26.10.11 O Outono Fotográfico no Barco\n25.10.11 Mañá ábrese o prazo para solicitar as subvencións de Cultura\nO BOP recolle na súa edición de hoxe o anuncio do Concello do Barco, no que se establece un prazo de quince días hábiles para solicitar axudas para actividades culturais.\n24.10.11 Cinderela Mix de Artello Teatro, para público infantil e familiar\nEste venres, 28 de outubro ás 20 horas, o grupo Artello Teatro representará no TLO Cinderela Mix, unha nova ollada ao conto da Cincenta con ilusión, tenrura, humor, música e poesía. Para público infantil e familiar.\n20.10.11 En breve poderán solicitarse as subvencións para actividades culturais\nA Xunta de Goberno Local, na súa reunión do pasado día 6 de outubro, aprobou as bases polas que se rexerá a concesión de axudas ás entidades culturais para este ano.\n20.10.11 Life is a paripé, a obra máis premiada da temporada no teatro galego, este venres no TLO\nA laureada "Life is a paripé" de Obras Públicas, finalista nos Premios Max 2011 mellor espectáculo revelación, con Iolanda Muíños (premio María Casares 2010 mellor actriz protagonista), César Goldi e Mos, estará no Barco este...


Psicología Desarrollo - Ensayos universitarios - 1317 Palabras\nPágina principal Ensayos Psicología Desarrollo\nPáginas: 6 (1317 palabras) Publicado: 2 de diciembre de 2012\nA vellez é un estado da vida e o envellecemento un proceso que acontece ó longo de todo o ciclo vital. (Fernández Ballesteres, 2011)\nNo proceso de envellecemento podemos distinguir entre o envellecemento primario e secundario. O primario son os cambios físicos, universais e irreversibles que atravesan os seres vivos a medida que envellecen, como por exemplo o aspecto externo, aperda da agudeza nos sentidos…; e o envellecemento secundario son as enfermidades ou afeccións físicas específicas que son mais frecuentes durante o envellecemento, pero que están causadas polo réxime de vida, polos xenes e por outras influencias que varían en cada persoa. (Berger y Thompson, 2001)\nO 75% dos cambios relacionados ca idade poden ser atribuídos ó envellecemento social e son produto dasnosas crenzas, prexuízos e conceptos erróneos sobre a vellez. (Fernández, 2009)\nO concepto de vellez soe ser concebido erroneamente como sinónimo de enfermidade. O feito de que unha persoa maior estea enferma ou teña unha saúde óptima non depende da idade senón da estrutura xenética e do seu estilo de vida pasado e actual, ademais de diferentes factores psicosociais; aínda que é innegable queas persoas maiores son máis susceptibles de padecer enfermidades así como de recuperarse delas.\nO que se abarca nesta sesión interactiva e con ela o programa “Saber envejecer. Prevenir la dependencia” é intentar, mediante unhas guías, concienciar ás persoas que á vellez se debe chegar con unha actitude positiva e uns hábitos de vida saudables para así erradicar con todos eses estereotiposnegativos que circulan arredor deste período vital e concluílo dunha maneira activa e exitosa.\nNelas abórdanse os cambios biolóxicos destacando os cambios no cerebro como por exemplo alteracións no control dos procesos cognitivos e na memoria; cambios nos sentidos, os cales van afectar ás relacións sociais pero que son corrixibles. Entre eles temos a diminución da agudeza e amplitude tanto do campovisual como do auditivo. Cambios na pel, na aparencia física (manifestándose claramente a calvicie ou/e a calvicie); cambios no rostro, no sistema esquelético e cambios nos órganos sexuais, como por exemplo a redución dos niveles de testosterona nos homes e de estróxenos nas mulleres, ademais de cambiar os órganos xenitais.\nOutro tema a abordar é o envellecemento e a enfermidade e a mortalidade. Doprimeiro dicir que hai dous tipos de envellecementos, un primario relacionado cos cambios irreversibles que acontecen co paso do tempo e outro secundario no que os cambios son producidos por enfermidades ou afeccións.\nCONTIDOS SESIÓN INTERACTIVA\nO programa “Saber envejecer. Prevenir la dependencia” (Sancho Castiello y cols., 2007) foi un proxecto que contou coa colaboración da OMS e da ObraSocial Caixa Madrid. Este, vai dirixido a persoas maiores para informarlles sobre aspectos que van a determinar un envellecemento activo e saudable, previndo situacións de dependencia e xerando un cambio de actitudes.\nEste programa está formado por tres guías:\nUnha primeira titulada “¡Cómo nos cambian los años!”. O que pretende esta guía e concienciar a estas persoas de que debenaceptar os cambios; que a vellez non é algo negativo senón un cambio vital ó igual que o paso da nenez á puberdade; que a vellez non é unha enfermidade, só leva certas “limitacións” ou certos cambios, polo que tamén debemos concienciarnos de elo. Por último, mellorar o estilo de vida como un modo de prevención e así manterse activos físico e mentalmente mediante a exercitación do cerebro,exercicio físico, alimentarse axeitadamente e relacionarse onde fan fincapé dunha vida sexual activa.\nA segunda guía titulada: “Controla tu salud” fai fincapé nos hábitos de vida para acadar unha boa saúde ademais de visitas programadas ó centro de saúde. Explica a eficacia da prevención de enfermidades nas persoas maiores e unha serie de chequeos importantes para conservala, así como uns hábitos...\nLas 7P´s En Una Empresa De Servicio\nEnsayo Sobre El Poder, Una Forma De Corrupcion En La Vida Del Ser Humano


O enclave laboral é unha ferramenta para facilitar a transición ao emprego ordinario das persoas traballadoras con discapacidade que teñan especiais dificultades para o seu acceso.\nConsiste nun contrato celebrado por unha empresa do mercado ordinario de traballo (empresa colaboradora) e un centro especial de emprego.\nO obxecto do contrato é a realización de obras ou servizos que garden relación directa coa actividade normal da empresa, para que sexa realizada por un grupo de persoas con discapacidade traballadoras do centro especial de emprego. A realización do traballo realizarase no centro de traballo da empresa colaboradora.\nExisten requisitos sobre a características que deben ter as persoas con discapacidade para formalizar un grupo que se destine ao enclave. Así como tamén se establecen condicións de contratación mínima para permitir a prórroga do enclave que supere os 3 anos.


“Non estamos soas, temos o feminismo”. Miles de mulleres tinguen as rúas de Galiza de lilá no 8M - SOCIAL - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\n“Non estamos soas, temos o feminismo”. Miles de mulleres tinguen as rúas de Galiza de lilá no 8M\nA.V. 09 marzo 2017 10:45 h.\nA Praza de Praterías, ateigada. Imaxe: @singeneroddudas\nMobilizacións moi concorridas nas cidades galegas nunha xornada na que traballadoras de todos os sectores participaron no paro de mulleres.\nMulleres marchan en Compostela contra o “acoso e terrorismo patronal”\nUn 8M concorrido, activo e combativo. O Día internacional das mulleres deixou no noso país dúas imaxes principais: a de centos de traballadoras de diferentes sectores sumándose ao paro de mulleres; e a de miles de persoas participando nas mobilizacións convocadas a última hora da tarde polo movemento feminista en diferentes cidades galegas.\nDo aquelarre feminista de Lugo até a multitudinaria marcha que percorreu Compostela, as mobilizacións tiveron un seguemento moi importante. “Feminismo para avanzar, xuntas nunha mesma loita” rezaba a faixa que presidía a manifestación na capital de Galiza. “Estamos fartas de ser asasinadas”, coreábase na Coruña. “Non estamos soas, temos o feminismo”, proclamouse en Vigo. “Non son mortas, son asasinadas”, denunciábase en Ourense.\nAs mobilizacións puxeron o ramo a unha xornada de reivindicación de igualdade e de denuncia do machismo e o patriarcado. Centos de traballadoras de diferentes sectores (ensino, sanidade, CRTVG, comercio...) participaron no paro das mulleres. Unha iniciativa coa que denunciar a desigualdade laboral e salarial de mulleres fronte a homes ao tempo que visibilizar a importancia fulcral das mulleres. “Sen nós, o mundo non funciona”.\nAliás, e en diversas cidades e vilas, decorreron ao longo da xornada diferentes actos e programas para celebrar o Día das Mulletes, pulando por dotalo dun contido reivindicativo e de denuncia de situacións como a violencia machista ou a desigualdade laboral, entre outras.\nAs imaxes do interior son de GZ Foto e GZ Contrainfo, a da capa de @Singeneroddudas\nNicanor Acosta (80 anos), distinguido esta cuarta feira co Premio Marcelino Liste Xustiza e Liberdade, soubo do galardón apenas unhas horas despois de visitar os xulgados da Coruña para recoller a notificación de inicio do proceso de desafiuzamento do local no barrio da Agra, na Coruña, no que desenvolve o seu activismo e parte da súa vida desde hai máis de vinte anos.


