ইবাদাত শব্দৰ আভিধানিক অৰ্থ হ'লঃ- চূড়ান্ত বিনয়, আনুগত্য আৰু বশ্যতা। শ্বৰী'আতৰ পৰিভাষাতঃ- প্ৰকাশ্য নাইবা গোপনীয় যিবোৰ কথা আৰু কাম আল্লাহে ভালপায় আৰু পছন্দ কৰে, সেই সকলোবোৰৰ এটা সমষ্টিৰ নামেই হ'ল ইবাদাত।
সেয়েই যিবোৰ কথা-বতৰা আৰু কাম-কাজ আল্লাহে পছন্দ কৰে, যেনেঃ- ছালাত(নামায) প্ৰতিষ্ঠা কৰা, ছিয়াম(ৰোজা) পালন কৰা, কোৰবাণী, নয্ৰ-মানত প্ৰদান কৰা, ছাদকাহ, জাকাত প্ৰদান কৰা, আল্লাহৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা (দুআ) কৰা, আল্লাহক মাতা, আল্লাহৰ প্ৰতি ভয় আৰু আশা পোষণ কৰা, আল্লাহৰ ওপৰত ভৰসা কৰা, আল্লাহৰ তাছবীহ (মহিমা), তাহমীদ (প্ৰশংসা), তাকবীৰ (মহত্ত্ব), তাহলীল (আল্লাহৰ একত্ব) বৰ্ণনা কৰা, কোৰআন কাৰীম তিলাওয়াত কৰা, কোৰআন আৰু ছুন্নাহৰ বৰ্ণিত আৰু নিৰ্দেশিত দুআ আৰু যিকৰ-আযকৰ কৰা, ৰাছুলৰ প্ৰতি ছালাত আৰু ছালাম পাঠ কৰা ইত্যাদি, এই সকলো প্ৰতিটো কামেই হ'ল একোটাকৈ ইবাদাত।
এই পৃষ্ঠাখন ২৪ আগষ্ট, ২০২০ তাৰিখে ২৩ঃ৪৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।
লেখাবোৰ ক্ৰিয়েটিভ কমন্স এট্ৰিব্যুশ্বন/শ্বেয়াৰ-এলাইক লাইচেঞ্চৰ অন্তৰ্গত; ইয়াৰ লগতে আনুষঙ্গিক নিয়মাৱলী যোগ হ'ব পাৰে। ব্যৱহাৰৰ চৰ্তবোৰ বিতংকৈ চাওক।
