Ik vind het onfatsoenlijk om de aartspreuken van Safires te bekritiseren, die waarschijnlijk doordrenkt zijn door zijn redacteur, maar ik vind een soort van humor niet geschikt om te lezen, maar ze roepen wel een greintje viva voce op. Een handjevol voorbeelden, uit het boek bij
Ik vind dat Safire te hard probeert om zijn lezers aan het lachen te krijgen.