Կենսաբանության  արդի  հիմնախնդիրների  մեջ մեծ  տեղ  է  հատկացվումժառանգականության  բջջաբանական  և  մոլեկուլյար  հիմունքներին,  հատկությունների և հատկանիշների ժառանգման օրինաչափություններին, ժառանգականության  քրոմոսոմային  տեսությանը,  սեռի,  օնտոգենեզի,  պոպուլյացիոն  ևսպորտային  գենետիկայի  և  իմունոգենետիկայի  հիմնահարցերին։
   Կենսաբանության կարևոր հիմնահարց է համարվում նաև էկոլոգիայի խնդիրը՝ կապվածզանազան վնասակար նյութերի արտադրման, արդյունաբերական թափոններիավելացման,  վերականգնվող  և  չվերականգնվող  ռեսուրսների  անխնա  օգտագործման  հետ։
   Հաշվի  առնելով  «Կենսաբանության  արդի  հիմնախնդիրները»հատուկ  մասնագիտական  առարկայի  էկոլոգիական  հիմնահարցերի  թեմայիարդիականությունը  և  ելնելով  բնության  պահպանության,  բնական  հարստությունների  վերարտադրման,  դրանց  արդյունավետ  օգտագործման,  էկոլոգիական  դաստիարակության  խնդիրների  բազմաթիվ  միջոցառումների  իրականցման անհրաժեշտությունից, ինչպես նաև փորձելով կանխել մարդկային գործոնիվնասակար ազդեցությունները, խնդիր է դրվել ինտերակտիվ մեթոդների կիրառումով վեր հանել  դրանց լուծման ուղիները։
 Քննարկելով  էկոլոգիական  հիմնահարցերը՝  հնարավոր  է  ապահովելբույսերի, կենդանիների, մարդու և բնության կենսագործունեության ներդաշնակությունը,  գենոֆոնդի  և  տարբեր  բնատարածքային  համալիրների  ընդհանուրէկոլոգիական հավասարակշռությունը։
 Ուսուցման գործընթացում կարևորվում են ակադեմիական գիտելիքներիպաշարը,  ներառարկայական  և  միջառարկայական  կապերի  ստեղծումը,  ձեռքբերած գիտելիքները կյանքում կիրառելու հմտությունների և կարողություններիդրսևորումը,  մասնագիտական  տեսական  գիտելիքների  օգտագործումը  գործնականում։
   Դասավանդման  ժամանակակից  մեթոդները  հնարավորություն  ենընձեռում զարգացնելու ուսանողի ստեղծագործական, տրամաբանական մտածողությունը,  ինքնուրույն  արտահայտվելու  և  տարբերելու  առաջնային  նպատակն ու խնդիրները երկրորդայիններից, ձևավորելու համապատասխան որոշումներ  կայացնելու  հմտություններ,  ինչպես  նաև  խնդրին  ստեղծագործ  ևքննադատաբար մոտենալու վերաբերմունք։
 Ժամանակակից  մանկավարժությունը,  բացի  առարկայական  և  մասնագիտական կրթություն ապահովելու խնդրից, ունի նաև մեկ այլ կարևոր խնդիր`սովորողների  ընդգրկումը  բազմապիսի  հասարակական  հարաբերություններում` ձևավորելով համագործակցային և ինքնուրույն որոշումներ կայացնելու,դրանց  համար  պատասխանատվություն  կրելու  կարողություններ  ու  հմտություններ։
 Կենսաբանության  ուսուցման  գործընթացում  սովորողների  տրամաբանական և բնագիտական մտածողության զարգացմանն ուղղված ձևակերպումներն անընդհատ փոփոխվում են։
  Դրանք փոխկապակցված են, որոնցից ամենատարածվածներն  են  գիտականությունը,  մատչելիությունը,  համակարգվածությունը,  հաջորդականությունը,  զննականությունը  և  այլն։
   Այս  գործընթացումկարևորվում  է  ուսուցման  մեթոդը,  որը  դասավանդողի  և  սովորողների  միջևփոխազդեցությունն  արտացոլող  մոտեցումների  ու  հնարների  համախումբ  է։
 Ուսուցման մեթոդն ընտրվում է դասն ավելի ակտիվ և հետաքրքիր դարձնելունպատակով, որի շնորհիվ էլ հնարավոր է դառնում զարգացնել անհատական,խմբային և համագործակցային աշխատանքային հմտություններ։
   Ուսուցման փոխներգործուն մեթոդները (ինտերակտիվ) սկսել են կիրառել վերջին մի քանի տարում։
  Այս մեթոդները ենթադրում են սովորողների ավելիընդգրկուն փոխազդեցություն ոչ միայն սովորեցնողի, այլ նաև միմյանց հետ, որիընթացքում  գերակայում  է  սովորողների  ակտիվությունը։
   Փոխներգործուն  մեթոդները միաժամանակ ապահովում են գրեթե բոլոր սովորողների ներգրավվածությունը,  որն  էլ  տանում  է  անհատական  և  համագործակցային  հմտությունների զարգացմանը՝ դասը  դարձնելով  ավելի  հետաքրքիր,  գրավիչ  և  մատչելի։
 Ինտերակտիվ  մեթոդների կիրառմամբ  ինքնագնահատականի  և  ինքնավստահության բարձրացման հնարավորություն է ընձեռվում։
 Դասավանդման նորագույն մեթոդներով և ԽԻԿ համակարգով փորձել ենքուսումնասիրել  թեման,  այն  դարձնել  ավելի  հետաքրքիր,  զարգացնել  ուսանողների  անհատական,  խմբային  և  համագործակցային  աշխատանքայինհմտությունները՝  ապահովելով  նրանց  ներգրավվածությունը  էկոլոգիականհիմնահարցի լուսաբանման խնդրում։
 Հայտնի  է,  որ  ուսանողակենտրոն  ուսուցումը,  բոլոր  մասնակիցներիներգրավվածությունը այդ գործընթացում զարգացնում է այնպիսի բարոյականարժեքներ, ինչպիսիք են` սեփական դիրքորոշում ունենալը, սրտացավությունը,կամքը,  փոխօգնությունը,  վերլուծելու  ունակությունը,  համարձակությունը  ևայլն 1։
   Մարդկությունն  այսօր  համամոլորակային  փոփոխման  շեմին  է,  որիպատճառը  մարդն  է։
   Արեգակի  լուսային  էներգիայի  մեծ  մասը,  մթնոլորտիմիջոցով թափանցելով կենսոլորտ, կլանվում է Երկիր մոլորակի մակերևույթից,վերածվում ջերմային էներգիայի և ինֆրակարմիր ճառագայթման ձևով անդրադառնում է տիեզերք։
  Սակայն մթնոլոտում որոշ «ջերմոցային գազերի»` ածխաթթու գազի (CO2), օզոնի (O3), մեթանի (CH4), ազոտի երկօքսիդի (N2O) և ֆտորքլորածխաջրածնային միացությունների (CFCl) շնորհիվ մթնոլորտը կլանում էԵրկրից  անդրադարձող  ճառագայթման  մեծ  մասը՝  հանգեցնելով  «ջերմոցայինէֆեկտի»։
   «Ջերմոցային էֆեկտի» առաջացման հիմնական դերը (64%) պատկանում է ածխաթթու գազին, 19%-ը` մեթանին, 5,7%-ը՝ ազոտի ենթօքսիդին, 10%-ը՝ֆտորքլորածխաջրածիններին։
   Վերջիններս  մթնոլորտ  են  արտանետվումարտադրական  պրոցեսների  ընթացքում,  իսկ  N2O-ի  հիմնական  մասն  ունիկենսաբանական ծագում և նպաստում է օզոնի շերտի քայքայմանը 7։
 Մեթանը ուժեղ «ջերմոցային գազ է», ունի աճի տենդենց, և շուտով մթնոլորտում  նրա  քանակությունը  կկրկնապատկվի։
   Մեթանի  առաջացման  աղբյուրներ  են  հանդիսանում  գյուղատնտեսությունը,  ածխի  և  բնական  գազիարդյունահանումը։
 CO2  գազի  ավելացման  հիմնական  պատճառներն  են  անտառահատումները, հրդեհները, ավտոմեքենաների թվի ավելացումը։
 Գլոբալ  տաքացման  հետևանքով  փոխվում է  Երկրի  առանցքը։
   Թեքսասիհամալսարանի գիտնականները պարզել են, որ 2005թ.-ից սկսած՝ Հյուսիսայինբևեռը  սկսել  է  շարժվել  արևելք  և  հասցրել  է  տեղափոխվել  1,2  մետրով։
   Այսկործանարար երևույթները կանխելու կամ ինչ-որ չափով մեղմելու նպատակովանհրաժեշտ է լայնորեն ներդնել և օգտագործել վերականգնվող աղբյուրների`արևի, քամու, ջրի և երկրի ընդերքի էներգիան։
 «Ջերմոցային  էֆեկտի»  ուսումնասիրման  նպատակով  կիրառել  ենք«Ապագայի  անիվ»  մեթոդը  և  վերլուծել  պրոբլեմի  պատճառահետևանքայինկապերը։
  Կառուցելով պատճառների և հետևանքների մանրամասն պատկերը՝սովորողները կարողանում են կայացնել ճիշտ որոշումներ՝ տվյալ հիմնախնդրիհետևանքները վերացնելու համար։
 Երևույթի պատճառահետևանքային կապի ուսումնասիրման նպատակովուսանողները կիրառել են  տարբեր  գծապատկերներ,  ցուցադրել  խնդրի  պատճառները, որոնք էլ իրենց հերթին հանգեցրել են մի շարք հետևանքների։
  Նշելովբոլոր պատճառներն ու հետևանքները՝ ուսանողներն ինտերակտիվ մեթոդներիկիրառումով  հանգել  են  մի  շարք  եզրակացությունների՝  պատասխանատվություն կրելով մեկը մյուսի ուսումնառության համար 2։
 Մարդու լայնածավալ գործունեության հետևանքով շրջակա միջավայրումտեղի  են  ունեցել  անդառնալի  փոփոխություններ։
   Երկիր  մոլորակի  զանազանռեսուրսների  չգիտակցված  օգտագործման  հետևանքով  մարդը  սպառել  էբուսական ու կենդանական աշխարհն այն աստիճան, որ ֆլորայի և ֆաունայիշատ  տեսակներ  պարզապես  անհետացել  են,  իսկ  մյուսները  գտնվում  ենանհետացման եզրին։
 Հասարակությունը, գիտակցելով կորցրած ռեսուրսների աղետալի չափերը,  մշակել  է  բնական  ռեսուրսների  ռացիոնալ  օգտագործմանն  ու  պահպանմանն ուղղված միջոցառումների հատուկ համակարգ։
  Խնդրի վերլուծման ժամանակ ուսանողների կողմից առաջարկվել է M-աձև աղյուսակը, որտեղ առանձին-առանձին բացահայտվել են վերականգնվող և չվերականգնվող կենսաբանական  ռեսուրսների  առանձնահատկությունները  և  առաջարկվել  են  ուղիներվերոհիշյալ  խնդիրների  լուծման  ուղղությամբ։
   M-աձև  աղյուսակի  միջոցովուսանողները  հանգել  են  այն  եզրակացության,  որ  կենսաբանական  ռեսուրսները`  բույսերը  և  կենդանիները,  ոչ  միայն  ունեն  էկոլոգիական  կարևոր  նշանակություն,  այլև  կազմում  են  կենսերկրացենոզի  կենսաբազմազանությանպահպանման միջոց։
  Նրանք կարևորել են որոշ միջատների բազմազանությանպահպանումը՝ որպես բնության մեջ փոշոտում իրականացնողների՝ ընդգծելով,որ  սանիտար  միջատները  մաքրում  են  բնությունը  լեշերից,  կրծողներից,  իսկհողում բնակվող որոշ կենդանատեսակներ փխրեցնում են հողը՝  բարելավելովդրա որակն ու կառուցվածքը։
 Քառաբաժան մեթոդով ուսանողները նշել են կենդանիների՝ որպես կենսաերկրացենոզի կարևորագույն հետերոտրոֆ բաղադրիչի սերտ համագործակցությունը բուսական աշխարհի, ինչպես նաև միկրոօրգանիզմների  հետ, որոնքապահովում են բնության դինամիկ հավասարակշռությունը։
 Կենսաբազմազանության  պահպանման  և  արդյունավետ  օգտագործմանմիջոցառումներից ուսանողների կողմից հատկապես առանձնացվել են ձկներիարհեստական ձվադրման, ձկների կլիմայավարժեցման, որսի քանակի և ժամկետների հստակեցման գործընթացներին հետևելը 6։
 Վերոհիշյալ  միջոցառումներից  Հայաստանում  կարելի  է  իրականացնելցանկացածը՝ Սևանա լճում բնակվող իշխան և սիգ ձկնատեսակների պահպանության համար։
  Կարևորագույն խնդիր է դրված արհեստականորեն ավելացնելձկան պաշարները՝ արգելելով ձկնորսությունը։
  Հայաստանում վերջերս ջրասուզորդների  խումբը  հետազոտություններ  է  անցկացրել  Սևանա  լճի  հատակում(այն  գրավում  է  նաև  էքստրեմալ  դարվինգի  սիրահարներին),  որի  ընթացքումկատարվել է ստորջրյա բուսաբանական հետազոտություն՝ ցամաք դուրս բերելով բարձրակարգ բույսերի 10 տեսակներ,  ջրիմուռներ։
 Բնապահպանական  կարևորագույն  հիմնախնդիր  է  լճի  աղտոտվածության  հետ  մեկտեղ  ձկնապաշարի  տագնապալից  սակավությունը։
   Տասնյակժամեր  լողալով  ջրի  հատակում՝  ջրասույզները  Սևանա  լճի  տարբեր  հատվածներում չեն հանդիպել խոշոր չափի ձկների, հազվադեպ պատահող ձկներիցամենամեծը  եղել է հազիվ 10սմ։
  Սևանի էկոհամակարգի խաթարման հետևանքով լճի հատակին շատացել է և՛ ֆիտոպլանկտոնը, և՛ զոոպլանկտոնը, որոնք էլպետք  է  կեր  դառնային  ձկներին։
   Որոշ  հատվածներում  էլ  ջրասուզորդներըհայտնաբերել են խեցգետինների և ձկների նեխած մնացորդներով լցված լքվածցանցեր։
 Հայաստանում  գործում  են  նաև  արգելոցներ,  արգելավայրեր,  ազգայինպարկեր,  որտեղ  կլիմայավարժեցման  և  վերաբնակեցման  հետևանքով  ոչնչացումից փրկվել են Հայաստանի «Կարմիր գրքում» ընդգրկված շատ հազվագյուտտեսակի կենդանիներ` սպիտակագլուխ անգղը, բեզոարյան այծը, գառնանգղը ևայլն։
 Հայաստանը բնորոշվում է իր ֆաունայի տեսակային բազմազանությամբև էնդեմիզմով։
  Վերջին 2-3 տասնամյակում մարդու գործունեության հետևանքովմեր բնաշխարհից իսպառ վերացել կամ անհետացման եզրին են գտնվում մոտ40 տեսակի ձկներ, կաթնասուններ, թռչուններ և սողուններ։
 Հայաստանում մշտապես մոլեգնում է որսագողությունը, իսկ թույլատրվողորսն էլ անկանոն և անկազմակերպ է։
  Իսպառ ոչնչացել են կովկասյան ազնիվեղջերուն,  փասիանը,  հովազը,  իսկ  հայկական  մուֆլոնի  և  քարայծի  միայնհատուկենտ նմուշներ են մնացել 4։
 Բուսական կամ ավտոտրոֆ օրգանիզմներից ֆլորայի ռեսուրսների դերըկենսոլորտում և մարդկանց կյանքի ու արտադրական գործունեության համարբացառիկ  է։
   Բուսական  ռեսուրսների  պահպանության,  ռացիոնալ  օգտագործման ու վերականգնման ուղղություններն ու կոնկրետ եղանակները բազմազանեն։
  Դրանցից կարևորվում են գենոֆոնդի պահպանումը, հատուկ պահպանվողտարածքների  առանձնացումը,  բույսերի  «Կարմիր  գրքի»  ստեղծումը,  անտառային տնտեսության կազմակերպումը։
  Ուսումնասիրվել է Հայաստանի «Կարմիր գիրքը», և Վենի դիագրամի միջոցով քննարկվել են բույսերի և կենդանիներիպահպանման հիմնախնդիրների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։
 ՀՀ-ում աճում են մշակովի բույսերի մեծ թվով վայրի ներկայացուցիչներ`խնձորենին,  տանձենին,  կեռասենին,  սալորենին,  արոսենին,  ալոճենին,  հոնը,խաղողը, ոլոռը, ոսպը, որոնք գոյատևել են մարդու կողքին, հետևաբար կարողեն  փրկվել  ոչնչացումից,  եթե  մարդը  նրանց  նկատմամբ  ցուցաբերի  հոգատարվերաբերմունք։
  Առանձնապես ուշադրության են արժանի վայրի ցորենի, աշորայի, գարու, արարատյան և ուրարտական ցորենների, Վավիլովի տարեկանիաճման  հազվագյուտ  վայրերը,  որտեղ  նկատվում  է  ներտեսակային  մեծ  բազմազանություն,  որոնց  պահպանությունը  և  մշակման  անհրաժեշտությունըխիստ կարևոր է։
 Ուսանողները  հարցը  հետազոտելուց  հետո  հանգել  են  այն  եզրակացության,  որ  պետք  է  ապահովել  բուսական  տեսակների  գենոֆոնդի  պահպանությունը, բնական էկոհամակարգերի անձեռնմխելիությունը։
 Հայաստանում  տարածված  վայրի  տանձենու  բազմաթիվ  տեսակներիցտանձենի կովկասյանը անտառահատումների հետևանքով խիստ կրճատվել է,մինչդեռ դրա չորադիմացկունությունը, հիվանդությունների ու վնասատուներիդեմ  մեծ կայունությունը կարող  են  օգտագործվել  նոր  արժեքավոր  ձևեր  ստանալու համար 5։
 Ֆլորայի, ֆաունայի, կենսաբազմազանության հարցը քննարկելիս կիրառվել  է  «Խճանկար»  համագործակցային  մեթոդական  վարժություններից  մեկը։
 Ուսանողները,  համագործակցային  խմբեր  կազմելով,  ուսումնասիրել  են  միևնույն  թեման՝ իրականացնելով  տարբեր առաջադրանքներ։
  Նյութն ուսումնասիրվել է տարբեր տեսանկյունից, իսկ պատկերն ամբողջացել է, երբ միավորվելեն խմբային աշխատանքների արդյունքները 1։
 Կենսաբանության  և  էկոլոգիայի արդի  հիմնախնդիր  է  նաև  քաղցրահամջրի  խնդիրը։
   Քաղցրահամ  ջուրն  աշխարհում  աստիճանաբար  ձեռք  է  բերումկարևոր  ռազմավարական  նշանակություն  և  միջազգային  հարաբերություններում դառնում է լուրջ քաղաքական գործոն։
  Թեպետ այդ ռեսուրսը համարվում էվերականգնվող,  բայց  այն  վերականգնվում  է  միլիոնավոր  տարիների  ընթացքում։
  Խոսքը վերաբերում է ոչ թե ջրի քանակապես, այլ որակապես վերանալուև  աղտոտվելու  խնդրին,  որը  դարձել  է  համամարդկային,  ավելին`  համաշխարհային հիմնախնդիր։
 Քաղցրահամ  ջուրը  սահմանափակ  և  խոցելի  ռեսուրս  է։
   Մաքուր  ուանվտանգ  ջրի  նկատմամբ  մարդու  կենսական  պահանջը  բացատրվում  է  ջրիբացարձակ ֆունկցիոնալ անփոխարինելիությամբ։
 Քաղցրահամ  ջրի  խոշորագույն  օգտագործողը  գյուղատնտեսությունն  է։
 Ներկա պայմաններում զգալիորեն բարձրացել է ընդերքի քաղցրահամ ջրի օգտագործումը, որն ավելի գլոբալ է դարձնում մարդկության համար չափազանցկարևոր այդ ռեսուրսի ընդհանուր պակասությունը։
  Քաղցրահամ ջրի քանակըկարգավորելու և հետագայում չպակասեցնելու համար անհրաժեշտ է բարձրացնել դրա օգտագործման արդյունավետությունը։
  Մի շարք երկրներ արդեն անցելեն  կաթիլային  ոռոգման  համակարգին։
   Բնության  վրա  ներգործող  մարդածինմյուս գործոնների հետ միասին քաղցրահամ ջուրը հետզհետե դառնում է կայունզարգացման  ռազմավարությանը  խանգարող  վճռորոշ  գործոն։
   Միանգամայնընդունելի  է,  որ  21-րդ  դարում  քաղցրահամ  ջուրը  (և  ոչ  թե  նավթը)  կդառնաԵրկրի գլխավոր ռազմավարական ռեսուրսը։
 Աշխարհի  ջրային  ռեսուրսների  էկոլոգիական  վիճակի  և  օգտագործմանֆոնի  վրա  Հայաստանի  համանուն  պատկերը  նույնպես  մտահոգիչ  է։
   Հայաստանի տարածքում գոյություն ունեցող 70 մլրդ մետր խորանարդ ջուրն օգտագործման  ներկա  մակարդակով  և  տեխնոլոգիաներով  «բավարարում»  է  ժողովըրդի կենցաղի և արտադրության բոլոր պահանջները` միաժամանակ ապահովելով  գետերի  և  ավազանների  ինքնամաքրումն  ու  էկոլոգիական  վիճակը։
 Եթե  քաղցրահամ  ջուրն  օգտագործվեր  խնայողաբար  և  նպատակային,  ապահնարավոր  էր  անհանգստություն  չապրել  այս  կենսական  ռեսուրսի  վերարտադրության  հարցում,  և  Հայաստանն  այս  տեսանկյունից  կհամարվեր  աշխարհի  ամենաբարենպաստ  վիճակում  գտնվող  երկրներից  մեկը  7։
   Սակայնպատկերն այլ է։
  Հայաստանի Հանրապետությունում խմելու ջրի 70%-ից ավելինկորչում է։
  Արարատյան դաշտի ընդերքի ջրի բարբարոսական կորուստը ոչ ոքչի  չափում։
   Մի  շարք  բնակավայրերում  արտեզյան  ջրերը  խմելու  և  ոռոգմաննպատակով խոշոր տրամաչափի խողովակներով մակերևույթ են դուրս գալիսինքնաբուխ,  անարգել  և  առուներով  հոսում  են  դեպի  գետերը`  բարձրացնելովգրունտային  ջրերի  մակարդակը,  ուժեղացնելով  հողերի  էրոզիան  և  երկրորդային աղակալումը։
 Արտեզյան  ջրերի  մեծ  ծավալի  վատնում  է  կատարվում  նաև  մասնավորձկնաբուծարանների կողմից։
 Խմելու ջրի և ընդհանրապես ջրային ռեսուրսների վրա պետական վերահսկողության բացակայությունը վնաս է հասցնում մեր ժողովրդի կենսական ուպետական անվտանգությանը։
 Քաղցրահամ ջրի հիմնախնդիրների ուսումնասիրության և վերլուծությաննպատակով ուսանողների կողմից առաջարկվել է խորանարդի մեթոդը, որտեղխորանարդի յուրաքանչյուր նիստում նշվել են հիմնահարցերից որևէ մեկը, որիցհետո արվել են մի շարք եզրակացություններ։
 Այսպիսով, էկոլոգիական հավասարակշռության խախտման հետևանքովմոլորակը կրում է կենսաբազմազանության կորուստ, կլիմայական փոփոխություններ,  աղտոտվում  է  շրջակա  միջավայրը,  որն  էլ  կարող  է  հանգեցնելանդառնալի կորուստների։
   Անապատացումը,  բնակչության  աճը,  բնական  ռեսուրսների անվերահսկելի օգտագործումն ու սպառումը բերել են կաթնասունների, երկկենցաղների և թռչունների բազմաթիվ տեսակների անհետացման 8։
   Անհրաժեշտ  է,  որ  յուրաքանչյուր  մարդ,  հասարակության  ցանկացածանդամ մտածի մոլորակի գոյությունը երաշխավորող կենսաբազմազանությանպահպանման  մասին  և  սերունդներին  թողնի  այն  գեղեցկությունն  ու  բնականհարստությունը, որից օգտվում ենք անխնա։
  Պետք է գիտակցել, որ մարդը ևս միտեսակ է, որն անմիջական կախվածության մեջ է շրջապատող բնական միջավայրից և ուղղակի անհրաժեշտ է համագործակցություն, հետևողականություն՝փրկելու այն, ինչը մեզ տալիս է հնարավորություն ապրելու և գոյատևելու 3։
 Վերոհիշյալ  խնդիրների  լայնածավալ  վերլուծության  համար  ուսանողների  կողմից  առաջարկվել  է  էքսկուրսիայի  մեթոդը՝  այցելելու  արգելոցներ,արգելավայրեր,  ազգային  պարկեր՝  ֆլորայի  և  ֆաունայի  տեսակային  բազմազանությունն  ուսումնասիրելու  և  դրանց  պահպանման  նպատակով  հատուկմիջոցառումներ կազմակերպելու համար։
 Հիմնախնդիրների  վերլուծությունից  հետո  ուսանողների  կողմից  առաջարկվել են վերոհիշյալ պրոբլեմների լուծման ուղիները։
 Սևանա լճի մաքրում, ձկնային պաշարների վերականգնում Ծառատնկումներ,կենդանիների բուծում և հետևողականություն գործընթացի իրականացման խնդրում Ջերմոցային գազերի արտանետման սահմանափակում Հիմնախնդիրների լուծում Քաղցրահամ ջրի խնայողություն,ցանցերի վերանորոգում Ձկնագողության,կենդանիների որսի,ծառահատումների խնդրում պետական մակարդակով պատժելիության խստացում Գյուղատնտեսության բնագավառի նկատմամբ հետևողականություն, հատկապես հողերի աղակալման անապատացման խնդրում Արհեստական պարարտանյութերի օգտագործման սահմանափակում,կենսաբանական պայքարի խթանում,ցանցային ոռոգման ներդրում Դասի  վերջում  իրականացվել  է  գնահատում՝  կարևորելով  այն  հանգամանքը, որ այն ոչ միայն վկայում է սովորողների ձեռքբերումների, ուսուցմանարդյունավետության  մասին,  այլև  համարվում է  կրթության  որակի  ապահովման և բարելավման միջոց։
  Գնահատման հիմնական նպատակը սովորողներիգիտելիքների,  կարողությունների,  հմտությունների  տիրապետման  մակարդակի ստուգումն է, արժեքային որակների բացահայտումը, դրանց հիման վրաուսումնական  գործընթացի  կատարելագործումը  և  որակի  վերահսկման  ուբարձրացման ապահովումը։
 Համագործակցային ուսուցման փոխներգործուն մեթոդների կիրառման  ևգնահատման  գործընթացում    հաշվի  է  առնվել հետևյալ  հիմնական  սկզբունքները` համապատասխանելիություն, արդարացիություն, մատչելիություն, հաշվառելիություն, թափանցիկություն, հավաստիություն 2։
 Պետք է կարևորել այն հանգամանքը, որ գնահատականն ազդում է ինչպեսսովորողի առանձին որակների, այնպես էլ ընդհանրապես անձի վրա։
  Գնահատումն  օգնում  է  ձևավորելու  համառություն,  ազնվություն,  ինքնաքննադատություն,  իսկ  դրա  սոցիալական  ֆունկցիան  առավելապես    ստեղծում  է  լայնածավալ  մի  պատկեր,  որի  հիման  վրա  պատշաճ  վերլուծվում  է  տվյալհիմնահարցը։
 Այսպիսով,  ինտերակտիվ  մեթոդների  կիրառումով  ուսուցումը  հնարավորություն է տալիս ուսանողներին ինքնահաստատվելու, միմյանց արդարացիգնահատելու,  փոխզիջումների  գնալու,  որն  էլ  ապահովում  է  գործընթացիարդյունավետությունը։
  Մանկավարժական դերից բացի, ինտերակտիվ մեթոդների միջոցով ուսուցումն ունի նաև հասարակական գործառույթ։
  Ուսանողներըխմբերով աշխատելով ոչ միայն ձեռք են բերում համագործակցային բազմազանհմտություններ, այլև ինքնաճանաչման ավելի բարձր մակարդակ, որի շնորհիվստեղծվում է ճշմարիտ հետադարձ կապ։
 Գ ր ա կ ա ն ո ւ թ յ ո ւ ն 1.  Արնաուդյան Ա. Գյուլբուդաղյան Ա., Խաչատրյան Ս., Խրիմյան Ս., Պետրոսյան Մ., Մասնագիտական զարգացման ձեռնարկ, ԿԱԻ, Երևան, 2004թ., էջ 178։
 2.  Եդոյան  Ռ.  Հ.,  Հովակիմյան  Ժ.  Հ.,  Բնապահպանության  դասավանդմանլաբորատոր-գործնական  պարապմունքների  ձեռնարկ,մեթոդիկայի  ևԵրևան, 2015թ., էջ 12-28, 71-79։
 3.  Կարապետյան Մ. Ա., Բնությունը և էթիկան, ԵՊՀ, 2009թ., էջ 8-17։
 4.  Հայաստանի Հանրապետության Կենդանիների կարմիր գիրք, Երևան,  2010թ,էջ 367։
 5.  Հայաստանի Հանրապետության Բույսերի  կարմիր գիրք, Երևան,  2010թ., էջ591։
 6.  ՀՀ կենսաբազմազանության V ազգային զեկույց, 2014թ., 15 137։
 7.  Հայրապետյան Է. Մ., Հարությունյան Վ. Ս., Վարդանյան Ժ. Հ., Շրջակա միջավայրի պահպանություն, Երևան, 2005թ.,  էջ 112-120, 438-440։
 Տեղեկություններ հեղինակի մասինԳրիգորյան Անահիտ Ֆաբրիցուսկու – ՇՊՀ,  Բնագիտաաշխարհագրական ֆակուլտետի դեկան, կենս. գիտ. թեկնածու, դոցենտ  E–mail։

Աշխատանքի  հիմքում  ընկած  են  նորագույն՝  ինտերակտիվ  մեթոդներով  էկոլոգիական  հիմնախնդիրների՝  ջերմոցային  էֆեկտի,  մոլորակի  ֆլորայի  և  ֆաունայի,  ինչպես  նաև  քաղցրահամ  ջրի  օգտագործման  և  մարդու  գործունեության  վնասակար ազդեցության ուղիների վերլուծությունը։
