ଉତ୍ତରଃ "ପବିତ୍ରଆତ୍ମାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ କଥା କହିବା"ର ଧାରଣା ମାର୍କ ୩ଃ୨୨-୩୦ ଓ ମାଥିଉ ୧୨ଃ୨୨-୩୨ ରେ ଲେଖାଯାଇଛି । ସାଧାରଣତଃ ପବିତ୍ରଆତ୍ମାଙ୍କ ନିନ୍ଦା କରିବା ଶବ୍ଦଦର ଅର୍ଥ ହେଲା "ଆନାଜ୍ଞାକାରିତା ସହ ଅସମ୍ମାନ" । ଏହି ଶବ୍ଦ ଈଶ୍ବରଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେବା କିମ୍ବା ଜାଣିଶୁଣି ଈଶ୍ବର ସମ୍ବନ୍ଧିତ ବିଷୟକୁ ନୀଚ୍ଚ ଦୃଷ୍ଟି କରିବା । ଈଶ୍ବର ମନ୍ଦ ବୋଲି କହିବା , କିମ୍ବା ସେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ବିଷୟରେ ଭରପୂର ସେ ସେପରି ନୁହଁନ୍ତି ବୋଲି ଦର୍ଶାଇବା । ଅଥଚ, ଏହି ପ୍ରକାର ଈଶ୍ବର ନିନ୍ଦା ମାଥିଉ ୧୨ଃ୩୧ ରେ ଥିବା "ପବିତ୍ରଆତ୍ମାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ କହିବା" ନାମକ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ଈଶ୍ବର ନିନ୍ଦା ଅଟେ । ମାଥିଉ ୧୨ଃ୩୧-୩୨ ରେ ଯୀଶୁ ଯେ ପବିତ୍ରଆତ୍ମାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର୍ମ କରୁଅଛନ୍ତି ଫାରୁଶୀମାନେ ତାହାର ଅକାଟ୍ୟ ପ୍ରମାଣ ଦେବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ପ୍ରଭୁ "ବାଆଲ୍ଜିବୂଲ୍" ନାମକ ଏକ ଭୂତ ଦ୍ବାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ ବୋଲି ସେମାନେ ଦାବୀ କଲେ (ମାଥିଉ ୧୨ଃ୨୪) । ମାର୍କ ୩ଃ୩୦ ରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରନ୍ତୁ ଯେ ଯୀଶୁ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ଭାବରେ କୁହନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ "ପବିତ୍ରଆତ୍ମାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ କିପରି ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି ।
ଏହି ନିନ୍ଦା ହେଉଛି ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଆତ୍ମାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଛନ୍ତି ନ କହି ଭୂତଗ୍ରସ୍ତ ବୋଲି କହିବା । ଏହାର ଫଳ ସ୍ବରୂପ, ପବିତ୍ରଆତ୍ମାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ କଥା କହିବାର ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ଘଟନାକୁ ଆଜି ନକଲ କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ । ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପୃଥିବୀରେ ନାହାନ୍ତି - ସେ ଈଶ୍ବରଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ବରେ ଉପବେଶନ କରିଅଛନ୍ତି । କୌଣସି ଲୋକ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର୍ମ କରିବାର ସାକ୍ଷୀ ହୋଇପାରିବେ ନାହିଁ ଓ ତା'ପରେ ସେହି ଶକ୍ତି ପବିତ୍ରଆତ୍ମାଙ୍କର ବୋଲି ନ କହି ଶୟତାନର ବୋଲି କହିପାରିବ ନାହିଁ । ଆଜି ଏହାର ପାଖାପାଖି ଉଦାହରଣ ଏପରି ହେବ - କୌଣସି ଉଦ୍ଧାର ପାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ପରିବର୍ତ୍ତିତ ଜୀବନକୁ ଅନ୍ତର୍ବାସୀ ପବିତ୍ରଆତ୍ମାଙ୍କ ଫଳ ବୋଲି ନ କହି ଶୟତାନର ଶକ୍ତି ବୋଲି କହିବା ।
