ԲԱԱՆՄԱՆ ԱՌԱԱՐԿՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ԳՈՒՅՔԻ ԱՆՇԱՐ ԳՈՒՅՔԻ ՄԱՍԻՆ Հայաստանի Հանրապետությունում ներկայացված աշխատանքի շրջանակներում պարտապան կազմակերպության գույքի վրա բռնագանձման խնդրին վերաբերող խնդիրները, ինչպես նաև հարակից խնդիրները կարգավորող իրավական դաշտը:  Հարկ է նշել, որ թեմայի ուսումնասիրությունը բերում է այն եզրակացության, որ պարտապան կազմակերպության գույքի բռնագրավման հետ կապված մի շարք հարցեր կարծես դուրս են մնացել արտասահմանյան-հայրենական գիտական ​​ուսումնասիրությունների շրջանակից:  Արդյունքում ի հայտ եկան ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ գործնական մի շարք բացեր, որոնք պետք է լրացվեն:  Աշխատանքի շրջանակներում մենք փորձել ենք անդրադառնալ դրանցից մի քանիսին և վերջիններին հնարավոր լուծումներ առաջարկել: Առաջին հերթին անհրաժեշտ է հասկանալ, թե ինչ է գույքի բռնագրավումը:   Այսպիսով, «Դատական ​​ակտերի հարկադիր կատարման մասին» ՀՀ օրենքի 43-րդ հոդվածի 1-ին մասի (այսուհետ `Դատական ​​ակտերի հարկադիր կատարման մասին օրենք) համաձայն` պարտապանի գույքի բռնագրավումը դրամական պարտավորություններով ներառում է գույքի բռնագրավում, բռնագանձում, հարկադիր վաճառք աճուրդի կամ ուղղակի վաճառքի միջոցով  Պարտապանի գույքի զավթման հիմնական տարրը դրա տնօրինման արգելքն է: ՀՀ քաղաքացիական օրենսգիրքը նախատեսում է տարբեր ծավալների պատասխանատվություն ֆիզիկական և իրավաբանական անձանց համար: Պարտապանի գույքի բռնագրավման կարգը և պայմանները տարբեր են `կախված պարտապանի առարկայական բնութագրերից, այս հատկությունները հիմնականում վերաբերում են պարտապանի պատասխանատվության սահմաններին: 1 Տե՛ս «Դատական ​​ակտերի հարկադիր կատարման մասին» ՀՀ օրենք, 24.03.2011 թ. Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական օրենսգրքի 27-րդ հոդվածը ծանրաբեռնում է ֆիզիկական անձանց ամբողջ ունեցվածքի 2 գույքային պարտավորություն, բացառությամբ այն գույքի, որի վրա, օրենքի համաձայն, բռնագանձում չի իրականացվում: Ընդհանուր կանոնի համաձայն ՝ իրավաբանական անձը պատասխանատու է իր պարտավորությունների համար ՝ իր ողջ ունեցվածքով: Այն ստեղծած իրավաբանական անձը պատասխանատու է հաստատության պարտավորության համար:   Օրենսդիրը սահմանափակել է իրավաբանական անձի և դրա հիմնադիր-մասնակիցների պատասխանատվությունը:  Իրավաբանական անձի հիմնադիր-մասնակիցը, որպես կանոն, պատասխանատվություն չի կրում իր ստանձնած պարտավորությունների համար:   Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքով և իրավաբանական անձի կանոնադրությամբ նախատեսված դեպքերում պատասխանատվություն կարող է կրել նաև հիմնադիր-մասնակիցը:  3 Լիակատար գործընկերության, ինչպես նաև վստահության վրա հիմնված գործընկերության անդամները համատեղ ունեցվածքով պատասխանատվություն են կրում ասոցիացիայի պարտավորությունների համար: Լրացուցիչ պատասխանատվության ընկերության մասնակիցները համընդհանուր պատասխանատվություն են կրում իրենց գույքի հետ կապված ընկերության պարտավորությունների համար `իրենց ավանդների արժեքի բազմապատիկի չափով` ընկերության համար բոլորի համար հավասարապես որոշված, եթե կանոնադրությամբ այլ բան նախատեսված չէ: Մինչդեռ սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության և բաժնետիրական ընկերության անդամները պատասխանատվություն չեն կրում իրենց ստանձնած պարտավորությունների համար:   «Դատական ​​ակտերի հարկադիր կատարման մասին» օրենքի 43-րդ հոդվածը սահմանում է, որ տնտեսական ընկերության կանոնադրական կապիտալում պարտապանի բաժնեմասի բռնագանձում թույլատրվում է, բայց միայն այն դեպքում, եթե նրա մյուս գույքը բավարար չէ պարտքերը մարելու համար: Մայր ընկերությունը, որն իրավունք ունի պարտադիր հանձնարարականներ տալ դուստր ձեռնարկությանը, դուստր ձեռնարկության հետ համատեղ պատասխանատվություն է կրում իր ցուցումների համաձայն կնքված գործարքների կատարման համար:  2 Տե՛ս Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական օրենսգիրք, N HO-239 05.05, 1998 թ. 3 Տե՛ս Petrosyan RG, ՀՀ քաղաքացիական դատավարություն, Երեւան, ԵՊՀ հրատ., 2012, էջ 575581: Սնանկության դեպքում մայր ընկերությունը պատասխանատվություն է կրում իր պարտքերի համար: Իրավաբանական անձի վերակազմակերպման դեպքում կատարողական թերթով բռնագանձումը տարածվում է կազմակերպության այն դրամական միջոցների վրա, որոնց վրա փոխանցվում է վերակազմակերպված պարտքային կազմակերպության պարտավորությունները `համաձայն փոխանցման ակտի: Ֆիզիկական և իրավաբանական անձանց գույքի բռնագրավման միջև տարբերություններն առավել ցայտուն կերպով արտացոլվում են կանոններում, որոնք սահմանում են պարտապանի գույքի բռնագանձման կարգը `ըստ բռնագանձման ենթակա գույքի տեսակների:  Առգրավման կարգը սահմանող կանոններն առաջին հերթին ուղղված են պարտապանի շահերի պաշտպանությանը: Հաջորդականությունը կազմված է այնպես, որ բռնագանձումը հնարավորինս քիչ բացասական հետևանքներ առաջացնի պարտապանի անհատի կենսապայմանների և պարտապան իրավաբանական անձի գործունեության համար: Համաձայն «Դատական ​​ակտերի հարկադիր կատարման մասին» ՀՀ օրենքի 43-րդ հոդվածի `կատարողական թերթով բռնագանձումն առաջին հերթին վերաբերում է պարտապանի միջոցներին:   Եթե ​​հայցվորին բավարարելու համար անհրաժեշտ միջոցները մատչելի չեն, բռնագանձումը տարածվում է պարտապանին պատկանող այլ գույքի վրա, բացառությամբ այն գույքի, որի վրա օրենքով բռնագանձում չի թույլատրվում: Եթե ​​պարտապանը իրավաբանական անձ է, գույքի բռնագրավումը կատարվում է հետևյալ կարգով. Ա) հիմնական միջոցներ, որոնք ուղղակիորեն չեն ներգրավվում արտադրության մեջ, բ) պատրաստի արտադրանք, գ) անավարտ ապրանքներ, ներառյալ հումք, կիսաֆաբրիկատներ, դ) այլ գույք (ներառյալ անշարժ գույք): Եվ եթե պարտապանը ֆիզիկական անձ է, ապա բռնագանձումը կիրառվում է նախ պարտապանի շարժական, ապա անշարժ գույքի նկատմամբ: Ինչպես գիտենք, յուրաքանչյուր հաջորդ հերթի գույքի բռնագրավումը տարածվում է միայն նախորդ հերթի գույքի բռնագրավումից հետո:  Առանց նախորդ հերթում ներառված գույքի բռնագրավման, հաջորդ հերթի գույքը կարող է բռնագանձվել, եթե ակնհայտ է, որ նախորդ հերթի գույքի արժեքը անբավարար է պահանջները բավարարելու համար: Դատական ​​ակտերի հարկադիր կատարման ծառայության գործող իրավական կարգավորումները չեն սահմանում բնական պարտապանի `իր գույքի բռնագանձման կարգը առաջարկելու իրավունքը:  Ավելի վաղ դա նախատեսված էր նշված օրենքով, բայց հետագայում ճանաչվեց անվավեր:  Կարծում ենք, որ նման կարգավորումը անհրաժեշտ է ինչպես ֆիզիկական անձանց, այնպես էլ պարտապան իրավաբանական անձանց դեպքում:  Վերջինիս միջոցներն անվերապահորեն ենթակա են առաջնահերթ բռնագանձման, իսկ ազատ շրջանառության մեջ գտնվող միջոցները անհրաժեշտություն են իրավաբանական անձի գործունեության համար:   Այնուամենայնիվ, այն դեպքում, երբ բռնագանձման կարգը սահմանվում է օրենքով, խնդիր է առաջանում, որը պայմանականորեն կարող ենք անվանել բռնագանձման կարգի «կոշտություն»:  Արդեն նշվել է մի շրջադարձից մյուսը անցնելու մասին: Օրենքը թույլ է տալիս նման անցում կատարել, երբ ակնհայտ է, որ նախորդ հերթի գույքային արժեքն անբավարար է պահանջները բավարարելու համար:  Այնուամենայնիվ, գործնականում կարող են լինել իրավիճակներ, երբ նախընտրելի է և՛ պարտապանի, և՛ հայցվորի կողմից հաջորդ հերթի գույքի բռնագրավումը ՝ անկախ նրանից ՝ նախորդ հերթի արժեքը բավարար է հայցը բավարարելու համար, թե ոչ:   Մինչդեռ գործող օրենսդրությունը թույլ չի տալիս փոխել բռնագանձման սահմանված կարգը: Այս հարցի կապակցությամբ որոշ տեսաբաններ պնդում են, որ բռնագանձման կարգը փոխելու իրավասությունը պետք է վերապահվի դատարանին 4:  Մենք կարծում ենք, որ այն դեպքերում, երբ բռնագանձման կարգը փոխելու վերաբերյալ կատարողական վարույթում հայցվոր կողմի և նյութական օրինական հետաքրքրություն ներկայացնող սուբյեկտների պարտապանի միջև վեճ չկա, ապա դատարանին ծանրացնել տվյալ խնդրի լուծմամբ ,  Նույն կերպ, բռնագանձման կարգը փոխելը այն հարցերից մեկն է, երբ տնօրինման սկզբունքի հիման վրա անհրաժեշտ է առաջնահերթություն տալ կողմերի համատեղ հայեցողությանը, քանի որ որևէ այլ սուբյեկտ նյութական իրավական շահ չունի այդ հարցում: ,  Այլ բան չկա, ներառյալ հանրային շահը, որի պաշտպանության համար դա կարող է արգելվել 4 Տե՛ս Натахина Е. Mr. G.… Թեկնածու Իրիդ: գիտություն, Մ., 1999, էջ 117,150: փոխել առգրավման կարգը համատեղ միջնորդությամբ `կողմերի համաձայնության հիման վրա:  5 Որպես մեր աշխատանքի մի մաս, մենք նաև ուսումնասիրեցինք օտարերկրյա փորձը:   Օրինակ ՝ Փենսիլվանիա նահանգի օրենսդրության համաձայն, պարտապանն իրավունք ունի իրավապահ մարմինների պաշտոնյան հանդիսացող շերիֆին ներկայացնել իր գույքի ցուցակը, որի վրա նա չի ցանկանում, որ բռնագրավումը երկարացվի:  Եթե ​​հաշվարկի արդյունքում շերիֆը նշում է, որ մնացած գույքի վաճառքի արդյունքում հնարավոր է ամբողջությամբ բռնագանձել պարտատիրոջ գույքը, բռնագրավված գույքը չի բռնագրավվի 6: Վերլուծելով ինչպես առկա ներքին իրավական կարգավորումները, այնպես էլ արտասահմանյան փորձը `մենք առաջարկում ենք« Դատական ​​ակտերի հարկադիր կատարման մասին »ՀՀ օրենքի 43-րդ հոդվածը լրացնել դրույթով, որը նախատեսում է պարտապանի համաձայնությամբ բռնագանձման կարգը փոխելու հնարավորություն: -պահանջ.  Այստեղ պետք է ընդգծել, որ մեկից ավելի հայցվորների դեպքում նման համաձայնագիրը կարող է խախտել այլ հայցվորների իրավունքները, ուստի այդ դեպքերում բոլոր հայցվորների համաձայնությունը պետք է պահանջվի: Համաձայնվելով Վ.