জনপ্ৰিয় কবি প্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনৰ সৈতে কথোপকথন - ফটাঢোল\n"মোৰ ভিতৰতো এখন নৰক আছে"\nবেলিৰ দৰেই তুমি ৰ'দ জলমল জিলিকি উঠিছা\nকি উত্তাপ তোমাৰ\nপ্ৰেম নহয় যেন কোনো যুদ্ধক্ষেত্ৰৰ ৰাইফলবাহী সেনানী\nচিতাৰ বুকুৰ পৰা উৰি অহা এটা চৰাই\nপথাৰত পৰি থকা বিদ্ৰোহী যুৱকজনৰ বুকুৰ শুকাই যোৱা তেজ খিনি\nতুমি সিমান ৰঙা\nমোৰ প্ৰেমৰ দৰে\nঅস্থিৰ অশান্ত সময়, শোষণ আৰু শোষক, বিদ্ৰোহ, অবদমন, শোক, মানৱ মনৰ জটিল মনঃস্বস্ত, অপৰূপ চিত্ৰকল্প সকলো সাঙুৰি প্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনৰ কবিতাৰ সৃষ্টি যদিও মানুহৰ মন-গহনত তেওঁৰ আছুতীয়া স্থান একমাত্ৰ তেওঁৰ প্ৰেমৰ কবিতাসমূহৰ কাৰণে। কবিৰ ভাষাত "সৰল মনৰ সৰল প্ৰকাশ" বাবেই হয়তো তেওঁৰ কবিতা সাধাৰণ শ্ৰমজীৱী জনতাৰো কণ্ঠস্থ। কেৱল কণ্ঠস্থই নহয়, প্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনৰ কবিতা সাধাৰণ মানুহৰ গভীৰ অন্থঃস্থলৰ পৰা নিগৰি ওলোৱা যেন প্ৰভাতী প্ৰাৰ্থনা। যৌৱনদীপ্ত তৰুণৰ কাৰণে তেওঁৰ কবিতা যেন উত্তাল সমুদ্ৰৰ ঢৌ। তেওঁৰ প্ৰেমৰ কবিতাই অসমীয়া কাব্যৰ জগতত ইতিমধ্যেই সৃষ্টি কৰিছে এক সুকীয়া ধাৰাৰ। কবিতাই প্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনৰ পৰিচয়, কবিতাই প্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনৰ উশাহ। প্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মন মানুহজনৰ বিষয়ে ইয়াতকৈ বেছি আৰু একো ক'ব নোৱাৰি।\nব্যক্তিগতভাৱে প্ৰণৱদাৰ সৈতে মোৰ হৃদ্যতা বহুদিনৰ। 'ফটাঢোল' আলোচনীখনৰ 'সাক্ষাত্কাৰ'ৰ দায়িত্ব আহি পৰাৰ লগে-লগে মুখৰ আগলৈ পোণ-প্ৰথমে প্ৰণৱদাৰ নামটোকেই মনলৈ আহিল। প্ৰণৱদাৰ পৰা সময় বিচাৰিলোঁ। একেষাৰে ক'লে - আঁহা। গ'লোঁ। কিন্তু নাই, কথা এটা সুধিলে তাৰ উত্তৰত যিবোৰ কথা ওলাই, সেইবোৰ কোনোপধ্যে আলোচনীত চপাব নোৱাৰি। সময় গৈ থাকে, আড্ডা জমি থাকে। এঘণ্টা দুঘণ্টা নহয়, অৱশেষত এটা দীঘল ৰাতি পোহৰ হৈ গ'ল। মই জানো প্ৰণৱদা এনেকুৱাই। যেতিয়াই প্ৰণৱদাক লগ পাইছোঁ, তেতিয়াই প্ৰণৱদাৰ আশে-পাশে মানুহ দেখিছোঁ। এই মানুহবোৰ তেওঁৰ বন্ধু, অনুৰাগী, তেওঁক ভালপোৱা মানুহ আৰু প্ৰণৱদাৰ লগত যিয়ে আড্ডাত বহিছে, তেওঁ জানে যে "এই আড্ডাৰ অন্ত ইমান সহজ নহয়।" কিন্তু এই আড্ডাৰ কথাবোৰ মই আলোচনীৰ বাবে কেনেকৈ লওঁ!\nসাক্ষাত্কাৰ ল'বলৈ গৈ তিনিদিন দেশ-বিদেশৰ মেল পতাৰ পিছত ঠিক কৰিলোঁ যে- এনেকৈ নহ'ব। কাগজ-কলম লৈ মই প্ৰণৱদাক ক'লোঁ যে "এয়া লওঁক আমাৰ প্ৰশ্ন আৰু আপুনি উত্তৰবোৰ লিখি দিয়ক।" সেয়াই হ'ল। কাগজ-কলম লৈ প্ৰণৱদা বহিল। মই দুকাপ চাহৰ অৰ্ডাৰ দিলোঁ। অৱশেষত 'ফটাঢোল'ৰ হৈ মই সোধা প্ৰশ্ন আৰু প্ৰণৱদাৰ উত্তৰ এয়া আপোনালোকৰ সন্মুখত ..\nফটাঢোলঃ এজন প্ৰতিভাৱান ছাত্ৰ হিচাপে জীৱন আৰু জীৱিকাৰ হাজাৰটা পথ খোলা থকাৰ পিছতো 'কবিতাকে জীৱন' কৰি লোৱাৰ আঁৰত কোনবোৰ কাৰকে আপোনাক ক্ৰিয়া কৰিছিল?\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ বেলেগ, অন্য কামৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় ধৈৰ্য, শিকাৰ আগ্ৰহ আৰু যোগ্যতা নাই বাবেই কবিতাকে জীৱন বুলি গ্ৰহণ কৰিছোঁ।\nফটাঢোলঃ 'কবিতা' সমাজ পৰিৱৰ্তনৰ কাৰক হ'ব পাৰেনে? অসমৰ পটভূমিত অকণমান অনুভৱ জনাওকচোন।\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ য'ত বিপ্লৱৰ বাবে সমাজ উন্মুখ তাত কবিতা সমাজ পৰিৱৰ্তনৰ কাৰক হৈ পৰে। অসমতো অসম আন্দোলন, আলফাৰ সশস্ত্ৰ সংগ্ৰামৰ তুংগ সময়ত কবিতাই তেনে কাৰক হ'বলৈ আগবাঢ়িছিল। কিন্তু সংগ্ৰামৰ সাময়িক ব্যৰ্থতাই কবিতাক পৰিৱৰ্তনৰ উদ্দেশ্যৰ পৰা দূৰলৈ লৈ গ'ল।\nফটাঢোলঃ সাধাৰণ মানুহৰ মাজত কবিতাক জনপ্ৰিয় কৰি তোলাৰ ক্ষেত্ৰত আপোনাৰ ভূমিকা আটাইতকৈ বেছি। কৃষক, বনুৱা, ৰিক্সাৱালা, ঠেলাৱালাৰ কণ্ঠতো আপোনাৰ কবিতাৰ গুণগুণ আমি শুনো। আপোনাৰ কবিতাত এনে কি আছে, যি আপোনাৰ অগ্ৰজ কবিসকলৰ নাই? আপুনি কি ভাবে?\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ সৰল মনৰ সৰল প্ৰকাশৰ বাবে।\nফটাঢোলঃ সমালোচকসকলে আপোনাৰ কবিতা 'শ্লোগানধৰ্মী শব্দৰ বাহাৰ' বুলিও কৈছে। তাৰোপৰি বহু সমালোচকে আপোনাৰ কবিতাক 'শ্ৰেষ্ঠতম স্বীকৃতি যেন দিব খোজা নাই। এইক্ষেত্ৰত আপুনি কি ক'ব?\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ শ্লোগানধৰ্মীতাৰ বাবে নেৰুদা, হিকমত্ হঁতৰ দৰে কবিতা সমালোচিত। হীৰুদাকো বহুতে সমালোচনা কৰিছে। মই সমালোচকক সন্তুষ্ট কৰিব পৰা কোনো পথেৰেই যাত্ৰা কৰা নাই। ময়ো সমালোচকক চিনি নাপাওঁ, সমালোচকেও মোক চিনি নাপায়। এয়া আমাৰ উভয় পক্ষৰ মূঢ়তা আৰু অজ্ঞতা।\nফটাঢোলঃ আপোনাৰ কবিতাৰ সৰ্বাধিক পাঠক যুৱপ্ৰজন্ম। মোৰ বিশ্বাস অনাগত প্ৰতিটো প্ৰজন্মই নিজৰ যৌৱনদীপ্ত সময়ছোৱাত আপোনাৰ কবিতাক এদিনৰ বাবে হ'লেও সংগী কৰি ল'ব। সামগ্ৰীকভাৱে সকলো শ্ৰেণীৰ, সকলো বয়সৰ, সকলো ঠাইৰ মানুহৰ গভীৰতম উপলব্ধিৰ প্ৰকাশ আপোনাৰ কবিতাত এতিয়াও ভুমুকি মৰা নাই নেকি? এচাম নিৰ্দিষ্ট পাঠকক উপলক্ষ্য কৰিহে আপুনি কবিতাৰ চৰ্চা কৰে নেকি?\nপ্ৰনৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ যিয়ে 'পেঞ্চন', 'মা', 'দেউতা', মাখন ভিনদেউ আপোনাৰ কেঞ্চাৰ হৈছে', 'নীৰু', 'মহাজন', 'খেতিয়কসকল চহৰলৈ আহে', 'সূৰ্যভীতি', পোণামাছৰ আত্মকথা', 'ইট্টেগেনা বেদুনালিছ', 'ৰিফিউজি', 'হেমলেট', 'ধৰ্ষিতা গাভৰুৰ আত্মকথা', 'যশোধৰা', 'সীতাৰ আত্মকথা', 'চুইচাইড নোট' আদি কবিতা পঢ়িছে তেওঁলোকে এই অভিযোগ নিশ্চয় নামানিব।\nফটাঢোলঃ কবিতা মানৱ মনৰ স্বতঃস্ফূৰ্ত প্ৰকাশ নে ইয়াক নিৰ্মাণ কৰা যায়?\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ স্বতঃস্ফূৰ্ত ভাৱনাৰ নৱ-নিৰ্মাণ।\nফটাঢোলঃ প্ৰকাশকৰ তাগিদাত কবিতা লিখা যায় নেকি? আপুনি লিখেনে? এনে তাগিদাত সৃষ্টি হোৱা কবিতাত স্বতঃস্ফূৰ্ততা থাকে নে কেতিয়াবা কৃত্ৰিমতাৰ আশ্ৰয় ল'ব লগা হয়?\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ কেতিয়াবা তাগিদাতো লিখা যায়। যেনে মোৰ এটা কবিতা 'সাতজন চিপাহী মৰিছে- সাতজন উগ্ৰপন্থী' পাটাছাৰকুছি প্ৰেছ ক্লাৱত হঠাত্ লিখিবলগীয়া হৈছিল। কিন্তু আজিকালি প্ৰকাশৰ মোহটো কমি আহিছে।\nফটাঢোলঃ কাৰ কবিতা আপুনি আটাইতকৈ বেছি ভাল পায়? কথাটো এনেকৈয়ো ক'ব পাৰি যে কোনজনা কবিৰ প্ৰভাৱ আপোনাৰ কলমত পৰা বুলি ভাবে?\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ হুইটমেন, সুনীল গংগোপধ্যায়, সুবোধ চৰকাৰ, সনন্ত তাতী, নীলিম কুমাৰ, নেৰুদা, এলিয়ত্।\nফটাঢোলঃ প্ৰচলিত অসমীয়া কবিতাৰ ধাৰাটোৰ পৰা যদি এটা পৃথক ধাৰা বিচৰা হয়, তেন্তে আপুনি সেই ধাৰাটো কেনে হোৱাটো বিচাৰে?\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ নতুনত্বৰে ভৰা। কিন্তু শব্দ বা চিন্তাৰ খেল মাত্ৰ নহয়।\nফটাঢোলঃ ইচমাইল হোছেইনে তেওঁৰ বিখ্যাত কবিতা 'বিজ্ঞাপণ'ত লিখিলে 'মোৰ এগৰাকী প্ৰাৰ্থীৰ প্ৰযোজন', নিলিম কুমাৰে লিখিলে 'যাৰ সেওঁতাত মই সেন্দুৰ পিন্ধাম', আপুনি লিখিছিল, 'যি হ'ব মোৰ প্ৰেয়সী' - ইয়াৰ প্ৰতিটো কবিতাই একো একোটা বিখ্যাত কবিতা, কিন্তু বিষয়বস্তু একেই। একেখিনি বস্তুৱেই যেনিবা বেলেগ-বেলেগ পেকেট কৰা হৈছে। অসমীয়া পাঠকে কিমানদিনলৈ আৰু একে বিষয়বস্তুৰ একে ধাৰাৰে কবিতা পঢ়ি থাকিব?\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ ইয়াক সাহিত্যৰ 'কমোডিটি' বুলি ক'ব পাৰি।\nফটাঢোলঃ আপোনাৰ 'সাগৰিকা বৰদলৈ'ৰ অনুকৰণত অসমত এতিয়া শতাধিক কবিতাৰ সৃষ্টি হৈছে। তেনেধৰণৰ এটা বিখ্যাত কবিতাৰ অনুকৰণত 'ময়ো সেইদৰে লিখি বিখ্যাত হ'ম বুলি ভবাৰ যিটো প্ৰৱণতা, এই প্ৰৱণতা কিহৰ বাবে হোৱা বুলি ভাৱে? নতুন কবিসকলে নতুনকৈ চিন্তা কৰাৰ কষ্ট নকৰে নে জনপ্ৰিয়তাৰ কথা চিন্তা কৰিহে তেওঁলোকে কলম তুলি লৈছে?\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ কবিতাক অধিক গ্লেমাৰাছ কৰা হৈছে বাবে গান গোৱা, ফুটবল খেলা, যোগা কৰা এইবোৰৰ প্ৰতি আগ্ৰহী নহৈ কবিতাৰ প্ৰতি ধাপলি মেলিছে বৃহৎ সংখ্যকে। কিন্তু ভাষাটোৰ স্বাৰ্থত এই কথা শুভ বুলিয়ে মই বিশ্বাস কৰোঁ। কবিতাৰ ক্ষেত্ৰত সামান্য ক্ষতিকাৰক হ'ব পাৰে।\nফটাঢোলঃ এজন কবি আন এজন কবিৰ দ্বাৰা ইমান বেছি প্ৰভাৱিত হোৱাটো কবিতাৰ বিষয়বস্তুৰ নতুনত্বৰ দিশত প্ৰতিবন্ধক হ'ব পাৰে নেকি?\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ Make it new - এজৰা পাউণ্ডে কৈছিল। ইয়াক অনুধাৱন কৰিলেই তৰুণ কবিয়ে নতুন বাটৰ সন্ধান পাব। প্ৰভাৱ স্বাভাৱিক কথা, অপৰাধ নহয়।\nফটাঢোলঃ প্ৰেয়সীৰ সৈতে কথোপকথন আপোনাৰ কবিতাৰ এটা বিশেষ ষ্টাইল। এই ধাৰাটোৰ কথা আপোনাৰ মনলৈ কেনেকৈ আহিল?\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ এইটো পুৰ্ণেন্দু পত্ৰীৰ প্ৰভাৱ।\nফটাঢোলঃ নতুন প্ৰজন্মৰ কাৰ কবিতাই আপোনাক মুগ্ধ কৰে? ঠাউকতে মুখলৈ অহা কেইটামান নাম কওকচোন।\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ অলেখজনে মোক মুগ্ধ কৰে। বিজয় শংকৰ বৰ্মন, মৃদূল হালৈ, গৌতম প্ৰিয়ম মহন্ত, কৌশিক কিশলয়, অলকেশ কলিতা, অংকুৰ ৰঞ্জন ফুকন, কোকিল শইকীয়া, ৰঞ্জিত্ পাটগিৰি, মন্দিৰা গগৈ, সংগীতা মেধি, দেৱজিত্ কলিতা, ধীমান বৰ্মন আৰু অনেক জনৰ কবিতাই। মই নৱ-প্ৰজন্মৰ কবিতা গভীৰভাৱে পঢ়ি আছোঁ।\nফটাঢোলঃ আপুনি নিৰ্বাচনৰ আগে আগে 'সৰ্বানন্দ সোণোৱাল' শীৰ্ষক কবিতা এটা লিখিছিল। 'সৰ্বানন্দ সোণোৱাল' সেইসময়ত এজন ব্যক্তি বিশেষ হৈ নাথাকি অসমীয়া মানুহৰ আশা আৰু ভৰষাৰ শেষ প্ৰতিনিধি স্বৰূপ হৈ পৰিছিল। আজিৰ তাৰিখত আপোনাৰ দৃষ্টিত সেই আশা-ভৰষাৰ চাকিগছা কিমান উজ্জ্বল?\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ কবিতাটো মই লিখিছোহে। কিন্তু কবিতাটোৰ বক্তব্য আছিল তিনিচুকীয়াৰ এজন বৃদ্ধ নিৰক্ষৰ খেতিয়কৰ। আৰু কবিতাটো মই তেওঁৰ সপোন আৰু আশাক লৈ প্ৰথমে হাতেৰে কলমেৰে নিলিখি ৰাতি মোবাইলত ৰেকৰ্ডিং কৰি বন্ধু মহললৈ পঠিয়াইছিলোঁ। পাছত কোনোবা অনুৰাগীয়ে ফেচবুকত ৰেকৰ্ডিং শুনি কবিতাটো লিখি আপলোড কৰে। সৰ্বানন্দ সোণোৱাল বা চৰকাৰে জাতীয় জীৱনৰ বিভিন্ন গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰসংগত, অস্তিত্বৰ প্ৰসংগত নেতিবাচক চিন্তা-চেতনা আৰু কৰ্মকাণ্ডৰে চৰম হতাশ কৰিছে ৰাইজক।\nফটাঢোলঃ আজিৰ তাৰিখত অসমবাসীৰ সন্মুখত সকলোতকৈ ডাঙৰ সংকট কি?\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ অসমীয়া জাতি গঠন প্ৰক্ৰিয়া স্পষ্ট আৰু সৰ্বসন্মতভাৱে সম্পূৰ্ণ নোহোৱাটো।\nফটাঢোলঃ চোছিয়েল মিডিয়াই 'ছপা মাধ্যম'ৰ সন্মুখত প্ৰত্যাহ্বান হোৱা বুলি আপুনি ভাৱেনে?\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ কেতিয়াও নাভাবোঁ। সকলো মাধ্যমৰ নিজস্ব ভূমিকা আৰু আস্থা-বিশ্বাসযোগ্যতাৰ কথা আছে।\nফটাঢোলঃ সামগ্ৰীকভাৱে অসমত পঢ়ুৱৈৰ সংখ্যা বাঢ়িছে নে কমিছে? গ্ৰন্থ প্ৰকাশকসকলৰ হা-হুমুনিয়াহৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত এই কথাটো সুধিলোঁ।\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ বাঢ়িছে। কিন্তু পাঠকৰ চিত্ত আলোড়িত কৰা লেখকৰ সংখ্যা কমিছে, সেইবাবেহে কিতাপৰ বিক্ৰী কমিছে। পাঠকে সকলো লিখকৰ কিতাপ কিনিবলৈ বাধ্য নহয়।\nফটাঢোলঃ আপুনি এগৰাকী ঔপন্যাসিক। আপোনাৰ উপন্যাসত বিভিন্ন ৰূপত 'নৰক' প্ৰতিফলিত হৈছে। বেশ্যালয়, অন্ধকাৰ গলি আৰু মানৱ মনৰ অভ্যন্তৰৰ গোপন সত্য আপোনাৰ কলমত প্ৰায়ে প্ৰকাশ পাইছে। এই অন্ধকাৰ দিশবোৰত পোহৰ পেলাবলৈ আপুনি আগবাঢ়ে কিয়? কিয় আপোনাৰ ইমান আকৰ্ষণ বেশ্যা, যৌনতা, সুৰা, এই নৰকৰ অলি-গলিলৈ?\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ মোৰ ভিতৰতো এখন নৰক আছে।\nফটাঢোলঃ অসম সাহিত্য সভাৰ পৰা আপুনি কি আশা কৰে? অসমীয়া জাতিৰ বৌদ্ধিক চেতনাৰ পথত সাহিত্য সভাই গুড়িবঠা ধৰিব পাৰিছে বুলি ভাবেনে?\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ অসমীয়া ভাষা, সাহিত্য, জাতিৰ প্ৰতি অসম সাহিত্য সভাই এতিয়া আৰু একো দায়িত্ব পালন কৰিবলগীয়া নাই। অসমীয়া ভাষা-জাতিৰ প্ৰতি পালন কৰিবলগীয়া দায়িত্ব সাহিত্য সভাই বহু যুগ ধৰি বহু যুগ আগতে পালন কৰি থৈছে। সেইবাবে এতিয়া সাহিত্য সভাই চাইনবৰ্ডৰ ভাষা নিৰীক্ষণ আৰু ইংৰাজী মাধ্যমৰ পঢ়াশালীৰ প্ৰতি বিষোদ্গাৰতে দায়িত্ব সামৰি থৈছে। জনগোষ্ঠীয় সাহিত্য সভাসমূহৰ পৰা শিকিলে অৱশ্যে অসম সাহিত্য সভাৰ হৃত-মৃত গৌৰৱ পুণৰুদ্ধাৰ হ'ব পাৰে।\nফটাঢোলঃ বঁটা-বাহনৰ প্ৰতি আপুনি লালায়িত নহয় নেকি? অসমত এতিয়া বঁটাই বঁটা। এই বঁটাই সাহিত্যৰ প্ৰকৃত অৰ্থত মান নিৰূপণ কৰিছে বুলি আপুনি ভাবেনে?\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ মই নবেল বঁটাৰ সপোন দেখা উন্মাদ-বিলাসী।\nফটাঢোলঃ "বুকুত গামোছা লোৱা নিৰু"ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি "বিবাহ বিচ্ছেেদ হোৱা তেইশ বছৰীয়া তৰুণী"লৈ, আপুনি নাৰীৰ প্ৰতি ইমান সংবেদনশীল কিয়?\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ জন্মৰ পৰাই নাৰী শাসিত পৰিয়ালত ডাঙৰ হোৱাৰ বাবে। তদুপৰি পুৰুষতকৈ নাৰীৰ চেতনাৰ জগত অধিক বিচিত্ৰ।\nফটাঢোলঃ আপোনাৰ প্ৰিয় নাৰী?\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ আবু।\nফটাঢোলঃ সাহিত্য সৃষ্টিৰ বাবে আপোনাৰ নিৰ্দিষ্ট সময় আছে নেকি, নে মনলৈ যেতিয়াই আহে তেতিয়াই লিখিব পাৰে? লিখা-মেলাৰ বাবে আপোনাক নিৰ্দিষ্ট সময় বা পৰিৱেশৰ কথা আহি পৰে নেকি?\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ লিখাৰ বাবে মোৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট সময় নাই।\nফটাঢোলঃ অজস্ৰ ল'ৰা-ছোৱালীয়ে এতিয়া ফেচবুকত কবিতা লিখে, আপুনি কেতিয়াবা পঢ়েনে এনে কবিতা? ইয়াৰ মাজত কেতিয়াবা প্ৰচুৰ সম্ভাৱনা দেখে নেকি, নে বিৰক্ত বোধ কৰে?\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ মই ফেচবুকৰ কবিতা পঢ়োঁ। কিছুমানত প্ৰচুৰ সম্ভাৱনা আছে আৰু কিছুমানে নিলিখিলেও কাৰো একো ক্ষতি নহয়।\nফটাঢোলঃ 'সাহিত্য চৰ্চাক জীৱন' কৰিবলৈ আগবঢ়া নতুন লেখক-লেখিকাসকলে কোনকেইটা কথাক সৰ্বাধিক গুৰুত্ব দিয়া ভাল?\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ নতুনত্বৰ সন্ধান, গভীৰ-বিশাল অধ্যয়ণ আৰু 'প্ৰমোচন'।\nফটাঢোলঃ আপোনাৰ প্ৰেমৰ কবিতাসমূহক পাঠকে সৰ্বাধিক গুৰুত্ব দিয়াৰ ফলত আপোনাৰ প্ৰতিবাদৰ বা বিদ্ৰোহৰ কবিতাবোৰ অৱহেলিত হৈ ৰোৱা বুলি আপোনাৰ অনুভৱ হয় নেকি?\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ প্ৰেম সভ্যতাৰ সৰ্বোত্তম আৱিষ্কাৰ - মহত্তম অনুভূতি। প্ৰেম চিৰন্তন। প্ৰতিবাদ পেৰেষ্ট্ৰাইকাৰ নিচিনা।\nফটাঢোলঃ "কবিসকল এখন স্বপ্নলোকত বাস কৰি থাকে, বাস্তৱৰ সৈতে তেওঁলোকৰ বহুযোজন দূৰত্ব।" এই কথা সঁচানে?\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনঃ দুৰ্দান্ত মিছা কথা। আধুনিক কালত তেনে কোনো সৌভাগ্যৱান কবি আছে বুলি নাভাবোঁ- যিয়ে নিজৰ স্বপ্নলোকত বাস কৰিব পাৰিছে বা পাৰিব।\nধৈ জিন্দেগী - বৰ্ণালী আম্ফি মান্তা »\nপ্ৰিয় কবিৰ সাক্ষাৎকাৰ পঢ়ি আপ্লুত হলো।\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মণৰ কবিতা পঢ়ি ভাল লাগে ।\nতেখেত ৰ বিষয়ে জানিব ৈল পাই ভাল লাগিল ।\nকবিৰ আদৰ্শ আৰু জীৱন সম্বন্ধীয় ধাৰণাবোৰ জানিবলৈ পাই ভাল লাগিল।\nউত্তৰ বোৰো কবিতা যেন লাগিছে...\nভাল ভাল কবিতা পঢ়ো। আজি ভাল লগা কবি জনক পঢ়িলোঁ । সুন্দৰ সাক্ষাৎকাৰ।👌🏽👌🏽👌🏽👍🏽👍🏽👍🏽\nপ্ৰিয় কবিজনৰ বিষয়ে জানিব পাৰি ভাল লাগিল ।\nপ্রিয় কবিৰ মনৰ কথা। খুব ভাল লাগিল।\nমোৰ অন্যতম প্ৰিয় কবি গৰাকীৰ সাক্ষাৎকাৰ টি পঢ়িবলৈ পাই অতিশয় শুখী ।\nমোৰ ভাল লগা কবি গৰাকীৰ মনৰ কথা জানিব পাৰি ভাল লাগিল।\nপ্ৰণৱ দাৰ সাক্ষাৎকাৰটো ভাল লাগিল। প্ৰণৱ দাৰ সৃষ্টিৰ বহুমাত্ৰিক দিশটো তেখেতৰ সৃষ্টিৰ ভিতৰত সমালোচকে কেৱল ৰোমান্টিক কবিতাৰ চৰ্চা কৰা বাবে যেন কৰবাত লুকাই আছে।\nপ্ৰণৱ দাৰ উপন্যাস আৰু নাটকসমূহো তেখেতৰ সৃষ্টিৰ সুন্দৰ প্ৰকাশ।\nপ্রিয় কবিজনৰ সাক্ষাৎকাৰটো পঢ়ি ভাল লাগিল।\nপ্ৰিয় কবিজনৰ নামত এষাৰি  - \nমোৰ কবিতাৰ আৰঁত মাথোঁ\nআপোনাৰ লিখনিয়ে যোগোৱা উৎসাহ।\nভাল লাগিল প্ৰিয় কবিজনৰ সাক্ষাৎকাৰটো পঢ়ি ।
