Αγγελική Λάμπρη: Η Αγγέλα του Παρα 5, ο ρόλος στις Άγριες Μέλισσες και η αμοιβή στο Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι\nby Δημήτρης Μπιτολάς 11/03/2020 16:20 1805\nΑγγελική Λάμπρη: Η γνωστή Ελληνίδα ηθοποιός φιλοξενήθηκε στην τηλεόραση του «ΑΝΤ1» και την εκπομπή «Το πρωινό». Η ίδια ήταν ιδιαίτερα αποκαλυπτική. Μάλιστα, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στις σειρές «Άγριες Μέλισσες» και Παρά πέντε», καθώς και στην ταινία «Το μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι». Αναλυτικότερα:\nΑγγελική Λάμπρη: Όσα ανέφερε, η γνωστή ηθοποιός, για τις «Άγριες Μέλισσες»\n«Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη που συμμετέχω σε αυτή τη σειρά, θεωρώ ότι είναι κάτι πολύ όμορφο όλο αυτό. Αυτή η δουλειά είναι εξαιρετική και είναι πολύ σημαντικό που υπάρχει φέτος στην ελληνική τηλεόραση. Είχα περάσει από ένα κάστινγκ τον Απρίλη όταν έψαχναν για ηθοποιούς και με φώναξαν για αυτό το ρόλο. Αυτό που μου λένε είναι ότι δεν με γνώρισαν στις Άγριες Μέλισσες και ότι είμαι τελείως διαφορετική»\nΑγγελική Λάμπρη: Όσα δήλωσε, η Ελληνίδα ηθοποιός, για τη συμμετοχή της «Παρά Πέντε»\n«Θα είμαι γιαγιά και θα με ακολουθεί πάντα ο ρόλος της Αγγέλας από το «Παρά Πέντε». Δεν με ενοχλεί καθόλου. Ο Γιώργος Καπουτζίδης είναι οικογένεια. Είναι ο νονός της μικρής μου μαζί με τον Μιχάλη»\nΑγγελική Λάμπρη: Όσα είπε η διάσημη ηθοποιός, για την ταινία «Το μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι»\n«Ήταν πολύ ωραία εμπειρία. Θυμάμαι ότι τα χρήματα που πήρα τότε, που έκανα μια Ιταλίδα πόρνη εποχής -έχω κάτι φωτογραφίες εκπληκτικές από εκείνη τη δουλειά-, τα έπαιρνε κάποιος εδώ για ταινία ως πρωταγωνιστής. Εγώ ήμουν άγνωστη. Πολλά χρήματα θυμάμαι. Ήταν σε δραχμές πάνω από 1 εκατομμύριο, 1,3 κάτι τέτοιο. Στα γυρίσματα ο Nicolas Cage και η Penelope Cruz ήταν μαζί, ήμασταν όλοι μαζί μας, κάναμε παρέα, τρώγαμε όλοι μαζί. Είχα το δικό μου τροχόσπιτο με το όνομά μου απέξω. Είχα το ψυγείο μου με τις λεμονάδες μου, τις πορτοκαλάδες μου. Νομίζω ότι αυτά εδώ δεν θα τα ζήσουμε ποτέ».\n18/01/2022 16:03 175\n13/01/2022 21:00 269\n11/01/2022 13:31 260\n08/01/2022 23:05 378\nΑΓΓΕΛΙΚΗ ΛΑΜΠΡΗΑΓΡΙΕΣ ΜΕΛΙΣΣΕΣΗΘΟΠΟΙΟΣΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕΤΟ ΜΑΝΤΟΛΙΝΟ ΤΟΥ ΛΟΧΑΓΟΥ ΚΟΡΕΛΙ


Λιτές... διαδηλώσεις απέναντι στη λιτότητα - Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online\nη ΣΟΒΟΥΣΑ ΚΡΙΣΗ\nΛιτές… διαδηλώσεις απέναντι στη λιτότητα\nΠερίσσεψαν κατά τους καλοκαιρινούς μήνες οι εκτιμήσεις των ειδικών για ένα θερμό φθινόπωρο στην Ευρώπη. Βασιζόμενοι στη λογική υπόθεση ότι η δράση φέρνει αντίδραση, οι αναλυτές θεώρησαν ότι οι τεκτονικές αλλαγές που επέφερε η σοβούσα κρίση (περισσότερο ως πρόφαση και αφορμή παρά ως συνέπειά της) στις εργασιακές σχέσεις, στις συντάξεις, στο κράτος πρόνοιας, θα ξεσήκωναν ένα τσουνάμι αντιδράσεων των Ευρωπαίων που βλέπουν να καταργούνται μέσα σε λίγους μήνες όλα όσα κατέκτησε με διεκδικήσεις και αγώνες το εργατικό κίνημα τον 20ό αιώνα. Το φθινόπωρο έφθασε και προσώρας μπαρούτι δεν μύρισε στις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Ακόμη και η επί τόσους μήνες σχεδιαζόμενη πανευρωπαϊκή απεργία της 29ης Φεβρουαρίου μοιάζει να οδεύει προς αποτυχία. Δυόμισι εκατομμύρια διαδηλωτές στη γενική απεργία της 7ης Σεπτεμβρίου στη Γαλλία (2,7 εκατομμύρια κατά τους διοργανωτές, 1,12 εκατομμύριοκατά την αστυνομία) δεν είναι λίγοι αν συγκριθούν με ανάλογες κινητοποιήσεις των τελευταίων δεκαετιών. Είναι όμως ελάχιστοι αν συγκριθούν με τον αριθμό των εργαζομένων και των συνταξιούχων που πλήττονται από την «α λα Σαρκοζί» λιτότητα. Και ένα παπούτσι εκσφενδονισμένο κατά του έλληνα πρωθυπουργού («δεν ήταν εκεί, χτύπαε τον αέρα…») από γραφικό θεράποντα της τέχνης του Ιπποκράτη ως κορυφαίο επικοινωνιακό γεγονός των διαμαρτυριών των Ελλήνων για τη θυσία τουλάχιστον μιας γενιάς στον βωμό ενός απολύτως χρεοκοπημένου χρηματοοικονομικού ιδεολογήματοςδεν συνιστά λόγο ανησυχίας (για το προαναφερθέν ιδεολόγημα).\nΕίναι φανερό ότι οι Ευρωπαίοι αντιδρούν ενοχικά στην ανατροπή του οικονομικού και κοινωνικού τους status. Σαν να αισθάνονται ότι οι ίδιοι με τις υπερβολές τους συνέβαλαν στο δημοσιονομικό και εν τέλει οικονομικό εκτροχιασμό των κυβερνήσεων και των χωρών τους. Σαν να αισθάνονται ότι εκείνοι ευθύνονται για την καταστροφή της μεσαίας, αστικής τάξης. Για την αυτοκαταστροφή τους δηλαδή. Ισως να έχουν δίκιο. Ισως οι ενοχές των κυβερνωμένων να είναι δικαιολογημένες. Το ερώτημα όμως που ανακύπτει για τους κυβερνώντες είναι αν η αγοραστική αποδυνάμωση του «μεσαίου χώρου» συνιστά ή όχι απειλή για την άρχουσα τάξη, πολιτική και οικονομική.\nΤην προπερασμένη εβδομάδα ήταν οι Γάλλοι που βγήκαν στους δρόμους. Την περασμένη ήρθε η σειρά των βρετανικών συνδικάτων να προαναγγείλουν δυναμικές κινητοποιήσεις στα μέτρα «περιορισμού του κράτους» (μπορεί να φθάσουν ως και την απόλυση δημοσίων υπαλλήλων) που εξήγγειλε η κυβέρνηση Κάμερον στη Βρετανία. Είχαν προηγηθεί οι Ισπανοί και οι Γερμανοί, οι οποίοι, αν και οι πλέον λιτοδίαιτοι συγκριτικά με τους άλλους Ευρω- παίους, πληρώνουν και αυτοί το τίμημα της «νέας δημοσιονομικής ορθοδοξίας», της νέας τάσης δηλαδή που υπαγορεύει στις κυβερνήσεις να διορθώσουν τις δημοσιονομικές παρεκβάσεις που προκάλεσαν τα «πακέτα» διάσωσης των τραπεζών τους από την κατάρρευση.\nΑπό μια άποψη θα έλεγε κανείς ότι προς το παρόν η λιτότητα ξεσηκώνει την οργή πρωτίστως των συνδικαλιστών. Η διάθεση συμμετοχής των εργαζομένων στα μαχητικά κελεύσματα των εκπροσώπων τους έναντι της εργοδοσίας παραμένει μάλλον χλωμή. Βεβαίως, τα συνδικάτα δεν το βάζουν κάτω. Στη Γαλλία, ας πούμε, αποφάσισαν νέα γενική απεργία και νέες «μαζικές κινητοποιήσεις» την Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου για να διαμαρτυρηθούν για τις μεταρρυθμίσεις στις συντάξεις. Στόχος τους είναι να κατεβάσουν περισσότερους από 2,7 ή 1,12 εκατομμύρια Γάλλους στους δρόμους. Και, αν δεν αναθεωρήσει τα σχέδιά της η κυβέρνηση, προειδοποιούν για ακόμη πιο μαχητικές κινητοποιήσεις, που περιλαμβάνουν και απεργίες διαρκείας. Για τις 23 Σεπτεμβρίου προγραμματίζει διαδηλώσεις στους δρόμους της Αθήνας και το ελληνικό ΠΑΜΕ, το οποίο ανακοίνωσε τη Δευτέρα το πρόγραμμα των φθινοπωρινών δράσεών του, μετά τους μόλις 20.000 διαδηλωτές που «κατάφεραν» να προσελκύσουν εκατοντάδες κυβερνητικοί αξιωματούχοι που ανηφόρισαν το περασμένο Σαββατοκύριακο από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη. Αν διαιρούσε κανείς τον αριθμό των διαδηλωτών με εκείνον των αξιωματούχων και της κουστωδίας τους (άνδρες ασφαλείας, επιστημονικοί σύμβουλοι, τεχνικοί, οδηγοί κλπ.), θα διαπίστωνε ότι αντιστοιχούσαν κάποιες δεκάδες διαδηλωτές ανά μετακινηθέντα. Για τις ανάγκες της ειδησεογραφίας, ευτυχώς που βρέθηκε και ο γιατρός με το παπούτσι…\nΕίναι προφανές ότι οι Ελληνες νιώθουν ενοχές για τις αναλογίες που εμφάνισαν μεταπολιτευτικώς με το τζιτζίκι του γνωστού μύθου του Αισώπου. Αλλά και οι Ισπανοί αντιδρούν σαν το πιτσιρίκι που αποκαλύπτεται ότι έχει βάλει το δάχτυλο στο βάζο με τη μαρμελάδα. Τα συνδικάτα αντιδρώντας στις ιδιαίτερα αυστηρές περικοπές σε μισθούς και συντάξεις που προγραμματίζει η κυβέρνηση Θαπατέρο. Τα ισπανικά συνδικάτα θα συμμετάσχουν στην σχεδιασθείσα ως πανευρωπαϊκή απεργία της 29ης Σεπτεμβρίου- μέχρι στιγμής στην απεργία εκτός από τους Ισπανούς προτίθενται να συμμετάσχουν εργαζόμενοι από την Ελλάδα, την Πορτογαλία, τη Βρετανία και τη Λιθουανία. Ανεξήγητη απάθεια\nΚαι όμως! Ενώ το ποσοστό των ανέργων στην Ισπανία βρίσκεται στο 20% (πρόκειται για πανευρωπαϊκό ρεκόρ), παρά τη δραματική λιτότητα που περιλαμβάνει το πρόγραμμα δημοσιονομικής εξυγίανσης της κυβέρνησης της Μαδρίτης, παρά τις τεράστιες επιπτώσεις της κρίσης στη χώρα αυτή της Ιβηρικής (η αγορά ακινήτων, ως γνωστόν, και η βρετανική αγορά είναι οι πλέον πληγείσες στην Ευρώπη από τη χρηματοπιστωτική κρίση, ενώ και ο τραπεζικός τομέας της χώρας αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα, άλλωστε πέντε από τις επτά ευρωπαϊκές τράπεζες που δεν πέρασαν τα πρόσφατα stress tests είναι ισπανικές), η κοινή γνώμη παρουσιάζει μιαν ανεξήγητη απάθεια. Σαν να περιμένει ακινητοποιημένη από το σοκ να δει πού θα σκάσει η επόμενη «βόμβα», ποια κοινωνική ομάδα δηλαδή θα πλήξει η επόμενη δέσμη μέτρων που θα ανακοινωθεί. Δημοσκόπηση που διενεργήθηκε στις αρχές Σεπτεμβρίου έδειξε ότι το ποσοστό των Ισπανών που δήλωσαν ανεπιφύλακτα πως θα μετάσχουν στη γενική απεργία της 29ης Σεπτεμβρίου μειώθηκε σε 9% από 15% που ήταν τον περασμένο Ιούλιο!\nΗΒρετανία αποτελεί ξεχωριστή περίπτωση. Για πολλούς λόγους τα βρετανικά νησιά βρίσκονται «πιο κοντά» στις ΗΠΑ παρά στην Ευρώπη- η καθολική Ιρλανδία για λόγους θρησκευτικούς και… άλλους μισεί, ως γνωστόν, τους Αγγλους και θα έκανε τα πάντα να μετάσχει στον σκληρό πυρήνα όχι μόνο της Ευρωπαϊκής Ενωσης αλλά και της Ασιατικής και της Αφρικανικής, αν υπήρχαν! Σε ό,τι αφορά την οικονομία, η κεφαλαιώδης διαφορά της Βρετανίας από την ηπειρωτική Ευρώπη (το Continent, όπως οι ίδιοι οι Βρετανοί αποκαλούν την πέραν του καναλιού της Μάγχης γη) έχει να κάνει με τον ενστερνισμό των αρχών του νέου οικονομικού φιλελευθερισμού (του κληθέντος νεοφιλελευθερισμού) από την αρχή της πολιτικής εφαρμογής του, συγκεκριμένα το 1979 από τη βαρώνη Μάργκαρετ Θάτσερ – σημειωτέον ότι ο Ρόναλντ Ρίγκαν εξελέγη στις ΗΠΑ το 1980.\nΤο βρετανικό συνδικαλιστικό κίνημα δεν έχει ξεπεράσει την εμβληματική ήττα που υπέστη το 1984-85, όταν η Θάτσερ έκαμψε την αντίσταση των ανθρακωρύχων και των σιδηροδρομικών στα σχέδια για ιδιωτικοποίηση των κλάδων. Το συνδικαλιστικό κίνημα στη Βρετανία αφορά κυρίως τον δημόσιο τομέα. Ο δημόσιος τομέας όμως είναι και εκείνος που πλήττουν ως επί το πλείστον τα μέτρα που εξήγγειλε ο Ντέιβιντ Κάμερον την περασμένη εβδομάδα. Και ευλόγως, διότι η κυβέρνηση του Λονδίνου εκείνο που πασχίζει είναι να μειώσει το ελληνικών διαστάσεων δημοσιονομικό έλλειμμά της και για να μειωθεί το έλλειμμα, ως γνωστόν, υπάρχουν δύο τρόποι: να μειώσει το κράτος τις δαπάνες και να αυξήσει τα έσοδά του. Σε περιόδους κρίσης όμως τα έσοδα δεν αυξάνονται εύκολα, κυρίως τα φορολογικά, αφού τα νοικοκυριά μειώνουν την κατανάλωσή τους- και η αύξηση των φορολογικών συντελεστών, όπως έδειξε και η ελληνική εμπειρία, οδηγεί σε περαιτέρω μείωση της κατανάλωσης.\nΕν πάση περιπτώσει, σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα των «Financial Τimes»- η εφημερίδα δεν κρύβει τη στήριξή της στα μέτρα περιορισμού των δαπανών εις βάρος του δημοσίου τομέα που εξήγγειλε ο Κάμερον-, παρά το ότι το 64% όλων των συνδικαλιστικών στελεχών της Βρετανίας προέρχεται από τον δημόσιο τομέα, το συνδικαλιστικό κίνημα στη χώρα εμφανίζεται διχασμένο. Και επιπλέον σημειώνει ότι η απειλή των συνδικαλιστικών ηγετών ότι θα κινητοποιήσουν τον μέσο βρετανό πολίτη κατά των μέτρων της κυβέρνησης, κυρίως σε ό,τι αφορά τις συντάξεις που αφορούν όλους και όχι μόνο τους δημοσίους υπαλλήλους, ενδεχομένως να πέσει στο κενό. Και αυτό επειδή οι εργαζόμενοι στο βρετανικό Δημόσιο είναι σαφώς προνομιούχοι έναντι των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, που με τη σειρά τους δυσπιστούν έναντι των δημοσίων υπαλλήλων. Ο μέσος μισθός στον δημόσιο τομέα είναι 12% υψηλότερος από τον μέσο μισθό στον ιδιωτικό τομέα, αναφέρει η εφημερίδα. Και προσθέτει ότι όσο χαμηλότερη είναι η μισθολογική κλίμακα τόσο αυξάνεται η διαφορά υπέρ των εργαζομένων στο Δημόσιο.\nΠέρα από το θέμα της αξιοπιστίας που αντιμετωπίζουν δικαίως ή αδίκως όσοι καλούν τους άλλους, λιγότερο προνομιούχους, σε απεργιακές κινητοποιήσεις, το ζήτημα της οικονομικής αποδυνάμωσης της μεσαίας τάξης είναι κάτι που δεν μπορεί να μη λαμβάνουν υπόψη οι πολιτικές εξουσίες. Ηδη ο επιχειρηματικός κόσμος ανησυχεί για τη δραματική κάμψη της αγοραστικής δύναμης των μεσαίων εισοδημάτων, διότι γνωρίζει ότι ο καπιταλισμός στηρίζεται στην κατανάλωση για την κάλυψη των επιθυμιών και όχι μόνο των αναγκών των ανθρώπων. Θα αρκέσει η ζήτηση των κινέζων, των ινδών και άλλων καταναλωτών στις αναπτυσσόμενες οικονομίες για να καλύψει το κενό; Από τη μια πλευρά παρατηρεί κανείς ότι η Γερμανία ουσιαστικά ξεπέρασε την κρίση χάρη στις εξαγωγές της, πρωτίστως προς την Κίνα. Από την άλλη όμως διαπιστώνει ότι τα προϊόντα που εισάγουν οι αναπτυσσόμενες οικονομίες είναι ως επί το πλείστον στις χαμηλότερες βαθμίδες της τεχνολογικής κλίμακας.\nΧαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των εταιρειών κατασκευής κινητών τηλεφώνων, οι οποίες εξάγουν μεν τεράστιες ποσότητες συσκευών στους διψασμένους για κινητά καταναλωτές της Κίνας και άλλων αναπτυσσόμενων οικονομιών, όμως τα μοντέλα που εξάγουν είναι στη βάση της γκάμας των προϊόντων τους. Δεν συμφέρουν εμπορικώς τους κατασκευαστές οι πωλήσεις αυτές, αφού δεν τους επιτρέπουν να αποσβέσουν τις επενδύσεις τους για προϊόντα «έξυπνα» και τεχνολογικώς προηγμένα. Το ΔΝΤ και ο λάθος δρόμος\n«Ελεήστε με. Θα σας το ανταποδώσει ο Κύριος». Με την καρικατούρα του Σαρκοζί, οι Γάλλοι διαμαρτύρονται για την αύξηση της φορολογίας\n«Εσείς μπορείτε να κάνετε λόγο για λιτότητα, εγώ προτιμώ να μιλάω για αυστηρές δημοσιονομικές πολιτικές» είχε δηλώσει ο πρόεδρος της Ευρωτράπεζας Ζαν-Κλοντ Τρισέ όταν κλήθηκε πρόσφατα να απαντήσει αν η πολιτική περιορισμού των ελλειμμάτων, την οποία υιοθετούν απαξάπασες οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, συνιστά τροχοπέδη στην ανάπτυξη, όπως επεσήμανε τελευταία το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο- ύστερα από τη σοσιαλδημοκρατική στροφή που επί ηγεσίας Ντομινίκ Στρος-Καν έχει κάνει. Διότι, ως γνωστόν, ο επικεφαλής οικονομολόγος του Ταμείου Ολιβιέ Μπλανσάρ προειδοποίησε τις διαγωνιζόμενες στη λιτότητα ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ότι «θα ήταν μεγάλο λάθος αν οι ευρωπαϊκές χώρεςκάτω από την πίεση των αγορών επιδίδονταν σε έναν αγώνα δρόμου για την εφαρμογή μέτρων λιτότητας», διότι «η συμπεριφορά αυτή μπορεί να οδηγήσει στην κατάρρευση των τιμών των ομολόγων και σε κατάσταση γενικευμένου πανικού».\nΤο γεγονός είναι ότι «η λιτότητα είναι η νέα μόδα στην Ευρώπη, που γυρνά την πλάτη της στον Κέινς», όπως σημειώνει η βρετανική «Τelegraph». Η εφημερίδα αναφέρεται σε δήλωση του βρετανού υπουργού Οικονομικών Τζορτζ Οσμπορν που υποσχέθηκε στους Βρετανούς ότι η χώρα τους θα είναι «πρωτοπόρος» στη νέα αυτή μόδα. Οπότε «au revoir υψηλή ραπτική, adieu εστιατόρια του οδηγού Μichelin», συμπεραίνει η «Τelegraph». Πρόκειται για μια μάλλον ελιτίστικη προσέγγιση της πραγματικότητας. Οτι δηλαδή η λιτότητα αφορά τις πολυτέλειες όσων ψωνίζουν επώνυμα ρούχα και τρώνε σε ακριβά εστιατόρια. Μόλις την περασμένη Τετάρτη η γαλλική εταιρεία ειδών πολυτελείας LVΜΗ ανακοίνωσε κέρδη 1 δισ. ευρώ το α΄ εξάμηνο του έτους και επίσης την απόφασή της να κλείνει νωρίτερα τα καταστήματά της διότι κινδυνεύει να μείνει χωρίς επαρκή αποθέματα τα Χριστούγεννα και να αδυνατεί να ανταποκριθεί στην αυξημένη λόγω των εορτών ζήτηση! Ωστόσο τα ερχόμενα Χριστούγεννα το πρόβλημα θα το έχουν όσοι περιμένουν να γεμίσουν τα ταμεία τους από τα δώρα μισθοσυντήρητων μπαμπάδων και συνταξιούχων παππούδων προς παιδιά και εγγόνια. Από μισθούς και συντάξεις, δηλαδή, ανθρώπων που δεν έχουν καμία ελπίδα να μετατρέψουν την κρίση σε… ευκαιρία.


