nEn Galicia Dirección Xeral de Saúde Pública da Consellería de Sanidade informa que na última actualización, o número de casos activos de coronavirus en Galicia é de 9.952 deles 1.898 son da área da Coruña, 1.148 da de Lugo, 1.021 da de Ourense, 1.247 da de Pontevedra, 2.455 da área de Vigo, 1.170 da de Santiago, e 1.013 da de Ferrol.Do total de pacientes positivos, 95 están en UCI, 514 en unidades de hospitalización e 9.343 no domicilio. Polo de agora, en Galicia hai un total de 31.573 persoas curadas, rexistrándose 1.009 falecementos. O número de PCR realizadas é de 756.759.


“Sensación agridoce” na CIG-Saúde por non se ter acadado un acordo sobre o cómputo de xornada nos PAC - CIG: Confederación Intersindical Galega\n02 Xullo 2022 09:57\n“Sensación agridoce” na CIG-Saúde por non se ter acadado un acordo sobre o cómputo de xornada nos PAC\nAsegura que seguirá defendendo que non haxa penalizacións aínda que rematara a folga\nCIG-Saúde vén de manifestar a “sensación agridoce” que deixa o remate do conflito de PACs, por non se ter acadado un acordo sobre o cómputo de xornada. Lembra que esta cuestión e a penalización sobre a xornada complementaria foi o principal motivo polo que se iniciou este conflito, xa que “é a maior perda retributiva do persoal de PACs”. Por iso asegura que seguirá negociando co SERGAS até acadar un computo de xornada sen penalizacións.\nA secretaria nacional de CIG-Saúde, María Xosé Abuín sinala que os puntos de acordo que onte se validaron polo comité de folga, “son os mesmos que validou o comité anterior, o día 5 de febreiro de 2019, agás o da xornada”. Por iso quere recoñecer o traballo realizado por este comité e transmitirlle os parabéns polo traballo realizado.\nSubliña ademais que “a única diferenza co traballo do comité anterior é a porcentaxe do valor da atención continuada” porque daquela o SERGAS ofrecía o 50% en dúas anualidades, “tema que non estaba pechado”.\nLembra que durante todo este tempo “reivindicamos que o valor da atención continuada non se podía calcular sobre o 20% dos complementos de noites e festivos do ano 2008, senón que había que solicitar a equiparación cos actuais valores do que perciben as/os médicas/os de urxencias hospitalarias e enfermeiras/os do hospital e así o conseguimos”.\nA folga foi desconvocada sen facer consulta previa ás traballadoras e traballadores por entender o comité de folga que estaba lexitimado para facelo polas consultas anteriores.\nRematado o traballo do comité de folga, a CIG-Saúde reitera os seus parabéns para todas as traballadoras e traballadores que participaron no conflito. E manifesta que “a loita polos dereitos das traballadoras e traballadores de PACs continúa, e a CIG-Saúde continuará nela, sempre tratando de representar o sentir da maioría do persoal de PACs”.


FACEBOOOK TWITTER YOUTUBE\nOs teus representantes\nAs nosas ideas\nAs nosas seccions\nComercio e Autónomos\nPP DE LUGO As nosas ideas DEPENDENCIA\nA situación actual\nNon se estableceu un marco regulador que estableza para toda España a determinación da capacidade económica do beneficiario e os criterios de participación destes nas prestacións do Sistema de Dependencia.\nEstase sementando un terreo propicio para que en España haxa 17 sistemas distintos de Atención á Dependencia con diferentes sistemas de copago e acreditacións de centros con cocientes de calidade diferentes.\nE, sobre todo, non a dotou de financiamento suficiente.\nDesde o Partido Popular, cremos na necesidade de impulsar a plena efectividade da Dependencia.\nÉ necesario garantir a calidade e a equidad de servizos e prestacións, promocionando a autonomía persoal e previndo a súa perda con accións multimodales.\nÉ necesario fomentar a investigación das enfermidades que poidan derivar en perda de autonomía para buscar e aplicar mellores repostas sanitarias e sociais.\nÉ necesario definir o contido da carteira de servizos, promover os baremos da avaliación da dependencia e a acreditación de centres e servizos coordinados entre o Sistema Nacional de Saúde e o Sistema Nacional de Autonomía Persoal e Atención á Dependencia.\nDesde o Partido Popular cremos que é necesario mellorar o actual sistema de achegas do Estado á dependencia para asegurar a calidade de servizos, a equidad e a recepción de prestacións que son imprescindibles para as persoas dependentes.\nPorque cando se fala de dependencia, falamos de persoas que nos necesitan e espéranse ver cumprido un dereito subxectivo do que dependen as súas vidas\nEntra a formar parte do noso proxecto político.\nBUZÓN DO MILITANTE\nPonte en contacto coa dirección provincial de Lugo\nA TÚA OPINIÓN CONTA\nQueremos oír o que tes que dicir\nR/ Poeta Ramón Cabanillas, nº 14, Baixo · 27004 Lugo (Galicia) · Tlf:. 982 242 811 Fax. 982 229 313\n© 2020 PP de Lugo · Aviso legal · Política de privacidad · Mapa web


Usted está aquí: Inicio / Sociedade / Os maiores de Valga tamén contan.\nOs maiores de Valga tamén contan.\n30-06-2008 por Luis Angel Sabariz Rolán Dejar un comentario\nMedio cento de maiores de Valga acudiron ao Castelo de Soutomaior recibir a homenaxe da Deputación.\nLogo dun ano cargado de actividade, a Deputación de Pontevedra fixo o acto de entrega de diplomas a máis de setenta asociacións da provincia que participaron no programa �??Ti tamén contas�?�, dirixido a fomentar a participación activa dos nosos maiores. E novamente, e con esta xa van tres, Axentiva, a asociación de maiores de Valga, acudía ao Castelo de Soutomaior para recibir a súa acreditación como participantes.\nArredor de medio cento de veciños das distintas parroquias valguesas partían o mércores pola tarde con destino a Soutomaior para recibir o merecido premio a un ano de traballo. Este curso, a actividade que levaron a cabo conxuntamente co organismo provincial foi de técnicas de relaxación, unha iniciativa coa que desfrutaron todos os participantes, tanto en Valga como en Campaña.\nMoita festa > O acto, ademais da correspondente entrega das certificacións, estivo marcado por un claro ambiente festivo xa que a maioría das asociacións que participaron achegaron unha agrupación musical que fixo as delicias dos asistentes, non só dos compañeiros, senón tamén dos políticos que alí se congregaban, como foi o caso das vicepresidentas Teresa Pedrosa e Corina Porro e o presidente provincial, Rafael Louzán.\nOs valgueses non quixeron ser menos e por primeira vez, acudiron ao Castelo acompañados por unha representación das cantareiras que ensaian en diversos lugares do municipio e que fixeron as delicias dos asistentes.\nDespois do acto central, chegou a hora da merenda, na que os participantes degustaron todo tipo de produtos: zorza, orella, chourizo, empanada, tortilla, pasteis, etc, todo regado cun bo viño galego, logo da xornada calorosa.\nDIARIO DE AROUSA, 30/06/08\nArchivado en:Sociedade Etiquetado con:Pontecesures, valga, xunta\nManeiro lamprea n-550 a ponte pleno sábado padrón Historia concurso faro de vigo BNG festa sabariz Pontevedra Diario de Arousa Campaña la voz de galicia Pontecesures valga pp parque Ulla Porto Angueira iglesia río ulla curso Vilagarcía plaza sar tren santiago Vigo Caldas Concello protección civil fin de semana psoe fiesta xunta obras fútbol Catoira correo gallego ACP


Por Viveiro pide que se melloren os accesos á praia de Area e que se repoñan as árbores plantadas na contorna de Praza de Abastos |\nHome Política Por Viveiro pide que se melloren os accesos á praia de Area e que se repoñan as árbores plantadas na contorna de Praza de Abastos\nViveiro, 28 de maio, 2021. Fai uns días o Concello de Viveiro informou a veciñanza da concesión para o ano 2021 do distintivo da Bandeira Azul para a praia de Area, un dos criterios básicos para a concesión e que a praia dispoña de accesos en condicións óptimas. A piques de rematar o mes de maio, un dos accesos mais utilizados, o situado nas inmediacións do bar Flora, presenta grandes deficiencias. Rogamos o equipo de goberno o arranxo do devandito acceso antes do comenzo da tempada de verán.\nPor outra banda, das sete arbores que no seu día se plantaron na beirarrúa da fachada da Praza de Abastos que da a avenida de Benito Galcerán, a día de hoxe unicamente se contan catro. Rogamos o equipo de goberno a reposición das tres arbores que faltan.\nXa por último, no campo da festa de Xunqueira, entre o camiño e o regato, o derrubamento do firme ocasiona a inclinación con risco de caída dun farol de iluminación, con evidente risco para a seguridade das persoas que transitan por esta zona. Rogamos ao equipo de Goberno que faga as xestións necesarias para subsanar esta situación.


