২০০৮ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁৰ সমাজসেৱামূলক অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
১৯৩৫ চনত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত অসম প্ৰদেশৰ যোৰহাটত শীলা বৰঠাকুৰৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ নবীন শৰ্মা আৰু মাতৃ প্ৰীতিলতা দেৱী। তেওঁ বাল্যকাল বৰ্তমান বাংলাদেশৰ ৰাজধানী ঢাকা চহৰত কটাইছিল।[3] প্ৰাথমিক শিক্ষা ঢাকাত আৰম্ভ হ'লেও পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ যোৰহাট বালিকা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা মেট্ৰিক পাছ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। নৃত্যশিল্পী ষড়ানন বৰঠাকুৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হোৱাৰ পিছত তেওঁ তেজপুৰ চৰকাৰী উচচতৰ মাধ্যমিক বহুমুখী কন্যা বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা বৃত্তিৰে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলিছিল।
গীত-নৃত্যত ৰাপ থকা শীলা বৰঠাকুৰে ১৯৬১ চনত লক্ষ্ণৌৰ ভাটখাণ্ডে বিদ্যাপীঠৰ পৰা 'চেতাৰ বিভাগ'ত প্ৰথম শ্ৰেণী লাভ কৰি 'সংগীত বিশাৰদ' উপাধি লাভ কৰিছিল।
শিক্ষকতাৰ কৰি থাকোঁতে তেওঁ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল আৰু অসমৰ সামাজিক পৰিবৰ্তনৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি ১৯৯৩ চনত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ তেজপুৰৰ দৰং মহাবিদ্যালয়ত দৰ্শন বিভাগত অধ্যাপিকা হিচাপে যোগদান কৰে।[4] ১৯৭৯ চনত তেজপুৰৰ প্ৰথম মহিলা মহাবিদ্যালয় গোপীনাথ বৰদলৈ কন্যা মহাবিদ্যালয় স্থাপন হোৱাত তেওঁ ইয়াৰ প্ৰথম অধ্যক্ষা হিচাপে যোগদান কৰে।
শীলা বৰঠাকুৰে আঠখন গ্ৰন্থ আৰু নখন বিশেষ গ্ৰন্থৰ সম্পাদনা কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰকাশিত নিজা গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত প্ৰবন্ধ পুথি হ'ল- 'দৃষ্টি আৰু দৃষ্টান্ত', 'সংস্কৃতিৰ সন্ধানত', 'লেখকৰ সৃষ্টিত নাৰী', 'সাৰস্বত'। সেইদৰে গল্প পুথিসমূহ হ'ল- 'অনন্যা', 'অন্তৰা', 'আইতালৈ চিঠি'।
