জীৱন গণিতৰ অভিপ্ৰেত উত্তৰ পোৱা নাযায় - চামচুল হক - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nদশম বৰ্ষ অষ্টম সংখ্যা চ'ত, ১৯৪২ শক, মাৰ্চ, ২০২১\nজীৱন গণিতৰ অভিপ্ৰেত উত্তৰ পোৱা নাযায় - চামচুল হক\nজীৱনটো অংকময়। যেন এটা ওৰ নপৰা দীঘলীয়া অংক ― যোগ, বিয়োগ, পূৰণ, হৰণ। সৰল অংক, জটিল অংক। যিটো অংক আমি আজি কৰিছোঁ, আমাৰ পূৰ্বপুৰুষসকলেও অন্য পদ্ধতিত অন্য উপায়ে কৰিছিল। কিছুমান সৰু সৰু ৰেখা আৰু কিছুমান বেঁকা ৰেখাৰ সমষ্টি। বিভিন্ন জ্যামিতিক আকৃতিত পৰস্পৰে অৱস্থান কৰিছোঁ- ত্ৰিভুজ, চতুৰ্ভূজ, ট্ৰেপিজিয়াম। কেতিয়াবা এনে লাগে যেন বৃত্ত এটাৰ ভিতৰত অহৰহ ফোঁ-ফোঁৱাই ঘূৰি আছোঁ। জীৱনটো কেৱল পাটীগণিতো নহয়; বীজগণিতৰ সূত্ৰও নহয়। জীৱনটো সুষম নহয়, সৰলৰৈখিক নহয়- তাৰ যে বিচৰা ধৰণে উত্তৰ এটা ওলাব। অংক উজু বিষয় হ'বই নোৱাৰে। সৰুৰে পৰাই অংক-ভীতিয়ে লগ দিছিল। আজিও তাৰ পৰা মুক্ত হ'ব পৰা নাই। কাৰো অংক কৰি থোৱা নাথাকে। নিজে নিজে কৰি উলিয়াব লাগে নিজ সমস্যাৰ সমাধান।\nবহুতো গণিতৰ শিক্ষক দেখিছোঁ যি নিজৰ জীৱনৰ প্ৰয়োজনীয় গণিতটোকে ভুল কৰিছে। আনক গণিত শিকাই শিকাই যেতিয়া নিজৰেই ভুল হ'বলৈ ধৰে তাতোকৈ পৰিতাপৰ কথা কি হ'ব পাৰে। কিন্তুু জীৱনটো যে এনেকুৱাই! গণিত বিষয়ৰ কিতাপত উত্তৰসমূহ পিছফালে দিয়া থাকে। সেইমতে উত্তৰ ওলালেহে অংকটো শুদ্ধ হোৱা বুলি কোৱা হয়। কিন্তুু জীৱনৰ অংক ইমানেই জটিল যে তাৰ আকাংক্ষিত উত্তৰ কাহানিও পোৱা নাযায়। বীজগণিতৰ কত প্ৰব্লেম অনায়াসে সূত্ৰ প্ৰয়োগ কৰি সমাধান কৰা হ'ল। কিন্তুু বাস্তৱ জীৱনৰ সমস্যাবোৰৰ উজু আৰু চিধাচিধি সমাধান পাবলৈ নাইকিয়া। এই হিচাপ-নিকাচবোৰে জীৱিত কালত যেন কাৰো লগ নেৰিব।