Ska Bangies keep on banging in a free world | Mixtape.gr\nΣυντάκτης Κέλλυ Παπακωνσταντίνου στις 5 Jun 2011 • 01:54 No Comments\nΛίγο πριν την εμφάνιση τους στο K44 αλλά και στη Τεχνόπολη ανοίγοντας την συναυλία των Sublime with Rome, οι Ska Bangies φέρνουν τους ska και reggae καλοκαιρινούς ρυθμούς τους σε μία συνέντευξη στο mixtape.gr\nΣε μία εποχή που η καθημερινότητα ζορίζει, ένα από τα λίγα πράγματα που μπορούν να σε σώσουν από το να βουλιάξεις στην καταπίεση που σου δημιουργούν και αυτοδημιουργείς, είναι οι ωραίοι ήχοι. Ατενίζω το κέντρο της Αθήνας από μακρυά και ακούω «Μετανάστες», τους έχω μπροστά μου, γύρω μου, και είμαι από αυτούς που δεν ενοχλούνται γιατί τους βλέπω να χαμογελούν. Φαντάζομαι πως και οι Ska Bangies θα σκέφτονται το ίδιο με εμένα…\nSka Bangies εδώ. Καλησπέρα! Καλά τα λες, σωστά φαντάζεσαι!\nΠως η καθημερινότητα μπορεί να γίνει τραγούδι και πόσο αυτό εξυπηρετεί στο να κατευναστούν τα κακά πνεύματα στις ψυχές των ανθρώπων κάτι εποχές, σαν και αυτές που ζούμε;\nΛένε πως στους δύσκολους καιρούς γεννιούνται οι ωραιότερες μουσικές, οι τέχνες γνωρίζουν ακμή και έρχεται η πρωτοτυπία. Οξύμωρο αλλά ελπιδοφόρο. Άμεση ανάγκη. Έτσι απομυθοποιούν οι άνθρωποι τα προβλήματά τους. Τα κάνουν τραγούδι. Έτσι ξεκινούν και τον αγώνα να τα ξεπεράσουν. Το μόνο που μπορούμε εμείς, οι μικροί, να πούμε είναι πως θα προσπαθήσουμε να δώσουμε χαρά, ελπίδα, προβληματισμό και αγάπη μέσα από την μουσική μας, γιατί αυτά λείπουν απ’ τους ανθρώπους σήμερα. Ευχόμαστε να το κάνουν και άλλοι, όσο περισσότεροι, μαζί μας, κόντρα στα εμπόδια και τους καιρούς.\nΠως εισπράτετε εσείς αυτό που ο κόσμος και τα μέσα αποκαλούν κρίση; Υπάρχει μια κρίση ταυτοτήτων και ιδεών γενικότερα; Πως μπορεί αυτό να επηρεάσει τον χώρο της μουσικής;\nΗ κρίση είναι οικονομικοπολιτική. Φυσικά, οι τέχνες επηρρεάζονται, καθώς, χωρις χρήματα, στη σημερινή κοινωνία πολύ λίγα πράγματα βγαίνουν στο φώς. Η κρίση ιδεών έρχεται από την μαζικοποίηση της κουλτούρας – άρα και της μουσικης- μέσω της παγκοσμοιοποίησης, ωστε να την ασπάζονται όσο περισσότεροι γίνεται, όσο πιό ανώδυνα. Δηλαδή γρήγορες πληροφορίες, χωρίς απαραίτητα να έχουν διάρκεια και ουσία. Καθοδήγηση και όχι μετάδοση γνώσης. Τα αποτελέσματα μπορεί να είναι καταστροφικά και στην μουσική, αν δεν είναι ήδη…\nΟ κόσμος σας έμαθε από την πρώτη σας δισκογραφική δουλειά «Γύρω –Γύρω όλοι» (Archangel, 2009) και φυσικά από τις συχνές εμφανίσεις σας τόσο στην Αθήνα, όσο και στην επαρχία. Από που προέκυψε ο τίτλος του δίσκου και τι θέσατε σαν πρώτους στόχους της καριέρας σας;\nΔυστυχώς η ιστορία του τίτλου είναι πολύ πιο ανιαρή από ότι θα περίμενε κανείς από έξι εικοσάχρονους… Είναι άνοιξη, απόγευμα Κυριακής, έχουμε τελειώσει την ηχογράφηση και την εικονογράφηση του δίσκου και δεν έχουμε καθορισμένο τίτλο για κανένα τραγούδι και προφανώς ούτε για το δίσκο, σαν μέγιστοι τεμπέληδες που είμαστε. Μέσα στη βδομάδα θα πάει ο δίσκος στο εργοστάσιο για την κοπή, οπότε ήρθε η ώρα να τελειώνουμε. Έτσι, μέσα από έντονο και αποπροσανατολιστικό brainstorming, καμιά δεκαριά καφέδες και πολλά τσιγάρα καταλήξαμε σε όσα μας έφερναν τις πιό ωραίες εικόνες στο μυαλό μας, εξ’ ου και το «γύρω γύρω όλοι».\nΈχετε συνεργαστεί και στηρίξει πολλά ονόματα του εγχώριου και του ξένου ρεπερτορίου (Locomondo, Κωστής Μαραβέγιας, Horace Andy, Gogol Bordello, Νικήτας Κλιντ κ.α). Ποια συνεργασία είναι αυτή που δεν σας έχει κάτσει ακόμα και την περιμένετε;\nΑ, πάρα πολλές! Θέλουμε πρώτα από όλα να συνεργαστούμε με όλους τους νέους έλληνες καλλιτέχνες που έχουν πράγματα να πούν, τους όμοιούς μας και στέλνουμε ανοιχτό κάλεσμα σε όλους. Και προφανώς με τους έλληνες και ξένους καλλιτέχνες που έχουν δείξει από το έργο τους, τις επιλογές τους και εν γένει την όλη πορεία τους οτι πάνω από όλα αγαπούν αυτό που κάνουν. Αν θές, κάποια παραδείγματα είναι οι Green Day, οι Radiohead, ο Manu Chao, ο Γιάννης Αγγελάκας.\nΚατά την άποψη σας, πως διαφοροποιείται η μουσική που αξίζει να ακούσει κάποιος από αυτήν που κατά καιρούς χαρακτηρίζεται ως trash;\nΧμμ, μας βάζεις δύσκολα εδώ! Ποίος μπορεί να κρίνει κάτι τέτοιο; Ίσως και μερικά δικά μας τραγούδια μετά από 15 χρόνια να είναι trash. Ίσως πάλι και όχι…Αυτό που θέλουμε να πούμε είναι, ποιός ξέρει; Και με τι κριτήριο; Σίγουρα παίζουν ρόλο η εποχή, το είδος και οι καλλιτέχνες, αλλά εμείς πιστεύουμε οτι δεν υπάρχουν trash μουσικές, αλλά trash τραγούδια. Κάθε μουσική μπορεί να έχει πολύ ενδιαφέροντα και πολύ αδιάφορα τραγούδια… Και το αφήνουμε εδώ. Ο παραπέρα προβληματισμός δικός σας!\nΠως φτάνει ένας καλλιτέχνης να αποφασίσει σε ποιο στυλ και ύφος θέλει να γράφει τις μουσικές του; Η μουσική έχει εθνικότητα τελικά ή αυτό είναι κάτι που υιοθετείται;\nΈχουμε καταλήξει πως τελικά κανείς δε μπορεί να πει οτι κατέληξε! Σε ύφος, style, μουσική, άποψη. ΄Ολα αλλάζουν με το χρόνο, τις εμπειρίες, τα προβλήματα που συναντάς σαν άνθρωπος, αλλά σε επηρρεάζουν και σαν μουσικό. Όποιος πει «αυτός είμαι, τελείωσε, και δεν αλλάζω» σύντομα θα διαψεύσει ο ίδιος τον εαυτό του γιατί θα θελήσει να κάνει κάτι καινούριο που πλέον θα έχει περισσότερα να του πει ή ακόμα χειρότερα, θα τηρήσει το λόγο του και θα βουλιάξει στη βαρεμάρα και την ρουτίνα!\nΚαι βέβαια η μουσική έχει εθνικότητα. Άλλα πράγματα έχουμε εμείς μέσα μας, άλλα οι Ρώσοι, οι Άγγλοι, οι Ιάπωνες, οι Αμερικάνοι, οι Μεξικάνοι. Ο κάθε λαός έχει τις παραδόσεις του, την κουλτούρα του! Αυτό περνάει από γενιά σε γενιά και μας επηρρεάζει σε όλους τους τομείς της ζωής μας, πόσο μάλλον στους τρόπους έκφρασης και διασκέδασης, όπως η μουσικη! Η κινεζική μουσική δε μιλάει μέσα μας όπως στους κινέζους, η όπως το τανγκό στους Αργεντίνους, όπως το ζεϊμπέκικο και το χασαποσέρβικο δε θα κάνουν τους Κινέζους και τους Αργεντίνους ποτέ να νιώσουν όπως οι Έλληνες, όταν το ακούνε.\nΤι παραπάνω περιμένετε προσωπικά από την μουσική στα χρόνια που θα έρθουν; Τι απαιτείτε να δώσετε οι ίδιοι στο κοινό σας και στον κόσμο που επιδιώκει να σας ακούσει;\nΠεριμένουμε τα καλύτερα και τα χειρότερα, όλα. Αν λείπει κάτι τότε δεν έχει νόημα θα είναι βαρετό! Στους υπέροχους ανθρώπους που μας ακούνε και μας πιστεύουν θα προσπαθούμε πάντα να δίνουμε τα πάντα, ό,τι έχουμε μέσα μας, με στόχο πάντα το καλύτερο, το κάτι παραπάνω. Προς το παρόν δίνουμε τα φιλιά μας σε όλους, με την υπόσχεση πως σύντομα έρχονται νέες συναυλίες και νέα τραγούδια!\nΈχετε διασκευάσει Sublime με περίσσια φαντασία και με ωραία απόδοση, καλοδουλεμένη. Τι συναισθήματα σας δημιουργούνται λίγο πριν την εμφάνιση σας στο άνοιγμα της συναυλίας των Sublime;\nΤρομερή προσμονή για εκείνη τη μέρα. Σιγουριά ότι θα δούμε κάτι ξεχωριστό. Ελπίδα ότι θα είμαστε και εμείς αντάξιοι των περιστάσεων. Δουλεύουμε από τώρα την εμφάνισή μας και θα δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό. Σας περιμένουμε όλους εκεί. Και σε ευχαριστούμε πολύ για τα καλά σου λόγια!\nΠοιοι καλλιτέχνες θα θέλατε να βρίσκονται στην θέση των Sublime για να έχετε την ευκαιρία να ανοίξετε την εμφάνιση τους;\nΕίναι πολλοί εκείνοι για τους οποίους τρέφουμε αντίστοιχη εκτίμηση και θαυμασμό και όχι μόνο ξένοι. Όμως τώρα έρχονται οι Sublime και αυτό δεν θέλουμε να το αλλάξουμε με τίποτε. Πιστεύουμε πως όλα έρχονται στην ώρα τους. Και τώρα είναι η ώρα πρώτα να ανοίξουμε και μετά να θαυμάσουμε τους θρυλικούς Sublime.\nΤα 5 αγαπημένα live των Ska Bangies\nManu Chao & Radio Bemba, Μαλακάσα 2008\nRadiohead, Δουβλίνο 2008\nLocomondo, Θέατρο Πέτρας 2010\nMuse, Μαλακάσα 2009\nSka Bangies, Schoolwave, Θέατρο Βράχων 2008\nΔείτε τους Ska Bangies ζωντανά την Τρίτη 7 Ιουνίου στο Κ44 και φυσικά την Τρίτη 14 Ιουνίου στην Τεχνόπολις στο Γκάζι, ανοίγοντας για τους θρυλικούς Καλιφορνέζους Sublime with Rome.\nΦωτογραφίες: Νίκος Μαραβέγιας\nTags: Archangel, Ska Bangies


Φυτικά | Vegan Κουλουράκια από το τμήμα Vegan, Φυτικών, Χορτοφαγικών, Βιολογικών Τροφών και Προϊόντων - greenhousebio\nΔια Χειρός (1)\nΦούρνος Ντουρουντούς (4)\n2,94 € Άμεση Παράδοση / Αποστολή σε 1 με 3 εργάσιμες\nΠεντανόστιμα βιολογικά μπισκότα με καρύδα χωρίς ζάχαρη, βούτυρο, γάλα και αυγά! Ιδανικό γλύκισμα για τα παιδιά, από αγνές, βιολογικές πρώτες ύλες χωρίς συντηρητικά και χρωστικές. Εξαιρετικό συνοδευτικό για το αγαπημένο σας ρόφημα και για όλες τις ώρες της ημέρας.\n3,96 € Άμεση Παράδοση / Αποστολή σε 1 με 3 εργάσιμες\nΑνακάλυψε την σκοτεινή σου πλευρά ! Ένας γλυκός σοκολατένιος πειρασμός πάντα χωρίς γλουτένη. Πιστοποιημένο GlutenFree προϊόν κατάλληλο για άτομα που πάσχουν απο κοιλιοκάκη .\nΕλαφρύ, γευστικό & αέρινο αυτό το ελεύθερο γλουτένης κεκάκι. Αφήστε το άρωμα της βανίλιας να πλημμυρίσει τις αισθήσεις σας ! Πιστοποιημένο GlutenFree προϊόν κατάλληλο για άτομα που πάσχουν από κοιλιοκάκη.\nΥπέροχες τραγανές μπουκιές με χαρούπι και πετιμέζι. Φτιάχνονται με αγνά βιολογικά συστατικά στον παραδοσιακό φούρνο Ντουντουρούς στα Σφακιά της Κρήτης. Συστατικά : Αλεύρι T70%, ελαιόλαδο εξαιρετικό παρθένο, χαρουπόμελο (14%),χαρουπάλευρο (6%), πετιμέζι (4%), χυμός πορτοκαλιού, σουσάμι, αμύγδαλα, σταφίδες, μπέικιν πάουντερ, σόδα, κανέλα, γαρύφαλλο.\nΒιολογικά Μπισκότα με Σοκολάτα, Cranberry & Blueberry, 150 γρ., Bio, Terrasana\nΑγορά βιολογικών μπισκότων με σοκολάτα, κρανμπερι και μπλουμπερι, σε εξαιρετική τιμή στο βιολογικό κατάστημα Greenhousebio.gr. Θέλετε κάτι γλυκό; Πάντα βρίσκετε λύση με αυτά τα μπισκότα βρώμης χωρίς γλουτένη. Είναι εξαιρετικά τραγανά, vegan και χωρίς φοινικέλαιο. Με την καλύτερη εναλλακτική ζάχαρη που υπάρχει: ζάχαρη ανθών καρύδας!\nΒιολογικά Μπισκότα με Σταφίδα & Φουντούκι, 150 γρ., Bio, Terrasana\nΑγορά βιολογικών μπισκότων με σταφίδα και φουντούκια, σε εξαιρετική τιμή στο βιολογικό κατάστημα Greenhousebio.gr. Θέλετε κάτι γλυκό; Πάντα βρίσκετε λύση με αυτά τα μπισκότα βρώμης χωρίς γλουτένη. Είναι εξαιρετικά τραγανά, vegan και χωρίς φοινικέλαιο. Με την καλύτερη εναλλακτική ζάχαρη που υπάρχει: ζάχαρη ανθών καρύδας!\nΧειροποίητα κουλουράκια ζυμωμένα με φρέσκο χυμό πορτοκαλιού και λεμονιού, ντόπια τσικουδιά & εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, αρωματισμένα με καβουρντισμένο σουσάμι, κανέλα και γαρύφαλλο. Για όλα αυτά θα τα λατρέψετε και θα σας κάνουν συντροφιά πίνοντας τον καφέ σας όλες της ώρες της ημέρας.\n3,27 € Άμεση Παράδοση / Αποστολή σε 1 με 3 εργάσιμες\nΤα κουλουράκια της κανέλας είναι χειροποίητα και παρασκευάζονται με βιολογικό αλεύρι από μαλακό στάρι, με ελαιόλαδο από ελιές βιολογικής γεωργίας και με λευκό ξηρό κρασί από σταφύλια βιολογικής γεωργίας. Ιδανικά για να συνοδεύσουν τον καφέ σας.\n2,91 € Άμεση Παράδοση / Αποστολή σε 1 με 3 εργάσιμες\nΗ κριθαροκουλουρίτσα αποτελεί το κύριο υλικό για να φτιάξετε πολύ γρήγορα ένα νόστιμο και χορταστικό μεζεδάκι. Ψιλοκόβετε από πάνω φρέσκια ντομάτα, βάζετε μυζήθρα ή φέτα, ελαιόλαδο και φρεσκοτριμένη ρίγανη, και το μεζεδάκι σας είναι έτοιμο. Η κριθαροκουλουρίτσα είναι πλούσια σε φυτικές ίνες κριθαριού, με χαμηλά λιπαρά και χωρίς συντηρητικά.\nΝόστιμα και υγιεινά παραδοσιακά κουλουράκια με ταχίνι από πρώτες ύλες πιστοποιημένης βιολογικής καλλιέργειας .\n5,21 € Άμεση Παράδοση / Αποστολή σε 1 με 3 εργάσιμες\nΟλόφρεσκα χειροποίητα βιολογικά μουστοκούλουρα με πετιμέζι και εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο χωρίς περιττή προσθήκη νερού. Είναι φτιαγμένα από εξαιρετικής ποιότητας βιολογικά συστατικά, με μεράκι και προπάντως πεντανόστιμα !


