দেবজিত শৰ্মা আৰু সম্পাদক! জীৱনত অন্ততঃ বেলেগ সপোন দেখিলেও এই সপোনটো দেখা নাছিলো বা কল্পনাৰো অতীত আছিল। ফটাঢোল নামৰ গোটটোলৈ অহাৰ আগলৈকে লিখাৰ নামত দুই এটা কবিতা (!) লিখিছিলো। গদ্য সাহিত্য লিখাৰ হেঁপাহ এটা আছিল যদিও সাহসৰ অভাৱ আৰু লাজতে থমকি ৰ'ব লগা হৈছিল। প্ৰায় ২ বছৰমান আগতে এই গোটটোৰ লগত পৰিচিত হ'লো, লেখাবোৰ পঢ়ি আমোদ পোৱাৰ লগতে দুই এটা মন্তব্যৰে আলোচনাবোৰত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ ধৰিলো। চিনাকি বাঢ়িল, শুভাকাংক্ষীৰ তালিকাখন দীঘল হ'বলৈ ধৰিলে। লাজে ভয়ে দুই এটা লেখা দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলো, সকলোৰে সহাৰি আৰু উৎসাহজনক মন্তব্যবোৰে সাহস দিলে। কলমটোৱে গতি লাভ কৰিলে। ফটাঢোলত যোগ হোৱাৰপৰা যি দুই এটা লিখিবৰ সাহস কৰিছোঁ, সেয়া মোৰ জীৱনৰ সকলোতকৈ ডাঙৰ প্ৰাপ্তি। তুলনাহীন। ফ'কাচ নামৰ এন জি অ'ৰ জৰিয়তে বিভিন্ন সময়ত আৰ্তজনৰ বাবে সকলোৰে লগত মিলি কিবা এটা কৰাৰ প্ৰয়াস কৰিছিলো, যাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত মোৰ কান্ধত ফ'কাচৰ সম্পাদকৰ দৰে গধুৰ দায়িত্বও অৰ্পণ কৰা হ'ল। এয়াও এক আজীৱন শ্ৰদ্ধা আৰু কৃতজ্ঞতাৰে স্মৰণ কৰিব পৰা অভিজ্ঞতা।\nৰিণ্টুদাৰ লগত প্ৰথম চিনাকি যোৰহাটত অনুষ্ঠিত হোৱা ফটাঢোলৰ প্ৰীতি সন্মিলনত। পিকনিক আৰু নগাওঁ-গুৱাহাটীৰ সন্মিলনত গৈ সেই সহৃদয়তা বাঢ়িল। চিনাকিৰপৰা ককায়েক তথা অভিভাৱকৰ আসনত ঠাই পালে। মৰম আৰু আদেশ মিহলি ৰিণ্টুদাৰ কথা পেলাব নোৱাৰা হৈ পৰিলো। সেই ৰিণ্টুদাৰে ছেপ্টেম্বৰ মাহৰ ২৯ তাৰিখে এটা ফোন আহিল, ফটাঢোল ই-আলোচনীৰ ডিচেম্বৰ সংখ্যাৰ সম্পাদকৰ দায়িত্ব মই ল'ব লাগে। ভয়ে ভয়ে সন্মতি দিলো যদিও চিন্তাত পৰিছিলো পাৰিম নে নোৱাৰিম এই ভাবি! নবেম্বৰৰ ৪ তাৰিখে মেচেঞ্জাৰ গ্ৰুপ এটা খুলি মোক যোগ কৰা হ'ল। দেখি সঁচাকৈয়ে আচৰিত হ'লো, সম্পাদনা সমিতিৰ প্ৰত্যেকজন সদস্যৰ ইমান উৎসাহ আৰু মৰম আলোচনীখনৰ প্ৰতি। হেমন্ত কাকতিদা, অভিজিত কলিতাদা, চবিনা বা, প্ৰণীতা বা, আৰাধনা বৰুৱা বা, পৰীস্মিতা, ঋতুপৰ্ণা আৰু যাক সেনাপতি বুলি ক'ব পাৰি ৰিণ্টুদা, নিজৰ ভাষাটোক কিমান ভাল পালে বা দায়বদ্ধতা থাকিলে আপোনালোকৰ দৰে অত্যন্ত ব্যস্ততাৰ মাজতো এখন আলোচনীৰ বাবে দেহে কেহে খাটিব পাৰে!\nআলোচনীখনৰ বেটুপাট অংকণৰ বাবে আৰাধনা বৰুৱাবাৰ লগতে দিগন্তদাৰ ওচৰত কৃতজ্ঞ হৈ ৰ'লো। বৰ্ণাশুদ্ধিৰ ক্ষেত্ৰত ইমান ব্যস্ততাৰ মাজতো সময় দি লেখাবোৰ চাই দিয়াৰ বাবে প্ৰণীতা বা, চবিনা বা, পৰীস্মিতা আৰু ঋতুপৰ্ণাৰ ওচৰত চিৰকৃতজ্ঞ। বহুতো লেখা শেষৰ কেইদিনতহে হাতত পৰিছিল, গতিকে ইমান কম সময়ত নিয়াৰিকৈ বৰ্ণাশুদ্ধিৰ কামখিনি কৰি দিয়াতো সঁচাকৈয়ে দুৰুহ যদিও আপোনালোকে সেই কঠিন কামটোও সহজে কৰি দিলে। আলোচনীৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হৈছে সাক্ষাৎকাৰ, সঞ্জীৱ ভট্টাচাৰ্য্যদায়ে আগভাগ লৈ যোগাযোগ কৰি দিলে। পাৰ্থ প্ৰতিম শৰ্মা আৰু দুলাল চন্দ্ৰ বৰাই সাক্ষাৎকাৰ গ্ৰহণ কৰি মোক বহুত ডাঙৰ চিন্তা এটাৰপৰা মুক্ত কৰিলে। তিনিওজনকে এই সুযোগতে ধন্যবাদ জনালো। কংকনা, বিজু আৰু বিতুপৰ্ণাই সাক্ষাৎকাৰৰ প্ৰশ্নোত্তৰসমূহ যুগুত কৰি দিলে, ককায়েক হিচাপে মৰম আৰু আশীষ থাকিল।\nৰিণ্টুদা, অভিজিতদা,ভাস্কৰ দা আৰু হেমন্ত কাকতিদা আপোনালোকক ধন্যবাদ নিদিওঁ। আপোনালোকৰপৰা পোৱা সহায় তথা উপদেশ ভাতৃ হিচাপে অধিকাৰ বুলিয়েই ধৰি লৈছোঁ। বহুতো কথা শিকাৰ সুযোগ পাইছোঁ আপোনালোকৰপৰা, এই মৰম আৰু আশীষ যেন সদায়েই থাকে তাকেই বিচাৰিম। ৰিমঝিম বৰঠাকুৰে ব্যক্তিগত ব্যস্ততাৰ মাজতো দিহা পৰামৰ্শ তথা উপদেশৰ লগতে এটা লেখা দি কৃতাৰ্থ কৰিলে, তোমালৈ ধন্যবাদ থাকিল। ৰাজশ্ৰী শৰ্মাই ফটাপ্ৰশ্নসমূহ সংগ্ৰহ কৰি দিলে, কৃতজ্ঞ হৈ ৰ'লো তোমাৰ ওচৰত।\nশেষত সম্পাদনা সমিতিৰ প্ৰত্যেকজন সদস্যৰ লগতে এই সংখ্যাত নিজৰ লেখা দি আমাক বাধিত কৰা সকলো লেখক-লেখিকাৰ ওচৰত কৃতজ্ঞ হৈ ৰ'লো। আপোনালোকৰপৰা পোৱা সহাৰিয়ে মোক আজীৱন জীপাল কৰি ৰাখিব। সাধাৰণ এজন পঢ়ুৱৈৰপৰা সম্পাদকৰ আসন শুৱনি কৰিব পৰাটো মোৰ জীৱনৰ এক উল্লেখযোগ্য সফলতা বুলিয়েই গণ্য কৰিম আৰু ইয়াৰ সমগ্ৰ কৃতিত্ব ফটাঢোল পৰিয়ালৰ।\nহাঁহি থাকক, হহুঁৱাই থাকক। জয়তু ফটাঢোল।\n« বীৰা - ডাঃ চৈয়দা চেমিন ইছলাম\nভূতৰ সন্ত্ৰাস - বৰ্ণালী ফুকন »\nকথা খিনি সুন্দৰ কৈ লিখিলে । ভাল লাগিল\nআমি কাম ভালেই কৰো বাৰু, কিন্তু কামৰ শেষত হাঁহে মাহে এসাজ খাবলৈ পালে খুচ হৈ যাও। বিয়াতে খাম বুলি ধিয়াই আছো আৰু।\nধেমালি বাদ দি, এই আলোচনীখন আমাৰ সম্পদ, আমাৰ গৌৰৱ। আৰু এই আলোচনীখন এখোজ আৰু আগুৱাই নিব পাৰিলা, কাৰণ তুমিও এই সপোনটোৰ এৰাব নোৱাৰা অংগ এটা। সম্পাদক হোৱা কথাটো এই গুৰুত্বপূৰ্ণ যাত্ৰাৰ এচোৱা ছুটি পথ হে।\nআলোচনীখনৰ ভাল হওক.... আৰু আগুৱাই যাওক।\nআলোচনীখনৰ জয়যাত্ৰা অব্যাহত থাকক।
