RVBurke » Blog Archive » Diccionario visual da ConstruciÃ³n do COAG\nDiccionario visual da ConstruciÃ³n do COAG\nO Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia (COAG) ten un excelente e Ãºtil Diccionario visual da ConstruciÃ³n que, entre outras cousas, facilita a traduciÃ³n dos termos mÃ¡is habituais do mundo da construciÃ³n e a arquitectura xa que permite facer buscas dende o galego ou o castelÃ¡n e devolve os resultados relacionados coas equivalencias nos dous idiomas.\nXa que estes dÃas ando a redactar as memorias duns proxectos de execuciÃ³n estou a botar man a miudo desa ferramenta, xa que son moitos os casos de dÃºbida e a documentaciÃ³n tÃ©cnica en galego Ã©, lamentablemente, moi escasa, polo que gran parte do traballo consiste en adaptar memorias escritas en castelÃ¡n a unha versiÃ³n en galego (mÃ¡is algunhas adaptaciÃ³ns normativas, claro).\nPara facilitar a tarefa, creei un buscador persoalizado que se pode engadir Ã¡ barra de buscas do navegador Firefox (e posiblemente tamÃ©n traballe noutros navegadores), de xeito que, a partires da sÃºa instalaciÃ³n, podes usar a casiÃ±a de busca do navegador cun termo en castelÃ¡n e devolve a pÃ¡xina cos resultados relacionados, que inclÃºen a equivalencia en galego.\nEngade o buscador Ã³ teu navegador.\nA creaciÃ³n dun buscador equivalente que faga a traduciÃ³n inversa, do galego Ã³ castelÃ¡n, se fose necesaria, Ã© moi sinxela, bastando editar o arquivo dvccoag.src e cambiando “castelÃ¡n” por “galego”.\nUnha instalaciÃ³n alternatva Ã© obter os arquivos das fontes para o buscador Sherlock e a icona do buscador e instalalos no subdirectorio searchplugins do directorio do Firefox.\nUnha versiÃ³n OpenSearch do mesmo buscador. Ainda que non estÃ¡ probado o seu funcionamento, deberÃa instalarse eiquÃ.\n"Diccionario visual da ConstruciÃ³n do COAG" was published on June 10th, 2008 and is listed in arquitectura, castellano, galego, programaciÃ³n.


‘Sermos Galiza’ xa é – CONTRADISCURSO [★] Xabier P. Igrexas\nA escritora, membra tamén do grupo promotor, foi a encargada de abrir a xuntanza cunha brillante intervención inzada de compromiso, que concluíu cunha ovación de varios minutos. Na mesma, retratou a vocación de ‘Sermos Galiza’. ‘Somos un proxecto comprometido socialmente, claramente subversivo. Sermos Galiza aspira a constituírse no correo da nación’ dixo. Nese senso acrecentou, na conclusión, que ‘refugamos da neutralidade. Escribiremos Sermos Galiza para proclamar a revolución’. Unha revolución social, cívica, do pobo, soberanista, desde a nación e para a nación.\nO xornal dixital de ‘Sermos Galiza’ lanzarase á Rede o vindeiro 26 de abril. Coincidirá, como con atino lembrou Pilar G. Negro, coa efeméride dos Mártires de Carral. Unha coincidencia simbólica que pon de relevo que este proxecto é máis unha evidencia de que ‘Galiza está viva’, como celebrou o avogado Nemesio Barxa. O semanario impreso sairá do prelo o vindeiro 17 de maio, Día das Letras Galegas. Deste xeito, con ‘Sermos Galiza’ o galego regresará aos quiosques. Dos que nunca debera ter desaparecido.\nNon se obviou tampouco a polémica, artificiosa, que ten envolto este proxecto desde a súa primeira fase. ‘Nacemos sendo o medio máis criticado antes de publicarse, de aquí en diante só poder ir a mellor’ sentenciou cargada de retranca Carme.\nEsta primeira Xunta Xeral de Accionistas tomou dúas decisións de importancia. En primeiro lugar elixiu o Consello de Administración que dirixirá a sociedade. Estará composto por 14 persoas. Nel Teresa Moure exercerá a Presidencia, Néstor Rego será o Conselleiro Delegado e Olalla Rodil a Secretaria. A elección do consello contou con 1683 votos (presentes e representados) a prol e ningún en contra. A segunda decisión relevante, tamén por unanimidade, foi a de acordar unha ampliación de capital co obxecto de incorporar todas as achegas que superaron os 300.000€ de capital social.\nCategorias Comunicación, Lingua e culturaEtiquetas dixital, galego, medios de comunicación, prensa, semanario, sermos galiza\nAnterior Previous post: Menos por máis\nSeguinte Next post: Imposto por enfermidade


Demo de eleccións | Grøenlandia\nDemo de eleccións\nPublicado o Marzo 16, 2009 por grenlandia\nAlberto Mefis Tófeles\nÁndovos a ler, nestes días de reflexións e recomposicións políticas, a historia do Demo de Vicente Risco. Pareceume unha lectura acaída despois das diabólicas eleccións que decidiron o regreso ao goberno da Xunta do Partido de Dios, la Patria y la Sagrada Hipoteca. No seu tratado, Risco, que anticipou no tempo, aínda que non na sona, o diagnóstico spengleriano da decadencia de Occidente, atribúe con pulcra erudición a Satán a erección da segunda Torre de Babel: a civilización moderna, “intención secreta -afirma o de Ourense- de todas as herexías, de todas as apostasías, de todas as rebeldías”.\nEran cousas que Don Vicente dicía en 1947, pouco despois de arrenegar do Demo galeguista e republicán, cando o franquismo podía aparecer, a ollos daquel católico excéntrico, como a tentativa arcanxélica e flamíxera de repor a orde natural do universo e o imperio do Sumo Facedor. Risco, na súa biografía do Demo, dá por sentado que a verdade absoluta existe e ten por asento principal fortificado a Cátedra de San Pedro, e que todo o traballo de deconstrución das grandes verdades da metafísica encetado pola Ilustración europea obedeceu en último termo aos diabólicos manexos de Lucifer. Non deixa de ser irónico que o primeiro teórico do nacionalismo galego envorque dese xeito a Deusa Razón nas caldeiras fumegantes do inferno. Para o noso etnógrafo máis fantástico e atrevido, hai moito tempo que Satán, pai das Mentiras e máis do Esquecemento, deixou as encrucilladas medievais polo laboratorio e a planificación técnica da corrupción das almas. El é, en definitiva, o gran beneficiario do Progreso, o seu soberbio fautor. Pois no “afán de superar todo o recibido” do que os contemporáneos nos gabamos con pecaminoso orgullo, atopa Satán a máis grande ocasión que viron os tempos para someter o mundo ao seu antollo.\nNada que obxectar. Inclusive desde o ateísmo, que eu profeso con luciferina teimosía, é posíbel aceptar este diagnóstico pesimista sobre a cultura e a civilización que nos acubillan. Despois de todo, Don Vicente só tratou de acrisolar a Nietzsche co Catolicismo, como George Bataille, poeta e prosador sublime da obscenidade, tratou de conciliar ao notario da morte de Deus con Sigmund Freud e Karl Marx na súa pecadenta Summa Ateologica. A tradición pesimista europea, como a pornografía, non é patrimonio dos conservadores. Hoxe por hoxe, até comeza ser especificamente de esquerdas, a tal punto a Dereita satanizada conseguiu apropiarse do optimismo progresista, alén de lle asaltar o panteón e roubarlle deusas tan pouco católicas como a Liberdade, a Razón ou a Democracia. Coitado de Don Vicente de ver esta Dereita que padecemos entregada ao existencialismo do estar no mundo e o ser para a morte. “A Dereita son eu”, blasfema Satán cunha gargallada estrepitosa. Pena que teño de tantas beatas e tantos vellos patriarcas e tantos novos emprendedores que acreditan sinceramente na existencia de Deus e no Sumo Pontífice que os ha liberar algún día da crise económica e a decadencia moral. Eles polo menos non son intelectuais e nin sequera sospeitan as posibilidades políticas do cinismo. A penas as do resentimento.\nPois o que Don Vicente non previu, obcecado en esaxerar a face esquerdista, liberal ou xacobina do Príncipe do Mal, sen dúbida verídica, foi a entrega absoluta das forzas do Ben á pura consecución do Mal por medios escrupulosamente legais, racionais e democráticos. Exactamente o mesmo do que non souberon precaverse os antigos socios de goberno que marchan agora co rabo entre as pernas para asombro de toda a corte infernal. Afeitos a pensar que os demoníacos eran eles, non viron que o Demo mudaba de bando e se mascaraba tras o partido de Dios, la Patria y la Sagrada Hipoteca para facer medrar a Torre de Babel a menos de cincocentos metros da costa. Contaban, seica, co apoio incondicional do tradicional electorado satánico sen saber unha palabra de como furrulan as cousas no inferno e que se hai algunha fraqueza que o Demo non perdoa é a beatería nas súas propias filas. Ben sabido é que Lucifer non se anda con hostias. O último cartaz electoral de Núñez Feijoo, que veu remudar a inicial e incomprensíbel imaxe “Citizen Cane” do candidato na moito máis sedutora e arteira figura de Mefistófeles, falaba ás claras de onde se ía situar o Demo desta volta.\nEsta é a conclusión que eu tiro en limpo, a miña análise electoral, que lle chaman agora por aí: hai que volver ler a Vicente Risco e perdoarlle as imprevisións, que xa o dixo Manuel Outeiriño no seu día e ninguén lle fixo caso. “Temos aínda por diante rescribir posmetafísicamente a teoría do nacionalismo galego, procurar o significado posmetafísico da saudade, tentar comprender con ecuanimidade o esforzo político de Vicente Risco.” Ou dito de xeito blasfemo… Amiguiños, hai que volver ser satánicos, que de católicos vainos de puta pena!\nEstas entrada foi publicada en Artigos coas etiquetas Demo, Eleccións, Nacionalismo, Satán, Vicente Risco. Ligazón permanente.\n← O Lapis do Taberneiro\nPoesía Salvaxe →


Anova Cabanas: AGE considera a carta enviada pola empresa mineira á veciñanza de Corcoesto un intento de estafa e extorsión\nAGE considera a carta enviada pola empresa mineira á veciñanza de Corcoesto un intento de estafa e extorsión\nA XUNTA DE GALICIA, QUE APOIA O PROXECTO, CÓMPLICE PASIVO\nGALIZA NON É KATANGA, AINDA QUE PARA O PP SEMELLA QUE SI\nASTURIAS REXEITOU UN PROXECTO SIMILAR E O SUPREMO DEULLE A RAZÓN\nO PROXECTO DA MINA DE CORCOESTO, UN MODELO COLONIAL\nOs propietarios dos terreos onde se pretende realizar un proxecto de extracción de ouro están a recibir unha carta da empresa Mineira Corcoesto S.L (*) instándoos a vender os terreos por 1,2 euros/m2, e ameazándoos con que se non o fan así antes de fin de ano, comezaría o proceso expropiatorio e obterían prezos máis baixos.\nAGE considera moi grave estas actitudes e critica que dende a Xunta de Galicia se avale este tipo de proxectos, tolerando pasivamente que unha sociedade de capital estranxeiro practique a extorsión e a chantaxe a través de cartas intimidatorias intolerables.\n1.- AGE manifesta que a misiva é un cúmulo de falsidades, dende a valoración do terreo, até o feito de que xa sexa inminente o proceso expropiatorio, que non o é, e que en caso de expropiarse os prezos sexan os que di a empresa.\nEn primeiro lugar, a valoración que oferta a empresa é mesmo inferior aos valores de mercado que a propia Xunta ten aprobado (Orde do 28/12/2011, de valores de prezos medios de mercado; DOG do 29/12/2011).\nEn segundo lugar, o que silencia a empresa é que pretende aplicar en Galiza a mesma táctica que empregou en Asturias, ao querer mercar agora a prezo baixo para que dispois, no proceso expropiatorio, se tomen como referencia comparativa de prexos de mercado os valores fixados nos contratos de compra-venta asinados antes de comezar as expropiacións, co cal non só se pagaría un prezo ridículo agora senón que iso perxudicaria aos que non vendan agora e sexan expropiados dispois.\nEn terceiro lugar, a mina tramítase como proxecto industrial estratéxico (DOG 02/05/2012) pero aínda non está aprobado como tal polo Consello da Xunta, polo cal mentres a Xunta non aprobe definitivamente o proxecto a empresa non pode expropiar. ¿ Ou é que a empresa xa sabe que a Xunta vaille aprobar o proxecto desestimando as alegacións presentadas ?.\n2.- AGE considera que as prácticas da empresa e a pasividade da Xunta son especialmente graves cando trátase dun proxecto cun enorme impacto medio-ambiental (**) que, de aprobarse, teria consecuencias moi negativas de cara ao futuro . Manifestamos que o proxecto mineiro de Corcoesto é máis propio de antigos modelos de desenvolvemento do terceiro mundo, da e´poca colonial, polo seu impacto ambiental, polo saqueo dos nosos recursos naturais e pola súa insostibilidade.\nResulta evidente que este tipo de empresas busca países cunha lexislación ambiental moi laxa e onde atopen a complicidade das autoridades políticas, coma é o caso do goberno de Feijoo e do alcalde do PP de Cabana de Bergantiños.\nAGE lembra ao respecto que un proxecto de idénticas características polo Principado de Asturias, decisión que foi confirmada polos tribunais de xustiza, desestimando as reclamacións da empresa. Adxuntase a sentenza do Tribunal Supremo ao respecto.\nO 8.12.12 Marcadores: AGE, ambiente, anova, Bergantiños, parlamento


