সাম্প্ৰতিক ৰাজনৈতিক প্ৰেক্ষাপটত চৰ-চাপৰিবাসী (ডঃ আবুল হুছেইন) - মুক্ত চিন্তা\nসাম্প্ৰতিক ৰাজনৈতিক প্ৰেক্ষাপটত চৰ-চাপৰিবাসী (ডঃ আবুল হুছেইন)\nভৌগোলিক দিশত চৰ-চাপৰিৰ এক বিশেষ অস্তিত্ব আছে। নৈৰ বুকুত, নৈৰ পাৰত গঢ়ি উঠা চৰ-চাপৰিৰ পলসুৱা মাটিত এটি সেউজ পৰিবেশত চৰ-চাপৰিবাসীৰ ডুখৰীয়া জীৱন। ৰ'দ-বৰষুণ, বাৰিষা, খৰাং সকলো যেন চৰ-চাপৰিবাসীৰ জীৱন সংগী। শদিয়াৰ পৰা ধুবুৰীলৈ বিস্তৃত চৰাঞ্চলৰ জীয়া স্বপ্ন বুলিবলৈ আচলতে একো নাই--আছে মাথোঁ কৰুণ বিননি, দুখৰ স্মৃতি আৰু হুমুনিয়াহ।\nমহাবাহু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ গৰাখহনীয়াই বিধ্বস্ত কৰিছে চৰ-চাপৰিবাসীৰ জীৱন। তথাপি চৰবাসী প্ৰত্যাশাৰ দুৱাৰদলিত অপেক্ষাৰত, কিজানি এচেৰেঙা পোহৰৰ সন্ধান তেওঁলোকে পায়েই! অসমৰ চৈধ্যখন জিলাত মুঠ চৰগাঁৱৰ সংখ্যা হ'ল ২২৫৯ খন। জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা বৰপেটা জিলা প্ৰথম স্থানত আৰু মাটিকালিৰ ফালৰ পৰা ধুবুৰী জিলা প্ৰথম স্থানত আছে। অসমত মুঠ চৰমাটিৰ পৰিমাণ ২.৩৯ লাখ হেক্টৰ যদিও আবাদী মাটিৰ পৰিমাণ মাত্ৰ ১.৬৯ লাখ হেক্টৰ। অসমত বিভিন্ন ঋতুত নানা প্ৰতিকূল পৰিবেশতো চৰ-চাপৰিৰ জনগণে কৃষিৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট অগ্ৰগতি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। তেওঁলোকে চৰসমূহত ধান, মৰাপাট, মাহ, সৰিয়হ, নানা তৰহৰ শাক-পাচলি, বাদাম আদিৰ খেতি কৰি কৃষিৰ ক্ষেত্ৰত অসমক এক সুকীয়া স্থানলৈ লৈ যাবলৈ সক্ষম হৈছে। চৰ-চাপৰিৰ জনগণৰ মাতৃভাষা অসমীয়া হেতুকে তেওঁলোকৰ ল'ৰা-ছোৱালীৰ ৯৮ শতাংশই অসমীয়া মাধ্যমৰ স্কুলত পঢ়া-শুনা কৰে। চৰ-চাপৰিসমূহৰ এশ শতাংশ ভূমি পট্টাহীন। নতুন চৰৰ আবিৰ্ভাৱ হ'লেই বিভিন্ন ফৈদৰ মাজত কাজিয়া সংঘটিত হয়। মাতব্বৰী প্ৰথা চলি থকা হেতুকে সাধাৰণ জনগণ প্ৰায়ে সুবিচাৰৰ পৰা বঞ্চিত হয়। আৰক্ষী থানাৰ সংখ্যা অতি কম। সাধাৰণ ঘটনা এটাক কেন্দ্ৰ কৰি কাজিয়া বা সংঘৰ্ষ হয় আৰু আৰক্ষী থানাত দুয়োপক্ষই এজাহাৰ দিয়ে। কেতিয়াবা কেতিয়াবা মাটি-বাৰীৰ কাজিয়াত হত্যাও হয়। এই অশান্তিময় পৰিবেশ আৰু বিশৃংখলাৰ মাজতো চৰ-চাপৰি সমূহত আনন্দ, উৎসাহও বিদ্যমান। নাও খেল, হাডুডু খেল এতিয়াও প্ৰচলিত হৈ আছে।\nযি কি নহওক, চৰ-চাপৰিৰ মানুহবোৰ সৰ্বদিশতে উপেক্ষিত। ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত চৰ-চাপৰিবোৰত যিবোৰ ঘটনা ঘটে, সেইবোৰৰ পৰা সাধাৰণ জনগণ মুঠেই উপকৃত নহয়। ৰাজনীতিবিদসকলে ভোট সংগ্ৰহৰ বাবে যিবোৰ আস্বাস প্ৰদান কৰে, নিৰ্বাচনৰ পাছত সেইবোৰ ফুটুকাৰ ফেন হৈ যায়। প্ৰতিটো ৰাজনৈতিক দলেই প্ৰতাৰণা কৰি আহিছে এই সহজ-সৰল মানুহবোৰক। ৰাজনৈতিক শোষণ চলি থকাৰ মূল কাৰণ হ'ল চৰ-চাপৰিৰ মানুহবোৰৰ আশী শতাংশই অশিক্ষিত। সাম্প্ৰতিক সময়ত শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত সকলোবোৰ জাতি-জনগোষ্ঠী আগুৱাই গৈছে যদিও চৰ-চাপৰিৰ জনগণ সেই অনুপাতে বৰ পিছুৱাই আছে। পৰ্যাপ্ত শিক্ষানুষ্ঠান, শিক্ষক আৰু সা-সুবিধা নথকা হেতুকে চৰ অঞ্চলৰ ল'ৰা-ছোৱালী শিক্ষাৰ পৰা বঞ্চিত হোৱাটো সাধাৰণ ঘটনা বুলি ক'ব লাগিব। জনপ্ৰতিনিধিৰ অৱহেলা আৰু উদাসীনতাৰ বাবে সৰ্বশিক্ষা মিচনো চৰাঞ্চলত ব্যৰ্থ হৈছে।\nতথ্যমতে জনা যায় যে ১৪ খন জিলাৰ ২১ টা মহকুমা, ৫৬ টা উন্নয়ন খণ্ড আৰু ২২৫৯ খন চৰগাঁও সামৰি গঠিত চৰাঞ্চলৰ জনসংখ্যা প্ৰায় ৩৫ লাখ। এই ৩৫ লাখ জননসংখ্যাৰ প্ৰায় ২৮ লাখেই নিৰক্ষৰ। ৯০ শতাংশ মানুহে নেজানে সৰ্বশিক্ষা অভিযান কি! ফলত চৰাঞ্চলত নিৰক্ষৰতা এক অভিশাপ হৈ পৰিছে। চৰ উন্নয়ন বিভাগে আবণ্টন দিয়া কৌটি কৌটি টকা চৰৰ উন্নয়নমূলক আঁচনিৰ পৰিৱৰ্তে একাংশ ৰাজনৈতিক নেতা, পালিনেতা আৰু চৰকাৰী বিষয়া-কৰ্মচাৰীয়ে আদবাটতে হজম কৰা বুলি সাধাৰণ মানুহেও বুজি পাইছে।\nবাস্তৱ অভিজ্ঞতাৰ পৰা আৰু জনসাধাৰণৰ অভিযোগ-প্ৰতি অভিযোগৰ পৰা জনা গৈছে যে এই সৰ্বশিক্ষা মিচনৰ আঁচনি ৰূপায়ণৰ ক্ষেত্ৰত শিক্ষা বিভাগে চৰম হেমাহি কৰিছে। দুৰ্গম চৰ এলেকাবোৰত শিক্ষা বিভাগৰ কৰ্মকৰ্তাসকল বেছিভাগ ক্ষেত্ৰতেই পৰিদৰ্শন নকৰে। সম্ভৱতঃ সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষৰ ভিতৰত অসমৰ চৰাঞ্চলসমূহতেই স্বাক্ষৰতাৰ হাৰ নিম্নতম হ'ব। চৰাঞ্চলত থকা শিক্ষানুষ্ঠান সমূহত বিশেষকৈ প্ৰাথমিক স্তৰৰ বিদ্যালয়সমূহত শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীৰ সংখ্যা খুবেই কম। যদিও শিক্ষা বিভাগৰ নিৰ্দেশনা মতে ছাত্ৰ-শিক্ষকৰ অনুপাত ৪০ : ১ ৰ বেছি হ'ব নালাগে, বাস্তৱ ক্ষেত্ৰত দেখা যায় যে এই অনুপাত অঞ্চলভেদে ৩০০ : ১ কো চেৰাই গৈছে। অসমৰ প্ৰত্যেকখন জিলাৰ সদৰত সৰ্বশিক্ষা অভিযানৰ তথ্য পোৱা যায়। এই তথ্যৰ পৰা দেখা যায় অসমত এনে কিছুমান জিলা আছে, যিবোৰত ছাত্ৰ-শিক্ষকৰ অনুপাত ৩০ : ১ তকৈও কম। চহৰ অঞ্চলতো ছাত্ৰ-শিক্ষকৰ অনুপাত ৩০ : ১ তকৈ কম। গাঁও অঞ্চলত, বিশেষকৈ চৰ-চাপৰিসমূহত এই অনুপাত অতি দুখলগা ধৰণৰ। শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত চৰ-চাপৰিৰ জনগোষ্ঠীক আগুৱাই লৈ যোৱাত কেৱল চৰকাৰ-প্ৰশাসনেই ব্যৰ্থ হোৱা নাই, চৰাঞ্চলৰ জনগণেও চৰকাৰী আঁচনিসমূহ ৰূপায়ণ হয় নে নহয় তাৰ প্ৰতি কোনো গুৰুত্ব নিদিয়ে। তেওঁলোকৰ গুৰুত্ব হ'ল, আঁচনিসমূহৰ পৰা নিজৰ পকেটত কিমান আহিব, তাতহে। পৰিতাপৰ বিষয় যে জন প্ৰতিনিধিসকলে চৰ-চাপৰিৰ জনগণক কেৱল প্ৰতাৰিত কৰাই নহয়, সৰ্বস্তৰতে পশ্চাৎ দিশলৈ ঠেলি দিছে। চৰ-চাপৰিৰ মানুহ আধুনিক জগতখনৰ পৰা এলাগী হৈ থকাৰ কাৰণো ৰাজনৈতিক। প্ৰতিটো ৰাজনৈতিক দলেই চৰ-চাপৰিৰ জনগণক কেৱল নিৰ্বাচনৰ সময়ত ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে। ইয়াৰ অন্তৰালত থকা কাৰণসমূহ হ'ল--\n১। দৰিদ্ৰতা আৰু নিৰক্ষৰতা\n২। ধৰ্মীয় প্ৰভাৱৰ বাবে ব্যক্তিগত চিন্তাৰ নিস্ক্ৰিয়তা\n৩। যুৱ উচ্ছৃংখলতা\n৪। মাতব্বৰী প্ৰভাৱ\n৫। মহিলাৰ স্বাধীন চিন্তাৰ অভাৱ\n৬। সামাজিক দায়িত্ববোধৰ অভাৱ\n৭। ক্ৰিমিলেয়াৰ সকলৰ দায়িত্বহীনতা\nদৰিদ্ৰতা আৰু নিৰক্ষৰতাঃ আলোচনাৰ বিষয় বস্তুৰ ভিতৰত নিৰক্ষৰতাৰ এটি স্পষ্ট ছবি দাঙি ধৰা হৈছে। চৰ-চাপৰিৰ জনগণৰ ৭০ শতাংশ পৰিয়াল দৰিদ্ৰ সীমাৰেখাৰ তলত বসবাস কৰে। গৰাখহনীয়া, অপৰিকল্পিত পৰিয়াল ব্যৱস্থাই দৰিদ্ৰতাৰ মূল কাৰণ। এই দৰিদ্ৰ আৰু নিৰক্ষৰ মানুহ বিশেষকৈ ভোটাৰসকলৰ এনে এক মানসিকতা গঢ় লৈ উঠিছে যে নিৰ্বাচন মানেই টকা ঘটাৰ সুবৰ্ণ সুযোগ। নীতি-নিয়ম, আদৰ্শ বুলি তেওঁলোকৰ কোনো কথা নাই, জীয়াই থকাৰ তাড়না আৰু নোপোৱাৰ যন্ত্ৰণাই তেওঁলোকক তেনে কৰিবলৈ বাধ্য কৰিছে। এই শ্ৰেণীৰ মানুহৰ কোনো সপোন নাই। জীয়াই থকাটোৱেই যেন সৰ্বস্ব। সেয়ে যেনে তেনে সামান্য সুবিধা পাবলৈ তেওঁলোক উদগ্ৰীৱ হৈ থাকে। দৰিদ্ৰতা আৰু নিৰক্ষৰতাৰ সুযোগ লৈ নিৰ্বাচনৰ সময়ত প্ৰাৰ্থীসকলে তেওঁলোকৰ ভোট ক্ৰয় কৰে। কোনজন প্ৰাৰ্থী উপযুক্ত, কাক ভোট দিলে জনগণৰ উপকাৰ হ'ব, সেইবোৰ কথা ভাবিবলৈ তেওঁলোকৰ সময় নাই। যিজন প্ৰাৰ্থীয়ে বেছি টকা দিব, তেওঁকেই ভোটদান কৰিব। তেওঁলোকৰ বিশ্বাস হ'ল যিজন লংকালৈ যায় তেৱেঁই ৰাৱণ হয়। অৱশ্যে সাম্প্ৰতিক সময়ৰ ৰাজনীতিত প্ৰায়ে সেই চৰিত্ৰৰ ৰাজনীতিবিদৰ ছবিখনেই চকুৰ সন্মুখত ভাহি উঠে। ভাল ৰাজনৈতিক নেতাও আছে, কিন্তু চৰ-চাপৰিৰ জনগণৰ উন্নয়নৰ স্বাৰ্থত কাম কৰা নেতাৰ বৰকৈ অভাৱ।\nধৰ্মীয় প্ৰভাৱৰ বাবে ব্যক্তিগত চিন্তাৰ নিস্ক্ৰিয়তাঃ চৰ-চাপৰিৰ জনগণৰ প্ৰায় ৯০ শতাংশই ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী লোক। ধৰ্মীয় চেতনাক প্ৰায়ে ৰাজনীতিৰ লগত জড়িত কৰি বহুতো ক্ষেত্ৰত জনগোষ্ঠীটোক সঠিক পথ নিৰ্ণয়ত দিশহাৰা কৰিছে বুলি ক'ব পাৰি। এনেকি ধৰ্মীয় প্ৰভাৱৰ বাবেই কেতিয়াবা ব্যক্তিগত চিন্তা নিস্প্ৰভ হৈ পৰে। ব্যক্তি স্বাধীনতাও নাথাকে । নিৰ্বাচনৰ সময়ত আলেম-উলামা সকলৰ কথাই সুকীয়া। কোন দলক ভোট দিব লাগিব প্ৰয়োজন হ'লে ফতোৱা জাৰি কৰিবলৈও প্ৰস্তুত। দিল্লীৰ শাহী ইমাম বোখাৰী উৰামাৰে অসমলৈ অহাৰ উদ্দেশ্য, মুছলমানসকলে কাক ভোট দিব লাগিব, সেয়া জনোৱা। অসমতো এচাম আলেম আছে, যিসকল নিৰ্বাচনৰ সময়ত সাৰ পাই উঠে। এইচাম আলেমৰ ওপৰত সাধাৰণ অশিক্ষিত সৰল মনৰ মানুহৰ অগাধ বিশ্বাস। তেওঁলোকৰ কথা হ'ল আলেমৰ কথা নুশুনিলে পাপ হ'ব আৰু পাপী হ'লে বেহেস্তত যাব নোৱাৰিব। উল্লেখ্য যে সাম্প্ৰতিক ৰাজনীতিত মুছলমানসকলৰ মাজত বদৰুদ্দিনৰ এ আই ইউ ডি এফৰ প্ৰভাৱ যথেষ্ট। দলটোৱে অসমৰ জনগণক কি দিছে, অন্য কথা। কিন্তু সময়ে সময়ে দিয়া বিবৃতিবোৰে চৰ-চাপৰিৰ জনগণক মানসিক আঘাত দিছে বুলি ক'ব লাগিব। যোৱা লোকসভাৰ নিৰ্বাচনত বদৰুদ্দিন আজমল নিজেই জনগণক এই বুলি আহ্বান কৰিছিল যে মুছলমান ভোটাৰে বিজেপিক ভোট প্ৰদান কৰিলে আল্লাই ক্ষমা নকৰিব। এইটো অত্যন্ত স্পৰ্শকাতৰ বক্তব্য। এইধৰণৰ বক্তব্যই যথেষ্ট ক্ষতি কৰে। ধৰ্মক ৰাজনীতিৰ লগত সাঙোৰ খোৱাই জনগণক গণতান্ত্ৰিক চিন্তা-চৰ্চাৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখি সঠিক দিশত জনগণৰ চিন্তাশক্তি প্ৰতিফলিত কৰাত বাধা আৰোপ কৰা হয়। চৰ-চাপৰিৰ জনগণে ৰাজনীতিৰ ক্ষেত্ৰত সঠিক পদক্ষেপ লোৱাত বিফল হোৱা বাবেই সৰ্বদিশতে তেওঁলোক বঞ্চিত হৈ আছে। সুখৰ বিষয় যে ধৰ্মৰ দোহাইদি ৰাজনীতি কৰা মৌলনা বদৰুদ্দিন আজমলক ২০১৬ খ্ৰীঃৰ এপ্ৰিল মাহত অনুষ্ঠিত বিধান সভাৰ নিৰ্বাচনৰ জৰিয়তে চৰ-চাপৰিৰবাসীয়ে এক প্ৰকাৰ প্ৰত্যাখ্যান কৰিছে।\nযুৱ উচ্ছৃংখলতাঃ যুৱ উচ্ছৃংখলতা এতিয়া এক সামাজিক ব্যাধিত পৰিণত হৈছে। চৰ-চাপৰিৰ যুৱকসকলো এই ব্যাধিৰ পৰা মুক্ত নহয়। কিছুসংখ্যক যুৱকৰ বাবে ৰাজনীতি হ'ল ধন ঘটাৰ কাৰখানা। নিলৰ্জ্জভাৱে জন প্ৰতিনিধিৰ বোকোচাত উঠি দালালীৰাজ চলায় এই শ্ৰেণীৰ যুৱকে। জন প্ৰতিনিধিয়েও মটৰচাইকেল বা সামান্য আৰ্থিক সাহায্য দি হাত কৰি ৰাখে তেওঁলোকক। প্ৰতিযোগিতামূলক পৰীক্ষাৰ প্ৰতি এই যুৱকসকল উদাসীন। বাতৰি কাকত, আলোচনী দূৰৰ কথা; সচেতনতা সভা-সমিতিতো তেওঁলোকৰ যোগদান পুতৌজনক। সমাজ সংস্কাৰৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ কোনো ধৰণৰ চিন্তা-চৰ্চা নাই। মন্ত্ৰী-বিধায়কৰ পিছে পিছে ঘূৰি ফুৰি দিন কটোৱাতেই ব্যস্ত থাকে তেওঁলোক। ক'ৰবাত ঠিকাদাৰে কাম কৰিলে কমিচন লাগে, হাট-বজাৰৰ লেচীৰ পৰা কমিচন লাগে। অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানৰ ঘৰ নিৰ্মাণৰ বাবে আবণ্টিত ধনৰ পৰাও কমিচন লাগে, কোনোবা অচিনাকি নতুন শিক্ষক এজন চাকৰিত যোগদান কৰিবলৈ আহিলে কমিচন লাগে, সৎ ব্যৱসায়ীৰ পৰাও টকা লাগে। সামাজিক বিচাৰৰ ক্ষেত্ৰতো এই শ্ৰেণীৰ যুৱকে উদ্ভণ্ডালি কৰে আৰু নিৰ্লজ্জভাৱে টকা ঘটে। জন প্ৰতিনিধিৰ ছত্ৰ ছায়াত চলোৱা এই দালালৰাজে চৰ-চাপৰিৰ জনগণক বিধ্বস্ত কৰিছে বুলি ক'ব পাৰি। এই যুৱচামে এনেকি স্থানীয় আৰক্ষী চকীৰ ওচৰত কোনোবাই এজাহাৰ দিলে তাতো জড়িত হৈ টকা সৰকোৱাৰ বাবে চেষ্টা কৰে। এই উচ্ছৃংখল যুৱচামৰ মাজত মদ, ভাং আদি ̧ নিষিদ্ধ দ্ৰব্যও চলে। সাধাৰণ জনগণ তেওঁলোকৰ আচাৰ আচৰণত ক্ষুব্ধ যদিও প্ৰতিবাদ কৰিব নোৱাৰে ।