ভোকেন্দ্ৰ বৰুৱা - ৱিকিউৎস\n←যেনে চোৰ তেনে টাঙোন\nজোনবিৰি গ্ৰন্থৰ তৃতীয় চুটিগল্প\n1215ভোকেন্দ্ৰ বৰুৱালক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা\nগোন্ধাই গুৱাল-¬ 'ভোকোন্দাইৰ মাক ঔ, ভোকোন্দাইৰ মাক! বোলো ক'লৈ গ'ল ঔ এইজনী! শুনিছ নে ঐ শুনিছ! বাঘেখাইটিক বিছাৰিলেও পাবলৈ নাই! বোলো শুনিছ নে!"\nঘৈণীয়েক জেতুকীয়ে লাওৰ হেদালিৰ তলত সোমাই লাও পাৰিবলৈ বিছাৰিছিল; গিৰিয়েকৰ মাত শুনি হেদালিৰ তলৰ পৰা ওলাই আহি উত্তৰ দিলে, "কি হ'লনো? চিঞৰ-বাখৰখন বা লগাইছে কেলৈ ? মোক নেদেখি কিবা এৱা চৰিল নে কি ?" গোন্ধাই -  "এৱা চৰা নাই; শুনহি! তোৰ কলিকতীয়া পুতেৰে এইখন কলিকতাৰ পৰা কি লেখি, টিকচ মাৰি ডাকত দি পঠিয়াইছে, চাহিচোন চাহি।" কলিকতীয়া পুতেকৰ নাম শুনিয়েই জেতুকী উছাহত উতলি লৰালৰিকৈ গিৰিয়েকৰ ওচৰ পালেহি। জেতুকী - "মোৰ ভোকোন্দায়ে নো কি লেখিছে ? মোৰ বোপাই ভালে আছেনে ? মোৰ বোপাই ভালে আছে বুলি শুনিলেই মোৰ বুকুখন শীতল পৰি যায়। মোৰ দেহডুখৰিক কিবা ধন-বিত লাগে নে? ধন-বিত লাগে যদি একুৰি ৰূপ পঠিয়াই দিয়া। মোৰ দেহডুখৰিয়ে পঢি় থাওক, পঢি় থাওক, বৰ মানুহ হওক, মোক আন একো নালাগে।" গোন্ধাই -"বাঘেখাইটি! তোৰ দেহডুখৰিক ধন-বিত নালাগে, বৰুৱা ফুকন হ'বলৈহে লাগে। তাৰ এই চিঠি আজি ডাকত পাই, তাত নো কি লিখিছে পঢ়াই আনিবলৈ বেথাৰাম ভাগৱতীৰ ওচৰলৈ গৈছিলো। চিঠিখনত ইংৰাজী দেশী দুই কলম আছে। ভাগৱতী বাপুৱে ইংৰাজী সোপা এৰিও আমাৰ মাতত লেখা সোপা যি পঢি়লে তাক শুনি মোৰ গা গোটেইটোত জ্বৰ উঠিছে। তাৰ হেনো ভোকোন্দি নামটো কিবা অসইভ হৈছিল, সেইদেখি সি সেইটো নাম ঘাহি-মাজি সইভ কৰিলে। হেনো এতিয়াৰ পৰা মই তালৈ চিঠি লিখিলে কিবা ভোকইন্দ্ৰ বুলি লেখিব লাগিব; আৰু বৰুৱা কথাষাৰো হেনো তাৰ পিছতে যোৰাই দিব লাগিব। অর্থাৎ আমাৰ ভোকোন্দাই ভোকোন্দি গুছি ভোকইন্দ্ৰ বৰুৱা হৈছে হেনো।" জেতুকী। - "বুজিছো, মোৰ বোপায়ে হাড়-মূৰ ভাঙি দুখকৈ পঢি়ছে দেখি মহাৰাণীয়ে তাক বৰুৱা পাতিছে। বোলো, মোৰ এই গেন্ধেলা মুখখনেৰেই তোমাক কওঁ, দেখি থাকিবা, মোৰ ভোকোন্দাইক মনচুপ নাপাতিও নেৰে। হওঁক, হওঁক, মোৰ বোপায়ে সাত-সতৰুৰ মুখত ছাই দি মনচুপ, সদৰামিন এটাইবোৰ হওঁক। মই দিনৌ গোসাঁইক খাটি আছো, সেইদেখি তাৰ ভাল হৈছে। তাৰ হকে আমাৰ আতাৰ থানত মই পালনাম এভাগি গোৱাবলৈ আগ কৰি থৈছোঁ।" গোন্ধাই - "তইনো এইখন কি বলকিছ ? মহাৰাণীয়ে তাক বৰুৱা পাতিছে বুলি তোক কোনে ক'লে ? তোৰ পুতেৰেহে আপোনা-আপুনি বৰুৱা হৈছে আৰু মোকো সি বৰুৱা পাতিছে। তাৰ আগৰ নামটো হেনো বেয়া, সেইদেখি সি সেইটো সলাই কিবা ভোকইন্দ্ৰ হৈছে। মোৰও হেনো সি কিবা চৰিত্ৰ লেখাইছে, সেইদেখি মোৰ নামটোও সলাই মোক গোন্ধেশ্বৰ বৰুৱা পাতিছে। তইনো কথামখাৰ আহমখা নুবুজাকৈ কি ক'ব লাগিছ ?" এনেতে গোন্ধাইৰ ঘৰৰ আগেদি বগীৰাম ডাকবাবু যাওক। বগীৰামক দেখি গোন্ধায়ে মাত লগালে,--"ডাকবাবু ডাঙৰীয়া! ডাকবাবু ডাঙৰীয়া! ভো-ভো কৰিনো ক'লৈ যাব লাগিছে ? এইপিনে এখন্তেক আহকচোন, তামোলছালি এখনকে খাই যাওকহি।" এই কথা শুনি বগীৰামে আহি তেওঁলোকৰ ওচৰতে বহিলত, জেতুকীয়ে লৰালৰিকৈ তামোলৰ বঁটাটো উলিয়াই আনি তামোল কাটিবলৈ লাগিল। গোন্ধাই - "বোলো ডাকবাবু ডাঙৰীয়া, আমাৰ কলিকতীয়া ল'ৰাটোৰ পৰা এই চিঠিখন আহিছে, আমাৰ তাইক এবাৰ কির্পা কৰি চিঠিখন পঢি়-শুনাই দিয়াচোন।" এই বুলি চিঠিখন গোন্ধায়ে বগীৰামৰ হাতত দিলত বগীৰামে ডাঙৰ ডাঙৰকৈ মাতি পঢি়বলৈ ধৰিলে - \n"মাই ডিয়েৰ ফাদাৰ, "আজি তোমালৈ কি কথা লেখিছোঁ, মই হপ (hope) কৰো তুমি তাত মনোযোগ কৰিবা। আজি এবছৰ হবলগীয়া হ'ল মই কলিকতালৈ আহিলো। কিন্তু আহিবৰে পৰা মোৰ মনত এটা কথাই বৰকৈ উখল-মাখল লগাই আছিল। সম্প্ৰতি তাৰ এটা মিমাংসা কৰিছোঁ। বৰ লাজৰ কথা যে মোৰ নামটো ভোকোন্দি হৈছিল। really really বাস্তৱিকতে এইটো বৰ shameful লাজৰ কথা। ইয়াৰ কলেজৰ লৰাই এই নামটো লৈ মোক বৰ ঠাট্টা কৰে। ময়ো দেখিছো যে ভোকোন্দি বৰ অসভ্য নাম। monstrous! তাক আজি সভ্য কৰি লোৱাটো মোৰ duty অর্থাৎ মোৰ কর্তব্য। সেইদেখি মই আমাৰ কলেজৰ হাজিৰা বহীত আজি মার্চ মাহৰ ২০ তাৰিখে তাক কটাই ভোকেন্দ্ৰ কৰিলো। আৰু মোৰ নামৰ পিছত এটা উপাধী নোহোৱাৰ বাবেও বৰ হাঁহিয়াতৰ কথা হৈছে; সেইদেখি তাত বৰুৱা লগাই দিয়ালো। তুমিও আজিৰে পৰা তোমাৰ নামটোৰ উন্নতি বিধান কৰি তাক গোন্ধেশ্বৰ কৰিবা আৰু তাত বৰুৱা কথাষাৰ লগাই দিবা ; আৰু লোককো সেইদৰে তোমাক address মৰিবলৈ অৰ্থাৎ মাতিবলৈ কৈ দিবা। মই remember কৰো অর্থাৎ মোৰ মনত আছে, তুমি এদিন কৈছিলা, মোৰ পেহী এজনী দুলীয়া বৰুৱাৰ ঘৰৰ সতৰাম বৰুৱাৰ হৰিভকত কানুৰামলৈ পৰিবৰ কথা হৈছিল। যদি সেইটো সঁচা তেন্তে সেই সূত্ৰতে আমিও বৰুৱা লেখাত কোনো ব্যাঘাত নেদেখো। বিশেষ Ram gone, Ajodhya gone অর্থাৎ ৰাম গ'ল, অযোধ্যাও গ'ল; আহোম গ'ল, আহোমৰ ৰাজত্বও গ'ল। সেইদেখি আহোমে পতা বৰুৱা ফুকন সকলৰ সেই উপাধিৰ ওপৰত Copyright also gone, অর্থাৎ স্বত্বও গ'ল। এতিয়া যি যোগ্য, সিয়েই ইচ্ছামতে সেই উপাধি ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। This is according to law of Equity অর্থাৎ ইকুইটি আইণ মতে সত্য। আৰু "যোগ্য ভোগ্য বসুন্ধৰা" বুলি শাস্ত্ৰত আছে; এই সংস্কৃত কথাফাকিৰ মানে তুমি আমাৰ ভাগৱতী বাপুক সুধি ল'বা। এই বিষয়ে in detail অর্থাৎ বাহুল্যকৈ তোমালৈ লেখাৰ সকাম নাই; কাৰণ তুমি ignorant, সেইবোৰ বুজিব নোৱাৰিবা। মুঠতে কওঁ, যে আজিৰ পৰা তুমি মোৰ instruction follow কৰি মই কোৱা মতে কার্য কৰিবা। আৰু এটা কথা মই তোমাক কওঁ। তুমি লাহে লাহে তোমাৰ Shameful গুৱালৰ ব্যৱসায়টো এৰিবলৈ চেষ্টা কৰিবা; কাৰণ সেইটো লাজলগা বুলি মই think অর্থাৎ বিবেচনা কৰিছোঁ। তুমি আগেয়ে যি আছিলা, এতিয়া, you are my father, তুমি মোৰ পিতাই; therefore you must behave likeagentleman, অর্থাৎ ভদ্ৰলোকৰ দৰে তুমি চলিব লাগিব। আইক ক'বা, তেওঁ যেন ঘৰে ঘৰে ঢেং ঢেং কৰে নুফুৰে। She must keep her respect অর্থাৎ এতিয়া তেওঁ নিজৰ মান-সম্ভ্ৰম ৰাখি ফুৰিব লাগিব। I hope অর্থাৎ মই আশা কৰো, তোমালোকে মোৰ কথাৰ অন্যথা নকৰিবা।\nইতি ...শ্ৰীভোকেন্দ্ৰ বৰুৱা। Mr. B.K. Boroah First Year Class, Metropolitan Institution, Calcutta. পুঃ - মোলৈ চিঠিৰ ওপৰত মোৰ বিজুগ এইদৰে লেখাবা। পুঃ পুঃ -মোৰ সৰু ভনীজনীৰ ভুর্ভুৰী নামটো সলাই ভ্ৰমৰিণী কৰিবা। কাৰণ সময় থাকোঁতেই সেই কাম কৰা উচিত; নাইবা, পিছত too late হৈ পৰিলে তাক শুধৰাবলৈ মোৰ নিচিনাকৈ বৰ কষ্ট পাব লাগিব। ভ্ৰমৰিণীক মোৰ kiss অর্থাৎ চুমা দি কবা, যে এই নামটো তাইৰ কলিকতীয়া ককায়েকে তাইক Birthday present অর্থাৎ জন্মদিনৰ উপহাৰ দিছে। আৰু এটা কথা - মই দকৈ ভাবি দেখিছো, যে আইৰ আচল নামটোও নসলালে নচলিব। তোমাৰ জীৱন চৰিতত আইৰ জেতুকী নামটো গুচাই যতিকেশ্বৰী দিলো। আমাৰ গাঁৱৰ নামটোও বদলাব পাৰিলে ভাল। অৱশ্যে সেইটো কাম তুমি অকলে কৰি উঠিব নোৱাৰিবা। অনেক লোকক influence কৰি অর্থাৎ ৰাজহুৱা মত সংগঠন কৰি গৱর্ণমেন্টক "মেমোৰিয়েল" অর্থাৎ দৰখাস্ত দিহে সেই কামটো কৰিব পৰা হ'ব। সেই দেখি সেইটো কাম মই উভতি যোৱালৈকে স্থগিত থাকক; মই গৈ agitation অর্থাৎ এটা আন্দোলন কৰি তাক হাতত লম। ভৱিষ্যতৰ ইতিহাসলৈ এইদৰে বাট পোনাই ৰখাটো অত্যাৱশ্যক হৈছে। মই শ্যেলি, কীটচ, ৰবি কবিৰ নিচিনাকৈ এখন বহুমূলীয়া কবিতা গ্ৰন্থ লেখিছোঁ, সি প্ৰায় শেষ হ'ব লগীয়া হৈছে। তাৰ পাতনিত মোৰ ছবিৰে সৈতে মোৰ সংক্ষিপ্ত জীৱনীও ওলাব। সেইবাবেই মই দীঘলকৈ চুলি ৰাখিছো, জ্ঞাত কাৰণ লেখিলো। তোমাৰ বিস্তৃত জীৱনচৰিত্ৰ এখন লেখা নিতান্ত প্ৰয়োজন হৈ উঠিছে। মই তাৰ যো-জা কৰিছো। তোমাৰ জীৱন চৰিত্ৰৰ নিমিত্তে কিছুমান material অর্থাৎ সজুলি অর্থাৎ ঘটনা মই সংগ্ৰহ কৰি ডাঙৰ মানুহ এজনৰ হাতত দিছো, তেওঁ তোমাৰ জীৱন চৰিত লেখিবলৈ গাত লৈছে আৰু তাৰ পাতচেৰেক লেখিছেও। কিন্তু সেই কিতাপৰ front page অত অর্থাৎ সমুখৰ পাতত তোমাৰ ছবি এটা দিবৰ দৰকাৰ, সেইদেখি তুমি এই চিঠি পোৱা মাত্ৰকতে তোমাৰ ছবি এটা তোলাই মোলৈ পঠিয়ায় দিবা। যোৰহাটত photohrapher অর্থাৎ ছবি তোলোতা মানুহ নাই যদি ডিবুৰুলৈ গৈ গোহাঁই ব্ৰাদার্চৰ তাত তোমাৰ ফটোগ্ৰাফ এটা তোলাবা; ইয়াত মই হাফটোন ব্লক কৰাই এনলার্জ কৰিব লাগিব। ফটোখন সোনকালে মোক লাগে। ডিবুৰুলৈ যাবলৈ সম্প্ৰতি তোমাৰ হাতত cash অর্থাৎ নগদ ধন নাই যদি সেই গাখীৰতী বগী ম'হজনী বেচি দিবা। অলপ cheap অর্থাৎ সস্তাকৈ দিলে থিতাতে বহুত কিনোতা ওলাব। আৰু তোমাৰ Travelling expenses অৰ অর্থাৎ ডিবুৰুলৈ যোৱাৰ খৰচৰ পিছত ছবিৰ নিমিত্তে যোৰাকৈ হাতত ৰূপ নথকাটো যেন দেখিলে আৰু এজনী ম'হ বেচিবা। মুঠতে এই কাম বৰ জৰুৰী জানিবা। --বি. কে. বি.\nগোন্ধাই - "দেখিলি, দেখিলি, বাঘেখাঁতী দেখিলি এতিয়া, তোৰ পুতেৰ কেনেকৈ ভোকইন্দ্ৰ হ'ল, কেনেকৈ বৰুৱা হ'ল? সি বান্দৰে মোকো বৰুৱা পাতে, তোকো বৰুৱানী পাতে। গুৰুজনাৰ অনুগ্ৰহত ম'হ-গৰু দুটামান ৰাখি এগাল ভাত খাই আছোঁ, সি বৰুৱা হৈছে দেখি তাকো হেনো এৰিব লাগে, তাকো বেচি দিব লাগে।" জেতুকী- "মই দেখোন তোমাক কৈছো যে, মোৰ বোপায়ে হাড়-মূৰ ভাঙি, তেজ পানী কৰি কলিকতাত পঢি়ছে দেখি বৰুৱা হৈছে। মহাৰাণীৰ পেটৰ কথাটো সি পাইছে; নাপালে তেনে কেতিয়াও নকৰে। সি কত হেপ্ (Hope) কৰিছে, থিং (think) কৰিছে, চেম (Shame) কৰিছে, ৰেচপেক (respect) কৰিছে, কৰিহে তেনে কৰিছে। মই এতিয়াও কওঁ যে মোৰ বোপাইক মহাৰাণীয়ে বৰুৱা পতাদি মনচুপ, সদৰামিনো পাতিব, তুমি চাই থাকিবা; মই অমুকী হওঁ যদি মোৰ কথা ফলিয়াবই ফলিয়াব। মোৰ বোপাইৰ হকে মই এই একাদশিতে থাপন পাল নাম গোৱাম। মোৰ বোপায়ে ভনীয়েকক কি হাৰ (উপহাৰ) দিছে চাওঁ ? কোন ধাৰ ? অ' ভুর্ভুৰী ! অ' ভুর্ভুৰী ! তোৰ কলিকতীয়া ককায়েৰে তোলৈ কিবা কলিকতীয়া হাৰ পঠিয়াইছে, চাহি। ক'লৈ গ'লনো এইজনী?"\nগোন্ধাই - "বাঘেখাঁতী! তোৰ পুতেৰৰ লগতে তয়ো বলিয়া হৈছ নে কি? বোলে, সাত পুৰুষত নহ'ল গাই, কঁৰীয়া লৈ খিৰাবলৈ যায়। সি দুটা ইংৰাজী পঢি় ক-ক-ম-ম কৰিলে বুলি গোন্ধাই গোৱালে তাৰ সাত পুৰুষীয়া বৃত্তি এৰি বৰুৱা হ'ব লাগিব। সি বৰুৱা হয়, ফুকন হয়, বান্দৰ হয়, শিয়াল হয়, যি হয় হৈ থাওক, তাৰ লগতে মই বুঢ়াইও নাচিবলৈ যাব লাগিল নে কি? তই নাচিব খুজিছ নাচ। কিন্তু ৰাইজে তোৰ মুখত চূন সানি মূৰত ঘোল ঢালিব চাবি।" জেতুকী - "মোৰ ল'ৰাৰ সুখ-সম্পদ দেখি ৰাইজৰ হিংসা লাগিছেই, সেইবুলি মোৰ ল'ৰাই নপঢি়ব নেকি ? ৰাইজে হিংসা কৰিলে বুলি মোৰ ল'ৰা মনচুপ, সদৰামিন নহয় নেকি ? মোৰ একেটা ল'ৰা, তাক এইদৰে সকলোৱে হিংসা কৰে। উ-উ-উ-উ।\nএইবুলি জেতুকীয়েও ৰাও জুৰি কান্দিবলৈ ধৰিলে। গিৰিয়েক ঘৈণিয়েকৰ চুপতাচুপতি লাহে লাহে এইদৰে বাঢি় গৈ শেহত গোন্ধায়ে জেতুকীক এখুন্দা দিবলৈ ঢেকি-থোৰা বিচৰা দেখি বগীৰাম ডাকবাবু তাৰপৰা লাহেকৈ উঠি প্ৰস্থান কৰিলে।\nএইখিনিতে আমি এই আখ্যানটোৰ অলপ আগৰেপৰা ধৰি তাক মুকলি কৰি দিওঁ। গোন্ধাই গুৱালৰ ঘৰ মাজুলিত। ম'হ আৰু গৰু ৰাখি, গাখীৰৰ ব্যৱসায় কৰি সি লাহে লাহে চহকী হৈ পৰিছিল। তাৰ এটা ল'ৰা, নাম ভোকোন্দি; আৰু এজনী ছোৱালী নাম ভুর্ভুৰি। ভোকোন্দিৰ বুধিটো সৰুৰে পৰা চোকা আছিল দেখি তাক গোন্ধায়ে পঢ়াশালিত পঢি়বলৈ লগাই দিলে। ভোকোন্দিৰ অদৃষ্ট সুপ্ৰসন্ন; গতিকে বুদ্ধিৰ সুবতাহ তেওঁৰ বিদ্যাৰ পালত লাগি, পাল ফুলি উঠি দোপতদোপে স্কুলীয়া জীৱন-নাও আগবাঢি় এন্ট্ৰেন্স পৰীক্ষা পাৰ হৈ গ'ল। গৱর্ণমেন্টৰ কুৰিটকীয়া বৃত্তি এটা ভোকোন্দিৰ কপালত উঠিলত বাপেক-মাকৰ আৰু উৎসাহ বাঢি়ল; সেইদেখি ভোকোন্দিৰ কলিকতাত "ফাৰ্ষ্ট আর্টচ" পঢি়বলৈ তেওঁলোকে পঠিয়াই দিলে। ফলত, ভোকোন্দিক আমি আজি মেট্ৰপলিটান ইনষ্টিটিউচনৰ প্ৰথম বার্ষিক শ্ৰেণীত পাই, তেওঁ বৰুৱা হোৱা ইতিহাস ঘুকটিবলৈ পাইছোঁ। ০০০০ <poem>\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=ভোকেন্দ্ৰ_বৰুৱা&oldid=7065"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ১৯ ছেপ্টেম্বৰ ২০১৪ তাৰিখে ০৭ঃ৩৫ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।