Limitacións no control da diabetes | Consumer\nLimitacións no control da diabetes\nManter baixo control a presión arterial, unha dieta hipocalórica e o exercicio físico regular evita máis as complicacións cardiovasculares que o estrito control do azucre\nData de publicación: Domingo, 15deFebreirode2009\nImaxe: Dawn M. Turner --\nPor primeira vez os resultados dun grupo de estudos de longo prazo en pacientes con diabetes mellitus tipo 2 reflicten que un control estrito da glicosa non evita máis complicacións, episodios cardiovasculares nin falecementos. Deste xeito, a hiperglucemia perde peso como factor de risco e os tratamentos hipoglucemiantes quedan en dúbida.\nO estudo VADT (Veterans Affairs Diabetes Trial) publicou as súas conclusións na revista “New England Journal of Medicine”, demostrando que un tratamento intensivo que diminúa a glicosa en pacientes con niveis elevados de hemoglobina glucosilada A1c (HbA1c) non redunda nunha diminución de episodios nin complicacións cardiovasculares ou nunha taxa de mortalidade menor. A proba de laboratorio de HbA1c é moi utilizada en persoas con diabetes para saber se o control que realiza o paciente sobre a enfermidade foi bo durante o últimos tres ou catro meses.\nTal e como subliña William Duckworth, principal investigador do VADT, este dato concorda co pescudado noutros estudos recentes como o ACCORD (Action to Control Cardiovascular Risk in Diabetes) ou o ADVANCE (Action in Diabetes and Vascular Disease). O autor recalca que os tratamentos si se saldaron cunha diminución importante da microalbuminuria -marcador de enfermidade renal incipiente sen manifestacións clínicas-, pero sen que iso traducísese nunha menor taxa de complicacións.\nMáis física que química\nO equipo de Duckworth estudou no VADT a 1.791 veteranos de guerra estadounidenses cunha idade media de 60 anos, diagnosticados de diabetes mellitus tipo 2 un once anos antes e cunha mala resposta ao tratamento hipoglucemiante estándar, a fin de ser sometidos a unha terapia máis agresiva durante cinco anos e medir o efecto do control glucémico conseguido sobre o prognóstico cardiovascular. O nivel medio de HbA1c foi do 9,4% (cando o valor normal é igual ou menor a 6% ); un 75% dos pacientes padecía, ademais, hipertensión arterial, e o 40% experimentara un episodio cardiovascular con anterioridade ao estudo.\nOs tratamentos antihipertensivos ou antilipemiantes ofrecen unha maior garantía á hora de evitar episodios graves\n“Eramos conscientes de que os individuos estudados corrían un risco cardiovascular considerable, polo que puxemos un gran empeño en manter baixo control a súa presión arterial, conseguir que se habituasen a unha dieta hipocalórica e que se mantivesen fisicamente en forma con regularidade. Todos estes propósitos, ao cabo dos anos, evitaron moitas máis complicacións cardiovasculares que o control do azucre”, explica o autor.\nAsí mesmo, deixou sentado que os fármacos hipoglicemiantes ensaiados (rosiglitazona, metfotrmina e glimepirida) exercen unha protección microvascular, “pero á hora de evitar episodios graves, os tratamentos antihipertensivos ou antilipemiantes ofrecen unha maior garantía tanto en prevención primaria como secundaria”.\nSen regatear a autocrítica, Duckworth recoñeceu que é pronto aínda para que sociedades científicas estadounidenses vinculadas coa diabetes e a saúde cardiovascular (a ADA, a AHA ou o ACC) sancionen a ineficacia dos tratamentos antidiabéticos á hora de rebaixar o risco de morte e complicacións, “xa que todos estes estudos leváronse a cabo con pacientes de máis de 60 anos e, ante todo, habería que verificar a efectividade de tratar a diabéticos máis novas”.\nO especialista suxeriu que un diabético de 45 anos “tardará aínda uns anos máis en ter complicacións graves e, mentres tanto, pode beneficiarse da protección propia deste tipo de tratamentos”. Tamén quitou ferro ao poder estatístico dos datos solicitados: “Os cardiólogos tratamos a pacientes, non a números”, lembrou. A evidencia dos grandes estudos, segundo Duckworth, achega información máis que sentar cátedra.\nA modo de resumo, chamou a tratar todos os factores de risco por separado, “a propósito que ningún diabético está a salvo polo feito de manter baixo control os niveis de azucre no sangue”. Preguntado acerca de por que o estudo UKPDS -de momento o único ensaio clínico a longo prazo designado para pescudar como tratar a pacientes con diabetes tipo 2, para previr complicacións e manter unha boa saúde- si confirmou un beneficio protector por parte do tratamento antidiabético. Duckworth lembrou que o estudo inglés durou case o dobre que o VADT, o ACCORD ou o ADVANCE, e especulou con que o beneficio dos devanditos tratamentos ocorra a moi longo prazo (máis de dez anos).\nAsí mesmo, posto a explicar a forma na que os diabéticos do VADT sucumbiran ao risco cardiovascular, a pesar de ser tratados de forma intensiva con axentes antidiabéticos, Duckworth chamou a atención sobre niveis altísimos de calcio nas arterias coronarias, “responsables da inestabilidade de placas ateroscleróticas e dos episodios cardiovasculares máis graves rexistrados”.\nRisco de enfermidade cardiovascular\nFactores como a insulinorresistencia (diminución da sensibilidade da insulina na captación e metabolismo da glicosa nos tecidos periféricos) ou o hiperinsulinismo (elevados niveis de insulina en sangue debido a que as células perden sensibilidade á insulina e fanse máis resistentes a ela) baralláronse ata agora nun intento de explicar por que os pacientes diabéticos teñen un risco de enfermidade cardiovascular por encima do da poboación xeral. Doutra banda, os analistas detectan cada vez máis niveis elevados de insulina en individuos con cardiopatía isquémica, ictus e enfermidade vascular periférica, independentemente da súa obesidade ou a súa intolerancia á glicosa.\nDeste xeito, os especialistas coinciden en que a insulinorresistencia e o hiperinsulinismo poden preceder clinicamente á enfermidade cardíaca isquémica, pasando así a converterse en factores de risco independentes das cifras de colesterol, de presión sanguínea ou de glicosa en sangue. Mentres que algúns autores apuntan xa á insulina elevada de adultos sen diabetes como un factor de risco, outros, con todo, consideran que é ir demasiado lonxe.\nA CLAVE INSULÍNICA\nAta o momento non se dilucidou aínda o verdadeiro papel da insulina no desenvolvemento da enfermidade cardiovascular, xa que a información proporcionada polos estudos realizados respecto diso resulta algo inconsistente e heteroxénea. A maioría de cardiólogos, en consecuencia, conclúe que a insulina non aumenta “per se” o risco de enfermidade cardiovascular nin nos enfermos diabéticos. Con todo non faltan expertos que expoñen que os niveis elevados de insulina en sangue si constitúen un importante factor de risco de aterosclerosis.\nUnha revisión de 40 estudos clínicos con individuos non diabéticos expón a existencia dun incremento da resposta insulínica a unha sobrecarga oral de glicosa en pacientes predispostos a unha enfermidade isquémica do corazón, insuficiencia vascular cerebral ou de extremidades inferiores. Nunha mostra de 1.263 adultos con idades comprendidas entre 40 e 70 anos, outro grupo de investigadores descubriu que nos pacientes de xénero masculino, tras unha sobrecarga de glicosa, aparece unha hiperinsulinemia asociada a enfermidade cardiovascular.\nNoutra investigación respecto diso sobre 1.069 individuos non diabéticos observouse que, dúas horas despois dunha sobrecarga oral de glicosa, os niveis elevados de insulina asociábanse a episodios de infarto de miocardio, aínda que esta vez só en pacientes de xénero feminino.\ncardiovascular complicacións control diabetes pacientes-gl


O Concello de Padrón incrementa nun 64% o número de Pedronías concedidas en 2019 Concello de Padrón Concello de Padrón\nO Concello de Padrón expediu en 2019 un total de 6.590 diplomas da Pedronía, un 64% máis ca no 2018, cando se concederan 4.010. Unhas cifras que corroboran o acerto da Concellería de Turismo e Xacobeo 21 ao apostar pola recuperación deste camiño, ligado á tradición Xacobea e que era habitual entre os peregrinos dos séculos XII e XIX, e que mesmo levou á creación da aplicación web “Creando consciencia na Pedronía”.\nO percorrido da Pedronía é de 25 km entre Padrón e Santiago, pasando polos concellos de Ames, Teo e Rois. O alcalde de Padrón, Antonio Fernández, sinala que “dende o Concello xa presentamos toda a documentación necesaria pero seguimos á espera de que a Xunta se pronuncie dunha vez por todas e recoñeza este camiño como ruta Xacobea oficial. Estamos convencidos de que os datos históricos así o avalan e de que Padrón é o berce do Xacobeo, polo que agardamos que dende Patrimonio axilicen a tramitación do expediente para poder así darlle un maior impulso á Pedronía de cara á celebración do Xacobeo 2021”.\nOs datos de visitas á Igrexa parroquial de Santiago de Padrón corroboran un incremento de máis do 23% no número de peregrinos no último ano: máis de 64.000 persoas fronte ás 51.700 rexistradas no ano 2018. E é que este templo padronés recibiu a visita dun total de 91.452 persoas en 2019, fronte aos 76.129 visitantes rexistrados en 2018. No albergue municipal aloxáronse do 2019 un total de 9.993 persoas.\nPola súa banda, a Oficina de Turismo de Padrón atendeu en 2019 a un total de 44.698 persoas, un 4,4% máis ca en 2018, cando se atendeu a un total de 42.802 visitantes. De acordo cos datos manexados pola Oficina de Turismo, o perfil do turista que visita Padrón é o dunha persoa galega, maior de 60 anos, que viaxa nun grupo organizado e que amosa interese polo Camiño de Santiago.\nAsí, o 85% das persoas procede de España, na súa maioría de Galicia (38%), seguida por Andalucía (13%), Madrid (9%) e Castela e León (85%). No que atinxe aos visitantes do estranxeiro, o 88% procede de Europa, o 9% de América e o 3% restante doutros países como Australia, Corea do Sur, Xapón, Sudáfrica ou China. A maioría dos turistas estranxeiros chegan de Portugal (máis de 3.600 persoas), seguido por Alemaña (algo máis de 1.000), Francia e Italia.\nSegundo os datos reunidos pola Oficina de Turismo, o Camiño de Santiago foi o principal motivo da viaxe a Padrón para catro de cada dez viaxeiros, seguido polas recomendacións (26%), o clima e a paisaxe (15%) e visita a familiares/amigos ou a gastronomía (ambas cun 11%). Por grupos de idades, o 42% supera os 60 anos e o 36% ten entre 36 e 60 anos. O 14% das persoas que visitaron Padrón en 2019 tiña entre 18 e 35 anos mentres que o 8% restante tiña menos de 17 anos.\nFinalmente, o 89% das consultas de información realizadas na Oficina de Turismo tiñan relación coa vila de Padrón e os seus arredores; o 9% interesouse por outros municipios próximos e un 2% realizou outro tipo de consultas alleas á información turística.


Página de Información de Pmsturismo-commits\nSobre Pmsturismo-commits Galego\nPara ver envíos anteriores ao listado, pode visitar os arquivos de Pmsturismo-commits .\nComo usar o listado Pmsturismo-commits\nPara enviar unha mensaxe a tódolos membros do listado, envíeo ao enderezo pmsturismo-commits@forxa.mancomun.org.\nSubscribirse a Pmsturismo-commits\nSubscribase a Pmsturismo-commits rellenando los datos del siguiente formulario Mandaráselle unha mensaxe de correo electrónico pedíndolle unha confirmación, isto prevén que outras personas lle suscriban sen que vostede o saiba. Unha vez que se reciba a súa confirmación, a súa petición mandarase ó administrador do listado para que a aprobe. Notificaráselle da decisión do administrador por correo electrónico. Este listado tamén é público, o que significa que os suscritores do listado están dispoñibles para calquera (pero modificaremos os enderezos de correo electrónico de xeito que non sexan doadamente recoñecibles polos spammers).\nSuscriptores de Pmsturismo-commits\nDelle co rato eiquí para ver o listado de sucriptores de Pmsturismo-commits:\nPara anular a súa suscripción de Pmsturismo-commits, consiga unha lembranza da súa contrasinal ou troque as súas opcións de suscripción indique o seu enderezo de correo electrónico co que está suscrito:\nPmsturismo-commits a administra josepais at asired.es\nInterfaz administrativa de Pmsturismo-commits (require autorización)


Oral Group, Travesío e Cassandra impoñense na XV Regata de Cruceiros Náutico Portonovo\n17/07/2017 | Magníficas condicións meteorolóxicas en ambas xornadas\nPortonovo, 17 de Xullo de 2017.-\nCunhas condicións meteorolóxicas excelentes para regatear, disputouse durante este pasado fin de semana en augas da Ría de Pontevedra a 15ª edición da Regata de Cruceiros Clube Náutico Portonovo que organizou dito clube coa colaboración da sociedade pública Galicia Calidade, Concello de Sanxenxo e as firmas empresariais Gadisa, Yacht Port Marinas, correduría Lorente y Rivas, así como Asnauga (Asociación Náuticos de Galicia).\nA primeira proba na tarde do sábado con saída puntual ás 15:00 horas para facer un percorrido os ORC de 16,6 millas dando a volta ás Illas de Ons e Onza, mentras que os veteráns viraban as balizas e faros de Picamillo e Camouco fronte ás illas, con 10,06 millas. Espectacular día de sol e viento do norte que oscilou entre os 12 e 18 nudos de intensidade con mar plana, polo que a proba foi moi rápida, gañando en orc de maior eslora o Oral Group Galimplant, que lle sacou en compensado tres minutos e medio ó Sebrala 2 e sete e medio ó Fuerza 4 que completaban o podium, mentras que nos orc de menor eslora gañaba o Albarellos, seguido a un minuto polo favorito Travesío e dous minutos ó Abal Abogados. Nos veteráns gañaba o Cassandra, seguido a un minuto e medio polo Taita e a catro e medio o Atxurri.\nE a xornada dominical, a saída prevista para as 13:00 horas retrasouse case unha hora ata que se entablou un térmico do suroeste moi estable cunha media de 10 nudos de intensidade, aínda que en momentos houbo incluso catorce, nunha xornada novamente excelente de sol e mar plana. Nos orc maiores novamente o Oral Group impuxo a súa lei, seguido a cinco minutos e medio polo Fuerza 4 e un minuto máis o Youkounkoun. Nos orc menores gañaba o Travesío, seguido a catro minutos e medio polo Albarellos e un minuto máis o Camarón 20. Por último, en veteráns gañaba o Oliver II, seguido a sete e medio polo Cassandra e un minuto máis o Taita.\nA entrega de premios na propia tarde do domingo coa asistencia da directora de promoción de Turismo de Galicia, Carmen Pita; o concejal de deportes de Sanxenxo, Jesús Sueiro; o director xerente de Yacht Port Marinas, Manuel García e directivos do clube organizador encabezados polo seu presidente Javier Ruiz de Cortázar, presidente tamén de Asnauga.\nAs xerais finais dos primeiros quedaron da seguinte maneira,\n2. Albarellos (Sun Odissey 32 - Fernando Rey / CN Portonovo), 3 puntos


Reproducimos o comunicado emitido polo Observatorio DESC ao que nos adherimos dende a PAH.\nO Congreso aproba hoxe unha reforma do mercado de aluguer que atenta contra a seguridade xurídica dos inquilinos\nO Congreso dos Deputados aproba hoxe unha reforma en materia de aluguer que supón un novo golpe ao dereito á vivenda. Coa fórmula "dinamizar o mercado de aluguer" o Congreso dos Deputados aproba unha nova vulneración do dereito á vivenda: a reforma da lei de aluguer debilitará aínda máis a posición dos inquilinos, criminalizará os impagos por razóns de necesidade e facilitará os desafiuzamentos expresos.\nNo actual contexto de crise os desaloxos por non pagamento da hipoteca e os desaloxos por non pagamento de aluguer son dúas caras dunha mesma moeda: a vivenda como mercadoría. Á traxedia dos desafiuzamentos por execucións hipotecarias engadirase a daquelas persoas e familias que, no contexto da crise, son incapaces de pagar o aluguer. O Proxecto de Lei de Medidas de Flexibilización e Fomento do Mercado do Aluguer de Vivenda modifica a lexislación de arrendamentos urbanos e a lexislación de axuizamento civil sen ter en conta a condición socio-económica dos inquilinos. A reforma ten dúas finalidades básicas:\n· Reducir de 5 a 3 anos o contrato de aluguer e facilitar os incrementos ilimitados da renda. Cada tres anos poderanse producir subas indiscriminadas da renda ou poderase cancelar o contrato de aluguer sen ter que xustificar a necesidade de recuperar a vivenda. A consecuencia para as unidades familiares é de grande inseguridade xa que dificilmente poderán proxectarse de forma minimamente estable nun fogar por períodos de 3 anos. Ademais, a reforma desvincula a actualización da renda do aumento do Índice de Prezos ao Consumo, IPC, e prevé que arrendador e propietario decidan "libremente" que criterio aplicar. Despois de ver os abusos xerados pola suposta liberdade contractual no ámbito hipotecario, non sería de estrañar a firma de contratos de aluguer con criterios de actualización da renda manifestamente inalcanzables. A iso súmase a incorporación de novos motivos que posibilitan a interrupción do contrato de aluguer e que significan unha maior vulnerabilidade do inquilino.\n· Permitir os desafiuzamentos por non pagamento dun só mes de aluguer e crear un rexistro de morosos - "rexistro de sentenzas firmes de non pagamento de aluguer" - no que durante 6 anos constarán os datos das persoas que non satisfixeron as rendas do aluguer. O rexistro vulnera o dereito á intimidade e a protección de datos e condenará as persoas afectadas á exclusión habitacional e supón un paso máis na criminalización das persoas afectadas pola crise.\nA proposta de reforma non fai ningunha mención á situación das familias que con motivo da crise ven materialmente imposible pagar o aluguer. Tampouco establece ningunha diferenza entre os non pagamentos que afectan a grandes propietarios e entidades financeiras e os non pagamentos de aluguer que repercuten en pequenos propietarios.\nA reforma, finalmente, establece privilexios inaceptables para os grandes grupos económicos e financeiros que especulan con este ben de primeira necesidade, aos que se privilexia con importantes deducións fiscais.\nNo contexto actual, unha política deste tipo resulta suicida e afástase notablemente das prácticas dos países máis avanzados na materia, onde ademais de dispoñer dun parque de vivenda social de aluguer no que aloxar as persoas empobrecidas, considéranse medidas de intervención no mercado privado de aluguer. Isto é o que sucede en Francia, por exemplo, onde o 20% do parque inmobiliario son vivendas sociais de aluguer, e onde se prohiben os desaloxos durante o inverno. En Alemaña, pola súa banda, existen límites aos prezos do mercado privado de vivendas que impiden procesos especulativos como os que se viviron no estado español.\nPara "dinamizar o mercado de aluguer" abondaría con forzar o aluguer social das vivendas en mans de grandes propietarios e de entidades financeiras, cando menos das que están a ser apuntaladas con recursos públicos. As mesmas entidades bancarias recoñecen ter en propiedade máis dun millón de vivendas baleiras.\nO Observatorio DESC e a PAH denuncian a reforma aprobada polo Congreso dos Deputados como unha grave vulneración do dereito a unha vivenda digna consagrado na Constitución Española e en numerosos tratados internacionais de dereitos humanos ratificados polo estado español e instan aos poderes públicos a emprender accións para garantir este dereito fundamental.\nConsultar o texto aquí


Datalegreya é unha nova fonte gratuíta que mostra gráficos de valores | Creatividades en liña\nDatalegreya é un fantástico tipo de letra gratuíto con liñas gráficas\nA tipografía usa certos acentos para chamar a atención e distinguir un texto onde queira que se introduza ou presente. Tamén é difícil pensar nun novo tipo de tipos de letra que dean un xiro ao estipulado, polo que este novo tipo de letra ten máis motivos para selo.\nDatalagreya é un nova fonte gratuíta iso engadirá máis significado aos teus textos. É unha fonte OpenType que permite engadir curvas de datos a través do texto. O obxectivo desta fonte é ter pantallas pequenas, como dispositivos portátiles ou conectados.\nDigamos que nese pequeno espazo na pantalla onde tes que facelo amosar gráficos, informes anuais e datos meteorolóxicos, Datalagreya é o tipo de letra perfecto para fusionarse dun xeito moi elegante con todos eses gráficos e liñas que se elevan e caen ante os nosos ollos.\nEstá deseñado en Alegreya Sans SC Thin, a deseñado tipo de fonte de código aberto de Juan Pablo Del Perla e permítelle crear efectos sofisticados e elegantes sen necesidade de software adicional.\nAmosará os datos como unha liña plana ou pode énchelo cun patrón de puntos sinxelo ou degradados. Se xa quere engadir máis contexto aos datos que presenta, pode empregar outro tipo de gráficos máis complexos, do mesmo xeito que pode incluír lendas ou outra información tanto para os eixes X como Y dun pequeno gráfico.\nO segredo desta fonte é que cada vez despois de cada letra do texto que desexa empregar en Datalegreya, terá que introduce un carácter especial seguido dun número, para que a fonte poida crear automaticamente unha curva de datos con eses números. Ao principio pode ser un pouco caro, pero ten moito potencial.\nPodes descargalo dende aquí.\nCamiño completo ao artigo: Creativos en liña » Recursos » Fuentes » Datalegreya é un fantástico tipo de letra gratuíto con liñas gráficas\n¿Falta ideas para a túa próxima tatuaxe? Klimt é a resposta\nCaptura obxectos da vida real con este innovador escáner 3D


San Xoán do Monte- Poulo sen solución - Faro de Vigo\nSan Xoán do Monte- Poulo sen solución\njulio abollo garcía\nO pasado día 19 de xullo este diario publicou unha carta na cal pedíalle aos responsables municipais do Concello de Vigo o arranxo dun afundimento na rúa San Xoán, no barrio San Xoán Poulo. Dicía naquela carta: "Hai máis ou menos dous longos meses que un servizo do Concello de Vigo colocou un valo na rúa San Xoán co fin de sinalar un afundimento da calzada?". Ben, agora xa van transcorridos tres longos meses e o afundimento está sen ser arranxado. A dicir verdade estou moi desencantado polo que está acontecendo con este e outros temas, non entendo o deixamento desta Corporación, o señor alcalde ten que demostrar que a eficacia e o bo facer do seu equipo de goberno alcanza por igual a todos os veciños dos barrios e parroquias de Vigo. Dígoo porque haberá arredor de seis meses que fixen unha xestión na oficina de Vías e Obras que o concello ten no parque de Santa Cristina solicitando o arranxo dun camiño no barrio, os funcionarios que me atenderon tratáronme con moita atención e cordialidade, pero o camiño segue tal como estaba daquela. Será casualidade, tamén pode ser que colleran mal os datos que lles dei, todo pode ser.\nPor defecto sigo as noticias municipais que se publican na prensa diaria e me alegro moito cando leo que o concello vai investir en distintos barrios e parroquias certas cantidades de diñeiro para mellorar os seus servizos, chamémoslle humanizacións, parques infantís, alumeado, pistas deportivas, etc?, e me pregunto cando será o día que nos toque a nós a sorte dalgunha mellora no barrio, polo menos un pelisco dos presupostos municipais nos que todos contribuimos cos nosos impostos. Neste aspecto son pesimista, hai tempo que o Concello de Vigo non inverte na mellora dos servizos de San Xoán-Poulo.\nCando no barrio falamos destas cuestións os veciños comentan que posiblemente parte destes problemas se solucionarían se no barrio houbese unha asociación de veciños forte e unida, cunha xunta directiva con capacidade de traballo e xestión para retomar estes e outros problemas que afectan ao barrio. Posiblemente que teñan toda a razón nas súas apreciacións, dun tempo a esta parte a asociación de veciños está desaparecida, situación que indudablemente crea un problema engadido aos moitos que xa ten o barrio. Cando escribo estas liñas vai para dous meses que a actual xunta directiva ten as portas da sede pechadas, polo menos para os veciños. Se a estes dous meses sumámoslle os seis ou sete que a última xunta xestora tamén mantivo pechada a A VV, nada ou casi nada queda desta ferramenta necesaria para que a veciñanza se organice ao seu arredor.


Cunha semana aínda por diante, a Olimpíada Solidaria de Estudo xa supera o recadado o ano anterior - - USC\nCunha semana aínda por diante, a Olimpíada Solidaria de Estudo xa supera o recadado o ano anterior\nAta o 5 de decembro intercámbianse horas de estudo en bibliotecas da USC por euros\nActualizada: 30-11-2018 09:33\nA falta de que o 5 de decembro se peche a décimo sexta edición da Olimpíada Solidaria de Estudo, as cifras non podían ser máis satisfactorias: se o pasado ano se computaban 23.442 horas de estudo ao finalizar a Olimpíada, este ano xa se contan 35.457.\n“De seguir a este ritmo, o máis seguro é que superemos as 40.000 horas de estudo, o que supoñen outros tantos euros para un proxecto solidario en Senegal”, afirma o responsable da campaña na USC e técnico do Servizo de Participación e integración Universitaria, Ernesto Gómez, quen anima á participación no que resta da iniciativa.\nA Olimpíada Solidaria de Estudo, creada pola ONGD Coopera, consiste en trocar horas de estudo en bibliotecas por euros, que se destinarán a diferentes proxectos solidarios. Nesta ocasión apóiase a implantación do Ciclo de Primaria na Escola Infantil Arco Iris de Senegal, onde se imparte educación de calidade, clases de inglés e castelán, se lles realizan controis sanitarios ás nenas e nenos e se complementa a súa nutrición. A ampliación a máis cursos no centro permitiralles continuar co novo ciclo oficial de ensino de 6 a 11 anos na que foi ata agora a súa escola, evitando así o risco que implicaría para os menores transitaren eles sos por traxectos perigosos.\nProceso sinxelo e necesario\nA mecánica da participación é moi sinxela: en cada sala de estudo hai un terminal informático no que o alumnado ten que introducir a súa Tarxeta Universitaria de Identidade (TUI) á entrada e saída do local. Para que se poida realizar o cómputo débese acumular un mínimo dunha hora e un máximo de catro, período logo do que deberían volver introducir a tarxeta se queren seguir contabilizando tempo e, por extensión, cartos.


Xunta e concello da Pobra buscan liñas de colaboración - Lindeiros\nBy Lindeiros on\t 1 Setembro, 2021 Pobra do Caramiñal\nA Pobra, 1 de setembro do 2021 – O concello da Pobra da Caramiñal e a Xunta de Galicia buscan liñas de colaboración e materia ambiental e de infraestruturas.\nA directora xeral da Administración Local, Natalia Prieto,realizou unha visita institucional á Pobra do Caramiñal. Acompañada polo alcalde, Xosé Lois Piñeiro, e pola concelleira dos Servizos Municipais e do Benestar Animal, Estefanía Ramos, visitou o parque infantil do Camiño Ancho.\nEste parque infantil está situado no recinto da antiga escola unitaria do lugar. En el colaboraron Xunta e Concello da Pobra no marco da Orde de Infraestruturas de uso público cunha achega de 40.000 euros.\nA instalación conta zona cuberta, diversos xogos e chan con caucho e, segundo anunciou o rexedor, o Concello executará unha obra de accesibilidade.\nPosteriormente, desprazáronse ata o centro de recollida de animais abandonados, situado no polígono industrial da Tomada. Este servizos foi creado no 2018 cun custe de 44.719’40 euros. O espazo contou tamén co apoio da Xunta que aportou 42.636’77 euros ao abeiro do Fondo de Compensación Ambiental.\nCoa finalidade de mellorar os servizos e dar resposta á cantidade de animais abandonados, no 2020 executouse unha primeira ampliación por 45.586’22 euros (35.006’43 euros por parte da Administración autonómica e 10.579’57 euros da local), e, unha segunda no 2021 por 39.419’75 euros (34.103’50 da Xunta e 5.316’25 do Concello). Deste xeito, o refuxio da Pobra conta actualmente con oficina, baño, espazo para animais que chegaron recentemente, área de corentena, patio exterior e dez canís.\nO rexedor, quen agradeceu a presenza da directora xeral, trasladoulle necesidades do municipio en materia de equipamentos vinculados á prestación de servizos. O alcalde espuxo a necesidade dunha nova nave para a brigada ou a adquisición da que está en aluguer, a mellora da accesibilidade no edificio do consistorio ou a compra de algún vehículo para a Policía local, entre outras cuestións. Pola súa parte, Natalia Prieto manifestou o compromiso da Xunta por manter o apoio aos concellos galegos en xeral e a Pobra en particular.


