casa etiqueta xaponés\nSe nunca probaches o yakitori xaponés, estás perdendo un delicioso anaco da cultura asiática. A boa nova é ...\nProba este porco e verdura Gyoza e comproba por ti mesmo a bondade destes potstickers xaponeses. Aquí tes unha receita que ...\nA sopa miso é unha sopa tradicional xaponesa mellor cociñada con fideos udon. Encantoume durante a miña viaxe ao Xapón así que ...\n¿Queres unha boa comida xaponesa? Proba este prato de pollo Teriyaki que podes facer na casa. É doado ...


Singradura lingüístico-musical | DERRUBANDO ISOGLOSAS\n18 Novembro 2015 2 Xuño 2017 / Manuel Arca Castro\nA música é unha linguaxe universal que todos os pobos entenden, malia desenvolveren cadanseus estilos propios. As notas e os ritmos son comprensibles para todos, aínda para a persoa máis ignorante das mínimas nocións de solfexo. Pero as letras, que son unha parte fundamental en toda canción que se prece, requiren someterse ao fermoso proceso da tradución musical.\nO defunto Nelson Mandela dixo unha vez: «se lle falas a alguén nunha lingua que coñeza, chégaslle á cabeza; se lle falas na súa lingua, chégaslle ao corazón». E, talvez, cumpra aplicar con máis vigor esta verdade universal no caso da música. Este experimento que propoño a continuación non é algo ignoto no mundo da Tradución. Trátase de comprobar como unha canción que se compuxo orixinalmente nunha lingua orixinal sofre un proceso de mediación e adaptación a cada cultura meta que a recibe. É dicir, combínase a maxia das linguas -o exotismo?-, coa música e a propia tradución.\nEsta é a canción Believe (Cre) do grupo nipón Folder5 que presentou a serie de animación One Piece desde o seu episodio 48 ata o capítulo 114. A continuación, inclúese a letra nas correspondentes versións en lingua galega, en éuscaro e en catalán. Os tradutores destas versións seguiron unhas pautas específicas, condicionadas talvez pola versión orixinal da que dispuñan e pola facilidade da lingua meta para se adaptar aos ritmos do xaponés. As bandas sonoras, iso si, non mudan en ningunha das versións, isto é, non se regravaron as pistas para axeitalas ao ritmo das linguas, senón que estas se adaptaron ao fraseo nipón.\nanata o KIRAmekaseru\nmabushi sugi demo,\nI’m really really stuck on you\ndare ni mo nitenai\nyume no senaka o\nyume no KATACHI o\nI’ll keep believing in the future,\nnot caring if anyone laughs at me\nThe passion running within you\nIt’s too dazzling,\nbut I want to keep watching you\nSomehow, sensing those\naesthetics makes me\nChasing, chasing after\nUntil we achieve that,\nTo a dream that\nBecause I’m with you,\nwe have such hot feelings\nWe don’t really need consistency\nRun towards paradise and\nDes que lembro no futuro eu crin\ntanto me ten se hai xente que se burla de min.\nE esa luz que che sae da paixón\natrápame coma un imán ó teu carón.\nGuíame se a vexo,\né o meu único desexo.\nÉ unha forza tal,\na que me atrae,\nque nunca sentín nada igual.\nEsta singradura parte da versión en galego da canción, que asina María Alonso e foi interpretada no estudio de dobraxe SODINOR S.A. Como se pode comprobar, (re)creáronse varias rimas e encaixouse a letra galega ao ritmo orixinal. O resultado é digno de loar.\nMarra Handian ezkutatzen da bai\nGold Roger pirata kapitainaren\narriskuei aurre egin.\nDebido á distancia interlingüística, esta tradución é a que nos pode resultar máis inintelixible aos galegofalantes. Este anaco da versión éuscara reza algo semellante a:\nUnha nova era / que mira cara ao futuro. / Agóchase na Gran Ruta, / do capitán pirata Gold Roger, / o seu escondido tesouro. / Todos xuntos / afrontamos os perigos.\nA serie dobrouse en Irusoin (Mixer Donosti) e a canción interpretárona Miren Aranburu e Loinaz Jauregi. Pódese concluír que a letra non se corresponde apenas co significado orixinal. E preguntámonos cal é o factor que ocasiona esta diferenciación. Posiblemente os tradutores non contaron cun texto orixinal -ou achegado a este- sobre o que poder traballar e encomendáronlles a empresa de inventaren unha letra nova (creación discursiva). O resultado pode escoitarse aquí.\nTots junts haurem de lluitar amb força, i tu\nhas de pensar que ningú te’l pot donar,\nperquè és el teu somni.\nAnem a buscar el paradís.\nNo cal que sigui precís.\nMai més no ens avorrirem: hem d’avançar,\ni en el país de meravelles creurem,\nfins que, junts, el trobem.\nA versión catalá gravouse no estudio Sonygraf S.L. A tradutora da serie é Ada Arbós, mais ignoramos se foi ela quen se encargou tamén da tradución musical ou se este labor se lle encargou a un letrista. A intérprete é Mar Roca e a letra correspóndese plenamente co sentido orixinal. Este é o resultado catalán.\nSe se quere embarullar máis a cousa, habería que presentar a versión orixinal da xaponesa, que non é outra que unha canción en inglés da cantante italiana Lolita: Dreaming of you. Esta pertence ao xénero de música electrónica Eurobeat, que se fixo moi coñecido no Xapón. A letra bastante ten que ver coa que no ano 2000 o grupo nipón Folder 5 versionou e traduciu á lingua de Soseki.\n© Folder 5\n© Super Euro Beat\nOnde radica a graza de todo isto? A versión orixinal, que foi concibida para o mercado europeo, adaptouse no Xapón para o público nipón. A tradución intercultural consistiu nun achegamento da música electrónica do Eurobeat á musica pop xaponesa (j-pop) de inicios de século. E esa versión axeitada ás cadencias da terra do sol nacente foi a que nos chegou a Galiza, País Vasco e Cataluña.\nPolo tanto, esta singradura experimental, que parecía comezar no Xapón e rematar en Europa, non foi máis ca unha viaxe circular, un percorrido de regreso posible grazas á tradución.\n← Como traducir o frío?\nOs nenos que falaban galego… →


Requisitos de acceso | Máster HTCO3\nTitulados universitarios en disciplinas humanísticas, científicas ou tecnolóxicas cuia especialización nos seus estudos se oriente ós diversos ámbitos do Patrimonio Cultural, e que desexen desenvolver a súa carreira profesional en empresas, administracións públicas ou outras institucións de ese sector. Os ámbitos de interese de iste colectivo poderán dirixirse cara a documentación, caracterización, catalogación e inventario do mesmo, xestión administrativa, relacionada xa sexa coa intervención directa (musealización, tratamento de superficies, consolidación de estructuras) ou indirecta.\nParece factible pensar que, atendendo a ese perfil, poderán incorporarse titulados recentes como, probablemente, profesionais con desexos de actualizar e renovar a súa formación. Tendo en conta este perfil, teñen cabida neste Mestrado os títulos vinculados coa Historia, Historia do Arte, Xeografía, Arquitectura, Enxeñería, Belas Artes, Titulados en restauración e conservación do Patrimonio, Turismo, xeólogos, químicos e biólogos.\nPolo artículo 16 do Real Decreto 1393/2007, de 29 de outubro, no que se establece a ordeación das ensinanzas universitarias oficiais, modificado polo Real Decreto 861/2010, sinálase que:\nPara acceder ás ensinanzas oficiais de Mestrado será necesario estar en posesión dun título universitario oficial español ou outro expedido por unha institución de educación superior pertencente a outro Estado integrante do Espazo Europeo de Educación Superior que faculte no mesmo para o acceso a ensinanzas de Mestrado.\nAsí mesmo, poderán acceder os titulados conforme a sistemas educativos axenos ó Espazo Europeo de Educación Superior sen necesidade da homologación dos seus títulos, previa comprobación pola Universidade de que aqueles acreditan un nivel de formación equivalente ós correspondentes títulos universitarios oficiais españoles e que facultan no país expedidor do título para o acceso a ensinanzas de posgrao. O acceso por esta vía non implicará, en ningún caso, a homologación do título previo de que esté en posesión o interesado, nin o seu recoñecemento a outros efectos que o de cursar as ensinanzas de Mestrado.\nTendo en conta estos requisitos de acceso, será posible polo tanto acceder ao Mestrado proposto cando se esté en posesión de calquer título universitario oficial español.\nPor outra banda, considerando o perfil de ingreso definido máis adiante neste mesmo apartado e o seu abanico de titulacións, compre sinalar que os titulados da Escola de Conservación e Resturación de Bens Culturais de Galicia, que mostrarán sen dúbida gran interese por este Mestrado e previsiblemente constituirán unha porcentaxe importante de futuros alumnos, non terán ningún impedimento para o acceso ao Mestrado proposto.\nEsta titulación enmarcase, según a Lei Orgánica 2/2006 de Educación, no conxunto de ensinanzas denominadas Ensinanzas Artísticas Superiores (Capítulo VI, Artigo 45.2). Segundo o artigo 56 deste mesmo documento lexislativo, o cal cita textualmente:\nEn consecuencia, estos alumnos reúnen os requisitos de acceso a calquera mestrado regulado polo Real Decreto 1393/2007.


Apego chega ás 300 familias en Pontevedra | Noticias Vigo\nO alcalde Lores recibe a Antía e Alexandre, interesados en que o seu fillo fale en galego e que teña contexto para falalo en Pontevedra\nO alcalde Miguel Fernández Lores e o concelleiro de Normalización Lingüística, Alberto Oubiña recibiron hoxe no Concello a Antía e Alexandre, galegofalantes e futuros país dun nen, que veñen de inscribirse no programa Apego ao estar interesados en conseguir que o seu fillo fale galego e que teña contexto para falalo en Pontevedra. Son a familia 300 do Apego en Pontevedra.\nHai familias que senten a necesidade de fallarlles galego ás fillas e aos fillos cando van vivir fóra. Descubrir a lingua como trazo de identidade é un sentimento que levan manifestado varias familias do Apego que marcharon fóra de Galicia un tempo. A máis nova deste grupo é unha familia que está a traballar nun país africano. A nai e o pai criáronse en Pontevedra e aquí non usaban o galego como lingua de comunicación, aínda que o escoitaban na familia (e un deles usábao fóra de Pontevedra, cando ía visitar os avós). Cando naceu o seu primeiro fillo non só non dubidaron en que o seu nome tiña que ser galego senón que foron conscientes de que a lingua ía axudalo a manter a súa identidade galega e decidiron que o galego ía ser a lingua de comunicación natural entre o pai e o fillo; o neno está empezando a falar e di palabras en galego. Acaban de ampliar a familia, seguen coa escolla de nomes claramente galegos e seguen a falar en galego para que os pequenos medren con apego ao idioma de noso. O galego vai ser unha das linguas da familia, a carón das outras que van aprender na súa vida multilingüe, a máis de dez mil de quilómetros de distancia de Galicia.\nApego é un proxecto de dinamización sociolingüística que procura incrementar a porcentaxe de nenos e de nenas que reciben o galego desde o berce e que promove e arroupa o seu uso no proceso de socialización ata os 6 anos. Para conseguir este obxectivo, trabállase principalmente coas familias, mais tamén con outras persoas que forman parte da vida social das nenas e dos nenos nos primeiros anos de vida.\nPara o proceso de incentivar, favorecer e colaborar na socialización en galego da infancia, a través de Apego facilítanselles ás familias materiais, tanto físicos (unha caixa de benvida cunha mantiña-apego, un álbum de primeiras experiencias, un libro informativo sobre transmisión lingüística e crianza, un adhesivo, un medidor, un disco de música infantil en galego de diferentes grupos e estilos etc.) coma virtuais, con propostas de cancións, xogos etc., a través do sitio web www.apego.gal, ou da serie de vídeos na rede en que o polbo Po lles ensina ás nenas e aos nenos cousas como xogos para aprender as partes do corpo, atar os cordóns, facer galletas en familia etc.\nAdemais de facilitar materiais, a través do programa tamén se achega información sobre recursos (publicacións, sitios web…) e sobre actividades (concertos, teatro, contacontos) que se organizan en Pontevedra e que axudan a dinamizar o uso da lingua. Tamén se procura crear espazos de socialización en galego e desenvólvense actividades formativas dirixidas a nais e pais (charlas, obradoiros etc).\nA campaña de igualdade da Deputación de Pontevedra chega ás…\nA campaña da Deputación de loita contra os plásticos chega á…


