ମୁଁ ମୋ ବନ୍ଧୁଗଣ ଓ ପରିବାରକୁ ଅପମାନିତ ନ କରି କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କୁ ନ ଏଡାଇ କିପରି ସେମାନଙ୍କୁ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଦାନ କରିପାରିବି?\nପ୍ରଶ୍ନଃ ମୁଁ ମୋ ବନ୍ଧୁଗଣ ଓ ପରିବାରକୁ ଅପମାନିତ ନ କରି କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କୁ ନ ଏଡାଇ କିପରି ସେମାନଙ୍କୁ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଦାନ କରିପାରିବି?\nଉତ୍ତରଃ କିଛି ମାତ୍ରାରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନର ଏକ ପରିବାର ସଦସ୍ୟ, ଏକ ବନ୍ଧୁ, ସହକର୍ମୀ କିମ୍ବା ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ହୋଇନଥିବା ଏକ ଚିହ୍ନା ପରିଚୟ ରହିଥାନ୍ତି । ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ମିଶି ସୁସମାଚାର ବିତରଣ କରିବା କଷ୍ଟକର ହୋଇପାରେ, ଏବଂ ଏହା ଏପରିକି ଅଧିକ କଷ୍ଟକର ହେବ ଯଦି ଆପଣ ଘନିଷ୍ଠ ଭାବପ୍ରବଣ ବନ୍ଧନରେ ବନ୍ଧା କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସହ ଏହା କରନ୍ତି । ବାଇବଲ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କୁହେ ଯେ, କିଛି ଲୋକ ସୁସମାଚାର ଦ୍ବାରା ବିଘ୍ନ ପାଇବେ (ଲୂକ ୧୨ଃ୫୧-୫୩) । ଅଥଚ, ସୁସମାଚାର କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି, ଏବଂ ଏହା ନ କରିବାର କୌଣସି କୈଫୟତ୍ ନାହିଁ (ମାଥିଉ ୨୮ଃ୧୯-୨୦; ପ୍ରେରିତ ୧ଃ୮; ୧ପିତର ୩ଃ୧୫) ।\nତେବେ, ଆମେ କିପରି ଆମେ ଆମର ପରିବାର ସଦସ୍ୟ, ବନ୍ଧୁ, ସହକର୍ମୀ ଏବଂ ଚିହ୍ନା ପରିଚୟ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଦାନ କରିପାରିବା? ଆମେ କରିପାରିବା ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଷୟ ହେଉଛି ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା । ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତୁ ଯେପରି ଈଶ୍ବର ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତି ଏବଂ ସୁସମାଚାର ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲି ଦିଅନ୍ତି (୨କରିନ୍ଥୀୟ ୪ଃ୪) । ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତୁ ଯେ, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଥିବା ଈଶ୍ବରଙ୍କ ପ୍ରେମ ବିଷୟରେ ଏବଂ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ବାରା ସେମାନଙ୍କର ପରିତ୍ରାଣର ଆବଶ୍ୟକତା ବିଷୟରେ ହୃତବୋଧ ହୋଇପାରିବେ (ଯୋହନ ୩ଃ୧୬) । ଆପଣ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିପରି ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବେ ସେ ବିଷୟରେ ବୁଦ୍ଧି ପାଇବା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତୁ (ଯାକୁବ ୧ଃ୫) । ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ସହ, ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଈଶ୍ବର ପରାୟଣ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ଭାବରେ ନିହାତି ଜୀବନଯାପନ କରିବାକୁ ପଡିବ, ଯେପରିକି ଈଶ୍ବର ଆମ ନିଜ ଜୀବନରେ କରିଥିବା ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ଦେଖିପାରିବେ (୧ପିତର ୩ଃ୧-୨) । ଯେପରି ଆସିସୀର ସାଧୁ ଫ୍ରାନସିସ୍ ଥରେ କହିଥିଲେ, "ସବୁ ସମୟରେ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କରନ୍ତୁ ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଆବଶ୍ୟକ ପଡେ ବାକ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତୁ ।"\nପରିଶେଷରେ, ଆମେ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କରିବାର ବାସ୍ତବ ବିତରଣରେ ସାହସୀ ହେବାକୁ ଇଛା କରିବାକୁ ପଡିବ । ଆପଣଙ୍କ ବନ୍ଧୁ ଓ ପରିଜନଙ୍କୁ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ବାରା ପରିତ୍ରାଣର ବାର୍ତ୍ତା ଘୋଷଣା କରନ୍ତୁ (ରୋମୀୟ ୧୦ଃ୯-୧୦) । ସର୍ବଦା ଆପଣଙ୍କର ବିଶ୍ବାସ ବିଷୟରେ କହିବା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇରୁହନ୍ତୁ (୧ପିତର ୩ଃ୧୫), ଏହା ଭଦ୍ରତା ଏବଂ ସମ୍ମାନ ସହକାରେ କରନ୍ତୁ । ପରିଶେଷରେ, ଆମେ ଆମ ପରିଜନଙ୍କ ପରିତ୍ରାଣକୁ ଇଶ୍ବରଙ୍କଠାରେ ସମର୍ପଣ କରିବାକୁ ପଡିବ । ଈଶ୍ବରଙ୍କ ଶକ୍ତି ଏବଂ ଅନୁଗ୍ରହ ହିଁ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥାଏ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିନଥାଏ । ଆମେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଉତ୍ତମ ବିଷୟ ଏବଂ ଅଧିକ ବିଷୟ ଯଦି କରିପାରିବା, ତାହା ହେଉଛି, ସେମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା, ସେମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେବା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ଜୀବନଯାପନ କରିବା ।