O Ministerio de Agricultura e Pesca, Alimentación e Medio Ambiente lanza unha campaña para concienciar sobre o aforro de auga - Confederacion Hidrográfica del Miño-Sil\nInicio Comunicación As nosas notas de prensa O Ministerio de Agricultura e Pesca, Alimentación e Medio Ambiente lanza unha campaña para concienciar sobre o aforro de auga\nO Ministerio de Agricultura e Pesca, Alimentación e Medio Ambiente lanza unha campaña para concienciar sobre o aforro de auga\nA campaña desenvólvese en televisión, prensa escrita, internet e espazos públicos\n2017 pechouse como o segundo ano máis seco desde 1965\nAs precipitacións entre o 1 de outubro e o 26 de decembro foron un 44% inferiores que o valor normal do período\nO Ministerio de Agricultura e Pesca, Alimentación e Medio Ambiente lanzou este martes a campaña “A auga dános a vida. Coidémola” para concienciar á poboación sobre a necesidade de aforrar auga, realizando o mellor uso posible deste recurso escaso e valioso.\nA situación das nosas reservas hídricas continúa sendo preocupante a pesar das precipitacións recentes, que non deben facernos baixar a garda. O último ano hidrolóxico, comprendido entre o 1 de outubro 2016 e o 30 de setembro de 2017, foi segundo AEMET o 8º máis seco desde 1981.No ano hidrolóxico en curso, as precipitacións acumuladas desde o 1 de outubro ata o 31 de decembro foron uns 43% inferiores aos valores normais deste período. No que se refire a anos naturais (xaneiro-decembro), o 2017 pechouse como o segundo máis seco desde 1965. E hai que ter en conta, ademais, que algunhas zonas de España afrontan o quinto ano consecutivo de seca.\nPEQUENOS XESTOS, GRANDES AFORROS\nA campaña publicitaria de concienciación desenvolverase en televisión, prensa escrita, internet, redes sociais e tamén en espazos públicos. Apela á responsabilidade da cidadanía para aforrar auga, respectando ao máximo este recurso e colaborando con pequenos xestos nos seus hábitos cotiáns.\nPor iso, a campaña pretende espertar a conciencia de que aforrar auga é tarefa de todos. Por exemplo, pechar a billa mentres nos lavamos os dentes ou mentres nos enjabonamos na ducha, é un aforro para cada usuario e para o conxunto dos nosos encoros. Poñer a lavadora sempre completamente chea pode facernos aforrar máis de 3.000 litros ao mes. Unha billa que perda auga pode facer que, ao día, malgastemos ata 30 litros. Ter en conta estas cifras pode facernos máis eficientes no consumo dun ben escaso; e, por iso, a campaña busca lembrar que a auga nos dá a vida e debemos coidala. Algo que é posible con sinxelos cambios de hábitos.\nACTUACIÓNS FRONTE Á SECA\nAnte a situación de seca, o Ministerio de Agricultura e Pesca, Alimentación e Medio Ambiente realizou diferentes actuacións para paliar os seus efectos. A planificación realizada durante os últimos anos permitiu evitar restricións e afeccións á poboación.\nOs Plans de Seca, aprobados en 2007, e que actualmente están en proceso de revisión, establecen protocolos, baseados na anticipación, para guiar as actuacións da Administración na xestión destas situacións. Trátase de minimizar o impacto ambiental, económico e social de fenómenos de seca, dando resposta aos mesmos con transparencia e planificación.\nO Goberno de España aprobou tres Reais Decretos Lei nas concas do Segura, Júcar e Duero; e o Real Decreto de Seca para a conca do Guadalquivir atópase, actualmente, en proceso de información pública. Grazas a estes Reais Decretos, púxose a disposición dos usuarios recursos hídricos adicionais, podendo realizarse ademais actuacións extraordinarias para paliar os efectos da escaseza de choivas.


AREEIRO CONFIRMA QUE ESTA CAMPAÑA ESTÁ A SER A MÁIS ADIANTADA DOS ÚLTIMOS ANOS NAS VIÑAS DA PROVINCIA\n· Os técnicos sinalan que o inicio da maduración estase a producir un mes antes que no 2016\n· Aconséllase aplicar tratamento contra as pragas dos cítricos e tamén contra as eirugas nas plantas de buxo\nA Estación Fitopatolóxica de Areeiro (EFA), centro dependente da Deputación de Pontevedra vén de confirmar no seu último aviso fitosanitario que a actual campaña está a ser das máis adiantadas dos últimos anos nas viñas da provincia. Segundo sinalan os técnicos, nesta semana todas as parcelas de seguimento están no pleno pintado das uvas e mesmo con grans brillantes ou empezando a abrandar.\nO adianto da maduración, apuntan, é case tan evidente como na campaña de 2011, cando o actual estado fenolóxico se acadara o 2 de agosto e, fronte ao ano pasado, estase a producir case un mes antes, xa que daquela se certificara o día 24. Finalmente, e como apunte, os técnicos indican que estas circunstancias son máis claras na zona de O Condado, xa que posúe unhas condicións extraordinarias para o desenvolvemento da viña.\nEn canto ás pragas, co pintado xa xeneralizado o fungo do Mildeu non afecta aos acios, co que xa non hai risco de perdas directas sobre eles e non será necesario, en xeral, aplicar tratamentos fronte a esta enfermidade. Por outra parte, como xa se dixo na semana anterior, a partir de agora o problema ao que máis atención hai que prestar é a botrite (ou podredume), porque co incremento dos azucres na uva hai máis probabilidade de que se instale o patóxeno. De momento os acios están bastante sas, aínda que hai que prestar atención aos posibles danos debidos ás couzas do acio, a fisuras, ou aos danos por paxaros, onde se soe instalarse esta enfermidade, polo o que é preciso incrementar a vixilancia, sobre todo se se mantén unha humidade elevada.\nNo relativo a outros danos, continúan a aparecer plantas afectadas por patoloxías de madeira neste ano no que a seca favoreceu a expresión dos seus síntomas. Tamén seguen localizados os síntomas debidos a trips nunha parcela de O Salnés onde se fai seguimento específico, e empezan a aparecer novos síntomas de Janetiellaoenephila que carecen de importancia. Tamén este ano se están a recibir numerosas consultas sobre as bugallas características da filoxera.\nFóra do ámbito da viña, dende a EFA apuntan a que é frecuente ver nestes días abundantes adultos de moscas brancas, así como adultos, ovos e ninfas novas da psila africana (Triozaerytreae) e tamén pulgóns nos cítricos. Por este motivo, sinalan que nos casos nos que as poboacións sexan abundantes é preciso realizar un tratamento para evitar a instalación de fungos de negrilla sobre as sustancias azucradas que segregan estes insectos.\nFinalmente, os técnicos aseguran que esta semana volveron ter numerosas consultas -de diversas comarcas da provincia e incluso dende Cantabria e Cataluña- sobre a aparición de defoliacións intensas en moitas plantas de buxo debido á Cydalimaperspectalis. Nestes momentos as eirugas de últimos estados dominan claramente, son moi voraces, e ademais normalmente están envoltas nos casullos, polo que o consello é que os tratamentos deben ser aínda máis precisos, mollando moi ben as plantas en todas as súas caras e repetindo a intervención se é preciso. Os insecticidas a utilizar poden ser de orixe natural (aceite de parafina ou azadiractin) ou sintética (piretroides).


Descobren un bordel clandestino en Madrid con 75 persoas sen máscaras\nEuropa Press 09 septiembre 2020 01:07 h.\nEspaña Prostitución coronavirus\nUna de las viviendas habilitadas. POLICÍA MUNICIPAL DE MADRID\nDous pisos do barrio de Tetuán foran habilitados para organizar festas\nA Policía Municipal de Madrid descubriu e desmantelou dous pisos no madrileño distrito de Tetuán que funcionaban como local de copas e bordel clandestinos e onde había máis de 70 persoas sen máscaras e incumprindo todas as medidas de seguridade antiCovid, informou a Europa Press un portavoz do Corpo Local.\nOs feitos tiveron lugar este sábado sobre as 3.45 horas. Dous axentes de paisano, en labores de seguridade cidadá, pasaban pola zona cando un home lles animou a subir a dous pisos situados na terceira planta do número 11 de cálea Marqués de Viana, á beira dun coñecido local de alterne da zona pechado a esa hora polas medidas antipandemia.\nO captador, que dixo que actuaba de relacións públicas e tamén de vixiante para evitar á Policía, comentou aos axentes camuflados que arriba podían atopar "alcol, mozas e festas".\nOs funcionarios subiron e atoparon con dúas portas contiguas, unha que daba aínda piso que exercía de bar, con moitísimas persoas en mesas, taburetes e barras con listas de bebidas, a 20 euros a copa normal. O outro piso funcionaba con habitacións onde supostamente se exercía a prostitución. Había unhas 30 mulleres en total.\nFinalmente, os axentes identificáronse como tal e realizaron 75 denuncias, entre clientes e traballadoras, por incumprimento de saúde pública, xa que ningunha persoa levaba posta a máscara, nin se respectaban distancias entre mesas nin outras restricións aprobadas pola Comunidade de Madrid, cuxo incumprimento levan carrexadas multas de 10.000 a 600.000 euros.\nAsí mesmo, levantaron unha acta contra os donos dos pisos en virtude da Lei de Espectáculos Públicos e Actividades Recreativas (Lepar) porque estes pisos estaban a exercer de bar especial con música sen licenza nin requisitos de ningún tipo e cun excesivo aforamento. A Policía investiga o ocorrido por se ademais pódense imputar aos responsables un grave delito contra a saúde pública, entre outros.\nA Policía sorprende a 39 persoas sen máscara nun bar de Valladolid


A segunda edición das Xornadas da Anguía nas que participan oito establecementos hostaleiros da cidade remata esta fin de semana | Narón - Turismo e Medioambiente\nInicio » Actualidade » A segunda edición das Xornadas da Anguía nas que participan oito establecementos hostaleiros da cidade remata esta fin de semana\nA segunda edición das Xornadas da Anguía nas que participan oito establecementos hostaleiros da cidade remata esta fin de semana\nEsta fin de semana rematará a segunda edición das Xornadas da Anguía organizadas polo Concello de Narón, no marco do Club Narón Gastronómico.\nHoxe, mañá e o domingo os oito establecementos participantes continuarán ofrecendo diferentes menús con anguía do Xuvia como ingrediente principal, tal e como recordou o concelleiro de Promoción Económica, Xosé Gómez Fandiño. Anacos, A Roldana, A Trasanquesa, Gastrobar Piñeiros, o Hotel Valcarce, Mamá Flora, Nueva Orleáns e o Restaurante Marcial son os locais nos que se poderá degustar esta fin de semana este peixe, no marco destas xornadas.\nAs persoas interesadas en coñecer algúns dos pratos que se cociñan con anguía nestes establecementos da cidade poden facelo a través da páxina web do Club Narón Gastronómico, a través do enlace: http://clubnarongastronomico.naron.gal/.\nO edil naronés destacou as posibilidades gastronómicas que ofrece a anguía, un peixe azul cunhas cualidades moi destacadas e que ofrece múltiples opcións á hora do seu consumo. A maiores, recordou, está o feito de que se pode atopar na ría de Xuvia, polo que desde o goberno local, asegurou, “continuaremos apostando por recuperar e revitalizar este produto, dándolle de novo un espazo nas cociñas do sector hostaleiro e nas particulares”.\nO Concello de Narón impulsa un programa de “Dinamización da Anguía do Xuvia” con cargo a fondos propios e a unha subvención do Fondo Europeo Marítimo de Pesca de 42.955 euros, dos que unha parte (7.000 euros) se investiu o pasado ano e a contía máis elevada (35.955 euros) se esgotará no actual exercicio.