Τι χρειαζόμαστε για το Παστίτσιο με διάφορα λαχανικά και τόνο\n1 πακέτο διάφορα λαχανικά κατεψυγμένα\n2 τόνους στο νερό\n2 με 3 κουταλιές βούτυρο\nΕδώ μπορείτε να διαβάσετε για το Ρύζι πιλάφι μετρητό\nΠως φτιάχνεται το Παστίτσιο με διάφορα λαχανικά και τόνο\nΣε μία κατσαρόλα βάζουμε τα μακαρόνια να βράσουν για περίπου με 7 με 10 λεπτά με αλάτι και 2 κύβους λαχανικών ώστε να γίνουν αλντέντε. Τα σουρώνουμε και τα ρίχνουμε μέσα σε ένα ταψί αρκετά βαθύ και τους ρίχνουμε λίγο λαδάκι ίσα ίσα για να μην μας κολλήσουν. Παίρνουμε τα λαχανικά μας και τα βάζουμε σε μια κατσαρόλα μαζί με τους δύο κύβους λαχανικών και μισό ποτήρι νερό. Μας ενδιαφέρει να βράσουν λίγο για να κρατήσουν την γεύση τους. Μόλις πιουν όλα τους τα υγρά τα κατεβάζουμε από τη φωτιά και αφήνουμε να κρυώσουν ελαφρώς.\nΕμείς στο μεταξύ έχουμε στραγγίξει τους τόνους από τα νερά και με το πιρούνι μας τους έχουμε σπάσει σε πολύ ψιλά κομμάτια. Προσθέτουμε και τον τόνο μέσα στο ταψί που έχουμε βάλει τα μακαρόνια όπως επίσης βάζουμε και τα λαχανικά που έχουν κρυώσει ελαφρώς από πριν. Βάζουμε δύο χούφτες τριμμένο τυρί και την κρέμα γάλακτος. Ανακατεύουμε όλα μαζί έτσι ώστε και το τυρί και η κρέμα και τα λαχανικά και ο τόνος να γίνουν ένα ενιαίο μείγμα με τα μακαρόνια. Στην συνέχεια φτιάχνουμε την μπεσαμέλ.\nΓια την μπεσαμέλ σε μία άλλη κατσαρόλα βάζουμε στην φωτιά με το γάλα να κάψει μέχρι που να αντέχει το μικρό μας δαχτυλάκι. Σε άλλη κατσαρόλα βάζουμε το βούτυρο και μόλις ζεσταθεί και λιώσει ρίχνουμε μέσα λίγο λίγο το αλεύρι, ανακατεύουμε συνέχεια με το σύρμα ώσπου να ενωθούν εντελώς το αλεύρι με το βούτυρο και να ζεσταθούν πάρα πολύ καλά προσθέτουμε το καυτό γάλα λίγο λίγο πάνω στην φωτιά πάντα ανακατεύοντας συνεχώς μέχρι να πάρει βράση.\nΠροσθέτουμε το αλάτι, το πιπέρι και το μοσχοκάρυδο και συνεχίζουμε το χτύπημα σε χαμηλή πάντα φωτιά μέχρι να γίνει εντελώς λεία η κρέμα μας. Ρίχνουμε και την μπεσαμέλ και στρώνουμε έτσι ώστε να καλυφθεί όλη η επιφάνεια από τα μακαρόνια. Πασπαλίζουμε από πάνω μπόλικο τυρί έτσι ώστε να καλυφθεί όλη η επιφάνεια της μπεσαμέλας για να δημιουργηθεί η κρούστα του και προσθέτουμε επίσης μικρά κομματάκια βούτυρο. Ψήνουμε στους 180 με 200 βαθμούς για περίπου 40 με 45 λεπτά.\nΤι χρειάζεται στο Παστίτσιο με χειροποίητη μπεσαμέλ 1 κιλό κιμά …\nΤι χρειαζόμαστε για το Ρύζι πιλάφι μετρητό 1 πακέτο …\nΡύζι πιλάφι μετρητό\nTι χρειαζόμαστε Ρύζι με κολοκύθα 2 1/2 φλιτζάνια του τσαγιού ρύζι …


Εκδρομή ενοίκων Γηροκομείου Αθηνών στην ταβέρνα “ο Βάθης” - Γηροκομείο Αθηνών\nΓηροκομείο Αθηνών > Events > Εκδρομή ενοίκων Γηροκομείου Αθηνών στην ταβέρνα “ο Βάθης”\nΕκδρομή ενοίκων Γηροκομείου Αθηνών στην ταβέρνα “ο Βάθης”\nΓια 29ο συνεχόμενο έτος ο Ροταριανός Όμιλος Αθήναι-Νότος, το Σάββατο 28.09.2019, οργάνωσε κατόπιν συνεννόησης με το ίδρυμα Γηροκομείο Αθηνών πρωϊνή-μεσημεριανή έξοδο των ηλικιωμένων ενοίκων του Γηροκομείου στη Νέα Ερυθραία και μεσημεριανό γεύμα στην ταβέρνα “ο Βάθης”. Η έξοδος πραγματοποιήθηκε με πούλμαν που ναύλωσε ο Όμιλος και το μεσημεριανό γεύμα προσφέρθηκε από την οικογένεια Βάθης, η οποία είναι ιδιοκτήτρια της ταβέρνας και φίλη του Ομίλου μας. Τους ηλικιωμένους του Γηροκομείου συνόδευσαν στην έξοδο, ο Πρόεδρος του Ομίλου μας, Δημήτρης Τόλης μαζί με μέλη της οικογένειας του και τα μέλη του Ομίλου Γιάννης Γιαννακόπουλος, Διονύσης Γεωργούτσος, Αντώνης Μανιδάκης, Κώστας Κοττικιάς και Ευτύχης Ζάρκος. Μαζί μας είχαμε και τρείς συνοδούς (Κοινωνικούς Λειτουργούς του Γηροκομείου) την Όλγα, την Κωνσταντίνα και τον Γεράσιμο. Το γεύμα στην ταβέρνα ο Βάθης έληξε σε κλίμα ευφορίας, με μουσική και τραγούδια (που συμμετείχαν οι ηλικιωμένοι) και με την ευχή του χρόνου να την επαναλάβουμε με όλους παρόντες. Στο κλείσιμο της εκδήλωσης ανακοινώθηκε στους ένοικους του Γηροκομείου Αθηνών πως και φέτος τα Χριστούγεννα ο Όμιλος θα διοργανώσει την καθιερωμένη Συναυλία Καλάντων στο κεντρικό κτήριο του Γηροκομείου, το Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2019 στις 11 π.μ.\nΕκδρομή στην Παλαιά Πεντέλη (φώτο, βίντεο)\n2019 September, 28\nΝέα Ερυθραία, Ταβέρνα "ο Βάθης"


--THOUREIOS-- : ΟΤΑΝ Ο «ΕΘΝΑΡΧΗΣ» ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΖΗΤΟΥΣΕ ΑΔΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΧΙΣΙΩΝΙΣΤΗ ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ! ΟΛΟΚΛΗΡΟΙ ΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ!\nΚίσινγκερ: Ζητώ συγγνώμη που σας ενοχλώ μέσα στη νύχτα, κύριε πρωθυπουργέ. Πρώτα απ' όλα ήθελα να σας πω ότι σας στέλνω ένα μήνυμα αλλά μόλις είχα μία από πολλές συζητήσεις με τον Τούρκο πρωθυπουργό και μου είπε ότι πρόκειται να σταματήσουν τις πολεμικές επιχειρήσεις αύριο στις 12.00 το μεσημέρι, ώρα Ουάσιγκτον και ήθελα να σας πω ότι θα τους δεσμεύσουμε σε αυτή την υπόσχεση.Καραμανλής: Θα την ολοκληρώσουν στις 12.00 αύριο;\nΑυτοί ήταν και είναι οι γραικύλοι πολιτικάντηδες: Φιλοτομαριστές, υποχείρια του κάθε Κίσινγκερ και πάνω απ' όλα καριερίστες, που ενδιαφέρονται μονάχα για τα κόμματά τους και όχι για την Πατρίδα!\nΑναρτήθηκε από ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ στις 11/13/2014 11:04:00 μ.μ.


Global Voices στα Ελληνικά » Πού καταλήγουν οι περιουσίες εμπόρων ναρκωτικών που κατάσχονται από την αστυνομία στο Μεξικό, την Κολομβία και τις ΗΠΑ; · Global Voices στα Ελληνικά » Print\nΠού καταλήγουν οι περιουσίες εμπόρων ναρκωτικών που κατάσχονται από την αστυνομία στο Μεξικό, την Κολομβία και τις ΗΠΑ;\nΜεταφράστηκε 27/03/2016 11:32 GMT 1\t · Σύνταξη Connectas Μετάφραση George Beretis\nΚατηγορίες: Η.Π.Α., Κολομβία, Μεξικό, Διακυβέρνηση, Μέσα των πολιτών, Οικονομικά & επιχειρηματικότητα\nΟι τεράστιες περιουσίες που κατάσχονται από τις δικαστικές αρχές στην Κολομβία, το Μεξικό και τις ΗΠΑ επαναχρησιμοποιούνται από διακριτούς οργανισμούς και καταλήγουν σε πολυάριθμους προορισμούς στη δημόσια και την ιδιωτική σφαίρα. Φωτογραφία της Susana González Bloomberg μέσω Getty Images. Λήψη από Univisión και αντιγραφή κατόπιν αδείας.\nΗ αυθεντική έκδοση αυτού του ρεπορτάζ  πραγματοποιήθηκε από τη Mayra Rocha της Univisión, στις Η.Π.Α. και αναπαράχθηκε από το CONNECTAS και με τη σειρά του από το Global Voices σε μία συμφωνία διαμοιρασμού περιεχομένου με αυτό το μέσο.\nΦαντάζεσαι να φτάσεις σε ένα σημείο που να μην ξέρεις πόσα χρήματα έχεις; Αυτό ομολόγησε ο κολομβιανός αρχηγός του καρτέλ του Cali, Gilberto Rodríguez Orejuela, στη γυναίκα που ήταν η σύντροφός του πριν οκτώ χρόνια. Αυτή η λεπτομέρεια είναι μία κλεφτή μόνο ματιά στα οικονομικά οφέλη που έχει το παράνομο εμπόριο ναρκωτικών, το οποίο έχει μετασχηματιστεί σε πραγματικές πολυεθνικές εταιρείες του εγκλήματος.\nΤο 2011 το περιοδικό Forbes κατέτασσε τον Joaquín “El Chapo” Guzmán , επικεφαλής του καρτέλ ναρκωτικών της Sinaloa, μεταξύ των πλουσιότερων ανθρώπων στον κόσμο και στη δεύτερη θέση στο Μεξικό, με μία εκτιμώμενη περιουσία 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων. Σήμερα η περιουσία αυτή εκτιμάται σε αρκετά δισεκατομμύρια. Από τη μεριά του, τη στιγμή της σύλληψής του το 1995, η περιουσία του Rodríguez Orejuela, κύριου πρώην επικεφαλής του καρτέλ του Cali, ξεπερνούσε το 1 δις δολάρια, σύμφωνα με την Εισαγγελία της Κολομβίας. Επίσης, ο Pablo Escobar , αρχηγός του καρτέλ του Medellín, είχε μία περιουσία που υπολογιζόταν μεταξύ 9 και 15 δις δολαρίων.\nΑλλά τι συμβαίνει με αυτές τις περιουσίες, όταν οι έμποροι ναρκωτικών συλλαμβάνονται; Στις Ηνωμένες Πολιτείες επωφελείται η υπηρεσία που κάνει την κατάσχεση. Σε ένα πρώτο στάδιο, τα χρήματα από την κατασχεθείσα περιουσία πηγαίνουν σε έναν εισαγγελέα, ο οποίος αποφασίζει εάν υπάρχουν αρκετές αποδείξεις, ούτως ώστε η υπόθεση να οδηγηθεί στο δικαστήριο. Εφόσον καταδειχθεί το παράνομο των χρημάτων και αποζημιωθούν τα θύματα του εγκλήματος, το Υπουργείο Δικαιοσύνης, με βάση ένα νόμο που λέγεται Ισότιμη διανομή των πόρων, μοιράζει τα υπόλοιπα χρήματα στα αστυνομικά τμήματα που είχαν εμπλακεί στην εξιχνίαση της υπόθεσης.\nΣε αυτό το ρεπορτάζ από την Λατινοαμερικάνικη Δημοσιογραφική Πλατφόρμα CONNECTAS , ο αστυνομικός Rodolfo Rodríguez του Αστυνομικού Τμήματος του Λος Άντζελες σχολιάζει:\nΣύμφωνα με το νόμο, το 65% πηγαίνει στο τμήμα που έκανε την κατάσχεση, και το 35% μοιράζεται μεταξύ του κράτους και των εισαγγελέων, για τη συνέχιση των επιχειρήσεων κατά των ναρκωτικών.\nΜέσω αυτής της οδού, μεταξύ του 2001 και του 2014, σύμφωνα με μία έρευνα που διεξήγαγε η εφημερίδα The Washington Post  με στατιστικές του Υπουργείου Δικαιοσύνης, η Αστυνομία του Λος Άντζελες έλαβε 18,4 εκατομμύρια δολάρια βάσει αυτού του προγράμματος, η Αστυνομία της Νέας Υόρκης 27 εκατομμύρια δολάρια, και το Τμήμα του Λος Άντζελες 24,3 εκατομμύρια δολάρια. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, αυτά τα χρήματα χρησιμοποιούνται για την αγορά εξοπλισμού, τεχνολογίας, για εκπαίδευση και επιχειρήσεις για τη συνέχιση της μάχης κατά του εμπορίου ναρκωτικών. Στην περίπτωση που η περιουσία κατάσχεται μέσω μίας ομοσπονδιακής επιχείρησης όπου συμμετέχουν οντότητες όπως το FBI ή η DEA, τα χρήματα καταλήγουν στην κατοχή των Υπουργείων Οικονομικών και Δικαιοσύνης και τα περιουσιακά είδη βγαίνουν σε πλειστηριασμό.\nΤέτοια ήταν η περίπτωση της έπαυλης που είχε ο κολομβιανός αρχηγός Pablo Escobar στην παραλία του Μαϊάμι, η οποία αγοράστηκε από ένα ζευγάρι από τη Φλόριντα πριν από περισσότερα από 20 χρόνια για κάτι λιγότερο από ένα εκατομμύριο δολάρια. Μία τιμή αγοράς πολύ χαμηλή για μία έπαυλη με θέα στον ωκεανό.\nΠεριουσίες που βγαίνουν σε δημοπρασία και υπάρχοντα που μοιράζονται μεταξύ των θυμάτων\nΣτο Μεξικό δεν έχει σημασία αν είναι σπίτια, άλογα καλής ράτσας ή αυτοκίνητα υψηλού κυβισμού. Όταν οι περιουσίες δε διεκδικούνται, καταλήγουν σε δημοπρασία. Σύμφωνα με τον Alonso Carriles, διευθυντή της Υπηρεσίας Διαχείρισης και Μεταφοράς Περιουσιών (ένα τμήμα της Εφορίας της χώρας αυτής) όταν παραλαμβάνουν περιουσιακά αγαθά, αυτά ασφαλίζονται και φυλάσσονται από την Γενική Εισαγγελία της Δημοκρατίας, έως ότου να κινηθούν οι νομικές διαδικασίες ενάντια στους ιδιοκτήτες τους. Το ύψος των χρημάτων που φυλάσσονται θα μπορούσε να υπερβαίνει τα 330 εκατομμύρια δολάρια.\nΣύμφωνα με τον δικηγόρο Gabriel Regino, βγάζουν σε δημοπρασία γραφεία, οικόπεδα, ξενοδοχεία και σπίτια. Αν και επισημαίνει ότι τα σπίτια είναι το πιο δύσκολο να πουληθεί, μιας και το να αγοράσει κανείς ένα σπίτι, όπου διέμενε ένας αρχηγός εγκληματικής οργάνωσης ή η οικογένειά του, μπορεί να φέρει προβλήματα στους νέους ιδιοκτήτες. Για αυτό η μεξικανική κυβέρνηση έχει επιλέξει να τα ενοικιάζει σε μη κερδοσκοπικές οργανώσεις.\nΣτην Κολομβία, άπαξ και κατασχεθεί η περιουσία, αρχίζει ταυτόχρονα μία περίοδος, κατά την οποία ο εμπλεκόμενος μπορεί να υπερασπιστεί την περιουσία του. Αν αποδειχθεί ότι η περιουσία αποκτήθηκε με παράνομο τρόπο, η Γενική Εισαγγελία τα μεταβιβάζει σε μία διαχειρίστρια περιουσιών του Ταμείου για την Αποζημίωση των Θυμάτων και τον Αγώνα ενάντια στο Οργανωμένο Έγκλημα. Εκεί είναι που παρέμειναν πολλά από τα υπάρχοντα που σε κάποια στιγμή ανήκαν στον Pablo Escobar ή σε άλλους αρχηγούς των καρτέλ του Medellín και του Cali. Ως εκ τούτου, ο γιος του Pablo Escobar βεβαίωσε δημοσίως ότι ούτε αυτός ούτε η οικογένειά του έχουν στην κατοχή τους χρήματα ή οποιοδήποτε άλλο περιουσιακό στοιχείο έχει προέλθει από το εμπόριο ναρκωτικών. Σύμφωνα με το γιο του Escobar τα πάντα βρίσκονται στα χέρια της κυβέρνησης. Σύμφωνα με αυτά που είπε , κληρονόμησε μόνο ένα ρολόι του πατέρα του.\nURL to article: https://el.globalvoices.org/2016/03/32217\n Η αυθεντική έκδοση αυτού του ρεπορτάζ: http://www.univision.com/noticias/narcotrafico/a-donde-van-las-narcofortunas-confiscadas\n Gilberto Rodríguez Orejuela, : https://es.wikipedia.org/wiki/Gilberto_Rodr%C3%ADguez_Orejuela\n Joaquín “El Chapo” Guzmán: https://en.wikipedia.org/wiki/Joaqu%C3%ADn_Guzm%C3%A1n\n Pablo Escobar: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%AC%CE%BC%CF%80%CE%BB%CE%BF_%CE%95%CF%83%CE%BA%CE%BF%CE%BC%CF%80%CE%AC%CF%81\n Λατινοαμερικάνικη Δημοσιογραφική Πλατφόρμα CONNECTAS: http://www.connectas.org/\n σύμφωνα με μία έρευνα που διεξήγαγε η εφημερίδα The Washington Post: http://www.washingtonpost.com/sf/investigative/2014/09/06/stop-and-seize/\n Σύμφωνα με αυτά που είπε: http://connectas.org/a-donde-van-las-narcofortunas-confiscadas/


Τα 10 καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: St. Malachy's Church\nΤα καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: St. Malachy's Church, Μπέλφαστ\n24 Alfred Street, Μπέλφαστ BT2 8EN, Βόρεια Ιρλανδία\nSt. Malachy's Church: Διαβάστε κριτικές\nΣε οποιαδήποτε απόσταση από: St. Malachy's Church\nΦίλτροΣε οποιαδήποτε απόσταση από: St. Malachy's Church\n0,1 χλμ. από St. Malachy's Church\n0,3 χλμ. από St. Malachy's Church\n0,4 χλμ. από St. Malachy's Church\n0,5 χλμ. από St. Malachy's Church\n0,6 χλμ. από St. Malachy's Church\n0,7 χλμ. από St. Malachy's Church\n0,8 χλμ. από St. Malachy's Church\nΗ τιμή που βρήκατε είναι κατά 37% χαμηλότερη από τη μέση τιμή του ξενοδοχείου, η οποία είναι 476 $/διανυκτέρευση.\n0,9 χλμ. από St. Malachy's Church\n1,0 χλμ. από St. Malachy's Church\n1,2 χλμ. από St. Malachy's Church


Συνάντηση κορυφής... ~ EΡΥΘΡΟΛΕΥΚΑ ΝΕΑ\nΣάββατο, Ιουνίου 09, 2012 ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΑ ΝΕΑ No comments\nΟ Λεονάρντο Ζαρντίμ τις τελευταίες μέρες μελετάει με προσοχή το ρόστερ του Ολυμπιακού. Ο Πορτογάλος τεχνικός προσπαθεί να έχει άποψη ακόμη και για εκείνους που έπαιξαν δανεικοί.\nΣτο πλαίσιο αυτό, έχει μαζί του δεκάδες DVD με αγώνες προκειμένου να αποκτήσει μία σχετική εικόνα για τον κάθε παίκτη ξεχωριστά. Ο 37χρονος θέλει να τελειώσει σύντομα με την συγκεκριμένη διαδικασία, έτσι ώστε, να βρεθεί σε θέση να κάνει τις εισηγήσεις του σχετικά με την περεταίρω ενίσχυση του Θρύλου.\nΟ καλύτερος τεχνικός της Πορτογαλίας για το 2012 αναμένεται στην χώρα μας την Δευτέρα και την Τρίτη θα έχει συνάντηση με τον πρόεδρο του Ολυμπιακού, Βαγγέλη Μαρινάκη. Οι δύο άνδρες θα συζητήσουν με λεπτομέρειες για τους παίκτες που χρειάζεται ο Θρύλος, αλλά και εκείνους που δεν χωράνε στο ρόστερ και θα πρέπει να αποχωρήσουν.\nΕνδιαφέρον θα έχει η άποψη του πρώην τεχνικού της Μπράγκα για το πώς θα καλυφθεί το κενό του Αβραάμ Παπαδόπουλου, ο οποίος θα μείνει εκτός δράσης για έξι μήνες. Το πιθανότερο σενάριο είναι ο Ολυμπιακός να κινηθεί για την απόκτηση έμπειρου κεντρικού αμυντικού, εφόσον ο Μέλμπεργκ συνεχίσει τα… καμώματα του!


