ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ԵՎ ԿԱՆԱՆ P ՔԱITԱՔԱԿԱՆ ԲԱԽԱՐԱՐԱԿԱՆ ԵՎ ՈՉ ՀԵՏԱՈՏՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԼՄ-ներում Այս ոլորտում գիտելիքները կարևոր են ցանկացած ոլորտում, քանի որ միայն այդ կերպ կարելի է լիարժեք արտահայտվել համապատասխան ոլորտում: Modernամանակակից աշխարհում հասարակության բոլոր ոլորտներում (ներառյալ ՝ քաղաքականություն) ստեղծվում են տարաբնույթ հնարքներ ՝ ապահովելով արդյունավետության ընթացքի առաջընթացը:   Այս աշխատանքը հիմնված է PR- ի ուսումնասիրության վրա, որն ունի առավել կարևոր դեր և նշանակություն քաղաքական դաշտում, և դրա հնարավոր բաղադրիչներն են բանավոր (բանավոր) և ոչ վերբալ (ժեստեր, դեմքի արտահայտություններ) հաղորդակցման գործիքներ:   Կա կարծիք, ըստ որի ավելի լավ է հասարակական կարծիք կազմել, քան ազդել դրա վրա:  Բայց այս եղանակով ողջամտորեն արված PR ծրագրերը ունակ են որոշ չափով փոխել հասարակության կարծիքը:   Մարդն իր զգացմունքներն արտահայտում է ոչ միայն բառերով, այլ նաև ժեստերով, դեմքի արտահայտություններով, հայացքով, արտաքինով, հաղորդակցության ընթացքում զբաղեցրած հեռավորությամբ:  Ապացուցված է, որ մենք անձի վերաբերյալ տեղեկատվության 80% -ը ստանում ենք ոչ վերբալ միջոցներով, ընդամենը 20% -ը բառերով:  Մարդիկ հաճախ տեղեկանում են այն փաստի մասին, որ իրենց ժեստերը, բառերը և շարժումները հակասում են միմյանց:  Այս ամենը հատկապես նկատելի է քաղաքական դաշտում, որտեղ իմիջմեյքերների հսկայական խումբ աշխատում է քաղաքական գործիչների հետ:  Հարկ է նշել, որ այս մեթոդներից շատերն անմիջականորեն կապված չեն այսօրվա իրականության հետ, ինչը պահանջում է նոր ռազմավարությունների ստեղծում դրանց «խստորեն հետևելու» համար: Դա անում են այսօր շատ քաղաքական գործիչներ: Աշխատանքի նպատակն է ուսումնասիրել ՀՀ կին քաղաքական գործիչների բանավոր-ոչ վերբալ հաղորդակցության համարժեքությունը, կերպարը և վարքը: Ենթադրվում է, որ բանավոր և ոչ վերբալ հաղորդակցության նպատակահարմարությունը բարձրացնում է տվյալ քաղաքական գործչի վարկանիշը ՝ մեծ հավատ ներշնչելով նրա վերջին գործունեության մեջ: Հաղորդակցության երկու տեսակ կա ՝ բանավոր (ոչ վերբալ) և ոչ վերբալ (ոչ վերբալ):   Ոչ վերբալ հաղորդակցությունը կոչվում է ժեստերի լեզու կամ մարմնի լեզու, այլ կերպ ասած ՝ կինետիկա, երբ խոսքի փոխարեն կամ զուգահեռաբար օգտագործվում են մարմնի շարժումներ:  Գիտականորեն ապացուցված է, որ առանց մարմնի լեզվի պարզապես անհնար է հասնել կատարյալ հասկացողության:  Դա մարդկային հաղորդակցության բաղկացուցիչ մասն է ՝ գրված չգրված օրենքներով, էթնոհոգեբանական առանձնահատկություններով և գաղտնիքներով [1]: Հարկ է նշել, որ քաղաքական գործիչները, հատկապես կառավարության ղեկավարները, քաղտեխնոլոգների կողմից