ଉପକୂଳ ଏବଂ ଆଭ୍ୟନ୍ତରରେ ଥିବା ମତ୍ସ୍ୟଜୀବୀମାନେ ସମସ୍ୟାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ବାହାରେ ପରିବର୍ତ୍ତନର ଜାଲରେ ପଡିଯାଇଛନ୍ତି- ଅନିଶ୍ଚିତ ପାଣିପାଗ ବୃଦ୍ଧି, ବିକାଶ ପରିଯୋଜନାର ପରିଣାମ, ବଡ଼ବଡ଼ ଔଷଧ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଶିଳ୍ପଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ଜଳ ପ୍ରଦୂଷଣ, ପର୍ଯ୍ୟଟନର ପ୍ରସାର, ବଡ଼ ଟ୍ରଲର ଦ୍ୱାରା ବୃହତ ପରିମାଣରେ ମାଛଧରା ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ୟା। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକ ମାଛଧରା ଦ୍ୱାରା ତିଷ୍ଠି ରହିବାକୁ ସଂଘର୍ଷ କରୁଛନ୍ତି- ଏଗୁଡ଼ିକ ପରିରେ ସେମାନଙ୍କର କାହାଣୀ।
ମତ୍ସ୍ୟଜୀବୀମାନେ ଯେଉଁମାନେ କି ଋତୁକାଳୀନ ମାଛଧରା ପାଇଁ ବଙ୍ଗୋପସାଗରର ମନୁଷ୍ୟବିହୀନ ଦ୍ୱୀପଗୁଡ଼ିକରେ ରୁହନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ କହିବା ଅନୁଯାୟୀ ମାଛର ପରିମାଣ କମ୍ ହେବା, ଜଳ ଅଧିକ ନିଷ୍କ୍ରିୟ ହୋଇଯିବା ଏବଂ ବଡ଼ ବଡ଼ ଟ୍ରଲର ମାଛ ଧରୁଥିବା କାରଣରୁ ସେମାନେ ବୋଧହୁଏ ଏହି ସ୍ଥାନ ଛାଡ଼ିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୋଇପାରନ୍ତି।
ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶର ଶ୍ରୀକାକୁଲମ ଜିଲ୍ଲାର ହଜାର ହଜାର ଗ୍ରାମବାସୀଙ୍କୁ ଏକ ଆଣବିକ ଶକ୍ତି କେନ୍ଦ୍ର ନିମନ୍ତେ ରାସ୍ତା ସୁଗମ କରିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ଜମି ଏବଂ ଜୀବିକା ତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ- ଯେତେବେଳେ କି ରାଜ୍ୟରେ ଯଥେଷ୍ଟ ପରିମାଣରେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଶକ୍ତି ରହିଛି ଏବଂ ନୂତନ ଶକ୍ତି ଉତ୍ପାଦନ କେନ୍ଦ୍ର ଖର୍ଚ୍ଚ ବହୁଳ ହୋଇଯିବ।
ପରି ଗୋଆର କାଲାନଗୁଟେ ଗ୍ରାମରେ ମତ୍ସ୍ୟଜୀବୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ପ୍ରମାଣିକ ଚିତ୍ର ଉପସ୍ଥାପନ କରିଛି, ଯାହାକି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି ପର୍ଯ୍ୟଟନ ଏବଂ ଟ୍ରଲର କିପରି ସେମାନଙ୍କ ମାଛମାନଙ୍କୁ ଖାଇଯାଉଛନ୍ତି, ଅନେକେ କାହିଁକି ବ୍ୟବସାୟ ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି ଏବଂ କିପରି କେଇଜଣ ସମୁଦ୍ରକୁ ଯିବା ଅବ୍ୟାହତ ରଖିଛନ୍ତି।