Το δίλλημα δεν είναι στις προσεχείς εκλογές | Ανάλυσέ το\nHome›Whats up?›Το δίλλημα δεν είναι στις προσεχείς εκλογές\nΓράφει ο Άρης Μπόγιας*\nΟ Henry Lehman, μετανάστης από τη Γερμανία, ανοίγει ένα μικρό κατάστημα γενικού εμπορίου στην Αλαμπάμα το 1844. Εξι χρόνια αργότερα, μπαίνουν στην εταιρία τα αδέλφια του Emanuel και Mayer και οι τρεις τους ιδρύουν το 1850 την επιχείρηση Lehman Brothers με έδρα στο Μοντγκόμερι. Το 2005 η Lehman Brothers επιτυγχάνει έσοδα ρεκόρ, τα υπό διαχείριση κεφάλαια αγγίζουν, επίσης, το ρεκόρ των 175 δισ. δολ. και το περιοδικό Euromoney την ανακηρύσσει την καλύτερη επενδυτική τράπεζα για το έτος. Το 2008 η Lehman Brothers ανακοινώνει τη 15η Σεπτεμβρίου τη χρεοκοπία της, μετά το «ναυάγιο» των συνομιλιών για πιθανή εξαγορά της και την απροθυμία της αμερικανικής κυβέρνησης να δαπανήσει δημόσιο χρήμα για μια πιθανή συμφωνία. Η τιμή της μετοχής κατρακυλά στα 21 σεντς.\nΗ χρεοκοπία της Lehman Brothers, οδήγησε στη χειρότερη χρηματοοικονομική κρίση μετά τη Μεγάλη Ύφεση. Κανείς δεν περίμενε τη Lehman Βrothers να καταρρεύσει, ωστόσο τα αίτια του θανάτου της ήταν πολλαπλά. Ο Tony Lomas της PricewaterhouseCoopers Accountants γνωρίζοντας ότι η αγορά του Λονδίνου θα άνοιγε στις 8 το πρωί φοβόταν για το χάος που θα προκαλείτο από την είδηση.Ακόμη και τώρα, ο ίδιος παραδέχεται ότι δεν μπορεί να πιστέψει, πως οι αμερικανικές αρχές άφησαν την Lehman Βrothers να καταρρεύσει , προκαλώντας ένα ντόμινο σε χρηματοπιστωτικές εταιρίες σε όλο τον κόσμο. Τα αποτελέσματα αυτής της κατάρρευσης και η παγκόσμια οικονομική κρίση η οποία άρχισε το 2008 και είναι γνωστή σε όλους.\nΚαι ερχόμαστε αισίως στο έτος 2015.Στη χώρα προκηρυσσονται εκλογές μετα από την αδυναμία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας.Για 14 μήνες ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μπροστά στις δημοσκοπήσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ άσχετα με το πόσο ικανός ή φιλοευρωπαϊκός φανεί, δημιουργεί αβεβαιότητα στις αγορες. Ο φόβος ενός πιθανού Grexit (αποχώρηση της Ελλάδας απο το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα ή και από την ΕΕ) είναι πιθανός τώρα σύμφωνα με δημοσιεύματα και αναλύσεις διεθνών οικονομικών παραγόντων. Δυστυχώς δεν είμαστε στο 2012. Μπορεί από τη μία να έχουμε μια χώρα η οποία έχει παραλύσει απο τη συνεχόμενη λιτότητα, με την ανεργία συνεχώς να καλπάζει ανοδικά, αλλά έχουμε και μια πιο θωρακισμένη Ευρώπη από τον φόβο ενός πιθανού Grexit.\nΕδώ όμως έρχεται η σύνδεση με τη Lehman Brothers. Όσο θωρακισμένη να θέλει να δείχνει η Ευρώπη σύμφωνα με δηλώσεις τις καγκελαρίου της Γερμανίας Α. Μέρκελ ακόμα και σήμερα ένα Grexit είναι μια κίνηση που γεμίζει αβεβαιότητα όπως σε ένα παιχνίδι πόκερ – μπορεί και να τα χάσεις όλα. Αυτό πίστευαν και τότε στις ΗΠΑ, ότι μια επενδυτική Τράπεζα δε θα δημιουργήσει ένα συνεχές ντόμινο στις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές και κανείς δε προέβλεπε ότι θα ξεσπάσει μια παγκόσμια οικονομική κρίση.\nΟι ευρωπαϊκές πολιτικές των τελευταίων χρόνων δε θα μπορούν να χαρακτηριστούν σε καμία περίπτωση διορατικές, ικανές να προλάβουν ολέθριες εξελίξεις αλλα εξαιρετικά συντηρητικές. Σε κοινά ελληνικά, η Ευρώπη φοβάται, δε τολμά και πιθανότατα θα δράσει οπως δεν εδρασε και η αμερικάνικη κυβέρνηση το 2008 με την επενδυτική Τράπεζα. Η γηραια ήπειρος βρίσκεται σήμερα στην παρακμή της και δε φαίνεται να αναλαμβάνει τον θεσμικό της ρόλο. Αυτήν την απροθυμία την είδαμε και πρόσφατα και με την Κριμαία.\nΕπομένως σε ένα πιθανό σενάριο ανάδειξης μιας κυβέρνησης που δε θα προθυμοποιηθεί να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις το ερώτημα είναι η Ευρώπη τι θα κάνει; Θα μέινει θεατής των εξελίξεων, θα αναθεωρήσει την πολιτική της λιτότητας, ή θα τζογάρει πετώντας ένα κράτος-μέλος της έξω απο το κοινό νόμισμα;\nΚανένας όμως δε μπορεί να είναι σίγουρος. Ούτε η κυβέρνηση που υποστηρίζει ότι θα βρεθούμε σίγουρα σε ένα grexit, ούτε το Συριζα ότι θα βαράμε ζουρνάδες κι οι αγορές τσιφτετέλια. Κοιτώντας το νέο διεθνές οικονομικό σκηνικό: μια κατακερματισμένη Ευρώπη, μια Αμερική που αρχίζει να παρακμάζει και μια ασιατική αγορά η οποία σιγα-σιγά αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο στην παγκόσμια οικονομία, καταλαβαίνει πως μια Ευρώπη θα βγεί μπροστά. Μια Ευρώπη η οποία βοηθά τις μεταρρυθμίσεις, την δομική ανασυγκρότησης των χωρών της, την ανάπτυξη. Όχι μια Ευρώπης που τιμωρεί με λιτότητα και τζογάρει. Το διακύβευμα είναι αλλού και βρίσκεται στα χέρια της Ευρώπια πια δυστυχώς και όχι στα δικά μας. Θέλουμε περισσότερη Ευρώπη, αλλιώς σε αυτό το νέο παγκόσμιο οικονομικό status είμαστε καταδικασμένοι.\n*Ο Άρης Μπόγιας είναι ασκούμενος Δικηγόρος Θεσσαλονίκης\nΤι θέλω να γίνει ( στο πολιτικό ...\nΑπόφαση του ΔΣ του ΔΣΑ για συνέχιση της αποχής των Δικηγόρων Αθήνας έως και τις ...


Κορονοϊός: Εφιαλτική εκτίμηση – Επιστροφή στην κανονικότητα το 2024 - Tromaktiko.gr\n22 Νοεμβρίου 2020 12:30\nΜάλιστα τόνισε πως η εμφάνιση εμβολίων δεν αποτελεί λύση και μάλιστα άμεση, καθώς υπάρχουν σοβαρά εμπόδια που πρέπει να υπερκεραστούν.\nΜπορεί το εμβόλιο του κορονοϊού να βρίσκεται στα πρόθυρα της κυκλοφορίας, λυτρώνοντας την ανθρωπότητα από τον εφιάλτη του κορονοϊού, ωστόσο η επιστροφή στην κανονικότητα θα αργήσει πολύ, σύμφωνα με τον καθηγητή Κοινωνικών και Φυσικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Γέιλ, Νικόλα Χρηστάκη.\n«Κοιτάξτε απλώς την οικονομική καταστροφή από αυτήν την πανδημία. Πολλές επιχειρήσεις κλείσανε, πολλοί άνθρωποι έχουν χάσει τη δουλειά τους. Ξέρετε, υπάρχουν πολλά οικονομικά προβλήματα, που έχουν αιτίες και θα χρειαστούν χρόνο για να αντιμετωπισθούν. Και κοινωνικά προβλήματα και ψυχολογικά προβλήματα. Και θα υπάρξουν επίσης κλινικά προβλήματα. Ίσως το 5% των ατόμων με Covid-19 θα έχουν μακροχρόνια αναπηρία. Έτσι θα υπάρχουν εκατομμύρια Ευρωπαίοι και Αμερικανοί, Ασιάτες και Αφρικανοί με αναπηρία ως αποτέλεσμα αυτών των λοιμώξεων. Επομένως όλα αυτά τα πράγματα θα συνεχίσουν να μας επηρεάζουν, οπότε νομίζω ότι θα είναι περίπου το 2024 προτού αρχίσουμε να επιστρέφουμε πλήρως ή λιγότερο στο φυσιολογικό και αυτό είναι επίσης χαρακτηριστικό των προηγούμενων πανδημιών» ανέφερε χαρακτηριστικά στον ΣΚΑΪ ο καθηγητής του Γέιλ.\n«Το εμβόλιο κατά του κορονοϊού είναι καλά νέα, αλλά πρέπει να καταλάβετε ότι οι επιστήμονες ήταν βέβαιοι ότι θα έχουμε ένα επιτυχημένο εμβόλιο, ή πολλά εμβόλια, που θα ανακαλυφθούν κάποια στιγμή στο εγγύς μέλλον. Αλλά δεν είναι απλώς θέμα ανακάλυψης εμβολίου, αλλά πρέπει επίσης να το κατασκευάσουμε, να το διανείμουμε και να πείσουμε πολύ μεγάλο αριθμό ατόμων, εκατομμύρια ανθρώπους, να λάβουν το εμβόλιο και αυτά τα βήματα θα χρειαστούν επιπλέον χρόνο. Υποψιάζομαι λοιπόν ότι θα είναι μεταξύ – μέχρι το 2022 περίπου, πριν αρχίσουμε πραγματικά να ανακουφιζόμαστε από αυτήν την πανδημία, λόγω του εμβολίου» επισήμανε ο κ. Χρηστάκης, σχετικά με το εμβόλιο.\nΌσο για το μεγαλύτερο πρόβλημα; «Το να πείσεις τους ανθρώπους να κάνουν το εμβόλιο είναι κλασικό πρόβλημα. Πρώτα απ’ όλα, επιστρέφοντας στα προηγούμενα, το να λάβεις το εμβόλιο, το εμβόλιο της Pfizer απαιτεί μια πολύ ψυχρή, ψυχρή αλυσίδα. Η ψυχρή αλυσίδα είναι, όταν γίνεται η διανομή του εμβολίου, πρέπει να διατηρείται σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία, νομίζω ότι κάτω από -80 βαθμούς σε αυτήν την περίπτωση (Pfizer)».\nΌπως διευκρίνισε, χρειάζονται ειδικές υποδομές, ειδικά ψυγεία και το εμβόλιο δεν μπορεί να είναι ζεστό. Δεν μπορεί ποτέ να είναι ζεστό σε θερμοκρασία δωματίου: «Επομένως, αυτή είναι από μόνη της μια πολύ δύσκολη πρόκληση, αλλά ακόμη και αν ξεπεράσουμε αυτήν την πρόκληση, τότε έχουμε τις προκλήσεις, όπως συζητάμε, να πείσουμε τους ανθρώπους να αποδεχτούν το εμβόλιο και εδώ είναι ο λόγος για τον οποίο η αξιοπιστία των πολιτικών ηγετών είναι τόσο σημαντική. Διότι εάν οι πολιτικοί ηγέτες είναι ειλικρινείς με τους ανθρώπους, ειλικρινείς για τους κινδύνους, ειλικρινείς για την αβεβαιότητα, ειλικρινείς για την ίδια τους την άγνοια ή ειλικρινείς για την αισιοδοξία τους καθόλη τη διάρκεια, όταν έρθει η ώρα να προσπαθήσουν να πείσουν τα άτομα να εμβολιαστούν, αυτά τα στοιχεία θα θεωρηθούν πιο αξιόπιστα και πιστευτά. Βλέπετε λοιπόν, η αποτελεσματική ηγεσία σε μια εποχή πανδημίας, ένας από τους πυλώνες της αποτελεσματικής ηγεσίας, είναι η διαφανής, συχνή και ειλικρινής επικοινωνία, που δεν ωραιοποιεί τα πράγματα, που λέει ότι αυτή είναι μια δύσκολη πρόκληση, αυτό το γνωρίζουμε, αυτό δεν το γνωρίζουμε και ούτω καθεξής».\nΕξήγησε ότι «οι επιστήμονες φυσικά αμφισβητούν ο ένας τον άλλον, αυτή είναι η φύση της επιστημονικής διαδικασίας και γι ‘αυτό είπα ότι είναι σημαντικό να επικοινωνήσουμε με την αβεβαιότητα. Οι επιστήμονες βλέπετε αυτοδιορθώνονται, “ποια είναι τα αποδεικτικά στοιχεία σας για μια υπόθεση”, “ω, εδώ είναι τα αποδεικτικά στοιχεία μου”, “ω, λοιπόν, εδώ είναι αντίθετες αποδείξεις”. “Τώρα τι κάνουμε, απορρίπτουμε την αρχική θέση, αναθεωρούμε την αρχική θέση;“. Αυτή είναι η φύση της επιστήμης, γι ‘αυτό είναι σημαντικό για τους επιστήμονες φυσικά να είναι ταπεινοί και προσεκτικοί με αυτά που λένε και οι πολιτικοί ηγέτες πρέπει επίσης να είναι προσεκτικοί. Και για τα δύο μέρη αυτό που είναι σημαντικό είναι η κοινοποίηση των αποδεικτικών στοιχείων για όσα υποστηρίζουν. Επομένως, εάν οι πολιτικοί εμφανιστούν και λένε ότι αυτό το εμβόλιο λειτουργεί, θα πρέπει επίσης να ενημερώσουν το κοινό ότι είναι αυτό που γνωρίζουμε, γιατί πιστεύουμε ότι λειτουργεί, εδώ είναι οι κίνδυνοι του εμβολίου και εδώ είναι η αβεβαιότητα. Και, βέβαια, απαιτεί επίσης ωριμότητα από την πλευρά του κοινού».


Δεκέμβριος 2018 – 1o Γενικό Λύκειο Αγίας Παρασκευής\nΜΑΘΗΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΔΙΗΜΕΡΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ Κ. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗ\nΔΙΗΜΕΡΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ Κ. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗ ΜΑΘΗΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ «Κ. Καρυωτάκης: ένας ποιητής, μια εποχή»\nΣυνδιοργανωτής είναι και το σχολείο μας (Μέλη οργανωτικής επιτροπής: Αθανάσιος Αναστασίου, θεολόγος, Διευθυντής του 1ου ΓΕ.Λ. Αγ. Παρασκευής, Αθηνά Γκρίνια, φιλόλογος, 1ο ΓΕ.Λ. Αγ. Παρασκευής, Μπαλάσκας Αθανάσιος, ΠΕ04, Υποδιευθυντής του 1ου ΓΕ.Λ. Αγ. Παρασκευής). Επιπλέον θα συμμετάσχουμε με ομάδα μαθητών και με μία εργασία έκπληξη!! Επιστημονικά υπεύθυνη: κα Αθηνά Γκρίνια, φιλόλογος.\nΕΠΙΛΟΓΗ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΓΙΑ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΑ ΙΩΑΝΝΙΝΑ\nΤο σχολείο μας θα εκκλησιαστεί στον Ιερό Ναό του Προφήτη Ηλία το πρωί της Παρασκευής 21 Δεκεμβρίου (1η και 2η ώρα). Στη συνέχεια στην αίθουσα εκδηλώσεων θα πραγματοποιηθεί Χριστουγεννιάτικη γιορτή και Φιλανθρωπικό Bazaar.


Blog - Δυσπεψία και Βότανα\nΤο στομάχι μας είναι το όργανο που επιβαρύνεται περισσότερο από κάθε άλλο στις καταχρήσεις που κάνουμε σε φαγητό και ποτά. Ένα από τα συχνά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στη λειτουργία του στομάχου είναι η δυσπεψία. Με τον όρο δυσπεψία, εννοούμε ένα μεγάλο φάσμα συμπτωμάτων που οφείλονται σε κάποιο λειτουργικό πρόβλημα του στομάχου που προκαλείται από κακές διατροφικές συνήθειες και όχι μόνο. Η δυσπεψία συνήθως συνοδεύεται με βάρος, φούσκωμα, πόνο στο στομάχι, ναυτία, άσχημη γεύση, ξινίλες, ρεψίματα, κάποιες φορές διάρροια, πονοκέφαλο, πόνο στα κάτω άκρα (από τα γόνατα και κάτω), τοξιναιμία, αδυναμία, ατονία και καούρες.\nΟι αιτίες αυτών των συμπτωμάτων μπορούν να οφείλονται στις ακανόνιστες ώρες φαγητού, στη πολυφαγία και γρήγορη λήψη τροφής, στις ακατάλληλες τροφές και σε νευρική ένταση. Αν λάβουμε υπ’ όψιν μας τους παράγοντες αυτούς και αλλάξουμε ανάλογα τη διατροφή και τον τρόπο ζωής μας, μπορούμε να θεραπεύσουμε τη δυσπεψία.\nΑυτά που μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε τον οργανισμό μας στην πρόληψη ή την θεραπεία αυτού του προβλήματος με λίγα λόγια είναι τα εξής:\n1) Να μην τρώμε μεγάλες ποσότητες και ιδιαίτερα να μην τρώμε μόνο μία φορά την ημέρα. Να προτιμούμε μικρότερα και συχνότερα γεύματα με χρονική απόσταση μεταξύ τους τεσσάρων ωρών.\n2) Να τρώμε αργά και να φροντίζουμε να μασάμε καλά τις τροφές. Να μην τρώμε όταν κινούμεθα, διαβάζουμε ή βλέπουμε τηλεόραση. Να μην τρώμε σε περιβάλλον με θόρυβο.\n3) Να αποφεύγουμε τροφές και ποτά που ερεθίζουν το στομάχι μας. Καφές, αλκοόλ, αναψυκτικά, γλυκά, τηγανητά, καυτερά και λιπαρά φαγητά προκαλούν δυσπεψία.\n4) Να αποφεύγουμε την υπερβολική κατανάλωση φαρμάκων όπως αντιβιοτικά, παυσίπονα, στεροειδή κλπ.\n5) Να αποφεύγουμε την υπερβολική κατανάλωση ετοίμων φαγητών όπως φαστ-φούντ η μαγειρεμένων σε φούρνο μικροκυμάτων ή κονσέρβες.\n6) Να μειώσουμε και αν είναι δυνατόν να αποφεύγουμε το κάπνισμα.\n7) Να διατηρούμε κανονικό σωματικό βάρος. Το υπερβολικό βάρος ασκεί πίεση στην κοιλιά και σπρώχνει το περιεχόμενο του στομαχιού προς τον οισοφάγο προκαλώντας καούρα οπισθοστερνικά και στο στομάχι.\n8) Να ασκούμαστε τακτικά. Η τακτική ήπια σωματική άσκηση διευκολύνει τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος.\n9) Να μάθουμε να χειριζόμαστε το καθημερινό στρες. Δυστυχώς το στρες έχει γίνει αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας. Δύσκολα μπορούμε να το αποφύγουμε. Αν όμως μάθουμε να το αντιμετωπίζουμε σωστά, τότε δεν του επιτρέπουμε να προκαλέσει διαταραχές στην υγεία μας, όπως μεταξύ των άλλων και δυσπεψία.\nΥπάρχουν αρκετά βότανα που μπορούν να μας βοηθήσουν να επιταχύνουμε τη θεραπευτική διαδικασία αλλά επιλέγονται ανάλογα με την περίπτωση.\nΈνα από τα σημαντικά βότανα για το στομάχι μας είναι η Σπειραία η οποία καταπραΰνει το στομάχι και μειώνει την υπερβολική οξύτητα.\nΤα μαλακτικά βότανα όπως η ρίζα Σύμφυτου, ο λυκίσκος, η ρίζα Αλθαίας και η Βρώμη είναι επίσης χρήσιμα.\nΑν το πρόβλημα εστιάζεται σε νωθρή πέψη, τα πικρά βότανα όπως η Γεντιανή και Υδραστίδα και η Αρτεμισία το Αψίνθιον βοηθούν σημαντικά.\nΑν υπάρχει τυμπανισμός η χρήση άφυσων βοτάνων ανακουφίζει άμεσα. Βότανα όπως το Γλυκάνισο, η Μέλισσα, το Κάρδαμο, το Μάραθο και η Μέντα, βοηθούν στο να μειωθεί η ένταση του τυμπανισμού και μας ανακουφίζουν.\nΤέλος αν η δυσπεψία μας οφείλεται σε νευρική ένταση, τα χαλαρωτικά νευροτονωτικά όπως το Χαμομήλι, ο Λυκίσκος, η Λεβάντα, το Δενδρολίβανο και η Βαλεριάνα θα μας βοηθήσουν σημαντικά.


