নন্দিকেশ্বৰ গাঁৱক কেন্দ্ৰ কৰি পাৰ্শ্ববৰ্তী পোন্ধৰ-ষোল্লখন গাঁৱৰ এটা বৃহৎ অঞ্চলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি এই বুঢ়া গোঁসাই দেৱালয় অৱস্থিত। ভৈৰৱীৰ পৰা দিকৰাই পৰ্য্যন্ত সৌমাৰ পীঠতেই নন্দিকেশ্বৰ অৱস্থিত। বৰ্তমানৰ উজৰাচুক আৰু নন্দিকেশ্বৰ গাঁৱৰ সীমা অংশতেই এই দেৱালয়। যোগিনী তন্ত্ৰৰ মতে নন্দিকেশ্বৰ শিৱৰ আন এটা নাম। সাঁচিপতিয়া পুথি এখনত উল্লেখ থকা মতে দেৱালয় খনৰ দৌলৰ জোখ- মেৰে দৌল ২১ হাত; গহ্বৰ ৪ হাত, বাৰ ডাঠে ২ হাত, ওখকে দৌল মুধলৈ ৫ হাত, পথালি ৮ হাত, বাৰ ডাঠে মুধে ৩ হাত, পাচেদি বাৰ ডাঠে ২ হাতলৈ। দেৱালয়ৰ ঠাকুৰক দিয়া এখন অসমীয়া ভাষাৰ ফলিত উল্লেখ থকা মতে মন্দিৰত ব্যৱহাৰৰ বাবে দিয়া বস্তুৰ তালিকা- সোণৰ থুৰী ১টা, ৰূপৰ ছটি তালি-১ ২টা, অৰ্ঘা ১, কলহ ১, পিতলৰ কলহ ২, বটা ১, সোণৰ বুলায়েৰে কমণ্ডলু ১, কাঁহৰ কাহি ১,,ঘণ্টা ১, কছাৰী শৰাই ১, টৌ ১, লোৰ গছা ২, ঝৰা ২, চৰিয়া ১। দেৱালয়ৰ নামত ব্ৰহ্মোত্তৰ মাটি আছিল ১০৬৪ বিঘা, ইয়াত মন্দিৰৰ কৰ্মৰত ব্যক্তিক অৰ্পণ কৰা মাটিও যুক্ত হৈ আছে।[2] ১৯৭৮ চনত এই মন্দিৰটো অসম চৰকাৰৰ অধীনলৈ যায়। চৰকাৰী নিয়মমতে বৰ্তমান দেৱালয় পৰিচালনা কমিটিয়ে দেৱালয়খন পৰিচালনা আৰু চোৱাচিতা কৰে। চৰকাৰৰ দ্বাৰা মাজে মাজে দৌল-দেৱালয়ৰ মেৰামতি হয়। মন্দিৰৰ দক্ষিণ দিশত এটা ডাঙৰ পুখুৰী আছে। বৰ্তমান মন্দিৰৰ চাৰিওফালে পকাৰ বেৰা দিয়া আছে। অসম চৰকাৰৰ দ্বাৰা বৰ্তমান প্ৰসাদ ঘৰ, ভোগ ঘৰ, আদিৰ নিৰ্মাণ কৰোৱা হয়। খোৱাপানীৰ সু-ব্যৱস্থাৰ বাবে কুঁৱা আৰু দমকলৰ ব্যৱস্থা আছে।
দেৱালয় খনলৈ যাবলৈ সুবিধাজনক বহুকেইটা পথ আছে। ১৫ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাই পথৰ পৰা জামুগুৰি কেন্দ্ৰৰ পৰা চকীঘাট পথেৰে বৰাচুক আৰু গোঁসাইচুক গাঁৱৰ মাজেদি বা ধলাইবিলৰ পৰা বৰপথাৰ হৈ উজৰাচুক গাঁৱৰ মাজেদি নতুবা মাধৱ গাঁও হৈ ফুটুকাতলিৰ মাজেৰে পোনে পোনে দেৱালয়লৈ অহাৰ সুবিধা আছে। দেৱালয়ত দৈনিক পূজা-অৰ্চনা লগতে দশকৰ্ম সমূহ যেনেঃ অন্নপ্ৰাশন, চূড়াকৰণ, উপনয়ন, বিবাহ আদি সম্পন্ন কৰাৰ সুবিধা আছে।
↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 গোলোক কাকতি, নৰেণ শৰ্মা (সম্পাদক) (আগষ্ট, ১৯৯৯). "জামুগুৰি হাটৰ ইতিহাস". মুৰুলী বৰঠাকুৰ, জামুগুৰি ইতিহাস প্ৰণয়ন সমিতি.
↑ আনন্দ চন্দ্ৰ আগৰৱালা (১৯৩৫). "অসম সাহিত্য সভাৰ ষোড়শ বাৰ্ষিক সন্মিলনৰ অভ্যৰ্থনা সমিতিৰ সভাপতিৰ অভিভাষণ".
