পিয়াহ লগা কথাটো আমাৰ বাবে এটা বৰ সাধাৰণ কথা। দৈনদিন জীৱনত এই কথা বাৰে-বাৰে ঘটিয়েই থাকে। কিন্তু পিয়াহ লগা কাৰণটো হ'ল, মগজুৱে আমাক সংকেত দিয়ে, যে এতিয়া শৰীৰত পানীৰ পৰিমান কমিছে। যেতিয়া আপুনি পিয়াহ অনুভৱ কৰে তেতিয়া ই হ'ল আপোনাৰ শৰীৰত পানী ক'মাৰ ( dehydration) প্ৰথম স্তৰ। পিয়াহ হ'ল আমাৰ জীয়াই থকাৰ প্ৰথম প্ৰয়োজন, সেয়ে ইয়াক অনুভৱ হ'বলৈ নিদিব। তাৰ আগতেই যথেষ্ঠ পানী খাওঁক।
পানীৰ অভাৱে আমাৰ প্ৰসাৱ হ্ৰাস কৰাৰ লগতে ইয়াক ঘনীভূত কৰে। যদি আমি যথেষ্ঠ পানী পৰিমানে নাখাওঁ,আমি হয়তো কমেও ৭ ঘন্টা প্ৰসাৱ নকৰাকৈ থাকিব লগা হ'ব পাৰে। কিয়নো সেই সময়চোৱাত শৰীৰে পানী সংৰক্ষণ কৰাৰ চেষ্টা কৰে। সাধাৰণ অৱস্থাত এজন মানুহক দৈনিক কমেও ৫ বাৰ প্ৰসাৱ কৰিব লগা হ'য়। পানী কমকৈ খালে প্ৰসাৱ হালধীয়া বা অম্বৰৰ দৰে পাতল ৰঙচুৱা বৰণৰ হ'য়; যিটো electrolytes ৰ (তৰল,যাৰ মাজেদি বিদ্যুৎ প্ৰৱাহিত হ'ব পাৰে বা ইয়াৰ মাজেদি বিদ্যুৎ পঠালে ইয়াত নিহিত থকা পদাৰ্থ বিলাক ভাগি পৃথক হৈ পৰে) সৈতে ঘণীভুত হ'য়, য'ত পানীৰ পৰিমান ক'ম থাকে। ই বৃক্কৰ বাবে এক মাৰাত্মক কথা।
আমি পানী ক'মকৈ খালে মূখ শুকাই যোৱা বা মূখৰ পৰা বেয়া গোন্ধ ওলোৱাতো এটা প্ৰাকৃতিক কথা। কিয়নো দেহত পানীৰ অভাৱ হ'লে আমাৰ লেলাউটি ক'মে। এনে অৱস্থাত প্ৰাকৃতিক ভাবে মুখত জন্ম লোৱা কিছুমান বেক্টেৰিয়াক শৰীৰে ধুই নিবলৈ সক্ষম নহয়। লেলাউটিৰ অবিহনে বেক্টেৰিয়াৰ বৃদ্ধি বৰ খৰতকীয়া হ'য় আৰু ইহঁতে মূখত থাকি যোৱা খাদ্যৰ কণিকা বিলাকক খাবলৈ ধৰে। বেক্টেৰিয়া বৃদ্ধি আৰু ইহঁতৰ খোৱা কাৰ্যৰ ফলত মুখখন বেয়া গোন্ধাবলৈ ধৰে, ঠিক ৰাতিপুৱা শুই উঠাৰ পিচত মূখখন গোন্ধোৱাৰ দৰে আৰু ই গোটেই দিন থাকি যায়। সেয়ে মূখৰ বেয়া গোন্ধৰ ৰক্ষাৰ বাবে দিনটোত সঘনে পানী খাওঁক। মূখৰ বেয়া গোন্ধে আপোনাক বন্ধু-বান্ধৱ, মানুহৰ মাজত অপ্ৰিয় কৰি তুলিব পাৰে। মানুহে আন মানুহৰ দেহাৰ সকলো দোষ হজম কৰিব পাৰিলেও মূখৰ বেয়া গোন্ধ সহ্য নকৰে।
কৰিব,যেন আপোনাৰ ল'ৰচ'ৰ কৰিবলৈকো শক্তি নাই।
