Proofread the following text
system
รัตนโกสินทร์ รัตนโกสินทร์ รัตนโกสินทร์ นวนิยายอิงประวัติศาสตร์ยุครัตนโกสินทร์ตอนต้น จากปลายปากกาของ ฉ.วินิจฉัยกุล เคยลงพิมพ์เป็นตอนๆ ในนิตยสาร สกุลไทย ก่อนได้รับการพิมพ์รวมเล่ม และพิชิตรางวัลนวนิยายดีเด่นจากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ประจำปี ๒๕๓๐ นอกจากนี้ รัตนโกสินทร์ ยังเคยได้รับเลือกเป็นหนังสืออ่านนอกเวลาสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา และเคยได้รับการดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ เมื่อปี ๒๕๓๙ รัตนโกสินทร์ ได้รับความนิยมจากผู้อ่านเรื่อยมาจนปัจจุบัน ไม่เคยขาดหายไปจากร้านหนังสือ และบัดนี้ ว.วินิจฉัยกุล ผู้เขียน ได้มอบความไว้วางใจให้สำนักพิมพ์อรุณจัดพิมพ์นวนิยายเรื่องเยี่ยมนี้เพื่อเผยแพร่ในวงกว้างยิ่งขึ้น สำนักพิมพ์อรุณ  เนื้อหาปกหลัง : รัตนโกสินทร์ แม่เพ็งลุกจากหน้ากระจกคันฉ่องไปที่หน้าต่าง ซึ่งกั้นด้วยลูกกรงไม้ สำหรับกันคนปีนเข้ามา เสียงน้ำกระทบเรือนแพเบาๆ เป็นจังหวะคล้ายเสียงขับกล่อมอยู่ชั่วนาตาปี มองออกไปจะเห็นแสงไฟวอมแวมริมแม่น้ำแลระยิบระยับไปลับตา เหมือนแสงหิ่งห้อยเกาะต้นลำพู หน้าต่าีงบานนี้เองเมื่อสมัยหล่อนเป็นเด็กหล่อนจะแอบกระโดดลงน้ำไปโดยไม่ต้องไปลงทางหน้าเรือนแพให้เป็นที่ยุ่งยาก แม่เพ็งมองหน้าต่างบานนั้น ย้อนกลับไปเมื่อหลายปีก่อน หล่อนยิ้มเมื่อนึกถึงความซุกซนของตนเอง และนึกถึงคนใจดี ซึ่งเคยช่วยชีวิตหล่อนไว้ มีอย่างหรือจะจำเขาไม่ได้ "แม่เพ็งเคยเรียกฉันว่า "พ่อฟัก" แล้วบ่าวของแม่เพ็งห้ามพูดคงจะจำไม่ได้กระมัง ยังเล็กอยู่มาก" ท่วงทีกิริยาของเขาสุภาพ น้ำเสียงกังวานน่าฟังจะแตกต่างไปจากเมื่อก่อนก็ตรงสง่างามขึ้น ภาคภูมิขึ้นกว่าเก่า จนกระทั่งหล่อนไม่อยากจะพูดด้วย ก็หล่อนไม่ใช่เด็กเล็กๆ อีกแล้ว และเขาก็ไม่ใช่ "พ่อฟัก" คนเก่าอีกเหมือนกัน   รีวิวโดยผู้เขียน : รัตนโกสินทร์ นวนิยายเรื่อง รัตนโกสินทร์ นี้แต่งขึ้นด้วยจุดประสงค์ที่จะแสดงให้เห็นชีวิตความเป็นอยู่ในอดีตของไทยเมื่อเกือบสองร้อยปีก่อน ในช่วงก่อนที่วิทยาการทางตะวันตกหรือเทคโนโลยีทันสมัยต่างๆ จะเข้ามาเกี่ยวข้อง สภาพชีวิตแบบไทยดังกล่าวนับว่าเป็นเรื่องที่ห่างไกลจากความเข้าใจของคนไทยในปัจจุบันออกไปทุกทีนับว่าน่าเสียดายมาก นวนิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมุติ ที่พยายามให้มีรายละเอียดฉากหลังใกล้เคียงกับความเป็นจริงที่สุดเท่าที่ผู้เขียนจะสามารถทำได้ เช่น รายละเอียดเกี่ยวกับการตั้งบ้านเรือน การค้าขาย วิธีการทำงานของข้าราชการ โดยเฉพาะฝ่ายตุลาการ การเดินทางไปเมืองจีน ฯลฯ บางเรื่องก็เป็นเรื่องที่แปลงประหลาดแม้แต่ในสายตาของผู้เขียนเอง เพราะเราได้ห่างเหินจากชีวิตความเป็นอยู่ในสมัยนั้นมาจนเกือบจะไม่เห็นรอยอยู่แล้ว นวนิยายเรื่องนี้ไม่อาจเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาได้ หากว่าไม่ได้รับการช่วยเหลือจากนักวิชาการผู้ทรงคุณวุฒิหลายท่าน บางท่านก็กรุณาให้คำแนะนำเกี่ยวกับตำราที่จะต้องใช้ในการค้นคว้า บางท่านก็ทักท้วงมาเมื่อเขียนผิด บางท่านก็กรุณาให้กำลังใจ ซึ่งผู้เขียนต้องขอขอบพระคุณไว้ ณ ที่นี้ทุกท่าน
user
รัตนโกสินทร์ รัตนโกสินทร์ รัตนโกสินทร์ นวนิยายอิงประวัติศาสตร์ยุครัตนโกสินทร์ตอนต้น จากปลายปากกาของ ฉ.วินิจฉัยกุล เคยลงพิมพ์เป็นตอน ๆ  ในนิตยสาร สกุลไทย ก่อนได้รับการพิมพ์รวมเล่ม และพิชิตรางวัลนวนิยายดีเด่นจากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ประจำปี ๒๕๓๐ นอกจากนี้ รัตนโกสินทร์ ยังเคยได้รับเลือกเป็นหนังสืออ่านนอกเวลาสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา และเคยได้รับการดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ เมื่อปี ๒๕๓๙ รัตนโกสินทร์ ได้รับความนิยมจากผู้อ่านเรื่อยมาจนปัจจุบัน ไม่เคยขาดหายไปจากร้านหนังสือ และบัดนี้ ว.วินิจฉัยกุล ผู้เขียน ได้มอบความไว้วางใจให้สำนักพิมพ์อรุณจัดพิมพ์นวนิยายเรื่องเยี่ยมนี้เพื่อเผยแพร่ในวงกว้างยิ่งขึ้น สำนักพิมพ์อรุณ  เนื้อหาปกหลัง  :  รัตนโกสินทร์ แม่เพ็งลุกจากหน้ากระจกคันฉ่องไปที่หน้าต่าง ซึ่งกั้นด้วยลูกกรงไม้ สำหรับกันคนปีนเข้ามา เสียงน้ำกระทบเรือนแพเบา ๆ  เป็นจังหวะคล้ายเสียงขับกล่อมอยู่ชั่วนาตาปี มองออกไปจะเห็นแสงไฟวอมแวมริมแม่น้ำแลระยิบระยับไปลับตา เหมือนแสงหิ่งห้อยเกาะต้นลำพู หน้าต่างบานนี้เองเมื่อสมัยหล่อนเป็นเด็กหล่อนจะแอบกระโดดลงน้ำไปโดยไม่ต้องไปลงทางหน้าเรือนแพให้เป็นที่ยุ่งยาก แม่เพ็งมองหน้าต่างบานนั้น ย้อนกลับไปเมื่อหลายปีก่อน หล่อนยิ้มเมื่อนึกถึงความซุกซนของตนเอง และนึกถึงคนใจดี ซึ่งเคยช่วยชีวิตหล่อนไว้ มีอย่างหรือจะจำเขาไม่ได้ "แม่เพ็งเคยเรียกฉันว่า "พ่อฟัก" แล้วบ่าวของแม่เพ็งห้ามพูดคงจะจำไม่ได้กระมัง ยังเล็กอยู่มาก" ท่วงทีกิริยาของเขาสุภาพ น้ำเสียงกังวานน่าฟังจะแตกต่างไปจากเมื่อก่อนก็ตรงสง่างามขึ้น ภาคภูมิขึ้นกว่าเก่า จนกระทั่งหล่อนไม่อยากจะพูดด้วย ก็หล่อนไม่ใช่เด็กเล็ก ๆ  อีกแล้ว และเขาก็ไม่ใช่ "พ่อฟัก" คนเก่าอีกเหมือนกัน   รีวิวโดยผู้เขียน  :  รัตนโกสินทร์ นวนิยายเรื่อง รัตนโกสินทร์ นี้แต่งขึ้นด้วยจุดประสงค์ที่จะแสดงให้เห็นชีวิตความเป็นอยู่ในอดีตของไทยเมื่อเกือบสองร้อยปีก่อน ในช่วงก่อนที่วิทยาการทางตะวันตกหรือเทคโนโลยีทันสมัยต่าง ๆ  จะเข้ามาเกี่ยวข้อง สภาพชีวิตแบบไทยดังกล่าวนับว่าเป็นเรื่องที่ห่างไกลจากความเข้าใจของคนไทยในปัจจุบันออกไปทุกทีนับว่าน่าเสียดายมาก นวนิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมุติ ที่พยายามให้มีรายละเอียดฉากหลังใกล้เคียงกับความเป็นจริงที่สุดเท่าที่ผู้เขียนจะสามารถทำได้ เช่น รายละเอียดเกี่ยวกับการตั้งบ้านเรือน การค้าขาย วิธีการทำงานของข้าราชการ โดยเฉพาะฝ่ายตุลาการ การเดินทางไปเมืองจีน ฯลฯ บางเรื่องก็เป็นเรื่องที่แปลงประหลาดแม้แต่ในสายตาของผู้เขียนเอง เพราะเราได้ห่างเหินจากชีวิตความเป็นอยู่ในสมัยนั้นมาจนเกือบจะไม่เห็นรอยอยู่แล้ว นวนิยายเรื่องนี้ไม่อาจเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาได้ หากว่าไม่ได้รับการช่วยเหลือจากนักวิชาการผู้ทรงคุณวุฒิหลายท่าน บางท่านก็กรุณาให้คำแนะนำเกี่ยวกับตำราที่จะต้องใช้ในการค้นคว้า บางท่านก็ทักท้วงมาเมื่อเขียนผิด บางท่านก็กรุณาให้กำลังใจ ซึ่งผู้เขียนต้องขอขอบพระคุณไว้ ณ ที่นี้ทุกท่าน
assistant