ଷାଠିଏ ବର୍ଷ ପୂରିଗଲେ ବୟସ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ସୂଚକ ସମ୍ବୋଧନ "ବରିଷ୍ଠ ନାଗରିକ" ମନରେ ଆତ୍ମ ସନ୍ତୋଷ ଭରିଦିଏ | ସିନିୟର ସିଟିଜେନ୍ ପରିଚୟରେ ଖୁବ ଗୌରବ ବୋଧ ଅନୁଭବ ହୁଏ | ଜ୍ୟେଷ୍ଠତ୍ବ ବୟସରେ ନୁହେଁ , ସମାଜ ପ୍ରତି ଅବଦାନ, ଜୀବନର ଅନୁଭୂତି ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠତ୍ବ ପ୍ରଦାନ କରିଛି ; ଏପରି ଭାବନା ମନରେ ଆସିବା ସ୍ୱାଭାବିକ | କାରଣ, ସବୁକିଛି ତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି ପରିବାର ସୁଖ, ସମ୍ମାନ ତଥା ପିଲାମାନଙ୍କୁ ମଣିଷକରି ଗଢ଼ି ତୋଳିବାରେ | ସେ ଦିନମଜୁରିଆ, କୃଷକ, ଶିକ୍ଷକ ଅଥବା ସୈନିକ- ଯାହାବି ହୁଅନ୍ତୁ, ସମାଜ ତଥା ଦେଶପାଇଁ ଅବଦାନ ଅତୁଳନୀୟ | ମାତ୍ର, ସ୍ୱାଭିମାନୀ ମଣିଷଟି ଜୀବନର ଅପରାହ୍ନରେ ଯେବେ ବାସ୍ତବତାକୁ ସାମ୍ନାକରେ; ବୁଝିପାରେ, ସତରେ କେତେ ଅଲୋଡ଼ା ଆଉ ମୂଲ୍ୟହୀନ | ନିଜର ବୋଲି କାହାକୁ କହିବ; ତା' ପାଇଁ ଏକ ବିରାଟ ପ୍ରଶ୍ନବାଚୀ !!
କ୍ରମବର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଣୁ ଜନସଂଖ୍ୟା ସହିତ କ୍ଷିପ୍ର ଗତିରେ ଯେଭଳି ବରିଷ୍ଠଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି,ଆକଳନ କରାଯାଉଛି ୨୦୫୦ ମସିହା ବେଳକୁ ସମୁଦାୟ ଜନ ସଂଖ୍ୟାର ଏମାନେ ଥିବେ ଅଧାରୁ ଅଧିକ | ଏବେ ଏଇ ସଂଖ୍ୟା ୧୦ ପ୍ରତିଶତ ରହିଛି | ଯଦି ଏ ସମୟରେ ଆମ ସମାଜ ତଥା ସରକାର ବରିଷ୍ଠଙ୍କୁ ନ୍ୟୁନତମ ସୁଖ ଓ ସୁବିଧା ଯୋଗାଇବାରେ ବିଫଳ ହେଉଛନ୍ତି ; ଚିନ୍ତା ଲାଗୁଛି , ବରିଷ୍ଠଗଣ କି ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବେ ଯେବେ ଏଇ ସଂଖ୍ୟା ୫୦ ପ୍ରତିଶତରୁ ଅଧିକ ହେବ ?
ଆଜିର ସମାଜରେ ବରିଷ୍ଠଙ୍କ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାର କାରଣ କ'ଣ ସବୁ ହୋଇପାରେ ?
୨ . ପାରମ୍ପରିକ ଯୌଥ ପରିବାର ବିଲୋପ ସହିତ କ୍ଷୁଦ୍ର ଅଥବା ଅଣୁ ପରିବାରକୁ ଆପଣେଇବା | ଯୌଥ ପରିବାରରେ ଶିଶୁଟିଏ ଖାଲି ଅମାପ ସ୍ନେହ ଆଉ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ହକଦାର ହୋଇ ନ ଥାଏ , ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଅନୁଭୂତି ଲାଭ କରେ କେମିତି ବରିଷ୍ଠଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦିଅନ୍ତି ଆଉ ତାଙ୍କ କଥା ମାନି ଚଳନ୍ତି | ଅଣୁ ପରିବାରରେ ଶିଶୁଟିଏ ସବୁବେଳେ ବ୍ୟସ୍ତ ବିବ୍ରତ ବାପା-ମା'ଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ କାହାକୁ ଦେଖିଲା ନାହିଁ ; ବରିଷ୍ଠଙ୍କ ପ୍ରତି ପରିବାରର ଶ୍ରଦ୍ଧା ଆଉ ସମର୍ପଣ ଭାବ ଶିଖିବ କେମିତି ?
୩ . ଏବର ପିଢ଼ି ରୋଜଗାରକ୍ଷମ ହେଲା ମାତ୍ରକେ ତାଙ୍କର ଗାଡ଼ି , ଘର ଆଉ ସମସ୍ତ ସୌଖିନ ଦ୍ରବ୍ୟ ଆଗ ଦରକାର | ଏ ସବୁ ଏବେ ସଂଭ୍ରାନ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିର ସଂକେତ (status symbol), ସହଜ ଋଣରେ ମଧ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ | ସ୍ୱାମୀ , ସ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ଛୋଟ ପୁଅ-ଝିଅଙ୍କୁ ନେଇ ଏବର ପରିବାର | ଆଉ ଦରକାର ସାଙ୍ଗ ସାଥି , ଗାଡ଼ି ଆଉ ବୈଦୁତିକ ଉପକରଣ | ପଇସା ବଳିବ କେଉଠୁଁ ଯେ ଚିନ୍ତା କରିବେ ବୁଢା ବାପ-ମା ତଥା ପରିବାର ଦାୟିତ୍ୱ କଥା ?
ଆର୍ଥିକ ଦୁର୍ବଳ ଶ୍ରେଣୀର ବରିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଏଇ କେତୋଟି ନ୍ୟୁନତମ ସୁବିଧା ସୁଯୋଗ ଯୋଗାଇ ଦେଲେ ସେମାନେ ଶାନ୍ତିରେ ବଞ୍ଚି ପାରନ୍ତେଃ
ଏବେ ଦେଖିବା ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଶ୍ରେଣୀର ବୟସ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଗଣ କଣ ଚାହାନ୍ତି :
