কবিতা... কবিতানো কি? কোনোৱে ক'লে, "ছন্দোবদ্ধ ৰচনাই কবিতা", আন কোনোৱে ক'লে, "আবেগৰ স্বতঃস্ফূৰ্ত প্ৰকাশেই কবিতা"। কিন্তু প্ৰকৃততে কবিতা মানেনো কি? ইয়াৰ জন্ম ক'ত, কেতিয়া আৰু কেনেকৈ হয়? চহালোকৰ সৰল প্ৰাণতেই অংকুৰিত হৈছিল নেকি কবিতাৰ প্ৰথমটো বীজ? মনৰ মাজত উখল-মাখল লগাই থকা ভাবৰ স্বতঃস্ফূৰ্ত প্ৰকাশৰ বাট পাৰ হৈ আহি কেতিয়াৰ পৰানো আমি কবিতা লিখিবলৈ শিকিলোঁ? কেতিয়াৰ পৰানো কবিতাৰ ব্যাকৰণৰ প্ৰয়োগ কৰিবলৈ ল'লোঁ। পয়াৰ, ছবি, লেছাৰী, কুসুমমালা আদি ছন্দ পাৰ হৈ কেতিয়াৰ পৰানো মুক্তক ছন্দত কবিতা লিখিবলৈ ল'লোঁ? উপমা, যমক আদি অলংকাৰ আৰু প্ৰতীক-চিত্ৰকল্পৰ আঁৰত লুকাই থাকে কবিতাৰ অন্তৰ্নিহিত অৰ্থ। ছন্দ-অলংকাৰ, প্ৰতীক-চিত্ৰকল্পেৰে কবিতাৰ লাৱণ্য, সৌন্দৰ্য, ৰহস্যময়তা, গতিময়তা ওৰণিৰ আঁৰত থকা ন-কইনাৰ সৌন্দৰ্যতকৈ কোনোগুণে কম নহয়। আনকি শৈশৱতেও আমাৰ মনত সাঁচ বহুৱাইছিল দুশৰীয়া/ চাৰিশৰীয়া পদ্যসমূহে। শৈশৱৰ সেই পদ্যসমূহতো লুকাই আছে শিশু মনঃস্তত্ব আৰু শিশুৰ মানসিক বিকাশৰ নানা উপকৰণ। কবিতাৰ মাজতে দেখা যায় সমাজ পৰিৱৰ্তন, সমাজ সংস্কাৰৰ নানা দিশ। কবিতাই উদ্ভাসিত কৰে আমাৰ হৃদয়ত প্ৰেমৰ ভিন ভিন ৰূপৰ উন্মেষ।
এইখিনিতে আৰু এটা কথা উনুকিওৱা ভাল হ'ব। কবিসকলক আমি প্ৰায়ে প্ৰেমিক-প্ৰেমিকা বুলি চিনাকি দিবলৈ ভাল পাওঁ। ৰোমাণ্টিক কবিতাৰ কথা ক'লে প্ৰকৃত কাব্যৰসিকৰ মনলৈ ভূপেনদাৰ প্ৰেমৰ গীতবোৰৰ কথা প্ৰায়ে মনলৈ আহে। তেখেতৰ প্ৰতিটো প্ৰেমৰ গীতৰ মাজতে একোটা কালজয়ী ৰোমাণ্টিক কবিতাও নিহিত হৈ আছে। এতিয়াৰ প্ৰায়ভাগ কবিয়ে প্ৰেমৰ কবিতাই বেছিকৈ লিখা দেখা যায়। কিন্তু এতিয়াৰ কবিয়ে লিখা এই সমগ্ৰ কবিতাৰ পৰা কেইটা কালজয়ী ৰোমাণ্টিক কবিতা (দেহজ/ আত্মিক প্ৰেমক লৈ লিখা কবিতা) বাচি উলিয়াব পৰা যাব? আৰু যদি তেনে কালজয়ী কবিতা আজি সৃষ্টি হোৱা নাই তাৰ কাৰণ কি? আমাৰ এতিয়াৰ কবিসকলৰ অধ্যয়নৰ পৰিসৰ কম নে তেওঁলোক স্বপ্ৰদৰ্শনকামিতাৰ দোষেৰে দোষী তাকো ভাবি চাবলগীয়া........
ওপৰৰ সকলোবোৰ কথা ভালকৈ চালি-জাৰি চাই তাৰ উত্তৰ উলিয়ালেহে অসমীয়া কাব্য সাহিত্যই ভবিষ্যতলৈ স্থবিৰতাৰ পৰা মুক্ত হৈ গতিময়তা লাভ কৰিব আৰু এই গতিময়তা প্ৰদানৰ বাবে কবি, কাব্য সমালোচক, কাব্য ৰসিক পঢ়ুৱৈ, কাকত-আলোচনী/ই-আলোচনীৰ মুখ্য তথা বিভাগীয় সম্পাদক, কবিতা পুথিৰ প্ৰকাশক সকলোৱে যত্নপৰ হোৱা উচিত।
সম্পাদকীয় (ৰুদ্ৰ নাৰায়ণ বৰকাকতি )
সুন্দৰ সম্পাদকীয়। পঢ়ি ভাল লাগিল। এইবাৰৰ সংখ্যাটি সুন্দৰ হৈছে।
ভাবিবলগীয়া সম্পাদকীয়। ভাল লাগিল।
সুন্দৰ প্ৰকাশ । হাতী মাৰি ভূৰুকাত ভৰালে। কৱিতাৰ অ আ খনো নাজানো যদিও সাধাৰণ বিদ্যাৰ আওতাতে আপোনাৰ কথাখিনত বহু কিবা আভাষ পালো।সঁচাই ধন্যবাদৰ পাত্ৰ এই উপস্থাপণ।
শিতানত লেখাৰ সংখ্যা Select Category অনুবাদ (274) অনুভৱ (528) অসমীয়া লিখন সঁজুলি (1) আখল (215) ই-কিতাপ (38) কবিতা (1,316) ক্ৰীড়া (36) গল্প (1,217) গ্রন্থ-আলোচনা (133) দেশে-বিদেশে (307) ধাৰাবাহিক (465) প্ৰবন্ধ (1,432) বোলছবি (116) ভাল খবৰ (23) ভিন্নস্বাদ (973) ৰহঘৰা (895) ৱিকিপিডিয়া বাৰ্তা (15) শিল্প আৰু ভাষ্কৰ্য্য (194) শিশু-শিতান (36) শ্ৰব্য-নাট (2) সংখ্যাটোৰ-আঁৰত (69) সম্পাদকলৈ-চিঠি (32) সম্পাদকীয় (139) সৰিয়হ-ফুল (64) সাক্ষাৎকাৰ (112) স্বাস্থ্যকথা (214)
Copyright © 2022 সাহিত্য ডট অৰ্গ. All rights reserved.
Theme: ColorMag by ThemeGrill. Powered by WordPress.
Copying is Prohibited!
