Art is My Life: September 2007\nအချိန်က ကိုးနာရီပင် မထိုးသေး . . . လမ်းမကြီးတစ်လျှောက် လူတွေ ပြောင်ရှင်းကုန်ကြပြီ။ အစိုးရက ဥပဒေပုဒ်မှ ၁၄၄ အရ မာရှယ်လော ထုတ်ထားတော့ လမ်းပေါ်မှာ မည်သူမျှ မရှိကြတော့။\nကျွန်တော် နေထိုင်ရာ တိုက်ပေါ်ကနေ ခါတိုင်းလှမ်းမြင်တွေ့ နေကြ ဆိုက္ကားဂိတ်လဲ မရှိတော့၊ လမ်းထိပ်က ရပ်ကွက်လူကြီးတွေ စုထိုင်နေကြတဲ့ ကင်းစောင့်ဝိုင်းလည်း မရှိတော့ပြီ။\nညဆယ်နာရီ . . . .\nအိမ်ရှေ့ ၀ရန်တာက ထွက်ကြည့်မိပြန်သည်။ လမ်းမကြီးကာ ပြောင်ရှင်းလျှက်။ အစီအရီ ရပ်နားထားသော မော်တော်ကားများမှာလည်း ငြိမ်သက်လျှက်။ တစ်လုံးမှာလည်း တိတ်ဆိတ်လျှက်။\nညဆယ့်တစ်နာရီ . . .\nလမ်းမကြီးကို ကြည့်လိုက်တော့ တောင်ဘက်ဆီမှာ ခွေးတစ်ကောင်၊ ဒရိမ်းဒရိုင်နဲ့ ဟိုနား အနံ့ထိုး ဒီနားအနံ့ထိုးနှင့် အစာရှာနေဟန် တူသည်။ ကျွန်တော် ထိုခွေးကို ဓာတ်ပုံ ရိုက်မလို့ စဉ်းစားလိုက်သေးသည်။ သို့ရာတွင် အလှမ်းကွာ ဝေးလွန်းသောကြောင့် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် အိမ်အတွင်းသို့ ပြန်ဝင်ခဲ့လိုက်သည်။\nဆယ့်တစ်နာရီ ကျော်ကျော် . . . .\nပြန်ထွက်ကြည့််လိုက်တော့ စောစောက ခွေးကိုပင် မတွေ့ရတော့ လမ်းမကြီးက ပကတိ ပြောင်ရှင်းနေသည်။ ကျွန်တော်သည် စောစောက ခွေးတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည့် နေရာသို့ပင် လမ်းမျှော် ကြည့်ရှုနေမိသည်။\nခဏကြတော့ စောစောက ခွေးပြန်ရောက်လာသည်။ ထို့နောက် ကျွန်တော်တို့ တိုက်ဆီသို့ အစာကို အနှံ့ထိုးရှာရင်း ရောက်လာသည်။ ထိုခွေးကို သေချာ ကြည့်လိုက်တော့ ခွေးပိန်မ တစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်တို့ တိုက်အရှေ့က ဓာတ်မီးတိုင်အောက် အမိုက်ပုံ အရောက်တော့ အနံ့ထိုးပြီး ရပ်သွားသည်။ သူအစာကို တွေ့သွားပြီ။ အဲဒီအမိုက်ပုံမှာ အစာစားနေသည်။ ခွေးပိန်မ အစာစားနေတုန်း ခွေးထီး တစ်ကောင် ထပ်ရောက်လာသည်။ ထိုနောက် အစာတူတူ စားကြသည်။\nထိုခွေးတွေကို ကြည့်နေချိန်တွင် လမ်းမပေါ်ကို မဲမဲတစ်ခု ရိပ်ကနဲ ဖြတ်သွားတာကို တွေ့လိုက်သည်။ ကြည့်လိုက်တော့ ကြောင်တစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်။ ကြောင်သည် ကျွန်တော်တို့ တိုက်ဘက်အခြမ်းမှ ထွက်လာပြီး လမ်းမကို ဖြတ်ကူးကာ တစ်ဘက် ကားလမ်းဘေးမှာ ရပ်ထားတဲ့ ကားဘီးနာလေးမှာ ဆောင့်ဆောင့် ထိုက်လျှာက် အစာစားနေသော ခွေးနှစ်ကောင်ကို ကြည့်နေသည်။\nမြန်မာလူမျိုးတို့သည် ဘာမျှမရှိသည့် နေရာတစ်ခု သို့မဟုတ် လူမရှိ သူမရှိ လမ်းမကြီးများကို တွေ့ခဲလျှင် ခွေးတစ်ကောင် ကြောင်တမြှီးတောင် မတွေ့ရဘူးဟု သုံးနှုန်းလေ့ရှိကြသည်။ ကျွန်ုပ်မှုကား လူမရှိသော လမ်းတွင် ခွေးနှစ်ကောင်နှင့် ကြောင်တစ်ကောင်ကို တွေ့မြင်နေရပြီ။\nကျွန်တော့ မျက်စိတစ်ဆုံး မြင်နေရသည့် လမ်းမကြီး တစ်လျှောက်လုံးတွင် သက်ရှိဟူ၍ ခွေးနှစ်ကောင်နှင့် ကြောင်တစ်ကောင်သာ ရှိတော့သည်။ လမ်းထိပ်က တက္ကစီ ဂိတ်မှာလည်း ကားမရှိတော့။ ဆိုက္ကား ဂိတ်မှာလည်း ဒီတိုင်းပင်။\nအရင်ကဆိုရင် ဒီလမ်းလေးသည် နှစ်လေးနာရီ ပတ်လုံး လူပြတ်သည်ဟူ၍ မရှိ။ ကျွန်တော်သည် အိပ်မပျော်သော ညများတွင် လမ်းထဲတွင် ထိုကဲ့သို့ လုပ်ရှား သွားလာနေကြသည့် လူများကို ဘာရယ်မဟုတ် ထိုင်ပြီး ကြည့်နေမိတတ်သည်။\nပူလောင် သောနွေညများ ဆိုရင် ည၁၂ လောက်ထိ လမ်းဘေး ပလက် ဖောင်းလေးတွေမှာ လူတွေ ထွက်ထိုင်နေ တတ်ကြသည်။ မိုးလေးကင်း လွတ်သော ညများတွင် ဓာတ်တိုင်အောက်၌ လူငယ်များ ဂစ်တာလာတီးကြသည်။ ညတစ်နာရီ လောက်ဆိုလျှင် စည်ပင်သာယာက အမိုက်သိမ်းတဲ့ ၀န်ထမ်းတွေ တံမျှက်စည်း လာလှဲကြသည်။ အဲဒီ အချိန် လောက်မှာပဲ ကုလားမ တစ်စု ဒီလမ်းရဲ့ ပလက်ဖောင်း ပေါ်မှာ စည်ပင်ရေပိုက် ခေါင်းကို ဖြုတ်၍ အ၀တ်လျှော် နေတတ်ကြသည်။ ပြောမည်ဆိုလျှင်ကား ဤလမ်းလေသည် လူနှင့်မပြတ်ပါ။\nအရင်လို ညတိုင်း လူများနဲ့ စိုပြေနေတဲ့ ဒီလမ်းလေး တစ်နေ့မှာတော့ ခြောက်ကပ်သွား လိမ့်လို့ ဘယ်သူက ကြိုပြီး ဟောကိန်း ထုတ်ခဲ့မိမှာလဲ။ ကံကြမ္မာက အကြောင်းဖန်လာပြီ ဆိုတော့ စိုပြေနေတဲ့ လမ်းလေး ခြောက်သွေ့သွားသည်။\nလူ့လောက သည်ရော။ ဟုတ်ပါသည်။ လူ့ဘ၀သည်လည်း ကျွန်တော့် အိမ်ရှေ့က လမ်းလေးလို ဖြစ်သည်။ အဆင်ပြေ ချောမွေ့ချင်သည့် အခါတွင် ဘ၀သည် သာယာစို ပြေနေတတ်သည်။ သာယာစိုပြေနေသော လမ်းလေးသည် ပုဒ်မ တစ်ခုကြောင့် ခြောက်ကပ်သွားသလို အရာရာ အဆင်ပြေနေသော ဘ၀လေးသည်လည်း အကြောင်းအရာ တစ်ခုကြောင့် ပျောက်ပျက်သွား နိုင်ပါသည်။\nဓာတ်တိုင်ရှေ့တွင် စားစရာများ ကုန်သွားသည့်အခါ ခွေးနှစ်ကောင်သည် ပြန်ထွက်ခွါ သွားကြသည်။ ကားလမ်း ဟိုဘက်ကို ကြည့်လိုက်တော့ စောစောက ကြောင်မရှိတော့ပေ။ ဘယ်အချိန်ကတည်းက ထွက်သွားလိုက်သည် ကိုပင် ကျွန်တော် သတိမထား မလိုက်ပါ။\nမျက်စိတစ်ဆုံး ကြည့်လိုက်တော့ လမ်းမသည် ခြောက်သွေ့နေသည်။ အရင်က လူစည်ခဲ့သော လမ်းလေးသည် ခွေးနှစ်ကောင် ကြောင်တမြီးနှင့် ထိုညတစ်ညကို ဖြတ်သန်းခဲ့သည်။\nရေးသားသူ စိုးဇေယျထွန်း ရေးသားချိန် 7:36 PM 1 ယောက်က ဒီလိုမြင်တယ် သင်ဘယ်လို မြင်သလဲ\nSo What ? အဲဒီတော့ ဘာဖြစ်လဲ . . . .\nဒီစကားလုံးကတော့ သတင်းထောက်တွေနဲ့ အယ်ဒီတာတွေကြားမှာ မကြာခဏဆိုသလို သုံးစွဲဖြစ်ကြပါတယ်။ ဘယ်လို နေရာတွေမှာ သုံးတာလဲ . . . .\nသတင်းထောက်က အဖြစ်အပျက် အကြောင်းအရတစ်ခုကို သတင်းတစ်ပုဒ် အဖြစ်ရေးတိုင်းမှာ နောက်ဆုံးအပိုဒ်မှာတော့ Sow What ? ဆိုတာကို ထည့်ပေးရပါတယ်။\nဥပမာ မြန်မာပြည်မှာ ဘလော့ဂ်တွေကို ဘမ်းကုန်ပြီ၊ ဘယ်နေ့ ဘယ်အချိန်က ဘယ်သူ့ဘလော့ဂ်ကနေ စဘမ်းလိုက်တာ၊ ဘာအကြောင်းကြေင့် ဘမ်းလိုက်တာ အစရှိသဖြင့် ရေးပါလိမ့်မယ်။ သင်တာ စာဖတ်သူဆိုရင် ဘလော့ဂ်တွေကို ဘမ်းလိုက်တော့ ဘာဖြစ်လဲ ဆိုတဲ့ အဖြစ်အပျက်ကို သိချင်ပါလိမ့်မယ်။ အဲလို အဖြစ်ပျက်တစ်ခု ဖြစ်သွားတော့ ဘာဖြစ်လဲလို့ မေးတာကို သတင်းလောက မှာတော့ So What? ဆိုပြီး မကြာခဏ သုံးလေ့ရှိပါတယ်။\nအခုလည်း ဘလော့ဂ်တွေ ဘမ်းတော့ ဘာဖြစ်မလဲ ဆိုတာကို ပြောပြချင်ပါတယ်။\nဘလော့ဂ်ကာ ဒေါ့ကွန်းကို ဘမ်းလိုက်လို့ ဘလော့ဂ် ရေးသူတွေ ရပ်သွားကြမယ်လို့ ထင်ပါသလား။ မထင်လိုက်ပါနဲ့ မရရတဲ့ နည်းနဲ့ ရေးမှာပါ။ မေးတူ ဘလော့ဂ် သုံးမယ်။ ကိုယ်သတ်မှတ် ပေးထားတဲ့ အီးမေးလေးကို ပို့လိုက်တာနဲ့ ပုံတွေ စာတွေ ဘလော့ဂ် ပေါ်တက်သွားတဲ့နည်းပေါ့။\nနောက်ဖရီးဒန်း သုံးမယ်။ ကျော်ခွရေးမယ်။ ဘယ်လို ဖြစ်ဖြစ် ရေးချင်တဲ့လူကတော့ မဖြစ်ဖြစ်တဲ့ နည်းနဲ့ ရေးကိုရေးကြပါလိမ့်မယ်။ သို့သော် ဘာဖြစ်လာမလဲ . . . .\nကျော်နေရတဲ့အတွက် စောင့်ရတယ်။ စောင့်ရလို့ အချိန်ကုန်တယ်။ လူငယ်တစ်ယောက်ဟာ ပို့တစ်ကို ၁၅ မိနစ်နဲ့တင်လို့ ပြီးရမဲ့ အစား လေးဆယ့် ငါမိနစ်လောက် အချိန်ပိုကြာသွားမယ်။ အဲလို အပိုကုန်သွားတဲ့ အချိန် ဘလော့ဂ်ရေးတဲ့ လူငယ် တစ်ယောက်ကို နာရီဝက် အပိုကုန်သွားတယ် ထားလိုက်ပါ၊ လူဆယ်ယောက်ရေးရင် နိုင်ငံတော်ရဲ့ လူငယ်စွမ်းအား မိနစ်သုံးရာစာ မလိုအပ်ပဲ အချိန်ပိုကုန်သွားပြီ။ တနေ့တစ်နေ့ မြန်မာနိုင်ငံကနေ ဘလော့ဂ်ရေးနေကြတဲ့ လူအယောက် တစ်ရာနဲ့ အထက်ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် နေ့တိုင်း နေ့တိုင်းမှာ နိုင်ငံတော်ရဲ့ လူစွမ်းအား မိနစ်သုံးထောင်နဲ့ အထက်ဟာ မလိုအပ်ပဲ အလဟသ အချိန်ပိုကုန်ပါလိမ့်မယ်။\nအရင်က အီးမေးတွေကို ဘမ်းတယ်။ အိးမေးတွေ ဘမ်းလိုက်လို့ လူတွေ အီးမေးတေကို မကြည့်ပဲ မသုံးပဲနေကြသလား။ မနေပါဘူး မရရတဲ့နည်းနဲ့ သုံကြတာပဲလေ။ အဲဒီမှာ ပရောက်စီတွေ ဖရီးဒန်းတွေ ပရောက်စီ ဖိုင်ရာတွေ အစရှိတဲ့ ဆော့ဝဲတွေ သုံးပြီး ကြည့်ကြတာပဲ။ ပို့ကြတာပဲ။ အဲဒီတော့ ဘာဖြစ်လာဆိုတော့ ဖရီးဒန်းတို့လို ဆော့ဝဲတွေရဲ့ ဆွဲအားကြောင့် အင်တာနက် ကော်နက်ရှင်တွေ ကျလာတယ်။ နှေးလာတယ်။\nပိတ်ခြင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က မသုံးအောင်လို့ ပိတ်တာ။ ဒါပေမယ့် မသုံးအောင် ပိတ်တာနဲ့ မတူပဲ အင်တာနက် ကော်နက်ရှင်ကို နှေးအောင်လုပ်လိုက်သလို ဖြစ်နေတယ်။\nဒါကြောင့် ဘယ်လိုပဲ ပိတ်သည်ဖြစ်ပါစေ၊ အင်တာနက်ကော်နက်ရှင် နှေးသွားတာရင် နိုင်ငံတော်လူသား အရင်းမြစ်ရဲ့ အချိန်တွေ ပိုကုန်သွားတာရယ်ကလွဲလို့ ဘာမှ ထူးခြားလာမှာ မဟုတ်ပါဘူး\nရေးသားသူ စိုးဇေယျထွန်း ရေးသားချိန် 2:47 AM4ယောက်က ဒီလိုမြင်တယ် သင်ဘယ်လို မြင်သလဲ\nရေးသားသူ စိုးဇေယျထွန်း ရေးသားချိန် 1:52 AM 1 ယောက်က ဒီလိုမြင်တယ် သင်ဘယ်လို မြင်သလဲ\nဒီရက်ပိုင်းမှာ အလုပ်တွေရှုပ်တာလား အရှုပ်တွေလုပ်တာလား အရှုပ်တွေရောက်လာတာလား ကျွန်တော်ကပဲ အရှုပ်တွေ ဆီသွားနေတာလား တော့မသိဘူး၊ ဘယ်လို ဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် တော်တော်ရှုပ်နေပါတယ်။\nခြေထောက်တွေလဲ နာနေပါပြီ။ မိုးတွေမိတာလဲ နေ့တိုင်းပါပဲ။ ကျီးလိုလို ကြောင်လိုလိုနဲ့ ဟိုဘက်လှည့်ကြည့် ဒီဘာက်လှည့်ကြည့် လုပ်နေလို့လားမသိဘူး ဇက်တွေလည်း ညှောင်းလှပေါ့။\nအဲလိုအဲလို ရှုပ်နေတဲ့ ကျွန်တော် ဘလော့ဂ် ရေးဖို့မပြောနဲ့ ကိုယ့်စီဘောက်ကိုလာတဲ့ မိတ်ဆွေတွေကိုတောင် စကားပြန်မပြောဖြစ်ပါဘူး။ အဲလို ကိုယ့်စီဘောက်မှာ တောင်စကားမပြော ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်ဟာ မနိုင်းနိုင်းတို့ ကိုညီလင်းဆက်တို့ မြို့စားကြီးတို့ အပါဝင် ကျွန်တော်ကြည့် နေကြ ဘလော့ဂ်တွေတောင် မဖွင့်ဖြစ်ပါဘူး။\nဒါကြောင့် ဘယ်သူ့ စီဘောက်မှာမှလည်း ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ သွားမအော်ဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။ သို့သော် အချို့သော စီဘောက်တွေမှာ ကျွန်တော့် အိုင်ပီနဲ့ ပေါက်တကရ ရေးထားလို့ ကျွန်တော်လား ဆိုပြီး လာမေးတဲ့လူတွေ ရှိကြပါတယ်။ တချို့ ကတော့ အားနာလို့လား အိုင်ပီကို မကြည့်မိလို့လား မသိဘူး လာမမေးကြဘူး။ သေချာတာတော့ ကျွန်တော်မဟုတ်ပါ။\nဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ ကျွန်တော်ရှုပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။\nရေးသားသူ စိုးဇေယျထွန်း ရေးသားချိန် 9:14 PM0ယောက်က ဒီလိုမြင်တယ် သင်ဘယ်လို မြင်သလဲ\nမေးတူ ဘလော့ဂ်ကနေ ပုံတွေတင်လို့ရ ပါပြီ။ အရင်က မရသေးပါဘူး။ အခုမှ ရတာပါ။ ကိုယ်တွေ့ တွေ့ရှိပြီးဖြစ် ကြောင်း ပါ\nရေးသားသူ စိုးဇေယျထွန်း ရေးသားချိန် 12:33 AM 1 ယောက်က ဒီလိုမြင်တယ် သင်ဘယ်လို မြင်သလဲ\nကျွန်တော်သည် ငယ်စဉ်ကတည်း ကဗျာများရေးသည်။ သို့ရာတွင် ကျွန်တော်ရေး သောကဗျာများကို မည်သူ့ကိုမျှ အပြင်မှာ ပေးမဖတ်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ ထက် အတန်းကြီးသော ကျောင်းသားများ ဦးစီးထုတ်ဝေသည့် ကဗျာစာအုပ် များတွင်တော့ ပါဝင်ရေးသား လေ့ရှိသည်။ ထိုသို့ ကဗျာစာအုပ်တွင် ပါလာပြီးချိန်တွင် ကဗျာနှင့် စပ်လျှင်း၍ လာရောက် မေးမြန်ပါက ကျွန်တော် ဖြေလေ့မရှိပါ။ ကိုယ်ရေးထားသည့် ကဗျာ အကြောင်း ပြောရမည်ကို ရှက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။\nကျွန်တော် အထက်တန်းကျောင်းသာ ဘ၀က ကဗျာပြိုင်ပွဲ တစ်ခုတွင် ဆုရဖူးပါသည်။ ရွာသို့ အလည်သွားသော အခါ အဒေါ်ဖြစ်သူက ကျွန်တော် ဆုရခဲ့သော ကဗျာကို ရွတ်ခိုင်းသည်။ ကျွန်တော် မေ့သွားပြီဟု ပြောလိုက်သည်။ အမှန်တော့ မမေ့ပါ ဆိုပြရမှာ ရှက်သောကြောင့် ထိုကဲ့သို့ ပြောလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။\nကျွန်တော် ရန်ကုန်ရောက်ခါစက ၀တ္ထုတိုတစ်ပုဒ်နှင့် ကဗျာတစ်ပုဒ်ကို မဂ္ဂဇင်းတိုက်သို့ ပို့ဖူးသည်။ မဂ္ဂဇင်းတိုက်နှင့် ကျွန်တော်နေသည် နေရာမှာ နီးသောလည်း ကိုယ်တိုင်သွားပေးမည်ကို ရှက်သောကြောင့် ပိုဝေးသော စာတိုက်ကြီးသို့ သွားကာ စာတိုက်မှ ထည့်လိုက်သည်။\nကျွန်တော် ဘလော့ဂ်တွင် ရေးသော အချစ်နှင့် သက်ဆိုင်သော ၀တ္ထုတိုလေးများ နှင့် ကဗျာများသည် တချို့သည် ဖြစ်ရပ်မှန် များဖြစ်ကြပြီး တချို့သည် စိတ်ကူးသက်သက် မျှသာဖြစ်သည်။ အချို့သည် ဖြစ်ရပ်မှန်နှင့် စိတ်ကူများကို ပေါင်းစပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သို့ ပင်ဖြစ်စေ အချစ်နှင့် ပတ်သက်သော အကြောင်းအရာများကို ရေးထားသည့် စာများကို အပြင်တွင် မည်သူ့ကိုမျှ ပြသလေ့မရှိပါ။ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ရှက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။\nထိုအတူ ကျွန်တော် ဘလော့ဂ် ရေးပြီးချိန်မှ လူဘယ်နှစ်ယောက် ဖတ်ဖတ် ကျွန်တော် မမြင်ရ၍လား မသိ ရှက်စရာ ကောင်းသည်ဟု မခံစားမိပါ။ သို့ရာတွင်ရေး နေစဉ်တွင် နောက်မှ လူတစ်ယောက် ထိုင်ကြည့်လျှင် ကျွန်တော်မရေး တတ်ပါ။\nဘလော့ဂ်စရေး စဉ်က ကျွန်တော့်ကို ဘလော့ဂ် ဖတ်သူများ ဘယ်သူမျှ အပြင်မှ မသိကြသောကြောင့် တော်တော်လေး အဆင်ပြေပါသည်။ သို့ရာတွင် ယခုအခါ၌ ဘလော့ဂ် ကိုဖတ်သူများနှင့် အပြင်တွင် သိသွားကြပြီဖြစ်သလို အပြင်မှာ သိသူများလည်း ကျွန်တော့်ဘလော့ဂ်ကို လာလာဖတ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။\nထိုအခါ ကျွန်တော်အဓိက ရင်ဆိုင်ရသော ပြသနာမှာ ဘယ်ဇာတ်လမ်းထဲက ကောင်မလေးက ဘယ်သူလဲ။ အဲတာ အကယ်လား။ ဘယ်တုန်းက ဖြစ်ခဲ့တာလဲ ။ နောက်ထပ်မတွေ့ ဖြစ်ကြတော့ ဘူးလား အစရှိသည့် မေးခွန်းများကို မေးခံရသည်။ သူငယ်ချင်းလို ရင်းနှီးပြီး အဆင့်တူ လူတစ်ယောက်က မေးလျှင် သိပ်ပြသနာ မဟုတ်သော်လည်း ကိုယ့်ထက် ၀ါကြီးသောလူများ မိမိ ရိုသေရသူများက ထိုမေးခွန်း များ အမေးခံရသည့် အခါတွင် ကျွန်တော်အဖို့ အတော်နေရ ကြတ်ပါသည်။ ထိုသို့ မေးသည့်အခါတွင် ရှောင်ထွက်လို့ ရပါက တောင်လို မြောက်လိုနှင့် ရှောင်ထွက် သွားလိုက်သည်။ တခါတရံတွင် တော့လည်း ရှက်ရှက်နှင့် ပင်ဖြေရသည်။\nတကယ်တန်း ပြန်စဉ်းစားကြည့် ယခုကိစ္စသည် ရှက်စရာ မဟုတ်ပါ။ သို့ရာတွင် ကျွန်တော်ရှက်ပါသည်။\nရေးသားသူ စိုးဇေယျထွန်း ရေးသားချိန် 3:08 AM5ယောက်က ဒီလိုမြင်တယ် သင်ဘယ်လို မြင်သလဲ\nဒို့တိုင်းဌာနီ အမည်ရတဲ့ စာအုပ်လေးကို ကျွန်တော်ဖတ်ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီစာအုပ်လေးဟာ ကိုလိုနီခေတ် နောက်ခံ ဇာတ်လမ်းတစ် ပုဒ်ဖြစ်ပါတယ်။ ဇာတ်လမ်းထဲက ဇာတ်ကောင်ဟာ မြန်မာ့လွတ်လမ်း ရေးကြိုးပမ်းမှုမှာ ပါဝင်ခဲ့ကြတဲ့ ရဲဘော်သုံးကြိတ် ထဲမှရဲဘော် ရဲဘော်တစ်ဦး အဖြစ် ဖန်တီး အသက်သွင်း ထားခြင်းဖြစ်ပါတယ်။\nဒီဝတ္ထုကို စာရေးဆရာကြီး မဟာဆွေ၏ သမီး စာရေးဆရာမ ခင်ဆွေးဦးက ရေးသားခဲ့ဖြစ်ပါတယ်။ အောက်မှာ ဖော်ပြထားတဲ့ စာပိုဒ်လေးကတော့ ဒီဝတ္ထုဇာတ်လမ်းရဲ့ ဇာတ်ကောင် ကိုသူရ ရဲ့ မှတ်စု စာအုပ်အတွင်းမှ စာသားလေးများ ဖြစ်ပါတယ်။ ဤစာ သာလေးကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကိုလိုခေတ်တွင် မြန်မာလူမျိုးတို့ နှိမ့်ကျခဲ့ရပုံကို တွေ့ရှိခံစားနိုင်ပါသည်။\nလူတိုင်း၌ ညီမျှသော အခွင့်တရားရှိသင့်သည်\nလူတစ်မျိုးက လူတစ်မျိုးကို အုပ်ချုပ်ရန် အလိုမရှိ\nလွပ်လပ်ရေးကား သွေးနှင့်လဲယူရသော အလုပ်ဖြစ်၏\nရာထူးလခနှင့်လဲယူခြင်းသည် လွတ်လပ်ရေး အစစ်မဟုတ်\nသို့ဖြစ်လျှင် လူယုတ်မာများကို သုတ်သင်ရဲသော အာဇာနည်များ အဘယ့်ကြောင့် မပေါ်ထွက်သေးသနည်း\nမိတ်ဆွေ . . . အဆွေသည် မြန်မာလူမျိုးဖြစ်ပါသည်\nမော်တော်ကားကြီးစီး တိုက်တာကြီးနှင့် စည်းစိပ်ယစ်နေသောအခါ အမိုးမလုံး သားသမီးတစ်ပြုံကြီးနှင့် တဲကုတ်လေးတွင် ငတ်ပြတ် ခွေလှဲနေသော မြန်မာများကို တွေးကြည့်ပါ\n(ဗလနံ) မဟုတ်သော လူမိုက်အလိုရှိသည်။ အလုပ် လုပ်လိုသူများ မည်သည့်နေရာမှ လျှောက်ထားဖို့မလို။\nအပြည့်အစုံ ဖတ်လိုပါက တို့တိုင်းဌာနီ အမည်ရ စာအုပ်လေးကို ဒီနေရာမှာ ယူလိုက်ပါ\nရေးသားသူ စိုးဇေယျထွန်း ရေးသားချိန် 2:27 AM2ယောက်က ဒီလိုမြင်တယ် သင်ဘယ်လို မြင်သလဲ\n`` Boxing ကိုသင်တာ အင်္ဂလိပ်ကို အထင်ကြီးလို့ မဟုတ်ဘူး၊ အင်္ဂလိပ်ကို ကြိုးဝိုင်းထဲမှာ တရားဝင် အလှဲထိုးဖို့\nအနောက်တိုင်း ၀တ်စုံ ၀တ်တာ အင်္ဂလိပ်ကို အထင်ကြီးလို့ မဟုတ်ဘူး မင်းတို့ ၀တ်တတ်သလို ငါတို့လဲ ၀တ်တတ်တယ်ဆိုတာ ပြဖို့\nဇွန်းခက်ရင်းနဲ့စားတာ အင်္ဂလိပ်ကို အထင်ကြီးလို့ မဟုတ်ဘူး မင်းတို့လို ငါတို့လဲ စားတတ်တယ်ဆိုတာ ပြဖို့\nအင်္ဂလိပ်ကို အင်္ဂလိပ်လို ဆဲဖို့ဆိုရင် အင်္ဂလိပ်စာ တတ်ဖို့လိုတယ် ´´\nဦးရာဇတ် ( အမျိုးသား ကျောင်းအုပ်ကြီး )\nsource The Yangon Times Journal( နှစ်(၆၀) တိုင် မမေ့နိုင် ကျောက်စာတိုင်ပမာ မြန်မာ့သမိုင်းစာမျက်နှာ ) ဆောင်းပါမှ\nအာဇာနည် ခေါင်းဆောင်ကြီး ဦးရာဇတ်ရဲ့ စကားကို ပြန်ကောက် ကြည့်ရင် အင်္ဂလိပ်ကို အထင်ကြီးကြီး မကြီးကြီး အင်္ဂလိပ်ကို ပုခုံးချင်း ယှဉ်ဖို့ အင်္ဂစာကို တတ်ဖို့ လိုတယ်ဆိုတာကို ထင်ရှားပေါ်လွင်ပါတယ်။\nအခုခေတ်မှာလည်း ထိုနည်းလည်း ကောင်းပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့ မြန်မာလူ ငယ်တွေအနေနဲ့ နိုင်ငံတကာ နဲ့ရင်ဘောင်တန်း ဖို့ဆိုရင် အနည်းဆုံးတော့ နိုင်ငံတကာသုံး ဘာသာစကား ဖြစ်တဲ့ အင်္ဂလိပ်စာကိုတော့ တတ်ဖို့လိုပါတယ်။\nသင်ဟာ အင်္ဂစာကို လေ့လာနေသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် မြန်မာ ဘလော့ဂ်ကာ တစ်ဦး ဖန်တီးထားတဲ့ Unisonity အမည်ရတဲ့ ဆိုဒ်လေးမှာ သွားရောက် လေ့လာနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီ ဆိုဒ်လေးဟာ အင်္ဂလိပ်စာကို လေ့လာ လိုက်စား လိုသူများ အတွက် ဖန်တီး ပေးထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ လိုအပ်တဲ့နေရာတွေမှာ မြန်မာလို ဘာသာပြန် ရှင်းပြပေးထားပါတယ်။ သင့်အတွက် အထောက် အကူ ဖြစ်မှာ သေချာပါတယ်။\nတကယ်လို့ သင်ဟာ အင်္ဂလိပ် စာကို ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် လည်း ဒီဆိုဒ်ရဲ့ အားနည်းချက်လေး တွေကို ပြင်ပေးခြင်း၊ အကြံပေးခြင်း၊ အီးစာအုပ်များ သင်ထောက်ကူပြု အော်ဒီယို ဖိုင်များ ရှဲပေးခြင်း၊ အစရှိ သဖြင့် သင်ပါဝင် တတ်နိုင်သည်များကို ကူညီခြင်းဖြင့် နိုင်ငံတကာကို ရင်ဘောင်တန်းဖို့ အင်္ဂလိပ်စာကို လေ့လာ သင်ယူကြမည့် လူငယ်များကို ကူညီရာရောက်ပါသည်။\nသို့ဖြစ်သောကြောင့် ကျွန်တော့်ဘလော့ဂ်ကို တမင်တကာ လာလည်သူပဲ ဖြစ်ဖြစ် မျက်စိလည်၍ ရောက်လာသူပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဘယ်လို အကြောင်းနဲ့ ရောက်လာခဲ့သည် ဖြစ်စေ ဒီနေရာလေးကို နှိပ်ပြီး အင်္ဂလိပ်စာ သင်ထောက်ကူပြု ဆိုက်လေးကို လေ့လာပြီး လိုအပ်သည့် အကြံဥာဏ်များ ပေးစေလိုပါသည်။\nရေးသားသူ စိုးဇေယျထွန်း ရေးသားချိန် 1:49 AM0ယောက်က ဒီလိုမြင်တယ် သင်ဘယ်လို မြင်သလဲ\nဆရာဖေမြင့် ရေးသည့် ဂျီးနိယပ် ဆိုသည့် စာအုပ်ကို လူတော်တော်များများ ဖတ်ဖူးကြပါလိမ့်မည်။ မဖတ်ဖူးသေး လျှင်လည်း ဖတ်ကြည့်ဖို့ တိုက်တွန်းလိုပါသည်။ ထိုစာအုပ်ကို ဖတ်ဖူးလျှင် စာအုပ်၏ ဆိုလို ရင်းကို အသက်သွင်းထားသည့် မြင်းနှင့်ဘဲ ပုံပြင်ကိုလည်း မှတ်မိကြပါ လိမ့်မည်။ ထိုစာအုပ်ကို ဖတ်ခဲ့ဖူးသည်မှာ အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သော်လည်း ထိုပုံပြင်လေးကို ကြိုက်လွန်းသောကြောင့် မှတ်မိနေပါ သေးသည်။\nထိုပုံပြင်အရ မြင်းနှင့်ဘဲတို့ စကားစစ်ထိုးကြသည်။\nငါသည် ရေလည်းကူးတတ်သည် လမ်းလည်း လျှောက်တတ်သည် မိုးပေါ်လည်းပျံနိုင်။ သင်သည် (မြင်းကိုပြောခြင်းဖြစ်သည်) ကုန်းပေါ်တွင်သာ ပြေးနိုသူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။\nဆိုလိုသည်မှာ မြင်းသည် သူ့လောက် (ဘဲ) လောက်မတော်ဟု ပြောခြင်း ဖြစ်သည်။\nထိုအခါ ကျွန်တော်သည် ဘဲတစ်ကောင်နှင့်တူသည်။\nကွန်ပျူတာ အကြောင်း ကျွန်တော် သိသည် တတ်သည်၊ ဓတ်ပုံ အကြောင်း သိသည် တတ်သည်၊ ကင်မရာ အကြောင်း သိသည် တတ်သည်၊ ကျောက်ဖရုံယို လုပ်နည်း၊ ပန်းချီ၊ ဂရမ်ဖစ် ဒီဇိုင်း၊ စာနယ်ဇင်း ပညာ၊ ၀တ္ထုရေးခြင်း၊ ပုံပြင်ပြောခြင်း၊ အိပ်သုံး အီလထရောနစ် ပစ္စည်းများကို ပြုပြင်ခြင်း၊ စာအုပ်များ အကြောင်း၊လက္ခဏာ အစရှိသည့် အရာများ အကြောင်းကို သိသည်တတ်သည်။ ထိုအခါ ကျွန်တော်သည် အကြောင်းအရာ တော်တော်များများကို သိသူ တတ်သူဖြစ်သည်။\nမင်း(ဘဲကိုရည်ညွှန်းသည်) ငါး တစ်ကောင်ကို ကူးနိုင်သလား၊ ရေကူးတတ်တယ်ဆိုတာ ရေငြိမ်သက်နေတဲ့ ကန်ရေပြင်မှာ ယက်ကန်ယက်ကန်နဲ့ ကူးတတ်တာ မဟုတ်လား၊ တကယ်လို့တာ လှိုင်းထန်တဲ့ ရေပြင်တစ်ခုမှာဆို မင်းမကူးနိုင်ပါဘူး ကြောက်ပြီး ထွက်ပြေးမှာပါ။\nမင်းလမ်းလျှောက် တတ်တယ်ဆိုတာ လိမ်ဖယ်လိမ်ဖယ်နဲ့ပါ၊ မင်းလူတွေလို ပီပီပြင်ပြင် လျှောက်တတ်သလား၊ ဒါကြောင့် လမ်းကို ပီပီပြင်ပြင် မလျှောက်တတ်တဲ့ လူတွေကိုတောင် ဘဲသွားသွားတယ်လို့ အချင်းချင်း ပြောကြတယ်။\nမင်းပျံနိုင်တယ်ဆိုတာ မြေပြင်ရှပ်ပြီး ဖလပ်ဖလပ်ပျံရုံပါပဲ။ ငှက်တွေလို ကောင်းကင်မှာ ပျံနိုင်သလား။\nငါကတော့ ပြေးတာ တစ်ခုပဲ တတ်တယ်။ ဒါပေမယ့် ကုန်းပေါ်မှာရှိတဲ့ သတ္တ၀ါတွေထဲမှာ ပြိုင်ပြေးကြမယ်ဆိုရင် ငါကဘုရင်ပဲ။ ငါကြွားကြွားလေး တစ်ချက်ခုန်လိုက်ရုံနဲ့ ငါခန္ဒာကိုယ်မှာ ကြွက်သားတွေ ဘယ်လောက်ထိ ရှိတယ်ဆိုတာ သိနိုင်တယ်။\nကျွန်တော် ပြည်ပ တစ်နေရာမှာ အလုပ်သွားလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးမိသည်။ ထိုအခါ ပြည်ပရောက် ရင်းနှီးသူများ ထံတွင် စုံစမ်းကြည့်သည်။ မင်းတို့ဆီမှာ ငါဘာလာလုပ်လို့ ရနိုင်မလဲ။\nကျွန်တော်သည် ကွန်ပျူတာကို တတ်သည် . . . .\nအင်း တက်တော့တက်ဖူးတယ် သေသေချာချာတော့ မရေးတတ်ဘူး\nဖိုတိုရှော့တော့ သုံးတတ်တယ် နောက်ပိုင်း တူးတွေ မသုံးတာကြာတော့ တစ်ခုခုလုပ်ချင်ရင် စာအုပ်ပြန်လှန် နေရတယ်ကွ\nကျွန်တော်သည် စီးပွားရေး တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားတစ်ယောက်ဖြစ်သည်\nစာရင်းကိုင်ရသလား . . . .\nကျောင်းမှာ သင်တာလောက်နဲ့ မင်းသိတဲ့ အတိုင်းပဲကွာ၊ အပြင်က အကောင့်လိုင်းတွေလဲ ဆက်မဆက်ဖြစ်ဘူး\nISO တို့ အပါချာတို့ကို အလင်းရောင် ဘယ်လောက်မှာ ဘယ်လောက်ထားသင့်လဲ\nသိဘူးဗျ၊ ရိုက်ဆိုရင်တော့ ရိုက်လိုက်တာပဲ၊ အမြဲတမ်း ကင်မရာကို ပရိုဂရမ် ဒါမှ မဟုတ် အော်တိုမှာ ထားရိုက်လိုက်တယ်\nကျွန်တော် အိမ်သုံး အီလက်ထရောနစ် ပစ္စည်းတွေ ပြင်တတ်သည်\nပန်ကာ ကွိုင်ကျွမ်းသွားတာ ပတ်တတ်လား\nအဲလောက်ထိ တတ်ဘူး၊ ဘယ်အစိတ်ပိုင်းက ပျက်နေလို့ အလုပ်မလုပ်တာ ဆိုတာလောက်ပဲ သိတယ်\nလက္ခဏာလဲ ဟောတတ်တယ်ဆို ငါဘယ်တော့ အိမ်ထောင်ကျမှာလဲ\nအလောက်ထိတော့ မဟောတတ်ဘူး၊ အိမ်ထောင်ရေး လမ်းကြောင်း ကောင်းမကောင်း ဆိုတာလောက်ပဲ သိတယ်\nကျွန်တော်သည် ထိုကဲ့သို့ ဘဲတစ်ကောင်နှင့် တူသောလူ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပါသည်။ ဘဲတစ်ကောင်လောက်သာ သိသော ပညာမျှဖြင့် လူကြားသူကြား (ကိုယ့်လောက်မသိသူများ) အရှေ့တင် အသံကောင်းဟစ်ရုံမျှ လွဲ၍ အောင်မြင်တဲ့ ဘ၀တစ်ခု သွားဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်မလာပါ။\nထိုအခါ ကျွန်တော်သည် မြင်းတစ်ကောင် ဖြစ်ဖို့ ကြိုးစားရဦးမည်။\nမြင်းတစ်ကောင်လို တစ်လိုင်းသန် သွားဖို့ဆိုလျှင် အချို့ သော အကြောင်းရာများကို ရွေးချယ်၍ အချို့သော အကြောင်းအရာများကို စွန့်လွတ်ရမည်။ ထိုအခါ ဘာကို ရွေးလို့ ဘာကိုစွန့်လွှတ် ရမည်နည်း။ ဖြစ်နိုင်ရင် ဘယ်အရာကိုမျှ မစွန့်လွတ်ချင်ပါ။ သို့ရာတွင် မတတ်နိုင်ပါ။ ၀ါသနာလည်း ပါ အကျိုးရှိသည့် (ပိုက်ဆံတစ်ခုတည်းကို ပြောခြင်းမဟုတ်ပါ) အရာများ ဆီသို့သာ ဦးတည် ရပေတော့မည်။\nမှတ်ချက်။ ။ မူရင်းပုံပြင်ကို ချုံ့ရေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ပုံပြင်၏ အဓိပ္ပယ်နှင့် အနှစ်အရသာများ ပျောက်ပြက်သွားပါက ကျွန်တော်၏ ညံ့ဖျင်းမှုသာလျှင်ဖြစ်သည်။\nရေးသားသူ စိုးဇေယျထွန်း ရေးသားချိန် 12:13 AM2ယောက်က ဒီလိုမြင်တယ် သင်ဘယ်လို မြင်သလဲ\nဒီနေ့ မြန်မာ့လက်ရွေးစင် အမျိုးသမီး ဘော့လုံးအသင်းက ထိုင်းလက်ရွေးစင် အမျိုးသမီး ဘော့လုံးအသင်းကို ၅ ဂိုး ၂ ဂိုးနဲ့ အနိုင်ရ ဗိုလ်စွဲ သွားပါပြီ။\nပထမပိုင်းမှာ ဘယ်သူဘယ်သူမှ ဂိုးမသွင်းနိုင်ပဲ ရှိနေရာက ဒုတိယပိုင်းမှ မြန်မာက အဖွင့်ဂိုးသွင်းခဲ့ပါတယ်။ ထိုင်းကခြေပ ဂိုးပြန်သွင်းပါတယ်။ တစ်ဂိုးတစ်ဂိုး သရေကြောင့် အချိန်ပိုကန်ပါတယ်။ အချိန်ပို သရေကျတော့ ပင်နယ်တီကန်ရပါတယ်။ ထိုင်းအသင်းဟာ ပထမဆုံး သွင်းတဲ့ အလုံးက လွဲပြီး ကျန်အလုံးများ မ၀င်တော့ သည့်အတွက် မြန်မာ အသင်းက လေးလုံး ကန်ပြီးမှာ လေးလုံးစလုံးဝင်ပြီး အနိုင်ရှုံး သိသာသွားပြီး ဖြစ်တော့ကြောင့် ငါးလုံး မြောက်အလုံးကို ဆက်ကန်စရာ မလိုပဲ စုစုပေါင်း ၅ ဂိုး ၂ ဂိုးနဲ့ နိုင်သွားခဲ့ပါတယ်။\nမှတ်ချက်။ ။ ဒိုင်မညစ်ပါ အမှန်အကန် နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည် :D\nရေးသားသူ စိုးဇေယျထွန်း ရေးသားချိန် 9:14 PM4ယောက်က ဒီလိုမြင်တယ် သင်ဘယ်လို မြင်သလဲ\nရည်ညွှန်း: football, သတင်း, အားကစား\nတစ်ခါတုန်းက ကျွန်တော်တို့ မြို့တွင် နားသံသီးဟု ခေါ်သည့် လူတစ်ယောက်ရှိသည်။ သူသည် အိန္ဒယ နိုင်ငံသား ဟိန္ဒူ လူမျိုး တစ်ဦးဖြစ် ပြီး စစ်အတွင်းက မြန်မာပြည်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်တို့ မြို့ကို ရောက်လာစဉ်က သူ့နားတွင် သံနှင့် လုပ်ထားသော နားဆွဲသီးကြီး တပ်ဆင် ထားခြင်းကြောင့် နားသံသီးဟု ခေါ်ကြမှ အမည်တွင်သွား ခြင်းဖြစ်သည်။\nတစ်ရက်တွင် နားသံသီးသည် ချောင်းတစ်ခု ကို တံတားပေါ်မှာ ဖြတ်ကူးရင်း သူ့ လက်ထဲမှ မတ်စေ့လေး တစ်စေ့ ချောင်းအတွင်းသို့ ကျသွား လေသည်။ မတ်စေ့ ကျသွားသော ချောင်းသည် လူနှစ်ရပ်စာ လောက်နက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ရေမကူးပါတတ်ပါ။ လူနှစ်ရပ်စာ မျှနက်သော ချောင်းအတွင်းတွင် မတ်စေ့တစ်စေ့ကို ရှာရသည်မှာ မလွယ်ကူပါ။ ထိုအခါ နားသံသီးသည် ချောင်းထဲတွင် ရေချိုးနေသူ များကို သူကျသွားသော မတ်စေ့ကို ရအောင် ပြန်ရှာပေး နိုင်ပါက ငါးမူးပေးမည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။\nထိုအခါ ချောင်းအတွင်း ရေချိုး နေသူများသည် နားသံသီးကျ သွားသော ပိုက်ဆံမတ်စေ့ကို ရှာကြသည်။ များမကြာမီ ရေငုတ်ရှာသူများ အနက်မှ တစ်ဦးသည် နသံသီး ကျသွားသော မှတ်စေ့ကို ရှာတွေ့သွားလေသည်။ ထိုအခါ နားသံသီးသည် သူပြောထားသည့် အတိုင်း ရေငုတ်ရှာနိုင်သူကို ငါးမူးပေးကာ ချောင်းအတွင်းက ပြန်ရသော မတ်စေ့ကို ယူသွားလေသည်။\nထိုအခါ ချောင်းအတွင်း ရေချိုးနေသူများက ဒီကုလားက ငကြောင်ပဲ ပိုက်ဆံ တစ်မတ် ပြန်ရဖို့ ပိုက်ဆံ ငါးမူး အကုန်ခံနေတယ်၊ အချို့ကလည်း ဒီမတ်စေ့က အဆောင်မို့လို့ ပိုက်ဆံ ငါးမူး အကုန်ခံပြီး ငုတ်ခိုင်းတာ ဖြစ်မယ်ဟု ပြောကြသည်။ ထိုအကြောင်းကို နားသံနှင့် ရင်းနှီးသူများက ကြားသိသွားပြီး အကြောင်းစုံ မေးမြန်းကြည့်ရာ။\nကျွန်တော့် လက်ထဲ ပိုက်ဆံ ကျသွားတယ်ဆို သိကြပေမယ့် ကျွန်တော် ပြန်မယူဘူး ငုတ်ပြီး ရှာကြပါ ဆိုရင်တောင်...။ ပိုက်ဆံ မတ်စေ့လေး တစ်စေ့ အတွက်နဲ့ လူနှစ်ရပ် စာလောက်ရှိတဲ့ ရေထဲမှာ ငုတ်ပြီး ခဲရာခဲဆစ် ဘယ်သူမှ ရှာနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် အဲဒီမတ်စေ့ကို ဒီတိုင်းထား လိုက်မယ်ဆိုရင် ဘယ်သူမှလဲ မသုံးရဘူး။ ဒီတိုင်းဆုံးသွားမှာ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က ပိုက်ဆံ ငါးမူးပေးပြီး ရှာခိုင်းလိုက်တာပါ။ အဲဒီအခါမှာ ကျွန်တော့် မတ်စေ့ ပြန်ရသလို ရေငုတ်တဲ့ လူလဲ ပိုက်ဆံ ငါးမူး သုံးရတယ်။ သာမန် အားဖြင့် ကြည့်ရင် ကျွန်တော့ ဘက်က တစ်မတ်ရှုံးတယ်လို့ ထင်မယ်။ တကယ်တော့ လက်ထဲက ပြုတ်ကျပြီ ဆိုကတည်းက ကျွန်တော်ဟာ ပိုက်ဆံ တစ်မတ် ဆုံးသွားပြီ။ ဒါပေမယ့် ရေထဲက ပိုက်ဆံကတော့ အလဟသ မဖြစ်တော့ဘူးပေါ့။\nရေးသားသူ စိုးဇေယျထွန်း ရေးသားချိန် 11:37 PM5ယောက်က ဒီလိုမြင်တယ် သင်ဘယ်လို မြင်သလဲ\nရည်ညွှန်း: အာဟာရ, အတွေးအမြင်\nကျွန်တော်နှင့် ခင်မင်ရင်းနှီးသော ဘလော့ဂ်ကာ တစ်ဦးဖြစ်သူ ကိုချမ်းမြစိုး ၏ မိခင်\nစက်တင်ဘာလ ၁၁ ရက် အင်္ဂါနေ့ နံနက်တွင် ဘ၀တစ်ပါးသို့ ကူးပြောင်းသွားကြောင်း သိရပါသောကြောင့် မိသားစုနှင့် ထပ်တူ ထပ်မျှ ၀မ်းနည်းကြေကွဲ ရပါတယ်။\nကိုဖိုးချမ်း၏ မိခင် ကောင်းရာ သုဂတိလားပါစေ . . . .\nရေးသားသူ စိုးဇေယျထွန်း ရေးသားချိန် 11:10 PM0ယောက်က ဒီလိုမြင်တယ် သင်ဘယ်လို မြင်သလဲ\nဒီနေ့ မြန်မာ့ရိုးရာ ၀ိတ်တန်းလိုက် ရွှေခါးပတ်ချန်ပီယံ ဗိုလ်လုပွဲကြီကို အားကစားပြိုင်ပွဲ ရုံ(၁) သုဝဏ္ဏမှာ ကျင်းပခဲ့ပါတယ်။\nရွှေခါးပါတ်ချန်ပီယံ ဗိုလ်လုပွဲ ဆိုတာကတော့ မြန်မားရိုးရာ လက်ဝှေ့လောကမှာ အမြင့်ဆုံး ပြိုင်ပွဲတစ်ခုပေါ့။ ရွှေခါးပတ်ချန်ပီယံ ဗိုလ်လုပွဲကို ကျင်းပတာ အခုအကြိမ်ကတော့ လေးကြိမ်မြောက်ပါ။ ပထမဆုံ အကြိမ်ကို ၁၉၉၆ ခုနှစ်မှာ စတင်ကျင်းပခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီပွဲတုန်းက ၀မ်ချိုင်းဟာ အောင်အောင်ထွန်း မန္တလေးကို နိုင်ပြီး နာမည်ကြီး လာခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနှစ်ပွဲရဲ့ အလွတ်တန်း ချန်ပီယံဆုကိုတော့ ရွှေဒူဝံက ရွေဝါထွန်းကို အလှဲထိုးပြီး အနိုင်ရသွားပါတယ်။\nဒုတိယ အကြိမ် ရွှေခါးပတ် ချန်ပီယံ ဗိုလ်လုပွဲကို ၁၉၉၈ ခုနှစ်မှာ ကျင်းပခဲ့ပါတယ်။ တတိယ အကြိမ်ကိုတော့ ၂၀၀၆ ခုနှစ်မှာ ကျင်းပခဲ့ပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ ၂၀၀၆ ခုနှစ် ရွှေခါးပတ် ချန်ပီယံ ဗိုလ်လုပွဲမှာ ထးခြားတာက မြန်မာ့ရိုးရာ လက်ဝှေ့ လောက ကနေ အချိန်အတော်ကြာ ပျောက်နေတဲ့ ဆယ်နှစ်ချန်ပီယံ ရွှေဝါထွန်း ပါဝင်လာခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ချန်ပီယံဟောင်း ရွှေဝါထွန်းဟာ အလွတ်တန်းမှာ ပါဝင်ပြီး လက်ရှိချန်ပီယံ လုံးချောနဲ့ ထိုးသတ်ရပါတယ်။ ပြီးတော့ ရွှေဝါထွန်းဟာ မျက်လုံး တစ်ဖက်လဲ ကွယ်နေပါပြီ။ အဲဒီပွဲမှာ ရွှေဝါထွန်းက လက်သီးထိုးလုံး ကောင်းတာမှန်ပေမယ့် အသက်အရွယ်နဲ့ အင်အား မညီမျှမှုကြောင့် ငါးချီမြောက်မှာပဲ အလဲထိုးခံခဲရပါတယ်။\nဒီနှစ် ကျင်းပတဲ့ ရွှေခါးပတ်ချန်ပီယံ ဗိုလ်လုပွဲမှာတော့ ပွဲတော်တော်များများ ကြည့်ကောင်းပါတယ်။ နောက်ဆုံး အလွတ်တန်း ချန်ပီယံပြိုင်ပွဲမှာတော့ လုံးချော လက်ရှိအလွတ်တန်း ရွှေခါးပတ်ချန်ပီယံ နဲ့ ဈန်ထူး( ၂၀၀၆ခုနှစ် မစ်ဒယ်ဝိတ်တန်း ရွေခါးပတ် ချန်ပီယံ) တို့ထိုးသတ် ယဉ်ပြိုင်ကြပါတယ်။\nလုံးချောနဲ့ ဈန်ထးဟာ ပြီးခဲ့တဲ့ မျှော်စင်ကျွန်း လှက်ဝှေ့ပွဲမှာ လုံးချောနဲ့ သရေကျခဲ့ဖူးပါတယ်။ သရေ ကျတယ်ဆိုပေမယ့် အဲဒီပွဲတုန်းက ဈန်ထူးဟာ လုံးချောထိုး သမျှကို ကြံ့ကြံ့ခံ ပြီး လုံးချောက အသာစီးနဲ့ ထိုးသတ်သွားတာပါ။ လုံးချောနဲ့ ဈန်ထူးဟာ အရပ်ချင်း ဘော်ဒီချင်းယှဉ်ရင် လုံးချောက လူကောင်ပိုထွားပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီပွဲမှာလဲ လုံးချော အသာစီးရမယ်လို့ ထင်ထားကြပါတယ်။ လုံးချော ကိုယ်တိုင်းလည်း အဲလိုထင်ထားပုံရပါတယ်။\nပွဲစပြီဆိုတာနဲ့ လုံချောဟာ ဈန်ထူးကို တရစပ် ၀င်ထိုးပါတယ်။ သို့ပေမယ့် လုံးချောထင်သလို ဖြစ်မလာပါဘူး။ ဈန်ထူးဟာ လုံးချောလောက် အထိုးအသတ် မကောင်းဘူးဆို ပေမယ့် မျှော်စင်ကျွန်းပွဲတုန်းကလို ဒီပွဲမှာ လုံးချောဟာ ထင်သလို ၀င်ထိုးလို့ မရတော့ပါဘူး။ ဈန်ထူးရဲ့ တစ်တစ်ချက် လက်သီးထိုးချက်တွေ ခြေကန်ချက်တွေကြောင့် လုံးချော ဖင်ထိုင်လဲလဲကျသွားပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ဘတပြန်ကျား တစ်ပြန်ထိုးရင် ငါးချီ အပြီးမှာ သရေ ဖြစ်သွားပါတယ်။\nလုံးချောဟာ ဈန်ထူးထက် ထိအောင်တိုက်ခိုက် နိုင်တဲ့ ရာခိုင်နှုန်း ပိုများတဲ့တွက် အမှတ်ပေးစနစ် အရ လုံးချောက ရွှေခါးပတ် ချန်ပီယံဆုကို ရရှိသွားခဲ့ပါတယ်။\nမျှော်စင်ကျွန်းတုန်းက လုံးချောနဲ့ ဈန်ထူးတို့ ထိုးသတ်တဲ့ ပွဲကို ကြည့်ချင်ရင် ဒီနေရာကို နှိပ်ပါ။\nရေးသားသူ စိုးဇေယျထွန်း ရေးသားချိန် 12:11 AM6ယောက်က ဒီလိုမြင်တယ် သင်ဘယ်လို မြင်သလဲ\nရည်ညွှန်း: Boxing, သတင်း, အားကစား\nအဲဒီလူကို စသိတုန်းက . . . . .\n"ဘယ်လိုလဲ ကိုစိုးဇေယျ ခင်ဗျားရဲ့ ချက်အစားထိုး သီးနှံစိုက်ခင်းကြီးက အောင်မြင်ရဲ့လား"\nအဲဒီအချိန်တုန်းက မြန်မာဘလော့ဂ် စာအုပ်ကို လုပ်ဖို့ရာတွက် လူစုနေချိန်ပေါ့။ သူက စီဘောက်မှာ အခုလို လာအော်သွားတာ။ သူပြောတဲ့ အဓိပ္ပယ်က အားပေးတာလို သရောက်နေတာလိုလို လှောင်နေတာလိုလိုပေါ့ဗျာ။ ကျွန်တော် ဘာမှတော့ မပြောပါဘူး။ အခြေအနေ ကောင်းပါတယ်လို့ ပြန်ပြောခဲ့ပါတယ်။\nနောက်တော့ ကျွန်တော် သူ့အီးမေးလိပ်စာကို တောင်းလိုက်တယ်။ အီးမေးမှာ သူနဲ့ စကားပြောဖြစ်တယ်။ နောက်တော့ သူ့ဖုန်းနံပါတ် ပေးသွားတယ်။\nနောက်တော့ ပထမဆုံး အကြိမ် အစည်းဝေး လုပ်ဖို့ ကျွန်တော် သူ့ဆီကို ဖုန်းဆက်ပါတယ်။\n" ဟဲလို "\n" ............... "\n" ကိုတက်စလာနဲ့ ပြောချင်လို့ပါ "\n"ဘယ်က တက်စလာလဲ မရှိဘူး"\n" ဖုန်းနံပါတ် ............. မှန်ပါတယ်နော် "\n"နံပါတော့မှန်တယ် တက်စလာဆိုတာ မရှိဘူး"\nသေချာအောင် ချက်လော့ထဲမှာ ပြန်ရှာကြည့်တော့လဲ နံပါတ်ကမှန်တယ်။ ဖြစ်နိုင်ချေရှိတာက သူ့ရဲ့ နစ်နိမ်းကို အိမ်ကမသိတာပဲ ဖြစ်ရမယ်ဆိုပြီး နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ဆက်ပါတယ်။ ထပ်ဆက်ပြီး ကျွန်တော်မေးတဲ့ တက်စလာက KMD အလုပ်လုပ်တယ်လို့ ရှင်းပြတော့မှ ရှိပါတယ် အခုတော့ အောက်ဆင်းသွားတယ်တဲ့။\nကော်ဖီကင်းမှာ အစည်းဝေး လုပ်ကြတော့ ကိုတက်စလာ ရောက်လာပါတယ်။ သူကတော့ အေးရာအေးကြောင်းပဲ ဘာမှ ၀င်မပြောဘူး။ အစည်းဝေး ပြီးလို့ ပြန်ကြတော့မှ သူက ထီးချိုင့်သားတဲ့။ ထီးချိုင့်ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ ကောလင်း မြို့နယ်နဲ့ ကပ်လျှက် ဖြစ်တာကြောင့် တစ်နယ်ထဲ သားလို့တောင် ပြောလို့ရပါတယ်။ အရင်က ရွယ်တူလို့ ထင်ထားခဲ့တာ ကျွန်တော့်ထက် ခုနှစ်နှစ် ကြီးနေလို့ သိလိုက်ရတယ်။\nအဲဒီလိုနဲ့ ထီးချိုင့်သား ကိုတက်စလာနဲ့ ကျွန်တော် စတင်ခင်မင် ရင်းနှီးလာခဲ့တာပါ။ ဒါပေမယ့် ကိုတက်စလာဟာ အစည်းဝေးဆိုရင် ပထမဆုံး အကြိမ်လုပ်တဲ့ အစည်းဝေးကလွဲလို့ နောက်ပိုင်း ဘယ်အစည်းဝေးမှာမှ သူတက်ရောက်ခြင်း မရှိတော့ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အစည်းဝေးအပြီးမှာ လုပ်တတ်တဲ့ နောက်ပိုင်း အစီစဉ်တွေမှာတော့ မပျက်မကွက် တက်ရောက်လေ့ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူ့ကို ကျွန်တော်တို့ အဖွဲ့မှာ နောက်ပိုင်းမင်းသားကြီးလို့တောင် တင်စားခေါ်ဝေါ် လာကြပါတော့တယ်။\nကိုတက်က စာအရေးအသား လည်းကောင်းသလို ဗဟုသုတလဲ စုံပါတယ်။ ကျွန်တော်မမြင်တဲ့ အခြားဘက်က အမြင်တစ်ခုနဲ့ ကြည့်တတ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် တွေ့ရင်မကြာခဏ ဆိုသလို အငြင်းပွားရပါတယ်။ အဲလို အငြင်းပွားရင်းနဲ့ပဲ ကျွန်တော် မစဉ်းစားခဲ့မိတဲ့ တချို့ သောအကြောင်းအရာတွေကို စဉ်းစားမိသလို ကျွန်တော်ရဲ့ အားနည်းချက် တွေထဲက တချို့ကိုလဲ အဲလို အငြင်းပွားရင်နဲ့ မြင်လာပါတယ်။ ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် အဲလို ကိုတက်နဲ့ အငြင်းပွားရတာကိုတော့ ကျွန်တော် သဘောကျမိတာ အမှန်ပါပဲ။\nဒီနေ့တော့ ကိုတက်ကြီး အသက်သုံး ဆယ်ပြည့်ပြီ။\nဒီနေ့ညနေမှာ ကိုတက်ကြီးအတွက် မွေးနေ့ကိတ်ကို ဘာညာ၊ ကိုကျော်ဇေယျ၊ ဘလာဂေါက်တို့ က ပြင်ဆင်ထားပြီးပြီ။ ညနေ ဘုရားသွားကြမည်။ ကျွန်တော် တကယ်လာချင်ပါတယ်။ သို့ပေမယ့် ဒီနေ့မှာ လက်ဝှေ့ပွဲက ရှိနေပြန်တယ်။ ၀ါသနာ တစ်ခုတည်းကြောင့် သွားကြည့်ရမယ် ဆိုရင်တော့ လက်ဝှေ့ပွဲ သွားမကြည့်တော့ဘူး၊ ကိုတက် မွေးနေ့ကို သွားမည်။ အခုဟာက အလုပ် တာဝန်ကြောင့် ကိုတက်မွေးနေ့ပွဲကို မတက်ဖြစ်တော့။ ကိုတက်ကြီးနဲ့ ကိုဂေါက်တို့ နားလည်ပေးမည်ဟု မျှော်လင့်ပါသည်။\nဒီနေမှာ ကျရောက်တဲ့ မွေးနေ့မှသည် နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင် အိုးမိုင်ဘလော့ဂ် နိုင်ပါစေလို့ ဆန္ဒပြုရင် နိဂုံးချုပ်လိုက်ပါသည်။ ကိုတက်ကြီး အောင်မြင်ပါစေ။\nရေးသားသူ စိုးဇေယျထွန်း ရေးသားချိန် 11:53 AM0ယောက်က ဒီလိုမြင်တယ် သင်ဘယ်လို မြင်သလဲ\nဒီနေ့ အမျိုးသား အားကစားပြိုင်ပွဲ ရုံ(၁) သုဝဏ္ဏမှာ ရွှေခါးပတ် ချန်ပီယံ ဗိုလ်လုပွဲကို နေ့လည်နှစ်နာရီ တိတိမှာ စမှာဖြစ်ပါတယ်။ မြန်မာ့ရိုးရာ လက်ဝှေ့ပွဲကို စိတ်ဝင်စားသူတွေ အတွက်တော့ လက်လွပ်ခံလို့ မဖြစ်တဲ့ ပွဲကြီးပေါ့။\nနောက်ဆုံး အလွတ်တန်း ရွှေခါးပတ်ချန်ပီယံ ဗိုလ်လုပွဲမှာ လုံးချောနဲ့ ဈန်ထူးတို့ ပြန်တွေ့ ကြမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nဈန်ထူးကတော့ ပြီးခဲ့ရွေခါးပတ်ချန်ပီယံ ပြိုင်ပွဲမှာ မစ်ဒယ်ဝိတ်တန်းရဲ့ ချန်ပီယံ ဖြစ်ပြီး လုံးချောကတော့ အလွတ်တန်း ရွှေခါးပတ်ချန်ပီယံ ဖြစ်ပါတယ်။\nသူတို့နှစ်ယောက်ဟာ ပြီးခဲ့တဲ့ မျှော်စင်ကျွန်းက စိန်ခေါ်သံ လှက်ဝှေ့ပွဲမှာဆုံ ခဲ့ဖူးပါတယ်။ အဲဒီမှာတော့ သရေပွဲ ဖြစ်သွားပေမယ့် လုံးချောက အသာစီးရပါတယ်။ ရွေခါးပတ်ချန်ပီယံမှာတော့ သရေပွဲဆိုတာ မရှိပါဘူး။ အမှတ်နဲ့ ဖြတ်တာဖြစ်တဲ့ အတွက် တစ်ယောက်ယောက် ကတော့ သေချာပေါက် နိုင်သွားမှာပါ။\nဘယ်သူချန်ပီယံ ဖြစ်မလဲဆိုတာတော့ ပွဲပြီးအောင် ကြည့်ရဦးပေါ့လေ\nရေးသားသူ စိုးဇေယျထွန်း ရေးသားချိန် 3:20 AM0ယောက်က ဒီလိုမြင်တယ် သင်ဘယ်လို မြင်သလဲ\nရည်ညွှန်း: Boxing, သတင်း\nဒီနေ့ ပထမ မြန်မာများ ဆိုတဲ့ စာအုပ်လေးကို ဖတ်ဖြစ်ပါတယ်။ စာရေးသူကတော့ ဆရာမင်းယုဝေပါ။\nဒီစာအုပ်မှာ ပထမဆုံး မြန်မာလူမျိုး အနေနဲ့ အင်္ဂလိပ်မြန်မာ ဒေရှင်နယ်ဒီကို ပြုစုရာမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ မက္ခရာမင်းသားကြီး၊ ပထမဆုံး သိပ္ပံစာပေကို ပြုစုသူ ရောမင်းကြီး ဦးဖိုးလှိုင်၊ ပြည်တွင်းမှာ ပထမဆုံး ဆေးကုပေးတဲ့ တိုင်းရင်းသား ဆရာဝန် ဒေါက်တာ ရှောလူး၊ ပထမဆုံး ကာလပေါ် ၀တ္ထု ကိုရေးသူ ဂျိမ်းလှကျော် အပါအ၀င် နယ်ပယ်အသီးသီးက ပုဂ္ဂိုလ်ကျော် ၁၈ ဦးရဲ့ ဘ၀ဖြစ်စဉ်တွေ ကြိုးပမ်းချက်တွေကို အတုယူ အားကျဖွယ် ရေးသားထားတာကို တွေ့ရပါတယ်။\nအဲဒီမှာ ဖတ်ရင်း ဘုရင်အကြိုက်ကို မလိုက်ပဲ အမြဲတမ်း အမှန်တိုင်း တင်လျှောက်ဝံ့တဲ့ ယောမင်းကြီး ဦးဖိုးလှိုင် ရဲ့ စိတ်ဓာတ်၊ နဲ့ ခေတ်အမြော် မြင်ရှိတဲ့ အတွေးအမြင်တွေကို အားကျမိပါတယ်။\nဖတ်ကြည့်တဲ့ အခါမှာ ပိုကောင်းမှန်း သိလာပါလိမယ့်။ မဖတ်ရသေးသော မိတ်ဆွေများကို ဖတ်ဖြစ်အောင် ဖတ်ပါလို့ တိုက်တွန်းပါရစေ။ စာအုပ်ကို ဒီနေရာမှာ နှိပ်ပြီး ဒေါင်းလုပ်ယူပါ\nရေးသားသူ စိုးဇေယျထွန်း ရေးသားချိန် 2:41 AM0ယောက်က ဒီလိုမြင်တယ် သင်ဘယ်လို မြင်သလဲ\nအခုရက်ပိုင်း အချိန်နဲနဲ့ ပိုနေတာနဲ့ ဓာတ်ပုံဘလော့ဂ်ကို ပုံမှန် တင်ဖြစ်နေပါတယ်။\n၀ါသနာ အလျှောက် ရိုက်ထားတဲ့ ပုံလေးတွေကို ကြည့်ချင်တယ် ဆိုရင်တော့ ဒီနေရာကို နှိပ်လိုက်ပါ www.imagemyanmar.blogspot.com\nရေးသားသူ စိုးဇေယျထွန်း ရေးသားချိန် 1:33 AM0ယောက်က ဒီလိုမြင်တယ် သင်ဘယ်လို မြင်သလဲ\nရေးသားသူ စိုးဇေယျထွန်း ရေးသားချိန် 8:04 AM0ယောက်က ဒီလိုမြင်တယ် သင်ဘယ်လို မြင်သလဲ\nဒီနေ့ဟာ ကျွန်တော့်အတွက် အမှတ်တရ တစ်နှစ်ပြည့်တဲ့ ရက်စွဲလေးပါ။ ဒါပေမယ့် တစ်နှစ်ပြည့် ရက်စွဲဟာ ကျွန်တော့ အတွက်တော့ သာမန်နေ့တွေထက် ပိုထူးပြီး ပျော်ရွင်စရာ မရှိပါဘူး။\nအရင်လိုသာဆိုရင် . . . .\nအရင်လိုသာဆိုရင် ကျွန်တော့်အတွက် ပျော်ရွင်ဖွယ်ရာ နှစ်ပတ်လည်လေး တစ်ခု ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် အခုဟာက အခုပဲလေ အရင်မှ မဟုတ်တော့တာ။ အဲဒီတော့ အရင်ကို တမ်းတပြီးတော့ လွမ်းဆွတ် မနေချင်တော့ပါဘူး။\nရင်ဟာ အတိတ်ပါပဲ။ တစ်ခုရှိတာက အတိတ်ကို လွမ်းသည်ဖြစ်စေ မလွမ်းသည်ဖြစ်စေ အတိတ်ကတော့ အတိတ်မှာကျန်ခဲ့ပါပြီ။ သို့ပေမယ့် အတိတ်သည် ကျန်ခဲ့သည်ဖြစ်စေ ပါလာဖြစ်စေ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု အဖြစ်အဖြစ် ဘ၀မှာ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးပါပြီ။\nဒီနေ့ကတော့ အတိတ်မှာ ဖြစ်ရပ်လေးတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့တာ တစ်နှစ်ပြည့်တဲ့နေ့ပေါ့လေ။\nမှတ်နေပါသေးတယ် . . . .\nအဲဒီနေ့က ၂၀၀၆ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၈ ရက်နေ့ကပေါ့ . . . . .\nရေးသားသူ စိုးဇေယျထွန်း ရေးသားချိန် 8:01 AM 1 ယောက်က ဒီလိုမြင်တယ် သင်ဘယ်လို မြင်သလဲ\nရည်ညွှန်း: ကိုယ်ရေးကိုတာ, အမှတ်တရ\nကျွန်တော်လွန် ဆွဲဖူးပါသည် . . . .\nကျွန်တော်တို့ မြို့တွင် မိုးအလွန်ခေါင်သော နှစ်များ၌ လွန်ဆွဲပွဲများ မကြာခဏ ပြုလုပ်ကြသည်။ လွန်ဆွဲပွဲတွင် ယေင်္ကျား၊ မိန်းမ ကလေး သူငယ်မရွေး ၀င်ဆွဲကြပါသည်။ ထိုကဲ့သို့ လွန်ဆွဲပွဲများ ရှိသည့်အခါတွင် ကျွန်တော်တို့သည် ကလေးများပီပီ ၀င်ဆွဲဖြစ်ကြပါသည်။\nလွန်ဆွဲပွဲ ပြုလုပ်ရန်အတွက် ထွေထွေ ထူးထူးမလိုပါ။ လက်တစ်ဆုပ်စာ လောက်ရှိသော ကြိုးတစ်ချောင်းသာ လိုအပ်ပြီး မြေပြင်တွင် ထုံးဖြူ စည်းလေး တစ်ခု သားထားရုံသာ လိုအပ်သည်။ လွန်ဆွဲပွဲကို စတင်သူများသည် လူ အယောက် သုံးဆယ်ထက် မပိုပါ။ ထို အယောက်သုံး ဆယ်ခန့်သာရှိသော လူစုက လူစုနှစ်စုခွဲပြီး ပွဲကို စတင်ဆွဲရုံဖြစ်သည်။\nထိုကဲ့သို့ လွန်ဆွဲပွဲကို ဆိုင်းသံများနှင့် စပြီဆိုသည်နှင့် ဈေးသွားဈေးလာနှင့် ကြည့်ရှုနေသူများက မိမိကြိုက်သည့် ဘက်မှ ၀င်ဆွဲကြသည်။ ထိုကဲ့သို့ ဘေးလူများ ၀င်ဆွဲသည့်ဘက်မှ အားကောင်းသွားပြီဆိလျှင် အားနည်းနေသည့်ဘက်ကို ကျန်လူများ ၀င်ဆွဲကြသည်။ ထိုကဲ့သို့ ၀င်ဆွဲကြရင်း ဆွဲကြရင်းဖြင့် ကြိုးတန်းတွင် လူတန်းကြီးဖြစ်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ၀င်ဆွဲသူ များသည့်ဘက်မှ အနိုင်ရရှိသွားလေ့ရှိသည်။\nလွန်ဆွဲခြင်းသည် မိုးခေါ် ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် မိုးမကြိုက်သော နတ်စိမ်းများက လွန်ဆွဲပွဲကို ဟန့်တားလေ့ရှိသည်ဟုလည်း ဒေတွင် အယူရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့် လွန်ဆွဲပွဲများတွင် နတ်များကို ပူဇော်ပသသည့် ငှက်ပျောပွဲများကို မတွေ့ရပါ။\nထိုကဲ့သို့ လွန်ဆွဲပွဲများကို တစ်ပွဲပြီးတစ်ပွဲ တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် မိုးမရွာမချင်း ကျင်းပလေ့ရှိသည်။ တစ်ကြိမ်တွင် လူမပါသော မြင်လှည်း တစ်စီးသည် ကဆုန်စိုင်းကာ လွန်ဆွဲနေသည့် လူအုပ်တန်းကြီးကို ၀င်တိုက်လိုက်သည်။ သေသူမရှိသူသော်လည်း ကျိုးတဲ့သူကျိုးနှင့် လူအတော်များများ ဆေးရုံရောက်ကုန် ကြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ကျွန်တော်တို့မြို့၌ လွန်ဆွဲပွဲ လုပ်တာ မတွေ့ရတော့ပါ။\nကျွန်တော် ရန်ကုန်ရောက် ခါစက ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းပြတိုက် (ဗိုလ်ချုပ်နေခဲ့သည့်အိမ်) သို့သွားရောက် လေ့လာဖြစ်သည်။ ဗိုလ်ချုပ် ပြတိုက်သည် ကန်တော်ကြီး ဘက်တွင်ရှိသည်။ ကျွန်တော် လေ့လာပြီးသော အခါတွင် တာမွေသို့သွားလိုသည်။ ဗိုလ်ချုပ်ပြတိုက်မှ တာမွေသို့ သွားလိုပါက ရွေဂုံတိုင်ဘက်မှာ သွား၍လည်းရသလို ကျောက်မြောင်းဘက် မှပတ်၍လည်း သွားနိုင်သည်။\nသို့ရာတွင် ယင်းလမ်းများမှ သွားမည်ဆိုပါက တစ်ပတ်ကြီး ပတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး အချိန်ပိုကြာသည်။ ထိုထက်မြန်သော ဖြတ်လမ်း တစ်ခု ရှိသေးသည်ဟု ကျွန်တော်သိထားသည် သို့ရာတွင် ထိုလမ်းကို ကျွန်တော် မကျွမ်းပါ။ ကျွန်တော်သိ သလောက် ဗိုလ်ချုပ်ပြတိုက်မှ နတ်မောက်လမ်း အတိုင်းထွက် သွားပါက တာမွေဗျိုင်းရေ အိုးစဉ်ကို ထပ်ကိုရောက်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုလမ်း အတိုင်းပင် သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။\nယင်းနေရာ တစ်ဝိုက်ရှိ လမ်းများမှာ အချိုးကွေ့ ပေါများပြီး ရွေးချယ်စရာ လမ်းဆုံးလမ်းခွများ ပေါများလှသည်။ မှန်မည် အထင်နှင့် လျောက်လိုက်သည့် အခါတွင် လမ်းပိတ်များ ဖြစ်သွားတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် လမ်းနှစ်ခွ နှင့် လမ်းဆုံများ တွေ့တိုင်းမှာ ဘယ်လမ်းကို ရွေးမလည်း ဆိုတာ စဉ်းစားရသည်။ ထိုသို့ စဉ်းစားရာတွင်လည်း ဒီလမ်းပဲ ရွေးရမလိုလို ဟိုလမ်းပဲ ရွေးရမလိုလို နောက်ကြောင်းပဲ ပြန်လှည့်ရမလိုလို၊ နှင့် တစ်ခါတစ်ရံတွင် စိတ်အတွင်း ၌ ချက်ခြင်း ဆုံးဖြတ်ချက်မချနိုင်အောင်ရှိနေတတ်သည်။\nလူအားလုံး လွန်ဆွဲကြသည် . . . .\nလွန်ဆွဲသည်လို့ ပြောပါက လူအုပ်စုနှစ်က ကြိုးတစ်ချောင်းကို ဟိုဘက်ထိပ် ဒီဘက်ထိပ် ၀ိုင်းဆွဲနေကြသည်ဟု ထင်နိုင်ပါသည်။ ထိုကဲ့သို့ ဆွဲသော လွန်ဆွဲပွဲသည် ပြင်ပလွန်ဆွဲ ဖြစ်ပြီး။ လူတိုင်းဆွဲ ကြသောလွန်ဆွဲပွဲသည် မိမိ အသိစိတ်တွင်း ဖြစ်ပေါ်နေသော တစ်ခုထက် ပိုသည့် အကြောင်းအရာများ အနက် မည်သည့်အရာကို ရွေးချယ်ရမည်ကို ဝေခွဲရခြင်းဖြစ်သည်။\nဘ၀တွင် ရွေးချယ်စရာများ များပြားလှသည်။ ထို့အတူ ဘ၀လမ်းခရီး တစ်လျှောက် အချိုးကွေ့များနှင့် လမ်းဆုံများလည်း ပေါများလှသည်။ အချို့သော လမ်းဆုံများတွင် ရွေးချယ်မှု မှန်ကန်ပါက ပန်းတိုင်ရောက်နိုင်သလို အချို့ သောလမ်းများသည် လမ်းပိတ်ဖြစ်နေတတ်သည်။ သို့ရာတွင် အချို့သော လမ်းများသည် ပြန်လမ်းမရှိပါ။\nထိုအခါ ကျွန်တော်လွန်ဆွဲပါသည် . . . .\nရေးသားသူ စိုးဇေယျထွန်း ရေးသားချိန် 1:56 AM3ယောက်က ဒီလိုမြင်တယ် သင်ဘယ်လို မြင်သလဲ\nဒီနေ့ ရန်ကုန်မြို့ မြန်မာအင်ဖိုတက် မှာကျင်းပတဲ့ Why Do We Blog ဆင်မနာကို အောင်မြင်စွာ ကျင်းပပြီးစီးခဲ့ပါတယ်။\nအစက ဒီဆင်မနာကို လာတက်မဲ့ လူတွေဟာ လူငယ်တွေပဲ ဖြစ်မယ်လို့ ထင်ထားမိပေမယ့် ပညာအသိုင်းဝိုင်းက ပါမောက္ခတွေ စာပေနယ် နဲ့ အနုပညာ နယ်အသီးသီးက အောင်မြင်ကြော်ကြားသူများ အပါဝင် အသက်ကြီးပိုင်း လူများလည်း စိတ်ဝင်တစား လာရောက်ကြတာကို တွေ့မြင်ရပါတယ်။\nလာတဲ့ လူတွေကတော့ မြန်မာအင်ဖိုတက်ရဲ့ မိန်းဟောခန်းမကြီးမှာ ထိုင်ခုံသစ်တွေ ထပ်ထည့်ပေးတာတောင် နေရာမရလို့ မတ်ရပ် နားလေထာင်တဲ့ လူတွေရှိတဲ့ အထိ ခန်းလုံးပြည့်လျှံ သွားပါတယ်။ တက်ရောက် အားလုံးပေါင်းလိုက်ရင် လူခြောက်ရာ ကျော်သွားပါတယ်။\nဘလော့ဂ်မှာ ရင်းနှီးပြီးသား ဘလော့ဂ်ကာတွေ အဲဒီပွဲမှာ တွေ့ဆုံခွင့်ရတဲ့ ၀မ်းသာမိပါတယ်။\nနောင်ကိုလည်း မြန်မာဘလော့ဂ်ကာ ဆင်မနာကို အလျှင်းသင့်လျှင် သင့်သလို ဆက်လက်ကျင်းပ သွားပါမယ်။ ဘလော့ဂ်ကာတွေ ဆင်မနာပြီးရင် ဘာလုပ်ကြမလဲ လို့မေးရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ လုပ်စရာကျန်သေးတဲ့ စာအုပ်ကိစ္စကို အပြီးသတ်လုပ်သွားပါမယ်။\nလွန်တယ်လို့ တော့ပြောကြမလားတော့ မသိဘူး။ သင်္ကြန်ရောက်ရင်လည်း မြန်မာဘလော့ဂ်ကာ ရေကစား မဏ္ဍပ်ကို ဆောင်ရွက်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nဆင်မနာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အသေးစိတ် လေ့လာချင်တယ် ဆိုရင်တော့\nဒီနေရာလေးကို ကလစ်ခေါက်လိုက်ပါနော် . . . .\nရေးသားသူ စိုးဇေယျထွန်း ရေးသားချိန် 12:54 AM2ယောက်က ဒီလိုမြင်တယ် သင်ဘယ်လို မြင်သလဲ


မဗေဒါရဲ့ ဗေဒါလမ်း: Honeymoon to New Zealand Day3: Waiheke Island: A day to Remember for life\nHoneymoon to New Zealand Day3: Waiheke Island: A day to Remember for life\n၄ရက် မေလ ၂၀၁၅\nကံကြမ္မာကို ခပ်ရွဲ့ရွဲ့နဲ့ မဖြစ်ဖြစ်အောင် မပျော်ပျော်အောင် နေပြမယ်ဆိုတဲ့ ကျွန်မရဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို တုန်လှုပ်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုဟာ ကျွန်မတို့ ခရီးစဉ် သုံးရက်မြောက်နေ့မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပါတယ်။ ခုချိန် ပြန်စဉ်းစားကြည့်မယ်ဆိုရင်တော့လဲ ကျွန်မတို့ ၂ဦးရဲ့ ဘဝလမ်း စအဖွင့်ဖြစ်တဲ့ ပျားရည်ဆမ်းခရီးမှာတင် သူဟာ ကျွန်မအတွက် ဘယ်လောက်အရေးကြီးလဲဆိုတာကို သဘောပေါက်အောင် ထင်ထင်ရှားရှားပြလိုက်တယ်လို့ ယူဆပါတယ်။\nကျွန်မတို့ အဖြစ်အပျက်တွေကို မပြောခင် သွားလည်ချင်တဲ့သူတွေအတွက် ဝိုင်ဟီကီကျွန်းလေးအကြောင်း တစေ့တစောင်း သိသလောက်ပြောပြပါ့မယ်။\nဝိုင်ဟီကီကျွန်းလေးဟာ နယူးဆီလန် မြောက်ပိုင်းကျွန်းရဲ့ အရှေ့ဘက်က ပင်လယ်အော်ထဲမှာ ဒုတိယအကြီးဆုံး ကျွန်းလေးတစ်ကျွန်းဖြစ်ပါတယ်။ ဒုတိယအကြီးဆုံးကျွန်းဆိုပေမဲ့ နေထိုင်သူ လူဦးရေး ၈၇၀၀ ကျော်နဲ့ တခြားမြို့မှာနေတဲ့သူတွေရဲ့ အပန်းဖြေအိမ်ဖြစ်စေ၊ နောက်ထပ် အိမ်တစ်လုံးဖြစ်စေ ဝယ်ထားတဲ့သူ ၃၄၀၀ ကျော် ရှိတဲ့အတွက် နယူးဇီလန်ရဲ့ တောင်မြောက် ကျွန်းကြီး ၂ကျွန်းပြီးရင် ၁ကီလိုမီတာစတုရန်းမှာ ၉၃ယောက်နှုန်းလူနေထိုင်မှု ရှိတဲ့အတွက် တတိယ လူနေသိပ်သည်းမှု အများဆုံးမြို့လေးလဲဖြစ်တယ်။\nအော့ကလန်းမြို့ကနေ မိနစ်လေးဆယ်ခန့်မျှ သဘော်စီးရုံနဲ့ ရောက်တဲ့ ဝိုင်ဟီကီကျွန်းလေးဟာ သူ့ရဲ့ လှပတဲ့ သဲဖြူကမ်းခြေတွေ၊ ရှုခင်း၊ လက်မှုပစ္စည်းတွေ၊ စားသောက်ဆိုင်တွေ၊ ဝိုင်စိုက်ခင်းနဲ့ အရည်အသွေးမြင့် ဝိုင်ဆိုင်တွေကြောင့် လာလည်သူလဲ အတော်လေးများပြားတယ်လို့ သိရပါတယ်။ နွေရာသီမှာဆိုရင်တော့ ပင်လယ်ရေအားကစားဖြစ်တဲ့ ရေကူး၊ လှေလှော်၊ ပင်လယ်ကမ်းခြေ နေပူဆာလှုံစသည်ဖြင့် အပန်းဖြေလို့ရပါတယ်။ လမ်းလျှောက်ရတာ ကြိုက်နှစ်သက်သူတွေအတွက် တောလမ်းတွေ လျှောက်နိုင်သလို၊ ကျွန်းအရှေ့ခြမ်းမှာရှိတဲ့ Stony Batter လျှောက်လမ်းအဆုံးမှာ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်က လက်နက်တွေတပ်ဆင်တဲ့နေရာနဲ့ မြေအောက်လှိုင်ခေါင်းတွေကို စွန့်စားခန်းကြိုက်နှစ်သက်တဲ့ လည်ပတ်သူတွေ ကြည့်ရှုနိုင်ပါတယ်။ မြေအောက်လှိုင်ခေါင်းထဲဝင်ဖို့ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးတော့ ဆောင်ရန်လိုတာပေါ့နော်။\nဝိုင်ဟီကီ ကျွန်းလေးပေါ်မှာ အလည်လာသူတွေအတွက် နေထိုင်စရာနေရာတွေလဲ အများအပြားရှိပါတယ်။ တောင်ပေါ် ကမ်းစပ် အပန်းဖြေ အိမ်ပုံစံကနေအစ၊ တန်ဖိုးနည်းခရီးသွားတွေအတွက် တန်ဖိုးနည်းတည်းခိုခန်းတွေအဆုံး အမျိုးမျိုးရှိပါတယ်။\nဝိုင်ဟီကီကျွန်းကို သွားရတာလဲ အလွန်မှ လွယ်ကူပါတယ်။ အော့ကလန်းကနေ နေ့စဉ်အချိန်လိုက် ထွက်နေတဲ့ သဘော်ကုမ္ဗဏီ တွေရှိပါတယ်။ Fuller Auckland နဲ့ Sealink ကတော့ ဝိုင်ဟီကီ ဝက်ဆိုဒ်မှာရေးထားတဲ့ ကုမ္ဗဏီတွေပေါ့။ Explore ကတော့ နောက်မှ ပေါ်လာတဲ့ ဘုတ်လိုင်းပေါ့။ ကျွန်းပေါ်ရောက်ရင်လဲ ကျွန်းပတ်တဲ့ ဘတ်စ်ကားတွေရှိပါတယ်။ အစည်ကားဆုံးဖြစ်တဲ့ Oneroa မြို့လေးဆို သဘော်ဆိပ်ကနေ ကားတိုင်းနီးပါးရောက်ပါတယ်။ တိုက်စီတွေကလဲ ဈေးသိပ်မကြီးပါဘူး။ အသေးစိတ် ဈေးတွေသိချင်ရင်တော့ Ferry ဝက်ဆိုဒ်တွေမှာ ရှာကြည့်လို့ရပါတယ်။\nLet’s go to Waiheke with us\nဒီနေ့ မနက်မှာတော့ ကျွန်မတို့တွေ မနက်စာကို Auckland ဟိုတယ်နားမှာရှိတဲ့ ပေါင်မုန့်ဆိုင်လေးမှာပဲ စားဖြစ်လိုက်ပါတယ်။ ၁၀နာရီခွဲလောက် Crowne Plaza Hotel ကနေ ချက်အောက်လုပ်ပြီး သင်္ဘောဆိပ်ဘက်ကို အထုတ်အပိုးတွေနဲ့ လမ်းလျှောက်ဆင်းခဲ့ကြပါတယ်။ သင်္ဘောဆိပ်ရောက်တော့ ဟိုနေ့က မေးထားတဲ့အတိုင်း ဘတ်စ်ကားစီးတဲ့ AT HOP ကဒ်နဲ့ စီးလို့ရလားမေးတော့ အဲ့ဒိကဒ်နဲ့ စီးလို့ရတဲ့ Fuller Ferry က မထွက်သေးဘူး စောင့်ရအုံးမယ်။ မကြာခင်ထွက်မဲ့ Explore ferry က တစ်ယောက်ကို NZD 20 Cash နဲ့ ချက်ချင်းသွားလို့ရပြီတဲ့။ အဲ့ဒါနဲ့ အချိန်မကုန်ချင်လို့ Explore နဲ့ပဲ သွားလိုက်တယ်။ သင်္ဘောလေးက တော်တော်ကောင်းတယ်။ သင်္ဘောပေါ်မှာလဲ ကျွန်မတို့ရယ် နောက်ထပ် ၃ယောက်ရယ် ခရီးသွားစုစုပေါင်း ၅ယောက်ပဲ။ ထိုင်ချင်တဲ့နေရာထိုင် လုယက်တိုးဝှေ့နေရတာမရှိတာလဲ နယူးစီလန်နိုင်ငံကို လည်ပတ်ရမဲ့ ကောင်းချက်တစ်ခုပဲ။ သင်္ဘောကလဲ သူ့အချိန်ဒေါင်ဆိုတာနဲ့ ထွက်တာပဲ။ အပြင်မှာ ထွက်ရပ်ကြည့်သေးတယ် လေတိုးတော့ အေးတာ မခံနိုင်ဘူး။ Mr.Right အပြင်မှာ ထွက်ရပ်တဲ့အချိန်ကျမှ သင်္ဘောသားကလဲ အပြင်ထွက်တဲ့ တံခါးကြီးကို လာပိတ်သွားလို့ အပြင်မှာ ပိတ်မိနေသေးတယ်။ ကျွန်မကြိုးစားဖွင့်တော့လဲ မရဘူး အရမ်းကျပ်နေတယ်။ နောက်မှ သင်္ဘောသားပဲ ပြုံးစိစိနဲ့ လာပြန်ဖွင့်ပေးတယ်။ သူတောင် မနည်း ခြေနဲ့ ကန်ဖွင့်ရတယ်။ Mr. Right ကပဲ မတော်တဆဖြစ်မှုတွေကို ဖန်တီးသလား။ မတော်တဆဖြစ်မှုတွေကပဲ သူ့ကို လာရှာမယ်ဆိုတာ နမိတ်ပြနေသလားလို့ မတွေးမိခဲ့ပါဘူး။\nတတိယနေ့မနက်စာ အော့ကလန်းက Hollywood ကော်ဖီဆိုင်\nဒီပုလင်းပုံ Red Bull ကို လိုချင်လို့ပါဆိုပြီး နယူးဇီလန်ပြန် လက်ဆောင်အဖြစ်သယ်လာတယ်လေ\nExplore ferry ပေါ်မှာ\nFerry အတွင်းဘက် လူကအဲလိုရှင်းတယ်\nအတွင်းကနေ အပြင်ကို မြင်ကွင်း\nသင်္ဘောက ၃၅ မိနစ်လောက်ပဲစီးရပါတယ်။ ဝိုင်ဟီကီကိုရောက်တော့မှနေဖို့ နေရာကို သင်္ဘောဆိပ်မှာပဲရှာကြပါတယ်။ ကျွန်မကတော့ flyer တွေယူကြည့်ပြီး မေးမြန်းကြည့်ဖို့စိတ်ကူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှေ့က အုပ်စုတစ်စုက မေးနေတာ မပြီးနိုင်တာနဲ့ Mr.Right က သူ့ laptop ကိုထုတ်ပြီးတော့ပဲ ဟော်တယ်ရှာပါတော့တယ်။ ကိုယ်တွေလဲ အမှန်တကယ် Backpacker မဖြစ်နိုင်သေးတာ အသေအချာပါပဲ။ အနီးဆုံးမြို့ကို အရင်သွားပြီး အားတဲ့ ဟော်တယ် တက်နေလိုက်လို့ရပေမဲ့။ တကယ်တန်း အထုတ်တွေ အပိုးတွေနဲ့ကျတော့ သိပ်မလွယ်လှဘူးလေ။ အထူးသဖြင့် သူတို့က တောင်ကုန်းတောင်တန်းတွေများတာကိုး။ Mr.Right က ခုမှ အင်တာနက်ကနေ တည်းခိုခန်း review တွေ ဖတ်ပြီး အစကပြန်လုပ်နေတယ်။ အမှန်တော့ အဲ့လိုအင်တာနက်က ဖတ်မှတော့ မနေ့ညကတည်းက ကျွန်မလုပ်ထားတော့မပေါ့။ တမင် မြို့ထဲထိသွားပြီး တွေ့တဲ့ ဟော်တည်ကို Walk-in လုပ်ချင်တာ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကိုလဲ အရမ်းမပြောရဲဘူးလေ တော်ကြာနေကျမှ ကျွန်မထင်သလို မဖြစ်ပဲ ၂ယောက်သား သောင်ပြင်လွှတ်တဲ့ နတ်သား/နတ်သမီးလေးတွေဖြစ်နေအုံးမယ်။\nသူကိုယ်တိုင်လဲ ဘယ်ဟော်တယ်ဘွတ်ရမလဲ ဝေခွဲမရဖြစ်နေတုန်း ကျွန်မက Flyer လေးတစ်ခုမှာတွေတဲ့ The Oyster Inn ဆိုတာလေးကို သဘောကျမိတယ်။ ဈေးကြည့်ကြည့်တော့လဲ မဆိုးဘူး။ ပြီးတော့ ကမ်းခြေနဲ့လဲနီးတယ်။ စားသောက်ဆိုင်တွေနဲ့လဲ နီးတယ်။ မနက်စာလဲ ကျွေးတယ်။ သူက ပျဉ်ထောင်အိမ်ပုံစံမျိုးလေးဆိုပေမဲ့ ဘိုလဲဆန်တယ်။ စားသောက်ဆိုင်နဲ့ တွဲရက်။ သူကတော့ အဲ့ဒိအိမ်ပုံကြည့်ပြီး သိပ်သဘောမကျချင်ဘူး။ စုတ်တယ်ထင်တယ်ထင်ပါတယ်။ သူက ခန်းခန်းနားနားဟော်တယ်မျိုး စိတ်ကူးထားပုံရတယ်။ နည်းနည်းလေးများ Romantic ဆန်ဆန်ပုံစံ အပြင်အဆင်မျိုးဆိုလိုကတော့ ဈေးက ကွာတာမှ လွန်ရောပဲ။ ဒီလိုနဲ့ နောက်ဆုံး ကျွန်မပြောတဲ့ The Oyster Inn ကိုပဲ ဘွတ်လိုက်တယ်။ သင်္ဘောဆိပ်ကနေ ထွက်လိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ ဘတ်စ်ကားဂိတ်ရှိတယ်။ Oneroa beach ကိုကားတိုင်းရောက်တယ်လေ။ ဒါနဲ့ တက်စီးပြီး မိနစ် ၂၀လောက်နေတော့ ရောက်သွားရော။ တည်းခိုခန်းလေးက ရှာရတာလဲ မခက်ပါဘူး။ ဘတ်စ်ကားဂိတ်မရောက်ခင်ကတည်းက အဲ့တည်းခိုခန်းကို ဖြတ်သွားတာမြင်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ လူတော်တော်များများလဲ အဲ့ဂိတ်မှာ ဆင်းကြတယ်။ ဆင်းပြီး ဟိုဘက်ကားလမ်းကူး နည်းနည်းပြန်လျှောက်လိုက်ရင်ပဲ The Oyster inn ကိုရောက်ပါပြီ။ သူ့အောက်မှာ ရေကူးဝတ်စုံတို့ဘာတို့ရောင်းတဲ့ စတိုးဆိုင်လေးနဲ့ စက်ဘီးအငှားဆိုင်ရှိတော့ ပျော်သွားတာပဲ။ ကျွန်မတို့ရောက်တဲ့အချိန်မှာ ပလက်ဖောင်းအောက်က ရေပိုက်ပြင်နေသလား လမ်းပြင်နေသလားတော့မသိပါဘူး။ အဲ့ဒါကြောင့် တည်းခိုခန်းထဲကို ပတ်ပြီးတက်ရတယ်။\nအရမ်းနေလို့ကောင်းပြီး ပေးရတာနဲ့တန်တဲ့ The Oyster Inn\nThe Oyster Inn ကိုတက်တဲ့ လမ်းလေး\nတည်းခိုခန်းက သစ်သား Corridor လမ်းလေးမှာ ပန်းအိုးလေးတွေ တန်းလမ်းချိတ်ထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ Reception ရယ်လို့ သီးသီးသန့်သန့်လဲ မတွေ့ရဘူး။ Corridor ရဲ့ ဘယ်ဘက်က စားသောက်ဆိုင်၊ ညာဘက်မှာတော့ လက်ဆောင်ပစ္စည်းရောင်းတဲ့ဆိုင်လေးရှိတယ်။ ကျွန်မတို့လဲ အလယ်ခေါင်မှာပဲ ဘယ်သူ့ရှာရမှန်းမသိကြောင်နေတော့မှ လက်ဆောင်ပစ္စည်းရောင်းတဲ့အခန်းဘက်က မိန်းမတစ်ယောက်ထွက်လာပြီး စကားပြောဖြစ်တယ်။ စောနေသေးတော့ ချက်အင်လုပ်တဲ့ အချိန်မရောက်သေးဘူး။ ဒါနဲ့ အိတ်အပ်ပြီး နေ့လည်စာ စားဖို့ ထွက်ခဲ့ကြတယ်။ အဲ့ဒိ မြို့လေးတဝိုက် ဟိုကြည့်ဒီကြည့်နဲ့ ထိုင်းစားသောက်ဆိုင်ရှိတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်ကိုမြင်တော့ မှတ်ထားခဲ့တယ်။ တခြား စားစရာမရှိရင်တော့ ဒါစားမယ်ပေါ့။ လမ်းလျှောက်ရင် ပင်လယ်ကမ်းစပ်ဘက်အထိရောက်သွားတယ်။ ကမ်းခြေက ကျွန်မတို့အပြင် လူလေး ၂ယောက် ၃ယောက်လောက်ပဲရှိတယ်။ အဲ့ဒိမှာ ဆောင်းဦးမို့ထင်တယ် ရေကူးနေတဲ့သူ တစ်ယောက်မှမရှိဘူး။ နွေရာသီဆိုရင်တော့ ရေးကူးနေတဲ့သူတွေနဲ့ စည်ကားနေတဲ့ ဓာတ်ပုံတွေ မြင်ဖူးတယ်။ Oneroa ကမ်းခြေလေးက ချောင်းသာတို့ ငပလီတို့လို ပင်လယ်ကမ်းရိုးတမ်းအရှည်ကြီး မရှိဘူး။ နေရာလေးက ကျဉ်းပေမဲ့ သဲသောင်ဖြူလေးတွေနဲ့ ကမ်းခြေကနေတိုက်ခတ်တဲ့လေ၊ ရေလှိုင်းသံတွေကတော့ ကမ်းခြေရဲ့ လက္ခဏာနဲ့ ပြည့်စုံပါတယ်။ နေ့လည်ဘက်ဆိုတော့ နေထိုးတာနဲ့ ခဏပဲထိုင်ပြီး နေ့လည်စာစားဖို့ ပြန်တက်လာတယ်။ အရင်တွေ့ခဲ့တဲ့ ထိုင်းဆိုင်က ပင်လယ်ဘက်ကို မျက်နှာမူထားတဲ့ ဝရံတာလေးနဲ့ဆိုတော့ ဈေးကြီးမယ်ဆိုပြီး ဝင်မစားဖြစ်ခဲ့တာ။ ခုမှ တခြားဘာစားရင်ကောင်းမလဲလိုက်ရှာတော့လဲ တခြားဘာမှ ထွေထွေထူးထူးမရှိဘူး။ ကိုယ်တွေက ပေါင်မုန့်ကို အစာပြေစားရုံလောက် သတ်မှတ်တာလေ။ ရှိတဲ့ဆိုင်တွေကလဲ ဘားတို့ Grill တို့ဆိုတော့ ကိုယ့်အတွက် တင်းတိမ်မဲ့အစားအစာမျိုး မရှိလောက်ဘူးလေ။\nပြောနေရင်လဲ ဆင်ခြေပေးသလိုဖြစ်မယ်။ အမှန်တော့ ကိုယ့်အတွက် အာသာပြေမဲ့ နေ့လည်စာကတော့ Red Crab ဆိုတဲ့ ကမ်းစပ်မျက်နှာမူထားတဲ့ ယိုးဒယားစားသောက်ဆိုင်လေးပါပဲ။ ဈေးကလဲ ကျွန်မတို့ စားဖူးတဲ့ တခြားဆိုင်တွေလောက်ပါပဲ။ အော့ကလန်းမှာစားခဲ့တဲ့ အာရှ Foodcourt လောက်တော့ မသက်သာဘူးပေါ့။ သူကတော့ စားသောက်ဆိုင်ကိုး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ ထင်သလောက်တော့ ဈေးမကြီးပါဘူး။ သူ့ဈေးနဲ့ သူ့စားသောက်ဆိုင်အပြင်အဆင်ရယ်၊ ရှုခင်းရယ်နဲ့တင် တန်တယ်ထင်တာပါပဲ။ ၂ယောက်ပေါင်းမှ ၃၅ကျပ် ဝန်းကျင်ပဲကျပါတယ်။ သူက သူစားနေကျ တုမ်ယမ်းဟင်းချိုနဲ့ ကျွန်မကတော့ ထမင်းကြော်စားပါတယ်။ နယူးဇီလန်ရဲ့ နေရာတိုင်းမှာ စားသောက်ဆိုင်ဖွင့်ထားတဲ့ ထိုင်းတွေ၊ တရုတ်တွေ၊ ကိုရီးယားတွေကို သိပ်ကျေးဇူးတင်တာပဲ။ ကျွန်မတို့တွေ စားရသောက်ရ အခက်ခဲ မဖြစ်ခဲ့ဘူး။ တစ်ဆိုင်မဟုတ်တစ်ဆိုင်တော့ ရှိတာပဲ။\nThe Oyster Inn ကနေ လမ်းကူးလိုက်ရင်ရောက်တဲ့နေရာ ထိုင်းစားသောက်ဆိုင်ရှိတဲ့လမ်း\nခုံနီလေးတွေနဲ့က Red Crab Thai Restaurent\nOneroa beach မြင်ကွင်း\nWaiheke Island's beautiful sky\nစားပြီး တည်းခိုခန်းပြန်တော့ အဲ့ဒိက အမျိုးသမီးက ကျွန်မတို့ကို Free Upgrade ဆိုပြီး ပိုကျယ်တဲ့အခန်းပေးပါတယ်။ သြစီနဲ့ နယူးဇီလန်က အဲ့လို မိသားစုပိုင် တည်းခိုခန်းတွေကို သဘောကျတာလေးတစ်ခုရှိတယ်။ သူတို့က လူနည်းနေတဲ့အချိန်ဆို အခန်းတွေ အလကားဖြစ်နေမဲ့အတူတူ လာတည်းတဲ့သူကို Free upgrade ပေးနေတယ်။ အခန်းလေးကို ဝင်လိုက်တာနဲ့ ကျွန်မ အခန်းလေးကို falling in love ဖြစ်သွားတယ်။ အိမ်ခန်းလေးလိုပဲ ချစ်စရာအရမ်းကောင်းတယ်။ အစက အိမ်ဟောင်းကြီးပုံစံဖြစ်မှာ Mr. Right က စိုးရိမ်နေတာ။ ခုကျတော့ အင်္ဂလိပ်ပုံစံ အိမ်အသစ်လေး။ အပေါ်က အမိုးကလေး ထုတ်တန်းလေးတွေမြင်နေရတော့ တောအိမ်လေးလိုပဲ။ တီဗွီထည့်တဲ့ ဘီဒိုကလည်း အရင်က သစ်သားဘီဒို ထူလဗြစ်ပုံ၊ ရေချိုးခန်းအိမ်သားကလဲ အကျယ်ကြီးပဲ။ ကတင်ဘေးမှာ လှဲအိပ်လို့ရတဲ့ ဆိုဖာရှိတယ်။ ပြတင်းပေါက်လဲရှိသလို အပြင်ထွက်လို့ရတဲ့ ဝရံတာလေးရဲ့ ရှုခင်းက စိမ်းစိုလှပတဲ့ တောင်တန်းကြီးတွေကြောင့် စိတ်တွေကြည်လင်ပြီး သဘောကျလိုက်တာ။ ၂ယောက်သား စားသောက်ပြီး ပင်ပန်းတာရော၊ နေ့လည်ဆိုတော့ နေပူသေးတာရော၊ ရာသီဥတုကအေးတော့ အိပ်ချင်လာတာရောကြောင့် ခဏနားမယ်ဆိုပြီး အိပ်ပျော်သွားတယ်။\nဗိုက်လဲတင်းပြီ... ရုပ်လဲ အလှမပြင်နိုင်ဘူး အချိန်မရလို့\nညနေ ၃နာရီလောက်ကျတော့မှ အောက်က ဘက်ထရီနဲ့ စက်ဘီးအငှားဆိုင်လေးမှာပဲ စက်ဘီးငှားဖို့ ဆင်းလာကြတယ်။ ဆိုင်က အမျိုးသားကြီးက သဘောတော့ကောင်းပါတယ်။ ဈေးဆစ်တာနဲ့ မျက်နှာကြီး တင်းသွားတာပဲ။ ဒါနဲ့ ဈေးမဆစ်ပဲ ၁စီး NZD 30 နဲ့ သူတို့ဆိုင်မပိတ်ခင် ညနေ ၆နာရီအထိ ငှားဖြစ်တယ်။ (တစ်နေ့လုံးငှားလဲ အမှန်တော့ အဲ့ဈေးပဲ) ကျွန်မစီးတဲ့စက်ဘီးက နည်းနည်းတော့ ပိုလေးပြီး စက်ဘီးအဟောင်း ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်မက ရှေ့မှာ ခြင်းတတ်ခိုင်းသလို ခါးကုန်းမောင်းရတာကို သိပ်သဘောမကျဘူး၊ Mr. Right စက်ဘီးကတော့ မော်ဒယ်ပိုမြင့်တယ်။ ဂီယာကလဲ အော်တို၊ ကျွန်မစက်ဘီးကတော့ ဂီယာပြောင်းလို့ရတယ်။ ဆိုင်ထဲက စစထွက်ချင်းပဲ ၂ဘီးလောက်ပဲ လှိမ့်ရသေးတယ် Mr.Right ရဲ့ စက်ဘီးက ဘီးပေါက်လို့ ဆိုင်ကိုပြန်ပြောရတယ်။ ဒါတွေက နမိတ်တွေပဲလား၊ ကျွန်မတို့ကို စက်ဘီးမစီးဖိုးတားနေတာများလားလို့ စိတ်ထဲမတွေးမိခဲ့ဘူး။ အဲ့ဒိက E-bike ဘက်ထရီတွေက တော်တော်လေးကောင်းတယ်ပဲပြောရမလားမသိပါဘူး။ ပုဂံအီးဘိုက်တွေဆိုရင် ဆပ်ကပ်ထဲက မျောက်တွေလို အသေနင်းမှ နည်းနည်းလေးရွေ့တာ။ ဝိုင်ဟီကီက အီးဘိုက်ကျတော့ တစ်ချက် နင်းလိုက်တာနဲ့ ဝှီး ကနဲ အရမ်းအရှိန်တက်လို့ မနည်းအကျင့်ရအောင် လုပ်ယူရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက တောင်တက်တွေကျတော့ နင်းရ တော်တော်လေးသက်သာတယ်။ ကျွန်းတစ်ကျွန်းလုံးကတောင်တက်တွေဆိုတော့ သိပ်မပင်ပန်းဘူးပေါ့။ အဲ့ဒါကြောင့် စက်ဘီးဆိုင် ဆိုင်းဘုတ်လေးက “Flatten those Waiheke hills” (ဝိုင်ဟီကီတောင်ကုန်းတွေကို ပြန့်စေနိုင်တယ်) လို့ ရေးထားတာ။ ဘယ်တွေနင်းရမလဲ မသေချာတော့ အဲ့လူကြီးက အချိန်က သိပ်မရှိဘူးဆိုတော့ အရမ်းအဝေးကြီးတော့ သွားလို့မရဘူး။ Mudbrick ဝိုင်စိုက်ခင်းတွေ ဘာတွေဘက်ဆိုရင်တော့ အချိန်မှီလောက်တယ်တဲ့။ ရှုခင်းလှတယ်တဲ့။ ပြီးတော့ လိုရမယ်ရ မြေပုံပေးလိုက်တယ်။ အဲ့မြေပုံအောက်မှာ သူတို့ ဆိုင်ဖုန်းနံပါတ်ပါတယ်။ ဘီးပေါက် ဘတ်ထရီကုန်ဆို ဖုန်းဆက်ခေါ်လို့ရတယ်တဲ့။ ဒါနဲ့ အဲ့ဒိသွားမယ်။ မဟုတ်ရင်လဲ ဘီးဦးတည့်ရာလျှောက်သွားမယ်ဆိုပြီးထွက်လာလိုက်တယ်။\nအိပ်ယာခေါင်းရင်းက ရေချိုးခန်း သန့်ပြန့်နေတာပဲ\nအခန်းထဲက ဆိုဖာ ဖွထားပြီးပြီ\nပြတင်းပေါက် အပြင်ဖက် ဝရံတာက မြင်ကွင်း\nစက်ဘီးကအတက်မှာ သက်သာတယ်ဆိုပေမဲ့ ကျွန်မဖြင့် တောင်ဆင်းတွေမှာ အရမ်းကိုသတိထားရပါတယ်။ လုံးဝ ခြေမနင်းတာတောင် အရှိန်က အသည်းအေးလောက်အောင် မြန်တယ်။ အရမ်း ကြောက်ပြီး ဘရိတ်မဖမ်းရဲဘူး အရှိန်နဲ့ စက်ဘီးရော လူရော ဒလိမ့်ကောက်ကွေးကျမှာစိုးလို့။ အဲ့ဒါကြောင့် ကုန်းဆင်းရင် ဘရိတ်ကို နည်းနည်းနည်းနည်းနဲ့ လက်ကဖမ်းပေးနေရတယ်။ လုံးဝမလွှတ်ဘူး။ နောက်တစ်ခု အန္တရာယ်ရှိနိုင်တာက တောင်ကုန်း တစ်ကုန်း အဆင်းအဆုံးနဲ့ နောက်တောင်ကုန်းအတက်အစ အနိမ့်ဆုံးနေရာမှာ တစ်ဖက်ကန့်လန့်ဖြတ်ကားလမ်းရှိနေရင် အရမ်းလန့်တယ်။ ကိုယ်က ဟိုဘက်တောင်ကုန်းကို တက်ဖို့ အရှိန်နဲ့ ဆင်းအလာ ကန့်လန့်ဖြတ်ကားကလဲ ကိုယ့်ကို မမြင်ပဲ ထွက်လာရင် တိုက်မိနိုင်တယ်။ လမ်းတွေက အရမ်းကားရှင်း လူရှင်းဆိုတော့ ကားတွေကလဲ အရှိန်ရှိသလို ဂရုတစိုက်ရော မောင်းနေကြရဲ့လားမသိ။ ကိုယ့်လို့ Tourists တွေ ကားငှားပြီး မောင်းနေတယ်ဆိုရင် လမ်းတွေကလဲ ကျွမ်းကျင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ဒါတွေအားလုံးက စက်ဘီးစီးနေတဲ့ ကျွန်မခေါင်းထဲမှာရှိပါတယ်။ စက်ဘီးနဲ့ တောင်ကုန်းတွေကို ဆင်းတိုင်း စက်ဘီးငှားမိတာ မှားများမှားပြီလားလို့ဆိုတဲ့ အတွေးခေါင်းထဲရောက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ လမ်းမှာ ရပ်ချင်တဲ့နေရာရပ်ပြီး ရှုခင်းတွေကိုကြည့်လို့ရ ဓာတ်ပုံရိုက်လို့ရတော့လဲ ပျော်နေတာပဲ။ Mr.Right ကတော့ ဘယ်လိုခံစားရသလဲဆိုတာ သူကိုယ်တိုင်ပဲသိမယ်ထင်တယ်။\nMoment of Terror at Mudbrick lane\nဝိုင်စိုက်ခင်းတွေကလှသလို တစ်ဖက်ကမ်းက အော့ကလန်းမြို့ကြီးကိုလှမ်းမြင်နေရတဲ့ ဝိုင်ဟီကီ ကျွန်းအစွန်ဖျားအထိ ကျွန်မတို့တွေ စက်ဘီးနင်းခဲ့ကြပါတယ်။ Mudbrick ဝိုင်စိုက်ခင်းဆိုင်ကိုတောင် ဖြတ်ပြီး လုံးဝလမ်းဆုံး ဆက်သွားလို့မရတဲ့အထိ နင်းဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ လူရော ကားရော တစ်စီးတစ်လေမှမတွေ့ပဲ တစ်လောကလုံးမှာ ကျွန်မတို့ ၂ယောက်တည်းပါပဲ။ တခြားလူတွေနဲ့ တိုးဝှေ့နေရတဲ့ ခံစားချက်မျိုးကို မကြိုက်တဲ့သူတွေ နယူးဇီလန်ကို လာလည်သင့်ပါတယ်။ လမ်းဆုံးမှာ ခြံဝန်းတစ်ခုရဲ့ ဂိတ်ပေါက်မှာ လမ်းဆုံးသွားပါတယ်။ အဲဒိလမ်းက Mudbrick Lane လို့ခေါ်တယ်။\nလေကောင်းလေသန့်လဲ ရှုရင်း ရာသီဥတုအေးအေး စက်ဘီးစီးရင်း\nရှေ့မှာဘာဖြစ်မယ်ဆိုတာ ကြိုမသိတဲ့ သဘာဝအတိုင်း လူဆိုတာ တစ်ခုခုဆို ကိုယ်မဖြစ်လောက်ပါဘူးလို့ပဲယူဆကြတာလေ။ သေချင်းတရားဆိုတာလဲ ကြီးတယ်ငယ်တယ်မရှိ အချိန်မရွေး ကိုယ့်ဘေးမှာ ယှဉ်လျက်ရှိနေတာပဲလေ။ တကယ်စဉ်းစားကြည့်မယ်ဆိုရင် ဘယ်အရာပဲဖြစ်ဖြစ် တရားရလောက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့လဲ ဒီသံသရာထဲ ကိလေသာတွေ မပျက်နိုင်သေးတဲ့ လူထဲက လူတစ်ယောက်ပီပီ တောမထွက်နိုင်သေးတော့ ဒီအဖြစ်အပျက်လေးက ကျွန်မအတွက် သူဟာ ဘယ်လောက်အရေးကြီးတယ်ဆိုတာ မျက်ဝါးထင်ထင်ပြလိုက်တယ်လို့ပဲ ယူဆရတော့မှာပေါ့။ တချိန်တည်းမှာပဲ နောင်တစ်ချိန်မလွဲမသွေကြုံတွေ့ရမဲ့ ခွဲခွာခြင်းလောကဓံရဲ့ ပုံရိပ်ကို ကြိုမြင်ပြီး စိတ်ထဲ ကြိုပြင်ဆင်ထားဖို့ အတွေးဝင်မိတယ်။\nသေခြင်းတရားကြောင့် ခွဲခွာကြရမယ်ဆိုရင် ကျန်ခဲ့တဲ့သူဖြစ်ရမှာကို ကျွန်မပိုကြောက်တယ်။ အဲလိုပြောရင် “ဖွဟဲ့ ဖွဟဲ့” ဆိုပြီး စိုးရိမ်တကြီး သူအမြဲ လုပ်တယ်။ တရားကို အပြည့် နက်နက်နဲနဲမသိသေးတော့လဲ ကိုယ့်ဘေးက ကိုယ်အလေးထားတဲ့ ကိုယ်ချစ်တဲ့သူတွေနဲ့ ဒီလိုအချိန်မျိုးတွေကြုံတွေ့ရမယ်ဆိုရင်ဆိုတဲ့ အတွေး စိတ်ထဲရောက်လာတိုင်း မျက်ရည်လည်မိတုန်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ တစ်နေ့မှာတော့ လူတိုင်းကြုံတွေ့ရမှာပဲလေ။ ပြောပြန်ရင်လဲ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ်ပြောတယ်ဖြစ်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သိဒ္ဓတ္ထမင်းသား အားလုံးကို သဘောပေါက်ပြီးတောထွက်သွားတုန်းက ခံစားချက်နဲ့ စိတ်ပြင်းအားကို မြူမှုံတစ်ဆလောက် သဘောပေါက်မိပြီး တကယ်အားကျ ကြည်ညိုမိတယ်။ ကိုယ်မှ မလုပ်နိုင်တာပဲ။\nမနက်ဖြန်မရှိတော့တဲ့အတိုင်း ဘဝကို ပျော်ပျော်နေပါ။ “Live like there is no tomorrow”\nမနက်ဖြန်မရှိတော့တဲ့အတိုင်း ရီမောလိုက်ပါ။ “Laugh like there is no tomorrow”\nမနက်ဖြန်မရှိတော့တဲ့အတိုင်း ချစ်ပါ။ “Love like there is no tomorrow”\nဆိုတဲ့စကားတွေက အချိန်တိုင်းကို တန်ဖိုးထားဖို့အတွက် သတိပေးတဲ့ ဆောင်ပုဒ်လေးတွေပဲ။ စိတ်ညစ်စရာတွေချည်းတွေးပြီး စိတ်ဖိစီး နေမဲ့အစား ကိုယ့်စိတ်ကိုကိုယ်ဖြေပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနေပါ။ ကိုယ်ချစ်တဲ့သူတွေကို စိတ်ဆိုးနေရင်တောင်မှ လက်ရှိအတူရှိနေတဲ့အချိန်လေးကို တန်ဖိုးထားပြီး တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး ပြေလည်အောင် စိတ်ချမ်းသာအောင်ထားပါ။ အချိန်လွန်မှနောင်တရ တောင့်တနေတာထက် လက်ရှိအချိန်က အရေးကြီးဆုံးဖြစ်ကြောင်း ဖော်ညွှန်းတဲ့စာလေးတွေပေါ့။ အထူးသဖြင့် လူဆိုတာ ကွေးသောလက်မဆန့်ခင်၊ ဆန့်သောလက် မကွေးခင်ဆိုတဲ့ ဆိုရိုးစကားလဲရှိတယ်ဟုတ်?\nMudbrick Lane အဆုံးလေးမှာ ခရီးတစ်ခုလုံး ကျွန်မအကြိုက်ဆုံးပုံလေးကို သူရိုက်ပေးတဲ့အချိန်အထိ နောက် ၅မိနစ်နေဖြစ်ပျက်မဲ့ ကံကြမ္မာကို ကျွန်မတို့ ဘယ်သိခဲ့မလဲ။ ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီး အဲဒိ လမ်းဆုံး တောင်ကုန်းဆင်းလေးကနေ ကျွန်မတို့ ပြန်အဆင်း။ အဲ့ဒိလမ်းလေးက ကတ္တရာလမ်းဆိုပေမဲ့ ကတ္တရာလမ်းအောက်က ကျောက်ခဲသေးသေးလေးတွေအများကြီး လမ်းပေါ်မှာရှိတယ်။ ကျွန်မတောင် ကားဘီးရာလေးအတွင်းထဲပဲ စက်ဘီးကိုလိုက်မောင်းတယ်။ ဘေးဘက်တွေမှာ ကျောက်ခဲသေးသေးလေးတွေများလို့ ပြီးတော့ ကုန်းဆင်းကတော်တော်လေးမက်စောက်တော့ ဘရိတ်ကို လက်ကညစ်ညစ်ပြီး ဖြည်းဖြည်းပဲဆင်းတယ်။ ကျွန်မက ကြောက်တော့ ရှေ့က အရင်ဆင်းတယ်။\nဝါးဟားဟား... Here I am...