মই নোৱাৰোঁ, মই পাৰিম - Jeevan Britta (জীৱন বৃত্ত)\nপাৰিব নে নোৱাৰে?\nএটা কাম আৰম্ভ কৰিবলৈ ওলালে আপোনাৰ মনলৈ এই প্ৰশ্নটো নিশ্চয় আহে- পাৰিম নে নোৱাৰোঁ। আপুনি হয়তো সফল হ'ব বিচাৰে, হয়তো জীৱনত বহুত ডাঙৰ কিবা কৰিবৰ আপোনাৰ মন আছে, হয়তো এক সুন্দৰ জীৱন নিজৰ বাবে সৃষ্টি কৰিবলৈ আপুনি আগ্ৰহী বা আপুনি জীৱনত আনক নানাভাৱে সহায় কৰিব বিচাৰে। আপুনি যি কৰাৰ কথা ভাবে, যেতিয়াই ভাবে তেতিয়াই এই দুটা কথা আপোনাৰ মনলৈ আহে। কেতিয়াবা আপুনি ভাবে পাৰিম, কেতিয়াবা নোৱাৰোঁ।\nআপুনি কি ভাবে?\nআপুনি যদি বেছি বাস্তৱিক মানুহ তেন্তে আপুনি ক'ব যে মটিভেচনৰ কোনো কাম নাই, নিজকে আৰু ভাল কৰাৰ, কৰিম বুলি ভবা কামবোৰ কৰাৰ, সপোন দেখিলেই সেয়া হ'ব বুলি ভবাৰ কোনো অর্থ নাই। আপুনি ভাবিব পাৰে যে নিজৰ চেষ্টাৰ বলত মানুহে একো কৰিব নোৱাৰে, কপালত থাকিলেহে হ'ব, মানুহে সফল হ'ম বুলি ভাবিলেই সফল হ'ব নোৱাৰে। যদি আপুনি এনেদৰে ভাবে তেন্তে আপুনি শুদ্ধ।\nআনহাতে যদি আপোনাৰ কিবা সপোন আছে আৰু আপুনি সফল হ'ব বিচাৰে তেন্তে আপুনি বিশ্বাস কৰে যে সপোন লাভ কৰাৰ বাবে কাম কৰি গৈ থাকিলে, সঠিক দিশত চেষ্টা কৰি থাকিলে এদিন নহয় এদিন আপুনি সফল হ'বই। যদি আপুনি এনেদৰে ভাবে তেন্তে আপুনিও শুদ্ধ।\nআমি কামবোৰ আৰম্ভ নকৰোঁ কিয়?\nবহু সময়ত আমি নানা ধৰণৰ কামৰ কথা ভাবো- এয়া কৰিম, সেয়া কৰিম। কিন্তু কেতিয়াও সেই কাম আৰম্ভই নকৰোঁ। কিয়? কাৰণ আমি দৰাচলতে নিজে মনৰ ভিতৰত বিশ্বাস নকৰোঁ যে সেয়া আমি কৰিব পাৰিম, সেয়া আমাৰ দ্বাৰা সম্ভৱ। আৰু যদি আৰম্ভই নকৰোঁ তাৰ ফলাফল কি হ'ব? একো ফলাফলেই নহ'ব। এনে হয়। আকৌ আমি নিজেই আচৰিত হও জীৱনটো আমি বিচৰাৰ দৰে নহ'ল কিয়!\nযদি আপুনি যি কৰিম বুলি ভাবিছে সেয়া কৰিব বিচাৰে, যি সপোন আছে সেয়া পূৰণ কৰিব বিচাৰে, জীৱনটো নিজৰ মতে সজাই ল'বলৈ বিচাৰে, তেন্তে আপুনি সেয়া কৰিব পাৰিব। কিন্তু কেনেদৰে কৰিব? তাৰবাবে আপোনাক দুটা বস্তু লাগিব-\nবিশ্বাস আৰু চেষ্টা (কাম কৰি যোৱা)\nবিশ্বাস এইবাবেই লাগিব কাৰণ যদি আপুনি নিজেই বিশ্বাস নকৰে এই সপোনবোৰ পূৰণ হ'ব বুলি, আপুনি কামটো কৰিব পাৰিব বুলি, তেন্তে আপুনি কামটো কৰিব নোৱাৰে। কিয় হয় এনেকুৱা? কাৰণ, আপোনাৰ বিশ্বাসে থিৰাং কৰে চিন্তা আৰু ব্যৱহাৰ কেনে হ'ব। আপোনাৰ যদি মনৰ ভিতৰত বিশ্বাস এটা আছে যে আপোনাৰ কাম নাই, আপোনাৰ মনলৈ অহা চিন্তাবোৰো তেনেকুৱাই হ'ব। লগতে আপোনাৰ ব্যৱহাৰবোৰো এই বিশ্বাসৰ মতেই হ'ব। আপুনি সঁচাকৈয়ে কাম নোহোৱা মানুহৰ দৰেই ব্যৱহাৰ কৰিব। আপোনাৰ ব্যৱহাৰবোৰ সদায় আপোনাৰ বিশ্বাসৰ লগত একাত্ম হ'বই লাগিব। সেইবাবেই যাৰ মনত বিশ্বাস আছে যে ভেটি বা ঘোচ খোৱাটো বেয়া তেওঁক কোনোবাই তেনে টকা-পইচা আগবঢ়ালেও সেয়া তেওঁ গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰে বা গ্ৰহণ কৰিলেও মনত নানা অশান্তি পায়, গ্লানি আৰু লাজ অনুভৱ কৰে। আমহাতে যাৰ মনত এনে বিশ্বাস নাই তেওঁৰ বাবে দুই নম্বৰী কৰাটো বা তেনে পইচা লোৱাটোত চিন্তা কৰিবলগীয়া একোৱে নাই।\nযদি আপোনাৰ চিন্তা আৰু ব্যৱহাৰ আপোনাৰ বিশ্বাসৰ কাৰণে নিগেটিভ হয় তেতিয়া আপুনি সফল হ'ব কেনেকৈ, কামবোৰ কৰিব কেনেকৈ, সপোনবোৰ পূৰণ কৰিব কেনেকৈ? আপোনাৰ যদি মনত বিশ্বাস আছে যে আপুনি ইমান যোগ্য নহয়, তেনেহ'লে আপুনি ইমান কাম কৰিব কেনেকৈ?\nআপুনি যদি বিশ্বাস কৰে যে "মই এই কামটো কৰিব নোৱাৰিম" তেন্তে আপুনি সেই কামটো কৰিবলৈ চেষ্টাও নকৰে কাৰণ যিটো নহ'ব বুলি আপুনি জানেই সেইটো কৰিবলৈ চেষ্টা কৰাৰ নিচিনা বুর্বকতো আপুনি নহয়হ্ল আৰু কেতিয়াবা সেই কামটো আৰম্ভ কৰিলেও আপুনি জানো নিজৰ সমগ্ৰ শক্তিৰে সেই কামটো কৰিবলৈ আগবাঢ়িব যি কামটো হোৱাৰ কোনো সম্ভাৱনা নাই বুলি আপুনি বিশ্বাস কৰে?\nকিছুমান মানুহৰ বিশ্বাস ঠিকে আছে কিন্তু তথাপিও তেওঁলোকৰ ভবা কামবোৰ নহয়গৈ, সপোনবোৰ তেনেদৰেই থাকি যায়। কিয়? তেনে হোৱাৰ কাৰণ হ'ল চেষ্টাৰ অভাৱ।