2014 ԹՎԱԿԱՆԻՆ ԱՅԼ ԳՈՒՅՔԻ ԿԻՐԱՌՄԱՆ ԻՐԱՎՈՒՆՔԻ ԻՆՍՏԻՏՈՒՏՈՒՄ ՈՐՈՇ ԽՆԴԻՐՆԵՐ 2012 թ. Նոյեմբերի 21-ին ՀՀ արդարադատության նախարարությունը հրապարակեց ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի հայեցակարգը (այսուհետ `քաղաքացիական օրենսգիրք) ուրիշի գույքի օգտագործման իրավունքը կարգավորող դրույթների ներդրումը 1, որն առաջարկում է ուզուֆրուկտը նախատեսել որպես սեփականատեր չհամարվող անձի իրավունք: Քրեական դատավարության օրենսգրքի 170-րդ հոդվածի 1-ին մասում ներդրումներ կատարելը կատարում է տվյալ ինստիտուտի ներդրումը `գրելով բոլորովին նոր բովանդակությամբ հոդվածներ, այդպիսով Քաղաքացիական: օր ներկայացնելով բոլորովին նոր ինստիտուտ:  Ուստի կարելի է քննարկել տվյալ ինստիտուտի որոշ հարցերի քննարկումը: Ուզուֆրուտը ՝ որպես անձնական սերվիտուտի տեսակ, դեռ հայտնի էր Հռոմեական օրենսդրությունում:   Ուզուֆրուկտ օգտագործմամբ ուզուֆրուկտ ստացող անձը, ուզուֆրուկտարիուսի (ուզուֆրուկտարիուս) օգտագործողը, իրավունք ստացավ ուրիշի գույքն անվճար օգտագործել ՝ ներառյալ այդ գույքի պտուղները, ապրանքները, եկամուտը, և դրա դադարեցումից հետո պարտավոր էր վերադարձնել գույքը սեփականատիրոջը:   Ուզուֆրուկտորին տրվեց սեփականատիրոջ սեփականության, օգտագործման, տիրապետման, օգտագործման և տնօրինման որոշ իրավունքներ, իսկ սեփականատերը (սեփականատերը) պահպանեց գույքը տնօրինելու տիտղոսը և իրավունքը ՝ դառնալով, այսպես ասած, «մերկ տեր»: «(nuda propetas) (nuda propri): Ուզուֆրուկտի էությունը ճիշտ հասկանալու համար անհրաժեշտ է հստակ տարբերակել ուզուֆրուկտի «լիզինգային ինստիտուտները»:  Երկուսն էլ, ըստ էության, կապված են գույքի տիրապետման, օգտագործման և տիրապետման հետ և ունեն շատ նմանություններ:  Սակայն դրանց տարբերությունները հետևյալն են. Ուզուֆրուկտը սեփականության իրավունք է, վարձակալությունը պարտադիր է: Վարձակալության պայմանով վարձատուի (վարձակալի (ըստ էության, սեփականատիրոջ և օգտագործողի) և) միջև առաջանում է զուտ պարտադիր հարաբերություն:   Վարձակալը օժտված չէ գույքի նկատմամբ գույքային իրավունքներով, նա ձեռք է բերում զուտ հայցի իրավունք:  Ուզուֆրուկտի դեպքում, ուզուֆրուկտի սեփականատերը օժտված է գույքի նկատմամբ սեփականության իրավունքներով, նրանց միջեւ չկան պայմանագրային հարաբերություններ, բայց կան օրենքով սահմանված հարաբերություններ 4:   Բացի այդ, ուզուֆրուկտը կարող է առաջանալ ինչպես օրենքով, այնպես էլ պայմանագրով, իսկ վարձակալությունը կարող է կատարվել միայն վարձակալության պայմանագրի հիման վրա:  Սրանք նշված հաստատությունների էական տարբերությունների առանձնահատկություններն են: Ուզուֆրուկտը, ինչպես նշվեց, այլ անձի կողմից այլ անձի սեփականության իրավունքով պատկանող գույքի օգտագործումն է, ներառյալ դրա պտուղների, ապրանքների, եկամտի օգտագործումը:   Ավելին, վաշխառուի թիվ մեկ պարտականությունն է պահպանել գույքը, այն պահպանել նույն պահպանված վիճակում գտնվող տիրոջը, առանց գույքը փոխելու կամ վնասելու, բարեխղճորեն օգտագործել այն, ինչպես դա կաներ դրա սեփականատերը:  Հետեւաբար, նա նաև իրավունք ունի օգտագործել գույքը որպես դրա սեփականատեր:  Հատկանշական է, որ Շվեյցարիայի քաղաքացիական օրենսդրության համաձայն, ուզուֆրուկտը ենթադրում է գույքի լիարժեք օգտագործում, եթե այլ բան նախատեսված չէ (հոդված 745), իսկ Գերմանիայի քաղաքացիական օրենսգիրքը նշում է, որ գույքի օգտագործման որոշակի սահմանափակումներ կարող են դրվել (հոդված 1030):  Կարծում ենք, որ նման կարգավորումը լիովին չի արտահայտում ուզուֆրուկտի էությունը: Հռոմեական օրենսդրությամբ, ուզուֆրուկտավարն իրավունք ուներ գույքի բոլոր պտուղներն ամբողջությամբ օգտագործելու 1 Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական օրենսգրքում կարգավորիչ դրույթների (ուզուֆրուկտ) ներդրման հայեցակարգ, հասանելի է http: //moj.am/legal/view/article/728: 2 Տե՛ս Puhan I., Polenak-Akimovskaya M., Roman Law (պարսկերեն մակեդոներենով), Մոսկվա, 2000, էջ: 183 թ. 3 Տե՛ս Dozhdev D., Roman Partial Law, Moscow, 1996, p. 415 թ. 4 Տե՛ս de la Morandjer I., Civil Law France. Հատոր 2. (պարսկ. ՝ EA Fleitz), Մոսկվա, 1960, էջ 95: Այսպիսով, և սա է ուզուֆրուկտի ՝ որպես սեփականության իրավունքի նշանակությունը, որպեսզի անձը հնարավորություն տա այդ գույքն օգտագործել որպես դրա սեփականատեր:   Ուստի հենց այդ սկզբունքը պետք է հաշվի առնել ներդրվելիք ինստիտուտի հիմքում:   Դա ամրագրված է, մասնավորապես, Ֆրանսիայի քաղաքացիական օրենսգրքի 578-րդ հոդվածում, որն ասում է, որ ուզուֆրուկտը անձի իրավունքն է օգտագործել մեկ այլ անձի պատկանող գույքը, դրա պտուղները ստանալու իր սեփականատիրոջ նման, բայց պարտավորությամբ պահպանել այդ ունեցվածքը:  Ուզուֆրուկտի օբյեկտ համարվող գույքն օգտագործելիս օգտագործողը չպետք է փոխի գույքը `բուն իմաստով երի ցուցադրել բարեխիղճ խնամք (boni viri arbitratu) 1:   Սա նշանակում է, որ գույքը վերադարձնելիս այն պետք է հարմար լինի հետագա օգտագործման համար:   Այս սկզբունքը, որը հայտնի է հռոմեական իրավունքում, ուզուֆրուկտի հիմնաքարերից մեկն է, որը պետք է ամրագրվի օրենսդրությամբ:   Մյուս կողմից, կարող է լինել գույքի պահպանման ծախսերի հարց:   Հռոմեական օրենսդրության մեջ գույքի հետ կապված բոլոր ծախսերը կրում է օգտագործողը օգտագործման ամբողջ ժամանակահատվածի համար 2: Նա պետք է իրականացներ գույքի պահպանության հետ կապված բոլոր առաջնային գործողությունները:   Ինչ վերաբերում է ներկայիս իրավիճակին, Մոլդովայի քաղաքացիական օրենսգիրքը (հոդված 400) և Ֆրանսիայի քաղաքացիական օրենսգիրքը (հոդված 608) նշում են, որ ուզուֆուկտուարը պարտավոր է կատարել պարտադիր պետական ​​վճարներ (հարկեր, տուրքեր), իսկ գերմանական քաղաքացիական օրենսգիրքը (հոդված 1047) հրապարակավ: հանրային վճարներ վճարելու պարտավորության մասին:   Այսինքն ՝ ամեն դեպքում օգտագործողը պարտավոր է վճարել գույքի հետ կապված բոլոր պարտադիր վճարները տեղական և համայնքային բյուջե:  Մյուս կողմից, գույքի ծախսերի հայեցակարգը ներառում է ապահովագրական վճարներ, որոնք նշված են, օրինակ, Մոլդովայի քաղաքացիական օրենսգրքում: վերջինս նշում է, որ եթե գույքն ապահովագրված է, ապա վաշխառքի գոյության ընթացքում այն ​​վճարում է ուզուֆրուկտուարին բոլոր ապահովագրական վճարները (հոդված 414):   Ավելին, Նիդեռլանդների օրենսդրության համաձայն, վաշխառու անձը պարտավոր է ապահովագրել գույքը ի շահ սեփականատիրոջ, իսկ եթե գույքն ապահովագրվում է սեփականատիրոջ կողմից, փոխհատուցել բոլոր հարակից ծախսերը (հոդված 209):  Այսինքն, եթե գույքը ապահովագրված չէ, ապա ուզուֆուկտուարը պարտավոր է դա անել, իսկ եթե ապահովագրված է ՝ վճարումներն իրականացնել:   Այս կանոնակարգն ավելի ընդունելի է թվում, քանի որ ուզուֆրուկտի ողջ ընթացքում գույքը տիրապետում և օգտագործում է ուզուֆրուկտորը, սեփականատերը գրեթե ոչ մի առնչություն չունի իր գույքի հետ, ուստի ողջամիտ է գույքը ապահովագրելու պարտավորությունը դնել վաշխառուի վրա, ինչպես վերջինիս: սեփական շահը Խոսելով յուրացման օբյեկտ համարվող գույքի մասին `նշենք, որ դրանք կարող են լինել ոչ սպառվող իրեր: Սա է ուզուֆրուկտի էությունը ՝ գույքն օգտագործել, օգտագործել այն ՝ պահպանելով իր սկզբնական իմաստը, վերադարձնելով այն սեփականատիրոջը նույն վիճակում: Իսկ սպառված իրերն օգտագործելու դեպքում դրանք ՝ որպես նյութական արժեք, որպես նյութ, անհետանում են ու սպառվում:   Հռոմեական օրենքում, սկզբում, միայն ոչ սպառվող իրերը կարող էին դառնալ ուզուֆրուկտի առարկա:   Այնուամենայնիվ, Սենատի որոշմամբ հետագայում ամրագրվեց, որ ռեսուրսների սպառումը կարող է դառնալ մրգերի արտադրանքի առարկա 3:  Բայց դա արվեց վերապահումներով, քանի որ այն ինքնին չէր կարող համարվել ուզուֆրուկտ, դա յուրացման տեսակ էր, դա համարվում էր քվազի-ուզուֆրուկտ:  Հատկանշական է, որ գերմանական քաղաքացիական օրենսգրքով (հոդված 1067) սպառված իրերը կարող են ենթակա լինել նաև ուզուֆրուկտի:   Օրենսգիրքն ասում է, որ այդ դեպքում ուզուֆրուկտավարը դառնում է գույքի սեփականատեր, իսկ ուզուֆրուկտը դադարեցնելուց հետո նա պարտավոր է փոխհատուցել գույքի սկզբնական արժեքը, որը գոյություն ուներ բռնագրավման պահին:   Կարծում ենք, որ սպառման ենթակա նյութերի վերաբերյալ ուզուֆրուկտի սահմանումը պետք է համարել աննպատակահարմար, ոչ թե ինստիտուտի էությանը համահունչ, քանի որ հռոմեական օրենսդրությունում դա համարվել էր քվազի- «այսպես կոչված» ուզուֆրուկտ:   Ուզուֆրուկտի պարունակությունը ընդհանրապես չի կարելի համեմատել ծախսվող նյութերի հետ, քանի որ այդպիսի իրերը չեն օգտագործվում, դրանք պարզապես սպառվում են, և դրանցից պարբերաբար օգուտներ քաղել հնարավոր չէ պտուղներից 4:  Consumախսվող նյութերի դեպքում, այսպես կոչված, ուզուֆուկտուարը դառնում է գույքի ժամանակավոր սեփականատերը, որը 1 Տե՛ս Baron J., System of Roman Civil Rights, St. Petersburg, 2005, p. 418 թ. 2 Տե՛ս Novitsky I., Peretersky I., Roman Partial Law, Moscow, 1996, p. 208 թ. 3 Տե՛ս Puhan I., Polenak-Akimovska-M., P. 183 թ. 4 Տե՛ս Baron J., p. 420 թ. պետք է վերադարձվի (proprietas reditura):   Այս դեպքում ուզուֆրուկտը մեկնաբանվում է որպես «ժամանակավոր սեփականության իրավունք», որն անընդունելի է այս հաստատության համար 1:   Մյուս կողմից, եթե համեմատենք ուզուֆրուկտն ու գույքի վարձակալությունը, ապա կնկատենք, որ կարող է վարձակալվել միայն այն գույքը, որը չի կորցնում իր բնական հատկությունները (ոչ սպառվող գույք):  Ուզուֆրուկտն ու վարձավճարն իրենց բովանդակությամբ նման են:   Սա նաև ենթադրում է, որ որպես օգտագործման օբյեկտ կարելի է դիտարկել միայն ոչ սպառվող գույքը, օգտագործումը, որը ենթադրում է ժամանակի ընթացքում քաղել դրա օգուտները և վերադարձնել իր նախնական վիճակին:  Բացի այդ, սպառողական ապրանքների օգտագործումը որպես ուզուֆրուկտի օբյեկտ այս ինստիտուտը դարձնում է պարտադիր օրենսդրության ինստիտուտ, քանի որ այդ առումով այն նույնացվում է անտոկոս փոխառության հետ, որի առարկան տեսակն է որոշված ​​գույքը կամ հետաձգված վաճառքը: վճարում Ինչ վերաբերում է շարժական և անշարժ գույքին `որպես ուզուֆրուկտի առարկա, ապա այդ բացառությունը կատարում է միայն լեհական օրենսդրությունը, որն օգտագործում է միայն անշարժ գույքը` որպես ուզուֆրուկտի ենթակա:   Ռուսաստանի Դաշնության Քաղաքացիական օրենսգրքում, ուզուֆրուկտի ինստիտուտի ներդրման հայեցակարգը նաև որպես անշարժ գույք է համարվում ուզուֆրուկտի օբյեկտ 2:   Նման առաջարկ է արվում ՀՀ քաղաքում ՀՀ-ում ուզուֆրուկտի ներդրման հայեցակարգի համաձայն `հիմնավորմամբ, որ« հաշվի առնելով այն փաստը, որ ուզուֆրուկտի ինստիտուտը նոր է ներդրվելու, ՀՀ-ի համար անհայտ իրավական համակարգ, առաջարկվում է սկզբնական փուլում սահմանափակել միայն անշարժ գույքի յուրացումը »3:   Կարծում ենք, որ նոր ինստիտուտի ներդրումը չի խանգարում մեզ, որ ուզուֆրուկտի օբյեկտը շարժական լինի, հատկապես հաշվի առնելով այն փաստը, որ ուզուֆրուկտն ավելի սոցիալական ուղղվածություն ունի, և շարժական իրերն ավելի շատ քաղաքացիական շրջանառության մեջ են: Խոսելով վաշխառուի մասին ՝ նշենք, որ օտարերկրյա պետությունների օրենսդրության վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ ինչպես ֆիզիկական, այնպես էլ իրավաբանական անձինք գործում են որպես այդպիսին:  Ֆիզիկական անձանց դեպքում, ուզուֆրուկտը սահմանվում է, որպես կանոն, ց դադարեցնում է անձի մահը (քանի որ դա, ըստ էության, անձնական սերվիտուտ է), իսկ իրավաբանական անձի դեպքում ՝ այն սահմանափակ ժամկետ ունի: , 30 տարի Մոլդովայում, 30 տարի Իտալիայում, 100 տարի Շվեյցարիայում:   Եվ մինչ այդ ժամկետի լրանալը իրավաբանական անձի լուծարման դեպքում վաշխառությունը դադարում է: Քննարկման առարկա է հանդիսանում նաև յուրացման առարկա հանդիսացող գույքի սեփականատիրոջ կարգավիճակի հարցը:   Նախևառաջ, գույքի սեփականատերը գույքի հետ յուրացման դեպքում կորցնում է իր գույքի, օգտագործման և դրա պտուղների նկատմամբ սեփականության իրավունքը:   Սեփականատերը պահպանում է գույքի նկատմամբ մնացած բոլոր իրավունքները: նա կարող է օտարել կամ գրավ դնել գույքը, սերվիտուտեր հաստատել, բայց այնպես, որ ոտնահարվի վաշխառուի իրավունքները 4:  Այսինքն ՝ ամեն դեպքում, սեփականատիրոջ կողմից կատարված գործողությունները ՝ գույքն այլ իրավունքներով ծանրաբեռնելու գործողությունները չպետք է հակասեն ուզուֆուկտուարային շահերին, չպետք է խոչընդոտեն նրա օգտագործման կամ գույքի շահագործման:  Այս առումով, Մոլդովայի Քաղաքացիական օրենսգիրքն ունի հետևյալ կանոնակարգ. Գույքի սեփականատերը պարտավոր է զերծ մնալ ցանկացած գործողությունից, որը կխոչընդոտի վաշխառուին իր իրավունքը ազատորեն իրականացնելուն, փոխհատուցելու իր գործողությունների արդյունքում վաշխառարարին պատճառված վնասը: հանգեցնելով ուզուֆրուկտի արժեքի իջեցմանը (հոդված 417):  Նվազեցնելով ուզուֆրուկտի արժեքը ՝ կարելի է հասկանալ իրավիճակը, երբ սեփականատիրոջ գործողությունների արդյունքում օգտագործողն այլևս ի վիճակի չէ ստանալ նախորդ ծավալի պտուղները, ապրանքներն ու եկամուտները: Ուզուֆրուկտի անթույլատրելիության հարցը կարող է նաև առկա լինել:  Հռոմեական օրենսդրությունում ուզուֆրուկտը մի տեսակ անձնական սերվիտուտ էր.  Այն ժառանգության ենթակա չէր: Ուզուֆրուկտառուի մահվան դեպքում ուզուֆրուկտը դադարեց, և ժառանգները պարտավոր էին գույքը վերադարձնել տիրոջը 5:   Այնուամենայնիվ, uzufructuarin 1 Տե՛ս Dozhdev D., p. 417 թ. 2 Տե՛ս Լորենց Դ., Անձնական վայելքի իրավունք (ուզուֆրուկտ):  Հեռանկարները Ռուսաստանում և այլ արտասահմանյան երկրներում »: Вестник Южно: http: //cyberleninka.ru/journal/n/vestnik-yuzhno-uralskogo-gosudarstvennogo-universiteta-seriya-pravo. 3 Տե՛ս «Ուրիշի գույքի օգտագործման (uzufrukt) օգտագործման իրավունքի մասին» ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքում կարգավորող դրույթների ներդրման հայեցակարգ: 4 Տե՛ս Baron J., p. 417 թ. 5 Տե՛ս Puhan I., Polenak-Akimovska-M., P. 209 թ. համալսարանը. Սերիաներ   Pravo, № 2 էջ  Այդ դեպքում այդ անձինք երրորդ անձանց հետ իրենց հարաբերություններում գործում էին սոսկ որպես վաշխառու ներկայացուցիչներ 1:   Ամեն դեպքում, ուզուֆրուկտը օտարելու մասին խոսք լինել չէր կարող:  Մոլդովայի քաղաքացիական օրենսգիրքը հստակեցնելով ուզուֆրուկտի անձեռնմխելիության սկզբունքը նշում է, որ ուզուֆրուկտը չի կարող փոխանցվել գործարքով կամ ժառանգաբար:  Հատկանշական է, որ «Ֆրանսիա» և «Գերմանիա» ծածկագրերը նախատեսում են ուզուֆրուկտի օտարման 2 հնարավորություն, ինչը, կարծում ենք, այնքան էլ ընդունելի չէ:   Ուզուֆրուկտն իր էությամբ անձնական ստրկություն է. այն սահմանվում է որոշակի անձի նկատմամբ. եթե այդ իրավունքն այլևս այդ անձին չի պատկանում, այն պետք է դադարի:   Դա է վկայում այն ​​փաստը, որ «հռոմեական օրենքում», ըստ օտարերկրյա պետությունների ժամանակակից օրենսդրության, ուզուֆրուկտն ավարտվում է մարդու մահվան հետ:  Փաստորեն, արդարացված է այն պնդումը, թե ուզուֆրուկտը մեկ այլ անձի հանձնելը (in iure cessio) չունի իրավական ուժ կամ հանգեցնում է վաշխառության դադարեցմանը 3:   Այս առումով, կարծում ենք, որ ավելի ընդունելի է Մոլդովայի օրինակը, որի օրենսդրությունը պահպանել է հռոմեական օրենսդրությամբ սահմանված ուզուֆրուկտի և գործադրելիության սկզբունքը, և միևնույն ժամանակ թույլ է տալիս, որ ուզուֆրուկտավարը վիզուֆրուկտ գույքը վարձակալության տա այլ անձանց վարձակալության հիմք:  Սա իսկապես կարևոր դրույթ է, քանի որ այն թույլ է տալիս ուզուֆրուկտավարին ավելի շատ օգուտ քաղել իրեն վստահված գույքից: Այսպիսով, Հռոմեական օրենսդրությունում սկիզբ առած ժամանակակից օրենսգրքերում մրգերի և բանջարեղենի ինստիտուտի ներդրման դեպքում, մասնավորապես քննարկված հարցերը պետք է լուծվեն նախ և առաջ:   Ամեն դեպքում, վերոնշյալ երկրներում ուզուֆրուկտի նորմերի նորմալ կիրառումը վերը նշված երկրներում վկայում է դրա կարևորության մասին, որովհետև, ի տարբերություն պարտքի հարաբերություններում ուրիշի գույքի օգտագործման, ուզուֆրուկտը, որպես սեփականության իրավունք, ապահովում է ավելի երաշխավորված, անվտանգ: օգտագործման հնարավորություն ՝ անկախ գույքի սեփականատիրոջից: երբեմն նույնիսկ վերջինիս կամքին հակառակ ՝ այդպիսով պաշտպանելով օգտագործողի շահերը:  Մասնավորապես, այն դեպքերում, երբ այլ անձին պատկանող հողամասում կառուցված անշարժ գույքի սեփականատերը օգտագործում է այդ հողամասը:   Բացի այդ, նրա սոցիալական ուղղվածությունն ուղղված է ամուսինների, հաշմանդամների և այլ անձանց շահերի պաշտպանությանը:   Ուզուֆրուկտը հնարավորություն է տալիս ժառանգության, նվիրատվության միջոցով գույքը փոխանցել մեկ այլ անձի օգտագործման և տիրապետման, նրան օժտել ​​իր սեփականության իրավունքներով ՝ միևնույն ժամանակ սեփականատիրոջը զրկելով սեփականության իրավունքից:   Այնուամենայնիվ, մյուս կողմից, կարող են կասկածներ առաջանալ դրա արդյունավետության, ուզուֆրուտի հրատապության, այլ նմանատիպ հաստատությունների առկայության վերաբերյալ (վարձավճար, գույքի անհատույց օգտագործում), Հռոմեական հին ինստիտուտի ներդրում հասարակական հարաբերությունների զարգացման համատեքստում , որն, իհարկե, առանձին ուսումնասիրությունների առարկա է: Սեփականության օգտագործման իրավունքի ինստիտուտի օգտագործման իրավունքի օգտագործման իրավունքի ներմուծման ինչ-որ խնդիրներ Հիմնաբառեր. Անձնական սերվիտուտ, ուզուֆրուտ, չօգտագործում ։

Հոդվածում  վերլուծվում  է  ուզուֆրուկտի  ինստիտուտը,  դրա  հիմնական  բովանդակությունը  և  այդ  ինստիտուտի  հետ  կապված  մի  շարք  խնդիրներ՝  հաշվի  առնելով  հռոմեական  իրավունքում  և  արդի  արտասահմանյան  իրավական  համակարգերում  առկա  կարգավորումները  և  տարբեր  հեղինակների  տեսական  վերլուծությունները։
   Մասնավորապես, քննարկվել են ուզուֆրուկտուարիի և գույքի սեփականատիրոջ կարգավիճակի և նրանց հարաբերությունների,  սպառվող  և  շարժական  իրերը  ուզուֆրուկտի  առարկա  դիտելու,  ուզուֆրուկտի  անօտարելիության հարցերը։
    Հոդվածում  քննարկված  խնդիրների  լուծումը  կապահովի  նշված  ինստիտուտի  ներդրումն  ու  արդունավետ  կիրառումը, և ըստ այդմ՝ ուզուֆրուկտն իր ուրույն տեղը կգտնի ՀՀ քաղաքացիական իրավունքի համակարգում։
   1 Տե՛ս Барон Ю., էջ 416։
   2 Ֆրանսիայի քաղաքացիական օրենսգրքի 595 հոդվածը և Գերմանիայի քաղաքացիական օրենսգրքի 1059C հոդվածը։
   3 Տե՛ս Дождев Д., էջ 419։
