ভাল মানুহৰ কাম - সন্ধান\nYou are at:Home»চিন্তাশিল্প»ভাল মানুহৰ কাম\nভাল মানুহৰ কাম\nBy সমুজ্জ্বল ভৰদ্বাজ on March 8, 2014 চিন্তাশিল্প\nআদিত্য- বিহাৰৰ এখন সৰু গাঁওৰ পৰা নিজক প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ এবুকু প্ৰত্যাশাৰে পঢ়িবলৈ অহা ল'ৰা । আমাৰ সহপাঠী, ভাল বন্ধু ।\nল'ৰালি কালত সি কান্ধৰ হাড়ৰ কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল । অস্ত্ৰোপচাৰৰ পিছৰপৰা তাৰ সোঁ-কান্ধখন এঢলীয়া । বাঁওহাতৰ মধ্যমা আঙুলিটোৰ আগঅংশ সৰুতে আঘাত লাগি উফৰি পৰিছিল, আঙুলিটোৰ নখটোৱে তেতিয়াৰপৰাই বিকৃত ৰূপ লোৱা । ইমানৰ পিছতো ল'ৰাজন কিন্তু সদায়েই হাঁহিমুখীয়া । হাঁহিৰে দুখ ঢাকিব খোজা দুৰ্দান্ত সাহস তাৰ । সকলোৰে মাজত জনপ্ৰিয় এই ল'ৰাজনেই এটা বহুত ডাঙৰ কাম কৰিলে । আমাৰ চকুত এই কামটোৱেই তাক আৰু মহান কৰি তুলিলে ।\nবিহাৰৰ ভিতৰুৱা অঞ্চলসমূহৰ কিছুলোকে এতিয়াও বাল্যবিবাহ প্ৰথাক অন্ধভাৱে সমৰ্থন কৰে । মাক-দেউতাকৰ ৰঙা চকুৰ কাঢ়া শাসনৰ আগত পখিলা খেদা বয়সতে দায়িত্বৰ গধুৰ ওৰণি টানি বিবাহত বহিব লগা হয় বহু নাবালিকাই । আদিত্যৰ সম্পৰ্কীয় ভনীয়েক এজনীয়েও এনে পৰিস্থিতিৰ মুখামুখি হ'ব লগা হ'ল । তাইৰ নাম তৰালি । যি বয়সত দেশৰ অন্যান্য ঠাইৰ ছোৱালীয়ে চোতালত বালিঘৰ সাজে, মূষলধাৰ বৰষুণত তিতি বৈ যোৱা কাগজৰ সুঁতিত নাওঁ উটুৱায়, সেই বয়সতে তৰালিয়ে নিৰ্বিবাদে সমৰ্থন জনাব লগা হ'ল বাল্যবিবাহক । আয়োজন কৰা হ'ল বৰভোজৰ । গাঁওবাসী আনন্দোৎসৱত মতলীয়া হ'ল । বিহাৰৰ তপ্ত পৰিবেশত পলকতে বাষ্প হৈ উৰি গ'ল তৰালিৰ শোকাৰ্ত চকুলো ।\nকথাটো আদিত্যৰ কাণটো পৰিলহি । পিচে আদিত্য কিন্তু এইজাক বলীয়া ধুমুহাত উভালি নপৰিল । ভূপেনদাৰ গীতত সৰুদৈ-সৰুকণে সৰু সৰু সমাজ এৰি সৰু পুঠিমাছ হৈয়ো সৰু পুখুৰীতে বিজুলীক গিলাৰ সাহস দেখুৱাদি আদিত্যয়ো গাঁৱৰ সেই সমাজখনক প্ৰত্যাহ্বান জনালে । প্ৰথমে তৰালিৰ মাক-দেউতাকৰ আগত বাল্যবিবাহৰ পৰৱৰ্তী কালৰ ভয়াৱহ ছবিখন সি দাঙি ধৰিলে । কম বয়সতে সন্তানৰ মাতৃ হ'লে শৰীৰত তাৰ ঋণাত্মক প্ৰভাৱসমূহ কিদৰে পৰে, চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ছাত্ৰ হিচাপে এয়াও সি তৰালিৰ ঘৰখনক ভাঙি-পাতি ক'লে । পিচে এয়া হ'লগৈ খোলাকাতিৰ তালহে । আকোঁৰগোজ মাক-দেউতাকৰ কথা- "ছোৱালী হৈ জন্ম লৈছে যেতিয়া তৰালিয়ে এদিন বিয়াত বহিবই লাগিব । সৰুতে জঞ্জালটো মাৰিব পাৰিলে ভালহে কথা..." এইবোৰ 'ডাঙৰ মানুহৰ সিদ্ধান্ত'ৰ প্ৰতিবাদ কৰা হেতু আদিত্যই নিজৰ মাক-দেউতাকৰ পৰাও কটুবাক্য শুনিব লগা হ'ল ।\nআদিত্য কিন্তু পিচুৱাই নাহিল । যাৰ অন্তৰত যুক্তি, সাহস, মৰম, দয়া সকলো থাকে, তেনে লোকে অন্যায় কামক কেতিয়াও মানি ল'ব নোৱাৰে । আদিত্যই গোপনে কাষ চাপিল স্থানীয় বেচৰকাৰী সংস্থা এটাৰ । সংস্থাটো লগ হ'ল আৰক্ষী বাহিনীৰ সৈতে । আৰু তাৰ পিছৰখিনি..!\n-বিদ্যালয়ৰ ৰেজিষ্টাৰ বহীখনত তৰালিৰ নাম আকৌ লিপিবদ্ধ হ'ল । সমনীয়াৰ সৈতে কঁকালত গাগৰী লৈ তায়ো সমূহীয়া কুঁৱাটোলৈ পানী আনিবলৈ আকৌ যোৱা হ'ল । বাষ্প হৈ উৰি যোৱা শোকাৰ্ত চকুলোবোৰ আশাৰ বৰষা হৈ সম্ভাৱনাৰ সেউজীয়া জগাবলৈ পুনৰ নামি আহিল তৰালিৰ জগতখনলৈ ।\nএই গোটেই ঘটনাপ্ৰৱাহৰ নায়ক হৈ ৰ'ল আদিত্য । জীৱনৰ ৰণাঙ্গনত ক্ষত-বিক্ষত হৈয়ো যুঁজিবলৈ এৰি নিদিয়া আদিত্যই তৰালীক নতুন-জীৱন এটি উপহাৰ দিলে । বয়সত সৰু হৈয়ো আদিত্যই ভাল মানুহৰ কাম কৰিলে । আদিত্য- তোলৈ যাচিছোঁ এই বন্ধুৰ 'লাল চালাম' । Hats off to you...\n...আদিত্যৰ ঠিকনাত কালি এটা খাম আহিছে । সি গৰ্ভত আলফুলে কঢ়িয়াই আনিছে নৱমৰ পৰা দশম শ্ৰেণীলৈ তৰালিয়ে শ্ৰেণীত প্ৰথম হৈ উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ প্ৰমাণপত্ৰ, এবাকচ শুকান মিঠাই আৰু ময়ূৰৰ পাখিৰে সজা, শ্ৰদ্ধা আৰু কৃতজ্ঞতাৰ চেনেহজৰীৰে গঁথা এটি বিনন্দীয়া ৰাখী ।\n(গোপনীয়তা ৰক্ষাৰ খাতিৰত চৰিত্ৰদ্বয়ৰ নাম সলাই দিয়া হৈছে ।)\n- সমুজ্জ্বল ভৰদ্বাজ,\nপ্ৰযত্নেঃ ৱাৰ্ডেন, একলব্য হল,\nআই. টি. এছ. ডেণ্টেল কলেজ, হস্পিতাল এণ্ড ৰিচাৰ্ছ চেন্টাৰ,\nগ্ৰেটাৰ নইদা, নলেজ পাৰ্ক-৩, প্লটঃ ৪৯\nজিলাঃ গৌতম বুদ্ধ নগৰ,\nক্ষন্তেকীয়া জীৱনৰ যুগমীয়া অৱদান\nPrevious Articleশ্বপং য়ং মানাও পয়\nNext Article প্ৰথম ছবি : এপ্ৰিল, ২০১৪\nFollow on Twitter 283\nJanuary 7, 2014 3\nIdrish khan on এমুঠি হাঁহি (নাজমল হুছেইন)\nJob Assam on এমুঠি অণুগল্প (পাপৰি বৰ্মন)\nহাছনুল ইছলাম on প্ৰচলিত শিক্ষা ব্যৱস্থা : শিক্ষক-অভিভাৱক, চৰকাৰ আৰু অসমৰ ভৱিষ্যত(২)