Forzajuve.gr: Η φάση στο 45+ που δείχνει πόσο φοβισμένοι ήταν οι παίκτες της Γιουβέντους\nΗ φάση στο 45+ που δείχνει πόσο φοβισμένοι ήταν οι παίκτες της Γιουβέντους\nΜια φάση στην εκπνοή του πρώτο 45λεπτου δείχνει την τραγική ψυχολογία που είχε η Γιουβέντους στη Γένοβα.\nΟ επιπλέον χρόνος ήταν τρία λεπτά και ενώ απέμειναν κάποια δευτερόλεπτα για να ολοκληρωθούν και οι καθυστερήσεις, η Γιουβέντους είχε την τελευταία επίθεση.\nΗ μπάλα ήταν στον Ρουγκάνι που βρισκόταν λίγο μετά τη μεσαία γραμμή. Ο νεαρός Ιταλός αμυντικός σήκωσε τα χέρια του δείχνοντας με έμφαση πως δεν υπήρχε κάποιος συμπαίκτης του ξεμαρκάριστος για να του δώσει την μπάλα.\nΟυδείς έκανε την κίνηση. Ο διαιτητής περίμενε για να γίνει η τελευταία φάση και να σφυρίξει τη λήξη του ημιχρόνου. Μια φάση που δεν έγινε ποτέ γιατί οι παίκτες της Γιουβέντους δεν έκαναν ποτέ επίθεση. Εντελώς χαμένοι… Και κρυμμένοι.


Γάτες και τέχνες - Σελίδα 3 • MyCat\nΤο MyCat είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 93,146 εγγεγραμμένα μέλη και 719,978 μηνύματα σε 22,904 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το MyCat άλλα 229 άτομα.\nH bunny έγραψε στις 11:00, 01-05-09:\nΕίναι πολύ όμορφο... Ίσως το ωραιότερο που έχω διαβάσει.\nH ruko έγραψε στις 20:24, 11-03-10:\nΈνα πολύ γλυκό ανιμέ μικρού μήκους του Makoto Shinkai με τίτλο She and Her Cat.\nH moukelis I am not weird,I am limited edition έγραψε στις 22:47, 11-03-10:\nΤο εχω δει,ειναι πραγματικα πολυ γλυκο...\nH ΖΗΝΑ έγραψε στις 13:27, 14-03-10:\nΟ Ζorro στο 12ο Φεστιβαλ Ντοκιμαντέρ\n<< Ζorro ο γάτος>> ,18/3 στις 22:30 και 21/3 στις 17:30, στην αίθουσα <Τζόν Κασσαβέτης>, στο Λιμάνι Θεσσαλονίκης.\nΑπο το Κ της Καθημερινής:Μέρα και νύχτα τριγυρνάει στα στενάκια του Ψυρρή και της Πλάκας, σκαρφαλώνει στα κεραμίδια των μονοκατοικιών στο Μοναστηράκι, κάνει γνωριμίες και φίλους, ερωτεύεται. Είναι ο Ζorro,ένας μάλλον ασυνήθιστος γάτος: τις περιπέτειές του κατέγραψε επί τέσσερα χρόνια η Σελάνα Βροντή, δημοσιογράφος του <Κ> και τις Καθημερινής.\nΜέσα απο το ντοκιμαντέρ << Ζorro ο γάτος>> μας παρουσιάζεται και μια αλλιώτικη Αθήνα.\nΠροβάλλεται στο επίσημο πρόγραμμα του 12ου φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης.\nH Μυρτω4038 Οι τρεις caballeros σας χαιρετούν! έγραψε στις 14:27, 14-03-10:\nΑυτός είναι ο Zorro ο πρωταγωνιστής!\nΖήνα πάμε μαζί την άλλη Κυριακή να το δούμε;;;;\nΚαι αν θέλουνε και άλλα άτομα, το οργανώνουμε σαν μια άτυπη συνάντηση mycat Θεσ/νίκης!\nH ΖΗΝΑ έγραψε στις 16:34, 14-03-10:\nNαι, ωραία ιδέα να μαζευτούμε για το ντοκυμαντέρ και καφεδάκι\nH ΖΗΝΑ έγραψε στις 16:36, 14-03-10:\nΑφρατένιος ο Ζορρό\nH ruko έγραψε στις 23:45, 09-08-10:\nΊσως να ξέρετε τη Νόρα, τη γάτα που παίζει πιάνο.\nΟ συνθέτης Mindaugas Piecaitis έγραψε το πρώτο γατοκονσέρτο βασιζόμενος στις "μελωδίες" της. Είναι πραγματικά πολύ ωραίο κομμάτι. Απολαύστε!\nH Ceres Victoria censored έγραψε στις 00:02, 10-08-10:\nφοβερη γατουλα!!!!!!!!!!! Ειναι και μπλε\nH Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 00:04, 10-08-10:\nκαλα...μιλαμε αυτο το βιντεο...ειναι στην κυριολεξια χαρμα οφθαλμων...!!!!!!!!!!! ..φοβερη και η μουσικη.αλλα απαιχτη και η γατα!!!! πωπω....καλε,αυτη το απολαμβανει επανω στο πιανο!!!! και ειναι και τσουπωτη τσουπωτη... ...τη θελω αυτη τη γατα!!!!!!!!!!\nH Bonjovicat Δουλευω (τον κοσμο) για να ζω έγραψε στις 06:50, 07-10-12:\nυπαρχει ενα υπεροχο βιβλιο που λεγεται ''η ιστορια του γατου που εμαθε σε εναν γλαρο να πετα''...αξιζει να το διαβασετε\nH catlin έγραψε στις 16:34, 08-01-13:\nΌμως μόνο για τα ζώα που έχουνε γούνα,\nμόνο για κείνα που μας μοιάζουνε,\nέστω και κατά προσέγγιση.\nΑυτά που έχουνε μεγάλα μάτια,\nμάτια που κοιτάνε κατά μέτωπο.\nΑυτά που έχουνε μικρές μύτες\nκαι μικρά ράμφη.\nΚανείς δε θρηνεί μια αράχνη.\nΟύτ’ ένα καβούρι.\nΟι νηματέλμινθες δεν προκαλούν ολοφυρμούς.\nΟύτε τα ψάρια.\nΓια τα βρέφη της φώκιας η θλίψη αναβαθμίζεται.\nΚαι για τους σκύλους, και για τις κουκουβάγιες,\nΓια τις γάτες σχεδόν πάντοτε.\nΜήπως επειδή παρομοιάζουμε αυτά τα ζώα με νεκρά μωρά;\nΜήπως επειδή μας φαίνεται πως είναι κομμάτι δικό μας,\nη ψυχή του ζώου που έχουμε μέσα μας\nπαραχωμένη κάπου στο μέρος της καρδιάς,\nγουνάτη και γεμάτη εμπιστοσύνη,\nζωική παρόρμηση, πάντα σ’ επιφυλακή,\nβίαιη προς άλλες μορφές ζωής,\nευδαίμων τον περισσότερο καιρό,\nαλλά και ανόητη κάποτε;\n(Γιατί σχεδόν πάντα οι γάτες; Γιατί οι νεκρές γάτες\nΓιατί δεν μπορούμε πια να βλέπουμε\nΓιατί κρυώνουμε χωρίς τη γούνα τους;\nαυτόν στο οποίο θ’ αλλάζαμε\nαν θέλαμε να διασκεδάσουμε,\nχωρίς κανέναν ενδοιασμό,\nΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΜΑΡΙΑ ΤΣΑΤΣΟΥ\nθ’ ανθίζουν απαλά\nΘά ‘ρθουν άλλες μέρες\nH aba έγραψε στις 23:54, 11-08-13:\nΛύσσαγε ο άνεμος κι άσκημη ήταν η φύση\nκι η νύχτα βέβηλη, λερή\n(σκουπίδια και ποντίκια\nμυρμήγκιαζαν στα ερείπια)\nκι όλος ο κόσμος γύρω\nέρημος έμοιαζε, αδειανός\nστη μοίρα του αφημένος.\nΚαι τότε φάνηκε απότομα η γάτα\nισχνή και κάτασπρη μεσ' από τη μαυρίλα\nμια αστραπή που αιφνίδια τον εφιάλτη κόβει\nτον ύπνο ξύπνο κάνοντας\nέμεινε λίγο ακίνητη-άγαλμα στο σκοτάδι-\nκι ύστερα χάθηκε μεμιάς\nσαν ελιγμός νεράιδας.\nΚαι λύσσαγε ο άνεμος\nκι άσκημη ήταν η νύχτα\nκαι τα κλαδιά μες στην αυλή ξύναν τραχιά τους τοίχους,\nνύχια που θέλαν θήραμα\nνα σφίξουν, να σπαράξουν.\nΑπό τη συλλογή Άνθη του νερού (1994)\nH aba έγραψε στις 09:24, 25-09-13:\nΤο βιβλίο συμπεριλαμβάνεται στη βάση συγγραμμάτων Εύδοξος (κωδ.: 22767572). Μπορείτε να διαβάσετε ένα απόσπασμα, τα περιεχόμενα και το οπισθόφυλλο εδώ.\nΟ Ευγένιος Τριβιζάς κηρύσσει πόλεμο στις δεισιδαιμονίες, τις προκαταλήψεις και τις φυλετικές διακρίσεις…\nΜαύρο, όπως και οι τετράποδοι πρωταγωνιστές του, ένα ρέκβιεμ για την ολοκληρωτική παράνοια του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας.\nΠλήρης απόλαυση! Δε χωράει στο μυαλό! Δεν περίμενα από μια ιστορία για γάτες τέτοιο βάθος.\nΜία άκρως καθηλωτική περιπέτεια φαντασίας και μυστηρίου.\nΟ Τριβιζάς είναι αρκετά έμπειρος κι ευφυής, ώστε να μην πέσει στην παγίδα του διδακτισμού και της ηθικολογίας. Η Τελευταία μαύρη γάτα διαβάζεται με αγωνία κι ενδιαφέρον ως την τελευταία της σελίδα.\nΈχοντας επίγνωση των αναλογιών και των μεγεθών θα μπορούσε η Τελευταία μαύρη γάτα να συγκριθεί με την περίφημη Φάρμα των ζώων. Και τα δύο αυτά βιβλία κατάφεραν το καθένα με τον δικό του τρόπο να φέρουν στο φως οδυνηρές αλήθειες των καιρών.\nΑντώνης Ξαγάς, mic\nΤο εξόχως αυτό ανατρεπτικό μυθιστόρημα για παιδιά (και όχι μόνο) του Ευγένιου Τριβιζά μπαίνει στα σχολεία του Ισραήλ.\nΓ. Μπασκόζος, Το Βήμα\nH aba έγραψε στις 18:32, 28-09-13:\nΑνέβηκε στα κεραμίδια\nη καρδιά μου κι έκλαιγε,\nόπως τις νύχτες κλαίνε οι γάτοι\nΤο μπλουζ του ανθρώπου\nτου κάθε ανθρώπουέλεγε\nΜε το κασκέτο ενός εργάτη\nΣ' ένα άδειο πιάτο εμαγιέ\nθα φάω το γάλα μου\nβρε χρόνε κυνηγέ.\nθα φάω την νύχτα μου\nβρε χρόνε κυνηγέ\nΠαράθυρα την ίδια ώρα\nπου κι απόψε σβήσατε,\nΣτο τενεκάκι του έρωτά μου\nκοίτα τι μ' αφήσατε\nΑυτό που αξίζει σε ζητιάνο\nΤελευταία επεξεργασία από το χρήστη aba : 28-09-13 στις 18:37. Αιτία: Προσθήκη video\nH aba έγραψε στις 23:59, 14-10-13:\nΠώς Ζωγραφίζουμε Γάτες\nΕπειδή οι γάτες είναι πιο εξεζητημένα ζώα και πιο "γυναίκες", όπως και να το κάνουμε νομίζω ταιριάζει σε αυτές η ευελιξία του νεροχρώματος για να τις ζωγραφίσουμε. Οι συμβουλές μου είναι οι ίδιες, όπως και για τους σκύλους και για όλα τα ζωάκια που μοιραζόμαστε τη ζωή τους με τη δική μας. Ειδικά για τις γάτες το βιντεάκι που θα δείτε παρακάτω είναι η ζωντανή απόδειξη των λεγομένων μου και ίσως σας πείσει να ασχοληθείτε με ένα ομολογουμένως δύσκολο θέμα. Η φωτογραφία πάντα θα σας διευκολύνει για πιο σίγουρα αποτελέσματα και πιο γρήγορα επίσης. Πάντως το να παρατηρείτε μια γάτα πως κινείται είναι μια μουσική πανδαισία. Δοκιμάστε! Να σας πω μόνο ότι την πρώτη φορά που έκανα απόπειρα να ζωγραφίσω εκ του φυσικού τη γάτα μου απογοητεύτηκα τελείως. Εκείνη τη στιγμή, σαν να το κατάλαβε, την έπιασε η κινητική της διάθεση και δεν καθόταν πουθενά και σε καμία στάση πάνω από ένα λεπτό. Τι την παρακάλεσα, τι της εξήγησα, τίποτα εκείνη. Εγώ επέμεινα και τελικά τα κατάφερα ή μάλλον βαρέθηκε η γάτα να την ακολουθώ και συνέχισε την κανονική της ζωή. Χάλασα πολλά μπλοκς ζωγραφικής μέχρι να φτάσω σε επιθυμητό αποτέλεσμα.\nΣήμερα, από τις τότε παρατηρήσεις, μπορώ να τις ζωγραφίσω και με "κλειστά" μάτια, που λέει ο λόγος.\nΣας ξαναλέω, δείτε τα βιντεάκια και τις σελίδες που μιλάνε για τα οικόσιτα ζώα.Για κάθε ένα από αυτά, γατάκια και σκυλάκια έχουν και αρκετές φωτογραφίες τους που ίσως σας βοηθήσουν στις ζωγραφικές σας αναζητήσεις. Άλλωστε μοιάζουν οι ράτσες αρκετά μεταξύ τους. Τι έχετε να χάσετε; Καλή επιτυχία εύχομαι.\nΤι λέτε; Οι ζωγράφοι του φόρουμ να μας πουν τις εντυπώσεις τους!\nH aba έγραψε στις 01:24, 13-12-13:\nΑνακαλύπτοντας εκ νέου τον Έλιοτ... Ναι, έπεσα πάνω στο Εγχειρίδιο πρακτικής γατικής του Γέρο-Πόσουμ και, φυσικά, δεν αντιστάθηκα!\nΑπολαύστε το πρώτο ποίημα της συλλογής!\nΤο να βαφτίζεις τα γατιά έχει μιά δυσκολία…\nΠέρα όμως απ΄αυτά τα δυο, υπάρχει κι ένα άλλο\nH ofilia Ότ 'αι γαλαί ρεμβάζουν ή κοιμώνται.... έγραψε στις 16:07, 13-12-13:\n;Ολόκληρο το εγχειριδιο ειναι\nH Aleksa έγραψε στις 22:59, 03-01-14:\nH aba έγραψε στις 12:24, 02-02-14:\nοὐ τὸ πᾶν ἔχων\nΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. 990 ἔπ.\nΤο μοναστήρι τ’ Αϊ-Νικόλα τό είχαν τότε\nH aba έγραψε στις 22:14, 02-02-14:\nΟι Ιερές Γάτες της Αρχαίας Αιγύπτου\nH aba έγραψε στις 22:50, 14-02-14:\nΕκείνο το γατοκαίρι\nΛούης + Λάρα Χτενέλη\nΛάρα, Λαμπραντόρ ετών 10. Μοναχοκόρη, ξανθιά, κουκλάρα, έξυπνη, ευαίσθητη, λίγο λαίμαργη, κατά καιρούς λίγο ζουμερή…, μεγαλωμένη στα κόκαλα. Μικρή, στα δύο της χρόνια, βρήκε στα σκουπίδια πεταμένα τρία νεογέννητα γατάκια σε μια χαρτοσακούλα. Τα μάζεψε με τη μαμά της και τα μεγάλωσαν μέχρι που τα έδωσαν για υιοθεσία.\nΛούης: Γατούλης, ενός χρόνου περίπου. Πολυλογάς, πολυφαγάς, πολύχαδιας, ξανθός με πράσινα μάτια. Γεννήθηκε στην Άνδρο και ήρθε στην Αθήνα μετά από κλωτσιά που έφαγε από αναίσθητο άνθρωπο και παρέλυσαν τα πίσω πόδια του. Σύμφωνα με τη Λάρα, επίτηδες έκανε τον παράλυτο για να έρθει στο ΓΑΤ Αθήνας και μετά στο σπίτι μας. Τώρα είναι μια χαρά. Δεν τον προλαβαίνουμε.\nΗ μαμά: Καθαρίζει, βουρτσίζει, βάζει σκούπα, μας βγάζει βόλτα, μας ταΐζει και μας χαϊδεύει όλη μέρα.\nΛάρα: «Τον είδαμε πρώτη φορά τον Αύγουστο που πήγαμε στης θείας Ντόρας στην Άνδρο. Με το που φτάσαμε, η θεία Λένα, το Καγιέν (το σκυλί της θείας μου, τρελό για δέσιμο) η μαμά μου κι εγώ, εξαφανίστηκαν όλα τα γατιά του σπιτιού. Τα κυνήγαγε το Καγιέν με κάθε ευκαιρία αλλά αυτό δεν το είπαμε ποτέ στη θεία Ντόρα. Μόνο ένα έμεινε στο σπίτι. Ένα ξανθό, που όλο ζητούσε φαγητό και κάθε φορά που του μιλούσαμε γύρναγε ανάποδα και τριβόταν – ο Λούης. Εμένα τα γατιά δεν με ενοχλούν. Τουναντίον. Τα συμπαθώ πολύ γιατί το φαγητό τους μυρίζει καλύτερα από το δικό μου – όλα τα φαγητά μυρίζουν καλύτερα από το δικό μου, ειδικά μόλις έχω φάει το δικό μου. Έτσι, καθόμουν κάτω από το πεζούλι που έτρωγε ο Λούης και μου έτρεχαν τα σάλια και αυτός γυρνούσε ανάποδα μόλις τελείωνε το φαγητό του και μου έκανε τσαλίμια. Συνεννόηση καμία και έτσι περνούσε ο Αύγουστος, και γνωριζόμασταν με τον Λούη. Αυτός τ΄ ανάσκελα και εμένα να μου τρέχουν τα σάλια».