De laatste lach is het beste: niet alleen zegt het niet hetzelfde, maar het tweede ontbreekt volledig in de retorische hulpmiddelen die in de eerste staan, en een twee pagina's tellende bibliografie, een verwijzing naar de hoofdstukken en een index.
Daarna vindt men een hoofdstuk dat probeert aforismen te desexeren (b.v. "Hij die het laatst lacht, lacht het beste"), herschreven als "de laatste lach is het beste". Deze zijn verschillend in betekenis en de laatste heeft geen alliteratieve herhaling van "lacht", en een bibliografie van twee pagina's, hoofdstuk referentienoten, en tenslotte een index.