উপদেশতকৈ আৰ্হি ভাল-মানস প্ৰতীম মালী\nবহুত মানুহেই আনক উপদেশ দিয়ে , কিন্তু নিজেও আনক দিয়া উপদেশৰ নিয়ম মানি চলে ।\nআন কিছুমান মানুহে আকৌ আনকি উপদেশ দিয়ে কিন্তু নিজে নীতি নিয়ম একো নামানে । এইবোৰ মানুহৰ বাবেই আনৰ ভালৰ বাবে কিবা কলে উপদেশতকৈ আৰ্হি ভাল বুলি প্ৰত্যুত্তৰ দিয়ে ।\nনজনাকৈ কোনো মানুহে যিকোনো এটা কথা নকয় , কিবা কবলৈ হ'লে সেই বিষয়ে অকণমান হ'লেও জানিব লাগিব । আনক শুদ্ধ কৰাৰ আগতে নিজে শুদ্ধ হ'ব লাগিব । নিজে নিকা হলেহে আনকো শুধৰাব পাৰিব ।\nনিজৰ মাক দেউতাকক বৃদ্ধাশ্ৰমত থোৱা মানুহজনে যেতিয়া নিজৰ অকণমানি লৰাটোক বিলাসী জীৱন কটোৱা উপদেশ দিয়ে , তেতিয়া তেওঁ এবাৰলৈও ভাবি নাচায় , তেওঁ বিলাসী জীৱন কটোৱাৰ আশা কৰি মাক দেউতাকে কৰা কষ্টৰ মূল্য তেওঁ কি দিলে ?\nগছ কটা মানুহজনে যেতিয়া তেওঁৰ লৰাজনক উপদেশ দিয়ে " গছপুলি ৰুব লাগে , গছ থাকিলেহে আমাৰ দৰে মানুহবোৰো জীয়াই থাকিব " তেতিয়া তেওঁ এবাৰলৈও ভাবি নাচায় তেওঁ কৈছে কি আৰু কৰি আছে কি ?\nআমি দিয়া সেইটো উপদেশ আন মানুহে পালন কৰিব যিটো উপদেশ প্ৰথমে আমি পালন কৰিম , আৰু তেতিয়াই উপদেশকৈ আৰ্হি ভাল বুলি কোৱাজনক আমি পালন কৰা কামৰ প্ৰমাণ সহকাৰে দেখুৱাই দিব পাৰিম । তেতিয়াই তেওঁ বুজি পাব যে সকলো মানুহে নিজে পালন নকৰাকৈ উপদেশ নিদিয়ে !\nআমাৰ সকলোৰে জীৱনবোৰ তেতিয়াই সুন্দৰ হৈ পৰিব , প্ৰথমে আমাৰ সমাজখন সুন্দৰ হ'ব , আৰু সমাজখন সুন্দৰ হ'বলৈ হ'লে আমাৰ মনবোৰ সুন্দৰ হ'ব লাগিব । ইজনে আনজনৰ লগত কাজিয়া ভেদাভেদ , এইবোৰ পাহৰি সকলোৱে একেলগে এখন সুন্দৰ সমাজ গঢ়ি তুলিব লাগে ।