\nΛούης: «Δεν θυμάμαι πότε την έφαγα την κλωτσιά. Η αλήθεια είναι ότι πολύ τους αγαπάω τους ανθρώπους και μ’ αρέσει να μπλέκομαι στα πόδια τους. Μ΄ αρέσουν τα χάδια και δεν μπορώ να αντισταθώ. Μπορεί να έριξα και κανένα αγροίκο κάτω, κατά λάθος, και να θύμωσε πολύ. Με χτύπησαν πολύ και δεν μπορούσα να κουνήσω τα πίσω πόδια μου. Με πήρε η θεία Ντόρα και με έφερε στην Αθήνα. Με πήγαν στο ΓΑΤ, στην Κηφισιά, ξέρετε, εκεί που πάνε όλα τα σπασμένα, μου έδωσαν φάρμακα, και αρχές Νοεμβρίου έκανα την πρώτη μου εμφάνιση στην πρωτεύουσα στη γιορτή των Τριών Γατιαρχών. Καλά! Πάθανε όλοι την πλάκα τους από τα τσαλίμια και τις γλύκες και τα χάδια που τους έκανα ο ανάπηρος. Αλλά, μια, η μαμά μου σήμερα, με αναγνώρισε, με θυμήθηκε από την Άνδρο. Έτσι, στη γιορτή της με έβαλαν σε ένα κουτί, φέρανε και το κρεβάτι μου και με πήγαν δώρο στη μαμά μου. Την τωρινή και παντοτινή!»\nΛάρα: «Γιόρταζε η μαμά μου τη μέρα εκείνη. Α! χτυπούσαν τα κουδούνια, ερχόταν φίλοι, με χάϊδευαν όλοι, ξεχνούσαν τα φυστίκια πάνω στο τραπέζι, τα έτρωγα εγώ, έπεφτε κάτω κανένα μπισκότο, τρέλα περνούσαμε. Και ανοίγει η πόρτα και μπαίνει το κουτί. Το μυρίζω. Με μυρίζει κι αυτό. Το ανοίγουμε και βγαίνει το ξανθόμαλλο τέρας. Με το που με βλέπει, εξαφανίζεται κάτω από τον καναπέ. Το βράδυ έμεινε εκεί. Την επόμενη βγήκε, έφαγε και μπαινόβγαινε και έκανε το τρομαγμένο. Η μαμά μου το είχε συνέχεια αγκαλιά. Από τα νεύρα μου έφαγα μισό κιλό γραβιέρα που την ξέχασε σε σημείο που την έφτανα. Περάσαμε μια βδομάδα να κάνει «χου» το καινούργιο σε ότι έβλεπε μπροστά του. Στις πλαστικές σακούλες, στην ηλεκτρική σκούπα, στο καπάκι του τάπερ που έπεφτε, στο ντουλάπι που άνοιγε, στο καζανάκι που έτρεχε, στο ραδιόφωνο που έπαιζε και φυσικά σε μένα κάθε φορά που περνούσα δίπλα του ή που κουνιόμουν στο άλλο δωμάτιο».\nΛούης: «Ήμουν πολύ ευτυχισμένος. Είχα επιτέλους οικογένεια. Έχω μαμά και αδελφή που είναι και Λαμπραντορίνα, και γκομενάκι δίπλα, του θείου Δημήτρη τη γάτα, τη Βανίλια. Καραγατόνα! Άσπρη, φουντωτή με πολύ ωραίες κονσέρβες. Μόλις ανοίξει η πόρτα μας τρέχω καρφί πάνω της. Την προσπερνώ και καρφώνομαι στην κονσέρβα της. Άλαλο το έχω αφήσει το γκομενάκι. Πολύ ωραία περνάμε. Μετά νιαουρίζω να με γυρίσουν στο σπίτι μου. Εκεί με περιμένει η αδελφή μου με την ουρά της μαζί .Το καλύτερο παιχνίδι του σπιτιού μας. Την κουνάει και εγώ κρύβομαι και την πιάνω (σας έχω και βίντεο να με δείτε, χε, χε, χε!). Ώρες με παίζει η αδελφή μου! Όταν φάω καμία ουράστροφη, δυνατή πολύ, πάω κάτω από τον καναπέ να ξετρομάξω. Και μετά ξαναρχίζουμε».\nΛάρα: «Υπάρχουν πράγματα που μου τη δίνουν άσχημα. Τον παίρνει αγκαλιά και τον πηγαίνει όπου θέλει. Τον πετάει στον αέρα και τον ξαναπιάνει. Καμιά φορά κοιμάται πάνω της και τον ακούω που της γουργουρίζει για ώρες. Δεν είναι τυχαίο που τα μεγαλύτερα παιδιά γινόμαστε κομπλεξικά, το λένε και οι ψυχίατροι. Θα μου πείτε αυτός είναι ένα κιλό και εγώ 35. Θα μου πείτε μετά “μα καλά εσένα δεν σε τρελαίνει στα χάδια, δεν βγάζει βόλτα κάθε μέρα, δεν παίζεται μπάλα μαζί και αυτός κάθεται μόνος στο σπίτι και κυνηγάει μύγες;”. Σωστό. Αλλά και πάλι καμιά φορά μου τη δίνει. Παρόλα αυτά τον αγαπώ τον Λούη μας. Είναι αστείος και καλός. Έρχεται και κοιμάται πάνω μου καμιά φορά και μου γουργουρίζει και πάντα αφήνει δυο τρεις από τις κροκέτες του για μένα. Και εγώ τον αφήνω να παίζει με την ουρά μου και τα παιχνίδια μου. Ο θείος Δημήτρης του έφερε ένα παιχνίδι για δικό του με μικρές υφασμάτινες μπαλίτσες γύρω γύρω, ειδικό παιχνίδι για γάτες, αλλά μια μέρα μου την έδωσε και τις έφαγα όλες. Θα του πάρουμε άλλο είπε η μαμά τα Γατούγεννα (δείτε τη φωτό από τα Γατούγεννα που πέρασαν. Η μαμά μας έλεγε παραμύθια). Τώρα δεν έχει ανάγκη από παιχνίδια γιατί ξαναβγήκαν οι μύγες».\nΛούης: «Σκάω από το κακό μου όταν φεύγουν για βόλτα. Μια μέρα έβαλα μια τρεχάλα και με πρόλαβαν δύο ορόφους παρακάτω. Όμως, είμαι ευτυχισμένος γιατί έχω οικογένεια. Η αδελφή μου είναι γλυκιά και καλή και γενναιόδωρη. Το καταλαβαίνω ότι το παρακάνω καμιά φορά με τις απαιτήσεις μου αλλά αυτή είναι υπομονετική μαζί μου. Είναι μεγάλη και σοφή. Μ΄ αρέσει να κοιμάμαι δίπλα της και να ακουμπάω πάνω της, να την κοιτάω στα μάτια και όταν με κοιτάει κι αυτή γουργουρίζω σαν τρελός. Μα πιο πολύ απ όλα μ΄ αρέσει η ουρά της και όταν βλέπουμε ταινίες και οι τρεις μαζί αγκαλιά. Επίσης, θέλω να πω ότι αν δεν ήμουν εγώ να φωνάζω για φαγητό όλη μέρα θα τρώγαμε μόνο δυο φορές τη μέρα όπως όλοι. Ενώ τώρα τρώμε τρεις! Νομίζω ότι μας κλέβουν στην ποσότητα αλλά είμαστε όλοι ευχαριστημένοι. Και κλείνοντας θέλω να ευχαριστήσω τις νονές μου, Ντόρα και Μισέλ που με φέρανε εδώ και να αφιερώσω το Όσκαρ στους γονείς μου και στον αγροίκο που με κλώτσησε».\nΤη μετάφραση από τη σκυλογλώσσα και τη γατογλώσσα την έκανε η μαμά τους, και φίλη της στήλης, Κατερίνα Χτενέλη.\nH aba έγραψε στις 00:17, 02-04-14:\nΟι γάτες με ψυχοπονούν\nΚι όταν ακούν τις πόρτες, τα παράθυρα που κλείνουν\nμε περιμένουν έξω να μου πουν:\n“Έρχεσαι, φεύγεις, είν' αβάσταχτο.\nΜα εμείς το αντέχουμε γιατί\nτο 'χουμε καταλάβει\nπως κι όταν λείπεις μακριά\nμας σκέφτεσαι μ' αγάπη.\nΤρίφτηκε το παλτό σου και του λείπουνε κουμπιά.\nΑυτού στις πόλεις που γυρνάς κανείς δεν σε φροντίζει;\nΜείνε μαζί μας, δεν μας νοιάζει το φαΐ. Μείνε μαζί μας.\nΕδώ οι αράχνες με την γκρίζα τους κλωστή\nθα σου μαντάρουν τα φθαρμένα σου σκουτιά. Και κοίταξε, αν έχεις\nλίγη μονάχα υπομονή, πυγολαμπίδες θα 'ρθουν\nτην άνοιξη με νήματα φωτός να τα μπαλώσουν.\nΚαι για κουμπιά μη νοιάζεσαι, υπάρχουν βελανίδια,\nκουκούτσια, δόντια δράκοντα και όστρακα και άστρα.\nΜείνε μαζί μας μόνο εσύ μας σέβεσαι ως ανθρώπους\nπαμπάλαιους. Και μόνο εσύ\nπροσέχεις κάθε στάση\nπου παίρνουμε: Του λιονταριού, πύλες όταν φυλάσσει.\nΤης σφίγγας της Αιγύπτιας, της σφίγγας των Ναξίων,\nτης σφίγγας που στα τρίστρατα στεκότανε της Θήβας\nή και την άλλη στάση μας, αυτή των μακαρίων\nόταν παρέα βρίσκονται με άδολους ανθρώπους.\nΤη στάση την ανάσκελη· τη στάση της καμπούρας\nτου τόξου με τις τρίχες μας που ανατσατσαρώνουν\nόταν από τον φόβο μας γυρνάμε στη φοβέρα·\nτη στάση που το πόδι μας αθώα σηκωμένο\nγίνεται ανάκουστη αστραπή στης όχεντρας την κάρα.\nΜείνε μαζί μας. Μόνο εσύ\nακούς τα αινίγματά μας...\nΚι έχεις μια θλίψη απέραντη όταν πουλάκια τρώμε”.\nH Aleksa έγραψε στις 00:32, 02-04-14:\nΥπέροχο Φωτεινή μου...\nH kathy85 Κρρρρρρρρ έγραψε στις 11:10, 02-04-14:\nH goldmoon Proud Cat and Rabbit Mom έγραψε στις 13:41, 02-04-14:\nH aba έγραψε στις 18:45, 02-04-14:\nΔεν είναι ρε κορίτσια; Κι εμένα μου έκανε εξαιρετική εντύπωση...\nH Aleksa έγραψε στις 20:04, 02-04-14:\nH Ειρήνη1234 έγραψε στις 01:03, 03-04-14:\nΌλοι όσοι αγαπάμε βαθιά τις γάτες ευχόμαστε να σκέφτονται στ'αλήθεια κάπως έτσι για΄μας νομίζω...\nH Claire Rentfield έγραψε στις 01:35, 03-04-14:\nΕμενα κι αν με αγγιξε...\nH aba έγραψε στις 21:55, 19-04-14:\nχάιντε-χα πουν’ εδώ ψηλά\nΧάιντε - χα βγήκε το φεγγάρι\nχάιντε - χα κι έχουμε Γενάρη.\nΟδυσσέας Ελύτης, Τα ρω του έρωτα, Ανορθογραφίες\nH aba έγραψε στις 21:32, 13-09-14:\nΘέλω απόψε, τραγούδια φευγάτα\nστα κεραμίδια ν' ανέβω σα γάτα,\nνα 'χω τριγύρω βουνά από γόπες\nκαι το μυαλό μου, σ' ανάποδες βόλτες.\nΣβήνω τ' αστέρια και σε ξεχνάω\nπαίρνω τη νύχτα και τη φοράω\nφωτιά να βάλω στα περασμένα,\nνα τραγουδήσω μονάχα για μένα.\nΝα πάει δύο και να 'μαι κομμάτια\nνα μη θυμάμαι τα δυο σου τα μάτια.\nΝα πάει τρεις και να είμαι στη στέγη\nσαν τσιμινιέρα, σε πλοίο που φεύγει.\nH aba έγραψε στις 22:53, 20-02-16:\n"Όσες πιο πολλές γάτες έχεις, τόσο περισσότερο θα ζήσεις": Μία καινούρια συλλογή αδημοσίευτων γραπτών του Τσαρλς Μπουκόφσκι, αφιερωμένη στην αγάπη του για τις γάτες\nΤρεις νέες θεματικές συλλογές με αδημοσίευτα έως τώρα έργα του Τσαρλς Μπουκόφσκι πρόκειται να κυκλοφορήσουν κατά την διάρκεια των επόμενων μηνών, αποκαλύπτοντας μία άλλη, περισσότερο τρυφερή, πλευρά του κυνικού συγγραφέα και ποιητή, που "δόξασε" το περιθώριο όσο λίγοι.\n"Στην επόμενή μου ζωή θα ήθελα να είμαι γάτα" είχε γράψει ο Μπουκόφσκι.\n"Να κοιμάμαι είκοσι ώρες τη μέρα και να περιμένω να με ταΐζουν. Να κάθομαι όλη μέρα και να γλείφω τον κώλο μου".\nMία συλλογή αδημοσίευτων μέχρι σήμερα γραπτών του μεγάλου αμερικανού συγγραφέα έρχεται να τον εντάξει στο "πάνθεον" των συγγραφέων όπως ο Καπότε, ο Χέμινγουεϊ, ο Καμί, ο T.Σ. Έλιοτ και πολλοί άλλοι που λάτρεψαν τις γάτες, και έγραψαν γι' αυτές.\nΗ αγάπη του Μπουκόφσκι για αυτά τα υπέροχα κατοικία δεν είναι κάτι άγνωστο, και έχει αποτυπωθεί σε ποιήματα όπως το "My cats" και το "The history of one tough motherfucker".\nΤώρα, οι εκδόσεις Canongate συγκέντρωσαν για πρώτη φορά όλα τα γραπτά του Μπουκόφσκι για τις γάτες, γνωστά και αδημοσίευτα, σε μία μεγάλη συλλογή με τον τίτλο "On Cats" που πρόκειται να κυκλοφορήσει τον προσεχή Οκτώβριο.\n"Τον έχουμε συνδέσει με έναν επικίνδυνο ροκ τρόπο ζωής", λέει ο διευθυντής των εκδόσεων, Francis Bickmore.\n"Αλλά η αλήθεια είναι ότι υπάρχει μία ιδιαίτερη ευγένεια στο γράψιμο του Μπουκόφσκι, και μία διάχυτη τρυφερότητα και σεβασμός για τα κατοικίδια την οποία θα καταδείξουμε σε αυτή τη συλλογή".\n"Είναι καλό το να έχεις γύρω σου γάτες" έγραφε ο Μπουκόφσκι, που έφυγε από τη ζωή το 1994 σε ηλικία 73 ετών αφήνοντας πίσω του έξι μυθιστορήματα, περισσότερες από πενήντα ποιητικές συλλογές , και εκατοντάδες επιστολές και διηγήματα.\n"Εάν αισθάνεστε άσχημα, απλώς παρατηρήστε τις γάτες. Θα αισθανθείτε αμέσως καλύτερα κι αυτό γιατί οι γάτες γνωρίζουν ότι η ζωή είναι αυτή που είναι, και δεν υπάρχει τίποτα που μπορούμε να κάνουμε γι' αυτό.\nΣτην πραγματικότητα είναι σωτήριες. Όσες πιο πολλές γάτες έχετε τόσο περισσότερο θα ζήσετε. Κάποια μέρα αυτό το "μυστικό" θα ανακαλυφθεί και όλοι θα έχουν χιλιάδες γάτες και θα ζουν για πάντα", έχει γράψει.\nΣύμφωνα με τον Howard Sounes, συγγραφέα του "Charles Bukowski: Locked in the Arms of a Crazy Life", οι γάτες άρχισαν να συγκινούν τον Μπουκόφσκι σε μεγάλη ηλικία.\n"Όταν πια είχε βγάλει κάποια χρήματα ζούσε με τη γυναίκα του Linda Lee μια ήρεμη ζωή στα προάστια, παρέα με πολλές γάτες. Είχε γίνει πολύ συναισθηματικός μαζί τους", λέει ο συγγραφέας στον Independent.\nΓράφει στο ποίημα του, "My Cats":\n"Δεν παραπονιούνται ποτέ/ δεν ανησυχούν ποτέ/ περπατούν με μίαν απίστευτη υπερηφάνεια/ κοιμούνται με μιαν άμεση απλότητα/ κάτι που οι άνθρωποι απλά δεν μπορούν να κατανοήσουν. Όταν αισθάνομαι άσχημα αρκεί να τις παρατηρήσω για λίγο, και το κουράγιο μου επιστρέφει."\nΣτο "The history of one tough motherfucker" έμπνευση του συγγραφέα ήταν μια γάτα παρατημένη και κακοποιημένη, η οποία επέζησε αφού την είχε χτυπήσει αυτοκίνητο.\nΤο πείσμα του ζώου να παλέψει για να μείνει στην ζωή συγκίνησε και ενέπνευσε τον συγγραφέα, που τελικά την υιοθέτησε.\n"Όταν με ρωτούν οι δημοσιογράφοι για την ζωή και την λογοτεχνία σηκώνω ψηλά την χτυπημένη και αλλήθωρη Celine και τους τη δείχνω", είχε πει κάποτε, "Αλλά δεν καταλαβαίνουν. Λένε κάτι του στυλ, «εννοείτε ότι εμπνέεστε από αυτή τη γάτα;». Όχι τους λέω, εμπνέομαι από αυτό που συνέβη, από πράγματα σαν κι αυτό. Από όλο αυτό, και τους την δείχνω".


