text: किं यीशु परमेश्वर? किं यीशुना स्वस्य जीवनं परमेश्वररूपेण स्वीकृतम?\nप्रश्नः किं यीशु परमेश्वर? किं यीशुना स्वस्य जीवनं परमेश्वररूपेण स्वीकृतम?\nउत्तरम् : बाइबिल इति ग्रन्थे सुनिश्चितरूपेण विवरणं नैव प्राप्यतेsस्माभिःयत् यीशुना एतेणु शब्देषु कथितम्- "अहं परमेश्वरः अस्मि।" परञ्च तथापि अस्य अर्थ? नास्ति यत् कदापि न घोषणा कृता यत् सः परमेश्वरः नास्ति। उदाहरणार्थ (योहनलिखितः सुसंवाद १०ः३०)। इत्यस्मिन् यीशोः शब्दान् पश्यन्तु - "अहं तथा पिता एकोरेव।" वयं यीशोः कथनं प्रति कृतां प्रतिक्रियां द्वव्द्वं करणीयः यत् सः परमेश्वर इति प्रमाणयति स्म। तस्मात् कारणादेव तैः प्रस्तरान् क्षेपणस्य इच्छा कृता। "...त्वं मनुष्ये सति परमेश्वरः कथं मखितुमर्हसि" (योहनलिखितः सुसंवाद १०ः३३)। यहूदिनः सम्यक् रूपेण यीशोः कथनस्य अर्थम् अवगतवन्तः। अर्थात् तस्य ईश्वरीयप्रमाणत्वम्। ध्यात्वयं यत् परमेश्वरकथनं नैव अस्वीकरोति यीशुः। यदा यीशु इदं घोषयति यत् "अहं पिता च एको एव" (योहनलिखितः सुसंवाद १०ः३०), तर्हि सः कथमन् आसीत् यत् सः, पितृस्वभावः तत्त्वेस्मिन् एको एव। योहनलिखितः सुसंवाद ५ः५८ इत्यस्य एकमुद्धरणमस्ति। - यीशुना घोषितं यत् अहं युष्मान् सत्यं ब्रबीमि - "इतः पूर्णं अहम् अब्रहामरूपेण उत्पन्नो जातः!" यैः यहुदिभिः एतत् कथनं श्रुतम् तदेव प्रतिक्रिया व्यक्ता कृता। ईशनिन्दाकारणात् ते प्रस्तरैः तं हन्टमिच्छन्ति स्म यथा मूसा व्यवस्था आदेशः कृतः आसीत् (लेवीया २४ः१५)।\nयोहन यीशोः ईश्वरत्वं पुनः स्मारमति यत् - "वचनं परमेश्वरः आसीत् तथा च वचनमेव देहधारीरूपेण अभवत्" (योहनलिखितः सुसंवाद १ः१; १ः१४)। इमे आयताः स्पष्टरूपेण सड्केयति यत् यीशु एव देहरूपे परमेश्वरः अस्ति। प्रेरितानां कर्म्मणामाख्यानम् २०ः२८ अनुसारं "त्वं परमेश्वस्य कलीसियायाः रक्षां कुरू येन यीशुना स्वस्यरक्ते दत्वा क्रीतः।" येन कलीसिया क्रीता सा खलु परमेश्वरस्य अस्ति यस्य मूल्यं यीशोः रक्तद्वारा प्रेरितानां कर्म्मणामाख्यानम् २०ः२८ अस्मान् बोधमीत यत् परमेश्वरेण एव तस्य कलीसिया कृता स्वस्यरक्तद्वारा । अत एव यीशु एव परमेश्वर अस्तिः!\nथोमा नामको शिष्यः यीशुसम्बन्धं घोषितवान् यत् - "हे मम प्रभो! हे मम परमेश्वर¬" (योहनलिखितः सुसंवाद २०ः२८)। यीशुना स्वस्य वचनं न परिवर्तितम्। तीतुंस्य पत्रम् २ः१३ अनुसारं सः अस्माकं परमेश्वरः उद्धारकर्ता च, यीशुख्रीष्टोस्य आगमानाय प्रतीक्षां कर्तुम् उत्साहितं करोति (द्रष्टव्य २ पित्रस्य पत्रम् १ः१)। इब्रिणस्य पत्रम् १ः८ द्वारा पितुः यीशोः कृत इदं घोषितम् यत् - "हे परमेश्वर! परञ्च पुत्रविषये कथितम् - हे परमेश्वर! तव सिंहासनं युगानुयुगं स्थास्यति। तव राज्यस्य राजदण्डमेव न्यायस्य राजदण्डोsस्ति।" पितरं परमेश्वरबोधनेन निश्चयः भवति यत् यीशु एव परमेश्वरः अस्ति।\nप्रकाशितं वाक्ये, एक स्वर्गदूत प्ररेति योहन केवलं परमेश्वरराय दण्डवत् प्रणामं कर्तुं निर्दिशति (प्रकाशितं वाक्यम् १९ः१०)। पवित्रशास्त्रे कतिवारं यीशुना आराधना प्राप्ता आस्ति (मथिलिखितः सुसंवाद २ः११, १४ः३३, २८ः९,१७; लूकलिखितः सुसंवाद २४ः५२; योहनलिखितः सुसंवाद ९ः३८)। तेन जनाः कदापि न बोधिताः यत् तस्य आराधनां न कुर्चन्तु इति। यथा स्वर्गदूतेन प्रकाशितवाक्येषु कथितम। अत्र केचन आयताः पवित्रशास्त्राणां सन्दर्भोः सन्ति ये खलु यीशुं परमेश्वर इति प्रमाणयति।\nबहुमहत्वपूर्णकारणमिदमस्ति यत् यीशुः परमेश्वरः भविष्यत्वः एव। यतोहि यीशुः परमेश्वरः नास्ति तर्हि तस्य मृत्युः समस्त विश्वस्य पापानां भारं वोढूं पर्याप्तं नैव भवितुं शक्नोति (योहनलिखितः सुसंवाद २ः२)। यदि सः परमेश्वरः न अभिविष्यत् तर्हि केवलं यीशुमात्रैष एकः सृजशील प्राणी अभविष्यत्। स सर्वव्याथिनः ईश्वरस्य तुरन्तः पापानां भारं न वोढूं शक्नोति स्मः अर्थात् सर्वेषां कृते एतत् मूल्यं पर्याप्तं नासीत्। केवलं परमेश्वर एव एतत् सर्वं कर्तुं शक्नोति (२ करिन्थिनस्य पत्रम् ५ः२१), सः मुर्तं शक्नोति, पुनः जीवितुं शक्नोति। मृत्यु-पापयोः ऊपरि स्वस्य विजयं प्रमाणयति।
  