Ֆինանսավորվել է Հայկական բարեգործական ընդհանուր միության Կահիրեի մասնաճյուղի կողմից 2010 թ.-ին: Մինչև օրս լույս է տեսնում «Արեգ» պարբերականը, որը շարունակում է կատարել «Արև» օրաթերթի արաբական հավելվածի առաքելությունը:  «Արեգ» պարբերականի հիմնական նպատակը, ինչպես «Արեւ» -ի արաբական հավելվածը, հայ-արաբական, մասնավորապես հայ-եգիպտական ​​հարաբերությունների ամրապնդումն է:   ՀԲԸՄ արաբական պարբերականի օգնությամբ այն ցանկանում է խորացնել հայ և արաբ ժողովուրդների մշակութային կապերը:   «Արեգ» պարբերականը բացի հայկական բովանդակությամբ թեմաներից, անդրադարձել է նաեւ արաբական բովանդակությամբ տարբեր թեմաների լուսաբանմանը:   «Արեգ» պարբերականը փորձեց ուշադրության կենտրոնում պահել եգիպտահայ համայնքի պատմությունն ու ներկա վիճակը:  328 ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆ Հայերը Եգիպտոսում հաստատվել են հին ժամանակներից:   Հայ համայնքի ոսկե ժամանակաշրջանը ֆաթիմիական շրջանն էր (969-1171) և 19-րդ դարը:   4-5-րդ դարերում մի շարք հոգևորականներ Հայաստանից մեկնել են Եգիպտոս և այնտեղ հիմնել ժողով:  Եգիպտոսում հայերի թիվն ավելացավ 11-րդ դարի կեսերին, երբ մեծ թվով հայեր իրենց հայրենիքը լքեցին Եգիպտոս:   Նրանցից շատերը բարձր պաշտոնների են հասել Ֆաթիմիդների և Այուբյան տոհմերի օրոք:   «Արեգը» ներկայացնում է 9 եգիպտահայերին, որոնք վեզիրի պաշտոն են զբաղեցրել վերոհիշյալ տոհմերի ժամանակ ՝ Բադր ալ-Jamամալիի գլխավորությամբ:   Ֆաթիմիդները հանդուրժող էին քրիստոնյաների նկատմամբ, որից հետո հարևան երկրներից մեծ թվով հայեր ժամանեցին Եգիպտոս [1, No 13, էջեր 6-8]:   Արաբական պարբերականը հիշատակում և հայտնում է նաև 11-13-րդ դարերի Եգիպտոսի 5 վանքերի, 20 եկեղեցիների և մատուռների մասին, որոնցից մի քանիսը հետագայում վերածվեցին մզկիթների մամուլում և Օսմանյան կայսրությունում [էջեր 1, 13, 6-12]:  Մամլուքների կառավարման տարիներին (1250-1517) Եգիպտոսում հայերի թիվն ավելացավ, քանի որ Կիլիկիայի հայկական թագավորության հետ պատերազմներում մամուլին հաջողվեց գերել մեծ թվով հայերի:   Մամուլն ընդհանուր առմամբ հանդուրժողականություն ցուցաբերեց քրիստոնյաների, այդ թվում նաև հայերի նկատմամբ [4, էջեր 52-54]:  Եգիպտոսում հայ համայնքի վիճակը վատթարանում էր, երբ Եգիպտոսը գրավեց Օսմանյան կայսրությունը, ինչը մեծ թվով հայերի ստիպեց լքել Եգիպտոսը [5, p. 21]:   Օսմանյան իշխանության տարիներին Եգիպտոսում հայերը հիմնականում ապրում էին Կահիրեում, իսկ որոշ հայ ընտանիքներ Ալեքսանդրիայում և Եգիպտոսի այլ շրջաններում:   Եթե ​​16-րդ դարում Կահիրեում բնակվող հայերի թիվը 2000 էր, 18-րդ դարում այն ​​դարձավ 2700-3000 [2, No 127, p. 5]:  Հայերի արտագաղթը Եգիպտոսից դադարեցվեց 17-րդ դարում, երբ հայկական համայնքում նկատվեց որոշակի ակտիվություն:   Այս ժամանակահատվածում հայերը մեծապես նպաստեցին Եգիպտոսում առևտրի աշխուժացմանը:   17-18-րդ դարերում շատ հայեր տարբեր պաշտոններ էին զբաղեցնում երկրի վարչական և ռազմական մարմիններում [1, No 42, էջ. 4]:  1798-1801 ֆրանսիացիների արշավանքի ժամանակ եգիպտահայ համայնքի վիճակը վատթարանում էր, ինչը հիմնականում պայմանավորված էր երկու գործոններով:   Նախ, ֆրանսիացիները վերացրին հայ վաճառականներին տրված առևտրային արտոնությունները, ինչպես նաև միջկրոնական բախումներ հրահրեցին Եգիպտոսում:   Մյուս կողմից, մահմեդական եգիպտացիները Եգիպտոսում բնակվող քրիստոնյաներին համարում էին ֆրանսիացիների դաշնակիցներ, ուստի շատ դեպքեր էին լինում, երբ հայերը հարձակվում էին եգիպտացիների կողմից [2, No 37, p. 8]:  Եգիպտոսում Մուհամեդ Ալիի իշխանության գալուց հետո Եգիպտոսում հայ համայնքի վիճակը զգալիորեն բարելավվեց:   1805 Մուհամմադ Ալին նշանակվել է Եգիպտոսի նահանգապետ Օսմանյան կայսրության կողմից ՝ նրա օրոք ՝ 1805-1869 թվականներին: Եգիպտոսը տնտեսական, քաղաքական և մշակութային ցնցում ապրեց:  Արաբական պարբերականը մեծապես գնահատում է Մուհամեդ Ալիի գործունեությունը, որը նոր էջ բացեց Եգիպտոսի նոր պատմության մեջ և հիմք դրեց եգիպտական ​​Նահդային (Վերածնունդ):   Եգիպտոսի նոր տիրակալը փոխակերպեց, արդիականացրեց երկրի պետական ​​ապարատը, զինված ուժերը իրականացրեցին բազմաթիվ տնտեսական, մշակութային և կրթական ծրագրեր, որի արդյունքում 19-րդ դարի երկրորդ կեսին Եգիպտոսում գրանցվեց տնտեսական մեծ առաջընթաց [1 , No 8, էջ 12-14]:   Եգիպտահայ գաղութը նույնպես ծաղկում ապրեց: Նրա թվերի աճի հետ մեկտեղ աճեց նաև տնտեսական, սոցիալական, քաղաքական և մշակութային կյանքը:   Հայերը կարևոր դեր են խաղացել եգիպտական ​​արհեստների զարգացման, առևտրային կապերի ընդլայնման և ֆինանսների կազմակերպման գործում [3, էջ 4: 13]:  1952 Եգիպտոսում հեղափոխության 63-րդ տարեդարձի կապակցությամբ «Արեգը» մանրամասն ներկայացնում է հեղափոխության պատճառները, ընթացքը `գնահատելով հեղափոխության դերը Եգիպտոսի նորագույն պատմության մեջ:   Իրոք, 1952 թ. Եգիպտոսում տեղի ունեցած հեղափոխությունը, որի արդյունքում երկրում հաստատվեց հանրապետական ​​կարգ, նոր խթան հաղորդեց Եգիպտոսի քաղաքական և տնտեսական կյանքի զարգացմանն ու ամրապնդմանը:   1952-ի հեղափոխությունից հետո, 2006-ի նոյեմբերի 16-ին, Եգիպտոսի նախագահ Մուհամմադ Նաղիբը այցելեց Կահիրեի Հայ Առաքելական եկեղեցի, որտեղ նա ելույթ ունեցավ հայ արքեպիսկոպոս Սիրունյանի և հայ համայնքի ներկայացուցիչների հետ հանդիպմանը ՝ գովաբանելով Եգիպտոսի հայ համայնքը [1 , No 59, 1-6 էջ]:  «Արեգ» պարբերականն իր ուշադրության կենտրոնում է պահել 2010-2015թթ. Եգիպտահայ համայնքի կողմից կազմակերպված տարբեր մշակութային միջոցառումների և համաժողովների լուսաբանում:  2010 թ. Ապրիլի 18-ին Կահիրեի հայկական մշակութային կենտրոնը կազմակերպեց գրական երեկո Նուբար փաշայի «Հիշողությունները» արաբերեն թարգմանության կապակցությամբ, որին մասնակցում էին Եգիպտոսում ՀՀ դեսպան Արմեն Մելքոնյանը, եգիպտահայ մտավորականներ և մշակույթի գործիչներ:   «Արեգ» պարբերականը լայնորեն լուսաբանում է մշակութային իրադարձությունը, որի ընթացքում ելույթ ունեցան դեսպան Մելքոնյանը, արաբ մտավորականներ, ովքեր իրենց ելույթներում բարձր գնահատեցին Նուբար փաշայի գործունեությունն ու ներդրումը Եգիպտոսի պետականության կայացման գործում [1, No 2, 2226 էջ]:  Արժե նշել 2011 թվականը: Համաշխարհային տպագրության պատմությանը նվիրված միջազգային գիտաժողովը տեղի ունեցավ Ալեքսանդրիայում, 2012 թ. Սեպտեմբերի 27-29-ը: Համաժողովի նիստերից երկուսը նվիրված էին հայ տպագրության պատմությանը և ներկա վիճակին:   Հայաստանին և Եգիպտոսին վերաբերող զեկույցների թեմաները հայ տպագրությանը վերաբերող թեմաները վերաբերում էին հայրենիքում, Օսմանյան կայսրությունում և Եգիպտոսում հայկական տպագրության պատմությանը:   Արաբական պարբերականը մանրամասն ներկայացնում է համաժողովի մասնակիցների զեկույցները ՝ շեշտը դնելով «Եգիպտոսում հայ տպագրության պատմություն» զեկույցի մասին, որը փոխանցեց Մուհամեդ Ռիֆաթ ալ-Իմամը:   Բանախոսն իր զեկույցում նշեց, որ 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին հայերը Եգիպտոսում հիմնել են 14 տպարան:   Առաջին տպարանը ՝ «Արարատ», 1896, Սարգիս Դարբինյանը հիմնադրել է այն Կահիրեում, իսկ Ալեքսանդրիայի առաջին հայկական տպարանը ՝ 331 ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆ Նազարեթ տպարանը, հիմնադրվել է 1899 թվականին:   Այս երկու տպարաններից հետո Եգիպտոսում հայերը հիմնել են բազմաթիվ այլ տպարաններ, որոնք անվանակոչել են հիմնադիրների (Բերբերյան, Թոփալյան և այլն), հայկական աշխարհագրական անունների (Սևան, Արաքս և այլն), հայտնի հայերի (Սահակ, Մեսրոպ, և այլն) և պարզապես սովորական հայկական անուններ: (Արշալույս, Հուսաբեր և այլն):   Հայերը նույնպես կարևոր դեր են խաղացել եգիպտական ​​մամուլի զարգացման գործում [1, No 16, p. 19]:   1865-2010թթ. Եգիպտոսում հիմնվեցին 165 հայկական թերթեր և ամսագրեր («Արմավենի», «Նեղոս», «Արշալույս», «Հուսաբեր» և այլն), որոնցից առաջինը «Արմավենին» էր 1865 թ.   Ներկայումս Եգիպտոսում լույս է տեսնում հայկական չորս թերթ և ամսագիր. «Հուսաբեր», «Արև», «Արեգ» և «Տեղեկատու»:   125 տարվա ընթացքում հայ տպարաններում տպագրվել են շուրջ 1560 գրքեր և պատմություններ քաղաքական, կրոնական, մշակութային և սպորտային թեմաներով [1, No 16, էջ. 20]:   Եգիպտոսում հայկական մամուլի պատմության վերաբերյալ մեկ այլ զեկույցում գիտնական Սուրեն Բայրամյանն ընդգծեց, որ Եգիպտոսում հայկական հրատարակությունների գագաթնակետը 20-րդ դարի 20-30-ականներն էին, երբ տպագրվեց 594 տպագիր գործ 1:   Եգիպտոսում հայերը մեծ դեր խաղացին նաև այլ լեզուներով լույս տեսնող թերթերում:   Սուրեն Բայրամյանը նշում է Արիստակես Թունյանին (արաբերեն «Եգիպտական ​​իրադարձություններ»), Ադիբ Իսհակին (արաբերեն «Առևտուր»), Ալեքսան Սարաֆյանին (արաբերեն ՝ «akամանակ»), Տիգրան Քիլիմջյանին (թուրքերեն ՝ «Նոր գաղափար»), Ալեքսանդր Սարուխանին («ֆրանսերեն») Քարավան »)) և այլոց [1, No 16, էջեր 19-23]:  Եգիպտոսում լույս տեսած հայկական առաջին պարբերականի («Արմավենի») հիմնադրման 150-ամյակի առթիվ Պերճ Թերզյանը ներկայացնում է թերթի խմբագիր Աբրահամ Մուրադյանի կյանքն ու գործունեությունը, տեղեկություններ է տրամադրում թերթի կարճ կյանքի մասին (տպագրվել է 4 անգամ) [1, No 55, 3-5 էջ]:  2013 Կահիրեի Հայ Առաքելական եկեղեցու ջանքերով լույս է տեսել Սուրեն Բայրամյանի «Եգիպտոսի հայկական մամուլը» գրքի արաբական տարբերակը, որտեղ հեղինակը ներկայացնում է եգիպտահայ մամուլի ցուցակը 1865-2005թթ.   Եգիպտոսում լույս է տեսել հայկական առաջին «Արմավենի» պարբերականը 1865, 18652005 թվականներին: Եգիպտոսում լույս է տեսել 165 պարբերական, որոնցից 43-ը ամսագրեր են, 32-ը ՝ շաբաթաթերթեր:   Տե՛ս «Արեգ», 2013 թ. Մարտ, թիվ 33 էջ 3-6:  332 ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆ Մերձավոր Արևելքի ամենամեծ և ամենահեղինակավոր համալսարանը, Կահիրեի համալսարան, 2007 թ. Ապրիլին Հայագիտական ​​կենտրոնի ստեղծումը մեծ քաղաքական և ռազմավարական կարևորություն ուներ `հայկական համայնքների քայքայման գործընթացի լույսի ներքո: Մերձավոր Արևելք   Այս տարիների ընթացքում կենտրոնը կազմակերպել է բազմաթիվ միջազգային գիտաժողովներ, դասախոսություններ հայ-արաբական հարաբերությունների վերաբերյալ, ինչպես նաև հրատարակել տասնյակ գրքեր Հայաստանի և հայերի մասին, որոնց լուսաբանումն ընդգրկում է նաև արաբական պարբերականը [1, No 53, էջ: 18]:   «Արեգը» առանձնացնում է 2010 թվականը վերը նշված գիտաժողովներից: Մարտի 29-ին Կահիրեում կայացած «Հայ-արաբական տնտեսական հարաբերությունները» խորագրով համաժողովին մասնակցում էին հայ և արաբ անվանի գիտնականներ:   Հոդվածագիր Շիմա Շվարաբին ընթերցողին է ներկայացնում համաժողովի ընթացքը, որի ընթացքում բանախոսները խոսեցին միջնադարում հայ-արաբական տնտեսական հարաբերությունների, Լիբանանի, Եգիպտոսի և Սիրիայի տնտեսական կյանքում մեծ դեր խաղացած հայ գործիչների մասին [էջեր 1, No 2, 22-24]:   «Արեգ» պարբերականը մեծ հետաքրքրությամբ լուսաբանում է 2011 թ. Նոյեմբերի 14-15-ը Կահիրեի համալսարանի Հայագիտական ​​կենտրոնի կողմից կազմակերպված «Արաբական և օտար աղբյուրներում հայերեն նկարագիրը» խորագրով չորրորդ միջազգային գիտաժողովին մասնակցում էին 20 հետազոտողներ Հայաստանից, Եգիպտոսից, Լիբանանից, Սիրիայից և այլ երկրներից:   «Հայկական հարցը Օսմանյան կայսրությունում» նստաշրջանի ընթացքում բանախոսները նշեցին, որ արաբ հեղինակները հիմնականում չեզոք դիրքորոշում են ունեցել հայերի նկատմամբ Օսմանյան կայսրության քաղաքականության վերաբերյալ `ներկայացնելով իրական պատկերը:   Մուհամմադ Ռիֆաթ ալ-Իմամը նշում է, որ արաբ գիտնականներ Մուստաֆա Քեմալի «Արևելյան հարցը», Մուհամմադ Ֆարիդի «Օսմանյան կայսրության պատմությունը», Ֆայզ Հուսեյնիի «Հայկական ջարդերը» և այլ արաբագետների աշխատություններում տեսակետն այն է, որ հայկական ջարդ  Ինչ վերաբերում է արաբական մամուլին, հետազոտողները 333 ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆ Նարինե Երանոսյանը և Նորա Արիսյանը նշեցին, որ եգիպտական ​​և սիրիական արաբալեզու մամուլը նույնպես հիմնականում չեզոք դիրք ուներ և կարևոր աղբյուր էր Հայկական հարցի պատմության ուսումնասիրման համար [1, No 18, էջ , 7]:   Համաժողովի ընթացքում զեկուցումներ արվեցին նաև «Հայերը Եգիպտոսում» թեմայի շրջանակներում:   Մասնավորապես, հայ հետազոտող Արթուր Իսրայելյանը հանդես եկավ զեկույցով «Մամլուքյան բանակում ծառայող հայերն ըստ արաբական աղբյուրների», Jamամալ Քամալ Մահմուդ ՝ «Հայ զինվորականների կերպարը Եգիպտոսում ըստ օսմանյան աղբյուրների» թեմայով, որտեղ բանախոսը նշեց, որ շատ հայեր Օսմանյան իշխանության տարիներին Եգիպտոսում, զբաղեցրել է բարձր ռազմական պաշտոններ:   Մասնավորապես, հայ Ահմադ Աշանը Եգիպտոսի 7 ռազմական շրջաններից մեկի հրամանատարն էր. Ռամադան Աշանը, Սուլեյման Բիկրը, նրա որդին ՝ Օսման alaալաբին և այլոք բարձր պաշտոններ են զբաղեցրել Եգիպտոսի նավատորմում [1, No 18, p. 8]:   Հատկանշական է նաև արաբ հետազոտող Մաջիդ Աջաթիի զեկույցը ՝ «Հայ վաճառականների նկարագրությունը Եգիպտոսի արխիվում 19-րդ դարում» վերնագրով, որում նա նշել է, որ Մուհամեդ Ալիի կառավարման տարիներին հայերը բազմաթիվ պաշտոններ են զբաղեցրել Եգիպտոսի կառավարությունում [1, Ոչ 18, էջեր 6-11]  2013 Փետրվարի 25-ին Կահիրեի համալսարանի Հայագիտական ​​կենտրոնը հայ տպագրության 500-ամյակի կապակցությամբ կազմակերպեց «Հայաստան և քաղաքակրթությունների երկխոսություն» թեմայով միջազգային գիտաժողով, որին մասնակցում էին տարբեր երկրների բազմաթիվ գիտնականներ:  Բանախոսների թեմաներն էին `պարսկերենից հայկական փոխառությունները, Հայաստանի և Միջագետքի երկրների միջև շփումները, հայ-հնդկական պատմամշակութային կապերը, հայերի զարգացումը եգիպտական ​​մշակույթում և կրթությունում 1516-1798 թվականներին: դրա դերը և այլն [1, թիվ 32, էջ 6-12]:   Կահիրեի Հայագիտական ​​հետազոտությունների կենտրոնը հրատարակել է «Արաբերեն հայերի նկարագրությունը և օտարերկրյա 334 պատմություն Մանի աղբյուրներում» աշխատությունը, որի 254 էջանոց նյութը համահեղինակ են արաբ և հայ համահեղինակներին հետևյալ թեմաներով. Հայկական հարցը արաբական և օտար աղբյուրներում:  2. Հայերը Եգիպտոսում արաբական և օտար աղբյուրներում:  3. Հայաստանը և հայերը միջնադարում:  Հարկ է նշել, որ ճիշտ է, որ կոտորածների փաստը ընդունված է արաբական հեղինակների ՝ հայկական կոտորածների վերաբերյալ աշխատություններում, բայց ոչ բոլոր հեղինակներն են համաձայն, որ դա պետական ​​քաղաքականություն էր:   Եգիպտական ​​և սիրիական մամուլն անդրադարձել է նաև հայկական ջարդերին:  Նորա Արիսյանն անդրադարձավ իր դիսերտացիայում սիրիական մամուլի `հայերի մասին հրապարակումներին, որոնք ուսումնասիրելուց հետո պարզ է դառնում, որ սիրիական արաբալեզու մամուլն անդրադարձել է հայկական հարցի տարբեր փուլերի, կոտորածների և միգրացիոն տեսարանների լուսաբանմանը:   Հայագիտական ​​հետազոտությունների կենտրոնը հրատարակել է «Հայերը Եգիպտոսում» առանձին գլուխ, որում ընդգրկված են Ամինա Ահմադ Իմամ ալ-Շուրուբշիի «Հայ տարրը ֆատիմիդային Եգիպտոսում և դրա դերը քաղաքականության և քաղաքակրթության մեջ», Արթուր Իսրայելյանի «Մամլուքների կողմից հայկական ռազմական աղբյուր Բանակի Jamամալ Քեմալ Մահմուդի «Եգիպտոսում հայ զինվորականների նկարագրությունը օսմանյան աղբյուրներում»:   Գրքի երրորդ գլխում արաբագետ Ահմադ ալ-Մանամ ալ-Ադավին ներկայացնում է «Քաղաքական իրավիճակը Հայաստանի Վելայաթում 684-749 թվականներին», որը կարևոր աղբյուր է Հայաստանի պատմության ուսումնասիրության համար այն ժամանակաշրջանում, երբ Հայաստանի և բյուզանդացիների պայքարը սկսվեց Հայաստանի համար:   Բացի այդ, այս գիրքը ներառում է արաբ գիտնականներ Ադբ ալ-Ազիզ ալ-Դուրուբիի «Հայաստան և հայ ազգի կազմավորում» աշխատությունները, Մուհամմադ Ահմադ Իբրահիմի «Հայաստանը մահմեդական աշխարհագրական ձեռագրերում» աշխատությունները [1, No 32, էջ 13- 18]:  335 ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆ Եգիպտոսի Նախագահ ընտրվելուց հետո Աբդել Ֆաթթահ ալ-Սիսին 2014 թ. Օգոստոսի 7-ին նա հանդիպեց Եգիպտոսի քրիստոնեական համայնքների