এগৰাকী কৰ্নেল, এখন যুদ্ধ,\nমৌখিক ইতিহাস আৰু এটা সন্ধ্যা\n৩ আগষ্ট, দেওবাৰ। সন্ধিয়া বন্ধুবৰ নৰেন্দ্ৰ সিঙে ফোন কৰিলে -  'যদি ঘৰত একো কৰা নাই আড্ডা দিওঁ আহক, 'আংকল' আহিছে, কথা পাতি ভাল পাব আপুনি।' প্ৰস্তাৱটো নাকচ কৰাৰ কথাই নাছিল। 'বাইক'খন উলিয়াই হেঙেৰাবাৰী ফৰেষ্ট গে'টৰ ১২২ নম্বৰ ঘৰলৈ বুলি ঢাপলি মেলিলোঁ। সময় তেতিয়া সন্ধিয়া প্ৰায় ৭ বাজিছে ।\nএগৰাকী কৰ্নেল আৰু এখন যুদ্ধ :-\nএটা দুমহলীয়া ঘৰ। ঘৰ নহয় যেন এটা বাংলো। সোমাই যাওঁতে অনুভৱ কৰিলোঁ -  নিমাওমাও পৰিৱেশ। ঘৰটো নিৰ্মাণৰ দিন হৈছে যদিও সম্পূৰ্ণ মেৰামতি বৰ্তমানেও হোৱা নাই। বাহিৰৰ পৰা দেখিলে এনে লাগে, ঘৰটোৰ প্ৰতি স্বত্ত্বাধিকাৰীয়ে সম্পূৰ্ণ মনোযোগ দিয়া নাই। এখন সুন্দৰ ফুলনি বাগিচা, এখন 'লন' তৈয়াৰ কৰিব পৰা যথেষ্ট মাটি থকা সত্ত্বেও চৌহদ 'শূন্য' হৈ আছে। নৰেন্দ্ৰ সিঙে আগুৱাই নিলে। সোমায়ে দেখিলোঁ কিতাপেৰে ঠাঁহ খাই থকা এটি 'ড্ৰয়িং ৰূম'ৰ এখন চোফাত বহি আছে সেই বিশেষ ব্যক্তিগৰাকী। প্ৰথম দেখিয়েই সন্মানত মূৰটো দোঁ খাই যায়, নিজে নিজে। 'আড্ডা' দিয়াৰ বাবে এজন উপযুক্ত ব্যক্তিত্বসম্পন্ন লোক। তেখেত 'আড্ডা'ৰ বাবে প্ৰস্তুত হৈ আছিল -  সেই কথা তেখেতৰ হাঁহিয়েই প্ৰমাণ কৰিলে। জড়তা আঁতৰাই বহাৰ লগে লগে তেখেতে ক'লে -  'মই তোমাক ক'ৰবাত দেখিছোঁ, ক'ত দেখিছোঁ পাহৰিছোঁ।' এই ব্যক্তিত্বসম্পন্ন লোকজনেই হৈছে অৱসৰপ্ৰাপ্ত কৰ্নেল ডাঃ মহানন্দ মেধি।\nভাৰতৰ লগতে বহিঃৰাষ্ট্ৰত ভাৰতীয় সেনা বাহিনীৰ চিকিৎসা বিষয়া ৰূপে ৩০ বছৰৰো অধিক কাল কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে মেধি ডাঙৰীয়াই। গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৬৭ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি লণ্ডনত 'পোষ্টগ্ৰেজুৱেট' ডিগ্ৰী লাভ কৰে Tropical Medicine/Hygiene and Genitourinary Medicine বিভাগত। আৰম্ভ হয় কৰ্মজীৱন সেনাবাহিনীৰ চিকিৎসক ৰূপে। লগে লগে তেখেতক পঠিওৱা হয় 'তৈল ৰাষ্ট্ৰ' ওমানলৈ। সেই সময়ত ওমানৰ চুলতান আছিল চঈদ-বিন-টাইমূৰ। ওমানৰ বৰ্তমান চুলতান কাবুচে মেধি ডাঙৰীয়াৰ কৰ্মত সন্তুষ্ট হৈ 'Sultante's Flora and Fauna Society'ৰ এগৰাকী সদস্য হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ লগতে তেখেতক ৰাজকীয় সন্মানেৰে বিভূষিত কৰে।\nবৰ্তমান ডুবাইত স্থায়ীভাৱে নিৰ্বাহ কৰা কৰ্নেল মেধি ডাঙৰীয়াৰ পত্নীও এগৰাকী চিকিৎসক -  নাম ডাঃ শান্তি মেধি। শিৱসাগৰৰ চাৰিঙৰ ছোৱালী শান্তি মেধিক কামৰূপৰ নগৰবেৰাৰ চিকিৎসক মহানন্দ মেধি ডাঙৰীয়াই প্ৰথম লগ পাইছিল গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ 'সোণৰ পদকপ্ৰাপ্ত' শান্তি মেধিয়ে ১৯৬৭ চনত গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ স্নাতক উপাধি লাভ কৰে। ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ৰূপৰ পদকেৰে বিভূষিতা শান্তি দেৱীয়ে ১৯৭২ চনত নতুন দিল্লীৰ All India Institute of Medical Sciencesৰ পৰা M.D. সন্মান লাভ কৰে। কিছুদিন ডিব্ৰুগড়ৰ অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ জ্যেষ্ঠ 'ৰেজিষ্টাৰ' পদত কাম কৰাৰ পিছত শিলচৰ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়লৈ সহকাৰী প্ৰবক্তা হিচাপে বদলি হয়। ১৯৭৮ চনত ওমানৰ কাবুচ হাস্পতালত Senior Specialist in Obstetrics and Gynecology হিচাপে যোগদান কৰে। শ্ৰীযুতা মেধিয়ে Royal College of Obstetrics and Gynecology of Londonৰ পৰা MRCOG আৰু FRCOG সন্মান লাভ কৰে। চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ বহুকেইটা সন্মানেৰে বিভূষিতা শ্ৰীযুতা শান্তি মেধিয়ে ওমানৰ সেনা বাহিনী হাস্পতাল, বাহৰেইনৰ ছালমানিয়া মেডিকেল চেণ্টাৰত জ্যেষ্ঠ চিকিৎসক হিচাপে কাম কৰাৰ পিছত বৰ্তমান ডুবাইৰ অল-গাৰহাউড হাস্পতালত কৰ্মজীৱন নিয়াৰিকৈ চলাই নিছে। লগতে শ্ৰীযুতা মেধি 'Art of Living'ৰ শিক্ষয়িত্ৰী আৰু ভাৰত তথা বহিঃৰাষ্ট্ৰত তেখেতৰ বহু শিষ্যৰ সৈতে সামাজিক কাম-কাজতো জড়িত।\n: 'আপুনি ওমানত প্ৰথমে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলোঁতে কেনে পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হৈছিল? কেনে লাগিছিল আপোনাৰ? ওমানৰ পৰিস্থিতি তেতিয়া কেনে আছিল?' -  প্ৰশ্ন কৰিলোঁ কৰ্নেল এম মেধিক।\n: 'ওমানত ৰজা (চুলতান)ৰ শাসন। মই ওমানত কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰোঁতে তাত শাসন কৰিছিল চঈদ-বিন-টাইমূৰে। ভাৰতৰ আজমীৰৰ মায়ো কলেজত টাইমূৰে ১৯২২ চনৰ পৰা ১৯২৭ চনলৈকে উৰ্দু আৰু ইংৰাজী শিকিছিল। গতিকে ভাৰতৰ সৈতে টাইমূৰৰ সম্পৰ্ক মধুৰ আছিল। ওমানক নতুন ৰূপ দিবলৈ কৃপণালি কৰা নাছিল টাইমূৰে। তেলচহকী ওমানৰ সৈতে বৃটিছৰ সম্বন্ধ কটকটীয়া কৰিবলৈ টাইমূৰে যৎপৰোনাস্তি কৰিছিল। কিন্তু তেখেতৰ শাসন কালতে ওমানৰ কিছু জাতি-জনগোষ্ঠীয়ে বিদ্ৰোহ আৰম্ভ কৰে। কাৰণ আছিল অনাদৰ আৰু অৱহেলা। বিদ্ৰোহীসকলক অস্ত্ৰৰ যোগান ধৰিছিল ৰাছিয়াই। ভিতৰুৱা শত্ৰুৱেও টাইমূৰক যথেষ্ট অশান্তি কৰিছিল। বিশেষকৈ জনগোষ্ঠীয় বিদ্ৰোহী নেতা ইমাম ঘালিব-বিন-আলীয়ে ওমানক নিজৰ শাসনলৈ আনিবলৈ ৰাজ-সৈন্যৰ সৈতে যুদ্ধত লিপ্ত হৈছিল। ওমানৰ চাৰিসীমা ছৌডি আৰব, পাকিস্তান, ইজিপ্ত আৰু য়েমেন আদি ৰাষ্ট্ৰই ঘেৰি আছে। বিদ্ৰোহীসকলক ইয়াৰে দুখনমান ৰাষ্ট্ৰই সহায় কৰাৰ অভিযোগ প্ৰায়ে উঠিছিল। ১৯৬৫ চনত ঢ'ফাৰ বিদ্ৰোহে ওমানত জুই জ্বলাইছিল। 'পিপ্লছ ৰিপাব্লিক অৱ চিনবাদ'ৰ দৰে সংগঠনে সমৰ্থন জনাইছিল এই বিদ্ৰোহক। চুলতানৰ পুত্ৰ কাবুচক ৰাজপ্ৰাসাদ চালাহত গৃহবন্দী কৰি ৰখা হৈছিল। অৱশেষত বৃটিছ, ভাৰত, ইৰান, জৰ্দানৰ সহায় লৈ ওমান চুলতানৰ সৈন্যই বিদ্ৰোহীৰ সৈতে যুঁজ দিবলগীয়া হৈছিল। সহায়কাৰী দেশকেইখনৰ সৈন্যই চুবুৰীয়া ৰাষ্ট্ৰত প্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত বিদ্ৰোহীবিলাকৰ গোপন অহা-যোৱা বাটত 'মাইন' পুতি থৈছিল। চাৰিওটা দিশেৰে বিদ্ৰোহীসকলে আক্ৰমণৰ সুযোগ লৈছিল আৰু পিছত সেনাবাহিনীয়ে গোপন মাইন পুতি থোৱাৰ ফলত আগুৱাবলৈ অসুবিধা পাইছিল। এনেদৰেই লাহে লাহে বিদ্ৰোহীৰ শক্তি কমি আহিছিল। এই গৃহযুদ্ধৰ মূল কাৰণ আছিল শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত জনগোষ্ঠীসকলক সমদৃষ্টিৰে চোৱা হোৱা নাছিল, লগতে তেলৰ বাবে বিখ্যাত ওমানৰ চুলতানে ক্ষুদ্ৰ জাতিসত্তাক গুৰুত্ব দিয়া নাছিল। এইবোৰৰ উপৰি টাইমূৰৰ বিদেশ-নীতিৰ প্ৰতি অতিষ্ঠ হৈয়ে তেওঁলোকে বিদ্ৰোহত লিপ্ত হৈছিল।'\nকিছুসময় ৰ'ল কৰ্নেল মেধি। কিছু ভাগৰ অনুভৱ কৰিছিল হয়তো। ঘৰ-ৰখীয়া ল'ৰাজনে ইতিমধ্যে দুকাপ চাহ আনি যাচিলে। চাহকাপ খোৱাৰ পিছত কিছু সতেজ অনুভৱ কৰিলোঁ। পুনৰ প্ৰশ্ন কৰিলোঁ -  'ভাৰতীয় সেনাবাহিনীয়ে ওমানৰ বিদ্ৰোহীক দমন কৰিবলৈ যুঁজ দিওঁতে কেনে পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হৈছিল? আপুনিও অংশ লৈছিল নেকি? ওমানৰ বৰ্তমানৰ ৰাজনীতি কেনে?'\nএখন ভৰি ইখন ভৰিৰ আঠুলৈকে উঠাই চোফাখনত আৰামকৈ বহি কৰ্নেল মেধিয়ে কৈ গ'ল -  'টাইমূৰৰ পুত্ৰ কাবুচ-বিন-চৈয়দ-অল-চৈয়দ সুশাসক আছিল। বিদ্ৰোহীক দমন কৰিবলৈ যদিও যুদ্ধত অৱতীৰ্ণ হৈছিল, পিছলৈ বিদ্ৰোহীসকলৰ মূল দাবীসমূহক আওকাণ কৰা নাছিল। বুজা-পৰা, সন্মান আৰু দমন-নীতিহীন শাসন চলাবলৈ অংগীকাৰবদ্ধ কাবুচে জনগোষ্ঠীয় নেতাসকলৰ সৈতে আলোচনাত মিলিত হৈছিল। আনহাতে ভাৰতীয় সেনা বিষয়াসকলক যথোচিত সন্মান যাচিছিল। যুদ্ধত প্ৰত্যক্ষভাৱে অংশ লোৱা নাছিলোঁ যদিও এটা দিনৰ কথা কেতিয়াও নাপাহৰোঁ। সেনাৰ চিকিৎসা বিষয়া আছিলোঁ যদিও বন্দুক সকলোৱেই চলাবলগীয়া হৈছিল। সেইদিনা খ্ৰীষ্টমাচ আছিল। চৌদিশে বৰদিনৰ আনন্দ-স্ফূৰ্তি -  কেম্পৰ বেছিভাগ সৈন্য ছুটিত আছিল। মই আৰু প্ৰায় ১৪জন সৈন্য আছিলোঁ কেম্পত। হঠাৎ গোপন-বাৰ্তা আহিল -  বিদ্ৰোহীয়ে কেম্প আক্ৰমণ কৰিব। বিদ্ৰোহীয়ে আক্ৰমণ কৰাৰ আগেয়ে আমি আক্ৰমণ চলাব লাগিব -  আদেশ পালন কৰিবলৈ সাজু হ'লোঁ। বিদ্ৰোহীৰ ঘাটি অভিমুখে ৰাওনা হ'লোঁ। বিদ্ৰোহীয়েও গোপনসূত্ৰে আমি আক্ৰমণ কৰিবলৈ যোৱাৰ বিষয়টো জানি পলায়ন কৰে। কিন্তু কমেও ৩০ ট্ৰাক অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ ঘাটিত এৰি থৈ যায়। মোৰ নেতৃত্বত সেই অস্ত্ৰখিনি জব্দ কৰি চৰকাৰক গতাই দিওঁ। এই ঘটনাৰ পিছতে চুলতানে উপহাৰ স্বৰূপে মোক যথোচিত সন্মান যাচে। পিছলৈ চুলতান কাবুচৰ সুশাসনৰ ফলত ওমানত শান্তি স্থাপন হৈছিল। চুলতান কাবুচে জনগোষ্ঠীয়, আঞ্চলিক তথা বিদ্ৰোহী নেতাসকলক ২৬জনীয়া মন্ত্ৰীৰে গঠিত কেবিনেট 'মজলিছ-অল-শ্বুৰা'ত স্থান দিছিল -  ফলত বিদ্ৰোহ প্ৰশমিত হৈছিল। মই বহুকেইখন কিতাপত ওমানৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিছোঁ, তাৰ ভিতৰত 'Oman through the ages'খন উল্লেখযোগ্য।'\nগদাপাণি, এটুকুৰা হীৰা আৰু নলবাৰীৰ 'মল্ল বৰুৱা' পৰিয়াললৈ অভিশাপ :-\nকেৱল ওমানৰ ইতিহাসতে আৱদ্ধ থকা নাছিল কৰ্নেল মেধি। এইবাৰ মোক আচৰিত কৰি তেখেতে কৈ গ'ল অসম বুৰঞ্জীৰ কিছু অলিখিত ইতিহাস।  - \n'আহোম স্বৰ্গদেউ ল'ৰাৰজাৰ অত্যাচাৰৰ পৰা বাচিবলৈ গদাপাণিয়ে আশ্ৰয় লৈছিল নগা পাহাৰত। নগা পাহাৰত অনাই-বনাই ঘূৰি ফুৰোঁতে জয়মতীক আহোম সেনাই বন্দী কৰিলে, অত্যাচাৰ চলাই গদাপাণিৰ সন্ধান বিচাৰিবলে। গদাপাণিয়ে এই বাৰ্তা গোপনে লাভ কৰি ভেশচন ধৰি জয়মতীক সাক্ষাৎ কৰিবলৈ আহিল। কিন্তু জয়মতীয়ে স্বামীক চিনি পালে আৰু পলাই যাবলৈ খাতনি ধৰিলে। পত্নীৰ অনুৰোধ তথা ভৱিষ্যতৰ কথা চিন্তা কৰি গদাপাণি পুনৰ অন্তৰ্ধান হ'ল নগা পাহাৰত। প্ৰায় দুবছৰ অজ্ঞাতবাসৰ পিছত গদাপাণি পাহাৰৰ পৰা নামি আহে। এতিয়াৰ কামৰূপ জিলাৰ নগৰবেৰাৰ এখন গাঁৱত থাকি গদাপাণিয়ে চুবুৰীয়া ৰজাৰ সৈতে সম্বন্ধ গঢ়িছিল। লগতে নলবাৰীৰ বিখ্যাত মল্ল বৰুৱা পৰিয়ালৰ সৈতেও বন্ধুত্ব স্থাপন হৈছিল। গদাপাণিক আহোম সেনাৰ পৰা লুকুৱাই ৰাখিছিল আৰু যথোচিত সেৱা-শুশ্ৰূষা আগবঢ়াইছিল মল্ল বৰুৱা পৰিয়ালে। ইয়াতে সন্তুষ্ট হৈ নগা পাহাৰত থাকোঁতে উপহাৰ স্বৰূপে পোৱা এটুকুৰা হীৰা মল্ল বৰুৱা পৰিয়ালক উপহাৰ দিলে গদাপাণিয়ে। কিন্তু পিছলৈ এই হীৰা টুকুৰাটোৱেই 'কাল' হৈছিল মল্ল বৰুৱা বংশৰ বাবে। নলবাৰীৰ বিখ্যাত মল্ল বৰুৱা বংশ অভিশপ্ত হৈছিল। অৱশ্যে কি কাৰণ আছিল সেয়া জানিব পৰা হোৱা নাছিল।'\n: 'মল্ল বৰুৱা মানে এতিয়াৰ নলবাৰীৰ বিধায়ক জয়ন্ত মল্ল বৰুৱাৰ পূৰ্বপুৰুষৰ কথা কৈছে নেকি আপুনি?'\n: 'হয়, মই তেওঁলোকৰ বংশৰ কথাই কৈছোঁ, কিন্তু সেই সময়ত এই বংশত এই হীৰা টুকুৰাটোৱেই 'কাল' হৈ থিয় দিছিল।পৰিয়ালটিত বহুতো নঘটিবলগীয়া ঘটনা ঘটিছিল, ৰহস্যও আছিল বহুত। নলবাৰীৰ লগতে নগৰবেৰাৰ জ্যেষ্ঠ-বিজ্ঞ লোকসকলে এই বিষয়ে জানে। কেতিয়াবা গ'লে সুধিবাচোন।'\nমানৰ অত্যাচাৰ আৰু ৬০০ অসমীয়া গাভৰু :-\nএইবাৰ আৰম্ভ কৰিলে আহোম ৰাজত্বৰ কৰুণ অধ্যায়, অসমীয়াৰ দুৰ্দশাৰ ইতিহাস। এয়াও অলিখিত কিছু অধ্যায় হিচাপেই কৈ গ'ল কৰ্নেল মেধিয়ে - \n: 'উজনিৰ লগতে গুৱাহাটীত মানৰ অত্যাচাৰ বৃদ্ধি পাইছিল। জীয়াই জীয়াই অসমীয়া যুৱকক জুইলৈ দলিয়াই দিছিল। বহুকেইখনত গাঁৱত মুনিহ-তিৰোতাক একেলগ কৰি বান্ধি আনি নামঘৰত জীয়াই জীয়াই জুই লগাই দিছিল। গাঁৱে-ভূঞে তিৰোতা বাটলৈ ওলাবলৈ ভয় কৰা হৈছিল, দেখিলেই মান সৈন্যই ধৰ্ষণ কৰিছিল। বামুণ-গোসাঁইক গোমাংস, গাহৰি মাংস, নিচাযুক্ত সামগ্ৰী কঢ়িয়াবলৈ লগাইছিল, লগতে জোৰ কৰি খুৱাইছিলো। এইবাৰ মানে চিন্তা কৰিলে ধুনীয়া ধুনীয়া যুৱতীক বিয়া কৰোৱাৰ কথা। ঠিক বিয়া বুলি ক'লে ভুল হ'ব -  বিয়াৰ আলম লৈ মানৰ বংশ বৃদ্ধি কৰা। প্ৰায় ৬০০ অসমীয়া যুৱতীক মানে চলে-বলে-কৌশলে ধৰ্ষণ কৰিছিল। কামৰূপ জিলাৰ নগৰবেৰাৰ সিপাৰে আছিল গোৱালপাৰা। তেতিয়া গোৱালপাৰালৈকে ইংৰাজ আহি পাইছিল। গতিকে মানে নগৰবেৰা-ধূপধৰা সীমান্ত পাৰ হোৱা নাছিল। ইয়াৰ সুযোগ গ্ৰহণ কৰি বহু যুৱতী গোৱালপাৰালৈ পলাই গৈছিল। নগৰবেৰাৰ কাষৰীয়া গাঁৱত এজন সুন্দৰ আৰু বাহুবলী যুৱকৰ এগৰাকী অতি সুন্দৰী পত্নী আছিল। মানে সেইগৰাকীৰ বিষয়ে গোপনে জানিব পাৰি ধৰি আনিবলৈ গ'ল। কিন্তু এগৰাকী বৃদ্ধই দুটা পাচিত ভাৰ বৈ এটাত সেই যুৱকজনক আৰু আনটোত পত্নীক বহুৱাই গোৱালপাৰা সীমান্ত পাৰ কৰোৱাইছিল। পিছত সেই বৃদ্ধৰ পৰিয়ালটোক মানে টুকুৰা টুকুৰকৈ কাটিছিল। মানক ঘটুৱাবলৈ মোগলৰ সহায়ো বিচাৰিছিল আহোম স্বৰ্গদেউৱে। যদিও মোগলে সহায় কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দি কেইজনমান সৈনিকক পঠিয়াইছিল, কিন্তু মানৰ সৈতে যুদ্ধত পৰাজিত হৈছিল আৰু বহুকেজন সৈনিকৰ মৃত্যু ঘটিছিল। মানৰ আক্ৰমণত অসমৰ পুৰুষ-যুৱকৰ সংখ্যা প্ৰায় আধা হৈ গৈছিল। আনহাতে মানৰ আক্ৰমণ ৰোধ কৰিবলৈ নগৰবেৰাত বহু আহোম সৈনিক একেলগ হৈছিল আৰু পিছলৈ তেওঁলোকে ইয়াতে গাঁও পাতি বাস কৰিবলৈ ল'লে। এতিয়াও নগৰবেৰাত বহুকেইখন আহোম গাঁও আছে, তেওঁলোক কিন্তু উজনিৰ আহোম নহয়।'\nএটি দুঃসংবাদ আৰু এটি 'ট্ৰাষ্ট'ৰ জন্মগাঁথা :-\nঅৱসৰপ্ৰাপ্ত কৰ্নেল ডাঃ মহানন্দ মেধিৰ ডাঙৰ পুত্ৰৰ নাম গুণজিৎ মেধি। তথ্য-প্ৰযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰখনৰ বহুকেইটা ডিগ্ৰীৰে সন্মানিত গুণজিৎ মেধি বৰ্তমান লণ্ডনৰ বষ্টন চহৰত অৱস্থিত 'EMC, the world's largest Data Storage Company'ৰ সঞ্চালক। পৰিয়ালৰ সৈতে বষ্টনতেই স্থায়ীভাৱে বাস কৰি আছে গুণজিৎ মেধিয়ে।\nকৃষি পামৰ এটি দৃশ্য\nআনহাতে ১৯৭৬ চনত মেধি দম্পতীৰ দ্বিতীয় সন্তান ৰূপে আহিছিল প্ৰসেনজিৎ মেধি। শিলচৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা প্ৰসেনজিত সৰুৰে পৰা আছিল অতি মেধাৱী, বুদ্ধিদীপ্ত আৰু সকলোৰে সৈতে মিলি যাব পৰা গুণসম্পন্ন ব্যক্তিত্বৰ। ঐতিহাসিক ঘটনা, আন্তৰ্জাতিক ৰাজনীতি, প্ৰতিৰক্ষা বিষয়ক বহুকেইটা নিবন্ধ তেওঁ লিখিছিল। বিশেষকৈ bharatrakshak.com নামৰ 'ছাইট'ত প্ৰসেনজিতে প্ৰায়েই লেখা-মেলা অব্যাহত ৰাখিছিল। 'An Online Tale' নামৰ গ্ৰন্থ এখনো ৰচনা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল প্ৰসেনজিতে ।\nপামত উৎপাদিত জলকীয়া\nআজমীৰৰ মায়ো কলেজৰ ছাত্ৰ প্ৰসেনজিতে 'SAT' প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ আমেৰিকাৰ মেলন বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰি লণ্ডনৰ Middlesex বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সন্মানীয় ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। কিন্তু বিদেশত বেছিদিন থাকিবলৈ ভাল নাপালে প্ৰসেনজিতে। ভাৰতলৈ ঘূৰি আহি গুৰগাঁৱৰ এটি টেলিকম ছেক্টৰত কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিলে। ইয়াৰ পিছতেই কেইজনমান বন্ধুৰ সৈতে লগ হৈ 'ছামখ্যা নেটৱৰ্কছ প্ৰাইভেট লিমিটেড' নামৰ এটি ব্যৱসায়িক গোট খুলি ব্যৱসায়ত মন দিয়ে। বিশেষকৈ 'অনলাইন গেম'ৰ প্ৰগ্ৰেমিং কৰাত পাৰ্গত প্ৰসেনজিতৰ ব্যৱসায় দোপতদোপে আগুৱাই গ'ল। বিখ্যাত ছ'নী কোম্পানীৰ সৈতেও ব্যৱসায়িক চুক্তিত আৱদ্ধ হৈছিল প্ৰসেনজিৎ। কিন্তু মাত্ৰ ৩৪ বছৰ বয়সত 'ৰহস্যজনক পৰিস্থিতি'ত প্ৰসেনজিতে ইহলীলা সম্বৰণ কৰে। কি ৰহস্যজনক পৰিস্থিতিত প্ৰসেনজিতৰ মৃত্যু ঘটিল -  সেই সন্দৰ্ভত এতিয়াও কৰ্নাটক চৰকাৰে তদন্ত চলাই আছে। ২০১০ চনৰ ১৫ নৱেম্বৰৰ দিনটোত কাল অমানিশা নামি আহিছিল কৰ্নেল মেধি পৰিয়াললৈ।\nপ্ৰসেনজিত মেধিৰ মৃত্যুৱে জোকাৰি গ'ল কৰ্নেল মেধিক। সকলো মায়া-মোহ এৰি ভাৰত ত্যাগ কৰি ডুবাইত বাস কৰিবলৈ ল'লে তেওঁলোকে। হেঙেৰাবাৰীৰ ঘৰটো চোৱা-চিতা কৰাৰ দায়িত্ব দিলে গাঁৱৰে এজন যুৱকক। কিন্তু প্ৰসেনজিতৰ স্মৃতি শেষ হৈ যাবলৈ নিদিলে। ২০১৩ চনৰ ১৩ আগষ্টত আৰম্ভ কৰিলে 'The Prasenjit Livelihood and Microenterprise Promotion Trust'। এই 'ট্ৰাষ্ট'ৰ মূল উদ্দেশ্য ইংৰাজী আখৰৰ ৫টা 'E'ৰে বৰ্ণনা কৰিব পাৰি -  'Entrepreneurship, Education, Equity, Environment and Empowerment'। বিশেষকৈ নিবনুৱা যুৱক আৰু মহিলাসকলক বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ লগতে জীৱন নিৰ্বাহৰ বাট মুকলি কৰি দিয়াৰ লক্ষ্যৰে তৈয়াৰ হৈছে এই ট্ৰাষ্ট। বৰ্তমান প্ৰায় ৬৫ বিঘা মাটি ট্ৰাষ্টে দান দিছে শস্য উৎপাদন, কৃষিভিত্তিক ব্যৱসায়, কৃষি প্ৰশিক্ষণ, ফিচাৰী প্ৰশিক্ষণ, ফিচাৰী ব্যৱসায়ৰ বাবে। এই মাটিত বৰ্তমানে নেমু, বেঙেনা, ফুলকবি, ওলকবি ইত্যাদি খেতিৰ লগতে পুখুৰী খান্দি মাছ পোহাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে।\nসেউজীয়া সপোনৰ ফচল\nলগতে ট্ৰাষ্টে বহুকেইটা চৰকাৰী-বেচৰকাৰী বিভাগ-সংস্থাৰ সহযোগিতাত বহুকেইখন আঁচনি প্ৰস্তুত কৰি কাম আৰম্ভ কৰিছে -  অসমৰ নিবনুৱা যুৱক-যুৱতীৰ মুখলৈ হাঁহি আনিবলৈ, তথ্য-প্ৰযুক্তিৰ লগতে কৃষিৰে আগুৱাই যাবলৈ। এয়া অসম-অসমীয়াৰ বাবে সুখবৰ। এবছৰ সম্পূৰ্ণ কৰা ট্ৰাষ্টৰ ট্ৰাষ্টীকেইজন হৈছে -  অৱসৰপ্ৰাপ্ত কৰ্নেল ডাঃ মহানন্দ মেধি, ডাঃ শান্তি মেধি, গুণজিৎ মেধি, ৰাজীৱ লোচন পাঠক (মেকানিকেল ইঞ্জিনীয়াৰ) আৰু নৰেন্দ্ৰ সিং (পূৰ্বতে বেংক আৰু বীমা সেৱাৰ জ্যেষ্ঠ বিষয়া হিচাপে কাম কৰাৰ অভিজ্ঞতাৰে পুষ্ট, বৰ্তমান কৃষক হিচাপে নিজকে চিনাকি দি ভাল পোৱা ধেমাজিৰ এজন উদ্যমী অসমীয়া যুৱক)। এইসকলৰ মহানুভৱতাৰ বাবেই গুৱাহাটী আৰু ইয়াৰ কাষৰীয়া অঞ্চলত কৃষি-বিপ্লৱ আৰম্ভ হৈছে। লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য আগত ৰাখি ট্ৰাষ্টে অসমৰ কৃষি, তথ্য-প্ৰযুক্তি, কুটিৰ শিল্প, ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায় আদিলৈ আমূল পৰিৱৰ্তন আনিব পাৰিব বুলি বিশ্বাস আৰু আশা কৰিছোঁ ।\n(কেৱল শুনি শুনি লেখাটি প্ৰস্তুত কৰা হৈছে, কিছু তথ্য থাকি যোৱা বা ভুল হোৱা স্বাভাৱিক -  দায়-দোষৰ মাৰ্জনা বিচাৰিলোঁ)
