মাজুলীক এজনী বিদেশী ছোৱালীয়ে ভালপাই পেলালে (পঙ্কজ বৰা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমাজুলীক এজনী বিদেশী ছোৱালীয়ে ভালপাই পেলালে\nফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ মাজ ভাগত ২৫ জনীয়া নৰৱেজিয়ান সঁজাতি দল এটাৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে দিল্লীলৈ গৈছিলোঁ, উদ্দেশ্য আছিল ভাৰত আৰু নৰৱেৰ চৰকাৰৰ মাজত শৈক্ষিক তথা বৈজ্ঞানিক আৰু প্ৰযুক্তিগত গৱেষণাৰ বাবে দ্বিপাক্ষিক বুজা-পৰাৰ চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰা। নৰৱেৰ পৰা ইয়াৰ উচ্চ শিক্ষা মন্ত্ৰণালয়ৰ মুখ্য-সচিবকে ধৰি, বহুকেইখন বিশ্ববিদ্যালয় আৰু আন শিক্ষানুষ্ঠানৰ ২৪ জন প্ৰতিনিধি গৈছিল। দিল্লীত তিনিদিনীয়া কাৰ্যসূচী শেষ কৰি কেইদিনমানৰ বাবে অসমৰ ঘৰলৈ গ'লো। অসমত থকা ৫ টা দিনত ৮ টা বন্ধ মই হিচাপ কৰিলোঁ। উভতি আহিবৰ দিনা শোণিতপুৰ জিলাৰ বৰগাংৰাষ্ট্ৰীয়় ঘাইপথত ৩ ঘন্টা বন্দী হৈ ৰ'লো অৰুণাচলীৰ আক্ৰমণত অসমীয়া নিহত হোৱাৰ বাবে প্ৰতিবাদকাৰীয়ে কৰা পথ অৱৰোধৰ বাবে। চকুৰ। আগতে জ্বলাই দিলে দুখনকৈ গাড়ী। ৰাস্তাত আবদ্ধ শিশু, বৃদ্ধ, ৰোগীকে ধৰি হাজাৰ হাজাৰ মানুহৰ দুৰৱস্থা। হঠাতে উপস্থিত শ-শ আৰক্ষী তথা সামৰিক বাহিনীৰ লোক। অনিৰ্দিষ্ট কালীন সান্ধ্য-আইন। যেনে-তেনে আহি গুৱাহাটী পালোঁহি। গুৱাহাটীত মাটিৰ পট্টা বিতৰণৰ বিৰোধিতা কৰি মানুহৰ উন্মত্ত প্ৰতিবাদ, আত্মজাহ।যুদ্ধ সদৃশ পৰিৱেশ। তাৰ মাজতে উৰণ পিছুৱালে তিনিবাৰ। চাৰে চাৰিঘন্টা পলমকৈ বিমান উৰিল। ৰাতি ১০ মান বজাত দিল্লী পালোঁহি।\nদিল্লীত উচ্চজিৎ কলিতা আৰু মিতালী বৰ্মনৰ ঘৰত ৰাতি সৰু মাছৰ ভাজি, আলু-বেঙেনা পিটিকা,ৰৌ মাছৰ জোল, মাছৰ পেটু ভজা, মূৰিঘণ্টৰে এসাঁজ দকচি খাই নৰৱেলৈ বুলি বিমান ধৰিবলৈ ধলপুৱাতে ৰাওনা হ'লো ইন্দিৰা গান্ধী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়় বিমান বন্দৰলৈ। বিমানত উঠিবলৈ গৈ এক অনাকাংক্ষিত উপহাৰ- মোৰ টিকটটো<ইক'নমি>শ্ৰেণীৰ পৰা <বিজিনেছ>শ্ৰেণীলৈ উন্নীত হৈছে। মজা লাগি গ'ল।উলাহেৰে গৈ কাটাৰ এয়াৰলাইনছৰআহল বহল বিজিনেছ শ্ৰেণীত বহিলোঁগৈ। নৰৱেলৈকে দুখন বিমান সলাব লাগিব। এইখনৰ লক্ষ্যস্থল কাটাৰৰ ৰাজধানী দোহা। কাষৰ চকীখন খালী। বিমান উৰণৰ সময় হোৱাত এগৰাকী বিদেশী যুৱতী আহি মোৰ কাষৰ চিটত বহিলহি। পাৰস্পৰিক সম্ভাষণ জনাই বহি পৰিলোঁ।\nবিমান উৰিবলৈ ৰাণৱে'ত গতি কৰিছে। চাই থাকিলে হেঁপাহ নপলোৱা জন্মভূমি খনক আকৌ এবাৰ চাই লওঁ বুলি মই খিৰিকীৰে বাহিৰলৈ চাবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ। হঠাতে কাষৰ সহযাত্ৰী যুৱতী গৰাকীৰ হাতলৈ চকু গ'ল। টোকাবহী এখনত কিবা কিবি লিখি আছে। চিনাকি চিনাকি লাগিল। মই হিন্দী বা সংস্কৃত ভাষাত কিবা লিখিছে বুলি চকু বাহিৰলৈ নিক্ষেপ কৰিলোঁ। নাই নহয়, মনটোৱে কৈ উঠিল। আখৰ কেইটা চিনাকি চিনাকি লাগিছে। আকৌ লুকাই-চুৰকৈ চালো (অচিনাকী গাভৰু এগৰাকীৰ ব্যক্তিগত লিখা-মেলা চুৰকৈ জুমি চোৱাতো নিশ্চয়কৈ অভদ্ৰতা)।এইবাৰ খাটাং হ'লো যে যুৱতী গৰাকীয়ে অসমীয়া নাইবা বাংলাতে লিখি আছে। মই বোলো নিশ্চয় বাংলা হ'ব। আকৌ চকু আঁতৰাই আনিলোঁ। নাই পেট কটা 'ৰ' এটা দেখা নিচিনা লাগিল, আকৌ ডিঙিটো মেলি চালো। হয় খাটাং অসমীয়া 'ৰ'। হঠাতে লক্ষ্য কৰিলোঁতেওঁ পিন্ধি থকা 'টপ'টো যেন অসমীয়া থলুৱা মিচিং বয়ন শৈলীৰ চাপ আছে। এইবাৰ মোৰ আচৰিত হোৱাৰ পাল। মই সুধিলোঁ "Are you writing in Assamese? "। যুৱতী গৰাকীয়ে উত্তৰ দিলে "Yes, how did you know?" মই উত্তৰ দিলোঁ যে অসমীয়া মোৰ মাতৃভাষা। এইবাৰ আকৌ আচৰিত হোৱাৰ পাল। যুৱতী গৰাকীয়ে অসমীয়াতে মোৰ লগত কথা বতৰা পতা আৰম্ভ কৰিলে।\nযুৱতী গৰাকীৰ নাম গিলি নাব'ন, ঘৰ ইজৰাইলত। জেৰুজালেমৰ হিব্ৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰী গিলি। হিব্ৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সংস্কৃত আৰু ভাৰতীয় ধ্ৰুপদী ভাষা, সাহিত্য, ভাষাতত্ব বিষয়ত ২০১০ চনত স্নাতক আৰু একেই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ২০১২ চনত 'Global Community-Development Studies ' বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিছে। ৫ বছৰ মান আগেয়ে সাধাৰণ পৰ্য্যটক হিচাপে ভাৰতলৈ আহিছিল গিলি।