O Kremlin di que a cúpula non impedirá que os Estados Unidos intenten conter a Rusia - Reporteiro da UE\nO Kremlin di que o cume non impedirá que os Estados Unidos intenten conter a Rusia\nO presidente dos Estados Unidos, Joe Biden, e o presidente ruso, Vladimir Putin, reúnense para a cúpula entre Estados Unidos e Rusia en Villa La Grange en Xenebra, Suíza, o 16 de xuño de 2021. REUTERS / Kevin Lamarque\nO Kremlin dixo o luns (21 de xuño) que non esperaba que os Estados Unidos deixasen de intentar "conter" a Rusia despois dun cume dos seus líderes e que era importante que as dúas potencias fosen pragmáticas no medio das conversas sobre novas sancións estadounidenses, escribe Gleb Stolyarov e Alexander Marrow, Reuters.\nO asesor de seguridade nacional dos Estados Unidos, Jake Sullivan, dixo a CNN o domingo (20 de xuño) que Estados Unidos preparaba máis sancións en relación ao envelenamento do crítico do Kremlin, Alexei Navalny.\nO presidente ruso Vladimir Putin e o presidente dos Estados Unidos, Joe Biden, reuníronse a semana pasada nun cumio en Xenebra que ambos describiron como pragmático e non amigable. Os lazos están moi tensos. Le máis.\nO portavoz do Kremlin, Dmitry Peskov, declarou este luns aos xornalistas que Moscova era consciente das posibles inminentes sancións estadounidenses.\n"As palabras do presidente sobre o estado de ánimo construtivo durante o cume non indican que nos afastemos dunha avaliación sobria das nosas relacións bilaterais cos Estados Unidos", dixo Peskov.\n"O pragmatismo e a sobriedade son os máis importantes nestas relacións. E ambos suxiren que os resultados positivos e construtivos do cume absolutamente non indican que os Estados Unidos abandonarán a súa política de contención de Rusia", dixo.\nNavalny foi levado a Alemaña en agosto do ano pasado despois de ser envelenado co que os médicos alemáns dixeron que era o axente nervioso Novichok, de grao militar da época soviética. As autoridades rusas negaron reiteradamente calquera delito.\nOs dous países debían discutir "normalizar" o traballo das súas respectivas embaixadas, segundo informou este luns o ministerio de Asuntos Exteriores.\nO embaixador de Rusia nos Estados Unidos, que levaba meses fóra de Washington, regresou o domingo despois do cume. Ler máis.\nDesafío a un estado soberano e independente, así foi como describiron os funcionarios do Ministerio de Asuntos Exteriores da República de Moldova a decisión da semana pasada da Federación Rusa de abrir colexios electorais na rexión transnistria separada, escribe Cristian Gherasim, correspondente de Bucarest.\nTransnistria é un estado rupturista non recoñecido situado na estreita franxa de terra entre o río Dniester e a fronteira moldavo-ucraína recoñecida internacionalmente como parte da República de Moldova.\nA rexión apoiada por Rusia foi o óso da disputa entre Rusia e a República de Moldavia dende que Moldavia obtivo a súa independencia en agosto de 1991.\nAs eleccións federais rusas que tiveron lugar a finais da semana pasada reavivaron o debate sobre Transnistria, o que levou aos funcionarios moldavos a reaccionar.\n"O Ministerio de Asuntos Exteriores e Integración Europea lamenta que, a pesar da posición expresada constantemente polas autoridades moldaves, a parte rusa actuou dun xeito que non se corresponde co principio de soberanía e integridade territorial da República de Moldova e a política bilateral marco legal ”, dixeron funcionarios de Chisinau nun comunicado de prensa.\nO comunicado de prensa emitido polas autoridades moldaves di que as autoridades pediron á parte rusa que se abra de abrir os 27 colexios electorais da rexión de Transnistria na República de Moldova.\nOs diplomáticos moldavos "solicitaron desde o 30 de xullo que Rusia non abra mesas electorais en localidades baixo o control das autoridades constitucionais da República de Moldova dada tamén a imposibilidade de garantir as condicións de seguridade necesarias para a realización das eleccións", mostra a nota de prensa.\nOs expertos políticos na República de Moldova argumentaron que o goberno evitou un ton máis duro en relación con Moscova para evitar complicar a situación.\nEn declaracións ao xornalista da UE, profesor de ciencias políticas e experto na antiga rexión soviética, Armand Gosu dixo que a elección para a Duma rusa celebrada no territorio de Moldova representa "indiscutiblemente unha violación da soberanía da República de Moldova. Moscova negociou directamente con Tiraspol (capital de Transnitria) a apertura e funcionamento de colexios electorais no territorio da república separatista, o que equivale a non recoñecer a soberanía e a integridade territorial de Moldavia ".\nRusia participou no pasado na organización de eleccións na rexión separatista de Transnistria. A pesar das protestas en Chisinau, Rusia continuou aumentando o número de colexios electorais no enclave separatista de Transnistria en todas as eleccións dos últimos anos.\nAdemais de Transnistria, as autoridades rusas abriron colexios electorais en Chisinau, a capital de Moldavia, así como nas cidades de Comrat e Balti. É o maior número de colexios electorais abertos por Rusia fóra das súas fronteiras.\nAta agora Rusia ofreceu máis de 220,000 pasaportes rusos en Transnistria, o que significa que preto de dous terzos dos cidadáns que viven na marxe esquerda do Dniéster xa son cidadáns rusos. Con todo, segundo os datos das autoridades de Transnistria, a participación non foi de cor rosa, demostrando que só 27,000 persoas votaron na rexión separatista.\nPero para Transnistria, esta elección trata de agradar a Putin.\n"Para os líderes separatistas, é importante demostrar a súa lealdade ao Kremlin entregando o maior número de votos posible ao partido de Putin", dixo Gosu ao xornalista da UE.\nArmand Gosu tamén comentou a natureza das eleccións rusas dicindo que "as eleccións en Rusia nin son xustas nin reflicten a vontade do electorado".\nA mesma opinión foi compartida por Pasa Valeriu que traballaba para a ONG con sede en Moldavia, WatchDog.MD, que dixo ao xornalista da UE que "Non podo cualificar o que está a suceder en Rusia como unha elección. Non é máis que unha farsa. Polo tanto, a cuestión dun proceso electoral seguro en Transnistria cae na mesma categoría ".\nA elección da semana pasada en Transnistria para a Duma rusa foi amplamente publicitada pola administración local e os seus medios patrocinados.\nPresentouse como moi importante para a rexión separatista e usábase para amosar o papel decisivo de Rusia, a súa axuda e apoio á rexión. A realidade pinta unha historia diferente coa axuda de Rusia, así como o comercio con Transnistrian, unha das rexións máis pobres de Europa, que diminúe constantemente nos últimos anos.\nPreguntado sobre a Duma desta semana e as eleccións rexionais na federación rusa, Peter Stano, o portavoz do Servizo de Acción Exterior da UE dixo que as eleccións tiveron lugar nun ambiente de medo. A UE observou que fontes independentes e fiables denunciaron graves violacións da lei electoral.\nStano dixo que as eleccións, onde queira que estean a ter lugar no mundo, deberían organizarse de forma libre e xusta. Dixo que as eleccións tiveron lugar sen ningunha observación internacional crible e que a UE lamentou a decisión de Rusia de reducir e restrinxir severamente o tamaño e formato da misión OSCE - Oficina de Institucións Democráticas e Dereitos Humanos impedindo así o seu despregamento.\nStano dixo que a represión contra políticos da oposición, organizacións da sociedade civil, activistas da sociedade civil, activistas dos dereitos humanos, medios de comunicación independentes e contra xornalistas antes das eleccións tiña como obxectivo silenciar a oposición crítica e eliminar a competencia.\nA Comisión Europea pide á Federación Rusa que cumpra os seus compromisos asumidos no marco da ONU e do Consello de Europa en materia de protección dos dereitos humanos e dos valores democráticos, que inclúe tamén a organización de eleccións libres e xustas.\nO portavoz engadiu que a Comisión Europea nunca recoñecerá as eleccións en Crimea anexionada ilegalmente e tamén expresou a súa preocupación porque os cidadáns de Ucraína nos territorios ucraínos que están actualmente ocupados reciban pasaportes e se lles permita votar. Stanton dixo que isto contraria ao espírito dos acordos de Minsk.\nCando se lle preguntou se a UE recoñecerá os resultados das eleccións, Stano dixo que esta era unha competencia nacional e depende dos estados membros individuais, pero engadiu que podería ser algo que os ministros de asuntos exteriores da UE debaten cando se reúnan esta noite en Nova York, onde están reunidos para a Asemblea Xeral das Nacións Unidas. O alto representante da UE, Josep Borrell, reunirase de novo co seu homólogo ruso Sergey Lavrov, nunha das moitas reunións bilaterais previstas para esta semana.


BIBLIO A XOANIÑA ROSALIA: 2011\nAquí podedes ver ao xurado que seleccionou as postais gañadoras do noso concurso:\nPublicado por maría cruz Estevez en 16:30 No hay comentarios:\nVISITA A BIBLIOTECA PÚBLICA DE RIBADAVIA\nO luns 19 de decembro fixemos unha visita a Biblioteca Pública de Ribadavia. Alí percorremos toda a sección infantil, collemos libros, pintamos e, o máis importante, fixemos os carnets de socios.\n¡QUE GRANDE É A BIBLIOTECA DA NOSA VILA!\nDende eiquí queremos darlle as grazas a Bea e a Teresa por todas as actividades que nos propoñen, e nas que nós sempre participamos.\nPublicado por maría cruz Estevez en 16:00 No hay comentarios:\nGUIA DE NADAL 2011\nO equipo de biblioteca decidimos facer unha guía de nadal para os nosos/as alumnos/as, cunha serie de recomendacións para prelectores e primeiros lectores.\nSe queres vela, pincha no seguinte enlace:\nPublicado por maría cruz Estevez en 10:26 No hay comentarios:\nO xoves 15 de decembro, a Biblioteca Pública de Ribadavia, mandounos unha mensaxe, na que nos comunicaba que lle deran o segundo premio Maria Moliner.\nPinchade no seguinte enlace para ver toda a información:\nPublicado por maría cruz Estevez en 11:30 No hay comentarios:\nPara celebrar o Nadal, convocamos un concurso de postais navideñas, nas que os nenos/as tiñan que escribir unha mensaxe en galego para festexar estas datas.\nAquí podedes ver todas as postais que fixeron os nenos/as axudados dos seus pais.\nEXPOSICIÓN ALVARO CUNQUEIRO\nCon motivo do Centenario de Álvaro Cunqueiro, durante o mes de novembro fixemos unha exposición deste autor nas tres escolas do C.R.A. con materiais aportados polos propios nenos/as.\nAproveitamos unha unidade que estaba colgada na rede para educación infantil e para o 1º ciclo de primaria elaboramos 20 preguntas sobre a figura de Alvaro Cunqueiro.\nNos seguintes enlaces tendes o material que se traballou:\nU.D. INFANTIL: https://docs.google.com/open?id=0B2baU_1JJaNeZjJhZGRhYjYtODhmMS00ODBhLWI0OGMtMmMwYWJkMmRhNzk5\nU.D. PRIMARIA: https://docs.google.com/open?id=0B2baU_1JJaNeZWE5YzdiNzUtZWEwOC00Y2NhLWEyNzgtY2Y2NjlhY2YyZmI4\nPRIMARIA Portada: https://docs.google.com/open?id=0B2baU_1JJaNeNzhjOGJlNDctNjc4NC00ZmU3LTkyZDktZmFmMjIxMTI1ZmI2\nPublicado por maría cruz Estevez en 17:30 No hay comentarios:\nA profe Raquel estivo traballando na 2ª quincena de novembro o conto "Cuando llega el otoño" nas distintas escolas do colexio.\no outono - foto montaje\nO xoves 17 de novembro estivo con todos nós Anxo Moure o "atrapador de contos", de Chantada. Invitounos ao mundo dos contos solidarios con axuda de monicreques elaborados por cooperativas do comercio xusto de Bangladesh, Guatemala, India, etc. Os contos falaron do dereito a educación en todo o planeta, das desigualdades sociais e o coidado do medio ambiente.\nEste ano apuntámonos no Proxecto Educativo "Ranopla", un proxecto educativo a través de internet, dirixido aos alumnos de educación primaria e co obxectivo de axudar a incentivar á lectura aos nenos/as entre 6 e 12 anos.\nA idea central do proxecto é que os nenos lean algún dos libros, que lles proporciona a biblioteca do cole, nas súas casas e entren na páxina web de ranopla no cole para responder a algunhas preguntas, nun tempo limitado pero suficiente, sobre os libros que leron.\nOs nenos van acumulando puntos e ao final dáselles un diploma de bo lector.\nSe queredes ter máis información sobre o proxecto podedes consultar o seguinte enlace:\nPublicado por maría cruz Estevez en 23:00 No hay comentarios:\nO magosto celebrámolo na escola de San Cristovo. Este ano foi moi especial, xa que veu a gravarnos a T.V.G. para o documental "Na terra das castañas". Ademais de facer xogos populares, tivemos un contacontos e unha recitación de refráns sobre o magosto e as castañas.\nNa segunda quincena de outubro, a profe Raquel estivo traballando o conto "Corre, corre cabaciña" por todas as escolas do C.R.A.\ncorre corre cabaciña - foto montaje\nPublicado por maría cruz Estevez en 17:00 No hay comentarios:\nNa primeira quincena de outubro, a nosa compañeira Raquel, que leva a animación a lectura por todas as escolas, traballou o conto "A Castaña". Aquí podedes ver que ben quedou.\na castaña - foto montaje\nEste é o segundo ano que funcionan no C.R.A. AMENCER de Ribadavia as bolsiñas azuis, donde os nenos/as de infantil levan os libros da biblioteca para ler na casa cos seus pais. Ademais tamén levan un bloc para facer un debuxo do conto.\nPublicado por maría cruz Estevez en 18:30 No hay comentarios:\nOs alumnos/as das escolas de San Cristovo e San Paio fixeron este traballo conxunto sobre Lois Pereiro.\nlois pereiro - foto montaje\nO curso pasado celebramos o Día do Libro dedicándoo ao comic, en colaboración coa biblioteca pública de Ribadavia. Todos os nenos de infantil fixeron en conxunto o comic "A viaxe de Rosalía" (que é a mascota da nosa biblioteca). Os nenos de primaria fixeron cada un o seu comic. Alí tamén asistiron a un contacontos.\nPublicado por maría cruz Estevez en 22:59 No hay comentarios:


Biblioteca do María Casares: Haberá primavera\nPermitídeme que me poña hoxe en plan "centro comercial" e vos faga unha suxestión para ver onde e como gastar uns cantos euros nun regalo que vos faga quedar ben se o receptor é amigo da poesía e da música. Confeso que nada máis ler a información que vos pasarei a continuación veume á cabeza precisamente a idea de que ía ser un bo regalo para algúns dos meus familiares. Refírome ao libro disco titulado Haberá Primavera. Catorce poemas, catorce cancións no que o músico César Morán canta catorce poemas de Álvaro Cunqueiro e un tema propio. O disco vén acompañado por un libriño de 56 páxinas. O conxunto costa 29 euros.\nSe queredes saber máis sobre esta obra, remítovos á páxina de culturagalega.org onde atopei a información e, claro, ao vídeo que inserto neste post, que vos permitirá escoitar un dos temas do disco cantado en directo por César Morán.\nPublicado por María Xesús en 11:02\nEtiquetas: César Morán, Cunqueiro, poesía\nLecturas para un novo ano\nAna Doval comenta "Hush, Hush", de Becca Fitzpatri...\nBibliotecas escolares e municipais de luxo\nUnha portada do século XXI\nOutra boa idea para regalar: "Destino Hërgüss", de...


A fame: desafío ético e político | GIT en Galiza de Fiare Banca Etica (Galiza Norte e Galiza Sur)\nA fame: desafío ético e político\nPosted on Novembro 5, 2012 by GITs de FBE en Galiza\nPor mor da contracción económica provocada pola crise financeira actual, o número de famentos saltou, segundo a FAO, de 860 millóns a 1.200 millóns. Tal feito perverso impón un desafío ético e político. Como atender as necesidades vitais destes millóns e millóns de persoas? Historicamente este desafío sempre foi grande, pois a necesidade de satisfacer as demandas de alimento nunca puido ser plenamente atendida, sexa por razóns de clima, de fertilidade dos chans ou de desorganización social. Fóra da primeira fase do paleolítico cando había pouca poboación e superabundancia de medios de vida, sempre houbo fame na historia. A distribución de alimentos foi case sempre desigual.\nO flaxelo da fame non é propiamente un problema técnico. Existen técnicas de produción de extraordinaria eficacia. A produción de alimentos é superior ao crecemento da poboación mundial, pero están pésimamente distribuídos. O 20% da humanidade dispón para o seu desfrute do 80% dos medios de vida. O 80% da humanidade debe contentarse con só o 20% deles. Aquí reside a inxustiza. O que ocasiona esta situación perversa é a falta de sensibilidade ética dos seres humanos cara aos seus semellantes. É coma se esquecésemos totalmente as nosas orixes ancestrais da cooperación orixinaria que nos permitiu ser humanos.\nEste déficit de humanidade resulta dun tipo de sociedade que privilexia ao individuo sobre a sociedade, valora máis a apropiación privada que a coparticipación solidaria, máis a competición que a cooperación, que dá máis centralidade aos valores ligados ao masculino (no home e na muller) como a racionalidade, o poder, o uso da forza, que aos valores ligados ao feminino (tamén no home e na muller) como a sensibilidade cara aos procesos da vida, o coidado e a disposición a cooperación. Como se deduce, a ética vixente é egoísta e excluínte. Non se pon ao servizo da vida de todos e do seu necesario coidado, senón que está ao servizo dos intereses dalgúns individuos ou grupos con exclusión doutros.\nNa raíz do flaxelo da fame hai unha inhumanidade básica. Se non se fortalece unha ética da solidariedade, do coidado duns a outros non haberá modo de superala. É importante considerar que o desastre humano da fame é tamén de orde política. A política ten que ver coa organización da sociedade, co exercicio do poder e co ben común. Desde hai séculos en Occidente, e hoxe de maneira globalizada, o poder político é refén do poder económico, articulado na forma capitalista de produción. A ganancia non é democratizada en beneficio de todos, senón privatizada por aqueles que detentan o ter, o poder e o saber; só secundariamente beneficia aos demais. Por tanto, o poder político non serve ao ben común, crea desigualdades que representan unha real inxustiza social, e hoxe mundial. A consecuencia disto, para millóns e millóns de persoas apenas sobran as migallas que non dan para cubrir as súas necesidades vitais. Ou simplemente morren como consecuencia das enfermidades derivadas da fame, na súa maioría criaturas inocentes.\nSe non se produce un inverter de valores, se non se instaurase unha economía sometida á política e unha política orientada pola ética e unha ética inspirada nunha solidariedade básica non haberá posibilidade de solución para a fame e a subnutrición mundial. Berros desgarradores de millóns de famentos soben continuamente aos ceos sen que veñan respostas eficaces de parte algunha e fagan calar ese clamor.\nPor último, hai que recoñecer que a fame resulta tamén do descoñecemento da función das mulleres na agricultura. Segundo a avaliación da FAO elas son as que producen gran parte do que se consome no mundo: o 80% – 98% no África subsahariana, o 50% – 80% en Asia e o 30% en Europa central e do leste. Non haberá seguridade alimentaria sen mulleres agricultoras, se non se lles dá máis poder de decisión sobre os destinos da vida na Terra. Elas representan o 60% da humanidade. Pola súa natureza de mulleres están máis ligadas á vida e á súa reprodución. É absolutamente inaceptable que polo feito de ser mulleres se lles neguen os títulos de propiedade de terras e o acceso aos créditos e a outros bens culturais. Os seus dereitos reprodutivos tampouco son recoñecidos e impídeselles o acceso aos coñecementos técnicos concernentes á mellora da produción de alimentos.\nSen estas medidas segue sendo válida a crítica de Gandhi: «a fame é un insulto; envilece, deshumaniza e destrúe o corpo e o espírito… se non a propia alma; é a forma de violencia máis asasina que existe».\nVersión en castelán.\n*Leonardo Boff, teólogo, filósofo e escritor brasileiro. Coñecido polo seu apoio activo aos dereitos dos pobres e marxinados dentro do marco da Teoloxía da Liberación, e ademais ao movemento ecoloxista. É autor do libro Comer e beber xuntos e vivir en paz, Sal Terrae 2006.\nFiled under: Novas |\n« Campaña de apoio económico (crowdfunding) para o desenvolvemento do Mercado Social Campaña de crowdfunding do Mercado Social »


Inicio | Rede de observadores do medio mariño galego\nCiencia cidadá para coidar da nosa vida mariña.\nReportar avistamento Rexistrarse\nA creación dunha Rede de Observadores do Medio Mariño galego (RedOGAL) pretende ser unha ferramenta da Xunta de Galicia para o seguimento e vixilancia da vida mariña de Galicia. As condicións do medio mariño sofren continuos cambios xa sexan naturais ou antropoxénicos, inducidos polo home.\nOs seres vivos actúan como bioindicadores destes cambios dos ecosistemas, polo que é necesario establecer unha rede de seguimento e vixilancia da vida mariña utilizando como ferramenta o concepto de “Ciencia cidadá”.\nReportaxe de Redogal no xornal El Correo Gallego\nPeixes de augas quentes nas redes de pescadores galegos\nThalassema thalassema (Pallas, 1774)\nVer guía de especies\nZona: Zona de rochas e area a pouca profundidade\nZona: Sobre rochas\nAplicación de balde, dispoñible en iOS e Android.


Instalan trampas en Gondomar para controlar a praga do Picudo Vermello que afecta ás palmeiras.\nEstás en Gondomar Instalan trampas en Gondomar para controlar a praga do Picudo Vermello que afecta ás palmeiras.\nXoves, 23 Maio 2013 09:06 Redaccion @valminorinfo\n- A Consellería de Medio Rural e o Concello de Gondomar instalan trampas en diversos puntos do termo municipal para o control da praga\nO concelleiro de Medio Ambiente, Juan Carlos González Camesella informa que o obxectivo é realizar capturas masivas deste insecto co fin de evitar a súa dispersión e poder erradicar a praga. Por outra parte, a concellería pretende que estas trampas permitirán detectar a presenza do Picudo en zonas nas que aínda non fose detectado.\nGonzález engade que a medida súmase ás xa adoptadas no municipio entre as que se encontran "a aplicación de tratamentos preventivos e reparadores en exemplares sospeitosos e a tala de exemplares irrecuperables".\nNesta campaña contra o Picudo, o Concello leva desenvolvida unha xornada formativa e dúas charlas divulgativas "nas que se logrou incrementar o número de persoas involucradas no plan de erradicación", sinala o concelleiro. Nese senso, Juan Carlos González Camesella, asegura que "o Concello colaborará en todo o posible para minimizar as molestias ocasionadas aos veciños cuxas palmeiras se vexan afectadas por este mal".


