কিৰণ বালা বড়া (১৯০৪ - ৪ জানুৱাৰী ১৯৯৩) এগৰাকী ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আৰু সমাজ সংস্কাৰক। তেওঁ ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ অসহযোগ আন্দোলন, আইন অমান্য আন্দোলন আৰু ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ সৈতে সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত আছিল।[1] তেওঁ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ এগৰাকী সক্ৰিয় কৰ্মী আছিল। তেওঁ ভাৰত চৰকাৰ আৰু অসম চৰকাৰৰ পৰা স্বাধীনতা সংগ্ৰামী পেঞ্চন লাভ কৰিছিল।
১৯০৪ চনত অসমৰ নগাঁও জিলাৰ হয়বৰগাঁৱত কিৰণ বালা বড়াৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ কমল চন্দ্ৰ পণ্ডিত আৰু মাতৃ সৰোজ আইদেউ। কমল চন্দ্ৰ পণ্ডিত এগৰাকী শিক্ষক আছিল। কিৰণ বালা বড়ায়ে সেইসময়ত সমাজৰ পৰা স্ত্ৰীশিক্ষাৰ বিৰুদ্ধে থকা প্ৰৱল বাধা নেওচি তৃতীয় শ্ৰেণীলৈ অধ্যয়ন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। সেইসময়ত প্ৰচলিত বাল্যবিবাহৰ ৰীতি মতে নগাঁৱৰ কামপুৰৰ পাৰলি গুৰিৰ চাকি ৰাম লস্কৰৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়। কিন্তু বিবাহৰ কিছুকাল পিছতেই তেওঁৰ স্বামীৰ মৃত্যু ঘটে। হয়ে কিৰণ বালাৰ পিতৃ কমল চন্দ্ৰয়ে তেওঁক কন্যাৰ সৈতে নিজ গৃহলৈ লৈ আনে। তেওঁৰ কৈশোৰ কালৰ পৰায়ে দেশৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰাম আৰু বিদ্ৰোহৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল।
এইসময়ত তেওঁ সনত ৰাম বড়াৰ সৈতে দ্বিতীয় বিবাহ কৰে। সনত ৰামৰ আগৰ ঘৈণীৰ ফালৰ পাঁচ গৰাকী সন্তান আছিল। তেওঁ নতুনকৈ স্থাপিত হোৱা শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল। ইয়াৰ লগতে কিৰণ বালা বড়ায়েও সংঘৰ লগত জড়িত হৈ পৰে।
তেওঁ মহাত্মা গান্ধীয়ে আৰম্ভ কৰা আইন অমান্য আন্দোলনত জঁপিয়াই পৰে। তেওঁ ঘৰে ঘৰে গৈ গাঁৱৰ মানুহক সজাগ কৰিবলৈ লৈছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ মানুহ আৰু খাদ্য সংগ্ৰহৰ কাম নিয়াৰিকৈ পৰিচালনা কৰিছিল।
তেওঁ সতীদাহ প্ৰথা, বাল্যবিবাহ আদি সামাজিক ব্যাধিৰ বিষয়ে সজাগতা সৃষ্টি কৰিছিল ইয়াৰ লগতে তেওঁ নাৰী শিক্ষাৰ মানুহক উৎসাহিত কৰিছিল।
১৯৯৩ চনৰ ৮ জানুৱাৰী তাৰিখে কিৰণ বালা বড়াৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ আগমুহূৰ্তলৈকে তেওঁ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ কৰ্মী হিচাপে জড়িত আছিল।