\nমাতব্বৰী প্ৰথাৰ প্ৰভাৱঃ চৰ-চাপৰি অঞ্চলত পুৰণি কালৰ পৰা মাতব্বৰী প্ৰথা চলি আহিছে। সমাজ বা অঞ্চলৰ প্ৰভাৱশালী ব্যক্তি-- যাৰ ধন আছে, জন আছে, সৎ-অসৎ বুদ্ধি আছে, কৌশল আছে, সাহস আছে তেৱেঁই মাতব্বৰ। এই ক্ষেত্ৰত শিক্ষাৰ ভূমিকা গৌণ। কিন্তু অলপ শিক্ষিত হ'লে সোণত সুৱগা চৰাদি মাতব্বৰৰ যশ বৃদ্ধি পায়। চৰ-চাপৰিৰ প্ৰতিখন সমাজতে মাতব্বৰ আছে। কোনো কোনো সমাজত একাধিক মাতব্বৰো থাকে, তেতিয়া তেওঁলোকৰ মাজত শীতল যুদ্ধ চলে। আকৌ কেতিয়াবা শীতল যুদ্ধ মুক্ত যুদ্ধলৈ ৰূপান্তৰ ঘটে। চৰ-চাপৰিত হোৱা হত্যাকাণ্ডৰ মূল কাৰণো এই মাতব্বৰী প্ৰথা। চৰৰ মাটিসমূহৰ পট্টা নাই, চৰকাৰী আইন-কানুনে চৰবোৰত ঢুকি নেপায়। মাতব্বৰসকলেই সৰ্বেসৰ্বা। সেয়ে সাধাৰণ মানুহ এজনে মাতব্বৰ এজনক সদায় সন্মান দি চলে। ৰাজনীতিতো এই মাতব্বৰসকলৰ ক্ষমতা সীমাহীন। যিকোনো প্ৰাৰ্থীয়ে নিৰ্বাচনৰ সময়ত মাতব্বৰসকলক হাত কৰি ৰাখিব বিচাৰে। মাতব্বৰে যাক ভোট দিবলৈ ক'ব, সাধাৰণ জনতাই তাকেই ভোট দিবলৈ একপ্ৰকাৰ বাধ্য। অৱশ্যে, যিবোৰ এলেকাত শিক্ষাৰ পোহৰ পৰিছে, সোইবোৰ ঠাই মাতব্বৰ প্ৰথাৰ পৰা কিছু মুক্ত। মাতব্বৰসকলে নিৰ্বাচনৰ সময়ত প্ৰাৰ্থীসকলৰ পৰা শকত অংকৰ ধন সংগ্ৰহ কৰে। তেওঁলোক ভোটাৰক বিতৰণ কৰি দিম বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দিলেও প্ৰকৃততে সেই টকা মাতব্বৰসকলেহে ভক্ষণ কৰে। ব্যক্তিস্বাধীনতা আজিও চৰ-চাপৰিত দুখলগা। মুক্ত চিন্তা, বাক স্বাধীনতাও আনৰ হাতত। তেনে ক্ষোত্ৰত চৰ-চাপৰিৰ জনগণৰ আৰ্থিক বিকাশ-উন্নয়নন আদি কেৱল শ্ল'গানহে।\nমহিলাৰ স্বাধীন চিন্তাৰ অভাৱঃ চৰ-চাপৰিৰ মহিলাসকল শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত পিছপৰা। দৰিদ্ৰতাৰ কৰাল গ্ৰাসত পৰা কিছু সংখ্যক মহিলা অসামাজিক কামতো লিপ্ত হোৱা দেখা যায়। এই নিপীড়িত দৰিদ্ৰ মহিলাসকলক অসামাজিক কামৰ পৰা আঁতৰাই আনিবলৈ কোনো দল-সংগঠনেই আজিলৈ চেষ্টা কৰা পৰিলক্ষিত হোৱা নাই। চৰ অঞ্চলত মহিলাৰ কৰুণ দৃশ্য নেদেখাজনে হয়তো কল্পনাই কৰিব নোৱাৰিব। ত্ৰিশ শতাংশ আসন পঞ্চায়ত পৰ্যায়ত সংৰক্ষণ কৰা বাবে চৰ-চাপৰিত কিছুমান মহিলাই প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ সুযোগ পাইছে যদিও তাৰ পৰা বিশেষ লাভ হোৱা পৰিলক্ষিত হোৱা নাই।