Carta Xeométrica: Día da Patria Galega, quen paga manda\nDin que o soñar non ten cancelas e que ademais é de balde. Eu imaxino as rúas compostelás ateigadas de xentes para acudiren ás distintas convocatorias do Día da Patria Galega.\nSerían dez, quince, vinte ou trinta mil persoas, quizais. Non sei cantos pero si que se podería aventurar que será unha cifra alta. Do que tamén estou seguro é que bares e restaurantes farán bo peto ó atendelos. Para o Foro Peinador / Irmandade Galega de Agroalimentarios e Adegueiros (IRGADE) é unha oportunidade para ensaiar unha xornada de consumo responsable e solidario coas marcas que etiquetan os seus produtos en lingua galega. Pero para íso cómpre que eses milleiros de persoas actúen coherentemente cos discursos de defensa da identidade galega que ratificarán co seu entusiástico aplauso.\nPara espallar esta mensaxe elaboramos un promocional protagonizado polo cociñeiro do programa “Larpeiros”, Benigno Campos, no que se fai un chamamento ó consumo dos nosos produtos etiquetados en galego que xa está a circular polas redes sociais a través da canle galeguizargalicia.tv. O argumentario desta estratexia recóllese na “Carta do Consumo Responsable e Solidario coas marcas que etiquetan en lingua galega” que foi asinada o pasado día 6 de xullo en Santo André (Ribadavia) por todos os partidos políticos no decurso do acto da II Asemblea da IRGADE no que ingresaron na Irmandade trinta e cinco empresas do sector agroalimentario que incorporaron o noso idioma a súa publicidade.\nSalientamos algúns parágrafos da Carta: “Temos un deber responsable á hora de decidir por que produtos optamos, coa conciencia de que os produtos galegos contribúen ó noso desenvolvemento económico, permiten fixar poboación e garanten a pervivencia do noso País.\nTemos un deber solidario con aquelas persoas emprendedoras que deron o paso arriscado de etiquetaren en galego as súas elaboracións ou utilizan o noso idioma nas súas campañas de promoción e comunicación, colaborando no mantemento dos nosos valores identitarios.Por todo iso asinamos esta CARTA DE CONSUMO RESPONSABLE E SOLIDARIO, co compromiso de optar por aqueles produtos galegos, etiquetados e comercializados na lingua que herdamos dos nosos devanceiros e que queremos manter viva e transmitir ós nosos descendentes”.\nPublicado por Cibrán ás 02:00\nEtiquetas: consumo, Día da Patria, empresa, Galeguizar Galicia, Galicia Confidencial, Opinión, Xosé González Martínez


A torre da derrotA: Recomendacións tendenciosas\n| sexta-feira, junho 23, 2006\nComo bo e aplicado alumno que son, non teño outra que recomendar os libros dos meus mestres. Eu que pensaba que pasaban todo o día a rañar a barriga e correxir un par de exames, pero semella que estaba equivocado.\nO primeiro mestre meu con libro editado é Héitor Mera. Ó mellor o coñecedes por ser o que xestiona Cartafol de libros. Deume clase cando eu estaba na ESO, nun colexio de monxas (si, estiven nun colexio de monxas), e todos agardabamos que chegara a súa clase para falar do Prestige. Ademais inchábanos as notas e até saquei algún sobresaínte en historia (daba historia e galego). O seu libro é Conversas con Bernardino Graña, editado por Xerais. Recomendado.\nO segundo tamén é mestre de historia, pero desta vez deume clase no instituto. Ten varios libros editados por A Nosa Terra. O seu nome é Bieito Alonso. Aquí van algúns dos seus libros: Antón Alonso Ríos. Crónica dunha fidelidade, Breve historia do nacionalismo galego, Historia de galicia (I-II) (xunto a máis autores), Historia xeral de Galicia (xunto a máis autores), O exilio de Castelao, O sindicalismo nacionalista galego 1972-1982 (xunto con Bernardo Máiz) e o último Obreiros alén mar. Mariñeiros, fogoneiros e anarquistas galegos en New York. Todos eles recomendados.\nO derradeiro mestre en sumarse á nómina de profe meu con libro é o meu mestre de matemáticas Fernando Saco, que acaba de sacar do prelo o libro Os irmáns Saco. Ou a loita galeguista baixo o franquismo, tamén editado por A Nosa Terra. Recomendado.\nSemella que tiven uns mestres moi literatos. Teño que dicir que recomendo todos, pero non lin ningún (jeje). Espero ter tempo e diñeiro este verán para mercar algún e enfrascarme na lectura.


O PP di non ao manifesto de igualdade por consideralo partidista - Vigo al minuto\nO PP di non ao manifesto de igualdade por consideralo partidista\nUn ataque ao goberno autonómico do PP e, por extensión, «ao noso partido en Redondela«. Así manifestouse hoxe Teresa París, secretaria de Comunicación do PP municipal, partido que escusou apoiar o manifesto elaborado con motivo do Día Internacional da Muller pola Concellería de Igualdade ao considerar que se empregou como arma política.\nNo corpo do manifesto existen referencias «ao risco de involución dos dereitos da muller que estamos a vivir», unha interpretación da realidade que os populares consideran moi sesgada. “Ese cambio de rumbo que piden nos dereitos da muller ten só un fin ideolóxico, xa que o cambio xa fai décadas que se produciu e ademais é imparable”, sostén París. “Piden para empezar un plan de emprego feminino pero só fan iso, pedir, sen propoñer ou presentar ningún traballo feito –levan así os últimos oito anos- e piden que se retire o proxecto de Lei de Familia, por que non lles gusta e a maiores mencionan as axudas da violencia de xénero cando a Xunta de Galicia segue mantendo as partidas, sen recorte algún, con este fin, mentres nos preguntamos qué partidas medraron no Concello de Redondela de cara a axudar a estas mulleres e ás súas familias, qué medidas aprobaron eles para paliar este grave problema e como axudan dende os despachos municipais e en qué prazos? O que non din é que tampouco medraron as que proveñen do Goberno Central, que seguen a manter as mesmas cifras”.\nDende o Partido Popular de Redondela “expresamos o noso compromiso total e absoluto de coidar que eses dereitos continúen a ser tratados positivamente na vida diaria das mulleres e que cada unha viva segundo o seu ideario. As políticas de igualdade e da muller han ser para todas nós por igual, pensemos o que pensemos. Así, as mulleres merecemos dunha vez ser libres, actuar conforme a nosa vontade e deixar de ser cobaias na enxeñaría da ideoloxía de xénero. Isto é o que asina o PP de Redondela”, conclúe París.\nA industria dos videoxogos guiará o temón da televisión interactiva\nEl Tribunal de Estrasburgo dice 'sí' a los crucifijos en las aulas


«A vitamina roxa* salvou a miña vida»\nNarra o neurólogo e prolífico escritor Oliver Sacks, no seu delicioso libro “Todo no seu sitio”, que unha das súas pacientes, Theresa, afectada dunha sorte de demencia senil puido recuperarse deste cadro clínico grazas á prescrición de suficientes doses de vitamina B12 que lle fixeron corrixir a anemia perniciosa que padecía e así reverter a súa demencia.\nA vitamina B12, ou cianocobalamina, é unha vitamina hidrosoluble do grupo B, de cor vermella, presente especialmente no fígado, o cal nos fai lembrar cando se recetaban inxeccións de fígado para combater a anemia ou o famoso aceite de fígado de bacallau que tanto se recetaba na infancia. A min non me tocou someterme á tortura do mal sabor dese aceite, pero si lembro ter que tomar bastantes filetes de fígado “porque di o médico que é moi bo para crecer san e forte”, frase das nais contra a que era imposible resistirse.\nPois ben, volvendo a Theresa , esta anciá, despois de seis meses de inxeccións semanais de B12, conseguiu recuperarse por completo aos seus 95 anos e levar unha vida normal na súa casa. Así pois, non é estraño que Theresa afirmase:\nA vitamina roxa* salvou a miña vida.\nPois ben, permitídeme, en fácil exercicio de funambulismo, que do mesmo xeito que a Theresa a B12 salvoulle a vida, tamén á sociedade na que vivimos convenlle a prescripción de fortes doses de «vitamina roxa*» que, en política, non é outra cousa que a vitamina da igualdade, da xustiza, da solidariedade, da fraternidade.\nLembremos esta frase de António Guterres, secretario xeral de Nacións Unidas, con motivo da presentación do Informe sobre Desigualdade publicado por Oxfam en xaneiro deste ano:\nExiste o mito de que todos estamos no mesmo barco. Pois aínda que todos flotamos no mesmo mar, está claro que algúns navegan en súper iates mentres outros se aferran a refugallos flotantes.\nRepasemos este artigo de Pergiorgio M. Sandri, publicado na Vangarda con data 25 de xaneiro de 2021, titulado “A desigualdade crece en España pola covid con 800.000 novos pobres” (ver aquí), onde podemos ler parágrafos como estes:\nA brecha da desigualdade tamén se agrava en España. Esta crise incrementaría a taxa de pobreza severa (persoas con ingresos inferiores ao 40% da renda mediana, é dicir, con menos de 5.826 euros ao ano ou 16 euros ao día) desde o 9,2% precovid até o 10,86% da poboación, con case 790.000 persoas adicionais que agora viven por baixo deste limiar de subsistencia, elevando o total de persoas até os 5,1 millóns.\nNo outro fronte, os milmillonarios españois, desde que se declarou a pandemia en marzo incrementaron a súa riqueza nuns 26.500 millóns de euros, unha cifra que é superior ao custo dunha das principais ferramentas de contención da pandemia: os ERTE.\nNoutro artigo duns meses atrás, concretamente do 16 de novembro de 2020, titulado “A desigualdade en España escala até niveis máximos e golpea a mozos e migrantes” (ver aquí), Claudi Pérez escribe o seguinte:\nEspaña é unha rareza en termos de paro, e vai camiño de selo en desigualdade: a pandemia ten un impacto formidable na distribución da renda, mitigado só en parte polo activismo do Estado. Os primeiros datos dispoñibles son dignos dun anuncio de pompas fúnebres.\nA desigualdade é corrosiva: podrece ás sociedades desde dentro, e explica —en parte: as ciencias sociais non son como a física newtoniana— fenómenos recentes tan dispares como o Brexit, o trumpismo e, en xeral, a enorme desafección política que percorre o espinazo de Occidente.\nDúas frases que quero destacar deste último artigo: “mitigado só en parte polo activismo do Estado” e “enorme desafección política”. Dúas frases relacionadas directamente cunha das miñas últimas entregas no blog e que convido a ler ao que non o fixera aínda: «Desafección Política e Deterioro Democrática: Cui prodest?» (ver aquí).\n*roxa: A verba “vermella”, que sería a verba axeitada, ou a súa forma masculina “vermello”, non conta en galego coa acepción política que conta en español a verba “rojo”, referido a persoas ou políticas de esquerda, razón pola cal preferín usar o termo de “vitamina roxa”, ao igual que se tende a falar dos “roxos” en termos políticos.


EXTRACTOS DA XUNTA DE GOBERNO Xunta de Goberno do 04/11/2009\nExtractos de acordos adoptados pola Xunta de Goberno da Deputaci�n Provincial en sesi�n celebrada o d�a 4 de Novembro de 2009\nApr�base o borrador da acta da anterior sesi�n ordinaria do d�a 28 de outubro do ano 2009.\nConc�dense subvenci�ns a asociaci�ns e entidades sen �nimo de lucro para actividades culturais (Programa A/09).\nD�se conta da acta do xurado do premio Valle-Incl�n 2009.\nApr�base a achega desta Deputaci�n Provincial para os gastos de funcionamento do 4� trimestre do ano 2009 do consorcio para o Servizo Contra Incendios e Salvamento das comarcas do Baixo Mi�o, Condado e Louri�a.\nConc�dese pr�rroga � Concello de Mondariz, para xustificar a obra n� 352/1240 denominada �Acondicionamento dos xard�ns de Blanco Laje�, inclu�da no PAM/06-08.\nReco��cese a obriga polo procedemento extraxudicial de cr�dito e declaraci�n de aboo da axuda concedida � Concello de Vilanova de Arousa no PAM/06-08, anualidade 2007, para a realizaci�n da obra n�m. 119/801 denominada �Saneamento no Rodo-Abilleira (Baion)�.\nConc�dese permiso e axuda econ�mica para asistencia a cursos a varios empregados.\nConc�dese pr�rroga � Concello de Agolada, para xustificar a obra n� 144/467 denominada �Pavimentaci�n e saneamento v�as pol�gono Merl�n�, inclu�da no PAM/06-08.\nConc�dese pr�rroga � Concello de Agolada, para xustificar a obra n� 146/1067 denominada �Construci�n edificio auditorio municipal�, inclu�da no PAM/06-08.\nConc�dese pr�rroga � Concello de Forcarei, para xustificar a obra �Centro multiusos, 2� fase � acabados e instalaci�ns�, inclu�da no PAM/2006-08.\nReco��cense varias obrigas polo procedemento extraxudicial de cr�dito.\nApr�base o proxecto para �Acondicionamento do edificio para pousada en a Lanzada�.\nApr�base o expediente de contrataci�n para realizaci�n da obra de �Rehabilitaci�n da Ponte de Barrantes sobre o r�o Umia e acondicionamento do seu entorno (Ribadumia-Cambados)�.\nApr�base o expediente de contrataci�n para realizaci�n de �Servizos de comisariado da XXXI Bienal de Pontevedra. ano 2010�.\nCorr�xense erros no acordo n� 2.17219 da Xunta de Goberno de data 09/09/09.\nCorr�xense erros no acordo n� 24.17254 da Xunta de Goberno de data 16/09/09.\nBolet�n Oficial da Provincia:data 13/11/2009, n�mero 220, p�xina 21, anuncio 2009012310.\n□ 10 de maio □ 26 de abril □ 19 de abril □ 05 de abril □ 22 de marzo □ 15 de marzo □ 08 de marzo □ 01 de marzo □ 22 de febreiro □ 15 de febreiro □ 08 de febreiro □ 04 de febreiro □ 25 de xaneiro □ 18 de xaneiro □ 11 de xaneiro ■ 2012\n�ltima modificaci�n 23/05/2013 20:18


O CITIC mostra aos membros do Consello Social da UDC o proxecto SmartDrones - Código Cero - Diario Tecnolóxico de Galicia\nO CITIC mostra aos membros do Consello Social da UDC o proxecto SmartDrones\nmércores, 25 de abril do 2018 Redacción\nO Centro de Investigación TIC (CITIC) organiza este 26 de abril unha xornada-encontro con investigadores locais para dar conta do seu traballo en investigación con novas Tecnoloxías da Información e a Comunicación. Na cita, que se levará a cabo nas propias instalacións do CITIC e que ten como destinatarios principais aos membros do Consello Social da Universidade da Coruña, tamén se dará a coñecer o proxecto SmartDrones, dirixido a dar forma e espallamento a vehículos aéreos non tripulados e intelixentes (unha liña de traballo despregada por Avansig, firma creada por investigadores ligados ao CITIC e aloxada na súa sede de Elviña).\nAsistirán o vicerreitor de Política Científica, Investigación e Transferencia, Salvador Naya; o director do CITIC, Manuel F. Penedo; e, como dixemos, os integrantes do Consello Social da UDC. Celebrarase a partir das 19.00 horas. Naya e Penedo serán os encargados de recibir aos membros do Consello Social nas instalacións do CITIC, polas que se realizará unha visita guiada. A continuación, levarase a cabo unha demostración da liña de investigación SmartDrones, consistente nun voo autónomo realizado no DroneLab de Avansig (Edificio- CITIC2). Para finalizar, realizarase unha foto de grupo na cuberta do edificio CITIC, previo á sesión plenaria do Consello Social que está prevista de forma privada, no mesmo centro.\nO Consello Social da Universidade da Coruña, para quen non o saiba, é o órgano de participación da sociedade na UDC, a ponte de unión entre a sociedade galega e os dous campus universitarios (o da Coruña e o de Ferrol). A súa misión é velar pola satisfacción das necesidades e expectativas da sociedade por parte da institución académica, estando chamado, en particular, a promover o logro da excelencia na docencia, a investigación e a transferencia do coñecemento científico.


