Նախաբան։
   Կանանց  հանցավորությունը  ընդհանուր  հանցավորության  բաղկացուցիչ  մասն  է,  սակայն  դրա  հետ  մեկտեղ  բնութագրվում  էքանակական  և  որակական  հատուկ  ցուցանիշներով,  հանցանք  կատարածկանանց  անձի  առանձնահատկություններով,  հանցավոր  վարքագիծըպայմանավորող առանձին գործոններով։
 Կանանց  հանցավորությանը  անդրադարձել  են  պրոֆեսորներ  Պ.  Ն.Տարնովսկայան,  Ն.  Զելանդը,  Է.  Ֆերին,  Վ.  Ա.  Սերեբրյակովան,  Ա.  Հ.Գաբուզյանը, Յու. Մ. Անտոնյանը, Վ. Վ. Լունեևը, Ս. Ա. Շոտկինովը և այլք։
 Աշխատանքի  նպատակը  կանանց  հանցավորության  առանձնահատկությունների,  հանցանք  կատարած  կնոջ  անձի  ուսումնասիրումն  է,  ՀՀ-ում վերջին տարիներին կանանց հանցավորության վիճակի նեկայացումն է։
 Կանանց  հանցավորությունը  բավարար  չափով  ուսումնասիրված  չէհայրենական  իրավաբանական  գրականությունում.  գրեթե  չկան  կանանցհանցավորությանը  նվիրված  հետազոտություններ։
   Ասվածը  վկայում  էընտրված թեմայի կարևորության և արդիականության մասին։
 «Մեդեյա»ողբերգությունում։
 Կանանց  հանցավորության  մոտիվացիոն-սպեցիֆիկ  խնդիրներնառաջին անգամ շոշափել է հին հույն դրամատուրգ Էվրիպիդը (մ.թ.ա. մոտ480-406թթ.)Ստեղծագործությունումնկարագրված է գլխավոր հերոսուհու՝ Մեդեայի հոգում ընթացող պայքարը՝իրենլքած  Յասոնի  հանդեպ  տածած  ատելության  և  մայրականզգացմունքների միջև։
  Խանդից խեղդված՝ նա սպանում է Յասոնի կնոջը և իրերեխաներին  [1]։
   Այս  թեմային  անդրադարձել  է  նաև  Նար-Դոսը  «Թե  ի՛նչեղավ,  երբ  շաքարամանից երկու կտոր  շաքար պակասեց» պատմվածքում՝նկարագրելով  սկեսուրի  և  ընտանիքի  այլ  անդամների  կողմից  հարսինծեծելու և վերջինիս  մահվան հասցնելու  դեպք [2]։
   Կնոջ  կողմից հանցանքիկատարում  նկարագրված  է  նաև  Ալեքսանդր  Դյումայի  «Կոմս  ՄոնտեՔրիստո»  վեպում,  որտեղ  թագավորական  դատախազ  Վիլֆորի  կինը՝Էլոիզան, փառամոլությունից կուրացած, թունավորելու միջոցով սպանում էՎիլֆորի  մորը,  փորձ  է  կատարում  սպանելու  նաև  դատախազի  հորը  ևաղջկան  [3]։
   Համաշխարհային  պատմության  և  գրականության  էջերումկարելի է գտնել նաև այլ օրինակներ։
 Կանանց հանցավորության, դրա պատճառների, հանցանք կատարած կնոջ  անձի  գիտական  ուսումնասիրությունները  և  կանանց  հանցավորության  կանխման  միջոցների  մշակումն  սկսվել  է  ավելի  ուշ՝  XIX  դարիսկզբում։
   Վիճակագիր  Կետլեն,  ապրելով  գործոնների  տեսության՝  որպեսկրիմինալոգիական  նոր  տեսության  ծագման  ժամանակաշրջանում  ևուսումնասիրելով  հանցավորության  վիճակագրական  օրինաչափությունները, գրում էր, որ «հանցանքներ կատարելու հակումը կախվածության մեջէ գտնվում տարիքից, սեռից, մասնագիտությունց, կրթության մակարդակից,տարվա  եղանակից  և  այլնից»  [4]։
   Նա  մարդու  սեռը  դիտարկում  էր  իբրևհանցավորության դետերմինանտներից մեկը։
 Բժիշկ-կրիմինոլոգ  Տարնովսկայան,  որը,  ըստ  էության,  Լոմբրոզոյիհետևորդն  էր,  մի  քանի  աշխատություն  է  նվիրել  հանցանք  կատարածկանանց  առանձին  տիպերին։
   Նա  փաստում  էր,  որ  հանցանք  կատարածկինը թե՛ հոգեպես, թե՛ ֆիզիկապես էականորեն տարբերվում է այս կամ այնռասսայի կամ միջավայրի միջին նորմալ կնոջ տիպից [5]։
 Կանանց  հանցավորության  խնդիրներին  անդրադարձել  է  նաևկրիմինոլոգ  Զելանդը,  որը  բարոյականության  տեսության  ներկայացուցիչ   էր։
   Կանանց  հանցավորությանը  գնահատական  տալիս  նա  ելնում  էրկանխավարկածից,  որ  կնոջ  կյանքը  փակ  է  և  միապաղաղ,  ամփոփվածսահմանափակ  թվով  անձանցորոշակիշփումներով,հետևիրադրություններում  կարող  է  հանգեցնել  հանցանքի  կատարման  ավելիշուտ, քան բազմակերպ և բուռն կյանքը [6]։
 Իտալացի  կրիմինոլոգ  Ֆերրին,  հիմնավորելով  անթրոպոլոգիական  ևսոցիալական  գործոնները  հաշվի  առնելու  իր  տեսակետը,  նշել  է,  որհանցանքը  միայն  կենսբանական  առանձնահատկությունների  հետևանքըչէ,  այլ  միաժամանակ  ինչպես  այս  առանձնահատկությունների,  այնպես  էլֆիզիկական և սոցիալական գործոնների հետևանք է [7]։
 Ինչպես  նշում  է  պրոֆեսոր  Լունեևը,  կնոջ  բարոյաիրավականվարքագիծը  կանխորոշում  է  անչափահասների  և  երիտասարդներիվարքագիծը։
  Վերջիններիս հանցավորությունը վերածվում է չափահասներիհանցավորության՝  այդպիսով  նպաստավոր  պայմաններ  ստեղծելովերկրում կրիմինոգեն իրադրության համար [8]։
 Պրոֆեսոր  Արա  Գաբուզյանը  ևս  նշում  է,  որ  անչափահասիսոցիալիզացիայի  համար  անչափ  կարևոր  է  կնոջ  կերպարը։
   Այստեսանկյունից  ընտանիքի  հանցածին  ազդեցությունն  առաջին  հերթինընտանիքի  մոր  և  իգական  սեռի  մյուս  ներկայացուցիչների  հանցածինազդեցությունն  է,  ընդ  որում,  ոչ  թե  ուղղակի  ազդեցությունը,  այլ  այնպիսիվերաբերմունքը  երեխայի  նկատմամբ,  որը  բացասական  հույզեր  ևապրումներ է առաջացնում [9]։
 Այպիսով, կնոջ հանցավոր կեպարը կարող է նպաստել անչափահասիկողմից հանցանքի կատարմաը։
  Սակայն ասվածը միանշանակ չէ, քանի որկնոջ  վատ  ազդեցությունը  կարող  է  հանցածին  լինել,  եթե  անչափահասըհուզական  սերտ  կապեր  ունի  կնոջ  հետ։
   Իսկ  հուզական  սերտ  կապերիբացակայությանվարքագիծըանչափահասի  համար  կարող  է  լինել  հակահանցածին,  քանի  որ  վերջինըկփորձի  հնարավորինս  չնմանվել  հակաիրավական  վարքագիծ  դրսևորողկնոջը։
  Ասվածը վերաբերում է նաև ընտանիքի այլ անդամների։
 հակաիրավականդեպքումկնոջտեսակարարհանցանքներիԱշխարհում  նկատվում  է  կայուն  տենդենց.  կանանց  կողմիցկատարվածսովորականպայմաններում  չի  գերազանցում  10-15%։
   Եթե  աճում  է  ընդհանուրհանցավորությունը,  ապա  աճում  է  նաև  կանանց  հանցավորությունը,սակայն,  որպես  կանոն,  այն  դուրս  չի  գալիս  իր  «բաժնեհաս»    միջանցքից։
 Կանանց հանցավորության փոքր բաժինը կարելի է բացատրել կնոջ առավելբարձր  բարոյական  մակարդակով,  նրա  կենսաբանական  դերով,  գենետիկառանձնահատկություններով [8, էջ 658]։
 կշիռըԿանանց  հանցավորության  մասին  խոսելիս  անհրաժեշտ  է  հաշվիառնել նաև ժողովրդագրական ցուցանիշները։
  Կանանց հանցավորությունըէհանցավորությունից  տարբերվումտղամարդկանցկատարվածարարքների  քանակով,  հանցավոր  վարքագծիբնույթով  և  դրահետևանքներով,  այն  դերով,  որը  կինը  կատարում  է  հանցագործությանժամանակ,կանանցհանգամանքներիհանցավորությանազդեցությամբ  և  այլնով։
   Ասվածը  պայմանավորված  է  հասարակականհարաբերություններում  կնոջ  պատմականորեն  պայմանավորված  տեղով,նրա  սոցիալական  դերերով  և  հոգեֆիզիոլոգիական  առանձնահատկություններով։
 ընտանեկան-կենցաղայինընտրությամբ,հանցագործությանզոհիվրաԿանանց  հանցավորության  մեջ  հատուկ  տեղ  է  զբաղեցնում  մորկողմից  նորածին  երեխայի  սպանությունը։
   Նմանատիպ  հանցանքներըկատարում  են,  որպես  կանոն,  երիտասարդ  կանայք,  որոնք  չունենընտանիք, ամուսին, բնակարան։
  Մորը նորածին երեխայի սպանությանը իթիվս  այլնի  դրդում  են  նաև  այնպիսի  գործոններ,  ինչպիսիք  են  նյութականդժվարությունները,  մոր  անհաստատակամությունը՝  կենսական  նշանակության  խնդիրներում,վերաբերմունքըարտաամուսանկան  կապերից  ծնված  երեխայի  նկատմամբ,  կամ  երեխայիհոր արձագանքը երեխայի ծննդին։
 բացասականծնողներիԱրտաամուսնական կապերից հղիացած երիտասարդ կանայք երբեմնկատարում  են  այնպիսի  հանցանք,  ինչպիսին  ապօրինի  աբորտն  է,  որիցհետո  մեծ  է  կնոջ՝  այլևսչհղիանալու  հավանականությունը,  ինչիհետևանքով  կինը  կարող  է  զրկվել  ապագայում  երեխաներ  և  ընտանիքունենալու հնարավորությունից։
  Երիտասարդ ժամանակի սխալներն իրենցհետքն են թողնում ողջ կյանքի վրա։
 Պրոֆեսոր  Լունեևը  հանցանք  կատարած  կանանց  անձնականառանձնահատկությունները  հետազոտելիս  ուսումնասիրել  է  սոցիալժողովրդագրական  և  սոցիալ-հոգեբանական  որոշ  գործոնների  ազդեցությունը կանանց հանցավորության վրա [8, էջ 661]։
  Պրոֆեսորն անդրադարձ էկատարել  տարիքի,  կրթության,  մասնագիտության,  ընտանեկան  ուսոցիալական դրության ունեցած ազդեցությանը կանանց հանցավորությանվրա։
 Տարիքը չի պայմանավորում կանանց կողմից կոնկրետ հանցանքներիկատարումը,  սակայն  դա  այն  կարևոր  հանգամանքներից  է,  որի  հետկապված  են  անձի  սոցիալական  դրսևորումները։
   Կանանց  հանցավորակտիվության  կախվածությունը  տարիքից  մի  փոքր  այլ  է,  քանտղամարդկանցը։
  Երիտասարդ կանանց շրջանում իրավախախտների թիվըփոքր  է։
   Սակայն,  ըստ  գիտնականի  դիտարկման,  վերջին  տարիներիԱրականհանցավորության  մեջ  ընթանում  է  ոչ  միայն  ֆեմինզացման  պրոցես,  այլև երիտասարդացման։
 ևունեցողներկայացուցիչները  առավել  հաճախ  կատարում  ենբռնությամբզուգորդվող  հանացագործություններ,  իսկ  բարձր  ինտելեկտ  ունեցողները՝շահադիտական  հանցագործություններ։
   Այսպիսով,  հանցագործությանբնույթի վրա իր հետքն է թողնում կրթությունը։
 ինտելեկտիգականսեռիցածրԿրիմինալոգիական  նշանակություն  ունի  նաև  կնոջ  զբաղվածությանտեսակը և աշխատունակությունը նախքան հանցանքի կատարումը. դրանքարտացոլվում են արարքի բնույթի վրա։
 հանցավորությունըհիմնականում  պայմանավորվածՊրոֆեսորներ  Ստեփանովան  և  Յավչունկովսկայան,  համարելով,  որկանանցէմոտիվացիայի  երկու  տեսակով՝  շահադիտական  և  բռնի,  փորձել  ենհստակեցնելկրիմինալ  մոտիվացիայիհասկացությունը։
   Նրանց  ուշադրության  կենտրոնում  շահադիտականմոտիվացիան էր [8]։
  Պրոֆեսոր Սերեբրյակովան ևս գտնում էր, որ կանանց՝հանցանք կատարելու գերիշխող դրդապատճառը շահն է [10]։
 հանցավորությանկանանցՄեր  կարծիքով  պրոֆեսորներ  Ստեփանովան,  Յավչունկովսկայան  ևՍերեբրյակովան  ծայրահեղական  մոտեցում  են  դրսևորել՝  կանանցհանցավորության  սպեցիֆիկ  մոտիվացիոն  համակարգում  գերապատվություն տալով շահին.  մեծ թվով այլ հանցանքներ կատարվում կամ կարողեն կատարվել այլ դրդապատճառով։
 Պրաֆեսոր  Լունեևի  կարծիքով  էական  կրիմինոգեն  հանգամանք  էընտանիքում և հասարակության մեջ կնոջ նկատմամբ առկա սոցիալականանարդարությունը։
   Կանանց  մեծամասնությունը  չի  կարող  ունենալ  այն,ինչը  նախորոշված  է  բնությամբ՝  ընտանիք  և  երեխաներ  [8,  էջ  664,  665]։
 Պրոֆեսորի կարծիքով դա պայմանավորված է մի շարք հանգամանքներով.տղամարդիկ  ավելի  հաճախ  են  մահանում  դժբախտ  պատահարների,հանցագործությունների,  թունավորումների  և  վնասվածքների  հետևանքով,քան  կանայք.  կանայք  առավել  հաճախ,  քան  տղամարդիկ,  չեն  ունենումզուգընկեր։
   Որքան  էլ  քարոզվել  է  սեռերի  հավասարությունը,  միևնույնն  է,կանայք ենթարկվել և այսօր էլ շատ հարցերում ենթարկվում են հալածանքի,դիսկրիմինացիայի և շահագործման։
 Պրոֆեսոր Յուրի Անտոնյանը կանանց հանցավորությանը նվիրված իրաշխատություններում  առանձնացնում  է  կանանց  հանցավորությանհետևյալ  պատճառները.  առավել  ակտիվ  մասնակցությունը  հասրակականարտադրությունում,  սոցիալական  գլխավոր  ինստիտուտների՝  առաջինհերթին ընտանիքի թուլացումը, աճած լարվածությունը հասրակությունում,կոնֆկիկտները և թշնամանքը մարդկանց միջև, ինչը կանանց կողմից ավելիսուր  է  ընկալվում,  թմրամոլության,  ալկոհոլամոլության,  մարմնավաճառության  աճը,  ինչպես  նաև  թափառաշրջիկությունը  և  մուրացկանությունըկանանց շրջանում [11]։
 Սակայն հարկ է նկատել, որ սրանք նաև ընդհանուր հանցավորությանպատճառներ  են,  և  «առավել  ակտիվ  մասնակցությունը  հասարակականարտադրությունում» ավելի շուտ դրական գործոն է, քան հանցածին։
 Որոշ  կրիմինոլոգների  կարծիքով՝  դեռահաս  աղջիկներին,  որոնքհայտնվել  են  անբարենպաստ  պայմաններում  և  թույլ  են  տվելհակահասարակական արարքներ,  անհրաժեշտ է  ցուցաբերել պետական ևհասրակականօգնություն։
   Սա  անհատական  դաստիարակչականմիջոցառումների  ամբողջություն  է՝  խնամակալության  կամ  հոգաբարձության սահմանում, մանկատներ, հատուկ դպրոցներ և ուսումնարաններ,դպրոց-ինտերնատներկամ  աշխատանքիտեղավորում, բժշկական օգնության ցուցաբերում և այլն։
