ՄԵRE ՔՍԱՆԵՐ (G20-2017) ԳԱԳԱԹՆԱՈՈՎԻ ԸՆԹԱՔԸ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՄԱՐ G8- ը, որը 1990-ականներից ի վեր մի քանի անգամ փոխվել է մասնակից երկրների թվաքանակով, 2008 թվականից դարձել է համաշխարհային լրատվամիջոցների ուշադրության առարկա:   Դրան նպաստեցին 2008 թ. Ֆինանսատնտեսական ճգնաժամը հաղթահարելու գագաթնաժողովում նախագահների մակարդակով հանդիպումները: Դրանից առաջ քննարկումները կազմակերպվել էին ներկայացված երկրների ֆինանսների նախարարների մասնակցությամբ:   Նախագահների մակարդակով հանդիպումները դառնում են գագաթնաժողովում ներկայացված երկրների նորությունների քննարկման թիվ մեկ թեման:  Պրակտիկան ցույց է տալիս, որ G20- ում քննարկումների տնտեսական-ֆինանսական բաղադրիչը հետզհետե նահանջում է ՝ «տեղը զիջելով» քաղաքականին:   Վերջինս գլոբալ շահերից ելնելով ընդգրկում է թեմաների ավելի լայն շրջանակ:  Այս համատեքստում մենք կարող ենք դիտարկել ահաբեկչության դեմ համատեղ պայքարը, գլոբալ տաքացման խնդիրները, աշխարհում այսպես կոչված «օջախների» կայունացման համընդհանուր մոտեցումների որոնումը: G20-2017-ի ընթացքում տեղական և աշխարհահռչակ հեռուստաընկերությունները «լուրերի զարկերակի վրա էին պահում» ԱՄՆ-ի և Ռուսաստանի նախագահների յուրաքանչյուր ժեստ և արտահայտություն ՝ կենտրոնանալով գագաթնաժողովում տեղի ունեցող իրադարձությունների փոփոխվող քաղաքական նրբությունների վրա:  Փաստորեն, հեռուստատեսությունը դեռ G20- ի (ինչպես նաև նախորդ և հաջորդ ժամանակաշրջանների) լուսաբանման հետ կապված քաղաքական կանխատեսումների և վերլուծությունների համար հարմար, ազդեցիկ հարթակ է: Մեծ հետաքրքրություն է առաջացնում գագաթնաժողովին mediaԼՄ-ների, հատկապես հեռուստաընկերությունների միջազգային, տեղական-տարածաշրջանային մոտեցումների ուսումնասիրությունը: G20- ի գագաթնաժողովում հայկական հեռուստաալիքների լուսաբանումը տարբերվում է դրա լուսաբանման միջազգային մոտեցումներից և դրանց չափից:   Դրան հիմնականում նպաստում են տեղական-տարածաշրջանային շահերը, ինչպես նաև այն փաստը, որ մեր հեռուստաընկերությունները անցումային փուլում են: Քանի որ ներկայում պետությունները փոխկապակցված շղթայի մեջ են, պետության ներսում ֆինանսական և քաղաքական ցնցումները չեն կարող չանդրադառնալ առանձին սուբյեկտների տարածաշրջանային և տարածաշրջանային մթնոլորտի վրա:  Այս ազդեցություններն առավել քան զգացվում են գերտերությունների և նրանց հարաբերությունների զարգացման հարցում:   Գերտերությունների հետ կապված որոշակի տնտեսական և քաղաքական սպասելիքներ ունեցող ավելի փոքր երկրներ:  Սա է պատճառը, որ համեմատաբար փոքր երկրների լրատվամիջոցները հետաքրքրված են խոշոր երկրներում կամ դրանց շուրջ տեղի ունեցող զարգացումներով:  Այս տարի G20- ի գագաթնաժողովի ուշադրության կենտրոնում էր Ռուսաստանի և Միացյալ Նահանգների նախագահների հանդիպումը:   Արևմտյան որոշ լրատվամիջոցների լուսաբանումներից հետո կարելի է համոզվել դրանց քաղաքական կողմնորոշման մեջ:   «Հակաթրամփյան» քարոզչական գիծը շարունակում էր կրել, օրինակ, CNN- ը:   Հեռուստաալիքի քաղաքական մեկնաբանները առիթը բաց չեն թողել հիշեցնելու, որ հանրապետական ​​Դոնալդ Թրամփը բանակցություններ վարելու փորձ չունի, նրա ռուս գործընկերն ավելի փորձառու է քաղաքական ասպարեզում:  Օրինակ ՝ ռուսական հեռուստաալիքները Ռուսաստանում 1-ում ՝ «60 րոպե» ծրագրի շրջանակներում, մեծ ոգեւորությամբ ընդունեցին Թրամփ-Պուտին հանդիպումը ՝ վերլուծելով նրանց ժեստերը ՝ ընդգծելով ռուս-ամերիկյան հարաբերությունները կարգավորելու ամերիկյան կողմի պատրաստակամությունը:  Ռուսական կողմի համար այն փաստը, որ բանակցություններն արդեն ընթանում էին, մեծ առաջընթաց էր ռուս-ամերիկյան հակամարտության կարգավորման համար:  Շտապողականությունն այնքան էր, որ ակնկալիքներն այնքան մեծ էին, որ ուկրաինացի քաղաքագետ Վադիմ Կարասը և կես կատակ, կես կատակ ասաց, որ հուլիսի 7-ը Ռուսաստանի համար կարող է համարվել արձակուրդ [1]: Գագաթնաժողովի ռուսական հեռուստատեսության լուսաբանման հիմնական առանցքը Ուկրաինայի խնդիրն էր, սիրիական օջախների վերացումը («Իսլամական պետության» դեմ պայքարը), համաշխարհային տնտեսության զարգացումը, որի համատեքստում ԱՄՆ-ի կողմից Ռուսաստանի նկատմամբ սահմանված պատժամիջոցները համարվել են   Ռուսաստանի պաշտոնական շրջանակներում դա համարվել է համաշխարհային տնտեսության լճացման հիմնական պատճառներից մեկը, և Պուտինն այդ մասին ասել է բաց տեքստում Թրամփի հետ հանդիպման ժամանակ:  Հայկական mediaԼՄ-ները նույնպես արձագանքել են Ռուսաստանի դեմ ԱՄՆ պատժամիջոցներին:  Պատճառն այն էր, որ Ռուսաստանը Հայաստանի հիմնական տնտեսական գործընկերն է:  Ստացվում է, որ տեղական տնտեսական շուկան կարող է տուժել ԱՄՆ-Ռուսաստան պատժամիջոցների շղթայում, մանավանդ որ Հայաստանը ԵՏՄ անդամ է:   Այդ ժամանակահատվածում հեռուստաընկերություններն անդրադարձել են քաղաքագետների և տնտեսագետների կողմից ներկայացված դիտարկումներին, որ Հայաստանը պետք է վերանայի իր տնտեսական համագործակցության առաջնահերթությունները:   Օրինակ ՝ Սիվիլնեթ առցանց առցանց հեռուստատեսությամբ Գլոբալիզացիայի և տարածաշրջանային հետազոտությունների կենտրոնի տնօրեն, քաղաքագետ Ստեփան Գրիգորյանը նշեց, որ Ռուսաստանի դեմ ԱՄՆ նոր պատժամիջոցները կանդրադառնան Հայաստանի վրա, առաջին հերթին էներգետիկ ոլորտում:  Նրա խոսքով, Վրաստանում Հայաստանի մասնակցությունը ՆԱՏՕ-ի զորավարժություններին ճիշտ որոշում է, և Հայաստանը պետք է կարմիր գծեր գրի Ռուսաստանի հետ իր հարաբերություններում [2]: «Մեծ քսան» և հայկական հեռուստաընկերությունները:   Կամ որ այդպիսի համաժողովները չեն վերաբերվում բուն Հայաստանին, և Հայաստանը ներկայացված չէ նման գագաթնաժողովներում, բայց հայտնի է, որ, օրինակ, Լ'Աքվիլա քաղաքում 2009-ին 35-րդը, 2010 թ.-ի 35-ը: 2011 թ.-ի Մուսկոկայի 36-րդ և Դովիլի 37-րդ համաժողովները, ԵԱՀԿ երեք համանախագահ երկրների նախագահները հանդես եկան համատեղ հայտարարություններով Լ on հակամարտության վերաբերյալ:   Նախագահների մակարդակով հակամարտության կարգավորման վերաբերյալ նույնիսկ ավելի բարձր հայտարարություններ եղան: Այսպիսով, 2011 թ. Ռուսաստանի, ԱՄՆ-ի և Ֆրանսիայի նախագահները 2010 թ. Մայիսի վերջին Ֆրանսիայի Դովիլ քաղաքում համատեղ հայտարարություն տարածեցին Լեռնային արաբաղի հակամարտության կարգավորման վերաբերյալ: ,  Հայաստանի և Ադրբեջանի ղեկավարները նույնպես կոչված էին պատրաստել իրենց երկրների բնակչությունը ոչ թե պատերազմի, այլ խաղաղության:  Բարաք Օբամայի, Դմիտրի Մեդվեդևի և Նիկոլա Սարկոզիի համատեղ հայտարարությունում ասվում է, որ հետագա ձգձգումները միայն կասկածի տակ կդնեն համաձայնության գալու կողմերի նվիրվածությունը: Սա նշանակում է, որ բացի Արտաքին գործերի նախարարության իրական քաղաքական քարոզչական գործընթացներից, լրատվամիջոցները նույնպես պետք է ակտիվորեն լուսաբանեն նման գագաթնաժողովները և նույնիսկ սահմանեն օրակարգ: Հայկական հեռուստաընկերությունների լուսաբանումը Համբուրգի գագաթնաժողովի կապակցությամբ ընդհանուր առմամբ բնական էր:  Նկատելի է, որ որդերը փորձում էին G20- ում տեղի ունեցող իրադարձությունները հնարավորինս մոտեցնել իրենց լսարանի շահերին:   Այս մոտեցումը, ինչպես ցույց տրվեց գագաթնաժողովի ընթացքում, որոշ դեպքերում արհեստական ​​էր:   Հանդիսատեսը հեռուստադիտողներին մոտ պահելու համար որոշ հեռուստաընկերություններ գագաթնաժողովը կապեցին տեղական լրատվամիջոցներում շատ արդիական թեմաների հետ (օրինակ ՝ սահմանային լարվածություն):  Այս կապերն արհեստական ​​անվանելը, իհարկե, հարաբերական է, քանի որ այն ժամանակ լրատվամիջոցներն ավելի շատ էին արտահայտում տարածաշրջանային իրավիճակի հետ կապված սպասելիքները: Հուլիսի 4-ին Ալխանլու գյուղում տեղակայված կրակակետից ՝ թշնամին 107 համազարկային հրթիռային կայանքներից մեկը կրակ է բացել հարավային ուղղությամբ տեղակայված ՊԲ զորամասերից մեկի ուղղությամբ:  Ադրբեջանը, սովորույթի համաձայն, կրակակետը տեղակայեց բնակավայրում ՝ որպես կենդանի վահան օգտագործելով խաղաղ բնակչությանը:  Ադրբեջանում գնդակոծության ժամանակ սպանվել է երկու տարեկան աղջիկ և նրա տատիկը:   Հայ փորձագիտական ​​շրջանակները սահմանային լարվածությունը կապեցին հուլիսի 7-ին Համբուրգում մեկնարկող G20 գագաթնաժողովի հետ:  Եթե ​​վերլուծենք նման մեծ համաժողովների անցկացման ժամանակագրությունը և սահմանային լարվածությունը, ապա կտեսնենք, որ հակառակորդը հրահրում է համաշխարհային նշանակության հանդիպումներից առաջ:  Բացի այդ, պրակտիկան ցույց է տալիս, որ Ադրբեջանը սրել է իրավիճակը, օրինակ ՝ հակամարտության գոտի համանախագահների այցի ժամանակ:  Սահմանային լարվածության հետ կապված այս միջադեպը լայնորեն լուսաբանվեց լրատվամիջոցների, այդ թվում ՝ հեռուստաընկերությունների կողմից:  Այս օրինաչափությունը բացատրվում էր փորձագետների ներգրավմամբ լրատվական-վերլուծական հաղորդումների մեջ, նախևառաջ այն փաստով, որ Ադրբեջանը փորձում էր հասկացնել, որ Մինսկի խմբի մասշտաբներն արդեն սպառվել են և փնտրել հակամարտության կարգավորման այլ ուղիներ: ,   Երկրորդ ՝ ագրեսորի հեղինակությունը կոծկելու համար Ադրբեջանը դիմեց պլանային սադրանքների ՝ ներկայացնելով հայկական կողմի պատասխանը որպես նախահարձակ:  Եվ սա հատկապես այն դեպքում, երբ պաշտոնական Բաքուն իր կորուստներն օգտագործում է որպես խայծ միջազգային հանրության համար ՝ այս դեպքում շահարկելով երկու տարեկան աղջկա և նրա տատիկի մահը: Հանդիսատեսն ակնկալում էր, որ G20- ի գագաթնաժողովում կքննարկվի արցախյան հիմնախնդիրը, բայց հեռուստատեսությամբ կանխատեսումները ճիշտ էին, այսինքն ՝ խնդիրների առատությունը տեղ չի թողնի այս հարցի քննարկման համար:   Դա այն դեպքում, երբ, փորձագետների կարծիքով, արցախյան հակամարտությունը առաջնահերթություն չէր ԱՄՆ-ի ու Ռուսաստանի համար: G20- ի համատեքստում հայկական հեռուստաալիքները հիմնականում կենտրոնանում էին ընդհանուր թեմաների վրա, որոնք ուղղակի կամ անուղղակիորեն առնչվում էին Հայաստանին և աշխարհին:  Այդ թեմաներից կարելի է դիտարկել սիրիական խնդիրը (Սիրիայում հայկական համայնքի ներկայության պատճառով), գլոբալ տաքացման հարցը և այլն:  Գագաթնաժողովին նախորդող օրերին թուրք-գերմանական լարվածության մասին պատմությունները «մեծ պահանջարկ ունեին»: Դրական-բացասական միտումները գագաթնաժողովի լուսաբանման մեջ: G20- ի գագաթնաժողովի հիմնական գործունեության և նպատակի մասին տեղեկատվությունը հիմնականում տրամադրում են հեռուստաալիքները կարճ տեսանյութերի միջոցով, հաճախ «միջազգային նորություններ» բաժնում («Երկիր մեդիա», «Արմենիա» հեռուստաընկերություն):   Ոլորտի հայտնի հեռուստաընկերություններից «Շանթ» -ը, օրինակ, 2 օր անընդմեջ պահեց այս իրադարձությունը լրատվական կենտրոնում:  Ավելին, հղումներն արվել են տարբեր հարթություններում, այսինքն `օրվա ընթացքում, կարճ տեսաֆիլմերի միջոցով և հիմնական թողարկման ընթացքում` թեմատիկ քննարկումների («Հորիզոն») և հարցազրույցների միջոցով («Հեռանկար»): Մեր դիտարկումները ցույց են տալիս, որ Հանրային հեռուստատեսությունը ակտիվ չէր G20- ի լուսաբանման հարցում, հատկապես հաշվի առնելով այն փաստը, որ այս մոդելի ընկերությունները հանդիսանում են երկրի պաշտոնական քարոզչամեքենան միջազգային լրատվամիջոցներում, և, ինչպես վերը նշվեց, թելադրողը: օրակարգը:   Այս գործառույթների կատարումն, իհարկե, բավականին բարդ և ժամանակատար գործընթաց է:  Հաճախ ինտերնետում նյութեր թարգմանելը կարող է միջոց լինել նպատակին հասնելու համար:  «Առաջին ալիքի» պաշտոնական կայքը հասանելի է միայն հայերեն և անգլերեն լեզուներով:   Այնուամենայնիվ, հաշվետվությունները տեղադրվում են կայքում, ուղեկցվում են ընդամենը մի քանի նախադասությամբ:   Համբուրգի գագաթաժողովը եթերում լուսաբանվեց զեկույցներով ՝ առանց վերլուծության կամ թեմատիկ հղումների: Նկատելի է, որ վերջին տարիներին միտումներ են եղել ներկայացնել այդպիսի գագաթնաժողովների լուսաբանման հետ կապված նորությունները մեր սեփական արտադրանքի միջոցով:  Եվ սա այն հեռուստաընկերությունների դեպքում, որոնք հավակնում են դառնալ տարածաշրջանային լրատվական մրցույթի առաջատարներ:  Լրատվամիջոցները (այս դեպքում `հեռուստաընկերությունները), որոնք լրացնում են իրենց նորությունների լուսաբանումը տեղական կամ միջազգային նորություններով, զիջում են իրենց սեփական լրատվամիջոցներին:  Ստացվում է, որ այս իմաստով «փոքր» լրատվամիջոցների տեսակները (հեռուստաընկերություններ) «կուլ են տալիս» մեծերին:  Տեղի ունկնդիրները պահանջում են իրենց շահերին մոտ տեղեկատվություն, որը նման գագաթնաժողովների դեպքում չի տրամադրվում միջազգային նորություններին, քանի որ տեղական լրատվամիջոցներից սնվող ինտերնետային բովանդակությունը ողողված է իրենց երկրների լրատվամիջոցների օրակարգից ստացված տեղեկատվությամբ:  Սեփական արտադրանքը, իհարկե, հանգեցնում է նաև նորությունների բովանդակության բազմազանության: Տեղեկատվության հոսքի կառավարման խնդիրներ:  Չնայած տեղեկատվական տեխնոլոգիաների դարում ինտերնետը և դրա մաս կազմող առցանց լրատվամիջոցները գրեթե ստվերել են այլ լրատվամիջոցների օպերատիվ աշխատանքը, այնուամենայնիվ, զգացվում է, որ ֆինանսապես զարգացած (և ոչ միայն) հեռուստաընկերությունների դեպքում մարտավարությունը լուծելու այս խնդիրը հաջողությամբ կիրառվում են:  Խոսքը, այսպես կոչված, ուղիղ հեռարձակումների մասին է:   Ռուսական լրատվամիջոցները, հատկապես արեւմտյան լրատվամիջոցները, օգտագործում են այս պրակտիկան առաջին ձեռքից ինտերակտիվ տեղեկատվություն տրամադրելու համար:   Փորձը ցույց է տալիս, որ լրատվամիջոցների տեղեկատվական ռեսուրսը հիմնականում առցանց հարթակն է: Սակայն G20- ի լուսաբանման համատեքստում, Արևմուտքում առցանց լրատվամիջոցների լուսաբանումից հետո, կարելի է տեսնել, որ հեռուստաընկերությունների «հեռարձակումները» դարձել են տեղեկատվության հիմնական աղբյուրը: Համեմատելով արևմտյան և ռուսական լրատվամիջոցների մրցակցային գործունեությունը `հեռուստատեսային տեղեկատվական առցանց լրատվամիջոցը, երկար ժամանակ հայկական լրատվական իրականության հետ, կարելի է տեսնել հայկական հեռուստաընկերությունների տեղեկատվական հոսքերի կառավարման խնդիրները:  Օրինակ ՝ «Կենտրոն» հեռուստաընկերությունը լուսաբանեց գագաթնաժողովն ավարտվելուց ընդամենը երկու օր անց ՝ ասուլիսն օգտագործելով որպես տեղեկատվական հնարավորություն:  Սա, իհարկե, հեռուստատեսային օպերատիվության օրինակելի դրսևորում չէ: Այսպիսով, դիտարկումների արդյունքում կարելի է փաստել, որ ընդհանուր առմամբ G20 գագաթնաժողովի լուսաբանումը հայկական որոշ հեռուստաընկերությունների կողմից ցույց է տալիս դրական միտումներ, բայց լրատվամիջոցների ներկայիս զարգացման դեպքում այդ առաջընթացի դինամիկան բավարար չէ.   Ինտեգրումը լուսաբանման միջազգային ստանդարտներին բխում է միայն լրատվամիջոցների շահերից: ԳՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ https. //russia.tv/video/show/brand_id/60851/episode_id/1520199/video_id/1649366/viewt ype / նկար /, շարունակություն:  01 00-ը 23, (հասցեի ամսաթիվը):  09.08.2017): [2] Ռուսաստանի դեմ ԱՄՆ պատժամիջոցները կազդի Հայաստանի էներգետիկ ոլորտի վրա, Ստեփան Գրիգորյան, 3 օգոստոսի, 2017 թ., 18: 20, URL:  https: //goo.gl/sL3fVH, տևողությունը 22: 56 (հասանելի է:  15.09.2017): [3] Հարցազրույց Ստեփան Սաֆարյանի հետ, YouTube, LLC, 06.07.2017, URL: https: //www.youtube.com/watch?v=vMD3p-qsDfQ, տևողությունը 7: 35 (հասանելի է:  18.08.2017): Գագաթնաժողով, 26 հունիսի, 2017 թ., 15: 46, URL:   http: //news.1tv.am/hy/2017/06/26/ Բեռլինը-չի-անում (Հասանելի է:  30.07.2017): [5] Էպիկենտրոն, 10 հուլիսի, 2017 թ., 22: 10, URL:  http: //www.kentron.tv/programs/informational-political/epiketron/14171.html, ավարտը:  57 23 (հասանելի է:  21.08.2017): Վյաչեսլավ Բադալյան G20- ի գագաթնաժողովի լուսաբանումը (G20-2017) ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՀԵՌՈՒՍՏԱՏԵՍՈՒԹՅԱՆ ՄԱՍԻՆ Հիմնաբառեր. G20, գագաթնաժողով, հեռուստաընկերություններ, հայկական, ռուսական և արևմտյան լրատվամիջոցներ: ։

Հոդվածում անդրադարձ է կատարվում Մեծ քսանյակի համբուրգյան գագաթնաժողովի լուսաբանման տեղական առանձնահատկություններին (համեմատությամբ  միջազգային փորձի), ինչպես նաև լուսաբանման դրական և բացասական միտումներին։