A CIG denuncia o acoso da policía nacional a un membro da Executiva Confederal | Irmandade\nRecibiu un trato abusivo e permaneceu retido de maneira inxustificada mentres lle rexistraban o seu vehículo\nPor\tIrmandade\tFollow @IrmandadeXornal 03/08/2017\nA CIG quere denunciar publicamente o acoso por parte de axentes da policía nacional a un membro da Executiva Confederal da central sindical, a quen trataron de maneira abusiva e retiveron inxustificadamente xunto ao seu vehículo. A CIG entende que o abuso sufrido por este compañeiro (moi activo na defensa dos dereitos e liberdade civís) non é casual, senón que se trata dunha persecución contra a súa persoa e o sindicato que representa.\nOs feitos, que aconteceron onte e hoxe serán denunciados, tiveron lugar nas inmediacións do Hospital Clínico de Santiago, onde o sindicalista acudira a encontrarse cunha membro da Executiva Comarcal da CIG e delegada da CIG-Saúde. Ao final do encontro, achegouse ao seu vehículo e para a súa sorpresa, unha patrulla da policía nacional que pasaba naquel momento pola zona detívose de súpeto e dirixiuse a el para comunicarlle que o ían propor para sanción de tráfico.\nA pesar de carecer de competencias nesta materia, os axentes insistiron en comprobar a ITV e o seguro do coche, mantendo en todo momento unha actitude soberbia e de prepotencia. Resulta rechamante que a única persoa á que se dirixiran fora ao representante da CIG cando nos arredores do hospital había ducias de vehículos en dobre fila e mesmo estacionados enriba das beirarrúas.\nDado que o sindicalista evidenciou a situación de acoso que se estaba a producir e así llo trasladou aos axentes, un deles contestou: “deja de montar numeritos…que te conozco bien!!!”. Ante esa resposta, o sindicalista informou aos axentes que ía gravar a conversa co seu móbil. Os policías responderon entón con agresividade, tirándolle o teléfono, retorcéndolle o brazo e tirándoo no chan. Ademais, retivérono á beira do seu coche de maneira inxustificada por un amplo espazo de tempo, no que rexistraron o vehículo e dedicáronse a ler documentación interna da CIG que se encontraba no mesmo.\nA CIG rexeita este acoso e comportamento intimidatorio por parte da policía nacional e reclama á Subdelegación do Goberno que se abra unha investigación para depurar as responsabilidades pertinentes. O trato dado a este compañeiro constitúe un claro exemplo de abuso policial e vulneración de dereitos, intolerábel nun estado democrático de dereito.


Lindeiros - 50 empresas do aeroporto farán folga este mes de setembro\n50 empresas do aeroporto farán folga este mes de setembro\nBy Lindeiros on\t 5 Setembro, 2019 Compostela\nCompostela, 5 de setembro do 2019 – Por primeira vez todas as empresas que operan nun aeroporto, en esta caso o compostelán Rosalía de Castro, están convocadas á folga este mes de setembro.\nSon arredor de 50 empresas e a convocatoria de folga está prevista para os días 13, 20 e 27 ás 4:30 e ás 10:30 horas de cada unha desas xornadas. Así o anunciou en rolda de prensa o comité de folga que pide ademais a mediación do Consello Galego de Relacións Laborais.\nUnha das causas principais desta convocatoria é a demanda da retirada do expediente de restauración, publicado na páxina de AENA o pasado día 2 de agosto, que provocaría a desaparición da cantina. Pero a folga convócase tamén contra a cada vez maior precariedade e temporalidade que se está instalando no sector aéreo; o constante aumento da carga de traballo sen o correspondente aumento do cadro de persoal nas empresas afectadas; o incumprimento de cobertura das necesidades de persoal en horario nocturno; a supresión encuberta do servizo de enfermaría do aeroporto e o custe do abono de aparcamento obrigatorio soportado polo persoal, de entre 20 e 30 euros ao mes.\nPablo de Prado, traballador de AENA, en representación do comité de folga, lembrou que transcorreron, a partir de aí, cinco meses nos que se remitiron escritos tanto á dirección de AENA como do aeroporto Rosalía de Castro; nos que se sucederon mobilizacións de todo tipo; nos que houbo mocións e pronunciamentos tanto do Parlamento de Galiza, como do concello de Santiago e nos que mesmo mediou a Subdelegada do Goberno en Galiza, Pilar Castro. “Logo de todo isto, AENA nin se dirixiu, nin se reuniu, nin unha soa vez, coa coordinadora do comité intercentros, por iso nos vemos abocados á folga”, explicou.\nE é que a supresión da cantina obrigaría ao persoal a pagar, nas cafeterías de viaxeiros/as, o dobre do que agora pagan na cantina por un menú, un café e un bocadillo. Un gasto insostíbel dados os “salarios precarios, algúns nin chegan aos 500€, que teñen moitos traballadores e traballadoras de moitas das empresas”.\nAeroporto de Lavacolla Axenda CIG Empresa folga


Galicia, con mestura de xens norteafricanos e celtas - Historia de Galicia\npor Redacción · 20 Mar, 2019\nA poboación galega ten unha preponderacia xenética que coincide cos do norte de África e cos denominados países celtas (Bretaña, Escocia ou Irlanda). De feito, Historia de Galicia xa se ten referido a un dos informes que maior asombro teñen causado nos últimos tempos e no que participou a Fundación de Medicina Xenómica. Entre outras conclusións tamén se apuntaba que os galegos e norteafricanos compartimos unha porcentaxe de xens moi superior á que comparten, por exemplo, marroquíes, tunecinos ou arxelianos cos andaluces.\nNacho Esteban, fundador de 24Genetics destaca a solvencia deste estudo porque “ademais está historicamente xustificado”. Nunha entrevista no Faro de Vigo este investigador destacaba que “tamén é verdade que os galegos temos xens da procedencia máis variada, prevalecendo os dasnacións celtas, aos que hai que hai engadir unha alta porcentaxe de xens italianos pola presenza dos romanos”.\nUnhas afirmacións que fai en base a que na súa empresa tamén hai clientes que buscan os seus devanceiros. “E un dos sete tipos de test que realizamos partimos sempre, como mínimo, de 700 anos atrás”. Ademais, salienta que os galegos, xunto cos vascos, son os que teñen máis xenomas autóctonos e os que menos son os cataláns.\nTemas: ÁfricaAfrica do NorteBretañaEscociaIrlandaPaís VascoPaíses celtasromanoVascosxéneticaxens\nSeguinte 100.000 anos da historia de Galicia nunha visita\nAnterior Un ficheiro de casas abandonadas, unha solución para darlle vida ó rural?


CIG SODECO: 11/2009\nLAUDO ARBITRAL SOBRE A IMPUGNACIÓN DO PROCESO ELECTORAL (2/2)\nACTA DA SESIÓN ORDINARIA DO PLENO DO COMITÉ DE EMPRESA DA SOCIEDADE ANÓNIMA PARA O DESENVOLVEMENTO COMARCAL DE GALICIA DO 18 NOV 2009\nDA SOCIEDADE ANÓNIMA PARA O DESENVOLVEMENTO COMARCAL DE GALICIA DO\nEn Santiago de Compostela, sendo as 9:30 horas do día 18 de novembro de 2009, reúnese en sesión ordinaria o Pleno do Comité de Empresa no centro de traballo da Sociedade Anónima para o Desenvolvemento Comarcal de Galicia coa asistencia das persoas anteriormente relacionadas, segundo a seguinte orde do día:\nPunto segundo.- Debate e aprobación, se procede, da modificación do Regulamento de Réxime Interno\nPunto terceiro.- Elección dos Delegados de Prevención\nPunto cuarto.- Debate e aprobación, se procede, da solicitude dunha reunión co Conselleiro Delegado e puntos a tratar nela\nAs propostas de modificación presentadas por cada grupo foron as seguintes:\nArtigo 2. Proponse actualizar a redacción á composición actual do Comité.\nArtigo 3.5. Proponse modificar o número de membros da Comisión Permanente de dous a cinco.\nArtigo 8. Proponse engadir o texto: “Poderase reunir no mesmo día da convocatoria”.\nArtigo 9. Proponse que as reclamacións e propostas dos traballadores se podan presentar por escrito datado e asinado a calquera membro do Comité.\nArtigo 3. Proponse eliminar a figura do Tesoureiro. Isto implica tamén eliminar o artigo 3.4 e o artigo 6.\nArtigo 3.1. Proponse que os delegados sindicais que pretendan asistir ao pleno o fagan previo aviso e se propón eliminar a referencia aos representantes doutros centros da Xunta de Galicia.\nArtigo 11. Proponse rebaixar a porcentaxe de traballadores para solicitar Asemblea do 33% ao 20%.\nDisposición Adicional cuarta. Proponse engadir o castelán como idioma oficial do Comité.\nArtigo 3.1. Proponse eliminar a referencia aos representantes doutros centros da Xunta de Galicia.\nArtigo 9. Proponse que as reclamacións e propostas dos traballadores se podan presentar por escrito a calquera membro do Comité.\nDebatido o Artigo 2 acordouse por unanimidade que a súa redacción quede do seguinte xeito: “O Comité de Empresa está composto por nove membros que, de conformidade cos resultados obtidos nas eleccións celebradas o martes 1 de outubro de 2007 e o mércores 28 de outubro de 2009, quedan distribuídos do seguinte xeito:\n- Cinco membros en representación da CIG\n- Tres membros en representación de UGT\n- Un membro en representación de CCOO”\nDebatido o Artigo 3.1 acordouse por unanimidade que a súa redacción quede do seguinte xeito: “O Pleno, estará composto polo Presidente, o Secretario e o resto dos membros do Comité de Empresa. Así mesmo, poderán asistir previo aviso os delegados sindicais dos sindicatos nos termos previstos no artigo 10.3 da Lei Orgánica de Liberdade Sindical, con voz pero sen voto.”\nDebatida a proposta de eliminación da figura do Tesoureiro, acordouse por unanimidade proceder a dita eliminación, que polo tanto implica:\n- No Artigo 3, suprimir O Tesoureiro como órgano do Comité de Empresa.\n- Suprimir o Artigo 3.4.\n- Suprimir o Artigo 6.\nDebatido o artigo 3.5 acordouse por unanimidade ampliar o número de membros da Comisión Permanente de dous a cinco.\nDebatido o Artigo 8 acordouse por unanimidade engadirlle o texto: “Poderase reunir no mesmo día da convocatoria”.\nDebatido o Artigo 9 acordouse por unanimidade que a redacción das últimas liñas quede do seguinte xeito: “... poderán poñelo en coñecemento do Comité de Empresa mediante un escrito datado e asinado e dirixido a calquera membro do Comité”.\nDebatido o Artigo 11, na proposta de UGT de rebaixar a porcentaxe de traballadores para solicitar Asemblea do 33% ao 20%, a CIG expuxo que este artigo é reprodución redundante do Estatuto dos Traballadores no seu Artigo 77.1 e que polo tanto non se debería modificar este punto. Aceptouse o argumento e se acordou por unanimidade non modificar o Artigo 11.\nDebatida a Disposición Adicional Cuarta acordouse por unanimidade que a súa redacción quede do seguinte xeito: “Cuarta.- Os idiomas oficiais do Comité de Empresa serán o galego e o castelán.”\nFacúltase ao Secretario para que redacte a nova versión do Regulamento de Réxime Interno para a súa sinatura e aprobación definitiva na seguinte sesión do Pleno.\nPresentáronse tres candidatos a Delegados de Prevención:\nPola CIG: Gonzalo González Bernárdez, que xa viña ostentando este cargo.\nPor UGT: María Elena Bernárdez López.\nPor CCOO: María Dolores Rodríguez Campos.\nNon habendo máis candidatos acordouse por unanimidade que os tres presentados serán os designados polo Comité de Empresa como Delegados de Prevención e que formarán parte do Comité de Seguridade e Saúde.\nComunicarase á Dirección da Empresa esta designación.\nAs propostas de puntos a tratar na reunión co Conselleiro Delegado presentadas por cada grupo foron as seguintes:\n- Solicitar reunión de presentación do Comité de Empresa e a asistencia de todos os seus membros.\n- Preguntar polo estado de tramitación da Lei 12/2008.\n- Solicitar do Conselleiro Delegado unha presentación ante todos/as os/as traballadores/as. A título administrativo proponse solicitar do Director Xerente as seguintes cuestións:\n- Relación de altas e baixas de contratos na empresa nos últimos meses.\n- Actualización da última RPT publicada.\n- Relación de traballadores/as con flexibilidade horaria concedida por conciliación da vida laboral e familiar co horario solicitado e comunicación daquelas solicitudes presentadas nos últimos meses.\n- Relación de horas extraordinarias realizadas nos últimos meses.\n- Comunicación dos TCs.\n- Ratificar a concesión da sala de reunións do Comité de Empresa con especificación da súa preferencia de uso.\n- Designación do terceiro representante da empresa no Comité de Seguridade e Saúde.\n- Preguntar pola situación e futuro dos contratos por obra e servizo e transmitir a necesidade de creación de novas prazas.\nA título administrativo proponse solicitar do Director Xerente a relación dos convenios vixentes asinados pola empresa e que contan con contratos de obra ou servizo.\nDebatidas as distintas propostas acordouse por unanimidade aprobar todas e cada unha delas. O Presidente será o encargado de facer as comunicacións ao Conselleiro Delegado e ao Director Xerente.\nNon se formularon achegas e preguntas.


