মনৰ পৰিধি আৱৰি থকা মানুহজন - সন্ধান\nYou are at:Home»অন্যান্য»মনৰ পৰিধি আৱৰি থকা মানুহজন\nBy প্ৰাঞ্জল দাস on August 16, 2016 অন্যান্য, চিন্তাশিল্প\nশইকীয়া ছাৰৰ স্মৃতিত একলম\nআমি নৱম মানত পঢ়ি থকা সেই বছৰতে আৱাহণ থিয়েটাৰত তেওঁৰ 'নীলকণ্ঠ' নাটকখন মঞ্চস্থ কৰা হৈছিল। বালিপৰাত আমি চাবলৈ গৈছিলোঁ। মনত আছে- মোৰ দুকাষে বহি থকা মা আৰু পেহী দুয়োগৰাকী চকুপানী মচি মচি তত্ নোপোৱা হৈছিল। আজি অত বছৰ পিছতো মোৰ মনত সেই নাটকখনৰ প্ৰতিটো দৃশ্য সজীৱ হৈ আছে। নীলকণ্ঠ, ৰাধা, কুৱলী এটি এটি চৰিত্ৰ এটিয়াও চকুৰ সন্মূখতে দেখা যেন পাওঁ। নীলকণ্ঠ ৰূপী প্ৰাণজিত দাসে পত্নী ৰাধাক হেৰুৱাৰ পিছত শয্যাগত মাকক লোৱা আলপৈচানৰ কৰুণ দৃশ্যাৱলীয়ে আমাৰ মনটোত দকৈ ৰেখা টানি গৈছিল। এতিয়াও শুনা যেন পাওঁ নাটকখনত সংযোজিত কৰা শইকীয়া ছাৰৰ গান- 'গাব দিয়া মোক জীৱনৰ শেষ গান/ নকৰিবা মান নকৰিবা অভিমান'।\nসাহিত্য চৰ্চা, কলা-সংস্কৃতি বুলিলে আমি যিবোৰ ক্ষেত্ৰ বুজো আটাইবোৰতেই দেখোন ছাৰেই আমাক আৱৰি আছে। প্ৰিয় গল্প বুলিলেই সদায় ছাৰৰ গল্প কেইটাই মনলৈ আহে। প্ৰবন্ধ বুলিলেই মুকলাই লওঁ শেষ পৃষ্ঠাৰ খণ্ড কেইটা। অন্তৰীপ, ৰম্যভূমিৰ দৰে মননশীল উপন্যাস! আৰু চিনেমা! কিমান সাৱলীল দৃশ্যাৱলী, মননস্পৰ্শী কাহিনীৰে ছাৰৰ প্ৰতিখন চিনেমা। ছাৰৰ সূক্ষ্মদৃষ্টিত একো একোটি দৃশ্যপট কিমান চিনাকি হৈ মনৰ ভিতৰলৈ সোমাই যায়গৈ। সন্ধ্যাৰাগ, অনিৰ্বাণ, অগ্নিস্নান, কোলাহল, আৱৰ্তন- প্ৰত্যেকখন চিনেমাই যেতিয়া চাওঁ প্ৰতিটো দৃশ্য, প্ৰতিটো সংলাপ যেন আমাৰ চৌপাশৰ বৰ্ণনা। সন্ধ্যাৰাগত চাৰু আৰু কান্তাৰূপী ৰুণু দেৱী আৰু কাশ্মিৰী শইকীয়াই বেডমিণ্টন খেলিছে। তাৰ পিছৰ দৃশ্যত পাকঘৰত কাম কৰি থকা চাৰুৰ খেলখনৰ ঘটনাৰ কথা মনত পৰি হাঁহি উঠিছে। কিমান সূক্ষ্মদৃষ্টি থাকিলে এজন পৰিচালকে এইবোৰ দৃশ্যপট কল্পনা কৰিব পাৰে- ভাবি আঁচৰিত হওঁ।\nমৃদুলা বৰুৱাই তেওঁৰ আৱৰ্তন চলচিত্ৰখনৰ অভিজ্ঞতা সম্পৰ্কত এটি সাক্ষাৎকাৰত কৈছে- এটি দীঘল দৃশ্যত তপন দাস আৰু তেওঁ কথা-বতৰা পাতি খোজ কাঢ়ি আহিছে। মাজৰ এঠাইত মৃদুলা বৰুৱাই কব লাগে 'সিহঁতৰ কিমানযে আপত্তি', অভ্যাসবশতঃ তেওঁ ক'লে 'সিহঁতৰ কিমানযে ওজৰ আপত্তি'। ছাৰে সেইটো কথাও মন কৰিলে। শ্বটতোৰ পিছত মৃদুলা বৰুৱাক মাতি নি কথাটো সুধিলে আৰু অলপপৰ ভাবি ক'লে- 'শ্বটতো আকৌ ল'ম। এতিয়া চিনেমাখন চালে সেই দৃশ্যটোৰ সংলাপ শুনিলে ভাবো- ওজৰ আপত্তি ক'লে সঁচাকৈয়ে বেলেগ অৰ্থ বুজাব। আপত্তিয়েই সেই ঠাইত শুদ্ধ শব্দ। ছবিখনৰ নিৰ্মাণৰ সময়ত হেনো ছাৰে মৃদুলা বৰুৱাক ঘৰলৈ গৈ ছবিখনত তেওঁৰ অভিনয়ৰ কিমানটা শ্বট থাকিব, কোনটো শ্বটৰ বাবে কেনেকুৱা সাজপাৰ পিন্ধিব লাগিব আটাইবোৰ কথাৰ এখন লিষ্ট দি আহিছিল। ইমানেই পৰিপাটি, নিখুত, শৃংখলাবদ্ধ ছাৰৰ প্ৰতিটো কাম, প্ৰতিটো চিন্তা।\n: প্ৰাঞ্জল দাস,\nPrevious Articleকিমান দূৰ জোনবাই দেশলৈ\nNext Article 'কথানদী'- The River of Fables.
