গতিকে মহাকাশৰ এনে বিশাল দূৰত্ব অতিক্রম কৰিবলৈ আমাক লাগিব এখন অত্যন্ত বেগী মহাকাশযান। যাৰ বেগ পোহৰৰ বেগৰ প্রতি ছেকেণ্ডত তিনি লাখ কিলোমিটাৰৰ প্রায় ওচৰা-উচৰি হ'ব লাগিব। ২০১৬ চনত ষ্টিফেন হকিং, য়ুৰি মিলনাৰ(Yuri milner) তথা নাছাৰ বিজ্ঞানীসকলে গৱেষণা অব্যাহত ৰখা এটা বিশেষ প্রজেক্টৰ বিষয়ে অৱগত কৰাইছিল। সেই প্রজেক্টটোৰ নাম ৰখা হৈছিলBreakthrough Starshot। প্রজেক্টটো আছিল এনে এখন মহাকাশযানৰ বিষয়ে, যাৰ দ্বাৰা অতি কম সময়ৰ ব্যৱধানতেই ব্রহ্মাণ্ডীয় ভ্রমণ সম্ভৱ হৈ উঠিব পাৰে। বিজ্ঞানীসকলে এনে এখন মহাকাশযানৰ কথা ভাবিছে, যিখন মাত্র এটা ডাক টিকটৰ সমান। আচলতে মহাকাশযান বুলি ক'লে আমাৰ মনত সচৰাচৰ যেনেকুৱা এটা ভাব আহে,Starshot প্রজেক্টৰ ক্ষেত্রত কিন্তু তেনে নহয়, মহাকাশযানৰ ৰূপত তৈয়াৰ কৰা হ'ব কিছুমান ক্ষুদ্র 'ছিলিকন চিপ'হে। অর্থাৎ কেইচেণ্টিমিটাৰমান দীঘল মহাকাশযানখনৰ গাটোত অতি ক্ষুদ্রকায়ী ছিলিকন চিপ একোট (Nano chip) সংযুক্ত হৈ থাকিব, য'ত লাখৰো অধিক ড্রেছিট'ৰৰ এখন নেটৱর্ক থাকিব। আশ্চর্যজনক কথা যে এই যানখনক ত্বৰান্বিত কৰিবলৈ কোনো ৰাসায়নিক ইন্ধনৰ প্রয়োজন নহ'ব। ইয়াৰ বাবে পৃথিৱীত কেইবাটাও শক্তিশালী লেজাৰ ৰশ্মি উৎপন্ন কৰিব পৰা 'মেচিন' সংস্থাপিত কৰা হ'ব। আৰু এই শক্তিশালী লেজাৰৰ ৰশ্মিবোৰে যানখনক (চিপবোৰক) ত্বৰান্বিবত কৰিব। বিশেষ ব্যৱস্থাৰে এনে ধৰণৰ চিপবোৰক প্রথমে পৃথিৱীৰ মধ্যাকর্ষণ বলৰ পৰা মুক্ত কৰি মহাকাশত এৰি দিয়া হ'ব। তাৰ পাছতেই মহাকাশত ওপঙি থকা এই চিপবোৰক লেজাৰ ৰশ্মিৰ দ্বাৰা ত্বৰান্বিত কৰি সঠিক গতিপথ দিয়া হ'ব। এনেদৰে এটা গ্রহলৈ কেইবাহাজাৰো 'নেন' চিপ' পঠিওৱা হ'ব, কাৰণ মহাকাশৰ বিপদসংকুল পৰিৱেশত কিছুসংখ্যক বিকল হৈ পৰিলেও যাতে বাকীবোৰে তথ্য সংগ্রহ কৰি যাব পাৰে। বিজ্ঞানীসকলৰ মতে যানখনে পোহৰৰ বেগৰ ২% গতিবেগ লাভ কৰাত সক্ষম হ'ব। অর্থাৎ প্রতি ঘণ্টাত ২১৫.৮৫ মিলিয়ন কিলোমিটাৰ বেগেৰে যাবলৈ সক্ষম হ'ব। আৰু এই বেগেৰে যানখনক 'প্রক্সিমা চেঞ্চুৰী' পাবলৈ সময় লাগিব মাত্র ২০-২৫ বছৰ। কিন্তু লেজাৰৰ পোহৰেনো যানখনক কেনেকৈ ত্বৰান্বিত কৰিব?
অসমৰ সৰ্বাধিক প্ৰচলিত দৈনিক বাতৰিকাকত। ২০১১ চনৰ ৪ মাৰ্চত বাতৰিকাকখন প্ৰথম প্ৰকাশ পায়। কাকতখনৰ সম্পাদক নৰেশ কলিতা। বাতৰি কাকতখনৰ চাৰিটা সংস্কৰণ গুৱাহাটী, ডিব্ৰুগড়, বিশ্বনাথ চাৰিআলি আৰু গোৱালপাৰাৰ পৰা একেসময়তে প্ৰকাশ পায়।
