Interpreted, compiled, and JIT-ed are different approaches to executing computer code, each with its own strengths and weaknesses. Here's an overview of the differences and some examples of each type of programming language:

 # Interpreted programming languages:

Interpreted programming languages execute code directly from source code without converting it to machine code. Instead, the interpreter reads the source code and translates it to machine code on the fly, executing it line by line.

Benefits:

    Interpreted languages are typically easier to learn and write code in.
    Interpreted languages are more portable since they can run on any machine that has the interpreter installed.
    Interpreted languages are better suited for rapid development and prototyping.

Examples of interpreted programming languages:

    Python
    Ruby
    PHP

    Compiled programming languages:

Compiled programming languages convert source code into machine code ahead of time, using a compiler. The resulting binary code can be executed directly by the computer's processor.

Benefits:

    Compiled languages are typically faster and more efficient than interpreted languages.
    Compiled languages are better suited for large, complex projects.
    Compiled languages offer more control over memory management.

Examples of compiled programming languages:

    C
    C++
    Java

   # JIT-ed programming languages:

JIT-ed (Just-in-Time) programming languages combine the benefits of interpreted and compiled languages. They are interpreted languages that compile parts of the code on the fly, as needed, to improve performance.

Benefits:

    JIT-ed languages are faster than pure interpreted languages.
    JIT-ed languages offer the ease of development of an interpreted language with the performance of a compiled language.
    JIT-ed languages can take advantage of runtime information to optimize code execution.

Examples of JIT-ed programming languages:

    JavaScript
    Lua
    .NET (C#, F#)
การตีความ คอมไพล์ และ JIT-ed เป็นแนวทางที่แตกต่างกันในการรันโค้ดคอมพิวเตอร์ ซึ่งแต่ละวิธีก็มีจุดแข็งและจุดอ่อนของตัวเอง ต่อไปนี้เป็นภาพรวมของความแตกต่างและตัวอย่างบางส่วนของภาษาการเขียนโปรแกรมแต่ละประเภท: # ภาษาการเขียนโปรแกรมที่ตีความ: ภาษาการเขียนโปรแกรมที่ตีความเรียกใช้โค้ดโดยตรงจากซอร์สโค้ดโดยไม่ต้องแปลงเป็นรหัสเครื่อง แต่ล่ามจะอ่านซอร์สโค้ดและแปลเป็นโค้ดเครื่องทันที โดยดำเนินการทีละบรรทัด ข้อดี: ภาษาที่ตีความมักจะเรียนรู้และเขียนโค้ดได้ง่ายกว่า ภาษาที่ตีความนั้นพกพาสะดวกกว่าเนื่องจากสามารถทำงานบนเครื่องใดก็ได้ที่ติดตั้งล่ามไว้ ภาษาที่ตีความนั้นเหมาะสมกว่าสำหรับการพัฒนาอย่างรวดเร็วและการสร้างต้นแบบ ตัวอย่างของภาษาการเขียนโปรแกรมแบบตีความ: Python Ruby PHP ภาษาโปรแกรมที่คอมไพล์: ภาษาโปรแกรมที่คอมไพล์แปลงซอร์สโค้ดเป็นโค้ดเครื่องล่วงหน้าโดยใช้คอมไพเลอร์ รหัสไบนารี่ที่ได้สามารถดำเนินการได้โดยตรงจากโปรเซสเซอร์ของคอมพิวเตอร์ ข้อดี: โดยทั่วไปภาษาที่คอมไพล์จะเร็วกว่าและมีประสิทธิภาพมากกว่าภาษาที่แปล ภาษาที่คอมไพล์เหมาะสำหรับโครงการขนาดใหญ่และซับซ้อนมากกว่า ภาษาที่คอมไพล์ทำให้สามารถควบคุมการจัดการหน่วยความจำได้มากขึ้น ตัวอย่างของภาษาโปรแกรมที่คอมไพล์: C C++ Java # ภาษาโปรแกรม JIT-ed: ภาษาโปรแกรม JIT-ed (Just-in-Time) ผสมผสานประโยชน์ของภาษาที่แปลและคอมไพล์ มีการตีความภาษาที่รวบรวมบางส่วนของโค้ดได้ทันทีตามความจำเป็นเพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพ ข้อดี: ภาษา JIT-ed นั้นเร็วกว่าภาษาที่ตีความล้วนๆ ภาษา JIT-ed นำเสนอความสะดวกในการพัฒนาภาษาที่แปลพร้อมกับประสิทธิภาพของภาษาที่รวบรวม ภาษา JIT-ed สามารถใช้ประโยชน์จากข้อมูลรันไทม์เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการเรียกใช้โค้ด ตัวอย่างของภาษาโปรแกรม JIT-ed: JavaScript Lua .NET (C#, F#)
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence