IAF139 nº8dixital by IGADI Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional - Issuu\nAutorízase a reprodución e divulgación desta folla informativa\nA OLLADA EXTERNA: Entrevista con María Xosé Silvar, Ses\n“O feminismo propugna a igualdade entre homes e mulleres. É ridícula a fobia terminolóxica” 11\nOS PROXECTOS EN TERREO: Van rematando as intervencións con ONGD\nRenóvase a Comisión Executiva do Fondo Galego\nVacacións con Traballo en Nicaragua e Cabo Verde 2\nDeclaración sobre a crise de persoas refuxiadas 4\nChegan as Xornadas Anuais de Cooperación 6\nINFÓRMATE A FONDO : 138º · www.fondogalego.org\nA Executiva do Fondo Galego renóvase con Nigrán na presidencia O alcalde de Nigrán, Juan González (PSOE), é o novo presidente do Fondo Galego de Cooperación e Solidariedade despois de que a Asemblea Xeral de socios aprobara por unanimidade a finais de setembro a renovación da Comisión Executiva, que rexerá a entidade nos próximos catro anos. A edil redondelá Teresa París (PP), que exerceu a Presidencia na derradeira lexislatura, será agora vicepresidenta, mentres que Carme Fouces (BNG), concelleira de Benestar Social en Pontevedra, entra na Tesourería. Incorpóranse tamén ao órgano de goberno e administración do Fondo Galego a edil Gloria\nA renovación da Comisión Executiva do Fondo Galego aprobouse por unanimidade.\nPrada (PSOE), de Monforte de Lemos; o concelleiro Daniel Fernández (PP), de Cartelle, e mais Goretti Sanmartín (BNG), da Deputación da Coruña. O Concello coruñés e mais o de Oleiros conservan cadansúa vogalía, agora con Rocío Fraga (Marea Atlántica) e Marga Figueroa (AlFondo Galego de Cooperación e Solidariedade\nternativa dos Veciños), respectivamente, como representantes. O Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional (Igadi), que impulsou a creación da asociación en 1997, seguirá encargándose da Secretaría, na figura de Andrea García Corzo.\n“O camiño é que o Fondo Galego siga contribuíndo a mellorar a vida das persoas”, avanzou o novo presidente, xa que “o obxectivo será traballar para que dentro doutros catro anos nos sintamos orgullosos desta nova Executiva”. “Contamos con todas e todos vós”, díxolles Juan\nGonzález aos representantes de máis de trinta municipios presentes na Asemblea. A composición da nova Comisión foi proposta pola saínte, tendo en conta a actual configuración partidaria das entidades locais galegas. Teresa París, pola súa banda, apostou por “que os próximos catro anos sigamos xuntos defendendo o modelo desta rede de institucións e persoas para sacar o traballo adiante”. Alén da renovación orgánica, que cómpre tras cada convocatoria de eleccións municipais, na sesión expúxose o balance dos últimos catro anos, nos que destacan fitos coma o de que a Federación\nGalega de Municipios e Provincias (Fegamp) recoñeza ao Fondo Galego como axencia do municipalismo para a cooperación internacional ou que a entidade teña asesorado a Alemaña e Portugal na promoción das súas redes de cooperación descentralizada a través dun proxecto europeo. Na última lexislatura fóronse ademais incrementando os fondos para a convocatoria de proxectos de desenvolvemento en países do Sur e canalizouse axuda de emerxencia a través das axencias da ONU. Intensificáronse asemade as actividades de sensibilización en Galicia e os esforzos en comunicación.\nRepresentantes de máis de trinta municipios participaron na Asemblea.\nPersoal de seis concellos coopera con Cabo Verde e Nicaragua nas Vacacións con Traballo Persoal de seis concellos pasou o mes de outubro en Nicaragua e Cabo Verde colaborando cos parceiros do Fondo Galego de Cooperación a través das Vacacións con Traballo, o programa de voluntariado internacional dirixido aos cadros das administracións locais e provinciais socias da entidade. As Vacacións con Traballo en Nicaragua desenvolvéronse coa colaboración da ONGD Instituto de Promoción Humana-Somoto e centráronse na elaboración dun diagnóstico comunitario con familias do lugar de Palmira. Para Belén Gómez, traballadora social do Concello de Monforte,\nfoi “unha experiencia personal e profesional extraordinaria”, mentres que para Serezabel Rodríguez técnica en integración do Concello de Bergondo, supuxo “un punto de inflexión tanto na miña vida persoal coma profesional” e resultoulle “moi interesante a metodoloxía nicaraguana de traballo comunitario”. Tamén foi “unha oportunidade única para coñecer e comprender outras realidades” segundo Mónica Mourín, traballadora social da mesma vila que, porén, non participou na experiencia ocupando unha das seis prazas convocadas no programa, senón financiando a estadía pola súa conta.\nSerezabel Rodríguez, Belén Gómez e Mónica Mourín en Nicaragua.\nAna Ferradáns, axente de emprego do Concello da Estrada, e María José Villar, auxiliar de biblioteca no Concello de Redondela, estiveron en Cabo Verde apoiando á Cámara Municipal de Santa Cruz en materias como xestión do funcionariado e rexistro bibliotecario. “Cheguei pensando que atoparía un país pouco desenvolvido, meFondo Galego de Cooperación e Solidariedade\nMaría José Villar e Ana Ferradáns colaboraron coa Cámara de Santa Cruz.\nnos democrático, e no entanto foi entrar no Concello e comprobar que o seu funcionamento é parello ao de calquera dos de Galicia: a mesma estrutura xerárquica, iguais problemas burocráticos, etc.”, comenta a primeira. “Profesionalmente, é un privilexio poder levar os meus coñecementos a outro contexto, aprender nel e gozar del. No persoal, constitúe unha vivencia única, cada día marabíllome da fermosura da paisaxe e a incrible amabilidade da xente”, opina a segunda. Ao país africano, pero para cooperar coa Cámara Municipal de Ribeira Grande, viaxaron tamén Ana Piñeiro, arquitecta do Concello de Rianxo, e Rubén López, técnico de administración financieira no Concello da Pobra. Para ela, “cando tes un bo interlocutor, o intercambio de experiencias, de puntos de vista, opinións, métodos de traballo e\nprocedementos é fluída e pode ser moi enriquecedora para as dúas partes”. A el chamoulle a atención “o sentimento de comunidade tan arraigado e comprobar como a xente dedica o seu tempo libre a conversar cos demais; nunca falta quen bote unha man para sacar as barcas do mar”, engade. Alén de realizar as tarefas de asesoramento correspondentes á súa especialidade, o voluntariado cumpriu tamén a función de supervisar os últimos proxectos de cooperación ao desenvolvemento impulsados polo Fondo Galego. No entanto, a finalidade principal das Vacacións con Traballo é sensibilizar fronte as desigualdades e a prol da solidariedade internacional. A experiencia das e dos participantes no programa, que este ano chegou á súa décima edición, pode seguirse no blog.\nRubén López prestou asesoramento sobre contabilidade en Cabo Verde.\nA arquitecta Ana Piñeiro apoiou á Cámara Municipal de Ribeira Grande.\nDeclaración institucional diante da crise migratoria e de persoas refuxiadas 1. Desde o 2014 a guerra de Siria é responsable do maior movemento de persoas refuxiadas desde a segunda guerra mundial. A parálise institucional desde aquela altura na UE e nos seus Estados membros produto dos xogos de guerra e xeopolítica afondaron unha crise de persoas refuxiadas que se alimenta non só do conflito sirio, se non tamén do iraquí ou palestino. Conflitos enquistados onde a participación occidental ten sido abertamente recoñecida, se non promovida. 2. Diante desta situación o Fondo Galego (expresión organizada do municipalismo galego\ncomprometido cos Dereitos Humanos desde o 1997) visibiliza todos os días do ano o drama humanitario permanente nas fronteiras, particularmente nas europeas, denunciando as gravísimas vulneracións de Dereitos Humanos coas persoas migrantes, xa sexan refuxiadas ou non. Hoxe hai no mundo máis de 50 millóns de persoas refuxiadas: na República Centroafricana, Sudán do Sur ou Congo, entre os países máis devastados.\nFOTO: Felipe Carnotto.\n4. O Fondo Galego acompañará a situación de emerxencia actual traballando como entidade coordinadora dos esforzos solidarios das entidades socias e do municipalismo galego que desexa facer de Galicia un lugar de acollida, e comprometido cos Dereitos Humanos todos os días do ano.\nHai que lembrar unha vez máis que cando a crise humanitaria actual saia da axenda televisiva as persoas refuxiadas seguirán aí. 3. O Fondo Galego celebra a reacción do municipalismo galego que abre as portas dos seus concellos ás persoas refuxiadas e aproveita a ocasión para reflexionar sobre a capacidade crítica e mobilizadora dos poderes descentralizados: temos moito que dicir neste mundo para promover a paz e a xustiza global. Fondo Galego de Cooperación e Solidariedade\n5. O Fondo Galego ofrece o seu traballo e experiencia para animar a coordinación do diálogo coas distintas administración locais, autonómicas, estatais e comunitarias, que inevitablemente deben participar da [\nconstrución dunha solución da que non se albisca un final e que precisa plans serios e de longo prazo, que ademais dunhas condicións de vida digna para as persoas refuxiadas trace rutas de saída e inserción social, educativa, laboral... 6. O Fondo Galego solicita á UE e ao Estado español non máis escusas e retrasos na acollida de persoas refuxiadas, xunto a medidas eficaces de promoción da paz: solicitamos compromisos serios e non oportunistas coa Declaración de Dereitos Humanos.\nForos sobre o dereito á auga con ESF\nDepuración biolóxica das augas residuais\nEnxeñería sen Fronteiras levou aos concellos da Coruña, Teo, Ames e Monforte de Lemos o foro aberto “A xestión municipal do dereito humano á auga”. A actividade estaba vinculada co proxecto que a ONGD desenvolveu en Honduras co apoio do Fondo Galego para mellorar o acceso á auga potable. Os encontros centráronse na importancia da transparencia e da boa gobernanza nas administracións públicas para asegurar este dereito, recoñecido de maneira específica pola ONU. Os concellos, dada súa proximidade á cidadanía, teñen competencias chave á hora de garantilo. O obxectivo das xornadas era sensibilizar sobre o acceso á auga como unha problemática global que pode tamén ter solucións comúns. As sesións estaban abertas a toda a veciñanza, aínda que ían especialmente indicadas para o persoal implicado na supervisión do servizo de auga e saneamento municipal.\nAmigos da Terra organizou no Concello de Moaña as Xornadas Técnicas de Fitodepuración “A depuración natural das augas residuais urbanas”. A formación encadrábase no proxecto financiado á ONGD polo Fondo Galego para facilitarlle o acceso á auga a máis dun milleiro de persoas empobrecidas en Nicaragua. Divulgar e sensibilizar sobre a contaminación da auga e a eficiencia enerxética, achegando solucións técnica e economicamente viables, era a finalidade do curso, no que se expuxeron as bases dos biofiltros de plantas acuáticas, alén dos diferentes métodos e casos de éxito en Galicia. A cita ía especialmente dirixida a persoal dos concellos, xestores de comunidades de montes e de instalacións públicas e privadas, así como a profesionais dedicados á planificación do territorio.\nApoio da Xunta en 2015 e compromiso para 2016\nChegan as Xornadas Anuais de Cooperación\nRepresentantes da Comisión Executiva do Fondo Galego veñen de manter unha xuntanza co director xeral de Relacións Exteriores e coa UE, Jesús Gamallo, e mais coa subdirectora xeral de Cooperación, Pilar Romero, para coñecerse e valorar as posibilidades de colaboración cara 2016. A Xunta de Galicia e o Fondo Galego de Cooperación asinaran a finais de agosto o convenio polo que o goberno autonómico cofinanciaba con 40.000 euros o plan de sensibilización e fortalecemento da entidade para 2015, orzamentado nun total de 58.860 euros. No novo encontro, os responsables da Vicepresidencia ratificaron o compromiso de manter esta mesma achega para 2016. O obxectivo é sensibilizar á sociedade galega a prol da solidariedade e fronte ás desigualdades, ao tempo que se procura o fortalecemento institucional da asociación de concellos e deputacións.\nCo título “Vacacións con Traballo, unha década de cooperación dende o local” celebraranse o 3 de decembro en Pontevedra as xornadas anuais que organiza o Fondo Galego e que chegan xa á súa duodécima edición. A cita será na Casa das Campás, entre as 10 e as 14.30 horas, con asistencia libre e de balde. Representantes sindicais, persoal técnico municipal e responsables de municipios chegados de Cabo Verde ou Portugal profundarán en tres mesas redondas sobre o impacto do voluntariado e a cooperación internacional dende o local. Non faltarán participantes do programa Vacacións con Traballo que na última década teñen colaborado en Cabo Verde, Nicaragua e Cuba, a fin de compartir as súas experiencias. O programa inclúe tamén a presenza da Tropa de Trapo, que ofrecerá algúns dos seus contos.\nOS PROXECTOS EN TERREO: Van rematando as intervencións con ONGD En Cabo Verde vanse pechando os dous proxectos de cooperación directa que está a apoiar o Fondo Galego, un coa Cámara Municipal de Ribeira Grande para impulsar a agricultura a través do rego por goteo e outro na Cámara Municipal de Santa Cruz fortalecendo a cooperativa artesá Sulada co fin de empoderar ás mulleres que a forman. Mentres tanto, e unha vez rematada a intervención con Intered en Perú, van concluíndo tamén os outros cinco proxectos cofinanciados a ONGD galegas. A finais de agosto remataba en Guatemala a iniciativa con Arquitecturas sen Fronteiras e a cooperativa B’eljuj Q’anil, que fabrica materiais de construción. Nas últimas semanas de execución estívoselle dando seguimento á formación empresarial impartida, a través da que se melloraron as capacidades administrativas, e aprobouse un plan comercial. Tamén se creou a páxina web e mantivéronse xuntanzas con clientes. Ao tempo, establecéronse alianzas con outras cooperativas para unha promoción mutua e realizaron\nunha última visita de intercambio a unha bloqueira para ver o proceso de fabricación que seguen, co fin de mellorar a súa forma de traballo. Decidiuse ademais a acción comunitaria que se levará a cabo cando a empresa dea beneficios, que será a construción do brocal dun pozo. O proxecto con Enxeñería sen Fronteiras en Honduras péchase en outubro coa elaboración e socialización dos plans de xestión integrada do recurso hídrico en tres comunidades, tras procesar os datos recollidos, así como dun estudo hidroxeolóxico para o que se tomaron mostras nunha cuarta co obxectivo de analizar a calidade da auga. A partir de aquí, propóñense alternativas técnicas para garantir o abastecemento. Como actividade complementaria, ubicáronse posibles puntos de perforación de pozos en 16 comunidades e identificáronse fontes de auga para abastecer outras dúas, levantando a topografía para o deseño do futuro sistema. Todo isto co fin de mellorar o acceso á auga e ao saneamento na Mancomunidade Nasmar. En novembro rematará en Nicaragua o proxecto con Taller de Solidaridad e o Inprhu-Somoto para impulsar o turismo rural comunitario de xeito que o Centro de Educación Alternativa Rural Telpolchcalli sexa\nAs visitas de clientes á cooperativa de Guatemala están a dar bos resultados.\nEn Honduras tómanse mostras nas comunidades para analizar a calidade da auga.\nsostible. Nos últimos meses, as persoas beneficiarias levaron os seus produtos agrícolas e artesáns a diferentes feiras e tamén intercambiaron experiencias con municipios que ofertan os servizos turísticos comunitarios en paquetes. Co afán de poñer en valor a cultura chorotega, impartíronse obradoiros de palma, pintura e danza. Ademais, distribuíuse material promocional e completouse a construción dos cuartos. Tamén se seguiu cultivando a horta e se traballou tanto no invernadoiro como no viveiro. Elaboráronse asemade encurtidos, marmeladas e plantas naturais deshidratadas e atendeuse ao gando. Na súa recta final está tamén o proxecto de Implicadas no Desenvolvemento na India para promover a emancipación social e participación política das mulleres no estado de Támil Nadu. Logo de representar unha obra de teatro de rúa en distintas aldeas para concienciar fronte á desigualdade e de conmemorar o Día das Mulleres na cidade de Tiruchy, organizáronse varias xornadas de sensibilización de xénero sobre a participación das mulleres na política que ademais lles permiten coñecer o panorama político actual. As dinamizadoras da intervención tamén realizan visitas ás casas particulares co fin de detectar problemáticas e posibles casos de violencia machista.\nA artesanía indíxena forma parte dos atractivos turísticos de Nicaragua.\nCo remate do ano prevese que conclúa o proxecto con Amigos da Terra para facilitar o acceso á auga potable en Nicaragua. Estanse a completar as obras nas infraestruturas e melloráronse tamén as latrinas que se atopaban preto das fontes de auga. As comunidades organizáronse para as tarefas de rehabilitación, as xornadas de reforestación e o traballo nos viveiros, onde contaron co apoio de voluntariado internacional e onde se formaron en manexo do rego, control de maleza, etc. Coas persoas responsables das xuntas de auga elaboráronse plans de mellora e mantemento das infraestruturas. Impartíronse ademais capacitacións en materia de auga e saneamento. Tamén se decidiu instalar tres bioxardineiras en puntos chave como os desaugues dos lavadoiros de roupa.\nNa India realízanse visitas domiciliarias para detectar a violencia machista.\nAs xuntas de auga implícanse na mellora e mantemento de infraestruturas en Nicaragua.\nEXTERNA Ses: “O feminismo propugna a igualdade entre homes e mulleres. É ridícula a fobia terminolóxica” Un ciclón, un furacán, un terremoto... Son os termos meteorolóxicos que adoitan escoitarse para definir a María Xosé Silvar, Ses, unha artista única sobre o escenario e fóra del. Tras o éxito dos seus dous primeiros discos, non para de ofrecer concertos cheos de forza e rebeldía para presentar ‘Tronzar os valos’. Un traballo froito do tempo en que vivimos que segue a destilar identidade e compromiso.\n“A xente está anestesiada e é precisa unha revolución cultural urxente”\nMaría Xosé Silvar, Ses, durante un concerto.\nCales son os principais valos que deberiamos tronzar hoxe en día?\nA ilustración da portada de ‘Tronzar os valos’ trae ao recordo as leis mordaza... Estamos a perder liberdades que criamos garantidas?\nO valo da desidia, o da deshumanización e a indiferenza ante o avance da ditadura e o xenocidio gratuítos. A xente está anestesiada e é precisa unha revolución cultural urxente. Fondo Galego de Cooperación e Solidariedade\nTotalmente, están creando unha masa volúbel para reinstalarnos na ditadura da que nunca chegamos a saír. [\nAs letras deste último disco semellan máis crípticas que as dos anteriores, máis poéticas se queres. Débese aos tempos que corren ou forma parte da túa evolución persoal como artista? Realmente non sei a que se debe, había varios temas que xa\nestaban feitos hai anos. Supoño que simplesmente o momento de sacalos foi agora, se cadra porque si sentín todo dun xeito máis intenso polo momento sociopolítico. A carraxe e a tristura eran maiores, máis dramáticas e, se se quere, máis líricas.\n“Síntome conectada coa lusofonía, pero non do xeito en que se promociona aquí, senon dun modo máis natural” Este mes celébrase o Día para a eliminación da violencia contra as mulleres, unha lacra contra a que adoitas clamar nos teus concertos, nos que tamén acostumas definirte como feminista. Calificarse como tal está mal visto na nosa sociedade? Como entendes ti o feminismo?\nO que si se segue a traslucir nos temas é o compromiso social. No entanto, hai quen considera que arte e política deben manterse desvinculadas. É isto posible ou soster tal postura xa é posicionarse politicamente? Por suposto que si. Iso non é máis que covardía disfrazada de profesionalidade e mesura. Os mesmos que critican que eu teña un posicionamento político claro, colgan despois vídeos de Víctor Jara no Facebook. “Perdónalos, Dios, porque no saben lo que hacen”.\n“A tradición está dentro de quen vive nela, sáeme anque non queira”\nPortada do último disco de Ses.\nQuerías ser profesora e os institutos servíronche tamén de escenario, precisa a mocidade galega revulsivos como Ses nas aulas?\nParticipaches en concertos solidarios a favor de ONG como Implicadas no Desenvolvemento. Cres que a cooperación cos países empobrecidos debería ser unha prioridade?\nNon sei se coma min, pero por min que non quede. Precisan axentes normalizadores que ensinen co exemplo o orgullo identitario, feminino, socialista e galego. Fondo Galego de Cooperación e Solidariedade\nSi, pero creo que a nosa maior e máis precisa implicación é erradicar o apoio masivo á ultradereita. Con iso chegaría.\nEnténdoo da única maneira que se pode entender, como pon no dicionario, a ideoloxía que propugna a igualdade entre homes e mulleres. É ridícula a fobia terminolóxica, ser feminista é iso e un chaleque é unha prenda sen mangas. E digo eu que non hai que ser superdotado para que che entre na cabeciña.\n“Os mesmos que critican que eu teña un posicionamento político colgan vídeos de Víctor Jara no Facebook”\nNon che vou preguntar por que cantas en galego, pero si me interesa saber que pensas cando che fan esta pregunta...\nQue cada vez me dá máis noxo a xente que a resposta. Citabas a Castelao nun dos temas do teu anterior disco: “A tradición é a eternidade”. É por iso que te permites mesturala e reinventala sen que deixe de ser un sinal de identidade? A tradición está dentro de quen vive nela, non é que me permita nada, é que me sae anque non queira, porque ou na cabeza ou nos pés has de saír a quen es. Eu simplemente fago o que me sae con orgullo.\n“A mocidade precisa axentes normalizadores que ensinen co exemplo o orgullo identitario e feminino” Actuaches en iniciativas como Cantos na Maré, aínda que a túa música lembra máis a Es-\ntados Unidos e Hispanoamérica. Sínteste conectada coa lusofonía? Por suposto, pero non do xeito en que se promociona aquí, dun modo máis natural e desde a nosa verdadeira realidade cultural. Falamos a mesma lingua, pero con trazos diferentes. Cando oio cantar á xente de aquí coma se fose do Brasil paréceme igual de ridículo que a xente de Santander que di “corasón” cando canta un bolero. Ás veces paso moita vergoña allea. Ses actuou para o alumnado de Secundaria de San Sadurniño.\n“Cres que me gustaría vivir só dos discos?! Que va!! Habemus xente normal e traballadora, eh!” Non paras de ofrecer concertos, certo é que gozas do directo pero é á vez un xeito de sobrepoñerse ás dificultades de vender discos por causa de internet? Non, é o meu traballo. Ti cres que me gustaría vivir só dos discos?! Que va!! Habemus xenFondo Galego de Cooperación e Solidariedade\nA Plataforma Galega polo Dereito ao Aborto é unha das entidades que contou coa colaboración de Ses.\nte normal e traballadora, eh. Eu adoro gravar, pero cando boto dúas semanas sen tocar férveme o cu.\nAcabas de tocar en Euskadi, que tal está a ser a acollida fóra de Galicia? Perfecta, coma aquí, coma en todos os sitios. Non podo queixarme de ningún sitio no que toquei, sempre nos acollen da hostia.\nNa honestidade, na autoesixencia e no amor. Amo a miña identidade e á miña xente e paréceme triste que a alguén lle poida parecer ridículo ou, peor, mentira. Di máis deles que de min.\n“Creo na honestidade, na autoesixencia e no amor. Amo a miña identidade e á miña xente”\nSons estadounidenses e hispanoamericanos mestúranse nos temas de Ses. FOTO: Xabicas.\nOs directos de Ses están cheos de enerxía.\nDisque renegas de todo o establecido, en que cre Ses?\nEdita: Fondo Galego de Cooperación e Solidariedade Redacción e Administración: Centro Cívico Sur, Rúa Luís Braille, 40 36003 Pontevedra Tel/Fax: 986 84 34 36 / 698 14 45 36 Internet: http://www.fondogalego.org email: info@igadi.org Depósito Legal: VG-473-2007 Autorízase a reprodución e divulgación desta folla informativa\nSocios do Fondo Galego Concellos: A Coruña, A Estrada, A Guarda, A Laracha, A Pobra de Trives, A Pobra do Caramiñal, A Teixeira, Abegondo, Allariz, Ames, Arteixo, As Pontes, Bergondo, Betanzos, Boiro, Brión, Burela, Cabanas, Caldas de Reis, Cambre, Carballo, Cartelle, Castrelo de Miño, Castroverde, Cedeira, Corcubión, Covelo, Culleredo, Cuntis, Dumbría, Fene, Ferrol, Fornelos de Montes, Gondomar, Laxe, Lousame, Lugo, Malpica de Bergantiños, Manzaneda, Moaña, Mondoñedo, Monforte, Moraña, Mugardos, Narón, Neda, Nigrán, Noia, O Barco, O Irixo, O Porriño, O Valadouro, Oímbra, Oleiros, Ourense, Outes, Poio, Ponteareas, Pontecesures, Pontedeume, Pontevedra, Porto do Son, Ramirás, Redondela, Rianxo, Ribeira, Riotorto, Rodeiro, Sada, San Cibrao das Viñas, Sandiás, Santiago de Compostela, San Sadurniño, Sarria, Soutomaior, Teo, Tomiño, Triacastela, Valga, Verea, Verín, Vigo, Vilar de Santos, Vilardevós, Viveiro, Xove Deputacións: A Coruña, Lugo.\nIGADI Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional\nO 'Infórmate a Fondo' é o boletín trimestral do Fondo Galego. No IAF 139, número 8 da época dixital, poderás atopar toda a información sobre...


Así recolleron os artistas galegos os horrores da Guerra Civil, compartindo mesmo espazo co Guernica en 1937 - Historia de Galicia\nArte / Destacadas / Historia contemporánea / Memoria Histórica / Museos\nDetalle da pintura Negra Sombra de Felipe Monteaguado / foto Museo de Pontevedra\npor Redacción · 21 Xuñ, 2021\nTruncar a súa traxectoria vital e a súa evolución artística. Esta foi a consecuencia da Guerra Civil, a represión e o exilio nos artistas galegos que viviron a contenda. Un conflito que, como fixera Castelao, moitos deles víronse obrigados a enfrontar, recoller e a asumir, co mesmo cambio da súa propia vida, coa represión ou o exilio en América.\nCruce dos Pirineos de Uxío Souto / foto Museo de Pontevedra\nEsta é a realidade que o Museo de Pontevedra acaba de recoller nunha nova sección da súa colección permanente, a través de artistas coetáneos a Castelao. Con ela complétase a imaxe da Guerra Civil do artista de Rianxo, explorándose ó mesmo tempo unha visión do impacto que a Guerra e o réxime franquista tivo na produción de creadores galegos represaliados ou exiliados.\nNa nova sección inclúense 14 pezas de artistas ligados ideoloxicamente a República, ó galeguismo, o nacionalismo e cunha vivencia moi semellante á de Castelao: Camilo Díaz, Federico Ribas, Arturo Souto e Uxío Souto. Eles, tralo dominio do noroeste por parte dos sublevados, foron asasinados, forzados a un longo exilio e impedidos de regresar ou obrigados a un asfixiante e represivo exilio interior.\nOs albumes que compartiron espazo co Guernica en 1937\nA nova montaxe permanente está organizada pola responsable de Coleccións do Museo, Ángeles Tilve. Con ela preténdese facer un percorrido temático relacionando as obras co Álbum de Guerra de Castelao, xa exposto desde 1981, e con outras pezas, da planta terceira, de artistas que estiveron no exilio interior, como Masside ou Torres.\nUn exemplo é o de Arturo Souto. Del exponse tamén un álbum de debuxos de guerra que publicara no seu día o Ministerio de Propaganda Republicano. Trátase dunha peza que nin sequera se expuxera na exposición antolóxica que se fixera na Coruña e despois en Pontevedra a finais dos 90.\nDebuxos da Guerra de Arturo Souto / foto Museo de Pontevedra\nNo albume destaca un debuxo que no seu momento estivo co Guernica de Picasso no pavillón español na Exposición Internacional des Arts et Técniques do 1937 en París e logo en Bruxelas. E á obra Bombardeo, unha acuarela que el publicara nunha revista da República e que xa era coñecida pola reprodución na prensa, mais que despois apareceu á venda e foi mercada polo Museo de Pontevedra.\nAguadas pola da represión franquista de Bueu ou da fuxida nos Pirineos\nOutro exemplo disto e a do ilustrador vigués Federico Ribas. O artista recolle en seis augadas a represión franquista na zona de Bueu. E é que o golpe de Estado colleuno veraneando na vila do Morrazo, escapando a Portugal como xa fixera tamén Maruja Mallo. Ese álbum de augadas tíñase exposto parcialmente e fora xa reproducido, mais nunca estivera integrado na colección permanente do Museo.\nPintura Negra Sombra de Federico Ribas Monteaguado / foto Museo de Pontevedra\nTrátase dunha obra excepcional e moi relacionada con Castelao, que o artista conservara na Arxentina e que lle fora deixado ó autor rianxeiro en depósito cando regresou nos anos 40. Alí pasou desapercibido por moitos anos ata que a partir da morte de Virxinia Pereira incorporouse ó Museo.\nNa sección acóllese tamén obra do cuntense Uxío Souto. Pois ademais dalgunhas esculturas, estarán á vista do público dúas augadas que amosan a súa experiencia persoal ó final da guerra: a fuxida das persoas vencidas polos Pirineos e a visión atormentada das e dos republicanos confinados no campo de refuxiados francés de Barcarés no que el tamén estaba internado.\nA derradeira lección do mestre de Castelao / foto Museo de Pontevedra\nO Museo de Pontevedra completa co Álbum Nós o conxunto de pezas máis importante de Castelao”\nTemas: Ángeles TilveArturo SoutoBueuCamilo DíazCastelaoexilioFederico RibasFrancoFranquismoGuerra CivilMuseo de PontevedraPontevedraresesión franquista na arteUxío SoutoVirxinia Pereira\nA Xunta permitirá cobrar gastos “probados” de conservación do pazo de Meirás ós Franco\nAsí se celebra o Día das Letras, dende A Guarda ata Ribadeo\nOnde están as pías do século XII que Franco roubou da Igrexa de Moraime?\nSeguinte A Coruña terá tamén, por fin, a súa ruta Picasso\nAnterior Esta é a historia dos 15 corpos soterrados na Catedral de Lugo hai 600 anos


Resultados de la busqueda apps iphone, en la página Web de dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\ndosnet » buscar en la web » resultados de la búsqueda 'apps iphone'\n2. [23.13%]\tAPPs para SmartPhones y Tablets\ndosnet diseña, desarrolla y publica en los mercados, APPs para SmartPhones y Tablets de todo tipo y para todos los dispositivos móviles del mercado\nhttp://www.dosnet.es/servicios-programacion-multimedia/desarrollo-apps-smartphones-tablets.html?id_sub=121&servicio=Consultor - 184.8 kb\n3. [23.13%]\tAPPs para SmartPhones y Tablets\nhttp://www.dosnet.es/servicios-programacion-multimedia/desarrollo-apps-smartphones-tablets.html?id_sub=122&servicio=Consultor - 185.0 kb\n4. [23.13%]\tAPPs para SmartPhones y Tablets\nhttp://www.dosnet.es/servicios-programacion-multimedia/desarrollo-apps-smartphones-tablets.html?id_sub=120&servicio=Consultor - 184.6 kb\n5. [23.13%]\tAPPs para SmartPhones y Tablets\nhttp://www.dosnet.es/servicios-programacion-multimedia/desarrollo-apps-smartphones-tablets.html?id_sub=123&servicio=Consultor - 184.9 kb\n6. [23.13%]\tAPPs para SmartPhones y Tablets\nhttp://www.dosnet.es/servicios-programacion-multimedia/desarrollo-apps-smartphones-tablets.html - 184.8 kb\n7. [9.38%]\tdosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n8. [9.38%]\tdosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n9. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n10. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n11. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n12. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n13. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n14. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n15. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n16. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n17. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n18. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n19. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n20. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n21. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n22. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n23. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n24. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n25. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n26. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n27. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n28. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n29. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n30. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n31. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n32. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n33. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n34. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n35. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n36. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n37. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n38. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n39. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n40. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n41. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n42. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n43. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n44. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n45. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n46. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n47. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n48. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n49. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery\n50. [7.50%]\tContactar con dosnet estudio multimedia. Programación Web > Programación móvil > Programación apps > Programación HTML > Programación HTML5 > Programación JQuery


Peche da II promoción da Escola de Naturalistas: mesa redonda e bioblitz – federación Ecoloxista Galega\nPeche da II promoción da Escola de Naturalistas: mesa redonda e bioblitz\nA II Promoción da Escola de Naturalistas, desenvolta neste 2014, chega ao seu fin, e temos preparadas dúas actividades moi especiais para o peche.\nA parte teórica será unha mesa redonda con reputados naturalistas galegos, que nos falarán das súas experiencias de campo, os seus inicios e outras historias. Terá lugar o xoves 27 de novembro ás 20:30 h no local de Hábitat, e estarán presentes José Luis Rabuñal, Pedro Galán, Antonio Sandoval, Roberto Bao, Jose Souza, Francisco Rosende y Miguel Maestro.\nNo ámbito práctico, o domingo 30 de novembro levaremos a cabo un bioblitz nas fincas do Centro Ivestigacións Agrarias Mabegondo (CIAM), en Abegondo.\nComo se indica no cartaz, xa que o aforo é limitado, esta actividade é exclusiva para os alumnos da Escola de Naturalistas 2014 e para os socios do Grupo Naturalista Hábitat. É imprescindible anotarse para poder asistir, para facilitar a organización.\nUnha canteira en pleno Parque de Corrubedo, LIC, ZEPA, ZEC e humidal Ramsar? Coa Xunta todo é posíbel\nSolidariedade cos activistas de Greenpeace brutalmente abordados polo exército español


Terras de Pontevedra, ademais de contar con varios espazos protexidos, dispón dun sen fin de espazos naturais de interese para visitar, a maioría deles testemuña da ampla relación da zona coa auga, atravesada por pequenos e medianos ríos que van dar ao mar a través de catro dos oito municipios que conforman este marabilloso territorio.\nEsta relación terra - auga maniféstase na carballeira de San Xusto, precedente dun percorrido á beira do río; no lago de Castiñeiras; na illa de Tambo; na finca de Lourizán, rodeada de regatos e fontes; na illa das Esculturas, no espazo natural Río Barosa ou no entorno do río Verdugo. Tamén a Alameda de Pontevedra e os xardíns Vicenti atopan a súa relación coa auga nalgún dos fermosos recunchos que xera a súa natureza. Unha terra rica en auga e a cotío co beneficio do sol dá lugar a unha paisaxe de beleza sen precedentes.


ADIF informa que non eliminou nin vai eliminar o servizo de venda de billetes na estacións ferroviarias de Galicia - Blog de Celso Delgado\nHome Ferrocarril ADIF informa que non eliminou nin vai eliminar o servizo de venda de billetes na estacións ferroviarias de Galicia\nADIF informa que non eliminou nin vai eliminar o servizo de venda de billetes na estacións ferroviarias de Galicia\nDesde hai algunhas semanas en noticias aparecidas os medios de comunicación viñeron falando da previsible supresión do servizo de venda de billetes do transporte ferroviario en determinadas estacións ferroviarias de Galicia: Sarria, A Rua, Petín, O Barco de Valdeorras, O Carballiño, Ribadavia e Guillarei.,\nPois ben para desmentir esta noticia, Adif acaba de informar por carta a Xunta de Galicia e aos alcaldes destas localidades que non eliminou nin vai eliminar este servizo de venda de billetes que realiza a través das persoas que desempeñan estas funcións no ámbito da circulación.\nAsí mesmo, confírmalles que Adif de ningún xeito expuxo, como tamén se chegou a dicir estes días, o peche destas estacións.\nIgualmente informa Adif que non van alterar os servizos que se están prestando aos viaxeiros ou cidadáns que utilizan as citadas estaciónes. E reitera Adif que o persoal de circulación da compañía continuará realizando as funcións comerciais nesas estacións, que, doutra banda, en ningún momento durante estes días deixaronse de ofrecer.\nAcerta Adif ao trasladar esta información á Xunta, concellos, clientes do ferrocarril, en particular, e á cidadanía, en xeral.\nADIF informa que non eliminou nin vai eliminar o servizo de venda de billetes na estacións ferroviarias de Galicia Reviewed by Celso Delgado on sábado, marzo 04, 2017 Rating: 5


Vide: Fundación Vigo Deporte - Magope Seis do Nadal Coia da un paso atrás no seu camiño cara a fase de ascenso\nMagope Seis do Nadal Coia da un paso atrás no seu camiño cara a fase de ascenso\nO Magope Seis do Nadal Coia sufriu un duro traspés nesta xornada. Perdeu na cancha do Luceros (23-21) e cedeu o segundo posto ao Acanor Atlético Novás, que non fallou ante o colista.\nA falta de dúas xornadas para que conclúa a fase regular da liga de Primeira Estatal os vigueses sitúanse a dous puntos do equipo de O Rosal así que as súas opcións de poder disputar a fase de ascenso a División de Honor prata masculina pasan agora por gañar os seus partidos (ante Cisne en casa e Promens Cañiza a domicilio) e esperar un erro do seu rival.\nO partido ante o Luceros torceuse para o Magope Seis do Nadal Coia xa desde o comezo. Os vigueses tardaron sete minutos en marcar o primeiro gol e ata o 24 foron a remolque no marcador. A falta de tres minutos para o descanso lograron poñerse por primeira vez por diante no marcador (8-9) pero non conseguiron defender a súa renda e fóronse aos vestiarios\nperdendo de un (10-9).\nO guión da segunda parte foi moi similar ao da primeira. O equipo local levou a iniciativa do xogo e o marcador, ante un Magope Seis do Nadal Coia incapaz de ofrecer a súa mellor versión. O Luceros chegou a adquirir, mediado este tempo, unha vantaxe de cinco goles (16-11, min 45); unha renda que soubo defender malia a reacción final dos de Jorge Fernández que se chegaron a situar a un tanto ( 22-21) a falta dun minuto para a conclusión do encontro.


Eva Solla: "Os orzamentos da Xunta de Galicia non contemplan ninguha inversión concreta para a mellora da saúde das veciñas e veciños do Porriño" | Esquerda unida\nEva Solla: “Os orzamentos da Xunta de Galicia non contemplan ninguha inversión concreta para a mellora da saúde das veciñas e veciños do Porriño”\n11 Decembro, 2020 Esquerda Unida Municipal, O Porriño\nA coordinadora de Esquerda Unida Eva Solla, xunto coas concelleiras de EU Son do Porriño, Blanqui Francés e Patricia Sío valoraron en rolda de prensa os orzamentos da Xunta de Galicia que afectan ao Porriño.\nA concelleira de EU Son Porriño Patricia Sío, centrou a principal eiva dos orzamentos da Xunta na ausencia total de investimento tanto para a mellora do centro de saúde tanto en materia de infraestruturas como de medios humanos. Así tamén se queda sen orzamento a actuación sobre a contaminación por lindano, un problema que afecta sobre todo a zona de Torneiros e que mesmo xa hai unhas semanas se trasladou esta á comisión europea na que intervíu o coordinador de EU Pedro Ocampo.\nPara coordinadora nacional de Esquerda Unida, Eva Solla, “os orzamentos da Xunta de Galicia para este ano 2021 están marcados sen dúbida polas consecuencias da pandemia da Covid-19, polo que o incremento do cómputo global destes orzamentos atribúese sobre todo a fondos estatais e europeos”. Un exercicio máis, “a Xunta de Galicia presenta uns orzamentos nos que non concreta as partidas de investimento por consellería o que impide coñecer a dedicación concreta destes fondos dos que ademais moitos deles non chegan a executarse.”\nEn conclusión, os orzamentos da Xunta de Galicia para o Porriño non contemplan ningunha inversión concreta nin para o centro de saúde, nin para vivenda nin para a unidade de drogodependencias, nin tan sequera para a descontaminación de lindano.


O Outeiro de Matilda: ASTERIX E OS MINERAIS\nASTERIX E OS MINERAIS\nO profe Emilio preparou unha estupenda presentación sobre os minerais na que Panoramix, o druida de Asterix e Obelix, fai de mestre.\nPublicado por matilda en 12:00 Atoparalo en: banda deseñada, minerais, PDI\nEstupenda presentación. Gárdoa para o momento de traballar o tema. Seguro que os nenos,grazas a Panoramix, aatoparana case … máxica. Moitas grazas por compartir!\nAlégranos que vos guste. Seica na clase foi todo un éxito.\nMe gustou moito te mercedes un millon de euros (ironia)\nFrancisco Javier Gonçalves Rodriguez dijo...\nme gustou moito o teu proxecto


Xa están en marcha as obras de humanización da avenida de Vilagarcía, nas que se van investir 360.000 euros. A actuación ten un prazo de execución de 8 meses e, a partir deste martes, suporá alteracións no tráfico rodado. O concelleiro de Medio Rural, Mantemento e Obras para o Equilibrio Territorial, Rafael Peña, e o edil de Medio Ambiente e Convivencia, Xan Duro, compareceron hoxe en rolda de prensa para dar todos os detalles da actuación e das afectacións que vai supoñer na circulación.\nA Real Filharmonía de Galicia ofrece esta semana dous concertos no Auditorio de Galicia. O primeiro será o venres 20, ás 20:30 horas. E o sábado, ás 12:00 horas, repetirase parte do concerto de abono para o público máis novo e para as familias dentro do ciclo Descobre unha orquestra para ti, a túa!, que busca achegar a RFG e a música clásica a novos públicos. En ambas as citas levará a batuta o director titular da agrupación, o mestre Paul Daniel.\nA Banda Municipal de Música fai unha doazón á Cociña Económica\nA Banda Municipal de Música, en colaboración con Gallery Trumpets, vén de facer unha doazón á Cociña Económica de Santiago. Trátase da cantidade recadada cos calendarios que editou a formación.\nEste luns renovouse en Madrid o convenio de colaboración entre a Fundación Albéniz/Escuela Superior de Música Reina Sofía e o Grupo Cidades Patrimonio da Humanidade de España, que permite por en marcha a quinta edición do Ciclo "Música de Cámara nas Cidades Patrimonio da Humanidade de España 2018. Este programa traerá a Santiago de Compostela un dos seus concertos o sábado 12 de maio.


O Hospital de Conxo estrea a nova unidade de coidados paliativos | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 07/10/2019 13:55\nO investimento nas novas instalacións da unidade de coidados paliativos do hospital de Conxo foi duns 100.000 euros. O espazo, de máis de 900 metros cadrados, conta con 19 cuartos individuais. Dous deles poderán facerse dobres en caso de necesidade. Están deseñados para mellorar a estadía dos pacientes.\nEloína Núñez, xerente de Xestión Integrada de Santiago: "Dentro do plan de humanización en que estamos inmersos, que os pacientes de paliativos, oncolóxicos e doutras patoloxías, teñan unha unidade cunha infraestrutura máis cómoda".\nMáis cómoda para os pacientes e tamén para os seus acompañantes. Nesta unidade hai dous cuartos de confort para os familiares.\nEloína Núñez, xerente de Xestión Integrada de Santiago: "En caso de que teñan que realizar unha pequena comida ou traer da casa algo que necesitan para estar máis tempo aquí, que estean do xeito máis cómodo posible tanto os familiares coma os pacientes".\nO traslado desde o Gil Casares a Conxo realizarase en función das circunstancias de cada paciente. En principio, convivirán as dúas unidades. O ano pasado houbo máis de 720 ingresos en paliativos e unha ocupación algo superior ao 80%.\nA Xunta pon en marcha unha liña de axudas ao sector forestal


A PEQUENA NOVELA GALEGA – Página 2 – Metendo os cans na bouza\nKieślowski e os días de mal acougo\nFoto: Atanas Paskalev\nO luns pasado deron na 2, en Días de cine clásico, Aterriza como puedas. Como era de esperar, non tardaron algúns espectadores veladamente ofendidos en correr ás redes a deixar constancia do mala que (segundo eles) era. A algún linlle que non pasaba de sucesión de sketches estilo Martes y 13. Certo. É unha sucesión de sketches estilo Martes y 13. Coma Top Secret, outra de Abrahams e Zucker, desta unha parodia non do cinema de catástrofes, senón do bélico. Encántanme as dúas. Véxoas moitas veces, nas noites deses días nos que non atina un coa indumentaria axeitada para unha climatoloxía con trastorno de personalidade múltiple, se avaría todo ó tempo e os cubertos non paran de esvarar das mans. Son reconfortantes, estes filmes “sen pretensións”; xa expliquei noutra ocasión a natureza verdadeira do humor, que non é nada alegre, e menos sofisticada do que algúns poidan supoñer. Supoño que os detractores destas sucesións de sketches mirarán, neses días de mal acougo, filmes de Kieślowski, ou que sei eu. Que lles presten.\nUnha cousa moi da época presente son os humoristas sen gracia. (Penso que nalgures lle chamaron así a Beppe Grillo.) Eses supostos humoristas que gardan o chiste no seu chiste tan ben gardadiño que un se coida estúpido porque non é quen de dar con el, ou ben conclúe que toman en serio o humor do xeito equivocado: eses supostos humoristas teñen en tan grande estima o chiste que o pechan baixo chave para que ninguén o vexa.\nPorque o humor é algo tan serio que non toma nada en serio. Por iso debera despacharse nas farmacias. Aterriza como puedas é un filme que toma todo a chanza, inclusive o que hoxe se coida sagrado (se o tedes visto, lembraredes a Robert Graves preguntándolle ó cativo con certo reparo se gusta dos baños turcos e dos filmes de gladiadores, ou aquela escena interpretable coma apoloxía do maltrato na que media tripulación malla nunha pasaxeira histérica). Como non vai indignar a tanta xente? Sobre todo á amiga da reclusión carcelaria do chiste e á que nin sequera sabe rir cun chiste porque non sabe o que é o chiste.\n28 junio, 2021 28 junio, 2021 by Xerardo Vidal Deja un comentario\nAs novelas populares boas (e mailos que as escriben)\nNon sei se é o que pretende, pero César Lorenzo Gil está a ser o xerador de polémica oficial da literatura galega nos últimos tempos, que igual non é dicir moito, pero menos é nada. O outro día pedía novelas populares en galego. A min pasoume unha vez, falando polo Twitter con certa crítica e estudosa da literatura de aquí, que mencionei a “literatura popular”: o entusiasmo dela durou ata que lle aclarei que me refería á novela de peto, non á tradición oral, momento no que interrompeu a comunicación de vez. Hoxe aquí xa non se dá tal problema de comunicación. Existe literatura con intención de vender, que non é exactamente o mesmo ca “literatura popular”, como ben puntualizou non sei se o propio Lorenzo ou alguén no Biosbardia pouco hai. Existe, en todo caso, algo que se achega máis ó gusto do común da xente có que adoraba aquela crítica e có que defenden con frecuencia certos escritores deixados de lado polo chamado sistema literario galego.\nMais ese algo, no tocante a frescura, novidade e sutileza, deixa un tanto que desexar. Lorenzo querería novelas de xénero, si, pero feitas con xeito, por resumir a súa exposición. Desexo moi de loar. A súa escolla de autores segundo el capacitados para escribir estas novelas xa me parece cuestionable. No da novela erótica igual me pode a subxectividade, porque sempre me pareceu que o erotismo como tema principal na literatura é coma o chocolate mesturado co xamón, mais no demais, aprecio que se lle vai demasiado o criterio polos camiños do pasado. Os máis dos autores que cita, aparte de teren dado no seu tempo moi boa literatura popular que pasou case toda desapercibida, se algo escriben, semellan estar neses anos nos que xa non hai présa e moitos días nin gana de darlle á tecla e nin falta que fai, non sendo, talvez, os máis axeitados para manter o ritmo dunha maquinaria que debe producir as 24 horas a caldeira chea. Existen autores na súa plenitude, por sermos cursis, que poidan facelo? Penso que si, e tal lle dixen ó propio Lorenzo, se ben a afirmación podería ser bastante optimista. A parte visible do sistema está formada basicamente polos aspirantes a supervendas, por un lado, e polo outro por autores e individuos de perfil académico, e no que concordan uns e outros é que en que non queren saber nada desa literatura popular que lle prestaría a Lorenzo, os primeiros porque lles vai moi ben co seu método actual ou a tal aspiran, e os segundos porque entenden a literatura como un pasatempo dignificador non sei ben se da sociedade, da humanidade ou de que. Despois estamos os que caemos no medio, que somos coma a lebre á que lle deu por vir rillar a un campo de batalla, trincheiras á esquerda, trincheiras á dereita e os obuses a asubiarlle por enriba das orellas. Gustaría de estar equivocado, pero aventuro que somos ben poucos. Nos dous bandos hai, seguramente, quen podería tirar por esta terceira vía, mais é complicado convencelos, a uns por razón material e do ego, a outros por razón inmaterial e do ego.\nTamén querería Lorenzo editores comprometidos co que o seu labor debera ser. O editor do que sempre se fala nos artigos da internet sobre como ser “autor de éxito”, xa sabedes: os que están sempre enriba do escritor, os que indican correccións e dan consellos ou, como el di, os que identifican os erros de raccord. Paréceme moi bonito porque non estou aí. Se chego a estar dando ó prelo unha desas novelas das que Lorenzo gustaría de ler e un editor se me pon minucioso acerca da trama ou do final, non sei que lle había dicir, sabendo que vou cobrar cinco pesos. Que si, que xa sei que se nota que acabei os estudos na Piringalla (os lucenses ben entenden), mais non acho xeito máis eficaz de explicar o hándicap.\nAdemais, erros de raccord? Toda ficción, a mellor ou a peor segundo quen opine, inza de erros de raccord. A ficción literaria, audiovisual, a que se queira, é un enorme erro de raccord. Toda trama da novela histórica, negra, etcétera máis verosímil se viría abaixo a pouco que a realidade lle ceibara un par de couces, tampouco sen moita forza, nos muros de carga. Hai escritores que logran que o lector esqueza a realidade, máis nada.\nTodos coñecemos exemplos desa literatura popular boa. Mira un un pouco nos catálogos de Anagrama ou Gallimard, sobre todo nos dos 90 cara atrás, e velaí. A cuestión non é, creo, se queremos esa literatura, senón para que a queremos: para que a lean un par de críticos, ou todo o resto do mundo, e se o segundo sería posible, e se alguén querería escribilas.\n21 junio, 2021 21 junio, 2021 by Xerardo Vidal Deja un comentario\nHai tempo que os xornais se me fan tan monótonos de ler coma os folletos dos supermercados. Os folletos case nunca traen ofertas que un poida aproveitar; os xornais, case nunca traen noticias que a un lle digan algo novo e interesante. Paso as follas por inercia. A sección de Política, hoxe chamada con certo eco franquista “Nacional”, lémbrame a profunda inutilidade de tomar en serio nada do que alí se poida ler, sendo como é tan eufemístico ou variable en periodos de tempo non longos. O máis entretido dun xornal adoitaban ser os Sucesos, tamén denominados dun xeito menos elocuente hoxe, pero tamén na crónica criminal actual, proselitista ou imprecisa, se nota a falta de sal. Entre os Deportes e os especiais de fin de semana está o máis pasable. A sección de Cultura ficou medio amalgamada coa dos díxome díxomes, polo menos no verán, por iso non é de estrañar que, procurando a milagre de non ir dar con información sobre (os mesmos) libros ou filmes que xa quedan publicitados de xeito ben repetitivo noutro cento de formatos e lugares, aparte do boca-orella, un ha de pasar á forza pola parte dos amoríos das estrellas da telerrealidade e da vida famosa vidas a menos.\nNeste camiño, batín esta semana cunha nota, máis ca artigo, no que unha individua chamaba “mantido” a un individuo; supoño que terían compartido lavadora noutro tempo. Cavilei no significado negativo que tal palabra aínda parece ter. Implica unha condición parasitaria e/ou deshonrosa da persoa así chamada. Normalmente aplícase a aquela que carece de oficio (pagado) coñecido e se limita a vivir do diñeiro que outra lle dá. Eu, que son de opinión impopular para case todo, témome, nunca lle atopei, por contra, explicación a que tanta xente considere mantida á persoa neste caso e non en calquera outro, quere dicirse, cando se dispón dun traballo e un salario.\nPois todos somos mantidos. É mantido o albanel, o político, o enxeñeiro, o escritor, o “vividor”, o gandeiro, o xornalista e máis o hacker. A diferencia reside apenas na fortuna de cada un dos devanditos na súa procura de sustento: uns viven con miles de euros ó mes, outros cunhas moedas no peto para un café; uns teñen que pescudar acerca da moda vixente á hora de queimar a fariña do demo (case sempre deportivos charramangueiros, casas de construción definida polo desperdicio de espazo e outras iniciativas do peor gusto), outros nunca dan saído do piso dos pais ou do crédito que botou a rolar un negocio que non acaba de funcionar; a uns mantenos un familiar ou un amigo caritativo, cumpridor sen máis dun rol social establecido ou, por que non dicilo, e en particular no caso das parellas, satisfeito co que a compaña ofrece, malia non ser achega material; a outros, o Estado; a outros, o xefe e/ou a clientela. Mais todos, cumpran funcións imprescindibles neste mundo de necesidades máis ou menos artificiais ou non, son aleatorios na súa posición, e todos lle deben máis ou menos ó azar e, como deixei dito no seu día, todos dependen. E moi poucos son quen de percibir que, deixando a un lado o dito, o máis importante que teñen en común, e non é pouco, é que todos seguen vivos, e que os que saben a que veu un ser humano a este mundo son os menos afortunados dos mantidos.\n14 junio, 2021 14 junio, 2021 by Xerardo Vidal Deja un comentario\nPeter Pan e Barrio Sésamo\nFoto: LoggaWiggler (Pixabay)\nEstes días ando a batir na radio da internet, nunha emisora especializada en música dos anos oitenta, con esa canción de Billy Joel que non parece de Billy Joel, Pressure. O título é tamén o refrán, pronunciado este con carraxe e unha miga de crueldade. Na letra, o narrador acusa a alguén, se cadra a si mesmo, non sen certa ironía, de non ser quen de poder coa presión da vida adulta. Dille algo así coma que “razoas ó xeito de Peter Pan, e toda a túa vida é a televisión e Barrio Sésamo”, citando de memoria e non literalmente.\nA canción debeu ser un éxito no seu día, e non me estraña. Moita xente se pode sentir identificada co que conta. Moita xente non pode coa acumulación de facturas, cos enredos da vida de parella ou coa tendencia humana a poñer pexas coma o chef moderno engade deconstrucións e gaseados ó que chama prato, coma se a resolución efectiva un problema en trinta segundos e oito palabras fora algo antinatural e houbera que ir, por facer as cousas con xeito, ata as seis horas ou dous meses de respecto a súa opinión pero non a comparto e temos que falalo con tempo. Peter Pan sería un asasino en serie no mundo do 2021.\nEu mesmo tendo a ser menos paciente cos anos. Cada vez tolero menos esa clase de persoas que, coa mellor intención, supoño, non deixan de che preguntar que e o que vas facer, como non fixeches aquilo cando podías, que burro fuches, e maña que vai ser de ti, etcétera. Esa clase de persoas que chaman burros ós demais e non se decatan, que chaman cegos ós outros e non ven. Coido que o dicía Facundo Cabral: que raro é o ser humano, que nacer non pide, vivir non sabe e morrer non quere.\nQue a vida é hoxe.\n7 junio, 2021 by Xerardo Vidal Deja un comentario\nOs que seguen no seu sitio\nSerá pola pandemia ou polo que sexa: cada vez vexo, no meu exterminio ritual de tempo diario, máis carteis co lema “NECESITO AYUDA” escrito a bolígrafo, e cada vez nos lugares menos convenientes a priori. Da porta dos Gadis, que é unha escolla como mínimo sensata para pedir esmola, polo moito tránsito de clientes, pasaron mesmo á porta de comercios nos que o dono se para a falar contigo porque non hai ninguén máis a quen atender. Adoito dedicar unha inclinación de cabeza a cada esmoleiro (diría mellor esmolante, pois o galego normativo denomina igual a quen pide esmola e a quen a dá, pero teño menos forza na RAG ca un xitano nun xuízo, como di o dito do sur peninsular) co que topo, pois, se non de admiración, é digna de respecto tal actividade. Nunca sei se captan o significado do meu aceno, e non sei se non me desexarán un caso severo de hemorroides en voz baixa, ó non poder eu deixarlles o que non me sobra. Fágoo igual, e máis se, como digo, por veces a escolla do asento é arriscada.