চেকমেট(মূল গল্পঃ চেকমেট,গল্পকাৰ : জেফ্ৰি আৰ্ছাৰ)- অনুবাদ : অলকেশ ভাগৱতী - ফটাঢোল\nMarch 1, 2020 অনুবাদ\t52 Comments\nচেকমেট(মূল গল্পঃ চেকমেট,গল্পকাৰ : জেফ্ৰি আৰ্ছাৰ)- অনুবাদ : অলকেশ ভাগৱতী\nতেখেত কোঠাটোত সোমোৱাৰ লগে লগেই সকলোৱে তেওঁৰ ফালে আগ্ৰহেৰে ঘূৰি চালে। সাধাৰণতে মহিলাসকলক নয়নভৰাই চাবলৈ বেছিভাগ লোকেই মহিলাগৰাকীৰ মুখৰ পৰা আৰম্ভ কৰি দৃষ্টি তললৈ নমাই গৈ থাকে। মই পিচে ওলোটাহে কৰিলোঁ। মই তেওঁৰ ভৰিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি লাহে লাহে ওপৰলৈ গ'লোঁ। লিপিট খাই ধৰা ক'লা পোচাকযোৰৰ সৈতে ভেলভেটৰ ওখ হাই হিল জোতাৰে তেওঁক অপূৰ্ব সুন্দৰী দেখাইছিল। মোৰ দৃষ্টিয়ে তেওঁৰ শৰীৰত বগুৱাবাই গৈ তেওঁৰ খামুচীয়া কঁকাল আৰু সুষম দেহবল্লৱীত থমকি ৰ'ল। কিন্তু তেওঁৰ দেহৰ আটাইতকৈ আকৰ্ষণীয় অংশটো আছিল তেওঁৰ মুখমণ্ডল। ডিম্বাকৃতিৰ মুখত পুৰঠ ওঁঠ, সাগৰৰ দৰে গভীৰ নীলা দুচকু আৰু কিচকিচিয়া ক'লা চুটি চুলি একোচাৰে তেওঁৰ সৌন্দৰ্য্যক জাকত জিলিকা কৰি তুলিছিল।\nতেওঁ এই স্থানত উপস্থিত হোৱাটোৱেই আচলতে এক আচৰিত কথা। সাধাৰণতে কোনো ডাঙৰ ককটেইল পাৰ্টি বা আন তেনে অনুষ্ঠানতহে দেখাৰ সৌভাগ্য হোৱা ইমান সুন্দৰী মহিলা আজি এখন দবা খেলৰ প্ৰতিযোগিতালৈ আহিছে!\nগোটেই সময়খিনি মই তেওঁকেই লক্ষ্য কৰি থাকিলোঁ। এই কথা মোৰ বিশ্বাসেই হোৱা নাই যে এনে অপূৰ্ব সুন্দৰী গৰাকী দবা খেলুৱৈয়ো হ'ব পাৰে। কিন্তু মোৰ সকলো বিশ্বাসক ভুল বুলি প্ৰতিপন্ন কৰি তেওঁ লাহে লাহে কিছু দূৰত বহি থকা আমাৰ খেলখনৰ সচিবৰ চকীখনলৈ আগুৱাই গ'ল আৰু তাত এখন কাগজত চহী কৰিলে। কাগজখনত চহী কৰাৰ পিছত সচিবজনে তেওঁৰ হাতত এক নম্বৰ তুলি দিলে। এই বিশেষ নম্বৰৰ খেলুৱৈজনেই হ'ব এই খেলখনত মহিলাগৰাকীৰ প্ৰথম প্ৰতিদ্বন্দী। যিসকল খেলুৱৈয়ে এতিয়াও তেওঁলোকৰ প্ৰতিদ্বন্দী পোৱা নাই, সেইসকলে মনে মনে ঈশ্বৰক প্ৰাৰ্থনা কৰি আগ্ৰহেৰে বাট চাই ৰ'ল যে মহিলাগৰাকী যাতে তেওঁৰেই প্ৰতিদ্বন্দী হয়। সুন্দৰীয়ে তেওঁৰ হাতত থকা নম্বৰটো চাই কোঠাটোৰ দুৰৈৰ কোণ এটাত অকলশৰে বহি থকা এক বৃদ্ধ প্ৰতিযোগীৰ পিনে আগুৱাই গ'ল। উক্ত লোকজন আগতে আমাৰেই ক্লাবটোৰ অধিনায়ক আছিল।\nবৰ্তমান ক্লাবটোৰ নতুন দলপতি হিচাবে এই খেলখন মোৰ তত্বাৱধানতেই অনুষ্ঠিত হৈছে। প্ৰতি মাহৰ শেষ শুক্ৰবাৰে আমি ক্লাবঘৰ সদৃশ বিশাল কোঠাটোত মিলিত হওঁ। ঘৰটোৰ মালিকে এই দিনটোত আমাৰ বাবে ত্ৰিছখন চকী সজাই থয়। ইয়াৰ লগতে তেওঁ খাদ্য আৰু সুৰাৰো সুন্দৰ ব্যৱস্থা কৰে। এই দিনটোত চহৰখনত থকা চাৰিটা ক্লাবৰ আন তিনিটাৰ প্ৰতিটোৰ পৰাও ছজনকৈ খেলুৱৈ আমাৰ ক্লাবলৈ খেলিবলৈ আহে। আমি সদায় খেলি অহা খেলুৱৈসকলৰ বাহিৰেও আন নতুন নতুন খেলুৱৈ লগ পাবলৈ সেয়েহে এই দিনটোলৈ সকলোৱে আগ্ৰহেৰে বাট চাই থাকোঁ। খেলৰ নিয়মবোৰ অতি সৰল। প্ৰতিটো চাল দিবলৈ এজন খেলুৱৈক এক মিনিটতকৈ বেছি সময় দিয়া নহয়। গতিকে প্ৰায়বোৰ খেলেই এঘণ্টাৰ ভিতৰত শেষ হৈ যায়। আৰু যদিহে কোনো খেলত প্ৰথম আধাঘণ্টাৰ ভিতৰ এজনো সৈন্য কটা নাযায়, তেন্তে সেই খেলখনক ড্ৰ ঘোষণা কৰা হয়। এখন খেল শেষ হ'লে দুয়োজন খেলুৱৈয়ে খাবলৈ অলপ বিৰতি লয়। এই বিৰতিত সকলো খৰচ খেলত পৰাজিত খেলুৱৈজনে বহন কৰে। তাৰ পিছত দুয়ো খেলুৱৈয়ে আকৌ দুজন নতুন খেলুৱৈৰ লগত একোখনকৈ খেল খেলে।\nমোৰ টেবুলখনলৈও চশমা পৰিহিত এজন ক্ষীণ লোক আগবাঢ়ি আহিল। এওঁ আজি মোৰ প্ৰথম প্ৰতিদ্বন্দী। প্ৰথম দৃষ্টিত দেখিলে তেওঁক কোনো প্ৰতিষ্ঠিত বিষয়া যেনেই লাগে। কিন্তু খেলৰ মাজতে কথা পাতি মই গম পালোঁ যে তেওঁ ওচৰৰে দোকান এখনত গাণনিকৰ কাম কৰে।\nতেওঁ অতি সুন্দৰকৈ আৰম্ভ কৰা মস্কো অপেনিঙৰ খেলখনত মই ভালকৈ মনেই বহুৱাব নোৱাৰিলোঁ। মোৰ দৃষ্টি বাৰে বাৰে সেই ক'লা পোচাক পৰিহিত মহিলালৈহে গৈ থাকিল। মাজতে এবাৰ চকুৱে চকুৱে মিলাত তেওঁ এক ক্ষীণ হাঁহিৰে সম্ভাষণো জনালে। খেলখনত বেছি মনোযোগ দিব নোৱাৰাৰ পিছতো কিন্তু ময়েই জয়লাভ কৰিলোঁ।\nবিৰতিৰ সময়ত মই যেতিয়া বাৰলৈ সোমাই গ'লোঁ, তেতিয়া দেখিলোঁ যে মই যোৱাৰ আগৰে পৰাই আমাৰ ক্লাবৰ আন তিনিজন সদস্যই তেওঁৰ লগত বহি লৈ তেওঁক পেগ যাঁচি থৈছে । মই জানিছিলোঁৱেই যে মই মোৰ দ্বিতীয় খেলখনো এই মহিলাগৰাকীৰ সৈতে খেলিবলৈ পোৱাৰ কোনো সম্ভাৱনা নাই। কাৰণ মোৰ দ্বিতীয়খন খেল হ'ব আলহী দলৰ আন এজন দলপতিৰ সৈতে। কাকতালীয় ভাৱে মহিলাগৰাকীৰ দ্বিতীয়খন খেল সেই গাণনিকজনৰ বিৰুদ্ধে।\nদ্বিতীয় খেলতো মই প্ৰায় চল্লিছ মিনিটমানৰ ভিতৰতেই তেওঁক হৰুৱাবলৈ সক্ষম হ'লোঁ। ইয়াৰ পিছত আজৰি সময়খিনি মই কোঠাটোৰ ভিতৰত ঘূৰি থাকি আন আন খেলবোৰ চাবলৈ ধৰিলোঁ। মই ইচ্ছা কৰিয়েই এনে এক গোলাকাৰ দিশত ঘূৰিবলৈ ধৰিলোঁ যাতে একেবাৰে শেষত গৈ মই সেই সুন্দৰী মহিলাৰ মেজখনৰ ওচৰত উপস্থিত হওঁ। দূৰৈৰ পৰাই লক্ষ্য কৰিলোঁ যে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে খেলি থকা গাণনিকজনে তেওঁক প্ৰায় হৰুৱাবলৈয়েই ওলাইছে। আৰু মই টেবুলখনৰ ওচৰ পোৱালৈ মহিলাগৰাকী খেলখনত হাৰিল।\nএইবাৰ মই লাহেকৈ তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁৰ লগত চিনাকি হ'লোঁ। মই নিজেই অনুভৱ কৰিলোঁ যে তেওঁৰ লগত হাত মিলাওঁতে হোৱা সংস্পৰ্শতেই মোৰ গোটেই দেহৰ মাজেদি শিহৰণ বৈ গৈছে। দুয়োমূৰে খেলুৱৈ বহি খেলি থকা টেবুলবোৰৰ মাজেৰে এইবাৰ আমি দুয়ো বাৰলৈ আগবাঢ়িলোঁ। কথাৰ মাজতে নিজৰ চিনাকি দি তেওঁ ক'লে যে তেওঁৰ নাম আমাণ্ডা কাৰ্জন।\nবাৰলৈ গৈ বহাৰ পিছত আমাণ্ডাৰ কাৰণে ৰেড ৱাইন আৰু মোৰ কাৰণে বিয়েৰ অৰ্ডাৰ দিলোঁ। মদৰ গিলাছত চুমুক মাৰি আমাণ্ডাই মোক মোৰ খেলখনৰ কথা সুধিলে।\n: মই তেওঁক হৰুৱালোঁ যদিও খেলখন তীব্ৰ প্ৰতিদ্বন্দিতাপূৰ্ণ হৈছিল। আপোনাৰ প্ৰথম খেলখন যে আমাৰ দলৰ পুৰণি দলপতিৰ লগত আছিল, সেইখনৰ ফলাফল কি হ'ল বাৰু ?\n: সেইখন Stalemate হ'ল। কিন্তু মই ভাৱোঁ যে সেই খেলখনত তেওঁ সৌজন্যতাৰ খাতিৰতহে কিজানি মোক নহৰুৱালে।\n: যোৱাবছৰ ময়ো তেওঁৰ লগত খেলোঁতে আমাৰ খেলখনো ষ্টেলমেট হৈছিল।\nএইবাৰ এক মৃদু হাঁহিৰে মোলৈ চাই তেওঁ ক'লে,\n: আমি দুয়োজনেও এদিন এখন খেল খেলিব লাগিব। নে কি কয়?\n: নিশ্চয় খেলিম।\nঅলপ সময় এনেকৈ সৰু সুৰা কথা পাতি থকাৰ পিছত তেওঁ এবাৰ গিলাচত শেষ শোহাটো মাৰি ক'লে,\n: মই এতিয়া আপোনাক এৰিব লাগিব। কাৰণ মই 'হনশ্লো'লৈ যোৱা শেষ ৰেলগাড়ীখন ধৰিব লাগিব।\n: আৰে আপুনি ৰেলেৰে গৈ কিয় ইমান কষ্ট কৰিব লাগে? মই আপোনাক গাড়ীৰে নমাই থৈ আহিম। আপুনি আমাৰ আলহী।\n: কিন্তু আপুনিতো মোক থ'বলৈ গ'লে বহু দূৰ অবাবতে ঘূৰিব লাগিব!\nবিয়েৰৰ গিলাচটোত ওঁঠ লগাই ময়ো লগে লগেই কৈ উঠিলোঁ,\n: মুঠেও নহয়।\nহনশ্লো মোৰ ঘৰৰ পৰা বিছ মিনিট দূৰৰ বাট। তথাপি মই মিছা মাতিলোঁ। আমাণ্ডাক তেওঁৰ কোটটো পিন্ধাত সহায় কৰি দি মই এবাৰ ঘৰৰ মালিকজনৰ ওচৰলৈ গ'লোঁ। এই প্ৰতিযোগিতাখন পাতিবলৈ তেওঁ আমাক ঘৰটো দি সহায় কৰাৰ বাবে ধন্যবাদ জনাই এইবাৰ আমি দুয়ো বাহিৰলৈ ওলাই আহিলোঁ। বাহিৰলৈ আহি মই মোৰ গাড়ীৰ দুৱাৰখন আমাণ্ডালৈ খুলি দিলোঁ। তেওঁ গাড়ীত বহি পৰিল।\nআমি এতিয়া চহৰৰ উত্তৰ দিশলৈ আগবাঢ়িলোঁ। মই লাহেকৈ মন কৰিলোঁ যে মই আগতেই বৰ্ণনা কৰা আমাণ্ডাৰ সেই ক'লা পোচাকযোৰ মোৰ গাড়ীত বহাৰ পিছত আৰু বেছি ওপৰলৈ উঠি গৈছে। কিন্তু সেই লৈ তেওঁক একো অসহজ হোৱা যেন নালাগিল। দুই এটা সৰু সুৰা কথা পতাৰ পিছত মই লাহেকৈ জালখন পেলাই দিলোঁ -\n: এতিয়াও সন্ধিয়া ভালকৈ লগাই নাই। ৰাতি হ'বলৈ বহু সময়। যদিহে আপোনাৰ হাতত সময় আছে, তেন্তে আমি যাওঁতে বাটত মোৰ ঘৰত সোমাই দুপেগমান খাই যাব পাৰোঁ।\nআমাণ্ডাই এবাৰ নিজৰ হাতঘড়ীটোলৈ চাই ক'লে,\n: পৰা যায়। কিন্তু আমি খৰখেদাকৈ খাব লাগিব। কাইলৈ ৰাতিপুৱাই মোৰ অতি দৰকাৰী কাম এটা আছে।\n: নিশ্চয়। একদম সময় নালাগে। আমি খৰখেদাকৈ খাম। আপুনি এই চহৰতেই কাম কৰে?\n: হয়। মই বাৰ্কলী স্কোৱেৰৰ এখন ফাৰ্মত ৰিচেপচনিষ্টৰ কাম কৰোঁ।\n: কিন্তু আপুনি কোনো ম'ডেল নোহোৱাতহে মই আচৰিত হৈছোঁ।\n: মই আগতে মডেলিং কৰিছিলোঁ।\nইয়াৰ পিছত তেওঁ সেই বিষয়ত বিশেষ একো নক'লে। মই লক্ষ্য কৰিলোঁ যে তেওঁ অৱসৰ বিনোদনৰ বিষয়ে ফোৰব্লিজালৈ যোৱাৰ প্ৰস্তুতি চলোৱাৰ বিষয়ে মোক কৈ আহোঁতে ইমানেই উৎসাহিত হৈ পৰিছিল যে আমি কোনটো ৰাস্তাৰে আহি আছোঁ সেই বিষয়েও তেওঁ বিশেষ একো মন নকৰিলে।\nঘৰ পোৱাৰ পিছত ঘৰৰ সন্মুখত গাড়ীখন থৈ আকৌ আমাণ্ডাৰ কাৰণে গাড়ীৰ দুৱাৰখন খুলি দিলোঁ। ঘৰলৈ সোমাই মই আমাণ্ডাক কোটটো খোলাত সহায় কৰি দিলোঁ।\n: আপুনি কি খাব?\n: মোৰ ৱাইন হ'লেই চলি যাব, যদিহে আপোনাৰ আগতেই খুলি থোৱা কিবা বটল আছে।\nএইবাৰ তেওঁ মোৰ বিশৃঙ্খল ঘৰটো পায়চাৰি কৰিবলৈ ধৰিলে। তেওঁৰ ফালে চাই মই সেমেনা সেমেনিকৈ ক'লোঁ,\n: অবিবাহিত লোকৰ ঘৰ বাবেই কোঠাটো অলপ অপৰিপাটি হৈ আছে।\n'অবিবাহিত' শব্দটোত মই অলপ বেছিকৈয়েই জোৰ দি ক'লোঁ। তেওঁ মোৰ সংকেতটো বুজি পাব বুলি আশা কৰি এইবাৰ মই পাকঘৰলৈ সোমাই গ'লোঁ ।\nপাকঘৰৰ খোটালিত এটা নোখোলা ৱাইনৰ বটল দেখিহে মই স্বস্তিৰ নিস্বাস পেলালোঁ। বটলটোৰ সৈতে হাতত দুটা গিলাছ লৈ যেতিয়া মই ওলাই আহিলোঁ, দেখিলোঁ যে আমাণ্ডাই মই আগতেই সজাই থোৱা মোৰ দবাখেলৰ বোৰ্ডখন মনোযোগেৰে চাই আছে। বোৰ্ডখনত এখন খেল আধাখেলা অৱস্থাত আছে। এই খেলখন মই লণ্ডনৰ বন্ধু এজনৰ লগত ডাকযোগে খেলি আছোঁ। হাতীদাঁতেৰে বনোৱা দবাখেলৰ গুটিবোৰৰ ওপৰত এবাৰ আলফুলে আঙুলি বুলাই তেওঁ ক'লে,\n: ইমান ধুনীয়া বোৰ্ড! ক'ৰ পৰা কিনিছে?\nমই এই কথা নকলোঁ যে মই এইখন মেক্সিকোৰ পৰা কিনা নাই। তালৈ ফুৰিবলৈ যাওঁতে এবাৰ এখন টুৰ্ণামেণ্টত জিকি পুৰস্কাৰ হিচাবেহে মই এইখন পাইছোঁ।\nএইবাৰ লাহেকৈ সুযোগ বুজি লৈ মই আৰম্ভ কৰিলোঁ,\n: মোৰেই দুৰ্ভাগ্য যে আপোনাৰ লগত এবাৰ দবা খেলিবলৈ আজি আপোনাৰ হাতত সময় নাই।\nমোৰ কথা শুনি আমাণ্ডাই আকৌ এবাৰ তেওঁৰ ঘড়ীটোলৈ চাই ক'লে,\n: আহক, একদম খৰখেদাকৈ এখন খেলি লওঁ।\nএইবুলি কৈয়েই তেওঁৰ দবাখনত আধাখেলাকৈ সজাই থোৱা বগা গুটিবোৰৰ পিনে বহি পৰিল। ময়ো পলম নকৰি তেওঁৰ বিপৰীত দিশে বহি পৰিলোঁ। আজি মোৰ দিন ভাল!\nএইবাৰ তেওঁ বোৰ্ডখনৰ পৰা এটা ক'লা হাতী আৰু এটা বগা হাতী তুলি লৈ দুয়োটা হাতী দুখন হাতেৰে মুঠি মাৰি ধৰি হাত দুখন পিছলৈ লৈ গ'ল। হাত দুখন পিছলৈ নিওঁতে তেওঁৰ দেহত লিপিট খাই ধৰা কাপোৰযোৰে মোক বলিয়া যেন কৰি দিলে।\nএইবাৰ আকৌ তেওঁ দুয়োখন হাত মুঠি মাৰি আনি মোৰ সন্মুখত দাঙি ধৰিলে। মই লাহেকৈ তেওঁৰ সোঁহাতখনত চুই দিলোঁ। তেওঁ সোঁহাতৰ মুঠিটো লাহেকৈ মেলি দিয়াত এটা বগা হাতী ওলাই পৰিল। বঢ়িয়া! মানে মই বগা গুটি লৈ খেলিম।\nখেল আৰম্ভ হোৱাৰ আগতে মই লাহেকৈ সুধিলোঁ\n: আমাৰ খেলখনত বাৰু কিবা বাজী থাকিব নেকি?\nমোৰ কথা শুনি তেওঁ অপ্ৰস্তুত ভাৱে নিজৰ বেগটো খুলি ভিতৰলৈ চালে।\n: মোৰ হাতত বৰ্তমান বেছি পইচা নাই। মই একদম কম পইচাৰহে বাজী লগাব পাৰিম।\n: হ'ব, কোনো কথা নাই। পইচা কি ডাঙৰ বস্তু? আপুনি পইচাৰ সলনি বেলেগ কিবা দিলেই হ'ল।\n: মানে পইচাৰ সলনি মই কি বেলেগ বস্তু দিব লাগিব?\n: আপুনি কি দিব পাৰিব?\n: আপুনিয়েই কওকচোন আপোনাক কি লাগে?\n: আপুনি জিকিলে মই দহ পাউণ্ড দিম\n: আৰু যদিহে মই হাৰোঁ?\n: আপুনি আপোনাৰ গাৰ পৰা এপদ বস্তু মোৰ সন্মুখত খুলি দিব লাগিব।\nকথাষাৰ কোৱাৰ লগে লগেই মোৰ সম্বিৎ ঘূৰি আহিল । হে ভগৱান, এয়া মই কি কৈ দিলোঁ! মোৰ গালত এক প্ৰচণ্ড চৰ মাৰি মোৰ কোঠাৰ পৰা ওলাই যোৱালৈ অপেক্ষা কৰি থাকোঁতেই অতি সাধাৰণভাৱে তেওঁ ক'লে,\n: আমি মাত্ৰ এখনহে খেল খেলিম। গতিকে মাত্ৰ এপদ বস্তু খুলি দিয়াটো একো ডাঙৰ সমস্যা নহ'ব। আহক খেল আৰম্ভ কৰোঁ।\nৱাহ! আজি মোৰ দিনটো লগাতকৈ বেছিয়েই ভাল। আমাণ্ডাৰ উত্তৰে মোক এক সপোনৰ পৃথিৱীলৈ টানি লৈ গ'ল।\nখেল আৰম্ভ কৰাৰ পিছত মই গম পালোঁ যে তেওঁ একেবাৰে বেয়া খেলুৱৈও নহয়। দবাৰ সাধাৰণ অপেনিংবোৰৰ সৰু সুৰা দুই এটা কথা তেওঁ জানেও। কিন্তু সেই সাধাৰণ জ্ঞানখিনি মোৰ লগত ফেৰ মাৰিবলৈ যথেষ্ট নাছিল। বিশ মিনিটমান কোনো বিশেষ চাপ নোলোৱাকৈ খেলি থকাৰ পিছতেই এবাৰ তেওঁৰ ৰজাক চাৰিওফালৰ পৰা ঘেৰি ধৰি সকলো দবা খেলুৱৈয়ে ক'বলৈ ভাল পোৱা প্ৰিয় শব্দটো মই কৈ দিলোঁ,\nনিজ পৰাজয় নম্ৰতাৰে মানি লৈ মোৰ পিনে এক মিচিকিয়া হাঁহি মাৰি বিশেষ একো প্ৰতিক্ৰিয়া নেদেখুৱাই তেওঁ নিজৰ চেণ্ডেলযোৰ খুলি মোৰ সন্মুখত থৈ দিলে।\n: আৰু এপেগ খাব নেকি? এঘাৰই বজা নাই।\n: ঠিক আছে। একেবাৰে সৰুকৈ এপেগ খাব পাৰি। কিন্তু তাৰ পিছত মই যাব লাগিব।\nতেওঁৰ কথা শুনি মই পাকঘৰলৈ গৈ বটলটো লৈ আনিলোঁ আৰু তেওঁৰ গিলাচটো ভৰাই ৱাইন বাকি দিলোঁ। তেওঁ কৈ উঠিল,\n: ইচ্, আপুনি গিলাচটো ভৰাই দিলে। মোক আধা গিলাচহে দিব লাগিছিল।\nতেওঁৰ কথাটো নুশুনাৰ ভাও ধৰি থাকি মই ক'লোঁ,\n: মই আজি আপোনাৰ লগত ভাগ্যৰ বলতহে জিকিলোঁ। আপুনি হাতীটোৰে মোৰ ঘোঁৰাটো খাই দিয়াৰ পিছত মই হাৰিম বুলিয়েই ভয় খাই গৈছিলোঁ।\n: হ'ব পাৰে। আমাণ্ডাৰ নিৰ্লিপ্ত উত্তৰ।\nনিজ ভাগ্যক আকৌ এবাৰ টুকুৰিয়াই চোৱাৰ মানসেৰে এইবাৰ মই কৈ উঠিলোঁ,\n: আৰু এহাত খেলিব নেকি?\nতেওঁ অলপ সময় চিন্তা কৰাৰ দৰে কৰিলে। সেয়েহে মই ক'লোঁ,\n: এইবাৰ মই দুগুণ পইচাৰ বাজী মাৰিম। মই হাৰিলে বিশ পাউণ্ড দিম। কিন্তু আপুনি হাৰিলে আপুনি এপদেই কাপোৰ খুলিব লাগিব।\n: হৰা জিকা যিয়েই নহওক আমাৰ দুয়োৰে বৰ বিশেষ একো লোকচান নহ'ব। আহক এহাত খেলোঁ বুলি তেওঁ চকীখন টানি লৈ বোৰ্ডখনৰ সন্মুখত বহি ল'লে।\nদ্বিতীয়খন খেল আগৰবাৰতকৈ অলপ দীঘলীয়া হ'ল । আৰম্ভণিতেই মই মন্ত্ৰীৰ ফালে কেচলিং কৰি কৰা ভুলৰ বাবে মোৰ এইবাৰ জিকোঁতে অলপ সময় লাগিল। কিন্তু তথাপি মই ত্ৰিছ মিনিটৰ ভিতৰতেই খেলখন সমাপ্ত কৰিলোঁ আৰু আমাণ্ডাই মন নকৰাকৈ তেওঁৰ গিলাচটোত আকৌ মনে মনে অলপ মদ ঢালি দিলোঁ।\nআমাণ্ডাই এইবাৰ তেওঁৰ পোচাকযোৰ আঁঠুৰ ওপৰলৈ দাঙি দিলে আৰু মই তেওঁৰ দীঘল মোজাযোৰৰ ওপৰ ভাগলৈ সম্পূৰ্ণকৈ দেখিলোঁ।\nলাহেকৈ তেওঁৰ মোজাৰ ওপৰৰ বুটাম দুটা খুলি তাৰ পিছত গোটেই মোজাযোৰ খুলি মোৰ কাষৰ টেবুলখনত থৈ দিলে।\n: এইবাৰ কিন্তু মই প্ৰায় জিকিছিলোঁৱেই!\n: হয়। এইবাৰ আপুনি প্ৰায় জিকিছিলেই। মই কিবাকৈহে নহৰাকৈ থাকিলোঁ। আৰু এহাত খেলে নেকি? এইবাৰ মই পঞ্চাছ পাউণ্ড দিম।\nমোৰ প্ৰস্তাৱটো যাতে শুনিবলৈ ভাল হয় সেয়ে এইবাৰ মই পোনচাটেই পঞ্চাছলৈ গ'লোঁ।\n: আমাৰ দুয়োৰে বাবে বাজীবোৰ লাহে লাহে ডাঙৰ হৈ গৈ আছে।\nবুলি কৈ তেওঁ আকৌ দবাখনৰ গুটিবোৰ শাৰী শাৰীকৈ সজোৱাত লাগিল। তেওঁৰ মনৰ ভিতৰত এতিয়া কি চলি আছে সেয়া জানিবলৈ মোৰ বিৰাট ইচ্ছা হ'ল।\nতেওঁৰ মনত যিয়েই নচলক, এইবাৰ তেওঁ মূৰ্খৰ দৰে খেলি খেলখনৰ আৰম্ভণিতেই নিজৰ নাও দুখন হেৰুৱালে আৰু মাত্ৰ কেইমিনিটমানৰ ভিতৰতেই খেলখন সমাপ্ত হ'ল। আকৌ তেওঁ কাপোৰ খুলিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। কিন্তু এইবাৰ কঁকালৰ অংশৰ পৰা।\nঅতি সহজভাৱে পিন্ধি থকা স্কাৰ্টটো খুলি সেইটো মোজাযোৰৰ লগতে টেবুলখনত থৈ তেওঁ কৈ উঠিল,\n: মোৰ দ্বিতীয়খন নাও যোৱাৰ পিছতেই মই হৰাটো নিশ্চিত আছিল।\nতেওঁৰ কথাবোৰ মই ভালকৈ শুনাই নাই। ভগৱান এয়া আজি মই কি দেখিছোঁ! তুমি আজি মোৰ প্ৰতি ইমানেই বেছি সদয় নে!\n: আপোনাৰ কথাটো সঁচা। সেয়েহে আপোনাক আৰু এটা সুযোগ দিয়াটো ভাল হ'ব। এইবাৰ আপুনি এশ পাউণ্ড জিকিবলৈ পাৰিব।\nএইবুলি কৈয়েই মই তেওঁৰ উত্তৰলৈ বাট নাচাই দবাখন আকৌ সজাবলৈ ধৰিলোঁ।\n: ইচ, মই যাবই লাগিছিল। বহুত পলম হ'ল।\nপিছে তাৰ পিছতেই তেওঁ একো নকৈ নিজৰ মন্ত্ৰীৰ সন্মুখৰ সৈন্যটো দুঘৰ আগুৱাই দিলে। মই মোৰ হাতীটোৰ সন্মুখৰ সৈন্যটো আগুৱাই দিয়াত তেওঁ মোলৈ চাই আকৌ এবাৰ সেই সন্মোহিনী হাঁহিটো মাৰিলে। এইবাৰ তেওঁ গোটেই সন্ধিয়াটোৰ আটাইতকৈ ভাল খেলখন খেলিলে। তেওঁ ৱাৰ্ছ' গেম্বিটেৰে (Warshaw gambit) খেলা এই খেলখন জিকিবলৈ মোৰ চল্লিছ মিনিটৰো বেছি সময় লাগিল।\nআচলতে এই খেলখনৰ প্ৰথম ভাগত মই হাৰিবলৈয়েই ওলাইছিলোঁ। কাৰণ আমাণ্ডাক সেই ৰূপত দেখি মই খেলখনত ভালকৈ মনযোগেই দিব পৰা নাছিলোঁ। খেলখনত দুবাৰমান আমাণ্ডাই মোতকৈ ভাল অৱস্থানত আহি ফূৰ্তিতে মিচিক-মাচাককৈ হাঁহিও আছিল। কিন্তু ময়ো জানো কম খেলুৱৈ? এনে এখন খেলতেই একেই অৱস্থাৰ পৰা এনাটলী কাৰপভে কেনেকৈ চিচিলিয়ান ডিফেন্সৰ সহায়ত তেওঁৰ প্ৰতিপক্ষক হৰুৱাইছিল, সেয়া হয়তো আমাণ্ডাই নাজানে। নাজানিবৰ কথাই।\nআৰু অৱশেষত আজি তৃতীয়বাৰৰ বাবে মই সেই বিশেষ শব্দটো কৈয়েই দিলোঁ,\n: আস! এইবাৰ আপুনি মোক অলপ সহায় কৰি দিব লাগিব। এইবুলি তেওঁ মোলৈ পিঠি দি থিয় হৈ দিলে। মই একে জাঁপে উঠি লৈ কম্পিত হাতেৰে আমাণ্ডাই পিন্ধি থকা কাপোৰযোৰৰ পিঠিৰ ফালে থকা চেইনডাল লাহে লাহে তললৈ টানি দিলোঁ। আমাণ্ডাৰ শৰীৰত এবাৰ হাতখন বুলাই দিবলৈ মই ব্যগ্ৰ হৈ উঠিলোঁ। এনেতে তেওঁ সন্মুখলৈ ঘূৰি দিলে আৰু কোনো এক মূৰ্তিৰ উন্মোচন হোৱাৰ ভংগীমাতেই তেওঁৰ দেহৰ কাপোৰযোৰ মাটিলৈ সৰি পৰিল। আমাণ্ডাই এবাৰ লাহেকৈ মোৰ গালত আঙুলি দুটা ফুৰাই দিলে। মোৰ শৰীৰৰ মাজেৰে যেন হাজাৰ ভোল্টৰ বিজুলী পাৰ হৈ গ'ল! একে উশাহে গোটেই গিলাচটোৰ মদবোৰ গিলি দি মই আকৌ মদ অনাৰ চলেৰে পাকঘৰলৈ দৌৰ মাৰিলোঁ।