CRÓNICAS DA 15ª Xda DA LIGA DA COSTA PENÚLTIMA XORNADA DO 2019 CO CORME CF INTRATABLE. – Piratas de Muxia\nO Corme CF “Campión de inverno” ca sua vitoria sobre o SD Coristanco.\nPonteceso 2-0 Esteirana\nCee 2-4 Lira\nMuxía 4-1 Muros\nCastríz 2-0 Buño\nCerqueda 3-1 Malpica\nZas 3-2 Baiñas\nCoristanco 0-2 Corme\nSan Lorenzo 3-0 Cabana\nSD Ponteceso 2-0 SCDR Esteirana\nPablo Mallón, (Adestrador do SD Ponteceso) : “Fixemos un gran partido. Viñamos de unha primeira parte moi mala contra o Cabana e tiñamos que cambiar cousas. O equipo puxo o mono de traballo e durante todo o encontro dou unha mostra de solidez que non vira antes. Non deixamos que o Esteirana esttivese cómodo, impuxemos un ritmo moi alto de presión e xogo rápido que facía que eles non tivesen ocasións e nos contabamos con unha cuantas chegadas peligrosas. O gol ratificou esas sensacións. Tras o descanso o guión continuou polos mismos derroteros e as sensacións eran idénticas ás da primeira metade. Co segundo gol tratamos e apunttalar o medio campo para tratar de manter a portería a cero.\nO peor as 2 expulsións nun partido limpo e sin friccións”.\nGeno, (Adestrador do SCDR Esteirana) : “Foi un partido onde o Ponteceso plantexou un partido sin deixar espazos, traballaron ben en defensa e saíron rápido en ataque. Nós non fomos capaces de entrar nesa defensa e foisenos o partido. Foi un partido onde non houbo casi ocasións pero acertaron en dous disparos lonxanos e creo que mereceron gañar o partido”.\nUC Cee 2-4 CF Lira\nRafa Suárez, (Adestrador do UC Cee) : “Pouco que contar. Chegamos con baixas importantes e na primeira parte ainda competimos ben, a segunda parte foi un desastre, con moito o peor partido da temporada”.\nJuan Rey, (Adestrador do CF Lira) : “Partido con duas partes moi diferenciadas, unha primeira donde o Cee tivo mais o balon e o Lira esperou no seu campo tentando sair a contra. As ocasions foron escasas por ambas partes pero ainda asi o primeiro gol do Lira foi un golazo de Manu en xogada individual e zapatazo dende fora da area, e o do Cee unha bonita combinación por banda con centro e remate de cabeza. Sin duda o mellor dos primeiros 45’ os goles. A segunda foi distinta, o Lira fixo 2 cambios ofensivos no descanso e saeu a buscar o Cee hasta a sua propia area presionando moi arriba e recuperando moi rapido o balon. Os balon recuperados eran xogados en boas combinacions e con moito criterio creando multiples ocasions de gol. Asi chegaria o 1-2, e ainda que o Cee por medio dw Bruno nun balon largo acadaria o empate a 2 o Lira sigueu dominando e creando, e asi chegaria o 2-3 e o 2-4. Polo visto na segunda metade, resultado xusto e moi bos segundos 45’ do equipo liracho”.\nMuxía CF 4-1 CD Muros\nDiego Lobelos, (Adestrador do Muxía CF) : “Atopamos un rival moi mermado polo gran número de baixas cas que contaban, pero que deron a cara en todo momento. A posesión foi nosa, e o Muros intentaba facer daño con un xogo máis directo e co balón parado. Tras varios acercamentos nosos sin acertar de cara a gol, Xavi abre o marcador para os visitantes nun disparo desde a frontal. Un minuto despois, Congui fai o empate con un disparo axustado. E no minuto 24, Víctor marca o gol do partido de falta directa. Tras o descanso, Manu Nogueira anota de cabeza a centro de Mauro. Pudemos marcar algún gol máis, pero faltounos acertar no remate. Logo o Muros foise arriba e o partido rompeuse, víronse máis ocasións, pero tanto Xandre como Maikel Cambeiro estuveron mi acertados. Xa no desconto, Manu Nogueira volve a marcar tras un gran centro de Mariño”.\nJuan Rey, (Adestrador do CD Muros) : “Solo chejamos con 11 xojadores. Na primeira parte esperamolos atrás e intentamolo a contra. E nunha destas Xavi cunha vaselina faría o 0-1. Xusto despois empataría o Muxía cun tiro lonxano. E faría o 2-1 cun golazo de falta. Nn baixaría os brazos o Muros en ningún momento. Que ordenado atrás non concedería casi nada nestos 45 minutos. E inda tería algunha ocasión pra empatar. Na segunda metade o Muros adiantou liñas e concedeu espazos. O partido converteuse nunha ida e volta. Con ocasións pra os dous bandos. O 3-1 chegaría dun remate de córner. Xandre mantería vivo ao Muros parando un man a man. Tuvoa o Muros de cabeza ata en 3 ocasións. E o porteiro Muxían faríalle un paradón a Xavi. Xa con defensa de 3 e indo ao ataque. O muxía mataría o partido nunha contra xusto no final do encontro”.\nSD Castriz 2-0 SD Buño\nIván, (SD Castríz) : “\nRichard, (SD Buño) : “Empezou o partido igualado pero foise facendo dominador o castriz e tuvo 1 par de ocasions claras. Pero nun fallo moi claro do noso defensa adiantoyse o Castríz. Na segunda apretamos arriba e fumos claros dominadores e con duas ocasions moi claras. Nunha contra a dez minutos do final marcaron eles e acabouse o partido”.\nUD Cerqueda 3-1 SCD Malpica\nJavier Souto, (UD Cerqueda) : “Partido mui igualado. Empezamos os 2 equipos indo a polo partido e os 2 dando sensación de peligro. Pero nun error do Malpica na salida de balón rouba Nico e marca. A partir de ahí o Malpica intentouno mais e tubo unha clara ocasión para empatar nunha entrada por banda. Pero nunha boa xogada nosa, metemos un balón en profundidad a Iván Mato que regatea o porteiro e marca. Pouco despois, empata o Malpica de penalti por mano de Javi Pazos. Co 2-1 fomos o descanso e nada mais empezar a segunda parte, queda un balón morto na área e Iván Rojo marca o terceiro. A partir de ahí, Cerqueda replegado e saliendo a contra e o Malpica con balón pero sin crear moitas ocasións de peligro”.\nAdrián “Gurita”, (Adestrador do SCD Malpica) : “Pois foi un partido no que non fomos capaces de achegarnos o nivel que necesitamos para poder competir os partidos os 90 minutos. Fomos sempre por detras do Cerqueda e cando tiñamos algunha opción de meternos no partido marcaron o terceiro e xa non fomos capaces de volver a mertenos no partido”.\nSporting Zas 3-2 CD Baiñas\nRoberto, (Sporting Zas) : “O Zas saeu moi enchufado nos primeiros minutos, asi, Fabián pronto facía o primeiro e mediado o primeiro tempo Panti facía o segundo. Tras isto o Baiñas mellorou e creou perigo en especial en balóns longos a espalda dos centrais e con xogadas a balón parado. Con isto os baiñeses recurtaban distanzas cun tanto de Crístian Canosa antes do descanso. Saíu máis metido no encontro o equipo baiñés a volta de vestiarios e no 58 Toño poñía a igualada no marcador. Non se veu abaixo o Sporting Zas e nos derradeiros 25 minutos de xogo creou ata 6 ocasións craras de gol, como para acadar unha goleada de escándalo, pero antre o porteiro dos baiñeses e a falla de precisión, (3 de Andrés, Kevin, Iván…), pero o gol da vitoria chegaría nos derradeiros instantes por medio de Andrés”.\nJosé Barca, (Adestrador do CD Baiñas) : “Empezamos o partdo coma ultimamente, durmidos no campo e os 25 minutos xa tíñamos dous goles en contra, ambos tras rexeites no área. Houbo que comezar a remar e poñer o buzo de traballo na primeira metade e fomos capaces de meter un gol, nunha xogada por banda, un verdadeiro golazo de cabeza de Canosa. Na segunda metade embotellámolos no seu campo e conseguimos empatar cun tanto tras un lanzamento dende fora do área de Toño. Arriscamos a ir polo partido, pero chegaron as imprecisións. Eles pecháronse e sairon con contras e tiveron 2-3 ocasións para adiantarse no marcador. Nós tamén tivemos un par delas, pero nunha das suas contras xa no desconto adiantábanse no marcador. Nós seguímolo tentando pero non fomos capaces. Pasounos o de sempre, non somos quen de aguantar os 90 minutos cunha tensión sobre defensiva, que o estamos pagando. Estamos recibindo mínimo 2 goles, e así é complicado. Agora queda un partido para rematar o ano e a ver se no parón melloramos neses fallos que estamos tendo e a ver se na segunda volta estamos máis enchufados ca na primeira”.\nSD Coristanco 0-2 Corme CF\nJuni, (Adestrador do SD Coristanco) : “Comezou o Corme mandando e tendo máis posesión en campo rival. Sen embargo o gol sería froito de unha falta inexistente que o colexiado sinalaba. E tras o balón colgado, remataba en posición adiantada Alejandro a pracer. Chegaban entón os nosos mellores minutos ata o descanso, facéndonos co control do balón e tendo dúas moi claras en pés de Joni e Jose que non acertaban ante o meta e dúas faltas lonxanas de Mario que volvía parar. Na volta de vestiarios, un gol á saída dun córner dun central de novo poñía o 0-2 e prácticamente mataba o partido. Tivemos a posesión ata o final, cun Corme que esperaba saír a contra pero en ninguna das áreas se chegaría a ver ningunha ocasión clara”.\nLelo, (Adestrador do Corme CF) : “Empezaba o partido cun balón o travesaño de Alejo, logo dun pase atrás de Manu.O propio Manu marcaría de cabeza o rematar unha falta lateral. Eran uns primeiros minutos donde salimos mais enchufados.A raíz do gol buscamos as contra e o coristanco dominou o balon.Anularianlle un gol por fora de xogo o Coristanco,nun mal centro que se envenena,e Suso non acerta a despejar ben, deixandolle o balón o delantero do Coristanco, que marcaría a placer en fora de xogo. O Coristanco intentabao pero non con seguía ter ocasions claras en xogada.A balón parado creou algo de perigo pero Suso resolvía sin problemas.\nAsí chegabase o descanso. A segunda empezaba igual,mais ainda cando nun corner Toniño aproveita un balón soltó pa cruzarlla o porteiro e marcar o segundo.\nO Coristanco dominaba pero non conseguía crear ocasions claras.Algun peligro con centros laterales pero a defensa sacounos sin muitos problemas. Seguramente este partido non fui un dos mais bonitos xogados polo Corme pero fui o partido que tocaba facer nun campo muí complicado sempre pa nos”.\nSD San Lorenzo 3-0 Cabana SD\nSanti Cambón, (Adestrador do SD San Lorenzo) : “Partido disputado nas Pedreiras,nun campo bastante pesado,pola cantidad de auga caida durante todo este mes. Ainda así ,foi un partido igualado durante os primeiros vinte minutos,no que o San Lorenzo dominaba o xogo xenerando ocasions a través internadas por banda,sacando centros laterais e a través de balon parado.O Cabana en cambio xeraba perigo a través de saidas rápidas sobre todo por zonas laterais.Chegaríase o descanso con 0-0 no marcador.Na segunda o equipo local seguía dominando o partido pero o Cabana seguía tendo algunha ocasión a través de saidas rápidas.Mediada a segunda metade o San Lorenzo adiantaríase no marcador a través dun centro lateral.A partir de aquí o Cabana adiantaría un pouco a linea defensiva e o San Lorenzo a través de saidas rápidas facia moito daño.Marcando dous goles mais a través de combinacións o borde do area rival.Ainda así o equipo visitante non merecía un resultado tan abultado polo visto no terreo de xogo,xa que estivo con opcións no partido ata que o San Lorenzo marcou o segundo”.\nDuda, (Adestrador do Cabana SD) : “Partido no que comezariamos esperando o medio do campo e defendendo os balons as espaldas,con poucas ocasion xeneradas por parte do Verdillo,nos teriamos algunha clara pero entre a defensa e o porteiro pararian,chegando o descanso 0-0. Na segunda metade un pouco do mesmo, nunha internada se simon dentro da area que seria penalti pero na que o colexiado non pitaria,e na contra o verdillo marcaria o 1-0,segueriamos chegando con ocasion pero o largueiro e o porteiro na linea de gol salvarian o gol de aroon,nunha xogada polemica o verdillo empezaria a patadas nas mans o noso gardamete cando tiña xa o balon nas mans e o noso porteiro como e normal levantariase e empuxaria,ca conclusion que serian oa dous expulsados con vermella directa,case nos ultimos 20 minutos o san lorenzo marcaria o segunda e case acabando o terceiro…Decir que gran partido dos nosos”.\n-Tedes que disculpar…hoxe as crónicas veñen máis tarde e sen corrixir o “síndrome whatsapp” en ortografía, por asuntos personais, pero xa sabedes que esta é unha web diferente é caseira…é coma nós…\n-Foto Corme CF : Eduardo Cambón\n-Foto Sporting Zas : o clube\n-Foto CD Muros : Manuel Caamaño


Noticia Covid19 378\n-->> A Xunta axilizará e flexibilizará ao máximo as axudas á hostalaría para que cheguen ao sector o antes posible\nO vicepresidente primeiro da Xunta, Alfonso Rueda, e a conselleira de Emprego e Igualdade, María Jesús Lorenzana, reuníronse co Clúster de Turismo e as asociacións de hostalaría para concretar os detalles das achegas autonómicas\nA Xunta de Galicia axilizará ao máximo as axudas á hostalaría para que os fondos cheguen ao sector o antes posible. O vicepresidente primeiro da Xunta, Alfonso Rueda, e a conselleira de Emprego e Igualdade, María Jesús Lorenzana, mantiveron esta mañá un encontro co Clúster de Turismo e representantes da hostalaría de toda Galicia para avanzar neste proceso.\nO encontro enmárcase no diálogo constante co sector e permitiu concretar detalles das axudas que a Xunta porá á súa disposición. A Administración autonómica flexibilizará ao máximo os requisitos e a tramitación, consciente das dificultades polas que atravesa o sector. Así, por exemplo, poderanse compatibilizar as axudas con servizos de recollida e reparto de comida a domicilio.\nAo longo da semana haberá máis encontros entre a Administración autonómica e os hostaleiros, así como con outros sectores relacionados co turismo, para que a tramitación sexa o máis rápida posible.\nO Goberno galego ten activadas tres liñas de axudas ás que se poden adherir os establecementos hostaleiros. Así, hai dúas liñas do Plan de rescate de persoas traballadoras autónomas e microempresas, ás que se suma o novo apoio específico anunciado no pasado Consello da Xunta. As tres liñas son compatibles entre si, polo que reunindo os requisitos necesarios os empresarios poderán beneficiarse de xeito simultáneo de todas elas.\nTrátase dunha liña urxente de axudas para o sector da hostalaría -servizos de comidas e bebidas e aloxamentos- afectado no exercicio da súa actividade polo peche derivado das actuais e necesarias medidas sanitarias para evitar a propagación da covid-19 nos concellos galegos con maior incidencia epidemiolóxica.\nDeste xeito, en total, as axudas aos establecementos hostaleiros máis afectados poderían ir desde un mínimo de 2.200 ata un máximo de 7.200 euros.\n“Avanzaremos o máis rapidamente posible na xestión das axudas. É un sector que o está pasando especialmente mal. Queremos acertar entre todos e que se poidan cobrar canto antes”, sinalou o Rueda. O vicepresidente primeiro avogou por un deseño das achegas “o máis útil posible”, e recordou que apoiar este sector é unha tarefa de todos. “A Xunta aporta unha parte importante pero ao mesmo tempo facemos un chamamento ás demais administracións para que tamén se impliquen. Esta é unha situación moi complicada que debe ser resolta de xeito global”.\nRueda recordou reivindicacións do propio sector que son fundamentais para paliar a situación. Por exemplo a redución do IVE turístico ao 4% e o mantemento dos Ertes por parte do Goberno Central, ou a bonificación de diversas taxas municipais por parte dos concellos galegos.\n-->> más info: www.xunta.gal/notas-de-prensa/-/nova/52926/xunta-axilizara-flexibilizara-maximo-axudas-hostalaria-para-que-cheguen-sector


Lp Libertad Popular: O PP DE LUGO CREARA UNHA COMISIÓN PROVINCIAL DE TURISMO\nO PP DE LUGO CREARA UNHA COMISIÓN PROVINCIAL DE TURISMO\nElena Candia vén de reunirse coa coordinadora de Turismo na executiva provincial, a quiroguesa Rosa Arza, de cara a avanzar na creación dunha Comisión Provincial de Turismo coa finalidade de darlle un pulo ao sector.\nEste grupo nacerá coa finalidade de traballar a prol da promoción turística integral da provincia para o que deseñará a súa estratexia en colaboración directa e estreita con todos os representantes do sector.\nO paso previo para a creación da Comisión Provincial de Turismo vai ser a convocatoria a semana próxima dunha reunión na que participarán, entre outros, membros da Asociación Provincial de Hostalería, do Consorcio da Ribeira Sacra e da Mancomunidade Lugo Casas Rurais.\nNesa primeira xuntanza Elena Candia explica que se avaliará a situación actual do turismo na provincia ao tempo que se recollerán as opinións, demandas e achegas dos operadores turísticos. A finalidade deste encontro é a de plasmar esas achegas nun documento de traballo que estableza as liñas estratéxicas de promoción turística provincial.\nO PP botará man desa folla de ruta para, en contacto coas administracións competentes na materia e de acordo cos axentes implicados no sector turístico, revitalizar un dos principais polos económicos da provincia de Lugo.


O PP reclama ao Concello de Vilalba a publicación dos orzamentos - GALICIAXA\nAgustín Baamonde, voceiro do grupo municipal do PP en Vilalba acusou ao actual Goberno local de demorarse moito na elaboración do presuposto.\n“Non sabemos nada. Antes criticaban porque o presupuesto aprobábamolo en marzo pero eles aínda non o teñen elaboado”.\nPara os popualres o orzamento “é un punto de inflexión en relación con este Goberno. Ata o de agora, podían dicir que estaban traballando cun presuposto que non era seu pero chegaron prometendo aires de cambio que non se ven por ningún sitio, porque non hai anuncio de presusto nin do que se vai facer”.\nPara Baaamonde as contas xerais “darán resposta a preguntas” e como como exemplo “eses anuncios da construción do centro de día, da depuradora, da canceira e a atención ao rural. Estamos esperando a ver si son así”.\nExplica o PP que “agora mesmo están facendo anuncios de actuacións, como o parque acuático, ou os arredores do auditorio, pero non teñen prazo de exeución, nin financiación e esperamos que estean reflectidos nos orzmentos”.\nEngadiu tamén que “falaron moito de políticas do rural pero máis aló de tapar catro furados non fixeron nada”. Para Baamonde é importante coñecer o criterio que van seguir na política de rebacheo e no da cobertura de Internet.\nAgustín Baamonde fixo especial fincapé no polígono. Para o voceiro do PP está ben que anuncien a realización de obras nas vías do polígono “pero hai un problema máis graves, a escaseza suelo”. Afirman que cando deixaron o Goberno estaba casi rematado o proxecto de ampliación de 300.000 metros cadrados e pendentes unicamente da Conferederación Hidrográfica para a súa publicación “polo que non sabemos cal e o restraso”.\nAsí mesmo quere saber como van solucionar o problema dos madrugadores o próximo ano. “Buscouse unha fórmula o ano pasado porque había prisa e tiña quie ir así, pero esta solución provisional non pode convertirse en definitiva porque ten un grave problema de legalidade. Hai que dar a oportunidade a todos os nenos de ter trasnporte e non só a un grupo pequeno de cativos. O tempo bótase enriba pero non vemos actividade con esa cuestión”, conclúe.


Redeir@s, un proxecto dixital para mozos e mozas de 12 a 17 anos - ✅ El Diario de Arteixo | Noticias y Entrevistas de actualidad\nProxecto Redeir@s é unha iniciativa da POIG\nA Plataforma de Organizacións de Infancia de Galicia (POIG) lanza unha iniciativa chamada Redeir@s\nMozos e mozas de Galicia de entre 12 e 17 anos participan no proxecto online propio chamado Redeir@s. Trátase dunha plataforma en liña de contidos. A nova iniciativa da Plataforma de Organizacións da Infancia de Galicia conta co apoio da consellería de Política Social da Xunta de Galicia.\nBaixo o nome de Redeir@s, o xornal dixital tamén suma dunha serie de redes sociais e un recurso educativo máis ao alcance da comunidade redeir@s. “Parécenos xenial a idea de ter un xornal con noticias que nos interesan, un espazo para construír redes sociais de forma segura e tamén un lugar onde aprender cousas novas a través da selección de recursos que apoian a nosa formación académica”, comentan os primeiros redeiros e redeiras navegan por esta comunidade virtual con todas as garantías de seguridade.\nDetrás desta iniciativa están expertos en infancia que poñen en valor todos os dereitos recollidos na Convención sobre os Dereitos do Neno. Ademais Redeir@s ofrece obradoiros para aprender xunto a profesionais temas que importan aos adolescentes. Neste senso, ao mesmo tempo que se lanza a plataforma virtual, póñense en marcha catro talleres tanto en formato presencial como virtual. Pódese acceder a toda a información a través da web www.redeiros.org / www.redeiras.org, na sección obradoiros. Para formar parte da comunidade hai que poñerse en contacto coa plataforma de infancia galega en participacion@infanciagalicia.org\nTags: culturaeducaciónXunta de Galicia\nFinaliza la parada programada de la refinería Repsol


É un subsidio que compensa a perda de ingresos que sofren os traballadores proxenitores, adoptantes ou acolledores, que reducen a súa xornada de traballo e o seu salario para coidar de maneira directa, continua e permanente do menor ao seu cargo, afectado por cancro ou outra enfermidade grave das determinadas legalmente.\nCando se inicia a prestación:\nO dereito nace a partir do mesmo día en que se inicia a redución de xornada, sempre que a solicitude se formule no prazo de tres meses dende a data en que se produciu esta redución.\nSe a solicitude se presenta fóra deste prazo, os efectos económicos terán unha retroactividade máxima de tres meses.\nO período inicial de recoñecemento será dun mes, prorrogable por períodos de dous meses, cando subsista a necesidade do coidado do menor, que deberá acreditarse mediante declaración do facultativo do Servizo Público de Saúde (SPS) ou órgano da Comunidade Autónoma correspondente responsable da asistencia médica do menor.\nFillos ou menores acollidos, a cargo do beneficiario, menores de 18 anos, que precisen coidado directo, continuo e permanente por:\nPadecer cancro ou enfermidade grave que requira ingreso hospitalario de longa duración, ou\nPrecisen continuar co tratamento médico no domicilio tras o diagnóstico e a hospitalización.\nOs traballadores por conta allea ou propia, calquera que fose o seu sexo, que reduzan a súa xornada de traballo, polo menos nun 50 % da súa duración, para o coidado do menor.\nCando ambos proxenitores, adoptantes ou acolledores, teñan dereito ao subsidio, só poderá recoñecerse a un deles.\nOs proxenitores, adoptantes ou acolledores, dentro de cada unidade familiar, deberán estar afiliados e en alta nalgún réxime público da Seguridade Social ou Mutualidade de Previsión Social establecida polo correspondente colexio profesional.\nTer o período de cotización esixido:\nMenores de 21 anos: non se esixe período mínimo de cotización\nTer 21 anos e menores de 26: 90 días cotizados dentro dos 7 anos inmediatamente anteriores á data do inicio do descanso ou, alternativamente, 180 días cotizados ao longo da súa vida laboral.\nMaiores de 26 anos: 180 días dentro dos 7 anos inmediatamente anteriores ao momento do inicio do descanso ou, alternativamente, 360 días cotizados ao longo da súa vida laboral.\nEstar ao corrente no pagamento das cotas á Seguridade Social.\nSubsidio equivalente ao 100% da base reguladora establecida para a prestación de incapacidade temporal derivada de continxencias profesionais ou a de continxencias comúns cando non se optase pola cobertura daquelas, aplicando a porcentaxe de redución que experimente a xornada de traballo.\nXestión / Pagamento:\nLevarao a cabo a correspondente entidade xestora ou mutua colaboradora coa Seguridade Social coa que o traballador teña cubertas as continxencias profesionais ou, cando non haxa cobertura de riscos profesionais, coa que teñan cubertas as continxencias comúns.\nMáis información sobre pagamentos\nA Entidade Xestora ou a mutua ditarán resolución expresa e notificarán no prazo de trinta días, contados dende a recepción da solicitude.\nImpresos e Documentación:\nAchegarase a solicitude no modelo aprobado a tal efecto e os documentos necesarios para a acreditación da identidade e das circunstancias determinantes do dereito.\nA prestación quedará en suspenso por calquera causa de suspensión da relación laboral ou, no suposto de alternancia na percepción do subsidio, cando se lle recoñeza ao outro proxenitor.\nA incorporación plena do beneficiario ao traballo.\nCesar a necesidade do coidado do menor.\nCando un dos proxenitores cesa na súa actividade laboral.\nCumprimento dos 18 anos do menor.\nFalecemento do menor ou o beneficiario da prestación.\nMáis información sobre denegación, anulación, suspensión e extinción\nInclusión/baixa beneficiarios en tarxeta sanitaria\nSolicitude prestacións familiares


