আৰ্যভট্টক বিশ্বৰ প্ৰথমগৰাকী জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী বুলি বহুতো সমালোচকে অভিহিত কৰে। মাথোন ২৩ বছৰ বয়সতে তেওঁ 'আৰ্যভট্টীয়' নামৰ কালজয়ী গ্ৰন্থ এখন ৰচনা কৰে। জীৱনৰ বিয়লিবেলাত তেওঁ 'আৰ্যভট্ট সিদ্ধান্ত' নামৰ দ্বিতীয় আৰু শেষ গ্ৰন্থখন ৰচনা কৰিছিল। দুয়োখনতে ঘাইকৈ জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান সম্পৰ্কীয় তথ্য-পাতি পোৱা যায়। কিন্ত তেওঁ অকল জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানীয়েই নাছিল, গণিতশাস্ত্ৰতো তেওঁৰ বিশেষ অৱদান আছিল। উদাহৰণস্বৰূপে, তেওঁ পাইৰ ( ) মান মোটামুটিভাৱে ৩.১৪১৬ বুলি দেখুৱাইছিল। আজি আমি বহুতো গাণিতিক কামত ছাইনৰ (sine) তালিকা ব্যৱহাৰ কৰোঁ; এই ছাইনৰ তালিকাও তেৱেঁই পোন প্ৰথমতে প্ৰস্তুত কৰি উলিয়াইছিল। তদুপৰি আৰ্যভট্টই জ্যামিতি, পৰিমিতি, বৰ্গমূল, ঘনমূল, সমান্তৰ আৰু গুণোত্তৰ শ্ৰেণী আদি সম্পৰ্কেও বহুতো ধাৰণা আৰ্যভট্টীয়ত সন্নিৱিষ্ট কৰি গৈছে। অনিৰ্ণেয় এক ডিগ্ৰী সমীকৰণৰ সমাধান প্ৰণালী তেওঁৰ অন্যতম অৱদান।
