Woolf stelt hier twee denkwijzen voor die momenteel door feministische taalkundigen worden gevolgd: feministen proberen zowel de taal van de vrouw te beschrijven als de cluster van aanverwante omstandigheden te onderzoeken die in de rubrieksstilte zijn samengevat.
De feministen vertrouwen op het patriarchale karakter van de menselijke samenleving om te pleiten voor vrouwentaal.