Red de Acuicultura Galicia España Unión Europea - Acuigen da USC traballa na recuperación do berberecho nas rexións do Espazo Atlántico co proxecto europeo Cockles\nO proxecto Cockles, coordinado en Galicia polo Centro Tecnolóxico do Mar (Cetmar) de Vigo e no que tamén participan outras catro entidades galegas, como o son a USC, o Instituto Tecnolóxico para o Control do Medio Mariño (Intecmar) e a Secretaría Xeral de Calidade e Avaliación Ambiental da Xunta de Galicia, ademais da Confraría de Pescadores San Antonio de Cambados, parte da base de que o berberecho é un recurso que reporta beneficios ambientais, socioeconómicos e culturais significativos ás comunidades costeiras de España, Portugal, Francia, Reino Unido e Irlanda (os países implicados neste programa), nos que este molusco bivalvo sufre unha dobre ameaza provocada polas enfermidades e, en ocasións, por unha xestión non sempre eficiente.\nUnha vez coñecido o diagnóstico, o consorcio Cockles propón desenvolver durante os próximos tres anos e ata 2020 unha serie de medidas orientadas a reverter a situación advertida e a potenciar e mellorar a produción de berberecho. A consecución deste obxectivo redundaría na creación dunha industria robusta, viable e sustentable, da que se derivarían beneficios para a sociedade e tamén para a biodiversidade.\nDaquela, as liñas de traballo deseñadas polo consorcio Cockles ao abeiro deste programa pasan por artellar medidas par avaliar a saúde, a diversidade e as interrelacións das poboacións de berberecho ao longo do Espazo Atlántico. A cuantificación dos beneficios económicos, sociais e culturais dos servizos ecosistémicos que aporta o berberecho e a exploración das consecuencias do cambio climático sobre estes servizos e o seu valor constitúe outro dos cometidos deste proxecto europeo.\nOutras das medidas propostas no marco da iniciativa Cockles pasan por proveer novas técnicas, así como a información necesaria para mellorar a xestión, a conservación e a restauración deste recurso mariño, incluíndo a súa produción en criadeiro e a modelización da dispersión larvaria. A obtención da información xenética necesaria para abordar estratexias de selección de estirpes resistentes a Bonamia con marcadores moleculares é outro dos obxectivos deste programa, cuxos participantes tamén son conscientes da necesidade de orientar e prestar asesoramento aos produtores, así como ás administracións, axencias ambientais e ONGs sobre boas prácticas.\nProdución de berberecho en Galicia\nA produción de berberecho en Galicia superou en 2016 as 2.000 toneladas, máis da metade das cales proceden da ría de Muros, e a primeira comercialización deste recurso mariño xerou un negocio por valor de 9.3 millóns de euros. A importancia para deste molusco bivalvo para o sector marisqueiro propiciou que a Consellería do Mar, a iniciativa da confraría de Noia, activara un a posta en marcha do proxecto de creación dun selo de orixe xeográfica para o berberecho galego.


Inicio Áreas Benestar Avisos A Concellaría de...\nA Concellaría de Igualdade volve a contar co comercio para espallar o rexeitamento social á violencia de xénero\nVenres 12 de novembro do 2021\nDende a Concellaría de Igualdade e Benestar do Concello de Carballo levamos moitos anos impulsando accións que contribúan á sensibilización da sociedade en relación coa violencia de xénero. Grazas á colaboración de entidades e empresas, a campaña “Carballo en negro” acadou nos últimos tempos unha gran acollida e proxección, de xeito que xa está interiorizada por parte da sociedade.\nPrecisamente por iso, porque cremos que as iniciativas de concienciación social deben chamar a atención para remexer as conciencias, este ano poñemos en marcha unha nova campaña que denominamos “En que punto estás contra a violencia de xénero?”, que incluirá diferentes actividades destinadas a distintos públicos pero que xirarán arredor dese lema, tratando de identificar violencias das que en moitas ocasións nin as vítimas son conscientes.\nUnha vez máis apelamos á colaboración do comercio local para axudarnos a difundir a mensaxe. Participar é tan sinxelo como utilizar a cor morada para a decoración dos escaparates como mínimo dende o 22 ata o 30 de novembro. Dende o Concello de Carballo completaremos esa decoración facendo chegar aos interesados un identificador coa imaxe da campaña, ademais doutro material promocional. A día de hoxe superamos os 60 participantes, pero se algún establecemento non está rexistrado na base de datos de Promoción Económica e non recibiu a información sobre a campaña pode anotarse igualmente enviando un correo electrónico cos datos do negocio a este enderezo: carballoenrede@carballo.gal


O Club Baloncesto Seis do Nadal - Coia xogará esta fin de semana no pavillón de Navia a sétima xornada da Liga EBA da presente tempada 2016/17, cuarta xornada da competición que xogará como conxunto local. O encontro será o sábado día 19 de novembro do 2016 ás 18:30 horas no polideportivo de Navia ante o CB La Flecha de Valladolid.\nO equipo Sénior Masculino de Liga EBA volverá ao pavillón de Navia buscando a súa primeira vitoria no que será a sétima xornada da competición. No último partido que disputaron en Ourense ante o COB "B", o combinado amousou a súa mellor imaxe e a súa notable melloría desde o inicio da competición.\nDesde tódolos estamentos da entidade convidamos a toda a familia que forma parte do Club Baloncesto Seis do Nadal Coia a asistir a este novo partido da Liga EBA e a apoiar ao noso equipo nesta nova xornada. Agardámosvos a todos e a todas (xogadores e xogadoras, adestradores e adestradoras, amigos e familiares) o próximo sábado 19 de novembro ás 18:30 horas no polideportivo de Navia.\nAgradecemento a Incubarte Creatividad Multicanal\nO Club Baloncesto Seis do Nadal - Coia quere agradecer desde esta páxina a colaboración durante a presente tempada 2016/2017 de Incubarte Creatividad Multicanal, empresa que elabora os carteis de información de cada un dos partidos que xoga como local o noso equipo de Liga EBA.\nMoitas Grazas pola vosa colaboración nesta tempada que está sendo histórica para a nosa entidade por ser a primeira tempada da nosa historia que participamos na Liga EBA.


As vítimas cren que o auto de peche do Alvia é "de mínimos" e recorrerán\nAs vítimas do Alvia, durante unha manifestación. PEPE FERRÍN\nSinalan que denunciaron "reiteradamente que o fallo humano do maquinista non era a única causa do accidente"\nVítimas do accidente do tren Alvia rexistrado en Compostela o 24 de xullo do 2013, cun saldo de oitenta mortos e 144 feridos, consideran que o auto de peche da instrución do caso, co maquinista e un cargo de Adif investigados, é "de mínimos" e por iso decidiron recorrer. Nun comunicado remitido á prensa, sinalan que "denunciamos reiteradamente que o fallo humano do maquinista non era a única causa do accidente de Alta Velocidade, senón a consecuencia dun comportamento neglixente e irresponsable que incluía a cargos de Adif, Renfe e Ministerio de Fomento".\nNesta liña, os afectados por aquela traxedia, incluídos familiares, confésanse nesta nota "satisfeitos" con que o xuíz "faga responsable, non só ao maquinista senón tamén ao director de Seguridade de Adif, Andrés Cortabitarte", pero consideran que é insuficiente e, xa que logo, van recorrer, do mesmo xeito que fará a defensa do maquinista.\nO Xulgado de Instrución número tres de Santiago de Compostela concluíu a investigación deste tráxico descarrilamento e acordou que a causa siga aberta contra o maquinista e o director de Seguridade na Circulación de Adif cando se puxo en marcha a liña Ourense-Santiago, Andrés Cortabitarte. O xuíz instrutor, Andrés Lago Louro, sitúa como investigados a Cortabitarte e ao maquinista, Francisco José Garzón Amo, por se fosen responsables de 80 delitos de homicidio por imprudencia grave profesional e outros 144 de lesións.\nSalvo estas dúas excepcións, arquivouse a causa con respecto aos outros cinco investigados. O auto emitido, que divulgou o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, acorda, polo tanto, o sobresemento provisional do caso contra o exdirector de Seguridade na Circulación de Renfe Antonio Lanchares; e o xerente da área de Seguridade na Circulación do noroeste de Adif, Fernando Rebón.\nTamén quedan fóra os tres técnicos de Ineco, a empresa pública encargada de avaliar a seguridade do mencionado trazado. Tras coñecerse este feito, as vítimas agrupadas na plataforma 04155 fan fincapé en que tal resolución é "insuficiente" a pesar de que deixa "meridianamente claro" que por parte de Adif non se realizou a análise de riscos que era preceptiva en polo menos dúas ocasións.\nEstas son, enumeran, cando, co ministro de Fomento José Blanco á fronte do Ministerio de Fomento, houbo modificacións importantes do proxecto orixinal, "cuxa repercusión na seguridade resulta obvia sen que conste que previamente se avaliou o risco que devanditos cambios puidesen comportar para a seguridade".\nNun segundo momento, continúan, con Ana Pastor en Fomento, "cando se produciu a desconexión do sistema de seguridade ERTMS, porque este xeraba atrasos, sen previamente realizar unha avaliación do risco que tal desconexión puidese comportar para a seguridade na circulación".\nE, se decidiron recorrer, é por entender que existen máis responsabilidades penais por parte de Renfe, "xa que tiña constancia por escrito dun aviso dun xefe de maquinistas sobre o perigo da curva de Angrois e, con todo, non actuou en consecuencia", entenden, tal e como obriga a Directiva de seguridade ferroviaria 2004/49, para controlar os riscos e prestar un servizo de xeito seguro. "Incluso Renfe -conclúen- debía de contar con procedementos para detectar os riscos relacionados coa definición de postos e carga de traballo, incluída a comunicación por teléfono que foi o desencadenamento do descoido do maquinista".\nE, tras este auto as vítimas esixen novamente ao ministro de Fomento, José Luis Ábalos, o cesamento inmediato de Andrés Cortabitarte, que ocupa un posto de libre designación en Adif. E, así mesmo, o cesamento dos membros da Comisión de Investigación de Accidente Ferroviarios (CIAF) para que se realice unha investigación técnica independente, "xa que a que fixo por encargo do Goberno queda novamente invalidada, como xa ocorreu co demoledor informe da UE".\nPara rematar, din: "Hai dous meses solicitamos unha reunión ao ministro e aínda non temos resposta, que esperamos chegue despois deste auto".\nCortabitarte mantén un cargo de libre designación\nAdif mantén nun cargo de libre designación a Andrés Cortabitarte, investigado na causa xudicial sobre o accidente do tren Alvia.\nSegundo informa Europa Press, o Ministerio de Fomento lembra que aínda "non se alcanzou o momento procesual" do xuízo oral, punto no que o titular do departamento, José Luis Ábalos, comprometeu ás vítimas do sinistro que motivaría o cesamento deste ou outros imputados na causa sempre que estivese ao seu alcance.\nAs vítimas cren que o auto de peche do Alvia é "de mínimos" e...


Aplicación da técnica do "mulching" nas zonas máis afectadas polos lumes de Ribas de Sil - NH Diario\nInicio Galicia Aplicación da técnica do “mulching” nas zonas máis afectadas polos lumes de...\nAplicación da técnica do “mulching” nas zonas máis afectadas polos lumes de Ribas de Sil\nEsta técnica permite crear unha cuberta protectora do solo empregando materiais como a palla de cereais (de trigo, de cebada ou de centeo habitualmente) e lévase a cabo cun helicóptero -helimulching- nas zonas de máis pendente e de forma manual -mulching- nas áreas accesibles a pé. Nunha primeira avaliación preliminar, constatouse que o lume provocou o soflamado das copas das árbores, o que derivará na caída das follas que farán de barreira natural e protexerán o solo. Neste senso, tendo en conta experiencias anteriores, esa capa de folla que caerá de forma natural sobre o solo evitará o arrastre de sedimentos en máis dun 95% e ata o 100% cando a cobertura do solo queimado é total. Ademais, nun recoñecemento aéreo, tamén se comprobou a falta de afección dos cauces dos ríos afectados, o Sil e o Lor, e a falta de conectividade entre estes e a área queimada. De feito, os técnicos observaron que no fondo das vaguadas existe unha barreira natural de vexetación que evitaría calquera arrastre de cinzas aos cauces dos ríos. A vexetación dominante nas zonas afectadas polos lumes de Ribas de Sil son masas de Pinus pinaster maduro, o que augura unha boa rexeneración natural nos vindeiros meses. Doutra banda, na parroquia de Nogueira a maior porcentaxe de superficie afectada foi de matogueiras de breixo, tamén con boa capacidade de rebrote.


