সেয়েহে হয়তো বহাগ-জেঠ মাহত প্ৰতিটো জাতি-জনগোষ্ঠীৰ লোকে মহানিম পাতৰ আঞ্জা খায়। আয়ুৰ্বেদ শাস্ত্ৰত মহানিমক বিভিন্ন দ্ৰব্যগুণেৰে পৰিপূৰ্ণ বুলি কৈছে। ভাৰতীয় সংস্কৃতিত নিম গছক বৰ পৱিত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰি মহাৰাজ অশোকৰ ৰাজত্বকালতো নিৰ্মল বায়ু আৰু বিভিন্ন ৰোগ প্ৰতিৰোধৰ বাবে নিমগছ ৰাস্তাৰ দাঁতিত ৰুই দিছিল। মোগল সম্ৰাটসকলেও নিমগছ ৰোৱাই দিয়াৰ কথা জনা যায়। সম্প্ৰতি দাক্ষিণাত্যৰ সকলো অঞ্চলতে নিমগছ ৰোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিছে।
*বহুতো চিকিত্সকৰ মতে, নিমৰ কোমল পাতৰ গুড়ি ৫ গ্ৰাম গৰম পানীত মিহলাই খালে বসন্ত ৰোগ বা অন্যান্য ৰোগ প্ৰতিৰোধ হয় বুলি কয়।
*সকলো প্ৰকাৰৰ খৰ-খজুৱতি, ছালৰ ৰোগ, ফোহাপবাতিয়া আদি ৰোগত মহানিম গৰম পানীত সিজাই গা ধুলে এইবোৰ ৰোগৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাব পাৰে।
