পৰীক্ষাত অকৃতকার্য পৰীক্ষাৰ্থীসকললৈ - Jeevan Britta\nপৰীক্ষাত অকৃতকার্য পৰীক্ষাৰ্থীসকললৈ\nPublished May 19, 202010:13 am\nএই লিখাটো প্ৰকাশ হোৱালৈ বিভিন্ন পৰীক্ষাৰ ৰিজাল্ট দিবই। কিছুমানে পৰীক্ষাত খুব ভাল কৰিবা আৰু বহুতে ভাল কৰিবা। এই লিখাটো তেনে ছাত্ৰ-ছাত্ৰী বা তেনে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ অভিভাৱকৰ বাবে নহয়। এই লিখাটো সেইসকল পৰীক্ষাৰ্থী যিসকল পৰীক্ষাত অণুতীর্ণ হৈছে বা অকৃতকার্য হৈছে বা ফেইল কৰিছে তেওঁলোকৰ বাবে আৰু তেওঁলোকৰ অভিভাৱকসকলৰ বাবে।\nৰাস্তাৰে যেতিয়া আমি খোজ কাঢ়ি গৈ থাকো, তেতিয়া হঠাতে কেতিয়াবা আমি উজুটি খাই পৰি যাব পাৰোঁ। তেনেদৰে পৰি গ'লে, তেতিয়া আমি কি কৰোঁ? ৰাস্তাৰ ধূলি-বালি, থু-খেকাৰ আদি লেটি লৈ আমি ৰাস্তাতে পৰি থাকো নে? কেতিয়াও নাথাকো। তেন্তে আমি কি কৰোঁ? আমি উঠি আকৌ খোজ লওঁ। তেতিয়াহ'লে আজি যেতিয়া জীৱনৰ এটা খোজত উজুটি খাই লুটি খাই পৰিলা, তেতিয়াহ'লে তাকে চিন্তা কৰি বহি কিয় থাকিবা? নাথাকা, তুমি আকৌ উঠি নতুনকৈ খোজ ল'বা। যদি উজুটি খাই তোমাৰ নখ এটা উঠি গ'ল বা তোমাৰ কাপোৰ-কানি লেতেৰা হ'ল, তেতিয়াহ'লে তুমি তাৰ প্ৰতিকাৰ (উপায়) এটা কৰিবা। কিন্তু তুমি খোজ ল'বলৈতো নেৰা। এৰিবা জানো? তেতিয়াহ'লে তুমি পৰীক্ষা এটাত ফেইল কৰিলা বুলিয়েই সকলো বাদ দিবানে? নে আত্মহত্যাৰ নিচিনা ডাঙৰ কথা এটাও চিন্তা কৰিবা? নকৰা। তুমি উঠিবা আৰু খোজ ল'বা। পৰীক্ষাত ফেইল কৰা কথাটোও তুমি জীৱনত খোৱা এটা উজুটিৰ নিচিনা কথা নহয় জানো। উজুটি খাই তুমি পৰি গলা, এতিয়া তুমি পৰিয়েই থাকিবা নে উঠি আকৌ খোজ ল'বা?\nহাৰ বা ফেইলিওৰ\nআজি যে তুমি পৰীক্ষাত ফেইল কৰিলা বা অকৃতকার্য হ'লা (বা কম নম্বৰ পালা, যিসকলে কম নম্বৰ পাইছা), সেয়া আচলতে কিনো? সঁচাকৈয়ে হাৰ (ফেইলিওৰ) বোলা কিবা আছেনে? আছে কিজানি নহয় জানো, নহ'লে ইমানবোৰ মানুহে জানো ক'লেহেঁতেন বা আজি তুমি জানো ফেইল কৰিলাহেঁতেন? আকৌ সুধিছো, সঁচাকৈয়ে ফেইল কৰা (ফেইলিওৰ) বোলা কিবা আছে জানো? অকণমান বেলেগ ধৰণে চাওঁচোন আহা।\nফেইলিওৰ (বা হাৰি যোৱা) বোলা কোনো বস্তু আচলতে নাই। মাত্ৰ আছে বেলেগ ফলাফল। মানে? মানে তুমি পৰীক্ষাত বিচাৰিছিলা 30 শতাংশ, 40 শতাংশ বা 50 শতাংশ নম্বৰ, কিন্তু তুমি পালা 30 শতাংশতকৈ কম। তাকে আমি কওঁ যে তুমি ফেইল কৰিলা। আচলতে তাৰমানে তুমি বিচৰা নম্বৰতকৈ (30 শতাংশ, 40 শতাংশ বা 50 শতাংশ নম্বৰ) তুমি কম নম্বৰ পালা (হয়তো 30 শতাংশতকৈ কম)। অর্থাৎ তুমি বিচৰাতকৈ কামৰ ফলাফলটো বেলেগ হ'ল। তাৰ বাহিৰেতো ই আন একো নহয়। আমিহে তাক ফেইল কৰা নাম এটা দিছো।\nঅহাবাৰ তুমি চেষ্টা কৰিব লাগিব যে তুমি বিচৰা নম্বৰখিনি যেন তুমি পোৱা। তাৰ কাৰণে তোমাৰ চেষ্টা লাগিব আৰু লগতে লাগিব এটা প্লেন। প্লেনমতে কাম কৰি গলে তুমি বিচৰা ফলাফলটো আৰু পোৱা ফলাফলটো একে হ'ব। আৰু সেয়া তুমি ইচ্ছা কৰিলে কৰিব পাৰা।\nযদি তোমাৰ চুইচাইড কৰিবলৈ মন গৈছে বা যায়, তাৰ আগতে এবাৰ হ'লেও মোলৈ ফোন এটা কৰিবা, কথা পাতিবা যাতে মই দেখুৱাব পাৰোঁ, তোমাৰ এই চিন্তা আচলতে কিমান ভুল।\nচুইচাইডৰ কথা চিন্তা কৰাতো আচলতে এটা চিন্তাহে। তাৰ বাহিৰে ই আন একো নহয়। আৰু তোমাৰ চিন্তাবোৰৰ অধিকাৰী বা গৰাকী কোন? তুমি নিজে। আমাৰ মনলৈ এদিনত হেনো প্ৰায় কেবাহাজাৰো চিন্তা আহে। তাৰ মাত্ৰ কেইশমান চিন্তাৰ কথাহে আমি গম পাওঁ। চুইচাইডৰ চিন্তা এনে চিন্তাৰ মাজৰে এটা। আৰু এক নির্দিষ্ট পদ্ধতিৰ মাজেৰে তোমাৰ মনলৈ এই চিন্তাটো আহিছে। হয়তো পৰীক্ষাত ফেইল কৰা বাবে বা কম নম্বৰ পোৱা বাবে ঘৰৰ কোনোবাই তোমাক গালি পাৰিলে, কথা শুনালে, লগৰ কোনোবাই, ওচৰ-চুবুৰীয়াই তোমাক দেখাকৈ বা লুকুৱাই হাঁহিলে, কিবা ক'লে, হয়তো তুমি চিন্তা কৰিলা যে মানুহে কি ভাবিব। মুঠতে এনে বেলেগ বেলেগ কাৰণত তোমাৰ মনলৈ চিন্তা আহিলে যে তুমি জীয়াই থাকি আৰু লাভ নাই। ফলত তুমি চুইচাইডৰ কথা চিন্তা কৰিলা। কিন্তু অলপ ভালদৰে মন কৰিলে তুমি দেখিবা যে যিবোৰ কাৰণত তুমি মৰিবলৈ সাজু সেইবোৰ আচলতে খুব এটা ডাঙৰ কাৰণ নহয়। সেইবোৰ নিতান্তই মূল্যহীন। আনে কি ক'ব, আনে হাঁহিব এইবোৰ কাৰণত কোনোবাই নিজৰ সুন্দৰ জীৱনটো শেষ কৰি দিব বিচাৰে নে? আচলতে আমাৰ সকলো আছে কাৰণে আমি এইবোৰৰ কোনো গুৰুত্ব নিদিও। আমাৰ হাত-ভৰি, চিন্তা কৰিব পৰা মন আদি সকলো ঠিকে আছে কাৰণে আমাৰ জীৱনত ক'তো কিমান সম্পদ আছে, সেই কথা আমি ভাবিবই নোৱাৰো। মাত্ৰ যেতিয়া এই সম্পদবোৰ হেৰায়, তেতিয়াহে আমি এইবোৰৰ মূল্য বুজি পাওঁ। হাত বা ভৰি নোহোৱাকৈ জীয়াই থকাটো কিমান টান কাম, সেয়া হাত বা ভৰি নোহোৱা মানুহ এজনক সুধিলে তুমি গম পাবা। তেনেদৰে যি কষ্ট কৰিও এসাজ খাবলৈ পোৱা নাই তেওঁক সুধিলে তুমি গম পাবা, তুমি কিমান ভাগ্যবান। যি ল'ৰা-ছোৱালী পঢ়াত ভাল হৈও, ঘৰৰ অৱস্থাৰ কাৰণে পঢ়িব নোৱাৰে তেওঁলোকক সুধিলে তমি গম পাবা তুমি কিমান ভাগ্যবান। কিন্তু তোমাৰ কাৰণেতো তোমাৰ জীৱনটো মূল্যহীন আৰু সেয়ে তোমাৰ মনলৈ আত্মহত্যাৰ দৰে কথা আহিছে।\nতুমি আৰু এই কাৰণেও ভাগ্যবান কাৰণ নিজৰ চিন্তাবোৰ তুমি ইচ্ছা কৰিলে নিজে সলাব পাৰা। আজি যদি তোমাৰ মনলৈ আত্মহত্যাৰ দৰে চিন্তা আহিছে, তুমি ইচ্ছা কৰিলেই তাক সলনি কৰিব পাৰা। মানুহৰ ইমানখিনি শক্তি আছে আৰু মই তোমাক তোমাৰ চিন্তাটো কেনেদৰে সহজে সলনি কৰিব পাৰি সেয়া দেখুৱাব পাৰিম।\nআত্মহত্যা কৰি এই পৃথিৱীৰ পৰা পলোৱাটো সহজ। কিন্তু এবছৰৰ পিছত পৰীক্ষাত আকৌ অৱতীর্ণ হৈ ভাবিব নোৱাৰা ধৰণে ফলাফল কৰি মানুহক আচৰিত কৰাটো টান যদিও ই কিন্তু তোমাক বেছি আনন্দ দিব। পৰীক্ষাত ভাবিব নোৱাৰা ধৰণৰ ৰিজাল্ট কৰি মানুহৰ চকু থিয় কৰি দি তোমাৰ বেছি ভাল নালাগিবনে? লাগিব। আৰু এবছৰত এই কাম কৰাটো সম্ভৱ। ইয়াতকৈ বহুত ডাঙৰ ডাঙৰ কাম মানুহে ইতিমধ্যে কৰিছে। তুমিতো মাত্ৰ কিতাপ পঢ়িব লাগে, বুজিব লাগে আৰু মাত্ৰ পৰীক্ষাত লিখিব লাগে। আন মানুহেতো পাহাৰ খান্দি তাৰ মাজেৰে ৰাস্তাও বনাই পেলাইছে, তাকো অকলে। তোমাৰ কামটোতো বহু সহজ মাত্ৰ যদিহে তুমি কৰিবলৈ মান্তি হোৱা।\nযদি তুমি পৰীক্ষাত ফেইল কৰিছা, তেন্তে কংগ্ৰেচুলেচনছ। কি? অ,কংগ্ৰেচুলেচনছ। নাই মই পাগল হোৱা নাই বা কাকো ঠাট্টাও কৰা নাই। তুমি নিজৰ 15 বছৰ বা 17 Áবছৰ বয়সতে এটা ডাঙৰ সুবিধা পাইছা। জীৱনত বিভিন্ন সময়ত তুমি নানা সমস্যাৰ সন্মুখীন হ'বা আৰু তুমি এইবিলাকৰ মুখামুখি হ'বই লাগিব। ইমান কম বয়সতে তুমি তেনে এক ডাঙৰ সমস্যাৰ মুখামুখি হ'বলৈ সুবিধাটো পাইছা। সকলোৱে এই সুবিধাটো নাপায়। পৰীক্ষাত ভাল কৰাসকলে আনকি ষ্টেণ্ড কৰাসকলেও এই সুবিধাটো পোৱা নাই। তুমি নাভাবতেই জীৱনে হঠাতে তোমাৰ আগত এটা সোণালী সুযোগ পেলাই দিছে।\nএতিয়া কথাটো হ'ল তুমি এই সুবিধাটো কেনেদৰে ল'বা। জীৱনে এনেদৰে আঘাত কৰি তোমাক বিভিন্ন সময়ত পেলাই দিব, তুমি তেতিয়া কি কৰিবা। তেনেদৰে পৰি যোৱাৰ পৰা তুমি উঠি আকৌ আৰম্ভ কৰিবা নে পৰিয়েই থাকিবা? সিদ্ধান্তটো তোমাৰ। কিবা এটা তুমি কৰিবই লাগিব আৰু কি কৰিবা সেয়া তুমি নিজে ঠিক কৰিব লাগিব। কিন্তু যদি তুমি ঠিক কৰা যে জীৱনে মাৰ মাৰি তোমাক মাটিত পেলাই দিলেও তুমি আকৌ উঠি ইয়াৰ মুখামুখি হ'বা, তেন্তে কালি সাফল্য আহি তোমাৰ ওচৰ পাবহি। কাৰণ তোমাক তোমাৰ বিচৰা বস্তুৰ পৰা কোনেও আঁতৰ কৰি ৰাখিব নোৱাৰে কাৰণ তুমি বিচৰা বস্তুটো নোপোৱালৈকে নমনা।\nএই সমস্যাটোৰ এটা সমাধান তুমি আজি বিচাৰি উলিয়াব পাৰিলে কালি তুমি আন সমস্যাৰো সমাধান উলিয়াব পাৰিবা। আজি যদি তুমি এই হাৰৰ পৰা নিজকে আকৌ দাঙি তুলিব পৰা, তেতিয়াহ'লে ই তোমাৰ আত্মবিশ্বাস আৰু মনোবল বঢ়াব যিয়ে তোমাক তোমাৰ গোটেই জীৱনতে সহায় কৰি থাকিব। তেমাৰ জীৱনলৈ যেনে সমস্যাই নাহক, যেনে পৰিস্থিতিয়ে নহওক, তুমি ভয় নোখোৱা আৰু কোনো পৰিস্থিতি, সমস্যাই তোমাৰ গতি ৰোধ কৰিব নোৱাৰে।\nআপুনি জোৰ-জবৰদস্তি নিজৰ ল'ৰা-ছোৱালীক এনে এটা বিষয় পঢ়িবলৈ বাধ্য কৰিছে নেকি যত সিহঁতৰ কোনো ৰাপ নাই? আপোনাৰ সন্তানে হয়তো বুৰঞ্জী বিষয়টো পঢ়িব খুজিছিল, কিন্তু আপুনি নিদিলে কাৰণ সি আগৰ পৰীক্ষাত ভাল কৰিছিল গতিকে বিজ্ঞান পঢ়িব লাগিব, বা বুৰঞ্জী পঢ়ি একো ভবিষ্যত নাই বা আন তেনে কিবা কাৰণত আপুনি নিজৰ সন্তানক জোৰকৈ এনে এটা বিষয় পঢ়িবলৈ দিলে যিটোত তাৰ কোনো ইচ্ছাই নাই। তেনেস্থলত সি ভাল ফল দেখুৱাব পাৰিবনে? আৰু পঢ়াত ভাল ল'ৰা এটাই বা ছোৱালী এজনীয়ে যেতিয়া ভাল কৰিব নোৱাৰিব তেতিয়া সিহঁতৰ ডিপ্ৰেচন নহ'বনে? আৰু লাহে লাহে সেই ডিপ্ৰেচনৰ পৰা বাঢ়ি গৈ আন সমস্যাৰ সৃষ্টি নহ'বনে?\nআপোনালোকে নিজৰ ল'ৰা-ছোৱালীক সদায় বা প্ৰায়ে নিগেটিভ কথা কৈ কৈ সিহঁতৰ যি শক্তি আছে তাত কুঠাৰাঘাত কৰিছে নেকি? যদি কৰিছে তেন্তে সিহঁতৰ এই অসফলতাৰ ভাগ আপোনালোকেও ল'ব লাগিব। যদি আপুনি ইমানদিনে নিয়মীয়াকৈ "তোৰ কাম নাই," , "তোৰ দ্বাৰা নহ'ব," "বৰুৱা বা ৰহমান বা বৰাৰ ল'ৰাই ইমান পায়, তই ইমান কম পাওঁ কিয়," "তই গাধ, তই গৰু" আদি বাক্যৰ দ্বাৰা আপোনাৰ ল'ৰা-ছোৱালীৰ অভিনন্দন কৰি আহিছে, তেন্তে আপোনাৰ সন্তানৰ আজি যি পৰিনাম, তাৰ কৃতিত্ব আপুনিও পাব লাগে। নিসন্দেহে আপোনাৰ ল'ৰাৰ বেয়া ফলাফল বা নিজৰ ওপৰত বিশ্বাস নোহোৱা অৱস্থাৰ আপুনিও এক প্ৰবল দাবীদাৰ।\nমাক-দেউতাক হিচাপে আপুনি কিছুমান কথা জানিব লাগিব, নাজানিলে শিকিব লাগিব। কিন্তু ল'ৰা-ছোৱালী ডাঙৰ-দীঘল কৰাটো এক টান কাম আৰু আপুনি কি কৰিব লাগে, কি কৰিব নালাগে সেয়া জানিবই লাগিব। ল'ৰা-ছোৱালীক যেতিয়া আপুনি সদায় নিগেটিভ কথা কৈ থাকিব, গালি পাৰি থাকিব, সেইবোৰে সিহঁতৰ আত্মসন্মান, আত্মবিশ্বাস কমোৱাৰ লগতে সিহঁতৰ মানসিক বিকাশতো বেয়া প্ৰভাৱ পেলাব। গতিকে যদি আপোনাৰ সন্তানৰ নিজৰ ওপৰত বিশ্বাস নাই তাৰ কাৰণ হয়তো আপোনাৰ কথাবোৰ, ব্যৱহাৰ আৰু লগতে আপোনাৰ পৰা পাবলগীয়া সাহার্যৰ অভাৱ।\nকিন্তু আপুনি এতিয়াও আপোনাৰ ল'ৰা-ছোৱালীক ভাল হোৱাত সহায় কৰিব পাৰে, অহাবছৰ ফলাফল বিচৰা মতে পোৱাত সহায় কৰিব পাৰে। যদি পৰীক্ষাত অকৃতকার্য হৈছে মাৰধৰ কৰাৰ সলনি, গালি-শপনি পৰাৰ সলনি নিজৰ সন্তানৰ লগত বহি ভালদৰে আলোচনা কৰি এই এক বছৰত কেনেদৰে আগবাঢ়িলে আপোনাৰ সন্তানে বিচৰা ফলাফল লাভ কৰিব পাৰিব সেয়া চিন্তা কৰি এটা প্লেন বনাই লওক। আৰু এতিয়াৰ পৰা সন্তানৰ পঢ়া-শুনাৰ ক্ষেত্ৰতো অলপ মনোযোগ দিবলৈ সময় উলিয়াওক। যিবিলাক কথাই সিহঁতৰ ব্যক্তিত্ব বিকাশত বাধা দিয়ে সেইবোৰ কথা বাদ দিয়ক। যিবিলাক কথা, আচাৰ-ব্যৱহাৰে সিহঁতক জীৱনত আৰু আগুৱাই যোৱাত সহায় কৰে সেইবোৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ক। এইবোৰ ইমান টান নহয় যদিহে আপুনি কি কৰিব লাগে জানে। কোনো কথাই টান নহয় যদি আপুনি জানে কি কৰিব লাগে আৰু কেনেদৰে কৰিব লাগে। আৰু কিবা সহায়ৰ প্ৰয়োজন হ'লেতো আমি (LSTI) আছোৱেই।\nছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে কি কৰিব পাৰা? তোমালোকে এতিয়া কি কৰিবা। প্ৰথমতে এটা কথা বুজি লোৱা যে যি হৈ গ'ল তাক তুমি নোহোৱা কৰিব নোৱাৰা কিন্তু ভবিষ্যতটো এতিয়াও তোমাৰ হাতত। আগৰ কথা বাদ দি তুমি নিজৰ সমগ্ৰ চিন্তা আৰু একাগ্ৰতা ফ'কাছ কৰিব লাগিব তোমাৰ অহা বছৰটোত, যিটো বছৰ তুমি ভালদৰে প্লেন কৰি, ভালদৰে প্ৰস্তুতি কৰি পৰীক্ষাটো আকৌ দিবা আৰু মানুহৰ চকু থিয় কৰি দিয়া ফলাফল এটা দেখুৱাবা। কামটো টান, কিন্তু সহজ কাম কৰি জানো তুমি ভাল হ'ব পাৰিবা বা মানুহৰ বাহ বাহ পাবা? পাৰিম বুলি ভাবিলে তুমি পাৰিবা আৰু নোৱাৰিম বুলি ভাবিলে নোৱাৰা। কেনেদৰে কি ভাবিবা সেয়া সম্পূর্ণ তোমাৰ কথা। আনে যদি পাৰিছে তুমি নোৱাৰিবানে?\nডিগ্ৰীৰ পিছত নিজৰ কেৰিয়াৰ গঢ়াৰ এটা সহজ উপায়\nPrevious Post নিজকে কিদৰে অনুপ্ৰেৰণা যোগাই থাকিব\nNext Postসুখী হওঁ আহক (খণ্ড-1)
