ԱՊԱՀՈՎԱԳՐԱԿԱՆ ՆՊԱՍՏ Սեփականության ապահովագրության պայմանագրերում   Ապահովագրողի կամ շահառուի կողմից ապահովագրության օբյեկտի պահպանման նկատմամբ հետաքրքրության բացակայության դեպքում ապահովագրությունը չի ծառայելու իր նպատակին, և ապահովագրական փոխհատուցումը կտրամադրվի այն անձանց, ովքեր վնաս չեն կրել ապահովագրական պատահարի արդյունքում: , 18-րդ դարի երկրորդ կեսին Անգլիայում ապահովագրությունը շեղվեց իր էությունից և վերածվեց խաղադրույքի:  Հատկապես կյանքի ապահովագրության ոլորտում առկա էին մեծ թվով վկայագրեր, որոնցով անձը կարող էր ապահովագրել ապահովագրողի հետ օրինական կապ չունեցող անձի կյանքը:   Նման վկայագրերը կարելի է բնութագրել որպես «խաղադրույքներ», որոնք երբեմն նույնիսկ շահառուին դրդում էին ինքնասպանության ՝ ապահովագրական հատուցում ստանալու համար:  Քննարկվող ժամանակահատվածում կազմվել են մեծ թվով ծովային ապահովագրության վկայագրեր, որոնցում ապահովագրողը, որը կապ չուներ ապահովագրված նավի հետ, շահույթ էր հետապնդում նավի ոչնչացման դեպքում:  Առանց իրական տոկոսների ստորագրված վկայագրերի ստորագրումն արգելելու առաջին քայլը, որոնք, ըստ էության, խաղադրույքներ են, կատարվել է 1746 թվականին: Հենց ՄԹ-ում ընդունվեց MarineInsurance Act- ը, որով հայտարարվեց, որ ծովային ապահովագրության վկայագրերն անվավեր են, որոնցում ապահովագրողը կամ շահառուն շահագրգռված չէր ապահովագրված նավը պահպանելու հարցում:  Ավելի ուշ ՝ 1774 թվականին, ընդունվեց Կյանքի ապահովագրության մասին օրենքը, որն առավել հայտնի է որպես «Խաղային ակտ»:   Այս փաստաթուղթն արգելում էր կյանքի ապահովագրության վկայագրերի տրամադրումը այն դեպքերում, երբ ապահովագրողը կամ շահառուն օրինական կապի մեջ չէին ապահովագրված անձի հետ, որի արդյունքում վերջինիս նկատմամբ նրանք չունեին ապահովագրական շահ [3]: 1746 «ineովային ապահովագրության ակտ» և 1774 Կյանքի ապահովագրության մասին օրենքի ընդունմամբ ներդրվեց ապահովագրական տոկոսների հայեցակարգը, որը լայնորեն կիրառվում է ապահովագրության մեջ:  Իրավական պրակտիկայում ապահովագրության տոկոս հասկացությանը Լորդերի պալատի անդամ Լոուրենսն ընդդեմ Քրաֆուրդի կողմից տրվել է առավել հայտնի սահմանում:   Մասնավորապես, ըստ վերջինիս. «Կհամարվի ապահովագրական տոկոս ունեցող անձ, որը ապահովագրական գույքի հետ հարաբերակցության մեջ կլինի այնպես, որ նշված գույքի գոյությունը օգուտ տա, իսկ վնասը` վնասը »[4]:  Նշված սահմանման համաձայն, ապահովագրական տոկոսների առկայության չափանիշներն են ապահովագրված գույքի օգտակարությունն ապահովագրված շահառուի համար, ինչը վնասի, կորստի կամ ոչնչացման արդյունքում վնասի հնարավորությունն է: ՀՀ քաղաքացիական օրենսգիրքը 1 (այսուհետ `օրենսգիրք) չի սահմանում ապահովագրությունը, բայց օրենսգրքի մի շարք հոդվածներում պայմանագիրը կնքելու պահին ապահովագրական տոկոսների առկայությունը սահմանվում է որպես ապահովագրության պայմանագրի գործողության նախապայման:  Մասնավորապես, Օրենսգրքի 996-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ պարբերության համաձայն, անձնական ապահովագրության պայմանագիրը կնքված է համարվում հօգուտ ապահովագրված անձի (շահառուի), եթե պայմանագրում որպես շահառու նշված չէ մեկ այլ անձ:  Առանց ապահովագրված անձի գրավոր համաձայնության, ապահովագրված անձը կամ երրորդ անձ, որը ապահովագրված չէ, կարող են ոչ մի դեպքում շահառու լինել:  Առանց ապահովագրված անձի գրավոր համաձայնության կնքված ապահովագրության պայմանագիրն անվավեր է:  Նշված անհատական ​​ապահովագրության պայմանագրում շահառու լինելու համար պահանջվում է ապահովագրված անձի համաձայնությունը, որը հանդիսանում է անձնական ապահովագրության պայմանագրերի շրջանակներում ապահովագրական տոկոսների առկայության չափանիշ, որի բացակայությունը հանգեցնում է այն բանի, որ կապ չունի պայմանագիր Բիզնեսի ռիսկերի ապահովագրության