Utpal Badol Baruah * উৎপল বাদল বৰুৱাঃ March 2018\nPosted by Utpal Badol Baruah at 8:34 AM No comments:\nPosted by Utpal Badol Baruah at 12:10 PM No comments:\nমাজে মাজে মই ইমান বিৰক্ত হও যে "ভুৱাত ঘুৰিছে এই ভূ-মণ্ডল" বুলি চিঞৰি চিঞৰি ক'বৰ মন যায়। এনে লাগে মিছা কথা, ভুৱা আশ্বাস আৰু তোষামোদতে যেন আমাৰ দৈনন্দিন পৰিক্ৰমা পাৰ হ'ব ধৰিছে। মিছা কথাৰ সীমা যেন হেৰাই গৈছে অসীমত।\nৰাস্তাৰ কাষতে এখন প্ৰকাণ্ড হৰ্ডিং লাগিছে। তাতে এহাল দম্পতিয়ে আত্মসন্তুষ্টিৰ ভুৱন ভুলোৱা হাঁহিৰে দুয়োফালৰ কোৱাৰি ফালি কুকুৰ-দাঁতলৈকে প্ৰদৰ্শন কৰি আছে। দেখিলেই এনে লাগে পৃথিৱীৰ সমস্ত সুখ আৰু আনন্দ একেলগে তেওঁলোকৰ ওপৰত মূষলধাৰে বৰ্ষণ হ'ব ধৰিছে। কাষতে হিন্দী চিনেমাৰ মেগাষ্টাৰ এজনে হাতৰ তলুৱাত তুলি ধৰিছে এটা সু-সজ্জিত অট্টালিকাৰ প্ৰতিকৃতি- তিনি মহলীয়া দালান, ঘৰৰ কি বাহাৰ, পৰীৰ দেশৰ দৰে কাৰুকাৰ্য খচিত ৰূপ। বিজ্ঞাপনটো এটা বেঙ্কৰ। তেওঁলোকে কৈছে আপোনাৰ সপোনক সাকাৰ কৰিবলৈ ওলাই আহক, আপোনাৰ দুৱাৰত টকটকাই থকা জীৱনৰ সুখ আৰু সমৃদ্ধিক নেওচা নিদিব। আমাৰ বেংকে ঘৰ সাজিবলৈ দিয়া ঋণৰ বাবে আজিয়েই আবেদন কৰক!\nহেৰৌ ধাৰ লৈ বাৰু কোনোবা সুখী হয়নে? আমি সৰুতে পাঠ্যপুথিত বলদেৱ মহন্তৰ কবিতা পঢ়িছিলো, - সুখ নাই, সুখ নাই ক'তো ধৰুৱাৰ, অনুমাত্ৰ সুখ নাই চিৰ ৰুগীয়াৰ। কি সোনসেৰীয়া কথা। ৰাইজৰ প্ৰতিষ্ঠান বেংক এটাই এনেকুৱা গোকাট মিছা কথা এষাৰ কৈ বাৰু মানুহক প্ৰলোভিত কৰিব লাগে নে? ল'লোৱেই বাৰু ঋণ লৈ ঘৰ এটা, তাৰ পিছত যে অৱসৰৰ দিনলৈকে মাহে মাহে তোমালোকক কিস্তিবোৰ দি থাকিব লাগিব সেই টেনচনটোৰ কথাটো ক'ত গ'ল? আগতে মানুহৰ প্ৰয়োজন আছিল তিনিটা বস্তুৰ, হিন্দী চিনেমাত কোৱাৰ দৰে - ভাত কাপোৰ আৰু ঘৰ, ৰুটী কপৰা ঔৰ মকান। এতিয়া তাতে আৰু এটা যোগ হৈছে - ভাত, কাপোৰ, ঘৰ আৰু কিস্তি; ৰুটী, কপৰা, মকান ঔৰ 'ই-এম-আই'! সাতে সোতৰে অৱশেষত পৰিশোধ কৰিব লগা ধনৰ পৰিমান হয়গৈ দুগুণ, আজীৱন বহন কৰি যাব লাগিব ঋণ পৰিশোধ কৰাৰ যন্ত্ৰণা! থাকিব তেতিয়া ওঁঠত এই ভুৱন ভুলোৱা হাঁহি? আমাৰ অঞ্চলটোৰ অতি জনপ্ৰিয় ব্যক্তি ছয়-দাই ঋণৰ বোজা বহন কৰিব নোৱাৰিয়েই অৱশেষত আত্মহত্যা কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল। কি বিড়ম্বনা!\nহস্পিটেল এখনৰ বিজ্ঞাপন। বগা এপ্ৰন পিন্ধা, ডিঙিত ষ্টেথিচকোপ ওলোমাই লোৱা ডেকা ডাক্তৰ এজনে, চকা থকা চকীত বহি থকা বেমাৰী বৃদ্ধা এগৰাকীক আকোৱালি লৈ গলধন বেকা কৰি মিচিকি হাঁহি এটাৰে আদৰ কৰিছে। দেখিলেই ডাক্তৰক বুঢ়ীৰ জোঁৱায়েক যেন লাগে! দৃশ্যটো চকুত পৰা মাত্ৰকে তেতিক্ষণে বেমাৰত পৰিবলৈ মন যায়। এইটো সেইখন হস্পিটেলৰ বিজ্ঞাপন যিখনত এবাৰ পদাৰ্পণ কৰিলে পাভ চোছা নোখোৱাকৈ ওলাই অহাৰ কোনো উদাহৰণেই নাই! কি প্ৰবঞ্চনা!\nএনেকৈয়ে চলি আছে আমাৰ পৃথিৱী। এনেবোৰ ভুৱা-চলাহি কথাৰেই চলি আছে জগতৰ হাজাৰ হাজাৰ ব্যৱসায়। সততা আৰু বিজ্ঞাপন এটা মুদ্ৰাৰেই ইপিঠি সিপিঠি নহয়। ডাঙৰ ডাঙৰ কোম্পানীয়ে বছৰ এটাত মূল খৰচৰ ত্ৰিশ শতাংশলৈকে ব্যয় কৰে অকল বিজ্ঞাপন দিবলৈকে! এই বিজ্ঞাপনবোৰে মানুহৰ মনত প্ৰচুৰ প্ৰভাৱ পেলায়। বিস্ময়কৰ কিন্তু সঁচা কথা। বিজ্ঞাপন দেখিয়েই মানুহে চিনেমা চাবলৈ শাৰী পাতে। বিজ্ঞাপন দেখিয়েই গাভৰুহঁতে গালত ৰঙ ঘঁহে - ৰঙা হ'বলৈ! ডেকা-গাভৰু, পুৰুষ-মহিলা সকলোৰে বিজ্ঞাপনৰ প্ৰতি দুৰ্বলতা আছে। সমীক্ষাত এই কথা ওলায় পৰে! আমোদজনক কথা\nপৌৰাণিক কালত মুকলিকৈ ইমান ভয়ংকৰ ভাবে বিজ্ঞাপনৰ প্ৰচাৰ হোৱা নাছিল। শৈশৱৰ দিনলৈ মনত পৰিলে হস্পিটেলৰ দেৱালত অঁকা পৰিয়াল পৰিকল্পনা বিভাগৰ বিজ্ঞাপন এটাৰ কথা মনত পৰে। মাক-দেউতাকৰ লগতে পুত্ৰ-কন্যা এহালৰ ছবি এখন - ল'ৰাই হওক বা ছোৱালীয়েই হওক দুটিয়েই যথেষ্ট! এই বিষয়টোক লৈ স্বাস্থ্য বিভাগৰ অনুৰোধত আমাৰ মৰমৰ ভূপেনদাই গীত এটাও গাইছিল - শিয়ালৰ জাক জাক, সিংহৰ এটাই ভাল, হেন জানি ভাবি গুণী, হে' নৱ দম্পতী সীমিত কৰা পৰিয়াল। কেতিয়াবা অ'ত ত'ত বানৰ বয় বিড়ি বা চিগাৰেটৰো দুই এখন বিজ্ঞাপন দেখিছিলো। সিমানেই। আমি ডাঙৰ হবলৈ সুবিধা পোৱা সৰু সৰু চহৰত বিজ্ঞাপনৰ ডাঙৰ ডাঙৰ হৰ্ডিং নাছিল!\nপূৰ্ণেশ্বৰ ছাৰৰ এই কাহিনীটো সেই সময়ৰে, পৌৰাণিক কালৰ।\nস্কুলৰ পৰা উভতি অহাৰ পিছৰ সময়খিনি ছাৰে এনেয়ে খৰচ নকৰে। সন্ধিয়া ঘৰে ঘৰে বহি চাহৰ জুতি লৈ ফুৰাৰ অভ্যাস ছাৰৰ নাই। সন্ধ্যা সময়খিনি ছাৰ সাধাৰণতে পাচলি বাৰিখনৰ কামতে লাগি থাকে। বতৰৰ দুই এবিধ পাচলি ঘৰতে কৰি খোৱাৰ নিচিনা আনন্দ পোৱা জনেহে বুজে। যোবা বছৰ ছাৰৰ বাৰিত লগা উৰহী গাওঁখনৰ আটাইকেইঘৰে, আনকি স্কুলৰ সহকৰ্মী সকলেও ভাগ পাইছিল। উৰহীৰ ভৰত হেন্দালিখন দোঁ খাই পৰিছিল। এবাৰ তেনেকৈয়ে ৰঙালাও লাগিছিল। সেইবাৰ গাওঁৰ মানুহটো বাদেই গঞাৰ ঘৰৰ গোঁহালিৰ দানাৰ চৰিয়াটোতো ছাৰৰ বাৰিৰ ৰঙালাওৰ টুকুৰা দেখা গৈছিল। তেনেকৈয়ে কেতিয়াবা গহৰা গজা ভাতকেৰেলাৰে গোজ মাৰি দিয়া বাঁহৰ জেং ভৰি উঠে। ছাৰে নিজেও খায়, আনকো খুৱায়। পিছে ঘৰেত হোৱা পাচলি কেতিয়াও বজাৰত বেচাৰ কথা ছাৰে চিন্তা কৰি পোৱা নাই। খাওকচোন ঘৰখনেই খাওক, গাওঁখনেই খাওক !\nএইবেলিও ছাৰে খেতি কৰিছিল। ভেন্দি ভালেই হৈছে। তিয়ঁহ বিলাকেও কলি পেলাইছে। ছাৰে আবেলি এনেয়ে তিয়ঁহ এটা লৈ কামোৰ এটা মাৰি চায়, - ঠিক আছে, তিতা হোৱা নাই! গোবৰৰ গুড়ি আৰু পুৱা গধূলি পানীৰ যোগান ছাৰে নিজেই ধৰি আহিছে। এসময়ত তিয়ঁহৰ ফুলবিলাকে ফল ধৰিলে, তাঁত অকণ অকণ কাঁইট ওলাল, হেন্দালিখন দেখিলেই মনটো ভাল লগা হৈ উঠিল। তিয়ঁহৰ গুটিখিনি ছাৰৰ খুলশালীয়েকে ঘৰতে দি গৈছিল, সঁচটো বৰ ভাল। কিন্তু জিকা বিলাকৰ কি হ'ল? হওঁতে জিকা লতাডালৰ চিৰি-চেহেৰা ভালেই হৈছে, গোটেই হেন্দালিখন ঢাকি ধৰিছে। কিন্তু এজোপা লতাত মাত্ৰ এটা বা দুটা জিকাহে লাগিছে। প্ৰথমতে ছাৰে পচন সাৰৰ অভাৱতে তেনে হোৱা বুলি ভাবিছিল। গোবৰৰ লগতে ছাগলীৰ লাদ অলপো গছৰ গুৰিত সিঁচি দি ছাৰে দুদিনমান জিকা লতাবোৰৰ প্ৰতি বেছি নজৰ দি থাকিল। এদিন সন্ধ্যা খন্তি এখন লৈ গুৰিত খনিয়াইও দিলে! কেইদিনমান পিছত লক্ষ্য কৰিলে- কোনো পৰিৱৰ্তন হোৱা নাই, হয় এটা, নহয় দুটা! আনকি ফুলেই ফুলা নাই, কোনোবাজোপাত এটা, নহয় দুটা! দেওবৰীয়া হাটৰ পৰা অনা গুটি আছিল।\nকথাটো ছাৰে কেইবাদিনো একেৰাহে ভাবি থাকিল - উৰহী গছৰ ওৰ নোলায়হে নোলায়। কি কাৰণত এটা বা দুটা ফলহে ধৰিছে। সাৱধানে ছাৰে আকৌ পৰীক্ষা কৰিলে - কোনো এজোপা গছতে তিনিটা জিকা লগা নাই! তাৰ কেইবাদিনো পিচত হঠাত এদিন ছাৰৰ কথা এটা মনত পৰিল আৰু আৰ্কিমিডিছৰ দৰে উদং গাৰেই ইউৰেকা-ইউৰেকা বুলি বাটলৈ লৰ মাৰিবৰ মন গ'ল! বিজ্ঞাপনৰ প্ৰভাৱ! ছাৰৰ মনত পৰিল -বজাৰৰ পৰা জিকা গুটি অনাৰ দিনা ছাৰ হস্পিটেলৰ ফালে থকা ৰাস্তাটোৱেদি এপাক ঘুৰি আহিছিল। সেইফালেই থকা হস্পিটেলৰ ওখ দেৱালখনত ডাঙৰ ডাঙৰ আখৰেৰে চকুত পৰাকৈ লিখা আছিল- ল'ৰাই হওক বা ছোৱালীয়েই হওক দুটিয়েই যথেষ্ট!\nPosted by Utpal Badol Baruah at 8:06 PM No comments:\nPosted by Utpal Badol Baruah at 11:05 AM2comments:\nআমাৰ শৈশৱৰ দিনত আমাৰ চেন্টাৰটো বা গাৱঁত থকা দোকানবোৰৰ ৰূপটো আজিৰ দৰে নাছিল। দোকান বুলি কোৱা সৰু কুঠৰীটোৰ মজিয়াখন আছিল মাটিৰ পৰা এফুট-ডেৰফুটমান ওপৰত সজা বাঁহ বা তক্তাৰ মজিয়া এখন। বেৰখন সাধাৰণতে আছিল কেঁচামাটি বা তক্তাৰ। ওপৰত ডাঠকৈ চোৱা খেৰৰ চাল। সমূখত বিস্কুত বা তেলৰ টিন কাটি সাজি লোৱা এখন আহল বহল ঢাকনি। বেৰ এখনত খিৰিকিৰ দৰে ওলোৱা সোমোৱা কৰিবলৈ সৰু দুৱাৰ এখনো থাকে। তাত ৰাতি শিকলি এডাল লগাই তলা এটা মাৰি থোৱা হয়। ৰাতিপুৱা ঢাকনিখন ডাঙি ধৰিবলৈ বাঁহৰ ঢোকা এডাল লগাই দিয়া মানেই- "দোকানখন খুলিলে"। সমূখত চকুত পৰাকৈ বৈয়ামত ভৰাই থোৱা হয় লজেন, খাস্তা, কুকিচ, বাদাম, দালমূট, তেতেলীৰ আচাৰ আদি লোভনীয় সামগ্ৰী ! বেৰখনত খাপ খাই থকা তক্তা কেইখনত সজাই থোৱা থাকে মছলাৰ পেকেট, গোন্ধতেল, কলগেট, ফৰহেন্স্, ব'ৰলিন, লেকমি স্ন' আৰু লাক্স চাবোন! আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় আৰু অপৰিহাৰ্য জনতা কোম্পানীৰ ধেলা চাবোন থাকে চুকত থোৱা পাতল কাঠৰ বাকচ এটাত। (চাবোনৰ খালী বাকচবোৰ গঞাই কম দামতে কিনি নি পাৰ চৰাই পুহিবৰ বাবে বাঁহ সাজিছিল।) বাকচটোৰ ওচৰতে কামি এডোখৰত ধেনুভিৰীয়া তাঁৰ এডাল লগোৱা থাকে, তাৰে ধেলা চাবোনটো ফালিব পাৰি। এফাল মানে আধা, এচিটা মানে এক চতুৰ্থাংশ ! লেমৰ চিমণি, চাকনি, চাৰ্ফ, চুকলি ৰছী, পুতলা, জুনুকা আদি দোকানৰ সমূখত চালিখনত, মানে ঢাকনিখনত আঁৰি থোৱা হয়, দূৰৰ পৰা দেখি থকাকৈ। সৰিয়হৰ তেল, কেৰাচিন তেল, আলু, পিয়াজ, চেনী, দাইল আদি দোকানখনৰ মজিয়াত, বস্তাত থাকে। ভিতৰুৱা গাওঁত থকা এনে দোকানৰ সমূখত বহিব পৰা বেঞ্চ এখন থকাটোও একপ্ৰকাৰ ধৰাবন্ধা কথাৰ দৰেই আছিল। তাতেই সন্ধ্যা উৰুলিপুঙা ডেকাহ'তে আড্ডা মাৰে! দোকানখনৰ সমূখত বকুল গছ এজোপা আৰু তাৰ তলত আলকতৰাৰ ড্ৰাম এটাৰ ওপৰত কেৰম বৰ্ড এখন দি দিলে দোকানৰ দৃশ্যটো ষোল্ল অনাই সম্পূৰ্ণ হৈ পৰে। এনেধৰণৰ দোকানবিলাকক গুমটি বুলি কোৱা হৈছিল। সামগ্ৰীবোৰ আছিল গেলামান আৰু মনোহাৰী মালৰ সংমিশ্ৰণ। সেইযে ঢোকা এডালৰ কথা ক'লো, এদিন মই হেলান দি থাকোঁতে কিবা স্বৰূপে সেইডাল উফৰি পৰিছিল আৰু ওপৰৰ ঢাকনিখন হিৰিস কৈ তললৈ খহি পৰিছিল। ঘটনাটোত দোকানখনৰ এটা বৈয়াম আৰু কেইবাটাও টেবুল লেমৰ চিমণি ভাঙিছিল।\nকালৰ ক্ৰমবৰ্ধমাণ গতিত এনেধৰণৰ দোকানবোৰৰ ভেটিটো এসময়ত পকা হ'ল। ওপৰত টিন উঠিল। আৰু সমূখৰ আহল বহল ঢাকনিখন সৰু সৰু তক্তাৰে একাবেকাকৈ ভাঁজ দি চপাই থ'ব পৰা আৰু টান মাৰি দিলেই সমূখভাগ ঢাকি ধৰিব পৰা কিটিপ ওলাল। দোকানৰ ভিতৰৰ তক্তাখনত থ'বলৈ নিউট্ৰেলা নামৰ ছয়াবিনৰ পেকেট, হৰলিক্সৰ বা ভিভাৰ বটল আদি নতুন বস্তুৰ আগমন ঘটিল। ওলমি থকা বস্তুৰ লগত চেম্পুৰ পেকেট, নিৰমাৰ পেকেট, আলুৰ চিপছ্, ভুজিয়া পেকেট আদি যোগ হ'ল। লাহে লাহে লেমৰ চিমণিৰ বিক্ৰি একেবাৰেই নোহোৱা হ'লগৈ, তাৰ ঠাইত ৬০ ৱাট্, ১০০ ৱাট্ৰ ইলেক্ট্ৰিক লাইট আহিল।\nএনেকৈয়ে এটা সময়ত তক্তা লগোৱা ঢাকনখনৰো আয়ুস কমি আহিল, গ্ৰীল দিয়া ছাটাৰ ওলাল। ওপৰৰ পৰা টান মাৰি দিলে ঘৰঘৰকৈ লোহাৰ পাতকেইচলা তললৈ নামি আহে, বেছ মজবুত, সুৰক্ষা বেছি। এনে ছাটাৰ লগোৱা দোকানৰ দোকানীয়ে ঘৰত নিশ্চিন্তে শুব পাৰে, চোৰে দুৱাৰ ভাঙি বস্তু লৈ যোৱাৰ আশংকা নাই। আগলৈ আৰু পৰিৱৰ্তন হোৱাৰ আশা আছে। বিশ্বায়নে ঘৰতে প্ৰয়োজনীয় বস্তুটো পোৱাৰ সুবিধা আনি দিছে, ভৱিষ্যতলৈ এনেধৰণৰ দোকান থাকিবগৈ নে নাই অলপ সন্দেহ আছে।\nপূৰ্ণেশ্বৰ ছাৰৰ এই কাহিনীটো সেই সময়ৰে যেতিয়া দোকানৰ সমূখভাগত জাপ খুৱাই থব পৰা তক্তাৰ ঢাকনি লাগিছিল। ঘৰৰ পৰা ওলায়েই সদায় পাৰ হৈ যোৱা গুমটিকেইটাৰ ওচৰতে পকী ভেটিৰ ঘৰ এটা উঠিছে। ওপৰত বেলজিয়াম টিন, ৰ'দ পৰি জ্বলমলাই থাকে, বহু দূৰৰ পৰা দেখি। বিলাতী মাটিৰ মজবুত দেৱাল। চেন্টাৰটোৰ ৰূপেই সলনি হৈ গৈছে। যোৱা তিনিমাহ মানৰ পৰা ছাৰে দেখি আহিছে - মেৰটোত তম্বু এটা উঠিছে, ৰাস্তাৰ দাঁতিতে ইটা, শিলগুটি, বালি পৰিছে, জোখ-মাখৰ খুটি আৰু চুকলি ৰছী ওলমিছে, ওপৰত ৰঙা কাপোৰৰ টুকুৰা এটা ওলমি থকা খুটা এটাৰ জকাটো থিয় হৈছে, মিক্সাৰ তৈয়াৰ হৈছে । ছাৰে চাই থাকোতেই চকুৰ আগতে ছটা দোকানঘৰে মূৰ দাঙি উঠিল। এখন দোকানৰ নাম "ফাইন্ ফিট্ জোতাৰ দোকান", কাষৰখন "বল্কল বস্ত্ৰ উদ্যোগ", মাজৰ দুখনৰ নাম দিয়া হোৱা নাই। শেষৰ দুটা কোঠাত চূণ তেলৰ কাম এতিয়াও চলি আছে। স্কুললৈ আহোঁতে-যাওঁতে ঘৰটোলৈ এবাৰ চোৱাতো ছাৰৰ অভ্যাসৰ দৰে হৈছে।\nআজি শুক্ৰবাৰ, ছাৰে ছেভেনত জ্যামিতি পঢ়াব । চাইকেলৰ পেডেলত ভৰি দিয়াৰ লগে লগে ছাৰৰ মনটো স্কুললৈ ঢাপলি মেলিলে। যোৱা শুক্ৰবাৰে বৃত্ত হৈ গৈছে আজি সমবাহু আৰু সমদ্বিবাহু ত্ৰিভূজৰ ধৰ্ম আছে। নতুন ঘৰটোৰ সমূখভাগ পোৱাৰ লগে লগেই ছাৰৰ চকু দোকানকেইখনলৈ গ'ল। আটাইকেইখন দোকানেই বন্ধ, শেষৰ দোকান দুখনৰ কাম এতিয়াও চলি আছে। আধা মেল খাই থকা দোকানখনৰ সমূখত লিখা আছে - ইয়াত কেল মৰা হয়।\nপেডেল মৰা বন্ধ কৰি, পিছৰ চকাৰ ব্ৰেকডাল অলপ চেপা মাৰি ধৰি ছাৰে এবাৰ ভালকৈ ডিঙি ঘুৰাই চালে- কি লিখিছে? "ইয়াত কেল মৰা হয়।" জীৱনত শিকা সমস্ত ক্ৰিয়া বাচক অসমীয়া শব্দ ছাৰে মনত পেলাবলৈ চেষ্টা কৰিলে - কেল মৰা, কেল মাৰ...! নাই মনত নপৰে! এইটো আকৌ কি শব্দ ওলাল, কোনে কাক কেল মাৰে, কেনেকৈ মাৰে, কেতিয়া মাৰে! আজিকালি ল'ৰা-ছোৱালী বিলাকে গুৰু-গোঁসাই নমনা হ'ল। কেল মৰা প্ৰক্ৰিয়াটোও এনেকুৱাই কিবা নেকি! মাক দেউতাকে গম নোপোৱাকৈ কিমান ল'ৰা-ছোৱালীয়ে কেল মাৰিব তাৰ খাটিয়ান কোনোবাই ৰাখিবনে? ভগৱতী হোটেলত চিবজী নামৰ ভাগলপুৰৰ কাৰিকৰ এজন আছিল। দোকানকনৰ বিক্ৰিবাৰ্তা আগৰ পৰাই বেয়া। এদিন গম পোৱা গ'ল তাৰে ভিতৰৰ কোঠা এটাত তীৰখেলৰ হিচাপ নিকাচ চলে। সন্ধ্যা ডেকাল'ৰা কেইটামান মিলি চিবজীক লাপৰ-থাপৰ দুটামান সোধালে হ'বলা পিছদিনাই সি বিচনাপত্ৰ বান্ধি ভাগিল। এইবিলাক অশুভ কৰ্মকাণ্ড ঘটিবলৈ লৈছে এই ঠাইত। এতিয়া আকৌ আহিল এই নজনা নুশুনা কেল মৰা কামটো!\nগোটেই দিনটো ছাৰৰ মনটো অশান্ত হৈ থাকিল। অঞ্চলটোৰ সন্মানীয় শিক্ষক আলি ছাৰে অৱসৰ ল'লে। আজি বিদায় সভাৰ দিন আছিল। তাৰে কামত লাগি থাকোতেই আনদিনাতকৈ ঘৰলৈ ওভতোতে ছাৰৰ আজি পলম হ'ল। নতুন ঘৰটো যিমানেই ওচৰ চাপি আহিল ছাৰৰ মনত অশ্বস্তিৰ পৰিমা্ণো সিমানেই বাঢ়ি আহিল। ফাইন ফিট দোকানখন খোলা। সিফালে কোঠা এটাত কোনোবা ডাক্তৰ বহিব হ'বলা, যোগ চিন এডাল লাগিছে। তাৰ পিছত- ? ছাৰ অবাক হৈ গ'ল। দোকানখন এতিয়া বন্ধ। ৰাতিপুৱা দেখোঁতে কেইখনমান তক্তা ভিতৰ সোমাই আছিল। 'চাই', হাতীৰ সুৰডালৰ দৰে ষ্টাইল কৰি অঁকা এ-কাৰডাল, 'মতি' আৰু 'কৰা' আখৰ কেইটা লুকাই আছিল। দোকানখনত লিখা সম্পূৰ্ণ বাক্যটো আছিল - ইয়াত চাইকেল মেৰামতি কৰা হয়!\nPosted by Utpal Badol Baruah at 9:54 AM No comments:\nসুখৰ সংজ্ঞা, প্ৰাপ্তি আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সুখ দিৱস- Sadin 16-March-2018\nসুখৰ সংজ্ঞা, প্ৰাপ্তি আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সুখ দিৱস\nসুখৰ সংজ্ঞা আৰু প্ৰাপ্তিৰ উৎস বিচাৰি যুগে যুগে মানুহ হাবাথুৰি খাই আহিছে। কোনোবাই যদি "নিজ স্বাৰ্থ বলিদানেৰে" সুখৰ প্ৰাপ্তি বুলি ভাবিছে আন কোনোবাই আকৌ প্ৰচুৰ প্ৰাচুৰ্য্যৰ মাজত ইয়াৰ অস্তিত্বৰ সন্ধান কৰিছে! গ্ৰীক আৰু ৰোমান সভ্যতাৰ দিনৰে পৰা মানুহৰ মাজত সুখৰ সন্ধান অবিৰত ভাবে চলিয়েই আছে। গ্ৰীক দাৰ্শনিক এৰিষ্টোটোলে ভাবিছিল প্ৰজ্ঞাৰ সুপ্ৰয়োগৰ সুবিধাইহে মানুহৰ মনলৈ সুখৰ বন্যা কঢ়িয়াই আনিব পাৰে। কোৰাণ আৰু বাইবেলৰ দৰে ধৰ্মগ্ৰন্থই আকৌ সৃষ্টিকৰ্তাৰ ওপৰত থকা অটল বিশ্বাসহে সুখৰ আধাৰ বুলি মত পোষণ কৰি আহিছে। জীৱতত্ববিদ চাৰ্লছ ডাৰউইনৰ মতে সকলো জীৱৰেই প্ৰাকৃতিক ভাৱে সুখৰ অনুভূতি উপভোগ কৰিব পৰাৰ ক্ষমতা আছে। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ স্বাধীনতৰা ঘোষনাপত্ৰখনতো উল্লেখ থকা তিনিটা মৌলিক অধিকাৰৰ এটা হৈছে - সুখৰ সন্ধান (pursuit of happiness)।\nইতিমধ্যেই পৃথিৱীৰ অনেক ঠাইত সুখৰ সংজ্ঞা, আধাৰ আৰু মাত্ৰাৰ ওপৰত অধ্যয়ন আৰম্ভ হৈছিল। এই জটিল বিষয়টো অধ্যয়ন কৰিবলৈ আগভাগ ল'লে নেদাৰলেণ্ডৰ ইৰাছমাছ বিশ্ববিদ্যালয়ে (Erasmus University)। তেওঁলোকে সুখৰ উৎস অনেক তথ্যৰ এক অভিলেখাগাৰ সৃষ্টি কৰি পৃথিৱীৰ দেশসমূহৰ নাগৰিকৰ সুখৰ পৰিমান নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ এক বিজ্ঞানসন্মত উপায় উদ্ভাৱন কৰিলে। আনকি দেশ একোখনৰ নাগৰিকসকল কিমান সুখী সেইটোও জোখ-মাখ কৰাৰ উপায় ওলাল। ইৰাছমাছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সমীক্ষাই কেতবোৰ আমোদজনক তথ্য পোহৰলৈ আনিছে। সমীক্ষাটোৰ মতে বিবাহিত লোকসকল অবিবাহিত লোকতকৈ অধিক সুখী। যি সকললোকে আনলোকৰ সান্নিধ্য ভাল পায় আৰু সমাজপ্ৰিয় তেখেতসকল অসামাজিক লোকতকৈ অধিক সুখী। সমীক্ষাটোৰ মতে সন্তানহীন দম্পতিসকলো সন্তানৰ পিতৃমাতৃ হোৱা দম্পতিসকলৰ সমানেই সুখী। অধিক সম্পত্তিৰ মালিকসকল দুখীয়া লোকতকৈ সামান্য পৰিমাণেহে অধিক সুখী। সমীক্ষাৰ পৰা পোৱা তথ্যসমূহে এটা কথা ফটফটীয়াকৈ প্ৰমান কৰিছে যে অৱস্থাপন্ন দেশত য'ত সঁচা অৰ্থত গনতন্ত্ৰৰ প্ৰয়োগ হৈছে সেই দেশৰ বাসিন্দাসকল আন দেশৰ নাগৰিকতকৈ বেছি সুখী।\nবিশ্ববিদ্যালয়খনৰ এই অধ্যয়ন অকল তত্ব, দৰ্শন বা অনুমানৰ ওপৰতে সীমাবদ্ধ নহয়। অৰ্থনীতিবিদ, মনোবৈজ্ঞানিক, চিকিৎসক আৰু সমাজবিজ্ঞানীসকলে বিভিন্ন পৰীক্ষা নিৰীক্ষাৰে মানুহৰ মনৰ সুখানুভূতিৰ প্ৰকৃত স্বৰূপটো উদ্ভাৱনক কৰিবলৈ সমৰ্থ হৈছে। অৰ্থনৈতিক প্ৰগতিৰ হিচাপ কৰিব পাৰি টকা পইচাৰ দ্বাৰা কিন্তু সুখ-শান্তিৰ? কি পদ্ধতিৰে মানুহৰ মনৰ মাজত সৃষ্টি হোৱা সুখৰ পৰিমান নিৰ্ধাৰণ কৰিব পাৰি? স্বাস্থ্য বিজ্ঞানৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা এম্-আৰ্-আই (MRI -magnetic resonance imaging) পদ্ধতিৰ দ্বাৰা এই কথা আৱিষ্কাৰ হৈছে যে মানুহৰ যেতিয়া সুখানুভূতি অনুভৱ হয়, মগজুৰ এটা নিৰ্দিষ্ট অংশ সক্ৰিয় হৈ পৰে। বেদনাহত অৱস্থাত এই অংশ নিষ্ক্ৰিয় হৈ থাকে। এই গৱেষণাই মানুহৰ মানসিক অৱস্থাৰ লগত মগজু সম্পৰ্কৰ আৰু কেতবোৰ নতুন সত্য পোহৰলৈ আনিছে। দৰিণ মেকমোহন (Darrin McMahon) নামৰ ইতিহাসবিদ এজনে সুখানুভূতিৰ ওপৰত এখন কিতাপ লিখিছে। কিতাপখনৰ নাম - Happiness: A History ।তেওঁৰ মতে প্ৰাচীন কালত গ্ৰীক সকলে সুখৰ লগত ভাগ্যৰ সম্পৰ্ক থকা বুলি ভাবিছিল। ১৮শ শতিকাত ইউৰোপৰ মানুহে বিশ্বাস কৰিবলৈ লৈছিল যে মানুহে নিজৰ শক্তিৰ বলত সুখ উপভোগ কৰাটো সম্ভৱ হ'ব পাৰে। কিন্তু আমোদজনক কথা বলপূৰ্বক সুখ প্ৰাপ্তিৰ প্ৰচেষ্টাই প্ৰকৃততে মানুহক দুখীহে কৰিব পাৰে। সাংবাদিক এৰিক ৱেনাৰ (Eric Weiner) নামৰ ব্যক্তি এজনে সুখৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি লিখা কিতাপখনৰ নাম - The Geography of Bliss । তেখেতে চুইজাৰলেণ্ড, ভূটান, কটৰ, থাইলেণ্ড আদি সুখী দেশকেইখন ভ্ৰমণ কৰি কি কি উপাদানে সেই দেশৰ নাগৰিক সকলক সুখী কৰিছে সেইটো জানিবলৈ বিচাৰিছিল। আইচলেণ্ডৰ দৰে বৰফত পোতখাই থকা দেশখন, য'ত বেলিৰ পোহৰেই ভালদৰে নপৰে, যিখন দেশৰ নাগৰিকসকল বেছিভাগ সময় সুৰাতে ডুবি থাকে, সেইখন দেশৰ নাগৰিকসকল কেনেকৈ ইমান সুখী হ'ব পাৰে ৱেনাৰ তাৰেই সন্ধান কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে। তেওঁৰ মতে, দেশখনত সুখৰ আধাৰ হৈছে, পৰস্পৰৰ মাজত থকা শক্তিশালী সামাজিক বন্ধন, অনিৰ্বচনীয় প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্য আৰু লোকসকলৰ উচ্চমানৰ সৃজনী প্ৰতিভা। দান গিলবাৰ্ট (Dan Gilbert) হাৰ্ৱাড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মনোবৈজ্ঞানিক। Stumbling on Happiness নামৰ কিতাপখনৰ প্ৰণেতা গিলবাৰ্টে এটা আমোদজনক সত্যৰ সম্ভেদ দিছে। প্ৰাপ্তিৰ আকাংক্ষাই মানুহক প্ৰকৃত প্ৰাপ্তিতকৈ বেছি আনন্দিত কৰিব পাৰে! ঠিক তেনেকৈ কোনো ঘটনাৰ আশংকাত মানুহ যিমান দুখী হয়, বাস্তৱতে সেই ঘটনাৰ মুখামুখি হোৱাৰ পাচত অনুভৱ কৰা দুখ তাতোকৈ বহুগুণে কম হয়। টকা পইচাই মানুহক কিমান সুখী কৰিব পাৰে? এইটো বিষয়ত গৱেষণা কৰা ৰিছাৰ্ড লেয়াৰ্ডে (Richard Layard) পাইছে যে পশ্চিমৰ অনেক দেশৰে উপাৰ্জন এতিয়া পঞ্চাশ বছৰৰ আগৰ উপাৰ্জনতকৈ বহুত বেছি, তথাপিও কিন্তু সেই দেশৰ নাগৰিকসকল এতিয়া তেতিয়াৰ সমান সুখী নহয়! তেওঁৰ মতে সুখৰ আধাৰ অকল ক্ৰয় কৰিব পৰা ক্ষমতাই নিৰ্ধাৰম নকৰে।\nযেতিয়া পৃথিৱীৰ সকলো দেশেই উন্নতিৰ মাপ জুখিবলৈ "জিডিপি"-ৰ (GDP-Gross Domestic Product) তুলনা কৰিছিল, সেই তেতিয়াই, আজিৰ পৰা ৪৬ বছৰৰ আগতেই হিমালয়ৰ পাদদেশৰ এখন সৰু ৰাষ্ট্ৰই নিজৰ উন্নতিৰ খাতিয়ান ল'বলৈ সৃষ্টি কৰিছিল এটা নতুন শব্দৰ - জি-এন্-এইছ্ (GNH -Gross National Happiness)। আন ৰাষ্ট্ৰৰ লগত ৰিজাই চাব পৰাকৈ ভূটানৰ তেতিয়া সামৰ্থ্য নাছিল, তেওঁলোকৰ জিডিপি আছিল নিচেই সামান্য। সেইয়ে, ১৯৭২ চনৰ পৰা পৃথিৱীৰ আন দেশে যেতিয়া পইচাৰ হিচাপেৰে নিজৰ মাহাত্ম্য আৰু অগ্ৰগতিৰ পৰিচয় দিছিল, ভূটানে সন্ধান কৰিছিল নাগৰিকসকলৰ সুখ-প্ৰাপ্তিৰ পৰিমাণ।\n২০১২ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ৰাষ্ট্ৰসংঘই নিউইয়ৰ্ক চিটিত এই বিষয়টোৰ ওপৰত চিন্তা কৰিবলৈ এখন সন্মিলনৰ আয়োজন কৰিলে। পৃথিৱীৰ অনেক দেশে একগোট হৈ সিন্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিলে যে একমাত্ৰ অৰ্থনৈতিক প্ৰগতিয়েই এখন দেশৰ সমৃদ্ধিৰ একমাত্ৰ কাৰণ হ'ব নোৱাৰে। এই সন্মিলনৰ বাবেই পৃথিৱীত প্ৰথম বাৰৰ বাবে "ৱৰ্ল্ড হেপিনেছ ৰিপৰ্ট" প্ৰস্তুত কৰা হ'ল। সুখৰ আধাৰ হিচাপে চিহ্নিত কৰা হ'ল তিনিটা প্ৰধান কাৰক - আৰ্থিক আৰু ৰাজনৈতিক অধিকাৰ, শক্তিশালী সামাজিক বন্ধন আৰু দুৰ্নীতিৰ অনুপস্থিতি। সন্মিলনখনত সভাপতিত্ব কৰি দিয়া ভাষণত ইউৰোপৰ পৰিৱেশ সংঘৰ (European Environment Agency) ডাইৰেক্টৰ জেকুইলিন মেকগ্লেডে (Jacqueline McGlade) কৈছিল যে - সাম্প্ৰতিক সময়ত চলি থকা অৰ্থনৈতিক সংকট, পৰিৱেশ প্ৰদূষিতকৰণ আৰু পৃথিৱীবাসীৰ মাজত দিনে দিনে বাঢ়ি অহা অসন্তোষে এইটোকে প্ৰমান কৰিছে যে জিডিপিৰে এখন দেশৰ অগ্ৰগতিৰ মাপ সূচাব পৰা সময়ৰ অন্ত পৰিছে। এইটো বিষয়ৰ বিশাৰদ নিক মাৰ্কে (Nic Marks) মত পোষন কৰিছিল যে বৈষয়িক প্ৰাপ্তিয়ে সুখৰ সন্ধান দিবলৈ ব্যৰ্থ হোৱা কথাটো এতিয়া পৰিষ্কাৰ হৈ পৰিছে।\nৰাষ্ট্ৰ সংঘই ২০১৩ চনৰ পৰা ২০ মাৰ্চ দিনটো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সুখ দিৱস (International Day of Happiness) হিচাপে পালন কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত ল'লে। ইতিমধ্যে যোৱা পাঁচ বছৰ এই দিৱস উদযাপন কৰা হৈ গৈছে। ২০১৭ চনত এই দিনটোতে পৃথিৱীৰ ১৫৫ খন ৰাষ্ট্ৰৰ নাগৰিক সকলৰ মাজত কৰা সমীক্ষাৰ ভিত্তিত সুখী দেশবিলাকৰ এখন তালিকা প্ৰকাশ কৰা হৈছে। সেই তালিকাখনত থকা বিশ্বৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ দহখন সুখী দেশ হৈছে - নৰৱে, ডেনমাৰ্ক, আইচলেণ্ড, চুইজাৰলেণ্ড, ফিনলেণ্ড, নেডাৰলেণ্ড, কেনাডা, নিইজিলেণ্ড, অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু চুইডেন। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্টই এই তালিকাত স্থান পাইছিল ১৪ নম্বৰত। বিশ্বৰ ঐস্বৰ্যশালী এই দেশখনৰ বাসিন্দাসকল শ্ৰেষ্ঠতম সুখীলোক নহয়, ইয়াৰ কাৰণ হৈছে সদ্যহতে আমেৰিকাত দেখা দিয়া স্তিমিত সামাজিক বন্ধন (less social support) আৰু দুৰ্নীতি। ঠিক তেনেকৈ অৰ্থনৈতিক প্ৰগতিত চীন দেশ আগবাঢ়ি গ'লেও দেখা গৈছে যে যোৱা ২৫ বছৰৰ আগতে চীনৰ লোকসকল যিমান সুখী আছিল এতিয়া কিন্তু এই সুখৰ পৰিমান কমিছেহে।\nএই তালিকাখনত ভাৰতবৰ্ষই স্থান পাইছে ১২২ নম্বৰত। আমাতকৈ আগত আছে পাকিস্থান (৮০ নম্বৰত), বাংলাদেশ (১১০ নম্বৰত) আৰু নেপাল (৯৯ নম্বৰত)। অৰ্থাৎ দক্ষিণ এছিয়াৰ আমাৰ প্ৰতিৱেশী আটাইকেইখন দেশৰ বাসিন্দাসকল ভাৰতীয়লোকতকৈ বেছি সুখী। সমীক্ষাটোৰ মতে আমাৰ দেশৰ এই গতি হোৱাৰ প্ৰধান কাৰণ - দুৰ্নীতি বিৰোধী দুৰ্বল স্থিতি, দৰিদ্ৰতা আৰু শিক্ষাৰ ওপৰত দুৰ্নীতিয়ে পেলোৱা কু-প্ৰভাৱ আৰু আৰক্ষী ব্যৱস্থাৰ বৰ্বৰতা। সমীক্ষাটোৱে মন্তব্য দিছে - ভাৰতবৰ্ষত অৰ্থনৈতিক উন্নতি সাধন হৈছে সঁচা কিন্তু তাৰ লগে লগেই চকুত পৰাকৈ বাঢ়ি আহিছে সামাজিক বৈষম্য।\nকেইদিনমানৰ পিচতে ২০ মাৰ্চ তাৰিখে প্ৰকাশ পাব লগা এই বছৰৰ সমীক্ষাই বা কি কয়, তাৰ বাবে বিশ্ববাসীয়ে অপেক্ষা কৰি আছে। সাদিনৰ সকলো পঢ়ূৱৈলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সুখ দিৱসৰ ওলগ জনালোঁ।\n(এই লেখাখিনি সাদিন, 16 March, ২০১৮ সংখ্যাৰ কাকতৰ 11 নং পৃষ্ঠাত নতুবা মোৰ ব্লগ http://utpalbaruah.blogspot.com-তো আছে।)\nPosted by Utpal Badol Baruah at 1:17 AM No comments:\nPosted by Utpal Badol Baruah at 11:07 AM No comments:\nমোবাইল ফোন আৰু মগজুৰ টিউমাৰ\nএকাশী কেঁচা কলৰ মাজত গধূলি সময়ত মোবাইল ফোন এটা ৰাখি চলাই থৈ দিলে ৰাতিপুৱালৈ কলআশী হেনো পকি হালধীয়া বৰণ ধৰে। কেতিয়াবা মোবাইল ফোনত বেছি সময় কথা পাতি থাকিলে কাণখন গৰম হৈ উঠে। চাৰ্জ কম থকা অৱস্থাত মোবাইল ফোনত কথা পাতি থকাটো বিপদজনক, সেই সময়ত ফোনটোৱে আটাইতকৈ বেছি বিদ্যুত তৰংগ বিকিৰণ কৰে! ৰাতি শোঁতে মূৰৰ শিতানত মোবাইল ফোন ৰখাটো স্বাস্থ্যৰ পক্ষে ক্ষতিকাৰক। পুৰুষে বাওঁফালৰ চোলাৰ জেপত মোবাইল ফোন ৰাখিব নালাগে, ছালখনৰ তলতে হৃৎপিণ্ডটো আছে, মোবাইলৰ তৰংগই হৃৎপিণ্ডক পোনে পোনে আঘাট কৰে, অৱশেষত সিয়েই হাৰ্টৰ ৰোগৰ সৃষ্টি কৰেগৈ। দীৰ্ঘদিন মোবাইল ফোন ব্যৱহাৰ কৰাৰ পিছত মগজুৰ টিউমাৰ হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে বুলি গৱেষণাত ধৰা পৰিছে!\nএইয়া মোবাইল ফোন সম্পৰ্কে আমাৰ সকলোৰে মাজত প্ৰচলিত কেইটামান ধাৰণা। যোৱা দহবছৰত এনে বহু সত্য আৰু গুজৱৰ সৃষ্টি হৈছে। ২০১১ চনত "ইন্টাৰনেচনেল এজেঞ্চি ফৰ ৰিচাৰ্ছ অন কেনছাৰ" নামৰ প্ৰতিষ্ঠান এটাইও সন্দেহ কৰিছিল যে দীৰ্ঘদিন মোবাইল ফোন ব্যৱহাৰ কৰাৰ অন্তত মগজুত কৰ্কট ৰোগ হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে। ইয়াৰ পিচতেই বিভিন্ন প্ৰতিষ্ঠানত এই সম্পৰ্কে বিস্তৃত অধ্যয়ন আৰু গৱেষণা আৰম্ভ হৈছিল। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ "নেচনেল ইনষ্টিটিউট্ অৱ এনভাইৰনমেন্ট হেল্থ্ চায়েঞ্চ" নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটোক নেতৃত্ব দিয়া জন বুকাৰে (John Bucher) ২৫ নিযুট ডলাৰ ব্যয় কৰি এই সম্পৰ্কে যোৱা দুবছৰ ধৰি হাতত লোৱা এটা গৱেষণাৰ গুৰি ধৰি আহিছে। মানুহৰ সলনি নিগনিৰ ওপৰত এই অধ্যয়ন কৰা হৈছিল। দুয়োটা লিংগৰে নিগনিৰ ওপৰত দৈনিক ন ঘন্টাকৈ উচ্চমানৰ বিদ্যুত তৰংগৰ বিকিৰণ প্ৰয়োগ কৰি ৰখা হৈছিল। নিগনিবোৰৰ ওপৰত যিমান শক্তিৰ বিকিৰণ প্ৰয়োগ কৰা হৈছে সিমান শক্তিৰ বিকিৰণ মোবাইলৰ পৰা নিৰ্গত হোৱাৰ সম্ভাৱনা তেনেই ক্ষীণ। দুবছৰৰ পিছত দেখা গৈছে যে কিছুমান মতা নিগনিৰ হৃৎপিণ্ডত সামান্য ভাবে দেখা দিয়া এবিধ ফোঁহাৰ বাদে আন কোনো বিসংগতি পৰিলক্ষিত হোৱা নাই। মাইকী নিগনিৰ ক্ষেত্ৰত কিন্তু তেনে একো হোৱা নাই। তাৰোপৰি আচৰিত কথা, বিদ্যুত তৰংগৰ বিকিৰণৰ মাজত থকা নিগনিবোৰ আন সাধাৰণ পৰিৱেশত থকা নিগনিতকৈ বেছি দিনহে জীয়াই আছে। বুকাৰৰ মতে, বিদ্যুত তৰংগৰ বিকিৰণৰ বাবে হয়তো নিগনিবোৰক কিছুমান সচৰাচৰ হৈ থকা ৰোগে আক্ৰমণ কৰিব পৰা নাছিল!