ուսուցանվում են այնպիսի ոչ վերբալ շփումներ, որոնց օգնությամբ հասարակության աչքում նրանք ավելի մարդասեր, ազնիվ, հոգատար, համեստ և ճշմարտացի են թվում:  Որքանով է դա հաջողված, այլ հարց է:  Հայաստանում, կես դար ուշացումով, մեծ հետաքրքրություն կա մարմնի լեզուն յուրացնելու մեջ:   Այսօր հաղորդակցության այդ ձյունը արագ զարգացում է ապրում:  Մարմնի լեզուն լավ իմանալ ՝ նշանակում է լավ հասկանալ դիմացինին, լինել հանգիստ ու ինքնավստահ, զգալ, թե ում կարելի է վստահել, ում ՝ ոչ, ում հետ շարունակել կամ խզել կապերը: Ուսումնասիրելով հայ կին քաղաքական գործիչների գործունեությունը `այդ ժեստերով աչքի ընկան կանայք: Մասնավորապես, մենք անդրադարձել ենք Արփինե Հովհաննիսյանին, Zarարուհի Փոստանջյանին, Շուշան Պետրոսյանին, Հրանուշ Հակոբյանին ՝ վերլուծելով նրանց բանավոր, ոչ վերբալ (կինետիկ) և բնակավայրի (հագուստի) պատկերները:  Ընտրությունը պայմանավորված է քաղաքական գործիչների տիպի տարբերությամբ:   Հարկ է նշել, որ վերլուծության հիմքը ոչ միայն քաղաքական գործչի կողմից իր բոլոր ասպեկտներով հետապնդվող քաղաքական գործչի երկարաժամկետ հետազոտությունն էր, այլև հետազոտության մեթոդի կիրառումը `մեր տեսակետը համատեղելով հասարակության տպավորությունների հետ: կարծիք  Հարցումները ներառում էին Երևանում բնակվող 18-25, 26-40 և 41-ից ավելի տարիքի 200 տղամարդկանց կարծիքները: Արփինե Հովհաննիսյան ՀՀ պետական-քաղաքական գործիչ, փաստաբան, Ա NA փոխնախագահ:  Անդրադառնալով քաղաքական գործչին ՝ հարկ է նշել, որ ոմանց համար այս ինքնավստահ, ոմանց համար էլ մասնագիտորեն ինքնաբացահայտվող գործիչը, ինչպես շատերը, «դավաճանում է» իրեն ոչ բանավոր ազդանշանների միջոցով:   Ուսումնասիրելով գործչի հարցազրույցները, ասուլիսները, ելույթները ՝ փորձենք վերլուծել նրա քաղաքական գործունեությունը ՝ հիմնականում հիմնված արտահայտված մտքերի և ժեստերի համապատասխանության վրա: Ուսումնասիրելով Արփինե Հովհաննիսյանի ելույթները ՝ փորձենք տարանջատել բնորոշ ժեստերը ՝ տալով բացատրություններ:   Ամենատարածված օգտագործվող ժեստերից մեկը խոսելու ընթացքում պարբերաբար բաժակները հարմարեցնելն է, ինչը ազդանշան է. «Ես քեզ հետևում եմ, շատ զգույշ եմ» [2]:  Նման ժեստերից կարելի է առանձնացնել խոսափողի կանոնավոր շտկումը, որը, ըստ հոգեբանների, ենթագիտակցական ազդանշան է ՝ ուշադրություն դարձնելու նրա ասածներին: ձգտում է հասնել հանդիսատեսին [2]:  Իր գրեթե բոլոր ելույթներում նա ձեռքերը խոսում է ամբիոնին, ինչը նշանակում է, որ իրավիճակի տերը կատարում է իր ասածները: Ելույթի ընթացքում քաղաքական գործիչը հայացքը շրջում է դեպի խմբի բոլոր անդամները, որպեսզի ոչ ոք ուշադրության պակաս չզգա:   Տեսողական շփումը յուրաքանչյուր մարդու թույլ է տալիս զգալ, նկատել լսարանի արձագանքը արտահայտված խոսքերի