ଏହା ଗୋଟିଏ ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟର ଘଟଣା । ଦିନେ ଜଣେ ଆଗ୍ରହୀ ଅଭିଭାବକ ପିଲାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖେଳକୁଦ ପ୍ରତି ଆଗ୍ରହ ବଢ଼ାଇବା ନିମନ୍ତେ ଗୋଟିଏ ଦୌଡ଼କୁଦ ପ୍ରତିଯୋଗିତାର ଆୟୋଜନ କରାଇଲେ, ସେଥିରେ ପ୍ରଥମ ଶ୍ରେଣୀ ର ପାଞ୍ଚ ରୁ ଛ ବର୍ଷର କୋଡିଏ ଜଣ ପିଲାଙ୍କୁ ସୁଯୋଗ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ସେ ଦିନ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ଧାଡିରେ ପଡ଼ିଆର ଗୋଟିଏ ମୁଣ୍ଡରେ ଛିଡା କରାଇ ଦିଆଗଲା । ସୂଚନା ଦିଆଗଲା ପଡ଼ିଆର ସେ ମୁଣ୍ଡରେ କ୍ରିକେଟ ବଲ୍ଟାକୁ (କେଉଁଠି ଥିଲା ଦେଖାଇ) ଯିଏ ଦୌଡ଼ିଯାଇ ଆଗ ଆଣିବ ତାକୁ ଶହେଟି ମିଠେଇ ପୁରସ୍କାର ଦିଆଯିବ ।
ଅଭିଭାବକଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲା ପରେ ପିଲାମାନେ ନିଜ ନିଜ ରାସ୍ତାରେ ନ ଦୌଡ଼ି ସମସ୍ତେ ହାତ ଧରାଧରି ହୋଇ ଦୌଡିଲେ । ସମସ୍ତେ ଏକାଥରକେ ଦୌଡିଲେ ଓ ବଲ୍ଟାକୁ ଆଣି ଜଣେ ଅଭିଭାବକଙ୍କୁ ଦେଲେ ।
ଅଭିଭାବକ ଜଣକ ଏଭଳି କଥା ପୁଣି ଏତେ ଛୋଟ ପିଲାଙ୍କଠୁ ଶୁଣି ବିସ୍ମିତ ହେଲେ । ତାଙ୍କ ଏକତା ଓ ବୁଦ୍ଧିକୁ ମାନେ ମାନେ ପ୍ରଶଂସା ନ କରି ରହି ପାରିଲେ ନାହିଁ ।
ସୁଧୀ ଓଡ଼ିଆବୃନ୍ଦ,
ଆପଣମାନଙ୍କର ଅନେକ ଦିନରୁ ଥିବା ସୁପ୍ତ ଆଶା ଓ ଆକାଂକ୍ଷାକୁ ଚରିତାର୍ଥ କରି ରୂପ ନେଇଛି "ଆମେ ଓଡ଼ିଆ" । ଆଜି ଆମେ ଆପଣମାନଙ୍କ ଘର ଅଗଣାରେ ପରିପୃଷ୍ଟ ହେବା ପାଇଁ ଛାଡ଼ି ଦେଇଛୁ "ଆମେ ଓଡ଼ିଆ" କୁ । ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହାର ଲାଳନ ପାଳନର ଦାୟିତ୍ୱ ଆପଣମାନଙ୍କର ଆୟୁଷ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତୁ, ସମୃଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ । ଆପଣମାନଙ୍କର ଉପାଦେୟ ଲେଖା, ମତାମତ ଓ ଦିଗ୍ଦର୍ଶନ ଅପେକ୍ଷାରେ "ଆମେ ଓଡ଼ିଆ" ।
ତମ ଗାଁ ନଇ ପଠା କାଶତଣ୍ଡି ଫୁଲ ଶରତର ତୋଫା ଜହ୍ନ ଭାରି ମନେ ପଡେ ।
