Wanneer komt men erachter dat woordenboeken niet het resultaat zijn van de collectieve verbeeldingskracht van degenen die ze voorbereiden of van de uitingen van de dromen van één enkele lexicograaf, maar van langdurig en nauwgezet onderzoek naar de wijze waarop de taal wordt gebruikt, de analyse en de codificatie van de resultaten, en vervolgens naar de organisatie ervan in een bruikbare referentiebron?
Iedereen weet dat een woordenboek niet het product is van de collectieve fantasieën.