যদি আপোনাৰ স্বামী আপোনাৰ প্ৰতি সংবেদনহীন, তেন্তে আপুনি কিয় হ'ব লাগে ? সি হয়তো তোমাৰ হৃদয়ৰ বেদনা বুজিব নিবিচাৰিব, আপুনি ইয়াৰ হুবহু বিপৰীত কাম কৰে । তাৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে আপুনি তেওঁলোকৰ কঠোৰ আচৰণক সহ্য কৰে । বৰঞ্চ তেওঁক জনাওক যে আপুনি তেওঁৰ পক্ষত আছে । নিজৰ অনুভৱ প্ৰকাশ কৰক ।
কিছুমান স্বামীৰ এই অভ্যাস আছে । তেওঁ নিজৰ সংগীক একেবাৰেই গুৰুত্ব দিব নিবিচাৰে । তেওঁ কেৱল নিজৰ প্ৰয়োজন হ'লে বা একেবাৰেই প্ৰয়োজন হ'লেহে বিপৰীত ব্যক্তিৰ কথা শুনি থাকে । ইচ্ছা অবিহনে কথা পাতিব নিবিচাৰিব । এনে পৰিস্থিতিত আপুনিও অলপ কঠোৰ হ'ব । কিছু নিয়ন্ত্ৰণ ৰাখক । আপোনাৰ সংগীক জনাওক যে আপুনি তাত আছে । আপোনাক আওকাণ কৰিব নোৱাৰি । নিজৰ অনুভৱ প্ৰকাশ কৰক । কথা কওক বুজাই দিয়ক যে আপুনি আওকাণ কৰিব নোৱাৰে । তেওঁৰ জীৱনত আপোনাৰ নিশ্চয় মূল্য আছে ।
আচলতে কেৱল এই ক্ষেত্ৰতেই নহয়, জীৱনৰ সকলো দিশতে এই ধৈৰ্য্য বজাই ৰখাটো প্ৰয়োজনীয় । গতিকে ধৈৰ্য্যৰ অভ্যাস কৰিব লাগিব । হয়তো আপোনাৰ মনটো ভাল হোৱা নাই বা আপোনাৰ দিনটো বেয়া হৈছে । আনকি আপোনাৰ স্বামীয়েও আপোনাৰ ফালে চাবলৈ ঘূৰি নাযায় । আপোনাৰ দুখ-কষ্ট বুজিবলৈ চেষ্টা কৰা নাই । গতিকে ধৈৰ্য্য ধৰক । তাৰ পিছত তেওঁৰ লগত পোনপটীয়াকৈ এই বিষয়ে কথা পাতক । তেওঁক চিঞৰিব নালাগে । শান্তভাৱে কথা কওক ।
দিনৰ পিছত দিন এনেদৰে চলি থাকিলে স্বামীৰ প্ৰতি নেতিবাচক চিন্তা গঢ়ি তোলাটো স্বাভাৱিক । কিন্তু মন কৰক, তেওঁ আপোনাক কেৱল এনে ব্যৱহাৰ কৰে নে সকলোৰে লগত এনে ব্যৱহাৰ কৰে । তেওঁ সহজে অনুভৱক গুৰুত্ব দিব নাজানে । গতিকে ধৈৰ্য্য ধৰক । তেওঁৰ লগত কথা পাতি ইয়াৰ সমাধান কৰিবলৈ চেষ্টা কৰক । কেৱল সংবেদনহীন বুলিয়েই স্বামীক এৰি নাযাব । কিন্তু হয়, যদি তেওঁ কেতিয়াও আপোনাৰ পক্ষ বুজিবলৈ চেষ্টা নকৰে, তেন্তে আপুনি ভাবিবই লাগিব ।
চাওক, বহুত মানুহ তেনেকুৱা, হয়তো তেওঁ আপোনাক বুজি পায় কিন্তু প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰে । ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল আপুনি দুখী হ'লে আপোনাৰ স্বামীয়ে বুজি পায় । কিন্তু অনুভৱ প্ৰকাশ কৰিবলৈ অক্ষম বা অনিচ্ছুক । কাৰণ এই সামাজিক ব্যৱস্থাত বহুতে তেওঁক 'দুৰ্বল' বা পত্নীৰ দাস বুলি ভাবিব পাৰে যদিহে তেওঁ পত্নীৰ বেদনাক লৈ দুখ প্ৰকাশ কৰে । এই ধাৰণা হয়তো তেওঁৰ মাজত আছে । গতিকে তেওঁ যদি কেতিয়াবা আপোনাৰ লগত কথা পাতিবলৈ আহে, তেন্তে তেওঁৰ কথা শুনক । সমস্যাটো সমাধান হ'ব পাৰে ।
