text: सत्यनारायण व्रत कथा - विकिपिडिया\n(श्रीसत्यनारायण व्रत कथा बाट पठाईएको)\nयस लेख अथवा भागको कार्य विस्तार अथवा सुधार भइरहेको छ । यसलाई बनाउन अथवा सम्पादन गर्नमा तपाईंको कुनै पनि सहयोगलाई स्वागत छ ।\nयदि यस पृष्ठलाई धेरै दिन देखि सम्पादन गरिएको छैन भने, कृपया यो ट्याग हटाउनुहोला ।\nयो प्रमुख पृष्ठलाई अन्तिम पटक Ram Prasad Joshee (वार्ता)ले सम्पादन गर्नु भएको हो । (७ महिना अघि) (शुद्धीकरण)\nसत्यनारायण भगवान तथा भक्तहरू\nसत्यनारायण व्रत कथा हिन्दू सनातन धर्मावलम्बीहरूको एक महत्वपूर्ण पूजा हो । यो पूजाको बारेमा हिन्दू धर्मको पवित्र धार्मिक ग्रन्थ स्कन्द पुराणको रेवा खण्ड अन्तर्गत पर्ने ५ औं अध्यायमा उल्लेख भएको छ कथा प्रसंग जे जस्तो भएपनि विषय वस्तु भनेको रमा सहित सत्यनारायण भगवानको पूजा हो । यो पूजा र कथाको धेरै जसो नेपाली लाई आवस्यक पर्ने हुनाले विषेश सत्यनारायण पूजन पद्धति र ५ अध्याय समावेश गरिएको छ ।\n१ पूजन विधी\n२ श्रीसत्यनारायण व्रत कथा\n२.१ प्रथम अध्याय\n२.२ दोश्रो अध्याय\n२.३ तेश्रो अध्याय\n२.४ चौथो अध्याय\n२.५ पाँचौ अध्याय\n३ कथा श्रवन पछि\nपूजन विधी[सम्पादन गर्ने]\nप्रारम्भिक दीप, कलश, गणेश, वरुण, नवग्रह आदि पूजन पश्चात् श्रीसत्यनारायण भगवानको रमा सहित पूजन गर्नुपर्छ । यहाँ केवल रमा सहित सत्यनारायण भगवान्को पूजन प्रस्तुत गरिएको छ । सत्यनारायण भगवानको पूजामा संस्कृत भाषामा बनेका श्लोकहरूको प्रयोग हुन्छ । पूजा विधी निम्नानुशार रहेको छ :- कृतनित्यकृयो व्रती रविसंक्रान्तिदिने पौर्णमास्यामेकादश्यां वा यस्मिन् शुभदिने सायंकाले स्नानं कृत्वा शुद्धवस्त्रं परिधाय पूजास्थानमागत्य पवित्राऽ सने उपविश्य पवित्रधारणं कृत्वा दीपं प्रज्ज्वल्य आचम्य कर्मपात्रं कुर्यात् तत्रादौ । अथवा नित्य कर्महरूबाट निविर्त भएर सङ्क्रान्ति, पुर्णिमा अथवा एकादशी जस्ता शुभ दिनमा व्रत बसी सन्ध्याकालमा शुद्ध वस्त्र धारण गरेर पूजा स्थानमा गएर शुद्ध आशनमा बस्ने र दियो बाली कुशको पवित्र धारण गर्ने, आचमनी र कर्मपात्र तयार पार्ने । ॐ यद्देवा देवहेडनन्देवासश्चकृमा वयम् अग्निर्मा तस्मादेनसो विश्वान्मुञ्चत्व गूं हसः यदि दिवा यदि नक्तमेना गूं सि चकृमा वयम्म । वायुर्मा तस्मादेनसो विश्वान्मुञ्चत्व गूं हसः । यदिजाग्रद्यदिस्वप्न ऐन गूं सि चकृमा वयम्म । सूर्यो मा तस्मादेनसो विश्वान्मुञ्चत्व गूं हसः । भनी देवताको आवहन गर्ने । ॐ पवित्रेस्थो वैष्णव्यौ सवितुर्वहः प्रसवऽउत्पुनाम्यच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः । तस्य ते पवित्रपते पवित्रपूतस्य यत्कांमः पुने तच्छकेयम् ।। यति मन्त्रले कुशको पवित्र कर्मपात्रमा हाल्ने । ॐ शन्नो देवीरभिष्टयाऽअपो भवन्तु पीतये । शंयोरभिस्रवन्तु नः । भनेर कर्मपात्रमा जल हाल्ने । ॐ गन्धद्वारान्दुराधर्षान्नित्यपुष्टाङ्करीषिणीम् । ईश्वरीं सर्वभूतानां तामिहोअपह्वये श्रियम् । भनेर चन्दन चढौने । त्यसपछि ॐ अक्षन्नमीमदन्त ह्यव प्रिया अधूषत । अस्तोषत स्वभावनवो विप्रा नेविष्ठयामतीयोजान्विन्द्र ते हरी । भनेर कर्मपात्रमा अक्षता चढाउने इति । त्यसपछि ॐ यवोसि यवयास्मद् द्वेषो यवयारातीर्दिवे त्वान्तरिक्षाय त्वा पृथिव्यै त्वा । शुन्धन्ताँल्लोकाः पितृषदनाः पितृषदनमसि । यति मन्त्र भनेर कर्मपात्रमा यवान हाल्ने । ॐ तिलोसि सोमदैवत्यो गोसवो देवनिर्मितः । प्रत्क्नमद्भिः पृक्तः स्वधया पितृँल्लोकान् प्रिणाहिनः । यति मन्त्रले कर्मपत्रमा तिल हाल्ने । त्यसपछि ॐ श्रीश्च ते लक्ष्मीश्च पत्न्यावहोरात्रे पार्श्वे नक्षत्राणि रुपमश्विनौ व्यात्तम् इष्णन्निषाणामुम्म इषाण सर्वलोकम्म इषाण । भनेर पुष्प चढाउने । ॐ हिरण्यगर्भः समवर्तताग्रे भूतस्य जातः पतिरेकऽआसीत् । स दधार पृथिवीं द्यामुते माङ्कस्मै देवाय हविषा विधेम । यति भनेर हिरण्य (सुन, चाँदी आदी द्रव्य) चढाउने । अब यो सबै मिलाएर तयार भएको द्रव्यहरूलाई ॐ अपवित्रः पवित्रो वा सर्वावस्थाङ्गतोऽपि वा । यः स्मरेत् पुण्डरीकाक्षं स वाह्याभ्यान्तरः शुचिः ।। ॐ पुण्डरीकाक्षः पुनातु । भनेर कुशको टुक्रा चोपेर आफ्नो शरिरमा छर्कने र संकल्प सहित तल दिइएका विधी र क्रमानुशार पूजा गर्ने नियम रहेको छ ।\nहिन्दू धर्ममा कुनै पनि धार्मिक कार्य गर्दा कर्ताले वेद मन्त्रोचारण सहित संकल्क गरिन्छ । कर्ताले हातमा तिन टुक्रा कुश समातेर दृढ मनले संकल्प गर्नु पर्छ । प्रायः सबै कर्ममा प्रयोग गरिने संकल्प मन्त्रका सुरुवाती शब्दहरू एकै प्रकारका हुन्छन् । संकल्पको अन्तमा कर्ताले म यो फलानो कार्य गर्दै छु भनेर गर्न थालेको कर्मको नाम लिइन्छ । सत्यनारायण भगवानको पूजामा ॐ तत्सत् ३ ॐ विष्णुः ३ देशकालौ संस्मृत्य मम पुत्रपौत्राद्यनेक विधधनधान्यादिनानासुखभोगानन्तरं सकलदुरितक्षयसर्वारिष्ट शान्ति पूर्वकथयोक्तफल प्राप्त्यर्थं श्रीपरमेश्वर प्रीत्यर्थं सत्यपुरवासकायनया यथा मिलितोपचारैः दीपकलशगणेशनवग्रहेन्द्रादि दशदिक्पालदेवतापूजनपूर्वकं साङ्गसपरिवाररमासहितश्रीसत्यनारायणपूजनं कथाश्रवणाञ्चाऽहं करिष्ये । भनेर कर्ताले संकल्प गर्नु पर्छ ।\nॐ पृष्टोदिवि ॐ नमोऽस्त्वनन्ताय इति मन्त्रेण च दीपं सम्पूज्य ॐ नमः कमलनाभाय इत्यादि मन्त्रेण दीपं प्रार्थयेत् ।\nततः कलशस्थापनविधिना कलशं संस्थाप्य, वरुणमावाह्य गन्धादिभिः सम्पूज्य देवदानवसंवादे इत्यादि मन्त्रैः प्रार्थयेत् ।\nततो गणनान्त्वा इति मन्त्रेण गणेशमावाह्य गन्धादिषोडशोपचारैः सम्पूज्य वक्रतुण्ड महाकाय इत्यादिना प्रार्थयेत् ।\nकलशको माथील्लो भागको पूजा\nॐ गणपत्यादि पंचायतनेभ्यो नमः इत्यादि वनस्पत्यन्तदेवताभ्यो नाममन्त्रैः पूजयेत ।\nमुख्य कलश स्थापना गर्ने\nपूजनञ्च- मध्ये धान्योपरि कलशं संस्थाप्य पूर्वोक्तकलशपूजाविधिना कलशं सम्पूज्य ततस्ताम्रस्थाल्यामष्टदलं विलिख्य कलशोपरि स्थापयेत् ।\nॐ पूर्वे विमलायै नमः विमले इहागच्छ इह तिष्ठ मम पूजां गृहाण यावत्पूजां करोमि तावत्वं सुस्थिरा भव इत्यावाह्य पाद्यादिभिरुपचारैः पूजयेत् । इत्यनेनैव क्रमेण आग्नये- ॐ ज्ञानरुपायै नमः । दक्षिणे- ॐ क्रियायै नमः । नैऋत्ये- ॐ योगायै नमः । पश्चिमे- ॐ प्रभायै नमः । वायव्ये- ॐ सत्यायै नमः । उत्तरे- ॐ अनुग्रहायै नमः । ईशाने- ॐ ईशान्यै नमः । मध्ये- ॐ नमो भगवते विष्णवे सर्वभूतात्मने वासुदेवाय सर्वात्म संयोगाय योगपद्मपीठात्मने नमः । इति आवाहनादि पाद्यादिभिरुपचारैः पीठपूजां कुर्यात् ।\nफेरी लक्ष्मीको पीठपूजा गर्ने\nदिक्पालहरूको पूजा गर्ने -\nद्वारपालको पूजा गर्ने\nमुख्य देवताको पूजा गर्ने\nततः स्थालीमध्ये सुवर्णप्रतिमा संस्थाप्य तत्र रमासहितस्य श्रीसत्यनारायणस्य जीवप्राणवाक्पाणी पादपायूपस्थ सर्वेन्दृयाणि इहागत्य यथासुखं चिरं तिष्ठन्तु नमः ।। ॐ मनोजुतिर्ज्जुषतामाज्ज्यस्य वृहस्पतिर्यज्ञमिमन्तनोत्वरिष्टं यज्ञ गूं समिमन्दधातु विश्वेदेवासऽइह मादयन्तामों ३ प्रतिष्ठ ।।इति मन्त्रेण प्राणप्रतिष्ठां कुर्यात् ।\n- सहस्त्रशीर्षा पुरुषःसहस्राक्षःसहस्रपात् । स भूमि गूं सर्वतः स्पृत्वाऽत्यतिष्ठद्द्शाङ्गुलम् । ॐ भूर्भुवः स्वः रमासहितं श्रीसत्यनारायण इहागच्छ इह तिष्ठ मम पूजां गृहाण यावत्पूजा करोमि तावत्वं सुस्थिरो भव सुप्रसन्नो भव ।।\nॐ ध्यायेत्सत्यं गुणातीतं गुणत्रयसमन्वितम् । लोकनाथं त्रिलोकेशं कौस्तुभाभरणं हरिम् ।।सुलोकनं चतुर्वाहुं शंखचक्रगदाधरम् । किरीटिनं कुण्डलिनं वनमालाविभूषितम् ।।कङ्कणाङ्गुलिभूषाभिः केयूरैश्च विराजितम् ।गोविन्दं गोकुलानन्दं ब्रह्माद्यैरपिपूजितम् ।। ध्यानं समर्पयामि रमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nआसनम्कुशद्वयासनम् स्थापना गर्ने\n- ॐ पुरुषऽएवेद गूं सर्वं यद्भूतं यच्च भाव्यम् । उतामृतत्वस्येशानो यदन्नेनातिरोहति । आसनं स्थापयामि श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nपाद्य ढाउने -\nॐ एतावानस्य महिमातो ज्यायाँश्च पूरुषः । पादोऽस्य विश्वा भूतानि त्रिपादस्यामृतं दिवि ।नानातीर्थाहृतं तोयं निर्मलं गन्धमिश्रितम् । पाद्यं गृहाण देवेश विश्वरुप नमोऽस्तुते ।। पाद्य प्रक्षालनं श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\n- ॐ त्रिपादूर्ध्व उदैत्पुरुषःपादोऽस्येहाभवत्पुनः । ततो विष्वङ् व्यक्रामत्साशनानशनेऽअभि ।\nगन्धपुष्पांक्षतोपेतं दधिदूर्वासमन्वितम् । अर्घ्यं गृहाण देवेश मया दत्तं हि भक्तितः ।। अर्घ्यं समर्पयामि श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nॐ ततो विराडजायत विराजोऽअधि पूरुषः। स जातोअत्यरिच्यत पश्चाद्भूमिमथो पुरः ।। कर्पूरवासितं तोयं मन्दाकिन्याः समाहृतम् ।\nआचम्यतां जगन्नाथ मया दत्तं हि भक्तितः । आचमनं समर्पयामि रमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nमधुपर्क (मह) चढाउने-\nॐ मधुवाताऽऋतायते मधु क्षरन्ति सिन्धवः माध्वीर्नः सन्त्वोषधीः। मधु नक्तमुतोषसो मधुमत्पार्थिव६•रजः मधु द्यौरस्तु नः पिता । मधुमान्नो वनस्पतिर्मधुमाँऽअस्तु सूर्यः । माध्वीर्गावो भवन्तु नः । दधि क्षौद्रमिदं शुभ्रं कपिलायाः सुगन्धिकम् । सुस्वादु मधुरं देव मधुपर्कं गृहाण भो । मधुपर्कं समर्पयामि रमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nपुन आचमनी दिने-\nॐ शुचिर्वाप्यशुचिर्वाऽपि यस्य स्मरणमात्रतः । शुद्धिमाप्नोति तस्मै ते पुनराचमनीयकम् । पुनराचमनीयं समर्पयामि रमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nपायस (खिर चढाउने-\nॐ पयः पृथिव्यां पयऽओषधीषु पयो सिव्यन्तरिक्षे पयोधाः । पयस्वतीः प्रदिशः सन्तु मह्यम् । देवाद्यैर्वन्दिता धेनुः सर्वपापप्रणाशिनी । त्वां क्षीरस्नापितो देव नित्यं शोकहरो भव । पय स्नानं समर्पयामि रमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nॐ आपोऽअस्मान्मातरः शुन्धयन्तु घृतेन नो घृतप्वः पुनन्तु । विश्व ६• हि रिप्रम्प्रवहन्ति देवीरुदिदाभ्यः शुचिरापूतऽएमि । दीक्षातपसोस्तनूरसि तान्त्वा शिवा ६• सग्मापरिदधे भद्रं वर्ण पुष्यन् । शुद्धोदकं समर्पयामि रमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nदधिस्नानम (दहीले स्नान गराउने-\nॐ दधिक्राव्णोऽअकारिषञ्जिष्णोरश्वस्य वाजिनः । सुरभि नो मुखाकरत्प्राणऽआयु ६• षितारिषत् ।पयसस्तु समुद्भूतं मधुराम्लं शशीप्रभम् । दध्यार्पितं मया देव स्नानाय प्रतिगृह्यताम् ।। दधिस्नानं समर्पयामि रमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nफेरी शुद्धोदकेन गर्ने-\nघृतस्नानम (घिउले स्नान गराउने\nॐघृतम्मिमिक्षे घृतमस्य योनिर्घृते श्रितो घृतम्वस्य धाम । अनुष्वध मावह मादयस्व स्वाहाकृतं वृषभ वक्षिहव्यम् । रसानामुत्तमं त्वाज्यं देवानां च सदाप्रियम् । तेन तब स्नापितो देव मम कान्तिप्रदो भव । घृतस्नानं समर्पयामि रमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nफेरी शुद्धोऽदकेन गराउने-\nॐ आपोऽअस्मान्मातरः शुन्धयन्तु घृतेन नो घृतप्वः पुनन्तु । विश्व ६• हि रिप्रम्प्रवहन्ति देवीरुदिदाभ्यः शुचिरापूतऽएमि । दीक्षातपसोस्तनूरसि तान्त्वा शिवा ६• सग्मापरिदधे भद्रं वर्ण पुष्यन् । शुद्धोदकस्नानं समर्पयामि रमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nमधु स्नान गराउने\nॐ मधुवाताऽऋतायते मधु क्षरन्ति सिन्धवः माध्वीर्नः सन्त्वोषधीः। मधु नक्तमुतोषसो मधुमत्पार्थिव६•रजः मधु द्यौरस्तु नः पिता । मधुमान्नो वनस्पतिर्मधुमाँऽअस्तु सूर्यः । माध्वीर्गावो भवन्तु नः । यस्य धारणमात्रेण तृप्तिं यान्ति पितामहाः ।\nमधुना स्नापितो देव नित्यं शोकहरो भव ।। मधुस्नानं समर्पयामि रमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nविश्व ६• हि रिप्रम्प्रवहन्ति देवीरुदिदाभ्यः शुचिरापूतऽएमि ।दीक्षातपसोस्तनूरसि तान्त्वा शिवा ६• सग्मापरिदधे भद्रं वर्ण पुष्यन् । शुद्धोदकस्नानं समर्पयामि रमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nशर्करास्नानम् (उखुको रसले स्नान गराउने)-\nॐ अपा ६• रसमुद्वयस ६• सूर्ये सन्त ६• समाहितम् । अपा ६• रसस्य यो रसस्तं वो ग्रुह्णाम्युत्तममुपयामगृहीतोसीन्द्राय । त्वा जुष्टङ् गृहणाम्येष ते योनिरिन्द्राय त्वा जुष्टतमम् । इक्षुसारसमुद्भूता शर्करा पुष्टिकारिका । मलापहारिणी दिव्या स्नानाय प्रतिगृह्यताम् । शर्करास्नानं समर्पयामि रमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nॐ तस्माद्यज्ञात्सर्वहुतः सम्भृतं पृषदाज्यम् । पशूंस्न्ताँश्चक्रे वायव्यानारण्या ग्राम्याश्च ये । पीताम्बरयुगं देव सर्वकामार्थसिद्धये । मया निवेदितं भक्त्या गृहाण जगदीश्वरः । युग्मवस्त्रं समर्पयामि रमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nयज्ञोपवीत (जनै) चढाउने\nॐ तस्माद्यज्ञात् सर्वहुतऽऋचः सामानि जज्ञिरे । छन्दाँसि जज्ञिरे तस्माद्यजुस्तस्मादजायत । दामोदर नमस्तेऽस्तु त्राहि मां भवसागरात् । ब्रह्मसूत्रं सोत्तरीयं गृहाण जगदीश्वरः ।। यज्ञोपवीतं समर्पयामि रमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nॐ किरीटकुण्डलादीनि काञ्चीवलययुग्मकम् । कौस्तुभं बनमालां च भूषणानि गृहाण भो ।। आभूषणं समर्पयामि रमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nगन्धम् ( चन्दन ) चढाउने\nॐ तं यज्ञं बर्हिषि प्रौक्षन् पूरुषं जातमग्रतः । तेन देवाऽअयजन्त साध्याऽऋषयश्च ये ।\nश्रीखण्डचन्दनं दिव्यं गन्धाढ्यं गन्धमुत्तमम् । विलेपनं सुरश्रेष्ठ प्रीत्यर्थं प्रतीगृह्यताम् । चन्दनं समर्पयामि रमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nतिलाक्षतान् (तिल र अक्षता) चढाउने -\nॐ तिलोसि सोमदैवत्यो गोसवो देवनिर्मितः । प्रत्क्नमद्भिः पृक्तः स्वधया पितृँल्लोकान् प्रिणाहिनः । धन्यराजाः स्वमाङ्गल्या विष्णुप्रीतिकरा यवाः । तस्मादेषां प्रदानेन ममास्त्वविकलं फलम् ।। तिलाक्षतान् समर्पयामि रमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nरुपमश्विनौ व्यात्तम मुम्मऽइषाण सर्वलोकम्मऽइषाण । इमानि पुस्पाणि मनोहराणि । सुरासुराणामपि दुर्लभानि । कल्पद्रुमादि द्रुमजानि तानि । पुष्पाञ्जलिर्मेऽस्तु सुखाय नित्यम् ।। पुष्पं समर्पयामि रमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nसिंन्दूरम् (सिन्दूर चढाउने-\nसिन्दूरं च वर रम्यं भाले शोभादिवर्धनम् । पूरणं भूषणानाञ्च सिन्दूरं प्रतिगृह्यताम् । दिव्यरत्नसमायुक्ता बह्निभानुसमप्रभाः । गात्राणि शोभयिष्यन्ति ह्यलङ्कारा सुरेश्वरि । श्रीलक्ष्मीप्रीतये सिन्दूरादि सौभाग्यद्रव्याणि समर्पयामि ।\nॐ विष्णवे नमः पादौ पूजयामि । ॐ नारायणाय नमः जंघे पूजयामि । ॐ केशवाय नमः गुल्फौ पूजयामि । ॐ रामाय नमः जानुनी पूजयामि । ॐ कृष्णाय नमः मेढ्रं पूजयामि । ॐ नृसिंहाय नमः नाभि पूजयामि । ॐ दामोदराय नमः हृदयं पूजयामि । ॐ जनार्दनाय नमः कण्ठं पूजयामि । ॐ श्रीधराय नमः बाहु पूजयामि । ॐ वाचश्पतये नमः मुखं पूजयामि । ॐ जगन्नाथाय नमः ललाटं पूजयामि । ॐ सर्वात्मने नमः शिरं पूजयामि । ॐ सत्यनारायणाय नमः सर्वाङ्गं पूजयामि ।\nतुलसीपत्राणि (तुलसीका पात चढाउने -\nॐ तुलसीं रत्नरुपां च हेमरुपां च मञ्जरीम् । भवमोक्षप्रदां नित्यमर्पयामि हरिप्रियाम् ।तुलसीपत्रं समर्पयामि रमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nॐ ब्राह्मणोऽस्य मुखमासीद् बाहू राजन्यः कृतः । ऊरू तदस्य यद्वैश्यः पद्भ्या शूद्रोऽअजायत । बनस्पतिरसोद्भूतो गन्धाढ्यो गन्ध उत्तमः । आघ्रेयः सर्वदेवानां धूपोऽयं प्रतिगृह्यताम् । धूपम् समर्पयामि रमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nॐ चन्द्रमा मनसो जातश्चक्षोः सूर्यो अजायत । श्रोत्राद्वायुश्च प्राणश्च मुखादग्निरजायत ।। घृतवर्ति समायुक्तं बह्निना योजितं मया । दीपं गृहाण देवेश त्रैलोक्यतिमिरापहम् ।। दीपं समर्पयामि रमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nनैवेद्यम् (मिष्ठान्न चढाउने)-\nॐ नाभ्याऽआसीदन्तरिक्ष शीर्ष्णो द्यौः समवर्त्तत । पद्भ्यां भूमिर्दिशः श्रोत्रात्तथा लोकांन्मऽकल्पयन् ।। नैवेद्यं गृह्यतां देव भक्ति मे ह्यचलां कुरु । ईप्सितं मे वर देहि परत्रं च परां गतिम् ।। नैवेद्यं समर्पयामि रमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nफलम् (फल चढाउने)-\nॐ याः फलिनीर्य्याऽअफलाऽअपुष्पायाश्चपुष्पिणीः । बृहस्पतिप्प्रसूतास्तानो मुञ्चत्व ६• हसः । रसयुक्तानि स्वादूनि यथाकालोद्भवानि च । मयानीतानि देवेश फलानि प्रतिगृह्यताम् ।। फलं समर्पयामि रमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nॐ त्वदीय वस्तु गोविन्द तुभ्यमेव समर्पितम् । गृहाण सुमुखोभूत्वा प्रसीद परमेश्वर । रम्भाफलं घृतं क्षीरं गोधूमस्य च चूर्णकम् । जातीपत्रलवङ्गैलाशर्करागुडमिश्रितम् ।। सपादं सर्वभक्ष्याणि चैकीकृत्य निवेदितं । मया श्रद्धावता देव गृहाण जगदीश्वर । अपूपम् समर्पयामि रमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nॐ यत्पुरुषेण हविषा देवा यज्ञमतन्वत। वसन्तोऽस्यासीदाज्यं ग्रीष्मऽइध्मः शरद्धविः। कर्पूरवासितं तोयं मन्दाकिन्याः समाहृतम् । आचम्यतां जगन्नाथ मया दत्तं हि भक्तितः ।। आचमनीयम् समर्पयामि श्रीरमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nचन्दनादि इत्रहरू चढाउने-\nॐ श्रीखण्डं कुङ्कुमं चैव कर्पूराऽगरुमिश्रितम् । करोद्वर्तनकं देव गृहाण परमेश्वर ।। करोद्वर्तनकम् समर्पयामि श्रीरमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nॐ इदं फलं मया देव स्थापितं पुरतस्तव । तेन मे सफलावाप्तिर्भवेज्जन्मनि जन्मनि । नारिकेलादिफलं समर्पयामि श्रीरमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nताम्बूलम् (सुपारी चढाउने)-\nॐ पूगीफलं महाद्दिव्यं नागवल्लीदलैर्युतम् । एलाचूर्णादिसहितं ताम्बूलं प्रतिगृह्यताम् ।। ताम्बूलं समर्पयामि श्रीरमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nॐ हिरण्यगर्भःसमवर्तताग्रे भूतस्य जातः पतिरेकऽआसीत् । सदाधार पृथिवीन्द्यामुतेमाङ्कस्मै देवाय हविषा विधेम । हिरण्यगर्भगर्भस्थं हेमबीजं विभावसो । अनन्तपुण्यफलदः मतः शान्तिं प्रयच्छ मे ।। दक्षिणां समर्पयामि श्रीरमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nचामरम् चामर डोलाउने-\nॐ शशाङ्करसशंकाशं हिमडिंडिमपाण्डूरम् । प्रोत्सारयासु दुरितं चामरावरवल्लभ । चामरं दोलयामि समर्पयामि श्रीरमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nव्यजन चढाउने -\nॐ शिखिपुङ्खसमायुक्तं शैत्यमानन्ददायकम् । व्यजनं दोलयामित्वामतः शान्तिं प्रयच्छ मे ।। व्यजनं समर्पयामि श्रीरमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः ।\nआदर्शम् (ऐना देखाउने)-\nॐ दर्शनेन त्वमादर्शं नूनं मङ्गलदायकः । शौर्यसौभाग्यसत्कीर्तिर्निर्मलज्ञानदो भवः ।। आदर्शम् समर्पयामि श्रीरमासहिताय श्रीसत्यनारायणाय नमः । ततो यथाशक्ति श्रीरमासत्यनारायणस्य जपं कुर्यात् ।\nॐ पञ्चवर्तिसमायुक्तं घृतेन ज्वलितं मया । आरार्तिकप्रदानेन सन्तुष्टो भव सर्वदा ।। चन्द्रादित्यौ च धरणीविद्युदग्निस्तथैव च । त्वमेव सर्वज्योतिश्च तेन नीराजयाम्यहम् ।। निराजनं अर्पयामि रमासहिताय सत्यनारायणाय नमः ।\nकर्पूरदीपम् (कपुरको दियो जलाउने-\nसूर्येन्दुतारकाबह्निस्तेजः पुञ्जविराजितम् । कर्पूरदीपं देवेश गृहाण पुरुषोत्तम । अग्निर्ज्ज्योतिर्ज्योतिरग्निः स्वाहा सूर्यो ज्योतिर्ज्योतिः सूर्यः स्वाहा । अग्निवर्चोज्योतिर्वर्चः स्वाहा सूर्यो वर्चो ज्योतिर्वर्चः स्वाहा । ज्योतिः सूर्यो ज्योतिः स्वाहा ।\nॐ यज्ञेन यज्ञमयजन्त देवास्तानि धर्माणि प्रथमान्यासन्। ते ह नाकं महिमानः सचन्त यत्र पूर्वे साध्याः सन्ति देवाः। नमो भगवते तुभ्यं सत्यनारायणाय च । नमस्ते विश्वरुपाय शंखचक्रगदाभृते । पद्मनाभाय देवाय हृषीकपतये नमः । नमस्तेऽनन्तरुपाय त्रिगुणात्मविभाविने । लक्ष्मीकान्ताय देवाय जगदानन्दकारिणे । सहस्त्रशिरसे तुभ्यं वाग्विभूतिकृते नमः ।।\nॐ सप्तास्यासन्परिधयस्त्रिः सप्त समिधः कृताः । देवा यद्यज्ञन्तन्वानाऽअबघ्नन्पुरुषं पशूम् । यानि कानि च पापानि ब्रह्महत्या सतानि च । तानि तानि प्रणश्यन्तु प्रदक्षिणपदे पदे ।।\nसत्यनारायणं देवं वन्देऽहं कामदं विभुम् । लीलया विततं विश्व येन तस्मै नमोनमः । प्रणमामि सदा सत्यं सत्यनारायणं गुरुम् ।\nअमोघं पुण्डरीकाक्षं नृसिंहं दैत्यसूदन । हृषीकेशं जगन्नाथं वागीशं वरदायकम् । योगेश्वरं गुणातीतं गोविन्दं गरुडध्वजम् । जनार्दनं व्रजानन्दं श्रीवल्लभमधीश्वरम् । सत्यनारायणं देवं वन्देऽहं कामदं विभुम् । लीलया रचित विश्वं येन तस्मै नमो नमः । प्रणमामि सदा सत्यं सत्यनारायणं परम् । दुर्गमे विषमे घोरे शत्रुभिः परिपीडिते । विविधापत्सु घोरेषु दुःखेष्वपि च यद्भयम् । विनाशाय सदादेव तत्सर्वमुपसर्गकम् । त्वन्मायामोहिताः सर्वे ब्रह्माद्यास्त्रिदिवौकसः । न जानन्ति गुणं रुपं तवाश्चर्यमिदं प्रभो । मूढोऽहं त्वां कथं जाने मोहितस्तवमायया । प्रसीद पूजितो भक्त्या यथाविभवविस्तरैः । पुत्रं वित्तं च मच्चित्तं पाहि मां शरणागतम् । शरण तं प्रपद्येऽहं सर्वकामार्थसिद्धये । प्रणमामि सदा सत्यं देवं नारायणं हरिम् ।\nविशेष अर्घ्य दिने\nॐ जातो दैत्यवधार्थाय देवानां पालनाय च । तस्मै देवाय सत्याय सगुणाय महात्मने । व्यक्ताव्यक्तस्वरुपाय हृषीकपतये नमः । गृहाणार्घ्यं मया दत्तं रमया सहित प्रभो ।\nक्षम आपना गर्ने-\nॐ त्राहि मां सर्वग श्रीश हरे संसारसागरात् । पुष्कराक्ष निमग्नोऽहं मायावीज्ञानमत्सरात् । त्राहि मां देवदेवेश त्वत्तो नास्तीह रक्षिता ।\nशङ्खको जल अर्घ्य दिने-\nॐ यद्दत्तं भक्तिमात्रेण पत्रं पुष्पं फलं जलं । निवेदितं च नैवेद्यं गृहाण चानुकम्पया । मन्त्रहीनं क्रियाहीनं विधीहीनं सुरेश्वर । यत्पूजितं मयादेव परिपूर्णं तदस्तु मे । साधु वासाधु वा कर्म यद्यदाचरितं मया । तत्सर्वं क्ष्यम्यतां देव गृहाण परमेश्वर । इत्यार्घं पराङ्मुखं कृत्वा - ॐ अर्घ्यपात्राय नमः । ॐ शंखपात्राय नमः ।\nश्रीसत्यनारायण व्रत कथा[सम्पादन गर्ने]\nसत्यनारायण व्रत कथामा पहिले यो कार्य अथवा भगवान सत्यनारायणको पूजा कस-कसले गरे, पूजा गर्दा उनीहरूले के फल पाए, क-कसले पूजाको अपहेलना गरे, पूजाको अपहेलना गर्दा कस्ले कस्तो दुः भोग्नु परेको थियो भनेर कथाहरू समावेस गरिएका छन् । प्रारम्भिक पूजा सकाएर कर्ताले सत्यनारायण व्रत कथाको पाठ गर्नु पर्ने पद्धती छ । यदी आफैले पाठ गर्न सक्दैन भने अरुलाई पढ्न लगाएर सुन्नु पर्छ भनिएकोले सत्यनारायण भगवानको पूजा गर्दा कथा श्रवण अनिवार्य छ । प्रायः ब्राह्मण द्वारा कथा वाचन गरेर यजमानहरूलाई सुनाउने पद्धती रहेको छ । नारद मुनी र व्यास ऋषिको सम्वाद रहेको यस कथामा विभिन्न कथाहरूलाई समेटेर अध्यायहरू बनाइएका छन् । ति अध्यायहरू निम्नानुशार रहेका छन् ।\nप्रथम अध्याय[सम्पादन गर्ने]\nएकदा नैमिषारण्ये ऋषयः शौनकादयः ।पप्रच्छुर्मुनयः सर्वे सूतं पौराणिकं खलु॥१॥\nव्रतेन तपसा किं वा प्राप्यते वाञ्छितं फलम्। तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामः कथयस्व महामुने !॥२॥\nनारदेनैव सम्पृष्टो भगवान् कमलापतिः। सुरर्षये यथैवाऽऽह तच्छृणुध्वं समाहिताः॥३॥\nएकदा नारदो योगी परानुग्रहकाङ्क्षया। पर्यटन् विविधान् लोकान् मर्त्य लोकमुपागतः॥४॥\nतत्र दृष्ट्वा जनान् सर्वान् नाना क्लेशसमन्वितान्। नाना योनिसमुत्पन्नान् क्लिश्यमानान् स्वकर्मभिः॥५॥\nकेनोपायेन चैतेषां दुःखनाशो भवेद् ध्रुवम्। इति सञ्चिन्त्य मनसा विष्णुलोकं गतस्तदा ॥६॥\nतत्र नारायणं देवं कृष्णवर्णं चतुर्भुजम्। शङ्ख-चक्र- गदा-पद्म-वन मालाविभूषितम् । दृष्ट्वा तं देवदेवेशं स्तोतुं समुपचक्रमे।। ७ ।।\nनमो वाङ्मनसाऽतीतरूपायाऽनन्तशक्तये । आदि-मध्याऽन्तहीनाय निर्गुणाय गुणात्मने।।८।।\nसर्वेषामादिभूताय भक्तानामार्तिनाशिने । श्रुत्वा स्तोत्रं ततो विष्णुर्नारदं प्रत्यभाषत।।९।।\nकिमर्थमागतोऽसि त्वं किं ते मनसि वर्तते। कथयस्व महाभाग तत्सर्वं कथयामि ते।।१०।।\nमत्र्यलोके जनाः सर्वे नाना क्लेशसमन्विताः। नाना योनिसमुत्पन्नाः क्लिश्यन्ते पापकर्मभिः॥११॥\nतत्कथं शमयेन्नाथ लघूपायेन तद् वद। श्रोतुमिच्छामि तत्सर्वं कृपास्ति यदि ते मयि॥१२॥\nसाधु पृष्टं त्वया वत्स! लोकानुग्रहकाङ्क्षया। यत्कृत्वा मुच्यते मोहात् तच्क्षुणुष्व वदामि ते॥१३॥\nव्रतमस्ति महत्पुण्यं स्वर्गे मत्र्ये च दुलर्भम्। तव स्नेहान्मया वत्स! प्रकाशः क्रियतेऽधुना॥१४॥\nसत्यनारायणस्यैतद् व्रतं सम्यग्विधानतः। कृत्वा सद्यःसुखं भुक्त्वा परत्र मोक्षमाप्नुयात् । तच्छ्रत्वा भगवद् वाक्यं नारदो मुनिरब्रवीत्।। १५।।\nकिं फलं किं विधानं च कृतं केनैव तद्व्रतम्॥ तत्सर्वं विस्तराद् बूरहि कदा कार्यं व्रतं हि तत्।। १६ ।।\nदुःख-शोकादिशमनं धन-धान्यप्रवर्धनम् । सौभाग्य-सन्ततिकरं सर्वत्रा विजयप्रदम्। यस्मिन् कस्मिन् दिने मत्र्यो भक्ति श्रद्धासमन्वितः॥१७॥\nसत्यनारायणं देवं यजेच्चैव निशामुखे। ब्राह्मणैर्बान्धवैश्चैव सहितो धर्मतत्परः॥१८॥\nनैवेद्यं भक्तितो दद्यात् सपादं भक्तिसंयुतम्। रम्भाफलं घृतं क्षीरं गोधूमस्य च चूर्णकम्॥ १९॥\nअभावे शालिचूर्णं वा शर्करा वा गुडं तथा। सपादं सर्वभक्ष्याणि चैकीकृत्य निवेदयेत् ॥२०॥\nविप्राय दक्षिणां दद्यात् कथां श्रुत्वा जनैः सह। ततश्च बन्धुभिः सार्धं विप्रांश्च प्रतिभोजयेत्॥२१॥\nप्रसादं भक्षयेद् भक्त्यानृत्यगीतादिकं चरेत्। ततश्च स्वगृहं गच्छेत् सत्यनारायणं स्मरन्॥२२॥\nएवं कृते मनुष्याणां वाञ्छासिद्धिर्भवेद् ध्रुवम्। विशेषतः कलियुगे लघूपायोऽस्ति भूतले॥२३॥\n॥इति श्री स्कन्दपुराणे रेवाखण्डे सूत-शौन-संवादे सत्यनारायण-व्रत कथायां\n- व्यासजी भन्दछन् -\nदोश्रो अध्याय[सम्पादन गर्ने]\nसूत उवाच- श्रृणुध्वं मुनयःसर्वे व्रतं येन कृतं भुवि।\nपपौ जलं प्रसादं च भुक्त्वा स नगरं ययौ॥२०॥\nसत्यनारायणं देवं मनसा इत्यचिन्तयत्।\nकाष्ठं विक्रयतो ग्रामे प्राप्यते चाद्य यद्धनम्॥२१॥\nतेनैव सत्यदेवस्य करिष्ये व्रतमुत्तमम्।\nइति सञ्चिन्त्य मनसा काष्ठं धृत्वा तु मस्तके॥२२॥\nतद्दने काष्ठमूल्यं च द्विगुणं प्राप्तवानसौ॥२३॥\nततः प्रसन्नहृदयः सुपक्वं कदलीफलम्।\nशर्करा-घृत-दुग्धं च गोधूमस्य च चूर्णकम् ॥२४॥\nततो बन्धून् समाहूय चकार विधिना व्रतम्॥२५॥\nतद् व्रतस्य प्रभावेण धनपुत्रान्वितोऽभवत्।\nइह लोके सुखं भुक्त्वा चान्ते सत्यपुरं ययौ॥२६॥\n॥इति श्री स्कन्दपुराणे रेवाखण्डे सूत शौनकसंवादे सत्यनारायण व्रतकथायां द्वितीयोऽध्यायः॥\nतेश्रो अध्याय[सम्पादन गर्ने]\n।। अथ तृतीयोऽध्यायः ।।\nपुरा चोल्कामुखो नाम नृपश्चासीन्महामतिः॥१॥\nदिने दिने धनं दत्त्वा द्विजान् सन्तोषयत् सुधीः॥२॥\nभद्रशीलानदीतीरे सत्यस्य व्रतमाचरत्॥३॥\nएतस्मिन् समये तत्र साधुरेकः समागतः।\nवाणिज्यार्थं बहुधनैरनेकैः परिपूरिताम् ॥४॥\nदृष्ट्वा स व्रतिनं भूपं पप्रच्छ विनयान्वितः॥५॥\nकिमिदं कुरुषे राजन्! भक्तियुक्तेन चेतसा।\nप्रकाशं कुरु तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामि साम्प्रतम्॥६॥\nव्रतं च स्वजनैः सार्धं पुत्राद्यावाप्तिकाम्यया॥७॥\nभूपस्य वचनं श्रुत्वा साधुः प्रोवाच सादरम्।\nसर्वं कथय में राजन्! करिष्येऽहं तवोदितम्॥८॥\nममापि सन्ततिर्नास्ति ह्येतस्माज्जायते ध्रुवम्।\nततो निवृत्य वाणिज्यात् सानन्दो गृहमागतः॥९॥\nभार्यायै कथितं सर्वं व्रतं सन्ततिदायकम्।\nतदा व्रतं करिष्यामि यदा में सन्ततिर्भवेत् ॥१०॥\nएकस्मिन् दिवसे तस्य भार्या लीलावती सती॥११॥\nगर्भिणी साऽभवत्तस्य भार्या सत्यप्रसादतः ॥१२॥\nदिने दिने सा ववृधे शुक्लपक्षे यथा शशी॥१३॥\nनाम्ना कलावती चेति तन्नामकरणं कृतम्।\nततो लीलावती प्राह स्वामिनं मधुरं वचः॥\nन करोषि किमर्थं वै पुरा सङ्कल्पितं व्रतम्।। १४ ।।\nविवाहसमये त्वस्याः करिष्यामि व्रतं प्रिये!॥\nततः कलावती कन्या वृधपितृवेश्मनि॥१५॥\nदृष्ट्वा कन्यां ततः साधुर्नगरे सखिभिः सह।\nमन्त्रायित्वा दुरतं दूतं प्रेषयामास धर्मवित्॥१६॥\nतेनाऽऽज्ञप्तश्च दूतोऽसौ काचनं नगरं ययौ ॥१७॥\nदृष्ट्वा तु सुन्दरं बालं वणिक्पुत्रां गुणान्वितम्॥१८॥\nदत्तवान् साधुपुत्रााय कन्यां विधि-विधानतः ॥१९॥\nततो भाग्यवशात्तेन विस्मृतं व्रतमुत्तमम्।\nविवाहसमये तस्यास्तेन रुष्टोऽभवत् प्रभुः ॥२०॥\nवाणिज्यार्थं ततः शीघ्रं जामातृसहितो वणिक्॥२१॥\nवाणिज्यमकरोत् साधुर्जामात्रा श्रीमता सह॥ २२॥\nएतस्मिन्नेव काले तु सत्यनारायणः प्रभुः ॥२३॥\nभ्रष्टप्रतिज्ञमा-लोक्य शापं तस्मै प्रदत्तवान्।\nदारुणं कठिनं चास्य महद्दुःखं भविष्यिति॥२४॥\nएकस्मिन् दिवसे राज्ञो धनमादाय तस्करः।\nतत्रौव चागतश्चौरौ वणिजौ यत्र संस्थितौ॥२५॥\nतत्पश्चाद् धावकान् दूतान् दृष्ट्वा भीतेन चेतसा।\nधनं संस्थाप्य तत्रौव स तु शिघ्रमलक्षितः॥२६॥\nततो दूताः समायाता यत्रास्ते सज्जनो वणिक्।\nद्दष्ट्वा नृपधनं तत्र बद्ध्वाऽ ऽनीतौ वणिक्सुतौ॥२७॥\nतस्करौ द्वौ समानीतौ विलोक्याऽऽज्ञापय प्रभो॥२८॥\nराज्ञाऽऽज्ञप्तास्ततः शीघ्रं दृढं बद्ध्वा तु तावुभौ।\nस्थापितौ द्वौ महादुर्गे कारागारेऽविचारतः॥२९॥\nअतस्तयोर्धनं राज्ञा गृहीतं चन्द्रकेतुना॥३०॥\nचौरेणापहृतं सर्वं गृहे यच्च स्थितं धनम्॥३१॥\nअन्नचिन्तापरा भूत्वा बभ्राम च गृहे गृहे॥३२॥\nकलावती तु कन्यापि बभ्राम प्रतिवासरम्।\nएकस्मिन् दिवसे जाता क्षुधार्ता द्विजमन्दिरम् ॥३३॥\nगत्वाऽपश्यद् व्रतं तत्र सत्यनारायणस्य च।\nउपविश्य कथां श्रुत्वा वरं सम्प्रार्थ्य वाछितम्॥३४॥\nमाता लीलावती कन्यां कथयामास प्रेमतः॥३५॥\nकन्या कलावती प्राह मातरं प्रति सत्वरम्॥३६॥\nद्विजालये व्रतं मातर्दृष्टं वाञ्छितसिद्धिदम्।\nतच्छ्रुत्वा कन्यका वाक्यं व्रतं कर्तु समुद्यता॥३७॥\nव्रतं चक्रे सैव साध्वी बन्धुभिः स्वजनैः सह॥३८॥\nभर्तृ-जामातरौ क्षिप्रमागच्छेतां स्वमाश्रमम्।\nइति दिव्यं वरं बब्रे सत्यदेवं पुनः पुनः॥३९॥\nव्रतेनानेन तुष्टोऽसौ सत्यनारायणः पुनः॥४०॥\nदर्शयामास स्वप्नं हि चन्द्रकेतुं नृपोत्तमम्।\nवन्दिनौ मोचय प्रातर्वणिजौ नृपसत्तम!॥४१॥\nनो चेत् त्वा नाशयिष्यामि सराज्यं-धन-पुत्रकम्॥४२॥\nएवमाभाष्य राजानं ध्यानगम्योऽभवत् प्रभुः।\nततः प्रभातसमये राजा च स्वजनैः सह॥४३॥\nबद्धौ महाजनौ शीघ्रं मोचय द्वौ वणिक्सुतौ॥४४॥\nसमानीय नृपस्याऽग्रे प्राहुस्ते विनयान्विताः॥४५॥\nआनीतौ द्वौ वणिक्पुत्रौ मुक्त्वा निगडबन्धनात्।\nततो महाजनौ नत्वा चन्द्रकेतुं नृपोत्तमम्॥४६॥\nराजा वणिक्सुतौ वीक्ष्य वचः प्रोवाच सादरम्॥४७॥\nदैवात् प्राप्तं महद्दुःखमिदानीं नास्ति वै भयम्।\nतदा निगडसन्त्यागं क्षौरकर्माऽद्यकारयत्॥४८॥\nवस्त्रालङ्कारकं दत्त्वा परितोष्य नृपश्च तौ।\nपुरस्कृत्य वणिक्पुत्रौ वचसाऽतोच्चयद् भृशम्॥४९॥\nपुराऽऽनीतं तु यद् द्रव्यं द्विगुणीकृत्य दत्तवान्।\nप्रोवाच तौ ततो राजा गच्छ साधो! निजाश्रमम्॥५०॥\nइत्युक्त्वा तौ महावैश्यौ जग्मतुः स्वगृहं प्रति॥५१॥\nचौथो अध्याय[सम्पादन गर्ने]\n।। अथ चतुर्थोऽध्यायः ।।\nयात्रां तु कृतवान् साधुर्मङ्गलायनपूर्विकाम्।\nब्राह्मणेभ्यो धनं दत्त्वा तदा तु नगरं ययौ॥१॥\nजिज्ञासां कृतवान् साधो! किमस्ति तव नौ स्थितम्॥२॥\nकथं पृच्छसि भो दण्डिन्! मुद्रां नेतुं किमिच्छसि॥३॥\nनिष्ठुरं च वचः श्रुत्वा सत्यं भवतु ते वचः॥४॥\nकियद्दूरे ततो गत्वा स्थितः सिन्धुसमीपतः॥५॥\nउत्थितां तरणीं ट्टष्ट्वा विस्मयं परमं ययौ ॥६॥\nलब्धसंज्ञो वणिक् पुत्रास्ततश्चिन्ताऽन्वितोऽभवत्॥७॥\nतदा तु दुहितुः कान्तो वचनं चेदमब्रवीत्।\nकिमर्थं क्रियते शोकः शापो दत्तश्च दण्डिना॥८॥\nअतस्तच्छरणं याहि वञ्छितार्थो भविष्यति ॥९॥\nद्दष्ट्वा च दण्डिनं भक्त्या नत्वा प्रोवाच सादरम्॥१०॥\nएवं पुनः पुनर्नत्वा महाशोकाऽऽकुलोऽभवत्॥११॥\nमारोदीः श्रृणु मद्वाक्यं मम पूजाबहिर्मुखः॥१२॥\nतच्छ्रुत्वा भगवद् वाक्यं व्रतं कर्तुं समुद्यतः॥१३॥\nत्वन्मायामोहिताः सर्वे ब्रह्माद्यास्त्रिदिवौकसः।\nन जानन्ति गुणान् रूपं तवाऽऽश्चर्यर्ममिदं प्रभो॥१४॥\nप्रसीद पूजमिष्यामि यथाविभवविस्तरैः॥१५॥\nश्रुत्वा भक्तियुतं वाक्यं परितुष्टो जनार्दनः॥१६॥\nततो नौकां समारुह्य दृष्ट्वा वित्तप्रपूरिताम्॥१७॥\nइत्युक्त्वा स्वजनैः सार्धं पूजां कृत्वा यथाविधि॥१८॥\nनावं संयोज्य यत्नेन स्वदेशगमनं कृतम्॥१९॥\nदूतं च प्रेषयामास निजवित्तस्य रक्षकम्॥२०॥\nप्रोवाच वाञ्छितंवाक्यं नत्वा बद्धाजलिस्तदा॥२१॥\nआगतो बन्धुवर्गैश्च वित्तैश्च बहुभिर्युतः॥२२॥\nसत्यपूजां ततः कृत्वा प्रोवाच तनुजां प्रति॥२३॥\nइति मातृवचः श्रुत्वा व्रतं कृत्वा समासतः॥२४॥\nतेन रुष्टः सत्यदेवो भर्तारं तरणीं तथा॥२५॥\nततः कलावती कन्या न विलोक्य निजं पतिम्॥२६॥\nदृष्ट्वा तथाविधां नौकां कन्यां च बहुदुःखिताम् ॥२७॥\nभीतेन मनसा साधुः किमाश्चर्यमिदं भवेत् ,\nचिन्त्यमानाश्च ते सर्वे बभूवुस्तरिवाहकाः॥२८॥\nविललापऽतिदुः खेन भर्तारं चेदमब्रतीत्॥२९॥\nन जाने कस्य देवस्य हेलया चैव सा हृता॥३०॥\nइत्युक्त्वा विलालपैवं ततश्च स्वजनैः सह॥३१॥\nततः कलावती कन्या नष्टे स्वामिनि दुःखिता॥३२॥\nकन्यायाश्चरितं दृष्ट्वा सभार्यः सज्जनो वणिक्॥३३॥\nहृतं वा सत्यदेवेन भ्रान्तोऽहं सत्यमायया॥३४॥\nइति सर्वान् समाहूय कथयित्वा मनोरथम्॥३५॥\nततस्तुष्टः सत्यदेवो दीनानां परिपालकः॥३६॥\nत्यक्त्त्वा प्रसादं ते कन्या पतिं दुरष्टुं समागता॥३७॥\nगृहं गत्वा प्रसादं च भुक्त्वा साऽऽयाति चेत्पुनः॥३८॥\nकन्यका तादृशं वाक्यं श्रुत्वा गगनमण्डलात्॥३९॥\nतत् पश्चात्पुनरागत्य सा ददर्श निजं पतिम्॥४०॥\nइदानीं च गृहं याहि विलम्बं कुरुषे कथम्॥४१॥\nपूजनं सत्यदेवस्य कृत्वा विधिविधानतः॥४२॥\nपौर्णमास्यां च सङ्क्रान्तौ कृतवान् सत्यपूजनम्॥\nइह लोके सुखं भुक्त्वा चान्ते सत्यपुरं ययौ॥४३॥\n॥इति श्री सकन्दपुराणे रेवाखण्डे सूतशौनकसंवादे सत्यनारायणव्रतकथायां चतुर्थोऽध्यायः॥\nपाँचौ अध्याय[सम्पादन गर्ने]\n।। अथ पञ्चमोऽध्यायः ।।\nअथान्यत् संप्रवक्ष्यामि श्रृणध्वं मुनिसत्तमाः।\nआसीत् तुङ्गध्वजो राजा प्रजापालनतत्परः॥१॥\nएकदा स वनं गत्वा हत्वा बहुविधान् पशून्॥२॥\nगोपाः कुर्वन्ति सन्तुष्टा भक्तियुक्ताः सबन्धवाः॥३॥\nततो गोपगणाः सर्वे प्रसादं नृपसन्निधौ ॥४॥\nततः प्रसादं संत्यज्य राजा दुःखमवाप सः॥५॥\nसत्यदेवेन तत्सर्वं नाशितं मम निश्चितम्॥६॥\nमनसा तु विनिश्चित्य ययौ गोपालसन्निधौ॥७॥\nभक्तिश्रद्धान्वितो भूत्वा चकार विधिना नृपः॥८॥\nइह लोके सुखं भुक्त्वा पश्चात् सत्यपुरं ययौ॥९॥\nश्रृणोति च कथां पुण्यां भक्तियुक्तां फलप्रदाम्॥१०॥\nदरिद्रो लभते वित्तं बद्धो मुच्येत बन्धनात्॥११॥\nईप्सितं च फलं भुक्त्वा चान्ते सत्यपुरं ब्रजेत्॥१२॥\nयत्कृत्वा सर्वदुःखेभ्यो मुक्तो भवति मानवः॥१३॥\nकेचित्कालं वदिष्यन्ति सत्यमीशं तमेव च॥१४॥\nनाना रूपधरो भूत्वा सर्वेषामीप्सितप्रदः॥१५॥\nश्रीविष्णुना धृतं रूपं सर्वेषामीप्सितप्रदम्॥१६॥\nतस्य नश्यन्ति पापानि सत्यदेव प्रसादतः॥१७॥\nतेषां त्वपरजन्मानि कथयामि मुनीश्वराः॥१८॥\nतस्मिन् जन्मनि श्रीकृष्णं ध्यात्वा मोक्षमवाप ह॥१९॥\nतस्मिन् जन्मनि श्रीरामसेवया मोक्षमाप्तवान्॥२०॥\nश्रीरङ्नाथं सम्पूज्य श्रीवैकुण्ठं तदाऽगमत्॥२१॥\nदेहार्धं क्रकचैश्छित्वा दत्त्वा मोक्षमवाप ह॥२२॥\nतुङ्गध्वजो महाराजः स्वायभ्मुरभवत् किल।\nसर्वान् भागवतान् कृत्वा श्रीवैकुण्ठं तदाऽगमत्॥२३॥\n॥ इति श्री स्कन्दपुराणे रेवाखण्डे सूतशौनकसंवादे। सत्यनारायणव्रतकथायां पञ्चमोऽध्यायः ॥\n।। इति श्रीसत्यनारायण पूजनादिसहितं व्रत कथा समाप्तम् ।।\nकथा श्रवन पछि[सम्पादन गर्ने]\nअद्येत्यादि देशकालौ समुच्चार्य ..........मम कृतैतत् दीपकलशगणेशपूजन-पूर्वकं साङ्गसपरिवाररमासहितश्रीसत्यनारायणपूजनकर्मणः परिपूरणार्थं मिदं पूर्णपात्रं प्रजापतिदैवतं........गोत्राय शर्मणे ब्राह्मणाय तुभ्यऽमहं संप्रददे ।\nहरिः ॐ तत्सदित्यादि देशकालौ संस्मृत्य मम श्रुतिस्मृतिपुराणोक्त फलवाप्तिपूर्वकमनोवाञ्छासिद्ध्यर्थं सत्यनारायणव्रताङ्गत्वेन कृतस्य दीपकलशगणेशगणपत्यादिवनस्पत्यन्तं देवतापूजनपूर्वकसाङ्गसपरिवार श्रीरमासहितसत्यनारायणपूजनकर्मणः प्रतिष्ठासाङ्गतासिध्यर्थंमिमां दक्षिणां रौप्यं चन्द्रदैवतं....... गोत्राय....... नाम शर्मणे ब्राह्मणाय तुभ्यमहं संप्रददे ।\nॐ यान्तु देवगणाः सर्वे पूजामादाय पार्थिवम् । इष्टकामप्रसिध्यर्थं पुनरागमनाय च । गच्छ गच्छ सुरश्रेष्ठ स्वस्थानं परमेश्वर । यत्र ब्रह्मादयो देवास्तत्र गच्छ सुरेश्वर । आवाहनं न जानामि न जानामि विसर्जनम् । पूजां चैव न जानामि तब गतिः परमेश्वरः ।\nॐ कायेन वाचा मनसेन्दृयैर्वा । बुध्यात्मना वानुसृतः स्वभावात् । करोमि यद्यत्सकलं परस्मै । नारायणायेति समर्पयेतत् ।\nचतुर्भिश्च  चतुर्भिश्च द्वाभ्यां पञ्चभिरेव च ।\nॐ द्यौः शान्तिरन्तरिक्ष ६• शान्तिः पृथिवीशान्तिरापः शान्तिरोषधयः शान्तिः वनस्पतयः शान्तिर्विश्वेदेवाः शान्तिर्ब्रह्मशान्तिः सर्व ६• शान्तिः शान्तिरेव शान्तिः सा माशान्तिरेधि । ॐतच्चक्षुर्देव हितम्पुरस्ताच्छुक्रमुच्चरत् । पश्येम शरदः शतञ्जीवेम शरदः शत ६• शृणुयाम शरदः शतम्प्रब्रवाम शरदः शतमदीनाः स्याम शरदः शतम्भूयश्च शरदः शतात् ।\nबलिर्विभीषणो भीष्मः प्रह्लादो नारदो ध्रुवः । कपिलश्चान्तरिक्षश्च वसुर्वायुसुतस्तथा । विश्वक्सेनोद्धवाक्रूरसनकाद्या महर्षयः । वासुदेवप्रसादोऽयं सर्वे गृह्णन्तु वैष्णवाः । इति मन्त्रोच्चारणपूर्वकं विष्णुभक्त्येभ्यः प्रसादादिकं समर्पयेत् ।\nआशिषमन्त्रपठनपूर्वकं प्रसादवितरणं कुर्यात् ॐ श्रीर्वर्चस्वमायुष्यमारोग्यमाविधात्पवमानं महीयते । धनं धान्यं पशुं बहुवित्तलाभं शतसंवत्सर दीर्घमायुः ।\n↑ १.० १.१ १.२ १.३ १.४ १.५ १.६ १.७ पुस्तक श्रीसत्यनारायण व्रत कथा\n"https://ne.wikipedia.org/w/index.php?title=सत्यनारायण_व्रत_कथा&oldid=714071" बाट निकालिएको\nयो पृष्ठलाई अन्तिमपटक ०४ः५५, १५ मार्च २०१९ मा परिवर्तन गरिएको थियो।
  