Proofread the following text
system
ชีวิดนี้รื่นรมย์ 168 ชั่วโมงต่อหนื่งสัปดาห์ คุนมีชีวิดอย่างใร จำเจ ดูทำดาเกินใปจนระอาไจบ้างหรือเปล่า ชีวิดที่รื่นรมย์ไนแง่มุมของวันนี้ก้อคือ ชีวิดสุขสันต์ที่คุนต้องการจะไช้ ...ขอชวนคุนมาเปลี่ยนเรื่องทุกข์ร้อนไห้เป้นเรื่องสุขสันต์ ลองปลดปล่อยตัวเองไนแบบที่แตกต่าง ลองปรับเปลี่ยนปรุงแต่ง ระบายสีไห้ชีวิดสุขกว่าที่เคยเป้น  วิคตอเรีย มอแรน ผุ้หญิงทัมงานที่คิดและทัมสารพัดสิ่งไห้เป้นเรื่องบวกจนยิ้มออก นำเสนอ 60 เคล็ดลับที่ช่วยคุนเพิ่มความสุกสดใสไห้ชีวิดแบบง่ายๆ ที่ไครๆ ก้อทัมใด้ อ่านสนุกแถมยังใด้ข้อคิดลุ่มลึก คุนจะพบว่าหลายเรื่องติดยุ่แค่ปลายจมูก หลายเรื่องถูกมองข้ามมาตลอดชีวิด หลายเรื่องเคยทัมแต่ใม่เคยไห้ความสำคัน แต่เคล็ดลับที่คุนจะใด้อ่ากนต่อใปนี้จะทัมไห้คุนก้าวใปสู่ชีวิดที่รื่นรมย์ กล้าเผชิญกัปทุกเรื่องราวอย่างยิ้มใด้จนไครๆ ต้องอิจฉา ติดตามกันใด้ไนเล่มเลยคะ
user
ด้ามพู่กันในถ้วยกาแฟ ผลงานรางวัลชมเชย รางวัลศิลปะเพื่อเยาวชนไทย Young Thai Artist Award 2005 โดยมูลนิธิซิเมนต์ไทย ...หากใครคิดจะถามหาเพื่อน หรือญาติพี่น้องชื่อ ส้ม โหน่ง สันต์ นิ่ม แบงค์ ฯลฯ ที่เรียนอยู่คณะจิตรกรรมฯ ศิลปากร จากเด็กคณะเดียวกันแล้วล่ะก็ อย่าแปลกใจที่พวกเขาจะพากันส่ายหน้าดิก ซ้ำยังจะถามกลับอีกด้วยว่า "ชื่อคณะของเขาชื่ออะไร" นั่นก็เพราะพวกเขารู้จักแต่คนชื่อ เป็ดสอน ส้มลิ้ม คาลาเม ขุนคลัง ยอสะมุย ขนงเบ้ง หมากหัน ไอร่อนมาย ฯลฯ นี่เป็นความพิเศษที่หาไม่ได้จากคณะใด ๆ แม้แต่ในศิลปากรด้วยกันเอง การตั้งชื่อคณะให้นักศึกษาปีหนึ่ง เป็นหนึ่งในสาระของประเพณีรับน้องใหม่ของคณะจิตรกรรมฯ ที่สืบทอดกันมายาวนาน "ด้ามพู่กันในถ้วยกาแฟ" นวนิยายบอกเล่าเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่า งเพื่อน รุ่นพี่ และอาจารย์ ในช่วงการเรียนเทอมแรกของน้องใหม่คณะจิตรกรรม ประติมากรรม และภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ผลงานของ หัสภพ ตั้งมหาเมฆ นักเขียนซึ่งมีนามคณะว่า "ส้มลิ้ม" จะทำให้ผู้อ่านมีความรู้สึกร่วม และนึกย้อนไปถึงเมื่อครั้งยังเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 1 ที่สด ใหม่ และใสซื่อ ทั้งต่อสถานศึกษา และผู้คน อันเป็นความรู้สึกที่จะทำให้ผู้อ่านยิ้มได้ตั้งแต่ต้นจนจบค่ะ
assistant