Marzo | 2012 | Ribadeo Muller\nOs foros permanentes para as mulleres chegan á súa VI edición!!\nPublicado o Marzo 28, 2012 | Deixar un comentario\nComenzamos os VI foros permanentes para a muller cun amplo abano de actividades a desenvolver ao longo da primavera. Desde obradoiros de risa, a cursos de” aprendendo a traballar o benestar ” ou “ xestión do estrés“, até charlas.\nEste ano contamos coa colaboración da Asociación A Mariña- Cogami e con personal do Centro de Saúde de Ribadeo para a impartición das charlas.\nUnha das virtualidades dos foros desde sempre foi o achegamento das actividades a todos os núcleos de poboación. Os foros lévanse a cabo nas parroquias e na vila, para que todas e todos poidan asistir.\nPara participar nos cursos é necesario anotarse, xa que hai prazas limitadas!!\nE si queredes máis información, xa saberes, chamádenos ao 982 12 07 39 ou escribide ao noso correo electrónico: cim@ribadeo.org.\nComa sempre, no Outono os Foros voltarán!! e estamos abertas as vosas suxerencias para a organziación dos foros do outono.\nHoxe celebramos o día Mundial da Poesía. Compartimos con vós a nosa elección.\nPublicado o Marzo 21, 2012 | Deixar un comentario\nDesde Sonda Norte faise un chamamento á conmemoración do día de hoxe. O 21 de marzo é o día Mundial da Poesía, así o proclamou a UNESCO en 1999, e así vén celebrándose desde aquela.Este día ten por obxecto apoiar a poesía, a volta á tradición oral dos recitais, promover o ensino da poesía, o restablecemento do diálogo entre a poesía e as demais manifestacións artísticas, como o teatro, a danza, a música, a pintura… Tamén busca sóster a diversidade das linguas a través da expresión poética e dar ás que están ameazadas ou minorizadas a posibilidade de expresarse nas súas respectivas comunidade.\nConfiguramos o mundo cos corpos enamorados.\nMellor que non existan\nMª Xosé Queizán, Deusas ( Despertar das amantes )\nestou hexemonicamente soa na nenez ( pero eu non posuía\nidentificación ninguna de xénero, nin sexuais). Pero eu non tiña,\nradicalmente ningún corpo.\nChus Pato,Estou hexemonicamente soa na nenez ( Nacer é unha república de arbores )\nE tendo en conta que estamos no ano Celso Emilio Ferreiro, no que se cumpren 100 anos do seu nacemento, recollemos esta estrofa dun poema adicado ás mulleres.\nEiqui estou i estarei por toda a vida\nagora un home, mañá cinza de estrela,\nnunha soia bandeira estremecida.\nCelso E. Ferreiro, Muller ( O soño sulagado)\nE agora, tócavos a vós!! adicade un anaco do día, e traedenos unha poesía!\nO 10 de marzo deixa de ser o “día do pai” a secas para ser o ” día do pai igualitario”\nPublicado o Marzo 19, 2012 | Deixar un comentario\nO 19 de marzo deixa de ser o “día do pai” a secas, para ser o “día do pai igualitario”. É a proposta do colectivo de homes pola igualdade de xénero, que elixiu esta data para falar sobre a importancia dunha paternidade responsable e os coidados compartidos.\nCon motivo da celebración, o 19 de marzo, do Día do Pai, a asociación Homes Igualitaris-Ahige Catalunya, organizou unha serie de actos en Barcelona para que máis pais se unan ao crecente número dos que queren vivir a súa paternidade de maneira plena e corresponsable.\nOrganizouse un taller “Qué gañan os homes cando se implican na crianza”, o mércores 14 de marzo ás 19.00 horas. A actividade, aberta a todos os pai, estaba dirixida polo psicopedagogo e psicomotricista, Guillermo Gorostiza.O domingo 18 de marzo, entre as 11.00 e as 13.00 horas, tivo lugar unha festa reivindicativa da paternidade responsable e coidadora. A actividad central do acto, foi unha “Gimkana de pais coidadores” coa que se pretende visibilizar o feito de que os pais tamén coidan e responsabilízanse da crianza das súas fillas e fillos. Finalmente, o luns 19 de marzo, ás 19.00 horas, celebra unha mesa redonda para presentar en Cataluña a PPIINA (Plataforma de permisos iguais e intransferibles por nacemento e adopción).\nO obxectivo desta asociación é reivindicar o alongamento dos permisos de paternidade e de maternidade até que teñan unha duración igual, co fin de facer posible unha relación máis estreita dos dous proxenitores coas crianzas desde o principio das súas vidas. Esta mesa redonda contará coa presenza dunha representante do Programa de Muller do Concello de Barcelona, así como do programa municipal “Canviem-ho, Homes per l’equitat de gènere”.\nA PPiiNA aproveita esta celebración para reivindicar o permiso de paternidade completo que a Seguridad Social escamotea polo feito de ser homes.\nPorque a Seguridade Social sigue pensando que o coidado é cousa de mulleres!\nDesde este ano establecese este día como o día da paternidade responsable, reivindicando permisos iguais, intransferibles e pagados ao 100%.\nA socióloga María-Ángeles Durán, doutora ‘honoris causa’ pola Universitat de València\nPublicado o Marzo 13, 2012 | Deixar un comentario\nMaría-Ángeles Durán, catedrática de Sociología e profesora de investigación no Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC), foi investida o pasado 9 de marzo coma doctora ‘honoris causa’ pola Universitat de València.\nMaría-Ángeles Durán (Madrid, 1942) foi a primeira muller no Estado Español en obtér unha cátedra de Socioloxía. É fundadora do Instituto Universitario de Estudos da Muller (UAM),foi presidenta da Federación Española de Sociología e membra do comité executivo da International Sociological Association.\nA doutora Durán impartiu docencia e desenvolveu investigación nas universidades Autónoma e Complutense de Madrid, CEU, Zaragoza, Pontificia Universidade Católica de Río de Janeiro, University of Cambridge, University of Washington, University of Seattle e no Instituto Europeo de Florencia.\nEntre os numerosos galardóns e premios obtidos destacan o Premio Nacional de Investigación en Ciencias Xurídicas, Sociais e Económicas Pascual Madoz, a Medalla de Ouro ao Trabajo, a Medalla de Ouro de Extremadura e os premios Protagonistas (Medios de Comunicación), Mensaxeiros da Paz e Cultura para a Saúde (ADEPS).\nDoutora ‘honoris causa’ pola Universidade Autónoma de Madrid. Na súa obra intelectual destaca o permanente esfuerzo por abrir novos campos á investigación, facendo visibel a interdependencia entre a vida privada e a pública, así como a situación de grupos sociais que até o de agora tiveron escaso interese da socioloxía e da economía.\nNo acto de investidura a catedrática de Sociología María-Ángeles Durán reclamou unha “economía innovadora que interprete o traballo do coidado como unha actividade productiva, e unha nova socioloxía que axude a implantar un modelo máis xusto no reparto da carga total de traballo”. Desta forma, reivindicou o papel das mulleres de todo o mundo con ocupacións non remuneradas ( no agro, no fogar, o coidado de enfermos…) reclamando o cese da invisibilidade social e científica deste esforzo, “ a delimitación da fronteira entre traballo e emprego non é unha cuestión lingüística: é sobre todo, unha cuestión política, porque o estatuto do traballador vai asociado con algúns dos dereitos e obrigacións sociais e económicas máis importantes na vida actual”.\nNo acto, o reitor Esteban Morillo destacou o lugar preminente de de María-Ángeles Durán na loita pola igualdade entre homes e mulleres e o carácter pioneiro dos seus traballos sobre o traballo non remunerado, a situación social das mulleres, os coidadores de dependentes, os enfermos de longa duración, e a desigualdade no uso do tempo.


M.O. | 21 de novembro de 2015\nPasadas as 12h, chegaban Miguel de Lira, Antonio Durán “Morris” e Karra Elejalde –ou, o que é o mesmo, Cibrán, Milhomes e Bocas- á cafetaría da FNAC da Coruña, onde tivo lugar a sinatura de DVD ao longo de dúas horas. Facíano, acompañados do director de A Esmorga, Ignacio Vilar, quen admitiu atoparse “gratamente sorprendido” pola acollida das presentacións do DVD en Lugo e en Noia. Na Coruña, entre risas e brincadeiras que transmiten a conexión que une os actores principais e o directores, os flashes das cámaras apenas lles deron tempo a tomarse un respiro.\nMiguel de Lira: “Tivemos que profundizar, baixar á barriga do alambique, como o bagazo social que representan os personaxes, e destilar unha augardente fílmica”\nEn declaracións a Sermos Galiza, Miguel de Lira puxo de manifesto que con A Esmorga se “cumpriron as expectativas antes de estrearse”. “E iso que as expectativas eran bastante altas. Sentía unha responsabilidade tan grande… a responsabilidade era maior que cando participas nun proxecto no que partes de cero e acadas o nivel X. Neste caso, partiamos da novela máis vendida da literatura galega. Todo o mundo tiña a historia na cabeza: coñecía os personaxes, as escenas…”, apunta o actor que lle deu vida a Cibrán na pantalla do cinema, “a xente tiña a historia metida no corazón e non podiamos pinchar”. E non pincharon, porque A Esmorga bateu marcas no cinema galego, ao se manter durante 15 semanas nas carteleiras e ao superar as máis de 50.000 espectadores e espectadoras só en Galiza.\nMiguel de Lira salienta que os actores “tivemos que profundizar, baixar á barriga do alambique, como o bagazo social que representan os personaxes, e destilar unha augardente fílmica; volvérmonos case H2O”. “O resultado final é moi satisfactorio, sobre todo, sabendo que a película vai formar parte da historia colectiva. O filme vainos sobrepasar no tempo”, reflexiona.\nMorris: “O cinema ben feito ten a capacidade de chegarlle a todo o público”\nPara “Morris”, que lle deu vida a Milhomes, o balance tamén foi “súper positivo” e “sorprendente”, pois “sabía que funcionaría polos pases que fixemos, mais nunca pensei que tanta xente fose ver a película”. “O cinema ben feito ten a capacidade de chegarlle a todo o público. A Esmorga gustoulle á tendeira do meu barrio e a Ferrín”, exemplifica, “foi unha especie de milagre”. Cóntanos que, quen estes días compra o DVD, é no 70% dos casos xente que xa vira a película e que quere quedar con ela, “iso é porque cala de verdade”.\nKarra Elejalde: “Puxemos en vixencia un clásico de obrigada lectura”\nKarra Elejalde, Bocas, en A Esmorga, confesa que rodar a película supúxolle todo un reto, “foi unha gran responsabilidade compartir papel con dous grandes do cinema galega, Morris e Miguel”. “Tiven que aprender galego, pero non de calquera xeito, senón ben, co sotaque preciso”, explícanos o actor vasco, que aprendeu a lingua grazas a dous profesores en oito semanas. Lembra que a rodaxe foi “dura” e “pasada por auga”, “colléronnos oito cicloxéneses polo medio”. Con toda a dureza da rodaxe, declárase satisfeito e moi contento por “poñer de novo en vixencia un clásico de obrigada lectura”. “Dalgún xeito, revivimos a historia de Blanco Amor. Foi bo para Galiza”, engade.\nTamén tivemos oportunidade de conversar co director de arte da película, Ángel Amaro, que segue “moi agradecido” por todo o traballo realizado e pola implicación do director, Ignacio Vilar. “Deixounos tempo suficiente para percorrer cada recuncho da Praza Maior de Ourense e conversar con persoas que vivían alí na década dos cincuenta. Contábannos que en tal punto había unha tenda de xoguetes, que no outro había un limpabotas manco… e así foi como transformamos todo para recrear o ambiente da novela”. Para o director de arte un dos aspectos máis recordados da película é a esterqueira, “foron 3km2 de decorado e construímolo de verdade, como nas grandes producións, con camións e guindastres”.\nFala o público\nAlberte foi unha das persoas que se achegaron á sinatura de DVD na Coruña, “paréceme un bo retrato do libro”. Fotógrafo de profesión salienta o traballo de fotografía do filme: “gustoume particularmente, como a interpretación do reparto”.\nManuela, pola súa banda, destaca que a película se “adapta moi ben á novela. Gustoume moito polos escenarios tan ben recreados e pola interpretación”.\nPodes ver este artigo na próxima dirección /articulo/ao-vivo/esmorga-balance-pelicula/20151121165358042559.html


BIBLIOTUI2: HISTORIAS DOUTROS TEMPOS\nHISTORIAS DOUTROS TEMPOS\nCelebramos a Semana da Tradición Oral con Meli, Mª Luisa e Rogelia que volveron ao colexio para contarlles aos nenos e nenas contos que escoitaron cando eran pequenas.\nUnha das historias titulábase "A cabra Montesina". A protagonista era unha cabra moi mala que vai tragando a tódalas persoas que se achegan a ela, ata que unha pequena formiga consegue salvalos a todos. O conto ten moitas partes onde se di a mesma cantinela que os nenos e nenas estiveron encantados de repetir unha e outra vez.\nA outra historia foi a romanza titulada "A infanta do reino de Canela". Unha romanza é unha historia que se canta. Na que escoitamos cantada por Rogelia, unha infanta, cansada de escoitar aos seus conselleiros a conveniencia de casarse, pon como condición que só o fará con aquel que lle traia un mirlo de cor branca. Ao final, alguén o consegue, pero facendo unha trampa.\nPara a maioría dos nenos e nenas de primaria foi toda unha sorpresa escoitar un conto relatado desta forma.\nOs de Infantil tiveron a sorte de escoitar o conto da cabra narrado por Meli e escenificado por Mª Luisa e Rogelia. Aquí tedes algunhas fotos do ben que o pasaron no salón de actos.\nMOITAS GRAZAS ÁS TRES POR FACERNOS DESFRUTAR TANTO !!!


'Os permisos por nacemento intransferibles funcionan como acelerador dun cambio cultural' - Praza Pública\nPresentación do libro en Berbiriana, na Coruña, este mércores\nPolíticas para la igualdad, na Tenda de Praza\nCarmen Castro García vén de publicar Políticas para la igualdad. Permisos por nacimiento y transformación de los roles de género (Catarata), un libro no que analiza con detemento os efectos que a aplicación de permisos por nacemento individuais, intransferibles e correctamente remunerados terían para un reparto equilibrado das tarefas de coidados e para diluír a actual división sexual do traballo. Na obra, a autora incide na necesidade de facer fincapé no traballo por unha "democratización das familias", imprescindible para acadar unha democratización real da sociedade.\nDoutora en Economía e especializada en políticas europeas de xénero, en 2002 puxo en marcha SinGENEROdeDUDAS.com, portal que segue funcionando como comunidade de coñecemento sobre cuestións de xénero, democracia e economía feminista. Nos últimos 20 anos traballou como consultora de xénero para institucións de todo o Estado e tamén de fóra de España. Na actualidade é asesora de Políticas de Igualdade no Concello da Coruña e participa no Observatorio de Xénero, Economía, Políticas públicas e Desenvolvemento (GEP&DO) e na Plataforma por Permisos Iguais e Intransferibles de Nacemento e Adopción (PPiiNA).\nO libro constitúe unha defensa dos efectos positivos que en varios niveis poden ter as políticas públicas de igualdade. Que transformacións poden provocar?\nSi, considero que poden ter un papel potenciador da transformación social incidindo sobre todo na dilución da división social do traballo. E poden levar a mudanzas de comportamentos dentro das propias familias, o que para min é a base para despois establecer un marco de democratización real na sociedade. Pero non todas as políticas públicas teñen esa capacidade de facelo: para que sexan verdadeiramente transformadoras hai que deseñalas sendo conscientes do impacto que poden ter nas hoxe desiguais estruturas de relación de poder e nas asimetrías xerárquicas.\n"[Os permisos por nacemento intransferibles] funcionan como acelerador de comportamento masculino de cara a asumir responsabilidades de coidado e de crianza dos seus fillos"\nEn concreto incides na importancia que podería ter a aplicación de permisos por nacemento individuais e intransferibles, cun deseño moi concreto para garantir o seu efecto positivo...\nÉ unha pequena peza das políticas públicas e segundo a configuración dos diferentes elementos que a conforman poden ter un efecto multiplicador moi importante. A análise que fixen do estado desta cuestión nos 27 países da UE lévame a concluír que funcionan como acelerador de comportamento masculino de cara a asumir responsabilidades de coidado e de crianza dos seus fillos e fillas. Pero só cando os permisos son individuais, intransferibles e ben remunerados, isto é: cando non implican unha perda económica, co 100% do salario. Ademais, como os permisos por nacemento deberían existir para calquera persoa que sexa proxenitora -independentemente de como se forman as unidades de convivencia- o que eu propoño no libro é que sería mellor falar de permisos por nacemento e non de permisos de maternidade ou paternidade. Porque entre os e as proxenitoras pode non haber un pai ou unha nai e porque é o nacemento o que xera o feito impoñible, a necesidade deste dereito. Como toda prestación contributiva, debería estar baseada nun criterio de tratamento igualitario: o mesmo feito (ser pai ou nai) ten que concederche o mesmo dereito, independentemente do sexo e da tipoloxía de familia.\n"Canto máis equitativa é a distribución de tempos dentro dunha parella para o coidado infantil, menor é o factor de penalización da maternidade sobre o emprego das mulleres"\nQue efectos positivos terían estes permisos intransferibles, ademais dun obvio mellor reparto do tempo de coidados entre homes e mulleres e dunha maior implicacións dos homes na crianza dos seus fillos e fillas?\nSi, en primeiro lugar leva a unha distribución máis equilibrada de responsabilidades entre mulleres e homes, o que mellor a autonomía das mulleres e a súa inclusión no mundo laboral. Canto máis equitativa é a distribución de tempos dentro dunha parella para o coidado infantil, menor é o factor de penalización da maternidade sobre o emprego das mulleres e, ademais, maior incidencia positiva hai sobre os índices de fecundidade. Nos países europeos que están co novo patrón de fecundidade, os valores máis altos de natalidade coinciden naqueles lugares que teñen unha distribución de tempos dedicados ao coidado dos fillos e fillas máis igualitaria. A medida que se van eliminando as penalizacións que supón a vixencia da división sexual do traballo, a decisión de ter unha criatura é unha carga menor, porque hai prestacións, servizos públicos para o coidado e hai corresponsabilidade entre os dous integrantes da parella. Por suposto, o efecto multiplicador da equiparación dos permisos por nacemento sería maior combinado con servizos públicos de coidados axeitados e con medidas coma o acceso universal á educación infantil pública de menores de 3 anos.\n"Cantos máis homes hai participando no coidado infantil e máis tempo utilizan de permisos, tamén é maior o número de homes que adquiren responsabilidades de coidados a outras persoas: persoas maiores ou adultos enfermos"\nAlgún efecto máis?\nEsta política ten efectos comprobados noutros ámbitos, é unha das cousas que a fai tan interesante. O que amosan os estudios que hai sobre este tema é que a vía de entrada dos homes ao coidado das persoas adultas empeza polos coidados infantís: cantos máis homes hai participando no coidado infantil e máis tempo utilizan de permisos, tamén é maior o número de homes que adquiren responsabilidades de coidados a outras persoas: persoas maiores ou adultos enfermos.\n"Ás veces dise que para que haxa unha mudanza na división sexual do traballo ten que ocorrer primeiro unha gran mudanza cultural e iso leva tempo. Pero hai determinadas políticas que poden actuar como aceleradores, como neste caso"\nOs efectos son inmediatos? Os homes aceptan dende o primeiro momento facer uso dos permisos cando se aplican?\nSi, por iso digo que ten un efecto multiplicador moi potente. Ás veces dise que para que haxa unha mudanza na división sexual do traballo ten que ocorrer primeiro unha gran mudanza cultural e iso leva tempo. Pero hai determinadas políticas que poden actuar como aceleradores, como neste caso. Por exemplo, en España a Lei de Igualdade entrou en vigor en marzo de 2007; de marzo a decembro, sen tempo para que se producise esa mudanza cultural, máis dun 80% dos homes que foron pais utilizaron o novo permiso de paternidade intransferible e remunerado ao 100%. É unha experiencia máis que nos di que iso funciona, e que ten efectos inmediatos. O mesmo sucedeu nos outros países, como Portugal, Noruega, Suecia ou Islandia, que seguramente presenta a distribución máis equitativa dos permisos neste momento. Os permisos actúan acelerando ese cambio de código cultural.\n"É unha reforma apoiada en datos contrastados, con efectos multiplicadores e viable economicamente"\nCres que é probable que esta medida se aprobe en España a curto prazo?\nEn España a proposta da equiparación plena dos permisos por nacemento, para que sexan iguais, intransferibles e ben remunerados está fundamentalmente artellada dende unha plataforma cívica que é a Plataforma polos Permisos iguais e intransferibles de Nacementos e Adopción (PPiiNA), da que formo parte. No 2014 elaboramos unha proposición de reforma lexislativa para levar a cabo esta equiparación. É unha reforma apoiada en datos contrastados, con efectos multiplicadores e viable economicamente, porque pode facerse de forma progresiva: aumentando o actual permiso en dúas semanas cada ano tería un custe de 210 millóns anuais, que é moi asumible. A partir desa proposición, Unidos Podemos rexistrou en 2016 unha proposición de lei para iniciar o proceso de equiparación plena dos permisos.\nPorén, o pasado 8 de marzo o Goberno central vetou a tramitación desta iniciativa, a pesar de que todos os partidos aprobaran por unanimidade unha proposición non de lei que instaba o Executivo a poñer en marcha esta reforma no momento en que economicamente fose posible. Non hai ningunha escusa para acometer esta reforma, a única escusa é o peso da hexemonía cultural patriarcal que existe neste momento e que nos está gobernando no Estado. É o que está bloqueando que poidamos avanzar na división sexual do traballo cara a unha situación de corresponsabilidade. O Goberno do PP, aliado con Ciudadanos, non ten interese ningún en mudar esta situación, a pesar de que na proposición non de lei recoñeceron que era necesaria. É unha proposta moi viable que será posible no momento en que haxa unha mudanza política.\n"A menor remuneración fai que menos xente poida cubrir externamente as necesidades de coidados. Iso acaba converténdose nunha nova sobrecarga de tempos de traballo non remunerado, fundamentalmente para as mulleres"\nEscribes que historicamente as crises económicas sempre tiveron como efecto a perda de dereitos para as mulleres, e que esta última crise non foi unha excepción. A que se debe?\nHai unha perda de dereitos xeral, que afecta en maior medida ás mulleres. En primeiro lugar, prodúcese unha reprivatización dos coidados: servizos públicos para atender necesidades de coidados foron pechando ou reducindo as súas prestacións e prazas. E, ademais, prodúcese unha sobrecarga de tempos de traballo, acompañada de menores remuneracións e da perda de condicións dignas no emprego. Isto fai que menos xente poida cubrir externamente as necesidades de coidados, é dicir, contratar este servizo no mercado. En termos prácticos, iso acaba converténdose nunha nova sobrecarga de tempos de traballo non remunerado, fundamentalmente para as mulleres.\n"Calquera discurso de emancipación política que non aborde explicitamente como imos facer social e colectivamente para reorganizar os tempos de vida, estará caendo na mesma falacia patriarcal da que tentamos escapar"\nDis que non hai democratización sen unha "democratización da familia" e realizas unha crítica a que algunhas propostas rexeneradoras caian na falacia de pensar que todo se resolve no público...\nÉ unha chamada de atención aos compañeiros e compañeiras que están artellando discursos políticos de alternativa. Cando o plantexamento de restitución e profundización democrática obvia que todas as persoas temos necesidades de coidados e que se non abordamos de xeito explícito de que maneira imos asumilo colectivamente, estamos dando a entender que vai seguir existindo unha parte que se vai resolver dentro da invisibilidade. Ou estariamos xogando a partir do imaxinario dunha sociedade formada por persoas que xa teñen todas as súas necesidades resoltas -afectivas, de coidados...- e de que o único importante é como interactuamos no público para a cousa común.\nSe seguimos xogando a que isto é un iceberg e só facemos propostas da democracia política institucional -que está na superficie, no visible-, entón estamos permitindo que o substrato, a base da sociedade, siga formando parte do invisible, da economía non oficial, non remunerada. De xeito implícito, na práctica, iso supón volver pretender que as mulleres asuman o papel de man invisible para resolver esa loxística e esa necesidade de coidados que ten a sociedade. Calquera discurso de emancipación política que non aborde explicitamente como imos facer social e colectivamente para reorganizar os tempos de vida, estará caendo na mesma falacia patriarcal da que tentamos escapar.


Un Samaín para os alumnos da Escola Monte do Alba\nphoto_cameraContinúan co obradoiro de cabazas, conforme a tradición, escollemos cabazas e preparámolas.\ndo da samaín monte alumnos alba escola\nUn centro no que gusta investigar, compartir e vivir as festas tradicionais galegas, que ademais están moi relacionadas coa natureza.\nEntre estes eventos destacan festas como o Samaín que celebraban os antigos pobos celtas.\nNa Escola Infantil Plurilingüe Monte do Alba gusta investigar, compartir e vivir as festas tradicionais do noso país, que ademais están moi relacionadas coa natureza e os cambios estacionais.\nEntre estes eventos destaca o Samaín, festa que xa celebraban os antigos pobos celtas que habitaban este recuncho para festexaren o aninovo.\nA festa dura varios días, comeza coa decoración das portas e os corredores con vampiros, bruxas e monstros que se elaboran nas clases. Continúa co obradoiro de cabazas, conforme a tradición, escollemos cabazas e preparámolas baleirándoas, facéndolles ollos e bocas, pintámolas e convertémolas en monstruosas caras.\nSeguen cos obradoiros terroríficos nos que, coa axuda de familiares colaboradores, tanto nos transformamos con maquillaxe en bruxas ou monstros, buscamos ósos ou arañas agachadas polo cole, como cociñamos algunha receita arrepiante, este ano comemos vampiros de chocolate Tamén houbo tempo para que a Bruxa Maruxa e a Bruxa Remixia viñeran a contar nos un conto de medo, realmente eran Dalia, a mamá de Mateo e Tamara, a de Guille, disfrazadas.\nAdemáis os alumnos da EEII Plurilingüe Monte do Alba sube ao CEP Plurilingüe Igrexa Valadares para ver a súa exposición de cabazas decoradas polas familias do centro. Para rematar cando chega o gran día, todas, crianzas e mestras, acuden disfrazadas ao cole, coas cabazas e as que traen de casa e decoran a clase de usos múltiples.\nCoa aula a escuras e as candeas acendidas entran por grupos descubrindo o marabilloso cadro que forman. Aproveitamos para berrar moi forte e así, espantar tódolos medos, ata o ano que vén. As cabazas que preparan nas clases e algunhas outras que doan as familias viaxan ata Navia para volver ser protagonistas, entre outras,\nno Samaín que alí festexan.\nCon esta celebración recuperan a tradición, de contar contos de medo arredor da calor do lume ou da elaboración das cabazas, mais tamén sérvenos para afondar nos sentimento do medo, reflexionar sobre que cousas nolo producen e aprender a reaccionar nestes casos, sacando importancia aos medos que poden controlar, os producidos pola imaxinación, ou buscando estratexias, correr, berrar e pedir axuda para afrontar os necesarios medos reais.\nna Escola Monte do Alba\nNa escola infantil Monte do Alba apostamos pola experimentación, as sensacións, a manipulación como fonte de aprendizaxe, polo que estan sempre moi abertas a saír e contactar co mundo que les rodea e aproveitar tódalas experiencias que a sociedade brinda, e así asisten a concertos, obras de teatro, facendo saídas a museos, aos montes colindantes, participamos en actividades que nos ofertan distintos colectivos sociais.\nE pola mesma razón gústan recibir aos diferentes artistas ou colectivos que veñen compartir o seu traballo con alumnos, alumnas e mestres da escola para dar a coñecer as súas ideas.\ndo da samaín monte alumnos alba


Ambar presenta no Son o seu Programa de Emprego para Mulleres – O Barbanza\nAmbar presenta no Son o seu Programa de Emprego para Mulleres\nA Asociación Ambar de persoas con diversidade funcional está a presentar nos nosos concellos o seu Programa de Emprego para Mulleres. Trátase dunha iniciativa destinada a mellorar a empregabilidade das participantes a través de sesións individualizadas e sesións grupais. As xornadas formativas desenvolveranse ata o 31 de xullo. A presentación en Porto do Son celebrouse no Viveiro de Empresas. Días antes, o 18 de abril, deuse a coñecer en Ribeira.\nAsistiron en Porto do Son Milagros Rey, presidenta de Ambar e Ángeles Sampedro, coordinadora e técnica de emprego. Tamén participaron o alcalde do Concello de Porto do Son Luis Oujo, o orientador laboral José Pazó e o concelleiro de Emprego Manel Deán.\nSegundo fixeron saber, o Programa de Emprego para Mulleres da asociación comarcal ten o obxectivo de mellorar a igualdade de oportunidades a mulleres en situación de especial vulnerabilidade, “para dotalas dunha maior autonomía e independencia e coa finalidade de mellorar a súa situación persoal, social e laboral”.


Eurogroup For Animals e a Canadian Horse Defense Coalition piden que a UE e Canadá aborden o benestar dos cabalos no marco do CETA - EU Reporter\nA UE importa carne de cabalo de Canadá e este comercio é problemático xa que as investigacións das ONG e as auditorías da UE revelaron problemas masivos de benestar animal e seguridade alimentaria. O Eurogroup For Animals e a Canadian Horse Defense Coalition recomendan utilizar as ferramentas que ofrece o Acordo Económico e Comercial Integral UE-Canadá (CETA) para abordar e mellorar o benestar dos cabalos en Canadá. A UE é o maior consumidor de carne de cabalo, aínda que o consumo -e as importacións- diminuíron durante a última década por diversos motivos, entre eles o escándalo alimentario de 2014 e a posterior prohibición da carne de cabalo mexicana. Non obstante, desde 2017, as importacións foron en aumento e a participación de Canadá mantívose constante nunhas 1,350 toneladas anuais.\nAínda que este volume é relativamente baixo, o os abusos do benestar dos cabalos detectados nas cadeas de produción son moi problemáticos. Estas importantes deficiencias do sector, non só no benestar animal senón tamén na trazabilidade, foron subliñadas polos últimos Investigacións de ONG. Ademais, a lexislación da UE que impón un período de residencia de seis meses, durante o cal os cabalos non poden recibir ningún medicamento, creou moitas preocupacións adicionais en canto ao benestar dos cabalos. Durante este período de residencia, o Os animais mantéñense en condicións horribles en cerários ao aire libre, sen protección contra as inclemencias meteorolóxicas nin coidados veterinarios durante seis meses ata que poidan ser sacrificados..\nDado que os problemas de benestar animal relacionados coas prácticas agrícolas non entran no ámbito dos requisitos de benestar animal da UE impostos actualmente ás importacións, carta conxunta pedimos á Comisión Europea e ao ministro canadense de Comercio Internacional que maximicen as oportunidades que ofrece o Foro de Cooperación Regulatoria (RCF) do CETA para mellorar o benestar dos cabalos..\n"Nunca foi mellor o momento para discutir o benestar dos cabalos agora que se converteu nunha prioridade Goberno canadiense prohibir as exportacións de cabalos vivos, principalmente debido ás malas condicións de transporte", dixo a presidenta da Canadian Horse Defense Coalition, Sinikka Crosland.\nMover nesta dirección respondería ás expectativas dos cidadáns da UE, xa que nove de cada dez europeos cren que a UE debería facer máis para promover a concienciación sobre o benestar animal en todo o mundo. A petición, que xa reuniu preto de 180,000 sinaturas, pídelle á UE que suspenda as importacións de carne de cabalo de países onde non se respectan os requisitos da UE en materia de seguridade alimentaria e benestar animal.\n"Se non se aborda o benestar dos cabalos, a UE debería enviar unha mensaxe clara aos seus socios comerciais subliñando que respectar as regras importa e suspender as importacións cando non se cumpran os requisitos. En condicións similares, as importacións da UE de carne de cabalo mexicana suspendéronse en 2015", concluíu Stephanie Ghislain, líder do programa do Eurogrupo para o Comercio e o Benestar Animal.\nTemas relacionados:Canadáeubenestar dos cabalos


Nin Hallowe'en nin Samaín: Xaún!!! - O Taboleiro de Fillos de Galicia\nMensagempor casdeiro » terça, 28 out 2008, 11:10\nXa sei que con teimudo co asunto pero é que me dá noxo ver como se extende na nosa lingua e en multitude de publicacións dixitais e en papel o enxendro ese do /sa-ma-ín/.\nTeño escrito sobre a cuestión e tamén .\nAnímovos a que rexeitedes o uso desta adaptación tan ridículo e vergoñenta e usedes unha palabra ben adaptada, como se fai con outros estranxeirismos. Se queremos recuperar tradicións e palabras non o fagamos mal, por favor.\nPS: En http://en.wikipedia.org/wiki/Samhain tedes unha explicación da súa pronuncia.\nMensagempor flypp » terça, 28 out 2008, 14:55\nExtraído do artigo da Wikipedia acerca de "Samhain":\nOld Irish samain /saman/\nPois non vexo tanta diferencia entre "saman" e "samaín" (ainda que a acentuación si que parece fora de lugar). Pode que a adaptación sexa en certo modo ridícula, pero lonxe queda na miña opinión de ser vergoñenta. Máis vergoñento considero o feito de "recuperar" unha tradición que non existiu na Península Ibérica. ¿Non é ridículo "recuperar" algo que nunca se tivo?.\nConcordo contigo perfectamente coa tua opinión sobre o Halloween (ou como carallo se escriba), porque non sei qué temos que ver nós con esa festa,... pero igualmente considero o Samhain como outra tradición estranxeira. (Unha dúbida: ¿Por qué en galego se di estranxeiro mentres que outros termos conservan o "x" como éxodo?).\nMensagempor casdeiro » terça, 28 out 2008, 16:40\neu penso que é difícil probar que non existira ese costume. Hai moitos artigos na Rede, mesmo neste mesmo portal, que falan porén da posibilidade de certas reminiscencias nas nosas tradicións. Ademais se a cultura céltica irlandesa tivo hai tempo moito en común coa nosa é bastante crible que esa tradicións pagá tamén. Daquela eramos unha mesma cultura céltico-atlántica, co mesmo idioma, crenzas, etc. así que non sería raro que tivésemos tamén esa tradición. Pero seguro que hai mellores argumentos dos etnógrafos para apoiar esa tese.\nEn canto ao da pronuncia no vello irlandés paréceme moi interesante, pero en calquera caso o /i/ está totalmente fóra de lugar. Sería saman, con pronuncia ao parecer cha e con n final nasal, como adoita ser en galego, non é?\nMensagempor casdeiro » terça, 28 out 2008, 16:45\n"Samhuinn" is modern Gaelic, and "Samhain" is modern Irish. The Old Irish\nword is "Samain," sometimes given as "Samuin." The presence of the letter H in\nmodern spellings is an indication of lenition of the preceding consonant\n(which was, I believe, probably a feature of the *pronunciation* of the Old Irish\nword as well, though it was not part of the spelling thereof)\nIso da lenición quere dicir que se deixa de pronunciar o /m/ coido eu, co cal en irlandés antigo (a lingua máis próxima ao que puido ser a nosa vella lingua céltica goidélica) sería /sa-an/ ???\nMensagempor casdeiro » terça, 28 out 2008, 16:49\nescóitase algo como /xauin/ ou /xaue/ ou /xaoen/ (cos /o/ e /e/ breves do galego).\nMensagempor casdeiro » terça, 28 out 2008, 16:53\nNo wiktionary hai máis datos: http://en.wiktionary.org/wiki/Samhain e http://ga.wiktionary.org/wiki/Samhain\nMensagempor flypp » terça, 28 out 2008, 16:57\nSi, "Samán" sóame bastante mellor. ¿Estanse a levar iniciativas para a popularización da festividade?. Pregúntoo porque é a primeira vez que escoito falar dela.\nAdemais, a administración autonómica podería "estirarse" (e mollarse) e poñe-los medios necesarios para apoiar unha "celebración piloto" desa ancestral costume.\n¿Acaso non subvencionan os festexos do Halloween (recalco que é unha tradición sen arraigo algún aquí) en cantidade de municipios?. Pois que solten algo para o "Samán". Tampouco se pide moito: un día, un lugar, unha modesta subvención e medidas de control e seguridade. Non creo que sexa moito pedir.\nMensagempor cachafeiro » terça, 28 out 2008, 17:01\nManuel para os que non sabemos ingles, onde podemos buscar informaciòn sobre o tema'?\nMensagempor casdeiro » terça, 28 out 2008, 17:23\nPodes atopar información en Fillos.org, Cachafeiro: busca, busca...\nNas diversas páxinas ás que se chega desde http://en.wikipedia.org/wiki/Old_Irish temos interesantes referencias etimolóxicas para tentar aproximarnos á pronuncia máis axeitada, como p.ex. http://www.ceantar.org/Dicts/MB2/mb32.html#samhuinn\nMensagempor bershky » terça, 28 out 2008, 21:01\nen Francia, Italia e incluso Alemaña, a festa máis importante pros celtas (o fin de ano), entre a noite do 31 de outubro e o 1 de novembro, onde se esperaba a chegada das ánimas dos parentes finados, coñécese tamén co nome de Samain, Samhain ou Samonios.\nCoido que o DRAG, non estexa errando de tal xeito, pra permitirnos darlle couces.


Cocochas - Pazo de Vilane\nA cococha é unha parte situada xusto debaixo do queixo do bacallau e que se converteu nun artigo gourmet. Descobre como preparalas con Pazo de Vilane.\nPazo de Vilane > Receitas > Peixes > Cocochas\nAs cocochas son un dos segredos mellor gardados do bacallau. Trátase dunha delicia que triunfa alá por onde vai, e máis con esta receita que segue os pasos dos cociñeiros do País Vasco. Ademais, ten como punto ao seu favor que é moi fácil e rápida de elaborar. Que máis se lle pode pedir?\n4 ovos de Pazo de Vilane\n800 gramos de cocochas de bacallau\nPoñemos o aceite para quentar nunha cazola cos dentes de allo e os chiles, cando se estean dourando os allos, engadimos as cocochas e o sal.\nDeixámolo 1 minuto ao lume e retiramos. Quitamos case todo o aceite e reservámolo noutro recipiente e deixámolo amornar un pouco.\nEmpezamos a remover a cazola en círculos e engadimos aos poucos o aceite que antes reservamos.\nNunha cazola con auga fervendo, sal e un pouco de aceite, escalfamos os ovos, colocámolos encima das kokotxas e espolvoreamos con perexil picado.


Dende o norte: CHOVE NA MARIÑA\nCHOVE NA MARIÑA\nHoxe é día de estrea para min neste blog. Unha xornada na que vou escribir pouco porque este luns de momento non deu para moito. Despois de pasar a fin de semana en Lugo, onte voltamos a Ribadeo e achegámonos a Barreiros. O que presenciamos ao anoitecer foi unha treboada tremenda que colleu a uns poucos por sorpresa e os más previsores que viñeron a disfrutar dun domingo de lecer marcharon cedo para evitar a chuvia e as largas retencións que as fins de semana de verán se rexistran desde San Miguel ata o cruce da Espiñeira. Longas colas e poucos axentes de tráfico vixiando e axudando a que a circulación sexa máis fluida.\nA chuvia veu a deslucir a verbena de Vilaframil, imaxino que as festas de Foz, o remate do mercado medieval de Mondoñedo...... Pero ¿qué sería dun verán na Mariña de Lugo e en Galicia sen algo de chuvia, sen paraugas, sen chubasqueiros, sen néboas...? Pois que non sería un verán de verdade, dos de aquí.\nAs previsións do tempo non son moi boas para estes primeiros días da semana ousexa que haberá que adicarse a descansar e a durmir un pouco polas tardes, a quedar cos amigos para tomar un café, unha caipirinha ou o que se tercie. Marcho, pero ameazo con voltar.\nPublicado por Carmen Cruzado en 8/11/2008 11:43:00 a. m.


A Comunidade de Montes de Camos convoca Asemblea Xeral Extraordinaria - ValmiñorTV\nInicioGALEGOA Comunidade de Montes de Camos convoca Asemblea Xeral Extraordinaria\nO Presidente da Comunidade de Montes de Camos convoca aos comuneiros á Asemblea Xeral Extraordinaria que se celebrará na Casa da Cultura de Camos o día 24 de novembro, domingo, ás 10:00 horas en primeira convocatoria e ás 12:00 horas en segunda convocatoria, para tratar os seguintes puntos do Orde do Día:\n1- Lectura e aprobación, se procede, da acta anterior.\n2- Información dos anteriores acordos aprobados e o seu estado actual.\n3- Información das vindeiras plantacións xa expostas e aprobadas.\n4- Achega da derradeira oferta de Telecom Ibérica e aprobación se procede.\n5- Convocatoria de eleccións.\n6- Apertura de concurso para adxudicar a explotación da cafetería da CC.\n7- Rogos, preguntas e outras consideracións.\nTres días antes da Asemblea, estará a disposición de todos os comuneiros toda a documentación relativa á orde do día na sede social da Comunidade.\nEl IES Terra de Turonio presenta su cooperativa de “DepoEmprende na ESO”\nO PP considera ilegal o desconto nas escolas municipais para empadroados en Nigrán\nO Partido Popular de Nigrán denuncia a ilegalidade cometida a propósito polo equipo de goberno ao aprobar a ordenanza de prezos públicos para as escolas deportivas e culturais municipais nos termos que se aprobou. O […]\n“Un espectáculo tinguido pola irresponsabilidade”\nConsumouse a oportunidade perdida para que o Pleno Municipal de Baiona aprobase uns orzamentos de consenso. Unha vez que a situación da Corporación Municipal mudou, para o BNG era a hora de que todos os […]


Lugo acolle o VII Campionato de España Cadete de Atletismo | Concello de Lugo\nLugo acolle o VII Campionato de España Cadete de Atletismo\nXoves, 16 de outubro de 2008\nA vindeira fin de semana, o sábado 18 e domingo 19, Lugo será o centro do atletismo nacional ao ser a sede do VII Campionato de España de Atletismo Cadete que foi presentado hoxe polo Concelleiro de Deportes, José Manuel Díaz Grandío, o Presidente da Federación Galega de Atletismo, Isidoro Hornillos, e o Delegado da Federación en Lugo, José Luis Fernández Perejón.\nO Concelleiro de Deportes suliñou que os lucenses poderán disfrutar cos mellores atletas de España nesta categoría. Agradeceu “a todas as personas que colaboraron para facer posible a organización deste evento e ás federaciones española e galega de atletismo por elexir a Lugo como sede deste campionato que será o mellor escaparate do que é hoxe o atletismo en España”.\nOs máis de 600 atletas que participarán nas diferentes probas individuais, comezarán a dar boa mostra das súas aptitudes a partir das 10:00 horas do sábado nas pistas de atletismo Gregorio P. Rivera.\nCada atleta poderá participar nun máximo de dúas probas. No caso de participar en dúas carreiras solo poderán realizarse unha de máis de 200 metros e os atletas de probas combinadas soamente poderán participar nelas.


O Foro Económico de Galicia reúnese co gobernador do Banco de España\nMembros do Foro Económico de Galicia, encabezados polo seu presidente, Emilio Pérez Neto, e o seu director, Santiago Lago Penas, catedrático da Universidade de Vigo, mantiveron este xoves un encontro co Gobernador do Banco de España, Pablo Hernández de Cos.\nEmprendedoras de Alemaña e Bélxica afianzan en Ourense as súas ideas de negocio\nDesde setembro de 2019, a Universidade de Vigo e a Confederación Empresarial de Ourense (CEO) participan no proxecto europeo Women Entrepreneurs in Action WE'RE IN! (Mulleres Emprendedoras en Acción).\nO Foro Económico advirte do impacto das transformacións dixitais nas empresas e no emprego\nO Foro Económico de Galicia, coordinado desde o campus de Ourense polo Grupo Governance and Economics Research Network (Gen), reuniu este venres na xornada A Galicia Dixital de 2040 “a un nutrido grupo de expertos tecnolóxicos para dar resposta ás preguntas chave sobre o estado de dixitalización da economía galega”. Nela, os seus especialistas advertiron de que “nos próximos 20 anos con seguridade produciranse transformacións tecnolóxicas a unha escala maior do coñecido”.\nAs contas dos concellos galegos permiten “favorecer a protección do tecido económico local”\nO Observatorio Municipal Galego vén de facer pública este venres a súa última análise da situación económica-financeira dos concellos e nela conclúen que “os municipios gozan, en xeral, de boa saúde e, por tanto, están en condicións de reforzar o apoio ás economías locais nestes tempos de crises”. Segundo este observatorio, iniciativa da Rede Localis, rede xestionada polo grupo de investigación GEN da Universidade de Vigo, os “os indicadores mostran unha situación económica-financeira saneada".


Cervexa Artesanal AleAlé\nInicio / Cervexa AleAlé\nEn AleAlé elaboramos cervexas naturais e honestas, vivas, sen aditivos ou conservantes.\nA historia deste proxecto comeza en 2011 en Cataluña, nunha masía do século XVI e as súas terras. Por entón dimos os nosos primeiros pasos no apaixoante mundo das fermentacións. Por sorte para nós o grande Steve Huxley comezou a visitarnos asiduamente. De feito, este tipo desobediente e de corazón cervexeiro, autor do libro para cervexiáfilos “A cervexa, poesía líquida”, soubo inculcar o amor pola cervexa a medio mundo e estámoslle tremendamente agradecidas. Saber mais.\nSen embargo a masía e as terras estaban sufrindo un proceso especulativo forte… O proxecto rematou, e nós reinventámonos.\nFacer cervexa é un reto permanente que nos permite vivir facendo o que máis nos gusta e tomar as decisións sobre a ética e calidade da nosa actividade polo que, a pesar das dificultades, houbo que perseverar.\nFoi preciso pasar moitas horas no garaxe, adecuar pequenos espazos para as fermentacións e voltar aos fogóns para que… ¡voilá!, as primeiras receitas galegas viran a luz en Bergondo.\nFomos paulatinamente profesionalizándonos, adquirindo mais coñecementos técnicos e estudiando máis en profundidade a química da cervexa.\nPor entón comezamos a pensar que precisaríamos un espazo mais adecuado, mais amplo e con posibilidades para realizar actividades e almacenaxe e chegamos a Uxes onde convertimos unha antiga carpintería nun espazo para de elaboración de receitas, de conservación e almacenaxe gracias ás súas temperaturas estables e pouca exposición á radiación solar.\nAleAlé, unha cervexa nómada\n¿O seguinte paso? Buscar unha microcervexaría onde elaborar as nosas propias receitas mentres seguíamos dando forma a un equipo propio. Así xurde a primeira AleAlé.\nA día de hoxe AleAlé é un proxecto nómada, que fai uso doutros obradoiros para dar saída ás súas ideas, de forma que apoia outros proxectos cervexeiros que amplían a cultura e variedade deste produto ao tempo que propón un produto de proximidade e de alta calidade e mellor sabor.


O BNG SOLICITA MEDIDAS INMEDIATAS DE MANTEMENTO NO COLEXIO EUGENIO LÓPEZ - Sen categorizar - Bloque Nacionalista Galego de Cee - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nbngcee 08 set. 2018 - 17:44\nbng medidas mantemento\nO colexio Eugenio López de Cee é o centro público da localidade para ensinanza de 3 a 12 anos. Contou con preto dos 400 alumnos no curso 2017/2018, algúns deles con necesidades de coidado especiais, un profesorado de 25 mestres e mestras, 2 coidadores e 5 persoas de persoal non docente.\nAlgúns desas deficiencias son:\n1. Os areeiros están pegados as ventás do comedor, co que, estando o tempo seco, non se poden abrir por mor do po que se levanta e que afectaría a saúde e hixiene [email protected] [email protected] que están no interior. Son tamén un foco de infección constante, debido ao paso de animais, como cans, gatos, facendo as súas necesidades neles. En época de choiva transfórmanse en piscinas, polo que tamén quedan inservibles.\n2. O cuberto exterior (non o patio cuberto) ten varias das pranchas de cubrición rotas, co que chove dentro facéndoo inservible. Ademais, dun deses buratos colga un obxecto que pode caer en calquera momento e facer dano a unha nena ou neno que ande por debaixo.\n3. As fincas que lindan co recinto pola parte traseira están cheas de maleza, e no límite co colexio, pegado ao peche exterior, acumúlase unha cantidade de lixo considerable, o que pode dar pé facilmente a proliferación de ratas, co seu consabido prexuízo para a saúde e hixiene do alumnado e persoal do colexio.\n4. Os valados dos parques infantís están nalgún tramo en estado ruinoso, con táboas podres e inservibles e atado nalgún punto con bridas. Do mesmo xeito, no solo dos parques aparecen tramos sen o firme protector, incluso onde houbo un xogo e non se repuxo.\n5. O patio aberto, a contorna do colexio por onde as crianzas xogan no seu tempo de lecer, presenta numerosos adoquíns que recobren o edificio caídos, proba dun inexistente mantemento. Nalgún tramo, asoman no medio do piso de terra e area, algunha pedra e tapa de arqueta, que poderían danar gravemente a un rapaz ou rapaza se caera sobre elas. Na entrada principal, pódense observar varias zonas no enlousado do piso e nas escaleiras de entrada rotas, co conseguinte prexuízo. Compre tamén destacar que todo o recinto ao seu redor está cheo de grava non apta para un recinto escolar. Son xa moitos os casos de caídas e feridas que se poderían ter evitado.\n6. No patio cuberto, os piares do edificio seguen sen unha protección específica, sendo necesario protexer ao alumnado dun posible accidente contra elas por medio de materiais específicos.\n7. O polideportivo municipal é usado polos nenos e nenas a diario para actividades deportivas e de lecer xa que o centro ten cedido o uso deste para actividades escolares e extra escolares. A entrada que maioritariamente se usa, non está dotada de rampa de acceso para cadeiras de rodas ou calquera outro aparato auxiliar, tendo que usar a principal do pabillón que se debe pisar fora do recinto escolar. Así mesmo, na esquina do polideportivo, pegado ao antigo campo de voleibol, existe un soporte dunha papeleira que xa non está, o que supón un perigo para integridade física do alumnado.\n8. Os recintos deportivos do exterior presentan un aspecto mellorable. As porterías e as canastas presentan unha oxidación importante, e incluso unha delas ten rota a parte traseira de suxeición das redes, o que pode supor un elemento de corte perigoso. Carece ademais o recinto escolar de campo para a práctica do voleibol.\n9. Algunha das paredes exteriores do colexio presentan importantes fendas que malamente foron pechadas no seu día, sendo estas foco de humidade e friaxe.\n10. O muro de peche dianteiro presenta un aspecto descoidado no que a pintura se refire, e na entrada principal do centro está atado con aramios para que non caia en calquera momento. Isto último non se debería permitir nun centro educativo cheo de nenas e nenos.\nPor todo iso, instamos á alcaldía a acometer as seguintes accións de mantemento, acondicionamento e prevención:\nA retirada dos areeiros e o acondicionamento do espazo para outros xogos, a reposición das pranchas de cubrición do cuberto, retirando as rotas e colocando unas novas no seu lugar, a retirada o lixo situado no perímetro do centro, a substitución dos valados de madeira dos parques, a reposición do adoquinado exterior e a reparación das zonas de enlousado do piso e as escaleiras de entrada, facer desaparecer as pedras que asoman do chan, o estudo da posibilidade da retirada da área que rodea o recinto, o recubremento dos piares do patio cuberto con materiais acolchados e que eviten golpes en caso de caída dos nenos e nenas contra eles., a construcción dunha rampa de acceso pola porta lateral do polideportivo que facilite a entrada de cadeiras de rodas, sen ter que usar a porta principal desde o exterior, a retirada de calquera obxecto ou ferro do recinto que xa non teña uso e poida supor un perigo para integridade física dos e das menores, a asunción das labores de mantemento precisas nos campos de xogo exteriores, sanear as porterías e canastas dos mesmos, o tapado e selado en condición todas e cada unha das fendas existentes nas paredes exteriores do edificio e a renovación do muro de peche dianteiro para evitar posibles derrubes.


O arrestado circulaba en moto a gran velocidade e deuse á fuga\nA Policía detivo en Telde (Gran Canaria) a un home de 31 anos, con antecedentes, acusado de atropelar e matar un neno pequeno que cruzaba unha rúa do barrio de Jinámar cando circulaba en moto a gran velocidade, para despois darse á fuga. Os feitos ocorreron o pasado xoves pola tarde, na rúa Manuel Alemán, cando o neno cruzaba a rúa xunto a un paso de peóns.\nOs axentes que acudiron ao lugar atoparon ao menor tendido sobre o asfalto, rodeado dun charco de sangue que manaba da súa cabeza. Ata o lugar acudiu rapidamente unha ambulancia medicalizada, que trasladou ao neno ata o complexo hospitalario Materno-Infantil, onde faleceu á mañá seguinte.\nTestemuñas dos feitos narraron aos axentes como a motocicleta do presunto autor dos feitos, que circulaba a gran velocidade pola rúa Manuel Alemán Álamo, impactou contra o neno cando este cruzaba a vía. O menor quedou inconsciente sobre a calzada mentres que o condutor, tras caer da moto como consecuencia do atropelo, abandonou o lugar á carreira facendo caso omiso do deber de socorro.


MONTAXE DAS FERRAMENTAS DE CORTE NO TORNO\nalexmatama - 10 de enero de 2008 - 14:09\nAs cuchillas van montadas sobre a torreta portaferramentas e amarrada con tornillos. A arista principal de corte debe quedar a altura dos centros, para elo utilizaranse forros; sobre a cuchilla deba colocarse unha chapa de proteccion para que os tornillos non deterioren o mango.\nOs forros deben chegar o borde da torreta e a cuchilla debe sobresair unha lonxitude 2 h. As torretas cuadradas permiten montar varias cuchillas a vez, para usalas inmediatamente, tan so con xirar un cuarto de volta a torreta xa esta a cuchilla lista para usar.\nalexmatama - 10 de enero de 2008 - 13:15 - PRESENTACION\nEu vivo nun pequeno pueblo do concello de Laza que se chama Matama . Si queredes visitar o meu pueblo poderendes ver a iglesia que esta no alto do pueblo e tamen poderendes visitar o rio que esta no medio do pueblo e pa rematar poderendes vir o entroido que e a festa mais importante\nBLOG DE MANTEMENTO INDUSTRIAL DE ALEX\nalexmatama - 13 de diciembre de 2007 - 13:11 - PRESENTACION\nNeste blog vamos a mostrarvos a nosa vida no taller de mecanizado


Redacción | Mércores, 31 de Maio de 2017, 19:54\nARCHIVADO EN | guarderías Xunta plazas infantiles Consorcio bono concilia Galiña Azul Política Social\nMáis de 6.600 nenos galegos de entre cero e tres anos quedaron sen praza nas escolas infantís xestionadas pola Xunta a través do Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar na súa rede Galiña Azul, e a través da Axencia Galega de Servizos Sociais.\nAsí o recollen as listas definitivas de admitidos e en lista de espera que publicou este mércores a Consellería de Política Social en relación ás prazas públicas para nenos de entre cero e tres anos na Comunidade.\nEn concreto, as escolas infantís xestionadas pola Axencia teñen en lista de espera a case 2.700 nenos, mentres que case 4.000 quedan sen praza as que pertencen ao Consorcio.\nPor provincias, a máis afectada é Pontevedra, onde os nenos en lista de espera rozan os 3.000 --máis de 1.600 da rede do Consorcio e case 1.300 da rede da Axencia--, seguida da Coruña, onde as escolas infantís da Xunta deixan fóra a máis de 2.400 nenos --a maior parte, máis de 2.000, da rede do Consorcio--.\nEn Lugo, pola súa banda, os nenos en lista de espera por unha praza son máis de 660 --600 de escolas infantís da Axencia-- e en Ourense exceden os 500, dos que a maior parte son da capital provincial.\nAs grandes cidades son as que acumulan unha maior cifra de nenos en lista de espera nas escolas infantís da Xunta, como é o caso de Vigo --máis de 1.300 entre ambas as redes, A Coruña --por encima dos 800--, Santiago de Compostela --case 500--, Lugo --550--, Ourense --máis de 450--, e Pontevedra --por encima de 500--.\nA Consellería de Política Social ofertou para o próximo curso 2017-2018 máis de 9.700 prazas na súa rede A Galiña Azul para nenos de 0 a 3 anos, que engloba as garderías do Consorcio e da Axencia Galega de Servizos Sociais, distribuídas en 166 escolas.\nCon todo, a estas prazas hai que engadir as das garderías municipais e as que xestionan entidades de iniciativa social, así como algunhas especiais, como as garderías do Sergas ou das universidades. Ademais, a Xunta comprometeuse este ano a que ningún neno que cumprise os requisitos quedaría sen praza sostida con fondos públicos a través dos concertos da Administración galega e dos beneficios do Bono Concilia.


Anovacións e Liga Alevín | Club Natación Arteixo\nAnovacións e Liga Alevín\nEstán anovados os contidos de Prensa, cos derradeiros artigos do Noticiero de Arteixo; e Calendario, con cambios nas datas dos trofeos que se celebrarán neste mes. Posiblemente haberá cambios tamén para o calendario de abril, publicarémolo en canto o teñamos dispoñible.\nEste sábado celébrase en Carballo a 5ª Xornada de Liga Alevín, na que se nadarán o 400 estilos e 200 libre para os maiores, o 400 libre para os nacidos no 2002, e remudas de 4×100 estilos para tod@s.\nO equipo reúnese na Piscina de Bergantiños ás 15:45. Prégase puntualidade e acudir uniformados/as.


Aviso Legal - A Casa da Tulla\nMercedes Vázquez Pérez, A Casa da Tulla\nA Casa da Tulla cumpre coa lexislación vigente, recollida na Lei Orgánica 15/1999, de 13 de Decembro sobre Protección de Datos de carácter Persoal (LOPD); cuxo obxectivo é garantir e protexer, no que concierne ao tratamento dos datos persoais, as liberdades e dereitos fundamentais das persoas físicas, e especialmente da súa honra e intimidade persoal.\nOs datos de carácter persoal que se recollen a través dos formularios de rexistro de clientes da web A Casa da Tulla, inclúense nun ficheiro automatizado personalizado. A recollida e tratamento dos Datos de Carácter Persoal ten como finalidade o mantemento da relación contractual que no seu caso establécese con A Casa da Tulla, así como a xestión, administración, información, prestación e mellora dos servizos que dela derivan.\nPara garantir a seguridade de devanditos datos, A Casa da Tulla adopta as medidas de índole técnica e organizataiva esixidas na LOPD, evitando a súa alteración, perda, tratamento e acceso non autorizado.\nO usuario poderá exercitar os dereitos recoñecidos na LOPD, de acceso, rectificación, cancelación e oposición. O exercicio destes dereitos pode realizalo o propio usuario dirixíndose a A Casa da Tulla, por calquera medio de contacto establecido.\n© A Casa da Tulla


Carrier IQ: Un software espía nos nosos teléfonos – Mallando no Android\nCarrier IQ: Un software espía nos nosos teléfonos\nAutor Iago Varela Martínez O día 5 Decembro, 2011 Non hai comentarios\nCarrier IQ trátase dun software descuberto por Trevor Eckhart que recopila, de forma silenciosa, moitas das accións que realizamos co noso móbil. Inda que non está moi claro como se empregan eses datos, semella que a principal finalidade desta aplicación é ofrecerlle información personalizada ao usuario e mellorar a súa experiencia no emprego do teléfono, pero violando claramente a súa privacidade, posto que nunca se dá o consentimento nin para a recopilación nin para o uso dos mesmos.\nEste programa rexistra cada tecla que é pulsada, cada posición, cada sms e cada dirección á que accedemos (saltándose incluso a encriptación https), como demostrou o descubridor no seguinte vídeo:\nSegún a empresa californiana, o seu software atópase instalado en máis de 141 millóns de dispositivos. Se temos curiosidade por saber se o noso é un deles, debemos telo rooteado e instalar logo unha aplicación desarrollada polo propio T. Eckhart.\nSe, en caso de que o resultado confirme que está presente no noso teléfono, desexamos eliminala, o descubridor puxo no Market outra aplicación, que, previo pago de 0,73 € se encargará delo. Se non somos root, está dispoñible outra aplicación que nos pode decir se a temos instalada ou non, inda que non é de todo efectiva e pode dar falsos positivos ou falsos negativos.\nFontes: Xataka Android, Engadget, El Androide Libre


Inaugúrase en Lugo o único rocódromo homologado polo COI en todo o país | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 18/10/2019 20:39\nRocolugo é o novo referente galego no mundo da escalada. Integrado no Pazo de Feiras da Cidade das Murallas, trátase do único rocódromo en todo o ámbito estatal que está homologado polo Comité Olímpico Internacional. Ten catro muros, dous para a práctica con corda e sen corda, un terceiro de velocidade e outro máis de dificultade. "Isto vai marcar un punto de inflexión na escalada en Galicia. A xente vai ter onde adestrar e escalar indoor cunha estrutura moi boa e sairán mellores escaladores."\nRubén López, xerente do Pazo de Feiras e Congresos de Lugo: "Falar deste rocódromo é falar do mellor rocódromo que hai agora mesmo en España. Está homologado nas tres modalidades olímpicas, tanto en boulder como dificultade como en velocidade."\nO rocódromo estará aberto toda a semana non só para os escaladores, senón tamén para o público en xeral. Ademais de competicións, tamén acollerá cursos para nenos e maiores.\nNacho Jorge, vicepresidente da Federación Galega de Montañismo: "Vai cubrir a demanda dun deporte recreacional, de formación profesional con prácticas en vertical e tamén o deporte cos colectivos de capacidades diversas. Permítenos traballar con nenos con trastornos do espectro autista, con cancro e cun amplo abano de colectivos."\nAs instalacións foron financiadas polos diversos organismos públicos, cun investimento de máis de 300.000 euros. O rocódromo acollerá mañá a súa primeira competición, e o domingo, unha xornada de portas abertas.\nOs segundos fillos terán a matrícula de balde na escola infantil\nO salón do automóbil de Ourense, a mostra do sector en Galicia


Tres mortos como muller decapitada en Francia e pistolero morto no segundo incidente - Reporteiro da UE\nTres mortos como muller decapitada en Francia, pistolero morto no segundo incidente\nUn atacante con coitelos que berraba "Allahu Akbar" decapitou a unha muller e matou a outras dúas persoas nun suposto acto terrorista nunha igrexa da cidade francesa de Niza hoxe (29 de outubro), mentres un home armado foi asasinado a tiros pola policía nun incidente separado , escribe Eric Gaillard.\nÁs poucas horas do ataque de Niza, a policía matou a un home que ameazara aos transeúntes cunha pistola en Montfavet, preto da cidade de Aviñón, no sur de Francia. Tamén gritaba "Allahu Akbar" (Deus é o mellor), segundo a emisora de radio Europe 1.\nO xoves en Arabia Saudita a televisión estatal informou de que un saudita fora arrestado na cidade de Jedda despois de atacar e ferir un garda no consulado francés.\nA embaixada francesa dixo que o consulado foi obxecto dun "ataque cun coitelo que apuntou a un garda", e engadiu que o garda foi levado ao hospital e que a súa vida non corría perigo.\nO alcalde de Niza, Christian Estrosi, que describiu o ataque na súa cidade como un terrorismo, dixo en Twitter que ocorreu na igrexa de Notre Dame ou preto dela e que foi similar á decapitación do profesor de francés Samuel Paty nun atentado este mes en París.\nEstrosi dixo que o atacante gritou repetidamente a frase "Allahu Akbar", mesmo despois de que fora detido pola policía.\nCrese que unha das persoas asasinadas no interior da igrexa era a garda da igrexa, dixo Estrosi, e engadiu que unha muller intentara escapar do interior da igrexa e fuxira a un bar enfronte do edificio neogótico do século XIX.\nFactbox: a ladaíña francesa de ataques mortais\nA policía francesa disparou a unha persoa que ameazou ao transeúnte cunha arma\n"O presunto atacante de coitelos foi abatido pola policía cando estaba detido, está de camiño ao hospital e está vivo", dixo Estrosi aos xornalistas.\n"Basta", dixo Estrosi. "É hora de que Francia se exonere das leis da paz para eliminar definitivamente o islamofascismo do noso territorio".\nOs xornalistas de Reuters no lugar dos feitos dixeron que a policía armada con armas automáticas colocara un cordón de seguridade arredor da igrexa, que se atopa na avenida Jean Medecin de Niza, a principal vía comercial da cidade. No lugar tamén se atoparon ambulancias e vehículos de bombeiros.\nO presidente francés Emmanuel Macron debería visitar Niza, dixo Estrosi.\nEn París, os lexisladores da Asemblea Nacional gardaron un minuto de silencio en solidariedade coas vítimas. A alcaldesa de París, Anne Hidalgo, dixo que a xente de Niza "pode contar co apoio da cidade de París e dos parisinos".\nA policía asegurou que tres persoas morreron no ataque e varias resultaron feridas. O departamento do fiscal antiterrorista francés dixo que se pediu a investigación.\nUnha fonte policial dixo que unha muller estaba decapitada. A política francesa de extrema dereita Marine Le Pen tamén falou dunha decapitación no ataque.\nUn representante do Consello francés para a fe musulmá condenou firmemente o ataque. "Como sinal de loito e solidariedade coas vítimas e os seus seres queridos, pido a todos os musulmáns de Francia que cancelen todas as celebracións das festas de Mawlid".\nA festa é o aniversario do profeta Mahoma, que se celebra hoxe.\nEstrosi dixo que as vítimas foran asasinadas dun "xeito horrible".\n"Os métodos coinciden, sen dúbida, cos empregados contra o valente profesor de Conflans Sainte Honorine, Samuel Paty", dixo, referíndose a un profesor de francés decapitado a principios deste mes nun ataque nun suburbio de París.\nO ataque prodúcese mentres Francia aínda está a rebulir da decapitación a principios deste mes da profesora de ensino medio Paty por un home de orixe chechena.\nO atacante dixera que quería castigar a Paty por amosar aos alumnos debuxos animados do profeta Mohammad nunha lección de civismo.\nNon quedou claro de inmediato se o ataque do xoves estaba relacionado coas viñetas, que os musulmáns consideran blasfemas.\nDende o asasinato de Paty, os funcionarios franceses, apoiados por moitos cidadáns comúns, reafirmaron o dereito a amosar os debuxos animados e as imaxes amosáronse amplamente nas marchas en solidariedade co profesor asasinado.\nIso provocou un derramamento de ira en partes do mundo musulmán, e algúns gobernos acusaron a Macron de perseguir unha axenda anti-islam.\nNun comentario sobre as decapitacións recentes en Francia, o Kremlin dixo o xoves que era inaceptable matar persoas, pero tamén mal para insultar os sentimentos dos crentes relixiosos.\nTemas relacionados:eudestacadoFranciafoto-imaxeO NICEterrorismo


No serán do pasado de, 1 de febreiro, no Airas Nunes celebrouse a segunda edición da Reinventio Compostela organizada por nós, XerAcción XV.\nNesta ocasión foron catro historias de cambio protagonizadas por seis mulleres. Catro historias inspiradoras que nos fan crer que os cambios de vida son, en moitos casos, necesarios e frutíferos aínda que arriscados.\nComezaron a velada as tres mulleres de Gaia dos Nenos: Elena, Miriam e Sonia. Procedían de mundos tan dispares como a avogacía da banca, a enxeñaría informática e o audiovisual. Mais os seus valores non se correspondían cos seus traballos, especialmente cando a familia pasa a ser o eixo das súas vidas. Gaia dos Nenos é unha casa onde pesan tanto os valores como a familia. Tenda de alimentación ecolóxica, xoguetaría especializada, centro de formación e información de nais e pais. A súa primeira creación (ou parto como din elas) o Bambán, unha táboa curva de bidueiro galego, que permite aos máis pequenos xogar ao ar libre e fomentar a súa imaxinación.\nA segunda historia persoal e de reinvención protagonizouna Euri Castillo. Xornalista venezolana, afincada en Galicia dende hai 17 anos, que lle gusta “chismear” no fondo das persoas cando as entrevista, e quixo facelo con ela mesma. De pequena soñaba con poder vivir noutras épocas, antigo Exipto, Roma… Despois dunha estadía en París, mudou no seu soño, época por lugar. Posteriormente, casou cun galego e tras vivir en Venezuela, cambiaron a sús residencia a Galicia. A emigración supuxo cambio, medo, ansiedade, e tamén inmersión cultural e social, costumes, vocabulario. A observación e o contacto coas persoas propiciada en boa medida polo seu fillo, co que ía aos parque infantís, potenciaron esa inmersión. Tanto que chorou cando morreu Carmen Sevilla e co Prestige. Aí percatouse que xa formaba parte de aquí, que xa non era tanto de alá e era máis de acá. Xa podía optar á nacionalidade, ela xa se autorrecoñecía como galega. Tiña dereito a ela por estar casada cun galego, mais non quería un novo pasaporte, ela quería gañar un país.\nSandra Barral. Había un soño e moitas escusas. Despois de vivir un terremoto para o que “non estaba vestida para a ocasión” e non cumplira os seus soños, tomou a decisión de apracar a súa vida de executiva en distintos ámbitos da comunicación e tomarse un tempo para si mesma. De ter unha axenda anual planificada en xaneiro para tomar café co presidente de Colombia, para preparar a presentación dun disco de Sting ou Marta Sánchez; pasou a facer un galiñeiro, dar clases de español, de inglés,… Buscou o seu sitio en Canadá, EUA, Alemaña, non quería frío e precisaba do mar polo que foi a Mallorca, Valencia, Barcelona. O seu entorno non comprendía esta tolemia, por momentos ata ela mesma se sentía culpable de ter abandonado o luxo e as viaxes en primeira por esta nova situación, sen traballo e perdida. Mais era feliz. Non tiña axenda. Cinco anos pasaron ata que parou en Pontevedra. Cinco anos de crecemento persoal: Aprendeu a arriscar, a confiar, a prestar atención, a fluír. Reinventouse dende ela mesma, pasando de xefa estrita a vivir. “O mellor xeito de ver o futuro é crealo, pero leva tempo”. Descubriu algúns dos significados do tempo: Dubidar, caerse, erguerse, experimentar, arriscar entre outros, e así nace Happiness Lab, club para o crecemento persoal, en Pontevedra.\nE finalmente, África Rodríguez quen mudou o dereito en Madrid polo espazo de coworking Arroelo en Pontevedra. Este cambio non foi automático nin de súpeto. Comezou pouco a pouco, dende unhas necesidades físicas, o seu corpo comezou a pedir. Necesidade de ir a clases de flamenco onde era realmente feliz, non no traballo. Precisaba non sentirse atada e cambiou de piso; retomou a colaboración cunha axencia de refuxiados, onde fixera unhas prácticas e na que fora moi feliz. Unha situación familiar precipitou esa volta á casa. A inspiración familiar, especialmente da súa avóa Lola, xunto coa súa socia e a chegada de xente pouco a pouco van fornecendo o nacemento de Arroelo. Esta reinvención persoal é sometida a unha revisión cada seis meses mediante a seguinte cuestión “Que é o que te move do que fas?”\nSó nos queda agradecer a presenza destas catro mulleres Reinventio e agardar que na vinderia ocasión calquera de vós que esteades lendo isto queirades pasar a ser persoar Reinventio 🙂\nUnha forte aperta de de Parte de Xeracción XV, Carmen Suárez, Iago, Raquel Noia e Carmen Torres. Aquí , moi orgullosas e orgulloso, coas 4 novas mulleres Reinventio\nAs fotos son de Carmen Torres @Maka_SCQ\nPublicado o 7 Febreiro 2017 23 Outubro 2018 por XerAcción XVPosted in Eventos,Reinventio\nAnterior Previous post: REINVENTIO Compostela 2ª edición


peaxes | Blog Xerais\nArtigos do blog coa categoría: peaxes\nConcerto de «Peaxes» en Vigo, sábado 17 de abril en «La Pecera»\nPublicado o 15 Abril, 2010 nas categorías Clubs_de_lectura, Concertos, Música, Narrativa, Noticias, Opinións_lectores/as, Xerais nos blogs\nO sábado 17 de abril ás 22.30 h. no pub «La Pecera» de Vigo, os grupos RemolcaMadriña e Doctor Harapos realizarán un concerto no que tocarán algunhas das cancións que aparecen en Peaxes, a novela de Santiago Lopo. A entrada é libre. Ao final do concerto, o autor asinará libros. Tamén se poderán adquirir exemplares in situ grazas á colaboración da libraría Versus.


Salgueiro branco (salgueiro): aplicación e propiedades beneficiosas da casca | Revista Pan Amarelo\nWillow está xeneralizada nas nosas latitudes e non só agrada o ollo coa súa beleza, senón que tamén é unha planta medicinal.\nA súa casca desde tempos antigos coñeceu propiedades curativas.\nSalgueiro branco en cosmetologia\nRepresentante familia do salgueiro O salgueiro branco ou prata, o latín Salix alba, pódese atopar nas nosas latitudes nas marxes dos ríos, nas estradas, nas cidades e nas aldeas. A altura do salgueiro pode alcanzar os 30 m. É unha árbore de separación, cun ou varios troncos espesos, que ás veces teñen máis de 2 m de corte e están cubertos con casca gris escura e con grandes fendas. Os brotes novos son de cor verde brillante, crecendo e adquiren tons vermellos, amarelos e marróns.\nAs ramas son flexibles, non se rompen, brillan. Dan a coroa de salgueiro ao seu "choro" ea forma dunha tenda ou bola. As follas crecen alternativamente cando florecen, póñense verdes cun fondo branco, un pouco tostado ao tacto e ao otoño volven amarelas e non se desintegran ata o mesmo inverno. Son estreitas, cunha punta afiada eo inicio dunha folla.En abril, a árbore florece con flores amarelas que forman aretes de ata 5 cm de lonxitude. Entón as follas comezan a florecer. Máis preto de xuño das flores convértense nas caixas de froitas e son transportadas polo vento. A xente atopou o uso non só de madeira e ramas, senón tamén de corteza salvaxe. Hai moito tempo que foi usado con fins medicinales.\nNa casca de salgueiro branco alí unha serie de substancias grazas ao cal foi utilizada e utilizada polas persoas. Ten de 2 a 8% de taninos e preto de 15 taninos, que son taninos. Polo tanto, antes da casca utilizada para curtir o coiro e os tintes. Estas sustancias teñían o tecido negro, eo coiro, a seda e a laranxa avermellada.\nA casca de salgueiro ten moitas propiedades de cura benéficas debido á presenza dunha porcentaxe de 0,5 glicóxido de salicina, que é un antibiótico natural.\nA casca é rica sustancias bioloxicamente activas - Flavonas, pectinas, glicósidos, resinas, ácidos orgánicos, quinina, flavonoides e polifenois. A partir de vitaminas ten ácido ascórbico e vitaminas do grupo PP. A casca contén elementos traza, ferro, fósforo, calcio.\nO principal compoñente terapéutico máis famoso da casca de salgueiros - glicósido sacilina, Ten un efecto antibiótico.Ten efecto antipirético, diaforético, analgésico e antiinflamatorio. O tanino ten propiedades astrinxentes, polo que a casca axuda con enfermidades do tracto gastrointestinal. A quinina caracterízase por un efecto antifebril, os flavonoides caracterízanse por infeccións por fungos e os polifenois actúan como antioxidantes.\nAs sustancias bioloxicamente activas do complexo teñen un efecto hemostático, antiséptico e diurético. Eles expanden os vasos coronarios e reducen o ritmo cardíaco, impiden a formación de coágulos sanguíneos, aumentan a secreción bronquial, promoven a coagulación do sangue, tenden a aumentar a secreción do zume pancreático, teñen efecto antiviral.\n¿Sabes? Hipócrates describiu as propiedades analxésicas e antipiréticas do salgueiro desde o século V aC.\nA casca de salgueiro é efectiva tratamento dunha variedade de enfermidades. Cando inxerido, axuda a mellorar con diarrea e gastrite, disentería, colite, artrite, reumatismo, neuralgia, febre, bronquite, pleurisy, gota, dispersión, neurosis. Tamén combate as enfermidades urogenitales, os problemas co fígado e o bazo e o sangrado.Cando se aplica externamente axúdalle a transpiración, dor de gorxa, ten un efecto bactericida na cavidade oral durante o enxágüe.\nOs preparados de casca branca son presentados en forma de po en po (extracto), comprimidos, cápsulas, té. A composición das cápsulas e comprimidos inclúe un extracto obtido por extracción de baleiro.\nOs adultos en po necesitan levar unha media culler de té tres veces ao día con auga. A cápsula é tomada unha vez ao día coas comidas. As tabletas necesitan beber un ou dous tres veces ao día. Unha bolsa de té é vertida cun vaso de auga fervendo, insistindo 30 minutos nun baño de auga, filtrada e levada media hora antes das comidas, unha cucharada catro veces ao día.\nÉ importante! Os nenos non deben tomar preparados de salgueiro, xa que conteñen sacarina de aspirina natural. O seu uso pode levar á síndrome de Reye - dano mortal para o fígado e o cerebro.\nA casca da árbore desde os tempos antigos úsase en medicina tradicional. Coa súa axuda, libráronse de varias enfermidades. Aquí tes algunhas das receitas máis populares.\nDe febre e temperatura elevada, a metade dunha cucharadita de casca esmagada debe colocarse nunha cunca de esmalte,Despeje un vaso de auga fervendo, cociña por 30 minutos, insista durante catro horas, coloque e leve uns 100 ml catro veces ao día.\nA partir de dores reumáticas e articulares, trastornos do tracto gastrointestinal, a gastrite axudará ao caldo, cando unha culler de sopa de po se vexa cun vaso de auga fervente, languidece no baño de auga por media hora, filtrárase e volve a levar ao líquido orixinal. Utilízase de tres a cinco veces ao día por unha cucharada.\nO vaso de baño, a caléndula, o sage (salvia), a céspede de prado, a tília, o chervil, a dobra de lyubka, o cresta, a yuca, o dodder, o viburnum buldenezh, a goldenrod, a cebola, o cacahuete, o orégano e a col, usado para problemas co estómago e sistema dixestivo.\nPara desfacerse dos síntomas da diarrea, a infusión prepárase do seguinte xeito. Unha cucharada sopera durante media hora en 400 ml de auga. Despois da tensión e subir ao volume orixinal. Beba 30 ml ata catro veces ao día.\nPara o tratamento das varices, a transpiración excesiva dos pés, as infeccións fúngicas na pel, recoméndase botar un vaso de po coa mesma cantidade de auga fervente, deixalo sentar durante 30 minutos, abocar ao baño con auga moderadamente quente.Despois de poñer os pés alí e manter ata que o auga arrefríese.\nPólvora externamente pode usarse para deter o sangue simplemente colocándoo na ferida e presionándoo. Pódese mesturar cunha base de pomada de un a cinco e unha inflamación esférica na pel.\n¿Sabes? Os chorros de salgueiro branco realizan un excelente traballo con enfermidades graves da cavidade oral e mesmo con escorbuto.\nA casca de salgueiro branco (debido á presenza de salicina, tanino e outras substancias bioloxicamente activas) é amplamente utilizada home cosmetology e na industria cosmética.\nEla é moi popular no coidado do cabelo. As substancias activas na súa composición, principalmente Sacilina, melloran os procesos de intercambio da pel na cabeza, son reguladores da liberación da graxa da pel, o pelo crece mellor e máis rápido. Na casa, podes lavar o cabelo con decocción despois do lavado. Para iso ten que tomar unha culler de sopa de po, verter 0,5 litros de auga, deixar ferver nun baño de auga por ata 30 minutos, colar, deixe arrefriar e enxágüe o cabelo. Non hai necesidade de enxugar. Na cosmetología industrial, varios produtos para o coidado do cabelo realízanse a base de extracto de salgueiro.Como norma xeral, utilízanse para o pelo problemático, a caspa, para restaurar o crecemento do cabelo.\nDebido á capacidade de regular os procesos graxos na pel, úsase para facer cremas e loiones para a cara eo corpo. Son usados para o exceso de pel oleosa, teñen efecto antiinflamatorio. Na casa, podes facer loção para a pel oleosa. A receita é a seguinte: media cucharadita de casca de salgueiro e a mesma cantidade de casca de carballo vértese con media botella de auga fervente, filtrada. Engádese unha culler de sopa de vinagre e 750 ml de auga fervida. Podes limpar todas as áreas da pel.\nAdemais do salgueiro branco, a cosmetología tamén usa as seguintes plantas: amaranto, cornalina, enoter, caléndula, nasturtium, bife, rábano, cereixo de aves, tília, peonía, nogueira, mordida de prata, perexil e sabor a xardín.\nDebido á presenza de substancias na casca de salgueiro que afectan o aumento da excreción da suor e teñen un efecto antibactérico, o extracto úsase para desodorizar.\nA pesar das propiedades curativas da casca de salgueiro branco, hai unha serie de contraindicacións e efectos secundarios do seu uso.\nNon use decocos durante o embarazo nin a lactación materna.\nNon se debe usar en combinación con salicilatos e acetilsalicílico. Isto pode aumentar os seus efectos secundarios.\nA recepción nun complexo con anticoagulantes está contraindicada. O risco de sangramento aumenta.\nNon se recomenda para uso en úlceras e condicións agudas do tracto gastrointestinal, aumento da acidez na gastrite.\nDebe excluírse do uso se está tomando medicamentos para a presión arterial alta, analxésicos, desurexidos, drogas antituberantes, aminoácidos, sulfinpirazón, probenecid, laxante.\nAs drogas están contraindicadas en nenos menores de 18 anos e no caso de intolerancia individual.\nDebe ser coidado para o estreñimiento, pode causar deterioro.\nÉ importante! Antes do uso de medicamentos a base de salchicha, é necesario consultar un médico.\nO salgueiro branco, que moitos de nós admiremos todos os días, pode traer moitos beneficios. A súa casca pode usarse no tratamento de diversas enfermidades e problemas. Só se beneficiará con uso adecuado e medido.\nLista de variedades comúns de piñeiro con foto\nA mellor forma de fertilizar as patacas


Rutas turísticas en Fisterra\n1º.- RUTA CABO FISTERRA\nSan Guillermo-Pedras Santas-Faro\nParte do Porto en dirección ao Castelo de San Carlos, fortificación doS. XVIII, continuando despois ata aIgrexa de Santa María das Areas, s. XII.\nDespois de visitar a dita igrexa, comeza a subida ao Monte San Guillermo, collendo unha desviación á man dereita, a uns 100 m da igrexa. Segue a subida por camiños forestais, collendo o primeiro cruzamento á man dereita e camiñando uns vinte minutos chégase ao segundo cruzamento no que nos desviaremos á esquerda.\nDespois duns 200 m aparece un pequeno sendeiro á man esquerda que nos leva ao Monte SaGuillermo, dende o que se divisa unha das vistas panorámicas máis fermosas da Vila de Fisterra e dos seus mares.\nVolvendo á anterior intersección xírase á mesma man esquerda, continuando a pista asfaltada que sobe ao Monte Facho. Ao final desta pista continúase por outra de terra que nos leva ás Pedras Santas, onde podemos observar outra espectacular panorámica de Fisterra e o seuistmo.\nVolvendo sobre o camiño percorrido, comeza a baixada pola pista asfaltada, encontrando primeiro un mirador e chegando posteriormente ao Faro.\n2º.- RUTA FISTERRA - PRAIA DO ROSTRO\nSaíndo de Fisterra en dirección á rúa Atalaia, tómase o camiño que nos achega ao polideportivo, desviándose á esquerda entramos en San Martiño de Abaixo. Á esquerda, atópase a subida aSan Martiño de Arriba.\nAlcanzada a aldea tómase o primeiro desvío á man esquerda, ata chegar aCastro de Duio. Collendo a estrada que leva a Vilar, crúzase pola aldea en dirección á Praia de Arnela e sen abandonar nunca esta estrada alcánzase Denle. Dende alí a ruta diríxese a Castromiñán, continuamos pola estrada e accedemos á Praia de Rostro.\n3º.- RUTA FISTERRA - MONTE SEOANE\nSaíndo pola Rúa Santa Catalina cóllese a primeira saída do pobo en dirección á Praia Langosteira, percorrendo o seu paseo marítimo. A continuación abandónase este collendo unha pista asfaltada que leva á AC-552, a cal debemos cruzar na zona de Calcoba para seguir despois por un pequeno sendeiro que leva á aldea de Mallas.\nUnha vez neste punto, o camiño diríxese en primeiro lugar á igrexa e posteriormente á antiga escola. A partir de aí percórrense uns 150 m, no cruzamento a ruta desvíase á man esquerda para subir directamente cara o Monte Seoane que, cos seus 156 m de altura, é o máis alto do Municipio.


O SLG denuncia que as axudas pola covid-19 exclúen 10.000 granxas - Terrachaxa.com\n5 horas O Concello de Guitiriz remata os pagos das axudas a autónomos\n5 horas Feijoo anuncia as novas medidas do proceso de desescalada\n7 horas Celebran un curso de primeiros auxilios en Muras\n8 horas Arrinca o plan de aforro enerxético Ilumin@ da Deputación\n8 horas A contratación da muller do alcalde de Riotorto, hoxe a debate no Parlamento\n9 horas Adxudican esta semana a humanización da zona do auditorio de Vilalba\n9 horas Guitiriz organiza este mes 38 novos cursos de formación\nO SLG denuncia que as axudas pola covid-19 exclúen 10.000 granxas\n28 Out 2020 Actualidade, Agro, Terra Chá Actualidade, Agro, Terra Chá\nO Sindicato Labrego Galego presentou unha batería de alegacións a unhas liñas de subvencións que deixan fóra sectores tamén moi damnificados como o vinícola, o ovino ou o caprino; e que quedan moi curtas para o vacún de carne.\nAseguran que a proposta de axudas de Medio Rural ao sector de vacún de carne ten “pequenas trampas destinadas a deixar fóra a unha gran parte das posibles beneficiarias”.\nExplica que en primeiro lugar exclúe as granxas con menos de 10 vacas reprodutoras, “o que supón excluír 10.284 explotacións das 19.708 que hai en activo”. En segundo lugar, afirma que destina un orzamento manifestamente insuficiente de 12 millóns de euros para cubrir as axudas para vacún de carne e flor. “Se solicitan a axuda só as granxas de vacún de carne que cumpren os requisitos esixidos, terían dereito a ela 9.427 explotacións que deberían cobrar máis de 16 millóns de euros”. Pero, ademais, segundo unha estimación realizada polos servizos técnicos do SLG, sería necesario, como mínimo, un orzamento ao redor dos 25 millóns de euros só para poder cubrir unha axuda que chegase a todas as granxas do sector do vacún de carne.\nDe aí que, dende o Sindicato Labrego Galego, presentarán varias alegacións no Comité de Seguimento do PDR para que ningunha granxa fique excluída. Entre elas están:\nEliminar o requisito de ter 10 vacas reprodutoras como mínimo para acceder á axuda. Deben poder acceder todas as granxas que estean de alta no Rexistro de Explotacións Agrarias de Galicia (Reaga) con orientación para a produción de carne ou mixtas.\nIncluír na axuda un pago directo para aquelas explotacións compostas por persoas agricultoras a título principal (ATP), e para as cales a gandería é o seu medio de vida fundamental. Este pago sería a maiores do que se está a propoñer no borrador por vaca nutriz e a súa contía non debe ser inferior en ningún caso os 3.000 € / ATP.\nAmpliar a partida orzamentaria para financiar esta axuda de maneira que cubra todas as granxas do sector, reforzando os fondos europeos con fondos propios se fose necesario.\nOutra das queixas presentadas no Comité de Seguimento do PDR polo Sindicato Labrego foi a exclusión das axudas de sectores que tamén están a encaixar o impacto negativo da pandemia, especialmente os sectores ovino, caprino e vitivinícola.\nEtiquetas axudasCOVID-19granxasMedio RuralSindicato Labrego GalegoSLGTerra Chá\nAnterior Mofa & Befa actuará este sábado na casa museo de Manuel María\nSeguinte O Outeiro de Rei FS reununcia a competir durante a pandemia


Un total de vinte empresas presentan ofertas para a construción da variante | Canal Rías Baixas\nUn total de vinte empresas presentan ofertas para a construción da variante\nNOIA> A Consellería de Medio Ambiente recibiu vinte propostas para a construción da variante de Noia.\nTras recibir un total de vinte propostas para acometer a conexión do corredor Brión-Noia coa estrada AC-550 en Taramancos, a Xunta de Galicia traballa na súa avaliación para poder proceder á adxudicación dos traballos. A previsión da Consellería de Medio Ambiente é que as obras dean comezo no terceiro trimestre do ano.\nA tramitación do proceso de expropiación xa se atopa nunha fase moi avanzada; o DOG vén de publicar a data para o levantamento de actas previas á ocupación dos bens e dereitos afectados. Será o 19 de abril no concello de Lousame e o 20, 21 e 22 no de Noia.\nA alternativa dous que finalmente será a que se materialice supón unha menor afección que os outros trazados propostos xa que evitará o núcleo de Eiroa e conectará co corredor Brión-Noia pola marxe esquerda da ponte de Ceilán. Este trazado contempla a conexión do final da ponte co corredor.\nTerá unha lonxitude próxima ós cinco quilómetros de longo e máis de dez metros de ancho con beirarrúas par aos peóns. No treito da ponte sobre a ría contémplase un paseo peonil de dous metros e medio de ancho, con ramplas de acceso no Testal e na Barquiña.\nA inversión total da Xunta para construír esta infraestrutura ascende a máis de 38 millóns de euros. Este importe supón un incremento de dous millósn e medio con respecto á contía inicial destiandos a incorporar medidas ambientais e construtivas que minimicen o impacto na ría.\nArtigo anteriorPorto do Son da un novo paso para a creación do Museo do Mar\nSeguinte artigoUn traballador inicia unha folga de fame tras seis meses sen cobrar\nNovas propostas culturais para a fin de semana


Copa Galicia EBA 2013: Baloncesto Narón, campión\nEmoción ata o final. Iso ofreceron Baloncesto Narón e Estudiantes de Lugo na final de Copa Galicia EBA 2013 disputada este sábado (18:00 h) nun Pavillón de Esteiro (Ferrol) que brindou unha gran entrada para a ocasión.\nTanto os de Narón como os lucenses amosaron o estado deportivo propio da pretemporada, na que os equipos están a crecer e soldarse e para os que estas probas son boa mostra do que corrixir ou enfatizar na pista na futura competición oficial.\n19/10/13 - Copa Galicia EBA. Final\nPavillón de Esteiro (Ferrol)\n(18.00 h) Baloncesto Narón - Estudiantes de Lugo\n(19-13, 21-20, 18-22, 11-14) (14 - 11) Final: (83-80)\nA primeira metade de xogo favoreceu aos intereses de Baloncesto Narón, facendo valer o poderío da súa defensa. O electrónico foi crecendo para eles durante os primeiros vinte minutos de xogo, nos cales a resistencia de Estudiantes non impedía que chegasen ao descanso cun 40 - 33 na súa contra.\nA volta dos vestiarios deixou ver un xogo máis impreciso por parte dos de Ferrolterra, situación que, agora sí, permitía a Estudiantes facer seu o terceiro cuarto (58 – 55) e recurtar a vantaxe de Baloncesto Narón. As opcións abríanse para os dous bandos.\nO últimos dez minutos de encontro non resultaron tales. Os xogadores de Alex Polo continuaron a xirar o marcador ao seu favor, tanto que a tan só 20 segundos do final, establecían o empate. Igualdade que, aínda así, conseguirían romper definitivamente e coa que forzaban unha prórroga.\nOs xogadores de Narón entraron mellor neste tempo extra, pero de novo os lucenses buscaron o seu oco, e estenderon a incertidume ata os últimos segundos, nos que o empate volvía a dominar no marcador.\nHoubo que esperar ata o son da bucina para rubricar un traballado trunfo para Baloncesto Narón. Nun último ataque impreciso, Armenio Pazos anotaba unha valiosa canastra, que sumada a un tiro posterior por falta, resultaba un 83 – 80 para os homes de Suso Varela.\nO alcalde de Narón, José Manuel Blanco, foi o encargado de entregar a Copa Galicia 2013 aos xogadores do Baloncesto Narón. Todo o equipo agradeceu o detalle e celebrou con ledicia este novo título, polo que tamén recibiu a noraboa por parte Presidente da Federación Galega de Baloncesto, Francisco Martín; presente no encontro.\nPola súa banda, Estudiantes de Lugo recolleu o seu recoñecemento de mans da Concelleira de Deportes de Narón, Natalia Hermida; quen felicitou aos lucenses pola súa boa actuación en pista.\nA impecable actuación de Marcos Sanesteban, con 42 de valoración e crucial para a vitoria do seu equipo, permitiulle recibir o premio ao mellor xogador da final. Un recoñecemento, cortesía de “la Caixa”, que lle entregou o presidente de Universitario Ferrol, Leopoldo Ibáñez.\nEstatística: Baloncesto Narón - Estudiantes Lugo (83 - 80)


Convocatoria INNOVAPEME da Axencia Galega de Innovación (GAIN)\nO obxecto destas bases é a concesión das axudas da Axencia Galega de Innovación dirixidas ás microempresas e pemes, destinadas ao financiamento das actividades integradas en plans de innovación que lles permitan o fortalecemento naquelas áreas que sexan relevantes para a sistematización e internacionalización dos procesos de innovación da empresa, e estean aliñadas coas prioridades establecidas na RIS3 para Galicia.\nPoderán ser beneficiarias destas axudas as microempresas, pequenas e medianas empresas, con domicilio social ou un centro de traballo en Galicia.\nO programa ten un orzamento total de 2.800.000 €. Ofrécense axudas a fondo perdido para financiar o 50% dos custos das actividades subvencionables, que son aquelas incluídas nun plan de innovación, que deberá reunir, necesariamente, as características detalladas nas bases.\nO orzamento subvencionable será dun mínimo de 80.000 euros e dun máximo de 200.000 euros.\nCustos directos subvencionables para actividades de innovación: custos de obtención, validación e defensa de patentes e outros activos inmateriais; custos de envío en comisión de servizo de persoal altamente cualificado procedente dun organismo de investigación e difusión de coñecementos ou dunha grande empresa; custos de servizos de asesoramento en materia de innovación; Custos de servizos de apoio en materia de innovación\nCustos directos subvencionables para innovación en materia de procesos e organización: custos de persoal propio; custos de persoal de nova contratación; custos de equipamento e material instrumental de nova adquisición e non adquirido con fondos ou axudas públicas; custos de adquisición de licenzas de propiedade industrial; custos de material, subministracións e produtos similares, que deriven directamente do desenvolvemento do plan; subcontratacións\nA duración mínima será dun ano e a máxima estenderase ata o 30 de novembro de 2020.\nO prazo estará aberto ata o 8 de abril do 2019.


Grao en Enxeñería Eléctrica - Escola de Enxeñería Industrial\nComezo / Estudos / Graos / Grao en Enxeñería Eléctrica\nO graduado en Enxeñaría Eléctrica ten como destino o traballo na xestión dos sistemas eléctricos de potencia, instalacións e accionamentos eléctricos, e en transporte e distribución da enerxía eléctrica, áreas que necesitan de titulados con formación específica neste sector. Estes titulados deben cubrir tamén os campos emerxentes que cada vez teñen máis incidencia na sociedade actual, como son a tracción eléctrica e as enerxías renovables, particularmente a xeración de enerxía eléctrica en sistemas eólicos e fotovoltaicos, áreas cunha gran e notable expansión no noso país nos últimos anos e cunha progresión futura cada vez maior.\nNa actualidade o sector eléctrico demanda unha gran cantidade de titulados, que fai que os alumnos que obteñen a titulación actual atopen traballo no sector eléctrico en menos dun ano desde a súa titulación e que alumnos doutras especialidades acaben traballando tamén no sector eléctrico.\nConsidérase un perfil de ingreso o referido a coñecementos, habilidades e capacidades de partida dun nivel de bacharelato. En concreto, as características persoais (sensibilidades, aptitudes, capacidades específicas...) e académicas daquelas persoas que se consideran máis axeitadas para iniciar os estudos de Grao en Enxeñaría Eléctrica son as seguintes:\nCoñecementos básicos sobre física, química, matemáticas...\nInquietude e curiosidade sobre o mundo da ciencia e a tecnoloxía en todos os seus ámbitos, e en especial no relacionado ao ámbito da titulación.\nSensibilidade para recoñecer as limitacións dos demais e facilitar a súa aprendizaxe.\nCapacidade de abstracción, análise, síntese, razoamento lóxico.\nCapacidade de percepción e atención.\nSentido da organización e o método.\nSentido práctico e visión espacial.\nXeración de enerxía eléctrica: eólica, fotovoltaica, gran hidráulica e minihidráulica, centrais térmicas de produción de enerxía eléctrica.\nTrasporte e distribución de enerxía eléctrica.\ncomercialización de electricidade.\nTración eléctrica (vehículo eléctrico).\nProxecto e realización de instalacións eléctricas.\nMantemento de instalacións eléctricas.\nInstalacións eléctricas en buques.\nDeseño e construción de equipos eléctricos.\nFabricación de equipos de iluminación.


28 | Xaneiro | 2013 | Tirar do fío\nArquivo por días: Xaneiro 28, 2013\nPERIGOS DAS DO MEU TEMPO\nPoblicado o Xaneiro 28, 2013 por Helena Villar Janeiro\nVIRGO EN MAÑÁ DE BRÉTEMA\nNas polavilas só aparecían rapaces e apúxenllo a que as rapazas non sairían de noite. Pero na primeira misa á que baixei, tampouco estaban e iso estrañoume máis. As do meu tempo, polo que fose, non se mostraban en público.\nCando preguntei polas mozas, respondéronme que as mandaban con algún parente para Barcelona, pero non me dixeron o porqué. Había un tabú con este tema e seguín coa pesquisa ata descubrir que era o problema da seguridade feminina, as esforciaduras –esforciar, no galego da zona é violar- ás que se vían sometidas as rapazas que andaban soas co pastoreo ou noutros labores. Só permanecían na aldea as que non tiñan irmán e as meirandes de prole numerosa que axudaban a criar. Nese ano que me ocupa, eran só dúas e unha aínda viña á escola.\nTiña eu oído que antano houbera un home en Barra –non moi lonxe de alí- que tiña dez denuncias por tal delicto no xulgado e o día que ía a Becerreá para un dos xuízos, violou a unha pastora cavilando que que máis tiñan dez que once causas.\nNo mundo rural eran frecuentes estes abusos, tanto como que a eles se refire a cantiga popular que cantaba a xente quizabes allea ao seu significado:\na do refeixo amarelo,\nnon che ha de valer “non quero”.\nAquela sociedade buscaba solución para os problemas máis duros das mulleres, pero tamén estaba sentando as bases da súa propia demolición. Noutros aspectos, a relación entre os sexos era abordada dunha maneira ancestral e, ao mesmo tempo, avangardista que fun coñecendo algo máis tarde. Se un home deixaba a unha solteira embarazada, non lle daba as costas ás obrigas de pai. Sen chegar a recoñecer a criatura, facíase, en parte, cargo dela coa tolerancia da súa muller. E, se era neno, encargábase el de lle ensinar un oficio mesmo traéndoo temporalmente a vivir á propia casa. Esta actitude tiña certa semellanza coa sociedade máis avanzada que recoñece para os fillos naturais o dereito á herdanza de seu pai e tamén coas relacións que se orixinan nas familias con fillos e fillas doutra parella.\nAs mozas do meu tempo deixaban a aldea á que eu chegaba por motivos de seguridade… Eu non ía andar soa pastoreando, pero si iría a Santalla ver a compañeira e andar moitos quilómetros de viaxe por camiño e estrada desertos, cando menos para ir cobrar cada vez a Lugo – Banco Hispano Americano- con parada na miña casa.\nA primeira vez, baixei con algo de medo, pero non había outra. Coincidín á volta no autobús cun mozo algo máis vello ca min que tamén se apeou en San Martín da Ribeira e colleu o meu camiño. Iamos subindo case xuntos e ao pouco tempo empezamos a falar e fomos de palique ata Quindous, porque el seguía Ancares arriba e eu xa empezaba a ladear as dúas montañas.\nAo día seguinte, un veciño que foi mercar algo a Quindous, veu coa nova de que chegara a garda civil buscando un asasino fuxido do cárcere, que subira desde San Martín, e que xa deran con el. Daquela sentín un gran calafrío polo lombo. Aquel mozo atento e conversador que trouxera ao lado durante tanto tempo era un asasino!\nNaquel mundo rural que me seguía a parecer idílico nunca pasei medo por ser muller. Sería catro anos máis tarde, na cidade de Lugo e vindo dun profesor amigo que me acompañaba á pensión, cando coñecería o pánico de me defender con uñas e dentes dun potencial violador.\nPublicado en ABRINDO AS ÁS,Creación,Fotografía,Narración,XOGOS DA NATUREZA