আৰু মূৰঘূৰণি হ'য়,বা তাতোকৈ বেচি কিবা বেয়া হ'ব পাৰে।
গুণটোক বৰ্ত্তাই ৰাখে। সেয়ে পানী ক'মকৈ খালে মানুহৰ দেহত বয়সতকৈ আগতেই বুঢ়া হৈ অহাৰ লক্ষণ পৰিলক্ষিত হ'য়, মূখৰ ছালত ৰিংক'ল পৰিবলৈ ল'য়।
পৃথিৱীৰ যিমান ত'লৰ স্তৰলৈ যোৱা যায় এই স্তৰবোৰৰ পানীত বিষাক্ত পদাৰ্থৰ পৰিমানৰ সম্ভাৱনা বাঢ়ি যায়। আগতে বহু তলৰ স্তৰৰ পৰা পানী উলিওৱা সজূঁলিবোৰ, পাম্পবোৰৰ আৱিস্কাৰ হোৱা নাছিল; সাধাৰণ দ'মক'লৰ ওপৰৰ স্তৰতে মানুহে পানী পাইছিল, বা পুখুৰীৰ পানীৰে মানুহে প্ৰয়োজন পূৰাইছিল। এই স্থানৰ পানীবোৰ স্বাস্থ্যসন্মত আছিল।
যিকোনো ঠাইৰ পৰিষ্কাৰ পানী খাওঁক,বআপোনাৰ ঘৰৰ পানীখিনিৰ যি অৱস্থা সেই ঠাইৰ পানীখিনিৰো একেই অৱস্থা।
লগতে যিকোনো ঠাইৰ পানী খোৱাৰ অভ্যাস কৰিলে water resistance বাঢ়ে, যাৰ ফলত নতুন ঠাই এখনৰ পানী কেতিয়াবা খাব লগা হ'লে আপুনি বেমাৰত নপৰে, বৰষুণত তিতিলে চৰ্দি-কাঁহ ইত্যাদি নালাগে; ইত্যাদি ইত্যাদি।
Roll over stars then click to rate.
© 2006-2019 C-DAC.All content appearing on the vikaspedia portal is through collaborative effort of vikaspedia and its partners.We encourage you to use and share the content in a respectful and fair manner. Please leave all source links intact and adhere to applicable copyright and intellectual property guidelines and laws.
এই পৰ্টেলৰ যোগেৰে ভাৰত চৰকাৰৰ বৈদ্যুতিন আৰু তথ্য-প্ৰযুক্তি মন্ত্ৰালয় দ্বাৰা ভাৰত বিকাশ প্ৰৱেশদ্বাৰ প্ৰকল্পৰ অধীনত সামাজিক উন্নয়নৰ বাবে এক ৰাষ্ট্ৰযোৰা প্ৰচেষ্টা চলাই থকা হৈছে। ইয়াৰ জৰিয়তে ৰাইজলৈ সুনিশ্চিত তথ্যৰ যোগান, তথ্যৰ জ্ঞান, তথ্য প্ৰযুক্তি আৰু যোগাযোগ সেৱা আৰু সামগ্ৰীৰ সুবিধাসমূহ আগবঢ়োৱাৰ চেষ্টা কৰা হৈছে। আইএনডিজি প্ৰকল্পটো ভাৰত চৰকাৰৰ বৈদ্যুতিন আৰু তথ্য প্ৰযুক্তি মন্ত্ৰালয় ৰ সহায়ত চেণ্টাৰ ফ'ৰ ডেভেলপমেণ্ট অব এডভান্স কম্পিউটিং, হায়দৰাবাদ (C-DAC) ৰ দ্বাৰা কাৰ্য্যকৰী কৰা হৈছে।
