କ୍ରମାଗତ ଭାବେ ନୀତି ଆୟୋଗର କିଛି ରିପୋର୍ଟ ଆସୁଥିବା ବେଳେ ଆମ ରାଜ୍ୟର ପଛୁଆ ଅଞ୍ଚଳରେ ଚାଲୁଥିବା କିଛି ଯୋଜନା, କାର୍ଯ୍ୟାଳୟରେ କିଛି ଢାଞ୍ଚାଗତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରଶାସନିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଏବଂ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ସୁଦୃଢ଼ୀକାରଣର ଆବଶ୍ୟକତା ଦେଖାଦେଇଛି ।
କୋରାପୁଟ ଠାରେ ମୁଖ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ଥିବା "ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଅଞ୍ଚଳ ଉନ୍ନୟନ ପ୍ରକଳ୍ପ (କେବିକେ) ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରଶାସକଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ" ସ୍ଥାନରେ ସେହିଠାରେ ହିଁ " ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ ଯୋଜନା ବୋର୍ଡ଼ର ଦକ୍ଷିଣ ଓଡ଼ିଶା ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ବିକାଶ ପ୍ରକଳ୍ପ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ" କାମ ଆରମ୍ଭ କରୁ - ଏହା ଅଧୀନରେ ଆଦିବାସୀ ଜନସଂଖ୍ୟା ବହୁଳ ମାଲକାନଗିରି, ନବରଙ୍ଗପୁର, କୋରାପୁଟ, ରାୟଗଡା, ଗଜପତି ଓ କନ୍ଧମାଳ ଜିଲ୍ଳା ଓ ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାର କିଛି ପଛୁଆ ଆଦିବାସୀ ବହୁଳ ବ୍ଲକ ରହୁ ।
ଅବିଭକ୍ତ କୋରାପୁଟ ୪ ଜିଲ୍ଲାରେ କେବିକେ ସମ୍ପର୍କିତ କାର୍ଯ୍ୟ ବା ପ୍ରକଳ୍ପ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ଅଧୀନକୁ ହସ୍ତାନ୍ତରିତ କରାଯାଉ ।
କେବିକେ ପ୍ରକଳ୍ପ ଅଧୀନରେ ଥିବା ୮ ଟି ଜିଲ୍ଳା ମଧ୍ୟରୁ ୪ ଟି ଜିଲ୍ଳା "ପଶ୍ଚିମ ଓଡ଼ିଶା ବିକାଶ ପରିଷଦ" ଅଧୀନରେ ମଧ୍ୟ ରହିଛି ।
ତେଣୁ କେବିକେ ପ୍ରକଳ୍ପ ଅଧୀନରେ ଚାଲିଥିବା ଅବିଭକ୍ତ କଳାହାଣ୍ଡି (କଳାହାଣ୍ଡି ଓ ନୂଆପଡ଼ା) ଏବଂ ଅବିଭକ୍ତ ବଲାଙ୍ଗିର (ବଲାଙ୍ଗିର ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣପୁର) ଜିଲ୍ଳାର ସମସ୍ତ ପ୍ରକଳ୍ପ "ପଶ୍ଚିମ ଓଡ଼ିଶା ବିକାଶ ପରିଷଦ" କୁ ହସ୍ତାନ୍ତର କରାଯାଉ ।
"ପଶ୍ଚିମ ଓଡ଼ିଶା ବିକାଶ ପରିଷଦ" ଗତ କିଛି ମାସ ହେବ ଅଧିକ କ୍ରିୟାଶୀଳ ହୋଇଥିବା ଖୁସିର ବିଷୟ, ମାତ୍ର ଏହାର ଢାଞ୍ଚାରେ ଅନେକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଓ ଆହୁରି କିଛି ପ୍ରଶାସନିକ ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି ।
ଅର୍ଥାତ କେବିକେ ପ୍ରକଳ୍ପରେ ଯଦି ବର୍ତମାନ କିଛି ପ୍ରକଳ୍ପ ଚାଲିଥିବ ତାହା ୨ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇ ୪ ଟି ଜିଲ୍ଳା "ପଶ୍ଚିମ ଓଡ଼ିଶା ବିକାଶ ପରିଷଦ" ଓ ଆଉ ୪ ଟି "ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ ଯୋଜନା ବୋର୍ଡ଼ର ଦକ୍ଷିଣ ଓଡ଼ିଶା ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ବିକାଶ ପ୍ରକଳ୍ପ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ" ଅଧୀନକୁ ଆସିଯିବ ଓ ଏହି ସମସ୍ତ ଜିଲ୍ଳା ଓ ପଛୁଆ ଅଞ୍ଚଳର ବିକାଶକୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କରାଯାଇ ପାରିବ ।
ସେହିଭଳି ଉତ୍ତର ଓଡ଼ିଶାର ଆଦିବାସୀ ବହୁଳ ଅଞ୍ଚଳ ମୟୂରଭଞ୍ଜ ଜିଲ୍ଳା, କେନ୍ଦୁଝର ଜିଲ୍ଳା, ବାଲେଶ୍ୱର ଜିଲ୍ଲାର କିଛି ପଛୁଆ ଆଦିବାସୀ ବହୁଳ ବ୍ଲକ, କେନ୍ଦୁଝର ଜିଲ୍ଲାର ସୀମା କୁ ଲାଗି ରହିଥିବା ବା ପାଖରେ ଥିବା ଅନୁଗୁଳ, ଢେଙ୍କାନାଳ ଓ ଯାଜପୁର ଜିଲ୍ଲାର କିଛି ପଛୁଆ ତଥା ଆଦିବାସୀ ବହୁଳ ଅଞ୍ଚଳ ବା ବ୍ଲକ ଗୁଡିକୁ ସାମିଲ କରି ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ସମୂହ ମଧ୍ୟରୁ କୌଣସି ଏକ ସ୍ଥାନରେ "ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ ଯୋଜନା ବୋର୍ଡ଼ର ଉତ୍ତର ଓଡ଼ିଶା ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ବିକାଶ ପ୍ରକଳ୍ପ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ" ରହି ପ୍ରକଳ୍ପ ଆରମ୍ଭ ହେଉ ।
ମାତ୍ର ଏଥିପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ ଦକ୍ଷ ଅଧିକାରୀ ନିଯୁକ୍ତି ସହ, ସମ୍ପୂର୍ଣ ସକ୍ରିୟ ପ୍ରଶାସନିକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ସହ ମାନବ ସମ୍ବଳ ମାନଙ୍କୁ ରାଜଧାନୀରେ ନ ରଖାଯାଇ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଅଞ୍ଚଳରେ ହିଁ ସ୍ଥାନିତ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ । ଏଥିରେ ନିଯୁକ୍ତ ବରିଷ୍ଠ ଅଧିକାରୀ ବା ପ୍ରଶାସକ ମାନଙ୍କୁ କୌଣସି ବି ଅତିରିକ୍ତ ଦାୟିତ୍ୱ ଦିଆଯିବ ଆଦୌ ଉଚିତ ନୁହେଁ ।
ଏହା ସହିତ ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ ଯୋଜନା ବୋର୍ଡ଼ କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ ଭାବେ ନୀତି ଆୟୋଗ ଢାଞ୍ଚାରେ ପୁନର୍ଗଠନ କରି, ପୂର୍ଣ୍ଣକାଳୀନ ଭାବେ କିଛି ବର୍ଷ ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ବିଶେଷଜ୍ଞ ମାନଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତି ଦେବାର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି ।
ଏହି ବିଶେଷଜ୍ଞମାନେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଅଧିକାରୀ ଭାବେ କେବଳ ଏହିଠାରେ ହିଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ । କେବଳ କିଛି ବୈଠକରେ ମାତ୍ର କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥିତ ରହିବାପାଇଁ ବିଶେଷଜ୍ଞ ନିଯୁକ୍ତ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ।
ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କର ଯୋଜନା ଓ ସଂଯୋଜନା ବିଭାଗରେ ବ୍ୟାପକ ଢାଞ୍ଚାଗତ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଓ ସୁଦୃଢ଼ୀକରଣର ଏକ ନିଶ୍ଚିତ ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି ।
ରାଜ୍ୟର ସାମଗ୍ରିକ ବିକାଶକୁ ଆଗକୁ ନେବାରେ କେବଳ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା, ଅଧିକାରୀ ଓ କର୍ମଚାରୀ ନିଯୁକ୍ତି ଓ କିଛି ଯୋଜନା ଓ ଅର୍ଥ ଘୋଷଣା ଓ ବ୍ୟୟ କେବଳ ନୁହେଁ ତାହା ସହିତ ସମସ୍ତ ଅଂଶୀଦାର ମାନଙ୍କର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆନ୍ତରିକତା, ଦୃଢ଼ ଇଛାଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରତିଶୃତିବଦ୍ଧତା, ଦୁରଦୃଷ୍ଟି ସମ୍ପନ୍ନ ଯୋଜନା ଓ ଏଗୁଡିକର ତୃଣମୂଳ ସ୍ତରରେ ସଠିକ କାର୍ଯ୍ୟାନ୍ୱୟନ, ଉପଯୁକ୍ତ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ସମୀକ୍ଷା ଓ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ସମୟୋପଯୋଗୀ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଲୋଡ଼ା ।
ଅଧ୍ୟକ୍ଷ, ସେଣ୍ଟର ଫର ପଲିସି ଗଭର୍ନାନ୍ସ ଏଣ୍ଡ ଆଡ଼ଭୋକେସି (ସି. ପି. ଜି. ଏ.)
କୋରାପୁଟ,ମେ ୨୮(ଲୋକାଲ ୱାୟାର): ପ୍ରକୃତିର ଅପାଶରା ରୂପମ୍ଭାରରେ ବିମଣ୍ଡିତା ଆମ କୋରାପୁଟ। ଏହାର ଚଳଚଞ୍ଚଳା ନିର୍ଝରିଣୀର ପ୍ରବହମାନ ଜଳରାଶି ସମ ତାଳଦେଇ ଆଦିମ ଜନଜାତିଙ୍କର ଉତ୍ସାହ ଓ ଆବେଗପୂର୍ଣ୍ଣ ଛନ୍ଦମୟ ଜୀବନଶୈଳୀ ଏମାନଙ୍କର ସ୍ବତନ୍ତ୍ର୍ୟ ଓ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ପ୍ରତିପାଦନ କରିଥାଏ ।
ଜନଜାତି ସଂସ୍କୃତି ର ଉତ୍କର୍ଷତାରେ ଭରପୁର ଏ କୋରାପୁଟ ମାଟି ଏମାନଙ୍କର ନିଷ୍କପଟ ଓ ସରଳ ଜୀବନଚର୍ଯ୍ୟା କୁ ସାହିତ୍ୟ ଓ ସଂସ୍କୃତିରେ ରଙ୍ଗାୟିତ କରି ଓଡିଶା କୁ କରିଛି ଗର୍ବିତ ଓ ରୁଦ୍ଧିମନ୍ତ।
କିନ୍ତୁ ଏ ସରଳ, ନିଷ୍ପାପ ଜନଜାତି ସମୂହର ଜୀବନ ଜୀବିକା ସାଂପ୍ରତିକ ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀରେ କରୋନା ମହାମାରୀ ର ଆଶଙ୍କାବଳୟରେ ପ୍ରଭାବିତ ଓ କବଳିତ ।
ସମଗ୍ରବିଶ୍ବର ମାନବ ସମାଜ ଯେଉଁ ଆତଙ୍କ ଓ ଆଶଙ୍କା ଏବଂ ଆଶା ଓ ନିରାଶାର ଦୋଛକି ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ସେଠାରେ ଏ ଜନଜାତିଙ୍କ ଜୀବନ ବି କିଭଳି ବାଦ ପଡନ୍ତା ? ତଥାପି ଏ ଆଦିମ ଅଧିବାସୀଙ୍କର ଜିତିବା ଓ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ରକ୍ତେ ରକ୍ତେ ପ୍ରବାହିତ ଅଦମନୀୟ ଇଚ୍ଛା ଏ ମାନଙ୍କୁ କରିଛି ଅପ୍ରତିହତ ।
ଏହି ମହାମାରୀର ବିଭୀଷିକାର ଯେଉଁ ସମାହିକ ବ୍ୟତିକ୍ରମ ଏମାନଙ୍କ ଜୀବନଶୈଳୀ କୁ କିଛିମାତ୍ରାରେ ପ୍ରଭାବିତ କରିଛି, ସେହି ସ୍ଥିତିରୁ ମୁକୁଳି ପୁନଃ ସ୍ବାଭାବିକ ଜୀବନକୁ ଆପଣେଇବା ପାଇଁ "ସଂସ୍କୃତି ଓ ସାହିତ୍ୟ" କୁ ପାଥେୟ କରିବା ପାଇଁ କୋରାପୁଟ ସଂସ୍କୃତି ବିଭାଗ ଏହି ୱେବିନର ଚର୍ଚ୍ଚାର ଶୁଭାରମ୍ଭ ଏ ପୁଣ୍ୟମାଟିରୁ କରିବା ପାଇଁ ଆଜି ଅଣ୍ଟା ଭିଡିଛି ।
ମାନସପଟ୍ଟରୁ ସେହି କରୋନା କାଳିମା ଓ ବିଭୀଷିକାର ଆସ୍ତରଣକୁ ହଟେଇ ଜନଜାତିଙ୍କ ମନରେ ନବ ଉନ୍ମାଦନା, ଉତ୍ସାହ ଓ ଆଶାର କିରଣ ପୁନଃଜାଗରଣ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆମର ଏ ପ୍ରୟାସକୁ ସାଫଲ୍ୟମଣ୍ଡିତ କରିବା ପାଇଁ ଓଡିଆ ଭାଷା, ସଂସ୍କୃତିର ପ୍ରମୁଖ ଶାସନ ସଚିବ ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ବିଷ୍ଣୁପଦ ସେଠୀ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର ମୁଖ୍ୟ ପୃଷ୍ଠପୋଷୋକ ଓ ମାର୍ଗଦର୍ଶକର ଭୂମିକା ନିଭାଉଛନ୍ତି ।
ତାଙ୍କରି ପ୍ରେରଣାରେ ଏ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମକୁ ସଂସ୍କୃତିର ମୁଖ୍ୟ ୩ଗୋଟି ଧାରା ଯଥା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମି, ଲଲିତ କଳା ଏକାଡେମି ଓ ସଂଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମିର ସଭାପତି ମାନଙ୍କୁ ଆମ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ସାମିଲ କରିପାରିଛୁ ।
ତତ୍ ସଙ୍ଗେ- ସଙ୍ଗେ ଏହି ଏକାଡେମୀ ସମୂହର ଉପସଭାପତି ଏବଂ ଜାତୀୟସ୍ତରର ଖ୍ୟାତନାମା ଲେଖକ, କବି ଏବଂ ସ୍ତମ୍ଭକାରମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆମ ଗହଣରେ ପାଇପାରିଛୁ ।
ଏହି "ସଂସ୍କୃତି ଓ ସାହିତ୍ୟ" ଚର୍ଚ୍ଚାରେ ଅଭିଭକ୍ତ କୋରାପୁଟର ଲେଖକ, କବି ଏବଂ ଜନଜାତି ସଂସ୍କୃତି ଗବେଷକମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଚର୍ଚ୍ଚାରେ ଭାଗ ନେବାପାଇଁ ସାମିଲ କରିପାରିଛୁ ।
ଏହିଭଳି ଏକ ପରିକଳ୍ପନା ନେଇ ଜିଲ୍ଲା ସଂସ୍କୃତି ବିଭାଗ ଅଧିକାରୀ ଅର୍ଚ୍ଚନା ଦାସ ୱେବିନର ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ଏହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଏବଂ ଉପସ୍ଥିତ ସମସ୍ତ ଅତିଥିଙ୍କର ପରିଚୟ ପ୍ରଦାନ କରି ଏହାର ଶୁଭାରମ୍ଭ ପାଇଁ ଓଡିଆ ଭାଷା ଓ ସଂସ୍କୃତି ର ପ୍ରମୁଖ ଶାସନ ସଚିବଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲେ ।
ଶୁଭାରମ୍ଭ ଅବସରେ ରେ ଉଦଘାଟକ ଶ୍ରୀ ବିଷ୍ଣୁପଦ ସେଠୀ ମୋହୋଦୋୟ ଏହିଭଳି ଏକ ସମୟପୟୋଗୀ ୱେବିନର କୁ ଆୟୋଜନ କରିଥିବା ଜିଲ୍ଲା ସଂସ୍କୃତି ଅଧିକାରୀ ଙ୍କୁ ବଧାଇ ଜଣାଇ ଉପସ୍ଥିତ ଅତିଥି ଏବଂ ସ୍ଥାନୀୟ ଗବେଷକ ମାନଙ୍କୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ ପାଇଁ ସାଧୁବାଦ ଜ୍ଞାପନ କରିଥିଲେ ।
ଅଭିଭକ୍ତ କୋରାପୁଟ ଭୂଖଣ୍ଡ ରୁ ଆରମ୍ଭ ଏହି ସଂସ୍କୃତି ଓ ସାହିତ୍ୟ ଚର୍ଚ୍ଚା ସମଗ୍ର ଓଡିଶା ର ବିଭିନ୍ନ ଜିଲ୍ଲାରେ ପ୍ରତିଫଳିତ ହେବାକୁ ସେ ଆଶାବ୍ୟକ୍ତ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ପୂଣ୍ୟମାଟିର କଳା, ସାହିତ୍ୟ ଓ ସଂସ୍କୃତିର ମହନୀୟତା ବଖାଣିବାକୁ ଯାଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୨୭୧ ର କଳିଙ୍ଗ ଯୁଦ୍ଧ, ସମ୍ରାଟ ଅଶୋକ ଏବଂ ଧିବରକନ୍ୟା "କରୁଜାକି" ର କଥା ବସ୍ତୁ ର ଅବତରଣ କରିଥିଲେ ।
ମାନବ ସମାଜର ଇତିହାସ କୁ ପର୍ୟ୍ୟାଲୋଚନା କରି ଏହାର ବିଭିନ୍ନ ଉତଥାନ, ପତନ, ଘାତ, ପ୍ରତିଘାତ ସତ୍ୱେ କିଭଳି ମାନବ ସମାଜ ସଦର୍ପେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ତାହାର ଉଦାହରଣ ରଖିଥିଲେ ।
୧୮୭୭ ମସିହାର ନଅଙ୍କ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ,ବେଙ୍ଗଲ ଦୁର୍ବିପାକ ଏବଂ ଅନ୍ୟ କରାଳ ବିଭୀଷିକା କୁ ସାମନା କରି ମଧ୍ୟ ମାନବ ସମାଜ ତାର ଲକ୍ଷପଥ ରୁ କିଭଳି ବୁଚ୍ୟୁତ ହୋଇନି, ତାହାର ଅବତାରଣା ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
କାଳଜୟୀ ସ୍ରଷ୍ଟା ଭୀମଭୋଇଙ୍କର ଅବିସ୍ମରଣୀୟ ପଂକ୍ତି ଯୋଥା 'ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଆରତ..................................ଜଗତ ଉଦ୍ଧାର ହେଉ' ର ସ୍ମୃତିଚରଣ କରିଥିଲେ ।
ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଲେଖକ, କବି ଓ ସ୍ତୟକାର ମାନେ ତାଙ୍କର ଲେଖନୀ ମୁନରେ କିପରି ମାନବସମାଜରେ ଅଦ୍ୟମ ଜିତିବାରୁ ଇଚ୍ଛା କୁ ଜୀବନ୍ତ କରିଛନ୍ତି ତାହାର ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ ।
କୋରାପୁଟମାଟିରେ ଏହି ତିନି ମୁଖ୍ୟ ଧାରାର କର୍ଣ୍ଣଆର ଏକତ୍ରହୋଇ ସାହିତ୍ୟ ଓ ସଂସ୍କୃତି ପ୍ରସାରର ମଙ୍ଘ ଧରିଥିବାରୁ ଏହିଠାରୁ ସମଗ୍ର ଓଡିଶା ପାଇଁ ଆହ୍ବାନର ବାର୍ତ୍ତା ବହନ କରିବା ପାଇଁ ମତପାଷାଣ କରିଥିଲେ ।
ଏ କରୋନା ମୋହମରୀର ବିଭୀଷିକା ରେ ଆଶଙ୍କିତ ବ ଭୟଭୀତନହୋଇ ସାହିତ୍ୟ ଓ ସଂସ୍କୃତିର ସୃଜଳଶୀଳ ଦିଗକୁ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ମାନବସମାଜର ମନୋବଳ ଦୃଢ କରିବାରେ ଏ ଲେଖକ ଓ କବି ବୃନ୍ଦ ଅଙ୍ଗୀକାରବଦ୍ଧ ହେଲେ ଆମେ ନିଶ୍ଚୟ ଏ ମହାମାରୀକୁ ପ୍ରତିହତ କରିପାରିବ ର ଆଶାପୋଷଣ କରିଥିଲେ ।
ଓଡିଶା ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀର ସଭାପତି ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ଅରୁଣା ମହାନ୍ତି ୱେବିନାରକୁ ସମ୍ବାଧନ କରି କହିଲେ ଯେ ମାନବ ସଭ୍ୟତାର ଅଭ୍ୟୁଦୟ ଓ ପ୍ରଗତି ନିମନ୍ତେ ନାଟ୍ୟ, ନୃତ୍ୟ ଓ ସଂସ୍କୃତି ର ଉତ୍କର୍ଷତାର ସଂରକ୍ଷଣ ଜରୁରୀ ।
ଉତ୍କଳୀୟ ପରମ୍ପରାରେ ପରିପୁଷ୍ଟ ନୃତ୍ୟ ଓ ସଂସ୍କୃତିର ବିଭିନ୍ନ ଦିଗରେ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର ନିମନ୍ତେ ନିଷ୍ଠାପର ଉଦ୍ୟମର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି ।
କେବଳ ରାଜ୍ୟ ଭିତରେ ନୁହେଁ ରାଜ୍ୟ ବାହାରେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ପରିବ୍ୟାପ୍ତ ହେବା ବାଞ୍ଚନୀୟ ।
କୋରାପୁଟର କୃଷିଭିତ୍ତିକ ସାମାଜିକ ଚଳଣିର ଅବତାରଣ କରି କୋରାପୁଟ (ଅଭିଭକ୍ତ) ଓଡିଶାର ଭାତହାଣ୍ଡି ରୂପେ ବର୍ଣନା କରିଥିଲେ ।
ଲଳିତ କଳା ଏକାଡେମୀର ସଭାପତି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବାଲୁକାଶିଳ୍ପୀ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସୁଦର୍ଶନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଏହି ୱେବିନର ଉଦବୋଧନ ପ୍ରଦାନ କରି କହିଥିଲେ କି କେବଳ କଟକ, ପୁରୀ ଓ ଭୂବନେଶ୍ୱର ନୁହେଁ, କୋରାପୁଟ ରେ ମଧ୍ୟ ଲଲିତକଳା ସଂସ୍କୃତିର ଉତ୍ସବ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ।
ଶୀତ ଉତ୍ସବ (Winter Festival) କୋରାପୁଟରେ ହେଲେ ଏହି ଉତ୍ସବର ପ୍ରକୃତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧିତ ହୋଇପାରିବ ।
ଅଭିବକ୍ତ କୋରାପୁଟର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସୌରା କଳାକୁ ପୁରୀର ପଟ୍ଟଚିତ୍ର ସହ ତୁଳନା କରି ଏହାର ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ବରୂପେ କରିଥିଲେ ।
ତତ୍ପରେ ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀର ସାଭାପତି ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ହୃଷିକେଶ ମଲ୍ଲିକ ଏହି କୋରାପୁଟ ମାଟି ଅଷ୍ଟ୍ରଲାଏଡ ଓ ଦ୍ରାବିଡ ସଂସ୍କୃତିର ମିଳନସ୍ଥଳ ବୋଲି ଅଭିହିତ କୋରିଥିଲେ ।
ଏହା ଆଦିବାସୀ ଏବଂ କୀୟଦାଂଶ ରେ ବୌଦ୍ଧ ଓ ଜୈନ ଧର୍ମବଲମ୍ବୀ ମାନଙ୍କୁ ନେଇ ସମାହାର ।
ପ୍ରାକବୈଦିକ ଯୁଗର ଏ କୋରାପୁଟ ଏହାର ପ୍ରାଚୀନ ସଂସ୍କୃତି ଓ ପରମ୍ପରା ପାଇଁ ସତନ୍ତ୍ର ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରିଛି ।
ଏହି ମାଟିର କୃଷିଭିତିକ ପର୍ବ ଓ ସଂସ୍କୃତିର ଉନ୍ମଚନ ହୋଇ ଲୋକଲୋଚନ କୁ ଆସିବା ବାଞ୍ଛନୀୟ ।
ଜାତୀୟ ସ୍ତର ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ବିଜେତା ଶ୍ରୀ ନିଲୋତ୍ପଳ ମୃଣାଳ ଏହି ଅବସର ରେ ନିଜର ବ୍ୟକ୍ତବ୍ୟ ଉପସ୍ଥାପନ କରି କହିଥିଲେ ଯେ ପ୍ରକୃତିର ବିଡମ୍ବନା ଯୋଗୁଁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକୃତିକ ବିପର୍ଯ୍ୟୟର ସମ୍ମୁଖିନ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଓଡିଶା ତାର ଚିରାଚରିତ ପ୍ରଗତି ପଥରେ ଗତିଶୀଳ।
ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟ ଏ ପରିପେକ୍ଷୀରେ ଓଡିଶା ରୁ ଶିକ୍ଷାଲାଭ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ । ଜନଜାତି ଜୀବନରେ ପ୍ରକୃତି ପ୍ରେମ ଏକ ଅନନ୍ୟ ଉଦାହରଣ ଏବଂ ଅଙ୍ଗାଙ୍ଗିଭାବେ ଜଡିତ ।
ଓଡିଶା ସମ୍ପର୍କରେ କହିବାକୁଯାଇ ଉତ୍କଳମଣି ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସଙ୍କ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଚର୍ଚା କରିଥିଲେ ।
ଗବେଷକ ଓ ବକ୍ତା ହିସାବରେ ଶ୍ରୀରଙ୍ଗ ନାୟକ ତାଙ୍କ ବକ୍ତବ୍ୟରେ କୋରାପୁଟ ମାଟି ର ଐତିହ ଓ ସଂସ୍କୃତି ସମ୍ବନ୍ଧ ରେ ନିଜର ମତ ଉପସ୍ଥାପନା କରିଥିଲେ ।
କୋରାପୁଟ ର ଐତିହ ସହ ଶୈବପୀଠ ଶ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ଗୁପ୍ତେଶ୍ବରଙ୍କ ମହିମା ଯେ ଅଙ୍ଗାଙ୍ଗି ଭାବେ ଯୋଡିତ ଏଥିରେ ଦ୍ବିମତ ନାହିଁ ।
ଗୁମ୍ଫା ସଂସ୍କୃତି ଓ ପରମ୍ପରା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଅଭିଭକ୍ତ କୋରାପୁଟର ନିବିଡ ସମ୍ପର୍କରର ଅବତାରଣା କରିଥିଲେ ।
ଏହି ମହାନ ସଂସ୍କୃତିକୁ ଆଉ ଆଗକୁ ନେବାକୁ ସେ ସମସ୍ତ ଅଂଶଗ୍ରହଣକାରୀ ସଦସ୍ୟଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଆକର୍ଷଣ କରିଥିଲେ ।
ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରି କବି ହଳଧର ଅମାନ୍ତ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ ଯେ ସେ କିପରି ଖାଲିପାଦରେ ଭାରତର ମହାମହିମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ପାଖକୁ ସୌଜନ୍ୟମୂଳକ ସାକ୍ଷାତ କରିବାକୁ ଯାଇଥିଲେ ।
ପରିଶେଷରେ ଜିଲ୍ଲା ସଂସ୍କୃତି ଅଧିକାରୀ ଅର୍ଚ୍ଚନା ଦାସ ଏହି ୱେବିନାରକୁ ସାଫଲ୍ୟମଣ୍ଡିତ କରିଥିବାରୁ ଅଂଶଗ୍ରହଣକାରୀ ସମସ୍ତ ବିଶିଷ୍ଟ ଅତିଥିବୃନ୍ଦଙ୍କୁ କୃତଜ୍ଞତା ଜ୍ଞାପନ କରିଥିଲେ ।
ସ୍ବତନ୍ତ୍ରଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖକରି ଓଡିଆ ଭାଷା ସାହିତ୍ୟ ଓ ସଂସ୍କୃତିର ପ୍ରମୁଖ ଶାସନ ସଚିବଙ୍କର ଐକାନ୍ତିକ ଓ ନିଷ୍ଠାପର ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ଏବଂ ପୃଷ୍ଠପୋଷକତା ପାଇଁ ଏ ୱେବିନାର ସଫଳ ହୋଇଥିବା ସେ ପ୍ରକାଶ କରି ଆଗାମୀ ଦିନରେ ଏହିଭଳି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ସମସ୍ତ ଅତିଥିମାନଙ୍କର ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଓ ସାହଚର୍ଯ୍ୟ କାମନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ୱେବିନାର ପରିସମାପ୍ତି ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ।
ଠିକ ଏକ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଭୁବନେଶ୍ୱର ସ୍ଥିତ ଆରଏମଆରସିରେ ଓଡ଼ିଶାର ପ୍ରଥମ କୋଭିଡ-୧୯ ମାମଲା ଚିହ୍ନଟ ହୋଇଥିଲା ।
ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ଏହା ଧକ୍କା ସଦୃଶ ଥିଲେ ବି ମହାରାଷ୍ଟ୍ର, ତାମିଲନାଡୁ, ପଞ୍ଜାବ, କେରଳ ଆଦି ରାଜ୍ୟ ଭଳି ଓଡ଼ିଶା ମଧ୍ୟ କୋଭିଡ-୧୯ ଜନିତ ପରିସ୍ଥିତିର ମୁକାବିଲା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲା ଓ ସମସ୍ତ ସଂପୃକ୍ତ ବିଭାଗକୁ ନୀରିକ୍ଷଣ, ପରୀକ୍ଷଣ ଓ ଅନ୍ୟ ନିୟମାବଳୀ ମାନିବାକୁ ସତର୍କ କରାଇ ଦେଇଥିଲା ।
କିପରି କୋଭିଡ-୧୯ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ହୋଇ ପାରିଥିଲା ତଥା ଗତ ଏକ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱର ସବୁଠାରୁ ଭୟଙ୍କର ଭୂତାଣୁ ପାଲଟିଥିବା ଏହି ଭୂତାଣୁ ବିରୋଧରେ କିପରି ଲଢେଇ ହେଲା ସେ ସମ୍ପର୍କରେ ଏକ ବିସ୍ତୃତ ତଥ୍ୟାବଳୀ ନିମ୍ନରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି ।
ଓଡ଼ିଶାର କୋଭିଡ-୧୯ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଣନୀତି ମୁଖ୍ୟତଃ ପାଞ୍ଚଟି ବିଷୟ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା । ଯଥାଃ
ରାଜ୍ୟ କଂଟ୍ରୋଲ ରୁମ ଗଠନଃ ଜାନୁଆରୀ ୨୦୨୦ । କୋଭିଡ-୧୯ ମାମଲା ଉପରେ କଣ୍ଟ୍ରୋଲ ରୁମ ତୀକ୍ଷଣ ନଜର ରଖିଥିଲା ଓ ପରିସ୍ଥିତି ଚିନ୍ତାଜନକ ହେଲେ ମୁକାବିଲା ପାଇଁ ଗାଇଡଲାଇନ ଓ ମାନକ ସଞ୍ଚାଳନ ପ୍ରକ୍ରିୟା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିଲା ।
ମାର୍ଚ୍ଚ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ମିଳିତ ଆନୁକୂଲ୍ୟରେ ଜିଲ୍ଲାସ୍ତରୀୟ ଜନ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଟିମ୍ଗୁଡିକୁ ଦିଶାନିଦେ୍ର୍ଦଶ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା । ଜିଲ୍ଲା ଓ ବ୍ଲକ ସ୍ତରରେ ମଧ୍ୟ ତାଲିମ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଦକ୍ଷତା ବୃଦ୍ଧି ସମସ୍ତ ଡାକ୍ତର, ପାରା ମେଡିକାଲ କର୍ମଚାରୀ, ଆଗଧାଡିର କର୍ମକର୍ତାଙ୍କ ଦକ୍ଷତା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ନିଷ୍ଠାପର ପ୍ରୟାସ ହୋଇଥିଲା ।
ସମୁଦାୟ ପ୍ରାୟ ୩୩.୩ ଲକ୍ଷ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ କର୍ମୀ, ଆଗଧାଡିର କର୍ମୀ ଓ ପଞ୍ଚାୟତ ସଦସ୍ୟଙ୍କୁ କୋଭିଡ-୧୯ ସମ୍ପର୍କରେ ଦିଗଦର୍ଶନ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ନୀରିକ୍ଷଣ, କ୍ୱାରାଂଟାଇନ, ପରୀକ୍ଷଣ, ମାଇକ୍ରୋପ୍ଲାନିଂ ଓ ଚିକିତ୍ସା ପ୍ରଦାନ ଆଦି ଜନ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଚିକିତ୍ସା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ସୂଚାରୁ ରୂପେ ସମ୍ପାଦନ କରିବାରେ ଏହା ସହାୟକ ହୋଇଥିଲା ।
ଏହା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦାହରଣ ସାଜିଥିଲା ଓ କୋଭିଡ ବିରୋଧୀ ଲଢେଇରେ ସକାରାତ୍ମକ ଭୂମିକା ନେଇଥିଲା ।
ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ରାଜ୍ୟର ପ୍ରଥମ କରୋନା ରୋଗୀ ଚିହ୍ନଟ ହେବା ପରେ ଯୁଦ୍ଧକାଳୀନ ଭିତିରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଜନସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ପଦକ୍ଷେପ ନିଆ ଯାଇଥିଲା । ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ପ୍ରମୁଖ ପଦକ୍ଷେପ ହେଲାଃ
ରାଜ୍ୟରେ ଲକଡାଉନ ଲାଗୁଃ ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୧ (ରାଜ୍ୟରେ ମାତ୍ର ୨ଟି ପଜିଟିଭ ମାମଲା ଚିହ୍ନଟ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ଲକଡାଉନ ଲାଗୁ କରିବାରେ ଓଡ଼ିଶା ପ୍ରଥମ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା) ।
ସେହିପରି ଲକଡାଉନ ଅବଧି ବଢ଼ାଇବାରେ ମଧ୍ୟ ଓଡ଼ିଶା ପ୍ରଥମ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା । ଓଡିଶା ସରକାରଙ୍କ ଲକଡାଉନ ଅବଧି ବୃଦ୍ଧି ନିଷ୍ପତ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଭାରତ ସରକାର ମଧ୍ୟ ଲକଡାଉନ ଅବଧି ବଢ଼ାଇଥିଲେ ।
ଲକଡାଉନର ଚାରିଟି ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଅନୁଯାୟୀ ଭାରତ ସରକାର ଯୋଜନାବଦ୍ଧ ଓ ସମନ୍ୱିତ ଉପାୟରେ ଅନଲକ୍ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଜାରି କରିଥିଲେ ।
୧ ହଜାର ଶଯ୍ୟା ବିଶିଷ୍ଟ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର କୋଭିଡ ଡାକ୍ତରଖାନା ପାଇଁ ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ଏମଓୟୁ ସ୍ୱାକ୍ଷରଃ ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୫ (ଦେଶର ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସମୟ) ।
ଖୁବ ଅଳ୍ପ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ସାରା ରାଜ୍ୟରେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର କୋଭିଡ ଡାକ୍ତରଖାନା ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା । ରେକର୍ଡ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର କୋଭିଡ ଭିତିଭୂମି ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିଲା ।
୧୦ ହଜାରରୁ ଅଧିକ ଶଯ୍ୟା ବିଶିଷ୍ଟ ୫୩ଟି ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର କୋଭିଡ ଡାକ୍ତରଖାନା ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଉତ୍ତମ ଚିକିତ୍ସା ପ୍ରଦାନ ଓ ସମୁଦାୟ ମୃତ୍ଯହାର କମାଇବା ପାଇଁ ମାନ୍ୟବର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପରିକଳ୍ପିତ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର କୋଭିଡ ଡାକ୍ତରଖାନା ସ୍ଥାପନ ନିଷ୍ପତି ବେଶ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା ।
ସରକାରୀ - ଘରୋଇ ସହଭାଗିତା ଓଡ଼ିଶାର କରୋନା ବିରୋଧୀ ଲଢେଇର ପ୍ରମୁଖ ଉପାଦାନ ଥିଲା ।
ସଙ୍କଟ ବେଳେ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ତଥା ଉକ୍ରର୍ଷର କେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତିପାଦିତ କରିଥିବା କର୍ପୋରେଟ ଡାକ୍ତରଖାନା, ଅଶ୍ୱିନୀ ଡାକ୍ତରଖାନା, କିମ୍ସ, ସମ୍ ଡାକ୍ତରଖାନା ଓ ଟାଟା ଡାକ୍ତରଖାନା ଭଳି ଘରୋଇ ଡାକ୍ତରଖାନାଗୁଡ଼ିକର ଅବଦାନକୁ ସରକାର ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସା କରିବେ ।
ରୋଗୀଙ୍କୁ ଆରୋଗ୍ୟପ୍ରଦାନକାରୀ ପ୍ଲାଜମା ଚିକିତ୍ସା ଉପଲବ୍ଧ କରାଇବା ପାଇଁ ପ୍ଲାଜମା ବ୍ୟାଙ୍କ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଅନେକ କୋଭିଡ ସୁସ୍ଥ ରୋଗୀ ଆଗେଇ ଆସି ପ୍ଲାଜମା ଦାନ କରିଥିଲେ । ଆଂଶିକ ପ୍ରଭାବିତ ରୋଗୀଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପ୍ଲାଜମା ଚିକିତ୍ସା ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ଯହାର କମିଥିଲା ।
ସଂକ୍ରମଣ ପ୍ରତିରୋଧ ଓ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ (ଆଇପିସି) ରଣନୀତି ମାନ୍ୟବର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଜୁନ ୧୦ରେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ।
ସମସ୍ତ ସରକାରୀ ଓ ଘରୋଇ ଡାକ୍ତରଖାନା ଆଇପିସି ନୀତି ଆପଣାଇବା ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ଥିଲା । ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ କେନ୍ଦ୍ର ବା ଡାକ୍ତରଖାନାଗୁଡ଼ିକରେ ସଂକ୍ରମଣ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାରେ ଏହା ସହାୟକ ହୋଇଥିଲା ।
ପ୍ରଥମ ମାମଲା ଚିହ୍ନଟ ହେବା ମାତ୍ରେ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ଆକ୍ରମଣାତ୍ମକ କାର୍ଯ୍ୟପନ୍ଥା ଆପଣାଇ ଥିଲେ । ବରିଷ୍ଠ ସଚିବମାନଙ୍କୁ କୋଭିଡ-୧୯ ମୁକାବିଲାର ବିଷୟଗତ ଭାର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଏହା ଅନ୍ୟତମ ସଫଳ ରଣନୀତି ସାବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଥିଲା । ବହୁମୁଖୀ ଜନ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ପରିଚାଳନାରେ ଏହା ସହାୟକ ହୋଇଥିଲା ।
ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ସାପ୍ତାହିକ ସମୀକ୍ଷା କରୁଥିଲେ ଓ ମୁଖ୍ୟ ଶାସନ ସଚିବ ଦୈନିକ ସମୀକ୍ଷା କରୁଥିଲେ । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସମୀକ୍ଷା ବେଳେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଆ ଯାଇପାରୁଥିଲା ।
ଅଧିକାଂଶ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଷ୍ପତ୍ତି ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନ, ୟୁଏନ, ଆଇସିଏମଆର ଭଳି ସଂସ୍ଥାର ବୈଷୟିକ ସୂଚନା, ପ୍ରମାଣ ତଥା ମତାମତ ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟବସିତ ଥିଲା ।
କୋଭିଡ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଆଇନଃ କୋଭିଡ-୧୯ ମହାମାରୀ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରଖିବା ପାଇଁ ଜନ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ପଦକ୍ଷେପଗୁଡ଼ିକୁ କଠୋର ଓ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ଲାଗୁ କରିବା ପାଇଁ କରୋନା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଆଇନ ପ୍ରଣୟନରେ ଓଡ଼ିଶା ଅଗ୍ରଣୀ ରହିଥିଲା ।
ସରପଞ୍ଚମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମତା ହସ୍ତାନ୍ତରଃ କଣ୍ଟେନମେଣ୍ଟ ଅଞ୍ଚଳ ଘୋଷଣା, ଅସ୍ଥାୟୀ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ କେନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଉପକରଣ କ୍ରୟ ଆଦି ସ୍ଥାନୀୟ ପ୍ରବନ୍ଧନ ପାଇଁ ସରପଞ୍ଚମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମତା ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ରାଜ୍ୟରେ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ସଂଖ୍ୟାରେ ମାସ୍କ, ସାନିଟାଇଜକ ଓ ପିପିଇ କିଟ୍ ଉପଲବ୍ଧ କରାଇବା ପାଇଁ ଟାଳଟୁଳ ନକରି ଯଥାଶୀଘ୍ର ଔଷଧ, ଉପକରଣ କ୍ରୟ ।
କରୋନା ଭୟାବହତାକୁ ନେଇ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଆଶଙ୍କା ଦୂରେଇବା ପାଇଁ ସୂଚନା ଓ ଲୋକସମ୍ପର୍କ ବିଭାଗ ତରଫରୁ ନିୟମିତ ଭାବେ ଗଣମାଧ୍ୟମକୁ ବିବୃତି ପ୍ରଦାନ କରାଯାଉଥିଲା ।
ମହାମାରୀର ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ତଥା ଏହାର ନିରାକରଣ ଓ ଚିକିତ୍ସା ସମ୍ପର୍କରେ ଲୋକଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷିତ ଓ ସଚେତନ କରିବା ପାଇଁ ଆଇଇସି ଅଭିଯାନର ଚାରି ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଅନୁସରଣ କରାଯାଇଥିଲା ।
ହୋମ ଆଇସୋଲେସନରେ ଥିବା କିଛି ରୋଗୀଙ୍କୁ ଫ୍ଲାବିପିରାଭିର ଖାଇବା ପାଇଁ କୁହାଯାଇଥିଲା ।
ସଫଳ ପ୍ରବାସୀ ପ୍ରବନ୍ଧନଃ ୭.୬ ଲକ୍ଷ ପ୍ରବାସୀ ଓଡ଼ିଆଙ୍କୁ ସଫଳତାର ସହ ଅଣା ଯାଇଥିଲା । ସେମାନଙ୍କ କ୍ୱାରେଣ୍ଟାଇନ ପାଇଁ ୧୬,୮୨୪ ଅସ୍ଥାୟୀ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ କେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିଲା ।
ବିଭିନ୍ନ ବିଭାଗ ଓ ଟିମ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତମ ସମନ୍ୱୟ ରଖି ଟିକିନିଖି ଭାବେ ପ୍ରବାସୀ ପ୍ରବନ୍ଧନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ପରିବାର କଲ୍ୟାଣ, ଆଇଟି ଓ ଗୃହ ବିଭାଗ ମିଳିତ ଭାବେ ପ୍ରଯୁକ୍ତି ସମ୍ବଳିତ ନୀରିକ୍ଷଣ ଓ କଣ୍ଟାକ୍ଟ ଟ୍ରେସିଂ କରିଥିଲେ ।
ହୋମ କ୍ୱାରାଂଟାଇନରେ ଥିବା ରୋଗୀଙ୍କୁ ଟ୍ରାକ୍ କରାଯିବା ସହ ସେହି ସମୟର ମୋବାଇଲ ଲୋକେସନକୁ ଭିତି କରି ଯୋଗାଯୋଗରେ ଆସିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଆଇଏସଆଇ/ଏସଏଆରଆଇ ଓ ଡାଇବେଟିସ, ହାଇପର ଟେନସନ, ଟିବି ଆଦି ଏକାଧିକ ରୋଗଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ ପାଇଁ ଘରକୁ ଘର ଯାଇ ନଜର ରଖା ଯାଇଥିଲା ।
ଏହି ଉପାୟରେ ସମସ୍ତ ଘରେ ପହଁଚିବା ସହ ସନ୍ଦିଗ୍ଧ କରୋନା ରୋଗୀଙ୍କ ବିସ୍ତୃତ ବିବରଣୀ ମିଳି ପାରିଥିଲା ।
ଆରଟି- ପିସିଆର ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ସେମାନଙ୍କର କୋଭିଡ-୧୯ ପରୀକ୍ଷଣ ହୋଇଥିଲା ।
ଦୃଢ଼ ନଜରଦାରି ଦ୍ୱାରା ଅଧିକ ମାମଲା ଚିହ୍ନଟ ହୋଇ ପାରିଥିଲା ଓ ଆମେ ଏପିଡେମିକ କର୍ଭରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ପ୍ରକାରେ ମହାମାରୀକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ହୋଇଥିଲୁ ।
ସଂଗୃହୀତ ନମୁନାଗୁଡିକ ଏନଆଇଭି, ପୁନେ ପରୀକ୍ଷାଗାରକୁ ପଠାଯାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଖୁବଶୀଘ୍ର ଆରଏମଆରସି ପରୀକ୍ଷାଗାରରେ ଆରଟି-ପିସିଆର ପଦ୍ଧତିରେ କୋଭିଡ-୧୯ ପରୀକ୍ଷଣ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୋଇଥିଲା ।
ବିଳମ୍ବ ନକରି ମାନବ ସମ୍ବଳ, ପ୍ରଯୁକ୍ତି ଦକ୍ଷତା ବୃଦ୍ଧି କରାଯିବା ସହ ଓଏସଏମସିଏଲ ମାଧ୍ୟମରେ ଉପକରଣ କ୍ରୟ କରି ୨୪ଟି ଆରଟି-ପିସିଆର ପରୀକ୍ଷାଗାର, ୩୨ଟି ଟିଆରୟୁଏନଏଟି ଓ ଅନ୍ୟ ପରୀକ୍ଷାଗାର ସ୍ଥାପନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ବେସରକାରୀ ସଂସ୍ଥା ଓ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ ସହଭାଗିତାରେ ଦିନକୁ ୬୦ ହଜାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରୀକ୍ଷଣ ଦକ୍ଷତା ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଇଥିଲା । ଦିନକୁ ୧୦ ଲକ୍ଷରେ ୧୪୦ଟି ନମୁନା ପରୀକ୍ଷଣ ହେଉଥିବା ବେଳେ ଓଡିଶାରେ ଏହି ସଂଖ୍ୟା ୧୨ ଶହ ଛୁଇଁଥିଲା ।
ମାନସିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ପରାମର୍ଶଃ କୋଭିଡ-୧୯ ରୋଗୀ, ସେବା ପ୍ରଦାନକାରୀ ଓ କାଉନସେଲିଂ ଆବଶ୍ୟକ କରୁଥିବା ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ମାନସିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଅଭିଯାନ ଆରମ୍ଭ କରିବାରେ ଓଡ଼ିଶା ଅଗ୍ରଣୀ ରହିଥିଲା ।
ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ମାନସିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ମୋବାଇଲ ୟୁନିଟ ହିତାଧିକାରୀଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଇ ସେମାନଙ୍କୁ ମାନସିକ ତଥା ସାମାଜିକ କାଉନସେଲିଂ ପ୍ରଦାନ କରିବା ସହ ଔଷଧ ଯୋଗାଉଥିଲେ ।
ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସେବା ଓ ଆଗଧାଡିର କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ପ୍ରଦାନ କରାଯିବା ସହ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସେବା କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ କୌଣସି ଉପାୟରେ ହଇରାଣ ହରକତ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ବିରୋଧରେ କଡ଼ା କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ଗ୍ରହଣ ପାଇଁ ସରକାର ନିଦେ୍ର୍ଦଶ ଜାରି କରିଥିଲେ ।
ଖାଦ୍ୟ, ହଷ୍ଟେଲ ସୁବିଧା ଓ ଯାତାୟାତ ପାଇଁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଗାଡ଼ି ଭଳି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଯୋଗାଇ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ କର୍ମୀ ଓ ଅନ୍ୟ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପ୍ରୋତ୍ସହନ ରାଶି ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ରିଲଫ ପାଣ୍ଠିରୁ ଆର୍ଥିକ ସହାୟତାଃ କୋଭିଡ-୧୯ରେ ମୃତୁ୍ୟବରଣ କରୁଥିବା କୋଭିଡ ଯୋଦ୍ଧା ଓ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ଠାରୁ ଆର୍ଥିକ ସହାୟତା ପାଉନଥିବା କୋଭିଡ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କୁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ରିଲିଫ ପାଣ୍ଠିରୁ ଆର୍ଥିକ ସହାୟତା ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା । ମୃତକଙ୍କ ନିକଟ ସମ୍ପର୍କୀୟଙ୍କୁ ଚାକିରି ଓ ଆର୍ଥିକ ସହାୟତା ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ହିତାଧିକାରୀଙ୍କ ଆଗୁଆ ତାଲିକା ପ୍ରସ୍ତୁତି ( ୩.୫ ଲକ୍ଷ ଏଚସିଡବ୍ଲୁ ଓ ୧.୯ ଲକ୍ଷ ଏଫଏଲଡବ୍ଲୁ)
ବୟସ୍କ (୬୦ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ) ଓ ଏକାଧିକ ରୋଗ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି (୪୫ ବର୍ଷରୁ ୫୯ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ) ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ଟିକାକରଣ ।
ବୟସ୍କ ତଥା ବିପଦ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସଅଳ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ଦିନକୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଲୋକଙ୍କୁ ଟୀକା ପ୍ରଦାନ କରିବାକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଧାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି ।
ଚଳିତ ସପ୍ତାହରେ ହୋଇଥିବା ପରୀକ୍ଷଣର ପଜିଟିଭ : ୦.୨୯ ପ୍ରତିଶତ, ବର୍ତ୍ତମାନର ବୃଦ୍ଧି ହାର (ସାତ ଦିନର ହାରାହାରି) :୦.୦୨ ପ୍ରତିଶତ (ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୩ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ)
କମ ମୃତୁ୍ୟହାର : ସମଗ୍ର ଦେଶରେ ଓଡ଼ିଶାର କରୋନା ମୃତୁ୍ୟହାର ସର୍ବନିମ୍ନ ରହିଥିଲା. ଏହା ୦.୫୫ ପ୍ରତିଶତ ଥିଲା । ୧୦ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ମୃତୁ୍ୟ ହାର ନିୟମିତ ଭାବେ ୦.୫ ପ୍ରତିଶତ ଆଖପାଖରେ ରହିଥିଲା ।
ପରିସଂଖ୍ୟାନ ବିଶ୍ଳେଷଣରେ ଓଡ଼ିଶାର ପ୍ରଦର୍ଶନ ଜାତୀୟ ହାର ଠାରୁ ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆଗୁଆ ରହିଛି । ଭଲ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିବା ରାଜ୍ୟ ଓ କେନ୍ଦ୍ର ଶାସିତ ଅଞ୍ଚଳଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ଓଡ଼ିଶା ସ୍ଥାନ ପାଇପାରିଛି ।
ମହାରାଷ୍ଟ୍ର, କେରଳ, ପଞ୍ଜାବ ଓ କର୍ଣ୍ଣାଟକ ଭଳି ରାଜ୍ୟରେ ଦୈନିକ ନୂଆ କରୋନା ସଂକ୍ରମଣ ମାମଲା ଲୋକଲୋଚନକୁ ଆସିବାରେ ଲାଗିଛି ।
ସରକାର ପରିସ୍ଥିତି ଉପରେ କଡ଼ା ନଜର ରଖିଛନ୍ତି ଓ ସତର୍କ ଅଛନ୍ତି । ବାହାରୁ ସଂକ୍ରମଣ ରୋକିବା ପାଇଁ ବିମାନ, ରେଳ ଯାତ୍ରୀଙ୍କ ସ୍କ୍ରିନିଂ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ କରାଯାଇଛି ।
ଆଇଏଲଆଇ/ଏସଏଆରଆଇ ରୋଗୀଙ୍କ ଉପରେ ନିଜର ରଖାଯିବା ସହ ସନ୍ଦିଗ୍ଧଙ୍କ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ଆରଟି-ପିସିଆର ପରୀକ୍ଷଣ ହେଉଛି ।
ଯଦି ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟଜନକ ଭାବେ ମାମଲା ସଂଖ୍ୟା ବଢେ ତେବେ ଆଗକୁ ନିଆଯିବାକୁ ଥିବା ପଦକ୍ଷେପ ସମ୍ପର୍କରେ ବିଶେଷଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମତ ନିଆଯିବ ଓ ପ୍ରସ୍ତୁତି ସ୍ତରର ସମୀକ୍ଷା ହେବ ।
ମହାମହିମ ରାଜ୍ୟପାଳ, ଓଢ଼ିଶା ରାଜ୍ୟର ପ୍ରସ୍ତୁତି ସମୀକ୍ଷା କରିବା ସହ କୋଭିଡ-୧୯ ମହାମାରୀ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ପାଇଁ ନିଆଯାଇଥିବା ପଦକ୍ଷେପଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି ।
ସୁଦକ୍ଷ ପ୍ରଶାସନ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଗୋଷ୍ଠୀ ସ୍ଥିତିସ୍ଥାପକତା ସବୁଥିରେ ଓଡ଼ିଶାର କୋଭିଡ-୧୯ ମୁକାବିଲା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ସାଜିଛି । ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନ ଏହାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିଛି ।
କୋଭିଡ-୧୯ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଓ ମୁକାବିଲାରେ ଦେଶର ଶୀର୍ଷ ଦୁଇଟି ରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଥିବାରୁ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ଓଡ଼ିଶାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି ।
କୋଭିଡ-୧୯ ସଙ୍କଟକୁ ସଫଳ ଭାବେ ମୁକାବିଲା କରିଥିବା କେରଳ ଓ ଓଡ଼ିଶାକୁ ବିଶ୍ୱ ଅର୍ଥନୈତିକ ଫୋରମ ପ୍ରଶଂସା କରିଛି ।
ଶବହେବାକୁ ଭାବିଥିଲେ, ଏବେ ଶବକୁ ସାଥୀ କରିଛନ୍ତି ସାଥୀ ଋତୁରାଣୀ (ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର)
ଭୁବନେଶ୍ୱର, ଜାନୁଆରୀ ୭(ଲୋକାଲ ୱାୟାର): ଏ ସମାଜର ତାଡ଼ନା ସହି ନ ପାରି ଦିନେ ନିଜେ ଶବ ହେବାକୁ ବାହାରିଥିଲେ ସେ ।
ଅଚିହ୍ନା ହୋଇ ସମସ୍ତଙ୍କ ନଜର ଅଢ଼ୁଆଳରେ ଲୁଚିଯିବାକୁ ପ୍ରୟାସ କରିଥିଲେ । ହେଲେ ଆଜି ସେ ଶହ ଶହ ଅଚିହ୍ନା ଶବଙ୍କ ମୁକ୍ତିର ସାଥୀ ।
ସେମାନଙ୍କୁ ପରିଚୟ ଦେବାର ଆଶ୍ରା । ଏଇଥିପାଇଁ ତ ଅଚିହ୍ନା ଶବ ଦେଖିଲେ ଅଟକିଯାଆନ୍ତି । ନିଜେ ଶବକୁ ଆଣି ହିନ୍ଦୁ ପରମ୍ପରାରେ ସକ୍ରାର କରନ୍ତି ।
ପୁରୁଷ ପ୍ରଧାନ ସମାଜର ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷ୍ମରେଖାକୁ ଟପିଯାଇ ଯେତେବେଳେ ସେ ବାହାରିଥିଲେ ଏମିତି ଶବ ଦାହ ଅଭିଯାନରେ ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଖାଲି ତାତ୍ସଲ୍ୟ ସହିବାକୁ ପଡ଼ିନଥିଲା; ପେଟ ପୋଷିବା ପାଇଁ ସେ କରୁଥିବା କାମ ବି ତାଙ୍କ ହାତରୁ ଛଡ଼ାଇ ନିଆଯାଇଥିଲା ।
ଏମିତି ଜଣେ ମହିଳା ହେଲେ ଋତୁରାଣୀ ସେନାପତି । ନିଜ ଘର ବାଲେଶ୍ୱର ହୋଇଥିଲେ ବି ରହୁଛନ୍ତି ପୁରୁଣା ଭୁବନେଶ୍ୱର ଅଞ୍ଚଳରେ ।
ଅନ୍ୟ ଝିଅମାନଙ୍କ ଭଳି ସେ ବି ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଥିଲେ । ବିବାହ କରିବେ, ସ୍ୱାମୀ, ପରିବାର, ପିଲାମାନଙ୍କ ସହ ସମୟ କାଟିବେ ।
ପକ୍କା ଗୃହିଣୀଟିଏ ହେବାର ସମସ୍ତ କର୍ତ୍ତବ୍ୟକୁ ପାଳନ କରିବେ । ହେଲେ ଋତୁରାଣୀଙ୍କ ଭାଗ୍ୟରେ ସେ ସୁଖ ନଥିଲା । ଆଜିକୁ ୧୮ ବର୍ଷ ତଳର ଘଟଣା । ୧୯୯୭ ମସିହା ଫେବ୍ରୁୁଆରୀ ମାସ ।
ପ୍ରେମ କରି ଘର ଛାଡ଼ି ପଳାଇ ଆସିଥିଲେ ଋତୁ । ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସହ ପୁରୁଣା ଭୁବନେଶ୍ୱର ଅଞ୍ଚଳରେ ଘରଭଡ଼ା ଖଣ୍ଡେ ନେଇ ରହିଲେ । ଏହାରି ଭିତରେ ସେ ଅନ୍ତଃସତ୍ତ୍ୱା ହେଲେ ।
ଯେବେ ବଡ଼ଝିଅ ପ୍ରିୟଙ୍କା ଜନ୍ମ ହେଲା । ତା'ର ଏକୋଇଶିଆ ଦିନ ଋତୁ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଲେ ଯେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ଆଉ କାହା ସହ ଶାରୀରିକ ସମ୍ପର୍କ ଅଛି ।
ସ୍ୱାମୀ ମଦ ପିଅନ୍ତି, ଏକଥା ତାଙ୍କୁ ଜଣା ଥିଲା । ହେଲେ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ମହିଳା ସହ ସମ୍ପର୍କ?? ଅନ୍ୟ ମହିଳାଙ୍କ ଭଳି ଏକଥାକୁ ହଜମ କରିବା ଋତୁଙ୍କ ପାଇଁ କଷ୍ଟଦାୟକ ହୋଇ ପଡ଼ିଲା ।
ଋତୁ କହନ୍ତି, କ'ଣ କରିଥାନ୍ତି । ପ୍ରେମ କରି ବାହାହୋଇ ଆସିଥିଲି । ତେଣୁ ପରିବାର ଲୋକଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରି ପାରୁନଥିଲି । ଆଉ କାହାକୁ ବି ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଏପରି ଅଭ୍ୟାସ କଥା କହି ପାରୁନଥିଲି ।
କାରଣ ଯାହାର ଯାହାବି ଭୁଲ୍ ଥାଉ ନା କାହିଁକି ଏ ସମାଜ ସବୁବେଳେ ଜଣେ ମହିଳାକୁ ହିଁ କାଠଗଡ଼ାରେ ଆଣି ଛିଡ଼ା କରାଇ ଦିଏ ।
ପୁରୁଷଟି ଯେମିତି ସତରେ ଭୁଲ୍ କରିବାର ଅଧିକାର ନେଇ ଏ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି । ଆଉ ନାରୀଟିଏ ଏସବୁ ସହିବାର... ।
ମୋ ସହ ବି ସେମିତି ହେଉଥିଲା । ସମସ୍ତେ ଆଗରେ ସହାନୁଭୂତି ଦେଖେଇଲେ ବି ପଛରେ କହୁଥିଲେ ସ୍ୱାମୀକୁ ସମ୍ଭାଳି ପାରୁନି, ତାକୁ ଖୁସି କରି ପାରୁନି ବୋଲି ସ୍ୱାମୀ ବାର ଆଡ଼େ ଯାଉଛି । ହେଲେ ବାସ୍ତବରେ ତା'ର ପ୍ରକୃତି ହିଁ ସେମିତି ।
ମଦ ପିଇବ, ଗଞ୍ଜେଇ ଖାଇବ, ନିଶାରେ ଚୂର୍ ହୋଇ ରହିବ । ଆଉ ପର ସ୍ତ୍ରୀ, ଝିଅ ବୋହୂଙ୍କ ସହ ସମ୍ପର୍କ ରଖିବ ।
ପ୍ରଥମେ ପ୍ରଥମେ ଏକଥାକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ପାରୁନଥିଲି । ହେଲେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଏସବୁ ଦେହସୁହା ହୋଇଗଲା । ଏମିତିରେ ସାନ ଝିଅ ସାଇପ୍ରିୟା ଜନ୍ମ ।
ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ନିମାପଡ଼ା ବ୍ୟାଙ୍କରେ ଚାକିରିଟିଏ ମିଳିଗଲା । ଭାବିଲି ଈଶ୍ୱର ଏଣିକି ସବୁ ସୁଧାରି ଦେବେ । ଅଭାବ ଅସୁବିଧା ଦୂରହେବ ।
ହେଲେ ସବୁ ଯେମିତି ବଦଳିଗଲା । ୨୦୧୧ ମସିହା କଥା । ସ୍ୱାମୀ ଚାକିରିର କାର୍ଯ୍ୟବ୍ୟସ୍ତତାର ଆଳ ଦେଖାଇ ସେଠାକାର ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କ ସହ ଘର ଭଡ଼ା ନେଇ ରହିଲେ । ଆଉ ମୁଁ ଏଠାରେ ମୋ ପିଲାମାନଙ୍କ ସହ ।
ସପ୍ତାହରେ ଥରେ ଆସୁଥିଲେ ଆମ ପାଖକୁ । ଆଉ ସେତିକିରେ ବି ମାରପିଟ୍, ଫିଙ୍ଗା ଫୋପଡ଼ା କରନ୍ତି ।
ନ ଥକିବା ଯାଏଁ ମୋତେ ବାଡ଼ାନ୍ତି । ମୁଁ ଯେତେ କହିଲେ ବି ଆମ ମା' ଝିଅକୁ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ନିଅନ୍ତିନି ।
ଥରେ ନିମାପଡ଼ାରୁ ମୋତେ ଜଣେ ଫୋନ୍ କରି ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଲେ । ଆଗରୁ ଜାଣିଥିଲି ଯେ ମୋ ସ୍ୱାମୀ ପର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ସମ୍ପର୍କ ରଖନ୍ତି । ହେଲେ କାହାକୁ ଆଣି ପାଖରେ ରଖିବେ ଏକଥାଟାକୁ ସହଜରେ ବିଶ୍ୱାସ କରି ପାରିଲିନି ।
ସତ ଜାଣିବା ପାଇଁ ନିମାପଡ଼ା ଗଲି । ଆଉ ସେଠି ଯାହା ଦେଖିଲି ଆଖିକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରି ପାରିଲିନି ।
ଏକଥାର ପ୍ରତିବାଦ କରିବାରୁ ମତେ ନିସ୍ତୁକ ମାଡ଼ ମାରିଲେ । ଭୁବନେଶ୍ୱର ଫେରି ଆସିଲି । ପିଲାମାନେ ଛୋଟ ଛୋଟ ହୋଇଥାନ୍ତି । ବାପ ଘର ବାଲେଶ୍ୱର ଗଲି ।
ଆଉ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପାଖକୁ ନ ଫେରିବାର ନିଷ୍ପତ୍ତି ବାବଦରେ କହିଲି । ବାପା କିନ୍ତୁ ମୋତେ ଏ କଥାରେ ସମର୍ଥନ କଲେନି । କହିଲେ ସେ ପୁରୁଷ ପିଲା ।
ଚାକିରି କରିଛି । ସେ ଗୋଟେ ରଖୁ କି ୧୦ଟା, ତୋତେ ତ ପୋଷିବ । ତୋ ବୋଝ ଆମେ ନେଇ ପାରିବୁନି । ମୁଁ ଅବସର ନେଇ ସାରିଲିଣି । ତୋତେ ପୋଷିବାକୁ ମୋ ପାଖେ ପଇସା ନାହିଁ । ନ ଫେରିଲେ କେମିତି ହେବ ।
ଝିଅମାନଙ୍କ ବାହାଘର କେମିତି କରିବୁ? ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ ଏକଥାଟା ଅତି ସାଧାରଣ କଥା । ପ୍ରାୟତଃ ସବୁ ଘର ମାନଙ୍କରେ ହୁଏ ।
ହେଲେ ମୋ ପ୍ରତି ସ୍ୱାମୀ, ସଉତୁଣୀ, ସାହିପଡ଼ିଶାଙ୍କ ଟାହି ଟାପରାର ନିର୍ଯାତନା ଏତେ ବଢ଼ିଯାଇଥିଲା ଯେ ମୁଁ ଆଉ ସେଥିରୁ ମୁକୁଳି ପାରୁନଥିଲି ।
ବାପ ଘରୁ ପଳାଇ ଆସିଲି । ଆଉ ଦିନେ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରିବାର ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲି । ଅପରାହ୍ନରେ ଲିଙ୍ଗରାଜ ଷ୍ଟେସନ ଠାରୁ ଅଳ୍ପ ଦୂରରେ ଥିବା ଏକ ନିଛାଟିଆ ଜାଗା ସରକନ୍ତରାକୁ ଗଲି ।
ମାନସିକ ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ସାରିଥାଏ ଆଜି ଜୀବନ ହାରି ଦେବି । ହେଲେ ପାରିଲିନି । ପ୍ରଦୀପ ସେବା ଟ୍ରଷ୍ଟର ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରଦୀପ ପୃଷ୍ଟି ସାର୍ ବାଧା ଦେଲେ ।
ବୁଝାସୁଝା କରି ଘରକୁ ଆଣିଲେ । ପରିବାର ପାଖକୁ ଫେରି ଯିବାକୁ ବୁଝାଇଲେ । ହେଲେ ମୋର ଏକା ଜିଦ୍ ଥିଲା ମୁଁ ଘରୁ ପାଦ କାଢ଼ିଛି ମାନେ ଆଉ ଫେରିବିନି ।
ଏମିତିରେ ସେ ମୋତେ କାରଗିଲ୍ ବସ୍ତିରେ ଏକ ଘର ଭଡ଼ା ନେଇ ରହିବାର ବନେ୍ଦାବସ୍ତ କରିଦେଲେ ।
ମୁଁ ମୋ ଦୁଇ ଝିଅଙ୍କୁ ସେଠିକି ନେଇ ଆସିଲି । ପର ଘରେ ବାସନ ମାଜି, ଦୁଇ ଜଣଙ୍କ ଘରେ ରୋଷେଇ କରି ପିଲାମାନଙ୍କୁ ମଣିଷ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲି ।
ମାତ୍ର ୩ରୁ ୪ ହଜାର ଟଙ୍କା ରୋଜଗାର କରୁଥାଏ ।
ଏଥିରେ ଘରଭଡ଼ା, ପିଲାଙ୍କ ପଢ଼ା ଖର୍ଚ୍ଚ ସବୁ ସମ୍ଭାଳିବା ଏକାକି ମୋ ପାଇଁ ବହୁତ କଷ୍ଟ ଦାୟକ ହୋଇପଡୁଥିଲା । ହେଲେ ବି ଭାଙ୍ଗି ପଡୁନଥିଲି ।
ସବୁ କାମ ସାରି, ପିଲାଙ୍କ ଭଲ ମନ୍ଦ ବୁଝି, ପ୍ରଦୀପ ସାରଙ୍କୁ ତାଙ୍କ କାମରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲି ।
ହେଲେ ଏ ସୁଖ ବି ଈଶ୍ୱର ସହିଲେନି । ଯେହେତୁ ପ୍ରଦୀପ୍ ସାର୍ଙ୍କ ସହ ମିଶି ଟ୍ରଷ୍ଟ ସାହାଯ୍ୟରେ ମୁଁ ଶବ ସକ୍ରାର କରିବା କାମ କଲି; ତେଣୁ ମୋତେ ଆଉ କେହି କାମରେ ରଖିଲେନି ।
ଗୋଟା ଗୋଟା କରି ମୁଁ କାମ କରୁଥିବା ୪ ଜଣ ଯାକ ପରିବାର ମୋତେ ଘରୁ ବିଦା କରିଦେଲେ । ଏଣେ ଘରଭଡ଼ା, ପିଲାଙ୍କ ଖର୍ଚ୍ଚ ଏସବୁ ସମ୍ଭାଳିବା ମୋ ପାଇଁ କାଠିକର ହୋଇପଡ଼ିଲା ।
ଏକଥା ପ୍ରଦୀପ ସାର୍ ଜାଣିବା ପରେ କିଛି ପାରିଶ୍ରମିକ ବଦଳରେ ସେବା ଟ୍ରଷ୍ଟ ସମ୍ଭାଳିବାକୁ ମୋତେ ଦାୟିତ୍ୱ ଦେଲେ ।
ଟ୍ରଷ୍ଟର ଗୋଟେ ଘରେ ରହିବାକୁ ବି ଦେଲେ । ଆଉ ସେବେଠାରୁ ଏଇଠି ରହୁଛି । ଟ୍ରଷ୍ଟର ସମସ୍ତ କାମ କରୁଛି ।
ବଡ଼ ଝିଅ ଯୁକ୍ତ ତିନି ଦ୍ୱିତୀୟ ବର୍ଷରେ ପଢ଼ୁଛି । ଆଉ ସାନ ଅଷ୍ଟମ ଶ୍ରେଣୀରେ । ମୋ ଦୁଃଖ ସହି ନ ପାରି ବଡ଼ ଝିଅ ଏବେ ପଦାକୁ ପାଦ କାଢ଼ିଛି । ଗୋଟେ ପାର୍ଲରରେ ଯାଇ ପାର୍ଟ ଟାଇମ୍ କାମ କରୁଛି ।
ବ୍ୟାକ୍ ଷ୍ଟେଜ୍ ଡ୍ୟାନ୍ସର ଭାବେ ବି କାମ କରୁଛି । ସେଥିରୁ ଯାହା ଦୁଇ ପଇସା ମିଳୁଛି, ସେଥିରେ ଆମେ ମା' ଛୁଆ ଚଳି ଯାଉଛୁ ।
ମୋତେ କେବଳ ସ୍ୱାମୀ ନିଜଠାରୁ ଅଲଗା କରି ଦେଇ ନାହାନ୍ତି । ମୋ ବାପ ଘର ଲୋକ ବି ମୋ ସହ ସମ୍ପର୍କ କାଟି ଦେଇଛନ୍ତି ।
ଯେତେବେଳେ ସ୍ୱାମୀ ମୋର ନୁହେଁ ତେବେ ଶାଶୂଘରକୁ କାହିଁକି ଆଶା କରିବି ।
ସେଦିନର ସେ ଭୟଙ୍କର ମୃତୁ୍ୟ ଯନ୍ତାରୁ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଥିବା ଋତୁରାଣୀ ଆଜି ନିଜେ ପାଲଟିଛନ୍ତି ସମାଜ ସେବୀ । ନିଜର ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ଓ କଠିନ ପରିଶ୍ରମ ତାଙ୍କୁ ଆଜି ଏଇ ପରିଚିତି ଦେଇଛି ।
ବିନା ପାରିଶ୍ରମିକରେ ପ୍ରଦୀପ ସେବା ଟ୍ରଷ୍ଟର ସହାୟତାରେ ସେ ୪ବର୍ଷ ଭିତରେ ୧ହଜାରରୁ ଅଧିକ ଶବକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ସହ ୫୦ରୁ ଅଧିକ ଶବଦାହ କରି ସ୍ୱେଚ୍ଛାସେବୀ ସଙ୍ଗଠନ, ସାଧାରଣ ଜନତା, ପୁଲିସ୍ ପ୍ରଶାସନର ଦୃଷ୍ଟି ଆକର୍ଷଣ କରି ପାରିଛନ୍ତି ।
ସାଧାରଣ ଭାବେ ଟ୍ରେନ୍ ଲାଇନରେ କଟିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ସାଧାରଣ ଲୋକେ ଦେଖିପାରୁନଥିବା ବେଳେ ଋତୁ କିନ୍ତୁ ସେସବୁ ଶବ ଉଠାଇବା ଓ ଶବସକ୍ରାର କରିବା କାମ କରୁଛନ୍ତି ।
ସମାଜରେ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟ କୁଣ୍ଠାବୋଧ କରିଥାନ୍ତି,ସେଭଳି ଏକ ମହତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଋତୁ ଆଦରି ନେଇଛନ୍ତି ।
ଯଦିଓ ଏଥିପାଇଁ ତାଙ୍କୁ କୌଣସି ସରକାରୀ ସହାୟତା କିମ୍ବା ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ମିଳିନାହିଁ ହେଲେ ଏଥିପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଅନୁଷ୍ଠାନ ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ମାନ ଓ ସ୍ୱୀକୃତି ମିଳିଛି ।
ଋତୁରାଣୀ କୁହନ୍ତି, ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ନିର୍ଯାତନାର ଶିକାର ହୋଇ ଦିନେ ମୁଁ ଜୀବନ ହାରିବାକୁ ଟ୍ରେନ୍ ଲାଇନକୁ ଯାଇଥିଲି ।
ଯଦି ମୁଁ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରିଥାନ୍ତି ମୋର ବି କେହି ଜଣେ ଶବ ଉଠାଇଥାନ୍ତା । ହେଲେ ଆଜି କାହାରି କଥାକୁ କର୍ଣ୍ଣପାତ ନ କରି ମୁଁ ମୋ ଜୀବନରେ ଆଗେଇ ଚାଲିଛି ।
ଏଥିପାଇଁ ଅଧିକାଂଶ ପାଖ ପଡ଼ୋଶୀ ମଧ୍ୟ ମୋ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରନ୍ତି ନାହିଁ । ତଥାପି ସମାଜସେବାରେ ନିଜକୁ ବ୍ରତୀ କରିବା ଉଦେ୍ଦଶ୍ୟରେ ମୁଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିୟୋଜିତ ହୋଇଛି ।
ଏତିକି କହିବି ନାରୀମାନେ ନିର୍ଯାତନାର ଶିକାର ହୋଇ ନିଜ ଜୀବନ ନ ହାରି ସଂଗ୍ରାମ କରିବା ଦରକାର ।
ତିନି ହଜାର ବର୍ଷ ପୁରୁଣା ଓଡ଼ିଶା ଇତିହାସ ଓ ସଂସ୍କୃତିକୁ ସାଉଁଟି ରଖି ପ୍ରଦର୍ଶିତ କରି ଆସୁଛୁ ଓଡିଶା ରାଜ୍ୟ ସଂଗ୍ରହାଳୟ । ସଂଗ୍ରହାଳୟରେ ପ୍ରାକ୍-ଐତିହାସିକ ଯୁଗର (୩ ହଜାର ବର୍ଷରୁ ପୁରୁଣା) ପ୍ରସ୍ତର ସମେତ ଅନେକ ଉପକରଣ ସଂରକ୍ଷିତ ରହିଛି ।
ଏହି ଉପକରଣଗୁଡ଼ିକ ମୁଖ୍ୟତଃ ଢେଙ୍କାନାଳ ଜିଲ୍ଲାର ଶଙ୍କରଜଙ୍ଗରୁ ମିଳିଛି । ନୂତନ ପ୍ରସ୍ତରଯୁଗୀୟ ସଭ୍ୟତାର ନିଦର୍ଶନ ମିଳିଥିବା ଶଙ୍କରଜଙ୍ଗରୁ ତମ୍ବା, କାଂସ୍ୟ ଉପକରଣ, ଅଳଙ୍କାର ସାଙ୍ଗକୁ ଅସ୍ଥି ଓ ଅସ୍ଥିର ଅଂଶ ମିଳିଛି ।
୬ ଦଶନ୍ଧିରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଧରି ସଂଗୃହୀତ ସ୍ଥାପତ୍ୟ, ମୁଦ୍ରା, ଶିଳାଲେଖ, ପ୍ରସ୍ତର ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର, କାଂସ୍ୟଯୁଗ ଉପକରଣ, ଜୀବତତ୍ତ୍ୱ ଓ ନୃତତ୍ୱ କଳା, ଖଣି ଓ ଭୂତାତ୍ତ୍ୱିକ ଗନ୍ତାଘର, ଲୋକକଳା ଓ ଆଦିବାସୀ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ହସ୍ତଶିଳ୍ପ ଓ ହସ୍ତକଳା ସାମଗ୍ରୀ, ପଟ୍ଟଚିତ୍ର ଓ ତାଳପତ୍ର ପାଣ୍ଡୁଲିପି ସଂଗ୍ରହାଳୟରେ ସ୍ଥାନିତ ହୋଇଛି ।
ରାଜ୍ୟ ସଂଗ୍ରହାଳୟର ମୂଳଦୁଆ ପଡ଼ିଥିଲା ୧୯୩୨ରେ । ରେଭେନ୍ସା କଲେଜର ଦୁଇ ଜଣ ଐତିହାସିକ ପ୍ରଫେସର ନିର୍ମଳଚନ୍ଦ୍ର ବାନାର୍ଜୀ ଓ ପ୍ରଫେସର ଘନଶ୍ୟାମ ଦାସ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରୁ ପ୍ରତ୍ନତାତ୍ୱିକ ଅବଶେଷ ସଂଗ୍ରହ କରି କଲେଜରେ ସାଇତି ରଖୁଥିଲେ ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଏହି ଛୋଟ ସଂଗ୍ରହାଳୟଟି ଭୁବନେଶ୍ୱର ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହୋଇଥିଲା । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଭାବେ ଏହା କେବଳ ପ୍ରତ୍ନତାତ୍ୱିକ ସଂଗ୍ରହାଳୟ ଭାବେ ପରିଚିତ ଥିଲା । ଏଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ସ୍ଥାପତ୍ୟ, ଟେରାକୋଟା, ସଂଖ୍ୟାତତ୍ତ୍ୱ, ତମ୍ବାପାତ୍ର ଓ ଚାରୁକଳାର ନମୁନା ସ୍ଥାନ ପାଇଥିଲା ।
