Ιωάννα Καπουρελάκου. Η Ελληνίδα πιανίστα που βρίσκεται στην 20άδα των jazz μουσικών του πλανήτη - Cat Is Art\nΙωάννα Καπουρελάκου. Η Ελληνίδα πιανίστα που βρίσκεται στην 20άδα των jazz μουσικών του πλανήτη\nΤο να βρεθεί μια Ελληνίδα πιανίστα της τζαζ δίπλα στις μεγάλες μπάντες της Νέας Υόρκης δεν είναι και τόσο εύκολο, ούτε και συνηθισμένο. Να όμως που η Ιωάννα Καπουρελάκου κατάφερε μόνο με το πιάνο της και με μία δική της σύνθεση να πάρει μέρος στον πρώτο διεθνή διαγωνισμό για μουσικούς της τζαζ στο Διαδίκτυο. Αρχικά οι κριτές την επέλεξαν ανάμεσα στα 70 best videos. Στη συνέχεια, στους ημιτελικούς, την πρώτη κιόλας μέρα, η βαθμολογία που της έδωσε η διεθνής επιτροπή, συν τις ψήφους του κοινού στο εξωτερικό, της εξασφάλισαν μια θέση στα 35 καλύτερα και όταν ολοκληρώθηκε ο διαγωνισμός η Ιωάννα, ολομόναχη, χωρίς πολυμελή ορχήστρα και εντυπωσιακά εφέ κατέκτησε περίοπτη θέση μέσα στην πρώτη 20άδα των best jazz videos.\nΤην Ιωάννα Καπουρελάκου, είχαμε την τύχη να απολαύσουμε στο 5ο Open September που έγινε στον Πολυχώρο Vault. Εκεί σε μια ιδιαίτερη βραδιά τζαζ πιάνου με έναν άκρως προσωπικό τρόπο ερμηνείας παρουσίασε τους… δασκάλους της, Bach, Beethoven, Liszt, Hindemith, Agostini, Gershwin, Oscar Peterson, Bill Evans, Ron Carter και άλλους σπουδαίους, ενώ παράλληλα μας διηγήθηκε επτά ιστορίες με τον δικό της παραμυθένιο τρόπο.\nΠράγματι η Ιωάννα έχει μια ξεχωριστή συνταγή επικοινωνίας με το κοινό. Αυτό το διαπίστωσα μόλις έμαθα – με τον παρακάτω τρόπο – όλα όσα προετοίμαζε. Έλεγε λοιπόν:\n«Διαβάσατε ποτέ σε δελτίο Τύπου πως… ο ατάλαντος, μετριότατος «Χ» καλλιτέχνης, την τάδε του μηνός, θα χτυπάει το πιάνο μέχρι να πάθουν τ’ αυτιά σας κι ενώ εσείς θα θέλετε να φύγετε, δεν θα υπάρχει διάλειμμα; Θα παίζει ακαταλαβίστικα πράγματα και ταυτόχρονα ενώ θα βαριέστε, θα νιώθετε και μία ντροπή που δεν καταλαβαίνετε από… τέχνη; Άρα; Δελτίο Τύπου: Άκυρο. Και επειδή όλοι με άριστα παμψηφεί τα πήραμε όοολα τα διπλώματα και μετά σπουδάσαμε στα πέρατα της γης, λέω πως ούτε συνέντευξη μετά βιογραφικού να δώσω. Μπορώ όμως να σας δώσω μια υπόσχεση: Εκείνο το βράδυ θα κρατώ στην αγκαλιά μου μια πολύχρωμη συλλογή, που θα μοιραστώ μαζί σας. Μία συλλογή από καρπούς και αρώματα που μάζεψα με κόπο και αγωνία, όλα αυτά τα χρόνια, μελετώντας τους θρύλους της Jazz και τις μεγάλες μορφές της κλασικής μουσικής. Θα σας διηγηθώ επτά σύντομες ιστορίες που αφορούν στις διασκευές μου. Παρέα με ένα «ιδιαίτερο» πιάνο, θα κάνω: ό,τι περνάει από τα χέρια μου».\nΑυτά έγραφε η Ιωάννα στο δικής της «σύνθεσης» δελτίο Τύπου. Και μόνο το γεγονός ότι δεν ήθελε να δώσει συνέντευξη ήταν για μένα μια πρόκληση. Έτσι το ίδιο βράδυ, μετά την παράσταση, την ευχαρίστησα επειδή μας ταξίδεψε και με την ερμηνευτική της δεινότητα στο πιάνο και με τις παραμυθένιες αφηγήσεις της. Στη συνέχεια, της έδωσα 21 λέξεις – 21 ερωτήσεις. Μου μίλησε και off the record και on the record. Το σίγουρο είναι ότι με ταξίδεψε με έναν τρόπο μαγικό χαρίζοντας σε όλους μας ένα δώρο, που το φύλαξε για το τέλος της κουβέντας μας.\nAdagio …Άνετα, αργά, ξεκίνημα\n* Οι μνήμες, από την παιδική μου ηλικία, ξεκινούν εκείνον το Σεπτέμβρη. Τότε που βίωσα για πρώτη φορά, την έννοια της επιθυμίας και της διεκδίκησης και μάλιστα στο έπακρο.\n[Αχ! Θα το σπάσουν, άδικα περιμένω τη σειρά μου, η μαμά της έρχεται να το πάρει. Θα το κρύψει στην ντουλάπα, δεν προλαβαίνω]\n-«Σε παρακαλώ», ακούω τη φωνή μου να τονίζει ικετευτικά τις λέξεις.\n-«Δωσ’ το μου λίγο να παίξω. Δεν θα το χτυπάω σαν τα άλλα παιδιά. Εγώ θα στο προσέχω».\n-«Καλά παρ’ το» είπε αδιάφορα η επτάχρονη Ασπασία και άφησε στην αγκαλιά μου το δώρο των γενεθλίων της. Ένα πιανάκι. Δίπλα, στο ύψος των ματιών μου, μια ροτόντα. Εκεί το ακούμπησα, ανάμεσα σε δεκάδες γλυκά και ζαχαρωτά. Κι έτσι, στις μύτες των ποδιών μου, πλημμυρισμένη από το άρωμα της ζάχαρης, έπαιξα το πρώτο μου «τραγούδι». Όμως δεν υπήρξε χειροκρότημα στο μονοφωνικό μου debuto. Αντ’ αυτού ένα πολυφωνικό crescendo άρχισε να φτάνει από τη βεράντα. Η μία μετά την άλλη – με την ίδια ερώτηση και απάντηση – οι φωνές των μαμάδων, έπλεκαν μία fuga:\n«Ποιο παιδάκι παίζει;»\nΜια fuga που με έφερε απέναντι στη δική μου μαμά, να δίνω εξηγήσεις για το πώς ξέρω να παίζω πιάνο. (Για μένα ήταν αυτονόητο να ξέρω τις νότες από την αδερφή μου, που έπαιζε κιθάρα). Αργότερα, στο δρόμο της επιστροφής, την κράτησα από το χέρι και τη ρώτησα:\n-«Μαμά μπορείς να μου πάρεις κι εμένα ένα τέτοιο πιανάκι;».\n-«Θα σου πάρω ένα αληθινό», απάντησε και τότε, στα γενέθλια της Ασπασίας γεννήθηκα κι εγώ.\nDolce …Κρεμ καραμελέ\n-«Και πότε θα το πάρουμε το πιάνο;».\n-«Πρέπει να βρούμε πρώτα μία δασκάλα…».\nΚαι βέβαια τη βρήκαμε την επόμενη κιόλας μέρα. Τη διάλεξα, ανάμεσα σε τρεις. Η επιδερμίδα της κάτασπρη. Τα μάτια και τα μαλλιά της, τόσο μαύρα. Είναι η σωστή δασκάλα, σκέφτηκα. Ασπρόμαυρη, όπως τα πλήκτρα του πιάνου της, το πεντάγραμμο, η κιμωλία και ο πίνακας. Ασπρόμαυρη, όπως η γνώση. Ένα απόγευμα, γυρίζοντας από το σχολείο, η ασπρόμαυρη ζωή μου πήρε το χρώμα της σέπιας. Το άρωμα της ζάχαρης είχε επιστρέψει με τον ερχομό του πρώτου μου πιάνου. Δώρο από τη γιαγιά μου. Όπως και η κρέμα καραμελέ της. Έτσι και το δώρο της είχε τη μυρωδιά και το χρώμα της λιωμένης ζάχαρης (έδωσα αυτήν την εξήγηση μέχρι να μάθω για τον σφένδαμο ξύλο – κατασκευή μουσικών οργάνων, σιρόπι – ζαχαροπλαστική). Πλησίασα, μα δεν κατάφερα να παίξω τίποτα από αυτά που είχα στο μυαλό μου. Έσκυψα το κεφάλι μου απογοητευμένη και τότε μία από τις χρυσοκίτρινες μπούκλες μου, ακούμπησε το κιτρινισμένο ελεφαντόδοντο των πλήκτρων. Τι έκπληξη! είχε τα ίδια χρώματα με το mi το sol και το si. Τα άγγιξα ταυτόχρονα κι ο ήχος των μαλλιών μου γέμισε το δωμάτιο.\nAppassionato …Πάθος για «έγχρωμη» εκπαίδευση\n* Η πρώτη μου αγάπη ήταν η αριθμητική. Δίπλα σ’ αυτήν ακουμπούσε η μουσική, μάλλον γιατί η λογική της μίας, βοηθούσε να βάλω τάξη στα πρόωρα συναισθήματα που μου προκαλούσε η άλλη. Η ζωγραφική ήταν σε δικό της βάθρο, γιατί έδινε χρώμα στη ζωή μου, αφού η γνώση, για χρόνια ακόμη, θα ήταν ασπρόμαυρη. Στη Δ’ Δημοτικού ένας δάσκαλος έβαψε τις μέρες μου με το χρώμα του ουρανού. «Να έρθει η μουσικός μας να με βοηθήσει», είπε, κι όλα τα παιδιά με κοίταξαν. Άφησε ένα παράξενο κατασκεύασμα στα χέρια μου κι από το βλέμμα του κατάλαβα. «Αυτό είναι το μονόχορδο του Πυθαγόρα» συνέχισε και το ζωγράφισε στον πίνακα. Εξηγώντας μας με πάθος τα διαστήματα γέμιζε ταυτόχρονα την εικόνα με κλάσματα. Κι εγώ μαγεμένη βοηθός, πιέζοντας με τα δάχτυλά μου τη γαλάζια πετονιά του μονόχορδου, βίωνα τον ήχο της γνώσης, που άρχιζε να έχει χρώμα. Ο γαλάζιος δάσκαλος ήταν ο πρώτος που κατάλαβε ότι έχω απόλυτο αυτί και με «έχρισε» επιμελητή των τρίχορδων της τάξης και «επίσημο» χορδιστή της κιθάρας του. Αργότερα υπήρξαν κι άλλοι εκπαιδευτικοί που πρόσθεσαν χρώματα στην παλέτα. Μεγαλώνοντας έμαθα, πως όταν η γνώση είναι ασπρόμαυρη, λέγεται στείρα. Παίρνει χρώμα, μόνο όταν την αναζητάς με πάθος κι όχι με πρέπει.\nBeat …σε ρυθμό επιλογής\n* Πρέπει να ήμουν γύρω στα οκτώ. Όπως κάθε απόγευμα, «χτένιζα» τα όνειρά μου, πάνω στα πλήκτρα του πιάνου μου. Αυτό το μοναδικό μείγμα αγωνίας και αγαλλίασης διατάραξε η έφηβη τότε (κιθαρίστα) αδερφή μου. Ήρθε και κάθισε δίπλα μου κλαίγοντας.\n[Η μαμά την είχε μαλώσει].\nΉταν κάτι σπάνιο στην οικογένειά μας κι έτσι θεωρώντας πολύ σημαντικό το «συμβάν», έσπευσα να την παρηγορήσω. Την αγκάλιασα και χαϊδεύοντάς την ταυτόχρονα στο πρόσωπο, της είπα με πίστη και βεβαιότητα:\n«Μη στενοχωριέσαι, εμείς έχουμε οικογένεια. Έχουμε τον Bach (δείχνοντας το βιβλίο μου), έχουμε τον Beethoven» κι ενώ τέντωνα το χέρι μου ν’ αγγίξω την προτομή του, εκείνη με αγκάλιασε σφιχτά. Ήταν εκείνη τώρα που με χάιδευε και αυτή τη φορά έκλαιγε πιο δυνατά. Ήταν εκείνη που μόλις είχε καταλάβει ότι η μοίρα μου είχε ήδη χαραχτεί.\nDi molto …κάτι περισσότερο\n* Κάθε χρόνο το γράμμα μου στον Άι Βασίλη, φαίνεται πως χανόταν στη διαδρομή. Φέτος όμως ήταν διαφορετικά. Δεν ήταν απλά μια επιθυμία. Έτσι όχι μόνο Του ξανάγραψα, αλλά προσευχήθηκα με όλη τη δύναμη της ψυχής μου και περίμενα…\n«Του-ού τουτούτου του-τιού» ακούστηκε η γνωστή (ελαφρώς φάλτσα) καραμούζα του και βρέθηκα αστραπιαία κάτω από το δέντρο με κίνδυνο να τον συναντήσω. Ήταν τόσο βαρύ το δώρο μου, που μαζί με την ολόχρυση κασετίνα που προστάτευε τα 9 βινύλια, έδωσε στον Beethoven ένα επιπλέον κύρος κι ένιωσα μια δικαίωση που τον είχα ξεχωρίσει. Το δώρο μου ακουγόταν σε όλο το σπίτι κι εγώ κάθισα σε μια πολυθρόνα, κρατώντας το λεύκωμα που το συνόδευε. Το βλέμμα μου αιχμαλωτίστηκε από τη μορφή αυτού του αλλιώτικου Θεού. Ένιωσα φόβο και δέος. Ήταν παντοδύναμος καθώς έσκιζε με την αιχμηρή του τρίαινα τον ήχο, χώριζε και ένωνε την ορχήστρα. «Herbert von Karajan» ψέλλιζα ξανά και ξανά τις ώρες που ο αυστηρός Ποσειδώνας, μου δίδασκε την τελειότητα μέσα από την αρτιότητα της ορχήστρας του και χάραζε δρόμους στην ύπαρξή μου.\nΈτσι ξεκίνησε η αναζήτηση βοήθειας. Όποτε έβρισκα έναν «πολλά υποσχόμενο» δάσκαλο γεννιόμουν κι όταν με απογοήτευε, πέθαινα.\nΌπως και στη θρησκεία έτσι και στη μουσική θα βρεις τυπολάτρες, ειδωλολάτρες, μάγους και εξορκιστές και όπου κι αν διαλέξεις να ανήκεις πάντα θα είσαι για κάποιους άλλους, αλλόθρησκος ή αιρετικός. Ποιον να πιστέψεις στην τρυφερή ηλικία των 13; Ένας από μηχανής θεός – με ειδική άδεια – με παίρνει μαζί του σε ένα συνέδριο θετικών επιστημών. Ο κύριος ομιλητής, ένας ταπεινός προσκυνητής. Με σαγηνεύει ο τρόπος που μιλά και σκέφτεται. Με λυτρώνει από ενοχές χρόνων. Δεν έχουν μόνο τα μαλλιά μου ήχο, ούτε το δώρο του Άγιου Βασίλη. Έχουν και τα μαθηματικά και τα κτήρια. Κι όταν στο τέλος της διάλεξης μεταξύ των ερωτήσεών του, μία έμεινε αναπάντητη, τόλμησα να σηκώσω το χέρι μου.\nΜέχρι η μετάφραση να φτάσει στα ακουστικά όλων, είχε ζητήσει να με γνωρίσει. Έτσι βρέθηκα απέναντι στο τρυφερό βλέμμα του Ιάννη Ξενάκη και η γνωριμία μας, έδωσε φτερά στη σκέψη μου. Βέβαια, να μην ξεχνιόμαστε, για άλλη μια φορά βρέθηκα να δίνω εξηγήσεις στη μαμά μου.\nΣτο μεταξύ ο Glen Gould μέσα από τη δισκογραφία του γίνεται καθοδηγητής μου, προκειμένου να ανταπεξέλθω στις απαιτήσεις του αυστηρού ιδρύματος που σπουδάζω.\nPiu …με κανόνες και οργάνωση\n* Η τελειότητα του Ποσειδώνα μου, δεν υπήρχε γύρω μου κι έτσι αποφασίζω να μιμηθώ την πορεία του προσπαθώντας να γίνω καλύτερη σε όλους τους τομείς και να σπουδάσω ό,τι και ένας αληθινός μαέστρος. Δίνω ιδιαίτερη βάση στα θεωρητικά μαθήματα, χρησιμοποιώ ραπιντογράφους και γράφω καλλιγραφικά τις ασκήσεις μου. Οργανώνω τους κανόνες και τις γνώσεις μου σε χειρόγραφα βιβλία, αρχίζω να μελετώ γερμανικά και χάνομαι στη δανειστική βιβλιοθήκη και δισκοθήκη του Ινστιτούτου Γκαίτε.\nΜε έχει εντυπωσιάσει το κίνημα Bauhaus και κάθε Τετάρτη σε διαφορετική γκαλερί παρακολουθώ έναν εμπνευσμένο καθηγητή της Ιστορίας της Τέχνης να μιλά στους φοιτητές του σε ένα ανοιχτό μάθημα. Μελετάω παράλληλα κλασικά κρουστά κι εκεί γνωρίζω έναν άλλο κόσμο. Όλοι αρκετά μεγαλύτεροί μου κι οι περισσότεροι, οπαδοί της τζαζ. Είμαι δύσπιστη. Οι δικοί μου άγιοι είναι καθωσπρέπει Ευρωπαίοι, με φράκο ή σμόκιν.\nΟι δικοί τους; Οι περισσότεροι έγχρωμοι, με ένα στυλ που το βρίσκω κακόγουστο, πίνουν όταν παίζουν και δεν κάνουν καν υπόκλιση.\nΧριστέ μου, που έχω μπλέξει; (Ο κίνδυνος να γίνω ρατσιστής τυπολάτρης της κλασικής μουσικής και όχι αληθινός μουσικός ελλοχεύει).\nΕυτυχώς μέσω ενός φίλου αρχίζω να μελετώ το orchestration του Agostini, νιώθω τεράστια υποχρέωση στους μουσικούς που μου προσφέρουν μυστικιστικές γνώσεις και χωρίς να το καταλάβω βρίσκομαι μπροστά στον μοναδικό Μανώλη Μικέλη. Τότε, πλημμύρισε τις μέρες μου αυτό που λέγεται ήθος και ευγένεια ψυχής. Το internet δεν είχε έρθει ακόμη στη ζωή μας. Αυτός ο υπέροχος πιανίστας και άνθρωπος με μύησε τόσο γλυκά στην ατμόσφαιρα των jazz club μιλώντας μου για τα χρόνια που έπαιζε στην Αμερική συνοδεύοντας τις θεές της vocal jazz και μου έδινε κάθε φορά αμέτρητους δίσκους. Τους έπαιρνα αμήχανη, όπως και την αμέτρητη φροντίδα από την Αμερικανίδα σύζυγό του, τις αμέτρητες ώρες του μαθήματος. Ella Fitzgerald, Billie Holiday, Dinah Washington, είναι οι θεές που κουβαλώ, μαζί με ένα τεράστιο αυτοενισχυόμενο drum machine, για να εξασκηθώ στη bossa nova και το swing. Επιστρέφοντας στο σπίτι βρίσκομαι όπως καταλαβαίνετε να δίνω εξηγήσεις και στον μπαμπά.\nΣε έναν πολύ ήρεμο τόνο, με έντονο το άρωμα της απόγνωσης, τον άκουγα να λέει:\n«Ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος; Δεν φτάνουν τα ξενύχτια με την αρμονία, το ταμπούρο, το πιάνο, που έχεις αρρωστήσει; Αν θέλεις παιδί μου, να πάρεις ένα ράντζο και να κοιμάσαι στο Ωδείο, φαίνεται πως εσείς δεν χρειάζεστε σπίτια, ούτε οικογένεια».\nΟ πατέρας μου ήταν ο ίδιος άνθρωπος που ένα καλοκαίρι εκεί που όλοι «τεμπέλιαζαν» μου είπε ιδιαιτέρως:\n«Αν θέλεις να γίνεις μουσικός πρέπει να ξυπνάς νωρίς και να κάθεσαι στο πιάνο σου. Να κάνεις ένα διάλειμμα για φαγητό και ξεκούραση και εκεί να συνεχίζεις, μέχρι να σε πάρει ο ύπνος».\nΕπειδή τον αγαπούσα πολύ, όσο δύσκολο κι αν μου ήταν, τον άκουσα κι έτσι πέρασα τα καλοκαίρια της εφηβείας μου. Όμως, γιατί τους χειμώνες είχαμε πρόβλημα;\n-Μου πήρε χρόνια να καταλάβω, αλλά όχι να αποδεχτώ, το ότι οι γονείς, όπως ακριβώς και οι δάσκαλοι, ζητούν πάντα περισσότερα από αυτά που θέλουν, για να είναι σίγουροι ότι θα κάνεις τα απαραίτητα. Στην περίπτωση που κάνεις όλα όσα ζήτησαν, συνήθως τρομάζουν, νιώθουν απειλή και παίρνουν αποστάσεις.\nCon fuoco …πρώτα βήματα\n-«Να κάνεις κότσο τα μαλλιά σου».\n-«Φόρεσε και τα γυαλιά σου να φαίνεσαι μεγαλύτερη».\n-«Τι θα πούμε στους ανθρώπους όταν σε δουν;»\nΟι γονείς μου σίγουρα υπερήφανοι, αλλά φανερά αναστατωμένοι, δεν μπορούσαν να δεχτούν ότι κάποιοι άλλοι γονείς, θα έφερναν τα παιδιά τους, σε ένα άλλο παιδί, για να τα διδάξει. Γελούσα εκείνο το απόγευμα βλέποντας γύρω μου όλον αυτόν τον εκνευρισμό.\n[Τα δύσκολα για μένα είχαν περάσει].\nΌπως φοβόμουν να συναντήσω τον Άγιο Βασίλη, έτσι ένιωθα και για τον Karajan. Αυτό δε σημαίνει ότι κι ο δεύτερος, δεν μου έστειλε τα «δώρα» του. Η επιθυμία μου να τον «μιμηθώ» είχε φέρει την πρόοδο στη ζωή μου και οι δάσκαλοί μου, μου ζητούσαν να βοηθήσω τους πιο αδύναμους μαθητές. Οι πρώτοι μου μαθητές στο Ωδείο είχαν τα υπερδιπλάσια χρόνια από μένα και το άντεξα. Τώρα που οι μαθητές μου ήταν συνομήλικοι ή μικρότεροι; Γέμιζα χαρά. Όταν χτύπησε το κουδούνι πραγματικά πάγωσαν.\n-«Συγχαρητήρια για το παιδί σας που σε αυτή την ηλικία έχει το θάρρος να διδάξει… είμαι εκπαιδευτικός». Μέχρι εκεί άκουσα. Δίδασκα στο μεγάλο σαλόνι και στο μικρό αμφότεροι οι γονείς έκαναν πάρτι. Συχνά πυκνά άνοιγα την ενδιάμεση πόρτα για να τους υπενθυμίσω να κάνουν ησυχία. Όπως καταλαβαίνετε, οι ρόλοι είχαν αντιστραφεί.\nΟ Άγιος Βασίλης ο Δεύτερος, μου έστελνε συνεχώς δώρα. Η καλλιγραφία στη μουσική, μου έδωσε τη δουλειά του αντιγραφέα. Ένα βράδυ, η αθωότητα της ηλικίας με έκανε – χωρίς καν να το σκεφτώ – να τηλεφωνήσω στο συνθέτη και να του πω πως βρήκα κάποια λάθη στη μουσική του. Ήταν ανοιχτόμυαλος άνθρωπος και δέχτηκε τις παρατηρήσεις μου. Έτσι άρχισα να δουλεύω ταυτόχρονα και σαν διορθωτής. Εν τω μεταξύ στο Γκαίτε, η «συνέπειά» μου στη δανειστική δισκοθήκη, τράβηξε την προσοχή του διευθυντή σπουδών, που με τη γνωριμία μας, μου ζήτησε να δώσω το πρώτο μου επαγγελματικό ρεσιτάλ. Ταυτόχρονα στις εξετάσεις μουσικής δωματίου κερδίζω τη θέση correpetitor. Το θεωρώ τιμητική θέση, μια ευκαιρία να γίνω καλύτερη και δεν συνειδητοποιώ ότι ήταν επ’ αμοιβή.\nΠαίζω αμέτρητα έργα σαν συνοδός, σε έγχορδα και πνευστά, που βελτιώνουν την prima vista μου κι έτσι δουλεύω συχνά σε (studio) ηχογραφήσεις. Δεν έχω όμως το χρόνο που πρέπει να περνά ένας μουσικός με τον εαυτό του. Το κλίμα στην οικογένεια τεταμένο μεν, αλλά δεν πρέπει με τίποτα να επιστρέψουν οι ρόλοι στο κανονικό. Επομένως, αφού δεν δέχομαι «χαρτζιλίκι» πρέπει να μειώσω τα έξοδά μου και να βρω μια δουλειά. Η άγνοια κινδύνου (ή το θράσος της νεότητας) με οδηγεί σε ένα περιοδικό να ζητώ θέση μουσικοκριτικού. Τους αρέσει η γραφή μου κι έτσι, έχω προσκλήσεις για συναυλίες, πρόσβαση στη νέα δισκογραφία, χρόνο για μελέτη, αναγκαστική άδεια από τους γονείς να μείνω μόνη μου το καλοκαίρι στην πόλη «λόγω δουλειάς» και κάποια χρήματα. Ενώ οι γονείς διαβάζουν τα άρθρα μου από την εξοχή, παίρνω περισσότερες στήλες και αύξηση. Με τις ευλογίες όλων, φυσικά «αποθρασύνομαι». Τολμώ να μπω στα παρασκήνια και να ζητήσω από μεγάλες προσωπικότητες συνέντευξη. Γελούσαν με το νεαρό της ηλικίας μου και χαλάρωναν. Έβρισκα λοιπόν την ευκαιρία να τους ζητήσω να με ακούσουν. Δεν είχα αρκεστεί ποτέ στα πολύτιμα δωρεάν μαθήματα που μου προσέφεραν. Ζητούσα την επόμενη φορά που θα έρθουν να μου επιτρέψουν να δω την πρόβα τους. Έτσι έχτισα σχέσεις ζωής με αγίους και ταπεινούς προσκυνητές της μουσικής.\nCon Calma …και σκοποβολή\n* «Αριστερά κι εις τον πόδα του στόχου» φώναξε το γνώριμο παράγγελμα ο πατέρας μου από το απέναντι ύψωμα στην άκρη του οικοπέδου, κρατώντας στο ύψος των ματιών του, ένα μεταλλικό κουτί . Εγώ από τη βεράντα του σπιτιού φλέρταρα με τη σκανδάλη.\n-«Τι κάνεις εκεί»; ακούστηκε η φωνή (σχεδόν κραυγή) της μαμάς. Κανονικά θα έπρεπε να έχω τρομάξει και να έχω ρίξει. Όμως ήμουν «σωστά εκπαιδευμένη» όπως έλεγε ο μπαμπάς και το απέδειξα, σηκώνοντας ήρεμα την κάνη προς τα πάνω. Την κοιτάζαμε κι οι δύο απορημένοι.\nΕκείνη προσπαθώντας να ανακτήσει την ψυχραιμία της, συνέχισε προς τον πατέρα μου: «Καλά, αυτό είναι παιδί. Εσύ δεν έχεις μυαλό; μα να κρατάς το στόχο; πες μου, τι σκέφτηκες»;\n«Μπίιπ μπι μπι μπιιιίπ», και το «θερμό επεισόδιο» διεκόπη από την απρόσμενη επίσκεψη ενός αγαπημένου μας ζευγαριού. Το βλέμμα της μαμάς έβγαζε ακόμη σπίθες. Έτσι ο μπαμπάς αποτραβήχτηκε σε μια συζήτηση με τον επισκέπτη μας (που εργαζόταν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και έφερνε – από τότε – δυσοίωνα νέα για την πορεία της χώρας μας). Η κοπέλα, Βελγίδα ούσα, δεν μπορούσε να παρακολουθήσει κι έτσι την πήρα να πάμε μια βόλτα στο βουνό. Μεταξύ ολίγων Ελληνικών, Αγγλικών και Γαλλικών της εξηγούσα τι είχε συμβεί λίγο πριν. Της έλεγα πως χρόνια τώρα, τα καλοκαίρια κάνουμε προπόνηση στη σκοποβολή. Ότι είναι οι στιγμές που βλέπω τον πατέρα μου ήρεμο, βάζουμε όλο και πιο μακρινούς στόχους, μου δείχνει εμπιστοσύνη και οι παλμοί της καρδιάς μου πέφτουν, ελέγχω την αναπνοή μου, διώχνω όλες τις περιττές σκέψεις και συγκεντρώνομαι απόλυτα. Της εξηγούσα ότι αυτό το καταφέρνουμε εκείνες τις μαγικές ώρες που σταματά ο αέρας, δεν σε τυφλώνει ο ήλιος, αλλά έχει ακόμη αρκετό φως για να βλέπεις καθαρά και καθώς έψαχνα τη σωστή λέξη. «Entre chien et loup – κογιτσάκι γκλυκό» είπε συγκινημένη η 30χρονη Marie.\nΓια χρόνια στην πόλη, μάταια αναζητούσα αυτό το μαγικό timing του σούρουπου που με ηρεμούσε. Κι όταν ο πατέρας μου έφυγε από τη ζωή, αρκέστηκα εκείνες τις ώρες, στο να στοχεύω με νότες τα συναισθήματα.\nΚάποιο βράδυ, επιστρέφω από μία σοβαρή επαγγελματική δοκιμασία. Είμαι πολύ ευχαριστημένη και το άγχος μηνών, έχει φύγει. Είναι περασμένες 4 και η γλυκιά κούραση, με κάνει να οδηγώ αργά, σ’ ένα προάστιο που κοιμάται. Στο βάθος τα φώτα της κεντρικής λεωφόρου μοιάζουν με γιρλάντες κι ανάμεσα στα δέντρα που χορεύουν το βαλς της απουσίας, τα φανάρια -μικροί πορτοκαλί ήλιοι που αναβοσβήνουν. Τσεκάρω τους καθρέφτες -δεν υπάρχει κανένα άλλο όχημα. Η πόλη κι εγώ. Η ησυχία ταξιδεύει στα κτήρια μαζί με το τέλειο φως. Στη σκέψη μου, στον απόηχο του swing εκείνης της βραδιάς, ξεκινά ένα τραγούδι που με συγκινεί:\n«Τα ήσυχα βράδια, η Αθήνα θ’ ανάβει, σα μεγάλο καράβι που θα ‘σαι μέσα κι εσύ…και δε θα σου λείπω γιατί θα ‘ναι η ψυχή μου το τραγούδι της ερήμου που θα σ’ ακολουθεί».\n-«Αριστερά και εις τον πόδα του στόχου», ακούω μια φωνή από το υποσυνείδητο.\n-«Entre chien et loup κογιτσάκι»…\nΑυτές τις ώρες διαλέγω από τότε για να ηρεμήσω. Οδηγώντας στο χρονικό μεταίχμιο μιας πόλης που σπανίως ησυχάζει, κοιτάζω «να περνά φωτισμένο της ζωής μου το τρένο». Αφήνομαι, γεμίζει η ψυχή μου από την όση αγάπη πήρα και έδωσα, ζυγίζω τις δυνάμεις μου, κάνω την αυτοκριτική μου, κοιτάζω με πιο καθαρή ματιά τους στόχους μου και μπορώ ξανά να ελπίζω…\nGloria …χειροκρότημα και Όσκαρ\n* Όσο περισσότερο εμβαθύνω, πολύ φοβάμαι ότι για καιρό θα επιστρέφω ξανά και ξανά και θα προσκυνώ το ίδιο πρόσωπο.\nΜπορεί η λίστα των αγίων μου να μεταβάλλεται, αλλά μάλλον αυτός θα είναι o παντοτινά «αθάνατος αγαπημένος» μου.\nΤου οφείλω πολλά γι’ αυτό η ψυχή μου πάντα θα χειροκροτεί με συγκίνηση, τον Oscar Peterson.\n* «Μην προσπαθείς, με έναν σουγιά, να κόψεις το δέντρο που σου κλείνει το δρόμο. Κάνε ένα βήμα πίσω. Κοίταξε γύρω σου, κάπου υπάρχει ένα μονοπάτι για να πας εκεί που θέλεις. Μετά από χρόνια, όταν αποκτήσεις τα σωστά εργαλεία, μπορείς να επιστρέψεις και να το κόψεις, αν ακόμη σε αφορά, αν εξακολουθεί να είναι εμπόδιο».\nΤότε, μου ήταν δύσκολο να καταλάβω το απόλυτο νόημα. Όμως δεν μπόρεσα να αγνοήσω την επίπληξη που έκρυβε η συμβουλή. Τώρα πια όταν αποφασίζω να κάνω οτιδήποτε, γνωρίζω ότι μπροστά μου θα υψωθούν δέντρα, θα κυλήσουν τεράστιοι βράχοι, θα ματώσω από αγκαθάκια που θεώρησα ακίνδυνα κι ότι ποτέ ο προορισμός όσο κι αν έχω προετοιμαστεί δεν θα έχει την κάτοψη που σχεδίασα. Ποτέ δεν θα μπορέσω να βγω ανέπαφη από τα «μυθικά τέρατα» που ονομάζονται κοινωνία, πολιτική, εκπαίδευση, δικαιοσύνη, καταξίωση, καθωσπρεπισμός και σας αφήνω να συμπληρώσετε την ατελείωτη λίστα που μπλοκάρει την ψυχή μας και τα όνειρά μας. Όταν μαθητές, μου ζητούν εγγυήσεις (τη μυστική συνταγή, με τη μαγική αναλογία κόπου – θυσίας έναντι ανταμοιβής – επιτυχίας), τους υπενθυμίζω ότι όλοι είμαστε φτιαγμένοι από το ίδιο υλικό. Και όλοι, όσοι θαυμάζουμε. Και οι ήρωες και οι καλλιτέχνες και οι επιστήμονες και οι αθλητές. Όλοι πονάνε, όλοι κουράζονται, όλοι φοβούνται κι όλοι αναζητούν την ευτυχία και την ασφάλεια. Μα κάποιοι δεν εγκλωβίζονται σ’ αυτά και συνεχίζουν να βαδίζουν, πολεμώντας συνεχώς τους φόβους τους, με αντάλλαγμα τον προορισμό. Συχνά η νεότητα ή όλη η ζωή, σπαταλιέται φτιάχνοντας λίστες με επιθυμίες. Σχεδιάζοντας την «απόλυτη» διαδρομή. Προσπαθώντας από την εκκίνηση, να υπολογίσεις αν συμφέρει το πάρε-δώσε του κάθε ταξιδιού. Έτσι κι αλλιώς στον τερματισμό θα είσαι ένας άλλος. Άσκοπα θρηνείς εκ των προτέρων για το αν η κάτοψή σου θα έχει απόκλιση. Πολλές φορές θα είναι καλύτερη από αυτήν που ονειρεύτηκες ή πιο σοφή από αυτήν που σχεδίασες ως ανώριμος ταξιδιώτης.\nΚάθε τερματισμός έχει αναπάντεχα δώρα. Σου τ’ αφήνουν φεύγοντας οι φόβοι. Αυτοί, ξέρουν τι θα σε κάνει ευτυχισμένο. Έζησαν τόσο καιρό μέσα στην ψυχή σου, στη σκέψη σου. Γιατί τα άφησαν; Ίσως για να γιατρέψεις τις πληγές σου.\nΊσως σαν αντάλλαγμα που τους φιλοξένησες ή σαν βραβείο, μπορεί και σαν Δούρειο Ίππο, για να επιστρέψουν με νέο πρόσωπο, στο επόμενό σου ταξίδι.\n-«Πρόσεχε τι εύχεσαι» μου είχε πει ο ίδιος άνθρωπος.\nGiusto …με αυτοκριτική\n* «Η πιο βαριά αποσκευή σε ένα ταξίδι, είναι ένα άδειο πορτοφόλι» έγραφε το μικρό χαρτάκι που βρήκα στο μπισκότο της τύχης.\nΚαι μια άδεια ψυχή; Ένα ανειλικρινές βιογραφικό; Ένα μεταπτυχιακό που δεν πιστεύεις, αλλά όλοι το κάνουν γιατί πρέπει.\nΤώρα, οι συνάδελφοί μου θα χωριστούν σε κατηγορίες. Σ’ αυτούς που θα θυμώσουν, σε αυτούς που θα χαμογελάσουν, σε αυτούς που θα αναφωνήσουν «πες τα», σε αυτούς που θα νιώσουν λιγότερο μόνοι (κι ίσως πάρουν ξανά μια ξεχασμένη, βαθιά, διαφραγματική, λυτρωτική αναπνοή), και τέλος σε αυτούς που θα ξεκινήσουν την αυτοκριτική τους.\nΤο ότι επέλεξα την τζαζ για να συνεχίσω τα ταξίδια μου είναι γιατί θεωρώ ότι είναι ο ορισμός της αυτοκριτικής. Ξέρω ότι επικρατεί μια εσφαλμένη αντίληψη: «Στην τζαζ όλα επιτρέπονται». Η τζαζ είναι όπως η ζωή. Ναι, όλα επιτρέπονται, αρκεί να αντέχεις τις συνέπειες των πράξεών σου. Στην κλασική μουσική μαθαίνεις να έχεις κριτήριο, υπακοή, πειθαρχία και όλα όσα χρειάζεται κάποιος για να ξεκινήσει την ενήλικη ζωή του. Όμως δεν έχεις το δικαίωμα να αποκλίνεις από τις επιλογές των «σπουδαίων».\nΣτην τζαζ, αφού μελετήσεις το βίο μεγάλων ανδρών, αντέξεις τη μετάλλαξη που θα σου προκαλέσει η ποικίλη κουλτούρα τους, καλείσαι να αποδείξεις τι κατάλαβες.\nΑν εκπαιδεύτηκες αρκετά, ώστε να βαδίσεις ελεύθερα με τις επιλογές σου. Δεν θα υπάρχει καμία Βουλή να αποφασίζει για σένα! Ως εκ τούτου όμως και κανένα κόμμα για να ελπίζεις ότι θα σου φτιάξει τη ζωή ή για να του ρίξεις τις ευθύνες των επιλογών σου. Υπάρχει εύκολος δρόμος. Να είσαι ψεύτης, αλλά κι αυτό, θέλει πολύ ταλέντο, για να πείσει. Υπάρχει και πιο εύκολος. Η «μίμηση πράξεως σπουδαίας και τελείας». Βέβαια αυτός είναι ο ορισμός της τραγωδίας. Όσοι τον υιοθετούν είναι αυτοί που ποδοπατούν τα χάρτινα καραβάκια των παιδιών, από φόβο μήπως κάποτε διεκδικήσουν τη βάρκα που αυτοί δεν τόλμησαν να ονειρευτούν. Η ζωή είναι τέχνη και η τέχνη ζωή. Καλείσαι να φωτίσεις το δρόμο σου, με τη λάμψη της γνώσης που έλαβες και να φιλτράρεις με το χαρακτήρα σου, το άρωμα των εποχών που μελέτησες ή έζησες. Σε ένα τόσο αφηρημένο πείραμα, το μόνο όπλο για να βαδίσεις με ασφάλεια είναι «ένα δια βίου συμβόλαιο με την αυτοκριτική». Αυτό σε οδηγεί στην αυτοβελτίωση, στην αυτογνωσία κι αν σταθείς τυχερός κάποτε, στην αυτοεκτίμηση.\nΠαραλλαγή …και αλλαγή\n* Ω! Ευκαιρία για λίγο χιούμορ. Κάποτε σε μια βόλτα με τη γιαγιά μου, μία κυρία μας σταμάτησε στο δρόμο λέγοντας: «Είναι πολύ μικρό το παιδάκι. Δεν είναι σωστό να του βάφετε τα μαλλιά».\n-«Είναι το φυσικό του», είπε η γιαγιά γεμάτη περηφάνια αρχίζοντας να μιλά για τη μοναχοκόρη της.\n-«Τότε να της πείτε να κάνει πολλά παιδιά, να πιάσουμε ράτσα»…\nΞαφνικά το πορτοκαλορόζ κοριτσάκι απέκτησε κατάμαυρα μαλλιά. Άλλες συζητήσεις. Στο σχολείο, μια μέρα οι συμμαθητές μου αντί να κοιτούν τον πίνακα κοίταζαν εμένα και γελούσαν.\nΗ καθηγήτρια των Λατινικών έλαβε το λόγο.\n-«Ναι κυρία, είναι σαν τα δικά σας, αλλά της Ιωάννας είναι φυσικά».\nΤο φωτοστέφανο όπως το ονόμασαν τότε, μου στοίχισε μείον 2 βαθμούς εκείνο το τρίμηνο (μέχρι να ανακάμψει το πληγωμένο «ego» της κυρίας).\nΈτσι αφού η εξωτερική μου εμφάνιση άλλαζε ανεξέλεγκτα (εν μια νυκτί) ανάλογα με την ψυχική μου διάθεση, έμαθα να μην αναζητώ την επιφανειακή αλλαγή και να είμαι «τσακωμένη» με τα κομμωτήρια και τους καθρέφτες. Όμως οι ουσιαστικές αλλαγές είναι αυτό που γενικά επιδιώκω. Χωρίς την αλλαγή, δεν υπάρχει πρόοδος. Όταν κάποιος μου ζητά να τον διδάξω, το πρώτο πράγμα που τον ρωτάω είναι: «Είσαι διατεθειμένος ν’ αλλάξεις;».\nLibretto …ώρα για γράψιμο\n*Ο πατέρας μου, είχε ένα μοναδικό ταλέντο στο να διηγείται. Τον ζήλευα. Μέχρι που μετακόμισα ως φοιτήτρια σ’ εκείνο το παλιό αρχοντικό. Οι υπερήλικες απόγονοι του εφοπλιστή, εγκαταλείπουν το πατρικό και μαζί με τους γερασμένους υπηρέτες μεταφέρονται απέναντι, σ’ ένα σύγχρονο κτήριο με ασανσέρ. Το ενοίκιο χαμηλό, με τρεις όρους: Να είσαι καλλιτέχνης, να φροντίζεις το σπίτι και να το αγαπήσεις σαν δικό σου.\nΑφού υπογράψαμε τα συμβόλαια, μου είπαν να κρατήσω ό,τι θέλω από τα πράγματα και τα υπόλοιπα θα τα δώριζαν σε ίδρυμα.\nΜου έδωσαν τα κλειδιά και μαζί μία τελευταία οδηγία. Να μη φοβηθώ τα φαντάσματα.\n-«Είναι καλότυχα, όπως και το σπίτι, θα δεις».\n-«Τι να δω; Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων».\nΑνεβαίνοντας τη μεγάλη ξύλινη σκάλα άνοιξα το πρώτο δωμάτιο που ήταν ασφυκτικά γεμάτο. Έτσι ήταν και τα περισσότερα από τα 9 δωμάτια του επάνω ορόφου. Είχαν πάρει τις βαλίτσες τους, λες και πήγαιναν ταξίδι κι είχαν αφήσει σε μένα, όλη τους τη ζωή. Σκαλιστά ελεφαντόδοντα, περίτεχνα ασημένια μπαστούνια, καπελιέρες, δερμάτινα μπαούλα και βαλιτσάκια με εργαλεία χαρακτικής, πένες, μελανοδοχεία, carnet επιταγών, Banque du Congo. Ξεφυλλίζοντας, διάβασα προορισμούς και ονόματα κι άρχισα να συνθέτω την ταυτότητα όσων έζησαν εκεί. Μου πήρε πάνω από έναν χρόνο να ανέβω τη μικρή σκάλα που οδηγούσε από την κουζίνα στη σοφίτα. Εκεί βρήκα τα κλειδιά της συνέχειας. Εκεί φυλασσόταν – από γενιά σε γενιά – όλη η αλληλογραφία αυτής της τεράστιας οικογένειας. Ερωτική, όταν οι άντρες σπούδαζαν στο Παρίσι. Δραματική, με γρήγορες αφιερώσεις και φωτογραφίες, όταν οι ίδιοι πήγαν στον πόλεμο, κινηματογραφική από σαφάρι, ενθουσιώδης από τις υπερατλαντικές κρουαζιέρες των ζευγαριών. Κάθε μήνα έπινα μαζί τους τσάι, βλέποντας τους απόγονους να σερβίρουν τους «εν αποστρατεία» υπηρέτες, που είχαν πλέον μια θέση στο σαλόνι. Οι ιστορίες τους γέμιζαν τα κενά της αλληλογραφίας και τοποθετούσαν τα πολύτιμα αντικείμενα στο χρόνο.\nΠλούτιζαν και επισκεύαζαν την ψυχή μου καθώς ξεδίπλωναν το ιδιόμορφο γενεαλογικό τους δέντρο. Για πέντε χρόνια η ζωή μου, μοιραζόταν μεταξύ της πραγματικότητας κι αυτού του μαγικού χωροχρόνου.\nΉταν σαν τον ορισμό που δίνει ο Duke Ellington για την jazz:\n«Ένα δέντρο με διαφορετικούς καρπούς και λουλούδια – μια συζήτηση που λες, λες, λες και δεν τελειώνει ποτέ».\nΗ συνέντευξη συνεχίζεται off the record\nPoco …Κάτι λιγότερο;\n* Αχ, τι να σας λέω τώρα …πάμε σε άλλη ερώτηση;\nSpiritoso …Τι σε διασκεδάζει;\n* Αυτό είναι από μόνο του μία συνέντευξη (γελώντας). Δεν είναι ακόμη η ώρα. Αν απαντήσω με δυο λόγια, δεν θα καταλάβει κανείς τίποτα και θα γίνω μια αντιπαθής βερμπαλίστρια.\nFalsetto …Έκανες λανθασμένες επιλογές;\n* Έχει απαντηθεί με «επιτυχία»: «Κι αν μας αντέξει …το σκοινί. Θα φανεί στο χειροκρότημα».\nΙντερμέτζο …Κάνεις διάλειμμα για ξεκούραση;\n* Αντικειμενικά, υπάρχει γραμμή που θέτει τα όρια, μεταξύ τεμπελιάς και κούρασης; Ας μην το θίξουμε. Φοβάμαι ότι οι αναγνώστες θα κουραστούν.\nΚαι τώρα …on the record\n* Άνοιξη: Συμπληρώνω 12 χρόνια, χωρίς διακοπές. Το 13 είναι γρουσουζιά, έτσι δεν λένε; Είναι λοιπόν η ώρα να μηδενίσω το κοντέρ. Εκτός από βαθιά επιθυμία, είναι πια θέμα υγείας το να βγω λίγο στο φως του ήλιου. Το υπόσχομαι στον εαυτό μου και κανονίζω και την παραμικρή λεπτομέρεια για την προσεχή συναυλία μου. Το καλοκαίρι δικό μου. Χτυπάει το τηλέφωνο: «Ιωάννα ακούσαμε ξανά τη δουλειά σου και νομίζουμε ότι το πιάνο στο χώρο δεν θα σε καλύψει στα ηχοχρώματα που αναζητάς». Χαμογελώ με ικανοποίηση. Όποιος με είπε ιδιότροπη, τώρα θα το πάρει πίσω (που ξόδεψα εβδομάδες μιλώντας με το χορηγό μου για ένα πιάνο-backup).\nΣτο μεταξύ η Ελλάδα ζει και πορεύεται με τις επιλογές της. Σχέδια υπάρχουν, όνειρα απειλούνται. Ποιος χορηγός;\nΑπτόητη εγώ. Αλλάζω πορεία πλεύσης. Ένας παλιός μαθητής μου με συγκινεί παραχωρώντας μου τη «δική του ουρά» που θα είναι πιο εύκολη στη μεταφορά. Οι μεταφορικές μασάνε τις υποσχέσεις τους γιατί δεν τους συμφέρει πια το τιμολόγιο που επιβάλλει με τους φόρους της η κυβέρνηση. Αποφασίζω να πάω κόντρα στη συνωμοσία του Σύμπαντος που διέψευδε τη φιλοσοφία του Coelio. Θα φτιάξω το πρώτο πτυσσόμενο πιάνο με ουρά και θα το μεταφέρω μόνη μου. Την απόφασή μου στηρίζουν «τρεις σωματοφύλακες» που θα έρθουν να βοηθήσουν με τα αυτοκίνητά τους. Το σαλόνι μου ένα απέραντο ξυλουργείο κι εγώ σαν τον ψυχοπαθή δολοφόνο με το πριόνι. Τα απογεύματα ο Άθως λυτρώνει τους βασανισμένους μου καρπούς βιδώνοντας τις ατελείωτες βίδες της κατασκευής. Κι εγώ πιο κει με τη σέγα, αρχίζω να δίνω σχήμα στα όνειρά μου. Τα βράδια που αδρανεί ο αφόρητος καύσωνας, λουστράρω με τον Άραμη τα ξύλα στη βεράντα και τα πρωινά παραλαμβάνω με τον Πόρθο ανταλλακτικά από κάθε μεριά της γης.\nΈχω ξεχάσει και τον ήλιο και το φαγητό και τον ύπνο. Μαθαίνω ότι τις μέρες πριν από τη συναυλία, θα βρέχει. Άρα πρέπει όλα να γίνουν την ίδια μέρα. Να μεταφέρω, να συναρμολογήσω, να δοκιμάσω τον ήχο και να παίξω.\n«Θα το κάνω» λέω και ξαφνικά, αρχίζω να βρίζω θεούς και δαίμονες. Τα τρία «αγόρια» με κοιτούν απορημένα.\n«Δεν κυκλοφορούμε» φωνάζω, σηκώνοντας τα χέρια μου προς τον ουρανό. «Όλα πρέπει να γίνουν σε μισή ώρα. Κι αν έχει κίνηση;».\n– Εκείνη τη μέρα πίνω ό,τι παυσίπονο υπάρχει κι η αλοιφή για φλεγμονές, μυϊκούς πόνους και κακώσεις των μαλακών μορίων γίνεται το συναυλιακό μου body lotion. Ξεκινώ να παίζω. Τα ταλαιπωρημένα χέρια μου είναι πιο σταθερά από ποτέ. Το κάτασπρο αδυνατισμένο σώμα μου, πρωτόγνωρα ελαστικό. «Υπάρχει Θεός», λέω μέσα μου.\nΑφήνομαι στο ταξίδι του ήχου, που άθελά μου, μεταφέρει και την κρυμμένη μου αλήθεια. Από την αίθουσα ακούγεται το κλάμα κάποιου. Και κάποιου άλλου. Θυμώνω, πιστεύοντας πως οι τρεις σωματοφύλακες λύγισαν. Γιατί μου το κάνουν αυτό, σκέπτομαι. Δεν με βλέπουν που αντέχω; Ωραία, ας καθίσουμε όλοι μαζί να κλαίμε λέγοντας το γνωστό «στην Ελλάδα δεν γίνεται τίποτα». Ο θυμός μου μετατρέπεται σε ντροπή και θλίψη. «Κουράστηκαν μάλλον – τελικά γι’ αυτούς δεν άξιζε – πώς να σε καταλάβει ο κόσμος» υποθέτω μέσα μου, αλλά το δυνατό ασταμάτητο χειροκρότημα του finale με μπερδεύει.\nΜε πλησιάζει ένας κύριος. Λέγοντάς μου στα γρήγορα τις εντυπώσεις του, προσθέτει: «Συγγνώμη Ιωάννα μου που πρέπει να φύγω, θα τα πούμε στο face book». Η φυσιογνωμία του, η ευγένεια, η αμεσότητα και το καίριο σχόλιό του, φέρνουν στη μνήμη μου εκείνους τους υπέροχους δασκάλους από άλλες εποχές και διώχνουν όλη την κούραση.\nΑναρωτιέμαι αν πρέπει να μετανιώσω για κάτι. Με πλησιάζουν μερικά νέα παιδιά. Ήταν «αυτά» τελικά, που έκλαιγαν. «Μας έδωσες κουράγιο να συνεχίσουμε, μας έπεισες ότι και στην Ελλάδα μπορούν να γίνουν πράγματα».\nΤις επόμενες μέρες έκανα αλλαγές στο σπίτι για να χωρέσει το «καινούριο πιάνο». Έκανα αλλαγές στην ψυχή μου, για να χωρέσει ένας σπουδαίος άνθρωπος, ορόσημο τελικά στη ζωή μου. Δεν θα τον γνώριζα αν δεν είχα κάνει εκείνη τη συναυλία. Μετά από αυτά, όταν ακούω το διττό «αχ, σε ζηλεύω», ούτε θυμώνω, ούτε χαίρομαι. Το κρατώ ως δίδαγμα. Έτσι τις στιγμές που λυγίζω ή αμφιβάλω, ακούω μια φωνή: «αν δεν έχεις ζήλο για κάτι στη ζωή σου, έτσι εύκολα, ζηλεύεις τις ζωές των άλλων».\nΑρμονία …και με τα κατοικίδια;\nΣε ένα ταξίδι μου, ερωτεύτηκα ένα μπουκάλι. Δέσποζε στη βιτρίνα μιας Parfumerie. Φτιαγμένο από μαύρο κρύσταλλο. Το καπάκι ήταν μια επιβλητική μύτη που κούμπωνε πάνω στα τέλεια χείλη, που έγραφαν Dali. Υπερμέγεθες, για να φιλοξενεί άρωμα. Πληροφορήθηκα ότι ήταν συλλεκτικό, από την εποχή που ο ζωγράφος κυκλοφόρησε την ιδέα του. Πήγαινα κάθε μέρα και το θαύμαζα. Μάταια ήλπιζα ότι μπορεί να συγκινηθούν και να μου το πουλήσουν.\nΕγκαταλείποντας απογοητευμένη την πόλη, διακρίνω τη φιγούρα του, να με περιμένει στη μέση του περιφερειακού δρόμου. Η επιθυμία μου, με έκανε να οραματίζομαι «λίμνες στην έρημο». Τα φρένα του αυτοκινήτου στρίγκλισαν και το αντικείμενο του πόθου μου, χάθηκε στον απότομο γκρεμό στο πλάι του δρόμου. Το θέλω, φώναξα αυθόρμητα κι ο σαστισμένος οδηγός χάθηκε προς την ίδια κατεύθυνση. Επιστρέφοντας ωσάν αυστριακός πρίγκιπας, άφησε στην αγκαλιά μου το πολύτιμο «Εντελβάις». Ένα σκυλάκι. Τον Dali μου. Έχοντας ήδη ένα λυκόσκυλο που λάτρευα, δεν είχα σκεφτεί ποτέ μια τέτοια εξέλιξη. Ο Dali ήταν το τέλειο πλάσμα. Δεν χρειάστηκε ποτέ λουράκι, ποτέ εκπαίδευση, ποτέ μάλωμα. Η «λούτρινη» γούνα του είχε τη μυρωδιά της ζάχαρης των παιδικών μου χρόνων. Μικροσκοπικός, με γενναία ψυχή. Πολύτιμος όπως εκείνο το άρωμα, με συντρόφεψε στα χρόνια της μεγάλης προσπάθειας. Άγρυπνος φρουρός, αφηνόταν σε λίγη ξεκούραση με έναν όρο: Να πατώ ταυτόχρονα με το pedal του πιάνου και την εντυπωσιακή βεντάλια που είχε για ουρά. Έτσι ήταν σίγουρος πως θα ήμασταν συνέχεια μαζί. Όταν η ζωή μου έμελλε ν’ αλλάξει, γεμίζοντας με υποχρεώσεις και ταξίδια, εκείνος το ένιωσε. Με «αποχαιρέτησε» απρόσμενα αθόρυβα. Σ’ ένα κουτί, που είχε το χρώμα του ουρανού, τον έθαψα ένα καλοκαίρι, σ’ εκείνη την εξοχή, που μικρή στόχευα τα όνειρά μου. Κάτω από το θλιμμένο βλέμμα του τρυφερού μας γάτου, το γερασμένο μου λυκόσκυλο, τον αποχαιρέτησε με ένα μακρόσυρτο ουρλιαχτό, όπως του λύκου. Εκεί στη γραμμή του ορίζοντα που η Marie, μου είχε πει τη φράση «Εntre chien et loup». Εκεί, που τη στιγμή που δύει ο ήλιος, δεν ξεχωρίζεις τη φιγούρα «είναι ανάμεσα στο σκύλο και το λύκο».\nLacrimoso …Πότε δάκρυσες τελευταία φορά;\n«If music be the food of love, play on…» έγραφε μια κάρτα που έλαβα πρόσφατα.\nΣαν μωρό δεν έκλαψα. Δεν δούλεψαν οι δακρυγόνοι αδένες και οι γιατροί για το καλό μου έκαναν τα πάντα για να κλάψω. Τι με τρόμαζαν, τι με τσιμπούσαν, ίχνος από δάκρυα. Ήταν για να έχω άφθονα όταν θα γνώριζα τον πόνο και την αδικία που υπάρχει γύρω μας. Αποφάσισα όμως να παλέψω το κακό, αισιόδοξα. Δούλευα μόνο ως αποστολέας αγάπης κι έμαθα να νοιάζομαι για τους παραλήπτες της μουσικής μου. Δεν είχα προετοιμαστεί για την ημέρα που θα γινόμουν παραλήπτης τόσης αγάπης κι αποδοχής κι η ψυχή μου «πιάστηκε αδιάβαστη».\nΗ ζωή έδινε σήματα βέβαια κι έτσι έγραψα το «Snapshots of my soul». Μ’ αυτό το κομμάτι, έμελλε να με κατατάξουν στους 20 καλύτερους μουσικούς στον κόσμο – στον πρώτο παγκόσμιο διαδικτυακό διαγωνισμό για επαγγελματίες μουσικούς και τραγουδιστές της τζαζ. Ορθώς λοιπόν είχα κάνει οικονομία δακρύων. Ήταν κάτι σαν τους Ολυμπιακούς Αγώνες αλλά στη μουσική. Μόνο που τα αθλήματα δεν διαχωρίζονταν. Όταν είδα τους «συναθλητές» μου πάγωσα. Μπάντες από τη Νέα Υόρκη, ορχήστρες από ευρωπαϊκά πανεπιστήμια, ήδη επιτυχημένους τραγουδιστές. Πήρα τα ηρεμιστικά που είχα αρνηθεί όλη μου τη ζωή, σε εξετάσεις και συναυλίες. Τη νύχτα των ημιτελικών δεν άντεξα. Μπορούσαμε να παρακολουθούμε ζωντανά την εξέλιξη της ψηφοφορίας.\nΠήρα ένα μήνυμα από ένα Πανεπιστήμιο τζαζ σπουδών: «Μπήκαμε για να υποστηρίξουμε την υποψηφιότητα της χώρας μας, αλλά δώσαμε το άριστα σ’ εσένα. Συγγνώμη, αλλά κατά τη γνώμη μας, ήσουν η καλύτερη». Και εδώ ήρθαν τόνοι τα χαρτομάντιλα.\nΕίδα να φιλοξενούν την προσπάθειά μου στη σελίδα «Great Greeks». Η εταιρεία Zoom UK έγινε επίσημος υποστηρικτής του ήχου μου, μέσω των προϊόντων της. Τα πιο ουσιαστικά δάκρυα βέβαια ήρθαν από την Ελλάδα. Το να σε στηρίζουν ξαφνικά τόσοι Έλληνες, με κάνει να αισιοδοξώ. Τόσο όμορφα μηνύματα, τείνω να πιστέψω πως ζούμε «στη χώρα των κρυμμένων ποιητών». Ε! και βέβαια το πόσο με συγκίνησαν οι μουσικοί και οι συνάδελφοί μου πιανίστες, που φέρθηκαν τόσο γενναιόδωρα. Ήταν εξαιρετικό σε μια χώρα γεμάτη «αγκάθια». Όμως, το ότι στο Διαδίκτυο, θα μείνει για πάντα η λέξη Greece, ανάμεσα σε υπέροχες μουσικές απ’ όλο τον κόσμο, είναι κάτι που θα με κάνει πάντα, να δακρύζω χαμογελώντας.\nΕνορχήστρωση …σε επόμενα σχέδια\nΣτο μεταξύ οι «followers» των ιδεών μου και της μουσικής μου, μου έκαναν ένα δώρο. «Ρούχα στο στυλ σου, Ιωάννα», μου είπαν πονηρά. Το ύφασμα όμως μαρτυρούσε «επισημότητα». Τους ανταπέδωσα το βλέμμα.\n-«Σε περιμένει κόσμος, τι θα γίνει»; φώναξαν.\nΜε αφορμή αυτή τη διάκριση, προέκυψαν πολλές ενδιαφέρουσες προτάσεις και έπρεπε να δουλέψω πάνω σ’ αυτές. Το να τολμήσω να δρομολογήσω την υλοποίηση κάποιων νέων πλάνων και ιδεών, δεν ήταν τόσο απλό. Είχε ως αποτέλεσμα να μείνουν πίσω οι συναυλίες που είχα στο μυαλό μου. Τώρα σιγά σιγά θεωρώ πως θα ορίσω ημερομηνίες, σε κάποιους χώρους που ταιριάζουν σε μένα, τη μουσική μου και τους καλεσμένους μου. Όλα αυτά βέβαια εφόσον υπάρχει υγεία και προπάντων ειρήνη, μέσα και έξω απ’ την πατρίδα μας.\nΦινάλε …με δυο λόγια ακόμα\nΝα σας ευχαριστήσω ολόψυχα που με «αναγκάσατε» να εξωτερικευτώ τόσο «εκτός σκηνής». Αυτή η αναπάντεχη ενδοσκόπηση σίγουρα θα παίξει το ρόλο της. Θα ήθελα να κλείσουμε με μια υπόκλιση προς τους αναγνώστες του catisart.gr που έφτασαν μέχρις εδώ. Και να μου επιτρέψετε να τους απευθυνθώ με ένα πιο άμεσο υστερόγραφο:\n* Εύχομαι η «εξομολόγησή μου» να έγινε μια αφορμή να ταξιδέψετε με αισιοδοξία, στη ζωή σας και στα όνειρά σας. Θα χαρώ ιδιαίτερα αν μου «χαρίσετε» μερικές σκέψεις σας, στη σελίδα μου στο facebook. @ioannakapourelakou Σας ευχαριστώ, Ιωάννα\n-Κι εμείς σε ευχαριστούμε Ιωάννα γι’ αυτή την προφορική συναυλία αλλά και για το δώρο που μας έκανες και το οποίο το ακούμε αμέσως…\n«Herbert von Karajan»\n«If music be the food of love\n«Snapshots of my soul»\n70 best videos\nΕπτά σύντομες ιστορίες\nΙωάννα Καπουρελάκου συνέντευξη\nπιανίστα της τζαζ\nσα μεγάλο καράβι που θα ‘σαι μέσα κι εσύ...και δε θα σου λείπω γιατί θα ‘ναι η ψυχή μου το τραγούδι της ερήμου που θα σ' ακολουθεί


Την στήριξη της πολιτείας ζητούν οι ιδιοκτήτες πρακτορείων ΟΠΑΠ (video) – Newsx\nΤην στήριξη της πολιτείας ζητούν οι ιδιοκτήτες πρακτορείων ΟΠΑΠ (video)\nΔεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Την στήριξη της πολιτείας ζητούν οι ιδιοκτήτες πρακτορείων ΟΠΑΠ (video)\t- Leave comment\nTagsΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ, ΠΟΛΙΤΕΙΑ, ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΑ ΟΠΑΠ\n3.700 καταστήματα ΟΠΑΠ πανελλαδικά έχουν αναστείλει τη λειτουργία τους. Τα έσοδα τους είναι μηδενικά, καθώς ακόμη και την περίοδο των εορτών του Πάσχα και των Χριστουγέννων που κατέγραφαν τους μεγαλύτερους τζίρους, παρέμειναν κλειστά. Ταυτόχρονα, οι περιορισμοί στον αριθμό των πελατών, συνέτειναν σημαντικά στη μείωση των κερδών τους.\nΟι ιδιοκτήτες τους που απασχολούν 18 έως 20 χιλιάδες εργαζόμενους, δεν έχουν λάβει την επιστρεπτέα προκαταβολή και, όπως τονίζουν, υπάρχει άνιση αντιμετώπιση σε σχέση με άλλους κλάδους.\nΟι φορολογικές τους υποχρεώσεις προς το κράτος είναι μεγάλες, ωστόσο οι περιορισμοί που επιβάλλονται ως προς τον τρόπο λειτουργίας τους, δεν τους δημιουργεί προσδοκίες για αυξημένα κέρδη. Αντίθετα, φοβούνται λουκέτα το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.\nΣτη Θεσσαλονίκη, λειτουργούν περίπου 420 πρακτορεία, ο τζίρος των οποίων κατέγραψε πτώση κατά 50%, καθώς δεν μπόρεσαν να δουλέψουν ούτε ιντερνετικά ούτε με click away. Οι ιδιοκτήτες τους ζητούν τώρα από την εταιρεία να προχωρήσει σε μέτρα στήριξης.\nΑυτό που φοβούνται περισσότερο οι πράκτορες είναι ότι οι πελάτες θα στραφούν στον παράνομο τζόγο είτε στις ξένες εταιρείες ηλεκτρονικού τζόγου.\nΔυσαρεστημένοι είναι και οι πελάτες, οι οποίοι τονίζουν ότι το διαδίκτυο είναι αναξιόπιστο. Θέλουν να ανοίξουν τα πρακτορεία, καθώς πλήρωναν εκεί τους λογαριασμούς τους, ενώ το προποτζίδικο της γειτονιάς ήταν για πολλούς σημείο συνάντησης με φίλους.\nΚόσμος-έρευνα: Οι πλουσιότεροι άνθρωποι έγιναν πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι


Είστε εδώ: Home / ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ / 80η ΔΕΘ - συνέντευξη Τύπου : Οι «Μαγεμένες» είναι εδώ. Επέστρεψαν μετά από 151 χρόνια στη Θεσσαλονίκη, τη γενέθλια πόλη τους.\n26 Αυγούστου 2015 424 Views\nΜετά από 14 μήνες προσπαθειών, επαφών και διαπραγματεύσεων, η ΔΕΘ-Helexpo κατάφερε να φέρει εις πέρας μια ιδιαίτερη αποστολή: να υποδεχθεί τις «Μαγεμένες» στη Θεσσαλονίκη, ώστε να τις προσφέρει στο κοινό της 80ης ΔΕΘ και της πόλης. Τα τέσσερα αμφίπλευρα γλυπτά, οι λεγόμενες «Καρυάτιδες» της Θεσσαλονίκης, θα κοσμούν το περίπτερο 3 και όταν αποφασισθεί από την Πολιτεία, σε συνεργασία με τους τοπικούς φορείς, το σημείο όπου θα τοποθετηθούν, ο εθνικός εκθεσιακός φορέας θα τα χαρίσει στην πόλη. Οι «Μαγεμένες» και ο θρύλος τους αποτελούν έναν άρρηκτο δεσμό της ιστορίας και του ένδοξου παρελθόντος της Θεσσαλονίκης με τη σημερινή της προοπτική και τον ρόλο που καλείται να διαδραματίσει. Σε αυτό το σκηνικό ο θεσμός της ΔΕΘ συνιστά τον συνεκτικό ιστό ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν και προδιαγράφει το μέλλον.\nΣημαντική για την ευόδωση των προσπαθειών της ΔΕΘ-Helexpo ήταν η συμβολή του υπουργείου Πολιτισμού, του δήμου Θεσσαλονίκης και της Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Θεσσαλονίκης, ενώ ενεργό οικονομικό ρόλο στην απόκτησή τους διαδραμάτισαν το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης, το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης, η ΟΛΘ ΑΕ και η ΕΥΑΘ ΑΕ.\nΤην άρρηκτη σχέση της ΔΕΘ-Helexpo με τον πολιτισμό επισήμανε σε σημερινή συνέντευξη Τύπου ο πρόεδρος της εταιρείας, κ. Τάσος Τζήκας, εξηγώντας πως ο εκθεσιακός φορέας είχε παρακολουθήσει τις προηγούμενες προσπάθειες έλευσης των «Μαγεμένων» και ήθελε με τη σειρά του να συμβάλει στο φιλόδοξο εγχείρημα. Παράλληλα, με δεδομένη την περσινή υψηλή επισκεψιμότητα της 79ης ΔΕΘ, η εταιρεία αναζητούσε έναν τρόπο για να καταστήσει τη φετινή επετειακή διοργάνωση ακόμα περισσότερο ελκυστική. «Η πόλη αποδεικνύει ότι όταν είμαστε όλοι μαζί, μπορεί να κάνει μεγάλα πράγματα» τόνισε, αναφερόμενος στη σύμπραξη των φορέων για τον κοινό σκοπό.\nΣυγκινητική χαρακτήρισε τη σημερινή ημέρα ο διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΘ-Helexpo, κ. Κυριάκος Ποζρικίδης, τονίζοντας πως η Έκθεση επιστρέφει την αγάπη του κόσμου ως μέρισμα χαράς στην πόλη. Εξήγησε δε πως ο εθνικός εκθεσιακός φορέας συνεχίζει την παράδοση προσφοράς στον πολιτισμό, αναφερόμενος ενδεικτικά στο γλυπτό Ζογγολόπουλου στην είσοδο της Έκθεσης, το οποίο είναι ιδιοκτησία της ΔΕΘ-Helexpo. «Η διαδικασία δεν ήταν εύκολη και απαιτήθηκε ένας απίστευτος συντονισμός μεταξύ πολλών φορέων στην Ελλάδα και το εξωτερικό, αλλά τα καταφέραμε» σημείωσε ο κ. Ποζρικίδης.\nΤη μεγάλη ικανοποίηση της Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Θεσσαλονίκης για τη γέννηση μιας ιδέας που κυοφορείτο χρόνια εξέφρασε από την πλευρά του ο αναπληρωτής προϊστάμενός της, κ. Σταμάτης Χονδρογιάννης. «Το μνημείο αυτό βοηθά στο να συνδέσουμε το τώρα, εμάς, με την ιστορία της πόλης» ανέφερε σχετικά, τονίζοντας πως είναι τύχη που το σημερινό δ.σ. της ΔΕΘ-Helexpo υλοποίησε το εγχείρημα αυτό.\nΜε τη σειρά του ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, κ. Γιάννης Μπουτάρης, επισήμανε πως η Έκθεση έχει αποδείξει ότι δεν είναι μόνο ένα εμπορικό και οικονομικό γεγονός, αλλά στηρίζει πολιτιστικά γεγονότα και δείχνει πόσο σημαντική είναι για την πόλη. Εξέφρασε δε τη χαρά του που επιτέλους, όπως είπε, οι «Μαγεμένες» γύρισαν στη Θεσσαλονίκη.\nΕνέργειες όπως αυτή αναδεικνύουν μικρά κομμάτια της ιστορίας μας, σύμφωνα με τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της ΕΥΑΘ, κ. Νίκο Παπαδάκη, ο οποίος τόνισε πως η εταιρεία δεν θα μπορούσε να μην είναι αρωγός σε μια προσπάθεια που ξαναστήνει μέρος του μεγαλείου της πόλης.\nΑπό την πλευρά του ο πρόεδρος της ΟΛΘ ΑΕ, κ. Γιάννης Παντής, που έκανε μάλιστα γνωστό ότι το λιμάνι «υιοθετεί» μία από τις «Μαγεμένες», ανέφερε πως όταν ζητήθηκε από την εταιρεία η οικονομική της συνδρομή για το εγχείρημα, δεν δίστασε καθόλου, ενώ χαρακτήρισε την επιστροφή των αγαλμάτων γεγονός ξεχωριστής σημασίας.\nΛεζάντα φωτογραφίας PRESS CONFERENCE MAGEMENES: Από αριστερά προς τα δεξιά ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΕΥΑΘ ΑΕ κ. Νίκος Παπαδάκης, ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης κ. Γιάννης Μπουτάρης, ο πρόεδρος της ΔΕΘ-Helexpo, κ. Τάσος Τζήκας, ο διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΘ-Helexpo κ. Κυριάκος Ποζρικίδης, ο αναπληρωτής προϊστάμενος της Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων κ. Σταμάτης Χονδρογιάννης και ο πρόεδρος της ΟΛΘ ΑΕ, κ. Γιάννης Παντής.\nΜε ετικέτα: helehpo, νέα, ειδήσεις, πληροφορίες, Θεσσαλονίκη, εκθέσεις, γιορτές, καρναβάλια, εκδηλώσεις, αποκριές, ΔΕΘ, 80η ΔΕΘ,