Se alguén ten constancia da evolución do abandono de vivendas en Ferrol son, sen dúbida, as inmobiliarias. Francisco Pérez Barro, de Sanmartín, analiza o fenómeno.\nPode considerarse elevado o número de edificios abandonados á venda en Ferrol?\nAínda que temos á venda algún edificio enteiro, o que predomina son os pisos individuais. Ata se dá a circunstancia de que algún está en venda na súa totalidade, pero con distintos propietarios. Só é necesario darse un paseo polas rúas e mazás do centro do barrio da Magdalena, para ver a situación de moitos destes inmobles.\nCales son as zonas máis deterioradas?\nCon exclusión de Ferrol Vello ou Argüelles, onde existen moitos destes edificios, é destacable o caso dalgunhas mazás das rúas Magdalena, Igrexa, Sol e María, especialmente. Canto máis nos afastemos da praza de Armas veremos que existen máis edificios abandonados.\naumentou o número de vivendas nesta situación nos últimos anos?\nA oferta practicamente segue sendo a mesma, o que non hai é unha demanda concreta, e sen dúbida os enormes inconvenientes de acometer unha obra de rehabilitación en pleno centro fan que os investidores ou promotores, ou ata os compradores finais, pénsenllo.\nPode considerarse que estes edificios están á venda a prezos alcanzables ou se vende o solar cun custo elevado?\nTemos os dous casos. Non fai moitos meses que interviñemos na venda dun inmoble por un prezo inferior aos 100.000 euros, o que ocorre é que existen outras ofertas ?fóra de mercado? que seguirán estando en carteira, xa que non existe necesidade de venda ou, en ocasións, os propietarios son unha comunidade de herdeiros, e ata nos atopamos con ?expedientes de dominio? que atrasan moito a posibilidade de pechar operacións.\nQue media de tempo pode estar un piso baleiro e que precise grandes reformas sen vender?\nExisten moitos condicionantes para responder a esta pregunta, xa que concorren moitos puntos: prezo, custo da reforma, financiamento, etc. Hai que ter en conta que é certo que os pisos para reformar ou rehabilitar baixaron considerablemente os seus prezos, pero acometer unha reforma integral supón un investimento que a Banca non ve (en casos xerais) con moito agrado. Doutra banda, é moi diferente acometer unha reforma nun piso individual dentro dun edificio antigo ou acometer unha reforma xeral en todo o edificio. En resposta á pregunta podemos dicir que ?aqueles? inmobles que estean en prezo de mercado ¡véndense!\nQue tipo de clientes interésanse por estes inmobles?\nA situación do mercado actual cambiou a tendencia. Con anterioridade eran máis ben promotores, pero hai que ter en conta que un promotor acomete unha compra e reforma coa intención final de vender, e ao menor prazo posible. Hoxe as vendas, é un tema sabido por todos, reducíronse considerablemente e é significativo o caso de varios particulares que se interesan por compáraa dun inmoble para acometer unha reforma integral e destinala a vivenda unifamiliar (non esquezamos que o barrio da Magdalena foi pensado para planta baixa, unha ou dúas vivendas altas e unha bufarda, e en especial destinado a vivendas unifamiliares, aínda que ao final non puido ser).\nConstátase un aumento de compradores interesados en rehabilitar ou se prefire vivenda nova ou de segunda man en bo estado?\nComo no caso anterior, todo depende da zona, o tipo de vivenda ou o prezo. A orde pono o comprador en función das súas preferencias. É o cliente o que ten unha idea inicial. Sen dúbida a todos gustaríanos ter un piso novo a un prezo de vivenda de segunda man e na mellor zona que s considere. Ás veces pódese dar o caso, outras, ...


Xenaro e o misterio da mochila verde | Mar Guerra\nde Mar Guerra\nAutor: Mar Guerra\nA Xenaro Conese Maiúsculo o que máis lle gusta é xogar coas palabras e ler. Tamén lle gustan os xogos de computador, o xadrez, os cómics, os documentais e a música...; porén, pode parecer un bicho raro porque tamén lle encanta facer de detective e resolver misterios dos que se producen no Universal, o seu colexio. Xirando arredor da amizade e os seus modelos e xogando coa linguaxe e o humor, esta novela de Mar Guerra, gañadora do Premio Merlín de Literatura Infantil 2008, ilustrada por Fernando Llorente, foi definida polo xurado como un trhiller psicolóxico que desenvolve unha historia cotián de rapaces e rapazas dun centro escolar. Unha viaxe fascinante ao mundo dos nenos e nenas de hoxe.


Estefanía González Suárez, a carballesa que se deu unha segunda oportunidade en Suiza - Carballo - Que pasa na costa\nEstefanía González Suárez, a carballesa que se deu unha segunda oportunidade en Suiza\n”Cando vivía en Carballo non me gustaba nada, pero desde que vivo en Suiza síntome tan feliz de ser carballesa que é un sentimento que necesito gritar a voces”.\nA bergantiñana Estefanía González Suárez naceu fai 32 anos en Menziken (Suiza) no seo dunha familia de emigrantes que regresaron a Galicia cando ela contaba con 6 meses de idade. Alí residiu ata os 22 anos onde estudou un ciclo medio de auxiliar de farmacia e, aínda que nunca exerceu como técnico, si sabe o que é traballar 18 horas semanais na cadea textil H&M na Coruña e chegar moi xusta a final de mes.\n”O que gañaba, practicamente, era para poder subsistir e a idea de conseguir algo mellor empezou a dar voltas na miña cabeza. Non me gusta vivir pensando si vou chegar a final de mes con soltura económica. Doutra banda, gústame moito viaxar e en España, economicamente, era un soño difícil de conseguir”, recordou.\nAsí, en febreiro do 2012 decidiu embarcarse nunha nova aventura en busca dun benestar social, laboral e económico máis saudable e seguro. Suiza, o país que a viu nacer, foi o lugar escollido. Isabel, a súa tía, abriulle as portas da súa casa na localidade de Gonteschwill. Con ela residiu ata que obtivo o permiso de residencia que lle permitiu alugar un apartamento preto do traballo. Durante os seus primeiros 6 anos en Menziken, a moza carballesa estivo traballando na limpeza no hospital do lugar ASANA.\n”Cheguei en febreiro e en mayo, tras non atopar traballo, decidín volver a Galicia. En Xenebra tiña un primo e compreime o billete para regresar a Galicia desde alí e, aproveitando o meu paso por Suiza, visitalo e coñecer a cidade. Era un venres. Falei coa miña tía e baixei a maleta para comezar a empaquetar as miñas cousas. Levaba un par de xerseis gardados cando soou o teléfono ao que respondeu a miña tía. Díxome que desfixese a maleta que tiña traballo e que o luns tiña que presentarme. Por unha banda alegreime moito pero, por outro, xa me vía cun pé na terriña. Os galegos somos morriñentos” engadiu.\nA maleta subiu de novo ao desván e a partir dese mesmo luns de maio do 2012, Estefanía comezou unha nova etapa da súa vida marcada polos soños.\n”A primeira semana foi moi dura. Desde a casa da miña tía ao hospital había un traxecto curto pero moi empinado que realizaba coa bicicleta de tres marchas dos meus curmáns. As costas eran duras, o horario partido, o idioma dificilísimo, traballar ao 100% que non estaba afeita era outro inconvinte, do mesmo xeito que andar en bicicleta”.\nTodos estes factores, ademais do cansazo acumulado durante toda a semana desanimaron á moza galega que regresou a casa da súa tía un venres ao finalizar a súa xornada de traballo, tirou a mochila na entrada e rebentou a chorar. A impotencia, o agotamento, os cambios, todo lle pasou factura ata o punto de querer tirar a toalla e volverse a España.\n”A miña tía tiña as maletas preparadas no recibidor para saír de vacacións a Parides coas súas amigas e eu, soltándolle o meu drama”, explicou con nostalxia e un tímido sorriso.\nDez anos pasaron xa desde ese anecdótico día no que Estefanía decidiu brindarse unha segunda oportunidade no país helvético. Recoñece pasar duros momentos e con algunha que outra chorera nun país onde o idioma e a comunicación é a primeira gran barreira á que hai que enfrontarse. Non foi fácil afastarse con 22 anos da familia, dos amigos, do seu estado de confort en Galicia e enfrontarse a unha vida distinta noutro lugar, outra cultura, outra lingua... Neste momento, a carballesa séntese feliz pola decisión tomada, foise facendo co idioma, emancipouse e, aínda que non viaxou todo o que quería aínda, si o fixo moito.\n”Ao vivir soa deime conta de que este país estábame ofrecendo unha serie de cousas que en España non podía conseguir ou, polo menos, a curto prazo. Establecerme en Suiza ofreceume máis vantaxes que desvantaxes. Doutra banda, teño que recoñecer que desde que me atopei máis estable, máis aflorou a morriña e as ganas de volver a Galicia pero, doutra banda, o sentido común e un golpe de realidade volveume a recordar que tomara a mellor decisión”.\nDe pequena de cumple carballés\nEstefanía González bota de menos á familia, aos amigos, a comida e incluso algo que non practicaba moito mentres vivía en Galicia, a praia. No exterior aprendeu a apreciar e valorar todas estas cousas ás que, pola distancia, non ten acceso pero tamén descubriu un sentimento novo e forte arraigado á súa identidade. Séntese orgullosa de ser de Carballo e de expandirlo aos catro ventos.\nNo ano 2014 foise de vacacións a Galicia e coñeceu ao amor da súa vida, a súa parella e compañeiro de viaxes, José Luís Longueira Barbeito. Foi, sen dúbida, amor a primeira vista. Unha relación telefónica e a distancia ata o ano 2015 no que Luís o deixou polo seu amor en Suiza; o seu traballo fixo, a súa familia, os seus amigos, a súa vida ata ese momento e os seus tesouros máis preciar, o seu afillado en camiño e un sobrino.\n”Ofrecinme a deixalo todo e regresar eu pero el foi o que me dixo que todo o esforzo e polo que pasara merecía o seu sacrificio. No caso de que non funcionase el sempre podía volver a casa e eu, con todo, tería que empezar de novo”.\nRecentemente, Estefanía e Luís compráronse unha pequena casa en Carballo que están arranxando con agarimo, esmero e esforzo. Os dous teñen a intención de regresar nalgún momento a Galicia. Luís, desde a súa chegada a Suiza no 2015, mantén a ilusión de facelo logo de 10 anos. Estefanía, con todo, prefire facelo cando teña fillos e estean en idade escolar. Non está segura de querer que a súa familia creza no país helvético, lonxe da figura dos avós e da familia.\n”Sempre me suscito retornar cando teña familia. Estamos ilusionados coa nosa casa en Carballo. Quero regresar cunha vivenda digna e sen gastos de hipoteca ou dun aluguer”.\nEsta moza bergantiñana leva tres anos traballando na fábrica de metais H.R.Mauer Werkzeugbau AG de Leimbach especializada en producir pezas para avións e hospitais. Atópase no último eslabón da cadea, no control de calidade. Revisan as pezas que chegan de produción para darlles continuidade ou non ao seu destino final. Unha mirada doce e un sorriso tímido pero próxima é a imaxe perfecta que esta orgullosa carballesa de 32 anos transmite desde a súa residencia na localidade suiza de Menziken onde seguirá dando o mellor de si para alcanzar os seus soños xunto a Luís, o seu marabilloso compañeiro de viaxes.\nExitosa quedada de españois en Zúrich con fins laborais.