No comezo deste ano - Pontevedra Viva\nEstamos no comezo do ano. Unha praia de area nova, a invitación a chantar unha bandeira, ou un feixe de bandeiras. A estratexia da esperanza, a promesa da reviravolta, a fundación dun novo instante no ar: pensar que podermos elixir os paxaros que cruzarán o ceo.\nOs meniños na cidade dos meniños rebulían co seu escaso e mesto vocabulario, achegando pontes que é o oficio dos cativos: achegar pontes entre os seus e a existencia. Fornecer as horas, os días, as semanas, os meses e os anos da súa ilusión e da súa inocencia, facendo lembrar o que todos tivemos. Os meniños da cidade dos meniños posuían as rúas e falaban o seu idioma de momentos moi pequenos e desa aproximación á gloria que é a pureza de corazón.\nNo ano do demo, os cativos viaxaron apreixados polo medo dos adultos, pasaxeiros tamén do tren do medo e da incerteza. Os seus ollos obedientes zumegaban sorpresa por riba das máscaras. As súas noites, porén, eran máis lixeiras cas noites dos maiores: o territorio se cadra máis infestado porque o medo callaba aí moito máis eficazmente. Os pesadelos e as cantigas que se escoitaban de día proían polas noites, cando a xente axexaba polas xanelas dos soños para fuxir ata o día seguinte pero tiña un retrouso de mentiras nas orellas. As mentiras que se compraban e vendían a todas horas no mercado da economía e a política (a mesma cousa é) e pixelaban a realidade de modo que a vida semellaba feita de material de refugallo.\nUnha choiva moi vella e un frío que ulía a nordés son os mecanismos do inverno para nos encoller os desexos, para nos espelir no baile das estacións. Frío que se pode soportar co alento dos dragóns que viven diso, de evitar que morramos de frío aínda que teñamos que alimentalos co sangue que nos chuchan. Un frío que mete medo, aínda que en verdade non mete tanto medo como se che da positivo unha PCR da covid ou se a túa empresa se mete nun ERE. As siglas sempre meteron moito medo, sempre agochan algo. Mentres, o inverno mastiga o seu retrouso de incomodidades e dores e nolas cuspe diante dos pes. Un territorio onde manda o desacougo, ese que lle fixo exclamar a Pimentel “estamos rodeados / dunha natureza miserenta”. A respectable teima de poñerlle nomes ás cousas.\nEstamos no comezo do ano, vistamos polos pes, collamos alento, hai outra vida máis adiante.


Cápsulas PredstaVit mercar en Palma de Mallorca\nCápsulas PredstaVit, mercar en Palma de Mallorca\nTen que escribir un número de teléfono e o seu nome no formulario de solicitude en forma de o comprador a orde unha ferramenta innovadora. A nosa vía hora de chamar Xestor coa empresa para unha consulta, e vai axudar a emitir a orde de mercadorías no país de España .\nComo mercar en Palma de Mallorca PredstaVit\nPredstaVit, para España (Palma de Mallorca)\nIntroduza o Seu nome e número de teléfono no sitio web oficial, se quere obter cápsulas loita contra a inflamación da próstata. Tratamento de enfermidades crónicas prostatite non é difícil se está a empregar unha ferramenta eficaz de estranxeiros PredstaVit. Cubrir o formulario, deixe o seu nome e número de teléfono que pode contacto un empregado da empresa. El vai poñer un fin e vai ser capaz de facelo no correo oficina. Pagamento só despois de recibir o paquete ao seu enderezo, o custo exacto da entrega por correo ou mensaxería pode variar dependendo da cidade.\nCápsulas PredstaVit – unha nova palabra na loita contra prostatite, eliminar rapidamente inflamación e limpar o corpo. Entrar no formulario de solicitude na páxina web o seu nome e número de teléfono para solicitar a droga en Palma de Mallorca (España) a un prezo atractivo 39€ . Esperar unha chamada Director, vai actualizar o seu enderezo e poñer a súa orde. Para colocar unha orde e recibe-lo no seu debido tempo en Palma de Mallorca\nOrde PredstaVit en Palma de Mallorca 50% cada un


O principio de todo e algo máis....\nVeigamoura é un viño da terra.\nSituados a 280 metros de altitude no municipio Arbo, na subzona “Condado do Tea” da Denominación de Orixe Rías Baixas, os viñedos de Veigamoura atópanse na ladeira dunha montaña mirando ao Sueste, ao río Miño e ao río Deva, que discorren kilómetros máis abaixo, e ás montañas do Parque Natural de Peneda-Geres, que moitos días de inverno mostran os seus cumes nevados.\nA viñas botaron raíz nun chan superficial, pouco fértil, sementado de lascas de granito, que actúan como reguladoras da temperatura e impiden a erosión da terra polas chuvias\nPara nós, a composición do chan, o seu nivel fertilidade e a situación das parcelas son factores determinantes das características organolépticas de Veigamoura. Outro é a climatoloxía e o coidadosos que sexamos nas labores de cultivo.\nFranco-areento, superficial e de escasa fertilidade, limita o vigor das cepas, e a produción de uva por hectárea das viñas (6000 Kg/ha) é moi inferior á media e aos rendementos autorizados polo Consello de Denominación de Orixe Rías Baixas. Pero o que é un inconveniente dende o punto de vista produtivo, é unha vantaxe dende o punto de vista cualitativo: ao ser menor o número de acios por cepa, aprovéitanse da actividade fotosintética dun maior número de follas, o que favorece a formación de azucres e consecuentemente a maduración dos grans. Ademais, un control sobre o vigor do viñedo limita a entrada de patoloxías - o que posibilita que os viñedos de Veigamoura reciban moi poucos tratamentos e ningún nos meses de xullo, agosto e setembro- que están asociadas a terreos moi fértiles e produtivos e que obrigan a efectuar un maior número de aplicacións con produtos fito-sanitarios para preservar a colleita.\nA Poda e o Sistema de Condución.\nContribuír a controlar o vigor das cepas e a que sexa máximo o número de follas que participan na formación de azucres dos acios é o obxectivo da poda en cordón Royat (poda curta) coa que logramos, ademais, unha boa ventilación dos acios e unha maduración máis homoxénea, eludindo os efectos de acrotonía moi perceptible en cepas sometidas a poda longa. É, tamén, o obxectivo do sistema de condución en "espaleira aberta" que serve de guía e soporte á cepas e os seus órganos verdes, e que se eleva ata unha altura de 2.20 m sobre o nivel do chan.\nA espaleira aberta ten un Índice de Densidade Foliar moi elevado, favorecendo a fotosíntese e a aireación, co que se ve mellorada a iniciación, a diferenciación floral, o crecemento, o estado sanitario, a calidade e maduración dos acios.


Rueda ratifica o compromiso cos centros educativos galegos durante a visita ao IES A Cañiza - Noticias de Galicia\nRueda ratifica o compromiso cos centros educativos galegos durante a visita ao IES A Cañiza\nAlfonso Rueda na visita ao IES A Cañiza\nO vicepresidente da Xunta, Alfonso Rueda, ratificou hoxe o compromiso do Goberno galego cos centros educativos galegos no marco dunha visita ao Instituto de Ensinanza Secundaria da Cañiza.\nO Goberno galego ten aprobado un investimento de 250.000 euros que permitirá levar a cabo as actividades previstas na modalidade de FP Básica de Mantemento de Vehículos e no ciclo de grao medio de Electromecánica de Vehículos Automóbiles. Con esta actuación, o instituto poderá comezar o vindeiro curso 2016-2017 nas mellores condicións grazas ás obras de reforma que se van acometer este verán.\nRueda, quen visitou está mañá o IES A Cañiza xunto ao delegado territorial da Xunta en Pontevedra, José Manuel Cores Tourís, explicou que esta mellora está inscrita nun plan de actuación conxunto en todo o territorio galego, aprobado polo Goberno Galego, co obxectivo de mellorar as infraestruturas educativas galegas.\nA Xunta duplicou estes fondos para centros educativos, ata os 39,7 millóns de euros, grazas aos recursos obtidos a través do Fondo de Superávit de Responsabilidade.\nEste superávit de responsabilidade suma 20 millóns á cifra xa prevista no Plan de Dotación de Infraestruturas Educativas e permitirá executar con carácter inmediato obras necesarias como esta da Cañiza en arredor de 400 centros de toda Galicia.\n10 de xuño de 2016 | 19:13\t• Sen comentarios


O GALP Golfo Ártabro Sur convoca o I Concurso online de fotografía “Ollando cara ao mar” | Grupos de Acción Costeira\nmércores, 8 de Xuño de 2022 - 09:06\nOs interesados poden participar con ata 5 imaxes da zona costeira da Coruña, Arteixo, Bergondo, Cambre, Culleredo, Oleiros e Sada.\nA recepción das imaxes estará aberta ata o 27 de xullo e a votación levarase a cabo en Facebook na primeira quincena de agosto.\nOs tres premios son saídas en veleiro patrocinadas por Cadenote, Altavela e a Escola Náutica de Sada (ENSA).\nCoincidindo co Día Mundial dos Océanos, o GALP Golfo Ártabro Sur convoca o I Concurso online de fotografía dixital “Ollando cara ao mar” que ten por obxectivo poñer en valor o seu territorio de actuación a través de todas as miradas e sensibilidades. Así mesmo, en liña con esta efeméride da ONU, a entidade tamén quere recordar o importante papel dos océanos na nosa vida cotiá e na xeración de riqueza. Son os pulmóns noso planeta, unha fonte importante de alimentos e de medicinas e unha parte fundamental da biosfera.\nDurante case dous meses, desde hoxe 8 de xuño, e ata o 27 de xullo, os interesados poderán enviar ata un máximo de 5 imaxes dixitais tomadas en calquera punto do territorio do GALP Golfo Ártabro Sur, que abarca os concellos da Coruña, Arteixo, Bergondo, Cambre, Culleredo, Oleiros e Sada. En total, uns 80 quilómetros de litoral.\nAs fotografías deben gardar relación co ámbito costeiro: pesca, zonas portuarias, embarcacións, oficios do mar, acuicultura, arquitectura costeira, praias, paisaxes emblemáticas, natureza, etc. Deberán ser inéditas, orixinais e non ter sido premiadas en otros concursos. Outros requisitos técnicos é que teñan un tamaño mínimo 1280 x 972 píxeles e 300 ppp de resolución.\nO correo electrónico para recepción das imaxes é golfoartabrosur@gmail.com indicando no asunto “I Concurso de fotografía Golfo Ártabro Sur – Ollando cara ao Mar”.\nAs fotografías acompañaranse da seguinte información:\n- Nome e apelidos e non de DNI ou documento acreditativo da identidade do participante.\n- Relación das fotografías que presenta.\n- Lugar de realización de cada unha das fotografías.\n- O nome do arquivo deberá nomearse da seguinte forma, o primeiro apelido e o nome do autor e continuar co lugar que apareza na fotografía, ambos os separados por un guion baixo. Exemplo: Fernandez_Laura_ PlayaMorazon\nVotación pública en Facebook\nA votación realizarase en aberto no Facebook do @galpartabrosur entre o 1 de agosto ata o 17 de agosto ata as 13.00h, resultando gañadora a que sume máis “gústame”. O fallo do concurso publicarase na páxina web do GALP Golfo Ártabro Sur (https://galpgolfoartabrosur.blogspot.com), nas súas redes sociais e comunicarase por correo electrónico ao gañador.\nTres premios para gozar co ocio náutico\nOs tres galardóns do concurso están patrocinados polas empresas de ocio náutico locais Cadenote, Altavela e Escola Náutica de Sada (ENSA). Así, o primeiro premio será un curso de vela práctico na ría de Betanzos para unha persona, que consiste en 4 salidas en veleiro cunha duración de 3 horas cada unha.\nO segundo será unha excursión, tamén en en veleiro polo litoral do Golfo Ártabro para 2 persoas de 3 horas de duración. O último e terceiro premio será un bautismo de vela tamén polo noso litoral para unha persoa.\nConsultar aquí as bases legais >> https://drive.google.com/file/d/1kk1SndvqscktH8Haq4XiRZ1JImmOnicE/view?usp=sharing