\nমই পাকঘৰৰ পৰা ঘূৰি অহালৈ তেওঁ একে ঠাইতে ঠিয় হৈ থাকিল। এতিয়া তেওঁৰ দেহত মাত্ৰ দুপদ কাপোৰ। কঁকালৰ তলত এপদ আৰু কঁকালৰ ওপৰত এপদ। এনে সুযোগ অথলে যাব দিব নোৱাৰি। এই দুপদ কাপোৰো মই আজি কিবাকৈ চলে বলে কৌশলে আঁতৰাবই লাগিব।\n: আপুনিতো আৰু এখন খেল নেখেলে কিজানি?\nমোৰ চঞ্চল হৈ উঠা মনৰ ব্যগ্ৰতাক ঢাকি ৰাখি কিবাকৈ কথাষাৰ ক'লোঁ।\n: নাই বহুত পলম হৈ গ'ল। মোক ঘৰত থৈ আহকগৈ।\nতেওঁৰ গিলাচত আৰু এবাৰ মদ ঢালি দি মই কৈয়েই দিলোঁ\n: শেষবাৰৰ বাবে খেলোঁ আহকনা! এইবাৰ কিন্তু আপুনি দুয়োপদ কাপোৰ একেলগেই বাজীত লগাব লাগিব।\n: আস, না! মই হাৰিলে কি হ'ব?\n: এইবাৰ মই দুশ পাউণ্ড দিম। কিন্তু আপুনিও দুয়োপদ কাপোৰ একেলগে বাজীত লগাব লাগিব। আহকনা। আপোনাৰেই জিকাৰ সম্ভাৱনা বেছি আছে। আগৰ তিনিখন খেলতো মই কিবাকৈ কাণে কাণ মাৰিহে জিকিছোঁ।\nমদৰ গিলাছটোত এঢোক মাৰি তেওঁ আকৌ এবাৰ মোৰ প্ৰস্তাৱটো ভাৱিলে।\n: ঠিক আছে। কিন্তু এইবাৰ শেষ খেল। মই সোনকালে ঘৰ পাবগৈ লাগে।\nতেওঁ এইবাৰো যদি হাৰে তাৰ পিছত ঘৰলৈ কেনেকৈ যাব পাৰিব সেই কথা তেওঁ নুলিয়ালে আৰু ময়ো সোঁৱৰাই দি নিজৰ হাতৰ কুঠাৰ ভৰিত মাৰি নললোঁ। কঁপা কঁপা হাতেৰে বোৰ্ডত গুটিবোৰ সজাই থাকোঁতে মই মনে মনে ঈশ্বৰক এয়ে প্ৰাৰ্থনা কৰি থাকিলোঁ আমাণ্ডাই যাতে এই কথা গম পোৱা নাই যে মই গোটেই সন্ধিয়াটোত মাত্ৰ এগিলাচ মদহে খাইছোঁ। মই এই খেলখন যিমান সোনকালে পাৰি শেষ কৰিব লাগে। অকনো বিলম্ব নকৰি মই মোৰ মন্ত্ৰীৰ সন্মুখৰ সৈন্যটো দুঘৰ আগুৱাই দিলোঁ। কিন্তু এইবাৰ মোক প্ৰায় আচৰিত কৰি তেঁৱো তেওঁৰ মন্ত্ৰীৰ সন্মুখৰ সৈন্যটো দুঘৰ আগুৱাই দিলে। ইয়াৰো উত্তৰ অৱশ্যে মোৰ ওচৰত আছিল। কিন্তু এইবাৰ যেন সকলো সলনি হৈ গ'ল। মই কি ভাবি কোনটো গুটি আগুৱাইছোঁ সেয়া তেওঁ যেন আগতেই গম পাই যায়! মই জীৱনত কোনোকালে নেদেখা নুশুনা কিছুমান গেম্বিটো তেওঁ খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।মোৰ চকুৰ সন্মুখতেই হঠাতে আমাণ্ডা এক অতি শক্তিশালী দবা খেলুৱৈলৈ ৰূপান্তৰিত হৈ গ'ল। মোৰ সমগ্ৰ দবা খেলৰ জীৱনত মই ইয়াতকৈ শক্তিশালী কোনো বিপক্ষৰ বিৰুদ্ধে খেলি পোৱা নাই। মাত্ৰ এঘাৰ মিনিট পিছতেই আমাণ্ডাই কৈ উঠিল সেই ভয়ংকৰ শব্দটো\n: Checkmate ...\nইয়াৰ পিছতো এক ৰহস্যময়ী হাঁহিৰে তেওঁ ক'লে,\n: আপুনি ঠিকেই কৈছিল। এইবাৰ মোৰ জিকাৰ সম্ভাৱনা বেছি আছিল।\n: অলপ আগতে কি হৈ গ'ল মই যেন বিশ্বাসেই কৰিব পৰা নাই। লাহেকৈ মূৰটো দাঙি মই দেখিলোঁ যে ইতিমধ্যে আমাণ্ডাই তেওঁৰ কাপোৰবোৰ পিন্ধিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। মোজাযোৰ লাহেকৈ বেগটোত সুমুৱাই লৈ সৰ্বশেষত তেওঁ জোতাযোৰো পিন্ধি ল'লে।\nমই অবাক হৈ মোৰ চেক বহীখন উলিয়াই চেকৰ পাত এখনত লিখিবলৈ ল'লোঁ -\nআমাণ্ডা কাৰ্জন। দুশ পাউণ্ড। তাৰ পিছত তাত তাৰিখ লিখি চহীটো মাৰি দিলোঁ।\nমই এইখিনি কৰি থাকোঁতে তেওঁ মোৰ দবাখনৰ প্ৰতিটো গুটি তেওঁ মোৰ ঘৰলৈ অহাৰ সময়ত যেনে অৱস্থানত আছিল তেনে অৱস্থানত আকৌ সজাই থ'লে। এয়া দেখি মোৰ মুখ সম্পূৰ্ণ মেল খাই গ'ল। মিচিকিয়া হাঁহিৰে চেকখন মোৰ পৰা লৈ বেগত ভৰাই এক সৌজন্যৰ চুমা দি তেওঁ ক'লে,\n: ধন্যবাদ। আমি কেতিয়াবা আকৌ খেলিব লাগিব।\nমই অবাক নেত্ৰে মোৰ সন্মুখত একেবাৰে নিৰ্ভুলকৈ সজাই থোৱা বোৰ্ডখন চাই থাকোঁতেই হঠাতে দুৱাৰখন বাহিৰৰ পৰা বন্ধ কৰি আমাণ্ডা ওলাই যোৱাৰ শব্দ শুনা পালোঁ।\nএইবাৰ মই দৌৰ মাৰি বাহিৰলৈ গৈ চিঞৰিলোঁ\n: আমাণ্ডা, একমিনিট ৰওক। এই ৰাতিখন আপুনি অকলে ঘৰলৈ যাব কেনেকৈ?\nকিন্তু আমাণ্ডা তেতিয়া মোৰ কথা শুনিব পৰা দূৰত্বত নাছিল। মই দেখিলোঁ যে তেওঁ পাৰ্কিঙত গৈ এখন বিএমডব্লিউ গাড়ীৰ খোলা দুৱাৰেৰে সোমাই ভিতৰত বহি পৰিছে। তেওঁ বহাৰ পিছত দুৱাৰখন মাৰি দি এজন লোক তাৰ বিপৰীতফালৰ দুৱাৰখনৰ ওচৰলৈ গৈ চালকৰ আসনত বহি পৰিল। আৰে, সেইজনচোন আমাৰ গাণনিকজন!\nগাণনিকজনে গাড়ীখন অলপ পিছুৱাই ল'লে আৰু তাৰ পিছত চেম্পিয়নগৰাকীক লৈ আন্ধাৰ বাটটোৰে তীব্ৰ গতিৰে গাড়ী চলাই দিলে।\nমোৰ মূৰটো আচন্দ্ৰাই কৰিবলৈ ধৰিলে। চকুৰ সন্মুখতেই ধোঁৱা-কোৱা দেখিলোঁ। মোৰ চৌদিশ এতিয়া চক্ৰাকাৰে ঘূৰিবলৈ লৈছে। সমগ্ৰ পৃথিৱীয়ে যেন মোৰ পিনে বিদ্ৰূপৰ হাঁহি মাৰি চাই উল্লাসত চিঞৰি সেই বিশেষ শব্দটো আকৌ এবাৰ কৈছে -\n: Checkmate !\n« সাক্ষাৎকাৰ : বগীৰ পৰা বিৰুবালা ৰাভালৈঃ সাহস আৰু মানৱ প্ৰেমৰ এক গাঁঠা\nখ্যাতি- দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য »\nখুব সুন্দৰ সাৱলীল অনুবাদ, ভাল লাগিল\nইমান সুন্দৰ অনুবাদ। বহুত ভাল লাগিল। চকুৰ আগত দৃশ্যবোৰ ভাহি আছে।\nসাংঘাতিক কাহিনী। অনুবাদ ঝাক্কাছ\nবহুত ভাল লাগিল । পঢ়ি থাকোতেই উৎকন্ঠা বাঢ়ি গৈ আছিল কি হব বুলি। খুব সুন্দৰ অনুবাদ।\nমোৰ অনুভৱেৰে এজন অনুবাদকক তেতিয়াই সফল বুলি ভাবোঁ যেতিয়াই লেখাটো পঢ়ি অনুবাদ যেন বোধ নহয়। আজিও এইটো গল্পৰ সাৱলীল গতিত মোহিত হ'লো। ভাল পালোঁ পঢ়ি।\nসুন্দৰ অনুবাদ। সকলো দৃশ্য চকুৰ সন্মুখত দেখি থকাৰ দৰে লাগি আছিল।\nকি সাবলীল অনুবাদ 😍😍\nগল্গটো পঢ়িছিলোঁ। অসমীয়াত পঢ়ি বিৰাট ভাল লাগিছে অনুবাদ খুবেই সাৱলীল হৈছে।\nঅতি সাবলীল অনুবাদ। অলকেশ অলকেশেই। তামাম।\nজেফৰী আৰ্চাৰ মোৰ প্ৰিয় গল্পকাৰ আৰু তুমি আমাৰ দৰে গৰীবো কা জেফৰী আৰ্চাৰ। আগতে পঢ়া গল্প যদিও অসমীয়াত নতুন সোৱাদ পালোঁ।\nপঢ়ি ভাল লাগিল দাদা\nApunar lekha npohi nwru😍,vl lgl\nবহুত .....বহুত...ভাল লাগিল...আৰু অনুবাদ...ৱাহ...\nবহুত ভাল লাগিল।আপোনাৰ অনুবাদ সচাই বৰ ভাল লাগিল।
