শাৰদীয় দুৰ্গোৎসৱ উপলক্ষে এতিয়া কেউফালে কেৱল আনন্দোল্লাস । দোকান পোহাৰ,পূজাৰ মণ্ডপসমূহকে আদি কৰি শিশুৰ পৰা বৃদ্ধসকললৈকে সকলো সাজু হৈছে দেৱী দুৰ্গাক আদৰিবলৈ।থিক এই সময়তে দেৱী দুৰ্গাৰ পূজা নাইবা ধৰ্মীয় দৰ্শনযুক্ত ভিন ভিন আলোচনাত ভাগ লৈছে সমাজৰ বৌদ্ধিক মহলে ।এই ক্ষেত্ৰত পিছ পৰি থকা নাই সামাজিক মাধ্যম সমূহো । জনপ্ৰিয় সামাজিক মাধ্যম ফেচবুকৰ যোগেদি পূজাবিষয়ক বহু উন্নত মানৰ লিখনী আগবঢ়াইছে বহু লিখকে।
আইতাকে কৈছিল কিয় ব্যৱহাৰ কৰা হয় এই মাটি। আগতে পৃথিৱীত বহুতো তপস্বীয়ে তপস্যাৰ বলেৰে দেৱতা সকলৰ পৰা বিভিন্ন বৰ বিচাৰিছিল আৰু সেই বৰ দেৱতা সকলে দিবলৈ বাধ্য হৈছিল।সেয়েহে বহুবাৰ তপস্বীসকলৰ তপস্যা ভঙ্গ কৰিবলৈ স্বৰ্গৰপৰা বহুতো অপেস্বৰী পঠিয়াইছিল। অপেস্বৰী সকলেও তপস্বীৰ তপস্যা ভঙ্গ কৰি পৃথিৱীত বহুতো তেজস্বী পুত্ৰ পুত্ৰী জন্ম দিয়াৰ কথা আমি শুনিছো। আনফালে আকৌ বহুতে তপস্বীৰ তপস্যা ভঙ্গ কৰিব নোৱাৰিও ওভতি যাব লগা হৈছিল। অপেস্বৰী সকলে তেওঁলোকৰ কৰ্ম সিদ্ধি কৰিব পাৰক বা নোৱাৰক তেওঁলোক স্বৰ্গলৈ ওভতাৰ সময়ত হেনো সেই তপস্বী গৰাকীৰ ভৰিৰ তলৰ পৰা এমুঠি মাটি স্বৰ্গলৈ লৈ গৈছিল। আনহাতে অপেস্বৰী সকল থকাৰ স্থান আচুতীয়া আছিল আৰু সেই আচুতীয়া স্থানত তেওঁলোকে সেই মাটি ৰাখিছিল। অপেস্বৰী সকল আৰু কেৱল কামদেৱৰ বাদে সেই স্থানলৈ আন কাৰো যোৱাৰ অনুমতি নাছিল ।
এইয়া আইতাকৰ মুখত শুনা কথাহে কোনো কিতাপত পঢ়া কথা নহয়। সেয়েহে যেন ইয়াক লৈ বিতৰ্কৰ সৃষ্টি নকৰে কোনেও তাৰ বাবে পাঠকসকলক টানি অনুৰোধ জনাই লেখিকাগৰাকীয়ে।
"ভইচ ২৪×৭" হৈছে অসম তথা উত্তৰ-পূবৰ লগতে বিশ্বৰ যোগাত্মক খবৰ সমূহ জনমানসত দাঙি ধৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰা এক ব্যতিক্ৰমী আৰু সুকীয়া ডিজিটেল মঞ্চ । সমাজ, ৰাজনীতি, সংস্কৃতি, সাহিত্য, আইন আৰু অৰ্থনীতিৰ প্ৰতি বিশেষ দৃষ্টি ৰাখি লগতে স্থানীয় ঘটনাবোৰৰ ওপৰত আলোকপাত কৰা আমাৰ অন্যতম উদ্দেশ্য।
