International Day of Yoga in Assamese । আন্তৰ্জাতিক যোগ দিৱস - assamintro.com\nInternational Day of Yoga in Assamese । আন্তৰ্জাতিক যোগ দিৱস\nৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ পৰিষদে ২০১৪ চনৰ ১১ ডিচেম্বৰ তাৰিখে ২১ জুন তাৰিখটোক আন্তৰ্জাতিক যোগ দিৱস (International Yoga Day) হিচাপে ঘোষণা কৰে। যোগ হ'ল প্ৰাচীন ভাৰতত আৰম্ভ হোৱা এক শাৰীৰিক, মানসিক আৰু আধ্যাত্মিক ক্ৰিয়া। ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ৰাষ্ট্ৰসংঘত ২১ জুন তাৰিখটো আন্তৰ্জাতিক যোগ দিৱস হিচাপে ঘোষণা কৰিবলৈ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়। তেওঁ এই প্ৰস্তাৱ ২০১৪ চনৰ ২৭ চেপ্তেম্বৰ তাৰিখে আগবঢ়ায় আৰু তাৰ ঠিক ৭৮ দিনৰ পিছত অৰ্থাৎ ১১ ডিচেম্বৰত ১৯৩খন ৰাষ্ট্ৰৰ ভিতৰত ১৭৫খন ৰাষ্ট্ৰৰ সমৰ্থনেৰে প্ৰস্তাৱটি গৃৃহীত হয়। তাৰ ঠিক পিছৰে পৰা অৰ্থাৎ ২০১৫ চনৰ পৰা সমগ্ৰ বিশ্বতে ২১ জুন তাৰিখটো আন্তৰ্জাতিক যোগ দিৱস হিচাপে পালন কৰি অহা হৈছে। ২১ জুন দিনটো উত্তৰ গোলাৰ্দ্ধত বছৰৰ আটাইতকৈ দীঘল দিন।\nআন্তৰ্জাতিক যোগ দিৱস আৰম্ভ History of International Day of Yoga in Assamese\nআন্তৰ্জাতিক যোগ দিৱস কিয় উদযাপন কৰা হয়\nআন্তৰ্জাতিক যোগ দিৱসৰ উদ্দেশ্য Aims of International Day of Yoga in Assamese\nপ্ৰথম আন্তৰ্জাতিক যোগ দিৱস\nভাৰতক যোগৰ জনক কিয় কোৱা হয়?\n২১ জুনক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত যোগ দিৱস হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছে। যোগ অনুশীলনৰ গুৰুত্ব ভাৰতৰ ইতিহাসৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংগ। এইটো স্বামী বিবেকানন্দজীৰ দ্বাৰা সৰ্বাধিক প্ৰচাৰিত হৈছিল। তাৰ পিছত ২১ জুনত প্ৰতিবছৰে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় যোগ দিৱস উদযাপন কৰা হয়, যিটো প্ৰধানমন্ত্ৰী শ্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ২৭ ছেপ্টেম্বৰ, ২০১৪ তাৰিখে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত দিয়া ভাষণত ঘোষণা কৰিছিল, যাৰ পিছত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ১৯৩ জনীয়া বৈঠকত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত যোগ দিৱসত সন্মত হৈছিল আৰু ২১ জুনক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় যোগ দিৱস হিচাপে নামাকৰণ কৰা হৈছিল।\nযোগ জীৱনৰ বাবে বিপি ৰোগীৰ টেবলেটৰ দৰেই গুৰুত্বপূৰ্ণ। ৰোগএটাত পৰি, তাৰ পিছত ইয়াৰ চিকিৎসাৰ বাবে দৌৰি ফুৰে আৰু যথেষ্ট ব্যয় কৰে, আজিৰ পৰা যোগৰ বাবে সময় উলিওৱা ভাল। কোনো ব্যয় বা লোকচান নাই। যোগৰ কেৱল সুবিধা আছে, যাক বিশ্বৰ সকলো লোকে স্বীকাৰ কৰিছে, সেয়েহে দেশত আন্তৰ্জাতিক যোগ দিৱস উদযাপন কৰা হৈছে। পৃথিৱীত বৰ্ধিত ৰোগৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত, এইবোৰ হৈছে বিশ্বব্যাপী লোৱা অতি ভাল সিদ্ধান্ত। যোগৰ বাবে কেইবা ঘণ্টা উলিওৱাৰ প্ৰয়োজন নাই, আনকি 30 মিনিটো আপোনাৰ বাবে লাভজনক হ'ব। যোগ কেৱল মেদবহুল লোক বা ৰুগীয়া লোকৰ বাবেই প্ৰয়োজনীয় নহয়। যোগে ব্যক্তিজনৰ সৰ্বাঙ্গীন বিকাশ কৰে। শাৰীৰিক বিকাশৰ লগতে, মনটোও বিকশিত হয়।\nযোগ দিৱস ঘোষণাৰ আঁৰৰ একমাত্ৰ উদ্দেশ্য হৈছে ধৰ্ম আৰু জাতিৰ উৰ্ধত উঠি সমাজ কল্যাণৰ আৰম্ভণি কৰা। যোগৰ পৰা জীৱনৰ প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰতে লাভালাভ আছে, ই বহুতো সমস্যাৰ সমাপ্তি। সেয়েহে, সকলো ধৰ্ম আৰু জাতিত যোগৰ বিষয়ে সজাগতা থাকিব লাগে।\nযোগে শাৰীৰিক সুস্থতা আনিদিয়ে, কিন্তু আটাইতকৈ বেছি মানসিক শান্তি লাভ কৰে। ই মনটো শান্ত ৰাখে আৰু চাপ হ্ৰাস কৰে। ই শৰীৰৰ সকলো কাৰ্যকলাপ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। যোগে জীৱনৰ সকলো আৱেগ যেনে সুখ, দুখ, প্ৰেম নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।\nযোগে শৰীৰৰ তেজৰ প্ৰবাহ নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখে, যাৰ ফলত শৰীৰত ক্ষিপ্ৰতা হয়, যি ক্ষতিকাৰক বিষাক্ত পদাৰ্থবোৰ বাহিৰ কৰে, যি শৰীৰৰ বিকাৰ আঁতৰ কৰে আৰু ৰোগীসকলক সকাহ দিয়ে। একে সময়তে, ইতিবাচকতাৰ এক অনুভূতি প্ৰবাহিত হয়। ই শৰীৰটো স্বাস্থ্যৱান ৰাখে।\nওজন হ্ৰাস হয়ঃ\nযোগৰ আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী পদ্ধতি হৈছে সূৰ্য নমস্কাৰ, যি শৰীৰত নমনীয়তা আনিদিয়ে। তেজৰ প্ৰবাহ ভাল। জঠৰতা, শৰীৰ টান হোৱাত সকাহ পাব। যোগে ওজন নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখে। যিসকলৰ ওজন কম, তেওঁলোক বৃদ্ধি হয় আৰু যিসকল অধিক হয় তেওঁলোক কম হয়।\nচিন্তাৰ অনুভূতি কমঃ\nযোগে মনটো কেন্দ্ৰীভূত কৰি ৰাখে, ইয়াৰ শীতলতাৰ অনুভূতি থাকে আৰু উদ্বেগৰ দৰে বিকাৰৰ সমাপ্তি হয়। যোগে খং হ্ৰাস কৰে, ই ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখে, যি শাৰীৰিক আৰু মানসিক ভাৰসাম্য বজাই ৰাখে।\nযোগে মনশান্ত ৰাখে। মন আৰোগ্য হয়, যাৰ ফলত ইতিবাচক চিন্তাৰ প্ৰবাহ হয়। ইতিবাচক আৱেগে জীৱনধাৰা সলনি কৰে। মানুহে আন মানুহ বা জন্তুৰ কোনো বস্তুত একো ভুল দেখা নাপায়। কাৰো প্ৰতি মনত কোনো ঘৃণা নাই। এনেদৰে যোগে মানুহৰ মনৰ বিকাশ ঘটায়।\nমনোবল বৃদ্ধি হয়ঃ\nযোগে মানুহৰ আত্ম-শক্তি বৃদ্ধি কৰে, আত্মবিশ্বাস আহে। জীৱনৰ প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰতে কামত সফলতা আছে। মানুহে প্ৰতিটো পৰিস্থিতিৰ সৈতে যুঁজিবলৈ সক্ষম। একে সময়তে, জীৱনৰ প্ৰত্যাহ্বানবোৰ উৎসাহেৰে লওক\nৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰেঃ\nযোগে বিপাক প্ৰক্ৰিয়াটো আৰোগ্য কৰে আৰু শ্বাস-প্ৰশ্বাসৰ কাৰ্যত ভাৰসাম্য ৰাখে, যি মানুহৰ ৰোগৰ সৈতে যুঁজ দিয়াৰ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰে। আটাইতকৈ ডাঙৰ ৰোগটোৰ সৈতে যুঁজিবলৈ শক্তিৰ যোগাযোগ আছে। যোগ আৰু ধ্যান হৈছে আটাইতকৈ ডাঙৰ ৰোগৰ প্ৰতিকাৰ।\nজীৱনৰ প্ৰতি বৰ্ধিত উৎসাহঃ\nআপুনি যোগ যাদুবুলিও ক'ব পাৰে, নিয়মীয়াকৈ যোগকৰিলে জীৱনৰ প্ৰতি উৎসাহ বৃদ্ধি হয়। আত্মবিশ্বাস বৃদ্ধি হয়, ইতিবাচক আৱেগ আহে, লগতে আত্মবিশ্বাস বৃদ্ধি কৰে, যি জীৱনৰ প্ৰতি উৎসাহ বৃদ্ধি কৰে।\nশক্তি বৃদ্ধি হয়ঃ\nএজন মানুহে দৈনিক বহুতো কাৰ্যকলাপ কৰে আৰু দিনটোৰ শেষত ভাগৰি পৰে, কিন্তু যদি তেওঁ নিয়মীয়াকৈ যোগাভ্যাস কৰে, তেন্তে তেওঁ শক্তিৰে সঞ্চাৰিত হয়। কোনো কামৰ প্ৰতি ভাগৰ বা দুখৰ কোনো অনুভৱ নাই। সকলো অঙ্গই তেওঁলোকৰ কাম কৰিবলৈ পৰ্যাপ্ত শক্তি পায়, কিয়নো যোগৰ ফলত খাদ্যৰ প্ৰকৃত হজম হয় যি দৈনিক শক্তি বৃদ্ধি কৰে।\nযোগৰ জন্ম ভাৰতৰ গৰাখহনীয়াত কৰবাত লুকাই আছে। আমাৰ গ্ৰন্থসমূহত যোগৰ গুৰুত্ব আছে যিবোৰ এতিয়া সমগ্ৰ বিশ্বৰ এটা অংশ। ২০১৫ চনৰ ২১ জুনত দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীজীৰ বিশেষ অনুৰোধত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত এই যোগব্যায়াম বৃদ্ধি কৰিবলৈ আৰু সকলোকে ইয়াৰ গুৰুত্ব ব্যাখ্যা কৰিবলৈ বিশ্বব্যাপী এই যোগ উদযাপন কৰা হৈছিল। 2015 চনত, এইটো প্ৰথম আন্তৰ্জাতিক যোগ দিৱস আছিল। মাত্ৰ কেইদিনমানৰ ভিতৰতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত এইটো প্ৰথম বাৰৰ বাবে এটা প্ৰস্তাৱ গৃহীত হৈছিল।