Ik vind het onfatsoenlijk om de aartspreuken van Safires te bekritiseren, die waarschijnlijk doordrenkt zijn door zijn redacteur, maar ik vind een soort van humor niet geschikt om te lezen, maar ze roepen wel een greintje viva voce op. Een handjevol voorbeelden, uit het boek bij
Ik vind de woordspelingen van Safires humoristisch, maar ze passen beter bij het gesproken woord dan bij de tekst.