HELLAS PRESS: Ο Άρης πλησιάζει τη Γη: Το συγκλονιστικό φαινόμενο που θα συμβεί αύριο το πρωί!\nΟ Άρης πλησιάζει τη Γη: Το συγκλονιστικό φαινόμενο που θα συμβεί αύριο το πρωί!\nΤην Τρίτη 31 Ιουλίου ο πλανήτης “Αρης θα πλησιάσει τη Γη...\nπερισσότερο από κάθε άλλη φορά μετά το 2003 και θα είναι έτσι ο φωτεινότερος των τελευταίων 15 ετών.\nΤόσο κοντινός και τόσο φωτεινός ο “Αρης δεν θα υπάρξει ξανά έως το 2035!\nΟ “Αρης και η Γη κινούνται με ελλειπτικές τροχιές πέριξ του Ήλιου σε διαφορετικές αποστάσεις από το άστρο μας και με διαφορετικές ταχύτητες.\nΚάθε περίπου δύο χρόνια οι δύο γειτονικοί πλανήτες και ο Ήλιος ευθυγραμμίζονται, με τη Γη στη μέση, ένα φαινόμενο που λέγεται «αντίθεση» στην αστρονομία. Φέτος η αντίθεση αυτή συνέβη στις 27 Ιουλίου, την ίδια μέρα με την θεαματική μακράς διάρκειας ολική έκλειψη Σελήνης.\nΟ “Αρης θα φθάσει στο κοντινότερο σημείο του από τη Γη στις 10:50 ώρα Ελλάδας στις 31 Ιουλίου.\nΟ πλανήτης, που θα λάμπει στον ουρανό με μια πορτοκαλί-κόκκινη απόχρωση, θα βρίσκεται σε απόσταση περίπου 57,6 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη.\nΌταν ο “Αρης βρίσκεται ευθυγραμμισμένος με τη Γη, αλλά με τον Ήλιο ανάμεσά τους, τότε βρίσκεται στη μεγαλύτερη απόσταση από τη Γη, περίπου στα 401 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Η μέση απόσταση μεταξύ Γης-“Αρη είναι γύρω στα 225 εκατομμύρια χιλιόμετρα.\nΕπειδή ο “Αρης βρίσκεται μακρύτερα από τον Ήλιο από ό,τι η Γη, χρειάζεται περίπου δύο γήινα χρόνια για να ολοκληρώσει μια πλήρη περιφορά (η διάρκεια του έτους του) γύρω από το μητρικό άστρο του ηλιακού μας συστήματος.


Eν απλότητι - Aρμονική οικογένεια\nΑγάπη και αρμονία είναι οι λέξεις-κλειδιά για ένα συναισθηματικά ασφαλές παιδί στην οικογένεια. Ας είμαστε ρεαλιστές: όλα τα ζευγάρια τσακώνονται. Ο καθένας μπορεί να διαφωνήσει. Το θέμα είναι από’κεί και πέρα τι γίνεται. Πώς λύνουμε τα προβλήματα, πώς ξεπερνάμε την κρίση, πώς απαλύνουμε την ένταση. Κι αυτό έχει μεγάλη σημασία για την αρμονική σχέση με το σύντροφό μας, αλλά κυρίως για τον ψυχισμό του παιδιού, το οποίο μπορεί να είναι παρόν στον καβγά. Η καλή σχέση του ζευγαριού δημιουργεί ευτυχισμένα και ασφαλή παιδιά. Γι’αυτό ακριβώς χρειάζεται να προσέχουμε κάθε φορά που ο κόμπος φτάνει στο χτένι. Επειδή πάντα εκεί, δίπλα στον κόμπο, υπάρχει μια παιδική ψυχή.\nΟι ειδικοί τονίζουν το εξής: δεν υπάρχει η τέλεια οικογένεια. Κάθε οικογένεια έχει τα δυνατά της σημεία, αλλά και τις αδυναμίες της. Δεν υπάρχει τέλειο ζευγάρι. Όταν δυο άνθρωποι ζουν και περνούν πολλές ώρες μαζί κάθε μέρα είναι φυσικό να έχουν κάποιες στιγμές διαφωνίες. Τσακωμοί υπάρχουν μεταξύ όλων των ανθρώπων κι αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό. Το θέμα είναι αν αυτοί κυβερνούν τη σχέση του ζευγαριού και τη φθείρουν ή όχι. Μια αρμονική σχέση μπορεί να έχει εντάσεις, μόνο που συνήθως ξεπερνιούνται γρήγορα. Ο καθένας καταλαβαίνει το ρόλο που έχει παίξει στη διαφωνία, ελέγχει τον εαυτό του και δεν αφήνει την κατάσταση να φτάσει στα άκρα. Αν ένα ζευγάρι δε μαλώνει ποτέ, δε διαφωνεί και είναι πάντα σε ροζ σύννεφα, τότε ή δε ζει στην πραγματικότητα ή και οι δυο προσποιούνται. Οι σχέσεις όμως των γονιών επηρεάζουν το παιδί.\nΤι σημαίνει όμως αρμονική σχέση; Σημαίνει αλληλοϋποστήριξη σε κάθε δυσκολία, σεβασμός στη διαφορετική άποψη του άλλου και υποχώρηση σε κάθε υποψία έντασης. Αρμονικό ζευγάρι είναι αυτό στο οποίο ο ένας στηρίζει τον άλλο στο μεγάλωμα του παιδιού και ο ένας συμπληρώνει το κενό του άλλου. Και βέβαια, μή νομίζουμε ότι τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν, όταν βρίσκονται σε πολύ μικρή ηλικία. Ίσα-ίσα που αντιλαμβάνονται την ατμόσφαιρα γύρω τους από την πρώτη κιόλας μέρα της ζωής τους. Ρουφάνε εντυπώσεις και εμπειρίες, οι οποίες αποτυπώνονται στον ψυχισμό τους ακόμα κι αν δεν μπορούν αργότερα να μπουν σε λέξεις ή να τις ανακαλέσουν ως εικόνες και αναμνήσεις.\nΟ τρόπος με τον οποίο οι γονείς χειρίζονται τις τυχόν διαφορές τους έχει μεγάλη επίδραση στη συναισθηματική εξέλιξη του παιδιού, αλλά και στην προσαρμογή του στην κοινωνία. Αν λύσουμε την ένταση με τρόπο διαλεκτικό, με θετική διάθεση για αμοιβαίες υποχωρήσεις και συμβιβασμούς, τα παιδιά θα νιώσουν ασφάλεια. Πέρα απ’αυτό, θα πάρουν κι ένα σημαντικό μάθημα ζωής, αφού θα δουν ότι το όποιο πρόβλημα λύνεται, όταν το συζητάμε και προσπαθούμε να βρούμε λύσεις, αντί να πετάμε κατηγορίες δεξιά κι αριστερά. Όταν η σχέση μεταξύ των γονιών λειτουργεί καλά, το παιδί κερδίζει συναισθηματική ασφάλεια, που είναι απαραίτητη, για να μπορέσει να ανοιχτεί σε άλλους ανθρώπους και να δημιουργήσει υγιείς σχέσεις.\nΑκόμα κι όταν οι διαμάχες των γονιών είναι σε μικρή κλίμακα, προκαλούν στα παιδιά αρνητικά συναισθήματα στην καθημερινή τους ζωή, συναισθηματική ανασφάλεια και προβλήματα συμπεριφοράς. Οι καβγάδες και οι εντάσεις μεταξύ των γονιών επηρεάζουν αρνητικά τη ζωή των παιδιών, που μπορεί να παρουσιάσουν προβλήματα ύπνου (κοιμούνται λιγότερο κι έχουν ανήσυχο ύπνο), προβλήματα προσαρμογής και διάθεσης (νευρικότητα, επιθετικότητα, άγχος), αλλά και προβλήματα στις σχολικές τους επιδόσεις. Βρέθηκε ότι σε οικογένειες με μέτριες έως σοβαρής κλίμακας συγκρούσεις τα παιδιά χάνουν τουλάχιστον τριάντα λεπτά του ύπνου τους κάθε βράδυ. Όταν οι γονείς καβγαδίζουν, κλονίζεται η συναισθηματική ασφάλεια του παιδιού, το οποίο χάνει την αυτοπεποίθησή του, αλλά και την εμπιστοσύνη του στους άλλους.\nΗ ζωή ενός ζευγαριού μοιάζει με την πορεία δύο ανθρώπων στον ίδιο δρόμο, με τον ίδιο βασικό σκοπό, αλλά με σύγχρονη αλληλλοϊκανοποίηση δικαιολογημένων ατομικών απαιτήσεων. Για να γίνει, όμως, αυτό θα πρέπει να υπάρχει συνεχώς αρμονική συνεργασία μεταξύ τους. Τί, όμως, ακριβώς σημαίνει συνεργασία; Συνεργασία για ένα ζευγάρι σημαίνει ότι ο άντρας και η γυναίκα προσφέρουν τις γνώσεις, τις ικανότητες, τα ταλέντα τους για την επιδίωξη ενός κοινού σκοπού. Ο σκοπός δεν είναι άλλος από την ανατροφή των παιδιών, τη ρύθμιση διαφόρων υποθέσεων και την επίλυση προβλημάτων της οικογένειας, την οικονομική διαχείριση και στήριξη του σπιτιού, τον προγραμματισμό στις κοινωνικές σχέσεις κι επαφές. Για να μπορέσει να γίνει κατορθωτή μια καλή συνεργασία, θα πρέπει να είναι ξεκαθαρισμένος ο ρόλος του καθενός μέσα στην οικογένεια. Άλλος ο ρόλος του άντρα και άλλος ο ρόλος της γυναίκας.\n• Η θέση του άντρα μέσα στην οικογένεια\n«Οι άνδρες αγαπάτε τας γυναίκας σας καθώς και ο Χριστός ηγάπησε την Εκκλησία». Αλλά πώς ο Χριστός αγάπησε την Εκκλησία; Ο Χριστός για την Εκκλησία Του παραιτήθηκε από δικαιώματα και εξουσίες που είχε, καθώς κι απ’τη δόξα που τον περιέβαλε, ταπείνωσε τον εαυτό του και πήρε μορφή δούλου, υπηρέτησε με αυτοθυσία και τέλος, θυσιάστηκε για την Εκκλησία του. Κι ακόμα και τώρα φροντίζει για τους δικούς του, τους προστατεύει και τους αγιάζει, για να τους φέρει τέλειους στη δόξα του. Τέτοια αγάπη θα πρέπει να δείχνουν οι άντρες στις γυναίκες τους. Αγάπη με ταπεινή καρδιά και όχι εγωκεντρική. Αγάπη που υπηρετεί, που κοπιάζει, που μοχθεί, που φτάνει στο σημείο να θυσιαστεί για το καλό της γυναίκας του. Που αγωνίζεται για να δημιουργήσει μια άνετη ζωή για την οικογένειά του και μια ευλογημένη πνευματική ατμόσφαιρα στο σπίτι του. Αγάπη που εκδηλώνεται με στοργή, φροντίδα και προστασία της γυναίκας του.\n• Η θέση της γυναίκας μέσα στην οικογένεια\n«Αι γυναίκες υποτάσσεσθε εις τους άνδρας σας καθώς εις τον Κύριον». Ο ρόλος της γυναίκας μέσα στην οικογένεια είναι ρόλος υποταγής στον άνδρα της που με την αγάπη του την καλύπτει, την προστατεύει, τη φροντίζει και αγωνίζεται καθημερινά, για να τροφοδοτεί το σπίτι με τα απαραίτητα αγαθά για μια άνετη υλική ζωή σ’ένα ευχάριστο οικογενειακό περιβάλλον. Ο άντρας της είναι γι’αυτή ό,τι το κεφάλι για το σώμα. Εκείνο κατευθύνει, ενώ το σώμα υπακούοντας στην κατευθυντήρια γραμμή και στις εντολές που φτάνουν απ’το κεφάλι, εκπληρεί το ρόλο του. Με τη στενή και αρμονική συνεργασία του όλα τα προβλήματα λύνονται και όλες οι υποθέσεις φτάνουν σε αίσιο τέλος. Η θέση, λοιπόν, της γυναίκας είναι θέση υποταγής στον άνδρα της. Υποταγής, όμως, όχι αναγκαστικής, αλλά εκούσιας. Υποταγή όχι με βαριά καρδιά, αλλά με προθυμία. Υποταγή από αγάπη στον άνδρα της. Υποταγή μ’ευχαρίστηση. Ο ρόλος, ακόμα, της γυναίκας είναι «βοηθός όμοιος» με τον άντρα της. Ο Θεός τη δημιούργησε σαν ένα απαραίτητο συμπλήρωμα του άντρα. Βοηθός σημαίνει στενός συνεργάτης. Ο άντρας της είναι ο αρχηγός της που έχει και την ευθύνη να παίρνει, με τη βοήθειά της, τις αποφάσεις. Εκείνη δίπλα του τού συμπαραστέκεται πιστά και με την απόλυτη προσφορά της οι αποφάσεις παίρνουν σάρκα και οστά.\n• Συνεργασία για κοινή πορεία\nΑπ’τη στιγμή που στο μυαλό του άνδρα και της γυναίκας έχει ξεκαθαριστεί ο ρόλος του καθενός μέσα στην οικογένεια, χρειάζεται συνεχώς μια καλή συνεργασία, για να μπορέσουν να τον εκπληρώσουν. Γιατί η οικογένεια εκπληρεί το σκοπό της και βαδίζει με ασφάλεια μόνο όταν τηρούνται οι όροι. Έτσι μόνο θα μπορέσουν να πορευτούν στον ίδιο δρόμο και να πετύχουν το σκοπό που έχουν βάλει για την οικογένειά τους. Διαφορετικά, αργά ή γρήγορα, θ’αρχίσει η απόκλιση, η ψυχική απομάκρυνση κι η οριστική, φανερή ή καλυμμένη, διάλυση της οικογένειάς τους.\nΣύμφωνα με το γέροντα Παϊσιο στο βιβλίο του «Οικογενειακή ζωή» στη διαφορά των χαρακτήρων κρύβεται η αρμονία του Θεού. Ο κάθε νέος ή νέα που έχει αποφασίσει την έγγαμη ζωή θα πρέπει να βρει μία σύντροφο ή έναν σύντροφο που να τον ή την αναπαύει. Η ευγνωμοσύνη, η αρετή της αγάπης και ο σεβασμός είναι λέξεις-κλειδιά για την αρμονική οικογένεια.\nΟ ανήρ, λέει, η αγία Γραφή, εστί κεφαλή της γυναικός. Δηλαδή, ο Θεός κανόνισε, ώστε ο άνδρας να αφεντεύει στη γυναίκα. Η γυναίκα πρέπει να φοβάται, δηλαδή να σέβεται, τον άνδρα και ο άνδρας να αγαπάει τη γυναίκα. Η γυναίκα θεωρείται η αρχόντισσα του σπιτιού, αλλά και η μεγάλη υπηρέτρια. Ο άνδρας είναι ο κυβερνήτης του σπιτιού, αλλά και ο χαμάλης.