\n২১ জুনৰ এই দিনটো উদযাপন কৰিবলৈ ভাৰতত বিশেষ প্ৰস্তুতি কৰা হৈছিল, য'ত বিজেপিৰ সদস্যসকলে বিশেষ অৱদান আগবঢ়াইছিল। একে সময়তে, বিজেপি কৰ্মীসকলে ইয়াক দেশত বিয়পাবলৈ যথেষ্ট পৰিশ্ৰম কৰিছিল। আজিৰ দিনটোতে আয়ুষ মন্ত্ৰালয়ে ভাৰতত বিশেষ ব্যৱস্থা কৰে। নৰেন্দ্ৰ মোদী আৰু ৮৪ খন দেশৰ ৩৫,৯৮৫ জন লোকে নতুন দিল্লীৰ ৰাজপথত ৩৫ মিনিটৰ বাবে ২১ টা যোগ আসন প্ৰদৰ্শন কৰে। বিশ্বৰ লাখ লাখ মানুহে যোগৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত দিনটো উদযাপন কৰিছিল। এনচিচি কেডেটসকলে কেইবাটাও স্থানত প্ৰদৰ্শন কৰি "এটা ইউনিফৰ্ম পিন্ধা সংগঠনৰ দ্বাৰা সৰ্ববৃহৎ একেলগে যোগ প্ৰদৰ্শন"ৰ বাবে লিমকা বুক অফ ৰেকৰ্ডছত প্ৰৱেশ কৰিছিল।\nৰাজপথত অনুষ্ঠিত অনুষ্ঠানত আয়ুষ মন্ত্ৰালয়ক প্ৰদান কৰা দুটা গিনিছ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ড প্ৰদান কৰা হয় আৰু ইয়াক আয়ুষ মন্ত্ৰী শ্ৰীপদ য়েচো নায়েকে গ্ৰহণ কৰে। আৰু দুটা অভিলেখ আছিল, এটা সৰ্ববৃহৎ যোগ শ্ৰেণীৰ বাবে, 35,985 জন লোকৰ সৈতে আৰু আনটো আটাইতকৈ অংশগ্ৰহণকাৰী ৰাষ্ট্ৰীয়তাৰ (84 খন দেশ)। যোগ গুৰু হিচাপে পৰিচিত স্বামী ৰাম দেৱেও আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় যোগ দিৱসৰ বাবে বিশেষ প্ৰস্তুতি চলাইছিল। ৰাম দেৱজীয়ে ৩৫ মিনিটৰ এক বিশেষ কাৰ্যসূচী প্ৰস্তুত কৰিছিল, যিটো তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় যোগ দিৱসৰ দিনা সকলোৰে বাবে কৰিছিল।\nসেয়েহে দিল্লীত প্ৰথম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় যোগ দিৱস উদযাপনৰ সময়ত প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে ৩৫,০০০ তকৈও অধিক অংশগ্ৰহণকাৰীৰ সৈতে যোগৰ আয়োজন কৰে।\nযদি আপুনি আন্তৰ্জাতিক যোগ দিৱসৰ কথা কৈছে, তেন্তে ভাৰতৰ বিষয়ে কিয় কথা নক'ব! কাৰণ যোগৰ ইতিহাস ভাৰতত আছে। যোগৰ ইতিহাস আজিৰ পৰা 27,000 বছৰ পুৰণি বুলি ধাৰণা কৰা হয়। কোৱা হয় যে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২০০। মহৰ্ষি পতঞ্জলিয়ে যোগসূত্ৰ লিখিছিল। যোগ হৈছে এক সংস্কৃত শব্দ, যাৰ বাবে এটা সময়ত ই কেৱল হিন্দু ধৰ্মৰ লোকসকলৰ মাজতসীমাবদ্ধ আছিল। মহৰ্ষি পতঞ্জলীয়ে অষ্টাঙ্গ যোগৰ বিষয়েও কৈছিল, কিয়নো সেইবোৰৰ বাবে ই এটা ধৰ্মত নহয়, সমগ্ৰ বিশ্বতে বিয়পি পৰিছিল। আজি বিজ্ঞানেও যোগৰ গুৰুত্ব ব্যাখ্যা কৰে। বৰ্তমান সময়ত, যোগ আমাৰ জীৱনৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হৈ আছে, সেয়া স্বাস্থ্যৰ বাবে হওঁক বা আত্ম-শান্তিৰ বাবেহওঁক।
