অতিমাৰীৰ সময়ছোৱাত চৰকাৰৰ ফালৰপৰা আৰু শিক্ষা বিভাগৰ ফালৰ পৰা বিভিন্ন নিৰ্দেশনা জাৰি কৰি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ শিক্ষাৰ বাবে বিভিন্ন উপায় অৱলম্বনৰ বাবে চৰকাৰী-বেচৰকাৰী উভয় ক্ষেত্ৰৰ শিক্ষানুষ্ঠানসমূহৰ কৰ্তৃপক্ষ আৰু শিক্ষাগুৰুসকলক কাৰ্যক্ৰমণিকা গ্ৰহণ কৰাৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰি অহা দেখা গৈছে । মোবাইল ফ'ন বা অন্য ডিজিটেল মাধ্যমেৰে অন লাইন পাঠদানৰ ব্যৱস্থা কৰি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক পাঠদানৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈও নিৰ্দেশনা দিয়া হৈছে । প্ৰকৃতপক্ষে ভাৰতৰ দৰে এখন উন্নয়নশীল ৰাষ্ট্ৰৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ ক্ষেত্ৰত, য'ত শতকৰা হিচাপত প্ৰায় সত্তৰ ভাগ পৰিয়াল দৰিদ্ৰ সীমাৰেখাৰ তলত বসবাস কৰে, য'ত দুবেলা দুমুঠি যোগাৰৰ বাবে অভিভাৱকে অশেষ কষ্ট কৰিবলগীয়া হয়, য'ত বিজুলী-বাতিৰ পোহৰৰ মুখ নেদেখা স্পৰ্শকাতৰ এলেকাই অধিক, তেনেহেন দেশৰ সকলো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীকে সামৰিব পৰাকৈ ডিজিটেল শিক্ষাদান বা শিক্ষা গ্ৰহণ সম্ভৱনে?
