এই প্ৰবন্ধটো বাঢ়নী পানীয়ে সৃষ্টি কৰা বানৰ বিষয়ে। চাৰু কমল হাজৰিকা পৰিচালিত অসমীয়া চলচ্চিত্ৰখনৰ বাবে বান (চলচ্চিত্ৰ) চাওক।
বানপানী হ'ল সাধাৰণ পৰিস্থিতিত শুকান হৈ থকা পৃথিৱীৰ স্থলভাগ জলমগ্ন হোৱা অৱস্থা। সাধাৰণতে কোনো হ্ৰদ বা নদীৰ পানী বাঢ়ি ওফন্দি বানপানীৰ সৃষ্টি কৰে। অত্যধিক বৰষুণ, বৰফ গলা আদি কাৰণতো বানপানী হয়। এনে পানী বৈ থাকে। এই বোৱতী পানীয়ে গছ-গছনি, ঘৰ, জীৱ-জন্তু আদি উটুৱাই নিয়ে। ই বৰ্তমান যুগৰ এটা ভয়ংকৰ প্ৰাকৃতিক দূৰ্যোগ। নদীৰ পানী বহন কৰা ক্ষমতাতকৈ বেছি পানী বহন কৰিবলগীয়া হ'লেও বানপানী হয়, বিশেষকৈ নদীপথৰ কেঁকুৰী বা চাঁপযুক্ত অঞ্চলত। বানপানী সম্ভাব্য অঞ্চলৰ গৃহ আৰু ব্যৱসায় প্ৰায়েই বানপানীয়ে নষ্ট কৰে। যিহেতু নদীৰ কাষৰীয়া ঠাইসমূহ যাতায়ত, কৃষি আদিৰ বাবে উপযোগী সেইবাবে বানপানী মানৱজাতিৰ বাবে অতি ডাঙৰ সমস্যা।
বানপানীয়ে প্ৰাণহানি কৰে, ঘৰ-দুৱাৰ নষ্ট কৰে, দলং, ৰাস্তা আদিও ধংস কৰে, বিদ্যুৎ যোগান ব্যাহত কৰে, খেতি-বাতি নষ্ট কৰে। বানপানী হৈ যোৱাৰ পাছত কলেৰা,টাইফইড আদি ৰোগ হোৱা দেখা যায়, উপযুক্ত ব্যৱস্থা নললে এনে ৰোগে মহামাৰী ৰূপ ধাৰণ কৰিবও পাৰে।
