Հայտնի է, որ օձերի խայթոցները հաճախ ուղեկցվում են եթե ոչ մահացու,ապա տարբեր օրգանների, մասնավորապես լյարդի և երիկամների լուրջ վնասվածքով։
   Այդ  պատճառով  օձերի  խայթոցները  վտանգավոր  են  ոչ  միայն  տրոպիկական գոտիների, այլև զարգացած երկրների բնակիչների համար (Warrellal.,2013)։
 Իժազգի օձերի (Viperidae) թույներն օժտված են մի շարք հատկություններով, որոնք արագացնում են խայթոցից հետո թունանյութերի անցումը ավշայինու  արյունատար  անոթներ  և  տարածվելով  օրգանիզմում՝  ախտահարում  ենտարբեր օրգան համակարգերը (Panfoli I. et al.,  2010; Grazyna F. et al., 2007)։
 Հայտնի  է,  որ  տարբեր  թունավորումների  դեպքում  երիկամները  այլօրգանների հետ համեմատած, ավելի  «տուժած» են լինում։
  Դա բացատրվում էնրանով, որ հենց երիկամներն են հանդիսանում արյունը վնասակար նյութերիցմաքրող  ինքնատիպ  ֆիլտր։
   Բացառություն  չէ  նաև  գյուրզայի  թույնը,  որիազդեցության ժամանակ թունավորման ախտանիշների մեջ ընդգրկվում է նաևերիկամային անբավարարությունը (Орлов Б.Н. и др.,1990)։
 Ուստի  ներկայացվող  աշխատանքի  նպատակն  է  եղել  պարզել,  թե  ինչազդեցություն  է  ունենում  անդրկովկասյան  գյուրզայի  (Macrovipera  lebetinaobtusa) թույնը երիկամների կառուցվածքի և  մազանոթային ցանցի վրա։
  Վնասվածքների պատկերը թույլ կտա կողմնորոշվել, թե ինչ ախտաբանական գործընթացներ են տեղի ունենում նեֆրոնում և նրա շուրջը թունավորման ժամանակ,հետագա հակատոքսիկ միջոցների մշակման համար։
 Նյութ և մեթոդիկա. Փորձերը կատարվել են լաբորատոր, սպիտակ, սեռահասուն, 200-250 գ քաշով արու առնետների վրա։
  Ենթափորձային կենդանիները  բաժանվել  են  երկու  խմբի,  յուրաքանչյուր  խմբում  վեցական  կենդանի։
 Առաջին խումբը եղել է ստուգիչ, երկրորդ խմբի կենդանիներին ներորովայնայինուղիով ներարկվել է թույն 2.5ՄՉ50՝ 5մգ/կգ չափաքանակով։
  Ներարկումից 1 ժամանց կենդանիները քնեցվել են նեմբուտալով (ն/ո ուղիով) 40մգ/կգ և երիկամներըհեռացվել են։
  Երիկամները տեղադրվել են 5%-անոց ֆորմալինի մեջ,  հետագամշակումն  ու  պատրաստուկների  ստացումը  կատարվել  են  հիստոքիմիականմեթոդով  (Чилингарян  Г.М.  и  др.,  1986)։
   Երիկամների  շերտակտրվածքներիմիկրոնկարները  կատարվել  են  թվային  ակնապակու  (օկուլյար)  FMA050AmScope UCMOS09000KPB միջոցով x 6  և х20 ոսպնյակներով։
 Հետազոտությունների արդյունքները. Քանի որ գյուրզայի թույնը տիպիկհեմոտրոպ թույն է (Орлов Б.Н. и др.,1990), այսինքն՝ այն ազդում է արյունատարհամակարգի վրա, նախապես ենթադրվում էր, որ երիկամներում նույնպես նրաազդեցությունը պետք է ուղղված լիներ Մալպիգյան կծիկի վրա։
  Սակայն ստացված արդյունքները ունեն այլ պատկեր։
  Ինչպես երևում է նկար 1-ից, երիկամների անոթները վնասված են միայն մասամբ։
 Փոխարենը նկատվում են հյուսվածքային  վնասվածքներ։
  Համեմատելով  ստուգիչ  խմբի  կենդանիներից  ստացվածպատրաստուկների  հետ՝  թույն  ստացած  պատրաստուկների  նկարների  վրակարելի է նկատել հյուսվածքի քայքայում։
  Առավել արտահայտված քայքայմանենթարկվել են Բոումենի պատիճները, որոնք պատռված են, տձևացած և տեղտեղ միաձուլված։
  Այն փաստը, որ երիկամների  անոթները չեն վնասվել անոթքայքայիչ  թույնի  ազդեցության  հետևանքով,  հնարավոր  է,  որ  կապված  լինիտարբեր օրգաններում անոթների կառուցվածքային առանձնահատկությունների հետ, մասնավորապես հայտնի է, որ երիկամների մազանոթները ունեն ֆենեստրաներ  (պատուհանիկներ),  որոնք  բաց են թողնում  բարձրամոլեկուլայիննյութեր  մինչև  67կԴա  զանգվածով  (Шмидт  Р.  и  др.,1996)։
   Քանի  որ  գյուրզայիթույնի ամենաքայքայիչ բաղադրիչները՝ մետալոպրոտեինազա PI (23կԴա), ֆոսֆոլիպազա A2-ը  (13-16կԴա  մոնոմերը  և  26-32կԴա  դիմերը)  և  այլք  ունեն  շատավելի  ցածր  մոլեկուլային  կշիռներ,  ուստի  թույնի  հիմնական  բաղադրիչները,ազատ  անցնելով  ֆենեստրաների  միջով,անմիջականորեն  ազդում  են  պոդոցիտների, բազալ թաղանթի վրա։
  Իսկ Շումլյանսկու-Բոումենի պատիճի քայքայումը  արյունազեղային  (հեմոռագիկ)  թույնի  ազդեցության  ժամանակ  նկարագրվել են մի շարք այլ աշխատություններում (Soe S. et al.,1993; Chaiyabutr N. etal., 1999)։
 Նկար 1.   Երիկամների միկրոնկարներ, ձախից նորմայում, աջից թույնի ազդեցության ժամանակ։
  Խոշորացումը х6 և х20։
 Եզրահանգում։
   Այսպիսով,  ստացված  արդյունքներից  կարելի  է  եզրակացնել, որ Կովկասյան գյուրզայի թույնը երիկամների վրա ազդելիս խաթարումէ  նեֆրոնների  աշխատանքը՝  վնասելով  Բոումենի  խոռոչի  կառուցվածքայինամբողջականությունը,  որի  արդյունքում  առաջացնում  է  երիկամային  անբավարարություն։
   Որպես  հետևանք՝  երիկամները  չեն  կարողանում  կատարելիրենց  ֆունկցիան,  իսկ  թույնը  մնում  է  հյուսվածքների  մեջ՝  շարունակելով  իրքայքայիչ գործունեությունը։
  Ելնելով ստացված պատկերից՝ հարկ է հայթայթելայնպիսի հակատոքսիկ միջոց, որը պետք է լինի ցածրմոլեկուլային մոբիլ միացություն, որի ներծծումը կկատարվի արագ՝ ժամանակին ապահովելու էպիթելիոցիտների պաշտպանությունը։
  Այս տիպի նյութերի թեկնածու կարող են հանդիսանալ տաուրինը, կվերցետինը և նմանատիպ ֆիզիոլոգիապես ակտիվ նյութերը, որոնց հետազոտության ուղղությամբ կատարվում են աշխատանքներ։

Կատարվել է հիստոքիմիական հետազոտություն գյուրզայի թույնի ազդեցության  ուղղությամբ  առնետների  երիկամների  վրա։
   Կիրառվել  է  90-100%անոց մահացու չափաբաժին (5մգ/կգ), ն/ո։
  Հետազոտությունների արդյունքում  ստացվել  է, որ  հիմնական հարվածը  ուղղված  է  Բոումենի  պատիճի  խոռոչում  գտնվող  պոդոցիտների  և  բազալ  թաղանթի  վրա, որի  հետևանքով  վնասվում է  նեֆրոնի կառուցվածքաֆունկցիոնալ հատկությունները։
