ଈଶ୍ବର କାହିଁକି ଉତ୍ତମ ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମନ୍ଦ ବିଷୟ ଘଟିବାକୁ ଦିଅନ୍ତି?\nପ୍ରଶ୍ନଃ ଈଶ୍ବର କାହିଁକି ଉତ୍ତମ ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମନ୍ଦ ବିଷୟ ଘଟିବାକୁ ଦିଅନ୍ତି?\nଉତ୍ତରଃ ସମସ୍ତ ପାରମାର୍ଥିକ ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ କଷ୍ଟକର ପ୍ରଶ୍ନ । ଈଶ୍ବର ଅନନ୍ତ, ଅସୀମ, ସର୍ବଜ୍ଞ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଓ ସର୍ବଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଟନ୍ତି । ମନୁଷ୍ୟ (ଯିଏ ଅନନ୍ତ, ଅସୀମ, ସର୍ବଜ୍ଞ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଓ ସର୍ବଶକ୍ତିଶାଳୀ ନୁହେଁ) କାହିଁକି ଈଶ୍ବରଙ୍କ ପଥକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ବୁଝିବାକୁ ସକ୍ଷମ ନୁହେଁ ? ଆୟୁବ ପୁସ୍ତକରେ ଏ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରାଯାଇଛି । ଆୟୁବଙ୍କୁ ଜୀବନରେ ମାରିବା ବ୍ୟତୀତ ଶୟତାନ ଯାହା ଚାହିଁଲା ତାହା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଈଶ୍ବର ତାକୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ । ଆୟୁବଙ୍କ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା କ'ଣ ଥିଲା? "ସେ ମୋତେ ବଧ କଲେ ହେଁ ମୁଁ ତାହାଙ୍କଠାରେ ଅପେକ୍ଷା କରିବି" (ଆୟୁବ ୧୩ଃ୧୫) । "ସଦାପ୍ରଭୁ ଦେଲେ; ସଦାପ୍ରଭୁ ନେଇଅଛନ୍ତି । ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ନାମ ଧନ୍ୟ ହେଉ" (ଆୟୁବ ୧ଃ୨୧) । ଏହି ସମସ୍ତ ବିଷୟ ଈଶ୍ବର କାହିଁକି ଘଟିବାକୁ ଦେଲେ ତାହା ଆୟୁବ ଜାଣିପାରିଲେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସେ ଜାଣିଥିଲେ ଯେ ଈଶ୍ବର ଉତ୍ତମ ଅଟନ୍ତି ଓ ସେଥିଯୋଗୁଁ ସେ ତାହାଙ୍କଠାରେ ଭରସା କରିଚାଲିଲେ । ପରିଶେଷରେ ତାହା ମଧ୍ୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ହେବା ଉଚିତ ।\n"ଉତ୍ତମ" ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି କାହିଁକି ମନ୍ଦ ବିଷୟ ଘଟିଥାଏ? ଏହାର ବାଇବଲ ଉତ୍ତର ହେଉଛି କେହି ମଧ୍ୟ "ଉତ୍ତମ" ନାହାନ୍ତି । ବାଇବଲ ଅତି ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ କହିଛି ଯେ ଆମ୍ଭେମାନେ ପାପ ଦ୍ବାରା ଦୂଷିତ ଓ ସଂକ୍ରମିତ ହୋଇଛୁ (କଲସୀୟ ୭ଃ୨୦; ରୋମୀୟ ୬ଃ୨୩; ୧ଯୋହନ ୧ଃ୮) । "ଉତ୍ତମ" ଲୋକମାନେ ନ ଥିବା ବିଷୟରେ ରୋମୀୟ ୩ଃ୧୦-୧୮ ଅପେକ୍ଷା ଆଉ କୌଣସି ପଦ ଅତି ସ୍ପଷ୍ଟ କରେନାହିଁ । "ଧାର୍ମିକ କେହି ନାହିଁ, ନା, ଜଣେ ସୁଦ୍ଧା ନାହିଁ; ଯେ ବୁଝେ, ଏପରି କେହି ନାହିଁ; ଯେ ଈଶ୍ବରଙ୍କ ଅନ୍ବେଷଣ କରେ, ଏପରି ଜଣେ ନାହିଁ; ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ବିପଥରେ ଯାଇଅଛନ୍ତି, ଏକ ସାଙ୍ଗରେ ଅକର୍ମଣ୍ୟ ହୋଇଅଛନ୍ତି; ଯେ ସତ୍କର୍ମ କରେ, ଏପରି କେହି ନାହିଁ, ନା, ଏପରି ଜଣେ ହେଲେ ନାହିଁ । ସେମାନଙ୍କ କଣ୍ଠ ଉନ୍ଜୁକ୍ତ ସମାଧି, ସେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ଜିହ୍ବାରେ ଛଳନା କରିଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଓଷ୍ଠ ତଳେ କାଳସର୍ପର ବିଷ ଅଛି । ସେମାନଙ୍କ ମୁଖ ଅଭିଶାପ ଓ କଟୁତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ସେମାନଙ୍କ ପାଦ ରକ୍ତପାତ କରିବାକୁ ଦ୍ରୁତଗାମୀ, ସେମାନଙ୍କ ପଥରେ ବିନାଶ ଓ କ୍ଲେଶ, ପୁଣି ଶାନ୍ତିର ପଥ ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ । ଈଶ୍ବରଙ୍କ ଭୟ ସେମାନଙ୍କ ଆଖି ଆଗରେ ନ ଥାଏ ।" ଏହି ଗ୍ରହ (ପୃଥିବୀ)ରେ ଥିବା ସମସ୍ତେ ଏହିକ୍ଷଣି ନରକ ମଧ୍ୟରେ ନିକ୍ଷେପ ହେବାର ଯୋଗ୍ୟ ଅଟନ୍ତି । ଆମେ କେବଳ ଈଶ୍ବରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଓ ଦୟାରୁ ପ୍ରତି ସେକେଣ୍ଡ୍ ବଞ୍ଚିରହିଛୁ । ଆମେ ଅଗ୍ନିମୟ ହ୍ରଦରେ ଯେଉଁ ଅନନ୍ତ ନରକ ଦଣ୍ଡ ପାଇବାର ଯୋଗ୍ୟ ସେଥିର ତୁଳନାରେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଆମ ପ୍ରତି ଘଟିଥିବା ସବୁଠାରୁ ଭୟଙ୍କର ବିପଦ ବା ଦୁଃଖ ମଧ୍ୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟା ଥିବା କାରଣରୁ ଘଟିଥାଏ ।\nସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଉତ୍ତମ ପ୍ରଶ୍ନ ଏପରି ହେବ "ଈଶ୍ବର କାହିଁକି ମନ୍ଦ ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଉତ୍ତମ ବିଷୟ ଘଟିବାକୁ ଦିଅନ୍ତି?" ରୋମୀୟ ୫ଃ୮ରେ ଲେଖାଯାଏ "କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ପାପୀ ଥିବା ସମୟରେ ସୁଦ୍ଧା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ମୃତ୍ୟୁଭୋଗ କଲେ, ସେଥିରେ ଈଶ୍ବର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଆପଣା ପ୍ରେମ ସପ୍ରମାଣ କରୁଅଛନ୍ତି ।" ଏହି ଜଗତରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ମନ୍ଦ, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ପାପପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ବଭାବ ସତ୍ତ୍ବେ ଈଶ୍ବର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି । ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଏପରି ପ୍ରେମ କଲେ ଯେ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ପାପର ପାଉଣାକୁ ଦେବା ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁଭୋଗ କରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କଲେ (ରୋମୀୟ ୬ଃ୨୩) । ଯଦି ଆମେ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଉଦ୍ଧାରକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରୁ (ଯୋହନ ୩ଃ୧୬; ରୋମୀୟ ୧୦ଃ୯), ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା ଦିଆଯିବ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସ୍ବର୍ଗରେ ଏକ ଅନନ୍ତକାଳୀନ ଘର ଦିଆଯିବା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରାଯାଇଛି (ରୋମୀୟ ୮ଃ୧) । ଆମ୍ଭେମାନେ ଯାହା ପାଇବାର ଯୋଗ୍ୟ ଅଟୁ, ତାହା ହେଉଛି ନରକ । ଯଦି ଆମେ ବିଶ୍ବାସରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସୁ, ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସ୍ବର୍ଗରେ ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ଦିଆଯିବ ।\nହଁ, ବେଳେବେଳେ କିଛି ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ଏପରି ବିଷୟ ଘଟିଥାଏ, ଯାହା ସେମାନେ ପାଇବାର ଯୋଗ୍ୟ ପରି ଜଣାଯାଇନଥାଏ । କିନ୍ତୁ ଆମେ ତାହା ବୁଝୁ ବା ନବୁଝୁ ଈଶ୍ବର ତାହାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ସେଗୁଡ଼ିକ ଘଟିବାକୁ ଦେଇଥାନ୍ତି । ଏ ସମସ୍ତ ଉପରେ, ଆମେ ନିହାତି ମନେ ରଖିବାକୁ ପଡ଼ିବ ଯେ ଈଶ୍ବର ଉତ୍ତମ, ନ୍ୟାୟବାନ୍, ପ୍ରେମମୟ ଓ ଦୟାମୟ ଅଟନ୍ତି । ବେଳେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଏପରି ବିଷୟଗୁଡିକ ଘଟିଥାଏ, ଯାହା ଆମେ ସରଳ ଭାବରେ ବୁଝିପାରିନଥାଉ । ଅଥଚ, ଈଶ୍ବରଙ୍କ ଉତ୍ତମତା ବିଷୟରେ ସନ୍ଦେହ କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କଠାରେ ଭରସା ରଖିବାକୁ ପଡ଼ିବ । "ତୁମ୍ଭେ ସର୍ବାନ୍ତକରଣ ସହିତ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ବାସ କର ଓ ନିଜ ସୁବିବେଚନାରେ ଆଉଜି ପଡନାହିଁ । ଆପଣାର ସବୁ ଗତିରେ ତାହାଙ୍କୁ ସ୍ବୀକାର କର; ତହିଁରେ ସେ ତୁମ୍ଭର ପଥସବୁ ସରଳ କରିବେ" (ହିତୋପଦେଶ ୩ଃ୫-୬) ।