Το MissBloom.gr επιστρέφει στην Ελένη Μενεγάκη | Μόδα Ειδήσεις\nΔίνουμε tips για βραδινό ντύσιμο στις γιορτές. Δες φωτό, λεπτομέρειες για τα ρούχα και όλο το απόσπασμα σε video\nΓΡΑΦΕΙ: ΤΑΣΟς ΜΑΣΤΡΟΓΙΑΝΝΗς_ 12-12-2011\nΔίνουμε tips για βραδινό ντύσιμο στις γιορτές. Δες φωτό και όλο το απόσπασμα σε video\nΗ Ελένη Στασινοπούλου, Διευθύντρια Σύνταξης του MissBloom.gr, ήταν ξανά καλεσμένη στην "Ελένη" για να δώσει αυτή τη φορά χρήσιμα tips για ντύσιμο κατάλληλο για τις βραδινές εξόδους των γιορτινών ημερών που έρχονται.\nΗ παρουσίασή μας επικεντρώθηκε σε ρούχα λαμπερά αλλά και ιδέες πρακτικές για τις εμφανίσεις που απαιτούν οι προσκλήσεις των ημερών. Ένας χρυσός κανόνας; "Λάμψε αλλά με μέτρο. Δείξε αλλά με μέτρο". Το φόρεμα με τις ασημί παγιέτες στον καλόγερο είναι από την Linea Imports.\nΟ συνδυασμός τοπ με παγιέτες με ένα μαύρο παντελόνι (κολάν για τις πιο καλλίγραμμες και trendy, σμόκιν σε ίσια γραμμή για τις πιο κλασικές) είναι passe-partout! H παλέτα των σκονισμένων ροζ κάνει τέλεια αντίθεση με τα μαύρα και γκρι. Το τοπ της φωτό είναι του label Angelina από τη LInea Imports.\nTα vintage κομμάτια (όπως το 80s χρυσό ζακετάκι που μας δάνεισε αγαπημένη φίλη) είναι μια πρωτότυπη λύση για glam-chic ντύσιμο στις γιορτές. Αν είναι κάτι τόσο shiny, τότε απλά προσγειώσέ το φορώντας το με ένα t-shirt (αυτό της φωτό είναι Chanel από προσωπική συλλογή) και ένα skinny μαύρο παντελόνι.\nΤο κιμονό τζάκετ είναι μία ισχυρή τάση φέτος και βολεύει αφάνταστα όλους τους σωματότυπους, ακόμα και τους πιο πληθωρικούς, αφου καλύπτει έξυπνα ατέλειες στα μπράτσα, μέση, γοφούς. Το floral jacket στη φωτογραφία είναι από το H&M.\nΤα αξεσουάρ είναι από την Καλογήρου, τα Accessorize και τον Βασίλη Ζούλια. H στυλιστική επιμέλεια ανήκει στον Κωνσταντίνο Γκρόζο.\nΌλα τα details για το look της Ελένης Μενεγάκη εκείνη τη μέρα κάνοντας κλικ εδώ.\nΘυμήσου τα tips για party dressing εδώ και την πρώτη επίσκεψη του MissBloom.gr στην Ελένη εδώ.


e-agrotis.com: Λαχανικά στο διαμέρισμα; Δοκιμάστε σάκους φύτευσης.\nΛαχανικά στο διαμέρισμα; Δοκιμάστε σάκους φύτευσης.\nΦτιάχνονται από ανθεκτικό πολυαιθυλένιο, σταθεροποιημένο για έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία, έχουν πλαϊνά χερούλια για εύκολη μετακίνηση και τρύπες\nαποστράγγισης- περιφερειακά και στον πυθμένα.\nΣυνδυάζονται μεταξύ τους για να μπορείτε να φτιάξετε έναν ολοκληρωμένο κήπο και προσφέρουν ιδανικές συνθήκες ανάπτυξης για κάθε είδος λαχανικού. Είτε θέλετε να φτιάξετε ένα παρτέρι σαλατικών είτε μια μικρή φυτεία καρότων, το σίγουρο είναι ότι στο livingreen.gr θα βρείτε όλα τα αξεσουάρ που θα σας χρειαστούν.\nΕτικέτες Καλλιέργεια στο σπίτι, Κηπευτικά, Λαχανικά, Τρόφιμα


Μικρές δικτατορίες « Η Ψυχολογία με λόγια απλά\nPosted on Μαΐου 14, 2015\nΓραπωνόμαστε από τη ζωή σα να είναι εμμονή.\nΑσφυκτικά με συνήθειες την περιφράζουμε, όπως ο γεωργός το χωράφι με ξερόκλαδα κι αγκάθια.\nΑπαραβίαστη πιστεύοντας πως γίνεται γίνεται στ´ αγρίμια και τους διώκτες των ελπίδων.\nΕπαναλήψεις καθημερινές σα μαίανδροι, -ίδιοι δρόμοι, ίδια πρόσωπα, κληροδοτημένες έξεις και αξίες.\nΙδέες αναλώσιμες και αστόχαστες, που τάζουν στην ασφάλεια και στη νηνεμία.\nΙεροτελεστίες εφευρίσκουμε, το άγχος και την αγωνία που θα κατασιγάσουν.\nΟι νοητικοί μας χάρτες έγιναν στερεότυπα κι αυτά προκαταλήψεις, ιδεοληψία κι αδικία.\nΜε οργάνωση, νόμους, ιεραρχίες και θεσμούς περιχαρακωνόμαστε, επίφαση σταθερότητας σε κάθε αβέβαιο περιβάλλον.\nΚαι μέσα εκεί στη φυλακή της ελευθερίας της ψευδεπίγραφης κλείνουμε με φροντίδες όσους αγαπάμε και εκείνους που πασχίζουμε, για να μας αγαπήσουν.\nΓιατί συντροφικότητα ονομάζουμε να μπορείς να αγαπήσεις τις ειρκτές του άλλου.\nΠεισματικά κοιτάμε οιωνούς και σήματα, τίποτε απειλητικό στους εφησυχασμούς μας μην προμηνύσουν.\nΜην την τάξη διασαλεύσουν και τη μακαριότητα και οι χρησμοί στη χιλιοειπωμένη ιστορία μας δε συνηγορήσουν.\nΚι αν κάτι στο καταληπτό και το αφομοιωμένο αντιτίθεται, με σοφιστείες και επιχειρήματα προκατασκευασμένα αντιδρούμε.\nΟι αφορισμοί και οι δοξασίες μας τον ίδιο εαυτό οικοδομούν αιώνες τώρα: Με παρελθόν και μοίρα γραμμική, διαχειρίσιμη, όπως η αιτιότητα και η αυταπάτη μας επιτάσσει.\nΈνα εγώ απαράλλακτο, προβλέψιμο, σαν άθλιες εργατικές οικίες, που λαμπιόνια γιορτινά στολίστηκε σε προάστιο αριστοκρατικό να μοιάσει.\nΖούμε τη ζωή σα να μην τελειώνει σε γκρεμούς και άβυσσο.\nΘεόρατα τα ασήμαντα πράγματα γίνονται, αγχόνες, που την ιμερτή μια πορεία συσκοτίζουν.\nΜέριμνες, διαδικασίες αδιαπραγμάτευτες, σαν κύματα το χρόνο μας αυλακώνουν. Στάσιμοι νομίζουμε πως ταξιδεύουμε, παλεύοντας τις λεπτομέρειες της μέρας. Με χάρτες ξεθωριασμένους και απομαγνητισμένα αζιμούθια βαλτώδεις ωκεανούς με έπαρση κατακτούμε.\nΥφαίνουμε τις αγάπες μας σαν αράχνης ιστούς, διάτρητους από τα πτώματα που μέσα τους ξεψυχήσαν.\nΓιατί κάθε ηδονή είναι άνθος κλεμμένο απ´ τον Παράδεισο με προπατορικές κατάρες ποτισμένο.\nΔίλημμα για δασκάλους..\nOne thought on “Μικρές δικτατορίες”\nAίγλη Καραμανλή,Βόλος said:\nΜαΐου 15, 2015 στο 8:04 πμ\nEίναι η αλήθεια σου, που προσομοιάζει στις αλήθειες του καθενός μας.Πως λοιπόν βγαίνουμε από την επανάληψη;Με προσωπικό αγώνα και μάχη να ξεκόψουμε από τη συνήθεια ,την προσκόλληση σε πρόσωπα και καταστάσεις με ότι αυτό συνεπάγεται. Καλή σου μέρα συνοδοιπόρε κ. Παπάνη.


Πρόσκληση σε συνεδρίαση Οικονομικής Επιτροπής, την Τρίτη 28 Μαρτίου 2017 | Δήμος Παλλήνης\nΠρόσκληση σε συνεδρίαση Οικονομικής Επιτροπής, την Τρίτη 28 Μαρτίου 2017\nΠροσκληση σε συνεδριαση Οικονομικης Επιτροπης, την Τριτη 28 Μαρτιου 2017\nΠαρακαλείσθε όπως προσέλθετε, σε δημόσια συνεδρίαση στο Δημαρχείο Δήμου Παλλήνης στην ΔΕ Γέρακα, επί της οδού Ιθάκης 12, την 28η ΜΑΡΤΙΟΥ 2017, ημέρα της εβδομάδας ΤΡΙΤΗ και ώρα 14:00, για να συσκεφθούμε και να αποφασίσουμε επί των κάτωθι θεμάτων:\nΛήψη απόφασης για διάθεση και ψήφιση πίστωσης και κατάρτιση των όρων διακήρυξης της δημοπρασίας για το έργο με τίτλο: «Κτίριο Διοικητικών και Πολιτιστικών Λειτουργιών Δ.Ε. Ανθούσας».\nΛήψη απόφασης για έγκριση του πρακτικού -2- , κατακύρωση αποτελέσματος και ανάδειξη οριστικού αναδόχου του συνοπτικού διαγωνισμού για την υπηρεσία με τίτλο: «Επισκευή και συντήρηση οχημάτων – μηχανημάτων (2015)-αρ. μελέτης 96/2016».\nΛήψη απόφασης για διάθεση και ψήφιση πίστωσης, έγκριση τεχνικών προδιαγραφών και κατάρτιση των όρων διακήρυξης της προμήθειας με τίτλο «Σίτιση μαθητών ειδικών Γυμνασίων – Λυκείων Δήμου Παλλήνης για το σχολικό έτος 2017-2018».\nΛήψη απόφασης για διάθεση και ψήφιση πίστωσης, έγκριση τεχνικών προδιαγραφών και κατάρτιση των όρων διακήρυξης της υπηρεσίας με τίτλο «ΑΜΟΙΒΗ ΓΙΑ ΤΗΝ Α. ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΕΚΤΥΠΩΣΗ ΕΜΦΑΚΕΛΩΣΗ & ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ ΥΔΡΕΥΣΗΣ Β. ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ Γ. ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΩΝ (COURIER)».\nΛήψη απόφασης για διάθεση και ψήφιση πίστωσης και έγκριση τεχνικών προδιαγραφών για συμμετοχή υπαλλήλων στο σεμινάριο με θέμα «Ανάληψη υποχρεώσεων από τους διατάκτες – Τήρηση Μητρώου Δεσμεύσεων».\nΛήψη απόφασης για διάθεση και ψήφιση πίστωσης για την καταβολή Α΄ δόσης Χρηματοδότησης Προγράμματος Δράσης της Κοινωφελούς Επιχείρησης Δήμου Παλλήνης, για το έτος 2017.\nΛήψη απόφασης για έγκριση του από 14-03-2017 πρακτικού της Επιτροπής Διενέργειας Διαγωνισμού και Αξιολόγησης προσφορών του διαγωνισμού με τίτλο «ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΓΡΑΦΙΚΗΣ ΥΛΗΣ, ΦΩΤΟΤΥΠΙΚΟΥ ΧΑΡΤΙΟΥ, ΛΟΙΠΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ΓΡΑΦΕΙΩΝ, ΑΝΑΛΩΣΙΜΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΟΓΡΑΦΗΣΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑΠΛΩΝ ΕΚΤΥΠΩΣΕΩΝ (TONER, ΜΕΛΑΝΙΑ Κ.Λ.Π.)» .\nΛήψη απόφασης για διάθεση της πίστωσης και έγκριση έκδοσης εντάλματος προπληρωμής για την πληρωμή των κοινοχρήστων Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου 2016 και Ιανουαρίου – Φεβρουαρίου 2017 των δημοτικών ιατρείων Γέρακα.\nΛήψη απόφασης για διάθεση της πίστωσης και έγκριση έκδοσης εντάλματος προπληρωμής για την ανανέωση της μίσθωσης γραμματοθυρίδας στα ΕΛΤΑ για το έτος 2017.\nΛήψη απόφασης για διάθεση και ψήφιση πίστωσης και ανάθεση σε δικαστικό επιμελητή κοινοποίησης πράξης.\nΛήψη απόφασης για ορισμό πληρεξούσιου δικηγόρου για την εκπροσώπηση του Δήμου ενώπιον του Ειρηνοδικείου Χαλανδρίου στην υπόθεση Βασίλειος Μηλίδης κατά Δήμου Παλλήνης.\nΛήψη απόφασης για ορισμό πληρεξούσιου δικηγόρου για την εκπροσώπηση του Δήμου ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών στην υπόθεση Δημήτριος Πετρόγιαννης κατά Δήμου Παλλήνης.\nΛήψη απόφασης για ανατροπή ανάληψης υποχρέωσης.\nΛήψη απόφασης για έγκριση δαπανών.\nΛήψη απόφασης για ψήφιση δαπανών.


Πάνος Τριγάζης: Υπάρχουν πολλές Αριστερές | Εφημερίδα Πρωινή\nΠάνος Τριγάζης: Υπάρχουν πολλές Αριστερές\nΔυστυχώς, έχασα ένα μέρος της όντως πλούσιας συζήτησης, στο πλαίσιο της πρώτης συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, επειδή την πρώτη μέρα ήμουν στην Κύπρο για συνέλευση του εκεί ΣΥΡΙΖΑ.\nΑναμφίβολα κάναμε ένα νέο αισιόδοξο ξεκίνημα, με στόχο ένα πιο μαζικό και ριζωμένο στην κοινωνία πολιτικό υποκείμενο, με σύγχρονες ιδέες, ικανό να εκφράσει την μεγάλη προοδευτική παράταξη που πάντοτε ήταν πλειοψηφική σε αυτή την χώρα.\nΕπειδή γίνεται λόγος περί κινδύνου απώλειας της ταυτότητάς μας, θέλω να επισημάνω ότι η Αριστερά γεννήθηκε με την Γαλλική Επανάσταση του 1789, όπως εύστοχα παρατήρησε ο Γιώργος Σταθάκης, παρουσιάζοντας τους βασικούς άξονες του νέου προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία. Και όταν προέκυψε το λεγόμενο ιστορικό σχίσμα του 1914, δημιουργήθηκαν δύο μεγάλα ρεύματα του αριστερού κινήματος, το σοσιαλδημοκρατικό και το κομμουνιστικό. Στο ίδιο το κομμουνιστικό ρεύμα υπήρχαν πάντοτε πολλές τάσεις.\nΜετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, καταγράφηκαν οι πρώτες αναζητήσεις για μια νέα Αριστερά, οι οποίες ενισχύθηκαν από τα τότε νέα ριζοσπαστικά κινήματα, όπως ο Μάης του ’68, το κίνημα κατά του «βρώμικου πολέμου» στο Βιετνάμ, καθώς και από το τότε αιρετικό φεμινιστικό κίνημα.\nΜετά ήρθε η «Άνοιξη της Πράγας», μια πρώιμη περεστρόικα, κυρίως όμως εμφανίστηκε η «διπλωματία των λαών», με το αντιπυρηνικό κίνημα, από τις τάξεις του οποίου γεννήθηκε η πολιτική οικολογία, με παρόμοιο τρόπο που άλλοτε τα συνδικάτα γέννησαν τα σοσιαλιστικά κόμματα. Θα έλεγα ότι ένας λόγος παρακμής των ΚΚ, ακόμα και των ευρωκομμουνιστών, ήταν το γεγονός ότι δεν συνέλαβαν ούτε πρωταγωνίστησαν σε αυτές τις εξελίξεις.\nΜεταψυχροπολεμικά, αρχικά φάνηκε ότι η Αριστερά έχανε το έδαφος κάτω από τα πόδια της, γινόταν λόγος ακόμα και για το τέλος της. Ωστόσο, εκείνη αναγεννήθηκε σταδιακά, κυρίως μέσω της συνεργασίας των διάφορων εκφράσεών της, που επιτεύχθηκε και στο Ευρωκοινοβούλιο με την συγκρότηση κοινής Ομάδας, της GUE/NGL, το 1994, που στην σύνταξη της συστατικής της δήλωσης είχα λάβει μέρος. Διευκρινίζω ότι το δεύτερο συνθετικό NGL, σημαίνει Nordic Green Left, δηλαδή, Βόρεια Πράσινη Αριστερά, που διευκόλυνε την συμμετοχή των μη «ορθόδοξων» αριστερών κομμάτων της Σκανδιναβίας.\nΜεταγενέστερα, είχαμε την άνοιξη των νέων κοινωνικών κινημάτων, με αφετηρίες το Πόρτο Αλέγκρε κα τη Γένοβα, το 2001, με πολύ ενεργητική συμμετοχή του τότε ΣΥΝ, καθώς και του αρχικού ΣΥΡΙΖΑ, που ήταν ο Χώρος Διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς. Με άλλα λόγια, ο δρόμος της δικής μας Αριστεράς ήταν διαρκής δρόμος μετασχηματισμού και θα τον διανύσουμε ξανά, με μια νέα έφοδο στο μέλλον.\n« Δωρεάν μαστογραφία στην Αμαλιάδα στις 16 Δεκεμβρίου: Μαζί μπορούμε να κάνουμε τον καρκίνο του μαστού παρελθόν…\nΓεώργιος Θ. Ντοάς: Νεοφιλελεύθερη κανονικότητα »


Μεταφράζεται σε 25 γλώσσες.\nΑνακηρύχθηκε ένα από τα καλύτερα βιβλία του 2017 από τα Library Journal, Daily Telegraph, ibooks,\nHudson Booksellers και Powell’s Books.\nΒραβεύτηκε με το Suspense Magazine’s Crimson Scribe Award.\nΗ Κάρεν Ντιόν είναι συνιδρύτρια της διαδικτυακής συγγραφικής κοινότητας Backspace, που οργανώνει ετήσιες συναντήσεις συγγραφέων, και μέλος της Διεθνούς Ένωσης Θρίλερ, όπου έχει διατελέσει αντιπρόεδρος. Αρθρογραφεί, μεταξύ άλλων, στα Daily Finance, Huffington Post, Psychology Today, Writer’s Digest Magazine, RT Book Reviews και Handbook of Novel Writing. Η Κόρη του βασιλιά του βάλτου είναι το τέταρτο μυθιστόρημά της. Μπορείτε να μάθετε περισσότερα για την Κάρεν στην ιστοσελίδα της, karen-dionne.com.\nΣυγγραφέας Karen Dionne\nΚωδικός Προϊόντος: 84150\nISBN : 978-960-461-834-7\nΕτικέτες: Η Κόρη του βασιλιά του βάλτου


ΗΛΙΟΣ - 08° 07' 57" ΤΟΞΟΤΗΣ\nΣΕΛΗΝΗ - 10° 41' 58" ΖΥΓΟΣ\nΕΡΜΗΣ - 08° 39' 53" ΤΟΞΟΤΗΣ\nΑΦΡΟΔΙΤΗ - 19° 58' 09" ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ\nΑΡΗΣ - 20° 47' 13" ΣΚΟΡΠΙΟΣ\nΕΡΩΤΙΚΟ ΩΡΟΣΚΟΠΙΟ 05 Μαϊ 2014\nΜε τον Άρη στο Ζυγό και την Αφροδίτη στον 1ο οίκο σου, πέρα από το ότι η σεξουαλικότητα που εκπέμπεις είναι έντονη, γίνεσαι και το κόκκινο πανί, ιδιαίτερα για το σύντροφό σου, ίσως γιατί του προκαλείς ζήλια ή δείχνεις να μη μαζεύεσαι με τίποτα, και σήμερα η περίπτωση να υπάρξουν κόντρες μεταξύ σας είναι μεγάλη γιατί θα σε κατηγορήσει ότι δίνεις δικαίωμα σε κάποια άτομα να σε φλερτάρουν. Αν όμως είσαι ελεύθερος/η ή τώρα έκανες σχέση τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά, αφού το πάθος θα βγει αλλιώς.\nΠολλές πληροφορίες και σχόλια φτάνουν στα αυτιά σου σήμερα που σου δίνουν την εντύπωση ότι κρύβουν φθόνο ή ανταγωνιστική διάθεση. Αν και η στάση που θα κρατήσεις είναι φαινομενικά ήρεμη, δε σημαίνει ότι δεν θα σε επηρεάσουν. Πιθανόν να μιλήσεις με το σύντροφό σου για αυτά που ειπώθηκαν, ζητώντας του και τη δική του γνώμη αλλά περισσότερο για να ξεσπάσεις.\nΗ εβδομάδα σου ξεκινά με άγχος ή προβληματισμό για κάποια οικονομικά θέματα που σε πιέζουν να βρεις λύση που για την ώρα τουλάχιστον δεν έχεις κι απλά παρακολουθείς την εξέλιξή τους. Σε συνδυασμό με την συναισθηματική υπερένταση που σου δημιουργεί ένα άτομο που θέλεις αλλά δεν είναι εύκολο να το πλησιάσεις για κάποιο λόγο, ενδέχεται να παρουσιάσεις μια κυκλοθυμία στη συμπεριφορά σου και να είσαι στην τσίτα.\nΗ Σελήνη θα βρίσκεται στο δικό σου ζώδιο μέχρι και το βράδυ κι αυτό από τη μια σε βολεύει να ολοκληρώσεις ένα σχέδιο που είχες βάλει στο μυαλό σου που θα σε βοηθήσει να απεμπλακείς από μια κατάσταση που δεν τσουλάει ή να ρισκάρεις ερωτικά σε μια άλλη. Από την άλλη όμως σε αναγκάζει να σκεφτείς και τις συναισθηματικές συνέπειες που θα έχεις άπαξ και το πραγματοποιήσεις. Πάντως το σίγουρο είναι ότι θα κάνεις κάποιες κινήσεις και για να ενισχύσεις την προσωπική σου εικόνα και την ερωτική σου ζωή.\nΕλπίζεις ότι θα τελειώσει κάποια στιγμή αυτό το «μπρος – πίσω» στα ερωτικά σου και θα έχεις πλέον τη δυνατότητα να πάρεις οριστικές αποφάσεις ή να τερματίσεις μια κατάσταση που πλέον σε ταλαιπωρεί ή να κινηθείς ελεύθερα για να βρεις κάτι καινούργιο. Ο χρόνος από τη μια σου δημιουργεί έξτρα πίεση που ορισμένες φορές γίνεται αφόρητη, από την άλλη όμως σε σπρώχνει να δράσεις και να μην κάθεσαι να δραματοποιείς απλά την κατάσταση που βρίσκεσαι όπως σήμερα.\nΔιανύεις μια φάση της ζωής σου κατά την οποία αναζητάς έντονες ερωτικές συγκινήσεις αλλά -κι εδώ είναι το πρόβλημα- δεν έχεις μάθει να τις χειρίζεσαι και σήμερα ίσως αυτό σου δημιουργήσεις ένα συναισθηματικό χάος. Η προθυμία υπάρχει αλλά δεν είναι εύκολο να αποβάλεις κάποια στοιχεία του χαρακτήρα σου που σε κάνουν να φτάνεις μέχρι τη μέση του στόχου σου και μετά να σκαλώνεις σε κάποια λεπτομέρεια και να μην μπορείς να προχωρήσεις.\nΈχεις μπει σε μια διαδικασία εδώ και αρκετό καιρό να κάνεις πράγματα για τον εαυτό σου και τη σχέση σου και δεν έχεις σταθεί μια στιγμή να αναρωτηθείς, αν όντως εσύ τα επιθυμείς ή νομίζεις ότι κατά αυτόν τον τρόπο θα επέλθει μια ανανέωση ανάμεσα σε σένα και το ταίρι σου. Αυτό σε καταπιέζει και έχεις ξεσπάσματα όπως σήμερα ή νιώθεις ότι μόνο εσύ προσπαθείς γι' αυτή. Αν κάνεις κάτι που δεν θέλεις, αλλά από κάποιο κόλλημα το κρίνεις σωστό, δεν είσαι εντάξει ούτε με τον εαυτό σου ούτε με το άλλο άτομο.\nΔεν θα κάτσεις να λογοδοτήσεις σε κανένα γιατί κάνεις ό, τι κάνεις στην προσωπική σου ζωή ή γιατί είσαι με ένα άτομο που οι άλλοι δεν καλοβλέπουν, όμως η συζήτηση με ένα μέλος της οικογένειάς σου σήμερα ενδέχεται να σε επηρεάσει αρκετά και να φορτίσει το κλίμα μεταξύ σας. Είναι πολύ πιθανό να αρχικά να εκνευριστείς γιατί θα το θεωρήσεις παρέμβαση αλλά μετά θα πεισμώσεις και θα κάνεις του κεφαλιού σου.\nΔιανύεις μια έντονη περίοδο από την άποψη γεγονότων που βάζουν φωτιά στην ερωτική σου ζωή και επειδή δεν είσαι κι από τα άτομα που βάζουν προτεραιότητες ή σκέφτονται πολύ, πριν κάνουν οποιαδήποτε κίνηση, ίσως λειτουργείς με το στυλ «πάρε τώρα που γυρίζει και μετά βλέπουμε». Καλό θα ήταν όμως να μην κινείσαι εγωιστικά και τα θες όλα για τον εαυτό σου, αδιαφορώντας για τα συναισθήματα του άλλου ατόμου που θα βρεθεί στο δρόμο σου.\nΟι ερωτικές προσφορές μπορεί να αρχίσουν να πέφτουν βροχή αυτήν την περίοδο αλλά αυτό δε σημαίνει ότι θα είναι όλες καλές ή δε θα κρύβουν παγίδες. Ίσως εσύ που δεν έχεις σχέση να έχεις βαρεθεί να είσαι μόνος/η και να θες να μοιραστείς τη ζωή σου με έναν άλλον άνθρωπο αλλά δε χρειάζεται να βιαστείς να επιλέξεις. Δες όσο είναι δυνατό με αντικειμενικότητα τον εαυτό σου και τις ανάγκες του, βάλε το μυαλό σου να δουλέψει και διάλεξε την καλύτερη που μπορείς να έχεις.\nΣτο εργασιακό σου χώρο επικρατεί μια κατάσταση που δεν σου παρέχει την ασφάλεια που σου χρειάζεται ή σε κάνει να νιώθεις έτσι και αυτό σε επηρεάζει, παρ' όλο που δεν είσαι από τα άτομα που βολεύονται. Όμως τώρα επιθυμείς κάτι σταθερό στη ζωή σου γιατί έχοντάς το μπορείς με ευκολία να κινηθείς και να πειραματιστείς σε άλλα μέτωπα της προσωπικής σου ζωής. Αν όλα είναι στον αέρα, τότε σίγουρα θα παραμερίσεις τα ερωτικά σου και θα ρίξεις βάρος αλλού κι αυτό τη συγκεκριμένη περίοδο δεν το θέλεις.\nΈχεις την ανάγκη σήμερα να βρεθείς με κάποιους φίλους σου που είχες καιρό να δεις και να μιλήσεις επειδή σου έχουν λείψει οι συζητήσεις σας. Συναισθηματικά αυτό θα σε γεμίσει και ενδεχομένως να χαλαρώσεις αρκετά και να τους εκμυστηρευτείς, πράγμα περίεργο για σένα, έναν έρωτα που μέχρι πρότινος δεν ήθελες κανείς να μάθει γιατί φοβόσουν και πίστευες ότι θα είχαν διαφορετική γνώμη και θα σε επηρέαζαν αρνητικά.


Το μπάρμπεκιου και η σχάρα έχουν, δικαιολογημένα, ταυτιστεί με ζουμερές μπριζόλες, πληθωρικά μπιφτέκια και λαχταριστά λουκάνικα. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το εύρος των φαγητών που τοποθετούνται πάνω από τα κάρβουνα περιορίζεται στα προαναφερθέντα. Όπως συμβαίνει και με τα μυστικά του ψησίματος, έτσι και εδώ το πεδίο πειραματισμού είναι μεγάλο, αφήνοντας πάντοτε υποσχέσεις για νόστιμα αποτελέσματα. Κάτι που επιβεβαιώνουν με τις εμπνεύσεις τους και οι παρακάτω σεφ.\nΣτρείδια από τον Victor Arguinzoniz του Extebarri\nΟ σεφ του βραβευμένου με αστέρι Michelin εστιατορίου, στην κοιλάδα του Ατσόντο, στη Χώρα των Βάσκων δεν διστάζει να βάλει οτιδήποτε πάνω στα κάρβουνα, με τα στρείδια να είναι μία από τις πιο αγαπημένες του γαστρονομικές συνήθειες. Απλά τα ανοίγει, τα τοποθετεί στη σχάρα και περιμένει λίγη ώρα μέχρι να αρχίσουν να "καπνίζουν".\nΣπαγγέτι από τον Michelangelo Mammoliti του La Madernassa\nΟ πιο "Γάλλος" από τη νέα (σπουδαία) γενιά των Ιταλών σεφ κρατά τα ηνία του εστιατορίου La Madernassa στο Γκουαρένε της βορειοδυτικής Ιταλίας. Ο Mammoliti έχει εντάξει στο μενού την αιρετική μακαρονάδα στα κάρβουνα. Για την ακρίβεια, πρώτα βράζει το σπαγγέτι σε ζωμό χοιρινού και στη συνέχεια "τελειώνει" το πιάτο στα κάρβουνα, μαζί με κυβάκια αλλαντικών δενδρολίβανο και σκόρδο.\nΘαλασσινά από τον Floriano Pellegrino του Bros\nΟ chef patron του εστιατορίου Bros στο Λέτσε της Ιταλίας (διαθέτει ένα αστέρι Michelin), μαζί με την head chef τού Isabella Potì, αρέσκονται σε ψητά φαγητά. Τα ψάρια και τα θαλασσινά που σερβίρουν μάλιστα είναι αποκλειστικά μαγειρεμένα κατ' αυτόν τον τρόπο (εν αντιθέσει με τις δικές μας συνήθειες, στο εξωτερικό -ειδικά στα γαστρονομικά εστιατόρια- αποφεύγουν να τα ψήνουν στα κάρβουνα). Η συμβουλή τους είναι απλά το ψάρι (ή κάποιο άλλο θαλασσινό, πχ το καλαμάρι που είναι και μία από τις σπεσιαλιτέ του Bros) να γυρίσει τουλάχιστον τρεις φορές ώστε να μην καεί και να χρησιμοποιηθεί κατά το ψήσιμο ξύδι και σκόρδο. Αν αναζητά κάποιος το κάτι παραπάνω, μπορεί να χρησιμοποιήσει και ξηρούς καρπούς της αρεσκείας του.\nΕντόσθια από τον Matteo Monti του Rebelot\nΣτο εστιατόριο του, το Rebelot του Μιλάνου, ο Matteo Monti έχει αναδείξει σε σπεσιαλιτέ τα εντόσθια (καθώς επίσης και το μοσχαρίσιο διάφραγμα με φυστικοβούτυρο). Ένα από τα πιο αγαπημένα του φαγητά όμως παραμένει το αρνίσιο συκώτι που συνηθίζει να το ψήνει στη σχάρα και μάλιστα σε πολύ δυνατή φωτιά. Φροντίζει δε πρώτα να το μαρινάρει με θυμάρι, σκόρδο, ελαιόλαδο, τζίντζερ και λίγη σάλτσα σόγιας.\nΓεμιστές πατάτες από την κουζίνα του Poormanger\nΤο εστιατόριο του Τορίνο έχει χτίσει τη δημοφιλία (σχεδόν) αποκλειστικά βασιζόμενο στις ψητές στα κάρβουνα πατάτες του, οι οποίες συναντώνται με πολλές και διαφορετικές γεμίσεις. Η πατάτα στην ψησταριά δεν πρέπει να ξεπερνά σε βάρος τα 180 γρ., θα πρέπει να είναι πολύ καλά καθαρισμένη, να έχει αλειφθεί με ελαιόλαδο και να παραμείνει στη σχάρα για περίπου μία ώρα (σε χαμηλή φωτιά). Το γέμισμα, γίνεται αφού ψηθεί και μπορεί να περιλαμβάνει από πίκλες και σαλάτες μέχρι κρέας και αλλαντικά.


Χτενισμένα μαλλιά και καλό μακιγιάζ για τις άνεργες! - Ειδήσεις Newsit.gr\nNewsit / Κόσμος / Χτενισμένα μαλλιά και καλό μακιγιάζ για τις άνεργες!\nΧτενισμένα μαλλιά και καλό μακιγιάζ για τις άνεργες!\nΔημοσιεύθηκε: 01.03.2011 | 09:03\nΠριν βγουν στην αγορά εργασίας οι άνεργες θα παρηγορούνται από τα σαλόνια ομορφιάς πληρωμένα από το εθνικό γραφείο ευρέσεως εργασίας...\nΟµορφα µαλλιά, περιποιηµένα νύχια, ένα καλό µακιγιάζ και µερικές ακόµη ενδυµατολογικές συµβουλές αποτελούν την τελευταία, γαλλική, λέξη της µόδας κατά της ανεργίας.\nΚαθώς η πρώτη εντύπωση και η εξωτερική εµφάνιση, των γυναικών κυρίως, παίζει πολύ σηµαντικό ρόλο στην εύρεση εργασίας, ένα νέο πρόγραµµα στη Γαλλία προσφέρει στις περίπου 1,5 εκατ. άνεργες γυναίκες µία ηµέρα καλλωπισµού στα καλύτερα σαλόνια οµορφιάς της γαλλικής πρωτεύουσας.\nΟι εισηγητές του προγράµµατος ελπίζουν πως µε αυτόν τον τρόπο θα καταφέρουν να µειώσουν το ποσοστό της ανεργίας, που καλπάζει στο 9,3%, αφού οι γυναίκες θα ανακαλύψουν τα µυστικά της γαλλικής φινέτσας και θα τα χρησιµοποιήσουν στις µελλοντικές συνεντεύξεις τους. Επιπλέον, όπως υποστηρίζουν, είναι ένας πρώτης τάξεως τρόπος προκειµένου να τονωθεί η πεσµένη αυτοπεποίθηση των άνεργων γυναικών, αποτέλεσµα της παρατεταµένης απουσίας τους από την αγορά εργασίας.\nΜία από τις γυναίκες που συµµετέχουν στο πρόγραµµα, εµπνεύσεως της ουαλής συζύγου του γάλλου πρωθυπουργού Φρανσουά Φιγιόν και χρηµατοδοτούµενο από το εθνικό γραφείο ευρέσεως εργασίας Pole Emploi, είναι η Μαρτίν Κατουάρ.\nΕπειτα από µια µέρα µε τοπ στυλίστες, η 55χρονη Μαρτίν, που αναζητά δουλειά ως βοηθός πωλήσεων, είναι απόλυτα πεπεισµένη για την αποτελεσµατικότητα του προγράµµατος. «Η πρώτη εντύπωση είναι πολύ σηµαντική. Εάν δίνουµε την εντύπωση ότι παραµελούµε τον εαυτό µας, ίσως δίνουµε την εντύπωση ότι παραµελούµε και τη δουλειά µας» επισηµαίνει στους «Τάιµς». Στο ίδιο µήκος κύµατος και η 38χρονη Αλεξάντρα Σεµπάχ, άνεργη γραµµατέας από το 2008. «Η ανεργία είναι βαρύ ψυχολογικό πλήγµα. Η συγκεκριµένη µέρα όµως είναι ιδιαίτερη, µία τονωτική ένεση», λέει απολαµβάνοντας τη φροντίδα των ειδικών.\n∆εν συµµερίζονται όµως όλες την ίδια άποψη. Η 57χρονη Ντοµινίκ, επίσης άνεργη γραµµατέας, δεν τρέφει αυταπάτες. «Το πρόβληµα είναι η ηλικία και όχι η εµφάνισή µου», τονίζει εξηγώντας πως κατά τη διάρκεια ενός ολόκληρου χρόνου δεν πέρασε ούτε από μία συνέντευξη. Την πιο σκληρή κριτική ωστόσο ασκούν φεµινίστριες, που κάνουν λόγο για σεξισµό. «Η πλειονότητα των εργοδοτών είναι άνδρες. Το µέικ-απ και τα µοντέρνα ρούχα τελικά µάλλον το ηθικό των ανδρών θα τονώσουν», σχολιάζουν σε γαλλική ιστοσελίδα.


Πώς ήταν η ζωή το 2017; Μελέτη του ΟΟΣΑ - ΝΕΑ ΥΓΕΙΑ\nΠώς ήταν η ζωή το 2017; Μελέτη του ΟΟΣΑ\nΤι συμβάλλει στην καλή ζωή; Καθώς η πληθώρα των εμπειριών των ανθρώπων δεν μπορεί να αποτυπωθεί μόνο με αριθμούς, είναι σημαντικό οι στατιστικές που διαμορφώνουν τη δημόσια πολιτική να απεικονίζουν τόσο τις υλικές συνθήκες διαβίωσης όσο και την ποιότητα της ζωής των ανθρώπων. Πρέπει επίσης να απεικονίζουν τον τρόπο που η ζωή αλλάζει με την πάροδο του χρόνου, τις διαφορές στον τρόπο ζωής των διάφορων ομάδων πληθυσμού, καθώς και κατά πόσο η σημερινή ευημερία επιτυγχάνεται με την εξάντληση στο παρόν των πόρων για το μέλλον. Στόχος της παρούσας τέταρτης έκδοσης της έκθεσης «Πώς είναι η ζωή;» είναι να ανταποκριθεί στην ανάγκη αυτή, παρέχοντας μία εικόνα της ευημερίας των ανθρώπων στις χώρες μέλη και στις χώρες εταίρους του ΟΟΣΑ.\nΗ ζωή είναι καλύτερη για κάποιους, όμως ορισμένες πτυχές της ευημερίας παρουσιάζουν υστέρηση. Η χρηματοπιστωτική κρίση είχε βαθιές και μακροχρόνιες επιπτώσεις στη ζωή και, ιδιαίτερα, στην απασχόληση των ανθρώπων. Στο Κεφάλαιο 1 εξετάζονται οι αλλαγές στην ευημερία από το 2005 και διαπιστώνεται ότι οι άνθρωποι ζουν καλύτερα σήμερα από κάποιες απόψεις, όμως η πρόοδος μετά την κρίση ήταν αργή και ορισμένες πτυχές της ευημερίας υστερούν. Το εισόδημα των νοικοκυριών και οι μέσες ετήσιες αποδοχές αυξήθηκαν αθροιστικά κατά 7% και 8% αντίστοιχα από το 2005, που όμως δεν αποτελεί ούτε το μισό σχεδόν του ρυθμού αύξησης που καταγράφηκε μεταξύ του 1995 και του 2005. Το ποσοστό των ανθρώπων που δεν έχουν πρόσβαση σε βασικές υποδομές υγιεινής (που είναι ήδη χαμηλό στις περισσότερες χώρες του ΟΟΣΑ) μειώθηκε κατά λίγο περισσότερο από το ένα τρίτο, και περισσότεροι άνθρωποι σήμερα αναφέρουν ότι αισθάνονται ασφαλείς όταν περπατούν μόνοι την νύχτα. Επιπλέον, παρότι παρέμεινε στάσιμο το 2015, το μέσο προσδόκιμο ζωής στον ΟΟΣΑ αυξήθηκε κατά σχεδόν δύο έτη συνολικά.\nΠαρά αυτές τις θετικές εξελίξεις, σε άλλες πτυχές της ευημερίας δεν επιτεύχθηκε βελτίωση. Περίπου στις μισές από όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ η μακροχρόνια ανεργία παραμένει υψηλότερη από όσο το 2005 και η ανασφάλεια στην αγορά εργασίας είναι κατά ένα τρίτο περίπου υψηλότερη από την πρώτη της μέτρηση το 2007. Σε σύγκριση με τα έτη πριν από την κρίση, η συμμετοχή στις εκλογές έχει μειωθεί, η μέση ικανοποίηση από τη ζωή στον ΟΟΣΑ κατέγραψε μικρή πτώση και το ποσοστό των ανθρώπων που αισθάνονται ότι στηρίζονται από τους φίλους και την οικογένεια έχει μειωθεί κατά τρεις εκατοστιαίες μονάδες. Η εικόνα όσον αφορά τους πόρους που διατηρούν την ευημερία με την πάροδο του χρόνου παραμένει ανομοιογενής. Και εδώ η πρόοδος που επιτεύχθηκε σε ορισμένους δείκτες (π.χ. μείωση των κατά κεφαλή εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, μείωση του καπνίσματος, περισσότερες επενδύσεις σε τεχνολογική έρευνα και ανάπτυξη και υψηλότερα παραχθέντα οικονομικά αγαθά) εκμηδενίζεται από την επιδείνωση που σημειώθηκε σε άλλους δείκτες (π.χ. αύξηση του χρέους των νοικοκυριών στις περισσότερες χώρες, μείωση της χρηματοοικονομικής καθαρής αξίας της κυβέρνησης, αύξηση της παχυσαρκίας και μείωση της εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση).\nΟι πολλές όψεις της ανισότητας. Ανισότητες μπορεί να υφίστανται σε κάθε πτυχή της ζωής των ανθρώπων. Το Κεφάλαιο 2 πραγματεύεται την ανισότητα στην ευημερία υπό διαφορετικές οπτικές γωνίες: από τις αποκλίσεις μεταξύ ανώτερων και κατώτερων εισοδηματικών στρωμάτων έως τις διαφορές στην ευημερία ανάλογα με το φύλο, την ηλικία και την εκπαίδευση. Καθίσταται προφανές ότι μολονότι ορισμένες κοινωνίες είναι πιο ισότιμες από άλλες, υφίστανται θύλακες τόσο μεγάλης όσο και μικρής ανισότητας σε όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ. Επιπλέον, μεταξύ των ανισοτήτων υπάρχει σχέση αλληλεπίδρασης, γεγονός που επιδεινώνει τα μειονεκτήματα. Για παράδειγμα, οι άνθρωποι στο ανώτατο 20% της εισοδηματικής κατανομής έχουν δύο φορές περισσότερες πιθανότητες να αναφέρουν υψηλή ικανοποίηση από τη ζωή σε σύγκριση με τα άτομα στο κατώτατο 20% της εισοδηματικής κατανομής. Και οι άνθρωποι με υψηλή ικανοποίηση από τη ζωή έχουν τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να αναφέρουν ότι χαίρουν καλής υγείας σε σύγκριση με αυτούς με χαμηλή ικανοποίηση από τη ζωή. Πολλοί άνθρωποι στις χώρες του ΟΟΣΑ δεν διαθέτουν το απαραίτητο απόθεμα ασφάλειας για να αντεπεξέρθουν σε τυχόν πλήγμα στο εισόδημά τους. Σε περίπτωση που θα έπρεπε να στερηθούν το εισόδημά τους για τρεις μήνες, περισσότερο από το ένα τρίτο των ανθρώπων θα περιέρχονταν σε κατάσταση φτώχειας σύμφωνα με στοιχεία από 25 χώρες του ΟΟΣΑ.\nΟι μετανάστες αντιμετωπίζουν πολλαπλά εμπόδια στην ευημερία τους. Κατά μέσο όρο το 13% του πληθυσμού των χωρών του ΟΟΣΑ έχει γεννηθεί στην αλλοδαπή. Οι μετανάστες συνιστούν μία ανομοιογενή ομάδα τόσο μεταξύ όσο και εντός των χωρών: από επαγγελματίες με υψηλή ειδίκευση που αναζητούν νέες ευκαιρίες έως ανθρώπους που δραπετεύουν από τους πολέμους και την έσχατη ένδεια. Σύμφωνα με το Κεφάλαιο 3, η ζωή των μεταναστών στα καινούργια τους σπίτια μπορεί να δημιουργήσει πολλά εμπόδια στην ευημερία τους. Το διάμεσο εισόδημα των μεταναστών είναι 25% χαμηλότερο από αυτό των ημεδαπών και η διάμεση καθαρή περιουσία είναι 50% χαμηλότερη. Μολονότι οι πιθανότητες των μεταναστών να εργάζονται είναι παρόμοιες με αυτές των ημεδαπών, είναι περισσότερο πιθανό να απασχολούνται με δύσκολα ωράρια εργασίας (νυχτερινή εργασία, αργίες κ.λπ.), να εργάζονται σε χαμηλόμισθες θέσεις και να εκτίθενται σε επικίνδυνες και επιβλαβείς συνθήκες εργασίας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι μετανάστες δεν μπορούν να αξιοποιήσουν πλήρως τις δεξιότητες που έχουν αποκτήσει: σχεδόν το 30% των μεταναστών με τριτοβάθμια εκπαίδευση διαθέτουν υψηλότερα προσόντα από αυτά που απαιτεί η θέση εργασίας τους, έναντι 20% των ημεδαπών. Επιπρόσθετα με τις κακές συνθήκες εργασίας, οι μετανάστες αντιμετωπίζουν και κακές συνθήκες διαβίωσης: ένας στους τέσσερις μετανάστες αναφέρει ότι εκτίθεται σε ατμοσφαιρική ρύπανση και σε ηχορύπανση στην περιοχή όπου ζει, έναντι ενός στους πέντε ημεδαπούς. Επίσης, το 41% των μεταναστών ζουν σε κατοικίες που είναι κατώτερης ποιότητας ή υπερπλήρεις, έναντι 27% των ημεδαπών. Οι μετανάστες αναφέρουν επίσης χειρότερη κατάσταση υγείας, χαμηλότερη κοινωνική υποστήριξη και χαμηλότερη υποκειμενική ευημερία σε σύγκριση με τους ημεδαπούς στις περισσότερες από τις χώρες του ΟΟΣΑ που αξιολογήθηκαν. Εντούτοις, μπορούν να γίνουν πολλά ακόμη όσον αφορά τη μέτρηση της ευημερίας των μεταναστών, ιδιαίτερα καθώς οι έρευνες σχετικά με τα νοικοκυριά συχνά δεν καταφέρνουν να προσεγγίσουν τις πιο ευπαθείς ομάδες.\nΧάσμα μεταξύ των ανθρώπων και των δημόσιων θεσμών που τους υπηρετούν. Η σταθερή μείωση της συμμετοχής στις εκλογές στις χώρες του ΟΟΣΑ αποτελεί ανησυχία εδώ και πολλά χρόνια. Στο Κεφάλαιο 4 καταδεικνύονται και άλλοι τρόποι που οι άνθρωποι αισθάνονται απομακρυσμένοι από τους δημόσιους θεσμούς που τους υπηρετούν. Περισσότεροι από τους μισούς κατοίκους του ΟΟΣΑ θεωρούν ότι το φαινόμενο της διαφθοράς είναι πολύ διαδεδομένο στην κυβέρνησή τους. Η εμπιστοσύνη στους δημόσιους θεσμούς έχει σημειώσει πτώση από το 2005, και μόνο το 33% των ανθρώπων αισθάνονται ότι έχουν δικαίωμα λόγου σε ό,τι πράττει η κυβέρνηση. Η απόσταση προσαυξάνεται για εκείνους που εκπροσωπούνται λιγότερο στο δημόσιο βίο. Πιο συγκεκριμένα, οι άνθρωποι χωρίς ανώτερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση είναι λιγότερο πιθανό να αισθάνονται ότι έχουν δικαίωμα λόγου στις αποφάσεις πολιτικής σε σύγκριση με εκείνους που διαθέτουν τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η συμμετοχή στις εκλογές που αναφέρεται από τους ίδιους τους εκλογείς είναι κατά 13 εκατοστιαίες μονάδες χαμηλότερη στο κατώτατο 20% της εισοδηματικής κατανομής σε σύγκριση με το ανώτατο 20%. Οι Ευρωπαίοι είναι γενικά ικανοποιημένοι με τον τρόπο διεξαγωγής των εκλογών, όμως όχι και τόσο όσον αφορά τις δράσεις πολιτικής για τον περιορισμό των ανισοτήτων. Η ικανοποίηση σχετικά με τη δημόσια εκπαίδευση και τις υπηρεσίες υγείας ποικίλλει σημαντικά από χώρα σε χώρα, όμως τείνει να είναι υψηλότερη ανάμεσα στα άτομα που χρησιμοποίησαν τις υπηρεσίες αυτές πρόσφατα. Τούτο υποδεικνύει το σημαντικό ρόλο που διαδραματίζουν οι προσωπικές εμπειρίες στη διαμόρφωση των αντιλήψεων των ανθρώπων.\nHow’s Life in Greece? http://www.oecd.org/statistics/Better-Life-Initiative-country-note-Greece.pdf


Σφοδρή επίθεση Α.Τσίπρα σε Κ.Μητσοτάκη: «Ξέρετε μόνο να βάζετε πρόστιμα – Κουνάτε το δάχτυλο στους μεροκαματιάρηδες» | ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ 106,9 FM\nΣφοδρότατη επίθεση στην κυβέρνηση και στον πρωθυπουργό προσωπικά εξαπέλυσε στην πρωτολογία του ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος χαρακτήρισε ανεύθυνο τον Κυριάκο Μητσοτάκη και αναφορικά με τα αυξημένα πρόστιμα είπε πως οι πολίτες δεν υπακούν γιατί δεν εμπιστεύονται τον πρωθυπουργό, ο οποίος δεν έχει καμία εν συναίσθηση και «κουνάει το δάχτυλο» στους μεροκαματιάρηδες.\nΣυγκεκριμένα αναφορικά με τις σκληρές απαγορεύσεις της κυβέρνησης ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είπε πως «Κύριε Μητσοτάκη έχετε αναρωτηθεί γιατί διαρκώς επιστρατεύετε την έννοια της ατομικής ευθύνης; Γιατί διαρκώς μιλάτε για πολίτες που δεν πειθαρχούν, όπως λέτε, στα συνεχόμενα lockdown; Γιατί βασικό σας έργο είναι η επιτήρηση και η επιβολή προστίμων; Γιατί οι πολίτες δεν πειθαρχούν; Γιατί δεν υπάρχει εμπιστοσύνη σε εσας κ. Μητσοτάκη. Σε σας προσωπικά, και στην κυβέρνησή σας».\n«Αυτό που δεν μπορεί πια να κρυφτεί και το βλέπουν ολοένα και περισσότεροι. Η πανθομολογούμενη πλέον επιτελική σας ανικανότητα. Και το βλέπουν ακόμα και αυτοί που σας ψήφισαν», πρόσθεσε.\n«Για την οικονομία. Από το Μάρτιο σας καλούμε να πάρετε μέτρα για να προλάβουμε την ύφεση. Και φτάσαμε στο τέλος του 2020 να καταγράφουμε τη βαθύτερη ύφεση σε όλη την Ευρώπη. Τα προσωρινά λουκέτα του lockdown γίνονται πλέον μόνιμα για εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις. Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι είναι εγκλωβισμένοι να ζουν με τα 534 ευρώ. Καταστηματάρχες σας ακούν τη μια μέρα να ανακοινώνετε πιθανό άνοιγμα της αγοράς και την άλλη λουκέτο στα πάντα», δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας για την οικονομία.\n«Κομβικό σημείο της ομιλίας μας ήταν το πόσο επιτυχημένη ήταν η διαχείριση του δεύτερου κύματος. Εάν αυτή είναι η διαπίστωση, δεν μπορούμε να βρούμε μια κοινή βάση» σημείωσε απευθυνόμενος στον πρωθυπουργό.\n«Κουνάτε το δάχτυλο στους ανθρώπους που πηγαίνουν κάθε πρωί για το μεροκάματο», δήλωσε για την στάση της κυβέρνησης απέναντι στα ΜΜΜ.\nΠαράλληλα ο Αλέξης Τσίπρας εξαπέλυσε δριμεία επίθεση και για το θέμα των εμβολιασμών, οι οποίοι πάνε με πολύ αργό ρυθμό.\n«Είναι παράδοξο να πανηγυρίζετε για τον ρυθμό του εμβολιασμού και είναι πρόκληση να λέτε “όποιος βιάζεται, σκοντάφτει”» είπε.\nΠροηγούμενο Προηγούμενο Επινεφριδική εξάντληση: Τι είναι & με ποια συμπτώματα εκδηλώνεται (εικόνες)\nΕπόμενο Επόμενο Το βοσκοτόπι της Αττικής που είχε ταυτόχρονα θέα σε Ακρόπολη και θάλασσα


Ιατρικός Σύλλογος Φλώρινας: Πρόγραμμα - 6ου Πανελληνίου Συνεδρίου Αγγειακών Εγκεφαλικών Νόσων\nΠρόγραμμα - 6ου Πανελληνίου Συνεδρίου Αγγειακών Εγκεφαλικών Νόσων\nΘεσσαλονίκη 15 Φεβρουαρίου\nΜε ιδιαίτερη χαρά θα θέλαμε να σας ανακοινώσουμε την διοργάνωση του 6ου Πανελληνίου Συνεδρίου Αγγειακών Εγκεφαλικών Νόσων, που θα πραγματοποιηθεί από τις 4 έως τις 6 Μαρτίου 2016 στη Θεσσαλονίκη .\nΤο Πανελλήνιο Συνέδριο Αγγειακών Εγκεφαλικών Νόσων διοργανώνεται από την Ελληνική Εταιρεία Αγγειακών Εγκεφαλικών Νόσων (ΕΕΑΕΝ). Η ΕΕΑΕΝ είναι εθνική εταιρεία μέλος τoυ World Stroke Organization (WSO) και της European Stroke Organization (ESO).\nΣκοπός του Συνεδρίου είναι η παρουσίαση και ανταλλαγή απόψεων που αφορούν τη διάγνωση, θεραπευτική αντιμετώπιση και αποκατάσταση στην εγκεφαλική ισχαιμία, αιμορραγία και τις αγγειακές εγκεφαλικές νόσους γενικότερα. Τα τελευταία χρόνια σημειώνονται σημαντικές αλλαγές στον τρόπο διαχείρισης και νέες θεραπείες και πρακτικές είναι πλέον πραγματικότητα στην κλινική πράξη.\nΗ συζήτηση στα πλαίσια του Συνεδρίου είναι σημαντική για συναδέλφους πολλών ειδικοτήτων που σχετίζονται με το θέμα όπως νευρολόγοι, παθολόγοι, νευροχειρουργοί, αγγειοχειρουργοί, ακτινολόγοι, καρδιολόγοι, αιματολόγοι, φυσίατροι, γενικοί ιατροί κ.α..\nΈχουν προσκληθεί εξειδικευμένοι ομιλητές στο θέμα από την Ελλάδα και το εξωτερικό.\nΠαρακαλώ, βρείτε επισυναπτόμενο το Προκαταρκτικό Πρόγραμμα του 6ου Πανελληνίου Συνεδρίου Αγγειακών Εγκεφαλικών Νόσων.\nΗ ενημέρωση των μελών σας με μια πιθανή ανάρτηση στον ιστότοπό σας, ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο επιθυμείτε, είναι εξαιρετικά σημαντική. Παραμένουμε στη διάθεσή σας, και για δικές σας προτάσεις και ο,τιδήποτε κρίνετε ότι μπορεί να συμβάλλει στην επιτυχία του Συνεδρίου.\nΓια οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία ή διευκρίνηση, μπορείτε να επικοινωνείτε με τη γραμματεία του Συνεδρίου - Triaena Tours & Congress Α.Ε. - Tηλ.: 210 74 99 300-313 • Fax : 210 77 13 795 • E-mail: petrosd@triaenatours.gr (Δαμβακεράκης Πέτρος).\nΜανουσάκης – Καρακώστας Δημήτριος,\nΠρόεδρος Δ.Σ. Ελληνικής Εταιρείας Αγγειακών Εγκεφαλικών Νόσων\nΑναρτήθηκε από Ιατρικός Σύλλογος Φλώρινας στις 5:08 μ.μ.


Υπόθεση Νικόλ Μπράουν Σίμπσον - Στο «φως» μυστικά της ημερολόγια με περιγραφές βίας (φώτο-βίντεο) | Pronews\n30/09/2020 - 07:55 | Τελευταία ενημέρωση: 30/09/2020 - 07:56\nΠριν από 26 χρόνια και συγκεκριμένα, ένα βράδυ του 1994, η Νικόλ Μπράουν Σίμπσον εντοπίστηκε νεκρή σε μια λίμνη αίματος στα σκαλοπάτια του σπιτιού της. Μάλιστα, ήταν τόσο βίαια κατακρεουργημένη που μπορούσε να διακρίνει κανείς τη σπονδυλική της στήλη.\nΩστόσο, έπειτα από το τηλεφώνημα ενός γείτονα, εντοπίστηκε λίγα μέτρα πιο πέρα και σε παρόμοια κατάσταση και ο Ρόναλντ Γκόλντμαν, ο οποίος ήταν ένας από τους σερβιτόρους που εργαζόταν στο αγαπημένο εστιατόριο της Νικολ, το οποίο εκείνη και η παρέα της είχαν επισκεφτεί λίγες ώρες νωρίτερα.\nΟι κακές γλώσσες ήθελαν τους δυο να έχουν έρθει κοντά μετά το διαζύγιο της Νικόλ από τον σούπερ σταρ σύζυγο της Τζει Σίμπσον.\nΗ οικογένεια της, όμως, ακόμα και σήμερα υποστηρίζει ότι ο νεαρός άνδρας βρέθηκε απλά τη λάθος στιγμή στο λάθος μέρος, χάνοντας την ζωή του, επειδή είχε απλά προσφερθεί να επιστρέψει στην οικεία της Νικόλ τα γυαλιά ηλίου που είχε ξεχάσει.\nΌποια και να είναι η αλήθεια, η αποτρόπαια σκηνή που αντίκρισαν οι αστυνομικοί αποτύπωνε με τον πλέον δραματικό τρόπο έναν επίλογο που δεν άρμοζε με την πρότερη ζωή της εντυπωσιακής Νικόλ. Μια ζωή, η οποία παρέπεμπε σε κλασικό χολιγουντιανό στόρι. Αν και γεννήθηκε στη Δυτική Γερμανία, λίγο μετά τη γέννησή της οι γονείς της μετακόμισαν στις ΗΠΑ.\nΑμέσως μετά την ενηλικίωσή της αποφάσισε να ασχοληθεί με το μόντελινγκ, αν και αναγκαζόταν να εργάζεται τα βράδια ως σερβιτόρα. Την περίοδο εκείνη γνώρισε τον μετέπειτα σύζυγό της, έναν από τους αγαπημένους αθλητές της χώρας. Παρ’ ότι ήταν ήδη παντρεμένος με τρία παιδιά, ερωτεύθηκε την νεαρή κοπέλα, εγκαταλείποντας τα πάντα για χάρη τους.\nΟ λαμπερός γάμος τους και η ακόμα πιο εντυπωσιακή ζωή τους, η οποία περιελάμβανε επαύλεις, ταξίδια, πολυτελή πάρτι και διάσημους φίλους έμοιαζε να πραγματώνει την απόλυτη επίτευξη του αμερικανικού ονείρου. Πίσω από τα τρυφερά ενσταντανέ του ζευγαριού, αποδείχθηκε ότι κρυβόταν μία πολύ διαφορετική πραγματικότητα.\nΑυτή ξεδιπλώνεται στα μυστικά ημερολόγια της άτυχης Νικόλ που φέρνει για πρώτη φορά στη δημοσιότητα η αδελφή της θανούσας. Κατά τη διάρκεια των 16 χρόνων του γάμου της υπέστη φρικτές σκηνές ζηλοφθονίας, σωματική και ψυχική βία.\nΤα ημερολόγια βρέθηκαν σε ένα θησαυροφυλάκιο, μαζί με φωτογραφίες από το γεμάτο μώλωπες πρόσωπό της. Η Νικόλ αρχίζει να καταθέτει τις σκέψεις της από τα τέλη του 1978.\nΈναν χρόνο μετά τον γάμο τους καταγράφει ένα ιδιαίτερα σκληρό περιστατικό. «Πήγαμε σε ένα φιλικό ζευγάρι. Ήπιαμε ποτά και επιστρέψαμε. Όταν μπήκαμε μέσα με χτυπούσε για αρκετή ώρα, χωρίς προειδοποίηση. Μου ξέσκισε το πουλόβερ μου. Την επόμενη ημέρα αναγκάστηκα να πάω στο νοσοκομείο, υποστηρίζοντας στους γιατρούς ότι έπεσα από το ποδήλατο».\nΌταν ήταν μόλις δύο μήνες έγκυος με τον γιό τους Τζάστιν, ο Τζέι απαίτησε να κάνει έκτρωση, ενώ την σημάδεψε με ένα όπλο. Συχνά-πυκνά την έδιωχνε από το σπίτι. Της φώναζε «φύγε από το σπίτι μου χοντρή, γαμ… αγελάδα».\nΠαρά την κακομεταχείριση, η Νικόλ δικαιολογούσε διαρκώς την συμπεριφορά του. Όταν, μάλιστα, η οικογένειά της πρότεινε να τον εγκαταλείψει και να επιστρέψει στην πατρική εστία, εκείνη αρνήθηκε. Πίστεψε ότι μετά το διαζύγιό τους, θα μπορούσε τουλάχιστον να απολαύσει μία γαλήνια οικογενειακή ζωη.\nΟ απεχθής θάνατός της καταγράφηκε ως ένα από τα ειδεχθέστερα εγκλήματα. Η μετέπειτα δίκη επίσης έγραψε ιστορία στα δικαστικά χρονικά.


AOC AGON AG322QC4: Η πρώτη οθόνη 31.5” QHD για gaming με τεχνολογία AMD Radeon FreeSync 2 | DigitalNews\nΗ AOC Ergo Base επιτρέπει μεγάλο εύρος προσαρμογής ύψους, κλίσης και περιστροφής για τη βέλτιστη εργονομική τοποθέτηση. Οι gamers μπορούν να συνδέσουν τα ακουστικά τους χρησιμοποιώντας τις εισόδους ήχου και μικροφώνου και όταν δεν τα χρησιμοποιούν, μπορούν να τα κρεμάσουν στην ανασυρόμενη βάση ακουστικών της οθόνης AG322QC4. Η λειτουργικότητα ενισχύεται επιπλέον από τις 2 θύρες USB 3.0, την ενσωματωμένη λύση διαχείρισης καλωδίων και τη λαβή μεταφοράς της οθόνης. Με το LED φωτισμό στο κάτω μέρος του πλαισίου και στο πίσω μέρος της οθόνης, οι παίκτες μπορούν να επιλέξουν ανάμεσα σε κόκκινα, πράσινα ή μπλε φώτα τριών επιπέδων έντασης για αυξημένη προσαρμογή.\nTags: ag322qc4, agon, freesync, gaming, radeon, οθόνη, πρώτη, τεχνολογία


Ολυμπιακός: Στην Αθήνα η τρίτη μεταγραφή της ομάδας - Sputnik Ελλάδα\n13:10 05 ΑΥΓΟΥΣΤΟY 2020\nΟλυμπιακός: Στην Αθήνα η τρίτη μεταγραφή της ομάδας\n16:47 24.01.2019 (ΕΝΗΜΕΡΩΘΗΚΕ 18:21 24.01.2019) Λήψη σύντομου url\nΟ Πορτογάλος εξτρέμ Ζιλ Ντίας αφίχθη στο «Ελ. Βενιζέλος» το μεσημέρι της Πέμπτης για να περάσει από ιατρικά τεστ και να υπογράψει συμβόλαιο με τους «ερυθρόλευκους».\nΣτην Αθήνα βρίσκεται από το μεσημέρι της Πέμπτης ο Ζιλ Ντίας.\nΟ Πορτογάλος εξτρέμ ήρθε για να περάσει από ιατρικές εξετάσεις και εφόσον όλα πάνε καλά, θα υπογράψει συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό ως δανεικός από τη Μονακό.\nΌπως αναφέρει το ΑΠΕ – ΜΠΕ, ο Ζιλ Ντίας, που το περασμένο εξάμηνο αγωνίστηκε στη Νότιγχαμ Φόρεστ, θα μείνει στην ομάδα ως το 2020.\nΟ Πορτογάλος θα είναι η τρίτη μεταγραφή των Πειραιωτών στη χειμερινή περίοδο, μετά τους Σολδάνο και Μασούρα.\nΟλυμπιακός: Οι Πορτογάλοι «στέλνουν» Ζιλ Ντίας (Βίντεο)\nΚύπελλο Ελλάδος: «Καθάρισε» εύκολα και ο Ολυμπιακός (Βίντεο)\nμεταγραφή, Ολυμπιακός, Ζιλ Ντίας, Αθήνα