VI Premio Xove empresario de Galicia | Periódico Barrios\nOurense acollerá a gala do “VI Premio Xove empresario de Galicia”\nSerá no Teatro Principal o 26 de xaneiro.\nO vindeiro 26 de xaneiro no Teatro Principal de Ourense celebrarase a gala do “VI Premio Xove empresario de Galicia”.\nO presidente da Deputación de Ourense, Manuel Baltar, acompañado pola presidenta da Federación Galega de Xoves Empresarios (Fegasxe-AJE Galicia), Carmen José López, e polo presidente da Asociación de Xoves Empresarios de Ourense, Lois Babarro, presentou o programa desta edición.\nNa súa sexta edición o Premio Xove Empresario de Galicia conta con dúas categorías e tres accésit: “Premio Xove Empresario de Galicia 2016”, “Premio Xove Emprendedor de Galicia 2016” e accésits á Innovación, Creación de emprego e Internacionalización.\nportada, teatro principal, VI Premio Xove empresario de Galicia


Víctor Arufe falará mañá en directo en Afundación TV sobre como «Educar na sociedade actual»\nInicio Sala de prensa Noticias Víctor Arufe falará mañá en directo en Afundación TV sobre como «Educar na sociedade actual» Sala de prensa\nluns, 02 de novembro de 2020 Conocimiento y Formación\nAfundación, a Obra Social de ABANCA, continúa o seu ciclo de conferencias «Educación século XXI». Mañá martes 3 de novembro ás 19.00 h, e en directo en Afundación TV, Víctor Arufe, Premio Educa ABANCA 2017 na categoría de Universidade, Premio Nacional SIMO EDUCACIÓN á Innovación e Gamificación Educativa, e autor do exitoso blogue Educación, Innovación y Emprendimiento, estará nesta nova edición de «Educación século XXI» co seu relatorio «Educar na sociedade Actual. Claves e estratexias para a boa educación dos nenos e as nenas». O formulario de inscrición pódese cumprimentar aquí.\nNeste encontro, dirixido a familias, profesorado e toda a comunidade educativa en xeral, Víctor Arufe abordará dunha forma moi práctica, orixinal e nova a educación dos nenos e nenas. A través dunha charla divulgativa expoñerá de forma moi sinxela as bases que deben primar na educación durante a infancia e adolescencia. Así, explicará en que consiste o método de educar por escenarios, analizando os diferentes axentes que participan na educación dos nenos e escenarios onde interactúan no seu día a día. Dun modo didáctico, Arufe presentará diferentes estratexias para traballar tanto no ámbito familiar como no escolar, buscando potenciar os valores, atender aos aspectos psicolóxicos e psicosociais das nenas e nenos e outras esferas do seu capital humano que son de vital importancia para o seu desenvolvemento integral.\nVíctor Arufe, natural de Santiago de Compostela, é profesor na Facultade de Educación, onde se dirixe aos futuros docentes de Educación Infantil, Primaria e Secundaria. Autor do exitoso Blogue Educación, Innovación e Emprendemento http://www.victorarufe.es, con máis de 700.000 visitas anuais, foi galardoado co Premio EDUCA ABANCA Mellor Docente de España 2017 categoría universidade e o Premio Nacional SIMO EDUCACIÓN á Innovación e Gamificación Educativa.\nÉ editor xefe da Revista Científica Sportis dedicada á Educación Física, Psicomotricidade e Deporte en idade escolar e director da Unidade de Investigación do Deporte Escolar, Educación Física e Psicomotricidade. Impartiu máis de 60 conferencias en España e escrito numerosos artigos técnicos-científicos vinculados á educación e a educación física e publicou distintos libros sobre este ámbito, o último A Educación por Escenarios. Nenos educados 24 horas ao día 365 días ao ano. Colabora así mesmo como articulista en diversos medios de comunicación nacionais e internacionais. Víctor Arufe, que aposta polo cambio social desde o traballo da boa educación nos fogares, considera que a educación é a base do benestar emocional e social da poboación. Así, confía no cambio educativo, o traballo e esforzo das familias para a construción dos futuros adultos.\n«Educación século XXI» continuará o próximo 12 de novembro cun ciclo dedicado aos trastornos da aprendizaxe que impartirá a prestixiosa doutora Anna Sans Fitó, experta en neuroloxía pediátrica, diagnóstico e tratamento precoz dos trastornos da aprendizaxe, que se estenderá ata o 3 de decembro. Así, o 12 de novembro o ciclo arrincará coa «Introdución aos trastornos da aprendizaxe: dislexia e discalculia»; o 19 de novembro Anna Sans abordará «A hiperactividade e o déficit de atención»; o 26 de novembro os «Trastornos das funcións motoras e visioespaciales» e o 3 de decembro será unha sesión construída á carta, en función dos contidos sobre os que o público exprese o seu interese e traslade a Afundación durante a primeira semana de emisión deste ciclo, fomentando así o seu carácter interactivo e participativo.\n«Educación século XXI» presenta esta nova edición con novos relatores e temas, consolidando esta firme aposta da entidade pola difusión de modelos formativos diversos, en consonancia cos desafíos e as realidades sociais actuais, e, nesta ocasión, a través de Afundación TV, a nova canle da Obra Social de ABANCA para a difusión de eventos en directo que permiten, así mesmo, a interacción entre público e relatores. Con iniciativas como esta, Afundación procura ofrecer foros de intercambio de coñecemento que apelen ao conxunto da comunidade educativa, incluíndo tanto a docentes, como a nais e pais.


Descargar Nenamark3 APK por Android\nDe balde Descargar por Android (20.09 MB)\nAntes de comprar teléfonos intelixentes, sería unha decisión moi acertada facer algunhas probas, especialmente. Grazas a estas probas, podes ter unha idea sobre o rendemento do teu teléfono. A aplicación Nenamark3, que podes descargar gratuitamente desde a plataforma Android, é tamén unha aplicación útil para medir o rendemento dos teléfonos intelixentes.\nNenamark3, que pode probar imaxes de ata 60 FPS con gráficos 3D, envía algunhas escenas ao teu teléfono. Nenamark3 fai algúns cálculos sobre estas escenas que se reproducen no teu teléfono durante un tempo determinado. Estes cálculos varían, como o tempo en que o teléfono reproduce a escena, os tempos de suspensión e a calidade da reprodución.\nComo resultado da proba Nenamark3 realizada durante un período de tempo determinado, podes ter unha idea sobre a unidade gráfica do teu teléfono. Podes facer algunhas destas probas, especialmente necesarias para xogar a xogos en 3D, con Nenamark3. É posible comparar o resultado da proba con outros teléfonos populares.\nTamaño do ficheiro: 20.09 MB\nProgramador: Nena Innovation AB


Celeste Seguí - Do Gris Ao Violeta\nPortada » Creadoras e pioneiras » pintura » Celeste Seguí\nA súa estancia en Pontevedra debeu acontecer entre 1907 e 1909, anos en que o seu pai estivo destinado como administrador da aduana. En datas moi temperás, Celeste Seguí comezou a destacar pola súa arte pictórica, expoñendo no mes de agosto de 1907 no escaparate do comercio de Olmedo. Os seus cadros, dous óleos con flores e froitas, mereceron destacados eloxios pola calidade artística das creacións dunha nena que apenas chega aos 12 anos. Ao ano seguinte expuxo na Sociedade Económica, onde foi alumna de Benigno López Sanmartín e compañeira de María; e en 1909 faino na Exposición Rexional de Santiago, onde obtivo unha mención honorífica. Discípula do pintor vigués Carlos Solá Mestre, quen tivo unha academia na pontevedresa rúa da Oliva, a revista Vida Gallega e o xornal Gaceta de Galicia dedicáronlle breves recordos, sendo das últimas referencias que hai sobre esta creadora tan nova.


ASOCIACIÓN GALEGA DE AMIZADE CON ISRAEL: Declaración institucional da FEGAMP no Día Internacional do Holocausto\nDeclaración institucional da FEGAMP no Día Internacional do Holocausto\nA Federación Galega de Municipios e Provincias-FEGAMP, como xa fixera o ano pasado, súmase este ano á conmemoración internacional do Día de Recordo das Vítimas do Holocausto.\nA Declaración Institucional aprobada pola FEGAMP ten este ano un valor aínda maior se cabe, dado o lamentable veto no Parlamento de Galicia que unha declaración semellante sufriu por parte dos grupos politicos do BNG e de AGE.\nPódese ler e descargar a Declaración AQUI\nDesde a Asociación Galega de Amizade con Israel queremos parabenizar publicamente á FEGAMP, nomeadamente na persoa do seu Presidente D.Xosé Manuel Rey Varela, pola súa sensibilidade e respecto pola memoria das vítimas do Holocausto.\nAccións e actitudes como a demostrada pola institución que engloba a todos os Concellos galegos, honran non só a dita institución, senón que axudan de xeito fundamental a situar ao noso país no mapa das cada vez máis organizacións e institucións de toda Europa e do Mundo que conmemoran cada 27 de xaneiro, seguindo o mandato das Nacións Unidas, unha data que debe ser un facho aceso na prevencións e na pedagoxía para as novas xeracións. Para que o que unha vez sucedeu nos campos de Europa, non volva a acontecer nunca máis.\nPublicado por AGAI ás 05:54\nEtiquetas: Comunicados AGAI, galicia, novas, shoah


Como a roda no muíño | ::Axenda cultural AELG::\nArquivos da etiqueta: Como a roda no muíño\nSuso Lista presenta Como a roda no muíño: “É unha novela bastante ghamberra”\n“Xa está nas librarías a nova novela de Suso Lista. O polifacético cormelán presenta Como a roda no muíño (edicións Embora), unha novela con “moito humor, bastante gamberra, e moi crítica, que non vai deixar a xente indiferente”, segundo el mesmo nos conta.\nLeva 4 anos inmerso neste proxecto (2 de escritura e 2 de revisións), despois de rematar a súa triloxía de relatos curtos. “Cando rematei Charamuscas, pasei un tempo sen escribir, así en serio, pero un día abrín unha libreta que tiña por casa e atopei uns boquexos dun guión dunha serie que queríamos facer hai 7 anos, bastantes simpáticos. En base a ese guión, (eu vou do revés, en vez de facer a novela e despois a película, fago a novela despois da película) collín un deses personaxes, un galego nado en Suíza, e o trouxen ata casa”, explica.\n”A novela empeza dende que vive en Suíza e decide vir á terra dos seus pais. Dende que sae de alí ata que chega ata aquí, facendo o Camiño francés, sucédenlle unha serie de desventuras moi romcabolescas, moi berlangianas. Ese mundo do esperpento é moi galego, moi valleinclaniano, é moi noso e sempre me levou idea”, recoñece. “Unha vez que chega aquí, se desenvolve a maior parte da trama, pero non vou contar máis”.\nEn todo caso, “se a xente o pasa tan ben como eu escribindo, xa firmo”, valora o cormelán.”\nPublicado en Entrevistas, Narrativa\t| Etiquetado Como a roda no muíño, Edicións Embora, Que pasa na Costa, Suso Lista\n“Odisea do Camiño e da Costa da Morte”\n“Unha das personaxes que protagonizan as 427 páxinas da primeira novela longa de Suso Lista, Como a roda no muíño (Edicións Embora, 2020), chámase Ulises e durmía entre as libretas do autor de Corme até que, logo de publicar o seu terceiro libro de relatos, “animado pola xente”, conta o propio escritor, “rebusquei entre as anotacións que tiña de tempo atrás”.\n“Máis que aventuras son desventuras as que lle van pasando na viaxe polo Camiño de Santiago”, explica Suso Lista que aclara que Como a roda no muíño é diferente ás publicacións xacobeas ás que estamos afeitas. “Excepto ao Códice Calixtino, que unha vez que o vin respirei tranquilo, porque na comparativa eu non trato peor o Camiño”, asegura.\nEste Ulises moderno, e galego, entre moitas peripecias chega até a Costa da Morte, onde orixinalmente o autor tiña a personaxe. E chega para seguir vivindo unhas “aventuras bastante rockambolescas, berlanguianas”, di Lista.\nLembra que el se criou nun cine e que por xeración tamén lle tocou vivir a época do director Luis García-Berlanga (do que en 2021 se fan os 100 anos do nacemento) e do guionista Rafael Azcona, dos que está influído para as súas creacións. Así a súa é unha novela “divertida, a xente vaino pasar moi ben, e ademais é fácil de ler porque vai estruturada segundo as etapas do Camiño, co que se pode deixar e descansar”, explica.\nPara engadir que a lectura “vén moi ben neste tempo de pandemia, para quen non realizara o Camiño é unha maneira de facelo e para quen o faga é outra maneira, porque estou seguro que a ninguén lle pasou o que lle pasou a Ulises”.\nE o que lle acontece, sen desvelar a trama de Como a roda no muíño, é que “basicamente tenta pasalo ben, pero as cousas non son sempre como un quere”, di o seu creador. Senón que as cousas son cómicas, ou traxicómicas. Mais desta volta “cunha maior carga de humor” que as obras anteriores.\nOutra das singularidades desta obra de Suso Lista é que se desenvolveu, dunha maneira distinta ás outras, desde hai catro anos, e “houbo cousas que escribín e logo tiven que dar marcha atrás porque sucederon”.\nUn destes eventos foi a iniciativa de Ulises para “que houbese unha lei que prohibise cocer o marisco, e cando xa estaba escrito sae unha lei en Suíza” en relación con cociñar o polbo. E nesa liña ‘Nostradamus’ saen as Brigadas Deseucaliptizadoras, “cando aínda non existían, porque eu non son brigadista pero si un comando especial que leva máis de 30 anos arrincando eucaliptos”, reivindica Lista. E así, o propio Ulises “alaba a iniciativa e quere ir coas brigadas facer a revolución”.\nComo a roda no muíño está aínda a chegar ás librarías e neste 2021, até agora tamén marcado pola Covid-19, as presentacións literarias, tal e como as coñeciamos, non se poden producir. Así, o público de Suso Lista deberá estar atento ás redes sociais do autor para non quedar sen o seu exemplar. (…)”\nPublicado en Entrevistas, Narrativa\t| Etiquetado Como a roda no muíño, Edicións Embora, Nós Diario, Suso Lista


Usted está aquí: Inicio / Ecoloxía / Esteiro do río Ulla, un fenómeno para contemplar\nEsteiro do río Ulla, un fenómeno para contemplar\nO espazo natural do Esteiro do río Ulla esténdese desde o casamento do Sar e o Ulla ata Catoira e Rianxo, abranguendo a área de transición entre as augas doces do curso fluvial e as salgadas da Ría de Arousa.\nUnha fermosa chaira fluvial.\nNacido a máis de 400 metros de altitude, a partir de Padrón o río Ulla baixa nunha larga chaira fluvial con amplas zonas de xunqueiras, carrizais e vexetación palustre, formando unha paraxe de gran beleza. No curso do río a corrente deposita acumulacións de area, curioso fenómeno coñecido coma Lombos do Ulla.\nA beira do río e as outras zonas húmidas pódense visitar seguindo os carreiros que parten desde diferentes lugares como Vilar ou Campaña. O Ulla foi porta marítima de entrada a Santiago de Compostela, e na parroquia de Hoeste consérvase unha mostra da arquitectura militar galega do tempo das invasións viquingas, as Torres de Catoira, declaradas Monumento Nacional.\nRemontando o Ulla desde Catoira aprézanse extensas chairas de carrizais (Phragmites australis), medio natural dun grande número de aves como o Rascón de Auga (Rallus aquaticus), Galiña de Río (Gallinula chloropus), e a invernante Becasina Cabra (Gallinago gallinago), procedente do norte de Europa.\nEntre a importante variedade faunística do Esteiro do Ulla áchanse tamén aves de rapiña coma o Lagarteiro Peneireiro (Falco tinnunculus). No grupo dos mamíferos destacan o Tourón (Mustela putorius) e a Londra (Lutra lutra), e entre os peixes a Lamprea (Petromyzon marinus) e o Salmón, (Salmo salar).\nColumna A ESCAPADA\nDIARIO DE PONTEVEDRA 23/02/07\nArchivado en:Ecoloxía, Turismo Etiquetado con:Campaña, lamprea, padrón, río ulla, santiago, Ulla\nfaro de vigo padrón a ponte correo gallego fiesta Pontecesures iglesia pp Campaña BNG n-550 fútbol Diario de Arousa Maneiro sábado Porto tren Vilagarcía pleno obras protección civil psoe Catoira valga santiago río ulla Ulla xunta Angueira tripartito sabariz Historia concurso Caldas lamprea Pontevedra Vigo ACP Concello fin de semana curso sar plaza la voz de galicia festa


Senra esixe no pleno do Parlamento Europeo medidas políticas contundentes na loita contra os lumes – AGE en Europa\nby AGEe · 25 Outubro, 2017\nReuniuse hoxe co responsábel no Consello de Europa do seguimento dun catálogo que sinala eucaliptos e piñeiros como especies invasoras\nReiterará no pleno a necesidade de incidir na prevención dos lumes e garantir o establecemento de operativos públicos e profesionalizados\nEstrasburgo, 25 de Outubro 2017. A eurodeputada galega Lídia Senra, integrada no Grupo Confederal da Esquerda Unitaria Europea/Esquerda Verde Nórdica (GUE/NGL) reuniuse hoxe co director do Departamento de Cultura, Natureza e Patrimonio do Consello de Europa, Eladio Fernádez-Galiano, responsábel nesta institución do seguimento do Convenio de Berna relativo á conservación da vida silvestre e do medio natural.\nNo marco deste convenio, o Consello de Europa está a tentar dende hai tres anos aprobar un “Código de Conduta sobre Bosques Cultivados e Árbores Alóctonas” -de cumprimento voluntario-, que inclúe como especies invasoras algúns tipos de eucalipto e piñeiro. Tanto as patronais da industria da madeira como o propio Ministerio de Agricultura e Medio Ambiente español están a exercer moita presión para que este código de conducta non se aprobe. De feito, o texto xa foi revisado tres veces por parte dos 47 Estados membro do Consello de Europa.\nDurante este intercambio de opinións, a eurodeputada galega expúxolle a Fernández-Galiano que “é totalmente imprescindíbel acabar co monocultivo do eucalipto”, para o que sería moi importante lograr a inclusión do eucalipto e o piñeiro na actual listaxe de especies exóticas e invasoras da propia Comisión Europea. “Entendemos que a vaga de incendios na Galiza e Portugal xa deixou máis que claro que os lumes son unha cuestión de saúde pública, e o seu control ten que estar moi por riba das presións dos Estados ou da patronal madeireira”.\nAdemais desta xuntanza, Lídia Senra participará esta noite no debate sobre os lumes que terá lugar durante a sesión plenaria do Parlamento Europeo, no cal esixirá “unha actuación decidida que poña fin ao negocio do lume”. Este debate foi introducido na orde do día impulsado dende algúns grupos parlamentarios, como a propia Senra solicitou facer ao GUE/NGL xa o pasado luns 16 de outubro.\nA eurodeputada galega, que tamén onte interveu na reunión do Grupo da Esquerda Unitaria Europea/Esquerda Verde Nórdica para informar sobre a situación dos incendios na Galiza, aproveitará a súa quenda no debate da Eurocámara para incidir en que o xeito máis eficaz de combater os lumes é a prevención, reiterando a necesidade de realizar máis esforzos neste sentido. Así mesmo, subliñará unha vez máis a necesidade de contar con operativos de prevención de incendios “totalmente públicos e profesionalizados que poñan fin dunha vez por todas á actual precariedade laboral e dignifiquen a profesión dos bombeiros e bombeiras forestais ”.\n“O abandono do medio rural provocado por anos de políticas agrarias que expulsaron ao campesiñado é a causa principal do avance do lume”, analiza responsábel para o GUE/NGL na Comisión de Agricultura e Desenvolvemento Rural, polo que durante o debate desta noite tamén instará á Unión Europea a “promover e apoiar decididamente a supervivencia e instalación de explotacións agrarias en todo o territorio”, tanto a nivel económico como eliminando trabas administrativas.\nComo medidas concretas, Senra demandará unha aposta política clara pola recuperación da actividade agrícola e as terras agrícolas forestadas, así como o mantemento de tarefas de limpeza dos montes durante todo o ano, a eliminación de eucaliptos e piñeiros da contorna das aldeas e vivendas, e a recuperación dos bosques autóctonos e a súa multifuncionalidade, incluída a introdución de rabaños de vacas, ovellas ou cabras.\nTags: agriculturaforestalGUE/NGLincendiosLidia Senralumesmedio rural\nSenra denuncia que os orzamentos da UE apoian a lóxica capitalista de concentración da riqueza


1ª Convocatoria Voluntariado Ambiental no Circo dos Muchachos | Sustinea\nDende Sustinea propomos levar a cabo o Plan de Voluntariado Ambiental na Recuperación Paisaxística de Bemposta, cunha serie de actividades que están encamiñadas á recuperación patrimonial e ambiental da antiga Cidade dos Muchachos de Bemposta en Ourense.\nEstas actividades pretenden converterse no marco do fomento e apertura de novas fórmulas de participación dos/as cidadáns, en accións de voluntariado que contribúan ao coñecemento, desfrute e posta en valor do patrimonio da antiga Cidade dos Muchachos, xerando vínculos emocionais e posibilitando actitudes e comportamentos activos, mediante a creación dun tecido social a favor da recuperación, a xestión sostible e a divulgación dos valores do noso patrimonio.\nPersoas que queiran participar de xeito altruísta, comprometido e solidario.\nGrupos de 20 persoas por día.\nDaremos comezo coa 1ª etapa do Voluntariado a fin de semana do 2 e 3 de marzo ata o 20 e 21 de abril.\n2 e 3 de marzo\n16 e 17 de marzo\n20 e 21 de abril.\nQue horarios ten?\nSábado de 10.00 a 14.00 e de 15.30 a 18.30\nNa Cidade dos Muchachos en Bemposta (Ourense)\nTeléfono de información: 668 874 900\nDescrición das tarefas a realizar:\nNecesitamos a participación dos/as voluntarios/as nas accións seguintes:\n- Eliminación de especies invasoras.\n- Limpeza e acondicionamento das zonas axardinadas.\n- Realización de pintura de cal e pintado de muros, bordes de beirarúas, etc.\n- Limpeza en muros de malas herbas.\n- Reparación de infraestruturas existentes na zona exterior.\nAdemais a 1ª fin de semana, realizaremos unha ruta interpretada pola Cidade de Bemposta, achegando a todas as persoas voluntarias á historia emocionante do antigo Circo dos Muchachos.\nTodas estas actividades son de balde, así coma os materiais a empregar e o xantar de cada día.\nAgardamos a vosa colaboración!!\nsábado, 2 Marzo, 2013 - 10:00 to domingo, 3 Marzo, 2013 - 14:00\n1ª Convocatoria Voluntariado Ambiental en Bemposta\nUn café con...Nani Castellanos de Patrulla Callejera


Profesionais do Dereito critican por «cruel» e «inxusta» a sentenza de Altsasu | Esculca\nMÁIS DE 200 DOCENTES E XURISTAS\nProfesionais do Dereito critican por «cruel» e «inxusta» a sentenza de Altsasu\nA Plataforma de Profesionais do Dereito, formada por máis de 200 profesores e xuristas, considera que a sentenza do caso Altsasu «é cruel», cando o Estado «non pode selo, ten que ser xusto».\nIñaki Lasagabaster, durante a súa comparecencia no Parlamento foral. (Jagoba MANTEROLA / FOKU)\nO seu portavoz Iñaki Lasagabaster compareceu no Parlamento navarro a petición do cuadripartito. UPN e PP optaron por non asistir. A Plataforma de Profesionais do Dereito sostivo que a xustiza require equilibrio e que neste caso fíxose «unha interpretación cruel» da norma, con «asañamento», polo que é «difícil achar un caso mais claro de arbitrariedade, cando o Estado debe garantir os dereitos das persoas».\nLasagabaster subliñou que a cidadanía «non pode permanecer ausente, hai que resistir, porque caso contrario periga a propia democracia», e reclamou en nome da Plataforma a posta en liberdade dos procesados que xa «recibiron suficiente castigo».\nNa súa exposición, comezou por afirmar que a cualificación xurídica dos feitos como «terrorismo» foi «inapropiada e desmesurada, unha interpretación disparatada porque se afasta dos principios de obxectividade e imparcialidade».\nNa instrución «non aparecen consignadas as circunstancias favorabeis aos supostos reos» e «non se constatan feitos alén da mera sospeita».\nFoi «unha disputa de madrugada nun bar que só pode ser relacionada con terrorismo forzando desproporcionadamente o razoamento humano».\nE engadiu que esta forma de instruír «é contraria a un estado de dereito», e atribuíuna «a unha reacción desmesurada» para seren xulgados pola Audiencia Nacional española e non polos tribunais de Nafarroa, «os competentes».\nLasagabaster subliñou que se trata de «un novo exemplo da aplicación do dereito penal do inimigo nuns feitos non premeditados e probabelmente impulsados por unhas circunstancias, de madrugada nun bar e un estado físico non nas mellores condicións».\nPara avalar as súas afirmacións, lembrou que no tribunal había unha maxistrada casada cun membro da Garda Civil e condecorada por este corpo, mais non se admitiu a súa recusación. «Tampouco se admitiron probas presentadas polos procesados» e cando finalmente se admitiu un vídeo «non se tivo en conta o seu contido».\nRodas de recoñecemento sen parecido\nA isto sumou que nas rodas de recoñecemento «non se respecta» que exista algún parecido físico entre os procesados e as persoas que se situaron xunto a eles para a identificación, e nos feitos probados a sentenza «establece unha sorte de responsabilidade colectiva. Non sinalan quen agrediu quen».\nLasagabaster sinalou tamén que as lesións dos agredidos «son moi pouco compatibeis cunha agresión dun numerosos grupo de persoas».\nDo delito de desordes públicas comentou que require planificación e afectar dereitos de terceiros, mais neste caso foi aplicado «para impor a condena en grao máximo acumulando cargos e agravantes, para forzar o monto da pena cando o racional era centrar a tipificación nas lesións».\nE así se chegou a unha pena en conxunto de 76 anos de cárcere e 100.000 euros de indemnización, «próxima ao cadro penal do homicidio, aínda que se recoñece que non houbo un delito de terrorismo, o que se afasta de toda idea de xustiza».\n← Cinco días en isolamento en Brians I, un suicidio e demasiadas preguntas\nRepresalias contra presa con doenza moi grave por participar en protesto no mes de maio →


