এই চমু প্ৰবন্ধটো বহলাই লিখা প্ৰয়োজন। আপুনিও ইচ্ছা কৰিলে যোগদান কৰিব পাৰে। সহায় কৰিবৰ বাবে ইয়াত ক্লিক কৰক। আপুনি যদি নবাগত তেন্তে ৱিকিপিডিয়াত সম্পাদনা কৰাৰ আগতে অনুগ্ৰহ কৰি সহায়িকাখনত এবাৰ চকু ফুৰাব।
ন্যায়সূত্ৰ হৈছে এক প্ৰাচীন ভাৰতীয় দৰ্শন শাস্ত্ৰ। ভাৰতীয় আস্তিক দৰ্শন পৰম্পৰাৰ অন্যতম এই ন্যায়দৰ্শনৰ প্ৰণেতা মহৰ্ষি অক্ষপাদ্ গৌতম (Akṣapāda Gautama)। ন্যায়দৰ্শনৰ আধাৰগ্ৰন্থ "ন্যায়সূত্ৰ"।[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন] ন্যায়সূত্ৰসমূহ ২য় খ্ৰীষ্টাব্দত বিৰচিত কৰা হৈছিল[1] যদিও পাচত অনেক প্ৰক্ষেপ (interpolation) যোগ কৰা হৈছে।[2] ন্যায়সূত্ৰ অন্বিক্ষীকি, তৰ্কশাস্ত্ৰ বা প্ৰমাণশাস্ত্ৰ নামেৰও অভিহিত। ই ভাৰতীয় ন্যায়দৰ্শনৰ আধাৰ।
এই গ্ৰন্থত পাঁচটা অধ্যায় আছে। ন্যায়দৰ্শনত ১৬ বিধ পদাৰ্থৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে। এই পদাৰ্থসমূহ হ'ল প্ৰমাণ, প্ৰমেয়, সংশয়, প্ৰয়োজন্, দৃষটান্ত্, সিদ্ধান্ত অৱ্য়্ৱ, তৰ্ক, নিৰ্ণয়, বাদ, জল্প, বিতণ্ডা, হেত্বাভাষ, ছল, জাতি আৰু নিগ্ৰহস্থান।
↑ B. K. Matilal "Perception. An Essay on Classical Indian Theories of Knowledge" (Oxford University Press, 1986), p. xiv.
↑ Encyclopædia Britannica (2007)
অদৃশ্য শ্ৰেণীঃ
এই পৃষ্ঠাখন ০৩ নৱেম্বৰ, ২০২০ তাৰিখে ২২ঃ২০ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।
লেখাবোৰ ক্ৰিয়েটিভ কমন্স এট্ৰিব্যুশ্বন/শ্বেয়াৰ-এলাইক লাইচেঞ্চৰ অন্তৰ্গত; ইয়াৰ লগতে আনুষঙ্গিক নিয়মাৱলী যোগ হ'ব পাৰে। ব্যৱহাৰৰ চৰ্তবোৰ বিতংকৈ চাওক।
