আমি যে কথাই কথাই অসমত অসমীয়াগিৰী চলিব লাগে বুলি কৈ ফুৰোঁ, অসমত বাৰু অসমীয়াৰ অসমীয়াগিৰী চলি থাকিবনে সঁচায়ে ?
এটা সৰু উদাহৰণ দিছোঁ,
কাতি বিহু ; গাওঁ অঞ্চলৰ সীমিত সংখ্যক লোকক বাদ দি কিমানজন অসমীয়াই আজিকালি কাতি বিহু পালন কৰে বাৰু ? আজি বহু অসমীয়াই কাতি বিহু পালন কৰাটো দুৰৰে কথা, কাতি বিহুৰ আন এটা নাম কি তাকে নাজানে । "তুলসীৰ তলে মৃগ পহু চৰে, তাকে দেখি ৰামচন্দ্ৰই ধনু-শৰ ধৰে" বুুুুুুলি গোৱা গীতটো আজিৰ কিমান ল'ৰা-ছোৱালীয়ে জানে ?
এতিয়া মূল কথালৈ আহোঁঃ
বেলেগ এখন ৰাজ্যৰ পৰা এটা সম্প্ৰদায় আহি অসমত থিতাপি ললেহি আৰু তেওঁলোকৰৰ উৎসৱ এটা জাকে-জমকেৰে পালন কৰিবলৈ ললে । কিছু অসমীয়াই সেই জাক-জমকতাত ভুলগৈ তাত যোগ দিলেগৈ আৰু জিলিক-জালাক লাইটৰ পোহৰৰ আগত এতিয়া তুলসী তলৰ মাটি চাকি গছিও এলাগী হৈ ৰ'ল । কিন্তু সেই অনাঅসমীয়া লোকসকলৰ কিমানজনে অসমীয়া বিহু কেইটা পালন কৰে বাৰু ?
কাৰোবাক New year বা ঈদৰ শুভেচ্ছা দিয়াটো বেয়া বুলি নাভাবোঁ, কিন্তু তুলসী তলত চাকি নজলাই গীৰ্জাত মম জলোৱা অসমীয়া জনক আৰু কি বুলি কম ?
আজিকালি গাৱঁৰ ডেকাবোৰক ল'গ নোপোৱা হ'লো । কোনোবা বোলে বেংলো (বাঙ্গালোৰ) গ'ল, কোনোবা চেন্নাই গ'ল আৰু গাৱঁৰ খেতি মাটি কেইদৰা উকা হৈ পৰি ৰ'ল । টকা লাগে কিন্তু ঘৰত বা গাৱঁত কাম নকৰে । হাল বাবলৈ, কোৰ মাৰিবলৈ লাজ কৰে কিন্তু বাংগালোৰত গৈ বহিৰাগতৰ চৰ কিল খাই আনে খোৱা বাচনবৰ্তন ধোৱেগৈ । এনেকৈ আৰু অসমীয়াগিৰী কিমান দিন বৰ্তি থাকিব ?
এশ এবুৰি সমস্যাৰে জৰ্জড়িত এই অসম মুলুক । বিদেশীৰ বোজা, নিবনুৱা সমস্যা, প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ, আৰ্থসামাজিক সমস্যা, ৰাজনৈতিক দুৰ্বলতা, আৰু বহুতো । এনে ভিন্ন সমস্যাৰে আক্ৰান্ত অসমত অসমীয়াৰ যদি এনে মনোভাৱ থাকে তেন্তে অসমত অসমীয়াগিৰী চলিবই বুলি চিঞৰি থাকিলেই জানো অসমীয়া জাতি জীয়াই থাকিব ? নে ৰাজপথত ধৰ্ণা দিলেই বা টায়াৰ জলালেই সকলো সমস্যাৰ সমাধান ওলাব ?
