Onomatopoeia heeft een lange, eervolle en aangename geschiedenis, van Aristoneans' brek-ke-kex ko-ax ko-ax tot Kermit's ribbet, van majestueuze lijnen in oude epische poëzie tot eenvoudige, huiselijke woorden zoals plop, spetter en gemurmel. In elke taal en tijd hebben de geluiden en de blik van sommige woorden hun zin doen vermoeden.
Het woord onomatopee was niet historisch van Aristophanes.