Μεταξά, έλα εδώ να σε ταΐσω « Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία\n« Ιουνιάτικα μεζεδάκια\nΠεριμένοντας τη συμφωνία »\nΜεταξά, έλα εδώ να σε ταΐσω\nPosted by sarant στο 7 Ιουνίου, 2015\nΣε χτεσινό σχόλιο είχαμε πει για την εκστρατεία που έκανε στην Κίνα ο Πρόεδρος Μάο για να εξολοθρεύσει τα σπουργίτια και άλλα τρία «βλαβερά» πλάσματα (ποντίκια, μύγες, κουνούπια) κι εγώ θυμήθηκα την παρόμοια εκστρατεία που είχε γίνει επί 4ης Αυγούστου στην Ελλάδα για να περιοριστούν οι κατσίκες. Και κοντά σ’ αυτό πρόσθεσε τη γνώμη του ο φίλος ΚΑΒ ότι με τις γεωργικές επιδοτήσεις οι κατσίκες στο νησί του πλήθυναν κι έχουν ρημάξει τα μελισσοκομικά φυτά -πιράνχας, λέει, τις αποκαλούν τις κατσίκες οι μελισσοκόμοι.\nΟπότε, θυμήθηκα ένα βιβλίο που’χα διαβάσει, που αναφερόταν εκτενώς στη μεταξική αντιγιδική εκστρατεία, και σκέφτηκα σήμερα, που έχουμε καιρό για διάβασμα, να παραθέσω τα σχετικά αποσπάσματα. Πρόκειται για το δίτομο έργο του Γεωργούλα Μπέικου «Η λαϊκή εξουσία στην ελεύθερη Ελλάδα», που παρά τον τίτλο του είναι πολύ ζωντανό και πολύ γουστόζικο ανάγνωσμα. Ο Μπέικος, μορφωμένος αλλά από χωριό, διανθίζει την αφήγησή του με παροιμίες και λαϊκές εκφράσεις, που σκέφτομαι κάποια φορά να τις αποδελτιώσω. (Έχω παραθέσει ένα μικρό απόσπασμα από το έργο του, στο τέλος ενός παλιότερου άρθρου-κουίζ).\nΜπορεί το μέτρο του Μεταξά για την εξολόθρευση της γίδας να ήταν σωτήριο για τη γεωργία -ο παππούς μου, θυμάμαι, σε μια συζήτηση που είχαμε κάνει σε ανύποπτο χρόνο, το είχε θεωρήσει σωστό, και βέβαια κάθε άλλο παρά οπαδός του Μεταξά ήταν. Ο Μπέικος όμως, εκτός από κομμουνιστής καταγόταν και από την Ευρυτανία, όπου προπολεμικά η αιγοβοσκή ήταν η μοναδική σχεδόν πηγή χρηματικού εισοδήματος, οπότε βλέπει τα πράγματα αλλιώς.\nΟ Μπέικος δεν ήταν τυχαίος: είναι αυτός που επεξεργάστηκε τον κώδικα λαϊκής δικαιοσύνης, που εφαρμόστηκε στην ελεύθερη Ελλάδα το 1943-44. Την περίοδο της 4ης Αυγούστου ήταν συντάκτης μιας τοπικής εφημερίδας.\nΓια το «γιδοφάγωμα», παραθέτει σε υποσημείωση κάποια στοιχεία: Από το 1937-39 στην Ευρυτανία εξοντώθηκαν 90-100 χιλιάδες γίδια (χωρικά και νομαδικά). Ο κλονισμός που έπαθε η οικονομία της Ευρυτανίας από την εξόντωση των γιδιών ήταν τεράστιος. Το Κράτος, αδιαφορώντας για τη ζωή των ορεινών πληθυσμών που βασικά ζούσαν από τη γιδοτροφία, αφαίρεσε από τη λαϊκή οικονομία της Ευρυτανίας ετήσιο ακαθάριστο εισόδημα 27-30 εκατομ. δραχμές (σε τιμές 1939), χωρίς αυτό να αντικατασταθεί με τίποτα. Η απαγόρευση της αιγοβοσκής ήταν το πιο μεγάλο κτύπημα για τη χωρική οικονομία της Ευρυτανίας, που σχεδόν μοναδική πηγή χρηματικού εισοδήματος είχε τα γίδια. Βίαια κι απότομα αφαιρέθηκε το χρηματικό εισόδημα με το οποίο η χωρική οικογένεια αγόραζε το ψωμί που της έλειπε. Λιγόστεψε το γάλα, το βούτυρο, το κρέας και χειροτέρεψαν οι συνθήκες διατροφής του πληθυσμού.\nΑλλά ας δούμε πώς περιγράφει, σε διάφορες σελίδες του έργου του την οργή των βουνίσιων για το ξολόθρεμα της γίδας, που τους έκανε να μισήσουν τον Μεταξά, τον κυβερνήτη που επέβαλε το μέτρο, σε σημείο που να δίνουν τ’ όνομά του στα γουρούνια τους -εξού και ο τίτλος του άρθρου. (Κι εμείς, θυμάμαι, στη δικτατορία, είχαμε έναν σκύλο που ο πατέρας μου τον ονόμασε Στέλιο, προς τιμήν του Παττακού).\n(Το κείμενο είναι οσιαρισμένο, όλο και κάποια λαθάκια θα’χουν ξεφύγει. Αν μου τα υποδείξετε θα τα διορθώσω, αν και όχι αμέσως διότι το πρωί κατά πάσα πιθανότητα θα λείπω).\nΣτα προηγούμενα, ο συγγραφέας λέει με ποιο τρόπο το κράτος, με την πολιτική του, έκανε εχθρό του τον ορεινό χωρικό της Ευρυτανίας. Και αφού αναφέρει άλλα θέματα, φτάνει στο προκείμενο:\nΤου έφαγε τη γίδα με μια και μόνη χαψιά, χωρίς να του δώσει αντικατάστατο. Του έφαγε τη γίδα, το ίδιο σα να’τρωγε ήτανε το χωρικό και τα παιδιά του. Απ’ το βυζί της μανάρας του ανάσταινε τα κουτσούβελά του ο Ευρυτάνας. Και στρώμα και σκέπασμά του και… παλτό και… βελάδα του είχεν ολοζωής την τραγομαλλίσια κάπα του και το κοντοκάπι. Σφάχτηκε η γίδα, πάει και το γάλα, πάει και το τραγόμαλλο, πάει και τ’ άρτυμα του βουνίσιου.\n– Πάει, βλέπεις, κι η γίδα, που βγάζαμε και μια οργιά λουρί. Με τι τώρα να πλέξεις και να σουφρώσεις γουρνοτσάρουχο; Νηστικός; -νηστικός! Κόρακας να το κόψει. Αλλά η ξυπολυσιά; Πώς να περπατήσεις στο διαολότοπο; Μα, λες, σκαμπάζουν τα κολάρα τι θα πει γουρνοτσάρουχο και γιδιά;\nΩς «γιδοφάης» πια το Κράτος καταποντίστηκε κυριολεχτικά στη συνείδηση του Ευρυτάνα. Τον άφησε με τη γκλίτσα. Και πόσο βαρύ ‘ναι το γκλιτσόξυλο του γιδάρη π’ απόμεινε χωρίς κοπάδι, θα το καταλάβουνε οι «γιδοφάηδες» σαν έρθ’ η ώρα να το φάνε κατακέφαλα.\nΜια χρονιά, μάλλον το 1939, μου σύντυχε να βρεθώ την επέτειο της 4ης Αυγούστου στο χωριό μου. Όπως θα θυμούνται οι προπολεμικοί, καμπάνες, δοξαπατρί, κεριά, λαμπάδες, φέστες και δεκάρικοι ίσαμε το έσχατο χωριό —«γιατί χαίρεται ο κόσμος» και χασκογελάει… Ανέβαινα για το σπίτι, συναπαντήθηκα στη στράτα με μια γερόντισσα, που πήγαινε στην εκκλησιά, για τη δοξολογία. —«Καλ’ μέρα, θεια-θοδώρα». —«Καλό να ’χ’ς! Στ’ μακάρισ’ δε θα ρθ’ς;» —με ρώτησε.\nΞαφνιάστηκα, απόρησα. Είχε και κάνα χρόνο, νομίζω, ο μακαρίτης της θαμμένος, μα τέτοια μέρα που «χαμογελάει» ο… κόσμος, αν μάλιστα χρειαστεί ακόμα και με το βούρδουλα, μόνο μακάριση δέ γινότανε —να το αστειευόσουνα, δεν τη γλύτωνες τη δόση ρετσινόλαδου. Κι αυτή εδώ το ’λεγε στα ίσα! Α, ξέχασα να σε κατατοπίσω, αναγνώστη. Μακάριση λένε το μνημόσυνο που κάνουνε οι δικοί μας στο σαρανταήμερο ή στο χρόνο του μακαρίτη, μετά στα τρία του, νομίζω.\n—Ποια μακάριση, ποιανού;\n—Αυτ’ νού τ’ σκατά! θιος να μι σχουρέσ’, κουλάζουμι, μι του γιδουφάη! —μ’ απάντησε η μαυρομαντηλούσα θεια-Θοδώρα.\n—Μακάριση το λες; δοξολογία το λεν, θεια —της είπα, κρατώντας με το στανιό τα γέλια, που μου γαργαλούσανε κιόλας την κοιλιά.\nΠοιος, νομίζετε, να ’καμε στη θεια-Θοδώρα «αντεθνικήν προπαγάνδαν;» Ποιος άλλος; —οι γίδες, πρώτες και καλύτερες. Μάλιστα, η απουσία του ξινόγαλου, του κλωτσοτυριού, του τραχανά, που δε γίνεται χωρίς γάλα, της πολύτιμης κοπριάς, του τραγόμαλλου… και του τράγου αναπαραγωγής, μη γελάτε!\nΟ πατέρας μας είχε το μεγαλύτερο κι ακμαιότερο κοπάδι γιδιών στό χωριό, που το ξεχείμαζε στον κάμπο. Σαν μας το ’φαγε η 4η Αυγούστου, η οικονομία του σπιτιού κλονίστηκε όχι απλώς σοβαρά, μα ανεπανόρθωτα. Όμως, το ότι έλειψε, πάει το κοπάδι εκείνο, το ένιωσε, στο τραπέζι της, η πλειοψηφία των οικογενειών του χωριού, ιδιαίτερα ο φτωχόκοσμος. Ξέρεις, αναγνώστη, τι πάει να πει τραχανάς για τον Ευρυτάνα, για τον ορεινό γενικά; Μετά το ψωμί, η βάση της διατροφής του. Ιδιαίτερα το πρωινό του — που «και ζεσταίνει και χορταίνει», όπως έλεγε ο Κολοκοτρώνης ακριβώς για τον τραχανά— που τον στεριώνει να ξεκινήσει για το μόχτο όλης της μέρας. Αλλά το γάλα τώρα; Από παράδοση ποιος ξέρει πόσων χρόνων, που είχε καθιερωθεί σαν είδος δικαίωμα για τίς οικογένειες με μια ή δυο ψωρογιδούλες, μετά το Δεκαπενταύγουστο δίναμε δωρεάν μια ποσότητα από 10 ώς 20 οκάδες γάλα στην κάθε φτωχοφαμελιά, να φτιάξει τον τραχανούλη της χρονιάς της. Η ίδια παράδοση ίσχυε, από ό,τι ξέρω, και σ’ άλλα χωριά. Πάει, λοιπόν, κι ο τραχανάς! Με πέντε-δέκα μεροκάματα, στο θέρο, ας ποΰμε, το φτωχόσπιτο ξασφάλιζε 10 ή 20 και 25 οκάδες ξινοτύρι, το μοναδικό του άρτυμα. Έγινε δυσεύρετο είδος η γιδιά, το γιδοτόμαρο, που χρησίμευε για χίλιες δυο ανάγκες του χωρικού —απ’ την ποδεσιά του ίσαμε το γαμαροσάμαρο!\n— Τι έπιασες; —ρώτησα τον πατέρα, όταν αναγκάστηκε να ξεπουλήσει άρον-άρον κατοσταριές γίδια.\n— Ούτε το μισό μαξούλι τής χρονιάς —μ’ απάντησε με πίκρα που δεν κρυβότανε.\nΤην ίδια χρονιά με το ξεπάτωμα του κοπαδιού έφυγε απ’ το χωριό κι ο τελευταίος μας από τα τέσσερα αδέρφια που ήμασταν και δεν είχε φύγει. Σκόπευε να μείνει στην περιουσία κι είχε και μεράκι. Μα τώρα ψωμί εδώ δεν είχε πια -—με τον τρόπο που χαλάστηκε ένα εισόδημα και δεν αντικαταστάθηκε με τίποτα. Χωρίς κοπριά, το φυσικό απαράμιλλο λίπασμα, ξεπέσανε σέ λίγο και τα καλά πριν χωράφια μας. Οι γέροι περιορίσανε τίς καλλιέργειες και τις δουλειές, συνεπώς και τα μεροκάματα που πληρώνανε. Γίδα σήμαινε χρηματικό εισόδημα. Θυμάμαι που στο σπίτι υπήρχανε πάντοτε ρευστά —λίγα ή πολλά, ανάλογα με την περίσταση και την εποχή— και συχνά ερχόντουσανε συχωριανοί στο γέρο να πάρουνε για πέντε-δέκα μέρες ένα μικροποσό για κάποια άμεση ανάγκη τους, ώστε να μη καταφύγουνε στόν τοκογλύφο. Τώρα πάει κι ετούτη η ευχέρεια, πέταξε. Ο πολύς κοσμάκης ψώνιζε βερεσέ στον μπακάλη —ως την άνοιξη που θα πουλούσε ένα κατσίκι ή το φθινόπωρο πατάτες ή καρύδια. Γενικά ο μαγαζάτορας ήθελε κάποιον εγγυητή —καλού κακού! Ο γέρος έπαιρνε συχνά απάνω του παρόμοιες υποχρεώσεις —όσο είχε το εισόδημα του κοπαδιού. Σφαγιάστηκε το τελευταίο, πέθανε μαζί του κι η πρωτινή ευκολία. Έτσι, τη γίδα δεν την έχασε ο ένας, ο που την είχε. Την έχασε όλο το χωριό.\nΚάποτε ο πατέρας αρρώστησε, οι δουλειές στη βράση τους, η μάνα δεν τις πρόκανε όπως ήθελε, ήτανε διαρκώς στα ώπα της. Ο άρρωστος τίς απαιτήσεις του, φυσικά. Σε μια κάποια στιγμή, που η μάνα ήτανε όλο διαόλια, φούρια και φωνές δεξιά-ζερβά, δε δεχότανε μύγα στο σπαθί της, ο γέρος, με το αειντουμανιάζον τσιμπούκι του στα δόντια και το περιπαιχτικό κέφι του, πέταξε της γριάς του: «Μεταξάς μου ’γινες, μωρέ γριά! Με-τα-ξάς!» Τ’ ήτανε να το ξεστομίσει! Σωθήκανε στον κόσμο τον επά οι προσβολές, να βρει μιαν άλλη; το «Μεταξάς» πήγε και βρήκε; Σωθήκανε οι βρισιές, άλλη δεν του ’φτανε να ξεθυμάνει; Κύριε, φύλαττε! Χάρον απάντεχε, τούτο όχι! Βροντολόγησε τίς πόρτες, βγαίνοντας σίφουνας από την κάμαρη, σειστήκανε τσατμάδες και χωρίσματα, τρεμουλιάξανε τα τζάμια, οι κότες αναφταγωθήκανε στην αυλή, σα να χύμηξε γεράκι! «Βγήκε απ’ τα σεγκούνια της» η γριά μας, άστραψε και βρόντηξε —να την πει και «Μεταξά»! και ποιος; —ο γέρος της! δεν την έλεε ό,τι στο διάολο ήθελε, να τη σκυλοβρίσει, μα όχι, για όνομα του Θεού, και «Μεταξά»!… Αλλά κι εκείνη και τι δεν του έσυρε, απ’ την αυλή, όσα παίρνει η σκούπα! Καιρός και καιρός πέρασε, όμως της γριάς πού να τής περάσει, αδύνατο να του συχωρέσει του γέρου της μια τέτοια προσβολή που τής έκανε!\nΕκεί, που λέτε, είχε καταντήσει το όνομα του «πρώτου» σε όλα —το θυμάστε οι παλαιότεροι. Πρώτο και στην έννοια σα βρισιά, ο λαός δε χαρίζει κάστανα. Σε κάνει συνώνυμο της βρισιάς, αν γι’ αυτό και μόνο αξίζει η φήμη σου —φυσικά κατά τα έργα σου. Σε βάζει όνομα στο γουρούνι του, αν του φέρθηκες γουρουνίσια, όπως λέμε, αδικώντας το καημένο το ζώο… Άκουσα με τ’ αυτιά μου στα χρόνια τής Κατοχής να φωνάζουνε σε γουρούνια, εκεί πάνω στα χωριά μας, και με τον φυσικότερο τόνο φωνής, «Μεταξά, Μεταξά, έλα δώ, έλα να σε ταΐσω» —ο χωρικός δίνει ονόματα στα σπιτικά ζα του κι εκείνα τα μαθαίνουνε.\nΈτυχε μια μέρα να περνάμε με το στρατηγό Δ. Ματσούκα απ’ το χωριό Δίλοφο Σπερχειάδας, δίπλα από μιαν αυλή, κι ώς ακούσαμε μια νοικοκυρά χωριάτισσα να κράζει το γουρούνι της, «Μεταξά», ο διοικητής μου, τής XIII Μεραρχίας του ΕΛΑΣ, είπε, σιγανά, σα να μονολογούσε προς τον εαυτό του:\n—Τι της φταίει, της βλοημένης, και το βρίζει το ζώο;\nThis entry was posted on 7 Ιουνίου, 2015 στις 09:35\tand is filed under Αναμνήσεις, Ζωολογία, Πρόσφατη ιστορία. Με ετικέτα: 4η Αυγούστου, Γεωργούλας Μπέικος, Ευρυτανία, Ιωάννης Μεταξάς, κατσίκια. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, ή trackback from your own site.\n187 Σχόλια προς “Μεταξά, έλα εδώ να σε ταΐσω”\n7 Ιουνίου, 2015 στις 09:42\nΜάλιστα! Μεταξικό μνημόνιο. Ξέρουμε πώς ακριβώς εξολοθρεύτηκαν οι γίδες; (Και πώς επανέκαμψαν μετά τον πόλεμο;)\n7 Ιουνίου, 2015 στις 09:46\nΣτις εμμονές αυτές των μεγάλων Μάο, Μεταξάς, με τα σπουργίτια, κουνούπια και κατσίκες προσθέστε και τις κατσαρίδες του Ερντογάν\n7 Ιουνίου, 2015 στις 09:48\nΠριν αποχωρήσω διά μήτινγκ κορυφής με γιδοτάγαρα, να θυμίσω μια ρηξικέλευθη παλιότερη πρόταση μεγάλου πολιτικού ανδρός, του Γιώργου Καρατζαφέρη. Είχε προτείνει λοιπόν ,να μπει σε κάθε πολυκατοικία (στο πλατύσκαλο του κλιμακοστασίου ή στο φωταγωγό), πρωτευούσης και συμπρωτευούσης έστω, από ένα κατσίκι ή τέλος πάντων αιγοειδές εν γένει, ώστε να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η κρίση ,όσον αφορά τη σίτηση. Μεγαλοφυές (αλλά δυστυχώς η ιδέα σνομπαρίστηκε και πέρασε στο ντούκου… 😦 )\n7 Ιουνίου, 2015 στις 09:50\nΚαλημέρα, τώρα φεύγω τελικά!\n1: Υποθέτω ότι δεν εξολοθρεύτηκαν τελείως/παντού οι γίδες. Πώς όμως, δεν ξέρω,\n7 Ιουνίου, 2015 στις 09:55\nΓια τον τραχανά ο Κολοκοτρώνης είπε: «Και πυρώνει και τυλώνει».\n7 Ιουνίου, 2015 στις 10:18\n7 Ιουνίου, 2015 στις 10:37\nΝά καί μερικά ιστορικά στοιχεία γιά…τήν «ανάπτυξη» πού οδήγησε στήν υπανάπτυξη καί στήν ερήμωση τής επαρχίας .\n«… Τυπικὸ παράδειγμα τῶν μεταπτώσεων τῆς ἰδιοκτησίας διὰ τῶν διαφόρων ὁρισμῶν τοῦ Γενικοῦ συμφέροντος στὴν γεροντοκόρη μας Ἑλλάδα καὶ τῆς ἀντωνυμίας ΑΥΤΗ, ἔχουμε τὴν κατάντια τῆς μονοκαλλιέργειας τοῦ τουρισμοῦ, διὰ τῆς ὁποίας προσπαθοῦν σήμερα νὰ ἀποζήσουν τὰ Ἑπτάνησα ( καὶ πολλὰ ἀλλά νησιά). Μετὰ τὴν Μικρασιατικὴ καταστροφὴ οἱ τότε ἀγαπητικοὶ τῆς γεροντοκόρης μας, ἤγουν ὁ τότε νομοθέτης, ὤρισαν πάλι ὡς γενικὸ συμφέρον τὴν βιομηχανικὴ ἀνάπτυξη – καὶ ἦταν ἡ πολλοστὴ φορά. Οἱ ξεριζωμένες μάζες τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ἐπροσφέρονταν ἀπείρως γιὰ ἐκμετάλλευση καὶ τὸ πρόβλημα ἦταν πώς θὰ βρεθῆ τὸ κεφάλαιο. Ἱδρύουν λοιπὸν τῷ 1929 τὴν Ἀγροτικὴ Τράπεζα μὲ σκοπὸ ἀκριβῶς νὰ ξεθεμελιώσουν τὴν ἀγροτικὴ ὑποδομὴ μὶας πατροπαραδότως καὶ ἐκ φύσεως ἀγροτικῆς χώρας σὰν τὴν Ἑλλάδα ὑπὸ τὸ σύνθημα ἀναπτύξεως βιομηχανίας λιπασμάτων ἐν Ἀθήναις. Η ΑΤΕ, ὄντως πιστὴ στὸν προορισμό της, ἐχρέωνε τὸν γεωργὸ μέχρι τὸν λαιμὸ ( γιὰ νὰ δουλεύη πολύ), ἐνῷ διὰ τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς καὶ τῶν χονδρεμπόρων τῶν συνεταιρισμῶν οἱ τιμὲς γιὰ τὸν ἀγρότη καθωρίσθηκαν ἁπλῶς στὸ νὰ τοῦ μισοαναπαράγουν τὴν ἐργατικὴ δύναμη, δηλαδὴ μόλις νὰ τὸν κρατοῦν στὸ ἐπίπεδο τοῦ ζῆν. Τὰ οὕτω πώς δωρεὰν ἀπολαμβανόμενα ἀγροτικὰ προϊόντα συνιστοῦσαν τὶς ἐξαγωγὲς, προκειμένου νὰ εὑρεθῆ τὸ κεφάλαιο τῆς βιομηχανικῆς ἀνάπτυξης. Ἡ ὁποία τελικῶς δὲν ἔγινε, διότι σὺν τοῖς ἄλλοις εἶναι ἴδιον τῶν ἀγαπητικῶν νὰ σπαταλοῦν τὸ χρῆμα πού ἀπομυζοῦν ἀπὸ τὰ θύματά τους καὶ ὄχι νὰ προκόβουν μ’ αὐτό… Πρέπει ἐπίσης νὰ πρσθέσωμε ἐδῶ, ὅτι ἡ οἰκονομία τῆς ἐλεύθερης ἀγορὰ στὴν Ἑλλάδα εἶχε πάντα μία ἰδιομορφία ἐκ λόγων ἐθνικῶν: δεδομένου ὅτι ὁ ἑκάστοτε ὁρισμὸς τοῦ γενικοῦ συμφέροντος ἀποτελοῦσε ἐθνικὸ αἴτημα καὶ ἐπιταγή, οἱ τιμὲς τῆς ἀγορᾶς ἐκανονίζονταν πάντα διὰ κυβερνητικῶν ἐντολῶν καὶ μὲ τὴν ἀγορανομία. Οἱ ἀγρότες συνεπῶς, θέλοντας καὶ μή, δὲν εἶχαν παρὰ νὰ ὑποταχθοῦν στοὺς μεσάζοντες τῶν προϊόντων τους. Μεγάλα περιθώρια δὲν εἶχαν, διότι ἀλλοιῶς αὐτὰ γρήγορα ἐσάπιζαν… Τὸ ὀφθαλμοφανὲς ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς ἔρχεται μετὰ τὸν πόλεμο (οὕτως ἤ ἄλλως σὲ μία δεκαετία μέσα (1930-1940) καὶ σχεδὸν μέχρι τὸ ’55 λόγῳ τῶν πολέμων στὴν Ἑλλάδα δὲν μποροῦσε νὰ φανῆ). Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν σχεδίων Μάρσαλ ἐπανορίζεται τὸ γενικὸ συμφέρον ὡς βιομηχανικὴ ἀνάπτυξη καὶ προκειμένου νὰ βρεθοῦν τὰ νέα ἐργατικὰ χέρια οἱ τιμὲς τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων ἐξευτελίζονται τελείως.\nἈλλὰ καὶ πάλι ὁ… νυμφίος (ἡ βιομηχανικὴ ἀνάπτυξη ) ξέμεινε στὸν δρόμο, ὁπότε προέκυψε ἀνάγκη νέου ὁρισμοῦ τοῦ γενικοῦ συμφέροντος.»\n7 Ιουνίου, 2015 στις 10:46\nΟμολογώ ότι δεν ήξερα για τον …γιδοδιωγμό του Μεταξά! Πολύ ενδιαφέρον!\n5: Ναι έτσι είναι. Λέγεται ακόμα στην Πελοπόννησο ως παροιμιακή έκφραση.\nΤην έλεγε ο πατέρας μου, εξ ορεινής Ηλείας καταγόμενος, που ήταν και λάτρης του τραχανά.\nΓιατί άραγε το …ευπρέπισε ο Μπέικος;\n7 Ιουνίου, 2015 στις 10:57\nΕκτός όμως από Μεταξάς, οι γιδοβοσκοί δίνουν ένα πλήθος από ονόματα στις γίδες τους.\nΟλόκληρο το ονοματολόγιο υπάρχει εδώ:\n7 Ιουνίου, 2015 στις 11:00\nΚαι πυρώνει και τυλώνει»\n7 Ιουνίου, 2015 στις 11:01\nΓια 6 το έγραφα, προς το 5, 10 μού βγήκε. Και μετά με μαλώνουν που σχολιάζω την επομένη!\nΚαί εδώ http://katotokerdos.blogspot.gr/2010/12/2.html γιά τήν δημιουργία τών επιμελητηρίων καί τόν «οίκο τού αγρότη » πού ίδρυσε ό Μεταξάς .\n7 Ιουνίου, 2015 στις 11:04\n@7 Γιώργο, καταπληκτικό σχόλιο\n7 Ιουνίου, 2015 στις 11:26\n«13» Δέν είναι δικό μου . Είναι απόσπασμα από ένα άρθρο τής εφημερίδας «Λευκαδίτικος Λόγος» .\n7 Ιουνίου, 2015 στις 11:50\nΓια όλα φταίει ο Ιησούς που είπε ότι θα χωρίσουν λέει τα πρόβατα από τα ερίφια. Κατά βάθος ήταν ρατσιστής.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 11:59\nΗ αίγα των λεγεωνάριων\n7 Ιουνίου, 2015 στις 12:12\n7 Ιουνίου, 2015 στις 12:20\nΠριν δύο χρόνια στο χωριό Περιστερώνα της Πάφου οι κάτοικοι εξολόθρευσαν όλες τις φρουτονυχτερίδες, τους νυχτοπάππαρους, όπως τους λέμε.\nΑφού το θέμα αφορά το ζωικό βασίλειο επιτρέψτε μου να σας πω ότι σήμερα μόλις ανακάλυψα ότι το όνομα της ηρωίδας της βρετανικής τηλεοπτικής σειράς From Lark Rise to Candleford, Dorcas, είναι δάνειο από την ελληνική λέξη δορκάς, που σημαίνει ζαρκάδα. Τις πληροφορίες τις βρήκα εδώ\n7 Ιουνίου, 2015 στις 12:35\nΓια τα γίδια του Μεταξά, η συνωμοσιολογία λέει πως τις εξολόθρευσε για να πουλήσει τα τομάρια τους στο γερμανικό στρατό, Βέρμαχτ, που θα τις έκανε μπότες. Βέβαια, με το (λεπτό) γιδοτόμαρο μπότες δεν γίνονται, θέλει δέρμα από μουσκάρι αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες για έναν καλό συνωμοσιολόγο.\nΤο γιδοτόμαρο, όπως λέει κι ο Μπέικος, γινόταν λεπτές λουρίδες για να στερεώνει τα τσαρούχια.\nΤέλος, η αλήθεια είναι πως απ’ όπου έφυγε η γίδα αναστήθηκε το δάσος.\nΊσως, λοιπόν, σήμερα η Ευρυτανία να χρωστάει τα πλούσια δάση της και τον σχετικό τουρισμό της στον εξοβελισμό της γίδας.\nΝα προσθέσω ότι κατά καιρούς το Υπ Γεωργίας επικήρυσσε διάφορα είδη· ποτέ δεν κατάλαβα γιατί. Όταν ήμουν 12χρονος, το 1981, είχαν επικηρυχθεί οι σαύρες. Την τέχνη της συλλήψεως ζωντανών γουστέρων και γαϊδουρογούστερων (για τους ενδημούντες σε συγκεκριμένη περιοχή) μου τη δίδαξε ένα παιδί των αγρών. Είχαμε βγάλει χρήμα, αφού πλήρωναν αδρά… Θυμάμαι μια βδομάδα που είχα βγάλει 120 δραχμές και ήμουν πολλών τοις μετρητοίς στην παρέα… 🙂\nΚαι πυρώνει και τυφλώνει\n7 Ιουνίου, 2015 στις 12:46\n7 Ιουνίου, 2015 στις 12:53\nΠωλών τοις μετρητοίς, Νικιπλέ. Η αναφορά είναι σε μια χρωμολιθογραφία που υπήρχε παλιά σε πολλά μαγαζιά — αλλά άμα ήσουν μόλις 12 ετών το 1981, πού να την ξέρεις; 🙂\n«Τα γίδια στην Ελλάδα που τρώνε τους νεαρούς θάμνους πριν καλοφυτρώσουν, γυμνώσανε όλα τα βουνά της χώρας. Αυτή η ‘ληστρική οικονομία’ των ζώων…» (Φρ. Ένγκελς, «Ο ρόλος της εργασίας…», in Μαρξ – Ενγκελς, Διαλεχτά Έργα ΙΙ, σ. 86)\n7 Ιουνίου, 2015 στις 12:54\nΚάτι μάθαμε και σήμερα για την αντιγιδική εκστρατεία, που δείχνει κι αυτή ότι, όταν επιλογές που παρεμβαίνουν στην τροφική αλυσίδα γίνονται «κεντρικά» οι καταστροφές μεσοπρόθεσμα είναι ανυπολόγιστες.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 12:57\nΗ αίγα σαν σύμβολο μετανάστευσης. Πρόκειται για γλυπτό στο κέντρο του Λονδίνου:\nThe goat stands as a symbol for the various waves of migration that have found sanctuary in Spitalfields and helped to shape it. The goat, as an image of persecution and sacrifice, reflects how each successive group of immigrants have faced their own combination of conflict, oppression and poverty, all eventually finding a new home in London. The crates on which it stands reference the market as well as the ongoing history of transience and human flux\n7 Ιουνίου, 2015 στις 12:59\nΤώρα που εξέλιπαν τα γίδια, κοντεύουν να πνιγούν τα χωριά από τα πουρνάρια. Τα μονοπάτια εξαφανίστηκαν, παλιά ξωκλήσια δεν είναι προσπελάσιμα. Ούτε η φωτιά δεν μας σώζει…\n7 Ιουνίου, 2015 στις 13:05\n# 24 – ο ένγκελς δεν έζησε για να δει τα γίδια που καίνε τα δάση, τους αρουραίους που ψηφίζουν νύχτα και στα μουλωχτά νόμους για τον αποχαρακτηρισμό των δασικών εκτάσεων, τα τομάρια που αποφασίζουν να νομιμοποιήσουν βίλες και ξενοδοχεία και να ανοίξουν δασοκτόνους αυτοκινητόδρομους, όλα για τα συμφέροντα των φίλων συμμαφιόζων, και τα μοσχάρια που τρώνε (εν γνώσει τους) κουτόχορτο, χειροκροτάν τα μεγάλα έργα, την ανάπτυξη και ψηφίζουν τους γελαδάρηδες τους.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 13:09\nΈγινε φίρμα τις προηγούμενες μέρες ο Σερραίος φιδοπιάστης κάγκουρας (και κατά τον ζούγκλα, χρυσαβγίτης) και οι κουβέντες στη δουλειά άναψαν:\n– Καλά τους κάνει, στο χωριό έχουμε πήξει στο φίδι!\n– Ρε συ, αν εξολοθρεύσεις τα φίδια θα σε φάνε οι αρουραίοι. Διάλεξε!\n7 Ιουνίου, 2015 στις 13:11\n>Η αίγα σαν σύμβολο μετανάστευσης.\nΚατσικοπόδαρος, που δεν σημαίνει μόνο γρουσούζης και τέτοια.\n-Να παρατήσεις την ψωροκώσταινα και να φύγεις έξω. Κατσικοπόδαρος!\n7 Ιουνίου, 2015 στις 13:15\nΚι ένας γιδοβοσκός…\n7 Ιουνίου, 2015 στις 13:17\nΝα, ο ΓουΣού θα μας πει για τις άστοχες παρεμβάσεις στην τροφική αλυσίδα. 😉\n7 Ιουνίου, 2015 στις 13:19\nΝικοκύριε και σια, η γίδα έχει σπουδαίο ρόλο στη γνωστή ιστορία με το χότζα και τον ταλαίπωρο που διαμαρτυρόταν για το σπίτι του που είναι μια σταλιά … κλπ κλπ Μόλις την πετάει έξω από το σπίτι, λύνεται το πρόβλημα.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 13:25\nΆγγελε, thanks για τη διόρθωση… lapsus… Τις ταμπέλες τις πρόλαβα ξεθωριασμένες, μαζί με εκείνες του tam tam… Σήμερα που τα μπακαλοδέφτερα έχουν ξαναβγεί στη φόρα, να ενημερώσω ότι στην Ακαδημία Πλάτωνος όπου και το πατρικό της μητρός μου, τυγχάνουν και τρίγλωσσα τέτοια… (Ελληνικά, Αλβανικά, Βουλγάρικα)…\nΥΓ> Ίσως ο Γσ να έχει κάποια ιδέα, γιατί είχαν επικηρύξει τις σαύρες…\n7 Ιουνίου, 2015 στις 13:29\n32. εγώ ήξερα ότι κατσικοπόδαρος είναι ο Πάνας\nΚαι το ξαδελφάκι της ιστοσελίδας του Νικοκύρη:\nCapriped – Goats’ Feet Are In (No Kidding)\n7 Ιουνίου, 2015 στις 13:30\nΤο ξαδελφάκι λέγεται Λεξικόλατρι και είναι εδώ:\n7 Ιουνίου, 2015 στις 13:33\nΈνα απόσπασμα από μια μεταπτυχιακή εργασία σχετικά με το θέμα\nΓενικότερα η βόσκηση στα δημόσια δάση δεν απαγορεύεται. Πρέπει όμως να ασκείται με τρόπο που δεν εμποδίζει την εκμετάλλευση του δάσους και τη λήψη μέτρων για την προστασία και την αναγέννηση του (Χατζοπούλου 2006, σ.228). Η βόσκηση είναι μια παρεξηγημένη δραστηριότητα, όταν λαμβάνει χώρα στα δάση. Στην πραγματικότητα όταν η βόσκηση γίνεται κάτω από έλεγχο και με βάση την βοσκοικανότητα της εκάστοτε έκτασης, έχει αποδειχθεί ότι όχι μόνο δεν υποβαθμίζει ένα οικοσύστημα αλλά συμβάλει στην βιοποικιλότητα (Evans et.al.72 2006) και στην πρόληψη των πυρκαγιών (Carmen and Kadmon 1999, Heyerdahl et. al. 2001). Οι επιπτώσεις που επήλθαν στα δάση από την δραστηριότητα των ζώων δεν έχουν ως αιτία τη βόσκηση, αλλά την υπερβόσκηση από την οποία προκαλείται\nδιάβρωση του εδάφους που οδηγεί στην ερημοποίηση (Kepner, 2006) αφού η κίνηση των ζώων προκαλεί τη συμπίεση του εδάφους, με αποτέλεσμα τη μείωση της διηθητικότητας και την αύξηση της επιφανειακής απορροής σε συνδυασμό με την απομάκρυνση της βλάστησης από τα ζώα που βόσκουν (Παπαναστάσης και Νοϊτσάκης 1992, σ.147). Η προστασία του εδάφους από τη βόσκηση για τουλάχιστον\n10 χρόνια επιφέρει σημαντικές βελτιώσεις όσον αφορά τις φυσικές και χημικές ιδιότητες του (Papaioannou ). Οι κυριότεροι λόγοι υποβάθμισης των λιβαδιών είναι α. η μεγαλύτερη από τη βοσκοικανότητα βοσκοφόρτωση, β. η ακατάλληλη εποχή βόσκησης, γ. το ακατάλληλο είδος ζώου ή ο ακατάλληλος συνδυασμός ειδών ζώων, δ. η ανομοιόμορφη κατανομή ζώων στα λιβάδια, και ε. η υποχρησιμοποίηση της λιβαδικής βλάστησης, με περαιτέρω αποτέλεσμα τη διαφοροποίηση της σύνθεσης, την κυριαρχία των ανεπιθύμητων φυτών, τη διάβρωση και την μείωση της παραγωγής βοσκήσιμης ύλης (Νάστης και Τσιουβάρας, 2004). Μεγαλύτερη υποβάθμιση παρατηρείται στα ποολίβαδα ως αποτέλεσμα της αλόγιστης βόσκηση και της παρατεταμένης ξηρής και θερμής περιόδου του καλοκαιριού (Αϊναλής 1996).\nΓια πολλά χρόνια υπήρχε προκατάληψη από το κράτος έναντι της βόσκησης των ζώων ειδικά στις δασικές εκτάσεις. Χαρακτηριστικότερος όλων ο α.ν. 875/1937 «Περί βοσκής εντός δασών, μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων και μη πεδινών χορτολιβαδίων» Φ.Ε.Κ. 379/28-9-1937/Τ.Α’, ή διαφορετικά ο νόμος περί αιγοβοσκής. Ο νόμος απηχεί τις απόψεις των κρατούντων της εποχής εκείνης για τη βόσκηση εντός των δασών και ειδικά, για την βόσκηση της αίγας που δαιμονοποιήθηκε. Ο δικτάτορας Μεταξάς, σε ομιλία του κατά τα εγκαίνια του φράγματος «Ιωάννης Μεταξάς» στο Φασίδερι Αττικής, υποστήριξε ότι «…Με πυρκαγιές έχουν καταστραφεί όλα τα δάση των βουνών που βλέπετε και, δια να συμπληρώσωμεν την καταστροφή, μεταχειρισθήκαμε και την γίδα, η οποία δεν αφήνει ούτε βλαστάρια και η οποία κατατρώγει και τις ρίζες ακόμη…». Στην συνέχεια, «…Δια την γίδα εκάμαμεν και κάμνομεν ο,τι ημπορούμεν και θα την περιορίσουμεν. Πολύ λυπούμαι και\nστενοχωρούμαι δια τους βοσκούς αυτούς, οι οποίοι έχουν τέτοια ζώα, τα οποία είναι τόσον ευθυνά εις την διατροφήν των, τα οποία χρειάζονται λίγα και αποδίδουν τόσα πολλά πράγματα. Αλλά έπαυσαν αι καταστροφαί. Αν αφήναμεν δε ελευθέρα την γίδα ούτε δάση, ούτε δένδρα θα υπήρχαν, θα είχαν λείψει όλα αυτά, θα είχε σκεπασθεί ο τόπος με αμμοχάλικα και δεν θα υπήρχαν Έλληνες εις την Ελλάδα παρά μόνον αι γίδες. Αυτό βέβαια δεν το θέλετε και καλύτερο είναι να ελαττωθούν και να ζήσουν οι άνθρωποι..» (Υπουργείο Γεωργίας 1940, σ. 15επ.). Ο πληθυσμός των αιγών θεωρήθηκε δημόσιος κίνδυνος και ως δείγμα κατωτέρου επιπέδου πολιτισμού. Ο αριθμός των αιγών ανερχόταν σε 5.500.000 το 1937 και αναλογούσαν 80 γίδες ανά 100 κατοίκους, ενώ στην Τουρκία 55, στην Βουλγαρία 23, στην Σερβία 21, την Ισπανία, 18 και την Ιταλία 4 (Υπουργείο Γεωργίας 1940, σ.23). Με το νόμο επιδιώχθηκε ο περιορισμός της βόσκησης των αιγών μόνιμα σε κάποιες περιπτώσεις και για ορισμένο χρονικό διάστημα σε κάποιες άλλες. Επιχορηγούνταν στην συνέχεια η σφαγή των αιγών και η αποζημίωση των κτηνοτρόφων ή η παραχώρηση σε αυτούς γης για καλλιέργεια, αφού συμφωνούσαν με την θανάτωση των ζώων τους. Η πρακτική αυτή είχε αποτέλεσμα, διότι ο αριθμός των αιγών μειώθηκε και το 1949 ανερχόταν σε 3.269.000 (Margaropoulos 1952). Ενδιαφέρον παρουσιάζει η συγκριτική έρευνα για τις επιπτώσεις της βόσκησης αιγοπροβάτων και αγριόχοιρων στην αναγέννηση ενός υπό αναγωγή δρυοδάσους (Καρμίρης κ.