ইয়াতকৈ ভয়লগা আৰু এটা বৌদ্ধিক শ্ৰেণীৰ জন্মহোৱাটো মন কৰিবলগীয়া । ইণ্টাৰনেটৰ সৎ ব্যৱহাৰ কৰি গুগল খুচৰি অনুবাদত দক্ষ সাহিত্যিক এই শ্ৰেণীয়ে বিজ্ঞানৰ জয়গান গায় অথচ অন্ধবিশ্বাস-গোড়ামিৰ দিনেনিশাই পোষ্টম'ৰ্টেম কৰে । তাৰ মাজতে এনে কামৰো অহৰ্নিশে সামাজিক মাধ্যমত প্ৰচাৰ কৰি নিজৰ হাজাৰ হাজাৰ অনুগামীৰ সৃষ্টি কৰে । এই অনুগামীৰ একাংশই আকৌ মহাশয়ে যি কয় তাতেই হয়ভৰ দিয়ে । মুঠতে মহাশয় বিজ্ঞান মনস্ক,নাস্তিক,অন্ধবিশ্বাস বিৰোধী কলি যুগৰ সমাজ সংস্কাৰক । তেওঁ ভুল কথা ক'বই নোৱাৰে । কিন্তু চাৰি নম্বৰ খুটাই মুখৰোচক কথাৰ পৰাই যেতিয়া ঘটনাৰ দোষী বিচাৰি পাই নিৰ্দোষী কাৰোবাক কাঠগড়াত থিয় কৰায়,কেতিয়াবা চুপাৰী লৈয়ো নিৰ্দোষী এজনক জনমানসত উলংগ কৰে সেই কথা বা ৰায়ত নতমস্তক হৈ এনে ইণ্টাৰনেট পণ্ডিত সমাজসংস্কাৰক সাহিত্যেকে যেতিয়া হয়ভৰ দি নিজৰ পৃষ্ঠা গৰম কৰে তেতিয়া সেইসকলৰো যে লাহে লাহে গাৰ কাপোৰ এটা এটাকৈ সুলকি পৰে। সেয়া নিজেই গম নাপায় বা পালেও আত্মঅহংকাৰৰ ছাঁৰে শৰীৰ ঢকাৰ বৃথা চেষ্টা কৰে । এইশ্ৰেণীৰ সামাজিক মাধ্যম পণ্ডিত আন মাধ্যম শিয়াল পণ্ডিততকৈ কম ভয়ানক বা ক্ষতিকাৰক নহয় । কাৰণ হাজাৰ হাজাৰ অনুগামীয়ে এনে পণ্ডিতৰ মিথ্যা প্ৰচাৰক বহুগুণে চৰায় বৌদ্ধিক সমাজৰ মাজত ।তাৰ মাজৰে কেতবোৰ বৌদ্ধিক লোকেই এনে মিথ্যাচাৰক শতগুণে বঢ়াই দিয়ে আত্মপ্ৰত্যয়েৰে । সেয়ে আজিৰ দিনত প্ৰচাৰ মাধ্যম,সি লাগে সামাজিক মাধ্যম,বৈদ্যুতিন মাধ্যম বা ছপা মাধ্যমেই হওক সকলো ধুৱলীকুৱলী । বিশ্বাসযোগ্যতাৰ তুলাচনীত বন্দী । জীৱশ্ৰেষ্ঠ বুলি দাবী কৰা মানুহ যেনেকৈ বিশ্বাসৰ যোগ্য হৈ থকা নাই তেনেকৈ সমাজত মতাদৰ্শৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰতিষ্ঠাৰ স্বঘোষিত চতুৰ্থ স্তম্ভও আজি থৰকবৰক যেনেকৈ মানুহো আজি সততা আৰু বিশ্বাস-অবিশ্বাসৰ তুলাচনীত উঠানমা কৰি আছে । সেয়ে হয়তো সামগ্ৰিক ব্যৱস্থাটো আজি পণ্য বিজ্ঞাপনৰ দৰে অৰ্ধ সত্যতাৰ কাঠগড়াত দুলি আছে । সত্যও প্ৰচাৰ নোহোৱা নহয়,কিন্তু মিথ্যাচাৰৰ ধুৱলীকুৱলীত "সত্য" আজি শ্বাসৰুদ্ধ ।
