গায়ত্ৰী শংকৰণ কৰ্ণাটক শাস্ত্ৰীয় সংগীত জগতৰ এক নক্ষত্ৰৰ নাম। গীত গোৱাৰ উপৰিও তেওঁ ভাল সুন্দৰকৈ বীণা বজাব পাৰে আৰু বেহালা বজাব পাৰে।[8] অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ চামালকোটৰ পৰা আহি তামিলনাডুৰ চেন্নাইত বসবাস আৰম্ভ কৰে তেওঁৰ পৰিয়াল। কেৱল তিনি বছৰ বয়সত তাই তাইৰ মাক সুব্বুলক্ষ্মী গুৰনাথনৰ পৰা গীত গোৱাৰ প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰে আৰু ইয়াৰ পিছত গীত শিকিছিল আল্লামাৰাজু ছোমেশ্বেৰা ৰাও-ৰ পৰা। পাক্কালা ৰমাদাসৰ পৰা বেহালা বজাব শিকিছিল তেওঁ।
তেওঁ কলাক্ষেত্ৰ ফাউণ্ডেচনত ভৰ্তি হৈছিল। তাত ৰুক্মিণী দেৱী অৰুণ্ডেলৰ পৰা সংগীত শিকিছিল তেওঁ। ইয়াৰ উপৰিও, তেওঁ লাগুন্দি জয়ৰামন, কে জে যেসুদাস, পুদ্দুক্কদু কৃষ্ণমূৰ্তিৰ নিচিনা সংগীতজ্ঞৰ অধীনত দীক্ষা লৈছিল।
১৯৮৮ চনত আকাশবাণীত যোগদানৰ মাধ্যমত তেওঁৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ হয়। আকাশবাণীত তেওঁ কৰ্ণাটকৰ শাস্ত্ৰীয় সংগীত পৰিৱেশন কৰিছিল।
সংগীত শাস্ত্ৰত তেওঁৰ অসামান্য অৱদানৰ বাবে তেওঁ ভূষিত হৈছে নানা বঁটাৰে। তেওঁ ২০০৬ চনত ভাৰতৰ তৎকালীন ৰাষ্ট্ৰপতি এ পি জে আব্দুল কালামৰ পৰা পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰিছিল।[2][6] ২০১১ চনত তামিলনাডু ৰাজ্য চৰকাৰ তেওঁক কালাইমামানি বঁটা প্ৰদান কৰে[4][5]। তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ মিনিষ্ট্ৰি অব চ'চ্যাল জাষ্টিচ এণ্ড এমপাৱাৰমেণ্ট-ৰ পৰা ৰোল মডেল নেচনাল এৱাৰ্ড লাভ কৰে। মুম্বাইৰ সুৰ চিঙ্গাৰ ছামছাথৰ পৰা লাভ কৰিছিল সুৰমনি বঁটা। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ ইচাই চুডাৰ বঁটা, পল্লৱী চিঙ্গাৰ বঁটা, শ্ৰেষ্ঠ শিক্ষক বঁটা, গানা কুইল বঁটা, ৰোটাৰি প্ৰফেচনাল এক্সেলেঞ্চ এৱাৰ্ড, ইণ্ডিয়ান ফাইন আৰ্টচ চ'চাইটি এৱাৰ্ড, ৱাৰ্ল্ড তেলুগু ফেডাৰেচন এৱাৰ্ড, এচেন্দাচ এক্সেলেঞ্চ এৱাৰ্ড, কালাইমামানি বঁটা আৰু স্বৰ্ণ তৰঙ্গিণী বঁটা লাভ কৰে।
অদৃশ্য শ্ৰেণীঃ
এই পৃষ্ঠাখন 14 মে' 2020 তাৰিখে ১৭ঃ০৪ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।
লেখাবোৰ ক্ৰিয়েটিভ কমন্স এট্ৰিব্যুশ্বন/শ্বেয়াৰ-এলাইক লাইচেঞ্চৰ অন্তৰ্গত; ইয়াৰ লগতে আনুষঙ্গিক নিয়মাৱলী যোগ হ'ব পাৰে। ব্যৱহাৰৰ চৰ্তবোৰ বিতংকৈ চাওক।
