ৰাজনীতি আৰু ৰাজনৈতিক দৰ্শন -সোমকান্ত শইকীয়া - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nৰাজনীতি আৰু ৰাজনৈতিক দৰ্শন -সোমকান্ত শইকীয়া\nমানুহ বন্য জন্তুৰ পৰা বহু নিযুত বছৰৰ বিৱৰ্তনৰ ফলত বৰ্তমানৰ এই অৱস্থাটো পাইছেহি।\nএই অৱস্থালৈ আহি পোৱাৰ মূলতে হ'ল মানুহৰ বন্যাৱস্থাৰ পৰা সভ্যতাৰ দিশত পদক্ষেপ আগ বঢ়োৱা।\nএই সভ্যতাৰ পথত খোজ পেলোৱাৰ বাবে মূল চালিকা শক্তি হ'ল "মানুহৰ অভিজ্ঞতালব্ধ জ্ঞানেৰে আৱিষ্কাৰ কৰা কিছুমান অভিনৱ সমল।"\nআজিৰ বিচাৰেৰে চাবলৈ গ'লে হয়তো বস্তুবোৰ অতি নগণ্য, কিন্তু আদিম যুগত সেইবোৰ কিছুমান যুগান্তকাৰী আৱিষ্কাৰ আছিল -যিবোৰে বন্যমানৱৰ জীৱনলৈ আমূল পৰিৱৰ্তন আনিলে।\nসেই আৱিষ্কাৰবোৰৰ প্ৰথমটো হ'ল  - জুই;\nজুইৰ আৱিষ্কাৰে বন্যমানুহৰ খাদ্যাভ্যাসত আমূল পৰিৱৰ্তন আনিলে- শ্ৰমৰ ৰাহি কৰিলে; সময়ৰ ৰাহি কৰিলে; পশুৰ চিকাৰ বহু পৰিমাণে সহজসাধ্য কৰিলে ইত্যাদি।\nতাৰ পিছতে উল্লেখযোগ্য আৱিষ্কাৰটো হ'ল চকাৰ আৱিষ্কাৰ- চকাৰ আৱিষ্কাৰে আদিম, বৰ্বৰ মানুহৰ জীৱনৰ প্ৰগতিৰ ৰথখনত কিছু গতি দিলে- শ্ৰমৰ ৰাহি হ'ল, সময়ৰ ৰাহি হ'ল- এই ৰাহি হোৱা সময় আৰু শ্ৰমেৰে নিযুত নিযুত বছৰৰ বিৱৰ্তনে মানুহৰ মগজুৰো বিকাশ সম্ভৱ কৰি তুলিলে। বৰ্বৰতাৰ পৰা সভ্যতালৈ আদিম মানৱৰ যি পথ পৰিক্ৰমা  - ই মসৃণ নাছিল -বৰঞ্চ অনেক ৰোমাঞ্চকৰ ঘটনা প্ৰৱাহৰ কৰুণ ইতিহাস আছিল। সেই সুদীৰ্ঘ ইতিহাসৰ কথা ইয়াত বৰ্ণনা কৰিব খোজা নাই -তাৰ পৰিবৰ্তে সমাজ সভ্যতাৰ বিকাশৰ স্তৰ, ইয়াৰ চালিকা শক্তি, অৰ্থনৈতিক বুনিয়াদ আৰু আনুষঙ্গিক ৰাজনৈতিক দৰ্শন সম্পৰ্কেহে চমু আলোচনা আগবঢ়াব খুজিছোঁ।\n১) আদিম মানৱ সভ্যতাৰ বিকাশৰ প্ৰথম স্তৰটোত মানুহে যৌথভাৱে শ্ৰম কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল। নহ'লে প্ৰতিকূল প্ৰাকৃতিক অৱস্থাত এককভাৱে খাদ্য সংগ্ৰহ কৰা, খাই বৈ জীয়াই থকা আৰু বন্য প্ৰাণীৰ আক্ৰমণৰ পৰা মানুহ নামৰ তুলনামূলক ভাৱে দুৰ্বল প্ৰাণীটোৱে নিজকে বচোৱা সম্ভৱ নাছিল।\nসেয়ে শ্ৰম আৰু শ্ৰমৰ ফল- এই দুয়োটাৰে ওপৰত সকলোৰে সমান অধিকাৰ আছিল- ইয়েই আছিল "আদিম সাম্যবাদী সমাজ।"\nইয়াৰ অৰ্থনৈতিক ভিত্তি আছিল -"সমূহীয়া শ্ৰম।"\nৰাজনৈতিক দৰ্শন-"ৰাষ্ট্ৰ-বিহীন সাম্যবাদ"\n২) কালক্ৰমত সাম্যবাদী সমাজতে উদ্বৃত্ত শ্ৰমৰ চান কাঢ়ি কোনো কোনো ব্যক্তি শক্তিশালী হৈ উঠিল - এনেকৈ সমাজত "গোষ্ঠী"ৰ সৃষ্টি হ'ল। এই গোষ্ঠীবিলাকৰ মাজত সততে যুদ্ধ লাগিবলৈ ধৰিলে। কোনো কোনো গোষ্ঠী পৰাজিত হৈ আন গোষ্ঠীৰ বহতীয়া হ'ল। এই পৰাজিত সকলেই এসময়ত "দাস" বুলি পৰিচিত হ'ল আৰু এটা সময়ত দাস সকলেই উৎপাদনৰ একমাত্ৰ সম্বল হৈ পৰিল। সমাজত দুটা শ্ৰেণীৰ জন্ম হ'ল-দাস মালিক আৰু দাস।\nইয়াত, অৰ্থনীতিৰ চালিকা শক্তি- দাসসকলৰ শ্ৰম।\nৰাজনৈতিক ক্ষমতা- পৰজীৱী দাস প্ৰভুসকল।\n৩) দাসসকলৰে কিছু অংশই নতুনকৈ গঢ়লৈ উঠা মাটিৰ মালিক বা সামন্ত সকলৰ অধীনত শ্ৰম কৰি কৃষি কৰ্মত যোগদান কৰিবলৈ দাস মালিকৰ বিৰূদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰিবলৈ ধৰিলে। কালক্ৰমত সামন্তসকলৰ ওচৰত দাস মালিকসকল পৰাভূত হ'ল- আৰু এটা নতুন সমাজ ব্যৱস্থাৰ সূচনা ঘটিল- যাৰ নাম হ'ল- "সামন্তবাদ।"\nঅৰ্থনৈতিক ভিত্তি- কৃষি শ্ৰমিক বা চাৰ্ফ বা ভিলেনসকলৰ শ্ৰম।\nৰাজনৈতিক ক্ষমতা- সামন্তপ্ৰভুসকল।\n৪) লক্ষণীয় যে সমাজত এই দুই শ্ৰেণীৰ উপৰিও কিছুসংখ্যক স্বাধীন "কাৰিকৰ" সৃষ্টি হ'ল যি সকলে কৃষিকৰ্মৰ উপৰিও কুটিৰ শিল্পসদৃশ কাৰিকৰী কৰ্মত নিজকে পটু কৰি গঢ়ি তুলিলে আৰু স্বাধীন ভাৱে ব্যৱসায় কৰি সামন্ত সকলৰ সমানেই প্ৰতিপত্তিশালী হৈ উঠিলে। ইয়াৰ মাজতে মধ্যযুগৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰো অভূতপূৰ্ব বিকাশে সামন্তবাদক অলাগতিয়াল কৰি পেলাবলৈ ধৰিলে।\nপ্ৰধানকৈ ইউৰোপত সাহিত্য, বিজ্ঞান, প্ৰযুক্তি, দৰ্শন আদিৰ বিকাশে "সামন্তবাদী" অৰ্থব্যৱস্থাক পঙ্গু কৰি পেলালে। দলে দলে কৃষি কৰ্মীসকলে কাৰখানাৰ শ্ৰমিক হিচাপে কাম কৰিবলৈ প্ৰব্ৰজন ঘটিবলৈ ধৰিলে- ফলত সামন্তবাদৰ ধ্বংসস্তূপত গঢ়লৈ উঠিল এক নতুন অৰ্থ ব্যৱস্থা - পুঁজিবাদ।\nএই ব্যৱস্থাত -\nঅৰ্থনৈতিক বুনিয়াদ- শ্ৰমিকৰ শ্ৰম।\nৰাজনৈতিক ক্ষমতা- পুঁজিৰ মালিকসকল, অৰ্থাত্ পুঁজি পতি সকল।\nএতিয়া আমি লক্ষ্য কৰিলে এটা কথা পৰিষ্কাৰকৈ দেখোঁ যে বৰ্তমানলৈকে পাৰ হৈ যোৱা সকলো সমাজ ব্যৱস্থাতে অৰ্থনীতিৰ চালিকাশক্তি হৈছে - সমাজৰ যি অংশই শ্ৰম কৰে, অৰ্থাৎ শ্ৰমিকসকল।\nআৰু এই শ্ৰমৰ ফল যি সকলে ভোগ কৰে সেই সকলৰ হাততে থাকে "ৰাজনৈতিক ক্ষমতা! "\nইয়াক ভিত্তি কৰিয়েই বৰ্তমানৰ "গণতান্ত্ৰিক" যুগত গঢ় লৈ উঠিছে কিছুমান ৰাজনৈতিক মতাদৰ্শ - ৰাজনৈতিক দল।\nএই ৰাজনৈতিক দলবোৰৰ ঘোষিত নীতি যিয়েই নহওক আমি লক্ষ্য কৰিবলগীয়া কথাটো হ'ল -সেই নীতিয়ে আচলতে কাৰ স্বাৰ্থ পূৰণ কৰিব?\n ১) অৰ্থনীতিৰ চালিকা শক্তি স্বৰূপ "সাধাৰণ লোকসকল"ৰ নে\n২) পুঁজিৰ মালিক অৰ্থাৎ ক্ষমতাশালী শ্ৰেণীৰ?\nআমাৰ প্ৰতিপাদ্য কথা এটাই-\n"বিভিন্ন নাম, বিভিন্ন ৰূপত থকা "ৰাজনৈতিক দল"বিলাক কিন্তু দুটা ৰাজনৈতিক দৰ্শনৰে অন্তৰ্ভুক্ত-\n"দৰিদ্ৰ সকলৰ সপক্ষে" বা "দৰিদ্ৰ সকলৰ বিপক্ষে" - ইয়াৰ বাহিৰে কোনো মধ্যম পন্থা নাই -কাৰণ, থকাটো ঐতিহাসিক ভাৱে সম্ভৱ নহয়।\n← সুদামা - হিৰন্ময়ী গগৈ কোঁৱৰ\nলতা কটা ৰণ আৰু বেলজিয়ামৰ, বগা বৰণীয়া, বৃদ্ধ ব্যৱসায়ীৰ বুকুত বান্ধি ফুৰা বেদনাঃ -যতীন্দ্ৰ চৌধুৰী →\nযৌন নৈতিকতা আৰু নাৰী আবদমনৰ ইতিহাস (বৰ্ণালী বৰুৱা দাস)
