মহৰ্ষি বাল্মীকিৰ জীৱনৰ পৰিচয় , কোন আছিল, 2021 প্ৰবন্ধ, জয়ন্তী, জন্ম, আশ্ৰম, ৰামায়ণ, গুৰুত্ব ভজন (Maharishi Valmiki, Ramayan, Birth, Place, Biography in Assamese)
বাল্মীকি সংস্কৃত ভাষাৰ এজন বৰেণ্য কবি, আৰু ৰামায়ণ মহাকাব্যৰ ৰচয়িতা। ৰামায়ণ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব পাঁচৰ পৰা এক শতিকাৰ সময়চোৱাত লিখা হৈছিল। ৰামায়ণৰ পাততে বাল্মীকিৰ নাম উল্লেখ থকা পোৱা যায়। তেওঁক আদিকবি বুলিও জনা যায়।
বাল্মীকিৰ মূল ৰামায়ণত মুঠ ২৩০০০টা শ্লোক আৰু উত্তৰাকাণ্ডকে ধৰি ৭টা কাণ্ড আছিল। ৰামায়ণত প্ৰায় ৪৮০,০০২টা শব্দ আছে, আৰু ই মহাভাৰতৰ প্ৰায় চাৰিভাগৰ এভাগ, আৰু আনহাতে গ্ৰীক মাহকাব্য ইলিয়াডৰ চাৰিগুণ। ৰামায়ণত মূলতঃ অযোধ্যাৰ ৰাজকুমাৰ ৰামৰ কাহিনী বৰ্ণোৱা হৈছে, তেওঁৰ পত্নী সীতাক লংকাৰ ৰাক্ষস ৰাজ ৰাৱণে চলনাৰে হৰণ কৰি নিয়ে। বাল্মীকি ৰামায়ণৰ ৰচনা কাল সম্পৰ্কে মতভেদ থাকিলেও খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫০০ ৰ পৰা ১০০ ৰ ভিতৰত বুলি পণ্ডিত সকলে নিশ্চিত কৰিছে। অৰ্থাৎ ই মহাভাৰতৰ প্ৰথম সংস্কৰণ বিলাকৰ সমসাময়িক। আন প্ৰাচীন মহাকাব্য বিলাকৰ দৰেই ৰামায়ণো সুদীৰ্ঘ সময়ত বহু যোগ-বিয়োগ, নিজস্ব ধাৰণা, পৰিবৰ্তন আদিৰ মাজেৰে পাৰ কৰিব লগা হৈছে। সেয়ে ৰামায়ণ ৰচনাৰ সঠিক সময় নিৰ্দেশ কৰা বৰ কঠিন।
বাল্মীকিক ৰামৰ সমসাময়িক বুলিও উল্লেখ কৰা পোৱা যায়। বনবাসৰ কালচোৱাত ৰামে বাল্মীকিক লগ পাইছিল আৰু তেওঁলোকৰ বাৰ্তালাপো হৈছিল। ৰামে সীতাক পৰিত্যাগ কৰাৰ পাছত বাল্মীকিয়ে তেওঁক নিজৰ আশ্ৰমত আশ্ৰয় দিছিল। বাল্মীকিৰ আশ্ৰমতেই সীতাৰ দুই পুত্ৰ লৱ আৰু কুশৰ জন্ম হৈছিল। বাল্মীকিয়ে লৱ আৰু কুশক ৰামায়ণৰ কাহিনী শুনাইছিল। পাছত দুয়োৱে সেই কাহিনী-গীতি বিলাক অযোধ্যাৰ অশ্বমেধ যজ্ঞত গাই শুনাওতেই ৰামে তেওঁলোকক চিনি পায় আৰু নিজৰ ৰাজকাৰেঙলৈ লৈ আনে।
আপুনি জানিব যে ৰামায়ণৰ স্ৰষ্টা বাল্মীকিজী প্ৰকৃততে এজন ডকাইত আছিল। বাল্মীকি জয়ন্তীৰ অৰ্থ হৈছে এনে এটা দিন যেতিয়া মহান ৰচিতা বাল্মীকিজীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ মহান সৃষ্টিয়ে আমাক মহা গ্ৰন্থ ৰামায়ণৰ সুখ দিছিল। ই হৈছে এক কিতাপ যিয়ে মৰ্যাদা, সত্য, প্ৰেম, ভাতৃত্ববোধ, বন্ধুত্ব আৰু সেৱকৰ ধৰ্মৰ সংজ্ঞা শিকাইছিল।
বাল্মীকিজীৰ জীৱনে যথেষ্ট শিকিছে, তেওঁৰ ব্যক্তিত্ব সাধাৰণ নাছিল। তেওঁৰ জীৱনৰ এটা ঘটনাৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ তেওঁ নিজৰ জীৱন শৃংখলা সলনি কৰে আৰু তেওঁক এজন মহান শ্ৰদ্ধাৰ কবি হিচাপে গঢ়ি তোলে। এই চৰিত্ৰটোৱে তেওঁলোকক মহান কৰি তোলে আৰু আমাক তেওঁলোকৰ পৰা শিকিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰে।
মহৰ্ষি বাল্মীকিৰ নাম আছিল ৰত্নাকৰ আৰু তেওঁ অৰণ্যত বাস কৰা ভিল জাতিত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল, যাৰ ফলত তেওঁ ভীলৰ পৰম্পৰা অনুসৰণ কৰিছিল আৰু জীৱিকাৰ বাবে ডকাইত হৈ পৰিছিল। তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ ভৰণপোষণৰ বাবে পথচাৰীসকলক লুটি লৈছিল, আৰু আনকি প্ৰয়োজন হ'লে তেওঁলোকক হত্যা কৰিছিল। এনেদৰে তেওঁলোকে দিনে দিনে তেওঁলোকৰ পাপ ভৰাই আছিল।
এদিন নাৰদমুনি তেওঁৰ অৰণ্যৰ পৰা ওলাই আহিছিল। তেওঁলোকক দেখি ৰত্নাকৰে সিহঁতক বান্ধি দিছিল। নাৰদমুনীয়ে তেওঁক সুধিছিল আপুনি এনে পাপ কিয় কৰি আছে। ৰত্নাকৰে তেওঁৰ পৰিয়ালৰ জীৱিকাৰ বাবে উত্তৰ দিছিল। তেতিয়া নৰদমুনীয়ে সুধিলে, "আপুনি যি পৰিয়ালৰ বাবে এই পাপ কৰিছে সেই পৰিয়ালটোৱে আপোনাৰ পাপৰ ফল বহন কৰিব নেকি?" ৰত্নাকৰে উৎসাহেৰে ক'লে, "হয়, অৱশ্যেই।" মোৰ পৰিয়ালে সদায় মোৰ কাষত থিয় দিব। নাৰদ মুনিয়ে ক'লে, "আপুনি তেওঁক সুধিলে, যদি তেওঁ হয় বুলি কয়, মই আপোনাক মোৰ সকলো টকা দিম।" ৰত্নাকৰে তেওঁৰ সকলো পৰিয়াল আৰু বন্ধুবৰ্গক সুধিছিল, কিন্তু কোনেও সন্মত হোৱা নাছিল। ৰত্নাকৰ ইয়াৰ দ্বাৰা গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত হৈছিল আৰু তেওঁ দুৰ্বৃত্তৰ পথ এৰি তপস্যাৰ পথ বাছি লৈছিল, আৰু বহু বছৰ ধৰি ধ্যান কৰিছিল আৰু তপস্যা কৰিছিল, যাৰ ফলত তেওঁ সংস্কৃতত মহৰ্ষি বাল্মীকি আৰু ৰামায়ণ মহা গ্ৰন্থৰ নাম আৰু জ্ঞান প্ৰাপ্ত কৰিছিল।
সেয়েহে, জীৱনৰ এটা ঘটনাৰ পৰা, দস্যু ৰত্নাকৰ এজন মহান সৃষ্টিকৰ্তা, মহৰ্ষি বাল্মীকি হৈ পৰিছিল।
ৰামায়ণত, মাতৃ ৰজা দশৰথৰ দ্বিতীয় পত্নী ৰাণী কাইকাই ৰাম চন্দ্ৰজীক নিৰ্বাসনলৈ পঠিয়াইছিল। ইয়াৰ আঁৰত এটা আশ্চৰ্যকৰ কাহিনীও আছে।
বাল্মীকি এজন ডকাইত আছিল আৰু ভিল জাতিত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল, কিন্তু তেওঁ ভিল জাতিৰ নাছিল, দৰাচলতে বাল্মীকিজী প্ৰচেতাৰ পুত্ৰ আছিল। পুৰাণৰ মতে, প্ৰচেতা ব্ৰহ্মজীৰ পুত্ৰ আছিল। বাল্মীকিক সৰুতে এজন ভিলনীয়ে চুৰি কৰিছিল, যাৰ ফলত তেওঁ ভিল সম্প্ৰদায়ত লালন-পালন কৰিছিল আৰু তেওঁ ডকাইত হৈ পৰিছিল।
ৰামায়ণ লিখিবলৈ আপুনি কেনেকৈ অনুপ্ৰেৰণা পালে?
যেতিয়া ৰত্নাকৰে তেওঁৰ পাপবোৰ উপলব্ধি কৰিছিল, তেওঁ সেই জীৱন ত্যাগ কৰিছিল আৰু এক নতুন পথ গ্ৰহণ কৰিছিল, কিন্তু এই নতুন পথটোৰ বিষয়ে তেওঁৰ কোনো জ্ঞান নাছিল। যেতিয়া তেওঁ নাৰদজীক বাট সুধিছিল, নাৰদজীয়ে তেওঁক ৰাম নামটো জপ কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল।
ৰত্নাকৰে দীৰ্ঘদিন ধৰি আছিল, কিন্তু ৰাম নামটোৰ অজ্ঞতাৰ বাবে, তেওঁ দুৰ্ঘটনাক্ৰমে ৰাম ৰামৰ জপক মৃতলৈ পৰিৱৰ্তন কৰিছিল, যাৰ ফলত তেওঁৰ শৰীৰ দুৰ্বল হৈ পৰিছিল, আৰু তেওঁ পিঁপড়েৰে আঘাত প্ৰাপ্ত হৈছিল। সম্ভৱতঃ সেইটো তেওঁলোকৰ পাপৰ আনন্দ আছিল। সেইকাৰণে তেওঁক বাল্মীকি নাম দিয়া হৈছিল। কিন্তু কঠোৰ অনুশীলনেৰে তেওঁ ব্ৰহ্মদেৱক সন্তুষ্ট কৰিছিল, যাৰ ফলস্বৰূপে ব্ৰহ্মদেৱে তেওঁক জ্ঞান আৰু ৰামায়ণ লিখাৰ সামৰ্থ্য প্ৰদান কৰিছিল, যাৰ পিছত বাল্মীকি মহৰ্ষিয়ে ৰামায়ণ ৰচনা কৰিছিল। ৰামায়ণৰ বিষয়ে তেওঁৰ আগতীয়া জ্ঞান আছিল।
2. বাল্মীকিজীয়ে প্ৰথমে শ্লোক কেনেকৈ ৰচনা কৰিছিল?
এবাৰ তেওঁ তপস্যাৰ বাবে গংগা নদীৰ পাৰলৈ গৈছিল, পুৰুষ মহিলাগৰাকীৰ চৰাইযোৰ ওচৰতে প্ৰেমত পৰিছিল। একে সময়তে, এজন চিকাৰীয়ে এটা কাড় গুলী মাৰি মতা চৰাইটোক হত্যা কৰে, আৰু দৃশ্যটো দেখি, তেওঁৰ মুখৰ পৰা স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে এটা শ্লোক ওলাই আহে, নিম্নলিখিত ধৰণেঃ
মা নিশাদ প্ৰতিস্থান তবমাগমঃ শাস্তিঃ সময়।
যতক্ৰাঞ্চমিথুনাদেকাম অৱধিঃ কামমোহিতাম।
অৰ্থাৎ এই জঘন্য কাৰ্য্য কৰা দুষ্ট জনে জীৱনত কেতিয়াও সুখ নাপাব। দুষ্ট মানুহজনে প্ৰেমত লিপ্ত হোৱা চৰাই এটাক হত্যা কৰিছে। মহান কবিজনে তেতিয়া ৰামায়ণ ৰচনা কৰিছিল।
বাল্মীকি মহা কবিয়ে সংস্কৃতত মহা কাব্য ৰামায়ণ ৰচনা কৰিছিল, যিটো ব্ৰহ্মজীৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। ৰামায়ণত ভগৱান বিষ্ণুৰ অৱতাৰ ৰাম চন্দ্ৰজীৰ চৰিত্ৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ইয়াত ২৩,০০০ টা শ্লোক আছে। তেওঁৰ লগত থকা শেষ কিতাপবোৰে বাল্মীকি মহৰ্ষিৰ জীৱনবৰ্ণনা কৰে।
বাল্মীকি মহৰ্ষিয়ে ৰামৰ চৰিত্ৰটো চিত্ৰিত কৰিছিল, তেওঁ মাস সীতাক তেওঁৰ আশ্ৰমত ৰাখিছিল আৰু তাইক সুৰক্ষা দিছিল। পিছত, ৰাম আৰু সীতাৰ পুত্ৰ লৱকুশক জ্ঞান দিয়া হৈছিল।
ৰাৱণৰ জীৱনৰ সৈতে সম্পৰ্কিত কিছুমান আকৰ্ষণীয় তথ্যৰ বিষয়ে শিকক, ৰাৱণক তিনিওখন পৃথিৱীৰ বিজয়ী বুলি কিয় কোৱা হৈছিল।
বাল্মীকিজীৰ জন্ম অশ্বিন মাহৰ পূৰ্ণিমাত হৈছিল, একেদিনাই হিন্দু ধৰ্ম বৰ্ষপঞ্জীত বাল্মীকি জয়ন্তী বুলি কোৱা হয়। এই বছৰ বাল্মীকি জয়ন্তী ৩১ অক্টোবৰত উদযাপন কৰা হ'ব।
বাল্মীকিজী এজন কবি আদি আছিল। তেওঁক শ্লোকৰ প্ৰৱৰ্তক বুলি গণ্য কৰা হয়, যিয়ে সংস্কৃতৰ প্ৰথম শ্লোক লিখিছিল। এই জন্ম বাৰ্ষিকীক প্ৰকাশ দিৱস বুলিও জনা যায়।
ৰামায়ণৰ মতে, ৰাৱণেও মাতৃ সীতাৰ স্বয়ম্বৰত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
বিভিন্ন ধৰণৰ ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান আছে।
শোভা যাত্ৰাসজ্জা কৰে।
মিঠাই, ফল, ব্যঞ্জন বিতৰণ কৰা হয়।
দোকানবোৰ বহু ঠাইত অনুষ্ঠিত হয়।
বাল্মীকিৰ জীৱনৰ জ্ঞান সকলোকে দিয়া হয় যাতে ইয়াৰ পৰা অনুপ্ৰেৰণা লৈ মানুহে বেয়া কাম ত্যাগ কৰি ভাল কামত মন দিব লাগে।
হিন্দু ধৰ্মত বাল্মীকি জয়ন্তীৰ গুৰুত্ব অধিক বুলি গণ্য কৰা হয়।
প্ৰশ্নঃ ঋষি বাল্মীকি কোন আছিল?
উত্তৰঃ মহৰ্ষি বাল্মীকি বিখ্যাত মহাকাব্য ৰামায়ণৰ লেখক আছিল।
প্ৰশ্নঃ বাল্মীকি কাৰ পুত্ৰ আছিল?
উত্তৰঃ বাল্মীকিজী এজন প্ৰচেতৰ পুত্ৰ আছিল, যাক ব্ৰহ্মজীৰ পুত্ৰ বুলি কোৱা হয়। অৱশ্যে, তেওঁক সৰুতে ভিলানীয়ে অপহৰণ কৰিছিল, যাৰ পিছত তেওঁক ভিল জাতিয়ে সমৰ্থন কৰিছিল।
প্ৰশ্নঃ বাল্মীকি জয়ন্তী কিমান?
উত্তৰ : বাল্মীকি জয়ন্তী এই বছৰৰ ৩১ অক্টোবৰত।
প্ৰশ্ন : বাল্মীকি কোন কলাকুশলীৰ আছিল?
উত্তৰঃ বাল্মীকি এজন ডকাইত আছিল যি ভীল জাতিত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। যদিও তেওঁক ভিল জাতি বুলি গণ্য কৰা নহয়, তেওঁক ব্ৰহ্মজীৰ পুত্ৰ বুলি কোৱা হয়।
প্ৰশ্নঃ বাল্মীকিৰ জন্ম ক'ত হৈছিল?
উত্তৰঃ বাল্মীকিৰ জন্ম ভাৰতত হৈছিল।
প্ৰশ্নঃ বাল্মীকিৰ প্ৰকৃত নাম কি?
উত্তৰঃ বাল্মীকিৰ প্ৰকৃত নাম দস্যু ৰত্নাকৰ।
হিন্দু ধৰ্মৰ বাল্মিকি সম্প্ৰদায়ে বাল্মীকিক সন্মান কৰে, য'ত তেওঁক লাল বেগ বা বালা শ্বাহ বুলিও জনা যায়, এজন পৃষ্ঠপোষক সাধু হিচাপে, তেওঁৰ বাবে সমৰ্পিত বহুতো মাণ্ডিৰ (মন্দিৰ) আছে।
চেন্নাইৰ এটা এলেকা, তিৰুভানমিয়ুৰৰ নাম ঋষি বাল্মীকি, থিৰু-বাল্মীকি-উৰৰ পৰা পোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। এই ঠাইত বাল্মীকিৰ বাবে এটা মন্দিৰ আছে, যিটো 1300 বছৰ পুৰণি বুলি ধাৰণা কৰা হয়।