O Maratón Atlántica Coruña42 comeza a súa promoción na Expo Marathon do Maratón de Bilbao do 4 e 5 marzo\nBilbao será a primeira dunha lista de cidades cos eventos de carreiras máis multitudinarios\nO Maratón Atlántica Coruña42 volve ás feiras das carreiras máis importantes do calendario runner. Esta fin de semana, a proba coruñesa estará presente en Expo Marathon do Bilbao Bizkaia Marathon, carreira que contará con preto de 2.000 persoas inscritas na súa modalidade de maratón e no 10K que se realiza de forma paralela.\nA cidade bilbaína móstrase como unha grande oportunidade para promover o evento deportivo coruñés, que se realizará o próximo 2 de outubro. Coruña42 comezará na Expo Marathon un percorrido promocional que a levará, entre outras, ás cidades de Bilbao, Barcelona e Madrid durante os próximos meses.\nAs persoas asistentes á expo bilbaína poderán visitar o posto coruñés e pedir información acerca de vivir a experiencia dun maratón aos pés do Atlántico, así como solicitar información da Coruña.\nÉ importante lembrar que Coruña42 tamén terá o seu correspondente 10K, así como un minimaratón para as e os máis pequenos da casa, que se converterá nunha oportunidade de viaxar en familia e gozar así de todo o encanto da cidade herculina.\nAs inscricións estarán abertas a partir do 1 de abril, seis meses antes de que se leve a cabo o Maratón Atlántica e poderán realizarse na páxina web oficial do evento: www.coruna.gal/carreiraspopulares


Final esperado. Relato gañador no concurso de narrativa 2015 de Ames. – El arcón de Ketsalli\nFinal esperado. Relato gañador no concurso de narrativa 2015 de Ames.\nPublicado por Ketsalli el 14 marzo, 2016 14 marzo, 2016\nRecordo eses intres na beira do río, agarrados da man, movendo os pes entre as augas frías e sentindo ese cosquilleo dos peixes entre as dedas. Pasabamos días e días mirándonos ós ollos, ás veces entre un silencio prolongado, un silencio que nin sequera chegaba a molestar. Con el todo era fermoso. Era un compañeiro, un amigo, ese alguén da infancia. Unha persoa que se quedou agarrada ao meu pensamento e ao meu corazón.\nEl, de olliños marróns, beizos carnosos e suaves, orelliñas pequechas, el e só el estivo para sempre en min. Eu, esa mesma persoa que se atopaba fai un mes entre as sabas brancas, axudada a respirar e continuar adiante só por unhas máquinas e agullas alexábase moito de aqueles tempos nos que nin correr centos de metros polo monte agarrada da súa man a fatigaban. Agora parecía un paxaro ao que lle cortaran as ás, ao que lle arrebataran a súa liberdade. Esa liberdade pola que sempre estivo marcada a súa vida, coa que percorreu os camiños entre versos que saían dos seus beizos.\nAquela mañá eu estaba na cama entre as sabas frescas, coa ventá aberta, esperta e escoitando o cantar dos paxaros, cando unha pedriña deu un leve golpe á miña ventá. Levanteime amodo, xa pensando nel, mirei pola ventá. Estaba collendo unha margarida, entretido. Nese intre collín a pedriña e deixeina caer aos seus pes, xirouse e mostroume un dos seus doces sorrisos. Unha margarida fermosa estaba máis tarde entre os meus cabelos que vagaban libres polo aire rozando levemente as súas meixelas. Era verán, unhas raioliñas de sol que quentaban as pernas facíanme recordar os meus tempos de pequena paseando cos meus pais pola praia á que iamos, os mesmos paseos que daba agora con esa outra persoa á que máis quería.\nRecordo que pasamos polo pobo, tras falar con catro mozos amigos seus achegámonos á libraría de Don Manolito e collemos emprestado un libro de poesía. Era unha marabilla estar ao seu carón, entre as árbores escoitándoo recitar uns versos de Diaz Castro ou Rosalía mentres que acariñaba ao meu gato que rapidamente miañaba e corría tras un paxaro. Este batía as ás amodiño tentando voar pero sen sequera chegar a alzar o voo, era coma un xogo de baile entre os dous animais. Un gato negro dando voltas atrás dun paxaro coma se fora unha moza nunha festa á que lle tentaba pedir para bailar. Nunha desas o gato cansou de tanto xoguetear e tentou rabuñar ó paxariño, o cal decidiu arrecuar e marchar. Foi no instante no que o paxaro voaba cando me comezou a recitar preto do oído “Dulce pajarillo alado”. Aínda se me pon a pel de galiña polo pescozo e brazos cando recordo aquel intre, e sinto mesmo os seus beizos reproducir as verbas do poema lentamente e cunha voz doce e grave á vez. Algo máxico que só posuía el.\nCando xa era mediodía decidimos marchar. Cando chegamos ao pobo, despedímonos na beira do camiño que levaba á súa casa. Acariñoume e cando xa comezara a andar lanzoume un bico. Encamiñeime cara a miña casa, a uns metros da porta xa arrecendía a pastel de moras. Miña avoa non se percatou da miña presenza ata que lle deixei un ramo de rosas enriba da mesa da cociña e lisquei correndo cara o meu cuarto sorrindo. Uns minutos despois chega a darme unha aperta e un anaco de pastel. Cando rematei o pastel acurruqueime xunto ao meu gato e agarimeino, e quedei durmida entre os seus miaños.\nEspertei de súpeto, o corazón latíame forte e todo me daba voltas. Era outra vez un deses pesadelos. Sempre se repetía o mesmo. Eu, miña nai, meu pai e de súpeto a imaxe dun coche ardendo e logo os seus ollos mirándome, sangue nas miñas mans. Sempre era o mesmo soño que me atormentaba dende había anos e me facía tremer. Parecía unha especie de sinal, coma se algo fora a pasar. Cando tiña eses soños só quería apertalo e sentir as súas palabras doces, tiña medo, non quería perder a ninguén máis.\nEsta tarde non saín, el tiña que ir buscar ao seu irmán á estación. Cando o vin, dende a ventá, pasaba polo camiño de enfronte ata o coche de Xurxo. Segundos despois o motor ruxía e un coche arrincaba a fume de carozo pola carreteira mentres me sobresaltaba e pegaba un chimpo. Miña avoa apareceu por detrás soltando un “Arre demo, ese rapaz vai acabar levando un desgusto calquera día” e apañou o prato onde comera o pastel, deixándome no seu lugar roupa limpa para o armario.\nO certo é que nunca me gustara ese Xurxo, sempre fora un trallas. Non había un día no que non armara algunha falcatruada. Sempre andaba tras de todas as mozas e non fora nunca bo nos estudos, estivo con mala xente dende que marchou a vivir á cidade. Pero aínda así témoslle algo de aprecio por coñecelo de toda a vida.\nO resto da tarde estiven lendo, mentres que o meu gato camiñaba polo borde da ventá buscando un recuncho para pórse ao sol. A cada pouco pensaba por onde andarían el e Xurxo, e cando chegarían. Púxenme a mirar pola ventá cando xa se estaba a facer de noite. De súpeto escoitei un estrondo forte, ao primeiro pensei neles, no coche…pero escoitei outro estrondo similar e nese intre puiden escoitar os berros da xente. Púxenme nerviosa. Sen saber como, empecei a tremer e andaba a dar voltas sen sentido pola habitación buscando sabe deus o que. E se lles pasara algo a eles?\nBaixei as escaleiras correndo, que demo pasara? Chamei por miña avoa e non estaba. Vin un papel no que poñía “Voume facer un recadiño, deica logo”. Fun entón ata a casa da veciña, e non estaba. Recorrín os arredores, non había ninguén salvo catro homes correndo para o monte e falando de disparos.\nUn calafrío recorreume de arriba a abaixo cando pasou diante miña un home con panos cheos de sangue e unha muller me agarrou levándome lonxe da masa de xente que transportaba un corpo. Eu retorcíame, pelexaba por librarme dos seus brazos sen deixar de mirar aquel corpo que deixara un rego de terra e se atopaba entre tanta xente. Cando vin as zapatillas azuis, vellas e gastadas, a súa saia a conxunto…comecei a berrar. Pero metéronme na casa dicíndome que debía quedar na casa e esperar. Era ridículo que me dixeran que me tranquilizara nese momento. Levando todo por diante abrín a porta e corrín tras da xente ata chegar e sentarme xunto ó seu corpo empapado en sangue. Un berro saíu do máis fondo da miña alma feita po, tiña as mans cheas de sangue, e mirábaas coma naquel pesadelo que me atormentaba case todas as noites….Agarráronme da cadeira, levanteime e tras sentir as súas mans biqueino. As miñas bágoas mollaban os seus beizos. As miñas mans ensanguentadas deixaron a marca no seu pescozo.\nAquela noite non durmín, fóra para a casa con el. Deiteime en canto cheguei. Non probara bocado, o único que precisaba era cerrar os ollos e afastarme de todo, e nin respirar ben conseguín. Din voltas na cama, chorei, arranquei as sabas coa rabia e senteime no solo do cuarto a observalo mentres durmía. Non se me ocorreu máis ca susurrar un grazas agradecendo que a el non lle pasara nada. Levanteime e fun ao lavabo. Non quería máis que durmir, durmir para sempre. Abrín o caixón…\nUnhas mans frías agarrábanme a cabeza forte e acariñábanme o pelo. Escoitaba falar a alguén pero os meus ollos abríanse e cerrábanse lentamente e todas as imaxes estaban borrosas. Agora estaba nun cuarto branco e verde, cun camisón de hospital, chea de agullas cravadas na miña pel. Podía ver unha pequena gotiña de sangue caendo polo brazo abaixo. Estaba chea de cortes, pero iso non era nada novo. Había anos que a miña pel se acostumara á pequena dor e ó tacto frío do desgarro metálico.\nUlía a mediciñas. A cada pouco vía pasar mulleres e homes vestidos de branco. Todo era tan claro e branco que parecía que estaba no ceo. A cabeza dábame voltas. Según me dixeron, tomara unhas pastillas para tentar durmir, e cando el espertou e me viu tirada sangrando no solo, asustouse. Eu sabía que as tomara sen sequera contalas, mentres me miraba ao espello e vía nos meus ollos reflexados os de miña avoa e deixaba o meu brazo cheo de pequenas raias sangantes.\nEstiven uns meses ingresada, disque por seguridade. Quizais era verdade o de que coa perda de alguén importante podes volverte tola, pero realmente iso non pasou, ou iso creron os médicos. Aínda así cada vez que espertaba e vía ao meu gato, os seus ollos recordábanme a ela, pero iso era un mero xogo da miña mente coma moitos outros.\nXa pasaran unhas semanas dende aquela. Eu vivía na casa soa, realmente non me daba medo, nin o recordo de miña avoa me producía xa tanta dor coma esperaba. Pero ese condenado gato…Por sorte, o animal rematou por morrer, perderse ou simplemente fuxir da casa. Ou iso lle dixen a todos tras volver aquel día do monte coas uñas cheas de terra e cor vermella, e os ollos vermellos e mollados. Foi unha maneira máis de desprenderme do último que me quedaba da miña avoa e aprender a sentir menos. Só necesitaba a aquel rapaz de ollos marróns para vivir e a idea de perdelo a el tamén non abandonaba a miña cabeza.\nDía a día me espertaba cun bico seu, cunha cunca de zume de laranxa e unhas galletas da súa tía. Nada cambiou co paso do tempo, salvo que nos fixemos máis vellos, a xente do arredor se foi perdendo e as margaridas que me poñía secaron coa nosa marcha do pobo. Quedaron atrás as margaridas, o meu gato negro, a miña casa da infancia e todos os recordos. Quedou atrás todo menos el. Menos nós.\nDirixímonos xuntos a cumprir o noso soño, a vivir preto do mar. Xa dende pequena quería vivir onda o mar, respirar tódalas mañás ese aire fresco, camiñar descalza pola beira da praia e recoller pedriñas e cristais pulidos. Cos nosos aforros arrendamos unha casiña ao carón dunha praia. Era pequena, con un cuarto, a entrada cunha pequena mesa de madeira e unha pequena cociña chea de luz e aroma a froita. Tamén tiñamos a nosa barquiña vermella e azul, coa que ás veces saíamos ao mar e desfrutábamos das vistas e do aire fresco. Pasábamos os días agarrados sentados nunha pedra mirando as gaivotas rozas a auga coas ás ao voar. Realmente os dous eramos de abondo para ser felices, nin sequera pensamos en fillos ou en amigos nin familia. Non pensabamos en nada máis ca estar sempre pegadiños ao mar. Xuntos.\nTodo parecía un conto cun final fermoso. Unha vida chea de desgrazas coma a morte de toda a miña familia que deu lugar a unha historia de amor perfecta, a unha vida por fin feliz. Pero eu realmente por moito que lera poesía con el, nunca crera nun final feliz. Sempre estivo presente ese pensamento de “e se…quedo sen el?”.\nEu sabía que non estaba ben todo o ocorrido, todo o que fixen. Ninguén podía ver o que se atopaba realmente no meu subconsciente, ás veces ata eu mesma me sorprendía do mala persoa que podía ser, e tíñame asco a min mesma. Esa imaxe falsa de rapaza doce, bonita, querida por todos, arroupada todas as noites polo home perfecto…a realidade era ben distinta, como sempre se di, as aparencias enganan.\nE porén alí estaba eu aquela tarde de inverno a carón da súa lápida, coa chuvia caendo polos meus cabelos e o meu sorriso, mentres sentía que co fin da súa vida, o seu amor me pertencía para sempre. Agora si.\nEl día 23 de Abril se presentará el libro con este y más relatos. :)\nAmesamorconcursodoloren galegoGaliciaganadorliteraturapasiónPoesíapremioprimer premiorelatovida\nEntrada anterior Caprichoso destino & lo que quieras.\nEntrada siguiente El mejor día.\n15 marzo, 2016 en 12:09 pm\nSaludos, una vez más! He nominado tu blog al premio Bloguera con Buen Rollo. https://messieral.wordpress.com/2016/03/15/messieral-nominado-al-premio-bloguero-con-buen-rollo/\n15 marzo, 2016 en 6:09 pm\nOh!! que bien. Muchas graciaaas, un abrazo fuerte\n15 marzo, 2016 en 6:25 pm\nEl premio lo incluiré en la página del blog de los premios. Muchas gracias !!1


División de Honra B de Rugby 2010-2011 - Wikipedia, a enciclopedia libre\nDivisión de Honra B de Rugby 2010-2011\n(Redirixido desde «División de Honra B 2010-2011»)\nA tempada 2010-2011 da División de Honra B de rugby foi a 13ª edición da competición ligueira que ocupa o segundo nivel no sistema do rugby español. Nesta tempada se mantivo o formato de 2 grupos con 8 equipos cada un que xogan entre si todos fronte a todos un total de 14 encontros, 7 como local e 7 como visitante. Ó remate da liga regular, os 2 mellores equipos de cada grupo acadan o dereito a loitar polo ascenso á División de Honra nunha eliminatoria na que se enfrontan o primeiro de cada grupo fronte ó segundo do outro grupo, en dous encontros.\n3 Ascenso a División de Honra\n4 Descenso a Primeira Nacional\nOs equipos participantes nesta edición 2010-11 da División de Honra B foron:\nClub Cidade Estadio\nVigo Rugby Club Vigo Campus Lagoas-Marcosende\nHernani CRE Hernani Landare Toki\nGetxo RT Getxo Fadura\nOviedo RC Oviedo Campo del Naranco\nMungia RT Mungía Ardanzas\nDurango RT Durango Arripausueta\nBarcelona Universitari Club Barcelona Ciudad Deportiva Joan Gamper\n•Liceo, Cisneros, Arquitectura, CRC\nCR Atlético Portuense El Puerto de Santa María C.D Puerto de Santa María\nCR Liceo Francés Madrid Ramón Urtubi\nCRC Madrid Madrid\nLes Abelles Valencia Campo del Río Turia\nHelvetia Rugby Sevilla Estadio de La Cartuja\nCD Arquitectura Madrid Central\nRC Ponent Mallorca -\nComplutense Cisneros Madrid Central\nA edición 2010-2011 da División de Honra B rematou o 30 de xaneiro de 2011. Despois de 14 xornadas nas que tódolos equipos de cada grupo xogaron entre si dous encontros, os dous grupos quedaron do seguinte xeito:\nGrupo 1 da División de Honra B 2010/11\n1 Getxo RT 57 14 12 1 1 6 1\n2 Vigo RC 50 14 10 0 4 7 3\n3 FC Barcelona 48 14 10 1 3 4 2\n4 Hernani CRE 40 14 7 1 6 7 3\n5 Oviedo RC 34 14 7 0 7 4 2\n6 Durango RT 21 14 4 0 10 3 2\n7 BUC 21 14 3 1 10 4 3\n8 Uribealdea RT 4 14 1 0 13 0 0\nA vitoria vale 4 puntos e o empate 2. Os puntos de bonus, un punto por cada un, acádanse marcando 4 ensaios ou máis, e perdendo por 7 puntos ou menos.\nGrupo 2 da División de Honra B 2010/11\n1 CRC Madrid 64 14 13 1 0 10 0\n2 Les Abelles RC 63 14 12 1 1 12 1\n3 CR Cisneros 41 14 9 0 5 4 1\n4 C.R Liceo Francés 41 14 8 0 6 6 3\n5 CR At. Portuense 34 14 6 0 8 7 3\n6 Helvetia Rugby 24 14 5 0 9 3 1\n7 CD Arquitectura 16 14 2 0 12 4 4\n8 CR Ponent 4 14 0 0 14 2 2\nAscenso a División de HonraEditar\nPlay Offs polo ascenso\n13 de febreiro de 2011 Vigo RC 11 - 6 CRC Madrid en Vigo\n13 de febreiro de 2011 Les Abelles RC 15 - 13 Getxo RT en Valencia\n20 de febreiro]] 2011 CRC Madrid 6 - 6 Vigo RC en Madrid\n20 de febreiro de 2011 Getxo RT 43 - 21 Les Abelles RC en Getxo\nOs dous primeiros equipos de cada grupo clasificáronse para disputar a eliminatoria polo ascenso a División de Honra. Tralos encontros disputados os días 13 e 20 de febreiro, os dous equipos do Grupo 1 venceron as súas eliminatorias, e tanto Getxo RT como Vigo RC acadaron o dereito a ser equipos de División de Honra na tempada 2011-2012.\nO ascenso do Vigo Rugby Club á División de Honra é un feito histórico no deporte galego, xa que é a primeira vez que un equipo de Galicia competirá na elite do rugby nacional.\nDescenso a Primeira NacionalEditar\nOs 2 piores equipos, CR Ponent e Uribealdea RT, últimos nos 2 grupos, descenderon directamente a 1ª Nacional. Os seus postos serán ocupados por L`Hospitalet RC e CD Hercesa. Os outros 2 piores equipos, BUC e CD Arquitectura, penúltimos nos 2 grupos, tiveron que enfrontarse nunha eliminatoria a 2 equipos clasificados dende a 1ª Nacional para evita-lo descenso. No caso do CD Arquitectura, foi quen de vencer na eliminatoria fronte a Eibar RT. No caso do BUC, caeu fronte ó Independiente RC, e polo tanto o equipo cántabro substituirá ó catalán na División de Honra B na tempada 2011-2012..\n↑ "Clasificación final Div. Honor B Grupo 1". Arquivado dende o orixinal o 05 de setembro de 2011. Consultado o 25 de maio de 2022.\n↑ "Clasificación final Div. Honor B Grupo 2". Arquivado dende o orixinal o 05 de setembro de 2011. Consultado o 25 de maio de 2022.\n↑ 3,0 3,1 "www.ferugby.com". Arquivado dende o orixinal o 05 de setembro de 2011. Consultado o 25 de maio de 2022.\nDivisión de Honra 2010-2011\nLiga Galega de rugby 2010-2011\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=División_de_Honra_B_de_Rugby_2010-2011&oldid=6087048»\nÚltima edición o 25 de maio de 2022 ás 19:01\nA última edición desta páxina foi o 25 de maio de 2022 ás 19:01.


Estudantes da EFA Fonteboa deseñan unha app para mellorar o benestar das vacas - Campo Galego\nInicio / Leite / Estudantes da EFA Fonteboa deseñan unha app para mellorar o benestar das vacas\n18/10/2021 1:10 p.m.\nGandeirxs Tecnolóxicos, un grupo de alumnos do Centro de Promoción Rural EFA Fonteboa, en Coristanco (A Coruña), están a participar no proxecto AppSensorAnimal, consistente no deseño dunha APP baseada en sensores capaz de informar sobre o estado de benestar dos animais nas gandarías de vacún de leite.\nAxudará, así, aos produtores locais para optimizar o proceso de produción de forma que produzan alimentos máis sans para os consumidores.\nAppSensorAnimal utiliza sensores existentes no mercado capaces de controlar as variantes ambientais (temperatura, humidade e CO2) e levalos a unha aplicación que indique o estado real e instantáneo de estrés do animal e poder corrixir estes factores en caso de ser necesario de forma que animal estea nas mellores condicións.\nEstes datos recolleraos unha plataforma/app conectada que, mediante un algoritmo, proporcionará unha información fácil de entender sobre o benestar dos animais adaptada a cada público. Por unha banda, os gandeiros poderán ver, a través dunha tablet, a información actualizada sobre o estado dos animais con énfases nos sinais de alerta que poden axudalos a anticiparse aos problemas e facer un cambio ou mellora.\nA APP está a porse a proba nunha explotación leiteira, onde recabar os datos, pero a ferramenta tamén se pode transferir a outros gandeiros. O obxectivo é que sexa capaz de informar sobre o estado de benestar nunha explotación leiteira no ámbito xeográfico da provincia da Coruña.


Safari, á conquista de Windows | Consumer\nSafari, á conquista de Windows\nApple presentou a primeira versión estable paira Windows da súa navegador de Internet no que destaca a súa rapidez de carga\nPor Antonio Delgado 25 de Abril de 2008\nSafari foi tradicionalmente onavegadorde Internet utilizado por defecto nos computadores Macintosh, e polasúa arquitectura estivo vetado noutros sistemas operativos que nonfosen Mac VOS X. Agora isto cambiou e os usuariosde Windows tamén poden gozar del. Aversión Safari 3.1 é a aposta de Apple paira gañar cota demercado entre os navegadores de escritorio. Paira iso, a compañíatraballou en cumprir deforma escrupulosa cos últimos estándaresmultimedia e en mellorar os tempos de carga das páxinas respecto dos seus competidores en Windows: Firefox e Internet Explorer 7.\nApple traballou en cumprir de forma escrupulosa cos últimos estándares multimedia e en mellorar os tempos de carga das páxinas respecto dos seus competidores\nHai dez anos, entre os anos1994 e 1998, viviuse en Internet a coñecida como ‘Guerrados navegadores‘, na que Netscape e Internet Explorer deMicrosoft loitaron por gañar cotas de mercado na incipienteInternet, que entón empezaba a despregarse a nivel comercial. Aguerra terminou coa venda de Netscape a America OnLine (AOL)e tamén cun xuízo antimonopolio a Microsoft polasprácticas comerciais realizadas durante a citada guerra.\nNa actualidade InternetExplorer sigue sendo onavegador máis utilizado, seguido de lonxe por Firefox. e, cunha cota moito menor, Safarie Opera.Con todo, diferentes iniciativas están a lle gañarterreo ao navegador de Microsoft.\nEsta nova batalla non sóocorre nos computadores de escritorio, senón tamén nosdiferentes dispositivos móbiles, desde teléfonos atéconsolas e reprodutores de MP3. O tres novos contendentes son:a Fundación Mozilla co navegador Firefox; Opera, cuxaversión paira móbiles é un dos navegadores máisutilizados nestes dispositivos; e Apple co seu Safari, que pretendeconquistar a navegación no sistema Operativo Windows.\nEste é o motivo de que Apple haxareorientado a súa estratexia, lanzando o pasado mes de marzo a últimaversión do seu programa navegador de Internet, Safari3.1. Este navegador atópase dispoñible de forma gratuítapaira os sistemas operativos Windows XP, WindowsVista e MACVOS X, e é a primeira versión estable lanzada paira osistema Operativo Windows.\nNo entanto, este lanzamento desgustou aalgúns usuarios e a parte da competencia, como ao director executivo de Mozilla. Critícase aforma en que Apple está a distribuír esta nova versión,que recibiu acusacións de práctica monopolística.Apple incluíu a Safari dentro das opcións por defecto nadescarga doutras aplicacións paira Windows, como o xestor de músicaItunes e o reprodutor de vídeos Quicktime. Esta é unaacción comercial utilizada na industria por xigantes comoMicrosoft ou Adobe, que consiste en utilizar un software moi requiridoen descargas como porta de entrada doutras aplicacións da casa.\nCentrado en cumprir cosestándares\nCon esta versión, Apple hacentrado os seus esforzos en facer un navegador rápido, fácilde usar e que cumpra cos últimos estándares paira odesenvolvemento e visualización das páxinas web de maneiraaccesible. Safari3.1 pasa o test paira navegadores Acid2cunha das notas máis altas.\nSafari permite inserir elementos multimedia dunha forma similar a como se inclúen imaxes no código HTML\nEntreas novidades que inclúe Safari 3.1,está a de ser o primeiro navegador en soportar o novo estándarHTML 5 paira as etiquetas de audio e vídeo. Desta maneira, pódenseinserir elementos multimedia dunha forma similar a como se inclúenimaxes no código HTML.\nTaméné o primeiro navegador que soporta CSS Animations e CSS Web Fonts.CSS Web Fonts permite utilizar diferentes tipos de fontestipográficas paira os textos, aínda que non se atopeninstaladas no computador dos usuarios. Desta maneira, pódeseespecificar onde se atopa a fonte mediante unhadirección de Internet, para que así poida serdescargada de forma automática por Safari no caso de quenon se atope dispoñible no computador do usuario.\nInstáloo como navegador por defecto ou deixo o que xa tiña?\nPoroutro lado, os deseñadores e fotógrafos están deparabén, xa que Safari incorpora corrección de cor enas imaxes para que estas mostren as cores exactas áhora de visualizarse no navegador. Esta corrección, xunto á súarápida carga en páxinas con numerosas imaxes,fai de Safari un bo navegador paira ver e xestionar galeríasfotográficas en servizos como Flickr, e tamén pairaver vídeos na Rede.\nSafari incorpora corrección de cor nas imaxes para que estas mostren as cores exactas á hora de visualizarse no navegador\nSafaritamén incorpora a navegación por pestanas, xapresente tanto en Internet Explorer 7 como en Firefox, e a xestióndos sitios favoritos desde a barra de navegación. Así,postúlase como una alternativa moi interesante respecto de InternetExplorer, pero non tanto respecto de Firefox. O seu manexo gráfico non étan bo como en Firefox, xa que non incorpora os emoticonos xuntoco botón do sitio favorito, e non permite ‘picar earrastrar’ paira abrir una páxina.\nTampouco as súas extensiónsson tan boas e variadas como as de Firefox, polo que osusuarios deben ponderar se lles merece a pena cambiar o navegadorque teñen por defecto, si é Firefox, por Safari nocaso de que pensen usalo con asiduidade e con todo o seu potencial.\nInternet-gl navegador-gl safari versión Windows


A concelleira de Patrimonio Histórico, Carme Martínez-Corbalán, explicou que nos últimos anos se cuadruplicaron as solicitudes de licencias para a rehabilitación de edificios en Vigo. Destacou o esforzo decidido e continuado desde as institucións públicas, a iniciativa privada e as entidades financeiras para principiar unha ”cultura da rehabilitación” na cidade.\nCarme Martínez-Corbalán presentou os distintos plans de rehabilitación que se realizan no Concello de Vigo.\nO programa de fachadas e cubertas do Casco Vello conta cun presuposto de 200 millóns de pesetas e está financiado pola Unión Europea. Prevese que antes de fin de ano as obras estean concluídas en 60 ou 70 vivendas. A limpeza de fachadas, galerías e forxas é sufragada ata un 75% con fondos públicos. Vivendas situadas na rúa Real, Poboadores, Calatrava ou na praza da Constitución son algunhas das que se acolleron a este programa.\nO plan de fachadas de Patrimonio Histórico actúa só en edificios catalogados e ofrece un tratamento conforme ás necesidades das fachadas e dos elementos singulares, pero non sobre problemas estructurais dos mesmos. Desde o Concello se aconsella sobre as cores e materiais de reposición. A partida orzamentaria municipal destinada este ano é de 15 millóns de pesetas e concédese, por rigorosa orde de solicitude, ata un máximo do 75% do gasto total das obras efectuadas.\nDentro dos convenios asinados entre o Concello e o Instituto Galego de Vivenda e Solo, existe un plan cuadrienal que contempla unha partida de 187 millóns de pesetas para edificios completos, vivendas individuais e elementos da comunidade de veciños. Unha das características deste plan é a necesidade de que as vivendas estean habitadas. Realizáronse 25 actuacións ata agora dun total das 160 previstas, entre as que destacan as destinadas á xente nova no Barrio Histórico. O edificio Bonín ou o do ”termómetro” acolléronse a este plan.\nPara evitarlle molestias ó vecindario e non interromper as obras elaborouse un calendario de actuacións no que se tiveron en conta as datas das festas celebradas en cada lugar.


Vieiros: Galiza Hoxe - Baltar tiña a pócema para que Feijoo non chegase á presidencia\nPERO NON LLE FIXERON CASO\nBaltar tiña a pócema para que Feijoo non chegase á presidencia\n"Eu díxenlle a Cuíña que pactase con Barreiro, que o amañasen entre eles, e se o fixesen Feijoo non estaría onde está”, afirma nunha entrevista.\nRedacción - 11:00 23/12/2009\nTags: Baltar Feijoo\nBaltar está de retirada parcial. O 30 de xaneiro abandonará a presidencia do PP de Ourense, aínda que manterá a súa ascendencia un ano e medio máis como presidente da Deputación. Diferentes xornais recollen este mércores entrevistas que dan boas pistas sobre a situación interna. No entorno “baltarista” consideran que a dirección do PPdeG está a manobrar a prol de Jiménez Morán, candidato que se medirá contra Xosé Manuel Baltar no vindeiro congreso provincial. Baltar pai confirma isto de xeito moi medido nunha entrevista en Faro de Vigo: “Eu creo que o presidente Núñez Feijoo debería saír a dicir algo disto (da sintonía da que presume Jiménez Morán con el). Quizais non tivo tempo de ler o que dixo Jiménez ou que non llo pasasen, xa sabe vostede que hai que dar sempre unha marxe de tempo. Pero, persoalmente díxome que garantía a súa neutralidade, a súa propia e a do aparato do partido.\nNa mesma entrevista, Baltar dá a súa particular visión do “galeguismo”. O líder conservador afirma que “para min o galeguismo é algo intrínseco aos galegos, todos os galegos somos galeguistas, o que non quere dicir nacionalistas. Porque ser galeguista é loitar pola terra, pola lingua, amar as cousas que son propias. E diso non podemos abdicar. E se non o facemos acabaremos mal”. Lanzando unha especie de mensaxe entre liñas, Baltar remata dicindo que dentro do PP pode ser “que se queira presumir de que non se é galeguista, quen sabe...E iso que me parecería grave”.\nNa conversa non falta unha alusión ao motín que no seu día protagonizou para apoiar a Cuíña fronte a Núñez Feijoo: “Pepe Cuíña díxome a súa estratexia e falamos moito. Eu díxenlle que todo dependería da provincia de Ourense, porque non era lóxico que só o apoiase Ourense. Sería como tirarse ao río para salvar a alguén que se está afogando e ao final afóganse os dous. Eu díxenlle a Cuíña que pactase con Barreiro, que un fose de número un e outro de dous, que o amañasen entre eles, e se o fixesen así a estas horas Núñez Feijoo non estaría onde está”.\nPoden ler aquí as entrevistas que aparecen publicadas este mércores:\nFaro de Vigo: “Se Cuíña e Barreiro pactasen, Núñez Feijoo non estaría onde está”\nEl País: “Non fai falta dicirlles aos alcaldes que apoien ao meu fillo como sucesor”


Donde a natureza e o lecer recuperan terreo á industria – Turismo de Galicia\nO desenvolvemento dalgunhas actividades industriais ten un importante impacto visual e ambiental sobre o territorio. A explotación de recursos naturais propicia en ocasións grandes transformacións da paisaxe que en moitos casos resultan irreversibles. Pero o cesamento dalgunhas desas actividades abre a porta a proxectos que permiten dar unha nova vida a eses espazos. Descubre connosco algúns deses lugares nos que a natureza e o lecer recuperáronlle terreo á industria.\nCatro décadas despois de que comezasen as actividades da antiga mina de Limeisa, o lugar experimentou un cambio radical e o oco deixado polos millóns de toneladas de carbón extraídos deu paso a un inmenso lago de 170 hectáreas de superficie que acaba de ser aberto para goce de veciños e visitantes. Con máis de 2 quilómetros de lonxitude, unha anchura máxima dun quilómetro e unha profundidade que supera os 200 metros, esta gran masa de auga converteuse nun espazo ideal para o lecer e a práctica de actividades deportivas. Case un milleiro de especies de flora e fauna danse cita nunha área que inclúe tamén un amplo espazo circundante ata superar as 700 hectáreas. Os carreiros que rodean o lago e cruzan toda a zona, e a praia habilitada nunha das súas beiras xa comezaron a recibir aos primeiros visitantes.\nUns poucos anos antes do proceso realizado en Cerceda, a antiga mina ao descuberto que abastecía á central térmica das Pontes de García Rodríguez xa foi sometida a un proceso similar de reconversión en lago. De feito, o próximo ano cumprirase unha década desde que aquel xigantesco buraco de 18 quilómetros de diámetro xa completamente cheo de auga iniciaba a súa nova vida como lago artificial (o máis grande do país). Culminaba así o proceso de enchido levado a cabo durante varios anos coas achegas dos afluentes do río Eume e a auga de choiva, e abríase unha etapa que propiciou que o lugar se teña convertido nun espazo de referencia para o lecer e o deporte. A súa praia, a oferta de actividades náuticas, os espazos para o paseo e o sendeirismo e outros atractivos como unha gran tirolina son algúns dos motivos polos que o Lago das Pontes non deixa de gañar seguidores.\nTamén coñecido como Lagoa de Santa Cristina, este espazo hoxe reconvertido en área de lecer e descanso ten a súa orixe nun antigo xacemento de extracción de arxila que estivo en funcionamento ata finais do século pasado. A lagoa ocupa unha superficie de ao redor de 4 hectáreas e os terreos lindeiros foron acondicionados con bancos e un paseo perimetral que os converten nun lugar ideal para gozar dunha comida campestre e unha camiñada. Ademais, as súas augas foron declaradas coto de pesca sen morte e dispoñen tamén de plataformas para facilitar a práctica deste deporte.\nDez anos fanse agora da inauguración do parque botánico de Montealegre, un espazo situado nunha área de máis de 100.000 metros cadrados que albergou no pasado canteiras e minas. Parte daquela etapa industrial déixase ver na actualidade no seu auditorio ao aire libre escavado en roca. As pedras son tamén un elemento fundamental para o lecer na zona habilitada para a práctica da escalada, aínda que a vexetación é a gran protagonista da zona grazas aos traballos de reforestación levados a cabo en toda a área. O parque dispón tamén dun miradoiro que ofrece unha ampla panorámica da cidade das Burgas.\nO oco deixado por unha antiga explotación de extracción de pedra en Morgadáns foi aproveitado para acondicionar un espazo de lecer moi apreciado polos veciños da zona. O lago artificial, debidamente sometido a un proceso de depuración, encheuse de vida coa introdución de especies autóctonas e a súa contorna, acondicionada con bancos e mesas, constitúe unha interesante alternativa de lecer desde hai apenas un ano.\nAínda que o baño alí foi prohibido hai agora un ano debido ao perigoso acceso á auga, esta lagoa formada no espazo deixado por unha antiga canteira segue sendo un lugar de gran interese natural. Dispón dunha aula ambiental, un espazo para o estacionamento de vehículos e zonas para o paseo a través de sendeiros e pasarelas. A súa contorna tamén foi recuperada plantando especies vexetais autóctonas.\nO antigo vertedeiro coruñés é hoxe en día un dos orgullos da cidade. As súas máis de 60 hectáreas, os 13 quilómetros de carreiros que o percorren, os seus 2.000 metros cadrados de superficie acuática (dispón de dous lagos, un deles con fervenza), o abundante mobiliario urbano co que foi dotado, e as vistas que ofrece tanto da cidade como do océano fan do parque de Bens un lugar ideal onde desconectar do bulicio das rúas e relaxarse paseando. Foi inaugurado hai agora 20 anos e alí pódese ver tamén a lancha de salvamento Blanca Quiroga, convertida en monumento tras varias décadas protexendo ás xentes do mar.\nAs liñas de ferrocarril contribuíron a vertebrar o territorio permitindo o movemento de mercadorías e persoas, pero tamén abriron cicatrices na paisaxe converténdose nunha barreira para as persoas que habitaban nas súas marxes. Con todo, o abandono dalgúns deses trazados permitiu recuperalos como espazos para o lecer, como ocorreu na Pontenova onde parte da antiga liña férrea que unía a mina de Vilaoudriz co cargadoiro situado na ría de Ribadeo serve agora de senda verde. Un terzo dos máis de 30 quilómetros do antigo trazado foi acondicionado para camiñar atravesando vellos túneles e zonas boscosas de gran atractivo natural e paisaxístico.\nEtiquetadaA CoruñaA PontenovaAs Pontes de García RodríguezCatoiraCercedaGondomarLago das PontesLago de LapidoLago de MeiramaLagoa de Mina MercedesLagoa de Pedras MiúdasOurenseParque Botánico de MontealegreParque de BensRuta do FerrocarrilValga


Abordaxe -revista anarquista-: Relatorio de EsCULcA sobre Actuacións Policiais na Marcha ao Centro Penitenciario de TEIXEIRO o día 12/01/2013\nRelatorio de EsCULcA sobre Actuacións Policiais na Marcha ao Centro Penitenciario de TEIXEIRO o día 12/01/2013\nEsCULcA (Observatório para a Defensa dos Direitos e Liberdades) ven de publicar no apartado "En Destaque" da sua web esculca.net o relatorio sobre as actuacións policiais observadas o pasado 12/01/2013 ao longo da marcha e a posterior concentración diante do penal de Teixeiro en apoio das reivindicacions das persoas presas que se desenvolveron sen incidentes importantes.\nContodo, é preciso salientar que, a pesar de non observarse motivo algun que xustificase esa actuación, no decurso da marcha varias persoas foron identificadas polos axentes que acompañaban o cortexo. Posteriormente, cando o grupo se encontraba nas inmediacións do penal, un dos axentes lanzouse contra varios manifestantes, sen que tampouco nese caso pudese ser observado xesto ou actitude dos manifestantes susceptível de explicar a actuación deste axente.\nPor outra parte, constatouse mais unha vez o incumprimento xeneralizado da Instrución 13/2007 (que estipula a obriga de os axentes exibiren en lugar visíbel a placa numérica identificativa), o que leva EsCULcA a recomendar a adopción de medidas en sede disciplinar que procedan contra os axentes infractores e os seus mandos.\nIgualmente recomenda EsCULcA ás autoridades gobernativas a revisión dos protocolos de actuación das UIP, por estimar que estas actuacións non se axustan en casos como o que aquí se refere aos principios de necesidade e proporcionalidade de acordo coa interpretación que deles vén facendo a xurisprudencia, e poñan especial mesura no deseño dos operativos policiais de custodia do dereito de manifestación, evitando a presenza deUIPs agás nos casos en que houber datos fundados de perigo de producirense alteracións graves da seguridade cidadá ( artigo 16 LO 1/92 de protección da seguridade.\nClicando en "leer más" tendes acesso a leitura íntegra do Relatorio ou ben clicando acá tedelo en formato pdf.\nEsCULcA (Observatório para a Defensa dos Direitos e Liberdades) vén constatando con preocupación as restricións que na Galiza está a padecer o exercicio do dereito de reunión e manifestación consagrado no artigo 21 da Constitución de 1978. Son varias as Resolucións Administrativas da autoridade gobernativa que no último ano deron unha interpretación estrita deste dereito de configuración constitucional e dos mínimos requisitos que para o seu exercicio impón a LEI ORGÁNICA 9/1983. Así, ditáronse acordos prohibindo concentracións por estas teren sido comunicadas fóra de prazo, mesmo no caso en que a causa de urxencia da convocatoria era patente.\nSon numerosos tamén os expedientes sancionadores incoados nos últimos anos ao amparo da lei de seguranza cidadá a participantes en concentracións e manifestacións.\nÉ neste contexto como ESCULCA, en exercicio das suas finalidades estatutarias, decide emprender un traballo de observación en determinados actos, manifestacións ou reunións celebrados ao longo do país, para comprobar se se observa o escrupuloso respecto ao dereito constitucional que plasma unha das formas de participación directa da cidadanía no exercicio da acción política. Neste mesmo contexto, e co propósito de documentar as irregularidades que eventualmente viñeren producirse para poder dar conta delas, EsCULcA decide elaborar en cada caso un relatorio que recolla todas as incidencias observadas directamente e incorporar en apéndice aqueloutras, anteriores ou posteriores ao desenvolvemento do acto en si, de que tiver constancia. Estes relatorios son enviados posteriormente aos portavoces dos tres grupos do Parlamento Galego, ao Valedor do Pobo, á oficina do Defensor del Pueblo así como a organismos e observatorios europeos, deputados galegos no Congreso e no Parlamento Europeo e medios de comunicación social.\nMarcha e concentración\nA concentración, convocada para as 12,30 horas do día 12 de xaneiro 2013, inicia o seu percorrido desde o surtidor de gasolina sito no km. 663 da N-664. O obxectivo é mostrar solidariedade coas persoas presas e protestar polas condicións de vida no penal centro penitenciario.\nParticipan unhas oitenta persoas. Unha equipa de EsCULcA composta por oito persoas, previa comunicación á Delegación do Goberno na Galiza (anexo I), observa o desenvolvemento do acto.\nDispositivo policial e desenvolvemento da concentración\nCatro vehículos da Garda Civil e da Garda Civil de Tráfico, máis un quinto vehículo dos usados como radares, coas respectivas dotacións, están situados diante do surtidor de gasolina.\nDúas representantes de EsCULcA achénganse a unha das dotacións para identificárense como observadoras e facer entrega da comunicación feita á Delegación do Goberno, entrega que é rexeitada.\nO xefe do operativo achégase á cabeceira da marcha e solicita o nome dos responsábeis da convocatoria.\nA marcha iníciase sobre as 12.45, ocupando un único carril, dirección Uviéu, precedida e seguida por coches da Garda Civil de Tráfico que fan de parapeto dos manifestantes e ralentizan o tráfico. O percorrido até o CP dura uns trinta minutos e transcorre sen incidentes.\nNon se permite ao grupo o acceso á esplanada do centro e este pára perante o primeiro sector do valado.\nObsérvase un elevado movemento das dotacións policiais, que varian dunha a oito no transcurso da manifestación.\nOs primeiros corenta minutos transcorren sen incidentes e fica un único vehículo cunha dotación de catro axentes, tres homes e unha muller, entre os que está o xefe do operativo.\nNo transcurso da manifestación, os axentes deciden identificar varios dos participantes, motu proprio, sen mediar causa aparente.\nOs observadores de EsCULcA achéganse ao xefe do operativo e indicanlle que non ten visíbel o número de identificación, ao igual que o resto dos axentes presentes no operativo. Este aparta o chaleque antidisturbios e mostra o seu número. Ningún axente máis o mostra. Nese momento o xefe do operativo afirma que a partir daí considera os observadores de EsCULcA parte da manifestación e píde identificación a duas observadoras. Fáiselle saber que non participan na manifestación senón que actúan como observadoras e que así consta na Delegación do Goberno.\nA trinta minutos das dúas da tarde, un dos axentes lánzase contra os manifestantes, sen que se teña constancia do motivo, e prodúcese unha alteración. Acude outro axente. Os dous con apoio doutra axente tentan deter uns dos participantes da marcha de xeito aleatorio e indiscriminado. Finalmente non levan a cabo as detencións. Durante este suceso aparecen outros catro vehículos policiais coas correspondentes dotacións e os axentes que preparan a equipa antidisturbios.\nDebido a estes acontecementos a responsábel do evento desconvoca a manifestación, e esta disólvese sen máis incidencias.\nContinuamos a constatar un incumprimento reiterado da Instrucción 13/2007 por parte dos axentes das forzas e Corpos de Seguridade do Estado.\nObservamos que as funcións dos Corpos de Seguridade do Estado resultan desvirtuadas pois non se cumpre a misión recollida no artigo 11.1 da Ley Orgánica 2/1986 de 13 de Marzo de Forzas e corpos de seguridade do Estado de protexer o libre exercicio dos dereitos e liberdades , sendo o de reunión e manifestación unha mostra primordial dos dereitos fundamentais. A actitude dos axentes cohibe, coarta e perturba o libre exercicio deste dereito, quedando así valeiro de contido o artigo 3.2 da LO 9/1983 de 15 de xullo reguladora do Dereito de Reunión que estabelece que a autoridade gobernativa protexerá as reunións e manifestacións frente a quen tratar de impedir, perturbar ou menoscabar o lícito exercicio deste dereito.\n1. Apesar das numerosas denuncias que provoca o reiterado incumprimento da Instrución 13/2007 por parte dos axentes das Forzas e Corpos de Seguridade do Estado, non se constata avance ningún que permita albergar esperanzas de que nun futuro próximo se producirá o necesario cambio de actitude nos funcionarios encargados de facer cumprir a lei. Para corrixir esta situación, EsCULcA propón que se adopten as medidas en sede disciplinaria que procedan contra os axentes actuantes e os seus mandos.\n2. Perante a notoria desproporción entre o dispositivo despregado e o número e actitude dos manifestantes, EsCULcA recomenda que as autoridades gobernativas revisen os protocolos de actuación das UIP, por estimar que actuacións como as descritas non se axustan aos principios de necesidade e proporcionalidade de acordo coa interpretación que deles vén facendo a xurisprudencia, e poñan especial mesura no deseño dos operativos policiais de custodia do dereito de manifestación, evitando a presenza de UIPs agás nos casos en que houber datos fundados de perigo de producirense alteracións graves da seguridade cidadá ( artigo 16 LO 1/92 de protección da seguridade cidadá), o que, alén de constituír unha medida proporcionada para garantir un exercicio do dereito de manifestación sen cortapisas, tería un efecto beneficioso na xestión orzamentaria das unidades policiais.\nGaliza, 11 de febreiro 2013\nEtiquetas: abuso forzas da orde, marcha teixeiro, protesta


