April « 2012 « Amigos do Arqueolóxico\nEsta pasada fin de semana, entre os días 21 e 22 celebramos unha xeira na que a paisaxe foi a principal protagonista pero non a única. O obxectivo primordial era percorrer o máis descoñecido Parque Natural de Galicia, o de Enciña da Lastra, na provincia de Ourense.\nO sábado comezamos coa visita da Aula de Natureza situada en Biobra. Non están mal os seus paneis explicativos pero chamounos a atención a total inexpresivade da persoa encargada da súa apertura, incapaz de contarnos algo sobre os valores e a configuración desde espazo natural. Ademáis, a pesar de dispoñer dun audiovisual resultou imposible escoitalo porque tampouco sabía como manexar o reproductor, ¿pode quedar a promoción e a defensa do patrimonio galego en mans de persoas que carecen de toda preparación? Sinto ter que dicir esto pero e que as cousas están deste modo. Así que pouco aprendidos dos fornos de cal ou a minas de pintura de Pardollán que aparecían nas imaxes.\nA continuación fomos ata o Barco de Valdeorras, para visitar a Bodega Godeval, a carón do mosteiro de Xagoaza, onde da man do seu fundador, Horacio Fernández, paseamos polos viñedos e accedimos ao novo edificio da bodega, deseñado polo arquitecto Ramón Corrochano, ao que lle faltan pequenos detalles para a súa terminación total, a pesares de ter feito nela xa dúas vinificacións. O Sr. Fernández fixo unha magnífica exposición non só sobre o proceso biolóxico da producción do viño godello senón que tamén nos falou de aspectos filosóficos, sociais e incluso das implicacións políticas que supón un proxecto como este.\nA igrexa do mosteiro estaba pechada, así que non puidemos ver o seu interior. Nas dependencias do antigo claustro disfrutamos dun estupendo xantar a base de xamón ibérico, polbo á feira e un delicioso entrecot. Previamente, da man de Araceli Fernández, catamos un Godeval e un Godeval Cepas Vellas, excelentes os dous, e creo que aprendimos algunhas claves para a súa diferenciación.\nNon cabe dúbida de que a bodega, ao trasladar as cubas dende o vello mosteiro ata o novo edificio perdeu parte do seu encanto pero resulta impresdincible modernizarse para poder crecer.\nXa pola tarde fomos ver o santuario barroco das Ermidas, que tivemos a sorte de ver interiormente. O acceso para o autocar é agora máis doado, cunha zona de aparcamento a carón dun área de esparcemento do río Bibei. Aproveitamos para saciar a nosa sede na fermosa fonte da Dormiñona.\nA continuación fomos ata a aldea de Lamalonga, no concello da Veiga. Resultaba un pouco triste ver o encoro de Prada con tan pouca auga. Lamalonga é un dos lugares máis insólitos de Galicia, por estar chea de esculturas, producto do incansable traballo dun xubilado, Pepe de Barrio, que ata o seu pasamento no ano 2004 con máis de oitenta anos desenvolveu unha titánica tarefa. Tamén camiños, encrucilladas e outros lugares do concello da Veiga están adornados coas súas creacións, dun primitivismo autodidacta.\nDurmimos no hotel El Ciervo, en Xares, nun entorno tamén de gran beleza, onde fomos moi ben acollidos. Os cumios da serra de Eixo, que culmina en Pena Trevinca, estaban totalmente cubertos de neve.\nO domingo pola mañá achegámonos ata os Penedos de Oulego, a zona máis espectacular do parque natural de Enciña da Lastra. A estampa que ofrecen pola súa parte posterior, xusto no límite coa provincia de León, é un dus lugares máis fermosos que se poden ver en Galicia. Hai unha pequena ruta de sendeirismo que leva unha hora. O percorrido que non resulta dificultoso permitiu que case todos paseasemos por un bosque de repoboación de piñeiros e abetos, mesturado con castiñeiros, carballos ou ameneiros.\nAntes de xantar paseamos durante media hora polo paseo de Malecón, no Barco de Valdeorras, un espazo recuperado a carón do río Sil.\nNo Pazo do Castro, un edificio histórico do século XVII disfrutamos dunha comida excelente: cecina con pementos asados, bacallao ao forno, tarta de queixo ao caramelo. E seguimos bebendo viño de Valdeorras, un mencía e un godello. No pazo visitamos dúas dependencias: un pequeno museo etnográfico no que hai dúas carrozas e a capela, onde hai un orixinal confesionario.\nA nosa viaxe continuou cunha baixada a pe ata a aciñeira de Covas, con vistas impagables sobre o encoro de Penarrubia, dentro do límite do parque natural de Enciña da Lastra. Trátase dunha das árbores senlleiras de Galicia ainda que non parece estar así considerada porque a súa contorna debería estar mellor coidada e limpa para favorecer a súa visión e como medida preventiva ante algún incendio. Non estaría de máis tamén algunha sinalización.\nE como remate, unha sorpresa fenomenal, unha formación xeolóxica sen parangón en Galicia, Os Grobos, situada entre As Nogais e Becerreá. No medio dun souto de castiñeiros aparece un conxunto de rochas de gran tamaño, con formas puntiagudas e superficie con moitas rugosidades á que están adheridas musgos, fentos e couselas. Hai pasadizos, recovecos sen saída, só falta a aparición dalgún druida, acaso do mesmísimo Panorámix para completar esta máxica escenografía.\nSchlagworte:Aciñeira, As Ermidas, Biobra, Castro de Valdeorras, Covas, Enciña da Lastra, Godeval, Grobos, Lamalonga, O Barco, Oulego, Pepe de Barrio, Xagoaza, Xares\nSie sind momentan im Blogarchiv für April 2012 von Amigos do Arqueolóxico.


Iván Feijóo subcampión de España cadete de ciclocross – Ourense Deportivo\nIván Feijóo subcampión de España cadete de ciclocross\n12 enero, 2015 13 enero, 2015 Ourense DeportivoActyon Maceda, Ciclocross\nE Saul Lopez 5º en Sub23, Xiana Conde 11ª en junior e Abel Franco 27º en cadete\nCampionatos de España de Ciclocross\nIván Feijoo lucindo o maillot de Galicia no podio do Campionato de España\nIván Feijoo conquería o subcampionato de España de Ciclocross Cadete este domingo no parque de Los Pericones en Gijon, nunha mañá moi intensa, con choiva e moito moito barro, o que marcou o desenlace de todalas probas.\nNunha carreira moi intensa, condicionada por un barro que provocaba numerosas caídas e resbalóns dás que Ivan non se libraba, a loita centrouse entre Iván e o catalán Jofrep Cullel. Victoria final polo catalan que se levaba o entorchado nacional.\nIván pecha así una grandísima tempada, na que ademais deste subcampionato, gañou a Copa de España e o Campionato de Galicia.\nO outro cadete, Abel Franco, non tivo o seu millor dia no barro, e remataba o 27º despois de ter sufrido varios percances.\nEn Sub23 Saul López realizaba unha carreira espectacular, e remataba 5º despois de estar pelexando durante toda a carreira por un posto no caixón. Saul quedaba moi perto do podio amosando un gran nivel diante de rivais moi dificiles. Raul González finalizaba o 17º despois de duas roturas de patilla na sua bici cando marchaba nun extraordinario 8º posto e estaba a realizar unha gran carreira.\nEn Juniors Román Saa tería que retirarse por mor dunha caída.\nO sabado Xiana Conde era a 11ª entre as Junior.\nNa carreira de Elite Jose Antonio Hermida era o terceiro despois de ter saído nas últimas posicións nunha carreira na que vencía Aitor Hernandez e Javier R. Larrinaga era segundo.\nProba de Team Relay dos Campionatos de España de Ciclocross\nA seleccion galega colleitaba este venres no arranque dos Campionatos de España de Ciclocross de Gijon, a medalla de bronce na proba de Team Relay.\nNunha carreira emocionate, na que os galegos entre os que estaba Iván Feijoo, lideraron a proba durante duas voltas, e na que o final entraban en terceira posicion detras de Asturias e Euskadi.\nIván realizaba unha grandisima carreira, marcando o 7º millor tempo de todos os corredores, e o millor tempo dos galegos, perdendo tan so 10 segundos co millor tempo.\nAsi pois, un bronce para Galicia e un bronce para Iván Feijoo.\nMáis de 20 propostas para o público infantil no Auditorio de Ourense\nClasificaciones Liga de futbol veterano: jornada 16


Son de noso: A afección ás verbenas e ás actividades artísticas amosan un mapa cultural alternativo do noso país\nA afección ás verbenas e ás actividades artísticas amosan un mapa cultural alternativo do noso país\nAs comarcas urbanas do Eixe Atlántico amosan unha clara preeminencia no que se refire ocio e hábitos culturais no noso país. Asistencia a cinema, teatro e exposicións, índices de lectura ou participación en espectáculos musicais amosan, con lixeiras variacións, que é nestes territorios onde se concentra a actividade cultural segundo os datos do Instituto Galego de Estatísica que debullou o Observatorio da Cultura Galega na súa análise Ocio e hábitos culturais (II) .\nNo entanto, a asistencia a festas populares, verbenas e orquestras revélase como o indicador que máis altera a hexemonía das cidades galegas nos hábitos culturais. Ao falarmos do interese por esta práctica, é a área Coruña Sureste (comarcas de Ordes, Arzúa e Melide), con cifras baixas na maior parte dos indicadores recollidos polo IGE, a que aparece á cabeza, cun 78% da poboación que asiste a estes eventos de xeito puntual ou habitual.\nLe a nova completa en culturagalega. org


Galixfera.com A opinión de Vanesa Noya Quintela: Politólog@s\nTódolos domingos, reunímonos tres amigas a tomar un café (ou o que se preste) e as nosas conversas tenden a derivar cara moitos lados. Entre outros, a nosa carreira profesional. Coñecémonos na facultade de Ciencias Políticas en Santiago de Compostela e, desde entón, mantemos o costume de reelaborar hipoteticamente o mundo. Novos sistemas políticos, novas administración públicas, novos servizos públicos.\nPois, estas tres soñadoras preguntáronse (e pregúntanse) como, con tantas ideas na cabeza e sendo tan polivalentes, continúan paradas. Ah, claro, que non saben moi ben a que se adica unha politóloga (as miñas desculpas a quen xa o saiba). Quen se licencia ou gradúa en Ciencias Políticas, ten adquirido coñecementos en sistema político a distintos niveis, Administración Pública, organización interna, marketing político, recursos humanos, relación internacionais e un longo etcétera. Creo que se poden facer unha imaxe aproximada de todo o que podemos desempeñar.\nPor casualidades da vida, unhas das miñas amigas coñeceu a unha muller polaca, que montaba lámpadas de ámbar. E falando con ela, descubriu que a súa filla tamén era politóloga. E que traballa nunha multinacional farmacéutica, como asesora. Non lles vou transcribir o salario: resultaríalles obsceno.\nA consideración dos politólogos no norte de Europa, en Estados Unidos e en América Latina é completamente distinta. En realidade, case podería asegurarlles que é distinta en calquera sitio fóra das fronteiras deste Estado. Para a muller polaca que lle acabo de presentar, a súa filla ten un prestixio social comparable aos dos médicos en España. Para ela, a súa labor é esencial para a sociedade: son os gardiáns do bo funcionamento político do seu país. Pero vai máis alá, as e os politólogos son profesionais cotizados polas grandes empresas. Unha carreira difícil de estudar, que só os mellores rematan. Persoas cunha visión global do mundo no que viven.\nSupoño que estarán a pensar de que se queixan estas politólogas de cafés de domingo. Pois de falta de recoñecemento. Non social, senón de simple recoñecemento. A que lles escribe, encontrouse nalgunha ocasión fronte a persoal de recursos humanos ou orientadores laborais que descoñecían as nosas competencias. Inclusive, que me desen algún consello totalmente desencamiñado, máis propio dun inimigo que dun asesor. Ou con xente que nos confunde con podólogos, creadores de politonos para os móbiles ou cousas similares.\nAlgo falla nesta sociedade cando só os demais ven o noso potencial. E isto, por desgraza, non só ocorre para a nosa profesión. Moitos mozos e mozas séntense igual respecto aos seus estudos e a crise non axuda. Será facer a maleta a única saída?\nSe ti tamén pasaches por algo similar e queres compartir a túa experiencia, envía un correo electrónico a candepalleiro@live.com . Gustaríanos saber que non estamos soas.


Inicio/Economía/A Oficina de Dinamización Turística do Barco abre un espazo para a promoción de produtores da zona\nBaixo o lema ´Descubre a que sabe Valdeorras´ o proxecto busca dar a coñecer os mellores produtos de Valdeorras e a súa contorna\nExterior da Oficina de Dinamización Turística do Barco. /Foto: Mónica G. Bellver.\nA Oficina de Promoción de Produtos Tradicionais e Dinamización Turística do Barco de Valdeorras conta desde agora cun espazo físico como escaparate dos mellores produtos da comarca e a súa contorna. Trátase dun proxecto para a promoción tanto dos produtos como dos produtores, que teñen deste xeito un punto no que dar a coñecer o froito do seu traballo.\nTal como explican dende o Concello, a iniciativa nace baixo o lema “Descubre a que sabe Valdeorras” xa que, ademais da exposición, tamén se ofrece degustación dos produtos. “Na oficina non vendemos nin comerciamos, e temos claro que esta non é unha tenda de venda, pero a cata ou degustación dos mesmos axuda a que a xente se anime a coñecer mellor estes produtos” explica o concelleiro de Turismo, Eladio Santos. Así, na oficina non se venderán os produtos expostos, pero si porán en contacto ás persoas interesadas cos produtores e as súas canles de venta.\nProdutos tradicionais na oficina.\nA promoción de produtos no escaparate da Oficina de Promoción Turística do Barco irase facendo por orde de entrada da aceptación dos produtores á proposta enviada desde a oficina para ofrecer o espazo, amosando o seu interese en expoñer. “A idea inicial foi dunha produtora que insinuou a posibilidade de que os produtores da zona puidesen expoñer os seus produtos, e materializouse co apoio á iniciativa por parte do Concello do Barco e do Eixo Atlántico”, explican dende o Concello barquense, asegurando que a resposta dos produtores “é moi boa, e polo de agora cóntase coa aceptación de seis deles, que poderán ter os seus produtos durante 15 días cada un”, estando o espazo cuberto ata o mes de maio.\nPara o concelleiro de Turismo e Promoción Económica “a ubicación da nosa oficina, en pleno centro do Barco, é o lugar idóneo para este escaparate, xa que moita xente pasa por diante da oficina cada día, e de seguro que será positivo para todos os produtores”.\nA Rúa comarca degustación noticias O Barco oficina produtos provincia Valdeorras


Unha medida de transición | Revista\nAcollemento temporal de menores : Unha medida de transición\nEntre 8.000 e 10.000 nenos e adolescentes entran cada ano en acollemento transitorio residencial ou familiar en España. Esta modalidade de tutela infantil é un mecanismo de protección social que ten como finalidade proporcionarlles amparo temporal en pisos, centros institucionais ou en familias ós menores que, por diversas razóns, non poden convivir coa súa propia. O obxectivo é que o neno ou a nena se integren e participen de cheo na vida da familia de acollida, ou que fagan unha vida o máis normal posible cando viven en residencias tuteladas. Esta figura de axuda ós nenos é un tránsito cara a medidas de protección definitivas, como volver á familia de orixe ou acceder a outra familia en adopción, se ben, como contempla a Lei de protección xurídica do menor 1/1996, as medidas de acollemento transitorio pódense enfocar cunha perspectiva a medio ou longo prazo. Isto significa que un menor pode permanecer en acollemento transitorio durante meses ou anos. Segundo o Instituto de Benestar Social de Aragón, que recompilou datos de diversas institucións españolas, no 70-75% dos casos a medida protectora de acollemento transitorio é de tipo residencial (centros de acollida, pisos tutelados, fogares funcionais, minirresidencias) e no 25-30% é de tipo familiar (preadoptivo ou non preadoptivo). As principais razóns que levan ó acollemento transitorio dun menor son, no 65-70% dos casos, a existencia de malos tratos, neglixencias ou abandono por parte da súa familia; os comportamentos disruptivos ou conductas infractoras, especialmente en adolescentes, supoñen o 15-20%; e a incapacidade ou imposibilidade permanente ou temporal para o seu coidado por parte da familia o 10-15%. No tocante ás características socio-familiares dos menores que entran en acollemento transitorio, entre o 50 e o 60% proceden de familias denominadas “de risco social”; entre o 25 e o 30%, de familias con problemática de drogodependencia e/ou alcoholismo; preto do 15% vén de familias con problemática de saúde mental, e arredor do 40%, de familias multiproblemáticas que combinan dúas ou máis das problemáticas devanditas.\nO acollemento é unha figura pola que familias e persoas se fan cargo de xeito temporal da crianza e educación de nenos en situacións de desamparo ata que as súas familias biolóxicas, coas que seguen mantendo encontros, poidan asumir ese labor. O acollemento non rompe os vínculos coa familia biolóxica e non supón un paso previo para a adopción. Trátase de coidar dun menor durante o tempo en que a súa familia, por diversas cuestións “económicas, legais, saúde, etc.” non pode facerse cargo del.\nIr á páxina seguinte Quen pode acoller a un menor? »


Amalia Álvarez terá unha nova zona de xogos infantís e un parque para cans\n22 noviembre 2020 13:22 h.\nParque canino amalia álvarez\nReunión do concelleiro Iván Puentes cos veciños. DP\nAs obras inclúense nun proxecto de mellora integral da Concellería de Desenvolvemento Sostible e Medio Natural\nO inicio, durante a tarde deo sábado, dun zafarrancho de traballos de acondicionamento, reposición de árbores e plantación de novos exemplares de sombra supón o primeiro chanzo dun proxecto de mellora integral co que a Concellería de Desenvolvemento Sostible e Medio Natural de Pontevedra pretende renovar e poñer en valor o parque de Amalia Álvarez e as súas zonas verdes adxacentes. O plan deseñado polo edil socialista Iván Puentes prevé crear un novo espazo de xogos infantís e unha pequena zona acoutada para o uso dos cans que acotío saen a pasear nesta área.\nTrátase de demandas que os propios veciños da Asociación da Eiriña lle transmitiron a Puentes no marco dunha visita por diversas zonas verdes do barrio para analizar o seu estado de conservación e estudar posibles intervencións. Ademais, tamén lle solicitaron un tratamento estético das medianeiras dos edificios que dan cara a este parque. "Non se trataría de intervir directamente sobre as medianeiras, senón dun tratamento vexetal, con árbores e outro tipo de plantas, que permitiría disimular a dureza visual desas paredes que dan directamente contra o parque de Amalia Álvarez", explica Puentes.\nNa reunión abordouse o proxecto co que Desenvolvemento Sostible pretende abrir ao uso público e dotar dun novo parque a parcela de 5.500 metros cadrados existente sobre a pasarela da rúa 12 de Novembro, entre as rúas da Estrada e As Hortas. O concelleiro do PSOE anunciou que este plan, co que se dará continuidade á área recreativa da rúa José Adrio Barreiro, suporá un investimento de máis de 500.000 euros.\n"Agardamos poder presentar o proxecto cara finais de ano e xa en 2021 proceder á contratación das obras", asegurou. Asemade, a Asociación de Veciños da Eiriña e o concelleiro socialista coincidiron na necesidade de axardinar e optimizar o aspecto da zona verde existente entre as rúas Joaquín Costa e Poza dos Canos (fronte ao mural das Mulleres de Pontevedra na Historia).\nTal e como precisou Iván Puentes, "a idea é plantar flor, árbores e mellorar esteticamente esa zona, presidida por unha palmeira", xerando así, "xunto con Amalia Álvarez e co futuro parque da nova pasarela de 12 de Novembro, un terceiro espazo verde que artelle o lecer das veciñas e veciños".\nOs portavoces cidadáns trasladaron ao concelleiro a posibilidade de que estes xardíns poidan bautizarse co nome da mestra e galeguista pontevedresa Daría González. No que atinxe aos traballos que se están acometer nestes días en Amalia Álvarez, Manuel Fontán indicou que, ademais de repoñerse arborado e de retirarse algúns exemplares secos, xa se procedeu á plantación de árbores de sombra (entre elas dúas moureiras e un ginkgo biloba) "para mellorar as condicións de estancia deste concorrido parque".\nAmalia Álvarez terá unha nova zona de xogos infantís e un parque...\nEl servicio de Cirugía del CHUP tiene a 900 pacientes en lista de espera por la covid


A síndrome premenstrual altera a rutina diaria de case 800.000 mulleres en España | Consumer\nA síndrome premenstrual altera a rutina diaria de case 800.000 mulleres en España\nUn 75% non se expón acudir á consulta do médico porque o considera algo normal\nA síndrome premenstrual altera a vida diaria dun total de 772.487 mulleres en España. Con todo, mesmo nas formas máis severas, ata un 75% das afectadas non se expón acudir á consulta do médico porque o considera algo normal. Respecto das consecuencias ao longo da vida, estímase que a sintomatología asociada á síndrome premenstrual afecta en maior ou menor medida a un 80% das mulleres.\nNa forma moderada ou severa desta afección, case 800.000 afectadas revelan un impacto significativo na súa vida cotiá. Os síntomas máis comúns son a sensibilidade mamaria, dor de cabeza ou muscular, retención de líquidos ou aumento de peso, que se dan nun 45,7% das mulleres, sinalou a presidenta da Federación de Planificación Familiar de España, a doutora Isabel Serrano.\nTamén sente irritabilidad (29,2%), ganas de chorar, sensibilidade ao rexeitamento (24,7%), apetito excesivo e antollo de comida (21,6%), fatiga ou falta de enerxía (21%), ademais da perda de interese en casa (7,1%), no traballo (6%) e na vida social (5,6%), segundo destaca un estudo realizado polo Equipo Daphne, en colaboración con Bayer HealthCare.\nO grao de afectación destes síntomas considérase de moderado a severo cando impacta de forma directa na calidade de vida da muller. Nestes casos, os síntomas teñen unha duración media dun tres días ao mes e as enquisadas recoñecen que afecta as súas relacións familiares no 7,1% dos casos, á súa vida social no 5,6% e leva unha perda de interese no traballo no 6%. A sintomatología nas formas moderadas a severas incapacita á muller para unha actividade física, laboral, familiar, profesional ou social normais. A forma máis leve dáse cando as mulleres tan só experimentan algúns dos síntomas e de forma pouco acusada. A máis grave, o denominado Trastorno Disfórico Premenstrual (TDPM), caracterízase por un predominio de síntomas psicolóxicos e atópase incluído na clasificación internacional das enfermidades mentais.\nEstes síntomas asumíronse “como algo normal por parte da muller e con escaso interese por parte da comunidade científica, que durante moito tempo abordou a saúde de forma xeneralista”, asegurou o profesor titular de Ginecología e Obstetricia da Universidade de Sevilla, o doutor José Luís Donas. A pesar do impacto na vida social e persoal da muller, polo xeral non acoden ao médico. Mesmo nas formas máis severas da patoloxía, “ata un 75% das mulleres non consultan ao seu médico porque consideran que é normal, íntimo ou por non pensar que puidese ter solución”, lembrou. Entre quen acoden, segundo a enquisa, os tratamentos máis utilizados para aliviar esta sintomatología son os anticonceptivos hormonais no 57% dos casos, seguidos de analxésicos nun 53,3% e de remedios caseiros ou naturais nun 4,1%.\naltera rutina diaria premenstrual-gl síndrome


O mellor día sempre - Establecer O mellor día sempre gratis\nO mellor día sempre\nXogo O mellor día sempre\nSe che gusta O mellor día sempre , por favor, ténteo un destes xogos:\nHai pouco tempo para chegar que véspera de Nadal e Papá Noel non ten todos os dons de nenos. Axude a recoller os agasallos que están xogando os elfos do ceo, para que poidamos entregar a tempo. Coidado, Santa está nun lago conxelado e pode escorregar moi facilmente. Bo Nadal!\nSalto Santas agasallo\nAgora é o momento máis bonito de todo o ano, por fin, é Nadal !, Ea praza da cidade ten unha fermosa capa de neve e quere unha noite divertida xogando pequenas bólas de neve en todas as persoas que pasan pola praza . Se son cargados con agasallos de Nadal vai dar máis puntuación. Cando lle queda sen munición ve o boneco de neve para máis neve. Evasiva bolazos publicar outros.\nSpongeBob decidiu comezar a traballar eo único traballo que foi alcanzado foi entregar pizzas na casa no fondo do mar. Axude a entregar todas as pizzas que se fixeron. Atropelar a rúa rexeitaron Bikini fondo de calquera que queda no medio e xogando pizza no momento para entrar na porta e non bata contra as paredes da casa. Peto pizzas vai atopar.\nAtopou tres crías orfos nun dos pólas máis altos da árbore, e os tres pobres almas teñen fame. Será o encargado de dar a botella para incorporarse forza e envellecen, e, por suposto, para que eles non morren. Ten que moverse moi rápido ou de pitos non vai sobrevivir. Ollar de preto as pingas de leite que cae dentro dos seus Piquitos, se non, o seu traballo non vai axudar.\nmoito xogo simple, pero vai ter un bo tempo cando non ten nada mellor que facer. Ten na gran pantalla do Über dunha vaca leiteira. Ordenhando a vaca tan frecuentemente como lle gusta e escoitar os distintos sons que saen das súas tetas. Non hai tempo, non hai puntuación, pero ordenhar esta vaca é divertido "muuuuuuuuuuuy".\nComo así indo a ir con un dos personaxes Sinchan máis ousado e divertido toda a animación serie de TV. Está na fronte do seu castelo, Shin Chan foi lanzada, chegou ao seu xardín e segue a facer a danza do burro, xogue as súas shurikens na fenda da aparvado, pero ten que dar présa, como se move moi rápido. Tentar obter a súa propia marca.\nBob e Patrick están indo para organizar un concerto para recordar por toda a vida. Pero eles deben prepararse todo para a función de saída perfecta, axudalos na súa tarefa.\n5 1 3.5 264


