আচল বনাম অচল শিক্ষা : সামাজিক প্ৰতিফলন আৰু কিছু অনুভৱ (অজয় লাল দত্ত) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n"শিক্ষা" আচলতে মানুহে জীৱনৰ খোজে প্ৰতিয়েই পাব পৰা এটা বস্তু। অথচ তাক গ্ৰহণ কৰা নকৰাটো মানুহজনৰ ব্যক্তিগত আগ্ৰহৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। কিন্তু শিকাৰ মানসিকতা থাকিলে বহু বেছি শিক্ষা বাস্তৱ জীৱনৰ পৰা আহৰণ কৰিব পাৰি। এনে শিক্ষা আনুষ্ঠানিক নহ'ব পাৰে, কোনো প্ৰমাণ-পত্ৰ অথবা ডিগ্ৰী নাথাকিব পাৰে, পিছে এনে শিক্ষাই সমাজখনক প্ৰভুত ৰূপত প্ৰভাৱিত কৰাৰ উদাহৰণ সততেই দেখিবলৈ পোৱা যায়।\nজীৱন আৰম্ভ হয় নিজৰ ঘৰৰ পৰা, আৰম্ভ হয় শিক্ষাও। পিতৃ-মাতৃ পৰিয়ালৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ সাধাৰণ পৰিঘটনাবোৰৰ পৰাই সৃষ্টি হয় শিশুৰ কোমল মনত সাঁচ বহুওৱা শিক্ষাৰ। প্ৰতিটো ঘটনা-পৰিঘটনাই ক'ব পৰাকৈ বা ক'ব নোৱাৰাকৈয়ে মনত ৰেখাপাত কৰে। তাৰ ভিত্তিতে শিশু এজনে জীৱনৰ বাটত ক্ৰমে শুদ্ধ-অশুদ্ধৰ বিচাৰ কৰাৰ নিজা এক প্ৰসংগ প্ৰণালী তৈয়াৰ কৰি গৈ থাকে।\nব্যক্তিগত ভাৱে পৰ্যবেক্ষণ কৰা তথা মনত সাঁচ বহুওৱা দুটিমান সৰু উদাহৰণ তুলি ধৰিব খুজিছো। এগৰাকী কৃতি ছাত্ৰই এখন মহাবিদ্যালয়ৰ এটা বিভাগৰ পৰা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ভিতৰতে সৰ্বোচ্চ নম্বৰ লৈ উত্তীৰ্ণ হ'ল, মহাবিদ্যালয়খনক গৌৰৱান্বিত কৰিলে। তিনি বছৰৰ পাছত সেই ছাত্ৰজনেই স্নাতকোত্তৰ শিক্ষা আৰু এম ফিল সাং কৰিলে, তাতো শীৰ্ষ তিনিটাত স্থান লভি। নেট নহলেও শ্লেট উত্তীৰ্ণ হৈ আহি পুনৰ সেই জকাইচুকৰ মহাবিদ্যালয়ত খালী হোৱা পদত আবেদন কৰিলেহি। তাৰ পাছৰ পৰ্যায়টো আচলতে অনুমান কৰাটো আজিৰ তাৰিখত কাৰো বাবেই টান নহয়....\nঅতি পিছপৰা ভিতৰুৱা অখ্যাত গাঁৱৰ তেওঁ এগৰাকী জনজাতীয় ল'ৰা। যাত্ৰাৰ আৰম্ভণি সত্তৰৰ দশকতে। তেওঁ উচ্চ শিক্ষাৰ সপোন লৈ শ্বিলং পালেগৈ। তাতে অসমীয়া ল'ৰাৰ মেচত ৰান্ধনি ৰূপে ভাত ৰন্ধাৰ কাম কৰিবলৈ ধৰিলে। নৈশ স্কুলত নাম লগাই নিজৰ শিক্ষাৰ সপোনকো জীপাল কৰি ৰাখিলে। সেইদৰেই স্নাতক হ'ল, তাৰ পাছত চতুৰ্থ শ্ৰেণীৰ চাকৰিত সোমাই গুৱাহাটীত থাকিবলৈ ল'লে। বিয়লি বেলা আইনৰ শ্ৰেণীলৈ গ'ল। এই ধৈৰ্য আৰু অধ্যৱসায়ে তেওঁক কৰি তুলিলে অনন্য। তেওঁ এতিয়া জিলাখনৰ আটাইতকৈ ব্যস্ত অধিবক্তা!\nসৌৱা ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ পত্ৰখনত জিলিকি আছে ছিণ্ডিকেট বেংকৰ অধ্যক্ষ চিবিআইৰ জালত! অৰ্থনীতি তথা শ্বেয়াৰ মাৰ্কেটত জালচাজিৰ বাবে আমেৰিকাত ভাৰতীয় পুঁজিপতি জেললৈ, সত্যমৰ কেচৰ কি হ'ব ভৱিষ্যত....।\n← স্বাস্থ্য বীমা- এটি অৱলোকন (মিণ্টু বৰগোঁহাই)\nৰাজনীতি আৰু বিজ্ঞান (অংশুমান বৰগোহাঁই) →\nনৈৰ সমান ব'ব কোন (ড৹ লোচন শইকীয়া)\nৰমন্যাসিক কবি ৰঘুনাথ চৌধাৰী -(ভবিতা দাস)