նկատմամբ:  Սահուն անցում կատարելով մի անձից մյուսին ՝ ամբողջ խումբն ակամայից հայտնվում է նրա վերահսկողության տակ Յուրաքանչյուր անդամ զգում է, որ խոսնակը խոսում է իր համար:  Սա շատ հոգեբանական հնարք է, որը փայլուն յուրացնում է Արփինե Հովհաննիսյանը: Այս քաղաքական գործչի պարագայում գրողի մոտ միշտ կա ձեռագիր ունենալու միտում, որը ենթադրում է կոնկրետություն, կարգապահություն, ներքին կարգուկանոն [3]:  Երբեմն նկատվում է մատանու հետ խաղալու ժեստը Նման բաների վրա կենտրոնանալու նշան է:  Հակառակ տարածված կարծիքին, որ նա այն եզակի քաղաքական ինքնավստահ գործիչներից է, որի խոսքը սահուն և հստակ ձևակերպված է, իրականում դա ոչ թե ինքնավստահության, այլ մասնագիտական ​​գիտելիքների հմուտ կիրառման արդյունք է:   Ելույթների ընթացքում Հովհաննիսյանին ուղղված ցանկացած հարց ավարտվում է լրացումներով, ինչը վկայում է վերոնշյալ ուշադրության մասին:  Հովհաննիսյանի խոսքերով, գերակշռում են մասնագիտական ​​տերմինները, որոնք կարող են նշանակել երկու բան `մասնագիտության որակների լիարժեք արտահայտում, մի տեսակ լրջության ստեղծում, վստահություն:  Նա միշտ համեմում է բառը հարազատների հետ, ընդ որում ՝ ինչպես ելույթների, այնպես էլ հարցազրույցների ժամանակ:  Ահա թե ինչու նրա մեջ գերակշռում է խաչված մատների ժեստը, ինչը, ըստ գրականության, ինչ-որ բան թաքցնելու նշան է: Ընդհանրապես, հայ իրականության մեջ, հատկապես քաղաքականության մեջ, լսելու արվեստ չկա:   Մենք չենք կարող նույնը պնդել Հովհաննիսյանի դեպքում, որը ոչ միայն լուռ է լսում հարցը, այլ նաև բարություն ու համբերություն է ցուցաբերում: Սա նշանակում է, որ նա մեծ ուշադրություն է դարձնում էթիկայի կանոններին: Անդրադառնալով Արփինե Հովհաննիսյանի սովորական կերպարին ՝ միանշանակ կարող ենք ասել, որ նա այն սակավաթիվ կին քաղաքական գործիչներից է, ով միշտ խնամված տեսք ունի և վերադառնում է իր հագուստին:   Ակնհայտ է, որ Ա Հովհաննիսյանը գունային բազմազանության սիրահար է ՝ նախընտրելով կրել դասական, վառ գույնի կոստյումներ ՝ հիմնականում համադրելով սպիտակ վերնաշապիկների հետ:  Գործնական հանդիպումներում և բոլոր ելույթները միշտ ներկայացվում են բարձրակրունկներով, իսկ առօրյա կյանքում, ինչպես նշում է նա, ցածրակրունկներով, չնայած գերակշռում են բարձրակրունկները:   Կարելի է ասել, որ Արփինե Հովհաննիսյանը տաբատի երկրպագու չէ, քանի որ նրան հաճախ կարելի է տեսնել նեղ կիսաշրջազգեստներով, որոնք ամբողջովին ընդգծում են նրա կազմվածքը:  Ինչ վերաբերում է գույների բազմազանությանը, ապա վերջիններս նախընտրում են քաջ մարդիկ:   Այս քաղաքական գործիչը սիրում է զարդեր կրել, մասնավորապես ՝ վզնոցներ, որոնք կարող են լինել միջին չափի, բայց պայծառ գույների շնորհիվ անմիջապես առանձնանում են:  Այս ամենը կրկին խոսում է նրա համարձակ, ինքնավստահ կերպարի մասին:  Կարող ենք եզրակացնել, որ նա ուշադրություն չի դարձնում արտաքինի մասին ձեր ասածներին: Նա կարող է իրեն վստահ ու գեղեցիկ զգալ:  Մյուս կողմից, չնայած նա պնդում է, որ երբեք չի հետեւում նորաձեւության միտումներին, իրականությունը բոլորովին այլ բան է ապացուցում: Հաջորդ քաղաքական գործիչը, որին մենք անդրադարձել ենք, հայ քաղաքական գործիչ, «Heritageառանգություն» կուսակցության նախկին անդամ, այժմ «Երկիր iranիրանի» կուսակցության հիմնադիր, 5-րդ գումարման Ազգային ժողովի պատգամավոր uարուհի Փոստանջյանն է:  Ուսումնասիրելով Ազգային ժողովի ամենաակտիվ կին քաղաքական գործչին ՝ մենք եզրակացրեցինք, որ չնայած հասարակության մեջ նկատելի վարքագծին, համարձակ ու հուզական կերպարին, Zarարուհի Փոստանջյանը ժեստերի մեջ այդքան «առատաձեռն» չէ:   Ազգային ժողովում իր ելույթների ժամանակ նա անընդհատ շրջապատում է, ինչը նշանակում է, որ նրան հետաքրքրում են իր մասին կարծիքները, նա փորձում է այս կերպ հասկանալ, թե ով է հետաքրքրվում իր խոսքերով և գործունեությամբ: [2]  Բառը հիմնականում անկայուն է, վստահություն չի ներշնչում, կա թերահավատություն:   Շատերն ունեն նյարդայնացնող ձայն և առոգանություն (կարծիքի ենք եկել հարցման ընթացքում):   Կարծիք կա, որ մեծ լսարանի հետ խոսելիս պետք է միշտ բարձր խոսել, բայց իրականում միշտ չէ, որ պետք է ձգտես բարձրաձայն խոսել, քանի որ դա հանդիսատեսին արագ հոգնեցնում է: Մնում է հստակ խոսել ՝ դադար տալով հնարավոր մտքերից առաջ ՝ միտքը հասկանալի դարձնելու համար:   Հանրային ելույթին նախապատրաստվելիս քաղաքական գործիչը պետք է հաշվի առնի ամենակարևոր կանոնը. Ելույթի ընթացքում չպետք է որևէ նյարդայնացնող բան լինի նրա կերպարի համար ՝ սկսած հագուստից, կեցվածքից մինչև ձայնի շեշտ:  Ակնհայտ է, որ այս քաղաքական գործիչը պետք է քրտնաջան աշխատի ՝ ինքնազերկայացման հմտությունները յուրացնելու համար, քանի որ հասարակությունը ստեղծում և խախտում է բոլոր նորմերը, որոնք անհրաժեշտ են հաջող գործունեության համար: Փոստանջյանը հաճախ օգտագործում է բաց ձեռքերի ժեստը ՝ ափի վեր: Այսպիսով, նա հանդիսատեսից աջակցություն ու խրախուսանք է ակնկալում, ցույց է տալիս պահի անկեղծությունն ու ամեն ինչ ասելու պատրաստակամությունը:   Նա հաճախ ձեռքում պահում է գրիչ կամ մատիտ, ինչը հանդիսատեսին ինչ-որ բան բացատրելու ժեստ է: այսինքն ՝ նա ունկնդրին վերահսկելու և վերահսկելու ենթագիտակցական ցանկություն ունի: Հաճախ նկատվում է, որ ձեռքերի փակ դիրքը մատների խաչ է, ինչը շրջապատից ինչ-որ բան թաքցնելու նշան է, մինչև այն չբացվի մինչև վերջ [2]:  Փոստանջյանը ակտիվորեն մասնակցում է նաեւ լրագրողների հետ հանդիպումներին ՝ պատրաստակամություն հայտնելով պատասխանել հարցերին: Դիտելով մի շարք ասուլիսներ ՝ մենք նկատեցինք, որ նա հարցին պատասխանելիս նա միշտ հայացքը ուղղում է դեպի աջ Սա վկայում է, որ նա ունի տեսողական հիշողություն:  Հոգեբանները առանձնացնում են մարդու ընկալման երեք տեսակ `տեսողական (տեսողական), լսողական (լսողական) և կինետիկ (զգայական):   Վիզուալներն առաջնորդվում են ՝ հավատարիմ մնալով իրենց տեսածին: Ուսումնասիրելով Zarարուհի Փոստանջյանի սովորական պատկերը ՝ կարելի է ասել, որ նա Արփինե Հովհաննիսյանի նման կրում է վառ գույնի կոստյումներ Սա վկայում է գործչի ակտիվության և գործունեության մասին:  Հարցազրույցներից մեկում Փոստանջյանն ասել է, որ իր համար ամենադժվար խնդիրը պատշաճ արտաքին տեսքի ապահովումն է ՝ ավելացնելով, որ կինը միշտ պետք է լավ տեսք ունենա:  Բայց չնայած ներկայանալի տեսք ունենալու մեծ ցանկությանը, Փոստանջյանը հաճախ ուշադրություն չի դարձնում արտաքինին:  F Փոստանջյանը նախընտրում է նաև սպիտակ գույները (դրանք գերակշռում են հատկապես վերջինիս առօրյա կյանքում):   Ի տարբերություն Արփինե Հովհաննիսյանի, ցածր կրունկները գրեթե միշտ նշանակալի տեղ են գրավում զգեստապահարանում: Հաջորդ քաղաքական գործիչը, որին մենք անդրադարձանք, Հրանուշ Հակոբյանն է ՝ ՀՀ նախկին սփյուռքի նախարարը:  Ուսումնասիրելով Հակոբյանի ելույթները, հարցազրույցներն ու ասուլիսները ՝ փորձենք ներկայացնել նրա ժեստերի վերլուծությունը ՝ զուգահեռաբար անդրադառնալով ոչ միայն կինետիկային, այլ նաև բնակավայրին:  Ինչպես վերոհիշյալ քաղաքական գործիչները, Հրանուշ Հակոբյանի ելույթը բնութագրվում է ձեռքերը ամբիոնին դնելու, ափերը լայն բացելու ժեստերով. Սրանք իշխելու ցանկություն են, ամեն ինչ իրենց ձեռքում պահելու, վերահսկելու [3]:  Եկեք առանձնացնենք խոսափողին պարբերաբար շոշափելու ժեստը, որը վկայում է բառը լսելի դարձնելու ցանկության մասին, այլ կերպ ասած ՝ նա վախենում է, որ բառը լսարանին չի հասնի:  Նույնը նկատում ենք Արփինե Հովհաննիսյանի հետ [2]:   Միևնույն ժամանակ, պետք է նշենք այստեղ-այնտեղ նայելու հանգամանքը, որը կրկին խոսում է հանդիսատեսից ուշադրություն պահանջելու մասին: Բացի այդ, նա անընդհատ բառեր է որոնում, անհանգիստ վիճակում է: Նախարարն աչքի է ընկնում խաչված մատներով, ինչը նշանակում է փակել:  Ձեռքերը միասին դնելու ժեստը փակության նշան է, հետեւաբար, կարելի է ասել, որ Հրանուշ Հակոբյանը մի տեսակ փակ մարդ է: Անդրադառնալով Հրանուշ Հակոբյանի սովորական կերպարին ՝ նշենք, որ նախարարը միշտ խոսում է դասական ոճով ՝ իր տարիքին համապատասխան: Հագուստում հիմնականում գերակշռում են դասական կապույտ, սպիտակ-կարմիր գույները: Գրեթե անհնար է նախարարին տեսնել գործնական կամ առօրյա հանդիպումների ժամանակ տաբատով կամ ազատ հագուստով, նա միշտ ունի ներկայանալի արտաքին, չնայած նորարարությունների սիրահար չէ:  Նա հիմնականում հասարակությանը ներկայանում է բարձրակրունկներով, ինչը, ըստ հոգեբանների, կարևոր հատկանիշ է կնոջ քայլվածքի համար, քանի որ հենց նրանք են տալիս նրան կանացիություն: Կարելի է հիշել, որ քաղաքական գործիչ Հրանուշ Հակոբյանն ամեն ինչ անում է կնոջ կերպարում մնալու, նրա քիչ թե շատ «առնականության» կարծրատիպը կոտրելու համար:  Քաղաքական գործիչը համեստ է դիմահարդարման հարցում, չի սիրում աչքի ընկնող զարդեր:  Նրան միշտ կարելի է տեսնել ժամացույցով, ինչը նշանակում է, որ նա ճշտապահ է, հետահայաց, գնահատում է ժամանակը:   Բոլոր զարդերը (հիմնականում մատանիները) ձախ ձեռքի վրա են, ինչը թույլ է տալիս պնդել, որ մեկը ագահ չէ և ոչինչ չի անում արտաքինի համար, քանի որ, ըստ հոգեբանների, մարդն իր անկեղծ ժեստերն արտահայտում է մարմնի ձախ կողմում:   Կարելի է գտնել միջին կամ փոքր ականջողներով:   Կան շատ մարգարիտներ, որոնք կանացիության խորհրդանիշ են:  Հրանուշ Հակոբյանի սովորական կերպարի այցեքարտը դարձել է այն զարդերը, որոնք նա միշտ կրում է իր հագուստին համապատասխան: Հաջորդ քաղաքական գործիչը, որին մենք վկայակոչեցինք, ՀՀ վաստակավոր արտիստ, Ազգային ժողովի պատգամավոր Շուշան Պետրոսյանն է:  Երբ Շուշան Պետրոսյանը խոսում է, հիմնականում կարելի է տեսնել ամբիոնին հենված աջ ձեռքը, ինչը թույլ է տալիս եզրակացնել, որ նա պատկեր է ստեղծում, քանի որ գրականության համաձայն ՝ մարմնի միայն ձախ հատվածն է իրական հույզեր ցույց տալիս, աջը արտահայտում է այն, ինչ մարդ ուզում է ցույց տալ: դնել Ազգային ժողովի ելույթների ընթացքում բառը ստանում է անորոշ ձեւակերպումներ, որոնք կա՛մ խոսում են ոլորտի մասին բավարար չափով չիմանալու, կա՛մ վատ բառապաշար ունենալու մասին:  Նա միշտ քարոզում է հայերեն բառը, բայց իր օրինակով զերծ է մնում դրանից [4]:   Շուշան Պետրոսյանին հաճախ կարելի է հանդիպել ուսերը բարձրացրած:   Այս ժեստը լարվածության նշան է, սուտ, անօգնականություն, կասկած, անհավատություն և խաչված ձեռքերը խոսում են որբից պաշտպանվելու, մեկուսացումը կամ սուտը թաքցնելու մասին:   Հաճախակի են լինում հանդիպումներ ելույթների ժամանակ, որոնց ընթացքում նա հայացքը թեքում է դեպի ձախ, ինչը կրկին ստի նախադեպ է: Շուշան Պետրոսյանն աչքի է ընկնում հոնքերը վեր բարձրացնելու ժեստով, ինչը նշանակում է զարմանք:  Այս քաղաքական գործչին հաճախ կարելի է հանդիպել ձեռքը ձեռքին, ինչը նշանակում է, որ նա ձանձրանում է: Անդրադառնալով Շուշան Պետրոսյանի սովորական կերպարին `նշենք, որ ի տարբերություն այլ քաղաքական գործիչների, որոնք քիչ թե շատ հետևում են նորարարության միտումներին` փորձելով իրենց դիրքում համապատասխան, դասական և դասական տեսք ունենալ, Պետրոսյանը հագնում է իրեն հարմարը `նախապատվությունը տալով հիմնականում ազատ ազատ լռությանը: հագուստ   Հոգեբանները կարծում են, որ սպորտային հագուստ կրելը հաջողակ մարդու տպավորություն թողնելու լավագույն «դյուրին միջոցն» է:   Չնայած այս գույնի մեջ հաճախ ենք մանրամասներ տեսնում, ամեն դեպքում, պետք է նշել, որ սա գույնի սեր է և արտաքին տեսքի թերությունները թաքցնելու միջոց, քանի որ Շուշան Պետրոսյանին հաճախ կարելի է հանդիպել վառ գույնի հագուստով:  Վերջինս նույնպես կապույտ երանգների երկրպագու է:  Ի դեպ, կապույտը համարվում է ամրության, դասականության և պաշտոնական պատկերի լավագույն երանգ [2]: Շուշան Պետրոսյանն աչքի է ընկնում չափազանց շատ զարդերով:  Ինձ դուր են գալիս շարֆերն ու տարբեր գույների շարֆերը, որոնք ընդգծում են պատկերը:  Նա ժամացույցներ է կրում, սիրում է կախված ականջողներ:  Նա զուսպ է դիմահարդարման հարցում: Առօրյա կյանքում նա նախընտրում է պարզ դիմահարդարումը, բոլորովին էլ աչքի չի ընկնում:  Հարցազրույցների ժամանակ նրան հազվադեպ են տեսնում կարմիր շրթներկով, ինչը փորձում է ընդգծել նրա ինքնավստահ կերպարը: Մենք նրան հիմնականում տեսնում ենք ցածր կրունկներով, հազվադեպ ՝ բարձրակրունկներով:   Նա հիմնականում կրում է կամ երկար զգեստ կամ կիսաշրջազգեստի ու վերնաշապիկի համադրություն: Այսպիսով, մեր հարցման արդյունքների համաձայն, Արփինե Հովհաննիսյանի քաղաքական-քաղաքական գործունեությունը ազդեցիկ է համարում վերոնշյալ չորս կին գործիչների շրջանում `41,7%, uարուհի Փոստանջյանը` 35-8%, Հրանուշ Հակոբյանին `5,9%, Շուշան Պետրոսյանին` 1,1%  15-5% -ը կարծում է, որ ոչ ոք ազդեցիկ չէ: Անդրադառնալով քաղաքական գործիչների կերպարին ՝ նշենք, որ մարդկանց մեծամասնությունը ՝ 80% -ը, նախընտրում է Արփինե Հովհաննիսյանին, 5% -ը ՝ uարուհի Փոստանջյանին, 4% -ը ՝ Հրանուշ Հակոբյանին, 2-6% -ը ՝ Շուշան Պետրոսյանին: Հարցվածների 8․4% -ի կարծիքով ՝ նշվածներից ոչ մեկի պատկերը դրական չէ: Հարցվածների 5% -ը (69 մարդ) Արփինե Հովհաննիսյանի խոսքն ավելի կիրթ են համարում: Անդրադառնալով կին քաղաքական գործիչների բանավոր և ոչ վերբալ հաղորդակցության խնդրին ՝ հարկ է նշել, որ ըստ մարդկանց 33% -ի, Արփինե Հովհաննիսյանի բանավոր խոսքը համապատասխանում է ոչ վերբալ (ըստ 22․3% -ի ՝ uարուհի Փոստանջյան, 8-6 % - Հրանուշ Հակոբյան, 2% - Շուշան Պետրոսյան): 34․1% -ը, այսինքն, մեծամասնության կարծիքով, վերոհիշյալներից ոչ մեկը չի կարող ճիշտ համատեղել բանավոր կամ ոչ բանավոր բառը: Ըստ մեր հետազոտության արդյունքների ՝ ամենահաջողակ քաղաքական գործիչ Արփինե Հովհաննիսյանն այն մարդն է, ով ի վիճակի է հետևել իր պատկերի ՝ ինչպես բանավոր, այնպես էլ ոչ վերբալ հաղորդակցման համարժեքությանը:  Ավելին, այո, այն հետ է մնում ընդհանուր վերաբերմունքից, որն ապահովում է նրա ՝ որպես քաղաքական գործչի ազդեցիկ ինքնազեկուցումը:  Սա նշանակում է, որ անկախ իմիջմեյքերների աշխատանքից ՝ Արփինե Հովհաննիսյանն ունի անհրաժեշտ գիտելիքներ քաղաքական գործչին համապատասխան կեցվածք ցույց տալու համար: Նա ի վիճակի է վերահսկել ժեստերն ու դեմքի արտահայտությունները ՝ կազմելով լուրջ պատկեր:  Ինչ վերաբերում է Շուշան Պետրոսյանին, ապա հարկ է նշել, որ հասարակության վերաբերմունքը նրա ՝ որպես երգչուհու նկատմամբ ավելի դրական էր, քան որպես քաղաքական գործիչ, քանի որ նա չունի ոչ քաղաքական գործչին համապատասխան կերպարային կեցվածք, ոչ էլ բավարար գիտելիքներ քաղաքական ոլորտում:  Այդ պատճառով հասարակության վերաբերմունքը չափազանց բացասական է վերաբերվում Շուշան Պետրոսյանին ՝ քաղաքական գործչին:   Այս գիտությունն, իրոք, առանձնահատուկ տեղ ունի քաղաքական դաշտում, մասնավորապես, ինքնաներկայացման մեջ:   Քաղաքական գործիչները ահռելի գումարներ են ծախսում ազդեցիկ իմիջ ունենալու համար իմիջմեյքերների կողմից ճիշտ խորհուրդներ ստանալու համար:   Ուսումնասիրելով Արփինե Հովհաննիսյանին, Zarարուհի Փոստանջյանին, Շուշան Պետրոսյանին և Հրանուշ Հակոբյանին, մենք ծանոթացանք չորս տարբեր պատկերների, տարբեր տեսակների, որոնցից յուրաքանչյուրում ազդեցիկ կերպով ասում էին. Մարդիկ սկսում են գնահատել զրուցակցին նախքան նրա խոսելը, այնպես որ հեշտ է զրուցակցի վստահությունը ձեռք բերել ՝ տիրապետելով ոչ բանավոր միջոցների, որոնք կարող են մեզ միայն դրականի մասին պատմել:  Մենք փորձեցինք անդրադառնալ ամենատարածված ժեստերին, որոնք մասնագետները կարողացել են վերծանել, այն համընդհանուր նշանները, որոնք մեր ընտրված քաղաքական գործիչներն օգտագործել են իրենց հույզերն ու ապրումները արտահայտելու համար:   Շատ ժեստեր մնում են «կուլիսներում»:  Պատճառն այն է, որ նույնիսկ մեծ ցանկության դեպքում մենք չենք կարող ուսումնասիրել ոչ վերբալ հաղորդակցության բոլոր մանրամասները և մանրամասները ՝ ամփոփելով մեկ հոդվածում: ԳՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ [4] «Լսիր, լակոտ, ես քո հայացքը կհանեմ» Շուշան Պետրոսյան, 11-06-2016, 13: 51, URL:  http: //armtimes.com/hy/article/77285 (հղումը ՝ 25-09-2018): Օսիպյան Լիլիանա ՀԱՅ ԿԱՆԱՆՔ ՔԱOLԱՔԱԻԱԿԱՆՆԵՐ ՏԱՐԲԵՐԱԿԱՆ ԵՎ ՈՉ ՄԻԱԳԱՅԻՆ ՀԵՏԱՈՏՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԼՄ-ներում Հիմնաբառեր. ։

Քաղաքական դաշտում իր ուրույն ու կարևորագույն դերն ունի PR-ը, որի կարևոր  բաղկացուցիչ են համարվում ինչպես վերբալ, այնպես էլ՝ ոչ վերբալ հաղորդակցումը,  ուստի,  սույն  աշխատանքի  նպատակն  է  ուսումնասիրել  ՀՀ  կին  քաղաքական  գործիչների  վերբալ  և  ոչ  վերբալ  հաղորդակցման  համապատասխանելիությունը,  իմիջը և վարքը։
  Հետազոտության վերջնարդյունքը քաղաքական գործիչներին կօգնի  տիրապետել  ոչ  վերբալ  հաղորդակցման  հմտություններին՝  մեծացնելով  նրանց  ծավալած  քաղաքական  գործունեության  ազդեցիկությունն  ու  ինքնաներկայացման  արդյունավետությունը։