\nসামাজিক দায়িত্ববোধঃ সাধাৰণতে চৰ-চাপৰিৰ মানুহ সহজ-সৰল। তেওঁলোক কষ্টসহিষ্ণু, পৰিশ্ৰমী যদিও কোনোমতে পেটে-ভাতে খাই জীৱন নিৰ্বাহ কৰে। চৰ অঞ্চলৰ এচাম ধুৰন্ধৰ লোকে তথাকথিত কিছুমান সুবিধাবাদী ৰাজনীতিকৰ সহযোগত চৰ-চাপৰিৰ প্ৰকৃত কৃষকসকলক কৃষিৰ ক্ষোত্ৰত চৰকাৰে আগবঢ়োৱা সা-সুবিধা, অনুদান আদি লাভৰ বেলিকা কৌশলেৰে বঞ্চিত কৰি আহিছে। চৰ-চাপৰিত দালাল শ্ৰেণীৰ ধুৰন্ধৰসকলে দুখীয়া শ্ৰেণীক শোষণ কৰে। আনফালে জন প্ৰতিনিধিসকলেও দুখীয়া শ্ৰেণীটোক বঞ্চিত কৰে। বহুতো দুখীয়া পৰিয়ালৰ বি পি এলৰ কাৰ্ড নাই, কিন্তু ধনী পৰিয়ালৰ ঘৰত বি পি এলৰ কাৰ্ড দেখা যায়। সেইদৰে বিভিন্ন আঁচনিৰ ধন আৰু ঘৰ লাভ কৰে সমাজৰ ধনী শ্ৰেণীটোৱে দুখীয়া পৰিয়ালৰ কম সংখ্যকেহে তেনে আঁচনিৰ সুবিধা লাভ কৰে। এই সামাজিক বৈষম্যৰ বাবেই দুখীয়া শ্ৰেণীটো ক্ৰমাৎ বেছিকৈ দুখীয়া হ'বলৈ ধৰিছে এই বৈষম্যতাৰ আঁৰত ৰাজনৈতিক শোষণ চলাৰ কথাটো আজি কালি মানুহে বুজি পাব ধৰিছে।\nক্ৰিমিলেয়াৰসকলৰ দায়িত্বহীনতাঃ চৰ-চাপৰিৰ পৰা সামান্য সংখ্যক লোক উচ্চ শিক্ষা লাভ কৰি চাকৰি সূত্ৰে চহৰত বসবাস কৰি আছে। তেওঁলোক সমাজৰ দায়িত্বশীল ব্যক্তি যদিও কাৰ্য ক্ষেত্ৰত তাৰ ওলোটা ছবিখনহে প্ৰতিফলিত হয়। বেছি সংখ্যকেই নিজৰ আপোন গাঁওখনক পাহৰি যায়, পাহৰি যায় নিজ আত্মীয়-স্বজনক। কেৱল নিজৰ স্বাৰ্থত এই শ্ৰেণীৰ ক্ৰিমিলেয়াৰ ব্যস্ত। বহুতেই পৈত্ৰিক সম্পত্তিৰ অংশখিনি বিক্ৰী কৰি চহৰৰ ঘৰৰ কামত খৰচ কৰে। এই ক্ৰিমিলেয়াৰ সকলৰ আকৌ ৰাজনৈতিক প্ৰতিনিধি সকলৰ সৈতে মিতিৰালি চলে। নিৰ্বাচনৰ সময়ত ঠিকাদাৰৰ দৰে কাম কৰে বহুতেই। এৰি অহা সমাজখনৰ প্ৰতি ক্ৰিমিলেয়াৰ সকলৰ কোনো সুসম্পৰ্ক নাই, নিজৰ সতি-সন্তানক লৈয়ে ব্যস্ত। এওঁলোক কোনো ধৰণৰ সামাজিক দায়িত্ব ল'বলৈ মান্তি নহয়। ৰাজনীতিবিদৰ সহায় লৈ তেওঁলোকে বিভিন্ন দিশত জনগণক সহায় কৰিব পাৰে। চৰ-চাপৰিসমূহত সৃষ্টি হোৱা 'ডি' ভোটাৰৰ সমস্যা, সামাজিক কুসংস্কাৰ, অন্ধবিশ্বাস, মোল্লাৰ অতপালি, যুৱচামৰ অসৎ আচৰণ আদি দূৰ কৰাত ক্ৰিমিলেয়াৰ সকলে নিশ্চয় সবল ভূমিকা ল'ব পাৰে। তদুপৰি, বিধ্বস্ত শিক্ষা ব্যৱস্থা আৰু জৰাজীৰ্ণ বিদ্যালয়সমূহকো এই শ্ৰেণীৰ চাকৰিয়াল বা ক্ৰিমিলেয়াৰে ভাল কৰিব পাৰে। মহিলা শিক্ষাৰ বাবেও এওঁলোকৰ সহযোগিতাৰ প্ৰয়োজন আছে। সমাজৰ বঞ্চিত শ্ৰেণীটোক বিভিন্ন দিহা-পৰামৰ্শ দিয়া, সৎ জীৱন যাপনৰ প্ৰতি উৎসাহ প্ৰদান, যুৱ শক্তিক জাগ্ৰত কৰা আৰু গণতান্ত্ৰিক চেতনাশক্তিক সজীৱ কৰাৰ ক্ষেত্ৰতো এওঁলোকৰ প্ৰয়োজন অপৰিসীম।\nসামৰণিঃ চৰ-চাপৰিৰ জনগণ সৰ্বদিশতে উপেক্ষিত হোৱাৰ মূল কাৰণ কিন্তু ৰাজনৈতিক। চহৰ অঞ্চলৰ দৰে চৰগাঁৱত বিদ্যুৎ নাই, পানী যোগান ধৰা নহয়, পকী ৰাস্তা নাই, নৰ্দমা নাই, খেল-ধেমালিৰ বাবে খেল পথাৰ নাই। চৰকাৰী চিকিৎসালয় নথকাৰ দৰেই। উচ্চ শিক্ষাৰ অনুষ্ঠান নাই, চৰকাৰী কাৰ্যালয় নাই, আৰক্ষী চকী নাই (এখন বা দুখন থকাৰ বাদে)। কেৱল নাই আৰু নাই। তেনে ক্ষেত্ৰত জন প্ৰতিনিধিসকলৰ দায়িত্ব সীমিত বুলি ক'ব নোৱাৰি। চৰ-চাপৰিৰ মূল সমস্যা গৰাখহনীয়া আৰু বানপানী। এই দুয়োটা সমস্যাক আজিলৈকে গুৰুত্ব দিয়া হোৱা নাই। বানপানীৰ সময়ত চৰ-চাপৰিৰ মানুহবোৰ নিজেই সকলো ব্যৱস্থা কৰিব লাগে। চৰৰ বাবে চৰকাৰৰ ঘৰৰ পৰা যোগান ধৰা কৃষিবীজ চৰ নেপায়গৈ। যি অলপমান শেষ মুহূৰ্তত গৈ পায় সেয়াও দুখীয়াই নাপায়। জন প্ৰতিনিধিসকলৰ তাৰ খবৰ ল'বলৈ সময় নাই। জন প্ৰতিনিধি সকলৰ আৰ্বিভাৱ ঘটে মাথোঁ নিৰ্বাচনৰ সময়ত। যি দলৰেই প্ৰতিনিধি নহওক, চৰ-চাপৰিৰ মূল সমস্যাক কোনো মন্ত্ৰী-বিধায়কে আজিলৈ গুৰুত্ব দিয়া নাই। চৰ-চাপৰিৰ মাটিৰ পট্টন, লক্সৰা-ছোৱালীৰ বাবে শিক্ষা, বৃত্তি, স্থায়ী বাসিন্দাৰ প্ৰমাণ পত্ৰ আদিৰ ক্ষেত্ৰত জন প্ৰতিনিধিসকল নিমাত । চৰ অঞ্চলত পৰ্যাপ্ত প্ৰাথমিক বিদ্যালয় নাই। থকাখিনিতো পৰ্যাপ্ত শিক্ষক নাই। জন প্ৰতিনিধিসকলে নিৰ্বাচনৰ সময়ত প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে যদিও সেইবোৰ সময়ত ফুটুকাৰ ফেন হৈ যায়। সেয়ে চৰ-চাপৰিৰ জনগণ সজাগ হ'ব লাগিব। নিজ সমাজৰ পৰিবৰ্তন নিজেই কৰিব লাগিব।\nNo Comments : "সাম্প্ৰতিক ৰাজনৈতিক প্ৰেক্ষাপটত চৰ-চাপৰিবাসী (ডঃ আবুল হুছেইন)"