Xoves, 02 Maio 2019 09:47 |\nNotificación cursada ao Xerente no dia de hoxe. Caso UCI\nVenres, 01 Febreiro 2019 16:42 |\nNo día de onte sae unha nova na prensa que realmente fai que nos desmoralicemos como profesionais da Sanidade Pública.\nEsta noticia fala do resultado dunha sentenza a respecto do cese dunha Supervisora do HULA e no seu corpo recolle o literal dunha auditoría interna promovida pola Dirección co fin de xustificar o seu cese, e que dende o noso punto de vista o que fai é deixar en mal lugar ao persoal.\nDende a CIG-Saúde o primeiro que temos que dicir é que consideramos a estes/as profesionais como altamente cualificados/as, responsables e competentes no seu traballo, moitos deles levan anos desenvolvendo o seu labor magnificamente e sacando vidas adiante. Non somentes teñen formación específica, senón tamén un alto nivel de cualificación. Ningún/unha traballadora do HULA o dubida.\nA segunda cuestión é se a Dirección utiliza o desprestixio do persoal para xustificar o cese dunha Supervisora e para iso fai unha auditoría interna de parte.\nDende a CIG-Saúde nin podemos nin queremos discutir a conveniencia deste cese, todo cargo de responsabilidade é limitado no tempo por definición, o que si discutimos enerxicamente é que se usen este tipo de artimañas que o que fan é deixar fatal ao persoal e ao HULA e que por riba crean alarma social.\nEntendemos que esta auditoría foi tendenciosa simplemente porque a partires dela e sen tomar medidas extraordinarias de ningún tipo se fixeron outras cun resultado positivo para a Unidade.\nEn canto ás formas non nos queda máis remedio que pedir que se asuman responsabilidades polas decisións tan erróneas que se tomaron dende a Dirección de Enfermaría, onde parece que a máxima é que o fin xustifica os medios sen ter en conta as consecuencias.\nEn canto ao fondo, tamén temos que pedir responsabilidades, xa que o fin de todo isto non era a mellora do servizo, senón a xustificación dunha decisión administrativa e para iso non se dubidou en sacar fóra do HULA os resultados da tal auditoría, feita “ad hoc”, expoñendo así tanto ao persoal, como ao Hospital, como á Sanidade Pública ao desprestixio social.\nTamén a propia Dirección quedou en evidencia, prexudicándose así mesma, todo con tal de conseguir o que quería, algo de ben pouca entidade, un cese, o cal nos debe dar a dimensión da súa incompetencia para dirixir asistencial e organizativamente a área de enfermaría da EOXI de Lugo, Cervo, Monforte.\nSegundo parece hoxe a Dirección foi á UCI pedir disculpas, descoñecemos os termos nos que as pediron, creo que á Supervisora cesada tamén hai que pedirllas, xa que ninguén está excluído do dano profesional e persoal causado por estas barbaridades.\nDenuncia sobre a situación de urxencias do HULA\nMartes, 17 Abril 2018 20:45 |\nA CIG-Saúde vén de reclamarlle ao xerente do Hospital Universitario Lucus Augusti (HULA) que atenda a solicitude de xuntanza trasladada hai xa catro meses para abordar coas traballadoras e os traballadores de urxencias, as situacións continuadas que se están a soportar neste servizo en todas as categorías. Dende a Federación de Saúde critican a incapacidade da dirección do hospital para atallar esta situación límite e a falta de interese por abordar co persoal afectado as carencias desta unidade.\nA secretaria comarcal da CIG-Saúde, Carme Aira, denuncia que esta mañá o servizo de urxencias volveu amencer con 15 pacientes que deberan estar en observación, debido "como sempre, a que en observación había pacientes que deberían estar ingresados/as".\nAira explica que o pasado ano a CIG-Saúde expuxera á xerencia as dificultades polas que pasa o persoal de urxencias para o desempeño adecuado do seu traballo, "xa que en moitas ocasións a situación é límite e non garante a mellor calidade asistencial, nin a seguridade xurídica necesaria para o persoal". Porén, daquela, a xerencia non achegou explicacións "convincentes" sobre os seus proxectos para a mellora desta unidade e posteriormente eludiu manter unha reunión co propio persoal do servizo, "dilatando o tema cunha negativa que non puido ser máis grande, e remitíndonos ao director asistencial".\nÁ súa vez, o director Asistencial demorou a xuntanza, "de modo que a día de hoxe, catro meses despois, o persoal de urxencias non puido comunicarse colectivamente coa súa xefatura para transmitir os problemas que causan o ateigamento do servizo, nin á xefatura se interesou o máis mínimo por contar co persoal para buscar a mellor solución posíbel", critica Aira.\nCapacidade nula da xerencia\nDende CIG-Saúde denuncian o colapso das urxencias do HULA se agudiza mentres a xerencia "demostra ter unha capacidade de actuación nula, pois ningunha das medidas que din que toman serviron até o momento para nada, e nin sequera lles interesa escoitar o persoal. Mentres quen está a dar a cara, a facer o traballo o mellor posíbel en situacións límite, xogándose o seu prestixio profesional e na máis absoluta das inseguridades, son precisamente eses traballadores e traballadoras ás que non queren escoitar".\nDiante de todo isto, CIG-Saúde insta a toda a dirección do HULA a resolver os problemas "que hai baixo o seu teito, pois as urxencias só son unha parte, moi relacionada co resto de situacións que se dan no hospital".\nNovas sobre a Saúde Mental no H. de Calde\nMércores, 28 Febreiro 2018 14:58 |\nA CIG-Saúde forma parte do Movemento Galego de Saúde Mental, creado para a defensa da Sanidade Pública e mellora do tratamento que dentro dela se lle dá á Saúde Mental e aos/as seus usuarios/as.\nEnviamos o último comunicado deste Movemento A_XERENCIA_DO_SERGAS_EN_LUGO_ELUDE_RESPONSABILIDADES_EN_SADE_MENTAL_1.pdf , emítese en resposta a unha nota de prensa cursada pola Xerencia do Hula vertendo unha serie de acusacións inxustificadas.\nAnte isto a CIG-Saúde decidiu pedir explicacións ao Xerente na reunión mantida o venres 23, tentaremos resumilo aquí.\nPreguntado o Xerente sobre si se estaba levando a cabo algún tipo de auditoría en Calde, con que persoas e con que fin, este respondeu que fora a raíz das acusacións contra o persoal vertidas polo MGSM (no propio adxunto hai enlace ás denuncias feitas), que ata agora as consideraran como anónimas pero que agora viran ao responsable na TV e que decidiran emitir esa nota, ao tempo o Xefe de Servizo lle pedira autorización para que viñeran participantes da Asociación Galega de Saúde Mental e demostrar que non eran certas.\nTamén chegou a negar que a CIG se reunira con el para evidenciar problemas estruturais do edificio e necesidades de diverso mobiliario. Todo isto nun tono pouco dialogante e bastante irritado.\nPor se non quedara claro na mesa queremos puntualizar o que sigue:\nO MGSM en ningún momento acusou de nada ao persoal, tal e como se ve nos enlaces que figuran no adxunto, nin ese é o seu cometido, somentes denuncia todas aquelas cuestións que afectan a usuarios/as co fin de melloralas, como así aconteceu ata o momento.\nO MGSM non emite comunicados anónimos, está liderado por un profesional concreto co apoio de todas aquelas persoas e colectivos que o conforman.\nPor outra banda, é incrible que se trasmita aos/ás profesionais o bulo de que están no punto de mira, e para "apoialos" o Xefe de Servizo chame ao chou a profesionais da Asociación Galega de Saúde Mental, asociación á que el pertenece e da que foi presidente varios anos e que o Xerente tamén ao chou o autorice.\nDende a Cig non entendemos ben de que vai isto o que si temos claro é que ESIXIMOS que se deixe en paz ao persoal, basta xa de manipulacións e de vender motos, de dicir que alguén os acusa para que o Xefe de Servizo os salve. Que se centre a Xerencia nos mandos intermedios e na xefatura para que fagan o seu traballo escoitando ao persoal e poñendo a vontade precisa para mellorar as condicións de vida dos/as residentes e as súas posibilidades de recuperación.\nResumindo, o que ESIXIMOS é seriedade, que si tivestes a paciencia de ler isto descubriríades que non ha hai.\nINFORMACIÓN DA REUNIÓN DA XUNTA DE PERSOAL COA XERENCIA\nVenres, 23 Febreiro 2018 18:47 |\nTratáronse varios temas, a maioría presentados pola CIG nesta ocasión, algún deles moi recorrente, recollemos o máis significativo\n1. Atención no servizo de urxencias, referido isto aos pacientes pendentes de ingreso.- Explicamos a dificultade que existe nesa unidade polo feito de que non poden restrinxir as entradas de doentes e tampouco poden tomar decisións sobre as saídas dos mesmos da urxencia. Queremos dicir que cando observación está chea e as plantas polas circunstancias que sexa non poden recibir os ingresos, todos quedan na propia urxencia, o cal causa trastornos evidentes tanto para doentes como para o persoal, xa que esta unidade non está deseñada para ter vixiancia ou administrar tratamentos a doentes que deberían estar ingresados.\nTamén nos queixamos de que non se responde con axilidade á necesidade de reforzo nin nas plantas nin na propia urxencia.\nPedimos que se implemente a coordinación entre urxencias e o resto de unidades para darlle axilidade á saída de doentes desta unidade.\nA Xerencia responde con infinidade de explicacións sobre picos de actividade por épocas ou tramos horarios, contan que están levando adiante un plan de continxencias que está funcionando, e que as melloras informáticas tamén melloran os tempos, xunto cunha mellor xestión das altas de hospitalización e da ocupación das ambulancias.\nDan unha estatística atroz sobre o tempo medio de espera entre a “alta de urxencias” e a ocupación real dun paciente en hospitalización que é de 1,3hs.\nPara resumir, rematamos dicindo que non queremos máis explicacións, que sabemos perfectamente o que acontece que o que estamos pedindo é solucións a problemas crónicos, que se respecte ao persoal cando pide reforzo e que se facilite a mellor coordinación coa hospitalización.\n2. Reforzos persoal sanitario en plantas.- Este tema mesturouse co anterior. Queixámonos de que cando o pico do gripe era máis alto non se reforzara adecuadamente.\nNeste punto volve outra estatística atroz, resulta que no 2017 se gastaron 150000€ en reforzos de persoal.\nComo sempre, preguntámonos se iso é certo como é posible que o persoal teña a percepción contraria. Haberá que mirar se o fallo é de organización.... xestión...\nInsistimos aquí como no tema anterior que non é unha cuestión de análise cuantitativo senón cualitativo.\nSen negalo, tampouco dá a impresión de que se vaia modificar nada.\nOutra OOSS fala da necesidade de incremento de Dues os domingos pola tarde nas plantas de cirurxía, xa que a maiores da actividade habitual teñen que enfrontarse a un gran número de ingresos programados. A Dra de Enfermería responde que ese tema xa se tratou en máis ocasións e que en teoría o venres debería programarse o persoal segundo a actividade asistencial prevista para o domingo.\n3. Limpeza grúa por persoal TCAE.- Este tema levouse xa 100 veces a estas reunións, as OOSS e a Dirección teñen claro que é un traballo da empresa de limpeza, quen parece que non o ten claro é o encargado da limpeza e tampouco algunhas Supervisoras, que recorrentemente volven co mesmo rollo.\n4. Acomodos Internos.- Parece que a intención é que saia a convocatoria a semana próxima.\n5. Celadorxs retén e información.- Trasladamos a queixa dos/as profesionais de que dado que só hai unha sala de Rx moitos volantes urxentes quedan para a noite e son os celadorxs do retén os que teñen que baixar as camas, como son moi xustiños iso é un traballo extra que entorpece bastante outros que teñen que facer. Tomaron nota. Con respecto a información a cousa é que o persoal é utilizado para cubrir ausencias en distintos servizos, como a maioría son de Saúde Laboral todo recae nas mesmas persoas. Falaron aquí da reestruturación na que están traballando e que cando esté rematada iso se corrixirá.\n6. Soros en diversos corredores do HULA.- Non nos parece o sitio máis idóneo para que se “garden”, están expostos a calquera cousa e a maiores unha parte (os caducados) están rotos e en mal estado. Recoñecen o problema, fálase de habilitar outro espazo ou facer armarios.\n7. Informacións da Xerencia.-\n- Comunican que se abrirá Hemodinámica ata as 10 da noite de luns a venres e as fins de semana de 8 a 22hs.\nPrimeiro de nada preguntamos que motivara esta apertura e porque non de noite tamén. Din que a pesares de que a mortalidade por infarto en Lugo está na media do resto das áreas pero que os tempos dende o primeiro síntoma á realización da anxioplastia (cateterismo) si que eran moito máis dilatados que noutras áreas. Loubamos a resistencia da poboación de Lugo, porque con tempos maiores a supervivencia era igual que no resto de Galiza.\nDixeron tamén que foi bo que neste tempo se estabilizara o servizo con profesionais moi competentes e ben formados. Que acabamos de recibir acreditación para formar outros/as hemodinamistas.\nPregunta outra Organización como se vai artellar a asistencia. Din que hai 3 profesionais médicos e 5 DUES formadxs, que Dues se formarán máis. Van facer gardas localizadas, de modo que aos/ás facultativos lles corresponden 10 gardas ao mes, e moitas máis en períodos vacacionais, o cal parece bastante excesivo.\nPreguntamos que papel xogaba Medtronic (empresa de xestión coa que a Xunta fixo un convenio de colaboración) no Servizo de cardioloxía e onde se podían consultar as condicións dese convenio. A resposta foi que era unha empresa que se encargaría da análise de datos, formación, mellora de circuítos, calidade, mapas de procesos, etc e que o coñecemento que aportara quedaría para uso do Hospital noutros servizos. A respecto de consultar o convenio respondeume o Xerente que o tiña no seu despacho e que se ía alí mo deixaría consultar... tócate os pés.\n-Reordenación do Servizo de Mantemento, explican o novo organigrama. Aproveitamos para insistir na importancia de conservar electromedicina e dotalo cos profesionais necesarios.\n8. Varios.- Preguntamos que pasaba en Calde, se estaban a facer unha especie de auditoría, con que persoas e con que fin. Explicounos o Xerente que todo partira dunha queixa que fixera o Movemento Galego de Saúde Mental, dicindo que o persoal de calde trataba mal aos doentes, que ata este momento as denuncias deste movemento foran anónimas pero que agora viran na televisión ao responsable disto.\nXa contestamos aquí que o MGSM nunca fora anónimo e que era difícil que fora certo que lle botaran a culpa ao persoal do funcionamento imperfecto que se poidera dar.\nDinos o Xerente que o Xefe de Servizo falara con el para pedirlle autorización para que membros da Asociación Galega de Saúde Mental (á que el mesmo pertenece) viñeran visitar o centro e aos/ás traballadoras para demostrar que o que se dixera non era certo e que el lle dixera que podía traer a quen quixera....\nTamén nos dixo que estas denuncias eran a instancia de algún traballador de Calde que pertencía ao Movemento.\nSinceramente, entendemos que isto é unha manipulación interesada para acusar ao movemento de meterse co persoal para que despois o Xefe de Servizo o salve coa axuda dos seus amigos da Asociación e do Xerente.\nPara a semana faremos un articuliño sobre isto.\nRematamos con 2 problemiñas nos mostradores de citas da 3ª e da 4ª. Altura dos monitores nos que se visualizan os números, xa que a xente tropeza con eles. Situación dos monitores dos ordenadores, pola súa disposición un usuario/a pode ver a pantalla na que se xestiona a cita de outro\nTAC de RADIOTERAPIA\nMércores, 29 Novembro 2017 13:17 |\nOFERTA 2017 // OPE 2017\nVenres, 17 Novembro 2017 11:13 |\nTCAES = C1\nNON SE PODE PERMITIR QUE NON SE NEGOCIE NADA DISTO\nACOMODOS INTERNOS TCAES\nPECHE DE PLANTAS NO VERÁN


Alumnos do Bierzo perfeccionarán o seu galego en Galicia - Vigo al minuto\nAlumnos do Bierzo perfeccionarán o seu galego en Galicia\nPreto de cen alumnos do Bierzo participarán nun programa de estadía en Galicia para complementar a súa aprendizaxe da lingua galega. A Secretaría Xeral de Política Lingüística vén de organizar unha reunión con profesores da comarca leonesa para ultimar o desenvolvemento desta actividade, que se enmarca dentro do programa de ensino de galego que este departamento ten en marcha nas comarcas do Bierzo e de Sanabria.\nA través desta iniciativa, que terá lugar o vindeiro mes de abril, o departamento que dirixe Anxo Lorenzo dálle un novo impulso á promoción do galego nos territorios limítrofes con Castela e León en que se fala a lingua propia de Galicia.\nNa actualidade, preto de 1.100 persoas xa aprenden galego grazas á colaboración entre a Xunta de Galicia e a Junta de Castilla y León, das cales 1.031 son estudantes de centros de primaria e secundaria. As 65 persoas restantes estudan lingua galega na Escola Oficial de Idiomas de Ponferrada.\nA colaboración entre Galicia e Castela e León para fomentar a lingua galega\nA cooperación entre as dúas comunidades en materia lingüística comezou no ano 2001 e foi ampliada en 2006 coa sinatura do Protocolo Xeral de Colaboración entre o departamento que dirixe Anxo Lorenzo e a Junta de Castilla y León. Ademais, o pasado mes de xaneiro, o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, e o presidente da Junta de Castilla y León, Juan Vicente Herrera, asinaron un Protocolo Xeral de Colaboración que abriu unha nova etapa de cooperación entre as dúas comunidades. O documento, ademais de incluír cuestións de interese común como a educación, as infraestruturas, a sanidade ou o Xacobeo, ratifica o Protocolo Xeral de Colaboración vixente para a promoción do galego nos territorios de Castela e León en que se fala galego.\nMalia que o galego é a lingua propia de Galicia, o seu uso esténdese máis alá das fronteiras administrativas da comunidade autónoma. Coa denominación de “galego estremeiro” faise referencia ao galego falado históricamente en territorios da antiga Gallaecia, entre os que se atopan provincias que hoxe non pertencen á comunidade galega.\nNa actualidade, Aranga, Barxas, Benuza, Borrés, Cacabelos, Camponaraya, Candín, Carracedelo, Carucedo, Corullón, Fabeiro, Oencia, Peranzais, Ponte de Domingos Flórez, Ponferrada, Priaranza, Sobrado, Sobradelo, Toural dos Vados, Trabadelo, Valboa, Veiga de Espiñareda, Veiga de Valcarce, Viladecais, Vilafranca do Bierzo, As Pías, Lubián, Hermisende e Peñalba de la Pradería son os concellos de Castela e León nos que se conserva a lingua galega.\nAparece parte de una batea en Samil\nXynthia deixou incidencias en 2 de cada 3 concellos de Galicia


