আজিৰ পৰা বিশ বছৰৰ আগতে localization (স্থানীয়কৰণ) এটা বৃত্তি আৰু উদ্যোগ হিচাপে আমাৰ মাজত প্ৰচলিত নাছিল। আনকি চফ্টৱেৰ প্ৰকাশকসকলে ইয়াৰ বিষয়ে কোনো ধৰণৰ গুৰুত্বই দিয়া নাছিল। 1980 চন মানৰ পৰা কিছুমান চফ্টৱেৰ প্ৰকাশকে স্থায়ী-অস্থায়ীভাৱে কিছুমান ব্যক্তিক নিয়োগ কৰি নিৰ্দিষ্ট কিছুমান ভাষাত তেওঁলোকৰ উত্পাদিত দ্ৰব্যসমূহ অনুবাদ কৰিছিল। একাধিক ভাষালৈ (multilingual) অনুবাদ কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ হাতত কোনো অনুবাদক নাছিল। কিন্তু 1980 চনৰ মধ্যম কালত প্ৰথম multi-language vendors (MLVs) স্থাপন কৰা হয়। সেইসময়তে INK (এতিয়া Lionbridge), IDOG (এতিয়া Bowne) আদিৰ দৰে নতুন কোম্পানীসমূহে বিভিন্ন ভাষাত কাৰিকৰী নথিপত্ৰ আৰু চফ্টৱেৰ অনুবাদ কৰাক বিশেষভাৱে গুৰুত্ব দিয়ে। ইয়াৰ পিছত ক্ৰমে ক্ৰমে 1990 চন মানৰ পৰা localization প্ৰায়বিলাক সফল ভাষা উদ্যোগতে সাধাৰণভাৱে ব্যৱহৃত এটা শব্দত পৰিণত হৈ পৰে। ইণ্টাৰনেটৰ জনপ্ৰিয়তাৰ লগে লগে চফ্টৱেৰ প্ৰকাশকসকলে তেওঁলোকৰ উত্পাদিত সামগ্ৰীসমূহ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়কৰণ কৰাৰ লগতে, সাধাৰণ মানুহৰ মাজলৈকো লৈ যোৱাৰ কথা অনুভৱ কৰে। বিশেষকৈ চফ্টৱেৰ, দ্ৰব্য নথিভুক্তকৰণ, বিজ্ঞাপন আৰু ই-ব্যাণিজ্যিক ক্ষেত্ৰসমূহত localization বৃত্তি হিচাপে এটা নতুন পৰিচয় বহন কৰিছে। বৰ্তমান ভাৰতবৰ্ষতে একাধিক এনে ভাষা-অনুবাদ কৰা উদ্যোগ গঢ়ি উঠিছে। ইয়াৰে বেছিভাগ উদ্যোগে বাহিৰত থাকি কাম কৰা ব্যক্তি (freelancer)-ৰ হতুৱাই কাম কৰাই যদিও স্থায়ী কৰ্মচাৰী ৰাখিও কাম কৰা দুই এটা কোম্পানী আছে।\nTranslation (অনুবাদ) localization (স্থানীয়কৰণ)-ৰ প্ৰায় সমসাময়িক শব্দ হ'লেও অৰ্থ আৰু ইয়াৰ কাৰ্য্য পদ্ধতিৰ ফালৰ পৰা দুয়োটাৰ মাজৰ প্ৰভেদ আছে। বৰ্তমান সময়ত মাইক্ৰ'চফ্টৰ বিভিন্ন অপাৰেটিং চিষ্টেমসমূহ বিভিন্ন স্থানীয় ভাষাত অনুবাদ কৰা দেখা পোৱা গৈছে। ইয়াৰ বিভিন্ন সংলাপ বাকচসমূহ, বিভিন্ন আইকনসমূহ, সহায় তথ্যসমূহ আদি সকলো অংশ localization প্ৰক্ৰিয়াৰে কৰা হৈছে। প্ৰধানতঃ localization প্ৰক্ৰিয়াত এটা নিদিষ্ট পৰিৱেশত খাপ খাব পৰাকৈ কোনো পাঠ (বিভিন্ন চফ্টৱেৰ প্ৰ'গ্ৰাম) অনুবাদ কৰা হয়। এই নিৰ্দিষ্ট পৰিৱেশটোকেই ক'ব পাৰি "locale" বা "স্থানীয়", এই ক্ষেত্ৰত উদাহৰণ স্বৰূপে অসমীয়াভাষী কম্পিউটাৰ ব্যৱহাৰকাৰী এজনে অসমীয়াতে তেওঁৰ নিজৰ কম্পিউটাৰটো ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। এতিয়া প্ৰধান কথা হ'ল কিয় এই নতুন "locale" বা "স্থানীয়" শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হ'ল? প্ৰথম কাৰণ হ'ল ই স্থানীয়কৰণ উদ্যোগসমূহৰ পৰা আহিছে। কিন্তু এই স্থানীয় শব্দটোৱে সাধাৰণ অৰ্থত ব্যৱহাৰ কৰা অৰ্থতকৈ কিছু বিস্তৃত ৰূপ পৰিগ্ৰহণ কৰে। The Localization Industry Standards Association (LISA)- ৰ মতে "Localization involves takingaproduct and making it linguistically and culturally appropriate to the target locale (country/region and language) where it will be used and sold." এটা স্থানীয়কৰণ উদ্যোগত সাধাৰণতে তলত উল্লেখ কৰা কাৰ্য্যকাৰিতাসমূহ দেখা যায়।\n(ক) প্ৰকল্প পৰিচালনা\n(খ) চফ্টৱেৰৰ অনুবাদ আৰু ইঞ্জিনিয়াৰিং\n(গ) অনলাইন সহায় বা ৱেব সমলৰ অনুবাদ, ইঞ্জিনিয়াৰিং আৰু সমীক্ষা\n(ঘ) বিভিন্ন নথিপত্ৰৰ অনুবাদ আৰু ডি.টি.পি\n(ঙ) মাল্টিমিডিয়া আৰু কম্পিউটাৰ আধাৰিত উপাদানসমূহৰ অনুবাদ (স্থানীয়কৰণ)\n(চ) স্থানীয়কৰণ কৰা চফ্টৱেৰ বা ৱেব প্ৰয়োগ (application)-ৰ কাৰ্য্যকাৰিতা\nপ্ৰশ্ন হয় ভাষা অনুবাদ কৰা উদ্যোগসমূহে অনুবাদৰ ক্ষেত্ৰত Translation (অনুবাদ) শব্দটোৰ পৰিৱৰ্তে localization (স্থানীয়কৰণ) শব্দটো কিয় ব্যৱহাৰ কৰিব লগা হ'ল। কিছুমান ব্যক্তিৰ মতে ইয়াৰ কাৰণ হ'ল- পূৰ্বতে বিভিন্ন অনুবাদৰ ক্ষেত্ৰত সকলো শব্দ, দ্ৰব্যকে নিৰ্দিষ্ট ভাষাটোলৈ অৰ্থগত অনুবাদ কৰি দিয়াৰ ফলত কিছুমান শব্দ আৰু অৰ্থৰ ক্ষেত্ৰত এটা হাস্যকৰ পৰিৱেশ দেখা দিছিল। যাৰ বাবে গোটেই বিষয়বস্তুটোৱেই ৰম্য-ৰচনাৰ শাৰীলৈ গতি কৰিছিল। এই ক্ষেত্ৰত প্ৰধান সমস্যা হৈ দেখা দিছিল ইণ্টাৰনেট আৰু কম্পিউটাৰত ব্যৱহৃত বিভিন্ন নতুন নতুন শব্দৰ অনুবাদৰ ক্ষেত্ৰত। কম্পিউটাৰ, ম'বাইল আদিত ব্যৱহাৰ কৰা অনেক শব্দই সাধাৰণ মানুহৰ মাজত প্ৰচলিত হৈ পৰে আৰু তেনে বহু শব্দই স্থানীয় ভাষাটোৰ মাজত নিগাজিকৈ স্থান লাভ কৰে। তেনে শব্দবোৰক অনুবাদ কৰি মানুহৰ মাজত প্ৰচাৰ কৰিলে কিছু অসুবিধাৰ সৃষ্টি হয়। চফ্টৱেৰ প্ৰকাশকসকলৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে পৃথিৱীৰ চুকে-কোণে তেওঁলোকৰ উত্পাদিত সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰা। সেয়ে তেওঁলোকে স্থানীয় ভাষালৈ তেওঁলোকৰ উত্পাদিত সামগ্ৰীসমূহৰ নিৰ্দেশাৱলীসমূহ অনুবাদ কৰাই সাধাৰণ মানুহক জনাব বিচাৰে। এই ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকে অনুবাদৰ দ্বাৰা নতুন শব্দ সৃষ্টি কৰাতকৈ স্থানীয় ভাষাটোত প্ৰচলিত শব্দৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব দিয়ে।\nবৰ্তমানসময়ত ভাষা স্থানীয়কৰণ এটা অতি লাভজনক উদ্যোগত পৰিণত হৈছে। এটা কম্পিউটাৰত ইণ্টাৰনেট সংযোগ কৰি ঘৰতে এজন ব্যক্তিয়ে এনে কাম হাতত ল'ব পাৰে। কিন্তু ইয়াৰ বাবে ব্যক্তিজন স্থানীয় হোৱা অতি প্ৰয়োজন। কম্পিউটাৰৰ, বিভিন্ন অনুবাদ সঁজুলি, পৰিভাষিক শব্দাৱলীৰৰ জ্ঞানৰ লগতে ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতি দিশৰো জ্ঞানৰ অতি প্ৰয়োজন। তেনে পাৰ্গত এজন ব্যক্তিৰ পৰাহে আমি ভাল অনুবাদ আশা কৰিব পাৰোঁ। আমি ওপৰত ভাষা স্থানীয়কৰণক এক সন্মানজনক বৃত্তি বুলি কৈছোঁ কাৰণ এটা বিদেশী ভাষাক স্থানীয় ভাষালৈ অনুবাদ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত অনুবাদ কৰা ব্যক্তিজন সচেতন নহ'লে ভাষাটো বিকৃত ৰূপত প্ৰকাশ হ'ব পাৰে। এজন অনুবাদকৰ ওপৰতে এটা ভাষাৰ ভৱিষ্যত বহুখিনি নিৰ্ভৰ কৰে।\nPosted by Anjal at 4:41 AM No comments:\nLabels: Language Localization\nPosted by Anjal at 1:42 AM2comments:\nসম্প্ৰতি অসমীয়া ভাষাত কেইবাখনো সংবাদ-পত্ৰ আৰু নিউজ চেনেলৰ প্ৰচলন হৈছে। ইয়াৰ ফলত সংবাদ মাধ্যমৰ মাজত দেখা দিছে এক অঘোষিত প্ৰতিযোগিতা। এহাতে সংবাদ-পত্ৰ আৰু নিউজ চেনেলসমূহৰ বৃদ্ধিয়ে পাকঘৰৰ পৰা ৰজাঘৰলৈকে সকলো সংবাদ কঢ়িয়াই আনিছে আনহাতে সংবাদ মাধ্যমৰ ব্যৱসায়িক প্ৰতিযোগিতাই সংবাদপত্ৰৰ বিশ্বাসযোগ্যতা বহু ক্ষেত্ৰতে ভঙ্গ কৰিছে। সংবাদ-পত্ৰ আৰু নিউজ চেনেলসমূহৰ নিৰপেক্ষতা অতি প্ৰয়োজনীয় বিষয়। কাৰোপক্ষত নাথাকি ৰাইজৰ পক্ষত থকাই হৈছে সংবাদ সেৱাৰ মূল লক্ষ্য। ৰাইজৰ বিভিন্ন সমস্যাৰ লগতে সমাজৰ বিভিন্ন চুকে-কোণে হোৱা ঘ্টনাসমূহক লোকচক্ষ্যুৰ আওতালৈ আনি চৰকাৰৰ সজাগ কৰি তোলাই প্ৰধান ধৰ্ম হোৱা উচিত। কিন্তু সম্প্ৰতি অসমৰ সংবাদ-পত্ৰ আৰু নিউজ চেনেলসমূহে বহু ক্ষেত্ৰত নিজৰ নীতি-আদৰ্শ বিসৰ্জন দি ৰাজনৈতিক নেতাৰ বহতীয়া হৈ পৰিছে। সংবাদ মাধ্যমসমূহৰ মালিকপক্ষও কোনো একোটা নিৰ্দিষ্ট ৰাজনৈতিক দলৰ পৃষ্ঠপোষক হোৱাৰ বাবেই সংবাদ মাধ্যমৰ বিশ্বাসযোগ্যতা বহু ক্ষেত্ৰত ভঙ্গ হৈছে। নিজে নিৰপেক্ষ নহ'লে সেইজন মালিকৰ দ্বাৰা প্ৰচলিত সংবাদ-পত্ৰ বা নিউজ চেনেল একোটাৰ পৰা কেতিয়াও নিৰপেক্ষ সংবাদৰ আশা কৰিব নোৱাৰি। আমি ব্যক্তিগতভাৱে অনলাইনত প্ৰতিখন সংবাদ-পত্ৰ পঢ়োঁ। টেলিভিচনতো নিউজ চেনেলসমূহ চাওঁ। কোনোখন বাতৰি কাকতৰ লগতে কোনোখন বাতৰি কাকতৰ সংবাদ নিমিলে। কোনো কাকতত যদি একোজন ৰাজনৈতিক নেতাই কৰা দুৰ্নীতিৰ তথ্য উদঙাই দেখুৱাইছে আন এখন কাকতে সেইখন কাকতৰ বিৰুদ্ধে সেইজন নেতাৰ একপক্ষীয় ভাষ্যকে বৰ বৰ আখৰেৰে প্ৰকাশ কৰিছে। মূল দুৰ্নীতিৰ ছবিখনৰ বিষয়ে কোনো অনুসন্ধানেই কৰা দেখা নগ'ল। নিউজ চেনেলসমূহৰো একেই দশা। অনৰ্থক হৈ-চৈ। তিলটোকে তালটো কৰি ২৪ ঘ্ণ্টাই একেটা বাতৰিকে চলাই থাকিব পাৰিলেই যেন নিজৰ দায়িত্ব শেষ। সাম্প্ৰতিক নিউজ চেনেলসমূহৰ এনে চৰিত্ৰকে অতি সুন্দৰ ৰূপত ব্যঙ্গ কৰিছে 'পিপলি লাইভ' নামৰ বোলছবিখনে।