FundaciónQuen somosPadroadoOnde estamosNovas da FGE - GaliciaTransparencia\nNovas da FGE - Galicia\nwww.fundaciongaliciaeuropa.eu / Fundación / Novas da FGE - Galicia / Participación nos asuntos comunitarios\nFeijóo e Tajani avalían os principais retos da Unión Europea e da política comunitaria relevantes para Galicia como o corredor atlántico de mercadorías, a demografía e o brexit\nO titular do Goberno galego traslada a plena disposición da Comunidade para colaborar e para sumar en todos os asuntos que afectan o futuro da UE\nEn relación á solicitude de incorporación da rede ferroviaria galega ao Corredor Atlántico de Mercadorías insiste en que “non ten sentido que os principais portos da fachada atlántica non teñan unha conectividade ferroviaria e non poidan evacuar as mercadorías a través do ferrocarril”\nDespois de que esta década servise para a asimilación do problema demográfico, sostén que a vindeira ten que ser a de actuación e busca de solucións, cun compromiso real coas zonas máis envellecidas\nValora a sensibilidade do presidente do Parlamento Europeo, coñecedor do papel activo que Galicia está tendo para afrontar o brexit\nAgradece ao presidente do Parlamento Europeo a súa deferencia, xenerosidade e sensibilidade á hora de escoitar e de comprometerse coas necesidades de Galicia, cos seus sectores e cos seus traballadores\nBruxelas, 15 de maio de 2018.- O responsable do Goberno galego, Alberto Núñez Feijóo, analizou hoxe co presidente do Parlamento Europeo, Antonio Tajani, os principais retos da Unión Europea e da política comunitaria relevantes para Galicia como o Corredor Atlántico de Mercadorías, o avellentamento da poboación, as axudas da PAC e o brexit.\nNun escenario histórico importante, Feijóo trasladou a plena disposición da Comunidade para colaborar e para sumar en todos os asuntos que afectan o futuro da UE. Deste xeito, durante a xuntanza, entregoulle un informe sobre as prioridades da rexión no marco comunitario, co obxectivo principal de que as necesidades galegas se teñan en conta no deseño da Europa da vindeira década, sobre todo naqueles sectores clave para a nosa economía.\nAdemais da necesidade de que a política comunitaria defenda os sectores máis estratéxicos da Comunidade como a agricultura, a pesca e o aproveitamento forestal, outro dos asuntos abordados por ambos os mandatarios foi a solicitude de incorporación da rede ferroviaria galega ao Corredor Atlántico de Mercadorías, apostando con firmeza por converter Ourense nun importante nó ferroviario como centro de entrada e saída a Europa dos trens procedentes dos principais portos galegos. Ademais de que o futuro fondo de financiamento neste ámbito estea dotado dun orzamento suficiente para apoiar os proxectos incluídos na rede secundaria, o que axudaría a evitar a conxestión e contaminación da rede principal.\nO titular da Xunta recordou o apoio explícito do Goberno central, que trasladou esta cuestión fundamental á UE de forma prioritaria para España como Estado membro. E expresou o desexo de que esta petición se resolva de xeito satisfactorio, “xa que non ten sentido que os principais portos da fachada atlántica non teñan unha conectividade ferroviaria e non poidan evacuar as mercadorías a través do ferrocarril”, dixo.\nEn relación ao avellentamento demográfico, un reto común a toda Europa, ambos coincidiron en que despois de que esta década servise para a asimilación do problema, a vindeira ten que ser a de actuación e busca de solucións, cun compromiso real coas zonas máis envellecidas.\nE, ao respecto dos orzamentos comunitarios 2021-2027, en proceso de debate, o presidente da Xunta transmitiu a Tajani o interese por que estes sexan coherentes coas prioridades económicas, sociais e territoriais que Europa fixou nos últimos anos e que para Galicia ten unha importancia capital.\nEn relación ao brexit, o responsable do Executivo autonómico incidiu en que dependendo de como se faga a xestión da saída do Reino Unido, a flota galega podería perder ata un terzo das capturas. E valorou a sensibilidade do presidente do Parlamento Europeo, coñecedor do papel activo que Galicia está tendo con este tema.\nO titular da Xunta quixo agradecer ao presidente do Parlamento Europeo a súa deferencia, xenerosidade e sensibilidade á hora de escoitar e de comprometerse coas necesidades de Galicia, cos seus sectores e cos seus traballadores. A plena determinación por defender sempre os intereses dos europeos e, polo tanto, dos galegos.


O Cadete A e o Infantil B suman senllos dobretes para empezar | SD Compostela\nOs primeiros lideran a liga galega e os segundos a segunda autonómica\nA segunda xornada de competición para os equipos da base da SD Compostela mantivo a traxectoria perfecta de dous deles, o Cadete A, na liga Galega, e o Infantil B, na Segunda Autonómica. Tamén mantén a imbatibilidade o filial, que empatou na súa primeira saída do campionato, e o Xuvenil B, logrando ademais o seu primeiro triunfo.\nEn primeiro lugar, o SD Compostela-Zona Vella non puido sumar o seis de seis, a pesar de que dominou por completo ao seu rival, o Villestro, durante os 90 minutos. O encontro acabou con igualada (2-2), despois de que os locais empatasen no desconto. Pablo Costa e Bruno Pouso puxeron aos branquiazuis por diante no primeiro tempo, pero a vantaxe foi neutralizada, malia que na última xogada do partido, os nosos tiveron a vitoria nun remate franco que se escapou por pouco.\nPeor sorte correu o Xuvenil A, quen caeu por 2-1 contra o Racing de Ferrol “B”, nun duelo no que acusou as baixas. David Quintas anotou por segunda cita consecutiva, pero os departamentais déronlle a volta ao luminoso no segundo acto.\nPola súa banda, o Xuvenil B logrou a primeira vitoria ao superar ao Xuventú Aguiño por 3-2, co que suma xa catro puntos. Ismael Beade e Agustín Pintos, este último cun dobrete, puxeron ata por tres veces por diante aos nosos canteiráns, que acabaron por supoñer o triunfo final.\nDe tres en tres e coa portería inmaculada, así se resume a estrea do Cadete A na liga Galega. Trala vitoria na estrea, os branquiazuis volveron levar a gloria na súa visita ao Imperator coruñés, conxunto ao que superaron por 0-2. Pablo Granja e Hugo Pérez, un en cada metade, selaron as seis unidades para os nosos.\nSeguindo esta mesma tónica, o Infantil B tamén logrou ese arranque ideal, logo de vencer por 0-7 ao Racing San Lorenzo. Alejandro Prado, Diego Iglesias e Dani Varela anotaron tres dobretes, culminando a goleada final Iker Torres. Con este resultados, marchan no alto da táboa, xunto a outros catro conxuntos.\nPor último, o Alevín A, no seu debut ligueiro, non gozou de tanta fortuna como os seus compañeiros, caendo derrotado contra o Villestro, por 5-2.\nJosiño: “Coa nosa afección...


Morre un operario do sector naval nun accidente laboral en Narón\nEuropa Press 17 Mayo 2018 00:00 h.\nResponsables de Inspección de Traballo desprazáronse ao centro para investigar o suceso\nUn traballador do sector do metal faleceu na tarde deste mércores nun accidente laboral acontecido sobre as 18.30 horas nos talleres da empresa Montaxes Tubacer, situada no polígono industrial de Río do Pozo, en Narón, ao caerlle encima unha chapa metálica mentres realizaba traballos de armador.\nO falecido, cuxa identidade responde as iniciais Ou.B.F., tiña 44 anos de idade, era veciño da comarca de Ferrolterra e pai de dous menores de idade. O suceso causou gran conmoción entre os compañeiros de faena e incluso dentro dos propios estaleiros de Navantia, xa que durante varios anos realizara traballos para outras auxiliares da empresa naval pública.\nIntegrantes da Inspección de Traballo desprazáronse ata as instalacións de Montaxes Tubacer, onde horas antes, na quenda de noite, segundo fontes consultadas, outro operario sufriu a fractura dunha perna noutro incidente.\nA comisión xudicial trasladouse ata o polígono de Río do Pozo e autorizou o levantamento do cadáver, que foi trasladado ao Hospital Naval, onde á primeira hora da mañá deste xoves está previsto que se lle practique a autopsia.\nInvestigan a explosión dun suposto coche bomba en Irlanda do Norte\n8-1. O Pescados Rubén FSF cumpre contra o pechacancelas\nUn loteiro de Lugo, en paradoiro descoñecido tras non pagar 91.000 euros a Loterías\nO frade do Cebreiro afronta 17 anos de prisión por abusos e pornografía\nA Primitiva deixa 1,6 millóns de euros en Ribadeo\nUn grupo dá unha malleira a un mozo na Rúa Catedral\nOs traballadores da residencia de Castro protestan polas súas condicións laborais\nSoledad Torres: Nos estamos perdiendo la visión femenina en la tecnología\nRueda vería unha deslealdade o salto de Guerra a Cidadáns\nDos heridos, entre ellos un menor de 9 años, en una salida de vía en Lalín\nAparece morta unha balea na praia de Balarés, en Ponteceso


Ocupan a vivenda dunha muller emigrada en Londres | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 03/07/2020 15:35\nAumenta a preocupación pola ocupación de casas baleiras, a última en Betanzos. Trátase dunha vivenda en Viladesuso, onde semella que viven unha parella, outra muller e dous menores. Ocupan a casa dende abril.\nForon os familiares da propietaria os que denunciaron os feitos perante a Garda Civil tras ser alertados polos veciños.\nA dona é unha muller maior que reside en Londres, a onde emigrou de moza. Un achegado seu asegura que a vivenda foi ocupada por unha muller, pero que recibe aquí outras persoas.\nA Garda Civil confirmou que ten identificada unha muller, quen asegura ter con ela un menor. Feito este último que os axentes non puideron corroborar. Tampouco hai denuncias por problemas de convivencia.\nOs familiares da propietaria din sentirse indefensos. A Garda Civil confirma que se deu traslado do caso a un xulgado de Betanzos.


