বাম্বু(Bumboo), সম্পৰ্কৰ অন্য এক দৃষ্টিকোণ ইত্যাদি... - Mahabahoo\nHome/Assam News & Articles/বাম্বু(Bumboo), সম্পৰ্কৰ অন্য এক দৃষ্টিকোণ ইত্যাদি...\nঅলপতে সঞ্জয় মিশ্ৰ অভিনীত আৰু জগদীশ ৰাজপুৰোহিত পৰিচালিত "বাম্বু" (Bumboo, 2012) ছবিখন চালো। ফ্ৰেন্সিচ ভেবৰ পৰিচালিত ফৰাচী ছবি লেম'ডিঅৰ (l'emmerdeur, 2008) হিন্দী ৰূপ "বাম্বু", য'ত এজন পেশাদাৰী হত্যাকাৰী আৰু এজন আত্মহত্যাপ্ৰৱণ যুৱকৰ মাজত এখন হোটেলত অগতানুগতিক বন্ধুত্ব বা সংযোগ ঘটে। সেইখন হোটেলৰে পৰিচাৰকৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা সঞ্জয় মিশ্ৰৰ অভিনয়ে আন এক মাত্ৰা প্ৰদান কৰা ছবিখন এক সৰল ধাৰণাৰ ভেঁটিত নিৰ্মিত। য'ত প্ৰতিজন ব্যক্তিয়েই এনে একোজনক লগ পায় যাক দেখাৰ লগে লগে দেখোতাজনৰ মুখ বিৰক্তিত কোঁচ খাই যায় আৰু যাৰ উপস্থিতিয়ে আনজনৰ কেৱল আৰু কেৱল বিৰক্তি, হতাশা বা খঙহে উঠায় (যাক কামোৰ বুলি ক'ব পাৰি)। এজন ছবি সমালোচকৰ মতে, ছবিখনত কোনো এজনেই 'নায়ক' নহয়, কিন্তু প্ৰতিজনেই একো একোজন 'নায়ক' ছবিখনৰ... হাঁহিৰ লগতে চিন্তাৰো খোৰাক দিয়ে। প্ৰকৃততেই, হাস্যৰসৰে পূৰ্ণ দৃশ্যবোৰৰ লগতে প্ৰতিটো চৰিত্ৰই দৰ্শকক "বাম্বু"ত কেৱল হাঁহিৰ খোৰাক যোগোৱাৰ লগতে আন কিছুমান কথাও ভবাই তোলে। জীৱনলৈ অহা সম্পৰ্কবোৰ কাকতালীয় নে নিৰ্ধাৰিত সেয়াও "বাম্বু"ৱে কোনোসময়ত দৰ্শকৰ মনত খুটিয়াব।\nছবিখন চোৱাৰ পাছত মনলৈ পৰস্পৰ বিৰোধী কিছুমান ভাব আহিছিল। অনেকেই এখন নাটৰ লগত তুলনা কৰি অহা জীৱনটোত কোনো সূত্ৰধাৰ নাথাকে। আমি কৰি যোৱা কাম আৰু জীৱনৰ ঘটনা- পৰিঘটনাকেই বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যত জীৱনৰ গতি নিৰ্দ্ধাৰক বুলি ধৰিলেও প্ৰকৃততে অতীতৰ দৰে ভৱিষ্যতৰ ওপৰতো আমাৰ বৰ এটা হাত নাথাকে। প্ৰত্যেকৰে নিজৰ জীৱনটোৰ মূল নায়ক নিজেই, অৱশ্যে সৰু- বৰ অনেক চৰিত্ৰৰ সমাহাৰতহে জীৱন নাটখনে পৰিপূৰ্ণতা পায়। জীৱনৰ ঘটনাবোৰ আকস্মিক হ'লেও সংগতিবিহীন নহয়, একেদৰে জীৱনৰ বিভিন্ন দৃশ্যবোৰৰ সৰু বৰ ভিন্ন চৰিত্ৰবোৰৰ ভূমিকাও সংযোগবিহীন নহয়। মন কৰিলেই আমি দেখিম যে পাৰ কৰি অহা দিনবোৰত অনেক চৰিত্ৰ পাই আহিছো, এনে কোনো চৰিত্ৰ যদি ট্ৰেজিক, কোনো আকৌ ক'মিক, কোনোজন ৰহস্যময় কোনোজন আকৌ খোলা কিতাপৰ দৰে; কোনো যদি সহনায়ক, কোনো আকৌ খলনায়কৰ ভূমিকাত। কাৰোবাৰ ৰোল দীঘলীয়া, কোনোজনৰ আকৌ তেনেই খন্তেকীয়া। কোনোজনৰ হঠাৎ আৱিৰ্ভাৱ, কোনোজনৰ নাটকীয় অন্তৰ্ধান। কোনোজনৰ উপস্থিতি আনন্দদায়ক, কোনোজনৰ বিৰক্তিকৰ, কোনোজন হিন্দী ছবি শ্ব'লেৰ জয়ৰ দৰে, কোনোজন আকৌ শ্বেক্সপীয়েৰৰ নাট জুলিয়াছ চিজাৰৰ চৰিত্ৰ ব্ৰুটাছৰ দৰে। কিন্তু এটা কথা সঁচা যে কোনেও কেতিয়াও কাকো জীৱনত চিৰদিনৰ বাবে ধৰি ৰাখিব নোৱাৰে। (অপৈণত প্ৰেমত সততে উচ্চাৰিত "মই সদায় তোমাৰেই" বুলি কোৱাজনক এবাৰ "মোৰ লগত মৰিবা ব'লা" বুলি কৈ চালেই এই কথাৰ সত্যতা ওলাই পৰিব)। এৰা! চলমান জীৱনত সকলোবোৰ সম্পৰ্ক স্থায়ী হোৱাটো কিদৰেইবা সম্ভৱ! তেজৰ সম্পৰ্কৰে গঢ় লোৱা ঘৰ এখন আৱেগিক টানেহে ইটো প্ৰজন্মৰ পৰা সিটোলৈ বান্ধি ৰাখে। এই যে আৱেগিক টানতো! ই কিন্তু দূৰ দূৰলৈ তেজৰ কোনো সম্পৰ্ক নথকাজনৰ লগতো বৰ গভীৰভাৱে গঢ়ি উঠিব পাৰে। বৰং ঘৰৰ বাহিৰ ওলোৱাৰ পাছতেই সামাজিক জীৱনৰ সতে পৰিচয়ৰ প্ৰথম অৱস্থাৰ পৰা জীৱনৰ শেষ অৱস্থালৈকে গঢ়ি উঠা সৰহভাগ সম্পৰ্কই এনে। সম্পৰ্কবোৰ পাৰিবাৰিক বা সামাজিক যিয়েই নহওক, সততা আৰু আন্তৰিকতাৰ মাজতহে ই বাছি থাকে। য'ত সততা আৰু আত্মীয়তা নাথাকে তেনে সম্পৰ্ক পাৰিবাৰিক বা জৈৱিক হ'লেও আত্মিক হ'ব নোৱাৰে।\nসদ্যোজাত শিশু এটি পিতৃ- মাতৃৰ (অভিভাৱক) ওচৰত পৰিস্থিতিগতভাৱে (শাৰিৰীকভাৱে) নিৰ্ভৰশীল হ'ব লগাত পৰে আৰু এই নিৰ্ভৰশীলতাই আনি দিয়া নিৰাপত্তাৰ ভাৱেইহে শিশুটোৰ মনত তেওঁলোকৰ প্ৰতি আত্মীয়তা গঢ় দিয়ে আৰু প্ৰাপ্তবয়স্ক হৈ সেই সন্তানৰ পিতৃ মাতৃৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতা সেই আত্মীয়তাৰে ফল।\nছবিখনৰ আন এটা চৰিত্ৰই (সুৰেশ সুধাকৰে পত্নী পিংকীক) কোৱা কথাখিনিও হ'লে সঁচা যে, বহুসময়ত কোৱা হয় নতুন জীৱন এটা আৰম্ভ কৰাৰ কথা। কিন্তু তেনেক্ষেত্ৰত এই জীৱনটোক কি কৰা যায় সেইটো লৈ হ'লে কোৱা জনেই নিশ্চিত নহয়। কাৰণ জী থকা বৰ্তমানৰ জীৱনটোতো আৰু ঘৰৰ এচুকত বান্ধি বা সামৰি থ'ব পৰা নাযায়। অৰ্থাৎ কোনো নতুন জীৱনৰ আৰম্ভ কৰা নাযায়, আমি এইটো জীৱনেই আগুৱাই নিব লাগিব। মানুহে মনৰ কথা শুনিয়েই একোটা সম্পৰ্ক গঢ়ে আৰু সেই মনৰ কথা শুনিয়েই সম্পৰ্কটো চলাই নিয়ে। সম্পৰ্ক একোটা টিভিৰ চেনেল নহয় যে বেয়া লাগিলে সেইটো সলাই আন এটা লগাই ললেই হ'ল, পলকতে ভাঙি পেলাব পৰা নহয় (কিছুমান) সম্পৰ্ক। সম্পৰ্ক এটা ধৰি ৰাখিলেহে ৰয়। কাৰোবাৰ মাজত পাৰ্ফেক্টনেছ বিচাৰি গঢ়াটো সম্পৰ্ক নহয়।\nআছলতে পৰিৱৰ্তনশীল জীৱনটোত কোনো কথাই হয়তো স্থায়ী নহয়। কাৰণ মৃত্যু, পৰিস্থিতি অথবা মনৰ অৱস্থাই সম্পৰ্কৰ স্থিতি নিৰ্ধাৰণ কৰে। যদি স্থায়িত্বৰ নিশ্চিতি থাকিলেহেতেন, সম্পৰ্কবোৰৰ আকৰ্ষণ হয়তো এইদৰে নাথাকিলহেন। অস্কাৰজয়ী মোহময়ী অভিনেত্ৰী জুলিয়া ৰবাৰ্টছে এই প্ৰসংগত বৰ সুন্দৰ কথাৰ এষাৰ কৈছিল, "When people walk away from you, let them go. Your destiny is never tied to anyone who leaves you, and it doesn't mean they are bad people. It just means that their part in your story is over".\nপ্ৰকৃততে প্ৰত্যেক ব্যক্তিসত্বাই স্বয়ংসম্পূৰ্ণ। আন এটা সত্বাৰে সংযোজিত হ'লেহে সম্পূৰ্ণতা লাভ কৰাৰ ধাৰণাটোৱেই কিজানি ভুল। তথাপিও আমি আশা কৰোঁ সামাজিক জীৱন মানেই যেন সম্পৰ্কবোৰ চলাই নিবই লাগিব। মৃত্যুৱে আঁতৰাই নিয়া আপোনজনক হেৰুৱাইও সময়ত আমি সহজ হৈ পৰো, কিন্তু জীৱিতজনৰে আঁতৰাৰ একধৰণৰ ভীতি আৰু বহুসময়ত আমি টান নথকা সম্পৰ্ক এটাও ছিঙি যোৱাৰ ভয়তো বিতত হৈ পৰোঁ। বুদ্ধ হোৱাতো সহজ নহয়, কিন্তু তেজৰ সম্পৰ্ক হ'লেও আত্মিক টান নথকা সম্পৰ্ক কিছুমানৰ অহেতুক বোজা বজাই ৰাখি গৈ থকাটোও জীৱন হ'ব নোৱাৰে। সম্পৰ্ক কিদৰে কেতিয়াবা বুমেৰাং হ'বও পাৰে "বাম্বু"ৱে দৰ্শকক যেন ক্ষন্তেকৰ বাবে তাকেই বুজাই দিয়ে!
