李白（701年5月19日－762年11月30日），字太白，号青莲居士，中国唐朝诗人。李白自言祖籍陇西成纪（今甘肃静宁西南），汉飞将军李广后裔，西凉武昭王李暠之后，与李唐皇室同宗。

一说其幼时内迁，寄籍剑南道绵州昌隆（今四川省江油市青莲镇）。一说先人隋末被窜于碎叶，出生于碎叶，属唐安西都护府（今吉尔吉斯斯坦共和国楚河州托克马克市）。有“诗仙”、“诗侠”、“酒仙”、“谪仙人”等称呼，活跃于盛唐，为杰出的浪漫主义诗人。与杜甫合称“李杜”。被贺知章呼为“天上谪仙”、“李谪仙”。

李白的诗歌在唐朝已被选进殷璠编选的《河岳英灵集》、于敦煌石室发现的《唐写本唐人选唐诗》、韦庄编选的《又玄集》和韦縠编选的《才调集》。唐文宗御封李白的诗歌、裴旻的剑舞、张旭的草书称为“三绝”。其作品想像奇特丰富，风格雄奇浪漫，意境独特，清新俊逸；善于利用夸饰与譬喻等手法、自然优美的词句，表现出奔放的情感。诗句行云流水，浑然天成。李白诗篇传诵千年，众多诗句已成经典，清赵翼称：“李杜诗篇万口传”（例如“抽刀断水水更流，举杯消愁愁更愁”等，更被谱入曲）。李白在诗歌的艺术成就被认为是中国浪漫主义诗歌的巅峰。诗作在全唐诗收录于卷161至卷185。有《李太白集》传世。杜甫曾经这样评价过李白的文章：“笔落惊风雨，诗成泣鬼神”、“白也诗无敌，飘然思不群”。
หลี่ไป๋ (19 พฤษภาคม 701 - 30 พฤศจิกายน 762) หรือที่รู้จักกันในชื่อ Taibai และ Qinglian Jushi เป็นกวีของราชวงศ์ถังในประเทศจีน Li Bai กล่าวว่าบ้านบรรพบุรุษของเขาคือ Longxi Chengji (ปัจจุบันอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของ Jingning มณฑลกานซู) เขาเป็นลูกหลานของราชวงศ์ฮั่นที่บินแม่ทัพ Li Guang ติดตาม Li Hao กษัตริย์ Wuzhao แห่ง Xiliang และมีตระกูลเดียวกันกับราชวงศ์ ของราชวงศ์หลี่และถัง ทฤษฎีหนึ่งคือเขาย้ายเข้ามาในประเทศเมื่อเขายังเด็กและตั้งรกรากอยู่ที่ฉางหลง เหมียนโจว ถนนเจียนหนาน (ปัจจุบันคือเมืองชิงเหลียน เมืองเจียงหยู มณฑลเสฉวน) กล่าวกันว่าบรรพบุรุษถูกย้ายไปยัง Suiye ในช่วงปลายราชวงศ์ Sui และเกิดที่ Suiye เขาอยู่ในอารักขา Anxi ของราชวงศ์ถัง (ปัจจุบันคือเมือง Tokmak จังหวัด Chuhe สาธารณรัฐคีร์กีซสถาน) เขาเป็นที่รู้จักในนาม "กวีอมตะ", "วีรบุรุษกวี", "จิ่วอมตะ", "อมตะที่ถูกเนรเทศ" ฯลฯ เขามีบทบาทในราชวงศ์ถังที่เจริญรุ่งเรืองและเป็นกวีโรแมนติกที่โดดเด่น เมื่อรวมกับตู้ฟู่ เขาจึงเป็นที่รู้จักในนาม "หลี่ตู้" เหอจื้อจางเรียกเขาว่า "ผู้เป็นอมตะผู้ตกชั้นในสวรรค์" และ "ผู้เป็นอมตะผู้ตกชั้นในท้องฟ้า" ในสมัยราชวงศ์ถัง บทกวีของหลี่ไป๋ได้รับเลือกให้อยู่ใน "คอลเลกชัน Heyue Yingling" ที่รวบรวมโดย Yin Fan, "บทกวี Tang Manuscript ที่เลือกโดยราชวงศ์ถัง" ที่ค้นพบในห้องหินตุนหวง "คอลเลกชัน Youxuan" รวบรวมโดย Wei จ้วงและ "ไจ๋" เรียบเรียงโดย เว่ย หยู ระดมพล" กวีนิพนธ์ของหลี่ไป๋ การร่ายรำดาบของเป่ยหมิน และการประดิษฐ์ตัวอักษรของจาง ซู ถูกเรียกว่า "สามสิ่งมหัศจรรย์" โดยจักรพรรดิเหวินจงแห่งราชวงศ์ถัง ผลงานของเขามีจินตนาการที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว มีสไตล์ที่สง่างามและโรแมนติก มีแนวคิดทางศิลปะที่เป็นเอกลักษณ์ สดชื่นและสง่างาม เขาเก่งในการใช้คำพูดเกินจริงและอุปมาอุปไมย ถ้อยคำและวลีที่เป็นธรรมชาติและสวยงามเพื่อแสดงอารมณ์ที่ไม่ถูกจำกัด บทกวีไหลเหมือนเมฆและน้ำไหลและเป็นธรรมชาติ บทกวีของ Li Bai ได้รับการท่องมานานนับพันปีและหลายบทกวีได้กลายเป็นคลาสสิก Zhao Yi แห่งราชวงศ์ชิงกล่าวว่า: "บทกวีของ Li Bai ได้รับการสืบทอดจากปากนับพัน" (เช่น "การวาดมีดเพื่อตัด ขึ้นจากน้ำน้ำก็จะไหลอีกยกถ้วยบรรเทาความโศกเศร้า" ฯลฯ ยังแต่งเป็นเพลงด้วย) ความสำเร็จทางศิลปะด้านกวีนิพนธ์ของ Li Bai ถือเป็นจุดสุดยอดของบทกวีโรแมนติกของจีน บทกวีเหล่านี้รวบรวมไว้ใน Complete Tang Poems ตั้งแต่เล่มที่ 161 ถึง 185 มี "คอลเลกชันของหลี่ไถไป๋" ที่สืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น ตู้ฟู่เคยแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับบทความของหลี่ไป๋ว่า "ปากกาตกลงมาในพายุ และบทกวีก็กลายเป็นผีและเทพเจ้าที่ร้องไห้"
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence