মহৰ্ষি চৰক (আনুমানিক খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০০ - ২০০ খ্ৰীষ্টাব্দ)[1] প্ৰাচীন ভাৰতৰ এগৰাকী ঋষি আৰু পাৰম্পৰিক ভাৰতীয় চিকিৎসা পদ্ধতি আয়ুৰ্বেদৰ চিকিৎসাবিদ। তেওঁক আয়ুৰ্বেদৰ জনক বুলি কোৱা হয়। তেওঁ আয়ুৰ্বেদৰ প্ৰাচীন গ্ৰন্থ চৰক সংহিতা ৰচনা কৰিছিল। তেওঁৰ বিষয়ে ইতিহাসত বিশেষ তথ্য পোৱা নাযায় যদিও পণ্ডিত সকলৰ মতে তেওঁৰ তক্ষশিলা বা কপিস্থলত জন্ম হৈছিল। এই অঞ্চল পাঁচান্দাৰ (পঞ্জাব) ইৰাৱতী নদী (ৰাবি নদী) আৰু চন্দ্ৰবাঘা নদীৰ (চেনাব নদী) মাজত অৱস্থিত আছিল। বৌদ্ধ মঠ আৰু প্ৰাচীন শিক্ষাৰ স্থল হিচাপে তক্ষশিলায়ে তেওঁৰ জন্মস্থান হোৱাটো অধিক সম্ভাৱনাময়।[2][3][4][5] কিছুমানৰ মতে চৰক কুষাণ বংশৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰজা কনিষ্কৰ ৰাজবৈদ্য আছিল॥ চৰকৰ দ্বাৰা ৰচিত চৰক সংহিতা আয়ুৰ্বেদৰ অন্যতম মূল গ্ৰন্থ।
ঋষি চৰকৰ বিষয়ে সম্পূৰ্ণকৈ তথ্য পোৱা নাযায়। তেওঁৰ বিষয়ে ভিন ভিন পণ্ডিতে ভিন ভিন মত পোষণ কৰে। কেইবাটাও সমীক্ষা আৰু পূৰ্বৰ ঐতিহাসিক পাণ্ডুলিপিৰ অধ্যয়ন আৰু গৱেষণাৰ পিছত ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ বিদগ্ধ পণ্ডিত মিউলেনবেল্ডে তেওঁৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিছে,
