সাক্ষাৎকাৰ  -  গান্ধৰ্ব সাংস্কৃতিক গোষ্ঠীৰ পৰিচালক হেমাংগ দত্তৰ সৈতে এখন্তেক - ফটাঢোল\nNovember 1, 2019 সাক্ষাৎকাৰ\t23 Comments\nসাক্ষাৎকাৰ  -  গান্ধৰ্ব সাংস্কৃতিক গোষ্ঠীৰ পৰিচালক হেমাংগ দত্তৰ সৈতে এখন্তেক\n(এই মাহৰ সাক্ষাৎকাৰ লোৱা হৈছে গান্ধৰ্ব সাংস্কৃতিক গোষ্ঠীৰ পৰিচালক তথা এজন লোক-সংস্কৃতিৰ সাধক যুৱ শিল্পী শ্ৰী হেমাংগ দত্তৰ সৈতে। ফটাঢোলৰ তৰফৰ পৰা এই সংখ্যাৰ সম্পাদক ৰূপাংকৰ চৌধুৰীয়ে প্ৰশ্নখিনি যুগুত কৰিছিল।)\nফটাঢোলঃ পোন প্ৰথমে ফটাঢোল মাহেকীয়া ই-আলোচনীৰ তৰফৰ পৰা আপোনালৈ আন্তৰিক কৃতজ্ঞতা যাচিলোঁ।\nহেমাংগ দত্তঃ ধন্যবাদ।\nফটাঢোলঃ আপোনাৰ শৈশৱ আৰু কৈশোৰ ক'ত আৰু কেনেকৈ পাৰ হৈছিল?\nহেমাংগ দত্তঃ মোৰ জন্ম নলবাৰী জিলাৰ সদৰৰ পৰা তিনি কিলোমিটাৰ পশ্চিমে অৱস্থিত বালিকৰিয়া গাঁৱৰ চৌধুৰীপাৰা চুবুৰিত। দেউতাৰ নাম প্ৰয়াত দীনেশ দত্ত আৰু মাৰ নাম শ্ৰী যমুনা দত্ত। আমাৰ তিনিজন ককা আছিল- নন্দৰাম দত্ত, সদা দত্ত আৰু কাশীনাথ দত্ত। এওঁলোকৰ ভিতৰত আমাৰ ককা কাশীনাথ দত্ত সৰু আছিল। মোৰ দুজন খুৰা আছে- জগদীশ দত্ত আৰু জিতেন দত্ত। অসমীয়া সমাজ ব্যৱস্থাত আগতে যৌথ পৰিয়াল আছিল। এই ক্ষেত্ৰত আমাৰ পৰিয়ালো ব্যতিক্ৰম নাছিল। আমাৰ পৰিয়ালৰ সদস্য সৰ্বমুঠ পঁচিশজন। ডাঙৰ আবু, সৰু আবু, ডাঙৰ বাবা, মাজু বাবা, ডাঙৰ মা, মাজু মা, খুৰীমা, দাদা, জেঠাৰ ল'ৰা, খুৰাৰ ল'ৰা, এই সকলোবোৰ মিলি এক উখল-মাখল আনন্দৰ পৰিৱেশ। ধান কটাৰ সময়ত সৰুতে আমি কটা হোৱাৰ পিছত পথাৰত আমাৰ মাটিতে সীহবোৰ বুটলিছিলোঁ। ঘৰৰে গৰুৰ গাড়ীত উঠিছিলোঁ। চ'ৰাঘৰৰ কাঠৰ ডাঙৰ ডাঙৰ খুঁটাবিলাকত পঘা বান্ধি কাঠৰ তক্তা এখনত বহি তলত বাঁহৰ টুকুৰা সোমাই দি টনা-টনি কৰি ৰেলগাড়ী চলাইছিলোঁ। তামোলৰ ঢকুৱাত উঠিছিলোঁ। কৈশোৰ অৱস্থাত আমাৰ ঘৰৰ কুঁহিয়াৰ খেতিডৰাত থকা 'জাল দিয়া' গাঁতত জালদিয়াৰ সময়ত ডাঙৰ কেৰাহীত কুঁহিয়াৰৰ আঁহ পেলাই দি মিছা মাছ (নিছলা মাছ) বনাইছিলোঁ। আমি দাদাহঁতৰ লগত বাণ্টা হাওঁ, কাবাদি, ঢোপ আদি খেলিছিলোঁ। ঘৰৰে ৰবাব টেঙাৰ ফুটবল খেলিছিলোঁ ঘৰৰ পিছফালৰ কঠীয়া পৰা ঠাইত।\nবিহু, পূজা আদি অনুষ্ঠানত আয়োজন কৰা কুইজ, আকস্মিক বক্তৃতা আৰু স্মৃতিশক্তি পৰীক্ষা আদি প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিলোঁ। বিদ্যালয় সপ্তাহত বেঞ্চৰ মঞ্চ সাজি নাটক কৰিছিলোঁ। মাঘ বিহুৰ সময়ত লগৰ সমনীয়া দাদা-ভাইটিহঁতৰ লগত পথাৰত গৈ নৰা কাটি মেজি আৰু ভেলাঘৰ সাজিছিলোঁ (এতিয়াও সেই প্ৰথা অব্যাহত)। কাতি বিহুৰ সময়ত বিখ্যাত 'ঠগী চোৰ' পৰ্ব আৰু বহাগ বিহুত ঘৰে-ঘৰে হুচৰি গাইছিলোঁ। লগতে আঘোণৰ পূৰ্ণিমাত ম'হ খেদা গীত গাই-গাই ঘৰে-ঘৰে গৈছিলোঁ, পিছদিনা হাঁহে-মাহে লগে-ভাগে এসাজ। এনেকৈয়ে মোৰ শৈশৱ আৰু কৈশোৰ পাৰ হৈছিল।\nফটাঢোলঃ আপোনাৰ আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ বিষয়ে কিছু আভাস?\nহেমাংগ দত্তঃ মই ঘৰৰ ওচৰতে থকা কালিভৱন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত নিম্ন প্ৰাথমিক শ্ৰেণীৰ পৰা চতুৰ্থলৈ পঢ়িছিলোঁ আৰু পিছত বালিকৰীয়া বাসুদেৱ বিদ্যাপীঠত পঞ্চম শ্ৰেণীৰ পৰা দশম শ্ৰেণীলৈ পঢ়িছিলোঁ। প্ৰথম শ্ৰেণীৰ পৰা দশম শ্ৰেণীলৈ মই প্ৰথমস্থানত আছিলোঁ আৰু হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাটো বালিকৰীয়া বাসুদেৱ বিদ্যাপীঠৰ পৰা প্ৰথমস্থান পাই উত্তীৰ্ণ (১৯৯৭) হৈছিলোঁ আৰু পৰীক্ষা কেন্দ্ৰ (মিলন হাইস্কুল)ৰ ভিতৰত দ্বিতীয় স্থানত আছিলোঁ। তাৰ পিছত মই নলবাৰী মহাবিদ্যালয়ত উচ্চতৰ মাধ্যমিকত বিজ্ঞান শাখাত নামভৰ্ত্তি কৰিছিলোঁ আৰু নলবাৰী মহাবিদ্যালয়ৰ পৰাই ২০০২ চনত প্ৰাণী বিজ্ঞান বিভাগত দ্বিতীয় শ্ৰেণীত B.Sc. পাছ কৰিছিলোঁ।\nফটাঢোলঃ আপোনাৰ কৰ্ম জীৱনৰ বিষয়ে কিছু তথ্য?\nহেমাংগ দত্তঃ মই ২০০২ চনৰ আগষ্ট মাহত স্নাতক ডিগ্ৰী লোৱাৰ পিছতে শ্ৰদ্ধাৰ অগ্ৰজ দিলজিৎ বৰ্মন দাদাৰ উৎসাহত সেই বছৰৰে ডিচেম্বৰ মাহত গুৱাহাটীলৈ গৈ 'Medical Company'ত 'Medical Representative'ৰ বাবে Interview দিছিলোঁ আৰু 'Nimoli Pharmaceuticals'ত MR হিচাবে নলবাৰী Headquarter ত অন্তৰ্ভুক্ত হৈ যোগদান কৰিছিলোঁ। তাৰ পিছত ২০০৪ চনত Zydus Recon Laboratories Ltd. ত MR হিচাবেই Nalbari H.Q. ত যোগদান কৰি ২০১২ চনলৈ সেৱা আগবঢ়াইছিলোঁ।\nUnichem Labs আৰু Zydus Recon ত ক্ৰমে মুম্বাই আৰু বাংগালৰুস্থিত প্ৰধান কাৰ্য্যালয়ত অনুষ্ঠিত হোৱা প্ৰশিক্ষণ শিবিৰত মই শ্ৰেষ্ঠ প্ৰশিক্ষাৰ্থী হিচাবে বিবেচিত হৈছিলোঁ। Unichem Lab ত মই Star Performer হৈছিলোঁ আৰু Gold Medal লাভ কৰিছিলোঁ।\n২০১২ চনত মই কোম্পানী চাকৰিৰ পৰা ইস্তাফা দিছিলোঁ আৰু সেই বছৰৰে ডিচেম্বৰ মাহত অসম চৰকাৰৰ স্বাস্থ্য বিভাগত বহুমুখী স্বাস্থকৰ্মী (MPW) হিচাপে টিহু প্ৰাথমিক প্ৰেৰণ গোট (Tihu FRU) ত যোগদান কৰিছিলোঁ আৰু আজিলৈ উক্ত কৰ্মতে কৰ্মৰত হৈ আছোঁ। ২০১৪ চনত মৃতুঞ্জয় 108 GVKERRI ৰ দ্বাৰা অনুষ্ঠিত ৬মহীয়া Emergency Room Technician (ERT) প্ৰশিক্ষণ লৈছিলোঁ GMCH ত।\nএইখিনিতে এটা কথা উল্লেখ কৰিব খুজিছোঁ। ২০০২ চনৰ আগষ্টৰ পৰা ডিচেম্বৰ মাহলৈ ৪ মাহ মই ঘৰৰ ওচৰতে থকা অপ্ৰাদেশীকৃত বিদ্যালয় নৰেশ্বৰী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত অবৈতনিকভাবে শিক্ষকতা কৰিছিলোঁ আৰু গণিত, বিজ্ঞান বিষয় দুটা পঢ়ুৱাইছিলোঁ।\nফটাঢোলঃ কলা-সংস্কৃতিৰ প্ৰতি আপুনি কেতিয়া আৰু কেনেকৈ আকৰ্ষিত হয়?\nহেমাংগ দত্তঃ কলা-সংস্কৃতিৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ জন্মলগ্নৰে পৰা বুলি ক'লেও ভুল নহ'ব। কিয়নো, সৰুৰে পৰাই ঘৰত তেনে এক পৰিৱেশ পাইছিলোঁ। দেউতাহঁতৰ এটা নাগাৰা নাম দল আছিল আৰু মই জনা হোৱাৰে পৰা আমাৰ চ'ৰাঘৰতে আখৰা হৈছিল। দলটোৰ নাম আছিল 'বালিকৰীয়া আঞ্চলিক নাগাৰা নাম দল'। এইখিনিতে শ্ৰদ্ধাৰ প্ৰয়াত বসন্ত দত্ত, প্ৰয়াত কেশৱ ভূঞা, শ্ৰী বাপন অধিকাৰী, শৰৎ ভূঞা, সতিশ দত্ত, অক্ষয় ভূঞা, গিৰিশ কলিতা আৰু হৰেশ্বৰ দত্তৰ নাম ল'ব লাগিব। তেখেতসকল নামদলৰ সক্ৰিয় সদস্য আছিল। অক্ষয় ভূঞা আৰু বাপন অধিকাৰী পাঠক আছিল। প্ৰয়াত বসন্ত দত্ত তালুৱৈ আৰু দেউতা নাগৰু আছিল। সেই আখৰাৰ সময়ত ময়ো কেতিয়াবা তেওঁলোকৰ ওচৰত বহি চাই আছিলোঁ আৰু আটায়ে মৰমতে মোক সৰু নাগাৰা, খোল আদি বজাবলৈ দিছিল। মই বৰ ফূৰ্তি পাইছিলোঁ। তেনেকৈয়ে মোৰ লোক বাদ্য আৰু লোক সংগীতৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ জাগিছিল। খুৰা জগদীশ দত্ত এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী।\nইয়াৰ লগতে মামাহঁতৰ ঘৰৰফালৰ পৰাও এই ক্ষেত্ৰত সহযোগ পাইছিলোঁ। মাৰ মোমায়েক, মোৰ ককা কুমুদ ৰায় চৌধুৰী এগৰাকী আকাশবাণী গুৱাহাটীৰ নাট্যশিল্পী। মাজু মামা অক্ষয় চৌধুৰী এগৰাকী ফণি বাদ্য শিল্পী। জেঠীমা এগৰাকী সুকণ্ঠী গায়িকা শ্ৰীমতি নলিনী চৌধুৰী পাঠক। এই সমস্ত পৰিৱেশৰ মাজত থাকিয়েই মই কলা সংস্কৃতিৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হ'লোঁ।\nফটাঢোলঃ গান্ধৰ্ব সাংস্কৃতিক গোষ্ঠী আপোনাৰ মানস সন্তান। কেতিয়া আৰু কেনেকৈ গান্ধৰ্ব আৰম্ভ হ'ল?\nহেমাংগ দত্তঃ গান্ধৰ্ব সাংস্কৃতিক গোষ্ঠীৰ কথা কোৱাৰ আগতে মই যাব লাগিব ১৯৯১ চনলৈ। তেতিয়া মই বালিকৰীয়া বাসুদেৱ বিদ্যাপীঠৰ পঞ্চম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ। শ্ৰদ্ধাৰ অগ্ৰজ মদন বৰ্মন, দ্বিপুল বৰ্মন, ভৱেশ বৰ্মন সমন্বিতে লগতে দেউতাহঁতে এটি বিহু হুঁচৰি দলৰ জন্ম দিছিল, নাম 'বালিকৰীয়া আঞ্চলিক বিহু হুঁচৰি দল'। দলটোৰ ময়েই কনিষ্ঠতম আছিলোঁ। মই আমাৰ ঘৰৰ পিছফালৰ ৰাস্তাৰে পথাৰে-পথাৰে পশ্চিম চৌধুৰীপাৰাস্থিত গোপালথান প্ৰাথমিক বিদ্যালয় প্ৰাংগণলৈ চ'ত মাহত হোৱা বিহু দলটিৰ আৰম্ভণিৰ আখৰা চাবলৈ গৈছিলোঁ। মোৰ কান্ধত থাকে এটি দেউতাই আনি দিয়া সৰু ঢোল। পৰৱৰ্ত্তী সময়চোৱাত মোক মদন বৰ্মন দা আৰু অন্যান্য জেষ্ঠসকলে দলৰ সদস্য কৰি ল'লে আৰু ময়ো অতি আনন্দৰে যোগদান কৰিলোঁ। কালক্ৰমত দলৰ বহু সদস্য-সদস্যা নতুনকৈ যোগ হ'ল আৰু প্ৰতিযোগিতাসমূহত অংশগ্ৰহণ কৰিলোঁ। এনেকৈ গৈ ১৯৯৭ চনত ওচৰৰে পানীগাঁৱত থকা ৰংপুৰীয়া বিহু হুঁচৰি দলটোক শিকাবলৈ উজনিৰ ফালৰ গুৰু এজন অহাৰ সম্ভেদ পালোঁ। আমিও সেই গুৰুজনৰ খবৰ-খাতি লৈ গম পালোঁ তেখেতৰ নাম ৰূপেশ্বৰ দত্ত। ঘৰ গোলাঘাটত। চামতাৰ নাট্যপ্ৰাণ প্ৰয়াত ধৰণী বৰ্মনদেৱে 'সুৰদেৱী থিয়েটাৰ'ৰ সঙ্গীত পৰিচালনাৰ বাবে তেখেতক আনিছিল। থিয়েটাৰ বন্ধ হোৱাৰ পিছত তেওঁ নলবাৰীলৈ আহি নলবাৰী চহৰতে থাকিবলৈ লৈছিল। ৰূপেশ্বৰ দত্ত ছাৰে পৰিচালনা কৰাৰ পিছত বালিকৰীয়া আঞ্চলিক বিহু দলে পুনৰ ঠন ধৰি উঠিল। নলবাৰী জিলাৰ প্ৰায় কেইখন মুকলি বিহু প্ৰতিযোগিতাৰ লগতে বাহিৰতো আমি বিভিন্ন পুৰস্কাৰ পাবলৈ সক্ষম হ'লোঁ আৰু ৰাইজৰ ভূয়সী প্ৰশংসা বুটলিলোঁ। দত্ত ছাৰৰ বদন্যতাত আমি এক নতুন মাত্ৰা পালোঁ। নিয়তিৰ কৰুণ পৰিহাসত দত্ত ছাৰ আমাৰ পৰা আঁতৰি গ'ল। বিভিন্ন কৰ্ম ব্যস্ততাৰ বাবে দলৰ শিল্পীসকলেও সময় মিলাব নোৱাৰা হ'ল। অৱশেষত ২০০৭ চনত ১৬ বছৰীয়া 'বালিকৰীয়া আঞ্চলিক বিহু হুঁচৰি দল'ৰ যৱনিকা পৰিল।\nপৰৱৰ্ত্তী সময়ছোৱাত ক'লা-সংস্কৃতিৰ প্ৰতি থকা এক দুৰ্বাৰ হেঁপাহ আৰু আগ্ৰহৰ বাবে অসমৰ মাটিৰ গোন্ধ থকা গীত, বাদ্য-নৃত্য (লোক)ৰ এক অনুষ্ঠান গঢ় দিয়াৰ সপোন জাগিল। সেই উৎসাহতেই বালিকৰীয়া গাঁৱৰ আন এক সাংস্কৃতিক মন থকা পেছাত কনিষ্ঠ অভিযন্তা শ্ৰী দীপক চৌধুৰীদেৱৰ লগত আলোচনা কৰিলোঁ। তেখেতে মোৰ লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্যৰ লগত সহমত প্ৰকাশ কৰিলে। আমাৰ লক্ষ্য হ'ল অসমৰ বিভিন্ন ধৰণৰ লোক বাদ্য, লোক নৃত্য, লোক সংগীত অক্ষত অৱস্থাত জনমানসত চৰ্চিত হৈ থাকক আৰু লগতে আমাৰ এই চহকী সংস্কৃতি বিশ্বৰ দৰবাৰত জিলিকি থাকক। ২০১৪ চনত আমি দলৰ আৰম্ভণি কৰিলোঁ। দীপক দাই ব্যৱস্থাপনা আৰু মই পৰিচালনাৰ দায়িত্ব ল'লোঁ।\nউল্লেখযোগ্য যে মই ২০০২ চনৰ পৰা প্ৰায় ২০০৭ মানলৈ অসমৰ প্ৰসিদ্ধ বাঁহীবাদক বিশিষ্ট শিল্পী প্ৰভাত শৰ্মাদেৱৰ সৃষ্টি দেৱগান্ধাৰত সহযোগী শিল্পী হিচাবে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছিলোঁ। সেই ধাৰাটোও বৰ্তি থাকক বুলিয়েই ২০১৪ত 'গান্ধৰ্ব'ৰ জন্ম। গন্ধৰ্ব শব্দৰ পৰাই 'গান্ধৰ্ব'ৰ সৃষ্টি। য'ত গান্ধৰ্ব মানে স্বৰ্গৰ দেৱ-দেৱীসকলৰ সংগীত সাধনাৰ কথা বুজা যায়। গান্ধৰ্ব হ'ল গন্ধৰ্বৰ বিশেষণ অৰ্থ্যাৎ গন্ধৰ্ব সদৃশ। কিয়নো আমাৰ লোকবাদ্য সমূহ- শংখ, ঘণ্টা, ডবা, নাগাৰা, তাল ইত্যাদি হ'ল দেৱ বাদ্য। অনুষ্ঠান আৰম্ভণি কৰাৰ আগতে আমি আটায়ে গৈ বাসুদেৱ দেৱালয়ত প্ৰথম বাদ্য হিচাপে শংখটো পূজা কৰি আশিস-নিৰ্মালি লৈ আহিছিলোঁ। এনেকৈয়ে গান্ধৰ্বৰ জন্ম হ'ল। এই চেগতে শ্ৰদ্ধাৰ প্ৰভাত শৰ্মা দেৱ আৰু গুৰু ৰঞ্জিত গগৈ দেৱলৈ সেৱা জনালোঁ।\nফটাঢোলঃ এতিয়ালৈ গান্ধৰ্ব সাংস্কৃতিক গোষ্ঠীয়ে অসমৰ ক'ত-ক'ত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছে?\nহেমাংগ দত্তঃ ২০১৪ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১ জানুৱাৰীত আমি দুজন সদস্যই- মই আৰু বাঁহীবাদক শিল্পী মৃদুল হালৈয়ে নলবাৰী জিলাৰ পূৱ প্ৰান্তত থকা 'গ্ৰাম্য বিকাশ মঞ্চ'ৰ প্ৰাংগণত 'জোনাকী কাৰেং'ৰ দ্বাৰা আয়োজিত 'নৱ-বৰ্ষৰ' অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিছিলোঁ। তাৰ পাছত নলবাৰী জিলাৰ গোটেইকেইটা কোণৰ প্ৰায় প্ৰতিখন বিহুতলী, পূজামণ্ডপ, বিদ্যালয়ত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰাৰ লগতে যোৰহাটৰ পুলিবৰ, টিয়ক, মৰিয়নি আৰু পশ্চিম যোৰহাটত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছোঁ। শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰ, শিল্পগ্ৰাম, SIRD কাঁহীকুছি, চাংসাৰিত হ'বলগীয়া AIMSৰ আধাৰশিলা স্থাপনৰ দিনা প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীৰ সন্মুখত আৰু নলবাৰী গৰ্ডন খেলপথাৰত অনুষ্ঠিত হোৱা এক চৰকাৰী অনুষ্ঠানত মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ সন্মুখত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছোঁ। লতাশিল বিহুতলীত অনুষ্ঠান পৰিৱেশনৰ শেষত আমাৰ অনুষ্ঠান চাই থকা সেই সময়ৰ অসমৰ ৰাজ্যপাল পি ভি আচাৰ্য মহোদয়ে তেখেতৰ ডিঙিত থকা ফুলাম গামোচাখনেৰে মঞ্চলৈ উঠি আহি আমাক সম্বৰ্ধনা জনাইছিল। খানাপাৰাত অনুষ্ঠিত হোৱা Tribal Research Institute ৰ বাৰ্ষিক সভাতো আমি অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছিলোঁ। বৰপেটা জিলাৰ চেঙা, বৰবিলা আদিত অনুষ্ঠান কৰিছোঁ, লগতে অসমৰ প্ৰথম শ্বহীদ খৰ্গেশ্বৰ তালুকদাৰ দেৱৰ গৃহ গাঁও ভৱানীপুৰৰ ওচৰৰ উজান বৰবাৰীত আমি অনুষ্ঠান কৰিছোঁ।\nফটাঢোলঃ গান্ধৰ্বৰ সৈতে জড়িত সদস্যসকলৰ বিষয়ে কিছু তথ্য?\nহেমাংগ দত্তঃ গান্ধৰ্ব সাংস্কৃতিকক গোষ্ঠীৰ সদস্যসকলৰ চমু পৰিচয় হ'ল,\nভূধৰ হালৈ, এখেত অনাতাঁৰ শিল্পী, লোকগীত শিল্পী, দোতাৰা বাদক। ঘৰ নলবাৰীৰ নাকেৰবাৰীত।\nমৃদুল হালৈ, বাঁহী বিশাৰদ। প্ৰভাত শৰ্মাদেৱৰ অন্যতম প্ৰিয় শিষ্য। GU ত বাঁহীবাদনত তিনিবাৰ Gold Medalist তথা National Youth Festival ত ৰূপৰ পদক বিজয়ী।\nহৃদয়জিৎ শৰ্মা, ৰবীন্দ্ৰ ভাৰতী ক'লকাতাৰ ছাত্ৰ। উদীয়মান বাঁহীবাদক। বিখ্যাত বাঁহীবাদক দীপক শৰ্মাৰ ভতিজা।\nচম্পক মহন্ত, বাঁহীৰ বিশাৰদ পৰীক্ষাৰ্থী। দীপক শৰ্মাৰ শিষ্য।\nডিম্পি কলিতা, কথক সত্ৰীয়া, বিহু আৰু সৃজনীমূলক নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষক। প্ৰতিষ্ঠিত নৃত্যশিল্পী আৰু গান্ধৰ্ব সাংস্কৃতিক গোষ্ঠীৰ নৃত্য পৰিচালক।\nবনস্মিতা দত্ত, কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয়ৰ শিক্ষয়ত্ৰী আৰু এগৰাকী নৃত্যশিল্পী তথা মোৰ ভনী।\nহিমান অৰুণা, বিদ্যালয় শিক্ষয়ত্ৰী। সত্ৰীয়া নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষক আৰু এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত নৃত্যশিল্পী।\nদীপক ৰাজবংশী, লোকগীত শিল্পী, নাগাৰা নামৰ পাঠক; এগৰাকী নিপুণ কুটীৰ শিল্পী। এখেত আমাৰ মুখ্য কণ্ঠ শিল্পী।\nলীনা দাস, সত্ৰীয়া আৰু সৃজনীমূলক নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষক। নালন্দা পাব্লিক স্কুলৰ শিক্ষয়ত্ৰী আৰু এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত নৃত্যশিল্পী।\nসুমন শ্ৰবণা, এগৰাকী উদীয়মান নৃত্যশিল্পী আৰু নলবাৰী মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰী।\nমহুৱা ব'হাগী, VKV বিদ্যালয়ৰ অষ্টম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰী। এগৰাকী প্ৰতিভাবান সত্ৰীয়া নৃত্য শিল্পী আৰু নাট্য শিল্পী।\nময়ুশ্ৰী কলিতা, নৱম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰী আৰু প্ৰতিভাবান নৃত্যশিল্পী।\nঅনন্যা দীপক, এগৰাকী মেধাবী স্নাতক শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰী। ব্যৱস্থাপক দীপক চৌধুৰীৰ জ্যেষ্ঠ কন্যা আৰু প্ৰতিভাৱান নৃত্যশিল্পী। এখেত বৰ্তমান মুম্বাইত অধ্যয়নৰত। Zee TV ৰ Indias best Dramebaz Season-2 ৰ ৰানাৰ্ছ-আপ তামান্না দীপকৰ বাইদেউ।\nজয়ন্ত দত্ত, এগৰাকী হাড়ে-হিমজুৱে শিল্পীপ্ৰাণ কঢ়িয়াই লৈ ফুৰা শিল্পী। এগৰাকী প্ৰতিভাবান তালুৱৈ লগতে বাদন-সামগ্ৰীসমূহ সু-শৃংখলভাৱে গাড়ীত উঠোৱা- নমোৱাত সদায় সহযোগী।\nদিপু দত্ত, এগৰাকী ভাল তাল বাদক। প্ৰয়াত তালুৱৈ বসন্ত দত্তৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ।\nফটাঢোলঃ গান্ধৰ্বৰ দ্বাৰা অসমৰ নব-প্ৰজন্মক বাৰেৰহণীয়া অসমীয়া সংস্কৃতিৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত কৰিবলৈ আপোনালোক সক্ষম হৈছে বুলি ভাবেনে?\nহেমাংগ দত্তঃ এইটো এক গুৰুত্ত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন। গান্ধৰ্ব সাংস্কৃতিক গোষ্ঠীৰ জন্মৰ উদ্দেশ্যৰ লগত এই প্ৰশ্নটো খাপ খাইছে।\nউত্তৰত কিছু-কিছু ক্ষেত্ৰত সক্ষম হৈছোঁ বুলি ক'ব লাগিব। কিয়নো আমি যিকোনো এখন ঠাইত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰাৰ পিছত বা আৰম্ভণিতে আমাৰ দলৰ বাদ্য-সামগ্ৰীসমূহ যেনে, শংখ, ঘণ্টা, বৰকাঁহ, নাগাৰা, কুৰকুৰি, খুটিতাল, ভোৰতাল, টকা, বিহুঢোল, বৰঢোল, খাম, মাদল আদি নৱপ্ৰজন্মৰ বহুতে চাবলৈ আহে বা সেইবোৰৰ নাম কি আমাক সোধে। ঠিক তেনেদৰে দুই-এজনে আমাক এই বাৰেৰহণীয়া বাদ্য বা নৃত্যসমূহ ক'ত কেনেকৈ শিকিব পাৰি সেইলৈ প্ৰশ্ন কৰে।\nএইখিনিতে উল্লেখযোগ্য আমাৰ অনুষ্ঠান চায়েই ২/৩টা যুৱপ্ৰজন্মৰ বিশেষকৈ যুৱতীৰ দলে কেছেটত বাৰেৰহণীয়া নৃত্য নাচি অনুষ্ঠান প্ৰদৰ্শন কৰা আমাৰ পৰিলক্ষিত হৈছে। সেয়েহে গান্ধৰ্বৰ দ্বাৰা নব-প্ৰজন্মক আকৰ্ষিত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছোঁ বুলি ভাবোঁ।\nফটাঢোলঃ অসমীয়া কলা-সংস্কৃতি যুৱচামৰ হাতত সুৰক্ষিত বুলি আপুনি ভাবেনে?\nহেমাংগ দত্তঃ অসমৰ কলা-সংস্কৃতি যুৱচামৰ হাতত সুৰক্ষিত হয়। কিন্তু ইয়াত যুৱচাম বুলি সকলো যুৱক-যুৱতীকে সাঙুৰি লোৱা হোৱা নাই।\nমোৰবোধেৰে এইক্ষেত্ৰত পৰিয়ালতন্ত্ৰ আৰু পৰিৱেশৰ এক গুৰুত্ত্বপূৰ্ণ ভূমিকা চিৰ বিৰাজমান। যিসমূহ পৰিয়ালত বা পৰিৱেশত অভিভাৱক/জেষ্ঠজনৰ দ্বাৰা অসমীয়া কলা সংস্কৃতিৰ চৰ্চা তথা প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হয় নিত্যনৈমিত্তিকভাবে, সেই পৰিয়ালৰ যুৱক-যুৱতীৰ হাতত অসমীয়া কলা-সংস্কৃতি সদায় সুৰক্ষিত হৈ থাকিব। অৱশ্যে এইক্ষেত্ৰত অভিভাৱকসকলে যুৱক-যুৱতীসকলক এই বিষয়ে জ্ঞান দিব লাগিব আৰু একেলগে perform কৰাব লাগিব আৰু লগতে এক বাতাবৰণ সৃষ্টি কৰিব লাগিব।\nলক্ষ্যটো এনে হ'ব লাগিব বিশ্বায়ণ আৰু Electronics যুগত তেওঁলোকক গীটাৰখন শিকিবলৈ দিয়াৰ লগে-লগে হাতত দোতাৰাখনো তুলি দিব লাগিব, আৰু PAD বা SPDS খ বজোৱাৰ লগতে নাগাৰা বা কুৰকুৰি দুটাও বজাব দিব লাগিব।\nউদাহৰণস্বৰূপে কাতি বিহুৰ সময়ত ঘৰে-ঘৰে "তুলসীৰ তলে-তলে মৃগ পহু চৰে" গাবলৈ যাওঁতে নবপ্ৰজন্মৰ যুৱকজনকো তালৈ লৈ যাব লাগিব। মাঘ বিহুত মেজি সাজিবলৈ দলে-বলে যাব লাগিব। আঘোণৰ পূৰ্ণিমাৰ দিনা ঘৰে-ঘৰে "আঘোণৰ পূৰ্ণিমা, ম'হ খেইদবা যাবিনা" বুলি গাবলৈ যাব লাগিব।\nসংস্কৃতি ব্যৱহাৰিকভাৱেহে ৰক্ষা হয়। মুঠৰ ওপৰত যুৱচামক অগ্ৰজসকলে অসমীয়া কলা, সংস্কৃতি, আচাৰ, ব্যৱহাৰৰ বিষয়ে আকৃষ্ট কৰাব লাগিব। তেতিয়াহে সুৰক্ষিত হ'ব।\nফটাঢোলঃ ফেচবুকৰ হাস্য-ব্যংগ গোট ফটাঢোলৰ সদস্যসকলৰ প্ৰতি আপোনাৰ তৰফৰপৰা বিশেষ বাৰ্তা?\nহেমাংগ দত্তঃ ২৯ ছেপ্তেম্বৰ তাৰিখে নলবাৰী মীটত ফটাঢোলৰ বিষয়ে সবিশেষ জানিব পাৰিলোঁ। আগতে গোটটোত চকু ফুৰাইছিলোঁ যদিও সেইদিনাৰ পৰা নিয়মীয়া পাঠক হ'লোঁ। সঁচাকৈ এক বহু উচ্চস্তৰৰ ব্যংগাত্মক চিন্তাধাৰা আৰু লেখাৰ ভঁৰাল হ'ল ফটাঢোল। সেই দিনা আমি গান্ধৰ্ব সাংস্কৃতিক গোষ্ঠীৰ তৰফৰ পৰা অনুষ্ঠান পৰিবেশন কৰাৰ সময়ত গোটৰ প্ৰতিজন সদস্যৰ অকৃত্ৰিম উৎসাহ আৰু নিৰ্ভেজাল আলোচনা দেখি তবধ মানিছিলোঁ। Facebook ৰ জৰিয়তে লগ হৈয়ো ইমান উচ্চখাপৰ Meet হ'ব পৰে বুলি মোৰ আগতে ধাৰণা নাছিল। আপোনালোকৰ প্ৰতিজন সদস্যই এক জ্ঞানৰ ভঁৰাল, সেই সংস্কৃতিৰ আকৰ। ফটাঢোল Facebook ৰ পৰা গৈ এখন প্ৰকাশিত আলোচনী হওক। প্ৰতিগৰাকী শ্ৰদ্ধাৰ লিখক, গল্পকাৰ, কবি, খুহুতীয়া লেখক-লেখিকাৰ লেখাৰ জৰিয়তে সমাজত যোগাত্মক কম্পনাংক সৃষ্টি হওক তাৰেই কামনা কৰিলোঁ। সৰ্বশেষত ২৯ ছেপ্তেম্বৰ তাৰিখে ফটাঢোল Meet লৈ আমন্ত্ৰণ কৰি আমাক আটাইৰে লগত চিনাকি হোৱাৰ সুবিধাকণ কৰি দিয়াৰ বাবে শ্ৰদ্ধাৰ হিমাংশু ভাগৱতী দাদা আৰু ভাতৃপ্ৰতীম নয়নমণি হালৈ লৈ অশেষ ধন্যবাদ জনোৱাৰ লগতে জীৱনৰ প্ৰথমবাৰৰ বাবে যিকোনো আলোচনীৰ বাবে সাক্ষাৎকাৰ যুগুত কৰাই দিয়া বাবে তোমালৈ অশেষ কৃতজ্ঞতা জনালোঁ।\nফটাঢোলৰ জয়জয়কাৰ হওক। VIVE LA Fotadhol!\n« কৌতুক - ববিতা বৰুৱা\n"আজি খাম ভালদৰে" - ৰাজশ্ৰী শৰ্মা »\nফটাঢোল আলোচনীৰ এই সংখ্যাৰ সম্পাদক ভাত্রীপ্ৰতিম ৰূপাংকৰৰ লগতে ব্যস্ততাৰ মাজতো বহুমূলীয়া সময় উলিয়াই এই অভাজনৰ স্বাক্ষতকাৰটো পঢ়া প্ৰতিগৰাকী পাঠককে কৃতজ্ঞতা জনাইছো ।\nChandi Charan Das.\nবহুত ভাল লাগিল। কিছুমান নজনা কথা জানিলো। শুভেচ্ছা থাকিল।\nবহুত ধন্যবাদ daadaa\nধন্যবাদ হেমাংগ দা\nDada bohut val lagil. Bohut najana kotha janilu....apuni hodai anedore aguwai jauk tare kamona vagabanr osorot.\nApunar deha mon sodai Vale thake.\nশিল্পীজনৰ বিষয়ে জানি বৰ ভাল লাগিল।\nবৰ ভাল লাগিল ৰূপাংকৰ ।লগতে শিল্পীজনক আৰু তেওঁৰ ধন্যবাদ জনালোঁ । লুপ্তপ্ৰায় হব ধৰা আমাৰ বাৰেৰহণীয়া সংস্কৃতিক ধৰি ৰাখিবলৈ তেওঁলোকে কৰা প্ৰচেষ্টা আৰু বহুদূৰ আগুৱাই যাওঁক ।\nআৰু তেওঁৰ টিমক***\nআপোনালৈ অশেষ ধন্যবাদ জনাইছো ।\nকথাখিনি পঢ়ি বহুত ভাল লাগিল ভিনদেউ । লগতে বহুত শুভেচ্ছা জ্ঞাপন কৰিছো।\nWishing you all the best...."Gandharba"\n& Hemanga da\nThanks to Rupankar Choudhury\nকথাবোৰ ইমান ধুনীয়াকৈ উপস্থাপন কৰিছা দাদা, পঢ়ি বৰ ভাল লাগিল লগতে তোমাৰ সু স্বাস্থ্য কামনা কৰিলোঁ।