\nOutra das razóns da miña certa reverencia cara os necesitados é que un escritor debe, por forza, sentirse máis pertencente ó mundo destes có dos profesores universitarios, os xornalistas ou os funcionarios, o que non significa que guste del, tampouco. Mais un mira o poeta Ricardo Sorbedo de La colmena, mellor o filme cá novela, polo menos na miña opinión, que trae un pouco pan envolto no gabán e senta á mesa do café sen un peso e di, cun sorriso, que Deus proveerá, e pensa que velaí está un compañeiro. E un mira aquel filme de Coppola que poucos terán mirado ultimamente, Malas calles, e mira aquela escena na que Charlie (Harvey Keitel) reñe con Johnny Boy (Robert DeNiro) e acaba por darlle uns dólares, dicindo que cos cinco ou dez que lle quedan pasará a fin de semana, e pensa que iso ben o coñezo. E direi Cowboy de medianoche, o filme, que a novela de J. L. Herlihy nunca nas mans me caeu, cando Joe volve á casa marcada para demolición con medicamentos para Ratso e uns dólares, e faille pensar que os gañou co seu corpo na rúa 42, onde de certo estivo, pero doando sangue. Este escritor non é un prostituto, mais o resto, e recoñecendo a influencia dunha vida en precario xa desde o berce, un percíbeo coma unha sensación próxima ó físico.\nO esmolante e o escritor, digo o escritor de vocación e de corazón, o que non vale para outra cousa, saben que sempre lles caerán as migallas, que serán outros os que se poidan permitir vacacións de profesor universitario, e que están tirando os dados a cada minuto que respiran, e que non hai un plan previsto para a derradeira parada da viaxe. E así e todo, sentados cada un no seu posto, seguen adiante.\n31 mayo, 2021 by Xerardo Vidal Deja un comentario\nMachen en Galicia\nNun día revirado, estaba eu dando unha volta e acabei na Praza Maior, e alí deuse unha coincidencia non máxica, si dun humor putañán. Foi o pasado 17. Se cadra por iso había alí un posto de libros de segunda man, onde atopei La colina de los sueños, de Arthur Machen, a un prezo razoable mesmo para min. Machen escribía ás veces autobiografía ficcionada. Nesta novela, o protagonista, o mozo Lucian, lembra moito ó mozo que el debeu ser: os dous eran fillos dun pastor anglicano dunha vila galesa, os dous estaban fascinados por aquela terra, a súa paisaxe, o seu pasado e os seus mitos e os dous marcharon moi novos a Londres para pasalas negras por mor da imposibilidade de cursar estudos superiores e a tendencia ó estudo do “inútil”, como di Lucian.\nHabía ben tempo que non a relía. Dela quedárame na memoria, se cadra coma ós máis dos que gusten do que Machen escribía, a parte máis onírica, e non a máis realista, tanto ou máis interesante, que fala dos esforzos literarios de Lucian. As páxinas nas que se explica o destino da novela que mandou a uns requintados editores londinenses fanse, desde a distancia que impoñen cento e tantos anos e unha ambientación inglesa, un chisco actuais hoxe e aquí. Cóntasenos que recibiu de volta o manuscrito canda a típica carta de rexeitamento en ton cortés máis un catálogo dos recentes lanzamentos da editora. Case todos os que alí publicaban, explícase, eran mulleres que escribían novelas en tres volumes e todas recibían as loas da Press, da Review e dunha tal Miranda da Smart Society. Unha das novelas, dunha tal Sarah Pocklinton Sanders, era considerada “digna de figurar na mesa da clase, na biblioteca do salón ou debaixo da almofada da máis docemente formada das nosas fillas, o que é un grande mérito neste tempo de cacarexar clamoroso dos autoproclamados ‘artistas’. Queremos comunicar á xente nova que fala de estilo e literatura, de harmonías da construción e da prosa a nosa convicción de que o público lector inglés seguirá a ignorala. O pasatempo inofensivo, unha moderada cantidade de intereses domésticos, o fiel reflexo da vida esforzada e baril no eido da caza, as imaxes da inocente e saudable adolescencia de mociñas inglesas (….) Eses son os temas que sempre atoparán unha cálida acollida nos nosos fogares, de porta pechada para o estilista escrofuloso [sic] e o artista mal peiteado.” A única diferencia fundamental é que a Lucian acabarán por lle plaxiar parte da novela, algo que a el lle resultará indiferente. Ó decatarse, só pensará en mellorar o que escribe para que todo sexa digno de plaxio.\nEu pensei que, cambiando nomes e anacronismos, o que hoxe se entende coma aceptable e mesmo positivo non é moi diferente dos “pasatempos inofensivos” e dos “intereses domésticos” e das “imaxes” de inocentes e saudables adolescencias. Hoxe temos Sarahs Pocklinton Sanders que queren pasar por estilistas escrofulosas e artistas mal peiteadas, mais a intención é a mesma: indicar e impoñer o que supoñen boas maneiras.\nE tamén pensei que ser un Lucian, que é o destino que nos deixan, éche fodido de carallo en calquera vida.\n24 mayo, 2021 by Xerardo Vidal Deja un comentario\nCada 17 de maio\nAntes, nas aldeas, polo menos naquelas das que procede a miña familia, era costume entre a xente máis vella engadir unha sorte de prefixo/sufixo cando se refería a un defunto. Eu sei de dous. Se se tiña boa opinión do defunto, dicíase “Dositeo da Veiga, en-paz-estea”. Se se tiña mala, “Dios-perdon’-a” Dositeo da Veiga”. Esta mentalidade aldeá lémbrame un pouco ás bases ideolóxicas da literatura galega actual máis popular e valorada, por maniquea. Un só podía ser en-paz-estea ou Dios-perdon’-a. Nunca entendín isto. A algún defunto Dios-perdon’-a mencionado na miña casa tíñao coñecido, e se o resto da súa vida foi un fillo de puta, que non o sei, a min non me tratou mal. Mais o ser humano tende á clasificación do individuo por sistema. De non facelo, os movementos ideolóxicos que pretenden reinvindicar ou atacar un colectivo xamais existirían. E non sei se non tería sido mellor.\nHoxe acordei cavilando nestas cousas, e preguntándome que clase de defunto sería eu se tivera vivido e morto na época na que aínda se falaba así dos defuntos. Supuxen que, por intencións, sería un en-paz-estea, e no social, na adaptación ó medio, para entendérmonos, decididamente un Dios-perdon’-a. E cando a tal conclusión cheguei, por aí nalgún curruncho do caletre oín os primeiros golpes de batería de Ramblin’ Gamblin’ Man, de Bob Seger.\nMinto. Non só foi hoxe. Acordo con estes pensamentos moitos días. Sempre chego a esa mesma conclusión. A música pode ser diferente.\nE xa non sei que carallo quería dicir, nin por que cada 17 de maio, entre eses moitos días, acordo pensando na morte. Tanto ten.\n17 mayo, 2021 by Xerardo Vidal Deja un comentario\nFun a semana pasada ata o HULA para actualizar os datos da miña tarxeta sanitaria, non vaia quedar no limbo cando o Sergas teña a ben reservarme un ou dous chutes de Pfizer, Moderna ou J&J. O proceso para facelo desde a casa resultou tan inaccesible como supuxera que resultaría, a diferencia da mala ostia, que si xurdiu puntual a me facer apertar os dentes. Na era dixital, o sistema proclama medio minuto nun smartphone cando quere dicir unha ou dúas horas entre a sempre impredicible rede de bus urbano lucense e a ringleira (aquel día milagrosamente breve) diante das xanelas de Administración dun hospital. Paradoxo propio dun tempo no que a filosofía xa non dá máis de si e a liberdade, por contra, consiste en ir de bares e poder escoller a forma de suicidio.\nA viaxe levoume por algúns dos recunchos máis gratos de ver da cidade, que son os máis remotos e deixados da man da Alcaldía. O trebello vibraba ó pasar polo firme devastado nivel desfile de división de mecanizados da Fervedoira e o seu pazo, de ar señorial un día, de pendello hoxe. Seica pola zona había un puticlub. Nunca fun, mais non me estrañaría que o tiveran armado no mesmo lugar e no que fora o cuarto do señor unha suramericana de feitura rotunda lle tivera amosado os seus encantos a un langrán calquera cos ollos moi vermellos por mor da marihuana un día. Nas Gándaras albisquei un toldo que dicía “Bar-Ultramarinos”, que me resultaría evocador se eu fora Xerardo, un rapaz de aldea, á par que decepcionante cando notei o papel amarelecido co que forraran os vidros por dentro.\nÁ volta, baixei do bus na Ronda e pasei por diante da sé da Xunta, ese estafermo, como diría Camilo Gonsar, que parece a casa dun produtor de porno de Malibú tamaño familiar e versión insablubre. Había unha manifestación ás súas portas. Sindicatos e nacionalistas a pedir mellores condicións para a supervivencia. Ó pasar eu por diante, por algunha razón, todos os manifestantes, mesmo o habitual home do altofalante, enmudeceron de golpe.\nImaxino que foi algo casual, debido a algunha sincronización necesaria nesta clase de situacións. Eu seguín camiñando. Varios manifestantes da primeira liña, disto non había dúbida, fitaban en min. Decidín que algo tiña que facer. Seguro que teredes botado un deses suspiros fondos nun deses días fatigosos nos que nada semella saír dereito, e todo é tecer a colcha por un lado mentres se desfai polo outro. O meu inflou a miña máscara, e ata non sei se non resultaría audible. Ó tempo, non puiden evitar un cabeceo de aborrecemento, que un observador superficial interpretaría como despectivo.\nNon era tal. Era só que aquilo, aquel tecer e destecer, tíñao visto tantas veces na miña vida coma golpes de á dá unha mosca nunha hora. Tiña visto tecer milleiros de colchas, todas coas mesmas agullas e a mesma la. Todas as desfixeron o tempo e máis o aburrimento dos seus destinatarios, neste tempo de datas de caducidade aceleradas e de sede enfermiza de procurar ar novo cando aínda non se acabou de respirar o presente. Ultimamente lembro moito aquilo que dixo Chuck Palahniuk de que (cito de memoria e non textualmente) no mundo non hai oportunidades para todos, e a violencia será un medio de acadar esas oportunidades. Isto penseino despois. Daquela só seguín andando.\n10 mayo, 2021 by Xerardo Vidal Deja un comentario\nO digresivo e o melancólico\nUltimamente miro moito Once Upon A Time In… Hollywood. Un día á semana, como pouco; igual me sucede con 28 Days Later, de Danny Boyle. A moitos non lles prestou o de Tarantino. Dígoo en pasado porque o mirarían unha vez e fin. Pareceulles, xulgando tanto polos comentarios de espectadores “non especializados” coma dos Carlos Boyeros deste mundo, un filme no que non sucede nada, que carece de dirección e para eles, en consecuencia, tamén de sentido. Identificación errónea, a da dirección co sentido. Pode que non se conte unha historia cunhas referencias concretas, quere dicirse, uns personaxes, unha relación entre eles, un plano temporal, movementos cruzados deses personaxes que causan a acción, e un final máis ou menos épico. Non. Aquí o que hai é un exercicio de digresión de dúas horas e corenta e un minutos, aproximadamente. Fálase dun tempo que xa pasou e que tampouco nunca foi exactamente como o presenta; dise ás veces que os actos da Familia Manson indicaron a perda dunha inocencia, pero sospeito que Hollywood, se algún día a tivo, xa a perdera moitísimo antes diso. Para quen considera Pulp Fiction un clásico do cinema, estoutro non pode ser máis ca unha bosta incomprensible, tamén se comprende. Pénsese no coñecemento que os menores de 40 de hoxe terán do que era o cinema do Oeste barato producido nos 60 entre Roma, Almería, Madrid e Burgos e da realidade daqueles actores que encabezan carteis ata que un día abren os ollos nas súas casas dos outeiros de Los Angeles e descubren, mirando para as guedellas de Dennis Hopper, que lles pasou o sol por diante da porta.\nO pecado semella ser, pois, a ollos de moitos, a digresión, pois nun filme polo que se pague, e aínda un que se piratee, e máis se é de Tarantino, non pode pasar un minuto sen que a alguén lle disparen nos collóns. E tamén a melancolía, pois filmes coma este si que teñen un sentido. É extremadamente melancólico. Trata de dous abandonados por todo e por todos e dunha perda sen volta atrás. Nunca gustei moito das historias dos gañadores no social, no económico ou no afectivo, por dicir tres. Sempre que me presentan un heroe (ultimamente heroína) sen ningún defecto importante, sen ningunha carencia, sen ningunha necesidade, deixo de ler ou de mirar porque me cheira a can. Prefiro as dos que, coma a parella algo improbable que fan Rick Dalton e Cliff Booth, que son conscientes do lonxe que se atopan do camiño da fortuna, e de que iso non vai cambiar, e de que igual o seu futuro é negro coma o piche, e malia todo permítense o gusto de lle disparar nos collóns ó decorrer do tempo, que é o que dicta a lei máis poderosa hoxe, coas súas propias (e disque desfasadas) armas unha noite de moito bochorno.\nNa vida real, á xente coma estes dous díselle que se “reinvente” ou que morra. Os que non queren facer unha cousa nin a outra son os máis interesantes, sempre.\n3 mayo, 2021 4 mayo, 2021 by Xerardo Vidal Deja un comentario