Declaración dos movementos sociais/ONG/OSC do Foro Paralelo ao cumio Mundial de Seguridade Alimentaria - Sindicato Labrego Galego\n18 de Novembro do 2009\nWeb do cumio paralelo "Soberanía Alimentaria dos Pobos Xa!" : http://peoplesforum2009.foodsovereignty.org/es/\nNós, 642 persoas de 93 países representando 450 organizacións de labregos e labregas, pequenos agricultores/as, pescadores/as a pequena escala, pastores/as, pobos indíxenas, novos e novas, mulleres, movementos urbanos, traballadores/as agrícolas, ONG´s locais e internacionais e outros actores sociais, atopámonos en Roma do 13 ao 17 de novembro do 2009, unidos pola nosa determinación de traballar por e esixir a soberanía alimentaria neste momento no que o número das persoas que sofren fame traspasou os mil millóns.\nA Soberanía Alimentaria é a solución real á traxedia da fame no noso mundo.\nA Soberanía Alimentaria implica transformar o sistema alimentario actual para asegurar que aqueles e aquelas que producen os alimentos teñan un acceso equitativo a, e o control sobre, a terra, a auga, as sementes, a pesca e a biodiversidade agrícola. Toda persoa ten o dereito e a responsabilidade de participar na decisión de como se producen e distribúen os alimentos.\nOs gobernos deben respectar, protexer e garantir o dereito á alimentación, definido como o dereito a alimentos adecuados, dispoñibles, alcanzables, culturalmente aceptables e nutritivos.\nOs gobernos teñen a obrigación de proporcionar axuda de emerxencia. Pero non deben socavar a soberanía alimentaria e os dereitos humanos. A axuda de emerxencia debe obterse o máis localmente posible e non debe ser utilizada para presionar aos países a aceptar os organismos xeneticamente modificados (OGM). Os alimentos non deben ser usados xamais como unha arma política.\nFacemos fincapé na violación dos dereitos das persoas e comunidades, tanto urbanas como rurais, que viven en zonas de conflito armado ou ocupación e en situacións de emerxencia. A comunidade internacional ten que abordar, de maneira urxente, as violacións a dereitos humanos relacionadas cos desprazamentos forzados, a confiscación e explotación allea da propiedade, a terra e outros recursos produtivos, a manipulación demográfica e as transferencias de poboación.\nDeclaramos o noso apoio ao renovado Comité de Seguridade Alimentaria Mundial (CSAM) e resaltamos o compromiso cara a este importante órgano que mostraron os Xefes de Estado presentes no Cume da FAO na súa Declaración.\nSalientamos a importancia fundamental do renovado Comité de Seguridade Alimentaria Mundial, como o principal órgano inclusivo para a formulación de políticas internacionais da alimentación e a agricultura, dentro do sistema da ONU e como un órgano fundamental onde o coñecemento e as perspectivas daqueles e aquelas que, co seu traballo diario, alimentaron á humanidade por xeracións, non só son escoitado senón tamén aplicados.\nInsistimos no papel central do Dereito Humano á Alimentación como principio para guiar todos os aspectos do traballo do Comité Mundial da Seguridade Alimentaria.\nExpresamos preocupación porque o CSAM non está a recibir o apoio financeiro apropiado para a pretensión do seu programa de traballo. Urximos aos Estados membros da FAO para que o seu compromiso político sexa apoiado con recursos financeiros.\nManifestamos que aínda queda moito traballo por facer no CSAM para asegurar que haberá coherencia entre os diferentes órganos da arquitectura global institucional da alimentación e a agricultura. Neste sentido, estamos moi preocupados e preocupadas polo programa global sobre agricultura e seguridade alimentaria que foi proposto no seo do Banco Mundial pois o seu mecanismo de goberno parece ser non democrático nin transparente e condenado nesa medida a repetir os erros do pasado.\nMentres institucións como a Organización Mundial do Comercio sigan privilexiando intereses comerciais por encima das persoas marxinadas e malnutridas, a fame continuará lacerando o mundo.\nA sociedade civil xogou un papel fundamental no proceso da reforma do CSAM, abrindo un espazo crítico, que temos a intención de ocupar plenamente e de forma responsable e efectiva. En facer isto, aseguraremos que as voces dos excluídos continúen sendo escoitadas no corazón da construción de políticas alimentarias e agrícolas e a gobernanza a todos os niveis.\nAínda que valoramos o traballo realizado, e temos grandes expectativas respecto dos futuros logros do CSAM, imos manter un seguimento atento do traballo para asegurar que os Estados membros cumpren cos seus compromisos para crear un mecanismo efectivo, con forte capacidade de coordinación a todos os niveis, capaz de facer render contas aos seus membros, e de realizar os seus compromisos para desenvolver un Marco Estratéxico Global para a seguridade alimentaria e a nutrición.\nA subministración ecolóxica de alimentos\nReafirmamos que a nosa subministración de alimento ecolóxico actual alimenta a gran maioría das persoas do mundo, tanto nas zonas rurais como nas urbanas (máis do 75%).\nAs nosas prácticas céntranse en alimentar ás persoas e non no beneficio das corporacións. É unha subministración sa, diversa, local, que arrefría o planeta. Comprometémonos a fortalecer e promover o noso modelo ecolóxico de subministración de alimentos no marco da soberanía alimentaria para abastecer a todas as poboacións incluíndo aquelas en zonas marxinadas como as pequenas illas e as zonas costeiras.\nAs nosas prácticas, posto que priorizan alimentar localmente ás persoas, minimizan o desperdicio e as perdas de alimentos, e non crean os danos causados polos sistemas de produción industrial. A agricultura campesiña é resistente e pode adaptarse a e mitigar o cambio climático.\nDe todos os xeitos, insistimos en que a alimentación e a agricultura deben manterse fóra do mercado do carbono.\nImos defender e desenvolver a nosa biodiversidade agrícola, pesqueira e animal da agresiva mercantilización da natureza, os alimentos e o coñecemento, que foi facilitado polas «novas revolucións verdes».\nChamamos a unha moratoria global dos OGM. Os Estados teñen que protexer e regular adecuadamente os mercados nacionais de alimentos. As nosas prácticas requiren políticas de xestión da subministración co fin de asegurar a dispoñibilidade de alimento e garantir soldos dignos e prezos xustos. Estamos preparados para discutir novos marcos legais para apoiar as nosas prácticas.\nChamamos ao replantexamento da investigación, usando métodos participativos, que apoien o noso modelo ecolóxico de subministración de alimentos. Somos os innovadores e innovadoras que construímos o noso coñecemento e as nosas habilidades. Rehabilitamos as sementes locais e as variedades do gando, peixes e especies acuáticas para un clima en cambio.\nComprometémonos a promover os descubrimentos da Avaliación Internacional sobre o Coñecemento, a Ciencia e a Tecnoloxía Agrícola para o Desenvolvemento (IAASTD polas súas siglas en inglés).\nChamamos á rendición de contas por parte dos investigadores. Rexeitamos o control da investigación por parte das corporacións e non imos implicarnos en foros que sexan dominados por eles. Imos promover as nosas innovacións a través dos nosos medios e mediante programas de formación, educación e difusión da información. Imos fortalecer as nosas redes alimentarias rural-urbanas.\nImos construír alianzas dentro dun Complex Alimentarius -vinculando pequenos produtores, provedores, procesadores, científicos, institucións e consumidores- para substituír o enfoque reduccionista do Codex Alimentarius.\nComprometémonos a achicar as distancias entre os provedores/as de alimentos e os consumidores/as. Imos fortalecer os movementos urbanos pola alimentación e a promover a agricultura urbana e peri-urbana. Imos reclamar a linguaxe da alimentación pondo énfase na nutrición e a diversidade das dietas que exclúen a carne que provén de sistemas industriais.\nControl sobre os recursos para producir alimentos\nHai que pór fin ao acaparamento da terra causado polo capital transnacional. O acaparamento da terra e o problema dos e das “sen terra” intensificáronse, tras a crise alimentaria global, a deforestación, e o secuestro dos órganos xestores da auga, tanto nas zonas continentais e nas costas.\nActos de confiscación de terras e augas e illamento feitos por forzas de ocupación deben cesar. Os países e as compañías están a colaborar en prácticas alarmantes de acaparamiento de terras.\nEn menos dun ano, máis de 40 millóns de hectáreas de terra fértil en África, Asia, América Latina e Europa do Leste, foron usurpadas mediante estes acordos, desprazando a produción local de alimentos por intereses de exportación.\nNo canto de promover os investimentos en industria agrícola a grande escala, urximos aos nosos gobernos e á FAO a implementar os cambios estruturais implícitos na declaración da Conferencia Internacional sobre Reforma Agraria e Desenvolvemento Rural (CIRADR) e na Declaración dos Dereitos dos Pobos Indíxenas da ONU.\nAquí, o Comité Internacional de Planeación pola Soberanía Alimentaria (CIP) debe xogar un papel fundamental para asegurar a participación efectiva dos movementos sociais e as organizacións da sociedade civil.\nEsiximos reformas agrarias integrais que aseguren os dereitos individuais e colectivos/comunais ao acceso e o control dos territorios. Todos os Estados deben implementar políticas públicas efectivas que garantan o control comunal sobre todos os territorios. Hai que implementar fortes mecanismos de rendición de contas para indemnizar as violacións deses dereitos.\nA igualdade de xénero e os intereses da mocidade teñen que estar no centro das reformas agrarias e acuáticas xenuínas. As reformas deberán garantir ás mulleres e á mocidade plena igualdade de oportunidades e dereitos á terra e aos bens naturais, e deberán compensar a discriminación histórica e actual.\nO acceso á auga é un dereito humano fundamental. A auga debe seguir pertencendo ao acervo común e non verse suxeita a mecanismos de mercado no seu uso e gobernanza. As reformas neste ámbito deben dar recoñecemento legal, protección e reforzo dos dereitos colectivos das comunidades de pescadores de pequena escala a acceder e utilizar os caladoiros e recursos mariños.\nDebe acabarse coa supresión de rutas de pastoreo e coa expropiación de terras, riquezas naturais e territorios ás comunidades locais a través de concesións económicas, grandes plantacións, agricultura industrial e acuicultura, turismo, grandes infraestruturas e outros proxectos. A recolección tamén constitúe unha fonte importante de alimento para as nosas comunidades e merece por iso protección específica.\nO dereito ao territorio dos pobos indíxenas comprende unha visión da natureza como un ser vivo esencial para a identidade e cultura das comunidades ou pobos. Tal e como o establecen os artigos 41 e 42 da Declaración das Nacións Unidas sobre os Dereitos dos Pobos Indíxenas, facemos un chamado á FAO a que adopte unha política para os pobos indíxenas, a que recoñezan os dereitos territoriais dos pobos indíxenas e a que garantan a súa participación na toma de decisións sobre os recursos. Instamos á FAO e ao FIDA a que creen un grupo de traballo para os pobos indíxenas no CSAM.\nRexeitamos a propiedade intelectual sobre recursos vivos como sementes, plantas e animais. Deben prohibirse os monopolios biolóxicos de facto, en que a semente ou o animal se esterilizan. Debemos conservar as sementes nas nosas mans. Seguiremos intercambiando as nosas sementes e os nosos animais.\nValoramos o noso coñecemento tradicional de pescadores/as, gandeiros/as e agricultores/as e imos seguir desenvolvéndoo para poder alimentar ás nosas comunidades de forma sustentable. As nosas cancións e contos expresan a nosa cosmovisión e son de vital importancia para manter a nosa relación espiritual coa terra.\nCompromisos da Sociedade Civil\nComprometémonos a incrementar o noso nivel de organización, construír alianzas fortes e transversais e promover accións conxuntas, articulacións, intercambios e solidariedade para falar cunha soa voz forte en favor da nosa soberanía alimentaria. Estamos convencidos e convencidas de que só o poder dos pobos organizados pode conseguir os cambios necesarios, e por iso nosa principal tarefa consiste en informar, concienciar, debater, organizar e mobilizar á xente.\nAs mulleres participantes no Foro, sinalando o seu opresión sistemática a través dos procesos de globalización e corporativización da agricultura, opresión esta que se ve exacerbada polo patriarcado, comprometémonos a conseguir a igualdade na representación e a toma de decisións. Esiximos xustiza de xénero, paz e respecto dos dereitos das mulleres, incluídos os dereitos comúns da propiedade.\nDeben respectarse, valorarse e protexerse os nosos dereitos sobre as sementes, os recursos de produción, o noso saber e as nosas contribucións para a mellora da resistencia de certas especies. Deben garantirse condicións laborais seguras e salarios xustos ás traballadoras do campo e as súas comunidades.\nOs mozos e mozas participantes no Foro reiteramos que a mocidade é clave para o desenvolvemento e a posta en práctica de políticas agrícolas ecolóxicas e socialmente sustentables. Todos os órganos de toma de decisións deben garantir a participación dos mozos.\nInsistimos na necesidade dunha educación agrícola, pesqueira e gandeira (formal e informal) a partir dunha idade temperá, incluíndo a capacitación e formación necesarias para satisfacer as aspiracións dos mozos/as e as mulleres adultas.\nO noso compromiso coa soberanía alimentaria inclúe a petición de que o Comité de Seguridade Alimentaria Mundial se rebautice e transfórmese no “Comité de Soberanía Alimentaria Mundial” e que se declare unha moratoria aos agrocombustibles.\nComprometémonos a asumir as nosas responsabilidades de forma colectiva para mobilizarnos pola soberanía alimentaria a todos os niveis, desde o local ao internacional. Reclamamos o control e a autonomía dos nosos procesos de organización e alianzas e imos seguir mellorando o proceso de rendición de contas mutuo valorizando a riqueza da nosa diversidade e desde o respecto da nosa respectiva autonomía. Recoñecemos o papel esencial do CIP na facilitación da creación de alianzas.\nQueremos a Soberanía Alimentaria XA!


Escavación e consolidación arqueolóxica no castro de Viladonga, Castro de Rei Lugo, 2016.\nA vez que segue a intervención coa escavación e restauración das estruturas do xacemento continúan os traballos da divulgación do castro en directo. Tivemos bastantes visitas de escolares que seguen sempre con moita atención as explicacións dos arqueólogos e a visualización in situ dos materiais e estruturas.\nTodos os nenos e nenas fan moitas preguntas e o pasan en grande polo percorrido do castro e tamén logo no Museo. Esperamos que os momentos especiais que creamos durante a visita sirvan para que no futuro podan valorar o patrimonio que é de todos e fomentar a súa conservación.\nPublicado por CASTRO DE VILADONGA 2016 ás 04:10 Ningún comentario:\nEtiquetas: #arqueoloxía #castrodeViladonga, #escolares #didáctica\nPouco a pouco os arqueólogos primeiro e despois os restauradores van limpando, rexistrando e definindo os muros pedra a pedra. O traballo require de todos os especialistas do equipo, o arqueólogo, o debuxante, o topógrafo, o fotógrafo, o restaurador... Contemplando as fotos do antes e do despois enténdese ben o mimo que se pon a tódalas construcións nas que se intervén para que o resultado final sexa o mellor para a conservación dos restos e para a interpretación do visitante.\nPublicado por CASTRO DE VILADONGA 2016 ás 02:24 Ningún comentario:\nEtiquetas: #arqueoloxía #castrodeViladonga, #consolidación #restauración\nÁ vez que se realiza a escavación no xacemento comeza a fase de traballos no laboratorio onde os arqueólogos teñen que ir organizando toda a documentación que se vai rexistrando no campo. As fotografías, os debuxos, as mostras ... todo ten que ir ben inventariado e almacenado xa que o rexistro e a base das valoracións acerca dos achados no castro.\nOutro labor importante no laboratorio ten que ver cos materiais, algúns deles necesitan dunha inmediata estabilización e tratamento para evitar o seu deterioro, e o caso das pezas metálicas que sofren una forte degradación. Vemos na imaxe o restaurador no proceso da limpeza das pezas de bronce, incluíndo as moedas romanas atopadas nestes días.\nPublicado por CASTRO DE VILADONGA 2016 ás 05:23 Ningún comentario:\nEtiquetas: #arqueoloxía #castrodeViladonga, #consolidación #restauración, #moedas\nUnha das características que se respectan nos traballos de restauración son as diferentes fases de construción pero tamén hai que ter en conta a existencia nos xacementos de diferentes materiais e de distintos tipos de paramentos orixinais que atopamos nas estruturas. Na fotografía podemos ver unha gran construción na que os castrexos utilizaron varios materiais; a cimentación foi feita a base de grandes cuarzos mentres que os paramentos se levantaron con laxas de xisto. O motivo do uso na base dos cuarzos e a súa resistencia ao clima e a humidade, o que fai que non sufran degradación o longo dos anos.\nPublicado por CASTRO DE VILADONGA 2016 ás 23:26 Ningún comentario:\nEtiquetas: #arqueoloxía #castrodeViladonga, #consolidación #restauración #Lugo\nOs traballos de escavación no Castro de Viladonga están xa moi preto do seu remate aínda que a restauración das estruturas vai a necesitar algo máis de tempo. Os traballos de consolidación que se están a realizar tratan en boa medida de reflectir as diferentes remodelacións que a escavación deixa ao descuberto, e que nos están a falar da secuencia construtiva e das sucesivas remodelacións que sofren as vivendas ó longo dos séculos de ocupación.\nPublicado por CASTRO DE VILADONGA 2016 ás 10:37 Ningún comentario:\nEtiquetas: #arqueoloxía #castrodeViladonga, #consolidación #restauración, #Lugo\nNestes días a xente que se acerca ao castro de Viladonga ademáis de coñecer a impresionante colección do Museo e visitar os restos en proceso de escavación e restauración, pode deleitarse con paisaxes coma este que vese na foto.\nNon hai dúbida de que para as visitas o xacemento é un lugar misterioso e máxico no que se conservan as pegadas dun pobo que viviu aquí fai miles de anos, e no que aínda que chova, neve ou faga calor ten sempre unha imaxe que ofrecer que queda na retina para sempre. E imposible non desexar ir coñecelo.\nPublicado por CASTRO DE VILADONGA 2016 ás 12:02 Ningún comentario:\nOs traballos de escavación e restauración no castro concéntranse en dous barrios e na muralla. O bo tempo deste último mes permitiunos darlle un forte empurrón aos obxectivos plantexados para a intervención. Coma exemplo a fotografía xeral na que vese as zonas de actuación baixo un sol radiante … polo que ninguén diría que estamos xa no mes de novembro.\nPublicado por CASTRO DE VILADONGA 2016 ás 14:44 Ningún comentario:\n#consolidación #restauración #Lugo\nEmpresa de Arqueoloxía\nCASTRO DE VILADONGA 2016\nA vez que segue aintervención coa escavación e res...


R (telecomunicacións) - Wikipedia, a enciclopedia libre\nEmpresa galega de telecomunicacións\nPara outras páxinas con títulos homónimos véxase: R (homónimos).\nR é o nome comercial de R Cable y Telecomunicaciones Galicia, S.A., unha empresa galega de telecomunicacións que apareceu en 1998 como el Operador Gallego de Cable, participado por Caixanova, GADISA e Hijos de Rivera entre outros accionistas.\nSede de Cable R na Grela, A Coruña\nrúa Real, 85, A Coruña Galicia\nAlfredo Ramos (director xeral)\n234 millóns de euros, en 2014\n92 millóns de euros, en 2014.\n200 (en 2010)\nEn 2010, a sociedade de risco inglesa CVC Capital Partners fíxose co 70% do capital e, en xullo de 2015, a empresa chegou a un principio de acordo para a súa integración con Euskaltel, valorándose á empresa en 1.155 millóns de euros. En agosto de 2021, após unha OPA, foi adquirida pola operadora MásMóvil.\n1.1 Orixe do nome\n1.2 Rede de fibra óptica\n2 Política de empresa\n3 Telefonía móbil\n4 Nova tecnoloxía\nTenda de R en Pontevedra.\nEn 1998, logo da adxudicación do concurso para despregar o cable en Galiza, fundáronse as empresas R Cable y Telecomunicaciones Galicia, S.A. e R Cable y Telecomunicaciones Coruña, S.A., que se crearan respectivamente para dúas demarcacións territoriais, a demarcación da Coruña e a demarcación que comprendía o resto do territorio galego. Cada unha presentouse e obtivo a concesión administrativa para cadansúa demarcación.\nA outra concesión de cable gañouna Telefónica asociada con La Voz de Galicia. Esta concesionaria non chegou a despregar ningunha rede propia. A concesión incluía unha moratoria no despregamento de cable que os penalizaba durante anos. A aparición da tecnoloxía ADSL permitiu acadar velocidades competitivas co cable sen a necesidade de crearen unha rede nova.\nEn 2008 a empresa que operaba unicamente na Coruña absorveuna a matriz galega e opera, desde aquela, baixo unha empresa e unha marca únicas. Os accionistas de R-Coruña eran de R-Galicia, nun 90%, e EMALCSA, no outro 10%, coa absorción, EMALCSA pasou a ter accións en R-Galicia; os accionistas de R-Galicia eran Caixanova (65%), Unión Fenosa, Banco Pastor, Inversiones Gallegas del Cable, Grupo Zeta e outros accionistas minoritarios. En abril de 2010, Caixanova vendeulle o 35% das accións á sociedade inglesa CVC Capital Partners. Uns meses despois, esta sociedade mercou máis accións e pasou a controlar o 70% da sociedade.\nEn xullo de 2015, R Cable recibiu unha oferta de compra por parte de Euskaltel por 1.155 millóns de euros, cantidade que ascendeu a 1.190 millóns en outubro de 2015, data na que se subscribiu o acordo de compraventa.\nCabina da empresa de Telecomunicacións R na rúa Benito Corbal de Pontevedra.\nHai varias teorías sobre a orixe do nome de Cable R. Unha delas é que foi unha proposta da axencia de publicidade que fixo a imaxe de marca para empresas como Ediciones B e Grupo Z.[Cómpre referencia]\nRede de fibra ópticaEditar\nSede de R fronte ao Obelisco.\nO concurso antedito apareceu pola necesidade de abrir o mercado das telecomunicacións (até daquela, estaba monopolizado, practicamente, por Telefónica) e para que as empresas investisen nunha rede propia e máis avanzada tecnoloxicamente. Esta rede sería o sistema popularmente coñecido como cable, pois os servizos de Internet e da televisión chegan directamente por un cable coaxial desde o TAP, a onde chega o sinal dende un FTTB conectado por fibra óptica. No fogar, os usuarios tiñan un punto de terminación de rede (PTR) e tomas de conexión coma se fose a antena de televisión da casa. O servizo de telefonía continuaríase a ofrecer por un par de cobre renovado, tamén conectado ao FTTB. Dese modo, crearíase máis competencia no sector, máis variedade, en canto aos tipos de tecnoloxía e servizos dispoñibles, e un avance tecnolóxico claro.\nTras as operadoras de cable históricas asociadas á AOTEC (Asociación Nacional de Operadoras de Cable non suxeitas ás demarcacións), R, xunto co resto de operadoras que gañaron as súas respectivas demarcacións de cable, unificou, tamén, os servizos da telefonía, de Internet e de televisión ao contar coa tecnoloxía axeitada para facelo.\nActualmente, cobre as principais cidades galegas, os polígonos industriais (soamente coa conexión por pares) e bastantes vilas. Nas pequenas vilas e na zona rural carecía deste servizo, aínda que se estaba a traballar nas conexións sen fíos. R ofrecía os servizos de: Internet de banda larga, telefonía fixa, telefonía móbil (co emprego da rede de Orange) e televisión, e, este último, con máis de 100 canles de tipos diversos no seu servizo dixital. Ademais, incluía o sistema de pagamento por visión MIRADOR, desde o que se podían comprar as visualizacións de películas, de fútbol e de series de televisión. Continuou o seu proceso de expansión ao ser actualmente a operadora de cable do estado español con maior beneficio polo número de clientes e polo investimento realizado.[Cómpre referencia].\nDurante o ano 2006, potenciouse a expansión xeográfica da operadora, que pretendía chegar ao 60% da poboación galega coa colaboración da Consellaría de Innovación e Industria. Chegou a posuír o 64% da banda larga galega e continuou o seu espallamento por máis concellos galegos, ofrecendo o servizo de acceso directo nas cidades e nas localidades máis pequenas.\nEn 2012 ofrecía servizo nas seguintes cidades e vilas:\nDurante o ano 2007, R aumentou a velocidade de baixada dos seus produtos Combo 3, Combo R (de 4 a 6 megas) e da opción 6000 (de 6 a 9 megas) para os particulares. Para as empresas, as velocidades de baixada de 4, 6, 8 e 10 megas mudaron polas opcións de 6, 9 e 10 megas. Ademais, engadiuse a opción de 1, 2, 4 e 6 megas simétricos, tamén para as empresas. No seu blog oficial, R tamén anunciou que, antes de rematar o 2008, ofrecería as velocidades de 100, 30 e 20 megas para os particulares.\nA empresa rematou o 2010 con 230 millóns de euros de ingresos de explotación, cunhas ganancias de 31 millóns de euros.\nEn xuño de 2015, chegou a un acordo para ser adquirida pola operadora vasca Euskaltel por 1.150 millóns de euros e crear o operador líder no norte de España e mantendo os equipos de xestión diferenciados. Posteriormente, en marzo de 2021, a operadora MásMóvil, lanzou unha OPA polo 100% de Euskaltel por un valor aproximado de 2.000 millóns de euros.\nPolítica de empresaEditar\nCabina telefónica de R e nodo final (nodo óptico e repartdior telefónico) na Avda. Cataluña de Narón.\nEn 2003, un grupo de usuarios e clientes de R fixeron unha recollida de sinaturas en Código Cero para enviarllas á empresa pedindo melloras no servizo. O 25 de xullo a empresa R tomou a iniciativa e convidou a un grupo de usuarios ás súas oficinas. Esta xuntanza considérase como a primeira vez que unha empresa do sector das telecomunicacións en España se xunta cos seus clientes para escoitar as súas queixas e propostas. Desa xuntanza R aceptou propostas que aínda hoxe están en uso, como a posibilidade de contratar dúas IP ou poder alugar un segundo descodificador de televisión.\nNos últimos anos R recuperou estas xuntanzas e convidaba a un pequeno grupo de usuarios a visitar as súas instalacións e coñecer a empresa e os seus produtos e servizos.\nEn 2005 iniciou unha campaña nos xulgados contra o pirateo de sinal denunciando a máis de 300 clientes acusados de piratear o seu sinal e manipular os descodificadores.\nEn outubro de 2012 o Xulgado do Penal número 3 de Pontevedra fixo firme a sentenza que condenaba a seis meses de cadea e a seis meses de multa a un dos denunciados por R por un delito contra o mercado e os consumidores, recollido no artigo 286.1 do código penal acusado de vender equipos manipulados para piratear o sinal de televisión de R.\nAntena telefonía móbil Cable R en Penamoa, A Coruña.\nO 20 de novembro de 2007, ao coincidir co oitavo aniversario da compañía, R lanzou os servizos de telefonía móbil co emprego da rede da Vodafone e comezou a ofrecer todos os servizos de telecomunicacións nunha factura única e pasaría a ter un número de teléfono de atención ao cliente único.\nDespois dun período de probas con 500 clientes, comezou a operar o 3 de decembro de 2007. En xullo do 2008, a compañía anunciou que xa tiña 18.000 clientes do servizo de MóbilR.\nA finais de 2011, R tiña 118 741 clientes de telefonía móbil, en novembro de 2012, R anunciou que acadara os 200 000 clientes na telefonía móbil. En setembro de 2013 R acadou os 300 000 clientes na telefonía móbil. A finais de 2014 a empresa tiña 327 550 clientes en servizos fixos e 364. 490 de móbil.\nEn 2016, R cambiou de provedor dos servizos de telefonía chegando a un acordo con Orange. Esta migración dende a rede de Vodafone a Orange fíxose paulatinamente cunha duración aproximada de 6 meses.\nArmario dun nodo secundario de cable R na rúa Juan Flórez da Coruña.\nDende a súa orixe, R, a diferenza doutras operadoras de cable, ofreceu todos os equipamentos conectados á súa rede alugados, non vendía os equipamentos de conexión á rede (cable módem e descodificadores) polo que as melloras e as substitución dos equipamentos facíaos a propia compañía.\nR realizou o paso da tecnoloxía dos seus cable módem Docsis 2.0 á 3.0, a cal permitiu ofrecer moita máis velocidade de conexión e outras melloras, coma son: o disco ríxido no propio cable módem, as redes Wi-Fi compartidas ou a posibilidade de se conectar á rede Wi-Fi dende outros cable módem, entre outras.\nOs descodificadores de televisión novos incluían a calidade HD, ou resolución superior, e moitos outros servizos multimedia que variarán segundo a demanda.\nEn 2008 concedéuselle o nomeamento de Galego egrexio que concede anualmente a Fundación Premios da Crítica Galicia, por demostrar, segundo as verbas de Xosé González Martínez, presidente da Fundación, "que unha empresa pode acadar éxito e bos resultados nas súas contas de resultados tendo como lingua oficial a galega, invalidando o discurso prexuizoso e tópico de moitos empresarios que aínda seguen a pensar que o noso idioma non é apto para facer negocios".\n↑ "El gallego Alfredo Ramos, nombrado primer ejecutivo de la cablera R". La Voz de Galicia (en castelán). 15 de decembro de 2016. Consultado o 15 de decembro de 2016.\n↑ 2,0 2,1 R prevé invertir 58 millones en 2015 en Galicia Cierra el año con 92 millones de euros de beneficio, 327.550 clientes de fijo y 364.490 de móvil La Opinión de A Coruña\n↑ PREMIOS AEDIPE-HUMAN-CAPITAL HUMANO A LA INNOVACIÓN BASADA EN PERSONAS en PDF\n↑ 4,0 4,1 4,2 Redacción (23 de xullo de 2015). "Euskaltel compra la gallega R Cable por 1.155 millones de euros". eldiario.es (en castelán). Consultado o 18 de outubro de 2021.\n↑ 5,0 5,1 Suárez, Alba (6 de agosto de 2021). "La gallega R pasa a manos de MásMóvil con el ‘sí’ del 98% de accionistas de Euskaltel a la opa". laopinioncoruna.es (en castelán). Consultado o 18 de outubro de 2021.\n↑ "Euskaltel compra a galega R Cable por 1.190 millóns de euros". la voz de Galicia. 006 de outubro de 2015.\n↑ R di que xa ten o 64% da banda larga galega\n↑ "Cobertura de R por códigos postais". Arquivado dende o orixinal o 24 de decembro de 2013. Consultado o 07 de setembro de 2018.\n↑ Entrada no blog de R.\n↑ "R cierra 2010 con un 35% más de beneficios" Arquivado 29 de decembro de 2010 en Wayback Machine., artigo en Xornal de Galicia, 28 de decembro de 2010 (en castelán).\n↑ Usuarios de R xúntanse con representantes da compañía galega de cable, Código Cero.\n↑ Acusados de piratear R aseguran que fueron víctimas de un timo Arquivado 22/10/2013, en Wayback Machine., La Voz de Galicia (en castelán).\n↑ "03/10/2012 6 meses de cárcere por vender equipos para piratear o sinal de televisión de R". Arquivado dende o orixinal o 13/11/2012. Consultado o 03/10/2012.\n↑ xatakamovil.com (ed.). "R alcanza los 200.000 clientes de telefonía móvil y lanza Números 0.0". Consultado o 16 de outubro de 2013.\n↑ Máis de 200.000 liñas en móbilR. Blog de R\n↑ Código Cero (ed.). "R deixa atrás a cifra de 300.000 liñas de móbil". Consultado o 16 de outubro de 2013.\n↑ "R rompe con Vodafone y se servirá de Orange para su red de móvil". La Voz de Galicia (en castelán). 27 de febreiro de 2016. Consultado o 29 de marzo de 2021.\n↑ http://quecheparece.blogs-r.com/weblog/ver-post/si_si_si_o_hd quecheparece? Cable R\nWikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: R\nPáxina web da operadora de cable R\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=R_(telecomunicacións)&oldid=5990641»\nÚltima edición o 14 de febreiro de 2022 ás 17:27\nA última edición desta páxina foi o 14 de febreiro de 2022 ás 17:27.