୧୯୪୭-୪୮ରେ ଭୁବନେଶ୍ୱର ପୁରୁଣା ବିଧାନସୌଧର ସର୍ଦ୍ଦାର ପଟେଲ ହଲକୁ ସଂଗ୍ରହାଳୟ ସ୍ଥାନାନ୍ତର ହୋଇଥିଲା । ସେତେବେଳେ ଏହା ପ୍ରାଦେଶିକ ସଂଗ୍ରହାଳୟ ଭାବେ ନାମିତ ହୋଇଥିଲା । ଡିସେମ୍ବର ୨୯, ୧୯୫୭ରେ ଭାରତର ପ୍ରଥମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଡଃ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରସାଦ ବର୍ତମାନ ସଂଗ୍ରହାଳୟ କୋଠାର ଭିତିପ୍ରସ୍ତର ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ ।
କ୍ରମଶଃ ସଂଗ୍ରହାଳୟଟି ଇତିହାସ, କଳା, ସଂସ୍କୃତିର ବହୁମୁଖୀ ଅନୁଷ୍ଠାନ ପାଲଟିଥିଲା । ଏବେ ସଂଗ୍ରହାଳୟରେ ସ୍ଥାପତ୍ୟ, ମନ୍ଦିରର କାରୁକାର୍ଯ୍ୟ, ମୁଦ୍ରା, ତମ୍ବା ପାତ୍ର, ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର, ତାଳପତ୍ର ପାଣ୍ଡୁଲିପି, ପାରମ୍ପରିକ ଚିତ୍ରକଳା ଆଦି ଅନେକ ସାମଗ୍ରୀ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହେଉଛି । ସଂଗ୍ରହାଳୟର ଗବେଷଣା ପାଠାଗାରରେ ଅନେକ ଦୁର୍ଲଭ ଓ ଦୁଷ୍ପ୍ରାପ୍ୟ ପୁସ୍ତକ ରହିଛି ।
ରାଜ୍ୟ ସଂଗ୍ରହାଳୟରେ ପ୍ରତ୍ନତତ୍ତ୍ୱ, ଶିଳାଲେଖ, ମୁଦ୍ରା, ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର, ଖଣି ଓ ଭୂତତ୍ୱ, ଜୀବତତ୍ୱ, କଳା ଓ ହସ୍ତଶିଳ୍ପ, ପଟ୍ଟଚିତ୍ର, କାଂସ୍ୟ ଉପକରଣ, ନୃତତ୍ୱ ଓ ତାଳପତ୍ର ପାଣ୍ଡୁଲିପି, ପାଇକ ବିଦ୍ରୋହ, ହାତୀଦାନ୍ତ କାରୁକାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଡାକ ଗ୍ୟାଲେରି ରହିଛି ।
ସଂଗ୍ରହାଳୟର ସମୃଦ୍ଧ ତାଳପତ୍ର ପାଣ୍ଡୁଲିପି ଗ୍ୟାଲେରିରେ ୨୭ଟି ବିଷୟରେ ୨୦ ହଜାରରୁ ଅଧିକ ପାଣ୍ଡୁଲିପି ସ୍ଥାନ ପାଇଛି ।
ସେହିପରି ପ୍ରତ୍ୱତତ୍ତ୍ୱ ବିଭାଗରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ତୃତୀୟ ଶତାବ୍ଦୀରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ମଧ୍ୟଯୁଗ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଭିନ୍ନ ସମୟର ସ୍ଥାପତ୍ୟ ତିନିଟି ବିରାଟ ହଲରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହେଉଛି । ପାଟନା ସଂଗ୍ରହାଳୟରୁ ଅଣା ଯାଇଥିବା ଅଶୋକ ସ୍ତମ୍ଭକୁ ଏହି ବିଭାଗର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ସଂଗ୍ରହ ଭାବେ ପରିଚିତ ।
ପାଟଳିପୁତ୍ରରୁ ଆସିଥିବା ଅଶୋକ ସ୍ତମ୍ଭ ପ୍ରତ୍ନତତ୍ୱ ଗ୍ୟାଲେରିର ପ୍ରଥମ ହଲରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହେଉଛି । ଚୁନାର ବାଲିପଥରରେ ନିର୍ମିତ ଏହି ସ୍ତମ୍ଭ ନିଜ ସୁରମ୍ୟ କାରୁକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପରିଚିତ ।
ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମର ପ୍ରସାର ପାଇଁ ଅଶୋକଙ୍କ ନିଦେ୍ର୍ଦଶରେ ରାଜ୍ୟର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ସୁରମ୍ୟ, ଉଚ୍ଚ, ସମାନୁପାତିକ ସ୍ତମ୍ଭ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା । ସମ୍ରାଟ ଅଶୋକ ଏପରି ପ୍ରାୟ ଏକ ହଜାର ସ୍ତମ୍ଭ ନିର୍ମାଣ କରାଇଥିବା ଶୁଣାଯାଏ ।
ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରୁ ସ୍ତମ୍ଭର ଅବଶେଷ ମିଳିବା ଅଶୋକଙ୍କ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ବ୍ୟାପକତାକୁ ଦର୍ଶାଉଛି । ଏହି ସ୍ତମ୍ଭଗୁଡିକ ମୌର୍ଯ୍ୟ କଳା ଓ ସ୍ଥାପତ୍ୟର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିଦର୍ଶନ ।
ଭୁବନେଶ୍ୱରର ଅଶୋକଝର ନିକଟରୁ ଆବିଷ୍କୃତ ଅଶୋକ ସ୍ତମ୍ଭ ସଂଗ୍ରହାଳୟରେ ସଂରକ୍ଷିତ ହୋଇଛି । ଏଥିରେ ଶୀର୍ଷଫଳକ, ବୃତ ବଳୟ ରହିଛି । ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ଡଃ କେ.ସି ପାଣିଗ୍ରାହୀ ଏହାକୁ ଖନନ କରି ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ ସଂଗ୍ରହାଳୟକୁ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ।
ସଂଗ୍ରହାଳୟରେ ଥିବ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ତୃତୀୟ ଶତାବ୍ଦୀର ଜଉଗଡ (ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲା)ର ମୌର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ରାଟ ଅଶୋକଙ୍କ ପ୍ରତିଲିପି ଶିଳାଲେଖ ବିଭାଗରେ ରହିଛି । ଓଡିଶାରେ ଆବିଷ୍କୃତ ସର୍ବପୁରାତନ ଶିଳାଲେଖରୁ ଅଶୋକଙ୍କ ଶାସନ ସମ୍ପର୍କରେ ଜଣାପଡେ ।
ଅଶୋକ ପ୍ରସ୍ତର, ସ୍ତମ୍ଭ ଆଦିରେ ଶିଳାଲେଖ ଖୋଦିତ କରାଇଥିଲେ । ଅଶୋକଙ୍କ ଶିଳାଲେଖ ଧଉଳି (ଖୋର୍ଦ୍ଧା) ଓ ଜଉଗଡ଼ (ଗଞ୍ଜାମ)ରୁ ଆବିଷ୍କୃତ ହୋଇଛି । ମହାମାତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦେବାନାଂ ପ୍ରିୟ ପ୍ରିୟଦର୍ଶୀ ଭାବେ ଅଶୋକଙ୍କ ରାଜକୀୟ ଆଦେଶ ସମ୍ବଳିତ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଶିଳାଲେଖ ମଧ୍ୟ ଆବିଷ୍କୃତ ହୋଇଛି ।
ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କୁ ସୂଚାରୁ ରୂପେ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରିବାକୁ ନିଦେ୍ର୍ଦଶ ଦେବା ସହ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତାନ ଭାବେ ବିବେଚନା କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ଦିଆଯାଇଛି ।
ଇହଧାମ ଓ ପରଧାମରେ ରାଜା ସେମାନଙ୍କ ସୁଖ ଓ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବେ । ଏହାଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଲାଭ କରିବେ ଓ ରାଜଋଣରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ ଆଦି ଶିଳାଲେଖରେ ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି ।
ସଂଗ୍ରହାଳୟଟି ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ତୃତୀୟ ଶତାବ୍ଦୀରୁ ଆଧୁନିକ ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଦ୍ରାର ଗନ୍ତାଘର ପାଲଟିଛି । ରୌପ୍ୟ ଖୋଦେଇ ମୁଦ୍ରାକୁ ଭାରତ ତଥା ଓଡିଶାର ସର୍ବପୁରାତନ ମୁଦ୍ରା ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଏ । ଏହାର ଉଭୟ ପାଶ୍ୱର୍ରେ କିଛି ଚିହ୍ନ ଖୋଦେଇ ହୋଇଥାଏ ।
ଅସୁରଗଡ଼ (କଳାହାଣ୍ଡି) ସାଲେପୁର (କଟକ)ରୁ ମିଳିଥିବା ବିପୁଳ ରୌପ୍ୟ ମୁଦ୍ରା ସଂଗ୍ରହାଳୟରେ ଗଚ୍ଛିତ ରହିଛି । ଏହି ମୁଦ୍ରାଗୁଡ଼ିକ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇଛି ।
ଯଥା ସ୍ଥାନୀୟ ଖୋଦେଇ ମୁଦ୍ରା ଓ ରାଜକୀୟ ମୁଦ୍ରା । ସ୍ଥାନୀୟ ମୁଦ୍ରାର ଗୋଟିଏ ପାଶ୍ୱର୍ରେ ଖୋଦେଇ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ଅନ୍ୟ ପାଶ୍ୱର୍ଟି ଖାଲି ରହୁଥିଲା ।
ହେଲେ ରାଜକୀୟ ମୁଦ୍ରାର ଉଭୟ ପାଶ୍ୱର୍ରେ ଖୋଦେଇ ହେଉଥିଲା । ଓଡ଼ିଶାର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରୁ ମିଳିଥିବା ମୁଦ୍ରା ସଂଗ୍ରହାଳୟରେ ସଂରକ୍ଷିତ ରହିଛି ।
ପ୍ରାଚୀନ ଓ ବିରଳ ସାମଗ୍ରୀଗୁଡିକର ସଂରକ୍ଷଣ ସଂଗ୍ରହାଳୟଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ ପାଲଟିଥାଏ । ତେବେ ଇତିହାସର ପ୍ରତିଟି ପୃଷ୍ଠାକୁ ସଂରକ୍ଷିତ ରଖିବାର ପ୍ରୟାସରେ ଓଡିଶା ରାଜ୍ୟ ସଂଗ୍ରହାଳୟର ସଫଳତା ପ୍ରତିପାଦିତ ହୋଇଛି ।
ଲେଖକ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ରାଜସ୍ୱ ଓ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ପ୍ରବନ୍ଧନ ବିଭାଗର ପ୍ରମୁଖ ସଚିବ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟରତ । ଆଲେଖ୍ୟରେ ଦିଆ ଯାଇଥିବା ମତାମତ ତାଙ୍କ ନିଜସ୍ୱ ।
ଭୁବନେଶ୍ୱର, ଡିସେମ୍ବର ୨୫(ଲୋକାଲ ୱାୟାର): ଧରାବତରଣ କରିଛନ୍ତି ଯୀଶୁ । କରୋନା କଟକଣା ଥିଲେ ବି ସବୁଠି ଆନନ୍ଦ, ଉଲ୍ଲାସର ଲହରୀ ।
କେହି କାହାକୁ ଦେଖା ନହୋଇପାରିଲେ କ'ଣ ହେଲା କିନ୍ତୁ ମେରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟମାସ୍ କହିବାକୁ ଭୁଲି ନାହାନ୍ତି ।
ଖାସ୍ କରି ବଡ଼ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ଆମ ଓଲିଉଡର ତାରକାମାନେ ପ୍ରଶଂସକଙ୍କୁ ମେରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟମାସ୍ କହି ବଡ଼ଦିନର ଶୁଭେଚ୍ଛା ଓ ଶୁଭକାମନା ଜଣାଇଛନ୍ତି ।
ସବୁ ପର୍ବ ପରି ଏ ପର୍ବରେ ବି ସେମାନେ ନିଜକୁ ସାମିଲ କରିଛନ୍ତି । ଟେଲି ଧାରାବାହିକ 'ଅଞ୍ଜଳି'ର ଲୋକପ୍ରିୟ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଅର୍ଚ୍ଚିତା ମହାନ୍ତି, ରିଲ୍ରୁ ରିୟଲ୍ ହିରୋ ପାଲଟିଥିବା ଚକୋଲେଟ୍ ବୟ ସବ୍ୟସାଚୀ ମିଶ୍ର, ଏକାଧାରରେ ଅଭିନେତା, ନିଦେ୍ର୍ଦଶକ ଓ କାହାଣୀକାର ଭାବେ ପରିଚିତ ଶ୍ରୀତମ୍ ଦାସ, ହାସ୍ୟାଭିନେତା ତ୍ରିଭୁବନ ପଣ୍ଡା, କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀ ସୋହିନୀ ମିଶ୍ର ଏବଂ ନାୟକ ଜ୍ୟୋତି ପ୍ରମୁଖ ବିଭିନ୍ନ ବେଶ ପୋଷାକରେ ସଜେଇ ହୋଇ ମେରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟମାସର ବାର୍ତ୍ତା ବାଣ୍ଟିଛନ୍ତି ।
କିଏ ସାନ୍ତାଙ୍କ ଟୋପି ପିନ୍ଧିଛି ତ ଆଉ କିଏ ସାନ୍ତାଙ୍କ ପାଖରେ ବସିଛି । ଆଉ କିଏ ଖ୍ରୀଷ୍ଟମାସ୍ ଟ୍ରୀ ସହିତ ସାନ୍ତାଙ୍କୁ ରଖି ସେଲଫି ନେଇ ଫଟୋଗୁଡ଼ିକୁ ସୋସିଆଲ୍ ମିଡିଆରେ ପୋଷ୍ଟ କରି ପ୍ରଶଂସକଙ୍କ ଠାରୁ ପ୍ରଶଂସା ସାଉଁଟିଛନ୍ତି ।
ଏମାନଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟମାନେ ବି ବଡ଼ଦିନର ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣାଇ ସୋସିଆଲ୍ ମିଡିଆରେ ବିଭିନ୍ନ ପୋଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି ।
ଆଦିବାସୀବହୁଳ ମାଲାକାନଗିରି ଜିଲ୍ଲାରେ ଶିକ୍ଷାର ଅବସ୍ଥା ଶୋଚନୀୟ ହୋଇ ପଡିଥିବା ବେଳେ ଏହି ସମୟରେ ଜିଲ୍ଲା ଦୁଇଜଣ ଝିଅ ନିଜ ଉଦ୍ୟମରେ ସ୍ଥାନୀୟ ପିଲାଙ୍କୁ ପାଠ ପଢାଇ ଶିକ୍ଷିତ କରିବା ପାଇଁ ଆଗେଇ ଆସିଛନ୍ତି ।
ଏହି ଦୁଇ ଝିଆ ହେଲେ ଗୋରାସେତୁ ଗାଁର କୁସମଣୀ ଓ ତୋଙ୍ଗପାଲୀ ଗାଁର ନମିତା ।
ଗୋରାସେତୁ ଗାଁର କୁସମଣୀ :
ମାଓ ପ୍ରବଣ ଅଂଚଳ ଚିତ୍ରକୋଣ୍ଡା ବ୍ଲକର ଗୋରାସେତୁ ଗାଁର ୧୯ ବର୍ଷୀୟ ଝିଅ କୁସମଣୀ ଖିଲୋ ।
ମାଓବାଦୀଙ୍କ ଗଡ ଭାବେ ପରିଚିତ ଏହି ଦୁର୍ଗମ ଓ ଉପାନ୍ତ ଅଂଚଳର କୁସମଣୀ କିନ୍ତୁ ଶିକ୍ଷାର ଆଲୋକ ବାଂଟୁଛନ୍ତି ।
କୋରୋନା ସମୟରେ ସ୍କୁଲ ବନ୍ଦ ଥିବାରୁ କୁସମଣୀ ନିଜ ଅଂଚଳର ପିଲାମାନଙ୍କୁ ପଢାଇବା ପାଇଁ ନିଷ୍ପତ୍ତିି ନେବା ସହ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଦୁଇ ଓଳା ପାଠ ପଢାଉଛନ୍ତି ।
ଦିନରେ ଗାଁର ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଓ ରାତିରେ ଅଙ୍ଗନବାଡି କେନ୍ଦ୍ରରେ ଛୋଟ ଛୋଟ ପିଲାଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷାଦାନ କରନ୍ତି ସେ ।
କୁସମଣୀ ନିଜେ ଚିତ୍ରକୋଣ୍ଡା ଆବାସିକ ବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ହାଇସ୍କୁଲ ପାଠ ପଢା ସାରିଛନ୍ତି ।
ଏବେ ସେ ବାଲିମେଳା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଯୁକ୍ତ ତିନି କଳାର ତୃତୀୟ ବର୍ଷର ଛାତ୍ରୀ ।
କୋରୋନା ଯୋଗୁଁ ତାଙ୍କ କଲେଜ୍ ବନ୍ଦ ରହିଥିବାରୁ ନିଜ ଅଂଚଳର ପିଲାମାନଙ୍କୁ ପଢାଇବେ ବୋଲି ସେ ସ୍ଥିର କରିଛନ୍ତି । ।
ଘର ଘର ବୁଲି ସେ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ବୁଝାଇ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ପାଠ ପଢିବା ପାଇଁ ଛାଡିବାକୁ କହିଥିଲେ ।
ବିଶେଷକରି ଝିଅମାନଙ୍କୁ ପାଠ ପଢାଇବା ପାଇଁ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବୁଝାଉଛନ୍ତି । ଏହା ଫଳରେ ଗାଁର ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ଝିଅ ପାଠ ପଢା ପ୍ରତି ଆଗ୍ରହ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ।
କୁସମଣୀ କହନ୍ତି, "ମୁଁ ଜଣେ ଝିଅ ହୋଇ ପାଠ ପଢାଉଥିବାରୁ ଗାଁ ଲୋକେ ସେମାନଙ୍କ ଝିଅ ମଧ୍ୟ ପାଠ ପଢୁ ବୋଲି ଭାବୁଛନ୍ତି ଏବଂ ମୋ ପାଖକୁ ପାଠ ପଢିବା ପାଇଁ ଛାଡୁଛନ୍ତି ।
ତୋଙ୍ଗପାଲୀ ଗାଁର ନମିତା :
କୁସମଣୀଙ୍କ ପରି ଆଉ ଜଣେ ଝିଅ ହେଉଛନ୍ତି ଉଡୁପା ପଂଚାୟତର ସୀମାନ୍ତ ତୋଙ୍ଗପାଲୀ ଗାଁର ନମିତା ମାଡକାମୀ ।
ଅର୍ଥ ଅଭାବରୁ ଅଧାରୁ କଲେଜ୍ ପାଠପଢା ଛାଡିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ପାଠ ପଢିବା ଓ ପଢାଇବାର ନିଶା ଯାଇନାହିଁ ।
ସେ ଦୁଇବର୍ଷରୁ ନିଜ ଗାଁ ସ୍କୁଲରେ ପିଲାଙ୍କୁ ପାଠ ପଢାଉଛନ୍ତି । ତାଙ୍କ ପାଠ ପଢା ଶୈଳୀ କୌଣସି ତାଲିମ ପ୍ରାପ୍ତ ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ଠାରୁ କମ୍ ନୁହେଁ ।
ବିଶେଷକରି ସ୍ଥାନୀୟ ଭାଷାରେ ସେ ପିଲାଙ୍କ ସହ ଭାବ ବିନିମୟ କରିବା ସହିତ ସେହି ଭାଷାରେ ପିଲାଙ୍କୁ ପାଠ ବୁଝାଉଥିବାରୁ ସେ ପିଲାମାନଙ୍କର ବେଶ୍ ପ୍ରୀୟ ହୋଇପାରିଛନ୍ତି ।
ନମିତା ନିଜେ ବହୁ ସମସ୍ୟାର ସାମ୍ନା କରି ମାଟ୍ରିକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଢିଥିଲେ ଏବଂ ଏମଭି-୭୯ କଲେଜ୍ ରେ ନାଁ ଲେଖାଇଥିଲେ ।
କିନ୍ତୁ ଅର୍ଥ ଅଭାବରୁ ସେ ଅଧାରୁ କଲେଜ୍ ପାଠ ଛାଡି ଚାଲି ଆସିଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ନିଜେ ପାଠ ପଢିବା ଓ ଅନ୍ୟକୁ ଶିକ୍ଷିତ କରାଇବାର ତାଙ୍କର ଲକ୍ଷ୍ୟ ମଉଳି ନଥିଲା । ସେ ଗାଁର ପିଲାମାନଙ୍କୁ ପାଠ ପଢାଇବା ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
ତାଙ୍କର ଆଗ୍ରହ ଦେଖି ଗାଁ ଲୋକେ ତାଙ୍କୁ ସ୍କୁଲରେ ପଢାଇବା ପାଇଁ କହିଲେ । ଏବେ ସେ ସ୍କୁଲରେ ପାଠ ପଢାଉଛନ୍ତି ।
ତାଙ୍କୁ ଗାଁ ଲୋକେ ମାସିକ ଏକ ହଜାର ଟଙ୍କା ପାରିଶ୍ରମିକ ଆକାରରେ ଦେଉଛନ୍ତି । ଏହି ଟଙ୍କା ସଂଚୟ କରି ସେ ଆଗକୁ ନିଜ ପାଠପଢା ସାରିବେ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି ।
ଏନେଇ ନମିତା କୁହନ୍ତି, ମୁଁ ପ୍ରାଥମିକ ସ୍କୁଲରେ ପଢିବା ବେଳେ ବହୁ ସମସ୍ୟାରେ ଗତି କରିଛି ।
ତେବେ ଏହି ସମସ୍ୟା ଆମ ଗାଁର ପିଲାମାନେ ନ ଭୋଗନ୍ତୁ, ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ପଢାଇବା ପାଇଁ ଆଗକୁ ବାହାରିଛିା ଏହା ମୋତେ ଖୁସୀ ଦେଉଛି ଯେ ମୋତେ ଦେଖି ଅନ୍ୟ ପିଲାମାନେ ବିଶେଷକରି ଝିଅମାନେ ପାଠ ପଢିବାକୁ ଆଗକୁ ଆସୁଛନ୍ତି ।
କଠିନ ପରିସ୍ଥିତିମଧ୍ୟରେ ଏହି ଝିଅମାନଙ୍କର ଦୃଢ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ଓ ନିରନ୍ତର ପ୍ରୟାସ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦାହରଣ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି ।
ମାଓଗଡରେ ବୋମା ବନ୍ଧୁକର ଗର୍ଜନକୁ ନ ଡରି ସେମାନେ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ଶିକ୍ଷାର ବାତାବରଣ ଗଢି ତୋଳୁଛନ୍ତି ।
ଯାହା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବିକାଶର ମୁଖ୍ୟସ୍ରୋତରେ ସାମିଲ ହେବା ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ ଦେଇଛି ।
ଭୁବନେଶ୍ୱର, ଡିସେମ୍ବର ୧୫(ଲୋକାଲ ୱାୟାର): ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦି 'ଭୋକାଲ୍ ଫର ଲୋକାଲ୍'କୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରୁଥିବା ବେଳେ ଏହାର କ୍ରେଜ୍ ଓଡ଼ିଶାରେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଛି ।
ଉପହାର ଦେବାରେ ଲୋକେ ଏନେଇ ବେଶୀ ଆଗ୍ରହ ଦେଖାଇଛନ୍ତି । ଗ୍ରୀନ୍ ଦୀପାବଳି ଭିତରେ ଲୋକଙ୍କ ସୃଜନଶୀଳତା ଆଉ ସୀମିତ ହୋଇ ରହିନି; ବରଂ ଲୋକେ ଏହାକୁ କିପରି ବ୍ୟାପକ ଭାବେ ଆଦରି ପାରିବେ ସେଥିପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି ।
ନିକଟରେ କେନ୍ଦ୍ର ପେଟ୍ରୋଲିୟମ୍ ମନ୍ତ୍ରୀ ଧର୍ମେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଏହି ଅପିଲ୍କୁ ମାନିବା ପାଇଁ ଜନସାଧାରଣଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିବା ପରେ ଏନେଇ ବିଭିନ୍ନ ଅନୁଷ୍ଠାନ ପକ୍ଷରୁ ପ୍ରୟାସ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି ।
ବକୁଲର ଗଛ ଉପହାରଃ
ନୂଆବର୍ଷ, ବଡଦିନଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଜନ୍ମଦିନ ଯାଏଁ; ସମସ୍ତ ଉତ୍ସବକୁ ଆଖି ଆଗରେ ରାଜଧାନୀ ବକୁଲ୍ ଫାଉଣ୍ଡେସନ୍ ପକ୍ଷରୁ ଭିନ୍ନ ଧରଣର ଉପହାର ପ୍ୟାକେଜିଂ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି ।
ଭୋକାଲ୍ ଫର ଲୋକାଲର ମନ୍ତ୍ରକୁ ଆପଣେଇ ବକୁଲ୍ ଫାଉଣ୍ଡେସନ୍ ଭିନ୍ନ ଅନ୍ଦାଜରେ ଏହି କ୍ୟାମ୍ପେନ୍ ଆରମ୍ଭ କରିଛି ।
ଯେଉଁଥିରେ ପ୍ରିୟଜନଙ୍କୁ ଉପହାର ଆକାରରେ ଓ ଅଭ୍ୟର୍ଥନା ସ୍ୱରୂପ ଗଛଟିଏ ଉପହାର ଦେବାକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରାଯାଉଛି ।
ଏନେଇ ବକୁଲ୍ ଫାଉଣ୍ଡେସନ୍ ମୁଖ୍ୟ ସୁଜିତ୍ ମହାପାତ୍ର କହିଛନ୍ତି ଆମେ ପୂର୍ବରୁ ବି ଏହି ଅଭ୍ୟାସ ଜାରି ରଖିଥିଲୁ । ଯାହାକୁ ପୁଣିଥରେ ଆରମ୍ଭ କରିଛୁ ।
ଘର ତିଆରି ଚକୋଲେଟ, ମାଟି ଦୀପ, ସ୍ନାକ୍ସକୁ ନେଇ ଏକ ଉପହାର ପ୍ୟାକେଟ ତିଆରି କରିଛୁ ।
କେବଳ ସେତିକି ନୁହେଁ ଜଣେ ଚାହିଁଲେ ଗଛକୁ ବି ନିଜ ପ୍ରିୟଜନଙ୍କୁ ଉପହାର ଆକାରରେ ଦେଇପାରିବ ।
ଅଦିଶା ପକ୍ଷରୁ ନିଜ ପ୍ରିୟଜନଙ୍କୁ ଉପହାର ଦେବା ପାଇଁ ଏକ ରୋଗ ପ୍ରତିରୋଧକ ପ୍ୟାକେଜ୍ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି ।
ଯେଉଁଥିରେ କନ୍ଧମାଳ ହଳଦୀ, ଡାଲଚିନି ଗୁଣ୍ଡ, ମହୁ, ମାଣ୍ଡିଆ ଆଦି ସାମଗ୍ରୀକୁ ଏକତ୍ର କରି ଏକ ସୁନ୍ଦର ପ୍ୟାକେଟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି ।
ଯାହାକୁ ଆଦିବାସୀ ରୋଗପ୍ରତିରୋଧକ ମନ୍ତ୍ର ବା ଟ୍ରାଇବାଲ ଉମ୍ୟୁନିଟି ବୁଷ୍ଟର ଭାବେ ବିବେଚନା କରି ଏବାବଦରେ ଲୋକଙ୍କୁ ସଚେତନ କରାଯାଉଛି ।
ଯାହାର ଦାମ୍ ୮୫୦ ଟଙ୍କାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି । ଏହାବାଦ୍ ଜଣେ ଚାହିଁଲେ କଷ୍ଟମାଇଜଡ ପ୍ୟାକେଟ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିପାରିବା ଭଳି ସୁବିଧା ମଧ୍ୟ କରାଯାଇଛି ।
ଜଣେ ନିଜ ରୁଚି ମୁତାବକ ପ୍ୟାକେଟରେ ଲିମ୍ବ ପତ୍ର ଗୁଣ୍ଡ, ମହୁ, ଅଁଳା ଗୁଣ୍ଡ, ଶିକାକାଇ ଓ ରିଠା ଗୁଣ୍ଡ ସମେତ ବିଭିନ୍ନ ଆଦିବାସୀ ରାସନ ସାମଗ୍ରୀ ଆଦିକୁ ନେଇ ଉପହାର ବାକ୍ସ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିପାରିବ ।
କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କ ଭୋକାଲ୍ ଫର ଲୋକାଲର ମନ୍ତ୍ରକୁ ଆଉ ପାଦେ ଆଗକୁ ନେବା ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ଫ୍ୟାଶନ୍ ଡିଜାଇନର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସ୍ତରରେ ପ୍ରୟାସ ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି ।
ପର୍ବପର୍ବାଣୀ ହେଉ ବା ଉପହାର ଦେବାର ଅବସରଟିଏ ସୃଷ୍ଟି ହେଲେ ସେମାନେ ଓଡ଼ିଶା ହସ୍ତତନ୍ତ ସାମଗ୍ରୀଟିଏ ଦେବାକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରୁଛନ୍ତି ।
ସେହିପରି ଭାବେ ଗ୍ରାହକଙ୍କୁ ଆକୃଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ଓଡ଼ିଶା ହସ୍ତତନ୍ତ ସାମଗ୍ରୀକୁ ବ୍ୟବହାର କରି ନୂଆ ନୂଆ ଡିଜାଇନର ଶାଢ଼ୀ, ଗାଉନ୍, ୱାନପିସ୍, ୱେଷ୍ଟର୍ଣ୍ଣ ପୋଷାକ ସବୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି ।
ଏ ବାବଦରେ ଫ୍ୟାଶନ୍ ଡିଜାଇନର ପଙ୍କଜା ସେଠୀ କହନ୍ତି ଓଡ଼ିଶା ହସ୍ତତନ୍ତକୁ ଲୋକାଭିମୁଖୀ କରିବା ପାଇଁ ଆମେ ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ ପ୍ରୟାସ କରୁଛୁ ।
କରୋନା ଭଳି ମହାମାରୀ ସବୁ ବର୍ଗର ଲୋକଙ୍କ ଆର୍ଥିକ ମେରୁଦଣ୍ଡକୁ ଦୋହଲାଇ ଦେଇଥିବା ବେଳେ ଏଥିରେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଛନ୍ତି ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ପରିବାରର ଲୋକେ ।
ବୁଣାକାର, କାରିଗରମାନେ ଏହି ଶ୍ରେଣୀର ହୋଇଥିବା ବେଳେ ଏମାନଙ୍କୁ ପୁଣିଥରେ ଆର୍ଥିକ ସ୍ୱାବଲମ୍ବୀ କରିବା ପାଇଁ ଆମକୁ ଭୋକାଲ୍ ଫର ଲୋକାଲ୍ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଆପଣେଇବାକୁ ହେବ ।
ଆଉ ଜଣେ ସଚେତନ ନାଗରିକ ଭାବେ ଯେତେବେଳେ ବି କିଛି କିଣୁଛେ ତାହା ଯେପରିକି ସ୍ଥାନୀୟ ବୁଣାକାର ଓ ସ୍ଥାନୀୟ ସାମଗ୍ରୀକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିବା ପାଇଁ ଖର୍ଚ୍ଚ ହେଉଛି ସେ ଦିଗରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେବାକୁ ହେବ ।
ଭୁବନେଶ୍ୱର, ଡିସେମ୍ବର ୧୫(ଲୋକାଲ ୱାୟାର): ବଡ଼ ବଡ଼ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଡିଗ୍ରୀ ନାହିଁ ହାତରେ ।
ଡିଜିଟାଲ ଦୁନିଆର ଜ୍ଞାନକୌଶଳ ବି ଜଣାନାହିଁ ଏମାନଙ୍କୁ । ଘରର ଚାରିକାନ୍ଥ ଭିତରେ ରହି ରୋଷେଇ କରିବା, ଜଙ୍ଗଲରୁ ଶାଳ ମହୁଲି ସଂଗ୍ରହ କରିବା, ବୁବେଇ ଦଉଡ଼ି ତିଆରି କରିବା ଭିତରେ ଏମାନଙ୍କ ଜୀବନ ସୀମିତ; ହେଲେ କିଛିଦିନ ହେବ ସବୁକିଛି ବଦଳିଯାଇଛି ।
ଘରର ଚାରିକାନ୍ଥ ଡେଇଁ ଏମାନେ ବାହାରିଛନ୍ତି ବାହାରକୁ । ନିଜ ହାତରେ ନିଜେ ବୁଣିଛନ୍ତି ସ୍ୱପ୍ନର ମିନାର ।
କଠିନ ପରିଶ୍ରମ ଓ ବୃତ୍ତି ପ୍ରତି ଆସକ୍ତି ହିଁ ସେମାନଙ୍କୁ ରେଶମ ଦୁନିଆରେ ଦେଇଛି ନୂଆ ପରିଚୟ ।
ମହିଳା ସଶକ୍ତିକରଣର ଭିନ୍ନ ଦିଗକୁ ଆବିଷ୍କାର କରି ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ରୋଲ ମଡେଲ ହୋଇପାରିଥିବା ଏହି ମହିଳାମାନେ ହେଲେ କେନ୍ଦୁଝର ଜିଲ୍ଲା ଭଗାମୁଣ୍ଡା ସିଲ୍କ ପାର୍କର ୨୦୦ କର୍ମଚାରୀ ।
୨୦୧୯ ମସିହା କଥା । ଜାତୀୟ ହସ୍ତତନ୍ତ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ ଓ ଜିଲ୍ଲା ପ୍ରଶାସନର ମିଳିତ ସହଯୋଗରେ ମହିଳା ସଶକ୍ତୀକରଣ ପାଇଁ ଏକ ନୂଆ ରାସ୍ତା ଖୋଜାହେଲା ।
୭୦ କୋଟି ଟଙ୍କା ବ୍ୟୟରେ କେନ୍ଦୁଝର ଜିଲ୍ଲା ଭଗାମୁଣ୍ଡାରେ ତିଆରି ହେଲା ଏକ ଛୋଟ ସିଲକ୍ ୟୁନିଟ ।
