O Funambulista Coxo: Notas sobre o debate de investidura\nNotas sobre o debate de investidura\n1. Pedro Sánchez é como unha bicicleta baixando sen ciclista por unha costa empinada: canto máis tempo consegue a inercia mantela a rodar, máis besta promete ser o broucazo final. Como equivalente ao machadazo da primeira votación da súa non-investidura no Congreso dos Deputados só se me ocorre o Whatsapp de ánimo e apoio que, seguro, recibiu de Susana Díaz.\n2. Hai un perfil de simpatizante/cadro tipicamente podemita que é o de “politólogo”. Xente que estudou políticas na universidade (aínda que son incapaces de entender por que na zona euro actual é imposible que países coma o noso reduzan o paro) e que se identificou co núcleo de politólogos da Complutense, supoño que agardando que por un proceso de ósmose eles tamén haberían encarnar, na súa escala, o papel de pequeno xenio capaz de dicir todas esas cousas que din os madrileños e de dicilas á mesma velocidade ametrallante. Quen os coñeza en privado, ou estea atento ás conversas públicas deste perfil de xente, veraos masturbarse intelectualmente con termos cheos da ampulosidade elitista típica das clases medias letradas como: “hipótese populista”, “centro do taboleiro”, “referentes aglutinantes”, “terceira clivaxe”, “patria plurinacional” etc. Arredor destes items, estes cadros medios podemitas tentan articular as súas escasas parcelas de acción política coidándose moito de caer nas redes do “recuncho da esquerda” ou do “recuncho nacionalista” (non español, enténdese). Téntano ata que, un día, coma por exemplo o de onte, o seu líder máximo decide marcarse en horario de máxima audiencia e nun debate de investidura cuxa trascendencia mediática deixará nunha anécdota as tontitertulias da Sexta, un discurso que xa non é que fora de esquerdas, é que fixo seus os postulados das esquerdas que non acataron os pactos da Transición (é dicir, as esquerdas “periféricas” e tradicións como aquela da que procede o inimigo interno da oficialidade: Anticapitalistas) e que choca frontalmente con outras propostas podemitas de estilo Cuéntame coma aquela da “Constitución de nuestros padres” que puxeron en marcha na pasada campaña electoral. Naturalmente, o cadro medio podemita, coa abnegada disciplina da old politics, pasa a defender a referencia a Felipe González e á cal viva coa que os GAL se desfacía de militantes abertzales coa mesma paixón coa que defenderían o “gracias1978 hola 2016” de hai catro días.\nQue quero dicir con todo isto? Que fronte aqueles que ven a Podemos como unha especie de máquina de precisión onde o Comité Central pode representar a Democracia, así, en maiúsculas, sen ter que afrontar grandes queixas, por posuír un plan perfecto no que confiar cos ollos pechados, eu só vexo bandazos e estratexias erráticas que, de cando en vez, conseguen dar algunha alegría como a de onte.\n3. Xavier Domènech deitou unha frase remarcable cando afirmou que Pedro Sánchez lle parecía moi dos “anos 90”. Efectivamente, se algo quedou claro na sesión de onte no Congreso dos Deputados é que os vellos espantallos do tipo de "veñen os dobermans" -a idea implícita de que ante o medo escénico a coincidir co PP pasar por debaixo do futbolín do PSOE está asegurado- saltaron polos aires. Hoxe, a única pinza que funciona no Estado español é a que hai que poñer no nariz para aturar o cheiro a cadáver que desprenden as institucións políticas saídas dos pactos postfranquistas e os partidos dinásticos que as soportan. Domènech, como orador, non foi o máis brillante do día, pero co ósculo que lle chantou Pablo Iglesias para mostrar graficamente canto amor reina entre España e Cataluña conseguiu manter a súa posición no podio.\n4. Da intervención de Alexandra Fernández resaltaría que o máis importante do seu discurso era ela mesma como discurso. Vimos unha muller nun Parlamento de machos alfa. Vimos unha muller nova que coñece en primeira persoa o que é a precariedade nun Parlamento de profesores universitarios, avogados, notarios, empresarios, mafiosos etc. (como era aquilo que se supón máxima da esquerda segundo a cal "só o pobo salva ao pobo"?). Vimos unha rapaza galega para a que Galicia é algo máis que un anexo, pero que tamén sabe ben que a idea do Galeuzca é iso, unha idea que ten bastante pouca correspondencia coas realidades materiais e socioeconómicas dos tres elementos que, disque, a compoñen.\nBeiras falou, nos comezos do seu epílgo político, da necesidade da emerxencia de novos liderados -probablemente consciente do tapón que estaban exercendo sobre as xeracións máis novas líderes que, coma el, viñan pilotando a esquerda nacional galega desde hai décadas. Pois ben, Alexandra é unha mostra de que ese tapón tamén vai, afortunadamente, saltando polos aires.\n5. Albert Rivera é un ser perigoso. Este vendedor de enciclopedias con cara de xenro ideal si está en condicións de levar a cabo a "hipótese populista" da dereita española. Iso pasa por aceptar que o consenso do 78 está morto, o cal non é incompatible coas apelacións de Ciudadanos ao bloque constitucionalista. Desde a introdución da reforma express do artigo 135 na Constitución española o consenso do 78 mutou en consenso do 2011, onde a palabra de orde volve ser, como nos 80, "modernizarse" para "ser europeos", pero onde desta volta eses significantes teñen por significado "devaluación interna" para que "non nos boten de Europa". Na axenda, inxeccións sen anestesia de todo canto mande o "Consenso de Bruxelas" e un proxecto nacional que obvie o obvio: que España é un estado-nación falido que non foi quen de crear un proxecto homoxeneizador no século XIX e que calquera intento de considerar a España como se fose Francia só vai traer sufrimento.\n6. É un lugar común aquilo de que os expresidentes son como xarróns chineses. Adornos que un non sabe ben onde colocar. Onte, o disléxico (e non grato) pontevedrés chamado Mariano Rajoy Brey converteuse no primeiro xarrón chinés en activo da historia. Exercer de xarrón chinés en activo significa ter comportamentos oximorónicos como aparecer mastigando chicle ao tempo que se exhuman palabros resesos dunha fosa de barolo. Ser un xarrón chinés en activo implica ver como o mundo proxecta futuros que pasan porque ti sexas parte do pasado diante dos teus fociños. Ser xarrón chinés significa que se para evitar que algún dos que están por riba de ti na cadea de mando decida racharte en mil anacos tes que "colar de matute" novas urnas -malia o risco de mutar de xarrón chinés en urna funeraria das cinzas do teu partido- pois provócanse novas eleccións e que comece un novo "rigodón" a ver que pasa.\nPostado por O Fuco às 11:45\nArtigos anteriores 02 (1) 01 (1) 11 (1) 09 (3) 08 (3) 07 (2) 06 (5) 05 (4) 04 (2) 03 (5) 02 (1) 01 (1) 12 (4) 11 (4) 10 (2) 09 (3) 08 (2) 07 (1) 06 (1) 05 (1) 01 (1) 11 (3) 10 (1) 09 (2) 08 (4) 07 (3) 06 (5) 05 (2) 03 (5) 02 (3) 01 (5) 12 (3) 11 (1) 10 (1) 09 (3) 08 (1) 07 (3) 06 (6) 05 (2) 04 (3) 03 (4) 02 (2) 01 (7) 12 (1) 11 (2) 10 (5) 09 (2) 08 (2) 07 (2) 06 (4) 05 (9) 04 (3) 03 (2) 02 (3) 01 (4) 12 (3) 11 (2) 10 (3) 09 (1) 07 (2) 06 (4) 05 (4) 04 (3) 03 (7) 02 (4) 01 (5) 12 (2) 11 (6) 10 (3) 09 (2) 08 (2) 07 (5) 06 (3) 05 (3) 04 (3) 03 (3) 02 (3) 01 (6) 12 (6) 11 (4) 10 (2) 08 (1) 07 (1) 06 (3) 05 (2) 04 (1) 03 (5) 02 (2) 01 (5) 12 (2) 11 (2) 10 (3) 09 (6) 08 (3) 07 (4) 06 (4) 05 (2) 04 (3) 03 (2) 02 (6) 01 (4) 12 (3) 11 (4) 10 (7) 09 (5) 08 (4) 07 (5) 06 (12) 05 (7) 04 (11) 03 (5) 02 (4) 01 (7) 12 (6) 11 (5) 10 (3) 09 (5) 08 (5) 07 (3) 06 (4) 05 (5) 04 (2) 03 (3) 02 (4) 01 (2) 12 (2) 11 (4) 10 (2) 09 (3) 08 (2) 07 (7) 06 (4)


Hoxe celebramos o Día da Biblioteca como máis nos gusta, enchéndoa de vida, tod@s xuntos recitando, cantando e reafirmando o noso compromiso coa lectura e coa nosa cultura. Os versos de Xosé Mª Brea Segade volveron escoitarse na BBS. Que ben soan Rianxo e Señora Rosa nas vosas voces!\nE para rematar, agasallo da BBS para todas as clases, este ano coa Banda Deseñada como tema: Mafalda, Garfield, Astérix, Golfiño, Lucky Luke e Trasmallo xa colgan das vosas mochilas ou estoxos. Porque no Brea Segade celebramos a nosa biblioteca todos os días:\nFelices 365 Días da Biblioteca!\nComentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 24-10-2012 23:31\nUn curso máis a Consellería de Educación e Ordenación Universitaria editou un cartel para celebrar o mes da biblioteca escolar e o Día da Biblioteca. O lema é Biblioteca escolar, acelerador de innovación recollendo nel o sentir de tod@s os que cremos que a biblioteca escolar é un recurso fundamental nos procesos de ensino aprendizaxe de calidade.\nNesta ocasión deseñou o cartel o ilustrador galego Andrés Meixide.\nA Asesoría de Bibliotecas escolares de Galicia publica no seu blogue un artigo no que recolle o porqué desta celebración e os cinco carteis e lemas que se utilizaron en Galicia nos últimos anos.\nComentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 24-10-2012 22:20\nNa tarde do martes Morgana e Merlín visitaron a nosa biblioteca. Merlín viña un pouco despistado pero Morgana, que para iso é unha meiga, sabía perfectamente que non estaba na illa de Avalón, senón no Brea Segade, en Taragoña.\nViñeron convidarnos a asistir o sábado á obra Merlín que representará a súa compañía Os Quinquilláns no auditorio de Rianxo. Só foi un adianto, unha presentación do que nos agarda este sábado e xa quedamos coa boca aberta, botamos gargalladas, sorrimos e fixemos firme propósito de ir sábado. Algúns ata pensaron que xa nos representaran a obra toda de tan ben que o pasaron... Non, temos que ir sábado para vela enteira e coñecer ao resto dos personaxes e a historia completa.\nPara ir facendo aínda máis boca entrade nesta páxina de Merlín, veredes que hai moita información, pasatempos, maxia...\nComentarios (5) - Categoría: Xeral - Publicado o 24-10-2012 22:20\nPercorrido poético pola Taragoña de X.Mª Brea Segade\nO pasado sábado, 20 de outubro, tivo lugar unha andaina poético musical polas terras nas que naceu e viviu Xosé Mª Brea Segade. Organizou a actividade a Plataforma Cultural Galega e colaboramos o Concello de Rianxo, o Centro Cultural e Deportivo de Taragoña, o Centro Cultural Simón Varela de Asados e a Biblioteca Brea Segade.\nFoi unha tarde emocionante na que un grupo de veciñ@s, escritores, estudosos de Brea e da historia do noso municipio, nen@s, profes, familias e antigos alumn@s compartimos camiño, poesía, música e memoria histórica. O tempo acompañounos agasallándonos cunha tarde case de verán, na que todos os lugares que percorriamos lucían aínda máis. Aprendemos sobre o poeta de Taragoña, sobre a parroquia e sobre as súas xentes da man de Xosé Agrelo e de Xosé Ramón Brea Rei. E tamén recitamos e cantamos.\nDesde a BBS queremos dar a noraboa á Plataforma Cultural Galega, especialmente ao seu coordinador Xosé Agrelo, polos percorridos poéticos e agradecer que nos convidase a colaborar neste acto.\nQueremos tamén dar as grazas ás familias por apoiar sempre as inciativas que vos propoñemos e por compartir con todos nós unha tarde de sábado.\nComentarios (3) - Categoría: Letras Galetras - Publicado o 22-10-2012 23:42\nAxudantes dos martes\nDunia, Iria e Alba.\nComentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 17-10-2012 22:57\nAxudantes dos luns\nBrais, Joel, Miguel e Iván.\nComentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 15-10-2012 23:03\nSon axudante de biblioteca!\nAquí están cos seus contratos nas mans os axudantes de 5º:Sergio, Raúl, Joel, Iván, Carla, Alicia, Laura, Dunia, Miguel, Iria, Alba e Álex.\nComentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 11-10-2012 23:38\nVolven os Clubs de Lectura!\nXa queda menos para que empecen a funcionar os clubs de lectura da BBS. Anímate a participar!\nComentarios (2) - Categoría: CLUBS DE LECTURA - Publicado o 11-10-2012 00:30\nXoves 11 no recreo 1ª xuntanza dos axudantes de biblioteca deste curso.\nComentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 11-10-2012 00:25\nAiriños. 75 aniversario\nEsta semana o alumnado de 3º, 4º, 5º e 6º visitou a exposición Airiños, cadro artístico. 75 aniversario, coa que o grupo de teatro afeccionado máis antigo de Galicia quere divulgar a súa traxectoria e celebrar os seus 75 anos de vida. A exposición constitúe unha viaxe pola historia recente de Asados e de Rianxo e unha oportunidade de descubrir o compromiso dun grupo de veciños e veciñas do noso municipio co teatro, coa nosa lingua, coa nosa literatura e coa nosa cultura. Tivemos a sorte de que nos ensinara a exposición Xesús Santos, mestre, escritor, actor e estudoso da historia local.\nA exposición é o resultado dun traballo máis amplo recollido nun fermoso libro de coidada e premiada edición que leva o mesmo título e que podedes atopar na nosa biblioteca e tamén viaxando nas Mochilas Viaxeiras.\nOs nosos parabéns ao grupo Airiños, que xa vai camiño de cumprir os 80 anos de vida.\nLonga vida para Airiños e como non, para o teatro!\nComentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 11-10-2012 00:20\nEstá é a foto pola que o Equipo de Normalización e Dinamización Lingüística do Brea Segade levou o segundo premio no concurso "Móllate polo Galego" organizado pola plataforma de medios de comunicación Vitaminas para o galego e patrocinado polo concello de Rianxo.\nDesde a BBS os nosos parabéns aos organizadores por esta iniciativa a prol da nosa lingua e, por suposto, parabéns ao noso Equipo de Normalización, uns artistazos! Como nos gusta todo o que transmite esa foto!\nEntrade en Educaldea para ter máis información.\nComentarios (3) - Categoría: Letras Galetras - Publicado o 10-10-2012 23:42\nAs primeiras seis Mochilas Viaxeiras deste curso comezaron a súa viaxe. O martes sorteáronse no recreo con grande expectación e hoxe saíron rumbo ás casas de Laura, Iago, Noa, Desi, Eva e Alba.\nBoa viaxe Mochilas!\nComentarios (0) - Categoría: Animando a ler - Publicado o 10-10-2012 23:33\nOs contacontos do recreo na BBS\nAntía, Alba, Helena e Irene foron as encargadas de abrir os contacontos do recreo deste curso. Anunciaron o seu conto na entrada e polas clases a primeira hora da mañá e no recreo nos presentaron a un oso moi especial, que co seu ganapán salvababa bolboretas. Oso atrapabolboretas de Susanna Isern e Marjorie Pourchet é unha historia sobre a amistade e a cooperación entre seres diferentes.Boa escolla para comezar a nosa andaina deste curso.\nComentarios (1) - Categoría: Animando a ler - Publicado o 10-10-2012 22:59


