এইবাৰ তেও আৰু কিছুমান সৰু সৰু শিলগুটি বৈয়ামটোত ভৰাবলৈ লাগিল। ডাঙৰ শিলগুটিবোৰৰ মাজে মাজে আৰু বহুত সৰু শিলগুটি সোমাল। তেও বৈয়ামটো জোকাৰি জোকাৰি যিমান পাৰে সৰু শিলগুটি সুমুৱালে।
ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক অলপ ৰবলৈ কৈ তেও এইবাৰ মোনাৰ পৰা বালি এগাল উলিয়ালে, আৰু বৈয়ামটোত অলপ অলপকৈ বালি দি তেও জোকাৰিবলৈ ধৰিলে। ডাঙৰ আৰু সৰু শিলগুটিৰ মাজে মাজে বহুখিনি বালি সোমাল।বৈয়ামৰ একেবাৰে মুখলৈকে বালি ভৰাই তেও হাতেৰে হেঁচি সমান কৰি দিলে। নিশ্চিত কৰিলে যাতে তাত আৰু একো নোসোমাই!
এইবাৰ প্ৰফেচাৰে মোনাৰ পৰা কোল্ড ড্ৰিংকছৰ বটল এটা উলিয়ালে, আৰু লাহে লাহে বৈয়ামত বাকী দিলে। শুকান বালিয়ে গোটেই বটল কোল্ড ড্ৰিংকছ শুহি ল'লে।
- এই গোটেই প্ৰক্ৰিয়াটো মই ওলোটাকৈ কৰিব পাৰিম নে? কোল্ড ড্ৰিংকছ বাৰু বাদ দিয়া, বাকী খিনি, মানে বালি প্ৰথমতে আৰু ডাঙৰ শিলবোৰ শেষত।
- মই এতিয়া তোমালোকক কম, এই বালি আৰু শিলবোৰ আচলতে কি? এইযে বালিবোৰ, সেইবোৰ হ'ল আমাৰ জীৱনৰ সৰু সুৰা প্ৰয়োজনবোৰ, যেনে ভাল মাছেৰে এসাজ ভাত, নতুন ডিজাইনৰ চোলা এটা, বন্ধুৱান্ধৱৰ সৈতে পিকনিক এটা, এটা আমোদ ভ্ৰমণ, ইত্যাদি। আৰু এই সৰু সৰু শিলগুটিবোৰ হ'ল তোমালোকৰ পঢ়া-শুনা কেৰিয়াৰ, অন্ন- বস্ত্ৰ-বাসস্থানৰ চিকিউৰিটি, কাৰো বোজা হৈ জীয়াই থাকিব নলগা অৱস্থা এটা, এইবোৰ কথা। প্ৰয়োজন দুইটাৰে আছে, বালিৰো, সৰু শিলগুটিৰো। সৰু সৰু আনন্দইহে জীৱন সুখৰ কৰি তোলে। কিন্তু তোমালোকে যদি জীৱনৰূপী বৈয়ামটো প্ৰথমতেই বালিৰে ভৰাই দিয়া, তেনে তাত সৰু শিলগুটিৰ বাবে ঠায়েই নাইকীয়া হব।
- সেইটোৱেই সকলোতকৈ ডাঙৰ প্ৰশ্ন। সেইবোৰ হ'ল তুমি মানুহ হিচাপে জন্ম লোৱাৰ কাৰণ- your very reason of being. মনত ৰাখিবা আমি সকলোৱেই এক বিশেষ উদ্দেশ্য আৰু প্ৰতিভা লৈ জন্ম গ্ৰহণ কৰিছো, আৰু পৃথিৱীখনে আমাৰ পৰা কিবা আশা কৰে, সেইটো আমাৰ জীৱনৰ মূল দ্বায়িত্ব। বালি আৰু সৰু শিলৰ কথা আমি সকলোৱেই উপলব্ধি কৰো, আৰু সেইমতে আহোপুৰুষাৰ্থও কৰো, সফলো হও। কিন্তু সেই সফলতাই পৃথিৱীখনক একো দি যাব নোৱাৰে। মই জন্ম হ'লো, পঢ়ি শুনি কিবা কাম কৰিলো, উপাৰ্জন কৰিলো, ঘৰ এটা সাজিলো, গাড়ী কিনিলো, আনন্দ কৰিলো, আৰু এদিন মৰি থাকিলো। কিন্তু এইটো জীৱনৰ পৰা পৃথিৱীখনে কি পালে? মই জন্ম নোহোৱা হ'লে পৃথিৱীখনৰ কি লোকচান হ'ল হেতেন? মোৰ জীৱনৰ শেষ তহবিলত প্ৰকাণ্ড শূন্য এটাৰ বাদে কি বাকী থাকিল?
তোমালোকে নিশ্চয় মন কৰিলা, এই ডাঙৰ শিলগুটিৰেই আমি জীৱনটো প্ৰথমতে ভৰাব লাগে। সদায় কিবা এনে কাম কৰিব লাগে যাতে আমি এই পৃথিৱীখন এৰি থৈ যোৱাৰ পাছত কিবা হ'লেও অকণমান যোগাত্মক শক্তি থাকি যায়, যাৰ পৰা সকলোৰে উপকাৰ হয়, আৰু মানুহেও আমাক মনত ৰাখে। সেইটো কৰিব পৰা ক্ষমতা আমাৰ সকলোৰে আছে, কিন্তু আমি সদায় এই ডাঙৰ শিলগুটি বিলাকক উপেক্ষা কৰো।
এই ক্ৰমত সজাব পাৰিলেহে আমাৰ জীৱনটো সফল হব। বহু মানুহ দেখিবা তুমি, জীৱনটো কেৱল বালিৰেই ভৰা, কাৰোবাৰ লগতে দুই এটা সৰু শিলগুটি। কিন্তু ডাঙৰ শিলগুটিৰে জীৱনটো প্ৰথমতে পৰিপূৰ্ণ কৰা লোক কমেই দেখিবা, কিন্তু তাৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে তেওলোকে নিজৰ জীৱনৰ বালি আৰু সৰু শিলগুটি ভৰাবই নোৱাৰিব।
- মই বালি শিলেৰে বৈয়ামটো পুৰা ভৰ্তি কৰাৰ পাছতো কোল্ড ড্ৰিংকছখিনি তাত সোমাই গ'ল। কোল্ড ড্ৰিংকছখিনিয়ে ফুৰ্তি বুজাইছে। তোমাৰ জীৱনটো যিমানেই ব্যস্ততাৰে ভৰপুৰ নহওক কিয়, তাত সদায় অলপমান ফুৰ্তি আনন্দৰ কাৰণে ঠাই থাকেই।
