অসমৰ ৰূপান্তৰলৈঙ্গিক সমাজৰ মূলভেটি ৰূপে সদৌ অসম ৰূপান্তৰিত লিংগ সংঘ (All Assam Transgender Association) প্ৰধান। স্বতী বিধান বৰুৱা অসমৰ বিখ্যাত ৰূপান্তৰলৈঙ্গিক গৰাকীয়ে ২১ বছৰ বয়সত নিজৰ লিংগ পৰিবৰ্তনৰ বিষয়ত ন্যায়ালয়ৰ কাষ চাপি ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদমাধ্যমত চৰ্চাৰ বিষয় হৈ পৰিছিল।[7]পাছত তেখেত অসমৰ সৰ্বপ্ৰথম ৰূপান্তৰলৈঙ্গিক ন্যায়াধীশ হয়।[8] অসমৰ আনএগৰাকী ৰূপান্তৰলৈঙ্গিক এলিয়ানা গগৈয়ে উত্তৰপূবৰ ভিতৰত প্ৰথম ৰূপান্তৰলৈঙ্গিক বিবাহ কৰি নতুন ইতিহাসৰ ৰচনা কৰে।
অৰ্থাৎ, যৌনতা বিষয়টো প্ৰায়ে শৰীৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল কিন্তু কিন্তু লিংগ সমাজৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। যিহেতু নাৰী বা পুৰুষৰ দায়িত্ব, কাম-কাজ আৰু আচৰণ সমাজে নিৰ্ধাৰণ কৰে, সেয়ে সমাজ পৰিৱৰ্তন বা সময় পৰিবৰ্তনৰ লগে লগে লিংগৰ ধাৰণা সলনি হব পাৰে। উদাহৰণস্বৰূপে- আমি যেতিয়া কাৰোবাক 'নাৰী' বা 'পুৰুষ' হিচাপে চিহ্নিত কৰোঁ, তেতিয়া কেৱল জৈৱ-লিংগক বুজায়। কিন্তু 'নাৰীসূলভ' বা 'পুৰুষত্ব' ইত্যাদি শব্দ ব্যৱহাৰৰ মাধ্যমত লিংগ জৈৱ বৈশিষ্ট্যক ভেদি নাৰী বা পুৰুষৰ সামাজিক স্বভাৱ-আচৰণগত ইত্যাদি বৈশিষ্ট্য প্ৰকাশ পায়। সেইকাৰণে যৌনতাক জৈৱলিংগ আৰু লিংগক সামাজিক বা সাংস্কৃতিক লিংগ বুলি বহুতে অভিহিত কৰে।
জৈৱ বৈশিষ্ট্যৰ বলয় অতিক্ৰম কৰি সাংস্কৃতিক বলয়ত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাৰ বাসনাৰ কাৰণেই মানৱ সমাজত ৰূপান্তৰকামিতাৰ অস্তিত্ব আছে বুলি কোৱা হয়।
ভাৰতসহ দক্ষিণ এছিয়াৰ পাকিস্তান, নেপাল, বাংলাদেশ আদিত ইণ্টাৰচেক্স আৰু ৰূপান্তৰকামী সম্প্ৰদায়ক প্ৰচলিতভাৱে 'হিজিৰা' নামেৰে অভিহিত কৰা হয়। এই হিজিৰা শব্দটো অতি তুচ্ছাৰ্থত ব্যৱহৃত হয় বাবে কিছুমান লেখকে সাম্প্ৰতিক কালত 'উভয়লিংগ মানৱ' শব্দটো সামাজিকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দিছে।[17] বহুতে হিজিৰা সকলক 'তৃতীয় লিংগ' হিচাপে সামাজিক স্বীকৃতি দিয়াৰ দাবী তুলিছে। বৰ্তমানে হিজিৰা সকলক ভাৰতত তৃতীয় লিংগৰ মৰ্যাদা দিয়া হৈছে।