\nနောက် ၅ မိနစ်လောက်မှာ ဘာဖြစ်မယ် မသိခင် သူရိုက်ပေးတဲ့ အကြိုက်ဆုံးပုံ\nကျွန်မတောင်ကုန်းအောက်ရောက်လို့ မြေပြန့်လေးပေါ်စမောင်းတဲ့ အချိန်မှာ နောက်ကနေ ဝုန်းအုံးဆိုပြီး စက်ဘီးမှောက်တဲ့အသံကို ကျွန်မကြားလိုက်တော့တာပါပဲ။ ကျွန်မစက်ဘီးကလဲ တောင်ဆင်းခါစဆိုတော့ ချက်ချင်းတော့ ရပ်လို့မရသေးသလို ရိုးရိုးစက်ဘီးမှောက်ရုံလောက်ပဲ ဘယ်လောက်မှ ဆိုးဆိုးရွားရွား မဖြစ်လောက်ပါဘူးလို့ပဲ စိတ်ထဲ ထင်နေတယ်။ ချက်ချင်းနောက်လှည့်ကြည့်လို့ ကျွန်မပါမှောက်ပြီး ဒဏ်ရာပိုကြီးသွားအုံးမယ်။ “မှောက်ပြီ!!” ဆိုပြီးပဲ ရေရွတ်မိလိုက်တယ်။\nစက်ဘီးကို ရပ်ပြီး လှည့်ကြည့်တော့ နောက်က တောင်ကုန်းခြေရင်းမှာ စက်ဘီးကတခြား လူကတစ်ခြား လူကတော့ ဒူးထောက်နေပြီး လက်မှာတော့ ပွန်းရာတွေတွေ့တယ်။ ပြီးတော့ ပါးစပ်တွေ နှာခေါင်းတွေက သွေးတွေအများကြီးထွက်နေတယ်။ မျက်နှာတစ်ခုလုံးသွေးတွေချည်းပဲတွေ့လိုက်ရတဲ့အချိန် ကျွန်မ ပူထူသွားပြီ။ စက်ဘီးကိုတောင် ဒေါက်မထောက်နိုင်တော့ပဲ ပြစ်ချပြီး သူ့ဆီအမြန်ပြေးသွားတယ်။ သူ့ဆီကို ပြေးသွားရတဲ့ ခြေလှမ်း ၁၀လောက်က ၁၀ကမ္ဘာလောက်ကြာတယ်ထင်ရတယ်။ အဲဒိစက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ကျွန်မခေါင်းထဲဖြတ်ပြေးသွားတဲ့ အတွေးတွေ စိုးရိမ်စိတ်တွေ Scenerio တွေက အများကြီးပဲ။ သွားတွေများ ပြုတ်ထွက်ကုန်ပြီလား။ သွေးတွေ ပါးစပ်နဲ့ နှာခေါင်းက အဲ့လောက်ထွက်နေတော့ အတွင်းက ကလီဆာတစ်ခုခုများဖြစ်သွားမလား။ မပြောကောင်းမဆိုကောင်း အဆိုးဆုံး အခြေအနေဖြစ်သွားရင် ငါဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ငါတစ်ယောက်တည်းကျန်ခဲ့တော့မှာလား။ ခုမှ ဟန်းနီးမွန်းပဲရှိသေးတယ် ငါမုဆိုးမဖြစ်တော့မလားဆိုတဲ့ အတွေးဆိုးကြီးအထိ ကျွန်မစိတ်ထဲခြောက်လှန့်ခဲ့တယ်။ ဒီနေရာမှာ ကျွန်မကို အတ္တကြီးတယ်ပဲဆိုဆို လောကမှာ လူတိုင်းက ကိုယ်ချစ်တဲ့သူတွေ ခွဲခွာသွားရင် ငိုကြ ဝမ်းနည်းကြတယ်ဆိုတာရဲ့ အခြေခံကျကျ ခံစားချက်ကဘာလဲ။ သေသွားတဲ့သူက ဘာမှ မှ မခံစားရတော့တာ။ သနားတယ်ဆိုတဲ့ ခံစားချက်ကို အသေအချာ ကိုယ့်စိတ်ကို စမ်းစစ်ပြီး အမှန်ကို လက်ခံမယ်ဆိုတရင် တကယ်တော့ လောကကြီးကို ကိုယ်တစ်ယောက်တည်း ဆက်လျှောက်ရတော့မယ့်၊ ကိုယ်အားကိုးတဲ့ ကိုယ်ချစ်တဲ့ ဆိုးအတူကောင်းဖက် တိုင်ပင်ပေါ်တိုင်ပင်ဖက် အရင်းနှီးဆုံးလူတစ်ယောက်ဆုံးရှုံးသွားလို့ ကိုယ့်အတွက် ကိုယ်ငိုနေကြတယ်လို့ပြောရင် မှန်သင့်သလောက်တော့မှန်မယ်။ အိမ်ထောင်ဖက်မှ မဟုတ်ဘူး ကိုယ့်မိသားစု အသိုင်းအဝိုင်းက လူတွေနဲ့ တစ်နေ့ကျ သေခွဲခွဲရမယ်ဆိုတာ သိရက်နဲ့ တကယ်ကြုံတဲ့အခါ ဝမ်းနည်းတာ ကိုယ့်အတွက် စိတ်အင်အားပေးနေတဲ့ ရပ်တည်မှု မရှိတော့လို့ ဝမ်းနည်းကြတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုလဲ ပါမယ်ထင်တယ်။\n(အဲ့ဒါကြောင့် ကြားဖူးတာရှိတယ်။ ယောက်ျားသေလို့ လူးလှိမ့်ငိုတဲ့ မယား ၁ပတ်နဲ့ နောက်လင်ယူတယ်။ အသုဘမှာ တည်ငြိမ်တဲ့ မယားက တရားဘောင်ဝင်တယ်ဆိုတာလေ။ လူဆိုတာ သေမျိုးချည်းပဲကိုး) (ခုဒါတွေရေးထားတာ သူတွေ့ရင် “ဖွဟဲ့… ဖွဟဲ့” ဖတ်ရင်းနဲ့ လုပ်နေအုံးမှာ။ ခုကျွန်မလဲ ရေးသာရေးတယ် ကိလေသာမကုန်သေးလေတော့ ဖွဟဲ့ ဖွဟဲ့ လွဲစေ။ပယ်စေ ပါလို့ မပြေးသော်ကာရံရှိ လုပ်လိုက်ပါတယ်။)\nခံစားချက်တွေ ပေါင်းစုံနေပေမဲ့ မျက်ရည်ကျလို့ ဘာမှ ဖြေရှင်းနိုင်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာတော့ ကျွန်မ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အလိုအလျောက်တုံ့ပြန်မှုတွေက သိနေတယ်။ ကိုယ်ငိုချင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငိုတာထက် တစ်ခုခုပိုအကျိုးရှိမှာကို လုပ်ရမယ်။ ဒီအချိန်မှာ ကျွန်မကပါ ချုံးပွဲချနေလို့ရတဲ့ အခြေအနေမဟုတ်ဘူး။ (ခု ဒီပိုစ့်ကိုပြန်ရေးနေရင်းနဲ့မှ စဉ်းစားမိပြီး မျက်ရည်ဝဲ ချိန်ရတော့မှ ဝဲမိပါတယ်။ ကျွန်မလောက် ကိုရီးယားကားကြည့်ပြီး တရွဲရွဲငို၊ တစ်ခါတစ်လေ အွန်လိုင်းပေါ်တွေ့တဲ့ ဗွီဒီယိုကြည့်ရင်းငိုတတ်တဲ့သူ အဲ့ဒိအချိန်က မျက်ရည်ထွက်လဲ ဘာမှ မထူးဘူးဆိုတာ သိပေမဲ့ တကယ်ပဲ မျက်ရည်ထွက် မလာတာကိုယ့်ကိုကိုယ် အံ့သြမိပါတယ်။) ကိုယ့်စိတ်ထဲ သိထားတာ ဒိထက် အခြေအနေမဆိုးအောင် ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာပဲ။\nသူ့အနားရောက်တော့ မျက်နှာတစ်ခုလုံးသွေးတွေတွေ့တော့ ခြေတွေလက်တွေတုန်နေပေမဲ့ အရင်ဆုံး သွေးတိတ်အောင် တစ်ခုခုနဲ့ ဖိထားဖို့ပါပဲ။ ပြစ်ထားခဲ့တဲ့ စက်ဘီးခြင်းထဲမှာ ခရီးသွားရင် ဆောင်တတ်တဲ့ Wet Tissue ပါတော့ တခါ စက်ဘီးဘက်ကို ပြန်ပြေးပြီး ယူရပါတယ်။ ဟိုနဲ့ ဒီဘယ်လောက်မှ မဝေးတဲ့နေရာ ၂ခုကို ပြေးနေရတာ အိပ်မက်ထဲ ပြေးနေရတဲ့အတိုင်း မရောက်နိုင် နှေးလွန်းတယ် ထင်မိပါတယ်။ Wet tissue သူ့ကိုပေးပြီး မျက်နှာပေါ်က သွေးတွေရော ဖုန်တွေရောကို သုတ်တော့မှ သွေးက ပါးစပ်ထဲနဲ့ နှာခေါင်းထဲက ထွက်နေတာမဟုတ်ပဲ နှာခေါင်းပေါက်နဲ့ အပေါ်နှုတ်ခမ်းကြားက ကွဲနေတာပါ။ ပါးစပ်ထဲကထွက်တယ်ထင်ရတဲ့ သွေးက တကယ်တော့ မေးစေ့ကွဲတာပါ။ ကျတုန်းက လက်ထောက်လိုက်ချိန်မှာ လက်ကလဲ လမ်းပေါ်က ခဲသေးသေးလေးတွေဆိုတော့ ထပ်ချော်ပြီး လက်တွေလဲ ပွန်း မျက်နှာနဲ့ထပ်ကျတော့ မေးနဲ့ အပေါ်နှုတ်ခမ်းနဲ့ နှာခေါင်းကြားကွဲ ကုန်တော့တာပေါ့။ သူသွေးတွေသုတ်နေတဲ့အချိန် ကျွန်မခေါင်းထဲ ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ စဉ်းစားနေမိပါတယ်။ ကျွန်မတို့ရောက်နေတဲ့ နေရာက လူမပြောနဲ့ နွားတွေ သိုးတွေလို သက်ရှိတောင် တစ်ကောင်လောက်ရှိရဲ့လားမသိပါဘူး။ ပြီးတော့ မြို့ထဲကနေ စက်ဘီးစီးထွက်လာတာ ၁နာရီကျော် နင်းလာပြီးပြီဆိုတော့ ပြန်နင်းရင်တောင် ၁နာရီကျော်ပြန်ကြာမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူ့အခြေအနေကိုကြည့်တော့ သူက သတိလဲ မလစ်ဘူး။ စကားလဲပြောနိုင်တယ်။ မတ်တပ်လဲရပ်နိုင်ပါတယ်။ ဒီတော့ ဒဏ်ရာက အပြင်ပွန်းတာလောက်ပဲထင်ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သေချာ မစစ်ဆေးရသေးပဲတော့ စိတ်ပူရတာပါပဲ။ ဒါနဲ့ ကျွန်မတို့ အမြန် မြို့ကိုမပြန်နိုင်ရင်တောင် အနည်းဆုံး လူရှိမဲ့နေရာ MudBrick winery လောက်ကို ပြန်စက်ဘီးစီးပြီး အကူအညီတောင်းလို့ရရင် ရလောက်မယ်ပေါ့။ အဲဒိကို ပြန်မောင်းမယ်ဆိုရင်တောင် စက်ဘီးနဲ့ မိနစ် ၂၀လောက်တော့ ပြန်နင်းရမှာပါ။\nအဲဒိအချိန်မှာ ပိုခက်တာက။ သူ့အရှေ့ဘီး လက်ကိုင်က လိမ်သွားပါတယ်။ စီးဖို့မပြောနဲ့ တွန်းလို့တောင် မရပါဘူး။ Alignment မမှန်တော့ ဘီးကြီးက ခွေပြီး တွန်းနေရတာ ခရီးမပေါက်ပါဘူး။ ၂ယောက်သား ဘက်ထရီနဲ့ ရွှီးကနဲ နင်းခဲ့တဲ့ တောင်ကုန်းတွေကို ဒါတွန်းပြီး လမ်းလျှောက်မယ်ဆို လမ်းမှာတင် ညမိုးချုပ်သွားဖို့ မြင်နေပါတယ်။ သူကတော့ သူလျှောက်နိုင်တယ်။ ရတယ် ကိစ္စမရှိဘူးပြောနေပေမဲ့ ဒီနေရာမှာ သူ့စကားကို သိပ်ယုံလို့မဖြစ်ဘူး။ သူနဲ့ ကျွန်မနဲ့က အဲ့ဒိမှာ Type မတူဘူး။ ကိုယ်ဖြစ်နေတာကို ကိုယ်အသိဆုံး အမှန်အတိုင်းပြောပေါ့။ အဲ့လိုပြောလိုက်လို့ ကျွန်မ စိတ်ပူသွားမှာစိုးလို့ ဟန်ဆောင်နေတာမျိုး သူလုပ်တတ်တယ်။ အခက်အခဲတစ်ခုခုရှိပြီဆို တစ်ဖက်လူစိတ်ပူမှာစိုးလို့ အားလုံးအဆင်ပြေနေသယောင် ကြိတ်နေတတ်တာ သူ့အကျင့်။ မေးလိုက်ရင် အားလုံးအဆင်ပြေတယ်လို့ပြောနေကျဆိုတာ ကိုယ့်ရှေ့မှာတင် မြင်နေကျ။ အားမရတာက သူဟန်ဆောင်နေတော့ရော ကျွန်မက စိတ်မပူနေရလို့လား။ အခြေအနေအမှန်ကို ပြောပြမှ ကျွန်မလဲ လုပ်သင့်တာကို လုပ်နိုင်မယ်။ စိတ်ပြင်ဆင်စရာရှိတာ ပြင်ဆင်နိုင်မယ်လေ။ စိတ်ပူရတဲ့အထဲ သူ့မျက်နှာ အခြေအနေကိုပါ လိုက်ဖတ်နေရတာက ကျွန်မအတွက် ပိုစိတ်ပင်ပန်းစေတယ်။ ကူညီပါရစေဖုန်းခေါ်မလို့ဟာလဲ သူတို့နိုင်ငံ hotline နံပါတ်က မသိ။ ၉၁၁ လား ၁၁၉ လား ၉၉၉ လားမရေရာ။ အင်တာနက်ကရှာရင်တော့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းချင်တော့ ကျွန်မတောင်းထဲ လိုရမယ်ရထည့်ပေးလိုက်တဲ့ စက်ဘီးဆိုင်က မြေပုံအောက်ထောင့်က ဖုန်းနံပါတ်ကို သတိရသွားပြီး အဲ့ဒိကို ကျွန်မ ဖုန်းခေါ်လိုက်တယ်။ သူကတော့ စက်ဘီး ဟန်ဒယ်ကို ပြန်တည့်အောင် ကြိုးစားကြည့်နေတယ်။ သွေးက စစချင်းလောက် မများတော့ပေမဲ့ ထွက်တော့ထွက်နေတုန်း။ ကျွန်မလောက် ဖုန်းပေါ်က စကားပြောရတာကို မကြိုက်တာ ကျွန်မပဲ။ အထူးသဖြင့် အင်္ဂလိပ်လို ဖုန်းပေါ်ကပြောရတာကို ပိုမကြိုက်ဘူး။ ကွန်ပလိန်းတက်ချင်လို့တောင် တော်ရုံဖုန်းနဲ့ ကွန်ပလိန်းမတက်ဘူး။ အဲ့ဒါက ရှင်းပြလို့မရတဲ့ ကျွန်မရဲ့အကျင့်။ ဒါပေမဲ့ ခုက သေရေးရှင်ရေး သူ့အတွက်ဆိုတော့ ကျွန်မခေါ်ရပြီပေါ့။\nဖုန်းဖြေတော့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အသံ။ ကျွန်မတို့ စက်ဘီးငှားစီးတဲ့သူပါ။ ခု စက်ဘီးမှောက်တာ သွေးတွေအများကြီးထွက်နေတယ်။ ဆိုပြီး ကိုယ်လဲ ဘလုံးပထွေးတော့ ဖြစ်ပြီး ပြောမိတာပေါ့။ ဖုန်းဖြေတဲ့ အမျိုးသမီးက စိတ်အေးအေးထားပြီး ပြောပါ။ ခု ဘယ်မှာလဲတဲ့။ လမ်းဆုံးပဲ Mudbrick lane မှာလို့ပြောတော့။ သူက MudBrick Winery နဲ့ မှားပြီးနားလည်လိုက်မှန်း ကျွန်မသိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်အင်္ဂလိပ်အသံပဲ မကောင်းလို့လားမသိဘူး သူကလဲ Mudbrick lane ကို မသိဘူး။ ဒါနဲ့ပဲ ဝိုင်ဆိုင်ကိုပဲ လာခဲ့လို့ပြောလိုက်တယ်။ အဲဒိနားထိရောက်ရင်လျှောက်မယ်။ မရောက်ရင်လဲ သူဖုန်းဆက်တော့ ထပ်ပြောမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ အဲ့ဒိအမျိုးသမီးက သူကားနဲ့ ခုချက်ချင်းလာခေါ်မယ်လို့ပြောလိုက်တာ ကယ်တင်ရှင် မေခလာနတ်သမီးအသံကြားရသလိုပဲ။\nကျွန်မတို့လဲ အဲ့ဒိ လမ်းသွယ် အဆုံးကနေ ထွက်ပြီး လမ်းမပေါ်အတိုင်း Mudbrick Winery လားရာကို လျှောက်လာတယ်။ အဝေးကြီးလိုသေးတာကိုတော့သိပါတယ်။ အနည်းဆုံး လမ်းမပေါ်တော့ ရောက်လာသေးတာပေါ့။ သိပ်တောင် မကြာဘူး သူကဖုန်းဆက်တယ်။ Mudbrick ကိုရောက်နေပြီတဲ့။\nကျွန်မက “It’s not Mudbrick Winery.It’s Mudbrick lane. It isadead end Road. The very end Road’ လို့ပြောတော့။ အင်း ဘယ်မှ မသွားနဲ့ သူလာခဲ့မယ်တဲ့။ ကျွန်မတို့လဲ အဲ့ဒိ Mudbrick lane နဲ့ လမ်းမနဲ့ ဆုံတဲ့ လမ်းဆုံမှာပဲ စောင့်နေလိုက်တယ်။ တော်ကြာ ဆက်သွားရင် လွဲသွားအုံးမယ်လေ။ ခဏနေတော့ Maori နဲ့ ဘိုနဲ့ အစပ်ထင်တယ် အသားခပ်ညိုညိုပေမဲ့ မျက်နှာကတော့ ဘိုရုပ်ပဲ အမျိုးသမီး ကားနဲ့ရောက်လာတယ်။ သူကားမှာ စက်ဘီးတွေတင်ဖို့ Stand နောက်မှာ ပါလာပြီးသား။ သူ့သားလေး ၅-၆နှစ် အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်လဲပါတယ်။ သူက ဘာမှ မလုပ်ခင် Mr.Right မျက်နှာကို အရင် ဆေးနဲ့ သန့်စင်အောင် ပိုးသတ်ရမယ်ဆိုပြီး သူ့ရဲ့ First Aid kid ဗူးကို ထုတ်လာတယ်။ အမျိုးသမီးက တည်ကြည်ပြီး အေးဆေးတယ်။ အတွေ့အကြုံလဲ ရှိပုံရတယ်။ သူက မေးစေ့နဲ့ နှုတ်ခမ်းက ကွဲရာတွေကြည့်ပြီး ဘုရားတပြီး သနားပါတယ်။ ဖြစ်ရလေ လို့တော့ ပြောတယ်။ သူ့လက်ကို အရင် ဆေးနဲ့ သန့်စင်ပြီးအေးအေးဆေးဆေး သေသေချာချာ ဆေးထည့်ပေးတယ်။ သွေးသံရဲရဲလဲ ကြောက်ပုံမရဘူး။ ဒါက ဆေးခန်းမသွားခင် အရင် ကာကွယ်တာတဲ့။ ညနေ ၅နာရီခွဲလောက်ရှိပြီဆိုတော့ ဘယ်ဆေးခန်းဖွင့်လဲဆိုတာ သူ့သူငယ်ချင်းကို ဖုန်းဆက်မေးပေးမယ်ဆိုပြီး သူပဲ ဖုန်းခေါ်မေးတယ်။ ကျွန်မတို့ ဟော်တယ်နဲ့ နီးတဲ့ဆေးခန်းက ပိတ်လောက်ပြီမို့ တခြားဆေးခန်းဖွင့်တာရှိမရှိ သူ့သူငယ်ချင်းက ပြန်ဖုန်းခေါ်တာကို စောင့်ရင်း ဆေးထည့်။ ပြီးတော့ ကျွန်မတို့ စက်ဘီးတွေကို သူတစ်ယောက်ပဲ သေသေချာချာကားနောက်ဘက်က တန်းတွေပေါ်တင်။ ကြိုးနဲ့ သေသေချာချာတုတ်။ သူ့ကြည့်ရတာ ရုပ်ရှင်ထဲက ဇာတ်လိုက်မင်းသမီးလိုပဲ။\nကားပေါ်ရောက်တော့ သူ့သားလေးလဲ ဒီနေ့ စက်ဘီးမှောက်လို့ ဆေးခန်းသွားပြမလို့လုပ်တုန်း ကျွန်မတို့ ဖုန်းဝင်လာတာတဲ့။ သူက အော့ကလန်းကို မနက်ကသွားနေတာ။ ပြန်အလာ သူ့သား စက်ဘီးမှောက်တဲ့သတင်းရတာပဲတဲ့။ ဒီနေ့ စက်ဘီးတွေတော်တော်မှောက်ကြတာပဲတဲ့။ အမျိုးသမီးက ဖော်ရွေပြီး ဂရုဏာစိတ်ရှိတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ကျွန်မတို့က ဟန်းနီးမွန်းလာတာဆိုတော့ သူက သူ့နိုင်ငံမှာ ခုလို ဖြစ်ရတာ စိတ်မကောင်းကြောင်း တောင်းပန်နေသေးတယ်။ ကျွန်မက ရပါတယ် တစ်ခါတစ်လေ အဲ့လို ကမောက်ကမတွေက ပြန်တွေးတိုင်း ပိုပြီး အမှတ်ရစရာအဖြစ်အပျက်တွေ အဖြစ်ရှိနေတတ်ပါတယ်လို့။ သူ သတိမလစ် စကားပြောနိုင်နေသေးတာပဲ တော်လှပြီလေ။ အမှန်ဆို ကျွန်မတို့ ကြီးပြင်းခဲ့တဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းမှာတော့ ဒါ သူ တောင်းပန်စရာတောင် မလိုတဲ့ ကိစ္စလို့ သတ်မှတ်မယ်ထင်တာပဲ။ ဘာပဲပြောပြော သူတို့နိုင်ငံလာလည်တဲ့ ဧည့်သည်ကို ခုလို ပြူပြူငှာငှာနဲ့ လိုအပ်တဲ့ အကူအညီပေးတာပဲဖြစ်စေ၊ သူ့စက်ဘီးငှားစီးတဲ့ Customer မို့ Customer Service ကောင်းတာပဲဖြစ်စေ ဒါဟာ သူတို့တစ်နိုင်ငံလုံးကို တိုးရစ်တစ်ယောက်ရှေ့မှာ ဂုဏ်ဆောင်နေတာပဲလို့ ထင်တယ်။ ခု ကျွန်မကလဲ Kiwi တွေ သိပ်ဖော်ရွေတယ် ရိုးသားကူညီတယ်လို့ ဒီဘလော့ပေါ်ရေးမယ်။ တခြားနိုင်ငံက လာလည်တဲ့သူတွေကလဲ တစ်ဦးစကား တစ်ဦးကြား အဲလိုရေးမယ်ဆို တစ်နိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာနဲ့ နယူးဇီလန်နိုင်ငံသားတွေက နိုင်ငံကြီးသားပီသတယ်ဆိုပြီး ကမ္ဘာမှာ ခေါင်းမော်နိုင်တယ်လေ။\n၂၄နာရီဆေးခန်းကိုရောက်တော့ ဆရာဝန်က ၆နာရီမှ လာမယ်တဲ့။ Register အရင်လုပ်ပြီးစောင့်နေလိုက်တယ်။ အဲဒိ အမျိုးသမီးကြီးက စိတ်မပူနဲ့ သူ့သားကိုပြန်ပို့ပြီးရင် သူစောင့်ပေးမယ်တဲ့။ သူပျောက်သွားလို့ မစိုးရိမ်နဲ့နော်တဲ့။ ဟုတ်တယ်လေ သူ မစောင့်ပေးရင် ကျွန်မတို့ တည်းခိုခန်းဘယ်လိုပြန်မလဲ? အဲ့ဒိက ညနေ ၆နာရီကလဲ မိုးချုပ်နေပြီ။ လူကရှင်းသေး။ အဲ့ဒိအမျိုးသမီးကို အရမ်းအားနာသလို ကျေးဇူးလဲတင်တယ်။ အမှန်တော့ အားကိုးမိပါရဲ့။ ကိုယ်နဲ့ တစ်ခါမှ မသိ၊ ဘာမှ ကျေးဇူးခံကျေးဇူးသားမရှိ နောင်လဲ ဆက်ဆံရမဲ့သူတွေလဲ မဟုတ်တဲ့ ကျွန်မတို့ကို မညီးမငြူ စေတနာထား ကူညီပေးတာ ဒီလိုမျိုး ကိုယ်နဲ့ အပြင်မှာ သိပြီးသား အပေါင်းအသင်းတွေကို အတုံ့အလှည့် မယူပဲ ကူညီနိုင်မဲ့သူ ဘယ်နှစ်ယောက်ရှိမလဲ တွေးမိတယ်။\nဆေးခန်းက Nurse တွေကတောင် ကွဲရာကိုကြည့်ပြီး “Eww… တော်တော်ပြင်းတာပဲ” ဆိုပြီး သူ့ဝိုင်းသနားနေကြတယ်။ နောက်တော့ ဆရာဝန် မလာခင်ပဲ အနာကို ပိုးဝင်မှာစိုးရင် မေးခိုင်လို ပိုးသတ်ဆေးလားဘာလားတော့မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲလို ပိုးကာကွယ်ဆေး ထိုးမလားမေးတော့ ထိုးမယ်ပြောလိုက်တယ်။ Travel Insurance ဝယ်လာတော့ ဆေးခန်းစရိတ်ဘာမှ စိတ်ပူစရာမလိုဘူးလေး။ ဆရာဝန်က ခပ်ငယ်ငယ် ဘိုပဲ။ တွန်ခရုလိုလိုဘာလိုလို။ (သူတို့အနောက်တိုင်းသားတွေ အရှေ့တိုင်းသားမြင်ရင် တစ်ပုံစံတည်းမခွဲတတ်ဘူးလို့ ပြောတတ်ကြသလို။ ကိုယ်တွေလဲ ဘိုပိန်ပိန်ချောချော စမတ်ကျကျဆို အကုန် တွန်ခရုနဲ့ တူတယ်လို့ပဲ ထင်မိတာပဲ)။ ဆရာဝန်သာပြောတယ် ဟိတ်ကြီးဟန်ကြီးမရှိဘူး။ ရွှတ်နောက်နောက်လိုပဲ။ ကိုယ်တွေကို ကလေးတွေများထင်နေလားမသိဘူး။ ကိုယ်တို့ အာရှတိုက်သားတွေက ရုပ်နုတာကိုး။ သူတောင် ကိုယ့်ထက်ငယ်ရင်ငယ်အုံးမယ်။ ဆရာဝန်လဲ အနာတွေ့ပြီး “တော်သေးတယ်။ အသက်ငယ်နေလို့ ဘာမှ မစိုးရိမ်ရတာ။ အသက်ကြီးတဲ့သူဆိုရင်တော့ စိုးရိမ်ရမှာ” တဲ့။\nကျွန်မက “ကွဲနေတဲ့ အနာချုပ်ဖို့ လိုလား?” မေးတော့။ သူက လူငယ်ဆိုတော့ ချုပ်စရာမလိုဘူး ဒီတိုင်းပဲ ဆေးထည့်ပြီး အုပ်ထားပေးလိုက်ရင် သူ့ဘာသာသူ အနာကျက်သွားလိမ့်မယ်တဲ့။ အမှန်တော့ ကျွန်မကြည့်တာ ကွဲရာက တော်တော်လေးနက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ချုပ်ဖို့ မလိုအပ်ရင်တော့ မချုပ်တာ ပိုကောင်းတာပေါ့။ ချုပ်ရင် ချုပ်ရိုးဖြည်ရ ဘာရနဲ့ဆို ပိုကြာသွားမှာလေ။ မနက်ဖြန်တော့ ဆေးခန်းသွား Dressing လဲလိုက်ပါတဲ့။ တကယ်လို့ Waiheke ကနေ ခရီးဆက်မယ်ဆိုရင်လဲ ရောက်တဲ့နေရာက ဆေးခန်းမှာ Dressing လဲခိုင်းလို့ရတယ်တဲ့။ ဆရာဝန်ကို ဘာကျွေးရမလဲမေးခဲ့သေးတယ်။ သူတို့နိုင်ငံမှာ အဲလိုမေးတဲ့ လူနာမရှိဘူးလားမသိဘူး။ သူက အူကြောင်ကြောင်နဲ့ ခဏနေမှ ကြိုက်တာစားလို့ရတယ်တဲ့။ ဒီက တုမ်ယမ်းဟင်းချိုနဲ့ အစပ်တွေကြိုက်တာဆို သူဘာပြောမလဲ?\nဆေးခန်းခက NZD80 ကျပါတယ်။ အာမခံကြေးပြန်တောင်းဖို့ စာရွက်စာတန်းတွေ သေချာလုပ်ပေးပါတယ်။ အပြန်ကို စက်ဘီးဆိုင်က အမျိုးသမီးကြီးကားနဲ့ပဲ လိုက်ပို့ပေးပါတယ်။ Mr.Right ကတော့ အားနာလို့ ဘီးလိမ်သွားတဲ့အတွက် အလျော်ပေးပါ့မယ်လို့ ပြောပေမဲ့ အဲ့ဒိအမျိုးသမီးကြီးက ရပါတယ်တဲ့။ (နောက်ထပ်ပြဿနာမဖြစ်ရင်တော်ပါပြီလို့များ တွေးနေလားမသိ)။ ကျွန်မတို့ကိုချ နှုတ်ဆက်လမ်းခွဲအပြီးမှာတော့ သူမနဲ့ နောက်တစ်ခါထပ်မတွေ့ဖြစ်တော့ပါဘူး။ တဒင်္ဂတွေ့ဆုံခဲ့ဖူးပေမဲ့ ကျွန်မတို့ရဲ့ ဘဝအမှတ်တရတွေထဲမှာ တစ်သက်လုံး တခုတ်တရပါဝင်နေမဲ့ အမျိုးသမီးကြီးတစ်ယောက်ပါပဲ။\nဒဏ်ရာဒဏ်ချက်ပေါင်းများစွာနဲ့ နှုတ်ခမ်းကြီးတစ်ခုလုံးယောင်ပြီး ပြန်လာတဲ့သူ့ကို ကျွန်မလဲ ဘယ်လိုပြုစုရမှန်းတောင် မသိတော့ပါဘူး။ ကျွန်မအတွက် မကိုက်ဆုံးအလုပ်က Nursing ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။ စိတ်ထဲက ဂရုမစိုက်တာ မစိုးရိမ်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပြုစုတဲ့အလုပ်မှာတော့ ကျွန်မက အတော်အားနည်းတတ်ပါတယ်။ လိုချင်တာကိုပြောရင်တော့ မငြီးမငြူလုပ်ပေးဖို့ အသင့်ပေမဲ့ အရိပ်တကြည့်ကြည့်နဲ့ သူဘာလိုမလဲဆိုပြီး ပြုစုရတာ အတော်လေ စိတ်ဖိစီးတဲ့ ကိစ္စပါ။ ညစာစားဖို့ စားသောက်ဆိုင်တွေလဲ မသွားနိုင်တော့ဘူး။ သူကြိုက်တဲ့ အစပ်ပြင်းတဲ့ တုမ်ရမ်းတွေဘာတွေလဲ မစားသင့်ဘူးထင်တော့။ ကျွန်မတို့နေတဲ့ The Oyster Inn က စားသောက်ဆိုင်နဲ့တွဲရက်လေးဆိုတော့ In Room Dining ပဲ မှာဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ လွယ်လွယ်ကူကူ ဝါးလို့ရမှာက Fish & Chips ပဲ ကိုယ်လဲ သိတော့ အဲ့ဒါပဲ မှာလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ အစက Waiheke မှာ ၁ညပဲ အိပ်ဖို့ အစီအစဉ်ကို နောက်ထပ် တစ်ရက် စိတ်ချရအောင်တိုးနေဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ အိမ်က အစ်မတွေဆီကို Viber ကနေ ဖြစ်ကြောင်းလှန်းပြောတော့ သူတို့လဲ စိတ်တော့ပူနေကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နှုတ်ခမ်းယောင်ကြီးနဲ့ Fish & Chips ကို ဖြည်းဖြည်းချင်းသွင်းနိုင်သေးတယ်ဆိုတဲ့ ဓာတ်ပုံပို့လိုက်တော့ သူတို့လဲ နည်းနည်းတော့ စိတ်အေးရတာပေါ့။ မေမေက ဗေဒင်ဟောတတ်တော့ ကျွန်မတို့ ကံကြမ္မာလေးကြည့်ပြီး လိုအပ်တဲ့ ယတြာလေးလုပ်ပြီး ဆုတောင်းပေးဖို့ ပြောလိုက်တယ်။\nခရီးသွားဝါသနာတူ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ Google hang out Group chat ကနေ ဒီခရီးစဉ်မှာလဲ ဖြစ်လိုက်တဲ့ပြဿနာတွေ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီလို့ ညစ်ညစ်နဲ့ပြောတော့ သူငယ်ချင်းတွေက မေတ္တာသုတ်လေးဘာလေး ရွတ်လေတဲ့။ ကိုယ်က မေတ္တာသုတ်ကို သူများတွေနဲ့ လိုက်ဆိုရင်တော့ရတယ်။ ကိုယ့်ဟာကိုယ်ဆို အပိုဒ်တွေမှားတတ်တယ်။ တစ်ပိုဒ်ဆုံးရင် နောက်တစ်ပိုဒ်အစကို သိမှ လိုက်ရွတ်နိုင်တာ။ ဒီတော့ သူငယ်ချင်းတွေက ဘုရားစာ App DhammaDriod link ပေးတာနဲ့ ဖုန်းထဲ ဒေါင်းလုပ်ဆွဲပြီး မေတ္တာသုတ်၊ မင်္ဂလသုတ်၊ (မကောင်းဆိုးဝါးအနှောင့်အယှက်ရှိနေမှာစိုးလို့) အာဋာနာဋိယသုတ် သုံးခုကို ဒေါင်းပြီး Looping ပတ် ဖွင့်ထားလိုက်တယ်။ App က ဘုန်းကြီး အသံဖိုင်လဲပါတယ် ကိုယ်လဲ လိုက်ဆိုလို့ရတဲ့ စာလဲပါတော့ အတော် အဆင်ပြေတယ်။\nအမှန်တော့ ဘုရား၊တရားဆိုတာကို စိတ်ထဲ အကြွင်းမဲ့ သက်ဝင်ယုံကြည်ပေမဲ့ ဘုရားတွေ ထိုင်ရှိခိုးပြ၊ လူမြင်ကောင်းအောင် သီလယူပြီး အတ္တကြီးနေတဲ့ လူတချို့ထက်စာရင် ကိုယ့်စိတ်ကို ကောင်းအောင်ထား၊ ဘုရားဟောခဲ့တဲ့ တရားထဲက ကိုယ်သိသလောက်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးတာ ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်ကျတယ်လို့ယူဆတယ်။ ဘုရားရှိခိုးရင်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သံဃာတော်တွေဆွမ်းကပ်ရင် ကုသိုလ်ရတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကို ဘုရားရှိခိုးနေစဉ်နဲ့ ရှိခိုးအပြီး၊ ဆွမ်းလောင်းလှုနေစဉ်နဲ့ လောင်းလှူအပြီးဖြစ်တဲ့ ကိုယ်စိတ် ချမ်းသာနေတဲ့ အခိုက်အတန့်ကို ကုသိုလ်လို့ ယူဆတယ်။ ဘုရားရှိခိုးရင် နတ်ပြည်ရောက်မယ်။ ထီပေါက်မယ်။ ဘုန်းကြီးတန်ခိုးကြီးလို့ ပိုလျှံနေပြီးသားကိုလဲ ဇွတ်အတင်းလှူကြ စတဲ့ အယူတွေကို ကျွန်မအမြင်မှာတော့ အကျိုးလိုလို့ ညောင်ရေလောင်းတယ်လို့ထင်တယ်။ ဘုရားဆီမှာ ဆုတောင်းတယ်ဆိုတာကလဲ လက်တွေ့ကျကျဆိုရင်တော့ ကိုယ်လိုချင်တဲ့အရာတစ်ခုကို ထပ်တလဲလဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတိပေးရင်း ပန်းတိုင်ရောက်အောင်လုပ်တဲ့ စိတ်ပညာတစ်ခုပဲလို့ထင်တယ်။ ထိုင်ဆုတောင်းနေပြီး ဘာမှ ထမလုပ်တဲ့သူဘယ်နှစ်ယောက် အောင်မြင်နေတာရှိလဲ။ အနည်းဆုံး ထီပေါက်ပါစေ ဆုတောင်းတဲ့သူအတွက် ထီထိုးမှုဆိုတဲ့ အားထုတ်မှုတော့ လုပ်ရမှာပဲလေ။ နိုင်ငံခြားသွားရပါစေ ဆုတောင်းတဲ့သူအတွက် ပြင်းပြတဲ့ နိုင်ငံခြားသွားစိတ် ထပ်ခါတစ်လဲလဲရှိလာရင် သူသွားရမဲ့ နည်းလမ်းကို ရှာလာမှာပဲလေ။ ဒါက ကိုယ်ယုံကြည်တဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာကို ပြောပြတာပါ။ ကိုယ်လဲ တရားစခန်းတောင် မဝင်ဖူးတဲ့သူဆိုတော့ အများကြီးတော့ မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ တရားစခန်းတွေ အမြဲဝင်ပြ ယောဂီဝတ်စုံနဲ့ဓာတ်ပုံရိုက် ဖေ့ဘွတ်ပေါ်တင်၊ ဘုရားစာတွေ တရားစာတွေပဲ အွန်လိုင်းပေါ်ရှယ်ပြီး တကယ့်အပြုအမူကျ တမျိုးလုပ်နေတဲ့ တချို့ အပေါင်းအသင်းတွေထဲက လူတွေနဲ့ယှဉ်ရင် ကိုယ့်ကမှ ဘုရားတရားကို ခုတုံးမလုပ်ပဲ လေးစားသေးတယ်လို့ ထင်မိတယ်။\nကဲပါ ကိုယ်ယုံကြည်တဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာအကြောင်းပြောတာများသွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ ခုလိုမျိုး ပြဿနာတွေ ဒီခရီးစဉ်မှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကြုံရပြန်တော့လဲ မမြင်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားတွေကို ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်ကျကျ မကျကျ ကျွန်မလက်မလွှတ်ချင်ပြန်ပါဘူး။ ဟုတ်သော်ရှိ မဟုတ်သော်ရှိ အားလုံးလုပ်ထားတာ ကောင်းပါတယ်။ အမေ့ကိုလဲ ယတြာချေပြီး ဆုတောင်းဖို့ပြောတယ်။ သူငယ်ချင်းတွေပြောတဲ့ ဘုရားစာတွေလဲ ဒေါင်းပြီးရွတ်တယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် စိတ်ထဲမှာတော့ အဘက်ဘက် ထောင့်မျိုးစုံကနေ ကိုယ်က စတင်ကာကွယ် သတိထားရတော့မယ်ဆိုတော့ အသင့်ပြင်ရတာပေါ့။ ကိုယ်က သိပ္ပံကျကျမှ ကြိုက်ပေမဲ့ မြင်အပ် မမြင်အပ်သတ္တဝါတွေရှိတယ်ဆိုတာကတော့ ဘုရားလဲဟောထားခဲ့တော့ လက်ခံတယ်လေ။\nအားလုံးစိတ်ချရပြီဆိုမှ သူ့ကို ကျွန်မ ဆူချိန်ရောက်လို့ “ငါကမဖြစ်ရဘူး။ ဖြစ်လိုက်ရင် သူချည်းပဲ” ဆိုပြီး ဂရုဏာဒေါသောနဲ့ ပြောလိုက်တော့ ရီလို့မရတဲ့ နှုတ်ခမ်းယောင်ကြီးနဲ့ Fish & Chips စားပြီး ဖြီးပြတော့ ကျွန်မလဲ သူ့ရုပ်ကြီးကြည့်ပြီး မရီပဲ မနေနိုင်ဖြစ်ရပါတော့တယ်။ သေချာတာတစ်ခုကတော့ ကျွန်မ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ကံကြမ္မာကို ဘာထပ်ဖြစ်အုံးမလဲဆိုပြီး စိန်မခေါ်ဝံ့ခဲ့ပါဘူး။\nPosted by mabaydar at 6:25 PM\nThat's too adventurous for the sweet honeymoon. What an unique experience. :)\n@Anonymous - haha... yes. Not meant to be adventurous but well, things happened. Hardship bond people more. Thanks for your comment.\nဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အမွတ္တရ ပုိျဖစ္သြဗားတာေပါ့။ အဆင္ေျပေျပနဲ႔ အားလုံးၿပီးသြားလုိ႔ ေတာ္သေးတယ္။\n8/01/2015 9:28 PM\nမေဗဒါေရ.. ဖတ္ရတာ ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႔ အက္ရွင္ကားအတုိင္းပဲ.. ေတာ္ေသးတယ္ေနာ္ က်ိဳးတာေတြဘာေတြ ထိ မဟုတ္လုိ႔။ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ သားသားမီးမီးေတြကုိ ျပန္ေျပာစရာ အမွတ္တရျဖစ္မယ့္ ဟန္းနီးမြန္းခရီးပဲ။ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္စံုတြဲေလး ၾကည့္ရတာ ၾကည္နူးစရာ။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္နဲ႔ စိတ္ထင္ရာ သြားရတာ ဘာနဲ႔မွ မတူတဲ့ ခရီးသြားအေတြ႔အၾကံဳေနာ္။ ေနာက္ရက္ေတြမွာ အက္ရွင္မင္းသမီးနဲ႔ အာရွ တြမ္ခရုတုိ႔ ဘာေတြ ဆက္ျဖစ္မယ္ ဘယ္ေတြသြားၾကမယ္ဆုိတာကုိ ေစာင့္ေမွ်ာေနပါေၾကာင္း။\n8/04/2015 4:47 PM\nသြားလည္ခ်င္တဲ့နုိင္ငံေတြထဲ နယူးဇီလန္ နဲ႔ ဆြစ္ဇာလန္က ကုိယ္အရူးဆံုး နုိင္ငံ နွစ္ခုေပါ့။ အမ်ိဳးသားကေတာင္ ေနာက္တယ္ ေနာက္တစ္လန္ေရာ မသြားခ်င္ဘူးလားတဲ့။ လူငယ္ကမၻာ့ဖလားတုန္းက သြားမယ္ အားခဲထားတာ အေျခအေနအရပ္ရပ္နဲ႔ လက္ေလွ်ာ့လုိက္ရတယ္။ အသက္ၾကီးလာေလ စဥ္းစားစရာေတြ မ်ားလာေလ ျဖစ္မယ္။ ရွဳခင္းေတြ ၾကည့္ရတာ ၾကည့္မ၀ဘူး။ ရွဳခင္းနဲ႔အတူ ေပၚေပၚလာတဲ့ အတြဲေလးကလည္း အသက္၀င္ပါ့။ တစ္ခ်ိဳ႔ေတြ အိမ္ေထာင္က်ျပီးမွ ပုိနုၾကတယ္ထင္တယ္ေနာ္။ မေဗဒါ ကုိရီးယားခရီးက ပံုေတြထက္ေတာင္ နုေနတယ္။\n8/04/2015 4:52 PM\n@Sweetpodin - လာဖတ္ေနေသးတယ္ဆိုတာကို ခုလို ကြန္မန္႔ေလးခ်န္ျပီး အသိေပးသြားတဲ့အတြက္ ဝမ္းသာမိတယ္။ အင္း သူတို႔ နယ္ခံေတြက သေဘာေကာင္းျပီး ကူညီၾကတယ္။\n@ျငိမ္းမိန္းကေလး - reply ေနာက္က်လို႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ အလုပ္မွာက ဘေလာ့ကြန္မန္႔ကို banned ထားလို႔။ ဒီတပတ္အတြင္းလဲ အိမ္ျပန္ေရာက္တာ ေနာက္က်ျပီး ေရေဘးသတင္းေတြဖတ္ေနတာနဲ႔ ဘေလာ့မ၀င္ျဖစ္ဘူး။ အစ္မကြန္မန္႔ကိုေတာ့ ဖတ္ရတာ အရမ္းဖတ္လို႔ေကာင္းပါတယ္။ ေနာက္တစ္လန္ဆိုတာ အဂၤလန္လား၊ ဖင္လန္လား? ဘာလန္ပဲျဖစ္ျဖစ္ သြားလို႔ ေကာင္းမွာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။ ဖင္လန္တို႔ Europe တို႔ကိုေတာ့ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကီးေပးႏုိင္တဲ့အခါက်သြားဖို႔ ဥထားတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔ သမိုင္း၀င္အေဆာက္အဦးေတြ၊ ရွဳခင္းေတြနဲ႔ သမိုင္းေတြကေတာ့ အေတာ္လွျပီး အေတာ္စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းမွာ။ သြားျဖစ္ရင္ေတာ့ Europe ႏုိင္ငံေတြအကုန္ တစ္ၾကိမ္တည္း Rush မသြားပဲ တစ္ႏုိင္ငံကို ေအးေဆး ေသခ်ာ လည္ခ်င္တာ။ အခ်ိန္နဲ႔ ပိုက္ဆံလိုတယ္။ ဟဲဟဲ.. (မေလာက္ႏုိင္တဲ့ ၂ခု)\nအိမ္ေထာင္က်ျပီး ပိုႏုမလားလို႔ ဆံပင္တိုသြားညွပ္လိုက္ျပီး ခုေတာ့ ဂုတ္ေထာက္ေနလို႔ ေနရထိုင္ရခက္။ ဆံပင္ေတြက လန္နဲ႔... ႏုသြားတယ္ေျပာေတာ့ ေက်နပ္တာေပါ့။ ခြိ... ဒါေပမဲ့ ဒီခရီးမွာ အလွျပင္ခ်ိန္သိပ္မရလို႔ မိတ္ကပ္အစအဆံုးမလိမ္းႏုိင္ပဲ BB cream နဲ႔ ႏွဳတ္ခမ္းနီပဲ ဆိုးျဖစ္လို႔ နည္းနည္းနုသြားတာမ်ားလား။ ခိခိ... (သူမ်ားက အားနာလို႔ေျပာသြားတာကို အဟုတ္မွတ္ျပီး ေျမာက္ေနတာ...)\nခု ေနာက္ရက္ပိုစ့္ေရးေနျပီ။ ဒီ SG50 အတြင္းအတက္ႏုိင္ဆံုးျပီးေအာင္ေရးရမယ္။\n8/06/2015 10:23 AM\nဖတ္ရတာၿဖင့္ တစ္ကယ္႕ကို စိတ္လွဳပ္ရွားဖြယ္ပါပဲကြယ္။ ကိုယ္လဲ ဒီလိုၾကံဳဖူးခဲ႕ေလေတာ႕\nစိတ္တစ္ထင့္ထင့္နဲ႕ ၿဖစ္ရတဲ႕ ခံစားခ်က္ကို နားလည္ေပးႏိုင္တယ္..\n8/06/2015 1:38 PM\nဖုန္းနဲ႕ ဘေလာ့ဖတ္မရလို႕ ခုမွလာဖတ္ရတယ္\nေနာက္အပိုင္းေတြလည္း ေမွ်ာ္ေနမယ္ မေဗဒါေရ\n8/06/2015 3:49 PM\nအမရယ္..ဘေလာ႔ဘန္းထားလို႔ ေက်ာ္ခြၿပီးလာခဲ႔တယ္ ။ ဒီရက္ပိုင္းအလုပ္ရႈပ္ေနတာနဲ႔လည္းပါတယ္ ။ ဖတ္ရတာ စိတ္မေကာင္းဘူး..။ ကိုယ္ေတြသာဆုိ ဆက္သြားျဖစ္မယ္မထင္ဘူး ။ determination နဲ႔ သတၱိအရာမွ မေဗဒါတို႔ႏွစ္ေယာက္ ကို ေတာ္ေတာ္အားက်မိတယ္..။ ဆက္လာမယ္႔အပိုင္းေတြလည္းေမွ်ာ္ေနပါတယ္..\nခ်စ္အမၽွလို႔ ပံုတင္လိုက္ေတာ႔ လူဆိုတာ နားထင္နားရင္းေတြကို ပူထြက္သြားတာပဲဟယ္\nလန္႔သြားတာ အနည္းဆံုးေဆးရံုေရာက္ျပီထင္တာ ေတာ္ေသး ဒီေလာက္ပဲျဖစ္လို႔\nသူ႔ခမ်ာ ေနာက္ေတာ႔ ဒီအခ်ိန္မွျဖစ္ရေလျခင္းဆိုျပီး တဖ်စ္ေတာက္ေတာက္ေျပာေသးလား\nတစ္ခုေတာ႔ရွိတယ္ ေနာင္က်ရင္ သားသမီးေျမးေတြကို ေဖေဖက ဖိုးဖိုးက ဟန္းနီးမြန္းမွာ နႈတ္ခမ္းကြဲတာဆိုုျပီး ပံုေလးေတြျပလို႔ရတာေပါ႔ေနာ္ အေဟးေဟး\nဝိုင္းအလွည္႔တုန္းကေတာ႔ အသားမနာေပမယ္႔ ဟန္းနီးမြန္းမွာ သူကေတာင္ေပၚဆြဲတင္တာ ကိုယ္ကအျမင္႔ေၾကာက္ေတာ႔ျငင္း ဒါေပမယ္႔ လွည္႔ၾကည္႔ေတာ႔အလယ္ေခါင္ေရာက္ေနျပီ ေဘးမွာလဲပင္လယ္ဆိုေတာ႔ ဆက္လဲမတက္ရဲ ျပန္လဲမဆင္းရဲ ငိုတာငိုတာ မ်က္နွာက amusement park မွာေဆးျခယ္ထားတဲ႔ ပန္းပြင္႔ၾကီးနဲ႔ မ်က္ရည္ေတြေရာျပီး ေၾကာင္ေခ်းရုပ္ျဖစ္သြားတာေပါ႔ဟယ္ ေတာ္ေသးတယ္ Mr right က မငိုလို႔ အဟားဟား\n8/15/2015 12:45 AM


အိမျထောငျကသြှားတဲ့ မိနျးမတဈယောကျရဲ့ လှခွငျးမလှခွငျးဟာ သူ့အိမျထောငျဖကျအပျေါ အမြားကွီး မူတညျပါတယျ ။ - ONE DAILY MEDIA\nအိမျထောငျကသြှားတဲ့ မိနျးမတဈယောကျရဲ့ လှခွငျးမလှခွငျးဆိုတာ သူ့အိမျထောငျဖကျအပျေါအမြားကွိး မူတညျပါတယျ ။ အိမျထောငျပွုလိုကျတယျဆိုတာ ယောကျြားလေးတဈယောကျအတှကျ ဆေးပေးမီးယူရှာတယျဆိုပမေယျ့ မိနျးကလေးတဈယောကျအတှကျကတြော့ ဘ၀တဈခုလုံးကော စိတျကော အလုံးစုံ နှဈမွုပျပဈလိုကျရတာမြိုးပါ ။ အိမျထောငျစုဇယားမှာ မှီခိုလို့တပျထားပမေယျ့ ဘယျတော့မှ မအားမလပျအောငျ လုပျနရေတာလဲ အမြိုးသမီးတှပေဲ ထမငျးခကျြ မီးပူတိုကျ ကလေးဝယြောဝစ်စအစစအရာရာအကုနျလုံး သူ့ခွသေူ့လကျကွီးပဲလေ ။မငျးဘာလုပျရတာမှတျလို့ဆိုတဲ့ယောကျြားတှကေို တဈရကျလောကျအိမျမှာရှိစခေငျြတယျ ။ ကိုယျတဈနလေုံ့းဘာတှေ လုပျနလေဲဆိုတာ သိစခေငျြ မွငျစခေငျြတယျ ။ ဒါမှ စာနာနားလညျမှာလေ ။\nမိနျးကလေးတဈယောကျ ပငျပနျးမှုဒဏျကို မညညျးမညူပဲ သညျးခံနိုငျပါတယျ ဒါပမေယျ့ စိတျပငျပနျးတဲ့ ဒဏျကိုတော့ မိနျးကလေးတှေ မခံနိုငျကွဘူး ။ စိတျပြိုမှ ကိုယျနုတာမြိုး လေ နားလညျမှုမရှိတဲ့ အိမျထောငျရေးတဈခုကို ဆှဲဆနျ့နရေတဲ့ မိနျးကလေးတဈယောကျရဲ့ အပူက စိတျမှာတငျမက ရုပျမှာပါ လာထငျတာမြိုး ပတျဝနျးကငျြမှာ တှဖေူ့းကွမှာပါ . . .အိမျထောငျမကခြငျက မငျးသမီးရှုံးအောငျ လှတဲ့ကောငျမလေးတဈယောကျ အိမျထောငျကသြှားပွီးမှ ကိုယျတောငျမနညျးရုပျဖမျးယူရတဲ့သူတှေ ကွုံဖူးတှဖေူ့းကွမှာပါ ။\nမိနျးကလေးတဈယောကျရဲ့အလှတရားဟာ စိတျနဲ့ အရမျးဆိုငျတယျလေ ။ ကိုယျ့ကိုယျကိုယျ ယုံကွညျမှုရှိနတေဲ့ မိနျးကလေးတဈယောကျရဲ့မကျြနှာမှာ မိတျကပျတှမေလိမျးထားလဲ သူ့အလိုလိုနရေငျး ကွညျလငျနတောမြိုးပေါ့ ။ ကိုယျ့ဘ၀မှာ ကိုယျပြျောနတေဲ့မိနျးကလေးရဲ့ အပွုံးဟာ ကကျြသရရှေိနတောမြိုးပေါ့ ။ အိမျထောငျကတြဲ့မိနျးကလေးတဈယောကျရဲ့လှခွငျးမလှခွငျးဆိုတာတှကေို ဒီအရာတှနေဲ့ တိုငျးပါတယျ ။အဲ့လိုလှနနေိုငျဖို့အဲ့ဒီမိနျးကလေးရဲ့အနောကျမှာ ရိုကျနှကျတတျတဲ့လကျတဈစုံထကျ နားလညျမှုရှိတဲ့လကျတဈစုံ လိုပါတယျ ။ မှားနတေဲ့အခါ အပွဈတငျတတျတဲ့နှုတျခမျးထကျ အမှားပွငျပေးတတျတဲ့ နှုတျခမျးတဈစုံကို လိုပါတယျ ။ အိပျမကျလှလှ မကျနိုငျဖို့အတှကျ . . . စိတျခလြကျခြ အိပျနိုငျလောကျတဲ့ သစ်စာတရားတှရှေိနဖေို့လဲ လိုပါတယျ ။ Beauty saloon တှေ လိုကျပို့ဖို့မလိုဘူး . . .ပငျပနျးနပွေီလား ဆိုတဲ့စကားလုံးခြိုခြိုလေးနဲ့တငျ မိနျးကလေးတဈယောကျကို အလှဆုံး ပွုံးစနေိုငျပါတယျ . . .\nဒီစကာလေးကို စပြီးပြောခဲ့တုန်းက . . . အငြင်းအခုန်တွေ အများကြီးဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ် ။ ယောက်ျားလေးတွေဘက်က အများဆုံး ကွန်ပလိန်းတက်ကြတာပါ ။ သူတို့ပြောတာတွေလဲ မှန်သင့်သလောက် မှန်ပါလိမ့်မယ် ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်မက မိန်းမသားဖြစ်တဲ့အတွက် ကျွန်မတို့မိန်းမသားတွေရဲ့ ခံစားချက်ကို မြင်သာအောင် ပြတာပါ ။\nအိမ်ထောင်ကျသွားတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ လှခြင်းမလှခြင်းဆိုတာ သူ့အိမ်ထောင်ဖက်အပေါ်အများကြိး မူတည်ပါတယ် ။ အိမ်ထောင်ပြုလိုက်တယ်ဆိုတာ ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်အတွက် ဆေးပေးမီးယူရှာတယ်ဆိုပေမယ့် မိန်းကလေးတစ်ယောက်အတွက်ကျတော့ ဘ၀တစ်ခုလုံးကော စိတ်ကော အလုံးစုံ နှစ်မြုပ်ပစ်လိုက်ရတာမျိုးပါ ။ အိမ်ထောင်စုဇယားမှာ မှီခိုလို့တပ်ထားပေမယ့် ဘယ်တော့မှ မအားမလပ်အောင် လုပ်နေရတာလဲ အမျိုးသမီးတွေပဲ ထမင်းချက် မီးပူတိုက် ကလေးဝေယျာဝစ္စအစစအရာရာအကုန်လုံး သူ့ခြေသူ့လက်ကြီးပဲလေ ။မင်းဘာလုပ်ရတာမှတ်လို့ဆိုတဲ့ယောက်ျားတွေကို တစ်ရက်လောက်အိမ်မှာရှိစေချင်တယ် ။ ကိုယ်တစ်နေ့လုံးဘာတွေ လုပ်နေလဲဆိုတာ သိစေချင် မြင်စေချင်တယ် ။ ဒါမှ စာနာနားလည်မှာလေ ။\nမိန်းကလေးတစ်ယောက်က … အိမ်ထောင်ကျသွားတဲ့အခါ သူ့ကိုယ်သူ ပိုင်တယ်လို့ဘယ်လောက်ပဲပြောပြော တကယ်တမ်းကျတော့ သူ့ကိုယ်သူ မပိုင်တော့ဘူး ကြည့်စရာမျက်နှာတွေ အများကြီးရှိလာပြီလေ . . .အနည်းဆုံးတော့ သူ့ယောက်ျားမျက်နှာ သူပြန်ကြည့်ရတော့မယ် အရင်လို . . . မနက်ခင်းဘက် မိတ်ကပ်လှလှလေးထိုင်ပြင်နေဖို့ထက် မနက်စာကို အချိန်မှီ ပြင်ပေးရတော့မယ် ကလေးတွေ ရှိတဲ့ အိမ်ထောင်ရှင်မ တစ်ယောက်ဆိုရင် ပိုလို့တောင် ဆိုးသေးတာပေါ့ . . . ကိုယ့်အတွက် အချိန်ပေးဖို့ထက် ကိုယ့်အိမ်အတွက်အချိန်ပေးဖို့ကို ရွေးရတယ်လေ ။\nမိန်းကလေးတစ်ယောက် ပင်ပန်းမှုဒဏ်ကို မညည်းမညူပဲ သည်းခံနိုင်ပါတယ် ဒါပေမယ့် စိတ်ပင်ပန်းတဲ့ ဒဏ်ကိုတော့ မိန်းကလေးတွေ မခံနိုင်ကြဘူး ။ စိတ်ပျိုမှ ကိုယ်နုတာမျိုး လေ နားလည်မှုမရှိတဲ့ အိမ်ထောင်ရေးတစ်ခုကို ဆွဲဆန့်နေရတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ အပူက စိတ်မှာတင်မက ရုပ်မှာပါ လာထင်တာမျိုး ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တွေ့ဖူးကြမှာပါ . . .အိမ်ထောင်မကျခင်က မင်းသမီးရှုံးအောင် လှတဲ့ကောင်မလေးတစ်ယောက် အိမ်ထောင်ကျသွားပြီးမှ ကိုယ်တောင်မနည်းရုပ်ဖမ်းယူရတဲ့သူတွေ ကြုံဖူးတွေ့ဖူးကြမှာပါ ။\nမိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့အလှတရားဟာ စိတ်နဲ့ အရမ်းဆိုင်တယ်လေ ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိနေတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့မျက်နှာမှာ မိတ်ကပ်တွေမလိမ်းထားလဲ သူ့အလိုလိုနေရင်း ကြည်လင်နေတာမျိုးပေါ့ ။ ကိုယ့်ဘ၀မှာ ကိုယ်ပျော်နေတဲ့မိန်းကလေးရဲ့ အပြုံးဟာ ကျက်သရေရှိနေတာမျိုးပေါ့ ။ အိမ်ထောင်ကျတဲ့မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့လှခြင်းမလှခြင်းဆိုတာတွေကို ဒီအရာတွေနဲ့ တိုင်းပါတယ် ။အဲ့လိုလှနေနိုင်ဖို့အဲ့ဒီမိန်းကလေးရဲ့အနောက်မှာ ရိုက်နှက်တတ်တဲ့လက်တစ်စုံထက် နားလည်မှုရှိတဲ့လက်တစ်စုံ လိုပါတယ် ။ မှားနေတဲ့အခါ အပြစ်တင်တတ်တဲ့နှုတ်ခမ်းထက် အမှားပြင်ပေးတတ်တဲ့ နှုတ်ခမ်းတစ်စုံကို လိုပါတယ် ။ အိပ်မက်လှလှ မက်နိုင်ဖို့အတွက် . . . စိတ်ချလက်ချ အိပ်နိုင်လောက်တဲ့ သစ္စာတရားတွေရှိနေဖို့လဲ လိုပါတယ် ။ Beauty saloon တွေ လိုက်ပို့ဖို့မလိုဘူး . . .ပင်ပန်းနေပြီလား ဆိုတဲ့စကားလုံးချိုချိုလေးနဲ့တင် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို အလှဆုံး ပြုံးစေနိုင်ပါတယ် . . .\nမိန်းကလေးတိုင်း . . . .ကိုယ့်ကိုနားလည်ပေးနိုင်တဲ့ လက်တစ်စုံမှာ လှနိုင်ကြပါစေ ။


