That's so good, right?: အပြုံးလေး (တတိယပိုင်း)\nညနေခင်းလေပြေလေးက ညှင်းသဲ့သဲ့လည်းမဟုတ် အားရှိရှိတိုက်နေခြင်းလည်းမဟုတ်သာမန်တိုက်နေကျပုံစံမျိုးလည်းမဟုတ် တည်ငြိမ် နေသည့် တေးသွားတစ်ပုဒ်လိုခပ်မှန်မှန်လေးတိုက်ခတ်လျှက်ရှိသည်။ လူတွေကလှပသည်ဟု တတွတ်တွတ်ပြောဆိုလေ့ ရြှိကသော ညနေခင်းအလြှကီးသည် ကျွန်တော့်ရင်ထဲတွင်တော့ မတင်မကျကြီးဖြစ်နေသည်။ ကျွန်တော် သည်လိုညနေခင်းမျိုးကို မုန်းသည်။ မုန်း သည်ဆိုသည်ထက် သည်လိုညနေခင်းမျိုးမှ ရရှိလာတတ်သည့်ခံစားချက်မျိုးကြီးကို ရင်မဆိုင်ချင်သည်ဆိုလျှင် ပိုမှန်လိမ့်မည်ထင်သည်။ ညနေခင်းတစ်ခုရောက်တိုင်းဝင်တော့မည့် နေလုံးနီနြီကီး ကို တွေ့ မြင်လိုက်တိုင်း ကျွန်တော့်ရင်ထဲတွင် ရိုက်ခတ်တိုးဝှေ့လာသည့် ခံစားချက်ြကီးကို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် နာမည်မဖော်တတ်သလို အဓိပွါယ်လည်းမသိပါ။ သို့ပေမယ့် ထိုသို့ ထိုညနေခင်းတွေကတော့ ကျွန်တော့်ကို ကောင်းကောင်းညင်းပန်းနှိက်စက်နေကြသည်ပဲ။\nစောစောက ခပ်မှန်မှန်လေးတိုက်ခတ်လျှက်ရှိသော လေကနည်းနည်းပြင်းလာကာ အနားရှိ ဗန်ဒါပင်ြကီးကို တွန်းတိုက်တိးု ဝှေ့လိုက် လေသည်။ ထိုအခါဗန်ဒါပင်ြကီးသည် တစ်ချက်လေးဘေးသို့ယိုင်ထိုးသွားကာ သစ်ရွက်ခြောက်တစ်ချို့ မြေကြီးပေါ်ကို ခါချလိုက်သလို လေနှင့်တလွင့်လွင့်ကြွေကျလာသည်။ ထိုသစ်ရွက်ကြွေလေးတွေသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ နူးညံညင်သာစွာ ကျဆင်းလာကြပြီး မြေကြီး မျက်နှာပြင်နှင့် ထိခါနီး မှ ပင့်သက်ပွေ့လေတစ်ချက်ကြောင့် မွကနဲ လေထဲသို့ပြန်တက်သွားပြန်သည်။ ထိုလေကြမ်းတစ်ချို့ကြောင့် ကျွန်တော့်ဆံပင်တစ်ချို့ပင်ပုံစံပျက်ချင်သွားသည်။ ကျွန်တော် နဖူးထက်မှဝဲကျလာသော ဆံပင်စတွေကို သပ်တင်လိုက်သည်။\nညနေသုံးနာရီထိုးတော့မည်။ ခဏနေလျှင် ကျောင်းသွားနေသည့် ကျောင်းသားတွေအဆောင်ကိုပြန်လာ ကြတော့မည်။စာသင်ခန်းထဲတွင် တစ်ယောက်ထဲပျင်းရိစွာ ထိုင်နေရင်းမှကျွန်တော် တစ်ချက်သန်းဝေလိုက်ရင်း အကြောဆန့်ကာ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး ပုဆိုးကို ဟန်ပါပါပြင်ဝတ်လိုက်သည်။ ဖရက်ရှာတွေကျောင်းဆင်းလာပါကရက်ပီတာတွေနှင့်ပေါင်းကာစာသင်ရတော့မည်။ ကျွန်တော်တော့မဟုတ် Physic ဆရာမတစ်ယောက်၏အချိန်ြဖစ်သည်။ လက်မှလက်ပတ်နာရီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်းအပြင်ဖက်တွင် ခြင်းခတ်နေသည့် ရက်ပီတာကျောင်းသားတွေကို ခေါ်ရန်ဆုံးဖြတ်လိုက၏် ။\n”ဆရာလေးရေ ဆရာလေး လုပ်ပါဦးဆရာလေး ကျွန်တော့်ကို ဒီဆရာမက မတရားအနိုင်ကျင့်နေတယ်”\nစာသင်ခန်းအပေါက်ဝအရောက် ရုတ်တရက်ပြေးဝင်လာသော ဇင်မင်းသူကြောင့်ကျွန်တော်ပင်လန့်သွားသည်။သူ့ လက်ထဲတွင်လည်း ခြင်းလုံးတစ်လုံးကို ကိုင်ထားသေးသည်။ ဇင်မင်းသူ၏ နောက်တွင်တော့ ဂိုက်ဆရာမလေးက သစ်သားပေတံကို ကိုင်ပြီး အူယားဖားယား ဖြင့်ပြေးလိုက်လာသည်။\n”ဘာတွေဖြစ်လာတာလည်းကွာ ဖြေးဖြေးသက်သာပြောစမ်း ပါ ”\n”အဲ့…………..အဲ့ …..အဲ့ဒီဆရာမပေါ့ဆရာလေးရာ ကျွန်တော့်ဖာသာကျွန်တော် ခြင်းခတ်နေတာကို ဇင်မင်းသူတဲ့ နေပူထဲမှာ ခြင်းမခတ်နဲ့တဲ့ အသားတွေမဲကုန်လိမ့်မယ်တဲ့ သူနဲ့ဘာဆိုင်တာကျနေတာပဲ နော်ဆရာလေး”\n”အမယ်လေးတော် ယောက်ျားလေးဖြစ်ပြီး စကားကို ဗလောင်းဗလဲနဲ့ နေပူထဲမှာ ခြင်းမခတ်ဖို့ပြောတာ နင့်ကိုစေတနာနဲ့ ပြောတာဟဲ့။ စာသင်ချိန်နီးနေလို့ အတန်း ထဲဝင်ခိုင်းတာ ကျတော့ ငါ့ကိုဖုတ်လေတဲ့ငါးပိ ရှိတယ်လို့ တောင်မထင်ဘူး။ နင်တို့ယောကျာ်းလေးတွေက ပြောရဆိုရသိပ်ခက်တာပဲ ပါးစပ်နဲ့ ပြောရင် နားမထောင်ချင်ဘူး ပေတံနဲ့ပြောမှ နားထောင်ြကတာလေ”\n”ကဲပါ ဆရာမကြီးရယ် ဆရာမကြီးကလည်း စိတ်ြကီးပဲ ဒေါသလေးဘာလေးလျှော့ပါဦး ဒေါသများရင် အပူတွေများလာမယ် အပူတွေ များလာရင် လူကိုလောင်မြိုက်လာမယ်။ နောက်ပြီးတော့ ရုပ်ကြီးကလည်းအဖွားကြီးလို အိုစာလာပြီး မျက်နှာမှာ တပ်ထားတဲ့ မျက်မှန်က ပါဝါတွေ ဒီဂရီတွေ တိုးလာလိမ့်မယ်။ စိတ်လျှော့နော် ”\nကျွန်တော့် စကားဆုံးတော့ သူမကကျွန်တော့်ကို မျက်စောင်း ထိုးသည်။ မျက်စောင်းကတော်တော်မကြည်သည့်မျက်စောင်း။ ကျွန်တော့်ကို အရှေ့မှကာပြီး အနောက်တွင် ပုန်းနေသည့်ဇင်မင်းသူက ခေါင်းလေးပြူကြည့်ကာ သူမကိုပြောင်ချော်ချော် လုပ်ပြနေသည်။ သူမကထိုအဖြစ်ကို ကြည့်ကာ မရိုးမရြွဖင့် ကြိတ်မနိုင်ခဲမရဖြစ်နေသည်။ ဇင်မင်းသူကို ရိုက်လည်းရိုက်ချင်သည် ကျွန်တော်က ရှေ့က ကာဆီး ကာဆီးလုပ်နေသဖြင့် သူမမှာ အခက်တွေ့နေသည်။\n”ပြောလိုက်ရင် အမြဲတမ်းသူ့တပည့်တွေ ဖက်ကပဲ ချစ်ရဲအောင် ချစ်ရဲအောင် နင်လည်းဆရာဖြစ်နေလို့သာရယ် သူတို့တွေနဲ့ အတူတူပဲ။ ဆရာကော တပည့်ကော မျောက်တွေကျနေတာပဲ။အမြဲတမ်း တပူးပူးတတွဲတွဲနဲ့ နင့်ကို ဘောဒ်ါအုပ်နဲ့ကိုတိုင်ဦး မယ် ကြည့်နေ”\n”အလို မယ်မင်းကြီးမရယ် မြှားဦးကကျွန်တော့်ဖက်ကို လှည့်လာပါရောလား ခင်ဗျားလေးကလည်းဆရာမဆြိုပီး အိနြေ္ဒလေးသိက္ခာ လေးနဲ့နေမှပေါ့။ ဘယ်နှယ့် ကျောင်းသားတွေနဲ့ တရုန်းရုန်းတ၀ုန်းဝုန်းပြေးလိုက်လွှားလိုက်လုပေ် နရင် ခင်ဗျားလေးကို ဘယ်သူက ကြောက်တော့မှာ လဲ။ ကျောင်း သားတွေ မလေးစားတာလည်းမမြင်နဲ့လေ ပုံစံက………..”\n”ချစ်ရဲအောင် နင်နော် ……….နေဦးနင့်ကို အန်တီနဲ့ကိုတိုင်မယ် ဒီကပြန်ရင်နင့်အိမ်ကို ၀င်ဦးမယ်။ သူများသားသမီးကို မိုချိုးမျှစ်ချိုး ပြောပါတယ်လို့။”\n”တိုင်ပေါ့ကွာ တိုင် တိုင် တိုင် …………………..”\n”တိုင်မယ် တိုင်မယ်……….ဟွန်း …………………..”\nထို့နောက်သူမ ဆောငြ့်ကီးအောငြ့်ကီးဖြင့် မျက်နှာ ကြီးစူပုတ်လျှက် မကျေနပ်မှုများစွာ မြိုသိပ်ကာကျွန်တော့်ရှေ့ မှ ထွက်သွားသည်။ တော်တော်မလွယ်သည့် မိန်းကလေးပါ။ သူမနှင့်ကျွန်တော်က ကျောင်းတက်စဉ်ကတည်းက ရင်းနီးခဲ့ကြသည်ဆိုတော့ သူမအကြောင်း ကျွန်တော်ကောင်းကောင်းသိနေသည်။ သူမထွက်သွားတော့ အနောက်မှဇင်မင်းသူက ကျွန်တော့်ကို သိုင်းဖက်ကာ …..\n” ဒါမှတို့ဆရာလေးကွ ဟား ဟား အဒဲ့ါကြောင့် ဆရာလေးကို ချစ်တာ”\nအရှေ့မှ ခပ်လှမ်းလှမ်းကို မရောက်သေးသည့် သူမက ကြားသွားသည်ထင်သည်။ ရုတ်တရက်ခြေလှမ်းတွေကို ဆောင့်ရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ကိုကြည့်ကာ မဲ့ကာရွဲ့ ကာဖြင့် ပြောသည်။\n”ဆရာတပည့်နှစ်ယောက် လိုက်လည်းလိုက်တယ် လင်မယားတွေကျနေတာပဲ ”တဲ့။ သူမကတော့ မည်သို့ သောရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်မသိပါ။ ကျွန်တော့်ရင်ထဲတွင်တော့ ရှတတကြီးဖြစ်သွားသည်။ ဇင်မင်းသူ ကြိုကည့်လိုက်တော့ ကျွန်တော့်ကို ပြုံးလျှက် မျက်ခုးံ ပငြ့်ပသည်။သူလည်းဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူးဆိုသော ပုံစြံဖစ်သည်။ သူ့ကြိုကည့်ရသည်မှာ ထိုသို့ပြောသွားသည်ကို ကျေနပ်နေ သည့် ဟန်ပါပင်။ ဒီကောင်လေး ငါ့အပေါ်မှာ မရိုးတော့ဘူးထင်တယ် ဟူး……………………။\nစာသင်ချိန်ရောက်သောအခါ ဆရာမရောက်လာသည်။ ထို့နောက် ကျောင်းဆင်းလာသော ကျောင်းသူကျောင်းသားတွေနှင့် အပြင်ဖြေ သမားတွေကို ရောကာ စာသင်လေတော့သည်။ ကျွန်တော်ကတော့အားနေသောကြောင့် ဘေးနားကနေထိုင်နေရင်း ကျောင်းသားတွေ စာသင်နေသည်ကိုငေးမောနေမိသည်။ ခဏနေတော့ အိမ်သာတက်ချင်လာ သလိုလိုဖြစ်လာသဖြင့် အိမ်သာရှိသည့် အဆောင် နောက်ဖေးပေါက်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ အဆောင်၏ယောကျာ်လေး အိမ်သာသည်တစ်လုံးတည်းသာရှိသည်။အဆောင်တွင်ကျောင်းသား နည်းသောကြောင့် အိမ်သာတစ်လုံးဖြင့်သာလုံလောက်ပါသည်။ ယောကျာ်းလေး အိပ်ဆောင်ကိုပတ်ကာ အဆောင်နောက်ဖေးသို့ ကျွန်တော်လျှောက်လာခဲ့သည်။ ထမင်းစားဆောင်ဘေးရှိ ထင်းပြုံကီးကို အနည်းငယ်ကျော်လိုက်သောအခါအိမ်သာနားသို့ ရောက်လာ သည်။\nကျွန်တော်အိမ်သာနားသို့ တစ်ဖြေးဖြေးလျှောက်လာခဲ့သည်။ အိမ်သာနားသို့ရောက်သောအခါ အိမ်သာနံဘေးရှိ အထက်လေပေါက်မှ မီးခိုးငွေ့တစ်ချို့ကိုတွေ့ လိုက်ရသဖြင့်ခြေလှမ်းတွေတုန့်ဆိုင်းသွားသည်။ ထို့ နောက်မျက်မှော င်ကျူံ့ ကာ စဉ်းစားကြည့်သည်။ အိမ်သာတံခါးကိုကြည့်လိုက်တော့ လော့ချမထားပါ စေ့ရုံသာစေ့ထားသည်။ ကျွန်တြော်ကည့်ရင်းသဘောပေါက်သွားသည်။ ကျောင်းသား တစ်ယောက် ဆေးလိပ်ခိုးသောက်နေတာ ဖြစ်ရမည်။ ခြေသံကိုလုံနိုင်သမျှလုံအောင် လျှောက်လာရင်း အိမ်သာအနားနားသို့ အသာ ကပ်လိုက်သည်။ သူခိးု ဖမ်းရသလိုနည်းနည်းတော့ ရင်ခုန်စရာကောင်းနေသည်။ ဘာရယ်မဟုတ်ပဲ ရယ်ချင်လာသဖြင့် ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းမျိုသိပ်ထားလိုက်သည်။ ထို့ နောက် အသက်ကို မှန်မှန်ရှုကာ ခေတ္တမျှငြိမ်နေလိုက်ပြီး စေ့ထားသော တံခါးကို အသာလေး လက်ြဖင့်ကိုင် ကာ ဆောင့်တွန်းထည့်လိုက၏် ။\n”ကျွ…ီ …………………၀ုန်း …………………………………..”\n”ဟို………ဟိုဒင်း………..ဆေး…အဲ့ သေးပေါက်မလို့လေ ဆရာလေးရဲ့။ ဘာဖြစ်လို့ အိမ်သာတံခါးကို မပြောမဆိုနဲ့ ဖွင့်လိုက်တာတုန်းဗျ။ လန့်သွားတာပဲ ဟူး …………..”\nကျွန်တော်သူ့ကို မျက်လုံးဖြင့် တစ်ချက် စေ့စေ့စပ်စပ်ြကည့်လိုက်သည်။ လက်တစ်ဖက်ကအနောက်သို့ ဖွက်ထားပြီး မျက်လုံးမှာ မလုံမလြဲဖင့် ကျီးကန်းတောင်းမှောက်ဟြိုကည့်သည်ြကည့်လုပ်နေသည်။ အခုမှသေချာကြည့်မိသည် သူဘောင်းဘီကိုဇစ်ဖွင့်ထားသည်။ ဘောင်းဘီကြယ်သီးကိုဖြုတ်ထားပြီး ဇစ်ကတစ်ဝက်ခန့်လျှောနေသည်။ ဘာတွေများလုပ်နေသည်မသိပါ။ ကျွန်တော့်မျက်လုံးတွေကို အကြည့်လွှဲလိုက်၏။\n”ဇင်မင်းသူ မင်းအနောက်က လက်ထဲက ဘာလဲ ငါ့ကြိုပ မင်းအိမ်သာထဲမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲဆိုတာငါသိတယ်နော်”\nသူ့မျက်နှာ က အပြစ်လုပ်မြိပီး မကျေနပ်သည့်ကလေးတစ်ယောက်လို မျက်လွှာချထားပြီး တွန့်ဆုတ်တွန့် ဆုတ်ဖြင့် အနောက် တွင်ဖွက်ထားသည့် မီးသေနေသည့် ဆေးလိပ်တိုကိုကျွန်တော့်ကိုပေးသည်။\n”ဇင်မင်းသူရာ ဆေးလိပ်တွေတော့ မသောက်ပါနဲ့ကွာ။ ဒါလက်တည့်စမ်းရမယ့် အရာမဟုတ်ဘူးကွ။ ဆေးလိပ်ကြောင့်လူတွေ ဘယ်လောက်ဒုက္ခရောက်နေကြရလဲ မင်းသိလား။ ဆေးလိပ်ထဲမှာလူကိုကျန်းမာရေး ထိခိုက်စေတဲ့ဓာတ်ပစ္စည်းတွေ ဘယ်နှစ်မျိုး တောင်ပါတယ်ထင်နေသလဲ။ ”\n”ဆရာလေးရယ် ကျွန်တော်နောက်ကို မသောက်တော့ပါဘူး ဘောဒ်ါအုပ်နဲ့တော့ မတိုင်ပါနဲ့ဗျာနော်။ မကောင်းမှန်းတော့ ကျွန်တော်သိပါတယ် ဒါပေမယ့် ဟ…ို …..ကျွန်တော် စိတ်……….”\n”ကဲပါကွာ မင်းဆင်ခြေဆင်လက်တွေကို နောက်မှပေးတော့ စာသင်နေတုန်းကြီးကို နောက်ကိုဒါမျိုးမလုပ်နဲ့ မြန်မြန်သွားတော့။ ဟိုမှာ ဆရာမသင်နေတာ ဘာမှန်းမသိလိုက်ပဲနေလိမ့်မယ်”\n”ဆရာလေး ဘော်ဒါအုပ်နဲ့ တိုင်မှာ လား”\n”မတိုင်ပါဘူး မင်းသာ နောက်ကိုထပ်မသောက်နဲ့တော့။ မင်းငါ့စကားကို နားထောင်မယ်မဟုတ်လား”\nသည်တော့ သူ့ မျက်နှာလေးပြုံးလာသည်။ ထို့နောက် အပြင်ဖက်ကို လူရိပ်လူခြေခဏလှမ်းကြည့်လိုက်ြပီး အိမ်သာတံခါးကို ဆွဲစေ့လိုက်ကာ လော့ချလိုက်၏။\nသူကျွန်တော်မေးတာကို မဖြေပါ အပြုံးဖြင့်သာ တုန့်ပြန်သည်။ ထို့နောက် သူ့ဘောင်းဘီ အိတ်ကပ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုထုတ်လာပြီး ကျွန်တော့်ကို ပေးသည်။\n”ဘာကြီးတုန်း ဆေးလိပ်လား။ ဘာလဲငါ့ကိုပါဆေးလိပ်သောက်ဖို့ စည်းရုံးမလို့လား”\n”မဟုတ်ပါဘူး ဆရာလေးရယ် သေချာကြည့် ဟောဒီမှာ ………………………”\nသူစက္ကူဘူးလေးကိုဖွင့်လိုက်ပြီး အထဲမှ ပစ္စည်းကို ကျွန်တော့်ကိုထုတ်ပေးသည်။ သည်တစ်ခါလည်းဘာတွေထပ်ပေးဦးမည် မသိပါ။ အထဲမှာ ပစ္စည်းထွက်လာသောအခါ ကျွန်တော်ရယ်ချင်သွားသည်။ ကလေးတွေ စားသည့် lollipop ချိုချဉ်လေး……………\n“ဒါကျွန်တော့်ကို ဘောဒ်ါအုပ်နဲ့မတိုင်လို့ ဆရာလေးကိုကျွေးတာ လဘ်ထိုးတာ မဟုတ်ဘူး နော်။ ဟဲ ဟဲ ဟဲ။”\nကျွန်တော် သူပေးသည့် lollipop လေးကို စေ့စပ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ အလယ်တွင် အနီရောင်အရစ်လေးပါရှိပြီး အစိမ်းရောင် အပြာရောင်တွေကို ဘေးမှ စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဌာ န်ပတ်ပြီးဆေးချယ်ထားသည်။\n”ကလေးကလားကွာငါက ဒီအသကဒ်ီအရွယ်ရောက်မှ လော်လီပေါ့ စားရဦးမှာ လား”\n”ဆရာလေးကလည်း ဒါရိုးရိုး lollipop မဟုတ်ဘူးဗျ အင်္ဂလန်ကလာတဲ့ lollipop ။ မြန်မာပြည်မှာမရောင်းဘူးဗျ။ ကျွန်တော့်အမကို ကြိုက်နေတဲ့ ငနဲက လက်ဆောင်လာပေးသွားတာ။ ပြီးရင် အိမ်မှာ salmon ငါးတွေရှိသေးတယ်။ ဘရာဇီးလ် latte coffeeလည်းရှိတယ်။ ဒီလိုလုပ် မနက်ဖြန်နေ့လည်ကျရင် နေ့လည်စာကို ဆရာလေးကျွန်တော့် အိမ်မှာ လိုက်စားပါလား။ ဆရာလေးကိုကျွေးချင်လို့ပါ။”\n”မင်းငါ့ကြိုကွားနေတာလား ဒါမှမဟုတ် ဖားနေတာလား”\n”ဟား ဟား ဖားတာမဟုတ်ပါဘူး ဆရာလေးကို ကျွန်တော်က စေတနာရှိလို့။ ကျန်တဲ့သူတွေဆို\nတောင်းစားရင်တောင်မကျွေးဘူး။ လိုက်ခဲ့ပါဗျာ နော် လိုက်ခဲ့မယ်မဟုတ်လား”\n”အေးပါ လိုက်ခဲ့ပါ့မယ် ဒါနဲ့ မင်း ………………….”\nကျွန်တော် သူ့ ဘောင်းဘီ ဇစ်မတတ်ရသေးသည်ကို ကြည့်ပြီး တစ်ချက်ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ကို မျက်လုံးဖြင့် မေးငေါ့ပြသလို စိုက်ကြည့်ပြလိုက်သည်။\n”ဟာ…………….ဆရာလေး ကျွန်တော့်ကို ခိုးကြည့်နေတာလား။ ကျွန်တော်တောင် မေ့နေတာတော်သေးတယ် ဒီအတိုင်းကြီး ထွက်သွားတော့ မလို့ ဟီးဟီး ”\n”ကြည့်လည်းလုပ်ဦး အပြင်ရောက်မှ အရှက်ကွဲနေဦးမယ်။ ကဲအိမ်သာထဲမှာအကြာကြီးနေလို့ မကောင်းဘူး သွားရအောင်။ တြော်ကာ တစ်ယောက်ယောက်ြမင်သွားရင်တစ်မျိုးထင်နေဦးမယ်။”\nကျွန်တော့်စကားဆုံးတော့ သူဘောင်းဘီကိုမကာ ဇစ်ကဆွဲတင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တစ်ခုခုကိုသတိရသွားဟန်ဖြင့် မတင်ထားသွားဇစ် ကြိုပန်ဆွဲချလိုက်ြပန်သည်။\n”ဆရာလေး ဒီမှာကြည့် ဆရာလေးနဲ့ ဆင်တူဘောင်းဘီလေးလေ အခုကျွန်တော်ဝတ်ထားတယ်”\nကျွန်တော်သူပြသည့်နေရာကို ကြညလ့်ိုက်မိသည်။ ဘောင်း ဘီလေးက ကျွန်တော့်ကိုပေးသည့်ဘောင်းဘီလေးနှင့် ပုံစံတူဖြစ်ြပီး အရောင်တော့ကွဲသည်။ မျှြော့ကိုး ရှုံ့ရှုံ့လေးအောက်တွင် ကြောင်ရုပ်နှာ ခေါင်းလေးကို တွေ့ရသည်။ ထိုအထက်တွင်တော့ တင်းရင်း နေသည့် သူရဲ့ပေါင်တံသားလေးကိုအတွင်းခံနှင့်ထပ်လျှက်တွေ့နေရသည်။ ထို့ထက်နည်းနည်း အထက်တွင်တော့ ပြောင်ချောနေသော ဗိုက်သားပြင်နှင့် ချက်အောက်ရှိ စီတန်းနေသောမွှေးညှင်းလေးတွေကိုအသည်းယားဖွယ်ရာ မြင်နေရသည်။ ကျွန်တော် တံတွေးတစ်ချက် သူမမြင်အောင် မျိုချလိုက်သည်။ကျွန်တော့်မှာ ဒုက္ခငရဲတွင်းထဲ ရောက်နေသူတစ်ယောက်ပမာ နေရထိုင်ရခက်နေသည်။ သူကျွန်တော့်ကို ဘာသဘောနှင့် ဒီလိုလုပ်ပြနေရပါသနည်။ သဘောရိုးနဲ့လား ဒါမှမဟုတ် တမင်သက်သက်လုပ်ပြနေသည်လား။ ဒီကောင်လေးတော့ မလွယ်ပါ ဆရာကို အိနြေ္ဒပျက်အောင်လုပ်နေသည်။\n”ရပြီ ရပြီ ဒီထက်တော့ အောက်ဆက်မလျှောပါနဲ့တော့ မဖွယ်မရာတွေ တွေ့နေရတော့မယ် ”\n”ဖွယ်ဖွယ်ရာရာ ရှိပါတယ် ဆရာလေးရဲ့။ ကြည့်မလား ကျွန်တြော်ပမယ”်\nကျွန်တော်မျက်နှာ ကို သူ့ရှေ့မှ လွှဲလိုက်ပြီး တစ်ဖက်သို့လှည့်လိုက၏် ။ မဖြစ်တော့ ဒီအထဲမှာဆက်နေလျှင် မဖြစ်သင့်တာတွေ ဖြစ်ကုန်တော့မည်။ ကျွန်တော် ကလည်းထိုကိစ္စမျိုးကိုအလွန်အရှက်အကြောက်ြကီးသည်။ အဲ……….မကြိုက်ဖူးလား ဆိုတော့ လည်းမဟုတ်၊ကြိုက်တြော့ကိုက်သည်။ သို့ ပေမယ့် ယခုကဲ့သို့ အခြေနေနှင့် အချိန်ခါမျိုးမှာ တော့ မဖြစ်သင့်ဘူးဟုယူဆသည်။ ထို့ ကြောင့် မိမိစိတ်ကို တက်နိုင်သမျှ ထိန်းထားရမည်။\n”ခဏနေဆရာမ အချိန်ပြီးတော့မယ် မြန်မြန်သွားတော့။ ငါစာအုပ်တွေစစ်စရာရှိသေးတယ်”\n”ဟား ဟား ဆရာလေး ရှက်သွားပြီ။ အလကားစတာပါဗျာ”\nပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူကျွန်တော့်နားသို့ ကပ်လာသည်။ ထို့နောက် ကျွန်တော့်ကို တစ်ချက်မျှစောင်းငဲ့ကြည့်ပြီး အိမ်သာတံခါးကို ဖွင့်ကာ ထွက်သွားသည်။ ကျွန်တော်တစ်ယောက်ထဲအိမ်သာထဲတွင်ကျန်ခဲ့၏။ လက်ထဲမှ သူပေးခဲ့သည် တုတ်ထိုးချိုချဉ်ခေါ် lollipop လေးကို ကြည့်ရင်းဟက်ဟက်ပက်ပက်ပြုံးလိုက်မိသည်။\nတိမ်တိုက်တွေ ငိုတဲ့အခါ …….ညနေခင်းတွေ ရှိုက်တဲ့အခါ…………….\nကျွန်တောရ့် င်ထဲ အနာရှိုနတ် က်ကာ နှလုံးသားမှာ သွေးစိမ်းရှင်ရှင်တွေ……ပန်းထွက်လာသည်\nအချိုသတ်ထားတဲ့ ဝေဒနာတစ်ခုကို စားသုံးမိတဲ့ အချိန်မှာ တော့\nကျွန်တော်ဟာ အချစ်ရဲ့လက်ပါးစေ ဖြစ်မှန်းမသြိဖစ်နေတယ်ဆိုတာကို\nဒီနေ့ ကျွန်တော် ရေမိုးချိုးပြီးသည်နှင့် သေတ္တာ ထဲမှ စိတ်တိုင်းကျ အ၀တ်စားတစ်စုံကို ရွေးချယ်ရင်းအချိန်နည်းနည်း လင့်သွားသည်။ အ၀တ်စားက တစ်ကယ်တန်းဝတ်မည်ဆိုမှ စိတ်နှင့်ကိုယ်နှင့်မကပ်သည့် အ၀တ်စားတွေသာ တွေ့ နေရသည်။ နောက်ဆုံး အကောင်းဆုံးနှင့် စိတ်အကပ်ဆုံးတစ်စုံအဖြစ် ချည်ဆွဲသား င်္အကျီလည်ဝိုင်းကလေးကို ၀တ်ပြီး အပေါ်မှ လက်ရှည်အကွက်တစ်ထည်\nကိုထပ်လိုက်သည်။ မှန်ထဲတွင်တော့ ကျွန်တော့်ကို ကျွန်တြော်မင်နေရသည်မှာ သိပ်တော့ အံဝင်ဂွင်ကျမဖြစ်ချင်သေး။ သို့ ပေမယ့် အချိန်ကနောက်ကျနေပြီမို့ ထွေထွေထူးထူး ပြန်ပြင်မနေတော့ပဲအပြင်ဖက်တွင် လှန်းထားသည့် ခြောက်ကာစ ဂျင်းဘောင်း ဘီတစ်ထည်ကို ကောက်စွပ်ပြီးအိမ်မှထွက်လာခဲ့သည်။\nလောလော လောလောဖြင့်ထွက်လာခဲ့သဖြင့် လက်ပတ်နာရီပတ်လာဖို့လည်းမေ့သွားသည်။စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားသည့် ဖုန်းကိုလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင်မေ့ခဲ့သည်။လက်တစ်ဝက်ရောက်မှ သတိရသဖြင့် ဆိုင်ကယ်ကို နောက်ြပန်လှည့်မနေတော့ပဲ အရှေ့ကိုသာ\nဦးတည်ပြီးမောင်းလာခဲ့သည်။ နေကခြစ်ခြစ်တောက် ပူနေသဖြင့် ကျွန်တော် ချွေးတြွေပန်ချင်လာသည်။၀တ်လာသည်က ဂျင်းဘောင်း ဘီ င်္အကျီကလည်းနှစ်ထပ်။ မတက်နိုင်။ နေပူမှာ ကြောက်လျှင်တော့သည်လောက်တော့ခံရပေဦးတော့မည်။ ကားတွေ ဆိုင်ကယ်တွေ တ၀ီးဝီးဖြင့် ရှုပ်ရှုက်ခတ်နေသည့်လမ်းမကြီးပေါ်တွင် သတိထားရင်း ဆိုင်ကယ်ကို ထိန်းမောင်း လာခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင်တော့\nလူတွေရှုပ်ထွေးများပြားနေခြင်းက မျက်စိနောက်စရာကောင်း လောက်အောင် စိတ်ရှုပ်စေသည်။အတန်ငယ် ကြာမောင်းလာခြဲ့ပီးနောက် လမ်းချိုးတစ်ခုထဲသို့ ကွေ့ဝင်လိုက်သည်။ ထို့နောက်ဆိုင်ကယ်ကို စက်သက်လိုက်ကာ ခြံဝန်းတံခါးရှိ ချိတ်ထားသော ဆိုင်းဘုတ်ကို\nမေးသိုင်းကြိုးကိုဖြုတ်လိုက်ပြီး ဆိုင်ကယ်ဦးထုပ်ကို ချွတ်လိုက်ကာ အိမ်လေးကိုတစ်ချက်မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အိမ်လေး၏ ပုံစံနှင့်ူlandscape ကြိုကည့်ရသည်မှာ တော်တော်လေး ကိုစိတ်ကူးယဉ်ဆန်ပြီး romantic ဖြစ်လွန်းသည်။ ဤအိမ်လေးကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်\nငွေကြေးအသင့်အတင့် ချမ်း သာသည့် မိသားစုတစ်ခုနေထိုင်နေသည်ကို မပြောပဲနှင့်သိနိုင်သည်။ ကျွန်တော် ဆိုင်ကယ်ကို ဒေါက်ထောက်ထားလိုက်ပြီး ခြံတံခါးနားသို့ ကပ်သွားကာ လူခေါ်ဘဲလ်ကိုနှိပ်ြပီးခေါ်လိုက်သည်။\nခဏကြာတော့ အိမ်တံခါးမကြီး ပွင့်လာပြီး အတွင်းမှ quarterဘောင်းဘီ အတိုနှင့်ကောင်လေးတစ်ယောက်ထွက်လာသည်ပဲ။ သူ…..သူကျွန်တော့်ကြိုမင်သော အခါအပြုံးဖြင့် ဆီးကြိုသည်။ ကျွန်တော့်ကိုမြင်လျှင် အမြဲတမ်း အပြုံးတစ်ပွင့်ဖန်ဆင်းတတ်သည်က သူ့အကျင့်လား မသိပါ။ သို့မဟုတ်တမင်လုပ်ယူနေတာများလား။\n”ဆရာလေး ရောက်လာသားပဲဗျ။ ကျွန်တော်က ဆရာလေးလာမှလာရဲပါမလားလို့”\n”မလာရဲဘူးထင်နေလို့လား ကမ္ဘာ ပေါ်မှာ ငါမလုပ်ရဲတာ ဘာမှမရှိဘူး။ အထူးသဖြင့် ငါအလေးပေးပြီးဂရုစိုက်တတ်တဲ့ အရာတွေဆိုရင် ငါကမဖြစ်ဖြစ်အောင်လုပ်တတ်တယ်”\n”ဟုတ်ပါပြီ ဆရာလေးရယ် က…ဲ …………အိမ်ထဲကိုလာလေ။ ဆိုင်ကယ်ပါတစ်ခါတည်း သွင်းလိုက်။အိမ်ထဲမှာ အဖေရှိတယ်။ အဖေနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်”\n”မင်းအဖေကို ငါနဲ့ဘာလုပ်ဖို့ မိတ်ဆက်ပေးမှာ လဲ။ ဟို……….ငါက မသိရင် ကိုယ့်ယောက္ခမကိုလာတွေ့တာနဲ့ တူနေဘူးလား”\n”အဖေနဲ့ မတွေ့လို့ မဖြစ်ဘူး ဗျ။ ဆရာလေးကို အိမ်ကိုရောက်အောင်ခေါ်ခိုင်းတာကျွန်တော့်အဖေကိုယ်တိုင်ပဲ။”\n” က…ဲ …….နေပူပါတယ်ဗျာ။ လာပါ………..အိမ်ထဲရောက်မှ ဆက်ပြောကြရအောင်။”\nကျွန်တော် ဘာမှပြောမနေတော့ပဲ သိချင်စိတ်ကိုမျိုသိပ်ကာ ဆိုင်ကယ်ကို သူဖွင့်ပေးသည့်ခြံတံခါးပေါက်မှ တွင်းပြီး ၀င်လာခဲ့သည်။ အိမ်ရှေ့သို့ရောက်သောအခါ ဆိုင်ကယ်ကိုဆင်ဝင်အောက်နားတွင် ဒေါက်ထောက်ကာ ရပ်ထားလိုက်သည်။ အိမ်ထဲသို့ဝင်ရန် တံခါးပေါက်သို့ရောက်သော်။ ကျွန်တော်ဖိနပ်ချွတ်ရန် ဒူးခေါင်းကိုကွေးချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သိုင်းချည်ထားသည့်\n”အိမ်ထဲဝင်မှာ ဆိုတော့ ဖိနပ်ချွတ်မလို့လေ”\n”မချွတ်ပါနဲ့ ဗျာ ချွတ်စရာမလိုပါဘူး ကျွန်တော်တောင် စီးထားတာမမြင်ဘူးလား”\nသူ့ခြေထောက်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ဟုတ်သည်။ သူဖိနပ်ချွတ်မထားပါ။ ထို့နောက်သူ ဒူးခေါင်းကိုကွေးညွတ်လိုက်ြပီး ကျွန်တော်နားသို့ လာထိုင်လိုက်သည်။ ပြေနေသည့် ဖိနပ်ြကိုးတွေကိုကိုင်ထားသည့် ကျွန်တော့်လက်တွေကို သူ့လက်ကလေးနငှ့်ဖယ်လိုက်ြပီး ကျွန်တော့်ကိုဖိနပ်ြကိုးချည်ပေးသည်။ သူ့ ရဲ့ ရုတ်တရက် အပြုအမူကြောင့် ကျွန်တော် ကြက်သေသေသွားသည်။ ဘာပြောရမှန်းလည်း မသိတော့။ ဘာလုပ်လို့ ဘာကိုင်ရမှန်း လဲမသိတော့ပါ။ သူကျွန်တော့်ကိုဖိနပ်ြကိုးချည်ပေးနေသည်ပဲ။ ကျွန်တော်အိမ်မက်မက်နေသည် များလား။\n”ရပြီ ဆရာလေး အထဲဝင်ရအောင်”\nအိမ်တံခါးမကြီးကို တွန်းပြီးအထဲကို ၀င်လိုက်သည်နှင့် အေးစိမ့်နေသော လေအေးပက်စက်လေတွေက ကျွန်တော့်မျက်နှာ တစ်ဝိုက်ကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။ အိမ်ထဲကို မျက်စိတဆံုး လှည့်ပတ်ြကည့်ရှု လိုက်၏။လှလိုက်သည့် အိမ်ကလေး။ Interior Design နဲ့ Decoratoin မှာ တော်တော်လေးကိုကြည့်ပျော်ရှုပျော်ရှိသည်။ ထို့နောက် ပြတင်းပေါက်ရှိ ခန်းစီး နားတွင်လည်း ဟောင်းလောင်းပေါက်လေးထောင့် သစ်သား ဘီရိုလေးတစ်ခုရှိကာ ထိုအထဲတွင် Indoor plantလေးတွေကိုစိုက်ထားသည်။ ထိုအနားမှ ဖြတ်သွားသောအခါ ပန်းပင်လေး တွေကိုကျွန်တော်သေချာကြည့်လိုက်သည်။ ကျွန်တော်မှန်းတာ မလွဲဘူးဆိုလျှင်တော့ Moth Orichid လေးတြွေဖစ်မည်ထင်သည်။ အခန်းထောင့်တစ်နေရာတွင်တော့ အမြင့် ၁၂ ” လက်မခန်ရှိပြီ့း Indoor plant တစ်မျိုးဖြစ်သည့် Angel ivy ကိုကြွေပန်းအိုးကြီးနှင့်စိုက် ထည့်ထားသည်။ ကြမ်းပြင်တွေကလည်း မနင်းရက်စရာ Liminated Floor အမျိုးအစားကို ခင်းထားသည်။ ကျွန်တော့် အတွက် အားလုံးကရင်သပ်ရှုမော အြံသဖွယ်ရာတွေချည်းပါပင်။ ကျွန်တော်အရင်က စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးသည့် Lake Front House (ရေကန်ကို မျက်နှာ မူထားသည့်အိမ်) လေးကိုပင် မလိုချင်တော့သလိုလြိုဖစ်လာသည်။\nဇင်မင်းသူတို့ အိမ်တွင် အနုပညာဆန်သည့် အိမ်သားတစ်ဦးတော့ ပါကိုပါရမည်ဟုကျွန်တော့်ခန့် မှန်းမိသည်။ ကျွန်တော့်၏စိတ်ကို သိနေသည့်အလား ဇင်မင်းသူထံမှ ကျွန်တော်မမေးပဲစကားသံတွေထွက်လာ၏။\n”ဒီအိမ်လေးက ကျွန်တော့်အမလက်ရာပေါ့ ဆရာလေးရာ။ ကျွန်တော့်အမက သိပ်ြပီး esthetical ရှိတာဗျ။ အခုတော့ အိမ်မှာမရှိဘူး မြို့ထဲက သူ့အလှပြင်ဆိုင်မှာ ဒီအချိန်ဆိုအလုပ်တွေရှုပ်နေလောက်ပြီ။အမက ကျွန်တော့်ကို သိပ်ဂရုစိုက်လွန်းတယ်။ ဒီအသက်ဒီ\nအရွယ်ရောက်တဲ့ အထိအ၀တ်အစားကို သူဆင်ပေးတာပဲ ၀တ်ရတယ်။ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကို ၀တ်ခွင့်မရှိဘူး။ ပြီးတော့အမက ကလေး ကလားဆန်တာမျိုးသိပ်မကြိုက်ဘူး။ ကဲဟိုမှာ အဖေစောင့်နေတယ် သွားရအောင်”\nဧည့်ခန်းထဲသို့ ရောက်သောအခါ အသက်လေးဆယ်ခန့်လြူကီးတစ်ဦးက မိန့်မိန့်ကြီး ထိုင်နေသည်ကိုတွေ့ရသည်။ သည်လြူကီးကို ကျွန်တော်မြင်ဖူးပါသည်။ ဇင်မင်းသူ အဆောင်စအပ်သည့်နေ့ကဇင်မင်းသူ၏ ဖခင်ဆိုသူပင်ြဖစ်သည်။ ဤမျှလောက်နေနိုင် ထိုင်နိုင်သော သူတို့သည် ဘာဖြစ်၍များသေးသိမ်နုံချာသည့် ကျွန်တော့်ဆရာ့အဆောင်တွင် ရောက်လာသည်မသိပါ။ သည်မြို့တွင်ကျွန်တော်တို့ အဆောင်ထက် မြောက်များစွာ ဈေးကြီးပြီးအဆင့်တန်းမြင့်သည့် အဆောင်ပေါင်းများစွာရှိပါသည်။ အင်း …………ကိုယ်နဲ့တော့ မဆိုင်ပါဘူးလေ။\n”လာကြဟေ့သားတို့ လာ………………….ထိုင်ြက။ သား သူသူက သားရဲ့ဂိုက်ဆရာလေးအတွက်သောက်စရာတစ်ခုခုလောက် ယူပေးလိုက်လေ”\nကျွန်တော်ကို ပြုံးကြည့်ပြီး ဇင်မင်းသူက အိမ်နောက်ထဲ ကိုဝင်သွားသည်။ ကျွန်တော် သူ့အဖေပြသည့်ဆိုဖာပေါ်တွင် အသာကျုံ့ကျုံ့ လေးဝင်ထိုင်လိုက၏် ။ ဆိုဖာကြီးက ထိုင်လိုက်သည်နှင့်လူတစ်ဝက်လောက် မြုပ်ဝင်သွားသည်။ ကျွန်တော်နေရထိုင်ရခက်ကာ ရေပဲငတ်သလိုလိုဗိုက်ပဲဆာသလိုလို အိမ်သာတက်ချင်သလိုလြိုဖစ်နေသည်။ ဇင်မင်းသူ၏အဖေက ကျွန်တော့်ကို ကြညြ့်ပီး\n”သားကိုခေါ်ခိုင်းတဲ့ ကိစ္စက ဒီလိုသားရဲ့။ ဦးသားက အခုဆယ်တန်းဆိုတော့ နည်းနည်းဂရုစိုက်မှတန်ကာကျမယ်လေ။ ဒါပေမယ့် ဦးမှာ ကလည်း အလုပ်ကိစ္စတွေ ပွဲရုံကိစ္စတွေက တစ်နေ့နဲ့တစ်နေ့နပန်းလုံးနေရတာနဲ့ ဦးသားကို လှည့်မကြည့်နိုင်ဘူးဖြစ်နေတယ်။ သူ့အမကလည်းအလြှပင်ဆိုင်ဖွင့်ထားတာဆိုတော့ အလုပ်ကမိုးလင်းကနေ မိုးချုပ်တစ်နေကုန်နီးပါးပဲ။ တစ်ခါတစ်လေဆိုညဥ့်နက်မှ အိမ်ြပန်ရောက်တယ်။ ဒီတော့ ဦးတို့မှာ သားကိုဂရုစိုက်မယ် ဆိုတာစိတ်ပဲ ရှိတယ်ဘာမှလက်တွေ့မလုပ်နိုင်ဘူး ဖြစ်နေတယ်။ ဦးတို့က အချိန်ပြည့်မကြည့်နိုင်တော့ ဒီကောင်ကအရမ်းပေါ့လာတယ်။ စာလည်းမှန်မှန်မကျက်ဘူး။ သူလုပ်ချင်လာ လုပ်နေတော့တာပဲ။\nတစ်ခါတစ်လေဆို အိမ်ကနေ ညကြီးမင်းကြီးလည်း ထွက်သွားတာပဲ။ အဒဲ့ါသားရယ်……………..ဟ.ို .လေ”\n”ပြောမှသာပြောပါဦး ကျွန်တော်ဘာကူညီပေးရမလဲ။ ဦးကျွန်တော့်ကို ခေါ်တယ်ဆိုတာ ခဏတုန်းကမှကျွန်တော်သိရတာပါ။ ဇင်မင်း သူက ကျွန်တော်ကို အလည်ပဲခေါ်သလိုလို ထမင်းစားပဲဖိတ်သလိုလိုနဲ့ခေါ်ထားတာဗျ”\n”အဒဲ့ါသာ ကြည်တော့သားရေ။ ဒီကောင်က မိတဆိုးလေးလြဲဖစ် အိမ်မှာ အငယဆ်ုံးလဲ ဖြစ်ဆိုတော့ ဦးတို့နည်းနည်း အလို လိုက်ထားရတယ်။ သားကိုပြောမယ်ဆိုတာက တစ်ကယ်လို့ သားအနေနဲ့အပန်းမကြီးဘူးဆိုရင် ဦးရဲ့ သားကို အိမ်မှာ စာကျက်ချိန်တွေ စာလုပ်ချိန်လေးတွေကို အနီး ကပ်ကြည့်ပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်တဲ့သဘောမျိုးပါ။ သားက အဆောင်က guide တစ်ယောက်ဆိုတော့\nသားအတွက် အခက်အခဲရှိမယ်မထင်ဘူး။ နောက်ပြီး ဦးရဲ့သားအတွက်ပေးရတဲ့ အချိန်တွေအတွက် ဦးကသားကို အဆင်ပြေစေ လောက်မယ့် အခကြေးငွေပေးပါ့မယ်။ တစ်ကယ်လို့သားသဘောတူမယ်ဆိုရင်ပေ့ါ”\n”Sorry သား ဦးနည်းနည်းလောဘကြီးသွားသလိုများဖြစ်နေလားမသိဘူး။ လူငယ်တစ်ယောက်ရဲ့ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်ချိန်တွေကို ဦးဇွတ်အတင်းယူဖို့ ကြိုးစားနေသလြိုဖစ်သွားတယ်”\n”ဟာ………..အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် မှာ ကအမေတစ်ယောက်ထဲရှိတာလေ။ အဒဲ့ါကြောင့်ကျွန်တော်က ဘာပဲလုပ်လုပ် အမေ့ကိုအသိပေးချင်တာမျိုးလေးပါ။ အမေမသိပဲ ကောင်း တာဖြစ်စေမကောင်းတာဖြစ်စေ ကျွန်တော်ဘာတစ်ခုမှမလုပ်ချင်ဘူးဗျ။ အခုဦးပြောတဲ့ကိစ္စကို ကျွန်တော်အမေကိုအရင်ပြောကြည့်ပါရစေ။ အမေကခွင့်ပြုမှာပါ။ ကျွန်တော့်သဘောက တော့လုပ်ပေးဖို့\nအဆင်သင့်ပါပဲ။ ပြီးတော့ဇင်မင်းသူနဲ့ကျွန်တော်နဲ့ကလည်း သူငယ်ချင်းတွေလို ခင်ခင်မင်ခင်ရင်းရင်းနီးနီးဖြစ်နေတော့ ပိုပြီးအဆင်ပြေပါတယ်ဦး ”\n”အေးကွယ် မိဘစကားနားထောင်တာ ကောင်းပါတယ်။ ဦးသားနဲ့တော့ ဆီနဲ့ရေလိုပဲ။ သားအမေကခွငြ့်ပုပေးလိမ့်မယ်လို့ ပဲဦးမျှော်လင့်ပါတယ်။ ဒါမှလည်း ဦးတို့အလုပ်လုပ်ရတာ စိတ်ဖြောင့်မှာ သားရဲ့။ဦးသားကိုလေ ပြောလို့မရရင်နားအုံသာကျင်းပစ်လိုက်။ ဦးစိတ်မဆိုးဘူး မနှစ်ကလည်းဒီကောင်ဒီလိုနဲ့ ပဲကျနေခဲ့တာ။ သားကိုဦးက ကျန်းမာရေးကြောင့်နားရတယ်ဆိုတာ သူ့ကအဲ့လို ညာခိုင်းလို့ဦးမှာ ပြောရတာ။ စာမေးပွဲကျတော့ အောင်အောင်မဖြေပဲနဲ့ သူများကဲ့ရဲ့မှာ တော့ကြောက်သတဲ့သားရေ။”\nကျွန်တော် မခိုးမခန့်လေးပြုံးမိလိုက်သည်။ ဇင်မင်းသူ၏ အဖေက ပညာတတ်ဖြစ်ပုံရသည်။ စကားကိုစိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းအောင် ဦးစည်းဦးဆောင်လုပ်ြပီးပြောသွားနိုင်သည်။ နောက်ပြီး စကားကိုသင့်တင်လျှောက်ပတ်အောင် မျှမျှတတရှိအောင်လည်းပြောသည်။ ပညာတတ်ပြီသပါပေတယ်ဟုကျွန်တော့်စိတ်ထဲ ချီးကျူးမိလိုက်သည်။ ကျွန်တော်တို့ စကားကောင်နေတုန်းဇင်မင်းသူရောက်လာကာ ယူလာသော CocaCola တစ်လုးံ ကို ဖန်ခွက်ထဲဖောက်ပြီးထည့်ကာကျွန်တော့်ကိုပေးသည်။ ထို့ နောက် ကျွန်တော့် နားတွင် လာကပ်ထိုင်သည်။\n”ကဲ ဆယ့်နှစ်နာရီတောင်ထိုးတော့မယ်။ ဦးသွားရတော့မယ်သားရေ။ အချိန်ကသိပ်မရှိတော့ဘူး။ဒီနေ့ဖရဲသီးကားတွေ ၀င်ဖို့ ရှိတယ်။ တော်တော်အလုပ်ရှုပ်ရဦးမှာ ။ သားတို့စကားပြောကြဦး။ထမင်းလေးဘာလေးစားပြီးမှ ပြန်နော်သား။ မနက်ဖြန်လောက်ကို သားဆီက အဖြေတစ်ခုခုရလိမ့်မယ်လို့ ဦးထင်တယ်။ ကဲ ဦးကိုခွငြ့်ပုပါဦး ………”\n”ဟုတ်ကဲ့ပါဦး အဒဲီ့ကိစ္စအတွက် စိတ်ချပါ။ ကျွန်တော့်ဖက်က ရာခိုင်နှုန်းပြည့်နီးပါး သေချာပါတယ်”\n”ဒါဆိုရင် ပိုအိုကေတာပေါ့သားရယ်.။ ဦးသွားတော့မယ်နော်သား”\nကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ကို ထားခြဲ့ပီး ဇင်မင်းသူ၏ အဖေက အပြင်ကိုကားဖြင့်ထွက်သွားသည်။သူ့အဖေထွက်သွားသည်နှင့် ဇင်မင်းသူက ကျွန်တော်အနားကပ်လာသည်။ ထို့နောက်ကျွန်တော်လက်ထဲ တွင်ရှိသည့် အအေးဖန်ခွက်ကို လာလုကာ မော့ သောက်လိုက်၏။ ကျွန်တော်ဘာမှမပြောတော့ပဲ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့်သာ ငေးကြည့်နေမိသည်။ သူ့လုပ်ရပ်တွေက\nကျွန်တော့်အတွက် အထူးတဆန်းဖြစ်လို့ချည်းနေသည်။ သူနဲ့ပက်သက် သမျှအရာအားလုံးကကျွန်တော့်အတွက် စိတ်ဝင်စား စရာတွေချည်းပါပဲ။\n”ဆရာလေး ကျွန်တော့် အခန်း ထဲသွားရအောင်။ နောက်ဆိုရင် ဆရာလေးကကျွန်တော်နဲ့အတူတူနေရတော့မှာ ဆိုတော့ ကျွန်တော့်အခန်း အရင်လိုက်လေ့လာထား။လာ ……..သွားမယ်”\nကျွန်တော် သူဆွဲခေါ်ရာနောက်သို့ ဆိတ်ြငိမ်စွာ နှင့်လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ ဤအိမ်လေးထဲတွင်သူနှင့်ကျွန်တော် နှစ်ယောက်ထဲဆိုသည့် အသိကကျွန်တော့်ရင်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်အောင်ခြောက်ခြားနေစေသည်။ ကျွန်တော့်ရင်ခုန်သံတွေ နိမ့်လိုက်မြင့်လိုက် တက်လိုက် ကျလိုက်ြဖင့်ဖြစ်ချင်တိုင်းဖြစ်နေလေတော့သည်။ မှော်အတက်ပညာတြွေဖင့် ပြုစားထားသလို ကျွန်တော့်ကို သူညို့နိုင်လွန်းအားကြီး သည်။ သူသည်ကပဲ ဆွဲေ ဆာင်မှုစွမ်း ပကားတွေ ကြီးမားနေသည်လားသို့မဟုတ် ကျွန်တော်ကပဲ သူ့ကို သိပ်ပျော်ဝင်လွန်းချင် နေသည်လား တော့မသိပါ။ ကျွန်တော့်စိတ်တွေသူ့ပေါ်တိမ်းယိုင်ယစ်မူးနေတာတော့ သေချာသည်။\nအပေါ်ထပ်သို့တက်လာခြဲ့ပီး သူ့အခန်းထဲသို့ သူကဦးဆောင်ပြီး ကျွန်တော့်ကိုခေါ်သွားသည်။သူ့အခန်းထဲသို့ ရောက်သော် ကျွန်တော် မျက်လုံးပြူးရပြန်ပါသည်။ အခန်းထဲတွင် ပြင်ဆင်ထားသည့်အ်ိမ်ထောင်ပရိဘောဂ ပစ္စည်းတွေနှင့် အခန်းပုံစံကို ကြည့်ရသည်မှာ ကျွန်တော့်အတွက် ဈေးကြီးသည့်ဟော်တယ်တစ်ခုကိုရောက်သွားသလို ခံစားရသည်။ သူ့အခန်းလေးက ရိုးရှင်းသည် သေသပ်သည်လှပ သည်။ အခန်းထဲတွင် lavender ရနံ့လေးက သင်းပြန့်စွာ လွင့်ပြန်နေသည်။ သူ့၏ မြင့်မားသည့်နေထိုင်မှုအဆင့် အတန်းကြိုမင်တွေ့ရ သော အခါကျွန်တော့်ကို ကျွန်တော်သိမ်ငယ်သလိုခံစားလာရသည်။ သူ့ကိုချစ်မိတာ မှားများမှားသွားပြီလား။ ကျွန်တော့်အချစ်က သူ့ကို ဒီလောက်မှနွေးထွေးမှုပေးနိုင်ပါ့မလား။ ကျွန်တော် စိုးရိမ်လာသလို ရင်ဝယ်မတင်မကျကြီးခံစားလာရသည်။\n”ဆရာလေး ငေးလှချည်လားဗျ။ ဒီအခန်းလေးထဲမှာ ဆရာလေးနဲ့ကျွန်တော် အတူတူနေရမှာနော်။ကျွန်တော်ကတော့ ဆရာလေးနဲ့ အတူတူနေရမှာ ကို ပျော်တယ်ဗျာ။ ကျွန်တော်လေ ဆရာလေးကိုခင်လွန်းနေတာလား ဒါမှမဟုတ် အကိုမရှိခဲ့လို့ ဆရာလေးကို အကိုတစ်ယောက်လိုသံယောဇဉ်တွယ်နေတာလား ကျွန်တော့်ကိုကျွန်တော် မသဲကွဲဘူးဗျာ”\nသူကျွန်တော့်ကို တွေတြွေကီးငေးကြညြ့်ပီးပြောနေသည်။ သူ့မျက်ဝန်းတွေကဘာကိုဆိုလိုချင်နေတာလဲ။ ကျွန်တော်ခန့်မှန်းကြည့်သည် သို့ပေမယ် ခန့်မှန်းလို့မရ။သူ့မျက်ဝန်းတွေက နက်ရှိုင်း လွန်းသည် လေးနက်လွန်းသည် လျှို့ဝှက်လွန်းနေသည်။ ကျွန်တော်သူ့ကို\nဘယ်လိုနားလည်ရမှာ လဲ။ သူလိုချင်နေတာဘာလဲ။ သူကျွန်တော့်ဆီကဘာတွေ လိုချင်နေတာလဲ။ ကျွန်တော်သူ့ကို ဘာတွေပေးဆပ် ရမှာ လဲ။ ကျွန်တော်သူ့စကားကို လမ်းကြောင်းလွှဲပစ်လိုက်ပါသည်။\n”မင်းကုတင်ကအကြီးကြီးပဲနော် တစ်ခန်းလုံးလည်းမွှေးနေတာပဲ။ မိုက်တယ်ကွာ………”\n”ဆရာလေး ကြိုက်လား ကျွန်တော့်အခန်းလေးကို”\n”ကြိုက်ရင်ဆရာလေး ကျွန်တော်နဲ့ ပဲအတူတူနေတော့လေ။ ကျွန်တော်တစ်ခါတစ်လေကျရင်စဉ်းစားမိတယ်သိလား။ ဆရာလေးကို ပိုက်ဆံပေးပြီး ကျွန်တော့်အဖေကိုဝယ်ခိုင်းလို့ ရရင်ကောင်းမှာ ပဲလို့လေ။ ကျွန်တော်ဆရာလေးကို အရမ်းလိုချင်တယ်ဗျာ”\n”အင…် ………….ငါကအရုပ်မှမဟုတ်ပဲ။ ငါ့ကိုဘာဖြစ်လို့လိုချင်တာလဲ။”\nသူသက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ ထို့နောက်ကုတင်ပေါ်သို့ ခြေပစ်လက်ပစ်လျှဲချလိုက်၏ ။ သူ့ရင်ထဲမှာ ဘာတွေလောင်မြိုက် နေသည်လဲ။ ကျွန်တော့်မှာ ထိုးဖောက်သိမြင်နိုင်စွမ်းရှိလျှင်တော်တော်အဆင်ပြေမည်။ ကျွန်တော်သူ့ရင်ထဲကို ၀င်ြကည့်ချင်သည်။\nစိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်နေသော သူ့အနားသို့ကျွန်တော် သွားထိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အာရုံကစားပွဲပေါ်တွင်တင်ထားသည့် သူ့ laptop computer လေးဆီသို့ရောက်သွားသည်။ ကျွန်တော်laptopလေးကိုကိုင်ကာ ဟိုကလိဒီကလိ ကလိနေလိုက်သည်။\nအချိန်အခိုက်အတန့် မျှ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ြကားမှာ စကားသံတိတ်ဆိတ်သွားပြီးငြိမ်သက်သွားသည်။ ကျွန်တော်လည်း ကွန်ပျူတာထဲကို စိတ်ရောက်နေသဖြင့် သူ့ကိုခေတ္တမျှဂရုမစိုက်မိတော့ပါ။\nပြင်ပမှ မိုးချိမ်းသြံကားရတော့မှ ကျွန်တော် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိပြန်ရလာသည်။ အပြင်ဖက်တွင်မိုးတွေမဲမှော င်နေသည်။ မကြာမီ မိုးရွာတော့မည်ထင်သည်။ ပြတင်းပေါက်မှလေတွေတဟူးဟူးတိုက်ခတ်လာသဖြင့် အသာထပြီးဆွဲပိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အမှတ်မထင်ဇင်မင်းသူကို တစ်ချက်ြကည့်လိုက်မိသည်။ ဘုရားဘုရား သူအိပ်ပျော်နေသည်။သူဘယ်အချိန်ကတည်းက အိပ်ပျော်နေတာ ပါလိမ့်။ ကျွန်တော် သူ့အနားသို့တဖြည်းဖြည်းတိုးသွားလိုက်သည်။ နက်မှော င်ရေးညီနေသည့် သူ့မျက်ခုံးနှစ်ခုအောက်တွင်\nအနည်းငယ်အရှေ့သို့ ကော့နေသည့် သူ့မျက်တောင်လေးတွေက ဂီတ၏တူရိယာလေးတွေအိပ်စက်နေသလို ကြည့်လို့ ကောင်း လွန်းနေသည်။နူးညံ့ ချောမွတ်နေသည့် သူ့ မျက်နှာ ပြင်လေးက လောကကြီး နှင့်ခေတ္တ အဆက်သွယ်ဖြတ်ထားသည့်\nပမာ ဘာကိုမှမသိပဲ လိပ်ြပာငယ်လေးတစ်ကောင်လို အိပ်ပျော်နေသည်။ သြူကည့်လို့ကောင်းလွန်းသည်။\nသူ့မျက်နှာ လေးကို တစိမ့်စိမြ့်ကည့်ရင်း ကျွန်တော့် ရင်ခုန်သံအပိုင်းအစတွေ စတင်နိုးထခုန်ပေါက်လာပါတော့သည်။ ပြဇာတ်ထဲမှ ကြိုးတန်းလျှောက်နေရသည့် ဆပ်ကပ်သမားတစ်ဦးလိုကျွန်တော့် နှလုံးသွေးတွေက တဟူးဟူးဆူပွက်လာသည်။ ကျွန်တော့်လည်ချောင်း တွေ ကွဲရှလာသလိုတစ်ခုခုကိုပဲ စိတ်ရှိလက်ရှိလုပ် ပစ်လိုက်ချင်သလိုလိုဖြစ်နေသည်။ ကျွန်တော်လက်တွေတုန်ရီစွာ ဖြင့် သူ့ မျက်နှာ လေးပေါ်ရောက်သွားသည်။ ထို့နောက် ညီညာနေသည့် သူ့မျက်ခုံးလေးကိုအသာအယာပွတ်သပ်ြကည့်မိသည်။ုသူ့နှုတ်ခမ်းလေးက ပန်းနုရောင်ယှက်ပြေးနေကာ ရွှန်းလဲ့စိုစွတ်နေသည်။ အရစ်လိုက်အရစ်လိုက်ဖြစ်နေသည့် သူ့နှုတ်ခမ်းသားတွေကို ကြည့်ရင်း ကျွန်တော် မက်မက်မောမော နမ်းရှိုက်ချင်လာသည်။\nပူနွေးစိုစွတ်နေသော ကျွန်တော့နှလုံးသားက တဒိတ်ဒိတ်အော်မြည်သံတွေကို ကျွန်တော်အဆက်မပြက်ကြားနေရသည်။ ကျွန်တော့် နှာ ခေါင်းနှင့်ပါးစပ်မှ အခိုးအငွေ့တွေ ထွက်နေသလို ကျွန်တော်ဂနာမငြိမ်ြဖစ်နေသည်။ ကျွန်တော် ရင်ခုန်သံတြွေကားထဲကပင် အိပ်ပျော်နေသည့် သူ့မျက်နှာ နားသို့တိုးကပ်သွားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျွန်တော့်မျက်နှာ ကို သူ့မျက်နှာ ဖြင့်အပ်ကာ နမ်းရန်ြပင်လိုက်သည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းသားတွေက ဆွဲဆောင်လွန်းနေသဖြင့်ကျွန်တော်ရုန်းမထွက်နိုင်တော့။ ကျွန်တော်သူ့ကို ရှိုက်မက်စွာ နမ်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်မိသည်ပဲ။\nကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းတွေ သူ့ နှုတ်ခမ်းနှင့်ထိရန် အနည်းငယ်သာလိုတော့သည့် အချိန်မှာ တော့သူရုတ်တရက်မျက်လုံးတွေ ပွင့်လာသည်။ ကျွန်တော် ကျောက်ရုပ်ြကီးတစ်ခုလို ငြိမ်သက်စွာမလှုပ်မယှက် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ့ မျက်လုံးလေးက ၀ိုင်း စက်ကာ ကျွန်တော့်ကို နွမ်းလျသောအပြုံးလေးဖြင့် ကြည့်နေသည်။ ကျွန်တော်တစ်ချက် မျက်နှာ ပူကနြဲဖစ်သွားကာသူ့ကိုအကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး ခါးကိုခတ် မတ်မတ်လေးပြန်ထိုင်လိုက်၏။ ထို့နောက် ကုတင်ပေါ်မှထကာအခန်းအပြင်ဖက်သို့ ထွက်သွားရန်ပြင်လိုက်သည်။ သို့ပေမယ့် ရုတ်တရက် ကျွန်တော့်လက်ကိုတစ်စုံတစ်ခုက လာဆွဲထားသည်။\n”မသွားပါနဲ့ ဆရာလေးရယ် …………မသွားပါနဲ့ဗျာ…………………………”\nသူ့ထံမှ တိုးတိုးလေးထွက်ပေါ်လာသော စကားသံလေးထဲတွင် ကြေကဲရွိပ်တို့ စွတ်စိုလျှက်ကျွန်တော့်ရင်ကို ဆွေးမြေ့နာကျင်သွားစေ သည်။ ကျွန်တော်သူ့ဖက်သို့ လှည့်ကာစောင်းငြဲ့ကည့်လိုက်သည်။ သူ့ မျက်လုံးတွေက ကျွန်တော့်ကို လိုလိုလားလားရှိနေမှန်း သိသာသည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းတွေက တစ်စုံတစ်ခုကို မြိုသိပ်ထားရသလို တစ်ခုခုပြောချင်နေဟန်ရှိသည်။\nကျွန်တော်သူ့ကို တောင်းပန်သည့်အကြည့်တွေ ဖြငြ့်ကည့်လိုက်မိသည်။ ကျွန်တော်မှားသွားပြီလား။ သူရိပ်မိသွားပြီ ကျွန်တော်ဘာဆက် လုပ်ရပါမည်နည်း။ ကျွန်တော့်နှုတ်က ဆွံ့အလျှက်မည်သည့်စကားတစ်လုံးမျှ ထွက်ပေါ်မလာတော့ပါ။ တွေဝေနေသော ကျွန်တော့်ကို\nသူရုတ်တရက်ဆွဲယူလိုက်သည်။ ကျွန်တော်သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ ရောက်သွားမှန်းမသိရောက်သွား၏။လျှင်မြန်သော အေးစက်ခြင်းတွေ ကျွန်တော့်အသားအရည်တွေကို တဆစ်ဆစ်ကိုက်ခြဲပီးကျွန်တော့်တစ်ကိုယ်လုံးကို တောင့်တင်းသွားစေသည်။ ယောကျာ်းလေး တစ်ယောက်၏ရင်ခွင်ထဲတွင်ပထမဦးဆုံး ခိုဝင်မိသောအခါ ကျွန်တော့်ကိုကျွန်တော်အားငယ်သူတစ်ယောက်အဖြစ်မြင်လာကာ စိုးရွံ့လာမိသည်။ သူ့ရဲ့တဒိတဒ်ိ်တ်ခုန်နေသည့် ဘယ်ဖက်ရင်အုံက နှလုံးခုန်သံကိုကျွန်တော်အတိုင်းသားကြားနေရသည်။\nကျွန်တော်သူ့ရင်ခွင်ထဲမှ ရုန်းထွက်ဖို့မကြိုးစားမိတော့။ကျွန်တော် နှစ်လိုစွာ ပျော်ဝင်နေမိပါသည်။ သူ့ရဲ့နွေးထွေးမှုက ကျွန်တော့် နှလုံးသားထဲအထိစိမ့်ဝင်လာကာ ကျွန်တော့်ကို ရစ်ပတ်လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး တမြေ့မြေ့ တငွေ့ငွေ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေဖန်တီးပေးလာသည်။ ထို့ နောက်သူ့ ဆီမှစကားသံထွက်လာ၏။\n”ဟုတ်တယ်ဆရာလေးရယ် ဆရာလေးကိုလေ ကျွန်တော်ချစ်နေမြိပီ။ ဆရာလေးကိုလေအခုလိုမျိုးကျွန်တော် တစ်ချိန်လုံးဖက်ထား ချင်တာ။ ပြီးတော့ ဆရာလေးကို ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲကိုထည့်ပြီး ဆရာလေးရဲ့နှုတ်ခမ်းလေးကိုနမ်းချင်နေတာ။ ဆရာလေးရယ…် ……..”\nကျွန်တော်မက်မက်မောမော သူ့မျက်နှာ လေးကိုတစ်ချက်ြကည့်လိုက်မိသည်။ ကျွန်တော့်တစ်ကိုယ်လုံးကို သူတင်းကြပ်စွာ ဖက်ထား သည်။\n”ပြောပါဦး ဆရာလေးရယ် ကျွန်တော့်ကို ချစ်ရဲ့လား………”\n”မချစ်ဘူး ……….မင်းကိုငါမချစ်ဘူး …………မင်းဟာငါ့ညီလေးတစ်ယောက်လိုပဲ။ငါ………ငါ……………..”\n”မညာပါနဲ့ဗျာ ဆရာလေးက ညာနေပေမယ့် ဆရာလေးမျက်လုံးတွေက ကျွန်တော့်ကိုပြောနေတယ်။ဇင်မင်းသူကို သိပ်ချစ်ပါတယ်တဲ့”\n”ပြောပါဗျာ………..ကျွန်တြော်ကားချင်လြှပီ။ ကျွန်တော့်ကို ချစ်တယ်ဟုတ်…………”\nကျွန်တော့်စကားမဆုံသေးခင်မှာ ပဲ သူကျွန်တော့်ကိုဆွဲနမ်းလိုက်သည်။ ကျွန်တော်နှုတ်ခမ်းနှင့်သူ့ နှုတ်ခမ်းတို့ ထိတွေ့လိုက်သည့်အခါ တီကောင်ကို ဆားဖြင့်တို့လိုက်သလိုကျွန်တော့်တစ်ကိုယ်လုံးတွန့်သွားရကာ ရှိန်း တိန်းတိန်းခံစားသွားရသည်။ သူ့အနမ်းလေးက ပူနွေး စိုစွတ်ကာသူ့နှုတ်ခမ်းလေးကလည်း ပိုကတ္တီပါစလေးလို နူးညံလွန်းနေသည်။ ကျွန်တော်ယောင်ရမ်း ပြီး မျက်လုံးကိုပိတ်ထား လိုက်မိ သည်။ သူ့ ရဲ့အနမ်းထဲတွင် နစ်မွန်းပျော်ဝင်နေရင်း ကျွန်တော်လောကကြီးတစ်ခုလုံးကို မေ့ချင်ချင်ဖြစ်သွားသည်။ သူ့အနမ်းက ချိုမြိန် ပါသည်။ ကျွန်တော့်လျှာထဲတွင် စွဲမက်စွာသူ့နှုတ်ခမ်းသားတွေနှင့် ထိတွေ့ ရသည်ကို အရသာတွေ့လာသည်။\nထို့နောက်ကျွန်တော်သူ့ ကို ကုတင်ပေါ်သို့လှဲချလိုက်ကာ အပေါ်မှတက်ခွလိုက်ပြီးအငမ်းမရနမ်းရှိုက်မိလိုက်သည်။ သူ့ရဲ့နွေးနေသော လျှာလေးကျွန်တော့်ခံတွင်းထဲဝင်လာချိန်မှာတော့ ကျွန်တော့်တစ်ကိုယ်လုံး လျှပ်စစ်ဓာတ်လိုက်သလိုယစ်မူးထုံရီေ၀၀ါးသွားသည်။ အနမ်းတစ်ပဒု၏ဆွဲခေါ်ရာကို ကျွန်တော်တို့နှစ်ရောက် ရူးသွပ်စွာ ကခုန်ရင်းတစ်ယေက်နှင့်တစ်ယောက် စိုက်ြကည့်နေလိုက်မိသည်။ ထို့နောက်သူ့နှုတ်ခမ်းနှင့်ကျွန်တော့နှုတ်ခမ်းကို ခွာလိုက်သည်။ စေးကပ်နေသော နှုတ်ခမ်းသားတွေက ပန်းပွင့်လေးတစ်ခုအလွှာ ချင်းခွာ လိုက်သလို ကွဲကွာ သွား၏။ ထို့နောက် ကျွန်တော်သူ့နား နားသို့ တိုးတိုးလေးကပ်ပြောလိုက်သည်။\nPosted by Alex Aung at 9:30 AM


၂၀၃၀ ပြည့်နှစ်ခန့်တွင် 6G ကို စီးပွားဖြစ်အသုံးပြုနိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်း - Xinhua News Agency\nတရုတ်နိုင်ငံ အရှေ့ပိုင်း ကျဲ့ကျန်းပြည်နယ် ဟန်ကျိုးမြို့တွင် 5G နည်းပညာပြပွဲတစ်ခုအား တွေ့ရစဉ် (ဆင်ဟွာ)\nရှန်ဟိုင်း၊ ဇွန် ၆ ရက် (ဆင်ဟွာ)\nကမ္ဘာကြီးအနေဖြင့် ၂၀၃၀ ပြည့်နှစ်ခန့်တွင် 6G အား စီးပွားဖြစ်အသုံးပြုနိုင်ရန် မြင်တွေ့နိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားကြောင်း ဇွန် ၆ ရက်တွင် ထုတ်ပြန်သည့် အစီရင်ခံစာအရ သိရသည်။မိုဘိုင်းဆက်သွယ်ရေးနည်းပညာ၏ နောက်ထပ်မျိုးဆက်ဖြစ်သော 6G သည် အဆင့်မြှင့်ထားသော computing, big data, artificial intelligence (AI) နှင့် blockchain တို့အား ပေါင်းစည်းပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း စက်မှုလုပ်ငန်းနှင့် သတင်းအချက်အလက်နည်းပညာမှ လမ်းညွှန်ချက်အရ ၂၀၁၉ ခုနှစ် ဇွန်လတွင် တည်ထောင်ထားသော IMT-2030 (6G) Promotion Group က ထုတ်ပြန်ထားသည့် စက္ကူဖြူစာတမ်းအရ သိရသည်။\n6G ကွန်ရက်သည် ပကတိရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကမ္ဘာနှင့် အွန်လိုင်းနည်းပညာတို့အား တစ်စုတည်းအဖြစ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပေါင်းစည်းမှုကို နားလည်သဘောပေါက်မည်ဖြစ်ကာ ဉာဏ်ရည်ရှိသောအရာများနှင့် ဒစ်ဂျစ်တယ်အမြွာ ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို တည်ဆောင်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း အစီရင်ခံစာက ဆိုသည်။\n3GPP ဆက်သွယ်ရေးနည်းပညာဆိုင်ရာ နိုင်ငံတကာအဖွဲ့အစည်းက ၂၀၃၀ ပြည့်နှစ်ခန့်တွင် 6G အား စီးပွားဖြစ်အသုံးပြုခြင်းမပြုမီ ၂၀၂၅ ခုနှစ်ခန့်မတိုင်မီ 6G နိုင်ငံတကာနည်းပညာစံနှုန်း သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု (R&D) စတင်နိုင်ရန် ခန့်မှန်းထားကြောင်း အစီရင်စာအရ သိရသည်။\nတရုတ်နိုင်ငံသည် 5G လိုင်စင်များအား စီးပွားဖြစ်အသုံးပြုရန် ခွင့်ပြုထားပြီး 6G R&D သုတေသန နှင့် ဖွံဖြိုးမှုအပိုင်းကို ၂၀၁၉ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့ကြောင်း သိရသည်။ (Xinhua)\nSHANGHAI, June6(Xinhua)– The world is expected to see the commercialization of 6G around 2030, saidareport released on Sunday.\nChina granted 5G licenses for commercial use and started 6G R&D in 2019. Enditem\nA 5G technology exhibition is held in Hangzhou, east China’s Zhejiang Province, Jan. 19, 2019. (Xinhua/Xu Yu)\nအိန္ဒိယနိုင်ငံ အစိုးရက သင်္ဘောသားများအား COVID-19 ကာကွယ်ဆေး ဦးစားပေး ထိုးနှံသွားမည်\nတရုတ်နိုင်ငံရှိ အဓိကမြို့ကြီးတွင် ဆင်အုပ်စုများ ဆက်လက်လှည့်လည်သွားလာနေ


22 Mar 2018 . 12:31 PM\nနေ့စဉ်လှုပ်ရှားနေရတဲ့ ဘဝကြီးကို စိတ်ကုန်နေပြီလား။ ဒါဆိုရင်တော့ အလှတရားတွေကို ရှာဖွေဖို့အချိန်တန်နေပြီနော်။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အလှတရားတွေအများကြီးရှိပါတယ်။ သစ်ပင်လေးတွေ၊ လိပ်ပြာလေးတွေ၊ ပန်းပွင့်လေးတွေ၊ တောင်တန်းတွေ အစရှိသဖြင့် အလှတရားတွေ များစွာရှိပါတယ်။ အဲဒီအလှတရားတွေတစ်နေရာတည်းမှာ စုစည်းပြီး နိဗ္ဗာန်ဘုံလားလို့တောင် ထင်မှားရလောက်အောင် လှလွန်းတဲ့ ကမ်းခြေ ၅ ခုရှိပါတယ်။ အဲဒီကမ်းခြေ ၅ခုကို ကိုယ့်ရဲ့ လူ့သက်တမ်းမကုန်ခင် သွားဖြစ်အောင်သွားသင့်ပါတယ်။\n၁။ Lindquist Beach. St. Thomas\nSource : https://www.cntraveler.com\nနံပါတ် ၅ နေရာမှာ ရပ်တည်နေတဲ့ Lindquist Beach က Smith Bay Road မှာ တည်ရှိနေတာဖြစ်ပါတယ်။ ပြာလဲ့လဲ့ပင်လယ်ရေအရောင်နဲ့ ဖွေးဥနေတဲ့သဲသောင်တွေက တကယ်ကို မှင်သက်စေတာပါ။ ပင်လယ်တစ်ဝိုက် ဝန်းရံထားတဲ့ တောင်တန်းတွေကစိမ်းစိုနေပြီး တကယ့်ကို ပန်းချီကားတစ်ချပ်အလား လှလွန်းနေပါတယ်။ ကမ်းခြေတစ်ခုလုံးဟာ တိတ်ဆိတ်လွန်းလှပြီး ပင်လယ်ရေဟာကြည်လွန်းတဲ့အတွက် အပြည့်အဝအနားယူလို့လည်း ရပါတယ်။ တည်းခိုဖို့အတွက် Hotel ဒီ Link မှာကြည့်နိုင်ပါတယ်နော်။\n၂။ Orient Bay Beach. St.Martin\nနံပါတ် ၄ မှာ ရပ်တည်နေတာကတော့ ကမ်းခြေမှာ အနားယူအပန်းဖြေတာအပြင် ပျော်လို့ကဲလို့လည်းရနိင်တဲ့ Orient Bay Beach ဖြစ်ပါတယ်။ ဖွေးဥနေတဲ့ သဲသောင်ပြင်နဲ့ ကြည်ပြီး စိမ်းပြာရောင် သန်းနေတဲ့ပင်လယ်ပြင်ကြီးအပြင် ကဲလို့ရနိုင်အောင် Bar တွေနဲ့ DJ တွေရဲ့ ဖျော်ဖြေတင်ဆက်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာဖြစ်ပါတယ်။ Orient Bay Beach ကို ရောက်ရှိဖို့အတွက် လေဆိပ်ကနေ ၂မိနစ်ခန့်သာ ကြာပါတယ်။ တည်းခိုဖို့အတွက် ဒီ Hotel တွေရှိပါတယ်။\n၃။ El Nido, Palawan, Philippines\nEl Nido ကတော့ နံပါတ် ၃ နေရာမှာရပ်တည်နေပါတယ်။ စိမ်းညိုညို အပင်တွေနဲ့ ကြီးမားပြီး ထုထည်အပြည့်နဲ့ ပင်လယ်မှာ ရပ်တည်နေတဲ့ တောင်တန်းတွေနဲ့ ကျောက်စိမ်းအလား စိမ်းပြီး ကြည်နေတဲ့ပင်လယ်ရေက အသက်ရှူမှားလောက်စေပါတယ်။ Scuba Diving လုပ်လို့အကောင်းဆုံး ပင်လယ်ဆိုလည်း မမှားပါဘူး။ El Nido မှာ တည်းလို့ရနိုင်တဲ့ Resorts တွေကတော့ ဒီ Link မှာ ကြည့်နိုင်ပါတယ်။\n၄။ Sunset Beach. Oahu, Hawaii\nနေထွက်ချိန်ထက် နေဝင်ချိန်က အလှဆုံးပန်းချီကားတစ်ချပ်ပါ။ နေဝင်ချိန်မှာ တောင်တန်းတွေ၊ ပင်လယ်တွေနဲ့ သဲသောင်တွေ ဝန်းရံထားရင် ပိုပြီး ပြီးပြည့်စုံပြီး လစ်ဟာမှုမရှိတဲ့ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ဖြစ်မသွားပေဘူးလား။ ဒီလိုပန်းချီကားကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ချင်ရင်တော့ Hawaii မှာ ရှိတဲ့ Sunset Beach ကိုသွားဖို့တိုက်တွန်းလိုက်ပါတယ်။ တစ်သက်လုံးသာ Sunset Beach မှာ စောက်ချနေချင်စိတ်တွေပါဖြစ်စေလောက်အောင် လှလွန်းနေပါတယ်။ တည်းခိုဖို့အတွက်ဆိုရင်တော့ Hotel ရွေးချယ်မယ်ဆိုရင်တော့ ဒီ Link မှာ ဝင်ကြည့်နိုင်ပါတယ်နော်။\n၅။ Honokalani Beach, Wai’anapanapa State Park, Maui, Hawaii\nသဲသောင်လေးတွေကို အမည်းရောင်လေးတွေနဲ့ မြင်ဖူးလား။ ရှိတယ်လို့ရော ထင်မိလား။ Black Sand ဆိုတာ တစ်ကယ်ရှိပါတယ်။ Hawaii မှာတည်ရှိနေတဲံ Honokalani Beach မှာ တွေ့ရနိုင်ပါတယ်။ အမည်းရောင် သဲသောင်နဲ့ ကျောက်စိမ်းရောင်သန်းနေတဲ့ပင်လယ်ကြီးနှစ်ခု ပေါင်းစပ်မှုက Honokalani Beach ကိုလာရောက်အပန်းဖြေကြတဲ့ သူတွေအတွက် အိပ်မက်အလား နိဗ္ဗာန်အလား ထင်ရောင်ထင်မှားဖြစ်စေပါတယ်။ သွားရောက်လည်ပတ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ဒီ Hotel မှာ Booking လုပ်နိုင်ပါတယ်။\nနစေ့ဉျလှုပျရှားနရေတဲ့ ဘဝကွီးကို စိတျကုနျနပွေီလား။ ဒါဆိုရငျတော့ အလှတရားတှကေို ရှာဖှဖေို့အခြိနျတနျနပွေီနျော။ ကမ်ဘာပျေါမှာ အလှတရားတှအေမြားကွီးရှိပါတယျ။ သဈပငျလေးတှေ၊ လိပျပွာလေးတှေ၊ ပနျးပှငျ့လေးတှေ၊ တောငျတနျးတှေ အစရှိသဖွငျ့ အလှတရားတှေ မြားစှာရှိပါတယျ။ အဲဒီအလှတရားတှတေဈနရောတညျးမှာ စုစညျးပွီး နိဗ်ဗာနျဘုံလားလို့တောငျ ထငျမှားရလောကျအောငျ လှလှနျးတဲ့ ကမျးခွေ ၅ ခုရှိပါတယျ။ အဲဒီကမျးခွေ ၅ခုကို ကိုယျ့ရဲ့ လူ့သကျတမျးမကုနျခငျ သှားဖွဈအောငျသှားသငျ့ပါတယျ။\nနံပါတျ ၅ နရောမှာ ရပျတညျနတေဲ့ Lindquist Beach က Smith Bay Road မှာ တညျရှိနတောဖွဈပါတယျ။ ပွာလဲ့လဲ့ပငျလယျရအေရောငျနဲ့ ဖှေးဥနတေဲ့သဲသောငျတှကေ တကယျကို မှငျသကျစတောပါ။ ပငျလယျတဈဝိုကျ ဝနျးရံထားတဲ့ တောငျတနျးတှကေစိမျးစိုနပွေီး တကယျ့ကို ပနျးခြီကားတဈခပျြအလား လှလှနျးနပေါတယျ။ ကမျးခွတေဈခုလုံးဟာ တိတျဆိတျလှနျးလှပွီး ပငျလယျရဟောကွညျလှနျးတဲ့အတှကျ အပွညျ့အဝအနားယူလို့လညျး ရပါတယျ။ တညျးခိုဖို့အတှကျ Hotel ဒီ Link မှာကွညျ့နိုငျပါတယျနျော။\nနံပါတျ ၄ မှာ ရပျတညျနတောကတော့ ကမျးခွမှော အနားယူအပနျးဖွတောအပွငျ ပြျောလို့ကဲလို့လညျးရနိငျတဲ့ Orient Bay Beach ဖွဈပါတယျ။ ဖှေးဥနတေဲ့ သဲသောငျပွငျနဲ့ ကွညျပွီး စိမျးပွာရောငျ သနျးနတေဲ့ပငျလယျပွငျကွီးအပွငျ ကဲလို့ရနိုငျအောငျ Bar တှနေဲ့ DJ တှရေဲ့ဖြျောဖွတေငျဆကျမှုတှနေဲ့ ပွညျ့နှကျနတောဖွဈပါတယျ။ Orient Bay Beach ကို ရောကျရှိဖို့အတှကျ လဆေိပျကနေ ၂မိနဈခနျ့သာ ကွာပါတယျ။ တညျးခိုဖို့အတှကျ ဒီ Hotel တှရှေိပါတယျ။\nEl Nido ကတော့ နံပါတျ ၃ နရောမှာရပျတညျနပေါတယျ။ စိမျးညိုညို အပငျတှနေဲ့ ကွီးမားပွီး ထုထညျအပွညျ့နဲ့ ပငျလယျမှာ ရပျတညျနတေဲ့ တောငျတနျးတှနေဲ့ ကြောကျစိမျးအလား စိမျးပွီး ကွညျနတေဲ့ပငျလယျရကေ အသကျရှူမှားလောကျစပေါတယျ။ Scuba Diving လုပျလို့အကောငျးဆုံး ပငျလယျဆိုလညျး မမှားပါဘူး။ El Nido မှာ တညျးလို့ရနိုငျတဲ့ Resorts တှကေတော့ ဒီ Link မှာ ကွညျ့နိုငျပါတယျ။\nနထှေကျခြိနျထကျ နဝေငျခြိနျက အလှဆုံးပနျးခြီကားတဈခပျြပါ။ နဝေငျခြိနျမှာ တောငျတနျးတှေ၊ ပငျလယျတှနေဲ့ သဲသောငျတှေ ဝနျးရံထားရငျ ပိုပွီး ပွီးပွညျ့စုံပွီး လဈဟာမှုမရှိတဲ့ ပနျးခြီကားတဈခပျြဖွဈမသှားပဘေူးလား။ ဒီလိုပနျးခြီကားကို မကျြမွငျကိုယျတှေ့ မွငျခငျြရငျတော့ Hawaii မှာ ရှိတဲ့ Sunset Beach ကိုသှားဖို့တိုကျတှနျးလိုကျပါတယျ။ တဈသကျလုံးသာ Sunset Beach မှာ စောကျခနြခေငျြစိတျတှပေါဖွဈစလေောကျအောငျ လှလှနျးနပေါတယျ။ တညျးခိုဖို့အတှကျဆိုရငျတော့ Hotel ရှေးခယျြမယျဆိုရငျတော့ ဒီ Link မှာ ဝငျကွညျ့နိုငျပါတယျနျော။\nသဲသောငျလေးတှကေို အမညျးရောငျလေးတှနေဲ့ မွငျဖူးလား။ ရှိတယျလို့ရော ထငျမိလား။ Black Sand ဆိုတာ တဈကယျရှိပါတယျ။ Hawaii မှာတညျရှိနတေဲံ Honokalani Beach မှာ တှရေ့နိုငျပါတယျ။ အမညျးရောငျ သဲသောငျနဲ့ ကြောကျစိမျးရောငျသနျးနတေဲ့ပငျလယျကွီးနှဈခု ပေါငျးစပျမှုက Honokalani Beach ကိုလာရောကျအပနျးဖွကွေတဲ့ သူတှအေတှကျ အိပျမကျအလား နိဗ်ဗာနျအလား ထငျရောငျထငျမှားဖွဈစပေါတယျ။ သှားရောကျလညျပတျခငျြတယျဆိုရငျတော့ ဒီ Hotel မှာ Booking လုပျနိုငျပါတယျ။


အကောင်းဆုံး Protable ကွန်ကရစ်သုတ်စက်ရုံ ထုတ်လုပ်သူနှင့် စက်ရုံ |Macpex\nမော်ဒယ် MB-25 MB-35 MB-60 MB-90\nသီအို စွမ်းရည်/နာရီ 25 35 60 90\nMixer ပါ။ ၅၀၀ ၇၅၀ ၁၀၀၀ ၁၅၀၀\nပါဝါ 60kw 80kw 100kw 210kw\nDischarge အမြင့် 3.8m 3.8m 3.8m 3.8m\nMacpex မိုဘိုင်းကွန်ကရစ်ရောစပ်စက်ရုံကို ဆွဲငင်အမျိုးအစားနှင့် နောက်တွဲအမျိုးအစား ခွဲခြားထားသည်။နောက်တွဲ အမျိုးအစား ကိုယ်ထည်တွင် ရှေ့ နှင့် နောက် axles အပြည့်အစုံ ပါ၀င်သည် ။ဆွဲငင်အားကိုယ်ထည်တွင် နောက်ပုဆိန်သာရှိပြီး ရှေ့ဆုံးကို လယ်ထွန်စက်ကုန်းနှီးတွင် ထည့်ထားသည်။\n1. လွှဲပြောင်းစဉ်အတွင်း အမြန် disassembly နှင့် အဆင်ပြေသောရွေ့လျားမှု- ဝက်အူ conveyor နှင့် ဘိလပ်မြေပုံးမှလွဲ၍၊ ရောစပ်စက်ရုံတစ်ခုလုံး၏ ရှေ့ဆုံးကို ဆွဲငင်ရွှေ့နိုင်သည်။အခြားသူများအတွက်၊ လမ်းလျှောက်ပလပ်ဖောင်းနှင့် အထပ်မြင့်ပန်းကန်ကို ခေါက်ထားပါက ထိန်းချုပ်ကြိုးများအားလုံးကို ဖယ်ရှားရန် မလိုအပ်ပါ။ဖယ်ရှားထားသော ဆက်စပ်ပစ္စည်းများကို ဘူတာရုံတွင် သိမ်းဆည်းနိုင်သည်။မိုဘိုင်းရောစပ်စက်ရုံတွင် တာယာများ၊ ဆွဲကြိုးများ၊ အချက်ပြကိရိယာများနှင့် ဘရိတ်စနစ်များ တပ်ဆင်ထားသည်။နောက်တွဲယာဉ်၏ အမြင့်ဆုံးခွင့်ပြုထားသော အမြန်နှုန်းသည် 40 ကီလိုမီတာ/နာရီအထိ ရောက်ရှိနိုင်သည်။\n2. တပ်ဆင်နေစဉ်- မြေသားသည် ပြားပြီး အစိုင်အခဲဖြစ်နေပါက အုတ်မြစ်ချရန် မလိုအပ်ဘဲ တင်းကျပ်သော ဆောက်လုပ်ရေးကာလရှိ ယူနစ်များအတွက် အလွန်သင့်လျော်သည့် နေ့ချင်းညချင်း ထုတ်လုပ်နိုင်သည်။\n3. သိုလှောင်မှု- စက်ပစ္စည်းများကို ယာယီအသုံးမပြုပါက၊ လွှဲပြောင်းပို့ဆောင်စဉ်အတွင်း သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားရမည်။\n1. ပင်မအင်ဂျင်ကိုယ်ထည်- နောက်တွဲထရပ်ကား၏ traction pin နှင့် ပါကင်ခြေထောက်ပါရှိသော cantilever ပုံစံဖြင့် ရောစပ်ထားသော ပင်မအင်ဂျင်ကိုယ်ထည်၊ရောစပ်စက်၊ ဘိလပ်မြေနှင့် ရေရောစပ်မှု၏ အတိုင်းအတာကို ကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် ထားရှိသည်။လှည့်ကင်းလမ်းလျှောက် ပလက်ဖောင်း လက်ရန်း စသည်တို့ကို ဝိုင်းရံထားသည်။\n2. ထိန်းချုပ်ခန်း- ထိန်းချုပ်ခန်းသည် ပင်မစက်၏ကိုယ်ထည်အောက်ခြေတွင်ရှိပြီး ရောစပ်စက်ရုံ၏ အပြည့်အဝ အလိုအလျောက်ထိန်းချုပ်မှုစနစ် တပ်ဆင်ထားသည်။ထိန်းချုပ်မှုစနစ်သည် ပုံသေရောစပ်စက်ရုံနှင့် တူညီသည်။အလုပ်လုပ်သည့်အခြေအနေတွင်၊ ထိန်းချုပ်ခန်းကို ဘူတာရုံတစ်ခုလုံး၏ ရှေ့ဘက်ထောက်မှတ်အဖြစ် အသုံးပြုသည်။လွှဲပြောင်းသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးကာလအတွင်း၊ ထိန်းချုပ်ခန်းကို ပံ့ပိုးမှုတွင် နေရာလပ်တွင် သိမ်းဆည်းထားသည်။ထိန်းချုပ်ပတ်လမ်းများအားလုံးကို disassembled ရန်မလိုအပ်ပါ။\n3. အစုလိုက်အသုတ်လိုက်တိုင်းတာခြင်း- ဤစနစ်သည် ဘူတာရုံတစ်ခုလုံး၏နောက်ဘက်တွင် တည်ရှိပြီး အပေါ်ပိုင်းတွင် စုစည်းမှု (သဲနှင့်ကျောက်) သိုလှောင်မှု hopper ဖြစ်သည်။သိုလှောင်မှု hopper ကို ၂ ကွက် သို့မဟုတ် ၄ ခု ခွဲခြားနိုင်ပြီး သိုလှောင်မှုပမာဏကို တိုးမြှင့်ရန်အတွက် အမြင့်ပြားတစ်ခုအား သတ်မှတ်ထားသည်။တံခါးကို အလှည့်အပြောင်းတွင် လေဖြင့်ဖွင့်ထားသည်။အစုလိုက်တိုင်းတာခြင်းဆိုသည်မှာ ပစ္စည်းအမျိုးမျိုး၏ စုစည်းတိုင်းတာခြင်းနည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။လည်ပတ်နေစဉ်အတွင်း အောက်ခြေတွင် လမ်းလျှောက်နောက်ပုဆိန်နှင့် ဘောင်ခြေထောက်များ တပ်ဆင်ထားသည်။\n4. Belt conveyor frame- ဘောင်သည် host chassis နှင့် aggregate batching frame ၊ အတွင်းတွင် ခါးပတ်ဘောင်တစ်ခုပါရှိသော truss structural member တစ်ခုဖြစ်သည်။ပင်မဘောင်၊ ခါးပတ်ဘောင်နှင့် သုတ်ဘောင်များကို မိုဘိုင်းရောစပ်စက်ရုံတစ်ခုလုံး၏ ပင်မဖွဲ့စည်းပုံအဖြစ် ပေါင်းစပ်ထားသည်။\n5. Peripheral အစိတ်အပိုင်းများ- ဘိလပ်မြေ silo နှင့် screw conveyor ။အရံအစိတ်အပိုင်းများသည် ဖြုတ်တပ်ခြင်းမပြုဘဲ လည်ပတ်နေစဉ် သို့မဟုတ် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအတွင်း အဓိကကျသော အစိတ်အပိုင်းများဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့ကို သယ်ယူပို့ဆောင်နိုင်ပြီး တစ်ခုလုံးကို ဖြုတ်တပ်နိုင်သည်။\n6. ရောစပ်စက်- JS အမျိုးအစား အတင်းအကျပ် ရောနှောခြင်းကို ယေဘူယျအားဖြင့် အသုံးပြုထားသောကြောင့် အရည်နှင့် ခြောက်သွေ့ပြီး မာကျောသော ကွန်ကရစ်ကို လျင်မြန်စွာ အညီအမျှ ရောနှောနိုင်သည်။\nယခင်- ထရပ်ကားပန့်ဖြင့် စန်းပွင့်သည်။\nရုတ်သိမ်းထားသော HZS75 ကွန်ကရစ်သုတ်စက်ရုံကို ကျော်ပါ။


စံနမူနာအနေဖြင့် ဘယ်လိုဦးဆောင်ကြမလဲ? | Mycanvas\nကုမ္ပဏီ၏အနာဂတ်အတွက် မျှော်မှန်းချက်ရှိခြင်းထက် ကြီးမြတ်သောခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအဖြစ်ရှိရန် ပို၍အရေးကြီးပါသည်။ သင့်အဖွဲ့မှ ရလဒ်များကို အမှန်တကယ် လိုချင်ပါက၊ သင်သည် သူတို့ထံတွင် အမူအကျင့်ကို စံနမူနာဖြင့် ဦးဆောင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။\nသို့သော် ဝန်ထမ်းများသည် သင်၏သတိရှိရှိလုပ်ဆောင်မှုများကို အာရုံစိုက်ရုံသာမဟုတ်ကြောင်း သတိရပါ။ သူတို့က သင့်ရဲ့အလေ့အထနဲ့ တခြားသူတွေနဲ့ အပြန်အလှန်ဆက်ဆံတာကို သတိထားမိတယ်။\n1. အပြုသဘောဆောင်သော Self-Talk ကိုလေ့ကျင့်ပါ။\nကျွန်ုပ်တို့သည် အခြားသူများ မည်သို့မည်ပုံ ပြီးပြည့်စုံနေပုံနှင့် ၎င်းတို့နောက်တွင် ကျွန်ုပ်တို့မည်မျှဝေးကွာနေပုံတို့ကို ပုံရိပ်များနှင့် ကမ္ဘာတစ်ခုတွင် နေထိုင်ကျပါတယ်။ တကယ်တော့၊ ကျွန်တော်တို့ အများစုဟာ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အပျက်သဘောဆောင်တဲ့ မိမိကိုယ်ကို ပြောဆိုတတ်တဲ့ အလေ့အကျင့် ရှိကြပါတယ်။ ကျွန်ုပ်တို့၏မလုံလောက်မှုများအတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်နေမည့်အစား ကျွန်ုပ်တို့နေ့စဥ်လုပ်ဆောင်နေသောတိုးတက်မှုကို တန်ဖိုးထားတတ်ရန် အလေ့အကျင့်တစ်ခုပြုလုပ်သင့်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏နေ့စဉ်ဘဝများနှင့် အခြားသူများ၏ ပေါ်လွင်ထင်ရှားသော လှည့်ကွက်များကို မနှိုင်းယှဉ်မိရန် မိမိကိုယ်ကို သတိပေးသင့်သည်။ ခေါင်းဆောင်များသည် ၎င်းတို့၏ အဆိုးဆုံးရန်သူအစား ၎င်းတို့၏ အကြီးကျယ်ဆုံး ရွှင်လန်းစေသော အလေ့အထဖြစ်အောင် လုပ်သင့်သည်။\n2. ပရမ်းပတာကာလအတွင်း စိတ်တည်ငြိမ်အောင်ထားပါ။\nကုမ္ပဏီခေါင်းဆောင်များကို ပြဿနာမျယးကို ကျွန်ုပ်တို့အနေနဲ့အသိပေးရန် လိုအပ်ပါတယ် — စက်ပျက်သည်၊ ကြီးကြီးမားမား အမှာစာ ပျက်သွားသည်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရိက္ခာများ အချိန်မီမလာဘူး၊ ဝန်ထမ်းတစ်ယောက် မမျှော်လင့်ဘဲ ပျက်ကွက်သွားပါသည်။ တည်ငြိမ်သောခေါင်းဆောင်သည် ဤသတင်းကိုရရှိသောအခါတွင် ငြိမ်သက်နေပြီး ပြုံးပင်နေတတ်ပါတယ်။ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးမှ ရှောင်လွှဲ၍မရသော၊ အမြဲမပြတ်ထင်ရသော ပြဿနာများသည် မီးငြိမ်းရုံမျှမက၊ ၎င်းတို့သည် လက်ငင်းပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန်နှင့် အနာဂတ်တွင် အဆိုပါပြဿနာများကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန် စနစ်သစ်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် အခွင့်အလမ်းများကို တင်ပြပေးကာ လုပ်ငန်းကို ပိုမိုထိရောက်စွာ လည်ပတ်နိုင်စေရန် လုပ်ဆောင်နိုင်စေကြောင်း ပြသသည်။\n3. ဝန်ထမ်းများအဆင့်အားလုံးနှင့် တက်ကြွစွာ ထိတွေ့ဆက်ဆံပါ။\nမတူညီသော ဝန်ထမ်းများသည် ကုမ္ပဏီအား ကုမ္ပဏီနှင့် ၎င်းတို့၏ တာဝန်ဝတ္တရားများကို မည်ကဲ့သို့ ရှုမြင်သည်ကိုသိရန် သူတို့နှင့်အဆက်အသွယ်မပြတ်ရန် အရေးကြီးပါသည်။ ထိပ်မှာထိုင်ပြီး လူတိုင်းက သင့်လုပ်ပုံလုပ်နည်းကို သိရှိတယ်လို့ ယူဆလို့မရပါဘူး။ သင့်ဝန်ထမ်းများနှင့် အပြန်အလှန် ဆက်ဆံပါ၊ ၎င်းတို့၏ လုပ်ငန်းခွင်တွင် ရင်ဆိုင်ရသည့် စိန်ခေါ်မှုများကို နားလည်ပါ။ တုံ့ပြန်ချက် မှန်မှန်ရယူခြင်းဖြင့် သင်သည် လုပ်ငန်းခွင်ဝင်မည့် အလုပ်အကြောင်းကို ခိုင်မာစွာ နားလည်သဘောပေါက်ကြောင်း သေချာစေကာ၊ ဝန်ထမ်းများ သို့မဟုတ် လုပ်ငန်းအလေ့အကျင့်များနှင့် ပျက်ကွက်နိုင်သည့် အလားအလာများကို သတိပြုမိပါသည်။\n4. လူများဗဟိုပြုဖြစ်ခြင်းကို အာရုံစိုက်ပါ။\nခေါင်းဆောင်အများစုဟာ အလုပ်တွေကို ပြီးမြောက်အောင်လုပ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ကုမ္ပဏီရဲ့ရည်မှန်းချက်တွေကို အောင်မြင်ကိုလုပ်ပုံတွေကို အရေးစိုက်ကျပါတယ်။။ ခေါင်းဆောင်များသည် ၎င်းတို့၏ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်ကို ကန့်သတ်ထားသည့် လိုက်လျောညီထွေရှိသော ရုံးပတ်ဝန်းကျင်ကို မပြုလုပ်သင့်ပါဘူး။ သင့်ရဲ့လူတွေအပေါ် အာရုံစိုက်လာတဲ့အခါ သူတို့သည်ကုမ္ပဏီအတွက် သူတို့တတ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး ထုတ်ပေးလိမ့်မယ်။\n5. ကျန်းမာသော အလုပ်-ဘဝ ချိန်ခွင်လျှာကို ဖန်တီးပါ။\nခေါင်းဆောင်များသည် မကြာခဏ “နား” ရန် မတတ်နိုင်ကြပေ။ လုပ်ငန်းတစ်ခုလည်ပတ်ရန် အချိန်၊ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် ခွန်အားများစွာလိုအပ်သော်လည်း၊ သင့်အတွက် အချိန်ကိုရှာဖွေရန်လည်း အရေးကြီးပါသည်။ အလုပ်-ဘဝ ဟန်ချက်ညီမှုသည် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးနှင့် ၎င်းတို့၏အဖွဲ့၏ ကောင်းကျိုးချမ်းသာအတွက် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ဝန်ထမ်းများအား ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်မျှော်လင့်ချက်များအပြင် ကျွန်ုပ်တို့၏ဖောက်သည်များကို စီမံခန့်ခွဲရန် လိုအပ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်၏ဝန်ထမ်းများအား အလေးပေးပြောကြားရန် ကြိုးစားပါသည်။\n6. သင့်အမှားများကို ဝန်ခံပါ။\nခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ အမှားလုပ်မိ လုပ်မိတဲ့အခါ ဝန်ခံဖို့ အရေးကြီးတယ်။ ဒါက ဝန်ထမ်းတွေကို သူတို့ရဲ့အမှားတွေလုပ်မိဖို့ တွန်းအားပေးသလို အဲဒီအမှားတွေကနေ သင်ခန်းစာယူဖို့လည်း အားပေးပါတယ်။ ဝန်ထမ်းများကို အရာများကိုကြိုးစားပြီး ကျရှုံးမှုများတွင် လုံခြုံသည်ဟု ခံစားမိစေရန်နှင့် ၎င်းတို့သည် ဘေးကင်းကြောင်းနှင့် ၎င်းတို့၏အမှားများအတွက် ညံ့ဖျင်းသောအကြည့်ခံရမည်မဟုတ်ကြောင်း ပေးသိစေပါ။


Malaysia disassociates itself from ASEAN statement on Myanmar's Rakhine state - Myanmar News - Mingalapar Forum\nStarted by BurmeseNews , Sep 25 2017 02:19 AM\nMalaysia on Sunday (Sep 24) said it "would like to disassociate itself" fromastatement issued by the Association of Southeast Asian Nations (ASEAN) on the situation in Myanmar's Rakhine state.\nThe ASEAN Chairman's statement condemned the Aug 25 attacks against Myanmar security forces, as well as "all acts of violence which resulted in loss of civilian lives, destruction of homes and displacement of large numbers of people".\nHowever Malaysia's Minister of Foreign Affairs Anifah Aman said inaseparate statement on Sunday that the country felt that the ASEAN statement wasa"misrepresentation of the reality of the situation".\nစက်တင်ဘာ ၂၄ ရက်က ထုတ်ပြန်ခဲ့သော အာဆီယံရဲ့ မြန်မာနိုင်ငံရခိုင်ပြည်နယ်သဘောထား အပေါ်မှာ မလေးရှားနိုင်ငံအနေနဲ့ သဘောထားကွဲပြားတယ်လို့ မလေးရှားက ဆိုပါတယ်။\nအာဆီယံရဲ့ မြန်မာနိုင်ငံရခိုင်ပြည်နယ်သဘောထားထုတ်ပြန်ချက်တွင် သြဂုတ်လ ၂၅ ရက်နေ့က ဖြစ်ပွားခဲ့သော အကြမ်းဖက်မှုနှင့် လူအများအားထိခိုက်စေသော လုပ်ရပ်အားလုံးအား ခြုံငုံ ရှုပ်ချခဲ့ပါတယ်။\nဒါဟာ တကယ့်အဖြစ်အပျက်အပေါ် မှားယွင်းတဲ့ သုံးသပ်မှုသာ ဖြစ်တယ်လို့ မလေးရှားနိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးက သီးခြားထုတ်ပြန်ခဲ့ပါတယ်။\nRead more at http://www.channelne...anmar-s-9246494\nAlso tagged with one or more of these keywords: Malaysia, ASEAN\nMyanmar lifts worker ban to Malaysia\nStarted by BurmeseNews , 11 Jan 2018 workers, lift, Malaysia\nMalaysia's Petronas asked to exit Myanmar in protest of Rakhine crisis\nStarted by BurmeseNews , 09 Nov 2017 malaysia


အမေရိကန်ဗားရှင်းအဖြစ့်ထိုင်းဇာတ်ကား ‘Bad Genius’ အကြောင်းကို ဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်…. - Zeekwat Hot News\nအမေရိကန်ဗားရှင်းအဖြစ့်ထိုင်းဇာတ်ကား ‘Bad Genius’ အကြောင်းကို ဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်….\nMay 29, 20190382\n‘Bad Genius’ ဆိုတဲ့ ဇာတ်ကားကတော့ အရမ်းကို နာမည်ကြီးတဲ့ ထိုင်းဇာတ်ကားတစ်ကားပါ။ထိုင်းနိုင်ငံငံ တစ်နိုင်ငံ တည်းတင်မကပဲ အာရှတစ်လွှားမှာ ပါ အရမ်းကို အောင်မြင်ခဲ့တဲ့ ဇာတ်ကားကောင်းလေးပါ။နာမည်ကြီး ထိုင်း ကျောင်း ဇာတ်ကားဖြစ်ပြီး အဲ့ဒီဇာတ်ကားကိုတော့ မကြာခင်မှာ အမေရိကန်ဗားရှင်းနဲ့ တွေ့မြင်ရတော့မှာပါ။နာမည်ကြီး ဒါရိုက် တာတွေ ဖြစ်တဲ့ Erik Feig နဲ့ Patrick Wachsberger တို့ က ထိုင်းဇာတ်ကားကို ဟောလိဝုဒ် ဇာတ်ကားအဖြစ် Remake လုပ် ရိုက်ကူးကြမှာပါ။\nErik Feig ကတော့ တကယ့်ကို နာမည်ကြီးတဲ့ ကမ္ဘာကျော်ဒါရိုက်တာကြီးပါ။ ‘La La Land’, ‘Now You See Me’, ‘The Hunger Game’ တို့လို ကမ္ဘာကျော် ဇာတ်ကားကြီးတွေကို ရိုက်ကူးပုံဖော်ခဲ့သူပါ။Patrick Wasch sberger ကတော့ ‘Step Up’, ‘Mr. and Mrs. Smith’ တို့လို ဇာတ်ကား ကောင်း တွေ အများကြီး ကို ရိုက် ကူးခဲ့သူပါ။ပရိသတ်အရမ်းကို ကြိုက်ခဲ့တဲ့ ဒီဇာတ်ကားက အမေရိကန်ဗားရှင်းနဲ့ ဘယ်လို ပုံစံ ထပ်ပြီး တွေ့မြင်ရ အုံးမလဲ ဆိုတာကိုတော့ အားလုံးက စိတ်ဝင်စားနေကြပါတယ်။\n‘Bad Genius’ ကတော့ (၂၀၁၇)တုန်းက အရမ်းကို နာမည်ကြီးခဲ့တဲ့ ဇာတ်ကားပါ။ဒီဇာတ်ကားမှာတော့ သရုပ်ဆောင် တွေ အဖြစ် Non Chanon, Aobbab Chutimon, Oom Eisaya, James Theeradon တို့ ပါဝင်ထားပါတယ်။ ဒီဇာတ်ကားကနေ ၀င်ငွေ အမေရိကန်ဒေါ်လာ (၄၂.၃၅)သန်း ၀င်ငွေရခဲ့ပါတယ်။ဆုတွေ အများကြီးရတဲ့ အထိ အရမ်းကို အောင်မြင်ခဲ့တဲ့ ဇာတ်ကားပါ။\n‘Bad Genius’ ဆိုတဲ့ ဇာတကြားကတော့ အရမြးကို နာမညကြှီးတဲ့ ထိုငြးဇာတကြားတစကြားပါ။ထိုငြးနိုငငြံငံ တစနြိုငငြံ တညြးတငမြကပဲ အာရှတစလြှားမှာ ပါ အရမြးကို အောငမြှငခြဲ့တဲ့ ဇာတကြားကောငြးလေးပါ။နာမညကြှီး ထိုငြး ကွောငြး ဇာတကြားဖှစပြှီး အဲ့ဒီဇာတကြားကိုတော့ မကှာခငမြှာ အမရေိကနဗြားရှငြးနဲ့ တှမှေ့ငရြတော့မှာပါ။နာမညကြှီး ဒါရိုကြ တာတှေ ဖှစတြဲ့ Erik Feig နဲ့ Patrick Wachsberger တို့ က ထိုငြးဇာတကြားကို ဟောလိဝုဒြ ဇာတကြားအဖှစြ Remake လုပြ ရိုကကြူးကှမှာပါ။\nErik Feig ကတော့ တကယြ့ကို နာမညကြှီးတဲ့ ကမျဘာကွောဒြါရိုကတြာကှီးပါ။ ‘La La Land’, ‘Now You See Me’, ‘The Hunger Game’ တို့လို ကမျဘာကွြော ဇာတကြားကှီးတှကေို ရိုကကြူးပုံဖောခြဲ့သူပါ။Patrick Wasch sberger ကတော့ ‘Step Up’, ‘Mr. and Mrs. Smith’ တို့လို ဇာတကြား ကောငြး တှေ အမွားကှီး ကို ရိုကြ ကူးခဲ့သူပါ။ပရိသတအြရမြးကို ကှိုကခြဲ့တဲ့ ဒီဇာတကြားက အမရေိကနဗြားရှငြးနဲ့ ဘယလြို ပုံစံ ထပပြှီး တှမှေ့ငရြ အုံးမလဲ ဆိုတာကိုတော့ အားလုံးက စိတဝြငစြားနကှပေါတယြ။\n‘Bad Genius’ ကတော့ (၂၀၁၇)တုနြးက အရမြးကို နာမညကြှီးခဲ့တဲ့ ဇာတကြားပါ။ဒီဇာတကြားမှာတော့ သရုပဆြောငြ တှေ အဖှစြ Non Chanon, Aobbab Chutimon, Oom Eisaya, James Theeradon တို့ ပါဝငထြားပါတယြ။ ဒီဇာတကြားကနေ ဝငငြှေ အမရေိကနဒြေါလြာ (၄၂.၃၅)သနြး ဝငငြှရခေဲ့ပါတယြ။ဆုတှေ အမွားကှီးရတဲ့ အထိ အရမြးကို အောငမြှငခြဲ့တဲ့ ဇာတကြားပါ။\nRef : thaiupdate\nရှောင်ရှားဖို့ပြောထားတဲ့ လူသိနည်းသေးတဲ့ အစားအသောက်များကို ဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်…..\nသာမန်ပစ္စည်းတွေကိုတီထွင်လိုက်တဲ့ ပစ္စည်းဆန်းများကို လေ့လာတွေ့ရှိထားပါတယ်…..


