মণিপুৰৰ মহাৰাজ আৰু মণিপুৰত ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ (১৯৩৩-৪৫) ৰাজনৈতিক এজেণ্ট শ্ৰীযুত গিমছনৰ অৰ্থনৈতিক আৰু প্ৰশাসনিক নীতিৰ বিৰুদ্ধে মণিপুৰী মহিলাসকলে আন্দোলন হিচাপে এই আন্দোলন আৰম্ভ কৰিছিল। পিছলৈ ই মণিপুৰত সাংবিধানিক আৰু প্ৰশাসনিক সংস্কাৰৰ বাবে এক আন্দোলনলৈ বিকশিত হৈছিল।
দ্বিতীয় নুপি লানত মণিপুৰৰ কৃষিপ্ৰধান অঞ্চলৰ কৃষি অৰ্থনীতিত নিৰ্ণায়ক ভূমিকা পালন কৰি অহা মণিপুৰী মহিলাসকলে বৃটিছব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ চাউলৰ ৰপ্তানিৰ নীতিৰ বিৰুদ্ধে ৰাজপথলৈ ওলাই আহিছিল। ব্ৰিটিছ কৰ্তৃপক্ষই নীৰস্ত্ৰ মহিলা প্ৰতিবাদকাৰীসকলৰ বিৰুদ্ধে সামৰিক আৰু আৰক্ষী বাহিনী মোতায়েন কৰি তেওঁলোকৰ প্ৰতিক্ৰিয়া ব্যক্ত কৰিছিল।