APN Movistar 2021 | Como axustalo - Android Pop ▷ ➡\nAprende a configurar o Movistar APN No teu dispositivo Android, se por algún motivo a túa configuración móbil é incorrecta, aquí amosareiche como podes solucionalo. O APN é a configuración coa que podemos acceder ás redes 3G e 4G das empresas de telefonía móbil. Co APN Podemos facer chamadas, enviar mensaxes e acceder a Internet a través de datos móbiles.\nNa maioría dos dispositivos, despois de colocar unha SIM, o APN configúrase automaticamente, pero nalgúns casos non o é. É por este motivo que non podes acceder a Internet cos teus datos móbiles, non tes nada de que preocuparte xa que podes configuralo.\nConfigura APN nun iPhone\nAbre a configuración\nVaia á opción de datos móbiles\nFai clic na rede de datos móbiles\nAbrirase unha xanela con tres opcións, faga clic en Punto de acceso\nEncha as opcións que che ofrece\nConfigurar Movistar APN en Android\nSiga os pasos para configurar un dispositivo Android; algúns dispositivos normalmente cambian os nomes da configuración.\nVaia á configuración do dispositivo\nFai clic na opción de concesións\nSeleccione Redes móbiles\nVaia á opción Nomes de puntos de acceso\nCrea un APN novo, fai clic en engadir para engadir o APN.\nEncha os datos solicitados cos da táboa seguinte, non ten que cubrir todos os datos, enche só os datos que aparecen na táboa.\nOs APN da compañía Movistar adoitan ser diferentes para cada país, aínda así déixovos a configuración para diferentes países.\nNome Internet Movistar\nNome de usuario movistar\nTipo de autorización PAP\nTipo APN defecto\nComo mencionei antes en cada país, a configuración do APN Movistar cambia, agora deixareiche como configuralo para Perú.\nNome APN INTERNET Movistar\nNome de usuario movistar @ data\nTipo de autenticación PAP\nAprende a configurar o Movistar Colombia APN para acceder ás redes 3G e 4G, ademais de poder acceder a Internet con datos móbiles.\nConfigure o APN dos datos móbiles para España, lembre que os campos que non aparecen na táboa deben deixarse en branco.\nNome de usuario teléfono\nAPN Movistar Arxentina\nAprende a configure o APN de Movistar en ArxentinaNon esquezas como engadir un novo APN, as instrucións son para Android e iPhone.\nNome de usuario WAP\nTipo APN Dafault\nAPN Movistar Chile\nPara Chile, a configuración non cambia demasiado, só algúns detalles, a maioría dos APN adoitan ser similares. Se algún dos espazos APN non aparece na táboa, déixeo en branco.\nTipo APN Pardo\nEspero que o APN funcione para vostede, lembre que se os datos non che permiten acceder a internet o APN probablemente non sexa correcto. Se tes algunha dúbida, non dubides en deixar un comentario.\nComo cargar o seu teléfono intelixente\nQue podes pagar con Wechat Pay en China


Rock and Roll | Ollaparo off\nCultura, Música, Xente\t— 11 Novembro, 2011 at 4:06 p.m.\nby Paco de Lola\nThen one fine mornin’ she puts on a New York station You know, she don’t believe what she heard at all She started shakin’ to that fine fine music.You know her life was saved by Rock and Roll. (LOU REED)\nDo you believe in magic in a young girl’s heart. How the music can free her, whenever it starts. And it’s magic, if the music is groovy It makes you feel happy like an old-time movie. I’ll tell you about the magic, and it’ll free your soul. But it’s like trying to tell a stranger ’bout Rock and Roll.(JOHN SEBASTIAN)\nMoita xente di que o Rock and Roll cambiou a súa vida (para ben ou para mal). Eu digo e berro que O ROCK AND ROLL SALVOU A MIÑA VIDA. Dende moi noviño a música chamaba na porta dos meus miolos sen parar. Meu pai poñía moita música revolucionaria no radio cassette da casa: CARLOS PUEBLA, JARCHA, INTI ILLIMANI, VICTOR JARA, MERCEDES SOSA… e os tamén maravillosos LOS PANCHOS. Pero esta música que me emocionaba (todo hai que dicilo), non me facia levitar, non me facía chorar, non me daba subidons en horas baixas, non me facia sentirme distinto ó resto da masa de xente coa que me cruzaba a diario. Todo iso veu despois, pero vaiamos por partes.\nO mais parecido ó Rock and Roll que cando era neno pasaba pola nosa vila (sen contar ós míticos TARRAXE), era sin lugar a dubidas A BANDA MUNICIPAL DA ESTRADA, e posteriormente LOS GAVILANES de Alicante. Sendo ós da Estrada a faceta mas banda tradicional, e os alicantinos os mais fanfarria levantina.\nEncantábame seguir polas rúas da vila a ambas formacións, pero sobre todo ós da Estrada, que curiosamente case sempre tocaban a mesma canción, era unha especie de trance sónico, unha especie de comunión non relixiosa que tiña con eles, eu daballes o meu sudor correndo por todos lados ó ritmo que Carducho marcaba, e eles dábanme esa potencia de sons metálicos da sección de ventos e esas percusions que tanto me obsesionaban nesa época.\nPasaron anos ate que descubrín o RNR, pero a paixón pola música non deixaba de medrar dentro de min. Os seguintes en facerme alucinar en cores, foron os nunca ben considerados (polos musicólogos e demais élite) BONEY M. Meu deus benditiño!! Que Grupazo!! A sua canción BELFAST era todo o que se lle podía pedir a unha canción: ritmo, estribillo demoledor, intensidade e ademais eran NEGROS, xa vos explicarei o que co tempo significou a música negra na miña vida actual.\nPasaron os meses e os meus pais mercaron un xiradiscos (ou tornamesa que dirían os sudamericans); Como non tiña discos para estrenalo, miña nai trouxo un disco que regalaban ó mercar un pantalón, o disco chamábase VUELVE EL ROK. Así, mal escrito,con unha portada ochenteira que era de xulgado de garda, pero con un repertorio de clásicos do RNR dos 50s que me fixo ve-la luz por primeira vez.\nNon podía deixar de escoitalo día tras día, hora tras hora, con eses aplausos pregrabados que soaban entre tema e tema e que me transportaban a un imaxinario concerto donde todo eran berros, volumen atronador e ese tal Litlle Richard decindo esa frase que non entendía: auanbabulubabalambambú , e para rematar o asunto, a cancion tiña nome de xelado (Tutti Frutti). Ese foi o día, ese foi o momento, por fin!!!! tras anos esperando a algo mais, aparecía coma o Hortensia tirando muros na miña cabeza e axitando o meu corazón coma os tarais da praia un día de vento. Dévolle moito a ese disco, ás veces penso que si en lugar de escoitar ese vinilo, o primeiro en soar no equipo philips estereofónico recén mercado fose un de Los Pecos, seguramente agora tería un traballo normal, unha vida normal, amigos normais, unha casa decorada normal, e tería pasado as horas estudando en lugar de estar escoitando discos de maneira compulsiva e leendo fanzines e revistas musicais en lugar de aprenderme os rios de europa coma Don Pepe insistía que fixera.\nPode que sexa unha tontería para moita xente, pero con apenas 11 anos atoparme con un disco cheiño do mellor RNR dos 50 fixo que TODO cobrara sentido, xa sabía para que estaba eiqui, nesta vida, neste tempo. Eu nascín para ser un ROCK AND ROLLER. Non pode haber unha forma de vida mais chea de emocións. Non pode haber un xeito de vida mellor.\nGrazas ó meu primo Willy comencei a escoitar outras cousas. Deixoume unhos discos, a cada cal mais alucinante: BOB DYLAN, BEATLES, ROLLING STONES, SWEET, DAVID BOWIE, T.REX, e un longo etc, non podía creer o que escoitaba.\nDYLAN enganchoume á primeira escoita, tiña unha voz que parecía una bocina dun coche vello, non comprendía como alguen que aparentemente cantaba tan rematadamente mal tiña discos publicados, pero non podía deixar de escoitalo. Era unha de esas cousas máxicas que fai o RNR, que te enamores de voces que non entendes o que din, e que non van sobradas de técnica na maioría das veces.\nRecordo cando veu Willy de Madrid de ver o mítico concerto dos Rolling Stones no Vicente Calderón, dicía que era o mellor que vira na súa vida. A envexa escomenzaba a corroerme. Eu era demasiado pequeno para poder ir a concertos, asi que a idea de montar un grupo empezou a rondarme pola cabeza, ó complicado era encontrar xente coma min. Xente que antepuxera o RNR a TODO o demais.\nSucumbindo ao pracer de tocar\nVivíamos nos primeiros anos oitenta, a MOVIDA MADRILEÑA era “lo puto más in Spain”, en Vigo dicían que había tamen iso que chamaban movida, ou polo menos en Informe Semanal saíron un día falando dos Punkies e os seus cabelos coloreados e de como pouco a pouco estaban sendo o relevo xeneracional e cultural de progres, hippies e fans da música sinfónica, por todo o pais e polo resto do estado tamén.\nFoi nesa época cando empecei a mercar discos na tenda do Pillo. Case todos elexidos pola portada, costume que ainda sigo tendo. Os discos mercanse nas tendas de discos, de poucos en poucos, saboreanse, escoitanse con paixón, con nervos, e ó chegar a casa danselle mil escoitas, non como agora que a xente acumula centos de xigas e non asimila nada de nada, pero ese é outro cantar.\nEu cursaba Sexto de EXB, e empecei a interesarme polo PUNK, a estética de eses rapaces voltavame tolo. Fixome mercar discos horripilantes e cousas moi boas que de non ter esas portadas nunca terían chamado a miña atención.\nPero non foi ate 8º de EXB cando conseguín facerme con una cinta de K7 onde Jesus Ordovas (nacido en Ferrol coma Franco, vaia par de dous) presentaba a uns tal SINIESTRO TOTAL e a súa canción Ayatolah en formato maqueta. NON PODÍA CREER O QUE ESCOITABA!!! Decían pecados en cada canción!!! E soaban tan rematadamente distinto a todo o demais, que me fixeron caer irremediablemente nun terremoto de sensazons novas. Na tenda do Pillo empecei a mercar discos de KAKA DE LUXE, ILEGALES, SINIESTRO TOTAL, AEROLINEAS FEDERALES, GOLPES BAJOS que me parecían de outro planeta. Empecei a releer críticas de discos de mil revistas e a facer listas de discos que NECESITABA mercar, recalco o de NECESITAR.\nEn poucos meses xa tiña un bon feixe de discos, e non deixaba de escoitalos a diario. Entre a eclosión que foi o punk na miña vida, tamén apareceren mil cousas das que non me avergoño para nada: Miguel Rios, Bruce Springsteen, Dire Straits, Police (estes xa mais tarde).\nÓ chegar a primeiro de BUP tiña moi claro que era o momento de montar un grupo. Non sabía tocar ningun instrumento, non sabía cantar, pero tiña morro dabondo para intentalo. Coincidindo no bar do TUTO decidimos montar un grupo: Xacobe (o fillo de Tuto), Villacampa, Chewis (mais tarde en LOS ETERNOS, ROCKAHULAS, OS REBOIRAS…), Xavi e mais eu. Chamabamonos Los Genuinos e ensaiabamos no Disco Pub Tuto. O de ensaiar é por decir algo, Xacobe tocaba as latas de gasoil, os demais berrabamos e tocabamos unhas raquetas e un organo casio PT-20, facíamos cancións rapeadas sin saber o que era o rap. Agora ven a razón de porque escribo estas lineas.\nUn venres pola tarde, a iso das 6 entrou o Tuto no seu Disco Pub, veunos e puxo mala cara. Nosoutros quedamonos estranados, !PERO SI ERAMOS ROCKEIROS¡ ¿Que podía ter de malo iso?. Eu quedeime mirando para o Tuto e coa confianza que me daba velo todo-los días no bar pregunteille:\n–Tuto, ¿Non che gusta que teñamos un grupo de Rock?, el miroume, puxose ainda mais serio e díxome textualmente:\n– Mira Paquiño, deixade isto de tocar as guitarras, ou se non, veraste un día con 40 anos, e daraste conta que non fixeches nada de proveito na vida mais que ter a casa chea de discos e revistas, tocar a guitarra, e non ter estudos nin un traballo serio. E con moita sorte non tontearás con cousas que non deberías.\nFai pouco cumplín 40 anos, teño a casa chea de miles discos, de fanzines e guitarras. Teño un traballo relacionado coa música (tenda de discos de vinilo), paseime toda a vida tocando en unha ducia de grupos, e asi quero seguir. Gracias a Deus, nunca cheguei a tontear coas drogas. Asi que están claras duas cousas:\n1.- Encantame a miña vida.\n2.- Tuto adiviña o futuro.\nTags Paco de Lola Paco López Rock&Roll Rufus\nAuthor: Paco de Lola\n13 Novembro, 2011 at 6:42 p.m. · Reply\nCreo que vas ter que tocar e escribir porque xa ves que precisamos do saber diverso e persoal no Ollaparo necesitamos aprender tamén das vosas vivencias…hai un campo na literatura musical que tes traballar e que como podes aprezar que moitos estimamos\n12 Novembro, 2011 at 4:08 p.m. · Reply\nToca Paco toca sempre…mola a mazo o artigo meu!\n12 Novembro, 2011 at 8:41 p.m. · Reply\nmui bon e ameno\n12 Novembro, 2011 at 4:07 p.m. · Reply\nMui bon e mui ameno