তেতিয়াই অসম তথা মাজুলীলৈ আহিছিল তেওঁ। প্ৰকৃতিৰ অপৰূপ সৌন্দৰ্য্য আৰু সাংস্কৃতিক উপাদানবোৰে মুগ্ধ কৰিলে তেওঁক। লগতে মাজুলীৰ ৰাইজৰ দুখ-দুৰ্দশা, বিলৈ-বিপত্তিয়ে বাৰুকৈয়ে ব্যথিত কৰিলে। আকৌ ঘূৰি অহাৰ সপোন তেওঁ স্বদেশলৈ ওভতি গ'লগৈ। স্নাতক তথা স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰমৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি থকা সময়ত ক্ষেত্ৰ অধ্যয়নৰ কাম লৈ আকৌ অসমলৈ ঘূৰি আহিল তেওঁ।শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰি উঠি এটা ব্যক্তিগত প্ৰতিষ্ঠানৰ কাম আৰম্ভ কৰিলে। কিন্তু মাজুলীয়ে গিলিক হাত বাউলী মাতিছিল। চাকৰি বাদ দি তেওঁ ঘূৰি আহিল মাজুলীলৈ। এইবাৰ লগত এগৰাকী সতীৰ্থ বান্ধৱী চাকেদ। চাকেদ কৃষি আৰু পৰিৱেশ বিভাগৰ স্নাতকোত্তৰ। মাজুলীৰ এটা বাঁহ-বেতেৰে নিৰ্মিত অতিথিগৃহত এই দুই বিদেশী যুৱতীয়ে বাহৰ পাতিলেহি। মাজুলীৰ গাঁৱে গাঁৱে নিতৌ ২৫-৩০ কিলোমিটাৰলৈকে চাইকেল মাৰি দুই যুৱতীয়ে আৰম্ভ কৰিলে সংগঠনমূলক কাম।মই সুধিছিলোঁ "দুজনী অকলশৰীয়া ছোৱালী অকলশৰে অচিনাকি ঠাইত ঘূৰি ফুৰিবলৈ ভয় নেলাগেনে?"। তাই উত্তৰ দিছিল "মাজুলীৰ মিচিং ৰাইজ ইমান অতিথিপৰায়ণ, বন্ধুত্ব সুলভ যে পৃথিৱীৰ ক'তো এনে নিভাঁজ আতিথ্য আৰু মৰম পোৱা নাই। কোনোদিনে অসংৰক্ষিত অনুভৱ কৰা নাই। মাজুলীৰ ২৫ খন গাঁৱৰ পুৰুষ মহিলা আমাৰ লগত। "\nপ্ৰথম অৱস্থাত মাজুলীৰ দৰিদ্ৰ মিচিং লোক সকলৰ মাজতেই পৰীক্ষামূলক ভাৱে আৰম্ভ কৰিলে তেওঁলোকৰ কাম কাজ।গাঁৱে গাঁৱে গৈ সংগঠিত কৰিলে মহিলা সকলক। মহিলাসকলৰ বাবে চাইকেল বেংকৰ ব্যৱস্থা কৰিলে, যাতে মহিলাসকলে চাইকেল লৈ নিজে যিকোনো ঠাইলৈ যাতায়ত কৰিব পাৰে। মহিলাসকলক নাওৰে নদী পাৰ কৰাই যোৰহাট আদি নগৰলৈ লৈ যায় গিলি আৰু চাকেদে। তেওঁলোকক আধুনিক খেতি-বাতি, বয়ন শিল্প সম্পৰ্কীয়় প্ৰশিক্ষণ দিয়ে। লাহে লাহে এই কৰ্মসূচীয়ে মাজুলীৰ মিচিং অধ্যুসিত প্ৰায় ২০ খন মান গাঁও সাঙুৰি ল'লে। তেওঁলোক দুজনীয়ে আৰম্ভ কৰিলে 'আমাৰ মাজুলী' নাম এটা বেচৰকাৰী সমাজ কল্যাণ মূলক সংস্থা।\nকোনো চৰকাৰী বেচৰকাৰী অনুদান নোহোৱাকৈ কেৱল নিজৰ পকেটৰ টকা আৰু জীৱনৰ বহুমূলীয়া সময় খৰচ কৰি গিলি আৰু চাকেদে মাজুলীত নীৰৱে আৰম্ভ কৰিছে এক অগতানুগতিক বিপ্লৱ। গিলিয়ে জনোৱা মতে তেওঁ এইকামৰ বাবে মুঠ বছৰি মাত্ৰ ১০,০০০ মাৰ্কিন ডলাৰ লাভ কৰে।ভাৰতৰ ভিছা আদিৰ ক্ষেত্ৰটো যথেষ্ট জটিল সমস্যাৰ সন্মুখীন হ'ব লগা হয়। কিন্তু নিজৰ দেশত তেওঁ চাকৰি কৰা হ'লে হয়তো তাতকৈ বহু বেছি উপাৰ্জন কৰিব পাৰিলেহেঁতেন। কেতিয়াবা তেওঁৰ মাক-দেউতাক অলপ অসন্তুষ্ট হোৱা যেনো হেনো অনুভৱ কৰে গিলিয়ে। কিন্তু কি কৰিব তাই? তাই যে মাজুলীক ভাল পাই পেলালে।\nদিল্লীৰ পৰা দোহালৈ গোটেই উৰণৰ সময়চোৱাত গিলিয়ে অসমীয়াতে কৈ গ'ল তেওঁলোকে মাজুলীত কৰি থকা কামবোৰৰ কথা। কৈ গ'ল ভৱিষ্যতৰ পৰিকল্পনাৰ কথা। বৰ্তমান তেঁও গুৰুত্ব দিছে বিশেষকৈ মিচিং পৰম্পৰাগত বয়ন শিল্পক আগুৱাই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়় স্বীকৃতি দিওৱাৰ বাবে।কাৰণ ইয়াৰ জৰিয়তে মহিলা সকলৰ অৰ্থনৈতিকসবলীকৰণ সম্ভৱ হ'ব।লগতে 'কিবুট্জ' নামৰ ইজৰাইলী পদ্ধতিৰে খেতিয়ক সকলক সংগঠিত কৰি আত্মসহায়ক গোটৰ নিচিনাকৈ এক সমবায়ভিত্তিক কৃষিপাম খুলি খেতি কৰা পদ্ধতি আৰম্ভ কৰিছে।এইবোৰৰ লাভালাভ সকলোৰে মাজত সমবিতৰণ হয়। তাৰ বাবে ইজৰাইলৰ বিশেষজ্ঞৰ লগত যোগাযোগ কৰিছে। সৰু-সৰু ভিডিঅ' তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰি ইজৰাইলত প্ৰচাৰ কৰিছে। চেষ্টা কৰিছে আৰু আগ্ৰহী ইজৰাইলী স্বেচ্ছাসেৱক তথা বিশেষজ্ঞ ব্যক্তিক মাজুলীলৈ অনাৰ বাবে।\nআজৰি সময়ত নিজাববীয়াকৈ গিলিয়ে অসমীয়া শিকে। কিন্তু হাতপুথিৰ অভাৱত ভালকৈ সুবিধা পোৱা নাই। ইংৰাজী ভাষাত অসমীয়া শিকাৰ হাতপুথিৰ অভাৱৰ কথা গিলিয়ে ব্যক্ত কৰিলে।লগতে ইংৰাজীৰ পৰা অসমীয়ালৈ বা ইংৰাজীৰ পৰা অসমীয়ালৈ স্বয়ংক্ৰিয় অনুবাদ সঁজুলিৰ অভাৱৰ কথাও দুখেৰে উল্লেখ কৰিলে। মোৰ পৰা সহায় বিচাৰিলে। মই ব্যক্তিগত ভাৱে যি পাৰোঁ সহায় কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিলোঁ।বৰ্তমান ইজৰাইলত থকা অৱস্থাত কোনো সহৃদয়় বন্ধুৱে গিলিক সপ্তাহত এদিন বা দুদিনকৈ অসমীয়া শিকাত সহায় কৰিব পাৰিলে তেওঁ কৃতজ্ঞ হ'ব বুলি উল্লেখ কৰিলে। তাৰবাবে তেওঁ ইন্টাৰনেটৰ যোগেদি স্কাইপৰ সহায় ল'ব পাৰিব।কম্পিউটাৰত অসমীয়া লিখাৰ বাবেও আগ্ৰহী গিলি।লগতে তেওঁলোকৰ কাম কাজৰ বাবে অসমৰ নতুন প্ৰজন্মৰ সহায় বিচাৰিছে গিলিয়ে। কোনোবাই গিলিক সহায় কৰিব বিচাৰিলে তেওঁ উপকৃত হ'ব।\nগোটেই ৰাস্তাটো গিলিৰ সপোন সপোন যেন লগা কথাবোৰ শুনি শুনি কেতিয়া আমাৰ বিমানে দোহা আন্তৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰত অৱতৰণ কৰিলে গমেই নাপালোঁ। দোহাৰ পৰা গিলি যাব ইজৰাইললৈ আৰু মই যাম নৰৱেলৈ। মোৰ পৰৱৰ্তী বিমানৰ বাবে ২১ ঘন্টাৰ সময় থকাত বিমান কৰ্তৃপক্ষই মোৰ বাবে কাটাৰত প্ৰৱেশৰ বাবে ভিছা, থকা খোৱাৰ বাবে হোটেল আৰু বিমান বন্দৰৰ পৰা হোটেললৈ অহা যোৱাৰ বিনামূলীয়া ব্যৱস্থা কৰি দিলে। মইও ভালেই পালোঁ। মধ্য-প্ৰাচ্যৰ এখন দেশৰ অভিজ্ঞতা ল'ব পাৰিম লগতে দোহাত কৰ্মৰত আমাৰ সকলোৰে চিনাকি ডাঃ ভূপেন্দ্ৰ শইকীয়া ডাঙৰীয়াকো লগ পাম।\nবিমান বন্দৰত দুয়ো এৰা-এৰি হ'বৰ সময়ত গিলিয়ে ক'লে 'ককাইদেউ যাওঁ, আপোনাক লগ পাই আৰু কথা পাতি ভাল লাগিল।আকৌ লগ পাম।' মইও গিলিক বিদায় জনায় বিমান বন্দৰৰ বাহিৰলৈ বুলি ৰাওনা হ'লো। গিলিৰ কথাবোৰ শুনি মুহূৰ্ত্তৰ বাবে হ'লেও আৰম্ভণিতে উল্লেখ কৰা অসমৰ ঋণাত্মক ছবিখন পাহৰি পেলালোঁ।\nআমাৰ মাজুলীৰ ফে'চবুক পৃষ্ঠাঃ\nআমাৰ মাজুলী সম্পৰ্কীয় গিলিৰ এটা চমু ভিডিঅ' ক্লিপঃ\n← ঢকুৱাখানাৰ ফাটবিহু : এটি অনুভৱ - (আব্দুচ ছাজিদ)\nব'হাগৰ বিহু, বসন্তোৎসৱ, অনুভৱ আৰু ইটো-সিটো :ৰঞ্জিত কুমাৰ বৰা →\nSri Luku Saikia\nপংকজ বৰা ডাঙৰীয়াৰ এই লেখাতো পঢ়ি বহুত ভাল লাগিল।মাজুলীক যে বিদেশৰ এগৰাকী মহিলায়ে ইমান ভাল পাব পাৰে এই কথা জানি অতি আনন্দিত হ'লো।মাজুলীৰ উন্নতিৰ কাৰনে যদি কাৰোবাক কিবা সহায়ৰ প্ৰয়োজন হয় তেতিয়া হ'লে সহায় কৰিবলৈ আমি প্ৰস্তুত আছো।\nপংকজ বৰা ডাঙৰীয়াই এই কথা জনাৰ সুবিধা দিয়াৰ বাবে ধন্যবাদ থাকিল।