κουφός: you have the right to remain silent (?)\nat 2:38 μ.μ. 0 γνώμες\nΆναψε από σήμερα το Χριστουγεννιάτικο κέντρο της Αθήνας\nat 1:14 π.μ. 0 γνώμες\nΆρθρο του Δημήτρη Θ. Αρβανίτη. Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «ΑdobeMagazine»,\nΤεύχος 4, Ιούνιος 2008\nΜάης 2008 μια επέτειος για τα γεγονότα. Μάης 1968, σαράντα χρόνια μετά και η επανάσταση πάει περίπατο. Δεχόμαστε την εξ ορισμού ελευθερία μας, αλλά δεν έχουμε το θάρρος να ζητήσουμε συγγνώμη από τους νέους αυτούς που άλλαξαν την ιστορία της καθημερινότητας στην Ευρώπη, αγκάλιασαν την εργατική τάξη και φώναξαν όλοι μαζί. «Είμαστε ρεαλιστές, ζητάμε το αδύνατον».\nΤι να πάρουμε είδηση εμείς τότε, ένα χρόνο μέσα στη χούντα, με τα μέσα φιμωμένα εκούσια ή ακούσια, περιμέναμε να ακούσουμε λαθραία την «Ντόιτσε Βέλε» ή να μάθουμε πρώτο χέρι από αυτούς που μπορούσαν να ταξιδεύουν στο Παρίσι.\nΤα μηνύματα τα πήραμε όμως και με την πρώτη ευκαιρία, που άργησε πέντε χρόνια, είχαμε επιτέλους και τη δική μας μεταπολίτευση. Και να τα όνειρα και να οι πολιτικές ζυμώσεις και να επιτέλους και η νομιμοποίηση του ΚΚΕ και λίγο αργότερα η αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης και να το ΠΑΣΟΚ και το ραντεβού με την Ιστορία και να η διάθεση να ερωτευθούμε ανοιχτά και να γυρίσουμε τα πάντα ανάποδα.\nΤριανταπέντε χρόνια μετά, έχουμε αποδεχτεί τη μοίρα μας. Δεν ζητήσαμε, όταν έπρεπε, εξηγήσεις για το Μάαστριχτ και τις συμφωνίες, γλεντήσαμε την Περεστρόικα, κάναμε «πλάκα» με το Θατσερισμό, λακίσαμε από τα κόμματα και για «πλάκα» το ρίξαμε στο χαβαλέ. Εν ονόματι της ελευθερίας βάλαμε τα ποπ σκυλάδικα στα πανεπιστήμια και παρακολουθήσαμε εκατοντάδες ηλίθιες συναυλίες (;) ανάβοντας αναπτήρες, δήθεν ροκ και καλά, αλλά αντί να φωτίσουμε την τύφλα μας, ξυπνήσαμε ένα πρωί και μας είπαν κάτι πικρά λόγια για το ασφαλιστικό, ένα άλλο πρωί καταλάβαμε ότι μας ξεσκίσανε το εισόδημα και η παλιά δραχμή έγινε μια σκατούλα του ευρώ, ακόμα άλλο ένα πρωί μας κολλήσανε ένα διάολο στο αυτί μας για να σπαταλάμε και το τελευταίο λεπτό του «ελεύθερου» χρόνου μας, χαζέψαμε σαν τον Νέρωνα την πανελλαδική εμπρηστική καταστροφή των δασών μας και ξαφνικά το ρίξαμε στην οικολογία γιατί αυτό είναι το νέο τρεντ. Τρεντ είναι και το να παραγγέλνεις σαλάτα με ρόκα και να την πληρώνεις για εξωτικό φυτό, λες και δεν έρχεται από το Μαραθώνα. Τρεντ ήταν και η ομοψυχία μας στους Ολυμπιακούς του 2004, αλλά το αγγούρι άλλοι το φάγανε και δροσιστήκανε κι άλλοι ζορίζονται τώρα. Κι όσοι δεν θέλαμε να είμαστε «παντός καιρού» και είπαμε ανοιχτά τη γνώμη μας, μπήκαμε σε μαύρες λίστες. Και όταν φάγαμε απανωτές τις σφαλιάρες με τις αποκαλύψεις για τη «ντόπα», σφυρίξαμε αδιάφορα μην μπορώντας να δεχτούμε την ατίμωση. Τώρα υπογράφουμε διαμαρτυρίες και καλούμε το δήμαρχο να ελευθερώσει τα πεζοδρόμια και το ΥΠΕΧΩΔΕ να μη μας κρύβει τις μετρήσεις των ρύπων της ταλαίπωρης Αθήνας. Αλλά την πόλη την ξεσκίζουμε εμείς. Καβαλάμε πεζοδρόμια και σπάμε τις μουριές, βάζουμε σημάδι τους κάδους από τον τρίτο και σουτάρουμε τα σκουπίδια, γιατί θα λερωθούμε αν τα κατεβάσουμε ντυμένοι στην τρίχα αφού αρχίσαμε να πηγαίνουμε και στο νέο τρεντ, την όπερα.\nΚυνηγάμε τις εφημερίδες-περιτύλιγμα των προσφορών τους και δεν ρίχνουμε καν μια ματιά να ξεστραβωθούμε, αφού έτσι κι αλλιώς θα μάθουμε τα νέα από τα τηλεοπτικά παράθυρα το βράδυ. Όσο για την επανάσταση και την κοινωνική κριτική, κάθε Τρίτη βράδυ έχουμε αριθμημένη θέση για το Λαζόπουλο. Έτσι ξαλαφρώνουμε.\nΚαλά ρε μεγάλε, τόσο χάλια είμαστε;\nΕμείς τουλάχιστον, ως «κλάδος», βρισκόμαστε σε Άνοιξη. Το ελληνικό design μεγαλουργεί. Πολύ τρέντι η γραφιστική. Απλά πράγματα. Οι Έλληνες γραφίστες τετραγωνίσαμε τον κύκλο. Δε σου λέει και κανείς τίποτα άμα κάνεις ένα κουτί για πίτσα το ίδιο με μια αφίσα ή ένα φλάιερ για electronic music και μια αλοιφή για τις αιμορροΐδες σαν ένα λογότυπο για το γύρο της Αθήνας. Έτσι κι αλλιώς τα ίδια λεφτά μας δίνουνε. Δεν υπάρχει μπάτζετ...\nΈνα φιλαράκι, γραφίστας, προκειμένου να μην πάρει τίποτα κάνει λογότυπα και συσκευασίες για εκατόν πενήντα ευρώ... εντάξει δεν έχει έξοδα, μένει με τους γονείς του και δουλεύει στο σπίτι... μια αφισούλα τού, πήρε και έπαινο σε μια γιορτή που γίνεται μια φορά το χρόνο... αλλά ρε γαμώτο δεν έχει ούτε ΙΚΑ ούτε τίποτα ακόμα. Και μια φίλη του, κι αυτή γραφίστρια, που δούλεψε την πρακτική της σε ένα «τρέντι δημιουργικό γραφείο» περάσανε τρεις μήνες και δεν έχει πάρει ακόμα φράγκο...\nΜήπως, λέω μήπως, κάτι έχουμε παρεξηγήσει;\nΜήπως είμαστε απλά περιστασιακοί χειροκροτητές μιας μετριότητας, πρώτης στο χωριό, αλλά δεύτερης στην πόλη;\nΜήπως δεν γνωρίζουμε ότι με τις πορδές δεν βάφονται αυγά;\nΜήπως δεν έχουμε καταλάβει ότι τα βραβεία είναι όπως τα φιλιά, που αν τα σκορπάς χάνουνε την αξία τους;\nΜήπως πιστεύουμε ότι ο χρόνος δεν θα περάσει από πάνω μας και θα είμαστε για πάντα οικόσιτοι των γονιών μας και δεν θα χρειαστεί ποτέ να διεκδικήσουμε από την πολιτεία να μας συνδράμει στα γεράματά μας;\nΜήπως αντί να χαζεύουμε στο διαδίκτυο, είναι καλύτερα να ανοίξουμε το μυαλό μας και να σκεφτούμε τι δουλειά έχουμε εμείς με τους Γιαπωνέζους και τα κουκλάκια και αυτά τα έρημα τα γεωμετρικά σχήματα του Swiss International Style;\nΜήπως πρέπει να καταλάβουμε πόσο ανόητο είναι η ελληνική οπτική επικοινωνία να γίνεται στα Αγγλικά, σε κάθε εφαρμογή, και να προορίζεται για έναν τόπο που και γλώσσα έχει (ακόμα) και γραφή διαθέτει και το 99% των κατοίκων δεν τελειώνει το Αμερικάνικο κολέγιο;\nΜήπως πρέπει να καταλάβουμε επιτέλους τι είναι η πνευματική ιδιοκτησία, η αυθεντικότητα και το κοινωνικό ήθος, οι συνήθειες του τόπου;\nΜήπως πρέπει να απαιτήσουμε από την Πολιτεία καλύτερη μόρφωση και από τον εαυτό μας μεγαλύτερη επιμέλεια στις σπουδές μας;\nΜήπως πρέπει να μυριζόμαστε την απάτη και να της προσφέρουμε την περιφρόνησή μας; Μήπως πρέπει να γίνουμε συνάδελφοι, γενναιόδωροι και ειλικρινείς, να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο εκτοξεύοντας πικρόχολα σχόλια, αντί να προωθούμε το σύνολο γιατί έτσι μόνο θα εισπράξουμε και τα ατομικά οφέλη;\nΜήπως πρέπει να διαχωρίσουμε το design από το επάγγελμα και να είμαστε λιγότερο ματαιόδοξοι, αν μπορεί κανείς να το πει έτσι, να καταλάβουμε πως είναι στο χέρι μας να βελτιώσουμε τη ζωή μας και να βοηθήσουμε με τον μοναδικό μας τρόπο, τη δουλειά μας, να λυθούν κάποια από τα χιλιάδες προβλήματα μας;\nΜήπως η ελληνική γραφιστική πρέπει να κάνει το δικό της Μάη και επιτέλους «να ξεμπερδεύουμε με τους κακομούτσουνους» όπως είπε ο Μπορίς Βιαν, να γευτούμε τον πικρό σαρκασμό των ταινιών του Ζακ Τατί, να αναλύσουμε τη σκέψη του Αλμπέρ Καμύ και να ξαναδούμε εφ? όλης της ύλης τις αφίσες των Γκραπίς και τα πρωτοσέλιδα της τότε Λιμπερασιόν;\nΜήπως πρέπει να γιορτάσουμε την αγέραστη σκέψη του Ζ. Λ. Γκοντάρ και να αναγνωρίσουμε το ευεργετικό «άσυλο» που προσέφερε με άπειρη αγάπη το Γαλλικό κοινό στη Τζαζ, την εποχή που η ίδια η Αμερική έστελνε τους υπέροχους μουσικούς της στην ανεργία;\nΜήπως πρέπει να καταλάβουμε ότι η Ένωση Γραφιστών ανήκει σε όλους μας και μας περιμένει να δουλέψουμε σοβαρά, να συγκροτηθούμε κάποτε σε ισχυρό σώμα σοβαρών επαγγελματιών και να αφήσουμε για την ώρα τις ματαιόδοξες συλλογές μεταλλίων και το αμφιβόλου υποστάσεως κυνήγι κούφιων διακρίσεων;\nΜήπως πρέπει να σκεφτούμε ότι το ταλέντο μπορεί να πέσει εύκολα θύμα της ματαιοδοξίας και η απόλυτη βεβαιότητα δεν διαφέρει από την πλήρη υπαρξιακή ανασφάλεια;\nΑGI member Designer\nDesignism is the Enemy of Design*\n*Άλλο το γάλα κι άλλο η καβάλα\nΤο graphic design ανακαλύφθηκε από Έλληνες στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Μέσα σε λίγα χρόνια κατόρθωσε να αναδειχθεί σε υπεράξιο εθνικό προϊόν κερδίζοντας την αποδοχή και την καταξίωση του συνόλου των πολιτών της χώρας, οι οποίοι και μετάλλαξαν την καθημερινότητά τους σε μια τεράστια design performance με αποτέλεσμα να θεσπισθούν ετήσιοι διαγωνισμοί με σκοπό τη βράβευση της πρωτοτυπίας, της αυθεντικότητας και του δημιουργικού οίστρου.\nΣαν σε ένα παράξενο Deja vu, οι ώριμες κοινότητες των Ευρωπαϊκών αλλά και άλλων χωρών, υφάρπαξαν, αρκετές δεκαετίες πριν, αυτή την Ελληνική ανακάλυψη και την οικειοποιήθηκαν προς ίδιον όφελος. Έφτιαξαν σχολές, δημιούργησαν δομές και παράδοση, Μουσεία και εκθέσεις και εξάγουν με επιτυχία τις ιδέες και τα παράγωγα προϊόντα τους... ακόμα και στην Ελλάδα, η οποία αδυνατεί να κατανοήσει το θράσος μιας τέτοιας «υπεξαίρεσης».\nat 5:30 μ.μ. 0 γνώμες\nΜπορεί ένα κινητό να σου φτιάξει πρωινό;\nat 2:08 π.μ. 1 γνώμες\nΕίμαστε πράγματι μια μικρή χώρα. Είμαστε μάλιστα μια σχετικά καινούργια χώρα: με έτος ίδρυσης το 1830 και με ρύθμιση των τελικών μας συνόρων μετά την λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Εϊναι επίσης γεγονός πως, στην ίδρυση του κράτους μας συνέβαλαν αποφασιστικά οι μεγάλες δυνάμεις (και ιδιαίτερα η Αγγλία) της ύστερης Αυτοκρατορικής περιόδου, καθώς διέβλεψαν πως οι αυτοκρατορίες όδευαν προς το τέλος τους, και πως ένα νέο πολιτικό μόρφωμα έκανε την εμφάνιση του του: το εθνικό κράτος (σχόλειο: οφείλουμε πολλά στον Κάννινγκ. Η πλατεία Κάννιγκος ήταν το λιγότερο που μπορούσαμε να του αφιερώσουμε. Φυσικά δεν έκανε ότι έκανε για την ψυχή της μάνας του. Εξακολουθούμε όμως να του οφείλουμε πολλά). Ένα ακόμα γεγονός είναι πως καθόλη την σύντομη αυτή ιστορική διαδρομή σας απο το 1830 μέχρι σήμερα, εξαρτόμασταν απο τις Μεγάλες Δυνάμεις, και κυρίως απο την Αγγλία, και απο τις ΗΠΑ (μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο). Η εξάρτηση αυτή, πρώτιστα οικονομική και σε δεύτερο βαθμό... ψυχολογική (ανήκωμε εις την Δύσην) είχε αρκετά αρνητικά, αλλά και κάποια θετικά. Τουλάχιστον, μέσα απο την οικονομική βοήθεια των ΗΠΑ καταφέραμε να δημιουργήσουμε αστικό κράτος, την στιγμή που τα θεμέλια για κάτι τέτοιο ήταν απλά ανύπαρκτα. Αυτό είναι ένα απο τα μεγάλα μας προβλήματα: δεν είχαμε ποτέ σοβαρή αστική τάξη. ΓΙ αυτό και δεν είχαμε ποτέ σοβαρό καπιταλισμό, και φυσικά σοβαρό σοσιαλισμό. Τα πάντα είναι ντεμί, κάτι μεταξύ καπιταλισμού, σοσιαλιστικού κράτους πρόνοιας, και φεουδαρχικών καταλοίπων ασιατικού τύπου. Ένα ακόμα γεγονός είναι πως η Ελλάδα απο πλευράς πληθυσμού είναι εξαιρετικά ανομοιογενής. Η ιδεά του Ελληνικού έθνους, καθώς και η θρησκεία, αποτέλεσαν τον ελάχιστο κοινό παρανομαστή πάνω στον οποίο στηρίχτηκε το νέο κράτος. Κατά τά άλλα, εξακολουθούμε να καυτηριάζουμε την ...ελληνικότητα μας οι ίδιοι. Ποιοί είναι οι γνήσιοι (ότι κι αν σημαίνει αυτό) Έλληνες; Αυτοι που είναι κάτω απο το Αυλάκι, για μερικούς. Οι Αθηναίοι για άλλους. Η Βόρεια Ελλάδα Είναι Ελλάδα, φωνάζουν άλλοι (όχι, είστε Βούλγαροι, απαντούν κάποιοι άλλοι). Στην Κρήτη κάποιοι ακόμα ονειρεύονται αυτονομία. Στην Κέρκυρα θυμίζει ακόμα Βενετία (γεία σου κόντε Δημάρα!). Συμπέρασμα; όποιος έχει δει την ελληνική ταινία "Βαβυλωνία", καταλαβαίνει... Τελικό συμπέρασμα: Η Ελλάδα είναι ακόμα ένα υπο διαμόρφωση εθνικό πολιτικό μόρφωμα, με σημαντικά προβλήματα τα οποία οφείλονται σε καθαρά ιστορικούς λόγους. Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά του νομίσματος.\nΗ άλλη αυτή πλευρά, είναι η πλευρά της ανάπτυξης και της προόδου. Όχι, δεν είμαστε "ελεγχόμενη χώρα". Αναπτύσουμε δικές μας προτοβουλίες. Δεν μας κρατάει κανείς στο σκοτάδι. Έχουμε σύνταγμα. Δημοκρατικό Πολίτευμα. Έχουμε υποδομές. Τεχνολογία. Τεχνογνωσία. Έχουμε απόδημο Ελληνισμό. Σε κάθε γωνιά του κόσμου θα βρείτε Έλληνες γιατρούς, δικηγόρους, πυρηνικούς φυσικούς. Έχουμε τον Δερτούζο (αιωνία η μνήμη του, πέθανε πριν απο λίγες μέρες). Εϊχαμε τον Ωνάση. την Κάλλας. Τον Μητρόπουλο (όχι τον ποδοσφαιριστή). Τον Παπανικολάου (τέστ παπ). Τον Καραθεωδορή (όχι, δεν του έκλεψε ο Αινστάιν την θεωρία της Σχετικότητας). Έχουμε επιστήμονες στο MIT, στην NASA. Είμαστε ισότιμα μέλη της Ευρωπαικής Ένωσης. Είμαστε μέλη του ΟΗΕ. Έχουμε (επιτέλους) DSL. Έχουμε Internet, υπολογιστές, Ελληνικά WIndows και Ελληνικό Office. Άμα γουστάρουμε, έχουμε και Linux. Πήραμε τους Ολυμπιακούς με την αξία μας, και τους φέραμε εις πέρας με την αξία μας. Είχαμε εφέ, μουσική, θέαμα, και ένα ντάτσουν με καρπούζια. ΓΙατί και το ντάτσουν με τα καρπούζια, και αυτό Ελλάδα είναι. Είχαμε και αθλητές ντοπέ. Γιατί και οι δικοί μας αθλητές έχουν πρόσβαση στον ντόπα. Έχουμε Τσιγγάνους, Πόντιους, Βλάχους, Σαρακατσαναίους. Μα πάνω απ΄ όλα έχουμε την τιμή να κατοικούμε στα ίδια εδάφη όπου 2.500 χρόνια πριν γεννήθηκε ένας απο τους λαμπρότερους πολιτισμούς της οικουμένης. Έχουμε την τιμή να είμαστε οι πνευματικοί, οι πολιτισμικοί απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων. Έχουμε στα χέρια μας την κληρονομιά τους. Έχουμε την Δημοκρατία. Την Φιλοσοφία. Την Επιστήμη. Την γλώσσα. Τους ναούς και τα αγάλματα. Τα θεατρικά έργα. Τα Ποιήματα. Την Ιστορία. Έχουμε ένα ένδοξο παρελθόν....