Pemex comprou Barreras sabendo que non lle servía, indica o tribunal de contas de México\nA dirección de Lozoya -hoxe preso acusado de asociación delituosa noutro caso- dixo que compraban o estaleiro para facerse co saber naval galego, cando os seus propios técnicos advertíranlle que Barreiras subcontrataba case todo. Tras comprar os estaleiros, os mexicanos desentendéronse de dirixilo, segundo un informe de Cuatrecases.\nA pesar das críticas vertidas desde dentro do vestiario e o corpo técnico á actuación arbitral de Prieto Iglesias, o club galego non recorrerá as expulsións do centrocampista e o central, que causarán baixa na visita dos celestes ao Wanda Metropolitano.\nMouriño confía en Cardoso…ata sábado\nO presidente do Celta de Vigo afirma que o técnico luso goza da confianza da dirección, pero di non poder asegurar a súa continuidade “se perde o próximo partido”.\nSon fondos que achegará a Deputación de Pontevedra. As obras son necesarias para concretar a concesión do estadio ao Celta.\nO Celta e Abanca negocian con Balaídos polo medio\nO presidente do banco non adianta nada sobre os contactos, pero mostra o seu interese por chegar a acordos.\nO presidente do Celta pon unha condición, que se fale en paralelo da cidade deportiva. "É o momento de deixar todo preparado", afirma.\nFeijóo asegura que non ten información "detallada" da reunión e incide en que o goberno autonómico actuaría do mesmo xeito con calquera outro municipio.\nO presidente do Celta está decidido a conseguir as súas propias instalacións, na cidade ou nalgún municipio veciño.\nElena Muñoz, portavoz do grupo municipal, lamenta a inacción de Caballero e propón unha concesión administrativa como solución.\nCaballero asegura que a obra de Balaídos "non está en risco" nin sufrirá "atrasos"\nOs populares critican que o goberno local perdeu "as formas e a mínima educación esixible".\nCarlos Mouriño non vai vender o Celta aos chineses\nTras xerar o debate en Vigo, o presidente decide rexeitar a oferta de 100 millóns, pero Caballero insiste: "O estadio non está en venda".


Cortes de pelo de moda: unha selección de fotos dos cortes de pelo máis relevantes - Confetissimo - blog das mulleres\nCortes de pelo de moda: unha selección de fotos dos cortes de pelo máis relevantes\nOs cortes de pelo de moda son opcións estilizadas inusuales que axudarán a cada beleza a mostrar a individualidade, un excelente sentido do estilo. O ano seguinte, na cima da popularidade, cortes de pelo radicalmente curtos. En canto a rizos longos, as tesoiras tamén as tocan, só adelgazan.\nCortes de pelo: tendencias de moda\nOs cortes de pelo da moda son un "pote", bob elegante, capas, beleza asimétrica, cortes de pelo excéntricos con templos afeitados, pixies coquetas, un feixón sedutor e moito máis. Se desexa cambiar radicalmente a imaxe, fai correctamente que estes cambios comezan cun cambio de peiteado. Inspirado en coleccións de fotos, podes entender que cambios específicos require o seu corazón.\nQueres seguir o ritmo coas tendencias da moda? A continuación, bótalle un ollo aos cortes de pelo de moda do ano presentados na semana da moda outono-inverno nas coleccións de marcas famosas. Así, os modelos de Isabel Marant, Dries Van Noten, profanados con rizos soltos de lonxitude media. Recorta as suxestións, engade volume á zona raíz e é iso, o teu corte de pelo parece moderno e moderno. Xunto cos cabelos longos, unha faba ultra-curta irrompe no mundo da moda. Beauty Prada aceptou facilmente despedirse das súas trenzas. Que podes facer por amor a Olympus de moda?\nOs cortes de pelo de moda son un "pote" que antes se distribuía entre representantes da forte metade da humanidade. Os brazos córtanse rectos, e o resto dos acios recóllense ou da mesma lonxitude ou córtanse na parte traseira e nos lados. Os modelos con este peiteado nos concertos de outono e inverno pódense ver en Haider Ackermann, Alexander Wang. A lista de tendencias de moda incluíu o grunge. Este é un corte de pelo en cascada de cabelo longo e whisky afeitado, e unha caixa media, e un corte de pelo moi curto "debaixo do rapaz" cun pequeno estrondo (Masha Ma, Versus Versace).\nCortes de pelo de moda: un feixón asimétrico cun templo afeitado. Por exemplo, a actriz e cantante estadounidense Henson Taraji adora un peiteado. A lista de famosos, que se adapta aos cortes de pelo bob, inclúe a ex "vampiro" Nina Dobrev e a rubia sexy Margot Robbie. No mundo da moda estofado moño, que é adecuado para propietarios de cabelos delgados ou grosos. E nos rizos longos, o corte de pelo en cascada, popular o próximo ano, ten un bo aspecto. Se o fas ao longo de toda a lonxitude, obterás un peinado voluminoso.\nOs cortes de pelo curtos son un pixie feminino, un elegante feixón, que non é a primeira tempada que repón as listas dos cortes de pelo máis modernos. Por exemplo, na Semana da Moda de Milán, Tom Ford presentou modelos con peiteados tan elegantes. Pixie, aínda que pareza un rapaz, fai que cada rapaza sexa encantadora e feminina. Véxase a ti mesmo mirando as belezas Agness Dane, Shailene Woodley, Michelle Williams.\nRecomendámosche que lea: Suéteres de punto para mulleres: os modelos máis elegantes e elegantes\nOs cortes de pelo para o pelo curto son un bob antes popular, grazas ao cal sempre estarán ben coidados. E para rizos finos dará o volume que falta. Se tes dúbida de cortar unha beleza, admira o peiteado das belezas estrelas: Charlize Theron, Beyonce, Dakota Johnson. Se queres cambios radicais e non tes medo a despedirte dos teus rizos longos, entón sabe que os cortes de pelo de moda son un coñecido "ourizo". Con el, a moza parece especialmente atractiva debido ao brillante contraste, ás características suaves e ao peiteado agresivo.\nCortes de moda para cabelos medianos\nOs cortes de pelo para cabelos medianos son peiteados con graduación feita mediante a técnica de escaleira, unha fervenza con separación lateral, provocando asimetría. En rizos de lonxitude media, un coche carro (Sienna Miller, Jennifer Lawrence, Olivia Palermo) e un bob alargado (Rosie Huntington Whiteley, Kim Kardashian, Kate Bosworth) parecen encantadores. A clásica fervenza non deixa a parte superior do olimpo de moda (corte de pelo con fíos de varias lonxitudes que se transitan sen problemas entre si). Celebridade que é tan fermosa: Jennifer Aniston, Diane Kruger, Jennifer Lopez).\nCortes de moda para cabelos longos\nCortes de pelo para cabelos longos: trátase de varias capas, coa axuda de que cada pelo parecerá luxoso. Isto tamén inclúe un corte de pelo de escaleira cunha característica transición escalonada. Se non quere cortar a trenza longa, preste atención á forma orixinal da liña de cabelo. Entón, a tendencia é igualada e en forma de V e corte oval. Ademais, os cortes de pelo das mulleres con templos rapados están gañando popularidade sen precedentes. Axudan a actualizar a imaxe, engadíndolle un toque de orixinalidade e personalidade.\nCortes de pelo para mulleres\nOs cortes de pelo das mulleres están de moda, orixinais e brillantes. Esta lista inclúe a seguinte beleza:\nfaba en cascada;\nFaba dunha liña\nRecomendámosche que lea: Vestidos de moda outono-inverno 2018-2019\ncortes de pelo de moda: isto é un garcón;\nfervenza sobre o pelo longo.\nOs cortes de pelo de moda do ano sempre son un feixón popular que non perdeu a súa relevancia durante varias tempadas seguidas. Calquera perruqueiro-estilista profesional dirá que distinguen:\nbob-caret (similar a un caret, pero a graduación úsase neste caso, debido á cal a imaxe é feminina);\nfeixón graduado (todas as cordas córtanse de lonxitudes diferentes);\nfeixón recto (o corte de pelo faise en acios rectos);\nfeixón multicapa (ideal para o pelo fino);\nasimétrico (axuda a refrescar a imaxe);\nbob alargado (popularmente o popularizaba a icona de estilo Victoria Beckham);\nA-bob (corte de pelo cun estrondo longo ao seu lado).\nOs cortes de pelo elegantes son un peiteado de fadas ou elfos. Entón, pixy é traducido do inglés. Audrey Hepburn conseguiu perpetuar este peiteado. Con ela, cada nena parece nova, amable e feminina. As seguintes variedades desta beleza serán populares o próximo ano:\ncun estrondo estendido;\npixy-bob (a cabeza está cortada en breve, a magnífica coroa);\npixies con templos rapados (ás veces están pintados cunha cor contrastante);\ncon pequenos peches saíntes (a opción é ideal para aqueles que queiran destacar a súa natureza rebelde).\nUn corte de pelo de moda é un clásico entre os peiteados femininos. Atópase a cada muller nova. O principal é determinar por ti que tipo de coidado queres ver no teu pelo. É importante lembrar que os modernos cortes de pelo modernos do ano son:\ncadrado clásico (rizos perfectamente recortados);\nacurtado (idóneo para o pelo escaso);\nun estrondo con estrondo (sempre asociado a fashionistas franceses);\ncoidado alargado (lonxitude xusto debaixo do ombreiro);\ncorte de pelo asimétrico (cunha transición suave de cordas curtas a longas).\nFervenza de corte de pelo\nCortes de pelo elegante para rizos longos: esta é unha fervenza que axudará a refrescar calquera aspecto. Traerá un toque de modernidade e feminidade. É perfecto en longas cordas, pero non menos encantador parece en rizos de curta e media lonxitude. Están de moda as seguintes variacións:\ncascada estruturada (adecuada para cabelos longos perfectamente uniformes);\nfervenza de varias etapas (rizos de lonxitude media engadirán o volume e a textura que faltan);\nasimétrico (cunha cabeza curta de pelo, este corte de pelo parece extravagante e abraiante).\nRecomendámosche que lea: Túnicas para a totalidade\nOs cortes de pelo curtos de moda deben ser asimétricos. O seu principal aspecto será o whisky rapado. Este peiteado é perfecto para persoas creativas e extraordinarias que só queren expresar a súa individualidade e destacar entre a multitude. Se a beleza asimétrica extravagante non é suficiente para ti, os estilistas recomendan refrescar a imaxe pintando de novo o pelo nunha cor brillante. Na lista de tales cortes de pelo hai unha faba alargada, un bob e un feixón cun estrondo asimétrico, que na súa parte central se asemella a un francés, e nos seus lados ten unha lonxitude máxima.\nCortes de pelo con estrondos\nOs cortes de pelo de moda con estrondas son os pixies, cadrados, bob (con estrondas alargadas) e un corte de pelo en cascada de cabelos longos. En canto ás variedades de estrondas, a tendencia é a beleza ultra-curta, que só decidirá a moza máis valente, unha franxa inclinada, perfecta para unha forma de cara cadrada. Os brazos rasgados están nun dúo con grunge. Os fermosos cortes de pelo de moda son un cadrado clásico cun estrondo recto (si, un que axudará a converterse en Cleopatra). Se tes peches crespos, preste atención a un corte de pelo curto con un estrondo no seu lado, como o de Audrey Tautou.\nEntre as celebridades hai unha chea de belezas que preferiron un peiteado con estrondo. Se estás buscando o teu corte de pelo perfecto ou queres cambiar a túa imaxe, inspírate na colección de fotos a continuación. Non esquezas que ao escoller un corte de pelo, debes comezar desde a forma do rostro e dende que tipo de imperfeccións, se hai, hai que esconderte cun novo corte de pelo.\nModa cortes de pelo e cor\nOs cortes de pelo e a coloración son peiteados ultra-elegantes cos que toda moza estará tola. Renovarán instantaneamente a imaxe, faranse sentir atractivos e femininos. Non estraña que digan que se queres cambios, entón tes que comezar co teu peiteado. Entón, se falamos de técnicas de cor de tendencias, en primeiro lugar balayazh, ombre, bronding. Popularmente creativa para colorear o pelo de cor rosa claro, prata, dándolles un efecto holográfico. A palma está manchada en cativa cor platino.


A Alianza Rural insta á Xunta a revisar a modificación do Plano Forestal para adaptala ao inventario forestal galego\nADEGA, CIG, FRUGA e ORGACCMM instan a Xunta a someter a unha nova revisión a modificación do Plano Forestal para adaptalo ao inventario forestal galego, que está en proceso de elaboración e é vinculante para a reforma do Plan Forestal.\nADEGA advirte sobre a chegada dun novo boom do eucalipto en Galiza de saír adiante os proxectos "verdes" que presentan como alternativa de futuro certos lobbys empresariais, como o recentemente presentado por Feijóo: a fábrica de viscosa de Inditex.\nAlgúns contratos eólicos son pouco menos que insultantes para os titulares das terras. Prezos ridículos e cláusulas escandalosamente favorábeis para as empresas, que mesmo ofrecen "opcións de arrendamento" a 5 anos pagando CERO!\nAs 26 granxas de visóns radicadas en Galiza (as 3/4 partes do Estado), alén de supoñer un elevado risco biolóxico para os ecosistemas, poden ser un vector de dispersión de novas cepas de COVID-19. A que agarda a Xunta para decretar o seu peche?


Aluguer de automóbil Calais | Aluguer de automóbil Calais\nInformación de ubicación para Calais\nIr a un lugar diferente para simplemente relaxarse e pasar un bo momento só pode significar unha cousa. Pero, en serio, todos necesitamos un tempo de descanso da monotonía da vida por momentos así que mereces que estás planeando facer unha viaxe a unhas vacacións. Un lugar particularmente bo para visitar en Francia sería Calais. Calais é unha cidade na parte norte de Francia que se pode acceder facendo un paseo en ferry por un relaxante paseo de 1 hora. Se prefires cervexa con viño ou outro licor, este será o lugar perfecto para ti. Calais ten cervexa asombrosamente barata en comparación con outros lugares xa que hai menos impostos por eles. Non só é booze barato en Calais, pero tamén o tabaco pode ser adquirido por un bo negocio mentres estás por esta cidade. Realmente pasará un bo tempo cos teus amigos cando visita aquí. Unha cousa que nunca debes esquecer é un aluguer de coche barato en Calais. Aproveitar un aluguer de vehículos en Calais significaría un transporte máis sinxelo de un lugar a outro. Isto tamén significa que non vai gastar moito nas tarifas de autobuses ou taxis a medida que avanza pola cidade.


