মই আৰু মোৰ পৃথিৱীঃ June 2010\n১৯৬০ চন। উজানবজাৰৰ এখন বিয়াঘৰত লগ হৈছিল অসমীয়া সাংস্কৃতিক জগতখনৰ কেইবাজনো স্বনামধন্য ব্যক্তি। হীৰেণ ভট্টাচাৰ্য্য, ডঃ নিৰ্মল প্রভা বৰদলৈকে ধৰি কেইবাজনো বিশিষ্ট ব্যক্তি। বিয়াঘৰত একেলগে বহি আড্ডা দি থাকোতেই হঠাতে হীৰেণ ভট্টাচাৰ্য্য দেৱে এটা প্রস্তাৱ দিলে গীত এটি ৰচিবলৈ। কিন্তু গীতটি ৰচনা কৰিব লাগিব তিনি মিনিটত আৰু সুৰো দিব লাগিব তিনি মিনিটত। কথামতে কাম। ডঃ নিৰ্মল প্রভা বৰদলৈ বাইদেউৱে গীতটি লিখাৰ দায়িত্ব ল'লে। কিন্তু লিখিবলৈ একো কাগজ বিচাৰি নোপোৱাত হীৰেণ ভট্টাচাৰ্য্য দেৱে আগবঢ়াই দিয়া তেখেতৰ খালী চিগাৰেট পেকেটৰ ভিতৰছোৱাতে নিৰ্মল প্রভা বৰদলৈ বাইদেউৱে গীত লিখা কাম আৰম্ভ কৰিলে।বিয়াঘৰৰ মণ্ডপত কলপুলিৰ আগবোৰ বতাহে কোবাই আছিল। সেই দৃশ্যটো চাই চায়েই তিনিমিনিটত গীত এটি লিখি উলিওৱা হ'ল। এতিয়া সুৰ দিয়াৰ দায়িত্ব পৰিল তাত উপস্থিত থকা জয়ন্ত হাজৰিকা দেৱৰ ওপৰত। তেখেতেওঁ তিনি মিনিটতে গীতটি সুৰ দি উলিয়ালে। সৃষ্টি হ'ল এটি কালজয়ী গীতৰ - 'আগলি বতাহে কঁপালে কলৰে পাত'।\nআগলি বতাহে কঁপালে কলৰে পাত (কণ্ঠ আৰু সুৰ : জয়ন্ত হাজৰিকা, কথা : ডঃ নিৰ্মল প্রভা বৰদলৈ)\nPosted by হিমজ্যোতি at 7:06 PM6comments:\nডঃ ভূপেন হাজৰিকাৰ হিন্দী চলচ্চিত্র 'মেৰা ধৰম মেৰী মা'\nআমি বহুতেই হয়তো এটা কথা নাজানো যে অৰুণাচলৰ প্রথম খন হিন্দী চলচ্চিত্র পৰিচালনা কৰিছিল ডঃ ভূপেন হাজৰিকাই। অৰুণাচল প্রদেশ চৰকাৰৰ প্রযোজনাত মুক্তি পোৱা এই চিনেমা খনৰ নাম আছিল 'মেৰা ধৰম মেৰী মা' মুক্তি পাইছিল ১৯৭৭ চনত। অৰুণাচলৰ এজন নাট্যকাৰ-অভিনেতা এইচ এন টাটাৰ নাটক এখনৰ আলমত চলচ্চিত্র খনৰ বাবে চিত্রনাট্য ৰচনা কৰিছিল ডঃ ভুপেন হাজৰিকাই নিজেই। এই ৰঙীন চলচ্চিত্র খনত অভিনয় কৰিছিল এইচ এন টাটাকে ধৰি মালা, টাডু টায়ুং আদি অপেচাদাৰী শিল্পী সকলে।সম্পাদনা আৰু চিত্রগ্রহণত আছিল ক্রমে, বিজয় চৌধুৰী আৰু অজয় মিত্র। সঙ্গীত দিছিল ডঃ ভুপেন হাজৰিকাই। অলপতে এই চিনেমা খনৰ প্রিণ্ট অৰুণাচল চৰকাৰে উদ্ধাৰ কৰি সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰিছে।\n(ফটোঃ 'মেৰা ধৰম মেৰী মা'-ৰ চিত্রগ্রহণৰ সময়ত অৰুণাচল প্রদেশত ডঃ হাজৰিকা)\nPosted by হিমজ্যোতি at 11:26 AM No comments:\nPosted by হিমজ্যোতি at 1:17 PM2comments:\nঅসমীয়া সংগীত জগতত নাৰীৰ জীৱনক লৈ বিভিন্ন সময়ত গীতিকাৰ সকলে গীত ৰচনা কৰি আহিছে। নাৰী জীৱনৰ দুখ দুৰ্দশা হতাশা আনন্দ ইত্যাদিৰে ভৰা এই গীত সমুহে শ্রোতাৰ হৃদয় জয় কৰি আহিছে। নাৰীবাদী গীতিকাৰ হিচাপে প্রথমেই নাম লব লাগিব ডঃ নিৰ্মল প্রভা বৰদলৈৰ। তেখেতৰ 'সন্ধিয়াৰ আকাশত বগলী উৰে' (তুলিকা সেনাপতিৰ কণ্ঠত) গীতটিয়েই হওঁক অথবা 'সোণৰ খাৰু নালাগে মোক' (দিপালী বৰঠাকুৰৰ কণ্ঠত) গীতটিয়েই হওঁক দুয়োটা গীততেই প্রকাশ পাইছে নতুন ঘৰ এখনত সোমোৱাৰ পাছত বা সোমোৱাৰ আগে আগে এগৰাকী নাৰীৰ মনৰ অনুভৱ বোৰ। ঠিক সেইদৰে আন এগৰাকী স্বনামধন্য গীতিকাৰ শিল্পী ৰূদ্র বৰুৱাৰ গীতটো নাৰী জীৱনৰ হা-হুমুনিয়াহবোৰ সবল ৰূপত উত্থাপিত হৈছে। 'তৰালৈ সোন নাচাবি তই, তৰাই পাব লাজ', 'হয়েৰা জেতুকী বাই', 'তাঁতৰ দোৰেপতি চলাই ঘনেপতি' আদি গীতত প্রকাশ পাইছে সহজ সৰল গ্রাম্য নাৰী জীৱনৰ বাস্তৱ প্রতিচ্ছবিবোৰ। আন এগৰাকী জনপ্রিয় গায়িকা বিউটি শৰ্মা বৰুৱাৰ যেন প্রতিটো গীততেই সোমাই আছে নাৰী জীৱনৰ ডুখৰীয়া ছবিবোৰ। 'মাহ হালধিৰে নোৱালে ধোৱালে', 'টোপ টোপ ৰভাতলি', 'কোন ৰূপহীৰ', 'বেছিদিন লগতে নাথাকো' আদি গীতবোৰে যেন নাৰী জীৱনৰ বিভিন্ন অনুভৱ বোৰকে ব্যক্ত কৰে। ঠিক সেইদৰে আন কিছুমান গীত যেনে 'গাঁৱৰে জীয়ৰী সপোন সুন্দৰী'(কথা, সংগীতঃ ডঃ ভুপেন হাজৰিকা, শিল্পীঃ গুনদা কৌৰ), 'অ' মালতী কথা এটি কওঁ, শুনা কান পাতি, মোৰ হেনো বিয়া এই ব'হাগতে'(কথা, সংগীতঃ ডঃ ভুপেন হাজৰিকা, শিল্পীঃ ঊষা মঙ্গেশকাৰ), 'ডিঙিৰ সাতেসৰী, পাতে মেজাংকৰি'(কথাঃ লীলা গগৈ, সংগীতঃ মুকুল বৰুৱা, শিল্পীঃ মৃদুলা দাস), 'ৰহিমলা ওৰণিৰ মাজেৰে (কথাঃ নৱকান্ত বৰুৱা, শিল্পীঃ বীৰেন্দ্রনাথ দত্ত), 'মনে কুটেকুটায় দেহা ৰমেৰমায়'(কথাঃ কীৰ্তিকমল ভূঞা, শিল্পীঃ অনিমা চৌধুৰী), 'মোৰে অ' সখী মইনামতী'(শিল্পীঃ পাৰবীন চুলতানা), 'এই বিহুৰে উৰুকা নিশা'(শিল্পীঃ ডলী ঘোষ) আদি অলেখ গীতত অঙ্কিত হৈছে নাৰী জীৱনৰ দুখ, হতাশা, আনন্দ, লাজ আদি বিভিন্ন অনুভুতিবোৰৰ এক বৰ্ণময় কলাজ।\n'ৰহিমলা ওৰণিৰ মাজেৰে (কথাঃ নৱকান্ত বৰুৱা, শিল্পীঃ বীৰেন্দ্রনাথ দত্ত)\nPosted by হিমজ্যোতি at 11:02 AM No comments:\nঅসমৰ প্রথম খন বিজ্ঞান আলোচনী পোনপ্রথম বাৰৰ বাবে প্রকাশ হৈ ওলাইছিল ১৯২৪ চনত। ডাঃ কনক চন্দ্র শৰ্মাৰ সম্পাদনাত ওলোৱা 'পশুপালন' খন মুলতঃ আছিল এখন কৃষি ভিত্তিক আৰু পশুপালন সম্পৰ্কীয় দুমহীয়া আলোচনী। এই আলোচনী খনৰ কপি বৰ্তমান দুৰ্লভ। বিশ্বনাথ মহাবিদ্যালয়ৰ ৰসায়ন বিভাগৰ অৱসৰ প্রাপ্ত মুৰব্বী অধ্যাপক তথা অসমৰ এগৰাকী বিশিষ্ট বিজ্ঞান লেখক ক্ষীৰধৰ বৰুৱাই জামুগুৰিহাটৰ এটা পুথিভঁৰালৰ পৰা 'পশুপালন'ৰ ১১ টা কপি উদ্ধাৰ কৰিছিল। ১৯২৪ চনৰ পৰা ১৯৫২ চনলৈ ১২ বছৰ কাল প্রকাশিত হোৱাৰ পাছত আলোচনী খনৰ প্রকাশ বন্ধ হয়।\nPosted by হিমজ্যোতি at 9:30 AM No comments:\nবিন্দু, অসমৰ প্রথম খন মাইক্র মিনি আলোচনী পোনপ্রথম বাৰৰ বাবে প্রকাশিত হৈ ওলাইছিল ১৯৭০ চনৰ এপ্রিল মাহত। ডঃ ভূপেন হাজৰিকাৰ সম্পাদনাত প্রকাশ হৈ ওলোৱা 'বিন্দু'ৰ প্রথম সংখ্যাটোৰ লেখক সকল আছিল, ডঃ ভবেন্দ্র নাথ শইকীয়া, নিত্য দত্ত, অন্নদা শংকৰ ৰয়, লক্ষহীৰা দাস, উপেন কাকতি, নিৰোদ চৌধুৰী আদিকে ধৰি কেইবাগৰাকীও বিশিষ্ট লেখক। এই আলোচনী খনৰ আকাৰ আছিল বহলে ৫.২ ছে.মি. আৰু দীঘলে ৬.২ ছে.মি. আৰু মুঠ পৃষ্ঠা সংখ্যা আছিল ৪৮। আলোচনী খনৰ মূল্য আছিল ৩০ পইচা।\nPosted by হিমজ্যোতি at 8:51 AM No comments:\nআমি আমাৰ ভাষাটোক কিমান ভাল পাওঁ? হয়তো বৰ্তমান অসমীয়া ভাষাটো এনে এটা পৰ্য্যায় পাইছেগৈ যে আপুনি মই হয়তো সম্পূৰ্ণ শুদ্ধ ৰূপত অসমীয়া ভাষাটো ভালকৈ ক'ব বা লিখিব নোৱাৰা হৈ পৰিছো। ইংৰাজী ভাষাৰ দৌৰাত্ম্যত যেন অসমীয়া ভাষাই নিজৰ স্বকীয়তা হেৰুৱাই পেলাইছে। ইয়াৰ মাজতে গুৱাহাটী মহানগৰীৰ অসম জাতীয় বিদ্যালয়ে অসমীয়া ভাষা শুদ্ধকৈ লিখিবলৈ এক অভিনৱ উপায় উলিয়ালে। বিদ্যালয় খনৰ বাচবোৰত অসমীয়া বিভিন্ন শব্দবোৰৰ শুদ্ধ ৰূপটো দেখুওৱা হৈছে। সততে ভুল কৰি অহা শব্দবোৰৰ শুদ্ধ ৰূপ দেখুওৱাই ই যে কেৱল ছাত্র-ছাত্রী সকলকে সহায় কৰিব এনে নহয়। বাচ খন কাষেৰে পাৰ হৈ গ'লে ডাঙৰ লোক এজনেও সেয়া দেখি এবাৰ হলেও চিন্তা কৰিব তেওঁ প্রকৃততে শুদ্ধ ৰূপটো ব্যবহাৰ কৰে নে নাই? অসম জাতীয় বিদ্যালয়লৈ আন্তৰিক ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিলো, এই অভিনৱ পদক্ষেপৰ বাবে।\nPosted by হিমজ্যোতি at 12:51 AM2comments:
