অসমৰ সংকটাপূৰ্ণ ভাষাসমূহ (অভিজিত কলিতা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nঅসমৰ সংকটাপূৰ্ণ ভাষাসমূহ (অভিজিত কলিতা)\nOctober 15, 2016 March 10, 20212Comments\nইউনেস্ক'ৰ অনুমান মতে বৰ্তমান প্ৰচলিত ৬০০০ কথিত ভাষাৰ ভিতৰত আধাখিনি এই শতিকাৰ শেষলৈ বিলুপ্ত হ'বগৈ। এই ভাষাসমূহৰ বিলুপ্তিৰ লগে লগেই হেৰাই যাব এই ভাষাসমূহৰ মাজত সোমাই থকা অসাধাৰণ বৈশিষ্টমূলক সংস্কৃতিক সম্পদৰ লগতে অমূল্য প্ৰকৃতিপ্ৰদত্ত জ্ঞান।\nপিছে এই বিলুপ্ত হোৱাৰ প্ৰক্ৰিয়াটো বহু পৰিমাণে প্ৰাকৃতিক বুলিয়েই কব পাৰি। মানৱ সভ্যতাৰ আৰম্ভণিৰে পৰা কিছুমান নতুন ভাষাৰ জন্ম হৈ আহিছে আৰু পৰ্যায়ক্ৰমে কিছুমান ভাষা বিলুপ্তও হৈ গৈ আছে। কিন্তু আজিকালি মানৱ সভ্যতাৰ বিকাশে এনে এক পৰ্যায় পাইছেগৈ, এতিয়া আৰু নতুন ভাষাৰ প্ৰয়োজনীয়তা ক্ৰমান্বয়ে শেষ হৈ আহিছে, আনকি প্ৰচলিত ভাষা সমূহৰ ব্যৱহাৰো কিছু কিছু ক্ষেত্ৰত কম হৈ আহিছে। উদহৰণ স্বৰূপে তথ্য প্ৰযুক্তিৰ কথালৈয়ে আঙুলিয়াব পাৰি। আজি আমি এৰাব নোৱাৰা হৈ পৰা তথ্য প্ৰযুক্তিৰ বিশাল ক্ষেত্ৰখনত কেৱল ইংৰাজী ভাষাহে এতিয়ালৈকে ব্যৱহাৰ হয়, গতিকে আনবোৰ ভাষাৰ গুৰুত্ব কমি যোৱা স্বাভাৱিক। তাতে আকৌ আজিকালি সৰু সৰু স্বতন্তৰীয়া সমাজবোৰ নাইকিয়া হৈ এক বৃহৎ সমাজব্যৱস্থা গঢ়ি উঠাৰ লগে লগে মানুহৰ বাবে নিজৰ থলুৱা ভাষাতকৈ সংযোগী ভাষাবোৰৰহে প্ৰয়োজন বৃদ্ধি পাই আহিছে।\nএই ব্যৱস্থাৰ বিশেষকৈ বলি হৈছে সৰু সৰু ভাষাবোৰ, বিশেষকৈ যিবিলাক ভাষাৰ লিখিত ৰূপ নাই, বা পৰিপক্ব নহয়। ইতিমধ্যে যোৱা শতিকাটোতে প্ৰায় ৫০ টা ভাষা পৃথিৱীৰ বুকুৰ পৰা নিশ্চিহ্ন হৈ গৈছে। প্ৰকৃতিক হ'লেও এই বিলুপ্তিৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ বাবে বহু লোকে নিজৰ বৈশিষ্টমূলক সংস্কৃতি হেৰুৱাই পৰিচয় সংকটত ভুগিছে। মানৱীয় দৃষ্টিকোণৰ পৰা ই কোনোমতেই গ্ৰহণযোগ্য নহয়। এই ভাষাবোৰৰ মাজত লুকাই থকা লোকাচাৰ, লোকতথ্য আদি সমগ্ৰ মানৱ সমাজৰে অমূল্য সম্পদ।\n২০০০ চনৰ পৰা এই সময়লৈকে, অৰ্থাৎ এই নতুন সহস্ৰাব্দত পৰা প্ৰায় ওঠৰটা ভাষা পৃথিৱীৰ বুকুৰ পৰা নোহোৱা হৈ গৈছে। শেহতীয়াকৈ যোৱা ২০১৬ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত, বৃটিছ কলম্বিয়া আৰু কানাডাত প্ৰচলিত নু-চা-নাল্থ (Nuu-chah-nulth) ভাষাৰ নাচাটলাট (Nuchatlaht) নামৰ উপভাষাটো বিলুপ্ত হ'ল, আলবান মাইকেল নামৰ শেষ ব্যৱহাৰকাৰীজনৰ মৃত্যুৰ লগে লগে। ভাৰতবৰ্ষতো দুটা 'আকা ক'ৰা' আৰু 'পুশ্চিকৱাৰ' নামৰ ভাষাদুটা এই সময়চোৱাতে নাইকিয়া হ'ল।\nবৰ্তমান পৰিস্থিতিত এই বিলুপ্তিকৰণ প্ৰক্ৰিয়া কিছু ত্বৰাণ্বিত হোৱা বুলি আশংকা কৰা হৈছে, যি ভাষাবিদ সকলৰ মাজত উদ্বেগৰ সৃষ্টি কৰিছে। ইয়াৰ বাবে মূলতঃ অৰ্থনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক গোলকীকৰণ, স্বতন্ত্ৰ ভাৱে আন সমাজৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হৈ জীৱন ধাৰণ থকাৰ অসুবিধা, সংযোগী ভাষাৰ ব্যৱহাৰ বৃদ্ধি পোৱাৰ বাবে স্বতন্ত্ৰ ভাষাবিলাকৰ গুৰুত্ব কমি যোৱা, আৰু ব্যৱহাৰকাৰীৰ হীনমন্যতাকে দোষী বুলি ঠাৱৰ কৰিব পাৰি।\nএটা ভাষা। কথিতই হওক বা লিখিতই হওক, হেৰাই যোৱাৰ বাবে কেৱল সেই ভাষা ব্যৱহাৰকাৰীসকলেই নহয়, ভাষা বিজ্ঞানৰ গৱেষক সকলো সমানে ক্ষতিগ্ৰস্ত হয়। ঐতিহ্য আৰু পৰম্পৰাৰ কথা বাদ দিলেও, ভাষাৰ মৃত্যুয়ে এখিনি মানুহৰ স্বকীয় অস্তিত্ত্ব বা চিনাকি নোহোৱা কৰি পেলায়। ভাষা বিজ্ঞানৰ ক্ষতি আৰু ঐতিহ্যৰ বিলোপৰ লগতে সেই ভাষাৰ লগত হেৰাই যোৱা প্ৰাকৃতিক জ্ঞান আৰু সংস্কৃতিৰ সংৰক্ষণৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি বৰ্তমানে বিশ্বৰ সচেতন মহলে বিপদাপন্ন ভাষা বিলাকৰ সংৰক্ষণ, প্ৰসাৰৰ লগতে পুনৰুজ্জীৱিত কৰি তুলিবৰ বাবে নানান প্ৰচেষ্টা হাতত লৈছে। ভাৰত চৰকাৰৰ সংবিধানেই আমাৰ স্থানীয় ভাষা সমূহৰ স্থায়িত্বৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে।\nUNESCO বা ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ শিক্ষা, বিজ্ঞান আৰু সাংস্কৃতিক বিভাগে পৃথিৱীৰ ভাষাসমূহৰ অৱস্থান নিৰ্ণয় কৰিবলৈ কিছুমান মানক থিৰ কৰিছে, যাতে এই ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োজনীয় সমল বিলাক সঠিক উপায়েৰে বিনিয়োগ কৰিব পাৰি। তেওঁলোকে ভাষাসমূহত মূলতঃ ছটা ভাগত বিভক্ত কৰিছে। ভাগ সমূহ এনেধৰণৰ\nবিপদাপন্নতাৰ ডিগ্ৰী আন্তঃ প্ৰাজন্মিক ভাষাৰ সংচৰণ আৰু ব্যৱহাৰ\nসুৰক্ষিত সকলো প্ৰজন্মই এই ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে, এটা প্ৰজন্মৰ পৰা আনটো প্ৰজন্মলৈ ভাষাৰ সংচৰণ বাধাপ্ৰাপ্ত নহয়।\nসম্ভাৱ্য বিপদাপন্ন সকলো শিশুৱেই ব্যৱহাৰ কৰে, কিন্তু কেৱল ঘৰ বা কোনো বিশেষ ঠাইতহে। সামাজিক ভাৱে তেওঁলোকে আন সংযোগী ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে।\nস্পষ্টভাৱে বিপদাপন্ন শিশু সকলে আনকি ঘৰতো এই ভাষা মাতৃভাষা হিচাপে নিশিকে বা ব্যৱহাৰ নকৰে।\nগুৰুতৰভাৱে বিপদাপন্ন কেৱল বৃদ্ধ (অৰ্থাৎ ককা আইতা স্থানীয়) লোকেহে ভাষাটো ব্যৱহাৰ কৰে, তাৰ তলৰ প্ৰজন্ম বিলাকে বুজিব পাৰে, কিন্তু তেওঁলোকে নিজৰ মাজত কথা পাতোতে সেই ভাষা ব্যৱহাৰ নকৰে।\nসংকটজনক কেৱল বৃদ্ধ (অৰ্থাৎ ককা আইতা স্থানীয়) লোকসকলে কাচিৎ এই ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে, কিন্তু সদায় নহয়।\nবিলুপ্ত এই ভাষা ব্যৱহাৰ কৰোতা কোনো জীয়াই থকা নাই।\nপ্ৰক্ৰিয়াটোক মাৰ্কিন ভাষাবিদ চাহাৰ গ্ৰে থমচন আৰু টেৰেন্স ক'ফমেনে অৰ্থনৈতিক আৰু সামাজিক কাৰণত তিনি ধৰণে ভাষাৰ বিলুপ্ত বা সংকটজনক হৈ পৰিব পাৰে বুলি ব্যাখ্যা কৰিছে।\nএক- অৰ্থনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক কাৰণত এটা ভাষাৰ ব্যৱহাৰকাৰীৰ বুজনসংখ্যকে হঠাতে আন সংযোগী ভাষা ব্যৱহাৰ কৰা আৰম্ভ কৰে আৰু ভাষাটোৰ অকাল মৃত্যু হয়।\nদুই- লাহে লাহে, প্ৰজন্মৰ পাছত প্ৰজন্মকৈ ভাষাৰ ব্যৱহাৰ কমি আহি এসময়ত ভাষাটো মৃত্যুমূখত পৰে।\nতিনি- ভাষাৰ আধুনিকীকৰণৰ প্ৰচেষ্টাত আন ভাষাৰ পৰা ধাৰ কৰা লিপি, ব্যাকৰণ, শব্দ আদিয়ে ভাষাটোৰ বৈশিষ্ট্যমূলক উপাদান সমূহ নাইকিয়া কৰি পেলায়। শেষত ভাষাৰ নামটো থাকিলেও তাৰ অস্তিত্ত্ব নাইকিয়া হয়গৈ।\n== ইউনেস্কোৰ তালিকাত অসমৰ বিপদাপন্ন ভাষা সমূহ ==\nঅসমৰ জনতত্ত্ব বা Demography য়েই এই ৰাজ্যখনৰ ভাষিক বৈচিত্ৰ্যৰ ছবি ডাঙি ধৰে। মাত্ৰ দুইলাখ পোন্ধৰ হেজাৰ জনসংখ্যাৰ এই জিলাখনত অসংখ্য সৰু বৰ জনগোষ্ঠীয়ে অতীজৰে পৰা সমিলমিলেৰে বাস কৰি আহিছে। বড়ো, মিছিং, ডিমাছা, কাৰ্বি, নেপালী আদি বৃহৎ জনগোষ্ঠীবোৰৰ উপৰিও জেমি নাগা, ৰাংখল, মাৰ, খাছিয়া, জয়ন্তীয়া, খেলমা, চাকমা, কুকি, টাই ফাঁকে, আদি নানান জনগোষ্ঠীয়ে ইয়াত বসতি স্থাপন কৰিছে। প্ৰত্যেক জনগোষ্ঠীৰে আছে সুকীয়া ভাষা, সংস্কৃতি, এতিহ্য আৰু পৰম্পৰা। অসমত কুকি জনগোষ্ঠীৰ ভিতৰত ভাৰত চৰকাৰে চিনাক্ত কৰা সাতত্ৰিছটা উপ-গোষ্ঠীৰ প্ৰায় বিলাকৰেই অসমত উপস্থিতি আছে। ইয়াৰ পৰাই অসমৰ জনগোষ্ঠীয় বিভিন্নতাৰ অনুমান কৰিব পাৰি। গতিকে এজন ভাষাবিদৰ বাবে অসম সোণৰ খনি স্বৰূপ। বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ ভাষা আৰু সংস্কৃতিৰে ভৰা অসমত অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰকৃত গুৰুত্ব আচলতে সংযোগী ভাষা হিচাপেহে বুলি ক'লেও ভুল নহব।\nইংৰাজী আৰু হিন্দীৰ দৰে বৃহৎ সংযোগী ভাষাবিলাকৰ প্ৰভাৱত অসমৰ বহু সৰু সৰু জনগোষ্ঠীয় ভাষা আজি বিপদাপন্ন হৈ পৰিছে। যদিও শেহতীয়া ভাৱে অসমত কোনো ভাষা একেবাৰে বিলুপ্ত হোৱাৰ তথ্য পোৱা নেয়ায়, তথাপি অসমৰ বহু প্ৰধান জনগোষ্ঠীয় ভাষাকো UNESCO ৰ তালিকাত 'বিপদাপন্ন' বা vulnerable ৰ শাৰীতহে ৰখা হৈছে। ই সমগ্ৰ অসমৰবাসীৰ বাবেই এক 'অশনি সংকেত'। তলৰ তালিকাত অসমৰ কেইটামান প্ৰচলিত ভাষাৰ UNESCO ৰ তালিকাত অৱস্থিতি দেখুৱা হৈছে।\nক্ৰমিক নং ভাষাৰ নাম অৱস্থিতি মন্তব্য\n১ বিষ্ণুপ্ৰিয়া সম্ভাৱ্য বিপদাপন্ন (vulnerable)\n২ বড়ো সম্ভাৱ্য বিপদাপন্ন (vulnerable)\n৩ দেউৰী স্পষ্টভাৱে বিপদাপন্ন (Definitely Endangered)\n৪ মিছিং স্পষ্টভাৱে বিপদাপন্ন (Definitely Endangered)\n৫ ডিমাছা সম্ভাৱ্য বিপদাপন্ন (vulnerable)\n৬ কাৰ্বি সম্ভাৱ্য বিপদাপন্ন (vulnerable) ডিমা হাচাওৰ উপৰিও অসম তথা উত্তৰপূৱৰ আন আন ৰাজ্য, মিয়ানমাৰ, বংলাদেশ আদি এইবিলাক ভাষাৰ ব্যৱহাৰকাৰী আছে।\n৭ বেইটে স্পষ্টভাৱে বিপদাপন্ন (Definitely Endangered)\n৮ মাৰ সম্ভাৱ্য বিপদাপন্ন (vulnerable)\n৯ কছাৰী ভাষা স্পষ্টভাৱে বিপদাপন্ন (Definitely Endangered)\n১০ খাছী সম্ভাৱ্য বিপদাপন্ন (vulnerable)\n১১ মিজো সম্ভাৱ্য বিপদাপন্ন (vulnerable)\n১২ ৰেংমা সম্ভাৱ্য বিপদাপন্ন (vulnerable)\n১৩ জেমি সম্ভাৱ্য বিপদাপন্ন (vulnerable)\n১৪ মেচ ভাষা গুৰুতৰভাৱে বিপদাপন্ন (Severely endangered)\n১৫ ৰাভা সম্ভাৱ্য বিপদাপন্ন (vulnerable)\n১৬ টাই ফাঁকে গুৰুতৰভাৱে বিপদাপন্ন ( Severely endangered)\n১৭ তিৱা স্পষ্টভাৱে বিপদাপন্ন (Definitely Endangered)\n১৮ হিল মিৰি স্পষ্টভাৱে বিপদাপন্ন (Definitely Endangered)\n*** তালিকা অসম্পূৰ্ণ\nএটা কথা মন কৰিবলগীয়া যে, অসমৰ বহু জনগোষ্ঠীয় ভাষা, যেনে, খেলমা, চাকমা, আদিৰ ভাষাৰ বিশেষ তথ্য আজিও উপলব্ধ নহয়। এই ক্ষেত্ৰত বহুতো কৰিবলগীয়া আছে।\n== ভৱিষ্যৎ কাৰ্যপন্থা ==\nএটা কথাত কোনো দ্বিমত থাকিব নোৱাৰে যে, এই বিপদাপন্ন ভাষাবোৰ বিলুপ্ত হৈ গ'লে সেই জনগোষ্ঠী বিলাকৰ লগতে সমগ্ৰ মানৱজাতিয়ে কিছু অমূল্য সম্পদ হেৰুৱাই পেলাব। UNESCO ৰ লগতে ভাৰত চৰকাৰেও এই ভাষাবিলাকৰৰ প্ৰসাৰ আৰু সংৰক্ষণৰ বাবে নীতি নিৰ্দেশনা জাৰী কৰিছে। কিন্তু স্থানীয় লোকৰ সজাগতা তথা অংশগ্ৰহণৰ অবিহনে এইবিলাক আঁচনি সফল হোৱাৰ আশা অতি কম।\nবিপদাপন্ন ভাষাবিলাকৰ প্ৰসাৰ আৰু সংৰক্ষণৰ বাবে সাধাৰণতে দুটা কাৰ্যপদ্ধতি অৱলম্বন কৰা যায়। ইয়াৰে প্ৰথমটো হ'ল- সজাগতা সৃষ্টি আৰু আধুনিকীকৰণৰ যোগে নতুন প্ৰজন্মক সেই ভাষা ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ উৎসাহ দিয়া, বাধ্যতামূলক নীতি নিয়ম প্ৰণয়ন কৰা আৰু এইদৰে বিপদাপন্ন ভাষাটোৰ ব্যৱহাৰকাৰীৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰা। কিন্তু এই ব্যৱস্থাটোৰ আঁসোৱাহ নথকা নহয়। আগতেই কোৱাৰ দৰে ভাষাৰ বিলুপ্তিকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়াটো আচলতে এক স্বয়ংক্ৰিয় সামাজিক প্ৰক্ৰিয়া, প্ৰয়োজন শেষ হোৱাৰ লগে লগে হাজাৰ চেষ্টা কৰিলেও ভাষা এটা কৃত্ৰিম ভাৱে জীয়াই ৰখা বৰ কঠিন কাম। আৰু এই ব্যৱস্থা একেবাৰে ক্ষণস্থায়ী। সেই ভাষাৰ ব্যৱহাৰকাৰীসকলেই যদি ভাষাটোৰ প্ৰয়োজনবোধ নকৰে তেনে সেই ভাষাটোৰ প্ৰসাৰৰ সকলো ব্যৱস্থা এক প্ৰাকৃতিক নিয়মৰ বিপৰীতে যায়।\nকিন্তু সেইবুলি এটা ভাষাক উপায়বিহীন হৈ মৰিবলৈ এৰি দিলে হব লগা ক্ষতিও বহন কৰিব পৰা বিধৰ নহয়। গতিকে আজিকালি চৰকাৰ তথা আন আধিকাৰিক সংস্থাসমূহে বিপদাপন্ন ভাষাবিলাকৰ 'অভিলেখীকৰণ' বা Documentation কৰাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছে। শুনিবলৈ বেয়া হলেও-এই উপায়টোৱেই আজিকালি বহুত বেছি গ্ৰহণযোগ্য বুলি ভাবিবলৈ ধৰিছে। ইয়াৰ দ্বাৰা ভাষাটো কৃত্ৰিম ভাৱে জীয়াই ৰাখিব নোৱাৰিলেও তাৰ ভিতৰত সোমাই থকা সম্পদসমূহ সংৰক্ষণ কৰিব পৰা যায়। আৰু ভৱিষ্যতে কেতিয়াবা আৰ্থ-সামাজিক পৰিস্থিতি হলে এই অভিলেখ বিলাকৰ সহায়ত ভাষটো পুনৰুজ্জীৱিত কৰি তোলাৰ সম্ভাৱনাও থাকি যায়।\n== ভাৰত চৰকাৰৰ উদ্যোগ ==\nসদ্যহতে ভাৰত চৰকাৰৰ অধীনস্থ "কেন্দ্ৰীয় ভাৰতীয় ভাষা প্ৰতিষ্ঠান" বা The Central Institute of Indian Languages (CIIL) এ ভাৰতৰ ৫০০ বিপদাপন্ন (যিবোৰ ভাষা ১০০০০ তকৈয়ো কম লোকে ব্যৱৱহাৰ কৰে) ভাষাৰ অভিলেখীকৰণৰ বাবে এক অভিলাষী আঁচনি গ্ৰহণ কৰিছে। ২০১৪ চনৰ ১৮ ডিচেম্বৰত ভাৰত চৰকাৰে "Protection and Preservation of Endangered Languages of India" (বিপদাপন্ন ভাৰতীয় ভাষাসমূহৰ সুৰক্ষা আৰু সংৰক্ষণ) নামেৰে এক আঁচনি আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ অধীনত এই বিপদাপন্ন ভাষাবিলাকৰ বাকৰণ আৰু অভিধান প্ৰস্তুতকৰণৰ লগতে, এই ভাষাসমূহক আধুনিক তথ্য প্ৰযুক্তিৰ বাবে উপযুক্ত কৰি গঢ়ি তোলাৰো পোষকতা কৰা হৈছে। এই আঁচনিৰ বাবে বাবে বুজন পৰিমাণৰ পূঁজি আৱণ্টন কৰাৰ লগতে কেইবাটাও সময়সাপেক্ষ লক্ষ্য নিৰ্ধাৰিত কৰা হৈছে। বিশ্বিবিদ্যালয় অনুদান আয়োগক(UGC) এই বিষয়ৰ বিস্তৃত নীতি নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ দ্বায়িত্ব দিয়া হৈছে। আৰু ইতিমধ্যে বহু বিশ্ববিদ্যালয় বা আন শৈক্ষিক আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানে এই আঁচনি আধাৰত কাম আৰম্ভ কৰিছে। বিশ্ববিদ্যলয় অনুদান আয়োগে এই সন্দৰ্ভত নখন কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যলয়লৈ 'ভাষা কেন্দ্ৰ' স্থাপনৰ বাবে ৫০ কোটি টকাৰ অনুদান মঞ্জুৰ কৰিছে।\n== তথ্য উৎস ==\n২। http: //www.endangeredlanguages.com\n৩। ইউনেস্কোৰ ৱেবচাইট http: //www.unesco.org/new/en/culture/themes/endangered-languages/atlas-of-languages-in-danger/\n৪। বিভিন্ন বাতৰি কাকত আৰু আলোচনী\n← কথানদীৰ কথাৰে (উপাসনা কৃষ্ণাত্ৰেয়)\nঅসমত শক্তি সাধনাৰ (শাক্ত ধৰ্মৰ) ঐতিহ্য আৰু পৰম্পৰা (জুনমনি কাকতি) →\nমানুহ এক বৰ্ণশংকৰ প্ৰজাতি নেকি? -(প্রশান্ত কুমাৰ বৰা)\nঅসমীয়া শিশু আলোচনী : এটি সমীক্ষা (মিতালী নাথ)\nপৰ্য্যটনঃ অসম আৰু গুজৰাট-এক তুলনাত্মক পৰ্য্যালোচনা - হিতেন্দ্র শৰ্মা\nJuly 15, 2015 March 10, 2021 1\nইয়াত কিবা লিখা দিবলৈ হলে কি কৰিব লাগিব ?\nফে'চবুকৰ "অসমীয়াত কথা-বতৰা" গোটত আপোনাৰ লেখা দিয়ক। তাৰ পৰাই ইয়ালৈ নিৰ্বাচন কৰা হ'ব।