A orixe do mundo noutras relixións ou mitoloxías.\nDespois de estudar a cosmogonía segundo Hesíodo, que nos narra a orixe do mundo segundo a mitoloxía grega, compre que revisemos outras explicacións mitolóxicas deste mesmo feito. É obrigado empezar pola tradición xudeo-cristiana, que recolle a creación do mundo no primeiro dos libros da Biblia, o Xénese, palabra grega que significa orixe. Para que nos sexa máis doada a lectura imos valernos da imaxe. En primeiro lugar temos unha versión en anime de O. Tezuka, debuxante considerado o "pai do manga".\nPero esta historia non estaría completa senón explicásemos con detalle o castigo de Deus aos hoems por desobedecer, a famosa maldición bílblica. O texto está literalemnte sacado da biblia e os deuxos son obra do xenial Robert Crumb, na súa obra Génesis\nE agora reflexiona un pouco e recorda como era a creación do mundo na mitoloxía grega e trata de ver semellanzas e diferenzas entre as dúas mitoloxías ou relixións. Céntrate nos seguintes puntos:\n- Orde dos elementos creados.\n- creación do home e amuller.\n- papel da muller na creación.\n- o diluvio\n- a relación home-deus.\nPublicado por Susana Losada en 01:20 Ningún comentario:\nEtiquetas: Cómic, Cosmogonía, Mitoloxía\nDe paseo por Atenas lendo Grego\nPara practicar o recén aprendido alfabeto grego, imos dar un paseo polas rúas de Atenas. Algúns recordarán a viaxe que hai poucos meses fixeron a Grecia e todas e todos poderemos poñer a proba a nosa cultura xeral e tomar nota dalgúns datos.\nPublicado por Susana Losada en 02:41 2 comentarios:\nEtiquetas: alfabeto, Gramática grega, Historia, lectura, Mitoloxía\nOs antigos gregos tamén se facían esta pregunta, pero non coñecían a teoría de Darwin ou o Big Bang, polo que buscaban a resposta na mitoloxía. Hesíodo, o gran poeta grego do s. VII a. C., foi o primeiro que escribiu e ordenou as crenzas mitolóxicas que ata a súa época se transmitían de forma oral. Na súa obra Teogonía, describe a orixe do mundo (cosmogonía) e o nacemento dos deuses (teogonía en sentido estricto). Velaí un pequeno resumo ilustrado.\nA orixe do mundo na mitoloxía grega\nPublicado por Susana Losada en 16:23 Ningún comentario:\nEtiquetas: Cosmogonía, Mitoloxía\nComezamos o curso recortados\nDespois de dúas semanas de clase, entre o pequeno caos do comezo e as mobilizacións do profesorado contra os recortes do ensino público, comezamos a actividade en Aspasia.\nComo vimos facendo nos últimos anos, a imitatio de outros pasamos revista aos nosos efectivos deste ano: Temos dous terceiros de ESO de Cultura Clásica, 3º C con 14 alumnos e alumnas a cargo do departamento de latín e 3º A e C con 20 a cargo do departamento de grego. Temos a sorte de ter entre as novas xeracións estupendos lectores e lectoras e grandes afeccionados á mitoloxía clásica, isto promete!\nUn dos recortes que sufrimos este curso foi en 4º de ESO, onde non foi posible facer grupo. Sentímolo por persoas como Yuri e Pedro, que escolleron a cultura clásica como primeira optativa. Pero isto non tería importancias si non fose porque no próximo ano xa non se poderá escoller Cultura Clásica en 4º de ESO, nivel no que contabamos con tres horas de docencia, que nos permitían esenvolver un programa máis completo que en 3º de ESO. Imos vendo como a presencia da nosa materia vai minguando, ai aqueles tempos nos que a cultura clásica se podía elixir en 3º e 4º!!. No IES de Melide esta restrición foi tremenda, xa que gran parte do alumnado que se introducía no mundo clásico en 3º, collíalle gusto e recuncaba en 4º.\nPero imos deixar de lamentarnos e pasamos ao alumnado de grego. En 1º de BAC temos 19 valientes que estes días están aprendendo o alfabeto a ritmo de rap e loitando con esprítos e acentos, todos eles son de humanidades e cursan tamén latín. En 2º BAC 5 heroínas atrevéronse a escoller grego e estes días están a desoxidarse con textos faciliños.\nPara este temos novos plans nas nosas extrescolares. Nun principio programáramos repetir a experiencia de Sagunt, pero visto que en 1º de BAC tíñamos a moitos dos participantes naquela expedición, decidimos cambiar o noso destino e viaxar a Empùries, a coñecer o xacemento grego por excelencia da Península Ibérica. Aínda non temos ben perfilada esta viaxe e non sabemos si facela coincidir con outros eventos (Salón do Cómic de Barcelona...) e/ou con outras actividades (sendeirismo no Pirineo...) neste mes de outubro sacaremos o noso plan provisional.\nE por último, queremos celebrar nós tamén o V aniversario da fundación de Chiron, a web colaborativa onde os profes de clásicas atopamos todo tipo de materiais e aportamos o nos graniño de area. Este ano, ademais, temos a oportunidade de celebrar este lustro de existencia cun curso de luxo que se celebrará no mes de novembro en Compostela. Preparádevos... que temos un outono cheo de actividade.\nPublicado por Susana Losada en 21:09 1 comentario:\nEtiquetas: Actividades, Novas, Presentación


24 junio 2021 13:49 h.\nVilla Aurelia, edificio fundado no 1890 por Venancio Vázquez e onde recibiu a Alfonso XIII no ano 1907. EP\nO 23 de xuño de 1921 falecía o chocolateiro Venancio Vázquez, fundador de Villa Aurelia, primeiro presidente do Centro Galego de Madrid e un dos industriais máis destacados da época\nSe coñecida é a figura do industrial chocolateiro e filántropo Matías López, non é menos importante a de seu sobriño Venancio Vázquez, empresario modélico do mesmo ramo, presidente do primeiro Centro Galego de Madrid, político e home preocupado polas causas sociais, quen tivo a honra de recibir en Villa Aurelia —edificio que el fundou e actual sede da sociedade La Unión— ao rei Alfonso XIII. O 23 de xuño de hai cen anos falecía na súa querida Sarria, que decidía suspender as festas de San Xoán en sinal de dó pola perda de tan ilustre veciño.\nVenancio Vázquez López naceu na vila no ano 1847. Segundo explica o investigador sarriao Xaime Félix López Arias, Arlindo, era fillo de José Vázquez Mourelo, un carpinteiro procedente de San Pedro de Froián, e de Manuela López López, irmá do chocolateiro Matías López. Seguindo os pasos de seu tío, marchou para Madrid con só 12 anos, entrando ao servizo deste e destacando polas súas boas cualidades, tanto que aos 19 foi xa "comisionado ao estranxeiro para facer importantes compras".\nTal e como recolleu Román García Varela no seu libro La incidencia de las gentes de Sarria en el mundo, no ano 1873 Venancio Vázquez integrouse como socio na compañía López y Vázquez, dedicada á fabricación de chocolates a galletas, cuxos produtos foron premiados en 24 exposicións tanto españolas como estranxeiras. Cinco anos despois obtivo o título de provedor da Casa Real.\nPrimeiro no distrito de Chamberí e despois en Pozuelo de Alarcón, ergueu grandes fábricas nas que deu traballo a numerosas persoas. No 1902 constituíu, xunto a outros industriais, La Fortuna, unha das máis importantes de España no primeiro terzo do século XX e da que foi elixido xerente por acordo da xunta xeral.\nNo ámbito persoal, casou con Dolores Rodríguez Cubas e tiveron cinco fillos. O sarriao foi tamén a cabeza visible do Centro Galego de Madrid, ademais de ocupar varios cargos na Unión Mercantil e Círculo Mercantil Matritense.\nComo político adscrito ao Partido Liberal, foi elixido deputado en Cortes nos comicios do 1901 con 14.444 votos, e exerceu tamén como concelleiro en Madrid.\nEn Sarria, edificiou Villa Aurelia, unha casa-fonda na Rúa do Porvir e un panteón granítico de grandes proporcións no cemiterio municipal, onde recibiu sepultura tras o seu falecemento o 23 de xuño do 1921 á idade de 74 anos.\nNa galería de Villa Aurelia ofreceu unha merenda a Alfonso XIII o 23 de setembro do 1907 con ocasión dunha visita do monarca á provincia con motivo das manobras militares en Bóveda.\nUn feito tan "singular" quedou recollido no seu día nunha placa conmemorativa e, segundo relata Arlindo, no chan "puxeron cravos de ouro, xa desaparecidos, que sinalaban o lugar onde estivera a cadeira na que sentou o rei".\nUn coleccionista que deixou varias obras benéficas\nVenancio Vázquez non só se caracterizou pola súa iniciativa empresarial e a actividade política, senón tamén polas obras benéficas, que lle valeron varias distincións, como a de Fillo Adoptivo de Santa Cruz de Alhama, en Granada, pola xenerosidade cos afectados por uns terremotos no 1885.\nDous anos máis tarde, durante unha crise obreira, montou unha tenda-asilo para axudar aos máis necesitados.\nOutras das súas facetas, quizais menos coñecida, e que tamén recompila Arlindo, é a de coleccionista de porróns, chegando a reunir unha "magnífica" escolma, con pezas de toda España, parte das cales conformaron unha exposición no San Xoán do 1989.\nNa súa vila natal foi un dos promotores da Cámara de Comercio, cedeu un baixo na Rúa Porvir para instalar o Círculo das Artes, "fixo xenerosas aportacións para axuda dos pobres, pagou vidreiras da igrexa conventual da Mercé e prestou axuda en xestións para facer melloras urbanística e de equipamento da vila", explica o investigador local.\nTamén ofreceu un xantar para todos os maiores de 80 anos da comarca. E a el se deben os soberbios exemplares de castiñeiro, cedro e teixo que se conservan en La Unión.\nEntre outras distincións, fóronlle concedidas a Gran Cruz de Isabel la Católica e do Cristo de Portugal.


A vitoria escápaselle ao Celta no inicio da Fase Final (66-69)\nCristina Cantero: "Mereciamos máis" | As celestes caeron no último cuarto ante o Barça despois de dominar durante todo o partido\nCelta vs Barça / BARÇA TW\nNon puido ser. Un Celta Zorka Recalvi dominante durante o partido de estrea da Fase Final da LF2 perdeu a que tería sido unha vitoria importantísima ante o Barça CBS. As catalás precisaron unha épica remontada para levarse o encontro, que remataría nun 66-69.\n“Mereciamos máis”, aseguraba na rolda de prensa posterior a adestradora celeste Cristina Cantero. As viguesas foron superiores durante os tres primeiros cuartos, chegando ao final cun colchón de 15 puntos, que inexplicablemente perderon ante unhas blaugranas que non perdoaron.\nTodo indicaba que o trunfo era do Celta\nAntes do partido, o nivel dos dous equipos facía presaxiar un encontro intenso e disputado. Así foi durante os primeiros minutos, no que o marcador apenas se movía.\nAo Celta custoulle entrar no partido, cun parcial en contra 5-11, pero unha vez o fixo, controlou os tempos do encontro. Conseguiron remontar no primeiro cuarto, que finalizou coas viguesas por diante, cun 17-14.\nO segundo seguiu a mesma historia, cun conxunto galego cómodo na pista e que aproveitaba os rebotes para manter a vantaxe. Así, antes do descanso, a distancia pasou dos tres puntos aos nove, cun 33-24.\nTras o paso por vestiarios, o Barça seguía sen ideas mentre que as de Cantero non fallaban baixo o aro, chegando aos 17 puntos de diferenza coas catalás. O último tempo chegaba aparentemente decidido, cun 51-36.\nAta o último cuarto\nTodo cambiou no cuarto final. Os nervios pasáronlle factura ao Celta, que non foi quen de aferrar o seu resultado, e mostrou unha cara completamente oposta á que deixou ver nos minutos anteriores. Pola súa banda, o Barça pasou de anotar 36 puntos en trinta minutos a anotar 33 en dez.\nO bo partido feito ata este momento serviu para que, malia o mal momento que atravesaban as viguesas, estas seguiran por diante cun 59-47 a falta de catro minutos.\nPero as catalás viron a súa oportunidade de tomar o control do partido e asinar unha vitoria case imposible, e comezaron a sumar de tres en tres. As celestes víanse completamente ameazadas e non souberon reaccionar. “Fóisenos a cabeza nos últimos tres minutos”, admitía Cristina Cantero.\nAsí, xa no minuto final, o Barça colocouse por diante, a dous puntos do Celta, que xa non volvería a anotar nos segundos que restaban de partido. Cun 66-69 final, o soño galego de ascenso alónxase un pouco máis.\nCristina Cantero sinala o baixo nivel dos árbitros\n“Non me gustou a situación de cambio de arbitraxe e descontrol, pero para os dous equipos. Creo que unha fase de ascenso necesita algo mellor”, denunciaba Cristina Cantero ante os micros da FEB.\nA adestradora declarou que ambos técnicos están de acordo no baixo nivel que mostrou o equipo arbitral no partido: “O veño dicindo, hai que subir como sexa o nivel nese aspecto. Pelexamos moito todo o ano para chegar aquí e non podemos ter a sensación de que isto non pode ser. Podemos acertar o equivocarnos, pero non pode ser que os dous adestradores concordemos en que isto non pode ser”.\nCristina Cantero: “Podemos acertar o equivocarnos, pero non pode ser que os dous adestradores concordemos en que isto non pode ser”\nUn exemplo desta mala praxis que apunta Cantero foron uns dobres pitados, que na súa opininón non o eran. “Non sei por que o pita, porque non eran dobles, que o miren ben porque non é”, insistía na rolda de prensa. A adestradora admite que non era un encontro fácil de pitar. Con todo, a sensación que se leva do partido é “triste”.\nSen tempo para lamentarse, o Celta ten que pensar xa no seu próximo partido, este mesmo venres ás 20:00 horas contra o Alcobendas. Por iso, Cristina Cantero prefire felicitar ao seu equipo e quedarse con que demostraron do que son capaces.\nCristina Cantero: “Pode haber un triplo empate, polo que temos que pelexar a morte”\n“Pode haber un triplo empate, polo que temos que pelexar a morte, que é outro partido moi difícil e a repoñernos mentalmente e a volvernos a colocar no que son os nosos focos e no que temos que facer para gañar”, concluíu a celeste sobre o equipo da coruñesa Paloma Dorda.\nGalería fotográfica do Celta vs Barça\n1. Celta vs Barça / BARÇA TW\n2. Celta vs Barça / MANU MÁRQUEZ FEB\n3. Celta vs Barça / MANU MÁRQUEZ FEB\n4. Celta vs Barça / MANU MÁRQUEZ FEB\n5. Celta vs Barça / MANU MÁRQUEZ FEB\n6. Celta vs Barça / MANU MÁRQUEZ FEB\n7. Celta vs Barça / MANU MÁRQUEZ FEB\n8. Celta vs Barça / MANU MÁRQUEZ FEB\n9. Celta vs Barça / MANU MÁRQUEZ FEB\n10. Celta vs Barça / MANU MÁRQUEZ FEB\n11. Celta vs Barça / MANU MÁRQUEZ FEB\n12. Celta vs Barça / MANU MÁRQUEZ FEB\n13. Celta vs Barça / MANU MÁRQUEZ FEB\n14. Celta vs Barça / MANU MÁRQUEZ FEB\n15. Celta vs Barça / MANU MÁRQUEZ FEB\n16. Celta vs Barça / MANU MÁRQUEZ FEB\n17. Celta vs Barça / MANU MÁRQUEZ FEB\n18. Celta vs Barça / MANU MÁRQUEZ FEB\n19. Celta vs Barça / MANU MÁRQUEZ FEB\n66) CELTA ZORKA RECALVI: Mariona Martin (6), Rose Marie Julien (4), Celia García (8), Maja Stamenkovic (10) e Marita Davydova (6) – quinteto inicial -. Tamén xogaron: Ainhoa Lacorzana (8), Noa Comesaña (4), L. Fontela (3), Florencia Niski (-), Clara Prieto (-), Angela Coello (4) e A. Motley (13).\n69) BARÇA CBS: Roglic (5), Canella (2), Carta (5), Rakovic (8) e Corderch (13) – quinteto inicial -. Tamén xogaron: Rueda (6), Guerrero (5), Aguilar (13), Fequiere (8), Anducar (-), López (4) e Reus (-).\nPARCIAIS: 17-14, 16-10, 18-12 e 15-33.\nÁRBITROS: Cristina Adan e Romina Marchiano.\nINCIDENCIAS: Partido correspondente á primeira xornada da Fase Final da Liga Feminina 2, disputado no pavillón Europa en Leganés.\nEtiquetas baloncestoBarça CBSbasketCeltaCelta Zorka RecalviCristina CanteroLF2liga femenina 2liga feminina 2


Data: 13/07/2020 20:00\nPresentación do libro Os restos do franquismo en Galiza (Laiovento) a cargo do seu autor Manuel Monge.\nÁs 20.00 h. no Fórum Propolis (R/ Alcalde Liaño lóerz, 1) da Coruña.\nSerá obrigatorio ter posta a máscara e gardar a distancia de seguridade. Aforo da sala o 50%\nNun primeiro inventario, este libro pon de manifesto que aínda quedan en Galiza sobre 600 símbolos franquistas en 87 concellos: rúas, retratos, placas, esculturas e todo tipo de distincións que exaltan, honran e distinguen golpistas, franquistas e criminais. Fundacións franquistas; malfeitores e servidores da ditadura son premiados con títulos nobiliarios; a familia Franco conserva propiedades que roubou e recibe todo tipo de privilexios; policías torturadores conservan as medallas e incrementan a súa pensión pola actividade criminal na ditadura franquista. Todo isto xa foi denunciado en numerosas ocasións por organizacións internacionais e comisións de dereitos humanos da propia ONU, sen que esas denuncias fosen atendidas polo goberno. A permanencia da simboloxía franquista é unha exaltación das persoas que participaron en 1936 no golpe de Estado contra a República e das que formaron parte dos gobernos da ditadura, colaboraron ou ocuparon cargos de responsabilidade nas distintas institucións do franquismo.


Unchained Blades. Capítulo 7, a creadora – O lar do xogón\nComecei este sétimo capítulo completando as misións que me quedaron abertas no Templo dos Ceos do anterior capítulo. A motivación e case puramente extrínseca, xa que as recompensar normalmente non pagan a pena. Para este capítulo final no derradeiro titán xa non me preocupei tanto de levalas ao día nin de explorar a totalidade do mapa máis aló das dúas primeiras incursións. Na terceira cheguei directamente a Clunea, a xefa final desta historia e creadora de todas as cousas sobre a terra. Como é posible gardar a partida xusto antes da dobre loita non me preparei nada para ela, polo que comecei sen ter as barriñas de “burst” a tope e os puntos de maxia ao setenta por cento. Resultou máis ca abondo e non tiven que empregar ningún obxecto no medio da loita; até esquecín empregar as maxias que melloran as estatísticas de combate na primeira quenda da segunda fase.\nO final narrativo foi acelerado. Explicouse como toda a cobiza dos dos desexos pedidos á deusa durante tanto tempo acabaron por pasarlle factura e toleándoa. E iso foi do pouco salvable de todas as conversacións resultantes. No que noutrora semellábame un ar fresco por ter esas interaccións que me lembraban aos animes dos meus tempos mozos, agora xa me parecen máis infantís e pouco interesantes. Todos os temas románticos non encaixan de todo, e ben poderían terse aforrado polo menos o infame intento de relación entre o príncipe-golem e a boneca-planta. O derradeiro desexo pedido no xogo, o de Gonte, seguiu con esa moda de gastar algo tan poderoso nunha nimiedade; non é que non encaixe coa súa personalidade pero tampouco veu ao conto. Claramente a cadea de favores do capítulo anterior foi o punto máis interesante de todo o xogo respecto aos desexos, inda que tamén se tería solucionado pensando e falando un pouco. Mais iso pódese aplicar a todos os conflitos do mundo.\nNo canto das mecánicas non houbo nada novo neste último titán. Cada andar ten unha morea de casas para explorar. A cuarta, ademais, ten moitos buratos que rematan nuns sumidoiros na planta inferior que nos obriga a volver a comezar outra vez o camiño. Nos niveis superiores, xusto antes da loita final, hai uns espazos moi diáfanos que decidín non explorar, non fora a ser que aparecesen encontros ao chou que me enfastiasen a incursión. Fiquei con ganas de percorrelo con tranquilidade. Pero non eran as suficientes xa que desinstalei o xogo logo dos créditos, por moito que me avisase dun novo alxube para seguir co videoxogo. Esa “Arca Infinita” promete un sistema de alxubes ao chou con cen andares por aventura. Pero as case sesenta horas que lle adiquei a experiencia foron abondo!\nNese tempo subín máis dun nivel por personaxe e hora, polo que, por moito que se atrancase algún alxube, sempre tiven a sensación de avanzar, facer ao meu grupo máis forte e desbloquear poderosas habilidades que nunca empregaría por tor non ter as ánimas axeitadas. Reflexionando sobre isto cheguei á conclusión de que canto máis complexo sexan os sistemas de equipamento e habilidades, máis lenta debería ser a progresión bruta das estatísticas dos protagonistas. É dicir, marcar ben a contraposición entre a mestría das mecánicas contra os números puros. Semella que hoxe en día non se leva moito, pero bótase algo de menos o de rematar unha partida por embaixo do nivel vinte.\nCon todo alédome que este Unchained Blades fose a miña primeira partida en moito tempo a un xogo de rol en primeira persoa ao estilo dos Wizardry. Serviume para asentar os básicos dunha maneira non demasiado esixente, especialmente por non ter que levar a conta dos mapas con lápis e papel. Inda non sei se continuarei por aí. Polo de pronto destripeime que no Shining in the Darkness hai algunhas casas que rotan ao grupo sen avisar pero sempre na mesma dirección (ou iso creo). Pode que ese coñecemento facilite a futura labor de pintar o mapa… ou pode que axude á miña preguiza o de saber que seguramente terei que facer correccións nos mesmos. Pero iso será noutra entrada sobre outro xogo. Fin do Unchained Blades!\nTempo de xogo: 55.5 horas.\nNivel medio dos personaxes titulares: 67.\nAutor XogónPublicado o Xuño 24, 2020 Xuño 16, 2020 Categorias VideoxogosEtiquetas Unchained Blades\nAnterior Artigo anterior: Unchained Blades. Capítulo 6, o último desexo\nSeguinte Artigo Seguinte: Gentleman Bandit


España impulsa iniciativas para protexer ao oso pardo nos Pireneos | Consumer\nEspaña impulsa iniciativas para protexer ao oso pardo nos Pireneos\nEstá xa ultimada a estratexia española para a conservación deste animal na zona\nImpulsáronse unha serie de medidas para garantir a protección do oso pardo nos Pireneos, segundo asegurou o Ministerio de Medio Ambiente, que explicou que xa está ultimada a estratexia española para a conservación dese animal.\nO goberno francés soltará a próxima primavera cinco plantígrados na zona, en pobos favorables á idea. Medio Ambiente sinalou nun comunicado que estivo “en permanente contacto” con Francia e Andorra para garantir o éxito do programa de reintroducción de osos que promove a primeira. Esa colaboración, que “culminará coa firma dun protocolo de intencións” con Francia e Andorra nas próximas semanas, tamén contou coa participación das comunidades autónomas de Navarra, Aragón e Cataluña.\nDesde hai meses impulsáronse coas comunidades autónomas afectadas e as administracións de Francia e Andorra distintas actuacións e iniciativas dirixidas a lograr o éxito do reforzamento da poboación de oso pardo nos Pireneos, segundo lembrou Medio Ambiente. Aí inscríbese, agregou, a Estratexia Española de Conservación do Oso Pardo nos Pireneos que prepara o Ministerio, en cuxa elaboración participan as comunidades citadas.\nA área de distribución da especie no Pirineo repártese en España, Francia e Andorra, e dentro de España en Cataluña, Aragón e Navarra, destacou Medio Ambiente. A poboación occidental está composta exclusivamente por catro osos, todos machos, e esténdese por Navarra, Aragón e Francia, engadiu. Pola súa banda, a poboación oriental, cun censo duns 10 a 12 exemplares, está constituída por osos de orixe eslovena procedentes da reintroducción realizada en 1996 e ocupa territorios de Francia, España e Andorra.\noso-gl pardo-gl prineos-gl


Perspectivas do mercado da pataca no Reino Unido. AHDB Review - Potato System Magazine\nPerspectivas para o mercado da pataca no Reino Unido. Revisión AHDB\nDEULA-NIENBURG O NOSO COÑECEMENTO É O SEU ÉXITO!\nO Consello de Desenvolvemento de Agricultura e Horticultura do Reino Unido (AHDB) elaborou un informe sobre os retos que o sector agrícola británico atopou e afrontará en 2020.\nNa páxina web publícase un breve anuncio do informe. Noticias da pataca hoxe. Presentamos unha parte do texto sobre a pataca.\nWebinar AHDB: Desecación. Como aplicar alternativas adecuadas\nOs compradores do Reino Unido instaron a mercar patacas locais para mercar excedente de agricultores\nA ECE establece un dereito antidumping sobre os herbicidas do Reino Unido\nNovos formatos para a venda de produtos agrícolas están a introducirse na rexión de Novgorod\nComo se recolle no informe, a pandemia de coronavirus, en xeral, tivo un impacto significativo na formación de demanda de pataca este ano.\nPor suposto, hai que ter en conta que moitos agricultores decidiron plantar volumes antes de que o virus chegase ao Reino Unido e se impoñan restricións de corentena. Ao mesmo tempo, algúns produtores lograron reducir a superficie, pero tamén houbo casos en que as colleitas sen éxito de gran de inverno foron substituídas por patacas.\nA primavera na maioría das rexións foi seca, o que permitiu plantar a bo ritmo. Ao mesmo tempo, algúns produtores agrícolas expresaron temores de que para o desenvolvemento das plantas na fase inicial poida que non haxa humidade suficiente, pero en xuño as choivas chegaron moi oportunamente. Ademais, non esquezamos que máis da metade da superficie reservada para patacas no Reino Unido está equipada con equipos de rego.\nAsí, podemos supor que o volume de colleita desta tempada non se reducirá. Aínda que os resultados son moi cedo para resumirse: os meteorólogos prometen que o final do verán será "máis seco e cálido do habitual". Se a previsión se fai realidade, isto pode afectar ao resultado final.\nAntes do brote, moitos expertos suxeriron que as existencias de patacas da colleita de 2019 poden non ser suficientes ata os produtos da nova tempada. Pero as instalacións de restauración estaban pechadas en toda Europa, polo que non houbo que falar da escaseza.\nA que podería levar isto nun futuro? En primeiro lugar, é probable que a necesidade británica de importacións de pataca para o procesamento a próxima tempada descenda. Se a colleita se realiza de xeito oportuno e cun bo resultado, os procesadores británicos proporcionaranse produtos domésticos.\nEn segundo lugar, sábese que a mediados da primavera arredor de 2 millóns de toneladas de patacas da colleita de 2019 permaneceron non realizadas en Europa. Actualmente, os procesadores europeos están cumprindo as súas obrigas contractuais, pero parte do stock aínda tivo que ser enviado para outros fins a un prezo reducido (por exemplo, para alimentarse con animais). Neste contexto, é difícil prever un aumento dos prezos no mercado.\nAdemais, tamén se deben considerar as consecuencias do Brexit. No momento do escrito, o Reino Unido aínda non se concedeu o status de equivalencia a un terceiro e isto podería frear a exportación británica de sementes ou patacas frescas ao mercado da UE.\nSectores de envasado e procesamento\nA pandemia de coronavirus tivo un enorme impacto no cultivo da pataca. Aínda que as súas consecuencias, digamos, nos sectores de envasado e transformación sentíronse de forma diferente.\nO sector de envases atende principalmente ao mercado de venda polo miúdo (aproximadamente o 80%). No cumio das compras de pánico en marzo, observouse un enorme salto nesta zona. Desde entón, a demanda de produtos envasados diminuíu sensiblemente, pero non caeu "ao fondo": a pesar de que a maioría das empresas de restauración retomaron as actividades desde o 4 de xullo, moitas persoas seguen a pasar a maior parte do tempo na casa e comen comidas cociñadas na casa.\nOutra situación no sector da transformación. O peche de cafeterías e restaurantes tivo un profundo impacto na industria (a restauración representaba o 55-60% do mercado). E aínda que os establecementos de restauración están retomando gradualmente o seu traballo, a demanda dos seus servizos segue lonxe do observado antes da pandemia. A expectativa de crise económica tamén afecta negativamente a situación.\nTendencias de consumo de pataca\nAntes do COVID-19, as vendas polo miúdo das patacas estaban diminuíndo. A comida tradicional perdeu a súa relevancia. Pero o principal problema, segundo Kantar Usage, foi que preparar pratos de pataca requiría unha cantidade importante de esforzo e tempo do consumidor. Moitos consideraron que as patacas eran demasiado altas en calorías e non relacionadas con alimentos saudables. En conxunto, isto provocou que cada vez máis consumidores dixesen que pretenden reducir o consumo de pataca (15%). Non obstante, só o 8% prevía aumentar o consumo (AHDB / YouGov Consumer Tracker, 20 de febreiro).\nDurante a pandemia COVID-19, as vendas polo miúdo de pataca aumentaron significativamente (+ 21,6%). Para comparación: as vendas totais de alimentos e bebidas aumentaron só un 14,7% (Kantar, 12-17 de maio de 2020). O crecemento máis rápido notouse en patacas en conserva e patacas fritas, a popularidade destes produtos explicouse pola longa vida útil.\nEn xeral, durante o período de corentena, a pataca gañou pola súa versatilidade e categoría de prezos. Isto axudou a compensar o peche de establecementos de restauración e escolas, que normalmente representaban aproximadamente o 22% do consumo de pataca.\nSe analizamos as perspectivas de pataca no comercio polo miúdo para o resto do ano natural, podemos supor (en case calquera desenvolvemento de eventos, incluídas as medidas de corentena) que o consumo de produtos aumentará lixeiramente.\nAo mesmo tempo, é probable que o sector de venda de pataca para a transformación experimente un descenso.\nManter o impulso\nResumindo, pódese resumir que a situación actual de crise beneficiou o mercado da pataca fresca, un produto económico e satisfactorio adecuado para preparar unha ampla variedade de pratos caseiros esixidos na demanda.\nNon se abren hoxe menos perspectivas sobre produtos de pataca conxelada baratos, que aforran cartos e enerxía dos consumidores. Os alimentos preparados preparados (puré de patacas, gratinado, etc.) serán especialmente necesarios.\nPodes ler máis sobre isto. aquí\nTags: AHDBReino Unidovendas de pataca


Kevin Vázquez: "Queremos gañarlle ao Real Madrid e seguir mirando para arriba" | Noticias de Galicia | CRTVG\nKevin Vázquez: "Queremos gañarlle ao Real Madrid e seguir mirando para arriba"\nPublicado o 15/03/2021 21:25\nO empate ante o Athlétic ten distinta lectura se a aspiración é a permanencia ou xogar en Europa. O Celta conta con 34 puntos, a dúas vitorias da permanencia virtual dos 40 puntos e quedan aínda 11 xornadas. Para salvar a categoría sumar xa é positivo e o discurso de Coudet vai nesa liña.\nCoudet: "Corremos co mesmo motor que levabamos cando eramos últimos. A carreira saíu ben, pero o motor é o mesmo. Temos que seguir co obxectivo principal".\nOs xogadores, en cambio, queren mirar para arriba. Tamén Kevin Vázquez, que tivo unha reaparición feliz no lateral dereito despois de sufrir oito meses lesionado.\nKevin Vázquez: "Hai que darlle importancia ao punto, o traballo que ten de fondo. Queremos seguir sumando e o sábado gañarlle aquí ao Madrid e seguir mirando para arriba".\nO Celta recunca en Balaídos contra o Real Madrid, sempre un bo escaparate para xogadores con proxección como Renato Tapia. Fixo un traballo defensivo impecable contra os vascos desexa máis claridade no ataque.\nRenato Tapia: "Haberá que axustar algunhas cousas para ser un pouco máis letais e marcar goles na casa".\nIago Aspas segue sen ver porta, desde que se lesionara precisamente contra o Real Madrid. O positivo é que o Celta volveu deixar a porta a cero despois de seis xornadas encaixando.\nEnvorca un camión con 500 porcos vivos en Maceda\nFord anuncia un ERE na súa planta de Valencia


Maduro insta Felipe VI a pedir perdón polo "xenocidio" na conquista de América\nO presidente venezolano foi moi crítico con que o día 12 de outubro teña consideración de festa nacional no Estado español.\nImaxe de arquivo de Nicolás Maduro. (Foto: Europa Press)\nRedacción 19:50 do 13 de outubro de 2020\nO presidente venezolano, Nicolás Maduro, instou o rei Felipe VI a pedir desculpas polo xenocidio cometido durante a conquista de América. “Non podemos entender como o rei de España sae a celebrar a morte, a masacre”, preguntouse Maduro.\nAo tempo chamou o monarca a “que reflexione como home do século XXI e pida perdón” aos descendentes “dos pobos indíxenas arrasados durante tres séculos polo colonialismo español”.\nConsiderou que hai unha débeda cos pobos indíxenas, aos que "os Borbóns masacraron".\n"Non pode ser que España siga a celebrar o 12 de outubro como un día de festa nacional. Eu digo desde aquí, festa de que, festa da morte, festa da invasión, festa da tortura, festa do xenocidio", lanzou Maduro nun discurso polémico do que se fixeron eco moitos medios de comunicación do país.\nTamén nas páxinas a nivel internacional, Maduro apareceu preguntándose: "Que celebra España? Que celebra o rei de España?".\nPola súa banda, o ministro de Exteriores de Venezuela, Jorge Arreaza, vinculou á “nostalxia colonialista de España”, as críticas do Goberno do Estado español ao proceso para cambiar a Asemblea Nacional do país.\nEsta implicará a celebración de eleccións o próximo 6 de decembro. O político fixo esta afirmación logo de que a ministra española Arancha González Laya puxera en dúbida a legalidade desa cita coas urnas.\nvenezuela américa xenocidio nicolás maduro Felipe VI\nJhonson&Jhonson paraliza o seu ensaio de vacina contra a Covid-19\nA vida paralela dos xudeus ultraortodoxos de Israel complica o control da Covid


Un exército de funcionarios dos EUA ocupados en facer sufrir a Cuba | Terra sen amos\nUn exército de funcionarios dos EUA ocupados en facer sufrir a Cuba\nXullo 16, 2021 Terrasenamos\tDeixa o teu comentario.\nEn febreiro de 2020, os amigos do secretario da OEA, Luís Almagro e dos congresistas de Florida, entre selfi e selfi cos fachas máis aborrecibeis da dereita transnacional, lanzaron nas redes a campaña Crisis en Cuba: represión, hambre y coronavirus. Naquela altura non tiñamos en Cuba nin un só caso de Covid-19 na illa; alimentos e medicamentos non faltaban, como agora, malia os golpes diarios contra as finanzas, as sancións aos bancos, o cerco aos barcos con petróleo, o corte súpeto das remesas, a cancelación dos voos regulares e moito máis. O escritor cubano René Vázquez Díaz, lembra o exército de funcionarios gobernamentais estadounidenses que traballaron arreo, desde 1960, para facer sufrir até o indecible aos nenos cubanos, aos anciáns e enfermos, ás mulleres e aos homes dun país pequeno que xamais agrediu seu verdugo. Imaxínen a cantidade masiva de funcionarios que, agora máis que nunca, mantén ese oficio diario.\nJulián Macías Tovar, especialista en comunicación dixital, denunciou que a operación lanzada en Twitter contra o goberno de Cuba, foi coordenada desde o exterior cos mesmos mecanismos e protagonistas presentes no golpe de Estado contra Bolivia en 2019. A publicación do mapa de procedencia de sinais que denuncia as emisións principais desde a Florida, foi interpelada cunha rabiosa campaña polas trincheiras mediática anti-cubanas.\nEstamos a vivir unha guerra de información ao vello estilo dos falcóns que marmuran na orella dos presidentes dos EUA. Non empezou con Biden, hai que dicir. Desde 2017 non paran coa matraca dun estalido social en Cuba e sentencian a súa solución máxica: a intervención humanitaria. Trump, no entanto, bradaba a diario sancións adicionais ao bloqueo ( 243 para ser exactos) que a actual administración non revisou.\nCalculen o que debeu custar esta guerra de espectro completo que opera no ciberespazo, onde conectan e cruzan todas as informacións dos operativos en tempo real para garantir que o estalido social pase do anuncio prosmeiro a algo que se lle pareza, sen mencionar para nada a man que abanea o berce sen parar. Sen citar, xa que logo, que a maioría da poboación cubana non participou nos incidentes e non aceptará, mal que lles pese, a tal intervención humanitaria e a compaña de bombas e marines que mandarán con eles.\nCando o goberno chamou ao defendermonos, redes sociais e medios transnacionais berregaron que o presidente Miguel Díaz-Canel era un criminal. Esquecéulles mencionar que non chamou ao exército a disparar aos cidadáns, nin ordeou arrincar ollos, nin usar mocas elétricas, nin tanques de auga con ácido, nin gases lacrimóxenos, nin ningunha outra arma que non fose o peito daqueles que si saben quen é o criminal nesta historia. Saíron a defender a Revolución, mesmo, antes de Díaz-Canel explicar na tarde do domingo o que acontecía e demandar sentido ás persoas que foron un día tras outro bombardeadas por mareas de información tóxica e mentiras de toda caste vía redes sociais. Sen ir máis lonxe, cando redacto estas liñas, CNN en español anuncia unha manifestación de apoio á Revolución dos traballadores do Ministerio de Economía, na Habana, coma se fose unha protesta antigubernamental. Para lle dar realismo abondo, acompañouna da canción Libertad, do empresario miamense Emilio Estefan.\nO que non din é que hai case dous anos dérase a coñecer evidencia documentada da participación de empresas e sitios dixitais de Florida na organización desta campaña, con financiamiento do gobernos dos EUA. Tamén non falan do uso de sistemas de big data e intelixencia artificial de última xeración contra a illa, coma os que empregaron para xustificar o golpe de estado en Bolivia, por exemplo, e a presenza de cibertropas dixitais que coordinan accións nas redes e utilizan eses sistemas de intelixencia computacional para xerar unha ruidosa cámara de eco contra o goberno cubano.\nO investigador español Julián Macías Tovar mostrou como estas cibertropas organizadas en Twitter amplificaron millóns de mensaxes e deron instrucións para o acoso coordinado a influencers co obxectivo de dar volume á etiqueta #SOSCuba. As tácticas utilizadas, propias de operacións de ciberguerra, estaban encamiñadas a xerar de maneira artificial a ilusión dun consenso a gran escala contra o goberno cubano a partir dunha operación de forza bruta nas plataformas sociais, minuciosamente planificada, que reúne todas as características da guerra irregular ou híbrida, de deseño estadounidense en tempos de Internet, na que xa levan unha experiencia acumulada de case 20 anos.\nCando en 2003 o Departamento de Defensa dos EUA declarou ao ciberespazo como novo territorio a conquistar, fíxoo para definir as operacións de network centric warfare, ou ciberguerra, descritas como “realización e preparación para levar a cabo operacións militares de acordo cos principios relacionados coa información. Significa perturbar, si non destruír, os sistemas de información e comunicación, definidos en termos xerais para incluír ademais a cultura militar, na que se apoia un adversario para identificarse: quen é, onde está, que pode facer, cando pode facelo, por que está a loitar, que ameazas contrarrestar primeiro, etcétera”.\nCon informacións inventadas, mentiras e manipulación, buscan que os espectadores representen o papel de cómplices dun crime contra millóns de cubanas e cubanos. Queren presentar como estalido social disturbios creados nos laboratorios estadounidenses. Hai moitas cousas que non se din de Cuba, mais, sen dúbida, esta é a máis importante.\nEntrada anteriorCuba empraza a Twitter a explicar a súa intervención mercenária na revolta do dia 11Entrada seguinte“Ti dis que Cuba é un estado fracasado e ocultas o fracaso de 60 anos de Bloqueo” (Carta de Pérez Esquivel a Joseph Biden)


O ARTISTA DE MAQUILLAJE DE BACHELORETTE EN COMO SE VE SEN DEFECTOS AO FACERSE - BELEZA - 2019\nO artista de maquillaje de Bachelorette en como se ve sen defectos ao facerse\nClub Das Mulleres Da Moda Beleza 2019 O artista de maquillaje de Bachelorette en como se ve sen defectos ao facerse\nEggplant Emoji Dance - Me and My Grandma (Ep. 4) (Marzo 2019).\nAínda que as damas de The Bachelor poden non ter axuda cando se trata de facer a súa cabelo e maquillaxe, segundo un veterinario de tempada 20, resulta que as estrelas de The Bachelorette son, por certo,: de feito, teñen o seu propio maquillador.\nCoñeza a Gina Modica, a muller que fai as damas de Bachelor a nación, mira imposiblemente a garganta, noite e noite. Aínda que Modica di que os seus servizos foron utilizados con moderación ao principio, coas mozas facendo a súa propia maquillaxe para as datas "regulares", agora manexa a súa aparencia cada unha. Solo. Día.\nNin que dicir ten que dicir, isto significa que aprendeu unha ou dúas cousas ó longo dos anos sobre como maximizar o poder de permanencia da maquillaxe dos concorrentes en calquera circunstancia, como a calor extremo (todas esas fuxidas das illas!), Sesións de maratón e moitas lágrimas.\nSe se trata de un batom que aínda se atopa colgado, mesmo despois de que se faga, Modica díxolle a Refinery 29 que se adhería a Bésame Masterliner Pencils, (22 dólares). "Realmente me gustan os de Bésame: quedan moi ben e non están demasiado secos", dixo. Ela prefire sobre bastóns ou manchas. "Farei moi feliz de que a única crise de maquillaje coa que tivera que xestionar nunca, e nin sequera chamaría unha crise, é a xente chorando e bicando demasiado", dixo á saída. "E cando isto acontece acabo de correr e volver a aplicar o forro e fixar os beizos. Non me preocupe demasiado ", continuou. "É normal. Cando estás bicando, perdes o batom. É seguridade laboral para min. "¡Toca!\nCando se trata de todas aquelas obras de auga, Modica tamén ten algúns trucos nas súas mangas. "Afortunadamente para min, Rachel non chora moito, pero descubrín que os produtos resistentes á auga en lugar das impermeables funcionan mellor. "Modica di que é o maquillaje para sempre de Aqua Seal ($ 21) que ela alcanza para a maioría:" fago mesturar [iso] con eyeliners para que non se mova ". É un gran produto ter no seu kit se ten problemas co produto que se poña."\nPara o resto do seu rostro, o gurú de maquillaxe recoméndase adherirse ás cremas" e ir á luz sobre o produto da cara "para evitar molestias de maquillaxe en situacións de choro ou calor extremo. "As fundacións que afirman ser impermeables están moi secas. Eu uso un sistema de aerografia de TEMPTU que funciona moi ben en calquera ambiente e dura por horas con moi pouco toque "- sempre que os concorrentes non se frote. "Sempre que non toques a túa cara, [el] permanecerá no lugar", dixo. "É mellor só borrarme lixeiramente. Non volverei a aplicar o po en humidade. Eu só uso [Kimberly Clark Scott Shop Towels] ($ 14) para borrar e absorber a suor."\nE o único produto que evita custe o que custe? Bronce brillo. "Todo o mundo termina mirando a laranxa e brillante na cámara, e ponse na túa roupa e todos os demais."\nCal é a túa mellor información para que o teu maquillaje sexa duradero? Díganos máis de @FeminineClub.com.\n(h / t Refinery 29; fotos a través de Matt Winkelmeyer / Getty)


Revisión como estaba o 25 de xaneiro de 2011 ás 01:04\nRevisión como estaba o 19 de xuño de 2010 ás 14:32 (editar)\nD'ohBot (Conversa | contribucións)\nm (bot Engadido: eo:Arsenio Martínez Campos)\nRevisión como estaba o 25 de xaneiro de 2011 ás 01:04 (editar) (desfacer)\n== Formación e primeiros destinos ==\nFoi un militar de carreira que se formou na Escola do Estado Maior. En [] foi nomeado membro do Estado Maior español, do que máis tarde sería profesor. En [] foi destinado a [[África]], nunha expedición conxunta con FranzaFrancia e Inglaterra, acadando o grao de [[tenente coronel]]; tamén tomaría parte na campaña de [] en [[México]] sobso as ordes do xeneral [[Joan Prim i Prats|Joan Prim]].\n== Durante o Sexenio Democrático ==\nEn [] a raiñaraíña [[Isabel II]] foi destronada. Un ano despois Martínez-Campos será destinado a [[Cuba]], onde acababa de comezar a [[Guerra dos Dez Anos]]. Regresa a España tres anos logo como [[brigadier]] por méritos de guerra. Unha vez na Península, recibe o mando dunha brigada para combater os [[carlista]]s en [[Cataluña]]. En [], durante a [[Primeira República española]], o presidente [[Nicolás Salmerón]], noméao Capitán Xeneral de Valencia e encárgalle submetersometer os [[Cantonalismo|cantóns]] de [[Almansa]] e de [[Valencia]], cousa que consegue sen demasiada dificultade, pero empregando toda a dureza posíbel; así a última cidade foi bombardeada e tomada a asalto.\nO [[2 de xaneiro]] de [] o xeneral [[Manuel Pavía]] disolveu as Cortes republicanas, aínda que a Primeira República sobrevíusobreviviu case todo ese ano, dirixida por Serrano, estaba ferida xa de morte.\n== Pronunciamento de Sagunto e Restauración ==\nMentres, Martínez-Campos, que estaba confinado en [[Mallorca]], pasou a [[Castela]], onde se dedicou a conspirar en favor da restauración da monarquía borbónica, apesara pesar da oposición de Antonio [[Cánovas del Castillo]], que prefería chegar á mesma fin por vía parlamentaria. O [[29 de decembro]] de [], o biografiado pronunciouse en [[Pronunciamento de Sagunto|Sagunto]], a favor de AlfonsoAfonso de Borbón, fillo da exiliada Isabel II, precipitando a súa chegada ao trono como [[AlfonsoAfonso XII de España|AlfonsoAfonso XII]]. Máis tarde será nomeado Capitán Xeneral de Cataluña, despois de derrotar os carlistas en [[Navarra]] e [[Cataluña]] (onde ocupou [[Olot]] e [[La Seu d'Urgell]], en 1875). Na [[Restauración]], foi destinado novamente a [[Cuba]], en [], como Capitán Xeneral, asinando un tratado de paz en [], que outorga a Cuba maior [[autonomía]].\nVolto a España, presidirá en [] o goberno, pero somentesoamente sobso tutela de Cánovas del Castillo. Forzado a deixar o [[partido Conservador]], logo de propor a total liberación dos negros de España. Pasou entón ás filas liberais, converténdose en Ministro de Guerra no gabinete Sagasta. Fundaría nese cargo a [[Academia Militar General]].\nEn [], foi designado [[xeneral]] xefe do Exército de África, conseguindo cerrar un tratado de paz co [[Sultán]] magrebí en []. No mesmo ano de 1893, sufríusufriu un atentado, do que poidopuido saír ileso, en [[Barcelona]], onde á sazón estaba destinado como [[Capitán Xeneral]] de Cataluña. Dous anos máis tarde, retornou a [[Cuba]], pero enfrondoenfrontado á necesidade de endurecer as medidas contra os rebeldes, nesa época apoiados polos [[Estados Unidos de América]], demitedimite do seu posto para voltar a España, onde sería nomeado presidente do Tribunal Supremo de Guerra e Mariña, cargo que exercería até a súa morte en [].\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/wiki/Especial:MobileDiff/1813230"


Inicio / Leite / Xenética Fontao ten os dous mellores touros de España\nO touro Quixote ocupa o primeiro posto como touro xenómico, mentres que Torrel lidera a lista de touros probados.\nJosé Luis Ramudo (Lugo). - 26/03/2015\nBOS SEIJO BOLTON TORREL ET - BB-83\nOs dous mellores touros de raza frisoa de España están nas instalacións que a empresa pública Xenética Fontao ten en Lugo, tanto no caso de animais testados mediante unha avaliación xenómica coma en sementais probados, segundo a última valoración realizada pola Conafe (Confederación Nacional de Frisoa Española).\nO xenetista de Fontao, Mauricio de los Santos, precisou que a principal novidade desta última valoración de Conafe é a incorporación como primeiro da lista do touro Quixote, un animal novo que foi valorado de acordo cunha avaliación xenómica para determinar o seu potencial.\nNesa categoría, mídese o potencial xenético dos futuros sementais de acordo cunha avaliación xenómica, mentres que Conafe realiza outra valoración de touros cuxa transferencia xenética xa foi probada, na que Torrel, outro animal de Fontao, ocupa tamén o primeiro posto.\n“Quixote ten un potencial xenético tremendo”\nMauricio de los Santos precisou que Quixote é un animal que foi adquirido pola empresa pública -non foi criado nas súas instalacións-, ten un ano de vida, unha morfoloxía “moi correcta” e un “potencial xenético tremendo”.\nPor iso, xa está a producir seme nas instalacións da empresa pública e confía en que a súa herdanza xenética sexa “moi apreciada polos gandeiros galegos”.\nCon respecto a Torrel, é un animal máis veterano que xa ocupara en anteriores valoracións de Conafe ese primeiro posto, aínda que na última caera á segunda posición.


As queixas dos emigrantes ao Valedor en 2013 centráronse nas subvencións e axudas\nRedacción, Vigo | 03 Abril 2014 - Crónicas da Emigración\nJosé Julio Fernández entregou o informe a Pilar Rojo.\nOs expedientes de queixas dos residentes no exterior admitidas a trámite polo Valedor do Pobo en 2013 fan referencia, na súa maior parte, a asuntos relativos á solicitude e trámite de subvencións e axudas, debido á "difícil conxuntura económica da crise actual", segundo se recolle no informe que o Valedor enviou ao Parlamento de Galicia.\nNo devandito informe recorda que durante o ano 2013 a Xunta aprobou actuacións para promover o retorno das persoas emigrantes e dos seus familiares a través do fomento de autoemprego e a actividade emprendedora, subvencionando os gastos iniciais que supón o establecemento como traballadores autónomos ou por conta propia, ou como socios traballadores de sociedades laborais ou cooperativas de traballo asociado.\nTamén se abriu unha liña de axudas extraordinarias a emigrantes galegos retornados e aos seus familiares cuxo obxectivo é a concesión de axudas extraordinarias e non periódicas dirixidas aos emigrantes galegos retornados e aos seus familiares, para colaborar nos gastos extraordinarios que se derivan do retorno a Galicia, traslado de aparellos, gastos da viaxe de retorno e tradución e legalización de documentos.\nOutro exemplo é o programa 'Reencontros na casa' que está orientado a promover o contacto dos galegos residentes no exterior coa súa terra e cos seus familiares, fortalecendo así os vínculos de unión con Galicia.\nNeste tipo de cuestións, a Administración galega ten capacidade de actuación e, por iso, poden xurdir discrepancias co administrado que sexan obxecto da supervisión do Valedor.\nNo que respecta a este subapartado de emigración e inmigración, tamén recorda que as competencias están asignadas ao Ministerio do Interior en relación coas queixas relativas a permisos de traballo e residencia ou renovación do pasaporte, que son as reclamacións máis habituais desta subárea.


Blogue Oficial da Liga de Billarda do Norleste: ALLSTARS 2013\nLogo do exitoso aberto da tarta de Mondoñedo e facendo camiño cara a capital donde se celebrará o vindeiro 16 de marzo ó “VI Aberto cidade de Lugo”, a LNB fixo unha parada, non para tomar folgos, que nos sobran, senón para dar continuidade ao ALL STARS.\nUnha competición-exhibición que tódolos anos vimos facendo en escearios itinerantes e que no 2013 recalou en Muimenta donde a asociación Carabullo se encargou de xestionar de forma maxistral coma sempre.\nTRIPLAS, MATES E ABERTO DAS ESTRELAS, fixeron a ledicia de tódolos palanadores e xiareiros que se achegraon ata o pavillón deportivo Javier López Anllo de Muimenta.\nO comezo estaba fixado para as12,00 h. dar a saída co concurso de triplas, pero como nos, da puntualidade inglesa nin mentala, comezamos cando se puido e dando ainda posibilidades aos mais rezagados para que poideran participar cando chegaran. Así pois arrincou o ALL STARS 2013.\nA primeira proba da xornada foi o lanzamento de triplas: 25 billardas ao redor da liña de área agrupadas de cinco en cinco,e un minuto de tempo para facer as mais dianas posibles no varal. Proba de rapidez e puntería que dominou Daniel, de Billardeiros Musicais. Para o segundo e terceiro posto tiveron que facer rolda de desempate Miguel Moran de Carabulo e Javi de Remourelle Bulls (a nova fichaxe que comeza forte a súa andaina). Ó novato pesoulle a responsabilidade e non puido completar un bó recorrido, maila todo o terceiro posto é todo un logro.\n- Vaia ohh! Xa son as dúas e vinte!\n- Carapio, que tarde se fíxo!\n- Daquela imos comer! Dixamos os mates para a tarde.\nE valaí que saímos a fume de carozo para nos axeitar ao redor da mesa. Non houbo que agardar por ninguén.e seguimos puntualmente o dito aquel de “o pan que sobre a carne que abonde o viño que non falte e alegría que abaste”\nLogo de ben comidos e ben bebidos, retomamo la competición co concuros de Mates.\nAquí os palanadores/as amosaron inxenio e moita habilidade no dominio do palán e das billardas. Foron moitas e variadas as figuras e atrevemenos dos xogadores. O xurado deo estos postos: 1º Markytos (“Billardeiros Musicais”) co mate “dous por un”. 2º Miguel-Diego (“O Cadaval”) co mate “pé, peito e dentro” e 3º Daniel-Geni (“Billardeiros Musicais”-”Os Outros”) co mate “zúrralle ao poste”.\nCoño! Teño que pensar un mate para o ano.\nA continuación disputouse o aberto das Estrelas. Cada palanador disputou cinco carreiras para acadar ó máximo de puntos posibles.\n...ainda me queda o aberto\nSo un pleno: Coedo de “Billardeiros Musicais” doblegou a tódolos rivais e fíxose ca cachucha do porco. No segundo e terceiro posto quedaron Xosé de “Tropa Lixeira” e Alberte de “Cochiqueiros” logo dun desempate con Xermán, Tonecho e Oscar que quedaron fora do podio.\nOs Billardeiros Musicais de Ribadeo fíxeronse cos primeiros postos en tódalas categorias. Noraboa pois, a eles, a organización e a toda a tribu billardeira que mais unha vez deu mostrou que cando se quere, pódese.\nTódolos premiados no ALLSTARS 2013, recibiron os premios correspondentes, a cachucha, os uños e os rabos de porco xunto cunhas artísticas e exclusivas bandexas de diseño. Billarda sempre, adiante co Varal.\nPublicado por Liga Norleste en 13:23


Ordenador persoal - Wikipedia, a enciclopedia libre\nOs ordenadores adoitan traer aplicacións como editores de texto, follas de cálculo, navegadores e reprodutores multimedia entre outros mais non están limitados a esas só, se non que permiten a instalación doutras. A maioría deles poden ser conectados a unha conexión LAN, xa sexa mediante cable ou unha conexión sen fíos. Un ordenador persoal pode facer referencia tanto a ordenadores deescritorio ou portátil, netbooks ou tablets.\nOs primeiros usuarios dos ordenadores persoais tiñan que escribir os seus programas para facer algo útil xa que a maioría delas non tiñan sistemas operativos. Os primeiros de ordenadores de máis pequeno tamaño tiñan que cargar a man a secuencia de arranque e os programas (mediante cintas perforadas e máis tarde disquetes). Logo coa chegada das memorias ROM o arranque volveuse moito máis rápido, xa que o sistema operativo viña dentro desta memoria. Hoxe en día, pódese acceder facilmente a software comercial, libre e de código aberto que están xa compilados para poder executalos directamente. O software para estes ordenadores, tanto aplicacións coma videoxogos, adoitan desenvolverse independentemente do hardware e sistema operativo do equipo e distribuírse en formato CD mentres que nos dispositivos móbiles polo xeral sóense distribuír mediante unha tenda online.\nO termo software refírese a calquera tipo de programa informático, procedemento ou documentación que realiza unha tarefa nun sistema informático. O termo pode facer referencia ó software de aplicación, tales como o procesador de texto que executan tarefas produtivas para os usuarios, ó software do sistema, tales como sistemas operativos que executan unha interface co hardware do ordenador e crea os servizos necesarios para executar o software de aplicación e por último o middleware que controla e coordina os sistemas distribuídos.\nUn sistema operativo (xeralmente representados coas siglas SO) xestiona os recursos dun ordenador e crea unha interface que permite o usuario acceder ós recursos de maneira máis sinxela. Un sistema operativo procesa os datos do sistema e entrada do usuario, respondendo a esta creando e xestionando as tarefas e recursos internos do sistema coma os servizos e programas. Un sistema operativo executa tarefas básicas, como controlar e reservar memoria, priorizando solicitudes do sistema, control de dispositivos de entrada e saída, facilitando a redes de ordenadores e xestión de arquivos.\nOs sistemas operativos máis utilizados son Microsoft Windows, OS X, Linux, Solaris e FreeBSD.\nMicrosoft Windows é o nome da marca dos sistemas operativos feitos por Microsoft ó longo dos anos. A primeira vez que se usou esta denominación foi en novembro de 1985, como un complemento para o MS-DOS en resposta ó crecente interese en interfaces gráficas de usuario xerado por Apple en 1984 coa saída de Macintosh.\nWikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Ordenador persoal\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Ordenador_persoal&oldid=5912363»\nÚltima edición o 15 de novembro de 2021 ás 19:55


Medio Rural traballa na recuperación de sistemas pastorís nos montes veciñais de Cerdedo - Noticias de Galicia\nMedio Rural traballa na recuperación de sistemas pastorís nos montes veciñais de Cerdedo\nCores Tourís na visita aos montes veciñais de Cerdedo\nA Consellería do Medio Rural destinou preto de 300.000 euros en obras para recuperar os sistemas pastorís en montes das comunidades de Cerdedo e Quireza, ambas no concello pontevedrés de Cerdedo. En total, suman unha superficie de actuación de 52,45 hectáreas neste municipio.\nO director de Ordenación e Produción Forestal, Tomás Fernández-Couto, e o delegado territorial da Xunta en Pontevedra, José Manuel Cores Tourís, coñeceron de primeira man as actuacións levadas a cabo nestes montes, que inclúen roza de matogueira, gradeo, encalado, sementado e construción de peches gandeiros, comedeiros e pasos canadienses.\nO descenso do censo de gando vacún, xunto coa diminución da poboación dedicada a actividades gandeiras na zona, fixo que fora necesario introducir técnicas de aproveitamento que facilitaran o manexo da cabana gandeira e outros usos no monte. O obxectivo destas obras foi precisamente o mantemento dos pastos de montaña de uso comunal, racionalizando o aproveitamento gandeiro e evitando tanto as cargas excesivas como o seu abandono, sendo ademais un método eficaz para o control da vexetación arbustiva da zona.\nOs traballos executados nos terreos da Comunidade de Montes de Quireza supuxeron un investimento de 144.000 euros en 26,30 hectáreas de superficie. Ademais de proceder á roza da matogueira existente e o laboreo do chan, realizouse un peche gandeiro de 3.678 metros e a colocación de 3 comedeiros e 3 pasos canadienses.\nNo caso da Comunidade de Montes de Cerdedo, a superficie tratada foi de 26,15 hectáreas e o orzamento executado ascendeu a 148.950 euros. Ademais de rozas de matogueira e laboreo do chan, construíuse un peche gandeiro de 4.731 metros e 3 comedeiros.\n15 de decembro de 2015 | 16:47\t• Sen comentarios


OS XIGANTES VERDES | IES Francisco Asorey (Cambados, Pontevedra)\n← O PREZO AMBIENTAL DE NON PASAR FRÍO\nAVESPAS INVASORAS EN GALICIA →\nSeguro que todos estamos acostumados aos edificios, vivamos una vila ou nunha cidade, sexan edificios grandes ou pequenos nunca nos decatamos deles. No que nunca pensamos e no gasto que estos producen e o impacto que teñen sobre o medio ambiente xa que un alto porcentaxe da contaminación do planeta débense a estas construcións. Para evitar e reducir as consecuencias que producen no medio inventouse a arquitectura sostible ou verde. Esta forma de construir baséase en aproveitar os recursos e mellorar os sistemas da edificación axudando así a un menor impacto ambiental.\nVarios métodos utilizados son por exemplo:\nO uso de materias recollidos noutros edificios derrubados como materia prima para os novos, xa que así aforramos ter que buscar máis a conta da natureza.\nOutro pode ser o uso de sistemas eléctricos eficientes no que se usan sobre todo as LED, xa que son de baixo consumo, así como a recollida da auga da chuvia para os retretes.\nA enerxía utilizada tampouco queda atrás, xa que se explotan os recursos que se teñen. É moi frecuente o uso de placas solares la parte sur do edificio xa que asi aproveitan toda a luz posible, cando esto non é posible contrátase a empresas de enerxía renovable para que cubran o gasto enerxético.\nEsta entrada foi publicada en Medioambiente e etiquetada Arquitectura sostible, enerxías renovables. Garda o enlace permanente.


Un novo audiovisual de Xosé Bocixa abordará a loita pola recuperación do bordo litoral da Coruña - Nós Televisión\nÉ a historia dun espolio. A historia de como os intereses económicos e empresariais priman sobre o espazo público. Durante 50 minutos, Xosé Bocixa aborda nun novo audiovisual para Nós Televisión o futuro do bordo litoral da Coruña.\nEn “Véndese litoral, A Coruña deféndese”, analízase o debate actual sobre as solucións e o futuro dos peiraos interiores da cidade e as principais propostas que xorden na actualidade: desde a condonación da débeda da Autoridade Portuaria, a creación dun consorcio público e a revisión dos principais convenios urbanísticos pensados por e para a especulación inmobiliaria.\nNós Televisión e Tingalaranga Audiovisual presentan un audiovisuañ dirixido por Xosé Bocixa no que se aborda a través da voz das e dos protagonistas o conflito actual sobre o futuro do bordo litoral da Coruña.\nA Cidade Vella da Coruña acollerá a estrea deste audiovisual. Terá lugar este vindeiro xoves, 27 de setembro, no Portas Ártabras (rúa Sinagoga, 22) desde as 20:00h\nArtigo anteriorMasiva cadea humana contra o “vertedoiro encuberto” de Toysal\nSeguinte artigoÉxito do Caudal Fest 2018


Indo a domingo celebramos o día da non violencia de xénero. Un día con acento de maior intensidade (e para todos os días do anos) a unha realidade de carencia de equidade cara á muller. Muller que padece a acción do patriarcado establecido como institución case que universal, o cal estableceu a superioridade do home sobre da muller e manipulou claramente o que se entende por amor, e deformouno, usándoo como xeito de obter traballo non pagado. A ese traballo non pagado chamóuselle amor como servizo persoal. O matrimonio, a parella, significa para a muller como tomar un emprego. O amor romántico onde as vidas se funden fano na vontade do home. Contra iso hai que loitar intensamente, pois dese amor malentendido, e doutras cousas máis, xorde a violencia activa e pasiva, xa que o home crese dono e señor da muller. De posesión plena e incontestable.\nE neste sentir do día da non violencia de xénero, tamén convén poñer atención na mocidade. Nesa moza á que por non dar o brazo a torcer, o machote, entre outras lindezas, lle chama puta, filla de puta, malfollada e fea. Esa moza que, sendo dona e señora do seu corpo, non se deixa meter man, nin por riba, nin por debaixo, nin polo medio. Esa que non se sente un anaco de carne. Esa á que o machote lle di estirada porque non fai o que a el lle peta e que por moito que el lle berre, ela non cala. E así, pouco a pouco por desgraza, o medo xa comeza a pasalo el.\nPor iso e sempre, a muller debe notar que non está soa, que é compañeira e amiga e que ten a responsabilidade de empoderarse. Entón non bastan os titulares do día (que non sobran) pero hai que mollarse máis. Máis recursos. Pois o papel dos carteis pode mollarse.