\nΔυστηχώς όμως, για κάποιους αυτό το παρελθόν δεν είναι αρκετ'α ενδοξο. Δεν αρκεί να είμαστε κληρονόμοι ενός απο τους μεγαλύτερους πολιτισμούς της Αρχαιότητας. Πρέπει οποσδήποτε να είμαστε οι κληρονόμοι του ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΥ και ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ αξιόλογου πολιτισμού της Αρχαιότητας. Δεν αρκεί να είμαστε οι πνευματικοί/ πολιτισμικοί απόγονοι των Αρχαίων. Πρέπει να είμαστε και ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΑ οι απόγονοι τους. Δεν αρκεί να έχουμε μια πλούσια γλώσσα. Πρέπει να έχουμε την ΠΛΟΥΣΙΟΤΕΡΗ και ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΗ γλώσσα. Δεν αρκεί να είμαστε οι απόγονοι ενός λαού που ανακάλυψε την Επιστήμη και την Φιλοσοφία. Πρέπει να είμαστε οι απόγονοι ενός λαού που ανακάλυψε ΤΑ ΠΑΝΤΑ και στην συνέχεια οι άλλοι μας τα έκλεψαν. Δεν αρκεί που έχουμε τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη. Πρέπει να αντιμετωπίζουν "οι άλλοι" σήμερα κάθε τους λέξη ως απόλυτη αλήθεια, επειδή αυτοί τα είπαν όλα, αυτοί τα ήξεραν όλα, και αυτοί ήταν οι ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ πρόγονοι.\nΗ συμπεριφορά αυτή, έχει κατά την γνώμη μου μια απλή εξήγηση: κάποιος ο οποίος δεν θεωρεί τον εαυτό του ως κάτι το ιδιαίτερο, αναζητεί τρόπους να προσδώσει στην ύπαρξη του αξία. Και τι ποιό έυκολο απο το να ανατρέξει κανείς στο παρελθόν; Το παρελθόν όμως, πολλές φορές δεν αρκεί για να καλύψει το εσωτερικό κενό. Και τότε αρχίζουν οι υπερβολές. Και αυτό είναι το πρόβλημα: οι υπερβολές. Η καταγωγή των Ελλήνων απο τον Σείριο, οι αυτόχθονες Έλληνες με την ιστορία των 40.000 ετών, τα υπερόπλα και οι υπερτεχνολογίες, η ανακάλυψη της Αμερικής απο τους Έλληνες, η Ατλαντίδα, η γλώσσα με τις 2.000.000 λέξεις, η Apple και το CNN που λατρεύουν την γλώσσα μας, η Παγκόσμια Σιωνιστική Συνωμοσία κατά του Ελληνικού Μεγαλείου που θέλει να μας κρατά στο σκοτάδι.\nΗ πραγματικότητα όμως είναι αμείλικτη. Ναι, υπάρχει Εβραικό λόμπι στις ΗΠΑ. ΥΠάρχει όμως και Ελληνικό λόμπι. Ναι, υπάρχει ο μηχανισμός των αντικυθήρων. Η παραγωγή όμως στην κλασσική αρχαιότητα γινόταν με σκλάβους, όχι με υπερτεχνολογίες. Ναι, έχουμε ιστορία, δεν είναι όμως 40.000 ετών. Ναι, έίχαμε το υγρόν πυρ. Υπερόπλα όμως δεν διαθέταμε. Ναι, μίλησε ο Πλάτωνας για την Ατλαντίδα. Ήταν όμως μια "ποιητική αδεία" μεταφορά για να μιλήσει για το ιδανικό του πολίτευμα. Ναι, κάναμε ταξίδια και ιδρύαμε αποικίες, στην Αμερική όμως δεν πήγαμε. Ναι, έχουμε πλούσια γλώσσα, όχι όμως εκατομμυρίων λέξεων. Ναι, οι ξένοι αγαπούν τον πολιτισμό μας, το Hellenic Quest όμως είναι απλά μια φάρσα. Και τέλος, ναι, είμαστε ένας "ιδιαίτερος" λαός, δεν είμαστε όμως παιδιά θεών απο άλλο πλανήτη....\nΤελικό Συμπέρασμα. Πιστεύω πως θα πρέπει να είμαστε υπερήφανοι για την κληρονομιά μας. Πιστεύω ακόμα πως θα πρέπει να είμαστε περήφανοι για αυτό που είμαστε σήμερα. Δεδομένων των συνθηκών, καλά τα καταφέραμε. Θα μπορούσαμε βέβαια να είμαστε και καλύτερα, θα μπορούσαμε όμως να είμασταν και (πολύ) χειρότερα. Σε κάθε περίπτωση πάντως, θα πρέπει να ξέρουμε ποιοι ακριβώς είμαστε και να προσπαθούμε για το καλύτερο. Υπάρχουν όμως και πράγματα για τα οποία δεν θα πρέπει να είμαστε περήφανοι. Και ανάμεσα σε αυτά τα πράγματα είναι ο Γεωργιάδης, ο Λιακόπουλος, οι "αγοράστε τα βιβλία μας" εκπομπές τους στο Seven X και στο ΤηλεΆστυ, ο Καρατζαφέρης, ο Βορίδης, ο Πλεύρης, η Χρυσή Αυγή, οι γιορτές του μίσους στον Γράμμο και στο Βίτσι, τα κατάλοιπα της Χουντοβασιλείας, ο Κεραμμυδάς, ο Φουράκης, και οι συν αυτώ θιασώτες της εθνικιστικής υπερβολής. Αυτή τουλάχιστον είναι η άποψη μου. Σχόλεια δεκτά. Άλλωστε, στα fora συζήτηση κάνουμε...\nat 1:25 π.μ. 0 γνώμες\nat 4:03 μ.μ. 0 γνώμες\nΤο αληθινό πρόσωπο του Μπους\nΑν μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις, 670 φωτογραφίες στρατιωτών που σκοτώθηκαν στον πόλεμο του Μπους στο Ιρακ, πόσες λέξεις είναι;\nat 3:05 μ.μ. 0 γνώμες\nΤο κακό το Facebook\nΑναδημοσίευση από τον "Ελεύθερο Τύπο" (Σάββατο 1 Μαρτίου 2008) :\nat 4:14 μ.μ. 1 γνώμες\nΈλαβα το παρακάτω παρακάτω μήνυμα, το δημοσιεύω αυτούσιο.\nΤις τελευταίες ημέρες γινόμαστε όλοι μάρτυρες μιας προσπάθειας να περάσει το μήνυμα ότι οι Λευκιμμιώτες που διαμαρτύρονται είναι οι «παράνομοι», αυτοί που αρνούνται να εφαρμόσουν τον νόμο και τις αποφάσεις δικαστηρίων, αυτοί που θέλουν να φορτώσουν τα σκουπίδια τους σε άλλους! Σε αυτή την συντονισμένη προσπάθεια παραπληροφόρησης, αντιτάσσουμε μόνο την αλήθεια!\nΑυτό που πρέπει να γίνει γνωστό είναι οι πραγματικοί λόγοι για τους οποίους οι Λευκιμμιώτες αντιδρούν στην δημιουργία του ΧΥΤΑ.\nΟι Λευκιμμιώτες τάσσονται υπέρ της ολοκληρωμένης διαχείρισης των σκουπιδιών στον Νομό Κέρκυρας, ακόμα και υπέρ της δημιουργίας ΧΥΤΥ (και όχι ΧΥΤΑ) στην περιοχή τους, αν αυτό είναι η επιστημονικά ενδεδειγμένη λύση. Δεν δέχονται, όμως, τον εμπαιγμό των αρμοδίων και καταγγέλλουν τις μεθοδεύσεις που ακολουθήθηκαν και ακολουθούνται ώστε να αναγκασθούν να αποδεχθούν μια καταστροφική για αυτούς λύση.\nΣτην Κέρκυρα υπάρχει μόνο ένας ΧΥΤΑ, αυτός του Τεμπλονίου. Πόσοι γνωρίζουν ότι από τους 12 δήμους του νησιού της Κέρκυρας, ο μόνος δήμος που δεν του επιτρέπεται να στείλει τα σκουπίδια του στο Τεμπλόνι είναι ο δήμος Λευκιμμαίων, αναγκάζοντας τους Λευκιμμαίους να διατηρούν χωματερή ώστε να μπορούν οι αρμόδιοι να θέτουν τους Λευκιμμιώτες μπροστά στο ψευτοδίλλημα: ή ΧΥΤΑ ή Χωματερή;\nΠόσοι γνωρίζουν ότι ο υπό κατασκευή «ΧΥΤΑ» στην θέση Μεσοράχια του Δήμου Λευκιμμαίων βρίσκεται σε απόσταση 300μ από την τουριστική ζώνη, την κύρια πηγή εισοδήματος για την περιοχή και τη δεύτερη μεγαλύτερη στο νησί μετά τη πόλη της Κέρκυρας; Πόσοι τουρίστες θα ξαναέλθουν με τα σκουπίδια όλου του νησιού στα 300μ, δίπλα στην μονάδα βιολογικού καθαρισμού που δεν έχει γίνει δυνατόν να αρχίσει να λειτουργεί εδώ και 20 χρόνια και είναι η ανεξέλεγκτη χαβούζα όλης της νότιας Κέρκυρας;\nΠόσοι γνωρίζουν ότι ο υπό κατασκευή «ΧΥΤΑ» γίνεται με μελέτες του 1997 και του 1998 (δεκαετίας!), οι οποίες εγκρίθηκαν χωρίς να δοθεί καμία απολύτως δημοσιότητα με αποτέλεσμα να μην μάθουν εγκαίρως οι Λευκιμμιώτες τι ακριβώς σχεδιάζεται;\nΠόσοι γνωρίζουν ότι στις μελέτες έχει μετακινηθεί ο κεντρικός οικισμός της Λευκίμμης κατά 3.5Km και ότι δεν φαίνονται τα ποτάμια που βρίσκονται δίπλα; Η μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα, όπως φαίνεται και από την πρόσφατη υδρολογική μελέτη του ΙΓΜΕ (Μάιος 2008) και την πρόσφατη γεωλογική μελέτη ανεξάρτητου μελετητή (Μάρτιος 2008) είναι δεδομένη και ο κίνδυνος για την δημόσια υγεία προφανής για όλους εκτός από τους αρμόδιους.\nΠόσοι, ακόμη, γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει καμία τελεσίδικη απόφαση Ελληνικού δικαστηρίου παρά τα όσα διαδίδει η κυβέρνηση; Η εκδίκαση στο ΣτΕ έχει οριστεί για τις 14 Οκτωβρίου 2008.\nΠόσοι γνωρίζουν ότι απέναντι στην ανησυχία των κατοίκων για το τόπο τους η κυβέρνηση αντιτάσσει 12 διμοιρίες ΜΑΤ οι οποίες τρομοκρατούν, προπηλακίζουν και κυρίως ευθύνονται για το θάνατο μιας αθώας γυναίκας;\nΗ βεβαιότητα της οικονομικής καταστροφής και ο άμεσος κίνδυνος για την δημόσια υγεία και το περιβάλλον είναι αυτά που κάνουν τους Λευκιμμιώτες να ξεσηκώνονται κατά χιλιάδες και να διαμαρτύρονται και όχι αυτό που υποστηρίζει η κυβέρνηση, δηλαδή ότι απλώς δεν θέλουν τα σκουπίδια στην περιοχή τους!\nΤη προηγούμενη Κυριακή διαδήλωσαν ειρηνικά 3.000 πολίτες, σε ποσοστό δηλαδή πάνω από το 70% του πληθυσμού, αντιδρώντας στον αυταρχισμό και τη κοροϊδία του κράτους. Αντιδρώντας σε εκείνους που τους θεωρούν πολίτες β’ κατηγορίας, σε εκείνους που βιάζονται να διαχειριστούν κονδύλια εγχώρια ή κοινοτικά για να γεμίσουν τις τσέπες ενός lobby εργολάβων και τοπικών παραγόντων χωρίς απολύτως καμία περιβαλλοντική ή κοινωνική ευαισθησία.\nΠαρά τα όσα έχουν διαδραματισθεί μέχρι σήμερα, οι κάτοικοι της Λευκίμμης θα συνεχίσουν να αγωνίζονται για την ίδια τους την επιβίωση.\nat 10:24 π.μ. 1 γνώμες\nΤα Νέα, 07/12/2002\nΣτις σύγχρονες επιχειρήσεις η εργασιακή σκλαβιά επανήλθε λουστραρισμένη, αλλά εξίσου εξοντωτική. Η μοίρα του σπουδασμένου εργαζόμενου είναι δυσμενέστερη από του αγράμματου εργάτη Ο πραγματικός πλούτος της χώρας παράγεται στο χωράφι και στο εργοστάσιο, γι' αυτό οι αγρότες και οι εργάτες δεν διανοήθηκαν ποτέ να επικαλεστούν κάποια νεφελώδη ιδεολογήματα για τη δουλειά τους. Η προσφορά τους είναι αυταπόδεικτη.\nΑντιθέτως, οι απασχολούμενοι στον τριτογενή τομέα, των υπηρεσιών, δεν αρκούνται στην υψηλότερη αμοιβή που εισπράττουν· αγωνιούν να δώσουν και ανώτερο νόημα σ' αυτό που κάνουν. Το επάγγελμα έγινε ιδεολογία. Ο καλώς εννοούμενος επικερδής χαρακτήρας του αποσιωπάται συστηματικά και προβάλλεται κατά κόρον σαν ζωτική ωφέλεια για το κοινωνικό σύνολο. Οι χρηματιστές κόπτονται για την "ανάπτυξη", οι διαφημιστές μοχθούν για την "επικοινωνία", οι ασφαλιστές χτίζουν την "ασφαλιστική συνείδηση" κ.ο.κ. Εξ ου και το καταγέλαστο ορισμένων ότι ασκούν λειτούργημα. Η κοινωνία, που διευθύνεται από τους εγγράμματους, έχει περί πολλού αυτά τα επαγγέλματα και περιφρονεί εξόφθαλμα τον αγρότη και τον εργάτη. Απόδειξη, ότι τους αμείβει με τα χαμηλότερα των εισοδημάτων και τους επιφυλάσσει πενιχρές συντάξεις και ανεπαρκέστατη υγειονομική περίθαλψη. Ουδείς ζηλεύει τη μοίρα τους. Οι νέοι ονειρεύονται να σπουδάσουν για να κάνουν καριέρα σε κάποια από τις μοντέρνες και αστραφτερές δουλειές.\nΑυτές έχουν πέραση προσφέρουν υψηλές αμοιβές και απείρως υψηλότερο κοινωνικό στάτους. Δεν υποψιάζονται καν πως η καριέρα είναι η δική τους κοιλάδα των δακρύων. Για να πετύχεις σ' αυτές τις δουλειές, το παν είναι να ξέρεις να πουλάς τον εαυτό σου. Να είσαι αυτό που επιθυμεί ο άλλος να είσαι. Αλλού σε θέλουν τολμηρό και επιθετικό και αλλού μετρημένο και αξιόπιστο. Οι απαιτήσεις αλλάζουν ανάλογα με τον κλάδο· άλλο σέιλς κι άλλο φαϊνάνς. Αυτή την κωμωδία του αγκρέσιβ ή του ριλάιαμπλ δεν θα σταματήσεις ποτέ να την παίζεις· αυτή θα σε κρατάει στη δουλειά. Επίσης, από τη μέρα που θα εισέλθεις σε κάποιον κλάδο, θα πρέπει να ασπαστείς και τις ιδεοληψίες του· σαν να μυείσαι σε θρησκευτική αίρεση. Ο κλάδος υπεράνω όλων. Είναι ο ιερός δεσμός που προστατεύει και ανυψώνει τα μέλη του, ασχέτως των εσωτερικών ανταγωνισμών. Με αυτή τη συντεχνιακή αντίληψη της χειρίστης μορφής οι "συνάδελφοι" θωρακίζουν την επαγγελματική τους ιδιότητα και διεκδικούν από την κοινωνία διαρκώς και νέα προνόμια. Μαζί με την είσοδο στην αγορά εργασίας των νέων επαγγελμάτων εισήχθη και η δυτική νοοτροπία του ολοκληρωτικά αφοσιωμένου στη δουλειά του προτεστάντη. Ο χρόνος που αφιερώνουν οι υπάλληλοι στην εταιρεία είναι τρομαχτικός.\nΣτις σύγχρονες επιχειρήσεις η εργασιακή σκλαβιά επανήλθε λουστραρισμένη, αλλά εξίσου εξοντωτική. Η μοίρα του σπουδασμένου εργαζόμενου είναι δυσμενέστερη από του αγράμματου εργάτη. Το καθορισμένο ωράριο θεωρείται παρωχημένη αντίληψη, και η αμοιβή για υπερωρίες είναι αδιανόητη. Οι υπάλληλοι δουλεύουν εντυπωσιακά περισσότερες ώρες από τις προβλεπόμενες από τον νόμο, απασχολούνται Σαββατοκύριακα και αργίες χωρίς την ανάλογη αμοιβή. Τα εξοντωτικά 12ωρα και 14ωρα δουλειάς είναι νον στοπ. Η μεσημβρινή σιέστα έχει τεθεί πλέον και στη χώρα μας υπό διωγμόν· κατάντησε μομφή. Λένε "αυτός κοιμάται μεσημέρι" εννοώντας πως είναι εκτός πνεύματος· εν ολίγοις ακατάλληλος. (Αν οι επιστήμονες μπορούσαν να καταθέσουν δημοσίως για τις ευεργετικές ιδιότητες του μεσημβρινού ύπνου, θα είχε καταρρεύσει προ πολλού το δυτικό εργασιακό μοντέλο. Ο ύπνος του μεσημεριού είναι βάλσαμο για την ψυχική και τη σωματική μας υγεία και, εννοείται, συμβάλλει καίρια στη μακροβιότητα. Είναι κατά πολύ πιο απαραίτητος και ζωογόνος από όλες τις "χελθ" βιταμίνες, τα "σπα" και τις λοιπές τεχνικές στήριξης του ανθρώπινου οργανισμού.)\nΟ ευπρεπής μισθός και ίσως κάποιο ετήσιο μπόνους που παρέχουν οι εταιρείες στα μοντέρνα εργατόσκυλα δεν αντισταθμίζουν τις ατελείωτες ώρες πρόσθετης δουλειάς. Γι' αυτό υπάρχουν συνήθως και κάποιες έξτρα παροχές κολακείας το ωραίο γραφείο (με παράθυρο ή όχι, ανάλογα με τη θέση σου στην ιεραρχία της επιχείρησης) και κάποιοι φανταχτεροί τίτλοι, που ουσιαστικά δεν σημαίνουν τίποτα. Προβιβάζεσαι σε εξέκιουτιβ, σίνιορ εξέκιουτιβ, κοoρντινέιτορ, σουπερβάιζορ, νταϊρέκτορ, βάις πρέζιντεντ, τσιφ, μέλος του εξέκιουτιβ μπορντ και άλλα του σωρού και χωρίς νόημα. Η μακροβιότητα της καριέρας σε μια σύγχρονη εταιρεία κρίνεται από δύο βασικά στοιχεία: την όλο και μεγαλύτερη "τρέλα" για δουλειά και το λόγιαλτι (την πιστότητα) στην εταιρεία και στους στόχους της. Επίσης, είναι απαραίτητο να συμμεριστείς κάποιες νέες "αξίες".\nΌπως το σχιζοφρενικό "άλλο δουλειά κι άλλο φιλία", λες κι ο άνθρωπος μπορεί να κάνει αναστολή αισθημάτων. Ή το δόγμα ότι με κάθε θυσία πρέπει να φέρεις σε πέρας τη δουλειά που σου ανέθεσαν. Όλα αυτά καλύπτονται με την πρόστυχη στρεψοδικία του σωστού "επαγγελματία". Που σημαίνει ότι, προκειμένου να γίνει η δουλειά σου, όλα επιτρέπονται· η δουλειά προηγείται κάθε ανθρώπινου αισθήματος· φιλία, αγάπη, δίκιο, κατανόηση είναι δευτερεύοντα. Λένε "είμαι προφέσιοναλ" κι αυτό τα εξηγεί όλα.\nΜάλιστα, οι νέοι επαγγελματίες διηγούνται εμφατικά το παράδειγμα του Ωνάση που φιλοξενούσε έναν φίλο του, επίσης εφοπλιστή, στη θαλαμηγό του. Ενώ έπαιζαν τάβλι, ο άλλος του αποκάλυψε χαρούμενος πως έδωσε εντολή αγοράς δύο πλοίων που μόλις είχαν βγει προς πώληση. Ο Ωνάσης δεν φάνηκε να δίνει σημασία στην πληροφορία συνέχισαν το παιχνίδι, μα κάποια στιγμή σηκώθηκε, να πάει στην τουαλέτα, και άργησε λίγο. Όταν επέστρεψε, ξανάπιασε τα ζάρια και είπε χαμογελαστός στον φίλο του πως τα πλοία που του είχε αναφέρει τα αγόρασε μόλις πριν ένα λεπτό εκείνος. Αυτόν τον κτηνώδη αμοραλισμό εννοούν όταν λένε "είμαι προφέσιοναλ". Το πλέον ψυχοφθόρο για τον εργαζόμενο είναι πως πρέπει να δίνει κάθε μέρα εξετάσεις. Τα σύγχρονα επαγγέλματα έχουν υψηλό βαθμό ανασφάλειας σε σχέση με τα παραδοσιακά. Και απείρως σκληρότερο ανταγωνισμό τόσο εξωτερικό, από άλλες ομοειδείς εταιρείες, όσο και εσωτερικό, από άλλους καπάτσους που εποφθαλμιούν την ίδια θέση. Ακόμη και το υψηλόβαθμο στέλεχος δεν αισθάνεται σιγουριά· πάει ένα πρωί, και χωρίς καμία προειδοποίηση βρίσκει το γραφείο του στον διάδρομο.\nΔυστυχώς στην ίδια λούμπα έπεσαν και οι γυναίκες. Μέχρι πρόσφατα δεν επιδείκνυαν την ολοκληρωτική αφοσίωση των αντρών στη δουλειά τους. Ως όντα πιο πολύπλοκα, αισθαντικά και ερωτικά, έδιναν μεγαλύτερη σημασία στα αισθήματα και στις χαρές της ζωής. Γι' αυτή την ανεξαρτησία τους η κοινωνία τις φιλοδώρησε εκδικητικά με σωρεία κατηγοριών· άπιστες, ελαφρόμυαλες, ανεύθυνες, γλωσσούδες κ.λπ. Η χαρά και ο ερωτισμός δεν συγχωρούνται στην παραγωγή. Τελευταίως μάλιστα, αν αποπειραθείς στη δουλειά ένα πονηρό αστείο, κάποιο υπονοούμενο, καραδοκεί η εξευτελιστική κατηγορία της "σεξουαλικής παρενόχλησης". Αυτό κι αν είναι ευνουχισμός· σημαίνει "όσοι περάσετε αυτή την πόρτα αφήστε έξω το φύλο σας". Οι γυναίκες, στην προσπάθειά τους να κατακτήσουν ένα ακόμη αντρικό οχυρό, γίνονται κι αυτές "προφέσιοναλ" θύματα. Τυπικές, σοβαρές, με πολυάσχολο ύφος, ασέξουαλ ντύσιμο, κάτι σκούρα ταγιέρ σαν αντρικά κουστούμια, λευκό πουκάμισο και απομίμηση γραβάτας. Έσβησε το χαμόγελο, το σκέρτσο και το παιχνίδισμα, που τις έκαναν αξιολάτρευτες. Έχασαν το πλεονέκτημα της ζωής που είχαν έναντι των εξουθενωμένων από τη δουλειά αντρών.\nΟ Γκι Ντεμπόρ το έγραψε με συνταρακτική απλότητα: "Μόνο όσοι δεν δουλεύουν ζουν". Στο πίσω μέρος του κεφαλιού μας όλοι ξέρουμε ότι στον κόσμο δεν ήρθαμε για να κάνουμε καριέρα, λεφτά και όνομα· ήρθαμε πρωτίστως για να ζήσουμε και, ει δυνατόν, να αφήσουμε αυτόν τον κόσμο λίγο καλύτερο απ' ό,τι τον βρήκαμε. Αλλά δεν ζούμε. Κι αυτό μας τρελαίνει. "Το άγχος, το στρες, ο φόβος, η ντροπή, η περιφρόνηση, η επιθετικότητα, η θέληση της δύναμης γεννιούνται από μια καταπιεσμένη θέληση για ζωή". (Βάνεγκεμ) . Με την πιο κοινή λογική, όσες ώρες δουλεύεις, άλλες τόσες πρέπει να έχεις ελεύθερες για να χαρείς αυτά που έβγαλες. Όμως ο νέος άνθρωπος σπαταλά όλο τον χρόνο του, την ευφυΐα, την εφευρετικότητα και τις εμπνεύσεις του υπέρ της καριέρας του και όχι της ζωής του. Ο ψυχισμός του μολύνεται από αυτό το δηλητηριώδες αλισβερίσι. Φυσικώ τω τρόπω, το εξέκιουτιβ τερατάκι γραφείου θα μεταφέρει μακάβρια το πάρε δώσε και στις προσωπικές του σχέσεις: "Αυτά έκανα για σένα, περιμένω ανταπόδοση". Μοιραία οι λαμπρές καριέρες είναι πυραμίδες που θεμελιώνονται πάνω σε προσωπικές και οικογενειακές τραγωδίες.\nat 4:34 μ.μ. 1 γνώμες\nΚαθ.: Ο αδερφός μου πέθανε από καρκίνο παρότι παρακαλούσε τον Θεό να τον γιατρέψει και προσευχόταν σε Αυτόν.\nΟι περισσότεροι από εμάς θα προσπαθούσαν να βοηθήσουν αυτούς που έχουν την ανάγκη τους. Πού είναι η καλοσύνη του Θεού λοιπόν;\nΚαθ.: Το κακό βρίσκεται παντού, έτσι δεν είναι; Και ο Θεός\nέπλασε τα πάντα, σωστά;\nΦοιτ.: Τίποτα. Εγώ έχω μόνο την πίστη\nΦοιτ.: Όχι, κύριε. Δεν υπάρχει. Μπορεί να έχεις μεγάλη θερμότητα, ακόμα περισσότερη θερμότητα, υπερθερμότητα, καύσωνα, λίγη θερμότητα ή καθόλου θερμότητα. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να ονομάζεται κρύο. Μπορεί να χτυπήσουμε 458 βαθμούς υπό το μηδέν, που σημαίνει καθόλου θερμότητα, αλλά δεν μπορούμε να πάμε πιο κάτω από\nαυτό. Δεν υπάρχει τίποτα που να ονομάζεται «κρύο». «Κρύο» είναι μόνο μια λέξη, που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε την απουσία θερμότητας. Δεν μπορούμε να μετρήσουμε το κρύο. Η θερμότητα είναι ενέργεια. Το κρύο δεν είναι το αντίθετο της θερμότητας, κύριε, είναι απλά η απουσία της.\nΦοιτ.: Κάνετε και πάλι λάθος, κύριε\nκαθηγητά. Το «σκοτάδι» είναι η απουσία κάποιου άλλου παράγοντα. Μπορεί να έχεις λιγοστό φως, κανονικό φως, λαμπερό φως, εκτυφλωτικό φως... Αλλά, όταν δεν έχεις φως, δεν έχεις τίποτα και αυτό το ονομάζουμε σκοτάδι, έτσι δεν είναι; Στην πραγματικότητα το σκοτάδι απλά δεν υπάρχει. Αν υπήρχε θα μπορούσες να κάνεις το σκοτάδι σκοτεινότερο.\nat 1:29 μ.μ. 1 γνώμες\nat 3:28 μ.μ. 1 γνώμες\nΏρα 21:00 το βράδι. Μόλις έχω γυρίσει απ' τη δουλειά μετά από μια εξοντωτική μέρα. Γεμίζω τη μπανιέρα με νερό -στους 37 βαθμούς κελσίου ακριβώς- ρίχνω μέσα τα παπάκια μου και μπαίνω στο μπάνιο. Μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα, νιώθω ήδη καλύτερα. Κλείνω τα μάτια. Κουδουνάκια αρχίζουν να ηχούν μέσα στα αυτιά μου. Τι κουδουνάκια ρε ηλίθιε, το τηλέφωνο είναι, σκέφτομαι, και αμέσως πετάγομαι έξω απ' τη μπανιέρα. Βγαίνοντας, γλιστράω στα νερά και σωριάζομαι φαρδύς πλατύς με την πλάτη στα πλακάκια. Σηκώνομαι αμέσως, και με μία κίνηση καρατερίστικη, ορμάω προς το ραφάκι του μπάνιου που είχα αφήσει το τηλέφωνο, και το αρπάζω βιαστικά. Το κεφάλι μου βρίσκει στη γωνία του ραφιού. Το τηλέφωνο μου γλιστράει, πάει να πέσει, αλλά το προλαβαίνω ένα εκατοστό πριν βρεθεί να κολυμπάει μαζί με τα παπάκια. Αμέσως πατάω το on, δεν πρέπει να χάσω το τηλεφώνημα. Θα το προλάβω; Κολλάω το ακουστικό στο αυτί μου. Ακούω μια σέξι γυναικεία φωνή στην άλλη άκρη του τηλεφώνου:\nΜήνυμα χωρίς χρέωση: Από το γραφείο του κυρίου ... μπλα μπλα μπλα, υποψήφιου Δημάρχου ... μπλα μπλα μπλα, σας ευχόμαστε Καλό Πάσχα μπλα μπλα μπλα! Γειά σας.\nΣοκ. Tο τηλέφωνο πήδηξε στο νερό αφήνοντας την τελευταία του μπουρμπουλήθρα στον πάτο της μπανιέρας. Η γαλήνη μου καταστράφηκε. Έγινα έξαλλος. Πού ζούμε ρε φίλε; Ποιός νομίζεις ότι είσαι ρε κρετίνε και βάζεις τα κωλ γκέρλ σου να ενοχλούν τον κόσμο πασχαλιάτικα; Δηλαδή όχι μόνο πασχαλιάτικα, αλλά τώρα που το ξανασκέφτομαι, τα ίδια κάνετε και στις άλλες γιορτές και επετείους. Μόνο μέχρι εκεί φτάνει η φαντασία σας; Στο τηλεφωνικό spam; Ρε ουστ.\nΛοιπόν υποψήφιε (θα είσαι μια ζωή) δήμαρχε της κακιάς ώρας, ως ελάχιστη αποζημίωση απαιτώ:\nΨυχική οδύνη: 30.000 euro\nAντικατάσταση ασύρματου τηλεφώνου μάρκας to Eriksan: 800 euro\nΘλάση στα πλευρά: 12.000 euro\nΚάκωση κεφαλής: 8.000 euro\nΠου να σου καεί το αρνί στη σούβλα: Ανεκτίμητο\nΤα θέλω στο λογαριασμό μου μέχρι τη Μεγάλη Παρασκευή το πρωί, γιατί μετά θα φύγω διακοπές και θέλω να πάρω και κάτι δωράκια. Και μην ακούσω τίποτα αηδίες για εκβιασμούς και κουραφέξαλα γιατί θα σου καταραστώ ΚΑΙ τη μαγειρίτσα. Άντε και του χρόνου. Υποψήφιος.\nat 9:01 μ.μ. 1 γνώμες\nat 10:08 μ.μ. 0 γνώμες\nΣώστε μια παιδική ψυχή σήμερα...\nΑπλά δίνω το λόγο στον Old-Boy.\nat 1:02 μ.μ. 0 γνώμες\nΣώστε μια παιδική ζωή σήμερα\nΟι Γιατροί Χωρίς Σύνορα οργανώνουμε διαδικτυακή εκστρατεία κατά της παιδικής θνησιμότητας\nΟι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, ανταποκρινόμενοι σε αυτόν τον τραγικό απολογισμό, οργανώνουμε μια διαδικτυακή εκστρατεία για την παιδική θνησιμότητα από τις 16 Απριλίου έως τις 16 Μαΐου μέσα από την ειδική ιστοσελίδα www.msf.gr/saveachild. Περιηγηθείτε σε αυτή την ηλεκτρονική διεύθυνση, ενημερωθείτε για τις ασθένειες που κάθε χρόνο «κλέβουν» τη ζωή εκατομμυρίων παιδιών, διαβάστε μαρτυρίες εθελοντών μας από κάθε γειτονιά του πλανήτη, δείτε βίντεο και φωτογραφίες, και «συμμαχήστε» μαζί! μας για την καταπολέμηση της παιδικής θνησιμότητας.\nat 3:01 μ.μ. 1 γνώμες\nΜία (μόνο) είναι η ουσία\nΆντε μία είναι η ουσία / έτσι παίρνεις τα βραβεία\nΑχ και του Πεκίνου η κοιλάδα / δεν χωράει την Ελλάδα\nΝα 'σουνα Θεέ μου επόπτης / να σωθεί η ανθρωπότης\nστη μαστούρα σου για πάντα / να ξεγέλαγες τη βάντα\nΆιντε μία είναι η ουσία / έτσι παίρνεις τα βραβεία\nat 12:39 μ.μ. 0 γνώμες\nΚαλό Πάσχα ή πυροβολώ\nΑποκλειστικές πληροφορίες αναφέρουν ότι σε λίγες μέρες έρχεται το Πάσχα. Έτσι λένε τουλάχιστον, και επειδή είπα να δείξω καλή διαγωγή για μια φορά, μέρες που είναι, πήγα κι εγώ λοιπόν σε ένα μάγαζί με παιδικά παιχνίδια, απ' αυτά που σου σπάνε τα παιχνίδια με τις διαφημίσεις τους -άσ' το μέρες που είναι-.\nΕνώ χάζευα σε ένα ράφι με παιχνίδια (με τι θα ήταν δηλαδή, με μακαρόνια, τέλος πάντων), ζω το εξής σκηνικό: Νεαρό ζευγάρι, προσπαθούν να διαλέξουν ένα παιχνίδι στον κανακάρη τους.\nΠατέρας: -Γιατί δε θες το μπαζούκας;\nΓιος: -Θέλω το πολυβόλο.\nΠατέρας: -Ναι αλλά το μπαζούκας είναι πιο ωραίο ρε.\nΠατέρας: -Ρε το είδες τι ωραίο είναι το μπαζούκας;\nΜαμά: -Καλέ γιατί δεν παίρνετε το σπαθί;\nΠήρανε το πολυβόλο και φύγανε. Είμαι σίγουρος ότι ο πατέρας γύρισε μια ώρα αργότερα και πήρε και το μπαζούκας. Για τον εαυτό του.\nΑν έχετε κάποιο βαφτιστήράκι, ανήψάκι, αδερφάκι, αγοράκι, κοριτσάκι, (το μηχανάκι εξαιρείται), στο οποίο σκοπεύετε να πάρετε δώρο για το Πάσχα, καταλάβατε που το πάω:\nΜάλλον όλων των ειδών τα όπλα δεν αποτελούν καθόλου καλή επιλογή για μικρά παιδιά, εκτός και αυτό που ονειρεύεστε για το αγγελούδι σας είναι μια λαμπρή καριέρα στη μαφία. Το ίδιο θα ισχύει και για παιχνίδια που εκπαιδεύουν στην κλεψιά, τις απάτες, κ.λπ. έτσι δεν είναι;\nΟι παιχνιδομηχανές κάθε τύπου, διαθέτουν μια τεράστια γκάμα παιχνιδιών. Καλύτερα να διαλέγετε κάποιο που να μη βασίζεται στη βία. Κάτι που να ακονίζει και λίγο το μυαλό ίσως;\nΤέρατόμορφα πλάσματα, ελεεινές σκατόφατσες, αποκρουστικοί πολεμιστές, όλοι αυτοί μπορούν κάλλιστα να παίζουν σε ταινία τρόμου, όχι όμως με τα παιδιά σας.\nΟι κατασκευές, τα εκπαιδευτικά παιχνίδια και γενικά αυτά που καλλιεργούν τη φαντασία και τη δημιουργικότητα χωρίς να παροτρύνουν στη βία, είναι πάντα οι καλύτερες επιλογές.\nΜπάμ και κάτω.\nat 11:34 μ.μ. 0 γνώμες\nat 11:26 μ.μ. 0 γνώμες\nΠοδόσφαιρο: το όπιο του λαού\nΠολλοί είναι αυτοί που γκρινιάζουν -και όχι χωρίς λόγο- ότι τα ΜΜΕ ασχολήθηκαν ελάχιστα -ή καθόλου- με το συλλαλητήριο που οργάνωσαν φίλαθλοι του Παναθηναϊκού την περασμένη Κυριακή 13 Απριλίου για να διαμαρτυρηθούν για την πορεία της ομάδας τους. Βλέπεις, η αντικειμενική ενημέρωση έγινε υποκειμενική, μια και το αίτημα αυτών 20.000 ατόμων που συγκεντρώθηκαν ειρηνικά στο κέντρο της Αθήνας ήταν να αποχωρήσει από τον ΠΑΟ ο Γιάννης (Mega-Star-Derby Sports-SportDay-δικαιώματα ΕΡΤ) Βαρδινογιάννης.\nΠροσωπικά λίγο με ενδιαφέρει η πορεία και το παρασκήνιο της οποιασδήποτε ομάδας, είτε από αθλητική είτε από διοικητική πλευρά. Για να πω την αλήθεια, θα προτιμούσα να μην υπήρχαν καν επαγγελματικές διοργανώσεις τύπου σούπερ λίγκα, κύπελλο και άλλες τέτοιες αηδίες που ο μόνος λόγος που υπάρχουν είναι για να ξεπλένεται αγνώστου προέλευσης χρήμα, να κονομάνε οι διάφοροι υπεύθυνοι, και πάνω απ' όλα για να αποκοιμάται γλυκά η κοινωνία. Είναι τυχαίο άραγε που την περίοδο της χούντας το ποδόσφαιρο είχε την τιμητική του;\nΆσε που πάει και τόσο χρήμα χαμένο με τις αθλητικές εγκαταστάσεις που πληρώνουμε, για να ξεσπάνε τελικά οι διάφοροι τραμπούκοι -υποτιθέμενοι φίλαθλοι- τη μιζέρια και την αποτυχία τους, σπάζοντας και καίγοντας ό,τι βρούν μπροστά τους.\nΠαρ' όλα αυτά, ο κόσμος έχει το δικαίωμα να ενημερώνεται και τα ΜΜΕ έχουν υποχρέωση να τα δείχνουν όλα. Κι ας μην το παίζουν ευαίσθητοι σε θέματα ενημέρωσης οι κ.κ. δημοσιογράφοι μόνο όταν μας παρουσιάζουν τους καημένους τους Θιβετιανούς, και τους κακούς Κινέζους που δεν σέβονται την ελευθερία του τύπου. Κι αν τα κανάλια δεν μπορούν να είναι αντικειμενικά, ας τα πάρουν οι καναλάρχες τους, κι ας πάνε να παίζουν τα "ελαφριά" δελτία ειδήσεών τους στην Κίνα.\nΠάντως, είναι κι αυτή μια ευκαιρία να καταλάβουν μερικοί ότι στα συλλαλητήρια και στις πορείες δεν πηγαίνουν μόνο κουκουλοφόροι, καθώς και ότι πραγματικότητα δεν είναι ότι δείχνει η τηλεόραση. Είτε κρατική είτε ιδιωτική.\nat 6:24 μ.μ. 0 γνώμες\nΆναψε από σήμερα το Χριστουγεννιάτικο κέντρο της Α...\nανεπιβεβαίωτες πληροφορίες (2)\nκαμια πατριδα (1)\nμαης 08 (1)\nφαντασία στην εξουσία (2)\nTa Mystika tou Kolpou\nΠες τα εδώ!