Frente Popular Galega (FPG) » Concentración solidaria en Vigo pola liberdade de Otegi\nInicio » Nacional, Solidariedade » Concentración solidaria en Vigo pola liberdade de Otegi\nEscrito por Frente Popular Galega on 3rd Xul, 2011 //\nO vindeiro martes, terza feira 5 de xullo, as amigas e amigos de Euskal Herria en Galiza realizaremos unha concentración solidaria en Vigo esixindo a absolución e liberdade para Arnaldo Otegi e o conxunto de militantes da esquerda abertzale procesad@s no denominado caso Bateragune. A concentración, que coincidirá con outras levadas a cabo en distintos países, terá como lema NON AOS XUÍZOS POLÍTICOS, SOLUCIÓNS XA! e realizarase diante do MARCO (Vigo) a partir das 21h00.\nDesde a Frente Popular Galega (FPG) queremos aproveitar esta ocasión para reafirmar unha vez máis a nosa solidariedade con Euskal Herria e a súa loita de liberación nacional e social así como para manifestar o noso pleno apoio aos e ás procesad@s. Facemos en consecuencia un chamamento aos traballadores e traballadoras galegas a secundar esta convocatoria solidaria e aberta. A solidariedade, nunca o esqueceremos, é a tenrura dos pobos.\nXUÍZO DO CASO BATERAGUNE – DECLARACIÓN\nO 27 de xuño comezou na Audiencia Nacional un xuízo cuxa sentenza ben podería marcar un precedente referencial de enorme transcendencia nun duplo sentido: xurídica, en relación cos casos de presunta ilegalización que aínda quedan pendentes; e política, en definitiva, pola gran repercusión que iso poida ter no actual proceso de configuración do escenario político vasco.\nReferímonos ao caso Bateragune, no que se atopan procesadas oito persoas, dúas delas de particular significación como son Arnaldo Otegi, en prisión desde a súa detención o 13 de outubro de 2009 e Rafa Díez Usabiaga, en liberdade provisoria baixo fianza tras permanecer seis meses en prisión. Os demais procesados son Arkaitz Rodriguez, Sonia Jacinto e Miren Zabaleta, en prisión desde a data indicada, así como Txelui Moreno, Amaia Esnal e José Manuel Serra, en liberdade provisoria baixo fianza.\nComo en todos os procesos ligados á ilegalización de organizacións e partidos políticos, este representa ao noso entender unha flagrante violación de Dereitos Humanos, como o da liberdade de expresión ou de asociación, o que o converte nun caso de extrema gravidade desde o punto de vista democrático.\nNon é, por outra banda, un caso sen rechamantes paradoxos. En sentido oposto ás instancias xudiciais españolas, a xeneralidade do país concede credibilidade ao feito de que as persoas procesadas achábanse no momento da súa detención plenamente implicadas nun proxecto de gran calado. O proxecto non é outro que un escenario democrático para Euskal Herria, sen violencia de ETA, sen violencia do Estado, sen violencia política en definitiva.\nO devandito proxecto, no que os procesados desempeñaron un particular protagonismo, atópase na orixe de acontecementos como a declaración de Altsasu do 14 de novembro do 2009 ou o relatorio que deu paso ao documento Zutik Euskal Herria, así como pronunciamentos e compromisos tan significativos como a declaración do Palacio Euskalduna do 7 de febreiro do presente ano, ou mesmo unha alternativa electoral como Bildu, legalizada a instancias do Tribunal Constitucional.\nNon deixa de ser un contrasenso flagrante, por outra banda, que aínda á espera da sentenza do Tribunal Constitucional en materia de legalización de partidos en relación con Sortu, a Audiencia Nacional pretenda tomar dianteira acelerando a vista de casos como este.\nÉ necesario liberar o presente, e sobre todo o futuro, das cadeas do pasado. Os sumarios herdados de situacións anteriores deberían resolverse na dirección dos novos tempos, sen dar lugar a que nostálxicos do onte fustriguen desde o campo xudicial a actual esperanza de todo un país, de toda unha sociedade.\nÉ necesario pór fin aos xuízos que obstaculizan a nosa esperanza e substituílos por iniciativas de resolución que faciliten canalizarmos de xeito definitivo o contencioso político en termos exclusivamente democráticos.\nDesde esa convicción, queremos facer un chamado a participar na concentración que o día 5 de xullo haberá en Vigo en torno ao lema NON AOS XUÍZOS POLÍTICOS, SOLUCIÓNS XA!.\nA transcendencia de canto está en xogo é enorme. A conciencia crítica do conxunto da sociedade respecto diso ha de chegar de maneira nítida ás instancias políticas e xudiciais do Estado español. Situarse á altura dos acontecementos esixe dar un paso á fronte. É o momento do protagonismo activo. Velaquí unha boa oportunidade.\nGaliza, 2 de xullo de 2011\nSobre a ameaza de agresión imperialista en S...


Declaración Institucional en defensa do porto e contra as intencións do Estado de vender os peiraos - Marea Atlántica\nTras os malos resultados da xuntanza do 23 de febreiro, é necesario que o Concello da Coruña volva reclamar, por unanimidade, un futuro sen especulación no bordo litoral\nPedimos una condena clara das declaracións do presidente de Puertos del Estado, que esixiu vender os peiraos para facer caixa a custa da cidade da Coruña\nA voceira municipal da Marea Atlántica, María García, trasladoulle hoxe ao resto de grupos unha proposta de Declaración Institucional para defender o futuro dos peiraos interiores da Coruña, baseada nos consensos dos últimos anos. Tras o fracaso e a decepción que supuxo a reunión do 23 de febreiro en María Pita, e os pasos atrás que está a dar o Goberno do Estado, facemos un chamamento ao conxunto da Corporación para volver a amosar a unidade do Concello da Coruña na recuperación do bordo litoral para a cidade.\nDeste xeito, a nosa proposta de declaración condena que o presidente de Puertos del Estado, Francisco Toledo, fixo aos poucos días da xuntanza unhas declaracións chamando a manter os convenos de 2004 (que inclúen a construción de 4.000 vivendas, hoteis e centros comerciais ao carón do mar) e a vender terreos para pagar a débeda da Autoridade Portuaria. Mentres, a presidenta do administrador ferroviario ADIF, Isabel Pardo de Vera, négase a financiar a necesaria conexión por tren da dársena exterior de Punta Langosteira. A mesma que non se contemplou nestes desafortunados convenios de 2004.\nProposta de Declaración Institucional\nO pasado 23 de febreiro, representantes das administracións que poden contribuír a resolver o problema portuario da Coruña reuníronse no Pazo de María Pita para revisar o que algunhas delas acordaran en 2004: os convenios urbanísticos que prevén, aínda a día de hoxe, a venda e reurbanización dos peiraos interiores para construír 4.000 vivendas, hoteis e centros comerciais, e sufragar así a construción da dársena exterior de Punta Langosteira.\nOs resultados da xuntanza evidencian a falta de compromiso do Estado coa cidade, tanto da administración portuaria como da ferroviaria, que non só bloquean o desenvolvemento do porto a través da conexión por tren, senón que continúan prescribindo a venda de solo na fachada litoral para financiar unha obra de interese xeral. Ao contrario do obxectivo co que se convocou, as conclusións da reunión confirman a vixencia do planteamento de 2004.\nA negativa a concretar prazos e recursos para o tren a Langosteira é difícil de comprender despois de ter gastado arredor de 1.000 millóns de euros na nova dársena. A escusa para non investir é a fin do carbón e o peche das térmicas, cando ese precisamente debería ser un dos principais motores do tren: promover unha transición enerxética xusta. O porto e a comarca, como o presidente de Puertos del Estado recoñece, están nunha situación xeoestratéxica envexable. Por iso deben explorar outras vías alternativas ao carbón, que existen, e o Estado debe responsabilizarse de que isto aconteza. Precisamente con ese cometido foron concibidos os fondos europeos de recuperación Next Generation.\nA Autoridade Portuaria da Coruña aporta a maior parte dos ingresos financeiros de Puertos del Estado. Na última década, o noso porto pagou xa máis de 36 millóns de euros en intereses ao Estado, o seu principal acredor, sen que comezase a amortizarse nin un só euro do préstamo de 200 millóns. Condonar a débeda non é imposible, é unha cuestión de vontade política, pero mantela segue a ser un negocio moi lucrativo para a Administración do Estado.\nA débeda é inxusta porque hipoteca a cidade e a súa fachada marítima para construír infraestruturas portuarias. É inxusta polas condicións abusivas do crédito, suxeito a un tipo de interese do 1,75%, que é dez veces máis do que cobra o Banco Europeo de Investimentos polo mesmo concepto. E é inxusta ademais porque esa débeda se contraeu para afastar da cidade tránsitos perigosos despois de padecer tres desastres ecolóxicos. Na Coruña lembrámonos ben: foron o do Urkiola, o do Mar Exeo e o do Prestige.\nUnha moratoria no pago da débeda só adiaría o problema e encarecería o préstamo. Puertos del Estado seguiría lucrándose á custa da Coruña. As declaracións do seu presidente, Francisco Toledo, non poden ser mais desafortunadas, e merecen a protesta unánime do conxunto da Corporación da Coruña, por enriba de calquera diferenza política. O caso valenciano demostra que todo é cuestión de vontade: o Estado financiará o tren do porto de Castellón e condonará a débeda da Marina de Valencia, contraída para celebrar a Copa América e os campionatos de Fórmula 1.\nO futuro dos peiraos non pode volver a deseñarse a porta pechada. Tendo o Concello atribuídas las competencias urbanísticas sobre as potenciais transformacións dos peiraos, que ademais precisan de aprobación plenaria cos votos das diversas forzas políticas, as decisións desta índole deben ser trasladadas para a súa deliberación á Comisión Informativa de Pleno correspondente, neste caso a do Borde Litoral, atendendo al principio de transparencia e participación da administración local.\nEstamos a tempo de que o Estado rectifique escoite á cidade da Coruña. Por iso instamos a todas as administracións a deseñar unha senda de entendemento que recolla os acordos aos que a cidade chegou por unanimidade: a condonación da débeda, a conexión ferroviaria a Langosteira, a titularidade pública de todos terreos portuarios, a potenciación dos usos produtivos vinculados á pesca e á economía do mar, a mellora da calidade urbana nos terreos portuarios en desuso, a mobilidade sostible, a dotación de espazos libres e equipamentos públicos, a transparencia e a participación cidadá.\nMarea Atlántica - Comunicación2021-03-02T16:42:13+02:002 Marzo, 2021|Borde litoral, Destacadas|Sin comentarios


O petróleo, unha riqueza envelenada - Kaidara\nEste Global Express ten como obxectivo principal a toma de conciencia por parte do alumnado sobre a dependencia do petróleo do nos o estilo de vida e consumo. Igualmente, pon sobre a mesa as consecuencias que a produción deste combustíbel ten para as poboacións do Sur, máis alá dos problemas ambientais e xeoestratéxicos que implica a súa posesión, extracción e comercialización.\nEste material comeza co traballo dunha fotografía que permite sondar o alumnado con relación aos seus coñecementos previos sobre o tema. “O petróleo, unha riqueza envelenada” ofrece ademais unha visión completa de quen está detrás do negocio do petróleo, desde os principais países produtores até as grandes empresas que o refinan e o comercializan. Pon de manifesto tamén a vinculación entre este combustíbel e algúns dos conflitos armados sufridos en países como Angola, Sudán, Chad, Bolivia, México ou países do Oriente Medio. A través da historia do labrego André Deoutol, de Chad, preténdese que o alumnado tome conciencia da situación de pobreza extrema en que se encontran as persoas que viven nas zonas petrolíferas. Finalmente, pretende facer descubrir aos mozos xeitos diferentes de actuar como cidadáns e cidadás para mudar esta inxustiza.


Canariodopenedo: A guerra dos áridos\nA guerra dos áridos\nOs refugallos de Holanda para Vilar do Colo\nA importación desde Holanda dun novo e rendible material construtivo abre un enfrontamento entre a empresa coruñesa que o comercializa e os canteristas, que aseguran que é contaminante\nNovo produto, novas frontes. A progresiva implantación en España dun novo e rendible material de construción deixou ao descuberto a guerra aberta no sector dos áridos en Galicia. A Asociación Galega de Áridos (AGA) acusou onte á empresa coruñesa Construcións Manmer de "importar e vender material contaminante procedente de Holanda" e pediu á Xunta que paralice "de forma inmediata" a comercialización destes áridos para a construción porque poderían ser perigosos para a saúde. A firma, con sede en Pontedeume e nave no polígono de Vilar do Colo (Fene), nega as acusacións, esgrime as autorizacións da UE e as análises químicas de todos os seus cargamentos para demostrar que cumpre coa normativa e achaca a denuncia de AGA á "competencia" que fai aos canteristas co novo negocio, que xa se está empregando nunha vintena de obras da provincia da Coruña, como o porto exterior de Ferrol.\nO material, coñecido como ARA, procede dos restos de estradas moídas en Holanda e ata agora non se había empregado en España, onde o sistema de reciclaxe é diferente. A trasfega do material (medio millón de toneladas en só seis meses), que chega por vía marítima ao porto exterior de Ferrol e almacénase na nave que a firma ten no polígono industrial Vilar do Colo, en Fene, xa provocou en outubro a denuncia dos ecoloxistas.\nEntón, a Xunta abriu un expediente á empresa por supostos vertidos oleosos ao río Baa, preto da súa provisión, aínda que desde a dirección de Manmer aseguran que esa investigación pechouse porque as análises realizadas entón por Augas de Galicia daban niveis de toxicidade permitidos. Agora, a arremetida chega desde a Asociación Galega de Áridos -que agrupa a 57 empresas propietarias de 39 canteiras en toda a comunidade-, que onte presentou un informe de investigadores da Universidade de Santiago segundo os cales a presenza de metais pesados (hidrocarburos policíclicos aromáticos, con elementos cancerígenos) no árido almacenado en Fene "supera os niveis de referencia para a protección da saúde e dos ecosistemas". Segundo o informe encargado pola asociación e asinado entre outros por Felipe Macías e Manuel Bao, "a súa utilización como árido é desaconsejable en todos os casos en sistemas superficiais". Os canteristas denuncian que o material importado desde Holanda non pasou polos fornos de descontaminación do alcatrán tal e como esixe a lei dos Países Baixos.\nCon todo, desde Manmer aseguran que as análises da USC non son fiables, porque avalían a presenza de metais pesados sumando todas as mostras, en lugar dunha a unha.\nE, ante todo, a firma difundiu onte o chamado Marcado CE, o permiso oficial en toda a UE que autoriza a comercialización de calquera produto en todos os países membros e, polo tanto, certifica a súa salubridade. Ademais, Manmer tamén mostrou as analíticas polas que pasa cada un dos cargamentos no porto holandés, e que tamén avalan os niveis de contaminación.\nA empresa engade que ese material -que en España está autorizado para zahorras e cemento-adoito- xa se emprega desde fai tempo noutros países europeos como a propia Holanda, ou Lituana "onde o están usando como recheo para un porto, é dicir, bótano directamente ao mar".\nSegundo Manmer, "o único obxectivo" da denuncia dos canteristas é sementar o temor entre os seus clientes e boicotear así a competencia que lles está facendo aos materiais tradicionais dos seus asociados. "E se non o vendemos nós, venderao outra empresa de Barcelona, quedarán o negocio os cataláns, porque isto é totalmente legal", advirten desde a firma, que ademais anuncia que porán unha denuncia contra a Asociación "por danos e prexuízos".\nUnha das obras galegas nas que se usa o ARA é o porto exterior de Ferrol, en concreto na pavimentación da chaira da segunda fase do dique. Desde a Autoridade Portuaria da cidade confirmaron onte que tanto a recepción dos cargamentos de ARA como o seu uso na obra "cumpre cos requisitos exixibles para o seu uso". "Se non fose así, xa nin entraría no peirao".\nEn calquera caso, a Xunta anunciou onte que, ante a denuncia da asociación, abriu unha investigación e xa solicitou probas a unha empresa independente para determinar "se cumpre ou non a normativa".\nelcorreogallego.es (comentario nº 4)\nEtiquetas: Cabanas, Refugallos, Vilar do Colo\nGasoduto de Reganosa a Portugal\nO gas natural chegará este ano ao centro das Ponte...\nGalicia de Mugardos, dous meses sen gañar na Pedre...\nMugardos, onde vive a Señora Serea\nDesbloqueado o proxecto do cine Zárate\nO CD As Pontes empata no desconto de penalti inxus...\nDenuncia do Comité Cidadán (CCE) ante o Xulgado de...\nO día 27 de xaneiro homeaxe a mugardesa Amada Garc...\nPrimeiro gaseiro ilegal do ano 2010\nEndesa prevé unha "redución importante" na produci...\nQue vai pasar coas centrais de gas en ciclo combin...\nVítoria do Galicia de Mugardos por 0 a 3 ante o Sa...\nCentenario da "Unión Mugardesa" na Habana\nPor unha información veraz\nA Confraría buscará axuda para recuperar a memoria...\n"I Concurso de Escaparates Concello de Mugardos"\nMonumental enfado do público na Pedreira\n"A Perla da Ría" segue sendo falsa


Evento: Xornada literaria e de lecer arredor da figura de Otero Pedrayo | Cultura de Galicia\nEvento: Xornada literaria e de lecer arredor da figura de Otero Pedrayo\nsábado, 15 setembro, 2018 - 11:00\nVisitas e charlas sobre o autor e os seus intereses\nA Casa Grande de Cimadevila será o punto de encontro para unha xornada centrada no escritor Ramón Otero Pedrayo. A xornada comezará cun percorrido literario pola contorna da casa do autor, do que se cumpriron 130 anos do seu nacemento en 2018. De volta na vivenda haberá un xantar conxunto no patio, paseo polos xardíns e visita á propia casa.\nA xornada complétase cunha charla sobre Domingo Fontán. O historiador, arqueólogo e profesor de literatura Alfonso Vázquez Monxardín falará sobre a figura e o legado do científico galego Domingo Fontán (1788-1866), autor da prezada Carta geográfica de Galicia, ao que este ano se lle dedica o Día da Ciencia en Galicia. A paixón de Otero Pedrayo pola xeografía é coñecida e foi a que o levou a opositar á cátedra de xeografía e historia no instituto de Ourense que hoxe leva o seu nome. Anos despois da súa depuración, logo da contenda civil, obterá a cátedra de xeografía e historia na Universidade de Santiago de Compostela. O escritor tiña, cando menos, dous exemplares do mapa de Fontán, e consérvase na casa un dos orixinais.\nEste evento forma parte da programación de Espazos Sonoros 2018, unha proposta cultural organizada pola Xunta de Galicia para achegar á cidadanía a lugares singulares do patrimonio, a través dun programa de actuacións de música e visitas.\nS.X. de Cultura\nXornadas de autoprotección femenina\n23 de marzo a 6 de abril\nIsabel Zendal: a expedición Balmis e os nenos da vacina\nA saúde na cooperación ao desenvolvemento e a acción humanitaria


Solidariedade e deseño na exitosa Gala Lvcvs Moda 2015 que reuniu a máis de 500 persoas no Círculo das Artes\n- A 6ª edición do desfile de moda dedicado á Mariña e presentado pola actriz galega Mariana Expósito, permitiu recadar preto de 10.000 euros que se entregarán nos próximos días ao Fogar do Transeúnte\n- O evento fixo de escaparate dos 6 deseñadores, 16 firmas de artesanía e 9 peluquerías grazas á ampla cobertura dos medios de comunicación e ao traballo dos profesionais da Fundación TIC e dos alumnos da Escola de Imaxe e Son\n- As mellores imaxes dos modelos presentados en coleccións sorprendentes e innovadoras, as fotografías do concorrido photocall e o vídeo íntegro da Gala, poderanse ver proximamente na web www.deputacionlugo.gal\nA 6ª edición da Gala Lvcvs Moda constituíu de novo un escaparate excepcional para os profesionais da moda lucense, que conseguiron facerse co público un ano máis cuns desfiles cheos de creatividade e innovación. Máis de 500 persoas, entre as que se atopaban a Vicepresidenta Segunda da Deputación, Lara Méndez, e a Concelleira de Cultura, Carmen Basadre, estiveron presentes neste acto benéfico presentado pola actriz Mariana Expósito e que tivo lugar hoxe no Círculo das Artes, conseguindo recadar preto de 10.000 euros que se entregarán ao Fogar do Transeúnte da capital lucense.\nNesta edición, 31 firmas da provincia de moda, peluquería e artesanía se reuniron nunha gala que desde as súas orixes pretende dar a coñecer e dar pulo a profesionais do sector, así como proxectar as súas creacións nun escenario abarrotado de asistentes. Ademais, moitos dos deseños que se presentaron estaban inspirados na Mariña Lucense como protagonista deste acto, deixando patente o apoio institucional a dito enclave natural.\nPulo para a moda da provincia\nUn ano máis, os participantes na Gala amosaron a calidade das súas coleccións e peiteados cun grato recibimento por parte dos asistentes. Os 6 deseñadores, 16 artesáns e 9 peluquerías conseguiron a conxugación perfecta entre tradición e innovación, pasado e futuro, clasicismo e vangarda. Esta combinación fai que o sector se teña valorado xa como punteiro, despois de promocionar estes eventos que ao longo dos anos foron consolidando un potencial xerador de emprego e riqueza para a provincia.\nComo xa é costume, a Deputación repartiu entre o público un pequeno libreto con toda a información sobre os profesionais que formaron parte do acto. Deste xeito, poderanse adquirir as creacións expostas tanto de artesáns como de deseñadores, ou ben acudir ás peluquerías que, este ano, sorprenderon tanto cos seus peiteados como co maquillaxe realizado.\nCobertura e difusión mediática\nComo xa era de esperar pola experiencia das anteriores edicións, o evento benéfico de moda contou cunha ampla cobertura dos medios de comunicación, que difundiron o desfile coas propostas dos profesionais lucenses. Ademais, cómpre salientar o impacto que tivo nas redes sociais tras a subida de fotografías, vídeos e multitude de comentarios que se foron facendo no instante no que ían aparecendo os modelos.\nPor outra parte e grazas ao traballo da Fundación TIC e dos alumnos da Escola de Imaxe e Son, proximamente se publicará na web da Deputación a gravación íntegra da gala, así como todo o acontecido fóra da pasarela. Tamén se farán públicas as fotografías do photocall e aquelas imaxes dos deseños máis chamativos para ter constancia desta noite de moda e espectáculo.\nAs propostas dos creadores\nOs seis deseñadores mostraron as súas propostas claramente inspiradas na Mariña Lucense, con especial coidado nos tecidos e bordados artesanais.\nLucía Dorado amosou a súa primeira colección de roupa Chicadecanela para primavera 2015, de clara inspiración vintage, con guiños sesenteros, pero moi actual na elección de tecidos e volúmenes. Con prendas sinxelas e asequibles, femininas e con personalidade, mostrou unha colección deseñada en Lugo e fabricada integramente entre Galicia e o norte de Portugal.\nTina Cortón presentou nesta edición unha colección inspirada nas modistas luguesas dos anos 70 Maruja Bértolo, Antonia Casal e La Morandeira. Segundo afirma a deseñadora, moitas lucenses aínda conservan algúns dos vestidos, elaborados cuns tecidos difíciles de conseguir actualmente. Mirándose neste espello, abarca desde deseños máis casual ata vestidos de festa moi innovadores. Pasou dunha liña mariñeira de pantalóns curtos a outra hippie e folk, rematando con modelos festivos de elaboración sutil, caída elegante, meticulosa e etérea, mantendo o carácter artesanal dos bordados a man.\nMonste Arias levou á pasarela a colección “Luces y sombras” nun intento por identificar á muller actual nos seus deseños con esa ambigüidade entre sensibilidade e fortaleza. Comezou así cunha primeira parte na que destaca a cor amarela, a luz e naturalidade das teas, con aplicacións bordadas e superpostas de textura delicada. Continuou cunha segunda parte, a das sombras, con tons máis escuros, tecidos con gravados, detalles con pedrerías cosidos a man, para representar a esa faceta máis forte, temperamental e sexy da muller. Pechou o seu desfile cun traxe de noiva sorprendente, fóra do tradicional.\nManuel Bolaño presentou a súa colección “Palomo Cojo”, inspirada na comunidade rumana que está emigrando ao noso país. Con isto pretendeu facer un paralelismo entre as pombas e os rumanos que viven en malas condicións; de feito, desfilou unha muller que foi unha das divas máis recoñecidas nos anos 70 en Rumanía e que na actualidade reside en España, vestindo un abrigo de nutria con zorro. Tamén desfilaron pola pasarela vestidos hippies, con moitos estampados, flores e texturas diferentes nun intento de representar o caos a través destas prendas.\nMaría Tacón repite este ano da man de Purificación Godoy, presentando unha colección en branco e negro cun certo aire retro dos anos cincuenta. Os tecidos vaporosos cubriron a pasarela con esta proposta fresca e innovadora, adaptada aos novos tempos. Un traxe de noiva curto, alternativo e fóra do tradicional espertou a mirada dos asistentes. Sen perder de vista o obxectivo, as vestimentas elaboradas con neopreno e o ramo de noiva presentaron un toque alusivo con motivos mariñeiros.\nLuis Areñas dividiu o desfile en dúas partes ao ter aberto a súa segunda tenda fai 20 días. Coa súa firma de roupa Veritas Veritatis Luis Areñas amosou vestidos máis comerciais dirixidos a unha muller xoven, combinando motivos étnicos con peletería ou ante. Na segunda parte as modelos desfilaron coa firma Luis Areñas, caracterizada pola alta costura, tecidos moito máis traballados, con bordados en cristal e sedas naturais.\nOs 16 artesáns expuxeron as súas creacións de marroquinería, xoiería e outros complementos de vestir, combinando tradición e vangarda. Tamén amosaron prendas de vestir realizadas con fibras naturais tecidas con técnicas de cestería, lá, coiro e seda; xoias elaboradas con materiais innovadores e metais nobres; e mesmo os asistentes puideron observar a orixinalidade dalgúns traxes tradicionais galegos.\nPor terceiro ano consecutivo, o desfile de peiteados e maquillaxe supuxo un espectáculo que non deixou indiferente a ninguén. Logo de moitas horas de traballo, os estilistas e peluqueiros que participaron na gala amosaron as súas propostas innovadoras e inspiradas na Mariña Lucense.\nA Gala de moda lucense, consolidada como unha oportunidade económica pra todos os participantes, suscitou o interese de 11 empresas colaboradoras: Dick&Paul; Cuplé; IES Muralla Romana; Janeiro Floristería; Lolita Blu; Ramón Rebolo; Lucus Piel Peletería; Marcos Peón, M&N Joyas; Messalina e Modesto Santa Eularia.


Este xoves remata o prazo para solicitar o voto por correo\nPode realizarse persoalmente ou de xeito telemático\nSegundo informou Correos, os cidadáns que queiran votar por correo "aínda dispoñen de prazo para poder realizar os trámites necesarios". "Os electores poden solicitar en calquera oficina de Correos de España, o Certificado da súa inscrición no Censo Electoral do País Vasco ou de Galicia", engadiu.\nEsta solicitude, lembra, "debe ser realizada persoalmente por cada elector, salvo en caso de enfermidade ou discapacidade acreditadas mediante certificación médica oficial que impida a formulación persoal da devandita petición", en que poderá "ser presentada en nome do elector por outra persona autorizada notarialmente ou consularmente".\nNo momento de formular a solicitude, os interesados deben acreditar a súa personalidade presentando ante o empregado da oficina postal o DNI, pasaporte ou carné de conducir orixinais.\nA solicitude de certificado de inscrición no censo tamén se pode solicitar de maneira telemática a través da páxina web www.correos.es. Esta opción púxose en marcha por primeira vez este ano como consecuencia da situación sanitaria.\nPara solicitalo é necesario dispor de DNI electrónico ou dun certificado dixital válido para asinar electrónicamente a solicitude e ter instalado no computador AutoFirma, a aplicación de firma electrónica do Ministerio de Hacienda. O prazo de presentación de solicitude telemática finaliza ás 23,59 horas deste xoves.\nAs Delegacións Provinciais da Oficina do Censo Electoral, após comprobar a inscrición dos solicitantes no censo, preparan os envíos coa documentación electoral á dirección indicada polo elector na súa solicitude, indicou Correos.\n"Correos distribúe esta documentación e responsabilízase de realizar polo menos dous intentos de entrega en man ao propio destinatario", subliña.\nNo momento da entrega, sinalou a entidade, "o elector, se así o desexa, pode entregar ao carteiro ou carteira o sobre co voto cumprimentado a cambio dun xustificante acreditativo do depósito do seu voto". Se o elector decide non entregar o seu sufraxio nese momento, pode despositarlo en calquera oficina de Correos até o próximo 10 de xullo ás 14,00 horas.\n30 jun 2020 / 10:53


Aquel ano xuliano - Afonso Vázquez-Monxardín\nAquel ano xuliano\nO calendario xuliano, o de verdade, foi instaurado por Xulio César no ano 46 d.C. despois de ter consultado un astrónomo de Alexandría, e fixou un ano de 12 meses e 365 días, cun bisesto cada catro; algo moi parecido a hoxe. Pero nos tempos do papa Gregorio XIII matizouse esa cadencia do bisesto pois a duración do ano non é exactamente de 365’25 días senón de 365’2425. E esa piollada de diferenza fixo que no tempo transcorrido desde ese 46 d.C. ao 1582 d.C. (1.042 anos) o erro acumulado chegase aos 11 días.\nPor iso fíxose unha reforma nos bisestos para que seguisen cada catro anos, pero eliminando os que cadren en múltiplos de cen que non o sexan de 400. Así, o 2000, lembren, foi bisesto, pero non o 1700, nin 1800, nin 1900. Saben, e senón dígolllo, que para corrixir ese erro, o día seguinte ao 4 de outubro de 1582 -noite na que morreu Santa Teresa de Ávila- foi o día 15 de outubro. E saben que como os ingleses non aceptaron o novo calendario “papista” ata 1752, Shakespeare morreu, ao igual que Cervantes, o 22 de abril do ano 1616, pero non era o mesmo día. Por esta reforma, última de momento, chamámoslle ao noso de hoxe Calendario Gregoriano.\nEn fin, logo entre nós, houbo un novo e humorístico “ano juliano” produto, seica, dun engano. Moitos seguro que o lembran e máis dun o gozou. O caso é que en xuño de 1973 intégrase como ministro de Educación do Goberno de Carrero Blanco don Julio Rodríguez Martínez, físico, cristalógrafo, daquela reitor da Autónoma de Madrid, pero cuxo cargo fora ocupado ata había poucas semanas polo prestixioso xurista e historiador don Luís Sánchez- Agesta. O que se comentou daquela era que seica Franco lle dixera a Carrero de nomear ao reitor da Autónoma, descoñecedor do relevo. E podería ser, porque Sánchez-Agesta fora, ata a súa disolución en 1969, integrante do Consello Privado do Conde de Barcelona, e se cadra era interesante telo a man coa mira posta no, daquela, príncipe Juan Carlos. Pode.\nO caso é que o tal Julio Rodríguez, nada máis chegado ó cargo, inspirado, deulle ordenar que o curso académico coincidise co ano natural. Meu dito, meu feito. E empezou pola universidade, por primeiro. Así, os alumnos que acaban COU tiveron vacacións de verán entre xuño e xaneiro. Nin que dicir ten que as universidades e a propia administración educativa, alucinadas, puxéronse en contra, pero nada puideron facer. El argumentaba, serio, ante a pregunta de se se baseaba en experiencias noutros países: “No. Tampoco hemos tenido que seguir al extranjero para el descubrimiento de América o para definir el dogma de la Inmaculada”. E as cousas habíanse resolver pola brava. O 20 de decembro de 1973 Carrero Blanco saltou polos aires, e no seguinte goberno, constituído en xaneiro de 1974, o tal Julio desapareceu, e o seu substituto Martínez Esteruelas, de acordo coas universidades, forzou para volver á normalidade un curso anormal, entre xaneiro e xuño de 1974.\nE non pasou nada. Os profesionais que se formaron teñen a mesma capacidade que os que non padeceron ese disparate. Os rapaces que lles cadrou, aproveitaron o tempo noutras cousas. Igual que, con máis medios, pasa hoxe. Pero diso heilles falar o vindeiro día.


Crónica da primeira Misa en Familia deste curso\n18 noviembre, 2013 desarrollo Crónicas, Sin categoría\nO domingo 17 tivo lugar a primeira Eucaristía en Familia deste curso. Nesta ocasión, a celebración estivo animada polo grupo de adolescentes. O grande número de persoas que participou puido disfrutar da súa espontaneidade, da súa linguaxe,… mesmo dos seus ritmos.\nA misa serviu ademais para facer á presentación en comunidade da Campaña de Nadal deste ano 2013. Os rapaces foron quen de trasladarnos a difícil situación da infancia haitiana e o camiño de esperanza que para algúns destes nenos supón o Fogar ecolóxico de acollida da Fundación Montesinos en Titanyén.\nNa Eucaristía fixeron presentes a estes pequenos e a sentímonos unidos a eles e a toda a humanidade sufrinte en calquera parte do mundo. Todo isto supuxo un paso máis, entrañable, agarimoso, desta campaña de solidariedade que estamos a levar co lema “Eu sosteño Titanyén.\nEntrada anterior:Crónica do Magosto 2013\nSiguiente entrada:Manifestación-Performance polo Programa SEREOS


Unha estrutura fenicia ou unha nova sauna castrexa entre as hipóteses da edificación atopada no porto de Cervo - Historia de Galicia\nEstrutura atopada na Atalaia, no porto de San Cibrao / XdM\npor Redacción · 8 Xuñ, 2019\nAs obras de renovación da rede de saneamento do Porto de Arriba, en San Cibrao, descubriron presenza de dous muros pertencentes á fachada dunha mesma estrutura que os arqueólogos excavarán durante a vindeira semana.\nSegundo apunta o Xornal da Mariña, aínda que é cedo para establecer unha datación ou a importancia do achaádego, os especialistas slaientan que se trata “dun edificio complexo” que habería que estudar.\nEste venres confirmouse o que os especialistas sospeitaban e os traballos deixaron á vista; “restos estruturais moi potentes, cubertos de area de praia”, segundo explica Emilio Ramil, responsable da empresa Axa Arqueoloxía, radicada en Ferrol. O arqueólogo sinala que se remitiu unha solicitude a Patrimonio para que autorice unha prospección da zona máis ampla.\nEstes mesmos restos poderían tratarse dos atopados xa por Chamoso Lamas nos anos 70. Corenta e cinco anos atrás, as informacións facíanse eco da hipótese de que o edificio, posteriormente tapado, se tratase dunha fábrica de salgadura de época fenicia.\nNo 2008, a partir das testemuñas da veciñanza que viviu as excavacións e de consultas a expertos, Mariña Patrimonio plantexou a posibilidade de que fose unha sauna castrexa ou pedra formosa e pediu á Xunta de Galicia que estudase a zona. Máis información no Xornal da Mariña.\nTemas: Atalaiaestrutura feniciaSan Cibraosauna castrexa\nSeguinte Como foi a gran batalla na Cidade da Selva entre os guerrilleiros e a Garda Civil no 1946?\nAnterior Como hai que xestionar e protexer incunables e outras xoias bibliográficas?


