ଚାଳିଶ ବର୍ଷ ଧରି କର୍ଣ୍ଣଡ଼ ମୁଖ୍ୟତଃ ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣକୁ ନେଇ ତାତ୍କାଳିକ ଅସୁବିଧା ବାବଦରେ ନାଟକ ରଚନା କରିଥିଲେ । ସେ ତାଙ୍କର ନାଟକଗୁଡ଼ିକ ଇଂରାଜୀରେ ଅନୁବାଦ ମଧ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ତାଙ୍କର ନାଟକଗୁଡ଼ିକ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭାରତୀୟ ଭାଷାରେ ଅନୂଦିତ ହୋଇ ଏବ୍ରାହିମ ଆଲକାଜି, ବି.ଭି. କରନ୍ତ, ଆଲିକି ପଦମସୀ, ପ୍ରସନ୍ନ, ଅରବିନ୍ଦ ଗୌର, ସତ୍ୟଦେବ ଦୁବେ, ବିଜୟ ମେହେଟା, ଶ୍ୟାମାନନ୍ଦ ଜଲାନ, ଅମାଲ ଆଲାନା ଓ ଜାଫର ମହିଉଦ୍ଦିନ ଆଦି ନିର୍ଦ୍ଦେଶକଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ହୋଇଛି ।[୬] ସେ ବିଭିନ୍ନ ଭାରତୀୟ ଭାଷାର ସିନେମାରେ ଜଣେ ଅଭିନେତା, ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବେ କାମ କରିବା ସହ କନ୍ନଡ଼ ଓ ହିନ୍ଦୀ ସିନେମାରେ ପୁରସ୍କୃତ ହୋଇଛନ୍ତି । ସେ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କଠାରୁ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ଓ ପଦ୍ମ୍ଭୂଷଣ ସମ୍ମାନରେ, ଓ ଚାରିଥର ଫିଲ୍ମଫେୟାର ପୁରସ୍କାରରେ (ତନ୍ମଧ୍ୟରୁ ତିନୋଟି କନ୍ନଡ଼ରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବେ ଓ ଚତୁର୍ଥ ସଂଳାପରଚନା ପାଇଁ) ସମ୍ମାନୀତ । ତାଙ୍କର ପ୍ରସିଦ୍ଧତମ ଉପନ୍ୟାସ "ଯଯାତି" । ସେ ୧୯୯୧ ମସିହାରେ ଦୂରଦର୍ଶନରେ ପ୍ରସାରିତ ସାପ୍ତାହିକ ବିଜ୍ଞାନ ପତ୍ରିକା କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ "ଟର୍ଣ୍ଣିଂ ପଏଣ୍ଟ"ର ଉପସ୍ଥାପକ ଥିଲେ ।
