কল্পনা সাহিত্য (ইংৰাজীঃ Fantasy Literature) হৈছে প্ৰায়েই কাল্পনিক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডত নিৰ্মিত সাহিত্য। অৱশ্যে বাস্তৱ জগতৰ কোনো স্থান, পৰিঘটনা বা মানুহৰ সহায় নোলোৱাকৈ এনে সাহিত্য সদায়েই সৃষ্টি কৰিব নোৱাৰি। যাদু, অতিপ্ৰাকৃতিক আৰু যাদুকৰী জীৱবোৰ এনে সাহিত্যত সততে দৃষ্টিগোচৰ হয়। কল্পনা সাহিত্য শিশু আৰু প্ৰাপ্তবয়স্ক উভয়ৰে প্ৰতি নিৰ্দেশিত হ'ব পাৰে।
ফেণ্টাচি হৈছে জল্পনা-কল্পনাৰ কল্পকাহিনীৰ এটা উপধাৰা আৰু এই ধাৰাবোৰ ওপৰত ওপৰ সোমাই থাকিলেও ক্ৰমে বৈজ্ঞানিক বা ভয়ংকৰ বিষয়বস্তুৰ অনুপস্থিতিৰ বাবে ইয়াক কল্পবিজ্ঞান আৰু ভয়াৱহতাৰ ধাৰাসমূহৰ পৰা পৃথক কৰা হৈছে। ঐতিহাসিকভাৱে কল্পনাপ্ৰসূত বেছিভাগ ৰচনা লিখা হৈছিল যদিও ১৯৬০ চনৰ পৰা ফেণ্টাচি ধাৰাটোৰ এটা ক্ৰমবৰ্ধমান অংশই ছবি, টেলিভিছন অনুষ্ঠান, গ্ৰাফিক উপন্যাস, ভিডিঅ' গেম, সংগীত আৰু শিল্পৰ ৰূপ লৈছে।
মূলতঃ শিশু আৰু কিশোৰ-কিশোৰীৰ বাবে লিখা বহুতো ফেণ্টাচি উপন্যাসেও প্ৰাপ্তবয়স্ক দৰ্শকক আকৰ্ষণ কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে এলিছ এডভেঞ্চাৰছ ইন ৱণ্ডাৰলেণ্ড, হেৰী পটাৰ ছিৰিজ, দ্য লৰ্ড অৱ দ্য ৰিংছ আৰু দ্য হবিট আদি।
ইউৰোপ আৰু মধ্যপ্ৰাচ্যত কল্পনা সাহিত্য প্ৰভাৱশালী আছিল। ৰাজনীতি বিজ্ঞানৰ কেন্দ্ৰীয় ভাৰতীয় নীতিসমূহ চিত্ৰিত কৰিবলৈ ইয়াত বিভিন্ন পশু উপকথা আৰু যাদুকৰী কাহিনী ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। মানৱীয় গুণেৰে সমৃদ্ধ কথা কোৱা জীৱ-জন্তুবোৰ এতিয়া আধুনিক কল্পনাৰ এটা প্ৰধান বৈশিষ্ট্য হৈ পৰিছে।
মধ্যপ্ৰাচ্যৰ "এক হাজাৰ এনিশা"ৰ কিতাপ (আৰবিয়ান ৰাতি) ১৭০৪ চনত এণ্টোৱান গ্যালেণ্ডে আৰবীৰ পৰা ফৰাচীলৈ অনুবাদ কৰাৰ পিছৰে পৰা পশ্চিমত প্ৰভাৱশালী হৈ আহিছে।[6] বিশেষকৈ ফ্ৰান্সত ইয়াৰ অনুকৰণত অনেক কিতাপ লিখা হৈছিল।
↑ Prickett, Stephen (1979). Victorian Fantasy. Indiana University Press. পৃষ্ঠা. 229. ISBN 0-253-17461-9.
↑ Jacobs 1888, Introduction, page xv; Ryder 1925, Translator's introduction, quoting Hertel: "the original work was composed in Kashmir, about 200 B.C. At this date, however, many of the individual stories were already ancient."
↑ "Indick, William. Ancient Symbology in Fantasy Literature: A Psychological Study. Jefferson: McFarland &, 2012. Print.". http://www.mcfarlandpub.com/book-2.php?id=978-0-7864-6039-7। আহৰণ কৰা হৈছেঃ 2013-04-04.
