এই প্ৰবন্ধটো চীনা বৌদ্ধ ধৰ্ম নামৰ প্ৰবন্ধৰ লগত একত্ৰিত কৰিবলৈ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়োৱা হৈছে। (আলোচনা) September 2022-ৰ পৰা প্ৰস্তাৱ কৰা হৈছে।
চীনা বৌদ্ধ ধৰ্ম বা হান বৌদ্ধবাদ হ'ল মহাযান বৌদ্ধধৰ্মৰ চীনা ৰূপ যিয়ে কলা, ৰাজনীতি, সাহিত্য, দৰ্শন, চিকিৎসা আৰু পদাৰ্থ সংস্কৃতিকে ধৰি বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত চীনা সংস্কৃতিৰ গঠন কৰিছে। চীনা বৌদ্ধ ধৰ্ম হৈছে চীন মূল ভূখণ্ডৰ সৰ্ববৃহৎ প্ৰতিষ্ঠিত ধৰ্ম।[1] বৰ্তমান চীনৰ জনজাতীয় গণৰাজ্যত ১৮৫ ৰ পৰা ২৫০ নিযুত চীনা বৌদ্ধ ধৰ্ম আছে। ই টাইৱান আৰু চীনা[1] প্ৰবাসীসকলৰ মাজত এক মুখ্য ধৰ্ম।
বৌদ্ধধৰ্ম চীনে প্ৰথমবাৰৰ বাবে হান ৰাজবংশৰ সময়ত (২০২ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব-২২০ খ্ৰীষ্টাব্দ) প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। ভাৰতীয় বৌদ্ধ শাস্ত্ৰৰ এক বৃহৎ অংশ চীনা ভাষালৈ অনুবাদ আৰু এই অনুবাদসমূহ (থাওষ্ট আৰু কনফুচীয় কৰ্মৰ সৈতে) চীনা বৌদ্ধ ধৰ্মীয় কাননলৈ অন্তৰ্ভুক্ত কৰাটোৱে পূব এছিয়াৰ সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰখনত, যেনে কোৰিয়া, জাপান আৰু ভিয়েত্নামৰ মাজত বৌদ্ধবাদৰ প্ৰসাৰিত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছিল। চীনা বৌদ্ধ ধৰ্মত তিয়েন্তাই, হুৱায়ান্, চান্ বৌদ্ধবাদ আৰু শুদ্ধ ভূমি বৌদ্ধবাদৰ দৰে বিভিন্ন ব্যতিক্ৰমী পৰম্পৰাও গঢ়ি উঠিছিল।
ইয়াৰ আৰম্ভণিৰে পৰা, চীনা বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰভাৱ আছিল স্থানীয় চীনা ধৰ্ম আৰু দৰ্শন, বিশেষকৈ কনফুচীয়বাদ আৰু দাওধৰ্ম, কিন্তু চীনা লোক ধৰ্মৰ দ্বাৰা।
↑ 1.0 1.1 Cook, Sarah (2017). The Battle for China's Spirit: Religious Revival, Repression, and Resistance under Xi Jinping. Freedom House Report. Rowman & Littlefield.
অদৃশ্য শ্ৰেণীসমূহঃ
এই পৃষ্ঠাখন ০৩ ছেপ্টেম্বৰ, ২০২২ তাৰিখে ১২ঃ৫৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।
লেখাবোৰ ক্ৰিয়েটিভ কমন্স এট্ৰিব্যুশ্বন/শ্বেয়াৰ-এলাইক লাইচেঞ্চৰ অন্তৰ্গত; ইয়াৰ লগতে আনুষঙ্গিক নিয়মাৱলী যোগ হ'ব পাৰে। ব্যৱহাৰৰ চৰ্তবোৰ বিতংকৈ চাওক।
