জীৱন বাটৰ ৰসঃ ইম্ফল চহৰত এক কন্যাপ্ৰাৰ্থী (৭৪)
জীৱন বাটৰ ৰসঃ ইম্ফল চহৰত এক কন্যাপ্ৰাৰ্থী (৭৪)
ইম্ফল চহৰৰ সৌন্দৰ্যৰ সীমা নাছিল। সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ৭৮৬ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত (গুৱাহাটী বিমানকোঠৰ এই উচ্চতা মাত্ৰ ৪৯ মিটাৰ) বাবে বায়ুত জলীয়বাষ্পৰ পৰিমান আছিল তেনেই কম। দূৰ-দুৰণিত পাহাৰৰ ওপৰত দেখা দৃশ্য একোটাও জ্বলজ্বল-পটপটকৈ চকুত পৰে। ইম্ফলৰ দৰে ইমান পৰিষ্কাৰ আৰু স্বচ্ছ বায়ুমণ্ডল মই একমাত্ৰ ইউৰোপৰ দেশতহে দেখা পাইছো। মনিপুৰীলোকসকলে উজ্জ্বল ৰঙ বৰ ভাল পায়। চহৰৰ মাজত থকা ইমা বজাৰৰ এঢলীয়া ৰাষ্টাটোলৈ চাই পথালে তাত অহা-যোৱা কৰা লোকসকলৰ সাজপোচাকবোৰৰ ভিন্ন ৰঙে চকুত যিখন কলাজৰ সৃষ্টি কৰে সেইয়া সতকাই পাহৰা টান। ইম্ফলৰ লগটক নামৰ হ্ৰদটোত প্ৰচুৰ মাছ পোৱা যায়। আবেলি বিমানকোঠৰ প্ৰৱেশদ্বাৰৰ ওচৰতে মাটিত বহা পোহাৰী এগৰাকীয়ে (ইমা) লগটক হ্ৰদৰ জীয়া মাছ বেছে। মই আনি নিজেই কাটি বাছি ভাজি চৰিয়া এটাৰে ঢাকি থৈ দিওঁ। ফ্ৰিজ নাছিল। শুকান বায়ুমণ্ডলৰ বাবে দুদিনলৈকে খাব পৰা হৈ থাকে। অফিচৰ কামৰ মাজতে সুৰুঙা এটা উলিয়াই ঘৰলৈ গৈ মাছৰ টুকুৰা এটা খাই আহোঁ! তাৰ ফলো নোপোৱা নহয়। চাকৰিত ভৰ্তি হ'বলৈ যাওঁতে মোৰ ওজন আছিল ৪৯ কিলোগ্ৰাম আৰু ইম্ফলৰ পৰা ওলাই আহোঁতে সেই ওজন হৈছিলগৈ ৬১ কিলোগ্ৰাম। এই উত্তৰণৰ বাবে মই এতিয়াও লগটক হ্ৰদক আৰু তাত থকা মীনকুলক দুহাত যুৰি প্ৰণিপাত জনাওঁ। মনিপুৰীসকলৰ কলা প্ৰতিভাৰ তুলনা নাই। তেওঁলোকৰ নাট আৰু নাচৰ ইমান নিখুট পৰিৱেশন মই আন ঠাইত আজিলৈকে দেখা নাই! আমি 'থাম্বলচুম্বা' নামৰ নাচৰ উৎসৱটোত নাচিবলৈও গৈছিলো!
("জীৱন বাটৰ ৰসঃ"-ত থকা কাহিনীবোৰ ইতিহাস নহয় আৰু চৰিত্ৰসমূহৰ বেছিভাগেই কাল্পনিক। কবিৰ ভাষাত - অৰ্ধেক মানৱী এইয়া, অৰ্ধেক কল্পনা । এই কাহিনীবোৰৰ যিকোনো এটা খণ্ড পঢ়িবৰ মন গলে এই লিংকটোত পাব- http://utpalbaruah.blogspot.com)
