কিতাপৰ ব্যৱসায়িক দিশ (টুৱাৰাম দত্ত) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকিতাপৰ ব্যৱসায়িক দিশ (টুৱাৰাম দত্ত)\n(ইয়াৰ বাবে বিভিন্ন কাকত-আলোচনী আদিত নিয়মীয়াকৈ লিখাৰ অভ্যাস কৰাটো অতি প্রয়োজনীয়। ফে'চবুকৰ বিভিন্ন গোটত নিয়মীয়াকৈ লিখি থকাটোও বেয়া কথা নহয়। বিভিন্ন মাধ্যমত নিজৰ লেখা নিয়মীয়াকৈ প্রকাশ হৈ থাকিলেহে লেখকজন পাঠকৰ দৃষ্টিলৈ আহিব আৰু এটা নির্দিষ্ট "বজাৰ মূ্ল্য" গঢ়ি উঠিব।)\nআজি ভালেমান দিন ধৰি এটা কথা লক্ষ্য কৰি ভাল লাগিছে যে নতুন নতুন বহুত কিতাপ উন্মোচন হৈছে। নতুন নতুন লেখকৰ আত্মপ্রকাশ হৈছে। এইটো অসমীয়া ভাষা তথা সাহিত্যৰ বাবে সুখৰ খবৰ। ফে'চবুকৰ মজিয়াৰো কেইবাজনে একান্তমনে সাহিত্য-চৰ্চা কৰি ছপা আকাৰত পুথি প্ৰকাশ কৰি অসমীয়া সাহিত্য জগতখন সমৃদ্ধ কৰিবলৈ লৈছে। এই ধৰণৰ প্রচেষ্টাই ভাষা-সাহিত্যৰ ভঁৰাল টনকিয়াল কৰাৰ উপৰিও এক ধৰণৰ বৌদ্ধিক বিপ্লৱৰ সূচনা কৰা বুলিলেও ভুল কোৱা নহ'ব। এইখিনিতে আমাৰ মনলৈ অহা কিছু কথা আলোচনা কৰাৰ হাবিয়াস কৰিছোঁ।\nলেখক এজনে কিতাপ এখন প্রকাশ কৰোতে ব্যৱসায়িক দিশটোৰ প্ৰতিও লক্ষ্য কৰা উচিত। যথেষ্ট শ্রম, সময় আৰু মগজুৰ খৰছৰ অন্তত জন্ম লাভ কৰা কিতাপৰ বাবে উচিত পাৰিশ্রমিক পোৱাটো লেখকজনৰ বাবে অতি প্রয়োজনীয় কথা। ভাত-কাপোৰৰ জোৰা নমৰাকৈ কোনোবাই ভাষা-সাহিত্যৰ চৰ্চা কৰিব সেইটো অন্ততঃ আজিৰ যুগত সম্ভৱপৰ নহয়। কাজেই এখন কিতাপ প্রকাশৰ পিছত তাৰপৰা দুপইছা অৰ্জনৰ আশা কৰাটো এজন লেখকৰ বাবে পাপৰ কথা হ'ব নোৱাৰে।\nসেই অৰ্থত বিচাৰ কৰিলে আজিৰ বজাৰকেন্দ্ৰিক অৰ্থনীতিত কিতাপো এক ধৰণৰ পণ্য। যিদৰে এবিধ পণ্য বজাৰত উলিয়াই দিয়াৰ আগতে বজাৰ বিশেষজ্ঞসকলে প্রথমে ব্যৱসায়িক সম্ভাৱনাৰ নানান দিশ চালিজাৰি চায়, সেইদৰে কিতাপ এখনৰ ক্ষেত্ৰতো গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশবোৰ চাই-চিতিহে পাঠকৰ বাবে বজাৰত মুকলি কৰি দিয়া উচিত। কিতাপ এখনৰ বিভিন্ন দিশ বুলিলে এটা নূন্যতম সাহিত্যিক মানৰ কথা নিশ্চিতভাবে আহিব। সেইটো সদ্যহতে পিচলৈ থৈ কিতাপৰ বাহ্যিক দিশটোৰ কথাও যদি ধৰা যায়, কিতাপ এখনৰ কাগজৰ গুণাগুণ, বেটুপাত, পৃষ্ঠাৰ সংখ্যা, বিষয়বস্তৰ লগত সংগতি থকা বিভিন্ন আলোকচিত্র বা ৰেখাচিত্র আদি নিশ্চিতভাবে বিচাৰ্যৰ বিষয়। বজাৰ অৰ্থনীতিত packagingৰ গুৰুত্ব অপৰিসীম। পণ্য এবিধ যিমানেই ৰংচঙীয়া হয় সিমানেই তাৰ বিক্ৰীও বাঢ়ি যায়। কিতাপ এখনৰ ক্ষেত্রতো মনোমোহা বেটুপাত, সুন্দৰ উচ্চ মানদণ্ডৰ কাগজ আদিয়ে বিক্ৰী বঢ়োৱাৰ ক্ষেত্রত সহায় কৰে। গতিকে নবীন লেখক এজনে নিজৰ কিতাপখনৰ ক্ষেত্রত সেই দিশবোৰত গুৰুত্ব দিবই লাগিব। সদ্যউন্মোচিত ভালেকেইখন কিতাপৰ ক্ষেত্রত সেই দিশবোৰ আওকাণ কৰা যেন ধাৰণা হয়। বিশেষকৈ নিম্ন মানদণ্ডৰ কাগজ আৰু সাধাৰণ পৰ্যায়ৰ বেটুপাত পাঠকৰ বাবে আকৰ্ষণীয় নহয়।\nইয়াৰ পিছতে আহিল পণ্যবিধৰ, অৰ্থাৎ কিতাপ এখনৰ সম্ভাৱ্য বজাৰখনৰ কথা। বজাৰ অৰ্থনীতিত এবিধ পণ্যৰ বজাৰ অধ্যয়ন যথেষ্ট গুৰুত্বপূৰ্ণ। সম্ভাৱ্য কিতাপখনৰ বিক্ৰী কেনেকুৱা হ'ব, তাৰ এটা আগতীয়া ধাৰণা থকাটো মুঠেই বেয়া কথা নহয়। কিয়নো গাঁথিৰ ধন ভাঙি ছপা খৰচৰ যোগাৰ কৰা, অধ্যয়ন আৰু পৰিশ্রম জড়িত থকা কিতাপখনৰ পৰা এটা নির্দিষ্ট পৰিমাণৰ ধন লেখকজনৰ হাতলৈ আহিবই লাগিব। এতিয়া কিতাপখনৰ বজাৰ বু্লিলে পোন প্রথমেই আহিব লেখকজনৰ "বজাৰ মূ্ল্য" কিমান? যিসকল অতি জনপ্রিয় লেখক, সেইসকলৰ ইতিমধ্যেই এখন প্রতিষ্ঠিত বজাৰ থাকে। গতিকে তেওঁলোকৰ কিতাপৰ বিক্ৰী লৈ সিমান চিন্তা কৰিবলগীয়া নাথাকে। কিন্তু নবীন লেখকসকলৰ বেলিকা, যিসকলৰ "বজাৰ মূল্য" প্রায় শূন্য, তেওঁলোকে কিদৰে আগবাঢ়িব? যিহেতু তেওঁলোক নবীন, তেওঁলোকৰ বাবে পাঠক সমাজৰ আস্থাভাজন হোৱা, পাঠকৰ মন জয় কৰা সিমান সহজ নহয়।\nগতিকে এই ক্ষেত্রত এক নির্দিষ্ট পৰিমাণৰ বিজ্ঞাপনৰ কথা নিশ্চয় আহি পৰে। কিন্ত বিজ্ঞাপনৰ ক্ষেত্রতো যথেষ্ট টকা-সিকাৰ কথা জড়িত আছে। আৰু কেৱল বিজ্ঞাপনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিয়েই কিতাপ এখনৰ বিক্ৰী বাঢ়িব বুলি আশা কৰি থকাটোও ভুল হব। গতিকে নবীন লেখক এজনে কিতাপ এখন বজাৰত উলিয়াই দিয়াৰ আগতে নিজৰ "বজাৰ মূল্য" বঢ়াবলৈ চেষ্টা কৰাটোহে উচিত কথা হব।\nইয়াৰ বাবে বিভিন্ন কাকত-আলোচনী আদিত নিয়মীয়াকৈ লিখাৰ অভ্যাস কৰাটো অতি প্রয়োজনীয়। ফে'চবুকৰ বিভিন্ন গোটত নিয়মীয়াকৈ লিখি থকাটোও বেয়া কথা নহয়। বিভিন্ন মাধ্যমত নিজৰ লেখা নিয়মীয়াকৈ প্রকাশ হৈ থাকিলেহে লেখকজন পাঠকৰ দৃষ্টিলৈ আহিব আৰু এটা নির্দিষ্ট "বজাৰ মূ্ল্য" গঢ়ি উঠিব।\nঅলপতে প্রকাশিত ভালেকেইখন কিতাপৰ ক্ষেত্রত লেখককেইজন সেই দিশটোৰ প্রতি সচেতন যেন অনুভৱ নহ'ল। যেনে-তেনে নিজৰ নামৰ লগত এখন কিতাপৰ নাম জড়িত হওক, নিজৰ চিনাকী, আত্মীয়-কুটুম্ব, বন্ধুবৰ্গই বাহ্বা দিয়ক, লেখক হিচাপে কোনো কোনো ক্ষেত্রত অহৈতুকী সুবিধা লাভ হওক ইত্যাদি কাৰকবোৰহে যেন কিতাপ প্রকাশৰ ক্ষেত্রত তেওঁলোকক আগ্রহী কৰি তুলিছিল। তেওঁলোকৰ কিতাপৰ সাহিত্যিক মান বিচাৰ কৰাৰ যোগ্যতা আমাৰ নাই। কিন্তু নিয়মীয়াকৈ কাকত-আলোচনী আদিত লিখিলে যিহেতু একোজন সম্পাদকৰ কলমৰ খোঁচৰ মাজেদিহে লেখাবোৰ প্রকাশ পায়, গতিকে তেনে এটা প্রক্রিয়াৰ মাজেৰে উঠি অহা লেখকসকলৰ বিশ্বাসযোগ্যতা নিশ্চয় সকলোৰে আগত হ'ব। লেখক হিচাপে কিতাপ প্রকাশ কৰি আত্মপ্রকাশৰ গ্লেমাৰ, আৱেগ আদিৰে হয়তো খন্তেকীয়া জনপ্রিয়তা পাব পৰা যায়, কিন্তু সি চিৰস্থায়ী নহয়।\nগতিকে আমাৰ সামান্য জ্ঞানেৰে অনুভৱ কৰা কথাবোৰ হ'ল কিতাপ এখন প্রকাশ কৰাৰ আগতে নিজকে কম-বেছি পৰিমাণে পাঠক সমাজৰ মাজত প্রতিষ্ঠা কৰাটো অতি প্রয়োজনীয়। কিতাপ এখনৰ কাগজৰ গুণাগুণ, বেটুপাত, পৃষ্ঠাৰ সংখ্যা আদিৰ এটা নির্দিষ্ট মান থকা উচিত। কম-বেছি পৰিমাণ বিজ্ঞাপনৰ ব্যৱস্থা কৰি বিক্ৰী বঢ়োৱাৰ চেষ্টাও বাঞ্ছনীয়। কিতাপ এখন প্রকাশ কৰোঁতে ব্যৱসায়িক সফলতাটো অতিশয় দৰকাৰী।\n← পৰকিতিৰ বিশ্লেষণ : এটা ফাণ্ডা (সুৰজিৎ নেওগ)\nশিক্ষক জীৱনৰ কিছু অনুভৱ - ১০ (নিবেদিতা বৰি) →\n'জ্যোতিপ্রসাদ আৰু প্রাসংগিক চিন্তা'(অৰুণজ্যোতি দাস)
