Proofread the following text
system
วัคซีนไจหัว (เรามีความสุกใด้...เมื่อรักไครซักคน) เรื่องราวหลากหลายเรื่องจากประสปการณ์ของผุ้เขียน 'ตะวันกานต์' เทอใด้พบเรื่องราวและผุ้คนมากมายด้วยหน้าที่การงานที่รับผิดชอบยุ่จากการเป้นนักหนังษือพิมเซ็คชั่นไลฟ์สไตล์ และหนื่งไนความสุกของเทอกัปการงานที่เต้มใปด้วยการแข่งขันกัปเวลานั่นก้อคือ การใด้ฟังความไนไจของคุ่รักหลายต่อหลายคุ่ที่เทอมีโอกาศใปสัมภาษณ์ ความประทับไจของเทอทีมีต่อร้อยแปดพันรักนั้นมากมาย กระทั่งเทอตัดสินไจนำมาเรียงร้อยเป้นตัวอักษรที่อ่อนหวานและอ่อนไหวไน 'วัคมซีนไจหัว' เล่มนี้คะ
user
หัวใจมีไว้รักตัวเอง ถ้ารู้ว่า รักใครสักคนแล้วต้องเสียใจภายหลัง เราย่อมหลีกเลี่ยงที่จะเอาหัวใจไปฝากไว้กับคนคนนั้น ไม่มีใครหรอกที่อยากเสียใจ ไม่มีใครหรอกที่อยากอกหัก แต่ก็ไม่มีใครอีก เช่น กัน ที่บังคับความรู้สึกได้ ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า เพราะอย่างนี้ หรือเปล่า เพราะความรักคือการเดินอยู่บนความคาดเดา การที่เราได้ รัก และลุ้นไปพร้อม ๆ กัน ว่า เขาจะเป็นคนที่ใช่ หรือไม่ มันจึงกลายเป็นเสน่ห์ที่เราอยากได้มันมาอยู่ใกล้ ๆ และครอบครอง แต่ถ้าสุดท้ายแล้ว คำตอบคือ ""ไม่ใช่"" ก็ไม่ผิดหรอกที่เราจะเสียใจ ไม่ผิดหรอกที่เราจะร้องไห้ แต่ถูกแล้ว หรือที่บอกกับตัวเองว่า ""ถ้าขาดเธอแล้ว ฉันจะอยู่ได้อย่างไร"" ทั้งที่ก่อนหน้านี้เราก็อยู่มาได้ใช่ไหม หายใจคนเดียวได้ใช่ไหม แล้วทำไมวันนี้ เราถึงต้องเอาหัวใจไปผูกไว้กับใครสักคนที่บอกเราว่า ""ไม่รัก"" ... เพราะถ้ามีคนใจร้ายทิ้งเราไป ก็เก็บ 'หัวใจ' กลับมาไว้ ""รักตัวเอง"" เถอะค่ะ
assistant