କାବୁଲଃ ଭାରତର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜାତୀୟ ସୁରକ୍ଷା ପରାମର୍ଶଦାତା ଅଜିତ ଡୋଭାଲ ଗତ ସପ୍ତାହରେ କାବୁଲ ଗସ୍ତରେ ଯାଇଥିଲେ। ଆଫଗାନିସ୍ତାନକୁ ଅଧିକ ସାମରିକ ସହାୟତା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେବା ପରେ ବୈଦେଶିକ ବ୍ୟାପାର ମନ୍ତ୍ରୀ ଏସ ଜୟଶଙ୍କର ଏହା ଶୀଘ୍ର ଘଟିଥିଲା। ଯଦିଓ ଏହିପରି ସମର୍ଥନର ବିଶେଷତା ଅସ୍ପଷ୍ଟ, ତଥାପି ଆମେରିକା (ଆମେରିକା) ପ୍ରତ୍ୟାହାର ପରେ କାବୁଲଙ୍କ ସପକ୍ଷରେ ସାମରିକ ଭାରସାମ୍ୟ ରକ୍ଷା କରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ତେବେ ବିଶ୍ୱ କାହିଁକି ଏହାର ବାଜି ଲଗାଇ ତାଲିବାନ ସହ ଜଡିତ ଥିବାବେଳେ ଆଫଗାନିସ୍ତାନ ସରକାରଙ୍କୁ ସମର୍ଥନ ଜୋରଦାର କରିବାକୁ ଭାରତ କାହିଁକି ପସନ୍ଦ କରୁଛି? ଦୋହାରେ କାବୁଲ ଏବଂ ତାଲିବାନ ମଧ୍ୟରେ ବୁଝ।ମଣା ହେବା ସହ ସାଧାରଣ ନାଗରିକଙ୍କ ଟାର୍ଗେଟରେ ହତ୍ୟା ସମେତ ଭୂମିରେ ଲଢେଇର ତୀବ୍ରତା ରହିଛି। , କାବୁଲ ମଧ୍ୟରେ ଦଳଗତତା ବୃଦ୍ଧି, ଆମେରିକାର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ନିର୍ବାଚିତ ଜୋ ବିଡେନ ପ୍ରତ୍ୟାହାର ସହିତ କିପରି ଆଗକୁ ବଢିବେ ସେ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସ୍ପଷ୍ଟତାର ଅଭାବ ଏବଂ ଏକ ଦୃଢ ପାକିସ୍ତାନ, ଭାରତ ସାମ୍ନା କରୁଥିବା ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଆଶରଫ ଘାନି କେତେ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଚାପକୁ ସହ୍ୟ କରିପାରିବ ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ କ'ଣ? ଭାରତର ଆଫଗାନିସ୍ତାନ ନୀତିର କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଡ୍ରାଇଭର ହେଉଛି ଆଫଗାନିସ୍ତାନ ଏବଂ ପାକିସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟରେ ରଣନୀତିକ ସନ୍ତୁଳନ ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିବା। ଭାରତୀୟ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଏହି ଦୁଇ ଦେଶ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତି ଅସୀମତାକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି ତାଲିବାନ ଭଳି ପାକିସ୍ତାନ ସମର୍ଥିତ ବାହିନୀ ସହ ଆଲୋଚନା ସର୍ତ୍ତାବଳୀକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିବାକୁ କାବୁଲକୁ ସକ୍ଷମ କରିବା।
ସେହି ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀରେ, ଯଦି ଗାନ୍ଧୀ ଏବଂ ଉପରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଅମରୁଲ୍ଲା ସାଲେହଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ ସ୍ଥିର କରିଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ନୂଆଦିଲ୍ଲୀର ଆଭିମୁଖ୍ୟ ଫଳାଫଳ ଦେବ ବୋଲି କୌଣସି ଗ୍ୟାରେଣ୍ଟି ନାହିଁ। ବାସ୍ତବରେ, ଉଭୟ ପାକିସ୍ତାନ ଏବଂ ଚୀନ୍ ସହିତ ଭାରତର ସୁରକ୍ଷା ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି ଯଦି କାବୁଲ ଭୁଶୁଡ଼ି ପଡ଼େ ତେବେ ଭାରତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମି ହରାଇବ ବୋଲି ବୈଧଚିନ୍ତା ରହିଛି। ତେବେ ଭାରତ ତାଲିବାନ ସହ ଜଡିତ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ କାବୁଲକୁ ସମର୍ଥନ କାହିଁକି ଜୋରଦାର କରିବ? ସର୍ବଶେଷରେ, ଘାନି ସରକାର ସହିତ ନିଜକୁ ବାନ୍ଧି ରଖିବାର କ is ଣସି ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ | ଭାରତର ନିଷ୍ପତ୍ତିକୁ ଭଲ ଭାବରେ ବୁଝିବା ପାଇଁ ଇତିହାସ ସୂଚକ ପ୍ରଦାନ କରେ | ଫେବୃଆରୀ ୧୯୮୯ ରେ, ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ରାଜୀବ ଗାନ୍ଧୀ ମୁଜାହିଦ୍ଦିନ ଆକ୍ରମଣର ଚାପରେ ଥିବା ନଜିବୁଲ୍ଲା ସରକାରଙ୍କ ଦୀର୍ଘାୟୁତାକୁ ଆକଳନ କରିବା ପାଇଁ ଭାରତର ତତ୍କାଳୀନ ଗୁପ୍ତଚର ଏଜେନ୍ସି ରିସର୍ଚ୍ଚ ଆଣ୍ଡ ଆନାଲିସିସ୍ ୱିଙ୍ଗ ର ମୁଖ୍ୟ ଏ.କେ ଭର୍ମା ପଠାଇଥିଲେ। ଧର୍ମେନ୍ଦ୍ର ପୁନର୍ବାର ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କରି କହିଛନ୍ତି ଯେ ସୋଭିଏତ୍ ସହଯୋଗରେ ନାଜିବୁଲ୍ଲା "ଅନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ" ରହିପାରିବେ। ଭର୍ମାଙ୍କ ଗସ୍ତ ସହିତ ସମାନ୍ତରାଳ ଭାବେ ଭାରତ ବିଭିନ୍ନ ମୁଜାହିଦ୍ଦିନ ଦଳ ସହ ଯୋଗାଯୋଗ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲା   ଏବଂ ଆଗ୍ରହର ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ସମ୍ମିଶ୍ରଣ ପାଇଲା।
ମୁଜାହିଦ୍ଦିନଙ୍କ ସଫଳତାର ସହ ଯୋଗାଯୋଗ, ସେହି ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଲୁଚି ରହିଥିଲା   ଏବଂ ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନାଥେମା ଆୟୋଜନ କରିଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ୧୯୯୨ ରେ ନଜୀବୁଲ୍ଲାଙ୍କୁ ବହିଷ୍କାର କରାଯିବା ପରେ ଭାରତ ନୂତନ ବାସ୍ତବତାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲା। ସୋଭିଏତ୍ ସମର୍ଥନ ସମାପ୍ତ ହେଲା | ବର୍ତ୍ତମାନ ପାଇଁ, ତାଲିବାନ ପ୍ରତି ଭାରତର ଅନ ପଚାରିକ ଆଭିମୁଖ୍ୟ ଏବଂ ଏହାର ବିପରୀତ ଭାବରେ କୌଣସି ପ୍ରମାଣ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଯଦିଓ ଏପରି ବୁ ଝାମଣା ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛି, ଏହା ଉଭୟ ପକ୍ଷରେ ସାର୍ବଜନୀନ ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ନାହିଁ - ମୁଜାହିଦ୍ଦିନମାନଙ୍କ ସହିତ ଘଟିଥିବା ପରି | ଭାରତ ସହିତ ଓଭର ଯୋଗଦାନ ପାକିସ୍ତାନ ସହିତ ତାଲିବାନର ସମ୍ପର୍କକୁ ଜଟିଳ କରିବ ଯେତେବେଳେ ଏହା କମ୍ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିପାରିବ | ଭାରତ ପାଇଁ, ଆଫଗାନିସ୍ତାନ ମଧ୍ୟରେ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ସନ୍ତୁଳନ ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଘାନିର ରାଜନୈତିକ ପତନକୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କରିବା ପାଇଁ ଅତ୍ୟଧିକ ବିବିଧତା ବିପଦ | ଉଭୟ ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ ଏବଂ ତାଲିବାନ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଚିରଦିନ ପାଇଁ ରହିପାରିବେ ନାହିଁ, ବିଶେଷତଯଦି କ୍ଷମତାକୁ ଆସେ। ତେବେ ଘାନିଙ୍କୁ ସମର୍ଥନ କରିବାକୁ ଭାରତର ନିଷ୍ପତ୍ତି ହେଉଛି ଏକ ସଙ୍କେତ ଯେ ଆଫଗାନିସ୍ତାନରେ ଭାରତ ପାଇଁ କୌଣସି ଶେଷ ଖେଳ ନାହିଁ। ତେଣୁ, କାବୁଲ ଏବଂ ଇସଲାମାବାଦ ମଧ୍ୟରେ ସନ୍ତୁଳନ ରକ୍ଷା କରିବା ଏବଂ ଆଫଗାନିସ୍ତାନ ଗତ ଦୁଇ ଦଶନ୍ଧି ମଧ୍ୟରେ ଅଳ୍ପ କିଛି ଲାଭ ହାସଲ କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଏକ ସୁବିଧାଜନକ ରୂପେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଏକ ବିପର୍ଯ୍ୟୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବ। ଭାରତର ନିଷ୍ପତ୍ତିର ଅନ୍ୟ ଦିଗଟି ଅଧିକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅଟେ।