O CONSISTORIO ACOLLEU O ACTO DE INVESTIDURA DO ARTISTA LUSO MANUEL PATINHA COMO "FILLO ADOPTIVO DE NARÓN"\nO acto estivo enmarcado na programación deseñada para conmemorar o Día de Narón e no transcurso do mesmo o homenaxeado asinou no Libro de Ouro da cidade e recibiu a Medalla de Narón\nNarón, 23 de novembro de 2016. O artista portugués Manuel Antonio da Silva Marqués Patinha foi investido esta mañá no Concello “Fillo Adoptivo de Narón”, nun acto enmarcado no programa conmemorativo do Día de Narón, que se celebra cada 23 de novembro na cidade. O alcalde, José Manuel Blanco, encargouse de entregarlle un pergamiño que acredita a distinción e a Medalla da cidade, nun acto que tivo lugar no salón de plenos –a partir das 12.00 horas- e ao que asistiron ademais representantes da corporación local, amigos e familiares do homenaxeado –entre eles un dos seus dous fillos, Abraham- e integrantes de asociacións veciñais e entidades culturais de Narón e comarca. Previamente Patinha asinou no despacho do alcalde, acompañado polos portavoces da corporación e algúns familiares e amigos, no Libro de Ouro de Narón, deixando constancia no seu texto de que está “moi agradecido por este recoñecemento da cidade de Narón, donde encontrei traballo e amor”, e tamén improvisou un debuxo. Patinha, que é a primeira persoa trala Democracia en recibir esta distinción na localidade, casou cunha naronesa e tivo dous fillos, Abraham e Judith. Na actualidade vive no veciño municipio de Ferrol pero residiu máis de trinta anos en Narón, na Gándara e na Faísca, donde exerceu como escultor e tamén como pintor.\nTras proxectarse un vídeo que resumía a vida e obra de Manuel Patinha tomou a palabra en representación dos seus amigos Eva Ocampo, unha das promotoras do acto xunto con Pedro Taboada, da Sociedade Artística Ferrolana, e Siro López, do Club de Prensa de Ferrol. Na súa intervención Ocampo agradeceu o acto organizado polo Concello de Narón e recordou a traxectoria vital e profesional de Patinha, que o levou a exercer diferentes oficios e residir en varios países. “Esta distinción parécenos moi merecida e contribúe a que un municipio florecente como é Narón gañe fermosura con obras tan imperecedeiras como son as de Patinha”, apuntou Ocampo.\nO homenaxeado, moi emocionado durante o acto, tomou a palabra para recoñecer que o de hoxe “é un día moi feliz para min e vai quedar gravado no meu corazón para sempre”. Tivo palabras o artista para a súa vila natal, Póvoa de Santa Iria, en Portugal, e tamén para recordar os seus inicios académicos e os maestros que o aleccionaron na súa traxectoria. “É un gran orgullo ver as miñas obras colgadas nas paredes deste edificio e as miñas esculturas nos espazos públicos de Narón, froito do gran entendemento que sempre tiven cos responsables políticos deste municipio”, subliñou. Así mesmo, destacou o apoio dos seus amigos, rematando a súa intervención mencionado a Álvaro e Divina, veciños da Faísca que o acolleron na súa casa, e tamén ao presidente da Câmara Municipal de Penafiel (Portugal), Antonino Sousa, e ao director xeral do Clínico da Rexión Norte, Almiro Marcos, estes dous últimos presentes no acto de hoxe.\nEsculturas como “Anduriña”, na praza da Gándara, “Evangelio”, no Concello, “Ave linda”, na praza de Fernándo Yáñez (Alto), “A persistencia”, no Auditorio, entre outras, así como óleos e grabados forman parte dos traballos de Patinha no municipio naronés. O alcalde, José Manuel Blanco aludiu ao acordo plenario no que se acordou o nomeamento de Patinha como Fillo Adoptivo, o pasado mes de abril, e destacou a calidade dos traballos do homenaxeado. “Esperamos seguir incrementando nos vindeiros anos o patrimonio artístico de Narón con obras de Patinha, unha persoa á que desexamos moitos máis éxitos e á que agradecemos dun xeito especial que continúe defendendo e valorando fóra das nosas fronteiras á oitava cidade de Galicia”, asegurou Blanco. O alcalde tivo tamén palabras de agradecemento para os impulsores da iniciativa e para os asistentes ao acto.\nDesde as 16.00 horas, e ata as 17.30 os actos do Día de Narón continuaron na praza 23 de Novembro, en Santa Icía, con obradoiros infantís para nenas e nenos e cun espectáculo do grupo galego de música infantil Gramola Gominola, de 17.30 a 18.45. Ademais, a partir das 20.00 horas procedeuse á entrega, no Pazo da Cultura, dos premios do “VIII Concurso de Pintura Cidade de Narón”, ao que se presentaron un total de setenta obras (en conxunto, nas categorías de adultos e infantil).\nO programa de actos do Día de Narón –iniciado o pasado 19- finalizará o sábado, día 26, co recoñecemento que terá lugar no Val, a partir das 17.00 horas, ao exalcalde naronés Antonio Martínez Aneiros, que dará nome a unha rúa e a un complexo de instalacións localizadas na citada parroquia, tal e como se acordou en sesión plenaria.


Vieiros: Galiza Hoxe - Investigadoras portuguesas descobren que as bacterias se adaptan mil veces máis de présa\nXoves, quinta feira, 06 de agosto de 2020\nPodería axudar na loita contra o cancro\nInvestigadoras portuguesas descobren que as bacterias se adaptan mil veces máis de présa\nA descuberta, publicada na revista Science, poderá empregarse para medir a capacidade de resistencia a tratamentos e antibióticos, tamén na loita contra o cancro.\nRedacción - 10:00 11/08/2007\nTags: cancro Portugal\nTotalmente financiado e realizado en Portugal, este estudo empregou unha técnica para identificar as mutacións das bacterias que lles confiren vantaxes en termos da capacidade de resistencia, concluíndo que estes organismos "teñen un potencial adaptativo extraordinariamente elevado".\nAs catro investigadoras portuguesas, Isabel Gordo, Lília Perfeito, Lisete Fernandes e Catarina Mota, do Instituto Gulbenkian de Ciência, fixeron, con este estudo, unha contribución "substancial para a comprensión dun problema central na teoría da evolución", e ten, segundo a responsábel do proxecto, Isabel Gordo, "implicacións importantes a nivel da saúde pública, nomeadamente na resistencia a antibióticos e medicamentos".\nA descuberta pode "servir de alerta": vai ser máis difícil controlar as bacterias do que se cría\nEste estudo pode contribuír positivamente nas investigacións relacionadas co cancro, xa que percibir o proceso adaptativo dos organismos axuda tamén a comprender o proceso de mutación e a rapidez coa que ocorre nas células.\nA investigación fíxose coa E. coli, unha bactéria de laboratorio que se encontra no organismo humano, tendo sido analizadas mil xeracións delas.\nA bacteria estudada, a Escherichia coli


Carta Xeométrica: `Unha lingua non se falará se non se coñece e non se ensina a amala como algo natural'\n`Unha lingua non se falará se non se coñece e non se ensina a amala como algo natural'\nManuel Vidal Villaverde entrevista á estradense Antía Otero, escritora e actriz; a entrevista completa, aquí.\nIdioma, cuestións lingüísticas. O noso idioma, Antia, para non botar a perdelo, entre políticos profisionais e lingüistas “acelerados”, alcumaron pseudoadxectivos que van dende o harmónico, natural, restitutivo, e outros que agora non me veñen á cabeza. O trilingüismo proposto polo goberno do PP, téñoo por un aténtico disparate, un despropósito, sempre “dentro do contexto” que se propón. O bilingüismo galego-español; español-galego, dadas as circunstancias históricas que deberían de saber ben os diletantes ou aprendices de sociolingüistica é hoxe en día imposíbel. Só a inmersión lingüística e a discriminación positiva a favor do galego ata acadar unha máis que hipotética correlación de forzas ou equilibrio, sería –polo menos para min, o normal-. Ollo que non falo de opcións persoais! O que ti e máis eu falemos outros idiomas ademais do galego, portugués e castelán, non significa absolutamente nada verbo desta miña exposición. O sorprente “bilingüismo restitutivo” que propón o compañeiro Henrique Monteagudo, é algo que eu respectosamente non acredito, en cuxo texto atopo graves contradicións nos termos que un dende logo non asume, e por suposto non acepta. Cal é, xa que logo, Antía, a túa reflexión a propósito desta miña non curta introdución?\nPara comezar, colocar os adxetivos: harmónico, restitutivo ou (o que é resulta aínda máis insultante ) natural...a un feito que realmente está creado, milimetrado e consensuado para relegar o galego baixo o termo bilingüismo ao terreo etnolóxico, é querer facernos pasar por parvos. É obvio que unha lingua non se falará se non se coñece e se non se ensina a amala como algo natural (e agora eu si emprego o de natural ) e iso dada a situación, non é posible sen ter en conta unha discriminación positiva a favor do galego. Eu nacín no 82 e sei que a miña xeración puido desenvolverse con máis (ou menos!) naturalidade en galego, pois foi no 83 cando se acordou a Lei de normalización que se actualizou e aprobou por unanimidade no 2004 co Plan xeral de normalización... Pero igual que vivín esa realidade tamén coñezo que no 83, antes de se acordar dita lei, na Estrada (a vila onde medrei) houbo mobilizacións en apoio a un mestre e unha mestra aos que querían sancionar por impartir as aulas en galego. E pregunto: Estamos lonxe de que iso volva ocorrer?... Ás veces penso que se os que nos gobernan (azuzados polos que os gobernan a eles), seguen a pensar que, polo simple feito de ocupar un cargo, poden esnaquizar o camiño que con esforzo e compromiso outros e outras foron abrindo, o dano será.... (tan grande que me custa pensalo)\nPublicado por Cibrán ás 21:04\nEtiquetas: Antía Otero, Entrevista, Manuel Vidal Villaverde, Sociolingüística


Tecnor Lalín Maquinaria, referente para a zona central de Galicia - Campo Galego\nInicio / Noticias de empresa / Tecnor Lalín Maquinaria, referente para a zona central de Galicia\nTecnor Lalín Maquinaria, referente para a zona central de Galicia\nA empresa lalinense comercializa maquinaria de New Holland e unha ampla gama de apeiros, instalacións de muxido e equipos para gando vacún\nCampo Galego 18/12/2015 1:29 p.m.\nManuel Gómez e José Ángel López, socios fundadores de Tecnor Lalín Maquinaria.\nA empresa Tecnor Lalín Maquinaria, que naceu no 1997, convertiuse nos últimos anos nun referente para o sector gandeiro na zona central de Galicia. Ubicada en Lalín, a firma dá servizo ás comarcas do Deza e Tabeirós-Montes, en Pontevedra; á zona de Arzúa-Melide na Coruña e á Ulloa-Chantada en Lugo. A súa oferta abarca toda a gama de tractores e maquinaria agrícola de New Holland, así como apeiros, equipos para gando vacún e instalacións e robots de muxido. Falamos con Manuel Gómez, que xunto a José Ángel López lidera o equipo de 22 persoas que conforman Tecnor Lalín Maquinaria.\n– Que destacarías da oferta de maquinaria de New Holland?\n– New Holland é unha marca que ten unha gama moi ampla. Podes atopar tractores desde 20 cabalos ata 700. Por exemplo, en tractores de 100 cabalos, temos ata catro gamas distintas, o que permite responder ás necesidades e demandas de calquera profesional.\nNew Holland destaca pola amplitude de gama.\n– Cal cres que é o punto forte da marca?\n– New Holland é un dos primeiros fabricantes mundiais de maquinaria agrícola, ten anos de traballo detrás e a marca medrou moito en calidade e en imaxe. O punto que eu destacaría, onde está a anos luz doutras marcas, é a nivel de servizos. En recambios, nas campañas hai un servizo real de 24 horas os 7 días á semana; a nós xa nos teñen chegado pezas por taxi. Cando hai calquera problema nunha máquina, dispoñemos ademais dun servizo informatizado que nos lista problemas similares que tivo ese modelo en todo o mundo, co cal, en caso de dúbidas sobre a orixe do problema, sobre todo en temas electrónicos, permíteche resolvelo con axilidade. Este tipo de cousas fan medrar á marca, hai un boca a boca que a xente vai transmitindo.\nA empresa tamén oferta maquinaria de segunda man.\n– Como está a evolucionar o mercado da maquinaria agrícola?\n– A día de hoxe, os nosos principais clientes son cooperativas, Cumas e empresas de servizos, que demandan maquinaria agrícola grande e de boas prestacións. O mercado para particulares baixou moito nos últimos anos, en boa medida pola situación do sector. En instalacións de muxido, en Tecnor Lalín fómonos especializando cada vez máis en gandarías grandes e profesionais.\n– Á hora de vender maquinaria agrícola e tractores, que cuestións lle recomendas ós profesionais que teñan en conta?\n– Nós procuramos asesorar moi ben ó cliente. Cando alguén vén mercar un tractor, quero saber para que o quere, para que o vai utilizar. Cada tractor adecúase a uns usos e ás veces pode pasar que unha persoa non estea contenta cun tractor non porque o tractor sexa malo, senón porque non se axeita o que el precisa. Entón, iso é moi importante, falar coa persoa e ver que tractor pode ser o máis axeitado. Hoxe en día, pola relación de confianza que fomos xerando cos clientes, a nós veñen consultarnos incluso para compras de produtos que nós non ofertamos.\n– Que importancia lle dades ó servizo post-venda en Tecnor Lalín?\n– O servizo é a nosa primeira baza. Investimos tempo e cartos en formación do persoal técnico porque é unha cuestión clave para ofrecer un bo servizo. En muxido, ofrecemos servizo de mantemento constante, con persoas en turnos de mañá e de tarde, con gardas de fins de semana e con atención 24 horas en caso de avarías. Cando comezamos, no 1997, o noso éxito foi poñer un teléfono móbil para reparacións de muxido en fins de semana, que hoxe é algo normal, pero daquela foi novidoso.\n“Investimos tempo e cartos na formación do persoal porque é unha cuestión clave para ofrecer un bo servizo”\nEn maquinaria, temos un servizo non de 24 horas pero case porque en campaña, xa temos estado máis dunha vez ás 12 da noite reparando unha máquina nun prado. En fin de semana tamén hai un servizo de guardia. Traballamos moito con carros e mezcladores autopropulsados.\nTecnor Lalín Maquinaria (TLM) naceu no ano 1997 para a venda de equipos de muxido e de frío. Cos anos, foi incorporando novos produtos a súa oferta e no 2003 comezou a traballar con maquinaria agrícola. A empresa é hoxe en día concesionario oficial de New Holland, marca centrada nos tractores e nas colleitadoras de forraxe, e de Kuhn Ibérica, coa que traballa todo tipo de apeiros (arados, segadoras, etc.) e carros mesturadores. TLM é ademais representante do grupo Gea, en maquinaria de muxido, e de Jourdain, en instalacións para vacún. Tamén é importadora da marca de instalacións de limpeza Prinzing.\n‘Habemus’ lío na xestión dos xurros


O Plan de emprego da Deputación financia a contratación de sete traballadores no Concello de Fene\nO BOP publica hoxe as bases da convocatoria para a selección de sete operarios que se encargarán de realizar traballos relacionados cos servizos mínimos e os relacionados coas pequenas obras de reparación e mantemento.\nO Boletín Oficial da Provincia (BOP) publica hoxe as bases do proceso selectivo para a contratación de sete traballadores no Concello de Fene, cuxos custos laborais e de seguridade social asume a Deputación da Coruña a través da liña de apoio aos concellos do Plan de emprego local (PEL-Concellos).\nO Concello de Fene selecciona un posto de oficial de albanel de servizos múltiples e seis postos de peóns.\nOs sete operarios seleccionados estarán contratados realizarán labores de alumeado público, cemiterio, recollida de residuos, limpeza viaria, abastecemento domiciliario de auga potable, rede de sumidoiros, acceso aos núcleos de poboación e pavimentación das vías públicas. Ademais, realizaranse os labores relacionados coas pequenas obras de reparación e mantemento dos ditos servizos mínimos.\nPara a presentación de solicitudes, as persoas interesadas disporán dun prazo de dez días hábiles, contados a partir do seguinte á publicación da convocatoria.


EQUO denuncia a intención da Xunta de Galicia de asfaltar Rede Natura nas obras da PO-308. | EQUO Galicia\nEQUO denuncia a intención da Xunta de Galicia de asfaltar Rede Natura nas obras da PO-308.\nEQUO denuncia a intención da Xunta de Galicia de asfaltar Rede Natura nas obras da PO-308 e valora a interposición de accións xudiciais para defender o noso patrimonio natural.\nDenunciamos as obras da PO-308 como despropósito ambiental.\nEQUO valida e refrenda o posicionamento da plataforma veciñal que veñe reivindicando a defensa do espazo natural onde pretenden executar as obras.\nDende a Consellería de Infraestruturas da Xunta de Galicia, consideran lexítimo o proxecto.\nEQUO Galicia apoia e comparte as reivindicacións da plataforma veciñal de Sanxenxo que defende aproveitar as obras de mellora da PO-308 para recuperar unha zona da praia da Lanzada pertencente á Rede Natura. Esta figura de protección europea outórgase para aqueles espazos naturais que dispoñen duns valores ambientais que os fan de especial protección. “No tocante ás autorizacións necesarias para levar a cabo determinadas actividades ou obras en espazos naturais protexidos, na Rede Natura 2000, van rexer dúas directivas que regulan ditos espazos: directiva hábitats e directiva aves. O Complexo intermareal Umia – O Grove, A Lanzada, punta Carreirón e lagoa Bodeira figura como espazo protexido pola súa biodiversidade”, apuntamos desde EQUO.\nPor outra banda, EQUO está pendente de recibir, dende a súa oficina en Europa, o estudo de impacto ambiental da obra, trámite preceptivo para avaliar as consecuencias ambientais da obra. Desde EQUO denunciamos que “Este documento, ao cal podemos acceder lexitimados pola lei Aarhus, non nos foi entregado por ningunha das administracións ás que llo solicitamos, bloqueando o acceso á documentación ambiental e omitindo a transparencia da que fai alarde o partido do goberno”.\nHai que ter en conta que, para este tipo de obras situadas en espazos naturais protexidos, a administración debe xustificar as mesmas no interese xeral. Os conceptos de utilidade pública e de interese xeral non son cláusulas retóricas senón auténticos conceptos xurídicos que vinculan aos poderes públicos como un canon limitador.\nOs motivos de seguridade aos que fai referencia a administración non son argumentos válidos. Se a estrada se desviara da zona de Rede Natura, paralela á zona de protección, si se podería mellorar a seguridade, xa que a zona, tal e como aconteceu este inverno, está continuamente azoutada polo vento, area e outros condicionantes que poñen en perigo ao tráfico rodado e peonil. Este inverno a pasarela de madeira saíu voando e caeu na estrada, sen provocar danos porque nese momento non transitaba ninguén polas dúas infraestruturas.\nReclamamos que todas as administracións implicadas colaboren para lograr cumprir os obxectivos que impón a Rede Natura 2000 que avoga pola recuperación dos espazos naturais pondo en valor a súa riqueza ambiental, sobre todo cando hai unha alternativa fácil e viable e que garanta o respecto e o futuro desa zona protexida. Por todo isto non descartamos a interposición de accións xudiciais na defensa do noso patrimonio natural e contra a posible prevaricación que se agacha detrás deste despropósito ambiental.


Maís Galiza decide hoxe sobre a escísión do BNG – Galicia 24 Horas\nMaís Galiza decide hoxe sobre a escísión do BNG\nBy Redacción on 23 febrero, 2012 Comentarios desactivados en Maís Galiza decide hoxe sobre a escísión do BNG\nA corrente do BNG que lidera Carlos Aymerich, Máis Galiza, celebra hoxe, xoves, o seu Consello Político nun clima de división sobre que futuro debe tomar esta sensibilidade que comezou como plataforma na asemblea de 2009.\nLa cita de hoxe sairá a que a postura que salga e os acordos que se adopten poderían determinar o transcurso da asemblea do 11 de marzo. No cónclave decidiranse as coordenadas políticas de Máis Galiza, os seus órganos de dirección e a súa conversión en partido político, unha das cuestións sobre as que están a favor os partidarios de continuar no seo da formación frentista.\nCon todo, aínda que hai voces de peso entre os que apostan por seguir no BNG, estas piden «xestos verificables» por parte a maioría que ostenta Alternativa pola Unidade (APU) –plataforma que auspicia a UPG–. Estes «xestos» pídense en varios ámbitos, que incumben a «a dirección orgánica, discurso e representación institucional».\nCon todo, os defensores de marcharse desestiman como boa a idea de darse un prazo logo da asemblea do 11 de marzo para volver comprobar si cúmprense eses xestos dous meses máis tarde e apostan por levar a cabo un debate que permita saír xa, co futuro definido.\nMaís Galiza decide hoxe sobre a escísión do BNG added by Redacción on 23 febrero, 2012


Kazajstán, a cabalo entre Rusia e Ucraína | Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional (IGADI)\nIGADI 4 de Novembro de 2015 VV.AA.\nKazajstán, a cabalo entre Rusia e Ucraína\nO conflito en Ucraína ameaza o cantado éxito da política exterior impulsada por Nursultan Nazarbayev. Kazajstán ten presumido de ser o país centroasiático coa diplomacia mellor enfocada, outorgando primacía a unha estratexia “multilateral” subscribindo acordos coas principais potencias económicas do globo.\nEn termos de desenvolvemento, Kazajstán é o país ex soviético – agás Rusia e os estados do Báltico – que máis progresou trala súa independencia. Como ben é sabido, o territorio ocupado actualmente polos países eurasiáticos ten unha enorme abundancia de recursos naturais tales como petróleo ou gas natural, que Astaná presume de xestionar con bo criterio, tanto no ámbito económico como á hora de se relacionar cos diversos actores internacionais. A independencia económica máis os grandes acordos coas potencias hexemónicas mantiveron ao país kazajo afastado dos conflitos e sen adversarios notorios. Todo este caudal de relacións permitiulle conformarse como un actor relevante na economía global, ademais de atraer investimentos estranxeiros e evitar depender económica e politicamente dunha ou outra potencia mundial.\nPero esta tendencia pode verse esnaquizada coa evolución do conflito ucraíno-ruso. Dunha banda, Kazajstán estase a converter nun importante aliado de Rusia tralas últimas sancións impostas pola UE. Os constantes esforzos europeos máis dos EUA por illar a Putin premen sobre o país kazajo. Pola contra, o país centroasiático pronúnciase de forma reiterada pola súa autonomía, evitando unha encrucillada que lle obrigue a tomar partido. A pesar das aspiracións de manter unha política exterior “multilateral” e de bo relacionamento ata con países enfrontados entre si, Nazarbayev pode verse na ‘obriga’ de decantarse a prol dun único bando, o que sen dúbida afectaría sensiblemente ao devir do país.\nNeste sentido, cómpre destacar a crecente importancia que están a manifestar as relacións cos EUA e a UE. Aínda que non sexan aliados tan transcendentes como Rusia, Kazajstán chegou a importantes acordos cos países occidentais en temas enerxéticos e de seguridade, especialmente coa UE no primeiro caso e con EUA no segundo. Ademais, Astaná trata de manter boas relacións con outros actores relevantes como Xapón, Turquía ou Corea do Sur. Porén, China é o aliado oriental máis significativo. O país asiático decidiu investir en varios sectores da industria kazaja como o petróleo ou o uranio, aínda que quizais o seu maior proxecto sexa o renacer da Ruta da Seda, que aposta polo desenvolvemento das infraestruturas e a conectividade propiciando unha nova espiral de cooperación entre China e os países centroasiáticos.\nArmenia e Kirguistán uníronse recentemente ao proxecto económico común formado por Rusia, Kazajstán e Bielorrusia, a Unión Económica Eurasiática (UEE, en adiante). Esta decisión non privou ao país kazajo de seguir estreitando lazos comerciais con outras potencias, a pesar das reservas sobre unha utilización da UEE por parte do Kremlin para respostar ás sancións impostas pola UE e os EUA. Así e todo, Kazajstán conta con capacidades específicas para sortear as estrataxemas rusas.\nAs sancións internacionais non foron as únicas culpables do retroceso da economía moscovita e, consecuentemente, da kazaja. A caída dos prezos do petróleo máis o recente estancamento da economía chinesa tamén influíron nas contas do goberno de Kazajstán que optou por depreciar a súa moeda (o tenge kazajo). Unha das alternativas que o presidente Nazarbayev propón para rematar coas “antieconómicas” sancións a Rusia e as súas consecuencias é a busca dunha solución definitiva ao conflito en Ucraína, lonxe da realidade a curto prazo.\nNo seo da ONU, ata agora Kazajstán mantivo unha posición neutral respecto ao conflito. Na única votación sobre a “integridade territorial de Ucraína”, en marzo de 2014, o país kazajo abstívose ao igual que os demais estados de Asia Central. Dos países ex soviéticos, tan só Rusia, Bielorrusia e Armenia votaron en contra. Sen embargo, é probable que co paso do tempo, tanto Rusia como EUA preman nos países centroasiáticos coa finalidade de que tomen partido. De acceder, minaríase algún dos vértices da política exterior do país kazajo.\n¿Pode Kazajstán operar como un efectivo mediador entre as partes? Esta posible saída favorecería o mantemento dunhas relacións internacionais múltiples que axudarían no desenvolvemento do futuro económico e político de Kazajstán.


Produción Publicitaria en Medios non Convencionais\nMateria Produción Publicitaria en Medios non Convencionais Código P04M082V01203\nAplicar técnicas e procesos creativos publicitarios, tanto a nivel teórico como práctico en medios non convencionais. CE8\nIdentificación de recursos, elementos, métodos e procedementos utilizados en todo proceso de creatividade publicitaria en medios *below *the *line. CE9\nCapacidade teórico-práctica na creación, elaboración e desenvolvemento dun orixinal publicitario no marco dunha estratexia corporativa global. CE10\nCoñecementos básicos para situar a actividade publicitaria nun contexto de competencia local, nacional e internacional, incidindo na importancia das técnicas creativas como un activo publicitario diferencial. CE11\nCrear e desenvolver ideas de proxectos no ámbito publicitario dentro dunha estratexia corporativa. CE12\nDeseñar mensaxes creativas eficaces no marco dunha estratexia publicitaria *predefinida e aplicada a medios non convencionais. CE13\nAdaptarse ás esixencias creativas dos clientes que requiren a contratación dun servizo publicitario. CE15\nAdaptar unha mensaxe publicitaria aos seus distintos públicos. CE16\nAdaptar un orixinal publicitario ás necesidades creativas e de produción de cada un dos medios publicitarios. CE17\nAnalizar campañas publicitarias desde un punto de vista crítico, atendendo aos parámetros básicos da análise creativa publicitario, considerando as mensaxes *icónicos como textos e produtos das condicións *sociopolíticas e culturais dunha época histórica determinada. CE18\nCapacidade para crear e desenvolver contidos e proxectos innovadores que poidan contribuír ao coñecemento ou desenvolvemento das linguaxes publicitarias, así como da súa interpretación. CE22\nPercibir *críticamente a sucesión de tendencias creativas. CE23\nAsumir riscos temáticos e ideas innovadoras na fase de creación e desenvolvemento de contidos publicitarios para medios non convencionais. CT3


A Xunta mellorará a depuradora de Paradivas - Canal Rías Baixas\nCALDAS> Juan Manuel Rey mantivo unha xuntanza coa directora de Augas de Galicia, segundo Rey, bastante clarificadora da situación, xa que asumen que o estado da depuradora de Paradivas non era a correcta e comezaran os arranxos o antes posible, para reducir os vertidos ao embalse do Umia.\nA Xunta mellorará a depuradora de Paradivas, unha actuación coa que intentaran reducir os vertidos ao embalse do Umia. O alcalde de Caldas mantivo unha reunión coa directora de Augas de Galicia, da que sinalou que foi bastante clarificadora.\nA inversión nesta planta compartida entre os concellos de Caldas e Moraña ascende aos 40.000 euros.\nDurante a xuntanza tamén se lle fixo entrega ao rexedor de Caldas da documentación da Xunta ao respecto do seguimento e o resultado dos estudos sobre a concentración de cianobacterias e de toxina no encoro do Umia.\nArtigo anteriorPouca ameixa na volta á actividade dos mariscadores ribeirenses\nSeguinte artigoA Deputación cede unha parcela ao Grove para construír un centro social en Reboredo


Un surfeiro rescata a catro persoas no areal de Esteiro | SurfGz.com - As Novas da Praia - Surf Galiza Longboard Paddle Bodyboard\nSurf Surfeiros Un surfeiro rescata a catro persoas no areal de Esteiro\nMartes, 26 Agosto 2008 15:02\nA praia de Esteiro, en Xove, é unha das preferidas polos surfeiros da comarca e doutros puntos de España, que veñen ata alí para practicar este deporte.\nO viveirense Juan José Fernández Miranda, de 33 anos, acode con frecuencia a buscar a onda deste areal, pero o venres pasado, mentres cabalgaba sobre o mar, o que se atopou foi con catro bañistas en apretos. Eran de Sarria.\nCóntanos que estaba surfeando na auga cando os oíu gritar pedindo socorro. Foi achegándose a eles (calcula que estaban a uns cen metros da beira) e ao chegarse atopouse con que un non sabían case nadar e que o mar seguía arrastrándoos. «Ou primeiro que fixen ó chegar alí foi agarrar ó que estaba máis gordiño e subilo á táboa. Logo mandei á terra en body a unha dás rapazas e á outra deixeina agarrada na táboa. Nese momento dixéronme que había outro non fondo; entón xa me tirei por el _estaba mal, con ollos brancos e babeando, debía ter aga espesa non corpo_ engancheino polos brazos, subino e ateino á táboa para teo máis seguro. Ó outro mandeille agarrarse tamén e pouco a pouco funos achegando á beira», explicou.\nSegundo contábanos onte este surfeiro viveirense, xa empezaba a tocar a area cos pés cando acudiron os socorristas do areal a botarlle unha man para terminar de facer o rescate: «A corrente tiraba moito e estaba moi canso porque ó primeiro agarrábanse a min e non me deixaban auxilialos», explicou, engadindo que o ver que xa estaban fóra de perigo ocupouse de se mesmo, que viña moi falto de osíxeno.\nXa pasados estes días, logo de ter tempo para meditar, indica que se volvese pasar actuaría igual: «Cando ves a alguén en perigo hai que facelo, hoxe por ti e mañá por min. Eu fun oito anos ó Gran Sol e sei que é moi triste que alguén perda a familia non mar e non teñan ou cadáver para enterralo. É certo que pasas apuro, porque eles estaban moi nerviosos e eran moitos, pero grazas a deus saleu todo ben e deume unha alegría moi grande», explicou.\nUn dos socorristas de Esteiro confirmábanos que o venres, entre as tres e media e catro da tarde, os seus compañeiros e el tiveron que sacar a tres bañistas que ían agarrados á táboa que lles deixou un surfeiro, e ao día seguinte, cara ás seis da tarde, tiveron que meterse de novo para sacar da auga a outra señora que levaba a corrente.\nExplicaron que ese día o mar estaba bastante tranquilo, pero hai que ter igualmente moito coidado porque é unha praia perigosa. Un problema engadido é que se trata dun areal moi frecuentado por xente de fóra, que non coñece o complicado que é; os da zona xa o saben e danse conta de se está ou non para entrar, pero os que non o frecuentan, métense e poden levar un susto. Segundo os socorristas, o do venres foi o primeiro problema que tiveron este ano, unha tempada que é bastante tranquila, se se compara con outros exercicios, nos que viñan realizando polo menos oito rescates cada tempada.\nA nova orixinal é da Voz de Galicia


Leccións a tirar de Pedrógão - Editorial - Nós Diario - Diario de intereses galegos\nLeccións a tirar de Pedrógão\nA primeira e obvia lección a tirar da catástrofe de Pedrógão Grande -o maior incendio da historia de Portugal, 64 persoas mortas- é que urxe unha política forestal radicalmente distinta. En Portugal e na Galiza. Como temos publicado no Sermos dixital, as florestas galega e portuguesa son xemelgas. E se hai algunha diferenza inquietante éo na nosa contra, por exemplo no que atinxe á penetración do eucalipto: se en Portugal esta planta invasora ocupa 8 por cento do territorio nacional, na Galiza a percentaxe é máis do que o duplo (17 por cento).\nA chave é que o monte se ordene en función dos intereses xerais e non da conta de resultados da multinacional Ence\nUrxe unha nova política forestal que debe nacer dun pacto entre todas as forzas políticas con representación no Parlamento galego e que debe visar unha ordenación do monte absolutamente distinta. A chave é que se ordene en función dos intereses xerais e non da conta de resultados da multinacional Ence, que funciona aquí no país como unha industria de enclave pura e dura.\nEse pacto debe, iso si, partir da admisión por parte da Xunta das súas responsabilidades no caos que caracteriza neste momento a súa política forestal. Só un dado: a esta altura o goberno galego aínda non ten aprobado o PLADIGA. Ese desleixo abeira a responsabilidade criminal.\nEn defensa de Galicia


Teixido salienta as achegas da Xunta destinadas a Guitiriz no último ano - Terrachaxa.com\nTeixido salienta as achegas da Xunta destinadas a Guitiriz no último ano\n14 Xan 2020 Actualidade, Guitiriz Actualidade, Guitiriz\nO presidente e voceiro do Grupo Municipal Popular de Guitiriz, Xosé María Teixido, quixo poñer en valor os preto de 5 millóns de euros que a Xunta destinou ao municipio no último ano.\n“Estamos a falar dunhas achegas que teñen contribuído a impulsar diversas obras e servizos na localidade e ás que aínda resta por incluír o custe do mantemento dos principais servizos públicos locais, que corren a cargo da Xunta, como é o caso dos centros educativos ou centro de saúde, e que elevan o investimento moito por riba desa cifra”-explicou.\nTeixido salientou especialmente as achegas autonómicas dirixidas ao sostemento do servizos de axuda no fogar e, nese senso, explicou que no 2019 a Xunta destinou máis de 335.000 euros á garantir a atención e coidado dos veciños en situación de dependencia que fan uso do servizo.\nOutra das achegas máis relevantes pola súa contía é a correspondente ao Fondo de Cooperación Local. Cada ano a Xunta destina a Guitiriz un total de 306.000 euros que despois o Concello pode gastar con liberdade naquelas obras e servizos que estime máis acaídos.\nTamén pola súa contía son relevante sos investimentos do Goberno Feijóo en apoio dos profesionais do medio rural que superaron os 3 millóns de euros, e aquí se inclúen distintas liñas de axuda como os plans de mellora, novas incorporacións, pequenas explotacións ou as axudas directas ao sector da agricultura e gandaría.\nTamén financiose cunha achega de 77.4000 euros a mellora nos servizos de abastecemento de auga e residuos sólidos urbanos, con máis de 47.000 o apoio á rehabilitación de vivendas de promoción pública e achegou máis de 400.000 euros a apoiar diversos proxectos de particulares a través da Axencia Galega da Industria Forestal.\nAnterior Outeiro de Rei comeza a instalación de contedores de biorresiduos\nSeguinte As Pontes organiza o III Seminario policial, seguridade e defensa persoal feminina


ONGs (A voapluma, Diario de Ferrol, 17/03/2001) - Xavier Alcalá\nHome Galego Hemeroteca A voapluma (Diario de Ferrol) ONGs (A voapluma, Diario de Ferrol, 17/03/2001)\nXavier Alcalá 19th Setembro 2017\t A voapluma (Diario de Ferrol) / Galego / Hemeroteca\nDe volta no impaís querido, anúnciase a primavera con verdes tenros. O mar segue no seu sitio e desde a autoestrada vense barcos ancorados como lembranza de lugares exóticos: esta fisterra é o comezo dun mundo que se inicia sobre as ondas do golfo Ártabro.\nA Coruña fica atrás, burgo marítimo co faro do adeus cara ás Américas; e logo vén Ferrol, construído como San Petersburgo, por orde real, pero ao servicio dos mares: dos buques cando se dicía que “poder naval é poder mundial”…\nEn Ferrol espérame un ordenador, parente do que me mira na Coruña. Abro o correo no da Cabana ferrolá e atopo mensaxe dun colega enxeñeiro, fillo dun compañeiro de aventura literaria.\nDime algo que eu —e tantos coma min, os da “xeración do bacharelato superior”— descubriramos cando el non nacera: “Despois dun ano en Madrid xa teño bastante claro que, como en Galicia, en ningures (conclusión pouco orixinal e mesmo tópica, pero xenuína e sincera)”.\nO rapaz quere volver —como nós quixemos— e pide axuda para atopar quen empregue as súas capacidades onde nada é áspero como na cidade que tivo por mellor alcalde o rei que deu forma final a Ferrol.\nO seu drama é o dos fillos dunha matria anémica, na que non xorden empresas; e, cando algunha vai ben, axiña é devorada por outra de fóra.\nMentres algúns galegos dedican os seus esforzos ás ONGs de axuda aos inmigrantes iletrados ningún crea unha ONG para recuperar emigrantes coa cabeza chea de coñecementos.\nE —segundo a moral que todos aprendemos— a caridade comeza por un mesmo.\n[Diario de Ferrol, A voapluma, 17/03/2001]\nA voapluma / Diario de Ferrol / ONG / ONGs\nPrevious PostTorpedeo (A voapluma, Diario de Ferrol, 16/03/2001)\nNext PostNo CGAI (A voapluma, Diario de Ferrol, 18/03/2001)


