Jer 48 । AsmULB । STEP । মোৱাবলৈ, ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ, বাহিনীসকলৰ যিহোৱাই এই কথা কৈছেঃ "হায় হায় নবো! কিয়নো সেয়ে উচ্ছন্ন হ'ল; কিৰিয়াথয়িমে লাজ পালে, ধৰা পৰিল; মিচগবে লাজ পালে আৰু ব্যাকুল হ'ল।\n1মোৱাবলৈ, ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ, বাহিনীসকলৰ যিহোৱাই এই কথা কৈছেঃ\n"হায় হায় নবো! কিয়নো সেয়ে উচ্ছন্ন হ'ল; কিৰিয়াথয়িমে লাজ পালে, ধৰা পৰিল;\nমিচগবে লাজ পালে আৰু ব্যাকুল হ'ল।\n2মোৱাবৰ গৌৰৱ আৰু নাই। শত্ৰুৱে তাৰ বিৰুদ্ধে হিচবোনত অমঙ্গলৰ মন্ত্ৰণা কৰিছে।\nতেওঁলোকে কৈছে, 'আহাঁ, আমি তাক এক জাতি হোৱাৰ পৰা উচ্ছন্ন কৰোঁহঁক"। হে মদমেন, তোমাকো নিস্তাৰ কৰা হ'ব; তৰোৱাল তোমাৰ পাছে পাছে যাব।'\n3শুনা হোৰোণয়িমত চিঞৰ-বাগৰ শুনা গৈছে, লুট আৰু মহাসংহাৰ হৈছে।\n4মোৱাব নষ্ট হ'ল। তাৰ সন্তানসকলে চিঞৰৰ শব্দ শুনাইছে।\n5কিয়নো লুহিতলৈ উঠি যোৱা বাটেদি তেওঁলোকে অনবৰত ক্ৰন্দনেৰে উঠি যাব,\nকাৰণ হোৰোণয়িমলৈ নামি যোৱা বাটত সংহাৰৰ দুখৰ চিঞৰ শুনা গৈছে।\n6তোমালোকে পলোৱা! নিজ নিজ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰা, অৰণ্যত থকা জাঁও গছৰ নিচিনা হোৱা।\n7কিয়নো তুমি তোমাৰ কাৰ্য্যত আৰু তোমাৰ বহুমূল্য বস্তুত নিৰ্ভৰ কৰাৰ কাৰণে তুমিও ধৰা পৰিবা।\nআৰু তেতিয়া কমোচ, তাৰ পুৰোহিতসকল আৰু তাৰ প্ৰধান লোকসকল বন্দী-অৱস্থালৈ একেলগে ওলাই যাব।\n8প্ৰত্যেক নগৰলৈ বিনাশক আহিব আৰু কোনো নগৰ ৰক্ষা নাপাব;\nযিহোৱাৰ বাক্য অনুসাৰে তলভূমি বিনষ্ট হ'ব, সমতলো বিনষ্ট হ'ব।\n9তোমালোকে মোৱাবক আপোন বাটে উড়ি যাবৰ বাবে ডেউকা দিয়া।\nতাৰ নগৰবোৰ ধ্বংস কৰা হ'ব, তাত বাস কৰোঁতা কোনো নহ'ব।\n10যি জনে যিহোৱাৰ কাৰ্য্য এলাহেৰে কৰে, তেওঁ শাপগ্ৰস্থ হওঁক আৰু যি জনে ৰক্তপাতৰ পৰা নিজ তৰোৱাল কোঁচাই ৰাখে তেওঁ শাপগ্ৰস্থ হওঁক।\n11মোৱাব সৰু কালৰে পৰা নিশ্চিন্তভাৱে আছে, আৰু সি নিজৰ গেদৰ ওপৰত সুস্থিৰে আছে,\nএক পাত্ৰৰ পৰা আন পাত্ৰত ঢলা হোৱা নাই, আৰু সি বন্দী-অৱস্থালৈ যোৱাও নাই; এই কাৰণে তাৰ সুস্বাদ তাতে আছে আৰু তাৰ দগ্ধ পৰিৱৰ্ত্তন হোৱা নাই।\n12এই হেতুকে, যিহোৱাই কৈছে, "গতিকে চোৱা, এই দিনবোৰ আহি আছে, যি দিনা মই ঢালিবলৈ মানুহ পঠিয়াম সেই দিন আহিছে সেই দিনা তেওঁলোকে তাক ঢালিব, তাৰ পাক্ষবোৰ শুদা কৰিব আৰু তাৰ ঘটবোৰ ডোখৰ ডোখৰ কৰিব।\n13ইস্ৰায়েল বংশই নিজ বিশ্বাসৰ ভূমি বৈৎএলৰ বিষয়ে লাজ পোৱাৰ দৰে মোৱাবেও কমোচৰ বিষয়ে লাজ পাব।\n14'আমি বীৰ আৰু যুদ্ধৰ বাবে পৰাক্ৰমী মানুহ, বুলি তোমালোকে কেনেকৈ ক'ব পাৰা?\n15মোৱাব উচ্ছন্ন হ'ল, আৰু তাৰ নগৰবোৰ ধুঁৱা হৈ উড়ি গ'ল আৰু তাৰ মনোনীত ডেকা লোকসকল\nবধৰ ঠাইলৈ নামি গ'ল,\nবাহিনীসকলৰ যিহোৱা নামেৰে প্ৰখ্যাত ৰজাই ইয়াক কৈছে।\n16মোৱাবৰ আপদ ওচৰ পালেহি আৰু তাৰ অমঙ্গল অতিশয় বেগেৰে আহিছে।\n17মোৱাবৰ চাৰিওফালে থকা তাৰ নাম জনা তোমালোক সকলোৱে তাৰ নিমিত্তে বিলাপ কৰি কোৱা,\nএই শকত লাখুটি আৰু সুন্দৰ দণ্ডডালি কেনেৰূপে ভাগিল!\n18হে দীবোন-নিবাসিনী জীয়াৰী, তুমি তোমাৰ প্ৰতাপৰ পৰা নামি তৃষ্ণাতুৰা হৈ মাটিত বহা;\nকিয়নো মোৱাবৰ সংহাৰক তোমাৰ বিৰুদ্ধে উঠি আহিলে, তেওঁ তোমাৰ দুৰ্গবোৰ বিনষ্ট কৰিলে।\n19হে অৰোয়েৰ-নিবাসিনী, তুমি বাটৰ কাষত থিয় হৈ চোৱা।\nপলাই যোৱা লোকক আৰু ৰক্ষা পোৱা মহিলাক কি হ'ল বুলি সোধা।\n20মোৱাবে লাজ পালে, কিয়নো সেই নগৰ ভগ্ন হ'ল; তোমালোকে হাহাকাৰ কৰা আৰু চিঞৰি কান্দা;\nমোৱাব যে উচ্ছন্ন হ'ল, তাক অৰ্ণোনত প্ৰচাৰ কৰা।\n21আৰু শাস্তি আহিল সমথলৰ দেশলৈ,\nহোলোন, যহচা, মেফাৎ,\n23কিৰিয়াথয়িম, বৈৎ-গামূল, বৈৎ-মিয়োন,\n24কৰিয়োৎ আৰু বস্ৰা\nদূৰত কি ওচৰত থকা মোৱাবদেশীয় সকলো নগৰৰ ওপৰলৈ দণ্ড আহিল।\n25যিহোৱাই কৈছে, মোৱাবৰ শিংটি কটা হ'ল আৰু বাহু ভঙা হ'ল।\n26তোমালোকে তাক মতোৱাল কৰা, কাৰণ তেওঁলোকে যিহোৱাৰ বিৰুদ্ধে গৰ্ব্ব কৰিলে আৰু মোৱাবে নিজ বঁতিওৱা ঠাইত বাগৰিব আৰু বিদ্ৰূপৰ বিষয়ো হ'ব। 27কিয়নো ইস্ৰায়েল জানো তোমাৰ আগত বিদ্ৰূপৰ বিষয় নাছিল? তাক জানো চোৰৰ মাজত পোৱা নগৈছিল? কাৰণ তুমি যিমানবাৰ তাৰ বিষয়ে কোৱা, সিমানবাৰ তুমি তোমাৰ মূৰ জোকাৰা।\n28হে মোৱাব-নিবাসীসকল, তোমালোকে নগৰবোৰ এৰি শিলত বাস কৰা\nআৰু গাঁতৰ মুখৰ কিনাৰত বাহ সজা কপৌটিৰ দৰে হোৱা।\n29আমি মোৱাবৰ অহঙ্কাৰৰ বিষয়ে শুনিলোঁ, যে সি বৰ গৰ্ব্বী;\nতাৰ অভিমান, অহঙ্কাৰ, দৰ্প আৰু মনৰ গৰ্ব্বৰ কথা আমি শুনিলোঁ।\n30যিহোৱাই কৈছে, "মই জানো; তাৰ ক্ৰোধ মিছা, তাৰ বৰ বৰ কথা নিস্ফল।\n31এই কাৰণে মই মোৱাবৰ বিষয়ে হাহাকাৰ কৰিম, এনেকি, গোটেই মোৱাবৰ বাবে চিঞৰি কান্দিম;\nকীৰ-হেৰচৰ লোকসকলৰ বিষয়ে বিলাপ কৰা যাব।\n32হে চিবমাৰ দ্ৰাক্ষালতা, মই যাজেৰৰ ক্ৰন্দনতকৈয়ো তোমাৰ বিষয়ে অধিক কৈ ক্ৰন্দন কৰিম তোমাৰ ডালবোৰ সমুদ্ৰৰ সিপাৰলৈকে গৈছিল\nসেয়ে যাজেৰৰ সমুদ্ৰলৈকেও ফেৰ মেলিছিল; তোমাৰ ঘামকালিৰ ফলৰ বাবে আৰু তোমাৰ চপাবলগীয়া দ্ৰাক্ষা গুটিৰ বাবে বিনাশক আহিল।\n33মোৱাব দেশৰ ফলৱlতী বাৰীৰ পৰা আনন্দ আৰু হৰ্ষ দূৰ কৰা হ'ল,\nআৰু "মই দ্ৰাক্ষকুণ্ডত দ্ৰাক্ষৰস নাইকিয়া কৰিলোঁ; কোনেও আনন্দৰ ধ্বনিৰে নগচকিব; সেই ধ্বনি আননন্দৰ ধ্বনি নহ'ব।\n34হিচবোনত এনে চিঞৰ বাগৰ হৈছে, যে, তাৰ শব্দ ইলিয়াললিলৈকে আৰু যহচলৈকে গৈছে আৰু চোৱৰৰ পৰা চিঞৰ-বাগৰৰ শব্দ হোৰোণয়িমলৈকে আৰু ইগ্লৎ-চলিচিয়ালৈকে গৈছে; কিয়নো নিম্ৰীমৰ জলসমূহো মৰুভূমি হ'ব। 35ইয়াত বাজে, উচ্ছস্থানত উৎসৰ্গ কৰোঁতা, আৰু নিজ দেৱতাবোৰৰ উদ্দেশ্যে ধূপ জ্বলাওঁতা লোক মোৱাবত নাইকিয়া কৰিম।" ইয়াকে যিহোৱাই কৈছে।"\n36এই কাৰণে মোৰ অন্তৰ মোৱাবৰ বাবে বাঁহীৰ নিচিনাকৈ বাজিছে আৰু মোৰ হৃদয় কীৰ-হেৰেচৰ লোকসকলৰ বাবে বাঁহীৰ দৰে বাজিছে; কাৰণ সি অৰ্জ্জা অধিক বস্তু নষ্ট হ'ল। 37কিয়নো প্ৰত্যেকৰ মূৰ টকলা কৰা হ'ল আৰু প্ৰত্যেকৰ ডাঢ়ি কটা হ'ল, সকলোৰে হাতত কাটকূট আৰু কঁকালত চট আছে।\n38মোৱাবৰ সকলো ঘৰৰ চালত, আৰু তাৰ চকবোৰৰ সকলোফালে বিলাপ শুনা গৈছে; কিয়নো যিহোৱাই কৈছে ভাল নোপোৱা কোনো পাত্ৰৰ নিচিনাকৈ মই মোৱাবক ভাঙি পেলালোঁ।\n39"সি কেনে ভগ্ন হ'ল! তেওঁলোকে কেনে হাহাকাৰ কৰিছে! মোৱাবে লাজতে কেনেৰূপে মুখ ঘূৰালে! এইদৰে মোৱাব নিজৰ চাৰিওফালে থকা সকলোৰে আগত বিদ্ৰূপৰ আৰু ত্ৰাসৰ বিষয় হ'ব।"\n40কিয়নো যিহোৱাই এইদৰে কৈছে, "চোৱা, তেওঁ কোৰৰ পখীৰ দৰে উড়ি আহি, মোৱাবৰ বিৰুদ্ধে নিজ ডেউকা মেলিব।\n41কৰিয়োতক হাত কৰি লোৱা হ'ল, দুৰ্গবোৰ হঠাৎ আক্ৰমণ কৰা হ'ল;\nআৰু মোৱাবৰ বীৰসকলৰ হৃদয় সেইদিনা প্ৰসৱ বেদনা পোৱা মহিলাৰ হৃদয়ৰ দৰে হ'ব।\n42মোৱাবে যিহোৱাৰ বিৰুদ্ধে অভিমান কৰাৰ বাবে, সি এটি জাতি হোৱাৰ পৰা উচ্ছন্ন হ'ব।\n43যিহোৱাই কৈছে, হে মোৱাব নিবাসী লোক, তোমাৰ বাবে আপদ, গাঁত আৰু ফান্দ নিৰূপিত আছে।"\n44"যি কোনোৱে সেই আপদৰ পৰা পলাব, তেওঁ সেই গাঁতত পৰিব\nআৰু যি কোনোৱে সেই গাঁতৰ পৰা উঠিব, তেওঁ সেই ফান্দত ধৰা পৰিব;\nকিয়নো যিহোৱাই কৈছে, মই তেওঁৰ ওপৰত, মোৱাবৰেই ওপৰত প্ৰতিফল দিয়াৰ বছৰ আনিম।"\n45পলৰীয়াসকল হিচবোনৰ ছাঁত শক্তিবিহীন হৈ থিয় দি আছে; কাৰণ হিচবোনৰ পৰা অগ্নি\nআৰু চীহোনৰ মাজৰ পৰা জুইৰ শিখা ওলাই মোৱাবৰ ডাঢ়িৰ কাষ আৰু কোলাহলকাৰীসকলৰ তালু টকলা কৰিলে।\n46হায় হায় মোৱাব! কমোচৰ প্ৰজাসকলৰ সৰ্ব্বনাশ হ'ল,\nকাৰণ তোমাৰ পুত্রসকলক বন্দী কৰি নিয়া হ'ল; আৰু তোমাৰ জীয়ৰিসকলক বন্দী অৱস্থালৈ নিয়া হ'ল।\nতথাপি, যিহোৱাই কৈছে, "মই শেষকালত মোৱাবৰ বন্দী অৱস্থা পৰিবৰ্ত্তন কৰিম।"\nমোৱাবৰ দণ্ড ইমানলৈকে।