\nআমি ব্যক্তিগতভাৱে এটা কথা অনুভৱ কৰিব নোৱাৰো যে, অসমৰ প্ৰায় সংবাদ-পত্ৰ আৰু নিউজ চেনেলৰ মালিকসকলে ৰাজনীতি আৰু সংবাদসেৱা একেলগে কৰাৰ কথা কিয় ভাৱে? আমি কোনো সংবাদ মাধ্যমৰ নাম উল্লেখ নকৰিলেও পাঠকসকলে দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰিলে দেখা পাব মালিকসকল প্ৰায়ে লাহে-লাহে ৰাজনীতিলৈ প্ৰৱেশ কৰে নাইবা ৰাজনীতিৰ পৰা সংবাদ-মাধ্যমলৈ প্ৰৱেশ কৰিছে। অসমত এতিয়াও বহুটো উদ্যোগৰ অভাৱ, ব্যক্তিগত কোম্পানী প্ৰায় নাই বুলিবই পাৰি। এনে ক্ষেত্ৰত সংবাদ মাধ্যমৰ সংখ্যা দিনে দিনে বৃদ্ধি পায় আহিছে। সেই দৰে সাংবাদিকৰো সংখ্যাও বৃদ্ধি পাইছে। একো চাকৰি নাপালেও যেন সাংবাদিক হ'ব পাৰি। কাৰণ আজিৰ তাৰিখত ডাক্তৰ আৰু সাংবাদিকৰ কেতিয়াও মৰণ নাই। বেমাৰৰ দৰে সমাজত খবৰৰ অভাৱ নহয়। ইয়াৰ কাৰণ কি? আজি সংবাদ মাধ্যম কোটি টকাৰ ব্যৱসায়ৰ একোটা উদ্যোগলৈ পৰিণত হৈছে। সেয়ে আজি জকাইচুকৰ পোহাৰীৰ চুপটিৰ পৰা বিধানসভাৰ মুখাপিন্ধা ভদ্ৰলোকৰ চুপটিলৈকে, নদাই-ভদাইৰ বেজী চোৰৰ পৰা ক-খ-গ-ঘৰ কোটি কোটি টকাৰ চোৰলৈকে সকলো এই উদ্যোগৰ কেচামাল হৈছে। ৰাইজৰ উপকাৰ আহক নাহক এই উদ্যোগসমূহ লহ-পহকৈ বাঢ়ি গৈছে। এনে ধৰণৰ বিষয়েও সংবাদ মাধ্যমৰ বিশ্বাসযোগ্যতা বহু ক্ষেত্ৰত ভঙ্গ কৰিছে বুলি ভাবিব পাৰি।\nব্যক্তিগতভাৱে আমি বৰ্তমান সংবাদ মাধ্যমত কাম নকৰিলেও বহুদিন সংবাদ-পত্ৰৰ লগত জড়িত আছিলোঁ। লগতে কটন-কলেজৰ পৰা সাংবাদিকতাৰ ডিপ্লমাও গ্ৰহণ কৰিছিলোঁ। সাংবাদিকতাৰ পাঠদান কৰোঁতে ৰাজ্যখনৰ লগতে বাহিৰৰো বিভিন্ন প্ৰতিষ্ঠিত সম্পাদক আৰু সংবাদ সেৱাৰ লগত জড়িত ব্যক্তিয়ে পাঠদান কৰিছিল। তেওঁলোকে আমাক সংবাদ মাধ্যমৰ নীতি-আদৰ্শৰ বিভিন্ন শিক্ষা দিছিল। কিন্তু যেতিয়া বাস্তৱত ভৰি দিছিলোঁ তেতিয়া লক্ষ্য কৰিছিলোঁ পাঠদানৰ শিক্ষা আৰু সংবাদ মাধ্যমৰ ব্যৱসায় একে নহয়। ব্যৱসায়ৰ স্বাৰ্থতে আজি সংবাদ মাধ্যমে নিজৰ নীতি আদৰ্শ বহু ক্ষেত্ৰত জলাঞ্জলি দিছে। আজি সংবাদ মাধ্যমে বহু হাজাৰ ব্যক্তিক দৈনিক ৰোজগাৰ দিছে। সংসাৰ চলিবলৈ অৰ্থৰ প্ৰয়োজন। এই অৰ্থৰ তাগিদাই হয়টো বহু সাংবাদিকক পথভ্ৰষ্ট হ'বলৈ বাধ্য কৰিছে। কিন্তু সংবাদ সেৱাৰ নীতি-আদৰ্শত শপত লোৱা একোজন ব্যক্তিৰ বাবে এয়া উচিত নে? এই প্ৰশ্নৰো উত্তৰ নথকা নহয়। উচিত অনুচিতৰ বিচাৰ যেতিয়া জীৱন-মৰণৰ সমস্যা হয় তেতিয়াই হয়টো প্ৰতিজন সাংবাদিকেই নীতি-আদৰ্শ জলাঞ্জলি দিবলৈ বাধ্য হয়। অসমত পৰাগ দাস আৰু অন্য বহুজন ইয়াৰ জলন্ত উদাহৰণ। এতিয়া অসমত সংবাদ-পত্ৰ ৰাজনৈতিক নেতাৰ চিকাৰ হৈ পৰিছে। এতিয়াও অসমত সাংবাদিকতাৰ আদৰ্শক খামুচি ধৰি থকা বহুটো সাংবাদিক আছে। কিন্তু তেনে সাংবাদিকসকল হয়টো কোনোবা ৰাজনৈতিক নেতাৰ ক্ষোভৰ কাৰণ হৈছে নাইবা মালিকৰ পক্ষপাতিত্বৰ বলী হৈছে। নিজৰ চাকৰিৰ স্বাৰ্থতে ইচ্ছাৰ বাহিৰেও মালিকৰ কথাত সংবাদৰ ৰেহ-ৰূপ সলনি কৰিবলৈ বাধ্য হৈছে। ৰাজনীতিৰ অবিহনে ৰাজ্য এখন চলিব নোৱাৰে। কিন্তু ৰাজনীতিয়েই এতিয়া অসমৰ সকলো সমস্যাৰ মূল কাৰণ বুলিব পাৰি। ৰাজনীতিত কোনো নিৰপেক্ষতাৰ আশা কৰিব নোৱাৰি।\nসংবাদ মাধ্যম সমাজ এখনৰ আইনা স্বৰূপ। সমাজৰ প্ৰত্যেকজন শিক্ষিত অশিক্ষিত ব্যক্তিয়েই ইয়াৰ মাজেদি নিজৰ সমাজখনক দেখা পায়। প্ৰত্যেক ব্যক্তিয়ে যিহেতু সমাজৰ একোটা অঙ্গ গতিকে সেই আইনাখনত কেতিয়াবা নিজক দেখাটো কোনো ডাঙৰ কথা হ'ব নোৱাৰে। নিজৰ মুখখন পৰিষ্কাৰ নকৰি আইনাখন ভাঙি পেলোৱা যেন অৰ্থহীন কথা একেদৰে নিজকে সংশোধন নকৰি সংবাদ মাধ্যমক আক্ৰমণৰ লক্ষ্য কৰি লোৱাও অবিবেকী আচৰণ। একেদৰে সংবাদ মাধ্যমেও নিজকে সমাজৰ আইনা হ'বলৈ যাওতে নিজৰ স্বচ্চতাৰ প্ৰতি গুৰুত্ব দিয়া উচিত। আইনাৰ স্বচ্ছতা যেনেকৈ পিছফালৰ চিলিকনৰ লেয়াৰটোৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে সেইদৰে সংবাদ মাধ্যমসমূহেও উন্নতমানৰ নিৰপেক্ষতাৰ এটা লেয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰিলেহে সমাজ এখন উজ্জ্বল ৰূপত প্ৰতিফলিত হৈ উঠিব। অন্যথা সমাজে এদিন তেনে আইনাক ভাঙি পেলালেও কোনো ডাঙৰ কথা নহ'ব।\nPosted by Anjal at 11:18 PM No comments:\nLabels: Assamese News Paper\nবৰ্তমান টিভিত শিশুৰ বাবে কেইবাটাও চেনেলত বিভিন্ন এনিমেশ্বন ধাৰাবাহিক প্ৰচাৰ কৰে। যিবোৰ এতিয়া শিশুৰ বাবে অধিক মনোৰঞ্জনৰ আহিলা হৈ পৰিছে। মিকি-মাউচৰ দৰে হাঁহি উঠা এনিমেশ্বনবোৰ অৱশ্যে চাই থাকিলে কেতিয়াবা নিজৰো মনটো পাতল লাগে। আনপিনে বাল গনেশ, বাল হনুমান, শ্ৰীকৃষ্ণ আদিৰ দৰে এনেমেশ্বন চিৰিয়েলবোৰেও শিশুৰ মনত অনেক প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে। ইয়াৰ দ্বাৰা শিশুসকলক আমাৰ পৌৰাণিক কাহিনীৰ শিক্ষা দিয়াটোও উচিত পদক্ষেপ বুলিব পাৰি। কিন্তু কেতিয়াবা কেতিয়াবা কিছুমান অভিভাৱকৰ পৰা শুনা যায় তেওঁলোকৰ শিশুসকলে এতিয়া টিভিৰ সন্মুখৰ পৰা উঠিবলৈকে মন নকৰে। আনকি বাহিৰত খেলা-ধূলা কৰাৰ পৰাও বিৰত থাকে। আন এচামৰ মতে আকৌ ডাঙৰ সকলে কেতিয়াবা টিভিৰ ৰিম'ৰ্ট ল'বলৈকে সুবিধা নাপায়। চেনেল সলনি কৰিলেই চিঞৰ-বাখৰ!\nমোৰ ইয়াত মানে ইন্দ'ৰত এঘৰ অসমীয়া পৰিয়াল আছে। তেওঁলোকৰ এহাল সৰু ল'ৰা-ছোৱালী আছে। মই প্ৰায় বন্ধ দিনত তালৈ যাওঁ। দিনটো সিহঁত এনিমেশ্বন ধাৰাবাহিক চাই থাকে। দেউতাক বা মই চাওঁ বুলিও বাতৰি এটা বা চিনেমা এখন চাবলৈ নাপাওঁ। সিহঁত বাহিৰলৈ গ'লে আমি চল-চাতুৰি কৰি চেনেলটো সলনি কৰোঁ আৰু ৰিম'ৰ্টো লুকুৱাই থওঁ। কিন্তু সিহঁত আহিয়েই ৰিম'ৰ্টটো নাপালে টিভিটোতে পুনৰ চেনেল সলনি কৰি দিয়ে। গতিকে আকৰীৰ সৈতে গৃহ বাস কৰিবলৈ হ'লে অকৰা হ'ব লগা হোৱাৰ দৰে আমিও কাৰ্টুন হ'বলৈ ৰাজি হ'লো। যোৱা দেওবাৰে ভাত খাই উঠি ল'ৰা-ছোৱালীহালৰ লগতে টিভি চাই আছোঁ। মই সিহঁতক মাজে মাজে এইটো কোন, সেইটো কোন আদি সুধি থাকো আৰু সিহঁতে মোক আনন্দতে কাহিনীটো কৈ থাকে। এখন ধাৰাবাহিক চাই থাকোতে এবাৰ সুধিলোঁ এইটো কোন?\nছোৱালীজনীৰ উত্তৰ- ভীম\nআকৌ সুধিলোঁ সেইটো কোন?\nতাই পুনৰ ক'লে - টাৰজান\nমই চক্ খাই গ'লোঁ। লগে লগে তাইৰ দেউতাক আৰু মই চকুৱে চকুৱে চালোঁ। ক'ত মহাভাৰতৰ ভীমৰ কাহিনী আৰু ক'ত আধুনিক টাৰজানৰ কাহিনী। এই এনিমেশ্বন ধাৰাবাহিকবোৰে মানে এনেদৰেই পৃথিৱীৰ সমষ্ট সাধুকথাবোৰক খিচিৰি কৰি এটা নতুন কাহিনী কৰিছে। আমি তাকে সিহঁতৰ আগত মেলি ধৰিছোঁ। কাহিনীটোত মন কৰিলোঁ "টাৰজানৰ বাঘ পোৱালীএটাক এটা চিকাৰীয়ে জালত বন্দী কৰিছে আৰু ভীমে গৈ তাক মোকোলাই আনিছে"। কিযে হাঁহি উঠা। হাঁহি হাঁহি চকুৰ পানী ওলাই গ'ল।\nমই তাইক ক'লো ভীম আৰু টাৰজান কেনেকৈ একেলগ হ'ল? তাইৰ সহজ উত্তৰ "কিয়া পতা?" (তাই অসমীয়া, ইংৰাজী জানে যদিও সৰু সুৰা উত্তৰ দিওঁতে হিন্দীতে কয়)। হয় সিহঁতেনো কেনেকৈ জানিব। আমিয়েই বাৰু সিহঁতক শিকাবলৈ যত্ন কৰিছোঁ জানোঁ। আমাৰ "বুঢ়ি আইৰ সাধু", "পঞ্চতন্ত্ৰ"ৰ সাধু এতিয়া ক'ৰবাত পৰি ভেকুৰ লাগিছে। মনতে ভাবিছিলোঁ এই সাধুবোৰকো কোনোবাই এনিমেশ্বন ধাৰাবাহিক হিচাপে তৈয়াৰ কৰা হ'লে! কিন্তু আমি মাক-দেউতাকক আমনি নকৰাকৈ, বাহিৰৰ ধূলি-বালি নেখেলাকৈ, শান্ত-শিষ্টভাৱে টিভিৰ সন্মুখত বহি থকা শিশু কেইটাক দেখি আনন্দ পাওঁ। গৌৰৱ কৰোঁ আমাৰ মইনা বৰ ভাল। অকনো আমনি নকৰে। টিভিটো পালে তাক একোকে নালাগে!!\nহয়। হয়। হয়। আমাক একোকে নালাগে।\nPosted by Anjal at 3:34 AM 1 comment:\nLabels: Animation serial\nPosted by Anjal at 1:44 AM No comments:\nসম্প্ৰতি এটা কথা প্ৰায়ে শুনা যায় যে অসমীয়া ভাষা সংকটৰ সন্মুখিন হৈছে। বিভিন্ন আলোচনা, যুক্তি-তৰ্কও হৈছে। কোনোৱে আৱেগিকভাৱে প্ৰচলিত অসমীয়া ভাষালৈ লক্ষ্য কৰি কৈছে এনেকৈ থাকিলে এদিন অসমীয়া ভাষা হেৰাই যাব। কিন্তু আন এচামে যুক্তি তৰ্কৰে প্ৰমাণ কৰিছে অসমীয়া ভাষা নমৰে, মৰিব নোৱাৰে। কিন্তু সকলো যুক্তি তৰ্কলৈ লক্ষ্য কৰিও এটা কথা নুই কৰিব নোৱাৰি যে, কিছু কিছু ক্ষেত্ৰত ভাষাটো সংকটৰ সন্মুখিন হৈছে। কিন্তু কি কৰা যায় ? এটা ডাঙৰ প্ৰশ্ন। এদিন অসমীয়া ভাষাক উদ্ধাৰ কৰিবৰ কাৰণেই ভাষা অন্দোলন হৈছিল। মাধ্যমিক আন্দোলন হৈছিল। অনেক যুৱক শ্বহিদ হ'ল। সেই সকল ব্যক্তিয়ে চৰকাৰ গঠন কৰি ৰাজপাত খালে। কিন্তু ফল !!! ফুটুকাৰ ফেন। নিজেই নিজৰ কাৰ্য্যকালতে অসমীয়া ভাষাক প্ৰশাসনীয় কাম-কাজত ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰিলে। আজি এনে পৰিৱেশ হৈছে আমি অসমীয়াত দৰখাস্ত এখন লিখিবলৈ লাজ পাওঁ। আনৰ হতুৱাই হ'লেও ইংৰাজীত লিখি নিলেহে অফিচত জমা দিব পাৰি।\nকিন্তু এনেকৈ থাকিলে হ'বনে? বিজ্ঞানে আমাক কিছুমান সুবিধা প্ৰদান কৰিছে। তেনে এটা সুবিধা হ'ল ইণ্টাৰনেট। সিদিনা মোৰ এজন বন্ধুৱে কথাৰ প্ৰসঙ্গত ক'লে "যি উদ্দেশ্য আগত ৰাখি ইণ্টাৰনেট আৱিস্কাৰ হৈছিল তাৰ আধাও উচিত কামত ব্যৱহাৰ নহয়" তেওঁ অৱশ্যে "ছ'চিয়েল নেটৱৰ্কিং চাইট"বোৰৰ কথা লক্ষ্য ৰাখিহে কৈছিল। কিন্তু সিদিনা যেতিয়া মই ফেচবুকত "অসমীয়া কথা বতৰা" আৰু বিজ্ঞাপনৰ বিষয়ত 60 টা মন্তব্য প্ৰকাশ পোৱা আৰু শেষত কাকতলৈ চিঠি লিখাৰ কথা জনালোঁ তেওঁ আমাৰ কাৰ্য্যৰ সলাগ লৈ ক'লে "সঁচাই এই চাইটবোৰ মূলতঃ এনে গঠনমূলক কাৰ্য্যৰ বাবেহে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল, আমিহে অনৰ্থক চাট কৰি নষ্ট কৰিছোঁ"। মনটো ভাল লাগি গ'ল।\nশেহতীয়া ভাৱে ইণ্টাৰনেটৰ জড়িয়তে অসমীয়া ভাষা ৰক্ষাৰ যি আন্দোলন হৈছে তাত অসমীয়া যুৱকসকলৰ নব্য চিন্তাৰ বীজ লুকাই আছে। ইয়াৰ মাজতে যেন বহুতৰে সুপ্ত প্ৰতিভা প্ৰকাশ হৈছে। সঁচাই যুৱ উশৃংখলতাৰ ভাষণ দিয়া সকলৰ সন্মুখত এই সকলো একো একোজন আদৰ্শৰ প্ৰতিক। আমাৰ সকলোৰে এতিয়া দায়িত্ব হৈছে এই আদৰ্শক প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ প্ৰাণত সঞ্চাৰিত কৰা। প্ৰতিজন যুৱকৰ বুকুলৈ কঢ়িয়াই নিয়া। আহক এই নতুন "ফেইচবুক ভষা আন্দোলন"ত আমি নিজকে জড়িত কৰি নিজকে অসমীয়া হিচাপে গৌৰৱ অনুভৱ কৰোঁ।\nPosted by Anjal at 4:21 AM 1 comment:\nLabels: Assam facebook\nগুৱাহাটী মহাবিদ্যালয়ত পাঠ কৰা গৱেষণা-পত্ৰৰ সংক্ষিপ্ত ৰূপ।\nঅসমীয়া ভাষা অসমৰ উত্তৰ-পূব প্ৰান্তৰ এটা অতি শক্তিশালী ভাষা। ভাৰতীয় সংবিধানৰ অষ্টম অনুচ্ছেদ অনুসৰি চৰকাৰীভাৱে স্বীকৃত অসমীয়া ভাষা সমগ্ৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ এক সংযোগী ভাষা হিচাপেও প্ৰচলিত হৈ আছে। অসমৰ ২,৬৬,৩৮,৪০৭ জন (২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি) লোকৰ আধা সংখ্যকৰ বাবেই অসমীয়া ভাষা প্ৰধান ভাব বিনিময়ৰ মাধ্যম। সেয়েহে এক স্বকীয় ভাষা শৈলীৰে জোনাকী যুগৰ পৰা আজিৰ অৱস্থাত উপনিত হোৱা অসমীয়া ভাষাৰ ভৱিষ্যত বোৱতী নদীৰ দৰেই বহ্নিমান। তথাপি সময়ে সময়ে অসমীয়া ভাষাৰ সংকট আৰু ইয়াৰ ভৱিষ্যত সম্পৰ্কে প্ৰশ্ন উত্থাপন নোহোৱাকৈ থকা নাই। সময়ৰ পৰিৱৰ্তন, উচ্চ শিক্ষা, ঔদ্যোগিক বিকাশ আৰু ন-ন আধুনিক বৈজ্ঞানিক সঁজুলিৰ ব্যৱহাৰে এখন সমাজলৈ বিভিন্ন পৰিৱৰ্তন কঢ়িয়াই আনে। সমাজৰ এই পৰিৱৰ্তনে পোন প্ৰথমে আমাৰ অজ্ঞাতে পৰোক্ষভাৱে প্ৰভাৱ পেলাই সমাজখনত প্ৰচলিত হৈ থকা ভাষাটোৰ ওপৰত। কাৰণ সমাজ এখনৰ ভাবৰ আদান প্ৰদানৰ প্ৰধান আহিলাই হ'ল ইয়াৰ ভাষা। বৰ্তমান অসমীয়া ভাষাৰ ৰূপটোলৈ লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায় যে, উপৰোক্ত কাৰকসমূহে অসমীয়া ভাষাৰ মাজত ব্যাপক প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে। প্ৰধানতঃ ইংৰাজী, হিন্দী আৰু বাংলা শব্দৰ প্ৰভাৱে অসমীয়া কথিত আৰু লিখিত দুয়োটা ৰূপতে প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰি বহুতো পূৰণি অসমীয়া শব্দৰ প্ৰতিয়েই ভাবুকিৰ সৃষ্টি কৰিছে।\nএটা জাতিৰ জাতীয় ভাষাটো কথিত আৰু লিখিত দুয়োটা ৰূপতে জীয়াই থাকে। ভাষাৰ কথিত ৰূপটোৱেই ভাষা এটাক জীয়াই ৰখাৰ প্ৰধান সম্বল যদিও ইয়াৰ লিখিত ৰূপটোৱেও বহু সময়ত ভাষাটোক প্ৰভাৱিত কৰা দেখা যায়। ভাষাৰ লিখিত ৰূপটো জীয়াই থাকে প্ৰচলিত সাহিত্যৰ মাধ্যমেৰে। লিখিত ভাষাই ভাষাটোৰ শুদ্ধ ৰূপ আৰু জাতীয় শব্দসমূহক ধৰি ৰাখি ভাষাটোক আন আন জাতিৰ ওচৰত আত্মমৰ্য্যদাৰে জীয়াই থকাৰ পথ ৰচনা কৰে। কিন্তু বৰ্তমান অসমীয়া ভাষাৰ লিখিত সাহিত্যৰ মাজত অনেক দেশী-বিদেশী শব্দৰ প্ৰচলনে নিভাজ অসমীয়া শব্দসমূহৰ ব্যৱহাৰত বাধাৰ সৃষ্টি কৰিছে। এই ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছে সংবাদ-পত্ৰ, বিভিন্ন আলোচনী আৰু দূৰদৰ্শনৰ ব্যক্তিগত নিউজ চেনেলসমূহৰ লগতে এফ.এম ৰেডিঅ'সমূহে।\nএটা কথা অনস্বীকাৰ্য্য যে, ভাষা পৰিৱৰ্তনশীল। গতিয়েই ভাষা একোটাৰ প্ৰাণ। স্থিতিশীল ভাষাই কেতিয়াও প্ৰাণ পাই উঠিব নোৱাৰে। সময়ৰ লগত খাপ খাবলৈ যাওতে বা উদ্যোগ আৰু বিজ্ঞানৰ ন-ন সঁজুলিৰ লগত জীৱন যাপন কৰোঁতে, সেই বস্তুসমূহক ব্যৱহাৰ কৰোঁতে দেখা যায় যে, বৰ্তমান অসমীয়া ভাষাত তাৰ প্ৰতিশব্দৰ অভাৱৰ বাবেই হওক বা সময়ৰ লগত খোজ মিলাবলৈ যাওতে হাতৰ কাষতে পোৱা ইংৰাজী শব্দকে আমি গ্ৰহণ কৰোঁ। ইয়াৰ ফলত অসমীয়া ভাষালৈ হোৱা পৰিৱৰ্তনে সুদূৰ ভৱিষ্যতে এক গভীৰ সংকট কঢ়িয়াই অনাৰ সন্দেহ নুই কৰিব নোৱাৰি।\nঅসমীয়া ভাষাৰ জন্ম আৰু সাম্প্ৰতিক অসমত ইয়াৰ ব্যৱহাৰঃ\nপৃথিৱীৰ বৃহত্তম ভাষাগোষ্ঠী ইন্দো-ইউৰোপীয় ভাষা পৰিয়ালৰ বিভিন্ন পৰিৱৰ্তনৰ ফলস্বৰূপে খ্ৰীষ্টীয় দশম-একাদশ শতিকাতে অসমীয়া ভাষাৰ জন্ম হয়। সেই সময়ৰ পৰা আজিৰ অৱস্থা পাওঁতে অসমীয়া ভাষাই বিভিন্ন ধ্বনিতাত্ত্বিক আৰু ৰূপতাত্বিক পৰিৱৰ্তন বহন কৰিছে। ইয়াৰ লগে লগে অসমীয়া ভাষাৰ শব্দ ভাণ্ডাৰতো অনেক দেশী-বিদেশী শব্দই চহকী কৰিছে। এনে শব্দবোৰক ধাৰ কৰা শব্দ বা ঋণ শব্দ বুলি কোৱা হয়। দুটা ভাষা সম্প্ৰদায়ৰ মাজত সাংস্কৃতিক, সামাজিক, ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক যোগাযোগৰ প্ৰধান মাধ্যম হ'ল এই ঋণ শব্দসমূহ। কোনো এখন সমাজত এটা উচ্চ শ্ৰেণীৰ ভাষাই প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰাৰ পিছত নিম্ন শ্ৰেণীৰ ভাষা এটালৈ অনেক ধৰণৰ শব্দ কথিত আৰু লিখিত ভাষাৰ মাধ্যমেৰে প্ৰচলিত হয়। পিছলৈ এই শব্দসমূহেই স্থানীয় ভাষাটোত নিগাজিকৈ বহি সেই ভাষাৰ ব্যাকৰণীক ৰূপসমূহ গ্ৰহণ কৰি প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰে। শব্দৰ ধাৰে ভাষা এটালৈ যোগাত্মক প্ৰভাৱ কঢ়িয়াই আনে যদিও অত্যাধিক ধাৰ কৰা শব্দই ভাষা এটাক ক্ষতিও কৰিব পাৰে। সাম্প্ৰতিক অসমীয়া ভাষাৰ মাজত মন কৰিলে দেখা যায় যে কোনো বাচ বিচাৰ নোহোৱাকৈ ইংৰাজী, হিন্দী, বাংলা শব্দক ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। আনহাতে ভাব, কথনভঙ্গীৰ ক্ষেত্ৰতো হিন্দী, ইংৰাজী ভাষাৰ সুৰ-লয়ৰ প্ৰভাৱে আমাৰ 'সুৱদী সুৰীয়া' ভাষাক বিকৃত কৰিছে।\nসাম্প্ৰতিক অসমীয়া ভাষাৰ ব্যৱহাৰৰ দিশটোলৈ লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায় যে, ভাষাৰ ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সকলো ৰাজহুৱা ক্ষেত্ৰতে আমি সচেতন নহয়। আজি অসমত অসমীয়া ভাষাৰ ব্যৱহাৰক লৈ কাৰো সদিচ্ছা নাই। প্ৰাথমিক পৰ্যায়ৰ কন কন শিশুৰ শিক্ষাৰ বাবে সৰ্বশিক্ষা, ডি.পি.ই.পি আদি যি শিক্ষা মিছন গঠন কৰিছিল সি বহুক্ষেত্ৰতে অসমীয়া ভাষাটোক বিকৃতহে কৰিছিল। ছপাখানাৰ ভুল আৰু অনভিজ্ঞ লোকৰ দ্বাৰা পাঠ্যপুথি প্ৰণয়নৰ ব্যৱস্থাটোৱে অসমীয়া ভাষালৈ বিভিন্ন সংকট নমাই আনিছে। আজি চিটিবাছৰ পৰা দল-সংগঠনৰ বেনাৰ, প'ষ্টাৰতো অশুদ্ধ-অদ্ভুত বানানৰ প্ৰয়োভৰ দেখা যায়। কোনো কাৰ্য্যলয়লৈ প্ৰয়োজনত এখন দৰ্খাস্ত দিবলগা হ'লে অসমীয়াত লিখাটো লজ্জাজনক কথা হৈ পৰিছে। দল-সংগঠনসমূহেও চৰকাৰলৈ কোনো দাবিসম্বলিত পত্ৰ প্ৰেৰণ কৰিব লগা হ'লেও অসমীয়া ভাষা ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰা অৱস্থা এটাই গা কৰি উঠিছে। ইয়াৰ মূলতে হ'ল চৰকাৰী কাৰ্য্যলয়সমূহত অসমীয়া ভাষা জনা আমোলাৰ অভাৱ বা অসমীয়া ভাষা নজনা কোনো ইংৰাজী মাধ্যমত অধ্যয়ন কৰা অসমীয়া ব্যক্তিৰ প্ৰয়োভৰ। এনেবোৰ কাৰণেই অসমীয়া ভাষাই পূৰ্বৰ আত্মমৰ্যাদা হেৰুৱাইছে।\nঅসমীয়া ভাষাৰ আন এক দুৰ্যোগৰ বাট কঢ়িয়াই আনিছে ব্যক্তিগত ইংৰাজী মাধ্যমৰ বিদ্যালয়সমূহে। এই কথা অনস্বীকাৰ্য্য যে বৰ্তমান ইংৰাজী ভাষাৰ জ্ঞান আৰু ইংৰাজী শিক্ষাইহে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক ভৱিষ্যতে স্বাৱলম্বি হোৱাত সহায় কৰিব পাৰিব। কিন্তু ইংৰাজী মাধ্যমৰ বিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰাৰ ফলত বহু সংখ্যক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মাজত অসমীয়া ভাষাৰ চৰ্চ্চাৰ অভাৱে দেখা দিছে, যাৰ বাবে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ মাজত অসমীয়া ভাষা এলাগী হৈ পৰিছে। বিদ্যালয়ৰ পৰা ঘৰুৱা পৰিৱেশলৈকে সকলোতে ইংৰাজী ভাষাৰ ব্যৱহাৰ অসমীয়া ভাষাৰ অস্তিত্ব সংকটৰ আন এক কাৰণ বুলিব পাৰি। অসমীয়া সাহিত্য, সংস্কৃতি, জাতি আৰু মাটিৰ গোন্ধ নথকা পাঠ্যপুথিৰ ব্যৱস্থাইও ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক মাতৃভাষানুৰাগী কৰি তুলিব পৰা নাই। অসম সাহিত্য সভাৰ দৰে জাতীয় অনুষ্ঠানসমূহেও অসমীয়া ভাষাৰ শুদ্ধতা নিৰ্ণয়ৰ ক্ষেত্ৰত যিমান সচেতন আৰু দায়িত্বশীল ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিব লাগিছিল তেনে ভূমিকা গ্ৰহণ কৰা দেখা পোৱা নাই। ইয়াৰ লগতে চৰকাৰৰ সদৃচ্চা আৰু শিক্ষা বিভাগৰ দায়িত্বহীনতাৰ অভাৱেও অসমীয়া ভাষালৈ সংকট নমাই আনিছে আৰু অসমীয়া ভাষাৰ অস্তিত্বক লৈ সন্দেহৰ সৃষ্টি হৈছে।\nসংবাদ-পত্ৰ আৰু অন্যান্য প্ৰচাৰ মাধ্যমে অসমীয়া ভাষালৈ নমাই অনা বিভিন্ন সংকটৰ দিশসমূহঃ\nসংবাদ-পত্ৰ আৰু অন্যান্য প্ৰচাৰ মাধ্যমে অসমীয়া ভাষালৈ নমাই অনা সংকটসমূহ হ'ল প্ৰধানত অসমীয়া ভাষাৰ শব্দ আৰু ব্যাকৰণক কেন্দ্ৰ কৰি। অশুদ্ধ বানান আৰু উচ্চাৰণৰ ব্যৱহাৰৰ লগতে বিশেষণ আৰু ক্ৰিয়াৰ ব্যৱহাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰচাৰ মাধ্যমসমূহে সচেতন হোৱা দেখা পোৱা নাযায়। ইয়াৰোপৰি অসমীয়া বাক্যৰ মাজত অত্যাধিক ইংৰাজী আৰু হিন্দী শব্দৰ ব্যৱহাৰে অসমীয়া ভাষাক বিকৃত কৰা দেখা গৈছে। ভাষা এটা বিনিময়ৰ ক্ষেত্ৰত বা বজাৰত যেনেদৰে চলি আছে সেই দৰেই শব্দসমূহক আমদানি কৰি লিখিত সাহিত্যৰ মাজত ব্যৱহাৰ কৰাৰ ফলতে অসমীয়া ভাষাৰ মাজত সংকটে দেখা দিছে। উদাহৰণ স্বৰূপে "ইয়াতে চব্জী মাছৰ এখন ডেইলি বজাৰ বহে।" (সাতসৰী, জানুৱাৰী ২০১০, পৃষ্ঠা-১৫)।, "মটৰচাইকেলৰ ওপৰত বে-ফিটিৰভাৱে বহি থাকি।" (সাদিন, ১৮ ডিচেম্বৰ, ২০০৯, পৃষ্ঠা-১৮), "আগতে সি ৰাতিপুৱা শুই উঠি নিউজ পেপাৰ পঢ়ে, ঈশিতাৰ লগত অলপদেৰি কথা পাতি ডিউটিলৈ যাবলৈ সাজু হয়, ডিউটিলৈ যাওঁতে কেণ্টিনত ব্ৰেকফাষ্ট কৰে, দুপৰীয়া ডিউটি শেষ হোৱাৰ পিচত লান্স কৰি ৰুমলৈ আহে।" (সাদিন, ৮ জানুৱাৰী ২০১০) আদি বাক্যত মন কৰিলে দেখা যায় যে সহজভাৱে উপযুক্ত অসমীয়া শব্দৰে প্ৰকাশ কৰিব পৰা বাক্যৰ ক্ষেত্ৰটো হিন্দী, ইংৰাজী শব্দৰে অসমীয়া বাক্য সৃষ্টি কৰা প্ৰৱণতা এটা গঢ় লৈ উঠিছে। প্ৰচাৰ মাধ্যমসমূহত ব্যৱহাৰ হোৱা বিজ্ঞাপনসমূহতো বহু সময়ত বাংলা ভাষাৰ 'র' ব্যৱহাৰ হোৱাও লক্ষ্য কৰা দেখা যায়। তলত বিভিন্ন প্ৰচাৰ মাধ্যমসমূহে কি দৰে সংকট কঢ়িয়াই আনিছে তাৰ বিশদ আলোচনা আগবঢ়োৱা হ'ল।\nবাতৰি কাকতৰ মাধ্যমেৰে অহা বিভিন্ন সংকটঃ\nবৰ্তমান সময়ৰ অতি জনপ্ৰিয় সংবাদ মাধ্যম হ'ল বাতৰি কাকত। বাতৰি কাকত এখন কেৱল সংবাদ প্ৰচাৰৰ মাধ্যমেই নহয়, ই অনানুষ্ঠানিক শিক্ষাৰো এক মাধ্যম। বাতৰি কাকত এখনৰ পৰাই ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে বিভিন্ন জ্ঞান লাভ কৰাৰ উপৰিও নিজৰ ভাষা সম্পকীয় জ্ঞানো লাভ কৰে। সেয়ে এটা সময়ত বাতৰি কাকতৰ প্ৰচলন আৰু সাংবাদিকতাৰ বৃত্তিক এক সেৱা হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হৈছিল। অসমীয়া বাতৰি কাকতৰ ইতিহাসলৈ লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায় যে অসমীয়া ভাষাক নিভাজ আৰু শুদ্ধ ৰূপত প্ৰয়োগ কৰি অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যক জীয়াই ৰখাৰ স্বাৰ্থতে বাতৰি কাকতৰ জন্ম হৈছিল। বঙালী ভাষাৰ ঠাইত অসমীয়া ভাষাক পুনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰাত, অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰচাৰ আৰু চৰ্চ্চাত, বহিঃজগতৰ ভাবধাৰাৰ লগত অসমীয়া পাঠকৰ মানসিক সংযোগ স্থাপন কৰাত 'অৰুনোদই' কাকতে এক বিশেষ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল। উজনি অসমৰ কথিত ভাষাক সাহিত্যৰ ভাষাৰ মৰ্য্যাদা দান কৰে 'অৰুনোদই' কাকতেই। ইয়াৰ পিছতো হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ 'আসাম নিউজ', চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাৰ 'সাদিনীয়া অসমীয়া', নীলমণি ফুকনৰ 'দৈনিক বাতৰি' আদি সংবাদ-পত্ৰই প্ৰকৃততে সেৱাৰ মনোভাৱেৰে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যক উজ্বলাই তুলিছিল। কিন্তু সাম্প্ৰতিক সময়ত বাতৰি কাকতৰ প্ৰচাৰ আৰু সংবাদ সংগ্ৰহ এক ব্যৱসায়লৈ ৰূপান্তৰিত হোৱা বাবে সাংবাদিকসকলৰ মাজত প্ৰতিযোগিতাৰ মনোভাৱ সৃষ্টি হৈছে। এইসকল সংবাদদাতাৰ ক্ষীপ্ৰ আৰু আকৰ্ষণীয় ৰূপত সংবাদ পৰিৱেশন কৰাই মূল উদ্দেশ্য হোৱা বাবে ভাষাৰ শুদ্ধতালৈ মনোযোগ দিয়া দেখা নাযায়। ফলত অশুদ্ধ বানান, বাক্যগাঁঠনী আৰু বিসঙ্গতিপূৰ্ণ বিশেষণ আৰু ক্ৰিয়াৰ প্ৰয়োগে অসমীয়া ভাষাক বিকৃত কৰা দেখা গৈছে। প্ৰকৃত অসমীয়া শব্দলৈ মন নকৰি প্ৰায়ে বিভিন্ন স্থানীয় কথিত ভাষাতে সংবাদসমূহ প্ৰচাৰ কৰাৰ ফলত অসমীয়া ভাষালৈ প্ৰতিদিনে অলেখ ন-ন শব্দৰ আমদানি হৈছে। এই প্ৰসঙ্গত সাংবাদিক-সাহিত্যিক হোমেন বৰগোহাঞিয়ে উল্লেখ কৰিছে যে, "মোৰ নিজৰ হিচাপ মতে অসমীয়া বাতৰি কাকতৰ কল্যাণত প্ৰতি মাহে গড়ে পাঁচটামান বাংলা তদ্ভৱ শব্দ অসমীয়াত প্ৰৱেশ কৰে।"(প্ৰজ্ঞাৰ সাধনা, পৃষ্ঠা-১০২)।\nসম্প্ৰতি অসমীয়া বাতৰি কাকতে কঢ়িযাই অনা এটা ডাঙৰ সংকট হ'ল অসঙ্গত বিশেষণৰ প্ৰয়োগ। উদাহৰণ স্বৰূপে অসমীয়া 'তাণ্ডৱ' শব্দটো বাতৰি কাকতসমূহত প্ৰায়ে 'বন্যহস্তীৰ তাণ্ডৱ, ধুমুহাৰ তাণ্ডৱ, বানপানীৰ তাণ্ডৱ, উগ্ৰপন্থীৰ তাণ্ডৱ, মেলেৰিয়াৰ তাণ্ডৱ, চিটিবাছৰ তাণ্ডৱ' এনেদৰে প্ৰয়োগ দেখা যায়। প্ৰকৃত শব্দটোৰ গভীৰতা উপলব্ধি নকৰাকৈয়ে সকলো শব্দৰ পিছতে প্ৰয়োগ কৰাৰ ফলত শব্দটোৰ প্ৰকৃত অৰ্থ লোপ পোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে।\nআলোচনীৰ মাধ্যমেৰে অহা বিভিন্ন সংকটঃ\nঅসমীয়া আলোচনী সাহিত্যৰ ইতিহাসত জোনাকী যুগৰ পৰা বৰ্তমান সময়লৈকে বিভিন্ন আলোচনীয়ে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্য চহকী কৰি আহিছে। ইয়াৰ লগে লগে ন-ন লেখক-সাহিত্যিকৰ সৃষ্টিয়েও অসমীয়া সাহিত্যক এক নতুন মাত্ৰা প্ৰদান কৰিছে। কিন্তু সময়ৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগে লগে সাহিত্যৰ কলা-কৌশলৰো নানান পৰিৱৰ্তন হৈছে। একেদৰে নতুন নতুন লেখকসকলৰ সৃষ্টি কৰ্মৰ মাজতো ভাষা, বাক্যগাঁঠনি আৰু শব্দ প্ৰয়োগৰ ক্ষেত্ৰত পৰিৱৰ্তন দেখা পোৱা গৈছে। অসমীয়া সাহিত্যৰ যুগ নিৰ্ণয়কাৰী জোনাকী, বাঁহী, আৱাহন, ৰামধেনু আদি আলোচনীৰ মাজতো সময়ৰ পৰিৱৰ্তনে অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাপক পৰিৱৰ্তনৰ সৃষ্টি কৰিছিল। কিন্তু অসমীয়া ভাষাৰ পুনৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ সংগ্ৰামত এই আলোচনীসমূহৰ ভূমিকা আছিল অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। অশুদ্ধ বানান, অশুদ্ধ বাক্যগাঁঠনি আৰু বিদেশী শব্দ প্ৰয়োগৰ প্ৰতি এই আলোচনীসমূহ সদা সতৰ্ক আছিল। অসমীয়া সাহিত্যৰ কাণ্ডাৰী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ বহুতো ৰচনাৰ মাজত আমি ঋণ শব্দ দেখা পাওঁ যদিও বেজবৰুৱাই অনাহকত কোনো প্ৰয়োজন নোহোৱাকৈ অসমীয়া ভাষাৰ মাজত বিদেশী শব্দ ব্যৱহাৰ কৰাৰ পক্ষপাতি নাছিল। তেওঁ বিদেশী শব্দটোক জীণ নিয়াই নিজৰ ভাষাৰ উপযোগী কৰি তাক ব্যৱহাৰ কৰাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল। সেয়েহে বেজবৰুৱাই তেওঁৰ বিভিন্ন লেখাৰ মাজত কেতিয়াবা বিদেশী শব্দ (ইংৰাজী, আৰৱী, হিন্দী, পাৰ্চি) ব্যৱহাৰ কৰিলেও যতদূৰ সম্ভৱ তাৰ সমান্তৰালকৈ অসমীয়া সমাৰ্থক শব্দটোকো ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। কিন্তু সাম্প্ৰতিক সময়ত অসমীয়া সাহিত্যৰ মাজত দেখা দিয়া অসংখ্য ইংৰাজী শব্দৰ লগতে অন্যান্য দেশী-বিদেশী শব্দৰ প্ৰয়োগে অসমীয়া ভাষালৈ সংকটৰ বাৰ্তা কঢ়িয়াই আনিছে। বৰ্তমান লেখক-সাহিত্যিকসকলে সময়ৰ লগত খাপ খুৱাই গল্প-উপন্যাস ৰচনা কৰোঁতে প্ৰতিটো চৰিত্ৰৰ মুখত দৈনন্দিন ব্যৱহাৰ হোৱা অনেক ইংৰাজী শব্দৰ হুবহু ৰূপ দিবলৈ চেষ্টা কৰা দেখা যায়। যাৰ ফলত সাহিত্যই প্ৰাণ পায় উঠে যদিও ইয়ে অসমীয়া ভাষাৰ ওপৰত বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলোৱা দেখা যায়। মনৰ ভাব প্ৰকাশৰ বাবে হাতৰ কাষতে পোৱা ইংৰাজী শব্দটোৰ লিপ্যন্তৰ(Transliterate) ৰূপটোকে ব্যৱহাৰ কৰাৰ ফলত বহুতো অসমীয়া শব্দ বৰ্তমান হেৰাই যাবলৈ ধৰিছে। এনেবোৰ শব্দ ব্যৱহাৰৰ অভাৱত পাহৰণিৰ গৰ্ভত লুকাই গৈছে। এই কথা অনস্বীকাৰ্য্য যে বৰ্তমান অসমীয়া অভিধানত নতুন নতুন অসমীয়া শব্দ (প্ৰকৃততে যিবোৰ ঋণ শব্দ) অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। কিন্তু অভিধান এখনত থকা আধা সংখ্যক পুৰণি শব্দৰ ব্যৱহাৰ অসমীয়া সাহিত্যৰ মাজত বৰ্তমান দেখা পোৱা নাযায়। অসমীয়া অভিধানসমূহত থকা বহুতো পুৰণি অসমীয়া শব্দ সংগ্ৰাহালয়ত থকা বস্তুৰ দৰে অসমীয়া শব্দৰ ভঁৰাল চহকী কৰিছে যদিও বাস্তৱ ক্ষেত্ৰত নতুন শ্ৰেণী যুৱক-যুৱতীৰ বাবে এনেবোৰ শব্দৰ ব্যৱহাৰ আওপুৰণি বস্তুৰ দৰেই মূল্যহীন হৈ পৰিছে। এনে ধৰণৰ পৰিৱৰ্তনে বৰ্তমান অসমীয়া ভাষালৈ গভীৰ সংকট নমাই আনিছে।\nসাম্প্ৰতিক সময়্ত এনেবোৰ শব্দ উচ্চ শিক্ষিত লোকসকলৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ ভাব প্ৰকাশৰ মাজত ব্যৱহাৰ হোৱা দেখা যায়। কিন্তু কথিত ভাষাৰ মাজত ব্যৱহাৰ হোৱা এনেবোৰ শব্দই যেতিয়া লিখিত সাহিত্যৰ মাজত আত্মপ্ৰকাশ কৰে স্বাভাৱিকতে ভাষাৰ সংকটে দেখা দিয়ে। বৰ্তমান আমাৰ সমাজত সাধাৰণ ঘৰুৱা শব্দত পৰিণত হোৱা টেবুল, কাপ, পেন, অফিচ, স্কুল, কলেজ, টিভি আদি শব্দবোৰৰ ফলত নিভাজ অসমীয়া শব্দ ক্ৰমে মেজ, পিয়লা, কলম, কাৰ্য্যলয়, বিদ্যালয়, মহাবিদ্যালয়, দূৰদৰ্শন আদি শব্দবোৰ প্ৰায় এলাগি হৈ পৰিছে। এনে পৰিপেক্ষিততে ওপৰৰ শব্দবোৰৰ ফলটো এদিন বহুতো অসমীয়া শব্দ হেৰাই যোৱাৰ সন্দেহ নুই কৰিব নোৱাৰি। আনহাতে বহু সময়ত আমি প্ৰকৃত, নিভাজ অসমীয়া শব্দ থকাৰ পিছটো ইংৰাজী শব্দৰ সহায় লোৱাও দেখা পোৱা যায়। উদাহৰণ স্বৰূপে- গুৰু ট্ৰেইনিং, টাউন-চহৰ (গৰীয়সী, জানুৱাৰী ২০১০, পৃষ্ঠা-৫০) ইত্যাদি।\nব্যক্তিগত নিউজ চেনেলসমূহৰ পৰা অহা সংকটঃ\nসম্প্ৰতি অসমত বহুলভাৱে প্ৰচাৰিত দূৰদৰ্শনৰ ব্যক্তিগত নিউজ চেনেলসমূহৰ মাজতো অসলগ্ন বাক্যগাঁঠনি আৰু অত্যাধিক ইংৰাজী শব্দৰ ব্যৱহাৰে অসমীয়া ভাষালৈ সংকট নমাই আনিছে। এই ক্ষেত্ৰত অতি সাধাৰণভাৱে অসমীয়া বাক্যৰ মাজত ব্যৱহাৰ কৰা ইংৰাজী শব্দ 'So'-ৰ অত্যাধিক ব্যৱহাৰে অসমীয়া ভাষাক বিকৃত কৰাই নহয়, 'সেইকাৰণে', 'সেইবাবে' আদি শুৱলা অসমীয়া শব্দবোৰৰ প্ৰতিও ভাবুকিৰ সৃষ্টি কৰিছে। অসমীয়া ভাষাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যক্তিগত নিউজ চেনেলসমূহত দেখা এটা সংকট হ'ল অসমীয়া 'হলন্ত'ৰ ব্যৱহাৰ। প্ৰায়েই দেখা যায় যে কিছুমান শব্দ উচ্চাৰণ কৰোঁতে অনৰ্থক 'হলন্ত' ব্যৱহাৰ কৰি অসমীয়া শব্দক বিকৃত কৰি তোলে। উদাহৰণ স্বৰূপে- ৰণ্কৌশল (ৰণকৌশল), দেহ্ৰক্ষী (দেহৰক্ষী), দল্পতি (দলপতি) (News Live, বাতৰি, ৪ জানুৱাৰী, ২০১০) ইত্যাদি শব্দত অনৰ্থক হলন্তৰ ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়। ইয়াৰোপৰি প্ৰায়েই 'ৰ'-কাৰ যুক্ত শব্দৰ উচ্চাৰণৰ ক্ষেত্ৰত 'ৰ'-কাৰ প্ৰয়োগ কৰা দেখা নাযায়। উদাহৰণ স্বৰূপে- 'মন্ত্ৰী' শব্দৰ উচ্চাৰণ কৰা দেখা যায় 'মন্তী' হিচপে।