ভাষা আৰু নৱপ্ৰজন্ম\nপৰিৱৰ্তনশীলতা যিহেতু ভাষাৰ স্বাভাৱিক ধৰ্ম, পৰিৱৰ্তনশীলতাৰ পৰা অসমীয়া ভাষাও আঁতৰি থাকিব পৰা নাই। ভৌগোলিক, সামাজিক, ৰাজনৈতিক আদি কাৰণৰ লগতে ভিন্ন ভাষাৰ প্ৰভাৱ বিভিন্ন জাতি জনগোষ্ঠীৰ লোকৰ প্ৰব্ৰজন আদিৰ কাৰণবশত পৰিৱৰ্তন পৰিলক্ষিত হয়। ভাষাৰ ক্ষয়িষু ৰূপৰ প্ৰধান কেন্দ্ৰস্থল হ'ল আমেৰিকা। আমেৰিকান বৰ্ণাশুদ্ধিয়ে নিজ দেশৰ উপৰি সমগ্ৰ বিশ্বতে কম্পিউটাৰ মাধ্যমত বিৰূপ প্ৰতিক্রিয়াৰ সৃষ্টি কৰিছে। ১৯৭০ চনৰ পৰা বানান, ব্যাকৰণ আদিৰ নীতিসমূহ শিথিল কৰি দিয়া হয়। সেই সময়ৰ পাছৰ পৰাই সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ত হিন্দী-ইংৰাজী মিশ্ৰিত 'ইংলিছ' ভাষাৰ লগতে অসমীয়া ভাষাতো হিন্দী-ইংৰাজী-বাংলা মিশ্ৰিত খিচিৰি ভাষাৰ জনপ্ৰিয়তা বাঢ়িবলৈ ধৰিলে। তেতিয়াৰ পৰাই নৱ প্ৰজন্মৰ মুখৰ ভাষাৰ অভিধান মেলি অৰ্থ উলিয়াব নোৱাৰা পৰিলক্ষিত হ'ল। অথচ তেওঁলোকৰ মাজত এইবোৰ বৃত্তিভাষা, গুপ্তভাষা, বৰ্গভাষা (slang)ৰ দৰে সুন্দৰভাৱে অনানুষ্ঠানিকভাৱে প্ৰচলিত হ'ল। গালি-গালাজ, সমবয়সীয়া লোকৰ সৈতে আড্ডা এইবোৰত দুই-এষাৰ বীভৎস শব্দ প্ৰয়োগৰ বাহিৰেও হাটে-বজাৰে লগতে অসতৰ্ক মুহূৰ্তত এনেধৰণৰ বাক ভংগী ঘৰুৱা পৰিৱেশত বা ৰাজহুৱা ঠাইতো প্ৰয়োগ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।সমগ্ৰ অসমৰে ভাষা ৰীতিত এই নতুনত্ব চকুত পৰিছে যদিও এই প্ৰৱণতা মহানগৰী গুৱাহাটী তীব্ৰতৰ। এই সম্পৰ্কে ড০ গোলোক চন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে কৈছে, 'অসমৰ ৰাজধানী গুৱাহাটীলৈ স্থানান্তৰ হোৱাত ইয়ালৈ অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ লোকৰ সমাগম ঘটিছে। ফলত গুৱাহাটীয়ে নতুন ৰূপৰ সৃষ্টি কৰিছে। ...অসমীয়া ভাষাৰ বৰ্তমানৰ স্থিতিৰ কেউদিশে কেৱল বিশৃংখলতাহে চকুত পৰে...।'বৰ্তমান বিশ্বায়নৰ যুগত নৱ প্ৰজন্মৰ মুখৰ পৰা শব্দবোৰ নিক্ষেপ কৰাৰ এক নিজস্ব ঢং বা ষ্টাইল আছে, যিটো অইন বয়সস্থ লোকৰ মুখত শোভা নাপায়। সেইবোৰ সমসাময়িক লোকৰ মাজত বেছ সমাদৃত আৰু অতি প্ৰকাশযোগ্য। উদাহৰণস্বৰূপেক'ত যাৱ বে'? কিবা প্ৰব্লেম নেকি? লেবেল দিছ নেকি? বেলেগক দেখাবি এনে ফটা লেবেল। টেমা গৰম নকৰিবি। এইধৰণৰ বে, প্ৰব্লেম, লেবেল, ফটা, টেমা আদি শব্দ তথা ভাষা প্ৰয়োগ কৰি অসমীয়া ভাষাৰ বাক্য গাঁথনিকে সংকটত আনি দিছে নৱ প্ৰজন্মই।\nক) কিছুমান গালি-গালাজ যেনে\nচাল্লা কুত্তা বেছি নকৰিবি।\nফালি দিম বাপ্পেকে কি ঘেণ্টা কৰিবি?\nকোন মাইকা লালৰ দম আছে।\nজিন্দেগী চুটাই দিম, হু কেয়াৰ মি ষ্টুপিড।\nখ) ম'বাইল ফোনৰ বাৰ্তালাপ-\nহেল্ল' মেৰী, আমি নিক্ছৰ ৰূমত, এই বৈদ্য ৰাতিখন মিছকল মাৰি নাথাকিবি।এই ধৰণৰ অৰ্থহীন মূল্যহীন শব্দৰ প্ৰয়োগ বৰ্তমান নৱ প্ৰজন্মৰ মাজত বহুলভাৱে প্ৰচলিত হোৱা দেখা গৈছে। বিশেষকৈ ইংৰাজী ভাষাৰ দ্ৰুত প্ৰসাৰণৰ ফলত নৱ প্ৰজন্মৰ লোকৰ ভাষাত ইংৰাজী-অসমীয়া ভাষাৰ খিচিৰি হৈ মুখৰ পৰা ওলায়। হিন্দী আৰু হিন্দীৰ মাজেদি অহা আৰবী-ফৰাচী আদি ভাষাৰ শব্দ বা বাক্যাংশ নৱ প্ৰজন্মৰ ভাষাত পোৱাযায়। যেনেখাছ (খাচ মানুহ, অৰ্থাৎ বিশেষ মানুহ), ইজ্জত (মান-সন্মান)।বৰ্তমান নৱ প্ৰজন্মৰ মাজত এই 'ইজ্জত' শব্দটোৰ প্ৰয়োগ বৰ আচৰিত ধৰণে হয়। যদি কাৰোবাক বহুত লাজ দিয়া হয় তেন্তে ক'ব বহুত ইজ্জত দিলি বে। এই ইজ্জত শব্দটোৱে এই বাক্যটোক কোনোধৰণৰ অৰ্থ উলিয়াব নোৱাৰে। এনেধৰণৰ অদ্ভুত ধৰণৰ শব্দ তথা ভাষা প্ৰয়োগ কৰি অসমীয়া ভাষাৰ অস্তিত্ব নাইকিয়া হোৱা যেন পৰিলক্ষিত হৈছে।গতিকে ক'ব পাৰি যে নৱ প্ৰজন্মৰ কথিত অসমীয়া ভাষাত ব্যাপকভাৱে পৰিৱৰ্তন পৰিলক্ষিত হৈছে। হিন্দী-ইংৰাজী ভাষাৰ প্ৰভাৱত অসমীয়া ভাষাৰ শব্দবোৰ প্ৰয়োগ কৰি বেছি ভাল পায়। এনেদৰে অসমীয়া ভাষা ব্যৱহাৰ কৰোঁতে অসমীয়া ভাষা ব্যৱহাৰ কৰোঁতে অসমীয়া ভাষাৰ এটা নতুন ৰূপ গঢ় লৈ উঠিছে বুলি ক'ব পাৰি। এই নতুন ৰূপটোত কিন্তু আমাৰ অসমীয়া ভাষাৰ বহু শব্দৰ ব্যৱহাৰ প্ৰায় নোহোৱাৰ দৰেই হৈ পৰিছে। এনে হ'বলৈ হ'লে ভাষাৰ স্বাভাৱিক প্ৰকাশিকা শক্তি আৰু কালিকাত নিশ্চয় আঘাত সানিব।ঠিক একেদৰে বৰ্তমান অসমীয়া ভাষাৰ সংবাদ মাধ্যমতো অসমীয়া ইংৰাজী-হিন্দী ভাষাৰ খিচিৰি পৰিলক্ষিত হয় যিটো অসমীয়া ভাষাৰ কাৰণে দুখলগা কথা। এনেধৰণৰ সংবাদ মাধ্যমত বৰ্তমানৰ নৱ প্ৰজন্মই থিতাপি লৈছে আৰু খিচিৰি ভাষা প্ৰয়োগ কৰি ভাষাৰ অৰ্থই সলনি কৰিছে।উদাহৰণস্বৰূপে মানুহজন স্পটত ডেথ হ'ল। এনে ইংৰাজী অসমীয়া ভাষাৰ ব্যৱহাৰ কৰি নৱ প্ৰজন্মই ভাষাৰ স্বাভাৱিক কালিকাত ব্যাঘাত জন্মাইছে। গতিকে এনেধৰণৰ ক্ষয়িষুতা নহ'বৰ বাবে সচেতনতা বৃদ্ধিৰ নিশ্চয় প্ৰয়োজন আছে। ইয়াৰ বাবে অভিভাৱকসকলো সচেতন হ'ব লাগিব। ভাষাৰ ঘাই শিপাডাল শেষ হ'বলৈ অৰ্থাৎ নষ্ট হ'বলৈ নিদিয়াকৈ ভাষা ব্যৱহাৰত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিলে নিশ্চিতভাৱে ভাষা সমৃদ্ধিশালী হ'ব। যদিহে এনেধৰণৰ অদ্ভুত, বীভৎস শব্দবোৰ যদি নৱ প্ৰজন্মৰ মুখৰ পৰা লাহে লাহে আঁতৰি নাযায় তেন্তে ই পিছত অৰ্থাৎ ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰ কাৰণে চিন্তনীয় বিষয় হৈ পৰিব।
