Proofread the following text
system
ลม ฟ้า อาหาร เราอยู่บนรอยต่อของสิ่งต่างๆ รวมทั้งรอยต่อของภูมิอากาศด้วย โลกกำลังจะเปลี่ยนแปลงไปไม่หวนกลับ ฤดูกาลที่เราเคยรู้จักจะไม่เป็นเหมือนเดิมอีก ใบไม้ที่ปลิดปลิวไปแล้ว จะไม่ร่วงคว้างลงบนดินเดิม ย่อยสลายแล้วหวนคืนไปเป็นดอกไม้แสนสวยบนยอดไม้สูงนั้นอีก เพราะดินจะม้วนตัวในฤดูฝน ขุดรากถอนโคนต้นไม้หายไปทั้งหมดไม่เหลือแม้ราก และดอกไม้ที่อย่างน้อยเคยบานช้าลง ก็จะไม่บานอีกแล้ว วันหฬนึ่ง เราจะได้เห็นสิ่งเหล่านี้เป็นครั้งสุดท้าย  กับความเรียงว่าด้วยอาหาร และอากาศ โตมรเชื่อว่า มนุษย์ทุกคนล้วนมีวันเวลาของตัวเอง ขึ้นอยู่กับว่า เราจะค้นพบมันหรือเปล่าว่า วันเวลาของเราคืออะไร อยู่ในฤดูกาลใด มีรสชาติแบบไหนกัน และเราเลือกแล้วใช่ไหมที่จะทำให้วันเวลาเหล่านั้นเป็นของเรา หากคุณเป็นคนหนึ่งที่ชื่นชอบผลงานของโตมร หนังสือเล่มนี้จะเป็นอีกเล่มหนึ่งที่คุณไม่ควรพลาดค่ะ
user
ลม ฟ้า อาหาร เราอยู่บนรอยต่อของสิ่งต่าง ๆ  รวมทั้งรอยต่อของภูมิอากาศด้วย โลกกำลังจะเปลี่ยนแปลงไปไม่หวนกลับ ฤดูกาลที่เราเคยรู้จักจะไม่เป็นเหมือนเดิมอีก ใบไม้ที่ปลิดปลิวไปแล้ว จะไม่ร่วงคว้างลงบนดินเดิม ย่อยสลายแล้วหวนคืนไปเป็นดอกไม้แสนสวยบนยอดไม้สูงนั้นอีก เพราะดินจะม้วนตัวในฤดูฝน ขุดรากถอนโคนต้นไม้หายไปทั้งหมดไม่เหลือแม้ราก และดอกไม้ที่อย่างน้อยเคยบานช้าลง ก็จะไม่บานอีกแล้ว วันหนึ่ง เราจะได้เห็นสิ่งเหล่านี้เป็นครั้งสุดท้าย  กับความเรียงว่าด้วยอาหาร และอากาศ โตมรเชื่อว่า มนุษย์ทุกคนล้วนมีวันเวลาของตัวเอง ขึ้นอยู่กับว่า เราจะค้นพบมันหรือเปล่าว่า วันเวลาของเราคืออะไร อยู่ในฤดูกาลใด มีรสชาติแบบไหนกัน และเราเลือกแล้วใช่ไหมที่จะทำให้วันเวลาเหล่านั้นเป็นของเรา หากคุณเป็นคนหนึ่งที่ชื่นชอบผลงานของโตมร หนังสือเล่มนี้จะเป็นอีกเล่มหนึ่งที่คุณไม่ควรพลาดค่ะ
assistant