যদি জীৱনে কান্দে নাই নাই বুলি । নীলা চৰাইঃ অনলাইন অসমীয়া সাহিত্য, কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ\nযদি জীৱনে কান্দে নাই নাই বুলি\nSeptember 7, 2016 November 11, 2017 চন্দ্ৰ ফুকন 1 Comment গীত, চন্দ্ৰ ফুকন, ভূপেন হাজৰিকা\nছিলঙৰ অসম চেক্রেটৰিয়েটত বহা ষ্টুডিঅ' এডভাইচৰি ব'ৰ্ডৰ মিটিঙখন শেষ কৰি আশা-নিৰাশাৰ মাজত মই থকা হোটেলখনৰ ফাললৈ খোজ ল'লো।\nআশাৰ কাৰণ হ'ল যে ষ্টুডিঅ'ৰ কাৰণে মাটি আৰু আহিলা-পাতি কিনাৰ উপৰি দুখন মজিয়া (Floor) থকা ষ্টুডিঅ'ৰ আঁচনিখন অনুমোদিত হ'ল।\nনিৰাশাৰ কাৰণ হ'ল অসমত এটা পূর্ণাঙ্গ ষ্টুডিঅ' স্থাপন কৰিবলৈ প্রস্তুত কৰা আঁচনিখনৰ মতে প্রয়োজন পোন্ধৰ লাখ টকা। তৃতীয় পৰিকল্পনাত চৰকাৰে আগবঢ়াইছে প্রায় ৭.৫ লাখ টকা আৰু সিও প্রতিকুল আসন্ন দুর্যোগৰ কাৰণে পাছলৈ যাব পাৰে।\nহোটেলৰ নিজৰ কোঠালিত বহি সেইবোৰ কথাকে ভাবি থাকোঁতে বৰষুণ আহিল।\nঅলপ পাছতে ভূপেন হাজৰিকাই তেওঁৰ 'পাগলাদা' কৰুণা ভট্টাচার্যক লৈ মোৰ কোঠাটোত সোমালহি।\nভূপেন হাজৰিকাই ক'লে -  আপুনি কাকো নমতাকৈ গুচি আহিল। বৰষুণ দিছে দেখি সোমালো। বৰষুণ নেৰালৈকে এইকণ সময় অলপ আনন্দ কৰিব নোৱাৰিনে?\nমই ক'লো -  বোধহয় পাৰি। কিন্তু মোৰ মনটোহে বৰ বেয়া। আজিকালি আনন্দ কৰিব নোৱৰাই হৈছোঁ।\nভূপেন হাজৰিকাই ক'লে -  কিয়? এইবাৰ কুঠৰীৰ আনাৰসবোৰ পকি হালধীয়া হোৱা নাই নেকি?\nমই ক'লো -  আনাৰস ঠিকেই পকিছে। পিছে আনাৰসে মোৰ মনটোহে ৰঙচুৱা কৰিব পৰা নাই।\nভূপেন হাজৰিকাই ক'লে -  তেতিয়াহ'লে মনটো ৰঙচুৱা কৰিবৰ কাৰণে আনন্দৰ দৰকাৰ আপোনাৰেই বেছি।\nমই ক'লো -  এৰা, হেম বৰুৱাই মোলৈ লিখিছে -  'মনটো উৱলি যাবলৈ দিয়াটো জানো উচিত? Try to laugh away the worries of life.'\nভূপেন হাজৰিকাইক'লে -  বৰ ঠিক লিখিছে। পিছে worries-বোৰ laugh away কৰিছেনে নাই?\nমই ক'লো -  চেষ্টা কৰিছোঁ। কিন্তু মনটো ঠিক কৰিব পৰা নাই।\nভূপেন হাজৰিকাই ক'লে -  হেম বৰুৱাই ঠিক লিখিছে যদিও আপুনি মনটো ঠিক কৰিব নোৱাৰিবও পাৰে। কাৰণ হেম বৰুৱাই গদ্যৰে লিখিছে। মই এবাৰ চেষ্টা কৰি চাম নেকি?\nমই সুধিলো -  কেনেকৈ?\nভূপেন হাজৰিকাই ক'লে -  ছন্দেৰে -  সু-ৰে-ৰে। এইবুলি মেজত পৰি থকা পুৰণা লেফাফা এটা টান মাৰি কলমটোৰে অলপ পৰ কিবা এটা লিখাত লাগিল। মই মনে মনে ৰৈ থাকিলো। কৰুণা ভট্টচার্যই জেপৰ পৰা পানামা চিগাৰেট এটা উলিয়াই জ্বলাই ল'লে আৰু নির্বিকাৰ চিত্তে চিগাৰেটৰ ধোঁৱাবোৰ উৰুৱাই দি দি মোৰ দৰে অপেক্ষা কৰিলে। ভূপেন হাজৰিকাই লেফাফাৰ ওপৰত লিখাখিনি শেষ কৰি মোক লেফাফাটো আগবঢ়াই দি ক'লে -  আপুনি চাই যাওক, মই গাই যাওঁ। বহুত সভা-সমিতিত গীত গাইছোঁ, -  এইটো গীত আপোনাৰ কাৰণে গাওঁ।\nলেফাফাটোত প্রথমতে লিখা আছিল -  আপুনি হাঁহক নিজৰ কাৰণে, পৰৰ কাৰণে আৰু মোৰ কাৰণে হাঁহক।\nইতিমধ্যে ভূপেন হাজৰিকাই অলপ গুণগুণাই ল'লে। তাৰ পিছত ক'লে -  শুনক মোৰ গীতটি। এই বুলি লেফাফাত লিখা গীতটি আৰম্ভ কৰিলে - \nযদি দুখতে উৰে ধৰণীৰ ধূলি\nনিৰাশাই আশাবোৰ ভাঙিব খুজিলে\nমই গোৱা গীতটি গাবা।\nএটি বগলী যদি অকলে অকলে\nউৰি উৰি যোৱা দেখা সাগৰৰ ফালে\nবিৰাটৰ সৰু ক্ষণে ভৰাই তুলিলে\nমই ৰচা গীতটি পঢ়িবা।\nবিচৰাটো যদি তুমি এবাৰো নোপোৱা\nনিবিচৰাটিকে যদি বহুবাৰ পোৱা\nবিচৰাটি ভাবি-গুণি কান্দিব খুজিলে\nমই হঁহা হাঁহিটি হাঁহিবা।\nবহুতৰে বহু বুকু ভঙা ভঙা দেখোঁ\nসেয়েহে আশাৰে ভৰা গীতবোৰ লিখোঁ\nভুলতেই যদি তুমি আন্ধাৰকে পোৱা\nকাঁইটকে শেৱালিৰে পাহি বুলি লোৱা।\nতোমাৰ তেজেৰে বাট ৰঙা ৰঙা হ'লে\nমই দিয়া সুৰেৰে মচিবা।\nউৎসঃ বিচিত্রা, প্রথম প্রকাশ, গণতন্ত্র প্ৰেছ, নগাঁও ১৯৮১\nডঃ সৰ্ৱেপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণৰ অমৰ উক্তি...\n← নীলা চৰাইৰ বিশেষ আয়োজন\nভূপেন হাজৰিকা জাতিটোৰ ধমনীত সদায় সোমাই থাকিব →\nপ্ৰয়াত চন্দ্ৰ ফুকন এজন কবি, নাট্যকাৰ আৰু শক্তিশালী অভিনেতা আছিল। ইয়াৰ উপৰি কাজিৰঙাৰ সীমামূৰীয়া কুঠৰী (কলিয়াবৰ)ত বাস কৰা চন্দ্ৰ ফুকন এগৰাকী উদ্যোগ-উদ্যমী আৰু ভাল খেতিয়কো আছিল।\nBor bhal palu jani.... xongrahok loi dhonyobaad.....