օրենսգրքի 996-րդ հոդվածի 7-րդ մասի համաձայն `միայն ապահովագրողի բիզնեսի ռիսկը կարող է ապահովագրվել բիզնեսի ռիսկի ապահովագրության պայմանագրով, միայն սույն պայմանագրով շահառու կարող է լինել միայն ապահովագրողը:  Ապահովագրված չհամարվող անձի բիզնես ռիսկերի ապահովագրության պայմանագիրը առոչինչ է:  Ապահովագրական հետաքրքրությունն այս դեպքում արտացոլվում է նրանում, որ բիզնես ռիսկի ապահովագրության պայմանագրով անձը կարող է ապահովագրել միայն իր ռիսկերը և միայն իր օգտին: Այս սահմանափակումը չկատարելը կհանգեցնի պայմանագրի լուծման: 1 Ընդունվել է 05.05.1998 թ., Ուժի մեջ է մտել 01.01.1999 թ .:  ՀՀՊՏ 1998.08.10 / 17 (50) ՀՕ -239: Օրենսգրքի 10211 հոդվածով նախատեսված երրորդ անձանց պատասխանատվության ապահովագրության մասով ապահովագրության տոկոսադրույքի առկայությունը պարտադիր չէ ապահովագրական պայմանագրի հաստատուն պայմանագիր կնքելու պահին:  Մասնավորապես, օրենսգրքի 10211-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն `ապահովագրողը կարող է կնքել ապահովագրության պայմանագիր, որը ապահովագրում է երրորդ անձանց պատասխանատվության ռիսկը:   Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն `ապահովագրության պայմանագրում պետք է նշվի այն անձը, որից ապահովագրված է պատճառված վնասի համար պատասխանատվության ռիսկը:   Եթե ​​այդ անձը նշված չէ պայմանագրում, ապա ապահովագրական պատասխանատվության ռիսկը համարվում է ապահովագրված: Օրենսգրքի 996-րդ հոդվածի 6-րդ մասի երկրորդ պարբերության համաձայն `գույքը կարող է ապահովագրվել գույքի ապահովագրության պայմանագրով` ի շահ այն անձի (ապահովագրողի կամ շահառուի), որը շահագրգռված է պահպանել այդ գույքը օրենքի հիման վրա: կամ այլ իրավական ակտ:   Ապահովագրված շահառուի գույքով ապահովագրված գույքի պաշտպանության հարցում հետաքրքրություն չլինելու դեպքում կնքված գույքի ապահովագրության պայմանագիրն անվավեր է: Վերոնշյալ նորմից հետեւում է, որ գույքի ապահովագրության դեպքում այս ապահովագրական տոկոսը պայմանագրի գործողության պայման է, որի բացակայությունը հանգեցնում է պայմանագրի անվավերության:  Գույքի ապահովագրության դեպքում մենք կարող ենք խոսել ապահովագրական տոկոսների առկայության մասին այն դեպքում, երբ ապահովագրողը, և եթե այն կնքվում է շահառուի օգտին, վերջինս շահագրգռված է ապահովագրված գույքը պահպանելու մեջ, որի հիմքում պետք է լինի օրենք, այլ իրավական ակտ կամ պայմանագիր: Գույքի սեփականատերը, որպես գույքի նկատմամբ առավելագույն լիազորություն ունեցողը, միշտ ունի ապահովագրական տոկոսներ, դա հիմնված է օրենքի վրա:   Որպես օրինակ կարող ենք նշել Ռուսաստանի արբիտրաժային պրակտիկայի հետևյալ դեպքը: Մեքենայի տերը վարձակալել էր մեքենան վարձակալության պայմանագրի հիման վրա:  Վարձակալության պայմանագիրը նախատեսում էր, որ պայմանագրի գործողության ընթացքում մեքենային վնաս հասցնելու դեպքում դրա վերականգնման ծախսերը կրում է վարձակալը:  Վարձակալը մեքենան ապահովագրել էր հօգուտ տիրոջ:  Մեքենան վնասվելուց հետո սեփականատերը փոխհատուցում ստանալու համար դիմել է ապահովագրական ընկերությանը, որը վերջինս մերժել է այն բանի համար, որ սեփականատերը շահագրգռված չէ գույքը պահպանելու մեջ, քանի որ վարձակալության պայմանագրի համաձայն `մեքենայի վերականգնման ծախսը կազմում էր վճարվել է վարձակալին:  Նշված գործով դատարանը օրինական կերպով բավարարեց նոր սեփականատիրոջ հայցը `նշելով, որ սեփականատերը միշտ շահագրգռված է գույքի պաշտպանության մեջ [5]:  Արտասահմանյան դատական ​​պրակտիկայում եղել են դեպքեր, երբ նույնիսկ սեփականատերը հաստատել է ապահովագրական հետաքրքրության պակասը:  Հատկապես ուշագրավ է հետևյալ դեպքը: Սեփականատերը կնքել էր անշարժ գույքի ապահովագրության պայմանագիր, համաձայն որի հրդեհը ապահովագրական պատահար էր:  Ապահովագրության պայմանագրի գործողության ընթացքում սեփականատերը որոշում կայացրեց քանդել ապահովագրված անշարժ գույքը և դրա փոխարեն կառուցել մեկ այլ շենք:  Գույքը քանդելուց առաջ այն այրվել է:   Սեփականատերը դիմել է ապահովագրական ընկերությանը `փոխհատուցում ստանալու համար, որը մերժվել է ընկերության կողմից:   Այս դեպքում Ավստրալիայի դատարանը մերժեց սեփականատիրոջ հայցը ՝ պատճառաբանելով, որ վնասը պատճառվել է գույքին, այլ ոչ թե տիրոջը, քանի որ սեփականատերը կորցրել է քանդման գույքը պահպանելու իր հետաքրքրությունը: Ինչպես արդեն նշեցինք վերևում, գույքի ապահովագրության դեպքում ապահովագրական տոկոսները կարող են հիմնված լինել ինչպես օրենքի, այնպես էլ մեկ այլ իրավական ակտի պայմանագրի վրա:  Նման պայմանագրերը կարող են լինել վարձակալություններ, ֆինանսական վարձակալություններ, գրավներ, գույքի հավատարմագրային կառավարում, գույքի անհատույց օգտագործում, խնամակալության պայմանագրեր և այլն:  Եկեք քննարկենք նշված պայմանագրերի շրջանակներում փոխադարձ ապահովագրական հետաքրքրություն ունենալու հարցը:  Այս հարցին պատասխանելու համար անհրաժեշտ է բացահայտել «գույքի պաշտպանության շահ» հասկացության բովանդակությունը, որը կարող է մեկնաբանվել ավելի լայն իմաստով:   Սեփականության պաշտպանության լայն իմաստով շահագրգռվածություն կա ցանկացած դեպքում, երբ անձը իրավական ակտի պայմանագրի հիման վրա իրավունք ունի ապահովագրված գույքի, դրա վնասման կամ ոչնչացման արդյունքում անբարենպաստ նյութի հավանականություն կա: հետեւանքները.  Օրինակ, գույքի անվճար օգտագործման, ֆինանսական վարձակալության ներքո ապահովագրական տոկոսների առկայությունը. Վարձակալության պայմանագրերը պայմանավորված են ապահովագրված գույքի օգտագործմամբ, ինչպես նաև գույքի ոչնչացումից կամ վնասումից բխող այլ բացասական հետևանքներից:   Գույքի կառավարման խնամակալության պայմանագրերի հավատարմագրային կառավարման դեպքում կառավարչի և պահառուի շահագրգռվածությունը գույքի պահպանման հարցում պայմանավորված է գույքի սեփականատիրոջ պատասխանատվությամբ `գույքի կորստի կամ վնասման կամ այլ վնասների արդյունքում: Նեղ իմաստով, սեփականության պաշտպանության շահագրգռվածությունը պետք է նշանակի երրորդ կողմին անմիջականորեն պատկանող գույքի պաշտպանության շահ, այլ ոչ թե դրա վնասումից կամ ոչնչացումից բխող բացասական հետևանքներ:   Մասնավորապես, նեղ իմաստով, գրավի տոկոսը մատչելի է վարձակալին, վարձակալին, գույքի անհատույց օգտագործման պայմանագրով վարկառուին, քանի որ վերջիններս, տիրապետելով և օգտագործելով գույքը, շահագրգռված են դրա պահպանման մեջ:  Սակայն նշված դեպքերում տրամադրված ապահովագրական հատուցումը պետք է ուղղված լինի բացառապես ապահովագրված գույքի վերականգնմանը:  Ինչ վերաբերում է գույքի ներսում հավատարմագրային համաձայնագրի շրջանակներում հավատարմագրային կառավարչին կամ պահառուին, վերջինս ունի կորստի կամ վնասի հետևանքով առաջացող պատասխանատվության շահ, այլ ոչ թե գույքի պաշտպանության: Ամենախնդրահարույց հարցը գրավատու պայմանագրի շրջանակներում գրավառուի մոտ ապահովագրական տոկոսի առկայությունն է:   Լայն իմաստով գրավառուն շահագրգռված է պահպանել գրավի առարկան, քանի որ դա պարտավորությունների կատարման ապահովման միջոց է:   Բացի այդ, գրավը գրավատուի մոտ թողնելու դեպքում, վերջինս կրում է վնասի կամ ոչնչացման վտանգ:  Նեղ մեկնաբանության դեպքում գրավառուի շահը վերաբերում է ոչ թե գույքի պահպանությանը, այլ գրավով ապահովված պարտավորությունների պատշաճ կատարմանը:  Բացի այդ, գրավը ոչնչացնելու կամ վնասելու դեպքում գրավառուն հնարավորություն ունի պահանջելու, որ գրավը վերականգնվի կամ փոխարինվի այլ համարժեք գույքով:  Նշված մոտեցման համաձայն, գրավը սուբյեկտը գրավառուի մոտ թողնելու դեպքում վերջինս չունի ոչ թե գրավի օբյեկտի պահպանումից բխող պատասխանատվության, այլ դրա ոչնչացումից կամ վնասելուց շահ:  Յուրի Բորիսովիչ Ֆոգելսոնը կարծում