1858 ର ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ଅଧିନିୟମ ଏହି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଇନ 1857 ସିପାହୀ ବିଦ୍ରୋହ ପରେ ପ୍ରଣୟନ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହାକୁ ଭାରତର ସ୍ୱାଧୀନତା ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ଯୁଦ୍ଧ ବା ସିପାହୀ ବିଦ୍ରୋହ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ। ଭାରତର ଗୁଡ୍ ଗଭର୍ନାନ୍ସ ଆକ୍ଟ ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା ଏହି ନିୟମ ଇଷ୍ଟ ଇଣ୍ଡିଆ କମ୍ପାନୀକୁ ରଦ୍ଦ କରି ରାଜ୍ୟପାଳ, ଅଞ୍ଚଳ ତଥା ରାଜସ୍ୱର କ୍ଷମତାକୁ ବ୍ରିଟିଶ ରାଜତନ୍ତ୍ରକୁ ହସ୍ତାନ୍ତର କଲା।
1.ଏହା ଅଧୀନରେ ଭାରତର ଶାସନ ସିଧାସଳଖ ରାଣୀ ଭିକ୍ଟୋରିଆ ଅଧୀନରେ ଗଲା | ଗଭର୍ଣ୍ଣର ଜେନେରାଲଙ୍କ ନାମକୁ ଭାରତର ଭାଇସିରାୟ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଯାଇଥିଲା। ସେ( ଭାଇସିରାୟ ) ଭାରତରେ ବ୍ରିଟିଶ କ୍ରାଉନର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ପ୍ରତିନିଧୀ ହୋଇଥିଲେ। ଲର୍ଡ କାନିଙ୍ଗ ଭାରତର ପ୍ରଥମ ଭାଇସିରାୟ ହୋଇଥିଲେ।
3. ଭାରତ ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ସଚିବ ନାମରେ ଏକ ନୂତନ ପଦବୀ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା; ଯେଉଁଥିରେ ଭାରତୀୟ ପ୍ରଶାସନ ଉପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିୟନ୍ତ୍ରଣର କ୍ଷମତା ନ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ସଚିବ ବ୍ରିଟିଶ କ୍ୟାବିନେଟର ସଦସ୍ୟ ଥିଲେ ଏବଂ ଶେଷରେ ବ୍ରିଟିଶ ସଂସଦ ପାଇଁ ଉତ୍ତରଦାୟୀ ଥିଲେ।
4. ଭାରତର ସଚିବଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ଏକ 15 ଜଣିଆ ପରିଷଦ ଗଠନ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହାକି ଏକ ପରାମର୍ଶଦାତା କମିଟି ଥିଲା | ପରିଷଦର ସଭାପତିଙ୍କୁ ଭାରତର ସଚିବ କରାଯାଇଥିଲା।
1. ଏହା ଦ୍ବାରା ଭାରତୀୟ ପ୍ରତିନିଧୀମାନେ ଆଇନ ତିଆରି ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଜଡିତ ହେବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ଏହିପରି ଭାଇସିରାୟ ବିସ୍ତାରିତ ପରିଷଦରେ କିଛି ଭାରତୀୟଙ୍କୁ ଅଣ-ସରକାରୀ ସଦସ୍ୟ ଭାବରେ ମନୋନୀତ କରିପାରନ୍ତି | 1962 ମସିହାରେ, ଲର୍ଡ କାନିଙ୍ଗ ତିନିଜଣ ଭାରତୀୟ, ବନାରସର ରାଜା, ପଟିଆଲାର ମହାରାଜା ଏବଂ ସାର୍ ଡିଙ୍କାର ରାଓଙ୍କୁ ବିଧାନ ପରିଷଦରେ ମନୋନୀତ କଲେ | ,
2. ଏହି ଅଧିନିୟମ ମାଡ୍ରାସ୍ ଏବଂ ବମ୍ବେ ପ୍ରେସିଡେନ୍ସିକୁ ବିଧାନସଭା କ୍ଷମତା ପୁଣି ପ୍ରଦାନ କରି ବିକେନ୍ଦ୍ରୀକରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ କରିଛି | ଏହି ନିୟମ, ନିୟାମକ ଅଧିନିୟମ, 1773 ଦ୍ବାରା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା କେନ୍ଦ୍ରୀକରଣର ଧାରାକୁ ଓଲଟପାଲଟ କରି 1833 ର ଚାର୍ଟର୍ ଆକ୍ଟ ସହିତ ଏହାର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ତରରେ ପହଞ୍ଚିଲା | ବିଧାନସଭା ବିକାଶର ଏହି ନୀତି ହେତୁ, 1937 ସୁଦ୍ଧା ପ୍ରଦେଶଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ସ୍ୱାଧୀନତା ପାଇଲେ।
3. ଯଥାକ୍ରମେ 1862, 1866 ଏବଂ 1897 ରେ ବଙ୍ଗଳା, ଉତ୍ତର ପଶ୍ଚିମ ସୀମାନ୍ତ ପ୍ରଦେଶ ଏବଂ ପଞ୍ଜାବରେ ବିଧାନ ପରିଷଦ ଗଠନ କରାଯାଇଥିଲା।
