নাৰ্গিছ দত্ত[2] বা চমুকৈ নাৰ্গিছ[3] (পূৰ্বৰ নাম ফাতিমা ৰছিদ; ১ জুন ১৯২৯ - ৩ মে' ১৯৮১),[4] বহুকেইখন দ্ৰুপদী বলিউড চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আছিল। হিন্দী বোলছবিৰ অন্যতম মহান অভিনেত্ৰী হিচাপে পৰিগণিত নাৰ্গিছে পাঁচবছৰ বয়সতে 'তালাছ-এ-হক' (১৯৩৫) চলচ্চিত্ৰত সৰু চৰিত্ৰ এটাৰে অভিনয়ৰ পাতনি মেলিছিল। ১৯৪২ চনত 'তমন্না' চলচ্চিত্ৰৰে তেখেতে অভিনয়ত ভালকৈ ভৰি ৰাখে।
তিনি দশকজোৰা কৰ্ম জীৱনত নাৰ্গিছে কেইবাখনো বাণিজ্যিকভাৱে সফল আৰু সমালোচকৰ প্ৰশংসিত চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেখেত অভিনেতা আনোৱাল হুছেইনৰ ভনীয়েক আছিল। তেখেতৰ সকলোতকৈ বিখ্যাত চৰিত্ৰটো আছিল একাডেমী বঁটাৰ বাবে মনোনীত হোৱা 'মাদাৰ ইণ্ডিয়া' (১৯৫৭) চলচ্চিত্ৰৰ ৰাধাৰ চৰিত্ৰ। ইয়াৰ অববে তেখেতে ফিল্মফেয়াৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী বঁটাও লাভ কৰিছিল। ১৯৬০-ৰ দশকত তেখেতৰ ভূমিকা সেৰেঙা হ'বলৈ ধৰে। এই সময়ছোৱাত 'ৰাত ঔৰ দিন' (১৯৬৭) চলচ্চিত্ৰৰ বাবে তেখেতে প্ৰথম বছৰৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
নাৰ্গিছে তেখেতৰ "মাদাৰ ইণ্ডিয়া"ৰ সহ-অভিনেতাৰ সুনীল দত্তক ১৯৫৮ চনত বিয়া কৰায়। সঞ্জয় দত্তকে ধৰি তেওঁলোকৰ তিনিটা সন্তান। পতিৰ সতে মিলি নাৰ্গিছে অজন্তা কলা-সাংস্কৃতিক দল গঠন কৰে। এই দলে কেইবাগৰাকী আগশাৰীৰ অভিনেতা আৰু গায়কক লৈ ঘাইকৈ সীমান্ত অঞ্চলবোৰত মঞ্চ অনুষ্ঠান পাতিছিল। ১৯৭০ দশকৰ আৰম্ভণিতে নাৰ্গিছ স্পাষ্টিক ছ'ছাইটী অৱ ইণ্ডিয়াৰ মুৰব্বী হৈ পৰে। সামাজিক কাম-কাজত সুনাম অৰ্জন কৰি তেখেত ১৯৮০ চনত ৰাজ্যসভালৈ মনোনীত হয়।
১৯৮১ চনত অগ্ন্যাশয়ৰ কৰ্কট ৰোগত ভুগি নাৰ্গিছৰ মৃত্যু হয়। ইয়াৰ তিনি দিনৰ পাছতে পুত্ৰ সঞ্জয় দত্তই 'ৰকী' চলচ্চিত্ৰৰ যোগেদি অভিনয়ৰ পাতনি মেলিছিল। ১৯৮২ চনত তেখেতৰ স্মৃতিত 'নাৰ্গিছ দত্ত সোঁৱৰণী কেন্সাৰ ফাউণ্ডেচন' প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। প্ৰতি বছৰে চৰকাৰীভাৱে তেখেতৰ নামেৰে "ৰাষ্ট্ৰীয় সংহতিৰ নাৰ্গিছ দত্ত শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ বঁটা" প্ৰদান কৰা হয়।
১৯৯৩ চনত নাৰ্গিছৰ সোঁৱৰণত ভাৰতীয় ডাক সেৱাই এটা এটকীয়া ডাক-টিকট মুকলি কৰে।[8] ২০১৫ চনৰ ১ জুনত ৮৬তম জন্মদিন উপলক্ষে গুগলে এক ডুডল মুকলি কৰিছিল।