Επιδεινώνεται η εικόνα στη Wall Street\nΔευτέρα, 04-Μαρ-2019 16:55\nΈχασαν το θετικό πρόσημο οι βασικοί δείκτες της Wall Street καθώς η αισιοδοξία για την πορεία των εμπορικών διαπραγματεύσεων ΗΠΑ-Κίνας δεν φαίνεται ικανή από μόνη της να δώσει νέα ώθηση στην αμερικανική αγορά μετά και τα ισχυρά κέρδη των προηγούμενων ημερών.\nΤο κλίμα επιβάρυναν και τα απογοητευτικά στοιχεία του υπουργείου Εμπορίου τα οποία έδειξαν ότι οι κατασκευαστικές δαπάνες υποχώρησαν 0,6% τον Δεκέμβριο, διαψεύδοντας τις εκτιμήσεις των αναλυτών που περίμεναν να σημειώσουν μικρή άνοδο. Τα σημερινά στοιχεία ακολουθούν τις ανησυχητικές εκθέσεις στα τέλη της προηγούμενης εβδομάδας από Markit και ISM για τους μεταποιητικούς δείκτες PMI οι οποίες έδειξαν επιβράδυνση της δραστηριότητας σε χαμηλό τριών ετών.\nΟι δείκτες είχαν ξεκινήσει σε ανοδικό έδαφος τις συναλλαγές μετά από δημοσίευμα της Wall Street Journal ότι Ουάσινγκτον και Πεκίνο ενδεχομένως να καταλήξουν σε συμφωνία μέσα στον Μάρτιο. Στο πλαίσιο της συμφωνίας θα καταργηθούν οι περισσότεροι αμερικανικοί δασμοί κατά της Κίνας, ενώ από την πλευρά του το Πεκίνο θα προχωρήσει σε αύξηση των εισαγωγών του από τις ΗΠΑ, μεταξύ άλλων.\nΟ βιομηχανικός Dow Jones χάνει 171,70 μονάδες (-0,65%) στις 25.864,47 μονάδες, ο S&P 500 διολισθαίνει 12,38 μονάδες (-0,44%) στις 2.791,01 μονάδες, ενώ ο τεχνολογικός Nasdaq υποχωρεί κατά 40,89 μονάδες (-0,58%) στις 7.550,40 μονάδες.\nΑπό τις 30 μετοχές που απαρτίζουν το δείκτη Dow Jones 11 κινούνται με θετικό πρόσημο και 19 με αρνητικό. Εξ΄ αυτών τα μεγαλύτερα ποσοστιαία κέρδη σημειώνει η Caterpillar στα 138,64 δολ. με άνοδο 1,19 δολ. ή σε ποσοστό 0,87% και ακολουθούν η United Technologies στα 126,66 δολ. με άνοδο 0,71% και η Apple με κέρδη 0,34% στα 175,55 δολ.\nΣτον αντίποδα, οι τρεις μετοχές με τη χειρότερη επίδοση είναι η UnitedHealth Group (-3,26%), η McDonald's (-2,36%) και η Boeing (-1,89%).\n"Έχουμε έναν κύριο που του αρέσει το πολύ ισχυρό δολάριο στην Fed... Θέλω και εγώ ένα ισχυρό δολάριο, αλλά θέλω ένα δολάριο που είναι σπουδαίο για τη χώρα, όχι ένα δολάριο τόσο ισχυρό που είναι απαγορευτικό για να κάνουμε συναλλαγές με άλλες χώρες", δήλωσε ο Τραμπ.


ΟΡΘΗ ΥΙΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ - ΓΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ - Εγγραφή σε Ενότητες\nΕυχαριστούμε για το ενδιαφέρον σας για το "ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ:\nΟΡΘΗ ΥΙΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ - ΓΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ".\nΠιο κάτω δίνουμε κάποιες πληροφορίες που αφορούν την επεξεργασία των προσωπικών σας δεδομένων:\nΤα στοιχεία που θα δώσετε σε αυτήν τη φόρμα, μας βοηθούν να οργανώνουμε πιο σωστά τις συναντήσεις για τις Ενότητες που ανακοινώνονται και να είμαστε σε επαφή για οτιδήποτε χρειάζεται. Όπως θα δείτε, δεν είναι υποχρεωτική η συμπλήρωση όλων των πληροφοριών. Όλα τα δεδομένα θα τύχουν επεξεργασίας στα πλαίσια του σεμιναρίου και πάντοτε σε συνάφεια με τη σχετική πολιτική μας για την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Παρακαλείστε όπως δώσετε ιδιαίτερη προσοχή στα δικαιώματά σας σχετικά με τα προσωπικά σας δεδομένα.\nΕνεργώντας στο πλαίσιο της γενικής πολιτικής μας, παραθέτουμε τις πιο κάτω πληροφορίες σχετικά με τη συλλογή και επεξεργασία δεδομένων στo συγκεκριμένο σεμινάριο:\nΥπάρχουν περιπτώσεις όπου τα δεδομένα που παρέχετε μπορεί να οδηγήσουν σε ταυτοποίηση. Για παράδειγμα, θα δώσετε την ηλεκτρονική σας διεύθυνση ή και το τηλέφωνό σας για να μπορέσουμε να επικοινωνήσουμε μαζί σας για διευκρινίσεις. Επιπλέον, το σύστημα θα καταγράψει τη διεύθυνση IP (internet protocol address) της συσκευής μέσω της οποίας πραγματοποιείτε τη συμπλήρωση του ερωτηματολογίου.\nΠαρακαλούμε, σημειώστε: τα προαναφερθέντα δεδομένα θα φυλάσσονται ΜΟΝΟ κατά τη διάρκεια των Συναντήσεων και για σκοπούς επικοινωνίας μαζί σας. Έπειτα, τα δεδομένα θα κρατηθούν μετά από πλήρως ανωνυμοποίηση-ψευδωνυμοποίηση που δεν θα επιτρέπει καμία αναγνώριση του ατόμου που έδωσε αρχικά τις απαντήσεις. Θα κρατήσουμε στοιχεία επικοινωνίας για περισσότερο χρόνο μόνο μετά από τη ρητή συγκατάθεσή σας.\nΠαρέχω τη ρητή συγκατάθεση μου για διατήρηση της ηλεκτρονικής μου διεύθυνσης και των υπόλοιπων στοιχείων επικοινωνίας που θα δώσω, ώστε να μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου για θέματα σχετικά με τις Ενότητες του Σεμιναρίου για τις οποίες δηλώνω ενδιαφέρον.\nΠαρέχω τη ρητή συγκατάθεση μου για εγγραφή (recording) της παρουσίασης-διάλεξης για σκοπούς αρχειοθέτησης.\nΠαρέχω τη ρητή συγκατάθεση μου για εγγραφή (recording) της συζήτησης που θα διεξαχθεί κατά τη συνάντηση.\nΕργάζομαι-Απασχολούμαι ως: *\nΕκπαιδευτικός Ενιαίας Εκπαίδευσης\nΕάν άλλο, παρακαλούμε προσδιορίστε:\nΕνότητες που έχουν ανακοινωθεί:\nΘεματική 1: Η αξιοποίηση της Τεχνολογίας στη Λογοθεραπεία, 20 Φεβρουαρίου 2021, 11:00 – 12:30\nΘεματική 2:\tΤο Σύνδρομο 'Ιρλεν, βοηθήματα και προσεγγίσεις Διάγνωσης και Αντιμετώπισης, 20 Μαρτίου 2021, 11:00 – 12:30\nΘεματική 3: Στήριξη παιδιού στο φάσμα του αυτισμού αξιοποιώντας την Υποστηρικτική Τεχνολογία, 17 Απριλίου, 11:00 – 12:30\nΘεματική 4:\tΠρακτικές Τεχνολογικές Λύσεις για παιδιά με Μαθησιακές Δυσκολίες, 15 Μαϊου, 11:00 – 12:30\nΘεματική 5: Τεχνολογικά εργαλεία για άτομα με κινητικά προβλήματα, 12 Ιουνίου, 11:00 – 12:30


SmaGeo: January 2010\nΘεσσαλία - Πακιστάν .......... δυό τσιγάρα δρόμος.\nΕδώ και αρκετό καιρό έχουμε καθιερώσει κάθε Παρασκευή να κάνουμε παραγγελία απ' έξω (σουβλάκια, πίτσες, μπέργκερς, νουντλς κ.τ.λ). Έτσι και σήμερα μετά την καθιερωμένη ηλεκτρονική παρακαλώ ψηφοφορία κάναμε την παραγγελία μας. Είναι μια συνήθεια η οποία έχει περάσει σε πολλά τμήματα της εταιρίας μας και έτσι και τα άλλα παιδιά έκαναν τις δικές τους παραγγελίες.\nΦτάνει λοιπόν η ώρα που έχουν έρθει τα φαγητάκια μας και πάμε να τα παραλάβουμε από την πύλη. Εκεί περιμένει ένας άλλος συνάδελφος τη δικιά τους παραγγελία και βλέποντας τον τυπάκο με το μηχανακι να σταματάει μπροστά του τον ρωτάει: "Φίλε από τη Θεσσαλία είσαι?" για να πάρει την αποστομωτική απάντηση "Όχι, από το Πακιστάν!!!".\nΠεριττό να σας αναφέρω ότι με το ζόρι κρατηθήκαμε να μην πέσουμε κάτω από τα γέλια. Ο συνάδελφος μου εννοούσε το μαγαζί Θεσσαλία από όπου είχαν κάνει τη δικιά τους παραγγελία και ο "ντελιβερας" κατάλαβε ή μάλλον ..... δεν κατάλαβε τι εννοούσε. :-)\nΑναρτήθηκε από SmaGeo στις 8:18 PM\nΚαιρό τώρα ήθελα να γράψω ένα ποστ για "το πάθος" αλλά παντα κάτι άλλο έγραφα, υπάρχει και το γνωστό πρόβλημα της αυτολογοκρισίας μου και έτσι ποτέ δεν ολοκληρωνόταν η προσπάθεια αυτή. Σήμερα όμως το πήρα απόφαση θα γράψω για "το πάθος", θα γράψω κάποια πράγματα πως τα αισθάνομαι και πως τα βλέπουν τα δικά μου τα μάτια με την πάντα απαραίτητη αυτολογοκρισία. Ο λόγος που το κάνω αυτό σήμερα είναι μια κουβέντα που είχα προχτές η οποία με έβαλε σε σκέψεις! Για να το πάρουμε λοιπόν από την αρχή.\nΤελικά προκαλώ την .... τύχη μου ή παίζω με τα οριά μου? Θέλω να πάω τη ζωή μου στο κόκκινο, σα να θέλω να περνάω πάντα με κόκκινο ένα πράγμα.\nΑπό μικρό παιδάκι συμπεριφερόμουν διαφορετικά από τα άλλα παιδάκια της ηλικίας μου. Δεν έπαιζα με κούκλες αλλά με μπαλίτσες δεν ήθελα τα κλασσικά δώρα που κάνουν σε ένα παιδάκι αλλά πάντα ήθελα (και ιδιαίτερα αν είχα την επιλογή εγώ) πρακτικά πράγματα, αυτά που μου ήταν χρήσιμα και οχι περιττά και αυτά που είχα ανάγκη. Έχουν να το λένε οι γονείς μου ότι σαν παιδί δεν ζήτησα ένα παιχνίδι, έχει να το λέει και ο θείος μου που ειχε παρει τα ξαδέρφια μου και μένα να πάμε στο "ΜΙΝΙΟΝ" (πωπωπω τόσο παλιά εεε?) και όταν μας ρώτησε τι θέλαμε για να μας πάρει από κάτι απάντησα "δεν θέλω κατι θείε σε ευχαριστώ, δεν υπάρχει κάτι που να χρειάζομαι αυτη τη στιγμή". Δεν το έκανα για να είμαι το καλό παιδί το έκανα γιατί το πίστευα και το υποστήριζα με "παθος" (αν δεν χρειάζομαι κάτι δεν υπάρχει λόγος να το αποκτήσω). Έτσι σύμφωνα με το δικό μου μυαλό πάντα ζούσα έντονα και με πάθος την παιδική μου ηλικία. Ήθελα να είμαι ώριμη από μικρό παιδί (χωρίς τότε να καταλαβαίνω τι σημαίνει ωριμότητα).\nΜε τα πολλά φτάσαμε και στο σήμερα. Θέλω να ζω τη ζωή μου έντονα και χωρίς υποχωρήσεις (αυτό το τελέυταίο δεν το έχω καταφέρει πάντως όσο και αν το προσπαθώ). Θέλω να ζω τη ζωή μου και όχι μια ζωούλα, να έχω την δουλειά μου και όχι μια δουλίτσα (στην οποία παρεπιμπτόντος χρωστάω ένα κέρασμα κάτι σε "φαρμάκι ον δι ροκς" ή κάτι σε "φαρμάκι ον αις" :-) ) , την οικογένεια μου και όχι μια οικογενειούλα κ.τ.λ Τα θέλω όλα στο max. Το πέρασμά μας από τη γή είναι σύντομο και πρέπει να "γευτούμε" τα πάντα ή όσο το δυνατόν περισσότερα. Θέλω τελικά να ζω τη ζωή μου στα όρια και χωρίς όρια, να διώξω όλα όσα με στεναχωρούν και με προβληματίζουν να ζω κάθε λεπτό λες και αυτό είναι το τελευταίο μου σε αυτό τον κόσμο.\nΤο πάθος για την ομάδα μου\nΘα βγω και θα βροντοφωνάξω ναι ... ΕΙΜΑΙ ΓΑΥΡΟΣ , τιμή μου και καμάρι μου! Ώρες αμέτρητες στο γήπεδο σε όποια θύρα καταφέρω να βρω εισιτήριο, ώρες αμέτρητες να βλέπω την ομαδάρα μου σε όλα τα αθλήματα ακόμα και στο υποβρύχιο τάβλι. Κάθε τι κόκκινο με παθιάζει! Με εξιτάρει! Θέλω να κλείνει η φωνή μου κάθε φορά που πάω στο γήπεδο τόσο όσο να μην μπορώ για μια εβδομάδα να μιλήσω (και σε αυτο δεν τα καταφέρνω καλά, το κατάφερα μόνο μια φορά φέτος, το παλεύω όμως). Να εκτονωθώ ρε παιδί μου στην τελική να βγάλω όλη μου την αρνητική ενέργεια. Αλήθεια λίγη εκτόνωση μου έλλειψε τελευταία και πρέπει για να έρθω στα ίσια μου!\nΤο πάθος για τους ανθρώπους\nΈχω ένα πολύ μεγάλο μειονέκτημα δένομαι και κολλάω πολύ εύκολα με τους ανθρώπους με τους οποίος κάνω παρέα! Δεν έχω πολλούς ανθρώπους κοντά μου από επιλογή αλλά είμαι "παθιασμένη" με αυτούς τους λίγους. Δεν θέλω να τους χαλάω χατήρι, δεν θέλω να είναι στεναχωρημένοι, θέλω να έχουν το ίδιο πάθος και τα "ιδια παθη" με μένα!! Το πάθος για τους ανθρώπους γενικά είναι και καλό και κακό, καλό αν μπορείς να μοιραστείς τα ίδια πάθη κακό αν είσαι μόνο εσύ που έχεις το πάθος ( ;-) και ο νοών νοείτω).\nΓενικά το έχω πάρει απόφαση θα ζώ με τα .... "δικά μου πάθη" γιατί στην τελική δεν έχω να χάσω κάτι!\nΥ.Γ. Επειδή το σημερινό μου πόστ έχει και πάλι μια δόση γκρίνιας, κλάψας και μουρμούρας και επείδη εμένα με έπιασε σήμερα να σας βομβαρδίσω με όλα αυτά παρακαλώ να σκεφτείτε ότι γι αυτό ντε είναι οι φίλοι για τα δύσκολα, οπότε δείξτε λίγη κατανόηση, έχω ανάγκη από φροντίδα και προδέρμ. ;-)\nΑυτά για σήμερα (με λιγότερη αυτολογοκρισία από ποτέ) και με το τραγούδι ..... των τίτλων.\nΑναρτήθηκε από SmaGeo στις 12:07 PM\nΤο έχουμε πει πολλές φορές και γκρινιάρα είμαι και παραπονιάρα. Τον τελευταίο καιρό όμως για ένα περίεργο λόγο ούτε γκρινιάζω πολύ ούτε και παραπονιέμαι. Παράξενο ναι απίθανο όχι! Έχω πει ότι πρέπει να αλλάξω κάποια πράγματα που αφορούν εμένα γιατί όπως το βλεπω είμαι μια κατηγορία μόνη μου! Όχι οτι το προσπαθώ ιδιάιτερα αλλά έτσι μου βγαίνει.\nΓιατί αυτός ο πρόλογος θα μου πείτε. Μα είναι απλό είπαμε μια κατηγορία μόνη μου είμαι. Έτσι λοιπόν ενώ έκατσα να δω βόλεϊ την αγαπημένη μου ομάδα αποφάσισα ότι θέλω να γράψω ένα ποστ .... εδώ και τώρα το οποίο έτσι απλά να γράφει για τα πράγματα ακόμα και τους ανθρωπους που μου αρέσουν χωρίς να υπάρχει απαραίτητα σειρά προτίμησης ....\nΠάμε λοιπόν να δούμε ...\nΗ σοκολάτα, ο Θρύλος, το i-phone, το τέννις, το "The Big Bang Theory", το νέο μου PS3, το ποδήλατο μου, η φωτογραφία, ο "Αρχοντας των δαχτυλιδιών", ο "Πόλεμος των Άστρων", να γράφω άπειρα ποστ στον υπολογιστή και μετά να τα λογοκρίνω και να μην ανεβάζω κανένα, το χιούμορ του πατέρα μου, η μάνα μου οταν την νευριάζω :-) , η φυσική, τα μαθηματικά, οι τσίχλες, οι φίλοι μου, να μιλάω στο τηλεφωνο με συγκεκριμένα μόνο άτομα, να βλεπω ποδοσφαιρο, να πηγαίνω στο γήπεδο, το χιόνι, οι καραμέλες με γεύση κανέλα, να ακούω τους άλλους να μιλάνε, να μοιράζομαι ότι αγαπώ, το "γλάρο Ιωνάθαν Λιβινγκστον", να τσαντίζω ένα συγκεκριμένο πρόσωπο ;-) (ξέρει αυτό) , ο Superman, ο Batman, μα πανω απο όλους και όλα ο Spiderman, τα καρτούν, τα αρωματικά κεράκια, το τζάκι, το κοκούνινγκ, η θάλασσα, το ηλιοβασίλεμα, τα ταξίδια, οι μυρωδιές των Χριστουγέννων, ο Rubik's cube, ο ΑΡΚΑΣ, το κόκκινο χρώμα, η μουσική, να γελώ ακόμα και όταν είμαι στεναχωρημένη, η τάξη στα πράγματά μου, να μην χαλάω εύκολα χατήρια, τα ρολόγια, η καθαριότητα (εντάξει μπορεί να είμαι και υποχόνδρια), το καλοκαίρι, οι διακοπές, ο καφές, το φλασμπακινγκ, το μπλογκάκι μου, το λαπτοπάκι μου, το Internet shopping, η ρακέτα μου, τα επιτραπέζια παιχνίδια, ο donald duck και ο daffy, o Einstein, τα παγωτά, τα καράβια και τα αεροπλάνα, το Μόναχο, ο Παλαμάς και ο Καζαντζάκης, τα ψώνια (σε μαγαζί εννοώ και όχι τα άλλα βρε σεις αμέσως να με παρεξηγήσετε).\nΚαι ναι η ομαδάρα μου κέρδισε την Τρεντίνο!!! :-) (είπαμε μια κατηγορία μόνη μου.)\nΑναρτήθηκε από SmaGeo στις 11:00 PM


