text: सम्बन्धयुक्तयः : बहुवारं अस्माकं जीवने एतादृशाः समस्याः आगच्छन्ति यत् वयं केनापि सह साझां कर्तुं न शक्नुमः तथा च ते अस्मान् मनसि कष्टं कुर्वन्ति एव। यदा समस्या कतिपयान् दिनानि यावत् तिष्ठति तदा सा आघातस्य अवस्थां जनयति, सा च क्रमेण अवसादरूपं गृह्णाति । यदि भवतः सहभागी आघातेन पीडितः अस्ति तर्हि एतादृशे परिस्थितौ स्वस्थः सहायकः च सम्बन्धः अतीव महत्त्वपूर्णः अस्ति। भवतः निःशर्तः प्रेम, परिचर्या, समर्थनं च तेषां साहाय्यं कर्तुं बहु दूरं गन्तुं शक्नोति।
  भवतः समर्थनेन भवन्तः स्वसहभागिनं तेषां अतीतात् बहिः निष्कास्य दृढतरसम्बन्धे विकसितुं शक्नुवन्ति । तेषां प्रति भवन्तः प्रेमपूर्णः, समर्थकः, सुरक्षितः च सम्बन्धः भवितुम् अर्हति । परन्तु अस्मिन् काले भवद्भिः मनसि धारयितव्यं यत् भवन्तः काश्चन सीमाः निर्धारयन्ति, तान् सर्वदा निर्वाहयन्ति च । एतादृशे परिस्थितौ भवन्तः स्वसहभागिनः कथं समर्थयितुं शक्नुवन्ति इति ज्ञातुम्।
  अवगत्य शृणुत : आघातस्य स्थितिः भवतः मनः वक्तुं अतीव कठिनम् अस्ति। बहुवारं रोगी अतीव कष्टेन वक्तुं प्रयतते अतः भवन्तः स्वसहभागिनः अवगत्य तान् सम्यक् शृण्वन्ति इति महत्त्वपूर्णम् । एतेन सा अनुभूयते यत् तया सह कोऽपि अस्ति यः तां अवगच्छति तथा च सा शनैः शनैः स्वस्य उत्प्रेरकविषये विषयान् साझां कर्तुं आरभेत ।
  धैर्यं धारयन्तु : कदाचित् आघातपीडिताः कदापि स्वस्थसम्बन्धं न अनुभवन्ति तथा च मार्गदर्शनार्थं स्वसहभागिनः उपरि निर्भराः भवेयुः। सः स्वसहचरात् ज्ञातुम् इच्छति यत् किं सामान्यं किं न इति। स्वस्थः सम्बन्धः कीदृशः भवति, कथं चालनीयः इति विषये तेषां स्पष्टतायाः आश्वासनस्य च आवश्यकता भवेत् ।
  भावनां प्रतिबन्धयन्तु : दृढसम्बन्धाय भवतः भावनां प्रतिबन्धयितुं सम्बन्धस्य मध्ये काश्चन सीमाः निर्धारयितुं आवश्यकं भवति तथा च उभौ जनाः तस्य अनुसरणं कुर्वन्ति। परस्परस्य आधारः कदापि स्वस्य अनादरस्य बहानानि न भवेत्। ते इच्छन्ति यत् भवन्तः सम्बन्धे सम्मानं अनुभवन्तु।
  स्वसहभागिनं पृच्छन्तु यत् भवन्तः कथं समर्थनं कर्तुं शक्नुवन्तिः आघातस्य सन्दर्भे महत्त्वपूर्णं यत् भवन्तः स्वसहभागिना सह उपविश्य पृच्छन्ति यत् ते भवन्तं कथं समर्थयितुं शक्नुवन्ति यदा उत्प्रेरकाः भवन्ति। भवतु नाम तेषां उत्तरं न जानन्ति इति। प्रत्येकं भागीदारः ज्ञातव्यः यत् तस्य सहभागिनः किं आवश्यकम् अस्ति।
  सहानुभूतिपूर्वकं दयालुतया च वार्तालापं कुर्वन्तु : सत्सहभागिनः मनसि स्थापयितव्यं यत् आघातस्य परिस्थितौ कदापि स्वसहभागिना सह उद्घोषं कृत्वा बलात् वा न वार्तालापं कुर्वन्तु। यदा तेषां प्रेरणा भवति तदा स्पष्टाभिप्रायेन, सहानुभूतिपूर्वकं, दयालुतया च संवादं कुर्वन्तु। सफलसञ्चारार्थं भवता स्वभावनाः प्रतिबन्धितव्याः।
  