Vídeo | Page 8 | UNFPA Myanmar\nချမ်းမြေ့ သာယာ သားဆက်ခြား နည်း လမ်း လေ့လာပါ\nမျိုးဆက်ပွားကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ ဆေးကုသပေးရေးအဖွဲ့ ရောက်လာတဲ့ အချိန်မှာ ကျေးရွာဆေးခန်းလေးဟာ နေရာလွတ်မကျန်အောင် လူအုပ်ကြီးနဲ့ပြည့်ကျပ်လို့နေပါပြီ။ အကြောင်းရင်းကတော့ ဖေ့ဘွတ်ခ်မက်ဆင်ဂျာကနေ မိဘပြည်သူတွေကို ဒီလိုသတင်းကောင်းပေးထားလို့ပါပဲ။ “လက်မောင်းအရေပြားအောက် ထည့်သွင်းအသုံးပြုရတဲ့ သားဆက်ခြားနည်းလမ်းတွေ ဒီကနေ့ ရွာဆေးခန်းမှာ ရနိုင်ပြီနော်။”\nVideo of umeol9aevc4\nဝေးလံခေါင်ဖျားတဲ့ ချင်းပြည်နယ်မှာနေထိုင်ကြတဲ့ မိန်းကလေး သူငယ်ချင်းတစ်ဖွဲ့ဟာ မိသားစုစီမံကိန်းအကြောင်းကိုဆွေးနွေးမေးမြန်းနိုင်ဖို့အတွက် ကားငယ်လေး တစ်စီးငှားပြီး မိန်းကလေးငယ်တွေ ဆေးခန်းလေးဆီကိုရောက်လို့လာပါတယ်။ ဆေးခန်းကအပြန်မှာတော့ သူငယ်ချင်းတစ်သိုက် ပျော်ပျော်ပါးပါး မြို့လေးအတွင်းမှာ လျှောက်လည်ကြပါမယ်။\nVideo of lwmj5e3z3SM\nOne day,agroup of girlfriends in Myanmar’s remote Chin State borrowedapickup van. They were going onaday trip to find out more about contraceptives and to haveafun day in town.\nVideo of 2WBSZsMAnlk\nWithout an education, Nang Sai had little hope for her future in Myanmar. But through vocational training, she turned herself intoaleader. “Now I am creating my own destiny.”\nအနာဂတ်ကို အကောင်းဆုံးပုံဖော်နိုင်ဖို့ အခွင့်အလမ်းကောင်းလိုပါတယ်\nနန်းဆိုင်ဟာကျောင်းဆက်တက်ခွင့်မရခဲ့လို့ အနာဂါတ်အတွက်မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခဲ့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အသက်မွေးပညာရပ်ကို သင်ယူလေ့လာခွင့်ရပြီးတဲ့နောက် ရပ်ရွာအကျိုးကို တက်ကြွစွာ သယ်ပိုးတဲ့ လူငယ်ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်လာပါတယ်။ “အခုတော့ ကျမရဲ့အနာဂါတ်ကိုကျမကိုယ်တိုင် အကောင်းဆုံးပုံဖော်တတ်နေပါပြီ။”\nVideo of Q-P7erXVgDI\nKyae wantsasecond child. Just not yet. “My job and my income are important to me too”, she says.\nThanks to voluntary family planning, millions of women in Myanmar are empowered to decide how many children to have, and when to have them.\nVideo of eyyOSonEaKU\nကိမ်နိုင် ဒုတိယမြောက်ရင်သွေး ရယူလိုပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အချိန်ယူနေဆဲပါပဲ။ “အလုပ်နဲ့ဝင်ငွေ ဖူလုံမှုကလည်း ကျမအတွက် အရေးကြီးတယ်လေ။”\nမိမိဆန္ဒအလျောက် ရင်သွေးရယူနိုင်သည့် မိသားစုစီမံကိန်းကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံရှိ အမျိုးသမီးသန်းပေါင်းများစွာက မည်သည့်အချိန်မှာရင်သွေးရယူမည်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ပိုင် ဆုံးဖြတ်နေကြပါပြီ။\nVideo of 4AyWL4O5lQ8\nWhen Hlei was pregnant with her third child, the midwife detectedaserious complication. Every year, 2,800 women in Myanmar die in childbirth and pregnancy, but Hlei survived. The correct diagnosis byaskilled midwife made the difference between life and death.\nVideo of iJBWt_2-Ypg\nငွန်းလဲ တတိယအကြိမ် ကိုယ်ဝန်ရှိလာသည့်အခါ သားဖွားဆရာမက ငွန်းလဲ ကိုယ်ဝန်မှာ ပြသနာကြီးတစ်ခုရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိသွားပါတယ်။ မြန်မာနိုင်ငံမှာ နှစ်စဉ် အမျိုးသမီး ၂၈၀၀ ဟာ ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ်နဲ့ ကလေးမွေးဖွားချိန်မှာ မသေဆုံးသင့်ပဲ သေဆုံးနေကြရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ငွန်းလဲကတော့ အသက်ရှင်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွမ်းကျင်တဲ့ သားဖွားဆရာမရဲ့ ကုသစောင့်ရှောက်မှုက ငွန်းလဲရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။\nVideo of 7sY_WwHBg5c\nအသက် ၁၅နှစ် အရွယ်မှာ သီရိ ကိုယ်ဝန်လွယ်ထားနေရပါပြီ။ “ကျမတို့နှစ်ဦး ချစ်သူဘ၀ ရောက်ခဲ့ကြတယ်။ နောက်ဆက်တွဲဖြစ်လာမယ့် အကျိုးဆက်တွေကို အဲ့ဒီတုန်းက ကျမ မစဉ်းစားတတ်ခဲ့ဘူး။”\nမြန်မာနိုင်ငံတွင် ၅၀၀၀၀ ခန့်မျှသော ဆယ်ကျော်သက်အရွယ် မိန်းကလေးငယ်များ နှစ်စဉ်ကလေးမွေးဖွားကြသည်။ ကုလသမဂ္ဂလူဦးရေ ရံပုံငွေအဖွဲ့ UNFPA သည် သီရိနှင့်သူမချစ်သူ ကဲ့သို့သော လူငယ်များ အချိန်လွန်ခါမှ နောင်တမရစေမည့် ဘေးကင်းလုံခြုံသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်နိုင်အောင် လိင်မှုရေးရာ ပညာပေးအစီအစဉ်များကို အားပေးကူညီလျှက်ရှိပါသည်။


မြေပြင်ရေကူးကန်အပူ pump, ပလပ်စတစ်ရေကူးကန် Heat Pump, တရုတ်နိုင်ငံရှိ OSB Heat Pump ထုတ်လုပ်သူ\nအားလုံးတစ်ဦးကအပူ Pump ခုနှစ်တွင်\nရေကူးကန်အပူ Pump ရေကူး\nmulti ရာထူးအမည်အပူ Pump\nရေ Chiller အပူစုပ် Air လေကြောင်းလိုင်း\nGuangdong Shunde O.S.B. Environmental Technology CO.,LTD. [Guangdong,China] လုပ်ငန်းအမျိုးအစား:Manufacturer အဓိကစျေးကွက်များ: Africa , Asia , East Europe , Europe , Middle East , North Europe , Other Markets , West Europe ထုတ်ကုန်:91% - 100% Cert:ISO9001, CB, CCC, CE, EMC, SSA ဖေါ်ပြချက်:မြေပြင်ရေကူးကန်အပူ pump,ပလပ်စတစ်ရေကူးကန်အပူ pump,OSB အပူ pump,Wifi Remote Control အပူပေးစက်,,\nရေကူးကန်အပူ Pump ရေကူး \nAir ကိုရင်းမြစ်အပူ Pump ရေအပူပေးစက် \nရေအပူစုပ် Air လေကြောင်းလိုင်း\nSplit ကိုလေတပ်ရင်းမြစ်အပူ Pump\nEVI အပူ Pump \nEVI အနိမျ့ Ambient အပူ Pump\nEvi 85 ° C မှအပူ Pump\nအင်ဗာတာအပူ Pump \nMonobloc Air ကိုရင်းမြစ်အပူ Pump\nDC ကအင်ဗာ Split ကိုအပူ Pump\nHome > ထုတ်ကုန်များ > ရေကူးကန်အပူ Pump ရေကူး > ပလပ်စတစ်ရေကူးကန်အပူ pump\nရေကူးကန်အပူ Pump ရေကူး\nAir ကိုရင်းမြစ်အပူ Pump ရေအပူပေးစက်\nEVI အပူ Pump\nပလပ်စတစ်ရေကူးကန်အပူ pump ၏ကုန်ပစ္စည်းအမျိုးအစားကျနော်တို့တရုတ်, မြေပြင်ရေကူးကန်အပူ pump, ပလပ်စတစ်ရေကူးကန်အပူ pump ပေးသွင်း / စက်ရုံထဲကနေအထူးပြုထုတ်လုပ်သူ, OSB အပူ pump R & D နှင့်ကုန်ထုတ်လုပ်မှု၏လက္ကားအရည်အသွေးမြင့်ထုတ်ကုန်များဖြစ်ကြသည်, ငါတို့သည်စုံလင်သောရောင်းချပြီးနောက်ပိုင်းဝန်ဆောင်မှုနှင့်နည်းပညာပံ့ပိုးမှုရှိသည်။ သင့်ရဲ့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမျှော်ကြည့်ပါ\nစွမ်းအင်ချွေတာခြင်း R410a မြေအောက်ရေကူးကန်အပူ pump\nရေကူးကန် Air Source Heat Pump အမေရိကန်အသိအမှတ်ပြုလက်မှတ်\nရေကူးကန်အတွက်မီးခိုးရောင် Air Heat Pump ရေအပူပေးစက်\nပလတ်စတစ် Rusting အခမဲ့ SPA ရေကန်အပူ pump\nမီးဖိုအပူ pumps အပူပေးစက် pumps\nပလပ်စတစ်သေတ္တာ SPA အပူပေးစက် Cooler Heat Pump\nမြင့်မားသောရဲရေကူးရေကန် Pump အပူပေးစက်\nလေကြောင်းအရင်းအမြစ်ရေကူးကန်၊ ရေပူစမ်း၊ ရေပူရေစုပ်စက် (အပူပေးစက်)\n50hz Hot Sale ပလပ်စတစ်သေတ္တာ Jacuzzi အပူပန့်\nဟိုတယ် Pool Heat Pump SPA အပူပေးစက်\nပလပ်စတစ် Spa ရေကူးကန်အပူ pump pump\nတစ် ဦး chaleur sur l'air ရေကူးကန်အပူပေး pompe\nABS ပလပ်စတစ်ကိုယ်ထည်ဖြင့်တိုက်စားထားသော Spa ရေအပူပေးစက်\nမြေအောက်ရေကူးကန် Hot Sale အတွက်အပူ pump\nအမှတ်တံဆိပ်: ဖောက်သည် OEM အမှတ်တံဆိပ်\nSupply နိုင်ခြင်း: 1000 per week\nကုန်ပစ္စည်းဖော်ပြချက် : ၁။ OSB အပူစုပ်စက်ပလတ်စတစ်အမှုန့်သည်တိုက်စားခြင်းအကျိုးသက်ရောက်မှု၊ ရွေးချယ်ရန်အရောင်များစွာ။ ၂။ အလွန်ကောင်းမွန်သောအပူလွှဲပြောင်းမှုနှင့်အတူအဂတိလိုက်စားမှုတိုက်ဖျက်ရေးရေကူးကန် Heat Pump သန့်ရှင်းသောတိုက်တေနီယမ်အပူလဲလှယ်။ 3. ပစ်မှတ်အပူချိန် 8 ဒီဂရီမှ 40 ဒီဂရီချိန်ညှိနိုင်ပါတယ်, နှစ် ဦး စလုံး...\nကုန်ပစ္စည်းဖော်ပြချက် : ၁။ ပလတ်စတစ်ကိုယ်ထည်၏ကွဲပြားခြားနားသောအရောင်၊ ရွေးချယ်နိုင်ခြင်း၊ အကျင့်ပျက်ခြစားမှုရေကူးကန်အပူစုပ်စက် ကမ်းရိုးတန်းforရိယာပိုမိုသင့်လျော်သည်။ ၂။ မြေပြင်ရေကူးကန်အထက်အပူစုပ်စက်သည်အထူးသင့်တော်သော PVC titanium heat exchanger ကိုအသုံးပြုသည် တောက်ပသောပတ်ဝန်းကျင်။ ၃။ အနိမ့်ဆုံးရေအပူချိန်က ၈ ဒီဂရီ၊...\nကုန်ပစ္စည်းဖော်ပြချက် : ၁။ ကမ်းရိုးတန်းဒေသများအတွက်ပလတ်စတစ်အခွံ၊ အကျင့်ပျက်ခြစားမှုတိုက်ဖျက်ရေးရေကူးကန်အပူ pump ကပိုသည် သွပ်ရည်စိမ်သံမဏိ shell ကိုထက်သင့်လျော်သော။ ၂။ ရေကူးကန်အပူစုပ်စက် သည်မြင့်မားသောချေးခြင်းအားတိုက်တေနီယမ်ပြွန်အပူဖလှယ် စက် ကိုအသုံးပြုသည်။ ၃။ အနည်းဆုံး ၈ ဒီဂရီမှ ၄၀ ဒီဂရီမှ...\nကုန်ပစ္စည်းအကြောင်းအရာ: ၁။ OSB အပူစုပ်စက်တွင်ပလတ်စတစ်အခွံကိုအသုံးပြုသည် ဥရောပနိုင်ငံများ။ OEM ဒီဇိုင်း optional ကို။ 2. ပိုကောင်းသည့်အပူလွှဲပြောင်းအကျိုးသက်ရောက်မှုနှင့်အတူ PVC shell ကိုနှင့်ပြွန်အပူရေလဲလှယ်။ ၃။ လေနှင့်ရေအပူစုပ်စက်တွင်အပူနှင့်အအေးပေးသည့်အရာ၊ Mini 8 ဒီဂရီ နှင့်အမြင့်ဆုံး 40 ဒီဂရီ။ 4....\nကုန်ပစ္စည်းဖော်ပြချက် : ၁။ OSB အပူစုပ်စက်သည်ပင်လယ်ရေချေးတိုက်တေနီယမ်အပူဖလှယ်သူဖြစ်ပြီးသက်တမ်းပိုရှည်စေသည် ရေကူးကန်အပူစုပ်စက်၏။ ၂။ အပူစုပ်စက်၏အပူနှင့်အအေးသည်အနိမ့်ဆုံးပစ်မှတ်အပူချိန်ကို ၈ အထိနိမ့်နိုင်သည် ဒီဂရီနှင့် အမြင့်ဆုံးပစ်မှတ်အပူချိန် 40 ဒီဂရီအထိမြင့်မားနိုင်ပါတယ်။ ၃။ အပူချိန် ၁ ဒသမ ၅...\nကုန်ပစ္စည်းဖော်ပြချက် : ၁။ ပလတ်စတစ်ကိုယ်ထည်ဖြင့်ပြုလုပ်ထားသောရေကူးကန်အပူစုပ်စက်သည်ခြစားမှုတိုက်ဖျက်ခြင်း၊ အဖြူ၊ အနက်ရောင် / မီးခိုးရောင် နှင့်ရွေးချယ်မှုများအတွက်အခြားအရောင်များ။ ၂။ OSB အပူစုပ်စက်သည်ပင်လယ်ရေချေးတိုက်တေနီယမ်အပူဖလှယ်သူဖြစ်ပြီးသက်တမ်းပိုရှည်စေသည် ရေကူးကန်အပူစုပ်စက်၏။ ၃။...\nကုန်ပစ္စည်းအကြောင်းအရာ: ၁။ အဖြူ၊ အနက် / မီးခိုးရောင်နှင့်အခြားအရောင်များပလတ်စတစ်အခွံအရောင်သည်ရွေးချယ်ခြင်း၊ 2. ကို C အနေနဲ့ကျွန်တော်တို့ရဲ့အထက်မြေပြင်ရေကူးကန်အပူ Pump ပေါ်တွင်သင်၏အမှတ်တံဆိပ်ကိုအသုံးပြုပါ။ (၃) OSB အပူစုပ်စက်သည်ပလပ်စတစ်အခွံကိုအသုံးပြုသည် ဥရောပနိုင်ငံများ။ OEM ဒီဇိုင်း optional ကို။ 4....\nကုန်ပစ္စည်းဖော်ပြချက် : ၁။ ရေကူးကန်အပူစုပ်စက်သည် စာရွက်သတ္တု နှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင်အဖြူရောင်ပလပ်စတစ်အခွံကိုအသုံးပြုသည် shell, ကကမ်းရိုးတန်းဒေသများအတွက်ပိုမိုသင့်လျော်သည်။ ၂။ မြင့်မားသောတိုက်စားခြင်းရေကူးကန်အပူစုပ်စက် PVC shell titanium coil exchanger ။ ၃။ ပလပ်စတစ်ရေကူးကန်အပူစုပ်စက်သည်အပူ ၄၀ ဒီဂရီအထိအပူပေးနိုင်ပြီး ၈...\nကုန်ပစ္စည်းဖော်ပြချက် : ၁။ Wifi ကိုမိုဘိုင်းဖုန်းဖြင့်ရေကူးကန်အပူစုပ်စက်ကိုအဝေးမှထိန်းချုပ်ရန်အသုံးပြုနိုင်သည် ဖုန်းသို့မဟုတ်ကွန်ပျူတာသို့မဟုတ် ipad ။ ဥရောပနိုင်ငံများတွင် 2. ပလတ်စတစ်ခွံရေကူးကန်အပူစုပ်စက်အကြိုက်ဆုံး, အမျိုးမျိုးသောဖက်ရှင် အရောင်များကိုရရှိနိုင်ပါသည်။ ၃။ ရေအပူစုပ်စက်သည်အပူချိန် ၁ မှ ၅...\nကုန်ပစ္စည်းအကြောင်းအရာ: ၁။ လေအပူစုပ်စက်၊ အပူချိန် ၁ မှ ၅ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်ကွာခြားမှု။ 2. လွယ်ကူသောကွန်တိန်နာတင်ဘို့ Pallet ထုပ်ပိုး။ ၃။ CE အသိအမှတ်ပြုအပူပန့်များသည်အပူစွမ်းရည်ကိုကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်ရွေးချယ်ကြသည်။ ၄။ ရေဘေးဒုက္ခသည်များကာကွယ်သည့်ရေကူးကန်အပူစုပ်စက်သည်ကမ်းရိုးတန်းဒေသအတွက်သင့်တော်သည်။...\nထုပ်ပိုး: ပုံး / အထပ်သားအထုပ်\nSupply နိုင်ခြင်း: 3000 SETS/ MONTH\nကုန်ပစ္စည်းဖော်ပြချက် : 1. OSB အပူစုပ်စက် wifi အသိဉာဏ်ထိန်းချုပ်မှု optional ကို။ 2. ရေကူးကန်အပူစုပ်စက်၏တိုက်တေနီယမ် Coil အခွံအပူ Exchanger အတွက် ရှည်လျားသောဝန်ဆောင်မှုဘဝရှိပါတယ်။ ၃။ အပူပေးရုံသာမကအအေးပေးရုံသာမကရေကူးကန်အပူစုပ်စက်သည် သင်နှင့်တွေ့ဆုံ နိုင်သည် ကွဲပြားခြားနားသောလိုအပ်ချက်များ။ 4....\nကုန်ပစ္စည်းဖော်ပြချက် : ၁။ ပလတ်စတစ်ကိုယ်ထည်အတွက်သံချေးမခံခြင်း၊ စိတ်ကြိုက်အရောင်ရွေးချယ်နိုင်ခြင်း ပလပ်စတစ်ရေကူးကန်အပူစုပ်စက် s ကိုကမ်းရိုးတန်းဧရိယာများအတွက် uitable ဖြစ်ပါတယ်။ ၂။ အသေးစားရေကူးကန်အပူစုပ်စက်သည် PVC shell တွင် titanium heat exchanger ကိုအသုံးပြုသည်။ ချေးခြင်း၊ ရေကူးကန်အပူစုပ်စက်ကိုသက်တမ်းရှည်စေပါသည်။...\nကုန်ပစ္စည်းဖော်ပြချက် : 1. စိတ်ကြိုက်ကွဲပြားခြားနားသောပလပ်စတစ်အဖုံး၏ရွေးချယ်နိုင်၊ သံချေးနှင့်ကမ်းရိုးတန်းဒေသအတွက် ပို၍ သင့်တော်သည်။ ၂။ ရေကူးကန်အပူရေစုပ်စက်သည်အထူးသဖြင့်တောက်ပသောပတ်ဝန်းကျင်အတွက် PVC titanium heat exchanger ကိုအသုံးပြုသည်။ 3. အနိမ့်ဆုံးရေအပူချိန် 8 ဒီဂရီဖြစ်ပြီးအမြင့်ဆုံးရေအပူချိန် 40 ဒီဂရီဖြစ်ပါတယ်...\nကုန်ပစ္စည်းဖော်ပြချက် : 1. လွယ်ကူသောကွန်တိန်နာတင်ဘို့ Pallet ထုပ်ပိုး။ ၂။ ရေအပူနှင့်အအေးနှစ်မျိုးလုံး။ ပလပ်စတစ်ရေကူးကန်အပူစုပ်စက် spa / ရေကန်အသုံးပြုရန်သင့်လျော်သည်။ ၃။ စွမ်းအင်ထိရောက်သောချေးနှိမ်နင်းခြင်းရေကူးကန်အပူရေစုပ် PVC shell ကိုအတွက်တိုက်တေနီယမ်အပူလဲလှယ်။ ၄။...\nကုန်ပစ္စည်းဖော်ပြချက် : ၁။ ရေအပူစုပ်စက်သည်အပူချိန် ၁ မှ ၅ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်ကွာခြားနိုင်သည်။ ၂။ PVC shell တွင်မြင့်မားသောစွမ်းဆောင်ရည်ရှိသော titanium heat exchanger လျှပ်စစ်ရေကူးကန်အပူပေးစက် ။ (၃) Perfect Multifunctional OSB Heat Pump သည်အေးပြီးအပူပေးစက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ 4. Wifi...\nကုန်ပစ္စည်းဖော်ပြချက် : 1. ရေကူးရေကန်အပူစုပ်စက်စာရွက်သတ္တုနှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ, အဖြူရောင်ပလပ်စတစ်အခွံကိုအသုံးပြုသည် shell, ကကမ်းရိုးတန်းဒေသများအတွက်ပိုမိုသင့်လျော်သည်။ ၂။ မြင့်မားသောတိုက်စားခြင်းရေကူးကန်အပူစုပ်စက် PVC shell titanium coil exchanger ။ ၃။ ပလပ်စတစ်ရေကူးကန်အပူစုပ်စက်သည်အပူ ၄၀ ဒီဂရီအထိအပူပေးနိုင်ပြီး ၈...\nတရုတ်နိုင်ငံ ပလပ်စတစ်ရေကူးကန်အပူ pump ပေးသွင်း\nဒီနေရာတွင် ပလပ်စတစ်ရေကူးကန်အပူ pump အတွက်ဆက်စပ်ထုတ်ကုန်များရှာတွေ့နိုင်ပါသည်, ငါတို့ မြေပြင်ရေကူးကန်အပူ pump,ပလပ်စတစ်ရေကူးကန်အပူ pump,OSB အပူ pump,Wifi Remote Control အပူပေးစက်,, ၏ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ထုတ်လုပ်သူဖြစ်ကြသည်။ ကျနော်တို့ကနိုင်ငံတကာပို့ကုန်ကုန်ပစ္စည်းဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု, ထုတ်လုပ်မှုနှင့်ရောင်းချမှုအပေါ်အာရုံစူးစိုက်။ ကျနော်တို့တစ်ဦးချင်းစီပို့ကုန်အရည်အချင်းပြည့်ထုတ်ကုန်သေချာစေရန် ပလပ်စတစ်ရေကူးကန်အပူ pump ၏အရည်အသွေးထိန်းချုပ်မှုဖြစ်စဉ်များတိုးတက်ပါပြီ။\nသငျသညျ ပလပ်စတစ်ရေကူးကန်အပူ pump အတွက်ထုတ်ကုန်အကြောင်းကိုပိုမိုသိလိုလျှင်, parameters တွေကို, မော်ဒယ်များ, ပုံများ, စျေးနှုန်းများနှင့် မြေပြင်ရေကူးကန်အပူ pump,ပလပ်စတစ်ရေကူးကန်အပူ pump,OSB အပူ pump,Wifi Remote Control အပူပေးစက်,, အကြောင်းကိုအခြားသတင်းအချက်အလက်များကြည့်ရှုဖို့ထုတ်ကုန်အသေးစိတ်အချက်အလက်ကို click ပါ။\nသငျသညျအုပ်စုတစ်စုသို့မဟုတ်လူတစ်ဦးချင်းစီများမှာမည်သို့ပင်ကျနော်တို့ ပလပ်စတစ်ရေကူးကန်အပူ pump အကြောင်းကိုတိကျမှုနှင့်ပြည့်စုံသောမက်ဆေ့ခ်ျကိုနှင့်အတူသငျသညျပေးအတတျနိုငျဆုံးမည်!\n50 000 BTU ရေကန်အပူ Pump Chiller\nWater Ground အရင်းအမြစ် Scroll Type Heat Pump\nရေပူအတွက် Multi Function Heat Pump\nInflter Heating သည်အင်ဗာတာအပူ pump\nစက်မှုလက်မှုအမြင့် Temp Air ကိုရန်ရေအပူ Pump\n380V စက်မှုရေအပူပေးလေကြောင်းအရင်းအမြစ်အပူ pump\n80kw DC အင်ဗာတာအပူ Pump အပူပြန်လည်ထူထောင်ရေး Chiller\n2019 ထိပ်တန်းအဆင့်သတ်မှတ်ချက် Hvac အပူ Pump Chiller\n17kw Freestanding တပ်ဆင်ခြင်းမြင့်မားသောအပူချိန်အပူစုပ်စက်\nCirculation Pump နှင့်အတူလေအရင်းအမြစ်အပူ pump\nPower Input ဖြင့် OSB Inground Pool Heat Pump\nမြင့်မားသော COP အပူ Pump လေအရင်းအမြစ်ပြည်တွင်း\nHybrid အားလုံးတစ်ခုမှာအပူ Pump\nHigh COP High Temp Pump ပူရောင်းခြင်း\n50kw အပူစွမ်းရည်နှင့်အတူအင်ဗာတာအပူပြန်လည်ထူထောင်ရေး Chiller\nမြေပြင်ရင်းမြစ်အပူ Pump 12kw\nOSB အပူ pump\nWifi Remote Control အပူပေးစက်\nမြေပြင်ရေကူးကန်အပူ pump ပလပ်စတစ်ရေကူးကန်အပူ pump OSB အပူ pump Wifi Remote Control အပူပေးစက် မြေပြင်ရေကန်အပူ pump\nမူပိုင်ခွင့်© 2021 Guangdong Shunde O.S.B. Environmental Technology CO.,LTD. All rights reserved ။


September 2016 ~ လူဗိုလ် ဟူသည် ...\nဒီလိုညနေမှာ သူတို့ရောက်လာရင် ဆိုင်တစ်ခုခုကိုသွားပြီး စားကြသောက်ကြပြီးမှ အိမ်ပြန်တာထုံးစံပါဘဲ\nတစ်ခါတစ်လေ သူ့ရောင်းအားမကောင်းတဲ့အခါတွေမှာတော့ သူ့ရဲ့လက်ကျန်လေပူပေါင်းလေးတွေကို လေထဲကို လွှတ်တင်လေ့ရှိပါတယ်။ ကောင်းကင်ပေါ်သို့ လေပူးပေါင်းလေးတွေ လွင့်တက်သွားတာကိုမြင်ရင်း ကလေးတွေကသဘောကျကာ သူဆီလာဝယ်ကြတဲ့အတွက် ရောင်းအားလည်းပြန်တက်သွားလေ့ရှိတယ်။\nAye Yay·Wednesday, September 28, 2016\nနုိုဘယ်ဆုရ ကမ္ဘာကျော် ရူပဗေဒ ပညာရှင် အဲလ်ဘတ်အိုင်းစတိုင်းက အချိန်တိုင်း အချိန်တိုင်းတွေမှာ တယော ထိုးတဲ့ အချိန်ဟာ သူ့ ဘဝ အတွက် အပျော်ရွှင် ဆုံး အချိန်ဟု ဆိုတယ် ၊၊\nကျွန်တော်ရဲ ဘကြီးက အချိန်အတွက် ဒီလို ဆုံးမဖူးတယ် ၊ လူတစ်ယောက်ဟာ တစ်ရက်တာအတွင်းမှာ ဒီသုံးခုကို ရအောင် တစ်ခု မဟုတ် တစ်ခု အမိဖမ်းနိင်ရမယ်တဲ့ ၊ ၁ . ပညာ ၂. ပိုက်ဆံ ၃ . ကုသိုလ် တစ်ချို့ တွေက ဘာတစ်ခုမှာ မရလိုက်ဘူး ၊ တစ်နှစ်ကျော် သုံးနှစ်ထိ ၊၊ တစ်ချို့ တွေဆို သုံးခုလုံးကို အချိန်တိုင်းလိုလို ပိုင်ဆိုင်ကြတယ် ၊၊ ဗေဒင် ဆရာက သူ့ ပညာနှင့်သူ ဟောစားကာ အခကြေးယူနေတဲ့ အခါမှာ မိမိက အသိဥာဏ်ရင့်တော့ မိန်းမဖြစ်သူ ဗေဒင်သွားတွက်တာကို မပြောရဲပါပဲ ရှိနေတဲ့ အခါမျိုးတွေ့ ဖူးကြမှာပါ ၊၊ လူတွေရဲ့ သဘောက ဘယ်အချိန်မှာ ဘာဖြစ်မှာကို နတ်မျက်စိ ဖြင့် အမြန် သိချင်ကြတယ် မဟုတ်လား ၊၊ အချိန် ညီမျှခြင်း ပိုက်ဆံ ပိုက်ဆံ ညီမျှခြင်း မိန်းမချောချောလှလှ ၊ အိုင်ဖုန်း ခုနှစ် အပေါင်း ၊ အချိန်ညီမျှခြင်း အိမ်ကောင်းကောင်း ၊ မော်ဒယ်သစ် ကားလေး အဲလို သူများနိင်ငံတွေက ဒီဂါထားတွေကို နေ့တိုင်းရွတ်ကြတယ် ၊၊ တကယ်လည်း ဖြစ်လာကြတယ် ၊၊\nSoe Min·Friday, September 16, 2016\nကိုယ်ငယ်ငယ်က တက္ကသိုလ်ဘုန်းနိုင်ရဲ့ ဝတ္ထုတွေဖတ်တဲ့အခါ ဝတ္ထုထဲက ကောင်မလေးက သေသွားတဲ့ ငှက်ကလေးကို မြေကြီးထဲမြှုတ်ပြီး အသုဘအခမ်းအနား လုပ်ပေးတယ် လို့ ဖတ်လိုက်ရပါတယ်။ ကောင်လေးကိုလည်း သူနဲ့အတူတူ အသုဘလိုက်ပို့စေသတဲ့။ ကောင်းရာမွန်ရာ ဘုံဘဝမှာ အေးချမ်းပါစေ လို့လည်း ဆုတောင်းပေးလိုက်သေးတယ်။ အသည်းနုနု အတွေးနုနု နှလုံးသားနုနု အရွယ်တွေ မဟုတ်လား။ စာရေးဆရာကြီးရဲ့ အဖွဲ့အနွဲ့ကလည်း အင်မတန်မှ နုလှယဉ်လှတော့ ကိုယ်တို့လို စာဖတ်ပရိသတ် နုနုငယ်ငယ်ကလေးတွေမှာလည်း ကြွေလုဆတ်ဆတ် တဖြတ်ဖြတ်ခုန် ခံစားကြရပါတယ်လေ။ စာရေးတဲ့သူဆိုတော့ ဘာမဟုတ်တဲ့ ငှက်ကလေးသေတာကိုတောင် သည်လိုပဲ ဇာတ်နာအောင် ပိုပိုဟေသာလုပ်ပြီး အိုဗာတင်းတွေဖျော်ရေးတာပေါ့။ ဟုတ်ဘူးလား။ အပြင်မှာတော့ အချစ်ဝတ္ထုဖတ်တဲ့ အပျံသင်စ အူနူးမကလေးတွေပဲ အိမ်ကခွေးကလေးတွေ သေလည်းငို၊ ကြောင်ကလေးတွေသေလည်းငို၊ အိပ်မက်ထဲမှာ မရှိတဲ့ချစ်သူက ပစ်သွားတယ်ဆိုလည်းငို၊ မျက်ရည်တွေယိုကြလွန်းတယ်ဆိုတာ ဟိုးရှေးရှေး ကိုယ်တို့တွေ ကလေးဘဝမှာပဲ ရှိခဲ့လိမ့်မယ်။ ခုခေတ် ခုအခါ လူငယ်များက အဲ့သလိုမျိုး ဖတ်ကောင်းအောင် အနုအရွ အတုအပတွေနဲ့ ဇာတ်နာအောင် ဖွဲ့နွဲ့ရေးသားတာတွေကို ရင်မခုန်တတ်တော့ဘူးတဲ့။\n" Over Drive နဲ့ Over Speed "\nOver Drive ဆိုတာ အင်ဂျင်နဲ့ဆက်သွယ်ပေးထားတဲ့ ထရန်စမစ်ရှင်းအချိုးတစ်ခုကို ခေါ်တာပါ ။ Over Speed ဆိုတာကတော့သတ်မှတ်တဲ့\nမိုင်နှုန်းတစ်ခုကိုပိုမောင်းမိတဲ့သင့်ကားအမြန်နှုန်းပါပဲ။ ခုနေပြည်တော်အမြန်လမ်းမှာ 100Km ကျော်ခဲ့ရင် Over Speed ပေါ့ ။\nOver Drive ဆိုပြီး ခုခေတ်ပေါ်ကားတွေမှာပါလာတဲ့ အော်တိုဂီယာကျမှစတင်ခေတ်စားလာတာပါ။ မိမိကားကိုလွန်ကဲတဲ့အမြန်နှုန်းတစ်ခုနဲ့မောင်းနေတဲ့ဖြစ်စဉ်လို့လည်းသီးခြားမှတ်ယူနိုင်ပါသေးတယ်။\nစိတ်ကျန်းမာရေးဆရာဝန်တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ သွားပြဖို့လိုနေပြီလား မသိပါဘူး။ လောလောဆယ် မြင်သမျှတွေးသမျှတွေဟာ ကိုယ်သိထားတဲ့ စိတ်ဝေဒနာသည်တွေရဲ့ စရိုက်လက္ခဏာမျိုးတွေဖြစ်နေတယ်။ လမ်းသွားရင်း လူစိမ်းတစ်ယောက်ယောက် အနားကပ်လာရင် “သူ ငါ့ကို သတ်မလို့လား။ ငါ့ဆီက တစ်ခုခု လုမလို့လား” အရင်စတွေးတယ်။ ကိုယ်နဲ့မသိတဲ့သူတစ်ယောက်ယောက်ကို ကိုယ်ဘယ်မှာနေပါတယ် ဘာအလုပ်လုပ်ပါတယ် ရေရေရာရာ မိတ်မဆက်ရဲဘူး။ ကိုယ့်ဆီကအချက်အလက်တွေ လူတကာသိလို့ မဖြစ်ဘူးလို့ စဉ်းစားမိလာတယ်။ သွားရင်းလာရင်း သူ့ဟာသူ ချစ်ကြည်နူးနေတဲ့ တစ်တီတူးစုံတွဲလေးတွေ မြင်ရင်တောင် သိင်္ဂါရရသကို မခံစားရတော့ဘူး။ “ဒီကောင့်ကြည့်ရတာ ဆေးသမားလား မသိပါဘူး။ ဘယ်အချိန် ကောင်မလေးကို ထသတ်မလဲ။ ကောင်မလေးကရော တအောင့်လောက်နေရင် ဓါးနဲ့ထထိုးမှာလား။ အက်ဆစ်နဲ့ကောက်ပက်မှာလား” ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်လာတယ်။ ငယ်ငယ်တုန်းက ကြည့်ခဲ့ဖူးတဲ့ မောင်မောင်မြင့် နဲ့ နွဲ့နွဲ့စန်းကြီးရဲ့ အလွန်မုန်းစရာကောင်းတဲ့ပေါ်လစီဝါဒဖြန့် ဇာတ်လမ်းတိုကလေးရှိတယ်။ “အသည်းတွေတုန်မှာပေါ့။\nဒီတစ်ပတ်တော့ သမီးနှင့်သား မေးထားတဲ့ မေးခွန်းကို\nသတိရလို့ ဆက်ရက်ကလေးတွေအကြောင်း ပြောပြ\nပါမယ်။ ဦးဦးဟာ တတ်နိုင်သရွေ့ ထောင်ထဲမှာ နေခဲ့တဲ့\nအကြောင်းတွေ သားတို့ကို ပြောလေ့မရှိဘူး။ ဒါပေမယ့်\nဒီအကြောင်းကတော့ ထောင်ထဲဖြစ်စဉ်ပါမှ ဖြစ်မှာမို့\nမိမိတို့ ရဲ့ သံသရာ ဝဋ်ဆင်းရဲကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ အတွက် ဝိပဿနာ ကို ကျင့်ကြံ အားထုတ်နေကြတဲ့ ဓမ္မမိတ်ဆွေများအတွင်း ဉာဏ်စဉ်တွေ အတော်ပေါက်မြောက်လာကြတာ တို့ ၊ တစ်ချို့ ပုဂ္ဂိုလ်များဟာလည်း မိမိတို့ စိတ်ချရတဲ့ အနေထားကို ရောက်ရှိသွားကြတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဖြစ်လာကြလို့ စတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် အသီးသီးတွေမှာ တစ်ချို့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေဟာ တရားရှုမှတ်နေတဲ့အချိန် မိမိရဲ့ ဟိုးအယင် အတိတ်ဘဝ ကို ပြန်မြင်တာတွေ ရှိကြပါတယ်။\nကလေးဆိုးတွေဟာ အလိုကြီးပြီး တကိုယ်ကောင်းဆန်ကာ ဆင်ခြင်တုံတရား နည်းပါးပါတယ်။ သူတို့ကို အလိုလိုက်တာဟာ ထိန်းရပိုလွယ်သယောင်ထင် ရပေမဲ့ သူတို့လိုချင်တာဟူသမျှကို ရပါများရင်လည်း အထီးကျန်ဆန် သွားပြီး လောကကို သံသယများလာတတ်ပါတယ်။\nရင်ထဲ မှာ တမျိူးကြီးဗျာ\nဗိုလ်ချုပ်အကြောင်းရေးထားတဲ့ စာအုပ်တွေကိုအတော်များများ ဖတ်ခဲ့ဘူး\nပထမတစ်ခုက သခင်အောင်ဆန်းအဖြစ်နဲ့တက္ကသိုလ်ကထွက်၊ တို့ဗမာအစည်း\nမြန်မာ တိုင်းရင်းသား လူမျိုး (၁၃၅) မျိုး ဆိုတာ ဘာတွေလဲ\nမြန်မာတိုင်းရင်းသားလူမျိုးအဓိက ကတော့ ကချင် ၊ ကယား ၊ ကရင် ၊ ချင်း ၊ ဗမာ ၊ မွန် ၊ ရခိုင် ၊ ရှုမ်း ၊ ဆိုပြီး ( ၈ မျိုး ) ရှိပါတယ် ။\n( ကချင် )မှာ လူမျိုးစု စုစုပေါင်း ၁၂ မျိုး ရှိပါတယ်။\n(၁) ကချင် Kachin(၂) တရုမ်းTaron Taron(၃) ဒလောင် Dalaung(၄) ဂျိန်းဖော Jinghpaw(၅) ဂေါ်ရီ Guari(၆) ခခူ Hkahku(၇) ဒူးလန်း Duleng(၈) မရူ (လော်ဝေါ်) Maru (Lawgore)(9) ရ၀မ် Rawang(၁၀) လရှီ (လချိတ်) Lashi (La Chit)(၁၁) အဇီး Atsi(၁၂) လီဆူး Lisu\nဟိုးရှေးရှေးတုန်းက အင်မတန်ရက်စက်တဲ့ ဓါးပြကြီးတစ်ယောက်က ရွာလေးတရွာကို ဓါးပြ၀င်တိုက်သတဲ့ ၊ ဓါးပြဆိုမှတော့ ဘယ်မေတ္တာတရားရှိမလဲကွယ် ရွာထဲရှိတာ အကုန်သိမ်းကြုံးယူသွားတာပေါ့ ၊ မကြည်ဖြူလို့ မပေးချင်တဲ့သူဆိုရင် သူက ဓါးနဲ့ ပိုင်းပစ်တော့ သူယူသမျှပေးလိုက်ကြရတာပေါ့ ၊ ဒီလိုနဲ့ ရွာကနေ ဓါးပြကြီး ထွက်သွားတော့ သတ္တိရှိပြီး ဇွဲကောင်းတဲ့ အမေအိုကြီးတစ်ယောက်က လူငယ်တွေကို ခေါ်ပြီးပြောသတဲ့ ၊ ကဲလူလေးတို့ရေ ဒီဓါးပြကြီး ဒီလောက်ပစ္စည်းတွေ အများကြီးသယ်ပြီး တယ်ဝေးဝေးတော့သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး သူပင်ပန်းတဲ့အခါ ချခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းလေးများ ဒို့ ပြန်ရအောင် လိုက်ကြရအောင် ခေါ်သတဲ့ ၊\n၂။ ထူးဆန်းတဲ့ လုပ်ငန်းသစ်တွေအတွက် ငွေမြှုပ်တာဟာ ဘယ်တော့မှပြန်မဆပ်မယ့်လူကို ငွေချေးလိုက်တာနဲ့ တူတူပဲ။ ကိုယ် ကိုယ်တိုင်ကစွန့်ဦးတီထွင်သူမဖြစ်နိုင်ရင် လုပ်ငန်းတစ်ခုကိုဦးဆောင်ရှေ့ရွက်မလုပ်နိုင်ရင် သေချာတဲ့ရှိပြီးသား လုပ်ငန်းတစ်မျိုးမျိုးမှာပဲ ငွေထည့်သင့်ပါတယ်။ ကိုယ်နဲ့စိမ်းတဲ့လုပ်ငန်းမျိုးမှာ ဘယ်တော့မှ ငွေမထည့်ပါနဲ့။\nမြန်မာတို့ ရဲ့နှစ်ပေါင်း သန်း ၄၀ ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်းများ\n၁၈၅၉ ခုနှစ် မှာ ချား(စ်)ဒါဝင် က မျိုးစိတ်တို့ ရဲ့ မူလအစ (The origin of Spieces ) ဆိုတဲ့ စာအုတ်ထုတ်ဝေလိုက်တော့ ကမ္ဘာ တစ်ဝှမ်းလုံး ပွတ်လော ရိုက်သွားတော့ တယ် ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အဲဒီစာအုတ်ထဲမှာ .. လူဟာ အဆင့် နိမ့် တဲ့ ကျောရိုး ရှိ သတ္တ၀ါ တစ်မျိုးကနေ သဘ၀ရွှေးချယ်မှု အရ တဖြည်းဖြည်းပြောင်းလဲ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက် လာသူဖြစ်တယ်လို့ ဒါဝင် ကရဲရဲ ကြီးကို ဆိုလိုက်တဲ့ အခါမှာ ရှေးရိုး သမားတွေ ဆတ်ဆတ် ခါသွားတော့တာပဲ ။\nလွမ်းချင်းလည်း ငါ မဆို\nအဲချင်းလည်း ငါ မသီ\n"မျှော်ချင်း "သက်သက် ကဗျာသစ်\nရင်ထဲက ကို ဖြစ်တည်လာ\nဆွေ မြန်မာတို့ထံ စာသဝဏ်။\nငအတစ်ယောက်ကို ငလိမ်တစ်ယောက်တွေ့တော့ ငလိမ်ကပြောတယ်..\n“ငါ့မှာသာ ချိုချဉ်တစ်လုံးရှိရင် နင့်ကိုတကယ်ပေးမှာ”တဲ့။\nငအ တစ်ချက်စဉ်းစားပြီး အိတ်ကပ်ထဲကချိုချဉ်တစ်လုံးကို ငလိမ်လက်ထဲ ထိုးထည့်ပေးလိုက်တယ်။


ကိုယ်ဝန်ဆောင်ပထမသုံးလပတ်တွင်ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခြင်း - လုံခြုံမှုနှင့်အကျိုးသက်ရောက်မှု\nFCHC သည်ကျွန်ုပ်တို့ဆောင်ရွက်ပြီးကြောင်းကြေငြာခြင်းအတွက်ဂုဏ်ယူသည် Telehealth သင်၏ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချစောင့်ရှောက်မှုချိန်းဆိုမှု၏တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ်။ သီဟသူရ သင်၏ဆေးကုသမှုသမိုင်းကိုသင်နှင့်အတူပြန်လည်သုံးသပ်ရန်၊ သင်၏ရွေးချယ်မှုများကိုကျော်။ သင်မေးကောင်းမေးနိုင်သောမည်သည့်မေးခွန်းမဆိုဖြေဆိုရန်သင့်အားလူနာပညာပေးသူများနှင့်တွေ့ဆုံရန်သင့်အားခွင့်ပြုသည် - သင်အဆင်ပြေမည့်အချိန်နှင့်နေရာတွင်! ကျွန်တော်တို့ရဲ့မှာပိုမိုထွက်ရှာပါ Telehealth စာမျက်နှာ.\nအိပ် (၁၅ ပတ်အတွင်း)\nလုပ်ထုံးလုပ်နည်းဆိုင်ရာကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခြင်းကိုလည်းမျှော်လင့်ချက်အားဖြင့်ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခြင်းဟုခေါ်သည် လေဟာနယ် aspiration။ ထိုလုပ်ထုံးလုပ်နည်းကိုယ်နှိုက်သည်များသောအားဖြင့်ငါးမိနစ်မှဆယ်မိနစ်ခန့်သာကြာလေ့ရှိပြီးရုံးတွင်းမီးယပ်အထူးကုဌာနဖြစ်သည်။\nလုပ်ထုံးလုပ်နည်းကိုယ်နှိုက်သည်မိနစ်အနည်းငယ်သာကြာသော်လည်းမှတ်ပုံတင်ခြင်း၊ စာရွက်စာတမ်း၊ ဓာတ်ခွဲခန်းဝန်ဆောင်မှုများနှင့်ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းများအတွက်အချိန်ပိုလိုအပ်သည်။ ကျေးဇူးပြု၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ရုံးခန်းသို့သွားရန်စီစဉ်ပါ 2.5 -3နာရီ သင်၏ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချစောင့်ရှောက်မှုရက်ချိန်းအတွက်။ (အကယ်၍ သင်၏နောက်ဆုံးရာသီရာသီသည်လွန်ခဲ့သော ၁၂ ပတ်ကျော်ကဖြစ်ခဲ့လျှင်ကျွန်ုပ်တို့၏ရုံးခန်းသို့သွားရန်စီစဉ်ပါ ၄ နာရီအထိ။ )\nသင်၏ချိန်းဆိုမှုတွင်သင်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းနှင့်သင်၏ခံစားချက်များနှင့်စိုးရိမ်မှုများကိုဆွေးနွေးရန်သင်၏လူနာပညာပေးသူနှင့်တွေ့ဆုံရန်အခွင့်အရေးရပါလိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ၀ န်ထမ်းများသည်ဤအတွေ့အကြုံ၌လူနာများနှင့်သင်နှင့်အတူပါ ၀ င်နေသူများကိုကူညီရန်နှင့်ကူညီရန်ဤနေရာတွင်ရှိသည်။\nအောက်ဖော်ပြပါဗီဒီယိုတွင် Falls Church Healthcare Centre မှဘုတ်အဖွဲ့မှအသိအမှတ်ပြုမီးယပ်အထူးကုဆရာ ၀ န်တစ် ဦး ဖြစ်သူ Dr.\nဘုရားကျောင်းကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုစင်တာ Falls - Aspiration Abortioncare\nဒီဗီဒီယို Watch YouTube ပေါ်မှာ.\nသင့်အားစာရွက်စာတမ်းအထောက်အကူပြုရန်၊ သင်၏ချိန်းဆိုမှုကိုပြန်လည်စစ်ဆေးရန်နှင့်သင်၏မေးခွန်းများကိုဖြေကြားရန်သင့်အားထောက်ခံသူအဖြစ်တာဝန်ထမ်းဆောင်သည့်စိတ်ရှည်သည့်ပညာပေးသူကိုသင့်အားပေးလိမ့်မည်။ သင်ချိန်းဆိုသည့်အချိန်တွင်သင်၏ sonogram ကိုရရှိလိမ့်မည်၊ ဆေးမှတ်တမ်းကိုပြန်လည်ဆန်းစစ်မည်၊ ၄ င်းသည်သင်၏ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအဖွဲ့နှင့်တွေ့ဆုံရန်နှင့်အနားယူရန်အတွက်အရေးကြီးသောအခွင့်အလမ်းများဖြစ်သည်။\nကိုယ်ဝန်ဖျက်ချလုပ်ထုံးလုပ်နည်းကိုကျွန်ုပ်တို့ဘုတ်အဖွဲ့လက်မှတ်ရဆရာ ၀ န်တစ် ဦး မှလုပ်ဆောင်လိမ့်မည်။ အဆိုပါလုပ်ထုံးလုပ်နည်းကိုယ်နှိုက်ကသာမိနစ်အနည်းငယ်ကြာလေ့ရှိပြီးသန္ဓေသားကို sonogram ဖြင့်မြင်သည်အထိပြုလုပ်လေ့မရှိပါ\nသားအိမ်ခေါင်းကင်ဆာကိုကုသမှုမတိုင်မီကသားအိမ်ခေါင်းကင်ဆာကိုပျော့ပြောင်းစေသော misoprostol ကိုစီမံခန့်ခွဲခြင်းဖြင့်ပြုလုပ်သည်\nဒေသခံမေ့ဆေး (နိုး) သို့မဟုတ် IV သက်သာခြင်း (အိပ်ပျော်) အုပ်ချုပ်သည်\nမြုံဆေးကုသမှုဆိုင်ရာကိရိယာများ၊ ဖြုတ်။ ဆေးခြောက်ကိုယောနိအခေါင်းပေါက်မှတဆင့်၊ သားအိမ်ခေါင်းကင်ဆာအဖွင့်နှင့်သားအိမ်အတွင်းသို့ညင်ညင်သာသာထိုးသွင်းသည်။\nအဆိုပါ cannula သားအိမ်မှကိုယ်ဝန်တစ်သျှူးကိုလုံခြုံစိတ်ချစွာဖယ်ရှားပစ်ရန်လိုအပ်နူးညံ့သိမ်မွေ့စုတ်ယူခြင်းကိုထောက်ပံ့ပေးလိမ့်မယ်တဲ့စက်နှင့်ချိတ်ဆက်နေသည်။ ဤသည်အနည်းငယ်, နှောင့်အယှက်အသံစေနိုင်သည်။\nလုပ်ထုံးလုပ်နည်းအပြီးတွင်ကျွန်ုပ်တို့သည်လူနာ၏ ounge ည့်ခန်းတွင်ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန်အချိန်များစွာပေးသည်။ သင့်အားသင်ကိုယ်တိုင်မည်သို့ဂရုစိုက်ရမည်နှင့်ပြaနာတစ်ခုရှိပါကမည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကိုရေးသားထားသောနှုတ်ဖြင့်ညွှန်ကြားချက်များဖြင့်သင့်အားလွတ်ပေးလိမ့်မည်။\nသငျသညျဆိုရင် မ IV Sedation ရှိရင်နိုးပါလိမ့်မယ် - သင်လုပ်နိုင်သည်:\nTylenol သို့မဟုတ် Motrin ကိုသင်၏ချိန်းဆိုမှုမတိုင်မီမိနစ် ၃၀ ကြာယူပါ။\nအကယ်၍ သင့်တွင် IV Sedation (သင်အိပ်ပျော်လိမ့်မည်) ဖြစ်ပါက -\nကြိုတင်ချိန်းဆိုချက်မတိုင်မီ (၆) နာရီကြို။ မစားမသောက်ရ၊ သွားဖုံးဝါးမစားပါနှင့်။ သင်အစာရှောင်ခြင်းမပြုမီရေကိုသေချာစွာသောက်ပါ။\nကျေးဇူးပြု၍ သင်နှင့်အတူတစ်စုံတစ်ယောက်ကိုသင့်ကိုအိမ်သို့ခေါ်ဆောင်သွားပါ။ သင်အိမ်သို့မမောင်းနိုင်ပါ။\nအနည်းဆုံး ၃-၄ နာရီခန့်တွင်ဗဟိုတွင်ရှိရန်စီစဉ်ပါ။ လူနာခန်း၌သင်မိနစ် ၃၀ ပြန်လည်ကုစားနိုင်သည်။\nလုပ်ထုံးလုပ်နည်းမတိုင်မီ ၄၈ နာရီအကြာတွင်ထိုးခြင်းကိုရှောင်ပါ\nအချို့အမျိုးသမီးများသည်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအပြီးရက်အနည်းငယ်တွင် pad ကိုအသုံးပြုရန်လိုကောင်းလိုလိမ့်မည်။\nသင့်တွင်ပါ ၀ င်သည့် aftercare ညွှန်ကြားချက်များကိုသင့်အားပေးလိမ့်မည် အနည်းဆုံး ၁ ပတ်အဘို့အဘယ်သူမျှလိင်ပိုင်းဆိုင်ရာလှုပ်ရှားမှုမ။\nသင်၏လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအပြီး ၃ ပတ်အကြာတွင်နောက်ဆက်တွဲအခြေအနေကိုဖော်ပြရန် FCHC သို့ဆက်သွယ်ပါ။ သင်ဖုန်းခေါ် ဆို၍ ဖြစ်စေ၊ နောက်ဆက်တွဲပုံစံကိုဖြည့်စွက်။ ဖြစ်စေသင်လုပ်နိုင်သည် https://www.fallschurchhealthcare.com/follow-up .\nကျေးဇူးပြု၍ မှတ်ချက်။ ။ ဖုန်းမခေါ်မီဆီး၌ကိုယ် ၀ န်ဆောင်စစ်ဆေးမှုကိုပြီးဆုံးခြင်းသည်သင်၏သူနာပြုအားသင်၏နောက်ဆက်တွဲစစ်ဆေးမှုကိုအထောက်အကူပြုလိမ့်မည်။\nကျွန်ုပ်တို့အားမိသားစုစီမံကိန်း / မွေးဖွားမှုထိန်းချုပ်ရေးနည်းလမ်းများကိုရှာဖွေလေ့လာရန်သင့်အားကျွန်ုပ်တို့တိုက်တွန်းပါသည်။\nVacuum Aspiration ကို အသုံးပြု၍ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းဆိုင်ရာကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခြင်းနှင့်ပတ်သက်သောထပ်ဆောင်းအချက်အလက်များ\nအမျိုးသားကိုယ်ဝန်ဖျက်ချအဖွဲ့ချုပ် ငါကိုယ်ဝန်ရှိသည် - ရွေးချယ်စရာများကားအဘယ်နည်း။\nအမျိုးသားကိုယ်ဝန်ဖျက်ချအဖွဲ့ချုပ် ပထမသုံးလပတ်ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခြင်း - လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကိုနှိုင်းယှဉ်ခြင်း\nသင်သည်ဤပုံစံ၏ PDF ဖိုင်ကိုဒေသအလိုက်လည်းကူးယူနိုင်သည် ဒီမှာ.\nကြွက်တက်ခြင်း, အစက်အပြောက်နှင့် / သို့မဟုတ်သွေးထွက်မျှော်လင့်ရသည်။\nမမှန်မကန်သွေးထွက်ခြင်းနှင့်အစက်အပြောက် 6-8 ပတ်ကြာဆက်လက်လိမ့်မည်\nသင်၏အွန်လိုင်း / ဖုန်းနောက်ဆက်တွဲအကဲဖြတ်မှုတွင်မြဲနေခြင်းနှင့်သွေးထွက်ခြင်းများကိုဆွေးနွေးပါ\nကိုယ် ၀ န်ရှိ hCG ဟော်မုန်းများသည်တဖြည်းဖြည်းကျဆင်းလာပြီး ၁၀-၁၄ ရက်အတွင်းကိုယ်ဝန်လက္ခဏာများကျဆင်းသွားသည်\nအကယ်၍ သင့်တွင် IV ဆေးသက်သာခြင်းရှိပါကနောက်တစ်နေ့မတိုင်မီကားမောင်းခြင်းမရှိပါ\n၃-၇ ရက်အတွင်းသွေးထွက်လွန်သည်အထိ tampons သို့မဟုတ် menstrual cups မရှိပါ\nဆရာဝန်များက ၇ ရက်ကြာညွှန်ကြားချက်မရှိပါကအင်္ဂါဇာတ်ဆေးများသို့မဟုတ်ဆေးထိုးခြင်းမရှိပါ\nမြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့လွယ်လွယ်ကူကူ recover လုပ်နည်း\nခန္ဓာကိုယ်တွင်းကျခြင်းကို Ibuprofen နှင့်ဆက်ဆံပါ။ ဝမ်းဗိုက်သို့မဟုတ်အနိမ့်ကျောတွင်အအေးထုပ်သို့မဟုတ်အပူ pad ပါကအထောက်အကူပြုသည်\nလေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ခြင်း (အလေးမခြင်း၊ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ခြင်း) သည်သွေးထွက်စေနိုင်သည်၊ ၎င်းသည်ပုံမှန်ဖြစ်သည်\nကိုယ်ဝန်သည်နောက်လာမည့်ကာလမတိုင်မီဖြစ်ပွားနိုင်သည်။ မိသားစုစီမံကိန်းအချက်အလက် www.bedsider.org/methods\nဆီးကိုယ်ဝန် hCG ဟော်မုန်းစစ်ဆေးမှုများသည် ၄ ပတ်မှ ၆ ပတ်အထိအပြုသဘောဆောင်နိုင်သည်။ သက်ဆိုင်ပါကခေါ်ဆိုပါ\npersistent အဖျား - ၁၀၀.၄ နှင့်အထက် ၄ နာရီသို့မဟုတ်ထိုထက်ပိုသောအချိန်များအတွက်\nအလွန်လေးလံသောသွေးထွက်ခြင်း - တစ်နာရီလျှင်နှစ်နာရီတိုင်းတစ်နာရီမစကတ်စုပ်ယူခြင်း\n၂၄ နာရီသို့မဟုတ်ထိုထက်ပိုသောကြာရှည်အန်ခြင်းသို့မဟုတ် ၀ မ်းလျှောခြင်း\n8 ပတ်သို့မဟုတ် persistent ကိုယ်ဝန်လက္ခဏာတွေအားဖြင့်ကာလမ\nအွန်လိုင်း: သွားပါ fellchurchhealthcare.coမီတာ / နောက်ဆက်တွဲ သို့မဟုတ် 703-532-2500 ကိုခေါ်ပါ။\nသင်၏နောက်ဆက်တွဲစစ်ဆေးမှုမတိုင်မှီသင်၌ပေးသောဆီးကိုယ်ဝန် hCG ဟော်မုန်းစစ်ဆေးမှုကိုပြီးစီးပါ