է, որ ապահովագրական տոկոսադրույքի հայեցակարգը պետք է մեկնաբանվի նեղ իմաստով, մասնավորապես, հեղինակի կարծիքով, ապահովագրական տոկոսները պետք է անմիջականորեն կապված լինեն գույքի պաշտպանության հետ: Հեղինակի կարծիքով, անձի շահը գույքի պաշտպանության մեջ և անձի շահը գույքի ոչնչացումից բխող պատասխանատվության հետ կապված նույնական են, ինչը նույնականացման դեպքում կարող է ապահովագրվել գույքի ապահովագրության պայմանագրով: ,  Հեղինակը գտնում է, որ նման մոտեցման արդյունքում կողմերը կարող են խուսափել պատասխանատվության ապահովագրության պայմանագիր կնքելուց `գույքի ապահովագրության պայմանագրի շրջանակներում ապահովագրելով պատասխանատվության տոկոսները: օրինակ ՝ գույքային ապահովագրության պայմանագիր կնքելը պայմանագրային պատասխանատվության ապահովագրության փոխարեն [6]: Մենք գտնում ենք, որ քննարկվող հարցի լուծում գտնելու համար անհրաժեշտ է օրենսդիրի կամքը բացահայտել `մեկնաբանելով օրենսգրքի այլ հոդվածներ: Մասնավորապես, 226-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն, «գրավառուն իրավունք ունի, համաձայն նույն հոդվածի 3-րդ կետում շարադրված սկզբունքի, բավարարվել գույքի կորստի կամ վնասի վնասի ապահովագրական հատուցմամբ, անկախ նրանից, թե ով է ապահովագրված, եթե այդպիսի կորուստը կամ վնասը չեն առաջացել այն պատճառներից, որոնց համար պատասխանատու են էվգենիկաները »:   Մենք գտնում ենք, որ «անկախ նրանից, թե ով է ապահովագրված» արտահայտությունը ցույց է տալիս, որ գրավը կարող է ապահովագրվել ինչպես գրավատուի, այնպես էլ գրավատուի համար:   Նման դիրքորոշում է հայտնել Լյուդմիլա Նիկոլա-Նաումովան:  Բացի այդ, մենք գտնում ենք, որ գրավատուի `նշված նորմով սահմանված ապահովագրական հատուցումից գոհունակություն ստանալու իրավունքը ուժեղ փաստարկ է` հօգուտ այն տեսակետի, որ գրավառուն ապահովագրական շահ ունի:  Բացի այդ, Օրենսգրքի 908-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է Բանկի պարտավորությունը `ապահովել քաղաքացիների ավանդների վերադարձը պարտադիր ապահովագրության միջոցով:  Կամ 740 1 1-ին հոդվածը սահմանում է, որ շինարարության պայմանագիրը կարող է նախատեսել շինհրապարակի, նյութերի, սարքավորումների, շինարարության ընթացքում օգտագործված այլ գույքի պատահական կորստի կամ պատահական կորստի ռիսկ, կամ այլ անձանց վնաս պատճառելու համար պատասխանատու կողմի համապատասխան պատասխանատվություն: շինարարական աշխատանքների ժամանակ: Գրավատուի հետ ապահովագրության տոկոսի առկայությունը, Բանկի պարտավորությունը ապահովագրել ավանդի վերադարձը ապահովագրության միջոցով և հնարավոր է Կապալառուի ունակությունն ապահովագրել շինհրապարակում պատահական կորստի կամ պատահական վնասի ռիսկը, օգտագործված նյութերը, սարքավորումները այլ օգտագործված գույք շինարարության ընթացքում: լայն մեկնաբանություն:  Կարծում ենք, որ այս մոտեցումն ավելի արդարացված է, քանի որ գույքի ապահովագրական տոկոսի առկայությունը և սահմանափակ թվով անձանց հետ գույքի ապահովագրության պայմանագիր կնքելու հնարավորությունը կարող են խոչընդոտել ապահովագրական հարաբերությունների զարգացմանը:   Արտասահմանյան երկրների իրավագիտությունն ուղղված է քաղաքացիական-իրավական հարաբերությունների մեծ թվով սուբյեկտների ապահովագրական արտոնություններով օժտմանը:  Որպես հիմնավորում ներկայացնենք ապահովագրական տոկոսների վերաբերյալ որոշ դատական ​​գործեր:  Հատուկ ուշադրություն պետք է դարձնել Ռուսաստանի Դաշնության արբիտրաժային պրակտիկայից հետևյալ դեպքին, որում քննարկվում էր գրավառուի մոտ ապահովագրական տոկոս ունենալու հարցը: Բանկի և ՍՊԸ-ի միջև կնքվել է վարկային պայմանագիր, և դրանից բխող պարտավորությունների կատարումն ապահովելու համար մեքենա է գրավադրվել:   Գրավված մեքենան ապահովագրված էր հօգուտ բանկի: Գրավը վնասվել է վարկի և ապահովագրության պայմանագրերի գործողության ընթացքում:   Ապահովագրական ընկերությունը հրաժարվեց փոխհատուցում վճարել բանկին ՝ պատճառաբանելով, որ վերջինիս նկատմամբ ապահովագրական տոկոս չկա:  Այս դեպքում դատարանը բավարարեց բանկի հայցը `վարկի պայմանագիրը, վկայակոչելով դրա կատարման գրավի պայմանագիրը` որպես հիմք, որ բանկը ապահովագրական տոկոսներ ունենա: [8] Բեռնատար նավի ապահովագրության հետ կապված Samuel v Dumas- ի գործով անգլիական դատական ​​պրակտիկայից անգլիական դատարանը հայտարարեց, որ գրավառուն ապահովագրական տոկոս ունի: Kanes v. Jones & Others- ի գործով ՝ ոչ նավի սեփականատեր նավի կառավարման ընկերության (Ship ManagerCompany) կողմից բեռնանավի ապահովագրության հետ կապված, դատարանը որոշում կայացրեց, որ ապահովագրական տոկոսները պարտադիր չէ, որ կախված լինեն գույք ունենալուց: կամ պայմանագրով գույքային իրավունքներ ունենալը: ,  Նշված գործով դատարանը նախադեպ էր ստեղծել, որ ծովային ապահովագրության դեպքում ընկերության շահագրգռվածությունը ուղևորության հաջող կազմակերպման հարցում բավարար է ապահովագրական տոկոսի առկայության համար: քանի որ դա է ընկերության շահույթի կամ վնասի հավանականության պատճառը: Coles ընդդեմ Sir Federic Young- ի գործով դատարանը անդրադարձավ այն հարցին, թե ընկերության բաժնետերը կարո՞ղ է ապահովագրել ընկերությանը պատկանող գույքն իր օգտին:   Վերոնշյալ գործով դատարանը նշեց, որ բաժնետերը, որպես ընկերության պարտատեր, չունի ընկերության գույքի ապահովագրական տոկոսներ, իսկ վերջինս չի կարող ապահովագրել այն իր օգտին: Համանման տեսակետ հայտնեց բրիտանական դատարանը Macaura v. Northern Assurance Co Ltd.   Aked & Co Ltd- ն ընդդեմ Wheel & WingsAssurance Association- ի գործով, վկայակոչելով հակառակ իրավիճակը, դատարանը որոշում կայացրեց, որ ընկերությունը չի կարող ապահովագրել իր բաժնետիրոջ գույքն իր օգտին:  Waters v Monarch Fire andLife Assurance Co Dal Dalgleish v Buchanan & Co դատարանների դատարանները որոշում կայացրեցին, որ պահառուն ապահովագրական տոկոս ունի իր կալանքի տակ գտնվող գույքի նկատմամբ, և որ նա իրավունք ունի այն ամբողջությամբ ապահովագրել: Մեր կարծիքով, սեփականատիրոջ ընտանիքի անդամը, որը սեփականատիրոջ հետ ապրում է սեփականատիրոջը պատկանող տանը, ունի ապահովագրական շահ: Մենք գտնում ենք, որ քաղաքացիական իրավահարաբերությունների բազմազանության պատճառով շատ դժվար է ձևակերպել ապահովագրական հետաքրքրության այնպիսի ընդհանուր հայեցակարգ, որը կներառի բոլոր հնարավոր իրավիճակները եկամուտ ունեցող անձանց:  Դա են վկայում տարբեր դատական ​​նախադեպերը և դրանցում տրված ապահովագրական տոկոսի հասկացությունները:  Մեր կարծիքով, գույքի ապահովագրության ապահովագրական տոկոսների նկարագրությունը `« Գույքի պաշտպանության նկատմամբ հետաքրքրության նկարագրությունը չի արտացոլում դրա ամբողջ բովանդակությունը »օրենսգրքում, կարող է տարաձայնություններ առաջացնել դրա կիրառման ընթացքում:   Ամփոփելով օտարերկրյա փորձը `մենք գտնում ենք, որ գույքի ապահովագրության դեպքում ապահովագրված գույքի ապահովագրության արդյունքում ակնկալվող օգուտը` դրա ոչնչացման կամ վնասման արդյունքում հնարավոր վնասները պետք է սահմանվեն որպես ապահովագրական հետաքրքրության չափանիշներ:   Հաշվի առնելով վերոգրյալը `մենք առաջարկում ենք օրենսգրքի 996-րդ հոդվածի երկրորդ պարբերությունը խմբագրել հետևյալ բովանդակությամբ.« Գույքի ապահովագրության պայմանագրով գույքը կարող է ապահովագրվել ի շահ անձի (ապահովագրողի կամ շահառուի), որի շահագրգռվածությունն է այդ գույքի պահպանումը օրենքի, այլ իրավական ակտի կամ պայմանագրի հիման վրա: Գույքի պաշտպանության նկատմամբ շահագրգռվածություն կա, եթե անձը ակնկալում է օգուտ գույքի պաշտպանությունից, և դրա ոչնչացման, վնասման կամ կորստի դեպքում վերջինիս կարող է վնասվել:   Ապահովագրողի կամ շահառուի մոտ ապահովագրված գույքի պաշտպանության հարցում հետաքրքրություն չլինելու դեպքում կնքված գույքի ապահովագրության պայմանագիրն անվավեր է: »  Սեփականության պաշտպանության նման կանոն կա նաև Քվեբեկի քաղաքացիական օրենսգրքում: Ապահովագրական պայմանագիր կնքելիս ապահովագրողը հնարավորություն ունի ստուգելու ապահովագրողի կամ շահառուի ապահովագրական տոկոսները:  Հաշվի առնելով վերը նշվածը ՝ մենք գտնում ենք, որ ապահովագրության տոկոսների բացակայության հիմքով պայմանագրի անվավերությունը / անկապությունը ապացուցելու պարտավորությունը պետք է դրվի ապահովագրողի վրա:   Նման դիրքորոշում է արտահայտվել նաև Ռուսաստանի Դաշնության դատական ​​պրակտիկայում: Ինչպես արդեն նշվեց վերևում, ապահովագրական տոկոս ունենալու հրամայական պահանջը վերաբերում է պայմանագրի կնքման պահին:  Հարց է առաջանում, թե ինչ անել այն դեպքերում, երբ ապահովագրողը կամ շահառուն պայմանագրի կնքման պահին ունեցել են ապահովագրական տոկոսներ, բայց դրանք անհետացել են պայմանագրի գործողության ընթացքում:   Ապահովագրական նպաստի պատճառներից մեկը կարող է լինել ապահովագրված գույքի նկատմամբ իրավունքների փոխանցումը մեկ այլ անձի:  Օրինակ ՝ սեփականատերը, գույքը ապահովագրելով, այն վաճառում է ապահովագրության պայմանագրի գործողության ընթացքում ՝ կորցնելով իր պահպանման հետաքրքրությունը:  Նման իրավիճակների համար օրենսգրքի 1016-րդ հոդվածի 1-ին մասում սահմանված հետևյալ կանոնը. «Ապահովագրվող օբյեկտի նկատմամբ իրավունքները փոխանցելու դեպքում այն ​​անձից, ում օգտին կնքվել է ապահովագրության պայմանագիրը այլ անձի, դրանով նախատեսված իրավունքներն ու պարտականությունները պայմանագիրը նրան կփոխանցվի միայն ապահովագրողի համաձայնությամբ, եթե օրենքով այլ բան նախատեսված չէ: »:  Վերոհիշյալ նորմից բխում է, որ եթե ապահովագրական տոկոսի առկայության հիմք հանդիսացող իրավունքները մեկ այլ անձի են փոխանցվում, ապահովագրության պայմանագրով նախատեսված իրավունքները ապահովագրողի համաձայնությամբ և պարտավորությունները փոխանցվում են նշված անձին:  Ներկայացված օրինակում դրանք ապահովագրողի համաձայնությամբ կփոխանցվեն նոր սեփականատիրոջ: Կամ եթե վարձակալված գույքն ապահովագրված է հօգուտ վարձակալողի, վարձակալության պայմանագիրը լուծելու դեպքում ապահովագրական տոկոսները փոխանցվում են նոր վարձակալին:  Ապահովագրողի համաձայնության բացակայության դեպքում ապահովագրության պայմանագրի մնացած մասի համար վճարված ապահովագրավճարները վերադարձվում են:  Մենք գտնում ենք, որ նշված հոդվածի կիրառումը առավել արդյունավետ դարձնելու համար գույքի ապահովագրության վկայագրում պետք է նշվի գույքի պաշտպանության տոկոսների հիմքը: Հետևաբար, մենք առաջարկում ենք օրենսգրքի 998-րդ հոդվածի 3-րդ մասում լրացնել 12 կետից բաղկացած կետ `« 12) գույքի պաշտպանության շահերը »բովանդակությամբ: Ապահովագրական տոկոսների վերացումը կարող է տեղի ունենալ նաև այնպիսի պատճառներով, ինչպիսիք են ապահովագրված գույքի կորուստը, բիզնեսի գործունեության դադարեցումը և այլն:  Նշված դեպքերում ապահովագրության պայմանագիրը ենթակա է վերացման ապահովագրական վթարի վաղաժամկետ դադարեցման հնարավորության վերացմանը `ապահովագրական ռիսկի գոյության դադարեցման հիման վրա (Օրենսգրքի 1014-րդ հոդվածի 1-ին մաս): Գույքի ապահովագրության դեպքում կարող են լինել նաև իրավիճակներ, երբ գույքի խնամակալության նկատմամբ հետաքրքրությունն անհետանում է գույքի նկատմամբ իրավունքների դադարեցմամբ `առանց դրանք այլ անձի փոխանցելու:  Օրինակ ՝ գրավի պայմանագիրը լուծելու դեպքում գրավատուի իրավունքները վերացվում են գրավադրված գույքի նկատմամբ, որի արդյունքում գրավառուն կորցնում է գրավադրված գույքը պահելու հետաքրքրությունը:  Գրավի պայմանագրի լուծման արդյունքում գրավառուի իրավունքները գրավի առարկայի նկատմամբ այլ անձի չեն փոխանցվում, ուստի օրենսգրքի 1016-րդ հոդվածի 1-ին մասը կիրառելի չէ:  Մենք գտնում ենք, որ նման իրավիճակներում ապահովագրության վկայականը պետք է դադարեցվի որոշակի ժամանակահատվածով, որի հնարավորությունն ուղղակիորեն նախատեսված չէ օրենսգրքով:  Հաշվի առնելով վերոգրյալը `մենք առաջարկում ենք օրենսգրքի 1014-րդ հոդվածի 1-ին մասը խմբագրել հետևյալ բովանդակությամբ.« Ապահովագրության պայմանագիրը վաղաժամկետ դադարեցվում է, եթե դրա ուժի մեջ մտնելուց հետո ապահովագրական վթարի հասնելու հնարավորությունն անհետանում է, տոկոսները »:  Ինչ վերաբերում է ապահովագրական պատահարի արդեն իսկ կատարումից հետո ապահովագրական տոկոսների վերացմանը, մենք գտնում ենք, որ դա չի կարող որևէ ազդեցություն ունենալ ընկերության կողմից ապահովագրական հատուցման դիմաց պատասխանատվության վրա: Օրենսգրքի 237-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ գրավառուն, կախված այն բանից, թե ում է պատկանում գրավադրված գույքը, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով կամ պայմանագրով, պարտավոր է գրավադրված գույքն ապահովագրել ամբողջ արժեքով `կորստի կամ վնասման ռիսկից: և եթե դրա ամբողջ արժեքը գերազանցում է գրավի պահանջը, ապա այդ գումարից ոչ պակաս:  Ելնելով սույն նորմով նախատեսված տնօրինական պայմանավորվածություններից, հաճախ գրավի պայմանագրերում կողմերը համաձայնվում են, որ գրավադրված գույքը ապահովագրվելու է գրավառուի կողմից:  Ավելին, գործնականում գրավը հաճախ ապահովագրվում է գրավատուների կողմից `իրենց օգտին:   Հիպոթեկային ապահովագրության պայմանագրերը, որոնք կնքվել են նշված «կառուցվածքի» ներքո, հիմնականում հայտնաբերվել են գույքային ապահովագրության պայմանագրերում, որոնք գրավադրված են վարկային պայմանագրի շրջանակներում, որում բանկ-գրավառուն հանդիսանում է ապահովագրողը և շահառուն:  Նման պայմանագրերը երբեմն խնդիրներ են առաջացնում գրավատան համար, ովքեր, չլինելով ապահովագրության պայմանագրի կողմ, չեն նշվում որպես շահառու, իսկ ապահովագրական պատահարի դեպքում նրանք զրկվում են ապահովագրողին ուղղակիորեն պահանջելու հնարավորությունից, վերջինիս գործողությունները: և որոշումներ: Որպես քննարկվող խնդրի լուծում ՝ մենք առաջարկում ենք «ըստ իրավապահի» գաղափարը:  Մասնավորապես, օրենսգրքի 1012-րդ հոդվածը սահմանում է, որ ապահովադրն իրավունք ունի ապահովագրական պայմանագիր կնքել հօգուտ մեկ այլ անձի `շահառուի, այս դեպքում շահառուն այն անձն է, ով իրավունք ունի ստանալու ապահովագրության պայմանագրով նախատեսված ապահովագրության փոխհատուցում:   Այսպիսով, ապահովագրության պայմանագրում կողմերը կարող են պայմանավորվել, որ ապահովագրական պատահարի դեպքում ապահովագրական հատուցումը կվճարվի մեկ այլ անձի, բացի ապահովագրությունից, որը նշված է պայմանագրում որպես շահառու: Որոշ դեպքերում օրենսգիրքը հրամայականորեն սահմանում է այն անձանց ցուցակը, որոնք ապահովագրության պայմանագրով գործում են որպես շահառու:   Նման անձինք, լինելով ապահովագրության պայմանագրի անկախ շահառուներ, իրականում «օրենքով սահմանված կարգով շահառուներ են» 2:  Մասնավորապես, օրենսգրքի 996-րդ հոդվածի 7-րդ մասը սահմանում է, որ 2 Հայեցակարգը առաջ են քաշել հոդվածի հեղինակները: Բիզնեսի ռիսկի ապահովագրության պայմանագրով շահառու կարող է լինել միայն ապահովագրողը:   Երրորդ կողմի պատասխանատվության ապահովագրության պայմանագրերի օրենսգրքի 10211-րդ հոդվածի 4-րդ կետը Սահմանում է այն հրամայական պահանջը, որ վնասի պատճառած վնասի համար պատասխանատվության ապահովագրության պայմանագիրը համարվի կնքված հօգուտ վնաս հասցրած անձանց (հօգուտ շահառուները), նույնիսկ եթե հօգուտ ապահովագրողի կամ պատճառված վնասի համար պատասխանատու մեկ այլ անձի, կամ պայմանագրում չի նշվում, թե ում օգտին է կնքվել: Անդրադառնալով գույքի սեփականատիրոջը `հարկ է նշել, որ վերջինիս շահերի պաշտպանությունը պայմանավորված է գույքի բնույթով` սեփականության բացարձակ իրավունքով, որը բխում է օրենքից:   Ամեն դեպքում, սեփականատերը շահագրգռված է պաշտպանել գույքը, որը հիմնված է օրենքի վրա:  Ինչ վերաբերում է սեփականատիրոջից բացի այլ անձանց, վերջիններիս ապահովագրական տոկոսադրույքը հիմնված է սեփականատիրոջ հետ առկա քաղաքացիական հարաբերությունների վրա և ոչ թե նրանց, այլ սեփականատիրոջը պատկանող գույքի պաշտպանության վրա [16]:  Վերոգրյալից բխում է, որ անկախ նրանից սեփականատերը գույքի ապահովագրության պայմանագրի անմիջական մասնակից է, թե ոչ, վերջինս, որպես գույքի սեփականատեր, ուղղակիորեն կամ անուղղակիորեն շահագրգռված է ապահովագրական գույքին վնաս հասցնելու դեպքում ապահովագրական հատուցում ստանալու հարցում:   Այս փաստարկը հիմնված է այն փաստի վրա, որ գույքի պաշտպանության հարցում սեփականատիրոջից տարբերվող այլ անձանց շահերը հիմնված են սեփականատիրոջ հետ կնքված պայմանագրերի վրա, ուստի վերջինս կարող է օգտագործել ապահովագրության փոխհատուցման միջոցները դրանք ուղղելու դեպի տարածքի վերականգնում: ապահովագրված գույքը կամ տրամադրել այն սեփականատիրոջը:   Համեմատելով այս փաստարկը քննարկվող գրավի ապահովագրության օրինակի հետ, հարկ է նշել, որ նույնիսկ եթե գրավն ապահովագրված է շահառուի կողմից, վերջինս, ստանալով ապահովագրական հատուցում, պետք է այն ուղղի գրավադրված պահանջի բավարարմանը կամ դրա միջոցով վերականգնի այն: գրավը որպես ապահովագրված գրավ) բաղկացած է միայն գրավի առարկայի պահպանման ընթացքում իր կողմից ապահովված պարտավորության կատարումից: Ինչպես նկատեցինք, գրավատուի կողմից ապահովագրական հատուցման միջոցներ տնօրինելու երկու դեպքում էլ այն վերջապես փոխանցվում է գրավատուին, որի դեպքում այն ​​ուղղված է գրավադրված պարտավորությունների կատարմանը, իսկ մյուս դեպքում ծառայում է առարկայի վերականգնմանը: գրավի.   Վարձակալը կարող է օգտագործել ապահովագրական հատուցումները վարձակալած գույքին պատճառված վնասի համար միայն նշված գույքը վերականգնելու համար կամ վարձատուն վճարել որպես գույքին հասցված վնասի համար պատասխանատվություն: Ելնելով վերոգրյալից, մեր կարծիքով, պետք է նախատեսել, որ սեփականատերը սահմանվի որպես «օրենքով սահմանված կարգով շահառու» `անկախ նրանից` վերջինս ապահովագրության պայմանագրի անմիջական մասնակից է, թե ոչ:   Վերջինիս ՝ որպես «կանոնադրական շահառուի» լիազորությունները պետք է սահմանափակվեն այն փաստով, որ վերջինս պետք է կարողանա ապահովագրական ընկերությանը հայց ներկայացնել, որ ապահովագրական հատուցումը վճարվի ապահովադրին, և եթե կա «պայմանագրային» շահառու »: պայմանագրային »շահառու, որի միջոցով սեփականատերը կարող է վերականգնել գույքի վնասման կամ ոչնչացման դեպքում պատճառված վնասը: ԳՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ [2] offեֆրի Ս., Խաղադրույքներ կյանքի վրա:  Կյանքի ապահովագրության մշակույթը Անգլիայում, 1695-1775, [6] Fogelson. Բ., Վախի օրենք:   Տեսական հիմքեր և գործնական կիրառություններ:  մենագրություն, Մոսկվա, Նորմա:  Infra-M, 2012, էջ. 108, 384-385: [10] Նուսիա Կ., Փոխհատուցման սկզբունքը ծովային ապահովագրության պայմանագրերում:  Համեմատական ​​[13] Մեծ Բրիտանիա:  Իրավաբանական հանձնաժողով, Ապահովագրության պայմանագրային իրավունք:  հետ պայմանագրային պարտականություններ և այլ Մովսես Խաչատրյան ԱՊԱՀՈՎԱԳՐԱԿԱՆ ՇԱՀԱԳՐՈ PRO ԳՈՒՅՔԻ ԱՊԱՀՈՎԱԳՐԱԿԱՆ ՊԱՅՄԱՆԱԳՐԵՐՈՒՄ Հիմնաբառեր. ։

Հոդվածի շրջանակներում հեղինակը անդրադարձել է ապահովագրության կարևորագույն տարրերից մեկի՝ ապահովագրական շահի հիմնախնդիրներին։
  Քննարկելով ապահովագրական շահի լայն և նեղ մեկնաբանման վերաբերյալ իրարամերժ  տեսությունները՝ հեղինակը ներկայացրել է իր հիմնավորումները հօգուտ լայն մեկնաբանման։
  Հեղինակի կողմից ներկայացվել է «ըստ օրենքի շահառու» հասկացությունը  և առաջարկվել է այնպիսի կարգավորում, որի պայմաններում գույքի սեփականատերը հանդես կգա որպես «ըստ օրենքի շահառու»։
