«ԾԱՂԻԿ» ԲԱՌԸ ԵՎ ԴՐԱ ԽՈՐՀՐԴԱՆՇԱՆԱՅԻՆ ԻՄԱՍՏՆԵՐԻ ՀԱՄԵՄԱՏԱԿԱՆ ՔՆՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ԻՍՊԱՆԵՐԵՆՈՒՄ ԵՎ ՀԱՅԵՐԵՆՈՒՄԺամանակակից  լեզվաբանության  մեջ  մեծ  տեղ  է  հատկացվում  բառային  միավորների իմաստային քննությանը։
  Կան ծաղկանունների իմաստային ուսումնասիրությանը նվիրված բազմաթիվ աշխատություններ, սակայն նշված ոլորտը դեռևս բավարար  չափով  ուսումնասիրված  չէ,  և  դրա  ուսումնասիրությունը  համարվում  է  արդիական։
   Հարկ  է  նշել,  որ  առաջին  անգամ  փորձ  է  արվում  զուգադրել  իսպաներենում  ևհայերենում  «ծաղիկ»  հասկացության  իմաստային  ոլորտները,  ինչից  էլ  հենց  բխում  էորպես ազգամշակութային բաղադրիչ «ծաղիկ» հասկացության դիտարկումը։
  Այստեղպետք  է  հաշվի  առնել  նաև  այն  հանգամանքը,  որ  յուրաքանչյուր  մշակույթի  մեջ  այնկարող է ներկայանալ յուրովի և ունենալ իր խորհրդանշական դերը,  որը  տվյալ մշակույթից դուրս կարող է գոյություն չունենալ։
 Հայտնի  է,  որ  ծաղիկները  բոլոր  մշակույթներում  համարվել  են  շատ  ազդեցիկ  ուարտահայտիչ խորհրդանիշներ։
  Դեռ վաղ ժամանակներից ծաղիկները եղել են զգացմունքները  փոխանցող  առավել  տարածված  միջոց։
   Ծաղիկների  լեզվի  արմատներըգալիս  են  դեռևս  Արևելքից՝  փոխանցվելով  սերնդեսերունդ  և  մշակույթից  մշակույթ,ինչն ստացել է «սելամ» անվանումը։
  Համաձայն սելամի՝ յուրաքանչյուր ծաղիկ և բույրունեցել է իր խորհրդանշական արժեքը։
 Յուրաքանչյուր  լեզվում  ցանկացած  հասկացություն  արտահայտվում  է  բառայինմիջոցներով։
   Ըստ  Է.  Աղայանի՝  ամեն  մի  բառ,  որ  արտահայտում  է  հասկացություն,ունի  անվանողական  դեր,  որը  պայմանավորված  է  այն  հանգամանքով,  թե  բառայինտվյալ  ձևը,  ամրանալով  այս  կամ  այն  հասկացությանը,  անվանում  է  այդ  հասկացությամբ  միավորված  բազմաթիվ  միատեսակ  առարկաների  կամ  դրանց  տեսակների,սեռերի  ու  այլնի  ամբողջ  դասեր  և  ոչ  թե  ամեն  մի  առարկա  առանձին։
   Այսպես,  օրինակ, ծառ բառն իր հասկացության մեջ միավորում է բոլոր կարգի ծառերն անխտիր1։
 Բուսական  աշխարհի  նշանակումների  դեպքում,  ինչպես  նշում  է  Գ.  Ջահուկյանը,առկա  են  հավաքական  հասկացություններ,  որոնց  դեպքում  տարբերվում  են  նշանային և ոչ նշանային (իրական) հավաքական գոյականներ։
  Այսպես, ծառ բառը հավաքական է՝ նշանային մակարդակով՝ նշանակելով ինչպես ծառերն ընդհանրապես, այնպեսէլ՝ ամեն մի առանձին ծառ2։
 Միևնույն օրինակին հետևելով՝ կարող ենք անդրադառնալ նաև «ծաղիկ» բառին,որը  կարող  է  լինել  և՛  հավաքական,  և՛  իր  մեջ  կարող  է  ներառել  բոլոր  ծաղիկները՝առանձին  վերցրած։
   Հարկ  է  նշել,  որ  այստեղ  անհրաժեշտություն  է  առաջանում  դիտարկել  §Í³ÕÇÏ¦  բառի  իմաստային  դրսևորումները  իմաստային  դաշտերի  տեսու1 Տե՛ս Աղայան Է., Լեզվաբանության հիմունքներ, Երևան, 1987, էջ 358։
 2  Տե՛ս  Ջահուկյան  Գ.,  Ժամանակակից  հայոց  լեզվի  իմաստաբանություն  և  բառակազմություն,  Երևան,1989, էջ 134։
 թյան հայեցակետից։
  Բառերի իմաստային դաշտերը ուսումնասիրվել և մեկնաբանվելեն  ինչպես  իսպանագիտության,  այնպես  էլ  հայագիտության  մեջ։
   Իսպանացի  լեզվաբան Կառետերը իմաստային դաշտերի տեսության մեջ հիմնվում է իմակի գաղափարիվրա։
   Ըստ  Կառետերի՝  իմաստային  դաշտը  այնպիսի  բառերի  մի  խումբ  է,  որոնք  արտահայտում են նույն իմաստային բովանդակությունն այնպես, որ բառերից յուրաքանչյուրը  հակադրվում  է  մյուսներին  իրեն  բնորոշ  իմաստային  տարբերակիչ  գծով  կամգծերով, և այդ տարբերակիչ գծերից յուրաքանչյուրը նա կոչում է իմակ1։
 Ծաղկանունների  իմաստային  դաշտի  մեջ  կարող  են  ներառվել  տարբեր  ծաղիկների անվանումներ, ինչպես օրինակ՝ իսպաներենում՝ amapola, rosa, margarita և այլն,իսկ հայերենում՝ վարդ, մեխակ, մանուշակ, կակաչ, արևածաղիկ, անմոռուկ, մարգարտածաղիկ, շուշան, ձնծաղիկ և այլն։
  Ինչպես արդեն նշել ենք, իմաստային դաշտեր ենանվանվում  այն  բառախմբերը,  որոնք  կարող  են  միավորվել  միևնույն  իմաստով՝պատկանելով  միևնույն  հասկացական  ոլորտին։
   Եվ  վերը  նշված  բառերում  վարդը,կակաչը,  մանուշակը  համալրում  են  «ծաղիկ»  հասկացական  ոլորտի  իմաստայինդաշտը։
 Ծաղկանունները, որպես լեզվական միավորներ, ինչպես իսպաներենում, այնպեսէլ հայերենում, արտահայտում են հասկացություններ։
  Ծաղկանունների խորհրդանիշների մասին խոսելիս անհրաժեշտ է առանձնացնել այն ծաղկանունները, որոնք կիրառություն ունեն որոշակի կառույցների, դարձվածքների մեջ և կարող են արտահայտելորակ, զգացմունք կամ վիճակ։
 Այսպես օրինակ՝ “ponerse como amapola” (հայերեն բառացի թարգմանությամբ՝«կակաչ  դառնալ»)  արտահայտությունը,  որ  նշանակում  է  ամոթից  կարմրել,  կարող  էցույց տալ վիճակ (օրինակ՝ Cuando la chica advirtió que se había introducido por erroren las duchas de caballeros, se puso como una  amapola)2։
  Միևնույն նշանակությունըկարող է ունենալ նաև “quedar colorado como una rosa (las propias rosas)” դարձվածքը։
 Հայերենում  մենք  ունենք  նշված  դարձվածքին  համարժեք  վարդ  դառնալ,  վարդկտրել դարձվածքները։
  Հարկ է նկատել, որ իսպաներենում միևնույն նշանակությունըարտահայտվում  է  երկու  ծաղիկների՝  (rosa)  վարդի  և  (amapola)  կակաչի  անուններով, այնինչ հայերենում մենք ունենք համարժեք տարբերակը՝ արտահայտված միայնվարդ ծաղկի միջոցով։
 Ստորև ներկայացնում ենք մի շարք կառույցներ, որոնք ծաղկանունների միջոցովկարող են ցույց տալ վիճակ. 1.   “criar  margaritas”  դարձվածքը՝  արտահայտված  մարգարտածաղկի  միջոցով,որը նշանակում է մահացած լինել (Los cantantes preferidos del abuelo están yatodos criando margaritas y nadie se acuerda de ellos)3։
 2.   “estar una cosa como la rosa en el rosal” դարձվածքը՝ արտահայտված վարդծաղկի միջոցով, որ հայերենում թարգմանաբար նշանակում է տեղին, համապատասխան լինել։
 3.  “sentirse/estar/encontrarse  como  las  propias  rosas”  դարձվածքը  թարգմանաբար նշանակում է լավ զգալ։
 4.  “ver  rosas  y  jazmínes  donde  no  hay  más  que  cardos  y  ortigas”  դարձվածքընշանակում  է  լավատես  լինել՝  իր  մեջ  ներառելով  վարդ  և  հասմիկ  ծաղկա1  Տե՛ս  Սարոյան  Լ.,  Ժամանակային  իմաստ  արտահայտող  բառերի  իմաստային  դաշտերի  խնդրի  շուրջ,«Օտար լեզուները բարձրագույն դպրոցում», Երևան, 2004, էջ 131-140։
 3 Նույն տեղում։
 նունները։
   Այս  դարձվածքին  որպես  համարժեք  կարող  ենք  նշել  նաև  “ver  elmundo de color de rosa” դարձվածքը, որի առանցքում ոչ թե վարդ ծաղիկն է,այլ ծաղկի գույնը։
  Իսկ հայերենում ծաղիկ բաղադրիչը ընդհանրապես բացակայում է՝ աշխարհին վարդագույն ակնոցներով նայել։
 Ուսումնասիրությունների  ընթացքում  առանձնացրել  ենք  նաև  ծաղկանուններովարտահայտված  մի  շարք  դարձվածքներ,  որոնք,  ինչպես  արդեն  նշել  ենք,  արտահայտում են որակ, ինչպես օրինակ՝5.   “como las rosas de abril/de mayo” դարձվածքը նշանակում է գեղեցիկ, ծաղկողև  օգտագործվում  է  կանանց  գեղեցկությունը  նկարագրելու  համար։
   Հայերենում  կարող  է  համարժեք  լինել  վարդի  պես/վարդի  նման  դարձվածքին,  որընշանակում է բարվոք, լավ, հանգիստ, բարեկեցիկ։
 6.   “como  rosa  de  invierno”  դարձվածքը  ունի  երկու  փոքր-ինչ  իրարամերժիմաստներ. 1-ին իմաստով այն նշանակում է երեսառած, իսկ 2-րդ իմաստով՝փխրուն, նուրբ։
 Վարդ ծաղկի անունով արտահայտված և զգացմունք արտահայտող դարձվածքներից կարող ենք նշել հետևյալը՝ “olerle/saberle a rosas una cosa a uno”, որը նշանակում է չափից շատ դուր գալ։
 Ինչպես  արդեն  նշել  ենք,  ծաղիկները  համարվում  են  բնության  հոգևոր  դրսևորումները։
   Դրանք  տարբեր  մշակույթներում  կարող  են  ներկայացնել  մարդկային  արժեքների տարբեր հատկանիշներ ու որակներ։
  Յուրաքանչյուր ծաղիկ ունի իր նշանակությունը,  և  ամեն  մի  առանձին  ծաղիկ  տարբերվում  է  ըստ  ձևի,  չափի,  տեղի,  մշակույթի, մարդու ընկալման ու պատկերացման։
 Հարկ  է  նշել  նաև,  որ  միևնույն  ծաղկանունը  խորհրդանշում  է  տարբեր  երևույթներ, ինչպես օրինակ՝ մեխակը կարող է խորհրդանշել և՛ սեր, և՛ թովչանք, և՛ ուրախություն,  և՛  կիրք։
   Եվ  հակառակը,  մի  շարք  ծաղիկներ  կարող  են  ունենալ  միևնույնխորհրդանիշը,  ինչպես  օրինակ՝  մեխակ,  արևածաղիկ,  վարդ,  անմոռուկ,  խոլորձ  ծաղիկները սեր են խորհրդանշում տարբեր մշակույթներում։
 Ծաղիկների նշանակությունը սովորաբար տարբերակիչ հատկանիշ կարող է համարվել նաև մշակույթի մեջ և դիտարկվել որպես ազգամշակութային բաղադրիչի ցուցիչ։
   Օրինակ՝  վարդը  Արևելքում  համարվում  էր  սիրո  խորհրդանիշ,  իսկ  Հունաստանում՝  անմար  կրքի  խորհրդանիշ,  մինչդեռ  Իսպանիայում  կրքի  խորհրդանիշ  համարվում  է  մեխակը։
   Անյուտայի  աչիկներ  ծաղիկը  դեռևս  հին  միջնադարում  համարվել  էՍուրբ Երրորդության ծաղիկ, քանի որ իր մեջ գտնվող մուգ գծի վրա քրիստոնյաներըտեսնում էին եռանկյունի և համեմատում այն Սուրբ Երրորդության հետ։
 Եթե  ծաղիկների  անվանական  տարբերությունները  փորձենք  բացահայտել  ըստտեղի, ձևի կամ չափի, ապա մեծ մասամբ դրանք կարող ենք ճշգրտել ստուգաբանական  վերլուծությամբ։
   Մենք  փորձել  ենք  տարբերակել  ըստ  մշակութային  գործոնի՝հաշվի  առնելով  նաև  այն  հանգամանքը,  որ  շատ  ծաղկանուններ  փոխառյալ  են,  ևնրանց  անվանումների  բացահայտումը  պահանջում  է  մեծ  ստուգաբանական  աշխատանք։
   Հարկ  է  նշել,  որ  շատ  անվանումներում  առկա  են  կոնկրետ  իմաստային  տարրեր։
  Այսպես, օրինակ՝ հայերենի «կակաչը» (կակաջ,  «պոպ», խաշխաշ, լալա),  իսպաներենում՝  “amapola”  (habapaura,  papaver,  al-habba,  grano,  semilla),  խորհրդանշում  էերազանք ու մահ։
  Մի լեգենդի համաձայն՝ կակաչները ծնունդ են առել պատերազմումզոհված զինվորների արյունից։
  Հավանաբար սա է պատճառը, որ կակաչը կարող է լինել անուրջի, երազանքի ու մահվան խորհրդանիշ միաժամանակ։
  Հայկական աղբյուրներում կակաչը մոռացության ու մշտական քնի խորհրդանիշ է, կարմիր կակաչը՝ բավականության, իսկ դեղինը՝ հարստության ու հաջողության։
 «Մեխակը»  (փոխառություն  պ.  “Mexak”),  իսպաներենում՝  “Clavel”  (Cat.  clavell(clavo de clavar), cat. clavell (flor del clavel), cast. clavel (flor del clavel), սովորաբար զուգորդվում է ուրախության, թովչանքի, հմայքի հետ, որից էլ բխում են սերն ու վայելքը։
 Մեխակը իսպանական մշակույթում ամենաճանաչված և տարիներ շարունակ ամենաշատ պահանջված ծաղիկն է։
  Իսպանիայում տարբերում են մեխակի clavelina և clavelտեսակները,  որոնց  տարբերակիչ  հատկանիշներից  թերևս  ամենաէականը  գույնն  է։
 Օրինակ՝  կարմիր  մեխակով  մարդ  կարող  է  արտահայտել  իր  հիացմունքը,  իսկ  սպիտակ մեխակով՝ անկեղծ սերը։
 «Անմոռուկ» (իսպ.՝ “Nomelovides”)։
  Ըստ մի լեգենդի՝ մի երիտասարդ իր սիրելիիհամար անմոռուկ քաղելիս խեղդվում է գետում, և որպես հառաչ հնչում են «Ինձ չմոռանա՛ս» բառերը։
  Հարկ է նշել, որ անմոռուկի համարժեքը իսպաներենում հետևյալնէ՝ “No me olvides”, որի թարգմանությունը նույնն է՝ «Ինձ չմոռանա՛ս»։
  Անմոռուկը հուսալքված սիրո խորհրդանիշ է։
  Հայկական աղբյուրներում անմոռուկը հիշատակվում էորպես լուռ կարոտի, գաղտնի տենչի ու անկեղծության, որպես հիշողության, իրականսիրո ու հավատարմության խորհրդանիշ։
 «Վարդը» (փոխառ. իրան.` “Vard”, իսպ.՝ “Rosa”) գրեթե ցանկացած մշակույթումունի  միևնույն  նշանակությունը՝  մաքրություն,  կատարելություն,  երկրային  սեր,  վերածնունդ։
  Հին ժամանակներում կարմիր վարդը եղել է սիրո և գեղեցկության ցուցանիշ։
  Սպիտակ վարդը համարվում է լուսնի կամ լույսի ծաղիկ և խորհրդանշում է մաքրություն, խոհեմություն և հմայք։
  Դեղին վարդը սովորաբար զուգորդվում է խանդի ևանհավատարմության հետ, թեև հնարավոր է, որ դա չլինի այն տեղեկույթը, որը ցանկանում են փոխանցել։
 «Արևածաղիկը»  (իսպ.՝  “Girasol”)  խորհրդանշում  է  կիրք  ու  սեր,  իսկ  հայկականմշակույթում՝ հպարտություն և միաժամանակ հեզություն։
 «Մարգարտածաղիկը»  (իսպ.՝  “Margarita”)  խորհրդանշում  է  անմեղություն  ումաքրություն,  երկրայինի  ու  երկնայինի  ամբողջությունը։
   Այն  ուրախության  ծաղիկ  է։
 Հայկական  մշակույթում  մարգարտածաղիկը  գարնան  ու  Զատկի  ավետաբերն  է  ևհենց իր մեջ է ամփոփվում վերածաղկումի և հարության խորհուրդը։
 «Ձնծաղիկը» (իսպ.՝ “Campanilla de invierno”) հայկական մշակույթում խորհրդանշում  է  հույսը,  նրբությունն  ու  երիտասարդությունը։
   Համարվում  է  գարնան ավետաբեր։
   Եվրոպական  երկրներում  նույնպես  հույսի  խորհրդանիշ  է։
   Ապրիլի  19-ը  համարվում է ձնծաղիկի օր։
 «Խոլորձը»  (իսպ.՝  “Orquídea”)  խորհրդանշում  է  գեղեցկություն  ու  քաղցրություն,սեր  ու  նրբաճաշակություն։
   Չինաստանում  այս  ծաղիկը  համարվում  է  կատարելության խորհրդանիշ, իսկ Անգլիայում խորհրդանշում է Քրիստոսի արյունը։
 «Շուշանը» (իսպ.՝ “Azucena”) համարվում է մաքրության ու կատարելության, ինչպես նաև խաղաղության, անմեղության խորհրդանիշ։
 Հայերենում  կան  մի  շարք  ծաղիկներ,  որոնց  համարժեքները  իսպաներենում  չենառանձնանում  իրենց  խորհրդանշային  իմաստների  գործածության  արդյունավետությամբ։
   Այդպիսի  ծաղիկներ  են,  օրինակ՝  զանգակածաղիկը,  որը  համակերպվածության,  հնազանդության  ու  հաստատունության  խորհրդանիշն  է,  յասամանը,  որը  գեղեցկության,  նրբազգացության,  հարուստ  ներաշխարհի  ու  օգնության  խորհրդանիշնէ, համասփյուռը, որը, լինելով բացառապես հայկական ծաղիկ, ներառում է միշտ առաջ ձգվելու, բարձրանալու տենչանքը, մանուշակ, որն առանձնանում է իր խորհրդանշանային  իմաստների  բազմազանությամբ։
   Համաձայն  հունական  առասպելի՝  մի  դիցուհի,  որ  փորձում  էր  փախչել  Ապոլոնից,  վերածվում  է  մանուշակի՝  խորհրդանշելովարժանապատվություն  ու  համեստություն։
   Այն  նաև  բերկրության,  բարության,  երիտասարդության ու խաղաղության խորհուրդն ունի։
 չ ա կ ա կ կ ա խ ե մ կ ւ ո ռ ո մ ն ա դ ր ա վ կ ի ղ ա ծ ա և ր ա կ ի ղ ա ծ ն ձ կ ա շ ւ ո ն ա մ ա տ ր ա գ ր ա մ կ ի ղ ա ծ ձ ր ո լ ո խ ն ա շ ւ ո շ ն ւ ո ն ա կ ղ ա Ծ ր ե ս ք ն ա զ ա ր ե յ ն ւ ո թ ւ ո ց ա ռ ո մ յ ն ւ ո թ ւ ո ղ ո ջ ա հ յ ն ւ ո թ ւ ո տ ս ր ա հ յ ն ւ ո թ ւ ո խ ա ր ւ ո ք ն ա չ վ ո թ ք լ ե ա վ յ ր ե ս ծ ա վ ք լ ա ս ւ ո հ յ ն ւ ո թ ւ ո ղ ո շ ի հ յ ն ւ ո թ ւ ո ծ ղ ե կ ն ա յ ն ւ ո թ ւ ո բ ր ն յ ն ւ ո թ ւ ո զ ե հ յ ն ւ ո թ ւ ո կ ց ե ղ ե գ ք ր ի կ յ ն ւ ո թ ւ ո լ ե ր ա տ ա կ յ ն ւ ո թ ւ ո տ ր ա պ հ ս յ ւ ո հ դ ն ւ ո ն ծ ա ր ե վ ք կ ա մ հ յ ն ւ ո թ ւ ո մ ե ո խ յ ն ւ ո թ ւ ո մ ա կ ա տ ա տ ս ա հ յ ն ւ ո թ ւ ո մ ր ա տ ա վ ա հ յ ն ւ ո թ ւ ո ր ք ա մ յ ն ւ ո թ ւ ո կ ա շ ա ճ ա բ ր ն յ ն ւ ո թ ւ ո ղ ե մ ն ա յ ն ւ ո թ ւ ո տ ս ե մ ա հ յ ն ւ ւ ո թ ւ ո վ տ ա պ ա ն ա ժ ր ա «Ծաղիկ» հասկացության խորհրդանիշների իմաստային դաշտերը պատկերելով՝որպես իմակ վեր ենք հանել այն տարբերակիչ հատկանիշները, որոնք կարող են հանդես  գալ  իբրև  ազգամշակութային  գործոն։
   Այս  դեպքում  հաշվի  է  առնվում  այն  հանգամանքը, որ կախված մշակույթից՝ ծաղիկը, որպես բնական երևույթ, ներկայացնումէ մարդկային արժեքների տարբեր որակներ (տե՛ս աղյուսակում)։
  Աղյուսակում ներկայացրել ենք միաժամանակ հայերենի և իսպաներենի ուսումնասիրության արդյունքները։
  Այսպիսով, «ծաղիկ» հասկացությունը, բաժանելով ըստ հատկանիշների և նկատիունենալով նաև մշակութային գործոնը, կարելի է ասել, որ այդ հասկացության իմաստային դաշտերում գոյություն ունեն այնպիսի իմակներ, որոնք կարող են բնորոշ լինելշատ  ծաղիկների,  բայց  ոչ  բոլորին։
   Մեր  աշխատանքում  որպես  այդպիսի  իմակառանձնացրել ենք «սերը», որն ընդհանրական է մեխակի, անմոռուկի, վարդի, արևածաղկի  ու  խոլորձի  համար։
   Ինչպես  արդեն  նշել  ենք,  միևնույն  ծաղիկը  կարող  է  կրելդրական  խորհրդանիշ  մի  երկրի  մշակույթում,  իսկ  ուրիշ  երկրում  ունենալ  բացասական իմաստ։
  Եթե փորձենք «արևածաղիկ» և “girasol” (la flor de sol) բառերը ստուգաբանորեն վերլուծել, ապա և՛ հայերենում, և՛ իսպաներենում այն կհամարվի արևի ծաղիկ,  սակայն  միևնույն  խորհրդանիշը  չի  ունենա.  իսպանական  մշակույթում  այն  նշանակում  է  կիրք  ու  սեր,  իսկ  հայկական  մշակույթում՝  հպարտություն։
   Ներկայացնենքմեկ այլ օրինակ. հայերեն «անմոռուկ», իսկ իսպաներենում՝ “nomelovides” ծաղիկն ունի միևնույն նշանակությունը երկու լեզուներում էլ, սակայն առանձնանում է տարբերխորհրդանիշներով՝  հայերենում՝  լուռ  կարոտի,  անկեղծության,  իսկ  իսպաներենում՝հուսալքված սիրո։
 Ուսումնասիրությունից  կարող  ենք  հետևություն  անել,  որ  և՛  իսպանական  մշակույթում,  և՛  հայկական  մշակույթում  ծաղիկներն  ունեն  իրենց  ուրույն  տեղը։
   Կարողենք եզրակացնել, որ վարդ (rosa) ծաղիկը երկու մշակույթներում էլ համարվում է գեղեցկագույնը,  բոլոր  ծաղիկների  թագուհին,  իսկ  շուշանը  (azucena)  համարվում  է  անբիծը,  ճերմակն  ու  անմեղը։
   Մարգարտածաղիկը  իսպանական  մշակույթում  համարվում է թանկարժեք իր, իսկ հայերեն բացատրական բառարաններում դրա նշանակությունը չի տրվում, թեև Աստվածաշնչյան հայերեն թարգմանության մեջ այն ևս հիշատակվում է որպես թանկարժեք և կարևոր իր։
 Որքան  էլ  հայկական  լեռնաշխարհում  տարածված  են  կակաչ,  մեխակ  և  արևածաղիկ  ծաղկատեսակները,  դրանց  բացատրությունները  ևս  հայերեն  բացատրականբառարաններում  ներկայացված  չեն,  փոխարենը  կան  իսպանական  աղբյուրներում՝իրենց  ուրույն  նշանակություններով։
   Է.  Աղայանի  բացատրական  բառարանում  հանդիպել  ենք  «անմոռուկ»  ծաղկանվանը,  որը  բնորոշվում  է  որպես  «անմոռանալի»,«միշտ հիշելու արժանի» արտահայտություններով։
 Այսպիսով, ամփոփելով կարելի է ասել, որ միևնույն ծաղկանունը կարող է արտահայտել միևնույն խորհրդանշանային իմաստը հայերենում և իսպաներենում։
  Առավելհաճախ, սակայն, դրանք կարող են տարբերվել, ինչը բխում է ուսումնասիրվող լեզուներին  բնորոշ  առանձնահատկություններից,  լեզվամշակութային  տարբերություններից և տվյալ լեզուն կրող ժողովրդի աշխարհընկալումից։
 Գրականություն1.  Աղայան Է., Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, 1976։
 2.  Աղայան Է., Լեզվաբանության հիմունքներ, Երևան, 1987։
 3.  Նազարյան  Ա.,  Լեզվաբանական  տերմինների  ֆրանսերեն-ռուսերեն-հայերեն  ուսումնական բառարան, Երևան, 1993։
 4.  Ջահուկյան Գ., Հայերեն ստուգաբանական բառարան, Երևան, 2010։
 5.  Ջահուկյան  Գ.,  Ժամանակակից  հայոց  լեզվի  իմաստաբանություն  և  բառակազմություն, Երևան, 1989։
 6.  Սարոյան  Լ.,  Ժամանակային  իմաստ  արտահայտող  բառերի  իմաստային  դաշտերիխնդրի շուրջ, «Օտար լեզուները բարձրագույն դպրոցում», Երևան, 2004, էջ 131-140։
 7.  Սիմքէշեան Է., Քնքուշ ծաղիկներ և մշակույթի սպասարկուներ, Իսթանպուլ, 2001։
 8.  Սուքիասյան Ա., Հայոց լեզվի դարձվածաբանական բառարան, Երևան, 1975։
 Մարիաննա Կարապետյան«ԾԱՂԻԿ» ԲԱՌԻ ԵՎ ԴՐԱ ԽՈՐՀՐԴԱՆՇԱՅԻՆ ԻՄԱՍՏՆԵՐԻ ՀԱՄԵՄԱՏԱԿԱՆՔՆՆՈՒԹՅՈՒՆ ԻՍՊԱՆԵՐԵՆՈՒՄ ԵՎ ՀԱՅԵՐԵՆՈՒՄԲանալի բառեր՝ ծաղկանուն, խորհրդանիշ, «ծաղիկ» բաղադրիչով դարձվածք, իմակ, ծաղիկհասկացության իմաստային ոլորտ, իմաստային դաշտ։

Սույն  հոդվածը  նվիրված  է  «ծաղիկ»  բառի  խորհրդանշային  իմաստների  համեմատական  քննությանը իսպաներենում և հայերենում, որտեղ զուգադրվել են իսպաներենում և հայերենում  «ծաղիկ» հասկացության իմաստային ոլորտները։
   Ծաղկանունների  խորհրդանիշների  մասին  խոսելիս,  հարկ  է  ասել,  որ  կատարվել  է  իմակային  վերլուծություն,  առանձնացվել  են  այն  ծաղկանունները,  որոնք  կիրառություն  ունեն  որոշակի  կառույցների,  դարձվածքների  մեջ  և  կարող  են  արտահայտել  որակ,  զգացմունք  կամ  վիճակ։