ղեկավարների, այդ թվում `Հայ Կաթողիկե և Առաքելական Եկեղեցիների ղեկավարների հետ, որի ընթացքում Եգիպտոսի Նախագահը հավաստիացրեց որ Եգիպտոսում քրիստոնյաների կյանքը վտանգված չէ և կշարունակի ապրել և աշխատել մուսուլմանների հետ միասին:   Բացի այդ, հանդիպման ընթացքում Եգիպտոսի Հայ կաթողիկե եկեղեցու առաջնորդ Գրիգոր Կուսանը նախագահին ներկայացրեց Մուհամեդ Ռիֆաթ ալ-Իմամի հեղինակած «Հայերը Եգիպտոսում 1896-1961»: Գիրքը, որում հեղինակը ներկայացնում է եգիպտահայ համայնքի պատմությունը նշված ժամանակահատվածում [1, No 49, էջ. 11]:  20-րդ դարի առաջին ցեղասպանությունը 2015-ին արաբական հասարակությանը հայտնի դարձնելու համար ստեղծված Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցի կապակցությամբ ստեղծված հանձնաժողովը: Նա Կահիրեում անցկացրեց մի շարք միջոցառումներ, ներառյալ դասախոսություններ և գիտաժողովներ, տարբեր մշակութային հաստատություններում: Եգիպտոս, որի ընթացքում ցուցադրվեցին Հայոց ցեղասպանության մասին ֆիլմեր և փաստաթղթեր:   Այս կարևոր իրադարձությունների շարքում էր Մուհամմադ Ռիֆաթ ալ-Իմամի կողմից Հայոց ցեղասպանության վերաբերյալ մի շարք գրքույկների հրատարակում «Հայկական հարցը արաբական աղբյուրներում 1878-1923», «Ալեքսանդրիայի հայերը և նրանց դերը եգիպտական ​​կյանքում» խորագրով: Հայկական հարցը միջազգային «պայմանագրերում», «Հայոց ցեղասպանությունը Օսմանյան կայսրությունում 1915-1916 թվականներին», «Հայկական կոտորածները. Ֆայեզ Հուսեյնի վկայությունները »,« 1915 թ. Հայոց ցեղասպանությունը ամերիկյան և բրիտանական մամուլում »և« Հայոց ցեղասպանությունը գերմանացիների և ավստրիացիների հուշերում »[1, No 57, էջ 7-11]:  Նշենք, որ Համիդյան ջարդերից հետո Եգիպտոսը ապաստան է տրամադրել ավելի քան 1000 հայ ներգաղթյալների 1909 թ. 45-օրյա պայքար:   Բացի այդ, 1920-ականներին մոտ 1000 հայ որբեր Եգիպտոս են տեղափոխվել այլ վայրերից [1, No 57, p. 13]:  , ։

«Արեգ» պարբերականն իր էջերում ներկայացնում է եգիպտահայ համայնքի պատմությունը՝ մեծապես արժեւորելով հայ համայնքի ներդրումը Եգիպտոսի քաղաքական, տնտեսական, հասարակական կյանքի աշխուժացման գործում։
  20-րդ դարի առաջին ցեղասպանությունը արաբ հասարակության շրջանում ճանաչելի դարձնելու համար, 2015 թ. ընթացքում Կահիրեում եւ Եգիպտոսի տարբեր մշակութային հաստատություններում իրականացվեցին մի շարք միջոցառումներ` դասախոսություններ, գիտաժողովներ, որոնք չեն վրիպել արաբերեն պարբերականի ուշադրությունից։
  Բացի այդ՝ «Արեգ» պարբերականն իր ուշադրության կենտրոնում է պահել 2010-2015 թթ. եգիպտահայ համայնքի կազմակերպած մշակութային տարբեր միջոցառումների, գիտաժողովների լուսաբանումը։
