স্বাস্থ্য । ৰহস্য । মাহেকীয়া বিনোদনধৰ্মী আলোচনী\nHome নিয়মীয়া শিতান স্বাস্থ্য\nডাঃ চৈয়দা চেমিন ইছলাম\nবাইদেউ, মোৰ বয়স ৩৮ বছৰ। কিছু পাৰিবাৰিক সমস্যাৰ কাৰণে মই বৰ হতাশাত ভুগি আছোঁ। গাটোও বৰ বেয়া লাগি থাকে।\nবাইদেউ, এই হতাশাৰ পৰা মই নিজে নিজেই ওলাই আহিবলৈ কিবা এটা উপায় দিবচোন। পাৰিমনে বাৰু?\nনাম আৰু ঠিকনা প্ৰকাশত অনিচ্ছুক\nউত্তৰঃ আপুনি পুৰুষ নে মহিলা, সেয়া জানিবলৈ সক্ষম নহ'লোঁ।\nহতাশাত ভুগি আছে বুলি নিজেই গম পাইছে যিহেতু হতাশাৰ পৰাও ওলাবলৈ নিজেই চেষ্টা কৰিলে নোৱাৰাৰ কোনো কাৰণ নাই।\nনিশ্চয় সফল হ'ব পাৰিব আপুনি।\nতথাপিও যথোপযুক্ত পৰামৰ্শ হিচাপে এবাৰ মানসিক ৰোগৰ চিকিৎসক অথবা কাউণ্সেলাৰৰ সহায় ল'ব কম আপোনাক।\nতলত কেইটামান উপায় উল্লেখ কৰিলোঁ। অৱল¥£ন কৰি চাব পাৰে।\n(ক) ৰাতিপুৱা সোনকালে উঠাৰ অভ্যাস কৰিব।\n(খ) খোজ কঢ়া, দৌৰা, ব্যায়াম কৰা আদি নিয়মিত ভাৱে কৰাৰ অভ্যাস কৰক। জিমলৈ গ'লে জিমতো এই অভ্যাস কৰিব পাৰে। মুঠতে শৰীৰক ভাগৰুৱা কৰিবলৈ যিমান পাৰে পৰিশ্ৰম কৰিব। এনে কৰিলে আপোনাৰ মন শান্ত হ'ব লগতে গোটেই দিনটো প্ৰফুল্ল অনুভৱ হ'ব।\n(গ) নিতৌ ছয়ৰ পৰা আঠ ঘণ্টা শোৱাটো অতীৱ প্ৰয়োজন। আপোনাৰ এই বয়সত ইয়াতকৈ কম সময় শুলে শাৰীৰিক আৰু মানসিক ভাৱে ক্ষতিকাৰক হ'ব। সেই কাৰণে নিশা পৰ্য্যাপ্ত ভাৱে টোপনি যাবলৈ চেষ্টা কৰিব। দেহ মন প্ৰসন্ন হ'ব। শুবৰ পৰত মোবাইল ফোন চোৱাৰ পৰা বিৰত থাকিব।\n(ঘ) মানসিক আৰু শাৰীৰিক স্বাস্থ্যৰ প্ৰতি সজাগ হোৱাৰ লগতে যত্ন ল'ব।\n(ঙ) হকে বিহকে বেছি টিভি চোৱাটোও মানসিক ভাৱে ক্ষতিকাৰক। তেনেকুৱা ধৰণৰ অভ্যাস থাকিলে সেই অভ্যাস অনতিপলমে ত্যাগ কৰিব।\n(চ) চ'ছিয়েল মেডিয়া, যেনে - ফেচবুক, হোৱাটচ এপ, টুইটাৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ অভ্যাস থাকিলে এইবোৰৰ পৰা সম্পূৰ্ণ ৰূপে আঁতৰি থকা উচিত। অন্যথাই প্ৰয়োজন অনুসৰি হে ব্যৱহাৰ কৰিব।\n(ছ) ইণ্টাৰনেটত যিকোনো ভাল বেয়া বা যিহকে পায় তিহকে ছবি, ভিডিঅ আদি চোৱাৰ অভ্যাস থাকিলে সেইবোৰ চোৱাৰ পৰাও আঁতৰত থাকিব লাগে। গম নোপোৱাকৈ মানসিক ভাৱে বহুত ক্ষতি সাধন কৰে এইবোৰে।\n(জ) কিতাপ পঢ়াৰ অভ্যাস কৰক। ভাল কিতাপ এখন পঢ়ি সম্পূৰ্ণ কৰি চাবচোন, খুবেই সুখী অনুভৱ কৰিব আপুনি। এনে লাগিব যেন বহুত ডাঙৰ আৰু বৰ ভাল কাম এটা কৰি সময়ৰ উপযুক্ত ব্যৱহাৰ কৰিলে আপুনি। কিতাপ পঢ়াৰ অভ্যাসৰ জৰিয়তে জ্ঞানৰেও পৰিপুষ্ট হ'ব পাৰিব, ফলত মন প্ৰফুল্ল হৈ পৰিব। হতাশা নিজেই আঁতৰি যাব।\n(ঝ) ফুলনি নহ'লে শাক পাচলিৰ বাগিচা এখন পাতি তেনেকুৱা কামতো মনোনিবেশ কৰিব পাৰে আপুনি। প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্যই হতাশাৰ ভাৱ মষিমূৰ কৰাত সহায় কৰে।\n(ঞ) আপুনি কৰি ভালপোৱা কাম - খেলা ধূলা, নাচ গান যি বিষয়ত ইচ্ছা হয় তেনেকুৱা কামতো নিজকে ব্যস্ত ৰাখিব পাৰে। মনটোৱে ভাল পোৱা কাম বোৰ কৰিলেও মন প্ৰফুল্ল হয়।\n(ট) আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হৈছে নেতিবাচক মানুহৰ পৰা একেবাৰেই আঁতৰি থাকিব। আপোনাৰ অতি আদৰৰ আপোন জন - আপোনাৰ বন্ধু, ভাই-ভনী বা আপোনাৰ মৰমৰ জ্যেষ্ঠজনেই নহওক কিয়, আপোনাক মানসিক ভাৱে ধ্বংস কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ মুখৰ এষাৰ বা দুষাৰ নেতিবাচক কথাই যথেষ্ট। মানসিক ভাৱে বিচলিত কৰি তুলিব আপোনাক। সেয়ে, তেনে লোকৰ পৰা আঁতৰি থকাই মংগল।\n(ঠ) নিয়মিত ভাৱে সেউজীয়া আৰু সতেজ শাক-পাচলি আৰু ফলমূল গ্ৰহণ কৰিব।\n(ড) নিয়মিত ভাৱে পুষ্টিকৰ আহাৰ খোৱাৰ অভ্যাস গঢ়ি তোলক। গাখীৰ, কল, কণী, মাছ আদি নিয়মিত ভাৱে খাব। কাৰণ, এই খাদ্য বোৰত ডোপামাইন নামৰ এবিধ হৰমোন থাকে যিয়ে আমাৰ মগজু সক্ৰিয় কৰি ৰাখি মনৰ পৰা হতাশাৰ ভাৱ আঁতৰ কৰে।\n(ঢ) একেবাৰে সীমিত পৰিমাণত চেনী খোৱাৰ অভ্যাস কৰিব। বেছি চেনী খোৱাৰ অভ্যাস শৰীৰ আৰু মগজু - দুয়োৰে কাৰণে ক্ষতিকাৰক।\nএইখিনি উপায় অৱলম্বন কৰি চাবচোন। নিশ্চিত ভাৱে আপোনাৰ সমস্যাৰ পৰা সকাহ পাব বুলি আশা কৰিলোঁ। আপোনাৰ সুস্বাস্থ্যৰ লগতে আশু আৰোগ্য কামনা কৰিলোঁ।\nপ্ৰশ্ন - ২\nকন্যাকাল প্ৰাপ্তিৰ কিবা নিৰ্দিষ্ট সময় সীমা থাকে নেকি ? ১৯য২০ বছৰলৈকে স্বাভাৱিক স্বাস্থ্যৰ ছোৱালী এজনীৰ পুস্পিতা নহ'লে সেয়া বিপজ্জনক নেকি ? সবিশেষ জনাই যেন!\nউত্তৰ : হয়। মাহেকীয়া বা ঋতুস্ৰাৱ ছোৱালী বিলাকৰ শৰীৰৰ এক স্বাভাৱিক প্ৰক্ৰিয়া যাক আমাৰ সমাজত পুস্পিতা বা শান্তি হোৱা বুলি কয়। বহুতে তোলনি বিয়া পাতে।\nসাধাৰণতে ৯-১৩ বছৰ বয়স সীমাৰ ভিতৰত যিকোনো সময়ত প্ৰথম বাৰ মাহেকীয়া আৰম্ভ হয়। তাৰ পিছত মাহে মাহে হৈ থাকে। এই ধাৰা একেধাৰে অবিৰত ভাৱে চলি ৪৫-৫০ বছৰ বয়স সীমাৰ ভিতৰত বন্ধ হৈ যায়। এয়াও স্বভাৱিক প্ৰক্ৰিয়া।\nসেয়ে, স্বভাৱিক স্বাস্থ্যৰ ছোৱালী এজনীৰ ১৯য২০ বছৰ বয়সলৈকে মাহেকীয়া প্ৰাপ্তি নহ'লে এয়া স্বাস্থ্যৰ বাবে বিপজ্জনক নহ'লেও এবাৰ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লোৱা উচিত। কাৰণ, ইয়াৰ লগত ছোৱালী জনীৰ ভৱিষ্যতে মাতৃ হোৱাৰ ক্ষমতাৰ কথাটো জড়িত হৈ থাকে।\nপ্ৰশ্ন - ৩)\nআজি দুবছৰ ধৰি অণ্ডকোষৰ বিষত ভুগি আছোঁ। বিষটো প্ৰথমে কম আছিল । কিন্তু এতিয়া ক্ৰমাৎ বাঢ়িব লৈছে আৰু মাজে মাজে ফুলি উঠে । মই বহুত ডিপ্ৰেচনত ভুগি আছোঁ বাইদেউ । লাজৰ বাবে কাকো ক'ব পৰা নাই । চিকিৎসা বিজ্ঞানত ইয়াৰ কেনেধৰণৰ চিকিৎসা আছে? ৰোগটো নিৰাময় হ'বনে? নে মোৰ জীৱনটো অথলে যাব?\nউত্তৰ : আপোনাৰ বয়স আৰু সমস্যালৈ চাই আপুনি এগৰাকী চিকিৎসকক দেখুৱাই যথোপযুক্ত পৰামৰ্শ লোৱা উচিত।\nকেতিয়াবা বেছি টাইট আণ্ডাৰ ৱেৰ বা টাইট লংপেণ্ট পিন্ধিলেও এনেকুৱা হ'ব পাৰে। চাইকেল, বাইক আদি চলোৱাৰ অভ্যাস আছে যদি কেতিয়াবা এনেবোৰ কাৰণতো এই বিষ হ'ব পাৰে। গতিকে এইবোৰ দিশ সামৰি এইবোৰৰ পৰা কেইদিনমান বিৰত থাকি বিষৰ উপশম হয় নেকি চাব পাৰে।\nঅন্যথাই আপোনাৰ এনেকুৱা বয়সত টেষ্টিকুলাৰ টৰ্চন, অৰ্কাইটিছ আদি ৰোগৰ সমস্যা হ'ব পাৰে। বিশেষ চিন্তাৰ কাৰণ নাই। উপযুক্ত চিকিৎসা গ্ৰহণ কৰিলে ভাল হৈ যাব আপোনাৰ।
