কাৰ্চিং-কাতেং(শস্য দেৱতা),দঃঞি-পঃল(সূৰ্য-চন্দ্ৰ দেৱতা)আদিক আৰাধনা কৰে যাতে শস্য শ্যামলা হৈ ভৰি পৰক,চহা ৰাইজে সুখে সন্তোষে বাস কৰক এই বুলি। প্ৰকৃতাৰ্থত মিছিং সমাজৰ প্ৰধান বিহু আৰু স্বকীয় পৰিচয়ৰে জীয়াই থকাৰ মূল জাতীয় উৎসৱ আলি আঃয়ে লৃগাং হে। অসমীয়া বিহুৰ লগত ওতঃপ্ৰোত ভাবে জড়িত হৈ পৰাৰ বাবে লগতে আধুনিকতাৰ চাকনৈয়াত পৰি নিজৰ কৃষ্টি সংস্কৃতি হেৰুৱাৰ উপক্ৰম ঘটিছে। হ'লেও সচেতন মহলে এই পৰম্পৰা আব্যাহত ৰখাৰ প্ৰয়াস কৰিছে।অসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে নিজস্ব কৃষ্টি সংস্কৃতিৰ মাজেৰে নিজৰ জাতীয় জীৱনৰ পৰিচয় দি আহিছে। এইক্ষেত্ৰত মিছিংসকলো অন্যতম।আলি আঃয়ে লৃগাংত পূৰ্বপুৰুষ স্মৰণ কৰাৰ লগতে বয়োজেষ্ঠসকলক সন্মান জনোৱা হয়। জাতীয় সাজ পোছাক পিন্ধে।পুৰুষে মিবু গালুক,গৰ ঊগণ(Gonro Ugon),দুমেৰ(Dume'r)মাফলা একেদৰে মহিলা সকলে য়াকান এগে(yakane' ege),গেৰৌ,ৰিবি্ গাচেৰ,আদি পৰিধান কৰিব লাগে।আলি আঃয়ে লৃগাং এক মাংগলিক উৎসৱ। বিহু দেৱতাক দিনটো নাচি-বাগি সন্তুষ্ট কৰি নিশা সম্পূৰ্ণ বিদায় দিয়া হয়। বিহু বেদীত এটা শিমলু পুলি ৰুই , এগছি বন্তি জ্বলাই বিহুক বিদায় দি ঘূৰি আহোঁতে মিছিং ডেকা গাভৰুৱে পিছলৈ ঘূৰি নাচায়। আনন্দ মুখৰিত,
ৰং-ৰহইচৰ লগত খাপ খোৱা সুন্দৰ দৃষ্টিনন্দন পৰিৱেশৰ সৈতে ৰঙচুৱা পলাশ মদাৰৰ ভমকাফুলীয়া ৰি্বি্ গাচেৰ মিবু গালুক, গৰঊগণ পৰিধান আৰু ৰীতি-নীতিৰ শালিনতাৰে মিছিং সকলৰ আলি আঃয়ে লৃগাঙে নিঃসন্দেহে এক উচ্চ পৰ্যায়ৰ লোক-কৃষ্টিৰ নিদৰ্শন দাঙি ধৰিছে।অসম চৰকাৰ আৰু কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক মিচিংসকলৰ বৌদ্ধিক মহলৰ লগতে বিভিন্ন দল সংগঠনৰ সচেতন মহলে আলি আঃয়ে লৃগাংক জাতীয় উৎসৱ হিচাপে স্বীকৃতি দিয়াৰ লগতে চৰকাৰী বন্ধ দিন হিচাপে ঘোষণা কৰিবলৈ অনুৰোধ জনাই আহিছে যদিও আজিও গুৰুত্ব নিয়াত অসমৰ দ্বিতীয় সৰ্ববৃহৎ জনজাতি মিছিং সকলে অসন্তুষ্টি প্ৰকাশ কৰিছে।এই ক্ষেত্ৰত আমিও আলি আঃয়ে লৃগাংক চৰকাৰী বন্ধ দিন হিচাপে ঘোষণা কৰিবলৈ অনুৰোধ জনালোঁ। লৃগাংৰ মিঠা ঐনিতম ৰাগিত হৃদয়ৰ কোঠালীবোৰ জীপাল কৰিবলৈ আহিবচোন এবাৰ নৈপৰীয়া চোতাললৈ,ৰাগি লগা আপঙৰ সোৱাদত আপোন পাহৰা হৈ মিছিং কনেঙৰ লগত এপাক পাৰিলে নাচিবহিচোন।সুৰীয়া বাঁহীৰ সুৰুত জীৱন ৰঙাই ল'ব পাৰিব।আহিব লৃগাঙৰ দুপৰীয়া।আমি আদৰিম সমন্বয়ৰ মাজেৰে, বন্ধুত্বৰে,গুমাৰাগ নৃত্যৰ লহৰে লহৰে যৌৱনৰ প্ৰাণোচ্ছল লয়লাস ভংগীমাৰে।
