1Sa3। AsmULB । STEP । চমূৱেলে এলীৰ তত্ত্বাৱধানত যিহোৱাৰ পৰিচৰ্য্যা কৰি আছিল। সেই সময়ত যিহোৱাৰ বাক্য দুৰ্ল্লভ আছিল; আৰু সঘনাই যিহোৱাৰ দৰ্শন পোৱা সম্ভৱ নাছিল।\nভাৱবাদী হ'বলৈ চমূৱেলক আমন্ত্ৰণ কৰা।\n1চমূৱেলে এলীৰ তত্ত্বাৱধানত যিহোৱাৰ পৰিচৰ্য্যা কৰি আছিল। সেই সময়ত যিহোৱাৰ বাক্য দুৰ্ল্লভ আছিল; আৰু সঘনাই যিহোৱাৰ দৰ্শন পোৱা সম্ভৱ নাছিল। 2সেই সময়ত এলীৰ চকু দুৰ্ব্বল হোৱাত, তেওঁ ভালদৰে মনিব নোৱাৰিছিল; সেয়ে তেওঁ নিজৰ বিচনাত শুই থাকিছিল। 3ঈশ্বৰৰ নিয়ম-চন্দুক থকা যিহোৱাৰ মন্দিৰত ঈশ্বৰীয় প্ৰদীপ নুমুউৱাৰ পূৰ্ব্বে চমূৱেলে শুব লৈছিল। 4সেই সময়তে যিহোৱাই চমূৱেলক মাতিলে; তাতে তেওঁ উত্তৰ দি ক'লে, "মই ইয়াতে আছোঁ।"\n5মাত শুনাৰ লগে লগে, তেওঁ এলীৰ ওচৰলৈ দৌৰি গৈ ক'লে, "আপুনি মোক মাতিছিল, সেয়ে মই ইয়াতে আছোঁ।" তেতিয়া তেওঁ ক'লে, "মই মতা নাই; তুমি শুই থাকা গৈ;" তেতিয়া তেওঁ গৈ শুই থাকিল। 6পাছত যিহোৱাই পুনৰায় মাতিলে, "হে চমূৱেল;" তেতিয়া চমূৱেলে উঠি এলীৰ ওচৰলৈ গৈ ক'লে, "মই উপস্থিত আছোঁ; আপুনি মোক কিয় মাতিছিল? তেওঁ ক'লে, "বোপা, মই মাতা নাই; তুমি শুই থাকা গৈ।"\n7সেই সময়লৈকে যিহোৱাৰ মাত শুনাৰ অভিজ্ঞতা চমূৱেলৰ নাছিল, আৰু তেওঁৰ ওচৰত যিহোৱাৰ বাক্যও প্ৰকাশিত হোৱা নাছিল। 8পাছত যিহোৱাই তৃতীয়বাৰ চমূৱেলক মাতিলে। তেতিয়া তেওঁ উঠি এলীৰ ওচৰলৈ গৈ ক'লে, "মই উপস্থিত আছোঁ; কাৰণ আপুনি মোক মাতিছে।"\n9তেতিয়া যিহোৱাই যে তেওঁক মাতিছে, এই কথা এলীয়ে বুজি পালে আৰু চমূৱেলক ক'লে, "তুমি গৈ শুই থাকা; যদি তেওঁ তোমাক মাতে, তেন্তে ক'বা, 'হে যিহোৱা, কওক, কিয়নো আপোনাৰ দাসে শুনিছে'।" তাৰ পাছত চমূৱেল গৈ নিজ ঠাইত শুই থাকিল।\n10পুনৰ যিহোৱাই আগৰ দৰে আহি থিয় হৈ তেওঁক মাতিলে, "চমূৱেল, চমূৱেল।" তেতিয়া চমূৱেলে উত্তৰ দি ক'লে, "কওক, আপোনাৰ দাসে শুনি আছে।" 11তেতিয়া যিহোৱাই চমূৱেলক ক'লে, "চোৱা, মই ইস্ৰায়েলৰ মাজত এনে এক কৰ্ম কৰিম; সেই বিষয়ে যি জনে শুনিব, সেই সকলোৰে নোম শিয়ৰি উঠিব।\n12মই এলী আৰু তেওঁৰ বংশৰ বিষয়ে যি যি কৈছিলোঁ, সেই সকলোকে প্ৰথমৰ পৰা শেষলৈকে সিদ্ধ কৰিম। 13কাৰণ মই তেওঁক ক'লোঁ, 'তেওঁ যি সকলো অপৰাধৰ কথা জানিছিল, তাৰ বাবে মই সদাকাললৈকে তেওঁৰ বংশক দণ্ড দিম, কাৰণ তেওঁৰ সন্তানসকলে নিজকে অভিশপ্ত কৰা সত্বেও তেওঁলোকক বাধা দিয়া নাই'। 14সেই কাৰণে, এলীৰ বংশলৈ মই শপত খালোঁ যে, এলীৰ বংশই যি অপৰাধ কৰিলে, তাক বলিদান কি নৈবেদ্যৰ দ্বাৰাই কেতিয়াও মোচন কৰা নহ'ব।"\n15তাৰ পাছত চমূৱেলে ৰাতিপুৱালৈকে শুই থাকিল, আৰু পুৱা উঠি যিহোৱাৰ গৃহৰ দুৱাৰবোৰ মেলি দিলে, কিন্তু এলীৰ আগত সেই দৰ্শনৰ কথা জনাবলৈ ভয় কৰিলে। 16এলীয়ে চমূৱেলক মাতি ক'লে, "মোৰ বোপা চমূৱেল।" তেতিয়া চমূৱেলে ক'লে, "মই ইয়াতে আছোঁ।"\n17তেতিয়া এলীয়ে সুধিলে, "যিহোৱাই তোমাক কি ক'লে? মই বিনয় কৰোঁ, তুমি মোৰ পৰা একো নুলুকুৱাবা; ঈশ্বৰে তোমাক যি কথা ক'লে, তাৰ কোনো কথা যদি মোৰ পৰা গোপনে ৰাখা, তেন্তে তেওঁ তোমাক অধিক দণ্ড দিব।" 18তেতিয়া চমূৱেলে তেওঁৰ আগত সকলো কথা ক'লে, তেওঁৰ পৰা কোনো এটা কথাও গোপনে নাৰাখিলে। সেয়ে এলীয়ে ক'লে, "তেওঁ যিহোৱা; তেওঁৰ দৃষ্টিত যি ভাল, তাকেই কৰক।"\n19চমূৱেল ডাঙৰ হৈ অহাৰ পাছত, যিহোৱা তেওঁৰ সঙ্গী হ'ল, আৰু তেওঁৰ ভৱিষ্যত বাণী এটাও বিফলে যাব নিদিলে। 20তাতে চমূৱেল যে যিহোৱাৰ ভাববাদী হ'বৰ অৰ্থে বিশ্বাসৰ পাত্ৰ হৈছে, সেই বিষয়ে দানৰ পৰা বেৰচেবালৈকে গোটেই ইস্ৰায়েলে জানিলে। যিহোৱাই পুনৰ তেওঁক চীলোত দৰ্শন দিলে; কিয়নো যিহোৱাই চীলোত চমূৱেলৰ আগত বাক্যৰ দ্বাৰাই নিজকে প্ৰকাশ কৰিছিল। আৰু গোটেই ইস্ৰায়েলৰ ওচৰলৈ চমূৱেলৰ বাক্য আহিছিল।