Cando un obelisco exipcio acabou por accidente en Ferrol - Enfoques\nTravesía do "Cleopatra" dende Alexandría ata Ferrol\nLondres, como calquera outra capital colonial que se prece, tamén ten o seu pedaciño de Exipto. Este atópase na ribeira do Támesis, nun lugar chamado Vitoria Embankment, en Westminster, e trátase da Agulla de Cleopatra, un obelisco de granito de 21 metros de alto e máis de 200 toneladas de peso, cunha antigüidade de máis de 3.500 anos. Pero antes de chegar á capital británica o obelisco fixo unha parada de emerxencia na nosa cidade, na que estivo a piques de quedar debido á disputa do seu rescate tras case afundir no Atlántico.\nEn 1798, durante “A Batalla do Nilo“, a frota do almirante Nelson derrotou aos barcos de Napoleón. Como agasallo, o vicerrei de Exipto ofreceu aos ingleses a Agulla de Cleopatra, un obelisco de granito que permanecera semienterrado dous mil anos nas areas de Exipto. Durante outros 70 anos, o monumento permaneceu en Alexandría xa que o goberno británico non dispuña dos fondos para o seu transporte, ata que no ano 1877, Sir William James Erasmus Wilson, profesor de dermatoloxía no Royal College of Surgeons e exiptólogo afeccionado, decidiu correr con todos os gastos do transporte do obelisco, e pagar do seu peto as 10.000 libras necesarias para elo. O problema agora era atopar unha embarcación axeitada para realizar o traslado.\nO enxeñeiro civil John Dixon, xunto ao seu irmán Wainman, foron os elixidos por Wilson para o deseño do buque. Co asesoramento do enxeñeiro Benjamin Baker, idearon unha estrutura cilíndrica de ferro que envolvería o obelisco. As dez seccións que formaban o cilindro (cunhas quillas verticais nos extremos como proa e popa, e corpos cilíndricos para a zona central da embarcación), colocáronse ao redor do obelisco no lugar da escavación. Unha vez “empaquetado”, o cilindro trasladouse rodando sobre si mesmo ata unha praia próxima, desde onde se deslizou ata as augas do Nilo.\nConstruíndo o “Cleopatra” ao redor do obelisco\nPor un momento pareceu que o cilindro non ía saír á boia xa que quedou enganchado nunha rocha do fondo do río, pero unha vez liberado e reparado estaba listo para ser terminado. Instalóuselle un leme, dúas quillas de balance, un mastro para as veas e unha caseta para a tripulación, e desta maneira tomou as formas características dun buque, sendo bautizado como Cleopatra, baixo o mando do capitán Carter.\nO 21 de setembro de 1877 o Olga, un vapor de 1.350 toneladas da Johnson Line, ao mando do capitán Booth, partía de Alexandría remolcando ao Cleopatra mediante un cable de aceiro de 400 metros de lonxitude por 10 cm de diámetro, nunha viaxe que o levaría polo Mar Mediterráneo ata o Estreito de Xibraltar, remontando a costa portuguesa ata o Cabo Fisterra.\nAs condicións meteorolóxicas da viaxe foron benignas ata o 14 de outubro, día no que unha forte tormenta causou danos no Cleopatra que facían pensar no seu afundimento, ao acabar esnaquizada a superestructura e ser o lastre desprazado polos golpes das ondas, producíndose escoras no buque de ata 50 graos. Despois dun intento de rescatar á tripulación, que acabou coa morte de seis tripulantes do Olga, o buque foi abandonado e o cable que o remolcaba cortado.\nO Cleopatra e o Anglia deixando Ferrol | A prensa da época fíxose eco do acontecemento\nO Cleopatra foi desta maneira dado por perdido e supúxose o seu afundimento. Pero catro días máis tarde, o vapor mercante inglés Fitzmaurice que se dirixía a Valencia atopou o Cleopatra á deriva 90 millas ao nordés do porto de Ferrol, máis ou menos o mesmo lugar onde fora abandonado polo Olga. Ao ter acougado o temporal, a tripulación do Fitzmaurice foi capaz de amarrar un cabo ao Cleopatra e remolcalo ata os peiraos da nosa cidade.\nDespois de discutir duramente polos dereitos do obelisco durante varios meses (o patrón do Fitzmaurice considerábao os restos dun naufraxio e, por tanto, seu) e dunha suma considerable de diñeiro, o Cleopatra abandonou Ferrol o 16 de Xaneiro de 1878, remolcado polo Anglia, o remolcador máis potente dos peiraos de Londres. Finalmente, en agosto de 1878, a Agulla de Cleopatra foi erixida no lugar no que descansa hoxe en día, existindo unha placa na súa base que homenaxea ao seis mariñeiros do Olga falecidos. Pola súa banda, o Cleopatra, unha vez cumprido o seu obxectivo, foi despezado.\nA agulla de Cleopatra en Londres, na actualidade


O pé esquerdo de Feijoó, políticas de que pasado e para que mañá? -\nNon semella que Núñez Feijóo, o líder “in péctore” do que eles mesmos denominan novo Partido Popular, se levantara con bo pé na asunción da súa aclamada presidencia. Dá toda a sensación de que se levantou co pé esquerdo, cuestión que, obviamente, non ten nada que ver coa súa ideoloxía e si co mal fario que a tradición atribúe aos que se levantan de mañá con tal extremidade.\nA acusación lanzada ao Presidente do Goberno, Pedro Sánchez, de que este quería forrarse á conta dos impostos ás eléctricas e aos hidrocarburos quedará durante moito tempo nos anais como exemplo dun político que sempre tivo a gala gabarse como magnífico xestor, pero que coas súas verbas amosa todo o contrario.\nÉ o inconveniente de quen antepón o cálculo electoral ao discurso veraz, non importándolle ser vehículo que alimente falsas noticias. E ademais, neste caso, evidenciando un nulo coñecemento de como se distribúen os impostos no noso país ou, máis concretamente, cales deles reciben as comunidades autónomas.\nO clamor e o bochorno colapsaron medios de comunicación e redes sociais, tendo que lembrarlle ao “gran xestor” que tales impostos van ao haber da Galicia que goberna. Concretamente o 58% do imposto de hidrocarburos e o 100% do imposto sobre a electricidade. Se ademais lle sumamos o que reverte polo IVE, resulta que Núñez Feijóo recibe “para forrarse” máis de 2.461 millóns de euros.\nE non falamos dunha cantidade menor, esa cifra é semellante á suma do orzamento de gastos da Xunta de Galicia en Pesca, Empresa, Sociedade da Información, Xustiza, Actuacións no medio Rural, Actuacións no medio Ambiente, I+D+i, Infraestruturas, Emprego, Dinamización do Medio Rural e Transferencias aos Concellos, que ascende a un total de 2.511,6 millóns de euros. Ou si prefírese, a suma é practicamente o gasto da Consellería de Educación, 2.684,5 millóns.\nSon, todos eles, datos que indican para que serven os impostos á cidadanía salvo que, efectivamente, e permítanme a ironía, Núñez Feijóo os use para “forrarse”.\nCon todo, para min, moito máis preocupante e que pasaron máis desapercibidas, son as declaracións de Nuñez Feijóo realizadas o pasado sábado en Tenerife, no seu periplo precongresual por toda España. En devandito mítin, o futuro presidente do Partido Popular afirmou que aspira a unha política diferente inspirada no pasado e pensada no mañá.\nNon estaría mal que Núñez Feijóo nos advertise en que pasado ten pensado inspirarse. No pasado de Manuel Fraga, no pasado de José María Aznar ou no recente pasado de Mariano Rajoy. A súa concreción permitiríanos afinar cales son esas políticas do mañá nas que está a pensar, as dos recortes nos servizos públicos esenciais (sanidade e educación), aquelas que buscan para o privado a excelencia e para o público a beneficiencia, a das amnistías fiscais para os que máis teñen, a dos pactos coa ultradereita de VOX, a da precariedade e a temporalidade no emprego, a da perda de dereitos sociais como a eutanasia ou o Ingreso Mínimo Vital, a reversión da subida de pensións respecto ao IPC, … En fin, poderiamos seguir, pero esperemos que Núñez Feijóo teña a cortesía de contárnolo con detalle (e si, adiviñárono, isto último tamén é ironía).\n(Artigo publicado no Diario de Pontevedra, o 19 de marzo de 2022)


O equipo feminino estréase este domingo ás 5 da tarde no Sangoñedo\nAchégase un día histórico para o fútbol chantadino. O domingo ás 5 da tarde, o equipo femenino da S.D. debutará en competición oficial ante o Atlético Melide. Por primeira vez na historia, un equipo de fútbol-11 competirá defendendo ó noso pobo.\nO que hai un ano parecía unha utopía, convírtese xa nunha realidade gracias ó interese amosado durante os últimos 12 meses polas integrantes de dito equipo, sen esquecernos dos adestradores, que desde o primeiro momento se volcaron con este cadro.\nO domingo, as rapazas dirixidas por Rigui, debutarán en competición oficial, enfrontándose ó Atlético Melide. Despois de varios amigables, e a pesar da súa melloría ó longo deste ano, todavía non se conseguiu saborear ningunha victoria, e non habería mellor xeito para facelo que debutando en competición oficial e na casa.\nDesde agora, xa hai un novo equipo ó que animar desde as bancadas do Sangoñedo… este domingo, primeiro partido de liga…achégate ó noso campo!!!\nENTREVISTA Á XOGADORA EVA (pulsar para ver)


O Concelleiro de Infraestruturas de Lugo visita Galegos xunto con técnicos municipais - 21 Noticias\nO Concelleiro de Infraestruturas de Lugo visita Galegos xunto con técnicos municipais\nAlexandre Penas agradeceu a colaboración veciñal “para saber de primeira man as necesidades da zona”. A Concellería de Infraestruturas traballa para garantir e mellorar a calidade de vida e o benestar da veciñanza\nO Concelleiro de Infraestruturas Urbanas, Alexandre Penas, acompañado de técnicos municipais do servizo, visitaron no día de hoxe Galegos para reunirse coa veciñanza e comezar a traballar nas diversas actuacións que o Concello realizará na zona. Segundo o Concelleiro de Infraestruturas, “con esta visita puidemos saber de primeira man, grazas á colaboración veciñal, das necesidades da zona”.\nAlexandre Penas indicou que a rúa do Ripanzo, unha das rúas principais do barrio, “que debido ao seu estado, desde a Concellería de Infraestruturas marcámonos como obxectivo a realizar coa maior rapidez posíbel o amaño desta rúa”.\nCon estas intervención, a Concellería de Infraestruturas Urbanas traballará para garantir as boas condicións de distintos servizos públicos e mellorar a calidade de vida e o benestar da veciñanza da contorna e da cidadanía. Para a área de Infraestruturas, os barrios periféricos teñen que ter as atencións necesarias. Alexandre Penas indicou que “podemos facer moitas actuacións sen grandes gastos que melloren a calidade de vida das persoas”.\n« Ciudadanos censura a “nefasta xestión” do Goberno en materia de persoal\nO BNG de Oleiros sobre o vertido de pintura ao río en Santa Cruz do luns pasado: “seguramente non haxa que ir moi lonxe da zona do Parque dos Patos para dar cos infractores” »


A pista de xeo na Alameda abrirá o domingo con entradas anticipadas a 3,5€ no comercio local\nSociedade • 14/12/2016\n"Facer que a xente de Redondela quede en Redondela" é o obxectivo primordial dunha actividade que por primeira vez vai funcionar no noso concello e que permitirá a grandes e pequenos experimentar a sensación de patinar sobre o xeo. A entrada terá un custe de 5,5 euros na propia pista, pero haberá a posibilidade de retirala nalgún dos comercios da Asociación de Empresarios a un prezo especial de 3,5 euros. A pista, que se instalará na Alameda e estará en funcionamento durante un mes, contará con servizos complementarios de gardería e cafetería.\nA pista de xeo estará plenamente operativa a partir deste domingo día 18 e durante un mes os que o desexen poderán achegarse as instalacións en horario de 11:00 a 14:00 horas e de 17:00 a 24:00 horas, ampliándose ese horario ata as dúas da madrugada os venres e sábados.\nA concelleira de eventos Angela Antón, explica que se elixiu a Alameda para a súa ubicación por tratarse do sitio máis accesible, e que se buscaron presos económicos, 5,50 no caso de retirar a entrada na pista e 3,50 no caso de adquirila nos comercios asociados, co obxecto de atraer a posibles visitantes pero sobre todo para "facer que a xente de Redondela quede en Redondela".\nUnha actividade para todos os público que busca completar a programación de Nadal e que contará tamén con servizos complementario como gardería para os máis pequenos e servizo de cafetería.\nA pista terá unha capacidade máxima de 75 persoas e é a única da provincia instalada no casco urbano. Un recinto de 400 metros cadrados, cunha pista de 220 que permitirá tamén aos máis pequenos iniciarse na patinaxe sobre o xeo.\nUnha actividade organizada polo Concello en colaboración coa Asociación de Empresarios, quen confía ne que sirva de atractivo turístico para atraer a un maior número de persoas ao casco urbano e evite que os consumidores se despracen a outras localidades. Enrique Lago insiste na idea de que a Asociación "colabora e seguirá colaborando en todas aquelas iniciativas que buscan unha maior dinamización e que supón un beneficio para o comercio e a hostalaría local".\nUnha actividade que busca dinamizar o centro da vila\nA colaboración do comercio e a hostalaría é importante nesta iniciativa\nUnha pista de 220 metros cadrados