\nবিশ্বাস আপোনাক লাগিবই। কিন্তু অকল বিশ্বাস কৰি ঘৰত বহি থাকিলে কামবোৰ নিজে নিজে হৈ যাবনে? আপুনি যদি কাম নকৰে (একো এক্সন নলয়), তাৰ পৰা একো ফলাফলো নাপায়। আপোনাৰ কিতাপ এখন লিখিবলৈ বৰ মন কিন্তু লিখাহে হৈ উঠা নাই। কেতিয়াবা বাধা বা প্ৰতিৰোধৰ বাবে, কেতিয়াবা মনলৈ আইডিয়া নহাৰ বাবে, কেতিয়াবা লিখিবলৈ মন নোযোৱা বাবে, কেতিয়াবা ভাগৰ লগা বাবে, মুঠতে কিবা নহয় কিবা কাৰণত আপোনাৰ কামটো কৰা নহয়গৈ। এনে প্ৰতিদিনে হয়। গতিকে কিতাপখন লিখাও নহয়গৈ। আপোনাৰ এক সাংঘাটিক জনপ্ৰিয় গায়ক বা গায়িকা হ'বলৈ মন আছে, কিন্তু তাৰবাবে বহুত কষ্ট কৰিব লাগে কাৰণ শ-শ, হাজাৰ-হাজাৰ ঘন্টা অভ্যাস, ৰেয়াজ কৰাৰ পিছতহে একো একোজন ভাল গায়ক-গায়িকাৰ জন্ম হয়। ইমান কষ্ট আপুনি কৰিব নোৱাৰে। গতিকে জনপ্ৰিয় গায়ক বা গায়িকা হিচাপে আপোনাক আমি এতিয়ালৈ চিনি নাপাও, আপোনাৰ গানো আমি শুনা নাই।\nকামটো কৰি আপুনি ভবা ফলাফল পাওক বা নাপাওক, কামটো কৰিবলৈ যে আপুনি আগবাঢ়িছে সেয়া ডাঙৰ কথা, কাৰণ ই বুজায় যে আপুনি আজি নোৱাৰিলেও কামটো যে আপুনি এদিন নহয় এদিন কৰিব পাৰিব সেই লৈ আপোনাৰ মনত কোনোধৰণৰ সন্দেহ নাই, আপুনি বিশ্বাস কৰে যে আপুনি কামটো কৰিব পাৰিব। আৰু তেতিয়া সেই বিশ্বাসেৰে কামটো কৰি গৈ থাকিলে এদিন নহয় এদিন আপুনি কামটো কৰিবই। একেবাৰে বিচৰা ফলাফল কেতিয়াবা নহলেও তাৰ ওচৰে-পাজৰেই ফলাফল আপুনি লাভ কৰিবই।\nধৰি লওক আপুনি ইংৰাজীত কথা ক'ব নাজানে, কিন্তু আপোনাৰ খুব মন আছে এদিন নহয় এদিন আপুনি সলসলীয়াকৈ ইংৰাজীত কথা ক'বই। নিজৰ ওপৰত আপোনাৰ বিশ্বাস আছে। আপুনি উপায় বিচাৰিলে আৰু সেই উপায়টো পোৱাৰ পিছত প্ৰতিদিনে মাত্ৰ আধা ঘন্টা সময় ইংৰাজীত কথা কোৱা অভ্যাস আৰম্ভ কৰিলে সেই টেকনিক বা উপায়টো অৱলম্বন কৰি। এনেদৰে যদি মাত্ৰ ছমাহ কৰি গৈ থাকে কি হ'ব? এনে অভ্যাস এবছৰ কৰে যদি? ইংৰাজীটো সলসলীয়াকৈ ক'ব পৰা হ'বই আপোনাৰ নিজৰ ওপৰতে হাঁহি উঠিব "ইংৰাজী ইমান টান ভাষা বুলি আগতে কিয় ইমান ভয় খাইছিলোঁ" বুলি।\nহয়তো আপুনি এটা কাম এশবাৰ বা এহাজাৰ বাৰ অভ্যাস কৰিব লাগিব সেই কামটোত ভাল হোৱাৰ বাবে, বিচৰা ফলাফল লাভ কৰাৰ বাবে। যদি আপোনাৰ নিজৰ ওপৰত বিশ্বাস আছে, তেতিয়াহে আপুনি ইমান কষ্ট কৰিব। নহ'লে কিয় আপুনি বিচৰা ফলাফল নোপোৱালৈকে ইমানবাৰ একেটা কামকে অভ্যাস কৰি থাকিব? কিহে আপোনাক প্ৰতিকূল অৱস্থাতো কাম কৰি থকাৰ, আগুৱাই গৈ থকাৰ অনুপ্ৰেৰণা যোগাব?