বস্তু এটা উলম্ব দিশত দলিয়াই দিলে সি পুনৰ কিয় তললৈ উভতি আহে? - সেই কথা নজনা মানুহ হয়তো আজিৰ দিনত নোলাব। কিন্তু এটা সময় আছিল যিটো সময়ত মানুহে ইয়াৰ কাৰণ, অৰ্থাৎ "কিয়"টোৰ সঠিক উত্তৰ দিব পৰা নাছিল। সেই সময়ৰ বহুকেইজন দাৰ্শনিকে ইয়াৰ ব্যাখ্যা আগবঢ়াইছিল যদিও ব্যাখ্যাসমূহ ত্ৰুটি-মুক্ত নাছিল। সপ্তদশ শতিকাৰ মাজ ভাগত আইজাক নিউটনে "প্ৰিন্সিপ্ৰিয়া মেথামেটিকা" নামৰ গৱেষণামূলক গ্ৰন্থখনত, বস্তু এটাক উলম্ব দিশত দলিয়ালে পুনৰ কিয় তললৈ উভতি আহে আৰু উলম্ব দিশত কিমান বেগত দলিয়ালে বস্তু এটা পুনৰ পৃথিৱীলৈ উভতি নাহে - এনে বহু প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনাৰ 'কিয়'টো আৰু 'কেনেকৈ'টোক সঠিক ৰূপত গণিতেৰে সমাধান আগবঢ়াইছিল। কিমান বেগত বস্তু এটাক উলম্ব দিশত দলিয়ালে ই পৃথিৱীৰ মধ্যাকৰ্ষণিক শক্তিৰ পৰা মুক্ত হৈ অসীম দূৰত্ব অতিক্ৰম কৰিব পাৰিব, অৰ্থাৎ বস্তুটোৰ পলায়ন বেগ (escape velocity) কিমান হ'ব লাগিব সেই কথাও নিউটনৰ বিখ্যাত গাণিতিক সূত্ৰবোৰে সঠিক ৰূপত দেখুৱাইছিল। পৃথিৱীৰ বাবে এই পলায়ন বেগ প্ৰতি ছেকেণ্ডত ১১.২ কিলোমিটাৰ। অৰ্থাৎ পৃথিৱীৰ মধ্যাকৰ্ষিক শক্তিৰ পৰা মুক্ত হৈ মহাকাশ পাবলৈ বস্তু এটাই প্ৰতি ছেকেণ্ডত ১১.২ কিলোমিটাৰ বেগতকৈ কম বেগত যাব নোৱাৰিব। নিউটনৰ এই যুগান্তকাৰী সূত্ৰবোৰে বিজ্ঞানৰ পূৰ্বৰ বহু সীমাবদ্ধকতাৰ দেউল ভাঙি, বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সম্পৰ্কে নতুন চিন্তা-চৰ্চাৰ বাট মুকলি কৰিছিল। আৰু কালক্ৰমত মহাকাশলৈ ৰকেট, কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ, মহাকাশযান ইত্যাদি উৎক্ষেপনেৰে মহাকাশ গৱেষণাৰ বহু পথ মুকলি কৰাত সহায় কৰিছিল। যোৱা শতিকাৰ নব্বৈ দশকৰ শেষৰ ফালে বিজ্ঞানীসকলে এই অধ্যয়নৰ বাবে পৃথিৱীৰ একেবাৰে কাষৰ কক্ষপথত (low Earth orbit) এটা বৃহৎ আকাৰৰ 'কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ' উৎক্ষেপণ কৰিছিল। যাৰ নাম ৰখা হৈছিল 'আন্তৰ্জাতিক মহাকাশ কেন্দ্ৰ' (ইণ্টাৰনেচনেল স্পেছ ষ্টেচন, International Space Station, ISS)।
পৃথিৱীৰ মধ্যাকৰ্ষণ শক্তিয়ে আমাৰ দৈনন্দিন জীৱনটোক বিভিন্ন প্ৰকাৰে সহায় কৰি আছে অথবা এই মধ্যাকৰ্ষণ শক্তিৰ লগত আমি জীৱন প্ৰণালীক সুন্দৰকৈ উপভোগ কৰিবলৈ শিকিছোঁ। কিন্তু পৃথিৱীৰ কক্ষপথত ওপঙি ফুৰা ISS দৰে ঠাইত কথাবোৰ কিন্তু বহু জটিল। ISSৰ দৰে অতি কম মধ্যাকৰ্ষণ শক্তিৰ (মাইক্ৰ' গ্ৰেভিটি) ঠাইত মহাকাশচাৰীসকলৰ জীৱন-প্ৰণালীও পৃথক হয়। য'ত, শাৰীৰিক আৰু মানসিক দিশত নিজকে সুস্থ কৰি ৰাখিবলৈ বিভিন্ন বৈজ্ঞানিক পদ্ধতিৰে আগবাঢ়িব লগীয়া হয়। খোৱা খাদ্যৰ ওপৰতো বিশেষ গুৰুত্ব দিব লগীয়া হয়। পৃথিৱীৰ খাদ্যাভ্যাসৰ লগত মহাকাশ গৱেষণাগাৰৰ খাদ্যাভ্যাসৰ মাজত আকাশ-পাতাল পাৰ্থক্য আছে। মহাকাশ গৱেষণাগাৰত, খাদ্যত প্ৰয়োজনীয় সকলো উপাদানক বিশেষ প্ৰক্ৰিয়াৰে 'পেকেজিং ফুড' হিচাপে যোগান ধৰা হয়। জানিব পৰা মতে, ছয় মাহত তিনিজন মহাকাশচাৰীৰ বাবে প্ৰয়োজন হয় প্ৰায় সাত টন খাদ্যৰ। এই খাদ্যসমূহ পৃথিৱীৰ পৰা বিশেষ কিছুমান মহাকাশযানৰ সহায়ত নিদিষ্ট সময়ৰ ব্যৱধানত পঠোৱা হয়। ISSত মহাকাশচাৰীৰ বাবে আন এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বস্তু হ'ল পানী। কিন্তু এই পানী ক'ৰ পৰা আহে?
