Proofread the following text
system
ชุ่มฉ่ำนัก...รักรสผลไม้ 8 นักเขียน กับเรื่องราวที่อมเปรี้ยวและแอบฝาดของความรักที่ไม่ได้มีรสเดียว เริ่มจาก เปียรุส หวานรัก...รักรสหม่อน คุณหม่อนของเขา ตอนนี้เธอเป็นเพียงลูกหม่อนที่ยังอยู่ในช่วงที่เป็นสีแดง เธอยังต้องการเวลาที่จะเพาะบ่มตัวเองให้สุก แต่สำหรับเขา ขอให้เป็นคุณหม่อนเขาก็รักทั้งนั้นแหละ...เหมือนกับที่เขาพยายามที่จะเพาะต้นหม่อนเกือบหนึ่งไร่เพื่อเธอ... กระเฉดน้อย กะหลาป๋ากับนายกระบี่ ...มันคงจะถึงเวลาสักทีแล้วกระมังที่มะพร้าวต้นนี้จะมีคนมาคอยดูแล มีเด็กชายที่จะมาคอยเคียงข้างเอาใจใส่ และมะพร้าวจะได้ทำหน้าที่ออกผลให้เขาได้ดื่มกิน เวลานี้เป็นเวลาที่กะหลาป๋าพร้อม แต่พอหันไปทางไหนก็ไม่มีใครเสียแล้ว... พฤศจิกา ใครเหงาใต้เถาองุ่น เฮ้อ!! ทำไมผมใจหายอย่างนี้ก็ไม่รู้ ผมว่าผมทำหล่นไว้ที่ร้านแน่ๆ เลย ผมหันไปมองนายกับคุณนัท ก็เห็นทั้งคู่ไม่ได้คุยอะไรกัน แต่ตอนนี้ผมไม่สนใจใครแล้วละ ในสมองผมมีแต่น้องรัสซี่ น้องรัสซี่ เฮ้อ!!.. พิธันดร ไอติมกับชามและช้อน ...หน้าตาไม่น่าเกลียด แต่ก็งั้นๆ แหละ ไม่เห็นหล่อเลย...ชายหนุ่มนึกนินทา...ท่าทางก็ทื่อๆ ไม่เห็นเท่สักนิด..แต่ไม่รู้ว่าทำไมระยะหลังนี่ พออยู่ใกล้แล้วใจมันแกว่งๆ ...ทุกที... เม-ดา ค่ายอาสา...สตรอว์เบอร์รี่ป่า...และยาใจ ...บ้าน่า...รู้ความจริงเสียตั้งแต่ตอนนี้ก็ดีแล้ว จะได้ไม่เข้าข้างตัวเอง...ดีนะที่เพิ่งจะแค่เริ่มจิตใจอ่อนไหว ถ้ารู้ตอนที่สายไปกว่านี้ ใจก็คงเจ็บกว่านี้มาก... จิรัติการ ลองกอง...ลองรัก เสียงแห่งการอาลัยอาวรณ์กระซิบแผ่วเบาผ่านหัวใจของผมอย่างไม่รู้ตัว เมืองแห่งนี้ย้ำร่องรอยแห่งความสุขในความทรงจำของผมอีกครั้ง ก่อนที่จะเอ่ยลาออกมาเบาๆ ว่าลาก่อน โดยไม่ลืมเอ่ยว่าจะหวนกลับมาอีกครั้งเพื่อชื่นชมความสงบสุขที่ต้องกลับคืนมาอีกครั้งแน่นอน... ศศิษยา หอมกลิ่นลำไย ...รักดั่งเทพนิยายกับชายหนุ่มที่มีคุณสมบัติเกินกว่าคนทั่วไปนั้นก็คงจะอยู่ได้เพียงในโลกแห่งความฝัน ด้ลวยในความเป็นจริงมันมีปัจจัยอื่นมาเกี่ยวข้องมากกว่าความรัก ไม่ว่าจะเป็นความเหมาะสม ญาติพี่น้อง ลักษณะนิสัยของแต่ละคน และปัจจัยอื่นๆ อีกมากมายร้อยแปด ช่อคราม จะเปรี้ยวจะหวาน...อย่างไรก็รักเธอ เสียงเพลงยังคงดังต่อไปเรื่อยๆ เพลงเดิมเพลงเดียว...ซึ่งอาจเป็นเพลงโปรดของใครบางคน หากแค่มีใครสักคนปิดเครื่องเล่นลง เสียงเพลงนั้นก็คงไม่อาจจะบรรเลงได้อีกต่อไป...
user
ชุ่มฉ่ำนัก...รักรสผลไม้ 8 นักเขียน กับเรื่องราวที่อมเปรี้ยวและแอบฝาดของความรักที่ไม่ได้มีรสเดียว เริ่มจาก เปียรุส หวานรัก...รักรสหม่อน คุณหม่อนของเขา ตอนนี้เธอเป็นเพียงลูกหม่อนที่ยังอยู่ในช่วงที่เป็นสีแดง เธอยังต้องการเวลาที่จะเพาะบ่มตัวเองให้สุก แต่สำหรับเขา ขอให้เป็นคุณหม่อนเขาก็รักทั้งนั้นแหละ...เหมือนกับที่เขาพยายามที่จะเพาะต้นหม่อนเกือบหนึ่งไร่เพื่อเธอ... กระเฉดน้อย กะหลาป๋ากับนายกระบี่ ...มันคงจะถึงเวลาสักทีแล้วกระมังที่มะพร้าวต้นนี้จะมีคนมาคอยดูแล มีเด็กชายที่จะมาคอยเคียงข้างเอาใจใส่ และมะพร้าวจะได้ทำหน้าที่ออกผลให้เขาได้ดื่มกิน เวลานี้เป็นเวลาที่กะหลาป๋าพร้อม แต่พอหันไปทางไหนก็ไม่มีใครเสียแล้ว... พฤศจิกา ใครเหงาใต้เถาองุ่น เฮ้อ!! ทำไมผมใจหายอย่างนี้ก็ไม่รู้ ผมว่าผมทำหล่นไว้ที่ร้านแน่ ๆ  เลย ผมหันไปมองนายกับคุณนัท ก็เห็นทั้งคู่ไม่ได้คุยอะไรกัน แต่ตอนนี้ผมไม่สนใจใครแล้วละ ในสมองผมมีแต่น้องรัสซี่ น้องรัสซี่ เฮ้อ!!.. พิธันดร ไอติมกับชามและช้อน ...หน้าตาไม่น่าเกลียด แต่ก็งั้น ๆ  แหละ ไม่เห็นหล่อเลย...ชายหนุ่มนึกนินทา...ท่าทางก็ทื่อ ๆ  ไม่เห็นเท่สักนิด..แต่ไม่รู้ว่าทำไมระยะหลังนี่ พออยู่ใกล้แล้วใจมันแกว่ง ๆ  ...ทุกที... เม-ดา ค่ายอาสา...สตรอว์เบอร์รี่ป่า...และยาใจ ...บ้าน่า...รู้ความจริงเสียตั้งแต่ตอนนี้ก็ดีแล้ว จะได้ไม่เข้าข้างตัวเอง...ดีนะที่เพิ่งจะแค่เริ่มจิตใจอ่อนไหว ถ้ารู้ตอนที่สายไปกว่านี้ ใจก็คงเจ็บกว่านี้มาก... จิรัติการ ลองกอง...ลองรัก เสียงแห่งการอาลัยอาวรณ์กระซิบแผ่วเบาผ่านหัวใจของผมอย่างไม่รู้ตัว เมืองแห่งนี้ย้ำร่องรอยแห่งความสุขในความทรงจำของผมอีกครั้ง ก่อนที่จะเอ่ยลาออกมาเบา ๆ  ว่าลาก่อน โดยไม่ลืมเอ่ยว่าจะหวนกลับมาอีกครั้งเพื่อชื่นชมความสงบสุขที่ต้องกลับคืนมาอีกครั้งแน่นอน... ศศิษยา หอมกลิ่นลำไย ...รักดั่งเทพนิยายกับชายหนุ่มที่มีคุณสมบัติเกินกว่าคนทั่วไปนั้นก็คงจะอยู่ได้เพียงในโลกแห่งความฝัน ด้วยในความเป็นจริงมันมีปัจจัยอื่นมาเกี่ยวข้องมากกว่าความรัก ไม่ว่าจะเป็นความเหมาะสม ญาติพี่น้อง ลักษณะนิสัยของแต่ละคน และปัจจัยอื่น ๆ  อีกมากมายร้อยแปด ช่อคราม จะเปรี้ยวจะหวาน...อย่างไรก็รักเธอ เสียงเพลงยังคงดังต่อไปเรื่อย ๆ  เพลงเดิมเพลงเดียว...ซึ่งอาจเป็นเพลงโปรดของใครบางคน หากแค่มีใครสักคนปิดเครื่องเล่นลง เสียงเพลงนั้นก็คงไม่อาจจะบรรเลงได้อีกต่อไป...
assistant