ABANCA presenta a súa oferta financieira ó sector primario de León, Zamora e Palencia\nABANCA presenta a súa oferta financeira aos gandeiros de León, Zamora e Palencia\nA entidade reúne a cerca de medio centenar de profesionais do sector ovino e caprino na localidade de Mansilla de las Muelas\nO banco ofrece asesoramento especializado en materia de crédito, comercio internacional e banca persoal\nABANCA pon a disposición dos gandeiros a súa experiencia á hora de acometer novos investimentos e ampliar mercados\nO director de ABANCA Agro, Jesús Combarro, segundo pola esquerda, na xornada\nABANCA organizou esta mañá en Mansilla de las Mulas unha xornada de presentación da súa oferta financeira ante medio centenar de gandeiros. Unha reunión de traballo multidisciplinar dirixida especialmente a profesionais do sector primario de León, Zamora e Palencia e enfocada a canalizar as súas principais demandas.\nO acto celebrado na localidade leonesa contou coa presenza do director de ABANCA Agro, Jesús Combarro, quen presentou esta unidade de negocio especificamente creada para o sector. Combarro deu a coñecer o amplo catálogo de produtos de financiamento dirixidos aos gandeiros ovinos e caprinos da comarca, entre os que se inclúen pólizas de crédito para os gastos correntes ou préstamos para abordar investimentos ou modernizacións. Tamén aproveitou para poñer en valor unha división creada hai algo máis dun ano e que en León xa colaborou con colectivos como os remolacheiros ou os agricultores de regadío, entre outros.\nEsta convocatoria celébrase tras diversas peticións recibidas polo sector na comarca de Esla-Campos. A entidade financeira pon a disposición deste colectivo a súa experiencia ante o posible desenvolvemento de novos proxectos estratéxicos na contorna. Este soporte faise tamén extensible aos plans que teñen algúns profesionais de despregar industrias transformadoras ou incrementar as súas vendas noutros países.\nTodas as peticións que reciba ABANCA canalizaranse a través da súa oficina na localidade leonesa, pero tamén noutros centros de poboacións próximas. A boa acollida da xornada entre os representantes deste colectivo abre as portas a realizar actos similares noutros municipios de León.\nAdemais da presenza do director de ABANCA Agro, o acto contou coa participación de xestores especializados en seguros, para dar a coñecer a oferta en produtos agrogandeiros; comercio exterior, para mostrar as opcións de importación e exportación; e banca privada, para aportar información sobre xestión patrimonial e aspectos fiscais. Todos eles, profesionais cunha formación ampla e con extensos coñecementos das necesidades deste colectivo.


recursos para clic\nAdemáis do contorno clic, os paquetes de actividades elaboradas e o manual, o lapisdecores ofréceche un curso de creación de actividades, co que doadamente podes aprender a desenrolar paquetes de actividades propios, e o ClicRT que permite xerar autoexecutables clic, unha maneira de converter un paquete clic nunha aplicación que funciona autonomamente.\ncurso de creación de actividades clic\nO curso consta de 4 módulos nos que se explican as funcións básicas de Clic e se propoñen diversas prácticas e exercicios.\nÉ unha actividade incluída no plan de formación permanente do Departament d'Ensenyament de la Generalitat de Catalunya, na modalidade de cursos de autoaprendizaxe con soporte telemático (o que significa que está homologado dentro do programa de formación permanente do profesorado só no territorio catalán, na Galiza non hai ningún acordo oficial asinado en relación a este programa).\ncomo descargar o curso?\nTrátase dun documento para Word e compactado en formato zip, ocupa 375kb.\n(Para podelo usar terás que descomprimilo cunha utilidade de compresión de arquivos, como por exemplo o WINRAR que foi traducido ao galego polo proxecto XIS de galego21 e que podes descargar gratuitamente.).\nSe vas seguir o curso de creación, vanche facer falta os seguintes arquivos compactados (formato zip, igual que antes, é dicir, que terás que descompactar) que inclúen os materiais que se empregan no mesmo (cómpre descargalos todos).\nprac1.zip (104 Kb)\nprac2.zip (1200 Kb)\nexer2.zip (275 Kb)\nprac3.zip (19 Kb)\nprac4.zip (64 Kb)\nO curso é autoexplicativo, só tes que descomprimir todos os arquivos e, imprimindo o documento word, ir seguindo as explicacións. Se observares algún erro no documento ou nos arquivos, fáinolo saber\nclicRT: versión runtime de clic 3.0.\nEsta utilidade é unha versión "recortada" de Clic 3.0 que soamente serve para executar os paquetes de actividades e non permite crear novas aplicacións nin modificalas. Tecnicamente isto denomínase versión "runtime" (en inglés, versión de tempo de execución, é dicir, sen posibilidades de edición. O seu uso resulta especialmente indicado para crear disquetes ou CD-ROMs con aplicacións que se queiran distribuír ou utilizar en ordenadores nos que non se instalara Clic, por exemplo como arranque dun cdrom para que comece automaticamente ao ser inserido no lector sen obrigar ao usuario a instalar nada previamente.\ncomo descargar o runtime de clic3.0?\nPodes descargar o arquivo clicrtga.zip (146 Kb)\nÁchase en formato zip, comprimido, polo que terás que empregar unha utilidade de descompresión como, por exemplo, o WINRAR, que foi traducido ao galego polo proxecto XIS de galego21 e que podes descargar gratuitamente.\nOs pasos que cómpre seguir para utilizar o módulo ClicRT son:\nConverter o paquete de actividades que queremos convertir en executable ao formato PCC. Se é un PAC hai que utilizar o programa ClicPac para convertelo.\nCrear un cartafol novo e copiar alí o arquivo PCC e os arquivos multimedia necesarios para utilizar a aplicación (WAV, MID, AVI... etc). É importante que sexa un cartafol novo e que se conserven os arquivos orixinais noutro lugar por se for necesario facer algunha modificación posterior.\nDescargar o arquivo ZIP da versión correspondente ao idioma que se desexe utilizar e extraer todo o seu contido no cartafol creado no paso anterior.\nAbrir unha xanela MS-DOS e situarse no cartafol no que se atopa o paquete de actividades. Por exemplo, se o paquete está no cartafol C:\_CLIC\_ACT\_PROBA deberemos escribir:\nFusionar coa orde COPY /B os arquivos CLICRT.EXE mailo paquete de actividades. Por exemplo, se o noso paquete leva o nombre PROBA.PCC deberemos escribir:\nC:\_CLIC\_ACT\_PROBA>COPY /B CLICRT.EXE+PROBA.PCC PROBA.EXE\nProbar o funcionamento do arquivo PROBA.EXE que se acaba de crear.\nBorrar os arquivos PROBA.PCC e CLICRT.EXE. Antes de borralos hai que asegurarse que se seguiron as instruccións indicadas no paso 2, xa que unha vez creado o arquivo EXE non se poderá descompactar nin modificar. É moi importante conservar unha copia orixinal do arquivo PCC noutro cartafol.\nSe non queremos que o programa utilice o sistema de informes nin ninguna función de accesibilidade (cursor grande, cursor automático...) pódese borrar tamén o arquivo CLIC.INI do cartafol no que estamos traballando. En caso contrario hai que conservar este arquivo e modificar os parámetros tal como se indica no apartado "O arquivo CLIC.INI" da axuda e o manual de Clic.\nCopiar no disquete ou o CD-ROM os arquivos do cartafol nos que estivemos traballando. No exemplo ao que nos referiamos, se o paquete non utiliza recursos multimedia soamente deberían quedar os arquivos PRUEBA.EXE e BWCC.DLL. Se houbera arquivos multimedia habería que copialos tamén ao disquete ou CD-ROM que estamos creando.\nSe se trata dun CD-ROM podemos crear tamén un arquivo AUTORUN.INF que fará que o programa se poña automaticamente en funcionamento ao inserir o disco no ordenador. Este arquivo pódese crear co caderno de notas de Windows e ten só catro líñas, que no noso caso de exemplo poderían ser:\nlabel=Aplicación de proba\nEsto fará que o CD se vexa no explorador coa icona de Clic. Se desexamos unha icona personalizada podemos creala con algún programa como ImageEdit, copiar o arquivo ICO ao cartafol e cambiar a liña "icon" para que apunte a ela.\nHai un xeito alternativo de utilizar o programa ClicRT:\nEn lugar de fusionar o arquivo PCC con CLICRT.EXE pódese editar o arquivo CLIC.INI e modificar a liña "pac", borrando o punto e coma que leva diante e escribindo o nome de paquete que queremos activar. Por exemplo, no noso caso o arquivo CLIC.INI empezaría así:\nEste sistema obriga a distribuír catro arquivos (CLICRT.EXE, CLIC.INI, BWCC.DLL e PRUEBA.PCC) en lugar de dous (PRUEBA.EXE e BWCC.DLL), pero ten a vantaxe de conservar o arquivo PCC intacto para que os usuarios que teñan o programa ClicPac poidan realizar posíbeis modificacións ou adaptacións.\nEn todo caso, hai que ter en conta que o sistema ClicRT ten as seguintes limitacións:\nNon hai que presupór que os usuarios teñan instalados os descompresores de audio MPEG-Layer3 e MSADPCM. Nas aplicacións que utilicen ClicRT hai que utilizar sempre arquivos WAV "normais", sen comprimir.\nO documento de axuda de Clic non está dispoñíbel. O funcionamento das aplicacións debe ser moi intuitivo.\nClicRT non tomará en consideración a configuración local de Clic que o usuario puidera establecer. Esto significa que o sistema de informes non se activará e tampouco se manterán as posíbeis configuracións persoais de cursor automático, grosor do fío, etc.\nO módulo ClicRT pódese utilizar en aplicacións comerciais se se respectan estas dúas condicións:\nComunicar previamente ao autor o contido da publicación.\nQue na pantalla inicial e na portada da publicación apareza o texto "Aplicación creada co programa Clic" (ou similar) e se cite a URL da web de Clic: http://www.xtec.es/recursos/clic\nO autor do programa nin o lapisdecores se poden comprometer a ofrecer soporte técnico aos usuarios finais das aplicacións creadas co módulo ClicRT.


Bicotorto común - Wikipedia, a enciclopedia libre\n(Redirixido desde "Loxia curvirostra")\nEspecie: L. curvirostra\nO bicotorto común ou cruzabico (Loxia curvirostra) é unha especie de ave paseriforme da familia dos frinxílidos. Reprodúcese nos bosques de Picea de América do Norte, Europa, e Asia. Algunhas poboacións reprodúcense nos bosques de piñeiros en certas áreas dos tres continentes, e en América do Norte algunhas poboacións reprodúcense nos bosques de abetos. Aniña nas coníferas, onde pon de 3 a 5 ovos.\nO bicotorto é unha ave basicamente residente, mais se a comida é insuficiente, realiza migracións ao sur. Esta especie viaxa en grandes bandadas fóra do período de apareamento, e a miúdo mestúrase con outros bicotortos.\nOs bicotortos caracterízanse polas mandíbulas que están torcidas na punta, polo que reciben o seu nome común. Aliméntanse case exclusivamente das piñas de coníferas, especialmente as das piceas. A forma estraña do seu peteiro é unha adaptación que lles permite extraer as sementes da piña.\nOs machos adultos adoitan ser de cor vermella ou alaranxada, mentres as femias adoitan ser de cor verde ou amarela, habendo moitas variantes.\nEsta especie pode chegar a ser confundida cos Loxia pytyopsittacus e os Loxia scotica, que tamén se reproducen na zona euroasiática. A súa identificación é menos problemática en América do Norte, onde só se atopa o bicotorto común e o bicotorto aliblanca.\nEstudos do seu canto, en América do Norte, suxiren que neste continente hai oito ou nove poboacións con cantos diferentes, as cales case nunca se reproducen entre si. O tamaño e a estrutura do peteiro tamén varían, e poboacións diferentes adoitan especializarse para comer as sementes de coníferas diferentes. Polo momento, son poucos ornitólogos os que propoñen separalas en distintas especies.\n↑ Penas Patiño, Xosé M.; Pedreira López, Carlos (setembro de 2004). Guía das aves de Galicia. Ilustrado por Calros Silvar (2ª ed.). A Coruña: Baía Edicións. ISBN 84-96128-69-5.\nCommons ten máis contidos multimedia sobre: Bicotorto común\nWikispecies posúe unha páxina sobre: Bicotorto común\nIdentificación de sexos e idades no Atlas de Identificación das Aves de Aragón.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Bicotorto_común&oldid=5393605"\nÚltima edición o 2 de marzo de 2020 ás 13:14\nA última edición desta páxina foi o 2 de marzo de 2020 ás 13:14.


Decembro 2020 – A Nosa Voz\n31/12/2020 por A Nosa Voz\nPaz e ben: a conclusión e o comezo dun novo ano supón sempre unha invitación a seguir avanzando.\nO tempo, o calendario, do mesmo xeito que o Camiño de Santiago, delinea e supón unha serie de etapas que hai que ir completando… Sempre mirando cara adiante, pero cos pés sobre a terra; sempre bañados no realismo do momento, pero tamén abrazados polo idealismo que move corazóns cara a metas heroicas.\nMirar atrás, é recoñecer o camiño xa percorrido… mirar cara adiante, é como levantar a mirada e contemplar o horizonte cara ao que imos.\nPero o importante e decisivo é que estamos “en camiño”, é a hora do paso concreto, humilde paso que supón sempre un avance, aínda que cause dor.\nO Camiño de Santiago é unha sucesión de etapas que, como a vida mesma, ofrecen sempre a oportunidade de seguir avanzando, mesmo con sufrimento e no medio de dificultades, que, ao cabo, fortalecen os pés e o espírito da persoa que camiña.\nUn novo ano en principio é unha proxección cara ao futuro que en realidade non existe (cando chega é hoxe, agora), un xogo numérico froito das matemáticas que nos axudan a comprender parte do universo, pero non o corazón, o ser, a alma humana.\nPor iso un ano novo pode ser entendido como unha nova oportunidade, unha nova etapa, un seguir avanzando sen medo, con esperanza, e sempre coa enerxía que dá o amor e a súa filla a bondade.\nSigamos camiñando neste novo ano para ir construíndo, coas pisadas do amor e a solidariedade, un mundo novo.\nDeséxoche todo ben, CAMIÑANTE.\nUltreia et suseia (“ánimo, adiante, sempre máis aló e cara ao ceo”).\nFr. Paco Castro Miramontes\n30/12/2020 30/12/2020 por A Nosa Voz\nAs celebracións de Nadal na Catedral de Lugo son as seguintes:\n20:30 h Bendición do nacemento, con actuación do Orfeón Lucense\n17 h Primeiras Vésperas solemnes no Nadal\n13 h Misa solemne de Nadal\n12 h Te Deum de acción de grazas polo ano que remata (desde as 11:30 h,\nposibilidade de confesión)\n13 h Misa solemne\n19:30 h Misa de nenos na Véspera da Epifanía. Ao remate, visita dos Reis\nAs Eucaristías estarán presididas polo Sr. Bispo\nE baixo o título “De novo Nadal, de novo música” a Catedral será escenario dos seguintes concertos, ademais do indicado ao comezo desta información:\nDomingo 27 de decembro ás 18 h actúa Solo Voces\nSábado 2 de xaneiro ás 18:30 h actuación do Orfeón Lucense\nCategorías CatedralEtiquetas NadalDeixa un comentario\nCategorías OpiniónEtiquetas NadalºDeixa un comentario


María Luisa Otero: "Ao saír os demais, hai que saír aínda que faga mal tempo"\nM.A.N. 20 marzo 2020 10:20 h.\nXove mar Morás\nMaría Luisa Otero Domínguez. AMA\nEsta xovense manda unha embarcación artesanal, pero dende rapaza está vencellada ao mar. Empezou collendo calamares no verán ata que seu pai tivo un accidente e decidiu facer da pesca o seu oficio.\nA tamén armadora está agora á fronte da lancha Miremar, feita por completo de novo despois de mandar ao desguace á chamada Rocío del Mar, que era de madeira e tiña xa 50 anos. Non lles resultou fácil desfacerse dela despois de levar toda unha vida acostumados a traballar con ela. María Luisa Otero Domínguez quitou os títulos para poder levar o barco no ano 2013 porque o seu home andaba fóra —pescabapeixe espada en Sudáfrica—. Ao retirarse o pai decidiron facer a nova embarcación.\nComo empezou no mar?\nCando era rapaza, ía sempre nun chalano de remos aos calamares todo o verán, polas tardes, porque a praia non me gustaba moito, bañabame e logo ía pescar. Despois estiven traballando de asistenta de fogar, caseime e meus sogros enfermaron, tiven a nena e parei para coidalos. Logo cando meu pai caeu no percebe, eu estaba sen traballo e miña nai animoume a sacar a competencia e empecei air con meu pai. O mar sempre me gustou.\nAcaba de estrear o novo barco. Cambia moito o traballo nel respecto a facelo no vello?\nEmpezamos hai dúas semanas, a outra lancha tiña 50 anos e era de madeira, esta é de fibra e máis grande, ten tres metros máis que xa se notan —nove fronte aos seis da anterior—, a outra non tiña cuberta nin nada, esta xa ten. Facíanos falla para poder competir cos demais. É máis segura, pois aínda que che veña o mar non se apaga o motor.\nTraballa co seu home, como levan o feito de pasar tantas horas xuntos, no traballo e fóra?\nÉ diferente, el cando estaba en Sudáfrica viña á casa soamente cada tres meses e agora vémonos todos os días. Lévase ben unhas veces e outras tamén hai discusións, unhas veces perde un e outras o outro.\nFacíanos falla unha embarcación nova para poder competir cos demais, e máis segura e máis grande cá outra\nEl vai de mariñeiro con vostede.\nSi, o meu home quitou o título de patrón local, eu teño o de patrón polivalente, pero nunca se sabe porque pode caer un de baixa e non é o mesmo ter que contratar un tripulante con título que un que non o ten. De momento lévoo eu porque a el faltalle un cursiño sanitario que ten que facer, mentras que eu xa os teño todos. Por iso despacho eu, pero en caso de que caese de baixa podería facelo tamén el.\nPero cando hai mal tempo, saen igual a faenar?\nSe saen os demais hai que saír, se está moi malo non, porque non se pode poñer un en perigo. Pero senón saímos, agás que non se poda, porque hai que defender o traballo.\nSupón moita inversión facer unha embarcación nova.\nÉ moi costosa, porque metemos todo de novo, xa que da outra ao ter 50 anos non puidemos aproveitar nada máis que os aparellos de pesca e algún aparato, pero é un esforzo importante.\nUnha parte pagámola cuns aforros que tiñamos e o resto é financiado, pero houbo que facelo porque a lancha vella non ía aguantar, pois xa metía auga, había que achicala todolos días, polo que era un perigo. Pagou a pena, porque traballase moito máis cómodos, é moi diferente.\nCando o home estaba en Suráfrica viña a casa soamente cada tres meses; agora vémonos todos os días\nQue pescan nesta época do ano?\nAgora andamos ao polbo, mañá temos que carretar todo porque imos cambiar para o verdel, ao curriolo, e no verán imos ao percebe, pois temos unha lancha auxiliar. Agora temos catro plans de explotación —permex—, que imos usando segundo nos convén, porque para maio vaise vedar o polbo, agora vén o tempo da xarda e logo cando collamos cota volveremos ao polbo e se non podemos iremos aos miños. Hai que traballar no que máis se quita.\nÉ difícil gañarse á vida traballando no mar?\nMoi fácil non é, porque todo son impostos, do que gañas quitanche moito, xa de Seguridade Social son 500 euros ao mes, e máis os gastos que sempre tes algún de efectos navais. E que non haxa avarías, que agora esperamos non ter, porque a embarcación é nova. Hai que traballar, non podes quedar na casa, porque o traballo deféndese indo ao mar.\nTrátana diferente por ser muller?\nNo porto en Morás trátanme moi ben, son un máis.\nMaría Luisa Otero: "Ao saír os demais, hai que saír aínda que faga...\nBurela habilita un teléfono para garantizar la protección de las personas más vulnerables\nSolicitan una familia de acogida para un cachorro hallado en O Valadouro


RW fai un chamamento para converter en acción solidaria real o anhelo de colaboración xurdida do confinamento\nRedacción 02 jun. 2020 Refugees Welcome convivencia horizontal\nAsamblea Nacional Refugees Welcome España, 2019. © RW\nA Coruña, 2 de xuño de 2020\nRefugees Welcome España acaba de lanzar un vídeo no que anima a toda a cidadanía a tomar parte da Cultura de Benvida, rexistrando a súa casa como posible fogar para unha convivencia con persoas refuxiadas. Trátase de acompañar ás persoas que se viron obrigadas a abandonar os seus países para que empecen un novo proxecto de vida no noso país: xérase así unha inclusión real deste colectivo, e ao tempo enriquécese a sociedade de recepción.\nCunha linguaxe clara e directa, pero fuxindo de sensacionalismos, o vídeo recorda e profunda nas sensacións vividas durante as distintas fases de confinamento derivadas da pandemia por coronavirus, co fogar como epicentro, e apela á empatía con aqueles colectivos en situación de vulnerabilidade. A locución, en castelán, está subtitulada neste idioma e tamén en inglés, catalán e galego.\nRW é unha organización internacional creada en 2014, sen ánimo de lucro e presente en 16 países. En España existen grupos territoriais en Madrid, Catalunya, Illes Balears e Galicia. O seu proxecto baséase en buscar alternativas de aloxamento para persoas refuxiadas, promovendo a convivencia entre persoas locais e demandantes de asilo, en condicións de horizontalidade, complementariedade e respecto mutuo. Cada convivencia ten ademais o apoio dunha persoa voluntaria (vínculo local) que se encarga de facilitar a relación entre as dúas partes. Ata o momento, Refugees Welcome logrou máis de 1.600 convivencias, 86 delas en territorio español.\nRespecto e horizontalidade\nRW promove un cambio cultural e un novo modelo de Benvida. Cremos que a hospitalidade horizontal é o mellor xeito de facilitar a inclusión das persoas desprazadas no noso país, e que axuda máis que calquera outra medida a superar as vulnerabilidades. Ademais, xera espazos seguros que favorecen a expresión do potencial persoal, a participación activa na comunidade e o benestar común, e fortalece e enriquece a sociedade de recepción. Cremos, tal e como reflicte o vídeo, que a solidariedade é unha copia de chaves, ensinanzas en conversas de sofá, novos sabores na mesa, prexuízos que se desvanecen con vivencias.\nSe os nosos balcóns serviron para aplaudirmos durante a pandemia, as habitacións da nosa casa ben poden servir agora para encher o oco xerado pola inacción institucional á hora de lograr a inclusión real das persoas desprazadas. Neste sentido, RW recorda que calquera nova oferta de vivenda para convivencia será benvida, especialmente nas grandes cidades, nas que as persoas desprazadas teñen dificultades engadidas para atopar fogar.\nQuen queira participar nesta nova vaga de responsabilidade que Refugees Welcome promove poden obter máis información, e rexistraren os seus fogares, na web https://www.refugees-welcome.es Nesa páxina atoparán tamén información de como formar parte do voluntariado da organización, ou realizar unha achega, puntual ou regular.\nMiles de expedientes no limbo\nSegundo o balance anual da Comisión de Axuda ao refuxiado (CEAR), ao longo de 2019 en España presentáronse 118.264 solicitudes de asilo, máis do dobre respecto de 2018. E mentres noutros países como Portugal optábase -con indubidable éxito e respaldo social- pola inclusión efectiva das persoas desprazadas a través dun proceso de regularización masivo, ou en Italia se anunciaba permiso de residencia e traballo para 600.000 migrantes, en España só recibía algún tipo de protección o 5% das e dos solicitantes de asilo, é dicir, 1 de cada 20, de acordo coa axencia de estatística europea Eurostat.\nÁ acumulación de solicitudes pendentes haberá que engadir as peticións non resoltas nestes meses de parón. Aínda que o Ministerio de Interior afirma que unha vez retomada a normalidade reactivarase o proceso, o certo é que España se enfronta, tamén neste campo, a unha situación novidosa e máis urxente que nunca.\nNovo grupo territorial en Galicia\nAo longo da pandemia, diversos grupos de voluntariado de RW fóronse organizando en liña en diversos territorios. Froito dese traballo, comeza arestora a andar o Grupo Territorial de Refugees Welcome en Galicia, creado por un grupo de 7 persoas residentes na Coruña e Ferrol, pero con expectativas de actuación en toda a Comunidade. A súa intención é fomentar a Cultura de Benvida e comezar en breve con convivencias en fogares galegos.\nAs vidas negras importan en A Coruña


O Parlamento Europeo decide estudar se Telemadrid vulnera o dereito de liberdade de expresión\nA Comisión de Peticións do Parlamento Europeo admitiu a trámite unha solicitude do Comité de Empresa de Telemadrid, de marzo do 2006, para que considere a posible vulneración por parte da dirección da canle autonómica do artigo 11 da Carta de Dereitos Fundamentais da UE, segundo informou onte CCOO. Dito artigo considera que "toda persoa ten dereito á liberdade de expresión", e que "este dereito comprende a liberdade de opinión e a liberdade de recibir ou comunicar informacións ou ideas sen que poida haber inxerencias de autoridades públicas e sen consideración de fronteiras".\nÁngel Arnedo Gil asume a Dirección Editorial de Vocento e Juan Carlos Martínez será o director de El Correo\nO xornalista Ángel Arnedo Gil, director do diario El Correo durante os últimos nove anos, asume a partir de onte a Dirección Xeral Editorial de Vocento, mentres que Juan Carlos Martínez Gauna pasará a ocupar o posto de novo director do periódico, segundo anunciou onte o grupo Vocento. Desde a Dirección Xeral Editorial de Vocento, Arnedo "liderará a optimización dos recursos humanos e técnicos de todos os medios do grupo co obxectivo de mellorar as sinerxias e, en consecuencia, dos seus produtos informativos".\nComezou o Foro sobre 'Comunicación e Mocidade' do Observatorio dos Medios\nO Seminario Permanente sobre Comunicación, Cidadanía e Xornalismo Social do Observatorio Galego dos Medios, que depende do CPXG, continúa en 2007 coa celebración dos seus foros internacionais sobre xornalismo e sociedade. O luns, 15 de xaneiro, arrincou a fase virtual do Foro sobre 'Comunicación e Mocidade', no que se poderá debatir sobre os diferentes aspectos do tratamento informativo que recibe a mocidade nos medios de comunicación. Este foro terá a súa xornada presencial o 22 de xaneiro en Lugo, día no que remata. Pretende servir de punto de encontro entre o asociacionismo xuvenil e os profesionais dos medios de comunicación.\nLa Audiencia Nacional ordena la búsqueda y captura de los militares imputados por la muerte de José Couso\nEl juez de la Audiencia Nacional Santiago Pedraz ha vuelto a ordenar hoy la captura de los militares imputados por la muerte del cámara de Tele 5 José Couso, el 8 de abril de 2003 en Irak. Pedraz ha reactivado el caso Couso con la petición de busca y captura internacional, a efectos de extradición, de los los tres sodados estadounidenses que dispararon aquel día contra el hotel Palestina de Bagdad, donde se encontraban los periodistas que cubrían la guerra de Irak.\nLuis Fernández nomea novo director de TVE a Javier Pons, máximo executivo de El Terrat\nO presidente da Corporación RTVE, Luis Fernández, nomeou novo director de TVE a Javier Pons Tubio, en substitución de Manuel Pérez Estremera. Ademais, o economista Jaime Gaiteiro Fortes é o novo director xeral corporativo de RTVE.\nO Goberno clausura os principais medios de comunicación de Somalia\nO Goberno de transición en Somalia ordenou a clausura dos principais medios de comunicación do país, informaron fontes da ONU, entre eles a televisión Al Jazeera, Radio Voz do Santo Corán, rede Shabelle, e a radio e a televisión do Corno Africano.\nO director de Nichane condenado a tres anos de cárcere, con suspensión da pena\nO tribunal de primeira instancia de Casablanca condenou, o 15 de xaneiro de 2007, ó director de publicación do semanario Nichane, Driss Ksikes, e á xornalista Sanaa Elaji, a tres anos de cárcere, co cumprimento da pena en suspenso, e unha multa de 80.000 dirhams (equivalentes a 7.200 euros). Por outra parte, condenou ó semanario a dous meses de suspensión.\nLuis Fernández, presidente de RTVE: "Avecíñase un magnífico futuro"\nRTVE deu un paso adiante na súa historia. O Salón de Conferencias do Congreso foi testemuña dun xuramento sen precedentes: o do primeiro presidente da nova Corporación electo por esta Cámara, e non a dedo polo Goberno, co consenso dos principais partidos políticos.\nO Goberno luso quere volver ó modelo antigo da TV pública\nO Goberno portugués vai aprobar no próximo mes de febreiro a nova lei de televisión coa cal se pretende volver ó modelo antigo da televisión pública. É dicir, que a segunda canle da Radio Televisión Portuguesa (RTP) volva a depender do primeiro e non caia en mans de privados. A lei, que se encontra en discusión pública, podería entrar en vigor en xullo, e trae novas propostas na renovación de licenzas e propostas dos operadores.


LEI TRANS: DEBATE E RUÍDO - Tempos Dixital\nHomeActivismo e SociedadeLEI TRANS: DEBATE E RUÍDO\nPara Alexia que fai o seu tránsito,\nbruan os océanos que a viron nacer.\nAs palabras son poderosas. Tal é o seu poder que, ás veces, nomear convértese nun acto de violencia. Hai corpos que berran por ser nomeados, que buscan e rebuscan palabras para poder dar conta da discriminación que senten na pel. Se cadra, necesitamos palabras que están por inventar, por pensar doutro xeito. Desde esta premisa, asumo o reto de compartir as seguintes reflexións consciente de que son tan imperfectas como a linguaxe convocada para expresalas. Pode que tamén o sexa a orde lóxica escollida para transmitilas. Con todo e iso, considero que estamos obrigadas sempre a pensar a actualidade. Así que permítanme, a modo de beneficio de inventario, compartir o que tamén é unha sensación, isto é, ter na escrita unha forma de compromiso con moitas persoas que foxen da patoloxización, tamén a que exercen as palabras, para decidir sobre a súa identidade de xénero.\nElixo a palabra “corpo” para comezar a argumentación sobre o Borrador da “Lei para la Igualdad real y efectiva de las personas trans” co obxectivo de orientar a mirada cara o que na miña opinión é o gume da navalla. Ese gume, que corta sororidades feministas, é no que sempre nos deslizamos cando enfrontamos un problema básico para o tema en cuestión, nomeadamente o que separa o conceptual do anatómico. Nada semella aos ollos da sociedade no seu conxunto máis “natural” que diferenciar entre homes e mulleres. Non obstante, poucos termos condensan tanta cultura e historia como estes.\nA inclusión da categoría “xénero” no vocabulario cotiá, grazas en parte ás leis de violencia de xénero, contribuíu a que esta palabra saíra do espazo tranquilo dos libros e as aulas universitarias á vida das rúas, escolas, hospitais e xulgados. O xénero explicouse á poboación como todos eses dispositivos da sociedade e da cultura para que o chegar a ser mulleres ou homes se comprenda en termos de construción e relación. Polo tanto, xa se torna menos natural ese mulleres e homes. Esas etiquetas xerárquicas do poder responden a unha traxectoria, a unha historia e tamén a uns intereses económicos para un determinado funcionamento social.\nNa década dos noventa, Teresa de Lauretis e Judith Butler dan forma teórica á crítica de que exista algo chamado “sexo” onde o “xénero” se superpón. As teorías Queer continuarán nesa metodoloxía de “desnaturalización” das categorías do binarismo sexual insistindo no seu carácter de construcións históricas e sociais.\nOs feminismos, teóricos e activistas, levan séculos denunciando que a subordinación das mulleres ligada á súa natureza é unha quimera. Sabemos desde Simone de Beauvoir que nada na bioloxía pode explicar a discriminación que sofren as mulleres, basta lembrar a súa célebre frase: “Non se nace muller, chégase a selo”. A configuración teórica posterior do concepto de xénero foi de grande utilidade para poder afondar nesta idea e lexislar en consecuencia, desde o nivel da ONU ata os concellos máis pequenos. Na década dos noventa do pasado século, no inicio da terceira vaga feminista, o gume da navalla volve afiarse. Teresa de Lauretis e Judith Butler dan forma teórica á crítica de que exista algo chamado “sexo” onde o “xénero” se superpón. O propio xénero na súa actuación constrúe o xénero. As teorías Queer continuarán nesa metodoloxía de “desnaturalización” das categorías do binarismo sexual insistindo no seu carácter de construcións históricas e sociais.\nA lei trans: debate ou ruído?\nLexislar é un momento decisivo. Lexislar implica recoñecer dereitos e obrigas e, polo tanto, os debates exceden a tranquilidade da teoría para dar conta das necesidades da vida. De feito, se estamos discutindo un borrador sobre os dereitos das persoas trans é porque previamente eses dereitos non se recoñecen ás persoas que así se definen, obrigándoas a que outros, en concreto a través da medicina ou a psicoloxía, falen por elas. O texto desta lei persegue, desde a miña lectura, dous obxectivos fundamentais. Primeiro, recoñecer o dereito de cada persoa a expresar libremente o seu xénero. Segundo, a actuar en consecuencia, mediante o deseño de políticas públicas, para eliminar as condicións que xeran a discriminación. Neste segundo aspecto, na miña opinión tamén, quédase curta, como a maioría das leis de igualdade, que obvian o sistema económico que xera desigualdade e precariedade.\nÉ a identidade de xénero algo libremente decidido ou existe un sexo biolóxico, ou algo “natural” que o determina? Cando desde o feminismo a resposta é que si hai “algo”, non deixo de matinar que estamos entrando en bucle. En bucle para que? Cal é o obxectivo político na defensa do nacer “mulleres”?\nNo referido ao primeiro dos obxectivos: onde xurde a discrepancia no debate? Permítaseme dicir que non sei se se pode falar de debate ou máis ben dun muro de ruído que dificulta entender o que está en xogo. Con todo e iso, o enfrontamento sitúase de novo nese gume da navalla aludido con anterioridade, formulado da seguinte forma: é a identidade de xénero algo libremente decidido ou existe un sexo biolóxico, ou algo “natural” que o determina? Cando desde o feminismo a resposta é que si hai “algo”, non deixo de matinar que estamos entrando en bucle. En bucle para que? Cal é o obxectivo político na defensa do nacer “mulleres”?\nÉ obvio que os corpos existen con independencia da súa conceptualización. Non obstante, é nas sociedades humanas onde toman sentido e se constitúen en suxeitos de dereitos. A segunda pel dos corpos son os conceptos, danlle forma. Unha forma que escriben e inscriben nun rexistro baixo un nome. Por iso, cando o borrador da lei trans recoñece o dereito á libre determinación da identidade de xénero da persoa, persegue por unha banda visibilizar unha realidade trans que leva anos buscando palabras para vivirse libre e igual e, pola outra, eliminar as discriminacións que sofren as persoas que viven unha identidade de xénero que non se corresponde coa que se lle asignou ao nacer. Isto pon en cuestión que exista algo “natural” sobre o que se constrúe a identidade de xénero.\nSi. Por suposto que o cuestiona. Mais a pregunta para min é anterior na orde lóxica: acaso ese “dado natural” non estaba xa posto en cuestión, de facto, polas persoas que o viven e buscan cambiar a sociedade que non llelo recoñece? De estalo, non implicaría isto que requirirlle un tratamento médico ou psicolóxico previo ao recoñecemento é desoír a súa voz e a súa experiencia? Acaso non se converte nunha inxustiza patoloxizar o seu dereito a rexistrar a súa identidade de xénero?\nNon comprendo a frivolidade coa que se formula que unha elección non xustifica un cambio na identidade de xénero. A preocupación como feministas debería ser como establecer marcos normativos máis xustos que evitaran a humillación que supón un informe médico ou psicolóxico para poder realizar un cambio rexistral.\nMáis alá dun debate teórico sobre quen debe ser o suxeito do feminismo, que as xeracións novas penso que xa enfocan desde outra óptica, o que está no fondo da cuestión para min é que recoñecer o dereito das persoas trans non resta dereitos a ninguén. Considero que a linguaxe non o cambia todo, falta moito para mudar as relacións materiais deseñadas baixo o marco de opresión patriarcal que une a todos os corpos feminizados, e que inclúen maior explotación e violencia para estes. De aí que non comprenda a frivolidade coa que en moitas ocasións se formula que un desexo ou unha elección non xustifica un cambio na identidade de xénero. A preocupación como feministas debería ser como establecer marcos normativos máis xustos que evitaran a humillación que supón un informe médico ou psicolóxico para poder realizar un cambio rexistral.\nEncántame unha frase de Holly Lewis: “Cambiar require conciencia e solidariedade, mais cambiar tamén require cambiar”. É certo que a primeira vez que escoitamos “todes” pode resultar estraño, mais a súa enunciación responde á necesidade de buscar unha linguaxe que incorpore corpos que eluden a norma patriarcal segundo a cal o dimorfismo sexual é inamovíbel e, por ende, as palabras que dan conta do mesmo tamén. Outras formas gramaticais serán de uso corrente, cando as usemos de xeito cotiá.\nO dereito sempre ten implícito a violencia do poder que pula por manterse, cando un texto lexislativo cuestiona o que se considera máis “natural” do mundo, isto é, que existen dous sexos, igual a nivel teórico debamos abrir todos os debates analíticos posíbeis, sen embargo, noutra dimensión, na da vida, falamos de persoas concretas, de corpos aos que o dereito os marca como “incorrectos”, “equivocados”, “disfóricos”… Só temos que ler o índice de suicidios ou de pobreza das persoas trans e escoitar a incomprensión que narran, para dicir aquilo de que ser feliz segue a ser revolucionario. Hai persoas ás que se lles nega incluso a posibilidade de nomearse, non digamos a de ser felices.\nCarme Adán, filósofa e activista feminista, investigadora no Proxecto de I+D+i “Epistemologías híbridas: cuerpos, biometrías e emsamblajes, PID2019-105428RB-100, do que deriva este artigo.\nPara seguir matinando:\nAmarelo, Daniel (Coord.) (2020) Nós, xs inadaptadxs. Representaçòes, desejos e histórias LGBTIQ na Galiza. Santiago de Compostela, Através Editora.\nBernini, Lorenzo (2018) Las Teorías Queer. Una introducción. Madrid, Egales Edicións.\nLópez, Silvia e Platero, Lucas (Coord.) (2019) Cuerpos marcados. Vidas que cuentan y políticas públicas, Barcelona, Bellaterra Edicións.\nLewis, Holly (2020) La política de todxs. Feminismo, teoría queer y marxismo en la intersección. Barcelona, Bellaterra Edicións.


Galiza volveu máis un ano revalidar o seu liderado como o territorio do Estado español con peor saldo vexetativo. Segundo o Movemento natural de poboación elaborado polo INE e que publicou esta cuarta feira, no noso país en 2018 houbo 15.854 defuncións máis ca nacementos. Desde 1987 en Galiza non se fecha un ano no que nazan máis persoas das que morren, van aló máis de 3 décadas.\nEn 2017 houbo no noso país 16.550 nacementos, que son case 2.000 menos que no ano anterior (18.445). E houbo 32.404 falecementos, perto de 500 máis que en 2017, cando houbo 31.937. A tendencia é, pois, preocupante.\nEn 2017 só 15 dos 313 galegos presentan máis nacementos que defuncións. Unha dinámica que encabeza Ames (saldo vexetativo positivo en 193 persoas), seguido de Arteixo (97), Salceda (35) e Cambre (28).\nTaxa de natalidade das máis baixas do mundo\nEn 2016 a taxa de natalidade foi en Galiza de 7,02. É dicer, sete nacementos por cada mil habitantes. Unha ratio das máis baixas que hai en todo o planeta. De feito, e segundo dados internacionais, só Mónaco ten peores rexistros: 6,6 nacementos por cada mil habitantes. Nos outros por volta de 200 estados que hai no mundo, a taxa de natalidade é mellor do que a galega. Países con problemas neste sentido, como Xapón, Alemaña ou Letonia, teñen moitos mellores rexistros que Galiza.\nAs proxeccións de poboación realizadas polo Instituto galego de estatística (IGE) sinalan que para 2031 a pirámide poboacional galega terá 26% menos de menores de 10 anos e un 16% de persoas entre os 80 e 94 anos.\nPOBOACIÓN DEMOGRAFÍA INE SALDO VEXETATIVO\nGaliza rexistra o peor saldo vexetativo de todo o Estado: 15.854 mortes máis que...\nA folga en Atención Primaria ten un seguimento de entre 50 e 90% dependendo as áreas sanitarias


Proxecto executado por Fundación Mujeres e cofinanciado polo Concello da Coruña\nUn total de 411 rapaces e rapazas, estudantes de Educación Primaria e Secundaria de varios centros educativos de A Coruña, participaron no proxecto de educación para o desenvolvemento que se levou a cabo durante o último cuadrimestre do ano e que xa chegou ao seu fin.\nO proxecto “Igualdade, Interculturalidade e Convivencia en A Coruña”, levado a cabo por Fundación Mujeres executado no marco dunha subvención da Concellería de Igualdade e Diversidade do Concello de A Coruña, tivo por obxectivo contribuír á promoción dunha cidadanía global concienciada sobre a igualdade de xénero e a defensa dos dereitos humanos. Este proxecto, que vai xa pola segunda edición, impartiuse en dous centros de Educación Primaria e dous de Secundaria da cidade.\nNos CEIP Cidade Vella e San Pedro de Visma, e os IES Elviña e Agra do Orzán, o alumnado participante traballou a igualdade de xénero xunto coas discriminacións por mor da etnia, clase social ou nacionalidade, e o propio autoconcepto a fin de mellorar a convivencia dentro e fora dos centros educativos.\nOs resultados obtidos nas avaliacións amosan a boa acollida do programa:\n-\tEn Educación Primaria, máis do 85% do alumnado salientou o que lle gustaron as actividades realizadas, con comentarios como: “O que mais me gustoi foi o feito de que estes obradoiros poidan ensinar ás persoas que creen que as mulleres, estranxeiros e demais son inferiores” ou “Aprendin cousas que non sabía, xogamos a xogos moi divertidos e descubrimos que hai xente con menos posibilidades ca outra”.\n-\tNa Educación Secundaria Obligatoria, a valoración global das sesións por parte do alumnado é tamén moi positiva para mais do 80%, e amosan comentarios como: “felicito a forma de tocar temas como a discriminación con xogos (para captar o interese) e así meternos no papel”.\nComo actividade final, realizouse a entrega de premios do concurso de bandas deseñadas “Debuxando realidades” no IES Elviña, de onde saíron seleccionadas as tres viñetas gañadoras.\nPor último, agradecer a todas as persoas participantes, tanto do alumnado como do profesorado, pola súa boa acollida e colaboración.


O fotógrafo Andoni Canela presenta na Aula de Natureza o seu libro «Durmiendo con lobos» | Periódico Barrios\nO fotógrafo Andoni Canela presenta na Aula de Natureza o seu libro «Durmiendo con lobos»\nO acto terá dará comezo ás 19:00 nos locais da Aula de Natureza do Río Miño, situada na zona de Oira.\nO evento, que organiza a asociación Amigos da Terra xunto coa Aula de Natureza do Río Miño, do Concello de Ourense, contará coa presenza do autor de «Durmiendo con lobos», Andoni Canela, que estará acompañado por un experto naturalista que introducirá aos asistentes no tema analizando os principais desafíos da conservación no noso territorio. Farase especial fincapé nesta singular especie que sempre está rodeada de polémica. Alberto Rivero, autor do blog Fauna Vertebrada de Ourense será quen asuma este papel de presentador.\n«Durmiendo con lobos» reúne as fotografías de lobos ibéricos en liberdade que Andoni Canela tomou durante os últimos vinte anos. A obra contén numerosas imaxes inéditas como a reunión dunha manda de trece lobos, a nai loba alimentando os cachorros, lobos atravesando a montaña nevada en inverno, o xogo frenético dos lobetos no bosque e as noites escoitando os seus ouveos no monte. As fotos tomáronse nalgunhas das paisaxes máis agrestes da Península Ibérica: as montañas de Riaño, o Val de Somiedo, os Ancares, a Serra da Culebra e na contorna dos Picos de Europa. O libro inclúe textos de Juan Carlos Blanco, biólogo e membro do Grupo de Especialistas do Lobo da Unión Internacional para a Conservación da Natureza (UICN), que tratan sobre a bioloxía e a conservación desta especie.\nAndoni Canela fotografou desertos, selvas tropicais, glaciares, volcáns, mares e montañas nos cinco continentes. Tamén realizou numerosos proxectos destinados a documentar a bioloxía da fauna ameazada de distintos hábitats: o tigre de bengala na India, o oso panda na China, a balea gris de Baixa California ou o oso polar no Ártico son algúns exemplos. As súas fotografías aparecen regularmente en medios de comunicación como National Geographic, La Vanguardia, El País, BBC Wildlife, Newsweek e Sunday Times. A súa obra foi exhibida en numerosas exposicións individuais en España, Portugal, Italia, Inglaterra e Corea. Ao final do acto de presentación as persoas participantes terán ocasión de que o autor lle deixe unha adicatoria manuscrita ou mercar algún exemplar desta magnífica obra.


O Pleno aproba por unanimidade a nosa moción para garantir a conservación e uso público da Fábrica da Luz - Novas - Bloque Nacionalista Galego de Betanzos - BNG - Bloque Nacionalista Galego\n"O que nos move é garantir a conservación deste anaco do noso patrimonio e todas as achegas son benvidas"\nbngbetanzos 30 xuño 2017 - 12:04\nBetanzos, 29 de xuño de 2017. O Pleno aprobou, por unanimidade, a moción do BNG que instaba ao goberno local a agotar todas as vías para garantir a conservación da Fábrica da Luz da Ponte Nova. Polo seu valor patrimonial- un edificio modernista deseñado por González Villar-, pola súa ubicación e configuración ideal para acoller equipamentos socioculturais e para evitar que se constrúa a carón do río o edificio que prevé o planeamento, no BNG entenden que se podería chegar mesmo á expropiación forzosa para a adquisición do inmoble.\nEsta é, literalmente, a moción:\nDesde hai lustros a Corporación Municipal ven debatindo e aprobando acordos relativos á proteción da fábrica da luz da Ponte Nova, un inmoble modernista proxectado por Rafael González Villar e que, a través da súa propia historia recolle a historia do sector enerxético galego.\nOs sucesivos gobernos locais resistíronse a executar algún dos numerosos pronunciamentos aprobados por sucesivas Corporacións- a maioría deles, promovidos polo BNG- até este ano, coa solicitude, incompleta (xa que Patrimonio demandou máis documentación), de inclusión do mesmo no catálogo do patrimonio industrial de Galiza.\nEn 2015, responsábeis da división urbanística de Gas Natural Fenosa, propietaria da fábrica e a parcela na que se asenta, responderon ao requerimento da alcaldía de garantir a seguridade en torno ao predio abrindo a porta a establecer unhas conversas sobre o mesmo. Dado que nunca o alcalde deu conta de negociacións sobre este asunto, entendemos que o goberno local non colleu a luva que a propiedade lle lanzaba.\nAsí, hai un mes a empresa propietaria solicitaba licenza de demolición do edificio, amparándose en que, efectivamente, o propio goberno local lle demandara garantir a seguridade coas actuacións que fosen precisas.\nNo BNG vimos defendendo, desde hai décadas, a proteción e adquisición deste inmoble para, tras a súa rehabilitación, acoller un complexo cultural no que teñan cabida locais para asociacións, dependencias para actividade cultural e recreativa, espazos de convivio e de posta en valor do propio edificio e a súa historia.\nO interese público é evidente: preservar o patrimonio, evitar un bloque de pisos enriba do río e crear na fábrica un complexo para goce da veciñanza que dea solución a algunhas das carencias que actualmente o barrio da Madalena ten.\nEntendemos que o Concello ten múltiples vías para poder acadar este fin: iniciar as conversas que a empresa ofrecía en 2015 e negociar a adquisición do edificio ou, no caso de se negar, e á vista do obvio interese público, iniciar un procedemento de expropiación forzosa. Cremos, igualmente, que o Concello ten posibilidades de financiamento para logralo: desde a venda ou permuta da parcela no polígono que o propio alcalde valoraba empregar o pasado 20 de febreiro, a disposición de crédito nos orzamentos ou o recurso a operacións de débeda para investimento.\nInstar ao goberno local a:\nbuscar unha vía, xunto coa empresa propietaria, que garanta a posta en valor e uso público da fábrica da luz.\nrequerir á empres, no entanto, manter o edificio nunhas condicións mínimas de conservación.\nincluír nos orzamentos a contía precisa para este fin.\nFacultar á Alcaldía e concelleira/o en quen delegue a tomar cantas medidas sexan necesarias para cumprir este acordo.\nNo debate, o BNG admitiu unha emenda doutro grupo por achegar outra vía para evitar a demolicion do inmoble suspendendo a concesión de licenzas urbanísticas no ámbito da Fábrica da Luz. "Se é unha vía máis para evitar a demolición do edificio non temos problema en admitila, o que nos move é garantir a conservación deste anaco do noso patrimonio e todas as achegas son benvidas" indicou o voceiro do BNG, Henrique del Rïo, no momento de acadar o acordo co outro grupo.


Participantes de Fundació Natzaret e Igaxes3 comparten convivencia en Santiago e Mallorca « Igaxes3\nParticipantes de Fundació Natzaret e Igaxes3 comparten convivencia en Santiago e Mallorca\nSantiago, 22 de setembro de 2015 – Facer rede tamén é isto. Fundació Natzaret e Igaxes3 levamos xa anos intercambiando coñecementos, experiencia profesional e mesmo investigando xuntas. Agora tocáballes facer ese intercambio ás propias mozas e mozos que acompañamos nos nosos respectivos programas de apoio á independencia.\nPrimeiro visitáronnos eles, despois viaxamos nós. Escollemos dúas fins de semana consecutivas -a primeira, en Santiago; a segunda, en Palma de Mallorca- para que fose compatible coa xornada laboral daquelas rapazas e rapaces que están estudando ou traballando. Pola nosa banda viaxaron media ducia de participantes das vivendas tuteladas de Ourense, Santiago e Vigo, xunto a dúas das nosas educadoras.\nO obxectivo era simple: pasar uns días de convivencia e compartir o tempo libre, só que con compañeiros novos e, sobre todo, lonxe de casa. E isto non é banal.\nUn dos indicadores máis fiables da desvantaxe social é a carencia de posibilidades de viaxar. Hoxe é máis accesible que nunca percorrer grandes distancias de xeito ocasional, tanto para un adulto como para unha persoa nova. Porén, para a grande maioría da mocidade tutelada, o simple feito de tomar un avión é unha oportunidade excepcional ou mesmo descoñecida.\nDurante a visita do grupo de Baleares a Santiago camiñamos ata o curuto do Monte Pedroso e visitamos os tellados da Catedral, por cortesía da Fundación Catedral de Santiago\nCon Fundació Natzaret compartimos moitas cousas. En primeiro lugar, ambas as entidades traballamos pola autonomía persoal da adolescencia e a xuventude sen apoio familiar, mediante proxectos específicos de apoio á emancipación como o noso Programa Mentor ou os seus Llar Llevant e Casa del Jove.\nEn Mallorca tivemos todas as opcións que o clima permite, que son moitas: por iso combinamos as visitas culturais coas de sol e mar.\nAmbas as entidades formamos parte da Rede Xuventude e Inclusión, alianza estatal de universidades e ONG, desde a cal investigamos para mellorar as condicións de vida da xuventude en situación vulnerable. E tamén somos parte da Federación Jóvenes e Inclusión, que reúne organizacións sociais de todo o Estado especializadas no apoio á infancia e xuventude en risco de exclusión.\nPero, sobre todo, compartimos filosofía e modos de facer. Cremos nas rapazas e nos rapaces que acompañamos, nas súas capacidades e na súa responsabilidade para tomar as súas propias decisións. Eles deben ser os únicos protagonistas das súas propias vidas. Nós traballamos para que, durante o seu proceso de maduración e de preparación para a vida independente, teñan o mellor apoio e condicións de benestar posibles.


Fene-A Deputación fará entrega dos premios «Rosalía de Castro», un deles a Xaquín Marín – Galicia Ártabra Digital\nFene-A Deputación fará entrega dos premios «Rosalía de Castro», un deles a Xaquín Marín\n16 julio, 2021\tComentarios desactivados en Fene-A Deputación fará entrega dos premios «Rosalía de Castro», un deles a Xaquín Marín 1,073 Vistas\nA deputada de Normalización Lingüística, María Muíño e o alcalde de Fene, Juventino Trigo, presidirán o vindeiro 20 de xullo ás 20.30 o acto de entrega dos Premios Rosalía de Castro a Xaquín Marín, Agrupación Astronómica Ío e Twitter en galego. O acto, aberto ó público con reserva previa, contará coa actuación de Xabier Díaz.\nO debuxante Xaquín Marín, a Agrupación Astronómica Ío e Twitter en galego recibirán os Premios Rosalía de Castro de Normalización Lingüística o vindeiro martes 20 de xullo ás 20.30 horas nun acto que terá lugar na Pista Polideportiva da Fonte do Campo, a carón do Museo do Humor de Fene, para o que é preciso reserva de praza.\nAtendendo ós protocolos Covid, o aforo será limitado (200 localidades) e o acceso con invitación. Neste senso, as persoas que queiran asistir poderán solicitar a súa convida no correo electrónico cultura.deportes@fene.gal ou por teléfono 981340366 e/ou whatsapp 607 625 357, antes das 12:00 h do martes 20 de xullo (e deberán recibir confirmación da mesma).\nO acto estará presidido pola Deputada de Normalización Lingüística, María Muíño e polo alcalde de Fene, Juventino Trigo e nel farase un recoñecemento ós gañadores da nova edición desta convocatoria encamiñada a valorar o labor de persoas e entidades na promoción e uso do galego.\nNeste caso, a deputada de Normalización Lingüística, María Muíño, destaca que os premios «recaeron en persoas e entidades que están a desenvolver un traballo de especial interese para que a nosa lingua avance en todos os ámbitos, tamén en especializados e nas persoas máis novas que son o futuro do galego»\nO xurado mantivo unha xuntanza o pasado 14 de xullo dos XII Premios Rosalia de Castro e elixiu nesta edición ó debuxante Xaquín Marín como gañador na categoría de «persoas» que destacan na promoción da lingua galega polo seu «compromiso continuado no tempo. Polo alcance social do seu traballo. Por facer humor gráfico nun contexto histórico de especial dificultade en plena ditadura franquista e en medios de comunicación onde a presenza do galego era residual».\nValórase, neste sentido, o seu labor «pola defensa da lingua implícita e explicitamente nos seus cadros e pola atemporalidade da súa obra que segue viva e actual». A candidatura de Marín ó certame foi presentada polas áreas de Museo e Normalización Lingüística, co apoio da concellería de Cultura e do Goberno Municipal de Fene.\nNa categoría de entidade que destaca na promoción da lingua galega a gañadora é a Agrupación Astronomía Ío, na categoría de «Entidades» «por impulsar a lingua galega nun ámbito tan especializado como a astronomía e sen vagaxe no noso idioma que ademais conseguen trasladar dun xeito accesible e atractivo para o público xeral». Destacouse tamén a «énfase na creación lexical que demanda especialidade para a normalización do galego nese ámbito e a elaboración de recursos e materiais didácticos para a divulgación da astronomía con grande rigor». Apuntan asimesmo que a asociación impulsa e asesora a Real Academia Galega no nomeamento das 88 constelacións en galego e promoveu a campaña social para que a Unión Astronómica Internacional asignase o nome de Rosalía de Castro a unha estrela.\nFinalmente, na categoría de proxecto concreto de dinamización lingüística que realice un traballo específico cos tramos da poboación de menor idade, infancia e mocidade e que atenda espazos emerxentes de uso da lingua a gañadora é a iniciativa twitter en galego, promovida por Carlos García Vieito da que se sinala que coordina «o proceso de tradución para configurar esta plataforma social na nosa lingua e fornece un referente nas redes sociais, para o público xeral e para a mocidade en particular, facendo que cada día máis chíos sexan en galego».\nValórase tamén que Twitter en galego crea «terminoloxía que permite colocar a lingua galega na nova realidade dixital» e destácase o «grande impacto social con máis de 15.000 persoas usuarias coa conta configurada en galego».\nO acto, aberto ó contará coa actuación de Xabier Díaz que compaxina as súas facetas de músico e compositor cunha laboriosa actividade como investigador e compilador do folclore tradicional galego. Froito deste traballo é o álbum Coplas para Icía (2007) no que contou coa participación de Pedro Lamas e Suso Iglesias.\nFoi cantante titular da compañía Nova Galega de Danza coa que levou a escena os espectáculos Alento, Engado e Tradicción entre os anos 2005 e 2009. Formou parte do grupo Berrogüetto, desde inicios de 2008 até 2014, ano no que se anunciaba a disolución da banda. Durante este tempo editaron os discos Kosmogonías (2010) e O pulso da terra (2011). Alén diso, obtiveron o Premio de la Academia de la Música á mellor canción en galego (2011) e o de «mellor grupo de música folk» na primeira edición dos Premios Martín Codax da Música (2013), así como o galardón «á mellor banda sonora» nos Premios Mestre Mateo (2014) coa película Inevitable.\nParticipou xunto a Guadi Galego, Guillerme Fernández e Xosé Lois Romero no proxecto «aCadaCanto» co que editaron aCadaCanto (2012) e A Rosa D´Adina (2014).\nNo ano 2015 editou The tambourine man xunto ás Adufeiras de Salitre, que obtivo o «galardón ó mellor disco galego» nos Premios de la Música Independiente (2016) e ó «mellor álbum na categoría de música tradicional» dos Premios Martín Codax da Música (2016). Alén diso, The tambourine man, permitiulle manterse no top ten da World Music Charts Europe nos meses de febreiro e marzo de 2016. Publicou canda as Adufeiras de Salitre outros dous discos: «Noró» en 2018, e «As catedrais silenciadas» en 2020.\nPrevio Una mujer rescatada tras caerse por un barranco en las Fragas do Eume\nSiguiente La Xunta instalará sistemas de cierre en AG64 y CG-2.2 para evitar accidentes por irrupción de los animales


Os dereitos das persoas sen fogar non son un xoguete electoral\n13 abril, 2011 desarrollo Novas, Sin categoría\nAchegamos o comunicado de prensa da Rede Social Galicia Sur ante o xogo electoral que están a facer os partidos políticos co asunto do albergue para persoas sen fogar.\nDenunciamos o incumprimento dos acordos adoptados na reunión mantida con Alcaldía o 9 de marzo en relación á posta en marcha do proxecto de albergue temporal na antiga Escola de Hostelería como paso previo á apertura dun Centro de Inclusión Social para a cidade de Vigo:\n– Alcaldía comprometeuse a convocarnos no prazo de 2 a 3 semanas; xa pasou un mes e non temos noticias por parte do Concello do estado das negociacións do proxecto, nin xustificación ou explicación a este retraso.\n– Acordouse crear unha Comisión de seguimento do proxecto, para que o personal técnico das entidades da RSGS puderan estudiar o futuro albergue e aportar os seus coñecementos e suxerencias. A día de hoxe non fumos convocados, non tendo por tanto, coñecemento oficial de cál é o proxecto social.\nDespois de catro anos de lexislatura, sen chegar a acordos sobre a ubicación e definición do CENTRO DE INCLUSIÓN SOCIAL e,\n– de parches provisionais como pode ser o albergue: con un edificio de propiedade municipal que actualmente non conta con as características adecuadas para un recurso de este tipo\n– e posto que dende a reunión mantida con Alcaldía non se informou de ningún avance ou cambio ó respecto,\ndesconfiamos do cumprimento desta promesa política do alcalde Abel Caballero e dudamos de que chegue a ser unha realidade. Preocúpanos que estando a un mes das eleccións se use o proxecto de Albergue como reclamo electoral para despois terminar nun caixón, como xa pasou en ocasións anteriores: Casa do Mar, Gota de Leite, Barrio de San Roque…\nO albergue cubre necesidades básicas como a pernocta por un tempo limitado e a alimentación e hixiene básicas. Pero nos procesos de exclusión social, donde múltiples factores e problemáticas xogan un papel determinante na situación de unha persona, hai moitas outras carencias e dimensións ás que dar resposta.\nÉ por iso que dende a RSGS seguimos reivindicando un CENTRO DE INCLUSIÓN SOCIAL que reúna nas mesmas instalacións os servicios básicos dun albergue, pero complementándolo con aloxamentos de media e larga estancia, cun recurso de atención social continuada as 24h do día e cun equipo profesional de intervención sociosanitaria que traballe nun proxecto individualizado de inserción e axuste personal.\nQue se cumpran os acordos adoptados na reunión mantida con Alcaldía o 9 de marzo e que se faga efectiva a promesa da apertura dun albergue na cidade de Vigo como medida provisional previa á apertura do definitivo Centro de Inclusión Social. Porque apoiamos a creación dun servicio público de carácter social que complemente a oferta xa existente na cidade, pero non esquecemos que segue sendo urxente un Centro de Inclusión Social onde se ofrezan de maneira profesional e individual, as ferramentas e servizos necesarios para unha verdadeira inclusión social das persoas sen fogar en Vigo.\nPor tanto, seguimos loitando pola sua apertura e seguiremos movilizándonos ata que contemos con este recurso tan necesario na cidade.»\nA RSGS (Rede Social Galicia Sur) é unha plataforma que aglutina a organizacións de Vigo e bisbarra que traballan tanto nos países do Sur como en Galicia, pola xustiza social e por acadar un mundo máis xusto, equitativo e sostible para toda a cidadanía.\nAs organizacións que forman parte da Rede Social Galicia-Sur e que apoian esta iniciativa, son: ACLAD Alborada, Asociación Érguete Vigo, Asoc. Xuvenil Abertal, Cáritas Diocesana de Tui-Vigo, Comité Oscar Romero, Educación Sen Fronteiras, Emaús Fundación Social, Entreculturas, Fundación Proclade, Grupo Imán – CEDRO, Médicos do Mundo, Parroquia Stimo. Cristo da Victoria, Intermón Oxfam, Solidariedade Internacional.\nalberguepolíticarede socialsen teito\nEntrada anterior:Coia esixe unha vez máis o Centro Cultural\nSiguiente entrada:Limpeza Xeral do Complexo