চীনা সৃষ্টিতত্ত্বত অনেক ধৰণৰ গতি দেখা যায়। য়িন আৰু য়াং সম্বন্ধীয় সৃষ্টিতত্ত্বত ব্ৰহ্মাণ্ডই নিজক সৃষ্টি কৰা পদাৰ্থগত ঊৰ্জাক 'চি' বুলিও অভিহিত কৰা হয়। এই সৃষ্টিতত্ত্বত ধাৰণা কৰা হয় যে চিৰ সংগঠনে অনেক বস্তুৰ নিৰ্মাণ কৰিছে।[2] তাৰেই মাজত মানৱো অন্যতম। অনেক প্ৰাকৃতিক দ্বৈত যেনে পোহৰ আৰু এন্ধাৰ, অগ্নি আৰু জল, বহল হৈ যোৱা আৰু ঠেক হৈ যোৱা, য়িন আৰু য়াঙৰ ধাৰণাত চিহ্ন ৰূপে প্ৰকাশিত দ্বৈতৰেই ভৌটিক ৰূপ। শাস্ত্ৰীয় চীনা দৰ্শন আৰু বিজ্ঞানৰ কেইবাটাও শাখাত এই দ্বৈতৰ ধাৰণা প্ৰতিস্ফূত হয়। তদুপৰি ই পৰম্পৰাগত চীনা চিকিৎসাৰো[3] মূল নীতি। ই বাকুৱাঝাং, টাইচি আৰু চি কঙৰ দৰে চীনা সমৰকলা আৰু ব্যায়ামতো প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে। এই ধাৰণা ই চিঙৰ পৃষ্ঠাতো দৃশ্যমান।
দ্বৈতৰ ধাৰণা বিভিন্ন ঠাইত দেখা যায়- যেনে অভ্যাসৰ সমাজত। এই পটভূমিত পিচে য়িন আৰু য়াঙক 'এক'ৰ অংশ ৰূপে চাব পাৰি যি 'টাঅ"ত প্ৰকাশিত। "দ্বৈতবাদী-একবাদ" বা "দ্বন্দ্ব্ব্ব্ব্ববাদী-একবাদ" সংজ্ঞাই এই ফলপূৰ্ণ বিৰোধাভাসক বুজাবলৈ চেষ্টা কৰে। য়িন আৰু য়াঙক বিৰোধী নহয়, পৰিপূৰক শক্তি হিচাপে চাব পাৰি, যাৰ দ্বাৰা অংশৰ যোগতকৈ ডাঙৰ পূৰ্ণৰ সৃষ্টি হয়।[4] এই দৰ্শনানুযায়ী, য়িন আৰু য়াং সকলোতে বিদ্যমান, যেনে পোহৰ অবিহনে ছায়া থকা অসম্ভৱেই। দুয়োৰেই কোনো এটি অধিক ফলপ্ৰসূৰূপে দেখা দিয়ে, পিচে ইয়ো মাথোঁ পৰ্যবেক্ষণৰ চৰ্তৰ ওপৰতহে নিৰ্ভৰশীল। য়িন য়াং চিহ্নই দুই বিপৰীত শক্তিৰ মাজৰ ভাৰসাম্যকেই দৰ্শাই, দুয়ো অংশৰেই এঠাইত আনটো বিদ্যমান- দুয়ো দুয়োৰে পৰিপূৰক।
