Como aumentar o tamaño do pene - Hammer of Thor\nA maioría dos homes, preto de 75% ter un perfectamente normal e o estándar de tamaño do pene, que é de preto de 12-18 cm no estado erección. Con todo, investigacións mostran que, a pesar destes datos, moitos aínda insatisfeito co tamaño do seu pene e quere aumentar a el. Os médicos moitas veces evitar os seus pacientes a partir de pensamento para facer unha operación cirúrxica para aumentar.\nPor que necesitamos é?\nAs razóns aquí pode ser moito, e cada home a súa unha boa razón para ver un médico ou comezar a tomar medicamentos. Por suposto, gran órgano xenital — é certamente un motivo de orgullo. Na praia, sauna ou baño de vapor, onde hai unha oportunidade para demostrar a si mesmo en todos os gloria, todo o mundo quere incorporarse a sorprendido miradas de mulleres e envexa os homes. Alguén cre sinceramente que para ampliar o pene debe ser, en primeiro lugar, para aparición de confianza. Crese xeralmente que gran tamaño asociado ao poder, a agresividade e a sexualidade masculina. É por iso que ao parecer, longo e groso pene inspira un home un sentido de confianza en si mesmo e quizais mesmo superioridade.\nRazón pola que, en realidade, pode ser moi, pero eles están todos en a fin descansou unha simple pregunta: "como pode aumentar pene?". A resposta é problemático, porque actualmente non hai unha morea de métodos, cada un dos cales é eficaz e pode levar para resultados diferentes. Entre os máis populares, por suposto, é un aceiro operación e administración dos diferentes medicamentos que afirman os fabricantes poden aumentar o tamaño do pene sen a intervención de médicos.\nTodo o mundo sabe que o aceiro método non é sempre é seguro e que está asociado con certas dificultades, o que vén despois operacións de sempre. Isto é especialmente certo se ten que operar como esta importante órgano. Ninguén diría que, hoxe, a medicina pode ofrecer os pacientes con máis visión moderna, profesionais altamente cualificados e a última equipos, pero o risco sempre permanece. O médico trata primeiro para convencer o paciente da necesidade de cirurxía de aumento, argumentando que o feito de que o tamaño non é todo. Polo camiño, moitas mulleres tamén falar sobre este, polo tanto, aceiro intervención debe ser abandonada. Con todo, se vostede decidiu, ten que estar preparado para un longo o período de recuperación, que non é bo en todo, pero vai dicir-lle isto especialista. Xeralmente crese que a intervención cirúrxica poden ser útil só se o paciente ten calquera física pene deformidades que deben ser corrixidos. Ampliación do pene — a serio e responsable, así que hai que pensar con coidado varias veces. Aínda que o efecto xeralmente é conseguir bastante ben, pero o prezo...\nActualmente, o mercado farmacéutico é Embalado con unha drogas que prometemos para aumentar o órgano sexual masculino rápido e sen operacións. Todas estas ferramentas de traballo aproximadamente o mesmo patrón, proporcionando impacto sobre os tecidos eréteis do pene que vai estirar cheo de sangue, que, de algunha maneira, contribúe á aparente aumento. Con todo, crese que todo isto principalmente influencias vez nivel subconsciente, entón, despois de que o uso a longo prazo de certas o home de medicina comeza a pensar que o pene realmente era máis. O aumento de tamaño, por suposto, pero non é tan grande como é tras a cirurxía, pero todo é moito máis fácil e máis seguro.\nO que escoller, só pode decidir. Non é esquecer que o impacto sobre calquera corpo humano, incluíndo sexual membro non é sempre seguro, polo tanto, antes de facer nada, asegúrese de buscar o asesoramento dun especialista.


Alumnos de Boiro fan agasallos para amigos... 'invisibles'\nOs seus destinatarios sairán dunha enquisa sobre os hábitos no uso do teléfono móbil\nAlumnos do IES A Cachada amosan algúns dos agasallos que eles mesmos fxeron - FOTO: A.M.\nSUSO SOUTO. BOIRO | 17.12.2017\nOs 450 alumnos do IES A Cachada de Boiro están participando na campaña Este Nadal regala tempo. Estudantes e profesores son estes días amigos invisibles e, durante todo este mes, están elaborando agasallos con materiais reciclados.\nCada grupo pasa por unha instalación que se montou na biblioteca e todos cobren unha enquisa. A instalación consta de dúas montaxes elaboradas nas aulas de Tecnoloxía e pretende facer reparar ó alumnado no malgaste de tempo nas nosas vidas. A primeira é unha porta con raios láser pola que deben atravesar a modo, se non queren que se activen uns zoadores. A segunda é un acertixo cunha combinación que deben descubrir respecto a deidades solares das diferentes relixións que hai no mundo. Superar esta proba dá paso a unha árbore de Nadal feita con contadores da luz reciclados.\nA enquisa indaga sobre os hábitos de uso do teléfono móbil e outras tecnoloxías dixitais e os resultados publicaranse na segunda avaliación. Os agasallos, que se custodian nunha árbore de Nadal na administración do centro, entregaraos un Equipo Apalpador o día de entrega das notas.


ANPA AGROMAR AGOLADA: Maiores contra nenos nun campionato de Wii\nUn Centro de Maiores galego explota a popularidade da consola de Nintendo para promover o contacto entre diferentes xeracións.\nO Centro de Maiores Afundación de Lugo, dentro das actividades que ofrece en conmemoración do 50 aniversario da inauguración do edificio, presenta nesta ocasión un campionato interxeracional de deportes de Wii, no que estudantes de 5º e 6º de primaria do Colexio Quiroga Ballesteros, que previamente visitarán o centro para coñecer a experiencia das socias e socios a través dunha charla, competirán contra eles en torneos de deportes da Wii.\nA visita e o posterior campionato terán lugar o vindeiro mércores, 16 de decembro ás 11.30 h. O mesmo día, a entidade tamén programou a última proxección do ciclo de cinema, «El exótico Hotel Marigold», que terá lugar ás 18.00 h.\nAs actividades pecharanse o 17 de decembro ás 17.30 h cun concerto de música tradicional a cargo do grupo de coro e pandeireta do Centro de Maiores e do grupo de Música Tradicional Raíces do Campo, ao que seguirá o 18 de decembro un xantar de celebración do 50 aniversario. Todos os actos programados, fóra das actividades interxeracionais e da comida conmemorativa, son de acceso libre e gratuíto ata encher a capacidade. Nalgúns casos precisarase inscrición previa.


Folga na xustiza - Alternativas na Xustiza | Central Unitaria de Traballadoras/es da Universidade da Coruña\nMentiras e máis mentiras\nDespois da histórica mobilización do pasado 1-D, dos funcionari@s da Xustiza Galega, mostrando o rexeitamento a discrimación dos empregados públicos con respecto ao resto de Comunidades Autónomas a Dirección Xeral de Xustiza de Galicia púxose en contacto na tarde do mesmo venres coas OO.SS para manter unha reunión o próximo 7 de decembro.\nO Documento enviado titulado “BASES DE NEGOCIACIÓN DUN ACORDO DE MELLORA DAS CONDICIÓNS LABORAIS DO PERSOAL AO SERVIZO DA ADMON DE XUSTIZA.” e dende o luns colgado na intranet é un verdadeiro despropósito e dende logo non se pode considerar nin siquera unha base para a negociación, xa que ao longo do texto son constantes as mentiras e as vaguedades.\nExplicamos punto por ponto esas vaguedades e mentiras:\nMelloras retributivas (complemento aútonomico transitorio).\nDe todas as expresións a máis preocupante é coa que comeza o documentos “Iniciarase de xeito inmediato as negociacións para a mellora do complemento autonómico transitorio, co obxecto de ter acadado un acordo que poida ser efectivo no momento no que desaparezan os actuais impedimentos legais, impostos pola normativa básica en materia de persoal”\nÉ curioso que os compañeiros de Asturias e Madrid non teñan ningún “impedimento legal” para asinar acordos nestes meses e os traballadores galegos, ademáis de estar discriminados, teñamos ese impedimento.\nDe todas formas o Goberno do PP ten dúas formas para solventar os "impedimentos legais": apoiar a Moción que van presentar os partidos de En Marea e o PSdeG-PSOE, MAÑÁ NO PARLAMENTO ONDE ESTAREMOS OS SINDICATOS, para que se acabe coas discriminacións dos traballadores da Xustiza Galega, ou coa súa MAIORÍA ABSOLUTA acabar cos impedimentos legais. MENOS MONSERGAS E MÁIS TRABALLO.\nConsolidación de reforzos con máis de 3 anos.\nNa mesma liña que no punto anterior continuan coas medio verdades, o acordo do que falan non foi negociado na Mesa de Xustiza. Durante este últimos anos a Xunta non entregou ningún documento, a pesares de telo solicitado centos de veces, onde se recolla as prazas de reforzo de máis de 3 anos.\nOs sindicatos temos coñecemento que existen reforzos con máis de 10 anos de duración.\nNa modificación dos cadros de persoal.\nA Xunta de Galicia seguen mantendo a mentira de que non só non se amortizaron prazas, senón que aumentaron os cadros de persoal. “Dita amortización, que se iría producindo gradualmente, a medida que as prazas quedaran vacantes, non implica en sí a minoración do número de postos de persoal funcionario”. É dicir amortizaron prazas en xulgados de paz, familia, contencioso, audiencias provinciales, etc e teñen a cara de dicir que NON MINORIZARON POSTOS.\nRetribucións en caso de incapacidade temporal.\nDurante todos estes meses o Director Xeral, Juan Jose Martín, negou a posibilidade de adaptar a nosa normativa sobre incapacidade temporal a Maxistrados, Fiscais, funcionarios de Navarra e Aragón.\nO único cambio na posición da Xunta é que agora en vez de dicir que non se pode din “Por parte da Conselleria competente en materia de xustiza impulsarase”. Dicir isto é como non dicir nada. É máis, nin siquera existe unha conselleria propia de Xustiza. Bla, bla, bla\nRetribucións das substitucións nun corpo superior.\nNeste punto a Xunta, como tantas veces, bota balóns fora e responsabiliza a normativa, as sentenzas, e o Sursum Corda para non permitir o cobro do 100% das retribucións aos compañeir@s que fan substitucións. Incumprindo así a máxima "A IGUAL TRABALLO , IGUAL RETRIBUCIÓN”.\nUnha vez máis minte a Xunta de Galicia cando fala da imposibilidade de pagar o 100% das retribucións, xa que no 90% do Estado se está pagando o 100% das retribucións. Que pasa alí son uns ILEGAIS?\nO Conselleiro de xustiza Sr. Rueda renegou ao igual que "San Pedro" ata en tres ocasións no pleno do parlamento diante das OOSS o éxito da folga


Raquel Méndez: «Queremos que a xente queira vivir en Rubiá» - Somos Comarca\nA candidata socialista á alcaldía de Rubiá regresa á primeira liña política co reto de solventar o problema de despoboamento que sufre o municipio valdeorrés\n«Gustaríame que a xente chegase a Rubiá e dixera ‘qué bonito está o pobo’, ‘qué cambio ten Rubiá’, porque o que me din é que Rubiá leva 50 anos así, abandonado, triste». Así de sincera se mostra Raquel Méndez cando lle preguntamos por aquelo que lle gustaría para o seu pobo, de resultar elexida alcaldesa nas vindeiras eleccións municipais.\nParque Natural da Serra da Enciña da Lastra visto desde Vila\nO pasado 4 marzo, o partido socialista ourensán daba a coñecer a candidatura de Méndez, quen regresa desta forma á primeira liña política tras non presentarse fai catro anos pero sí encabezar a lista fai dúas lexislaturas. E tras doce anos en política. «Tempo en segunda liña no que aprendimos un pouco máis», conta.\nAvenida de Villafranca a rúa principal de Rubiá\nA decisión veu «por contar agora con máis tempo para adicar ao cargo», recoñecendo que «a política engancha» pola oportunidade que ofrece de «axudar ao pobo e facer cousas polos veciños». Así, avoga pola mellora das políticas sociais, e denuncia a falta de asistencia proporcionada polos servicios sociais do Concello «tanto a anciáns coma a xóvenes dependentes que necesitan un seguimento que non se lles proporciona», asegura a candidata.\nVista panorámica do concello de Rubiá\nPero a gran preocupación de Méndez é o despoboamento do municipio, «problema que debe afrontarse coa xeración de emprego aproveitando os recursos da zona e principalmente, explotando a riqueza do parque natural da Serra da Enciña da Lastra», asevera. Conseguir que a xente queira residir en Rubiá pasa ademais por levar a término o plan de urbanismo «que o Concello leva doce años tentando aprobar, os mesmos que leva moita xente esperando para facer as súas casas e quedarse a vivir».\nRaquel Méndez durante unha charla sobre porco celta no multiusos do Barco\nSe desexas escoitar a entrevista completa a Raquel Méndez, pódelo facer na seguinte ligazón:\nLos GES disuelven una manada de caballos en O Trigal\nEl Rúa perdió una oportunidad para meterse en ascenso\nResultados deportivos 2-3 abril 2016


Chad - Desgalipedia\nRepública Chateadora de Chad\nNON SOMOS ROMANÍA\n— Chadiano sobre a bandeira de Chad\nChad é un país africán do medio deste continente. O país ten tres ecorexións, dúas de deserto e unha de selva (adiviña onde vive a xente). Este é un dos países onde te podes casar con varias mulleres á vez o que resulta un probema nacional xa que a ver quen aguanta mais dunha soa muller en casa.\nChad fundouse fai miles de anos, na Idade Media surxiu aquí o Imperio Kanem-Bornu, que grazas a seus nómadas bárbaros e o control do comercio a través do sáhara entre ouro e escravos que ían a través de toda África.\nA finais do século XIX o Imperio Francés tomou esta zona e logrou afrancesar o sur do país e pasalos ao cristianismo, trala Segunda Guerra Mundial na que os chadianos expulsaron aos nazis de Europa e logo na Guerra Fría independizáronse para tirarse á xugular uns a outros, musulmáns do Norte e cristiáns do sur andiveron á gresca como A Coruña e Vigo.\nComparte o lago Chad con Camerún, co que limita xunto a República Norteafricana, Sudán, Libia, Non Sudan, República Centroafricana, Nixeria e República Descentroafricana.\nPara os usuarios sen sentido do humor, os nerds de Galipedia (a nosa sátira autorizada) ten un artigo pouco fiable sobre: Chad.\nTraído desde "https://desgalipedia.org/index.php?title=Chad&oldid=93289"\nA última edición desta páxina foi o 20 de marzo de 2016 ás 11:19.


A XLV edición do Premi Born de Teatre recibe 571 obras | Erregueté\nA XLV edición do Premi Born de Teatre recibe 571 obras\nNesta edición presentáronse un total de 571 obras, máis do duplo que na edición anterior, e moi lonxe da edición de 2017 que, con 260 obras, era a que contaba máis obras presentadas até o de agora. Este aumento pode ser debido á posibilidade de presentar este ano as obras por correo electrónico a causa da Covid 19 que impediu a moitos participantes o envío en papel de correo internacional.\nA procedencia das obras é moi diversa, aínda que houbo un cambio de tendencia respecto aos anos anteriores. O número de obras de ámbito estatal representa o 80% e as de ámbito internacional, un 20 %. Neste caso cabe destacar que a participación internacional aumentou 11 puntos en comparación ao ano anterior. Xa que logo, esta edición tamén é a querecibiu unha porcentaxe máis elevada de obras procedentes de fóra do estado español.\nCataluña e Madrid continúan a ser as comunidades autónomas con máis textos dramáticos presentados. Da comunidade de Cataluña chegaron 165 obras e de Madrid, 117. Tamén aquí se deu un cambio respecto ás edicións anteriores, xa que, até o momento, Madrid adoitaba ser a comunidade con máis obras presentadas. A continuación, segue a Comunidade Valenciana con 46 obras (8’05%); Andalucía, con 38 (6’65%) e as illas Baleares, con 20 obras presentadas (3’5%). Canto aos textos procedentes de Baleares, a participación aumentou en 15 obras respecto ao ano anterior. Do conxunto de obras procedentes das illas, 18 chegan de Mallorca e 2 de Menorca. Non hai ningunha obra procedente de Ibiza ou Formentera.\nDo resto do Estado, cabe destacar comunidades como Galicia, con 17 obras presentadas, Castela- León con 10 obras e o País Vasco con sete.\nNo que se refire ao idioma, mantense a porcentaxe de obras presentadas en castelán respecto ao ano pasado, cun lixeiro descenso: un 73’73% dos textos dramáticos están escritos en castelán fronte a un 26’27% de orixinais en lingua catalá.\nEste ano, a causa do gran número de obras recibidas, contouse coa axuda de cinco preseleccionadores:\nRafael Durán, licenciado en Dirección escénica polo Institut del Teatre de Barcelona, profesor do Conservatorio de Música do Liceu e do grao de artes escénicas da escola universitaria ERAM de Xirona.\nIban Beltran, licenciado en Filoloxía Catalá, en Teoría da Literatura e en Dirección escénica e dramaturxia no Institut del Teatre de Barcelona.\nRosa Molero, dramaturga e licenciada en Filoloxía Hispánica.\nFrancisco Sáez Raposo, doutor en Filoloxía pola Universidade Complutense de Madrid e profesor desa mesma universidade. É especialista no teatro do Século de Ouro, o teatro breve e a semiótica teatral.\nSergi Marí, produtor, director escénico e presidente da compañía teatral La Trup.\nO seu labor consistiu en elaborar unha ficha valorando a calidade lingüística, temática e dramatúrxica de cada unha das obras presentadas, facilitando así o traballo do xurado.\nO xurado está formado nesta edición polos seguintes membros:\nDenise Duncan, actriz, produtora, dramaturga e directora de escena.\nLaurent Gallardo, profesor de estudos hispánicos e cataláns na Universidade Grenoble Alps,\nJuan Vicente Martínez, profesor de filoloxía inglesa na Universidade de Valencia e director de “Sagunt a Escena”.\nJosep Solervicens, profesor especialista no Renacemento e o Barroco na Universidade de Barcelona.\nLaura Pons, actriz de teatro, cine e televisión.\nDurante os meses de setembro e outubro terán lugar as reunións do xurado na sala Beckett de Barcelona. A obra gañadora darase a coñecer durante o acto de entrega do premio o día 24 de outubro en Ciutadella de Menorca.\nA dotación do premio é de 14.000 €, máis a edición da obra gañadora nas catro linguas oficiais do Estado Español (castelán, catalán, galego e euskera): na colección “Textos apart”, da Editorial Arola, en catalán; en galego na erregueté | Revista Galega de Teatro e en euskera e castelán na revista Artez.\nEste ano tamén se organizaron as VI Residencias de Creación Premi Born. A participación nesta convocatoria foi moi elevada, duplicando a do ano anterior: presentáronse un total de 34 proxectos procedentes de diferentes lugares do estado español e do estranxeiro, dos cales se descartaron sete por non se axustar ás bases. As temáticas son variadas e debe destacarse a calidade e traxectoria profesional dalgúns dos grupos e proxectos presentados. A Junta del Cercle Artístic decidiu, despois de valorar a temática das diversas obras e a adecuación dos diferentes proxectos, outorgar a VI Residencia de Creación teatral Premi Born á compañía La Salamandra coa obra El Nino.\nEl Nino é unha obra da nova dramaturga italiana Irene Petra Zani e foi traducida polo recoñecido crítico teatral, dramaturgo, tradutor e profesor Joan Casas, quen, ao se decatar da calidade da obra, presentou o texto á directora da compañía, Loredana Volpe, e á actriz menorquina Enka Alonso, as cales presentaron unha lectura pública na sala Beckett de Barcelona.\nEste ano, a Residencia de Creación terá lugar do 8 ao 22 de outubro. Durante a súa estancia en Menorca, a compañía traballará e afondará na súa obra e, ademais, compartirá sesións cos alumnos de artes escénicas do IES Josep Maria Quadrado. O día 21 de outubro realizarase un ensaio aberto ao público no teatro do mesmo instituto.


A Escudería Terra de Lemos cumple no 6º Cam Rali Festival de Braga – EnComún\nA Escudería Terra de Lemos cumple no 6º Cam Rali Festival de Braga\nO equipo formado por Eloy Pérez e Sonia López consiguen o duodécimo posto na xeral, nunha proba dura climatoloxicamente e na que participaron 173 pilotos\nSonia López e Eloy Pérez resultaron vencedores na súa categoría e división no 6º Cam Rali Festival de Braga (Portugal). (Foto cedida Escudería Terra de Lemos).\nDurante a fin de semana do 25 ó 26 de xaneiro disputouse na localidade portuguesa de Braga o 6º Cam Rali Festival. Un total de 173 pilotos tomaron parte nesta proba, desenvolvida no Circuito Vasco Sameiro, cunha alta participación española.\nGRAN ACTUACIÓN A PESARES DA CHUVIA\nO sur de Lugo estivo representado pola Escudería Terra de Lemos, que participou co equipo integrado por Eloy Pérez e Sonia López. Os monfortinos completaron unha brillante actuación a bordo do seu BMW M3, a pesares da chuvia incesante durante toda a xornada. O tandem Pérez-López rematou a proba nun estupendo duodécimo posto na clasificación xeral, vencendo na súa categoría e división. «É un resultado moi satisfactorio, sobre todo tendo en conta as condicións meteorolóxicas, nada propicias para os coches de propulsión traseira, e o altísimo nivel de participantes», explicaron.•\nA Sarriana consolida o liderato na casa do seu rival inmediato, o Escairón


España exporta a Estados Unidos os primeiros embrións de gando bovino - Campo Galego\nInicio / Columna Empresa / España exporta a Estados Unidos os primeiros embrións de gando bovino\nDavid González Iglesias - 18/03/2020\n18/03/2020 11:24 a.m.\nA empresa galega Embriovet & Embriomarket acaba de exportar a Estados Unidos os primeiros embrións de gando bovino.\n“É a primeira vez que se exporta desde España xenética de gando bovino como embrións a Estados Unidos, o que abre moitas posibilidades de exportación ás gandarías españolas, que nos últimos anos alcanzaron un alto nivel xenético”, destacan desde a empresa.\nAdemais, é moi significativo que sexa precisamente a Estados Unidos, un referente para os gandeiros españois que levan décadas adquirindo xenética americana e canadense. Neste primeiro envío exportáronse 70 embrións de bovino a TransOva, un centro de recoñecido prestixio a nivel internacional e referente nos centros e equipos veterinarios de transferencia embrionaria. TransOva ocuparase en Estados Unidos de realizar a transferencia dos embrións adquiridos por gandeiros estadounidenses.\n“Esta primeira exportación foi froito dun traballo de meses para conseguir que se establecese un Certificado de Exportación de España a Estados Unidos, coa colaboración do Ministerio de Agricultura e das autoridades norteamericanas”, explican desde Embriovet & Embriomarket.\n“Estamos a traballar na apertura de novos mercados”\nDoutra banda, a transcendencia da noticia tivo outro beneficio engadido para a empresa, que está a recibir peticións desde países nos que actualmente España non dispón de certificado de exportación. “Esperamos e traballamos para que este sexa o primeiro de moitos máis envíos de xenética española a Estados Unidos. Queremos que represente unha gran oportunidade para moitos gandeiros españois”, destacan desde Embriovet & Embriomarket\nUna idea sobre “España exporta a Estados Unidos os primeiros embrións de gando bovino”\nFrancisco - 18 Marzo 2020\nEstoy interesado en saber cuál fue la raza o razas que se exportaron embriones. Muchas gracias


Despilfarro e aforro | Galicia Digital\nDespilfarro e aforro\nFalando de enerxía, os conceptos de despilfarro e aforro úsanse profusamente e de xeito complementario. Quer dicir que os dous nos afectan porque se nun podemos conter gastos, no outro podemos contribuir a reducilos drásticamente.\nCalcúlase nun dez por cento o derroche que os fogares galegos fan en enerxía eléctrica, tanto en aparatos obsoletos como en luces encendidas sen necesidade ou calefaccións a temperaturas demasiado elevadas.\nEste derroche elévase ó vinte por cento cando se trata de empresas, sendo de máis difícil cuantificación cando se trata de institucións oficiais. Pero o que sí é seguro é que existe un importante despilfarro inconsciente no noso vivir diario, derrochando o que todos pagamos a precios demasiado elevados.\nPor outra parte, poderiamos aforrar aínda dentro dun consumo normal adoptando determinadas innovacións técnicas, das que a máis importante é substituir as bombillas existentes por outras de baixo consumo co que o gasto pode reducirse ata nun 65%., cuantificándose en 50  por ano e domicilio.\nEstamos a cotío queixándonos do precio da enerxía, especialmente do que a sociedade soporta colectivamente. Cando as nosas autoridades asuman en serio estes costes e informen axeitadamente das posibilidades de aforro, todos sairemos gañando mesmo particularmente de xeito notable


ADEGA falla os Premios Osíxeno e Dioxina 2021 – Federación Ecoloxista Galega\nADEGA falla os Premios Osíxeno e Dioxina 2021\nOs galardóns entregaranse o 27 de marzo, no decurso da 46 Asemblea Xeral de ADEGA.\nEsta xa é a 21ª edición dos premios Osíxeno e Dioxina cos que ADEGA quere subliñar o mellor e o peor do pasado ano desde a perspectiva ambiental e ecoloxista. Este 2021 prémiase en positivo a loita fronte a invasión eólica, o estudo dos ecosistemas fluviais e a vitoria xudicial de APDR fronte ENCE. Do lado negativo, destácanse as malas actitudes e accións contra o medio ambiente galego por parte da Conselleira de Medio Ambiente, Ánxeles Vázquez, e de SOGAMA.\nPremio Osíxeno de Honra 2021\nADEGA concede este premio a Fernando Cobo, profesor titular do departamento de Zooloxía da USC e ex-director da Estación de Hidrobioloxía do Encoro do Con, polo seu excelente traballo ao fronte deste centro de investigación durante máis de 16 anos e a súa constancia no impulso de proxectos e estudos que contribuíron a coñecer máis e mellor os nosos ríos, tanto dentro, como fóra das nosas fronteiras. Tamén é de destacar a súa actitude colaborativa co ecoloxismo galego ao que ten demostrado o seu apoio en multitude de ocasións, ademais de achegar de forma altruísta asesoramento técnico e datos científicos de importancia para o desenvolvemento de iniciativas como a ILP dos ríos de 2004, a defensa dos ríos fronte os grandes encoros e os vertidos, ou na promoción do voluntariado ambiental nos ecosistemas fluviais.\nPremios Osíxeno 2021\nEstes premios galardoan as mellores actitudes ou actuacións ambientais do pasado ano 2021:\n-Premio Osíxeno individual 2021: ADEGA outorga este galardón a Aranza González, presidenta da Asociación Aire Limpo nas Mariñas e secretaria da Comunidade de Montes Veciñais de Monte de Gato, pola súa actitude resiliente e mobilizadora fronte a invasión eólica das Terras do Mandeo e As Mariñas Coruñesas e, en xeral, de todo o rural galego. Con este galardón, ADEGA tamén quere recoñecer na persoa de Aranza o traballo que están a desenvolver as mulleres na defensa do territorio galego, nomeadamente, na loita contra un modelo eólico colonial, inxusto e antiecolóxico.\n-Premio Osíxeno colectivo 2021: ADEGA acordou outorgar este galardón á Asociación Para a Defensa da Ría (APDR), que en 2021 conqueriu unha importante vitoria xudicial para o futuro da ría de Pontevedra. APDR acadou sentenza favorábel da Audiencia Nacional pola que se anula a prórroga extraordinaria que permitiría a ENCE permanecer en Lourizán até o ano 2073, constituíndo este feito o principio do fin da continuidade de ENCE na ría de Pontevedra. Malia que a loita continúa, ao ter sido recorrido o fallo pola pasteira ante o Tribunal Supremo, a sentenza da Audiencia Nacional supón sen dúbida un dos máis importantes éxitos de APDR na súa longa loita na defensa da Ría de Pontevedra. En 2021, APDR tamén pediu o peche cautelar da factoría de ENCE en Lourizán tras as declaracións do presidente do Grupo ENCE, Ignacio Colmenares, nas que alertaba de que a factoría podía dar un “susto maiúsculo medioambiental en calquera momento que podería afectar ás persoas”.\nEstes premios entréganse a persoas e colectivos que teñen protagonizado as accións ou actitudes máis nefastas para o medio ambiente galego durante 2021:\n-Premio Dioxina individual 2021: ADEGA acordou por unanimidade outorgarllo á actual Conselleira de Medio Ambiente da Xunta de Galiza, Ánxeles Vázquez, por non respectar os órganos de participación pública e vetar a votación da moratoria eólica no Consello de Medio Ambiente e Desenvolvemento Sostíbel (COGAMADS). Durante 2021, a Conselleira de Medio Ambiente fixo caso omiso das constantes apelacións do ecoloxismo e da sociedade galega en xeral que lle instou ampliar a rede de espazos protexidos, Rede Natura 2000, e a actuar contra as ilegalidades e os abusos que están a cometer as empresas enerxéticas en contra da contorna natural e das persoas. No canto de atender as reclamas da cidadanía, Ánxeles Vázquez optou por poñerse de perfil e minimizar reiteradamente os graves impactos da actual avalancha eólica sobre o medio ambiente galego.\n-Premio Dioxina colectivo 2021: ADEGA concédelle este galardón ao Complexo de “xestión” de residuos de SOGAMA, participada pola Xunta nun 51%, por mentirlle descaradamente a sociedade galega sobre os seus avanzos na adaptación á economía circular e á sutentabilidade e constituír un lastre ambiental, económico, histórico e social para o cumprimento dos obxectivos europeos en materia de residuos. En 2021, a Xunta adxudicou a xestión da incineradora, que custou ao erario público nada menos que 238 millóns de € por un período de 10 anos. Deste xeito, alén do indecente gasto que supón incinerar os RSUs (e a contaminacion que provoca), hipotécase por 10 anos a xestión dos refugallos impedindo de facto a mudanza do modelo de tratamento.\nArtigo anterior As afirmacións de Rafa Domínguez: perversidade ou simple ignorancia?\nArtigo seguinte 26M: Eliminación de especies exóticas invasoras nos Montes do Chá, Ferrol


Mentres o nacionalismo galego estivo presente no Congreso dos Deputados, Galiza existiu politicamente\nO nacionalismo, sempre e nesta conxuntura histórica máis, ten que servir para interrogar os galegos e as galegas e afirmalos sobre a súa propia existencia como pobo. Pode parecer unha parvada andar a escarvar nunha evidencia. Porén, son xustamente as evidencias o que ás veces non se queren recoñecer ou simplemente se anulan ou esquecen para vivir nun mundo ilusionista ou ilusorio, por máis que non conduza a nada positivo colectivamente. Tirando do fío da madeixa, as evidencias poden conducir á formulación de necesidades e instrumentos. Unha delas. a necesidade imperiosa de o pobo galego se expresar politicamente con liberdade e conciencia de si, dos seus problemas e da súa solución. De ser así, o nacionalismo aparecerá como a súa expresión política xenuína por colocármonos perante as evidencias e significar a expresión da vontade política propia e consciente do país. Naturalmente, non existe posibilidade de expresar a vontade política, libre e consciente, dun pobo que non conta con Estado de seu, se non recorre a instrumentos propios que só a vontade política fornece, á vez que esta a través deles se articula. Hai, pois, que contar coa necesaria e vital autoorganización, en todos os aspectos, e en particular no político, para poder combater, actuar, axir, definir, sinalar e decidir conforme aos propios intereses vitais, con total independencia de criterio. Nunha palabra para poder decidir libremente e conscientemente, para autodeterminarse. Finalmente, só desde esta perspectiva se poderá contribuír a acabar coa desigualdade e a hierarquía opresiva que unha unidade centralista, absorbente, imperial, fondamente antidemocrática, aplica, en nome da existencia dunha soia lexitimidade, neste caso, a da nación única e o Estado unitario español, "patria común e indivisíbel de todos os españois", como reza o dogma constitucional.\nÁ luz da constatación das evidencias, da indicación das necesidades e a formulación de instrumentos, imos facer unha valoración dalgunhas situacións políticas internas e doutras externas que nos afectan, inquietan e deben levarnos a reaxir. Os últimos anos, en especial, estivemos padecendo o discurso "ilusionante" da unidade popular, destinado en exclusiva a debilitar o nacionalismo, como se o Estado español non contase xa de por si con suficiente artillaría xenuinamente españolista como para necesitar, desde a esquerda, máis metralla. Á vista do acontecido na Galiza, un pode xa constatar algunhas evidencias. A unidade popular, con exclusión de calquera postulado nacionalista, e moito peor, sen referenciarse para nada a Galiza, nin fundamentarse en obxectivos políticos propios do noso país como elemento aglutinador, evidenciouse unha penosa galimatías de intencionalidade simplemente electoralista, lastrada polos peores vicios da "vella política". Á vista están: é difícil máis liortas, desencontros, traizóns, tacticismo barato, oportunismo, falta de transparencia, manexo das cúpulas, en menor espazo de tempo...Efectivamente dan sensación de mareo. Xa hai que ser dogmáticos ou interesados para aturar en silencio, con servidume, semellante barullo; hai que se moi ilusionistas ou ilusos para non se decatar de tanto teatro e aparencia para agochar práctica convencionais, endogámicas e propias das políticas máis reaccionarias...ou moi cínicos como para presentar semellante ensalada de intereses partidarios ou persoais como unha expresión de existir debate real....\nAgora ben, non é isto o que xa importa. O que importa é o resultado, a evidencia política que fire, doe e entristece: mentres o nacionalismo galego estivo presente no Congreso dos Deputados, Galiza existiu politicamente, o pobo galego expresou os seus problemas e mostrou as súas análises e posicións sobre temas estatais ou internacionais, desde unha perspectiva galega. Non vou xa a referirme ao seu activismo parlamentar sobre cuestións e problemas concretos de Galiza. Con dous ou tres deputados, logrou, en contextos menos abertos e plurais que os de hoxe, ter unha actuación que repercutiu na solución de problemas concretos, e, de forma custosa e fráxil, pero real, estaba colocando Galiza como outra nación con aspiración e vontade política de seu: Catalunya, Euskadi, Galiza..Desaparecido o nacionalismo galego do Congreso, Galiza missing...Xa ninguén a cita. Polo demais, convido a consultar o Boletín do Congreso, sobre plenos e comisións, para comprobarmos o abismo cuantitativo e cualitativo, incluído o tempo de intervencións, entre a actuación do BNG con dous ou tres deputados, e a da sucursal galega de Podemos, con seis ou cinco. E véxome obrigado a sinalar esta evidencia, pois, conforme á mentira sen escrúpulos que caracteriza a algúns e algunhas, chegouse a afirmar, para xustificar a subordinación, mesmo formal, a Unidos Podemos, que no Grupo Mixto só se podía intervir tres minutos ao ano...Á vista da evidencia de a sucursal galega non ter significado mellora política algunha para Galiza no contexto estatal, os seus compoñentes non rifan por discrepancias de fondo, pois todo o resolve a poción da unidade popular, isto é, ben lido, sucursalismo de ruptura e república (española, claro está), como elemento redentor, e, miserias humanas comprensíbeis, que hai do meu. Isto é, conten cos elementos indíxenas, os que dicimos ser nacionalistas, para o reparto da tarta e do poder orgánico. E cada vez é máis claro quen manda de verdade e desde onde. Alguén, xustificando a alianza con Podemos, díxome nunha ocasión, após de describir as evidencias negativas e desoladoras da situación na Galiza, que urxían para unha nova aposta:"Paco, polo menos nos garanten o status de reserva india". Calei e quedei, contristado, pensando para min. Galiza non podía por si mesma. Hoxe pode moito menos...\nA evidencia incuestionábel, porén, é que o actual réxime corrupto e antidemocrático que padecemos ten a súa principal e real oposición no problema catalán. Só alí é posíbel social e políticamente unha república, naturalmente catalá. E, inevitabelmente, cun contido social, económico e cultural, alternativo e diferente ao modelo imperante no Estado español, pois é un auténtico movemento popular, da pequena e media burguesía ás clases traballadoras, o que sustenta a aspiración á independencia. Non é a oligarquía española con base en Catalunya, non é La Caixa, non é Gas Natural, non é Endesa, non son as transnacionais, non é Planeta....quen patrocina a independencia...Contra este movemento e esta aspiración tense montado a guerra suxa máis noxenta desde as cloacas do Estado español, e a máis antidemocrática, intolerante e deplorábel actuación política, con base a argumentos constitucionais, que non fan máis que evidenciar que non estamos nun Estado democráticos, pois nega a democracia, o dereito a votar para resolver problemas e conflitos, e usa de forma perversa os distintos poderes, especialmente o xudicial e o policial, como instrumentos de opresións e persecución contra os discrepantes. Nin é nun Estado descentralizado politicamente pois nada significa a autonomía como expresión de vontade política. Evidénciase así o Estado español como un Estado de estrutura xerarquizada e desigual, onde a única lexitimidade real é a do poder centralista, a do Goberno da nación única. Non é que discrepe coa independencia e faga todo o posíbel democraticamente para non se consumar. Non, é que impide que o pobo catalán poida expresarse libremente, resolvendo así un conflito que, por certo, está neste punto após unha experiencia incuestionábel de atropelo contra un proceso democrático lexitimado legalmente mesmo: un Estatut votado no parlamento catalán, aprobado polas Cortes con recortes, referendado polo pobo catalán directamente ao final, conforme todas as esixencias legais...e un tribunal central español, a instancia política partidaria, desbarátao, afirmando que pobo só hai un e vontade política so unha, a da nación española....Que democracia, que igualdade, que legalidade é esta?\nO pobo catalán grazas a esta experiencia fíxose unha parte independentista, porque Catalunya non é viábel, con plenitude e liberdade, como pobo normal, dentro do Estado español; outra parte, desde unha posición democrática clara e para superar a situación, aceita que hai que votar, pois consideran que o actual status non vale e que é irrespirábel a política española, polo seu autoritarismo, o seu centralismo asfixiante e opresivo socialmente; e só unha minoría manifesta unha españolidade que aposta por os aparatos represivos do Estado seren quen de, coa política de intimidación, medo e ameazas, controlar a situación. Intimidación, medo e ameazas que se proxectan contra persoas significadas, lexitimadas polas urnas, presidentes e ex-presidentes da Generalitat, consellers, alcaldes.....Inhabilitacións, desafiuzamentos, xuízos sumarísimos con ameaza de cárcere, profanacións das institucións por parte da garda civil en conivencia coa fiscalía, montaxes con graves acusacións de corrupción que logo se demostra ser parcialmente falsos (caso do vello Pujol, *) ou totalmente falsos (caso de Mas e Trías), intervención directa e diaria do Goberno de Madrid nas contas da Generalitat.... A cada paso unha nova escalada de intimidación e represión, co artigo 155 da sagrada Constitución española, e mesmo a intervención do Exército, tamén constitucional, como pano de fondo, para garantir a sagrada unidade de España, isto é, a desigualdade, o centralismo, o imperialismo e a confesionalidade dogmática máis agresiva en negar o elemental, a evidencia: existe o pobo catalán e expresa unha vontade política.\nNós, o pobo galego, non estamos á marxe, neste conflito. Estamos a padecelo de forma aguda, doutra forma. A negación que os gobernos de España, e os seus secuaces aquí, fan de Galiza como pobo non ten parangón. Están a levarmos ao exterminio e á anulación, para aceitarmos submisamente unha españolización esperpéntica e suicida. O que pase en Catalunya e con Catalunya vai condicionar o noso futuro. De momento, para nós, só tres certezas: 1) necesitamos o instrumento nacionalista e a constancia na defensa de o pobo galego existir e ter dereito a expresarse como tal politicamente; 2) cautela e intervención coidada en función do estado da nosa conciencia colectiva, ben, silencio ou conivencia cos despropósitos, ameazas e represións do Estado español, nunca; 3) actuación política táctica e preocupación polos problemas concretos, a través da presenza institucional, necesario, pero atendendo á información e formación da nosa base social, en primeiro lugar, e do pobo galego, en xeral, coa defensa clara dos nosos postulados estratéxicos, evidenciando que, co actual marco legal, Galiza non ten futuro.\nCoincido con quen me xustificou a unión coa esquerda española, pois nos garantía sermos polo menos unha reserva india, na súa descrición do estado deplorábel do noso país: emigración, envellecemento, falta de base agraria, eucaliptización, españolización lingüística e cultural...Non coincido no remedio. Sen acreditar na nosa capacidade nin considerarnos responsábeis principais do noso futuro, non haberá salvación. E francamente, cabía esperar da "nova política" e da "unidade popular" española algo máis de conciencia democrática, aliñándose claramente co dereito a votar, co referendo que os poderes públicos cataláns preparan para o un de outubro, e menos demagoxia barata e confusionista, coas súas propostas de concesións a Catalunya dentro do marco constitucional ou futuríbeis referendos como promesa. Por non falarmos da súa noxenta e indignante intoxicación de a "dereita" catalá apostar polo referendo independentista para agochar a súa corrupción, indicativa do ben que sirve a esquerda española á dereita española cando da unidade de España se tratar. Non vou calar perante tanto filibusteirismo e tanta demagoxia barata para confundir respecto do problema real e de fondo. Desde logo, nin Pablo Iglesias nin Alberto Garzón mostran a firmeza práctica nas súas conviccións e unha valentía similar, defendendo a súa causa nin o están pagando moi caro coas súas posicións prácticas, como, sen ir máis lonxe, mostrou e mostra Artur Mas, como tantos outros, padecendo a implacábel persecución do Estado español, pola súa coherencia, servizo ao seu pobo, e fidelidade aos compromisos derivados das urnas. Se actúan así con Catalunya. Que cabe esperar para Galiza?\n*recomendo ver "Las clocas del Estado"


Festival de jazz de Montreux - Wikipedia, a enciclopedia libre\nO Festival de Jazz de Montreux é un festival anual de jazz creado en 1967, que leva a cabo en Montreux, Suíza fronte ao Lago Léman. É internacionalmente o máis coñecido dos festivais de música de Suíza. Orixinalmente o festival concentrábase unicamente en música de jazz, pero a partir da década de 1970 abriuse a outros estilos de música, aínda que o jazz é a parte máis importante do festival. A asistencia ao festival pode chegar a acadar unhas 200.000 persoas.\n1.1 Gravacións en DVD\nEntre os artistas que se presentaron no Festival de Montreux atópanse Ray Charles, Gary Moore,Camarón da Illa ,Charles Mingus, Marvin Gaye, Fito Páez, Lito Vitale, Hermeto Pascoal, Jamiroquai, entre outros.\nA edición de 2005 tivo lugar do 1 ao 16 de xullo coa participación entre moitos outros de Isaac Hayes, Billy Preston, B. B. King, Crosby, Stills e Nash, Alice Cooper e George Benson.\nGravacións en DVDEditar\nHai varios DVD que mostran unha serie de grandes artistas de diversos xéneros actuando no festival. A serie, titulada 'Live at Montreux', inclúe actuacións de artistas como:\nDeep Purple - 1969, 1996, 2000, 2004, 2006, 2008, 2011, 2013\nCarlos Santana presents Buddy Guy, Clarence Gatemouth Brown and Bobby Parker - 2004\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Festival_de_jazz_de_Montreux&oldid=4988053"\nÚltima edición o 12 de novembro de 2018 ás 09:13\nA última edición desta páxina foi o 12 de novembro de 2018 ás 09:13.


Plan de menús vegetarianos: intelixente combinación de alimentos | Consumer\nPlan de menús vegetarianos: intelixente combinación de alimentos\nUna guía paira quen buscan una correcta nutrición mediante unha dieta sen carne nin peixes nin produtos derivados\nImaxe: Stephan Mosel\nOs menús alternativos expostos desde CONSUMER EROSKI están deseñados baixo o concepto de alimentación ovolactovegetariana, que trata de cubrir con leite (ou bebidas sustitutivas) e derivados, e ovos, parte das proteínas da dieta. O resto de proteínas compénsase con pratos que combinan de forma oportuna os vexetais. A combinación alimentaria é clave paira sacar o máximo rendemento nutritivo aos alimentos e evitar deficiencias nutricionais.\n/imgs/2009/01/comida-vegetariana11.jpgO obxectivo destes menús é facilitar ao consumidor o labor de planificar día a día a alimentación baixo os criterios de dieta vegetariana equilibrada, sen carne nin peixes nin produtos derivados. Os menús propostos, xunto coas receitas, resultan un recurso moi útil si tense en conta a falta de tempo e, en moitos casos, de ideas á hora de elaborar pratos e receitas vegetarianas ao organizar a alimentación familiar. Estes menús pódense entender tamén como una guía paira aquelas persoas que se están iniciando na alimentación vegetariana e que buscan a correcta nutrición.\nCalorías, as xustas\nPaira o deseño dos menús considéranse as premisas dietéticas consensuadas en Nutrición referentes ao número de inxestas diarias, á frecuencia de consumo e á ración recomendada de cada alimento. Por iso é polo que a análise enerxética do menú ovolactovegetariano alcance entre as 2.000 e as 2.200 calorías diarias recomendadas paira o segmento de poboación ao que van dirixidos: homes e mulleres de entre 18 e 60 anos que leven una vida medianamente activa.\nAínda que as necesidades enerxéticas varían bastante segundo a idade, o estilo de vida e a saúde individual, non cambian tanto os valores dos nutrientes (proteínas, carbohidratos, graxas, vitaminas, minerais e fibra). É por iso que, adaptando as cantidades, as comidas e pratos suxeridos do menú, poden servir de referencia de alimentación sa paira toda a familia. Ademais, ao longo da semana inclúense receitas saudables, saborosas e, a maioría, fáciles de cociñar.\nO menú paso a paso\nO almorzo, que debe incorporar entre un 20% e un 25% do valor enerxético total diario, é una as comidas de referencia do día, e achega unhas 400-500 kcal. Suxírese que os almorzos sexan variados e inclúan alimentos de grupos distintos: cereais, lácteos (poden ser bebidas vexetais enriquecidas en calcio) e froitas, por exemplo. A suma total de calorías conséguese agregando complementos como queixo, ovo, froitos secos, ou doces como froitas desecadas, marmelada, mel ou azucre. Se non se consegue un almorzo tan completo aconséllase tomar os alimentos que falten ao longo da mañá paira inxerir antes do mediodía o 25% da enerxía diaria.\nA análise enerxética do menú ovolactovegetariano debe alcanzar as 2.000-2.200 calorías diariasA comida do mediodía supón o 40% do valor enerxético total diario. Inclúe tres pratos: un primeiro, un segundo e unha sobremesa, xunto con complementos como o pan e a auga, aínda que esta última non se reflicta nos menús escritos. Tanto nas comidas como nas ceas, os pratos de ensaladas frescas ou de verduras serán os predilectos paira comezar o menú. De maneira ocasional ofértanse as chamadas “proteínas vexetais” como o seitán, o tofu ou o tempeh, produtos derivados da fermentación de cereais e da soia.\nEstes alimentos destacan pola calidade das súas aminoácidos e, polo tanto, das súas proteínas, até tal punto que se lles chama “carnes vexetais”, ao entender que nutricionalmente son perfectos substitutos. Inclúense nos menús, ben como alimentos en si mesmos, como o seitán estofado ou o tempeh ao ajillo, ou ben como ingredientes dunha receita, como as croquetas con tofu ou os canelones recheos de cogomelos e seitán. O obxectivo é ensinar receitas que inclúan variedade de alimentos e, mesmo, a maneira de elaborar estes produtos en casa.\nAprovéitase o momento da comida do mediodía paira incluír varios días por semana legumes, polo feito de que ao ser tan enerxéticas e flatulentas poden resultar máis indigestas na cea. A presenza de legumes sempre irá acompañada dalgún cereal, ben na propia receita (lentellas con arroz) ou na mesma comida (lentellas e pan), co fin de optimizar a combinación de alimentos.\nA merenda, que representa entre o 10% e 15% do valor enerxético total diario, é sinxela e enténdese máis como un aperitivo que como una comida en si mesma. Dáse preferencia ás froitas frescas e aos lácteos sinxelos (iogur, leite, queixo ou callada). Quen soportan un maior desgaste teñen ao seu alcance alimentos sans máis enerxéticos como os froitos secos e as froitas desecadas, os pans e as galletas de mestura de cereais ou de froitos secos, o muesli, algún doce (chocolate, marmelada ou mel) ou algún aperitivo salgado do tipo queixo, sopapos de millo ou arroz.\nNon se aconsella excederse coa merenda se se comeu tarde, se se cea temperán ou si non se ten moito desgaste físico. Escoller entre froita, iogur, zume, infusión, bebida lixeiro ou auga serve tamén de axuda paira distraer o apetito até a cea.\nA cea achega o 25% ao 30% do valor enerxético total diario. Proponse frugal, aínda que variada tanto en alimentos como en forma de cociñado, e fácil de dixerir paira garantir un descanso e un soño reparadores. Coa cea preténdese alcanzar o equilibrio dietético do día, e as cantidades propostas serán maiores en caso de máis desgaste físico ou de traballos con horarios especiais.\nEn termos xerais ofrécese un primeiro prato livián como una ensalada, una verdura, un puré ou una sopa, e un segundo máis contundente que represente o principal achegue proteico da cea. Os ovos, o queixo e receitas que combinen leite e ovo como crepes, natillas ou flanes son alimentos naturalmente proteicos que se alternan con combinacións vexetais de cereais e legumes en forma de albóndigas, hamburguesas ou salchichas, por exemplo.\nA proposta de menús inclúe pan integral como elección máis saudable e nutricionalmente máis completa, tamén cereais integrais como o arroz, a pasta, as galletas e os cereais do almorzo. Como sobremesa de comidas e ceas dáse preferencia á froita fresca e aos lácteos sinxelos: iogur, callada, queixo… Os menús inclúen como mínimo una ensalada cada día e tres racións de froita, ademais de hortalizas variadas, catro ou cinco ovos por semana e entre dúas e catro racións de legumes.\nIr á páxina seguinte: Combinacións alimentarias intelixentes »\nCereais legumbres-gl menús-gl proteínas vexetais


