Sultan Abdul Hamid II (18769) probeerde absolute heerschappij toe te passen op een imperium dat wankelde onder een verpletterende buitenlandse schuld, met een gefragmenteerde bevolking van vijandige mensen, en slaagde er alleen in de jongere generatie van geschoolde Turken onwil en ontevredenheid te creëren.
De bevolking is gebroken tijdens het bewind van de sultan Adbul Hamid II, en veel mensen waren vijandig tegenover zijn bewind.