II Certame Escolar de Ilustración ilustrarNós. Bases e folla de inscrición | Diputación de Lugo\nII Certame Escolar de Ilustración ilustrarNós. Bases e folla de inscrición\nCERTAME ESCOLAR DE ILUSTRACIÓN ilustrarNÓS\nCada 30 de xaneiro, desde 2014, celebramos o Día da Ilustración como xeito de impulsar esta arte, popularizar a obra de diferentes profesionais e animar á creación artística como punto de partida para novos valores da ilustración galega.\nEsta efeméride coincide co aniversario do nacemento de Castelao. O que outrora fora membro do Seminario de Estudos Galegos e do grupo Nós, creativo e divulgador a través de múltiples formas de expresión, deixou a súa pegada plasmada en numerosas ilustracións, caricaturas e escritos que o converten na cabeceira dunha grande lista de artistas que a nosa ilustración foi dando ao longo do tempo e que este 2022 lembra a figura de Reimundo Patiño, pintor, gravador e autor de BD.\nCo obxectivo de promover entre o alumnado dos centros educativos da provincia a creatividade artística e plástica e achegarlle o gusto pola arte de ilustrar, a Área de Cultura da Deputación de Lugo convoca o II Certame Escolar de Ilustración ilustrarNós.


A Asociación Cultural Amigos da Empanada de Bandeira colaborará coa Efa Piñeiral de Arzúa\nVisitou o centro de formación profesional e o obxectivo de por en valor a empanada galega e a profesión de panadeiro\nUnha delegación da Festa da Empanada de Bandeira trasladouse ata Arzúa co propósito de promocionar a celebración gastronómica, e tamén as propostas culturais e gastronómicas que realiza a asociación ao longo de todo o ano na localidade. O alumnado, de diversos ciclos formativos, tivo a oportunidade de idear a “Empanada do futuro” propoñendo creativas ideas que axuden a lograr o título de Interese Turístico Nacional e obter tamén unha maior repercusión e calidade na programación anual da entidade cultural.\nAdemais, ao longo da xornada, Amigos da Empanada reuniuse coa dirección e profesorado do centro educativo. Froito deste encontro, naceron acordos de colaboración que se materializarán en novas actividades enfocadas na formación e investigación gastronómica arredor da figura da empanada. Isto achega novas liñas de traballo para ampliar e dar visibilidade á profesión de panadeiro, tan desprestixiada na actualidade.\nAndrés Seoane, presidente da asociación, quixo ademais agradecer a labor do centro de formación, sendo “un exemplo a seguir no mundo formativo e educativo, no proceso de revalorización do rural como motor do país”. Cristina Quinteiro, vicepresidenta, destacou a “calidade e compromiso de todo o profesorado, pondo en valor o mundo rural e tamén a lingua galega xa que o galego é a lingua vehicular do centro”. Mariña López, alumna do centro e membro da directiva de Amigos da Empanada, participou tamén na conferencia como poñente e destacou a innovadora metodoloxía da EFA Piñeiral, reivindicando tamén a importancia das redes sociais e do ámbito dixital no mundo asociativo.


LUÍS PREGO PRESENTA ‘XOGOS MUSICAIS’ NA SESIÓN DE BEBÉS |\nLUÍS PREGO PRESENTA ‘XOGOS MUSICAIS’ NA SESIÓN DE BEBÉS\nO músico Luís Prego será o invitado especial da sesión de contacontos para bebés que se realizará mañá mércores, a partir das 17:30 horas, en LIBROS PARA SOÑAR. Profesor de música e de baile tradicional, director de varias agrupacións folclóricas, investigador do folclore tradicional galego, Luis Prego tamén é autor do libro “Para cantar e bailar”. Nesta ocasión, presenta o seu novo traballo editorial, titulado “Xogos musicais”.\nTrátase dun libro-cd ilustrado por Marta Iglesias e publicado por Cumio. Recompila cantos de berce, melodías para cantar cos nenos no colo, xogos de dedos, recitados e outras composicións coas que os cativos se familiarizan co ritmo, co movemento e cos primeiros bailes. Unha parte das pezas son de tradición oral, mentres que outras relacionadas co achegamento aos números e ás letras son creacións do propio Luís Prego.\n“Xogos musicais” está dirixido aos pais e nais como ferramenta didáctica para que poidan practicar no fogar cun material sinxelo, a base de letras repetitivas e temáticas infantís.\nNa presentación de mañá, Luís Prego vai estar acompañado por Álvaro Iglesias, músico e responsable dos arranxos musicais no CD deste novo libro, que ofrece 38 cancións. Ambos os dous interpretarán varios temas deste traballo musical, acompañándose co acordeón e coa guitarra acústica.\n← MARÍA JOSÉ FERRADA RECITARANOS ‘O BAILE DIMINUTO’\nFESTEXAMOS O 13º ANIVERSARIO DE LIBROS PARA SOÑAR →


Hoxe presentouse a segunda edición da campaña #CompostelaSomosCultura, promovida pola oficina de Promoción Económica, no marco do Programa "Compostela Móvese 2021". Unha campaña que ten como obxectivos apoiar o tecido cultural compostelá, descubrir novos talentos; e incentivar o consumo de produtos culturais a nivel local. Na presentación estiveron presentes a concelleira de Acción Cultural, Mercedes Rosón; Inés Portela, coordinadora da comunicación e da producción audiovisual da...\nOs Premios Youtubeiras pechan este venres o prazo de inscrición para a súa quinta edición\nOs Premios Youtubeiras, organizados polos servizos de normalización lingüística de dez concellos, entre eles o de Santiago, das tres universidades e da Deputación da Coruña, pechan este venres, 22 de outubro, ás 23.59 h o prazo de inscrición para a súa quinta edición.\nA Xunta de Goberno Local adxudica as obras de selado e clausura do vertedoiro de Aríns e o contrato da iluminación de Nadal\nA Xunta de Goberno Local, reunida en sesión extraordinaria, acordou hoxe adxudicar o contrato de " Execución do proxecto de adecuación, selado e clausura do vertedoiro de Aríns", á empresa Explotaciones Gallegas S.L., por un importe de 842.424 euros, IVE incluido, ao ser a súa oferta a máis vantaxosa das presentadas.


"Somos competitivos, somos unha planta eficiente. Se hai vontade política, hai solución para Alcoa" - Praza Pública\n"Somos competitivos, somos unha planta eficiente. Se hai vontade política, hai solución para Alcoa"\nPancarta dos traballadores e Alcoa na entrada da fábrica © CCOO\nNas horas previas á manifestación deste sábado (11 horas, Praza da Palloza), o persoal da planta coruñesa de Alcoa segue recibindo o apoio unánime das distintas administracións e de todas as forzas políticas, tralo anuncio de peche da factoría realizado este mércores pola multinacional norteamericana. Este venres representantes do Comité de Empresa reuníronse co presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijoo, e co delegado do Goberno central en Galicia, Javier Losada, que lles expresaron o seu apoio, aínda que diferiron en parte no diagnóstico da situación e as causas da mesma.\nNa xuntanza que os traballadores mantiveron con Núñez Feijoo participou tamén o conselleiro de Economía, Emprego e Industria, Francisco Conde. Ambos os dous pediron o establecemento dunh "unidade de acción" para solicitarlle ao Goberno central a súa "implicación" para atopar unha solución de forma "urxente". O Goberno galego solicitaralle a Alcoa que levante o expediente de regulación de emprego para poder negociar e, igualmente instará ao Goberno central a que estableza "un marco eléctrico estable que dea certeza de cara ao ano 2019".\nNa reunión mantida na Delegación do Goberno central en Galicia repetíronse as mostras de apoio, trasladando Javier Losada "o compromiso do Goberno para conseguir que a empresa, os postos de traballo e a actividade industrial se manteñan na Coruña e en Avilés". Losada pediu tamén "unidade de acción" ás distintas administracións: "As administracións debemos estar unidas neste proceso traumático que puxo a empresa sobre a mesa", afirmou, e culpou da situación que se está a vivir á empresa: "a culpable desta situación é a empresa, que deixou que a competitividade se perda, pero non pola competitividade dos traballadores, que son uns grandes profesionais, senón por unha falta de investimento e por non cambiar as formas de produción para ser competitiva".\nJavier Losada negou que o peche da planta se deba a un problema enerxético: "Non é un problema enerxético, é un problema de adecuación das instalacións para que o bo facer dos traballadores sexa competitivo. Aí é onde hai que pór o foco á empresa". E descartou que o Goberno central puidese ter feito máis: "A administración cumpriu todos os compromisos con esta empresa, a administración fixo os seus deberes, os traballadores fixeron os seus deberes todos os días e a empresa deixou de investir desde hai anos nestas factorías", engadiu. As palabras de Losada foron respondidas polo conselleiro de Industria, Francisco Conde, que subliñou que o prezo da electricidade xoga un papel clave neste tipo de actividades electrointensivas. Conde reclamoulle ao Goberno central a negociación dun "marco eléctrico" que permita a continuidade da actividade de Alcoa na Coruña.\n"Somos competitivos, somos unha planta eficiente, sabemos traballar no que facemos, a nosa calidade está contrastada por diversos expertos a nivel internacional, somos das mellores"\nMentres, o presidente do comité de empresa de Alcoa na Coruña, Juan Carlos López Corbacho, amosouse crítico cos enfrontamentos entre as distintas administracións e sinalou que "os paus entre elas prexudican este proceso, no que hai solucións que non sexan o peche de dúas fábricas". López Corbacho reiterou que a planta de Alcoa na Coruña é "competitiva e eficiente" e concluíu que "se hai vontade política, hai solución". "Somos competitivos, somos unha planta eficiente, sabemos traballar no que facemos, a nosa calidade está contrastada por diversos expertos a nivel internacional, somos das mellores", dixo, engadindo que o peche se debe a "un problema de regulación do marco eléctrico". Denunciou, así mesmo, que a empresa non realizou os investimentos necesarios nos anos nos que estaba a gañar moitos cartos grazas a esta factoría: "A Coruña e Avilés sumaron ata o ano 2014 un beneficio neto de 1.400 millóns e nada diso se investiu aquí", dixo.\nO presidente do comité de empresa anuncia que os traballadores se van "rebelar contra esta situación" e que "loitarán ata o final" porque "é inxusto o que está a pasar". "Non pode desaparecer polo capricho dunha multinacional que vén aquí a especular e a facer unha política de terra queimada", afirmou. Finalmente, López Corbacho alertou de que se as distintas administracións "non lle poñen couto" á política de "terra queimada" de Alcoa, a multinacional "marchará o ano que vén da planta de San Cibrao", pois "xa conta noutros países con megafactorías onde lles regalan a enerxía".\nOs traballadores de Alcoa manteñen o bloqueo dos accesos á factoría e piden o apoio da cidadanía á manifestación que este sábado percorrerá as rúas da cidade, que partirá á once da mañá da Praza da Palloza e rematará ante a sede da Delegación do Goberno central.\nUnanimidade no pleno coruñés\n"Non pode desaparecer polo capricho dunha multinacional que vén aquí a especular e a facer unha política de terra queimada"\nO Pleno municipal da Coruña aprobou este venres por unanimidade unha declaración institucional de apoio aos e ás traballadoras de Alcoa e de rexeitamento ao anuncio unilateral por parte da multinacional do peche das factorías da Coruña e de Avilés. A declaración, pactada na Xunta de portavoces, insta á Xunta de Galicia e ao Goberno do Estado a conformar, xunto co Concello da Coruña, “unha fronte institucional común en defensa do emprego, do mantemento da actividade industrial de Alcoa e, en consecuencia, da retirada do ERE presentado pola empresa”, e manifesta o apoio da Corporación municipal “ás mobilizacións que convoquen os e as traballadoras da planta”, como a prevista para este sábado.\n“Como alcalde tócame empurrar para non deixar que esta reivindicación esmoreza e para levar a voz dos e das traballadoras a onde corresponda, para que todas as administracións se involucren no que está a suceder”, dixo Xulio Ferreiro, que agradeceu “a unidade de todos os grupos con representación municipal” evidenciada no Pleno. “Isto debe referendarse este sábado na rúa, nunha manifestación que deixe claro que Alcoa ten que continuar”, engadiu.\nPola súa banda, Juan Carlos López Corbacho agradeceu en nome dos traballadores e traballadoras o apoio dos catro grupos municipais e da cidade da Coruña no seu conxunto: “Sentimos a cidade con nós, toda a xente está a darnos ánimos e folgos, mañá estaremos na praza da Palloza, cunha manifestación na que queremos demostrar que non estamos débiles. Temos raiba polo que está pasando, pero as forzas intactas”, dixo.\nTarifa industrial estable\n“Sentimos a cidade con nós, toda a xente está a darnos ánimos e folgos, mañá estaremos na praza da Palloza, cunha manifestación na que queremos demostrar que non estamos débiles. Temos raiba polo que está pasando, pero as forzas intactas”\nA CIG anunciou este venres que lle vai propor ao Goberno central, á Xunta de Galicia e á patronal a creación dunha "tarifa industrial estable" e con "variacións predicibles", á que se poidan acoller as empresas electrointensivas baixo o cumprimento dunha serie de requisitos e que recoñeza "o estatus específico deste tipo de industrias grandes consumidoras de enerxía". "O anuncio do peche da fábrica de Alcoa na Coruña, revela a urxente e inaprazábel necesidade de contarmos cunha regulación máis xusta e equitativa que rache coa incerteza que provoca a poxa anual do actual sistema de interrompibilidade e que compromete o futuro e a viabilidade da nosa industria de base", sinala o sindicato.\nNo documento a central propón liberar as estas industrias de pagar as peaxes que non teñen unha relación directa co funcionamento do sistema eléctrico, tales como as primas ás renovables, os custes extrapeninsulares, os pagos por capacidade, a segunda parte do ciclo do combustible nuclear ou o déficit tarifario, a cambio de cumprir unha serie de requisitos. Para compensar esta rebaixa e o esforzo social que implica pasar as peaxes non abonadas polas industrias aos orzamentos, as central defende que as empresas electrointensivas que se acollan a este sistema tarifario terán a obriga de realizar investimentos e melloras nos procesos produtivos para manter e ampliar o nivel de emprego directo. Así mesmo, as empresas acollidas a esta tarifa terían que pular polas condicións laborais e sociais nos convenios colectivos, que deberán ser actualizados, como mínimo, co IPC anual.\nRepresentantes do comité de empresa de Alcoa, este venres no pleno municipal da Coruña © Concello da Coruña\nXuntanza dos representantes do Comité de Empresa co Delegado do Goberno, Javier Losada © Delegación do Goberno\nManifestación do persoal de Alcoa na Coruña en 2015 © CCOO\nMobilización dos traballadores de Alcoa, este venres na Coruña © @TraballadoAlcoa\nA loita en Alcoa mantén o emprego ata o verán e abre a porta a alternativas industriais e laborais\nO preacordo prevé manter a actividade ata o 30 de xuño, prazo no que as administracións buscarán un investidor ou proxectos alternativos. No caso de non habelos, a empresa --que investirá 40 millóns nas fábricas se chega un comprador-- di dar solución a máis da metade do persoal. O Goberno non garante o mantemento do 100% dos postos.\nUnhas 3.500 persoas maniféstanse contra as intencións da multinacional. Os traballadores piden a Pedro Sánchez que deixe "o postureo" e actúe xa, coa intervención ou a busca dun investidor, a só úns días de cumprirse o prazo que deu a empresa para aceptar a súa última oferta.


Visita Cedeira en tres días – Turismo Cedeira\nHome/Planifica a túa visita/Visita Cedeira en tres días\nVisita Cedeira en tres díasAna2017-12-14T17:37:55+00:00\nNinguén pode marchar de Cedeira sen visitar o Faro de Punta Candieira ou o do fin do mundo. Encóntrase a uns oito quilómetros do centro de Cedeira, e accédese a través dunha estrada estreita, empinada e chea de curvas pronunciadas, Recomendamos realizar o tramo final andando, para desfrutar do privilexiado lugar no que se atopa este faro, que é un dos poucos en Galicia no que ainda vive o fareiro (a volta andando é fatigosa, pero pero sen dúbida, paga a pena).\nNo camiño de volta á vila e no desvío para o mirador de San Antonio, chegamos ao Castelo da Concepción.\nO Castelo é unha fortaleza do século XVIII que alberga un centro de interpretación que pode visitarse durante todo o verán.\nA construcción, distribuida en varias explanadas a diferentes niveis, chegou a contar cunha guarnición duns 30 soldados e dispoñer de ata 15 cañóns, algúns dos cales ainda se conservan na fortaleza.\nNas inmediacións, no coñecido como Campo do Castro, realízase na actualidade unha cata no xacemento datado aproximadamente entre o século antes e despois de Cristo; Conta con dúas murallas e dous fosos defensivos nos que xa se atoparon cerámica castrexa e unha sigillata (cerámica fina) romana.\nTrala visita ao Castelo, pode seguirse o sendeiro que leva ao Faro da Punta Sarridal e desviándose á esquerda, baixando unhas escaleiras, chegamos a Cala de Sonreiras, de augas cristalinas e espectacular paisaxe, un espectáculo da natureza.\nEncóntrase nas inmediacións das antigas cetarias, agora reconvertidas nunha especie de piscinas bañadas con augas do Atlántico, que engaden se cabe, máis beleza ao lugar.\nTamén dende aquí poden contemplarse incribles postas de sol.\nAdemás, pode contemplarse tamén o seguinte destino proposto, o Faro Robaleira.\nPara chegar ao Faro da Robaleira, pode realizarse o paseo andando ou, realizar a primeira parte en coche ata a praia.\nDesde o centro da vila, e pola costa, chegar ata o final da Praia da Magdalena, subir a pequena e empinada pista que aparece, e seguir o desvío da dereita, adentrándonos un par de kilómetros nun pequeno bosque de carballos, helechos, castiñeiros e eucaliptos; seguindo a sinalización, chégase ata o Faro.\nNas inmediacións do Faro ao longo do camiño boscoso, pode tomarse un desvío para visitar tamén a Cala das Burbullas (só visible con marea baixa).\nIR Á LIGAZÓN Información sobre Faros de Cedeira\nIR Á LIGAZÓN Información sobre Castelo da Concepción


Vieiros: Galiza Hoxe - A carballa da Rocha será o sexto monumento natural do país\nO Consello da Xunta aproba a protección do espazo da Limia\nA carballa da Rocha será o sexto monumento natural do país\nA carballa da Rocha, no concello de Rairiz de Veiga, será un espazo protexido pola Xunta de Galicia. Esta árbore, de 6,90 metros de perímetro e 33 metros de alto, acadará a distinción polo seu especial interese científico, cultural e paisaxístico. A orde entrará en vigor en canto se publique no Diario Oficial de Galicia.\nRedacción - 17:58 01/03/2007\nTags: carballa da rocha carballeda de avia consello da xunta medio ambiente natureza vivenda\nO proceso para declarar espazo protexido a zona da carballa, que abrangue 0,64 hectáreas na bacía do río Limia, abriuse o ano pasado por decisión unánime do Parlamento. O decreto vai supoñer que se suspenderán as actividades que non teñan autorización da Consellería de Medio Ambiente.\nA carballa da Rocha será o sexto monumento natural do país, despois da fraga do Catasós, en Lalín; o souto da Retorta, en Chavín (Viveiro); a praia das Catedrais, en Ribadeo-Barreiros; o souto de Rozabales, en Manzaneda, e a costa do Dexo, en Mera. Tamén se atopa en fase de tramitación desta declaración a serra de Pena Corneira, en Ribadavia.\nParque ambiental de Carballeda de Avia\nAs consellarías de Medio Ambiente e Vivenda van colaborar na creación do parque ambiental de Carballeda de Avia. A posta en marcha terá un custo de 40 millóns de euros, e o seu desenvolvemento para o ano 2007 supoñerá un investimento de 4 millóns. A Xunta pretende que o parque se converta nun modelo para os demais polígonos industriais.\nNo Consello da Xunta do xoves autorizouse a asinar un convenio entre Vivenda e Solo, Xestur Ourense, Medio Ambiente e o Concello de Carballeda de Avia. Nel estabelécense as directrices para a adquisición dos terreos, a execución do proxecto de urbanización e a venda das parcelas baixo criterios de sustentabilidade. No parque instalaranse plantas de tratamento de residuos de todo tipo, pero en ningún caso poderán empregar a incineración.