επίθεση στον τιτάνα: «κανείς δεν είναι ασφαλής» στην τελευταία σεζόν, λένε τα αστέρια\nΚύριος Τηλεόραση Attack on Titan: «Κανείς δεν είναι ασφαλής» στην τελική σεζόν, Stars Say\nΠολλές σειρές anime εξελίσσονται σε φαινόμενα με την πάροδο του χρόνου και χτίζουν τη φήμη τους, αλλά Επίθεση στον τίτανα Ιδιαίτερα έχει δει μεγάλη επιτυχία από το ντεμπούτο του. Η προϋπόθεση του anime, όπου μια κοινότητα μαχητών αντίστασης ζει σε μια τειχισμένη πόλη για να προστατευτεί από τεράστια τέρατα που τρώνε ανθρώπους που είναι γνωστά ως Τιτάνες, είναι αμέσως εθιστικό. Δεν είναι ασυνήθιστο το δημοφιλές anime να χάνει την ορμή του με την πάροδο του χρόνου ή να αγωνίζεται να κολλήσει τις προσγειώσεις τους, αλλά κάθε σεζόν Επίθεση στον τίτανα έχει βελτιωθεί μόνο σε ό, τι έρχεται πριν από αυτό.\nΕπίθεση στον τίτανα υπερασπίζεται λαμπρά τις προσδοκίες και το οδήγησε μια τελευταία σεζόν αυτό είναι εξαιρετικά μη συμβατικό και εξερευνά το σύμπαν του anime από ένα δημιουργικό νέο πλεονεκτικό σημείο. Ενθουσιασμός για Επίθεση στον τίτανα δεν ήταν ποτέ υψηλότερο τώρα που το τέλος του είναι ορατό και ευτυχώς το αγγλικό dub της σειράς μόλις έγινε διαθέσιμο για να τρέξει παράλληλα με αυτά τα τελικά επεισόδια. Ο Bryce Papenbrook, ο οποίος εκφράζει τον συνεχώς εξελισσόμενο πρωταγωνιστή της σειράς, Eren Jaeger, και Lindsay Seidel, ο ηθοποιός φωνής υπεύθυνος για τη νέα πρόσληψη Warrior της τελευταίας σεζόν, Gabi, πήρε λίγο χρόνο για να μιλήσει Ντεν του Γκεκ για τα γεγονότα της τελευταίας σεζόν, φέρνοντας μια πραγματικότητα στους χαρακτήρες τους, και τι ακριβώς Επίθεση στον τίτανα σημαίνει για αυτούς.\nDEN OF GEEK: Αυτή η νέα σεζόν είναι τόσο διαφορετική από τις υπόλοιπες. Ποιες ήταν οι πρώτες σας εντυπώσεις όταν είδατε τι συνέβαινε αυτήν την τελευταία σεζόν;\nBryce Papenbrook: Αυτή η παράσταση με κράτησε στην άκρη του καθίσματος μου από την αρχή. Είμαι ένας από αυτούς τους ανθρώπους που έχουν παρακολουθήσει και δεν το πήραν ποτέ Οτιδήποτε σωστά. Έτσι, όταν άρχισε να αλλάζει ταχύτητα, με πέταξε αρχικά, αλλά με ρουφάρησε ακόμη περισσότερο στην εκπομπή. Με έκανε περίεργο ποιοι είναι αυτοί οι νέοι χαρακτήρες και τι συμβαίνει. Αυτό το πρώτο επεισόδιο που έπληξε το Toonami το περασμένο Σάββατο ήταν απλώς εκπληκτικό. Τιτάν συνεχίζει να με εκπλήσσει και να με τραβάει. Δεν μπορώ να περιμένω να δω πού πηγαίνει.\nLindsay Seidel: Στο πρώτο επεισόδιο αυτής της σεζόν μπορείτε σίγουρα να πείτε ότι τα πράγματα είναι διαφορετικά. Σας παρουσιάζουμε νέους χαρακτήρες, συμπεριλαμβανομένου του χαρακτήρα μου, Gabi. Κάτι που Επίθεση στον τίτανα το κάνει τόσο καλά είναι ότι σας κρατά πάντα στην άκρη του καθίσματος σας λόγω όλων των ερωτήσεων που θέτει. Η αρχή αυτής της σεζόν δεν είναι διαφορετική. Το πρώτο επεισόδιο καθιστά σαφές ότι συναντάτε δροσερούς, νέους χαρακτήρες με φόντο που δεν γνωρίζουμε ακόμη. Είμαι πολύ ενθουσιασμένος που βλέπω πώς θα ξεδιπλωθούν και πώς αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να συνδεθούν με τους παλιούς χαρακτήρες που γνωρίζουμε και αγαπάμε.\nLindsay, πώς ήταν να συμμετάσχετε σε μια παράσταση όπως αυτή κατά τη διάρκεια της τελευταίας σεζόν και σε τόσο σημαντικό ρόλο;\nLindsay Seidel: Δεν μπορώ να εκφράσω απόλυτα πόσο ενθουσιασμένος και τίμησα είμαι που θα συμμετάσχω στο καστ, πραγματικά με κάθε ικανότητα, αλλά τότε ήμουν ενθουσιασμένος όταν έμαθα ότι θα έλεγα τον Γκάμπι. Μου αρέσει να παίζω γυναικείους χαρακτήρες που είναι έξυπνοι, γενναίοι, δυνατοί και σίγουρα sassy - η Gabi είναι sassy - και μου αρέσει κι αυτή. Για να είμαι ειλικρινής, ένιωσε επίσης λίγο νευρικό, επειδή είναι μια παράσταση που οι άνθρωποι έχουν μεγαλώσει να λατρεύουν και έτσι ένιωσα το βάρος να γίνω μέρος μιας παράστασης όπου οι άνθρωποι έχουν υψηλές προσδοκίες.\nΟ Γκάμπι μπαίνει στη σειρά τόσο πλήρως διαμορφωμένος και αυτός ο χαρακτηρισμός χειρίζεται τόσο καλά το anime. Lindsay, υπάρχει κάποιος που βασίζεσαι για έμπνευση με την απόδοσή σου στο Gabi;\nLindsay Seidel : Όχι κανένας συγκεκριμένα. Δεν μου αρέσει να ζωγραφίζω άλλους συγκεκριμένους χαρακτήρες στους οποίους έχω γνωρίσει στο παρελθόν όταν πλησιάζω χαρακτήρες. Μου αρέσει να μπαίνω με μια νέα πλάκα και να δω τι έκαναν οι αρχικοί Ιάπωνες ηθοποιοί και μετά να ακολουθήσω επίσης την καθοδήγηση του σκηνοθέτη μου - Mike McFarland στην περίπτωση αυτής της παράστασης. Όταν ήρθα για πρώτη φορά για να ηχογραφήσω για την παράσταση, μου έδωσε πολλές κατευθύνσεις και το χαμηλότερο σημείο για τον Γκάμπι, ποιος είναι, πώς είναι, και τον τύπο φωνής που είχε στο μυαλό της. Και έπειτα ο τρόπος που λειτουργεί είναι ότι θα παίξουμε μαζί του για λίγο, θα το καταλάβουμε και, στη συνέχεια, θα περάσουμε από μερικές γραμμές. Θα του δώσω μερικές διαβάσεις, θα προτείνει κάποιες προσαρμογές και, στη συνέχεια, θα προσγειωθούμε κάπου που αισθάνεται σωστό για τον Γκάμπι. Ήταν πραγματικά, πολύ διασκεδαστικό να γνωρίσετε αυτόν τον χαρακτήρα.\nBryce, υπάρχει ένα μεγάλο άλμα στο χρόνο μεταξύ όταν ο Eren εμφανίζεται στο τέλος της τρίτης σεζόν και όταν επέστρεψε στη σεζόν τέσσερα. Πώς προσεγγίσατε να μπείτε σε αυτόν τον νέο χώρο για τον χαρακτήρα;\nBryce Papenbrook: Ήταν μια ενδιαφέρουσα διαδικασία και δεν θέλω να κάνω spoiler-y πέρα από οτιδήποτε βγαίνει στα αγγλικά, αλλά βλέπουμε τον Eren στο τέλος της τρίτης σεζόν να στέκεται στη θάλασσα και να αναρωτιέται τι είναι από την άλλη πλευρά. Πιστεύω ότι είναι ένα τετραετές άλμα μεταξύ των εποχών και δεν ξέρω καν πόσο διαφορετικό είναι ο Eren με το που είμαι τώρα. Μέχρι πρόσφατα ήμουν τυφλός για το τι συμβαίνει σε αυτή την τελευταία σεζόν και τώρα πολύ γρήγορα, έμαθα πολλά περισσότερα, συμπεριλαμβανομένου του πού βρίσκεται ο Eren και πώς άλλαξε. Ένα μεγάλο μέρος της διασκέδασης βγαίνει από το πώς επιστρέφει ο Eren και πώς τον παρουσιάζει ξανά το πώς και πώς άλλαξε εκείνη την εποχή. Σίγουρα ήταν διασκεδαστικό από όσα έχω κάνει μέχρι τώρα.\nΝομίζω ότι ένα από τα πιο συναρπαστικά πράγματα για αυτήν την τελευταία σεζόν είναι πώς παίζει με προοπτική. Lindsay, θεωρείς ότι ο Γκάμπι και οι συνάδελφοι πολεμιστές είναι οι κακοί σε αυτήν την ιστορία;\nLindsay Seidel : Μου αρέσει αυτή η ερώτηση γιατί μου αρέσει να συζητάω πώς Επίθεση στον τίτανα αντιμετωπίζει τους χαρακτήρες του σαν πραγματικούς ανθρώπους με την έννοια ότι δεν γνωρίζετε πάντα τα πάντα για κάποιον όταν τον συναντάτε. Μπορείτε να σκεφτείτε ότι είναι καλοί ή κακοί, και στη συνέχεια ανακαλύπτετε περισσότερα για το παρασκήνιο τους και είναι ξαφνικά πολύ πιο περίπλοκο από κάποιο σενάριο ασπρόμαυρου εχθρού / συμμάχου. Η προσέγγισή μου με τον Gabi, ο οποίος είναι ο ίδιος με οποιονδήποτε χαρακτήρα που παίζω, είναι ότι αυτό είναι ένα πραγματικό άτομο. Ακόμα κι αν παίζω «κακοποιός» τότε πρέπει να θυμάμαι ότι έχουν κίνητρα πίσω από τις πράξεις τους. Μπορεί ακόμα να μην έχουμε δει έναν τόνο Gabi σε αυτό το σημείο και τι θα κάνει, αλλά ήταν συναρπαστικό να μπαίνουμε βαθύτερα στα κίνητρά της και γιατί παλεύει. Από την πρεμιέρα έγινε σαφές ότι είναι ένα πραγματικό άτομο που είναι περίπλοκο και έχει διαφορετικά επίπεδα σε αυτήν.\nΣυνεχίζετε να καταγράφετε επεισόδια από το σπίτι. Αυτό είχε επιρροή στις παραστάσεις σας όλη αυτή τη σεζόν και σας βοήθησε να μπείτε στο αίσθημα της απομόνωσης που υπάρχει μέσα από αυτά τα επεισόδια;\nBryce Papenbrook: Έχω έδρα από το Λος Άντζελες, οπότε το 100% της ηχογράφησής μου ήταν απομακρυσμένο τις τελευταίες δύο σεζόν. Αυτό προφανώς τώρα οφείλεται στην πανδημία και την ασφάλεια, αλλά προηγουμένως οφείλεται στο πρόγραμμα κυκλοφορίας της εκπομπής. Όταν εργαζόμαστε σε ένα simuldub και υπάρχει ένα επεισόδιο που βγαίνει κάθε εβδομάδα, καθίσταται δύσκολο να ταξιδέψετε σε όλη τη χώρα και να μπείτε στο στούντιο, ειδικά όταν ο Eren είναι μερικές φορές το επίκεντρο ενός επεισοδίου και σε άλλα σημεία μπορεί να έχει μόνο μερικές γραμμές . Είναι πολλή δουλειά. Η εγγραφή από απόσταση από το σπίτι ήταν σίγουρα μια πρόκληση.\nΕίμαι πραγματικά μεσαία κατασκευή σε ένα νέο περίπτερο στο σπίτι μου, για το οποίο είμαι πραγματικά ενθουσιασμένος γιατί σημαίνει ότι μπορώ να ουρλιάξω το περιεχόμενο της καρδιάς μου και οι γείτονες δεν θα ακούσουν. Δεν έχω δει πολλές κραυγές ακόμα για τον Eren, αλλά το επίπεδο έντασης των κραυγών μέσα Επίθεση στον τίτανα δεν είναι τίποτα άλλο και έτσι δεν κρατάω την αναπνοή μου - για να το πω - για να μην φωνάζω αυτή τη σεζόν. Ξέρω ότι θα είμαι έτοιμος να τα δώσω όλα και ότι ο εξοπλισμός θα είναι σε θέση να το αντέξει όταν αυτό είναι απαραίτητο.\nLindsay Seidel : Είναι υπέροχο. Ζηλεύω!\nBryce Papenbrook: Έχουν περάσει μήνες δουλειάς από μια ντουλάπα, οπότε ήταν ωραίο να πάρεις λίγο μεγαλύτερο χώρο με λίγο φυσικό φως. Νομίζω ότι θα έχει τεράστια επιρροή στα πράγματα.\nLindsay Seidel : Ζω στο Ντάλας και ενώ για τις περισσότερες από τις εκπομπές στις οποίες δουλεύω ηχογράφησα από το σπίτι, στην ντουλάπα μου, ήμουν αρκετά τυχερός που ειδικά Επίθεση στον τίτανα Κατάφερα να μπω στο στούντιο για να ηχογραφήσω. Στην Funimation έχουν ένα ολόκληρο πρωτόκολλο ασφάλειας που όταν καταγράφετε ποτέ δεν συναντάτε άλλο άνθρωπο όλη την ώρα. Είναι πολύ ωραίο. Πραγματικά ένιωθα σαν μια ειδική απόλαυση για να μπω στο ρεκόρ Επίθεση στον τίτανα αφού λειτουργούσα από το ντουλάπι μου για τόσους μήνες. Ήταν μια παράξενη πολυτέλεια να είμαι, «Ω Θεέ μου, το μόνο που πρέπει να κάνω τώρα είναι να ενεργήσω και να κάνω τη δουλειά μου; Δεν χρειάζεται να ανησυχώ για εξωτερικά στοιχεία, όπως εάν ένα αυτοκίνητο οδηγεί έξω.\nΤώρα που η σειρά αρχίζει να τελειώνει, ποιες είναι οι αγαπημένες σας αναμνήσεις με τις οποίες έχετε συσχετίσει Επίθεση στον τίτανα ;\nBryce Papenbrook: Έχω πάει με την εκπομπή εδώ και αρκετά χρόνια, οπότε η λίστα έχει γίνει πολύ μεγάλη, αλλά νομίζω ότι αυτό που ξεχωρίζει περισσότερο είναι μερικές από τις εμπειρίες μου από την πρώτη σεζόν όπου έκανε μπείτε στο Funimation και να εργαστείτε με τον Mike [McFarland] και να γνωρίσετε πολλούς από τους άλλους ηθοποιούς που δούλεψαν στην παράσταση. Ήταν πραγματικά ξεχωριστό για μένα γιατί ο Eren ήταν η πρώτη μου οντισιόν για Funimation. Όλη αυτή η εμπειρία του να βγαίνεις στο Ντάλας για ακρόαση και ο Mike McFarland ήταν τόσο φιλόξενος - με άφησε να μείνω μαζί του εκεί έξω! Πηγαίναμε μαζί στο στούντιο κάθε μέρα και ο Mike λατρεύει τη μουσική από μέταλλο, οπότε θα ήταν σαν τριάντα λεπτά αυτού του φωτός πριν από τη δουλειά.\nΉταν απλώς μια απίστευτη εμπειρία και νιώθω ότι έχω κάνει δια βίου φίλους με πολλά από τα άτομα που γνώρισα στην εκπομπή. Θα χάσω πραγματικά την ηχογράφηση, τη διαδικασία και είναι πολύ γλυκόπιο για να ολοκληρωθεί αυτή η εκπομπή. Αλλά είμαι τόσο περίεργος τελικά ξέρετε τι συμβαίνει. Όπως είπα, δεν έχω μαντέψει τίποτα από την αρχή. Συνεχίζει να με ξεγελάει και δεν μπορώ να περιμένω να δω πού πηγαίνει και μετά να ξαναζω ξανά το όλο πράγμα από την αρχή.\nLindsay Seidel : Η δουλειά μου στο σόου είναι πιο πρόσφατη, αλλά η αγαπημένη μου μνήμη πρέπει πραγματικά να είναι όταν ανακάλυψα ότι θα έλεγα τον Γκάμπι. Δεν ήξερα ποιος χαρακτήρας θα έπαιζα μέχρι που μπήκα στο στούντιο για να ηχογραφήσω για το πρώτο επεισόδιο. Ήξερα ότι θα ηχογραφούσα Επίθεση στον τίτανα , το οποίο ήταν εξαιρετικά συναρπαστικό για μένα, ακόμη και αν δεν ήξερα ποιος επρόκειτο να φωνάξω, αλλά έγινα εκστατικός αφού ο Mike μου είπε ότι ήταν Gabi και μου έδωσε λίγες περισσότερες πληροφορίες για αυτήν. Είμαι βέβαιος ότι όσο περνάει η σεζόν θα δημιουργώ και πιο αγαπημένες αναμνήσεις.\nΦοβάστε εάν οι χαρακτήρες σας θα φτάσουν στο τέλος της σειράς ζωντανά;\nBryce Papenbrook: Φοβάμαι για κάθε χαρακτήρα αυτής της παράστασης. Μπορούν να πεθάνουν ανά πάσα στιγμή. Κανείς δεν είναι ασφαλής, όπως δείχνουν οι προηγούμενες σεζόν. Δεν είμαι πραγματικά σίγουρος ποιος θα το κάνει και ποιος δεν θα το κάνει, αλλά περιμένω να υπάρξει πολλή δράση. Με βάση αυτό που έχει δείξει η σεζόν μέχρι στιγμής, περιμένω να συνεχίσει να αλλάζει τις προοπτικές και να αναποδογυρίζει αυτόν τον κόσμο ξανά και ξανά. Λοιπόν, φοβάμαι τον Eren; Πάντα! Αλλά θα έλεγα ότι αυτό το κάνει τόσο συναρπαστικό. Ανυπομονώ να δω τι θα συμβεί.\nLindsay Seidel : Απολύτως. Πρέπει να συμφωνήσω με τον Bryce στο ότι είναι μια παράσταση όπου φοβάσαι για κάθε χαρακτήρα όλη την ώρα!\nΝέα επεισόδια του Επίθεση στον τίτανα πρεμιέρα της σεζόν 4 κάθε Κυριακή στο Crunchyroll και Λειτουργία.\nΗ κριτική για την πρεμιέρα της εκτεταμένης σεζόν 2: Ασφαλείς και πόρτες και γωνίες\nLord of the Rings Amazon TV Series: Ηθοποιοί, Ημερομηνία κυκλοφορίας και όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε\nΗ κριτική του The Girl In The Spider's Web: ένα θρίλερ δράσης που έχει ξεχάσει τις ρίζες του


ΕΞΩ ΦΡΕΝΩΝ!!!: Το Ελληνικό κράτος έσβησε!\nΑλλαγή πλεύσης στην περαίωση\nΑλλάζει πλεύση το οικονομικό επιτελείο αναφορικά με το επίμαχο θέμα της περαίωσης, για το οποίο ήδη κορυφαίοι υπουργοί (όπως χθες η κ. Λούκα Κατσέλη) εκτιμούν ότι στοίχισε πολιτικά στην κυβέρνηση στο πλαίσιο των αυτοδιοικητικών εκλογών.\nΣύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του protothema.gr, σταματάει η αποστολή σημειωμάτων περαίωσης και το οικονομικό επιτελείο αποφασίζει να επαναπροσδιορίσει το όλο θέμα.\nΗ απόφαση ελήφθη μετά τον θόρυβο που προκλήθηκε από τα χιλιάδες λάθη που υπήρξαν με αποτέλεσμα να προκληθεί δυσφορία στους φορολογούμενους αλλά και να υπάρξει πολιτικό κόστος, όπως εκτιμάται, στις τοπικές εκλογές.\nΣύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες και ενώ οι συσκέψεις αρμοδίων παραγόντων στο υπουργείο Οικονομικών συνεχίζονται, οι ενδιαφερόμενοι θα προσκληθούν με ένα γενικό κάλεσμα να προσέλθουν στις εφορίες για να κάνουν την περαίωση, εφόσον φυσικά το επιθυμούν.\nΤα ποσά θα καθορίζονται στις κατά τόπους εφορίες και όχι κεντρικά από το υπουργείο, αλλά πάντως με τα ίδια δεδομένα. Επίσης θα επανακαθοριστούν όλες οι καταληκτικές ημερομηνίες που αφορούν τη διαδικασία.\nΚορυφαία πηγή του υπουργείου Οικονομικών που ρωτήθηκε σχετικά σημείωσε ότι ουσιαστικά η αποστολή έχει ολοκληρωθεί καθώς απομένουν λίγα εκκαθαριστικά σημειώματα σε εκκρεμότητα, επιβεβαιώνοντας ότι οι περιπτώσεις των λαθών θα επανεξεταστούν μεταξύ των εφοριών και των φορολογουμένων.\nΣχόλιο: ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΣ. ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟΝ. ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΛΗΡΩΣΑΝ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ; ΚΑΛΩΣ ΠΛΗΡΩΣΑΝ ΘΑ ΠΟΥΝ ΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ ΜΑΣ. ΠΑΡΤΕ ΧΑΜΠΑΡΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ. ΟΠΟΙΟΣ ΠΡΟΛΑΒΕΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΑΣ ΑΡΓΟΣΒΗΣΟΥΜΕ ΕΔΩ .\nΑναρτήθηκε από exo-frenon στις 15:10


¨Χορευτικά ταξίδια¨ στο 8ο » 8ο Δημοτικό Σχολείο Ελευθερίου-Κορδελιού\nΘεατρικό της Ε1: «Τα ξεφτέρια» »\nΤην Πέμπτη 13 Ιουνίου 2013 πραγματοποιήθηκε στο σχολείο μας η εκδήλωση «Χορευτικά ταξίδια», εκδήλωση ενταγμένη στα Πολιτιστικά Προγράμματα του σχολικού έτους 2012-2013 και στο ¨Φεστιβάλ Παιδείας 2012-2013¨ του Δήμου Ελευθερίου Κορδελιού¨. Το Πολιτιστικό Πρόγραμμα πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους από τους Γυμναστές του σχολείου κα. Τσακοπιάκου Νάνσυ και Αναστασιάδη Στάθη.\nΌλες οι τάξεις παρουσίασαν, σε γονείς και συμμαθητές, παραδοσιακούς, λαϊκούς και μοντέρνους χορούς. Στη συνέχεια μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί χόρεψαν… όσο το επέτρεψε ο καιρός.\nΕυχαριστούμε το Δήμο Κορδελιού-Ευόσμου για την τεχνική υποστήριξη της εκδήλωσης, καθώς και τον ωρομίσθιο καθηγητή Μουσικής του σχολείου μας, κ. Κωνσταντίνο Μαργαρίτη, για τη συμβολή του στην επιτυχή πραγματοποίηση της εκδήλωσης.\nΠέρα στους πέρα κάμπους (Δωδεκάνησα)


Καταδίκη των επεισοδίων στο ΠΑΜΑΚ από Σύνοδο Πρυτάνεων | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ\n16 Δεκεμβρίου, 2017 16.12.2017 • 19:47\nΤην έναρξη των εργασιών της συνόδου κήρυξε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Πρ. Παυλόπουλος, αλλά σήμερα αναμένεται να τεθούν τα μείζονα ζητήματα, καθώς έχει προγραμματισθεί στη σύνοδο να μετάσχει ο υπουργός Παιδείας Κ. Γαβρόγλου. Το πάγιο αίτημα των πρυτάνεων για αύξηση της χρηματοδότησης των ΑΕΙ ο κ. Γαβρόγλου μάλλον θα το προσπεράσει, με τη δικαιολογία περί δημοσιονομικής λιτότητας. Ωστόσο, ο υπουργός Παιδείας σήμερα θα προσπαθήσει να εξασφαλίσει τη συναίνεση των ΑΕΙ στα σχέδιά του για το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής. Το νέο ΑΕΙ θα προκύψει ύστερα από συγχώνευση των ΤΕΙ Αθηνών και Πειραιώς.\nΤο σχέδιο του κ. Γαβρόγλου συναντά μεγάλες αντιδράσεις, καθώς οι πανεπιστημιακοί θεωρούν ότι επιχειρείται «πανεπιστημιοποίηση» των ΤΕΙ. Το σχέδιο του Κώστα Γαβρόγλου αναμένεται να αποτελέσει μία από τις αναφορές του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος θα μιλήσει αύριο στο έκτακτο αναπτυξιακό συνέδριο της Δυτικής Αττικής, στην Ελευσίνα. Ενδεικτικά, η ομοσπονδία των πανεπιστημιακών ΠΟΣΔΕΠ έχει αναφέρει ότι «οι σχετικές ενέργειες έως σήμερα είναι αποσπασματικές, χωρίς όραμα και διάλογο και κυρίως χωρίς ακαδημαϊκά και επιστημονικά κριτήρια, οδηγώντας μας στο συμπέρασμα ότι ο υπουργός, ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση συνολικά ενδιαφέρονται μάλλον για μια λαϊκιστική, ψηφοθηρική και όχι ουσιαστική διαδικασία. Συγκεκριμένα, υπάρχουν στα ΤΕΙ γνωστικά αντικείμενα που είναι εξ ορισμού πανεπιστημιακού επιπέδου. Υπάρχουν όμως και γνωστικά αντικείμενα τα οποία εξ ορισμού δεν είναι πανεπιστημιακού επιπέδου ή τμήματα τα οποία υπολείπονται σε ποιότητα από το να ονομαστούν πανεπιστημιακά εν μια νυκτί». «Απαιτείται περαιτέρω διάλογος», τόνισε χθες στην «Κ» ο πρόεδρος της ΠΟΣΔΕΠ Στ. Ευσταθόπουλος. Ενδεικτικό είναι ότι για τα πέντε τμήματα του ΤΕΙ Αθηνών που ζητούσαν να μην υποβαθμισθούν στο υπό ίδρυση Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, ο κ. Γαβρόγλου επέλεξε λύση κατά τα πρότυπα του πρώην υπουργού Παιδείας Κων. Αρβανιτόπουλου στο σχέδιο «Αθηνά» το 2012-13. Ετσι, τα πέντε τμήματα θα μετατραπούν σε κατευθύνσεις στο υπό ίδρυση Τμήμα Βιοϊατρικών Επιστημών.


ΝΕΟ ΕΛΛΗΝ: Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΜΜΟΡΙΑΣ ΤΟΥ\nΗ ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΜΜΟΡΙΑΣ ΤΟΥ\nAνδρείκελα του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών και του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου. Καταργούν τον οποιοδήποτε θεσμό όποτε και όταν το επιθυμούν, δίχως να λογοδοτούν πουθενά!\nΓνωρίζοντας πολύ καλά και την εν λόγω υπόθεση της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ναυπάκτου απαντώ στα ερωτήματα σας κ. Σουφλή.\nΗ Κρατική Εκκλησία του διεφθαρμένου οικουμενιστή Ιερωνύμου και της συμμορίας του, ανδρείκελα του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών και του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου, καταργεί τον οποιοδήποτε θεσμό όποτε και όταν το επιθυμεί, δίχως να λογοδοτεί πουθενά. Τα παραδείγματα είναι εκατοντάδες.\nΣτη συγκεκριμένη βέβαια περίπτωση υπάρχει και ένας επιπλέον λόγος ο οποίος ώθησε τα πράγματα στα άκρα. Ο εμπαθής και εκδικητικός "άγιος" Ναυπάκτου Ιερόθεος, ο οποίος σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της άθλιας Συνόδου της συμμορίας του Ιερωνύμου απολαμβάνει την πλήρη κάλυψη σε οτιδήποτε κάνει.\nΌσον αφορά τις παραστάσεις των δικηγόρων των νομικών και φυσικών εκκλησιαστικών προσώπων πρέπει να γνωρίζετε πως πληρώνονται από χρήματα σαφώς των Ελλήνων. Προέρχονται από εκποιήσεις περιουσιακών στοιχείων των Μητροπόλεων και διακίνηση - ξέπλυμα μαύρου χρήματος που οι "άγιοι" βαφτίζουν ως δωρεές. Το κόστος των παραστάσεων αυτών σε δικαστήρια ( και όχι μόνο ) ανέρχεται σε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.\nΤα θρησκευτικά δικαιώματα των λαθρομεταναστών στην Ελλάδα είναι σαφέστατα πολύ περισσότερα αυτήν την στιγμή. Μη ξεχνάτε το δημοσίευμα του "Βήματος της Κυριακής" πριν λίγο καιρό όπου ως επίσημα θρησκεύματα αναφέρονταν οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι και οι Μωαμεθανοί. Γνώριζαν από τότε το τι ακριβώς θα συμβεί. Ο αντιρατσιστικός επίσης Νόμος ήταν επιβεβλημένη συνθήκη για να συμβούν όλα αυτά, θέτοντας εκτός Νόμου όποιον Έλληνα αντιδράσει σχετικά με τις Θρησκευτικές ελευθερίες.\nΤο παραμύθι επίσης με την είσοδο Κληρικών στα σχολεία υποκινείται από συγκεκριμένη ομάδα "αγίων" οι οποίοι είναι του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών και προωθούνται από το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο. Το πρόβλημα τους είναι ν' ανοίξουν τα σχολεία για όλα τα θρησκεύματα και όχι να γίνει Ορθόδοξη κατήχηση βεβαίως.\nΗ τραγωδία με την Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως θα συνεχιστεί αφού ο "άγιος" Ναυπάκτου αλλά και η συμμορία Ιερωνύμου έχουν πολύ δυσαρεστηθεί από την τελευταία απόφαση του ΣτΕ, η οποία ορθώς δικαίωσε το Μοναστήρι.\nΟι μηνύσεις και οι αγωγές θα συνεχιστούν και αυτές, διότι οι "άγιοι" μόνον αυτόν τον τρόπο γνωρίζουν._


Το τρυφερό μήνυμα της Μαρέβα Μητσοτάκη στον γιο της για τα γενέθλιά του - Queen.gr\nΟ γιος του πρωθυπουργού είχε γενέθλια\nΤρία παιδιά έχει ο Πρωθυπουργός, Κυριάκο Μητσοτάκης, από τον γάμο του με την Μαρέβα Μητσοτάκη. Τα γενέθλιά του είχε λοιπόν ο γιος του ζευγαριού, Κωνσταντίνος ο οποίος είναι 22 ετών πια.\nΟ νεαρός δέχτηκε μια τρυφερή αφιέρωση για τα γενέθλιά του τόσο από τον μπαμπά του όσο και από την μαμά του στο Instagram. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πόζαρε ξυπόλητος στα Χανιά αγκαλιά με τον γιο του και του ευχήθηκε χαρακτηριστικά:\n«Στα Χανιά για τα γενέθλια του Κωνσταντίνου μας! Χρόνια πολλά αγόρι μου»!\nΑπό την μεριά της, η τρυφερή μαμά Μαρέβα, δημοσίευσε μια δική της φωτογραφία με τον Κωνσταντίνο γράφοντας χαρακτριστικά: «Χρόνια Πολλά αγάπη της ζωής μου, Happy birthday my love. My one and only».\nΤόσο ο Πρφωθυπουργός, όσο και η σύζυγός του, συνηθίζουν να εκφράζουν και δημόσια την αγάπη για τα παιδιά τους, δημοσιεύοντας φωτογραφίες τους στο Instagram. Το πρωθυπουργικό ζεύγος έχει αποκτήσει μαζί τρία παιδιά, τηΣοφία, τον Κωνσταντίνο και τη μικρότερη Δάφνη.


Νέοι”τσαμπουκάδες” της Άγκυρας προς τις ΗΠΑ: Οι μέρες που διατάζατε την Τουρκία τελείωσαν - Nownews.gr\n18 Σεπτεμβρίου, 2020, 3:51 μμ\nΑρχική ΚΟΣΜΟΣ Νέοι”τσαμπουκάδες” της Άγκυρας προς τις ΗΠΑ: Οι μέρες που διατάζατε την Τουρκία...\nΝέοι”τσαμπουκάδες” της Άγκυρας προς τις ΗΠΑ: Οι μέρες που διατάζατε την Τουρκία τελείωσαν\nΣυνεχίζονται οι αντιδράσεις στην Τουρκία και συγκεκριμένα στην κυβέρνηση μετά τη δημοσιοποίηση ενός βίντεο που έγινε viral και στο οποίο ο υποψήφιος των Δημοκρατικών για τον Λευκό Οίκο Τζο Μπάιντεν επικρίνει τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και καλεί να υποστηριχθούν οι αντίπαλοί του.\nΟ εκπρόσωπος της τουρκικής προεδρίας Ιμπραήμ Καλίν με ένα “πύρινο” tweet επιτίθεται στον Μπάιντεν απειλώντας πως οι ΗΠΑ μπορεί να “πληρώσουν το τίμημα”.\n“Η ανάλυση το Μπάιντεν για την Τουρκία έχει υποκρισία και αλαζονεία. Οι μέρες που διατάζατε την Τουρκία τελείωσαν. Αλλά αν ακόμα πιστεύετε ότι μπορείτε να προσπαθήσετε, κάντε το. Θα πληρώσετε το τίμημα”.\nΤώρα… το θυμήθηκαν\nΑποστάσεις από την αντιπολίτευση\nΠροηγούμενο άρθροΣαββίδης ενόψει Μπεσίκτας: “Εκείνη τη μέρα ο ΠΑΟΚ θα εκπροσωπεί όλη την Ελλάδα”\nΕπόμενο άρθροΑκόμη ένα τροχαίο στο Παληό


Σάρωσαν σε τηλεθέαση Παντελόνια και Κλεμμένα Όνειρα! Πίσω έμειναν οι τουρκικές σειρές - Now24.gr\nΣάρωσαν σε τηλεθέαση Παντελόνια και Κλεμμένα Όνειρα! Πίσω έμειναν οι τουρκικές σειρές\nΤο βαρύ πυροβολικό ρίχνουν τα βράδια της Δευτέρας MEGA και ΑΝΤ1 και η μάχες για την επικράτηση είναι σφοδρές. Όσο για το αποτέλεσμά τους, έχουν πάντα νικητές και χαμένους. Ποιοι χαμογελούν σήμερα και ποιοι όχι;\nΠρώτοι και καλύτεροι οι συντελεστές της νέας σειράς Με τα Παντελόνια Κάτω. Με 35,6% μέσο όρο τηλεθέασης, που έφτασε στο τελευταίο τέταρτο ακόμα και στο 41,2%. Την ίδια ώρα, η τουρκική σειρά SON δεν ξεπερνούσε το 13%.\nΝωρίτερα, τα Κλεμμένα Όνειρα δεν έκρυψαν τη δυναμική τους και επικράτησαν του Σουλεϊμάν με 31,7%, έναντι 26,7% που σημείωσε το τουρκικό σίριαλ.\nΟι Ράδιο Αρβύλα και το ΟΛΑ Μπάχαλο έφεραν στη late night ζώνη τους τηλεθεατές στον ΑΝΤ1 με 27,4% και 27,25 αντίστοιχα.\nΧανιά: Διάρρηξη στα γραφεία της Μητρόπολης Κυδωνίας- Αποκορώνου!\nΕντός του 2017 ο διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες


Μέρα γεμάτη ντέρμπι η Κυριακή - Seleo news \nΑρχική seleo Θέμα Μέρα γεμάτη ντέρμπι η Κυριακή\nΠαρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2021, 19:20\nΗ ερχόμενη Κυριακή είναι ονειρική για όποιον αγαπάει το ποδόσφαιρο. Από τις 17:15 και μέχρι τα μεσάνυχτα, επτά ντέρμπι σε κάθε γωνιά της Ευρώπης θα μας κρατούν συντροφιά. Δείτε τα φαβορί και στα επτά μεγάλα ματς από το Betcosmos.\nΤο γαλλικό «Κλασίκ» είναι η απόλυτη ποδοσφαιρική κόντρα στη Γαλλία. Μπορεί να μην έχει την πλούσια ιστορία άλλων ευρωπαϊκών ντέρμπι, όμως από το 1989 μέχρι σήμερα η κόντρα έχει φτάσει σε μεγάλα ύψη. Τα τελευταία χρόνια, η ζάπλουτη Παρί Σεν Ζερμέν μονοπωλεί τις νίκες στα ντέρμπι και έτσι είναι σχετικά φυσιολογικό να βλέπουμε την απόδοση του φιλοξενούμενου ακόμα και κάτω του 1.70. Στο 4.75 η νίκη της γηπεδούχου Μαρσέιγ στο «Βελοντρόμ», στο 4.15 η ισοπαλία


Ένα weekend ήταν… – momwithsneakersblog\nΑναρτήθηκε από τον/τηνmomwithsneakersblog 17 Ιουλίου 2017 Δημοσιεύθηκε στηνfashion,outfits\nΕνα weekend ήταν…\nΈνα weekend ήταν και πέρασε…κυνηγώντας μυρμήκια, σκάβοντας παρτέρια και\n«επιστρέφοντας» στο φθινόπωρο!\nΈνα weekend ήταν που γεννηθήκαν ιδέες, έγιναν αναπάντεχα γεγονότα, με καλή παρέα και martini bianco με tonik ή soda , το νέο «κολλημά» μου!\nΜέσα στη καλή παρέα θέλω να συμπεριλαμβάνω και την «μαγική» αυτοβιογραφία της Marina Ampramobits «Περνώντας από τοίχους»…αν και το διαβάζω για δεύτερη φορά με μαγεύει … με μαγεύουν οι προσωπικές ιστορίες ανθρώπων, καλλιτεχνών, με κάνουν να καταλάβω καλύτερα το έργό τους!\n«Έζησα την απόλυτη ελευθερία, ένιωσα το κορμί μου απεριόριστο, χωρίς φραγμούς. Δεν είχε σημασία ο πόνος, τίποτα δεν είχε σημασία, κι αυτό με μάγευε -Marina Ampramobits»\nΟι χαλαροί ρυθμοί συνεχίστηκαν και αυτό το weekend μιας και είναι μια υπόσχεση που έδωσα στον εαυτό μου για όλο το καλοκαίρι!\nΈτσι ας έρθει η νέα εβδομάδα κάνοντας θετικές σκέψεις για μια χαλαρή εβδομάδα μιας και είμαστε στη «καρδιά του καλοκαιριού», μόνο που ο καιρός μας κοροιδεύει και μάλλον να ταιριάζει να πω στη καρδια του φθινόπωρου, ποιος ξέρει…καλή εβδομάδα!


Απάτη ηλεκτρονικών καρτών με τρεις μεθόδους – Τι πρέπει να προσέξουμε (video)\n/Απάτη ηλεκτρονικών καρτών με τρεις μεθόδους – Τι πρέπει να προσέξουμε (video)\n1. Card Skimming: Στην περίπτωση αυτή, οι δράστες τοποθετούν στο ΑΤΜ ηλεκτρονική ιδιοκατασκευή, η οποία μπορεί να υποκλέπτει τα προσωπικά δεδομένα που περιέχονται στις κάρτες πληρωμής των τραπεζών (δεδομένα της μαγνητικής πίστας της κάρτας, μυστικός αριθμός PIN).\n2. Card Trapping: Στην περίπτωση αυτή οι επιτήδειοι τοποθετούν στη σχισμή υποδοχής της κάρτας ένα μηχάνημα σαν μαγνήτης και έτσι παγιδεύεται (η κάρτα) εντός του μηχανήματος. Ο δράστης βρίσκεται κοντά στο ΑΤΜ και με την πρόφαση ότι θέλει να βοηθήσει καταφέρνει να αποσπάσει το μυστικό αριθμό “PIN” είτε εν γνώσει του πελάτη είτε αν αγνοία του (υποκλέπτοντας τον κωδικό κατά την πληκτρολόγηση του). Στη συνέχεια ο πελάτης θεωρώντας ότι το ΑΤΜ έχει πρόβλημα και του έχει κρατήσει την κάρτα, αποχωρεί. Οι δράστες με την αποχώρηση του πελάτη εξάγουν την “μπλοκαρισμένη” κάρτα και γνωρίζοντας το “ΡΙΝ”, την χρησιμοποιούν αναλόγως.\nΠερισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ειδικά μαθήματα το απόγευμα στα σχολεία Ν. Καπραβέλος: Στο νοσοκομείο Παπανικολάου είχαμε 62 εισαγωγές Covid-19 (audio) »


ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΒΑΣΗΣ | Η ΠΑΛΕΤΑ ΤΟΥ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΥ by eliza mante - issuu\nΠΡΟΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΒΑΣΗΣ Η ΠΑΛΕΤΑ ΤΟΥ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΥ\nΑΡΧΕΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΕΝΔΙΑΜΕΣΩΝ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑΜΑΝΤΕ ΕΛΙΖΑ | ΣΙΕΡΡΑ ΑΡΤΕΜΙΣ\nΕΠΙΒΛΕΠΩΝ : ΛΟΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2011ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΒΑΣΗΣ Η ΠΑΛΕΤΑ ΤΟΥ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΥ\nΑΡΧΕΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΕΝΔΙΑΜΕΣΩΝ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑΕΙΣΑΓΩΓΗ...6α μέρος\nΙΙ. ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΝΑΛΥΣΗΣ\nΕΡΩΤΗΜΑΜπορεί ο χώρος να έχει προθέσεις; Μπορεί να μετέρχεται μηχανισμούς;...39*ΕΝΘΕΤΟ AΠΡΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ\nΕΝΠεριγραφή του αδιαίρετου χωρικού ενδιάμεσου της ένωσης.ΠΡΟΠεριγραφή του αδιαίρετου χωρικού ενδιάμεσου της προετοιμασίας....41\n...55*ΕΝΘΕΤΟ Β, Γ\nΕΠΙ-Περιγραφή του αδιαίρετου χωρικού ενδιάμεσου της αλλαγής επιπέδου....69*ΕΝΘΕΤΟ Δ\nΔΙΑ-Περιγραφή του αδιαίρετου χωρικού ενδιάμεσου της διανομής.*ΕΝΘΕΤΟ Ε, ΣΤ...83ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ\nΜηχανισμοί ενεργοποίησης/απενεργοποίησης χωρικών συνδέσεων.ΕΠΙΜΕΤΡΟ\nΕΝΘΕΤΑΕΙΣΑΓΩΓΗ\tΗ παρούσα ερευνητική εργασία πραγματεύεται το θέμα των ενδιάμεσων\nμεταβατικών χώρων, δηλαδή περιοχών που βρίσκονται στη μεθόριο ετερόκλιτων\nκαταστάσεων και αποσκοπούν στον ορισμό ενός τρόπου μετάβασης του σώματος από\nμία κατάσταση σε μιαν άλλη. Χρησιμοποιώντας μεθόδους ταξινόμησης και θεωρητικής\nανάλυσης διαφορετικών περιπτώσεων, η Εργασία επιχειρεί να σχολιάσει τη συνθετική\nπρακτική που ακολουθούμε στο σχεδιασμό χώρων αυτής της κατηγορίας.\nΕπιχειρώντας τη συγκρότηση ενός λεξιλογίου της αρχιτεκτονικής αποτολμήσαμε\nαντιστικτικές αναφορές στη χρήση της γλώσσας. Μια χωρική γλώσσα ανάλυσης\nαναγνωρίζει τις διαφορετικές εκφάνσεις του χώρου. Γι αυτό οφείλει να εντοπίζει με\nσαφήνεια τις οριακές καταστάσεις τις οποίες το σώμα καλείται να αντιληφθεί και να\nδιασχίσει στα πλαίσια μιας συνεχούς κίνησής του στο χώρο. Η κατηγοριοποίηση που\nπροτείνεται σε αυτή την εργασία χρησιμοποιείται ως μέσο διάσπασης του χώρου σε\nελάχιστα αυτόνομα τμήματα, τα οποία θα συγκροτήσουν και το λεξιλόγιο ανάγνωσης και\nπαρατήρησης των προθέσεων του ενδιάμεσου χώρου.\nΣτο Α Μέρος της Εργασίας, εκτίθεται το εννοιολογικό υπόβαθρο, σχολιάζονται\nδόκιμες μεθοδολογικές αρχές και οπτικές και διερευνάται το πλήθος των στοιχείων\nπου συνθέτουν το χώρο και που ενδιαφέρουν την προβληματική του ενδιάμεσου. Στη\nσυνέχεια, στο Β μέρος, το ερώτημα συγκεκριμενοποιείται στο βασικό λεξιλόγιο, με\nβάση το οποίο θα μπορεί να λειτουργήσει για τον ενδιάμεσο χώρο μια επεξηγηματική\nγλώσσα, που αφορά αφενός στις προθέσεις του σε σχέση με τη μετάβαση του σώματος\nκαι αφετέρου σε σημειακούς διακόπτες, που επιτρέπουν ή αποκλείουν την επι κοινωνία\nμεταξύ των δύο εφαπτόμενων πλευρών.89ΑΕΝΝΟΙΕΣ | ΜΕΘΟΔΟΙ | ΟΠΤΙΚΕΣ10Ι. ΓΕΝΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ\tΟ δομημένος χώρος δεν είναι παρά οι σχέσεις των σημείων που τον αποτελούν.\nΟι σχέσεις αυτές μπορεί να διακριθούν σε «προβολικές» και «τοπολογικές» ανάλογα\nμε τον τρόπο που τα επιμέρους χωρικά στοιχεία εντάσσονται στο ευρύτερο δομημένο\nσύνολο1. Οι τοπολογικές και προβολικές σχέσεις αποκρυσταλλώνονται σε καθημερινές\nλέξεις, τις οποίες χρησιμοποιούμε όταν επιχειρούμε να περιγράψουμε τα μέλη των\nκτιρίων μέσω της χωρικής τους ένταξης, όπως για παράδειγμα οι λέξεις περιστύλιο,\nπροαύλιο, διάδρομος, παράσπιτο, εξώπορτα, είσοδος, υπόγειο, ανωδομή, κατώφλι,\nΗ αντίληψη του χώρου επιτελείται κυρίως μέσω της κίνησής μας2. Μετά από\nκάθε μετατόπιση του σώματος, η θέση μας ορίζεται σε σχέση με τη θέση που το σώμα\nμας κατείχε προηγουμένως. Δηλαδή, το σημείο εκκίνησης γίνεται σημείο αναφοράς για\nκάθε ενδιάμεση ή τελική θέση. Συνεπώς, μιλώντας για το χώρο αναφερόμαστε αφενός\nστα μετρήσιμα γεωμετρικά χαρακτηριστικά του (επιφάνειες, όγκοι, ακμές, κορυφές,\nκ.ά.) και αφετέρου στις δράσεις του σώματος μέσα σε αυτά. Όμως, η χωρική αντίληψη\nκαι εμπειρία, δεν είναι μόνο αποτέλεσμα των φυσικών χαρακτηριστικών του χώρου,\nαλλά επηρεάζεται και από μη-μετρήσιμους, υποκειμενικούς παράγοντες. Η κιναισθητική\nεμπειρία μας επιτρέπει να αναγνωρίζουμε πολλαπλά επίπεδα ανάγνωσης του χώρου, τα\nοποία όμως βιώνονται ταυτόχρονα σωματικά- αισθητηριακά3.\n1Ο όρος «τοπολογικές» παραπέμπει στον τρόπο με τον οποίο τα πράγματα παρατίθενται, εμπεριέχονται, γειτνιάζουν ή συνορεύουν και τις σχέσεις του μέσα, του έξω και του ανάμεσα. […] Η έμφαση στις καθαρά προβολικές\nσχέσεις μας επιτρέπει να αναφερθούμε στον τρόπο με τον οποίο τα πράγματα εμφανίζονται, παρατίθενται ή αποκρύπτονται το ένα σε σχέση με το άλλο, ανεξάρτητα από τις μετρικές τους ιδιότητες. Η διάκριση του μπρος και του\nπίσω, του πάνω και του κάτω στηρίζεται σε προβολικές σχέσεις. Πεπονής Γιάννης, Χωρογραφίες – ο αρχιτεκτονικός σχηματισμός του νοήματος, εκδ. Αλεξάνδρεια, Οκτώβριος 2003, κεφ. Χωρική Μορφολογία, σ.171\n2\t3\tΗ αντίληψη του χώρου και η αντίληψη της κίνησης συνυφαίνονται. Αυτός είναι ο μείζων λόγος που η ανασύνθεση\nτου όλου είναι δυνατή μόνο διανοητικά. Πεπονής Γιάννης, Χωρογραφίες – ο αρχιτεκτονικός σχηματισμός του\nνοήματος, εκδ. Αλεξάνδρεια, Οκτώβριος 2003, κεφ. Χωρική Μορφολογία, σ.168\nΣτη φαινομενολογία της αντίληψης του Maurice Merleau-Ponty, ο χώρος και ο χρόνος δεν είναι για εκείνον ένα\nάθροισμα σημείων σε παράθεση, ούτε και μια απειρία σχέσεων που η συνείδησή του θα μπορούσε ενδεχομένως\nνα συνθέσει και στην οποία θα μπορούσε να συμπεριλάβει το σώμα του. Θεωρεί πως δε βρίσκεται μέσα στο χώρο\nκαι στο χρόνο, αλλά˙ ανήκει στο χώρο και στο χρόνο εφόσον το σώμα του προσαρμόζεται και ζει μέσα σε αυτούς.11Ο δομημένος χώρος συγκροτείται από ένα σύστημα σχέσεων, που επιτρέπει\nσυγκεκριμένες κινήσεις και θεάσεις, οι οποίες αντιδιαστέλλονται ή και αντιτίθενται στην\nαπειρία των κινήσεων και των θεάσεων που θα μπορούσαν, θεωρητικά, να αναπτυχθούν\nστο «κενό»4. Έτσι το «κενό» ή διαφορετικά: αυτό που «προϋπάρχει της οργάνωσης του\nχώρου» κατακερματίζεται σε υποσύνολα, που αφενός ορίζουν και αφετέρου περιορίζουν\nτις κινήσεις και τις θεάσεις στο χώρο. Συνεπώς, μέσω της οργάνωσης του χώρου\nπροκύπτουν οριοθετημένες ενότητες που αλληλεπιδρούν και σχετίζονται μεταξύ τους.\nΓια το λόγο αυτό, η έννοια του ορίου είναι ιδιαίτερα σημαντική τόσο στο επίπεδο της\nαντίληψης του χώρου, όσο και στο επίπεδο του σχεδιασμού.\nΚατά μία άποψη, το όριο δεν είναι αυτό στο οποίο κάτι σταματά, αλλά\nεκείνο, από όπου κάτι αρχίζει να εκδιπλώνει την ουσία του5. Η ιδιότητά του να αποτελεί\nαφενός τέλος για κάτι και αφετέρου αρχή για κάτι άλλο προσδίδει στο όριο μια διττή\nταυτότητα. Σε αυτό, δύο ενότητες αντιτίθενται, συμπληρώνονται, αλληλεπικαλύπτονται,\nμεταλλάσσονται. Συνεπώς το όριο ως ενδιάμεσος τόπος συνιστά κρίσιμη απόληξη της\nκάθε ενότητας. Κατά περιπτώσεις, όταν το όριο είναι ένας φράχτης, ένα σύνορο ή μία\nνοητή γραμμή, σηματοδοτείται σημειακά μια έξοδος από κάτι και ταυτόχρονα μια\nείσοδος σε κάτι άλλο. Πρόκειται δηλαδή για μία ένδειξη αλλαγής. Άλλοτε, αφορά σε μια\nευρύτερη περιοχή που λειτουργεί ως ζώνη ενδιάμεσης ταυτότητας, μετάβασης μεταξύ\nενός πριν κι ενός μετά και, κατά συνέπεια, διαθέτει χωρική υπόσταση.\t4Η οργάνωση του χώρου επιτρέπει συγκεκριμένες κινήσεις και θεάσεις, δηλαδή μορφοποιεί συστηματικά τις απροσδιόριστες δυνατότητες κίνησης που θα παρέχονταν στον κενό χώρο. Η οργάνωση του χώρου συγκροτεί επίσης\nαισθητές διαφορές μεταξύ συγκεκριμένων θέσεων που θα έμεναν αδιευκρίνιστες και αδιαφοροποίητες στο κενό.\nΠεπονής Γιάννης, Χωρογραφίες – ο αρχιτεκτονικός σχηματισμός του νοήματος, εκδ. Αλεξάνδρεια, Οκτώβριος\n2003, κεφ. Χωρική Μορφολογία, σ.170\t5Ένας χώρος είναι κάτι παραχωρημένο, αποδεσμευμένο, δηλαδή ενταγμένο σε ένα όριο, στα αρχαία ελληνικά πέρας. Το όριο δεν είναι αυτό στο οποίο κάτι σταματά, αλλά, όπως το είχαν ήδη αναγνωρίσει οι Έλληνες, το όριο είναι\nεκείνο από όπου κάτι αρχίζει να εκδιπλώνει την ουσία του. Heidegger Martin, Κτίζειν Κατοικείν Σκέπτεσθαι, μετ:\nΓιώργος Ξηροπαϊδης, Πλέθρον, 200812Στο σύστημα σχέσεων του χώρου εντοπίζονται δυαδικότητες, οι οποίες\nαφορούν κατά περίπτωση σε διαφορετικές χωρικές συνθήκες (πάνω-κάτω, αριστεράδεξιά, κενό-πλήρες, ανοιχτό-κλειστό), σε συνέπειες της μορφολογίας και της σύνταξης\nτου χώρου (φως-σκιά, μέσα-έξω) ή στις κοινωνικές διαφοροποιήσεις του (ιδιωτικόδημόσιο, πόλη-φύση) κ.ά. Το όριο, η ενδιάμεση γραμμή ή περιοχή, καθορίζει την ύπαρξη\nή μη ύπαρξη σχέσης μεταξύ των μερών της κάθε δυαδικότητας. Έχει τη δυνατότητα να\nεξομαλύνει τη μετάβαση ή να διαχωρίζει τη μια χωρική ενότητα από την άλλη. Όμως,\nτο ανθρώπινο σώμα είναι ο παράγοντας που - ως χρήστης, παρατηρητής ή περιπατητής\n- πραγματοποιεί τη μετάβαση από το ένα μέρος στο άλλο διαμέσω του στοιχείου που\nμεσολαβεί. Με τον τρόπο αυτό, η κίνηση στο χώρο και η μετάβαση του σώματος καθιστά\nαντιληπτή τη σχέση των δύο ενοτήτων εκατέρωθεν του ορίου.\nΟ χρόνος μετάβασης περιγράφει μια «οριακή» περιοχή που στο παρόν\nερευνητικό ονομάζεται ενδιάμεσος χώρος. Με την έννοια αυτή, στα όρια των αντίθετων\nχωρικών καταστάσεων αναδύονται κάποιες συγκροτήσεις χώρων, οι οποίες λειτουργούν\nως ενδιάμεσο μεταβατικό στάδιο από τη μια στην άλλη.\nΟι ενδιάμεσοι χώροι είναι ο τόπος, όπου αλληλεπιδρούν μεταξύ τους χωρικές\nενότητες με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Η μετάβαση από το ένα χωρικό στοιχείο στο\nάλλο προϋποθέτει το πέρασμα από την ενδιάμεση ζώνη. Έτσι το ενδιάμεσο αποκτά\nδική του χωρική υπόσταση και λειτουργεί συνδετικά ή διαχωριστικά για τα δύο μέρη.\nΑνάλογα με τη λειτουργία του, ως χωρική συγκρότηση έχει την πρόθεση να ενώσει\nή να προετοιμάσει ή να επεκτείνει ή να διανείμει ή τέλος, να συνδυάσει κάποια από\nτα παραπάνω. Σε κάθε περίπτωση, στην έννοια του ενδιάμεσου περιέχονται κάποιες\nπρωτογενείς συγκροτήσεις χώρων, οι οποίες γίνονται αντιληπτές μέσω μιας μετάβασης,\nδηλαδή μέσω της μετακίνησης του σώματος.131415ΙΙ. ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΝΑΛΥΣΗΣ Όπως σημειώθηκε προηγουμένως, η έννοια του ενδιάμεσου ενυπάρχει στα\nδιάφορα ζεύγη της οργάνωσης του χώρου. Η ανάλυση της έννοιας και η έρευνα σχετικά\nμε την αρχιτεκτονική, τον τρόπο πρόσληψης του χώρου και ενδεχομένως, την παραγωγή\nτου βιώματος του χώρου, οδήγησε στην ταξινόμηση και την καταγραφή των διαφορετικών\nπεριπτώσεων του ενδιάμεσου σε λίστες και πίνακες.\nΗ ταξινόμηση των εμπειρικών δεδομένων, με βάση χαρακτηριστικά που στο\nεσωτερικό της έρευνας απομονώνονται ως κύρια, και η συγκρότησή τους σε μεγάλες\nοικογένειες αντικειμένων με ομοειδή συμπεριφορά, είναι μία πρωτογενής, ίσως (προ)\nεπιστημονική, διαδικασία αναπαράστασης, που υποστηρίζεται από υποθέσεις του\nερευνητή και ευνοεί τη διατύπωση ερμηνευτικών περιγραφών του κόσμου. Ο George Perec\nμε την καταναγκαστική προσήλωση σε ανεξάντλητα ταξινομικά διαβήματα για τον κόσμο\nπου τον περιβάλλει προσφέρεται ως το, μάλλον, αντιπροσωπευτικότερο παράδειγμα\nέργου, που με εμμονικό τρόπο επιχειρεί συνεχείς απογραφές και ταξινομήσεις,\nπροσφέροντας λίστες, πίνακες, χρονολόγια και καταλόγους των αντικειμένων και των\nχωρικών στοιχείων εντός των οποίων ζει6. Οι λίστες του Perec, όπως ο ίδιος τονίζει,\nδεν είναι τακτοποιημένες ούτε αλφαβητικά ούτε χρονικά. Είναι, αντίθετα, λίστες που\nδιατείνονται ότι εξαντλούν το πραγματικό, αποτυπώνοντάς το με αυτόματο και περίπου\nΑντίστοιχη επίκληση στην αντικειμενική περιγραφή των χωρικών συμβάντων\nπροσφέρουν οι MVRDV που εγκαινίασαν τα Datascapes, στα οποία η σύγχρονη πόλη\nαναλύεται σε λίστες και ανάγεται σε καθαρή πληροφορία (MetaCity / DataTown). Με\nτον τρόπο αυτό, ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός προσεγγίζεται μέσα από την ανάλυση των\nδεδομένων. 6\tΟ Jorge Luis Borges επιχειρεί μια παράδοξη και ασυνήθιστη ταξινόμηση των ζώων με βάση μια κινέζικη εγκυκλοπαίδεια. Η Sei Shonagon δεν ταξινομεί αλλά απαριθμεί δημιουργώντας λίστες στο προσωπικό της ημερολόγιο. Η εγκυκλοπαίδεια του Diderot επιχειρεί να καταγράψει, να οπτικοποιήσει και να δημοσιεύσει όλη τη μέχρι τότε γνώση.\n(Σημειώσεις από το βιβλίο Σκέψη/ Ταξινόμηση, Georges Perec,εκδόσεις Άγρα)16H εγκυκλοπαίδεια του Diderot, η πρώτη\nκαταγεγραμμένη προσπάθεια ταξινόμησης και\nκατηγοριοποίησης του κόσμου.Encyclopedie de Diderot, 17511718MVRDV_ Datascape1 αφρικανική μάσκα\n29 φωτιστικά( (εκτός απ’ τα πολύφωτα)\n3 καναπέδες, ένας από τους οποίους μπορεί\nκαι να γίνει άβολο κρεβάτι\n4 κουζίνες ή μάλλον κουζινούλες\n7 δωμάτια με παρκέ\n2 χαλάκια κρεβατοκάμαρας\n9 δωμάτια που π΄ρεπει να’ ναι στρωμένα με\n3 δωμάτια με πλακάκια\n1 εσωτερική σκάλα\n8 μονοπόδαρα τραπεζάκια\n5 χαμηλά τραπεζάκια\n5 μικρές βιβλιοθήκες\n1 εταζέρα γεμάτη βιβλία\n1 γραφείο με συρτάρια, ένα μελανοδοχείο κι\nένα σουμέν στυπόχαρτο\n1 σκαμνί μπάνιου\n1 δερμάτινος χαρτοφύλακας\n1 ζυγαριάGeorge Perec_Χορειες Χώρων1920Πίνακας 1Στην παρούσα εργασία, επιχειρήθηκε η σύνταξη κάποιων πινάκων με στόχο\nτην ταξινόμηση των ενδιάμεσων χώρων κάθε φορά με βάση συγκεκριμένα κριτήρια.\nΚαταγράφηκαν και κατηγοριοποιήθηκαν διαφορετικές εκφάνσεις της ενδιάμεσης\nκατάστασης με βάση την κλίμακα, τη λειτουργία της, την απόδοσή τους σε κάτοψη και\nτομή, τη συνέχεια, την ασυνέχεια κ.ο.κ. Mε αυτόν τον τρόπο προέκυψαν διάφορες λίστες\nμε διαφορετικά χαρακτηριστικά και εσωτερικές ομαδοποιήσεις. [πίνακας 1]\nΣε μια πρώτη κατηγοριοποίηση, οι ενδιάμεσοι χώροι διακρίνονται αφενός σε\nαυτούς που λειτουργούν ενωτικά ή διαχωριστικά για τις δύο διαφορετικές καταστάσεις\nεκατέρωθεν και αφετέρου σε εκείνους, που μεσολαβούν για να βρεθεί κανείς από μια\nνοητή και χρονική κατάσταση Α σε μια διαφορετική της Β. Το αντικείμενο της παρούσας\nμελέτης εντοπίζεται στη δεύτερη αυτή περίπτωση στην οποία περιέχεται η έννοια\nτης μετάβασης, δηλαδή της κίνησης του σώματος και της αντίστοιχης αντιληπτικής\nδιαδικασίας. Επιπλέον συνάγεται ότι ορισμένες περιπτώσεις ενδιάμεσου, με βάση την\nκίνηση του σώματος εντός του χώρου, αναγνωρίζονται καλύτερα σε κάτοψη ενώ άλλες\nσε τομή, άλλοτε υπακούουν σε μια συνέχεια κι άλλοτε τη διακόπτουν κ.ο.κ. Η ταξινόμηση,\nσυνεπώς, λειτουργεί ως πρώτο βήμα για τη συσχέτιση και διαφοροποίηση του δείγματος.\nΣτους πίνακες, κάποια από τα στοιχεία φαίνεται να επαναλαμβάνονται.\nτην περίπτωση διαφοροποιείται η χρήση τους ή η σημασία που αποκτούν\nως χωρικά στοιχεία. Ένα ενδεικτικό παράδειγμα αποτελεί ο δρόμος. Όταν βρίσκεται στην\nκλίμακα ενός πολεοδομικού χάρτη, θεωρείται αστικό ή/ και υπεραστικό ενδιάμεσο, ως\nδίκτυο. Ενώ, όταν βρίσκεται στην κλίμακα της κατοικίας, μεταφράζεται ως διάδρομος\nαλλά και, σε άλλες περιπτώσεις, ως κατώφλι. [πίνακας 3]2122Πίνακας 2Επιπλέον, παρατηρείται πως τα περισσότερα από αυτά αναλύονται σε\nμικρότερες συγκροτήσεις χώρων που ίσως θα μπορούσαμε να ονομάσουμε «γενότυπους»\nκαι οι οποίοι σε συνδυασμό, έχουν τη δυνατότητα να συνθέτουν κάθε φορά τα υπόλοιπα\nείδη ενδιάμεσων χώρων σε οποιαδήποτε κλίμακα. Στα πλαίσια της έρευνας αυτής,\nθεωρούμε πως όλες οι περιπτώσεις ενδιάμεσων μεταβατικών χώρων αναλύονται στους\nγενότυπους της ένωσης, της προετοιμασίας, της αλλαγής επιπέδου, της διανομής και της\nεπέκτασης, όπως σχηματικά αναπαριστώνται εδώ : Για κάθε μεμονωμένο στοιχείο υπάρχει η ανάγκη εντοπισμού του γενότυπου,\nαυτής της γενικής έννοιας η οποία θα επεξηγεί τις διαφορετικές εκφάνσεις του ενδιάμεσου,\nανεξάρτητα από την κλίμακα ή τα άλλα τυπομορφολογικά χαρακτηριστικά του χώρου.\nΩς παραπληρωματικός στόχος αυτής της θεωρητικής έρευνας προκύπτει, συνεπώς, η\nεπινόηση μιας έννοιας, ικανής να περιγράφει και να ανακαλεί τις κοινές ιδιότητες, τόσο\nτου διαδρόμου όσο και του οδικού δικτύου. Το ίδιο ερώτημα αφορά, προφανώς, και σε\nάλλες κατηγορίες ενδιάμεσου, που εκτενέστερα εκτίθενται παρακάτω.2324Πίνακας 32526Πίνακας 4Παρουσιάζοντας γενικά τα αποτελέσματα των ταξινομήσεων που επιχειρήσαμε\nστα πλαίσια της έρευνας, η γέφυρα θεωρείται ενδιάμεσος τόπος λόγω μετάβασης,\nενώ ο σταθμός του μετρό λόγω θέσης/στάσης. Επιπλέον, αναγνωρίζονται περιπτώσεις\nενδιάμεσου με προσωρινή ταυτότητα, όπως η λαϊκή αγορά ή άλλες περιπτώσεις, που\nαναφέρονται στη σχέση με το παρελθόν, όπως οι αρχαιολογικοί χώροι και οι χώροι\nμνήμης. Επίσης, υπάρχουν κατηγορίες ενδιάμεσου που προκύπτουν μέσα από κοινωνικές\nσυμβάσεις και ακροβατούν μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού ή του νόμιμου και\nτου παράνομου7. Τέλος, τα μέσα μαζικής μεταφοράς θα μπορούσαν να θεωρηθούν\n«κινούμενο» ενδιάμεσο, εφόσον κινούνται μεταξύ μιας αφετηρίας κι ενός τέρματος και,\nεπιπλέον, γίνονται κοινός τόπος προσωρινής οικειοποίησης από τους πολίτες.\nΗ παρούσα ερευνητική εργασία, όπως έχει ήδη ειπωθεί, ασχολείται με τις\nπεριπτώσεις των ενδιάμεσων χώρων όπου το σώμα μεταβαίνει από μία χωρική κατάσταση\nΑ σε μία Β. Πρωτίστως αναλύσαμε τις ενδιάμεσες μεταβατικές συγκροτήσεις χώρων\nπου προϋποθέτουν ένα χρονικό διάστημα μετακίνησης του σώματος μεταξύ των ορίων\nτης ενδιάμεσης περιοχής. Προχωρήσαμε στη μέγιστη αφαίρεση και απλοποίηση των\nενδιάμεσων χώρων ώστε να βρεθούν οι ελάχιστες συγκροτήσεις χώρου που αποτελούν\nτο λεξιλόγιο σύμφωνα με το οποίο δομείται και οργανώνεται ο ενδιάμεσος μεταβατικός\nαρχιτεκτονικός χώρος. [πίνακας 4]7\tO Santiago Cirugeda εφευρίσκει τρόπους να επεμβαίνει σε μέρη όπου νομικά δεν δικαιούται να επέμβει, πραγματοποιώντας κατασκευές μικρής κλίμακας και εφήμερου χαρακτήρα. Santiago Cirugeda, Recetas Urbanas27Όπως έχει συχνά και από πολλούς επισημανθεί, η αρχιτεκτονική διαδικασία\nθα μπορούσε, να συσχετιστεί με τη διαμόρφωση της γλώσσας. Τόσο η γλώσσα όσο\nκαι η αρχιτεκτονική αποτελούνται από ένα λεξιλόγιο και ένα συντακτικό, το οποίο\nδιαμορφώνεται από μικρότερα κομμάτια-μονάδες. Πιο συγκεκριμένα, η γλώσσα\nπροκύπτει από τη σύνθεση κομματιών ήχου χωρίς νόημα (φθόγγοι) που συνδυασμένα σε\nλέξεις παράγουν νόημα. Οι φθόγγοι αναλύονται σε φωνήεντα και σύμφωνα. Τα πρώτα\nπαράγονται από την ανεμπόδιστη κίνηση του αέρα από τους πνεύμονες προς τα έξω, ενώ\nτα δεύτερα από τα εμπόδια που παρεμβάλλουμε στη διαδρομή. Υπάρχει, ωστόσο, και\nμια τρίτη κατηγορία, τα ημίφωνα, τα οποία ορίζονται ως φθόγγοι ανάμεσα στα σύμφωνα\nκαι στα φωνήεντα8. Ο ήχος που παράγεται τείνει να γίνει κάτι ανάμεσα σε σύμφωνο\nκαι φωνήεν και μπορεί να συγκριθεί, κατά μια έννοια, με το μεταβατικό ενδιάμεσο\nστοιχείο στην αρχιτεκτονική. Θα μπορούσαμε να πούμε πως στη γλώσσα ο ενδιάμεσος\nμεταβατικός χώρος εκφράζεται μεταξύ γραμμάτων με τα ημίφωνα. Αλλάζοντας όμως,\nκατά μία έννοια, κλίμακα, μεταξύ λέξεων ή φράσεων το ενδιάμεσο συγκροτείται από το\nκενό και τα σημεία στίξης. Ίσως, λοιπόν, η στίξη στο λόγο να είναι ένας τρόπος διαχείρισης\nΌπως οι φθόγγοι είναι τα μικρότερα κομμάτια του συντακτικού της γλώσσας,\nέτσι και οι «αδιαίρετες χωρικές συγκροτήσεις» είναι τα μικρότερα τμήματα του\nλεξιλογίου της αρχιτεκτονικής. Συνεπώς, οι αδιαίρετες χωρικές συγκροτήσεις του\nενδιάμεσου αποτελούν μέρος του συντακτικού της αρχιτεκτονικής. Κατά τη διαδικασία\nτου σχεδιασμού γίνεται η διαχείριση των αντιθέσεων του χώρου, δηλαδή των εκάστοτε\nδυο άκρων, μαζί όμως με την ενδιάμεσή τους κατάσταση, όπως π.χ. πλήρες- κενόημιυπαίθριο, φως- σκιά- ημίφως, επίπεδο Α- επίπεδο Β- ημιεπίπεδο ΑΒ κλπ. Έτσι, οι\nαδιαίρετες ενδιάμεσες χωρικές συγκροτήσεις που αναλύονται παρακάτω βρίσκουν το\nγλωσσικό τους ανάλογο στο ημίφωνο.\t8Π.χ. καράβια, βοριάς. Ο ήχος που δηλώνεται με το ι τείνει να γίνει, ιδίως σε γρήγορη προφορά, κάτι ανάμεσα\nσε σύμφωνο και φωνήεν. Χριστίδης Α.-Φ. , Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας, Ινστιτούτο Νεοελληνικών\nΣπουδών, Ιούνιος 20052829III. ΟΠΤΙΚΕΣ\tΟι ερμηνευτικές περιγραφές του χώρου χωρίζονται σε αυτές που εστιάζουν\nστην αντιληπτική πρόσληψη του χώρου, σύμφωνα με τις σχέσεις όγκων και επιφανειών,\nκαι σε εκείνες που εστιάζουν σε μια στάση περισσότερο κοινωνική – ανθρωπολογική,\nπου εξετάζει τις κοινωνικές διαστάσεις του χώρου.\nΣτην πρώτη περίπτωση, ο χώρος ανάγεται στα στοιχεία που περιορίζουν την\nεν δυνάμει απειρία κινήσεων στο κενό, ενώ στη δεύτερη αφορά στην ερμηνεία και στο\nνόημα που του αποδίδεται μέσα σε ένα κοινωνικό πλαίσιο. Προφανώς, κάθε μία από τις\nπαραπάνω προσεγγίσεις εστιάζει κυρίως σε ένα από τα δύο συστήματα που σχετίζονται με\nτην έννοια του χώρου (γεωμετρική προσέγγιση, κοινωνική- ανθρωπολογική προσέγγιση)\nχωρίς να αγνοεί την ύπαρξη και άλλων παραπληρωματικών συστημάτων. Άλλοτε, η\nαρχιτεκτονική παρουσιάζεται ως η επιστήμη της χωροκοινωνικής οργάνωσης, η οποία\nσυντονίζει το σύστημα των σχέσεων χώρου με το σύστημα των κοινωνικών σχέσεων μέσα\nαπό συνεχείς ή ασυνεχείς συνδέσεις9.\nΣύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, ο ενδιάμεσος χώρος είναι άμεσα\nσυνδεδεμένος με την έννοια του ορίου, αλλά δεν ταυτίζεται με αυτό. Στο βιβλίο Οργάνωση\nτου χώρου και Γεωμετρική οργάνωση – η συντακτική δομή της αρχιτεκτονικής του Δ.\nΦατούρου, μέσα από αναλυτικά σκίτσα παρουσιάζονται παραδείγματα περιπτώσεων,\nστις οποίες το ενδιάμεσο παίζει καθοριστικό ρόλο στην αρχιτεκτονική σύνθεση.\nΕπιπλέον, ως ένα σημαντικό στοιχείο της σύνθεσης και ως αναγκαίο μεταβατικό στοιχείο\nπροτείνεται το ημιτόνιο10. Το ημιτόνιο συνδέεται με την οπτική διείσδυση του πλήρους\nστο μη-πλήρες και αντίστροφα. Αφορά όμως σε μια μετάβαση περισσότερο οπτική παρά\nβιωματική. Είναι περισσότερο όριο παρά ενδιάμεσος χώρος.   9\tΦατούρος, Δ.Α. , Οργάνωση του χώρου και Γεωμετρική οργάνωση, η συντακτική δομή της αρχιτεκτονικής, Σημειώσεις μαθημάτων, Θεσσαλονίκη, 1979\n10\tΗ μορφή της κατάληξης του πλήρους στην άμεση ορατή επαφή του με το μη πλήρες, αυτή είναι η τραγικότερη\nστιγμή της αρχιτεκτονικής σύνθεσης. Ανάλογα με το είδος και την ποσότητα του φωτός παίρνει τη διαφορετική\nκάθε φορά μορφή το όριο. Τη μορφή της ,μετάβασης μπορούμε να την ονομάσουμε ημιτόνιο. Το ημιτόνιο είναι\nαναγκαίο μεταβατικό στοιχείο. Είναι οι «λεπτομέρειες του έργου», οι λεπτές και διασταυρωμένες ευαισθησίες.\nΌλο το θέμα της σύνθεσης στην αρχιτεκτονική (πλήρες, ημιτόνιο, μη πλήρες) είναι στο τέλος η κίνηση της μορφής.\nΦατούρος, Δ.Α. , Σημειώσεις αρχιτεκτονικής αναλύσεως, Νέα Εστία, τχχ. 672-675, 195530Σκίτσα του Δ. Φατούρου31  32Ημιτόνιο33Η επεξεργασία του ορίου είναι ακριβώς το θέμα της αρχιτεκτονικής11. Στο\nέργο του Δημήτρη Πικιώνη και ιδιαίτερα στο έργο των διαμορφώσεων γύρω από την\nΑκρόπολη, απασχολεί η οριακή σχέση ανάμεσα στο φυσικό περιβάλλον και το κτιστό\nτοπίο, στη συγκεκριμένη περίπτωση τις πλακόστρωτες διαδρομές. Οι λίθινες επιφάνειες\nτοποθετούνται έτσι, ώστε να κατευθύνουν το βλέμμα προς το μακρινό ορίζοντα, και\nμε αυτό τον τρόπο χρησιμοποιούνται όπως τα αποσιωπητικά στο λόγο. Η στίξη στον\nαρχιτεκτονικό σχεδιασμό, κατά αντιστοιχία με το λόγο και τη γραφή, επιτυγχάνεται και\nπάλι μέσω της διαχείρισης των ορίων.\nΣτην προσέγγιση του Γ. Πεπονή στο βιβλίο Χωρογραφίες, ως στοιχειώδεις\nμονάδες χωρικής οργάνωσης κατονομάζονται οι ελάχιστοι κοίλοι χώροι.12 Ο ενδιάμεσος\nχώρος σχετίζεται με την έννοια της προσπελασιμότητας από τον ένα κοίλο χώρο στον\nάλλο. Επομένως, ενδιάμεσος είναι ο χώρος που παρεμβάλλεται μεταξύ δύο σημείων στο\nεσωτερικό ενός κυρτού περιβλήματος  . Παρόλα αυτά, ως τοπολογική προσέγγιση,\nη θεωρία αυτή δεν περιλαμβάνει τις έννοιες της απόστασης μεταξύ δύο σημείων ή την\nέννοια του μήκους και της μέτρησης γενικότερα, αλλά αφορά στην μετάβαση από το ένα\nσημείο στο άλλο μέσω κάποιας διαδρομής.\t11Ο στόχος είναι διπλός: το όριο πρέπει να είναι διακριτό, τα πράγματα να ονομάζονται, ποτέ να μη φτάνουμε στη\nδιάχυση φύσης και τέχνης, και από την άλλη να γίνεται φανερό πως το ανθρωπογενές προέρχεται από το περιβάλλον του και καταλήγει σε αυτό. Η νοηματική λειτουργία των ορίων είναι ανάλογη με αυτή των αποσιωπητικών του\nλόγου. Κοτιώνης Ζήσης, Η τρέλα του τόπου, Αρχιτεκτονική στο ελληνικό τοπίο, κεφ. Το ερώτημα της καταγωγής\nστο έργο του Δ. Πικιώνη, ΙΙ. Οι διαμορφώσεις της Ακρόπολης, σ.112\t12Κοίλος είναι ο χώρος του οποίου οποιαδήποτε δύο σημεία μπορούν να συνδεθούν με ευθύγραμμο τμήμα που\nπεριλαμβάνεται εξ ολοκλήρου μέσα του. Πεπονής Γιάννης, Χωρογραφίες - Ο αρχιτεκτονικός σχηματισμός του\nνοήματος, Αλεξάνδρεια, 2003, σ.170-173, Χωρική μορφολογία34Υποδιαίρεση της Villa Rotonda κατά κοίλους χώρους και κατά σημεία. Η πυκνότητα των γραμμών συνδέεται με\nτην πυκνή αλλαγή της αντίληψης των ορίων του σχήματος καθώς κινούμαστε στο κτίριο (πάνω).Προσομοιώσεις\nπαραδοσιακών οικιστικών συγκροτημάτων κατά τους Hillier και Hanson που δηλώνουν τη σχέση κλειστών και\nανοιχτών χώρων.(κάτω).Γ. Πεπονής_Χωρογραφίες35 Η έννοια της «προσελασιμότητας» συνδέεται με την άποψη ότι, κατά έναν\nπροφανή τρόπο, οι ανθρώπινες κοινωνίες είναι χωρικά φαινόμενα και κατά συνέπεια,\nτα βαθύτερα χαρακτηριστικά της δομής του χώρου είναι ταυτόχρονα και βαθύτερα\nχαρακτηριστικά κοινωνικής οργάνωσης13. Ένας χώρος είναι πιο δύσκολα προσπελάσιμος\nαπό έναν άλλον όταν τους συνδέουν πολλοί ενδιάμεσοι χώροι. Η έννοια του «βάθους»\nδημιουργείται όπου είναι αναγκαίο να περάσει κανείς μέσα από μία σειρά ενδιάμεσων\nχώρων, προκειμένου να φτάσει σε έναν άλλο. Αντίθετα, «επιφανειακότητα» υπάρχει\nόπου ο δρόμος αυτός είναι περισσότερο άμεσος. Η εκκλησία επιδεικνύει χαρακτηριστικά\nαυτή τη λογική: σε σχέση με τους πιστούς, το ιερό βρίσκεται πάντα στην πιο «βαθιά»\nθέση, κάτι που ερμηνεύεται με βάση τις κοινωνικές σχέσεις.\nΑν θελήσουμε να αποδεσμεύσουμε τα στοιχεία του χώρου αφενός από\nτην κοινωνική τους διάσταση και αφετέρου από την τυπολογία μέσω της οποίας\nαναπαράγονται, αυτό που θα μείνει είναι κάποιες χωρικές συγκροτήσεις χωρίς\nιστορική και κοινωνική φόρτιση, που είναι απλά και μόνο συγκροτήσεις χώρου. Αυτές\nοι απογυμνωμένες συγκροτήσεις αναγνωρίζονται ως μορφώματα χώρου14. Το μόρφωμα\nενός ενδιάμεσου χώρου μπορεί να ενώνει, να διαχωρίζει, να διανέμει, να προετοιμάζει,\nνα επεκτείνει κ.ο.κ. Με άλλα λόγια μπορεί να λειτουργεί ως γέφυρα, σκάλα, διάδρομος,\nκέλυφος ή κατώφλι χωρίς όμως να διατηρεί τα τυπολογικά χαρακτηριστικά καθενός από\nτα παραπάνω. 13Ο τρόπος που χρησιμοποιούνται κοινωνικά οι σχέσεις του βάθους και της συνοχής μας είναι οικείος από το απλούστατο παράδειγμα της εκκλησίας. Σε σχέση με τους πιστούς, το ιερό βρίσκεται στην πιο βαθιά θέση. Η ύπαρξη\nόμως μιας δεύτερης εισόδου επιτρέπει συχνά στους ιερεις να μπαίνουν κατευθείαν στο ιερό. Το βάθος οργανώνει\nλοιπόν, την κατηγορική σχέση ιερέα και πιστών και ο δακτύλιος επιτρέπει την συνάντησή τους μέσα από διαφορετικές οδούς πρόσβασης. (Αναφορά στο έργο των Hillier & Hanson) Α. Μ. Κωτσιόπουλος, Κριτική της αρχιτεκτονικής\nθεωρίας, University Studio Press, θεσσαλονίκη, 1985\t14Moρφώματα και όχι τύποι ή τυπολογικές συγκροτήσεις, επειδή πρέπει να έχουν πολύ μεγάλη γενικότητα, να μην\nέχουν καμία «σταθεροποίηση» και να είναι ανοιχτά. Μια τυπολογική συγκρότηση χρησιμοποιεί μορφώματα χώρου. Φατούρος, Δ.Α.,«Μορφώματα Χώρου», Θέματα Χώρου και Τεχνών, τχ. 22, 199136Μορφώματα37Η εργασία αυτή πραγματεύεται μορφώματα που σχετίζονται με την έννοια\nτου ενδιάμεσου και πιο συγκεκριμένα, αφορά περιπτώσεις στις οποίες δημιουργείται\nδυνατότητα μετάβασης. Τα μορφώματα εμπεριέχουν εξ ορισμού την έννοια της\nμικρότερης μονάδας, των «πρώτων αριθμών», του αδιαίρετου τμήματος, του γενότυπου.\nΘα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι κάθε μεταβατικό ενδιάμεσο, σε οποιαδήποτε κλίμακα,\nμπορεί να αναλυθεί με βάση τις πέντε ενδιάμεσες αδιαίρετες χωρικές συγκροτήσεις που\nΗ σχέση των γενότυπων αυτών με την ανθρώπινη κλίμακα προσδιορίζει με\nμεγαλύτερη σαφήνεια τη σχέση σώματος και χώρου κατά τη διάρκεια της μετάβασης. Σε\nκάθε περίπτωση, ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται το χώρο με τη βοήθεια του σώματος και\nτου βλέμματος. Συνεπώς, κάθε γενότυπος οφείλει να σχολιάζει πρώτα τη σχέση των δύο\nμερών εκατέρωθεν του «αδιαίρετου μεταβατικού χωρικού ενδιάμεσου» και εν συνεχεία\nτη σχέση αυτού (του ενδιάμεσου) με το ανθρώπινο σώμα και βλέμμα.3839ΒΕΡΩΤΗΜΑ40ΜΠΟΡΕΙ Ο ΧΩΡΟΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ; ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕΤΕΡΧΕΤΑΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ;\tΗ παρούσα ερευνητική εργασία εστιάζει το ενδιαφέρον της στην ενδιάμεση\nμεταβατική περιοχή επαφής και αλληλεπίδρασης μεταξύ δύο διαφορετικών χωρικών\nκαταστάσεων. Σε προηγούμενα κεφάλαια αναφέρθηκε ότι οι αδιαίρετες χωρικές\nσυγκροτήσεις των ενδιάμεσων χώρων, υπό των όρο γενότυποι, αποτελούν μέρος του\nσυντακτικού της αρχιτεκτονικής, με ρόλο αντίστοιχο των γλωσσικών ημίφωνων. Μέσα\nαπό τις μεθόδους της ταξινόμησης και της αναγωγής στο ελάχιστο, προέκυψαν τέσσερις\nπροθέσεις ενδιάμεσων χώρων και μία επιπλέον κατηγορία μηχανισμών. Οι προθέσεις\nτου χώρου, με τίτλους ένωση, προετοιμασία, αλλαγή επιπέδου και διανομή, στα πλαίσια\nτης έρευνας μετέρχονται κατασκευές που προδιαγράφουν τη διαδικασία μετάβασης. Οι\nκατασκευές αυτές θα πρέπει να αποδεσμευτούν από τα πιθανά τυπολογικά χαρακτηριστικά\nμε τα οποία επιβαρύνονται ως χωρικές συγκροτήσεις και να αντιμετωπιστούν καθαρά\nεννοιολογικά με βάση τη θέση τους στη χωρική δομή. Αντίστοιχα, η κατηγορία των\nμηχανισμών, με τίτλο διακόπτες, παρουσιάζει παραδείγματα όπου σημειακές κατασκευές\nμεταλλάσσουν τις χωρικές συνθήκες επεκτείνοντας τη μία χωρική κατάσταση εις βάρος\nΣυνοψίζοντας, η ενδιάμεση περιοχή μεταξύ δύο χωρικών καταστάσεων\nπροτίθεται να ενώνει τις δύο πλευρές ή να προετοιμάζει την είσοδο ή να διανέμει τις\nκινήσεις κατά μήκος ενός άξονα είτε, τέλος, μέσω ενός διακόπτη, να επεκτείνει τη μία\nμεριά στην περιοχή της άλλης. Επομένως, στα όρια των δύο εφαπτόμενων καταστάσεων,\nη ενδιάμεση περιοχή προτίθεται να ορίσει έναν τρόπο μετάβασης. Καθεμία από τις\nπαραπάνω προθέσεις μετάβασης (ένωση, προετοιμασία, διανομή, αλλαγή επιπέδου,\nεπέκταση) αναλύεται βάσει θεωρητικών αναφορών και διαγραμμάτων, το σύνολο\nτων οποίων στοχεύει στο να συμπυκνώσει τις ιδιότητες και τα χαρακτηριστικά της\nκάθε περίπτωσης, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί εν τέλει ως εργαλείο, ως μέθοδος\nανίχνευσης και ως ευρετική (euristics) άλλων πιθανών καταστάσεων ή ακόμη και ως\nυποστηρικτικό όργανο για τη δημιουργική αρχιτεκτονική πρακτική. Πράγματι, η πιθανή\nεξέλιξη αυτής της συλλογής σχολίων και συμπερασμάτων με τη βοήθεια διαφόρων\nμέσων, θα είχε ως στόχο την παραγωγή κατευθύνσεων για μια δημιουργική σχεδιαστική\nαντιμετώπιση των ενδιάμεσων μεταβατικών χώρων (transitory, transitional, transient).41Σ\nΟΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΥ43Πρόθεση μετάβασης : ΕΝΩΣΗ\nΠεριγραφή του αδιαίρετου χωρικού ενδιάμεσου της ένωσης.\tΕκατέρωθεν της ένωσης, οι δύο πλευρικές χωρικές καταστάσεις βρίσκονται\nσε κάποια φυσική απόσταση μεταξύ τους. Θεωρούμε παρόλα αυτά πως παρουσιάζουν\nόμοια χαρακτηριστικά. Χωρίς την ένωση δεν θα ήταν δυνατή η μετάβαση από τη μία στην\nάλλη. Λόγω της ομοιότητας των χωρικών χαρακτηριστικών, η μετάβαση είναι ισότιμη\nανεξάρτητα από την κατεύθυνση. Δηλαδή, δεν έχει σημασία ποια είναι η αφετηρία και\nποιος ο προορισμός. Θα έλεγε κανείς πως υπήρξε κάποτε ένα όλον το οποίο διασπάστηκε\nκαι τώρα ρόλος της ένωσης είναι να αποκαταστήσει την αρχική ενότητα. Σε αυτή την\nαμφίδρομη ισοτιμία, ο ενδιάμεσος χώρος που ενώνει δεν είναι παρά το μέσο για να\nπεράσεις στην άλλη μεριά. 44Μέσο μετάβασης45Aν μπορούσαμε να διακρίνουμε μια περίπτωση διατάραξης της αρχής της\nαμφίδρομης ισοτιμίας που περιγράψαμε πιο πάνω, αυτή θα αφορούσε τη διάρκεια\nτης μετάβασης, όπου κατά κάποιον τρόπο, η μία πλευρά υπερέχει της άλλης εφόσον\nμεταβάλλονται οι σχετικές αποστάσεις του σώματος από τις δύο άκρες. Σε αυτή την\nπερίπτωση, μοναδικό σημείο ισότητας μεταξύ των δύο πλευρών είναι το σημείο στη μέση\nτης απόστασης, το οποίο ορίζει τουλάχιστον έναν άξονα συμμετρίας. 46Εναλλασσόμενη Υπεροχή47Η γέφυρα αποκτά αισθητική αξία στο βαθμό που επιτελεί τη σύνδεση του\nδιαχωρισμένου15. Παρόλα αυτά, ο χωρισμός οφείλεται στη φύση, ενώ η σύνδεση\nοφείλεται στον άνθρωπο μέσα από την επινόηση, την πραγματοποίηση και τη χρήση\nτης κατασκευής. Επομένως, υπάρχει ένας φυσικός διαχωρισμός και μία τεχνητή\nσύνδεση, η οποία όμως εν τέλει εντάσσεται στην εικόνα της φύσης. Όμως, εντάσσεται\nμε τρόπο διακριτό, μετατρέπεται σε αναπόσπαστο κομμάτι του προϋπάρχοντος τοπίου.\nΑντίστοιχα, οφείλει να υπάρχει μια κατασκευή η οποία θα επιτελεί τον αντίθετο σκοπό,\nδηλαδή την απόσπαση ενός τμήματος από το γενικότερο Όλον. Έτσι, στην περίπτωση της\nπόρτας, προϋπάρχει ένα φυσικό αδιάσπαστο Όλον, του οποίου ένα τμήμα αποκόπτεται\nμε την εμφάνισή της και με την αυτόματη διαφοροποίηση ενός εσωτερικού χώρου από\nέναν εξωτερικό. Συνεπώς η πόρτα δίνει έμφαση στο διαχωρισμό, ενώ η γέφυρα στην\nενοποίηση. 15Simmel Georg, Κοινωνιολογία και φιλοσοφία του χώρου, Γέφυρα και Πόρτα, σελ.194-19948Γέννηση ενός τόπου49 Η γέφυρα δεν στήνεται σε έναν τόπο, αλλά από την ίδια τη γέφυρα γεννιέται κατ’\nαρχάς ένας τόπος16. Η γέννηση αυτού του μεταβατικού τόπου αποκαθιστά τη συνέχεια του\nτοπίου κι έτσι γίνεται εφικτή η υπέρβαση του προηγούμενου εμποδίου. Ο μεταβατικός\nτόπος «γέφυρα» γεννιέται από το ίδιο το βήμα, όπως ακριβώς συμβαίνει και κατά την\nκατασκευή της. Το τελικό μήκος κατακτάται από διαδοχικές προσθήκες μικρότερων\nτμημάτων.  Η υπέρβαση των εμποδίων, αλλά και γενικότερα των εκάστοτε ορίων,\nαποτελεί βασικό στοιχείο της γενοτυπικής προσέγγισης της κατασκευής της γέφυρας,\nπου επιχειρείται στο παρόν κείμενο. Έτσι, το σώμα, όταν διασχίζει την ένωση, βρίσκεται\nσε θέση που πριν δε θα ήταν δυνατό να κατέχει. Κατά κάποιον τρόπο επομένως, η ίδια η\nκατασκευή καλύπτει κάποιες αδυναμίες του σώματος και εμπλουτίζει τις ήδη υπάρχουσες\nδυνατότητες κίνησης και θέασης κατά την περιήγησή του στο χώρο. \nΗ βασική χωρική παράμετρος που επηρεάζει την αντίληψη του χώρου της ένωσης\nείναι το μήκος. Όσο αυξάνεται το μήκος, τόσο αυξάνεται και ο χρόνος μετάβασης. Κατά\nσυνέπεια, η μεγαλύτερη διάρκεια παραμονής στον μεταβατικό χώρο, δίνει στο χρήστη\nπερισσότερες ευκαιρίες να αναλογιστεί την εμπειρία του καθώς διασχίζει το ενδιάμεσο.\nΟι χωρικές συνθήκες στο ενωτικό τμήμα είναι, κατά κανόνα, φανερά διαφορετικές από\nαυτές των δύο άκρων.\t16Martin Heidegger, Κτίζειν Κατοικείν Σκέπτεσθαι, μετ: Γιώργος ΞηροπαΪδης, Πλέθρον, 200850Επιπλέον Δυνατότητες Σώματος51Στην περίπτωση της γέφυρας, ένα ακόμη χαρακτηριστικό της ένωσης είναι\nτο γεγονός ότι ορίζει ένα επίπεδο κίνησης το οποίο διασταυρώνεται με ένα άλλο που\nυπάρχει κάτω από αυτό. Η κίνηση στο κατώτερο επίπεδο δεν διακόπτεται. Αυτή ακριβώς\nη υψομετρική διαφορά των δύο επιπέδων προσδίδει στην ένωση το χαρακτηριστικό της\nεποπτείας. Επιπλέον, το σημείο που βρίσκεται στη μέση της διαδρομής, θα μπορούσαμε\nνα πούμε πως έχει τη μέγιστη εποπτεία των δύο πλευρών αλλά και του κατώτερου\nεπιπέδου. 52Γέφυρα53Αντίθετα, στην περίπτωση της σήραγγας, το φυσικό εμπόδιο δεν είναι το κενό,\nαλλά το πλήρες. Με την ένωση παίρνει μορφή μία κίνηση που διαρρηγνύει (διανοίγει)\nτην ακινησία. Η υπέρβαση του εμποδίου επιτυγχάνεται και σε αυτήν την περίπτωση\nμέσω της προσθήκης ενός τμήματος που λειτουργεί συνδετικά. Το πρόσθετο τμήμα\nέχει διαφορετικά χαρακτηριστικά από τα δύο μέρη εκατέρωθεν αυτού και τοποθετείται\nεμβόλιμα προκειμένου να εξασφαλίσει τη σύνδεση, που χωρίς αυτό θα ήταν αδύνατη. Στο\nσυγκεκριμένο παράδειγμα, αναιρείται η πλήρης εποπτεία της γέφυρας και αντικαθίσταται\nαπό την ελάχιστη θέαση του τοπίου έξω από τη σήραγγα. Παρόλα αυτά και στα δύο\nπαραδείγματα το σώμα βρίσκεται μέσα σε ένα εξολοκλήρου τεχνητό περιβάλλον και\nυπερβαίνει το εκάστοτε εμπόδιο κάνοντας χρήση της μεταβατικής κατασκευής. 54Σήραγγα555657Πρόθεση μετάβασης : ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ\nΠεριγραφή του αδιαίρετου χωρικού ενδιάμεσου της προετοιμασίας. Το κατώφλι ειδοποιεί και προετοιμάζει για την είσοδο. Είναι ένας μεταβατικός τόπος\nκαι ένας μεταβατικός χρόνος ανάμεσα σε ένα πριν και ένα μετά17. Σε αυτό εκπληρώνεται\nμια εμπειρία αλλαγής, είτε αυτή αφορά στις χωρικές συνθήκες, είτε αποκτά συμβολική\nή ανθρωπολογική αξία. Είναι το «μαγικό όριο» όπου ο κόσμος αναστρέφεται18, ο τόπος\nσυνάντησης και μετάβασης ανάμεσα σε δύο κοινωνικά προσδιορισμένους χώρους,\nόπου οι κανόνες, οι συμπεριφορές και ο συμβολισμός εναλλάσσονται και κατά συνέπεια\nεπαναπροσδιορίζουν την ταυτότητα του ίδιου του χώρου.\nΤο κατώφλι είναι ταυτόχρονα ο χώρος εξασθένησης μιας χωρικής ενότητας και ο\nχώρος προετοιμασίας για την είσοδο στην επόμενη. Όσο μεγαλύτερος είναι ο ενδιάμεσος\nχώρος επιρροής των δυο διαφορετικών ποιοτήτων εκατέρωθέν του, τόσο αποκτά νόημα\nως χωρική διαδικασία προετοιμασίας, αλλαγής, εισόδου και εξόδου. Η προετοιμασία\nδιάβασης αποκτά συχνά χαρακτηριστικά τελετουργίας (rites de passage, διαβατήριες\nτελετές).  17\t18\tΕίναι τελικά το κατώφλι μία διάβαση αλλά και το σημάδι της; Ένας τόπος και ένας χρόνος μεταβατικός ανάμεσα σε\nένα πριν κι ένα μετά, ένα εδώ κι ένα εκεί; Ή μήπως, ταυτόχρονα, είναι το κατώφλι μια συνολική εμπειρία κοινωνικά\nεννοηματωμένη, εμπειρία συμβολικής και πραγματικής μετάβασης, εμπειρία αλλαγής; Σταυρίδης Σταύρος, Προς\nμια ανθρωπολογία του κατωφλιού, σ.107Η σημασία και η συμβολική αξία του κατωφλιού στο εσωτερικό του συστήματος δεν είναι δυνατό να γίνουν πλήρως\nκατανοητές αν δε γίνει φανερό πως το κατώφλι οφείλει τη λειτουργία του ως μαγικού ορίου στο γεγονός ότι αποτελεί τόπο συνάντησης αντιθέτων και ταυτόχρονα τόπο μιας λογικής αντιστροφής και πως, σαν αναγκαίο σημείο\nσυνάντησης και μετάβασης ανάμεσα σε δύο χώρους, προσδιορισμένους από τις κινήσεις ενός κοινωνικά χαρακτηρισμένου σώματος, αποτελεί την περιοχή όπου ο κόσμος αναστρέφεται. Bourdieu Pierre, The Logic of Practice,\nκεφ. The Kabyle house or the world reversed, Polity Press, Cambridge U.P., 1990, σ. 2825859 Με το σχεδιασμό του κατωφλιού, η είσοδος σε ένα χώρο χάνει τη σημασία της\nως μεμονωμένη και απότομη στιγμή και επεκτείνεται, δημιουργώντας μια αλληλουχία\nπεριοχών, οι οποίες δεν ανήκουν ξεκάθαρα στο εσωτερικό, αλλά είναι σαφώς λιγότερο\nδημόσιες. Συνιστά τη χωρική συνθήκη για συνάντηση και διάλογο μεταξύ περιοχών\nδιαφορετικού τύπου, όπου μέσα από διαφοροποιημένες διεκδικήσεις αναμειγνύονται\nστοιχεία των δύο γειτονικών περιοχών19.  Στα πλαίσια της διαδικασίας μετάβασης και\nανάλογα με την κατεύθυνση σε κάθε περίπτωση, αφαιρούνται στοιχεία του προηγούμενου\nχώρου, ενώ, ταυτόχρονα και σε σχετική αναλογία, προστίθενται σταδιακά κάποια στοιχεία\nτου επόμενου. Έτσι, αφαιρούνται και προστίθενται τμήματα του εξοπλισμού (οικιακού\nκαι αστικού), ρουχισμός, αλλά και βαθμοί προσωπικής ελευθερίας, όσον αφορά στη\nσυμπεριφορά. Μέσα από αυτή την προσθαφαιρετική διαδικασία προσδίδεται εφήμερη\nταυτότητα στην περιοχή του κατωφλιού ως ενδιάμεσος χώρος προετοιμασίας. \nΤο κατώφλι αποτελεί το κλειδί για τη μετάβαση και τη σύνδεση δύο περιοχών\nμε διαφοροποιημένους κοινωνικούς κώδικες που διεκδικούν με διαφορετικό τρόπο την\nοικειοποίηση του ενδιάμεσου. Οι διεκδικήσεις πραγματοποιούνται μέσα από μια σειρά\nδράσεων όπου η μία χωροκοινωνική κατάσταση εισχωρεί στην άλλη. Πιθανές δράσεις\nθεωρούνται η σαφής οριοθέτηση μιας περιοχής, η μεταφορά εξοπλισμού έξω από τα\nόρια της κάθε χωρικής ενότητας και η εναλλακτική χρήση του χώρου. \t19Το κατώφλι είναι εξίσου σημαντικό για την κοινωνική επαφή όσο οι χοντροί τοίχοι για την ιδιωτικότητα. Herman Hertzberger ,Μαθήματα για Σπουδαστές της Αρχιτεκτονικής, κεφ. Το Ενδιάμεσο,\nΠανεπιστημιακές Εκδόσεις Ε.Μ.Π., , σ.3560Προσθαφαίρεση616263Σε αυτόν τον ενδιάμεσο χώρο, το κινούμενο σώμα αντιλαμβάνεται κάποιες\nενδείξεις αλλαγής χώρου. Κάποτε το κατώφλι προειδοποιεί σαφώς για την είσοδο, ενώ\nάλλες φορές αυτό γίνεται αντιληπτό έμμεσα, βάσει στοιχείων που είναι περισσότερο\nή λιγότερο εμφανή. Ο εξοπλισμός του κατωφλιού συνίσταται από μια λίστα χρηστικών\nαντικειμένων που συνδέονται με την ιδιότητα του ίδιου του χώρου, και από μια δεύτερη\nτην οποία ο χρήστης δημιουργεί προκειμένου να διεκδικήσει επιπλέον χώρο. Κάθε\nκατώφλι προσδιορίζεται από ένα ποσοστό ανάμειξης των δύο συνόλων. Αυτή η μερική\nανάμειξη έχει ως αποτέλεσμα την παραγωγή ενός υβριδικού χώρου όπου το σώμα,\nκαθώς κινείται μέσα σε αυτόν, διαχειρίζεται τις αντιθέσεις και προετοιμάζεται για την\nαλλαγή. 64Εξοπλισμός65Ο χρόνος κίνησης ή παραμονής μέσα σε ένα κατώφλι παίζει σημαντικό ρόλο ως\nδιαδικασία μετάλλαξης. Ένα πλατύσκαλο μπροστά στην πόρτα είναι εύκολα προσπελάσιμο\nκαι άρα σύντομο, ενώ αντίθετα, η αυλή είναι ένα κατώφλι μεγαλύτερης διάρκειας. Το\nμοντέλο του «επανακτημένου» δρόμου στοχεύει στην κοινωνική επαφή των κατοίκων,\nστη μετατροπή του δρόμου κίνησης σε κοινόχρηστο καθιστικό, σε κατώφλι1. Συνεπώς,\nτο κατώφλι ως μεταβατικό χωρικό ενδιάμεσο επηρεάζεται σημαντικά από τη διάρκεια\nπαραμονής μέσα σε αυτό, δηλαδή από τον χρόνο μετάβασης και σταδιακής μετάλλαξης.\n\t1Η ιδέα ότι οι κοινωνικές σχέσεις μπορεί ίσως να τονωθούν μέσα από την αποτελεσματική εφαρμογή των αρχιτεκτονικών μέσων απαντάται ήδη στο Team X και ιδιαίτερα στο Forum. Herman Hertzberger ,Μαθήματα για Σπουδαστές της Αρχιτεκτονικής, κεφ. Ο Δρόμος, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Ε.Μ.Π., σ.486667Στην περίπτωση της παρόδιας στοάς, που ανήκει στη συγκεκριμένη κατηγορία\nμε μια ευρύτερη έννοια, το όριο μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικού, μέσα και έξω,\nμετατοπίζεται. Η περιοχή μπροστά από την είσοδο είναι και πάλι ένας δρόμος, όμως\nαυτή τη φορά στεγασμένος. Αναπόφευκτα η χρήση της συγκεκριμένης περιοχής, αν και\nπαρουσιάζει πιθανές ομοιότητες με αυτή του κοινού δρόμου, πιθανώς να χρησιμοποιείται\nμε περισσότερους τρόπους και υπό άλλες συνθήκες. Το ισχυρό όριο της εκτεταμένης\nεισόδου του κτιρίου μεταλλάσσεται σε ευρύτερη οριακή ζώνη εισόδου, προστατευμένη\nαπό τις καιρικές συνθήκες, που είναι προσπελάσιμη και αντικαθιστά το εκτοπισμένο\nΟι ημιυπαίθριοι χώροι μιας κατοικίας συχνά λειτουργούν ως κατώφλια, ως μια\nευρύτερη περιοχή όπου το μέσα και το έξω αλληλεπιδρούν ωσμωτικά. Στη διάλεξή του με\nθέμα Εσωτερικός χώρος και σύγχρονη αρχιτεκτονική20, ο Δ. Φατούρος αναφέρεται στην\nπερίπτωση της κατοικίας- στοάς. Πιο συγκεκριμένα, το κτίσμα δεν παρουσιάζεται στο\nχώρο σαν κάτι συμπαγές που αποκρύπτει οποιαδήποτε πληροφορία για το εσωτερικό\nτου, αλλά σαν μια μορφή που τείνει σε μια επιμέρους κάλυψη του υπαίθριου χώρου,\nχωρίς όμως να δίνει την αίσθηση μιας ημιμόνιμης κατασκευής. \t20Η διείσδυση της υπαίθρου τροποποιεί την αίσθηση του χώρου. Και τότε το αρχιτεκτονικό\nέργο ως «κλειστός» χώρος κινδυνεύει να μην υπάρχει. Εναρκτήριο μάθημα στην Αίθουσα\nΤελετών του ΑΠΘ στις 16.3.1960 , «Εσωτερικός χώρος και σύγχρονη αρχιτεκτονική» , Ζυγός, τχ. 54, Αθήνα, 196068697071Πρόθεση μετάβασης : ΑΛΛΑΓΗ ΕΠΙΠΕΔΟΥ\nΠεριγραφή του αδιαίρετου χωρικού ενδιάμεσου της αλλαγής επιπέδου.\tΜια κλίση ενώνει δύο επίπεδα που βρίσκονται σε διαφορετικό ύψος,\nδύο καταστάσεις διαχωρισμένες στον κατακόρυφο άξονα των y. Στην ακραία οριζόντια\nκατάσταση (με κλίση ίση με μηδέν μοίρες), το σύστημα παρουσιάζει ομοιότητες με τη\nγέφυρα - ένωση. Στην περίπτωση αυτή, η υπέρβαση του εμποδίου επιτυγχάνεται με\nτην προσθήκη της κατασκευής ανάμεσα στα δύο μέρη, χωρίς την απαίτηση για αλλαγή\nεπιπέδου. Από την άλλη μεριά, στην κατακόρυφη ακραία κατάσταση (με κλίση ίση με\nενενήντα μοίρες), το σύστημα ισοδυναμεί με ανελκυστήρα ή ανεμόσκαλα. Η αλλαγή\nεπιπέδου στο χώρο πραγματοποιείται είτε μέσω ενδιάμεσων θέσεων – στάσεων, όπως\nσυμβαίνει στο παράδειγμα της ανεμόσκαλας, είτε με τη μετάβαση με μιας στο υψηλότερο\nσημείο, όπως στο παράδειγμα του ανελκυστήρα. 72Κλίση73Το σώμα ακολουθεί την κλίση για να ανέβει ή να κατέβει, για να αλλάξει επίπεδο\nμέσα στο χώρο. Χωρίς την κλίση δεν είναι δυνατή η μετάβαση από το ένα στο άλλο. Αυτή\nκαθορίζει το πόσο εύκολη ή δύσκολη θα είναι για το σώμα η αλλαγή επιπέδου, διότι\nπαρά την προσαρμοστικότητα που εμφανίζει το ανθρώπινο σώμα στην άνοδο και την\nκάθοδο, υπάρχει ένα συγκεκριμένο εύρος κλίσεων που εξασφαλίζει την άνετη κίνηση\nτου. Συνεπώς, η βασική χωρική παράμετρος, που λειτουργεί συνδετικά για τα δύο μέρη,\nείναι το ποσοστό της κλίσης.  74Ύψος ορόφου και κλίση σκάλας (αριστερά). Κατανάλωση\nενέργειας από ενήλκα κατά την κατάβαση και την\nανάβαση σκάλας (δεξιά).Κλίση75 Επιπλέον, το σώμα αντιλαμβάνεται την αλλαγή επιπέδου συγκρινόμενο με\nέναν ορίζοντα. Η κίνηση στον άξονα των y δίνει μεγαλύτερη δυνατότητα εποπτείας. Ο\nφεουδαρχικός πύργος αναλάμβανε να καλύψει την άμυνα μιας ευρύτερης περιοχής\nλόγω της δυνατότητας εποπτείας που διέθετε. Όσο πιο ψηλά βρισκόμαστε, τόσο\nευρύτερο ορατό πεδίο έχουμε. Κάτι που συνδέεται με την ισχυρή μεταφορική χρήση της\nέννοιας της επίβλεψης. Γενικότερα, η παρακολούθηση μιας περιοχής ή μιας κατάστασης\nπραγματοποιείται συνήθως από πύργους παρατήρησης, όπως συμβαίνει χαρακτηριστικά\nστα αεροδρόμια, στα σωφρονιστικά ιδρύματα κ.ά.  76Πύργοι Παρακολούθησης77 Μιλώντας για τη διεύρυνση του οπτικού πεδίου, θα πρέπει να αναφερθεί\nένα είδος προσθετικής θέασης των πραγμάτων κατά τη διάρκεια της ανάβασης. Σε\nκάθε ενδιάμεσο σημείο – στάση, η οπτική εντύπωση εμπλουτίζεται συγκριτικά με την\nπροηγούμενη θέση. Κατά την άνοδο αποκαλύπτονται τμήματα των αντικειμένων που\nστο κατώτερο επίπεδο δεν ήταν ορατά. Αντιστρόφως, κατά την κάθοδο, αποκρύπτονται\nσταδιακά. Όσο μεγαλύτερη είναι η υψομετρική διαφορά των δύο επιπέδων, τόσο\nεντονότερο είναι το συγκεκριμένο φαινόμενο. Η σταδιακή αποκάλυψη (ή απόκρυψη) του\nτοπίου μπορεί να αποτελέσει βασική συνθήκη για τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό. 78Προσθετική Θέαση79Η χρήση της σκάλας δημιουργεί επιπλέον επίπεδα στο εσωτερικό ενός ενιαίου\nόγκου. Κατά κάποιον τρόπο, πολλαπλασιάζονται τα σημεία πρόσβασης αφού η κίνηση\nστο χώρο δεν περιορίζεται στην επιφάνεια της βάσης του όγκου, αλλά μέσω της κλίμακας\nπροσφέρεται η δυνατότητα κίνησης σε περισσότερα από ένα ύψη. Έτσι, η μία υψομετρική\nστάθμη επι - τίθεται της άλλης και μέσα από τη συνεχή «αλληλεπίθεση» η περιήγηση του\nσώματος στο χώρο επωφελείται. Στη διαχρονικά ισχυρή μεταφορική χρήση της έννοιας\nτης κλίμακας εμπεριέχεται η επιδίωξη της απομάκρυνσης από το έδαφος και η προσπάθεια\nκατάκτησης υψηλότερων επιπέδων. Χαρακτηριστικές εφαρμογές της δυνατότητας αυτής\nπου παρέχει η σκάλα ως γενοτυπική συγκρότηση είναι η συνεχής αύξηση των κτιριακών\nορόφων και κατά συνέπεια, η κατασκευή ουρανοξυστών. 8081Συγκρίνοντας την περίπτωση της σκάλας με εκείνη του ανελκυστήρα,\nπαρατηρούμε ότι στην πρώτη περίπτωση, λόγω των ενδιάμεσων θέσεων – στάσεων, ο\nανερχόμενος γνωρίζει κάθε στιγμή την ακριβή θέση του σε σχέση με ένα σημείο μηδέν,\nενώ στη δεύτερη, ο επιβάτης χάνει την αίσθηση της σχέσης του και το μέτρο σύγκρισης\nμε αυτό που υπάρχει έξω από τον κινούμενο μηχανισμό, όπως ακριβώς συμβαίνει στη\nσήραγγα ή ακόμη και στο μετρό. Αναμφίβολα, υπάρχει μια αντιστοιχία του ανελκυστήρα\nκαι του μετρό είτε ως οχήματα είτε ως τόποι αποσυνδεδεμένοι από τις έξω-από-αυτούς\nσυνθήκες. Εν τέλει, το μόνο που προδίδει τη μετατόπιση είναι η τελική διαφορά θέσης\nκαι χρόνου του μεταβαίνοντος σώματος.  8283 84\n85Πρόθεση μετάβασης : ΔΙΑΝΟΜΗ\nΠεριγραφή του αδιαίρετου χωρικού ενδιάμεσου της διανομής.\tΟ διάδρομος, ως ενδιάμεση χωρική συγκρότηση, αναλαμβάνει τη διανομή των\nκινήσεων σε παρακείμενους σε αυτόν χώρους. Έτσι, κατά το μήκος του συναντάει κανείς\nδιασταυρώσεις, αλληλοτεμνόμενες κινήσεις, αντίθετες κατευθύνσεις, παράλληλα βήματα.\nΕίναι χώρος τυχαίας συνάντησης, στιγμιαίας επαφής. Χαρακτηριστικά παραδείγματα\nείναι οι διάδρομοι μέσα στα δημόσια κτίρια, στις πολυκατοικίες, στα μεγάλα εμπορικά\nκέντρα, οι αδιέξοδοι δρόμοι της πόλης, κ.ά. Εξίσου χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα\nτου ανελκυστήρα, ο οποίος αποτελεί ένα είδος κατακόρυφου διαδρόμου που διανέμει\nτις κινήσεις στα διάφορα επίπεδα. \nΣτην αστική κλίμακα, υπεύθυνο για τη διανομή είναι το οδικό δίκτυο. Το\nπολύπλοκο δίκτυο δρόμων για τα μέσα μεταφοράς παρουσιάζει ομοιότητες με ένα\nαπλούστερο δίκτυο διαδρόμων στο εσωτερικό μιας πολυκατοικίας ή ενός δημοσίου\nκτιρίου. Οι έξοδοι, οι πόρτες, τα ανοίγματα, ακόμη και η σήμανση, πολλές φορές\nακολουθεί και στις δύο παραπάνω περιπτώσεις την ίδια λογική. Η ευθύνη της διανομής\nτων κινήσεων που επιβαρύνει το οδικό δίκτυο της πόλης τείνει να απαλείψει άλλους\nρόλους του δρόμου που περιγράφηκαν παραπάνω (βλ. δρόμος-καθιστικό). Η εύκολη και\nάμεση μετακίνηση φαίνεται να καθορίζει κατά ένα μεγάλο μέρος και τον τρόπο ανάπτυξης\nτων σύγχρονων πόλεων σε επίπεδο πολεοδομικού – χωροταξικού σχεδιασμού.86878889Οι αναλογίες χώρου και σώματος καθορίζουν πότε ένας διάδρομος είναι\nπερισσότερο ή λιγότερο κατευθυντικός, δηλαδή πότε ο σχεδιασμός του χώρου κατευθύνει\nτις κινήσεις μέσα σε αυτόν. Το μήκος, το πλάτος και το ύψος του διαδρόμου είναι οι\nχωρικές παράμετροι που επηρεάζουν το πώς αντιλαμβάνεται το χώρο το ανθρώπινο\nσώμα. Έτσι, όσο μεγαλώνει το μήκος, τόσο παρατείνεται η παραμονή μέσα στο χώρο.\nΑντίστοιχα, το πλάτος και το ύψος επηρεάζουν την ελευθερία κινήσεων μέσα σε αυτόν.\nΈνας χώρος μεγάλου μήκους αλλά ελάχιστου πλάτους και ύψους ( το ελάχιστο δυνατό\nσε σχέση με τις διαστάσεις του ανθρώπινου σώματος), είναι περισσότερο κατευθυντικός\nδιότι δεν επιτρέπει μεγάλη ελευθερία κινήσεων κι έτσι το σώμα κατευθύνεται προς την\nέξοδο ή προς μία διασταύρωση με μια πιθανή έξοδο. Αντίθετα, στην περίπτωση μεγάλου\nπλάτους και ύψους, υπάρχει μεγάλη ελευθερία κινήσεων που, μάλιστα, σε κάποιες\nπεριπτώσεις λειτουργεί παραπλανητικά και το σώμα δεν αντιλαμβάνεται ότι ο χώρος\nστον οποίο κινείται είναι ένας διάδρομος.  90919293Παράδειγμα διαδρόμου μεγάλου ύψους και πλάτους είναι οι εσωτερικές στοές,\nπου ονομάζονται και αλλιώς passage, arcade ή bazaar. Πρόκειται για τη σύζευξη ενός\nκατευθυνόμενου περάσματος με μια στεγασμένη αγορά. Κατά κάποιον τρόπο, οι χώροι\nαυτοί στοχεύουν στην περιπλάνηση. Ο Walter Benjamin αφιέρωσε ένα μεγάλο μέρος της\nζωής του στην μελέτη, έρευνα και καταγραφή των εσωτερικών στοών στο Παρίσι21, όπου\nτις παρουσιάζει ως ένα περιβάλλον κατοίκησης για τον πλάνητα (flaneur), προσωπικότητα\nη οποία μέσα από την περιπλάνηση ανακαλύπτει διαφορετικές πτυχές της αστικής ζωής. \nΗ προοπτική είναι η ψευδαίσθηση μέσω της οποίας το μυαλό προσλαμβάνει\nτο βάθος του χώρου. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος αντιλαμβάνεται το κοντά και το μακριά,\nδηλαδή το βάθος. Η προοπτική εντείνεται όσο αυξάνεται το μήκος του διαδρόμου.\nΌλες οι γραμμές του χώρου φαινομενικά συγκλίνουν προς ένα σημείο φυγής κι έτσι\nαυτός εμφανίζεται κωνικός, σαν χοάνη. Συνεπώς, η ίδια η προοπτική συμβάλλει στην\nκατευθυντικότητα ενός διαδρόμου και οδηγεί τη ροή προς το στόμιο εισόδου / εξόδου.21\tThe arcades project / Benjamin Walter Eiland Howard McLaughlin Kevin, Cambridge ; London : The Belknap,\nPress of Harvard University Press, c19999495ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙΤΔΙΑΚΟΠΤΕΣ96ΟΥΧΩΡΟΥ97Από την παραπάνω ανάλυση, έχουμε οδηγηθεί σε κάποιες αδιαίρετες\nσυγκροτήσεις ενδιάμεσου μεταβατικού χώρου, στις μικρότερες και πιο συμπυκνωμένες\nεκφράσεις του. Η γέφυρα, το κατώφλι, η σκάλα και ο διάδρομος, ή τα ενδιάμεσα της\nένωσης, της προετοιμασίας, της αλλαγής επιπέδου και της διανομής αντίστοιχα, αποτελούν\nκομμάτια του οργανωμένου χώρου που επεξηγούν το ρόλο του μεταβατικού ενδιάμεσου.\nΥπάρχει, όμως, και μια κατηγορία που δε μπορεί να συμπεριληφθεί στις παραπάνω διότι\nορίζεται καλύτερα ως όριο (σημείο ή επιφάνεια) παρά ως χώρος. Αναφερόμαστε σε\nορισμένους κινητούς μηχανισμούς που, καθώς βρίσκονται μεταξύ δύο χωρικών ενοτήτων\nμε διαφορετικά χαρακτηριστικά, μέσω της κίνησής τους αναλαμβάνουν προσωρινά το\nρόλο του εξισορροπητή, και επηρεάζουν, ενεργοποιούν και απενεργοποιούν κάποιες από\nτις ιδιότητες του χώρου. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι μηχανισμοί αυτοί μεσολαβούν\nμεταξύ δύο γειτονικών χώρων τροποποιώντας τη μεταξύ τους σχέση, σαν διακόπτες.\nΌπως ακριβώς στη γλώσσα, το νόημα της κάθε λέξης εξαρτάται από τις σχέσεις\nτης με κάθε άλλη λέξη, έτσι και μεταξύ δύο γειτονικών ενοτήτων, το νόημα και η σχέση\nμεταξύ τους πρέπει να επανεξεταστεί έπειτα από κάθε μεταβολή του ενδιάμεσου ορίου.\nΟι διακόπτες επιτελούν το ρόλο του μετασχηματισμού του ορίου και κατά συνέπεια,\nτου επαναπροσδιορισμού της σχέσης μεταξύ δύο αντίθετων, κατά κύριο λόγο, χωρικών\nενοτήτων. Για παράδειγμα, ένας τοίχος είναι ένα όριο που χωρίζει δυο δωμάτια. Με το\nάνοιγμα, όμως, μιας πόρτας στην επιφάνεια του τοίχου, η σχέση των χώρων αυτόματα\nαλλάζει. Ποιότητες του ενός χώρου εισέρχονται στον άλλο, καθώς ο ένας επεκτείνει την\nεπιρροή του εις βάρος του άλλου και με αυτόν τον τρόπο, μεταβάλλονται οι συνθήκες\nπου πριν τους καθιστούσαν διαφορετικούς.9899Η αλλαγή που συμβαίνει έχει προσωρινό χαρακτήρα και γίνεται με\nπροκαθορισμένο τρόπο. Η εναλλαγή ανάμεσα σε ένα πριν και ένα μετά μπορεί να\nεπαναληφθεί επακριβώς και είναι πάντα δυνατή η επαναφορά στην προηγούμενη\nκατάσταση. Ωστόσο, δεν πραγματοποιείται με περιοδικότητα, αφού βασική προϋπόθεση\nείναι το σώμα να ενεργήσει αυτοβούλως ανάλογα με το πώς επιθυμεί να επηρεάσει\nτις συνθήκες του χώρου στον οποίο βρίσκεται. Σημαντικός παράγοντας στη λειτουργία\nτων διακοπτών είναι οι κλιματικές συνθήκες ανάλογα με την εποχή του χρόνου, καθώς\nανά περιόδους επιτρέπεται η ενοποίηση του μέσα και του έξω, του κλειστού και του\nυπαίθριου, όπως στην περίπτωση της κινητής οροφής, του παραθύρου, της πόρτας\nκ.ο.κ. Κατά συνέπεια, όταν ανάμεσα σε δύο μέρη παρεμβάλλεται ένας τέτοιος\nμηχανισμός δε μιλάμε για «αδιαίρετο χωρικό ενδιάμεσο» με την έννοια της προηγούμενης\nανάλυσης. Δεν υπάρχει, δηλαδή, κάποια χωρική συγκρότηση που να παραλαμβάνει τη\nμετάβαση του σώματος, αλλά ο ίδιος ο μηχανισμός μετατρέπει, εν δυνάμει, τον έναν ή\nκαι τους δυο χώρους σε προσωρινά μεικτούς. Άρα, ενώ στις προηγούμενες περιπτώσεις\nμας ενδιέφερε ο χρόνος πριν και μετά την υπέρβαση του αντίστοιχου ορίου, όπως π.χ.\nστο κατώφλι ή στη γέφυρα, εδώ το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στο ίδιο το όριο που έχει\nτη δυνατότητα κίνησης.  100Διακόπτες Κελύφους101  Στην περίπτωση της πόρτας, χωρισμός και σύνδεση είναι δύο πλευρές του\nίδιου ενεργήματος22. Η πόρτα θέτει έναν αρμό ανάμεσα στο χώρο του ανθρώπου\nκαι σε όσα βρίσκονται εκτός αυτού, αίρει τον χωρισμό ανάμεσα στο μέσα και το έξω,\nενώ ακριβώς επειδή μπορεί να ανοίξει, η κλειστότητά της δίνει την αίσθηση μιας\nεντονότερης απομόνωσης από κάθε τι που βρίσκεται πέρα από αυτόν τον χώρο, σε\nσύγκριση με έναν απλό μεμονωμένο τοίχο. Συνεπώς, η πόρτα αποτελεί οριακό σημείο\nμεταξύ οριοθετημένου και απεριόριστου, όχι μόνο ως διαχωριστικό, αλλά κυρίως ως\nδυνατότητα διαρκούς εναλλαγής. Με αυτή την έννοια, βλέπουμε την πόρτα περισσότερο\nως μηχανισμό εναλλαγής παρά ως όριο. Στην περίπτωση του παραθύρου, η ιδιαιτερότητα\nέγκειται στη διαφορά πρόθεσής του ως αρχιτεκτονικό στοιχείο23.\nΠαρόμοια, η πρόθεση της εισόδου σχετίζεται με τη λογική που εγκαθιστά το\nκατώφλι και διαφέρει από αυτή της εξόδου, κάτι που συχνά επηρεάζει το σχεδιασμό,\nόπως ενδεικτικά παρατηρείται στους ναούς. Πιο συγκεκριμένα στους γοτθικούς ναούς,\nη είσοδος είναι η μικρότερη μιας σειράς διαδοχικών αψίδων που οδηγούν τον πιστό\nσταδιακά προς το εσωτερικό. Κατά την αντίστροφη πορεία, δεν παρατηρείται αντίστοιχος\nσχεδιασμός της εξόδου. \t22« Ένας τοίχος είναι βουβός, η πόρτα μπορεί και μιλάει». Simmel Georg, Κοινωνιολογία και φιλοσοφία του χώρου,\nΓέφυρα και Πόρτα, σελ.194-199\t23Η πόρτα διαφέρει από το παράθυρο γιατί η μετάβαση γίνεται σχεδόν αποκλειστικά από το εσωτερικό στο εξωτερικό, έχει διαπερατότητα κατά τρόπο χρόνιο και συνεχή ενώ στο παράθυρο η κατεύθυνση είναι μονομερής και μόνο\nως οπτική αντίληψη. (σημειώσεις από το κείμενο Γέφυρα και Πόρτα του Georg Simmel )102103 Ο μηχανισμός – διακόπτης συνήθως λειτουργεί με παρόμοιο τρόπο και για τις δυο\nπλευρές. Παρόλα αυτά, ποιοτικά και ποσοτικά τις επηρεάζει διαφορετικά. Ένα παράθυρο\nή μια κινητή οροφή, για παράδειγμα, μπορεί να μετατρέψει έναν εσωτερικό χώρο σε εν\nδυνάμει ημιυπαίθριο, ενώ ο αμιγώς υπαίθριος χώρος γύρω από αυτό θα επηρεαστεί\nποιοτικά και ποσοτικά λιγότερο. Μεγαλύτερου μεγέθους κινητές επιφάνειες του\nκελύφους ενός κτιρίου, επίσης, ανήκουν στην ίδια κατηγορία μηχανισμών τροποποίησης\nκαι κυρίως επέκτασης ενός χώρου, κάτι που αφορά στη διαλεκτική του μέσα και του\nέξω με λιγότερο σημειακό τρόπο. Όσο είναι «ανοιχτό» το κέλυφος, δημιουργείται μια\nευρύτερη ζώνη ημιυπαίθριων χώρων που λειτουργεί ενοποιητικά μεταξύ του μέσα και\nτου έξω. Το κτιστό εκτείνεται προς το άκτιστο, και αντιστρόφως, αφού η σφαίρα επιρροής\nτου καθενός μεγαλώνει σε σύγκριση με την προηγούμενη «κλειστή» περίπτωση.\nΤέλος, στα πλαίσια της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής, υπάρχουν παραδείγματα\nκατασκευών διπλού κελύφους, όπου το δεύτερο (εσωτερικό) κέλυφος λειτουργεί σαν\nδιακόπτης επιτρέποντας ή όχι στο εσωτερικό του κτιρίου να επηρεαστεί θερμοκρασιακά\nαπό την ενδιάμεση ζώνη αέρα. 104105ΕΠΙΜΕΤΡΟ\tΟ δομημένος χώρος, όπως προαναφέρθηκε, ουσιαστικά χωρίζει σε ενότητες\nαυτό που προϋπάρχει της οργάνωσης του χώρου, το μη διαμορφωμένο ενιαίο «κενό».\nΟι ξεχωριστές ενότητες – υποσύνολα, στα σημεία επαφής τους, διαμορφώνουν περιοχές\nμε ιδιαίτερα χωρικά χαρακτηριστικά. Την αντίληψη του χώρου ως σύνολο την καθορίζουν\nαυτές ακριβώς οι οριακές περιοχές που συνδέουν τα επιμέρους χωρικά υποσύνολα, καθώς\nαυτές επιτρέπουν τη μετάβαση από τη μια χωρική ενότητα στην άλλη, διασφαλίζοντας\nέτσι μια συνεχή κίνηση του σώματος στο χώρο. Έτσι, προκύπτει ότι η διαχείριση αυτών\nτων κρίσιμων απολήξεων κάθε ενότητας αποτελεί βασικό σχεδιαστικό – συνθετικό ζήτημα\nγια την αρχιτεκτονική.\nΑποσκοπώντας στη δημιουργική διαχείριση τέτοιων ζητημάτων, επιδιώξαμε\nμια θεωρητική ανάλυση των προθέσεων (λειτουργιών, περιπτώσεων) του ενδιάμεσου\nσε σχέση με τη μετάβαση του σώματος : προθέσεις ένωσης, προετοιμασίας, αλλαγής\nεπιπέδου, διανομής ή συνδυασμού τους. Η αναγωγή σε γενότυπους επιτρέπει την\nκατανόηση των βασικών αρχών των επιμέρους προθέσεων, εφόσον δεν λαμβάνει υπόψη\nτα τυπολογικά της χαρακτηριστικά, η αναπαραγωγή των οποίων οδηγεί συνήθως σε μια\nαδρανή διαδικασία αρχιτεκτονικού σχεδιασμού. Παρόλα αυτά, οι ισχύουσες χωρικές και\nχρονικές συνθήκες της ενδιάμεσης περιοχής επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο το σώμα\nβιώνει τη μετάβαση, για αυτό στην παρούσα εργασία αναλύονται θεωρητικά κάποια\nπαραδείγματα και υποστηρίζεται ότι ο ενδιάμεσος χώρος προτίθεται με ορισμένους\nτρόπους να καθορίσει έναν τρόπο μετάβασης του σώματος.\nΣυζητώντας τη διαλεκτική των δυαδικών σχέσεων και επιχειρώντας ένα\nσυσχετισμό μεταξύ της δομής της χώρου και της δομής της γλώσσας, μπορούμε να\nπαρατηρήσουμε ότι και οι δύο δημιουργούνται από την παράθεση ανοιχτών και\nκλειστών στοιχείων (αντιθετικών στοιχείων). Οι λέξεις προκύπτουν από συλλαβές (συν +\nλαβή), οι οποίες, κατά κύριο λόγο, δημιουργούνται από τη σύζευξη συμφώνων (κλειστά)\nμε φωνήεντα (ανοιχτά). Η χρήση των ημιφώνων που τοποθετούνται εμβόλιμα μέσα\nστη συλλαβή, ορίζοντας με κάποιο τρόπο τη μετάβαση μεταξύ κλειστού και ανοιχτού,\nαντιστοιχεί στη διαχείριση των ενδιάμεσων περιοχών μεταξύ αντιθετικών στοιχείων του\nδομημένου χώρου.106107Η συλλογή των σχολίων που παρατίθεται στο παρόν ερευνητικό αφορά στις\nτέσσερις βασικές κατηγορίες ενδιάμεσων μεταβατικών χωρικών συγκροτήσεων, οι οποίες,\nθεωρούμε ότι, σε συνδυασμό, αποδίδουν όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις, επιτρέποντας\nτην αναγνώριση των βασικών περιπτώσεων της ένωσης, της προετοιμασίας, της αλλαγής\nεπιπέδου και της διανομής και δύναται να χρησιμοποιηθούν συνθετικά ανάλογα με την\nκάθε φορά σχεδιαστική πρόθεση. Με αυτόν τον τρόπο επιδιώκεται να δημιουργηθεί μία\nσυνθετική παλέτα συστατικών μονάδων, που αυτόματα μετατρέπεται σε τμήμα ενός\nλεξιλογίου της αρχιτεκτονικής των ενδιάμεσων χώρων.\nΟ χώρος είναι πολύ πιο συνεχής και ρευστός από όλες τις ιδεατοτυπικές 24\nανασυγκροτήσεις του. Παρόλα αυτά, σε μια διαδικασία ανάγνωσής του και κατασκευής\nορισμένων μοντέλων, δηλαδή ασυνεχών δομών, οφείλουμε να εστιάζουμε στις στιγμές\nτης μετάβασης και στα ιδιάζοντα μεσοδιαστήματα των χωρικών τμημάτων. Εξ ορισμού,\nοι εν λόγω κατασκευές δε μπορεί παρά να έχουν αφηρημένο, θεωρησιακό, ακόμη και\nκάπως τεχνητό χαρακτήρα. Εν τούτοις, παρά τους κινδύνους υπεραπλούστευσης τους\nοποίους εγκυμονεί η προσπάθεια κατασκευής μιας περιγραφικής γλώσσας για το χώρο,\nείναι πιθανό η εξαγωγή συμπερασμάτων που αφορούν ένα τμήμα της έννοιάς του να\nαποτελέσει αφορμή για περαιτέρω σχετικές μελέτες.\nΟ,τι αυτή η Ερευνητική Εργασία επεχείρησε είναι η συγκρότηση ενός μοντέλου\nέρευνας, το οποίο εμπλουτιζόμενο και κάθε φορά χρησιμοποιώντας τα κατάλληλα\nκριτήρια θα συμπληρώνει την προβληματική που αφορά στην αντίληψη του χώρου μέσω\nκυρίως της κίνησης και της μετάβασης των σωμάτων και, ίσως πιο γενικά, στα ζητήματα\nπου σχετίζονται με τη σωματική πρόσληψη του (αρχιτεκτονικού) χώρου.24\tΥπάρχει ένας όρος του max weber: ideal types που παραπέμπει στις καθαρές (δηλαδή μη πραγματοποιήσιμες )\nμορφές που μπορεί να λάβει ένα κοινωνικό φαινόμενο, ένας θεσμός, κτλ πχ η πυρηνική οικογένεια, η εμπορική\nπόλη κτλ αυτός ο όρος για πολύ καιρό μεταφράστηκε ως « ιδανικός τύπος» αλλά μια κατοπινή – μετά το ΄85, μετάφραση το απέδωσε ως: ιδεατoτυπικές μορφές – καινούρια λέξη και πιο κοντά στο weber - . Σήλια Νικολαϊδου, Η\nκοινωνική οργάνωση του αστικού χώρου, εκδ. Παπαζήση, Αθήνα, 1993, σελ. 201108\n109ΠΑΡΑΡΤ110ΗΜΑ111 ΟΠΤΙΚΟΥΛΙΚΟ Εξώφυλλο του album “Abbey Road” , Beatles. (www.beatles.com)\n Henry Cartier-Bresson, “Brie”, Brie, France, 1968 (www.kentbeatty.com)\n Encyclopedie de Diderot, 1751 (www.wikipedia.com)\n Datascapes, MVRDV (www.mvrdv.nl)\n Φωτογραφία από το βιβλίο του George Perec, Σκέψη / Ταξινόμηση.\n Εικονίδια των πέντε κατηγοριών που αναλύουμε στο κείμενο. Από αριστερά προς τα δεξιά :\nένωση, προετοιμασία, αλλαγή επιπέδου, διανομή, επέκταση.\n Προσωπικό Αρχείο, Νεκροταφείο Pere-Lachaise, Παρίσι.\n Σκίτσα του Δ. Φατούρου από το βιβλίο Οργάνωση του χώρου και Γεωμετρική οργάνωση, η\nσυντακτική δομή της αρχιτεκτονικής.\n Κυμάτια αρχαιοελληνικών ναών. Σημεία αλληλοδιείσδυσης πλήρους και μη-πλήρους.\n Ακροκέραμο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ημιτόνιου, κατά τον Δ. Φατούρο.\n Φωτογραφία από τη διαμόρφωση του Δ. Πικιώνη γύρω από την Ακρόπολη. Η σχέση των λίθινων\nεπιφανειών και του φυσικού εδάφους είναι σχέση ημιτονίου.\n Φωτογραφίες από το βιβλίο του Γ. Πεπονή, Χωρογραφίες.\n Φωτογραφία από το κείμενο του Δ. Φατούρου Μορφώματα Χώρου.\n Henry Cartier-Bresson, “The Berlin Wall”, Berlin, Germany, (www.hasselbladfoundation.org)\n Η ένωση γίνεται το μέσο που επιτρέπει τη μετάβαση. Εικόνες χρήσης αντίστοιχων μέσων.\n Καρέ από animation. Η μία πλευρά υπερέχει της άλλης λόγω του ότι μεταβάλλεται η σχετική\nθέση του μεταβαίνοντος σώματος από τις δύο άκρες.\n Σκίτσο του Leonardo Da Vinci. Φωτογραφία κατασκευής γέφυρας. Η κατασκευή ξεκινάει από τα\nάκρα και σταδιακά φτάνει στο κέντρο.\n Παραδείγματα κατασκευών τα οποία προσδίδουν στο ανθρώπινο σώμα επιπλεόν δυνατότητες\nκίνησης ή / και θέασης.\n Καρέ από animation. Πιθανές κινήσεις σε σχέση με τη γέφυρα. Εποπτεία.\n Καρέ από animation. Στη σήραγγα, η κίνηση διαρρηγνύει την ακινησία.\n Συμβολική χρήση της γέφυρας στην πίσω όψη των χαρτονιμισμάτων του Ευρώ. (http://images.\n Συνήθειες που σχετίζονται με το κατώφλι. Φωτογραφία από χώρα της Ανατολής όπου ο κόσμος\nαφήνει τα υποδήματά του έξω από το σπίτι ή το ναό.(http://www.rogerandfrances.com)\n Rites de Pasage στην Ουρουγουάη. Το πέρασμα από την εφηβεία στην ενηλικίωση. (www.bet.\ncom)112 Καρέ από animation. Κατά τη διάρκεια της μετάβασης στο κατώφλι, στοιχεία του ενός χώρου\nαφαιρούνται σταδιακά , ενώ στοιχεία του άλλου προστίθενται.\n Εικόνες από το βιβλίο του Herman Hertzberger Μαθήματα για Σπουδαστές της Αρχιτεκτονικής,\nκεφ. Το Ενδιάμεσο.\n Kαρέ από animation. Σταδιακή ανάμειξη.\n Kαρέ από animation. Εξοπλισμός κατωφλιού.\n Φωτογραφίες. Στην παρόδια στοά και στους ημιυπαίθριους χώρους, θεωρούμε το στεγασμένο\nτμήμα της κατασκευής λειτουργεί ταυρόχρονα ως κατώφλι και ως διάδρομος.\n Φωτογραφία από προσωπικό αρχείο. Ελαφριά ημιυπαίθρια κατασκευή στο Ρέθυμνο.\n Καρέ από animation. Καθώς μεταβάλλεται το ποσοστό της κλισης, επηρεάζεται η άνεση με την\nοποία θα πραγματοποιηθεί η μετάβαση.\n Εικόνα από το βιβλίο Σκάλες του Walter Meyer-Bohe.\n Εικόνες από το βιβλίο του Neufert.\n Φεουδαρχικός πύργος παρατήρησης.\n Καρέ από animation. Προσθετική θέαση κατά την άνοδο.\n Συγκριτικός πίνακας των υψηλότερων ουρανοξυστών.\n Φωτογραφία όψης κτιρίου στο Hong Kong.\n Συσχέτιση ανελκυστήρα και μετρό.\n Παραδείγματα “διαδρόμων” σε διαφορετικές κλίμακες.\n Διάγραμμα περιπτώσεων διαφόρων αναλογιών διαδρόμου και σώματος.\n Εικόνες διαδρόμων με διαφορετικά μεγέθη. Αίσθηση χώρου.\n Απόσπασμα από το βιβλίο του Walter Benjamin, Σαρλ Μπωντλαίρ, ένας λυρικός στην ακμή\n Kαρέ από animation. Ενεργοποίηση ή απενεργοποίηση εξομάλυνσης συνθηκών.\n Είδη διακοπτών. Πιθανές διατάξεις σε αντιστοιχία με αρχιτεκτονικά μεταβλητά στοιχεία.\n Καρέ από animation. Αρχιτεκτονικά στοιχεία που λειτουργούν ως διακόπτες.\n Φωτογραφίες γοτθικών αψίδων.113 Σκίτσο. Η βιοκλιματική λειτουργία του διπλού κελύφους.(http://anelixi.org)\n Robert Frank, 34th Street, NY, 1951 (http://crashinglybeautiful.tumblr.com)\n Προσωπικό Αρχείο. Ανάλυση κάθε παραδείγματος μεταβατικού ενδιάμεσου με βάση τις πέντε\nκατηγορίες που πραγματεύεται το παρόν ερευνητικό.ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ1. Πεπονής Γιάννης, Χωρογραφίες – ο αρχιτεκτονικός σχηματισμός του νοήματος, εκδ. Αλεξάνδρεια, Οκτώβριος 2003\n2. Heidegger Martin, Κτίζειν Κατοικείν Σκέπτεσθαι, μετ: Γιώργος Ξηροπαΐδης, Πλέθρον, 2008\n3. George Perec, Χορείες Χόρων, μετ: Αχιλλέας Κυριακίδης, εκδ. Ύψιλον\n4. George Perec, Σκέψη / Ταξινόμηση, μετ: Λίζυ Τσιριμώκου, εκδ. Αγρα, Αθήνα, 2005\n5. Χριστίδης Α.-Φ. , Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας, Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών,\n6. Φατούρος, Δ.Α. , Οργάνωση του χώρου και Γεωμετρική οργάνωση, η συντακτική δομή της\nαρχιτεκτονικής, Σημειώσεις μαθημάτων, Θεσσαλονίκη, 1979\n7. Φατούρος, Δ.Α. , Σημειώσεις αρχιτεκτονικής αναλύσεως, Νέα Εστία, τχχ. 672-675, 1955\n8. Κοτιώνης Ζήσης, Η τρέλα του τόπου, Αρχιτεκτονική στο ελληνικό τοπίο, κεφ. Το ερώτημα της\nκαταγωγής στο έργο του Δ. Πικιώνη, ΙΙ. Οι διαμορφώσεις της Ακρόπολης, εκδ. Εκκρεμές, Αθήνα,\n20041149. Α. Μ. Κωτσιόπουλος, Κριτική της αρχιτεκτονικής θεωρίας, University Studio Press, θεσσαλονίκη,\n10. Φατούρος, Δ.Α.,«Μορφώματα Χώρου», Θέματα Χώρου και Τεχνών, τχ. 22, 1991\n11. Simmel Georg, Κοινωνιολογία και φιλοσοφία του χώρου, Γέφυρα και Πόρτα, σελ.194-199\n12. Σταυρίδης Σταύρος, Προς μια ανθρωπολογία του κατωφλιού\n13. Bourdieu Pierre, The Logic of Practice, κεφ. The Kabyle house or the world reversed, Polity Press,\nCambridge U.P., 1990\n14. Herman Hertzberger ,Μαθήματα για Σπουδαστές της Αρχιτεκτονικής, κεφ. Το Ενδιάμεσο,\n15. Βenjamin Walter, The arcades project, Cambridge ; London : The Belknap Press of Harvard University Press, c1999\n16. Κωνσταντινίδης Άρης, Η αρχιτεκτονική της αρχιτεκτονικής, ημερολογειακά σημειώματα, εκδ.\nΑΓΡΑ, Αθήνα, Μάρτιος 2004\n17. Νικολαϊδου Σήλια, Η κοινωνική οργάνωση του αστικού χώρου, εκδ. Παπαζήση, Αθήνα, 1993\n18. Benjamin Walter, Σαρλ Μπωντλαίρ, ένας λυρικός στην ακμή του καπιταλισμού, εκδ. Αλεξάνδρεια,\n19. Πάνος Κούρος, Κατασκευάζοντας τη δημόσια σφαίρα, Εργασίες 2002-2007, Εργαστήριο\nεικαστικών τεχνών , Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Πανεπιστήμιο Πατρών\n20. Walter Meyer-Bohe, Σκάλες, Εκδότης Μ. Γκιούρδας, Αθήνα, 1982\n21. Richard Scoffier, Τάκης Κουμπής, Εκλάμψεις της πόλης, εκδ. Futura, Αθήνα, Απρίλιος 2007\n22. Αστικό κενό, Δράσεις 1998-2006, εκδ. Futura, Αθήνα, 2007\n23. Ανανιάδου-Τζημοπούλου Μαίρη, Σχεδιασμός Αστικών Χώρων, Κριτική και Θεωρία, Σύγχρονες\nτάσεις σχεδιασμού, εκδ. Ζήτη, Θεσσαλονίκη, 1992115ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΕΣΠΗΓΕhttp://el.wikipedia.org\nwww.youtube.comΕΝΘΕΤΑΑ. Ε. Παπανούτσος, Αισθητική, εκδ. Ίκαρος, Αθήνα 1956, σ.63\nΒ. G. Perec, Σκέψη/ Ταξινόμηση, Οι τόποι ενός στρατηγήματος, εκδ. ΑΓΡΑ, Αθήνα 2005, σ. 110\nΔ. Φ. Ντοστογιέφσκι, Το Υπόγειο, εκδ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 2006, σ. 123\nΕ. W. Benjamin ,Τα παιδικά χρόνια στο Βερολίνο, εκδ. ΑΓΡΑ, Αθήνα 2005, σ. 95\nΣΤ. Ε. Ιonesco, Ο Μοναχικός, εκδ. ΗΛΕΚΤΡΑ, Αθήνα 2006, σ. 37116Σ117All pages:68111213161921232728303435363841444648505254586064666872747678808286909498100102104106108112113114115116InfoSaveLikeShareDownloadMoreΠΡΟΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΒΑΣΗΣ | Η ΠΑΛΕΤΑ ΤΟΥ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΥ Published on Feb 22, 2011 ερευνητικη εργασια με θεμα τη διαχειριση των ενδιαμεσων μεταβατικων χωρων. Επιμελεια: Μαντε Ελιζα | Σιερρα Αρτεμις Επιβλεπων: Λοης Παπαδοπο...See MoreelisamanteFollowRead moreRead moreSimilar toPopular nowJust for youGo explore


Νέο κρούσμα βίας στον αθλητισμό - Επίθεση στο πούλμαν του Τυρνάβου - Newsit.gr\nNewsit / Αθλητικά / Νέο κρούσμα βίας στον αθλητισμό – Επίθεση στο πούλμαν του Τυρνάβου\nΝέο κρούσμα βίας στον αθλητισμό – Επίθεση στο πούλμαν του Τυρνάβου\nΔημοσιεύθηκε: 20.05.2012 | 17:41\nΟι επιθέσεις σε πούλμαν ομάδων φαίνεται πως γίνονται σιγά σιγά... μόδα! Η αναμέτρηση για την 21η αγωνιστική του 2ου ομίλου της Football League 2, ανάμεσα στον Εθνικό Γαζώρου και τον Τύρναβο αναβλήθηκε, καθώς οι φιλοξενούμενοι δέχθηκαν επίθεση λίγο πριν την άφιξή τους στο Δημοτικό Στάδιο Σερρών. Πληροφορίες για τραυματισμένους ποδοσφαιριστές!\nΟι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν πως το πούλμαν που μετέφερε την αποστολή του Τυρνάβου στο γήπεδο δέχθηκε επίθεση από περίπου 30 άτομα. Μάλιστα λέγεται ότι τρείς παίκτες τραυματίστηκαν ελαφρά και μεταφέρθηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Σερρών!\nΕτσι, ο αγώνας που ήταν προγραμματισμένος για τις 17:00, δεν ξεκίνησε, καθώς στον αγωνιστικό χώρο παρατάχθηκε μόνο η ομάδα του Εθνικού Γαζώρου μαζί με τους διαιτητές. Πλέον, η τύχη της αναμέτρησης αναμένεται να κριθεί από την πειθαρχική επιτροπή της Football League – Football League 2.\nΌλα αυτά, μετά την επίθεση στο πούλμαν της αποστολής του μπασκετικού Παναθηναϊκού, αλλά και στο κάψιμο του πούλμαν της ομάδας πόλο του Ολυμπιακού.\nΈκαψαν το πούλμαν του Ολυμπιακού! – Δείτε ΦΩΤΟ\nΡεζίλεψαν τη χώρα την ημέρα της τελετής παράδοσης της Ολυμπιακής Φλόγας – Ενέδρα με μαρμαρόπετρες στο πούλμαν του Παναθηναϊκού.


Bhutan & PRIZM\nΛανσάρεται επίσημα το κρυπτονόμισμα του Bhutan, Prizm. Καλείται το κρυπτονόμισμα των ανθρώπων.\nΜετάφραση Βαγγέλης Λάτρας για την http://PRIZM.GR\nΤο κρυπτονόμισμα του Bhutan, Prizm, λανσάρεται πλέον επίσημα στο Βασίλειο του Μπουτάν. Η μικρή ασιατική χώρα γίνεται πλέον η πρώτη στην περιοχή που ξεκινάει το δικό της κρυπτονόμισμα που ονομάζεται Prizm. Σύμφωνα με το επίσημο δελτίο τύπου, το επίσημο κρυπτονόμισμα του Βασιλείου του Μπουτάν, Πρίζμ υποστηρίζεται από τις αρχές της χώρας. Θα είναι στο ίδιο επίπεδο με το νόμισμα της χώρας και θα απολαμβάνει τα ίδια προνόμια και καθεστώς. Το Μπουτάν έχει εκπλήξει τα γειτονικά έθνη, όπως η Κίνα, που αναπτύσσει το δικό της κρυπτονόμισμα. Χαρακτηρισμένη ως «αρνητική στον άνθρακα» και «το ευτυχέστερο έθνος στον κόσμο», η χώρα είναι μια ανέγγιχτη φυσική απόλαυση.\nΤο Bhutan Prizm ανακοινώνεται ζωντανά με τυμπανοκρουσίες\nΤο κρυπτονόμισμα βρισκόταν υπό εκτεταμένη ανάπτυξη κάτω από το καθεστώς της χώρας. Οι δοκιμές διεξήχθησαν σε όλο τον κόσμο για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητά του. Ακόμη και η παράλληλη εξόρυξη (paramining) δημιουργήθηκε για να εγγυηθεί την ασφαλή εφαρμογή. Τώρα το Prizm είναι έτοιμο να χρησιμοποιηθεί από τους κατοίκους της χώρας στην καθημερινή τους ζωή. Είναι ενδιαφέρον ότι το Bhutan Prizm είναι απαλλαγμένο από εκμετάλλευση από μεγάλες φάρμες εξόρυξης. Είναι ένα κρυπτονόμισμα στην πιο αληθινή του έννοια αφού φθάνει ακόμα και τα φτωχότερα μέλη της κοινωνίας. Οι προγραμματιστές διασφάλισαν ότι εξυπηρετεί το σκοπό του εμπλουτισμού των ζωών των φτωχών κατοίκων της χώρας, ενισχύοντας τα οικονομικά τους. Σύμφωνα με την επίσημη δήλωση, η χώρα θα εκδώσει ένα ηλεκτρονικό πορτοφόλι Prizm σε κάθε κάτοικο. Οι κάτοικοι μπορούν να εξορύξουν Prizm καθώς και να πραγματοποιήσουν μια συναλλαγή χρησιμοποιώντας αυτή τη συσκευή που δίδεται από την κυβέρνηση. Μπορούν επίσης να έχουν πρόσβαση στο Prizm χρησιμοποιώντας τα smartphones τους, τους επιτραπέζιους υπολογιστές, τα tablet ή τους φορητούς υπολογιστές.\nΤο Bhutan Prizm στοχεύει στην πραγματική αποκέντρωση των ανθρώπων\nΗ κυβέρνηση του Μπουτάν θα πιστώσει 100 Prizm στο λογαριασμό της συσκευής κάθε κατοίκου. Για να το πετύχει αυτό, θα επενδύσει πενήντα εκατομμύρια δολάρια ($ 50 εκατ.) Που θα βοηθήσουν επίσης στην οικοδόμηση της αρχιτεκτονικής του. Οι κάτοικοι της χώρας θα μπορούν να τις χρησιμοποιούν σε όλα τα καταστήματα, τα γραφεία και τους δημόσιους χώρους. Θα τους βάλει στην πορεία προς την οικονομική ανεξαρτησία. Το Prizm χαρακτηρίζεται από χαμηλό λειτουργικό κόστος, απόλυτα αποκεντρωμένη αρχιτεκτονική και ευρεία χρήση. Εξασφαλίζει ότι ακόμη και οι φτωχότεροι κάτοικοι της χώρας έχουν πρόσβαση στο σύστημα. Σιγά σιγά, θα φτάσει στην κατάσταση του ngultrum. Οι κοινωνικές υπηρεσίες και οι δημόσιοι υπάλληλοι μπορούν να επιλέξουν να λάβουν τους μισθούς τους σε Prizm.\nΕπίσημη πηγή: https://www.cryptopolitan.com/bhutan-prizm-launched/\nYouTube : https://youtu.be/Au3QBbuyc2M\nWikipedia : https://el.wikipedia.org/wiki/Μπουτάν\nΥπερσύνδεσμοι (Links) περισσότερων πηγών (στα Αγγλικά) για το πιό πάνω θέμα\nΠρεσβεία του Μπουτάν - Embassy of Bhutan (PDF file)\nAs per the official statement, the country will issue a Prizm e-wallet to every resident. Residents can mine Prizm as well as undertake a transaction using this device given by the government. They can also access Prizm using their smartphones, desktops, tablets, or laptops. Bhutan Prizm aims for true decentralization for people\nWikipedia : https://en.wikipedia.org/wiki/Bhutan\nLinks of more sources on above subject\nEmbassy of Bhutan (PDF file)


Μοράις στο Gazzetta: «Ο Τζιοβίνκο βλέπει τον ΠΑΟΚ σαν τη Γιουβέντους» | Gazzetta\nΟ Σεμπαστιάν Τζιοβίνκο αποτελεί προσωπική επιλογή του Ραζβάν Λουτσέσκου. Ο Ρουμάνος δούλεψε με τον Ιταλό στην ομάδα της Σαουδικής Αραβίας. Με τον νυν προπονητή του Δικεφάλου συνεργάστηκα για λίγο, ωστόσο, και ο Ζοζέ Μοράις στην παράδοση - παραλαβή της τεχνικής ηγεσίας. Ο Μοράις πλέκει το εγκώμιο του Ραζβάν Λουτσέσκου και πιστεύει ότι θα βγάλει και πάλι τον πιο ανταγωνιστικό εαυτό του Τζιοβίνκο.\n«Τον γνώριζα από την Ιταλία, εγώ ήμουν στην Ίντερ στο σταφ του Μουρίνιο και εκείνος στη Γιουβέντους. Είναι απίστευτο ταλέντο. Έχει τα πάντα, γι' αυτό και έκανε αυτήν την καριέρα. Δεν είναι τυχαίο ότι έπαιξε στην εθνική Ιταλίας.\nΠριν κλείσουμε τη συζήτηση, ο Ζοζέ Μοράις έδωσε τη δική του τεχνικο-τακτική σκοπιά. Εκτίμησε ότι ο Τζιοβίνκο θ' απελευθερώσει και θα εκτοξεύσει τον συμπατριώτη του, Νέλσον Ολιβέιρα.