মই ব্যাঘ্ৰ চৰ্মৰ ওপৰত বহি ধ্যনমগ্ন হৈ থাকোঁ, দৰ্শনাৰ্থীসকলৰ সমস্যাবোৰৰ সমাধান দিওঁ। সাধকে যদি মহিমা দেখুৱাব নোৱাৰে তেন্তে সেই সাধকৰ ডিমাণ্ড কম হয়। আনৰ অন্তৰৰ কথা যাতে জানিব পাৰোঁ তাৰবাবে প্ৰভু ভোলানাথক বহুত প্ৰাৰ্থনা কৰিলোঁ। পিচে তেওঁ চকু মেলিয়েই নাচালে, শেষত ভাবিলোঁ নিজে কিবা এটা ব্যৱস্থা কৰিব লাগিব। (আগলৈ )
