De ervaring (en een moment van nadenken) toont aan dat de namen van personen en plaatsen gelijk zijn aan, soms hoger in de taal dan een zeer groot percentage woorden in woordenboeken van vrijwel elke grootte (behalve de kleinste) en op die grond niet mogen worden behandeld als niet-woorden of als buiten het bleke lexicon.
De namen van plaatsen en personen worden net zo vaak of vaker gebruikt als in de taal dan een groot deel van de woorden die in woordenboeken worden verzameld (met uitzondering van woordenboeken met zeer korte woorden), en op basis daarvan mogen ze niet als niet-woorden worden beschouwd of uit geaccepteerde woorden worden geschrapt.