\nআপুনি ইতিমধ্যে সাফল্য লাভ কৰা কাম এটালৈ মন কৰকচোন। আপুনি কিয় সাফল্য লাভ কৰিছিল? কাৰণ ইপ্সিত লক্ষ্যৰ পিনে ধিয়াই আপুনি কাম কৰিছিল। কিন্তু সেই কামটো কৰোতে আপোনাৰ মনত নিজৰ সাফল্যৰ বিষয়ে আপোনাৰ সম্পূর্ণ বিশ্বাস আছিল বা নিজৰ ওপৰত সম্পূর্ণ বিশ্বাস আছিল। সেইবাবেহে আপুনি কামটো কৰিব পাৰিছিল, সফল হৈছিল। যদি এইটো ফর্মুলাই বা বুদ্ধিয়ে আগতে কাম কৰিছিল, ই এতিয়াও কৰিব। মাত্ৰ হয়তো আপুনি নিজকে অলপ সালসলনি কৰিব লাগিব।\nনিজৰ নতুন এক সংস্কৰণ হয়তো আপোনাক প্ৰয়োজন হ'ব। এতিয়ালৈকে আপুনি যি কৰিলে, যিমানখিনি কৰিলে সিমানখিনিলৈ আগৰ আপুনি জন ঠিকে আছিল কিন্তু এতিয়ালৈকে বহু সময় সলনি হৈছে, আপোনাৰ সফলতাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় কিছুমান কাৰকৰো সালসলনি হৈছে, গতিকে পৰৱৰ্তী সময়ৰ বাবে, আপুনি কৰিব খোজা কামটোত সফল হ'বলৈ, সপোনবোৰ লাভ কৰাত সফল হ'বলৈ আপুনি মানুহজনৰ এক নতুন সংস্কৰণৰ প্ৰয়োজন হ'ব। অর্থাৎ আপুনি নিজে আগতকৈ ভাল হ'ব লাগিব, নিজকে আগতকৈ আৰু অলপ ভাল কৰি, প্ৰয়োজনীয় নতুন অভ্যাসবোৰ কৰি, নতুন ধৰণে চিন্তা কৰাৰ অভ্যাস কৰি বা আমি ক'ব পাৰোঁ নিজকে উন্নীত কৰি।\nঅকণমান সাৱধান হ'ব\nযিকোনো কথাকে সহজে বিশ্বাস কৰি নল'ব। আন কোনোবাই নোৱাৰে বুলি ক'লেই লগে লগে সেয়া বিশ্বাস কৰি নল'ব। লাগিলে তেওঁ আপোনাতকৈ বয়সত বা স্থানত ডাঙৰেই হওক। বিশেষকৈ কোনোবাই কিবা নিগেটিভ কথা ক'লে এই কথাটো মনত ৰাখিব। প্ৰশ্ন সুধিব, অকণমান বিচাৰ-খোচাৰ, অকণমান গৱেষণা কৰি চাব কথাটো হয়নে নহয়। সুধিব তেওঁ কেনেকৈ সেই নিগেতিভ কথাটো জানিলে, তেওঁ নিজে কৰি চাইছিল নেকি সেই কামটো? প্ৰমাণ পালেহে কথাবোৰ বিশ্বাস কৰিব। নহ'লে এইবোৰে পিছলৈ নানা ধৰণৰ বিৰাট বিৰাট সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিব।\nআপুনি কাম এটা কৰিব পাৰিব নে নাই সেয়া আপোনৰ স্কিলতকৈ আপোনাৰ বিশ্বাসৰ ওপৰত নির্ভৰ কৰে কাৰণ নজনা স্কিল এটা শিকি ল'ব পাৰি, কিন্তু বিশ্বাসবোৰ সলনি কৰাটো বৰ টান কাম।\nআপুনি কি বুলি ভাবে?