Կ.-ի հետ Դալլաքյանի տեսանկյունից մենք գտնում ենք, որ օրենքի տնտեսական ազդեցության տեսանկյունից պարտապանի գույքի բռնագրավման ժամանակ պարտապանի բիզնեսի գործունեության իրավական պաշտպանության հարցերը շատ արդիական են:   Մասնավորապես, իրավաբանական անձանց դրամական միջոցների և շրջանառու միջոցների հավաքագրման ընթացիկ կանոնների կիրառումը գործնականում հաճախ կասկածի տակ է դնում տնտեսվարող սուբյեկտի հետագա գործունեությունը, նույնիսկ եթե պարտապանն անվճարունակ է և ունի բավարար գույք պարտավորությունը կատարելու համար: Կատարողական վարույթի ոլորտում քննության խնդիրներից մեկը միջոցների զարգացումն է, որոնք նվազագույն խոչընդոտներ կստեղծեն պարտապան տնտեսվարող սուբյեկտների գործունեության համար `միևնույն ժամանակ չհակասելով կատարողական վարույթի առաջնային նպատակին` բավարարել հայցվորի պահանջը: Քննարկվող աշխատանքների շրջանակներում անհրաժեշտ է անդրադառնալ սնանկության ինստիտուտին:   Դատարանը հասավ սնանկության 5 Տե՛ս Դալլաքյան Վ.Կ., Պարտապանի գույքի վրա բռնագանձման բաշխում `որպես դատական ​​ակտերի հարկադիր կատարման միջոց, Երևան, ԵՊՀ հրատարակչություն, 2015, էջ 110-126: 6 Տե՛ս Pennsylvania Pennsylvania Aid Network, Inc., հարևանության իրավաբանական ծառայությունների ասոցիացիայի հետ համատեղ http: //www.palawhelp.org/about-us. Պարտք պարտապանի անկարողությունը օրենքով սահմանված ժամկետներում իր պարտատերերի պահանջները դրամական պարտավորություններով լիովին բավարարելն է կամ պարտական ​​վճարներով պարտավորությունները կատարելը 7:  Համաձայն ՀՀ գործող օրենսդրության, սնանկության գործընթաց սկսելու պարտադիր առանձնահատկությունն է նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկը գերազանցող դրամական պարտավորությունների կատարման 60-օրյա ժամանակահատվածը:   Կարծում ենք, որ փոքր ձեռնարկատիրոջ ճանաչումը, որը չի կատարել իր պարտավորությունները, կարող է նպատակահարմար լինել, բայց ոչ մեծ տնտեսական գործունեություն ծավալող ընկերության համար:  Վերջինս կարող է որոշակի հեռուն գնացող տնտեսական նպատակներին հասնելու քաղաքականություն վարել այնպես, որ այդ գումարի չվճարումը, դրա համար պատասխանատվություն ստանձնելով, ավելի շահավետ լինի, քան պարտավորությունների ժամանակին կատարումը:  Բնականաբար, նման դեպքում սնանկ ճանաչելու պահանջով դատարան դիմելը բացասաբար կանդրադառնա իրավաբանական անձի հեղինակության վրա, ինչը, իր հերթին, կարող է մեծ արդյունաբերական վնասներ պատճառել: Կարծում ենք, որ պարտապանի աշխատողների `դատարան դիմելու` պարտապանին սնանկ ճանաչելու իրավունքը պետք է հատուկ սահմանվի:  Նախապատվությունը պետք է տրվի պարտապանի կողմից կյանքի առողջությանը պատճառված վնասի փոխհատուցման համար պարտավորված աշխատողների պահանջներին, այդ թվում `կանոնադրական սահմանի խախտման դեպքում` ոչ թե անապահով պահանջների ցուցակում, այլ պահանջների հերթում: , որոնք հիմնականում ներառում են 8: Նա նաև անդրադարձավ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից արտահայտված դիրքորոշումներից մեկում քաղաքացիական դատավարությունում դատական ​​ակտերի կատարման դերին, ըստ որի `դատական ​​ակտերի կատարման կառուցվածքն ավարտում է վարույթը, ապահովում շահագրգիռ հայցերի բավարարումը: անձ Այս առումով, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը VD6 / 0076/05/12 գործով վկայակոչեց Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանում ամրագրված իրավական դիրքը, համաձայն որի ՝ Մարդու իրավունքների պաշտպանության եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ և հիմնարար Ազատություններ 7 Տե՛ս http: //iravaban.net/1685.html © iravaban.net Արմինե Ավետիսյան. 8 Տե՛ս http: //iravaban.net/1685.html © iravaban.net Արմինե Ավետիսյան. 9 9 9 հոդվածով երաշխավորված արդար դատաքննության իրավունքը կդառնար էական իրավունք, եթե պետության իրավական համակարգը թույլ տար վերջնական, պարտադիր դատական ​​որոշումները թերի մնալ 10:  Հետևաբար, ցանկացած դատարանի կայացրած վճռի կատարումը պետք է դիտվի որպես «դատավարության» բաղկացուցիչ մաս 6-րդ հոդվածի իմաստով »11: Որպեսզի գործնականում թեմային վերաբերող որոշակի հարցերի հետ կապված պարզաբանումներ ստանալու համար մենք հարցում ենք կատարել ՀՀ արդարադատության նախարարության դատական ​​ակտերի հարկադիր կատարման ծառայություն:   Ի պատասխան մեր նամակի, պարզվեց, որ գործնականում առկա են որոշակի խնդիրներ `կապված բաժնետոմսի օվերդրաֆտի բաշխման հետ` պարտատերերի պահանջով, մասնակցի պարտքերի դիմաց:  Այսպիսով, «Սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունների մասին» ՀՀ օրենքի 12-րդ հոդվածի համաձայն, պարտատերերի պահանջով, ընկերության մասնակցի պարտքերի համար բաժնեմաս կարող է բռնագանձվել միայն այդ պարտքերը մարելու այլ գույքի անբավարարության դեպքում `դատարանի հիման վրա: որոշում   Բայց օրենսդրական կարգավորում չկա այն մասին, թե ով պետք է հայց ներկայացնի դատարան բաժնեմասը բաժանելու կամ բռնագանձում բաշխելու համար:  Իրավական պրակտիկայում այս հարցի մշակումն անցել է այն ուղղությամբ, որ նման դեպքերում հարկադիր կատարողը դադարեցնի վարույթը և առաջարկ ներկայացնի պարտատերին `հայց հարուցելու պահանջ` համաձայն ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 200-րդ հոդվածի:   Այստեղ երկու հիմնական խնդիր կա. Նախևառաջ, որոշ դեպքերում վարույթն ավարտելով, պարտատիրոջը նման առաջարկ ներկայացնելիս այն նույնիսկ երկարացնում է հարկադիր կատարման ժամկետը մի քանի ամսով, հատկապես բանկերի, վարկային և այլ նմանատիպ կազմակերպությունների համար, որոնք բազմաթիվ հայցեր են ներկայացնում դատարան `պահանջելով գույքի բռնագրավումը, գործող օրենսդրությունը տրամադրում է լրացուցիչ ֆինանսական և նշանակալի ռեսուրսներ: Նրանք աշխատուժ են պահանջում:  Երկրորդ խնդիրը ծագում է, երբ կան մի քանի պարտատերեր, հարկադիր կատարողը բոլորին առաջարկ է ներկայացնում: Հոդված 9 Տե՛ս Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասը: 10 Տե՛ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի մայիսի 24-ի վճիռը VD6 / 0076/05/12 գործով: 11 Տե՛ս «Հորնսբին ընդդեմ Հունաստանի» գործ թիվ 18357/91, որոշում կայացված 1997 թ. Մարտի 19-ին, կետ 40: 12 Տե՛ս «Սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունների մասին» ՀՀ օրենք, HO-455N, 04.11.2002 թ., Որը պնդում է, որ դիմում է դատարան, բայց պահանջատերերի միջև տարաձայնություններ կան հայցը դատարան ներկայացնելու հարցում:  Նման խնդիրներից խուսափելու համար մենք առաջարկում ենք փոփոխել «Սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունների մասին» ՀՀ օրենքի 20-րդ հոդվածը, «Դատական ​​ակտերի հարկադիր կատարման մասին» ՀՀ օրենքի 41-րդ հոդվածը `սահմանել, որ եթե պարտապանի ունեցվածքը բավարար չէ հայցվորին բավարարելու հնարավորությունը իր նախաձեռնությամբ դատարան հայց հարուցել հարկադիր կատարողի դեմ `ընդհանուր բաժնային կամ ընդհանուր բաժնային սեփականության մեջ առանձնացնելու պարտապանի բաժինը և բռնագանձելու այն:   Իհարկե, այստեղ հնարավոր է հանդիպել հակառակորդների, որոնք, բնականաբար, կպնդեն, որ ԴԱՀԿ-ն այլ մարմինների շահերը պաշտպանելու համար դատարան դիմող պետական ​​մարմին չէ, որի դեպքում նա կօգտագործի հայցվորը:  Այնուամենայնիվ, կարծում ենք, որ նման խնդիր չի կարող առաջանալ, քանի որ անձը դիմում է դատարան ՝ իր խախտված իրավունքը պաշտպանելու հայցով, ստանում է իր սուբյեկտիվ իրավունքի պաշտպանությունը, իսկ հարկադիր կատարման ծառայությունը միայն դատարանն իրականացնող մարմինն է:  Ավելին, հայցվորը, կատարողական թերթը հանձնելով Դատական ​​ակտերի հարկադիր կատարման ծառայությանը, նախապես համաձայն է, որ պարտատիրոջ ունեցվածքը բռնագանձվի և վաճառվի իր օգտին: Այսպիսով, համադրելով վերը նշվածը, մենք կարծում ենք, որ գոյություն ունեցող իրավական կարգավորումների կիրառման հնարավոր խնդիրներից խուսափելու համար, կազմակերպության գույքի հավաքածուն բաշխելու համար կազմակերպության քաղաքացիական պատասխանատվության համար, ինչպես վարկատուին, այնպես էլ պարտատոմսերի սեփականատերերին ապահովելու համար, մենք առաջարկում ենք համապատասխան փոփոխություններ մտցնել սույն աշխատանքում քննարկված հարցերի մեջ: ՀՀ օրենքի 43-րդ, «Սնանկության մասին» ՀՀ օրենք, «Սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունների մասին» ՀՀ օրենքի 20-րդ հոդված և «Դատական ​​ակտերի հարկադիր կատարման մասին» ՀՀ օրենքի 41-րդ հոդված: Սամվել abաբաղյան ՀՀ-ում անշարժ գույքի կազմակերպման գույքի բաշխման առանձնահատկությունները Հիմնաբառեր. Իրավաբանական անձ, կազմակերպություն, բռնագանձում, բիզնես գործունեություն, բռնագանձման հաջորդականություն: ։

Սույն    հոդվածում  ուսումնասիրվել  են  պարտապան  կազմակերպության  գույքի  վրա  բռնագանձում տարածելու որոշ առանձնահատկություններ։
  Ներկայացնելով առկա իրավական  կարգավորումները՝  վեր  ենք  հանել  օրենքի  նորմերում  առկա  որոշ  բացթողումներ,  որոնց փորձել ենք առաջարկել լուծումներ՝ հիմնավորելով դրանց նպատակահարմարությունը։
  Կարծում ենք, որ վերոնշյալ իրավական խնդիրներին մեր կողմից առաջարկված լուծումները նաև կխթանեն և բարենպաստ իրավական հենարան կստեղծեն կազմակերպությունների  տնտեսական  գործունեության  իրականացման  համար՝  ուղղելով  ավելի  շատ  նյութական  միջոցներ  դեպի  տնտեսություն  և  ակտիվ  շրջանառություն  ապահովելով  դրանց  համար։
