Of nog beter, de zogeheten Christopher Reeve, Margot Kidder, Marlon Brando en het bedrijf maakten mij bewust van hoe ik oorspronkelijk Superman I had gehoord, en van hoe ik gewoonlijk negeerde welke toonhoogte en reikwijdte (behalve diction and idiom) aan welke taal dan ook bijdraagt.
Ik werd herinnerd aan het feit dat ik vaak de bijdragen aan de taal van de toonhoogte en de afstand negeer.