୭ରୁ ୮ ଜଣ ସ୍ଥାନୀୟ ମହିଳାଙ୍କୁ ନେଇ କରାଗଲା ସିଲକ୍ ପାର୍କ । ଦକ୍ଷତା ବିକାଶ ତାଲିମ, ଜୀବନ କୌଶଳ ଶିକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ବୟନ ଶିଳ୍ପର ନୂଆ ଧାରା ସହ ପରିଚୟ କରାଗଲା ।
ଆଉ ସେଇଠୁ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ଭଗାମୁଣ୍ଡା ଟସର ସିଲକ୍ ପାର୍କ । ସ୍ଥାନୀୟ ଆଦିବାସୀ ମହିଳାଙ୍କଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଆର୍ଥିକ ଅନଗ୍ରସର ସ୍ଥିତିରେ ଥିବା ମହିଳା, ବେରୋଜଗାର ଓ ମାନସିକ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ଓ ଆର୍ଥିକ ସ୍ୱଚ୍ଛଳ ନଥିବା ମହିଳାମାନେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଜିଲ୍ଲା ପ୍ରଶାସନ ସହାୟତାରେ ଏଠାରେ କାମ କରିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇଲେ ।
୭ ଜଣରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଏହି ସିଲକ୍ ପାର୍କ ଏବେ ୨୦୦ ସ୍ଥାନୀୟ ମହିଳାଙ୍କୁ କର୍ମ ନିଯୁକ୍ତିର ଆଧାର ହୋଇ ପାରିଛି ।
ଏ ବାବଦରେ ସିଲକ୍ ପାର୍କର ମହିଳା କର୍ମଚାରୀ କୁନି ଦେହୁରି କହନ୍ତି, ଆମେ ୬ ହାତିଆ ଶାଢ଼ୀ ତିଆରି କରୁଥିଲୁ; ହେଲେ ଏହା ଯେ କେବେ କାହା ଦେହରେ ଶୋଭାପାଇବ ତାହା ଭାବି ପାରୁନଥିଲୁ ।
ହାଲକା ଟସର ସିଲକ୍ ଶାଢ଼ୀରେ ଗୋଲାପୀ ଓ ନୀଳ ରଙ୍ଗର ଫ୍ଲୋରାଲ୍ ପ୍ରିଣ୍ଟ ଥିବା ଆମେ ଏକ ଶାଢ଼ୀ ବୁଣିଥିଲୁ ।
ଏହାକୁ ବିକ୍ରି କରିବା ପାଇଁ ଆମେ ଇ-ମାର୍କେଟକୁ ଦେଇଥିଲୁ । ଡିଜିଟାଲ୍ ମାର୍କେଟରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହେବାର ତିନି ଦିନ ଭିତରେ ଏହା ଫ୍ଲିପକାର୍ଟରେ ବିକ୍ରି ହୋଇଗଲା ।
ପ୍ରଥମଥର ପାଇଁ ଏହାଥିଲା ଆମ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ସଫଳତା । ଲକଡାଉନ୍ ସତ୍ତ୍ୱେ ଆମେ ଏବେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରାୟ ୫୦ରୁ ଅଧିକ ଶାଢ଼ୀ ଅନଲାଇନରେ ବିକ୍ରି କରି ସାରିଲୁଣି ।
ମାତ୍ର ଗୋଟିଏ ବର୍ଷର ବୁଣାକାର ତାଲିମ ନେଇଥିବା ଏହି ମହିଳାମାନେ ଆଜି ନିଜ ନିଜ କାରିଗରୀରେ ନିପୁଣା ।
ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ କଥା ହେଲା ଟସର ପାର୍କରେ କାମ କରୁଥିବା ଏହି ମହିଳା ସବୁ ପାଖ ଗାଁର ଓ ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ପ୍ରାୟ ଟସର ଉଦ୍ୟାନରେ କାମ କରୁଥିବା ଚାଷୀମାନଙ୍କ ପରିବାର ସଦସ୍ୟ ।
ଭଗାମୁଣ୍ଡା ସ୍ଥିତ ଟସର ସିଲ୍କ ପାର୍କ ତିଆରି ହେବା ଆଗରୁ ଏହି ମହିଳାମାନେ ଘରୋଇ କାମରେ ସମୟ ଅତିବାହିତ କରୁଥିଲେ ।
୨୦୧୯ ମସିହା ପରେ କିନ୍ତୁ ଏମାନଙ୍କ ଭାଗ୍ୟ ବଦଳିଗଲା । ଆଉ ଆଜି ଗାଁର ୨୦୦ରୁ ଅଧିକ ମହିଳା ଏହି ଟସର ସିଲ୍କ ପାର୍କରେ କାମ କରୁଛନ୍ତି ।
ସେମାନେ କେବଳ ରେଶମ ସୂତା ଉତ୍ପାଦନ କରୁଛନ୍ତି ତା'ନୁହେଁ; ବରଂ ଶାଢ଼ୀ ବୁଣାଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି କପଡା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା, ଶାଢ଼ୀକୁ ବିଭିନ୍ନ ଡିଜାଇନରେ ମୁଦ୍ରଣ କରିବା ଓ ଶାଢ଼ୀରେ ଚିତ୍ର ଆଙ୍କବା ଭଳି ଯାବତୀୟ କାମ କରୁଛନ୍ତି ।
କେନ୍ଦ୍ର ବୟନ ଓ ହସ୍ତତନ୍ତ ବିଭାଗ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଭାରତରେ ଏଭଳି ପରିକଳ୍ପନାକୁ ବାସ୍ତବ ରୂପ ଦେବାକୁ ପ୍ରୟାସ କରାଯାଇଛି ।
କେନ୍ଦୁଝର ଜିଲ୍ଲା ପ୍ରଶାସନ ଓ କେନ୍ଦ୍ର ବୟନ ଓ ହସ୍ତତନ୍ତ ବିଭାଗର ମିଳିତ ପ୍ରୟାସରେ କରାଯାଇଥିବା ଏହି ପାର୍କର ମୂଳ ଆଭିମୁଖ୍ୟ ହେଉଛି 'ଫାର୍ମ ଟୁ ଫାଇବର ଟୁ ଫାବ୍ରିକ୍ '।
ଅର୍ଥାତ ଚାଷ ଜମିରୁ ରେଶମ ପୁଣି କପଡ଼ା । ସାମର୍ଥ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଅଧୀନରେ ଗତବର୍ଷ ହସ୍ତତନ୍ତ ବିଭାଗ ଫ୍ଲିପ୍କାର୍ଟ ସହ ବୁଝାମଣା ପତ୍ର ସ୍ୱାକ୍ଷର କରିବା ସହ ଟସର ଉତ୍ପାଦିତ ଶାଢ଼ୀର ବଜାର ପ୍ରବେଶ ପାଇଁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଥିଲା ।
୨୦୨୦ ଅଗଷ୍ଟ ମାସରେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଭଗାମୁଣ୍ଡା ଟସର ସିଲ୍କ ପାର୍କ(ବିଟିଏସପି) ବ୍ରାଣ୍ଡରେ ପ୍ରଡକ୍ଟ ବିକ୍ରି ହେବା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ।
୭ ଟି ଟସର ରିୟରର କୋପରେଟିଭ୍ ସୋସାଇଟି ଦ୍ୱାରା ଜିଲ୍ଲାରୁ ୪୦-୫୦ ଟନ୍ ସିଲ୍କ କୁକୁନ୍ ପ୍ରତିଦିନ ଉତ୍ପାଦିତ ହେଉଛି ଓ ପାର୍କକୁ ଯାଉଛି ।
ଯେଉଁଥିରୁ ପାର୍କର ମହିଳାମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ୧୨ରୁ ୧୫ କିଲୋଗ୍ରାମ ସିଲକ୍ ସୂତା ବାହାର କରିବା ସହ ୨୦ ରୁ ୩୦ ମିଟର ଟସର ଥାନ ବୁଣୁଛନ୍ତି ।
କେନ୍ଦୁଝର ଗାଁର ଆଦିବାସୀମାନେ ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ ଟସର ଚାଷ କରିଥାନ୍ତି । ମାତ୍ର କିଛି ବର୍ଷ ଆଗରୁ ଗାଁକୁ ମାଇନିଂ ଓ ଖଣି ଭଳି ଶବ୍ଦ ସହ ଜଡ଼ିତ ପେସା ପଶି ଆସିବାରୁ ଲୋକେ ପ୍ରଲୋଭିତ ହୋଇ ନିଜ ନିଜର କୌଳିକ ବୃତ୍ତିରୁ ମୁହଁ ଫେରାଇ ନେଇଥିଲେ ।
ଗତ ଏକ ଦଶନ୍ଧି ହେବ କେନ୍ଦୁଝରରେ ଖଣି କାରବାର ବନ୍ଦ ହେବାକୁ ଲାଗିଛି । ଫଳରେ ଆଦିିବାସୀମାନେ ପୁଣିଥରେ ଘରମୁହାଁ ହେବା ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି ।
ସେମାନେ ନିଜ ନିଜର ପାରମ୍ପରିକ ଜ୍ଞାନ କୌଶଳକୁ ପୁଣିଥରେ ଆପଣେଇବାକୁ ପ୍ରୟାସ ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି ।
ଏବେ ପ୍ରକଳ୍ପ ଅଧୀନରେ ପ୍ରତି ଗାଁ ଲୋକଙ୍କୁ ଟସର ଚାଷ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଅସନ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଗଛ ଲଗାଇବାକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରାଯିବା ସହ ଏଥିପାଇଁ ଏକ ହେକ୍ଟରର ଚାଷ ଜମି ଯୋଗାଇ ଦିଆଯାଇଛି ।
ଯେତେବେଳେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ କୁକୁନର ପରିମାଣ ବୃଦ୍ଧି ହେଲା, ସେତେବେଳେ ସରକାର ଭଗାମୁଣ୍ଡାରେ ଟସର ସିଲ୍କ ପାର୍କ ନିର୍ମାଣ କରିବାକୁ ଚିନ୍ତା କଲେ ।
ସ୍ଥାନୀୟ ଅଞ୍ଚଳର ସାମଗ୍ରିକ ବିକାଶ ସହ ଗାଁ ଲୋକଙ୍କୁ ବର୍ଷ ଯାକ କର୍ମ ନିୟୋଜନ ଯୋଗାଇ ଦେବା ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପର ମୂଳ ଲକ୍ଷ୍ୟ ବୋଲି ଭଗାମୁଣ୍ଡା ଟସର ପାର୍କ ଦାୟିତ୍ୱରେ ଥିବା ଅଧିକାରୀ ପିକେ ମହାପାତ୍ର କହିଛନ୍ତି ।
ଏ ବାବଦରେ କାରିଗର କୁନି ଦେହୁରି କହିଛନ୍ତି, କଞ୍ଚାମାଲ ସିଲ୍କକୁ ପ୍ରୋସେସିଂ କରି ଶାଢ଼ୀ ବୁଣିବା ସହ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ପାଇଁ ତାଲିମ ନେଇଛୁ ।
ପୂର୍ବରୁ ୧୦ରୁ ୧୫ ଜଣ ମହିଳା ଏହି କାମ କରିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ ହୋଇ ଆଗେଇ ଆସିଥିଲେ ମାତ୍ର ଏବେ ଅଧିିକରୁ ଅଧିକ ମହିଳା ଆମ ସହ ଯୋଡ଼ି ହୋଇଛନ୍ତି ।
ଭୁବନେଶ୍ୱର, ଡିସେମ୍ବର ୧୫(ଲୋକାଲ ୱାୟାର): କ୍ୟାନସର ରୋଗୀଙ୍କୁ ନିଜର ଚୁଟି ଦାନ କରି ଚର୍ଚ୍ଚାକୁ ଆସିଛନ୍ତି ବାରିପଦାର ଝିଅ ଶ୍ରୁତି ସ୍ୱପ୍ନା ।
ମାତ୍ର ୨୦ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଶ୍ରୁତିଙ୍କ ଏଭଳି ତ୍ୟାଗକୁ ସାଧାରଣରେ ବେଶ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଇଛି ।
ନିଜର ଏଭଳି ତ୍ୟାଗ ବାବଦରେ ଶ୍ରୁତି କହନ୍ତି, ମୁଁ ଯେହେତୁ ଜଣେ ଏନଏସଏସ୍ ସ୍ୱେଚ୍ଛାସେବୀ ତେଣୁ ସେବା ମୋର ବ୍ରତ ।
ତାଛଡ଼ା ମୋ ମା' ସ୍ୱପ୍ନା ବୋଷ ବି ଜଣେ ସେବିକା । ସେ ଏବେ ଭୁବନେଶ୍ୱର ସ୍ଥିତ ଆମ୍ରି ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଜିଏନଏମ୍ ଅଛନ୍ତି ।
କହିବାକୁ ଗଲେ ପିଲାବେଳୁ ଏ ସେବା କରିବା ମନୋଭାବ ମା'ଙ୍କଠାରୁ ମୋ ଭିତରକୁ ଆସିଛି ।
ଚୁଟି ଦାନ କରିବା ସ୍ୱପ୍ନ ମୋର ଆଜିର ନୁହେଁ ବିଗତ ତିନି ବର୍ଷ ହେଲାଣି ମୁଁ ପ୍ରତିଦିନ ଏକଥା ଭାବେ ।
ବାରିପଦାରେ ଗତ କିଛି ବର୍ଷ ହେବ ୟୁନିସେକ୍ସ ସେଲୋନ୍ ଅରମ୍ଭ ହୋଇଛି । ତେଣୁ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଯାଇ ଚୁଟି ଦାନ ବାବଦରେ ପଚାରିଥିଲି ।
ସେଠାରୁ ନିରାଶ ହେବା ପରେ ମୁଁ ମୋର ଜଣେ ସିନିୟର ଆନନ୍ଦମୟୀ ଦିଦିଙ୍କ ସହ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିଲି ।
ଆଉ ତାପରେ ଚୁଟି ଦାନ ବାବଦରେ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଥିଲି । ଶେଷରେ ନିଜର ଚୁଟି କାଟିଛି । ଜାନୁଆରୀ ୩ ତାରିଖରେ ମୁଁ ଏହାକୁ କୋରିୟର କରିବି ।
ଏନଏସଏସରେ ଯୋଗଦେବା ଦିନକୁ ମୁଁ ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ସେବା କାମରେ ନିଜକୁ ନିୟୋଜିତ କରେ ।
ଇତି ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ରଥଯାତ୍ରା, ନ୍ୟାସନାଲ୍ ଇଣ୍ଟିଗ୍ରେସ୍ କ୍ୟାମ୍ପ, ନ୍ୟାସନାଲ୍ ଆଡଭେଞ୍ଚର କ୍ୟାମ୍ପ ଆଦିରେ ଯୋଗ ଦେଇ ସାରିଛି ।
ମୟୂରଭଞ୍ଜ ଜିଲ୍ଲା ବାରିପଦାରେ ଜନ୍ମିତ ଶ୍ରୁତି ଏମକେସି ହାଇସ୍କୁଲରେ ପାଠ ପଢ଼ା ଶେଷ କଲା ପରେ ଏମପିସି ଜୁନିୟର କଲେଜରୁ ଯୁକ୍ତ ଦୁଇ କଳାରେ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଛନ୍ତି ।
ଶ୍ରୁତି ଏବେ ଏମପିସି ସ୍ୱୟଂଶାସିତ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟର ଯୁକ୍ତ ତିନି ଶେଷ ବର୍ଷର ଛାତ୍ରୀ ।
ଏହି ୫ଟି ସ୍ଥାନ ହେଲା କୋଣାର୍କ, ସାତପଡ଼ା, ହୀରାକୁଦ, ଦାରିଙ୍ଗବାଡି଼ ଓ ଭିତରକନିକା ।
କରୋନା ଲକଡାଉନ୍ ସମୟ ଅର୍ଥାତ୍ ଗତ ଏପ୍ରିଲ ମାସରୁ ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି 'ଶରଣା' ।
ପ୍ରତ୍ନତତ୍ତ୍ୱବିତ୍ ଜିତୁ ମିଶ୍ର, ନୃତତ୍ତ୍ୱବିତ୍ ଡକ୍ଟର ଏସ୍ ଏସ୍ ମହାନ୍ତି ଓ ରୋଜାଲିନ୍ ଦାସଙ୍କ ପରିକଳ୍ପନାରୁ ପର୍ଯ୍ୟଟନର ଭିନ୍ନ ଦିଗକୁ ଆବିଷ୍କାର କରିଛି 'ଶରଣା' ।
ସମ୍ମାନ ପାଇଁ ଲଢିଲେ ସୁଭଦ୍ରା, ହସି ଉଠିଲା ସଂସାର (ବିଶେଷ)
ଭଦ୍ରକ ଜିଲ୍ଲା ବାସୁଦେବପୁର ଗ୍ରାମର ସୁଭଦ୍ରା ମୁଦୁଲି ୨୦୧୯ରେ ଯାଜପୁର ରୋଡ୍ ତାରାପୁର ଗ୍ରାମର ପୃଥୀରାଜ ବେହେରାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।
ଘରେ ଶାଶୁ, ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ସହ ଭଲରେ ଜୀବନ କାଟୁଥିଲେ ସୁଭଦ୍ରା ।
କଲେଜ ଛାତ୍ର ଜଣକ ହେଲେ ସୌମ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ନାୟକ । ସେ ରେଭେନ୍ସା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ବାୟୋ କେମେଷ୍ଟ୍ରିରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି ।
ମାତ୍ର ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଙ୍ଗୋଲିରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ନାଗାର୍ଜୁନ ବେଶ ଧାର୍ମିକ ଚିନ୍ତାଧାରା, ପୁରାଣ, କରୋନା, ସାମାଜିକ ଭେଦଭାବ ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଛି ।
