সাম্প্ৰতিক সময়ত কৰোনা মহামাৰীৰ বাবে সকলো স্কুল-কলেজ বন্ধ হৈ আছে। এই শৈক্ষিক বছৰটিত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকল শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত যাতে পিছ পৰি নাথাকে তাৰ বাবে অনলাইন শিক্ষা ব্যৱস্থা হাতত লোৱা হৈছে। ইয়াৰ জৰিয়তে বিভিন্ন ধৰণৰ জ্ঞান আহৰণ কৰা দেখা গৈছে। বিদ্যালয়ৰ শিক্ষাৰ উপৰিও ছবি অঁকা সংগীত শিক্ষা আৰু নৃত্য শিক্ষা আদিও ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে অৰ্জন কৰিব পাৰিছে। ই শিক্ষাৰ ধাৰাবাহিকতা চলাই নিয়াত সহায় কৰিছে। কিন্তু আৰ্থিক সমস্যাত পৰা দুখীয়া ল'ৰা-ছোৱালীয়ে অৰ্থৰ অভাৱত এই সুবিধা ল'ব পৰা নাই।
•এই শিক্ষা বিদ্যালয়লৈ নগৈ ঘৰত থাকি লাভ কৰিব পাৰিছোঁ।
•শিক্ষাৰ্থী সকলে বহুমূলীয়া সময়বোৰৰ সদব্যৱহাৰ কৰি ইতিবাচক দিশেৰে আগবাঢ়ি গৈ নিজৰ লক্ষত উপনীত হৈছে।
•বৰ্তমান সময়ত শিক্ষাদান বা শিক্ষালাভৰ আনুষ্ঠানিক প্ৰক্ৰিয়াৰ মাজত সীমাবদ্ধ নাৰাখি আধুনিক প্ৰযুক্তিৰ বিদ্যৰ কৌশল আয়ত্ব কৰি প্ৰকৃত আৰু উপযুক্ত মানৱ সম্পদ গঠনত সহায় কৰে।
•ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে অধ্যয়ন কৰিব নোৱাৰা, বুজি নোপোৱা বিষয়বোৰ আৰু কৰিব নোৱাৰা প্ৰশ্নৰ উত্তৰবোৰ শিক্ষকৰ পৰা হোৱাটছএপৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰিব পাৰে।
•এই শিক্ষা যথেষ্ট ব্যয়বহুল, সেয়েহে দৰিদ্ৰ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাত অসুবিধাত পৰে।
•এই শিক্ষাৰ দ্বাৰা শিক্ষাৰ্থীৰ গুণগত দিশৰ বিকাশ অতি নিম্নমানৰ হোৱা দেখা যায়। এই শিক্ষাই ভিতৰুৱা দুৰ্বল গ্ৰামাঞ্চলবোৰ স্পৰ্শ কৰিব পৰা নাই। এই শিক্ষা সু-সংগঠিত আৰু সু-সংগঠিত নহয়।
•বিদ্যালয়ৰ শিক্ষাতকৈ ইয়াত সীমিত শিক্ষা নিৰ্দেশমা দেখা যায়।
•এই শিক্ষাত ভিতৰুৱা অঞ্চলত থকা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে নেটৱৰ্কৰ সমস্যাত পৰি শিক্ষা গ্ৰহণত অসুবিধাৰ সম্মুখীন হয়।
•ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে জিৰণি নোলোৱাকৈ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ ফলত চকুৰ অসুখত ভুগিব পাৰে।
•অনলাইনত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাত সৰু ল'ৰা-ছোৱালীৰ ধৈৰ্য্য নোহোৱা হয়।
এই অনলাইন শিক্ষা ব্যৱহাৰৰ দ্বাৰা আমাৰ দেশত কিছুমান দুখ লগা ঘটনা হোৱা শুনিবলৈ পাইছোঁ। কিছুদিনৰ আগতে মৰিগাওঁৰ এজন ছাত্ৰই শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিবলৈ মোবাইল ফোন নাপাই আত্মহত্যাৰ পথ বাছি ল'লে। সেইদৰে মণিপুৰৰ এটি অভাৱগ্ৰষ্ট পৰিয়ালৰ জীয়ৰীক এনড্ৰইড ফোন এটা কিনি দিয়াৰ পিছত পৰিয়ালত আৰ্থিক অভাৱে দ্খা দিয়াত পিতৃ-মাতৃৰ মাজত গৃহ কন্দলে দেখা দিয়ে। পিতৃয়ে খঙতে মোবাইলটো দলিয়াই ভাঙি পেলোৱাত তেওঁলোকৰ সন্তানে মানসিকভাৱে ভাঙি পৰা দৃষ্টান্তও পাইছোঁ। গতিকে এনে ঘটনা পুনৰ যাতে নঘটে, তাৰ বাবে চৰকাৰে কিছুমান উন্নত পদক্ষেপ ল'লে নিশ্চয় ভাল হ'ব।