«Yo, señor, no soy malo, aunque no me faltarían motivos para serlo» – Luzes\nCoñecín a Camilo José Cela o mesmo día que quen logo sería a súa segunda muller. Co tempo, a anécdota –que nin debo nin vou contar: as damas non temos memoria– deu para unha mañá de libros e un carro de risas cunha amiga editora: »Puideches cambiar a historia da literatura española».\nPara moitos –e a concesión do premio Nobel parece darlles a razón–, Cela si mudou a literatura en castelán: La familia de Pascual Duarte e La Colmena ben que o merecen, son dúas novelas excelentes. Pero para min –se cadra estou a ser inxusta– a súa obra chega ata aí.\nLa familia de Pascual Duarte tivo versión cinematográfica en 1976 na mirada de Ricardo Franco. Corta a respiración un José Luis Gómez excepcional que sabe medir ollares e silencios ata a asfixia do espectador. A cinta pasou unha dobre censura: a da man e tesoira franquista –que mandou cortar un ruidoso «fillos de puta»– e a do produtor, Elías Querejeta, quen consideraba dunha brutalidade extrema a secuencia da morte da mula. A película, case orfa de público nas tardes de cine da transición, é violenta de seu: os personaxes e a sociedade que retrata son dunha dureza feroz.\nJosé Luis Gómez, interpretando a Pascual Duarte, na película de Ricardo Franco.\nCon mellor fortuna estreouse en 2011 a montaxe teatral adaptada por Tomás Gayo e dirixida por Gerardo Malla. Algo menos tremendista, pero sen perder a sordidez orixinal, axudou a que moitos descubrisen no século XXI a primeira novela de Cela. Foi un acerto incluír no elenco a Sergio Pazos, un actor ben coñecido pola súa forza cómica que fai tremer na pel do Estirao.\nSi acadou o éxito a versión cinematográfica de La colmena (1982), un concerto humano interpretado por estrelas nacionais no que o director da orquestra, Mario Camus, coordina cada nota da polifonía sen perder nunca o compás. O drama e o humor están en harmonía e deliciosamente afinados. Hai que vela con ollos diferentes dos que pousamos no libro, son dúas formas distintas de contar, pero nas dúas callou a esencia da novela: o medo, o frío e a fame.\nO Cela figurón non deixou pasar a oportunidade e pediu sitio no reparto para encarnar ao (anti)poeta Matías Martí, «inventor de palabras, pero unha a unha». Prestáballe aparecer diante das cámaras, e non se pode negar que a súa voz poderosa e o seu sentido do fraseo quereríaos para si máis dun intérprete profesional. O escritor debutara como actor en El sótano (1949), de Jaime de Mayora, unha historia de guerra na que se sinte moi cómodo –os diálogos eran seus– no rol do físico Loves.\nTres anos despois repite en Facultad de letras (1952), de Pío Ballesteros, comedia na que a súa capacidade paródica está á mesma altura cá do seu compañeiro de reparto, Fernando Fernán Gómez, quen logo o enredaría para aparecer na película Manicomio (1953) nun papel –brevísimo, de escasos trinta segundos– ideal para o Cela provocador: un tolo que cre ser un asno e come herba dun floreiro mentres dá couces ao aire. O novelista nunca perdeu a paixón polo exhibicionismo e o sentido do espectáculo bufón, como demostraría en 1982 na televisión cando –na centésima das súas boutades– lle asegurou a Mercedes Milá que era capaz de absorber litro e medio de auga por vía rectal.\nComo guionista Cela foi brillante: as adaptacións que firmou para televisión de Viaje a la Alcarria (1976), da serie documental Del Miño al Bidasoa (1990) ou de El Quijote (1991) non deslocen a carón das súas dúas –si, dúas– obras literarias.\nCela é un gran tafur de historias. Mangaba unha nova dos xornais e vendíache un Cartier. Caso de La insólita y gloriosa hazaña del cipote de Archidona, unha historia baseada en feitos reais e logo comedia que Ramón Fernández levou ás pantallas en 1979. A moda do cine do «destape» e o furor erótico co que acoraban daquela os españois fixéronlle a promoción a un guión que estaba moi por debaixo do relato do Nobel.\nDicía Pascual Duarte que el non era malo, aínda que non lle faltarían motivos para selo. A min Cela sempre me pareceu que, ademais de arrogante, non era dos bos. Xa non me chistaba nas entrevistas, pero unha das cousas fermosas que me regalou o traballo de tantos anos na televisión foi tratar con persoas e con monstros de toda caste: un deles, Camilo José Cela.\nTags: Camilo José Cela, Estirao, Fernando Fernán-Gómez, La Colmena, La familia de Pascual Duarte, Sergio Pazos


Domingo Neira, o profesor da USC acusado de homofobia, volverá dar clases o vindeiro curso - Praza Pública\nDomingo Neira, o profesor da USC acusado de homofobia, volverá dar clases o vindeiro curso\nCartaz distribuído por ALEAS-EU © ALEAS-EU\nDomingo Neira, o profesor do grao de Educación Primaria de Maxisterio da USC que fora suspendido de emprego e soldo polos seus comentarios homófobos e machistas, volverá dar clase o vindeiro curso. O docente figura xa na páxina web do grao de Maxisterio de Primaria para o curso 2014/2015 na materia de Deseño, Desenvolvemento e Innovación Curricular. Iso si, non é coordinador nin tampouco se recomendan os seus libros na bibliografía suxerida.\nO anuncio do seu regreso ás aulas xa espertou duras críticas entre unha parte dos alumnos e alumnas da Facultade, que manifestan a súa "indignación ante o feito de que este personaxe homófobo, misóxino e racista volva campar ás súas anchas polas aulas". Tamén expresan o seu temor a recibir "represalias" por parte do profesor, "ao ser asignado como titor de prácticas para os cursos de 2º e 3º". E consideran que a decisión supón un "abuso inxusto e inadmisible por parte da USC".\nParte do alumnado manifesta a súa "indignación ante o feito de que este personaxe homófobo, misóxino e racista volva campar ás súas anchas polas aulas"\nDe igual xeito, o Consello Comarcal de EU Compostela e ALEAS-EU piden a expulsión de Neira da Universidade de Santiago, sinalando que non se pode "aturar que unha institución pública como a USC integre elementos reaccionarios e retrógrados, que se forme aos mestres e mestras do futuro no odio e na discriminación, en mentiras máis propias do franquismo". Ademais, lémbranlle á USC o comunicado difundido pola institución o pasado día 28 de xuño, Día Internacional do Orgullo LGTBI, "declarando e manifestando o seu compromiso coa comunidade LGTBI e que traballará a favor da igualdade entre persoas con independencia da súa orientación sexual".\nO pasado mes de novembro un grupo de estudantes denunciaron, a través da Área de Liberdade de Expresión Afectivo-Sexual de Esquerda Unida Compostela, os comentarios e contidos impartidos polo profesor Neira nas súas aulas. Afirmacións como “a sociedade está enferma e enganada pola homosexualidade, un tema do que xa non se pode opinar”, “Os homosexuais carecen de hombría e non poden educar" ou “a homosexualidade é contaxiosa” eran habituais, sinalaban. Ademais, denunciaban que o docente obrigaba a usar como material de estudo case exclusivo un libro escrito e editado por el mesmo, titulado Didáctica para el Crecimiento Socio-personal, onde se repetían varios comentarios de carácter homófobo: dende sinalar como “desviacións condutuais" comportamentos como "a sodomía, o travestismo e as violacións”, situados ao mesmo nivel, unir a corrupción de menores coas “vodas gay” ou relacionar a zoofilia coa homosexualidade.\nDomingo Neira foi sancionado pola USC por unha falta grave, pola perturbación ocasionada no servizo, e con outra leve, por descoido ou neglixencia nas súas funcións, pola utilización do seu libro como material de estudo. O expediente aberto contra el sinalaba "a falta de ecuanimidade amosada na presentación dos argumentos relativos á homosexualidade xunto ás reiteradas manifiestacións ofensivas, cando non zafias, do profesor sobre distintos colectivos sociais. Son impropias dun profesor universitario e contrarias aos principios constitucionais sobre a dignidade humana e os dereitos e non teñen cabida, nin están amparadas, na liberdade de cátedra". Porén, o expediente concluía que os feitos "non semellan ser constitutivos dunha actuación que supoña discriminación ou acoso, xa que non existe proba concluínte neste senso".


Asociación Cultural Trépia - Pandeireta e canto C\nPandeireta e canto C\nSesións prácticas de canto e pandeireta nas que se ensinará repertório de diversas zonas, afondando na técnica (tanto vocal como da pandeireta).\n• Os obxectivos son mellorar o funcionamento grupal dacordo ao xeito natural -e tradicional- de facé-lo, facendo fincapé en cuestións como a non memorización sistemática de arranxos e letras; mais ao contrário: adquirir a habilidade necesária para tocar e cantar con naturalidade dentro dunha masa coral tradicional, entendendo e respectando o seu funcionamento.\n• Traballará-se tamén a técnica vocal e a ornamentación melódica, à par que a rítmica coa pandeireta, ampliando os recursos dispoñíbeis mediante a aprendizaxe de pezas do repertório tradicional.\nCada aula terá un máximo de 10 alumn@s\nCada sesión ten unha duración de 60 min.


