ԿՅԱՆՔԻ ՍԿԶԲԻ ՀԵՏ ԿԱՊՎԱԾ ՔՐԵԱԻՐԱՎԱԿԱՆՀԻՄՆԱԽՆԴԻՐՆԵՐԸԺամանակակից ներպետական և միջազգային իրավունքի կարևորագույնհարցերից մեկը մարդու սաղմի իրավական կարգավիճակի հարցն է։
  Սաղմ ասելով՝  հասկացվում  է  մարմինը  բեղմնավորման  պահից  մինչև  ծնվելը։
   Ընդորում՝  սաղմին  միասնական  գնահատմամբ  իրավական  կարգավիճակ  չի  տրվում ո՛չ գիտնկանների, ո՛չ իրավագետների կողմից և ո՛չ էլ միջազգային և ներպետական իրավունքի նորմերով։
  Հատկանշական է, որ հստակ կանխորոշվածչէ  սաղմի  զարգացման  այն  փուլը,  որից  սկսած՝  այն  պետք  է  գտնվի  օրենքիպաշտպանության ներքո և օժտված լինի կյանքի իրավունքով։
 Սաղմի  իրավական  կարգավիճակի  վերաբերյալ  գիտական  գրականության  մեջ  առանձնացվում  է  երկու  հիմնական  մոտեցում։
   Առաջին  մոտեցմանհամաձայն՝ սաղմը սահմանվում է որպես իրավունքի սուբյեկտ, իրավահարաբերության լիիրավ մասնակից, մարդուն իրավահավասար, իսկ երկրորդի համաձայն՝  սաղմը  իրավունքի  օբյեկտ  է՝  մոր  օրգանիզմի  մի  մաս՝  հավասարեցված մարդու այլ օրգաններին ու հյուսվածքներին, գույք, որի կապակցությամբկարող են ծագել գույքային բնույթի իրավահարաբերություններ1։
 Գիտական գրականության մեջ դիրքորոշումները տարբեր են՝ նաև կապված  այն  հարցի  հետ,  թե  որ  պահից  մարդկային  կյանքը  պետք  է  գտնվիօրենսդրական պաշտպանության ներքո։
  Հարցի կապակցությամբ առանձնացվում են մի քանի տեսություններ, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի իր առանձնահատկությունները։
   Այսպես՝  բացարձակ  տեսությունը  հիմնվում  է  մարդկայինսաղմի բացարձակ արժեքի վրա՝ դրա զարգացման բոլոր փուլերում։
  Լիբերալները համարում են, որ սաղմն ունի փոքր արժեք կամ ընդհանրապես արժեքիցզուրկ է։
  Չափավոր տեսության հետևորդները սաղմի կյանքի իրավունքի ծագումը  կապում  են  զարգացման  որոշակի  մակարդակի  կամ  կենսունակությանձեռքբերման հետ2։
 1 Տե´ս Федосеева Н.Н., Фролова Е.А., Проблема определения правового статуса эмбрионов вмеждународном и российском праве // Медицинское право, 2008, № 1։
 2  Տե՛ս  Пурге  А.  Р.,  Правовое  положение  эмбрионов  в  современном  праве  России  //  Молодойученый, 2012, № 2, с. 202-204։
 Չհամաձայնելով  վերջին  երկու  տեսությունների  շրջանակներում  առաջքաշված  դիրքորոշումներին՝  փորձենք  ավելի  մանրամասն  ներկայացնել  բացարձակ տեսության հիմքում ընկած փաստարկները։
  Այս տեսության կողմնակից Բերնարդ Նատանսոնը՝ վերարտադրողական բժշկության կլինիկայի նախկին  տնօրենը,  որն  իր  պրակտիկ  գործունեության  ընթացքում  կատարել  էր75.000  հղիության  արհեստական  ընդհատում,  կատարեց  մի  շարք  փորձեր՝որոշելու  համար  իր  գործողությունների  անվնաս  լինելը։
   Դրանց  արդյունքումնա  հայտարարեց,  որ  կասկածի  տակ  չի  դրվում  այն  հանգամանքը,  որ  սաղմըիր  յուրօրինակ  անձնային  բնութագրիչներով  առանձին  մարդկային  էակ  է։
   Իրհետևությունները հիմնավորելու համար նա ձեռնամուխ եղավ երեք ամսականսաղմի  հեռացման  ուլտրաձայնային  տեսանկարահանմանը։
   Այս  ձայնագրությունը՝  «Անձայն  ճիչ»  անվամբ,  ապացուցում  է,  որ  պտուղը  զգում  է  գործիքիկողմից իրեն սպառնացող վտանգը. նա սկսում է ավելի արագ և անհանգիստշարժվել, սրտի զարկերը արագանում են, նա լայն բացում է բերանը՝ կարծեսթե անձայն ճիչով գոռալով 3։
 Ժակ Սուդոն ապացուցել է սաղմի բացարձակ արժեքը՝ բերելով հետևյալփաստարկները.  բեղմնավորման  պահից  մարդկային  սաղմն  ունի  նոր,  յուրահատուկ կենսաբանական էություն՝ կյանքի և զարգացման իր ծրագրով, տիրապետում  է  ներքին  դինամիկային՝  ուղղված  մշտական  զարգացմանը,  ընդհուպմինչև  չափահաս  մարդու  ձևավորումը։
   Այն  գոյություն  ունի  որպես  անկախմարմին, այսինքն` կազմավորված կենսաբանական էակ է, իր գենետիկ ծրագրի իրականացման ինքնակառավարողն է։
  Գամետները, որոնցից այն ձևավորվում  է,  ապացուցում  են  նրա  պատկանելությունը  մարդկային  տեսակին,  որըհստակորեն  որոշվում  է  նաև  իրեն  պատկանող  գենետիկական  կառուցվածքիառանձնահատկություններով4։
 Ամերիկացի բժիշկ Էռնստ Հանթը նշել է. «Բեղմնավորված ձվաբջիջը պարզապես բջջային զանգված չէ` առանց իրեն հատուկ սեփական բնութագրի։
  Նաայս փուլում նման չէ ոչ ծաղկի կոկոնի և ոչ էլ առավել ևս կենդանու ձագի։
  Դալիովին  և  բացարձակապես  բնութագրում  է  մարդկային  էակի  կյանքը,  և  այնունի նույն կյանքը, ինչ ունեն նորածին երեխան, պատանին ու հասուն մարդը»։
 Ուսումնասիրելով բացարձակ տեսության հիմքում ընկած փաստարկները,ինչպես նաև առաջնորդվելով Հայ առաքելական եկեղեցու դիրքորոշմամբ, այնէ`  կյանքի  սկիզբ  համարել  ձվաբջջի  բեղմնավորման  պահը`  գտնում  ենք,  որցանկացած  պետության,  այդ  թվում՝  Հայաստանի  Հանրապեության  պարտա3 Տե´ս Սիմոնյան Գ., Մարդու կյանքի սկիզբ. Քրեաիրավական կարգավորում, ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի ասպիրանտների և հայցորդների 2013 թ. նստաշրջանի նյութերի ժողվածու,էջ 193։
 4  Տե´ս  Перевозчикова  Е.  В., Панкратова  Е.  А.,  Конституционное  право  на  жизнь  и  правовойстатус эмбриона человека, «Медицинское право», 2006, N 2։
 կանությունն  է  ապահովել  պտղի  զարգացումը  և  դրա  բացարձակ  պաշտպանությունը ձվաբջջի բեղմնավորման սկզբնական պահից։
 Հայկական իրավաբանական գրականության մեջ, որպես կանոն, այն կարծիքն է արտահայտվում, որ կյանքի սկզբնական պահ պետք է համարել ֆիզիոլոգիական ծննդաբերության գործընթացի սկիզբը։
  Ծննդաբերությունը՝ որպես ֆիզիոլոգիոլոգիական  որոշակի  գործընթաց,  բաղկացած  է  իրար  համապատասխանաբար հաջորդող մի քանի փուլերից։
  Դրանցից առաջինն ուղեկցվումէ երկունքի ցավերով, որոնք առաջանում են արգանդի մկանների կծկումներիհետևանքով։
   Երկրորդ  փուլը  սկսվում  է  արգանդից  պտղի  դուրս  մղումով  ևվերջնական  ծնունդով,  երբ  երեխան  սկսում  է  շնչել  և  արձակել  առաջին  ճիչը։
 Հայկական  իրավաբանական  գրականության  մեջ  գերակշռող  մոտեցման  համաձայն` քրեաիրավական առումով կյանքի սկզբնական պահ ասելով՝ պետք էհասկանալ երկունքի ցավերի սկիզբը։
  Այս տեսության կողմնակիցները, կյանքիսկիզբը համարելով ծննդաբերության գործընթացի սկիզբը, մարդկային սաղմըչեն  դիտարկում  որպես  կյանքի  իրավունք  կրող  իրավահարաբերությանսուբյեկտ, այլ համարում են, որ այն մոր օրգանիզմի մի մասն է՝ իրավահավասարեցված մարդու օրգանիզմին5։
  Հենց սա է պատճառը, որ Հայաստանի Հանրապետության  քրեական  օրենսգիրքը  սահմանափակում  է  սաղմի  իրավունքների պաշտպանությունը` նշելով միայն, որ ակնհայտ հղի կնոջ սպանությունը,անգամ եթե սպանության նպատակը եղել է սաղմին կյանքից զրկելը, կորակվիծանրացուցիչ  հանգամանքում  կատարված  սպանություն,  իսկ  սաղմին  կյանքից  զրկելու  համար  հանցանք  կատարած  անձը  պատասխանատվության  չիենթարկվի։
   Նույն  տրամաբանությամբ  է  որակվում  նաև  անձի  առողջությանըվնաս  պատճառելը,  որը  զուգորդվել  է  հղիության  ընդհատմամբ.  արարքըորակվում է անձի առողջությանը ծանր վնասի պատճառում, իսկ սաղմի սպանության համար հանցավոր արարք կատարած անձը պատասխանատվությանչի ենթարկվի։
  Գտնում ենք, որ նման մոտեցումը այնքան էլ արդարացված չէ ևչի պաշտպանում սահմանադրությամբ երաշխավորված կյանքի իրավունքը։
 Ուսումնասիրելով  արտասահմանյան  երկրների  փորձը՝  տեսնում  ենք,  որեկրներից շատերում կյանքի իրավունքը երաշխավորված է ձվաբջջի բեղմնավորման պահից, և հենց այդ պահից էլ սաղմը գտնվում է պետության պաշտպանության  ներքո։
   Մասնավորապես  Իռլանդիայի  Սահմանադրության  4-րդհոդվածի համաձայն` «Պետությունը ճանաչում է չծնված երեխայի կյանքի իրավունքը  և  (…)  իր  օրենքներում  երաշխավորում  է  հարգանք  այդ  իրավունքինկատմամբ և հնարավորության սահմաններում իր օրենքներով պաշտպանումև սատարում է այդ իրավունքին»։
  Նման ձևակերպում առկա է նաև Չեխիայի5 Տե´ս ՀՀ քրեական իրավունքի բուհական դասագիրք, Հատուկ մաս, Եր., 2007, էջ 38-39։
 Հանրապետության  Սահմանադրության  6-րդ  հոդվածում։
   Գերմանիայում  ընդունված  սկզբունքի  համաձայն`  մարդու  կյանքը  սկսվում  է  բեղմնավորմանպահից։
  Ֆրանսիայում 2000 թ. հունվարին առողջապահական օրենսդրությանփոփոխման  առնչությամբ  օրենսդիրը  հայտարարել  է,  որ  մարդկային  էակիկյանքը պետք է պաշտպանվի դրա դրսևորման առաջին նշանների պահից։
  ԱՄՆ 17 նահանգներ  ընդունում  են,  որ  պտղի  սպանությունը պետք  է  համարելմարդկային կյանքից ապօրինի զրկում6։
 Մենք ևս, արդարացված համարելով բացարձակ տեսության կողմնակիցների կարծիքները, ինչպես նաև ուսումնասիրելով արտասահմանյան երկրներիփորձը, գտնում ենք, որ ճիշտ կլիներ կյանքի սկիզբ համարել ձվաբջջի բեղմնավորման պահը, և օրենսդրության մեջ կատարել համապատասխան փոփոխություններ, մասնավորապես ակնհայտ հղի կնոջ սպանությունը որակել երկու ևավելի  անձանց  սպանություն,  իսկ  անձի  առողջությանը  վնաս  պատճառելը,որը զուգորդվել է հղիության ընդհատմամբ, որակել անձի առողջությանը ծանրվնասի  պատճառում  և  սպանություն,  եթե  հանցավորը  գիտեր,  որ  վնաս  էպատճառում հղի կնոջը։
 Կյանքի  սկիզբը  համարելով  ձվաբջջի  բեղմավորման  պահը`  անհրաժեշտենք համարում անդրադառնալ նաև ապօրինի աբորտի քրեաիրավական կարգավորմանը։
 ՀՀ քրեական օրենսգիրքը պատասխանատվություն է նախատեսում ապօրինի  աբորտի  համար։
   Աբորտի  կատարումը  համարվում  է  ապօրինի,  եթե  առողջապահական  մարմինների  կողմից  սահմանված  կանոնների  խախտմամբդիտավորությամբ արհեստականորեն ընդհատվում է կնոջ հղիությունը։
  Աբորտի  քրեաիրավական  կարգավորումը  ոչ  մի  կերպ  անդրադարձ  չի  կատարումպտղի կյանքի պաշտպանությանը, և այդ մասին է վկայում այն հանգամանքը,որ հղիության արհեստական ընդհատում թույլատրվում է իրականացնել մինչև12 շաբաթական հղիության ժամկետը բոլոր այն կանանց, որոնք պարզապեսցանկանում  են  ընդհատել  հղիությունը  և  չունեն  հակացուցումներ։
   12  շաբաթականից  ավելի  ժամկետով  հղիության  դեպքում  դրա  արհեստական  ընդհատումը  թույլատրվում  է  կատարել  համապատասխան  բժշկական  և  սոցիալական  ցուցումների  առկայության  դեպքում՝  մինչև  22  շաբաթական  ժամկետը7։
 Այս ժամկետները սահմանված են՝ հաշվի առնելով այն, թե ինչպիսի բացասական  ազդեցություն  է  ունենում  հղիության  ընդհատումը  կնոջ  առողջությանվրա՝  կախված  պտղի  հասունությունից։
   Քրեական  իրավունքը,  չպաշտպանե6 Տե´ս Սիմոնյան Գ., Մարդու կյանքի սկիզբ. Քրեաիրավական կարգավորում, ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի ասպիրանտների և հայցորդների 2013 թ. նստաշրջանի նյութերի ժողվածու,էջ 196-197։
 7 Տե´ս ՀՀ քրեական իրավունքի բուհական դասագիրք, հատուկ մաս, Եր., 2007, էջ 38-39։
 լով պտղի կյանքի իրավունքը, որևէ նորմ չի նախատեսել ինքնաբորտի համարկնոջ  պատասխանատվության  վերաբերյալ՝  հանցակազմի  սուբյեկտների  շարքին  դասելով  միայն  համապատասխան  բժշկական  բարձրագույն  կրթությունունեցող  և  երկրորդ  մասով՝  համապատասխան  բժշկական  բարձրագույն  կրթություն չունեցող երրորդ անձանց։
 Նշված հարցի կապակցությամբ անհրաժեշտ ենք համարում անդրադառնալ միջազգային իրավունքի նորմերին և արտասամանյան երկրների փորձին։
 Եվրոպական երկրներում կան չորս տեսակի մոտեցումներ աբորտի քրեաիրավական  կարգավորման  վերաբերյալ։
   Առավել  ազատական  երկրներում  աբորտը  թույլատրվում  է  անձի  խնդրանքով`  առանց  օրենսդրական  սահմանափակումների։
   Բավականին  ազատ  երկրներում  աբորտը  թույլատրվում  է  բժշկական և սոցիալական բազմաթիվ ցուցումներով։
  Խիստ մոտեցում ունեցող երկրներում  աբորտը  թույլատրվում  է  որոշ  դեպքերում,  երբ  սպառնալիք  կա  կնոջֆիզիկական  կամ  հոգեկան  առողջությանը,  երբ  պտուղը  արատավոր  է,  երբպտուղը բռնաբարության հետևանք է և այլն։
  Շատ խիստ օրենսդրական կարգավորում ունեցող երկրներում աբորտն արգելվում է ընդհանրապես կամ թույլատրվում  է  բացառիկ  դեպքերում,  երբ  այն  անմիջականորեն  սպառնալիք  էստեղծում  կնոջ  կյանքի  համար։
   Ընդհանուր  առմամբ  ամբողջ  աշխարհի  մակարդակով 98% երկրներում աբորտը թույլատրվում է կնոջ կյանքի փրկությաննպատակով8։
 Կյանքի  սկիզբ  համարելով  ձվաբջջի  բեղմնավորման  պահը՝  վերլուծենքայն երկրների քրեական օրենսդրությունները, որտեղ աբորտը թույլատրվում էբացառիկ դեպքերում։
  Այդպիսի երկրների թվին են դասվում Մարոկկոն, ՍանՄարինոն,  Թուրքիան,  Գերմանիան  և  այլն։
   Այս  բոլոր  երկրներում  օրինականհղիության ընդհատումը թույլատրվում է միայն բժշկական ցուցումների առկայության դեպքում։
 Մարոկկոյի  քրեական  օրենսգիրքը,  առանձին  հոդվածների  շրջանակներում նախատեսելով քրեական պարասխանատվության սահմաններ ապօրինիաբորտի  համար  ընդհանրապես,  առանձին  հոդվածով  պատասխանատվություն  է  սահմանել  նաև  ինքնաբորտի  համար  և  տվյալ  արարքը  կատարելունդրդելու  համար։
   Կինը,  որն  ապօրինի  աբորտ  է  արել,  փորձել  է  աբորտ  անել,համաձայնել  է  օգտագործել  միջոցներ,  որոնք  ուղղված  են  աբորտ  կատարելուն, պատժվում է ազատազրկմամբ` 6 ամսից 2 տարի ժամկետով։
  Սան Մարինոյի և Թուրքիայի քրեական օրենսգրքերը տարանջատում են տվյալ կնոջ և աբորտը  իրականացնողի  քրեական  պատասխանատվությունը։
   Սան  Մարինոյիհանրապետության  քրեական  օրենսգիրը  6  ամսից  3  տարի  ժամկետով  ազա8  Տե´ս  Медицинский  ресурс  herpes.ru  посвящен  широкому  кругу  вопросов,  связанных  с  медициной и здоровьем человека – http։
 //herpes.ru/abort/law/zakonsovzak.htmտազրկում է նախատեսում այն հղի կնոջ համար, որը փորձել է արհեստականաբորտ իրականացնել, և բոլոր այն անձանց համար, որոնք նրան այդ հարցումաջակցություն են ցուցաբերել։
  Թուրքիայում ևս այն կինը, որը աբորտի համաձայնություն է տվել, ենթակա է քրեական պատասխանատվության։
  Ընդ  որում՝  նշված  պետությունների  օրենսդրության  մեջ  առանձին  նկարագրվում  են  արարքի  հանցավորությունը  բացառող  հանգամանքները։
   Այսպես,  ըստ  Մարկկոյի  քրեական  օրենսդրության՝  դրանց  թվին  է  դասվում  մորառողջության  պաշտպանության  անհրաժեշտությունը։
   Դրա  համար  սահմանված  է  հատուկ  կարգ`  տվյալ  վարույթի  իրականացումը  հատուկ  սուբյեկտիկողմից կնոջ համաձայնությամբ։
  Եթե բժիշկը կարծում է, որ մոր կյանքը վտանգի տակ է, նման թույլտվություն չի պահանջվում։
  Սակայն այդ դեպքում պետքէ ծանուցել տվյալ նահանգի կամ գավառի առողջապահության գլխավոր պաշտոնյային։
   Թուրքիայի  քրեական  օրենսգիրքի  472-րդ  հոդվածի  համաձայն՝անօրինական աբորտի իրականացումը իր կամ ազգականի պատվի և արժանապատվության  փրկության  նպատակով  սահմանված  պատիժը  կրճատում  էկեսով կամ 2/3-ով9։
  1966 թվականի Քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքների մասինմիջազգային դաշնագրի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուրոք ունի կյանքի անօտարելի իրավունք։
  Այդ իրավունքը պաշտպանվում է օրենքով։
   Ոչ  ոքի  չի  կարելի  կամայականորեն  զրկել  կյանքից»։
   Միևնույն  հոդվածի5-րդ մասը նշում է, որ մահապատիժը ի կատար չի ածվում հղի կանանց նկատմամբ։
 1989 թվականի Երեխայի իրավունքների մասին կոնվենցիան ներառում էդեռևս  չծնված  երեխայի  պաշտպանության  վերաբերյալ  մի  շարք  կարևորդրույթներ։
   Մասնավորապես,  նախաբանում  հղում  է  կատարվում  Գլխավորասամբլեայի 1959 թվականի նոյեմբերի 20-ին ընդունած Երեխայի իրավունքների հռչակագրի վրա, համաձայն որի՝ երեխան, հաշվի առնելով նրա ֆիզիկական և մտավոր անհասությունը, կարիք ունի հատուկ պաշտպանության և հոգատարության, ներառյալ պատշաճ իրավական պաշտպանությունը` ծնվելուցառաջ  և  հետո։
   Իսկ  կոնվենցիայի  6-րդ  հոդվածի  համաձայն՝  յուրաքանչյուրերեխա  ունի  կյանքի  անկապտելի  իրավունք,  և  մասնակից  պետություններըհնարավոր  առավելագույն  չափով  ապահովում  են  երեխայի  գոյատևումը  ևառողջ զարգացումը։
 Ուսումնասիրելով միջազգային իրավունքի նորմերը, որոնք թերևս ուղղակի  կերպով  չեն  ամրագրում  դեռևս  չծնված  երեխայի  կյանքի  իրավունքը,  սա9  Տե´ս  Дядюн  К.  В.,  Регламентация  уголовной  ответственности  за  незаконное  производствоկայն  խրախուսում  են  վերջինիս  պաշտպանությունը  պետության  կողմից,  ինչպես  նաև  ուսումնասիրելով  արտասահմանյան  երկրների  փորձը  և  նպատակունենալով  ապահովելու  կյանքի  պաշտպանությունը  ձվաբջջի  բեղմնավորմանպահից՝ գտնում ենք, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքում ապօրինի աբորտ կատարելու հոդվածն անհրաժեշտ է ենթարկել համապատասխան փոփոխությունների։
  Մասնավորապես գտնում ենք, որ անհրաժեշտ է ապօրինի աբորտ կատարելու  հանցակազմի  սուբյեկտների  շարքում  ավելացնել  նաև  հղի  կնոջը,  որըկատարել է ինքնաբորտ։
 Գտնում  ենք,  որ  ճիշտ  չէ  աբորտը  օրինական  համարել`  կախված  պտղիհասունությունից  և  դրա  վերաբերյալ  հարցերի  շրջանակը  կագավորել  կառավարության  որոշմամբ,  ուստի,  առաջարկում  ենք  ՀՀ  քրեական  օրենսգրքովպատասխանատվություն նախատեսել ընդհանրապես աբորտ կատարելու համար`  օրենսգրքում հստակ  թվարկելով  արարքի  հանցավորությունը  բացառողհանգամանքները՝ դրանց շարքին դասելով, օրինակ, մոր առողջության պաշտպանության անհրաժեշտությունը։
 Ժաննա Հակոբյան ԿՅԱՆՔԻ ՍԿԶԲԻ ՀԵՏ ԿԱՊՎԱԾ ՔՐԵԱԻՐԱՎԱԿԱՆ ՀԻՄՆԱԽՆԴԻՐՆԵՐԸԲանալի բառեր՝ էմբրիոն, սաղմի իրավական կարգավիճակ, կյանքի սկիզբ, ձվաբջջի բեղմմոր օրգանիզմ։

Հոդվածի շրջանակներում քննարկվել են կյանքի սկզբի հետ կապված լիբերալ, չափավոր  և  բացարձակ  տեսությունների  հիմքում  ընկած  փաստարկները,  տարբեր  երկրների  օրենսդրական  կարգավորումները,  միջազգային  պայմանագրերը։
   Ուսումնասիրության  արդյունքում հեղինակը հանգում է այն եզրակացությանը, որ կյանքի սկիզբ պետք է համարել  ձվաբջջի բեղմնավորման պահը, նաև գտնում է, որ ցանկացած պետություն, այդ թվում՝ Հայաստանի  Հանրապետությունը,  պետք  է  ունենա  պտղի  զարգացումը  և  դրա  բացարձակ  պաշտպանությունը ձվաբջջի բեղմնավորման սկզբնական պահից ապահովելու պարտականություն։
  Հիմք ընդունելով այս տեսակետը՝ հեղինակն անհրաժեշտ է համարում ՀՀ քրեական օրենսգրքում կատարել համապատասխան փոփոխություններ։