\nযোৱা মাহত (২০১৮ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী) মোবাইল বিকিৰণৰ বিষয়ে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত চলি থকা দুটা গৱেষণাৰ ফল ৰাজহুৱাকৈ প্ৰকাশ কৰা হৈছে। দুয়োটা গৱেষণায়েই বলিষ্ঠ ভাবে ঘোষণা কৰিছে যে মগজুৰ টিউমাৰ বা কৰ্কট ৰোগৰ লগত মোবাইৰ ব্যৱহাৰৰ প্ৰত্যক্ষ কোনো সম্পৰ্ক নাই! চৰকাৰী বিষয়া আৰু বৈজ্ঞানিকসকলে যুতীয়াভাবে ঘোষনা কৰিছে যে মোবাইল ব্যৱহাৰ কৰাটো স্বাস্থ্যৰ ফালৰ পৰা অকণো ক্ষতিকাৰক নহয়। এই গৱেষণাৰ ফলাফল অধ্যয়ন কৰাসকলৰ ভিতৰত "আমেৰিকান কেনছাৰ চোছাইটি"-ৰ মূখ্য বিষয়া অটিছ ব্ৰাউলিও (Otis Brawley) আছে। তেওঁৰ মতে তেওঁ নিৰ্ভয়ে কাণৰ কাষত মোবাইলটো চেপা মাৰি ধৰি কথা পাতে আৰু পাতিব।\nলছ্ এঞ্জেলছ্ৰ কেলিফৰ্নিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপিকা লিকা খেইপেটছে (Leeka Kheifets) এই গৱেষণাৰ ফলাফলক বৰ উচ্চ প্ৰশংসা কৰা নাই। তেওঁ বিশ্ব স্বাস্থ্য সন্থাৰ (World Health Organization) বিকিৰণ বিভাগৰ মূৰব্বী বিষয়া আছিল। নাকে মতা মাত আৰু সুৰেৰে তেওঁ কৈছে - এই সম্পৰ্কে বহুত চিন্তা চৰ্চা আৰু গৱেষণা এতিয়াও হৈয়েই আছে। এটা কথা ঠিকেই যে মোবাইল ফোনৰ ব্যৱহাৰে আকাশখন খহি পৰা ধৰণৰ কোনো বিপদ মাতি আনিব নোৱাৰে।\nএলবেনিৰ নিউ ইয়ৰ্ক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰিৱেশ বিভাগৰ মূৰব্বী অধ্যাপক ডেভিদ কাৰপেন্টাৰে (David Carpenter) কথাটো মানি ল'ব খোজা নাই। তেখেতৰ মতে, এইদুটা গৱেষণা মানৱ শৰীৰৰ ওপৰত হোৱা গৱেষণা নহয়। ,সেয়ে এক সঠিক সিদ্ধান্তত উপনীত হ'ব পৰাকৈ এইয়া যথেষ্ট নহয়। মোবাইল তৰংগৰ বিকিৰণে সৃষ্টি কৰিব পৰা জটিল সমস্যা বা মগজুৰ টিউমাৰৰ সম্ভাৱনা পোনে পোনে নাকচ কৰিব পৰাকৈ এইয়া নিৰ্ভৰযোগ্য অধ্যয়ন নাছিল।\nআমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত মোবাইল ফোনৰ বিকিৰণ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পৰা চৰকাৰী বিভাগটোৰ নাম এফ্-ডি-এ (ফুড এণ্ড ড্ৰাগ এডমিনিষ্ট্ৰেচন)। তেওঁলোকে এই গৱেষণাৰ ফলাফলৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি মত পোষণ কৰিছে যে সম্প্ৰতি অনুমতি দিয়া বিকিৰণৰ পৰিমান সদ্যহতে সালসলনি কৰাৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই। আমেৰিকাৰ দৰে প্ৰভাৱশালী দেশ এখনে লোৱা এই সিদ্ধান্তই সমগ্ৰ পৃথিৱীত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিব। মাৰ্চমাহৰ শেষৰ ফাললৈ এই গৱেষণাৰ ফলাফল কেইবাখনো দেশৰ পৰ্যৱেক্ষকে পৰীক্ষা কৰি চোৱাৰ কথা। ইউৰোপত হোৱা কেইটামান গৱেষণাই কেইবছৰমানৰ আগতে মোবাইল বিকিৰণে আনিব পৰা স্বাস্থ্য সম্পৰ্কীয় অপকাৰিতাৰ কথা সদম্ভে ঘোষণা কৰিছিল। ইয়াৰ সত্যাসত্য নিৰূপণৰ বাবে আৰম্ভ কৰা কেইবাটাও গৱেষণাৰ অন্ত পৰিব এই বছৰৰ শেষৰ ফাললৈ। যোৱ দুবছৰৰ গৱেষণা আছিল মোবাইল সেৱাৰ ২-জি আৰু ৩-জিৰ পৰা হোৱা বিকিৰণ সম্বন্ধে। পৃথিৱীয়ে ইতিমধ্যেই ৪-জি সেৱাত অভ্যস্ত হৈ উঠিছে আৰু ইয়াৰ ওপৰত গৱেষণাও আৰম্ভ হৈছে। এনে কেইবাটাও গৱেষণাৰ ফলাফল এইবছৰৰে শেষৰ ফাললৈহে পোহৰলৈ আহিব।\nমোবাইলটো কাণত চেপা মাৰি ধৰি কথা পাতিম নে নাই, ৰাতি গাৰুৰ তলত মোবাইলটো থ'ম নে নাই সেই সিধান্ত নিৰ্ভৰযোগ্য ভাৱে ল'বৰ বাবে অন্ততঃ আৰু এটা বছৰ বিশ্ববাসীয়ে অপেক্ষা কৰিব লাগিব।\n(এই লেখাখিনি সাদিন, ৯ March, ২০১৮ সংখ্যাৰ কাকতৰ ৮ নং পৃষ্ঠাত নতুবা মোৰ ব্লগ http://utpalbaruah.blogspot.com-তো আছে।)\nPosted by Utpal Badol Baruah at 9:18 PM No comments:\nPosted by Utpal Badol Baruah at 9:50 AM No comments:
