অৰুণ শৰ্মা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nঅসমীয়া নাট্যকাৰ, ঔপন্যাসিক, প্ৰবন্ধ লিখক আৰু কবি\nঅৰুণ শৰ্মা (ইংৰাজীঃ Arun Sharma, ১৯৩১-২০১৭) একাধাৰে এজন নাট্যকাৰ, ঔপন্যাসিক, প্ৰবন্ধ লিখক, কবি তথা অনাতাঁৰ শিল্পী আছিল। 'শ্ৰী নিবাৰণ ভট্টাচাৰ্য' নাটকৰ বাবে খ্যাত। অৰুণ শৰ্মাদেৱ আশীৰ্বাদৰ ৰং শীৰ্ষক উপন্যাস খনৰ বাবে ১৯৯৮ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ পঞ্চাছখনৰো অধিক অনাতাঁৰ নাটক আৰু অনাতাঁৰ ৰূপক ৰচনা কৰিছে।\nসেন্দূৰী আলি, ডিব্ৰুগড়, অসম, ভাৰত\n২৭ মাৰ্চ ২০১৭ (৮৫ বছৰ)\nসাহিত্য অকাডেমি বঁটা (১৯৯৭)\n4 নাট্য আৰু সাহিত্যিক জীৱন\n5 স্বীকৃতি আৰু বঁটা\n6 সাহিত্য কৃতী\n6.1 নাট্য সম্ভাৰ\n6.3 অনুবাদ সাহিত্য\n১৯৩১ চনত ডিব্ৰুগড় জিলাৰ সেন্দূৰী আলিত অৰুণ শৰ্মাৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল তিলক চন্দ্ৰ শৰ্মা আৰু মাতৃৰ নাম আছিল নৰ্মদা কুমাৰী দেৱী। তেওঁৰ পিতৃ সেই সময়ৰ দা টাইমছ অফ ইণ্ডিয়াৰ সম্পাদক আছিল। ১৯৩৫ চনত তেওঁৰ পৰিয়াল হেলেমৰ ওচৰৰ হেলেমগুৰিৰ এখন গাঁৱলৈ গুছি যায়। তিলক চন্দ্ৰ শৰ্মাই গান্ধীৰ আদৰ্শৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ তেতিয়াৰ পৰা খেতি আৰু সমাজ সেৱাৰ লগত নিজকে জড়িত কৰি ৰাখে। অৰুণ শৰ্মাই তেজপুৰ চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰে আৰু তাৰপৰাই ১৯৪৮ চনত প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ইয়াৰ পিছত কটন কলেজৰ পৰা ১৯৫২ চনত আই এ আৰু ১৯৫৪ চনত শিক্ষা বিষয়ত অনাৰ্চ সহ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। এইখিনি সময়ৰ পৰাই তেওঁ নাটক আৰু কবিতা ৰচনা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।\n১৯৫৪ চনত দ্যা আছাম ট্ৰিবিউন কাকতৰ আৰ্হি কাকত চাওঁতা হিচাপে অৰুণ শৰ্মাই নিজৰ কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে আৰু পিছলৈ এই কাকতৰ সহকাৰী সম্পাদক হৈছিল। ১৯৫৫ চনত তেওঁ জন্ম হোৱা গাঁও হালেমলৈ উভতি যায় আৰু তাত এম চি ডি হাইস্কুলত সহকাৰী অধ্যক্ষ পদত যোগদান কৰে। ১৯৬০ চনত তেওঁ পুনৰ গুৱাহাটীলৈ উভতি আহে আৰু অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ত যোগদান কৰে। তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ গুৱাহাটী আকাশবাণী কেন্দ্ৰৰ সৈতে জড়িত হৈ থাকে। প্ৰথমতে ইয়াত প্ৰযোজক হিচাবে কাম কৰিছিল আৰু পিছত জ্যেষ্ঠ প্ৰযোজক হৈছিল। তেওঁ শিক্ষাবিষয়ক প্ৰচাৰ বিভাগৰ মুৰব্বী আছিল আৰু এই বিভাগটোৱে শ্ৰেণীকোঠাৰ বাহিৰত অতিৰিক্ত জ্ঞান যোগাৱাৰ এক মাধ্যম আছিল। ১৯৬৯ চনত তেওঁ লণ্ডনৰ বি বি চিত ৰেডিঅ' প্ৰ'গাম প্ৰডাকচনৰ ওপৰত ছমহীয়া প্ৰশিক্ষণ লৈছিল। ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ দশকত তেওঁ গুৱাহাটী আকাশবাণী কেন্দ্ৰত নাটক বিভাগৰ সহায়ক আছিল। এই সময়তে তেওঁ ৪৭খন নাটক আৰু গুৱাহাটী আকাশবাণী কেন্দ্ৰ আৰু অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ৰ নেচনেল প্ৰ'গামৰ বাবে আৰু যথেষ্ট সংখ্যক অনাতাঁৰ তথ্যচিত্ৰ (Radio Documentary) ৰচনা আৰু নিৰ্দেশনা কৰে। তেওঁ এই তথ্যচিত্ৰসমূহৰ বাবে তিনিটাকৈ শ্ৰেষ্ঠ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে। ১৯৮৬ চনৰ পৰা ১৯৮৯ চনলৈকে তেওঁ ডিব্ৰুগড় আকাশবাণী কেন্দ্ৰৰ সঞ্চালক হিচাবে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ১৯৯০ চনত শ্বিলঙৰ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ', নৰ্থ ইষ্ট চাৰ্ভিচৰ সঞ্চালক পদৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।\nঅৱসৰ গ্ৰহণ কৰা পাছত অৰুণ শৰ্মা সাপ্তাহিক অসমীয়া বাতৰি কাকত পূৰ্বাচলৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক (১৯৯০-১৯৯২) হিচাপে আৰু ১৯৯২ চনৰ পৰা ১৯৯৭ চনলৈকে অসম চাহ কমিটীৰ জনসম্পৰ্কৰক্ষী বিষয়া হিচাবে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। সেই সময়তে অসমত বিভিন্ন বিবাদ হৈছিল আৰু তেওঁক স্থানীয় চাহ উদ্যোগ আৰু অসমীয়া লোকসকল মাজত মিলা-প্ৰীতি আনিবৰ বাবে নিমন্ত্ৰণ কৰা হৈছিল। ২০০৫ চনত তেওঁ অসম বুৰঞ্জীক কেন্দ্ৰ কৰি son-et-lumiere (sound-and-light show) ৰচনা কৰি প্ৰদৰ্শন কৰে আৰু ইয়াক দৈনিক গুৱাহাটীত অৱস্থিত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰত ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ ২০০২ চনত অসম নাট্য সন্মিলনৰ দুবছৰীয়া কাৰ্যকালৰ সভাপতি আছিল।\n১৯৫৯ চনত উজানবজাৰৰ মুক্তিযুঁজাৰু চন্দ্ৰনাথ শৰ্মাৰ নাতিনীয়েক আৰতি শৰ্মাৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ সন্তান দুটাঃ নন্দিনী আৰু অচিন্ত।\nনাট্য আৰু সাহিত্যিক জীৱনসম্পাদনা কৰক\nপঢ়ি থকা কালছোৱাত উৰুখা পঁজা নাটকৰ অভিনয়\nপাঁচমাহৰ বাবে প্ৰশিক্ষণৰ অৰ্থে লণ্ডনলৈ যাত্ৰা (১৯৬৯)\nসন্ধ্যাৰাগ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় (১৯৭৫)\nআলেখ্য প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণৰ বাবে জাপান ভ্ৰমণ (১৯৭৯)\nহাৱাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰত গৱেষণা পাঠৰ বাবে লণ্ডন ভ্ৰমণ (১৯৯৯)\nৰাষ্ট্ৰসংঘৰ অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰত এঘণ্টীয়া সাক্ষাৎকাৰৰ বাবে আমন্ত্ৰণ\nটেলিফিল্ম স্তব্ধ প্ৰহৰত মূল চৰিত্ৰত অভিনয় (২০০৪)\nশংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰৰ শব্দজ্যোতিৰ কলা সঞ্চালক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ (২০০৫)\nস্বীকৃতি আৰু বঁটাসম্পাদনা কৰক\nশ্ৰী নিবাৰণ ভট্টাচাৰ্য শীৰ্ষক নাটকখন সাহিত্য সভাৰ দ্বাৰা শ্ৰেষ্ঠ নাটক হিচাপে নিৰ্বাচিত (১৯৬৭)\nঅসম সাহিত্য সভা (নাটক) বঁটা - ১৯৬৭\nঅসম নাট্য সন্মিলন বঁটা - ২০০১\nসাহিত্য অকাডেমি বঁটা -(১৯৯৮): আশীৰ্বাদৰ ৰং শীৰ্ষক উপন্যাসৰ বাবে\nসংগীত নাটক অকাডেমি (২০০৩)\nঅসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা (২০০৫)\nপদ্মশ্ৰী - ২০১০\nশঙ্কৰাচাৰ্য অৱতাৰ বঁটা (সাহিত্য) - ২০১০ (Sankaracharyya Avatar Award Literature)\nঅনাতাঁৰ প্ৰচাৰৰ বাবে\nজাপানত অনুষ্ঠিত আলেখ্য প্ৰতিযোগিতাত এছিয়া পেছিফিক এৱাৰ্ড (১৯৮০)\nJapan Prize (1980) International for the radio documentary "All Buds to bloom".\nABU (Asia-Pacific Broadcasting Union) Award (1982) for the radio documentary "Caution : Danger Ahead".\nপ্ৰাঁ ফিউচাৰ বাৰ্লিন বঁটা (১৯৮২)\nPrix Futura Berlin Commendation certificate (1983) for the radio documentary "All Lips to Smile".\nAkashvani Award (Second best radio play in India) for the play titled "Kukurnechia Manuh".\nসাহিত্য কৃতীসম্পাদনা কৰক\nশ্ৰী নিবাৰণ ভট্টাচাৰ্য (১৯৬১)\nউৰুখা পঁজা (১৯৬৪)\nকুকুৰনেচীয়া মানুহ (১৯৬৫)\nবুৰঞ্জী পাঠ (১৯৭৪)\nনেপোলিয়ন আৰু ডেৰিজী ৯১৯৮৫)\nঅন্য এক অধ্যায় (১৯৯৪)\nঅদিতিৰ আত্মকথা (২০০০)\nচিত্ৰলেখা (গৰীয়সীত প্ৰকাশিত) (২০০৮)\nযযাতি আৰু ৰঞ্জনা\nমালায়লম একাংকিকা নাট\nপঞ্জাবী একাংকিকা নাট\nবঙালী উপন্যাস "ইচ্ছামতী'ৰ অসমীয়া অনুবাদ\nগৰীয়সী আৰু বিভিন্ন আলোচনীত অসংখ্য তথ্যগধুৰ প্ৰবন্ধ তথা কবিতা প্ৰকাশ\n২০১৭ চনৰ ২৭ মাৰ্চ তাৰিখে নতুন দিল্লীৰ সমীপৰ মেডান্ত দ্য মেডিছিটীত পুৱা ৮৫ বছৰ বয়সত অৰুণ শৰ্মাই শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।\n↑ কথা বৰেণ্য ১০০- সম্পাদক- শোণিত বিজয় দাস, মুনীন বায়ন প্ৰথম প্ৰকাশ -২০০৬ চন, পৃষ্ঠা নং -১৮৯\n↑ অৰুণ শৰ্মাৰ নাটক- ড॰ পোনা মহন্ত , দৈনিক জনমভূমি ১২ মাৰ্চ ২০০৬\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত অৰুণ শৰ্মা সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\nArun Sarma, The Pride of Assam\nPadma Awards 2010 Press Information Bureau\nCentre for Development and Peace Studies\nAssam Tribune profile, May 2009\nThe Telegraph profile,5January 2004\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=অৰুণ_শৰ্মা&oldid=304208"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে 20 October 2021 তাৰিখে 01:36 বজাত\nএই পৃষ্ঠাখন ২০ অক্টোবৰ, ২০২১ তাৰিখে ০৭ঃ০৬ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।