August 7, 2019 - Pissaya News\nဒီတစ်ခါမှာတော့ အရက်သောက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်လာမယ့် ကျန်းမာရေးကိုပြောပြပေးသွားပါမယ်။အ ရက်သောက်ခြင်းဟာ မိမိတို့ရဲ့ကျန်းမာရေးကိုထိခိုက်တယ်ဆိုတာ သိပြီးသားဖြစ်ကြလိမ့်မယ်လို့ လည်းထင်မိပါတယ်။ဒါကြောင့်အရက်ကသင်တို့ရဲ့ကျန်းမာရေးကိုဘယ်လိုထိခိုက်တတ်စေလဲဆိုတာ Pissaya News ပရိတ်သတ်ကြီးအတွက် ဗဟုသုတအဖြစ်ပြန်လည်ဝေမျှပေးလိုက်ပါတယ်။ အရက်သောက်ခြင်းကြောင့် ရရှိလာမယ့် ကျန်းမာရေးလက္ခဏာရပ်များ အရက်ကိုတာရှည်သုံးစွဲတဲ့အခါမှာ အသည်းကိုထိခိုက်လာမှာဖြစ်ပါတယ်။ အစာခြေစနစ်ကိုလည်း ထိခိုက်နိုင်ပါတယ်။ ပန်ကရိယကိုထိခိုက်လာနိုင်ပါတယ်။ အာရုံကြောစနစ်ကိုထိခိုက်လာနိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။ နှလုံးကိုထိခိုက်လာနိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။ မျိုးပွားစနစ်ကိုထိခိုက်လာနိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။ အရိုးကျန်းမာရေးကိုလည်းထိခိုက်လာနိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။ အထက်ပါအချက်တွေကတော့ အရက်သောက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမယ့်ကျန်းမာရေးအကျိုးကျေး ဇူးတွေဖြစ်တာကြောင့် Pissaya News ပရိတ်သတ်ကြီးကို ပြန်လည်ဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်။ Unicode ဖြင့်ဖတ်ရန် ============== အရကျသောကျခွငျးနဲ့ကနျြးမာရေး ဒီတဈခါမှာတော့ အရကျသောကျခွငျးကွောငျ့ ဖွဈလာမယျ့ ကနျြးမာရေးကိုပွောပွပေးသှားပါမယျ။အ ရကျသောကျခွငျးဟာ မိမိတို့ရဲ့ကနျြးမာရေးကိုထိခိုကျတယျဆိုတာ သိပွီးသားဖွဈကွလိမျ့မယျလို့ လညျးထငျမိပါတယျ။ဒါကွောငျ့အရကျကသငျတို့ရဲ့ကနျြးမာရေးကိုဘယျလိုထိခိုကျတတျစလေဲဆိုတာ Pissaya News ပရိတျသတျကွီးအတှကျ ဗဟုသုတအဖွဈပွနျလညျဝမြှေပေးလိုကျပါတယျ။ အရကျသောကျခွငျးကွောငျ့ ရရှိလာမယျ့ ကနျြးမာရေးလက်ခဏာရပျမြား – အရကျကိုတာရှညျသုံးစှဲတဲ့အခါမှာ အသညျးကိုထိခိုကျလာမှာဖွဈပါတယျ။ – အစာခွစေနဈကိုလညျး ထိခိုကျနိုငျပါတယျ။ – ပနျကရိယကိုထိခိုကျလာနိုငျပါတယျ။ – အာရုံကွောစနဈကိုထိခိုကျလာနိုငျမှာဖွဈပါတယျ။ – နှလုံးကိုထိခိုကျလာနိုငျမှာဖွဈပါတယျ။ – မြိုးပှားစနဈကိုထိခိုကျလာနိုငျမှာဖွဈပါတယျ။ – အရိုးကနျြးမာရေးကိုလညျးထိခိုကျလာနိုငျမှာဖွဈပါတယျ။ အထကျပါအခကျြတှကေတော့ အရကျသောကျခွငျးကွောငျ့ ဖွဈပျေါလာမယျ့ကနျြးမာရေးအကြိုးကြေး ဇူးတှဖွေဈတာကွောငျ့ Pissaya News ပရိတျသတျကွီးကို ပွနျလညျဖျောပွပေးလိုကျပါတယျ။ #Pissaya_health\nဆံပင်ကိုအာဟာရ ဖြည့်တင်းပေးနိုင်တဲ့ အစားအစာတွေစားသုံးမှုမရှိခြင်းနဲ့ ဆံပင်ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှု နည်းလမ်းတွေ မှားယွင်းနေခြင်းတို့ကြောင့် ဆံပင်ကျွတ်ခြင်း၊ ဆံပင်ပါးခြင်းတို့နဲ့ ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့နေကြရပါတယ်။ ဒီလိုအခြေအနေတွေကို တွန်းလှန်နိုင်ဖို့အတွက် ဆံသားပျက်စီးစေတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေနဲ့အတူ ပြုပြင် ထိန်းသိမ်းရမယ့် နည်းလမ်းတွေပါ ထည့်သွင်းဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်။ ကြက်သီးနွေးထက်ပိုသော ရေပူပူနဲ့ ခေါင်းလျှော်ခြင်း အရေပြားလိုပဲဆံသားတွေမှာလည်း ရေဓာတ်ခန်းခြောက်ခြင်းဖြစ်စေနိုင်ပါတယ်။ အပူလွန်ကဲတဲ့ ရေနွေးနဲ့ ခေါင်းလျှော်မိပါက ဆံပင်ရှိသဘာဝအဆီတွေကို ဖယ်ရှားလိုက်သလိုဖြစ်ပြီး ဆံသားကိုခြောက်သွေ့စေနိုင်တဲ့အပြင် ဆံပင်ကျွတ်ခြင်း၊ ဆံပင်ပြတ်ခြင်းတို့နဲ့ ကြုံတွေ့ရနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ရေနွေးကိုအတတ်နိုင်ဆုံး နွေးသထက်နွေးအောင် အအေးခံပြီးမှ ခေါင်းလျှော်သင့်ပါတယ်။ ဆံပင်ပုံသွင်းပစ္စည်းများကို အသုံးပြုခြင်း ဆံပင်ဖြောင့်စက်၊ ကောက်စက်နဲ့ လေမှုတ်စက် (Hair dryer) အစရှိတဲ့ ဆံကေသာအလှကို ဖန်တီးပေးတဲ့ကိရိယာတွေဟာ ဆံသားပျက်စီးမှုကို ကာကွယ်ပေးတဲ့ပရိုတင်းဓာတ်ကို ဆုံးရှုံးစေနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဆံကေသာကို အပူဒဏ်တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်တဲ့ spray ကို ဆံသားအနံှ့ လိမ်းပေးပြီးမှ ဆံပင်ပုံသွင်းခြင်းကို ပြုလုပ်သင့်ပါတယ်။ အာဟာရဓာတ်ချို့တဲ့ခြင်း ဆံကေသာမှာမူလပရိုတင်းဓာတ်ဆိုတာ ပါဝင်ပြီးသားဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သင်ကပရိုတင်းဓာတ်ကို ထပ်မံဖြည့်တင်းပေးနိုင်တဲ့ အစာအစာတွေကို အစားနည်းတာပဲဖြစ်စေ၊ လုံးဝမစားသုံးတာပဲ ဖြစ်စေ ပြုလုပ်မယ်ဆိုရင် ဆံသားတွေခြောက်သွေ့ပြီး ဆံပင်ကျွတ်ခြင်းကိုဖြစ်စေနိုင်ပါတယ်။ ငါး၊ ကြက်သား၊ ပဲနီကလေးနဲ့ ပဲသီးတောင့် စတဲ့ ပရိုတင်းဓာတ်ကြွယ်ဝတဲ့ အစားအစာတွေက ဆံပင်ကျွတ်ခြင်းကိုကာကွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ နူးညံ့မှုမရှိတဲ့ တဘက်ကိုအသုံးပြုခြင်း ခေါင်းလျှော်နေချိန်မှာဆံပင်ဖြီးခြင်း၊ ဆံပင်ခြောက်အောင် တဘက်နဲ့ အားပြင်းပြင်း သုတ်ခြင်းတို့ဟာ ဆံပင်ကျွတ်စေနိုင်တဲ့ အဓိကအကြောင်းအရင်းပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်…\nလာမယ့်ရာသီမှာ ချန်ပီယံဆုအတွက် စိန်ခေါ်မှုတွေဟာ ပိုမိုပြင်းထန်လာနိုင်ကြောင်း မန်စီတီးနည်းပြ ဂွာဒီယိုလာက ပြောကြားလိုက်ပါတယ်။ အသင်းကြီးတွေဖြစ်တဲ့ အာဆင်နယ်၊ မန်ယူ၊ စပါးနဲ့ ချဲလ်စီးအသင်းတို့ရဲ့ စိန်ခေါ်မှုတွေဟာ ပိုမိုပြင်းထန်လာနိုင်ကြောင်း နည်းပြဂွာဒီယိုလာက ပြောကြားခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီစိန်ခေါ်မှုတွေကို စိုးရိမ်နေမှာမဟုတ်ကြောင်းလည်း မန်စီတီးနည်းပြ ကပြောကြားထားပါတယ်။ Unicode ဖြင့်ဖတ်ရန် ==================== စိနျချေါမှုတှေ ပိုမိုပွငျးထနျလာနိုငျကွောငျး မနျစီတီးနညျးပွပွော =================== လာမယျ့ရာသီမှာ ခနျြပီယံဆုအတှကျ စိနျချေါမှုတှဟော ပိုမိုပွငျးထနျလာနိုငျကွောငျး မနျစီတီးနညျးပွ ဂှာဒီယိုလာက ပွောကွားလိုကျပါတယျ။ အသငျးကွီးတှဖွေဈတဲ့ အာဆငျနယျ၊ မနျယူ၊ စပါးနဲ့ ခြဲလျစီးအသငျးတို့ရဲ့ စိနျချေါမှုတှဟော ပိုမိုပွငျးထနျလာနိုငျကွောငျး နညျးပွဂှာဒီယိုလာက ပွောကွားခဲ့တာဖွဈပါတယျ။ ဒါပမေယျ့ ဒီစိနျချေါမှုတှကေို စိုးရိမျနမှောမဟုတျကွောငျးလညျး မနျစီတီးနညျးပွ ကပွောကွားထားပါတယျ။ #Pissaya_Sport\nပါကစ္စတန်နိုင်ငံရဲ့ ပြည်နယ်တစ်ခုမှာ ဗုံးခွဲတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုဖြစ်ပွားခဲ့ကာ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ၂ ဦးသေဆုံးကာ ၆ ဦး ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ကြောင်း သိရပါတယ်။ ပေါက်ကွဲမှုဟာ ဈေးဆိုင်တစ်ဆိုင်မှာ ဖြစ်ပွားခဲ့တာဖြစ်ကြောင်း ရဲတပ်ဖွဲ့တာဝန်ရှိသူတွေက ပြောပါတယ်။ ဗုံးခွဲတိုက်ခိုက်မှုကို လူအများဈေးဝယ်နေချိန်မှာ ပြုလုပ်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး အဝေးထိန်းစနစ်နဲ့ ဖောက်ခွဲတိုက်ခိုက်ခဲ့တာဖြစ်ကြောင်း သိရပါတယ်။ Unicode ဖြင့်ဖတ်ရန် ================== ပါကစ္စတန်နိုင်ငံရဲ့ ပြည်နယ်တစ်ခုမှာ ဗုံးခွဲတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုဖြစ်ပွားခဲ့ကာ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ၂ ဦးသေဆုံးကာ ၆ ဦး ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ကြောင်း သိရပါတယ်။ ပေါက်ကွဲမှုဟာ ဈေးဆိုင်တစ်ဆိုင်မှာ ဖြစ်ပွားခဲ့တာဖြစ်ကြောင်း ရဲတပ်ဖွဲ့တာဝန်ရှိသူတွေက ပြောပါတယ်။ ဗုံးခွဲတိုက်ခိုက်မှုကို လူအများဈေးဝယ်နေချိန်မှာ ပြုလုပ်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး အဝေးထိန်းစနစ်နဲ့ ဖောက်ခွဲတိုက်ခိုက်ခဲ့တာဖြစ်ကြောင်း သိရပါတယ်။ #Pissaya_International News\nဒီနေ့ဟာ သရုပ်ဆောင် မြင့်မြတ်ရဲ့  ၃၃ နှစ်ပြည့် မွေးနေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ မြင့်မြတ်ရဲ့  သူငယ်ချင်း ယုန်လေး နဲ့ Kညီ ကတော့ မြင့်မြတ်အတွက် အောင်ပန်း ထိသွားပြီး Birthday Surprise လုပ်ပေးခဲ့ပါတယ်။ “Happy Birthday Par . Myint Myat & သားသားလေး ဂျူနီယာမြင့်မြတ် အစစရာရာအဆင်ပြေပါစေ . အောင်ပန်းထိ Surprise တက်လုပ်” လို့ ယုန်လေးရဲ့  ဖေ့ဘွတ်စာမျက်နှာမှာ တင်ထားတာတွေ့ရပါတယ်။ မြင့်မြတ်ရဲ့  သားလေးနဲ့ မြင့်မြတ်က မွေးနေ့ အတူတူပဲ ဖြစ်ပြီး မြင့်မြတ် သားလေးက အခုဆိုရင် အသက် ၁ နှစ်ပြည့် ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ မြင့်မြတ်ဟာ ယခုဆိုရင် ထိုင်းအလှမယ်ဆွန်ဆွန်နဲ့ အောင်ပန်းမှာ ရုပ်ရှင်ကားကြီး ရိုက်ကူးနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ Photo Credit\nရုပ်ရှင်ဗွီဒီယိုသရုပ်ဆောင် ဝတ်မှုန်ရွှေရည်ကတော့ ဒီလမှာကျရောက်တော့မယ့် မွေးနေ့အတွက် တရားစခန်းဝင်နေကြောင်းသူမရဲ့လူမှုကွန်ယက်စာမျက်နှာမှာ ရေးသားဖော်ပြထားကြောင်းသိရ ပါတယ်။ မွေးနေ့လဖြစ်တဲ့အတွက်တရားစခန်းဝင်ကုသိုလ်ယူဖြစ်ပြီးခုနှစ်ရက်သားသမီးအပေါင်း ဗုဒ္ဓဂုဏ် တန်ခိုးဖြင့်အေးချမ်းကြပါစေ ဆိုပြီး သူမကရေးသားထားကြောင်းသိရပါတယ်။ ရုပ်ရုပ်ဗွီဒီယိုသရုပ်ဆောင်ဝတ်မှုန်ရွှေရည်ရဲ့မွေးနေ့ကတော့ လာမယ့် သြဂုတ်လ(၁၀)ရက်နေ့ ဖြစ်ကြောင်းသိရပါတယ်။ Unicode ဖြင့်ဖတ်ရန် ================ မှေးနလေ့မှာတရားစခနျးဝငျနတေဲ့ ဝတျမှုနျရှရေညျ ရုပျရှငျဗှီဒီယိုသရုပျဆောငျ ဝတျမှုနျရှရေညျကတော့ ဒီလမှာကရြောကျတော့မယျ့ မှေးနအေ့တှကျ တရားစခနျးဝငျနကွေောငျးသူမရဲ့လူမှုကှနျယကျစာမကျြနှာမှာ ရေးသားဖျောပွထားကွောငျးသိရ ပါတယျ။ မှေးနလေ့ဖွဈတဲ့အတှကျတရားစခနျးဝငျကုသိုလျယူဖွဈပွီးခုနှဈရကျသားသမီးအပေါငျး ဗုဒ်ဓဂုဏျ တနျခိုးဖွငျ့အေးခမျြးကွပါစေ ဆိုပွီး သူမကရေးသားထားကွောငျးသိရပါတယျ။ ရုပျရုပျဗှီဒီယိုသရုပျဆောငျဝတျမှုနျရှရေညျရဲ့မှေးနကေ့တော့ လာမယျ့ သွဂုတျလ(၁၀)ရကျနေ့ ဖွဈကွောငျးသိရပါတယျ။ #Pissaya_Entertainment


ဟုတ်ကဲ့ ချစ်ပါတယ် ..\nကလေးလေး က ငှက်ကလေး ဖြစ်ချင်သလား..\nဟင့်အင်း .. မဖြစ်ချင်ဘူး.\nငှက်ခတ်သမားတွေ ကြောက်တယ် ..\nပြီးတော့ ငှက်ကလေးတွေ က ရေခဲမုန့် မစားတတ်ကြဘူး\nကလေးလေး က ငါးကလေး ဖြစ်ချင်သလား..\nအစာတွေရဲ့နောက်ပုန်းနေတတ်တဲ့ ငါးမျှားချိတ်တွေ ကြောက်တယ်\nပြီးတော့ သူတို့ က မွေ့ယာတွေနူးညံ့တဲ့ အကြောင်း မသိကြဘူး\nကျားပေါက် ကလေးတွေ ချစ်သလား\nကလေးလေး က ကျားပေါက်ကလေး ဖြစ်ချင်သလား\nရက်စက်တဲ့ မုဆိုးတွေရဲ့ ရန်ကို ကြောက်တယ်\nပြီးတော့ သူတို့ က မြို့ပြ ရဲ့စကိတ်ကွင်းတွေ အကြောင်း မသိကြဘူး\nကလေးလေး က ပင်းဂွင်းငှက်လေး ဖြစ်ချင်သလား\nသူတို့ ကို လိုက်သတ်တဲ့ ပင်လယ်ဖျံ တွေ ကြောက်တယ်\nပြီးတော့ သူတို့ က အတောင်ပံ တွေ အကြောင်း ကောင်းကောင်းမသိကြဘူး\nပန်ဒါကလေးတွ ကို ချစ်သလား\nကလေးလေး က ပန်ဒါဝက်ဝံလေး ဖြစ်ချင်သလား\nဟင့်အင်း မဖြစ်ချင် ဘူး\nလှောင်အိမ်တွေ ထဲ နေရမှာကိုကြောက်တယ်\nပြီးတော့ သူတို့ က ပီဇာတွေ ရတဲ့ နေရာလဲ မသိကြဘူး\n'ဒီလိုဆို... ကလေးလေး က\nမွေး ပွ ရုပ်ကလေးတွေ ကြိုက်သလား ..\nကလေးလေး က မွေးပွ ရုပ်ကလေး ဖြစ်ချင်သလား ..\nဟင့်အင်း မဖြစ်ချင်ဘူး ..\nသူ တို့ မှာ .. မေမေ မှ မရှိပဲ ကို...\nကလေး က .. မေမေ့ ကလေး ပဲ ဖြစ်ချင်တယ်\nမေမေ့ ပါး မွှေး ရတာ ကြိုက်တယ်\nမေမေ့ သနပ်ခါး နဲ့ ချစ်တယ်\nမေမေ့ ရင်ခွင် နွေးနွေး ကြိုက်တယ်..\nမေမေ ခွံ့ ပေးတဲ့ မန်းမန်း ကြိုက်တယ် .\nမေမေ ဖျော်ပေးတဲံ.. ကိုကိုး က ကောင်းတယ်\nမေမေ ရွေးပေးတဲ့ .. ကျီကျီင်္ ကလေး က လှတယ်..\nမေမေ စီးပေး တဲ့ ဘတ်ဘတ် ကလေး ကြိုက်တယ်.\nမေမေ လိမ်းပေးတဲ့ ခါးခါး ကမွှေးတယ်..\nမေမေ ပန်ထားတဲ့ ပန်းပန်း က လှတယ် ..\nမေမေ နဲ့ လမ်းလျှောက်ရတာ ပျော်တယ်..\nမေမေ့ လက်မောင်း ခေါင်းအုံး ရတာ ကြိုက်တယ်..\nမေမေ့ ခါး ဖက်ထား ရတာ ကြိုက်တယ်..\nကလေးလေးက .. မေမေ့ ကလေး ဖြစ်ရတာပဲ ကြိုက်ပါတယ်...။\nဇူလိုင် ၈၊ ၂၀၁၂\nPosted by မမသီရိ at 12/27/2013 02:28:00 PM\nတစ်သီတစ်တန်းကြီး တက်ကြွ ပြီး အပြာရောင် တွင်းနက်တွေဆီ\nကြွေးကြော် ချီတက် သွားကြတော့ ..\nသူ က ဘေး ဖဲ့ ခွာထွက် .. လင်းလက်တဲ့ သင်းကွဲ ကြယ် ...\nရွှေရောင်ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွေ ဒီကမ္ဘာမြေပေါ် ကျန်နေသေးကြောင်း\nသူ ကောင်းကောင်းကြီး ရဲရင့် ပြ ခဲ့..\nအခန့်သာ မသင့်ခဲ့ရင်... .. အဲ့ကြယ်စင်ကလေး မီးငြိမ်းမှာ..\nအခန့်သာ မသင့်ခဲ့ရင် .. အဲ့ကြယ်စင်ကလေး သွေးစွန်းမှာ...\nအခန့်သာမသင့်ခဲ့ရင် .. အဲ့ကြယ်စင်ကလေး\nအခန့်သာ မသင့်ခဲ့ရင် ... အဲ့... ကြယ် စင် ကလေး....\nအမှန်တရား ဟာ.. စကြာဝဠာ မှာ မဆိတ်သုဉ်းဘူး...\nငြိမ်းချမ်းရေး ဟာ လူတိုင်း မကြိုက်သော်ငြား\nအဲ့ဒီ သင်းကွဲကြယ်ကလေး မောင်းခတ်ခဲ့ ....\nလူတကာလျှောက်ဖို့ ..စိုးရွံ့ သော.. ထိုလမ်းကလေး..\nသူ နွေးနွေးထွေးထွေး နဲ့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ ..\nစိမ်းကားသော မျက်ဝန်းများ သူ့ယုံကြည်ချက်နဲ့ မေ့ထား...\nသူ့လက်များ ကား အေးစက်မနေခဲ့ ...\nသင်းကွဲ တဲ့ ကြယ်ကလေး ရေ..\nမင်း သူငယ်ချင်း ဘိုင်ဖရီ .. ဟာ..\nတရား .. ဆိုတဲ့ ဓမ္မ .. မင်းပြလို့ ရအောင်...\nသူ့ဘုရားသခင်က သူ့ ကိုဖန်ဆင်းမွေးဖွား...\nမင်း ကတော့ .. သံသရာ ဆိုတာယုံတယ် လို့ .. မှတ် လိုက်ပါရစေ..\nမင်းရဲ့ မျှတ ခြင်း .. မင်း ရဲ့ အလင်း...\nမင်းရဲ့ မကြောက်တရား.. မင်း ရဲ့ ချစ်ခြင်းများ အတွက်...\nနှင်းဆီ အနီ တစ်ကိုင်း... တစ်နေ့ က မနက်ပိုင်း..\nကျမ ရဲ့ ဥယျာဉ် အရိုင်းကလေး မှာ ပျိုး...\nအဲဒါ မင်း ကို ဂုဏ်ပြု တဲ့ ပန်းအိုးကလေး ပေါ့...\nဘိုင်ဖရီ ရဲ့ သူငယ်ချင်း.. သင်းကွဲ ပေမဲ့.. လင်းလက်တဲ့ ကြယ်ကလေး ရေ......။\nမြန်မာပြည် တောင်ဖက်စွန်းမှ ကဗျာဆရာလေး မောင်ယုပိုင်အတွက် မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့ ။\n၁၈ ဒီဇင်ဘာ ၂၀၁၃\nPosted by မမသီရိ at 12/18/2013 12:35:00 PM\nနောက်ကျနေတဲ့ ကျမ ဧည့်သည်\nရုတ်တရက်ကြီး အငိုက်ဖမ်း ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့\nဘယ်သူတွေ က တခုတ်တရ ထင်ခဲ့မှာလဲ..\nကျမရှေ့ မှာ ဆိုက်ဆိုက် မြိုက်မြိုက်ကြီး..\nကျမ မယ်လေ.. ဘာလုပ်လို့ ဘာကိုင်ရမှန်းမသိ.\nအပြုံးနဲ့ ကြိုရ ကောင်းနိုးနိုး..\nအမုန်းနဲ့ ကြိုရကောင်း နိုးနိုး..\nကြာ လိုက်တာ လို့ .. ခြေဆောင့် စိတ်တိုပြလိုက်ရ ကောင်းနိုးနိ်ုး..\nကျမ လွမ်းခဲ့ရတာ ဘယ်လောက် ရှိပလဲ ..ဆိုးတယ်...\nအဲဒီလမ်းကလေးပေါ်မှာ .. ခရေဖူး တွေ ....\nသူ့အဖေါ် ကြောင့် ကြွေ ကြွေ ကျ...\nဒေလီယာတွေ က ခေါင်းမော့ လည်ခါခါ ..\nမဟာဆန်သူသဇင်တွေ ကျ အိနြေ္ဒ ကြိတ်ပြုံးကလေး နဲ့\nကျမ ထက်တောင် သူတို့ရင်ခုန်ကြသလား..\nလည်စီးအရောင်လှလှ ကလေးတွေ ရေ..\nကျမလည်တိုင် ဟီးလေးခိုလှည့်အုံး ..\nပုန်းရာက ပြန်ထွက်ခဲ့ ကြကွဲ့ ..\nအဖြူရောင်ဆွယ်တာကလေး .. တင်းတင်း ဆွဲ စေ့လိုက်ပြီ..\nကျမ ချစ်သော ဆောင်း ပေါ့.. ကျမ ဆီ ကို .. တိုးဝင်ထွေးပွေ့ ခေါင်းဝှေ့ ကျီစယ်နေတာ ကို....။\n၁၆ ဒီဇင်ဘာ ၂၀၁၃\nPosted by မမသီရိ at 12/16/2013 03:12:00 PM\nလပြည့်၊ ခရမ်း၊ အစိမ်းနု၊ တယ်လီဖုန်း၊ အဆိပ် .. အမုန်း\nတိတိကျကျ ပ နေတဲ့.. လ ဟာ.. ည ကို စိန်ခေါ် နေလိုက်ပုံ..\nမတန်တဆ ပေးဆပ်ခဲ့ရသော.. အဆိပ်သင့် ဆည်းဆာများ အလွန်မှာ..\nအရာရာ ကို မေ့ထားနိုင်စွမ်း အတွက်.. အဲဒီပန်းချီကား .. ခရမ်း များ နဲ့သာ ဆွဲပါရစေ..\nခြေသံတွေ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ဝေးကွာ သွား....\nလက်ဆွဲ တံခါးအနားမှာပဲ ကျမ တစ်ချိန်လုံး ရပ်နေခဲ့တာပါ..\nအိပ်မပျော်သော ညတွေတော့ မရှိ.. အိပ်မက်ထဲ ထိ လွှမ်းမိုးထား တာ.. အစိမ်းနုရောင် သူ့မင်္ဂလာအိပ်ယာ ..\nခါးသီးစွာ ငြင်းလိုက်ချင်ပါ ရဲ့.. အဲဒီတိုက်ပုံ.. အဲဒီပုဆိုး.. အဲဒီအပြုံး.. အဲဒီ ဆံထုံး...\nထွက်သွား... ထွက်သွား.. ထွက်သွား... ပေးပါ..\n၀ဋ်ကြွေး ကို မယုံ ခဲ့မိတာ မှားပြီလား.. မုသား မှာ သာယာမိသူဟာ..\nလေအေးပေးစက် ကို ယောင်ရမ်း ပိတ်မိ\nအိုင်တွေ့တဲ့ အခါ ခြေဆေးပါ.. ကေတီဗွီမှာ အပန်းဖြေပါ..\nနောက်ဆုံး ဘတ်စကား အမှီပြန်ပါ..\nအွန်လိုင်းက အချစ်ဆုံးလေးတွေ ပျော်ပါစေ..\nလကုန် ရက် သူ့အပြုံးမှာ ကျေနပ်ပါ.. ညဖက် သူ့ နဘေးမှာ ကြည်နူးပါ..\nအမှောင်ထဲ သူ့နှုတ်ခမ်းမှာ နစ်မွန်းပါ..\nအပြန်မမှီ ရက်များ.. ဖုန်းနားမှာ အမြဲ နေပါ..\n၀ဋ်နာ ကံနာ.. မကင်းကွာ မီကလေး.. မက်ဆေ့တွေ လဲ မမျှော်လိုတော့\nစေ့ထားသော တံခါးနား. ခရမ်းရောင်ပန်ချီကားထဲမှာ .. နာကျင်စွာ... ။\n၂၆ နိုဝင်ဘာ ၂၀၁၃\nPosted by မမသီရိ at 11/26/2013 05:22:00 PM\nဆွံ့အ နေတဲ့ ဆောင်း\nဆောင်းဦးကြို ..တောပန်းဝါ၀ါများနဲ့ လှပခဲ့သော တောအုပ်..\nလမ်းဘေး က ထီးတည်း သစ်ပင် ကြီးကရော .. အိနြေ္ဒကြီးတုန်း ထင်ပါရဲ့..\nမီး ပုံ .. နွေးနွေး ကလေး လွမ်းတယ်..\nမိုးရနံ့ကင်းတော့ စမ်းရေ တွေ က ကြည်လဲ့လို့ပေါ့ ..\nချိုးကလေး မောင်နှံ ကယုကယင် ချစ်တုံ့တင် ကူချွဲ\nအဖြစ်သဲ လို့တော့ မဟုတ်ပေါင်ကွယ်..\nကျမ ရဲ့ အတိတ်က ပြတင်းနဘေး လာ.လာငေးတတ်တဲ့ ငှက်ပြာ ကလေးရေ..\nကျမ ရောက်နေတဲ့ သတ္တုရောင် ပင်လယ်မှာ..\nမြောက်လေ ကလဲ စိမ်းကား ရက်စက် .. ဝေးဝေး မှာ\nမိုးမှုန်တွေနဲ့ ဝေးကွာခဲ့တဲ့ သစ်ရွက်တွေ အရောင်မဲ့\nကျမ ချစ်ခဲ့ သော ဆောင်းတစ်ခု ဟာ.. ဆွံအ နေ.....။\n၁၈ နိုဝင်ဘာ ၂၀၁၃\nPosted by မမသီရိ at 11/18/2013 03:46:00 PM\nPEN International, PEN Myanmar နှင့် မြန်မာနိုင်ငံ စာပေလောက\nPoets, Essayists, Novelists ဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေရဲ့ အစ ကိုယူထားခဲ့တဲ့ PEN အဖွဲ့အစည်းကို ကလပ်တစ်ခုအနေနဲ့ အင်္ဂလိပ်စာရေးဆရာ ပြဇာတ်ရေးသူ ကဗျာဆရာမတစ်ဦးဖြစ်တဲ့ Catherine Amy Dawson Scott က (၁၉၃၂) စာပေနိုဗယ်ဆုရှင် စာရေးဆရာ နှင့် ပြဇာတ်ရေးသူ John Galsworthy နဲ့အတူ ၁၉၂၁ ခုနှစ်မှာ အင်္ဂလန်နိုင်ငံ လန်ဒန်မြို့မှာ စတင်ဖွဲ့စည်းခဲ့ ပါတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ တော့ PEN ဟာ Poets, Playwrights, Editors, Essayists, Novelists’ ကို ကိုယ်စားပြုတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။\nစာရေးဆရာတွေ အချင်းချင်းကြား နားလည်မှု နဲ့ အသိပညာပူးပေါင်းဖလှယ်ရေး တိုးမြှင့်စေရေး၊\nကမ္ဘာ့ယဉ်ကျေးမှု ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအတွက်စာပေဟာအဓိကအခန်းကဏ္ဍမှအရေးပါကြောင်း ပိုမိုအာရုံ စိုက်လာစေဖို့အတွက် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာစာရေးဆရာအသိုင်းအ၀ိုင်း တစ်ခုတည်ဆောက်ရေး\nခေတ်သစ်ကမ္ဘာမှာ ခြိမ်းခြောက်ခံလာရတဲ့ စာပေလောက ရှင်သန်ရပ်တည်ခြင်းကို ကာကွယ်သွားရန်\nဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် တွေ နဲ့ စတင်ဖွဲ့စည်းခဲ့တဲ့ PEN ဟာ ၂၀၁၀ ခုနှစ် မတိုင်မီထိ International PEN ဆိုတဲ့အမည်နဲ့ ကျော်ကြားခဲ့ပြီး တော့ ၂၀၁၀ နောက်ပိုင်းမှာတော့ PEN International လို့ တရားဝင် အမည်ပြောင်းခဲ့ပါတယ်။ လက်ရှိမှာတော့ PEN International အဖွဲ့ကြီးဟာ ကမ္ဘာ့ကုလသမဂ္ဂ UNESCO အဖွဲ့ကြီးတရားဝင် အကြံပေး နဲ့ The Economic and Social Council အဖွဲ့ရဲ့အထူးအကြံပေး အနေနဲ့ ကမ္ဘာတစ်လွှားမှာရှိတဲ့ စာရေးဆရာများအတွက် “လွတ်လပ်စွာ ရေးသားထုတ်ဖော်ခွင့် (Freedom of Expression)၊ ငြိမ်းချမ်းရေး (Peace)နှင့် ရင်းနှီးချစ်ခင်မှု (Friendship)” တို့ကို အခြေခံကာ စာရေးဆရာများရဲ့ အခွင့်အရေးအတွက် တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်ပေးနေတဲ့ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာကိုယ်စားပြု အစိုးရမဟုတ်သော အဖွဲ့အစည်း တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။\nJohn Galsworthy ဟာ အဖွဲ့ကြီးရဲ့ ပထမဦးဆုံးသော PEN ဥက္ကဌဖြစ်ခဲ့ပြီးတော့ လက်ရှိကာလထိ ဥက္ကဌ စုစုပေါင်း ၂၄ ယောက် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီးဖြစ်ပါတယ်။ ပထမဦးဆုံး အဖွဲ့ဝင်တွေအဖြစ် Joseph Conrad, Elizabeth Craig, နဲ့ မြန်မာတို့ရဲ့ အလွန်ရင်းနှီးသော စာရေးဆရာများဖြစ်တဲ့ George Bernard Shaw, နဲ့ H.G. Wells တို့ပါဝင်ခဲ့ပြီးတော့ H.G. Wells ဟာ အဖွဲ့ကြီး ရဲ့ ဒုတိယမြောက် ဥက္ကဌ ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။\nလန်ဒန်မြို့မှာ ကလပ်တစ်ခုအနေနဲ့ စတင်ခဲ့ PEN အဖွဲ့ကြီးဟာ ယခုအချိန်မှာတော့ နိုင်ငံပေါင်း ၁၀၀ ကျော်မှာ PEN စင်တာပေါင်း ၁၄၅ ခု ထိ ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ပါတယ်။\nPEN International အဖွဲ့ကြီး ဟာ မြန်မာနိုင်ငံ ရဲ့ စာပေလွတ်လပ်ခွင့် နဲ့ စာရေးဆရာ၊ ကဗျာဆရာတွေ ရဲ့ ယုံကြည်မှုနဲ့ အမှန်တရား ကို အစဉ်တစ်စိုက် စောင့်ကြည့်ပြီးတော့ ကာကွယ် ပေးခဲ့ပါတယ်။ PEN/ Babara Gold Smith (Freedom to Write Award) ဆုကို ၁၉၉၆ ခုနှစ်မှာ အကျဉ်းချခံ စာရေးဆရာမ မသီတာ (စမ်းချောင်း) အား ပထမဆုံး အနေနဲ့ ချီးမြှင့်ခဲ့ပြီးတော့ ၂၀၁၁ ခုနှစ်မှာ ထောင်ထဲရောက် ဘလော့ဂါနေဘုန်းလတ် ကို ချီးမြှင့်ခဲ့ပါတယ်။ ၂၀၀၈ ခုနှစ်မှာတော့ လူရွှင်တော် ဇာဂနာနဲ့ ကဗျာဆရာ စောဝေတို့ နှစ်ဦး Oxfam Novib/PEN Award for Freedom of Expression ဆုကို ချီးမြှင့်ခြင်းခံခဲ့ကြရပါတယ်။\nဆောင်းပါးရှင် Dennis Abrams က Publishing Perspectives ထဲက သူရဲ့ဆောင်းပါး After 15 Years, PEN International Finally Opens in Myanmar ထဲမှာ ၁၉၉၉ ခုနှစ်မှာ ထောင်က လွတ်လာခဲ့တဲ့ ဆရာမ မသီတာ (စမ်းချောင်း) ရဲ့ စဉ်ဆက်မပြတ် ကြိုးပမ်း အားထုတ်မှုကြောင့် ၁၅ နှစ်အကြာ ၂၀၁၃ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၉ ရက် က ၁၃ ရက်နေ့ထိ အိုက်စလန် မှာ ကျင်းပခဲ့တဲ့ ၇၉ ကြိမ်မြောက် PEN International ရဲ့ ကွန်ဂရက် က မြန်မာပြည်ထဲမှာ PEN Myanmar ကို တရားဝင်ဖွင့်လှစ်ဖို့ ခွင့်ပြုခဲ့ပါတယ်လို့ ရေးသားဖေါ်ပြခဲ့ပါတယ်။\nအဲဒီဆောင်းပါးထဲမှာပဲ အကျဉ်းသားဟောင်း ဘလော့ဂါ နေဘုန်းလတ် က “PEN Myanmar ဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အိပ်မက်၊ ခါးသီးတဲ့အတ်ိတ်တုန်းက ကျွန်တော်တို့က သူများတွေရဲ့ အကူအညီကိုပဲ ရယူခဲ့ရတယ်၊ အနာဂတ်မှာတော့ ကျွန်တော်တို့ အဖွဲ့က ကမ္ဘာတစ်လွှားက ဒုက္ခရောက်သူတွေ ကို ကူညီနိုင်တော့မှာပါ” လို့ ဆောင်းပါး ရှင်ကို ပြောခဲ့ပါတယ်။ စာရေးဆရာ ဖေမြင့်ကလဲ အဲဒီဆောင်းပါးထဲမှာပဲ “ မြန်မာဟာ စစ်အာဏာရှင်တွေရဲ့ ပိတ်ဆို့မှုအောက်မှာ ကာလရှည်စွာ နေခဲ့ရတယ်၊ နိုင်ငံတစ်ကာ က စာရေးဆရာတွေ ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ ကမ္ဘာ့စာပေ အသိုင်း အ၀ိုင်း အခြေအနေကို ကျွန်တော်တို့ မသိနိုင်ခဲ့ဘူး၊ ကမ္ဘာ့ကြိးအကြောင်း ပိုမိုသိရှိလာဖို့ အတွက် မြန်မာပြည်သူတွေအနေနဲ့ ဒီလိုကမ္ဘာ့ အဖွဲ့အစည်းကြီးတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့လိုအပ်တယ်`“ လို့ ပြောကြားခဲ့ပါတယ်။\nကျောင်းပညာရေးနှင့် ရသစာပေကို ပေါင်းကူးဆက်စပ်ရန်နှင့် မြှင့်တင်ရန်။\nစတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် (၃)ချက်နဲ့ဖွဲ့စည်းခဲ့တဲ့ PEN Myanmar ရဲ့ Facebook Page https://www.facebook.com/penmyanmar မှာ PEN Myanmar အကြောင်း အသေးစိတ် ၀င်ရောက်လေ့လာနိုင်ပါတယ်။ ဆရာမ မသီတာ (စမ်းချောင်း) ရဲ့ ပဲ့တင်သံဂျာနယ်မှာ ဖေါ်ပြခဲ့တဲ့ PEN Myanmar အကြောင်း ဆောင်းပါ ကိုတော့ ဒီမှာ ၀င်ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်သလို PEN International မှာ ဖေါ်ပြခဲ့တဲ့ နေဘုန်းလတ်နဲ့ အင်တာဗျူး Interview with Myanmar PEN’s Nay Phone Latt. မှာ ၀င်ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါတယ်။\nPEN International Website: www.pen-international.org\nFacebook : https://www.facebook.com/penmyanmar\nDennis Abrams, Publishing Perspectives: After 15 Years, PEN International Finally Opens in Myanmar\n၂၀၁၃ ခုနှစ် နိုင်ဝင်ဘာလ ၂၇ ရက် အမျိုးသားနေ့မှာ ကျင်းပ ပြုလုပ်မဲ့ PEN Myanmar ဖွဲ့စည်းရေး ညီလာခံ. အား ကြိုဆိုသောအားဖြင့်\n၁၃ နိုဝင်ဘာ ၂၀၁၃\nPosted by မမသီရိ at 11/13/2013 04:22:00 PM\nသတိမရ ဖို့ သတိတရ တွေးနေရတာနဲ့တင်\nရှုပ်ရှက် ခတ်အောင် လှိုက်ကနဲ လွမ်း ရတာတွေ..\nထီ မထိုး ထားပဲ .. ထီ ပေါက်စဉ်စာမျက်နှာ ရှာဖွေ စောင့်ကြည့်မိတာမျိုး\nရူးပါတယ် လို့ ၀န်ခံ ထားပါလျှက်နဲ့ အလဲ ထပ်ထိုးချင်နေတာလား ဆည်းဆာ ရယ်..\nလူမနေတဲ့ ဟိုဖက်ခြမ်း က တိုက်ခန်းတွေ မှာ.. ခိုကလေး နှစ်ကောင်..\nဟင့် အင်း.. ကျမ ကို လှမ်း မကြည့်ပါနဲ့..\nခန်းဆီး ၀ါဝါ တွေ ငိုမဲ့မဲ့ ဖြစ်တော့ .. နှစ်သိမ့် ချင်ပါ ရက် ကွယ်..\nမနက်ဖြန် နှင်းဆီ တွေ ၀ယ် ယူခဲ့ပါ့မယ်.. ...။\n၈ နိုဝင်ဘာ ၂၀၁၃\nPosted by မမသီရိ at 11/08/2013 11:36:00 AM\nDedicated to Oatara;6November\nအသစ် အသစ် ဖြစ်လာ..\nအသစ် အသစ် တိုးလာ..\nမရိုး နိုင်သော အပြုံးများ..\nနှလုံးသား မှာ.. စွဲ ထင်...\nစိတ်ကောက် သော်လည်း ချစ်မက်..\nနေ့များ. ညများ.. ကျော်လွန်သွား..\nခွန်အား တို့ သာ တိုးပွား...\nDedicated to Oatara.\nPosted by မမသီရိ at 11/06/2013 06:00:00 AM\nLabels: ကဗျာ, မွေးနေ့လက်ဆောင်\nNew November, New Days ... Reborn Life\nAfter I had tried to leave\nthe poison days and nights ...\nthe feeling-less lights and ways ...\nHope, I reborn again today.\nPosted by မမသီရိ at 11/02/2013 12:02:00 PM\nFor the grapes’ sake along the wall....\nPosted by မမသီရိ at 10/28/2013 05:46:00 PM\nLabels: ရင်ကိုမှန်သော ကဗျာများ\nချနင်းခံလိုက်ရတဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ..\nယုံကြည်မှုတွေ .. ကြေကွဲ သွားခဲ့ပြီ..\nပြန်ဆက်လို့မကောင်းနိုင်တော့တဲ့ မှန်ကျိုး စများသာ\n..ဟိုတစ်.. ဒီတစ်စ ..ပြန့်ကျဲ.... ။\n၃၁ သြဂုတ် ၂၀၁၃\nPosted by မမသီရိ at 8/31/2013 01:42:00 PM\nဖေဖေ ပြန်မလာ တဲ့ .. ည.များ နဲ့.. နံနက်ခင်းများ ထဲ က ငါတို့ကျောင်း\nနေခြည်မှာ ရွှေရည်မလောင်းနိုင်တော့တဲ့ သူတို့ ကျောင်းကလေးတွေ..\nကျနော့ ရဲ့ကျောင်းက .. အမိုးတွေ မရှိတော့ဘူး\nအကာ တွေ လဲ မရှိတော့ဘူး..\nအခင်း ကလဲ .. မရှိတော့ဘူး....\nစာသင်ခုံတွေလဲ မရှိတော့ဘူး ...\nဆရာမ လဲ မရှိဘူး..\nဆရာ လဲ မလာတော့ ဘူး...\nကျနော်တို့ သေနတ်ကျည်ဖူး တွေ နဲ့ သာ ကစားတယ်..\nကျနော့် ကို သေနတ်တစ်လက်ဝယ်ပေးပါ မေမေ..\nဖေဖေ ပြန်လာ အောင် သား လိုက် သွား မလို့..\nဖေဖေ က ဘာကို တိုက်တာလဲ မေမေ\nဘယ်သူ က ဖေဖေ့ ကို တိုက်စေ သလဲ. ..\nသား ထမင်း ၀၀ မစား ရတာ ဘယ်လောက်ကြာခဲ့ ပါလိမ့် ..\nသား လွယ် အိတ် က .. မီးလောင်သွား တဲ့ သားတို့ အိမ်ထဲမှာ ကျန်ခဲ့တယ်..\n၀ ..လုံး လေးတွေ .. သား တကယ် လွမ်း ပါတယ် မေမေ\nဖေဖေ့ ကိုလွမ်း တယ်.. ၀ ..လုံးလေးတွေ လဲ လွမ်းတယ်..\nအကယ်လို့ များ ဖေဖေ ပြန်လာရင်..\n၀ လုံးတောင် မရေးတတ်သေးတဲ့ သား ကို.. ဖေဖေ က ဆူမှာလား မေမေ ..\nမေမေ ငို တာ သား လို မျိုး ဗိုက်ဆာ လို့ လား...\nဒါမှ မဟုတ်.. ဖေဖေ့ ကို လွမ်း လို့ လား...\nဒါ မှ မဟုတ်.. မေမေ ရေ ခပ်သွား တုန်း..\nမေမေ့ လက် လိုက် ဆွဲ တဲ့ ဟို အရက်မူး ဦးလးကြီး ကြောင့်လား..\nမိုး တွေ က ရော.. ဘာလို့ ဒီလောက် သဲတာ လဲ မေမေ\nသား တို့ တဲ လေး.. အရည်ပျော် ကျ ပေါ့..\nသားတို့ အတွက် ထင်း လဲ လိုတယ်.. သား ချမ်း နေပြီ မေမေ\nဖေဖေ့ ကို ဘယ်သူ က ပြန်ခေါ် ပေးမှာ လဲ..\nသား တို့ ကျောင်း ဘယ် သူ ဆောက်ပေးမလဲ...\nအရက်မူး တဲ့ ဦးလေးကြီး .. ည ည မ လာရအောင်.. ဘယ်သူ တားပေးမလဲ..\nသား ချမ်းတယ် မေမေ.. သား ကို ဖက်ထား ပါ....။\n၃၀ ဇူလိုင် ၂၀၁၃\nPosted by မမသီရိ at 7/30/2013 11:21:00 AM\nခရီးဝေး ဘတ်စ်ကား ပေါ်က ဆင်းလာတဲ့ ကျောပိုးအိတ် အပြာ ရောင်ဟာ\nအခန်းကျဉ်း အိပ်ယာ ဘေး မှာ လဲ လျောင်း ငြိမ်သက်..\nအသက်ရှုသံ ပြင်းပြင်း တွေ အောက်မှာ .. တယ်လီဖုန်း ဟန်းဆက် က ပိတ် ကျသွား တယ်...\nဒီနေ့ ပြန်လာမယ် ဆို တာ သိပြီးသား..\nကြို နေသူ ရဲ့ .. ရာနှုန်းပြည့် သေချာမှု ..\nဒီရင်ခွင် ကို သူမ သာ ပိုင်တယ်.. ဘယ်သူ ဘာပြော မလဲ..\nအိမ်ရှေ့ က ဈေး ဆိုင်လေး စောစော သိမ်း တယ်.. ၀ယ်သူ တွေ မလာ ကြနဲ့ ..\nသူ့ အိတ်ကပ်ထဲ က .. သူမ အတွက် သိမ်းထား တဲ့ စာမူ ခ ..\nတယု တယ သူမ .. သိမ်း ယူ ...\nနဲနဲ များများ .. ပိုင်ဆိုင်ခြင်း အစစ်အမှန်ဟာ ဒါ ပဲ ဖြစ်တယ်..\nည ဟာ .. ဘာ ကိုမှ မမှု သလိုမျိုး\nအမှောင် ကို တစ်ပါတည်း သယ်ဆောင် ရင်း\nလိမ့် လာလိုက်တာ ဆို..\nသူ့ တစ်ကိုယ် လုံးအဆူး တွေ တစ်ရှရှ တစ်ထောင်ထောင်\nတောရိပ်ညိုညိုတွေ ဟစ်အော် တားတာတောင် ဂရု မမူ ခဲ့ ..\nတစ်စိုက် စိုက် တစ်မတ်မတ် ပါပဲ\nရင် ကို အစိမ်းလိုက် ဖြတ်ဖေါက် ထွက် သွား ပုံ...\nသူ့ ဆူးတွေ သီမိသွား တဲ့ နှလုံးသား တစ်စုံ ဟာ\nမြစ် ကမ်း နံဘေး ကွေ့ကွေ့မှာ သွေး ချင်းချင်း နီ ရဲ လို့ ..\nမိုက်တိ မိုက်ကန်း ည.. လေ အဟုန်မှာ..\nအတွင်းခံ ဘယာကြိုး လျှော့ခံရတဲ့ မိန်းမ တစ်ယာက် ရဲ့\nကြည်နူး ငြီးငြူ သံ သဲ့သဲ့ လှိုက်လှိုက်မောမော ဟာ ဝေ့ဝေ့ ဝဲဝဲ လွင့်မျောပါ လာ...\nငရဲပြည် မှာ ရှိတယ်\nကြာသပတေး.. ညတွေ မှာ ရှိတယ် .....။\n၂၄ ဇူလိုင် ၂၀၁၃\nPosted by မမသီရိ at 7/24/2013 09:18:00 PM\nမောင် ရေ.. လွမ်းတယ်\nမြတ်နိုးခြင်း ကို တိုင်းတာဖို့ ပြဒါးတိုင်ကလေး တစ်ချောင်း\nကြင်နာခြင်း တွေ သိမ်း ထုပ်ဖို့ .. ပုဝါ ခပ် ပါး ပါး တစ်ခု\nတမ်းမက် မှု များ .. လွှမ်းခြုံထားသော ..\nမျက်ဝန်းညို အကြည့်များ.. အမိအရ ပစ်ဖို့ မျှား တစ်စင်း ..\nကျမ နေကြာပန်းခင်း မှာ ထွန်း လင်း နိုင် ဖို့\nနေမင်းတစ်စင်း ဖြစ် စေ.. နှင့် ကျမ လိုအပ် သော အရာများ…\nသူ့ပါး ကလေး ကိုင် ကြည့် တဲ့ အခါ နူးညံ့ မှုတွေ နဲ့\nတွယ်တာခြင်းတွေ အုံလိုက် ကျင်းလိုက် ပွင့်အာ လာ .\nကျမ ကျောပြင် ပေါ်က သူ့ လက်ကလေး ရဲ့နွေးထွေး သိမ်မွေ့ခြင်း\nဘုရားသခင် အလိုတော်ကျ.. ကျမ ရရှိခဲ့ သော.. သူ့ချစ်ခြင်းတွေ…\nမငြင်းပယ် နိုင်လောက် အောင် .. နက်ရှိုင်းခဲ့ ..\nနာရီ နဲ့ စက္ကန့်များ.. ကာလ များ စွာ.. ကျမတို့ အတူတူ ဝေးကွာခဲ့ ဖူးတယ်..\nနေ့များ ည များ.. နာရီများ.. အချိန်များစွာ .. ကျမတို့ စိတ်ချင်း နီးကပ်ခဲ့ဖူးတယ်..\nကျမ တို့ တူတူ စိတ်ကောက်တယ်..\nကျမတို့ တူတူ ဝန်တို တယ်.. အပြာ ရောင် တူတူ နှစ်သက်တယ်..\nချစ်ခင် စွာ တူတူ ငြင်းခုံတယ်.. နှစ်သက်စွာ .. တစ်ယောက် ကို တစ်ယောက် အော်ငေါက်တယ်..\nခြေ တစ်ချက် လှမ်း တိုင်း အလွမ်း ပန်းတွေ ပွင့် နေ..\nဖုန်းခေါ်သံ ကလေး များ.. မကြားလေ တဲ့ အခိုက်..\nကျမ ရဲ့ သဘောင်္ ကလေး.. ဘယ်မှာများ ဆိုက် နေသလဲ ကွယ်..\nလိပ်ပြာဖမ်း ပိုက်ကွန်ကလေးက ငယ်နေသလားး..\nကျမ ချစ်ခြင်း အင်အား ကို ကျမ ယုံတယ်..\nလေပြေ က တိတ်ဆိတ် ငြိမ် ၀ပ်လို့ … ဆိတ်ဖလူး ရနံ့ တွေ တိုးတိုးဝှေ့ဝှေ့ ပြေးလာလို့\nမိုးညို့ညို့ တွေ က တောင် ဖက် ဆီ .. မာန်ချီ လို့ ..\nဒီလောက် ချစ်နေမိမှတော့.. ဒီလောက်လွမ်းရတာ ဘယ် ဆန်းမလဲ ကွယ်..\nမောင်.. ရေ့.. လွမ်းတယ်.. ။\n၁၇ ဇူလိုင် ၂၀၁၃\nPosted by မမသီရိ at 7/17/2013 12:31:00 PM\nပြန်မနိူးတော့မဲ့ မင်းသမီး .. အတွက်..\nတောင် တစ်လုံး တစ်လေ ပျောက် သွား ဘာများ ဖြစ်မှာလဲလို့\nရှင် တို့ ပြောကောင်း ပြောကြပေမပေါ့ ..\nအုတ် တစ်ချပ်စာ လေး .. ဘာ အရေးလဲ လို့\nမတွေး ခဲ့ သူတွေ ကြောင့် သာ..\nဒီနေ့ ဒီ ကမ္ဘာမှာ..\nပုဂံ ဆိုတာလဲ ရှိရဲ့.. ဗောရောဗောဓိလဲ ရှိရဲ့\nမဟာ တံတိုင်း ကြီး လဲ ရှိရဲ့..\nမြောက်ဦး လဲ ရှိရဲ့ .. အီဂျစ် စဖင့် တွေလဲ ရှိရဲ့ ..\nသစ်ပင် တွေ သစ်တော ဒီလောက်ပေါ နေမှတော့\nတစ်ပင် တစ်လေ လောက်လေး ဘာမှ မဖြစ်သေးဘူး ပေါ့\nဟို လူတွေး ဒီလူတွေး အတူတူ ဒီအတွေး နဲ့\n၀ိုင်း အားပေး လိုက် ကြတာ .. ရာစုနှစ် တစ်ဝက်မှာ\nငါတို့ သစ်တောတွေ ..ဂနာလရာဇ်ပြည် ဆီ ဘ၀ ပြောင်း\nအက်ကြောင်းတွေ ဘယ်လို ပြန်ဖာထေးကြမတုန်း..\nကုန်းရုန်း သီး ခံ သူ က သီးခံ..\nကုန်းရုန်း.. အကောင်းစံ သူ က အကောင်းစံ..\nအပျိုစင် ကိုယ်လုံး ကိုယ်ပေါက် နဲ့..\nနာကျင်စွာ လဲ လျောင်း.. အဓမ္မ အကျင့်ခံ\nလက်ပံတောင်းတောင် မင်းသမီး ထံ ..\nနှုတ်ဆက်ရန် တစ်ခေါက်.. ရောက်ခဲ့ စဉ်အတွေး ..\nချရေး မိတာလေး တွေ...\n၀၅ ဇူလိုင် ၂၀၁၃\nPosted by မမသီရိ at 7/13/2013 05:29:00 PM\nသူကလည်း သူ့တာထဲက မထွက် နိုင်\nကိုယ် ကလဲ ကိုယ့် တာထဲ မထွက် နိုင်..\nမျက်နှာချင်း ဆိုင် တွေ့ ရက် နဲ့ လက်ကလေး တောင် မကိုင်နိုင် တဲ့ အဖြစ်..\nဇာတ်တော်ထဲက မင်းဒဿ သာ ခေါ်လို့ ရမယ်ဆို..\nဟန်ဆောင်တာ မူပို တာတွေ အသာထား..\nဇွတ်ပဲ ပြောလိုက်ချင်ပါရဲ့ ..\nအတင်း အကျပ် ပဲ ဖြစ်ဖြစ် .. လာခိုး လှည့်ပါ့ .. ကျမ ကို.. ..။\n၄ ဇူလိုင် ၂၀၁၃\nPosted by မမသီရိ at 7/04/2013 02:28:00 PM\nကျမ ချထား ခဲ့တဲ့ ခြေရာတွေ ကောက်ပြီး မှ ကျမ နောက်လိုက်ခဲ့ ပါ အယ်လစ်ဇာ..\nအဖုံးတွေ ဖုံးထားတဲ့.. ရာဝင်အိုးတွ မှာ.. လောက်လန်း တွေ နဲ့ ပွ သယောင်း ထ နေတဲ့ အကြောင်း\nမီဒီ ယာ ကို ချခင်း.. ဘာသတင်းတွေ ပေးချင်နေရတာတုန်း အယ်လစ်ဇာ..\nကျမ က နေ့ဆို.. လင်း နေမှ.. ည ဆို မှောင်နေမှ ကြိုက်တာ.\nဟိုမရောက် ဒီ မရောက် နေ့ များ.. ဟို မရောက် ဒီမရောက်ည များ..\nကျမ နား သီ တောင် မသိ မိ ပါစေ နဲ့ လား .. လောလော ဆယ်\nအယ်လစ် ဇာ ရေ.. လ ကို လဲ ချစ်ပါ ရဲ့ တိမ် ကို လဲ ချစ်ပါရဲ့ ..\nဒါပေမဲ့.. ကျမ ခုတစ်လော.. အဖြူ အမဲ ပဲ သဲ ကွဲ ချင်နေမိတာ ကို..\nကျမလား... ငြိမ်းချမ်းရေး ကို ထွေ ခင်း ကစား ချင်လို့..\nဟို တစ်ယောက် ကို အပိုင် လိုချင် မိတာ ခဏ ထား...\nကိုင်း ဖျား ကိုင်း နားတွေ မှာ တောင်.. လုံ ခြုံမှုနဲ့ အိပ်စက်ခြင်း ရဲ့ တရား..\nကျမ တို့ ရပ် လိုက်ကြရ အောင်ပါဆို... အဲဒီ အမုန်း စကား များ..\nဘယ်သူ့ ကို အပြစ်ပေးရ မလဲ ဟုတ်လား..\nမေးခွန်းလေး များ ကြည့်မေးစမ်းပါ့ ... အယ်လစ်ဇာရယ်.. ..\nလမ်းပေါ် မှာ.. ကလေး လဲ သိ.. ခွေး လဲ သိ... အားလုံး သိ...\nရှင်းရှင်း ကြီး. သိ.. မင်း.. မသိတာ မလွန် လွန်း ဘူး လား ကွယ်...\nစစ်တန်းလျားတွေ ဆီ.. ကျမ တို့ ခဏ အလည်သွား ကြမလား..\nအိုးအိမ် စည်းစိမ် တွေ ပြာ ပုံ ထဲ ပစ်ခဲ့ရ .. ဒုက္ခ သည် စခန်း နား ခဏ သွား ကြမလား\nစစ်ဘေး သင့် မိဘ မဲ့ ကလေး တွေ နဲ့ မင်း မျက် လုံးချင်း ဆိုင် စကားပြောရဲသလား..\nသွေးအိုင် ထဲ မိသား စု ၀င် ရဲ့ အိပ်မက် ဆိုးနဲ့ အသက် ရှင် မိခင် တွေ လက် မင်း ကိုင်ရဲမလား..\nမီး လောင် ပြင် ထဲ က ကြေကွဲ မျက် ရည် တွေ အတွက် .. မင်း စာ ရင်း ကောက်ဝံ့ သလား...\nကောင်း ကင် ကြီး ကတော့ ရှိပါ ရဲ့ အယ်လစ် ဇာ ..\nကျမ တို့ အားလုံး ဘယ်တော့ တူတူ နွေးထွေး ကြ ရမလဲ...\nနောင် ဘ၀ တွေ ရှိတယ် လို့ ယုံ တဲ့ သူတွေ က .. ဒီ ဘ၀ မှာ.. မတူ တဲ့ သူ ကို ဒုက္ခပေး..\nတစ် ဘ၀ ပဲ ရှိတယ် လို့ ယုံ ကြည် သူတွေ က.. ဒီ ဘ၀ မှာ ပဲ အသက် စတေး ဖို့ ၀န်မလေး..\nကျမ တို့ ရှည် ရှာ်ဝေးဝေး မစဉ်စား ကြေး လေ.. အယ်လစ်ဇာ...\nတကယ် တမ်း တော့.. ကမ္ဘာ ပေါ် မှာ.. ရှိတာ လူ သန်း ပေါင်း ၇၀၀၀ သာ..\nသူ ငယ်ချင်း တစ်ယောက် ကတော့ အယ်လီယန်တွေ လာစေချင် သတဲ့..\nကျမတို့ .. ဘာကို ချစ်လို့ .. ဘာ့ အတွက်... သံလွင် ခက်တွေ ချနင်း..\nချိုး ဖြူလေး တွေ .. သွေး ချင်းချင်း နီ စေ ရ တာပါလ်ိမ့်....\nကျမ ရဲ့ Little Prince လေး.. ကျမ သိပ်လွမ်း တာပဲ...\nကျမ ဦးခေါင်း မှာ.. မသိ နားမလည် နိုင်ခြင်း နဲ့ သက်ပြင်းတွေသာ ပြည့် နှက်..\nကျမ ကို တကယ် ချစ်တယ်ဆို..\nကျမ ချထား ခဲ့ တဲ့တဲ့ ခြေရာတွေ ကောက်ပြီး မှ ကျမ နောက်လိုက်ခဲ့ ပါ အယ်လစ်ဇာ...\nငြိမ်းချမ်းမှု တွေ စုဝေး ရာ တောင် ကုန်းတွေ ဆီ ကို သာ ကျမတို့ သွား ကြရအောင်ပါ...။\nPosted by မမသီရိ at 7/01/2013 07:20:00 PM\nတို့အားလုံး ရဲ့ နှင်းဆီနီ (၂၀၁၃)\nသူဟာ ရဲရင့်တဲ့ နှင်းဆီ နီနီ\nသူ အောင်ခဲ့ ပြီးပြီ....\nသူ ရည်ရွယ် ကူးခဲ့ပြီးပြီ..\nအများ အတွက် ပေးဆပ်ခဲ့ပြီးပြီ...\nကမ္ဘာ ရဲ့ ဦးညွတ်ခြင်း အခါခါ ခံခဲ့ရပြီး ပြီ...\nကိုက်ချီကာ သူ သယ်ဆောင်ခဲ့ပြီး မို့..\nသူ့လမ်းစဉ် သူ ဆက်လျှောက်\nချို ချို ခါးခါး ..သူမကြောက်..\nပန်းကြာစင် လို လန်းစေကြောင်း..\nပြည်သူ အပေါင်း ဝန်းရံခ ...\nသူဟာ.. နေ.. သူ ဟာ.. လ..\nတို့အားလုံးအတွက် တော့ .. နှင်းဆီနီနီ ချိုမြမြ.။\nအမျိုးသားဒီမိုကရေစီခေါင်းဆောင် အကျဉ်းကျနေခဲ့စဉ်တုန်း ၂၀၀၉ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၂၁ ရက်နေ့.မှာ ရေးဖွဲ့ခဲ့သောကဗျာ အား.. ချစ်ခင်လေးမြတ်ခြင်းအားဖြင့် ၁၉ ဇွန် ၂၀၁၃ ခုတွင် ပြန်လည်\nမွမ်းမံကာ မွေး နေ့ ဂုဏ်ပြုလိုက်ပါသည်။\n၂၀၀၉ ခုနှစ်တွင် ရေးဖွဲ့ခဲ့သော မူရင်း ကဗျာ နှင့် မှတ်ချက်များအား တို့အားလုံးရဲ့ နှင်းဆီနီ\nPosted by မမသီရိ at 6/19/2013 03:00:00 PM\nLabels: ကဗျာ, ဂုဏ်ပြု မှတ်တမ်း, မွေးနေ့လက်ဆောင်\nဒီရက် ဖြစ်တဲ့ အဲဒီနေ့ က ထူးထူးခြားခြား. ကျမ ရဲ့ ၀က်ဝံပေါက်စ ကလေး က .. မထိမ်း နိုင် မသိမ်း နိုင် တခစ်ခစ် ရယ်မောလို့ ..လူသူ ကင်းမဲ့ နေတဲ့.. ကျီးလန့် စာစား.. ပတ်ဝန်းကျင်မှာ\nတောထဲ မှာ ပဲနေတတ်တဲ့ ငှက်မဲ မြီး ရှည် တစ်ကောင် က.. နေ့လည် ကတည်း က.... ရှေ့ တံခါး နားမှာ စူးစူး ရှရှ.. တကျီကျီ.. အော်နေခဲ့ တာ ညဦး ရောက်တဲ့ ထိ..\nမမြင်နိုင်ခဲ့တဲ့ ကံ ကြမ္မာ ဟာ.. အမှောင် ရိပ် မှာ တိတ်တဆိတ် ပုန်း လျှိုးလို့နေခဲ့တယ်.. ..\nငြိမ်းချမ်း မှု မြတ်နိုးစိတ် .. ဘက်မလိုက်မှု အား ..ဆုပ်ကိုင် ခြင်း နဲ့... တရားမျှတ လို ခြင်းဟာ .. .. ချောက်ကမ်းပါး အစွန်း ကို ဖိတ်ခေါ် တတ်တဲ့ အကြောင်း.. အမှောင် မှာ နာရီပေါင်း ၁၉၀၀...\nရန်လို ခြင်း.. ရိုင်း စိုင်း ခြင်းနဲ့... တရား မမျှ တခြင်းတို့ က.. .. နေ့ များ .. ည များ. ကို.. အမှောင် တွေ နဲ့ သာ နှစ်မြှုပ်လို့ ...\nအပြစ်တင်လိုခြင်း မဟုတ်သော်ငြား... မကင်းဝေးခဲ့သော ကြောက်ရွံ့ခြင်း များ ... အမှန် တရား ကို.. ရင် မဆိုင် ရဲခဲ့ သော အခြေအနေအချိန် အခါ... မည်သူ မည်ဝါ.. တစ်ချို့ ကြောင့်... ဘ၀ တစ်ခု ဟာ.. မှင် နီ မှင်နက် များ နဲ့ စုတ်ချက်ထိုး ခံ ...ရုန်းကန် ရမည့် .. လော က ဓံ နှစ် ပတ်လည် ခဲ့ ပြီ......။\n၁၄ ဇွန် ၂၀၁၃\nPosted by မမသီရိ at 6/14/2013 10:19:00 AM\nI won't fall down again on 3rd mistake ...\nကျမ မောင်ကလေး တစ်ယောက်ရဲ့ စကား..\nခဏ ငှား သုံးပါရစေ..\nခွင့် ပြုပါ.. မောင်လေး ရေ..\nပေါ်လူးရှင်း အမြင့်လွန်လာတဲ့ ညှီစို့စို့ မြို့ပြ ညနေခင်းများ....\nအနားယူ အိပ် စက်ခဲ့ပုံမရတဲ့ .. အနာတရ နံနက်ခင်းများ...\nအမွှေးရနံ့ .. ချွေး ရနံ့ .. စပယ်ရနံ့ .ချဉ်စူးစူးနံ့ ရနံ့များစွာ နေ့လည်ခင်းများ...\nအေးခြင်း အတုအယောင် နဲ့ အခန်းကျဉ်း ကလေး ကတော့ ..\nအနီ ရောင် နှင်းဆီ ပွင့်တွေနဲ့ ခေါင်းအုံး ကလေး တစ်လုံးကို အဖော်ပြု..\nခန်းဆီး ၀ါဝါ ထူထူ တွေ ရဲ့ နောက်ကွယ် မှာ..\nလွမ်း ဆွတ်မှု တွေ နဲ့ စွတ်စို.. မှုန်မှိုင်း...\nဖုန်းခေါ် သံ တိတ်ဆိတ် တဲ့ ည ဟာ ..\nဒဏ်ရာ ရ ကျား တစ်ကောင် ရဲ့ ငြီးငြူ သံ နဲ့ ကြေ ကွဲ တိတ်ဆိတ်..\nညဉ့် က နက်လွန်း တယ်.. စက္ကန့်တွေ ရှည်လျားတယ်\nအတိတ် က နီး လွန်းတယ်... အနာဂတ်က မှုန်လွန်း တယ်..\nကံကြမ္မာက ခါးသီး တယ်..\nသူမ ရဲ့ နောင်တ တွေ ဟာ..\nရေတံခွန်တွေ ကို ရပ်တန့် ဖို့ မစွမ်းဆောင် နိုင်ခဲ့...\nဥာဏ်စဉ် ကို .. သတိနဲ့ ယှဉ်ကပ်ထား..\nဒီ အမှတ် ..မှတ်နေရ တာနဲ့ ကို.. သတိမရ ဖို့ ဆိုတာ မတတ်သာ ခဲ့...\nနာ စရာ တွေ ရှာကြံ တွေးထား.. ဟိုနား.. ဒီနား မှာ..\nငါ .. မုန်း တီး တဲ့ .. ဆေး လိပ် ငွေ့ ..\nငါ မနှစ်မြို့ တဲ့.. ရီ ဝေ သော.. မျက် ၀န်းများ နဲ့.. ချဉ် တူး တူးး ရနံ့ တွေ...\nကန့်လန့်ကာ တစ်ချပ် နောက်ကွယ် က\nကျမ မသိနိုင်တဲ့ သူ့ day schedule များ... သူ့ night schedule များ...\nဒီလောက် မကြိုက်တာတွေ များတဲ့ အထဲ\nအဝေး ကို ပြေးထွက် ကာမှ... ဘာ ကမှ ဆောင့် မဆွဲ ပဲ.. အနီးဆုံး ပြန်ပြန် ရောက်..\nကျမလေ .. တကယ် ပဲ ဂုဏ် တွေ မောက်လိုက်ချင်ပါရဲ့ ..\nဘယ်လို မှ မစွမ်းသာ .. တော့ တဲ့ .. အဲဒိ ကစားကွင်း အလယ်..\nနှစ်နှစ်သက်သက် ကြီး အလဲထိုး ခံ လိုက်ရတာနဲ့ တင်..\nရှည် လျား လွန်းပါ့ပေ့ တော့.. နေရာတကာ.. အဲဒီ သတိရ ခြင်း တွေ....\nသေချာ လိုက်.. မသေချာ လိုက်..\nကျမ ဘာသာ ကျမ ကယ်တင်မှ ရမယ် ..\nကျမ .. ကျရှုံး သွား လို့ မဖြစ်ဖူး...\nကာလ ရှည်စွာ... စေ့ ရုံ ထားခဲ့သော.. တံခါး.. များ.............\nနာကျင် စွာ..... ပြီး တော့... ... ... ...\nကျ..မ... ပိတ် လိုက် ... ပါ.... ရ ... စေ... တော့.......\nWHATEVER & ANYWAY\n၀၉ ဇွန် ၂၀၁၃\nPosted by မမသီရိ at 6/09/2013 02:24:00 PM\nမောင် .. ဖြည့်ရမဲ့ ကွက်လပ်ကလေး...\nကော်ဖီဆိုင်ထဲမှာ လူ အများကြီး ရှိနေပါသည်..\nကျမကတော့ အိတ်ပရက်ဆိုလေးရှေ့ချ ထီးတည်း အတွေးနဲ့\nယောင်ချာချာ ကျမဘေးမှာ ကွက်လပ်ကလေး..\nဘုရားပေါ်မှာ ဘုရားဖူး အများကြီးရှိနေပါသည်..\nကျမ လက်အုပ်ကလေးကတော့ ထီးတည်း ငေး လို့..\nယောင်ချာချာ ဆုတောင်းစာတွေ ထဲ မှာ ကွက်လပ်ကလေး..\nပန်းတစ်လှေကြီး ပွင့်တဲ့ ပန်းခြံ ထဲမှာ.. လူတွေ အများကြီး ရှိပါသည်..\nကျမ နှစ်သက်တဲ့ ပန်းကလေးကတော့ ထီးတည်း မွှေးလို့..\nယောင်ချာချာ ၀တ်မှုန် နုနု လေးပတ်လည် မှာ ကွက်လပ်ကလေး...\nနေညိုချိန် အထူး ဘတ်စ်ကားပေါ် .. လူတွေ အများကြီး ရှိပါသည်...\nမမီ မကန်း နဲ့ အပေါ်ကွင်းကလေး က လှောင်ပြုံးလေးနဲ့ ငုံ့ကြည့်..\nယောင်ချာချာ လူတွေ ကြပ်ကြပ် သိပ်သိပ် ကြားမှာ.. ကွက်လပ်ကလေး..\nလကွေးကွေး ပတ်လည် မှာ.. ကြယ်စင် တွေ ပျော်ပါးလျှက်ရှိပါသည်..\nကျမ ရဲ့ ရာသီရုပ်ကလေး ကတော့ တိတ်တိတ် လေး မှေး လို့..\nဆန်းစ အလင်း နုနု ဖြူအု ခြုံလွှာ အောက်မှာ ကွက်လပ်ကလေး...\nကျမဘေးက ပြတင်း မှာ ခန်းဆီးတွေ မလှစ်ပဲနဲ့ ..ထားပါသည်..\nအသော့ ကလေး ရစ်သိုင်းလာတဲ့ လေပြေ..မှာ .. ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့် .\nကျမ ဘယ်လက် ကလေး နဲ့ စမ်း သပ်မိတာ က ကွက် လပ်ကလေး..\nအလွမ်းဟာ.. ညိုရှရှ .. သူ့ ကိုယ်သင်းရနံ့မှာ ရစ်တွယ်လို့ .ကျန်ပါသည်...\nနူးညံ့ရစ်သမ် တွေ တိုးတိတ် လူးလွန့် ခဲ့ဖူး တာက.. အမှတ်တရ...\nဟိုတုန်းကတော့ တစ်ကိုယ်ရေ တစ်ကာယ နေနေကျ...\nအချစ်ကို.. တူးဖော်မိတော့မှ.. ရုန်းမရ ပြု မရ.. .. ဘာနဲ့မှ အစားထိုး လို့မရ..\nမောင်... ဖြည့်မှ ပြည့်ဝ တော့မယ့်..ကျမဘေးက .. ကွက်လပ်ကလေး လှလှ ....။\n၀၃ ဇွန် ၂၀၁၃\nPosted by မမသီရိ at 6/03/2013 12:43:00 PM\nကိုယ့်စိတ်ကိုယ်ပြန်မြင်ကြည့်လိုက်တော့ မျက်ရည်စက်လက်နဲ့ ကြည့်လို့မကောင်းဘူး\nပြုတ်ကျအောင် ဖြုတ်မချနိုင်ခဲ့တဲ့ အဲဒီ ဂီတက ရင်နင့်မကျန်ခဲ့တာ ဆန်းသလား ………..\nကိုယ့်အတွက် တိတိပပညွှန်းထားတဲ့ ဇာတ်ညွှန်းကျကာမှ စကားလုံးတွေကလာကျွမ်းနေတာ မခက်ဘူးလား\nကတ် …. ကနဲ ဖြတ်ချလိုက်ရမယ့် ဒါရိုက်တာ .. ခင်ဗျား ဘယ်ရောက်နေပြန်တာလဲ …\nတစ်နေ့တစ်နေ့ ကောင်းကင်ဆန်ပြရတာ မောပန်းပြာနှမ်း လာတယ်\n( မြက်ခင်းစိမ်းစိမ်းတွေမှာက လူတွေအပြည့်နဲ့ )\nမြေပေါ်မှာ လဲလျောင်းခွင့်ရနေရင် ဒိထက်ပို ပြုတ်ကျစရာ ဒါဏ်ရာရစရာ ဘယ်မှာရှိတော့မလဲ …\nကိုယ့်ကိုယ်ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် မှတ်လောက်သားလောက်အောင် ဒါဏ်ခတ်မှ ဖြစ်တော့မယ်\nကိုယ့်ကိုယ်ကို ဆုံးမရတာ ဘယ်လောက်ခက်ခဲပင်ပမ်းတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားလည်း သိတာပဲ ..\nကိုယ့်ခေါင်းကိုယ် ဘယ်အတိုင်းအတာထိ မာရေကြောရေ ရှိတယ် ဆိုတာလည်း ကိုယ်တိုင်ပဲသိတာ..\nကိုယ့်နားထင် ကိုယ်သေနတ်နဲ့ ထောက်ပြီးကာမှ ပစ်ရခက်နေတတ်တာကလည်း သဘာဝပဲမဟုတ်လား …\nတကယ်ဆို အဲဒီလို ပြန်မြင်ကြည့်ဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး ကိုယ့်ဇာတ်ရုပ်လည်း ကိုယ်သိနေလျက်နဲ့ အပိုတွေ ..\nခုကျမှတော့ ဆေးစပ်လည်းမှား အရောင်လည်း မမှန်တဲ့အကြောင်း ဘာကြောင့်ချူပ်ကြောင်းထပ်ပြောနေမလဲ\nအဲဒီလို လွင့်မျောရမယ်မှန်းသိရင် အစတည်းက မိုးတိမ်တစ်ခုအဖြစ်ပဲ ရွာချပစ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့လိုက်ပါတယ် ..\nNote: ကျမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဘလော့လေးမှာ သူတစ်ပါး ကဗျာဆိုလို့ ရာဘင်ဲဒာနတ်တဂိုး ကဗျာ ဘာသာပြန် ပို့စ် တစ်ခုထဲသာ တင်ဖူးပါတယ်.. . ၂၀၁၀ တုန်းက ရေးထားခဲ့တဲ့ မနော်ဟရီ ရဲ့ ကဗျာ .. အဲဒီတုန်းက အမှုမဲ့ အမှတ်မဲ့.. ဖတ်ဖြစ်ရုံလေး ဖတ်ခဲ့ ပေမဲ့.. သူ့ ဖေ့ဘုတ်စာမျက်နှာပေါ် မှာ ဒီနေ့ ပြန်တင်လာတာ တွေ့ပြီး ပြန်ဖတ်ရတော့ ရင် ကို စူးရှတဲ့ မြှား တစ်စင်း လာမှန်သလို ခံစား ရပြီး.. ကျမ ကိုယ် ကျမ အဲဒီ မှာ ပြန်မြင်နေခဲ့ရတယ် .. ကျမ က အဲ ဒီ ကဗျာထဲ ရောက်သွားပြီး.. ပြန်ထွက် ဖို့ မကြိုးစားချင်လောက်အောင် ငြိတွယ်မိတာမို့ .. ကျမ ရဲ့ သူများ ကဗျာ မတင်ဘူး ဆိုတဲ့ အစဉ်အလာ ကို ကိုယ့်ဖာသာ ချိုးဖောက်လို့ .. သိမ်းထားချင်တဲ့ အကြောင်း ကဗျာဆရာမလေး မနော် ဆီ ခွင့်တောင်းပြီး ပြန်လည် ဖော်ပြလိုက်ပါတယ်.. ကဗျာ ပြန်လည် တင်ပြ ခွင့် တဲ့ မနော် ကို ကျေးဇူးကမ္ဘာ ပါ....။\n၂၁ မေ ၂၀၁၃\nPosted by မမသီရိ at 5/21/2013 11:16:00 AM\n၁ ၆ ၆ ၈ ၇ ...အဲ သလောက် ထူ တဲ့ စာမျက်နှာ..\nလှန်လှော ခဲ့ တဲ့.. ကာ လ က တကယ်ဆို... ကြာ ရော ကြာ လို့ လား..\nအမှောင်ဆုံး ၇၈ နေ့\nအမှောင်ဆုံး ၇၈ ည..\nဖြတ်ကျော်လာ ရပြီး တဲ့ နောက်....\nနောက်ထပ် မှောင်စရာ ရှိတော့မယ် မတွေး ထားခဲ့... ပေမဲ့..\nကျမ ရဲ့ ကောင်းကင် က တိမ်တွေ မစဲ နိုင်ဘူး...\nအုံ ရင်.. အုံ ရင်း. .. ပြို ပြို.. ဆင်းလာတာ တွေ..\nဒီကမ္ဘာမြေ ကျမ ..ဘယ်နား သွား နေရ တော့မလဲ....\nအားရ ပါး ရ.. ရုန်းခဲ့ ရတာတောင်...\nကျမ ရဲ့ ကြယ်ကလေး...\nကျမ ရဲ့ ဆင်ဖြူကလေး...\nပြီး တော့.. ကျမ ရဲ့ ၀က်ဝံ ကလေး....\nထွေးပွေ့ထားဖို့ ကျမ.. အားအင် တွေ ကျန်ပါသေး ရဲ့ လား.. ဒီအမှောင်မှာ...\nအမည်နာမ.. ပညတ် တစ်ခု..\nကြိုကြား ပွင့် တဲ့ စပယ် ရုံ..\nမိုးလုံ လေလုံ .. အသိုက်အမြုံ ကလေး..\nနှင်း ဝေ သော နံနက်ခင်းများ..\nတိုး တိတ် ညင်သာ.. ရေတံခွန်...\nအစိမ်းရောင် တောင်စောင်း နဲ့ ၀ါးတဲလေး ညိုညို....\nကြယ်ရောင် တောက် ပ.. မိုးလုံးပြည့် ည များ..\nကျမ .. ခင်တွယ် ဖူး သော.. အရာတွေ...\nအာယာတ စစ်မြေပြင်မှာ.. အငွေ့ ပျံ တစ်စ စီ..ဖြစ်..\nခုတော့ အား လုံး ... အဝေးဆီမှာ.....\nဒဏ္ဍာရီ ဆန် စွာ.... ကန့်လန် ကာ တစ်ခု ကျ သွား ခဲ့...\nရေမကူးတတ်သူမို့ တဲ့.. ကောက်ရိုး တစ်မျှင် ဖြစ်ချင်သူ ရှိခဲ့ တယ်..\nအမှောင်ဟာ.. ကျမ ကို ထပ် နှစ် .. အဲဒီ ကောက်ရိုး မျှင်ကြောင့် ပဲ.. နစ်တော့မယ်..\nနေမင်း က ကျမ နဲ့ ဝေး ကွာ လွန်းလှတယ်..\nမုန်းတယ်.. မုန်း တယ်.. တံခါး တွေ မရှိတော့ တာ ကျမ မုန်း လှပြီ...\nနေမင်း က ရွှေ ရောင်.. နေကြာခင်းတွေ မှာ သာ လို့..\nနေမင်း .က..... ခရမ်း.... ရောင် ၀ိုင်အို လက်ပန်းတွေ ကို ပဲ နှစ်သက်..\nနေမင်း က... ခရမ်း.. ရောင်.လာဗန်ဒါတွေ အတွက် ပဲ တာဝန်ရှိ...\nနေမင်း က..ခရမ်း.. ရောင် ခမောင်း ပန်းတွေ ကို မစွန့်လွှတ်နိုင်...\nခရမ်း ဖတ်ဖို့ ဆိုတဲ့.. မနော်ဟရီရဲ့ ကဗျာတွေ ဖတ်ပြီး.. ကျမ ငို တယ်..\nသူ့သူငယ်ချင်းအကြောင်း ရေးထားတဲ့ ကျမ မောင်လေး ရဲ့ ကဗျာ ကို ဖတ်ပြီး .. ကျမ ငိုတယ်..\nလိင်.. အချစ် နဲ့ မေတ္တာ တရား.. ကြား.. နံရံ ဟာ.. ထူလိုက် ပါးလိုက်..\nမောင်ချော နွယ်ရဲ့.. ညီမလေး.. မမမြင့် ကို နောက်တစ်ခါ ထပ် ဖတ်ပြီး.. ကျမ ငိုတယ်...\nအမေ ပျောက်သွားတဲ့ ကလေး ၆ ယောက် ရဲ့ ပုံ ကလေး.. သူငယ်ချင်း က ပို့ပေးလာတော့ ကျမ ငိုတယ်..\nကျမရဲ့ လမ်းလျှောက်ဖော် ကောင်မလေး က..\nပြန်တိုင်း တက္ကစီ ခတောင်းတတ်တဲ့ သူ့ချစ်သူအကြောင်း မျက်ရည် ၀ဲဝဲ နဲ့ ပြောတော့ ကျမ ငိုတယ်..\nကျမ လျှောက် နေကျ လမ်း က.. ရာသီ မရွေး အော်တတ်တဲ့ ဥသြသံ ကြောင့် ကျမ ငိုတယ်..\nခလုပ်တိုက်လို့ ဗန်းမှောက်ကျသွားတဲ့.. ကလေးလေး ငို တော့ ကျမ လိုက် ငိုတယ်..\nအင်တာနက် သတင်းတွေ ပေါ် ရောက် လာတဲ့ လူသတ်ပွဲ တွေ ကြားက\nကလေးတွေ အတွက် ကျမ ငိုတယ်..\nသူ့ မိန်းကလေး နဲ့ ရှိနေမှတော့ .. ကျမ ဖုန်း ကို ဘယ် ကိုင် တော့မလဲတဲ့\nအငယ်ဆုံး ကလေးလေး ဖက်ထား ရင်းပြော နေတဲ့ သူငယ်ချင်းမကြောင့် ကျမ ငိုတယ်..\nတင်း နေအောင် ချည် ထားတဲ့ ကြိုး သုံး ချောင်း..\nဘယ် ဓား က မိုက်လို့ ဖြတ်မှာ လဲ...\nကျမ သူငယ် ချင်း ရဲ့ အသံ တိုး တိတ် လွန်းနေတယ်...\nကျမ ဘေး နားမှာ.. ဘယ်သူ မှ မပြုံး ကြတော့ ဘူး...\nကျမ ဘေး ပတ်လည် မှာ.. အလင်း ရောင်တွေ ပါးလျား ကုန်တယ်...\nကျမ ရေချိုး ခန်းက ဘာလို့ ဒီလောက် ကျဉ်းတာလဲ...\nအပေါ်မှာ.... သစ်သားတန်း ရှိနေတယ်...\nဟို မှာ.. ကြိုး တစ်ချောင်း.. လဲ ချိတ် ရက် ...\nကျမ မျက်ခွံ တွေ ဘာလို့ ဒီလောက် လေးလံ လာရသလဲ....\nကြယ်ကလေး ရေ... ဆင်ကလေးရေ.. ၀က်ဝံကလေးရေ..\nကျမ တံခါး ကို ခေါက်ပါ...\nတိမ်တွေ က.. မဲ မှောင်လို့.. ပြို လာခဲ့ ပြန်ပြီ.....။\n၁၆ မေ ၂၀၁၃\nPosted by မမသီရိ at 5/16/2013 05:54:00 PM\nမင်း.. အချစ်ကြောင့် ..\nငါ... မရပ်တန့် ခဲ့သလိုမျိုး...\nမင်း အမုန်းကြောင့် လည်း....\nငါ.. ရပ်တန့် လေမှာ.. မဟုတ်ပေဘူး...\nဘ၀.. ဖြစ်သွားတတ်တာ မှန်ပေမဲ့..\nဘ၀ ကတော့ .. သူ့ တစ်ခုလုံး .. နှလုံးသား မဟုတ်လေ ဘူး...\nငါ လွမ်းတယ်.. ငါ လွမ်းခဲ့တယ်...\nအချစ်က ခွန်အား ဖြစ်သလို မျိုး ..\nအလွမ်း ဟာ လဲ... ခွန်အားတစ်ခု ပါပဲ ...\nချစ်နေတုန်း မှာ.. ငါ.. မရပ်နား ခဲ့ သလို..\nလွမ်းနေတုန်းမှာ လဲ.. ငါ ဆက်သွားခဲ့တယ်...\nမင်း အမုန်း လောက်နဲ့ တော့...\nငါ့ လမ်းတွေ.. မကွေ့ကောက်စေရ..\nငါ့ ပန်းတွေ .. မညှိုးနွမ်းစေ ရ..\nငါ့ သီ ချင်းတွေ.. မတိုး တိတ်စေရ..\nငါ့ လေပြေ .. မဆိတ်ငြိမ် စေရ....\nလောကဓံ တရားတွေ ထဲ.. ငါ ပစ်ထည့်လိုက်တယ်..\nမင်း.. အချစ် တွေ လား...\nငါ ထပ် တည့် လိုက်တယ်.. မင်း အမုန်း တွေလား..\nတိတ်တိတ် ဆိတ်ဆိတ် .. လွှတ်ချ လိုက်....\nငါ ရှင် သန်နေဆဲပါ.. မြက်ခင်း နုနု တွေဆီ မှာ...\nငါ.. ရှင် သန်နေဆဲ ပါ... ကောင်း ကင် ပြာပြာ ရဲ့အောက်မှာ...\nငါ... ရှင်သန် နေဆဲ ပါ... တိမ် စိုင် ဖြူဖြူ တွေ ရဲ့ ကြား မှာ ...\nငါ.. ရှင် နေဆဲ ပါ... နှင်း ဆီ ၀တ်မှုံ တွေ ရဲ့ အလယ် မှာ...\nငါ.. ရှင် သန်နေဆဲ ပါ... သဲ သောင် မွ မွ ပေါ် မှာ...\nငါ... ရှင် သန်နေ ဆဲ ပါ....\n၂၇ ဧပြီ ၂၀၁၃\nPosted by မမသီရိ at 4/27/2013 04:00:00 PM\nလမ်းကွေ့ကွေ့ ကောက်ကောက်တွေ ဆုံးတော့\nအဲဒိ လယ်ကန်သင်းတွေ လွန်တော့..\nအဲဒိ တောင်ပြာပြာတွေ ကျော်တော့…\nအ၀ါရောင် ခန်းဆီးရွရွ ရှိတဲ့ ..ကနုတ် ပန်းတွေ ကပ်ထားတဲ့.\nလတ်လတ်ဆတ်ဆတ် နှင်းဆီ ပန်း တစ်အိုး နဲ့\nအဲဒိ အခင်း ကတော့ ပန်းနုရောင် ဖြစ်ခဲ့တယ်…\nအတူတူ နေထွက် ဖူးပြီ.\nတစ်ယောက်လက် ပေါ် တစ်ယောက် ..မေးထောက်လို့ အိပ်ဖူး ပြီ..\nနေမင်း ရဲ့ နေရောင်ခြည် ဘေးခြင်းယှဉ် ရှူသွင်း\nလမင်း ရဲ့ လရောင်ခြည် ဘေးခြင်းယှဉ် ရှုသွင်း.\nအဲဒီ ပင်လယ် ပဲကွဲ့ .. မမောတမ်း တူတူကူးခဲ့..\nအဲဒီ တောင်တွေ ပဲ.. ဖေးမရင်း တူတူ ကျော်\nအဲဒီကမ်းစပ် ပဲ.. လက်တွဲရင်း တူတူပျော်..\nစိုးရိမ် ပူပန်မှု တွေ ဝေယူကြ\nဘ၀ ရှေ့ရေးက အေးအတူ ပူအမျှ\nကျမ ပါးပြင် သွားတင်ထားတဲ့ အခိုက်..\nသူ့ရင်ခုံသံမှာ .. ကျမ အိပ်မွေ့ကျ သွားလိုက်ဆို..\nဘ၀ က လုံခြုံ.. နွေးထွေး.. လေနုအေးကလေး တေးချင်းချို..\nစွယ်တော်ရွက် လို့ပဲဆို ဆို … ခေါ်ခေါ်..\nကျမတို့ က.. ဘ၀ရဲ့ လက်တွဲဖော်….။\n၁၇ ဧပြီ ၂၀၁၃\n(To MM & MM )\nPosted by မမသီရိ at 4/22/2013 10:11:00 AM\nဒီလိုနေ့မှာ မှ ..ဒီမြူတွေက ထူးထူးခြားခြား\nပိန်းနေအောင် တုတ်တုတ်ဖွေးတော့တယ်.. .. ..\nအုန်း လက်အဖျား အနား ကလေးတွေ\nငွေ စင် ဥ တွဲ ရွဲ လက်လက် ဝေ..\nအတွေး ဟာ.. အစုန် အဆန်..\nပုံမှန် မဟုတ်တော့ တဲ့ ရထား အိုအို တစ်စင်း...\nလမင်း အကြောင်း တွေ ရင်း.. ည .. က .\nမလင်း ချင်ပဲ လင်း လာတဲ့ .. မနက် အိုစာ မှာ..\nအလွမ်း ဟာ အိပ်မှုံ စုံ မွှား နဲ့.. ၀ိုး တိုး ၀ါး တား...\nလမ်း လျှောက် ဖိနပ်အောက်မှာ..\nရာနှုန်းပြည့် သန့်စင် လိုသော.. အာသီသ တွေ နိမ့် လိုက်... မြင့် လိုက်....\nတို့တွေ ဆွေးနွေးကြမလား ..\nရူးသွပ်ခွင့် ဆိုတာမျိုး က .. အခြေအနေ ကလဲ ပေးအုံးမှ ကို..\nရူးသွပ်ချင်စရာလဲ ကောင်းအုံးမှ ကို..\nရူးသွပ်ခွင့် ပြုတဲ့အရာ .လဲ ရှိအုံးမှ ကို..\nရူးသွပ်ခွင့် ပြု သူ လဲ ရှိအုံးမှ ကို....\nအတွယ် အတာတွေ မရှာ ချင်တော့ဘူး..\nကျမ ကို မ ရူးသွပ် ပါစေနဲ့တော့..\nကြိုး တန်းလန်း နဲ့ စွန်တွေ အကြောင်း..\nဘယ်တော့မှ မထုတ်ဝေ မဲ့ စာ စောင်လိုသာ\nချောင် တစ်ချောင် ထဲ ထား ထားလိုက်ပါ...\nဒီ စွန် မှာ.. ကြိုး နဲ့....\nဟို စွန် မှာ လဲ ကြိုး တပ် လိုက်ပြီ...\nသူတို့ဖာသာ လွင့် နေအောင် ပျံ ပါစေ ပေါ့ ...\nဝေဟင် ကျယ် ကြီးထဲ .. ကြိုး တွေ ထပ် မရှုပ် အောင်..\nစွန်ကလေး .. ရေ့ ...\nမြူထူထူပိန်းပိန်း တွေ ထဲ... ကျမ လေ...\nမှန်စာ ကို ပဲ သွေး ပြီးရင်း သွေးနေမိတော့ တယ်....။\n၂၁ မတ်လ ၂၀၁၃\nPosted by မမသီရိ at 4/05/2013 05:02:00 PM\nတစ်ရေး ကလေး ပါပဲ....လောလောဆယ်..\nတစ်ရေး တစ်မောလောက် သေသေချာချာ အိပ်လိုက်ရရင်..\nကျောက်စရစ်အက်ကွဲ လမ်းကလေးပေါ် က\nဘ၀ အမောတွေ ပြေလေ မလား..\nလှောင်အိမ်ကလေး တစ်ခု မရှိလို့တဲ့..\nမနက်က သွေးတွေ နဲ့ ဘ၀ကူးသွား ရှာတဲ့ ယုန်နက်ကလေး\nအတွေး က ထွက်ပြေးမလား..\nဧည့်သည် ကွ.. အိမ်ရှင်ကွ ..\nကြိုးဝိုင်းထဲ က မျက်နှာမှာ အိုးမဲ နဲ့ သွေးသံရဲရဲ\nတစ်ပါး ပိုသွားပြီ ဖြစ်တဲ့ လောကဓံ ထဲ\nအလဲလဲ အကွဲကွဲ ..\nShelter ကျဉ်းကျဉ်းထဲ ရောက်သွားတဲ့\nဘ၀တွေ အကြောင်း ဟောင်းတော့ဟေ့လို့ မေ့သွား လေမလား..\nလေးလံ လွန်းလှ တယ်..\nပုခုံး ဘယ်ညာ .. ရှေ့နောက် ၀ဲယာ ..\nမနိုင်လုနီး ပါး ၀န်တွေ .. အကြောင်း\nအံ ဆွဲ ဟောင်းကလေးမှာ.. သိမ်းထားလို့ ရမလား...\nအသက်ရှုရတာ မ၀ တော့ ဘူး..\nဘယ်ရင် အုံ ထဲ စူး စူး အောင့်နေတယ်...\nကြိုးတန်းလန်း နဲ့ ငှက် ကလေး ကို မေ့လိုက်ချင်တာ က အဆိုး ဆုံး ...\nအုန်းလက် ညိုညို တွေ အောက် တစ်ရေးလောက် အိပ်ချင်တယ်.... ။\n၃၀ မတ် ၂၀၁၃\nPosted by မမသီရိ at 3/30/2013 06:59:00 PM\nနွေဦး .. ကြိုကြရအောင် လို့ဆို.\nအ၀ါ အလယ်မှာ နူးညံ့ အနှစ်သွေးနဲ့\nဆောင်းနှောင်းတေးဆို ..ကံ့ကော်တွေ ကို တဲ့ ချန်မထားခဲ့ပါလို.......။\n၂၆ ဖေဖ်ါဝါရီ ၂၀၁၃\nPosted by မမသီရိ at 2/26/2013 04:27:00 PM\nစိတ်ကို ရှင်း ရှင်းထား..\nနှုတ် ကို ရိုးရိုး သုံး ..\nနှလုံး ကို ဖြူဖြူ ကျင့်..\nခန္တီ တဲ့ ..\nလွတ်မြောက်ရာ လမ်း က ပန်းတော ထဲ မှာ ချာလည် ချာလည်\nလွမ်းပါတယ် ဆိုပါမှ အဲဒီတိမ်ဝါ၀ါ တွေထဲ စုံးစုံး မြုပ်တော့တယ်...။\n၁၅ ဖေဖေါ်ဝါရီ ၂၀၁၃\nPosted by မမသီရိ at 2/15/2013 03:19:00 PM\nအတ္တ၊ မာန၊ အချစ် နဲ့ လုံးဝန်းသောကမ္ဘာ\nတစ်စုံတစ်ရာ ကို ချစ်ခင်နှစ်သက်မိတဲ့အကြောင်း\nတစ်စုံတစ်ခု တောင် သေသေချာချာရေရေရာရာ\nတပ်အပ် သေချာ မပြောနိုင်ပဲနဲ့များ..\nဘာတွေ ကြောက်လို့ ကြောက်မှန်းမသိ တဲ့..\nချိုင့်ခွက် ထူပြော လမ်းကြော မာမာ ကို လျှောက်နေရ ခိုက်တွေ..\nဘေး မှာ ပန်းတွေ ပွင့်နေတာ သိရဲ့.. စပယ်တွေ မွှေးနေတာ သိရဲ့..\nအတ္တကိုမဖယ်ခွာ နိုင်တဲ့ နေ့ ၁၂ နာရီ ည ၁၂ နာရီ\nအလီ အလီ စိတ်မနေပါနဲ့တော့..\nလာချင်ရင် အနီးလေး လို့ ပြောခဲ့ဖူးတာ ဘယ်သူလဲ ..\nဒီမှာ က ကျီးတွေ အိမ်ရှေ့ကလဲ သာတယ် အိမ်နောက်ကလဲ သာတယ်..\nမေတ္တာ အကြောင်း ရေးတဲ့ ကဗျာတွေ က ကြောင်သတဲ့လား\nငါ ကတော့ အရာရာ အချစ်နဲ့ ပဲ တည်ဆောက် ချင်တာပါ..\nဒီကမ္ဘာ ကို အချစ်နဲ့ပဲ လှပ စေချင်တာပါ..\nသူ့ ကို ချစ်ပါ.. ကျမကို ချစ်ပါ.. နေမင်း ကြီး ကိုချစ်ပါ..\nလမင်းလေး လဲ ချစ်ပါ.. လေပြေလေးလဲ ချစ်ပါ..\nနှင်းဆီဖူးတွေလဲ ချစ်ပါ.. ကန္တာရ ဆူးပန်းတွေလဲ ချစ်ပါ..\nမိဘမဲ့ ကလေးတွေ ချစ်ပါ.. ခွေးလေ ခွေးလွင့် ကလေး တွေ လဲ ချစ်ပါ..\nနင့် အနီးဆုံး လူတွေချစ်ပါ.. အဝေး ကလူတွေ လဲ ချစ်ပေးပါ\nဒီကမ္ဘာမြေ အလိုအပ်ဆုံး အရာ က အချစ်တဲ့.. ယုံကြည်ပေးပါ..\nငါ့ရဲ့ အူကြောင်ကြောင် ၀ါကျတွေ မနှစ်သက်ချင်နေပါ\nမကြိုက်ကြောင်းတကူး တက ပြောပြ ပါ..\nတစုံတရာကို ချစ်ခင်နှစ်သက်သွားတဲ့အခါ.. နင့် မာနတွေ ခါ ချလိုက်ပါ..\nတစ်စုံတယောက်ကိုမှ တစ်စုံတစ်ခုတောင် ပြောဖို့ မလိုတဲ့အကြောင်း\nနင်သိလာမဲ့ တနေ့ဟာ.. နင့်နှလုံးသား နင်နားလည်လာတဲ့ အခါ ... ။\n၂၂ ဇန်န၀ါရီ ၂၀၁၃\nPosted by မမသီရိ at 1/22/2013 04:02:00 PM\nဝေးဝေးပြေး မြင့်မြင့်ပျံ ..\nလေဟုန် ကို ဆန်ချင်ရင် ဆန်..\nလေစုန် မှာ.. ဟန် ချင်ရင် ဟန်...\nပါး မို့ မို့ ကလေး ပိုင် သူရှိခဲ့ပြီ...\nပန်းဆီ ရောင် ညနေခင်းတွေ ..\nအလှ ဆုံး လှ ပါစေ ညီမလေး ...\nအရုဏ် တွေ က .. အစွမ်း ကုန် ဖူးအာ..\nညီမလေး ဘ၀ သာယာ ပါစေ...\nချစ်ခြင်းများနဲ့ သာ .. ဖွဲ့သီ နှောင်တုပ် ..\nမလှုပ် နှိုင်လဲ ရှိပစေ ..\nပျော်ရွှင် ခြင်းတွေ ကို.. အပိုင်သိမ်းဆည်း..\nဘ၀ ခရီး ဟာ... လင်းလက်စွာ ဖြောင့်ဖြူး စေ..\nအခွင့်အခါ သာ ပေးခဲ့ရင်တော့ ..\nအဲဒီ ပါး ဖောင်းဖောင်းကလေး..\nသနပ်ခါး သွေး လူးပေးခွင့်...ရ မိချင် ပါသေး...\nချစ်သော ညီမလေး... ..။\nအတောင်အလက်စုံခဲ့ပြီသော.. ချစ်ညီမလေး သို့\n၂ ဇန်န၀ါရီ ၂၀၁၃\nPosted by မမသီရိ at 1/02/2013 05:59:00 PM\nLabels: ကဗျာ, ချစ်သူများအတွက် ချစ်တဲ့စာ\nလပြည့်၊ ခရမ်း၊ အစိမ်းနု၊ တယ်လီဖုန်း၊ အဆိပ် .. အမုန...\nPEN International, PEN Myanmar နှင့် မြန်မာနိုင်ငံ...\nဖေဖေ ပြန်မလာ တဲ့ .. ည.များ နဲ့.. နံနက်ခင်းများ ထဲ ...


တချိန်က ရွှေထီးဆောင်းခဲ့တဲ့ မြန်မာ (ဆောင်းပါးရှင် ဒေါက်တာလှိုင်မြင့်) ~ ဒီမိုဝေယံ\nတချိန်က ရွှေထီးဆောင်းခဲ့တဲ့ မြန်မာ (ဆောင်းပါးရှင် ဒေါက်တာလှိုင်မြင့်)\n၁၉၅၉.ခုနှစ်မှာ စင်ကာပူဟာ လွတ်လပ်ရေး (အစမ်းသဘော အကြိုလွတ်လပ်ရေး)ရတဲ့ လွတ်လပ်ရေးနေ့ မိန့်ခွန်းမှာ စင်ကာပူနိုင်ငံရဲ့ ဖခင်ကြီးလို့ ပြောရမယ့် မစ္စတာလီကွမ်ယူက လွတ်လပ်ရေး အကြိုမိန့်ခွန်း ပြောရာမှာ ကျနော်တို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြရင် မြန်မာနိုင်ငံကို ဆယ်နှစ် အတွင်းမှာ မှီစေရမယ်လို့ သူက ဆယ်နှစ်ကိုတောင် အစွမ်းကုန် ညီညီညွှတ်ညွှတ် ကြိုးစားကြရင်လို့ ပြောခဲ့တာပါ။ ကနေ့ရှရှားပြန် အသုံးချခံ စစ်ဗိုလ် ငတုန်းလေးတွေကို အခုကျနော်ပြောတာ မဟုတ်ဘူးထင်ရင် ဒီလွတ်လပ်ရေးနေ့ မိန့်ခွန်းကြီးကို စင်ကာပူသံရုံးမှာ မေးကြည့်ပါ။ အင်တာနက် ပေါ်မှာတောင်ရှာလို့ ရပါမယ်။ စင်္ကာပူရောက် မြန်မာတွေ ရှာဖွေပြီး တင်ပေးကြပါအုံး။ သမ္မတ အသစ်စက်စက်ကြီး ဦးသိန်းစိန်နဲ့ ကြံ့ ဖွတ်အမတ်မင်းတို့သိရအောင်ပါ။\nတစ်ခေတ် တစ်ခါက Union Of Burma Airways ကြော်ငြာ\n၁၉၅၉-ခုနှစ်မှာ ယခု ရန်ကုန်လေဆိပ်ကြီးကို သမ္မတကြီးမန်းဝင်းမောင်မှ ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်က ရန်ကုန်လေဆိပ်ဟာ အာရှမှာ (ဂျပန်နဲ့ ဟောင်ကောင်မပါ)အကြီးဆုံးလေဆိပ်ကြီးဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်က ယနေ့ ကျနော်တို့ ငေးမောပြီး အားကျနေရတဲ့ THAI AIRWAYS ဆိုတာ ရှိတောင် မရှိသေးပါဘူး။ SINGAPORE AIRWAYS လည်း မပေါ် သေးပါဘူး။ THAI AIRWAYSကို ၁၉၆၁ ဒီဇင်ဘာလ မှာမှ ဖွင့်လှစ်ခဲ့တာပါ။ အခုသူတို့ ဒီနှစ်မှာ ရွှေရတု လုပ်ကြပါမယ်။ အဲဒီ ဖွင့်လှစ်စတုန်းက သူတို့ခမျှာ DC-3 ခေါ်တဲ့ ဒါကိုတာ DAKOTA လေယာဉ်လေး -နှစ်စီးနဲ့ စတင်ခဲ့ရတာပါ။ နှစ်ကုန်ကြရင် ထိုင်းလေကြောင်း သမိုင်း စာစောင်တွေ ထွက်လာမှာပါ။ မြင်ကြရပါမယ်။\nအဲဒီအချိန်က မြန်မာပြည်မှာ DC-3 ဒါကိုတာ လေယာဉ်က (၁၈-စီး) နဲ့ ဗိုင်းကောင့် ခေါ်တဲ့ ပန်ကာ လေးလုံးတပ် လေယာဉ်ကြီးတွေက (၄စီး သို့မဟုတ် ၆-စီး) ရှိနေပါတယ်။ ဒါကိုတာလေယာဉ်က လူ-၂၁ -ယောက်ပဲ စီးနိုင်တာပါ။ ဗိုင်းကောင့်က လူ ၆၂ -ယောက် စီးနိုင်ပြိး ဟောင်ကောင်လို ခရီးဝေးကို တိုက်ရိုက် ပျံသန်းနိုင်ပါတယ်။ အခုစာထဲပါတဲ့ ဟောင်ကောင် ခရီးကို အဲဒီလေယာဉ်ကြီး တွေနဲ့ ပျံသန်းခဲ့တာပါ။ အဲဒီခေတ်ရဲ့ ဘိုရင်း- ၇၄၇ ပေါ့ဗျာ။\nဒါပေမဲ့ဗျာ အဲဒီစင်ကာပူ ၀န်ကြီးချုပ်လီကွမ်ယူကို ကျနော် တော်တော် အခဲမကြေဘူးဗျာ။ သူမိန့်ခွန်းထဲ ဗမာပြည် ထည့်ပြောပြီး ဗမာပြည်ကို ပြိုင်မယ် သူပြောလိုက်တာနဲ့ ကျနော်တို့နိုင်ငံက ရှေ့မဟုတ်တော့ဘဲ BACK GEAR အထိုးခံလိုက်ရတာ သူ့စကားကြောင့်များလား။ သူ့ပါးစပ်က တော်တော် စီးတယ် ပြောရလေမလား။\nမြန်မာ့တပ်မတော်လေတပ်ရဲ့ C-47 Dakota လေယာဉ်တစ်စီး ၁၉၆၁ခုနှစ်က စင်ကာပူ ချန်ဂီလေဆိပ်သို့ ဆိုက်ရောက်လာစဉ်\n(၁၉၆၁စင်ကာပူ လေဆိပ်မြင်ကွင်းပါ.. ထိုစဉ်က မင်္ဂလာဒုံလေဆိပ်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ကြပါ)\nနောက်တခု အခုဂျပန်မှာ စာကြည့်တိုက်ကြီးတွေ ရှိပါတယ်။ ၁၉၆၀-၀န်းကျင်လောက်က DIGEST / TIMES / NEWSWEEKSစတဲ့ မဂ္ဂဇင်း ဟောင်း တွေကို ကြည့်ပေးကြပါဦး။ အဲဒီအချိန်က အာရှလေကြောင်းလိုင်းပြ ကြော်ငြာတွေမှာကနေ့ဆို လေကြောင်း လိုင်းတွေက ဘန်ကောက်နဲ့ စင်ကာပူကို ဗဟို ချက်ပြထားသလို အဲဒီအချိန်က ရန်ကုန်ဟာ လေကြောင်း လိုင်းတွေရဲ့ ဗဟိုချက်မ ဆိုတာတွေ့ ရပါမယ်။ ကျေးဇူးပြု ရှာဖတ်ကြပြီး တင်ပေးကြပါဦး။\n၁၉၅၅ခုနှစ်က ဝန်ကြီးချုပ်ဦးနုနှင့်ဇနီး ဒေါ်မြရီတို့ နိုင်ငံပိုင် လေယာဉ်ဖြင့် ဆိုဗီယက်ယူနီယံ (ယခုရုရှား) သို့ အလည်အပတ် ရောက်ရှိစဉ်...\nအဲဒီထက်လူတွေ မသိကြသေးတာ ရှိပါသေးတယ်။ လက်ရှိ မြန်မာနိုင်ငံဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ လက်ကိုင်ဖုန်း အသုံး အနည်းဆုံး တိုင်းပြည်ဖြစ်နေပါတယ်။ ရာခိုင်နှုန်း အနည်းဆုံးတိုင်းပြည်ပါ။ ဦးနုခေတ်က ဘယ်နှစ်မှာ စတင် တပ်ဆင်တယ်တော့ ကျနော် မမှတ်မိတော့ပါဘူး။ ဆက်သွယ်ရေးက ၀န်ထမ်းတွေ မေးကြည့်ကြပါ။ သူတို့ သိနိုင်ပါမယ်။ ဒါပေမယ့် ကျနော်တို့ဟာ ဂျပန် ကိုတော့မသိဘူး အာရှမှာ ပထမဆုံး AUTO DIALING အော်တို လက်လှဲ့ဖုန်း တပ်ဆင်ခဲ့သလို ကမ္ဘာမှာ- ၁၂-ခု မြောက် နိုင်ငံအဖြစ် မှတ်တမ်း တင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ အီတလီနိုင်ငံတောင် ကျနော်တို့ထက် နောက်ကျပါတယ်။\nငွေစက္ကူထုတ်ရာဋ္ဌာနတိုင်း၌ လဲလှယ်ခွင့် ရှိခဲ့ပြီး အင်မတန် အဖိုးတန်ခဲ့တဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ပုံပါ တရာတန်ငွေစက္ကူ….\nအဲဒီခေတ်က မြန်မာကျပ်ငွေကို ဂျပန်ပြည်မှာ ယခုအမေရိကန် ဒေါ်လာလို ဂျပန်တွေကတန်ဖိုး ထိပ်ကထားပါတယ်။ အခုဆို Australia ဒေါ်လာဆို အခုရက်ပိုင်း အမေရိကန် ဒေါ်လာထက် နိုင်ငံတကာ ဈေးကွက်မှာ ဈေးပိုမြင့်နေပေမယ့် မြန်မာနိုင်ငံမှာ အော်ဇီ ဒေါ်လာက အမေရိကန် ဒေါ်လာထက် ဈေးနည်းနေပါတယ်။ ဟိုတုန်းက မြန်မာကျပ်ငွေဟာ ဂျပန်မှာ တန်ဖိုးအမှန်ကို ရခဲ့ အလေးထားခံခဲ့ရပါတယ်။\nမ.ဆ.လခေတ်က မြန်မာ့အား/ကာက အရာရှိကြီးတစ်ဦး (နာမည်မပြောချင်ပါ) က ပြောဖူးပါတယ်။ ၁၉၆၀မတိုင်ခင်က ငါကွာ ဂျပန်မှာ နိုက်ကလပ်မှာ အကီင်္ျအိတ်ထဲ မြန်မာငွေလေး မြင်အောင် ထည့်ထားရင် ဂျပန်မတွေ ၀ိုင်းနေတာပဲတဲ့။ ဘန်ကောက်မှာဆို မြန်မာငွေ၁၀-တန် တရွက်ပေးလိုက်ရင် ယိုးဒယား မငယ်ငယ်လေးတွေ တညလုံး စိတ်ထင်တိုင်း ကြဲဘဲတဲ့။ အော်အခုများ မြန်မာငွေ တစ်သိန်းပေး ဘာလုပ်ရမှာလဲ အပြောခံရပါမယ်။\nမေမြို့စစ်တက္ကသိုလ် ကျောင်းရှေ့က အနော်ရထာ၊ ဘုရင့်နောင်၊ အလောင်းဘုရား ရုပ်တုများ...\nရေးထားတဲ့ တပ်မတော် အဓိဋ္ဌာန်ကတော့\nအနော်ရထာ၊ ဘုရင့်နောင်၊ အလောင်းဘုရား ဦးအောင်ဇေယျတို့ တည်ထောင်ခဲ့သည့် ထက်မြက်သော တပ်မတော်များ၏ လက်ဆင့်ကမ်းအမွေကို ခံယူလျှက် ပိုမိုအင်အား တောင့်တင်းပြီး စွမ်းရည်ထက်မြက်သော တပ်မတော်ကြီးအဖြစ် တည်ဆောက်ကြကုန်အံ့ (အဟမ်း...)\nမြန်မာပတ်စ်ပို့ ကိုင်ထားရင် အာရှမှာ ကြိုက်တဲ့ နိုင်ငံသွား ရင်ကော့ပြီး ၀င်ရပါတယ်။ ကနေ့ စစ်ဗိုလ်လေးများ သူတို့တပ်မတော်ထဲမှာ ဗိုလ်ချုပ်တွေ တချိန်ကရွှေထီး ဆောင်းခဲ့တာကို ဂုဏ်ယူပြီး ယိုးဒယားကို ဘယ်လို နိုင်ခဲ့တာနဲ့ အတိတ်ကို ဂုဏ်ယူ လက်မထောင် တတ်ကြပါတယ်။ သမိုင်းမသိဘဲ ပါးစပ်ပြော တဆင့် ကြားသမိုင်းနဲ့ အလောင်းမင်းတရားကြီးက ယိုးဒယားကို ဘယ်လို နိုင်ခဲ့တယ် အာနေတတ် ကြပါတယ်။\nမန္တလေးထောင်ထဲမှာ တပ်ကြပ်တွေ စစ်ဗိုလ်တွေ ကလာ အာတတ်တယ်။ ကျနော်တို့ နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသားထဲ ကလည်း သမိုင်းကိုတောင် နည်းနည်း ပါးပါးလေး ဖတ်ဖူးသူက ရှာမှရှား။ အထက်က ဆောင်းပါးထဲကလို အစပိုင်း နည်းနည်း၊ အလယ် နည်းနည်း အဆုံးပိုင်း နည်းနည်း၊ သမားတွေ ဖြစ်ပါမယ်။ အဲ အခမ်းအနား လုပ်ပြီး အာတော့ ကျနော်က နောက်နေ့မှာ ထောက်ပြောပြတော့ ကျနော်ကို ခင်ဗျားက ဘယ်လောက် သိလို့လည်း အများအားနဲ့ ဝေဖန်ကြပါတယ်။ ကျနော်က ရှင်းပြပါတယ်။ အလောင်းမင်း တရားကြီးဟာ သူ့ကို သူသိပ်အထင်ကြီးမှု လွန်နေတော့ ဗေဒင်တွေ အခါပေးတွေက တားကြတဲ့ ကြားက ယိုးဒယားကလည်း မဆုံးမရင် မဖြစ်တော့အောင် မွန်တွေနဲ့ ရှမ်းတွေ ရခိုင်တွေကို မြန်မာကို တိုက်ဖို့ ကိုဆွပေး စစ်ကူပေးနေတော့ ရန်တိုက် တိုက်ပေးနေတော့ မြန်မာ စစ်သည်တော်တွေ စစ်ပန်းနေတဲ့ ကြားကရယ် ရာသီဥတုကလဲ မကောင်းတဲ့ ကြားက ယိုးဒယားကိုချီပါတယ် ။\nသူကသန်းရွှေနဲ့က ပြောင်းပြန် ကြောက်စိတ်ဆိုတာ မင်းတရားကြီးမှာ တစက် ကလေးမှ မရှိတာပါ. တိုက်ပွဲတိုင်းမှာ ရှေ့က ဦးစီးတိုက်ခဲ့သူ ဖြစ်ပါတယ်။ အယုဒ္ဓယကို ၀ိုင်းထားစဉ် ရာသီဥတုကြောင့် မြန်မာစစ်သည်များစွာ ဖျားနာ ကျဆုံးခဲ့ရသလို မင်းတရားကြီး ကိုယ်တိုင် အဖျားပျင်းထန်လာလို့ ပြန်ဆုတ်ခဲ့ ရပါတယ်။ ငယ်ရဲဘက် သွေးသောက် မင်းကောင်း နော်ရထာကို ခံစစ်ထားပြီး ဆုတ်ခဲ့ရပါတယ်။ သထုံခရိုင် ကံရွာမှာ နတ်ရွာစံပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ရန်ကုန်ကိုရောက်မှ ကံကုန်တာကို နေပြည်တော် ပြည်ရွှေဘိ်ုကို အကြောင်းကြားခဲ့တာပါ။\nမင်းတရားကြီးရဲ့ သားတော် ဆင်ဖြူရှင် လက်ထက် ၁၇၆၇-ခုနှစ် မတ်လ ၂၈- ရက်နေ မှာ အယုဒ္ဓယမြို့ကို အောင်နိုင်တော်မူတာပါ။ အဲဒီမတ်လ- ၂၈-ရက်နေ့ဟာ နောင်တော့ မြန်မာနိုင်ငံမှာ ပြည်တွင်းစစ်ကြိး စတင်ခဲ့တဲ့နေ့ပါ..။ ကျနော် လူမိုက်ကလဲ အဲဒီမတ်လ-၂၈-ရက်နေ့ ရွှေဘိုမြို့မှာ မင်းတရားကြီးရဲ့ မြို့ဒေါင့်စေတီနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ကျုံးတဖက်ကမ်းမှာ မွေးခဲ့သူပါ။ ကျနော်က ငယ်ငယ်လေး ကတည်းက လှန်တတ်တော့ အမေက ရွှေဘိုစစ်သား သေလို့ ဝင်စားတဲ့အကောင်လို့ပြောတတ်ပါတယ်။\nအဲဒီမှာ သမိုင်းစိတ်ဝင်စားသူ ထောင်ဝန်ထမ်းလေး တဦးနဲ့ သိရတော့ သူက အယုဒ္ဓယမြို့ တိုက်ပွဲ အပြည့်အစုံကို ခိုးသွင်း ပေးလာတော့မှ အာလုံး လက်ခံကြပါတော့တယ်။ အဲဒီလို သမိ်ုင်းကြေကြတာပါ။ သမိုင်းမသိရင်လဲ အပြစ် မပြောလိုပါဘူး။ ကျနော်က အယုဒ္ဓယမြို့ကျတဲ့နေ့လည်း ကျနော့်မွေးနေ့ ပါလို့ပြောတော့ ဟားတိုက် ဟာသ လုပ်နေကြပါသေးတယ်။ လူငယ်လေးများကို ပြောချင်ပါတယ်။ အုပ်စုဖွဲ့ ကိုယ့်အပိုင်းနဲ့ကိုယ် တာဝန်ယူပြီး သမိုင်းကိုဖတ် သူငယ်ချင်းတွေကို အတိုချုပ်ရှင်းပြလုပ်ကြပါ။ သမိုင်းသိရင် သိလာပါမယ်။ ဘယ်လိုခံစားရတယ်ဆိုတာ။\nရုရှားပြန် စစ်ဗိုလ်လေးများ ရုရှားမှာ ရုရှားမလေးများကို မြန်မာကျပ်ငွေ လက်ဆောင် အဖြစ်ပေးရင် ဘယ်လို တုန့်ပြန်မယ်ဆိုတာ သိရအောင် လက်တွေ့ပေးပြီး စမ်းကြည့်ပေးပါလို့ တောင်းဆိုပါတယ်ဗျာ။\nဦးနေ၀င်းလက်ထက်မှာ ကျနော်တို့တတွေ ဆင်းရဲစပြုလာပေမယ့် အိမ်နီးချင်း ထိုင်း၊ မလေးရှာထွက် တရားမ၀င် ကျွန်ခံရတဲ့ ဘ၀ မရောက်ခဲ့သေးပါဘူး။ မြန်မာကျပ်ငွေ တစ်ကျပ်ဟာ ၆၂-ခုနှစ်က မြန်မာငွေ တကျပ်ကို ထိုင်းလေးဘတ်ရပါတယ်။ ၈၈မတိုင်ခင်လေးမှာ ဘတ်တိုက် ကျပ်တိုက်ပါ။ ငွေတန်ဖိုးချင်း တူနေပါတယ်။ မ.ဆ.လ ၂၆-နှစ် အုပ်ချုပ်တာမှာ မြန်မာငွေ (၄ဆ) ကျသွားပါတယ်။ န.အ.ဖ ၂၃-နှစ် အုပ်ချုပ် လိုက်တာ တစ်ကျပ်ကို တစ်ဘတ် ရနေရာကနေ အခု တစ်ဘတ်ကို မြန်မာငွေ - (၃၀)ပေးရတော့ အဆ-၃၀ -ကျသွားတာပါဘဲ။\nန.၀.တ အာဏာသိမ်းခါစ (၁၉၈၉)မှာ တစ်ဒေါ်လာကို- ၃၅ကျပ် ပေါက်ပါတယ်။ ၂၀၀၂ ခုနှစ်ကဆိုရင် ၁၄၅၀-လောက်အထိ တန်ဖိုးကျသွားတာဆိုတော့ ဆယ်နှစ်အတွင်း အဆ (၄၀) ကျသွားတာပါ။ ၁၉၉၁-ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ လယ်လောက်မှာ ခင်ညွှန့် ကုန်ဈေးနှုန်းတက်တာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကုန်သည်ကြီးတွေကို တီဗွီပေါ်ကနေ ကြိမ်းဝါးတာလေးပါ (အခု ပုဇွန်တပိသာ ၅၅၀-ကျပ် ကျနော်တို့ မစားနိုင်ဘူး ဘယ်သူတွေ ၀ယ်စားနေကြလဲမသိဘူး။ တစ်ဒေါ်လာ- ၇၁- ကျပ် ဘယ်သူတွေ သုံးနေကြလဲမသိဘူး ) အခုပုဇွန်တပိသာ ၂၀၀၀၀/ အထက်မှာပါ။ အနှစ်-၂၀ အကွာ ဘယ်လောက် ကွာသွားသလဲ။ သူတို့ကြိမ်းလိုက်ရင် လူတွေက ငြိမ်သွားတတ်ပေမဲ့ ငွေဈေးက ပိုတောင် တက်ပြတတ်တယ်။ ၁၉၉၁- နိုဘယ်ဆု ပေးတဲ့နေ့မှာ ဒေါ်လာဈေးဟာ မှတ်မှတ်ရရ ၉၁ကျပ် ဖြစ်သွားပါတယ်ခင်ဗျာ။ နှစ်ပတ်အတွင်း ၂၀- ခုန်တက်သွားတာပါ။\nအဲဒီရက်ပိုင်းလေးပေါ့။ ကျနော်က ငယ်သူငယ်ချင်းလဲဟုတ် ယောက်ဖတ၀မ်းကွဲ အခု ဒု-တိုင်မှုးလုပ်နေသူ (အဲဒီတုန်းကဗိုလ်မှုး) အိမ်သွားတော့ ကျနော်ကို ပုဇွန်ထုပ်ဟင်းနဲ့ ထမင်းကျွေးတယ်။ သူက တခါတခါကျရင် ဆရာကြီးလုပ်ြပီး ကျနော်နိုင်ငံရေးထဲ ပါနေတာ ဆုံးမတတ်တာအမြင်က ကပ်နေတော့ ပုဇွန်ထုပ်ဟင်းမစားဘဲ ချဉ်ပေါင် ကျော်လေးဘဲ စားပြီး ပုဇွန်ထုပ်ဟင်းကို အတင်းစားခိုင်းတော့ (ငါက အာဒိန္နာဒါနာ) မစားဘူး ကောထဲ့လိုက်တာ အခုထက်ထိ မခေါ်ကြတော့ဘူး။\nသူ့ယောက္ခမ ကျနော့်အဒေါ်အရင်းက သူ့သားသမီး အရင်း လေးယောက်ထက် ကျနော့်ကို ပိုချစ်တာ။ သူ့သားမက်ကို ဆုံးမခဲ့တာ ကျေးဇူးတင်လို့ ကောင်းတယ် ပြောသာပြောနဲ့ အားတောင်ပေးသေးတယ်။ ရီရတယ်။ အထက်တန်းကျောင်းတုံးက ကျနော်တို့က တခြားအတန်းသားတွေနဲ့ အတန်းလိုက် ထိုးကြ ရန်ဖြစ်ကြရင် သူက တုန်နေအောင် ကြောက်နေတာ။ အဲဒီရန်ပွဲတွေမှာ အခု စစ်ကုိင်းတိုင်း ၀န်ကြီးချုပ် ဖြစ်နေတဲ့ ကျွန်တော့် ငယ်သူချင်း ဗိုလ်ချုပ်သာအေးလည်း တခါမှ မပါဖူးဘူး။ သူတို့တွေက အခုစစ်ဗိုလ်တွေ လုပ်ကြတယ်။ ငယ်သူငယ်ချင်းတွေ ဆုံဖြစ်ရင် အဲဒါကို ခဏခဏ ပြောဖြစ်ကြတာ။\nအဲဒါပါဗျာ။ မမြင်ဘူးမူးမြစ်ထင် ဆိုတာလို မရောက်ဘူး ရုရှားကို နိဗ္ဗာန်ထင်နေတဲ့ တစ်ချို့သောငနုံ စစ်ဗိုလ်လေးတွေ မယုံရင် စင်ကာပူ လွတ်လပ်ရေး မိန့်ခွန်းကို နားထောင်ကြည့်ပါဦးလို့။