সম্পাদকীয় - (মাধুৰীমা ঘৰফলীয়া) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nঅন্নপূৰ্ণাই কৈছিল - প্ৰায় ১১ বছৰ বয়সত মই বিধৱা হৈছিলোঁ, এতিয়া স্বামীৰ স্মৃতি ধোঁৱাৰ দৰে হে আছে।\n← অসম সাহিত্য সভাৰ নৱ-নিৰ্বাচিত সভাপতি ইমৰান শ্বাহ দেৱৰ সৈতে এক অন্তৰংগ আলাপ\n‎*আহত সময়ৰ গান (মিতালী গোস্বামী) →\n"এই নাৰীয়েই সেই নাৰী যি কাষত নাথাকিলে হাজাৰ ঐশ্বৰ্যৰ মাজতো দেওলীয়া হ'ব পাৰে পৃথিৱীৰ প্ৰতিজন পুৰুষ। কাৰণ? কাৰণ এটাই ... নাৰী যে অৰ্ধ-আকাশ !!"। বিশ্লেষণাত্মক সুন্দৰ সম্পাদকীয়। ভাল লাগিল।\n"....সেই নীতি-নিয়মৰ গোড়ামিয়ে ছানি ধৰা সময়খিনিৰ পৰা আজিৰ সময়ে বহুদূৰ আঁতৰি আহিল। তথাপিও সমাজৰ ফাঁকে ফাঁকে আজিও তেনে অনিয়ম প্ৰচলিত হৈ আছে।"\nসঁচাকৈ, ওপৰে ওপৰে চালে কথাটো চকুত নপৰে যদিও আপোনাৰ সম্পাদকীয় মতখিনি বাস্তৱিকতে সত্য। নাৰী স্বাধীনতাৰ নামত আজিৰ সমাজ বহুদূৰ আগবাঢ়ি গৈছে যদিও চৌপাশে দেখোন নাৰীৰ ক্ষেত্ৰত পুৰণি নিয়ম-নীতি বা ধ্যান-ধাৰণা সমূহৰ বিশেষ পৰিবৰ্তন হোৱাই নাই। দুই-এগৰাকী নাৰী সেই নিয়ম-নীতিৰ বেহু ভেদি আগবাঢ়ি যাব খুজিলেও খোজে খোজে উজুতি খাই থমকি ৰ'ব লগীয়া হয় এতিয়াও। তাৰ বাবে দোষী কোন, তাৰ উত্তৰ অবশ্যে আপুনি কোৱাৰ দৰেই বহুমূখী।\nঅৰ্ধ-আকাশৰ নামত উৎসৰ্গিত সাহিত্যৰ এই বিশেষ সংখ্যাটোত আপোনাৰ নিৰপেক্ষ আৰু অন্তৰ্দৃষ্টিসম্পন্ন সম্পাদকীয়টো পঢ়ি আপ্লুত হ'লো।\nকেৱল সম্পাদকীয়ই নহয়, বহুতো জ্ঞানগৰ্ভী লেখাৰে সমৃদ্ধ সাহিত্য.অৰ্গৰ এই সংখ্যাটোও মনোমোহা হৈছে। এতিয়াই গোটেইখন পঢ়ি শেষ কৰিব পৰা নাই যদিও আশা কৰিছো, ই ৰাইজৰ সমাদৰ লাভ কৰিব।\nসম্পাদকীয়টো কেৱল ভাল হৈছে বুলি কৈ থলে পাল মৰা হ'ব। সম্পাদকীয়টোৱে সমগ্র ভাৰতীয় নাৰীৰ\nপুঞ্জীভূত ক্ষোভ, শত-সহস্র যুগ ধৰি কঢ়িয়াই অনা অতল মনোবেদনা, লাঞ্ছনা, অবিচাৰক প্রতিনিধিত্ব কৰিছে আৰু শেষত এই নিৰন্ধ পৰিস্থিতিৰ অৱসান বিচাৰি বিদ্রোহ কৰি উঠিছে। এই সংগ্রাম অব্যাহত থাকক, এই কামনাৰে-\nসুন্দৰ সম্পাদকীয়। মনটো জোকাৰি দিলে কথাখিনিয়ে। অভিনন্দন...\nবৰ সুন্দৰ লেখা-পঢ়ি ভাল লাগিল।\nএই মেগাজিনখনৰ মই পঢ়া এতিয়ালৈ সকলোতকে ভাল লগা , মনোমোহা আৰু উচ্চ মানদন্ডৰ সম্পাদকীয় হৈছে । তোমাৰ ভৱিষ্যৎ উজ্জল হোৱাৰ কামনাৰে  - \nসুন্দৰ আৰু বলিষ্ঠ সম্পাদকীয়। ভাল লাগিল\nচন্দন জ্যোতি ভূঞা, টীয়ক, যোৰহাট-১১২\nএক কথাত নাৰী পূৰ্ণ আকাশ (মোৰ অনুভৱ "মা") । সম্পাদকীয় পঢ়ি ভাল পালো ।
