Het directe energieke karakter van deze relaties wordt alleen aangetoond door (i) de manifestatie van biomarker-specifieke negatieve immuuneffecten bij het onderzoeken van de groei op termijn, waarbij actieve concurrentie voor energievoorraden wordt vastgelegd, (ï) de overdreven impact van bijzonder dure inflammatie op de groei, en (iii) het vermogen van kinderen met een groter gehalte aan lichaamsvet (d.w.z. energiereserves) om de groei-inhibiterende effecten van acute inflammatie volledig te vermijden.