Sobre nós - Huacheng Automobile Accessories Co., Ltd.\nválvulas de motor para motor americano\nválvulas de motor para Cummins\nválvulas de motor para Caterpillar\nválvulas de motor para John Deere\nválvulas de motor para Detroit\nválvulas de motor para motor de Alemaña\nválvulas de motor para Mercedes Benz\nHuacheng Automobile Accessories Co., Ltd. está especializada na fabricación de válvulas de admisión-escape durante máis de 25 anos, situada na provincia de Hebei, a válvula é adecuada para motores pesados, agrícolas, industriais, mariños, grupos electróxenos, vehículos de pasaxeiros, motores de gas e moto.\nA nosa capacidade de produción anual é de máis de 8 millóns de unidades de varias válvulas. A compañía Huacheng está certificada ISO / TS16949 en 2008. A nosa marca de series de válvulas inclúe o modelo de motor americano, xaponés, alemán e todo tipo de motores domésticos, amplamente utilizados para motores diésel, tractores, escavadoras, etc. Desde a inspección da materia prima ata o produto acabado. envases, todos os procesos están baixo un control estrito.\nTemos un equipo independente de investigación e desenvolvemento, melloras tecnolóxicas continuas e actualizacións de equipos nos últimos anos, como: forno continuo para tratamento térmico, apagado tipo U no extremo pequeno da válvula, soldadura Steli no asento da válvula, aseguran a consistencia e fiabilidade do rendemento das válvulas dos nosos produtos e obtén un amplo recoñecemento do cliente e do mercado. podemos facer un novo produto baseado no debuxo da válvula ou na mostra do cliente.\nMaterial da barra de válvulas especial, 4Cr9Si2,4Cr10Si2Mo, 21-4N, 23-8N, X60, X80, Inconel751,21-4NWNb.\nLiña de procesamento de conexións CNC, forno continuo para tratamento térmico, soldadura por fricción, soldadura Steli, apagado en U, cromado, nitruración suave\nCapacidade de produción anual\n12 meses ou 300000 km\nDeseña e desenvolve novos produtos baseados en mostras ou debuxos.\nNon hai requirimento de cantidade para stock.\nSempre nos enfrontamos ao mercado cun "orientado ao cliente", insistimos en obxectivos de calidade "Produtos cero defecto, cliente cero queixa", ofrecemos o noso prezo e servizo competitivos. Somos provedor OEM de vehículos comerciais de Geely e exportamos a nosa chave a Estados Unidos, Alemaña, Francia, Polonia, Paquistán e Indonesia.\nDámoslle unha cordial benvida aos amigos de todo o mundo e esperamos cooperar con vostede, queremos ofrecerlle as nosas válvulas e servizo superiores.\nPaís de Wuji, cidade de Shijiazhuang, provincia de Hebei, China\nválvulas de motor para motor de Xapón\nválvulas de motor para motor coreano\n28 de xaneiro de 2121 Cal é a causa do timbre das válvulas do motor?\n28 de xaneiro de 2121 Cales son as vantaxes do sistema de sincronización de válvulas variables?\n28 de xaneiro de 2121 Como xestionar o fallo da válvula?\n28 de xaneiro de 2121 Como revisar unha válvula de motor de coche?


"Italia traballou duro para promover unha recuperación máis equitativa" Mario Draghi - Reporteiro da UE\n"Italia traballou duro para promover unha recuperación máis equitativa" Mario Draghi\nNo cumio do G30 de hoxe (20 de outubro), o primeiro ministro italiano, Mario Draghi, dixo que Italia traballou para promover unha recuperación máis equitativa, sinalando o cumio mundial sobre a saúde en Roma, pero tamén subliñando o carácter histórico do acordo sobre un imposto internacional máis xusto. sistema.\n"Estes resultados son un poderoso recordatorio ou o que podemos lograr colectivamente", dixo, "Debemos animarnos mutuamente a ser ambiciosos en todas as áreas nas que traballamos xuntos".\nHoxe, todos os xefes de estado do G20 aprobaron un acordo histórico sobre novas regras fiscais internacionais, incluíndo un imposto mínimo global que porá fin á prexudicial carreira cara ao fondo sobre a fiscalidade corporativa. É un momento crítico para os EUA e a economía global. Felicito @POTUS sobre este logro. https://t.co/bOh0O7cbnn\n— Secretaria Janet Yellen (@SecYellen) Outubro 30, 2021\nDraghi describiu como os últimos anos foran difíciles para a comunidade global, citando non só a pandemia, senón un período de crecente proteccionismo e unilateralismo, facendo unha referencia oblicua á administración Trump. Dixo: "Desde a pandemia, ata o cambio climático, ata unha fiscalidade xusta e equitativa, indo só, simplemente non é unha opción. Debemos facer todo o posible para superar as nosas diferenzas e reavivar o espírito que levou á creación deste grupo”.\nDraghi dixo que había motivos para ser optimista, que a pandemia non rematou e que hai disparidades sorprendentes na distribución global das vacinas. Dixo que o 40% da poboación mundial estaría vacinada a finais de 2021, pero era necesario unha acción máis concertada. O novo obxectivo é acadar o 70% de vacinación mundial a mediados de 2022.\nDeclaración dos líderes do # G20 sobre a loita contra o terrorismo\nXullo 7, 2017\nO G20 acordou hoxe (7 xullo) un plan de acción para combater o terrorismo. Os líderes do G20 condenaron firmemente todos os ataques terroristas de todo o mundo e quedaron unidos na loita contra o terrorismo e no seu financiamento. Nunha declaración sobre o combate ao terrorismo, os líderes de G20 declararon a súa determinación de previr e combater o terrorismo.\nPódese atopar o texto completo da declaración aquí.\nAs palabras de prensa do presidente Juncker da conferencia de prensa desta mañá están dispoñibles aquí.\nA UE responde que EEUU impón medidas punitivas de #steel\nA Unión Europea responderá se Estados Unidos impón aranceis punitivos ao aceiro, dixo o venres (7 de xullo) o presidente da Comisión Europea, Jean-Claude Juncker, na cúpula do G20 en Hamburgo: escribe Noah Barkin.\n"Se os Estados Unidos introducen aranceis sobre as importacións europeas de aceiro, Europa está preparada para reaccionar de xeito inmediato e adecuado", dixo Juncker aos xornalistas.\nNunha escavación ao presidente dos Estados Unidos, Donald Trump, dixo que un novo acordo comercial UE-Xapón asinado o xoves demostrou que os europeos non estaban a poñer "muros proteccionistas".\nPresidente Juncker no #G20 en Hamburgo: advirte contra o proteccionismo\nO presidente da Comisión, Jean-Claude Juncker e o comisario Pierre Moscovici están a asistir á Cumbre de G20 en Hamburgo hoxe (7 xullo) e mañá. Baixo a presidencia alemá do G20, as nacións do G20 reuniranse baixo o lema "Dando forma a un mundo interconectado".\nEsta mañá, o presidente Juncker e o presidente do Consello Europeo, Donald Tusk, celebraron unha rolda de prensa conxunta antes do comezo do cume do G20. Ao falar das perspectivas da economía global, o presidente Juncker dixo: "Este ano atopámonos co vento nas nosas velas. Os 28 estados membros da UE están crecendo. Desde 2013 creáronse dez millóns de empregos na Unión Europea. Nós teñen o paro máis baixo en nove anos. Hai 233 millóns de europeos traballando: a taxa de emprego máis alta que tivemos na Unión Europea ".\nO presidente Juncker tamén dixo que "volver ao proteccionismo non é o camiño a seguir" no seu lugar, o acordo de colaboración económica UE-Xapón celebrado onte foi o camiño a seguir, engadindo que este acordo ten en conta todos os intereses europeos e os altos estándares relacionados co traballo , medio ambiente e protección de datos.\nO presidente Juncker subliñou a importancia dunha asociación con África e describiu o cambio climático como "o maior desafío para o futuro". Os compromisos concretos do G20 en apoio de África son fundamentais para o Cumio. O traballo no cume do G20 desenvolverase en catro sesións de traballo sobre: 1. Crecemento e comercio globais; 2. Desenvolvemento sostible, clima e enerxía; 3. Asociación con África, migración e saúde e 4. Dixitalización, empoderamento das mulleres e emprego. As prioridades da UE para o Cumio do G20 están descritas no carta conxunta os presidentes Juncker e Tusk foron enviados a Xefes de Estado ou de Goberno da UE en 4 xullo.\nHai comentarios de prensa do presidente Juncker aquí.


CA leva ao Pleno unha moción para rexeitar a decisión do Tribunal Supremo sobre o imposto das hipotecas - Compostela Aberta\nCA leva ao Pleno unha moción para rexeitar a decisión do Tribunal Supremo sobre o imposto das hipotecas\nA concelleira de Compostela Aberta, María Rozas, deu conta hoxe dunha moción que o grupo municipal levará ao vindeiro pleno para amosar o rexeitamento á decisión do Tribunal Supremo de deixar sen efecto a sentenza sobre o imposto das hipotecas.\n“O acontecido nas últimas semanas sobre este tema non ten precedentes no dereito español”, sinalou a concelleira quen fixo referencia tamén ao artigo 18 da LOPJ que di que “as sentenzas se executarán nos seus propios termos e só poderán deixarse sen efecto en virtude dos recursos previstos na lei”. A decisión do Tribunal Supremo de deixar sen efecto a sentenza que indicaba que debían ser os bancos os que abonasen o imposto das hipotecas non se sostén en ningunha norma legal. “O Tribunal Supremo non ten competencias para valorar a repercusión das súas sentenzas senón que debe limitarse a aplicar estritamente a lei e deixar que sexan os poderes lexislativo e executivo os que valoren os efectos que estas sentenzas podn ter na sociedade”. María Rozas tamén sinalou que “non pode ser que o poder xudicial actúe consonte a intereses económicos ou ao IBEX 35”.\nComo destacou María Rozas, Compostela Aberta tamén entende como insuficiente o Decreto-lei aprobado polo goberno do Estado e publicado hoxe no BOE, pois este non supón retroactividade nin a devolución dos cartos que supuña a sentenza.\nNa moción tamén se recolle que, na resolución do pasado 18 de outubro, se indica que os principais interesados en que se inscriba unha hipoteca en escritura pública son os bancos para poder exercitar a acción executiva e privilexiada que deriva da mesma. Isto ten como consecuencia que, se os bancos son os principais interesados en inscribila, deberían ser os que se fagan cargo do importe económico que iso supón.\nPor todo iso, o grupo municipal de Compostela Aberta levará ao pleno do mes de novembro esta moción para que a corporación amose o rexeitamento a esta decisión do Pleno do Tribunal Supremo de deixar sen efecto a súa propia sentenza nº 1505/2018 relativa ao suxeito pasivo do Imposto de Actos Xurídicos Documentados.\nAquí podes ver o texto completo da moción que presenta CA.


Incontinencia urinaria, aínda un tema tabú | Consumer\nIncontinencia urinaria, aínda un tema tabú\nAínda se diagnostican poucos casos debido á baixa aceptación social e a desinformación dos afectados\nData de publicación: Domingo, 11deAbrilde2010\nMáis de seis millóns de españois sofren incontinencia urinaria. Con todo, na maioría dos casos, esta patoloxía permanece oculta nas consultas médicas. A Asociación de Pacientes con Perdas de Ouriños e Urxencia Miccional (APPO) avoga por romper o estigma social e pór voz ao segredo, en colaboración cos profesionais sanitarios. A finalidade desta iniciativa é animar ás persoas con incontinencia urinaria, sobre todo a quen padecen vejiga hiperactiva, a falar da súa enfermidade co médico.\nA incontinencia urinaria xera un gran impacto emocional que afecta á calidade de vida dos pacientes e, en moitas ocasións, pode ser causa de insomnio, baixa autoestima, illamento social e, mesmo, depresión. Factores como o envellecemento, a obesidade, o número de partos, a cirurxía pélvica ou unha predisposición xenética inflúen no desenvolvemento dunha urxencia miccional frecuente, molestias ou distensión abdominal, síntomas frecuentes en quen padecen incontinencia urinaria ou vejiga hiperactiva.\nA Asociación de Pacientes con Perdas de Ouriños e Urxencia Miccional (APPO) define a incontinencia urinaria como “o último tabú médico da sociedade”, aínda que a vejiga hiperactiva é aínda máis descoñecida. Este trastorno caracterízase por unha urxencia miccional que, en ocasións, garda relación coa incontinencia. A miúdo, comporta a necesidade de ouriñar con frecuencia e levantarse de maneira continuada pola noite (nocturia) para acudir ao baño. O secretario executivo da APPO, Diniz Almeida, explica que “o 40% das persoas con vejiga hiperactiva non comparte esta preocupación nin coas súas parellas”.\nA vergoña é a razón principal para ocultar a incontinencia tanto á contorna próxima como ao médico\nA solución pasaría por unha maior confianza co médico e a familia ou a contorna social máis inmediato. Os casos que se diagnostican son poucos debido á desinformación e a baixa aceptación social con que contan estas enfermidades. Tamén a porcentaxe de tratamento é ínfimo.\nA campaña itinerante da APPO “Conversación en Confianza” concluíu que as barreiras sociais que dificultan o diálogo sobre a incontinencia seguen vixentes. A causa principal é a vergoña, tanto na contorna máis próxima como ante o profesional sanitario.\nAínda que o problema é común para ambos os sexos, unha de cada catro mulleres españolas sufrirá algún episodio de incontinencia urinaria durante a súa vida. Pode desenvolverse a calquera idade, pero a incidencia aumenta nas persoas maiores: algúns estudos sinalan que a prevalencia a partir de 65 anos aproxímase ao 60%. Ademais, moitas patoloxías provocan incontinencia urinaria e é frecuente que se asocie coa realización dun esforzo brusco e inesperado, como toser, rir ou estornudar.\nNoutros casos, a necesidade de ouriñar sobrevén de forma repentina e non dá tempo a chegar ao baño ou é difícil atopar un aseo púlico. As perdas de ouriños ocasionan situacións incómodas e comprometidas, sobre todo, se a roupa móllase e mánchase. As pacientes teñen medo a que a xente perciba o cheiro desagradable das perdas. Estas situacións xeran unha angustia psicolóxica que empuxa a boa parte das mulleres afectadas a non saír de casa e evitar o contacto con amigos ou familiares.\nOs médicos, con todo, insisten en que hai varias formas de paliar este trastorno. Convén evitar os medicamentos con efecto diurético, os alimentos que irriten a vesícula (bebidas con gas, café, té, chocolate, alcol, cítricos, tomates e mel) e os hábitos tóxicos que provoquen tose (como o tabaquismo) porque se esta se cronifica, debilita o esfínter e facilita a incontinencia. Hai que evitar a inxestión de líquidos a partir do sete da tarde e distribuír o achegue dun litro e medio diario de auga, que o corpo demanda durante o día. Tampouco hai que abusar de especias e débese controlar o consumo de sopas, caldos ou froitas cun contido de auga moi elevado, como a sandía ou o melón.\nSe se utilizan cueiros ou outros tipos de absorbentes, hai que cambialos con frecuencia para evitar a humidade e procurar unha adecuada hixiene diaria da área urogenital. Non convén realizar exercicios físicos intensos que incrementen a presión intra-abdominal. É frecuente que as tenistas sufran incontinencia tras anos de práctica deportiva.\nA cirurxía é a solución que se propón para moitos casos de incontinencia, aínda que é unha área delicada. Outro tratamento conservador -non cirúrxico- tenta restablecer ou mellorar os músculos do chan pélvico e a función dos órganos relacionados con esta zona. Este programa de exercicios recoméndase a miúdo tras o parto e antes e despois da cirurxía uroginecológica.\nUn exercicio local e específico dos músculos do piso pélvico pode mellorar o seu estado\nO tratamento consiste nun exercicio local e específico dos músculos do piso pélvico, xunto co control da súa contracción e unhas pautas de traballo para tonificar esta musculatura. Ao mesmo tempo, trabállanse os músculos abdominais, moi coordinados cos do periné. Se se fai de maneira correcta, favorécese a saúde da zona e evítanse presións desmesuradas. O fisioterapeuta do periné ensina ás pacientes a realizar contraccións perineales activas de forma manual, por medio do biofeedback, electroestimulación e ximnasia abdominal.\ncasos debido incontinencia urinaria-gl pacientes-gl tema tabú urxencia miccional


Arrincan as obras da praza de Aldemunde, que se completarán co adecentamento da antiga escola unitaria – 21 Noticias\nArrincan as obras da praza de Aldemunde, que se completarán co adecentamento da antiga escola unitaria\nO Concello de Carballo investirá máis de 100.000 euros para a consecución dun renovado espazo de uso veciñal\nEn Aldemunde xa se está traballando para dotar dun novo espazo de uso veciñal á parroquia máis pequena do noso concello. Nestes momentos están en execución as obras de construción dunha praza no terreo da antiga escola unitaria, atendendo deste xeito a demanda expresada pola veciñanza a través do Consello Parroquial. Ata alí achegáronse o alcalde, Evencio Ferrero; a concelleira de Planificación, Milagros Lantes, e o concelleiro de Mobilidade, Juan Seoane, aproveitando o arranque dos traballos.\n02/09/2019A Asociación Veciñal de Novo Mesoiro lamenta profundamente o pasamento dun dos operarios afectados polo accidente laboral


Sobre educación e política – nexosblog\nPublicado en Maio 17, 2019 . miguel\nNon é Giroux o meu pedagogo, digamos, “favorito”, entre os americanos prefiro a Apple, aínda que me interesa o seu concepto dos docentes como intelectuales. O que me chamou a atención é a afirmación taxativa “la educación es siempre política”, que relacionei co debate arredor de Arendt. Engánome se interpreto que unha tal afirmación contradiciría por completo a de Arendt?\nUnha resposta a “Sobre educación e política”\nMaio 17, 2019 ás 6:57 p.m.\nTampouco non é Giroux un dos meus pedagogos de cabeceira. Non creo que Hannah Arendt contradixese a afirmación de que a educación é sempre política nin que entrambas as dúas se dea unha relación que puidese ser caracterizada como dialéctica. Ou sexa, de modo tal que tanto a calidade democrática coma a virtualidade emancipadora e transformadora resultante dependería, en primeira instancia, da eficacia da retroalimentación entre os dous ámbitos. Xaora, a condición de estes, maila que en ruta converxente, mantérense diferenciados e separados ata o final. Outra cousa é como haxa entenderse e que alcance se lle dea neste contexto a “política”. Dende logo non coma campo de batalla política nin coma unha representación ou un simulacro, mais ou menos vívido e vivido, das tramas e configuracións de poder, isto é, do teatriño político. Nin, por suposto, tampouco coma un laboratorio para producir suxeitos revolucionarios ou identitarios ou reaccionarios, ora froito dun adestramento para comandos nun contorno hostil ora aproveitando o choque emocional provocado pola ruptura cognitiva entre o mundo complexo existente e outro ideal e transparente reconstruído artificialmente ora ambas cousas á vez.\nSon proclive a identificar política e democracia e a considerar a ambas condición de posibilidade da emancipación, e a esta, dunha xustiza que se estenda alén dos límites temporais e espaciais da sociedade presente. Mais nesa precisa orde de condicionamento, por moito que nos poidan ou nos teñan seducido os aparentes atallos derivados de circular en sentido contrario.\nAo meu entender, con estas premisas Arendt consideraría que a educación debe desempeñar un papel radicalmente político consistente na afirmación e consolidación da democracia, creando as condicións para a incorporación de novos cidadáns á participación política. Unha cidadanía que, na medida da súa emancipación intelectual, enriquecera a calidade deliberativa das decisións políticas e con iso da propia democracia, á espera de que iso se traduza nunha acción de loita contra a inxustiza.\nTrataríase non de ensinar a pensar criticamente ou a decidir autonomamente, en ambos os dous casos expresións redundantes. Menos aínda, de ensinar a criticar ou a decidir isto ou o outro. Nin sequera se trataría de ensinar a pensar sen máis, senón de o facer posible. Unha posibilidade, a de pensar en todas as modalidades que expresa a súa asociación con preposicións e locucións prepositivas, que esixe a intervención dos currículos para os modificar ou, cando menos, facer visible o seu nesgo encubridor, así como a posta en práctica na escola de marcos de convivencia democráticos, coidadosos coa construción de identidades e diversidades e rexidos por unha lóxica igualitarista que unicamente ha recoñecer a autoridade do que dá que pensar e de quen se poña provisoriamente ao seu servizo no camiño do coñecemento á procura da emancipación.\nAceptar que deba impoñerse un modelo educativo de esquerdas fronte a outro de dereitas, ou un ensino progresista fronte a outro conservador non só traslada ao sistema educativo a loita política facendo imposible calquera consenso de mínimos e, xa que logo, a estabilidade e continuidade do sistema, senón que introduce distorsións sistémicas capaces de obrar efectos perversos non previstos.\nA educación atinxe ás regras constituíntes do marco político da democracia. Garantir a apertura, o acceso e a continuidade deste espazo de xogo é o compromiso no que se ha fundar a radicalidade que esixe a procura dun acordo sobre a súa reforma permanente.\nArtigo anteriorAnterior Sesión do 8 de maio


Vide: Fundación Vigo Deporte - Manel Fernández presenta o Trofeo Concello de Vigo de bádminton\nManel Fernández presenta o Trofeo Concello de Vigo de bádminton\nO concelleiro de Deportes e presidente de VIDE, Manel Fernández, presentou onte a oitava edición deste certame, que incrementa a súa participación cada ano tanto en deportistas como en clubs. A cita terá lugar este sábado na pista vermella das Travesas, con xogadores "de altísimo nivel" de Galicia e do resto de España.\nO edil de Deportes, Manel Fernández, invitou a toda a cidadanía a presenciar unha xornada de bádminton, "unha das especialidades deportivas importantes da nosa cidade", en auxe, con numerosos afeccionados, e que goza da "consideración máxima do Concello de Vigo".\nJuan Vila, técnico do CB Rachaplumas, a entidade organizadora, agradeceu ao goberno de Vigo a súa colaboración coa entidade e co deporte e salientou que o Trofeo "pouco a pouco está a coller unha proxección importante en Vigo e en toda a provincia", recordando que cada ano son máis os clubs e os xogadores que participan. Vila indicou que o deste ano será un "campionado de moi alto nivel", que congregará a tres campións de España.


