Tillie Olsen noemt stille tijden waarin vrouwen worden afgeleid van hun werk door de behoeften van hun familie; Spender spreekt van stilte in stilte waardoor de ervaring van vrouwen steeds meer wordt verminkt; Adrienne Rijk, in On Lies, Secrets and Stilences, ziet de strijd van vrouwen voor zelfbeschikking steeds meer worden gedempt of tot zwijgen gebracht; de laatste tijd, Sandra Gilbert en Susan Gubar schrijven de ogenschijnlijke vervreemding van vrouwen uit hun taal, hun veelvuldig gebruik van pseudoniemen een poging om zichzelf te hernoemen of, eigenlijk, zichzelf te noemen.
Tillie Olsen ziet geen periode waarin vrouwen van hun werk werden afgeleid.