ধর্ষণঃ এক সামাজিক ব্যাধি-- অসমৰ প্ৰেক্ষাপটত ইয়াৰ পৰিসাংখ্যিক তথ্য তথা ভয়াৱহতা - ধর্ষণঃ এক সামাজিক ব্যাধি-- অসমৰ প্ৰেক্ষাপটত ইয়াৰ পৰিসাংখ্যিক তথ্য তথা ভয়াৱহতা - Blog View - Litcul\nধর্ষণঃ এক সামাজিক ব্যাধি-- অসমৰ প্ৰেক্ষাপটত ইয়াৰ পৰিসাংখ্যিক তথ্য তথা ভয়াৱহতা\n#ধৰ্ষণ_এক_সামাজিক_ব্যাধি-- #অসমৰ_প্ৰেক্ষাপটত_ইয়াৰ_পৰিসাংখ্যিক_তথ্য_তথা_ভয়াৱহতা ।\nBlogs Home » Browse Blogs » ধর্ষণঃ এক সামাজিক ব্যাধি-- অসমৰ প্ৰেক্ষাপটত ইয়াৰ পৰিসাংখ্যিক তথ্য তথা ভয়াৱহতা\nBy Lipika Das -\n43 Views5Comments 10 Likes0Reviews\nগুণৰো নাই শেষ.....\n-----হাজৰিকাদেৱৰ গীতত প্ৰাণ পাই উঠা অসম মুলুকখন সঁচাই বৈচিত্র্যময় আৰু অতুলনীয় । ভাৰতৰ অন্য প্ৰান্তৰ তুলনাত ইয়াৰ মানুহবোৰ যথেষ্ট শান্তিপ্ৰিয় আৰু সহজ সৰল বুলি আগৰে পৰা এটা সুনাম আছে । পুৰুষপ্ৰধান হ'লেও অতীজৰে পৰা অসমীয়া সমাজত নাৰীক এক সুৰক্ষিত আৰু তুলনাত্মকভাবে সন্মানীয় স্থান দিয়া হৈছে কিন্তু সমসাময়িক প্ৰেক্ষাপটত চকু ফুৰালে অতীজৰ সেই গৰিমাত কালিমা সনা যেন অনুভৱ হয় । কিয়নো শেহতীয়া কিছুমান ঘটনা পৰিঘটনালৈ চালে আমি দেখোঁ যে অসমত পদে পদে এতিয়া লাঞ্ছিতা হৈছে আবাল বৃদ্ধা বণিতাসকল । ১১মহীয়া কন্যাটিৰ পৰা ৭০বছৰীয়া বৃদ্ধা পৰ্যন্ত হাত সাৰি যাব পৰা নাই শাৰীৰিক মানসিক ভাৱে ৰোগাক্ৰান্ত এচাম ধর্ষণকাৰীৰ হাতৰ পৰা ।\nআজিৰ পৰা ৫বছৰ আগতে , ৩নৱেম্বৰ ২০১৩ত আমেৰিকামূলৰ এটা ব্যঙ্গাত্মক ৱেবছাইট, NationalReport.net ত ডেভিড এমেৰী নামৰ এজন লোকে এটা কাল্পনিক বাতৰি প্ৰকাশ কৰিছিল যত তেখেতে লিখিছিল যে আগন্তুক সময়ছোৱাত ভাৰতীয় ৰাজ্য অসমত "অসম ধৰ্ষণ উৎসৱ" নামেৰে এক উৎসৱ আৰম্ভ হবলৈ গৈ আছে । সমালোচকসকলে কটু ভাষাৰে লিখনিটোক নিন্দা কৰিছিল আৰু বিভিন্ন প্ৰচাৰ মাধ্যমৰ জৰিয়তে প্ৰচাৰ লাভ কৰি ই বিতৰ্কৰ সূত্ৰপাত কৰিছিল । কিন্তু আজি কবলৈ লাজ লাগিছে যে সঁচাই এতিয়া অসমত "ধৰ্ষণ" নামৰ এক মহাযজ্ঞ আৰম্ভ হৈছে যত হেজাৰ হেজাৰ ছোৱালী মহিলা জাহ গৈছে ।\nভাৰতবৰ্ষত মহিলাসকলৰ লগত হোৱা নিৰ্যাতন বোৰৰ ভিতৰত ধৰ্ষণ চতুৰ্থ স্থানত আছে । National Crime Record Bureau ৰ ২০১৩ চনৰ প্ৰতিবেদন অনুযায়ী ২০১২ চনটোত সমগ্ৰ ভাৰত জুৰি ২৪,৯২৩টা ধৰ্ষণৰ কেচ ফাইল কৰা হয় । ২০১০ চনত ধৰ্ষণৰ সংখ্যা আছিল ২২,১৭২টা । কিন্তু এই পৰিমাণ ২০১৬ চনলৈ আৰু বেছিকৈ বৃদ্ধি পায় আৰু ৩৪,৬০০ৰ ঘৰ চুলেগৈ যত দিল্লীয়ে শীৰ্ষস্থান দখল কৰিছিল । কিন্তু অসমো এইক্ষেত্ৰত পিছপৰি থকা নাই । NCRB ৰ ২০১৬চনৰ প্ৰতিবেদন অনুযায়ী বিগত কিছুবছৰে অসমত ঘটি থকা নাৰী নিৰ্যাতন তথা শোষণৰ দ্বাৰা অসমে এইক্ষেত্ৰত দ্বিতীয় স্থান লাভ কৰিছে । যিটো সময়ত নাৰী নিৰ্যাতনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় গড় হাৰ ৫৩.৬%, তাৰে ভিতৰত অসমৰ হাৰ ১৩১.৩% । বিজেপি নেতৃত্বাধীন সোনোৱাল চৰকাৰে ২০১৬চনত শাসনভাৰ লোৱালৈ অসমত অতি কমেও ৩,০০৯টা ধৰ্ষণৰ ঘটনা আৰু ১৭,১০৬টা নাৰী নিৰ্যাতনৰ গোচৰ ৰুজু কৰা হৈছিল । আকৌ ২০১৬-১৭ চনত প্ৰায় ১,৫৫২টা ধৰ্ষণৰ গোচৰ তৰা হয় । আকৌ জানুৱাৰী ২০১৭ ৰ পৰা জানুৱাৰী ২০১৮ পৰ্যন্ত প্ৰায় ১৪৫৭টা ধৰ্ষণৰ গোচৰ ৰুজু কৰা হৈছিল বুলি মন্ত্ৰী চন্দ্রমোহন পাটোৱাৰী দেবে মন্তব্য দিছিল । আশ্বৰ্যজনক ভাবে দাখিল হোৱা ৩,০০৯ টা গোচৰৰ ভিতৰত মাত্ৰ ১,৭৮৬ জনকহে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়, ১,৬৯৭ জনৰ বিৰুদ্ধে চার্জশ্বীট তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু মাত্ৰ ৭৬ জনক দণ্ড বিহা হয় । অৱশ্যে আমি দেখা পাওঁ যে ২০১৬-১৭ চনৰ ভিতৰত ৮,৭৭১টা নাৰী নিৰ্যাতনৰ ঘটনা পোহৰলৈ অহাৰ বিপৰীতে ২০১৭-১৮ (জানুৱাৰী)ত এই হাৰ কিছু পৰিমাণে হ্ৰাস পায় ৮,৩৩৫ লৈ নামে ।\nঅসমত ধৰ্ষণৰ ভয়াবহতা অনুভৱ কৰিবলৈ আমি ২০১৮ চনত ধাৰাবাহিক ভাৱে ঘটা কিছুমান ধৰ্ষণৰ উদাহৰণকেই ল'ব পাৰি । প্ৰথমে ১৬ মাৰ্চত, কামপুৰত এগৰাকী মহিলাক আঠজন পুৰুষে দলবদ্ধভাৱে ধৰ্ষণ কৰি এখন হাবিত পেলাই থৈ যায় । তাৰ কিছুদিন পিছতেই ২৩ মাৰ্চত, গুৱাহাটীৰ পৰা ১২৫কিঃমিঃ নিলগত অৱস্থিত লালুংগাঁও নামে ঠাইত এজনী পঞ্চম শ্ৰেণীত অধ্যয়নৰত ছাত্ৰীক এটি তিনিজনীয়া ধর্ষণকাৰীৰ দলে উপৰ্যুপৰি ধৰ্ষণ কৰে আৰু অৱশেষত ছোৱালীজনীক জ্বলাই মাৰিবলৈ চেষ্টা কৰে । এই ঘটনা শাম নাকাটোতেই ক্ষেত্ৰীত আন এগৰাকী ছ বছৰীয়া শিশু কন্যাক ঘৰত কোনো নথকাৰ সুযোগ লৈ এজন লোকে বলপূৰ্বক ধৰ্ষণ কৰে ।\nএনেবোৰ ঘটনালৈ চকু ফুৰালে আমি দেখিব পাওঁ যে দিনে দিনে অসমখন মহিলাসকলৰ বাবে অসুৰক্ষিত ঠাই ৰূপে পৰিগণিত হৈ গৈ আছে । ঘৰ বাহিৰ ক'তোৱে মহিলাসকল সুৰক্ষিত নহয় । কোনো কোনোৱে ক'ব খোজে এয়া মহিলাসকলৰ সাজপাৰৰ দোষ । কিন্তু প্ৰশ্ন হল, যদি সঁচাই এয়া সাজপাৰৰ দোষ হ'লহেঁতেন তেন্তে ধৰ্ষণৰ বলি হোৱা ১১মহীয়া শিশুটো নাইবা মাৰ্জিত ভাবে মেখেলা চাদৰ পৰিধান কৰি বিদ্যালয়লৈ যোৱা ৬০বছৰীয়া প্ৰধান শিক্ষয়িত্ৰী বাইদেউগৰাকীৰ পোছাকত কি দোষ আছিল?? দৰাচলতে দোষ পোছাকত নহয়, মানসিকতা আৰু দৃষ্টিভংগীৰ । পুৰুষ প্ৰধান সমাজখনত নাৰীক কেৱল ভোগৰ সামগ্ৰীৰ ৰূপতেই চোৱা হৈছে যাৰ ফলত নাৰীৰ স্থান দিনে দিনে নিম্নগামী হৈছে । তাৰোপৰি দেশৰ আইনী ব্যৱস্থাটোত থকা শিথিলতাৰ বাবেও এই অপৰাধ প্ৰৱণতা বাঢ়ি গৈ আছে ।\nভাৰতীয় সংবিধানৰ "Section 375 of Indian Penal Code 1860" ত ধৰ্ষণ আৰু ইয়াৰ শাস্তি সম্পৰ্কে আলোচনা কৰা হৈছে । কিন্তু ধর্ষণকাৰীৰ শাস্তি প্ৰদানৰ প্ৰক্ৰিয়া খুব লেহেমীয়া আৰু শিথিল হোৱা হেতুকে অনেক ধর্ষণকাৰী মাত্ৰ সামান্য অংকৰ জৰিমনা ভৰি, কেইটামান বছৰ কাৰাবাস খাটিয়েই মুক্ত হৈ পৰে । অৱশ্যে Section 357B, Code of Criminal Procedure ৰ জৰিয়তে অত্যন্ত জঘন্য ধৰ্ষণৰ ঘটনাবোৰত ধর্ষণকাৰীৰ Death Penalty ৰ ব্যৱস্থাও কৰা হৈছে । All India Democratic Women's Association ৰ সদস্যা বৃন্দা কৰতে সেইবাবেই এই শাস্তি প্ৰদান ব্যৱস্থাটোক কঠোৰ ভাবে সমালোচনাও কৰিছে । ২০১২ চনৰ ১৬ ডিচেম্বৰত দিল্লীত হোৱা নির্ভয়া কাণ্ডই সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষকেই জোকাৰি গৈছিল যাৰ ফলস্বৰূপে ভাৰত চৰকাৰে Fast Track আদালত স্থাপন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল । অসম চৰকাৰো এইক্ষেত্ৰত ব্যতিক্ৰম নহয় । শেহতীয়াকৈ অসম চৰকাৰে মহিলা সকলৰ সুৰক্ষাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি এটি হেল্পলাইন নম্বৰ আৰম্ভ কৰিছে । তাৰোপৰি "Assam Victim Compensation Scheme, 2012" ৰ দ্বাৰা মৃত ধৰ্ষিতাৰ পৰিয়াললৈ ৩লাখ কৈ টকা দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিছে । বিশেষ ভাৱে সক্ষম মহিলাসকলৰ ক্ষেত্ৰত এই অনুদানৰ পৰিমাণ ১০ লাখ টকা । কিন্তু প্ৰশ্ন হল, এই অনুদানে জানোঁ হেৰাই যোৱা জীৱনটোক উভতাই আনিব পাৰিব? ধ্বংস হৈ যোৱা এটি জীৱন, যাক সমাজে তাচ্ছিল্য আৰু ককৰ্থনাৰে জীয়াই থকাটোৱে মস্কিল কৰি দিয়ে, সেই জীৱনটোৰ হেৰাই যোৱা সপোনবোৰ, আশাবোৰ জানোঁ উভতাই দিব পাৰিব?? নোৱাৰে । আৰু নোৱাৰে বাবেই বহু সময়ত সামাজিক বদনামৰ ভয়ত ধৰ্ষিতাসকল আৰু তেওঁলোকৰ পৰিয়ালবোৰ মনে মনে থাকে । ধৰ্ষিতা এগৰাকীক কোনেও বিয়া কৰাব নোখোজে । কিয়, সেয়া জানোঁ তাইৰ দোষ আছিল?? নিশ্চয় নহয় । অথচ তাই এলাগী হৈ ৰয় । সমাজে তেওঁলোকক ভাল চকুৰে নাচায় । গতিকে ধৰ্ষণ নামৰ এই সামাজিক ব্যাধিটো যিমান পাৰি সিমান সোনকালে শিপাৰ পৰা উভালি পেলাবলৈ যত্ন কৰিব লাগিব অন্যথা আমিবোৰ পুৰুষৰ লেতেৰা কামনা বাসনা পূৰণ কৰা একো একোটা পুতলা হৈ ৰ'ম ।