Os videoxogos experimentan un notable auxe coa pandemia - NH Diario\nInicio Tecnoloxía Os videoxogos experimentan un notable auxe coa pandemia\nA industria dos videoxogos non deixa de evolucionar, e co paso do tempo, o número de novos xogadores aumenta de maneira notable. O sector acolleu a 500 millóns de novos afeccionados no últimos tres anos e, agora, o valor da industria mundial dos videoxogos supera os 250.000 millóns de euros, segundo un novo informe da compañía Accenture.\nPódese dicir, sen ningunha dúbida, que o mercado experimenta un auxe notable. Durante o último ano e medio, co confinamento provocado pola pandemia de COVID-19, a xente tivo máis tempo libre e pasou máis tempo na casa. De feito, houbo un gran aumento de consumo de videoxogos entre febreiro e abril de 2020, durante os primeiros meses de confinamento.\nAdemais do crecemento do consumo de videoxogos, mediante os teléfonos intelixentes, tamén se produciu un aumento de novos xogadores debido aos últimos avances tecnolóxicos, como a realidade virtual, que ofrece fantásticas experiencias. Non se trata soamente de persoas que se atopan na súa casa, cos seus dispositivos, as que impulsan o crecemento da industria, senón tamén, a actividade empresarial dos videoxogos, os deportes electrónicos, os chamados xogos na ‘nube’ e as competicións ‘en liña’.\nTed Pollak, analista de videoxogos, afirma que a popularidade do sector seguirá aumentando. «Vaticinamos que probablemente existirá un período de quince anos de crecemento natural, o que eu chamo crecemento libre». E é moi probable que esta tendencia vaia a continuar. «Estamos a falar de centos de millóns de novos clientes no próximos dez anos», sinala Pollak.\nArtigo anteriorAdxudicadas dúas obras de mellora na Laracha e Xermaña por 306.000 euros\nArtigo seguinteO porto de Vigo acolle as primeiras probas 5G aplicadas á vixilancia e seguridade


O Concello apoia unha iniciativa de Fundación Telefónica para desenvolver un proxecto TIC con todos os institutos de Vigo – CEMV Vigo\nAbel Caballero e o director de Fundación Telefónica mantiveron un encontro con directores de ensino secundario da cidade para propoñerlles sumarse ao Think Big schools, un proxecto de formación en novas tecnoloxías. Durante a reunión, na que tamén estiveron presentes o concelleiro de Fomento e o de Emprego, David Regades e Santos Héctor, respectivamente, o rexedor eloxiou unha iniciativa que forma a estudantes de 16 e 17 anos en todas as fases de desenvolvemento dunha empresa dixital.\nVigo, resaltou o rexedor na posterior rolda de prensa, é a primeira cidade de España en estender esta experiencia a todos os institutos de ensino medio, logo de que se fixera unha proba nun centro da cidade. O rexedor lembrou que ao ver o éxito do programa, él mesmo insistiu na posibilidade de facilitar o acceso a todos os institutos. O obxectivo de Thing Big Schools Fundación Telefónica é ensinar aos mozos a desenvolver un proxecto TIC desde a súa concepción ata a súa posta en marcha, iniciándoos non espíritu emprendedor e trasladándolles as claves da cultura da empresa.\nOs cursos, impartidos por profesionais voluntarios de Telefónica, desenvólvense en duás xornadas de 5 horas de duración nas que os mozos son instruidos no traballo en equipo e en todos os procesos de creación dunha empresa dixital -desde a súa concepción, análise DAFO, presentación a posibles inversores e incluso linguaxe html para a elaboración dunha páxina web.\nActualmente, o programa levase a cabo en outras catro cidades españolas, ademais doutros cinco países europeos: Reino Unido, Irlanda, Alemania, República Checa e Eslovaquia\nInscrición no programa “O que falas, fala de ti”


O poeta amado na (súa) terra: Lois Pereiro, o fillo da Inés e do Manuel - Praza Pública\nCando a Pepa Vega, amiga común, nos presentou, Lois Pereiro xa era Lois Pereiro. Quero dicir que, mesmo antes daquel momento, a principios dos anos 90, cando xa tiña publicado boa parte da súa obra e xa era unha icona da nosa poesía, xa era Lois Pereiro. Porque Luis Ángel Sánchez Pereiro sempre foi Lois Pereiro. Os xenios xa traen o talento consigo e moi cedo se aprecia a súa grandeza. Sábeo ben quen o coñeceu de novo e así o escribiu, Xosé Manuel Pereiro, nun magnífico artigo titulado “Retrato de Lois como artista adolescente”, publicado no diario El País.\nIsto que eu sospeitaba, confirmoumo unha excelente profesora de historia de moitas xeracións de monfortinas e monfortinos, Mari Carmen Acebedo, a benquerida Pirula, hai uns meses, cando se levou a cabo o acordo do pleno da corporación do Concello de Monforte de nomear a Casa da Cultura e a Biblioteca Pública Municipal co nome “Poeta Lois Pereiro”. Ela, coa clareza, a dozura e o rigor que a caracteriza, contoume o singular que era aquel alumno.\nMoitos anos antes, cando aínda eu era un neno, os meus pais construíron unha casa na rúa que despois se chamaría Eduardo Pondal, poeta e bardo, debería engadirse ao rótulo. Lembro, de forma nítida, as xanelas daquel edificio en construción, con grades letras brancas nos vidros que dicían “CG”, iniciais de Cristalería “La Galaica”. Eran mediados os anos 70; daquela Lois xa estaría en Madrid, ou tal vez non, tal vez xa volvera a Monforte, despois de deixar a socioloxía e el mesmo axudou a colocar eses vidros; porque el sempre estivo do mesmo lado e non me refiro ao escalafón, senón á posición ética, ou dito nas súas propias palabras: “Sigo a estar de parte da Beleza, dos que nos sentimos na obriga de loitar, desde que o mundo é mundo, polo que sempre nos resultou moralmente xusto e evidente [...]”\nPenso, ao escribir este texto, que non é casual o de exercer de cristaleiro porque, en realidade, é unha bonita metáfora: de pór os cristais que gorecen á xente das inclemencias meteorolóxicas, pasou a escribir textos que translocen sentimentos que, dunha forma íntima e profunda, nos dan acubillo para sobrevivir neste “imperio «zombie» de Microsoft mental”. Porque a súa escrita transparenta un ideario inspirado no amor, na liberdade e na loita contra todas as inxustizas; porque, como dixo o seu amigo Manuel Rivas:\n“Así son as palabras de Lois Loisón Pereiro. Son tan verdadeiras que semellan pecado. Como hai unha beleza do enigmático. Porque iso é un don da poesía cando é excepcional: que enigmatiza aquilo que desvela.\nHai que ser moi valente para chegar aí.”\nNaqueles anos, contábame o Carruxo, na súa versión de pinchadiscos da Xolda, que Lois era un dos que traía discos de fóra coas novas músicas que soaban e que, nese páramo cultural que era a España do fascismo eran imposíbeis: David Bowie, Joy Divison ou a Velvet, músicas que facían da Xolda unha embaixada de Europa na autarquía franquista. El achegaba eses valiosos discos coa xenerosidade que o acompañou toda a súa breve e intensa vida, como poden acreditar todas as persoas que o coñeceron.\nEran os anos 90, en que Monforte aínda contaba coa librería Mapa e a Xistral, coa Saleta, ao leme da nave, e o Manuel, dos da tropa da “Terra, Lingua, Cultura, Mente aberta ao mundo... e nada máis”, parapetado na barricada de libros e formas que rodeaban a súa mesa, á que toda persoa boa e xenerosa era ben recibida. Co Manuel, que xa falaba dos irmáns Pereiro no autolimiar do Cancioneiro do Val de Lemos, e o Lois, coincidín neses anos en Monforte. O Manuel María foi quen promoveu a presentación na Casa da Cultura, hoxe “Poeta Lois Pereiro”, a presentación do poemario “Poesía última de amor e enfermidade 1992-1995”, nun magnífico acto que, a bo seguro, aínda lembramos con emoción quen tivemos a fortuna de vivilo.\nAcabada a presentación, un grupo de xente alongámola polos bares, onde o pracer da conversa pola conversa, sen os protocolos que impón a formalidade dos actos, casa ben co gozo da amizade do poeta. Lembro como me sorprendeu a súa bondade e sensibilidade, a humildade que só posúe a xente sabia; a xenerosidade que só practica quen de verdade non ten nada seu porque todo lle é dado aos demais. E ao amor, no seu sentido máis extenso: o amor do amante, do irmao, do amigo e, en especial, das amigas, porto seguro na súa singradura. O amor intenso e extenso: todo o amor do mundo era para Piedad e todo o amor do mundo lle quedaba para dar ao resto, de forma ilimitada:\n“a Ti, única desde por e para sempre,\nfagas o que fagas ou esteas onde esteas\ne a todas Elas, as que foron, son e serán\ndeste amor que resucita ilimitado.”\nDi o trobador Silvio Rodríguez, “sólo el amor engendra la maravilla”, por iso a poesía de Lois Pereiro é marabillosa porque, aínda na enfermidade, aínda na ausencia, aínda na dor, o amor acompáñaa sempre, mesmo na súa última poesía de amor e enfermidade: “contra a morte o amor que vai comigo”.\nPor iso Monforte homenaxea ao seu poeta. Foron moitos os actos desenvolvidos, en Monforte e no mundo, con motivo de dedicarlle a Real Academia Galega o Día das Letras Galegas de 2011. Con anterioridade, xa lle fora dedicada unha rúa e, no mes de abril do ano 2011, por unanimidade do pleno da corporación monfortina, foi declarado fillo predilecto de Monforte de Lemos; e, este ano 2015, o pleno da corporación acordou, na súa reunión do 26 de xaneiro, declarar o ano Lois Pereiro e nomear a Casa da Cultura e a Biblioteca Pública Municipal como “Poeta Lois Pereiro”.\nTodos estes merecidos recoñecementos que lle levamos tributado como pobo ao noso veciño son necesarios, porque xusto é que un dos nosos mellores poetas, cuxa obra está traducida a outras linguas como o castelán, o vasco, o inglés, o catalán e, mesmo, o búlgaro, sexa profeta na súa terra; porque non calquera pode gabarse de contar cun veciño que fose recoñecido pola RAG coa dedicatoria do Día das nosas letras e, sobre todo, porque Lois Pereiro e a súa poesía fortalecen a presenza de Monforte no mundo e, desde ese punto de vista, nos reforza como comunidade e como lugar de interese para todas as persoas que aman a beleza.\nSempre nos tivo presentes. Monforte é omnipresente na vida e na obra de Lois Pereiro, unha persoa que coñecía varias linguas, que tanto andou polo mundo e que sempre volveu, porque, en certo sentido, nunca marchou:\n“Volví. Nunca había partido.\nde quedar para siempre.”\nEscollo estes versos do ourensán José Ángel Valente, poeta que el tanto admirou, para asegurar que, mesmo agora, Lois Pereiro nunca se foi e con nós permanece para sempre.\nPorque é bo homenaxear a Rosalía de Castro, Alexander Flemming, Castelao, Concepción Arenal, Cervantes ou Clara Campoamor, polo que representan, polo que teñen achegado ao noso país e á humanidade, pero é imprescindíbel homenaxear ao noso veciño porque, ademais da súa contribución literaria, constitúe un fío que tece a nosa sociedade, que nos une como pobo, que nos vincula; que entrelaza á miña nai e ao meu pai coa poesía de Manuel María, a través dos cristais da súa casa, elemento protector das inclemencias do mundo; que relaciona á profesora Acebedo co Carruxo, unidos xa de forma eterna polo Lois Pereiro adolescente, alumno singular que escoitaba os discos de Bowie que o Carruxo pinchaba na Xolda; que conecta á bibliotecaria Elisa con vostede que está a ler este texto, tal vez, na Biblioteca Pública Municipal “Poeta Lois Pereiro”.\nTemos, no amor e na poesía do noso ilustre escritor, un punto en común que nos une alén de todas as diferenzas e a casuística que condiciona a nosa vida cotiá.\nComo monfortino militante, como el foi, como somos cada unha de nós que con orgullo proclamamos a nosa monfortinidade, agradezo o recoñecemento brindado ao noso poeta máis universal, polo que representa, polos valores de xustiza, igualdade e amor que el defendeu e que se identifican cos ideais máis altos que recoñece e sublima a mellor versión da nosa sociedade e que, a bo seguro, todas as xentes de ben compartimos.\n“A amizade protexe e o amor cura\na indiferencia mata.”\nLois Pereiro naceu en Monforte o 16 de febreiro de 1958. En vida publicou dúas obras de referencia na nosa poesía: Poemas 1981/1991 (1992) e Poesía última de amor e enfermidade 1992-1995 (1995). Participou en obras colectivas e na fundación e difusión de instrumentos culturais de primeira magnitude, como foi a revista “Loia” e “Luzes de Galiza” e deixou inconclusa a novela Náufragos do Paradiso, da que toma o seu nome unha asociación cultural monfortina; e tamén o extraodinario texto titulado “Modesta proposición para renunciar a facer xirar a roda hidráulica dunha cíclica historia universal da infamia”, onde el propio explicou o seu pensamento, “aforrando un inxente traballo aos eséxetas”, como desa forma, tan del, que ten de falar o seu irmán Xosé Manuel, dixo nos actos de homenaxe celebrados no mes de abril do ano Lois Pereiro.\nLois Pereiro faleceu o 24 de maio de 1996, cando contaba tan só trinta e oito anos. Fago miñas as palabras do poeta Miguel Hernández, na súa “Elegía a Ramón Sijé”, para lamentar a súa morte prematura:\nE con nós quedou a noite, a mesma sensación de inmensa tristeza e frustración que, de forma tan brillante, xa expresara, respecto do seu propio amigo, o poeta oriolano:\nDo Lois Pereiro, ademais da súa doce lembranza, quédanos a súa obra, inmorrente, imprenscindíbel. Se queredes coñecela ou revisitala, podedes facelo na nosa Biblioteca Pública Municipal “Poeta Lois Pereiro”, onde sempre seredes ben recibidas, porque, como el mesmo escribiu:\n“Se me permite seguir axudando á defensa que non procura dominar nin agredir, seguirá a ser unha loita compartida por min: da tropa dos vencidos. Terra. Lingua, Cultura, Dereito á diferencia. Mente aberta ó mundo... e nada máis”.\n*Este texto foi publicado no libro da Festas de Monforte 2015