Η ανακοίνωση του νέου album από τους BICEP με ένα video clip για το “Apricots”.\nBicep Isles single\nΗ πρεμιέρα του video clip για το “Apricots” συνόδευσε μια μεγάλη ανακοίνωση από την πλευρά των BICEP, την κυκλοφορία του δεύτερου album τους “Isles“, το οποίο έχει προγραμματιστεί για τις 22 Ιανουαρίου 2021 από την Ninja Tune.\nΔιάβασε ακόμη: Bicep: Δύο παιδικοί φίλοι που κατακτούν την παγκόσμια ηλεκτρονική μουσική σκηνή!\nΉδη δύο χρόνια υπό δημιουργία, το album αυτό επεκτείνει την επιδέξια σύνθεση και ενέργεια του ντεμπούτου τους, ενώ «χάνεται» στα βαθιά σε νέους ήχους, εμπειρίες και συναισθήματα τα οποία έχουν επηρεάσει τις ζωές και την δουλειά τους, από τις πρώτες μέρες στο Belfast μέχρι την μετακόμισή τους στο Λονδίνο μια δεκαετία πριν.\nΈχουμε ισχυρά ανάμεικτα συναισθήματα, συνδεδεμένα με το να μεγαλώνουμε σε ένα νησί: το να θέλουμε να φύγουμε, το να θέλουμε να επιστρέψουμε. Το “Isles” είναι μια μορφή διαλογισμού ανάμεσα σε αυτές τις αντιθέσεις, η «μάχη» ανάμεσα στην επέκταση αλλά και στην ενδοσκόπηση, στην απομόνωση και στην ευφορία.\nΟ «αέρας» της μουσικής που δέχτηκαν στο Λονδίνο αυτόν τον καιρό αναβαθμίζει την ηχητική παλέτα του “Isles” καθώς είναι μια εξιστόρηση για την χαρά της ανακάλυψης νέων φωνητικών «διαδρομών». Όμως, ο χρόνος που συμπληρώνουν μακριά από το σπίτι τους, έχει κάνει τους BICEP περισσότερο σκεπτικούς σχετικά με την μετακίνησή τους ανάμεσα στα νησιά. Το “Apricots” έχει ένα παρόμοιο συναίσθημα που εκφράζεται με ζεστά synths, εφεδρικά percussions και «δεσμευτικά» φωνητικά που φέρνουν μια δόση από το ρίγος των 90’s rave, ενώ διατηρούν την σύνδεση με μια αίσθηση από κάτι αποξενωμένο, ξεχασμένο ή μοναχικό. Είναι ένας ήχος που ταιριάζει απόλυτα και με το video που επιμελήθηκε ο Mark Jenkin, έχοντας ήδη κερδίσει το βραβείο BAFTA 2020 για το εξαιρετικό ντεμπούτο του ως Βρετανός σκηνοθέτης για την ταινία “Bait”, αλλά και στο γενικό, εκρηκτικό album artwork από το Studio Degrau που ήταν και στο πρώτο τους το 2018.\nΤο album είναι διαθέσιμο και για προ-παραγγελία μέσω του επίσημου προφίλ των BICEP στο Bandcamp.\nΔυο ακόμη κομμάτια από τους The Smashing Pumpkins!


Η Μεγάλη Εβδομάδα - Επιμέλεια κειμένου: Βαξεβανίδης Νικόλαος – Πάλλας Φώτιος | KALAMPAKA | ΕΙΔΗΣΕΙΣ | NEWS | METEORA\nΗ Μεγάλη Εβδομάδα – Επιμέλεια κειμένου: Βαξεβανίδης Νικόλαος – Πάλλας Φώτιος\nΑπό admin\t Δημοσίευση Απρ 17, 2022 -22:37 Τελευταία Ενημέρωση Απρ 17, 2022 -22:40\nΦθάσαμε στο τέλος της Μεγάλης. Τεσσαρακοστής και οδεύουμε στο τρίτο μέρος του Τριωδίου, την Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα. Ο Ιερός Χρυσόστομος σε σχετική ομιλία του λέγει:\n«Τελειώσαμε το ταξίδι της νηστείας και με τη χάρη του Θεού φτάσαμε πια στο λιμάνι. Όμως, ας μην επαναπαυόμαστε, επειδή φτάσαμε στο λιμάνι, αλλά, τώρα που πλησιάσαμε στο τέλος, ας αγρυπνούμε πιο πολύ. […] Ό,τι δηλαδή είναι το λιμάνι για τους καπετάνιους, τα βραβεία για τους δρομείς και τα στεφάνια για τους αθλητές είναι για μας αυτή η εβδομάδα, που βρίσκεται στην κορυφή όλων των αγαθών. […] Για το λόγο αυτό την ονομάζομε μεγάλη, όχι φυσικά γιατί έχει μεγαλύτερες μέρες απ’ όλες τις άλλες, υπάρχουν άλλες μεγαλύτερες, ούτε γιατί έχει περισσότερες μέρες, αφού είναι ίσες με τις άλλες, αλλά γιατί αυτή την εβδομάδα ο Κύριός μας πραγματοποίησε μεγάλους άθλους. Την εβδομάδα αυτή καταλύθηκε η μακρόχρονη τυραννία του διαβόλου, ο θάνατος έσβησε, ο δυνατός δέθηκε, τα όργανά του αφαιρέθηκαν, η αμαρτία καταργήθηκε, η κατάρα εξαλείφτηκε, ο παράδεισος άνοιξε, ο ουρανός έγινε ευκολοπλησίαστος, οι άνθρωποι αναμείχτηκαν με τους αγγέλους, ο μεσότοιχος του φράχτη γκρεμίστηκε, το παραπέτασμα τραβήχτηκε, ο Θεός της ειρήνης σκόρπισε την ειρήνη στον ουρανό και τη γη. Γι΄ αυτό ονομάζεται μεγάλη εβδομάδα. Κι όπως αυτή βρίσκεται στην κορυφή των άλλων εβδομάδων, έτσι και το μεγάλο Σάββατο είναι γι’ αυτήν η κεφαλή κι ακόμη, ό,τι είναι το κεφάλι για το σώμα, είναι για την εβδομάδα το Σάββατο». […]\nΑπό το βιβλίο, Ιωάννου του Χρυσοστόμου έργα, «Πραγματείες», τόμος ένατος, των εκδόσεων ο Λόγος. Εισαγωγή, μετάφραση, σχόλια Αικ. Τσοτάκου – Καρβέλη και Δημήτριος Καρβέλης. Γενική επιμέλεια Κωνσταντίνος Λουκάκης.\nΕπόμενος τοις λόγοις των Αγίων Πατέρων και ο λόγος του αειμνήστου ιεροκήρυκος Δημητρίου Παναγοπούλου, σε ομιλία του για τη Μεγάλη Εβδομάδα, μέρος της οποίας παρατίθεται απομαγνητοφωνημένο παρακάτω. Πριν ,όμως, αφήσουμε τον εξαίσιο του παραδείσου πλέον ιεροκήρυκα να ομιλήσει, οφείλουμε να σημειώσουμε ότι ο Ίδιος ο Χριστός φανερώθηκε και ανέθεσε αυτή τη διακονία στον χωρίς σπουδές και τίτλους Δημήτριο Παναγόπουλο.\nΑς τον «ακούσουμε»:\n«Σκέφτηκα απόψε το βράδυ να κάνω μία συνοπτική ομιλία και να θίξω τα περιστατικά των ημερών από το Σάββατο του Λαζάρου μέχρι το βράδυ της Αναστάσεως.\nΚανονικά θα έπρεπε να γίνονται δύο ομιλίες την ημέρα, για να μπορέσει κανείς να δώσει στοιχεία για τα γεγονότα που θέλει να διδάξει η Εκκλησία τις ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος. Δυστυχώς, δεν γίνεται καμία! Οι περισσότερες εκκλησίες αρκούνται στις ακολουθίες μόνο και δε γίνεται καμία ερμηνεία. Ο άμβωνας σιωπά! Φερμουάρ! Να ξέρατε τι θανάσιμο πλήγμα είναι της εκκλησίας, όταν ο άμβωνας δεν ομιλεί! Αν κανείς διαβάσει τους Πατέρες, θα βρει ομιλίες και την Μ. Παρασκευή και το Μέγα Σάββατο ακόμα και το Πάσχα και τα Χριστούγεννα και τα Φώτα και σε όλες τις ημέρες. Αν είναι, όμως, μία εποχή που θα έπρεπε να γίνεται ομιλία κάθε μέρα, είναι αυτή, τούτων των ημερών. Δυστυχώς έχει επικρατήσει: «να μην κουραστούνε οι πιστοί!». Ξημερώνουν στην αμαρτία, αλλά να μην κουραστούν στην εκκλησία! Και έτσι με το σατανικότατο αυτό επιχείρημα, ο κόσμος μένει νεκρός. Έπειτα υπάρχουν σήμερα τόσα βιβλία! Γιατί δεν παίρνουν οι πιστοί να διαβάσουν; Θα μας ζητηθεί λόγος από το Χριστό. Πρέπει να γνωρίζει ο κόσμος τι λέει το Ευαγγέλιο και τι εορτάζουμε. Δεν είμαστε ανεύθυνοι. Πρέπει να είμαστε υπεύθυνοι.\nΣε λίγες μέρες, λοιπόν, η Εκκλησία μας αναμημνίσκει την ανάσταση του Λαζάρου. Η ανάσταση του Λαζάρου, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι έγινε πολύ πριν, αλλά τοποθετήθηκε μία μέρα πριν την Κυριακή των Βαίων. Λέει το τροπάριο: « Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν, πρὸ τοῦ σοῦ Πάθους πιστούμενος, ἐκ νεκρῶν ἢγειρας τὸν Λάζαρον Χριστὲ ὁ Θεός, ὅθεν καὶ ἡμεῖς ὡς οἱ Παῖδες, τὰ τῆς νίκης σύμβολα φέροντες, σοὶ τῷ Νικητῇ τοῦ θανάτου βοῶμεν: Ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος, ἐν ὀνόματι Κυρίου.».\nΟ Λάζαρος είναι ένα πρόσωπο μυστήριο και έχει μεγάλη διδασκαλία. Πολλοί ζητούν τα κείμενα του Λαζάρου, για να δουν τι εδίδαξε και τι εκήρυξε, εφόσον έμεινε μέρες στον άδη. Όμως ο Λάζαρος, ουδέν εκήρυξε. Ουδέν είναι εγγεγραμμένο εκ μέρους του Λαζάρου. Η ίδια η ζωή του ήταν καθαρά ένα κήρυγμα που έδειχνε ότι εκεί που πήγε, δεν τα βρήκε καλά. Ουδέποτε εγέλασε ξανά, όταν ήρθε πάλι σε τούτη τη ζωή.\nΗ Κυριακή το πρωί τον Χριστό μας Τον βρίσκει οδεύοντας προς τα Ιεροσόλυμα. Τη σκηνή αυτή την έχει προφητεύσει ο Ζαχαρίας 800 χρόνια π.Χ.: «Μη φοβού, θύγατερ Σιών! Ιδού ο Βασιλεύς σου έρχεται καθήμενος επί πώλου όνου». Πράγματι ο Χριστός πηγαίνοντας προς Ιεροσόλυμα στάθηκε απέναντι από ένα χωριό που λέγεται Βηθφαγή και είπε στους μαθητές Του να πάνε στην απέναντι κώμη και θα βρουν εκεί μίαν όνο με πώλον όνου. Θα πάρουν τον πώλο του όνου και, αν ο Κύριος του όνου ρωτήσει γιατί το παίρνετε, θα πείτε ότι ο Κύριος το έχει ανάγκη. Πράγματι έτσι έγινε. Όταν το έφεραν ο Χριστός ανέβηκε και κατά αυτόν τον τρόπο εισήλθε στα Ιεροσόλυμα. Είναι μια σκηνή αυτή, την οποία ο Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων την τοποθετεί απέναντι των Εβραίων, οι οποίοι Εβραίοι απορρίπτουν μέχρι τη σήμερον, ότι ο Μεσσίας ήρθε, και τους λέγει το εξής: «Ω Εβραίοι, πείτε μου ποιος βασιλιάς υμών εισήλθε επί πώλου όνου στα Ιεροσόλυμα;» Όπως γνωρίζουμε κανένας βασιλιάς δε χρησιμοποιεί όνο. Όλοι χρησιμοποιούν ίππους. Εγωισμός, σπαθιά, σπιρούνια κλπ. Εκείνος μπήκε θριαμβευτικά αλλά σε γαϊδουράκι! Υποδέχτηκαν μικροί και μεγάλοι τον Χριστό, ως νικητή του θανάτου. Γι΄ αυτό κρατούσαν τα βάγια αυτά των φοινίκων.\nΝα μου επιτρέψετε μια μικρή παρένθεση. Είθισται η Αγία μας Εκκλησία να προσφέρει και σε εμάς τα βάγια αυτά. Ότι κατόπιν του αγώνα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, της νηστείας, της εγκρατείας και της προσευχής, νικητές και εμείς συν Χριστώ, δικαιούμαστε τα βάγια των φοινίκων. Πολλοί ,όμως, που ούτε καν σηκωθήκαν ενώ είναι σε πτώση, πολλοί που ούτε καν απόκρεψαν, ούτε τη χύτρα ούτε το κρεβάτι; Τι θα κάνουν αυτοί; Πώς θα τα πάρουν στα χέρια τους τα σύμβολα της νίκης; Αυτά είναι τα θλιβερά και αυτές είναι σκέψεις που πρέπει τον καθένα να τον συνετίσουν. Αυτός εισέρχεται νικητής, και του αξίζουν. Εγώ πού ενίκησα; Στη γλώσσα, στα μάτια, στη σάρκα, στο χρήμα, στη χύτρα; Πού ενίκησα, ώστε να δικαιούμαι να σταθώ σε αυτή τη νικηφόρο και λαμπροφόρο είσοδο και να πάρω στα χέρια μου τα βάγια των φοινίκων; Ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματά του.\nΤη Μεγάλη. Δευτέρα η εκκλησία μας έχει θεσπίσει να ανασύρεται ένα πρόσωπο, ένας τύπος Χριστού από την Π. Διαθήκη. Είναι το πρόσωπο του Ιωσήφ του Παγκάλου. Αυτός ήταν κατά πάντα τύπος του Ιησού! Γι΄ αυτό και τον βάζει πρώτο. Πουλήθηκε από τους αδερφούς του και μάλιστα από τον αδερφό του τον Ιούδα. Τοποθετήθηκε σε λάκκον καινόν, όπως ο Χριστός μας! Μπήκε στη φυλακή με δύο άλλους κακούργους που ο ένας σώθηκε και ο άλλος απωλέσθη, αν ενθυμήστε! Και μετά τον έβαλε ο Φαραώ στην άμαξα και είπε: «εγώ είμαι ο Φαραώ, αλλά στο λόγο αυτού θα σηκώνεστε ή θα πέφτετε». Όπως και ο Θεός είπε για το Χριστό ότι στο λόγο Αυτού θα πίπτετε ή θα ίστασθε. Αυτό λοιπόν το πρόσωπο παρουσιάζει πρώτο η εκκλησία μας.\nΛέγεται «Νυμφίος» η ακολουθία αυτή. Μας παρουσιάζει τον Νυμφίο Χριστό. Ποια είναι όμως η μνηστή του Νυμφίου; Εκάστου η ψυχή! Ο αρραβώνας εδόθη εν τω βαπτίσματι. Θυμάστε κάποτε, όταν επέστρεψε ο άσωτος; Συν τοις άλλοις του έβαλε και δαχτυλίδι στο χέρι! Είχε αρνηθεί τη μνηστεία και τον αρραβώνιασε ξανά. Ο γάμος θα γίνει εν εκείνη τη ημέρα με το Αρνίον το οποίο αναφέρει στην Αποκάλυψη. Από το γεγονός, λοιπόν, ότι ο Χριστός ονομάζεται Νυμφίος και τα τροπάρια λένε, ιδού ο Νυμφίος έρχεται, οι ακολουθίες ονομάζονται «Νυμφίοι». Δυστυχώς το ψάλλουμε, αλλά δεν το εννοούμε. Γιατί, όπως έχω πει και άλλοτε, διαβάζουμε, δεν μελετούμε! Δηλαδή δεν εμβαθύνουμε.\nΛέει λοιπόν: «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός»\nΓιατί δεν έρχεται την ημέρα; Διότι ο Χριστός θα έρθει σε μία απροσδιόριστη ώρα για την κάθε ψυχή, για την κάθε νύμφη.\n«και μακάριος ο δούλος ον ευρήσει γρηγορούντα»\nΌχι ο εγωιστής, όχι ο αφέντης! Ο δούλος! Γιατί ο Χριστός έφυγε και άφησε στον καθένα τάλαντα να τα εργαστεί, και θα γυρίσει ως Κύριος και Δεσπότης να ζητήσει λογαριασμό.\n«ανάξιος δε πάλιν, ον ευρήσει ραθυμούντα»\nΆστο αύριο, έ δεν πειράζει, έ δε φαντάζομαι, τώρα με το λάδι και με το κρέας θα πιαστεί ο Χριστός; Όλοι αυτοί είναι που τους έχει αποκοιμίσει ο σατανάς και δε θέλουν να αγωνιστούν και να είναι ξύπνιοι, ώστε να μη φοβούνται τον ερχομό.\n«Βλέπε ουν ψυχή μου, μη τω ύπνω κατενεχθής»\nΔιότι υπάρχουν δύο ύπνοι, ο ένας που είναι ύπνος αγαθός και ξεκουράζει τον άνθρωπο και υπάρχει και ο ύπνος της αμαρτίας που κοιμίζει τον άνθρωπο, όπως λέει ωραία στο απόδειπνο, να μας φυλάξει από του ζοφερού ύπνου της αμαρτίας. Είναι πολλοί ανοιχτομάτηδες αλλά είναι κοιμισμένοι με όλη τη σημασία της λέξης, διότι τους έχει αποκοιμίσει ο σατανάς και τους έχει βάλει στο χέρι της αμαρτίας. Έξυπνος δεν είναι ο καταφερτζής και εκείνος που μπορεί να βάλει πολλούς στο χέρι. Αυτός είναι κουτός. Έξυπνος είναι αυτός που είναι έξω της αμαρτίας.\n«ίνα μη τω θανάτω παραδοθής, και της βασιλείας έξω κλεισθής. Αλλά ανάνηψον»\nΞύπνα! Θυμήσου γιατί ήρθες, γιατί υπάρχεις και πού πηγαίνεις.\nΓια τα γεγονότα της Μεγάλης Τρίτης πρέπει κανείς να σταθεί στο ευαγγέλιο και να ακούσει τα οκτώ ουαί που είπε ο Χριστός.\nΕίναι φρίκη ο άνθρωπος να ακούει αυτά τα ουαί της υποκρισίας: «Ουαί υμίν γραμματείς και φαρισαίοι υποκριτές!». Αν θελήσει κανείς στα σοβαρά αυτά τα οκτώ ουαί να τα μελετήσει, έχω τη γνώμη ότι δεν θα καταφέρει να τα διαβάσει όλα, διότι έχουν σχέση με τη ζωή μας, ακόμα και των προχωρημένων χριστιανών. Υπάρχει υποκρισία έναντι του Θεού αλλά και των ανθρώπων. Δεν μας παίρνει ο χρόνος να κάνουμε ερμηνεία, αλλά καλό θα είναι, όποιος μπορεί, να τα μελετήσει. Κλείνει στο τέλος το Ευαγγέλιο αυτό με την απειλή της Ιερουσαλήμ λέγοντας: «Ιερουσαλὴμ Ιερουσαλήμ, η αποκτέννουσα τους προφήτας και λιθοβολούσα τους απεσταλμένους προς αυτήν! Ποσάκις ηθέλησα επισυναγαγείν τα τέκνα σου ον τρόπον επισυνάγει όρνις τα νοσσία εαυτής υπὸ τας πτέρυγας, και ουκ ηθελήσατε.». Αυτό ισχύει για πολλούς από εμάς. Η όρνις έχει εννέα φωνές κατά αναλογίαν των περιπτώσεων. Άλλη φωνή, όταν είναι ήσυχα τα πράγματα, άλλη, όταν δει γεράκι και υπάρχει κίνδυνος, άλλη, όταν φωνάζει τα μικρά να τα ταΐσει κ.ο.κ Έτσι λέει ο Χριστός: « σας μίλησα και εσάς. Με καλοσύνη, με ασθένεια, με θάνατο, με ανέχεια, με, με, με,… και ουκ ηθελήσατε. Όχι δε μπορέσατε. Ουκ ηθελήσατε! Δεν θέλησε ο κόσμος να καταθέσει το εγώ του και τις αμαρτίες του. Αυτά τα δύο τον κρατάνε.\n«Τη αγία και μεγάλη Τετάρτη της αλειψάσης τον Κύριον μύρω πόρνης γυναικός μνείαν ποιούμεθα οι θειότατοι πατέρες εθέσπισαν, ότι προ του σωτηρίου πάθους μικρόν τούτο γέγονεν»\nΤο περιστατικό ομιλεί για μία πόρνη γυναίκα που άλειψε με μύρο τα πόδια του Κυρίου και τα σκούπισε με τα μαλλιά της. Εκ της χειρονομίας αυτής της γυναικός έχει συνταχθεί και το δοξαστικό, το οποίο αποδίδεται εις την Κασσιανή, το οποίο είναι ποίημα Φωτίου Πατριάρχου. Η πόρνη δεν έχει καμιά σχέση με την Κασσιανή που λένε οι άνθρωποι. Όπως επίσης και το δοξαστικό δεν αναφέρεται σε καμιά πόρνη. Αναφέρεται, όμως, στην ψυχή του ανθρώπου, και ο συνθέτης παίρνει αφορμή από την χειρονομία της πόρνης.\n«Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή, την σην αισθομένη Θεότητα μυροφόρου αναλαβούσα τάξιν».\nΠροαισθάνθηκε ότι Εσύ είσαι Θεός και ήρθε προκαταβολικώς να Σε μυρώσει. Αν θυμάστε, την εμπόδισαν την πόρνη να Τον μυρώσει και ο Χριστός μας τους είπε: «αφήστε την»! Αυτό το κάνει προ του ενταφιασμού Του! Ο Χριστός προγνώριζε ότι δε θα μυρωθεί από τις μυροφόρες τις άλλες, επειδή θα έμεναν με τα μύρα στα χέρια, όπως και έμειναν, διότι, όταν πήγαν την Κυριακή το πρωί, Τον βρήκαν τον Κύριο αναστημένο. Αυτό το περιστατικό έχει υπόψιν του ο υμνωδός και λέγει:\n«οδυρομένη μύρα σοι προ του ενταφιασμού κομίζει. Οίμοι, λέγουσα, οτι νύξ μοι υπάρχει, οίστρος ακολασίας, ζοφώδης τε και ασέληνος έρως της αμαρτίας»\nΝύχτα, σκοτάδι, διαφθορά μέσα μου!\n«Δέξαι μου τας πηγάς των δακρύων ο νεφέλαις διεξάγων της θαλάσσης το ύδωρ»\nΕσύ που βγάζεις τα νερά της θάλασσας και τα πηγαίνεις ψηλά και τα ξαναρίχνεις μυστηριωδώς και δεν έχεις ανάγκη από νερά, δέξου των δακρύων μου τας πηγάς.\n«Κάμφθητί μοι προς τους στεναγμούς της καρδίας, ο κλίνας τους ουρανούς τη αφάτω σου κενώσει»\nΕσύ που κατέβασες τους Ουρανούς με τον ερχομό Σου, σκύψε να ακούσεις τους αναστεναγμούς μου.\n«Καταφιλήσω τους αχράντους σου πόδας, αποσμήξω τούτους δε πάλιν τοις της κεφαλής μου βοστρύχοις»\nΕπίτρεψέ μου να φιλήσω τα πόδια Σου, και να τα σκουπίσω με τα μαλλιά μου. Πού μαλλιά σήμερα, για να σκουπίσουν οι γυναίκες τα πόδια του Χριστού!\n«ων εν τω Παραδείσω Εύα το δειλινόν, κρότον τοις ωσίν ηχηθείσα, τω φόβω εκρύβη»\nΤα πόδια τα οποία δεν είναι τυχαία. Είναι τα πόδια εκείνα που ήταν και στον παράδεισο. Που τα άκουσε κάποιο δειλινό η Εύα και κρύφτηκε. Ομολογεί τη Θεότητα του Ιησού. Είναι τα πόδια που άκουσε η Εύα και λόγω του ότι είχε αμαρτήσει πήγε και κρύφτηκε. Τι δουλειά έχει λοιπόν με Κασσιανή και με πόρνη Κασσιανή και με το φίλο της κλπ κλπ; Αυτά είναι μυθιστορήματα για λεφτά.\n«Αμαρτιών μου τα πλήθη, και κριμάτων σου αβύσσους, τις εξιχνιάσει, ψυχοσώστα Σωτήρ μου;»\nΤα αμαρτήματά μου, που είναι τόσα και δεν μπορεί κανείς να τα απαριθμήσει, έτσι είναι όμως και τα κρίματά Σου, που ούτε αυτά μπορεί κανείς να τα απαριθμήσει. Τον ‘’εκβιάζει’’’ εδώ, για να Του πάρει τη συγγνώμη.\n«Μη με την σήν δούλην παρίδης, ο αμέτρητον έχων το έλεος.»\nΗ κάθε ψυχή μπορεί να το λέει αυτό, αφού ο Χριστός είναι ο λυτρωτής.\n«Τη Aγία και Mεγάλη Πέμπτη, οι τα πάντα καλώς διαταξάμενοι θείοι Πατέρες, αλληλοδιαδόχως εκ τε των θείων Αποστόλων, και των ιερών Ευαγγελίων, παραδεδώκασιν ημίν τέσσαρά τινα εορτάζειν, τον ιερόν Νιπτήρα, τον μυστικὸν Δείπνον (δηλαδή την παράδοσιν των καθ’ ημάς φρικτών Μυστηρίων), την υπερφυὰ Προσευχήν, και την Προδοσίαν αυτήν»\nΙερός νιπτήρας. Τους έπλυνε τα πόδια. Ένδειξη ταπεινώσεως. Τους καθάρισε, πριν τους Κοινωνήσει. Ένας έμεινε ακάθαρτος, επειδή δεν είναι να θέλει μόνο ο Θεός, πρέπει να θέλει και άνθρωπος. Ο Ιούδας δεν ηθέλησε.\nΜυστικός Δείπνος. Γιατί λέγεται μυστικός; Επειδή στην επιφάνεια έδινε άρτο και οίνο, στην ουσία έδινε Σώμα και Αίμα. Ήταν μυστικός ο τρόπος που γίνεται. Τίνι τρόπο; Ουδείς γνωρίζει. Όπως και σήμερα. Και μάλιστα, αν ακούσει κανείς το σατανά, που βρίζει τους ιερείς εκείνη την ώρα και τους λέει: «αλίμονο σου τα αίματα που χύνεις»! Γιατί ο σατανάς βλέπει τη θυσία που γίνεται επί της Αγίας Τραπέζης. Αυτή είναι η φρικτή θυσία η οποία γίνεται.\nΑφού τους κοινώνησε, όπως αναφέρει το 26 κεφ. του Ματθαίου, βγήκε ο Χριστός και έκανε την προσευχή, που διαβάζουμε στο 17ο του Ιωάννου. Συνεπώς, κοινώνησαν, προσευχήθηκαν και μετά έφυγαν. Ο Ιούδας είχε φύγει γρηγορότερα. «Εισήλθε δε ο σατανάς εις Ιούδαν καὶ ἀπελθὼν»\nΣύγχρονοι Ιούδες είναι όσοι φεύγουν από την εκκλησία, πριν να πει ο παπάς το Δι ευχών. Μόλις έφυγε ο Ιούδας από το δείπνο, σατανάς εισήλθε εις αυτόν. Έτσι γίνεται και σε μας σήμερα, που δυστυχώς μας διώχνει από την εκκλησία.\nΕίθισται επίσης τη Μεγάλη Πέμπτη το πρωί, εμείς, όλοι έτοιμοι. Πουλάκια για τη Θεία Κοινωνία. Πού γυρίζαμε όλο το χρόνο από πού ερχόμαστε κ.λ.π; Περιστέρια την Πέμπτη το πρωί! Για το καλό! Για τα χρόνια πολλά!\nΑκούστε, όμως, τι λέει: «Τη μυστική εν φόβω τραπέζη προσεγγίσαντες πάντες, καθαραίς ταις ψυχαίς. Όχι να μου έχεις αλλάξει εσώρουχα, να έχεις πλυθεί, να έχεις σιδερωθεί και πάω να κοινωνήσω! Όχι! «Καθαραίς ταις ψυχαίς τον άρτον υποδεξώμεθα». Εμείς στεκόμαστε σε μία νηστεία επίπλαστη της Μεγάλης Τετάρτης, για να κοινωνήσουμε χρυσό δοντάκι! Αμετανόητοι, ανεξομολόγητοι, ασυμφιλίωτοι μεταξύ ανθρώπων και μεταξύ του Θεού.\nΚαι μόλις γυρίσουν από την εκκλησία, θα φάνε και λάδι! Λάδι δεν έχει αυτές τις μέρες, είτε κοινωνήσεις είτε δεν κοινωνήσεις. Ο τρώγων λάδι τη Μεγάλη Πέμπτη, ατιμάζει ολόκληρη τη Μεγάλη Σαρακοστή!\nΑυτή η μέρα έχει ακόμα κάτι πολύ δυνατό και δεν θέλω να το αντιπαρέλθω: Η προσευχή του Χριστού και η πτώση του Πέτρου.\n«Σίμων, Σίμων, ιδού ο σατανάς εξῃτήσατο υμάς του συνιάσαι ως τον σίτον· εγώ δε εδεήθην περί σου ίνα μη εκλίπῃ η πίστις σου· και σύ ποτε επιστρέψας στήριξον τους αδελφούς σου»\nΒλέπουμε εδώ πως ο Χριστός προσευχήθηκε για τον Πέτρο, όχι να μην πέσει, αλλά να μη συντριβεί. Επειδή δεν φτάνει να θέλει ο Χριστός, πρέπει να θέλεις και εσύ. Ο Πέτρος έβαλε τον εγωισμό και χρησιμοποίησε μία λέξη που τον έριξε. Είπε: «ΕΓΩ… δεν θα σε προδώσω». Αν δεν έλεγε αυτήν τη λέξη, θα ήταν αλλιώς τα πράγματα. Ποτέ αγαπητοί μου να μη λέμε αυτή τη λέξη. Την ξεχνάμε μόνο αυτή τη λέξη στις αμαρτίες μας. Να πούμε: «ΕΓΩ το έκανα». Αλλά εκεί δεν το βάζουμε. «Εκείνος το έκανε». «Εκείνος με έβαλε». «Ο σατανάς με έβαλε». ΕΓΩ ΤΟ ΕΚΑΝΑ! Μόνο όταν είναι να κατηγορήσεις τον εαυτό σου, να βάλεις το ΕΓΩ. Ποτέ να μη βάλεις το εγώ για κάτι καλό που δήθεν έκανες, επειδή «πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον άνωθεν εστί καταβαίνον εκ σου του Πατρός των φώτων».\nΤα γεγονότα αυτής της ημέρας τα γνωρίζετε. Ο Χριστός το απόγευμα της Παρασκευής άπλωσε τα χέρια, φώναξε το «τετέλεσται», κατέβηκε στον άδη και έμεινε εκεί 33 ώρες, μέχρι τη νύχτα του Σαββάτου στις 12, όπου και ανέστη! Όσα χρόνια έζησε στη γη, τόσες ώρες έμεινε στον άδη. Στενάζει ο άδης εκείνη τη μέρα. Τον πήρα λέει δια του ξύλου και μου τους πήρε δια του ξύλου!\nΟι άνθρωποι εντωμεταξύ κάνουν, λέει, την πρώτη ανάσταση. Λάθος! Δεν υπάρχει πρώτη και δεύτερη ανάσταση. Η πρώτη ανάσταση έχει σχέση με τους κεκοιμημένους στον άδη. […]\nΗ Ανάσταση είναι για μας βασικό πράγμα. Ο Χριστός δεν αδίκησε κανέναν, ούτε τους πριν ούτε τους κατόπιν. Όλοι θα σωθούμε δια του Χριστού. Έχουμε υποχρέωση να πενθήσουμε τη Μεγάλη. Παρασκευή και το Μέγα. Σάββατο. Είναι νηστείες χωρίς τίποτα. Οι μη δυνάμενοι, κατά τους αγίους Αποστόλους, ας φάνε τη Μεγάλη Παρασκευή κάτι αλάδωτο αλλά το Μέγα Σάββατο όχι! Και το βράδυ της Ανάστασης όλοι να παραμείνουν στην ακολουθία της Ανάστασης. Γιατί όσοι δεν παραμείνουν, είναι εχθροί του Χριστού και της Αναστάσεως! Μόνο οι εχθροί και οι αρνητές του Χριστού φεύγουν από τη Ανάσταση, όπως τους προείδε ο Δαυίδ και λέγει: «Αναστήτω ο Θεός και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού και φυγέτωσαν από προσώπου αυτού οι μισούντες αυτόν». Τους βλέπεις με το κερί να τρέχουν, να πάνε στο σπίτι, να φτιάξουν Σταυρό επάνω στην πόρτα. Να μην μπει ο διάβολος δήθεν στο σπίτι. Μα αφού τον έχεις μέσα σου και σε έδιωξε από την εκκλησία!\n-«Αναστήτω ο Θεός», και… φεύγω; Όσο δεν είχε αναστηθεί, καθόμουν. Τώρα φεύγω; Είμαι εχθρός. «Ούτως απολούνται οι αμαρτωλοί από προσώπου του Θεού και οι δίκαιοι ευφρανθήτωσαν» Αυτήν την ημέρα την έχει ο Θεός, για να ευφρανθούμε και πρέπει ο άνθρωπος να μείνει μέχρι τέλους, να κοινωνήσει, να ακούσει τον ωραίο κατηχητικό λόγο του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου κι έτσι θα μπορεί να πει κανείς ότι έκανε Ανάσταση πνευματικά, το οποίο εύχομαι εις αλλήλους και εις πάντας. Αμήν!»\nΕπιμέλεια κειμένου – απομαγνητοφώνηση:\nΒαξεβανίδης Νικόλαος – Πάλλας Φώτιος.\nΟλόκληρη η ομιλία με περισσότερες λεπτομέρειες εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=GrWepzQGJBU\nΟμιλίες του ίδιου, για την κάθε ημέρα ξεχωριστά εδώ:\nΜ. ΤΡΙΤΗ https://www.youtube.com/watch?v=fy_kWAyAVq0\nΜ. ΤΕΤΑΡΤΗ https://www.youtube.com/watch?v=DikW2bXJVfE\nΜ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ https://www.youtube.com/watch?v=yAT84UyyKJA\nΚΥΡΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΗ https://www.youtube.com/watch?v=SaHOSSFx_KM


Νέα από την Τριφυλία trifyliapress: Τί γίνεται γίνεται στο ΠΑΣΟΚ Τριφυλίας;\nΤί γίνεται γίνεται στο ΠΑΣΟΚ Τριφυλίας;\nΕξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ στην Τριφυλία.\nΗ αδυναμία να βρεθεί πρόσωπο κοινής αποδοχής και η ανικανότητα των τοπικών παραγόντων να ηγηθούν και να πρωτοστατήσουν στο χώρο, έχει δημιουργήσει μεγάλη δυσφορία μεταξύ των μελών του κυβερνώντος κόμματος. Από τη μια η γενικότερη πολιτική και η οικονομική στενότητα (ποίος δε θυμάται το :"λεφτά υπάρχουν") και από την άλλη η ανυπαρξία των τοπικών οργανώσεων με τον παραγκωνισμό από την κεντρική εξουσία που τις θυμάται μόνο όταν έρχονται εκλογές, ή περάσει βόλτα κάποιος υπουργός.\nΠολύ αναρωτιούνται, τί ρόλο παίζουν και γιατί να συμμετέχουν σε μιά διαδικασία στην οποία δεν είχαν καμμία αρμοδιότητα. Ετσι κι αλλιώς, λένε, οι υποψηφιότητες κατατέθηκαν απ΄ευθείας στα κεντρικά, αυτοί ας αναλάβουν την ευθύνη και αυτοί ας κάνουν και τις εκλογές.\nΈτσι παρουσιάζεται το φαινόμενο κανείς να μην αναλαμβάνει τη "Ευθύνη" της πρωτοβουλίας να "ανακατέψει" ξανά την τράπουλα, να επαναφέρει στην "τάξη" και στο σημείο μηδέν πρόσωπα και καταστάσεις ωστε να ελεγχθεί κάπως η κατάσταση.\nΤο όλο πάντως σκηνικό θυμίσει τη "γαλήνη πρίν την καταιγίδα".\n"Κυριακή κοντή γιορτή" λένε....


ΜΠΟΡΑ ΕΙΝΑΙ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ - Let's wait until the storm passes: ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ : ΑΠΟ ΤΟ 776 Π.Χ. ΜΕΧΡΙ ΤΟ... ΡΙΟ\nΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ : ΑΠΟ ΤΟ 776 Π.Χ. ΜΕΧΡΙ ΤΟ... ΡΙΟ\nΟ Δημήτρης Βικέλας και ο Πιερ ντε Κουμπερτέν (μέση και δεξιά καθήμενοι), ψυχές της αναβίωσης των Ολυμπιακών Αγώνων.\nΑΠΟ ΤΟ 776 Π.Χ. ΜΕΧΡΙ ΤΟ... ΡΙΟ\nΗ Ελλάδα παρούσα από τη γέννηση έως την αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων\nΗ Ελλάδα είναι πολλαπλώς εμφαντικά παρούσα στο Ρίο, όχι μόνο με τους εκατό αθλητές της στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Αλλά και με τις κληρονομιές της, ως χώρα που γεννήθηκαν, διαμορφώθηκαν τα ολυμπιακά ιδεώδη κατά την αρχαιότητα, αλλά και αναβίωσαν στη σύγχρονη εποχή.\nΗ ελληνική παρουσία και κληρονομιά ξεκινά με την αφή της φλόγας στην Ολυμπία και το ταξίδι της, μέχρι να λάμψει στην τελετή έναρξης των Αγώνων και να σβήσει μαζί τους.\nΗ Γαλανόλευκη και η ελληνική αθλητική ομάδα προπορεύονται, τιμής ένεκεν, στην εναρκτήρια πανηγυρική παρέλαση. Μια διαρκής υπόμνηση για τη γενέτειρα των Αγώνων. Αποτυπώνεται ακόμη στα ολυμπιακά μετάλλια με την παράσταση της Νίκης, κρατώντας κλαδί φοίνικα στο ένα χέρι και το στέμμα του νικητή στο άλλο. Τα ελληνικά αποτυπώματα αυτήν τη φορά δεν περιορίζονται με την Ακρόπολη στο φόντο της θεάς. Τα σχεδίασε και μία Ελληνίδα.\nΣύμβολο, ακόμη, που έλκει την καταγωγή του από τη μεσο-Ολυμπιάδα του 1906, είναι ο Ολυμπιακός Όρκος του αθλητή. Ίσως η κορυφαία κληρονομιά, όμως, να είναι ο Ολυμπιακός Ύμνος. Η σύνθεση του Σαμάρα και οι στίχοι του Παλαμά, που ακούστηκαν για πρώτη φορά στην ολυμπιακή Αθήνα του 1896. Το εξόχως συμβολικό και διαχρονικώς επίκαιρο για τα μηνύματά του «αρχαίο πνεύμα αθάνατο», που έγινε στην πορεία ο επίσημος ύμνος των Ολυμπιακών.\nΜε αφορμή τον ύμνο και συνολικά την ελληνική ολυμπιακή κληρονομιά ο δημοσιογράφος και ιστορικός του αθλητισμού Π. Λινάρδος παρατηρούσε εύστοχα, εν όψει των Ολυμπιακών της Αθήνας το 2004: «Στη ροή του χρόνου υπάρχουν μερικά στοιχεία από τους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 που απέκτησαν εσαεί θάλλουσα υστεροφημία».\nΟ Σπύρος Λούης σημαιοφόρος της ελληνικής ομάδας στο Παναθηναϊκό Στάδιο κατά την εναρκτήρια πανηγυρική παρέλαση των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων.\nΔεν είναι, βεβαίως, μόνο αυτή η ανθηρή κληρονομιά, που συσχετίζει άρρηκτα τους Ολυμπιακούς με τη χώρα μας. Άλλωστε, στην Ελλάδα «είναι στο σπίτι τους», όπως πολύ χαρακτηριστικά ειπώθηκε και πριν από μερικές βδομάδες. Όταν για μια ακόμη φορά τέθηκε, σε διεθνές φόρουμ, το ζήτημα της μόνιμης τέλεσης των Αγώνων. Μια ιδέα, με μακρά ιστορία, που δεν ευοδώθηκε το 1896, ούτε μία δεκαετία αργότερα, τον καιρό της μεσο-Ολυμπιάδας. Αλλά ούτε κι αργότερα καρποφόρησε στα χρόνια της μεταπολίτευσης. Οι λαμπαδηδρομίες και η αφή της φλόγας, όπως έχουν καθιερωθεί, είναι μεταγενέστερες. Αλλά ρίζες μπορούν να εντοπιστούν και στην Αθήνα των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών, με τις δάδες που «κυκλοφορούσαν» στους δρόμους της στο περιθώριο των Αγώνων. Για πρώτη φορά συμβολική φλόγα σε Ολυμπιακούς άναψε στο Αμστερνταμ το 1928 εντός του σταδίου. Ξανάναψε στους επόμενους Ολυμπιακούς του Λος Αντζελες το 1932 και έγινε παράδοση.\nΗ αφή, όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, ήταν μια ευρηματική ιδέα, που αποδίδεται στον Γερμανό καθηγητή Καρλ Ντιμ, από τους διοργανωτές των Ολυμπιακών του 1936 στο ναζιστικό Βερολίνο. Με τη συμφωνία και την επικρότηση της τότε Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής και της ΔΟΕ.\nΧρησιμοποιήθηκε τότε, όπως άλλωστε ο θεσμός γενικώς, αλλά και τα αρχαιοελληνικά ιδεώδη, με φασιστικό επίχρισμα για την προβολή και τον προπαγανδισμό του χιτλερικού καθεστώτος.\nΗ φτερωτή θεά κατεβαίνει από τον Όλυμπο για να διαλαλήσει τον θρίαμβο των νικητών. Η Νίκη, έργο του γλύπτη Παιωνίου, βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας.\nΗ ιδέα της εκεχειρίας\nΉταν η εποχή που στη χώρα μας ο ιδεολογικός συνοδοιπόρος και θαυμαστής της φασιστικής Γερμανίας Ι. Μεταξάς επέβαλε τη δικτατορία (στις 4 Αυγούστου και ενώ διεξάγονταν οι αγώνες στο Βερολίνο). Η τελετή αποναζιστικοποιημένη θα αποκτήσει τους πραγματικούς συμβολισμούς της στο μεταπολεμικό Λονδίνο του 1948. Η ολυμπιακή φλόγα άναψε τότε, με νωπές ακόμη τις φρικαλεότητες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και έγινε δεκτή με προσδοκίες και ευχές για επικράτηση των ολυμπιακών αρχών και της ειρηνικής συμβίωσης των λαών.\nΔυστυχώς δεν έγινε ποτέ δυνατό να υλοποιηθεί και η ιδέα της «εκεχειρίας», που επικρατούσε στην αρχαιότητα. Παρά τις προτάσεις που έγιναν κατά καιρούς για παύση των πολεμικών συγκρούσεων στη διάρκεια των Αγώνων. Στο Αμστερνταμ, εκτός από τη φλόγα, για πρώτη φορά η ελληνική σημαία με τους Ελληνες τέθηκε επικεφαλής της θεαματικής παρέλασης κατά την έναρξη των Αγώνων. Από τότε η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή καθιέρωσε τα «ελληνικά πρωτεία», με τελευταία να κλείνει την παρέλαση την ομάδα της χώρας που φιλοξενούσε τους Ολυμπιακούς.\nΓια την Ιστορία ας σημειωθεί ότι η διάταξη αυτή τηρήθηκε και στην Αθήνα το 2004. Προηγούνταν μεν η γαλανόλευκη, με σημαιοφόρο μόνο, ενώ η ελληνική ομάδα έκλεινε την παρέλαση. Πέραν των αγωνισμάτων η ελληνικότητα, λοιπόν, με μια οικουμενική διάσταση, βρίσκεται στον πυρήνα της Ολυμπιακής Ιδέας. Τουλάχιστον διακηρυκτικά...\nΗ οργανωτική επιτροπή το 1895 ανέθεσε στον Κωστή Παλαμά να γράψει τον Ύμνο για την έναρξη των Αγώνων. Ο ποιητής τον αφιέρωσε στον Σπύρο Σαμάρα, ο οποίος, εκτός από τη σύνθεση, διηύθυνε και την εκτέλεσή του.\nΗ ιστορία του Ολυμπιακού Υμνου\nΟ Ολυμπιακός Ύμνος του Σπύρου Σαμάρα και του Κωστή Παλαμά είναι ταυτισμένος με τα ολυμπιακά ιδεώδη. Μέχρι να ανακηρυχθεί, όμως, επισήμως από τη ΔΟΕ μεσολάβησε μισός αιώνας περίπου. Μετά τις τέσσερις πρώτες διοργανώσεις (1896-1908) αντικαταστάθηκε από το θριαμβευτικό εμβατήριο του Σουηδού Η. Alexanderson, που συνέθεσε για τους Αγώνες της Στοκχόλμης. Τον διαδέχθηκαν άλλοι ύμνοι στην Αμβέρσα (1920) και στο Λος Αντζελες (1932). Στους επόμενους Αγώνες του Βερολίνου τον συνέθεσε και διηύθυνε ο Richard Srauss, σε στίχους του Robert Lubahn. Αυτός και ορίστηκε τότε ως επίσημος. Κάπως καθυστερημένα η ΔΟΕ αποφάσισε να τον αντικαταστήσει. Προκήρυξε το 1954 διαγωνισμό για τη σύνθεσή του, σε στίχους των Επινικίων του Πινδάρου. Επιτροπή από διάσημους μουσικοσυνθέτες βράβευσε τον Πολωνό Micha Spisak. Η ανάκρουσή του ύμνου του, όμως, έγινε μόνο στους Αγώνες της Μελβούρνης (1956) και στους χειμερινούς της ίδιας περιόδου. Για δυσδιάκριτους λόγους η ΔΟΕ αποφάσισε το 1958 στο Τόκιο να επιστρέψει πίσω στις «ρίζες». Καθιέρωσε τον ύμνο των Σαμάρα - Παλαμά ως τον επίσημο ύμνο, που θα εκτελείται κατά την τελετή έπαρσης και υποστολής της σημαίας των Ολυμπιακών Αγώνων. Έτσι από τους Ολυμπιακούς της Ρώμης του 1960 ακούγεται, πια, ο ύμνος του 1896. Είτε στα ελληνικά είτε μεταφρασμένος στη γλώσσα της διοργανώτριας χώρας. Μερικές φορές χωρίς τους στίχους. Το χρονικό της σύνθεσης του Ολυμπιακού Ύμνου, οι εμπνεύσεις του και η εκτέλεσή του στο Παναθηναϊκό Στάδιο αποτελεί ένα χωριστό και ενδιαφέρον κεφάλαιο.\nΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΣΤΑ ΜΕΤΑΛΛΙΑ ΤΩΝ ΝΙΚΗΤΩΝ\nΤο άγαλμα της Νίκης, το Καλλιμάρμαρο και ο Παρθενώνας\nΤα Ολυμπιακά μετάλλια διακρίνονται παραδοσιακά για την ελληνικότητά τους. Με τη Νίκη να κυριαρχεί στην πρόσθια όψη τους. Η παράστασή εμφανίζεται στα πρώτα ασημένια και χάλκινα μετάλλια της Αθήνας του 1896 (δεν υπήρχαν χρυσά). Μόνο που τότε η Νίκη βρισκόταν σε δεύτερο πλάνο, αφού τη μεγαλύτερη επιφάνεια κάλυπτε η κεφαλή του Δία. Αυτός την κρατούσε στο χέρι του, μαζί με μια σφαίρα, ενώ εκείνη είχε στο χέρι κλάδο ελιάς. Ήταν έργο του Γάλλου γλύπτη Jules-Clement Chaplain και στην οπίσθια όψη δέσποζε σχεδόν «φωτογραφικά» η Ακρόπολη.\nΤα μετάλλια με τη Νίκη πήραν τη μορφή τους από το 1928 στο Αμστερνταμ (έργο του Ιταλού γλύπτη Giuseppe Cassioli). Στην οπίσθια όψη απεικόνιζαν Ολυμπιονίκη που μεταφερόταν θριαμβευτικά από το πλήθος στο Ολυμπιακό Στάδιο, ενώ έφεραν ανάγλυφα την αρίθμηση των Ολυμπιακών, την πόλη και τον χρόνο διεξαγωγής.\nΑπό τότε και έως τους Ολυμπιακούς του Μονάχου ήταν πανομοιότυπα. Η παράδοση «έσπασε» το 1972, η οποία πλέον σχεδιαζόταν με ευθύνη της διοργανώτριας χώρας.