\nইংৰাজী, হিন্দী ভাষাৰ আৰ্হিৰে এনেধৰণৰ নিউজ চেনেলসমূহ পৰিচালনা কৰিবৰ চেষ্টা কৰাৰ কাৰণে বহু সময়তে সঠিক অসমীয়া ভাষাৰ অভাৱত কিছুমান সংলগ্নহীন শব্দ ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়। চেনেলসমূহত প্ৰায়ে দেখা যায় কোনো অনুষ্ঠানৰ মাজত বিজ্ঞাপন দিব লগা হ'লে ঘোষক-ঘোষিকাই অসমীয়াত ঘোষনা কৰে 'এটা সৰু বিৰতি'। 'বিৰতি' শব্দৰ লগত 'সৰু' শব্দৰ ব্যৱহাৰ অসমীয়া ভাষাৰ শুদ্ধ প্ৰয়োগ বুলিব নোৱাৰি। একেদৰে ব্যক্তিগত চেনেলসমূহত অসমীয়া ভাষাৰ ক্ৰিয়াৰ ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰতো অসমীয়া ভাষাৰ শুদ্ধ প্ৰয়োগ হৈছে বুলি ক'ব নোৱাৰি। যোৱা ১৫ জানুৱাৰীৰ 'নিউজ লাইভ'ৰ ৭ বজাৰ বাতৰিত দেখা পোৱা কেইটামান বাক্য আছিল এনেধৰণৰ "মাটিৰ তলত ছোৱালীজনীক পোতা হৈছে কিয়?", "ৰাইজে পুতিছে গাঁতত", "বিঘাই বিঘাই কৰিছে ধানৰ খেতি" ইত্যাদি। ইয়াত 'হৈছে', 'পুতিছে' আৰু 'কৰিছে' ক্ৰিয়া কেইটাৰ ব্যৱহাৰ অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণৰ মতে শুদ্ধ বুলিব নোৱাৰি। কিন্তু সম্প্ৰতি অসমীয়া ভাষাৰ চেনেলৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বাতৰি কাকতলৈকে সকলোতে এনেধৰণৰ বাক্যই ভৰি পৰা দেখা গৈছে। এনে চেনেলসমূহত ব্যৱহৃত ভাষাৰ বিষয়্ত সাংবাদিক অনুৰাধা শৰ্মা পূজাৰীয়ে মন্তব্য আগবঢ়াইছে যে "অসমীয়া ভাষাৰ কথা শুনিবলৈ ভয়লগা হৈছে। ব্যক্তিগত নিউজ চেনেল আৰু এফ-এম ৰেডিঅ'ই অসমীয়া ভাষাৰ নতুনত্ব প্ৰদানত যিদৰে উঠি-পৰি লাগিছে, তাৰ নমুনা এনেধৰণৰ- পৰাগ দাসৰ হত্যাৰ বিচাৰত মূল অভিযুক্ত প্ৰমাণ নোহোৱাৰ দিনা, এটা চেনেলত এগৰাকী যুৱতী সাংবাদিকে পৰাগ দাসৰ মাতৃক সুধিলে- এই বিচাৰৰ জাজমেণ্ট শুনি আপোনাৰ চাগে বেয়া লাগিছে ন..."। (সাদিন, ৩০ অক্টোবৰ, ২০০৯, পৃষ্ঠা-১১)। কেৱল ব্যৱসায়িক স্বাৰ্থতে ভাষা নজনা, অসমীয়া সমাজ-সংস্কৃতিৰ লগত কোনো সম্পৰ্ক নথকা এচাম ন-ন সাংবাদিকৰ আগমনেই অসমীয়া ভাষাৰ এনে আসোঁৱাহৰ মূল কাৰণ বুলিব পাৰি।\nএফ.এম ৰেডিঅ'ৰ মাধ্যমেৰে অহা বিভিন্ন সংকটঃ\nবৰ্তমান অসমত বহুলভাৱে প্ৰচাৰিত এফ.এম ৰেডিঅ' অনুষ্ঠানসমূহেও অসমীয়া ভাষাৰ উচ্চাৰণ আৰু বাক্যগাঁঠনিৰ ক্ষেত্ৰত এক সংকটৰ বাৰ্তা কঢ়িয়াই আনিছে। গাঁৱে-ভূঞে সকলোতে বিয়পি পৰা এফ.এম ৰেডিঅ' দোকান-পোহাৰৰ বাহিৰেও এতিয়া ৰিক্সা, অট'ৰিক্সা, বাছ আদিটো যাত্ৰীক শুনোৱাৰ উদ্দেশ্যে ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়। আনকি ম'বাইল ফোনটো সহজতে উপলভ্য হোৱা বাবে এফ.এম ৰেডিঅ'ই সকলোৰে সাজত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছে। কিন্তু এনে সহজলভ্য মাধ্যমত দেখা যায় যে, হিন্দীমাৰ্কা ষ্টাইলেৰে নিজকে তথাকথিত আধুনিক সজোৱাৰ মানসেৰে ঘোষক-ঘোষিকাসকলে প্ৰায়েই বিকৃত অসমীয়া ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে। তেওঁলোকে হিন্দী, ইংৰাজী আৰু অসমীয়া ভাষাৰ সংমিশ্ৰনেৰে এক মিশ্ৰিত ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে। যি অলপ অচৰপ অসমীয়া ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে সেইখিনিতো ভাষাটোৰ শুদ্ধ প্ৰয়োগ দেখা পোৱা নাযায়। বাক্যগাঁঠনিত অত্যাধিক সুৰ-লয়ৰ ব্যৱহাৰে নিভাজ শুৱলা অসমীয়া বাক্যক সততে বিকৃত কৰি তুলিছে। ইয়াৰ ফলত কেৱল অসমীয়া কথিত ভাষাইযে বিপদাপন্ন হৈছে এনে নহয়, হয়টো সুদূৰ ভৱিষ্যতে অসমীয়া লিখিত সাহিত্যৰ মাজতো ইয়াৰ প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে।\nমিশ্ৰিত ভাষা ব্যৱহাৰে অনুকৰণপ্ৰিয় সৰু ল'ৰা-ছোৱালীৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট প্ৰভাৱ পেলাইছে। উদাহৰণস্বৰূপে গুৱাহাটীৰ এফ.এম অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰ এটাৰ অনুষ্ঠানত সঘনাই ব্যৱহাৰ হোৱা এটা বাক্য হ'ল - "শুনক শুনাওক লাইফ বনাওক"। এই বাক্যটো এটা মিশ্ৰিত ভাষাৰ বাক্য। ইয়াৰ অসমীয়া ভাষাৰ শুদ্ধ প্ৰয়োগ নাই। লগতে এই প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ বিজ্ঞাপন সমূহতো ইয়াক কোৱাৰ ধৰণেই ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আনহাতে অসমীয়া সমাজত প্ৰচাৰিত, অসমীয়া সংস্কৃতিৰ বাৰ্তা বাহক এই অনুষ্ঠানবোৰত নিজৰ পৰিচয় দিয়াৰ ক্ষেত্ৰতো 'হাই', 'হেল্লো' আদি শব্দৰ ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়। একেদৰে এই কথা প্ৰায়েই লক্ষ্য কৰা দেখা যায় যে ঘোষক-ঘোষিকাসকলে কাৰোবাৰ ঘৰলৈ যাবলৈ হ'লে বা কাৰোবালৈ ৰৈ থাকিবলৈ হ'লে ব্যৱহাৰ কৰে "মই এতিয়া খগেন মহন্তৰৰ ঘৰলৈ যায় আছোঁ।" আৰু "মই তেওঁৰ বাবে ৰখি আছোঁ" এনে ধৰণৰ বাক্য। ইয়াত ব্যৱহাৰ কৰা 'যায়' আৰু 'ৰখি' শব্দ দুটা সম্প্ৰতি সকলো শ্ৰেণী মানুহৰ মাজতে ব্যৱহাৰ হ'বলৈ ধৰিছে। সাধাৰণ মানুহৰ মাজত কথিত ভাষাত কি ব্যৱহাৰ হয় সেইটো কোনো গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা নহয় যদিও সেই ভাষা যেতিয়া প্ৰচাৰ মাধ্যমত ব্যৱহাৰ কৰা হয় তেতিয়াই ই ভাষালৈ সংকট নমাই অনা বুলিব পাৰি। নতুন প্ৰজন্মৰ মাজত বহুলভাৱে প্ৰচাৰিত এফ.এম ৰেডিঅ'ৰ ঘোষক-ঘোষিকাসকলৰ ভাষাৰ ব্যৱহাৰৰ বিষয়ে অনুৰাধা শৰ্মা পূজাৰীয়ে কেইটামান অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ উদাহৰণ দাঙি ধৰিছে- "আপুনি কুকিং কৰি ভাল পায়নে? আপোনাৰ স্কুল গয়িং বাচ্ছাটোৰ টিফিন বনাবলৈ টাইম এডজাষ্ট কেনেকৈ কৰে? আমি এতিয়া যায় আছো, গায়িকা দীপালী বৰঠাকুৰৰ ঘৰলৈ, যদিও তেওঁ এতিয়া গান নাগায়, তেওঁৰ পুৰণা গানচব বজাম।" (সাদিন, ৩০ অক্টোবৰ, ২০০৯, পৃষ্ঠা-১১)।\nসংকট মোচনৰ বিভিন্ন দিশসমূহঃ\nআমাৰ গৱেষণা পত্ৰত উল্লেখ কৰা বিভিন্ন সংকটসমূহে অসমীয়া ভাষাৰ আভ্যন্তৰিণ ক্ষেত্ৰত ভাষাটোক ক্ষতি কৰা দেখা গৈছে। এই সংকটৰ পৰা অসমীয়া ভাষাক ৰক্ষা কৰিবলৈ হ'লে সংবাদ-পত্ৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সকলো প্ৰচাৰ মাধ্যমে সতৰ্কতা অৱলম্বন কৰিব লাগিব। ভাষাটোক জীয়াই ৰাখিবলৈ কথিত আৰু লিখিত দুয়োটা মাধ্যমতে ভাষাটোৰ শুদ্ধ প্ৰয়োগ অতি প্ৰয়োজনীয় বিষয়। সাধাৰণতে কথিত ভাষাৰ শব্দ আৰু লিখিত ভাষাৰ শব্দৰ মাজত কিছু পাৰ্থক্য বা ব্যৱধান ৰাখি চলিলেহে নিভাজ অসমীয়া ভাষাৰ শব্দসমূহ জীয়াই থাকিব বুলি আশা কৰিব পাৰি। ইংৰাজী শব্দৰ ব্যৱহাৰৰ প্ৰ্ৰয়োজন নোহোৱা বা ভাব প্ৰকাশৰ বাবে উপযুক্ত অসমীয়া শব্দ থাকিলে তাক ব্যৱহাৰ কৰাৰ প্ৰতি গুৰুত্ব দিলেহে অসমীয়া ভাষাৰ চাহিদা বৃদ্ধি পাব। এই প্ৰসঙ্গতে ডঃ গকুল গোস্বামীয়ে মত আগবঢ়াইছে যে, "নিজৰ শব্দৰ ব্যৱহাৰ অটুট ৰাখি আৱশ্যকানুযায়ী আন ভাষাৰ শব্দ গ্ৰহণ কৰিলে, ভাষাৰ মৃত্যু নঘটে বৰং উৎকৰ্ষহে হয়।... কিন্তু যেতিয়া, বিশেষকৈ লিখিত ভাষাত নিজস্ব শব্দক উঘালি আন ভাষাৰ শব্দক বৰপীৰা পাৰি দিয়া হয়, তেতিয়াই ভাষা মৃত্যুমুখী হয়।" (গৰীয়সী, জানুৱাৰী ২০১০, পৃষ্ঠা-৪৮)।\nইয়াৰ পিছতে সংবাদ মাধ্যমত প্ৰকাশিত বিজ্ঞাপনসমূহৰ ভুল বানান আৰু আশুদ্ধ বাক্যগাঁঠনিসমূহ শুদ্ধৰূপত প্ৰচাৰৰ বাবে বিজ্ঞাপন প্ৰতিষ্ঠানসমূহে চিন্তা কৰা উচিত। বাতৰি কাকতত বিজ্ঞাপন দিওঁতা ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান, চৰকাৰী কৰ্তৃপক্ষৰ বিজ্ঞাপনসমূহ প্ৰচাৰ কৰা নকৰাটো সংবাদ পত্ৰ বা অন্যান্য প্ৰচাৰ মাধ্যমসমূহৰ নিজস্ব কথা যদিও এই ক্ষেত্ৰত সংবাদ-পত্ৰসমূহে কিছু ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিব পাৰে। ভাষাৰ শুদ্ধতাৰ স্বাৰ্থত বিজ্ঞাপনৰ শব্দবোৰ শুদ্ধ কৰাৰ লগতে বিজ্ঞাপনদাতালৈ সেইবোৰ ওভতাই পঠোৱাৰো ব্যৱস্থা কৰিব পাৰে।\nবৰ্তমান সময়্ত সাংবাদিকতাৰ প্ৰশিক্ষণত সংবাদ সংগ্ৰহৰ বিভিন্ন দিশসমূহ আলোচনা কৰা হয় যদিও ভাষাৰ ব্যৱহাৰৰ দিশটো বিচাৰ কৰা নহয়। সঠিক ভাষা প্ৰয়োগৰ বাবে বিভিন্ন ভাষাতত্ত্ববিদৰ জড়িয়তে প্ৰশিক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰা প্ৰয়োজন। কাৰণ সাংবাদিক বৃত্তিৰ অতি প্ৰয়োজনীয় দিশটোৱেই হ'ল ভাষা। অৰ্থাৎ কোনো এটা বিষয়ক সঠিকভাৱে বুজাব পৰাকৈ কোনো এটা ভাষাৰ অভিধান আৰু ব্যাকৰণৰ জ্ঞান অতি আৱশ্যক।\nঅসমীয়া ভাষাৰ ভৱিষ্যতঃ\nঅসমীয়া ভাষাৰ ভৱিষ্যত সম্পৰ্কে সময়ে সময়ে বিভিন্ন চিন্তাবিদে বিভিন্ন মত দাঙি ধৰিছে। ভাষা এটাৰ ভৱিষ্যত নিৰ্ভৰ কৰে প্ৰধানত দুটা বিষয়ৰ ওপৰতঃ (ক) যদি ভাষাটো ব্যৱহাৰ কৰা ব্যক্তিৰ সংখ্যা দিনে দিনে কমি আহে আৰু (খ) যদি ভাষাটোৰ মাজত অধিকভাৱে আন ভাষাৰ শব্দই বৰপীৰা পাৰি বহে। সাম্প্ৰতিক অসমীয়া ভাষালৈ লক্ষ্য কৰিলে ওপৰৰ দুয়োটা কাৰণেই কম বেছি পৰিমাণে লক্ষ্য কৰা দেখা যায়। ভাৰতৰ লোকপিয়লৰ পৰিসংখ্যাত শেহতীয়াভাৱে এই কথা প্ৰকাশ পাইছে যে, অসমত অসমীয়াভাষী লোকৰ সংখ্যা উদ্বেগজনকভাৱে হ্ৰাস পাইছে। লোকপিয়লৰ তথ্যত প্ৰকাশ পোৱা তথ্য মতে ১৯৯১ আৰু ২০০১ চনত অসমৰ জনসংখ্যা আছিল ক্ৰমে ২২,৪১৪,৩১২ আৰু ২৬,৬৩৮,৪০৭ আৰু শতকৰা বৃদ্ধিৰ হাৰ আছিল ১৮.৯। ১৯৯১ চনত অসমীয়া, বাংলা, হিন্দী আৰু অন্যান্য জনগোষ্ঠীয়-ভাষীৰ সংখ্যা (হেজাৰ হিচাপত) আছিল যথাক্ৰমে ১২,৯৫৮, ৪,৮৫৭, ১,০৩৫, আৰু ৩,৫৬৪। আটাইকেইটা ভাষীৰ লোকৰ বৃদ্ধিৰ হাৰ একে বুলি ধৰিলে (১৮.৯%), ২০০১ চনত অসমীয়াভাষী লোকৰ সংখ্যা হ'ব লাগে (হেজাৰত) ১৫,৪২০ জন। কিন্তু ২০০১ চনৰ প্ৰকৃত তথ্যলৈ লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায় যে অসমীয়াভাষী লোকৰ সংখ্যা হয় (হেজাৰত)১৩,১৭৫ জন। অৰ্থাৎ ১৯৯১ চনৰ পিয়লৰ অনুসাৰে ২০০১ চনৰ পিয়লত মাতৃভাষা অসমীয়া বুলি লিখিবলগীয়া ২,২৪৫ হেজাৰ লোকে অসমীয়া বুলি নিলিখিলে। (গোস্বামী, গৰীয়সী, জানুৱাৰী ২০১০, পৃষ্ঠা-৪৮)। উক্ত প্ৰৱন্ধত ১৯৯১ আৰু ২০০১ চনৰ ভিতৰত নগাঁও, বৰপেটা, দৰং, শোণিতপুৰ, মৰিগাঁও, লখিমপুৰ আৰু ধেমাজি আদি সাতখন জিলাত পোন্ধৰ লাখ লোকে মাতৃভাষা সলোৱাৰ এক ভয়ঙ্কৰ তথ্যও দাঙি ধৰিছে। ইয়াৰে প্ৰায় দুই-তৃতীয়াংশই মাতৃভাষা বাংলা আৰু বাকীখিনীয়ে অন্যান্য জনজাতীয় ভাষাকে মাতৃভাষা বুলি মানি ল'লে। স্বাভাৱিকতেই অসমলৈ বাংলাদেশীৰ অবাধ অনুপ্ৰৱেশ তথা শেহতীয়াকৈ এই অনুপ্ৰৱেশকাৰীসকলে নিজকে বঙালীভাষী বুলি পৰিচয় দিয়া বাবেই ৰাজ্যখনৰ ভাষিক জনগাঁথনিৰ এনে অস্বাভাৱিক পৰিৱৰ্তনৰ মূল কাৰণ বুলি ভাবিব পাৰি। আনহাতে তথাকথিত স্বায়ত্বশাসনৰ সংঘাতেও বৃহত্তৰ অসমীয়া জাতি গঠনত বাধাৰ সৃষ্টি কৰিছে। ইয়াৰ লগে লগে সেই জনজাতিসমূহে নিজৰ থলুৱা ভাষাকে মাতৃভাষা হিচাপে গ্ৰহণ কৰাৰ বাবেও অসমীয়া ভাষালৈ সংকট নামি আহিছে। ১৯৯১ চনৰ পৰা ২০০১ চনৰ সময়ছোৱাত অসমৰ প্ৰতি দহ হেজাৰ লোকৰ ভিতৰত অসমীয়াভাষী লোকৰ সংখ্যা ৮৩৭ হ্ৰাস পোৱাৰ বিপৰীতে বাংলাভাষী লোকৰ সংখ্যা ৬২৪ বৃদ্ধি পাইছে। এনেদৰে হিন্দীভাষী লোকৰ সংখ্যা ১৩৫, নেপালীভাষী লোকৰ সংখ্যা ২২, উৰিয়াভাষী লোকৰ সংখ্যা ২৫ বৃদ্ধি পাইছে। (অসমীয়া প্ৰতিদিন, ৬ জানুৱাৰী ২০০৮)।\nওপৰৰ তথ্যৰ পৰা এটা কথা প্ৰতিয়মান হয় যে প্ৰতি বছৰে অসমীয়াভাষী লোকৰ সংখ্যা হ্ৰাস পায় আহিছে। যিটো অসমীয়া ভাষাৰ ভৱিষ্যত সম্পৰ্কে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়। এনে এক সন্দেহৰ আধাৰতে ২০২০ চনত অসম বাংলাদেশীৰ দখললৈ যাব বুলি জাৰ্মান চৰকাৰৰ সংস্থা 'জাৰ্মান এডভাইজাৰি কাউন্সিল ফৰ গ্ল'বেল চেঞ্জ' নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটোৱে এক তথ্যভিত্তিক প্ৰতিবেদনো প্ৰকাশ কৰিছে।\nঅসমীয়া ভাষাৰ ভৱিষ্যত নিৰ্ভৰ কৰা আনটো দিশ আলোচনা কৰি চালে দেখা যায় যে সাম্প্ৰতিক অসমীয়া ভাষাৰ মাজত সকলো ক্ষেত্ৰতে ইংৰাজী, হিন্দী আৰু বাংলা ভাষাৰ প্ৰভাৱে থলুৱা অসমীয়া শব্দসমূহৰ প্ৰতি ভাবুকিৰ সৃষ্টি কৰিছে। এনে সন্দেহৰ আধাৰতে হোমেন বৰগোহাঞে 'মিচিং আগম কৌবাং'ৰ মুকলি সভাত "ঘাতক ভাষা ৰূপে ইংৰাজীয়ে ক্ষুদ্ৰ ভাষাবোৰক ধ্বংস কৰিব" বুলিও মত প্ৰকাশ কৰে। তেওঁৰ মতে "এইটো ধ্ৰুব সত্য যে আৰু এশ বছৰৰ পিছত পৃথিৱীত মাত্ৰ পোন্ধৰটা জীৱন্ত ভাষা ৰূপে চলি থাকিব। আনহাতে আৰু ১৫০ টা ভাষা মাত্ৰ জীয়াই থাকিব। এই ১৫০ টা ভাষা মাত্ৰ ঘৰুৱা ব্যৱহাৰতে সীমাবদ্ধ থাকিব।" (আমাৰ অসম, ১৫ নৱেম্বৰ ২০০৯)। আমাৰ ওপৰৰ আলোচনাত সাম্প্ৰতিক লিখিত আৰু কথিত প্ৰচাৰ মাধ্যমসমূহে কিদৰে ইংৰাজী ভাষা ব্যৱহাৰ কৰিছে তাৰ এক সম্যক ধাৰণা দিয়া হৈছে। ইয়াৰোপৰি দেখা যায যে মধ্যবৃত্ত বেছিভাগ লোক আজিও মাতৃভাষানুৰাগী হৈ উঠিব পৰা নাই। শিক্ষাৰ মাধ্যমৰ লগতে ঘৰুৱা ভাব বিনিময়টো বেছিভাগ লোকেই মাতৃভাষা ব্যৱহাৰ নকৰি নিজৰ সন্তানৰ লগত ইংৰাজী ভাষা ব্যৱহাৰ কৰা পৰিলক্ষিত হয়। অসমৰ সাধাৰণ চাহ-তামোলৰ দোকানৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সকলো চৰকাৰী-বেচৰকাৰী অনুষ্ঠানসমূহ নামফলক, কাৰ্য্যলয়ৰ জাননী, গোহাৰীপত্ৰ বা চিঠী আদি আজিও অসমীয়া ভাষাত বাধ্যতামূলকভাৱে ব্যৱহাৰ হোৱা নাই। এনে বিভিন্ন কাৰণ বিশ্লেষণ কৰি অসমীয়া ভাষাৰ ভৱিষ্যত সম্পৰ্কে বিভিন্নজনৰ মনৰ মাজত সন্দেহ জাগ্ৰত নোহোৱাকৈ থকা নাই। কিন্তু সকলো সন্দেহৰ মাজতো অসমীয়া ভাষাৰ ভৱিষ্যত সম্পৰ্কে বহুতো ভাষাবিদে কিছু আশা ব্যঞ্জক মত আগবঢাইছে।\nভাষাবিদ ডঃ গোলোক চন্দ্ৰ গোস্বামীৰ মতে "অসমীয়া পৃথিৱীৰ শক্তিশালী ভাষাবোৰৰ অন্যতম। এই ভাষাৰ ভৱিষ্যত অতি উজ্জ্বল। এই শক্তিশালী ভাষাৰ কোনো দিন মৃত্যু হ'ব নোৱাৰে বা লুপ্ত হ'ব পাৰে বুলি কৰা আশংকাও অমূলক।" (আমাৰ অসম, ১৬ নৱেম্বৰ ২০০৯)। অসমীয়া ভাষাৰ মাজলৈ বিভিন্ন সংকট নামি আহিলেও অসমীয়া ভাষাৰ মৃত্যু হ'ব বুলি একেষাৰে ক'ব নোৱাৰি। অসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীসমূহে অসমীয়া ভাষাক নিজৰ মাতৃভাষা হিচাপে চিনাকী নিদিলেও এই কথা নিশ্চিত যে, সামাজিক ভাবৰ আদান প্ৰদানৰ বাবে চাহ জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে, বড়োসকলে আৰু আন আন জনগোষ্ঠীসমূহে অসমীয়া ভাষাকে ব্যৱহাৰ কৰে। শিক্ষা আৰু সংস্থাপনৰ বাবে এই জনগোষ্ঠীয় লোকসকল যিমানেই বাহিৰলৈ ওলাই আহিছে সিমানেই অসমীয়া ভাষা ক'বলৈ আৰম্ভ কৰিছে। মুঠৰ ওপৰত বৃহৎ সংখ্যক ভাষিক আৰু ধৰ্মীয় সংখ্যালঘুৱে অসমীয়া ভাষাকে যোগাযোগৰ একমাত্ৰ মাধ্যম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে। আনহাতে ১.৩১ কোটি অসমীয়াৰ মাজত অসমীয়া ভাষা চিৰদিন জিলিকি থাকিব। এক লাখ শব্দৰে হেমকোষৰ পূৰ্ণতা, দুই লাখ অসমীয়া শব্দৰ পূৰ্ণাঙ্গ 'জাতীয় অভিধান'ৰ সৃষ্টিও অসমীয়া ভাষাৰ উজ্জ্বল ভৱিষ্যতৰ এক সম্ভাৱনাপূৰ্ণ দিশ। অসমীয়া ভাষাৰ শব্দক বিশ্বৰ যিকোনো প্ৰান্তত চাব পৰাকৈ 'শব্দ' (http://www.xobdo.org/) নামৰ এখন অনলাইন অসমীয়া অভিধানো বৰ্তমান ইণ্টাৰনেটত উপলভ্য হৈছে। প্ৰায় ২২০০০ অসমীয়া শব্দৰ ইংৰাজী প্ৰতিশব্দৰ লগতে এই অভিধানখনত অসমীয়া ভাষাৰ অনেক ফকৰা-যোজনাও সংলগ্ন কৰা হৈছে। অসমীয়া ভাষাত এখন ইন্টাৰনেট বিশ্বকোষ প্ৰণয়নৰ কাৰণেও ৱিকিপেডিয়া (http://www.as.wikipedia.org/) নামৰ ৱেবচাইটটোৱে অসমীয়া ভাষাত যথেষ্ট কাম হাতত লৈছে। সাম্প্ৰতিক সময়ত অসমীয়া আখৰ কম্পিউটাৰত ব্যৱহাৰ কৰিব পৰাকৈ বিভিন্ন প্ৰযুক্তিৰ উদ্ভাৱন কৰা হৈছে। মাইক্রছফ্টৰ দৰে ছফ্টৱেৰ কোম্পানিসমূহেও বৰ্তমান অসমীয়া ভাষাক কম্পিউটাৰত ব্যৱহাৰৰ বাবে বিভিন্ন আচঁনী গ্ৰহণ কৰিছে। এই ক্ষেত্ৰত মাইক্রছফ্টৰ প্ৰাক্তন পৰিচালক সঞ্চালক বিল গেটছৰ এক সুদূৰ প্ৰসাৰি কাম হ'ল Windows Vista আৰু Windows-7 নামৰ নতুন 'অপাৰেটিং ছিষ্টেম' দুটা অসমীয়া ভাষাত অনুবাদ কৰা। ইয়াৰ ফলত কম্পিউটাৰ এটাৰ মনিটৰত ভাহি উঠা সকলো আদেশ, বাক্য, শব্দ, সহায় আদি অসমীয়া ভাষাত ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা হ'ব। ইয়াৰ লগে লগে Nokia-ৰ দৰে ম'বাইল কোম্পানিসমূহেও অসমীয়া ভাষাক ম'বাইল পৰিচালনাত সহায় হ'ব পৰাকৈ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰিছে। এই ফালৰ পৰা অসমীয়া ভাষাৰ ভৱিষ্যতকলৈ কোনো ধৰণৰ শংকা বা সন্দেহৰ অৱকাশ নাই। কিন্তু এই আস্বাসৰ মাজতো আমি এই কথা পাহৰিলে নহ'ব যে ভাষা এটাৰ সঠিক শুদ্ধ ৰূপটো জীয়াই থাকে লিখিত সাহিত্যৰ মাজেৰেহে। সেয়েহে অসমীয়া ভাষাৰ নিভাজ শব্দসমূহক কেৱল অভিধানৰ মাজতে সীমাবদ্ধ নাৰাখি তাক ব্যৱহাৰৰ মাধ্যমেৰেহে অসমীয়া ভাষাক জীয়াই ৰাখিব পৰা হ'ব। ইয়াৰ ওপৰতেই অসমীয়া ভাষাৰ ভৱিষ্যত নিৰ্ভৰ কৰিব।\nআমাৰ গৱেষণা পত্ৰত সংবাদ-পত্ৰ, আলোচনী, ব্যক্তিগত নিউজ চেনেলসমূহ আৰু এফ.এম ৰেডিঅ'ৰ মাধ্যমে অসমীয়া ভাষালৈ নমাই অনা বিভিন্ন সংকটৰ দিশসমূহ আলোচনা কৰাৰ লগতে তাৰ সমাধানৰ দিশসমূহো আলোচনা কৰা হৈছে। কিন্তু বাস্তৱিকতে ওপৰোক্ত মাধ্যম কেইটাই অসমীয়া ভাষাৰ সংকটৰ মূল কাৰণ নহয়। ইয়াৰ মূল কাৰণ হ'ল ১৯৬০ চনত চৰকাৰী ভাষা আইন গৃহিত হোৱাৰ পিছতো আজিলৈকে অসমত এই আইন চৰকাৰীভাৱে গৃহিত হোৱা দেখা নগ'ল। ইয়াৰ লগতে ৰাজহুৱা স্থানত বা অন্যান্য প্ৰচাৰ মাধ্যমত ভুলকৈ অসমীয়া ভাষা ব্যৱহাৰ কৰিলে ৰাজহুৱাভাৱে মাত মতা দুই-এজন ব্যক্তিৰ বাহিৰে কোনো দল-সংগঠন দেখা পোৱা নাযায়। অসমত অসমীয়া ভাষাৰ বাবে ১৯৪৬ চনৰ পৰা ১৯৭২ (অসমীয়া মাধ্যম আন্দোলন) চনলৈকে যিদৰে সংগ্ৰাম কৰিব লগা হৈছিল ভাৰতৰ আন কোনো ৰাজ্যতে তেনে আন্দোলন গঢ়ি উঠা নাছিল। কিন্তু অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে ১৯৬০ চনত ভাষা আন্দোলনৰ গুৰি ধৰা নেতাসকলেই ১৯৮৫ চনত 'অসম গণ পৰিষদ' দল গঠন কৰি চৰকাৰ গঠন কৰাৰ পিছতো চৰকাৰী কাৰ্য্যলয়সমূহত অসমীয়া ভাষা ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰাটো সচাই পৰিতাপৰ কথা। মনকৰিবলগীয়া যে অসমতকৈ তিনি বছৰ পাচত চৰকাৰী ভাষা আইন গৃহিত হোৱা কৰ্ণাটকত চৰকাৰী কাৰ্য্যলয়বোৰত ইংৰাজী মুদ্ৰণ লিখন যন্ত্ৰ আঁতৰাই তাৰ ঠাইত কানাড়া মুদ্ৰণ যন্ত্ৰ দিয়া হয়। আনকি কৰ্ণাটকত এতিয়া কানাড়া ভাষা নজনা কোনো ব্যক্তিয়ে চৰকাৰী ভাষাৰ বাবে আৱেদন কৰিব নোৱাৰে। একেদৰে মালয়েছিয়া চৰকাৰে দেশখনত মালয় ভাষাটো ভুলকৈ ৰাজহুৱা নামফলক আদিত লিখিলে ১০০০ ৰিংগ্ৰিট অৰ্থাৎ ১২,২০০ টকা পৰ্যন্ত জৰিমনা বিহাৰ কথা বিবেচনা কৰিছে। কিন্তু চাৰিওফালে অসমীয়া ভাষাৰ অশুদ্ধ ব্যৱহাৰ হৈ থকাৰ পিছতো অসম চৰকাৰে কোনো ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা দেখা নাযায়। অসমীয়া ভাষাৰ সংকটৰ বিভিন্ন দিশ সময়ে সময়ে বিভিন্ন সংবাদ-পত্ৰ, আলোচনীত আলোচনা কৰি থকাৰ পিছতো আজিলৈকে কাৰ্য্যক্ষেত্ৰত কোনো ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা দেখা নগ'ল। ১৯৩৭ চনত গুৱাহাটীত বহা অসম সাহিত্য সভাৰ সপ্তদশ অধিবেশনৰ সভাপতিৰ ভাষণত পণ্ডিত কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈয়ে এষাৰ কথা কৈছিল- "আমাৰ ইমান ওচৰতে গাতে লাগি থকা যিবিলাক অসমীয়া ভাষা নজানা মানুহ আছে তেওঁলোকক আমি আকৰ্ষণ কৰি আনিব নোৱাৰিলে তেওঁলোকে নিজে আমাৰ ভাষা, কৃষ্টি-সংস্কৃতি অকলে মন দিব বুলি আশা কৰিব নোৱাৰি।" কিন্তু বাস্তৱত দেখা গৈছে সৌ সিদিনা স্বায়ত্বশাসন গঠন কৰা বড়ো জনগোষ্ঠীয়ে নিজৰ বি.টি.এ.ডি এলেকাত নিজস্ব বড়ো ভাষাৰে চৰকাৰী কাম-কাজ চলোৱাৰ কথা ভাবিছে। অথচ অসমীয়া ভাষা সংখ্যা আৰু মানত ডাঙৰ হৈয়ো নিজৰ চৰকাৰী কাৰ্য্যলয়তে এলাগী হৈ পৰি আছে। হয়তো এনেদৰে থাকিলে সুদূৰ ভৱিষ্যতে অসমীয়া ভাষা কেৱল বিদ্যালয়ৰ পাঠ্যপুথিৰ মাজতে আৱদ্ধ হৈ থাকিব। সাম্প্ৰতিক সময়ত দূৰদৰ্শনৰ চেনেলসমূহত গ্ৰহণ কৰা সাক্ষাৎকাৰসমূহত দেখা যায় আধুনিক ইংৰাজী শিক্ষাৰে শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা বহুতো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে শুদ্ধ অসমীয়া ভাষাত এটা বাক্যও সম্পূৰ্ণ কৰিব নোৱাৰে। উদাহৰণ স্বৰূপে যোৱা ১৫ জানুৱাৰী ২০১০ চনৰ 'নিউজ লাইভ'ৰ ৭ বজাৰ বাতৰিত সূৰ্য্য গ্ৰহণৰ বিষয়ে সাংবাদিকে এগৰাকী ছাত্ৰীক সোধাত তেওঁ উত্তৰ দিছিল এনেদৰে "Sunটো আৰু earthটোৰ মাজত moonটো আহি গৈছিল।" আধুনিক ইংৰাজী শিক্ষাৰে শিক্ষিত অসমীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মুখৰ এনে ভাষাই অসমীয়া ভাষাৰ ভৱিষ্যত সংকটৰ আন এক কাৰণ বুলিব পাৰি।\nযেতিয়ালৈকে অসম সাহিত্য সভাই বৃহত্তৰ অসমীয়া জাতিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ দাবী কৰিব নোৱাৰে, অসমীয়া ভাষা ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত উচিত ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰে, যেতিয়ালৈকে চৰকাৰী আমোলা, বিষয়াই অসমীয়া ভাষা জনাতো বাধ্যতামূলক কৰিব নোৱাৰে, ইংৰাজী বিদ্যালয়সমূহত জাতীয় ভাষা হিচাপে অসমীয়া ভাষা জনাটো বাধ্যতামূলক কৰিব নোৱাৰে, ৰাজহুৱা প্ৰতিষ্ঠান, দোকান, বেনাৰ, পোষ্টাৰত অসমীয়া ভাষা ভুলকৈ লিখিলে জৰিমনাৰ ব্যৱস্থা কৰিব নোৱাৰে তেতিয়ালৈকে অসমীয়া ভাষা অসমতেই এলাগি হৈ থাকিব আৰু বিভিন্ন সংকটৰ ব্যাধি কঢ়িযাই কঢ়িয়াই কেৱল লিখিত অভিধান, ব্যাকৰণ আৰু কিতাপৰ মাজতেই আৱদ্ধ হৈ পৰিব।\n( অনুগ্ৰহ কৰি কোনো তথ্য প্ৰতিলিপি নকৰিব)\nPosted by Anjal at 1:37 AM3comments:\nPosted by Anjal at 9:39 PM No comments:
