দিনটো আছিল ১৯৮৫ চনৰ আগষ্ট মাহৰ ২৮ তাৰিখ। ৰিক্সা এখনৰ পৰা নামি কটন কলেজৰ থাৰ্ড মেছৰ গেইটখনেদি ভয়ে ভয়ে মই আবাসটোলৈ সোমাই গৈছিলো ; আৰু লগে লগেই আৰম্ভ হৈছিল জীৱনৰ এক নতুন অধ্যায়ৰ। মোৰ জীৱনৰ প্ৰথম ৰূমমেট্, মাত্ৰ এদিন আগতে হোষ্টেললৈ অহা কুঞ্জমোহনে সন্ধ্যা সময়ত পৰম আন্তৰিকতাৰে মোক ক'লে - পিচত সময় নাপাবও পাৰা, চিঠিখন এতিয়াই লিখি লোৱা । মইযে গুৱাহাটীৰ পৰা ২৫০ কিঃমিঃ দূৰৰ গাওঁখনৰ পৰা আহি ভালে ভালে গুৱাহাটী পালোঁহি খবৰটো দেউতা-মাক জনাবৰ বাবে এতিয়াই চিঠি এখন ঘৰলৈ লিখি থোৱাটো আৱশ্যক । এদিনীয়া অভিজ্ঞতাৰে কুঞ্জমোহন শংকিত হৈছিল পাছত বা কাক কোনে ক'লৈ মাতি লৈ যায়! কালিলৈ পুৱাই ডাকত দিলেহে হয়তো খবৰটো এসপ্তাহমানৰ পাছত দেউতা-মায়ে পাবগৈ। এতিয়াৰ দিনৰ মাক-দেউতাকে বিশ্বৰ যিকোনো প্ৰান্ততে নাথাকক কিয় নিজৰ সন্তানৰ মঙ্গলৰ খবৰ পাবলৈ এসপ্তাহ বাট চাই থাকিব লগা হোৱাটো কল্পনাতীত কথা । মনত পৰে দীঘলীয়া বন্ধৰ পাছত যিদিনা কলেজ খুলিছিল, সেইদিনা সন্ধ্যা সময়ত প্ৰত্যেকটো কোঠাৰে টেবুল লাইটৰ পোহৰত টেবুলত মুৰ গুজি আবাসীসকলক ঘৰলৈ চিঠি লিখি থকা দেখা পোৱা গৈছিল। সেই সময়ত হঠাতে যদি কোনোবা কোঠালৈ সোমায় আহিছিল, তেওঁ হয়তো অকনমান এঠা বিচাৰি, নতুবা পয়ত্ৰিছ পইছাৰ এটা ডাক টিকট বিচাৰি আহিছিল। এতিয়া আমাৰ লৰাহ'তে ডাক টিকট ব্যৱহাৰ কৰাটো দূৰৰ কথা চিনি পাবনে নাই সন্দেহ আছে। অথচ দেউতাই সযতনে ৰখা টিনৰ বাকচ এটাত দেউতাই ছাত্ৰ অৱস্থাতে নিজে লিখা আৰু পোৱা অনেক চিঠি মই দেখিছিলোও, পঢ়িছিলোও! আচৰিত লাগে, সুধিবৰ মন যায়, ১৯৮৫ চনৰ আগষ্ট মাহলৈকে দিনবোৰৰ পৰিৱৰ্ত্তন ইমান মন্থৰ আছিলনে?
গাওঁৰ লৰা নগৰত আহি কৰবাত বাট ভুল কৰোঁ বুলি হোষ্টেলটোৰ কাষতে থকা ডাক আৰু তাঁৰ বিভাগৰ ওখ খুটাটোৰ (P&T Tower) চিন ৰাখিছিলো। সেইটো মই থকা অঞ্চলটোৰ যিকোনো ঠাইৰে পৰা দেখা পোৱা গৈছিল। ডাক-তাঁৰ বিভাগৰ গাতে লাগি থাকিও কিন্তু তেতিয়ালৈকে টেলিফোনত কথা পতাৰ সৌভাগ্য হোৱা নাছিল। এই অফিচটোৰ তলতে অভিযোগ লবলৈ ৰখা টেলিফোন এটাত মই জীৱনত প্ৰথম বাৰৰ বাবে ফোনত কথা পাতিছিলো - কমাৰ্চ কলেজত কাম কৰা আমাৰ মামাৰ লগত । চেপ্তেম্বৰ মাহৰ ৩০ তাৰিখ আছিল দিনটো। তাৰ কিছুদিনৰ পাছতে এজন ঘনিষ্ঠ আবাসী বন্ধুৱে এদিন আনে নুশুনাকৈ মোক কৈছিল - ব'লচোন, আকৌ যাওঁ, তই মামাৱৰলৈ ফোন কৰ, মইও অকনমান মাতটো শুনিম! এতিয়া এনেকুৱা অভিজ্ঞতা কোনোবাই বিশ্বাস কৰিবনে?
(এই কথাখিনি কটন কলেজৰ শতবাৰ্ষিকী উপলক্ষ্যে আনন্দৰাম বৰুৱা ছাত্ৰাবাসৰ স্মৃতিগ্ৰন্থ প্ৰতিধ্বনিৰ বাবে ২০১২ চনত লিখা হৈছিল - লেখক)