  Այպիսի օգնությանկարիք  ունեն  հակահասարակական  կենսակերպ  վարող  շատ  աղջիկներ,քանի  որ  նրանց  շրջանում  մեծ  է  վեներական,  սոմատիկ  և  հոգեկանհիվանդություններԱռանցհամապատասխան  բուժման  գործնականորեն  անհնար  է  նրանց  նորմալկյանք վերադարձնելը [12]։
 տեսակարարունեցողներիուղեգրում,կրթությանկշիռը։
 Պրոֆեսոր  Լունեևի  կարծիքով՝  կանանց  հակաիրավական  վարքագծիկանխման  գործում  էական  նշանակություն  կարող  է  ունենալ  եկեղեցին։
 Եկեղեցու  օգնությունը  պետք  է  դրսևորվի  ոչ  այնքան  կոնկրետ  կանանցնյութական  աջակցություն  ցույց  տալով,  որքան  հոգևոր  աջակցությամբ՝բարոյապես  կատարելագործելով,  նոր  արժեհամակարգ  ձևավորելով։
 Եկեղեցին, բարություն, սեր և փոխօգնություն քարոզելով, կարող է նպաստելկանանց սոցիալիզացիային [8]։
 Armstat.am  կայքում  (այսուհետ՝  Կայք)  ներկայացված  են  կանանցհանցավորության  վերաբերյալ  վիճակագրական  տվյալներ  [13]։
   Կայքումառանձին  աղյուսակով  ներկայացված  են  հանցանք  կատարած  անձանցթվաքանակին  վերաբերող  տվյալներ։
   Աղյուսակում  առկա  տվյալներիվերլուծության  արդյունքում  պարզէ  դառնում  հատևյալը.  ըստհայտնաբերված  հանցագործների  թվաքանակի՝  2018թ.,  2017թ.  համեմատությամբ, հանցանք կատարած կանանց թիվը աճել է 31-ով։
  Այսինքն, ըստգրանցված  տվյալների,  առկա  է  կանանց  հանցավորության  աճ։
   Երևանում2018թ.  հանցանք  կատարած  կանանց  թվաքանակը,  2017թ.  համեմատությամբ,  նվազել  է  60-ով.  մայրաքաղաքում  կանանց  հանցավորությունընվազել է։
 Կայքում  առկա  են  նաև  հանցանքներ  կատարած  և  դատապարտվածանձանց    կազմի  վերաբերյալ  տվյալներ  [14]։
   Ըստ  աղյուսակի  տվյալների՝2014թ.-ին  դատապարտված  կանանց  թիվը  եղել  է  161։
   2015թ.-ին  այս  թիվըաճելէ՝  հասնելով  218-ի։
   2015թ.-ին,  2014թ.-ի  համեմատությամբ,դատապարտվել  է  57-ով  ավելի  կին։
   2016թ.-ին  դատապարտված  կանանցթիվը կազմել է 199. 2015թ-ի համեմատությամբ՝ 19-ով պակաս կին։
  2017թ.-ինդատապարտված  կանանց  թիվը  եղել  է  181,  այսինքն,  2016թ.-իհամեմատությամբ,  18-ով  պակաս։
   2018թ.-ին  դատապարտված  կանանցթիվը կազմել է 137. 2017թ.-ի համեմատությամբ՝ 44-ով պակաս։
  Ամփոփելովվերը  ներկայացված  տվյալները՝  պարզ  է  դառնում,  որ  2016թ.-ից  մինչև2018թ.-ը գրանցվել է դատապարտված կանանց թվաքանակի նվազում։
 Ինչպես արդեն նշվել է, կանանց հանցավորության մեջ հատուկ տեղ էզբաղեցնում մոր կողմից նորածին երեխայի սպանությունը։
  Կայքում առկաեն  նաև  մոր  կողմից  նորածին  երեխայի  սպանության  հանցակազմիվերաբերյալ  վիճակագրական  տվյալներ  [15,  16]։
   Աղյուսակների  ուսումնասիրությունից  պարզ  է  դառնում,  որ  մոր  կողմից  նորածին  երեխայիսպանությունը  ՀՀ-ում  տարածում  չունի.  2017  և  2018  թվականներին  այսհանցակազմով քրեական գործ չի հարուցվել։
 Կայքում  զետեղված  են  նաև  դատապարտված  անձանց  կազմիվերաբերյալ  տվյալներ,  որոնք  ընդգրկում  են  2014թ.-ից  2018թ.-ը  ընկածժամանակահատվածը [17]։
  Գծապատկերի վերլուծությունից հետևում է, որնշվածթիվըդատապարտված  տղամարդկանց  թվից  պակաս  է  եղել  միջինում  13,3անգամ։
 ժամանակահատվածումդատապարտվածկանանցԵզրակացություն։
   Կանանցկատարմանպատճառներ  և  պայմաններ  կարող  է  լինել  այն  բոլոր  կրիմինոգենհանգամանքների  ամբողջությունը,  որը  պայմանավորում  է  հանցավորությունը առհասարակ։
 հանցանքիկողմիցԿանանց  կատարած  հանցագործությունների  պրոֆիլակտիկանընդհանուր  հանցավորության  կանխման  կարևոր  և  հեռանկարայինբաղկացուցիչ  մասնշրջանումհանցավորության  կանխման  աշխատանքներ  չի  կարելի  անցկացնելմեկուսացվածհասարակությունում  տարվողաշխատանքների կազմակերպման, որը կտարածվեր հանցավոր վարքագիծէ։
   Միևնույն  ժամանակ  կանանցկերպով,  առանցդրսևորած տարբեր սուբյեկտների վրա։
  Միայն այս պայմաններում կարելիկլինի կանանց հանցավորության նվազման հույս ունենալ։
 Սակայն  հարկ  է  նկատել,  որ  կանանց  հանցավորությունը  և  դրականխումը ունեն կարևոր նշանակություն և բավականաչափ սպեցիֆիկ են։
 Կանանց  հանցավորության  կանխմանը  կարող  են  նպաստել  իրականդիրսկրիմինացիոն  գործոնների  հետևողական  վերացումը՝  միջազգայինփաստաթղթերին  համապատասխան.  նորմալ  պայմանների  ստեղծումը(նյութական,ևն)ամուսնացած և միայնակ կանանց՝ հատկապես միայնակ մայրերի համար,դեռահաս  աղջիկների  հետ  պարբերաբար  տարվող  կրթական  ևդաստիարակչական աշխատանքները, կանանց շրջանում հարբեցողության,թմրամոլության,  թունամոլության  և  մարմնավաճառության  մակարդակիիջեցումը և էլիմինացիան՝ բացառումը։
 բնակարանային,  աշխատանքայինկենցաղային,հիմնարկից,ապաքրեակատարողականՀատկապես  կարևոր  է  կնոջ  աշխատանքի  հարցը։
   Եթե  կինը  դուրս  էեկելհեղինակավորաշխատանքում  տեղավորվելը  շատ  դժվար  կլինի,  իսկ  հասանելիաշխատանքը միգուցե անհետաքրքիր լինի և բավականություն չպատճառի։
 Այս  ամենի  հետևանքով  կինը  կարող  է  վերադառնալ  իրեն  հայտնիհակաիրավական գործունեությանը։
  Այս առումով որոշակի նշանակությունկարող  է  ունենալ  պետության  միջամտությունը՝  հանցանք  կատարածկանանց  աշխատանքի  ընդունած  սուբյեկտներին  որոշ  արտոնություններտրամադրելով։
 Կանանց  հակաիրավական  վարքագծի  կանխման  գործում  էականնշանակություն կարող է ունենալ եկեղեցին։
  Եկեղեցու օգնությունը պետք էդրսևորվի  հոգևոր  աջակցությամբ՝  բարոյապես  կատարելագործելով,  նորարժեհամակարգ ձևավորելով։
  Եկեղեցին, բարություն, սեր և փոխօգնությունքարոզելով, կարող է նպաստել կանանց սոցիալիզացիային։
 Հոդվածը  ներկայացվել  է  ՇՊՀ-ի  29.09.2020թ.-ի  ուսանողականգիտաժողովին։

Սույն  աշխատանքը  նվիրված  է  կանանց  հանցավորությանը։
   Աշխատանքում  գիտնականների  տեսակետներ,  ներկայացված  և  վերլուծված  են  ՀՀ-ում  կանանց  հանցավորությանը  վերաբերող վիճակագրական տվյալներ։
  Աշխատանքում արված են կանանց  կողմից  հանցագործությունների  կատարումը  կանխելու,  հանցանք  կատարած  կանանց  վերասոցիալականցման  և  հասարակությունում  ինտեգրման վերաբերյալ առաջարկներ։
