যদি সময়মতে চিকিৎসা কৰা নহয়, দুয়োটাই হৃদযন্ত্ৰৰ গুৰুতৰ জটিলতা সৃষ্টি কৰে আৰু জীৱন লৈ যাব পাৰে। অৱশ্যে, বিজ্ঞানীসকলৰ ক্ষেত্ৰত, অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে এনে এক ফল আছে যি দুয়োটা পৰিস্থিতিত লাভান্বিত হয় আৰু উচ্চ কলেষ্টেৰলৰ স্তৰ হ্ৰাস কৰাত সহায়ক হয়। এইবোৰ হৈছে ফল, আপেল যি বেয়া কলেষ্টেৰল অৰ্থাৎ এল.ডি.এল. স্তৰ হ্ৰাস কৰাত সহায় কৰে।
উচ্চ কলেষ্টেৰলৰ ফলত প্ৰদাহ হয় আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ হৰমন মুকলি হয়, যাৰ ফলত ৰক্ত নলীবোৰ সংকুচিত হয়। ই ৰক্তচাপ বৃদ্ধি কৰে, যাৰ ফলত আপোনাৰ ষ্ট্ৰোক আৰু হৃদআক্ৰমণৰ আশংকা থাকে। কিন্তু শেহতীয়া এক অধ্যয়ন অনুসৰি, এই দুয়োটা স্থিতিয়ে ফল, অৰ্থাৎ আপেলৰ সৈতে উচ্চ ৰক্তচাপ আৰু উচ্চ কলেষ্টেৰলৰ স্তৰ বিপৰীত কৰিব পাৰে। ই কাৰ্ডিওভাস্কুলাৰ স্বাস্থ্য উন্নত কৰে।
অধ্যয়নঅনুসৰি, শৰীৰৰ অত্যাধিক চৰ্বি হৈছে ৰক্তচাপ বৃদ্ধি হোৱাৰ মুখ্য কাৰণ। সেয়েহে যদি আপুনি সম্পূৰ্ণ শস্য, ফল, পাচলি আৰু কম চৰ্বিযুক্ত দুগ্ধজাত খাদ্য গ্ৰহণ কৰে, ই আপোনাক লাভান্বিত কৰে। ই আপোনাৰ ৰক্তচাপৰ স্তৰ হ্ৰাস কৰে।
অধ্যয়নটোৱে কৈছে যে এলডিএলৰ স্তৰ হ্ৰাস কৰাত আপেল সহায়ক। আপেলত পটাছিয়াম নামৰ এটা উপাদান থাকে যেনে খনিজ আৰু ফ্লেভোনইড যি ৰক্তচাপৰ স্তৰ প্ৰভাৱিত কৰে।
2020 চনত খাদ্য বিজ্ঞান আৰু পুষ্টিত ক্ৰিটিকেল ৰিভিউত প্ৰকাশিত এক অধ্যয়ন অনুসৰি, দৈনিক 1000 ৰ পৰা 150 গ্ৰাম আপেল খোৱাৰ ফলত কাৰ্ডিওভাস্কুলাৰ বিপদাশংকা আৰু উচ্চ ৰক্তচাপৰ স্তৰৰ আশংকা হ্ৰাস হয়।
উচ্চ কলেষ্টেৰল, যাক এলডিএল বা বেয়া কলেষ্টেৰল বুলিও কোৱা হয়, ধমনী বেৰত জমা হয় আৰু প্ৰদাহজনক উপাদান মুকলি কৰে যি হৃদআক্ৰমণৰ আশংকা বৃদ্ধি কৰে। আপেলত যথেষ্ট পৰিমাণৰ দ্ৰৱণীয় আঁহ থাকে, যি শৰীৰত এলডিএল কলেষ্টেৰলৰ পৰিমাণ হ্ৰাস কৰে।
অধ্যয়নঅনুসৰি, দৈনিক দুইৰ পৰা তিনিটা মজলীয়া আকাৰৰ আপেল খোৱাটোৱে কলেষ্টেৰল 10 শতাংশ হ্ৰাস কৰাত সহায় কৰে আৰু লগতে ভাল এইচডিএল কলেষ্টেৰল 10 শতাংশ বৃদ্ধি কৰে।
আপেলত পেকটিন আৰু পলিফেনল থাকে, যি কলেষ্টেৰলৰ স্তৰ উন্নত কৰাত সহায় কৰে। আপেলত থকা পলিফেনলবোৰে এলডিএল কলেষ্টেৰলৰ জাৰণ হ্ৰাস কৰে। কলেষ্টেৰলজাৰণৰ ফলত ধমনীত এথেৰোস্ক্লেৰোচিছ নামৰ ৰোগ হয়।