2º premio no Rallie de Ciencias\nUn grupo de 8 alumnos/as de 4º ESO acadaron o 2º premio na Final do Rallie de Ciencias sen Fronterias, celebrada o 10 de Abril en Santiago. Aquí podedes ver algunhas fotos.\nO venres 8 de febreiro a partir das 12:35, festexamos o Entroido no patio do IES Laxeiro cun concurso de disfraces, e coa actuación da charanga " A Chiringota" composta principalmente por alumnado do noso Centro.\nA mellor actuación individual foi para David Díaz que interpretou "Dulce locura" de Amaia Montero. Avelino Souto e Olaya Vales xunto con Albert Cuñarro e Isabel Otero interpretaron "As Divas", unha pequena actuación teatral e finalmente o premio á mellor actuación en grupo foi para "Desaucio" composto por alumnado de 2º Bacharelato.\nPodemos recordar este evento vendo a galería de imaxes.\nConcurso "nove palabras que precisa o galego"\nTraballando e aprendendo linguas e os camiños dunhas a outras; coa pretensión de non pretender nada máis que ao pasar o tempo pensar que o perdimos ben perdido para que outr@s nos atopen, ... propoñemos este concurso no que poderás consultar as bases nesta ligazón www.laxastraducidas.blogspot.com\nViaxe a Andorra do alumnado de 2º ESO\nDo 20 ao 26 de xaneiro, 10 alumn@s de 2º ESO do IES Laxeiro, xunto a outros 10 alumn@s do IES Ramón María Aller Ulloa, participaron nunha viaxe a Andorra promovida e subvencionada polo Concello de Lalín. Aquí tedes algunhas fotos.\nDia da Ciencia en galego no IES Laxeiro\nO día 5 de Novembro celebrouse o Día da Ciencia en galego, este ano adicado á Tecnoloxía. Desde o IES Laxeiro sumámonos á homenaxe ao inventor estradense Ramón Verea e a Leonardo da Vinci realizando diversas actividades durante os recreos: Construcción da ponte de Leonardo, escritura en espello, trucos de maxia para despistar os sentidos e unha exposición con paneis informativos sobre os homenaxeados deseñados por Mar García.\nDía da bici no IES Laxeiro\nO día 16 de outubro foi declarado Día da Bici nos centros desde a Institución Galega de Ciencia. Trátase de fomentar o uso da bicicleta entre os escolares como medio de transporte e como actividade física saudable no tempo de lecer, favorecendo a sostibilidade e a eficiencia enerxética.\nCon este motivo, organizamos unha xincana ou proba de habilidades chamada Buscando á/ó máis hábil e seguro/a na bicicleta\nLiga de fútbol sala nos recreos de IES Laxeiro\nBASES E NORMAS DO TORNEO\nCada equipo estará formado por un máximo de 6 alumnos/as, os cales deberán figurar na ficha de inscrición e non poderán cambiar de equipo.\nPrograma de inmersión lingüística en Mohernando\nUn grupo de 25 alumnos de 2º de ESO ven de participar no "Programa de Inmersión Lingüística Outono 2011" organizado pola Secretaría de Estado de Educación y Formación Profesional". A actividade desenvolveuse entre o 30 de outubro e o 5 de novembro na finca El Encinar, en Mohernando (Guadalajara), onde compartiron estancia e talleres co IES Sayena de Castell de Ferro (Granada). Alí desenvolveron talleres arredor dos seguintes temas: "A contorna natural e cultural", "A aldea global", "Enerxías renovábeis", "Desenvolvemento sostible", "Reducir, reusar, reciclar". Tanto nestas como nas actividades cotiás, veladas, etc. estaban acompañados e dirixidos por monitores procedentes de Bristol, Manchester, Ohio ou New York, sendo, en todo momento, a lingua inglesa a vehicular na comunicación.\nA experiencia resultou altamente positiva para o alumnado, tanto no aspecto linguistico como social e vivencial.\nNo blog de Anglo Orbe, entidade organizadora, podedes ver fotos e o día a día.


Espirse é esculpirse | O RASTRO QUE DEIXAMOS\nEspirse é esculpirse\nPosted by A de Autora in Arte, Mujer, Sin categoría\nFree the nipple, Historia del Arte, Libera el pezón\n“Non hai ningunha idea que non poida expresarse en mármore”\nTodo o pasado nestes dous últimos días –case tres- deume para pensar e reflexionar xa non só sobre as reaccións da xente que deu coa foto do meu peito, senón sobre a miña propia concepción previa do espido e a miña visión actual a raíz dese pequeno acto de rebeldía no Facebook.\nIso das campañas de #freethenipple ou semellantes, sempre o apoiara, pero non me vía capaz de ser partícipe activa, de quitar a roupa ante unha cámara e subir á rede unha foto dunha parte do meu corpo, exposta, desprotexida, vulnerable con posibilidade de ser vulnerada. Amosar o meu pezón á humanidade? Nin tola! Ata que vin a fotografía que unha amiga publicara no seu muro como protesta pola censura que Facebook fixera a unha foto dunha amiga súa. Por que non unirme eu tamén? Total, que ten de raro un peito feminino?\nAsí que iso foi o que fixen, espirme, poñerme a carón da ventá, sen camiseta nin sostén e coa cámara interna do meu móbil, sacar un par de fotografías e escoller a mellor delas, a que mellor reflectise esa mensaxe de profundidade e natureza que quería plasmar na instantánea a través dos trazos do meu corpo. Moito máis ca un pezón: a liberdade de ser dona do meu corpo e de poder decidir sobre el, coma se ao espirme diante do obxectivo fose unha especie de Miguel Anxo contemporánea. As miñas mans, as ferramentas de traballo; o meu cuarto, o taller; a roupa, esa pedra sobrante; e o meu corpo ao natural, esa escultura agochada tras da vestimenta. E entón, ao ollarme, ese “cada bloque de pedra ten unha estatua no seu interior e a tarea da autora é descubrila” cobrou máis sentido ca nunca. E así me (re)descubrín, sendo modelo e artista ao mesmo tempo.\nA arte é concebida coma unha creación íntima para ser compartida, cobra vida cando se saca á luz e abandona o berce no que naceu baixo as ás da súa artista. Bastaba cun clic, con elixir a mellor das imaxes desa escultura miña e proxectala ao exterior, coma se chegara a hora de pendurar o cadro na sala dun museo que moitas persoas ollarían. Coa miña man de escultora novata rompera o feitizo para liberar a figura adormecida baixo a pedra, mais chegara xa o turno do espectador, de recrear a miña obra a través da súa retina, do seu ollar individual. Esa maxia dun arte que nunca morre, que palpita dentro de cada mirada que se pousa no cadro ou na escultura, coma se con cada persoa que mira a obra, xurdira unha nova. Un acontecemento verdadeiramente fermoso e ao mesmo tempo que me causaba medo. E se alguén non sabía ler a mensaxe oculta no mármore? Aínda que xuraría que eu son granito…\nMais, atreveríame a dicir que me atemorizaba moito máis o espello dos meus propios ollos que o xuízo que calquera outra persoa podería acabar inferindo a través da miña auto-obra. Sería unha especie de converxencia escultura-narrativa, coma se por uns intres a estatua impresa en branco e negro fose unha obra escrita á que me tivera que enfrontar recén saída da imprenta. Verme fotografiada fíxome ter esa mesma sensación que o escritor que devece por ver a súa obra encadernada e cando a apalpa entre as mans non se atreve a abrila por se a maxia do proceso de creación se apaga, coma unha candea comesta. O temor a atopar erros tipográficos, verbas mal enlazadas, versos que terían que ir ao comezo da estrofa e non ao final do poema… Mirar para min supoñía o risco de detectar defectos percorrendo cada poro da miña pel, cicatrices invisibles para os espectadores alleos mais palpables para min aínda sen poder sentir o tacto do meu granito. Pensar que me deu máis aquel o clic silendeiro ao premer o botón da cámara que o son mudo ao darlle a “publicar” da pantalla do meu móbil…\nNon sei se son un deses anxos que Miguel Anxo liberaba da súa gaiola con cada golpe contra o mármore, pero si sentín o roce das plumas das miñas ás e o peso lene da súa caída pola miña espalda, coma unha cascada de auga fresca renovadora. E cada vez que contemplaba o meu corpo, esa sensación aumentaba, coma se o frío das cadeas xa non bicasen con tanta forza os meus nocelos. Algo mudara no meu interior, quizais a perda do medo, da vergoña, deixar de verme con ollos tímidos para atreverme a deixar de mirarme de esguello. Xa non vía un corpo espido, vía ao meu ser con roupa nova, cun traxe que sen me dar de conta eu mesmo bordara, coma unha especie de Penélope que en lugar de agardar polo seu Odiseo estaba a liberarse das súas propias sombras, de complexos. E por vez primeira, deixar de sentime espida malia non levar roupa. A liberdade de non ter medo a voar co vento… Porque espirse, é esculpirse, ser un mesmo, coñecer esa estatua que sen saber, todos nós levamos dentro.


Patrimonio Relixioso - Concello de Santa Comba\n26 de Xuño. Día Internacional contra o uso indebido e o tráfico ilícito de Drogas.\nRESULTADO 3º EXERCICIO E PROPOSTA DE NOMBRAMENTO AUXILIAR ADMINISTRATIVO ADM_XERAL\nRESULTADO 3º EXERCICIO E PROPOSTA DE NOMBRAMENTO AUXILIAR ADMINISTRATIVO PIE\nLISTAXE DEFINITIVA ADMITIDOS EXCLUÍDOS PEÓN APROL TEU\n31 mayo, 2018 11 junio, 2018 Santa Comba Multimedia\t0 comentarios\nO patrimonio relixioso de Santa Comba está formado por un total de dezasete igrexas parroquiais, cinco capelas e catro ermidas, atopándose en termos xerais en bo estado de conservación. A maior parte das igrexas xalleiras son de estilo barroco, entre as que sobresaen dous templos de estilo románico: a igrexa de San Cristovo de Mallón e a de San Fiz de Freixeiro, esta última a máis antiga da contorna, datada no século XII.\nO concello de Santa Comba, antropoloxicamente falando, conserva tradicións e ritos ancestrais vinculados aos santuarios e ermidas da zona. As romerías máis concorridas son a de\nRubín, na parroquia de Cícere, xa que a Virxe alí gardada é a avogada de todos os males, en particular os que se refiren aos nenos, aos que cura das súas doenzas; e a de Nosa Señora de Vilamaior, onde acoden os enfermos con problemas dermatolóxicos para lavarse na fonte da Virxe.\nDentro da arquitectura relixiosa, en Santa Comba o modelo máis frecuente está protagonizado por unha capela maior de planta rectangular, usualmente máis estreita que a nave central. O acceso realízase por un arco triunfal volteado sobre semicolumnas apegadas e a cubrición de estas capelas maiores efectúase con bóvedas de canón construídas con perpiaños de granito. As sancristías sitúanse apegadas a un dos muros laterais da capela maior, preferentemente no lado norte debido a razóns litúrxicas. Malia a tratarse dun padrón predominante, esta composición non sempre se respecta, xa que ocasionalmente a sancristía desprázase detrás do presbiterio.\nEn canto á ornamentación, esta concéntrase case por completo na fachada principal e a súa composición está baseada na simetría do pentágono, cun remate na parte superior formado por unha cornixa a dúas augas.\nNalgúns templos a torre campanario aparece desprazada do eixo de simetría da fachada principal, aínda que a maioría das construcións, campanarios ou espadanas se sitúan no vértice da mesma. A tipoloxía habitual de estas torres repítese en case todas as igrexas, de xeito que o corpo de arranque adoita ser prismático, e ás veces atópase decorado con placas.\nO acceso ao campanario realízase mediante escaleiras interiores, excepto en capelas como A Virxe do Portal xa que carece de elas. Neste corpo a ornamentación básica está composta por pilastras e molduras. O remate en case todas elas está formado por unha cúpula.\nO concello de Santa Comba conta con catro ermidas: a ermida da Virxe da Mercé (en Vilar de Céltigos), a ermida de San Blas (Grixoa), a ermida de Santo Outel (Bazar) e a ermida de San Bartolomeu (Santa Sabiña).\nEntre elas a que acada unha maior importancia, tanto pola súa natureza como polo conxunto e emprazamento no que se sitúa, é a ermida de San Bartolomeu na parroquia de Santa Sabiña. Trátase dunha ermida da época baixomedieval (séculos XIII-XIV) que se atopa no alto dun monte que se ergue case 100 m sobre a súa contorna. Foi construída sobre os restos dun castro, ou doutro tipo de asentamento similar. No seu entorno hai un gran penedo que dá a un muro de pedra natural de dez metros de caída.\nPresenta dous volumes: un máis antigo, do século XIII ou XIV que se correspondía co presbiterio, e outro moito máis recente feito en bloques de cantería que se correspondería coa nave principal. Ten un retablo pétreo de estilo barroco con columnas salomónicas.\nSanta María de Alón\nSan Vicente de Arantón\nSan Mamede de Bazar\nSanto Outelo de Sabaceda (Bazar)\nSan Pedro de Castriz\nCapela da Virxe da Saúde (O Demo de Rubín) - Cícere\nSanta María de Esternande\nSan Martiño de Fontecada\nSan Fiz de Freixeiro\nSan Xoán de Grixoa\nCapela da Virxe da Merced de Vilar Grixoa\nSan Cristovo de Mallón\nSanta María de Montouto\nDivino Salvador de Padreiro (San Salvador)\nSan Andrés de A Pereira\nSan Pedro de Santa Comba\nCapela Nosa Sra. dos Milagres de Santa Cataliña (Santa Comba)\nSan Xulián de Santa Sabiña\nCapela de San Bartolomeu de O Busto (Santa Sabiña)\nSan Pedro de Ser\n← Copa Primeira Galicia Feminina Fútbol Sala\nCampamentos Deportivos de Verán →\nCopyright © 2022 Concello de Santa Comba. Todos los derechos reservados.


Blanco e Seara afirman que con Pachi no Goberno a Xunta esixirá responsabilidades a Rajoy polos Presupostos - PSdeG-PSOE\nBlanco e Seara afirman que con Pachi no Goberno a Xunta esixirá responsabilidades a Rajoy polos Presupostos\nInicio Congreso Blanco e Seara afirman que con Pachi no Goberno a Xunta esixirá responsabilidades a Rajoy polos Presupostos\nSantiago de Compostela, 01 de outubro de 12. Os deputados socialistas, José Blanco e Laura Seara, fixeron valoración en rolda de prensa do Presupostos Xerais do Estado para Galicia, que o PSdeG define en liñas xerais como malos, e que traen como consecuencia máis sufrimento, máis empobrecemento, máis desemprego e máis recortes sociais.\nPara o deputado José Blanco, a razón do adianto electoral en Galicia atópase nos PXE. O socialista argumenta que Rajoy e Feijoo, como xa sucedera en Andalucía, quixeron “ocultar os orzamentos e as medidas que terá que tomar o Goberno cando España sexa rescatada”. Pero confía Blanco en que, como nas autonómicas andaluzas, a estratexia se volva contra os populares e o PSdeG-PSOE, con Pachi Vázquez, poida liderar un goberno de cambio.\nNeste sentido Laura Seara afirmou que confía en que o vindeiro Goberno galego, o que saia das urnas o 21-O, estea pendente dos galegos e das galegas e “esixa responsabilidades ao Goberno de Rajoy polos enganos continuados a Galicia”, dixo en referencia a un futuro goberno liderado por Vázquez.\nSegundo Blanco os Orzamentos de Rajoy, en lugar de atacar á crise, ataca ás vítimas, dando a batalla por perdida. “O país váiselle das mans a Rajoy”, recriminou ao Presidente do Goberno, e engadiu que ningún galego diría que estamos mellor agora que hai nove meses. Pero o que resulta máis dramático para os socialistas é que os PXE fan prever un empeoramento da situación. Destaca o deputado socialista o recorte do investimento produtivo previsto, o que provocará elevar a taxa de paro.\nOs PXE castigan aos parados, conclúe, xa que, cunha taxa de paro do 24%, Rajoy reduce as partidas para prestacións nun 6,6%, e o que é peor a ollos dos socialistas, “o maior machadazo ao fomento do emprego, cun recorte do 34,6%”.\nCritican os socialistas o engano sobre o incremento do gasto social anunciado polo Goberno, cando en realidade, diminúe, a través de medidas como o pago dos traslados aos hospitais en ambulancia, ou que, como en Galicia, as mulleres non poidan facerse as mamografías para a prevención do cancro. Condenan o recorte en becas e denuncian o aprazamento da suba das taxas universitarias polas eleccións autonómicas.\nPero en relación ao gasto social, os que máis sofren sos os pensionistas. Neste sentido, Laura Seara advertiu do risco que supón recorrer ó Fondo de Reserva para dar cobertura aos pensionistas, aos que se lles baixará a pensión, pois, explica Seara, para 2013, o desfase orzamentario sitúase no 4,3%, e a suba prevista polo executivo no 2%. A isto deberíase sumar a incorporación de novos pensionistas.\nPero a perda de poder adquisitivo vese agravada polo copago de medicinas, os 425 medicamentos retirados da lista da Seguridade Social ou a redución do 40% do orzamento do IMSERSO para programas e avellentamento activo.Blanco advirte que a non revalorización das pensións ao IPC suporá en Galicia unha perda do poder adquisitivo de 250€ por pensionista.\nMENOS INVESTIMENTO EN GALICIA\nBlanco e Seara situaron no 23,3% a caída do investimento no noso país, o que levou a esta última a tildar de “humillantes” os PXE e antisociais, pois Sanidade, Educación e Políticas Sociais sofren un recorte do 14,4%.\nEn infraestruturas, o panorama é “desolador”, segundo Blanco. Especialmente para Galicia. O deputado socialista afirma que “Rajoy desprezou a Galicia cando gobernaba con Aznar e agora, que ten responsabilidade directa continúa igual, co aplauso de Feijoo”.\nAdvirte o que fora ministro de Fomento que as obras que do presupostado para o AVE non se executará nin o 30%, como sucedeu cos PXE de 2012. Segundo as previsións do Goberno de Rajoy, apunta, non se acabarán as obras ata o 2022, e o eixo atlántico, que debera acabarse en 2013 non estará listo ata o 2017.\nO socialista teme que, logo das eleccións, o Goberno pare as obras do AVE a Galicia e “os pratos rotos os paguemos os galegos”. As infraestruturas por estrada tamén se aprazan, dixo Blanco. Lugo-Santiago, a 3ª Ronda da Coruña, e incluso os 14km. que quedaban da autovía do cantábrico aprázase ata 2014. A “tomadura de pelo” que denuncian os socialistas sitúa en 2040 as obras que o Goberno promete para 2024.\nArtigo anterior\tSestayo denuncia a "involución de dereitos dos inmigrantes" provocada polo PP Artigo seguinte\tLosada refírese aos orzamentos do Estado como "arma de mentira masiva" desconectada da realidade económica