A Academia pon en marcha os Premios María Luz Morales de investigación audiovisual | Academia Galega do Audiovisual\nA Academia pon en marcha os Premios María Luz Morales de investigación audiovisual\nA Academia Galega do Audiovisual convoca os premios María Luz Morales para promover a investigación científica no ámbito audiovisual. Desde esta primeira edición, estes premios contarán con catro modalidades que atenderán traballos de videoensaio e ensaio escrito, de ámbito galego e internacional. Nesta iniciativa, a primeira destas características en Galicia, participan as catro deputacións galegas.\nNo acto de presentación da primeira edición dos premios Mari Luz Morales, participaron os responsábeis das áreas de Cultura das Deputacións da Coruña, Pontevedra e Lugo, Goretti Sanmartín, Xosé Leal e Pilar García, o Concelleiro de Culturas da Coruña, José Manuel Sande e o Presidente e a Tesoureira da Academia Galega do Audiovisual, Carlos Ares e María Yáñez.\nNa súa intervención, Carlos Ares, que deu grazas ás catro Deputacións por responder á chamada de colaboración da Academia, sinalou que os novos premios eran un “empeño da directiva” pola súa relevancia e pola súa capacidade de relacionar o sector coa sociedade. Para María Yáñez, persoa da directiva que coordina os premios, a convocatoria responde á necesidade “de mirar par esa outra parte do audiovisual e visibilizar a investigación que se está a desenvolver por parte de moita xente que dá moito sen recibir case nada a cambio”. Destacou tamén que as bases recollen catro modalidades de traballos, en soporte de ensaio escrito e videoensaio e para audiovisual galego e internacional. “Quixemos aproveitar tamén a propia linguaxe audiovisual para investigar e divulgar”, anotou ao tempo que agardou unha participación elevada para confirmar “a hipótese de partida de que hai moitas persoas investigando”.\nPor parte da representación institucional partipante na presentación, a deputada de Cultura de Lugo agradeceu o convite e valorou de maneira especial a “cooperación entre distintas institucións” e mostrou orgullo de colaborar nunha iniciativa que leva o nome dunha “muller, galeguista e exemplo da defensa dos deretos das mulleres”. Na mesma liña manifestouse Xosé Leal que valorou a necesidade dos premios xa que “se Galiza é unha potencia no audiovisual é por proxectos coma este, que promoven sinerxias que demostran que se poden desenvolver iniciativas con empaque e que perduren no tempo para un sector que é industria cultural de especial relevancia”. Aplaudiu de maneira especial unha iniciativa que busca “potenciar unha figura que ten que servir de referente, unha muller represaliada, que participou de moitos cambios dos que somos debedores”.\nO Concelleiro de Culturas da Coruña, José Manuel Sande, agradeceu que a iniciativa coidase desa “parte de ensaística e investigación que queda fóra dos recoñecementos”. Lembrou o “fugaz” premio que, no tempo do gobernó bipartito na Xunta puxera a andar a Axencia Galega do Audiovisual que logo foi “arramblado polo gobernó de Feijóo” e valorou a recuperación dun premio co nome dunha “figura emblemática, crítica, investigadora, con talento, políticamente significada e que marcou camiños que sigue agora a Academia”.\nPechou o turno de intervencións a vicepresidenta e responsábel da Área de Cultura da Deputación da Coruña, Goretti Sanmartín, institución anfitriona do acto que se celebrou na súa propia sede, para agradecer a convocatoria que vai permitir “que moita máis xente coñeza unha muller grande, pioneira en moitas facetas da súa vida”. Lembrou que Morales fora primeira directora dun xornal diario no Estado ao se poñer á fronte de La Vanguardia no seu tempo máis difícil e a súa grandísima relación co tema do cinema, desde a súa condición de crítica e xornalista, até investigadora ou mesmo colaboradora de producións audiovisuais. “Destaca a súa escrita moderna arredor do cine que tanto fala dos monstros no cinema como as fronteiras entre a crítica e a publicidade ou visita figuras como Charlot ou Marlene Dietrich”, anotou mentras lembraba que Morales fora represaliada e apartada da profesión durante o franquismo e só puido regresar ao xornalismo no ano 1978.\nRematou o acto coa lectura da definición que a propia Mª Luz Morales facía do cine: “E isto é, xustamente, o cine. A arte moderna por excelencia: a arte propia deste momento maquinista, dinámico… (…) O cine é tamén, precisamente, a arte das multitudes, a arte por esencia demócrata, social…”\nA convocatoria dos premios María Luz Morales pretende avivar o interese polos estudos sobre o audiovisual ofrecendo ás persoas estudosas e investigadoras a posibilidade de facer os seus traballos tanto en formato audiovisual como escrito. O prazo para a presentación de traballos comezará o 15 de decembro e finalizará o vindeiro 7 de maio. Trátase dunha iniciativa pioneira en Galicia, organizada co apoio das Deputacións provinciais da Coruña, Lugo, Ourense e Pontevedra e presenta catro modalidades de premio:\nVídeoensaio sobre audiovisual galego\nEnsaio escrito sobre audiovisual galego\nVideoensaio sobre audiovisual internacional\nEnsaio escrito sobre audiovisual internacional\nCada unha destas categorías estará dotada con 1.200 euros de premio e un galardón.\nEscritora e xornalista, especializada na crítica de cine e de teatro, dirixiu o xornal La Vanguardia durante a Guerra Civil, sendo a primeira muller na historia de España en ser directora dun diario nacional. Foi activista feminista, republicana e galeguista represaliada polo franquismo, e autora dunha extensa obra literaria. Considerada unha referencia da incorporación da muller a actividade xornalística e intelectual na España do século XX. Mantivo a actividade xornalística ata os 91 anos de idade.\nBases dos Premios María Luz Morales (PDF)


Lidia Senra. A historia dun liderado entrañable – Irimia\nMércores, 22 Decembro, 2010 Mércores, 22 Decembro, 2010 Asociación Irimia de Crentes Galegos\nLidia Senra. A historia dun liderado entrañable\nConversa con Tareixa Ledo Regal\nTareixa Ledo é Licenciada en Ciencias Sociais e Políticas; máster en Estudos de Xénero e en Terapia de Reencontro. Na actualidade traballa no Sindicato Labrego Galego (SLG) en tarefas de formación e organización interna. Nacida fóra de Galicia, acabou asentando en Romariz (Abadín), onde viviu durante 15 anos. Foi nese tempo cando naceu nela unha atracción vertebradora polo mundo labrego, unha cordialidade fonda que non pasa pola nostalxia dun tempo pasado, senón por unha ollada crítica que nos últimos anos desenvolveu unha clara perspectiva de xénero. Froito desa mirada é o libro que acaba de presentar: Lidia Senra. A historia dun liderado entrañable, no que rende tributo á que fora secretaria xeral do SLG durante varias décadas. Animados pola desculpa do libro, pareceunos oportuna esta entrevista na que a autora reflexiona sobre a figura de Lidia Senra, a muller labrega, e os modelos de liderado feminino.\nPor que un libro sobre Lidia Senra?\nAs mulleres precisamos coñecer e visibilizar outras mulleres para termos referentes non só masculinos nos que mirarnos. Para nós é un camiño de crecemento imprescindible porque precisamos nomear en voz alta, dicir con voz pública e con orgullo o nome de mulleres significativas para aprender a dicir tamén con ese mesmo orgullo o noso nome. Por iso este libro.\nAdemais, como secretaria xeral do Sindicato Labrego Galego (SLG), Lidia foi poñendo en práctica un xeito diferente de liderar, algo novo para o mundo das organizacións e non só das organización labregas. Un xeito que Marcela Lagarde, ex-deputada mexicana e unha das teóricas feministas máis coñecidas internacionalmente, deu en chamar “liderados entrañables”.\nLiderado e entrañable, como casan estes dous termos?\nCando escoitamos falar de “líderes” ou de “liderados” pensamos en políticos, en grandes empresarios ou en altos cargos. E sempre -ou case sempre- pensamos en homes con capacidade para o mando que actúan desde unha posición de autoridade.\nOs “liderados entrañables” comezaron a emerxer cun papel propio desde os inicios do século XX. Son un xeito novo de liderar que está a xurdir da práctica de millóns de mulleres en todo o mundo. “Entrañables” significa coas entrañas, co corazón… Trátase de eliminar poderes autoritarios; o poder como abuso, o poder de mancar a outros, de expropiar as posibilidades de vida das persoas. As mulleres non queremos os poderes establecidos, senón outras formas de poder que nos permitan desarticular poderes destrutivos e opresivos vixentes na nosa sociedade.\nAs mulleres buscan poder? Non será repetir a historia “dándolle a volta á tortilla”?\nNa IV Conferencia Internacional de Vía Campesina, Lidia (3º á dereita) é elixida para a Comisión Internacional de Xénero en representación das organizacións agrarias de toda Europa - Sao Paulo (Brasil), Xuño 2004 (Fonte: Fouce).\nAs mulleres lideramos para ter poder; un poder que algunhas teóricas feministas gustan de chamar “poderío” para diferencialo do poder dominante e autoritario que é un “poder sobre” (sobre as mulleres, sobre a natureza, sobre…). En cambio o poderío que buscamos as mulleres é “poder para”, é “poder con”, é “poder de”. As mulleres buscamos poderío para eliminar calquera tipo de dominio, especialmente o dominio de xénero. No entanto, nin sempre as mulleres lideran de xeito entrañable, nin tampouco estes liderados son exclusivos das mulleres. Aínda que historicamente non resultou o máis frecuente, tamén algúns homes desenvolveron o seu liderado desde estas outras claves. Recordemos a práctica de Xesús ou de Mahoma, de Ghandi, de Lutero King ou de Nelson Mandela… O modelo dos liderados entrañables é unha invitación para nosoutras, mulleres, e tamén para os nosos compañeiros homes, especialmente para aqueles que están a transitar novas masculinidades, novas maneiras de ser e de facerse homes no mundo.\nA pretensión de construír sociedades xustas precisa incorporar o soño da igualdade; sociedades nas que se rompa a dominación, onde o poder deixe de ser entendido como “poder sobre” e se conciba como poderío. E iso precisa de persoas e organizacións que vivan e actúen desde eses mesmos estilos.\nE entón o liderado de Lidia responde a esas novas propostas?\nLidia ten unha maneira diferente de crer, de crear e de consolidar organización. E nótase no estilo organizativo do SLG. Na Galiza, é unha desas mulleres que están a dar novos significados ao poder, ao liderado, ao papel das organizacións sociais, a construír colectivamente alternativa social, e a outras moitas cousas máis…\nDesde os seus comezos na actividade sindical, Lidia foi unha pioneira: aos 17 anos xa empezou a colaborar cos CALL (os Comités de Axuda á Loita Labrega), organizando asembleas polas aldeas de Monforte… Poucos anos despois era elixida portavoz nacional do SLG e exerceu a responsabilidade da Secretaría Xeral ao longo de 18 anos dun xeito innovador, “entrañable”, ata o día que deixou voluntariamente o seu cargo. Coido que hoxe Lidia é unha feminista recoñecida e unha líder indiscutible do sindicalismo labrego. Ademais, o seu traballo constante e de anos na Comisión Executiva da Coordinadora Labrega Europea e na Comisión Internacional de Mulleres de Vía Campesina fai dela unha referencia obrigada tamén dentro do movemento agrario europeo e internacional.\nLidia foi a única muller no Estado que ocupou a máxima responsabilidade nunha organización agraria e unha das poucas da Unión Europea… Inaugurou un espazo nunca antes pisado por unha muller e, en menor medida aínda, por unha labrega. Posiblemente é a persoa galega de maior relevancia pública fóra das nosas fronteiras. É un valor engadido para a nosa dignificación como país. Coñecer a súa historia e difundila é importante. Ademais, a través da narración do percorrido de Lidia, quero contribuír ao recoñecemento das mulleres labregas, as eternas esquecidas…\nAínda hoxe as labregas seguen a ser as eternas esquecidas?\nDúas centas labregas marchan por Compostela (Lidia no centro) para esixir a cotitularidade das explotacións agrarias (Fonte: Fouce)\nO mundo da aldea segue a ser referenciado como un lugar sen futuro. É o que nos transmiten os medios de comunicación e as institucións oficiais; é o que transmiten moitos técnicos e profesionais, a maioría das investigacións e moitas axendas políticas tamén. É a mirada neoliberal.\nEn canto ás mulleres labregas, son ignoradas e invisibilizadas. O estereotipo da “muller labrega galega” segue a transmitir, aínda en pleno século XXI, a imaxe dunha labrega de pano na cabeza. Unha realidade xa case inexistente na actualidade pero que pervive no noso imaxinario colectivo. O descoñecemento das mulleres labregas é inmenso. Tanto das de antes como das de agora. Por iso dedico unha parte do libro a deconstruír eses discursos, rescatando as biografías dalgunhas labregas e analizando o seu papel protagonista nas loitas agrarias da nosa historia máis recente (nas mobilizacións en contra da central nuclear de Xove, na loita en defensa da marisma de Baldaio ou na loita das Encrobas).\nA miña intención é cambiar o discurso que historicamente colocou as mulleres labregas nas marxes sociais para resitualas no centro da realidade. Parte da miña pretensión é poñer en valor a súa vida e a súa contribución. E cando falo de poñer en valor quero dicir resignificar a súa contribución indubidable para a vida e para a humanización da vida (como coidadoras da terra, como cultivadoras de alimentos…). E isto, coido, só se pode facer desvelando a innegable dimensión política da súa contribución.\nCal che parece que está a ser a contribución das labregas hoxe?\nComo moitas mulleres na nosa sociedade actual, algunhas labregas do SLG están espertando á conciencia de si mesmas, están autoorganizándose na Secretaría das Mulleres, están reivindicando dereitos básicos como a titularidade compartida, están ocupando con decisión lugares de responsabilidade\nFacendo declaracións ante os medios de comunicación durante unha manifestación en contra das negociacións da Organización Mundial do Comercio (Compostela, 2005) (Fonte: Fouce)\npública dentro e fóra da organización… E froito dese traballo de máis de vinte anos, no último Congreso do sindicato aprobouse, por exemplo, a paridade en todos os órganos de dirección; unha paridade que xa se está facendo realidade.\nPrevious Se funciona non o toques\nNext De Nadal a Reis


Configuración IP en Ubuntu 8.10. Nome de equipo. Conectividade - Manuais Informática - IES San Clemente.\n4 Solucións aos problemas con Ubuntu 8.10\n4.1 Solución 1: Configurar IP para o usuario. (Apaño, Workaround)\n4.2 Solución 2: Configurar IP para o ordenador\n5 Cambiar o nome do equipo\n5.1 Cambiar nome do equipo en Ubuntu 8.10\n5.2 Cambiar nome do equipo en Ubuntu 10.10\n6 Conectividade entre equipos\n6.1 Como cambiar a configuración IP en Windows XP?\n6.2 Como coñecer a IP dun equipo cando este a obtén de forma automática (DHCP)?\n6.3 Firewall de MS Windows\n6.4 Probar a conectividade entre equipos: ping\nEn Ubuntu 8.10 introduciuse o novo xestor para configurar a rede. Este, permite a calquera usuario que configure a rede ó seu antollo e necesidades. Incluso debería permitir que esa configuración puidese ser para o equipo, independentemente de quen iniciara sesión, e incluso que o equipo tivera unha IP fixa aínda que ninguén iniciara sesión. Pero .... o configurador non funciona correctamente.\nPorén, en Ubuntu 10.10, a ferramenta de configuración de rede xa non presenta o problema da versión 8.10 que se explica no apartado posterior, polo que tampouco é necesario aplicar ningunha das dúas solucións propostas.\nCase todo o mundo nos seus ordenadores persoais configuran a IP para ser obtida de forma automática. Esta IP é servida polo que se coñece con un servidor DHCP (que pode estar executándose nun ordenador da rede, ou no router ADSL que temos en casa para acceder a Internet). Non fai falla saber nada sobre a configuración dun servidor DHCP, para seguir este manual.\nPero que pasa cando un usuario decide que o seu equipo, instalado con Ubuntu, teña unha IP fixa / IP Estática?. ...Síganse as explicacións, a solución ó final.\nO menú Sistema -> Preferencias -> Configuración de Rede (Conexións de rede en Ubuntu 10.10)\nPero se se reinicia o equipo. Se estamos usando a Ubuntu 8.10, Voilà, non valeu para nada o que se fixo; pero se estamos con Ubuntu 10.10, veremos que os cambios foron gardados correctamente, así que neste caso podemos saltar o apartado seguinte, aínda que se se quere é interesante botarlle un ollo para afondar no manexo das ferramentas de configuración da rede en Ubuntu.\nSolucións aos problemas con Ubuntu 8.10\nInstalar o paquete : gnome-network-admin.\nCambiar o nome do equipo\nCambiar nome do equipo en Ubuntu 8.10\nCambiar nome do equipo en Ubuntu 10.10\nNa Ubuntu 10.10 non se pode modificar o nome do equipo coa ferramenta gnome-network-admin, polo que se recomenda facelo editando directamente o ficheiro de configuración que establece o nome do equipo.\nPara facelo, abrimos co usuario root (usando a opción de Abrir como administrador) o ficheiro /etc/hostname e simplemente substituímos a palabra que apareza (que será o actual nome do equipo) polo novo.\nUn deles ten instalado un sistema Windows XP e o outro Ubuntu. Neste manual estas son as IPs que se van usar. Nas reproducións en casa, pódense usar outras, aínda que estas sexan configuradas de modo automático.\nEn Ubuntu, facer a mesma proba pero poñendo a IP do equipo xp-base. Premer CTRL+C para parar a comprobación de conectividade.\nObtenido de «https://manuais.iessanclemente.net/index.php?title=Configuración_IP_en_Ubuntu_8.10._Nome_de_equipo._Conectividade&oldid=21360»\nEsta página se editó por última vez el 26 mar 2011 a las 19:14.


Novo ataque do lobo a gando criado na Serra do Barbanza - Canal Rías Baixas\nBARBANZA> Os gandeiros veñen de amosar a súa desesperación ante unha nova morte dunha cría dunha res. Nos últimos meses a situación veuse agravada, polo que lle esixen á Xunta medidas efectivas para paliar este problema.\nDesesperados e fartos..Os exemplos de Daniel, Enrique ou Manuel non son os únicos. Nos últimos meses os ataques dos lobos ós animais mostrencos criados na Serra do Barbanza aumentaron considerablemente. O último episodio esta fin de semana no que resultou morta a cría dunha res.\nNon é a primeira vez que acontece. Están fartos de denunciar ante as consellerías de Medio Rural e Medio Ambiente os ataques dos lobos ó seu gando, sen que por parte da Administración se faga nada por remedialo. E é máis, segundo eles, protéxese ó lobo, ó ser unha especie en perigo de extinción. Unha circunstancia fai que os depredadores campen as súas anchas pola Serra do Barbanza.\nDende as Asociacións de Gandeiros do Barbanza sinálase que de seguir así en pouco tempo acabarase co gando salvaxe no monte e con el un xeito de vida de moitas familias que se dedican á esta actividade.\nAsociacións de Gandeiros do Barbanza\nArtigo anteriorMáis de trescentos corredores participarán este domingo no Trail da Cidá\nSeguinte artigoTelmo Martín candidato do PP a alcaldía de Sanxenxo\nTeatro e humor centran a programación cultural da Pobra ata fin...\nO prezo do peixe e marisco cae en picado tralo Nadal


O novo monográfico de Obradoiro de Historia Moderna dedícase ao impacto dos cultivos americanos en Europa - - USC\nO novo monográfico de Obradoiro de Historia Moderna dedícase ao impacto dos cultivos americanos en Europa\nActualizada: 10-01-2019 14:57\n‘Maíz, patata, coloniales... El impacto de los cultivos americanos en la agricultura y el comercio europeos, siglos XVI-XIX’ é o título do volume 27 da revista Obradoiro de Historia Moderna do selo USC Editora. Coordinado polos profesores Isidro Dubert e Pegerto Saavadra, o monográfico inclúe dez artigos que analizan polo miúdo a cuestión da circulación e expansión de cultivos e técnicas agrícolas.\nOs cultivos asócianse en orixe a unha determinada sociedade, a unhas técnicas concretas e a uns usos culinarios precisos, e transplántanse a medios xeográficos que difiren dos de procedencia. De aí, explican os coordinadores na introdución da publicación, a necesidade de profundar na análise do desigual impacto territorial das novas plantas, “o que esixe atender o seu uso para fins moi diversos e a súa variada preparación para o consumo, os caracteres dos medios sociais nos que se introducen e os axentes que os impulsan ou frean, e os cambios que provocan no complexo agropecuario”.\nO primeiro dos tres bloques do volume ábreno Lucca Mocarelli e Manuel Vaquero cun artigo sobre as implicacións derivadas da aparición e difusión do millo en Italia entre os inicios do século XVI e finais do XIX. Pola súa banda, Pegerto Saavedra atende os efectos da difusión do millo en Galicia a través das informacións aparecidas nos libros de contabilidade dos mosteiros, que remiten ás importantes transformacións que a nova planta introduciu nos sistemas agropecuarios existentes con posterioridade á súa adopción polo campesiñado, a comezos do XVII. Noutra orde de cousas, Antonio Valéro Maduro estuda a capacidade que as grandes institucións señoriais do Antigo Réxime tiveron en Portugal para adaptar o funcionamento dos seus patrimonios agrícolas ás innovacións que a chegada e difusión do millo trouxo aparelladas.\nOs traballos que conforman o segundo bloque do monográfico prestan atención aos efectos derivados do cultivo e difusión da pataca. Sobre o sucedido en Portugal informa Margarida Neto, mentres que Hortensio Sobrado fai o propio con Galicia, dous territorios con relativas similitudes que se poden apreciar no proceso que segue a expansión do tubérculo. Fronte ao papel que as institucións señoriais ou as autoridades reais puideran xogar no Antigo Réxime na adopción e patrocinio dos novos cultivos americanos, Rosa Congost revisa no seu traballo as clásicas teses que se empregaron para explicar a difusión da pataca entre o campesiñado catalán; e Laurent Herment mostra ese produto como o nexo de unión que a mediados do XIX vai conseguir vincular en Francia a agricultura á industria.\nO último bloque atende o impacto, e tamén o fracaso, dos cultivos americanos no comercio e a industria europea. Así, Isidro Dubert toma como exemplo o acontecido en Galicia cos produtos coloniais —coiros ao pelo, azucre, cacao, lá vicuña, café, etc.—, unha vez que o porto da Coruña se habilita en 1765 para comerciar en réxime de monopolio con América. Manuel Díaz-Ordóñez, pola súa banda, pon o foco no fracaso que supuxo a posible utilización dos territorios americanos para convertérense nunha fonte continúa de insumos estratéxicos para os exércitos e as armadas imperiais de España e Inglaterra entre os séculos XVI e XIX.\nO libro remata cun artigo de David Rodríguez Couto sobre a expedición dos irmáns Nodal ao estreito de Magallanes e Terra de Fogo entre 1618 e 1619.


" DISFRUTAMOS MOVÉNDONOS": XOGAMOS CO ATLETISMO II\nEn atletismo, as carreiras de relevos ou postas son carreiras a pé para equipos de catro compoñentes ou máis, nas que un corredor percorre unha distancia determinada, logo pasa ao seguinte corredor un tubo ríxido chamado testemuña e así sucesivamente ata que se completa a distancia da carreira. O pase da testemuña débese realizar dentro dunha zona determinada de 20 metros de longo e sen que o mesmo caia ao chan.\nAs distancias olímpicas son 4x100 m e 4x400 m. Tamén son oficiais as de 4x200, 4x800 e 4x1500 m. En categorías inferiores, e nalgunhas probas senior, realízase a substitución sueca, onde se realizan substitucións de 100, 200, 300 e 400 metros completando un quilómetro de carreira.\nRELEVO 4X100 Feminino\nPublicado por Suso en 0:44


O teatro regresa a Gondomar esta fin de semana - ValmiñorTV\nInicioGALEGOO teatro regresa a Gondomar esta fin de semana\nRegresa o teatro a Gondomar dentro da súa programación “Gondocultura Outono”. Este sábado 6 de novembro, a partir das 21:30 horas, o Auditorio Municipal Lois Tobío acollerá a representación da obra “Soga e Sinsa”, da compañía Aporía Escénica.\nO público poderá gozar da representación dun trítptico renacentista para 11 bruxas que se desenvolve en 101 minutos. Nel abórdase a caza de bruxas que se produciu en Europa nos séculos XV, XVI e XVII co fin de visibilizar o xenocidio que supuxo naquel momento, e a conexión directa que ten co desenvolvemento do sistema capitalista nas sociedades.\nHorror, humor, reflexión, plasticidade e emoción son as apócemas principais de “Soga e Sinsa”, este esconxuro teatral que se representará en Gondomar esta fin de semana.\nMáis información en https://taquilla.concellodegondomar.com.\nEl teatro regresa a Gondomar este fin de semana


O concelleiro David Alonso valora como "moi satisfactorio" o resultado das Festas do Cristo 2019 - O Porriño\nO concelleiro David Alonso valora como “moi satisfactorio” o resultado das Festas do Cristo 2019\nDavid Alonso, concelleiro do goberno municipal que asumiu a organización das Festas do Cristo 2019, realizou hoxe unha avaliación dos festexos que calificou como “moi satisfactorios”. Dende o Concello do Porriño “valoramos que a xente quedou encantada coas actuacións elixidas e coas novidades que incorporamos na programación como a Banda no Bus que levou a animación de xeirto itinerante ós barrios e parroquias do concello que o valoraron moi ben”, suliñou David Alonso.\nO edil indicou que os concertos dos grupos ‘Banda Crebinsky’,‘Dakidarría’ e ‘Efecto Pasillo’ na rúa Domingo Bueno, reuniron a milleiros de persoas e “cumpriron coas expectativas que tiñamos”. David Alonso destacou que “os sectores de hostalaría, comercio, hoteis e servizos indicaronnos que notaron unha suba de afluencia e tiveron unha boa facturación con estas festas, incluso a pesares dalgúns días de choiva”.\n“Coido que marcaramos unha nova liña de actuación da que estamos moi orgullosos coma por exemplo coa instauración dos premios ‘Cabezudos e Honra’ que estreamos con Doña Pucha, Cuquín e Teté Delgado, coa organización do primeiro Rally Mix e coa consolidación de eventos como a ‘Nocturna’ con máis de 300 ciclistas participantes ou o ‘Dirk Track’ que reuniu moita xente no Velódromo Municipal”, engadiu o concelleiro.\nDavid Alonso agradeceu “a resposta positiva que recibimos de moita xente que manifestou o seu acordó coa política de contratación de artistas, contido do programa e control do gasto que non se disparou xa que dispuxemos dun arzamento de 160.000 euros, menos do investido en 2018”, rematou o seu balanzo o concelleiro.\n01/10/2019 in Alcaldía, Cultura e festas, Deportes\n80 composteiros para vivendas unifamiliares serán distribuídos polo Concello en colaboración co "Plan Revitaliza"


lugo arquivos - Páxina 11 de 15 - Rede Meteo\n👉 Venres marcado polo sol no 90% de Galicia. No extremo norte de Coruña Lugo teremos algunhas nubes baixas sen importancia. Pola tarde, no interior de Lugo e Ourense, medrarán nubes de evolución que poderían descargar algún chuvasco treboento moi local e puntual. 📈 As temperaturas seguen en valores cálidos no interior, con 30ºC nos… Seguir lendo A Xanela Diaria: Venres 28 de Maio\n👉 Xornada marcada polo paso de nubes medias e altas, sen consecuencia algunha. A única novidade é que a partir da tarde chegarán nubes de tipo baixo ao noroeste de Coruña (Bergantiños, Fisterra…) e tamén ás Rías Baixas, tipo brétema costeira. 📈 As temperaturas seguen subindo e os 30ºC están garantizados no val do Miño.… Seguir lendo A Xanela Diaria: Xoves 27 de Maio\nEntradas seguintes Páxina 1 … Páxina 11 … Páxina 15 Entradas anteriores


2010, un ano crave para a educación | Consumer\n2010, un ano crave para a educación\nA Unión Europea marcouse en 2007 unha serie de obxectivos en Educación e Formación e déronse tres anos de prazo para logralos\nReducir os indicadores de abandono escolar ata un 10%, chegar a un 85% de persoas que completen o ensino secundario superior, reducir un 20% o número de alumnos con dificultades de comprensión lectora, que polo menos un 12,5% dos adultos participen na formación continua e aumentar un 15% o número de licenciados en carreiras de ciencia e tecnoloxía. Estes son o cinco puntos crave cuxo cumprimento se analizará no próximo Consello Europeo na primavera de 2010.\nAínda que os últimos informes da Comisión Europea datados en novembro de 2009 non daban bos resultados e suspendían a España no cumprimento dos obxectivos educativos para 2010, aínda resta un trimestre para coñecer o resultado final.\nOs datos son moi preocupantes e todo indica a que non se van a lograr as metas\nOs datos son moi preocupantes e todo indica que non se van a lograr as metas. Só se está preto de aprobar unha delas, aquela que manda incrementar o número de graduados en matemáticas ciencias e tecnoloxía. Das demais, a distancia ao éxito é grande. Así, os mozos que deixan os seus estudos antes de tempo no noso país triplican o obxectivo europeo (31,9%) mentres que os alumnos de 15 anos incapaces de ler correctamente non completou os estudos posobrigatorios, e só o 10% dos españois de entre 24 e 64 anos participan en actividades de formación complementarias, 2,5 puntos por baixo do obxectivo para 2010.\nReducir o abandono escolar\nPara facer o seguimento deste plan constituíuse a Mesa Permanente sobre Abandono Escolar Temperán\nO Ministerio de Educación lanzou o 20 de novembro de 2008 un Plan para reducir o abandono escolar cedo á metade en 2012. Segundo o informe inicial do plan, fan falta 570.000 alumnos máis que continúen estudando despois da etapa obrigatoria, 200.000 alumnos máis no Grao Medio e ampliar a oferta de Programas de Cualificación Profesional Inicial ata chegar a 80.000 alumnos.\nO Plan está destinado aos estudantes, aos mozos que abandonaron os estudos, aos profesores, as familias, os empresarios e sindicatos, e as corporacións locais. En 2009 dotóuselle con 121 millóns de euros. Para facer o seguimento deste plan constituíuse a Mesa Permanente sobre Abandono Escolar Temperán, integrada por representantes do Ministerio e das comunidades autónomas.\nO plan concrétase en quince medidas, entre as que destacan as levadas a aumentar a oferta de prazas de Programas de Cualificación Profesional Inicial (dirixidos a que maiores de 16 que non teñen a ESO aprendan unha profesión en lugar de abandonar) polo menos ata 80.000 prazas cada curso, para que se convertan en oferta ordinaria de todos os institutos. Mediante a realización de módulos adicionais os PCPI permiten obter o título de ESO e, desta maneira, posibilitan a reinserción no sistema educativo.\nPotenciar a compresión lectora\nTodas as avaliacións educativas levadas a cabo nos últimos anos, como PISA (Programa Internacional para a Avaliación de Estudantes) ou PIRLS (Estudo Internacional do Progreso en Comprensión Lectora), evidencian un descenso xeneralizado en todos os países dos niveis de comprensión lectora dos seus estudantes. Os datos dos alumnos españois sitúanse case sempre por baixo da media dos países desenvolvidos.\nAsegurar que a lectura leva parella a comprensión dos textos e non limitala á mera interpretación dos signos escritos\nO Ministerio de Educación puxo en marcha o proxecto ler.es co propósito de dotar de ferramentas á comunidade educativa para lograr facer efectiva a alfabetización funcional. A clave para potenciar a comprensión lectora é asegurar que a lectura leva parella a comprensión dos textos e non limitala á mera interpretación dos signos escritos, senón alcanzar os contidos das mensaxes explícitas e implícitas.\nAmpliar o número de titulados en secundaria\nEn España só 12% de mozos posúe o título de secundaria posobrigatoria (Bacharelato ou FP), isto supón unha terceira parte da media do OCDE. En cambio, un 57% dos mozos titulados estudan ou terminaron estudos universitarios, fronte a un 46% de media no OCDE. O nivel educativo provoca, pois, unha distribución dual dos mozos: por unha banda, unha masa con baixa cualificación educativa fronte a unha minoría con estudos superiores, mentres que os que seguen estudos intermedios son moi poucos.\nO Consello Escolar do Estado propuxo mellorar a atención á diversidade con programas de diversificación, profundando na aplicación dos principios de inclusión, igualdade de oportunidades e accesibilidade universal, tanto mediante os recursos materiais e humanos necesarios como a través de programas de diversificación, de medidas de compensación educativa, de Plans de Lectura, de Plans de Reforzo, Orientación e Apoio, de desdobres e reforzo de áreas instrumentais.\nSon moi importantes as medidas para reformar a orientación vocacional e laboral nos dous últimos cursos da Secundaria Obrigatoria\nEntre as ferramentas que axudan a aumentar o número de estudantes que conseguen o título de Secundaria superior está a diminución dos actuais cocientes alumnos/aula a un máximo de 20 alumnos e alumnas, reducíndoo se se escolariza alumnado con necesidades educativas especiais, de potenciación da acción tutorial e da orientación académica e profesional- imprescindibles no paso entre etapas-. Tamén son moi importantes as medidas para reformar a orientación vocacional e laboral nos dous últimos cursos da Secundaria Obrigatoria, particularmente nos casos do alumnado con necesidades específicas de apoio educativo.\nAumentar os licenciados en ciencias e tecnoloxía\nMultiplicar as iniciativas para alcanzar un número suficiente de profesores cualificados en matemáticas e nas disciplinas científicas e técnicas\nNos últimos anos aumentou a matriculación en estudos técnicos, especialmente as mulleres. O esforzo para que o número siga en ascenso céntrase en incrementar o interese polas matemáticas, a ciencia e a tecnoloxía en Secundaria e polo Bacharelato tecnolóxico. Téntase motivar a un maior número de mozos para que elixan estudos e carreiras nos ámbitos das matemáticas, as ciencias ou a tecnoloxía, en particular carreiras de investigación e disciplinas científicas onde haxa escaseza de persoas cualificadas, a curto ou medio prazo, especialmente mediante o deseño de estratexias de orientación e asesoramento educativas e profesionais. Para iso, multiplicáronse as iniciativas para alcanzar un número suficiente de profesores cualificados en matemáticas e nas disciplinas científicas e técnicas.\nConseguir que polo menos un 12,5% dos adultos participen na formación continua é outra das metas europeas. Para iso, a Comisión Europea facilita o acceso ao Programa de aprendizaxe permanente. Nesta ferramenta informática os profesionais da educación escolar e de adultos, Comenius e Grundtvig , poden atopar actividades formativas en calquera país que participe no programa europeo.\nO programa de Aprendizaxe Permanente pretende contribuír á creación dunha sociedade do coñecemento avanzada, cun desenvolvemento económico sustentable, máis e mellores posibilidades de emprego e maior cohesión social. O obxectivo xeral é facilitar o intercambio, a cooperación e a mobilidade entre os sistemas de educación e formación dos países europeos que participan, de forma que se convertan nunha referencia de calidade no mundo.\nabandono escolar alumnos educación estudos número-gl


Presentada a XLV edición do Belén de Begonte | Belén de Begonte\nO belén de Begonte conta co recoñecemento de Festa de Interese Turístico de Galicia desde hai dous anos e figura xa entre as citas imprescindibles cada Nadal para moitas familias e visitantes, constituíndo, en consecuencia, “unha fonte de riqueza económica para o municipio”, segundo indicou o delegado. O pregoeiro deste ano será Luis Angel de las Heras, o novo bispo de Mondoñedo.\nDende o vindeiro sábado, 3 de decembro, o centro cultural José Domínguez Guizán de Begonte, abrirá as súas portas para mostrar ao público as pezas e o movemento dun dos nacementos electrónicos máis recoñecidos de Galicia. Ao redor deste evento cultural, medraron tamén outras iniciativas como son os certames de xornalismo, poesía, pintura e debuxo infantil, que xuntan a creadores procedentes de todos os puntos da xeografía galega.\nNa presentación do belén participaron tamén Luis Luaña, tenente alcalde de Begonte; Pilar Gómez, viúva do creador; e Xesús Domínguez e Xulio Xiz, presidente e vicepresidente do centro cultural José Domínguez Guizán.


Os voceiros municipais comezan a traballar na nova ordenanza de recollida de residuos | Concello de Arteixo\nOs voceiros municipais comezan a traballar na nova ordenanza de recollida de residuos\nA Xunta de voceiros dos distintos partidos con representación en Arteixo comeza a perfilar a que será nova ordenanza para a recollida do lixo. O executivo local insta ós grupos a facer as súas aportacións a un regulamento que ten que se aprobar antes de que acabe este ano e que entrará en vigor en xaneiro de 2018, data prevista para a municipalización do servizo que pasará a ser público despois da xestión privada que arestora ostenta a empresa Ferrovial contratada polo Consorcio das Mariñas.\nO goberno local, pola súa banda, anuncia a licitación, por un total de 221.000 euros, da contratación dunha flota de vehículos auxiliares para a recollida e transporte de diversos tipos de residuos, materiais e personal que se enmarcan no xa aprobado Plan de Residuos Municipal.\nSerán un total de seis vehículos de diferente tamaño que se reparten en varios lotes dentro do pliego do contrato, que tamén inclúe unha partida de 82.000 euros destinada á compra de recipientes e pequenos contedores que se destinarán á recollida "porta a porta" en locales comerciais e de hostaleiría e para se utilizar como "composteros" a partires da utilización de biorresiduos.\nA previsión é para tres vehículos que deberán permitir tanto carga manual como a de pequenos contedores de carga traseira. Tamén haberá vehículos para a recollida de residuos voluminosos; un vehículo plataforma de caixa abierta, e tres furgonetas que se utilizarán para o desplazamento do personal adscrito ó servizo de recollida de residuos e, en xeral, do personal que o necesite para diversas labores.\nO plan de residuos municipal, ten como obxectivo principal aumentar a cantidade de residuos que se reciclan e o abaratamento do custe que asume cada veciño. Trátase de pasar dos 126 euros anuais que paga actualmente cada arteixán, ós 100 euros.\nAs valoracións económicas deste plan auguran ó concello uns ingresos superiores ó medio millón de euros en concepto de aportacións de organizacións como "Ecoembalajes" ou "Ecovidrio" en concepto de gasto de contedores así como os ingresos procedentes da venda de materiais como o papel-cartón, o vidro ou os envases lixeiros.