15 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΚΑΒΑΛΑ- ΘΑΣΟΣ - ΑΓ. ΟΡΟΣ - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ | Omonia Tours\nΚΑΒΑΛΑ - ΘΑΣΟΣ - ΑΓ. ΟΡΟΣ - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ\n11 Αυγούστου | 5 ΗΜΕΡΕΣ\nΑναχώρηση νωρίς το πρωί μέσω Λαμίας με στάσεις καθοδόν για καφέ και γεύμα. Άφιξη στο ξενοδοχείο στην πόλη της Καβάλας. Τακτοποίηση στο κεντρικό Ξενοδοχείο ESPERIA και ελεύθερος χρόνος να γνωρίσουμε και να χαρούμε την όμορφη Καβάλα. Το βράδυ, δείπνο και διανυκτέρευση\nΜετά το πρωινό μας, ξεκινάμε για την γραφική παραλιακή Κεραμωτή απλωμένη στο δέλτα του Νέστου, από όπου θα πάρουμε το πλοίο για την Θάσο με τις όμορφες παραλίες και τα καταγάλανα νερά. Στο νησί θα δούμε μνημεία, όπως τα τείχη του οχυρού της αρχαίας πόλης, ο ναός του Απόλλωνα , το Αρχαίο Θέατρο , την Ακρόπολη και το παρεκκλήσι του Διονύσου με τα χορωδιακά μνημεία του. Με την άφιξη μας στον λιμένα, κατεύθυνση προς ανατολικά από την Χρυσή Αμμουδιά και θα βρεθούμε στην Μονή Αρχαγγέλου στον Θεολόγο όπου και θα προσκυνήσουμε, γραφική τοποθεσία της Θάσου με θρύλους και παραδόσεις να τυλίγουν το χρονικό της μονής. Σύμφωνα με κάποια ιστόρηση του 1923 που κυκλοφόρησε η μονή Φιλόθεου, το μικρό εκκλησάκι του Μιχαήλ Αρχαγγέλου φέρεται να έκτισε «κατ' εντολήν» του Αρχιστράτηγου Μιχαήλ, κάποιος Ός. Λουκάς. Η παράδοση αναφέρει πως ο Ός.Λουκάς έζησε στην περιοχή του Θεολόγου όπου έκτισε μικρό εκκλησάκι, πιθανότατα στη θέση του σημερινού Αι-Γιάννη, προς τιμήν του Αγ.Ιωάννη Θεολόγου, από την οποία πήρε και την επωνυμία. Αμέσως μετά θα αναχωρήσουμε για την Ποτό και τα Λιμενάρια, παραλιακή κωμόπολη με αξιόλογη τουριστική κίνηση, όπου θα έχουμε χρόνο για μπάνιο και θα ολοκληρώσουμε τον γύρο περνώντας από την Σκάλα Καλλιράχης, και τον Πρίνο ή την Θάσο που θα έχουμε στάση για γεύμα και μπάνιο. Επιβίβαση στο καράβι για την Κεραμωτή και επιστρέφουμε στο ξενοδοχείο μας, δείπνο και διανυκτέρευση.\n3η ημέρα, Βαπτιστήριο Αγίας Λυδίας – Ιερά Μονή Παναγίας Εικοσιφοινίσσας – Νέα Πέραμος:\nΜετά το πρωινό μας, θα αναχωρήσουμε για να επισκεφτούμε το Βαπτιστήριο της Αγίας Λυδίας, εκεί που ο Απ. Παύλος βάπτισε την πρώτη Ευρωπαία Χριστιανή. Συνεχίζουμε με την μαγευτική διαδρομή του Παγγαίου Όρους, όπου θα πάμε για προσκύνημα στην Ιερά Μονή της Παναγίας της Εικοσιφοίνισσας, ιδρύθηκε τον 10ο αιώνα, αναφέρθηκε για πρώτη φορά σε έγγραφο του 1320, είναι η δεύτερη σημαντικότερη μονή της Μακεδονίας, σε υψόμετρο 753 μ. στην βόρεια πλευρά του Παγγαίου Όρους, της οποίας η συμβολή κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας υπήρξε καθοριστική και ανεκτίμητη στην διατήρηση της Ορθοδοξίας. Στην μονή φυλάσσεται η θαυματουργή Εικόνα της Αχειροποίητος Θεοτόκου. Η παράδοση αναφέρει ότι είναι μια από τις εικόνες του Αποστόλου Λουκά, λέγεται ότι η αποτύπωση πάνω στο ξύλο έγινε με θαυμαστό τρόπο από την ίδια την Θεοτόκο, τη στιγμή που ο Απόστολος Λουκάς αγιογραφούσε το πρόσωπο της Θεοτόκου διακρίνει μια σχισμή στο ξύλο και για να μη στενοχωρηθεί, εμφανίστηκε η Παναγία με το Θείο Βρέφος αγκαλιά πάνω στο ξύλο, γι’ αυτό στην εικόνα διακρίνεται η σχισμή στο πρόσωπο της Θεοτόκου. Ως το 1843 λειτουργούσε ως σχολή των κοινών γραμμάτων και ανακαινίστηκε μετά τον Β` παγκόσμιο πόλεμο. Κατόπιν συνεχίζουμε, για την Νέα Πέραμο, όπου και στάση για γεύμα και μπάνιο. Επιστροφή στο ξενοδοχείο μας, δείπνο και διανυκτέρευση.\nΜετά το πρωινό μας, αναχώρηση για το τρίτο πόδι της Χαλκιδικής, και την Ουρανούπολη, όπου θα πάρουμε το πλοιάριο (έξοδα ατομικά) για μία κρουαζιέρα στις ακτές του Αγίου Όρους με τα σκαρφαλωμένα μοναστήρια του Διοχειαρίου, Ξενοφώντος, Σίμωνος, Παντελεήμονος, κ.α. Κατόπιν για μπάνιο και φαγητό στην Ουρανούπολη μία πραγματικά ξεχωριστή πόλη, στους πρόποδες του Άθωνα με ιστορικό και αρχιτεκτονικό μεγαλείο, ενώνει το Άγιο Όρος με την υπόλοιπη Ελλάδα, συνδυάζοντας αρμονικά το βουνό με την θάλασσα. Μην ξεχάσετε να επισκεφθείτε τον Πύργο του Πορφυρίου που βρίσκεται στο λιμανάκι, χτισμένος πριν το 1344 από την μονή Βατοπεδίου, και να αγοράσετε παραδοσιακά γλυκά, είδη λαϊκής τέχνης, αγιορείτικο κρασί, κ.α. Κατόπιν θα συνεχίσουμε προς το ορεινό χωριό Στάγειρα, όπου θα επισκεφθούμε το πάρκο Αριστοτέλους, τόπος καταγωγής και πατρίδα του Αριστοτέλη, με θέα όλο τον κόλπο της Ιερισσού. Στο Άλσος Αριστοτέλους, στο οποίο εδώ και πολλά χρόνια υπάρχει ο ανδριάντας του Αριστοτέλη, εξοπλίστηκε με διαδραστικά όργανα, όπως το Ηλιακό Ρολόι, Φακός, Πυξίδα, Πεντάφωνο, Εκκρεμές, Τηλεσκόπια, κ.α. Κατόπιν μέσω Αρναίας, για την Θεσσαλονίκη. Άφιξη και τακτοποίηση στο ξενοδοχείο μας, δείπνο και διανυκτέρευση.\n5η μέρα, Θεσσαλονίκη –Παναγία Σουμελά - Αθήνα:\nΜετά το πρωινό μας, πανοραμική περιήγηση, όπου θα δούμε το Επταπύργιο, οχυρό στο οποίο κατέφευγε ο πληθυσμός σε περίπτωση κατάληψης της πόλης,,την όμορφη παραλιακή και θα προσκυνήσουμε στον Ι.Ν. Αγ. Δημητρίου, κτίσθηκε τον 5ο αι., τρίκλιτος βασιλική, τεραστίου μεγέθους. Κάτωθεν του δαπέδου υπάρχουν κατακόμβες στις οποίες οδηγεί κλίμακα μέσα στον ναό. Ο ναός φιλοξενεί λείψανα του Αγίου και έχει επανειλημμένως καταστραφεί . Σήμερα αποτελεί στολίδι της Θεσσαλονίκης και Πανορθόδοξο Προσκύνημα, μεταξύ άλλων θα δούμε και τον Λευκό Πύργο. Κατόπιν θα αναχωρήσουμε για το καταπράσινο Όρος Βέρμιο για προσκύνημα στην πασίγνωστη Παναγία Σουμελά, Ιερά Μονή που ιδρύθηκε από Πόντιους από το ομώνυμο μοναστήρι του Πόντου. Σχετική παραμονή για προσκύνημα. Επιστροφή στην Αθήνα με ενδιάμεσες στάσεις καθοδόν.\n1 διανυκτέρευση Θεσσαλονίκη στο κεντρικό CAPSIS HOTEL 4*


Pause.: Απόσπασμα | 12 Oκτωβρίου 1944 - Η απελευθέρωση της Αθήνας | Κόκκινη κλωστή δεμένη - Ζωρζ Σαρή\nΑπόσπασμα | 12 Oκτωβρίου 1944 - Η απελευθέρωση της Αθήνας | Κόκκινη κλωστή δεμένη - Ζωρζ Σαρή\n12 Oκτωβρίου 1944 - Η απελευθέρωση της Αθήνας\nΚόκκινη κλωστή δεμένη - Ζωρζ Σαρή\n[...] Το πανηγύρι άρχισε στις 11 Οκτωβρίου, όταν μαθεύτηκε πως ο Γερμανός διοικητής μάζεψε τα μπογαλάκια του κι έφυγε. Από κείνη τη στιγμή είδα πολύ καθαρά τη λευτεριά να στέκεται στο κατώφλι και να με χαιρετάει. ΄Οπως όταν το βαπόρι πλησιάζει στο λιμάνι κι εσύ βλέπεις από κάτω τον αγαπημένο σου άνθρωπο, που χρόνια περίμενες να φτάσει, να σου κουνάει το μαντίλι, να σε χαιρετάει : ΄Εφτασα, έφτασα ! Τότε η αγωνία της αναμονής εξαφανίζεται και μένει μόνο η χαρά. Ακόμα κι αυτή η ανυπομονησία : "Αχ, πότε θα δέσει το βαπόρι στο μουράγιο!" γίνεται χαρά.\n[...] Οι δρόμοι της Αθήνας πλημμύρισαν από κόσμο που παραληρούσε από ενθουσιασμό κι ας ακούγονταν από μακριά οι εκρήξεις. Οι Γερμανοί, φεύγοντας, για τελευταίο βάρβαρο αποχαιρετισμό, ανατίναξαν το λιμάνι του Πειραιά. Οι προκυμαίες μας ξεκοιλιάστηκαν. ΄Οταν τη νύχτα, αργά, γυρίσαμε στο σπίτι, η γειτονιά ήταν ανάστατη. Τρέχαν όλοι πέρα δώθε σαν παλαβοί. Είχε διαδοθεί πως οι Γερμανοί θ΄ανατίναζαν και τους σιδηροδρομικούς σταθμούς της Αθήνας. ΄Ολοι, τρέμοντας από το φόβο και σέρνοντας τη χαρά τους, ξημερωθήκανε στα πάρκα. Εμείς καθίσαμε, με τον πατέρα, στο άλσος ως τις τρεις το πρωί, άλλο δεν αντέχαμε ΄Υστερα γυρίσαμε σπίτι.\nΔιαδόσεις. Κανένας σταθμός δεν ανατινάχτηκε, μόνο που ακούγαμε συνέχεια τις μακρινές εκρήξεις. Ούτε δυο ώρες δεν ξάπλωσα. Μόλις έφεξε ξεχυθήκαμε στους δρόμους. Ο ήλιος ανέτειλε πάνω σε μια καταγάλανη Αθήνα. Πού βρέθηκαν μέσα σε μια νύχτα τόσες χιλιάδες σημαίες; Ούτε χαμόσπιτο χωρίς σημαία. Τα παιδιά στους ώμους των πατεράδων τους, για να βλέπουν και ποτέ να μην ξεχάσουν, βαστούσαν κι αυτά χάρτινες σημαιούλες και τις κουνούσαν πέρα δώθε, φωνάζοντας.\nΠανηγύρι. ΄Οχι : Χίλια πανηγύρια μέσα σ΄ένα ! Χόρευαν στους δρόμους. Οι άνθρωποι κλαίγανε και γελούσανε μαζί. Αγκάλιαζε ο άγνωστος τον άγνωστο. Ο ένας φιλούσε τον άλλο. ΄Ακουγες : Χριστός Ανέστη ! Ποιος έζησε ποτέ του Πάσχα τον Οκτώβρη ; Τα χέρια απλώνονταν ν΄αγγίξουν, να χαϊδέψουν τους αντάρτες που κατέβηκαν απ΄τα βουνά. ΄Ολοι με τα φισεκλίκια τους και τις πυκνές γενειάδες τους. Ηλιοκαμένοι, όμορφοι, ψηλοί. Στις 8 το βράδυ τα χωνιά βούιξαν πάνω στην πόλη : "Αυτή τη στιγμή τα συμμαχικά στρατεύματα αποβιβάζονται στο Φάληρο". Ποιος είναι κουρασμένος ; Ποιος θα γυρίσει στο σπίτι του ; Κανένας. Το μεγάλο πανηγύρι τώρα αρχίζει. Μόνο κάτι εκατοχρονίτισσες γριούλες κάθονται στα παραθύρια τους και δε χορταίνουν να βλέπουν. "Ευλογημένη να ΄σαι, Παναγιά μου, που μ΄αξίωσες να ζήσω μια μέρα ακόμα".\nΗ Αθήνα όμως, τη νύχτα, είναι σκοτεινή. Οι Γερμανοί φεύγοντας καταστρέψανε τις ηλεκτρικές εγκαταστάσεις. Και τι μ΄αυτό ; Εμείς θα φωτίσουμε την πόλη. ΄Αναψε ένας δαυλός κι ύστερα ένας άλλος κι άλλος κι άλλος. Βρέθηκα κι εγώ κρατώντας ένα δαυλό, ούτε θυμάμαι πού τον βρήκα. Μια παρέλαση από νέους με φωτιές στα χέρια άρχισε να φέρνει βόλτα την Αθήνα κι όλα φεγγοβολούσαν τριγύρω.\n[...] Πόσες χιλιάδες κόσμος να πηγαίνει προς το Σύνταγμα; Ολόκληρη η Αθήνα. Μια λαοθάλασσα που προχωράει τραγουδώντας.\n[...] Ο ήλιος μεσουράνησε.\nΤα μικρόφωνα σκόρπισαν τη φωνή του πρωθυπουργού :\n"Αλλά προς Σε περισσότερον, Λαέ των Αθηνών, Λαέ της περιφερείας της Πρωτευτούσης,\nανήκει ο εθνικός έπαινος. Εδώ επάλλετο η αδάμαστος καρδιά της Ελλάδος.\nΕδώ ήσαν ευτυχείς όσοι προεκινδύνευαν και κατεθλίβοντο.\nΚαι προς Σας,\nΝέοι και Νέαι, εκφράζομε τον θαυμασμόν μας.\nΕίχατε μεταβάλει εις καθημερινήν συνήθειαν την πρόκλησιν του εχθρού και την\nπεριφρόνησιν του θανάτου. Εμπρός εις τα στόμια των πολυβόλων που εζητωκραυγάζατε την Ελλάδα !\nΟλόκληρος ο Ελληνικός λαός έχει καταστεί άξιος της Πατρίδος.\nΜε το πέρασμα των εποχών, εις το περίλαμπρον έπος της Αλβανίας θα προστεθή και ο μύθος της καθολικής αντιστάσεως .... ΄Απειρα όμως υπηρξαν τα θύματα των βαρβάρων....\nΥποκλινόμεθα ευλαβώς ενώπιον των επωνύμων και ανωνύμων μαρτύρων της Ελευθερίας.\nΕις την ευγνωμοσύνην του ΄Εθνους, αιωνία θα είναι η μνήμη των....."\nΟ εθνικός ύμνος και το μήνυμα παράδοσης του Γερμανού διοικητή - Σπάνιο ντοκουμέντο\nΗ Αθήνα Ελεύθερη (εκδηλώσεις)


ΕΛ.ΑΣ.: Γιατί έγινε η καταδρομική επίθεση στο Α.Τ. Ομονοίας | HuffPost Greece\n16/10/2018 07:55 EEST | Updated 16/10/2018 15:39 EEST\nΕΛ.ΑΣ.: Γιατί έγινε η καταδρομική επίθεση στο Α.Τ. Ομονοίας\nΣυντονισμένη και καλά οργανωμένη ήταν, σύμφωνα με την Αστυνομία, η επίθεση που σημειώθηκε τη Δεύτερα σε ομάδα περιπολιών της ΕΛ.ΑΣ. και στο Αστυνομικό Τμήμα Ομονοίας.\nΜάλιστα, όπως λένε αστυνομικές πηγές, από τύχη δεν τραυματίστηκε κάποιος πιο σοβαρά. Η καταδρομική ενέργεια έγινε την πρώτη ημέρα εφαρμογής του νέου επιχειρησιακού σχεδίου ασφαλείας για το κέντρο της Αθήνας με την ονομασία «Περσέας».\nΟι περίπου 50 κουκουλοφόροι εκτόξευσαν 50 βόμβες μολότοφ τραυματίζοντας 4 αστυνομικούς, οι οποίοι διακομίστηκαν στο 401 στρατιωτικό νοσοκομείο με ελαφρά τραύματα.\nΣτις φλόγες τυλίχθηκαν τέσσερα υπηρεσιακά οχήματα, ένα βανάκι που χρησιμοποιείται για μεταγωγές κρατουμένων, όπως και πέντε σταθμευμένα οχήματα πολιτών. Στο σημείο της επίθεσης επικράτησε για αρκετή ώρα πανικός, η κυκλοφορία διεκόπη ενώ η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική από τους καπνούς των καμμένων αυτοκινήτων.\nΛίγες ώρες πριν την καταδρομική ενέργεια είχε ανακοινωθεί από την υπουργό Προστασίας του Πολίτη κ. Όλγα Γεροβασίλη και την υφυπουργό κ. Κατερίνα Παπακώστα το νέο σχέδιο ασφαλείας για το κέντρο της Αθήνας με την ονομασία «Περσέας».\nΤο σχέδιο περιλαμβάνει ένα πλέγμα αστυνομικών περιπολιών με βασικούς άξονες τις εμφανείς πεζές περιπολίες όλο το 24ωρο, όπως και την αναβάθμιση των αστυνομικών υπηρεσιών στο κέντρο της Αθήνας. Στόχος μεταξύ άλλων ήταν να περιοριστούν οι επιθέσεις κουκουλοφόρων, γεγονός που ενδεχομένως πυροδότησε την καταδρομική επίθεση. Η πολιτική και φυσική ηγεσία της αστυνομίας είχε παρατηρήσει ότι υπήρχε πρόβλημα με την αντίδραση των αστυνομικών δυνάμεων μετά από αιφνίδιες επιθέσεις αναρχικών ομάδων.\nΤο σχέδιο «Περσέας» θα επεκταθεί και στις υπόλοιπες περιοχές της χώρας προκειμένου η ένστολη παρουσία να λειτουργήσει αποτρεπτικά.\nΗ Ρωσική Εκκλησία διακόπτει τους δεσμούς της με το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Ακολουθεί η Λευκορωσία\nAl Jazeera: «Αποδεικτικά στοιχεία δολοφονίας» του Κασόγκι στο Προξενείο της Σαουδικής Αραβίας\nPLUS: Επίθεση επιχείρηση Ομόνοια ΑΤ Περσέας μόλοτοφ