Silleda renova o convenio que posibilita a atención a pacientes con Alzheimer - Lindeiros\nSilleda renova o convenio que posibilita a atención a pacientes con Alzheimer\nBy Lindeiros on\t 12 Xaneiro, 2019 Silleda\nSilleda, 12 de xaneiro do 2019 – Silleda ven de renovar o convenio con Afapo para continuar co Programa de Atención Integral a Persoas con Alzheimer e as súas familias.\nO programa conveniado ten como obxectivos axudar ás familias a comprender a importancia no coidado dos enfermos con Alzheimer e previr situacións de desgaste físico e/ou emocional, que poidan derivar en estrés crónico, e tamén ralentizar na medida do posible o deterioro cognitivo, pérdida de memoria, de mobilidade e función motoras que presentas as persoas con demencias.\nO alcalde, Manuel Cuíña, expresaba a súa satisfacción por este acordo “Estamos moi satisfeitos con este programa integral que iniciamos xa no ano 2014 e que tan bos resultados está a dar, non só para os veciños e veciños que padecen esta doenza senon tamén para as súas familias, con consellos e indicacións que moitas veces se descoñecen”.\nO programa, que ao igual que en anos anteriores incluirá un curso para persoas coidadores e obradoiros para as persoas enfermas, ademais de asesoramiento personalizado contará este ano como novidade cunha charla coloquio na que se abordarán as demencias dende varias frontes. A cita será a finais deste mes (a data concretarase nos vindeiros días), cunha sesión na que ademais do presidente de Afapo, que falará da problemática dende unha vertente asistencial, informando aos asistentes sobre os recursos dispoñibles para familiares e enfermos, abordará cuestións relacionadas cos avances científicos sobre esta doenza.\n“Consideramos que se trata de unha sesión de grande interese para toda a poboación, xa que por desgraza cada vez son máis as persoas aqueixadas por algún tipo de demencia e nesta sesión ademais de falar de recursos tamén teremos unha visión a nivel médico dun dos grandes expoñentes neurocientíficos de Galicia”, indica o alcalde, Manuel Cuiña. É por iso que dende o Concello farase un esforzo na difusión desta charla dado o seu interese.\nPor outra banda xa o mércores 23 e o 30 terá lugar no Centro Social de Silleda a valoración a nivel social e cognitivo dos potenciais usuarios que asistirán despois, dende febreiro e ata decembro aos obradoiros de estimulación dirixidos a pacientes con diagnóstico de demencia en fase inicial ou moderada da enfermidade. Terán lugar todos os martes e xoves (de 10:30 a 12:30 ), agás no mes de agosto, na Casa da Xuventude.\nTodas as persoas interesadas poden dirixirse ao Centro Social de Silleda ou chamar ao 986 592037.


Liñas de acción - Equipo pastoral 2010-2011 - Diócesis de Lugo\n1. A relación con Cristo como punto de partida\nA comunidade cristiá vive da alegría da fe en Xesucristo resucitado. A memoria da súa Encarnación, das súas ensinanzas e obras, da súa paixón e resurrección conforman dende Nadal a Pascua, cada domingo e cada festa, o ciclo de encontros e asembleas litúrxicas que estruturan a nosa vida crente e a das nosas comunidades parroquiais.\nEsta relación con Deus, que habita nos nosos corazóns, determina a forma do noso comportamento cotián, da nosa existencia.\nPor iso, a conservación viva da propia fe é a nosa primeira tarefa pastoral; e axudarse niso os uns aos outros é a primeira obriga da caridade fraterna.\nO testemuño da fe e da comuñón, fundada en Cristo, debe preceder sempre e fundamentar toda a actividade do cristián e, particularmente, toda tarefa pastoral.\nEste é o único punto de partida posible, se queremos ir ao encontro dos demais e comunicar aos homes do noso tempo a Boa Noticia de Xesús, vencendo a tentación de limitarnos ao que xa temos, ou cremos ter, como propio e seguro: sería unha morte anunciada” (Benedito XVI, Homilía en Porto, 14-05-2010).\nSempre será prioridade pastoral fundamental facer memoria viva da nosa comuñón en Cristo, da que provén todo envío na Igrexa; doutro modo, “canto tempo perdido, canto traballo postergado!” (Benedito XVI, Ib.).\n“Estamos chamados a servir á humanidade do noso tempo confiando unicamente en Xesús”. Por iso é tan significativo deixarse iluminar pola súa Palabra, escoitala máis atentamente e permanecer fieis a ela, non se afastar nunca do Pan da súa presenza e servilo co respecto debido nas celebracións litúrxicas. “Isto converteranos en testemuñas e, aínda máis, en portadores de Xesús resucitado no mundo, facéndoo presente nos diversos ámbitos da sociedade” (Benedito XVI, Ib.).\n2. Procurar a proximidade da comunidade cristiá\nPor iso resulta tan relevante a construción das nosas comunidades, en primeiro lugar parroquiais, nas que é posible recibir a Palabra de Deus e os sacramentos, xunto coa testemuña da vida en comuñón dos cristiáns.\nEsta foi sempre a preocupación primeira que guiou a vida pastoral da Igrexa; e este obxectivo fundamental da misión apostólica, que todos poidan recibir a proposta cristiá, ten hoxe para nós especial actualidade.\nDados os grandes cambios demográficos e sociais, todas as accións pastorais fundamentais non poden xa realizarse en cada un dos templos parroquiais da nosa Diocese; non obstante, todos os nosos fieis deben ter a posibilidade de participar na vida da Igrexa de modo próximo. É dicir, todos han de ter preto o anuncio da Palabra de Deus, o don dos sete sacramentos, a posibilidade dunha educación na fe e o lugar dunha vida na comuñón da caridade.\nPor iso, debemos coidar especialmente aquelas comunidades parroquiais que poidan ser referencia e apoio para outras máis pequenas, de modo que para todos sexa doado o acceso aos bens necesarios para a existencia cristiá.\nE cultivemos nos nosos fregueses a conciencia da grande importancia de participar na medida do posible na vida da comunidade eclesial, sobre todo nos momentos principais da educación na fe e da vida sacramental e litúrxica.\nPara o noso futuro, para as nosas parroquias e a nosa Igrexa -e, polo tanto, para o futuro da nosa sociedade- é decisivo que os nosos fieis garden unha fe viva e relevante para as súas vidas, o que non poderá ser senón edificando sobre a Palabra de Deus e os sacramentos, en primeiro lugar a Eucaristía.\nDebemos gardar clara esta conciencia nós mesmos e invitar sempre aos nosos fieis a seguir construíndo a súa existencia apoiados no Señor, como único fundamento sólido.\n3. Outros trazos específicos da acción pastoral\nNeste sentido pode comprenderse tamén a prioridade dada neste curso pastoral á catequese. Con ela podemos dar pasos concretos neste camiño de construción das nosas comunidades. Porque na catequese están en xogo o coñecemento da Palabra de Deus e a educación na fe, en primeiro lugar de nenos e mozos.\nDe feito, a catequese, na que están implicados igualmente familias e catequistas, é un modo fundamental de introdución á vida cristiá, ao coñecemento do Evanxeo e ao amor ao noso Señor, á participación na comunidade eclesial e parroquial. É un dos ámbitos principais da nosa misión pastoral, e particularmente urxente para responder aos desafíos da transmisión da fe hoxe.\nPor outra parte, a importancia do cambio que adoptamos a propósito da catequese de confirmación, co acordo dos Arciprestes e do Consello presbiteral, obríganos tamén a darlle prioridade neste curso.\nPídovos, por iso, a todos unha atención moi especial aos nosos procesos catequéticos, sobre todo de iniciación cristiá. Pois sen a participación de todos, sacerdotes e laicos, non será posible tampouco a catequese que os nosos fieis necesitan. Ningún esforzo dedicado ao seu coidado e renovación será perdido, nas parroquias e arciprestados, nas Escolas de catequistas e dende a nosa Delegación de Catequese.\nE, dada a relevancia desta actividade pastoral, poderemos dar pasos así, ao mesmo tempo, no camiño de coordinación e de unidade necesario para que respondamos ás esixencias da actual situación parroquial.\nEsta tarefa educativa converxe obxectivamente ademais cunha segunda prioridade pastoral deste ano, a que significa a celebración da Xornada Mundial da Xuventude en Madrid en agosto do ano 2011.\nÉ de novo unha ocasión excelente para invitar aos nosos mozos a encontrarse cunha experiencia grande e rica de Igrexa nova, que os anime a iniciar ou continuar con maior certeza un camiño de fe.\nPor outra parte, estes acontecementos singulares pedirannos a nós un traballo de preparación ao longo do curso. Fagámolo con xenerosidade, axudados pola Delegación de Pastoral Xuvenil, pensando no ben dos nosos mozos, na súa vida e na das nosas parroquias e pobos. Acollamos esta ocasión, que nos ofrece o noso Papa Benedito XVI, como un don da Providencia, que pode dar moito froito, como a semente que cae en boa terra.\nConclusión: Un labor animado pola esperanza\nToda mirada cara ao futuro, como a implicada nesta que se dirixe ao novo ano pastoral, está sempre iluminada para os cristiáns pola esperanza. É dicir, pola certeza da fe, de saber en quen confiamos e como enriqueceu as nosas vidas, e polas expectativas dos moitos bens que o Señor nos dispensará neste novo tempo que se desprega ante nós.\nMirando cara ao futuro espértase, pois, o desexo profundo do corazón, colmado de razóns para esperar e de gratitude polo xa recibido, que non se derruba a pesar dos ventos contrarios e as tempestades.\nA acción pastoral é unha expresión privilexiada, querida para cada un polo Señor, deste dinamismo misioneiro do corazón, dunha persoa que non desexa ser acalada, senón comunicar a lúcida alegría da súa esperanza, compartir o máis importante que leva na alma, dar forma ás súas relacións e á súa existencia segundo o amor do Señor en que creu.\nNon podemos sobrevivir sen dinamismo misioneiro, sen asumir o labor pastoral de corazón, certos da fe e movidos polo amor, buscando o encontro e o diálogo cos nosos irmáns, aínda que estean afastados da fe.\nNon aceptemos censurar o máis humano, onde se manifesta o noso Salvador, censurando o noso propio corazón, acollendo como propia a sospeita sobre a nosa fe e a nosa Igrexa de quen aínda non gozou na súa vida do esplendor e a beleza do Evanxeo, do Amor de Deus.\nCamiñemos unidos un ano máis, como servos bos e fieis enviados á viña do Señor. Axudémonos mutuamente na reflexión e no esforzo, na fe e na esperanza. Oremos pola nosa Igrexa. E, por intercesión de santa María, Nai de Deus, pidamos ao Señor fidelidade a nosa misión, un corazón que teña a graza de saber dicir que “si” aos seus designios, que nos comunica sempre como un don especial, que se fai só aos amigos.\n← Marcha por la Muralla – Manos Unidas\nLíneas de Acción – Equipo pastoral 2011-2012 →


Os chanzos: CRÓNICAS DESDE O OUTRO MUNDO (64)\nPrensa galega en Montevideo\nOs galegos de Montevideo téñense expresado, a través das suas institucións societarias, polos órgaos de prensa destas, das maneiras máis dispares. Este tema está exaustivamente tratado polo noso tan citado Zubillaga nun ensaio específico: A prensa galega de inmigración en Uruguai (1996). Desde 1880 a 1980 e aínda máis, desenvolveuse esta actividade publicista, acorde coa selva de xornais e periódicos que daban voz a toda a inquieta sociedade durante os dous primeiros tercios de dito período.\nPerto de 35 cabeceiras, a maior parte en idioma español, móstrannos esa inquedanza expresiva dos nosos connacionáis na diáspora uruguaia. Desde a pioneira e efímera La Voz de Galicia (1880, pouco anterior á homónima coruñesa), compre destacar La Unión Gallega (1881), Centro Gallego (xa en 1917) ou El Eco de Galicia (1925), esta última órgao de Casa de Galicia, así como antes Alma Gallega (1919). (Algunhas reeditadas aí na primeira década da presente centuria… e para iso recorrendo á Biblioteca Nacional del Uruguay, cunha hemeroteca máis ricaz, nese campo, que a propia ben surtida da Real Academia Galega).\nMontevideo, 1922, celebrando, moi españolamente,\na C. Arenal e nós recuncando neste seu bicentenario.\nO Irmandino (sic, 1934) foi órgao da Irmandade Galeguista do Uruguai, á par de Raza Celta (do mesmo ano) que o foi do Comité Autonomista Gallego del Uruguay, ambas durando pouco, sendo aquela a única íntegramente en galego e da que poderíamos considerar ideolóxicamente antecedente O Fungueiro (apenas de 1918). Agunhas cabeceiras, malia dilatadas interrupcións, prolongáronse ata fins do XX.\nO nivel desta literatura xornalística foi ben diverso: desde xornalistas de raza (dos que excusamos dar nomes que atoparedes en internet), ata simples reprodutores de textos peninsulares, aquí e tamén nas outras colectividades das demáis cidades americanas con presenza galega. Canto a ideoloxía, tema que non é do noso abreviado informe, podedes supor que “había de todo na viña d-El Señor”…\nCaso singular é o da breve Arazua (1929-30), “Boletín de la Asociación Protectora de la Cultura Gallega” (vése que para eles a língua non formaba na cultura). O nome (que nós, errando ao lle trocar o acento, acháramos versión primitiva do topónimo Arzúa!), explícase na editorial de arranque ser “una voz celta” cuxo “equivalente en castellano se encuentra en el vocablo tumulto”, e, adoptando eles o último significado: inquietud, “la inquietud aplicada a las altas especulaciones del espíritu”.\nMosquera, Sigüenza ou Morenza (aquí) son algunhas das firmas que lle dan certo cariz cultural e galeguista… daquela maneira, e responde á mentada asociación fundada ese mesmo ano, e que foi saudada en Galicia por xentes como Peña Novo e propendía, na sua curta vida, a apoiar a Universidade compostelá, o Seminario de Estudos Galegos e máis a Real Academia Galega.\nÉ un feito –e que llo pregunten ao noso amigo E. Santos Gayoso- o nada doado que é facer a historia desta faceta literario-comunicacional, dada a limitada conservación e mesmo a reiteración dos títulos no tempo e no espazo: así a que sería a primeira Tierra Gallega (inda que “La Tierra Gallega”) nada na Habana (1894)… tivo homónima na Coruña (1903) e outra montevideana (1917), sendo a habaneira, segundo nos informaran hai décadas, inspiración para o comercio dese nome que ata hai pouco operaba na cidade herculina.\nPara rematarmos con tema algo esgrevio, digamos que aínda vos é o día que se senten no ar os aleteos das follas dalgunhas das máis recentes publicacións tales Ecos da Terra e Guieiro…\n“El gallego es: Probidad limpia, absoluta, sustancial; lealtad, laboriosidad, perseverancia; sabe dar, compartir y practicar la solidaridad. La fuerte mujer gallega, de soberana belleza, y de torrencial dulzura…” (Algúns dos retóricos xuízos do escritor uruguaiano Constancio C. Vigil -1876-1954- tentando compensar a visión pexorativa do seu tempo sobre o noso paisano).


O goberno local de Ponteareas leva a pleno a normativa para regular o teletraballo no concello - Comarcas na Rede\nHomeO CondadoPonteareasO goberno local de Ponteareas leva a pleno a normativa para regular...\nO goberno local de Ponteareas leva a pleno a normativa para regular o teletraballo no concello\nO texto abordouse o 26 de febreiro cos sindicatos na Mesa Xeral de Negociación\nBenito Márquez, concelleiro de Recursos Humanos e Innovación Tecnolóxica\nO concelleiro de Recursos Humanos e Innovación Tecnolóxica, Benito Márquez, elevará ao pleno o próximo martes, 30 de marzo, o Regulamento para o Fomento do Teletraballo no concello de Ponteareas. O concelleiro indicou que, a grandes rasgos, o Regulamento “establece que poden solicitar acollerse a esta modalidade de traballo os empregados municipais que ocupen postos que non requiran de prestación de servizos presenciais. Actualmente, e debido á situación de pandemia, xa están teletraballando ao redor de 42 traballadores municipais, e durante ese tempo demostrouse que é un instrumento eficaz e válido, sempre que se utilice con responsabilidade e profesionalidade, sendo moi ben acollido polo persoal municipal e co que, ademais, se favorece a conciliación da vida persoal e laboral”.\nMárquez informou que “o Regulamento abordouse o 26 de febreiro en Mesa Xeral de Negociación cos sindicatos, que realizaron as súas aportacións, incluíndose estas no documento que vai a pleno. O Regulamento foi aprobado definitivamente polos sindicatos maioritarios, UGT e CCOO, absténdose na votación o CSIF e a CIG, o luns 23 de marzo”. Trala súa aprobación inicial polo pleno e a súa publicación no Boletín Oficial da Provincia (BOPPO), abrirase un prazo de 30 días hábiles para a presentación de reclamacións ou suxestións que serán estudiadas para a súa posible incorporación ao documento final. Posteriormente o Regulamento, de haber reclamacións, volverá ao pleno para a súa aprobación definitiva.\nO tempo máximo da xornada en cómputo semanal que unha persoa poderá solicitar o teletraballo é do 60% (tres de cada cinco días). Aqueles traballadores que teñan persoas dependentes ao seu cargo ou con fillos menores de 14 anos poderán solicitar o 80% (catro de cada cinco días) da xornada laboral en teletraballo, sempre que as necesidades do servizo o permitan. A prestación do servizo garantirá, en todo caso, un mínimo de presencialidade co fin de favorecer o vínculo das/os empregadas/os públicas/os coa organización e o traballo en equipo. Non obstante, de forma suficientemente motivada poderase incrementar a porcentaxe de horas en modalidade de teletraballo.\nO concelleiro de Recursos Humanos incidiu, asemade, en que “con esta regulación do teletraballo facilitamos que o concello siga funcionando en situacións de emerxencia, como as actuais, preservando a saúdo dos traballadores municipais ante unha situación de alerta sanitaria como a actual; do mesmo xeito, con esta normativa avanzamos no noso obxectivo de modernizar a administración pública e facela máis áxil de cara ao cidadán”.


Pontevedra prepárase para unha fin de semana de saltos na rúa con exhibicións de deportistas da talla de Santi Ferrer, Beatriz Viteri, Alicia Merino e Pablo Modia | Noticias Vigo\nPontevedra prepárase para unha fin de semana de saltos na rúa con exhibicións de deportistas da talla de Santi Ferrer, Beatriz Viteri, Alicia Merino e Pablo Modia\nO concelleiro de Deportes, Tino Fernández, salientou “o atractivo e espectacularidade de cara ao público” de Saltar na Rúa, que nas anteriores edicións congregou a un milleiro de persoas na Ferrería\nPublicado por Noticias Vigo o día 22/08/2019 na sección de Eventos\nO Paseo de Antonio Odriozola, a carón da Praza da Ferrería, converterase esta fin de semana nunha pista de atletismo coa celebración da III edición do programa Saltar na Rúa, que pretende achegar aos pontevedreses tres disciplinas como o salto de lonxitude, o triplo salto e o salto con pértega. O evento deportivo, organizado pola Sociedade Ximnástica de Pontevedra grazas ao patrocinio do Concello, foi presentado hoxe polo concelleiro de Deportes, o socialista Tino Fernández, e mailo atleta da voceiro e atleta da entidade deportiva pontevedresa Santi Ferrer.\nO programa de actividades deseñado pola Sociedade Ximnástica dividirase en dúas partes diferenciadas. Por unha banda, sempre dende un punto de vista práctico, as rapazas e rapaces de entre 8 e 16 anos interesados poderán acceder ao recinto (previa inscripción) e probar algunha ou as tres disciplinas de salto. Pola outra, realizarase unha exhibición de saltos a cargo dos mellores especialistas autonómicos, xunto con outros atletas de nivel nacional e internacional.\nSegundo salientou o edil do PSOE, “o atractivo e espectacularidade das tres probas de cara ao público” é tal que as anteriores edicións chegaron a congregar a un milleiro de persoas nesta zona da Ferrería. Fernández celebrou que, un ano máis, “poidamos desfrutar dunha actividade pouco habitual, moi exitosa entre as mozas e mozos, e que contará coa participación de 18 grandes atletas a nivel nacional e internacional”.\nAsí, ademais do propio Santi Ferrer (dez veces campión galego absoluto de pértega e catro veces internacional con España), os que se acheguen ata o Paseo de Antonio Odriozola poderán desfrutar das exhibicións da tamén perteguista Beatriz Viteri, oito veces campiona galega absoluta e medallista nacional en categorías menores (Celta); os saltadores Pablo Modia (Lucus) e Alicia Merino (Celta), campións galegos absolutos de lonxitude e heptatlón respectivamente; o campión de España absoluto de triplo salto en 2016 e varias veces internacional Alfonso Palomares (Ximnástica), e a campiona de España sub 16 de triplo salto Alba Cuns (Club Atletismo Negreira).\n“Pontevedra -apuntou Tino Fernández- ven facendo unha grande aposta por deportes como o tríatlon, o piragüismo, o ciclismo ou a natación. O atletismo é outro deporte de grande importancia nesta cidade. Moitos dos récords autonómicos, ademais de numerosos metais en campionatos nacionais das tres especialidades de salto, foron colleitados na nosa cidade. O proxecto Saltar na Rúa é un bo xeito de recoñecer ese traballo e amosalo ao público”.\nTres quendas de ‘Iniciación aos saltos’\nTal e como explicou Santi Ferrer, a actividade de ‘Iniciación aos saltos’ dará comezo mañá pola tarde e dividirase en tres quendas: de 18.30 a 19.30 horas, de 19.30 a 20.30 horas e de 20.30 a 21.30 horas. O sábado, entre as 12.00 e as 13.30 horas, terá lugar, como novidade, a exhibición da Escola Sociedade Ximnástica de Pontevedra, mentres que a partires das 19.30 horas produciranse as de salto de lonxitude, triplo salto e salto con pértega.\nEn opinión de Ferrer, o evento permite “amosar unha visión novidosa dos saltos atléticos nunha contorna diferente, desenvolver o interese polo atletismo e popularizar a súa práctica, promocionar os saltos e ofrecer a posibilidade de adestramento no clube local e fomentar a práctica da actividade física entre as mozas e os mozos”.\nCritican que a Arribada manteña exhibicións con animais


Residencia, Porto Burela e Palas loitarán polo ascenso á Liga Galega xuvenil – Lider Fútbol\nInicio » Xuvenil » Xuvenil Autonómica » Provincial » Residencia, Porto Burela e Palas loitarán polo ascenso á Liga Galega xuvenil\nResidencia, Porto Burela e Palas loitarán polo ascenso á Liga Galega xuvenil\nO Palas xogará polo ascenso\nSAGRADO C. 2 – PALAS 2\nO conxunto de Luis Mato estará na seguinte fase xunto con Residencia e Porto Burela, mentres que o Sagrado quedouse sen opcións tralo empate no Rodríguez Lago.\nOs branquiazuis complicáronlles as cousas aos da Ulloa, sobre todo na primeira parte, tras saír ao campo cunha marcha máis e adiantarse antes do minuto dez cun tanto de Júnior.\nO gol en contra espertou ao Palas, que pouco a pouco fíxose dono do balón e foi creando ocasións, pese a que ao descanso chegouse co 1-0.\nNa segunda metade os de Luis Mato fóronse a polo partido e, tras avisar Navia cun balón ao pau, Pol facía o empate tras un saque de esquina e Ouro asinaba a remontada cun disparo dende fóra da área. Acto seguido Róber devolveu as taboas ao marcador, e con oito minutos por diante o Palas defendeu ben o resultado para asinar a súa presenza na Fase de Ascenso.,\nA Residencia varreu á Milagrosa, que se despide da loita pola Fase de Ascenso\nRESIDENCIA 7 – MILAGROSA 0\nA Resi non tivo piedade no seu campo e pasou por riba dunha Mila con ata cinco cadetes. A falta dunha xornada para a conclusión do Provincial os da Frigsa xa non teñen opcións de loitar por unha praza na Fase de Ascenso, e centrarán todos os seus intereses na Copa.\nPola súa banda, o conxunto de Dani Galán segue preparando a súa posta a punto para a seguinte fase, na que serán cabezas de serie. O ascenso á Liga Galega xuvenil está a tan só 90 minutos para os da Cheda, xa que a primeira eliminatoria xogarase a partido único en campo neutral.\nA vitoria do Ribadeo no Pepe Barrera non priva ao Burela da Promoción\nRIBADEO 3 – PORTO BURELA 0\nOs de Salva meteron aos burelaos nun apreto no derbi mariñao do pasado sábado pola mañá. O triunfo local deixaba aos de Oke a expensas do que fixera o Sagrado pola tarde, e o pinchazo dos branquiazuis ante o Palas deu matematicamente o pase á Fase de Ascenso aos de Oke.\nNo encontro do Pepe Barrera o Ribadeo demostrou que, co paso da tempada, foi colléndolle a medida ao Burela, e tras dous empates nos enfrontamentos previos, á terceira conseguíu a vitoria.\nO encontro quedou sentenciado xa na primeira parte, co definitivo 3-0 grazas a dous goles de Adrián Barrera e outro de Mauro, tras unha asistencia do nove ribadense.\nA igualdade da primeira parte desfíxose tralo descanso con vitoria para o Castro\nCASTRO 5 – LOURENZÁ 2\nLogo de seis xornadas sen puntuar o Castro volveu sumar para acadar a súa cuarta vitoria no Provincial. A última fóra tamén ante o Lourenzá, no encontro de ida en Santa Cruz, e naquela ocasión os chairegos impuxéranse por 1-2.\nO partido na Fonte foi igualado durante toda a primeira parte, na que ambos equipos gozaron de ocasións para adiantarse, pero ao descanso chegouse con 0-0.\nNa segunda o Castro adiantábase cun gol de Torito. O Lourenzá envorcouse en busca do empate e os locais aproveitaron os espazos para facer tres goles máis antes de que Aksay recortara distancias a cinco do final, tempo suficiente para que Joel e Paulo fixeran os seus goles.


Chulas de arroz : Me gusta ir al super\n0.4000000059604645 g Azucre\n13 g Fariña\n10 g Ovo\n7 g Leite\nPara facer a masa empezamos botando nun recipiente o azucre e os ovos e mesturámolos ben. Unha vez que estean ben mesturados, engadimos o leite e a fariña, pouco a pouco, ao tempo que imos removendo todo ben. Cocemos o arroz e engadímolo á mestura anterior. Imos collendo pequenos anacos da masa para fritilos nunha tixola con aceite moi quente. Unha vez que collan certa cor, retirámolos e eliminamos a parte da graxa que conteñen con papel. Como presentación final podémoslles botar azucre por enriba.\nAs chulas son unha das sobremesas caseiras máis tradicionais de Galicia. O arroz constitúe unha boa fonte de hidratos de carbono. É enerxético. O seu contido de graxas e colesterol é practicamente nulo e as calorías que contén son baixas. Posúe minerais como o potasio, o fósforo e o magnesio, aínda que tamén é moi rico en vitaminas do complexo B que axudan o metabolismo con hidratos de carbono e o sistema nervioso na súa totalidade.


Un xuíz arxentino procesou con prisión preventiva a ex-presidenta Cristina Fernández de Kirchner | Noticias de Galicia | CRTVG\nUn xuíz arxentino procesou con prisión preventiva a ex-presidenta Cristina Fernández de Kirchner\nPublicado o 18/09/2018 09:38\nUn xuíz arxentino procesou con prisión preventiva a ex-presidenta Cristina Fernández de Kirchner na coñecida como a causa dos cadernos, unha trama de corrupción sen precedentes na Arxentina. Acúsaa de ser a xefa dunha asociación ilícita para cobrar subornos millonarios a empresarios a cambio de importantes contratos co Estado.\nDespois dos testemuños que deron os numerosos empresarios e ex-funcionarios "arrepentidos" que foron pasando ante o xuíz e apuntando á ex-mandataria, o seu procesamento era algo agardado. Cristina Fernández está acusada de liderar unha asociación ilícita que cobraba millonarios subornos a empresarios durante os gobernos kirchneristas. O procesamento inclúe prisión preventiva, aínda que polo momento non poderá ser detida, pois conta cos foros que lle outorga o seu cargo de senadora nacional.\nA filtración en agosto de multitude de anotaciós realizadas polo chofer dun ex-funcionario destapou esta trama de corrupción sen precedentes na Arxentina.\nTras semanas de investigacións e interrogatorios, incluíndo o rexistro das propiedades da ex-mandataria, o xuíz considera que Fernández e o seu marido, o falecido ex-presidente Néstor Kirchner, comandaban esta rede de cobro de subornos que funcionou entre o 2003 e o 2015.\nA inmunidade parlamentaria que ten como senadora librará novamente a Cristina Fernández de ir á cadea, pois o seu desaforamento por parte da Cámara Alta parece, polo de agora, pouco probable sen unha sentenza firme.\nO maxistrado procesou tamén con prisión e embargos millonarios a unha decena de ex-funcionarios kirchneristas e empresarios, entre eles, Angelo Calcaterra, curmán do actual presidente do Goberno, Mauricio Macri.\nFernández, que suma xa seis procesamentos na xustiza, comparecerá nunhas horas nos tribunais, nesta ocasión no marco doutra causa na que a investigan por lavado de cartos.\nO ministro de Exteriores di que Zapatero está mediando en Venezuela a título persoal\nFortes críticas en Venezuela ao presidente Maduro tras velo nuns vídeos comendo carne en Turquía