\nজন্মৰ পৰা মৃত্যুপৰ্যন্ত অংক। জন্ম হোৱা চিকিৎসালয়খনৰ বিলখন এতিয়াও বাকচৰ চুকত বিচাৰিলে ওলাব কিজানি। তাৰ পাছত আহিল ল'ৰা নে ছোৱালী? ল'ৰা বুলি শুনাৰ লগে লগে অইন এটা হিচাপ- ডাক্তৰ হ'ব নে ইঞ্জিনিয়াৰ? কুলমৰ্যাদা ৰক্ষা কৰিব পাৰিবনে নাই? সমাজখনেও আশা কৰে, সমাজৰ যেন ঐতিহ্য-পৰম্পৰা, ৰীতি-নীতি মানি চলে। মাক-দেউতাকৰেইবা পৰিচয় কি? জাতি, ধৰ্ম, বৰ্ণ, ভাষা আদি কাৰকে ক্ৰিয়া কৰা হিচাপত সন্তানটোৰ সম্ভাৱনা (probability) কি হ'ব পাৰে? মুঠৰ ওপৰত অংকৰেই আৰম্ভ হয় জীৱন। আৰু যদি ছোৱালী হয়, আজিও বহুতৰে ঘৰত যেন হিচাপ নিমিলে। গড়মিল হয়। দেখাত কেনে, শৰীৰৰ ৰং কেনেকুৱা ইত্যাদিবোৰৰ হিচাপ।\nসকলোৰে নিজা নিজা হিচাপ থাকে। বহুত হিচাপত চলা মানুহৰ যেতিয়া সকলো হিচাপ চূৰমাৰ হয় কিম্বা আওপাকে ঘূৰে জীৱনৰ চকৰি, তেতিয়া কপালৰ লিখন বুলি সান্ত্বনা লভা হয়। তেনেহ'লে আচল অংক কপালতহে লিখা থাকে নেকি? ওহোঁ, কেতিয়াও নহয়। সকলোৱে মানি নল'ব। জীৱনৰ কঠোৰতম গণিতটোও নিজে সমাধান কৰিব লাগিব। কপালৰো গণিতশাস্ত্ৰ আছে, ― হস্তৰেখা, জ্যোতিষশাস্ত্ৰ। তাতো অংকৰ বিধি প্ৰযোজ্য। তাবিজতো এক প্ৰকাৰ হিচাপ থাকে, অংক থাকে। পঞ্জিকা, দিন-বাৰ, তিথি, ক্ষণ, ৰাহু-কেতু, কোপদৃষ্টি ইত্যাদি বিশ্বাস-অন্ধবিশ্বাস জুৰি অংকশাস্ত্ৰৰ বিশাল সাম্ৰাজ্য।\nখৰচ নকৰোঁ বুলি কোনেও থাকিব নোৱাৰে নিজৰ সঞ্চিত সম্পদ। সকলোৱেতো পৰাপক্ষত যোগ কৰি থাকিব বিচাৰে ঐশ্বৰ্য, বিভূতি, মান, যশ, সন্মান, পুৰস্কাৰ। কোনেনো বিয়োগ কৰিব কষ্টোপাৰ্জিত সম্পদবোৰ। কিন্তুু আমি নিবিচৰাকৈয়ে অতি কষ্টেৰে খৰচ কৰিবলগীয়া হয় নিজৰ ভগ্নাংশবোৰ এপদ-এপদকৈ। পোৱা-নোপোৱা, সঞ্চয়-অপচয় মিলিহে জীৱন।\nকেতিয়াবা এনে লাগে জীৱনটো যেন অংক কৰা যন্ত্ৰহে। গোটেই সংসাৰখনৰ হিচাপ-নিকাচবোৰ অকণো আউল নলগাকৈ কৰি থকালৈকে ব্যৱহাৰযোগ্য হৈ থাকিব আৰু আউল লাগিলেই তাক বৰ্জন কৰা হ'ব। নতুন এটা যন্ত্ৰই সেই ঠাই পূৰণ কৰিব। কিন্তুু কেলকুলেটৰটোৰোতো নিজাকৈ এটা জীৱন আছে। সদায় আনৰ হিচাপ-নিকাচবোৰ দেখুৱাই দেখুৱাই জানো ভাগৰ নালাগে। কেলকুলেটৰটোৰ জীৱন একান্তভাৱে আনৰ বাবেইনে? এনেবোৰ প্ৰশ্নই জুমুৰি দি ধৰিলে অংক কৰা যন্ত্ৰটোৰো জঁট লাগে। নিজৰ বুলিবলৈ থাকিলনো কি? নিজৰোতো ইচ্ছা-অভীপ্সা আছে। কিহৰ প্ৰয়োজনীয়ত নিজকে দোকানৰ পণ্য সামগ্ৰী কৰি বিক্ৰী কৰা হৈছে। তাৰ পৰা মুক্ত হোৱাৰ উপায় বাৰু নাইনে? এইদৰে জীৱন-কেলকুলেটৰৰ নিজৰেই হিচাপত আউল লাগে।\nজীৱনত অংকৰ প্ৰয়োজন আছে। হিচাপতেই চলে সকলো। নখ এটাৰ পৰিমাণো সহানুভূতি কেতিয়াবা বিচাৰি পোৱা নাযায়। কেতিয়াবা এনেও হ'ব পাৰে এবাৰ অংক ভুল হ'লে পুনৰাই শুধৰণিৰ সুযোগ আৰু পোৱা নাযায়। প্ৰত্যেকটো মুহূৰ্ততে, প্ৰত্যেকটো খোজতে সাৱধানে চলিব লাগে। যোগ, বিয়োগ, সমান এটাও চিন ভুল হ'ব নোৱাৰিব। বুকুৰ জেপত যদি থ'ব লাগে মৰম-চেনেহ, ভালপোৱা, সহৃদয়তা, দয়া, ক্ষমা, ত্যাগ; পিছৰ জেপতো থ'ব লাগিব টকা-পইচা, সা-সম্পদ ইত্যাদি। আজিকালিতো ক'বই নালাগে পিছৰ জেপৰ হিচাপটোহে সাৰ হৈছে। এই ক্ষেত্ৰত নিজৰ মন্তব্য প্ৰকাশ কৰাৰ পৰা এই প্ৰবন্ধলেখক অৱশ্যে আঁতৰত থাকিব। যিহেতু প্ৰত্যেকৰে নিজা নিজা হিচাপ থাকে। জীয়াই থকাৰ নিজা নিজা অংক থাকে।■■\n← দৈনন্দিন জীৱনত বিজ্ঞান আৰু গণিতৰ ব্যৱহাৰ - ছবিনা ইয়াছমিন\nভাৰতীয় ৰেঁনেচাৰ অন্যতম পথিকৃৎ জ্যোতিপ্ৰসাদৰ সংগ্ৰামৰ উত্তৰাধিকাৰ - ডাঃ অজিত কুমাৰ পটঙ্গীয়া →\nজীৱনৰ আন এটি নাম সংগীত -( দেৱপ্ৰতিম হাজৰিকা)\nJuly 14, 2013 March 10, 2021 0\nসাহিত্যৰ সৰাপাতঃ ববিতা শৰ্মা\nApril 20, 2019 March 10, 2021 0\nJuly 14, 2014 March 10, 2021 0\nশিতানত লেখাৰ সংখ্যা Select Category অনুবাদ (241) অনুভৱ (485) অসমীয়া লিখন সঁজুলি (1) আখল (199) ই-কিতাপ (36) কবিতা (1,260) ক্ৰীড়া (23) গল্প (1,140) গ্রন্থ-আলোচনা (123) দেশে-বিদেশে (289) ধাৰাবাহিক (443) প্ৰবন্ধ (1,322) বোলছবি (94) ভাল খবৰ (24) ভিন্নস্বাদ (908) ৰহঘৰা (877) ৱিকিপিডিয়া বাৰ্তা (15) শিল্প আৰু ভাষ্কৰ্য্য (194) শিশু-শিতান (36) শ্ৰব্য-নাট (2) সংখ্যাটোৰ-আঁৰত (69) সম্পাদকলৈ-চিঠি (32) সম্পাদকীয় (118) সৰিয়হ-ফুল (64) সাক্ষাৎকাৰ (92) স্বাস্থ্যকথা (195)
