Luk2। AsmULB । STEP । সেই সময়ত চীজাৰ আগষ্টচে হুকুম জাৰি কৰিলে যে ৰোম সাম্রাজ্যত বাস কৰা সকলো লোকৰ গণনা কৰা হওঁক।\nযীচু খ্ৰীষ্টৰ জন্ম\n1সেই সময়ত চীজাৰ আগষ্টচে ▼\n▼2:1 চীজাৰ আগষ্টচ - দ্বিতীয় ৰোম সম্রাট চীজাৰ (30 খ্রীঃপূঃ-14 খ্রীষ্টাব্দ)\nহুকুম জাৰি কৰিলে যে ৰোম সাম্রাজ্যত বাস কৰা সকলো লোকৰ গণনা কৰা হওঁক। 2চিৰিয়াৰ ৰাজ্যপাল কুৰীণীয়ৰ সময়ত এয়ে প্ৰথম লোক পিয়ল হৈছিল। 3সেয়ে, নাম লিখাবৰ বাবে প্রত্যেকে নিজৰ নিজৰ নগৰলৈ গ'ল।\n4ৰজা দায়ুদৰ বংশধৰ হোৱা হেতুকে যোচেফেও গালীল প্রদেশৰ নাচৰৎ নগৰৰ পৰা দায়ুদৰ নগৰ নামেৰে খ্যাত যিহূদাৰ বৈৎলেহেম নগৰলৈ গ'ল। 5যোচেফে তেওঁলৈ বাগ্দান কৰা মৰিয়মক লগত লৈ নাম লিখাবৰ বাবে গ'ল। সেই সময়ত মৰিয়ম গর্ভৱতী আছিল।\n6পাছত তেওঁলোক তাতে থাকোতে, মৰিয়মৰ প্ৰসৱৰ কাল পূৰ হল। 7তেওঁ নিজৰ প্রথম পুত্ৰ সন্তান প্ৰসৱ কৰিলে আৰু তেওঁক কাপোৰেৰে মেৰিয়াই দানা পাত্ৰত শুৱাই থলে; কাৰণ অতিথিশালাত তেওঁলোকৰ কাৰণে থকা ঠাই নাছিল।\nযীচুৰ বিষয়ে স্বর্গদূতে ভেড়াৰখীয়াক জনোৱা\n8সেই অঞ্চলত কিছুমান ভেড়াৰখীয়াই ৰাতি পথাৰত নিজৰ নিজৰ জাকবোৰ পহৰা দি আছিল। 9হঠাতে প্ৰভুৰ এজন স্বর্গদূত আহি তেওঁলোকৰ ওচৰত উপস্থিত হল আৰু প্রভুৰ মহিমা তেওঁলোকৰ চাৰিওফালে উজ্জ্বল হৈ প্ৰকাশিত হল; তাতে তেওঁলোকৰ অতিশয় ভয় লাগিল।\n10তেতিয়া দূতে তেওঁলোকক কলে, "ভয় নকৰিবা; কিয়নো চোৱা, যি শুভবার্তা সকলো লোকৰ কাৰণে হব, সেই মহা আনন্দৰ শুভবার্তা মই তোমালোকক জনাওঁ যে, 11আজি দায়ুদৰ নগৰত তোমালোকৰ কাৰণে ত্ৰাণকর্ত্তা জন্মিল; তেওঁ অভিষিক্ত প্ৰভু। 12তোমালোকলৈ এয়ে চিন হব যে, লৰা জনক কাপোৰেৰে মেৰিয়াই দানা পাত্ৰত শুৱাই থোৱা দেখা পাবা।"\n13তেতিয়া অকস্মাতে স্বর্গবাহিনীৰ এক বৃহৎ দলে সেই দূতৰ লগ ললে আৰু ঈশ্বৰৰ প্রশংসা কৰি কবলৈ ধৰিলে,\n14"ঊর্দ্বলোকত ঈশ্বৰৰ মহিমা,\nআৰু পৃথিৱীত তেওঁৰ প্ৰীতিৰ পাত্ৰ মানুহবোৰৰ মাজত শান্তি।"\n15পাছত স্বর্গদূত সকল তেওঁলোকৰ ওচৰৰ পৰা স্বর্গলৈ উলটি যোৱাত ভেড়াৰখীয়াবোৰে পৰস্পৰে কোৱাকুই কৰিলে, "ব'লা, এতিয়া আমি বৈৎলেহেমলৈ যাওঁহক; যি ঘটনাৰ কথা প্রভুৱে আমাক জনালে, তাক চাবলৈ যাওঁ।" 16তাতে তেওঁলোকে বেগাই গৈ, মৰিয়ম, যোচেফ, আৰু দানা পাত্ৰত শুৱাই থোৱা লৰা জনক বিচাৰি দেখা পালে।\n17এইদৰে দেখাৰ পাছত শিশুটিৰ বিষয়ে তেওঁলোকক যি যি কথা দূতে কৈছিল, সেই কথা সকলোকে জনালে। 18তাতে ভেড়াৰখীয়া সকলৰ কথা শুনি সকলোৱে বিস্ময় মানিলে। 19কিন্তু মৰিয়মে হলে সেইবোৰ কথা মনতে সাঁচি থলে আৰু সেই বিষয়ে চিন্তা কৰিবলৈ ধৰিলে। 20ইয়াৰ পাছত ভেড়াৰখীয়াবোৰে তেওঁলোকক যিদৰে কোৱা হৈছিল, সেই অনুসাৰে সকলো দেখি আৰু শুনি তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ প্রশংসা-স্তুতি কৰি ঘৰলৈ উলটি গল।\n21পাছে আঠ দিনৰ মূৰত, যেতিয়া তেওঁৰ চুন্নৎ কৰিবৰ সময় হল, তেতিয়া তেওঁলোকে শিশুটিৰ নাম যীচু ৰাখিলে; তেওঁ মাতৃগর্ভত স্থিতি হোৱাৰ আগেয়ে স্বর্গদূতে এই নাম দিছিল।\nশিশু যীচুক মন্দিৰলৈ নিয়া আৰু চিমিয়োনে যীচুক দেখা\n22মোচিৰ বিধান অনুসাৰে শুচিকৰণৰ উপস্থিত হোৱাত যোচেফ আৰু মৰিয়মে শিশু যীচুক প্রভুৰ ওচৰত উপস্থিত কৰিবৰ কাৰণে যিৰূচালেমত থকা মন্দিৰলৈ নিলে। 23কাৰণ প্রভুৰ বিধি-ব্যৱস্থাত লিখা আছে যে "প্ৰথমে জন্মা প্ৰতিজন পুত্র সন্তানক প্রভুৰ উদ্দেশ্যে পবিত্ৰ বোলা যাব।" 24আৰু "এযোৰ কপৌ বা দুটা পাৰ পোৱালি" বলিদান কৰাৰ কথা যিদৰে প্রভুৰ বিধানত লিখা আছে, তাক উৎসর্গ কৰিবলৈকো তেওঁলোক যিৰূচালেমলৈ আহিল।\n25তেতিয়া যিৰূচালেমত চিমিয়োন নামেৰে এজন ধার্মিক আৰু ঈশ্বৰভক্ত লোক আছিল আৰু তেওঁ ইস্রায়েলৰ শান্ত্বনাৰ কাৰণে অপেক্ষা কৰি আছিল। পবিত্ৰ আত্মা তেওঁৰ ওপৰত আছিল। 26প্ৰভুৰ অভিষিক্ত জনক দেখা নাপায় মানে, তেওঁ মৃত্যুভোগ নকৰিব, এই কথা পবিত্ৰ আত্মাৰ দ্বাৰাই তেওঁলৈ প্ৰকাশ কৰা হৈছিল।\n27পবিত্র আত্মাৰ দ্বাৰা চালিত হৈ চিমিয়োন সেইদিনা মন্দিৰলৈ আহিছিল। বিধানৰ বিধি পালন কৰিবলৈ মাক-বাপেকে শিশু যীচুক ভিতৰলৈ আনিলে। 28তেতিয়া চিমিয়োনে যীচুক কোলাত লৈ ঈশ্বৰৰ স্তুতি কৰি কলে,\n29"হে প্ৰভু, এতিয়া আপুনি নিজৰ প্রতিশ্রুতি অনুসাৰে আপোনাৰ দাসক শান্তিৰে বিদায় দিয়ক।\n30কিয়নো মোৰ চকুৱে আপোনাৰ পৰিত্রাণ দেখা পালে,\n31যি পৰিত্রাণ আপুনি সকলো লোকৰ সাক্ষাতে প্রস্তুত কৰিলে।\n32তেওঁ অনা-ইহুদী সকলৰ আগত সত্য প্রকাশ কৰাৰ এক পোহৰ হব আৰু তেৱেঁই আপোনাৰ প্রজা ইস্রায়েল লোকৰ গৌৰৱ হব।"\n33শিশুটিৰ বিষয়ে চিমিয়োনে যি সকলো কথা ক'লে, সেই বিষয় শুনি মাক বাপেক বিস্মিত হৈ গ'ল । 34তাৰ পাছত চিমিয়োনে তেওঁলোকক আশীর্ব্বাদ কৰি যীচুৰ মাক মৰিয়মক কলে, "মনোযোগেৰে শুনা! এই শিশুটিয়েই ইস্রায়েলৰ মাজত অনেকৰ পতন আৰু উত্থানৰ কাৰণ হব আৰু তেওঁ এনে এক চিন হব যাৰ বিৰুদ্ধে অনেকেই কথা কব। 35তাতে বহু লোকৰ মনৰ ভাৱনা প্রকাশ হৈ পৰিব আৰু তোমাৰ নিজৰ হৃদয় শূলে বিন্ধিব।\nহান্নাই যীচুক দেখা\n36সেই ঠাইতে হান্না নামৰ এগৰাকী ভাৱবাদিনী আছিল। তেওঁ আচেৰ ফৈদৰ পনুৱেলৰ জীয়েক। তেওঁৰ অনেক বয়স হৈছিল। বিবাহৰ পিছত তেওঁ স্বামীৰ সৈতে সাত বছৰ থাকিল 37আৰু পাছত চৌৰাশী বছৰ বয়সলৈকে তেওঁ বিধৱাৰ জীৱন কটালে। তেওঁ মন্দিৰ এৰি কলৈকো যোৱা নাছিল; দিনে ৰাতিয়ে উপবাস আৰু প্রার্থনাৰে ঈশ্বৰৰ আৰাধনা কৰিছিল। 38ঠিক সেই সময়তে, তেওঁ তেওঁলোকৰ ফালে আগবাঢ়ি আহি ঈশ্বৰক ধন্যবাদ দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে আৰু যিৰূচালেমৰ মুক্তিৰ অপেক্ষাত থকা সকলোকে সেই শিশুটিৰ বিষয়ে কবলৈ ধৰিলে।\n39প্ৰভুৰ বিধানৰ মতে কৰণীয় সকলো সম্পূর্ণ কৰি যোচেফ আৰু মৰিয়ম তেওঁলোকৰ নিজৰ নগৰ নাচৰতলৈ উলটি গ'ল। 40পাছে শিশুটি ক্রমে ক্রমে বৃদ্ধি পাই শক্তিমান হব ধৰিলে আৰু জ্ঞানেৰেও পূর্ণ হব ধৰিলে; ঈশ্বৰৰ অনুগ্ৰহ তেওঁৰ ওপৰত আছিল।\nযীচুৰ কৈশোৰ কাল\n▼ 2:41 নিস্তাৰ পর্বঃ ইহুদী সকলৰ এটি গুৰুত্বপূর্ণ পবিত্র দিন। ঈশ্বৰে মোচিৰ দ্বাৰা তেওঁলোকক মিচৰৰ বন্দী অৱস্থাৰ পৰা মুকলি কৰি আনিছিল। এই দিনত তাক স্মৰণ কৰে।\nনিস্তাৰ পর্ব পালন কৰিবলৈ প্রত্যেক বছৰে যীচুৰ মাক আৰু বাপেক যিৰূচালেমলৈ যায়। 42যীচুৰ বয়স যেতিয়া বাৰ বছৰ, তেতিয়া তেওঁলোকে যথা ৰীতি মতে সেই পর্বলৈ গৈছিল। 43পর্বৰ সকলো ৰীতি শেষ কৰি তেওঁলোক যেতিয়া ঘৰলৈ উলটি আহিছিল, তেতিয়া ল'ৰা যীচু যিৰূচালেমতে ৰৈ গ'ল; কিন্তু তেওঁৰ মাক বাপেকে এই কথা জনা নাছিল। 44তেওঁলোকৰ সৈতে যাত্রা কৰা দলৰ লগতে যীচু আছে বুলি ভাৱি তেওঁলোক এদিনৰ বাট গ'ল। পাছত তেওঁলোকে আত্মীয়-স্বজন আৰু বন্ধু-বান্ধৱৰ মাজত তেওঁক বিচাৰিবলৈ ধৰিলে।\n45কিন্তু মানুহৰ মাজত বিচাৰি নাপায় যিৰূচালেমলৈ পুণৰ ঘূৰি আহি তেওঁলোকে যীচুক তাত বিচাৰি ফুৰিব ধৰিলে। 46তিনি দিনৰ পাছত তেওঁলোকে যীচুক মন্দিৰত পালে। তেওঁ অধ্যাপক সকলৰ মাজত বহি তেওঁলোকৰ কথা শুনি আছিল আৰু নানা প্ৰশ্ন সুধি আছিল। 47আৰু যি সকলে তেওঁৰ কথা শুনিলে, তেওঁলোক সকলোৱে তেওঁৰ বুদ্ধি আৰু উত্তৰত বিস্ময় মানিলে।\n48মাক বাপেকেও তেওঁক দেখি আচৰিত হ'ল। মাকে তেওঁক কলে, "বোপা, তুমি আমালৈ কিয় এইদৰে কৰিলা? তোমাৰ দেউতাৰা আৰু মই তোমাক বিচাৰি হাবাথুৰি খাই ফুৰিছোঁ।" 49তেতিয়া তেওঁলোকক তেওঁ কলে, "তোমালোকে কি কাৰণে মোক বিচাৰি ফুৰিছা? মই মোৰ পিতৃৰ ঘৰত থকা যে উচিত, ইয়াক জানো তোমালোকে নাজানা? 50কিন্তু তেওঁ কি কথা কব বিচাৰিছিল, সেই কথাৰ অৰ্থ তেওঁলোকে নুবুজিলে।\n51তাৰ পাছত তেওঁলোকৰ লগত তেওঁ নাচৰতলৈ উভটি গ'ল আৰু তেওঁলোকৰ বাধ্য হৈ থাকিল। তেওঁৰ মাকে এই সকলো কথা মনত ৰাখিলে। কিন্তু এইদৰে যীচু জ্ঞান আৰু বয়সত বৃদ্ধি পাব ধৰিলে; আৰু অধিককৈ ঈশ্বৰৰ আশীর্ব্বাদ আৰু মানুহৰ প্রেমত বাঢ়ি যাবলৈ ধৰিলে।