Dia de las Letras Gallegas 2009. | La Torre de Hercules\nDia de las Letras Gallegas 2009.\n17 de mayo de 2009 - 12:26\t - Cultura\nEste año le ha tocado a Ramón Piñeiro. Y nos estamos quedando sin gente, por eso de que tienen que llevar varios años muertos ( para evitar peloteos, siempre pense ) y ademas tener algun peso cultural ( y no solo dentro de su circulo universitario ). Pues segun la Wikipedia en gallego:\nRamón Piñeiro López (Armea de Abaixo, Lama, Láncara, 31 de maio de 1915 — Santiago de Compostela, 27 de agosto de 1990) foi un filósofo, ensaísta e político galego, un dos principais artífices da reconstrución cultural galega na posguerra.\n“ Toda a súa vida loitou Piñeiro para conseguir que tódalas forzas políticas, económicas e sociais recoñecesen as señas de identidade de Galicia e reivindicasen os seus dereitos como pobo. E loitou con tal forza, entrega e convencemento que fixo conciencia da conciencia de Galicia. — (Benxamín Casal: A política como un deber). ”\nFoi o terceiro fillo de Vicenta López Fernández e Salvador Piñeiro García , empregado municipal de Láncara. Con seis anos acode á escola e bate co castelán empregado polo seu mestre. Lembrábao así nas súas memorias:\n“ Deica entón -deica os 6 anos- a miña lingua única fora o galego, así que o choque máis importante que me produciu a escola foi o cambio de lingua. O escolante, que era de Lugo, falaba en castelán dentro e fóra da escola e falábao con todo o mundo, mesmo que fosen nenos ou vellos, homes ou mulleres, labregos ou cregos. Non facía a menor concesión. Falaba en castelán coa intransixente firmeza de quen cumpre un alto e sagrado deber. [...] a utilización ríxida dunha lingua distinta da nosa, dunha lingua que ’excluía’ a nosa, dáballe unha autoridade extraña, unha autoridade que [...] en lugar de establecer a ’superioridade persoal’ do mestre trataba de establecer a nosa ’inferioridade colectiva’. E non só a nosa inferioridade en canto escolares senón a inferioridade nosa en canto galego falantes. — (Ramón Piñeiro: Da miña acordanza). ”\n[editar] Incursión no movemento galeguista\nFundación do Partido Galeguista, un dos partidos políticos aos que Piñeiro estivo vencellado.\nEn 1932, de novo en Lugo para estudar o bacharelato superior, asistiu a un mitin no que escoita a Paz Andrade, Suárez Picallo e Castelao, cos que se identifica plenamente e decide integrarse no movemento galeguista. Participou na fundación das Mocidades do Partido Galeguista xunto a outros compañeiros de instituto, e pronto foi nomeado Secretario de Cultura. Alí coñeceu a Ramón Otero Pedrayo, a raíz dunha conferencia organizada polos alumnos do instituto, e, en 1933, con ocasión dunha asemblea do Partido Galeguista, a outros persoeiros do galeguismo político (Castelao, Bóveda, Fole, Pimentel e outros).\nDesde os seus primeiros momentos nas mocidades galeguistas destacou o seu intenso labor político, e en outubro de 1933, con 18 anos, participou nunhas xuntanzas en Santiago como representante dos galeguistas lucenses. Pouco despois enferma de tuberculose e vese obrigado a abandonar os estudos, o que lle permitiu dedicar todo o seu tempo á lectura e á actividade política. En 1934 participou no mitin das Arengas, celebrado na praza da Quintana (Santiago de Compostela) o 25 de xullo, con Castelao, Bóveda, Otero Pedrayo, Paz Andrade e Suárez Picallo, entre outros; en 1935 participou de novo no mitin das Arengas.\nAnte o alzamento militar de xullo de 1936, o Gobernador Civil de Lugo, Ramón García Núñez, organizou unha comisión asesora cos partidos políticos en defensa da República, comisión na que Piñeiro e Ánxel Fole representaban o Partido Galeguista. A Garda Civil non tardou en ocupar o edificio, o 20 de xullo, para arrestar o Gobernador e mais os seus acompañantes. Piñeiro logrou escapar, simulando ser un simple funcionario, e acodeu á sede do partido, onde repartiu con outros compañeiros que alí estaban as fichas e libros de actas para agochalos nas súas casas . En agosto, avisáronlle de que fora denunciado pola súa militancia política e por posuír armas, razón pola que fuxe en busca de refuxio a Armea. Cando ao cabo de pouco tempo volveu a Lugo comprobou que se mantiñan as denuncias contra el e decidiu seguir o consello dos amigos e incorporarse ao exército para loitar na guerra civil no bando nacional, na fronte de Aragón.\nDurante a súa estadía na fronte aínda tivo que soportar novas denuncias contra el. No entanto, o máis doloroso foi comprobar a progresiva insensibilización dos seus compañeiros perante a morte e o sufrimento, o que lle provocou unha depresión que requeriu de tratamento médico. Semella que desta experiencia naceu o seu interese pola filosofía, na busca dunha resposta á deshumanización que observara.\n“ Froito das reflexións que me inspiraron aqueles feitos [...] naceu o meu interese pola filosofía e o meu abandono dos meus proxectos iniciais, anteriores á Guerra Civil, de estudar filoloxía. [...] Despois de trinta meses de horror, vendo as mortes, os asasinatos, os fusilamentos, o comportamento da xente, tiña a sensación de que a vida se volvera incomprensible. — (Ramón Piñeiro: Da miña acordanza). ”\n[editar] Na clandestinidade\nUnha vez concluída a guerra civil, Piñeiro regresou a Galicia e entrou en contacto, xa no verán de 1939, cos antigos compañeiros do partido que aínda quedaban vivos ou non fuxiran ao exilio, como Xaime Illa Couto ou Marino Dónega, cos que comeza a plantexar a reorganización do Partido Galeguista na clandestinidade, proxecto que Illa Couto quería afrontar decontado, namentres que Piñeiro defendía a tese de agardar acontecementos. Máis adiante, por encarga de Fernández del Riego, falou tamén con Servando Gómez-Aller de la Vallina, Manuel Gómez Román -daquela secretario xeral do Partido Galeguista-, Ramón de Valenzuela e outros, para valorar as forzas coas que se podía contar nunha hipotética reconstitución do partido, comprobando que cadaquén tiña cadansúa forma de entender tal reorganización. Catro anos despois, en xullo de 1943, o froito destes contactos foi a reconstrución en Vigo do Partido Galeguista na clandestinidade, cun Comité Executivo no que se integraron Gómez Román (como Secretario Xeral), Pepe Meixide, Cesáreo Saco, Xaime Illa, Francisco del Riego e o propio Ramón Piñeiro, ocupando o posto de Secretario Político.\nEntrementres, Piñeiro comezara a estudar Filosofía e Letras na Universidade de Santiago, na que se matriculara en agosto de 1940, e, tras cursar dous anos comúns, solicitou en 1942 o traslado da matrícula á Universidade de Madrid, para estudar alí a especialidade de Filosofía pura. En calquera caso, nunca deu rematado a carreira; non obstante, a nova situación permitiulle contactar con outros galeguistas que viñan traballando desde Madrid: Fermín Penzol, Xosé Ramón Fernández-Oxea, Evaristo Mosquera e outros, así como con nacionalistas vascos e cataláns .\nFoi o representante do galeguismo nas negociacións co goberno republicano de Giral no exilio, en París, en marzo de 1946. A tese que defendeu Piñeiro ante Giral era que, se neste Goberno estaban representados os cataláns, con Nicolau D’Olwer, e os vascos, con Manuel de Irujo, os galeguistas debían ter tamén o seu representante, cargo para o que propuxeron a Castelao, aínda que Portela Valladares contase con máis apoios, entre eles cos do propio Giral e o do presidente vasco, José Antonio Aguirre. Castelao escribiulle o seguinte a Portela Valladares:\n“ Seipa, meu querido don Manuel, por si ainda non chegou o seu coñecimento, que arestora está en París un representante de tódalas forzas orgaizadas no interior de Galiza, que vai ahí para demandar un posto para o noso país no Goberno Giral. Trátase dun mozo galeguista de moito valer e cree que a súa xestión non será desprezada —(Castelao, 21.02.1946). ”\nAínda que finalmente se conseguíu o nomeamento de Castelao como Ministro, o rexeitamento inicial de Giral e, sobre todo, o proxecto que presentara este para a restauración da República, fixeron que decidise regresar inmediatamente a España, completamente decepcionado, buscar outras vías para a reconstrución democrática. Piñeiro consideraba que a visión que tiña o goberno no exilio era totalmente allea á realidade política nese momento no interior do país, e que a vía que propuñan era inxenua e estaba fracasada de antemán. Esta decisión de abandonar París para regresar a España contrariou a Castelao, quen defendía a opción da restauración republicana, e sinalou o comezo do seu distanciamento.\n“ Pero eu esperaba que Santiago agardase por min en París, para representarme provisionalmente nas deliberacións do Consello de Ministros. Deste modo, ao chegar eu alí veríamos o que compría facer, pois eu din o meu nome, non somentes por indicación de Santiago senón porque sei que podo prestar un gran servicio nos primeiros tempos, orgaizando [...] a unión de todol-os galegos do mundo, moito mellor que ningún outro. A saída repentina de Santiago tronzou as ilusións con que eu aceptei o cárrego. — (Castelao, carta aos galeguistas do interior, 31.03.1946). ”\nAo regreso de París, o 9 de abril de 1946, Piñeiro foi arrestado en Madrid durante a celebración dunha reunión clandestina nunha cafetaría madrileña (o Café Pidoux, na Gran Vía), con representantes da Alianza Nacional de Forzas Democráticas. Como consecuencia desta detención, tamén foron detidos os irmáns Cesáreo e Camilo Saco, así como Koldo Mitxelena, do PNV. Un consello de guerra condenouno a seis anos de cárcere, aínda que na realidade habería quedar rebaxiado a tres, nas cadeas de Alcalá de Henares, Ocaña e Yeserías. Durante a estadía na cadea, Piñeiro mantivo numerosos contactos con militantes de diversos partidos antifranquistas, ademais de impartir clases aos outros presos, tarefa na que tamén destacou Cesáreo Saco.\nEn decembro de 1946 Giral foi substituído por Rodolfo Llopis, quen propuxo a restauración monárquica baixo unha forma democrática, pero Castelao rexeitou esta opción e quedou excluído do goberno no exilio. Aínda que os galeguistas, a través dun informe atribuído á man de Piñeiro, advertíronlle dos inconvenientes que representaba esa actitude ao defenderen a busca dun réxime democrático, aínda que fose baixo a forma dunha monarquía, Castelao tampouco o aceptou, nin conseguiu ningunha vía intermedia tras unha reunión con Piñeiro na cadea, facilitado por Rodolfo Prada. As distancias entre os galeguistas do interior, encabezados por Piñeiro, e do exterior, encabezados por Castelao, foronse agudizando progresivamente, mesmo tras a morte de Castelao en 1950.\n“ Para nós Castelao é unha das grandes personalidades que produciu Galicia en todos os tempos. Fundamentalmente, Castelao era un grande, un extraordinario patriota galego. Chegou a unha identificación integral, afervoada, mesmo mística coa súa Terra. A súa vida ardeu decote nesta mística comuñón con Galicia. De aí que chegase a ser, xa en vida, un verdadeiro símbolo moral para o seu pobo — (Ramón Piñeiro: Da miña acordanza, dun informe aos galeguistas de Bos Aires, 1957). ”\nSaíu do cárcere en marzo de 1949 e en 1952 casou con Isabel López García , en Xixón, estabelecéndose en Santiago. Isabel López viñera traballar como enfermeira nun sanatorio de tuberculosos e vivía na casa dunha irmá de Piñeiro, onde se coñeceron. Pouco despois, fixou a súa residencia nun piso da rúa de Xelmírez que lle cedera o seu amigo o doutor García Sabell, onde viviu até a súa morte. Cómpre salientar que García Sabell sempre manifestara un fondo respecto intelectual por Ramón Piñeiro.\n[editar] O Piñeirismo\nNaqueles anos a situación de Franco e o seu goberno fronte a Francia, Inglaterra ou os Estados Unidos cambiara sensiblemente, canto ao progresivo recoñecemento internacional do réxime franquista. A restauración da república era xa impensable e Franco deixara ben claro que tampouco admitiría a restauración monárquica. Unha vez que lle quedara patente que os países aliados non ían axudar á oposición española nos seus intentos de derrocar o réxime franquista, Piñeiro optou pola actividade cultural fronte á loita armada e política, liña esta que defendían os galeguistas do exilio (partidarios da guerrilla), radicados sobre todo en Arxentina, antifranquistas e republicanos, así como moitos galeguistas do interior. O obxectivo que buscaba era máis a galeguización da sociedade, fornecer ás xeracións novas do apego á cultura galega para preparalos con vistas á transición democrática, traballar para que os novos universitarios se imbuísen do galeguismo independentemente da súa ideoloxía política ou postura artística. Nas súas propias palabras, tratábase de "crear unha conciencia de Galicia".\n“ Tamén pensaba que para que Galicia recuperase a súa maltratada condición, tiña que recuperar antes a súa cultura porque nela se acubillaba, durmindo, a nosa conciencia. [...] Todo semellaba indicar que Piñeiro se propuña máis galeguizar a política que politizar o galeguismo — (Xosé Luís Allué: "O outro Piñeiro", en Eloi Caldeiro: Ramón Piñeiro. A terra e a saudade). ”\nEsta opción non foi comprendida por boa parte dos galeguistas e nacionalistas. Durante o tardofranquismo determinados ideólogos do galeguismo foron especialmente críticos con Ramón Piñeiro e co grupo representado por Galaxia, cualificándoos de "conservadores". Exemplo disto foi Xosé Luís Méndez Ferrín, quen na novela Retorno a Tagen Ata (1971) mesmo chega a matar a Ulm Roan, o ideólogo do nacionalismo clásico e non revolucionario, que os seus lectores ben poderían identificar con Ramón Piñeiro (quen, pola súa parte, non tiña reparos en permitir a recensión de tal novela na revista Grial).\nOutro exemplo da enemistade de numerosos galeguistas con Piñeiro foi a falacia que se fixo circular sobre a suposta pertenza de Piñeiro á CIA. norteamericana\nFronte á nova actitude adoptada por Ramón Piñeiro e outros galeguistas do interior, xurdiron tamén duras críticas dos galeguistas no exilio, representados por Castelao como presidente do Consello de Galiza. Mentres aqueles (xunto os nacionalistas vascos e cataláns e mais os socialistas) argüían que a forma concreta do futuro réxime importaba moito menos que a recuperación democrática, os galeguistas de Castelao defendían a tese da república e a aceptación do Estatuto de 1936 como única saída política. A maiores, tampouco aceptaban unha dirección no exilio e buscaban, en troques, que a toma de decisións se orixinase no interior de Galicia.\n“ É en Galicia, e non noutro país calquera, onde radica necesariamente o centro de gravidade da política galega. Polo mesmo, toda tentativa de dislocación dese centro de gravidade natural, situándoo en terras alleas e lonxanas, equivale, inevitablemente, a unha desgaleguización da nosa política, que quedará baleira de contido real e camiñará fatalmente cara á pura utopía. [...] A base real da política galega está na propia Galicia. Non hai, hoxe en día, máis que un órgano naturalmente responsable da súa orientación: o galeguismo que vive e actúa na terra. — (Informe do Partido Galeguista, 1957 ). ”\nEn resumo, Piñeiro vía utópica a formación dun partido galeguista na situación política e social de entón. Se xa fora un partido minoritario cando as circunstancias eran favorables, e nin sequera conseguira manter a unidade interna, ao seu ver, moitas menos posibilidades ía ter baixo a ditadura. Loitar nesta dirección parecíalle un fracaso seguro. Así foi xurdindo a idea da autodisolución do Partido Galeguista e, por outra banda, en 1950, a fundación da Editorial Galaxia.\n[editar] Nacemento de Galaxia\nO 25 de xullo de 1950, Francisco Fernández del Riego e Xaime Illa Couto acordan en Santiago crear a Editorial Galaxia , con outros moitos galeguistas. Piñeiro estaba nese momento en Santander, operándose de cataratas; así e todo, foi nomeado director literario da editorial. Tamén neste novo proxecto, Piñeiro manifestou ter dúbidas da viabilidade económica da empresa e da consecución dos necesarios permisos administrativos.\n“ Para levar a cabo esta segunda actividade -achegarse ás novas xeracións e espertar nelas a conciencia galega- non había outro camiño que o cultural. Certamente era moi estreito, moi limitado nas súas posibilidades inmediatas, pero, naquela altura, non había outro. [...] A carón da batalla sotarega da oposición clandestina era preciso emprender a batalla pública da actividade cultural. E así se decidiu. —(Xaime Illa Couto: Ramón e Galaxia, 1991). ”\nForon aparecendo, deste xeito, textos básicos como a Historia da literatura galega, de Fernández del Riego; Historia de Galicia, de Risco ou a Gramática elemental del gallego común, de Carvalho Calero. E non só foron textos literarios senón que tamén abriron as portas a outras áreas, de tal xeito que un par de anos máis tarde Galaxia publicou a Revista de Economía de Galicia, dirixida por Illa Couto e onde comeza a ser analizado o desenvolvemento económico de Galicia. Seguindo a mesma liña, co obaxecto de atraer as novas xeracións, Galaxia tamén creou a colección Illa Nova destinada á edición de obras dos escritores nacidos despois da guerra, non vinculados ao galeguismo histórico.\nParalelamente ás publicacións editadas por Galaxia e á falta do permiso para editar unha revista periódica, comezaron a editar tamén unha serie de traballos monográficos, baixo o título colectivo de Colección Grial. Foi nesta colección onde Piñeiro publicou o seu primeiro ensaio filosófico "Siñificado metafísico da saudade", no primeiro número, titulado "Presencia de Galicia" (abril de 1951). A colección só puido publicar catro números ata que a censura ordenou a súa suspensión . Piñeiro dirixiu a editorial Galaxia e traballou nela ata o ano 1966.\nEn 1954 redactou un documento rexeitando a represión á que se vía sometida a lingua e a cultura galegas baixo o réxime de Franco. Este documento, asinado por outros intelectuais e diversos centros galegos de América, foi presentado na VIII Asemblea Xeral da UNESCO, provocando un serio enfrontamento cos representantes oficiais de España, no que Alonso Montero denominou a "batalla de Montevideo" .\nNo transcurso do seu labor de promoción e difusión culturais participou en diferentes tertulias con persoeiros da talla de Otero Pedrayo, Méndez Ferrín, Franco Grande, Bouza Brey, Del Riego e tantos outros. Porén, moito máis coñecida é a súa atención case diaria a mozos e estudantes que acudían ao seu domicilio, e a quen Piñeiro dirixía e estimulaba nas que deviron célebres conversas ao redor da súa mesa braseiro (denominada coloquialmente como mesa camilla e hoxe conservada na Fundación Penzol ). Moitos dos que hoxe conforman as elites culturais e políticas da Galicia do século XXI foron escoitados e aconsellados alí e lembran cómo Piñeiro sabía escoitar en silencio para, logo, facer ver ao interlocutor as fendas dos seus argumentos e abrirlles novas vías de actuación.\n“ Durante anos, polo piso de Ramón Piñeiro [...] desfilou unha grande cantidade de xente, especialmente xoves universitarios, sobre os cales exercía un fondo maxisterio espiritual. Deste xeito puido desenvolver en parte a vocación docente que non puidera cumprir na Universidade, ó ve-la súa carreira interrompida polos anos pasados no cárcere. — (Carlos Casares). ”\n“ Ramón Piñeiro regala tempo coma un patricio regala bens materiales. É o seu gasallo. Sempre a dar, sempre a entregar, sempre a escoitar, sempre a aturar nos demáis. I os demáis cáseque nunca se decatan de que tal despilfarro custa caro, moi caro. Custa en obra piñeirán que se proieita e se non leva a cabo. Custa en meditacións tronzadas que despóis se non enderezan. Custa en estudo contínuo do que sae, cando se leva a perfeición, o intenso ensaio, a grande obra da que todos sempre agardamos luces i ensino. Ramón Piñeiro é unha man furada que enriquece ós outros emprobecéndose ela mesma. — (Domingo García Sabell no discurso de resposta a Piñeiro na Real Academia). ”\nO 5 de maio de 1963, e coa intervención de Piñeiro, nace en Vigo a Fundación Penzol. O 23 de agosto, no despacho de Sebastián Martínez Risco, participou na fundación do Partido Socialista Galego, xunto a persoeiros como Salvador García Bodaño, Xosé Luís Rodríguez Pardo, Cesáreo Saco e Manuel Caamaño. Como era de esperar, non todo os galeguistas estiveron de acordo con isto e xorden, sobre todo nos sectores máis novos, discrepancias fronte ao que dan en chamar piñeirismo. Así naceu, por exemplo, a Unión do Pobo Galego, en 1964.\nTamén apareceu neste tempo a revista Grial, que dirixe xunto a Francisco Fernández del Riego. Esta revista foi un dos primeiros obxectivos de Galaxia, pero a censura imperante nese momento non lle concedeu os permisos que entón precisaba. Piñeiro e Don Paco dirixieron, na práctica, a revista desde o seu nacemento ata que cumpriu os 25 anos.\n“ De seguido se converteu nunha revista de prestixio, dentro e fóra do país, na que colaboraron xentes de todas as ideoloxías do galeguismo e que levou a cabo un labor tanto de estudio da realidade galega, como de información da cultura exterior, seguindo a filosofía aperturista da que xa temos falado. — (Ramón Piñeiro: Da miña acordanza). ”\nEn 1966 trasladouse a Estados Unidos, como profesor convidado da Universidade de Middlebury, en Vermont, onde impartiu cursos de verán sobre o pensamento español, entre esa data e 1970.\nO 25 de novembro de 1967 ingresou na Real Academia Galega, co discurso "A lingoaxe i as língoas" , que foi respondido por García-Sabell, membro tamén da Xeración Galaxia. O seu discurso baseábase no carácter da lingua galega como signo de identidade do pobo. A proposta de nomealo académico xa fora presentada por Ricardo Carvalho Calero, Domingo García-Sabell e Xulio Rodríguez Yordi en xullo de 1963, informada favorablemente por Antón Fraguas, del Riego e Otero Pedrayo, e aprobada por unanimidade o 29 de decembro dese mesmo ano, se ben a recepción e lectura do discurso retrasouse case 4 anos.\n“ Nós, os galegos -e xustamente como galegos-, somos unha desas unidades naturales en que a Humanidade se realiza. Somos unha das formas de expresión do pulo creador da vida humá. Porque somos un pobo dotado dunha língoa e, polo mesmo, dunha cultura, somos unha realidade orixinal dentro do patrimonio humán. A nosa misión consiste en facer que esa realidade orixinal acade a súa plenitude. Somos os responsables de que prospere ou fracase unha creación que a vida humá expresa a través de nós. Si por un momento nos mergullamos no mundo mental dos nosos campesiños, poderemos considerar metafóricamente á realidade humá como unha gran agra composta de moitas leiras diversas, cada unha delas cos seus propios froitos. Nós somos unha desas leiras. O noso destino -a nosa responsabilidade- é cultivala e ofrecerlle os seus froitos orixinás ó patrimonio cultural humán. — (Ramón Piñeiro: A lingoaxe i as língoas). ”\nEn 1998, Ramón Piñeiro presentou como académico a Antón Santamarina. O discurso de ingreso deste versou sobre "A linguaxe e as linguas: Ramón Piñeiro revisitado ós 30 anos do seu ingreso na Real Academia Galega".\n“ É no seu discurso de ingreso na Academia, "A lingoaxe i as língoas", onde formula de maneira rigorosa en qué radica ese valor esencial da lingua como elemento definidor dun pobo. — (Antón Santamarina: Piñeiro e a lingüística). ”\n[editar] Piñeiro na transición democrática\nAnte as primeiras eleccións democráticas de xuño de 1977, Piñeiro foi un dos asinantes do "Manifesto dos 29", ademais do seu verdadeiro xestor, manifesto no que intelectuais galegos solicitaban aos partidos políticos que concorrían ás eleccións que, fose cal for o resultado e a representación acadada, loitasen pola defensa dos intereses de Galicia .\n“ Coidamos que ese entendemento será posible si se limita a un pacto basado exclusivamente na defensa dos direitos do pobo galego [...] Un pacto galego no que os seus firmantes se comprometan a defender os direitos do noso pobo é posible e necesario. A defensa debería de se establecer en dous niveis: en primeiro lugar, defendendo a estrutura federal do Estado como fórmula idónea para que este poida asumir democráticamente a pluralidade da España real; en segundo lugar, e para o caso en que a fórmula federal non prosperase, a representación galega tería que reclamar para Galicia os mesmos direitos autonómicos que se lles reconocesen ás outras nacionalidades —("Manifesto dos 29", Marzal do 1977). ”\nTamén coordina e publica, en 1979, o chamado "Manifesto da aldraxe", no que 27 intelectuais e políticos galegos protestaban ante a rebaixa de competencias que se pretendía para Galicia. O goberno de UCD, xunto co PSOE, propuñan introducir unha redución de competencias para as autonomías que carecían dun Estatuto recoñecido, como o tiñan Cataluña e o País Vasco, as chamadas "nacionalidades históricas". O argumento que enfrontaba Piñeiro ante esa redución de competencias era o "principio de igualdade de trato", esixindo para Galicia un tratamento á par do recibido por vascos e cataláns . Esta reacción logra rectificar a proposta e mellorar a redacción do Estatuto de Galicia.\nAs pretensións políticas de Piñeiro tiñan como obxectivo que todos os líderes políticos galegos asumiran o galeguismo entre os seus obxectivos fundacionais. Baixo o grupo denominado Realidade Galega, fundado en abril de 1980 coa participación de 77 intelectuais e profesionais, publicou un manifesto titulado "Diante do referendum", no que se esixía que o erro cometido nas Cortes, recoñecido oficialmente, deberá ser rectificado antes do referendo mediante negociación cos partidos interesados na autonomía . Piñeiro pretendía que en Galicia se crearan partidos homologables aos europeos (un de corte socialdemócrata e outro demócrata conservador). Con "Realidade Galega", Piñeiro buscaba crear un interlocutor válido fronte á UCD, o partido maioritario, baseado nunha estrutura absolutamente plural, unha plataforma transversal -nunca un partido político - "que aglutinara a Galicia mellor". Proba desta postura política, foron os seus constantes contactos epistolares cos líderes culturais e políticos de tódolos partidos que existían na clandestinidade galega, e aqueles que agromaban a comezos da democracia; líderes tales como Xosé Manuel Beiras, Xaime Illa Couto ou Xerardo Fernández Albor, e que non deixaron de pasar pola famosa mesa braseiro.\n“ A maioría de idade política de Galicia ten que consistir mesmamente en que deixe de existir un partido galeguista para que fosen galeguistas todos os partidos democráticos. ”\nCando chega a democracia, deu exemplo desta postura e presentouse como candidato ao Senado por Lugo, pola Candidatura Democrática Galega, sen acadar o escano. Esta coalición estaba apoiada polo Partido Popular Galego (liderado por Xaime Illa Couto), o Partido Socialista Galego, o Partido Comunista e o Movemento Comunista de Galicia. Só Paz Andrade consegue escaño, pola provincia de Pontevedra.\nSi que formou parte do primeiro Parlamento Autonómico, entre 1981 e 1985, como independente dentro das listas do PSdeG (Partido Socialista de Galicia-PSOE Partido Socialista Obrero Español), xunto con outras destacadas figuras da cultura galega, como Alfredo Conde, Carlos Casares e Benxamín Casal , sendo elixido deputado pola provincia da Coruña; nesta mesma liña, Xerardo Fernández Albor presentouse como independente dentro das listas de Alianza Popular e Marino Dónega nas de UCD. Esta decisión de presentarse nas listas do PSOE foi obxecto de numerosas críticas polos nacionalistas.\nDa súa carreira política cómpre salientar o seu labor de ponente da primeira Lei de Normalización Lingüística de Galicia, da que foi un dos seus promotores máis destacados. Xa en 1971 presentara na Real Academia unha proposta de unificación morfolóxica da lingua galega, necesidade que xa adiantara no seu discurso de ingreso.\n“ O nacermos nunha mesma terra dáno-lo sentimento de paisanaxe, fai que nos sintamos compatriotas, pero o falarmos unha mesma lingua dáno-lo sentimento verdadeiro de irmandade. Por iso, neste día no que nós imos recuperar para o noso pobo a plenitude de dereitos da nosa lingua, temos que ter conciencia, e témola, do protagonismo que nos corresponde exercitar. Nós, por azar histórico, imos se-los que lle devolvamos, co noso voto, a plenitude de dereitos á nosa lingua. — (Ramón Piñeiro, intervención no Parlamento de Galicia, 1983). ”\nEn 1983 foi elixido primeiro presidente do Consello da Cultura Galega, e reelixido en 1989, cargo que desempeñou ata o seu pasamento .\n(non existía o cargo) Presidente do Consello da Cultura Galega\n[editar] Outros recoñecementos\nEn 1984 recibiu a Creu de Sant Jordi da Generalitat de Catalunya, pola tarefa desenvolvida na defensa e divulgación da lingua e da indentidade de Galicia.\nEn 1993 foi inaugurado o Centro de Investigacións Lingüísticas e Literarias Ramón Piñeiro, institución que en 1997 pasou a denominarse Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades. Este Centro comezou a publicar en 2003 os Cadernos Ramón Piñeiro, subtitulados como Cadernos galegos de pensamento e cultura, que hoxe van polos 13 números. Na presentación do primeiro describíase así o obxectivo que perseguen:\n“ Deberán estes "Cadernos Ramón Piñeiro" -e estou certo de que o farán con rigor e con fortuna- investigar nos máis salientables aspectos da obra que nos legou e prolongar a análise do ronsel de cuestións, temas e problemas que para Ramón Piñeiro foron motivo de reflexión: a lingua, a literatura, a cultura, a sociedade, o devir histórico do noso país e, en definitiva, todo o que constitúe iso que chamamos Galicia. — (Celso Currás Fernández). ”\nA Real Academia Galega decidiu o 5 de xullo de 2008 dedicarlle o Día das letras galegas do ano 2009 . Xustificou a designación pola "dedicación, total e desinteresada, da súa vida á defensa de Galicia e da súa cultura", o que o converte nun referente moral indiscutible e necesario para as novas xeracións. E engadía:\n“ Os seus traballos sobre pensamento e filosofía [...] supuxeron no seu momento un paso decisivo na normalización do galego como lingua con capacidade para expresarse en todos os campos do saber, superando a súa cualificación como lingua "rural e poética" na que a tiñan encadrada moitos intelectuais españois da posguerra. — (Real Academia Galega). ”\nA obra escrita por Ramón Piñeiro non é abundante e estivo centrada polo xeral na filosofía da "saudade". En calquera caso, publicou numerosos artigos en Grial, onde asinou ás veces baixo o pseudónimo de Luís Veiga do Campo, así como colaboracións en obras colectivas e proemios de numerosos libros (de Novoneyra, Masside, Méndez Ferrín, Lugrís, etc.).\nPra unha filosofía da saudade (Galaxia, 1953 )\nA lingoaxe i as língoas (Galaxia, 1967; reed. facs. Consello da Cultura Galega, 1994 )\nCartas para os amigos (El Correo Gallego, 1992 )\nUn epistolario de Ramón Piñeiro (Galaxia, 2000 )\nGalicia (Galaxia, 2001)\nAdemais, fixo, xunto a Celestino Fernández de la Vega, tarefas de tradutor, verquendo ao galego obras como Cancioeiro da poesía céltica (Alt-keltische Dichtunguen, de Julius Pokorny, en 1952) -tradución premiada pola Editorial Bibliófilos Gallegos- e Da esencia da verdade (Von Wessen der Wahrkeit) (de Heidegger, en 1956).\nFinalmente, Piñeiro impulsou e preparou persoalmente a edición en 1958 do Diccionario enciclopédico gallego castellano de Eladio Rodríguez, inédito desde a morte deste, en 1949. A obra publicouse por Galaxia en tres tomos, nos anos 1958, 1960 e 1961, respectivamente, incluíndo no terceiro un apéndice con voces achegadas por outros colectores, entre eles o propio Piñeiro. Xa en 1956 tiña o proxecto de publicar un "Gran Diccionario da Lingua Galega", que incluiría tanto o léxico utilizado na literatura clásica galega como o léxico vivo na fala, pero o proxecto nunca callou.\nCómpre salientar tamén a súa amplísima correspondencia con practicamente todos os persoeiros da cultura galega. En maio de 2009, o Consello da Cultura Galega e maila Fundación Penzol asinaron un convenio de colaboración para dixitalizar toda a correspondencia de Ramón Piñeiro, estimada en máis de 8.000 cartas . A súa correspondencia foise publicando parcialmente en Olladas no futuro (1974), Cartas para os amigos (1992), Un epistolario de Ramón Piñeiro (Del Riego, Galaxia 2000) ou un conxunto de 49 cartas que levou por título Cartas de Ramón Piñeiro a Ricardo Carballo Calero (2004), ademais das coleccións parciais que se publicanron en diferentes entregas dos Cadernos Ramón Piñeiro.\n↑ O matrimonio tivo un total de 8 fillos, pero tres morreron sendo aínda nenos.\n↑ Conta Casares que, anos despois, Otero Pedrayo lembraba impresionado a aquel rapaz de Lugo que era un verdadeiro Erasmo).\n↑ Se ben o goberno norteamericano era partidario dunha nova república, pronto se impuxo a tese británica da restauración monárquica no rei Xoán de Borbón, ao considerar que converter os republicáns, vencidos, en vencedores só serviría para perpetuar o conflito.\n↑ . Durante os seus anos de cárcere comezou a enfermar da vista.\n↑ En maio de 2009, a Fundación Penzol inaugurou na súa sede de Vigo unha reprodución exacta da habitación da casa de Piñeiro na que recibía estas visitas, coa mesa, a biblioteca, decoración, etc. (La Voz de Galicia, 15.05.2009).\n↑ Pode consultarse na páxina da Real Academia Galega .\n↑ Basicamente, esta idea era a mesma que xa viña latenxando no movemento galeguista desde os tempos da República.\n↑ Libro realmente escrito por Carlos Casares, a partir dunhas memorias, incompletas -só chegou á idade de 15 anos-, que Piñeiro comezara a escribir en 1976 e que se publicaran en 1991 (Grial nº 111), ás que engade a transcrición das gravacións e anotacións das conversas que mantiveran Casares e mais Piñeiro ao longo dos anos.\n↑ La Voz de Galicia, 14.05.2009).\n[editar] Véxase tamén\nPIÑEIRO, Ramón: "Da miña acordanza" en Grial nº 111, 1991, 341-351.\nVARIOS: Día das Letras Galegas 2009. Ramón Piñeiro. Departamento de Filoloxía Galega, Universidade de Santiago de Compostela, 2009.\n[editar] Ligazóns externas\nRamón Piñeiro: vida e obra (Real Academia Galega)\nFicha na bvg.\nPáxina do autor en Galaxia.\nOlladas sobre Ramón Piñeiro (vídeo)\nMonográfico en Vieiros.\nTraído desde "http://gl.wikipedia.org/wiki/Ram%C3%B3n_Pi%C3%B1eiro"\nCategorías: Escritores en lingua galega | Escritores de Galicia | Presidentes do Consello da Cultura Galega | Día das Letras Galegas | Membros da Real Academia Galega | Parlamentarios do Parlamento de Galicia polo PSdeG-PSOE "\nTapices de Don Alonso Quijano en el Kiosco Alfonso.\n← Dia de las Letras Gallegas 2009 2.\nPatricia Kaas. Eurovision 2009. →


Presentación da 49ª edición do Rallye "Ourense Termal" - Diputación Provincial de Ourense\nPresentación da 49ª edición do Rallye "Ourense Termal"\nOurense, 2 de xuño de 2016.- O vicepresidente da Deputación de Ourense, Rosendo Fernández, participou esta mañá nos xardíns das Burgas, na presentación da 49ª edición do Rallye "Ourense Termal", unha das probas automobilísticas máis importantes no ámbito nacional, que se celebrará os días 17 e 18 de xuño.\nRosendo Fernández afirmou que o rallye é o "evento deportivo máis importante da provincia de Ourense, no que o goberno provincial colabora por dúas vías: Deputación de Ourense e Inorde", e lembrou a Estanislao Reverter, "quen organizou este evento deportivo no ano 1967 por primeira vez", e agradeceu ao Concello de Ourense o recoñecemento que lle fixeron a esta figura tan importante para a Ourense.\nAsemade Rosendo Fernández destacou a importancia deste evento deportivo, que foi nomeado pola Real Federación Española de Automobilismo (RFEDA) "como o mellor Campionato de España de Rallys de asfalto. Trátase dunha cita que ten un gran retorno económico, cultural, turístico e termal para a provincia de Ourense".\nDurante a celebración do evento "máis de 500 persoas traballarán para que todo saia segundo o previsto, sobre todo, en materia de seguridade", asegurou o presidente da Escudería Ourense, quen engadiu que se trata "dunha proba moi rendible, polo impacto económico que supón, cun retorno de 10 euros por cada euro investido, segundo a Universidade de Vigo". E adiantou que están a traballar na vindeira edición, a número 50, "un fito que nun evento deportivo non é fácil de acadar".\nA proba automobilística discorre polos municipios da Peroxa, A Teixeira, Coles, Castrelo de Miño, Castro Caldelas, Esgos, Maceda, Parada de Sil, Pereiro de Aguiar, San Cibrao das Viñas, Toén e Xunqueira de Espadanedo, "cun percorrido de 564 quilómetros, dos cales 210, corresponden a tramos de velocidade", afirmou Antonio Fernandez. A entrega de premios terá lugar o sábado, 18 de xuño, a partir das 22.00 horas no parque de San Lázaro.