\nΥπήρχε, όμως, μια ιστορική ανορθογραφία μέχρι και τους χειμερινούς αγώνες του 2002 στο Σολτ Λέικ. Στα δεξιά της Νίκης, που κρατούσε μια αγκαλιά στάχυα και στεφάνι, εικονιζόταν το Κολοσσαίο!\nΕλληνίδα η σχεδιάστρια\nΗ ανακρίβεια αποκαταστάθηκε στους αγώνες της Αθήνας. Η ΔΟΕ ενέκρινε τα ελληνικά σχέδια των νέων μεταλλίων, με το άγαλμα της Νίκης του Παιωνίου και φόντο το Καλλιμάρμαρο. Εκεί όπου αναβίωσαν οι Ολυμπιακοί.\nΤο γεγονός εκτιμήθηκε ως αναγνώριση της μοναδικότητας των Αγώνων της Αθήνας. Τα μετάλλια που θα απονεμηθούν στο Ρίο έχουν ακόμη ένα ελληνικό αποτύπωμα. Είναι έργα της γνωστής Ελληνίδας σχεδιάστριας κοσμημάτων Έλενας Βότση, όπως και εκείνα της Αθήνας το 2004.\nΌταν παρουσιάστηκαν τα τελευταία, το καλοκαίρι του 2003, η διάσημη σχεδιάστρια, περιγράφοντας συμβολισμούς και μηνύματα, τα συνόδευσε με λόγια όπως αυτά:\n«Ο Παρθενώνας, το Καλλιμάρμαρο, η Νίκη, τα ελληνικά γράμματα είναι η σφραγίδα των αγώνων, είναι ο κορμός μια ανεξάντλητης ιστορίας, είναι ένα κομμάτι του πολιτισμού μας. Χαίρομαι να βλέπω τους κορυφαίους αθλητές του κόσμου να προσπαθούν, να αγωνίζονται και τελικά να κατακτούν κάτι ελληνικό, κάτι διαχρονικό, κάτι που να θυμίζει σε όλη την ανθρωπότητα την αρχή της ιστορίας των Ολυμπιακών Αγώνων...».\nΗ φτερωτή θεά κατεβαίνει από τον Όλυμπο\nΗ Νίκη (έργο του γλύπτη Παιωνίου με ύψος 2,90 μ. ) αποτελεί σταθμό στην εξέλιξη της αρχαίας γλυπτικής. Είναι η παλιότερη γνωστή μνημειακών διαστάσεων Νίκη. Το άγαλμα ορθωνόταν σε ψηλό τριγωνικό βάθρο και ήταν αφιερωμένο στον ιερό χώρο της Άλτεως στην Ολυμπία από τους Μεσσηνίους και τους Ναυπακτίους, μετά τη νίκη τους επί των Λακεδαιμονίων στη Σφακτηρία (421 π.Χ.)\nΗ φτερωτή θεά απεικονίζεται την ώρα της πτήσης της, όταν κατεβαίνει από τον Όλυμπο για να διαλαλήσει τον θρίαμβο των νικητών. Λείπουν τα φτερά και μεγάλο κομμάτι του ιματίου της.\nΗ μορφή είναι αέρινη και ο λεπτός χιτώνας της, αρχικά βαμμένος κόκκινος, κολλάει στο σώμα της, αφήνοντας να διαγράφονται λεπτομέρειες της τέλειας ανατομίας του. Κάτω από τα πόδια της υπήρχε αετός, του οποίου διακρίνεται μόνο το κεφάλι. Βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας.\nΟ όρκος του αθλητή\n«Στο όνομα όλων των αγωνιζομένων υπόσχομαι ότι θα λάβουμε μέρος σε αυτούς τους Ολυμπιακούς Αγώνες, σεβόμενοι και ακολουθώντας τους κανόνες οι οποίοι τους διέπουν, μέσα στο αληθινό πνεύμα της ευγενούς άμιλλας, για τη δόξα του αθλητισμού και την τιμή των ομάδων μας».\nΗ Βούλα Πατουλίδου πανευτυχής με τις ελληνικές σημαίες στα χέρια λίγο μετά τη νίκη της στα 100 μ. με εμπόδια των Ολυμπιακών της Βαρκελώνης το 1992.\nΟλυμπιακές μνήμες με ραδιόφωνο, μποϊκοτάζ, Βούλα, αλλά και... τροχαίο\nΑΠΟ τον χρυσό Ολυμπιονίκη, διάδοχο του θρόνου Κωνσταντίνο, το 1960, στην τρομοκρατική επίθεση στους Ολυμπιακους του Μονάχου (1972).\nΑπό το δάκρυ του Μίσα στην τελετή λήξης της Μόσχας (1980), στη Βούλα Πατουλίδου και το «για την Ελλάδα, ρε γαμώτο» στη Βαρκελώνη (1992). Την ισχυρή Ελλάδα των Αγώνων του 2004 και τους χρυσούς αθλητές που από τη δόξα του βάθρου, επί πολλά έτη προσπαθούσαν να αποτινάξουν την κατηγορία της φαρμακοδιέγερσης. Τελετή έναρξης την Παρασκευή στους Αγώνες τού Ρίο και αναμνήσεις μιας ζωής για όσους είμαστε στα 60+ και μεγαλώσαμε με τον αθλητισμό:\nΡΩΜΗ 1960: Χωρίς τηλεόραση, χωρίς ειδήσεις οι δύο κρατικοί ραδιοσταθμοί και αγωνία κάθε πρωί για τον διάδοχο Κωνσταντίνο. Τι θα γράφει η εφημερίδα για τη χθεσινή ιστιοδρομία στην κατηγορία Ντράγκον. Τελικά, ο 20χρονος τότε Κωνσταντίνος (με πλήρωμα τους Ζαΐμη, Εσκιτζόγλου) τα κατάφερε: χρυσός Ολυμπιονίκης. Ηταν το πρώτο ελληνικό χρυσό μετάλλιο ύστερα από εκείνα του Κώστα Τσικλητήρα στους Αγώνες τού 1912 στη Στοκχόλμη. Επειτα από έναν χρόνο είδαμε έκθαμβοι τους Αγώνες της Ρώμης, σε έγχρωμο φιλμ, στον κινηματογράφο «Κόσμος» στο Θησείο, που αργότερα έγινε «Χάντρες» και ξεκίνησαν την καριέρα τους στην Αθήνα οι Ρέμος, Θεοδωρίδου.\nΜΟΝΑΧΟ 1972: Αν το Μουντιάλ του 1970 ήταν το πρώτο τηλεοπτικό για τους Ελληνες, οι Αγώνες στο Μόναχο ήταν η πρώτη τηλεοπτική επαφή με τον αθλητισμό. Στην Ελλάδα δικτατορία κι οι αριστεροί είχαν τη δυνατότητα να θαυμάσουν τους αθλητές του ανατολικού μπλοκ. Αγώνες που σημάδεψαν η τρομοκρατική επίθεση του παλαιστινιακού «Μαύρου Σεπτέμβρη» και η εκτέλεση εννέα Ισραηλινών αθλητών.\nΜΟΣΧΑ 1980: Η πολιτικοποίηση στο φόρτε της. Η Αμερική κι άλλες 64 χώρες μποϊκοτάρουν τους Αγώνες, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την εισβολή στο Αφγανιστάν. Οι αποκαλούμενες σοσιαλιστικές χώρες σαρώνουν στα μετάλλια: Σοβιετική Ενωση 195, Ανατολική Γερμανία 126, Βουλγαρία 42. Ξεχωρίζουν οι τελετές έναρξης και λήξης.\nΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ 1984: Οι Ανατολικοί παίρνουν τη ρεβάνς, μποϊκοτάροντας τους Αγώνες. ΕΣΣΔ, Λ. Δ. Γερμανίας, Κούβα κ.λπ. απέχουν. Η Αμερική στην πρώτη θέση με 174 μετάλλια. Στη δεύτερη η Ρουμανία με 59, που, λόγω Τσαουσέσκου, είχε διαφοροποιηθεί από τη Σοβ. Ενωση.\nΒΑΡΚΕΛΩΝΗ 1992: Οι Αγώνες της Πατουλίδου και το πρώτο χρυσό του Πύρρου Δήμα.\nΑΤΛΑΝΤΑ 1996: Οι Αγώνες που είχε «κλέψει» η Coca Cola από τη φτωχή και τίμια Αθήνα. Εκεί όπου ο Πύρρος Δήμας, ο (εκ μεταγραφής από τη Γεωργία) Καχιασβίλι, ο Κακλαμανάκης και ο Ιωάννης Μελισσανίδης κερδίζουν χρυσά μετάλλια.\nΥπερβολή και φιάσκο\nΑΘΗΝΑ 2004: Οι Αγώνες της υπερβολής και της σπατάλης. Δεκάξι συνολικά μετάλλια (τα έξι χρυσά) για την Ελλάδα, που τίναξε την μπάνκα στον αέρα, σχετικά με το κόστος της διοργάνωσης. Το φιάσκο με το τροχαίο Κεντέρη-Θάνου και η αποθέωση του επιδοτούμενου κρατικού αθλητισμού. Πακτωλός χρημάτων στον βωμό των μεταλλίων. Με την πάροδο των χρόνων αποδεικνύεται ότι ο γιγαντιαίος ελληνικός αθλητισμός είχε πήλινα πόδια. Και την κρίση στη συνέχεια να δίνει τη χαριστική βολή. Θέλοντας και μη οι Έλληνες πολιτικοί έκαναν την ανάγκη φιλοτιμία κι επέστρεψαν στο Ολυμπιακό πνεύμα και στην ιδιαίτερα τιμητική αξία της συμμετοχής.\nΑναρτήθηκε από kgrek στις 12:14 π.μ.\nΕτικέτες ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ


Πώς δημιουργήθηκε η ζωή; | ΑΘΡΗΣΚΟΣ\n« Ρίτσαρντ Ντόκινς (Με προσβάλλει…., Ομιλία). Βιογραφικό\nΟ Θεός δημιούργησε το Σύμπαν; Απαντά ο κοσμολόγος Στίβεν Χόκινγκ »\nΠώς δημιουργήθηκε η ζωή;\nΔημοσίευση 27 Σεπτεμβρίου 2012 στις 7:21 πμ | Εμφανίσεις 149 | Κανένα σχόλιο |\nΠώς δημιουργήθηκε η ζωή ή καλύτερα πώς προκλήθηκαν οι χημικές αντιδράσεις που με τη σειρά τους προκάλεσαν την εμφάνιση της ζωής στον πλανήτη μας;\nΜέρος πρώτο (http://epic-atheist.blogspot.gr/2012/05/1.html)\nΑν στην προηγούμενη ανάρτηση ισχυρίστηκα ότι το Σύμπαν δεν είναι δημιούργημα, δεν μπορώ να πω το ίδιο και για την ζωή. Η ζωή, η έμβια ύλη δηλαδή, δεν εμφανίζεται ταυτόχρονα με την άζωη ύλη. Δεν εμφανίζεται ακαριαία με την δημιουργία των σωματίων της ύλης. Αντίθετα, εμφανίζεται σε ένα στάδιο εξέλιξης της ύλης, όπου απαιτείται ένα στάδιο οργάνωσης ανώτερο από το προηγούμενο. Τοπέρασμα δηλαδή του συστήματος από μια αρχική κατάσταση αταξίας σε μια πληρέστερη οργανωμένη τάξη, ας την πούμε ευταξία.Όμως για την αυτοοργάνωση αυτή πιο κάτω θα πούμε περισσότερα.\nΑς τα πάρουμε όμως με τη σειρά, ώστε η ανάρτηση αυτή να μπορεί να αποτελέσει τη συνέχεια της προηγούμενης, ώστε να κατανοηθεί το αέναο γίγνεσθαι των κόσμων σε όλες τις εκφάνσεις του.\nΠράγματι, η ύπαρξη είναι το θεμελιακό σύνολο των άπειρων εκφάνσεων του Είναι. Η ύλη σαν ουσία είναι η βάση όλων των πραγμάτων και των φαινομένων του κόσμου ή καλύτερα των κόσμων που περιέχονται στο Σύμπαν. Θεμελιακά είναι αγέννητη και άπειρη στο χώρο και το χρόνο. Βρίσκεται σε συνεχή κίνηση και αλληλουχία με τον κόσμο σε ένα αέναο γίγνεσθαι. Τοπικά εναλλάσσεται ανάμεσα στη εμφάνιση και την εξαφάνιση, την δημιουργία και την καταστροφή, την γέννηση και το θάνατο. Συνεπώς μέσα στο αέναο γίγνεσθαι ο χρόνος γένεσης δεν θεωρείται «αρχή» αλλά μια στιγμή του απείρου. Ακόμα και το big bang σαν τοπικότητα μέσα στο αχανές άπειρο σύμπαν είναι μία «στιγμή» που σηματοδοτεί μία σχετική αρχή μέσα στον άπειρο συμπαντικό χρόνο.\nΕπίσης, η ύλη δεν είναι στατική και αμετάβλητη, αλλά εναλλάσσεται ανάμεσα σε μορφές άπειρης πολυμορφίας και δομής. Κάθε υλική μορφή διαθέτει μία ανεξάντλητη πολυμορφία δομικών συνδέσεων στην κλίμακα των επιπέδων οργάνωσης. Τα επίπεδα αυτά δημιουργήθηκαν στην πορεία εξέλιξης των κόσμων. Τέτοια επίπεδα (μέχρι στιγμής) είναι το υποκβαντικό, το κβαντικό, το ατομικό, το μοριακό, το μακροσκοπικό, το γαλαξιακό και το κοσμικό, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το παρατηρήσιμο μέρος του Σύμπαντος. Ανάλογα δημιουργήθηκε και μία κλίμακα της συνθετότητας της ύλης, όπως είναι η μικροσωματική, η σωματιδιακή, η ατομική, η μοριακή, η έμβια και η έλλογη ζωή, που προϋποθέτει την μέγιστα δυνατή οργάνωση της οργανικής και έμβιας ύλης. Αν υπάρχει άλλο ένα επίπεδο, για μας είναι άνευ σημασίας αφού δεν έχει πέσει στην αντίληψή μας.\nΠριν δούμε όμως τι είναι αυτό που αναγκάζει την ύλη να οργανωθεί και να εξελιχθεί σε έμβια και έλλογη ζωή καλό θα ήταν να απαντήσουμε πρώτα στο ερώτημα τι είναι αυτό που διακρίνει την ανόργανη από την οργανική ύλη και σε τελευταία ανάλυση από την έμβια και έλλογη ζωή.\nΤο πρόβλημα αρχικά απαντάται από την χημεία που την χωρίζει σε δυο κλάδους, την ανόργανη και την οργανική. Κύριο χαρακτηριστικό είναι οι ενώσεις του άνθρακα. Οι ενώσεις αυτές είναι που δημιουργούν τους δεσμούς, τις διασυνδέσεις δηλαδή ανάμεσα στα άτομα που συνθέτουν τα μόρια των χημικών ενώσεων. Οι πάμπολλοι συνδυασμοί των ατόμων του άνθρακα λοιπόν δημιουργούν εκατομμύρια ενώσεις με άτομα του υδρογόνου, του αζώτου, του οξυγόνου και άλλων στοιχείων που και αυτές με τη σειρά τους δημιουργούν μια εκπληκτική ποικιλία μορίων, τις αλυσίδες, μέσα από τις οποίες συγκροτείται η χημεία της ζωής, αυτής που ονομάζουμε οργανική χημεία. Στην κατηγορία αυτή εξαιρούνται το μονοξείδιο και το διοξείδιο του άνθρακα μαζί με δυο τρία ακόμα στοιχεία που περιέχουν μεν άνθρακα, όμως δεν ανήκουν στην οργανική χημεία.\nΠριν δούμε πώς γίνεται το πέρασμα από την ανόργανη ύλη στην οργανική πρέπει να απαντήσουμε και στο ερώτημα «τι είναι ζωή» ή «τι διαφοροποιεί την ανόργανη ύλη από έναν ζωντανό οργανισμό».\nΑυτό που διαφοροποιεί τη «νεκρή ύλη» από ένα ζωντανό οργανισμό είναι ότι ο δεύτερος έχει την ικανότητα της αναπαραγωγής. Παράγει δηλαδή αντίγραφα του εαυτού του. Έπειτα έρχεται ο αγώνας για επιβίωση και η φυλογένεση, όμως γι αυτά θα μιλήσουμε πιο κάτω.\nΑυτή είναι η αυτοοργάνωση της ύλης που στην διαλεκτική αποτελεί ένα εξελικτικό άλμα προς τα μπρος ή προς τα πίσω (οπισθοδρόμηση), αν και το «μπροστά» και «πίσω» είναι δυο σχετικές έννοιες. Αρχικά όμως θα πρέπει να αναφερθούμε σε ότι αναγκάζει ένα υλικό μόριο να αποκτήσει ζωή.\nΑπό την ανόργανη ύλη μπορούμε να περάσουμε στην οργανική και την εμφάνιση της ζωής (γέννηση) και με το θάνατό της στην αποσύνθεση και την επιστροφή σε άλλα υλικά, μέσα από τα οποία με χημικές αντιδράσεις θα εμφανιστεί και πάλι μια καινούρια ύπαρξη. Η εναλλαγή ανάμεσα στη γέννηση και στο θάνατο, τον μετασχηματισμό και την διατήρηση, είναι το αέναο γίγνεσθαι της ύλης, όπου από το απλό περνάμε στο σύνθετο και από το σύνθετο στο πολυσύνθετο όπου εμφανίζονται νέες δομές και μορφές ζωής με αποκορύφωμα την έλλογη ζωή που αναπαράγει τον εαυτό της. Όμως, πάντα μέσω της φυσικής δημιουργίας, του μετασχηματισμού και της διατήρησης, όταν το περιβάλλον θα ευνοεί την διατήρηση.\nΔηλαδή, αυτή η αυτοοργάνωση προϋποθέτει ότι οι χημικές δομές που θα ελέγχουν και θα κατευθύνουν όλη τη μελλοντική δραστηριότητα του μορίου πρέπει να είναι κάτι σαν ένα πρόγραμμα σε υπολογιστή. Τι είναι αυτό που θα κατευθύνει την διαδικασία για την μελλοντική εξέλιξη του μορίου; Η περιβόητη αρχιτεκτονική της διπλής έλικας είναι η θεμελιώδης βάση της ζωής και όσο να σας φαίνεται απίθανο αυτή είναι χημική! Αυτά που ευθύνονται για την δημιουργία του DNA και RNA δεν είναι άλλα από τα νουκλεϊνικά οξέα! Αυτή είναι φίλοι μου η βάση της ζωής, σε όλα τα οργανικά μόρια που έχουν ζωή. Από το φύκι μέχρι τον άνθρωπο!\nΠουθενά σε όλη αυτή την διαδικασία δεν συναντούμε κάποια μεταφυσική οντότητα. Η «ψυχή» είναι παλαιολιθική έννοια και πολύ κράτησε. Απορρίψτε την!\nΤώρα όμως πρέπει να βρούμε τρόπο να συνδέσουμε την ανόργανη με την οργανική χημεία, ώστε να αρθούν ακόμα και οι μηχανιστικές αντιρρήσεις.\nΟ χωρισμός της ανόργανης από την οργανική χημεία έγινε το 1752 από τον Λομονόσοφ.\nΌμως, όχι και πολλά χρόνια πριν, πιστευόταν ότι η χημεία απαγορεύει το πέρασμα από την ανόργανη στην οργανική. Η «λογική» αυτή υπαγορευόταν από τον Βιταλισμό, μια ιδεαλιστική άποψη αιώνων που δεχόταν ότι η ύπαρξη της ζωής οφείλεται στη ζωτική δύναμη (vis vitalis) που υποτίθεται προϋπάρχει σε όλες τις ζωτικές λειτουργίες των έμβιων οργανισμών.\nΟ γερμανός χημικός Friedrich Wöhler όμως από το 1824 αμφισβήτησε την παραδοχή του Βιταλισμού παρασκευάζοντας οξαλικό οξύ από δικυάνιο, μια ουσία δηλαδή που την παράγουν ζωντανοί οργανισμοί από ανόργανα άλατα! Τέσσερα χρόνια μετά έδωσε και τη χαριστική βολή στον Βιταλισμό συνθέτοντας μια οργανική ουσία, την ουρία, θερμαίνοντας μια ανόργανη ουσία (κυανιούχο αμμώνιο). Η ουρία παράγεται μόνο στα ούρα των ζωντανών οργανισμών!\nΑν αυτό που ο Βέλερ έκανε στο εργαστήριο ήταν εφικτό, τότε η φύση θα μπορούσε να το κάνει ακόμα καλύτερα, έχοντας σαν σύμμαχο τον χρόνο. Και τα αποθέματα του χρόνου, πιστέψτε με, ήταν αστρονομικά! Κάπως έτσι άρχισε να διατυπώνεται αυτό που θα οδηγούσε στην βιολογία και θα απαντούσε στο ερώτημα τι είναι ζωή. Οι υποθέσεις και τα πειράματα στήριξαν τις αρχές της που η πρώτη και καθοριστική ήταν ότι και τα βιολογικά συστήματα υπακούουν στους νόμους της φυσικής και της χημείας χωρίς να προϋποθέτουν δυνάμεις βιταλιστικές. Ο υλισμός ήταν αυτός που κυριάρχησε και στην βιολογία, που θεμελίωσε την άποψη ότι η ζωή και το πνεύμα βρίσκεται σε χρονική υστέρηση από την εμφάνιση της ανόργανης ύλης, ενώ η ζωή εμφανίζεται, σαν ενδογενής δυνατότητα, σε ένα συγκεκριμένο στάδιο εξέλιξης της ύλης (Antonio Gramsci 1891-1937).\nΗ ζωή λοιπόν δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένας συνδυασμός οργανικών χημικών ενώσεων που προήλθαν από κάποια κρίσιμη χημική αντίδραση ανόργανων ουσιών, παράγοντας ένα μόριο που σε κάποια στιγμή της εξέλιξής του αυτοοργανώθηκε σε τέτοιο βαθμό που κατάφερε να παράγει αντίγραφα του εαυτού του. Ούτε ψυχές, ούτε θεοί! Απλή χημεία φίλοι μου και μηχανισμοί αυτοοργάνωσης, δηλαδή τρόποι συμπεριφοράς εξελιγμένων βιολογικών συστημάτων που ο διάσημος μαθηματικός και Χημικός Ilya Prigogine τις ονομάζει «δομές διασκορπισμού», θεωρία που του χάρισε μάλιστα και το βραβείο Nobel Χημείας, όμως είναι θέμα που άπτεται των μαθηματικών και δυστυχώς δεν είναι του παρόντος. Απλά να σημειώσω μόνο ότι χάρη στη συμβολή του Progogine η επιστήμη της μη αντιστρέψιμης θερμοδυναμικής μεταμορφώθηκε θεμελιακά και γεφυρώθηκε το χάσμα ανάμεσα στα βιολογικά και κοινωνικά επιστημονικά πεδία της έρευνας. Για την εργασία του μπορείτε να δείτε εδώ και εδώ.\nΕπίσης δείτε μια συνέντευξη που έδωσε παλαιότερα στην Αθήνα.\nΟ αβιογενής σχηματισμός οργανικών ουσιών πυροδότησε νέες αντιδράσεις και ερωτήματα που κάποιοι προσπάθησαν να τα απαντήσουν θεωρώντας ότι η ζωή στη Γη… ήρθε από το διάστημα!\nΠολύ αφελής άποψη, που πλησιάζει αυτή της δημιουργίας της Γης από το θεό! Κανένας δεν αμφιβάλει ότι οργανικά μόρια, σαν ενώσεις του άνθρακα με το υδρογόνο, το οξυγόνο, το άζωτο ή άλλων ουσιών μπορούν να δημιουργηθούν στο διάστημα. Οργανικές ρίζες έχουν παρατηρηθεί όχι μόνο στις χαμηλές θερμοκρασίες του κενού χώρου του διαστήματος, αλλά και στις υψηλές των άστρων, όπως του Ήλιου. Το ίδιο συμβαίνει και σε πλανήτες που δεν είναι καθόλου απίθανο να φιλοξενούν διάφορες μορφές ζωής, ακόμα και πολύ διαφορετικές από τη δική μας. Σε πολλούς μετεωρίτες που έφτασαν στη Γη βρέθηκαν υδρογονάνθρακες και άλλα οργανικά στοιχεία. Αυτό δεν σημαίνει ότι η ζωή προήλθε από το διάστημα. Μια τέτοια άποψη θα μετέθετε το αίνιγμα της εμφάνισης της ζωής αλλού, αντί να το λύσει! Έχω την εντύπωση ότι τέτοιες απόψεις διατυπώνονται από κάποιους μόνο για προβολή και όχι για να προσθέσουν κάτι στο προαιώνιο ερώτημα. Μια τέτοια άποψη περισσότερο με υπεκφυγή ταιριάζει. Αν αυτό που προήλθε από το διάστημα εμφανίστηκε σε κάποιο πλανήτη, ποιος ο λόγος να μην εμφανιστεί και στον δικό μας; Αν πάλι μπορούμε να δικαιολογήσουμε την εμφάνιση ζωής σε κάποιο πλανήτη, τι μας απαγορεύει να πούμε το ίδιο και για τη Γη; Τέλος, αφού υπάρχει αυτή η δυνατότητα ποιος ο λόγος να μην θεωρήσουμε ότι η Γη μας, αντί να πήρε ζωή από το διάστημα, δεν έσπειρε και μερικούς σπόρους αλλού;\nΌμως το ζητούμενο τώρα είναι η απάντηση στο ερώτημα: Πώς δημιουργήθηκε η ζωή ή καλύτερα πώς προκλήθηκαν οι χημικές αντιδράσεις που με τη σειρά τους προκάλεσαν την εμφάνιση της ζωής στον πλανήτη μας;\nΟ πρώτος σχηματισμός οργανικών ουσιών πρέπει να προήλθε από ενώσεις του άνθρακα, του υδρογόνου και του οξυγόνου, δημιουργώντας υδατάνθρακες, νουκλεϊνικά οξέα και πρωτεΐνες, αμινοξέα και λιπίδια. Αυτά ήταν τα δομικά στοιχεία της ζωής. Τα μόρια πρωτεΐνης είναι οι αλυσίδες που δημιουργούν τα αμινοξέα, ενώ τα πολύ μικρά νουκλεοτίδια είναι μόρια που σχηματίζουν κι αυτά αλυσίδες δομικών λίθων των γνωστών μορίων DNA που είπαμε πιο πάνω και περιέχουν τις πληροφορίες που συγκεντρώνονται μέσω της φυσικής επιλογής.\nΤα οργανικά αυτά μόρια αναπτύχθηκαν σε μια «αρχέγονη σούπα» πριν τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια. Τέτοιες αρχέγονες σούπες δημιουργήθηκαν τυχαία σε ρηχές θάλασσες και λίμνες του πλανήτη που ευνόησαν τέτοιες χημικές αντιδράσεις. Οι πρώτοι ζωντανοί οργανισμοί που δημιουργήθηκαν από τα πρώτα αμινοξέα ήταν οι μονοκύτταροι οργανισμοί. Τα πιο παλιά απολιθώματα μικροοργανισμών χρονολογούνται προ 3,5 δισεκατομμυρίων ετών. Το πάχος του χρόνου ήταν αρκετό, ώστε η φύση να «πειραματιστεί» για εκατομμύρια χρόνια μέχρι να επιβιώσει ένας οργανισμός και να αποκτήσει την δυνατότητα να τραφεί από το αρχικό διάλυμα, να αποκτήσει δηλαδή μεταβολισμό με το περιβάλλον του και τέλος την δυνατότητα να αναπαραγάγει τον εαυτό του.\nΟι πρώτες αυτές αρχέγονες ζωές δεν προσαρμόστηκαν μόνο στο περιβάλλον τους, αλλά παράλληλα το άλλαξαν (φωτοσύνθεση). Μέσα απ’ όλες αυτές τις αλλαγές κάποιοι οργανισμοί διατηρήθηκαν και επιβίωσαν. Οι περισσότεροι απορρίφτηκαν ή έγιναν τροφή των πρώτων.\nΗ ζωή, στον πλανήτη μας, είχε αρχίσει!\nΠάλι στο καλύτερο σας κόβω. Όταν έκανα μεγάλες αναρτήσεις μου φωνάζατε πώς σας κουράζω. Κάποιοι ούτε που τις διάβαζαν. Προτιμούσαν το facebook, όπου οι αργόσχολοι γράφουν μια φράση και οι «φίλοι» νωχελικά κάνουν… like! Οι υπόλοιποι αναζητούν εχθρούς για να δείξουν την «εξυπνάδα» τους.\nΓια τα ευτράπελα που συμβαίνουν ανάμεσα στους «φίλους» του φατσοβιβλίου, σας υπόσχομαι μια ανάρτηση στο μέλλον. Όμως για την συνέχεια «πώς εμφανίστηκε η ζωή» ή «πώς δημιουργήθηκαν στο εργαστήριο τα πρώτα αμινοξέα», στην επόμενη ανάρτηση στις 9 του Ιούνη.\nΜέρος δεύτερο (http://epic-atheist.blogspot.gr/2012/06/2.html)\nΣαν υπόθεση προτάθηκε από τον Αλεξάντερ Οπάριν (AleksandrIvanovich Oparin 1894-1980) και τον Μπ. Σ. Χάλντεϊν (John BurdonSanderson Haldane 1892-1964) που πίστευαν ότι οι συνθήκες της νεαρής τότε Γης θα μπορούσαν να ευνοήσουν χημικές αντιδράσεις που θα συνέθεταν, από ανόργανα υλικά, οργανικές ενώσεις. Αυτές ήταν κολλοειδή διαλύματα ή καλύτερα συσσωματώματα όπως τα είπε ο Οπάριν που αποτελούνταν από αλκοόλη και διάφορα αμμωνιακά άλατα.\nΟ Στάνλεϊ Μίλλερ (Stanley Lloyd Miller 1930 – 2007) και ο Χάρολντ Ούρι (Harold Clayton Urey 1893-1981) το 1952 στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο δημιούργησαν εργαστηριακά τις συνθήκες της «πρωταρχικής αρχέγονης σούπας». Η πειραματική συσκευή που θα προσομοίωνε τις αρχικές συνθήκες στη Γη φαίνεται στη διπλανή εικόνα. Το νερό (H2O) έβραζε σε ένα δοκιμαστικό σωλήνα όπου οι ανερχόμενοι υδρατμοί έφταναν σε έναν άλλο όπου εκεί προσομοιωνόταν η αρχική ατμόσφαιρα. Εκεί βρίσκονταν αέρια μεθανίου, υδρόθειου, αμμωνίας, μονοξείδιου και διοξειδίου του άνθρακα. Στα δυο ηλεκτρόδια του σωλήνα διοχετεύονταν ένα υψίσυχνο ρεύμα 60 KV έτσι ώστε να δημιουργείται ένας ηλεκτρικός σπινθήρας, που θα προσομοίωνε τον ατμοσφαιρικό κεραυνό. Κάτω από το δοκιμαστικό σωλήνα ένα σύστημα ψηκτρών έψυχε τους υδρατμούς και υγροποιημένοι πια επέστρεφαν στον αρχικό σωλήνα θέρμανσης όπου η ίδια διαδικασία επαναλαμβάνονταν συνεχώς για μια βδομάδα. Σε τόσο μικρό διάστημα, όταν ο Μίλλερ και ο Ούρι άνοιξαν τον σωλήνα των αερίων, μεταξύ των άλλων αερίων βρέθηκαν και οργανικές ενώσεις: ασπαραγγινικό οξύ, αλανίνη και γλυκίνη. Σε κάποια πειράματα δε εμφανίστηκε και σάκχαρο. Αμινοξέα δηλαδή, που είναι τα δομικά υλικά από τα οποία φτιάχνονται οι πρωτεΐνες, τα ένζυμα και τα λιπίδια των πρώτων βιογενών μορίων, των κυττάρων.\nΟ Δαρβίνος ήταν εκείνος που θέτοντας τα σωστά ερωτήματα πήρε\nΑπό το μεσαιωνικό μοντέλο του κόσμου στηνεπιστημονική εξήγηση (βιολογία)\nΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: επιστήμη ΕΤΙΚΕΤΑ: ζωή\nΜόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/754/


«…ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΑΙΜΑΤΑ ΜΕ ΠΟΡΦΥΡΩΣΑΝ…»\n46ο Φεστιβάλ Ολύμπου-συναυλία\nΈντεχνο ελληνικό τραγούδι θα παρουσιάσει η Μικτή Χορωδία Κατερίνης στην συναυλία που θα δώσει την Παρασκευή 14 Ιουλίου 2017, ώρα 9:30 μ.μ., στο πλαίσιο του 46ου Φεστιβάλ Ολύμπου.\nΤη χορωδία ιδρύθηκε το 1953 ως τμήμα της Εστίας Πιερίδων Μουσών Κατερίνης και μετά από μια προσωρινή διακοπή ανασυστάθηκε το 1976 με μαέστρο τον Γιάννη Αδαμίδη, ο οποίος τη διευθύνει μέχρι και σήμερα. Η συναυλία που φέρει το τίτλο «…της αγάπης αίματα με πορφύρωσαν…», θα πραγματοποιηθεί στον αίθριο χώρο του Κέντρου Μεσογειακών Ψηφιδωτών Δίου Πιερίας και θα παρουσιάσει τραγούδια των Τσιτσάνη, Θεοδωράκη, Χατζιδάκι, Ξαρχάκου και Βαμβακάρη.\nΣτη διαχρονική της διαδρομή, η Μικτή Χορωδία Κατερίνης με ορίζοντα την καλλιέργεια και προβολή της χορωδιακής μουσικής και παιδείας, συμμετείχε σε πολλά φεστιβάλ, μουσικές συναντήσεις και εκδηλώσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό.\nΜΑΓΕΨΕ ΤΟ ΚΟΙΝΟ Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ «PIAF THE SHOW»\nΑΠΟΨΕ Η ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΗΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΝΕΩΝ ΔΙΟΥ\nΘΕΑΤΡΟ ΔΙΟΥ: Piaf! The Show Σάββατο 22-7-2017\n«ΟΛΥΜΠΙΕΣ ΩΔΕΣ στην ΚΥΠΡΟ της ΑΓΑΠΗΣ και του ΟΝΕΙΡΟΥ»\nΑΠΟΨΕ ΣΤΟ ΔΙΟΝ Η ΣΥΝΑΥΛΙΑ GORAN BREGOVIC →\n← ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΠΕΡΙΠΑΤΟΙ-ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΑΝΑΛΟΓΙΟ