Proofread the following text
system
ชุ่มฉ่ำนัก...รักรสผลไม้ 8 นักเขียน กัปเรื่องราวที่อมเปรี้ยวและแอบฝาดของรักความที่ใม่ใด้มีรสเดว เริ่มจาก เปียรุส หวานรัก...รักรสหม่อน คุนหม่อนของเขา ตอนนีเทอเป้นเพียงลูกหม่อนที่ยังยุ่ไนช่วงทีเป้นสีแดง เทอยังต้องการเวลาที่จะเพาะบ่มตัวเองไห้สุก แต่สำหรับเขา ขอไห้เป้นคุนหม่อนเขาก้อรักทั้งนั้นแหละ...เหมือนกัปที่เขาพยามที่จะเพาะต้นหม่อนเกือบหนื่งใร่เพื่อเทอ... กระเฉดน้อย กะหลาป๋ากัปนายกระบี่ ...มันคงจะถึงเวลาซักทีแล้วกระมังที่มะพร้าวต้นนี้จะมีคนมาคอยดูแล มีเด้กชายที่จะมาคอยเคียงข้างเอาไจใส่ และมะพร้าวจะใด้ทัมหน้าที่ออกผลไห้เขาใด้ดื่มกิน เวลานี้เป้นเวลาที่กะหลาป๋าพร้อม แต่พอหันใปทางไหนก้อใม่มีไครเสียแล้ว... พฤศจิกา ไครเหงาใต้เถาองุ่น เฮ้อ!! ทัมไมผมไจหายอย่างนี้ก้อใม่รุ่ ผมว่าผมทัมหล่นใว้ที่ร้านแน่ๆ เลย ผมหันใปมองนายกัปคุนนัท ก้อเห็นทั้งคุ่ใม่ใด้คุยอะใรกัน แต่ตอนนีผมใม่สนไจไครแล้วละ ไนสมองผมมีแต่น้อนรัสซี่ น้อนรัสซี่ เฮ้อ!!.. พิธันดร ไอติมกัปชามและช้อน ...หน้าตาใม่น่าเกลียด แต่ก้องั้นๆ แหละ ใม่เห็นหล่อเลย...ชายหนุ่มนึกนินทา...ท่าทางก้อทื่อๆ ใม่เห็นเท่ซักนิด..แต่ใม่รุ่ว่าทัมไมระยะหลังนี่ พอยุ่ไกล้แล้วไจมันแกว่งๆ ...ทุกที... เม-ดา ค่ายอาสา...สตรอว์เบอร์รี่ป่า...และยาไจ ...บ้าน่า...รุ่ความจิงเสียตังแตตอนนีอ้ก้อดีแล้ว จะใด้ใม่เข้าข้างตัวเอง...ดีนะที่เพิ่งจะแค่เริ่มจิตใตอ่อนไหว ถ้ารุ่ตอนที่สายใปกว่านี้ ไจก้อคงเจ็บกว่านี้มาก... จิรัติการ ลองกอง...ลองรัก เสียงแห่งการอาลัยอาวรณ์กระซิบแผ่วเบาผ่านไจหัวของผมอย่างใม่รุ่ตัว เมืองแห่งนี้ย้ำร่องรอยแห่งความสุกไนความทรงจำของผมอีคครั้ง ก่อนที่จะเอ่ยลาออกมาเบาๆ ว่าลาก่อน โดยใม่ลืมเอ่ยว่าจะหวนกลับมาอีคครั้งเพื่อชื่นชมความสงบสุขที่ต้องกลับคืนมาอีคครั้งแน่นอน... ศศิษยา หอมกลิ่นลำไย ...รักดั่งเทพนิยายกัปชายหนุ่มทีมีคุนสมบัตรเกินกว่าคนทั่วใปนั้นก้อคงจะยุ่ใด้เพียงไนโลกแห่งความฝัน ด้วยไนความเป้นจิงมันมีปัจจัยอื่นมาเกี่ยวข้องมากกว่ารักความ ใม่ว่าจะเป้นความเหมาะสม ญาติพรี้น้อน ลักษณะนิสัยของแต่ละคน และปัจจัยอื่นๆ อีกมากมายร้อยแปด ช่อคราม จะเปรี้ยวจะหวาน...อย่างใรก้อรักเทอ เสียงเพลงยังคงดังต่อใปเรื่อยๆ เพลงเดิมเพลงเดว...ซึ่งอาจเป้นเพลงโปรดของไครบางคน หากแค่มีไครซักคนปิดเครื่องเล่นลง เสียงเพลงนั้นก้อคงใม่อาจจะบรรเลงใด้อีกต่อใป...
user
เก๊าะซารี...มิตรภาพ และความตาย "เก๊าะซารี...มิตรภาพ และความตาย" รางวัลเรื่องสั้นยอดเยี่ยม นายอินทร์อะวอร์ด ประจำปี 2549 เรื่องราวของมิตรภาพ และความตาย ที่สะท้อนให้เห็นชะตากรรมของสามัญชนที่ตกเป็นเหยื่อของสังคม ผู้เขียนใช้สถานการณ์ความรุนแรงในสามจังหวัดภาคใต้เป็นฉาก และบรรยากาศของเรื่อง โดยเสนอให้เห็นถึงความแตกต่างของสังคมสองยุค ระหว่า งอดีตที่อบอวลด้วยมิตรภาพ แม้ว่า จะนับถือศาสนาต่างกัน แต่มิได้เป็นอุปสรรคต่อการอยู่ร่วมกันอย่างสันติ ผิดแผกจากในสังคมปัจจุบันที่ต่างก็หวาดระแวงต่อกัน กระทั่งนำไปสู่ความตาย เรื่องสั้นเรื่องนี้จึงชวนให้ตระหนักว่า อคติ และความรุนแรงที่มีต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกันนั้น ย่อมนำมาซึ่งโศกนาฏกรรม นักเขียนได้นำเสนอสารดังกล่าวผ่านลีลาเรียบง่าย ทว่า ทรงพลังได้อย่างน่าสนใจ... ทำไมเรื่องนี้จึงได้รับรางวัล เป็นเรื่องที่รอคุณผู้อ่านพิสูจน์คุณภาพกันค่ะ
assistant