A calidade nutritiva de case a metade dos menús do día é deficiente | Revista - Part 2\nMenús do día: 143 de 12 cidades distintas, estudiados : A calidade nutritiva de case a metade dos menús do día é deficiente\nManual de instrucións para comer san\nOs menús, segundo as cidades\nAínda que a curta mostra non permita tirar conclusións completamente representativas, a situación rexistrada nas diversas cidades foi ben distinta, especialmente no que atinxe ós méritos nutritivos dos menús do día. En atención ó cliente e calidade de servicio destacaron os restaurantes analizados de San Sebastián e Madrid, se ben os da cidade en que quedaron como menos coidadosos no servicio (Pamplona), conseguiron uns máis que aceptables 7,7 puntos de media. As diferencias foron maiores na calidade nutritiva: os mellores restaurantes de entre os comparados foron os de Pamplona e Barcelona, ámbalas cidades cun 84% de menús aceptables. Na cidade condal, o 43% eran nutricionalmente moi bos ou excelentes. E nestas dúas capitais, só o 16% dos menús se considerou deficiente (malo e regular, en ningún caso moi malo). En Madrid e San Sebastián, tres de cada catro cualificáronse de aceptables, un bo resultado. Bilbao destacou polo seu 17% de menús excelentes, se ben na capital biscaíña o 41% deles cualificáronse como deficientes.\nNo outro lado da balanza, sobresae Málaga cun 75% de menús deficientes e con case o 60% deles cunha calidade nutritiva mala ou moi mala. Na cidade andaluza, só un dos 12 menús se cualificou de bo. Outras cidades malparadas foron Santander e Valencia, con case un 60% de menús deficientes. Tamén a metade dos menús do día estudiados en Alacante, Vitoria e Castellón non chegaban ó nivel de calidade aceptable. E en Burgos anotouse a maior proporción (un 18%) de menús moi malos no que se refire á súa calidade nutritiva.\nIr á páxina anterior: « A calidade nutritiva de case a metade dos menús do día é deficiente\nIr á páxina seguinte ¿Inflúe o prezo? »


Teatro e Cine no Campus de Vigo - VigoÉ\nTeatro e Cine no Campus de Vigo\nP.I.G.S., da Aula de Teatro do Campus de Vigo, e o filme My left foot, axenda cultural de mañá da UVigo\nTrátase da proposta da Aula de Teatro Universitario do Campus de Vigo coa obra «P.I.G.S.», dirixida por Pepa Barreiro. A partir dun texto de Ignasi García Calvo, a obra comeza cunha aparentemente posta en escena de Hamlet pero, ao pouco, interrómpese a acción e os organizadores explican ao público que forman parte dunha iniciativa que se leva a cabo na Unión Europea chamada despectivamente PIGS. A función comezará ás 18.30 horas e a entrada é libre ata completar aforamento.\nÁS 20.00 horas no edificio Cambón, celebrarase unha nova sesión dó Ciclo Cine e Lingua coa película «My left food (Mi pie izquiedo)», de Jim Sheridan, e coa que Daniel Day Lewis obtivo o seu primeiro Oscar. Conta a vida Christy Brown (Daniel Day-Lewis), un pintor, poeta e escritor irlandés con parálise cerebral.