α 2010).\n7 Ιουνίου, 2015 στις 13:38\n>Ίσως ο Γσ να έχει κάποια ιδέα, γιατί είχαν επικηρύξει τις σαύρες…\nΕπικήρυξη των σαύρων;\nΓια την επικήρυξη των δεινοσαύρων, που οδήγησε στην εξαφάνισή τους;\n7 Ιουνίου, 2015 στις 13:41\nΘυμήθηκα το πολύ ωραίο βιβλίο του συχωρεμένου καπετάνιου Τζώρτζη Ι. Μαράτου «Ο λαθρεπιβάτης Ιωάννης Μεταξάς και άλλες ναυτικές ιστορίες»\nΌπου «Ιωάννη Μεταξά» είχε βαφτιστεί από το πλήρωμα ενός εμπορικού πλοίου ένας νεαρός Ινδός, που βρέθηκε λαθρεπιβάτης μεσοπέλαγα. Ο νεαρός «Ιωάννης Μεταξάς» έγινε μέλος του πληρώματος και μετά από καιρό ακολούθησε έναν από τους ναυτικούς, όταν αυτός ξεμπαρκάρισε οριστικά κι εγκαταστάθηκε στο νησί του.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 13:44\nΠρο ετών άκουγα ότι ο υπερπληθυσμός των κατσικιών προκαλούσε σοβαρά προβλήματα στην Κάσο, και νομίζω ότι κι εκεί έγινε προγραμματισμένη γενοκτονία. Γενικά η ιδέα του Μεταξά δεν είναι στη βάση της παράλογη, απλώς θέλει κάποιο σχεδιασμό, όχι άντε έτσι γιούργια. Κατά την ανάγνωσή μου, το ζουμί του αποσπάσματος είναι το «πού να νοιώσουν τα κολλάρα από γουρνοτσάρουχο»: απαιτείται γνώση από μέσα των συνθηκών στις οποίες θα εφαρμστεί ένα μέτρο, αλλιώς είναι ολέθριο. Αν μη τι άλλο, άλλο του νησιού το οικοσύστημα -γύρω γύρω θάλασσα- κι άλλο το στεριανό.\n@119: Από γιδοτόμαρο γίνεται το μπατζάκι της μπότας. Μοσχαρίσιο θέλει το κάτω, το κυρίως παπούτσι. (Πρώτη φορά συνειδητοποιώ ότι δεν ξέρω τις λέξεις -που προφανώς θα υπάρχουν- γι’ αυτά τα τόσο καθημερινά πράγματα!! )\n7 Ιουνίου, 2015 στις 13:46\n» Γνωρίζω από πρώτο χέρι ότι ο Μεταξάς, μετά την πρώτη επίθεση των Ιταλών, έδωσε εντολή να αποσυρθεί ο ελληνικός στρατός στη γραμμή Δρίσκου, που ήταν η δεύτερη γραμμή της ελληνικής άμυνας. Ο Κατσιμήτρος που ήταν επικεφαλής της 8ης Μεραρχίας δεν τον άκουσε. Αποφάσισε και έδωσε τη μάχη στον Καλαμά.Απέκρουσε του Ιταλούς και τους κυνήγησε. Με την απόφασή του αυτή ανέτρεψε την κατάσταση που πήγαινε να δημιουργήσει ο Μεταξάς. δεν ήταν εύκολο από εκεί κι έπειτα να αφήσει τους Ιταλούς να περάσουν κάτω.\nΒέβαια, το θλιβερό είναι ότι ο Κατσιμήτρος συμμετείχε στην κυβέρνηση Τσολάκογλου, στην πρώτη κυβέρνηση των Κουίσλινγκ, κι έτσι αμαύρωσε την ιστορία του. Αλλά επειδή ήταν συγχωριανός μου και συμπέθερός μας, αξίζει να πω τον λόγο που ο ίδιος έλεγε ότι τον έκανε να γίνει υπουργός σ΄αυτή την κυβέρνηση της ντροπής.\nΈλεγε ότι ζήτησε να γίνει υπουργός Γεωργίας για να καταργήσει το νόμο του Μεταξά που απαγόρευε στους κτηνοτρόφους να τρέφουν γίδια.\nΠράγματι, ο Μεταξάς είχε βγάλει νόμο και είχαν σφαχτεί όλα τα γίδια γιατί, λέει, κατέστρεφαν τα δάση…\nΌμως αυτό που λεγόταν τότε από όλο τον κόσμο ήταν ότι σφάχτηκαν τα γίδια γιατί υπήρχε μια εμπορική συμφωνία με τους Γερμανούς να πάρουν όλα τα δέρματα για την βιομηχανία τους. Τι τα χρειάζονταν; Για να κάνουν αντιασφυξιογόνες μάσκες. Φαίνεται απίστευτη αυτή η φήμη αλλά πάντως είναι γνωστό ότι όλα τα δέρματα φορτώθηκαν για την Γερμανία.Είτε υπήρχε είτε όχι, τα δέρματα έφυγαν για τη Γερμανία.\nΟ Κατσιμήτρος, που ήταν από τον Κλειτσό της Ευρυτανίας, πονούσε πολύ γι΄αυτή την υπόθεση. είχε μεγαλώσει με τα κοπάδι και του φαινόταν πολύ άδικο. Έμεινε ένα μήνα υπουργός. κατάργησε, πράγματι, το νόμο του Μεταξά και μετά παραιτήθηκε.μέσα σ΄ένα χρόνο όμως πέθανε.Το ΄χε μεγάλο βάρος που είχε πάρει μέρος σ΄αυτή την κυβέρνηση και δεν άντεξε».\nΑφήγηση του Χαρίλαου Φλωράκη στην Άννα Παναγιωταρέα στο βιβλίο: Κι σέν΄πώς σ΄λεν;Χαρίλαος Φλωράκης\n7 Ιουνίου, 2015 στις 13:48\nΣχετικά με τις επικηρύξεις επιβλαβών, είχε κάνει μια μεγάλη γκέλα η Μεγάλη Βρετανία όταν στην Ινδία επικήρυξε τις κόμπρες. Οι Ινδοί, βλέποντας πως το πράμα είχε λεφτά, άρχισαν να εκτρέφουν κομπρίτσες (σκέτοι κομπραδόροι φιδέμπορες!) μέχρι που η Αντιβασιλεία τους πήρε πρέφα κι έπαψε να τους πληρώνει. Τι να κάμουν κι αυτοί; Τις αμολύσανε κι έτσι η Ινδία βρέθηκε με περισσότερες κόμπρες από ποτέ!\n7 Ιουνίου, 2015 στις 14:01\nΕυτυχως σημερα εχουμε παλι καπου πεντε με πεντεμισυ εκατομμτρια γιδια που ειναι και τα περισσοτερα στην Ε.Ε.\nΚαλο θα ηταν να ειχαμε και τα διπλασια.\nΑυτο συνεβη γιατι ευτυχως δεν μας ειχαν παρει ειδηση απο την Ε.Ε η δεν ενδιαφερονταν τοτε και πολυ.\nΕνδιαφερονταν περισσοτερο για τα βοοειδη αγελαδες κλπ οπου και μας ειχαν επιβαλλει για χρονια ποσοστωση και αυστηρους περιορισμους στον αριθμο των ζωων που μπορουσαμε να εχουμε κατι που δεν ισχυε για τα κατσικια.\nΤωρα τελευταια που το πηραν ειδηση προσπαθουν να μας κοψουν και αυτον τον εθνικο πλουτο (γιατι τετοιος και μαλιστα τεραστιας σημασιας ειναι το ζωικο κεφαλαιο) εκδιδοντας οδηγιες που περιοριζουν δραματικα την εκταση των περιοχων που μπορουν να χρησιμοπουνται σαν βοσκοτοποι.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 14:04\n@28 ( Pedis). Έτσι!!!\n7 Ιουνίου, 2015 στις 14:13\nΤώρα οι Μεταξάδες δεν εξολοθρεύουν γίδια σε μια μικρή ορεινή χώρα των Βαλκανίων, έχουν πιο μεγαλεπήβολα σχέδια.\nΝα χαίρεστε την «ελευθερία» σας!\n(ναι, με εισαγωγικά)\nΣτην Καλή Βρύση Καστοριάς, στις αρχές του Γράμου, εικόνα πριν και μετά την εξαφάνιση των γιδιών (και των ανθρώπων.\nΗ Βοβούσα Ιωαννίνων με 123 χρόνια διαφορά. Προσέξτε τον αυχένα πάνω απ’ το χωριό.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 14:15\nΓΣ! Δεν κάνω πλάκα… πληρωνόμασταν από το τοπικό Γεωπονικό Ινστιτούτο… Ίσως να είχαν σχέση με έρευνα ή κάποια ασθένεια… Οι ζωντανές είχαν περισσότερο χρήμα… Υπήρχαν και τα κωλόπαιδα που τις είχαν ξεκάνει με τα φλόμπερ…\nΥΓ> η γενική της σαύρας δεν είναι «των σαυρών»?\n7 Ιουνίου, 2015 στις 14:20\n@48: Ωραίος ο Σκύλος! 🙂\n7 Ιουνίου, 2015 στις 14:21\n@7 (Giorgos)…»διότι συν τοις άλλοις είναι ίδιον των αγαπητικών να σπαταλούν το χρήμα που απομυζούν από τα θύματά τους και όχι να προκόβουν από αυτό…»\nΤο επανέλαβα γιατί δεν πρέπει γενικώς να το λησμονούμε!\n7 Ιουνίου, 2015 στις 14:34\n#23. Άγγελε, ο πωλών στο ελληνικό δημόσιο να δείς χαΐρι 😦\n7 Ιουνίου, 2015 στις 14:57\n>η γενική της σαύρας δεν είναι «των σαυρών\nΕίπα «των σαύρων» για να κάνει ρίμα με «των δεινοαύρων» και για να αποφύγω παρανόηση με την Συνθήκη των Σεβρών.\n[Είναι κι εκείνες οι Κυνοσαύρες…]\n7 Ιουνίου, 2015 στις 15:23\nΟ πωλών τρέλα, ανώτερος όλων\n7 Ιουνίου, 2015 στις 15:26\nAυτό με τις κόμπρες πάντως ρε συ Σκύλε, πολύ μουφοειδές, ρατσιστικοπροπαγανδιστικό, με φαίνεται… (οι πονηροί κούληδες που πήγαν να κοροϊδέψουν τους αγνοί κι αθώοι φακιδομούτσουνοι επικυρίαρχοι να ούμε, και να τους «φάνε » τα λεφτά …(που είχαν βγάλει με τον «ιδρώτα» τους…). Και πώς στην ευχή κάνεις breed τις κόμπρες να ούμε; Τις πιάνεις με το καλό φλάουτο ή κάθεσαι πάνω στ’αυγά και τα ζεσταίνεις; 🙂\n7 Ιουνίου, 2015 στις 15:29\n#25: …όταν επιλογές που παρεμβαίνουν στην τροφική αλυσίδα γίνονται «κεντρικά» οι καταστροφές μεσοπρόθεσμα είναι ανυπολόγιστες.\nΣυμφωνώ. Αλλά ποιες ήταν οι ανυπολόγιστες καταστροφές που επέφερε η συγκεκριμένη αντιγιδική εκστρατεία;\n#39: Συμφωνώ απολύτως. Μέχρι κεραίας που λένε.\n#45: Κανένας Ευρωπαίος και κανένας Έλληνας δεν προσπαθεί να περιορίσει σήμερα τον αριθμό των γιδιών στην Ελλάδα. Την κομπίνα με τα βοσκοτόπια προσπαθεί να περιορίσει η Ε.Ε.\nΓιατί τα γίδια, για χάρη των επιδοτήσεων, είχαν βρεθεί να βοσκάνε ακόμα και στη …θάλασσα!\n7 Ιουνίου, 2015 στις 15:39\nΠολύ καλό άρθρο. Το κείμενο του Μπέικου ωραίο και καλογραμμένο.\nΤον Μπέικο τον μάθαμε από τη γυναίκα του, τη Μαρία, τη συμφοιτήτρια και φίλη του Ταρκόφσκι.(Εδώ Μόοσχα)\nΔεν κατάλαβα με ποια λογική απαγόρευσε τα κατσίκια ο Μεταξάς. Ποια ήταν η δικαιολογία;\nΠάντως, σήμερα ένας από τους βασικούς λόγους που η ανθρωπότητα πάει κατά διαόλου είναι και το γεγονός ότι παγκόσμια πια έχουμε πάψει να καταναλώνουμε τζάμπα πρωτεΐνες.\nΤα κατσίκια έβοσκαν μόνα τους και δεν τα τάιζε κανείς άρα ο μόνος κόπος ήταν να τα αρμέξεις και να τα κουρέψεις, πράγμα που έκανε συχνά ο ίδιος ο καταναλωτής. Δηλαδή η τιμή του κρέατός τους δεν επιβαρυνόταν από την αξία των ζωοτροφών.\nΧώρια το τζάμπα λίπασμα, που λέει κι ο Μπέικος. Οι Κινέζοι αρκετούς αιώνες πΧ είχαν επινοήσει τα γουρνοσταλιά-τουαλέτες, που υπήρχαν μέχρι πρόσφατα.\nΟ Μάο το βρήκε πεπαλαιωμένο. Με το Μεγάλο Άλμα του στο τέλος τα σκατά τα φάγανε οι άνθρωποι (και σε λίγες περιπτώσεις φάγανε και άλλους ανθρώπους, τα έχει γράψει η Γιουνγκ Τσανγκ αυτά).\nΤο ίδιο συμβαίνει και με τα ψάρια. Η ελεύθερη αλιεία καλύπτει ένα ελάχιστο μέρος των αναγκών στις περισσότερες χώρες, τα ψάρια ιχθυοτροφείου επιβαρύνονται από την τιμή της αγοραστής τροφής, των αντιβιοτικών κλπ.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 15:42\nτο λέει και στο λινκ για το Κόουμπρα έφφεκτ, πως είναι ανεκδοτολογικό και αφορά τόσο την Ινδία και τις κόμπραι, όσο και το Βιετνάμ με τα αρούρια του.\nΜην ανησυχείς, ωρέ. Δεν κινδυνεύεις από το Μεταξά.\n@54. (Γς) Άπαιχτε!!!\nΌλα τα προφταίνεις!\n# 55 – ναι. Διότι οι άγριοι δεν είναι τζέντλεμεν και δεν σέβονται τα ντίλς. Και μένα, σε πρώτη προσέγγιση, πατάτα μου φαίνεται το συγκεκριμένο.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 16:01\n7 Ιουνίου, 2015 στις 16:11\n61. take it easy,bro! 🙂\n7 Ιουνίου, 2015 στις 16:13\nΓύρισα και ευχαριστώ πολύ για όλα τα σχόλια!\n6: Πολύ ωραία!\n8: Μπορεί έτσι να το λέγαν στην Ευρυτανία.\n9: Είναι πολύ ενδιαφέρον θέμα το λεξιλόγιο των γιδοβοσκών και αξίζει χωριστό άρθρο.\n17: Γιατί έχουν αίγα οι λεγεωνάριοι;\n19: Σκύλε, σε άλλο σημείο του βιβλίου ο Μπέικος αναφέρει αυτό τον μύθο σε υποσημείωση, Είχε κυκλοφορήσει ευρέως τότε.\n20: Ε αυτό δεν το ήξερα -εννοώ να γίνεται στην εποχή μας.\n24 ‘Αρα και ο Ένγκελς γιδοφάης 🙂 Ευχαριστώ πολύ ενδιαφέρον!\n27: Αμ πες και την άλλη πλευρά!\n38: Ωραίο λινκ!\n39: Σπύρο, πολύ ενδιαφέρον!\n40: 🙂 🙂 🙂\n43 Ενδιαφέρον και το απόσπασμα του Φλωράκη.\n49 Ναι, των σαυρών\n57 Το βιβλίο της Μπέικου δεν το έχω ακόμα διαβάσει, περιμένει τη σειρά.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 16:20\nEάν της αίγιας (κυπριακή βερσιόν αυτή) το μαλλί βγάζει κασμίρ…γίνεται και μάχιμος δεκανεύς αμά λάχει! 😆\n(Eγγλέζοι…dear mother of Jesus!)\n7 Ιουνίου, 2015 στις 16:23\n64. Nα προσεχθεί ότι υποβιβάστηκε από δεκανεύς σε απλό φαντάρο ,όταν έδειξε λέει inappropriate behaviour στα γενέθλια της Αυτής Μεγαλειότητος….:lol: (πρέπει να την ξέχεσε(κυριολεκτικώς!) για τα καλά την Αλισαβού 😆 )\n7 Ιουνίου, 2015 στις 16:24\nΣιγά, μωρέ, τα γίδια τ’ς Εγγλέζοι.\nΟι Πολωνοί, αυτοί, μάλιστα!\n7 Ιουνίου, 2015 στις 16:29\nΕίναι κι αυτή.\nΜε καλό κρασί και παρέα.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 16:44\nΈνα θέμα είχε, αν δεν κάνω λάθος, και ο Χρουσόφ με τα άλογα, όταν η σοβιετική ηγεσία αποφάσισε να περιορίσει την ατομική κατοχή μεγάλων οικόσιτων ζώων.\nΠήρε μάλιστα ευρύτερες διαστάσεις όσον αφορά τις κεντροασιατικές δημοκρατίες, σαν εθνική σύγκρουση δηλαδή της κεντρικής εξουσίας (Μόσχα) με π.χ. το Αζερμπαϊτζάν , όπου το να έχει ο Αζέρος το άλογό του ήταν κάτι σημαντικό.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 16:47\nΩρε, σεις! Εμείς εδώ αμπελοφιλοσοφούμε, την ώρα που η ΔΗΜΑΡ εξέλεξε καινούργιο πρόεδρο!\n7 Ιουνίου, 2015 στις 17:13\n1, …Ξέρουμε πώς ακριβώς εξολοθρεύτηκαν οι γίδες;\n(Και πώς επανέκαμψαν μετά τον πόλεμο;)\nΝα υποθέσω, υπό την αιγίδα του αρμόδιου υπουργείου;\n7 Ιουνίου, 2015 στις 17:15\nMέχρι 10 Ιουνίου είναι η διαβούλευση για το σχέδιο νόμου Βοσκήσιμες γαίες Ελλάδας και άλλες διατάξεις»\nΠάντα είναι ωραίες οι άλλες διατάξεις. Εδώ είναι: Ρυθμίσεις για το Δήμο Κερατσινίου-Δραπετσώνας, Ρυθμίσεις για αγρότες-ηλεκτροπαραγωγούς, Δικαιώματα έρευνας και διαχείρισης γεωθερμικού δυναμικού υψηλών θερμοκρασιών.\nΥψηλής ενθαλπίας γίδια με φωτοβολταϊκά.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 17:24\nΤι καλλιεργείς, μπάρμπα;\nΦωτοβουλταϊκά, παλ’κάρι μ’!\n7 Ιουνίου, 2015 στις 17:27\nO Χρουστσόφ στο 20 Συνέδριο ανάφερε νομίζω κάτι σχετικό, πάντως ο Στάλιν το1939 έλεγε ότι ο αριθμός των αλόγων και των προβάτων στα κολχόζ και τα σοβχόζ, δηλαδή μετά το βίαιο ξεκουλάκωμα, ήταν χαμηλότερο από τα επίπεδα του 1916. Οι αγελάδες ήταν κάπως ψηλότερα.\nΑυτές οι αγελάδες και τα χάμπουργκερ που χλαπακιάζουμε (όχι εγώ προσωπικά) στο τέλος θα μας φάνε. Δεν είμαι βέβαια χορτοφάγος, ας πούμε είμαι ολιγοκρεωφάγος. Όμως μάλλον η χορτοφαγία θα είναι το μέλλον της ανθρωπότητας (αν θα έχει κάποιο μέλλον).\nΑπό την άλλη, το αρνάκι με πατάτες στο φούρνο είναι νόστιμο μεν, αλλά πως να σφάξεις και να ξεκοκαλίσεις αυτό;\nΈχω ακούσει ιστορίες από τις προπολεμικές κωμοπόλεις , που η οικογένεια παρέδιδε στο παιδί το μικρό αρνάκι, κι εκείνο το έβγαζε για βοσκή,το πήγαινε βόλτα με λουρί, το μεγάλωνε σα κατοικίδιο και μια ωραία πρωία του Πάσχα, του το παρουσιάζανε στην πιατέλα με πατάτες φούρνου.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 17:32\n64-65: Δεν καταλαβαίνω αν είναι χιουμοριστικό ή όχι το άρθρο 🙂\n7 Ιουνίου, 2015 στις 17:38\n7 Ιουνίου, 2015 στις 17:43\nΑυτό το είδα πολύ πρόσφατα -κοιτα συμτπωση!\n7 Ιουνίου, 2015 στις 17:46\nΝικοκύρη, στο 74\nδεν είναι χιουμοριστικά, το εννοούν\n7 Ιουνίου, 2015 στις 18:39\nΣαραντάκο και Ιάκωβε, στο #57 η φωτό είναι στην Λαμία με την απελευθέρωση. Δίπλα στην Μαρία, μαυροσκούφης του Άρη.\nΤην πρόλαβε κανείς στην θεατρική παράσταση λίγο πριν πεθάνει;;\n7 Ιουνίου, 2015 στις 18:49\nΣτην Κύπρο οι Άγγλοι αποικιοκράτες έκαναν κάτι ανάλογο με το Μεταξά. Η βόσκηση των αιγιών ήταν ένα ζήτημα που ρυθμίζονταν με πολύ αυστηρούς κανονισμούς και φοβερά προστίματα. Η δουλειά του τουρκόπουλου (αγρονόμου) ήταν πολύ σοβαρή. Καταναλώθηκε πολλή μελάνη για το θέμα:\n7 Ιουνίου, 2015 στις 18:52\n7 Ιουνίου, 2015 στις 18:55\nΗ αίγα είναι η μασκότ των αρραβωνιαστικών του χάρου «Novios de la Muerte»,\nίσως ο θάνατος να είναι γιδοβοσκός…\nάβυσσος η ψυχή των στρατόκαβλων\nLa cabra de la legión y otras mascotas militares\n7 Ιουνίου, 2015 στις 19:03\nΠροτιμότεροι οι κάγκουρες\n7 Ιουνίου, 2015 στις 19:09\n77 Ευχαριστώ 🙂\n78 Εγώ όχι, ένα ακόμα πυο δεν πρόλαβα…\n79 Οι αγρονόμοι ήταν όλοι τούρκοι ή τους λέγαν έτσι;\n7 Ιουνίου, 2015 στις 19:20\nΠολύ ωραία γλώσσα , ζωντανή!\nΗ μανα μου απο την Ηλεια λέει γίναμε σεργούνι= ρεζίλι.\nΝόμιζα οτι ηταν παραφθορά του σιγκούνι αλλά τελικά καμμία σχέση 🙂\n7 Ιουνίου, 2015 στις 19:21\n84 Καμιά σχεση πράγματι με το σιγκούνι, και αξίζει άρθρο, είναι ωραία έκφραση.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 19:27\nΟ τράγος Χέννες είναι το έμβλημα της πιο καλτ ομάδας στη Μπουνετσλίγκα, της Κολωνίας (1. FC Köln) με τον πιο ωραίο ύμνο ποδοσφαιρικής ομάδας που έχω ακούσει, σύνθεση του περίφημου γκρουπ Die Höhner σε κολωνιώτικη διάλεκτο. Παρεμπ, σήμερα άκουσα για πρώτη φορά τον Γιούνκερ να μιλάει γερμανικά και μου θύμισε πολύ την κολωνιώτικη προφορά.\nΤέσπα, πλατειάζω. Απολαύστε τον επίσημο ύμνο των «Τράγων» και στο επόμενο βάζω και τον ανεπίσημο.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 19:30\nΓίνγκαμαν σουργούν μπιτ! 🙂\n7 Ιουνίου, 2015 στις 19:35\nΣαφώς και ταΐζονται τα γίδια.\nΟ λόγος που τα προτιμάνε στις ορεινές περιοχές είναι γιατί είναι πιο ανθεκτικά και μπορούν και αξιοποιούν για βοσκή εκτάσεις (π.χ. πουρνάρια) που δεν μπορούν τα πρόβατα.\nΠοιες είναι οι «τζάμπα πρωτεΐνες»;\nΟικονομοτεχνικά μιλώντας, οι πιο «φτηνές» πρωτεΐνες (σχέση κόστους παραγωγής προς ποσότητα) είναι αυτές των οσπρίων.\nΚατά τ’ άλλα τίποτα δεν είναι «τζάμπα» (ούτε κάν τα χταπόδια που χτυπάει ο Τζι 🙂 )\nΓια τα ψάρια δεν το συζητάω.\nΗ ελεύθερη αλιεία είναι απείρως πιο ακριβή δραστηριότητα από την εκτροφή ψαριών.\nΜην το βλέπεις τοπικά, π.χ. ένα χωριό που είναι δίπλα σε μια λίμνη και όλοι ψαρεύουν και τρέφονται με ψάρια, δες το σε κλίμακα κάλυψης των αναγκών ενός μεγάλου πληθυσμού.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 19:36\nΚαι τώρα … Viva Colonia!\n7 Ιουνίου, 2015 στις 19:49\nΠώς ο Γιοάχιμ Ζάουερ, ένας κορυφαίος Καθηγητής της Θεωρητικής Χημείας, διασκεδάζει με τις άλλες Πρώτες Κυρίες της Συνάντησης των Επτά σε ανθοστόλιστη βαυαρική άμαξα στο Ελμάου:\n(Σόρρυ, δεν μπόρεσα να συγκρατήσω τα γέλια μου. Καλά, η Μισέλ πού είναι;)\n7 Ιουνίου, 2015 στις 19:53\nΟ σύζυγας της Άγκελας είναι;\nΩ, ρε, παντόφλα που θα φάει, ο φουκαράς…\nΡε, συ, τι ωραία που περνάνε ‘σα πάνου;\n7 Ιουνίου, 2015 στις 19:55\n#91. — Ναι, ναι, ο σύζυγος. Στα δεξιά του είναι πάντως η σύζυγος του επικεφαλής του Πρωθυπουργικού Γραφείου, την έστειλε η Άγγελα για μπάστακα. 🙂\nΠράγματι, δεν είναι άσκημα κειπάνω με τα λιβάδια και τις αγελάδες.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 20:00\n86 Δεν είναι τόσο μακριά το Λουξεμβούργο από την Κολωνία, οπότε ταιριάζει να ακούγονται παρόμοια.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 20:04\nΗ ΜΑΡΙΑ ΜΠΕΪΚΟΥ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΟΥΖΕΡ ΣΤΗ ΝΙΚΗ ΠΡΑΣΣΑ 24 2 2011\n7 Ιουνίου, 2015 στις 20:08\nΜΑΟΥΖΕΡ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΤΕΡΖΟΠΟΥΛΟΣ 24 2 2011 ΘΕΑΤΡΟ ΑΤΤΙΣ\n7 Ιουνίου, 2015 στις 20:18\nΡε συ Φυσικέ τώρα, και με το ενσούλντιγκουνγκ ζι μπίτε δηλαδή, αλλά ύμνοι είναι αυτοί;\nΥΜΝΟΣ είναι αυτός:\nή έστω αυτός:\nαλλά κι αυτός δεν είναι κακός…\n7 Ιουνίου, 2015 στις 20:22\nΠολύ πολύ ωραίο άρθρο.Του Μπέικου το βιβλίο στα υπόψη.Ζωντανή γραφή και λέξεις σαν τα γουρνοτσάρουχα και το γιδοτόμαρο ,παρόλο που για μένα προσωπικά,δεν είναι της ντοπιολαλιάς μου,μού φέρνουν όλη την ορεινή Ελλάδα απ την Ήπειρο ως το Μοριά στο προσκήνιο.Τη ζωή και τη γλώσσα ενός μεγάλου κομματιού της πατρίδας μας με όλα τα συμπαρομαρτούντα.\nΕπικήρυξη δε λέγαμε την εξολόθρευση διάφορων αγριμιών (λύκων,αλεπούδων,ζουρίδων σ’ εμάς,) επί πληρωμή, με το κομμάτι ή τη δωδεκάδα,από κάποιο επίσημο φορέα,συνήθως του υπουργείου Γεωργίας;)\nΓια τα κατσίκια, μου έμεινε ότι ο …Τσώρτιλ είχε πει ότι είναι η καταστροφή των ελληνικών δασών, ούτε ξέρω από πού,θαρρώ απ το δάσκαλο στο δημοτικό.\nΣτα μέρη μου, τώρα πράγματι υποφέρουν οι διπλοκαμμένες μέσα σε 25 χρόνια από τις πυρκαγιές περιοχές από τς αίγες που τις έχουν αμέριμνες και παίζουν ένα απαράδεκτο χωστό(κρυφτό) οι βοσκαραίοι με τους ντόπιους. Συχνά φτάνουν και ροκανίζουν τα πάντα ακόμη μέσα στις αυλές.Προ καιρού πήγα στο ορεινό χωριό της γιαγιάς μου και βρήκα τα ζώα στον περίβολο της εκκλησίας(έχει αρχαιολογική προστασία) και είχαν κοπρίσει ως και το νεκροταφείο που υπάρχει εκεί προπολεμικά.\nΟ βοσκός είχε κρυφτεί όταν άκουσε το αυτοκίνητο και όταν είδε ότι είμασταν τρεις γυναίκες (που φωτογραφίζαμε κιόλας) ήλθε κι έκανε ανιχνευτικές ερωτήσεις.\nΝομοσχέδια επί νομοσχεδίων έχουν ψηφιστεί για τους βοσκότοπους.Το μόνο σίγουρο είναι ότι μετά από πυρκαγιά, απαγορεύεται η βόσκηση στην καμένη δασική έκταση,αλλά χωρίς κτηματολόγιο και δασολόγιο,όλα είναι στο έλεος των ασυνείδητων.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 20:35\nΈνα χωριό έξω από την Άμφισσα λέγεται Σεργούνι. Σε ένα παλιό βιβλίο περί της ιστορίας της περιοχής (δεν θυμάμαι όνομα, τίτλο) λέει ότι προέρχεται από το τούρκικο sürgün που σημαίνει εξορία, εκτοπισμός. Και προσθέτει ότι εκεί έστελναν τις παρδαλές των Σαλώνων.\n95: Τι στιγμιότυπο είναι αυτό που βάλανε στο βίντεο πανάθεμα τους;\n7 Ιουνίου, 2015 στις 20:37\nΝικοκύρη έχεις μέηλ\n7 Ιουνίου, 2015 στις 20:40\n83. Τουρκόπουλος ήταν ο αγρονόμος είτε Έλληνας ήταν είτε Τούρκος. Πρέπει να σχετίζεται με τους βυζαντινούς τουρκόπουλους.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 20:41\nΕννοείται πως λέω για τις ζωικές πρωτείνες.\nΤώρα τα κατσίκια και τα πρόβατα, με την εντατικοποίηση, τα τρέφουν, παραδοσιακά όμως βοσκούσαν στα λιβάδια. Αυτό το νόημα έχει η ελεύθερη βοσκή.\nΣτα ψάρια είναι πιο εμφανές. Όταν ψαρεύεις ένα κιλό ψάρια από τη θάλασσα δεν τα έχεις θρέψει εσύ, τα τρέφει ο Θεός τζάμπα. Στο ιχθυοτροφείο όμως τα τρέφεις εσύ, άρα πληρώνεις την τροφή τους, άρα αυξάνει η τιμή πώλησης.\n‘Αλλο τώρα που με την υπεραλίευση οι πληθυσμοί έχουν λιγοστέψει και οι ψαράδες, κυρίως στον τρίτο κόσμο, πρέπει να ανοίγονται πιο μακρυά, άρα είναι και η τιμή της βενζίνης και τα εργατικά που σε συνδυασμό με τις μικρές ψαριές, επιβαρύνουν την τιμή στην αγορά.\nΜιλάμε για μια εποχή που οι φυσικοί ιχθυότοποι είτε έχουν καταρρεύσει, είτε φθίνουν. Και μπορεί το κόστος της ιχθυοκαλλιέργειας να είναι μικρό συγκριτικά, αλλά δε λύνει το πρόβλημα, μάλλον είναι μέρος του προβλήματος.\nΤα στοιχεία μου, όπως και τη γενική συλλογιστική, που τα πήρα από τον Τζάρεντ Ντάιαμοντ, δείχνουν, ότι πρόκειται για φαύλο κύκλο, μια που τα έγκλειστα ψάρια τρέφονται με το κρέας ελεύθερων ψαριών, και η απόδοση είναι 1:20 , πράγμα που έχει σαν επίπτωση την παραπέρα υπεραλίευση, κοκ. Χώρια το γεγονός ότι μερικά γενετικά τροποποιημένα δραπετεύουν και καθώς τα άγρια προτιμούν τα ιχθυοτροφείου (επειδή είναι μεγαλύτερα σε μέγεθος) υποβιβάζεται γενικά η ικανότητα επιβίωσης των άγριων πληθυσμών. Συνολικά δηλαδή φαίνεται πως τα ψάρια θα ακριβαίνουν.\nΑν μιλάμε πάλι για πρωτεΐνες γενικά, δεδομένου ότι χοντρικά, ένα κιλό κρέας αντιστοιχεί σε 10 ή είκοσι κιλά σιτηρά, το συμπέρασμα δεν είναι ότι η μόνη λύση για έναν πλανήτη που λιμοκτονεί, είναι η χορτοφαγία;\n7 Ιουνίου, 2015 στις 20:58\nΠαρα πολυ ενδιαφερουσα αναρτηση. Σπαραχτικο το κειμενο – «Του έφαγε τη γίδα με μια και μόνη χαψιά, χωρίς να του δώσει αντικατάστατο. Του έφαγε τη γίδα, το ίδιο σα να’τρωγε ήτανε το χωρικό και τα παιδιά του.»\nΜεγαλο εθνογραφικο ταλεντο ο κ. Μπεϊκος, και ομολογω οτι ντρεπομαι που δεν ειχα ιδεα για την μελετη αυτη.\nΥπαρχουν απειρα παραδειγματα πανσοφων τακτικων υπογειας αντιστασης αγροτων και παστοραλιστων στα μεγαλοπνοα και συνηθως καταστροφικα, τοπ-νταουν σχεδια αυταρχικων κυβερνησεων. Ειναι δυνατον οι Ευρυτανες να μην αντισταθηκαν — οχι φανερα και οργανωμενα, σαν κινημα — αλλα με αλλους πιο αποτελεσματικους κατω-απο-το-ρανταρ τροπους, κρυβοντας τα γιδια, μετακομιζοντας οι ιδιοι σε πιο απροσιτες περιοχες, ακομα πιο μακρια απο τη δαγκανα του κρατους; Οι Μασαϊ πχ θεωρουν ταμπου το μετρημα των ζωων – αν τολμησεις να μετρησεις τα γελαδια τους, την εβαψες. Ειναι δυνατον να «παραδοθηκαν» αμαχητι οι Ευρυτανες, να αυτοκτονησαν δηλαδη σαν τροπος ζωης, μονο και μονο για να υπακουσουν στην εντολη μιας μακρινης αυθαιρετης κεντρικης εξουσιας;\n7 Ιουνίου, 2015 στις 21:10\nΣεβαστή η γιδοϊστορία του Μπέικου. Με την ευκαιρία, θα σας διηγηθώ, σε δύο μέρη, μια άλλη, επίσης πραγματική, γιδοϊστορία που εκτυλίχτηκε στις μέρες της δικτατορίας των συνταγματαρχών:\nΜέρος 1ο: Στα χρόνια εκείνα, επιδοτούνταν η σφαγή κάθε γίδας με το σεβαστό ποσό των 600 δραχμών. Επισκέφθηκα κάποιον που είχε σφάξει όλα τα γίδια του, 1000 τον αριθμό. Άρχισε να μου κλαίγεται για τη δυστυχία που τον βρήκε μετά τη γιδοσφαγή (και την επιδότηση που …είχε ξεχάσει ότι πήρε). Πράγματι, οι συνθήκες διαβίωσής του ήταν άθλιες, δεν δίστασα όμως να του παρατήρησω: «Τα 1000 γίδια που είχες έπρεπε να φαίνονται ακόμα και …πεθαμένα. Πού είναι; Δεν τα βλέπω!». Τελικά, μου απάντησε ότι, με την επιδότηση που είχε πάρει, είχε αγοράσει στη Θεσσαλονίκη 2 διαμερίσματα και 1 φούρνο, πάντρεψε την κόρη του κλπ.\nΜέρος 2ο: Με τη γιδοσφαγή είχε γίνει τότε μεγάλος σαματάς στην περιοχή Σταυρούπολης Ξάνθης: Οι κτηνοτρόφοι σφάζανε τα γίδια και παίρναν την επιδότηση. Σαν …Έλληνες όμως κάναν και μερικές κατεργαριές. Πηγαίναν οι δασικοί υπάλληλοι, μετρούσαν τα κοπάδια τους, έβρισκαν πλεονάσματα και τους οδηγούσαν στα δικαστήρια κατά ομάδες. Ο χουντικός νομάρχης, στον οποίο απευθύνθηκαν οι κτηνοτρόφοι (αν δεν κάνω λάθος ήταν από το Καρπενήσι του …Μπέικου), τους συμβούλεψε να σπρώχνουν τα γίδια τους όλα μαζί ώστε να μπερδεύονται οι δασικοί υπάλληλοι κατά την καταμέτρηση! Το θέμα πήρε διαστάσεις και αποφασίστηκε να έρθει επιτόπου ο αρμόδιος υφυπουργός Γεωργίας (Παπαπαναγιώτου, αν θυμάμαι καλά το όνομά του). Την παραμονή της υπουργικής επίσκεψης συναντήθηκα με τον Δασάρχη Σταυρούπολης και συνεννοηθήκαμε να κάνουμε κοινή εισήγηση, τέτοια που να διευκολύνει μια νομμοποίηση όλων των …γιδοπλεονασμάτων. Συμφωνήσαμε μάλιστα, αυτή την κοινή εισήγηση να την παρουσιάσει στον υφυπουργό ο Δασάρχης. Την άλλη μέρα όμως, τον άκουσα να λέει εντελώς διαφορετικά πράγματα ενώπιον του υφυπουργού και των λοιπών γραμματέων και φαρισαίων. Εν ολίγοις, «απήγγειλε» το γνωστό (και σωστό) ποίημα για την καταστροφή που προκαλούν οι γίδες στο δάσος και σε όλο το οικοσύστημα, ακόμα και στην πανίδα. Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι σε ολόκληρη την περιοχή είχαν απομείνει μόνο …600 λύκοι! Όταν τελείωσε ο Δασάρχης, ο υφυπουργός απευθύνθηκε σε μένα και με ρώτησε: «Αυτή είναι η κοινή εισήγησή σας»; Ναι, αυτή είναι, απάντησα, μόνο που θέλω να προσθέσω και γω κάτι για την πανίδα: Δεν είναι μόνο οι λύκοι που έχουν μειωθεί σε 600. Υπάρχει και ένα άλλο ζώο, οι άνθρωποι που έχουν μείνει λιγότεροι από 300 σε όλη την ορεινή περιοχή. Οι παριστάμενοι κτηνοτρόφοι (μολονότι τους απεκάλεσα ζώα) ξέσπασαν σε παρατεταμένο χειροκρότημα. Ο χουντικός υπουργός άρχισε να τους καλεί έναν-έναν και να δίνει απλόχερα στον καθένα όσο …γιδοπλεόνασμα ήθελε!\n7 Ιουνίου, 2015 στις 21:17\nΝα προσθεσω –\n» Ως «γιδοφάης» πια το Κράτος καταποντίστηκε κυριολεχτικά στη συνείδηση του Ευρυτάνα. Τον άφησε με τη γκλίτσα. Και πόσο βαρύ ‘ναι το γκλιτσόξυλο του γιδάρη π’ απόμεινε χωρίς κοπάδι, θα το καταλάβουνε οι «γιδοφάηδες» σαν έρθ’ η ώρα να το φάνε κατακέφαλα.»\nΕδω φαινεται καθαρα μια απειλη στο γιδοκτονο Κρατος (φοβερο το κεφαλαιο Κ στο Κρατος!) αλλα αναφερεται στο μελλον – » σαν έρθ’ η ώρα να το φάνε κατακέφαλα».\nΚαι φυσικα, στο παρον, συντελειται ο καταποντισμος του Κρατους στη συνείδηση του Ευρυτάνα. Κατι ειναι κι αυτο αλλα δεν αρκει.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 21:28\n103 – » Ο χουντικός νομάρχης, στον οποίο απευθύνθηκαν οι κτηνοτρόφοι (αν δεν κάνω λάθος ήταν από το Καρπενήσι του …Μπέικου), τους συμβούλεψε να σπρώχνουν τα γίδια τους όλα μαζί ώστε να μπερδεύονται οι δασικοί υπάλληλοι κατά την καταμέτρηση! »\nΠολυ ενδιαφερουσα τακτικη Ειναι για να τη λεει κανεις στους Μασαϊ και να παθαινουν συλλογικο εγκεφαλικο.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 21:34\nΜάλλον τα έχεις μπερδέψει, Σεγδίτσα λεγεται ένα χωριό έξω απ’ την Αμφισσα , σε μεγάλο υψόμετρο και επίσημη ονομασία Προσήλιο, αυτό που λες δεν το έχω ακούσει ποτέ.\nΥπάαχει και η Σεργούλα παραλία προς Ναύπακτο.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 21:37\n102 Ο Μπέικος ήταν μορφωμένος για την εποχή του (είχε βγάλει εξατάξιο γυμνάσιο, είχε γραφτεί στη Νομική αν θυμάμαι καλά) αλλά ζούσε στο χωριό κι έτσι οι παρατηρήσεις του είναι πολύ εύστοχες.\n103 600 δρχ το κεφάλι επί χούντας ήταν πράγματι σοβαρό ποσό.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 21:39\nΟι αίγιες μπορούν να προστατεύσουν τα δάση από πυρκαγιές και πολλά άλλα εενδιαφέροντα\nGoats: an unusual fire-break\nThe part played by livestock, particularly goats, in the reduction of fuelwood supplies and me degradation of forests is common knowledge. What is not so well known is the contribution that domesticated animals such as goats can make to forest protection. In tine South of France a Hock of goats was recently used to help set up a fire-break. How was this reversal of the goat’s traditional role brought about?\n7 Ιουνίου, 2015 στις 21:40\nΔεν ξέρω αν επιτρεπότανε ή όχι αλλά κατά την Κατοχή η μάνα μου είχε αγοράσει μια κατσίκα (μαλτέζα) με την οποίαν την βγάλανε καθαρή με ανταλλαγές όλα τα δύσκολα χρόνια.\nΣαφώς το κατσικίσιο κρέας είναι νοστιμότερο από το αρνίσιο, ο δε κατσικίσιος δγιαούρτς (χωρίς την πέτσα που φιάχνει το πρόβειο ) η αδυναμία μου.\nΟι ζωηροί βοσκοί λένε οι φήμες -που θάλεγε κι ο Βάταλος που ασχολείται με τέτοια θέματα- προτιμούν τις ήσυχες προβατίνες από τις κατσίκες που βελάζουν…\n7 Ιουνίου, 2015 στις 21:43\n» Σωθήκανε στον κόσμο τον ςπά οι προσβολές, να βρει μιαν άλλη; »\nΝικοκυρη, εδω χρειαζεται διορθωση, νομιζω – ςπά\n7 Ιουνίου, 2015 στις 22:01\n110 Ναι, ναι, το διόρθωσα: τον επά.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 22:07\n101, τέλος: Μα ναι, το είπα κι εγώ ότι η φτηνότερη πηγή πρωτεϊνών για τον άνθρωπο είναι τα όσπρια και μετά τα σιτηρά.\nΚαι μια κι εδώ λεξιλογούμε να αναφέρουμε και τις εκφράσεις: «πιάστηκε με τη γίδα στην πλάτη» και «σαν τη γίδα με το τομάρι».\n7 Ιουνίου, 2015 στις 22:17\n«Σαν τη γίδα με το τομάρι» -δεν την ξέρω, πότε λέγεται;\n7 Ιουνίου, 2015 στις 22:44\nΑγαπητοί κύριοι, επιτρέψατε και εις τον πάππον σας τον γερο-Βάταλον να κάμη ωρισμένας επισημάνσεις επί της παρούσης αναρτήσεως, προειδοποιών ότι σήμερον όχι μόνον θα είμαι σκληρός προς δικαίους και αδίκους, αλλά ότι τα σκάγια μου θα πιάσουν και τον αγαπητόν κ. Σαραντάκον…\n1) Κατ’ αρχάς, αξίζουν συγχαρητήρια εις τον κ. Σαραντάκον διά την κεντρικήν ιδέαν αυτής της αναρτήσεως («Διατί ο Μεταξάς εξηφάνισε τα γίδια από την ρωμέικην ύπαιθρον;»). Ωστόσον, ο ρέκτης οικοδεσπότης μας κατάφερε να περιπλέξη ακόμη περισσότερον το ζήτημα, εξαιτίας μίας φοβεράς αβλεψίας του, που δεν δικαιολογείται με τίποτα δι’ έν ρωμιόν λόγιον της κλάσεως του κ. Σαραντάκου. Διά να γίνω σαφής, εμόνταρα τα κάτωθι αποσπάσματα (έκαστον με τον αριθμόν της σελίδος όπου ευρίσκεται) από τον 1ον τόμον του περί ού ο λόγος βιβλίου του Γεωργούλα Μπέϊκου «Η λαϊκή εξουσία στην Ελεύθερη Ελλάδα», εκδόσεις «Θεμέλιο» 1979…\nΕις το σχόλιον 19 (ώρα αναρτήσεως 12.35 την μεσημβρίαν) ο αναγνώστης κ. Σκύλος υπαινίσσεται ότι υπήρχε ευρέως διαδεδομένη η φήμη εις την ρωμέικην επαρχίαν ότι ο μπαρμπα-Γιάννης Μεταξάς εξηφάνισε τα γίδια, διά να τα κονομήση από τους Γερμανούς. Εμεσολάβησαν ήδη 10 ώραι και ουδείς αναγνώστης ετόλμησε να επισημάνη ότι αυτό ακριβώς λέγει και ο Γεωργούλας εις την σελ. 53 (βλέπε ως άνω εικόνα): Ο Μεταξάς παρέδωσε 6 εκατομμύρια γίδια εις τον Χίτλερ, με το αζημίωτον εννοείται. Και αυτήν την υποσημείωσιν του Μπέϊκου ΔΕΝ την περιέλαβε εις την ανάρτησίν του ο κ. Σαραντάκος, αλλοιώνων όλην την ουσίαν του θέματος και παραπλανών (από αβλεψίαν και μόνον…) τους Ρωμιούς αναγνώστας του!.. Διά την ιστορίαν, αγαπητέ κ. Σαραντάκο, η υποσημείωσις αυτή του Μπέϊκου ευρίσκεται εις αστερίσκον μετά την φράσιν «την έχασε όλο το χωριό», ήν περιλάβατε εις την ανάρτησίν σας…\n2) Ο γέρων Βάταλος επιβεβαιώνει την φήμην που αναφέρει ο μακαριστός (+1975;) Γεωργούλας Μπέϊκος: Ο βρωμερός Μεταξάς εξηφάνισε 6 εκατομμύρια γίδια από την ρωμέικην ύπαιθρον, διά να τα δώση με το αζημίωτον εις τους Γερμανούς. Η πηγή μου είναι ο κατ’ εξοχήν γνώστης της ρωμέικης αιγοπροβατοτροφίας, ψυχορραγών (είναι «φυτόν» εδώ και έτη, μετά από εγκεφαλικόν) μεγαλοβιομήχανος της ΧΡΩΠΕΙ, Σωτήρης Σοφιανόπουλος, πρώην σύζυγος της ηθοποιού Τζένης Ρουσσέα και ηγέτης της Χρυσής Αθηναϊκής Νεολαίας της δεκαετίας του 1950. Ο Σοφιανόπουλος (αι σχετικαί απόψεις του ανευρίσκονται ευκόλως εις το διαδίκτυον) πιστεύει ότι τα γίδια, όχι μόνον δεν βλάπτουν τας καλλιεργείας, αλλά ότι σκάπτοντα με τα νύχια των και τα κέρατά των, διευκολύνουν την διασποράν των σπόρων και συντελούν εις την αύξησιν της χλωρίδος. Απλώς, δεν πρέπει να βόσκουν στα καμμένα ή σε μέρη όπου γίγνεται αναδάσωσις… Επίσης (όπως ορθώς επισημαίνει η Κυπρία αναγνώστρια κ. Λ. εις το σχόλιον 108 και την συγχαίρω…) προστατεύουν τα δάση από τας πυρκαϊάς…\n3) Ο ρέκτης κ. Σαραντάκος υπέπεσε και εις άλλο ολίσθημα, που δεν συνάδει με την κλάσιν του: Τα όσα αναφέρει ο Μπέικος διά το πώς ο κομπλεξικός και αυνάν Μεταξάς εξηφάνισε τα γίδια από την Ευρυτανίαν δεν είναι του Μπέικου, αλλά του Γιάννη Κοσπεντάρη από το σύγγραμμά του «Το κτηνοτροφικόν πρόβλημα της Ευρυτανίας» (βλέπε ανωτέρω εικόνα). Όπως έχει αναρτήσει το κείμενον ο κ. Σαραντάκος ο (ήδη αποβλακωμένος από τας χριστιανικάς παρλαπίπας) Ρωμιός αναγνώστης νομίζει ότι αυταί είναι αι απόψεις του Μπέικου…\n4) Το τρίτον απόσπασμα που επέλεξα από το βιβλίον του Μπέικου, είναι δι’ εμέ το καλύτερον όλων και αποδεικνύει ότι οι Ρωμιοί υπήρξαν επί αιώνες ληστοσυμμορίτες και γενικώς λαός κλεπτών. Ιδέστε εις την εικόνα που παρέθεσα ανωτέρω, τι γράφει ο Μπέικος διά την ζωοκλοπήν: Αι Ευρυτάναι νύφαι εζήτουν από τον γαμβρόν να γνωρίζη να κλέβη ζώα και να διαθέτη καπνοσακκούλαν, διά να πιστοποιήσουν ότι είναι άνδρας!..\n5) Τέλος, το απόσπασμα της σελ. 61, αναφέρεται εις τον θρυλικόν διδάσκαλον της Ευρυτανίας, μπαρμπα-Κώσταν Παπακαρυάν, πατέρα του περιφήμου εισαγγελέως Λεωνίδου Παπακαρυά και αγαπημένου διδασκάλου του Γεωργούλα Μπέικου. Ο Παπακαρυάς δίδει τον ορισμόν του Κομμουνισμού αναφερόμενος εις τα αρχίδια του τράγου. Αναγνώσατε μόνοι σας το απόσπασμα, διότι είναι απολαυστικόν…\n6) Επιτρέψατέ μοι να ολοκληρώσω με ολίγας λέξεις διά την κοκκινομάλλαν σύζυγον του Γεωργούλα Μπέϊκου, την Μαρίαν Φέρλαν – Μπέικου http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1_%CE%9C%CF%80%CE%AD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%85 από την Ιστιαίαν της Ευβοίας, που έμεινε εις την Ιστορίαν ως η «ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ», αφού υπήρξεν επί 25 έτη η εκφωνήτρια των ελληνικών εκπομπών του Ραδιοσταθμού της Μόσχας. http://www.athensvoice.gr/the-paper/article/316/%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CE%BC%CF%80%CE%AD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%BF-%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%B9%CE%BF-%CE%BC%CE%B9%CE%B1%CF%82-%CE%B6%CF%89%CE%AE%CF%82 Μοί προξενεί κατάπληξιν ότι αυτό ουδείς αναγνώστης το ανέφερε, καίτοι εμεσολάβησαν ήδη 12 ώραι από την παρούσαν ανάρτησιν του κ. Σαραντάκου!.. Ρωμέικη άγνοια, ρωμέικη επιπολαιότης ή κάτι άλλο;\n7) Μοί είναι αδύνατον να σιωπήσω, διότι και «οι λίθοι κεκράξονται», όπως λέγει και ο αποσυνάγωγος Ραββίνος Χριστός εις το Λουκά 19,40: Εις τα απομνημονεύματά της που εκυκλοφόρησαν το 2010 από τον «Καστανιώτην» υπό τον τίτλον «Αφού με ρωτάτε να θυμηθώ…» https://books.google.gr/books?id=ED-FBQAAQBAJ&pg=PT6&lpg=PT6&dq=%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1+%CE%9C%CF%80%CE%AD%CF%8A%CE%BA%CE%BF%CF%85,+%CE%B1%CF%86%CE%BF%CF%8D+%CE%BC%CE%B5+%CF%81%CF%89%CF%84%CE%AC%CF%84%CE%B5,+%CE%BD%CE%B1+%CE%B8%CF%85%CE%BC%CE%B7%CE%B8%CF%8E&source=bl&ots=6sikBJQWf3&sig=wBbEnuAHTCXzFXYijCMJn-IaXcw&hl=el&sa=X&ei=AFR0VdqUOsG4Uoj5gugB&ved=0CEQQ6AEwBg#v=onepage&q&f=false η θρυλική «Φωνή της Μόσχας» Μαρία Μπέικου γράφει σαφώς ότι έμεινε παρθένα επί 16 έτη (1945-61), διότι με τον Γεωργούλαν υπανδρεύθη εις το βουνόν τω 1945, και δεν επρόλαβαν να βατευθώσι, διότι οι μοναρχοφασίσται συνέλαβον τον Γεωργούλαν και τον ενέκλεισαν επί 16 έτη εις τας ρωμέικας φυλακάς. Θα ερωτήση ο αφελής ρωμιός αναγνώστης: Κι αφού παντρεύτηκαν το 1945, πώς δεν «το έκαναν» την πρώτην νύκτα του Γάμου; Η απάντησις είναι απλουστάτη: Ο μακαρίτης Άρης Βελουχιώτης (ού εις τας 16 Ιουνίου θα εορτάσωμε τα 70 έτη από την αυτοκτονίαν του και οφείλει να κάμη σχετικήν ανάρτησιν ο κ. Σαραντάκος διά να γίνη «του Κουτρούλη ο Γάμος»…) είχε δώσει την εξής εντολήν εις τους Ελασίτας: «Την ψωλή μας εδώ στο βουνό, την έχουμε μόνο για κατούρημα»! (βλέπε σελ. 106 Διονύση Χαριτόπουλου «Άρης, ο Αρχηγός των Ατάκτων» (2009)\nάρης ο-αρχηγός-των-ατάκτων from Xristos Xarmpis\nΥΓ-1: Αν εύρητε το αυτοβιογραφικόν βιβλίον της Μαρίας Μπέικου, αξίζει να αναγνώσητε (διότι δεν υπάρχει προεπισκόπησις εις το Google Books) τας σελίδας όπου αναφέρει πώς έγινε «Η Φωνή της Μόσχας»: Εις την σχολήν Κινηματογράφου όπου εφοιτούσε, την ερωτεύθηκε ο θρυλικός σοβιετικός σκηνοθέτης Αντρέι Ταρκόφσκι, όστις πιθανώτατα (δεν είναι σαφής η Μπέικου) την ξεπαρθένιασε κι όλας…\nΥΓ-2: Επιβεβαιώνω τον κ. Gpoint εις το σχόλιον 109: Αι αίγες κάμνουν καλύτερο γαμήσι, αλλά οι βοσκοί προτιμούν τις ήσυχες προβατίνες, διότι οι κατσίκες δεν κάθονται να τας βατεύσης…\nΥΓ-3: Τελευταίο και φαρμακερόν: Μοί προξενεί κατάπληξιν ότι ουδείς Ρωμιός αναγνώστης ενημέρωσε την κ. Έφην (σχόλιον 97) ότι δεν χρειάζεται να εξοδεύεται διά να αποκτήση το δίτομον έργον του Μπέικου. Και οι δύο τόμοι υπάρχωσι από ετών εις τον ουρανόν του Διαδικτύου τόσον εις pdf, όσον και εις djvu, χωρίς (δυστυχώς) δυνατότητα για search, διότι – προφανώς – ο Ρωμιός που τα ανέβασε ήτο τεχνολογικώς αναλφάβητος…\n7 Ιουνίου, 2015 στις 22:58\n#113. — «Αυτό το παλτό τόχω φορέσει σαν η γίδα το τομάρι», δηλ. δεν τόχω βγάλει από πάνω μου τριάντα χειμώνες. Έτσι το έχω ακούσει εγώ να χρησιμοποιείται.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 23:10\nΣαν τη γίδα το τομάρι-λέγεται όταν κάποιος φοράει π.χ. το ίδιο ρούχο συνέχεια, όπως η γίδα (φοράει ένα) τομάρι.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 23:22\n115-116: Ευχαριστώ, δεν την ήξερα!\n114: Υπάρχει ονλάιν ο Μπέικος;Δεν τόξερα.\nΤο επεισόδιο με τον Παπακαρυά και τα απαυτά του κριαριού το έχω στα υπόψη για άλλη ευκαιρία.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 23:23\nΚαι για τα στοιχεία που δίνει ο Μπέικος από το βιβλίο του Κοσπεντάρη, έγραψα «παραθέτει στοιχεία». Υπονοώ ότι μπορεί και να μην είναι δικά του -επειδή δεν ηξερα αν είναι βιβλίο ή άρθρο του Κοσπεντάρη και βαριόμουν να ψάξω.\n7 Ιουνίου, 2015 στις 23:38\nΑγαπητέ κ. Σαραντάκο (117), και λοιποί κύριοι\n1) επειδή το λίκνον που έδωκα εις το ΥΓ-3 του σχολίου 114 απαιτεί εγγραφήν με email εις τον ιστότοπον http://bookos-z1.org/, σάς δίδω 4 άλλας διευθύνσεις δια το κατέβασμα του διτόμου έργου του Μπέικου, που λειτουργώσι δωρεάν δι’ όλους.\nΔύο δια pdf\nκαι δύο διά djvu\nΤο έργο υπάρχει ασφαλώς και εις το scribd, αλλά χρειάζεται να έχης λογαριασμόν διά να το κατεβάσης\n2) Ωστόσον, κ. Σαραντάκο, δεν μού απαντήσατε: Διατί δεν περιελάβατε εις την παρούσαν ανάρτησιν τας 2 υποσημειώσεις του Μπέικου και ιδίως αυτήν της σελίδος 53 όπου αναφέρει την φήμην ότι ο Μεταξάς επώλησε τα γίδια εις τους Γερμανούς;\n7 Ιουνίου, 2015 στις 23:58\nΠράγματι πολύ ωραία ανάρτηση. Ξεκίνησα να τη διαβάζω αργά απόψε.\nΔιάβασα και τη μεταπτυχιακή εργασία που απόσπασμα της οποίας ο Spiridione στο 39 μας παρουσίασε. Ο μεταξικός νόμος του1937 πρόβλεπε αποζημίωση για το ξολόθρεμα των κατσικιών, κάτι που μάλλον δεν εφαρμόστηκε στην Ευρυτανία. Άλλωστε πάντοτε ορίζονται αποζημιώσεις, αλλά σπάνια υλοποιούνται ή είναι μηδαμινές.\nΣτην εργασία διάβασα όσα συνέβησαν μετά το 1981 σχετικά με τις επιδοτήσεις, γνωστά, δυστυχώς, και από πρώτο χέρι. Είχα ρωτήσει εκείνα τα χρόνια κάποιον βοσκό, αλλά και πολύ καλό μάστορα οικοδομών που περιστασιακά ασχολούνταν με αυτές, γιατί δεν το προχωρεί και σε εργολαβία και η απάντηση που μου έδωσε ήταν αφοπλιστική :Με τις επιδοτήσεις πιο καλές οι κατσίκες!\n102.>>Οι Μασαϊ πχ θεωρουν ταμπου το μετρημα των ζωων.\nΤις μετρήσεις πιστεύει ο λαός ότι τις επινόησε ο Κάιν εισάγοντας έτσι τα πρώτα σπέρματα της αδικίας και του ανταγωνισμού. Το μέτρημα φέρνει γρουσουζιά και ο βοσκός αποφεύγει να ανακοινώσει τον ακριβή αριθμό των αιγοπροβάτων του γιατί φοβάται ότι θα ματιαστούν και θα αρρωστήσουν. Βλ. Αικατερίνης Πολυμέρου-Καμηλάκη: «Μετρήσεις: συμβολισμοί και πραγματικότητα» τ. XXVIII της Ε.Κ.Ε.Λ. της Ακαδημίας Αθηνών, 1999.\n9, 63. Το λεξιλόγιο το ποιμενικό είναι πράγματι πολύ ενδιαφέρον. Πάντως από τις ονομασίεςπου παρουσιάζονται στην παραπομπή ούτε μια δεν είναι γνωστή στο νησί. Και με την ευκαιρία τι είναι το,ο τσάγγαρο(ς); Τσάγγαρω:με κέρατα σαν τσάγγαρο.\nκαι άλλα, αλλά πρέπει να ρίξουμε και μια ματιά στις σημερινές εφημερίδες.\nΚαλό σας βράδυ και ευχαριστούμε Νοικοκύρη και συσχολιαστές.\n8 Ιουνίου, 2015 στις 00:09\n106: Σεργούνι είναι ο τωρινός Άγιος Κωνσταντίνος ανάμεσα στο Σερνικάκι και την Άμφισσα. Το έχω παρατηρήσει ότι με το όνομα αυτό το ξέρουν μόνο όσοι κατάγονται από τα γύρω χωριά. Τα χωριά των Σαλώνων ήταν το Σερνικάκι, το Σεργούνι, ο Άγιος Γεώργιος και το Κούσκι που πάνω από αιώνα δεν υπάρχει, ήταν πολύ κοντά στην Άμφισσα. Κούσκι είναι η ρεματιά που βγαίνει πάνω στο δρόμο για Αγία Ευθυμία και Καρούτες.\nΣτην Άμφισσα που είχε παράδοση στα δέρματα χρησιμοποιούσαν κατά πλειοψηφία γιδοτόμαρα αλλά και μοσχαρίσια. Λέγεται ότι όταν μοιράστηκαν οι οικογένειες των ταμπάκηδων ανάμεσα στην Άμφισσα και την Ιτέα έγινε και συμφωνία οι Ιτιώτες να επεξεργάζονται τα μοσχάρια και οι Αμφισσιώτες τα γιδοτόμαρα. Και οι Σεγδιτσιώτες τα «λυκοτόμαρα» 😀\n119: Βάταλε για γέροντας παίζεις στα δάχτυλα τις πηγές του διαδικτύου. Εύγε και ευχαριστούμε για τα βιβλία.\n8 Ιουνίου, 2015 στις 00:18\n119: Διότι κόπηκε στο σκανάρισμα\n8 Ιουνίου, 2015 στις 00:19\n#113: Απάντησαν τα σχόλια 115-116, ευχαριστώ.\nΓερο-Βάταλε, μοι προξενεί κατάπληξιν το γεγονός ότι δεν αντελήφθητε πως ο εκλεκτός συσχολιαστής Ιάκωβος, εις το σχόλιον υπ’ αριθμόν 57 (πεντήκοντα επτά) αναφέρει περί της συζύγου του Μπέικου, περί του Ταρκόφσκι και περί της Φωνής της Μόσχας, παραθέτων μάλιστα και σχετικήν φωτογραφίαν!\nΠώς σεις, ένας τοσούτον ακάματος και προσεκτικός μελετητής των δοκουμέντων, περιεπέσατε εις τοιούτον ολίσθημα;\n8 Ιουνίου, 2015 στις 00:21\nΓια το μέτρημα των ζώων\n[…] Μίαν ἡμέραν, δέν ἠξεύρω πῶς, ἐνῷ ἐμέτρουν καθώς ἐσυνήθιζα τάς αἶγάς μου (ἦσαν ὅλαι πενηνταέξ κατ’ ἐκεῖνον τόν χρόνον· ἄλλοτε ἀνεβοκατέβαινεν ὁ ἀριθμός των μεταξύ ἑξῆντα καί σαρανταπέντε), ἡ Μοσχούλα, ἡ εὐνοουμένη μου κατσίκα, εἶχε μείνει ὀπίσω, καί δέν εὑρέθη εἰς τό μέτρημα. Τάς εὕρισκα ὅλας 55. Ἐάν ἔλειπεν ἄλλη κατσίκα, δέν\nθά παρετήρουν ἀμέσως τήν ταυτότητα, ἀλλά μόνον τήν μονάδα πού ἔλειπεν ἀλλ’ ἡ ἀπουσία τῆς Μοσχούλας ἦτον ἐπαισθητή. Ἐτρόμαξα. Τάχα ὁ ἀετός μοῦ τήν ἐπῆρε;\n8 Ιουνίου, 2015 στις 00:38\nΑγαπητέ κύριε Αλέξιε (σχόλιον 123):\nΑσφαλώς και είδον το σχόλιον του κ. Ιακώβου, αλλά πρόκειται περί νύξεων που (βάζω στοίχημα) ουδείς Ρωμιός αναγνώστης κατάλαβε. Άλλο «φίλη του Ταρκόφσκι» και άλλο… την ξεπαρθένιασε ο Ταρκόφσκι και μέσω αυτής της σχέσεως πήρε την θέση της εκφωνητρίας. Επίσης, άλλο «Εδώ Μόοσχα» και άλλο «η θρυλική εκφωνήτρια του Ραδιοσταθμού της Μόσχας». Το 99,99% των Ρωμιών αναγνωστών του παρόντος ιστολογίου ούτε κάν πήρε χαμπάρι τι ηννόει ο κ. Ιάκωβος.\nΕδώ το ίδιο αυτό 99.99% «τρώει στην μάπα» επί μισό αιώνα τα κηρύγματα των παπάδων του Ραββίνου Χριστού και δεν έχει ακόμη μάθει πως ο Χριστούλης ουδέποτε γέλασε, ουδέποτε γάμησε, ουδέποτε αυνανίστηκε κλπ. Ακόμη και παπάδες, ακόμη και θεολόγοι νομίζουν πως ο Γιαχβέ της Παλαιάς Διαθήκης που έδωκε τας Εντολάς εις τον Μωϋσήν και διέτασσε τους Εβραίους να σφάζουν τους άλλους Λαούς είναι το Πρώτον Πρόσωπον της Αγίας Τριάδος (ο Πατήρ Θεός), ενώ είναι το Δεύτερον (ο Χριστός πρίν ενσαρκωθή). Τί ψάχνετε, κύριε Αλέξιε; Ορθογραφίαν από της μυλωνούς τον κώλον;\n8 Ιουνίου, 2015 στις 00:48\nΌταν κάποιος πει έ! του απαντούμε αίγιες τζαι κουέλλες να γλέπεις τζαι να μένννεν δικές σου, δηλ (σου εύχομαι να προσέχεις ξένα αιγοπρόβατα)\n8 Ιουνίου, 2015 στις 01:04\nΓια την κατσίκα που τρίβεται στη γκλίτσα του τσομπάνη να φάει μπανάρισμα δεν είπαμε σήμερα.\n8 Ιουνίου, 2015 στις 01:26\n8 Ιουνίου, 2015 στις 01:35\n8 Ιουνίου, 2015 στις 01:42\nΜια μελέτη που δίνει και άλλες διαστάσεις, κοινωνιολογικές και άλλες, στην απαγόρευση της βόσκησης των γίδων.\nGoats, Marginality and the ‘Dangerous Other’\nClick to access siddle-15-4.pdf\nΟι απαγορεύσεις και οι περιορισμοί στην βόσκηση των γίδων είναι αρκετά παλιό φαινόμενο, ήδη απ’ τον 14ο αιώνα στη Γαλλία και την κεντρική Ευρώπη, τον 18ο-19ο αιώνα κλπ. Κατά τον συγγραφέα, αυτές οι παλιότερες απαγορεύσεις δεν είχαν ως κίνητρο βέβαια την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά υπήρχαν άλλες επιδιώξεις και συμβολισμοί. Μερικά αποσπάσματα:\nSo in many respects it may be possible to position this animal as one of the clearest symbols of class division in preindustrial rural society. For the authorities and better off peasants the goat became a surrogate for the anarchic intemperance and strangeness of the upland poor, sharing their most dangerous or unpleasant attributes. In fact one might be hard put to distinguish some descriptions of the peasant poor from those of the goats they relied on. Both were renowned for their unpredictability and their deceitful deviousness. Both poor peasants and goats were dangerously numerous and therefore deemed to be sexually profligate and anarchic. At the margins of acceptable society, they were easily assumed to be in league with the devil. The opinion of goats in both popular as well as the official mind became, increasingly, directly related to one’s position in the economic and social hierarchy. Even in the great age of classification in the nineteenth century goats remained difficult to place in emerging lexicons.\nSo the goat has three separate images, the first as a provider of good things to poor people, the second as a ravager of land and crops, the third as a manifestation of unpleasant habits and behaviour both on their own account and as surrogates for those semi-savages who tended them. Out of the derogative aspects of the animal’s place in mediaeval and Renaissance and early modern cosmology and mythology, it is primarily represented to all as the animal closest in nature to the Great Satan. How became easy to ban The bete noire, framed for disapproval by a millennium of developing fear and distaste. Goat bans were, at the same time, a means of controlling the most anarchic elements of the population, a means to ease the path to commercial woollen enterprise and a means of improving timber supplies for the navy. Bans also better preserved the hunting grounds for hawk and hound. In such circumstances the poor man- beast, the Caliban of the periphery, stood no chance.\nIn more recent times the images have begun to shift. Goat numbers have increased around the world by sixty percent and even in high income countries by twenty percent. Not only is the goat now seen as a provider for poor families in Africa but as a producer of specialist dairy products, part of the agro tourist industry in high-income countries. An active International Goat Association, Founded in 1982, promotes scholarship through the Journal Small Ruminant Research. Goat management is also beginning to be regarded as a part of a package of strategies for reducing fire risks in California. Nonetheless, while this repositioning continues, recent calamities suggest that there is still a long way to go if the animal is to shed its deeply embedded images and goat farming is to become a fully integrated part of environmental management systems in all scrublands, and especially those close to areas of settlement\n8 Ιουνίου, 2015 στις 02:19\nΩραίο, αλλά «των γιδών» θα κάνει\n8 Ιουνίου, 2015 στις 02:47\nΚι εγώ «των γιδών» θα έλεγα, αλλά γιατί άραγε; Αν γίδα < αιγίς, τότε «των αιγίδων» πώς δίνει «των γιδών»; Από αναλογία άραγε με άλλα πρώην τριτόκλιτα δισύλλαβα, όπως «των χηνών», Από αναλογία με τα εξαρχής πρωτόκλιτα («των ωρών»); Και για το συνώνυμο τι θα λέγατε; «των κατσικών», «των κατσίκων» (!) ή τίποτε από τα δύο;\n8 Ιουνίου, 2015 στις 03:03\nΗ γίδα δεν είναι από το αιγίς, αιγίς ήταν μόνο η προβιά (η γιδιά που λέει ο Μπέικος). Η γίδα είναι από το αιγίδιον > γίδιον, ως μεγεθυντικό. Αρα είναι γνήσιο πρωτόκλιτο και όχι πρώην τριτόκλιτο, όπως η ακτίνα που κάνει των ακτίνων.\n8 Ιουνίου, 2015 στις 07:29\n@127: Το λύκο … 🙄\n8 Ιουνίου, 2015 στις 08:02\nΟύτε για την γίδα βραστή είπαμε τίποτα και κοντεύει να κρυώσει το πιάτο που σας σέρβιρα χτές [# 67]\n8 Ιουνίου, 2015 στις 08:16\nΟύτε (νομίζω) για το ρήμα κατσικώνομαι δλδ αρπάζω μια θέση και δεν το κουνάω με τίποτε\n8 Ιουνίου, 2015 στις 09:15\nΚι ένα αίνιγμα από τη Λέσβο: Τα πόδια σ’ στα πόδια μου, τα γόνατά σ’ στα γόνατά μ’, τα χέρια μ’ στα βυζά σ᾿.\n8 Ιουνίου, 2015 στις 09:30\nΟ Μεταξάς σε ομιλία του μετά την ψήφιση του νόμου για τα κατσίκια είπε:»Πολύ λυπούμαι και στενοχωρούμαι δια τους βοσκούς».\nΤα κροκοδείλια δάκρυα των κολάρων της εξουσίας.\n8 Ιουνίου, 2015 στις 09:31\n8 Ιουνίου, 2015 στις 09:33\n137 Το άρμεγμα, ε;\n136: Δεν είπαμε για το κατσικώνομαι, που δεν το έχω ξεδιαλύνει αν προέρχεται από την κατσίκα ή απλώς ομοηχεί. Και δεν είπαμε και για την ετυμολογία της λέξης, που θέλει πολλή συζήτηση.\n8 Ιουνίου, 2015 στις 09:38\n#125: Τί ψάχνετε, κύριε Αλέξιε; Ορθογραφίαν από της μυλωνούς τον κώλον;\nΠαραείμαι απαιτητικός, ε; 😀\n#136: Εάν σου έχει τύχει να οδηγείς και να βρεθούν στο δρόμο σου κατσίκια, θα έχεις παρατηρήσει πόσο επίμονα παραμένουν κάποιες φορές στη θέση τους, μες στη μέση του δρόμου. Ακόμα κι αν πλησιάσεις πολύ κοντά και σχεδόν τα ακουμπήσεις με το αυτοκίνητο, δεν εννοούν να το κουνήσουν ρούπι.\n8 Ιουνίου, 2015 στις 09:49\n119 Κυριε Βαταλε, γραψατε:\n» 1) επειδή το λίκνον που έδωκα εις το ΥΓ-3 του σχολίου 114 απαιτεί εγγραφήν με email εις τον ιστότοπον http://bookos-z1.org/, σάς δίδω 4 άλλας διευθύνσεις δια το κατέβασμα του διτόμου έργου του Μπέικου, που λειτουργώσι δωρεάν δι’ όλους.\nΤα λικνα που παραθετετε δυστυχως δεν ανοιγουν –> 502 Bad Gateway.\nΕχετε την καλωσυνη να τα ελεγξετε και να στειλετε ξανα τα σωστα;\n8 Ιουνίου, 2015 στις 09:53\n8 Ιουνίου, 2015 στις 10:00\nκαι μια παραλλαγή του\n8 Ιουνίου, 2015 στις 11:07\nΟύτε για την Αμάλθεια την τροφό του Δία είπαμε, ούτε για τοπωνύμια. Έτσι πρόχειρα θυμάμαι τον κατσικά, προάστειο των Ιωαννίνων.\nΓς ευχαριστώ για τη γίδα την βραστή που σέρβιρες χθες. Είχα ακούσει πολλά εγκώμια γι’ αυτή πολύ πριν τη γευτώ.\n8 Ιουνίου, 2015 στις 11:10\nΤο θέμα του αιγιαλού εξαντλήθηκε σε άλλο άρθρο\n8 Ιουνίου, 2015 στις 11:20\nΚάτι ανάλογο με την εξόντωση των κατσικιών ήταν και η καταστροφή αρχαιότατων αμπελώνων στην Κύπρο επί προεδρίας Βασιλείου. Το αποφάσισε επειδή θα άρεσε στην ΕΕ σαν δείγμα καλής θέλησης έστω και αν τότε μόλις είχαμε υποβάλει την αίτηση ένταξης. Ναι μεν οι αγρότες αποζημιώθηκαν αλλά την αποζημίωση την πήραν μόνο μια φορά ενώ το αμπέλι έδινε τα καλά του κάθε χρόνο. Και μετά έγινε η διάβρωση εδάφους και τρέχα γύρευε.\nΚάτι ανάλογο έγινε στην Σοβιετική Ένωση επί Γκορμπατσώβ. Δημοκρατίες όπως η Γεωργία και η Αρμενία την πλήρωσαν ακριβά τη νύφη.\n8 Ιουνίου, 2015 στις 11:43\nΚαι τα «Διηγήματα της Στάνης» (1898) του Ηπειρώτη Χρήστου Χρηστοβασίλη, εδώ μια προεπισκόπηση. Περιγράφει τις προπροπολεμικές εποχές που μύριζε τραγίλα όλη η ηπειρωτική Ελλάδα.\nΦαντάζεστε οι Νεοζηλανδοί λογοτεχνία που θα έχουν γύρω από το θέμα;\n8 Ιουνίου, 2015 στις 11:44\nσχόλιο του/της oaltracosa\nστο νήμα που παραθέσατε\nΔε βλεπετε τι εγινε με τη βραχονησιδα ;\nΧασαμε τη σημαια μας μας κλεψαν και μια γιδα.\nΗ γιδα αυτη ,το ξερετε, ητανε ελληνιδα !\nΕιχε σταυρο στο μετωπο και τη φωναζαν Ληδα.\nΜοναχη καταβροχθισε η Ληδα τη χλωριδα\nκι αφησε το νησι γυμνο σα να’πεσε ακριδα.\nΩστε αν κανουν εισβολη και αποβιβαστουνε\nοι Τουρκοι να μη βρισκουνε μερος για να κρυφτουνε.\nκαι ο στρατος μας να μπορει να βλεπει τον καθενα\nαφου θα ειναι ευκολη η ληψη του Αντενα.\nΚαι τι θα κανει ο εχθρος ; Θα φυγει απο τη μεση.\nΜπροστα σε τοσες καμερες δε θα μπορει να χεσει. Γι’αυτο οι Τουρκοι εβριζαν τη γιδα μας πουτανα\nαγρια τη βασανισαν να γινει μουσουλμανα.\nΜα δεν αλλαξοπιστησε,δεν πηγε στο Κορανι\nετσι την εκαναν βραστη οι Τουρκοι στο καζανι.\nΑπο καρναβαλικη σατιρα του 1996\n8 Ιουνίου, 2015 στις 11:50\nο Γκιόσος μου έκλαψα διαβάζοντας το\nσ υ γ κ λ ο ν ι σ τ ι κ ό\n8 Ιουνίου, 2015 στις 11:58\n148 τραγίλα/ κατσικίλα.\n8 Ιουνίου, 2015 στις 12:04\n148 Πρέπει να υπάρχει και δωρεάν στην Ανέμη.\n8 Ιουνίου, 2015 στις 12:18\nΠόρτο Κατσίκι στη Λευκάδα (σαν κι αυτό δεν έχει η Ελλάδα) 🙂\n8 Ιουνίου, 2015 στις 12:28\n131. A, με παρέσυρε η καταιγίδα 🙂\n8 Ιουνίου, 2015 στις 12:36\n8 Ιουνίου, 2015 στις 12:58\n136,140γ>>Κατσικώνομαι, συνώνυμα σ εμάς το καζικώνομαι* και παλουκώνομαι.\nΜπορεί ομόηχο αλλά έχω στο νου μου τις οικόσιτες γίδες που σέρναμε με το σκοινί, όταν δεν ήθελαν να προχωρήσουν ,αν τις έπιανε το πείσμα ,συνήθως να χάψουν εκτάκτως κανένα θελκτικό χορτομεζέ ή από άποψη, στύλωναν τα μπροστινά ποδάρια κι έλεγες θα κοπεί το κεφάλι με το λουρί παρά ν΄ ακολουθήσουν. Διαβολεμένα,ωραία ζώα.\n*Καζίκι ή τζένιο το μεταλικό ή ξύλινο παλούκι που τζενώναμε τα ζώα στη χορτονομή.\nΠαροιμίες για το κατσικίσο ινάτι:\n-Πρώτα ψοφά η αίγα κι ύστερα το χούι\n-Η αίγα ξεψυχά μα την ορά απάνω την έχει.\nΣτην Ήπειρο το λένε ψοφά μα το νούρο ψηλά τον έχει, κάπως έτσι.\nκαι μια γενική:\nΈκεια που πατεί η αίγα ,πατεί και το ριφάκι. (Κατά μάνα κατά κόρη)\n152. Σωστά, στην Ανέμη το έχει ολόκληρο.\nΠριν τέσσερα πέντε χρόνια σε νοσοκομειακό δωμάτιο με γιαγιάδες όλες χειρουργημένες στο ισχίο ήταν μία 90 χρόνων από την Πενταγιού (Πενταγιώτισσα). Η γιαγιά δεν πρέπει να είχε φύγει ποτέ από το βουνό, η Άμφισσα της φαινόταν πόλη μεγαλούπολη. Μετά την εγχείρηση για κάμποσες μέρες η μοναδική έννοια της ήταν τα ζώα. Κοίταγε από το παράθυρο που έβρεχε και φώναζε στην κόρη της «τα μανάρια τηράτε που είναι τα μανάρια», όταν νύχτωνε πεταγόταν και «τα μάσανε τα μανάρια;». Μόνη έννοια αυτή και γιατί αφήνουνε και καίει η λάμπα στο διάδρομο όλη νύχτα και σπαταλάνε ρεύμα.\n8 Ιουνίου, 2015 στις 13:04\nΠροβιές γενικά τις λέγαμε. Αιγοπροβιές, αρνοπροβιές και προβίδια αν ήταν από νεαρά ζώα.Τα τομάρια τα έμαθα στην Αθήνα 🙂\n8 Ιουνίου, 2015 στις 13:15\n8 Ιουνίου, 2015 στις 13:22\nΤο «κατσικώνομαι» είναι το αντίστοιχο του «βραχώνω» για τους ροφούς. Ένα κατσίκι κατσικώνεται όταν σκαρφαλώσει κάπου πολύ απότομα και δεν μπορεί να πάει ούτε μπρος, ούτε πίσω, ούτε πάνω, ούτε κάτω. Δηλαδή, μένει ακίνητο.\nΚαι μιας και αναφέρθηκε η Αμάλθεια, να θυμίσουμε και τη Heiðrún, τη μυθική γίδα που βόσκει στην κορυφή της Βαλχάλα, του Νορδικού παραδείσου. Η Heiðrún τρώει από το μαγικό δέντρο Læraðr και ταΐζει τις ψυχές των νεκρών πολεμιστών.\n8 Ιουνίου, 2015 στις 13:30\nΚαι θυμήθηκα και το Ποντικονήσι [δλδ το πίσω του ιερού του]\n8 Ιουνίου, 2015 στις 13:36\nΚαι για το κρι-κρί βρε ΕΦΗ ΕΦΗ;\n8 Ιουνίου, 2015 στις 13:38\n8 Ιουνίου, 2015 στις 14:01\nΚατσικώνομαι, συνώνυμα σ εμάς το καζικώνομαι* και παλουκώνομαι\nΣτα ρωσικά η γίδα είναι καζά (коза) και αυτό μου θύμισε το παραμύθι του Αλεξέι Τολστόι η γκρινιάρα κατσίκα.\nΑν πούμε για παραμύθια με κατσίκες θυμάμαι αυτό με την κατσίκα και τα εφτά κατσικάκια.\nΈνα Κυπριακό παραμύθι με κατσίκα είναι αυτό της Αλεπού και του τσαγκάρη. Ο τσαγκάρης είχε η γίδα του δεμένη με ένα πολύ μακρύ σκοινί και κάθε πρωί την έδενε και την άφηνε να βγει μόνη της έξω να βοσκήσει. Σαν βράδιαζε τραβούσε ο τσαγκάρης το σκοινί κι η κατσίκα επέστρεφε πίσω. Μια μέρα τράβηξε ο τσαγκάρης το σκοινί αλλά η κατσίκα έλειπε κλπ.\n8 Ιουνίου, 2015 στις 14:07\nΜήπως η κατσίκα έχει ετυμολογικά κάποια σχέση με την κατσικορώνα ή την κατσέλλα ή τον κατσινιόρο;\n8 Ιουνίου, 2015 στις 14:10\nή τον κατσόσοιρο;\n8 Ιουνίου, 2015 στις 14:28\nΕιδικός στην ετυμολογία δεν είμαι, αλλά πιστεύω ότι το «κατσικώνομαι» έχει άμεση σχέση με την κατσίκα και έχει να κάνει με την επιμονή αυτού του ζώου να μην μετακινείται εύκολα από τη θέση του, να «τα στυλώνει» όπως λέμε συνήθως σε αντίστοιχη περίπτωση για το γαϊδούρι, μουλάρι κλπ.\nΑυτό που λέει ο Σκύλος στο #160 εγώ το έχω ακούσει να το λένε «στεφανιάζονται τα γίδια» (το είχαμε αναφέρει και σε άλλο νήμα) κι όχι «κατσικώνονται».\n8 Ιουνίου, 2015 στις 15:03\n167 Στις Κυκλάδες το σχετικό το έχω ακούσει «πετζουλιάστηκε» για γίδι ή συνηθέστερα για τουρίστα που σκάλωσε σε πεζούλα/αναβαθμίδα και δεν μπορεί να κατέβει.\n8 Ιουνίου, 2015 στις 15:06\n160-167 Συμφωνώ με τον Αλέξη. Αλλωστε (και πρέπει κι αυτό να τόχουμε ξαναπεί) ο Παπαδιαμάντης λέει «βραχώθηκε η κατσίκα»\n8 Ιουνίου, 2015 στις 15:08\n165-166 Όχι, δεν έχουν ετυμολογική σχέση\n8 Ιουνίου, 2015 στις 15:23\nΠερίεργο πάντως που το ΛΚΝ δεν έχει το κατσικώνομαι και έχει το καζίκι, που εγώ δεν το έχω ξανακούσει.\n8 Ιουνίου, 2015 στις 15:32\n62.Γς.Ναι ναι τα κρι κρι, τ΄αγριόγιδα των Χανίων! Αγριμάκι,συνομωτικά αν είναι τσιγαριαστό 🙂 (‘Εχουν υποστεί επιμειξίες οπότε τρώνε στη ζούλα κανα μπασταρδάκι -πλάκα κάνω). Είχε και στη Μονή απέναντι από την Αίγινα. Και να σκεφτείς ότι στα γυμνασιακά λευκώματα ήμουν «το αγριμόριφο»\n163.Αυτό το κρικρί δεν παίζει γιατί το ανακάλεσαν αφού έπιασαν να έχει το παγωτό κάτι παράνομες ουσίες (αλλεργιογόνες) προ καιρού.\nΑς γίνουμε πάλι παιδιά με τη Λ και το αγαπημένο παραμύθι.Το κάναμε και θεατρικό,αλευρώνοντας το παπούτσι.\n» Έκα τσηκου τσήκα τσίκα »\nΚατζίκα, είναι η πεισματάρα (επίμονη αρνητικά) σε τα μας.Και κατζίκης ο επίμονος σπαζ/χίδης.\n-Κατσικονούρης , «το γάλα», «το μπουφάν της Χάρλεϋ» κ.α. κ.α\nΥ.Γ. Να θυμηθώ Γς,σαν τώρα έγραφα για την κυρία στην Αίγινα πάλαι ποτέ που τη λέγανε Κανέλα ενώ την Κατσίκα της Μάρω κι εσύ που παρακολουθούσες τις εξελίξεις για το μαύρο της ΕΡΤ με μάλωσες. Ρε πως θυμάται η…κατσίκα 🙂 🙂\n8 Ιουνίου, 2015 στις 16:24\nΝα πούμε και τo δέρμα σεβρό (μαλακό λεπτό-κατσικόδερμα,αντίθετα η νάπα,σκληρό από βοοειδή ), και το αιγόκλημα ή αιγιόκλημα (αγιόκλημα το λένε μερικοί). Σέβρ φέγι και οι Γάλλοι.\nΑυτό που γράψατε για το κυνήγι-επικήρυξη της σαύρας μού έφερε στο νου το δέρμα σαύρας (π.χ.τα λουράκια των ρολογιών),από τί σαύρες είν αυτό;\n8 Ιουνίου, 2015 στις 17:34\nμ’ αγιόκλημα και γιασεμιά:\nΕίναι κάτι νύχτες με φεγγάρι\nνύχτες που περνούν\nπου δεν θα ξαναρθούν\nμ’ αγιόκλημα και γιασεμιά\n8 Ιουνίου, 2015 στις 20:32\n171 Το «κατσικώνομαι» μήπως είναι νεότερο;\n8 Ιουνίου, 2015 στις 22:26\n@171: Το κατσικώνομαι προσωπικά το πρωτάκουσα γύρω στο 2004-2005. (Αυτό δε λέει πολλά από μόνο του βέβαια.)\n@166: Αν κατσόσοιρος είναι ο σκαντζόχοιρος, τότε είναι από το «ακανθόχοιρος».\n8 Ιουνίου, 2015 στις 22:27\nΈφη, το βρήκα το παραμύθι. Τελικά λέγεται ο λύκος και τα επτά κατσικάκια και όχι όπως το έγραψα πιο πάνω.\n8 Ιουνίου, 2015 στις 23:16\nΑχ, Λ, τι μου θύμισες! Ήταν το πρώτο βιβλίο που μου χάρισαν, μόλις είχα μάθει να διαβάζω, Χριστούγεννα του 1957!\n9 Ιουνίου, 2015 στις 20:22\nΜόλις τώρα έμαθα από ένα ντοκιμαντέρ στη νεριτ ότι οι Σκύθες πριν δυόμισι χιλιάδες χρόνια χρησιμοποιούσαν το γιδίσιο δέρμα για σκέβος μαγειρέματος. Μαγείρευαν με καυτές πέτρες.\nΓιώργος Γ. said\n10 Ιουνίου, 2015 στις 00:00\nΘα προτιμούσα ίσως να θυμηθούμε τον Γιωργούλα και τη Μαρία Μπέικου με μιαν άλλη αφορμή, αλλά αφού πλέον τόσα έχουν γραφεί, ας μου επιτραπεί και εμένα -έστω και τόσο αργά από το ξεκίνημα της κουβέντας- να προτείνω να ακούσετε την Μ.Μπέικου να διαβάζει από το ραδιοφωνικό σταθμό της Μόσχας το διήγημα «Το κελάηδημα της τσίχλας» του Κώστα Βάρναλη.\nΗ ανάρτηση πρωτοέγινε στην ιστοσελίδα του χωριού Δρακότρυπα Καρδίτσας με τον τίτλο «Εδώ Μόσχα» http://drakotrypa.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=898:2011-12-23-20-47-47&catid=918:2009-03-18-00-55-03&Itemid=214 και πρόσφατα αναμεταδόθηκε από τον ρ/σ «Στο Κόκκινο» με ένα πλήθος άλλων ηχητικών ντοκουμέντων ξένων ραδιοφωνικών σταθμών, από τις εκπομπές «Εδώδιμα και αποικιακά» του Αλέξη Βάκη http://www.stokokkino.gr/article/1000000000007204/Edodima-kai-Apoikiaka και εδώ http://www.stokokkino.gr/article/1000000000006531/Edodima-kai-apoikiaka\n10 Ιουνίου, 2015 στις 01:07\n10 Ιουνίου, 2015 στις 11:14\nΑγαπητοί συνιστολόγοι, Γς που πρωτοείδα από σένα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη περιοχών εδώ,έκληση για τεχνική βοήθεια:\nΣε λίγο λήγει η προθεσμία διαβούλευσης επί του νομοσχεδίου για τη βόσκηση. Μας χρειάζεται, για να το υποβάλλουμε, να προσδιορίσουμε γεωγραφικά-μέσω google,την περιοχή που θέλουμε να επικεντρώσουμε το σχόλιό μας επειδή έχει διπλοκαεί και δεν μπορεί για τέτοιες περιπτώσεις να μένει ανεξέλεγκτη η βόσκηση μέχρι το 2018 που προβλέπεται να ολοκληρωθεί το διαχειριστικό σχέδιο βόσκησης ανά περιοχή.Και τα ζώα υποφέρουν ,τ΄αφήνουν να πεινούν και να διψούν στα γκράγκρανα-αυτόπτες μάρτυρες βρεθήκαμε- και η περιοχή απερημώνεται.H περιοχή είναι από το παραλιακό χωριό Μύρτος δυτικά της Ιεράπετρας(κατα μήκος του ποταμού του) και δυτικότερα,πάντα παραλιακά, μέχρι και το παραλιακό χωριουδάκι Ψαρρή Φοράδα ,ακολουθώντας τη ρεματιά της προς τα ορεινά. Σύνορο προς το βορά, όλης αυτής της έκτασης ο οδικός άξονα Βιάννος- Ιεράπετρα και νότια, η θάλασσα.\nΚαλημέρα κι ευχαριστώ\n10 Ιουνίου, 2015 στις 11:57\nΑπο τους χάρτες της Γκουγκλ. Κάνε κλικ στο σημείο που θέλεις και μετά πήγαινε στη μεγαλύτερη μεγέθυνση.\nΘα στο δείξει επάνω αριστερά.\n10 Ιουνίου, 2015 στις 12:01\nΓεωγραφικό πλάτος και μήκος\n10 Ιουνίου, 2015 στις 12:14\nΕντρύφησα, μικρές ώρες, στα λίκνα σου.\nΑναμνήσεις. Ντόιτσε Βέλλε και τέτοια.\nΚι εκείνη η «Φωνή της Αλήθειας» με τον Αετό, που μας εμψύχωνε. Τον έναν Αετό, που καθότανε και λαζιοτανε του Παπασιδέρη. [Κατά το «Ένας Πακιστανός καθότανε στον ήλιο και λιαζότανε» της Τασίας].\nΚι επειδή μιλούσαμε χτες προχτές για τους αετούς ας το ακούσουμε:\n10 Ιουνίου, 2015 στις 14:01\n183,184 Γς Θερμά ευχαριστώ!\nΗ πατρίς ευγνωμονούσα. 🙂\nΕίπαμε στου Σαραντάκου τα βρίσκουν,τα λύνουν όλα 🙂\n12 Ιουνίου, 2015 στις 23:59\n176β. Πέπε έχετε απόλυτο δίκαιο. Περί του ακανθόχοιρου πρόκειται.\nΓια την κατσικορώνα βρήκα και την ονομασία κατσικουτάλα. Στη Τουρκοκυπριακή διάλεκτο δανείστηκαν την ΕΚ καρακάξα και έγινε της Καλλίπολης / Γαλλίπολης.\nΠάντως περιμένω υπομονετικά πότε θα δεήσει ο Νικοκύρης να μας πει για την ετυμολογία της κατσίκας


Νέα… ΠΑΟΚ Μέρα ξεκινά - PAOKDAY.gr\nΝέα… ΠΑΟΚ Μέρα ξεκινά\nΟ Veriotis κάνει το ντεμπούτο του στο PAOKDAY και σας συστήνεται…\nΓενικά πολλά είναι αυτά τα οποία ούτε κατά διάνοια δεν φαντάστηκα πως θα συμβούν όταν ξεκίνησε όλο αυτό το σκηνικό με το PAOK Veriotis.\nOk, μπορεί ο Veriotis να έχει προσφέρει διάφορα καλά και ο κόσμος να τον γούσταρε και να τον συμπάθησε για αυτά αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός πως όλα αυτά συνέβησαν επειδή υπάρχει ο ΠΑΟΚ.\nΠολλές γνωριμίες έγιναν, πολλές φιλίες ξεκίνησαν, όπως άλλωστε έκαναν την εμφάνιση τους και εχθροί και νέες επιλογές έκαναν την εμφάνιση τους.\nΚαι φτάσαμε λοιπόν ως εδώ που είμαστε σήμερα και να γράφω για το PAOKDAY. Επειδή οι μέρες μας οφείλουν να είναι γεμάτες ΠΑΟΚ. Και πάντα με γνώμονα να εκφραζόμαστε έχοντας ως επικεφαλίδα τα 4 γράμματα.\nΠάντα να γράφουμε, να εξιστορούμε, να διηγούμαστε, να αρθρογραφούμε, να τα λέμε, να κάνουμε μουχαμπέτι, να προβληματιζόμαστε, να παιδεύουμε τα πληκτρολόγια με αποχρώσεις πάντα ασπρόμαυρες και ΠΑΟΚτσήδικες.\nΑν μη τι άλλο, είναι πολύ ευχάριστο το γεγονός να ανοίγει μπροστά σου άλλη μία πόρτα και να σου δίνει ένα site την ευκαιρία να γράψεις για αυτά που νιώθεις και αγαπάς, για αυτά που γουστάρεις και σε εκφράζουν.\nΕίναι μία αναγνώριση από όπου κι αν το πιάσεις!\nΠροσωπικά, επιθυμώ να είναι και μια win-win κατάσταση από την οποία όλοι θα βγουν ευχαριστημένοι.\nΈνα Ευχαριστώ λοιπόν εκ μέρους μου στο PAOKDAY.\nΚαλό μήνα δεν είπαμε… Καλό Μήνα λοιπόν και Καλή Αρχή!\nΘα τα λέμε κι από δω. Ήδη ξεκινήσαμε!\nΚαι με το δύο στα δύο σήμερα στο πρωτάθλημα! Να πηγαίνει ο ΠΑΟΚ καλά για να είμαστε κι εμείς καλύτερα.\nΔεν με νοιάζει ποιος θα έρθει , ποιος θα φύγει δεν με νοιάζει καν ούτε πως τους λένε\nΟ Veriotis γράφει στο PAOKDAY για τον ΠΑΟΚ που θέλει να βλέπει\nTo γκολ στο 94′ δεν διορθώνει την προβληματική εικόνα της ομάδας\nO Veriotis σχολιάζει τον πρώτο ημιτελικό ανάμεσα στην ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ στο PAOKDAY\nΠεθαίνουμε και αρρωσταίνουμε για τον ΠΑΟΚ που…..\nO Veriotis γράφει στο PAOKDAY\nΗ ομάδα θέλει χρόνο….\nΟ Veriotis γράφει για την κατάσταση της ομάδας και το κλίμα που υπάρχει μετά...\nΗ ομάδα ακόμα ψάχνεται…\nΤο σχόλιο του Verioti στο PAOKDAY μετά τον εκτός έδρας αγώνα με την Λάρισα\nH αντίδραση του Γκαρσία στις δηλώσεις του τα λέει ολα\nΤο σύντομο σχόλιο του Verioti μετά το τέλος του αγώνα με τον Παναθηναϊκό και...\nΣε πολεμούν με κάθε δυνατό τρόπο\nΔημιουργούν εντυπώσεις για παν ενδεχόμενο….\nΟ Veriotis σχολιάζει στο PAOKDAY την δημιουργία εντυπώσεων από μια συγκεκριμένη ομάδα για την...\nΑυτό θα κρίνει τον Πέλκα….\nΈφτα μεταγραφές σε έξι μέρες και ο νέος ΠΑΟΚ είναι (σχεδόν) έτοιμος!


ΕΣΥΝ Κέρκυρας: Μέτρα στήριξης της πρόληψης των εξαρτήσεων και της θεραπείας τους — Start Media Corfu TV | Ράδιο Κέρκυρα 100.1\nΣυνεδρίασε διαδικτυακά παρουσία του Κ.Σκανδαλίδη και του Δ.Μπιάγκη η Νομαρχιακή Κέρκυρας του ΚΙΝΑΛ\nΣύλλογος Τεμπλονίου: Eκφράzουμε για άλλη μια φορά τους φόβους και τις ανησυχίες για τι άραγε να μας επιφυλάσσει το μέλλον….\nΜητροπολίτης Νεκτάριος: Η πνευματική ζωή μας γλιτώνει από τα δεινά και μας δίνει αληθινή ελπίδα!\nΛΑΣΥ Ι.Ν.: Η Ιθάκη παραμένει κομμένη στα δυο μετά την κατάρρευση τμήματος του οδικού δικτύου στον Μπρος Αετό\nΣυνεδρίασε διαδικτυακά παρουσία του Κ.Σκανδαλίδη και του Δ.Μπιάγκη η Νομαρχιακή Κέρκυρας…\nΣύλλογος Τεμπλονίου: Eκφράzουμε για άλλη μια φορά τους φόβους και τις…\nΜητροπολίτης Νεκτάριος: Η πνευματική ζωή μας γλιτώνει από τα δεινά και…\nΛΑΣΥ Ι.Ν.: Η Ιθάκη παραμένει κομμένη στα δυο μετά την κατάρρευση…\nΑρχική Ειδήσεις / Νέα από Κέρκυρα ΕΣΥΝ Κέρκυρας: Μέτρα στήριξης της πρόληψης των εξαρτήσεων και της θεραπείας τους\nΕΣΥΝ Κέρκυρας: Μέτρα στήριξης της πρόληψης των εξαρτήσεων και της θεραπείας τους\nΟι συνθήκες που δημιουργεί η πανδημία, ιδιαίτερα κατά τις περιόδους της καραντίνας, επιδεινώνει τις αιτίες που οδηγούν στη χρήση και στην εξάρτηση από ναρκωτικές ουσίες. Συνθήκες όπως η ανεργία, η οικονομική αβεβαιότητα, η κοινωνική απομόνωση, η μοναξιά, διευκολύνουν τη στροφή προς τις ουσίες με σκοπό τη φυγή από τις συνέπειες που δημιουργούν. Το γεγονός αυτό αποδεικνύεται και από τα στατιστικά στοιχεία που περισυλλέχτηκαν στις περιόδους της καραντίνας. Εάν η λήψη μέτρων στήριξης της πρόληψης και της θεραπείας από τις εξαρτήσεις ήταν πάντοτε αναγκαία, σήμερα είναι εκ των ων ουκ άνευ. Ωστόσο, οι κυβερνήσεις της Ε.Ε., συμπεριλαμβανομένης και της ελληνικής, δεν πήραν κανένα μέτρο για να ενισχύσουν την πρόληψη και τη θεραπεία όλους τους τελευταίους μήνες. Αντίθετα υπήρξαν κυβερνήσεις χωρών, όπως αυτές του Καναδά και κάποιων πολιτειών των ΗΠΑ που αξιοποίησαν την πολιτική της ελεύθερης πώλησης κάνναβης για να καταστείλουν αντιδράσεις που προκαλούν αυτές οι συνθήκες.\nΑΥΞΗΜΕΝΗ Η ΖΗΤΗΣΗ ΚΑΝΝΑΒΗΣ ΚΑΙ Η ΧΡΗΣΗ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ\nΣτην Ολλανδία σχηματιστήκαν οι μεγαλύτερες ουρές που έχουν γίνει πότε έξω από καταστήματα πώλησης κάνναβης με σκοπό την εξασφάλιση ποσοτήτων για όλη τη διάρκεια της καραντίνας\nΣτον Καναδά οι επιχειρήσεις λιανικής πώλησης ναρκωτικών παρουσίασαν θεαματική αύξηση των κερδών τους και η χρήση κάνναβης σχεδόν τριπλασιάστηκε μέσα σε ένα μήνα. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 6,5% των Καναδών παραδέχτηκε ότι αύξησε την εβδομαδιαία χρήση κάνναβης ως απάντηση στο άγχος που δημιούργησαν οι συνθήκες της πανδημίας.\nΣτις ΗΠΑ η κάνναβη κατέγραψε ρεκόρ διάθεσης.\nΣτις χώρες της Ε.Ε. πολλοί νέοι, εξαιτίας δυσκολιών πρόσβασης στις ναρκωτικές ουσίες, αντικατέστησαν τις κλασσικές ουσίες με νέα συνθετικά ναρκωτικά. Επιπλέον εξαιτίας των αυστηρότερων συνοριακών ελέγχων με αφορμή την πανδημία υπάρχει αύξηση της πώλησης μέσω διαδικτύου.\nΣτην Ελλάδα οι συνθήκες που επιβλήθηκαν μετά το ξέσπασμα της πανδημίας αύξησαν τη χρήση ναρκωτικών ουσιών. Σύμφωνα με έρευνα, παρουσιάστηκε μεγάλη αύξηση χρήσης κοκαΐνης κατά τη διάρκεια της καραντίνας με την κατανάλωση ανά εβδομάδα να φτάνει τα 800 γραμμάρια την ημέρα, ενώ η χρήση αμφεταμίνης αυξήθηκε κατά 650%. Επιπλέον, έρευνα του ΚΕΘΕΑ ανέδειξε ότι καθ’ όλη τη διάρκεια της πανδημίας στην Ελλάδα, και ιδιαίτερα στην καραντίνα του Μαρτίου, οι χρήστες τοποθέτησαν ως πρωταρχική τους ανάγκη την εξεύρεση ουσιών με ποσοστό 27% με την ανησυχία για πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας να είναι τελευταία (σε συνθήκες πανδημίας!) με ποσοστό 8%. Αποδεικνύεται, λοιπόν, πόσο «χρήσιμα» εργαλεία αποπροσανατολισμού από τις πραγματικές ανάγκες μπορούν να είναι τα ναρκωτικά για κυβερνήσεις που στερούν την καθολική πρόσβαση σε βασικές ανάγκες όπως η υγεία.\nΗ ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΤΩΝ ΠΡΟΘΕΣΕΩΝ ΤΟΥΣ\nΕίναι χαρακτηριστικό ότι οι χώρες που έχουν νομιμοποιήσει την ψυχαγωγική χρήση της κάνναβης, την αξιοποίησαν για αύξηση των κερδών της βιομηχανίας παραγωγής και εμπορίου της ουσίας. Οι κυβερνήσεις σε Καναδά και ΗΠΑ κράτησαν ανοιχτές τις επιχειρήσεις λιανικής πώλησης κάνναβης με αποτέλεσμα οι πωλήσεις να τριπλασιαστούν και να διπλασιαστούν αντίστοιχα σε αυτές τις χώρες. Μάλιστα κάποιες πολιτείες των ΗΠΑ κατέταξαν την κάνναβη στην κατηγορία των απαραίτητων αγαθών. Έτσι η ιδεολογική καταστολή των νέων σε περιόδους όξυνσης των προβλημάτων συνοδεύτηκε από αυξημένη κερδοφορία!\nΣτις χώρες της Ε.Ε., σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο για τα Ναρκωτικά, καμία χώρα δεν πήρε μέτρα για αύξηση της πρόληψης και θεραπείας, παρά τις έρευνες που απέδειξαν ότι οι χρήστες ναρκωτικών αποδεικνύονται ευάλωτοι και με μεγάλη θνησιμότητα απέναντι στις συνέπειες του Covid-19. Επιπλέον, στη Γαλλία, βουλευτές από όλα τα κόμματα παρουσίασαν στη Βουλή τη νομιμοποίηση της ψυχαγωγικής κάνναβης ως απάντηση στην οικονομική κρίση που επιταχύνθηκε λόγω της πανδημίας.\nΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ\nΗ κυβέρνηση της ΝΔ στην Ελλάδα έπραξε όπως και οι προκάτοχοι της, στον τομέα της πρόληψης και της θεραπείας. Διατήρησε την υποστελέχωση των Κέντρων Πρόληψης καθιστώντας ακόμα πιο δύσκολο το έργο τους ιδιαίτερα στις νέες συνθήκες που έχει επιβάλλει η καραντίνα. Επίσης δεν πήρε κανένα μέτρο προετοιμασίας και ενίσχυσης των αντανακλαστικών των νέων απέναντι στα ναρκωτικά, εν όψει του δεύτερου κύματος της πανδημίας. Επιπλέον, δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για την προστασία των ίδιων των χρηστών αν και όλες οι έρευνες συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι οι χρήστες ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες. Σύμφωνα με το ΚΕΘΕΑ, μόλις το 54% των χρηστών έχει υποβληθεί σε τέστ ανίχνευσης κορονοϊού έστω και μια φορά, με το μεγαλύτερο μέρος να προέρχεται κυρίως από δομές και ξενώνες. Αυτό αποδεικνύει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των άστεγων χρηστών, που είναι και περισσότερο έκθετοι στον ιό, δεν έχει υποβληθεί σε τεστ. Αντιθέτως, το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των φιλοξενούμενων σε δομές έχει υποβληθεί σε τεστ αποδεικνύει πιο επιτακτικά την ανάγκη πολλαπλασιασμού τους.\nΤΟ ΕΣΥΝ ΑΝΤΙΠΑΛΕΥΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ ΜΕΤΡΑ\nΤο Εθνικό Συμβούλιο κατά των Ναρκωτικών καλεί το λαό και τη νεολαία να παλέψουν για:\nΠλήρη στελέχωση με όλο το απαραίτητο μόνιμο προσωπικό του Κέντρου Πρόληψης «ΔΗΜΟΠ ΝΙΚΟΣ ΜΩΡΟΣ» και ανάπτυξή του στη Βόρεια και Νότια Κέρκυρα.\nΟικονομική ενίσχυση των προγραμμάτων απεξάρτησης και του «ΔΙΑΠΛΟΥΣ» στην Κέρκυρα.\nΕφαρμογή εξειδικευμένων επιστημονικών προγραμμάτων πρόληψης προσαρμοσμένης στις συνθήκες της καραντίνας.\nΑξιοποίηση όλων των διαθέσιμων υποδομών και εύρεση νέων χώρων, όπου απαιτείται, για την κάλυψη των αναγκών αποσυγχρωτισμού.\nΣτήριξη των ανθρώπων που βρίσκονται σε ανοιχτά προγράμματα στεγνής θεραπείας και απεξάρτησης που έχουν διακοπεί προσωρινά λόγω του κορονοϊού.\nΠροσλήψεις σε όλα τα θεραπευτικά προγράμματα και δημιουργία μονάδων επίσκεψης στο σπίτι με όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας.\nΣτελέχωση του τηλεφωνικού κέντρου των θεραπευτικών προγραμμάτων με σκοπό τον τακτικό έλεγχο της πορείας των θεραπευόμενων κατά τη διάρκεια των μέτρων απαγόρευσης και τη συχνή επικοινωνία με αυτούς και τις οικογένειές τους.\nΔωρεάν παροχή όλου του απαραίτητου ηλεκτρονικού εξοπλισμού όπου υπάρχει ανάγκη, για να επιτυγχάνεται η όσο το δυνατόν πιο ζωντανή επικοινωνία μεταξύ των θεραπευόμενων, των οικογενειών και των θεραπευτών με στόχο τη διαχείριση έκτακτων αναγκών.\nΝα ανοίξουν πάλι τα κέντρα διανυκτέρευσης, να διευρυνθούν, να αναβαθμιστούν και να στελεχωθούν με το απαραίτητο μόνιμο προσωπικό καθώς και με ιατρικό, φαρμακευτικό, τεχνικό εξοπλισμό για την προστασία του προσωπικού και των εξαρτημένων.\nΠλήρης και υποχρεωτική πρόσβαση των εξαρτημένων στις μονάδες υγείας.\nΔημιουργία κινητών μονάδων υγείας με εξειδικευμένο προσωπικό και προστασία του από τον ιό με όλα τα απαραίτητα μέσα.\nΔημιουργία κινητών μονάδων παράδοσης, ελέγχου κι επίβλεψης της λήψης των υποκαταστάτων από τους εξαρτημένους που βρίσκονται σε προγράμματα υποκατάστασης και στελέχωσή τους με το απαραίτητο προσωπικό κι εξοπλισμό.\nΆμεση κάλυψη από το κράτος των οικονομικών υποχρεώσεων των θεραπευόμενων (ενοίκια, λογαριασμοί κ.α. ) για όλη τη διάρκεια της καραντίνας και για 4 μήνες επιπλέον.\nΠροηγούμενο άρθροΟ πλανήτης προετοιμάζεται για το εμβόλιο κατά του κορωνοϊού -Επιταχύνονται οι διαδικασίες παγκοσμίως\nΕπόμενο άρθροΠοιο sms θα στέλνουμε στο 13033 για μετάβαση στα καταστήματα με χριστουγεννιάτικα


Μουσείο Maison de Pays, Charavines: Ενοικιαζόμενα για διακοπές | HomeAway\nΜουσείο Maison de Pays: Βρείτε τις καλύτερες επιλογές τουριστική κατοικίας για τις διακοπές σας.\nΜουσείο Maison de Pays, Charavines: Πού να μείνετε;\nΜουσείο Maison de Pays: Στις καταχωρίσεις των καταλυμάτων μας για το 2020, θα βρείτε 182 διαφορετικά εξοχικά σπίτια. Από 73 Οικίες έως 40 Διαμερίσματα, επιλέξτε το ιδανικό κατάλυμα για τις διακοπές σας ή για ένα σαββατοκύριακο. Με τη HomeAway θα νιώθετε όπως στο σπίτι σας.\nΠοια είναι η καλύτερη περιοχή για να μείνετε σε Μουσείο Maison de Pays;\nΕίτε ταξιδεύετε μόνοι σας είτε με την οικογένεια ή τους φίλους σας, ορίστε οι περιοχές με τη μεγαλύτερη επιλογή κατοικιών για πολυήμερες διακοπές ή απλώς για μια απόδραση το σαββατοκύριακο σε: Μουσείο Maison de Pays:\nΣεκτέρ 4: 43 τουριστικά καταλύματα\nΚαρτιέ Ιπέρ-Σαντρ: 60 τουριστικά καταλύματα\nΜπορώ να νοικιάσω Οικίες σε Μουσείο Maison de Pays;\nΝαι, φυσικά. Η HomeAway προσφέρει 73 Οικίες σε Μουσείο Maison de Pays. Άλλοι δημοφιλείς τύποι ενοικιαζόμενων καταλυμάτων σε Μουσείο Maison de Pays περιλαμβάνουν:\nΜπορώ να βρω κατάλυμα διακοπών σε αυτόν τον προορισμό (Μουσείο Maison de Pays) με την επιλογή: πισίνα;\nΝαι, μπορείτε να διαλέξετε το κατάλυμα διακοπών που προτιμάτε με αυτήν την επιλογή (πισίνα) ανάμεσα στα 46 τουριστικά καταλύματά μας σε Μουσείο Maison de Pays. Χρησιμοποιήστε τη μπάρα αναζήτησής μας για να αποκτήσετε πρόσβαση στα διαθέσιμα self catering καταλύματα.\nΜπορώ να κλείσω ένα κατάλυμα για διακοπές απευθείας online ή αμέσως κοντά σε Μουσείο Maison de Pays;\nΝαι, η HomeAway προσφέρει μια επιλογή 182 διαθέσιμων τουριστικών καταλυμάτων για απευθείας κράτηση online και 57 για άμεση κράτηση κοντά σε Μουσείο Maison de Pays. Μην περιμένετε, ρίξτε μια ματιά στα self-catering καταλύματά μας μέσω της μπάρας αναζήτησής μας και ετοιμαστείτε για το επόμενό σας ταξίδι σε Μουσείο Maison de Pays!\nΜουσείο Maison de Pays - Εξερευνήστε προορισμούς στη γύρω περιοχή


Αντιμέτωπος με εξέγερση Ιταλών δημάρχων ο Σαλβίνι – Αρνούνται να υπακούσουν στις εντολές του - Newsbomb - Ειδησεις - News\nΚΟΣΜΟΣ 07/01/2019 08:58\nΥπό τη συμβολική σημαία του Παλέρμο, το σκάφος της οργάνωσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων Mediterranea, προμηθεύει δυο πλοία των ΜΚΟ με τους 49 πρόσφυγες με νερό, τρόφιμα και φάρμακα. «Αλλά οι δήμαρχοι δεν έχουν τη δύναμη να ανοίξουν τα λιμάνια», δήλωσε ο Ορλάντο στη γερμανική εφημερίδα Die Welt, σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ.\nΟ Ορλάντο είχε ξεκινήσει την εξέγερση των δημάρχων εναντίον του Σαλβίνι λίγο μετά το νέο έτος. Ο Ορλάντο διέταξε τους υπαλλήλους του να παρακούσουν τους νέους κανόνες της μεταναστευτικής πολιτικής και να συνεχίσουν σύμφωνα με τον προηγούμενο νόμο, προχωρώντας σε μια πράξη πολιτική ανυπακοή. Ο νόμος Σαλβίνι παραβιάζει «το ιταλικό σύνταγμα και τα ανθρώπινα δικαιώματα», λέει. Δεκάδες δήμαρχοι σε όλη την Ιταλία έχουν συνταχθεί με τον συνάδελφό τους Ορλάντο, μεταξύ των οποίων οι δήμαρχοι μεγάλων πόλεων όπως η Νάπολη, το Μιλάνο και η Φλωρεντία.