Gipsy Vanner, o cabalo máis dócil para nenos | Noti Horses\nEl cabalo vanner xitano Ten a súa orixe nun grupo de xitanos que criaron este tipo de cabalos en primeiro lugar para as estradas chamadas Vardos. Actualmente, é un cabalo cuxo uso máis común é a doma mascota dócil para nenos.\nO Gipsy Vanner foi importado dos Estados Unidos aproximadamente en 1966. A pesar deles, non foi ata 2004 cando se considerou unha raza e rexistrouse no Programa de todas as razas da Federación de doma. É un cabalo cuxo uso máis común é a doma, a hípica xeral e o traballo.\nResulta un tipo de cabalo moi atractivo, con aspecto forte e paso seguro onde queira que vaia. Grazas á túa temperamento baixo e versatilidade puido criarse con moitos propósitos en toda Europa.\nPode chegar mide 1,63 metros de alto, incluso houbo casos de 1,65 metros. Non obstante, o seu peso ascende a aproximadamente 630-635 kg, dependendo do tipo de dieta e das actividades que realice. O seu pel é recoñecido pola gran beleza que amosa en branco e negro, sendo un dos exemplares máis marabillosos do mundo.\nEn canto ás súas características físicas, o Gipsy Vanner é un tipo de equino que ten un peito amplo e cuartos traseiros redondeados xunto cun lombo aparentemente curto. Os seus cascos a primeira vista destacan pola súa grandeza e pel que os rodea. O seu pescozo ten un aspecto forte e a súa delgada cabeza está apoiada nel. Dunha ollada podemos ver que o seu a melena e a cola son bastante longas e fluídas, e a isto hai que engadirlle o pelo liso e sedoso. Ten ombreiros de aspecto forte e cadros pesados.\nRespecto ao seu temperamento, teño que dicir que, como máximo, podería considerarse medio. É unha das razas máis intelixentes de todos os equinos, simpática, moi atlética, forte e, sobre todo, é un dócil cabalo, moi social e moi fácil de facer amigos.\nCamiño completo ao artigo: Noti cabalos » outros » Razas de cabalos » Gipsy Vanner, o cabalo máis dócil para nenos\nCabalo do fiordo noruegués\nO cabalo tamén colle arrefriados


Framil, Quende, Abadín - Wikipedia, a enciclopedia libre\nFramil, Quende, Abadín\nPara outras páxinas con títulos homónimos véxase: Framil.\nFramil é un lugar da parroquia de Quende no concello lugués de Abadín na comarca da Terra Chá. Tiña 6 habitantes en 2015 (2 homes e 4 mulleres) segundo datos do IGE. Iso supón un aumento da poboación respecto a 2010 cando tiña 5 habitantes (1 home e 4 mulleres).\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Framil,_Quende,_Abadín&oldid=4385979"\nA última edición desta páxina foi o 30 de xuño de 2017 ás 12:09.


A concelleira Milagros Lantes e o xefe da Policía Local participan en Málaga no “Encontro de Cidades para a mellora da mobilidade urbana”. Novas | Concello de Carballo\nInicio Carballo ao día Novas A concelleira Milagros Lantes e o xefe da...\nA concelleira Milagros Lantes e o xefe da Policía Local participan en Málaga no “Encontro de Cidades para a mellora da mobilidade urbana”\nAs xornadas, organizadas pola Dirección Xeral de Tráfico e a Federación Española de Municipios e Provincias, celébranse os días 6 e 7\nOs representantes dos concellos de Betanzos e A Coruña, o director xeral de Tráfico, a concelleira Milagros Lantes e o xefe da Policía Local de Carballo\nA concelleira de Planificación e Mobilidade Urbana, Milagros Lantes, e o xefe da Policía Local, Roberto Mosquera, participan no 5º Encontro de Cidades para a mellora da mobilidade urbana, que comezou hoxe en Málaga. A cita, organizada pola Dirección Xeral de Tráfico en coordinación coa Federación Española de Municipios e Provincias, celébrase durante as xornadas de hoxe e mañá, e ten como finalidade “difundir, promover e impulsar as boas prácticas de mobilidade urbana a través do intercambio de coñecementos, experiencias e boas prácticas entre os diferentes sectores implicados a nivel local”, tal como explica a propia DXT.\nO lema escollido nesta quinta edición é “Cara a unha nova mobilidade urbana”, tendo en conta que o modelo de mobilidade está a cambiar, sobre todo nas cidades, nas que a proliferación doutros medios de desprazamento máis acordes á sustentabilidade e o medio ambiente teñen que convivir co vehículo privado. Esta convivencia ten ante si o reto de garantir a seguridade de todos os usuarios, especialmente os vulnerables, cuxa importancia está a aumentar cos novos modelos de mobilidade.\n“A seguridade viaria –explican dende a DXT- é unha responsabilidade compartida na que os diferentes actores deben actuar desde os seus respectivos ámbitos, axuntando esforzos para alcanzar o obxectivo dunha mobilidade segura, ecolóxica e conectada. Con esta filosofía, o encontro diríxese a todas as persoas e organizacións que están a traballar en seguridade viaria: departamentos de tráfico e mobilidade; departamentos de medios ambiente, saúde e asuntos sociais; centros de formación, universidades e institutos de investigación; asociacións cidadás e de consumidores…”.\nEntre os máis de 300 inscritos están os concellos de Madrid, Barcelona, Valencia, Bilbao, Sevilla, Málaga, Vigo, Murcia, Avilés, Pontevedra, A Coruña e Betanzos. Cos representantes destas dúas últimas e co director da DXT, Pere Navarro, aparecen Milagros Lantes e Roberto Mosquera na fotografía desta primeira xornada. Tamén están presentes a Rede de Cidades que Camiñan, da que forma parte o noso concello, e a Rede de Cidades pola Bicicleta.\nDurante estes dous días abordaranse moitos dos temas que incumben á mobilidade urbana e que están estruturados en mesas de traballo sobre plans de mobilidade urbana sustentable, cara a un modelo de cidades medioambientalmente sustentable, seguridade viaria laboral no ámbito urbano, regulación do tráfico urbano, a bicicleta e a moto no ámbito urbano e espazos urbanos de prioridade peonil.\nDende a Dirección Xeral de Tráfico destacan que a zona urbana é a contorna vital da inmensa maioría da poboación. Durante 2017, último ano con datos consolidados, a maioría dos accidentes con vítimas tivo lugar en vías urbanas, concretamente seis de cada dez, e neles faleceron 509 persoas.


ARQUIVO SARABIA | manuel sendón\nTexto do libro Álbum Arquivo Sarabia. ISBN: 84-87882-06-4 publicado polo Centro de Estudos Fotográficos en 1994\nO estudio dun arquivo histórico vai xeralmente acompañado da indagación sobre a vida dos fotógrafos que o formaron, e dunha forma moi particular das circunstancias en que se realizou o traballo. Trátase de situarse na época no que foi realizado. A consciencia desa distancia acáballes outorgando o seu valor. Sen embargo, nalgúns casos, á medida que se trata de avanzar no estudio do arquivo non parece posíbel ter moitos datos sobre os seus autores, nin sequera atopar gran parte da súa obra, e os fotógrafos acábanse convertendo nuns persoaxes misteriosos. Este é o caso de Constantino e Enrique Sarabia. Na cidade de Vigo son moitas as persoas de certa idade, e xente dada a mergullarse en publicacións doutras datas, os que se preguntan polas fotos de Sarabia.\nO interese das fotografías que atopamos, dunha forma moi especial a colección da Autoridade Portuaria de Vigo, así como as reproduccións nas diferentes publicacións galegas, dunha forma particular as da revista Vida Gallega, leváronnos a dedicarlles un número da colección Album e montar no seo da VI Fotobienal de Vigo unha exposición monográfica. Somos, sen embargo, conscientes da limitación de ambos proxectos por incompletos e esperamos que algún día sexan completados.\nA familia Sarabia procede do lugar de Sabugueiro de Arriba parroquia de Castrelo situada nas cercanias de Poboa de Trives. Alí naceron os sete irmáns Sarabia: Xosé, Constantino, Enrique, Antonio, Isabel, Asunción e Trinidad nos recorda Rosa, filla de Asunción e único descendente da familia que segue a vivir na parroquia de Castrelo. A relación dos irmáns Saarabia coa fotografía ven dada por Xosé Gil, casado coa súa irmá Trinida.\nXosé Gil é unha persoa que realizou unha gran e variada actividade. Establecéuse como fotógrafo na cidade de Vigo no ano 1905, primeiro na rúa Carral(1) e posteriormente na rúa do Príncipe; formou parte da redacción da revista Vida Gallega no momento da súa fundación en 1909; representou a casa Ford en Galiza; foi un dos pioneiros do cine galego realizando unha importante actividade. “A Fotografía Gil fai, sobre pedido, toda clase de cintas cinematográficas de calquera asunto e dimensións” liase na propaganda de Fotografía Gil no ano 1911. No mesmo anuncio ofrecía películas como: “Santiago, la Atenas de Occidente”, “La patria de Colón”,”La emigración en los puertos Gallegos” “La gran industria pesquera gallega” “Las romerias en Galicia” ……En opinión de Emilio Carlos Garcia Fernández, Gil é o máis importante e o máis creativo dos que realizaron cine mudo galego.(1)\nXosé Sarabia,nado en 1870, serviu en Cuba nos “Lanceros de la Reina”, traballando ao seu regreso en Vigo no estudio de Xosé Gil até a súa morte no ano 1907. Constantino, nado no ano 1875 (2), é supervivente da Guerra de Cuba e aveciñouse en Vigo no ano 1907 (3). O seu inicio na fotografía será, tamén, através de Gil, establecéndose, como nos indica Manuel González Alvarez, no ano 1909 na rúa Elduayen 30. Neste domicilio será onde traballaran e vivirán el e o seu irmán Enrique, nado en 1881.\nAs primeiras referencias de fotografía publicadas polos irmáns Sarabia temolas en Vida Gallega(VG). No ano 1910 aparece reproducida unha vista de Castro Caldelas asinada por Enrique, e no mesmo ano 1910 publica unha foto da colocación da primeira pedra do monumento da Virxe da Roca en Baiona, neste caso firmadas por Constantino. Até o ano 1920 seguirán a aparecer, de forma continua, fotografías asinadas por Constantino Sarabia e non polo seu irmán. Teremos através desas imaxes documentos das primeiras saídas do tranvía eléctrico en Vigo no ano 1914 e da expectación que esto provocou na cidade; da chegada ao Berbés da flota pesqueira; de espacios que hoxe teñen un aspecto moi diferente como o camiño de Romil atravesado por un coche de cabalos; de actos sociais como a festa da flor, banquetes no pazo da Pastora ou a romaría de San Roque, reproducida esta nunha portada no ano 1912, baixo a cal pódese ler: “A cámara escura do noso colaborador artístico Constantino Sarabia da casa Gil de Vigo sorprendeu unha escena interesantísima da festa. Non se repetira máis. Isto aumenta o seu valor e a fai digna deste sitio preferente en Vida Gallega”. Isto parece acreditar vinculación profesional de Constantino con Gil, sen embargo non se pode concluír que Constantino fose un empregado do seu cuñado Xosé Gil, pois naquela época as fotografías non as asinaba a persoa que as realizaba senón que se editaban co nome do estudio, máxime neste caso no que o estudio de Gil gozaba de gran prestixio na cidade.\nA partir do ano 20 deixarán de aparecer fotos asinadas por Constantino e pasan a selo por Foto Sarabia, nalgúns casos incluso co texto escrito sobre a propia imaxe. A colaboración con V.G. durará até que esta desaparece no ano 1938, publicando nela, durante estas dúas décadas, gran número de fotografías de: A Garda, Samil, Praia América, Soutomaior, Moaña, Cangas e sobre todo a cidade de Vigo, sendo rarísima a aparición de imaxes tiradas noutros lugares lonxanos de Vigo como as realizadas durante unha excursión de cazadores ao Piornedo, debido a que os seus desplazamentos da comarca de Vigo serán moi escasos. “Nin Enrique nin Constantino visitaban Castrelo con frecuencia, as poucas veces que o facían nunca os vin tirar fotos alá” recorda o seu sobriño Enrique González Sarabia.\nAo ollar as súas fotografías atopámonos coa presencia constante dos tranvías. Fotografían as inauguracións das novas liñas e cocheiras, e inclúenos frecuentemente tanto nas imaxes das rúas céntricas da cidade como nas paisaxes de Chapela, Teis, Ramallosa, Mondariz… En moitas ocasións convertidos no elemento principal da fotografía.\nA construccción do teatro Rosalía no ano 24; a visita dos reis no 27; o multitudinario enterro do industrial Sanjurjo Badía; o afundimento do peirao transversal aos poucos días de ser entregado no ano 22; procesións como as de San Benito de Soutomaior, o Corpus de Moaña, Cristo da Victoria de Vigo, A Milagrosa do Berbés ou a actuación de Txistularis na festa vasca celebrada no ano, son algunhas das actividades sociais rexistradas por eles . Na súa obra percíbese, tamén, a intensa actividade do porto naquela época. Os barcos, mercantes nalgunhas ocasións e de guerra noutras serán o fondo de moitas das súas imaxes.\nO traballo dos irmáns Sarabia publicarase tamén noutros medios de comunicación. Así o primeiro número de El Pueblo Gallego editado o 27 de xaneiro de 1924 reproduce imaxes deles como tamén o fai El Faro de Vigo, aparecendo publicadas as súas imaxes dende setembro do mesmo ano. Non obstante a presencia das súas imaxes nos xornais de Vigo non será tan frecuente como a dos estudios Pacheco, Ksado ou Llanos. As súas fotos publícanse tamén en libros como: “Pontevedra y su Provincia. Artistica e Industrial” do ano 21-22 editado por Juan Barrera e no “Libro de Oro de la Provincia de Pontevedra” editado no ano 31 por P.P.K.O.\nO traballo realizado fóra do estudio non estaba destinado sempre á edición gráfica, senón que en moitas ocasións respondía a encargos de tipo comercial. Dentro destes gustaríanos citar o traballo sobre a industria conserveira e o realizado para o organismo “Junta de Obras del Puerto”. Do primeiro quedan unhas magníficas fotografías, algunhas delas conservadas no Museo de Pontevedra, que nos mostran o traballo das mulleres nas fábricas de conservas nos anos vinte. A pesar da importancia da industria conserveira en todo o litoral galego, e dunha forma moi especial nesa época, non é facíl atopar nos arquivos dos fotógrafos traballos sobre este tema e menos do interese destes. O segundo documenta as obras realizadas no porto de Vigo durante os anos vinte e trinta, contendo gran número de vistas xerais que nos amosan como se estaba trnasformando radicalmente a relación da cidade co mar, outras amosannos os diferentes traballos concretos realizados e a técnica que naquel momento se usaba, dragas, gruas, peiraos de ferro…Gran parte deste traballo consérvase hoxe nos arquivos da “Autoridade Portuaria de Vigo”\nTodo este traballo realizado no exterior foi feito fundamentalmente por Constantino, mentres Enrique, de carácter máis comunicativo, se encargaba de realizar o de estudio.\n“Recordo os preparativos de Enrique para os retratos de estudio, e as tomas exteriores de Constantino, onde previamente facía desaparecer a todo o mundo que nese momento circulaba pola rúa. De aí que cando unha persoa tardaba moito tempo en realizar unha cousa dicíamoslle. Pareces o Sarabia” recorda Manuel Alvarez Moreira. O estudio, situado en Elduayen 30, non tivo sen embargo o auxe que tiñan nese momento os estudios de Pacheco, Ksado e Gil. As fotografías eran montadas en passepartout que levaban impreso o nome de E.Sarabia, anteriormente usaran outro coa inscrición “Sarabia y Hermano”.\nSon moitos os veciños que aínda recordan a Constantino traballando, na década dos cincuenta, cunha máquina antiga e voluminosa. Juan Manuel Amoedo lémbrao, nos primeiros anos da década dos sesenta, como “un home, moi forte, de oitenta e tantos anos que tiña dúas grandes preocupacións: a saúde e a liberdade. Non soportaba a idea de que alguén se poidera meter na súa vida. Viña polo noso bufete e botaba emormes parrafadas co meu pai”. O seu pai, Juan Amoedo, era probabelmente un dos poucos amigos que tiña na cidade. A súa amizade coa familia Sarabia víñalle de que colaboraran con el cando se presentara, na xurisdición de Trives, ás eleccións polo partido de Azaña.\nEnrique, que era o menor dos dous irmáns, morrera antes, e máis tarde, xa entrada a década dos sesenta, Constantino, despois de ter pasado os últimos anos nunha grande soidade. Tanto é así que según se di pasou varios días morto na súa casa sen que ninguén se enterara. Escoitase tamén na cidade que no momento en que foi atopado morto houbo alguén que se levou de Elduayen 30 parte dos seus negativos, e Juan Manuel Amoedo recorda que o seu pai, que acudira ao lugar, tiña a impresión de que alí andara alguén(4). Non se sabe tampouco que foi do arquivo fotográfico de Gil, nin das súas películas, das que según algunha testimuña o seu último posuidor coñecido foi Constantino (5). É posíbel que a súa sorte fose a mesma que a do arquivo Sarabia. O escrito por Manuel de la Fuente plasma o pensamento dalgunhas persoas “..tras a morte dos seus autores e porque as súas pertenzas estaban ao alcance de calquera -según comentarios nunca desmentidos-, pasaron a mans alleas que tiveron a ruindade de facelas propias”.\nOs dous irmáns foron enterrados no panteón da familia Gil- Sarabia que lle encargou no seu momento Xosé Gil ao escultor Asorei para poder enterrar ás súas tres fillas, mortas as tres na adolescencia. Neste momento é o recordo que queda na cidade deles e de Gil.\n(1) Historia do Cine en Galicia 1896-1984. Emilio Carlos García Fernández.\n(2) Datos suministrados por Manuel González Alvarez.\n(3) Dato que se pode ler no pé da fotografía dos catro irmáns Sarabia, que posee Pilar a neta de Antonio e que aqui reproducimos.\n(4)Según a testemuña de Asunción Gómez González, cando Luis Sarabia, fillo de Antonio irmán de Constantino, veu recoñecer o cadaver atopouse que ían enterrar nho lugar de Constantino a un vagabundo descoñecido.\n(5) Manuel De La Fuente Faro de VIGO. 27 de Agosto 1988.


