সাম্প্ৰতিক সময়ৰ কদৰ্য্যময় ৰাজনৈতিক বাতাৱৰণ দেখি প্ৰায়ে বিভিন্ন মহলত উচ্চাৰিত হয় যে ৰাজনীতিত ভাল, প্ৰতিভাশালী মানুহ আহিব লাগে। যুৱক-যুৱতীসকল ৰাজনীতিৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হ'ব লাগে ইত্যাদি।\nহয়, এইখিনি কথা হয়তো সকলোৱে সমৰ্থন কৰিব। পিছে এগৰাকী শিক্ষক শিক্ষকতা কৰি থকা অৱস্থাত ৰাজনীতিত সক্ৰিয় হ'ব লাগে নে নালাগে? শিক্ষকসকল সমাজৰ অন্যতম দিক-নিৰ্দেশক। তেখেতসকল ৰাজনীতিলৈ আহিলে সমাজৰ পক্ষেই ভাল। পিছে প্ৰশ্ন হয় সক্ৰিয় ৰাজনীতি কৰি থকা শিক্ষক এগৰাকী কিমানদূৰ নিৰপেক্ষ হ'ব পাৰিব? তেখেতৰ বিশেষ ৰাজনৈতিক মতাদৰ্শই তেখেতক শ্ৰেণীকোঠাতো নিৰপেক্ষ হৈ থাকিবলৈ দিবনে?\nআমি হাইস্কুলত পঢ়ি থাকোতে এগৰাকী শ্ৰদ্ধেয় শিক্ষাগুৰুৱে শ্ৰেণীত মাজে মাজে প্ৰকাৰান্তাৰে কোৱা কিছুমান ৰাজনৈতিক কথাত আমি কেইজনমান একমত হ'ব পৰা নাছিলো আনহাতে আন কেইজনমান সহপাঠীয়ে আকৌ তেখেতৰ সকলো কথাই চন্দ্ৰ-সূৰ্য্যৰ দৰে সত্য বুলি ভাবিছিল। আমাৰ মাজৰ কেইজনে তেখেতৰ কথাত একমত হৈছিল বা কেইজনে দ্বিমত হৈছিল সেইটো আলোচনা নকৰাকৈ এইটো খাতাংকৈ ক'ব পাৰি যে আমি সকলোৱে প্ৰভাৱিত হৈছিলো। পিছত জানিব পাৰিছিলো যে তেখেতে এটা বিশেষ ৰাজনৈতিক দলৰ সদস্য আৰু সেই দলৰ মতাদৰ্শ তথা প্ৰপাগাণ্ডা তেখেতে প্ৰকাৰান্তাৰে আমাক কৈছিল। হয়তো তেখেত নিজে ইমানেই প্ৰভাৱিত হৈছিল যে তেখেতৰ কথাই আমাৰ কুমলীয়া মনত যে প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে সেইটো হয়তো তেখেতে গমি চাবলৈ অৱকাশেই নাপালে।\nশিশুৰ কুমলীয়া মনত কিছুমান আদৰ্শই (কাৰোবাৰ বা গ্ৰহণীয় কাৰোবাৰ বাবে অগ্ৰহণীয়) সহজে প্ৰভাৱ পেলায়। তাতে যদি সেই আদৰ্শ আহে শিক্ষক বা অভিভাৱকৰ পৰা। মোৰ মতেৰে এনেদৰে শিশু মনক প্ৰভাৱিত কৰিব পৰা কোনোধৰণৰ ৰাজনৈতিক মতাদৰ্শ শ্ৰেণীকোঠাৰ ভিতৰলৈ সোমাব দিব নালাগে। শিশুৱে ডাঙৰ হৈ যেতিয়া নিজে ভাল বেয়া বিচাৰ কৰিব পৰা হ'ব তেতিয়া তেওঁ যি ৰাজনৈতিক মতাদৰ্শ লয় লৈ থাকিব কিন্তু কুমলীয়া মনত সেইবোৰ সুমুৱাই দিয়া উচিত নহয়।\nব্যক্তিগতভাৱে মই ভাবো যে হাইস্কুল পৰ্য্যায়ত শিক্ষকতা কৰা ব্যক্তিৰ সক্ৰিয় ৰাজনীতিত অংশগ্ৰহণ নিষিদ্ধ কৰিব লাগে।\nৰাইজে বা কি কয়?
