ପ୍ରତିବର୍ଷ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୮ ତାରିଖରେ  UNESCO ଦ୍ବାରା ବିଶ୍ବ ସ୍ବାକ୍ଷରିତା ଦିବସ ବା World Literacy Day ପାଳନ କରାଯାଏ।
ଗୋଟିଏ ଆକଳନ ଅନୁସାରେ କୋଭିଡ୍-୧୯ ବା ବିଶ୍ବ ମହାମାରୀର ପ୍ରଭାବରେ ପୃଥିବୀର ପ୍ରାୟ ୨୪ ମିଲିୟନ ଛାତ୍ର ହୁଏତ ଆଉ କେବେ ବି ସ୍କୁଲକୁ ଫେରିବେ ନାହିଁ। ସେଥିରୁ ଝିଅ ପିଲାଙ୍କ ସ°ଖ୍ୟା ପ୍ରାୟତଃ ୧୧ ମିଲିୟନ। କିନ୍ତୁ ଏହି ବିଶ୍ବ ମାହାମାରୀ ହିଁ ଆମ ସାମ୍ନାରେ ଶିକ୍ଷା ଦେବାର, ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିବାର ଏବଂ ଶିକ୍ଷାକୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚେଇବାର ଏକ ନୂତନ ଡିଜିଟାଲ ବା ଇଣ୍ଟରନେଟର ବାଟ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଦେଇଛି। କୁହନ୍ତି, ଆବଶ୍ୟକତା ହିଁ ଆବିଷ୍କାରର ପ୍ରେରଣା। ସେମିତି ଯେତେବେଳେ କୋଭିଡ୍ର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ପାଇଁ ଲକ୍-ଡାଉନ୍ ହେଲା, ଶିକ୍ଷାନୁଷ୍ଠାନ ଗୁଡିକ ବନ୍ଦ ରହିଲା, ସେତେବେଳେ ମଣିଷ ଅନଲାଇନ କ୍ଲାସର ବା ଶିକ୍ଷାଗ୍ରହଣର ପଦ୍ଧତିକୁ ଆପଣାଇ ନେଲା। ଆଜି ଇଣ୍ଟରନେଟ୍ ମାଧ୍ୟମରେ ଶିକ୍ଷା ଓ ବିଚାରଧାରାକୁ ପୃଥିବୀର ଯେକୌଣସି କୋଣରେ ପହଞ୍ଚେଇବା ଖୁବ୍ ସହଜ ହୋଇଯାଇଛି।
ଅନେକ ହୁଏତ ଚଳିତ ବର୍ଷର ସ୍ବାକ୍ଷରତା ଦିବସର ଥିମ୍ ର ଅର୍ଥ ଭାବିଥିବେ, ଉନ୍ନତ ମାନରେ ନିର୍ମିତ ଶ୍ରେଣୀଗୃହ କିମ୍ବା ଶ୍ରେଣୀଗୃହ ଗୁଡିକର ଆଧୁନିକୀକରଣ। କିମ୍ବା ଶ୍ରେଣୀଗୃହ ଗୁଡିକୁ ଆଖିଦୃଶିଆ ଭାବେ ସୁନ୍ଦର ଓ ମନୋରମ କରି ସଜାଇବା କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ବୈଷୟିକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଉପଲବ୍ଧ କରାଇବା। କିନ୍ତୁ UNESCO ଦ୍ବାରା ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଇଥିବା ଶବ୍ଦ "learning spaces"ର ଅର୍ଥ କୌଣସି ଶିକ୍ଷାନୁଷ୍ଠାନର ଶ୍ରେଣୀଗୃହ ଆଦୌ ନୁହେଁ। ମଣିଷ ଯେ କେବଳ କୌଣସି ଶ୍ରେଣୀ କୋଠରୀ ଭିତରେ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରେ କିମ୍ବା ଶିଖିବାର ମୌକା ପାଏ ତା' ନୁହେଁ ବର° ନିଜ ଘର,    କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷେତ୍ର ତଥା ସମାଜରୁ ମଧ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିଥାଏ। ତେଣୁ ଯୁଗ ପରିବର୍ତ୍ତନ ସହ ଆମକୁ ମଧ୍ୟ ଆମର ପାରମ୍ପରିକ ଶିକ୍ଷାଦାନ ପ୍ରଣାଳୀରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣିବାକୁ ପଡ଼ିବ ଓ ଶିକ୍ଷାକୁ ନିଜ ନିଜ ଜରିଆରେ ସମାଜର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ତରରେ ପହଞ୍ଚାଇବାକୁ ପଡିବ। ଖାଲି ଆମେ ନିଜେ ଖବରକାଗଜ, ବହି କିମ୍ବା ମ୍ୟାଗାଜିନ୍ ପଢ଼ି ପୃଥିବୀର ଓ ମଣିଷ ସମାଜର ସମସ୍ୟା ବିଷୟରେ ଜାଣିଗଲେ ହେବନି ଏସବୁକୁ ନେଇ ଆମ କର୍ମକ୍ଷେତ୍ର ଓ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଚେତନତା ଆଣିଲେ ହିଁ ସମାଧାନର ପନ୍ଥା ବାହାରି ପାରିବ। ସେମିତି କେବଳ UNESCO କିମ୍ବା ଦେଶ କିମ୍ବା ରାଜ୍ୟର ସରକାର କିମ୍ବା କୌଣସି ଶିକ୍ଷାନୁଷ୍ଠାନ ହିଁ ସମାଜର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ତରରେ ଶିକ୍ଷା କିମ୍ବା ପାଠ କିମ୍ବା ଅକ୍ଷର ଚିହ୍ନିବାର ମାଧ୍ୟମ ହୋଇପାରିବେ ତା' ନୁହେଁ, ସମାଜର ପ୍ରତ୍ୟେକ ନାଗରିକ ନିଜନିଜ ସ୍ତରରେ ତା' ଚାରିପାଖର ମଣିଷଙ୍କୁ ସ୍ବାକ୍ଷର କରିପାରିଲେ ହିଁ ପ୍ରକୃତ ଅର୍ଥରେ ଶିକ୍ଷାଗ୍ରହଣ କରିବାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ ହେବା ସହ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣର ସ୍ଥାନ ବା ଶ୍ରେଣୀଗୃହ ଗୁଡ଼ିକର ରୂପାନ୍ତରଣ ହୋଇପାରିବ।