Como plantexar unha consulta ao alumnado | UNICEF\n"Cada neno ten dereito a expresar a súa opinión sobre os asuntos que lle afectan e a que esta opinión se teña en conta."\nAs consultas, cando se realizan adecuadamente, poden ser unha fonte de información valiosa e relevante e servir de impulso á mellora do clima escolar. As consultas son considerados procesos de participación infantil auténtica, pero teñen que darse unhas condicións para que realmente o sexan:\n• Ten claro se unha consulta é realmente necesaria\nSe o único que necesitas é información obxectiva, verifica se se pode obter por outros medios. Unha consulta xera expectativas e move emocións, así que convén reservalas para cuestións nas que a opinión do alumnado aporta un valor adicional e pode ser tida en conta.\nPor exemplo: se no patio fai demasiado sol en primavera, non ten moito sentido facer preguntas como “En que lugar do patio cres que fai maís calor?”, xa que hai medicións obxectivas que nos permiten obter esa información de maneira fiable. Pode ser máis útil, unha vez que determinamos que as condicións no patio non son seguras, facer participar ao alumnado nunha proposta de solucións.\n• Identifica ben que queres averiguar e cales son os obxectivos da consulta\nÉ importante que as iniciativas de participación teñan unha meta tanxible. Mesmo se perseguimos un obxectivo relacionado co clima escolar, cando máis claro e específico sexa, máis relevante será a consulta. Por exemplo, se o único obxectivo dunha consulta é “que os estudantes síntanse escoitados”, podemos perder unha boa oportunidade de obter información relevante.\n• Deseña o enfoque e a metodoloxía da consulta\nNingunha opción de deseño ou metodología é mellor que outra: todo depende dos obxectivos, do contexto e dos participantes. Por exemplo:\nVai a participar todo o centro ou só algunhas clases?: Se a consulta é global e involucra a gran número de alumnos e alumnas, pode ser necesario adaptar algunahs preguntas segundo as idades ou por outras razóns.\nQueremos poder tabular as respostas por cursos ou por outras características do alumnado?: Se é así, hai que incluílo no deseño da consulta.\nImos facer unha consulta digital?: Actualmente hai distintas ferramentas digitais que permiten facer enquisas e tratar os datos obtidos, pero en ocasións pode ser máis valioso facer consultas presenciais e abertas ao debate ou pequenos grupos de discusión.\n• Resolve de antemán calquera cuestión ética ou de privacidade\nNunha consulta que involucra a nenos, nenas e adolescentes é fundamental que o proceso contribúa positivamente aos seus dereitos e que non teña para eles ningunha consecuencia negativa imprevista. Antes de calquera consulta que involucre á infancia, asegúrate de que se poda levar a cabo de modo que protexa os dereitos da infancia e favoreza a inclusión de todos os grupos. Do mismo xeito, asegurádevos de obter o consentimento informado tanto dos participantes como dos seus titores legais cando sexa necesario e de respectar en todo momento as disposicións vixentes respecto á protección de datos de carácter persoal.\n• Informa adecuadamente aos alumnos e alumnas participantes\nUnha consulta está ben deseñada cando os seus obxectivos son transparentes para os participantes, para iso:\nOs nenos e nenas participantes entenden a finalidade da consulta e o proceso no que se enmarca.\nSaben quen ou quenes tomaron a decisión sobre a súa participación e por que motivos.\nTeñen un papel significativo no proceso, non meramente simbólico.\nParticipan voluntariamente na consulta unha vez que entenden o seu valor.\n• Recopila e analiza os datos obtidos e involucra ao alumnado, se é posible\nNon deixes pasar moito tempo desde a realización da consulta ata o proceso de tratamento das respostas. A realización dunha consulta require enerxía e esforzo e o paso do tempo xoga en contra da efectividade do proceso. Se é posible, involucra a parte do alumnado no proceso de recopilación e análisis de datos: para eles pode ser unha oportunidade inmellorable de consolidar na práctica coñecementos sobre estadística, traballo en equipo e toma de decisións.\n• Mostra os resultados a quenes participaron\nIsto é fundamental para lograr que a participación sexa realmente significativa e, ademáis, sirve de peche ao proceso demostrando que a consulta non foi só un medio de obter información, senon unha forma de colaboración. Pódense utilizar diferentes medios, entre outros:\nComunicarlo en clase.\nA través da radio ou o periódico escolar.\nEnviando un mailing ás familias.\nUsando as redes sociais e a web do centro.\nNo taboleiro de anuncios.\n• Utiliza os resultados para avanzar en plans de acción\nA consulta debe servir para avanzar nun cambio ou nunha mellora respecto ao obxectivo plantexado inicialmente e o alumnado debe ser consciente do papel que xogou a súa participación no proceso. Deste modo conseguimos dar á participación infantil e adolescente o valor que realmente ten, evitando un uso meramente simbólico da mesma.\n• Avalía e reflexiona sobre o proceso\nRecopila os aspectos que funcionaron da consulta e aquelas cousas que farías de maneira diferente noutra ocasión. O ideal é que este informe teña formato escrito e que poida ser accesible para todo o profesorado, de forma que poida consultarse e ampliarse en futuras iniciativas.\nNos procesos de participación infantil, os nenos, nenas e adolescentes expóñense ao xuizo dos seus compañeiros, dos profesores e doutros membros da comunidade escolar.


O Concello de Ourense inicia hoxe en La Molinera o primeiro dos cinco Campamentos Tecnolóxicos de verán - Ourense\nOs Campamentos Tecnolóxicos de La Molinera comezaron hoxe a súa actividade estival coa posta en marcha dunha semana de formación en materia de Audiovisual, a primeira das cinco citas programadas pola Concellería de Promoción Económica para achegar as novas tecnoloxías á rapazada ourensana.\nUnha trintena de rapazas e rapaces con idades comprendidas entre os oito e os 16 anos aprenderán ao longo desta semana as máis modernas técnicas de edición audiovisual.\nEntre o luns e o venres, de 08:00 a 14:00 horas, recibirán formación en tratamento de fotografías co programa Painting Light; edición de vídeos con Chroma Key, cine 3D, foto e comic e realizarán un proxecto que se presentará ao final da semana.\nO campamento de Audiovisual é o primeiro dos cinco previstos polo Concello de Ourense en La Molinera dende esta semana até a última do mes de xullo, e nos que participarán un total de 150 rapazas e rapaces.\nSe trata dos campamentos tecnolóxicos máis importantes que se celebran en Galicia, polo número de participantes e pola ampla oferta formativa. A través desta actividade a Concellería de Promoción Económica aposta por promover o achegamento e democratización das novas tecnoloxías entre a xente máis nova.\nTras a realización deste campamento, a vindeira semana terá lugar outro de Realidade Virtual. Na segunda semana de xullo, o campamento permitirá aos seus participantes crear mundos dixitais a través da arquitectura 3D; na terceira semana de xullo a formación estará dirixida a prototipar novas solucións e videoxogos coa robótica.\nA última semana de xullo os participantes poderán deixar voar a súa imaxinación cun campamento dedicado aos drones.\nO éxito da convocatoria dos Campamentos Tecnolóxicos viuse confirmado co apuntamento de máis de 550 persoas na inscrición previa para participar.\nEntre o martes 12 de xuño e as 24,00 horas do venres 15 de xuño (que foi cando estivo aberto o prazo) inscribíronse 557 persoas. Apuntáronse 98 persoas no campamento de Audiovisual; 153 no campamento de Realidade Virtual; 70 no campamento de Arquitectura 3D; 139 no de Robótica e 97 inscritos no campamento de drones.\nO sistema elixido para decidir os participantes nesta proposta da Concellería de Promoción Económica foi a través dun sorteo que empregou o mesmo sistema informático que se us para decidir os integrantes das mesas electorais. A través dun programa informático se escolleu por orde aleatorio dúas letras entre todas as do alfabeto. Estas letras serven coma punto de partida para saber os apelidos do primeiro dos beneficiarios dos campamentos.


“Danos igual tocar nun clube pequeno que para miles de espectadores” - Ferrol - Diario de Ferrol\n“Danos igual tocar nun clube pequeno que para miles de espectadores”\nOs británicos The Pretty Things foron os pesos pesados do cartel do Felipop que onte despedía en Limodre a súa décimo oitava edición. A banda, formada .\nn.v. entrevista 09 de Agosto de 2015 (01:00 h.)\nDick Taylor (guitarrista, á esquerda) e, ó seu lado, Phil May, durante as probas de son en Fene\nOs británicos The Pretty Things foron os pesos pesados do cartel do Felipop que onte despedía en Limodre a súa décimo oitava edición. A banda, formada en 1963, conta como membros fixos con Dick Taylor (primeiro baixista dos Rolling Stones) e Phil May (na voz), que testemuñan unha traxectoria chea de gabanzas de artistas como Joe Ramone, Van Morrison, David Gilmour, Glen Matlock ou David Bowie. Non en van están considerados como unha das bandas británicas máis influíntes dos anos 60. E con esa aura pero coa bonhomía dos máis grandes, presentáronse en Fene para encender A Hortiña coa súa potencia musical. “É moi bonita, unha especie de Hyde Park en pequeno”, comentaban May e Taylor onte á tarde, antes de comezar coas probas de son.\nDick Taylor ri a gargalladas cando se lle pregunta se ter deixado os Rolling Stones nos seus inicios non lle produce pesadelos. “É unha pregunta que me fan sempre. Eu non son o Pete Best dos Rolling Stones [en referencia ó primeiro batería dos Beatles] e ademais non envexo nada a vida de Bill Wyman [o seu substituto]. Ó fin e ó cabo, que me ían dar? Máis fama e máis cartos? Estou moi contento coa vida que levei e non penso niso para nada”.\nAs louvanzas dos xigantes da música rock gústanlles e reconfórtaos pero o mellor “é conectar coa xente”. E esa proximidade é a que fai que poidan tocar no Felipop diante duns centos de persoas e, hai unha semana, perante 12.000 en Alemaña. “O que importa é a conexión co público, danos igual tocar nun clube pequeno que con moitos espectadores”. E por iso síntense especialmente satisfeitos de manter os vencellamentos coa xente nova, tanto cos que son seguidores como “cos grupos novos que fan o mesmo tipo de música”.\nAceptan esa influencia e tamén unha fama que, porén, relativizan. “Entendemos ben iso porque eu faría igual se tivese diante a Bobby Charlton [considerado o mellor futbolista inglés de tódolos tempos]”, di Taylor, e lembra ademais como os nervos lle xogaron unha mala pasada cando nos Ánxeles, en casa de Jack Nicholson, coñeceu á cantante Joni Mitchell e non puido case nin contestar ás súas preguntas. En cambio, máis fluída foi a conversa con Steve Cropper (produtor e guitarrista responsable do éxito “Sittin on the Dock of the Bay”), que tiña ademais unha empresa de toldos. Cando lle preguntaron por tan animada charla o contido foi do máis cotiá para dous monstros da música popular: “Estivemos falando todo o tempo de toldos e de tendas de campaña”.\nLogo do concerto de onte, The Pretty Things tocan hoxe, ás 22.30 horas, en Casa Ardá, en formato acústico. A entrada vale tres euros para os que asistiran ó festival e cinco para o resto.


AS CONDICIÓNS IMPOSIBLES PARA O CONCELLO, MESMO LEGALMENTE, ESIXIDAS POLO PRAIAS DE BARREIROS CAUSAN O ABANDONO DAS ESCOLAS DEPORTIVAS POR PARTE DO CLUB | Concello de Barreiros\nluns, 1 Xuño, 2020 - 13:00\nO Concello garante a continuidade das escolas deportivas na vindeira tempada.\nBarreiros, 1 de xuño de 2020. O abandono da xestión das escolas deportivas por parte do Praias de Barreiros vén provocado pola non aceptación polo Concello dunhas condicións “imposibles de realizar, mesmo legalmente”, explica a alcaldesa barreirense.\nSegundo fixo público nun comunicado o Concello, o Praias de Barreiros, que ata o de agora recibía unha axuda municipal para as escolas deportivas de 15.000€, pedía incrementar esa cantidade ata os 25.000€, máis unha serie de condicións imposibles, mesmo legalmente.\nO Concello asegura que desde o Club esixían da entidade local os seguintes compromisos para continuar coa actividade deportiva escolar:\n1.- Eliminación das actividades de ximnasia de mantemento e aerobic para persoas adultas.\n2.- Concesión do ximnasio municipal para a súa xestión directa por parte do Club.\n3.- Adxudicación dun contrato de limpeza das instalacións por importe de 12.000€ anuais.\n4.- Contratación por parte do Concello de Barreiros do persoal do Club nos meses de verán en caso de ser preciso.\nAnte a negativa do goberno municipal a aceptar ditas condicións, o club anunciou o abandono das escolas deportivas e a posible disolución do Praias de Barreiros.\nA alcaldesa explica que “as condicións esixidas eran claramente inxustas, abusivas e imposibles de cumprir, mesmo legalmente; supoñendo a súa aceptación un precedente que este goberno municipal non vai marcar e un xeito de actuar cruzando liñas que non estamos dispostos.”\nA mandataria local explica que a oferta do Concello foi manter a axuda de 15.000€ para as actividades das escolas deportivas e incrementar a subvención ao Club, pasando dos 600€ actuais aos 2.000€, igualándoa así aos outros dous clubs de fútbol locais “que reciben 2.000€ anuais e se fan cargo das súas propias instalacións deportivas.”\nAna Ermida explica que "a situación económica municipal non permite renovar un contrato de xestión do ximnasio municipal que no ultimo anos deixou un déficit de máis de 22.500€ e que xestionaba por subrogación o mesmo Club".\nDesde o goberno municipal aclaran que a xestión do ximnasio e a prestación de actividades das escolas deportivas “son absolutamente independentes” e a vinculación que poida facer o Club como un xeito de financiar os gastos non pode ser condición para o mantemento dese gasto con cargo ás arcas públicas.\nA alcaldesa explica que “na actual situación económica e social ninguén entendería que se continuase con un nivel de gasto arredor dun proxecto concreto tan elevado, que nada ten que ver co que reciben outros clubs e que se estivesen medindo outros gastos municipais vitais para o Concello.”\nNese sentido, Ana Ermida, manifesta que “estamos xa traballando na alternativa de xestión para poder prestar as escolas deportivas e, mesmo o servizo do ximnasio, cun custo máis adecuado á realidade económica municipal e, polo tanto, menos lesivo para as arcas locais”.\nDescargar o comunicado oficial\nBARREIROS PON EN MARCHA O SERVIZO DE IMPRESIÓN DE TAREFAS ESCOLARES\nSUSPÉNDESE O COBRO DE RECIBOS DE VARIOS SERVIZOS MUNICIPAIS DURANTE O ESTADO DE ALARMA.