Igrexa de Santa María de Laxe | Patrimonio Galego\nIgrexa en Laxe\nIgrexa de Santa María de Laxe\nCatalogouno Xose Troiano o Out 6, 2011 • 8:14 a.m. • 2 Comments\nParroquia: Laxe (Santa María)\nAsentada sobre un amplo adro formado por altos muros de pedra sobre os que se asentaba no pasado uns canóns defensivos. A igrexa e o seu adro funcionaron como atalaia de vixiancia e defensa contra a entrada ó porto de calquera barco ou flota sospeitosa.\nDe finais do século XV, esta igrexa foi ampliada, xa que nun principio só posuía a capela maior feita no primeiro terzo do século XIV, por Dona Urraca de Moscoso por expreso desexo da súa nai Dona Xoana de Castro e Lara, engadíndolle a dita capela unha nave rectangular e anos máis tarde unha torre-campanario. Coa orientación tradicional dos templos romanos, cabeceira cara ao leste e pórtico cara ao oeste e de estilo gótico mariñeiro na súa maior parte, esta igrexa presenta un corpo composto por sinxelos muros e unha interesante decoración externa.\nNa fachada principal ou pórtico atopamos a porta de entrada á igrexa, oxival e de estilo gótico con arquivoltas ou molduras dóricas. No muro sur e entre dous contrafortes ábrese unha porta rematada en arco apuntado sobre a que descansa unha imaxe gótica de pedra da virxe feita a finais do século XV. Un pouco máis adiante levántase a escaleira pétrea de acceso á torre-campanario do século XVI, con tres releves góticos no seu balaústre feitos na segunda metade do século XV. O releve inferior amósanos á Virxe Santa Ana e ó neno, o central representa a un Frade Franciscano, e o superior a un Anxo. No muro norte e tamén entre os outros dous contrafortes da nave, ábrese unha terceira porta dintelada por un releve da resurrección, probabelmente de principios do século XVI.\nO interior da igrexa é a parte máis destacada do templo. Nel podemos ollar a composición da planta, formada pola nave, a capela o presbiterio. O teito desta capela maior cubriuse cunha sinxela bóveda gótica de crucería. O arco apuntado de estilo gótico que da acceso á capela dende a nave aséntase en semicolumnas pareadas do capitel común, sobre as que podemos observar dous escudos heráldicos nos que se pode aprecia-lo brasón dos Castro, representado por seis roeis, e os dos Lara, dúas pequenas caldeiras, pertencentes ambos ó liñaxe de Dona Xoana de Castro e Lara.\nNo altar maior podemos observar: unha imaxe medieval da Virxe da Atalaia, un friso medieval en pedra que contempla cinco escenas da resurrección de Cristo, e un Cristo pantocrátor do século XIV. Ademais podemos ollar tamén varios pequenos altares con diferentes imaxes dos séculos XVII e XVIII.\nAo longo do templo podemos contemplar no chan diferentes tumbas. No altar maior e co símbolo dunha coroa podemos velas tumbas dos primeiros Moscoso.\nNa nave principal podemos ollar unha imaxe gótica en pedra de Santa Inés, doazón da irmá maior de Dona Urraca, Dona Inés de Moscoso a finais do século XV ou principios do XVI. Recentemente descubriuse unha pintura de Santo Domingo da Calzada nun dos muros da nave.\n-TROIANO CARRIL, X.: «Camariñas, Corazón da Costa da Morte», Libro inédito inscrito no Rexistro da Propiedade Intelectual no ano 2007, 2008 e 2009 e publicado en 2017 pola Asociación galega para a Cultura e a Ecoloxía, Mos (pontevedra).\nAnterior Ben CulturalAra romana de Liñarán Seguinte Ben CulturalIgrexa de San Tirso de Cando\nA prensa dixital do 2 de xuño de 2020 recolle a nova da declaración de BIC desta igrexa:


Blog cantante Soropositivo investigado por explotación sexual de 14 anos\nSIDA SIDA logo de Dos 50 condón Candidíase Carga Viral Parellas Sorodiscordantes Destacados Familia hepatite Xuventude e SIDA mulleres pacientes Sexo O sexo oral pode transmitir o VIH? Sexo oral Cal é o risco? Violencia contra as mulleres\nPor Claudio Souza 9 de setembro de 2019 9 de setembro de 2019 0669\nO cantante Marcelo, do dúo termooriental João Lucas e Marcelo, está a ser investigado, segundo "G1", pola Policía Civil de Bahia por explotación sexual e favorecemento da prostitución, delitos baseados no artigo 244 do Estatuto do neno e a adolescencia.\n1 O cantante Marcelo, do dúo sertaneja João Lucas e Marcelo, está investigado, segundo "G1", pola Policía Civil de Bahia por explotación sexual e favorecemento da prostitución, delitos baseados no artigo 244 do Estatuto de nenos e adolescentes.\n1.1 Redacción SRZD\nO caso ffoi aberto polo tío dunha moza de 14, á madrugada do venres, que presentou un informe de abusos sexuais contra a cantante, alegando que Marcelo cometeu abusos sexuais á súa sobriña nunha habitación dun hotel de Barreiras (BA) , onde o dúo actuou pouco antes.\nA moza, cuxo nome non se revelou, confirmou á deputada que acudiu á habitación do hotel de Marcelo, onde permaneceu 40 minutos, pero negou o abuso. Segundo a moza, no lugar, tería intercambiado caricias coa cantante, que sentía os peitos e as nádegas. Entón a moza tería quitado a blusa, deixando só un sujetador, cando entón o paisano, despois de ducharse, volvería á habitación con só toalla. As caricias íntimas permaneceron ata que a moza saíu da habitación do cantante por "inseguridade". Ela dixo que non tiña relacións sexuais orais nin que mantivo unha relación.\nAínda así, a moza someteuse a un exame de conxuntura carnal no Instituto Médico Forense (IML). O resultado debería publicarse dentro de 15 días.\nA investigación, que ten ata 30 días para completar a investigación e remitila ao fiscal, que é o encargado de presentar unha denuncia para traela a xuízo, aínda estará baseada na revisión de vídeos de seguridade interna do hotel e testemuños de empregados.\nO dúo viaxou a Goiânia e debería dar probas no momento adecuado, segundo o delegado o doutor Francisco Carlos de Sá, responsable do caso.\nO home de campo está investigado por explotación sexual dun adolescente 14\nO cantante Marcelo, do dúo João Lucas e Marcelo, está a ser investigado pola Policía Civil de Bahia por explotación sexual e favorecer a prostitución, delitos baseados no artigo 244 da ECA (Estatuto infantil e adolescente). O caso abriuse en ...\nOs sospeitosos testifican o IPC sobre explotación sexual en MG\nMembros do IPC do explotación sexual de nenos e adolescentes de todo o país escoitaron este venres (5) o presidente do Concello dos Tres Corazóns (MG) e catro persoas. Son sospeitosos de participar nun ...\n26 de xaneiro de 2020 26 de xaneiro de 2020 0490