Vídeo chat roulette sen rexistro - VÍDEO CHAT №1 - coñecer unha rapaza ou rapaz en liña!\nPersoas de permanencia no exterior: Irina de Dinamarca\nPero o destino axudou a cambiar a elección\nAlgún tempo atrás, me deparei con algunhas tocar historias sobre Irene coroa nenas, dinamarqués casas para as persoas con discapacidade\nEu non podía pasar por marabilloso, pero triste fotos de vida das persoas con autismo, en Dinamarca, eu realmente gusta esta revista, e, a continuación, o seu brillante, activo e aberto de acollida Ira.\nEu preguntei Irina para responder a algunhas preguntas, non só sobre a Dinamarca, ...\nO que podes facer con unha rapaza agora\nNon quero diante dela beber por primeira vez\nFeno e sentímolo, eu agora, aínda que o tema xa anos de idade, eu teño o mesmo Problema, eu estou escribindo neste momentoE unha vez que atopar esta ameaza moi rapidamente no Google eu creo que tamén vai atopar aquí. Eu estou pensando agora que eu estou indo a xogar coa nena eu estou reunión en primeiro lugar, mini-Golf, a continuación, un pouco través do Parque e, a continuación, na miña pub local sobre unha coca-cola ou algo máis...\nData de corenta anos de idade, en Dinamarca. Encontros para todas as idades. Sen restricións. Real fotos\nMozo"Mozo en liña vídeos", coroa Mozo,"Encontros vídeos","vídeo Mozo","Encontros vídeos", coroa Mozo, coroa de vídeo Mozo, coroa Mozo,"vídeo Mozo en liña"Por estas palabras, pode atopar o noso marabilloso Mozo e comunicación web. O mellor Vídeo"data"para ti. O mar para falar e novos están esperando por ti en"Encontros Vídeos"Encontros"Vídeo Mozo en liña", coroa Mozo Vídeos, coroa Mozo, coroa Mozo, Amor"Vídeo Mozo en liña". Por estas palabras, pode atopar o noso marabilloso Mozo e comun...\nMozo en Dinamarca sen rexistro\nMillóns de persoas están á procura de amor no Vídeo"o Mozo"Os Homes De Dinamarca. A petición de Israel, Dinamarca é o financiamento vinte e catro Palestino organizacións Benvido ao Mozo en Dinamarca. Benvido ao sitio web de Mozo en Dinamarca.\nMozo en Dinamarca, que Datan de Daneses\nSe queres data de persoas reais, en Dinamarca, coa finalidade de agradable flertando, todo o que tes que facer é rexistrar na páxina web....\nEn liña de ruleta chat sen rexistro\nÚnete a nosa coroa de vídeo Mozo grupo\nNo chat de vídeo, vai ser mantido ata a data, con todas as noticias e prezo ofrecePara vivenda a prezos accesibles e atopar alguén para falar por un minuto ou máis, pode usar a través de chat en liña de ruleta chat de vídeo, onde se pode comezar a falar sen rexistrar. O"DANESI en LIÑA REUNIÓNS"servizo ofrece-Lo con todo o que precisa para facer Vostede se sentir cómodo. O usuario, a versión gratuíta, ten básico de funcionalidade que lle ...\nSabendo calquera idade pode ser unha tarefa difícil, e reunión corenta persoas parece imposible\nMillóns de persoas están a buscar uns a outros a atopar a súa alma xemelga.\nE a cuestión de onde a coñecer despois de corenta anos pasa a ser moi importante. Se é unha muller ou un home nos seus corenta anos, se está canso de estar só, se quere falar, o amor ou só teñen de Mozo en liña, entón o Mozo Club máis de corenta é exact...\nIndio Nenas no Teléfono\nO Perfecto nena está esperando para a súa chamada\nNenas indias no TeléfonoIndio sexo por Teléfono, Adulto teléfono, chat, Hindi sexo chamadas, eles falan Tamil, Hindi, Urdú, Punjabi e Bengalí.\nsalas de vídeo chat de Mozo Chatroulette con nenas onde familiarizarse vídeo chat en directo coñecer por sexo explorar vídeo chat de transmisión en liña chat roulette en liña desde o seu teléfono sen rexistro foto Mozo rexistro sexo Mozo sen rexistro


louriña archivos - Páxina 2 de 4 - Comarcas na Rede\nO Concello do Porriño expresa o seu fondo pesar polo falecemento do profesor Moncho Iglesias\nA alcaldesa Eva García lembrou a inestimable colaboración que o profesor mantivo co Concello nos traballos que se editaron ao longo destes últimos anos sobre a obra e figura do arquitecto Antonio Palacios. Moncho Iglesias tiña un extraordinario coñecemento sobre Palacios como acredita a súa bibliografía na que hai varios títulos sobranceiros adicados ao arquitecto porriñés.\nEva García convoca á Comisión de Seguimento do Covid-19\nDúas persoas feridas tras colidir catro turismos na A-55\nUn total de catro coches que circulaban pola A-55, dirección Vigo, en Petelos, á altura do concello de Mos, colidiron por alcance a tarde de onte e dúas persoas resultaron feridas.\nA Policía Local localizou a un home de 85 anos de idade, veciño de O Porriño, que circulaba a pé pola Autovía A-52, onte luns, ás 13:40 horas. A través do 112, recibiuse aviso de que un varón, de idade avanzada, camiñaba pola Autovía en dirección Vigo e que corría serio risco.\nDúas persoas feridas en Mos tras producirse un accidente\nUn accidente entre dous coches na A-55, ao paso pola parroquia de Sanguiñeda, no termo municipal pontevedrés de Mos, deixou a dúas mulleres feridas na noite de onte. Os feitos tiveron lugar poucos minutos antes da medianoite á altura do punto quilométrico 13.\nAfortunadamente, ningún dos accidentes rexistrados deixou feridos de gravidade. Nun intervalo de aproximadamente tres horas a circulación pola A-55 viuse alterada a causa das distintas colisións por alcance ocorridas nos concellos de Mos, Vigo e Porriño.


Urzáiz ten nome de muller – Brétemas\nEtiquetas: aida_fernández_ríos, almudena_grandes, ana_miranda, begoña_caamaño, carlos_oroza, emilia_docet, estación_urzaiz, luis_garcía_montero, maría_carme_kruckenberg, maría_xosé_queizán, maría_zambrano, olimpia_valencia, placeres_castellanos, urania_mella_serrano, xela_arias, xohana_torres\n13 de Marzo de 2022 en 10:56 a.m.\nEstou totalmente dacordo con que o noso rueiro debería feminizarse. Co que non estou dacordo é con dar antropónimos a infraestructuras de transporte como os aeroportos e estacións de tren. Nestas, a norma case sempre en Europa, é incluir un elemento descriptivo se nunha localidade hai dúas. Vigo Casablanca ou Vigo Central e Vigo Peirao de modificarmos Urzaiz e Guixar.\nAlén diso, dotar de antropónimos a infraestructuras de transporte pode facer que un accidente se asocie a ese nome. Pouco favor se lle faría á memoria da homenaxeada.\n13 de Marzo de 2022 en 11:00 a.m.\nSexa como for, e como alguén que se criou en Vía Norte, o que me parecería inaceptable é que levase un nome dunha empresa, tipo Vigo Vialia. E falando da miña rúa, unha mudanza de nome mal non lle viña… e rúa Xela Arias sería marabilloso.