Traslados de Santiago a Ourense\nEntradas a monumentos indicados e Termas\nOurense destaca principalmente polas súas augas, é a segunda cidade de Europa con mananciais de auga termal. Existen gran variedade de termas na cidade e o final da nosa visita aproveitaremos para relaxarnos nestas augas unhas horas. Antes visitaremos o centro da cidade, facendo unha parada na Catedral, onde nos deteremos para ver as distintas capelas que a compoñen. Tamén veremos a Praza Maior, Praza do Trigo, O Palacio episcopal e a fonte das Burgas, da cal emanan augas a máis de 70 grados. Degustarás a gastronomía e os viños recoñecidos da zoa. Tamén visitarás a Ponte Vella, ponte de orixe romano e despois a Ponte do Milenio, de construción moderna e totalmente oposta pero non por iso menos emblemática da cidade.


OS TRASNOS DOS LIBROS: OLLOS DE AUGA\nPor fin, despois das gripes, exames e retraso na entrega dos libros comezamos o novo libro: "OLLOS de AUGA" de Domingo Villar; cambiamos de tema e de estilo: co inspector Leo Caldas (o noso protagonista) intentaremos resolver o misterio do asasinato do saxofonista Lois Reigosa; unha novela negra na que a música de jazz e a cidade de Vigo son elementos que nos envolverán neste relato. Nesta 1º semana leremos ata a páxina 82.\nDéixovos agora algúns datos sobre o autor, que por certo hoxe me anunciaron que estará con nós a finais de marzo.\nDomingo Villar (Vigo, 1971) vive en Madrid, onde traballou como guionista de cinema e de televisión. É crítico gastronómico nunha emisora de radio e colaborador habitual en diversos medios de comunicación escritos. Ollos de auga, que transcorre na cidade de Vigo, onde o autor pasou a súa infancia e mocidade, é a súa primeira novela. El mesmo se encargou da versión en castelán, publicada por Ediciones Siruela. A novela xa foi traducida a varias linguas europeas: ao alemán (Unionsverlag), ao italiano (Ponte Alle Grazie), ao búlgaro (Ciela), e ao inglés pola editorial Arcadia de Londres.\nQue tal se imos coa primeira das cancións,The man in love (páxina 9)\nPublicado por Dept.Biblioteca en 17:48:00\nEtiquetas: Domingo Villar, literatura galega


IMIT - Introdución\neAdministración / Servizos Públicos Dixitais / Emprego\nServizos públicos dixitais: Emprego\nPlan de modernización do servizo público de emprego de Galicia\nEn Galicia hai actualmente máis de 200.000 persoas inscritas no rexistro do paro en cincuenta e dúas oficinas que se reparten polo territorio galego. O Servizo Público de Emprego de Galicia estruturou un conxunto de medidas que buscan un maior achegamento coa poboación demandante de emprego e as empresas galegas e, ao mesmo tempo, que ese achegamento implique o menor impacto ambiental posible.\nDeste xeito, para dar unha resposta a cidadanía eleborouse un plan integral de modernización do servizo público de emprego de Galicia, o cal ten como obxectivo básico configurar a intermediación como función primordial do servizo público de emprego. Outras accións de apoio incluídas no plan son a formación e o uso das tecnoloxías da información e das comunicacións.\nDende a consellería de Traballo e Benestar considérase que as oficinas de emprego da Xunta de Galicia (OEX) deben constituir o elemento principal na cadea da intermediación laboral por ser as unidades que entran directamente en contacto coa realidade do contorno no que están emprazadas.\nDe feito, a Consellería aposta polo incremento da intermediación a través da rede de oficinas de emprego así como por un novo modelo de xestión das demandas de emprego centrado nas propias oficinas, sen esquecer a aplicación e o desenvolvemento das novas tecnoloxías da información e das comunicacións as cales permitirán liberar recursos para a súa dedicación a outras actividades cos cidadáns.\nEn concreto, as actuacións que se están levando a cabo son: Equipamento tecnolóxico nas oficinas de emprego\nAdecuación dos locais\nEficacia na intermediación laboral\nA achega ecorresponsable das novas tecnoloxías no Servizo Público de Emprego de Galicia


China reforzará a vixilancia sobre os alimentos | Consumer\nChina reforzará a vixilancia sobre os alimentos\nO día 1 de novembro entra en vigor neste país a primeira lei sobre a seguridade dos produtos agrícolas\n«Debemos fortalecer enormemente a supervisión e as revisións dos produtos agrícolas, dar a coñecer ao público os resultados e aumentar a conciencia sobre seguridade entre os produtores, procesadores e comerciantes», sinalou Niu nun acto de promoción da nova lei no distrito de Shunyi, en Pequín.\nA seguridade é unha parte importante da modernización agrícola e é parte fundamental para impulsar a vantaxe competitiva internacional dos produtos agrícolas chineses, opinou o viceministro. Nese sentido, destacou que o país estableceu unha rede nacional de axencias de inspección da calidade dos produtos.\nAínda que nos últimos anos mellorou a seguridade alimentaria en China, aínda seguen dándose casos de produtos inseguros. O máis recente é o do cangrexo peludo exportado a Taiwan. Funcionarios de saúde taiwaneses detectaron unha sustancia cancerígena nun cargamento destes cangrexos, aínda que os produtores insisten en que son seguros.


29. AREAL DE TRONCO – ROTEIRO CASTELAO\nEstaba no certo Antonio Fraguas cando afirmou que a praia, o peirao, os homes do mar e os barcos «fixeron os grandes e profundos camiños de todos os andares de Castelao». As praias de Tronco e O Porrón eran dos lugares preferidos polo seu avó para ir pasear, pescar ou mariscar, e serían para o rapaz motivo de diversión cando o acompañaba. Mentres esperaba, xogaría no mar cun barquiño de cortiza, ou co de pau que lle fixera o tío carpinteiro.\nEra un rapaciño e aínda non se decatara das desgrazas que ese mesmo mar ocasionaba con demasiada frecuencia nos días da invernía. Andando o tempo viviría de cerca o drama dos afogados, ou ben os coñecería por boca dos máis anciáns, como é o caso da siña Sinforosa, unha mandadeira que cada día facía a travesía de Rianxo a Vilagarcía, e tiña para todos os defuntos un rosario de paisnosos, avemarías e salves.\n«Galiza soio merecerá respeto cando abandoemos a nosa mansedume, despois de saber o que fomos, o que deixamos de ser e o que seríamos con vida independente».


Moito máis que un día para "evolucionar cara á igualdade" - Cruz Vermella\nMoito máis que un día para "evolucionar cara á igualdade"\nNos xogos, nas tarefas domésticas, nas relacións entre o grupo ou na parella. Son ámbitos nos que os e as mozas reproducen día a día estereotipos sobre o que eles deben facer e como elas deben actuar. Non obstante, este tipo de actitudes están tan normalizadas que "moitos e moitas mozas opinan que xa non é necesario seguir loitando pola igualdade de dereitos e oportunidades entre homes e mulleres", sinala Iria Rilo, técnica de Cruz Vermella Xuventude na Coruña.\nEsta organización xuvenil pon de manifesto que aínda queda moito por facer para erradicar as situacións de desigualdade entre rapaces e rapazas. Por iso, coincidindo co Día Internacional da Muller, puxo en marcha a campaña "Evoluciona cara á igualdade", que se desenvolverá en centros educativos e a vía pública en oito localidades da provincia da Coruña, ademais das redes sociais. Entre os obxectivos da campaña están lograr que mozos e adolescentes se cuestionen os roles de xénero tradicionais, eliminar as actitudes sexistas, promover relacións de igualdade entre rapaces e rapazas, así como dar pautas para identificar actuacións sexistas no seu ámbito máis próximo.\nPero conseguir un cambio a longo prazo require moito máis que un día, e por iso Cruz Vermella Xuventude aposta pola coeducación de xeito transversal en todos os seus proxectos. "Realizamos dinámicas e actividades coas que intervimos, para que sexan conscientes dos estereotipos de xénero que nos rodean e así poder cambiar a súa actitude e ser críticos e críticas co seu posicionamento discriminatorio", apunta Iria.\nUn exemplo moi sinxelo destes estereotipos de xénero vense no parque: "Son sempre os nenos que queren xogar ao fútbol, aínda que cando animamos a que o resto do grupo participe no xogo, todas e todos acaban xogando", detalla Iria, quen afirma que "en canto se traballan un pouco estas cuestións co grupo, se asombran cos prexuízos e estereotipos de xénero que aplican no seu día a día e se decatan da necesidade de seguir loitando por unha sociedade máis xusta".\nNo marco desta campaña, os voluntarios de Cruz Vermella Xuventude realizarán 12 talleres de sensibilización na provincia da Coruña. En concreto, desenvolveranse en centros educativos e proxectos de intervención social de Cruz Vermella nas localidades da Coruña, Betanzos, Boiro, Ordes, Santiago de Comostela e Vimianzo.\nTamén haberá actividades de rúa, que comezarán o xoves 5 de marzo na Facultade de Dereito da Universidade de Santiago de Compostela que busca que os e as mozas reflexionen sobre o camiño que deben percorrer para chegar á igualdade.\nO sábado 7 de marzo, colocarase un posto informativo no pavillón deportivo Vila de Noia de Carballo durante a celebración dun partido de balonmán.\nO domingo 8 de marzo, Día Internacional da Muller, a Alameda do Concello de Ordes encherase de fotografías de mulleres de diferentes partes do mundo, coa que voluntarios e voluntarias da Organización axudarán aos visitantes a reflexionar sobre a situación da muller. A exposición poderase visitar de 12 a 14 horas e posteriormente estará exposta na asemblea de Cruz Vermella en Ordes durante dúas semanas.\nEn Arzúa, o luns 9 de marzo pola mañá haberá unha actividade de sensibilización na Praza do Pobo. As actividades concluirán o mércores 11 en Vimianzo, onde ás 10.30 da mañá se realizará na asemblea de Cruz Vermella un debate para afondar no papel da muller na sociedade.


Xulio Ríos venres 16, marzo 2012\nRoberto Mansilla mércores 14, marzo 2012\nAnacos de México: Un día normal\nO que non ocupa titulares é que, máis alá dos mortos e as mentiras, hoxe, un día normal no México lindo, millóns de mexicanos e mexicanas irán traballar onde lles deixen, manifestaránse nas rúas, comerán tacos e gorditas con amigos e familiares, amaranse a ritmo de ranchera, lerán libros e xornais, verán telenovelas ou irán ao cine, aprenderán na escola ou nas prazas e nos parques. E farán todo isto mentres agardan, uns sentados e outros en pé, a que lles devolvan dunha vez o país que lles roubaron.\nGonzalo Rivero mércores 7, marzo 2012\nTecnocracia de signo conservador contra a crise romanesa\nA pesar da onda de frío polar que se abateu sobre Romanía, o descontento popular segue presente en prazas e rúas de Bucarest e outras cidades e algúns comentaristas políticos poñen en dúbida que un gabinete de tecnócratas dereitistas poida dirixir o país até as próximas lexislativas. Unha crónica de Correo Diplomático.\nRusia prepárase para o retorno oficial de Putin ao Kremlin\nEste domingo Rusia celebrará eleccións presidenciais nas que por vez primeira elixirase un mandatario para un período de seis anos. O ex presidente e actual primeiro ministro Vladimir Putin lidera comodamente as enquisas e apunta ao seu retorno presidencial ao Kremlin, tras anteriormente ocupar este cargo no período 2000-2008. Porén, estes comicios veñen precedidos pola inédita vaga de protestas cidadáns contra un presunto fraude electoral. Haberá que observar cal será o efecto real destas protestas e se lograrán vertebrarse nunha alternativa política crible no futuro. Crónica do IGADI.\nXulio Ríos mércores 29, febreiro 2012\nSiria: Entre a debilidade dos rebeldes e a ameaza dos islamitas\nO chamado Exército Libre de Siria non tivo éxito no seu intento por enrolar a maioría dos máis de 20.000 militares que desertaron do exército de Bachar Al Assad, que se amosa máis preocupado polos grupos armados islamitas, provintes do movemento sunita radical do Líbano e mais de Libia. Unha crónica de Correo Diplomático.\nRoberto Mansilla luns 20, febreiro 2012\nBrasil endurece as condicións para entrar no país en reciprocidade ás impostas por España aos brasileiros\nOs españois que queiran viaxar ao país sudamericano terán que ter un billete de volta con data fixada, 80 euros diarios para manutención e unha reserva de hotel ou un convite escrito para aloxarse nunha casa particular. Exactamente as mesmas normas fixadas por España.