O Pleno de Gondomar tratará a cesión dos terreos lindeiros co IES Terra de Turonio á Xunta – ValmiñorTV.com\n26 marzo, 2019 in BAIONA ES // Controlado un conato de incendio forestal en Baíña\n26 marzo, 2019 in BAIONA // Controlado un conato de incendio forestal en Baíña\n26 marzo, 2019 in CASTELLANO // “La catarsis emocional de Jude”, un viaje a través de las canciones de The Beatles, en Gondomar\n26 marzo, 2019 in GALEGO // “La catarsis emocional de Jude”, unha viaxe a través das cancións de The Beatles, en Gondomar\n26 marzo, 2019 in CASTELLANO // La NigránH2Plaza, que se disputa el sábado, se consolida como un evento familiar\n26 marzo, 2019 in DEPORTES // A NigránH2KPlaza, que se disputa o sábado, consolídase como un evento familiar\n26 marzo, 2019 in CASTELLANO // La Diputación abre el plazo de inscripción para participar en los campamentos polideportivos\n26 marzo, 2019 in GALEGO // A Deputación abre o prazo de inscrición para participar nos campamentos polideportivos\n26 marzo, 2019 in CASTELLANO // La Iniciativa Gallega por la Memoria apoya la querella argentina contra los crímenes del franquismo\n26 marzo, 2019 in GALEGO // A Iniciativa Galega pola Memoria apoia a querela arxentina contra os crimes do franquismo\nInicio » GALEGO » O Pleno de Gondomar tratará a cesión dos terreos lindeiros co IES Terra de Turonio á Xunta\nO Pleno da Corporación Municipal de Gondomar que se celebrará este xoves ás 20:00 horas no Auditorio Lois Tobío, entre outros asuntos, tratará un de especial relevancia: a posta a disposición da Consellería de Educación da Xunta de Galicia dos terreos expropiados hai máis de 8 anos, despois doutros 20 anos de xestións pra conseguilos. “Agora con estes máis de 1.000m2, o IES Terra de Turonio disporá dun amplo espazo que sen dúbida vai facer que melloren moito as condicións do alumnado que alí estuda. Deste xeito dáse cumprimento a unha longa demanda da comunidade escolar do devandito IES”, destaca Antonio Araújo.\nTrátase duns terreos expropiados hai máis de 8 anos ao non se chegar a un acordo de compra cos propietarios dos mesmos. Un expediente que se iniciou a canda a construción do propio IES, hai máis de 20 anos, sen que até agora se pechara o mesmo. Coa posta a disposición da Consellaría de Educación destes 1.484m2, poderase ampliar o patio do IES, etc, e darlle así cumprimento a unha necesidade longamente demandada por toda a comunidade escolar do devandito IES. “Sen dúbida estamos diante dunha decisión de calado que vai axudar a aumentar aínda máis a calidade do ensino público do alumnado do noso concello”, engade Araújo.\n“Como o concelleiro de Urbanismo que me tocou a responsabilidade de lle por fin a este complexo proceso, estou seguro que a devandita proposta de cesión contará coa unanimidade de toda a Corporación Municipal, que dende sempre deu mostras de estar na liña de defender a calidade do ensino público e dos nosos centros de ensino de Gondomar”.\nDespois dun longo proceso expropiatorio (de máis de 8 anos) e de conseguir a documentación e os requisitos necesarios para iso, o pasado mes de decembro, por fin, procedeuse á inscrición no Rexistro da Propiedade, a nome do Concello de Gondomar, da parcela expropiada. Co acordo plenario do vindeiro xoves, de resultar favorable, remataría toda a tramitación iniciada hai anos, pasando a devandita parcela a ser propiedade da Xunta de Galicia. Con isto rematarían os impedimentos legais para que a Consellería de Educación procedese a realizar as obras de acondicionamento, peche, etc que considere oportunas.


bibliotecaceploistobio: abril 2015\nRecollemos algún momento da lectura en kamishibai que fixeron os alumnos de 6º para os máis pequenos\nFEROZ , O LOBO from Bibliolois on Vimeo.\nFeliz Feroz from Bibliolois on Vimeo.\nPublicado por loistobio en 21:04\nAchegamento da música e os instrumentos\nUn grupo de músicos do Conservatorio estiveron onte na Biblioteca mostrando ao alumnado diferentes tipos de instrumentos : o seu sonido , características, formas, usos, etc.\nUn exemplo máis de actividade compartida.\nAdaptación do conto O soño de Matías polo alumnado de 6º\nKamishibai O soño de Matías from bibliolois\nPremio Picasso coruñés\nA alumna de sexto , Rosalía Fernández Barcón , foi merecedora do premio Picasso Coruñés ao mellor xornal ( categoría A ) . A obra levaba por título " El papagayo de Viveiro " . Noraboa polo esforzo e a creatividade.\nPublicado por loistobio en 19:14\nContacontos de Trécola .\nEstivo na Biblioteca co alumnado de 1º e 2º . Contou historias para sorrir e entreter . Nesta ocasión , a intérprete de signos do colexio acompañou ao contacontos , signando a narración . Unha fórmula necesaria para atender á diversidade.\nAchegando a literatura e a música\nAdemáis de compartir o tempo libre coas persoas maiores ; tratando de enlazar dúas xeracións tan diferentes , pero tan complementarias ,o coro estivo o pasado luns en Geriatros e alí interpretaron con voces e instrumentos cancións infantís, romances, populares de Galicia , algunha inédita , .... Unha fórmula para achegarse á literatura e á música.\nFELIZ FEROZ , versión feita polo alumnado de 6º para Kamishibai\nAlimentación e actividades interdisciplinares\nDesde o equipo de biblioteca, elaborouse esta proposta de actividades para traballar as competencias lingüística e matemática , partindo da lectura de etiquetas alimenticias . Un traballo integrado no PDI anual .\nAlimentación e moitas actividades interdisciplinares


Mediterranea ONG Galicia\n4º Mundo Mallorca: resumo\nResumo: Programa do 4º Mundo Mallorca dende Novembro 2009 ata finais de Xullo de 2010. Neste período de tempo uns 30 voluntarios de Mediterránea colaboraron con grande enerxía e entusiasmo e grazas a esta labor proporcionáronse de maneira constante alimentos, roupa, medicam,entos, xoguetes e material para a hixiene persoal a norteafricans, sudamericanos, europeos do Leste e españois entre outros. Durante case todo o inverno reparteuse comida para 1500 comidas diarias. Dada a coñecida xenerosidade dos subsaharians cos seus esa comida probablemente foi compartida por moitas mais persoas das que identificamos. Mantivemos a nosa colaboración con centros coma Zaqueo ou Can Gaza.Cabe destacar que se realizou un grande esforzo con Can Gaza, tanto en promover a sua autosuficiencia como en mellorar a sua capacidade en atender aos seus residentes. Levamos moitos anos axudando a estes centros e seguiremos facéndoo sempre que poidamos. En relación á comida distribuida, cabe destacar que se entregaron máis de 26379 kgs de alimentos nos que se incluen 6,5 toneladas de arroz e máis de 6180 litros de leite. A distribución dos alimentos foi a seguinte: 957 kg a Zaqueo, 7000kg en Palma Nova, 18000 en Palma e uns 400kg en Can Gaza.A comida entregada incluía: aceite, arroz, allo, fabas, carne, cacao, cebolas, pasta, fruta en conserva, fariña, leite, sal, pementa, tomate en bote e pan de molde. Ao mesmo tempo entregábanse xabrón, lexía, pañales e deterxente. Tamén puxemos en marcha duas escolas onde se deron clases de lectoescritura, castelán, inglés e informática. Isto é moi importante porque mellora a posibilidade de atopar un traballo,e un senso aos dias baleiros destes parados. Moitos poderán voltar aos seus países e traballar alí de guias turísticos ou intérpretes. Os que coñecedes o "Terceiro Mundo" sabede-lo ben que vai atopar como guia ou traductor a unha persoa que fala a tua lengua. A crise, desafortunadamente, non desapareceu, e este inverno voltaremos a atoparnos con xente comendo na barredura, xente loitando para non ter que entrar no mundo do crime e da prostitución para poder subsistir, e xente que por motivos varios non pode acceder ao sistema de axudas convencionais. Grazas a todo o equipo. Michael Stoma.\nDiario de viaxe en Abugida\nAQUÍ vos deixo o diario da viaxe dunha das nosas voluntarias sobor dos seus primeiros dias en Abugida.Qué ben escrebe esta rapaza, así que a prepara-los kleenex.Só engadir como resposta a algunhas das preguntas que ela se facía nestes primeiros dias, que os nenos viven en chamizos feitos con lama e esterco, ou de lata e plásticos. Que só nalgunhas hai luz que enganchan dende a rua e que en ningunha hai auga. A cociña é comunitaria, ao igual que a letrina, se é que existe.Por iso os baños de Abugida son os primeiros que están tomando na sua vida,¡e que ben lles sentan! ¡Que o disfrutedes!\nAncians de Akaki\nO 1 de Xullo comezamos a facer efectivo o soporte a 14 ancians en situación de risco social, polas suas baixas pensións ou por falla destas. Estes anciáns, no caso dos dous homes, viven coas suas mulleres,e no caso das mulleres moitas delas están ao coidado de netos orfos menores de idade.Os/as que non cobran pensión sobreviven da caridade dos veciños (tamén con recursos moi limitados) e no caso dun dos dous varones,que non ten ningunha pensión (ni el nin a sua muller) intentando traballar esporadicamente de garda de seguridade (o cal é un pouco difícil aos seus 75 anos.)Anciáns necesitados na zona hai moitísimos, pero istos foron seleccionados (xa que por desgraza sempre hai que seleccionar) por non ter fillos que os poidan axudar. Hai tres anciás con graves problemas de visión e duas que apenas poden moverse. No caso dos que teñen unha pequena pensión - que pode ser de 30 birrs mensuais, 1,69 euros - Mediterránea aporta a cantidade restante ata 300 birrs, no caso de que a persoa viva soa e 400 birrs no caso de que a persoa viva en parella ou con netos. Estas son as cantidades que permiten sobrevivir con dignidade en Etiopía.Foto: entrega dos cartos. Fallan duas mulleres que non poideron desprazarse, ás que se lle entregaron os cartos no seu domicilio. Publicado por\nDerradeiro vídeo de Mediterránea\nSe queres ver o noso derradeiro vídeo preme AQUÍ. Publicado por\nA gardería de Abugia en marcha,¿queres ir en Agosto?\nOla, aquí vos deixamo-las fotos da gardería cos nenos dentro. Hai 31 nenos, de entre 1 e 2 anos. Ao longo deste mes temos duas voluntarias en Abugida, as duas son un crack. Traballadoras, intelixentes, dispostas, integradas, flexibles...están axudando moitísimo. Coincidiron coa posta en marcha da gardería, o que estivo moi ben, xa que ao ser esta unha experiencia novedosa pola curta idade dos nenos e estar acostumadas as coidadoras ao traballo meramente asistencial (ao traballar en orfanatos, casas cunas de Ecais, etc) e non estimulativo-pedagóxico, están a agradecer moito a axuda das nosas duas voluntarias. Transcribo parte dos mails das nosas voluntarias, coas que estamos en comunicación frecuente. Ola rapazas. A vida segue sendo bela aquí. Traballamos moi ben, ¡penso que pediremos setembro sen traballo e soldo! Neste mail voume centrar no traballo cos bombóns e despois cóntovos outras cousas de organización, cartos, informática...Hoxe estivemos na aula dos peques toda a xornada (agás miniescapada para almorzar inyera). Cóidanos moi ben, estamos contentísimas aquí. As mestras son unha dulzura, o persoal de despacho(como eu os chamo) está sempre atento ao que poida facernos falla e os nenos están para comelos.Quixeron dar un dia mais (hoxe luns) como período de adptación por non comezar de golpe tra-lo fin de semán. Non o vexo nada mal. Así que o primeiro grupo veu de 8 a 10, e o segundo de 10 a 12. A partir de mañá veñen todos a horario completo. Mañá porán os chandals-uniformes. Será xenial porque van vestidos pouco adecuados a actividade, ao tempo, coa roupiña rota... Os peques choran...o normal dada-las circunstancias. Só hai unha que non chegou a calmarse, pero non me preocupa moito porque non se ve enferma, (a enfermeira mirouna por se acaso), comeu (só tortilla) e deixou de chorar cando viu á sua nai. ¡Foise sorrindo! Mañá imos facer pasar ás mamás á gardería. Vémola preciosa e di Zeri que só algunhas a coñecen. Cando veñan a buscalos farémolas pasar, ensinarémoslles as instalacións, contarémoslles o que se fai alí, falarémoslles das comidas...Trátase de achegalas ao centro, véxoas tímidas e sería bonito que saiban onde deixan aos seus fillos. (encantaralles). A comida dos nenos é nutritiva e semella gostarlles a todos eles. A enfermeira semella unha maravilla. É encantadora cos nenos, intelixente, atenta...fainos de traductora (inglés-amárico) , axúdanos moito. Adora aos nenos, e cando lle falei de X como VIH sorriume cómplice, agarrouna e pegoulle un bico de película. E eu, que ando blandiña coa miña cadela, desfíxeme ao vela. Díxome que ela se encarregará de supervisar que os biberóns da nena vaian ben feitos (de cantidade de auga e de leite, que estean fervidos...) ¿Boa fichaxe, si señor! As actividades non se están levando a cabo polo do período de adaptación. Trataremos de inicialas mañá e xa vos contaremos como vai todo. Se cres que Abugida pode selo teu sitio de voluntariado en Agosto, escrébenos e enviano-lo teu C.V. Desafortunadamente a voluntaria de Agosto non vai poder ir, así que buscamos a alguén que sexa independiente, voluntariosa, traballadora, creativa e amoldable. Poñémolo en feminino porque a convivencia é con mulleres, e as mulleres de alí prefiren convivir con mulleres cando se trata dunha convivencia estreita. Caso aparte será se atopamos un manitas voluntario, que fai moita falla...estamos nelo. Como requisito necesario pedimos aos voluntarios que se fagan socios. Moitas grazas. Equipo de Mediterránea-Etiopía. Publicado por\nFotos dos pequenos artistas de Abugida\nAquí vos deixamos unhas fotos da cerimonia de inauguración da nova Abugida. A foto do neno con sombreiro corresponde a unha pequena obra de teatro que fixeron. As suas obras de teatro sempre están baseadas en historias que educan. Están relacionadas con asuntaos varios da vida cotidiá. Neste caso escenificaban a historia dun pai que non quere que o seu fillo vaia á escola, quere que se poña a traballar. A nai defende ao fillo e o pai ponse pesado, pero a nai busca o consello dun home sabio e o pai finalmente recapacita e deixa que o seu fillo vaia á escola. ¡Ademais remata co pai bicando á sua muller e ao seu fillo! Non hai que dicir que o pai fixo unha grande actuación, como tódolos demais, incluidas as risas que se lle escapaban ás veces sen poder evitalo. E o baile do regaetón, super. Había que ve-las caras dos líderes relixiosos... Publicado por\nO software libre chega á escola Fitawrari\nLembremos que o uso do software libre permite ás persoas con menos recursos acceder ao mundo dos ordenadores, o que marcará en grande medida as suas posibilidades de progreso e desenrolo, e ata as suas oportunidades de traballo. Tamén ofrece a oportunidade de recicla-los ordenadores que se envían aos países en desenrolo (máquinas descartadas por seren demasiado vellas noutro sitio). As ventallas deste sistema de terminales de servidor son evidentes. Para comezar, instalar un terminal de rede deste tipo é máis barato, xa que se utiliza hardware más antigo e unha vez instalado non hai necesidade de caras actualizacións. Na derradeira viaxe levamos 5 ordenadores portátiles con Edubuntu (Linux) instalado en todos eles. Agora acaban de chegar dous máis que xa levaron as voluntarias que van pasa-lo mes de Xullo en Abugida, así que xa serán 7 os ordenadores con Linux listos para usar na Fitawrari, que lembremos que é unha escola de primari e secundaria. Un grupo dunhas 30 persoas entre persoal de Abugida e da Fitawrari apuntáronse a un curso intensivo acerca de Edubuntu que deu Michael, o presi de Mediterránea a lixunero por excelencia, con grande entusiasmo e moitas gañas de aprender. Edubuntu é unha derivación oficial da dsitribución Linux Ubuntu, destinada para o seu uso en ambientes escolares. A través de Internet baixamo-las derradeiras actualizacións para que dispuxeran na escola Fitawrari das versións máis novas dos programas, todo configurado e listo para usar. Sentamos un precedente no uso do software libre na zona. Ubuntu é unha milenaria palabra africana que significa "humanidade para outros". Ubuntu tamén significa "son o que son grazas ao que somos todos". Así que o nome está moi ben posto... Edubuntu desenrolouse en colaboración con docentes e tecnólogos de moitos países. Ten como obxectivo a poboación entre os 6 e os 18 anos. En sucesivas viaxes seguiremos levando oredenadores portátiles á escola Fitawrari, con Edubuntu Linux instalado, por suposto. Fotos: mestres e mestras entusiasmoados aprendendo Linux.\nAo fin comenza a gardería de Abugida\nO próximo luns comenza a gardería dos nenos de 1 a 2 anos, chamados cariñosamente por nós e polos traballadores de Abugida os "bombonciños".Serán 31 nenos os que comencen, 31 nenos con 31 historias detrás, bastantes delas moi difíciles e un exemplo de supervivencia, tanto deles como das suas nais."Aínda que aos nenos se lles queira, non semella sucede-lo mesmo cos seus dereitos". Esta é unha frase que quere dicir moito, e que aparece no seguinte documento que fala sobre a situación dos nenos en Etiopía: www.omct.org/pdf/cc/ethiopie_esp.pdfNon é doado ser neno en Etiopía, como en tantos países do Terceiro Mundo e do noso Carto Mundo. E como dí o documento antes mencionado, a pobreza e a ignorancia na que está sumida a sociedade etíope ves aínda máis refrexada nos nenos. Nós só sabemos algo certo: que elvando a calidade de vida dos nenos acádanse moitísimas cousas, ademais do evidente: que crezan sans e felices. Acádase ademais que ningún neno quede sen escolarizar cando saia de Abugida, porque os pais non queren que os seus fillos deixen de ir á escola. E pais e nais que ao mellor sen Abugida nunca levarían aos seus fillos á escola de primaria, agora non dudan en facelo, despois de comproba-lo que sabe seu neno ao salir do preescolar, o listo que é seu neno. En resumo, coma nós cos nosos, eles tamén teñen esperanza no futuro dos seus fillos, e están orgullosos deles.Elevando a calidade de vida conséguese tamén loitar contra a discriminación porque ningún pai ou nai quere que o seu fillo deixe de ir a Abugida. E coa convivencia diaria ven que os seus prexuicios eran cuestión de ignorancia. A gardería de nenos de 1 a 2 anos causou unha revolución no barrio. Non hai garderías semellantes onde as nais poidan deixar aos seus fillos para que se alimenten correctamente mentras elas van traballar. Os seus traballos, na maioría, son cociñar inyera polas casas, lavar roupa, traballar na construcción. Traballos imprescindibles para a economía familiar, máxime cando se trata dunha nai soa, que alí é moi frecuente. Agora estas nais poden ir traballar sabendo que os seus fillos están ben coidados. Tres das nais da gardería comezarán traballar na escola Fitawrari cando arranque o comedor escolar que imos construir e manter para cen orfos que acoden á escola e viven sós. Tivemos que levar moitísimas cousas dende aquí. Nós somos partidarios de fomenta-la economía local, e sempre que podemos facémolo. Pero coma neste caso o carpinteiro optou pola operación "pegarlle o pao ao farenyi", decidimos mercar nunha coñecida tenda sueca moitas das cousas, baratas e que se transportaron de forma doada. Tamén levamos columpios, tobogáns, balancíns, cambiadores, colchóns impermeables, xoguetes (é moi difícil atopar xoguetes en Addis), artículos de puericultura, toda unha odisea transportadora que mereceu a pena. Temos o chan de corcho pendente de poñer, a crise de Grecia fixo que a cola de contacto non estea dispoñible agora mesmo en Etiopía. Aquí deixamos unhas fotos do día que o pasamos moi ben montando e decorando a gardería. As próximas serán cos cativos dentro. Publicado por\nHistoria dunha foto\nUnha foto non sempre val máis ca mil palabras. Ás veces, tras elas, atópanse acochadas historias que val a pena relatar. Esta foto é unha desas imaxes. E non só porque sexa, simplemente, maravillosa. Nela vese a unha nena que está tal coma debería estar tódolos nenos: contenta, leda , sá...feliz- ¡Coma debe ser! Ela é M. , unha das nenas pertencentes ao programa de apadriñamentos de Mediterránea, e unha das novas alumnas da gardería. Súa nai está soa, e ata fai pouco apenas podía sacar á sua filla adiante. Esta nai xa tivera que renunciar a dous fillos no pasado. Cando a xente de Mediterránea foi visitala á sua casa, atopouse con ista foto. ¿A que é inevitable namorarse dela? Nós non fumos inmunes. Tomámola na man e admirámola en voz alta. Caímos atrapados pola imaxe de M. , polo seu sorriso, pola sua enerxía, pola sua paixón de vivir. Dixémosllo á sua nai, que a tiña situada nun lugar especial da sua casa. Ela tomu a foto nas suas mans, entregóunola e só dixo unha frase:"Quedádevo-la, eu xa teño a miña filla". E iso que unha foto é moito mási ca unha foto en Etiopía. Non é algo que se fai case sen mirar, que se descarga sen mirar no ordenador e que se envía a decenas de amigos por correo ou álbumes web. Facer unha foto en Etiopía é algo moi especial. Unha ocasión para a que a familia se viste, a miúdo con roupa prestada para o evento; un intre especial para o que acoden ao fotógrafo. Logo, atesoran esa imaxe coma o tesouro que é, xa que rara vez teñen máis ca unha ou duas imaxes de cada membro da familia. Pero a nai de M., que ama esa foto, ama moitísimo máis á sua filla. E agora pode estar con ela e ver como medra, rí e aprende. Grazas a tódolos padriños de Mediterránea, grazas aos seus socios, grazas a todos vós, a nai de M. ten á sua filla na casa. Por iso quixemos compartir esta foto. Porque é de todos, porque nai e filla están xuntas, porque grazas a vós ámbalas duas teñen unha vida digna, e M. está contenta, leda, sá...Feliz. ¡Como debe ser! Durante esta derradeira viaxe, cando fomos a inaugura-las novas obras, poidemos entrega-la foto enmarcada de M. á sua nai que, orgullosa, non deixaba de ensinala a todo o mundo. É, coma tantas outras, unha nai feliz en Abugida. En Abugida temos a 37 niños apadriñados, e o numero ira medrando . Se queres apadriñar, escrebe a apadrinamediterranea@gmail.com. Publicado por\nMikias e o mar\nMikias estivo duas horas na auga e bañouse vestido, de feito aínda non se viste con manga curta. Pero disfrutou moito e non quería sair da auga. E é que para auga, a do noso Mediterráneo...O pai de Mikias non quere ir á praia, el pasa moita vergoña coas mulleres en top-less. Así que Alejandra, que está a axudar moitísimo con Mikias, lévao á praia cos seus fillos. Esa foi a primeira vez de Mikias no mar. Ata agora non poido ir, pero a partires dagora a auga de mar iralle moi ben para rematar de curar a sua infección crónica antes das duas operacións que agora precisa. O obxectivo do tratamento da osteomielite é acabar coa infección, previr o seu empeoramento e restaurar na medida do posible o óso afectado. Suminístranselle antibióticos para acabar coas bacterias que están causando a infección. Os antibióticos tómanse por moito tempo. Tamén se precisa cirurxía para extirpar o tecido óseo morto. O espazo aberto que deixa ese tecido óseo pode encherse con inxerto óseo do seu próprio peroné ou con material de recheo que estimule o crecemento do tecido óseo novo. Optouse pola derradeira opción, que é menos traumática para el pero require unha convalecencia longa. Osteomielite crónica, qué nome tan simple para unha enfermidade con tratamento tan longo e complicado. Dudamos que Mikias poda voltar polo menos ata setembro,polo que teremos que prorroga-lo seu visado. Probablemente o seu irmanciño nacerá antes de que el e seu pai volten a Addis. A familia da casa onde se hospedan marcha de vacacións, así que temos que buscarlle unha nova hospedaxe. Se alguén vive en Calvia ou Plama e pode acollelos por favor que se poñan en contacto connosco: mediterranea.ong@gmail.com. O pai de Mikias é un señor moi respetuoso que sabe cociñar moi ben e é moi limpo. Son completamente independentes. Mikias uniuse as duas derradeiras semáns de curso á Baleares International School, onde fixo moitos amigos e onde recebeu como obsequio unha camiseta de La Roja. Esta escola ofreceulle tamén acudir é escola de verán. Ademais de pasalo ben con outros rapaces da sua idade, isto ofrécelle a posibilidade de mellorar moitísimo o seu inglés. Moitas grazas á Baleares International School pola sua xenerosidade e hospitalidade con Mikias. Publicado por\nBlogs: Webs: Mapa de visitas recentes\nPara facerse socio/a\nEntidades colaboradoras (>2007)\nAir EuropaAirlines Ground Assistance S.L.Allen Graham Charity 4 KidzAmanda HibbittAquariumArtemar LaboralB29Baleares Int.SchoolBeckerbauBeinettiBellapart SolicitorsBeybe Diseño y Production SLBond MarketingCaja NavarraCarmarCelebrity MagazineCentro Medico Portals NousCiudadanos europeos /-BalearesClinica JuanedaClinica Oftalmologica Gran CanariaCompassDaily BulletinDarrin De-GradsDeniseDynamojoEngel & VolkersEscoleta Petit ClubEstudio 3Euro WeeklyExclusibareXtraSpaceFarmacia Policlinica MiramarG & H Performances S.L.Gallery ClubGeneral OpticaGestion del espacio turisticoGranvista GrupotelH.Mas PassamanerHeliopal S.A.Hospital Son DuretaKerry Bowles Fashon ShowKing Richard III SchoolLaboratorios BesalduchLavanderia Tintoreria PortalsLesley bJewellryLloydsLudlow Strt Healthcare GroupLurelleMallorca Cricket ClubMallorca Ladies ClubMallorca Marshalls SLMallorcaSite.comMallorcasolutions.comMarynelandMaxine-Make upNauti PartsNespressoO'TrangallanOcean PotionsOfisa ComputersOoh La LaOS Safety Equipment S.L.Palma AquariumPalma Maritime S.L.Pandora FashionPantaenius Spain S.L.Pickles Dance StudioPirates Cast and CrewPlanet SpacePuerto PortalsQueens College BalearesRadio Luna CalviaRemexRolling Stock GroupRotary Club CalviaSairpaSan RemoSnuterackSta.Ponsa Country ClubSundownersThe French Coffe ShopThe NBC Winner FoundationTom Brown'sVictoria PaceYatchs & Wine-Icetropezz-(Su empresa/organizacion podria ayudarnos a mejorar este mundo y estar incluida en esta lista)\ncandide Jr tickets Sociometro\n29 Noviembre, 255 sociosPara asociarte, preme aquí.\nA: Web de Mediterránea ONG\nB: Foro de Mediterránea\nC: Blog en Catalán\nD: Blog en Inglés\nDD: Blog en Alemán\nDE: Blog en Galego\nE: Blog sobre inmigración e inmigrantes\nF: Africa no mundo\nG: Mama Etiopía\nH: Dalles unha oportunidade\nI: Amnistía Internacional\nJ: Blog de Hernán Zin, Viaxe á guerra\nM: Zimbabwe,un xesto contra a locura\nN: O discurso dunha nena\nO: Marcha Mundial\nEnderezos de Email erróneos\nDebido ao fax ou porque moitos xa temos o Ollo Dixital e xa non podemos descifra-la letra escrita a man, é difícil para nós estar seguros da vosa dirección de email. Por favor, enviádenos un email nalgún intre para que saibamos se comunicamos ben convosco.O noso email: ong@groc.info Arquivo do blog\nA gardería de Abugia en marcha,¿queres ir en Agost...\nCIF:G 07982028 Nº.Reg.IB 3818. Portals Nous, Calvia, 07181, Baleares, Spain\nAkaki School, nenos


Palabra de... Xaime: "Os imprescindibles na sombra"\nPalabra de… Xaime: «Os imprescindibles na sombra»\nEn primeiro lugar gustaríame agradecervos a oportunidade de poder expoñer algo de fútbol coas miñas palabras. Para min é todo un orgullo que me deixedes escribir unhas liñas na vosa paxina web falando de algo que me encanta como é o FÚTBOL.\nGustaríame falar, opinar e darlle valor a unha das grandes profesións como é a do utillero. Unha profesión dentro dun clube que quizais non é nada vistosa por parte de moita xente. Pero que seríamos os futbolistas sin eles? Os que temos a oportunidade de poder dispoñer deles sabemos de sobra que son importantísimos.\nPoucas veces no mundo do fútbol se fai unha cura de humildade para valorar o labor de todas estas personas que están ‘detrás do telón’. Entre eles, os utilleros. Son os nosos fans e seguidores número 1, adícannos horas e horas antes, mentres e despois de cada partido e adestramento. Téñennos todo listo, limpo e preparado para que nós non teñamos que ter ansia nin preocupación de nada que necesitemos en cada partido ou adestramento.\nCuidannos, mímannos (aínda que ás veces reñan de vez en cando jaja) e como seguidores sufren por nós. Son como se fosen os nosos pai, nai, avoa, avo… E sempre nos olvidamos de agradecérllelo porque aínda que nós non nos demos de conta, eles tamén teñen a súa vida persoal. O seu ocio e os seus pasatempos… Pero a pesar de todo isto, eles sempre sempre sempre son os primeiros en estar e chegar ao campo.\nSeñores, no fútbol precisamos moitas cousas e ELES son unha delas. Son uns dos primeiros eslabóns desta amplia cadea.\nAproveito, neste anaquiño que me dades para min, para decir que eu son un previlexiado. E para que moitos futbolistas valoren o traballo ás escuras que estas persoas fan por nós e polo fútbol. Ogallá que nunca nos falten porque o día que non estean darémonos de conta do gran baleiro que deixan.\nXaime González Vilariño. Xogador do Viveiro. Pouco pelo, moita clase.\nfutbol Opinión sombra utillero vida viveiro xaime\nPost AnteriorO partido en imaxes: Xove Lago-SD Burela (2-4)\nSeguinte PostTrío de Ases Terceira e Preferente (Xornada 7)


Circular Xullo/Agosto 2005 – Club de Montaña Ferrol\nCircular Xullo/Agosto 2005\n1/7/2005 4/1/2018 admin\nAs tiñamos merecidas. Despois dunha temproada cargada de actividades, pechamos e nos imos de vacacions, ¿praia ou montaña?. Cada un que vaia donde quera, pero seguro que moitos nos atoparemos polo Pirineos, Cordilleira Cantábrica, e por ahí. Bueno excepto Vavi Cartelle, que esto se lle queda pequeño, e con o compañeiro por excelencia de montañeiros de Club, para cuestións Andinas, José Manuel, que se vai para o Perú a ver si cae por ahí algún 6000 e pico.\nO fin de temporada, con a saida ó Belelle, que foi alucinante, rematou estando en Babia. ¿Qué mais se pode pedir?.\nPECHE DO CLUBE POR VACACIONS :\nComo todos os anos dende mediados de xulio a finais de agosto estaremos de vacacións, co clube pechado. Eso non quita que un ano mais celebremos (mentras nos deixen) a tradicional Marcha polos Montes de Brión, eso será aló polo 28 de agosto, con lanchas, recorrido e o que se tercie.\nComo todos os anos estamos na idea de facer varias etapas os sábados de setembro, non sabemos si o Francés ou o Portugués, Si queredes estar ó tanto podedes preínscribiros para teros informados\nENVIO O PERU\nComo todos os anos, estamos xuntando material para facer outro envio de material e roupa de montaña para o Perú, así que todo o que vos vaia quedando traedeo. Paralelamente seguimos tendo un peto aberto para os céntimos que vos vaian quedando para facilitar os gastos de envio\nCara o outono e inverno se tedes ideas de aqctividades concretas que se podan facer, estamos abertas a elas. Xa anuncimaos que faremos como é tradicional algunha saÍda de estudo de natureza dentro do convenio “AULAS VERDES NA MONTAÑA” co concello de Ferrol\nA TENDA DO CLUB\nLEMBRADE QUE TEMOS A VENDA:\nCAMISETAS TERMICAS CO ESCUDO DO CLUB BORDADO\nBASTONS PARA CAMIÑAR 3 TRAMOS CON AMORTIGUACION\nESCUDO DO CLUB BORDADO\nMETOPA CO ESCUDO DO CLUB\nE lembra que co carnet do clube tes descontos en varios sitios.\n← Circular Xuño/Xullo 2005\nCircular Setembro/Outubro 2005 →


O alcalde recomenda prudencia ao presidente da xestora do PP local – PSdeG-PSOE Santiago de Compostela\nSánchez Bugallo: “eu vou votar ao PSOE e vou estar aí, como cidadán, como militante e como persoa”\nO Grupo Municipal Socialista respalda o manifesto do PSdeG_PSOE en apoio da igualdade laboral e salarial\nO alcalde de Santiago, Xosé Sánchez Bugallo, recomenda ao presidente da xestora do PP local que sexa prudente, e que non meta ao presidente da Xunta en “lizas que non lle reportan ningunha utilidade”. O rexedor referíase así as declaracións de Borja Verea na Cadena Ser, nas que sinalaba que o verdadeiro alcalde compostelá era Alberto Núñez Feijoo.\nPara Sánchez Bugallo, esas declaracións non se corresponden coa realidade dos feitos. Puxo tres exemplos: a aportación da Xunta ao Consorcio que baixou con Feijoo de presidente, e ao aeroporto de Lavacolla “máis ben escaso, por non dicir nulo”; e ao Estatuto de Capitalidade. A moitos, engadiu “gustaríanos ver mellorar determinadas colaboracións”. Subliño que non ía insistir nese asunto porque “non o vou convertir unha intervención dun representante político sen responsabilidades institucionais nun rifi-rafe entre o concello e a Xunta, ou entre o alcalde e o presidente da Xunta”.\nO rexedor anunciou que o proxecto de orzamento municipal será levado a unha Xunta de Goberno Local extraordinaria prevista para o vindeiro luns, 17 de febreiro, ás 10:30 horas. De acordo cos prazos legais previstos, sinalou, o documento someteríase ao ditame da comisión informativa de Facenda o 26 de febreiro e levado para a súa aprobación inicial a un pleno extraordinario o 2 de marzo.\nSánchez Bugallo resaltou que esta aprobación permitirá “licitar toda unha serie de proxectos urxentes, como o da Concheiros ou Altiboia”. Neste sentido, anunciou que se utilizará a figura da anticipación do gasto para sacar adiante estes proxectos xa, en paralelo á propia tramitación orzamentaria, que aínda requirirá a aprobación plenaria inicial, a exposición pública e a aprobación definitiva.\nTras a aprobación pola Xunta de Goberno, todos os grupos municipais disporán do documento definitivo de orzamentos. Sobre un posible acordo con Compostela Aberta para “facilitar” a aprobación das contas, e “sen prexuízo de que teñamos os votos para sacalas adiante”, o alcalde demandou do resto de grupos que tamén “facilite a aprobación” dun orzamento que, de non saír adiante, tería provocado unha situación de “prexuízos notables para Santiago”.\nREUNIÓN CO PRESIDENTE DA FEGAMP\nAntes da rolda de prensa, o alcalde reuniuse co presidente da Federación Galega de Municipios e Provincias (FEGAMP), e alcalde de Vilagarcía de Arousa, Alberto Varela. No encontro analizaron distintos asuntos como o financiamento, os conflitos de competencias, ou a organización do Ano Santo 2021.\nO alcalde de Santiago explicou que unha das cuestións trasladadas na reunión foi a comunicación de que a Xunta emitiu o certificado que recoñece a Compostela como ‘municipio emprendedor’, “Isto permitiranos que en convocatorias de programas empresariais ou de emprego se nos outorguen 15 puntos máis”, engadiu\nSánchez Bugallo tamén destacou que os concellos, “na etapa de crise”, foron “as institucións públicas que con gran sacrificio” demostraron a “capacidade para capear” a situación e “para facer fronte ás súas consecuencias”.\nPola súa banda, Alberto Varela explicou que ambos os mandatarios falaron de cuestións relacionadas co financiamento local e de “unha queixa xeneralizada” de “case todas as administracións locais”, a “asunción de competencias” que non lles son propias, así como de “a excesiva tutela doutras administracións”.\nO presidente da FEGAMP Varela mencionou as “problemáticas” que están “a afectar aos concellos”, como o “mantemento dos centros educativos”, unha competencia que “non deberían asumir as administracións locais”; ou a “necesidade de que a Xunta, nesa gratuidade para os nenos de cero a tres anos do segundo fillo, tamén meta as escolas infantís municipais, porque se non”, explicou, non sería xusto. A maiores, destacou o prezo que abonan os concellos polo servizo de Axuda a Domicilio, que, aclarou, non é competencia da administración local”. Neste momento, dos 18 euros por hora que custa o servizo, o goberno autonómico só financia 9,7.\nNo ámbito local, Alberto Varela referiuse ao “reto ilusionante” que ten por diante Santiago de face á celebración do Ano Santo 2021, unha celebración que vai supor, explica, “unha locomotora tractora para toda a comunidade”. Sobre esta cuestión, reclamou “a implicación das outras administracións para que o ano que vén salga redondo”.\nO alcalde de Santiago, Xosé Sánchez Bugallo, durante a rolda de prensa\nSánchez Bugallo: “entendemos que a vivenda non é un negocio”\nMinuto de silencio, xusto antes do comezo do pleno, en memoria das vítimas de violencia machista e das persoas falecidas por COVID-19.\nO pleno aproba o texto refundido da modificación puntual do plan especial da cidade histórica, para limitar os aloxamentos de caracter temporal\nO alcalde, Sánchez Bugallo, durante a rolda de prensa\nO alcalde afirma que o goberno municipal non recibiu propostas concretas da oposición sobre o borrador de orzamentos de 2021